A BEAST IN DISGUISE (BL)

A BEAST IN DISGUISE

written by BRICTORIQUE.

BEFORE YOU PROCEED: Please be open-minded before reading the story since it may contain physical, verbal and/or emotional abuse which may trigger your mentality. Thank you.

DISCLAIMER: This story is a work of fiction. The names, characters, incidents and places are the products of my imagination as the author, and are not to be construed as real. Any resemblance to persons living or dead or to an another story is entirely coincidental and unintentional.

---

ABOUT THE STORY:

So, naranasan ninyo na ba yung nagising kayo sa malalim na pagkakahimbing at pagkagising ninyo ay may nabuo na kayong plot? Well, ito ang dahilan kung bakit ito nabuo.

BL themed and short story ang kwentong ito kaya kung homophobe ka ay maaari mo ng lisanin ang kwentong ito bago ka pa man makita ng lalaking naka-hood at sundan ka sa iyong bahay para patayin.

Kung hilig mo naman ang ganitong tema ay mangyari lamang na i-add ito sa inyong reading list para inyong masubaybayan. Kahit hindi ninyo na ako i-follow, okay lang. Respeto nalang sa aking likha.

Actually, hindi ko alam kung thriller ba ito or mystery o romance. Seryoso. Pero sana mabigyang hustisya ko ito dahil nagising ako para lang dito.

Wala akong specific character in real life na maaaring ihalintulad sa mga tauhan dito sa kwento na mas gusto ko rin kasi gusto kong gumawa kayo ng imahe sa inyong isipan na aayon sa inyong panlasa. Iyon lang.

Isang palaisipan pa sa akin kung kailan ko officially ipa-publish ang unang bahagi ng kwento.

Date Created: November 26, 2018

A BEAST IN DISGUISE I

Tatlong taon na ang nakalipas mula ng makabalik ako sa lugar kung saan ako lumaki kasama ang mama ko. Ang bahay na nuon ay puno ng tawanan at iyakan. Ang lugar kung saan namulat ang aking murang kaisipan sa mga bagay-bagay.

Bakit nga ba ako bumalik?

Ako si Aiden Sage . Twenty-one years old. Mag-isa sa buhay at walang karamay. Ang drama ’no? Pero, totoo naman kasi.

Sumandal ako sa kahoy na upuan na nasa tabi ng bintanang natatabingan ng kurtina. Padilim na sa labas pero heto ako at wala pang balak na buksan ang ilaw. Para akong tanga dito na nakasiksik sa sulok at hinihintay na lumabas ang buwan. Kung para sa iba ay nakakatakot itong ginagawa ko, para sa akin, sanay na ako. Sa katunayan, mas gusto ko ito. Ako lang at ang dilim. Ang saya! Paano nga ba nauwi sa ganito ang lahat? Hmm. . .

Ah. Siguro ito ang resulta ng mga nangyari sa akin na hindi maganda at sa lahat ng iyon ay may namumukod tanging ala-ala na hindi mawaglit sa aking isipan kahit na ang mukha niya ay limot ko na’t pati ang boses niya.

Sino siya? Si Yu.

Ang nagiisang kaibigan ko sa nakaraan na nagbigay sa akin ng depinisyon ng anghel at demonyo o mas tama bang sabihin na, isang halimaw na nagbalat kayo bilang aking tagapagligtas na siyang kumulong sa akin sa isang lugar na kailanman ay hindi ko magagawang takasan.

---

A|N:

Date Published: January 01, 2019

Time check, it’s 4:21 AM. Patikim para inyong mga uhaw na utak. Muling nagbabalik para sa aking ikalawang maiksing kwento na sana ay magustuhan ninyo gaya ng inyong pagtangkilik sa Fangs of an Alpha na ako rin ang sumulat. Bagong taon, bagong kwento.

Dating gawi. Sa gabi ko gagawin ang update at sa madaling araw ang pagsasapubliko ng bawat kabanata.

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE II

Lumaki ako na ang tanging kinamulatan ay ang aking nanay dahil sabi niya ay namatay nuon ang aking tatay dahil sa isang aksidente dalawang taon matapos niya akong ipanganak at dahil kakailanganin niya akong buhaying mag-isa ay naghanap siya ng trabaho at naging isang mananahi sa isang patahian. Malaki ang kinikita niya dahil ang patahian na iyon ay nasa luob ng malaking subdivision at dahil maganda manahi si nanay ay madalas magpagawa sa kanya ang mga mayayaman na nakatira duon malapit sa shop.

Pitong taon ako ng una akong isama ni nanay sa kanyang trabaho dahil wala siyang mahanap na magbabantay sa akin at dahil naturingang bata ay may kalikutan ako ng mga panahon na iyon ay pinaglaruan ko ang mga pinutol na tela, sinulid, at ang ilan sa mga damit na malilit na pinapaayos sa kanya ay isinukat ko. Ang ending, napagalitan ako. Umiyak ako at umupo sa labas ng shop at duon nagmukmok hanggang sa may makita akong playground sa ’di kalayuan na may mga batang naglalaro.

Sa sobrang excited ko ay hindi na ako nagpaalam kay nanay at tumungo duon pero agad ding nawala ang excitement ko dahil ayaw makipaglaro sa akin ng nga batang kasing-edaran ko. Para pigilan ang nagbabadyang luha sa mga mata ko ay tinungo ko nalang ang swing at umupo du’n. Nakailang swing din ako hanggang sa mapagod ang paa kong kanina pa nagpapadyak para mapagana ko ito ng makita ko ang isang bata na di hamak na mas malaki at mas matangkad kesa sa akin na sa akin nakatingin. Ilang taon na kaya siya?

Kumaway ako sa batang nakatingin sa akin ngunit imbis na kumaway din ay inirapan niya ako. Hmp! Sungit! Palibhasa kasi gwapo siya at mukha ding mayaman gaya ng ibang batang nandito di gaya ko na maliit na nga, halata pang di mayaman. Hindi ko nalang siya pinansin ulit dahil mukhang paalis na siya. Nagulat ako ng may grupo ng mga batang lalaki na pilit akong pinaaalis sa pwesto ko sa swing. Luh. May ibang swing pa naman na bakante na pwede nilang upuan bakit nila ako pinapaalis? Di ko naman sila inaano ah.

Gusto ko sana sila awayin kaso naisip ko bigla si nanay. Baka mapaaway din siya kapag pinatulan ko sila. Tumayo na ako sa pwesto ko para umalis pero itinulak ako ng isa sa kanila kaya nasudsod yung tuhod ko sa lupa at narinig kong nagtawanan sila at hindi ko na napigilang umiyak ng makita ko ang sugat ko na dumudugo. Tiyak papagalitan ako ni nanay.

“Hey asshole! Why don’t you pick someone on your age?”

“What did you say?”

Napalingon ako sa lalaking nagsalita sa likuran ko at paglingon ko ay laking gulat ko ng malamang siya yung lalaking inirapan ako. Anong ginagawa niya dito? Akala ko umalis na siya?

“Didn’t hear what I said, eh? I said you’re a fuckin’ weak asshole and dumb looser too.” nakangising sabi niya sa tumulak sa akin at nagulat ako ng suntukin siya nito na nailagan niya na hudyat ng pagbuno nila sa damuhan.

Nagreact ang mga kapwa ko bata na nanduon at ilang yaya din ang kinailangan para maawat yung lalaki na walang humpay na sinusuntok yung lalaking tumulak sa akin. Nanunuod kaya siya ng WWE? Siguro nga, kasi mukhang may cable sila sa bahay di gaya ko na nakakanuod lang kapag may napuntahan kaming bahay ng mayaman ni nanay para magpatahi sa kanya.

“I’ll tell my dad about this!” umiiyak na sabi ng batang lalaki na balak pa yatang gumanti pero nakatago sa gilid ng yaya niya.

“Go ahead. I’ll be waiting. So I can tell him how douche his son was.” sinamaan ako ng tingin ng tatlong bata kanina habang ang iba pang mga bata ay natakot bigla na lumapit sa akin at duon kay kuyang nag ala-WWE.

“C’mon. Let’s treat your wound.” hinila niya ako papunta sa ilalim ng puno kung saan ko siya nakita na nakapwesto kanina.

“Stay here and don’t you dare leave.” hindi ko man naintindihan ang sinabi niya ay nanatili ako sa pwesto ko dahil na rin sa takot na baka ako naman ang isunod niya kapag umalis ako.

Bumalik siya na may dalang puting kahon na may cross na kulay red sa gitna at umupo sa harapan ko. Marahan niyang ipinatong ang paa ko sa hita niyang naka-indian position. Habang ginagamot niya ang sugat ko ay panay ang tingin niya sa akin kaya napapatingin din ako sa kanya. Di ba dapat mas unahin niya yung sa kanya? May mga sugat din kasi siya pero parang wala lang iyon sa kanya.

“Where are you from? Ihahatid kita.” nagulat ako ng bigla siyang mag tagalog. Akala ko kasi di siya marunong eh.

“D-d’yan lang po ako sa kanto sa may patahian.” sabay turo sa street kung saan nakatayo ang shop.

“Okay.” nagulat ako ng bigla niya akong buhatin na parang prinsesa kaya pumalag ako. Grabe naman kasi. Kaya ko naman maglakad kaso si kuya, ayaw paawat kaya ang ending nagpapasan nalang ako. Nakakahiya kasi yung buhat niya kanina. Feeling ko pulang-pula yung mukha ko sa ginawa niyang iyon.

Inihatid niya ako sa shop gaya ng sinabi niya at si nanay ay agad akong sinermonan sa pagkataranta ng makita ako kasama si kuya na puro sugat. Akala niya kasi nakipag-away ako pero buti nalang nag explain si kuya kay nanay kaya nanahimik na siya. Hindi ko na natanong ang pangalan niya kasi matapos kong magpasalamat sa kanya ay sakto namang nag ring ang cellphone niya at may kinausap siya na kung sino at nagpaalam na sa amin. Ang ganda nga eh. Kulay itim siya na flip phone.

Nang sumunod na araw ay hindi ko nakita si kuya na tumulong sa akin sa park. Ang totoo n’yan, ayaw na talaga akong payagan ni nanay na sumama sa kanya after ng nangyari kahapon pero nagpumilit ako at nagsabing hindi ako maglilikot na kalaunan ay pumayag din. Nagbabaka sakali kasi akong makita ulit si kuya kahit sa malayo pero ilang araw na ang nakalipas ngunit ni anino niya ay wala akong nakita. Nakakalungkot. Hindi kaya napagalitan siya ng nanay o tatay niya at dahil duon ay ayaw na siyang palabasin ng bahay? Hala. Eh di kasalanan ko pala. O’ baka naman hindi din siya taga dito at dayo lang?

Napasalumbaba ako. Sana makita ko ulit si kuyang mabait na tumulong sa akin.

---

A|N:

Posted:  January 6, 2019 at 1:26 AM

Tara po at kumain tayo ng kitkat at ipanalangin na sana habaan ko naman ang update para sa short story na ito para hindi kayo nabibitin. Hahaha! ’Til next update.

Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE III

“Ai, bilisan mo d’yan.” tawag sa akin ni nanay dahil pupuntahan daw namin yung bahay ng pinaka mayaman sa subdivision na ito. Magpapatahi daw kasi sila ng damit para sa birthday ng anak nila.

Saglit na isinara ni nanay ang shop at naglakad kami papunta sa bahay ng kliente niya. Napa wow ako sa laki ng bahay na sumalubong sa amin dahil mas malaki ito kesa sa mga nadaanan namin at mas maganda. Marami kayang pagkain sa luob? Nagutom kasi ako at napagod sa haba ng nilakad namin.

Pagpasok namin sa luob ng bahay ay sobrang namangha ako sa lawak at ganda dahil katulad ito sa napapanuod ko sa tv na bahay ng mga prinsipe’t prinsesa. Kailan kaya ako makakatira sa ganito? Maliit kasi ang bahay namin at sakto lang sa amin ni nanay.

Bago kami tuluyang makapasok sa luob ay binulungan ako ni nanay na wag maglilikot at maging magalang sa mga makakaharap namin na siya namang ginawa ko. May pinagusapan si nanay at yung magulang ng magbi birthday na hindi ko pinansin kasi abala ako sa pagtingin sa buong bahay. Ginayak kami ng isang babae na nagtatrabaho duon na nakasuot ng dress na kulay puti at asul sa isang malaking kwarto at laking gulat ko ng makita ang nasa kabilang pinto na siyang naghihintay sa amin.

Hala! Si kuya na tumulong sa akin!

Ibig sabihin dito siya nakatira?

Siya yung magbi birthday?

Nakilala agad siya ni nanay pero dahil nahihiya ako, umupo lang ako sa gilid at siya naman itong panay ang tingin sa akin. May dumi ba ako sa mukha?

Sinukatan siya ni nanay at pagkatapos ay pinakain kami. Paalis na kami ng biglang sabihin ni nanay sa akin na maiwan muna ako dito na siya namang kinabigla at kinatakot ko. Iiyak na sana ako ng biglang may umakbay na braso sa balikat ko at ng lingunin ko ito ay si kuya ang nabungaran ko at nakangiti sa akin.

“By the way, I’m Yu. Ikaw?”

“Aiden po pero Ai nalang.”

Nag shake hands kami at pagkatapos ay isang buong araw kaming magkasamang naglaro sa malaking bahay nila. Hindi ko na namalayan ang oras kasi sobrang daming laruan ni kuya tapos ang saya din niya kasama. Sabi niya sa akin ay siya na daw ang magiging kalaro ko at wag na daw ako pupunta sa park para hindi na ako maaway ulit ng mga bata duon na siya namang sinunod ko kaya napadalas ang pagpunta ko sa bahay nila na siya namang kinatuwa ng magulang niya. Kwento kasi nila hindi mahilig lumabas ng bahay si kuya at kung lalabas man ay mabilis siyang tamarin o mapagod.

“Kuya Yu? Anong ginagawa mo?” nagtatakang tanong ko kasi kanina niya pa nilalaro ang buhok ko na may kahabaan at abot panga ko.

“Nagagandahan kasi ako. Wag ka magpapagupit ha?” sabi niya at inamoy ang laylayan ng nito at tumingin sa akin na siya namang kinapula ng mukha ko.

“Pero kuya baka pagupitan na ni nanay ang buhok ko sa susunod na linggo kasi nagmumukha na daw akong babae eh!”

“Sabihin mo sabi ko na mas bagay sa iyo ang buhok mo para di niya pagupitan.” iniharap niya ako sa pagkaka kandong ko sa kanya at hinaplos ang mukha ko.

“Ai, love mo ba ako?”

“Opo kuya. Bakit?”

“Kiss mo nga ako.” napakagat ako sa labi ko sa hiya kasi ng nakaraan niya pa ako kinukulit na halikan siya. Sabi kasi ni nanay dapat humahalik lang daw dapat ang bata sa magulang at hindi sa ibang tao.

“A-ano kasi. .”

“Ayaw mo ba?” magkahalong lungkot at inis ang nakita ko sa mukha at sa tono ng pananalita niya.

“S-sabi kasi ni nanay kuya. .”

“Wala naman ang nanay mo dito eh. Hindi niya malalaman kung hindi mo sasabihin. You want to continue playing with me, right?”

Tumango ako at nakangiting ginulo niya ang buhok ko at bumulong sa tenga ko.

“Then kiss me, baby. Please?” napakapit ako sa magkabilang braso niya dahil para akong kiniliti sa ginawa niya.

Tumingin ako sa kanya at siguro nga ay okay lang na halikan ko siya kasi wala namang makakakita. Kaming dalawa lang naman ang nasa kwarto niya at naka lock pa ang pinto.

Pinapikit ko siya at hinalikan ng mabilisan sa cheeks at ng dumilat siya ay mas lalong lumaki ang ngiti niya sa akin. Ako naman ang pinapikit niya para halikan kasi sabi niya hindi pwedeng siya lang ang may kiss saka parang nakukulangan daw siya kaya kahit hindi ko ma-gets ay sinunod ko ang gusto niya. Pumikit din ako at ilang sandali pa ay laking gulat ko ng may maramdaman akong malambot sa labi ko.

“K-kuya Yu!” sigaw ko at tulak sa kanya pero nahila niya ang kaliwang kamay ko at itinulak ako pahiga sa kama at pumaibabaw sa akin.

“Sshh. Quiet. Wag ka maingay. Gusto mo bang umakyat sila dito?” tanong niya habang naka-sshh sign ang daliri niya sa labi niya at nakatakip ang kaliwang palad niya sa bibig ko. Umiling ako kasi parang nainis sa akin si kuya. Ngumisi siya at dumukwang para magkalapit lalo ang mukha namin.

“Obey mo lang si kuya para hindi ako magalit sa’yo, okay? Ayaw mong magalit ako sa iyo di ba?” Tumango ako bilang sagot at tinanggal niya ang nakaharang niyang palad sa bibig ko at sinimulan akong halikan ulit. Narinig ko siyang umungol habang naghahalikan kami pero hindi ko nalang ito pinansin dahil mas nagtataka ako kung ano yung matigas na nararamdaman ko sa pagitan ng hita ko.

Sinabihan niya ako na sa amin lang dalawa iyon at wag kong ipagsasabi kahit kanino kaya iyon ang ginawa ko at napadalas iyon hanggang sa may bago kaming gawin ni kuya.

---

A|N:

Posted: January 7, 2019 at 1:21 AM.

Ngayon palang ay napapa isip na ako kung gaano ko kabilis matatapos ang kwentong ito.

Anyway, okay ka pa? Ikaw na nagbabasa ng kwentong ito? Sana ay makatulog ka ng mahimbing pagkatapos ng kabanatang ito.

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE IV

“Ai, come here.” tawag niya habang abala ako sa pagliligpit ng mga laruan na nagkalat sa play mat. Inilagay ko ang huling piraso ng laruan sa lalagyan nito at lumapit sa kanya.

“Want to play to a new game?” tumango ako at kumuha siya ng itim na panyo sa drawer niya at finold ito ng ilang ulit at ipiniring sa akin. Maglalaro daw kami ng guessing game at kapag tama ako ay hahalikan niya ako at kapag naman mali eh di mali. Umapila pa ako dahil ako lang daw ang huhula sa amin pero sa huli ay siya din ang nasunod.

Pinalipat niya ako ng pwesto at pinaluhod sa harapan niya. Bago kami magsimula ay tinali niya pati ang kamay ko sa likuran ko para daw mas exciting at sinimulan niya ang pagpapahula sa akin sa pamamagitan ng pagpapadama nito sa pisngi, labi, leeg, at sa braso ko. Kapag pagkain ito ay pinapatikim niya pa ito ng bahagya.

Makailang gamit at pagkain din ang nahulaan ko ng tama at kung nagtataka kayo kung bakit may pagkain dito at kung ito ba ang meryenda na dinadala ng mga yaya niya sa amin ay nagkakamali kayo. Mga stock niya ito sa fridge na nasa kwarto niya. Yaman di ba?

“Here’s the last one, baby. Kapag nahulaan mo ito, I’ll give you a reward, okay?” tumango ako bilang pag sang ayon at naramdaman ko ang isang bagay na medyo malagkit na matigas sa pisngi ko na nira rub niya at ipinatama sa labi kong nakasara.

“Open your mouth.” sinunod ko ito at ibinuka ang bibig ko. Hindi ko kasi ito basta ibinubuka ng hindi niya sinasabi pero malamang pagkain ito kasi pinabuka niya ang bibig ko eh.

“Wider.” nilakihan ko ang buka ng bibig ko at ipinasok niya ang bagay na iyon ng bahagya sa bibig ko at nadilaan ko ito ng di sadya. Nagtaka ako dahil narinig ko siyang nagpigil ng ungol niya. Bakit kaya?

Hinawakan niya ang batok ko at dahan-dahan na ipinasok lalo ang bagay na iyon sa bibig ko kaya nilasahan ko ito gamit ang dila ko. Ano kaya ito? May pagka maalat kasi.

“Ano iyan kuya? Bakit ang alat?”

“S-secret.” tapos ay ipinasok niya ulit ito sa bibig ko at nilasahan ko ulit at hinila niya ulit palabas.

“Ano ba iyan! Ang hirap naman!”

“Gusto mo talaga malaman?”

“Wala bang clue?”

“Long ang hard. You’ll love this later on. Now, just open your mouth and suck this once it get in, okay?”

“Pero kasi. .”

“Ayaw mo ba mukha ang reward mo?”

“Gusto po.”

“Then be a good boy and sundin mo si kuya.” ipinasok niya ulit ang bagay na iyon sa bibig ko and this time, umabot na ito sa tarangkahan ng lalamunan ko. Hmm, mahaba at matigas? Ano kaya ito? May nararamdaman din akong malambot na parang bola sa bandang baba ko. Habang kinakapa ko pa ng dila ko ang bagay na nasa bibig ko ay nagsimulang iatras-abante ni kuya ang ulo ko kaya para akong nabubulunan na hindi ko maintindihan at kasabay nu’n ay ang mahihinang pag ungol ni kuya na sinabayan pa ng mabibigat na paghinga niya. Nagulat pa ako ng marinig ko siyang magmura. Anong nagyayari sa kanya?

Halos mangawit na ang bibig ko sa paglabas-pasok ng bagay na iyon sa bibig ko hanggang sa idiniin ito ni kuya at may malapot na kung ano ang pumuno sa bibig ko. Pinilit kong hilain ang sarili ko palayo dahil nabubulunan na ako pero sinabihan ako ni kuya na lunukin ko ang lahat ng nasa bibig ko at wala akong sasayangin kaya iyon ang ginawa ko.

Nang ialis niya ang bagay na iyon sa bibig ko ay maubo-ubo ako at nakailang lunok din.

“Nagustuhan mo ba ang reward mo?” tanong niya ng tanggalin niya ang piring sa mata ko at ewan ko pero parang lasing ang mga mata niya kung makatingin sa akin.

“A-ano ba iyon kuya? Pwede patingin?”

“Secret. Dahil hindi mo nahulaan ay hindi ko sasabihin pero wag kang mag alala, sa susunod malalaman mo na kung ano iyon.” saad niya at pinisil ng hinlalaki niya ang ibabang labi ko at ipasok ito sa bibig ko at nilaro sa dila ko na nagpa ungol sa akin.

---

A|N:

Posted: January 12, 2019 at 2:18 AM

Ako rin ay nagtataka kung ano yung nilaro nila. Anyway, naloloka ako sa mga pagkaing nasa fridge namin at hindi ko alam kung anong uunahin ko. Siguro yung ice cream nalang ’no?

And, amazing nasa #1-GayFiction ang kwentong ito. Woohoo!

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE V

Isang linggo nalang at birthday na ni kuya kaya habang nasa tiangge kami ni nanay ay nagtitingin-tingin na ako ng mumurahin na pwedeng mabili bilang regalo sa kanya. Sana nga lang ay magustuhan niya.

“Nanay, ito nalang iregalo natin kay kuya Yu.” turo ko sa isang dog tag na may design na posas sa gitna. Ang cute kasi. Buti at pumayag si nanay dahil mumurahin lang pero kahit mumurahin sabi niya kung maingat si kuya ay hindi ito basta-basta kakalawangin.

Mabilis lumipas ang mga araw at ngayon ay ang thirteenth birthday ni kuya Yu kaya maaga kami dumating ni nanay sa bahay nila dahil dito gaganapin ang party at maraming mga bisita ang nandito ngayon kasama na pati mga batang kasing edad ko na anak ng mga bisita ng magulang ni kuya.

Hindi agad ako nakisalamuha sa mga bata dahil sa takot na baka awayin nila ako dahil hindi ko pa daw pwedeng puntahan si kuya sabi ni mama kasi naghahanda siya para mamaya pero laking gulat ko ng ayain ako ng mga bata na sumali sa laro nila kaya naman sa sobrang saya ko ay hindi ko namalayan na pinakilala na siya ng host para sa party. Sobrang gwapo niya at nginitian ko siya ng tumingin siya sa akin pero umiwas lang siya na para bang hindi niya ako nakita.

Pinagmamasdan ko lang siya mula sa malayo habang ang ibang bisita ay kinakausap siya dahil ng sinubukan kong lapitan siya ay hindi niya ako pinansin at mukhang galit. May nagawa ba akong mali?

Umalis ako sa pwesto ko para mag cr at ipabigay nalang sa isa sa mga katulong ang regalo ko para kay kuya kasi parang naninikip ang dibdib ko na hindi ko maintindihan dahil hindi niya ako pinapansin at sa iba ay halos masaya siyang makipag usap.

Paglabas ko ng cr ay bigla nalang humablot sa braso ko at bago pa ako makasigaw ay natakpan na nito ang bibig ko at dinala ako sa isang pamilyar na kwarto at binalibag ako sa kama. Nang lingunin ko kung sino ito ay nakita ako ang nanlilisik na mata sa akin ni kuya Yu.

“K-kuya?” napakapit ako sa sapin ng kama sa takot habang dahan-dahan siyang lumalapit sa akin. Para siyang isang gutom na leon.

“Bakit ka nakipag laro sa kanila? Di ba ako lang dapat ang kalaro mo?” sigaw niya pero hindi ito alintana ng mga bisita na nasa labas at baka na rin ng mga nasa ibaba ng bahay dahil sa pagka abala nila at sa lakas ng tugtugin.

“K-kasi kuya. . niyaya nila ako saka mukha naman silang mabait at. . “

“Ako lang dapat! Sa akin lang dapat ang atensyon mo! Akin ka lang!” sabi niya at pumaibabaw sa akin.

“K-kuya w-wag ka na po m-magalit. .” naiiyak kong pakiusap at hawak sa kamay niya kaso tinapik niya ito palayo at inilagay ito sa ulunan ko. Napalunok ako bigla sa takot.

Huminga siya ng malalim at tumingin sa akin ng kakaiba. “Anong gagawin mo para hindi na ako magalit?”

“K-kahit ano kuya. . please? Ayaw kong galit ka sa akin eh.”

Ngumisi siya at lumipat ng pwesto. Nasa ibabaw ko ngayon ang ibabang parte ng katawan ni kuya at inutusan niya akong ibuka ang bibig ko at nanlaki ang mata ko sa gulat ng lumawagan ni kuya ang belt ng pantalon niya at buksan ang zipper nito dahilan para tumambad sa akin ang ari niya na di hamak na mas malaki kesa sa akin na namumula ang dulo at medyo basa.

“Suck it like your favorite lollipop. Drink everything that’ll be inside your mouth. Don’t waste a drop because if you do, I’ll fuck you ’til I completely own you.” bigla niyang isinubo ang mahaba at matigas niyang ari sa akin dahilan para mapaluha ako. Habang umaatras-abante si kuya sa ibabaw ko at nakapiing ang kamay ko sa ulunan ko ay may naalala ako. Hindi ako pwedeng magkamali. Ito yung isinubo niya sa akin ng minsang maglaro kami ng tinawag niyang guessing game.

Habang bumibilis ang paglabas-pasok ng ari niya sa bibig ko ay siya namang pag iiba ng pakiramdam ko dahilan para pagdikitin ko ang nanginginig kong mga biniti na halos mamaluktot na.

Hindi ko maiwasang mamula ng makita kong nakatitig sa akin si kuya na panay ang pagkagat sa labi niya at pakawala ng ungol at mura na para bang sarap na sarap.

Nang malasahan ko ang pamilyar na likido na kumalat sa bibig ko ay buong lakas kong inilayo ang mukha ko sa ari niyang para maghabol ng hininga at naramdaman ko pang tumulo ito ng bahagya sa gilid ng labi ko.

“K-kuya. .” umubo ako ng umubo sa pagbabaka sakaling mawala ang pakiramdam ko na parang nabubulunan. Dama ko ang pamumula ng buong mukha ko sa init ng pakiramdam ko.

“Tsk.” dinig kong daing ni kuya at inayos niya ang posisyon niya sa pagkaka ibabaw sa akin at hinawakan ang panga ko.

“I told you not to waste a single drop, right?” amoy ko ang mabangong hininga niya at ang pabangong inilagay niya sa katawan niya.

Para akong nahihilo sa pinaghalong kagwapuhan ni kuya at ng amoy na meron siya.

“S-sorry kuya. . Naalala ko k-kasi baka hanapin na nila tayo l-lalo ka na eh. . T-tara na, balik na tayo sa b-baba. .” nauutal kong sabi habang dinidilaan niya ang gilid ng labi ko, pisngi ko at pababa sa leeg ko habang ang kamay niya ay humihimas pababa sa magkadikit kong hita.

“Mamaya na, baby. Hindi nila agad tayo mapapansin kasi nagkakainan na sa baba.” tinanggal niya ang butones ng suot kong pang itaas na damit at ng sinubukan ko siyang pigilan ay tinapik niya palayo ang kamay ko at hinalikan ako ng madiin.

“P-pero kuya. .”

“Sshh. Love mo ako di ba at ayaw mo ako na magalit sa’yo?” tumango ako sa kanya at ngumiti siya sa akin bago niya tanggalin ang suot kong pants at itapon ito sa ibaba ng kama.

“Now, obey me like a slave and worship me like nobody else in the world can do better than you.”

“A-ano iyon kuya?” hindi ko kasi naintindihan ang sinabi niya. Hinaplos niya ang mukha ko at nilaro ang dulo ng dila ko gamit ang dila niya.

“Sambahin mo ako, Ai.” saad niya bago lumapat ang bibig niya sa kaliwang nipple ko at sipsipin ito na parang candy.

Hindi ko napigilan na hindi umungol sa ginawa niya at pinuri niya ako dahil duon. Dinilaan, sinipsip, at hinalikan niya ang bawat balat na matamaan niya sa katawan ko at kapansin-pansin ang matigas niyang ari na naglalaway sa harapan ko. Hindi ko alam kung bakit pero ng mapatingin ako du’n ay nakaramdam ako ng pagkauhaw pero agad itong nawala ng maramdaman kong hawakan ng kamay niya ang sarili kong ari.

“K-kuya!” sinubukan ko itong tanggalin ngunit hindi ko magawa lalo ng pisilin niya ito at muntik akong mapaiyak sa sakit.

Lalong uminit ang pakiramdam ko ng ipaghiwalay niya ang magkadikit kong hita at yumuko para isubo ang akin sa bibig niya. Halos maubusan ako ng hininga sa ginawa ng dila at ngipin niya. Hindi ko lubos maisip kung ganito ba ang pakiramdam ni kuya ng gawin ito sa kanya.

Nakaramdam ako ng kakaiba na para bang may kung ano na gustong kumawala sa luob ko at nakita ko nalang na may puting likido ng bumasa sa akin at sa bibig ni kuya at ito’y kanyang nilunok. Nakita ko pa siyang dinilaan ang ibabang bahagi ng bibig niya at ngumisi.

Sobra akong nakaramdam ng hiya ng makita kong laruin niya sa daliri niya ang puting malapot na likidong nanggaling sa akin at nagulat ako ng ipasok niya ang daliri niyang iyon ng walang pasabi sa masikip na butas ng aking pwet.

“K-kuya! M-m-masakit!” maluha kong sabi. Pinag patuloy lang niya ang pagdulas ng dalawang daliri niya sa akin at nilaro ito sa luob ko na para bang hindi ako nasasaktan.

“Sshh. Baby, relax. Love ka ni kuya kaya di kita sasaktan. Paliligayahin lang kita.”

Hindi ko alam kung paano niya iyon nasabi dahil masakit talaga. Parang akong pinupunit na hindi ako mawari lalo na ng magdagdag pa siya ng isa pang daliri at bilisan ang paglabas-pasok nito sa akin.

Nakakapit ang kaliwang kamay ko sa bedsheet ng kama ng sobrang higpit at ang isa ko pang kamay ay naka hawak sa braso niya habang hinahalikan niya ako. Nabigla ako ng ang kanya na ang pumasok sa akin na kanina lang ay ang daliri niya na halos ika-ubos ko ng hangin sa katawan. Tahimik akong humihikbi habang nakabaon ito sa luob ng aking katawan.

“Akin ka lang, Ai.” bulong niya sa tenga ko at hinalikan ang mata kong may bakas ng luha.

Hindi ko alam gaano kami katagal na nasa luob ng kwarto niya dahil ng makalabas kami at matapos ang party ay halos hindi na ako makausap ni nanay dahil sa bigla kong hindi pagkaibo. Nag dahilan ako na masama ang pakiramdam ko pero ng gabing iyon ay halos maiyak ako sa sarili ko ng walang tigil dahil sa pananakit ng buong katawan ko.

---

A|N:

Posted: January 13, 2019 at 12:21 AM

So, ayun. Medyo hinabaan ko na ang update para sa ikalimang kabanta ng kwento pero hindi siya ganun kadetailed kasi baka may mag hurumentado kapag nabasa ito.

Ano na? Lapit na February. Parang ang sarap yatang bumili ng boquet of flowers at isang box ng chocolate at ipapadala ko sa sarili ko. Kayo, ano balak ninyo?

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE VI

Sabi nga nila, walang sikreto ang naitatago ng mahabang panahon kung kaya’t nalaman ni nanay kung anong nangyari o mas tama bang sabihin na ginawa sa akin ni kuya?

Bilang nanay ay nagalit siya sa pananamantalang ginawa nito sa akin pero dahil sa realidad ng buhay ay sa huli, kami ang talo. Mayaman sila kuya habang kami ay mahirap lang kaya ang ginawa nalang ni nanay ay lumipat kami sa ibang lugar at ginawa niya ang lahat ng maka kaya niya makalimutan ko lang ang bangungot na pinagdaanan ko. Nang una, akala ko walang mali sa mga ginawa namin nuon ni kuya ngunit ng tumungtong ako ng highschool ay duon ko napagtanto kung ano ang nangyayari sa pagitan ng isang babae at lalaki lalo na kapag sila’y magkasintahan na siyang minsan naming nagawa ni kuya Yu.

Hindi ko magawang makipag kaibigan o magtiwala man lang sa kahit na sinong nakapaligid sa akin kahit na alam kong ang iba sa kanila ay malinis ang intensyon ngunit dahil sa nangyari sa akin ay hindi ko maiwasan na magkaruon ng pagdududa.

First year college na ako ng bawian si nanay ng buhay dahil sa sakit niyang diabetes at dahil ako nalang mag-isa ay nagpasya akong mag working student para sustentuhan ang pagaaral ko dahil kailangan kong tuparin ang pangarap ng nanay ko para sa akin na makapagtapos ng pagaaral para may maipagmalaki ako sa ibang tao at hindi alipustahin sa kung ano lang ang natapos ko.

Bumalik ako sa dati naming bahay ni nanay malapit sa subdivision kung saan nakatira nuon sina kuya Yu pero ’ni minsan ay hindi ko binalak na puntahan o tignan man lang ang bahay nila ayon na rin sa naipangako ko kay nanay.

Gustuhin ko man para lang makita kung maayos pa rin ang kanyang kalagayan ay hindi maalis sa isip ko ang ginawa niya nuon sa akin. Hindi ako galit. Siguro kailangan ko lang ng closure kasi mula ng gabing iyon sa pagitan namin ay hindi ko na siya ulit nakita pa. Siguro ay may girlfriend na siya ngayon o baka naman may asawa na at maganda pa rin ang buhay hindi gaya ko na mahirap pa rin at mag-isa na sa buhay na mukhang walang magbabalak na magmahal sa isang tulad kong binabae.

Napatingin ako sa screen ng cellphone kong umilaw at kita ko na may nagtext sa akin. Ah. Siguro yung katrabaho ko ito sa part-time job ko na nagtataka kung bakit bigla akong umalis duon. Kung alam lang niya na yung may-ari ng pinagtatrabahuan namin ay muntik na akong pagsamantalahan isang gabi bago ako umuwi sa tinutuluyan ko ay ewan ko nalang kung gustuhin niya pang magtagal sa trabaho niya.

Hindi ako nagdadamit babae or nagme makeup pero sabi ng karamihan sa mga nakikilala ako ay mukha talaga akong babae kahit na maiksi o mahaba man ang buhok ko na madalas ay kinaiinggitan ng tunay na babae dahil sa makinis na balat na meron din ako. Hindi rin maiwasan na may mga nagaalok sa akin na magbigay aliw dahil sa hitsura ko pero tinatanggihan ko ito dahil sa reputasyon ko na pinangangalagaan ko sa unibersidad kung saan ako nagaaral ay hindi ko maisip na gawin ito sa iba bukod kay kuya.

Umilaw muli ang cellphone ko at this time ay napilitan na akong kunin ito sa ibabaw ng lamesa at sinagot ang tumatawag sa akin.

“Bakit?”

[ Ai! Kailan mo balak na pumasok? You’d been absent for a week already. ]

Lagot. Si Max pala ito. Akala ko kung sino dahil unregistered number ang lumabas sa screen. Sino siya? Siya ang may ari ng unibersidad na pinapasukan ko at ang nagbigay sa akin ng scholarship. Kilala siya ng lahat ng nagaaral sa kanyang pinatayong eskwelahan dahil bukod sa pasok lagi sa standards ang mga nakakapag aral at nakakapag tapos dito ay mabait at maalalahanin siya sa kanyang mga scholars.

“Sir Max kayo po pala. Good evening.”

[ Ano bang nangyayari sa iyo na bata ka ha? Hindi ka na rin daw pumapasok sa part time job mo. Nasaan ka ba? ]

My god. Kung hindi lang ako aware na nuknukan ng yaman itong si Max at headmaster ng university na pinapasukan ko ay iisipin kong stalker siya.

“Kasi Sir Max may importante lang akong kinailangan na ayusin dito sa amin. Sorry. ’Di bale, papasok na ako next week.”

[ Siguraduhin mo lang Ai at di ba sabi ko sa iyo wag mo na akong tawagin na Sir Max? Masyadong pormal eh. ]

“Eh kasi tinawag ninyo akong Ai eh! Iden po kasi hindi Ai.” pagtatama ko. Ayaw ko na kasi na tinatawag akong Ai ng ibang tao dahil iyon ang tawag sa akin nuon ng bata ako at kapag naaalala ko iyon ay naaalala ko din si kuya.

[ Sorry. Mas madali kasing sabihin ang Ai kesa sa Iden. Sige, hihintayin kita next week at kapag nalaman kong di ka pa rin pumasok ay malilintikan ka sa akin! Maliwanag? ]

Pagtapos naming mag usap ay nagpasya na akong pumunta sa kwarto ko para matulog at pagka higa ko sa kama ay napatitig ako sa kisame at napa isip.

Kailangan ko na talagang pumasok this week at tiyagin na makapag tapos para mabili ko na itong bahay namin nuon na siyang paupahan na, dahil sa ngayon ang pagtira ko dito ang uubos ng natitira kong ipon mula sa sahod ko.

---

A|N:

Posted: January 21, 2019 at 2:18 AM

Naloka ako sa part na apartment na pala ang dati nilang bahay ng nanay niya. Binenta siguro para may panluwas sila papunta sa ibang lugar para matakasan ang nangyari nuon kay Ai.

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE VII

“Iden!” sigaw ng isang pamilyar na boses sa likuran ko at paglingon ko ay ang kaklase kong si Shane ang bumungad sa akin na agad akong niyakap. Actually, siya ang madalas kong malapitan dito sa school lalo na kapag may mga activities. Hindi siya mayaman pero nasa middle class ang pamilyang pinanggalingan niya. Never ko siyang tinawag na kaibigan ko thou iyon naman kahit papaano ang tingin ko sa kanya at ng ibang tao towards us.

“Ikaw lang pala akala ko kung sino na.” tumalikod na ako at nagsimula ulit maglakad papunta sa klase namin.

“Ay wow. Ang taray ha! Anyare sa’yo bakla at hindi ka nagpapapasok?” tanong niya at sumabay sa akin sa paglalakad.

“Wala naman.” alangan namang sabihin ko sa kanya na muntik na akong mapag samantalahan? Ano nalang ang magiging reaksyon at tingin niya sa akin kapag sinabi ko iyan di ba? Baka lumayo siya sa akin eh siya na nga nalang itong kayang i-handle ang pagiging aloof ko sa ibang tao bukod kay Max.

“Okay. Basta tandaan mo kapag kailangan mo ng makakausap, I’m here.” tinapik niya ang balikat ko at nag pogi sign. Hindi ko napigilan na mapangiti sa ginawa niya kasi mukha siyang tomboy thou alam kong babaeng tunay siya at nung kailan lang ay iniyakan niya yung crush niya na nagka girlfriend na ng makita niya ang post nito sa social media. OA di ba? Hahaha! Pero kasi given naman na dahil long time crush niya iyon. Hahaha!

“Mauna ka na Shane. Dadaanan ko pa si Max sa office niya.”

“Ay weh? Kahit wag na. Malalaman niya ng pumasok ka eh.”

“Huh? Paano mo nasabi?”

Pinakita niya sa akin ang hawak niyang cellphone na may naka rehistro sa screen na picture naming dalawa na pinost niya sa social media account niya. Ngayon lang kuha iyon. Siya lang ang nakatingin sa camera habang ako naman ay naka side view na halatang candid photo ko kasama siya na may caption na: Reunited. Sira talaga ’to!

“Tigilan mo nga iyang pangca candid mo.” sermon sa kanya. Hindi kasi ako kumportable sa ginawa niya. Ang creepy niya for me.

“Sus. Ito naman. Famous ’te? Anyway, ayun nga. Hindi mo na kailangan pang pumunta sa kanya dahil he will know na pumasok ka na today at thanks to me na makikita niya ito dahil FYI! Lahat yata ng estudyante dito ay friends niya sa account niya. Jusko! Tatalunin niya pa ang mga taga guidance office dahil mas mabilis niyang nalalaman ang mga personal issues ng mga nandito.” natatawa niyang saad at umakbay sa akin.

Walang issue sa akin ang ginawa niyang pag akbay dahil alam naman niyang binabae ako at alam ko rin naman na hindi niya ako gusto.

“Kasalanan din kasi ng mga estudyanteng nagpo post sa social media kung bakit niya nalalaman. Kung ako sa kanila ay sasarilinin ko nalang.”

“Kung ako din sa iyo ay magpapaalam muna ako bago ako umabsent ng isang linggo.” singit ng taong tumabi sa akin. Sabay kaming napatingin ni Shane sa kanya.

“Max!” bati namin.

Ngumiti siya at kinawayan ang ibang estudyante na nakaka salubong namin. Siya lang yata itong may awra na okay sa lahat ng makaka halo-bilo niya dahil sa pagiging masiyahin niya at saka nasabi ko na bang ayaw niyang tinatawag siya ng Sir or Mister? Ewan kung bakit pero mas preferred niya ang Max.

“Sorry talaga Max kung hindi ako nakapagsabi.” paumanhin ko at ginulo niya ang buhok ko at inabutan ako ng isa sa mga flyers na hawak niya.

“Mag tingin ka d’yan ng pasok sa schedule mo para hindi ka na umabsent ulit okay? Sige, maiwan ko na kayo at mag ingat kayong dalawa.” pagka alis niya ay tinignan ko ang inabot niyang papel at laking gulat ko na about ito para sa mga open na part time jobs.

Siguro inisip ni Max na kaya ako hindi nakapasok ay dahil tinanggal ako sa trabaho.

“Alam mo ang swerte ng magiging asawa niyang si Max.” nakangiting sabi ni Shane.

“Itigil mo nga iyang pagpapantasya mo kay Max. Hindi bagay.” nasabi ko na ba sa inyo na bukod sa mabait at mayaman si Max ay gwapo din siya? Kaya nga, di nakapagtatakang gamitin niya iyon for marketing strategy para mas maraming estudyante na dito mag aral.

“Hahaha! Bakit selos ka?” napahilamos ako ng mukha ko sa sinabi niya. Buti nalang walang nakarinig sa kanya.

“Minsan talaga naiisip ko na mas magandang walang kumakausap sa akin.”

“Ako naman minsan naiisip ko kung paano kaya magalit si Max.”

“Huh?”

“Kasi di ba? Sabi nila, yung mga ganyan kababait na tao nakakatakot kapag nagalit. Pero wag tayong magalala kasi never siyang magagalit sa atin dahil mahaba ang pasensya niya sa mga estudyante niya and speaking of estudyante, nabalitaan mo na ba?”

“Ang alin?” galing talaga nitong magpasok ng susunod na topic para lang may mapag usapan kami at hindi ako matahimik.

“Yung lalaking estudyante na pinatay.”

“Hindi eh. So? Anong meron? Hinoldap tapos pinatay?”

“Gaga! Hindi! Ang kumakalat na bali-balita ay may stalker daw yung lalaki tapos ayun, pinatay siya. Hindi pa nga malinaw ang dahilan kung bakit.”

“Baka naman may sayad sa utak yung stalker niya o baka naka drugs at pinagtripan siya?”

“Baka? Eh basta. Better be safe at gaya ng sinabi ni Max kanina ay mag ingat tayong dalawa. Iba na talaga panahon ngayon.”

Nang makarating kami sa klase namin ay hindi mawala sa isip ko ang tungkol sa estudyanteng pinatay na kinwento sa akin ni Shane. Hindi ko alam pero ang weird ng stalker niya para patayin siya. Positive akong naka drugs iyon.

Hayaan na nga. Mas marami pang bagay na kailangang alalahanin kesa duon. Kailangan ko pang maghanap ng bagong part time job para matustusan ko ang pangangailangan ko.

Napatingin ako sa labas ng bintana habang nakaupo ako sa classroom ng may mapansin akong itim na nakahood na lalaki sa labas ng gate na kumaway sa akin. Bigla akong kinabahan sa ginawa niya kaya nagpunta ako ng cr ng wala sa oras.

Shit. Ano iyon?

Bigla kong naalala yung kinwento ni Shane sa akin kanina kaya lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko ng makapasok ako sa isa sa mga open na cubicle.

---

A|N:

Posted: January 27, 2019 at 4:21 AM

Tara kain po tayo ng Calbee Potato Chips.

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE VIII

“Sorry kung natakot kita kanina. ’Di ko talaga sinasadya.” paumanhin ng lalaking kumaway sa akin kanina na kapit-bahay pala nitong si Shane.

“Gago ka talaga! Buti nalang at walang sakit aa puso itong si Iden!” sermon ni Shane habang hinahampas siya sa braso niya.

Bakit nga ba kasi ito nandito?

“Anyway, I’m Eugene Valdes.” pakilala niya at naglahad ng kamay sa akin.

Saglit akong napatingin sa nakalahad niyang kamay at inilipat ang aking tingin sa kanyang mukha.

Eugune? Parang tunog Yu ang unahan.

Hindi kaya. .?

“Hoy, Iden! Okay ka lang?” tawag pansin sa akin ni Shane na kinaway pa ang kamay sa harapan ko.

“Ah, oo. May naalala lang ako.” pagkunwari ko at inabot ang kamay ni Eugene para makipag handshake pero agad ko din itong pinutol.

“Ai.” isang malalim na paghinga ang ginawa ko sa pagbabaka sakaling siya yung dati kong tinatawag na kuya. Sabi kasi ni Shane kanina ay mas matanda ito kesa sa amin.

Pinagmasdan ko ang reaksyon niya at parang nagulat pa ito.

“Ai? Bakit Ai? Parang Iden ang narinig kong pangalan na sinabi nitong si Shane.”

“A-ah eh. .” mukhang nagkamali ako sa naisip ko. Nakakahiya.

“Aiden kasi ang buo niyang pangalan. Tawagin mo nalang siyang Iden kasi ayaw niyang tinatawag siyang Ai.” paliwanag ni Shane kay Eugene pero nakatingin pa rin ito sa akin at bigla nalamang ngumiti.

“Parang mas maganda yata ang Ai kesa Iden. Pwede bang iyon nalang ang itawag ko sa’yo? Tawagin mo nalang akong Yu.”

Halos hindi na ako makapagsalita ng sabihin niyang tawagin ko siyang Yu. Hindi ko alam at hindi ko rin maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman ko.

Hindi kaya siya talaga si kuya? Pero paano kung ibang tao siya at napagkamalan ko lang?

“Hello? Nandito po ako! Kung magtinginan kayo parang hindi ako nageexist!” parang batang maktol ni Shane kaya ako agad ang umiwas ng tingin sa aming dalawa ni Eugene or ni Yu. Ewan.

“Sorry. Mauna na pala ako sa inyo. May pupuntahan pa ako.” paalam ko dahil mukhang may pupuntahan silang dalawa kaya siguro nandito si Yu ay para sunduin siya. Pero ano kaya ang gagawin nila?

“Ihatid nalang muna kaya kita sa pupuntahan mo? May dala akong kotse.” sabi niya sabay pindot sa hawak niya at tumunog ang nakaparadang red na kotse sa gilid.

Mayaman pala itong si Eugene.

Hindi kaya, siya talaga si kuya? Pero kung siya nga ay bakit hindi niya ako nakilala ng sabihin ni Shane ang buong pangalan ko?

Saglit pa akong napa isip bago ko napagtanto na oo nga pala’t nagbago ng husto ang hitsura ko dahil mas lalong naging feminine ang mukha ko sa paglipas ng panahon ’di gaya ng dati. Tanga ko!

“Ah, hindi na! Okay lang.” nagpaalam na ako at dumiretso sa pupuntahan ko.

Sa wakas ay sa unang araw palang ng paghahanap ay may nakuha na agad akong trabaho. Bukas na agad ako magsisimula sa 24 hours na coffee shop malapit sa school na pinapasukan ko. Graveyard shift pero okay lang atleast malaki ang sahod at kaya nitong tustusan ang pamamalagi ko sa dati naming bahay.

Habang naglalakad ako sa kalsada pauwi ng bahay ay napansin ko ang isang gray na kotseng nakaparada sa tapat at may lalaking mukhang kumukuha ng litrato. Binilisan ko ang paglalakad ko dahil balak ko sana siyang tanungin kung anong ginagawa niya pero bago pa ako makalapit ay lumakad na siya at pumasok sa kotse niya at umalis.

’Ni hindi ko man lang nakita ang mukha niya.

Sino kaya iyon? At bakit niya kinukuhaan ng litrato ang bahay?

---

A|N:

Posted: February 4, 2019 at 01:40 AM

Oh em gee! Yung feeling na excited ka na kaso kapos yung update? Sorry guys sabi kasi ng nabasa kong quote, you can’t have all in life. Anyway, ’til next update!

Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE IX

“Hoy bakla! Umamin ka nga. Magkakilala ba kayo ni Yu?” malisyosang tanong sa akin ni Shane habang kumakain kami sa cafeteria dahil lunch break.

“Ha? Pinagsasasabi mo?”

“You’re both acting weird kasi kapag nagkikita kayo and because ako ang third wheel ay napapansin ko iyon.”

Inilingan ko lang siya at nagpatuloy sa kinakain ko. Hindi pa sira ang ulo ko para aminin sa kanya dahil hindi naman ako hundred percent sure kung tama ang hinala ko na si Eugene at si Yu ay iisang tao lang thou madalas kaming magkita at magkasama dahil na rin kay Shane. Hindi ko tuloy alam ang mararamdaman ko dahil lagi niyang sinusundo itong babae na ito. Ang sabi lang ni Shane sa akin ay ngayon lang daw ito dahil may kailangan si Yu sa kanya. I wonder kung ano iyon dahil I tried asking both of them before pero nililihis nila ang usapan.

“Hindi iyon weird. Awkward lang siguro kaming dalawa sa isa’t-isa.”

“Well, sige. Sabi mo eh. Anyway, kamusta naman yung bagong trabaho mo?”

“Ayos lang. Sanay naman na ako sa pagiging night shift.”  pero ang totoo kahit sanay na ako ay may times pa rin na inaantok ako pag sapit ng umaga at minsan nakaka idlip ako sa klase. Buti na nga lang at maintindihin ang mga professor sa school na ito sa tulad kong scholar at working student.

“Thats good to hear. Buti nalang at scholar ka dahil kung hindi naku, baka mas mahirapan ka sa trabaho kasi syempre hahanap ka ng mas malaki ang sahod para tustusan ang pagaaral mo and worse, baka wala ka na talagang time para sa sarili mo.”

“Okay lang naman sa akin kung hindi na ako magka time para sa sarili ko basta makapag tapos ako. Iyon ang mahalaga.”

“Naku, baks! Hindi iyan okay. Hello? Baka malosyang ang beauty mo. Paano ka na magkaka lovelife? Importante din iyon ’no!” natawa ako sa hitsura niya dahil sobrang stress siya sa sinabi ko na akala mo may lovelife siya.

“Wala iyon sa bokabularyo ko.” natatawa kong sabi dahilan para hampasin niya ako sa braso ko.

“Sows! Baka naman kaya ka ganyan is because may someone ka from the past na hanggang ngayon ay die hard ka pa rin?”

Napa kagat ako sa labi ko sa sinabi niya at napa isip. Someone from the past? Hmm. .

“Oh natahimik ka? So, meron nga? OMG! Who’s the lucky guy?” kinikilig niyang tanong with matching yugyog pa sa katawan ko.

“Wala. Ikaw tumahimik lang ako kung anu-ano na iyang naiisip mo. ’Di ba pwedeng na-exhaust na ako sa pakikipag human contact? At saka, kung meron man, matagal na iyon at hindi na dapat pang malaman ng kung sino dahil parehas na naming limot ang isa’t-isa.”

“Ar-ouch naman!” may pahawak pa siya sa dibdib niya na akala mo tinamaan ng pana at mamamatay na. Hahaha. Sira talaga.

“Kung parehas ninyo ng limot ang isa’t-isa eh bakit naaalala mo pa rin?” umupo sa harapan namin ni Shane ang nagtanong at nakikain ng inorder kong fries. Luh!

“Max naman eh! Fries ko iyan!” sabi ko sabay pout sa kanya na kinatawa lang niya.

“Hahaha. Sorry. Nakain ko na.”

“Max! Buti nalang at dumating ka dahil itong si Iden may issue from the past na kailangang masolusyunan!”

“Tumigil ka nga Shane! Dadamay mo pa si Max eh wala naman siyang kinalaman du’n or maski ikaw.” napahilamos ako sa mukha ko dahil nai-stress na talaga ako. Bakit ba big deal ang tungkol sa someone na iyon kay Shane?

“Grabe ka naman sa akin Iden. Malay mo may maitulong ako sa’yo.”

“Wag na, Max. Masasayang lang iyang time mo at nitong si Shane kahit na sabihin ko pa. Wala ngang naitulong sa akin ang kahit na sino sa dumaang taon sa buhay ko eh kayo pa kaya?”

“Ang harsh naman nito sa sarili niya. Don’t be so hard to yourseld Iden. Baka naman kailangan mo lang ng closure? Hahaha. Tama ba, Max? Pwede na ba ako maging love advisor?”

“Maybe. Baka naman you feel regret towards that person kaya siguro hanggang ngayon hindi mo siya magawang kalimutan and you kept on lying to yourself na you’re okay from the years that had passed by.”

“Both of you, please. Don’t put me on a hot seat. And Max, I don’t feel regret siguro miss ko lang siya because naging part siya ng buhay ko.”

“You don’t miss a person without you having an emotional feeling towards them. Minahal mo ba?”

“Oo nga ’no? Minahal mo ba? Yiiee!” sabay sundot ni Shane sa tagiliran ko kaya nahampas ko siya sa braso niya. Ang weird naman ng usapan naming tatlo.

“And kung ikaw nga hindi mo siya makalimutan, siya pa kaya? Baka kailangan ninyo lang hanapin ang isa’t-isa.” dagdag pa ni Shane at inakbayan ako.

“And then kapag nagkita sila, may happily ever after na. Hahaha! Don’t worry, mahal ka nu’n kaya balikan mo na.” napailing nalang ako sa idinagdag ni Max sa sinabi ni Shane. Itong dalawa talaga.

Pero minahal nga din kaya ako ni kuya? Naaalala niya din kaya ako tulad ng pag alala ko sa kanya? Napangiti ako ng malamlam sa ideyang iyon.

Pagbalik namin ng classroom ni Shane ay akala ko naka get over na siya sa pinag usapan namin pero akala ko lang pala dahil bigla nalang itong kumanta at tumingin sa akin ng makahulugan.

“Hoy, itigil mo nga iyan. Para kang tanga.” natatawa kong sita.

Pinosisyon niya ang kamay niya na parang may hawak na gitara at tinutugtog ito.

Limutin na ang mundo

Nang magkasama tayo

Sunod sa bawat galaw

Hindi na maliligaw

Napatigil siya sa ginagawa niya ng biglang tumunog ang cellphone niya kaya agad niya itong kinuha sa bulsa niya at sinagot.

Pagtapos niyang kausapin ang tumawag sa kanya ay bigla nalang itong ngumiti ng malisyosa na ipinagtaka ko.

“Oh bakit?” tanong ko.

Hindi ko akalaing

mapapadpad sa ganito

Nilalayo ang mga mata

ikaw pa rin ang nakikita

“Shane, kesa kumanta ka d’yan ay sagutin mo kaya yung tanong ko.”

“Yung taong ninakawan mo ng kapangyarihan.”

“Ha? Ano?” hindi ko napigilang mapa kunot-nuo sa matalinghaga niyang sagot.

“Si Eugune. Yiiee. Gala daw kami pero sabi niya isama ka. My gosh. Di nalang kasi sabihin na gusto ka lang niya i-date eh dadaanin pa sa mga style bulok na labas daw kami. Bakit kasi ang ganda mo ’te?”

Ewan kung bakit pero imbis na mahiya ako ay nakaramdam ako ng kakaibang kiliti sa sinabing iyon ni Shane. Hindi nga kaya siya talaga si kuya?

“Yiiee. Kinikilig siya oh!”

“Tanga. Malabo na iyang mata mo. Ako kinikilig? Sira ulo.”

“Sus. Alam mo may something talaga sa inyong dalawa eh. Hindi kaya, well, not sure ha pero baka si Eugene ’yung sinabi mong taong di mo makalimutan?”

Bigla akong naubo sa sinabi ni Shane kaya ang loka biglang namilog ang mata at pinaghahampas ako sa kilig.

“OMG! Weh?! My gosh! Bakit hindi mo agad sinabi sa akin?”

“A-ano. . Sira! Mali yung iniisip mo!” napayuko ako sa kinauupuan ko dahil sa hindi ko mapaliwanag na hiya. Shit.

“Sus. Wag mo na i-deny. Huli ka na eh. Don’t worry, walang makakaalam bukod sa ako lang naman ang kinakausap mo at si Max pero busy ang isang iyon sa iba pang estudyante sa unibersidad niya so safe ang secret mo sa akin.” kumindat siya at nag heart pose pa.

Gusto ko na yatang magpakain ng buhay sa lupa ngayon.

---

A|N:

Posted: February 10, 2019 at 12:13 AM

Hello, OPM. Anyway, yung dalawang kanta na fineature ko ay Mundo by IV of Spades at Misteryoso ng Autotelic.

’Til next update! Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE X

“Iden, ito yung order sa table 12.” saad ng kasama ko at kinuha ko ang tray ng pagkain na inilapag niya.

Habang hinahanap ko yung table 12 ay hindi mawala sa isip ko yung narinig kong usapan ng kapwa ko estudyante mula sa ibang university ng papunta ako dito kanina sa part time job ko.

“Good evening. Thank you for waiting here’s your order of Braciola Di Maiale and Mint Apple Cooler.” sabi ko at inilapag ko sa table ng customer ang order niya at nagulat ako ng bigla ako nitong batiin.

“Y-yu? Este Eugene?” anong ginagawa niya dito? Hindi ko kasi napansin na siya pala iyan dahil nakayuko siya at busy sa pagkalikot ng cellphone niya.

“Oh parang gulat na gulat ka na nandito ako? Am I not welcome?” binigyan niya ako ng isang ngiti na nagpailang sa akin.

“H-hindi naman. Hindi ko lang napansin na ikaw pala iyan. Sorry.”

“No worries. So, dito ka pala nagtatrabaho?” tumango ako at pasimple siyang pinagmasdan. He really seems familiar to me habang tunatagal kaya lalong lumalakas ang kutob kong baka nga siya si kuya Yu.

“Then I should go here more often. Lately kasi parang madalas kang tumanggi sa mga lakad na aya ko kasama si Shane. Akala ko nilalayuan mo ako but now I know na busy ka dito sa trabaho mo. Buti nalang pala at dito ako nagpunta dahil kung hindi, hinahanap pa rin kita kung nasaan ka man.” sabi niya pero hindi ko masyadong narinig yung huli dahil sa biglang pagbati ng iba kong kasama sa pumasok na customer.

“Ah sige, Yu. Balik muna ako sa trabaho ko.” yumuko ako at nakita ko ang kakaibang ngiti na ibinigay niya sa akin.

Napabuntung-hininga ako ng makapasok ako sa employee’s room at napahawak sa dibdib ko na tumitibok ng mabilis. Paano na? Ngayong alam niya na kung saan ako nagta trabaho ay sureball akong dadalasan niya ang pagpunta dito dahil kung siya talaga si kuya alam ko kung gaano siya kakulit pagdating sa akin or baka naman nagbago na siya?

“Talaga? Meron na naman?” dinig kong sabi ng katrabaho ko na kapapasok lang ng kwarto kung nasaan ako at may dalang mga platong hugasin kasabay ang isa pa naming kasama.

“Oo. Kaya mag ingat at ikaw na rin Iden.”

“Ha? Saan?” inabot ko ang kalahati sa dalang hugasin at in-open ang sink para tumulong sa paghuhugas.

“Du’n sa pumapatay ng mga estudyante. Actually, natatakot nga ako minsan umuwi ng mag isa after ng mga nabalitaan ko kasi ang sabi wala namang trace ng similarities ang pinapatay nung killer bukod sa sinusundan niya ang nga victim na parang stalker at . .”

“At ano? Tuloy mo bago ka pa tawagin sa labas para magdala ng order.” saad ng kasama ko na katabi ko sa sink na naghuhugas ng pinggan.

“. . ginagahasa niya bago patayin.”

Napalunok ako sa narinig ko dahil hindi ko alam kung kikilabutan ba ako dahil iyon din ang narinig ko sa mga estudyanteng taga ibang university kanina.

“Tanga. May similarities.”

“Sige nga, ano?”

“Sabi ng kakilala ko, yung mga pinatay nung killer or stalker ay mga lalaki regardless kung straight or bakla.”

“Baka naman babae yung killer?” sabat ko sa usapan kasi pwedeng mangyari iyon lalo na kung yung killer is may hatred towards male.

“Nah. Impossible.”

“Ha? Paanong impossible? Eh di ba may mga lalaki din namang ginagahasa ng babae out of their will?” merong ganun lalo na kapag lasing. Ano bang tawah du’n? Napikot?

“Meron nga pero sabihin mo nga sa akin kung paanong magkakaruon ng semilya yung butas ng pwet ng iba sa mga lalaking pinatay? May babae bang may lawit?”

Natahimik ako sa sinabi ng kasama ko dahil bigla akong na-awkwardan sa pinaguusapan namin and to think na nasa labas lang si Yu na customer nitong cafe na pinagta trabahuan ko. Ah, fuck. Naalala ko na naman yung nangyari sa pagitan naming dalawa. Napakagat ako sa labi ko.

“Bakla siguro yung killer?”

“O baka naman nagahasa siya before ng bakla at gumaganti siya sa kung sino ma-tripan niya?”

Hinayaan ko nalang ang dalawa kong kasama na mag usap at hindi na ako sumali pa dahil sumama ang pakiramdam ko sa usapan nila.

“Sige, una na ako.” paalam ko at lumabas sa backdoor ng cafe ng may makita akong gray na kotse sa di kalayuan na may lumalabas na usok mula sa gilid ng bintana nito. Napalunok ako. Simula ng magtrabaho ako dito tuwing out ko ng 11 pm ay nakikita ko itong kotse na ito pero hindi ko pa nakita ang hitsura ng driver dahil kahit nakababa ang bintana nito ay nakapatay naman ang ilaw sa luob. Hindi ko nalang ito pinansin at dumiretsong uwi na at bago ako tuluyan na makarating ng bahay ay pumasok ako sa luob ng convenient store para bumili ng makakain ko for dinner.

“Ai.” napapitlag ako sa tumawag sa akin at ng lingunin ko ito ay nagulat akong si Yu ang sumalubong sa akin. Akala ko umuwi na ito dahil hindi ko na siya nakita ng mag out ako.

“Ikaw pala kuya Yu.” sabi ko habang tumitingin sa rack ng pwede kong bilhin dahil naiilang ako tumingin sa kanya dahil sa naging usapan namin ng mga katrabaho ko per shit. Bakit ko siya tinawag na kuya? Gahd.

“Kuya?” ngumisi siya at bumulong sa tenga ko, “Sarap namang pakinggan mula sa labi mo.”

Lumayo ako ng kaunti sa kanya at kumuha ng tatlong noodles pack at lumakad papunta sa counter. Shit. Bakit niya ginawa iyon?

Habang kinukuha ko ang pambayad ko sa bulsa ng pants ko ay may nagbayad na ng pinamili ko para sa akin.

“Sorry. Natakot ba kita?” tanong niya habang hawak ang mga kinuha ko na binayaran niya.

“Medyo.”

“Sorry. Ang cute mo kasi tignan ng tinawag mo akong kuya at may naalala din ako sa ginawa mong iyon.”

“Anong naalala mo?” bakit interesado akong malaman?

“Wala. Saka nalang. Sige, una na ako kasi baka naaabala na kita. Ingat ka, Ai.” binigay niya sa akin ang hawak niya at ginulo ang buhok ko bago siya lumabas ng convenient store at pumasok sa kotse niyang kulay pula.

Hindi ko namalayan na napahawak na rin ako sa ulo ko at naka ngiti akong umuwi ng bahay sa hindi ko malaman na dahilan.

---

A|N:

Posted: February 17, 2019 at 4:30 AM

Malapit na ba matapos ang kwento? Sadly, yes. I have few chapters to go before it ends and ano kaya ang magiging ending nito? Happy or Sad?

’Til next update. Stay awake and aware!

A BEAST IN DISGUISE XI

Ilang buwan na rin ang nakalipas mula ng makilala ko si Eugene Valdes o Yu dahil kay Shane at masasabi kong may pagkakapareho talaga ang ugali ni Yu sa Kuya Yu ko nuong bata pa ako. Hindi ko magawang tanungin siya about sa childhood na meron siya dahil nahihiya ako. Paano nalang kung tama ang hinala ko na siya nga talaga si Kuya Yu nuon?

May magagawa ba ako para maibalik ang dati naming pagkakaibigan ng walang halong malisya sa mga nagawa niya sa akin nuon? Sa mha ginawa naming dalawa na magkasama?

Recently din, masyadong naging busy si Max sa mga gawain sa university kaya hindi ko siya nakikita sa school grounds para man lang mabati at makapagpasalamat sa pagbibigay niya sa akin ng trabaho kasi kung hindi dahil sa binigay niyang flyer, ewan kung nagaaral pa ako dito at may apartment na uuwian.

Things are going well on my way thou may mga weird akong napapansin tuwing papasok ako ng school o pauwi ako ng bahay galing sa part-time job ko. Alam mo yung feeling na para bang may sumusunod sa’yo pero everytime na lilingunin mo ito ay wala ka namang makikita na kahit na sino? Sabi sa akin ni Shane ay baka paranoid lang ako dahil sa mga naging balita nuon about sa stalker na pumapatay ng mga estudyanteng lalaki o binabae na eventually ay tumigil na last two months ago pa.

“Lalabas ulit kayo?” tanong ni Shane sa akin habang inaayos ang gamit niya. Uwian na kasi namin at sabay kaming maglalakad palabas ng gate. May sundo kasi siya samantalang ako, ang sundo ko ay si Yu. Hindi ko tuloy alam kung kikiligin ba ako or what kasi first time kong ma-experience na may susundo sa akin.

“Hindi. Ihahatid lang daw niya ako kasi may pupuntahan pa siyang meeting.”

“Ay sayang pero atleast! May moment kayong dalawa.” kinikilig niyang sabi sabay hampas sa braso ko.

“S-sira!” nahihiyang kong sabi at naglayo ng tingin. Pakiramdam ko namumula ang buong mukha ko.

“Pero na-confirm mo na ba kung siya talaga yung Yu na kilala mo from your past?”

Umiling ako at napabuntung-hininga siya.

“Gaga ito! Dapat i-confirm mo na para magkaalaman at magkalinawan na. Paano kung hindi siya yung Yu na kilala mo? Sayang naman yung binuo ninyo together kung hindi magiging kayo.”

Napaisip ako sa sinabi niya. Oo nga. Tama siya.

Paano kung kaya lang ako sumasama sa kanya this past few months ay dahil iniisip kong siya talaga si Yu na naging kaibigan at palihim kong minahal kahit na puro kasalanan ang nagawa ko kasama siya?

“Sige. Mamaya babalitaan kita. Tatanungin ko na siya before siya pumunta sa meeting niya.”

“Ayan! Ganyan dapat.”

Habang naglalakad kami sa hallway ay nakasalubong namin si Max na nakasuot ng faded jean at white gray shirt.

“Max!” bati namin ni Shane sa kanya.

Ngumiti siya sa amin at sabay na ipinatong ang kamay niya sa ulo namin at marahang ginulo iyon. Wala siyang sinabi na kahit na ano pero bago siya umalis ay napansin ko ang kakaibang tingin sa kanyang mga mata.

“Okay lang kaya si Max?” nagaalalang tanong ni Shane.

Nagkibit-balikat ako at napabuntung-hininga nalang si Shane at inangkla ang braso niya sa akin at nagpatuloy kami sa paglalakad.

May nangyari kaya kay Max?

Parang nagdilang-anghel naman si Shane ng bigla itong magkwento about kay Max.

“Sa atin lang ito ha?” halos pabulong niya ng sabi at lumingon muna sa paligid bago magpatuloy sa pagsasalita.

“Para namang maipagkakalat ko di ba?” sarcastic kong biro sa kanya.

Hindi niya ako pinansin at nagpatuloy sa kwento niya.

“Lately, si Max parang aloof sa mga estudyante niya. Including sa atin. Nakita mo naman di ba? Hindi ko tuloy alam kung dahil ba ito du’n sa nakita kong kausap niya sa office niya. Galing ako sa cr nu’n at pabalik na ng classroom ng makita ko for the first time ang galit na mukha ni Max at di na rin ako masyadong naka usyoso mula sa bintana kung saan ko sila nakikita kasi sinara niya yung kurtina. Di rin naman yata niya ako nakita ng time na iyon.”

“Siya? Galit?” bigla akong nakaramdam ng hindi ko mawari dahil sa narinig ko. Wow. Marunong pala siyang magalit? Pero sa anong dahilan? Curious tuloy ako pero sabi nga nila too much curiosity will kill a cat.

“Oo and pansin ko after ng nakita kong iyon, hindi na siya madalas makita dito sa university natin thou dati naman napaka visible niya.”

Nang makarating kami sa labas ng gate ay nakita ko ang nakasandal na si Eugene sa kanyang kulay pula na kotse.

“H-hi. Kanina ka pa?” nahihiyang kong tanong.

“Actually, kakarating ko lang. So, lets go?” tumingin siya kay Shane para manghingi siguro ng go signal kung pwede na ba siyang iwanan na tinanguan naman niya.

“Ingat ka, Shane.” sabi ko bago pumasok ng kotse.

“Kumain ka na ba?” tanong ni Eugene ng simulan niyang paandarin ang kotse.

“Hindi pa pero diretso nalang tayo sa cafè.”

“Sige. Duon nalang tayo kumain bago ako umalis. Hindi kita pwedeng pabayaan dahil baka may kumuha pa sa’yo sa akin.” nakangisi niyang sabi na kinapula ng mukha ko kaya naglayo ako ng tingin.

“S-sira.” utal kong sabi.

“Naninigurado lang.”

Nasa di kalayuan na ang kotse mula sa university ng di sinasadyang mapatingin ako sa rearview mirror at makita ko si Shane na nakikipag usap kay Max. Huh? Paano siya agad napunta du’n?

Pinagkibit-balikat ko nalang ito at ipinikit ang aking mga mata para kumuha ng lakas kung paano ko itatanong kung siya ba yung taong matagal ko ng hinahanap.

“Ai.” tawag sa akin ng isang pamilyar na boses habang dama ko ang marahang pag uga ng katawan ko.

Kuya?

Dahan-dahan kong idinilat ang mata ko at bumungad sa akin ang nakatingin na si Eugene.

“S-sorry nakatulog ako.” paghingi ko ng paumanhin.

“Thats fine. C’mon?” ipinaling niya ang ulo niya sa kaliwa at narealized kong nakahinto kami sa tapat ng isang restaurant.

“Bakit dito?” tanong ko ng makaupo kami sa pinasukan naming restaurant. Mukhang mamahalin dito. Sabi niya kanina du’n nalang kami sa cafe kaya bakit dito?

“Ayaw mo ba?”

“Uhm, mukha kasing mahal mga pagkain dito. Nakakahiya sa’yo.”

“Don’t be. Its my treat.” nakangiti niyang sinabi at inabot ang ulo ko para marahang guluhin ang buhok ko. Napayuko ako sa hiya. Para akong bata. Hindi na ako lumingon pa sa kung saan dahil mas lalo lang akong mahihiya kapag nalaman kong may nakakita sa ginawa niya sa akin.

Pinagmasdan ko siya habang umoorder ng kakainin namin at ewan kung dapat ko bang ipagpatuloy ang plano ko sa pagtatanong sa kanya dahil baka masira ko ang mood sa pagitan namin.

Tahimik lang kaming kumain ni Eugene hanggang sa matapos kami kaya mas lalo akong kinakabahan sa balak ko.

“Tara na?” yaya niya na tinanguan ko naman.

Sa kalagitnaan ng pagmamaneho niya papunta sa pinagtatrabahuan ko ay nalagpasan namin ang isang park na puno ng mga batang naglalaro. Nagkatinginan kami ng di sadya pero siya ang unang umiwas at biglang ngumiti sa hindi malamang dahilan.

“When I was kid, I used to go to parks and play with random kids like me whether it’s after school or on a weekend. Then, one day, I saw a kid younger than me. He’s a pretty kid and I was so withdrawn to him that I almost got myself into a fight because of him.”

Napalunok ako sa pagkukwento niya. Para akong hindi makahinga.

Ganun na ganun nga ang pagkikita namin ni Kuya Yu. Sa park at muntik na siyang mapaaway ng dahil sa akin.

“S-so, anong nangyari after nu’n?” halos mautal at pabulong ko ng tanong.

“Well, it’s a secret but one thing is for sure. . I still love him and looking for him.”

Napakagat ako sa labi ko sa pagpipigil ng emosyon dahil kung hindi maiiyak na ako sa pinaghalu-halong pwede kong maramdaman ngayon dahil sa mga nalaman ko.

Same. Hinahanap din kita kuya at ayaw ko man aminin pero alam ko minahal ko ang isang gaya mo nuon pa mang mga bata tayo.

Mukhang hindi ko na siya kailangan tanungin dahil in time, malalaman niya rin na ako yung batang hinahanap niya at alam kong malapit ko na iyong sabihin sa kanya dahil dalawang araw mula ngayon ay ang anniversary ng pagtatagpo naming dalawa. Sentimental? Yes. Hindi ko kailanman kinalimutan ang araw na nakilala ko siya.

“Ai.” napalingon ako sa pagtawag ni Eugene sa akin bago pa ako tuluyang makalabas sa kotse niya.

“Bakit?”

Nabigla ako sa paghatak niya sa kamay ko kaya nagdikit ang katawan naming dalawa at halos maduling ako sa lapit ng mukha niya sa akin at bago pa ako makapag react ay naramdaman kong lumapat ang labi niya sa akin. Napakapit ako sa balikat niya sa lalim ng halik niya sa akin na para bang inuubos ang hangin na dumadaloy sa sistema ko. Hindi ko maintindihan pero parang may naiba sa paghalik niya. Well, ilang taon din ang lumipas at hindi naman ako sigurado kung may iba siyang babae o lalaki na ginawaan na ng ganito bukod sa akin pero kasi, ang halik niya nuon ay para bang binubulungan ka ng demonyo na gumawa ng makasalanang bagay at patuloy siyang sambahin kahit na mali ang inyong ginagawa.

Nang maghiwalay ang mga labi namin ay nakita ko ang pag ngisi niya at tumingin siya sa paligid kung may nakakita ba sa ginawa namin na mukhang wala naman kasi puro mga nakaparadang mga kotse lang ang mga nanduon.

“Thank you.”

“Para saan?” bakit siya nagpapasalamat sa akin?

“In time, you’ll know.”

Hanggang sa makauwi ako sa apartment ko ay hindi mawala sa isip ko ang pagpapasalamat niya sa akin. Wala naman siguro siyang gagawin na kung ano di ba?

Binuksan ko ang bintana para sana tignan ang mga bituin sa kalangitan kaso halos malula ako sa kaba ng may makita akong taong nasa may di kalayuan na nakasandal sa gray na kotse at naninigarilyo. Sa direksyon ko siya mismo nakatingin. Walang duda iyon dahil nakita ko ang kakaibang pag ngiti niya na nagbigay kilabot sa buong sistema ko pero hindi ko maaninag ang mukha niya dahil medyo malayo siya sa lamp post nakapark at nakahood pa.

Tuluyan ko ng sinara ang bintana at nagtago ako sa ilalim ng aking kama sa takot ng mag ring ang cellphone na siyang aking sinagot at marinig ang katagang. .

“Found you.” at ng lingunin ko ito at winagayway pa nito ang kaliwang kamay niya sa ere habang nakahawak ang kanang sa walang dudang isang cellphone.

Shit! Sino ba siya? Paano niya nalaman ang number ko?

Biglang bumalik sa akin ang kinuwento ni Shane about sa stalker na pumapatay ng either lalaki o binabae.

Bakit? Paano nangyari ito? Bakit ako pa?

---

A/N:

Posted: March 2, 2019 at 12:43 AM

Oh my gee! The stalker is back?! I hate to say this, but mukhang may mangyayaring killing spree. Char!

Anyway, ’til next update! Stay awake!

A BEAST IN DISGUISE XII

“Sigurado ba kayo d’yan?” hindi ko napigilan ang sarili ko na mag react ng marinig ko ang usapan ng mga estudyante sa hallway bago pa man ako makarating sa classroom.

“Oo. Si Max pa nga nagdala sa kanya sa ospital.”

Napahilamos ako ng kamay ko sa mukha ko at imbis na dumiretso sa classroom ay tinungo ko ang office ni Max sa kabilang building.

“Come in.” parang dumagundong ang dibdib ko sa baritonong boses niya.

Balak ko sanang ikwento kay Shane ang na-experience kong katakut-takot na pangyayari sa buhay ko kaso heto ako at inuuna ang kapakanan ng iba.

Ano ba kasing nangyari at bakit nagbalak magpasagasa ang babae na iyon? Okay naman siya kahapon. Okay kami.

“Max!” tawag ko sa kanya ng makapasok ako sa office niya.

Iniikot niya ang swivel chair niya paharapan sa akin at pumalumbabang ngumiti sa akin.

Bakit siya nakangiti?

Pinagmasdan ko ang mata niya at para itong walang buhay.

“Ano bang nangyari kay Shane? Okay lang naman siya kahapon ah? Bakit niya ginawa iyon? May nangyari ba? Nakita ko kasing kausap mo siya kahapon sa may gate.”

“Siya ang tanungin mo kung bakit. Gusto kong marinig mo mismo mula sa kanya ang sagot sa tanong mo.” walang emosyon niyang sagot.

Si Max ba talaga itong kausap ko ngayon?

Bakit ganito siya sumagot?

May nangyayari bang hindi ko alam?

“Max! Paano mo nasasabi iyan? Naaksidente si Shane! Estudyante nitong eskwelahan mo at kaibigan mo siya, natin!” naiinis kong sabi at hindi ko alam kung paano pero automatic na kumilos ang katawan ko at kinwelyuhan siya.

“I can’t remember considering anyone as my friend. I treated you the way you wanted it.”

“Ano bang nangyayari sa’yo? Bakit ka ganyan magsalita?”

Marahan niya akong tinulak pero may naramdaman akong something na suot niya mula sa luob ng longsleeve niya.

Pinag walang bahala ko ito at lumakad siya palapit sa akin.

“Why? Because it’s the real me. Didn’t you noticed it?” halos mapako ang paa ko sa pwesto ko ng i-angat ng daliri niya ang panga ko.

Kinakabahan ako pero bakit ganun? Parang gusto ko itong side ni Max. Shit. I’m hopeless!

“Behaving easily, eh? What a good boy.” bulong niya sa tenga ko at ng maramdaman ko ang dila niya sa tenga ko ay agad ko siyang tinulak palayo.

Natawa siya sa ginawa ko at ng lingunin ko siya sa huling pagkakataon ay nakita kong nakatayo lang siya sa pwesto niya at nakatingin sa akin ng makahulugan.

Hindi ako dapat umabsent ngayong araw dahil may long quiz kami pero heto ako at nag absent para puntahan si Shane sa ospital. Naiinis man ako sa ginawa ni Max sa akin kanina ay wala akong magagawa kundi tanungin mismo si Shane kung bakit ito nangyari sa kanya. Hindi ko alam pero hindi ako mapakali.

“Room 105.” sagot ng nurse sa akin ng makarating ako sa ospital na pinagdalhan kay Shane.

Agad ko itong hinanap at ng buksan ko ang pintuan ay isang pamilyar na pigura ang bumungad sa akin na nakaupo sa tabi ng patient’s bed kung saan nakahiga si Shane na may mga bandages sa katawan at may aparatong nakadikit sa kanyang katawan.

Nabigla ako dahil sa pagsigaw ni Shane dito.

“I told you before to just forget about him! Now, look! You fell inlove with a beast and you drag an innocent person with your stupidity!”

Umayos bigla si Shane ng makita ako na gulat sa pwesto ko.

Anong nangyayari? Anong sinasabi niya?

“A-ah, Iden. Anong ginagawa mo dito?”

“B-binibisita ka. Nalaman ko kasi sa mga estudyanteng naguusap sa campus ang nangyari sa’yo.” nauutal kong sabi at lumapit sa kanya.

“Dapat hindi kita iniwanan kahapon. Hindi sana ito mangyayari sa’yo.” sabi ko habang pinipigilan ko ang sarili ko na maiyak. Dapat kasi hinintay ko munang dumating ang sundo niya bago ako sumama kay Eugene. Kasalanan ko ito. Sarili ko lang ang iniisip ko.

“No. It’s not your fault.” napalingon ako sa taong sinamaan niya ng tingin at laking gulat ko ng makitang si Eugene pala ito.

Teka, bakit nandito siya? Alam ko magkapit-bahay lang sila nitong si Shane pero bakit?

Bigla akong nakaramdam ng paninikip ng dibdib.

“A-ano ba kasing nangyari Shane? Bakit ka nagpasagasa? Kung may problema ka, pwede mo naman iyon sabihin sa akin eh.”

“I did that to protect both of you from the wrath of the devil.”

“Ha?”

“But I wouldn’t have done that if this asshole didn’t do something stupid.”

Kita ko ang pagkuyom ng kamao ni Eugene at wala talaga akong maintindihan sa mga nangyayari. Anong sinasabi ni Shane? Devil? Sino iyon? If Eugene didn’t do something stupid? Ano iyon?

“Enough! How can you say that, what I did is stupid? Mas tanga ka dahil sinunod mo siya! At the end, wala kang naitulong sa akin at hindi pa rin siya napasaakin!” sigaw ni Eugene na nagpadagundong sa luob ng kwarto kung nasaan kaming tatlo.

Ibang Eugene ang nakikita ko ngayon. Malayo sa nakilala ko.

“Just accept the fact na he will not love you back and that he will never because he already have one and that person turns him on who he is today and only that person can tame him and not you! C’mon! Wake up! Sira na nga ang mga buhay ninyo, sisirain ninyo pa!”

“S-shane.” napahawak ako sa kamay ni Shane dahil kita ko na ang panginginig nito.

“Iden, I think you should go. I’m sorry. I really am. Hindi ko dapat tinulungan ang taong ito sa gusto niya kung ganito lang pala ang isusukli niya sa akin but don’t worry, I’ll recover for you and sana pagbalik ko ng school matanggap mo pa rin ako bilang kaibigan mo.”

“Ano bang sinasabi mo? Syempre, magkaibigan pa rin tayo. Ikaw ang pangalawang taong tinuring kong kaibigan ko.” after ng kay Kuya Yu, ikaw lang Shane kaya ano man ang mangyari, ituturing pa rin kitang kaibigan ko.

“Masaya akong marinig iyan sa’yo. No wonder bakit na-inlove talaga ang demonyong iyon sa’yo.” ngumiti siya ng mapait.

“Sige na, Iden. Umalis ka na. Hindi ka na dapat magtagal dito.”

“Pero. .”

“Go!” napalunok ako sa authority ng boses niya at kumilos na para umalis ng biglang hawakan ng mahigpit ni Eugene ang kamay ko. Nagaapoy din ang mga mata niyang makatingin sa akin. Teka, para siyang. .

“You’ll go with me! I’ll show to that person who he needs to bow on to!”

“Kuya! Where do you think you’re doing? Just leave him alone! Wag mo na siyang idamay pa! Kuya!” galit at umiiyak na sabi ni Shane kay Eugene na ngayon ay tuluyan na akong kinaladkad palabas sa kwarto kung saan nakita ko pang nagpasukan ang mga nurse sa luob para pakalmahin siya.

Pero, tama ba ang narinig kong sinabi ni Shane? Kuya? Tinawag niyang kuya si Eugene? Pero ang sabi niya sa akin, magkapit bahay lang sila?

“Get in.” utos ni Eugene ng makarating kami sa parking lot kung saan nakaparada ang kotse niya.

Sinunod ko ang utos niya at hindi ko mapigilan na hindi kabahan sa mga susunod na pwedeng mangyari.

“I’ll make sure he will also feel the wrath of the devil I’ve become for him.” ngumiti siya na parang nababaliw at may kinuha sa backseat na panyo at boteng may likido.

“P-para saan iyan?” kinakabahan kong tanong.

“Oh this? Nothing to worry about. You trust me, right?” nakita ko kung paano niya patakang ng likido ang panyo at itapon pabalik sa backseat at bote at tumingin sa akin.

Napaatras ako kahit na alam kong wala na akong aatrasan pa. Dapat siguro lumabas na ako dito at tumakbo palayo. Tama. Iyon nga dapat ang-

“Ah-uh. Behave yourself, Ai. It’s the least thing you can do right now.” at sapilitan niyang pinaamoy ang hawak niyang panyo sa akin at nakaramdam ako ng panghihina ng katawan ko hanggang sa naging blurred ang paningin ko at ang ngiti ni Eugene ang huli kong nakita bago ako tuluyang mawalan ng malay.

---

A/N:

Posted: March 11, 2019 at 2:10 AM

Ano na? Okay pa? Grabe, naloka ako kung paano ko naisip na gawin ito sa chapter na ito. My gahd. I just can’t! But yeah, excited na ako sa susunod na mangyayari kaya sana kayo rin!

’Til next update! Stay aware!

A BEAST IN DISGUISE XIII

“Hmm. .” ungol ko ng may maramdaman akong nakakakiliti sa leeg ko. May naririnig akong music na tumutugtog pero hindi ko mawari ito. Mukhang rock kasi ang husky ng boses ng artist.

Dahan-dahan kong iminulat ang mata ko at laking gulat ko ng makita si Eugene na nakatayo sa harapan ko. Iba ang awra niya. Ang lakas ng appeal niya ngayon sa akin lalo pa’t medyo magulo ang buhok niya at naka two button down ang suot niyang longsleeve.

“Y-yu.” pabulong kong sabi at duon ko lang nalaman na nakatali ang mga kamay ko sa itaas ng ulo ko.

“A-ano ito?” tanong ko habang pinipilit na kumawala kaso mahigpit ang tali nito sa akin at gumagalos lang ito sa balat ko.

“Do you have any idea why I bought you here or who I really am? Hmm?” hinaplos ng daliri niya ang mukha ko at napa igik ako duon.

“Bakit mo nga ba ako dinala dito ha, Eugene?” lakas luob kong tanong na ikinatawa niya.

“It was so hard finding you but luck was on my side and I just had to pretend that I’m the person you’re looking for because I was also luring the person you want to be mine.”

“Kung ganun, hindi ikaw si Yu?”

“Well, obviously. May naalala ka bang inamin kong ako siya?”

Napaisip ako sa sinabi niya. Tama siya. Wala naman siyang inamin. Nagkwento lang siya at inassume kong siya nga si Yu. Pero paanong-?

“Pero bakit alam mo kung paano kami nagkakilala na dalawa?”

“Take a wild guess.”

Sinubukan kong alalahanin ang mga naikwento niya sa akin this past few days at ng mapagtanto ko iyon ay nanlaki ang mga mata ko. Impossible!

“Isa ka sa mga batang nasa park?!”

“Correct. And to be specific, ako yung batang tumulak sa’yo sa swing.”

Nag instant flashback sa akin ang mga nangyari nuo sa park at hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong maramdaman ngayon. Akala ko siya si Yu pero mali ako. Ngunit, bakit? Bakit siya nagpanggap na si Yu? Ibig sabihin ba nu’n kilala niya at alam niya kung nasaan si Yu?

“Ang sama mo!” sigaw ko sa kanya.

“Sa ating dalawa, ikaw ang siyang masama. Because of you, nawala ang taong gusto ko! Ikaw ang dahilan kung bakit nasira ang buhay ni Yu!”

“Wala kang alam sa sinasabi mo! Sinira niya din ang buhay ko! Hindi mo alam ng dahil sa kanya kalahati ng buhay ko nasa nakaraan pa rin!”

“Sinira? Ikaw ang dahilan kung bakit niya sinira ang buhay mo! Gustung-gusto ka niya na handa siyang gumawa ng kabaliwan para lang manatili ka sa kanya. Tsk! Sinasabi mo lang na sinira niya ang buhay mo pero ang totoo, hinahanap-hanap mo siya. Ano? Masarap ba ang mga ginawa ninyo ng magkasama? Ha?!”

Dahil nakatali ang kamay ko ay hindi ko siya magawang sampalin o suntukin man lang kaya sinipa ko nalang siya sa hita na kinangisi niya.

“Kung hindi ka dumating, kung hindi ka niya nakilala, sa akin dapat siya! Masaya sana kaming dalawa. Pero ng makita ka niya ng araw na iyon sa park, unang beses ko iyon na makitang tumitig siya ng matagal sa isang tao dahil hindi niya ugaling makipagtitigan ng matagal at mas lalo na ang makisalamuha. Naiinis ako kung bakit sa’yo siya naging ganun. Oo! Mahal ko si Yu! Hindi lang ikaw ang nagmahal sa kanya na alam kong pilit mong tinatanggi dahil siniksik d’yan sa utak mo ng nanay mo na ang pagmamahalan sa parehas na kasarian ay mali pero hindi! Walang mali du’n!” isang mabigat na buntung-hininga ang ginawa niya at lumakad palayo sa akin.

“Ang pamilya ko lang ang nakaalam ng tungkol sa pagdedemanda ng nanay mo sa magulang ni Yu dahil magkaibigan ang mga magulang namin sa nangyari sa pagitan ninyong dalawa. Alam mo ba ng malaman ko iyon ay magkahalong sakit, inggit, at pag-asa ang naramdaman ko. Ang sakit at naiinggit ako dahil sa’yo nagawa ni Yu ang lahat ng firsts niya at pag-asa na baka kapag nanatili ako sa tabi niya ang mapansin niya rin ako at makalimutan ka, pero hindi. Alam mo kung bakit? Gusto mong malaman kung bakit kita hinanap? Na nagawa ko pang magpatulong sa kapatid ko sa labas na si Shane?”

Hindi ako halos makapag isip na ng maayos dahil sa pagsiwalat ni Eugene ng katotohanan sa akin. Hindi ako makapaniwala. Hindi ako handa para dito.

At si Shane ay kapatid niya sa labas? Kaya pala tinawag siya nitong kuya. Ayaw kong isipin na kaya ako kinaibigan ni Shane ay dahil sa napag utusan siya ng lalaking ito.

Lumapit siya sa akin at hinawakan ang panga ko. Pilit kong inilalayo ang mukha ko sa kanya kaya isang malakas na sampal ang dumapo sa kanang pisngi ko.

“Dahil sa’yo, nabaliw si Yu. Nawala siya sa katinuan ng ilayo ka ng nanay mo sa kanya. Nagmakaawa siya sa magulang niya na hanapin ka pero hindi nila iyon ginawa kaya tuluyang nawala siya sa sarili niya. Sinubukan kong makipag kaibigan sa kanya para makalimutan ka niya pero ano? Anong napala ko? Wala! Binalewala niya ako! Ilang taon din siyang namalagi sa luob ng mental hospital dahil sa pagiging psychopath niya. Oo. Nakapatay na siya ng tao. Mga tatlo bago pa ito malaman ng magulang niya. Gusto mong malaman, sinong mga pinatay niya? Mga bakla. Tulad natin! Galit na galit siya sa kanila dahil naaalala ka niya sa tuwing makakakita siya ng tulad nila. Naaalala niya ang sakit ng pagkawala mo.”

Hindi ko napigilan sa pagluha ang mga mata ko sa aking narinig. Hindi ako makapaniwala na mas masakit at masahol pa sa pinagdaanan ko ang pinagdaanan ni Yu.

“Ganun pa man, nagawa niyang makalabas ng mental sa pagpapanggap niyang magaling na siya pero hindi. Alam mo kung anong una niyang ginawa ng makalabas siya? Pinatay niya ang sarili niyang mga magulang para walang makahadlang sa kanya sa paghanap niya sa’yo. Hindi siya nakulong dahil malinis niyang nagawa ang balak niya ng walang nakakaalam bukod sa akin dahil ako ang tumulong sa kanya na gawin iyon. Call me whatever you want pero ganun ako kadesperado kay Yu. But you know what? In the end, ikaw pa rin ang gusto niya. So, I decided na hanapin ka para gamitin sa mga plano ko para tuluyan siya mapasakin. Pero dahil sa mga nangyari ngayon, at sa ilang buwan na pagkakakilala ko sa’yo, I wonder, kung gawin nating dalawa ang ginawa ninyo nuon. . Makakalimutan ko kaya ang nararamdaman kong ito para kay Yu? Maiintidihan ko na ba kung bakit ikaw ang mas matimbang kesa sa akin?”

Hinaplos niya ang pisngi ko at tumingin sa akin ng kakaiba. Kinakabahan ako sa mga pwedeng mangyari pero bago pa ako makapag isip ng paraan para mailayo ang sarili ko sa kanya ay isang mariin na halik ang ginawa niya sa labi ko na siyang nagpa ungol sa akin.

“Mmh. .E-eugene! W-wag! Pl-please. .” pagmakaawa ko habang nasa pagitan ng hita ko si Eugene at nasa luob ng bibig niya ang akin. Never kong na-imagine na mararanasan ko ulit ito and this time, ay sa taong konektado sa amin ni Yu. Pilit kong iniaalis ang kamay ko sa pagkakatali ngunit masyado itong mahigpit.

“Please what? You more, huh?” bulong niya at dinilaan ang likod ng tenga ko, pababa sa leeg ko at hinawakan ng kamay niya ang ibaba ko at paulit-ulit niyang tinaas-baba ang mahigpit niyang pagkakahawak dito.

“E-eugene, tama na. . Aah! Mmh! Ha. .” tinanggal niya ang tali sa kanang kamay ko kaya upang hindi ako ma-out of balance ay mahigpit akong humawak sa balikat niya.

“What a naughty face and voice you have. Kung nandito si Yu ay siguradong magagalit siya sa akin because I’m fucking what is his, but sorry, he’s not here and I don’t think he will save you kapag nakita ka niyang nakikipag sex sa ibang lalaki. What a fuckin’ slut, Ai.”

Tuluyan akong umiyak at walang lumabas na kahit anong ingay sa lalamunan ko na natuyuan na yata ng ipasok ng walang paghahanda ni Eugene ang kanya sa butas ng pwetan ko. Nakatitig siya sa mata ko na puno ng pagnanasa at hinalikan ako sa labi ko habang bumibilis ang indayog ng katawan niya sa akin.

“E-eugene! Ha. . H-hindi ko na. . Aah! Mmh!” bago ko pa maramdaman ang pagkawala ng momentum sa katawan ko at tuluyang tinanggal ni Eugene ang tali sa kaliwang kamay ko ay hinila niya ako at pinadukwang sa table at hinawakan palikod ang kanang kamay ko. Napakapit ang kaliwang kamay ko ng mahigpit sa table ng muli niyang ipasok ang kanya sa akin at paulit-ulit itong ginawa habang umuungol sa sakit at sarap.

“Mas masarap ka sa ibang natikman ko. Ito siguro ang dahilan kung bakit hindi ka magawang maipagpalit ni Yu.” iniikot niya ako paharap sa kanya at muling akong pinasok.

“Too bad because I’m gonna make sure that tonight you’ll be screaming my name and beg for more to me and forget about Yu. Kung hindi siya magiging akin, ikaw nalang ang gagawin kong akin.”

Mapusok na halik ang ginawad niya sa aking labi habang patuloy na binibigyang init ang mga katawan naming sabik. Hindi ko na alam ilang oras na akong nakapailalim sa kanya o kung ilang beses ko ng tinawag ang pangalan niya. Tuluyan na siyang nawala sa sarili niya dahil para na siyang lalaki na sabik na sabik sa katawan ng pinakamamahal kung manduhan niya ang katawan kong kanina pa’y sa kanya nakakapit.

“Hindi ka na makukuha ni Yu sa akin sa hitsura mo ngayon.” sabi niya habang hawak niya ang bibig kong nakabukas para saluhin ang laway niyang papunta sa akin.

Pinikit ko ang mga mata ko habang pilit na hinahabol ang kalmadong paghinga sa ganitong sitwasyon ng biglang bumalik sa ala-ala ko ang ginawa namin nuon ni Yu ng gabi ng birthday niya.

“Sambahin mo ako, Ai.”

Dahan-dahang kong idinilat ang mga mata ko at pinagmasdan si Eugene na sarap na sarap sa ginagawa niya sa akin. Iba ito kesa sa mga matang nakita ko kay Yu. Tama. Naalala ko na ang dahilan kung bakit hindi ko makalimutan si Yu sa likod ng mga bagay na ginawa niya nuon sa akin, kahit na dinumihan niya ang pagkatao ko at iyon ay dahil gusto ko rin magpaalipin sa kanya. Dahil lihim ko siyang minahal sa murang edad palang naming dalawa.

“E-eugene. . Tama na.” hinawakan ko siya sa balikat para pigilan ang kanyang pag ulos sa akin. Matalim niya akong tinignan at hinaplos ang aking pisngi.

“Hindi, Ai. Kung hindi naging akin si Yu, pwes ikaw, magiging akin ka. Tsk. Hindi ninyo na maibabalik ni Yu kung ano mang meron sa inyo nuon kapag nakita niya tayo sa ganitong posisyon kaya kung ako sa’yo, tayo nalang dalawa ang magsama tutal kaya kong higitan ang mga ginagawa ninyo nuon.” hinalikan niya ang leeg ko at sinipsip iyon upang lagyan ng marka.

“H-hindi! Ayaw ko! Nangako ako sa kanya at hindi ko kailanman kinalimutan iyon. Yung sa atin ay nadadala ka lang ng bugso ng damdamin mo para kay Yu.”

Ngumisi siya ngunit malungkot ang kanyang mga mata na tumingin sa akin.

“Parehas ka lang din pala ng iba. Wala ng dahilan para ipagpatuloy natin ito. Gagawin ko nalang ang ginawa ko sa ibang mga nauna sa’yo.”

Kinabahan ako at napalunok ng makita kong mag-iba ang awra niya. Napapitlag ako at napatakbo sa sulok ng kwarto ng makita kong kuhain niya ang isang baril sa drawer kung saan kami naka pwesto kanina.

“E-eugene. . a-anong binabalak mo?!” para akong tuta na takot na takot na hinihintay na dumating ang kanyang master para iligtas siya sa kapamahakan, ngunit hindi sa pagkakataong ito. Walang gagawa ng bagay na iyon sa akin.

“Papatayin. Papatayin kita gaya ng mga lalaki at binabae na namatay ng nakaraan. Tsk. Mga hindi kayo marunong makuntento.” dinig ko ang pag click ng hawak niyang baril na lalong nagpakaba sa akin. Pero, ano yung sinabi niya?

“I-ibig sabihin may kinalaman ka sa mga patayang naganap?”

“Oo pero sisiguraduhin kong wala ng makakaalam nu’n bukod sa’yo.” tinutol niya sa akin ang baril kaya napapikit nalang ako at hinintay ang pagtama ng bala sa akin ng isang putok pa ulit ang aking narinig.

“Putang-” dinig kong sabi ni Eugene sa sakit kaya napadilat ako ng mata ko, only to see na nakaluhod na siya sa sahig at may dugo ng umaagos sa kanang braso niya.

Napalingon ako sa maaaring pinanggalingan ng bala and to my surprise ay nakita ko si Max na nakatayo sa may pintuan na naka black t-shirt, pants at jacket na may hood at naka salamin na may kakaibang ngisi sa kanyang labi ngunit pamilyar sa akin at may hawak na baril sa kamay.

Anong. .?

Tumingin siya sa akin at kita ko sa mata niya ang nagliliyab na galit. Bakit?

“P-paano mo nalaman?” utal na taong ni Eugene na nakahawak sa kanyang dumudugong braso.

“I’m quite possesive of things that I own.” lumakad siya palapit sa amin at sinipa-sipa si Eugene.

“You filthy trash.”

“T-tsk! Its because of you! I wouldn’t do all of these kung hinayaan mo nalang na sa akin ka mapunta kesa ang hanapin pa siya!” umiiyak na sigaw ni Eugene.

Halos mapako ako sa kinatatayuan ko ng ma-realized ko ang sinabi niya. Ibig sabihin, si Max ay si. .!

“Wanna know why? Because he worships me despite everthing that had happened not someone like you who wants me to worship you. Besides, my name wasn’t intended to be a submissive but an agressive dominant ready to eat his prey whatever the case might be.”

“B-but! I did everything to you told me to do! Isn’t that enough for you to noticed me?” nagulat ako sa ginawa niyang pagyakap sa paa ni Max na nagmamakaawa.

Hindi ko maiwasang hindi rin maawa sa kanya sa kabila ng mga nangyari at ginawa niya sa akin dahil kita ko sa kanya ang resulta ng sobra niyan pagmamahal kay Yu pero ng tumingin ako kay Max duon ko na-realized na wala akong dapat ibang intindihin na mas mahalaga sa mga oras na ito kundi ang sarili ko dahil hindi ko alam ang mga pwedeng sunod na mangyari ngayon na nakita niya ako sa ganitong hitsura.

Tumingin siya kay Eugene at may kinuha sa bulsa ng jacket niya.

“Then show me how submissive you can be and I might change my mind.” kumuha siya ng isang tableta na kulay pink sa boteng hawak niya at inilahad iyon kay Eugene na agad naman nitong kinuha ay nilunok.

Shit. What was it? Papatayin niya ba sa Eugene? But all he did was to make Yu love him?!

Wala pang ilanh segundo ay bumagsak si Eugene sa sahig at sinipa ni Max palayo ang katawan nito sa kanya at lumapit sa akin.

“After all these years, I finally found you. Oh how I fucking missed you!” panimula niya na siyang nagbigay kilabot sa sistema ko.

Impossible! Siya? Siya yung lalaking nasa labas ng apartment ko kagabi?! Paanong nangyari na ang Max na nakilala ko at si Yu na matagal ko ng hinahanap ay iisang tao lang?

“We have a lot of catch ups to do, baby.” ngumisi siya at binalak akong hawakan sa pisngi pero tinapik ko ito palayo.

Sinamaan niya ako ng tingin.

“He’s just asleep. Later he will wake up but he’ll be in his same room where we used to be.”

Naguluhan ako sa sinabi niya at hinimas niya ang batok ko na nagbigay ng kakaibang kiliti sa akin at mahinang pag ungol.

“S-sino ka ba Max? Bakit ka nandito? Bakit mo iyon ginawa kay Eugene?”

“Eh? You’re asking me why? You should already know the answer to that question baby.” lumapit pa siya sa akin para magdikit ang katawan namin at hinalikan ang leeg ko at minarkahan ang kabila na hindi pa namarkahan ni Eugene.

“P-pero impossible! Aah!” napahawak ako sa balikat niya ng hawakan niya ang ibabang parte ng katawan ko na kanina’y nanahimik na.

“You used to be a very obedient baby, Ai. I could still remember how fucking aroused I am everytime you will do what I say as you call me kuya. Oh how I miss you and wanna make you suck all of my sweet milk that you love. You want that right?” hinalikan niya ako kahit na di pa ganun ka-klaro ang mga nangyayari ngayon sa akin sa pagdating niya but the moment na maghalikan kami, automatic na nag respond ang katawan ko sa kanya.

“M-m-max! Mmh!” pilit kong inilalayo ang sarili ko sa kanya para saglit na makakuha ng hangin dahil kinakapos na ako sa lalim ng halikan namin ng itulak niya ako pahiga sa kama.

“I guess we can start here before we go back to our favorite place where we used be on our own. Funny because no one will stop us now unlike before.” hinubad niya ang jacket at t-shirt niya pati ang suot niyang salamin na mukhang wala namang grado leaving his top part naked and there I saw, a familiar necklace na hindi man lang naluma. It was the dogtag na iniregalo ko sa kanya on his birthday.

He aggressively kissed and licked my body habang nagmamakaawa ako sa kanya dahil pagod pa ang katawan ko sa ginawa namin ni Eugene but this man is unbelievable! He’s nit even thinking na may nakahandusay pang ibang tao dito sa kwarto kung saan niya ako balak angkinin. For pete’s sake!

“S-sorry.” out of nowhere kong nasabi na kahit mahina lang ay narinig niya pa rin.

“For what?”

“For making you suffer. Sinabi ni Eugene sa akin ang lahat ng nangyari sa’yo after naming lumayo ni nanay.”

Tumigil siya sa ginagawa niya at tumitig lang sa akin habang ang mga kamay niya ang nakapiid sa akin.

“But you love me, do you?”

“. . .”

“You love me, right?”

“B-bakit di mo sinabi sa akin na ikaw si Yu? Bakit ka nagpanggap na ibang tao kahit na alam mong hinahanap kita?”

Imbis na sagutin ako ay hinalikan niya ako sa labi ko at dinilaan ang panga ko.

“Did I? Last time I checked, my birth records doesn’t indicate that my name is Yu. It was just a nickname of mine. Tell me, since you are a student of my university, what is my name?”

Napaisip ako sa sinabi niya. Oo nga ’no? Si Eugene nga hindi Yu ang pangalan niya pero inassume kong siya si Yu dahil sa name na meron siya pag binigkas ko.

“ Hugo Maximus Grey .“ pagsabi ko ng pangalan niya ay ngumiti siya at duon ko na-realized kung saan maaaring nanggaling ang nickname niyang Yu at kung bakit nasabi niyang never siyang magpapailalim sa gusto ni Eugene sa kanilang dalawa.

“Say that one more time and I’ll make sure your name from now on will be Aiden Grey. Oh how I love that to make sure you have nowhere else to obey but me.”

Hinalikan niya ulit ako at pinaghiwalay ang hita ko bago ko maramdaman ang pamilyar na senaryo nuong bata pa ako at ang kanya na umangkin ng aking kabuuan na kailanman ay hindi mapapantayan ng sino man.

Napahiyaw ako sa magkahalong sakit, sarap at saya ngayon na nalaman kong ang tao pala na matagal ko ng hinahanap ay nasa tabi ko lang pala at tahimik akong pinagmamasdan gaya ng una naming pagkikita. Siguradong, kinabukasan ay pagmamay-ari na ulit ako ng halimaw na kumulong sa akin sa kanya na kailanman ay hindi ko na magagawang takasan pa at iyon ay walang iba kundi si. .

“K-kuya! Y-yu! Aah!”

“Ako lang Ai, ang sasambahin mo habang buhay. Ako lang at wala ng iba.” ngisi niya bago namin tuluyang kalimutan ang tunay na mundo at bumalik sa aming sariling lugar.

Hindi na maliligaw

Aking sinta, ikaw ang tahanan at mundo

Sa pagbalik, mananatili na sa piling mo

---

A/N:

Date Ended: March 18, 2019 at 4:13 AM

Surprise! Ito na ang ending ng ABID. Kaloka ’no? Ang weird ng dulo pero satisfied ako. Sorry but not sorry kung OPM ang ginawa kong themesong eh sa ito ’yung pinapakinggan ko all through out na simulan ko itong gawin after kong mapanaginipan ang concept nito.

Anyway, stay awake and aware! ILYA!

A BEAST IN DISGUISE (BL)

DISCLAIMER: This story is a work of fiction. The names, characters, incidents and places are the products of my imagination as the author, and are not to be construed as real. Any resemblance to persons living or dead or to an another story is entirely coincidental and unintentional.

---

FROM THE AUTHOR:

Taos puso ang aking pasasalamat sa pagbibigay ninyo ng oras sa pagbabasa ng aking unang BxB na aking pinublished for 2019. Ito ang masasabi kong literal na short story na nagawa ko dahil akalain ninyo iyon? Labing tatlong kabanata lang!

Anyway, alam ko sa sarili ko na bitin pero wala na akong balak na pahabain pa ito kasi tulad nga ng sinabi ko sa simula palang ng kwento, sa panaginip ko lang nagmula ang concept na ito kaya siya nabuo.

Hindi ko alam kung nagustuhan ninyo ba or nabigyang hustisya ko yung Mystery/Thriller but I’m happy that for once, I tried.

So, sa mga naka follow sa akin, hindi ko alam kung aware na kayo na ginawa ko ng Luna Series ang Fangs of an Alpha o FOA at may second installment na siya na pinamagatang A Clock’s Blood o ACB. Actually, hindi ko pa sure ito pero balak kong gawan ng three installments ang Luna Series so, stay tuned.

And before I end this napaka haba ko ng note sa inyo, muli, maraming salamat sa pagsama kina Aiden at Hugo at sa side characters kong sina Shane at Eugene.

Hanggang sa muli.

Salamat sa pagbabahagi ng iyong kaweirduhan, Brictorique.