100 𝐊𝐢𝐬𝐬𝐞𝐬 𝐓𝐫𝐚𝐠𝐞𝐝𝐲

“Pwede ba kitang halikan?” Pagtatanong ko sa isang lalaking estranghero.

“Ano?” Gulat na sabi ng lalaking kinakausap ko.

“Sabi ko pwede ba kitang halikan.”

“Nako, hindi ako nakikipaghalikan sa bata at sa lalake.”

“Kahit 30 seconds lang. May gusto lang kase akong i-try. Bigyan kita bente.”

“Bata, sasabihin ko sayo hindi binibili ang halik. Binibigay ’yan sa isang taong mahal mo.”

“Gawin ko ng singkuwenta para pumayag ka.” Patuloy kong pangungulit habang sinusundan sya.

“Pagbibigyan na kita sa gusto mo dahil hindi mo ko titigilan eh!”

“Tara na, kuya. Duon tayo.” Sabi ko sabay hila sa kanya ng may galak.

Curious kase ako kung ano ba pakiramdam ng pakikipaghalikan. Ayaw kong gawin sa babae baka kase magalit. Hinila ko na lang sya at agad na hinalikan sa labi. Nagumpisa naman ako magbilang sa isip ko ng tatlumpong segundo.

“Thank you, kuya, sa pagpayag mo. Ito na pala yung singkuwenta.”

“Grabe, ang sarap mong humalik. Isa pa nga.”

“Alis na ako.”

“Sandali lang.” Pigil nya sakin.

Hindi ko na sya pinansin at naghanap pa ng iba pang pwedeng halikan dahil marami talaga akong gustong subukan. Labintatlong taon pa lang ako pero marami na akong tanong sa isip ko.

“Kuya, bigyan kita bente.” Pang-aalok ko sa lalaking nakahinto sa waiting shed.

“Sige ba.” May galak naman nyang sabi.

“Ibibigay ko basta halikan mo lang ako for 30 seconds.”

“Wag na. Sayo na ’yang bente mo. Hindi ako nakikipaghalikan sa bata.” Pag-urong nya.

“Pumayag ka na. Wala ng bawian.”

“Wag kang makulit, bata.”

“Virgin pa lips ko, kuya. Ayaw mo? Maghahanap na lang ako ng iba.” Pananakot ko baka sakaling effective.

Paalis na ako nun ng higitin nya ako at saka agad na hinalikan. Natawa na lang akong bigla. Gusto din naman pala.

“Saan mo natutunan yun?” Hindi nya makapaniwalang sabi.

“Bente mo kuya.” Pag-aabot ko sa kanya ng pera.

“Salamat pala sa kiss.” Huling sabi ko saka iniwan na sya.

Natawa naman ako dahil nakakadalawa na ako. Dalawang parang ayaw pa akong pakawalan. Ibig bang sabihin gumagaling na akong humalik.

Lumipas ang isang linggo at wala akong ginawa kundi maghanap ng makakahalikan ko kada uuwi ako galing school. Hindi makukumpleto ang araw ko kapag wala akong nahahalikan. Hindi naman masama kase may bayad naman tsaka 30 seconds lang naman.

“Saan mo ba dinadala ang baon mo? Halos wala ng laman ’tong wallet mo.” Pagsesermon sakin ni Kuya Lenon.

“May sinusubukan lang naman ako kuya.”

“Wag mong sabihin sakin na tinuloy mo pa din ’yang ginagawa mong pakikipaghalikan kung kani-kanino.”

“Wag kang maingay, kuya. Baka marinig ka nila papa. Papagalitan ako nun.” Mabilis na tinakpan ko agad ang bibig nya gamit ang palad ko.

“Isusumbong kita.”

Agad na humarang ako sa pinto ng kwarto ko saka marahas syang tinulak na ikinatumba nya sa sahig.

“Kuya, wala namang ganyanan. Experiment ko lang naman ito eh. Kapag naka-100 na akong halik titigil na ako.”

“Nakakailan ka na ba, Mark?”

“49 pa lang, kuya.”

“Hindi. Itigil mo na yang kabaliwang ginagawa mo kung ayaw mong magsumbong ako kila mama at papa.” Masungit na sabi sakin ni kuya.

Hindi ako napigilan ng mga pagbabanta ni kuya na magsusumbong sya. Hindi na kase ako makatiis sa isang araw ng wala akong nahahalikan.

“Carlo, pumapayag ka na ba sa deal ko?” Nababalisa kong tanong sa kaklase ko habang nandito kami sa banyo ng mga lalake sa school.

“Nababaliw ka na ba? Ano bang pumapasok dyan sa isip mo at gusto mong makipaghalikan sakin?”

“Hindi ko nga alam eh. Basta pumayag ka na, babayaran ko naman eh tsaka saglit lang naman.”

“Bente lang kase ibabayad mo eh!”

“Magkano ba gusto mo?”

“Bakla ka ba, Mark?”

“Hindi ako bakla.”

“Bakit nakikipaghalikan ka sa mga lalake?”

“Ano? Gusto mo ba o hindi? Maghahanap na lang ako ng iba.” Desperado ko ng sabi.

“Pumapayag na ako basta ako ang magdedesisyon.”

“Sige.”

“Duon tayo sa bahay. Sa kwarto ko.”

“Wag na. Dito na lang. Saglit lang naman tayo eh!”

“Sa bahay na lang. May gusto din akong ibang gawin bukod sa pakikipaghalikan.”

Nagpunta na lang kami ng bahay nila at agad naman nya akong dinala sa kwarto nya.

“Halikan mo na ako.”

“Bakit kase dito pa?” Reklamo ko naman.

Desperado na din ako at gustong gusto ko na talagang makipaghalikan kaya hindi na ako nagdalawang isip pa kaya agad na sinunggaban ko ang labi nya. Si carlo na ang pang-98 at dalawa na lang makukumpleto ko na.

“T-Tama na, Carlo.” Pagpapatigil ko sa kanya dahil hinahalikan na din nya ang parte sa leeg ko.

“Hindi ko alam na ang sarap mo palang humalik, Mark. Paano mo nalaman yun?”

“Sikretong malupet, bro. Uuwi na ako. Ito na pala yung bente.”

“Bente lang ba tingin mo sa labi ko, Mark.”

“Wala naman akong pera ’yan lang.”

“Hindi lang bente ang halaga ng labi ko.”

“Ang gara mo naman, carlo. Magkano ba?” Paghihimutok ko.

“Makipag-sex ka sakin.”

“Walang ganyanan, carlo. Halik lang yung napagusapan natin eh. Dadagdagan ko na lang ng trenta.”

Inabot ko naman iyon sa kanya pero itinapon lang nya iyon sa kung saan sa kwarto nya.

“Ano bang ginagawa mo?” Galit na asik ko saka hinanap ang pera ko.

“Hindi ka makakauwi hangga’t hindi ka nakikipagsex sakin.”

Tumayo na lang ako ng mapulot ko na iyon. Nabigla naman ako ng makita kong naghuhubad na siya.

“Ilalapag ko na lang dito yung pera. Uuwi na ako samin.” Sabi ko saka nagmamadaling tinungo na ang pinto at binuksan iyon.

Napahinto naman ako ng may isang lalaking nakaharang sa pinto.

“Naaalala mo pa ba ako?” Pagtatanong nito sa akin.

Nagtaka naman ako kung bakit nandito sya. Sya yung unang unang hinalikan ko na hinabol pa nga ako.

“Carlo, magkakilala kayo?”

“Kuya ko sya at matagal ka na nyang hinahanap.”

“Nagsinungaling ka sakin, Carlo. Kaya mo ba ako dinala dito sa inyo.”

“Kuya, ikaw ng bahala kay Mark. Sa labas lang ako.” Sabi ni Carlo.

“Anong ibig sabihin nito, Carlo?” Kinakabahan ko ng sabi dahil naguguluhan na din ako sa mga pinagsasabi nya.

Aktong maglalakad na ako para lumabas ng pigilan ako ng kuya ni Carlo. Natakot naman akong bigla dahil wala naman ito sa pinagusapan namin ni Carlo.

“Ano ba? Bitiwan mo nga ako.” Siga kong sabi.

“Wag ka mag-alala. This time ako naman ang magbabayad sayo.” Sabi nya saka malakas na itinulak ako sa kama ni Carlo.

“Uuwi na po ako samin.” Puno ng takot kong sabi habang ibinabangon ang sarili.

“Alam mo ba na hindi ko pa din nakakalimutan yung ginawa mo sakin. Pwede bang gawin natin ulit yun?”

Mabilis na tumayo na lang ako at tinungo ang pinto para makalabas ngunit mabilis na nahigit nya ang kamay ko.

“Ano ba kase?” Pagpupumiglas ko.

“Wag ka ng maarte.” Sigaw nyang sabi.

Sa musmos kong gulang hindi ko alam na mangyayare sa akin ang ganitong bagay. Hindi ko alam na may maghahabol pala sakin sa ginagawa kong paghalik sa kung sino sinong lalake.

Natulala na lang ako habang nakahiga sa kama ni Carlo na wala ng suot miski anong damit. Wala pa akong alam sa ganitong bagay kaya medyo naninibago pa ako.

“Umuwi ka na sa inyo.”

Iika ika akong naglakad pauwi ng bahay namin sa kabilang barangay. Hindi ko maisip kung anong ginawa sakin ng kuya ni Carlo.

“Bakit ganyan hitsura mo? Nakipag-away ka ba?” Bungad na tanong sakin ni Kuya pagkapasok ko ng pinto.

“99 na kuya. Isa na lang magiging 100 na.” Matamlay kong sabi.

“Bakit ang tamlay mo? Hindi ba dapat masaya ka na kase isa na lang ang kulang.”

“Wala na kase akong pera.”

“Ayos ka lang ba talaga?” May pag-aalalang sabi ni kuya.

“Kuya, pwede bang ikaw na lang yung pang-100?”

“May napala ka naman ba sa pakikipaghalikan mo dyan sa labas?”

“Wala pero masaya naman ako sa ginawa ko.”

“Mag-toothbrush ka muna. Pumapayag na ako para matigil na yang kahibangan na ginagawa mo.”

Masiglang nagtungo naman ako ng banyo para agad na magsipilyo.

“Tapos na ako, kuya.” Masigla kong sabi ng makita ko sya sa sala.

“Smack lang.”

“Gara ba. Hindi counted yun.”

“Wala na ngang bayad eh! Demanding ka pa.”

“Wag na lang.”

“Sige na. Ano bang klaseng halik yung ginagawa mo?”

Nabuhay naman ulit yung ngiti sa labi ko saka tinabihan na lang siya sa sofa.

Hindi na naman nya ako pinigilan pa at hinayaan na lang na halikan sya. Nagbilang ulit ako ng 30 seconds sa isip ko.

“Yes! Whoo! Salamat, kuya.” Masayang sambit ko ng matapos ang tatlumpong segundo.

“Magsabi ka nga sakin, anong ginawa mo? Bakit ang galing ng ginawa mong paghalik?”

“Saka ko na sasabihin. Magpapahinga na ako.”

“Sige.”

Lenon POV

Kinagabihan kinakatok ko na ang kwarto ni mark para sana kumain na dahil pinapatawag na kami ni mama sa hapag.

“Mark, bumangon ka na dyan. Kakain na tayo.”

“Kuya, ang sakit ng pwet ko.”

“Bakit naman masakit?”

“Hindi ko alam basta masakit.”

Nagtaka naman ako sa sinasabi nya kung bakit masakit.

“Natatae ka lang ata. Halika na bumangon ka na dyan.”

“Hindi ko kaya ang sakit talaga.” Naiiyak na nyang sabi.

Nabahala naman ako sa pagiyak ng kapatid ko dahil sa masakit daw ang pwet nya kaya agad na lumapit ako sa kanya.

“Sobrang init mo. Nilalagnat ka.”

“Ang sakit din ng lalamunan ko, kuya.”

“Kukuha lang ako ng gamot.”

“Nasaan na si mark?” Pagtatanong ni papa.

“Nilalagnat. Masakit daw yung pwet nya.”

“Bakit daw masakit?” Nagtatakang tanong ni mama.

“Saan ba yung mga gamot natin?”

“Hanapin mo lang dyan. Dalhan mo muna sya ng pagkain bago mo painumin ng gamot.” Bilin ni mama.

Nagtungo na ulit ako sa kwarto ni mark dala dala ang gamot pati na din ang pagkain.

“Mark, kumain ka muna.” Sabi ko pagkalapag ko ng pagkain nya sa study table na nanduon.

“Mark,” Kalabit ko sa kanya.

“Mark, wag ka ng pasaway.” Kalabit kong muli sa kanya.

“Mark,” Duon na ako labis na kinabahan.

Kaya agad na binuhat ko sya palabas ng kwarto nya.

“Ma! Pa!” Natataranta kong sigaw dahil ayaw gumising ni Mark.

“Bakit ka ba sumisigaw?” Bulyaw sakin ni Papa.

“Anong nangyare?” Pagtatanong ni mama ng makalapit sakin.

“Ayaw kaseng magising ni mark. Dalhin na po natin sya sa ospital.”

Ako pati ang mga magulang ko natataranta na din. Hindi na namin nagawang maghapunan pa at agad na sumakay na lang ng sasakyan namin.

“Mark, anak, gumising ka, nak.” Umiiyak na sabi ni mama.

“Ano ba talaga kaseng nangyare?” Nagagalit na ding sabi ni Papa.

“Hindi ko alam pero ang sabi nya sakin sobrang sakit daw ng pwet nya.”

Nang makarating kami ng ospital ay agad na inasikaso naman kami ng mga nurse. Dinala ang kapatid ko sa er.

“Anak,” pagsusumamo ni mama.

Naupo na lang kami habang naghihintay na lumabas ang doktor.

Agad na nilapitan namin ang doktor na nagasikaso kay mark.

“Dok, ano pong nangyare? Kamusta na po ang anak ko?”

“You must be the parents?”

“Opo,” Tugon ng aking ina.

“He is fine and stable. May I ask something?”

“Ano po yun?”

“May kinakasama na ba ang anak nyo?”

“W-wala po, dok. May nangyare po ba sa anak namin?”

“Wag kayong mabibigla sa sasabihin ko pero we suspect that your son was being raped.” Bigla naman akong nanghina sa sinabi ng doktor.

“Paano po nangyare iyon? Ayos lang naman po sya kanina ng kausapin ko.” Pagtatanong ko.

“Mas makakabuting tanungin nyo na lang ang anak ninyo. Kaya sya nilalagnat kase nakita namin na may sugat sya sa loob ng anus nya. It seems na puwersahan iyong pinasok ng kung sinoman.”

Halos hindi kami magkamayaw sa sinapit ng kapatid ko. May posibilidad na dahil din iyon sa ginagawa nya. Napasuntok naman ako dahil hindi ko din naisip na pwede din syang ma-rape sa ginagawa nyang iyon.

“Excuse us,” Paalam ng doktor.

Nagtungo na lang kami ng silid kung nasaan si mark. Halos lahat kami hindi makapaniwala at nabigla sa pangyayare.

“Anak ko,” Alingawngaw ng boses ni mama sa kabuuan ng silid na iyon.

Hindi ko naman maiwasang hindi sisihin ang sarili. Nakikita ngayon ng mga mata ko ang walang malay na si mark habang may-oxygen mask at dextrose na nakakabit sa kanya.

Lumipas ang dalawang araw at naghihintay kami ng balita sa mga pulis dahil wala pa din silang lead kung sino ang gumawa nito sa kapatid ko.

“We can’t find any dna left in your son’s anus. Kaya hindi rin kami makapagbigay ng kahit na anong sagot na pwedeng gawing evidence laban para sa gumawa nito sa kanya.”

Wala pa ding malay si Mark hanggang ngayon.

Kinabukasan nagising na si Mark at mukhang nagulat at nagtataka kung bakit sya nasa ospital.

“Ma, bakit po kayo umiiyak?”

“Sino gumawa nito sayo, nak?”

“Ano pong sinasabi nyo?” Inosenteng pagtatanong ng kapatid ko na walang kamuwang muwang sa nangyare.

“Hon, hayaan mo muna sya magpagaling. Saka na natin sya tanungin kapag maayos na sya.” Pagpapakalma ni papa kay mama.

“Ano ba nangyayare, kuya?”

Dumating ang araw ng pagdi-discharge kay mark sa ospital at pwede na namin syang maiuwi.

“Anak, kamusta na ang pakiramdam mo?”

“Ayos na po ako, ma. Nagugutom po ako.”

“Hon, kain muna tayo.”

Huminto kami sa isang resto para kumain.

“Anak, may itatanong kami sayo pagkauwi natin ng bahay.” Malumanay na sabi ni mama.

“Sige po.”

Hindi naman kami nagtagal sa resto na iyon o baka nagmadali na din sila mama at papa para makausap na si mark.

“Anak, magsabi ka samin ng mama mo. Ano ba talaga ang nangyare?”

Napakunot noo naman si mark marahil naguguluhan sa pagtatanong ni papa.

“Bakit sumakit yung pwet mo?”

Nabahala naman kami ng bigla syang umiyak.

“Pa, sorry po.” Panghihingi nya ng sorry.

“Sssh! It’s okay.”

“Nakikipaghalikan po kase ako dyan sa labas tapos binibigyan ko po sila ng bente.”

“Bakit mo ginagawa yun?” Sigaw ni papa.

“Hon, wag mo namang sigawan yung anak natin. Kagagagaling lang nya ng ospital.”

“Ikaw, Lenon, anong ginagawa mo? Ikaw ang kuya bakit hindi mo binabantayan ang kapatid mo. May alam ka din ba dito?”

“Wala po akong alam tungkol sa nangyare.”

“Sino ang gumawa nito sayo? Sagutin mo ko.”

“Nagpunta po kase ako ng bahay nila Carlo tapos nandun po yung kuya nya tapos iniwan kami ni carlo sa loob ng kwarto nya tapos pinipilit nya akong hubaran.”

“Sya din ba ang dahilan kung bakit sumakit yung pwet mo?”

Tumango naman sya bilang pagsagot. Bigla naman nagdilim ang paningin ko sa mga narinig ko.

“Saan ka pupunta, Lenon?” Pigil sakin ni Mama.

“Dito ka lang. Bantayan mo si Mark. Kami ng bahala ni Lenon magsumbong sa mga pulis.” Pagbibilin ni papa kay mama.

Dali dali naman kaming nagpunta ng police station at saka nagtungo kung saan nakatira ang kaklase ni Mark.

“May warrant of arrest kami para sa kuya mo.”

Naghintay lang kami ni papa sa labas ng bahay ng kaklase ni mark at hindi na ako makapagpigil para gulpihin ang kuya ni carlo. Lumabas na ang mga pulis dala dala ang nakaposas na kuya ni carlo.

“Saan nyo dadalhin ang anak ko?” Pagtatanong ng isang ginang sa mga pulis.

“Walang hiya ka,” Sigaw ko saka sinunggaban agad sya ng suntok sa mukha na agad namang pinigilan ng mga pulis.

“Bakit mo nagawa sa anak ko yun? Tarantado ka.”

“Sa presinto na lang po kayo magusap.”

Nang makarating ng presinto hindi na nakapagpigil si papa na bigyan ito ng sakit ng katawan.

“Ginusto din iyon ng anak nyo.”

“Halos mamatay na yung anak ko dahil sa taas ng lagnat.”

“Sinabi ko kase sa anak nyo na wag pero mapilit kaya pinagbigyan ko.” Agad na sinuntok ko syang muli sa mukha.

“Babaliktarin mo pa ang kapatid ko.” Agd na inamawat naman ako ng mga pulis.

“Yun ang totoo. Tanggapin nyo na bakla ’yang anak nyo.”

“Ikulong nyo na yan.”

Umuwi na lang kami ng bahay. Napatanag naman ako dahil nahuli na ang gumawa nuon sa kapatid ko pero sa isiping may paraan para makalaya sya ay hindi ako mapapanatag.

Dadalo kami ng hearing para tuluyan ng mabulok ang walang hiyang lalakeng iyon sa kulungan. Hindi namin hahayaan na makalaya ang lalaking umagaw sa kamusmusan ng kapatid ko.

—; ωσя∂ѕ fяσм: мaĸaтa wrιтeѕ ғιndιng a ѕтory? Leт мe welcoмe yoυ тo мy тιмelιne