WORK OF FICTION

Work of fiction

A Gangster’s Lover: Series Book 9; Gord Lyndon.

  This is a work of fiction. Names, characters, places and events are fictitious, unless otherwise stated. Any resemblance to real person, living or dead, or actual event is purely coincidental.

Alright reserved. No part of this story maybe reproduced, distributed, transmitted in any form or by any means. Without the prior permission of the author.

Warning : You must be 18 and above to read my story. I don’t like putting dirt on your minds because of my story full of love making. It contains also heavy words.

Strictly prohibbited for younger audiences. Read at your own risk!

I wrote story full of love making because i want to explore my dirty little secrets here on wattpad. I want to expressed my little fantacies thru making story.

Erotic story. The one that i like the most

Hey babies. Another story of A Gangster’s Lover. THIS IS IT! A Gangster’s Lover book 9; Gord Lyndon. The amazing hot chef.

LGBTQ, Let’s go and roam the story of BoyLove.

Vote, Comments, Views and Adding story on your reading list are highly appreciated by the Author.

I’m not going to stop thanking you all for loving my A Gangster’s Lover series and also thank you to the flood voters. I love you all guys!

Credits to the real owner of the media photo.

SYNOPSIS

Synopsis

      Gord Lyndon, a young, hot, handsome, and successful chef. His food is well known for good quality, edible, the top most delicious food above all.

While Brix Daniel, trying to escaped his life. He’s been fixed marriage to someone he don’t know. And he don’t want to get married either way. He don’t want to be in a relationship, all he want is to be free and do whatever he want to do. He don’t like this kind of set up so he’s been hiding in his entire life…just to escaped being imprisoned with someone he don’t love and he don’t even know…

They meet up by chance and fell in love with each other. Are they willing to conquer everything just for the sake of their love?

SIMULA

Simula

( Grammatical error and typos ahead.)

          WALANG MAPAGSIDLAN ang mga ngiti ni Brix ng lumapag na ang kaniyang eroplano sa Pilipinas. After suffering, and enduring his boring life, finally! Naka-takas din siya sa lugar na iyon. Ang matagal na niyang dapat na ginawa, hindi lang talaga siya nagkaroon ng pagkakataon. Pero ngayon! He’s free. He set himself free. The cage covering all over his body was gone. The chain was all gone.

Naka-takas din siya sa buhay na hindi naman talaga niya gusto. His parents was nice to him, when he was a child up until growing. They spoiled him and give everything to him, pero ngayon napapansin niyang hindi na mabuti ang mga iyon sa kaniya. Dahil sa gusto pang lalong mas umangat nito sa mga kinatatayuan, inaalay ng mga ito siya na magpakasal upang mas lalong lumago pa raw ang connections at yaman ng mga iyon.

Dahil sa kanilang mga magulang. He’s been fixed marriage to someone he don’t love. And for sake—he don’t know her. Even her names, her family, her everything. How can he marry her?

Upang takasan ang kasal na magaganap ay umalis siya ng New York. And now here he was, in the Philippines.

Ayaw niyang itali ang kaniyang sarili sa taong hindi naman niya kilala at mas lalong hindi naman niya mahal. He wanted a peaceful life, having married to someone he know and someone he love. He don’t want this kind of set-up!

Matapos niyang maka-sakay ng taxi ay ibinigay niya ang address na pupuntahan nila.

At upang hindi madaling masundan ng kaniyang mga magulang. Binago niya ang kaniyang identity. His name changed. Everything about his information was changed. And it all thanks to his friend Caleb. He’s the one who did him a favor.

Hindi na siya makikilala bilang isang Brix Daniel. He’s now Yavier Waxton. Walang makaka-kilala sa kaniya. At hindi rin malalaman ng kaniyang mga magulang na nandito siya. Mahihirapan ang mga ito lalo’t nabago na niya ang pangalan.

Matapos niyang makarating sa labas ng condominium ay inilabas niya ang kaniyang telepono. Yeah, his cell phone was new. Iniwan na niya ang luma niyang cell phone, less trace.

Dinial niya ang numero ng kaniyang kaibigang si Caleb. Ito kasi ang mag-aasist sa inupahan niyang condominium.

“Hello, man. Where are you?” Ani Caleb.

“I’m here outside the condominium you told me.”

“That’s good, man. I’ll come out and pick you up.”

Matapos ang kanilang usapan ay pinatay na niya ang tawag. Hinihintay na lang niyang dumating ang kaniyang kaibigan.

Ilang minuto lang ang ginugol. Isang gwapo at matinong lalaki ang papalapit sa kaniyang gawi. Wearing his sunglass, white plain v neck, black jeans, and korean shoes. A damn downright gorgeous gangster. His bestfriend.

Lumapit ito sa kaniya, malapad na nakangiti. They do fist bump and a bestfriend hug.

“Long time no see.” anito.

“Long time no drinks.” segunda naman niya. “Finally free.” nakangiting turan niya. “Thanks to you, man.”

“Welcome, bud.” anito. “Now, let’s get in.”

Pumasok na sila sa loob ng gusali.

“I already paid the condominium, you don’t have to pay.”

“Woah, thanks dude.”

“My pleasure.”

Nakarating silang dalawa sa loob ng magiging condo niya. Maganda sa loob, maraming space para sa kaniya. May mga gamit na rin.

“You’re thoughtful, huh? Talagang prepared na lahat. May pagkain na rin ba dito? My favorite—”

“Chocolate, i already prepared.” pagtatapos ni Caleb sa iba pa niyang sasabihin.

Mabilis siyang pumunta sa ref sinuri ang mga pagkaing naroon. Nag-ningning ang kaniyang mga mata ng makita niya ang iba’t-ibang klaseng chocolate na nakalagay doon.

“Woah,” kumuha siya ng isa at mabilis niyang binuksan. “Chocolates.”

Agad niyang kinain at napapikit ng matikman niya ang masarap na tsokolate. Lumapit siya kay Caleb at tinapik-tapik niya ang balikat nito.“thanks man.”

“Yeah, whatever.”

Kumugat siyang muli sa tsokolate. “You want?”

“I don’t like chocolates—”

“Because it will gain my weight.” pagtatapos niya sa sinasabi ng kaibigan.

Kilala na niya si Caleb, sa tagal na ba niya itong nakilala ay alam na niya kung anong ayaw at gusto nitong kainin.

Caleb was so picky, he doesn’t like to eat chocolates. Nakakataba daw, sayang daw ang ganda ng hulma ng katawan nito kung tataba lang sa pagkain ng mga matatamis. And he don’t like fish too. Kapag kumakain ito ng isda ay nasusuka agad. Sobrang arte, kahit anong luto ng isda ay ayaw kainin. Sobrang arte, literally.

“Man..?” turan ni Caleb kapag-kuwan. “Kelan ang itatagal mo dito sa Pilipinas?”

“As long as i could. I don’t want to go back—you know, i don’t want to get married. Gusto ko munang i-enjoy ang pagka-binata ko. Ayokong matali agad sa taong hindi ko naman gusto. I want to marry someone i know, someone i like, and syempre, someone i love.”

“Do i get a chance?” birong turan ni Caleb.

“You’ll get, so be my bottom.” lumapit siya kay Caleb at daring na pinaglapit niya ang mukha nilang dalawa. “Are you willing?”

“I’m more top than you, darling.”

“Jackass.” tinulak niya ito palayo. “Hindi kapa ba, aalis?”

Blangkong tumingin naman ito sa kaniya. “Pagkatapos ng lahat ng mga ginawa ko, ipagtatabuyan mo na agad ako? It hurts, man.”

Binelatan lang niya ang kaibigan. “Okay, okay, thank you very much—now go.” tinulak niya ito palabas ng pinto.

“Just call me if you need anything, okay.” anito.

“Okay, okay, get it. Now go.” tuluyan na niyang natulak ang binata at doon ay sinara niya ang pinto.

Marahas siyang nagpakawala ng buntong hininga. Finally.

Iginala niya ang kaniyang mga mata sa kabuuhan ng lugar.

Hmmmm.. Caleb is really picky. Nice spot.

Talagang namangha siya sa condo niya. Maganda at maaliwalas sa kaniyang mga mata ang lugar na iyon. Magaling talagang pumili ang kaniyang kaibigan.

Binuksan niya ang pinto ng balkonahe. “hmmm. Nice weather.” sininghot niya ang malamyos na pagtama ng hangin sa kaniyang mukha. “so refreshing.”

Umupo siya sa bangko na naroon sa balkonahe ng condo niya. Finally free.

Matapos ang ilang oras niyang pamamalagi sa balkonahe ay naisipan na niyang pumasok. Malapit na rin kasing dumilim. Napangiti siya ng maalala ang “to do” list niya.

Ngayon malaya na siya, ngayon na rin niya susubukan ang mga gusto niyang subukan dito sa Pilipinas.

Ano nga ulit ang nasa unang listahan niya?

Kinuha niya ang maletang dala at binuksan iyon. Hinanap niya ang maliit na notebook kung saan doon naka-lista ang “to do” list niya.

Agad niyang binuksan ang notebook ng mahanap. Napangiti siya ng makita ang unang naka-sulat doon. “Get wasted!”

“Wooohoooo!” malakas niyang sigaw. “It’s time to get wasted! Shit!”

Mabilis siyang pumunta sa bathroom at hinubad lahat ng saplot niya sa katawan. Pinaikot-ikot pa niya sa kaniyang daliri ang boxer na kahuhubad lang niya.

Hindi inaasahang tumalsik ang boxer sa kaniyang mukha. “shit! So refreshing.” aniya.

Natawa na lang siya at basta-basta tinapon ang kaniyang boxer sa kung saan-saan. Pakanta-kantang pumosisyon sa bath tub at doon binabad ang kaniyang sarili.

Hindi mawala ang ngiti sa kaniyang mga labi. Para siyang ibong nakalaya sa ilang taong pagkaka-kulong.

Matapos niyang mababad ang kaniyang sarili, at makapag-tapos-tapos sa kaniyang pagligo ay mabilis niyang binalot ang kaniyang katawan ng tuwalya.

Lumabas na siya bathroom. Matapos mapunasan ang kaniyang katawan at matuyo ay tinapon na niya ang tuwalya. Kumuha siya ng damit sa kaniyang maleta. Hinalwat niya iyon pagkatapos makakita ng masusuot ay agad niyang sinuot sa kaniyang katawan.

Humarap siya sa salamin at sinuri ang kaniyang itsura, ayos naman na ang kaniyang mukha. Still, guwapo parin.

Pagkatapos niyang malamang nasa ayos na ang kaniyang itsura. Lalabas na sana siya ng may makalimutan siyang dalhin. His “to do” list, syempre.

Pagkatapos niyang makuha ang maliit na notebook niya ay agad niyang tinahak ang ref. Kumuha siya ng tsokolate at doon ay lumabas na siya ng condo niya.

Pakanta-kanta pa siya hanggang sa tuluyan na siyang makalabas.

Dahil sa trip niyang mag-lakad, ay nag-lakad na lang din siya. Binaybay niya ang lugar habang patingin-tingin siya sa kaniyang mga dinaraanan. Naghahanap siya ng bar na pwede niyang paglasingan.

“Quill’s palace.” iyon ang unang bar na namataan niya.

Napangiti siya. “Get wasted!”

Pumasok siya at mabilis um-order ng inumin. At dala ng kaniyang kagustuhang malasing, panay-panay ang kaniyang pag-order.

Napapangiti siya sa tuwing nalalasap ng kaniyang lalamunan ang masarap at refreshing na lasa ng alak. “Hmmm so refreshing.”

Ilang oras pa ang lumipas, nakaramdam na siya pagka-hilo. Natatamaan na rin siya, batid niya iyon.

Nakasayaw siya sa mga naroon. Malawak ang mga ngiting sumilay sa kaniyang mga labi habang nakikisaya siya sa mga naroon.

“Alak nga para sa mga taong sobrang saya.” aniya sa bartender.

“Right away sir.” and he did mixed alcohol for him.

Naka-suot ng apron at boxer si Gord habang nagluluto. Lahat ng kaniyang ginagaw ay sinisigurado niyang perpekto. Seryoso ang mukha.

Gamit ang kamay, nilanghap niya ang usok ng kaniyang niluluto. Napangiti siya ng tipid ng malanghap ang kaniyang niluto. “Perfect.”

Hinango na niya ang kaniyang niluluto, inilagay niya ito sa pinggan pagkatapos ay hinugasan niya ang kaniyang pinag-lutuan.

As Gord Lyndon, lahat ng kaniyang ginagawa ay dapat perpekto. Ayaw niyang makalat, ayaw niya ng magulo, ayaw niya ng maingay, gusto niya tahimik, and almost perfect lahat.

Inilagay niya ang pinggan na may lamang pagkain sa maliit na dining table niya. Hindi pa naman siya nagugutom kaya naisipan muna niyang maligo.

Pumasok siya sa loob ng bathroom. Lahat ng kaniyang pinag-bihisan ay nasa tamang lagayan. Pumosisyon siya sa bath tub at doon ay binabad ang kaniyang sarili.

Mabigat ang talukap ng mata ni Brix, patunay lamang iyon na talagang nalasing siya.

Gegewang-gewang siya habang tinatahak ang daan patungo sa kaniyang inukupang condo. No. 456, iyon ang numero ng condo niya. Iyon ang kaniyang palatandaan.

Tumingala siya at naniningkit ang kaniyang mga mata na pinagmasdan ang numero ng kaniyang condo na pinagtigilan. “no. 456” iyon ang basa niya sa numero na nasa itaas.

Binuksan niya ang pinto. Gumegewang-gewang na pumasok siya sa loob.

Hindi na niya namalayan na parang may iba sa loob ng condo niya. Basta pumasok na lang siya.

Suminghot-singhot siya ng may maamoy na mabangong pagkain. Sinundan niya kung saan nanggagaling ang amoy.

Narating niya ang maliit na dining table may pagkaing nakapatong doon.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng langhapin niya ang mabangong amoy nito. Tamang-tama. Nagugutom na siya at wala pa siyang kinakain.

“You’re really a good man, Caleb. Talagang

pinaghanda

mopa ako ng pagkain.“

Umupo siya at agad niyang nilantakan ang pagkaing inakala niyang iniluto ni Caleb sa kaniya.

Napapangiti siya ng malasahan niya ang masarap na lasa ng pagkain. Sobrang sarap niyon dahilan na mapapikit ang kaniyang mga mata sa bawat pagsubo na kaniyang ginagawa.

Ilang minuto lang ay naubos na niya ang pagkain. Humagilap siya ng tubig ngunit hindi niya alam kung saan naroon. Kaya ipinagbalewala na lang niya ang uhaw na nararamdaman.

Agad niyang hinanap ang kwarto, napangiti siya ng makita ang kwarto. Pasalampak siyang humiga sa kama. Naka-dapa siya at unti-unting ipinikit ang kaniyang mga mata. Napangiti siya ng maamoy ang bango ng kinahihigaan niya. Thank you, Caleb. You’re so thoughtful, pati kama ang

bango

.“ sa isip-isip niya hanggang sa ipikit na niya ang kaniyang mga mata hanggang sa maka-tulog.

Tinuyo ni Gord ang kaniyang katawan gamit ang tuwalya matapos maligo. Hubo’t-hubad siyang lumabas ng bathroom.

Kunot ang kaniyang noo ng mapansing may mali sa kaniyang condo. Napabaling siya sa naka-bukas na pinto.

Mabilis niyang inikot ang kaniyang tingin sa buong condo.

Tumuon ang kaniyang mga mata sa maliit na dining table. Nakita niya ang pinggan na wala ng laman, as in!

Pinanlukuban siya ng matinding galit. Who the fuck eats my food!

Bumaling ang kaniyang tingin sa kaniyang kama. Mas lalong pinanlukuban siya ng galit ng makitang may lalaking nakahiga doon.

“Fuck you!” mabilis siyang pumunta doon. Pinatihaya niya ang lalaki at akmang susuntukin ng matigilan siya ng makita ang maamong mukha ng lalaki.

Saglit siyang nabato sa kaniyang kinatatayuan at walang ibang nagawa kundi ang titigan lang niya ito.

Fuck! My heart? Beating so fast?

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 1

Kabanata 1

        “HEY, YOU WAKE UP?” paggising niya sa lalaking naroon na bahagya pa niyang inuyog-uyog ngunit talagang kahit anong gising niya ay hindi niya magawa.

Batid niyang naka-inom ito, naamoy niya ang alak sa bawat pag-hinga nito.

Napakamot na lang siya sa sariling buhok, habang pinagmamasdan ang binatang nakahimlay sa kaniyang hinihigaan. His new laundry bedsheet. His pillows! Damn it!

Wala na rin naman siyang pagpipilian, hindi naman niya alam kung saan ito nakatira at wala rin naman sa kaniyang kagustuhan na basta na lang itong itapon sa labas ng condo niya. Lalo’t he can’t resist this man’s charm.

Inintindi na lang niya ang binata. Una niyang hinubad ay ang sapatos nito at ang medyas na suot. Like fuck! Gross.

Pagkatapos ay hinubad na rin niya ang damit nitong suot. Saglit siyang napatitig sa katawan nito. Napabaling ang kaniyang tingin sa nipples ng binata. It was pinkish, indeed. His skin was smooth and white. Namumula-mula ang pisngi nito, maging ang mga labi.

Napaka-ganda ng pagkaka-kurba ng labi nito. Manipis na animo’y hinulmang pusa, perpekto ang korte ng makakapal nitong kilay, his proud and pointed nose, perfect jaw, adams apple that keeps on moving up and down. Ang malantik at makapal nitong pilik. Damn!

Hindi niya maiwasan ang bawat pag-lunok na ginagawa niya. At bakit nga ba niya ginagawa iyon? He actually don’t know.

Mabilis niyang iniwas ang tingin sa binata. Sinimulan niyang hubarin ang pantalon nito. Tanging boxer short lang ang kaniyang tinira.

Kinuha niya ang mga damit na hinubad niya at inilagay niya sa kaniyang lamugan. ’Yung sapatos naman nitong hinubad niya ay nilagay niya sa sarili niyang lagayan ng sapatos.

Away niya ng makalat, kaya nilinisan niya pati ang pinagkainan nito. Matapos ay humiga siya sa tabi nito, wearing only his fitted boxer.

Lumingon siya at naibaling ang tingin sa binata. Iniisip kung pa’no naparito ang lalaking ito.

Gusto niyang isiping magnanakaw ang lalaki, ngunit sa charming nitong mukha at nagawa pa talagang matulog dito, this man is definitely not a thief.

Siguro dito rin nakatira sa katabi o malapit niyang condo ang lalaking ito, at naiwan niyang bukas ang pinto kaya nakapasok ang lalaking ito.

Napakunot ang kaniyang noo ng yumakap sa kaniya ang binata. Ikiniskis pa nito ang katawan nito sa katawan niya. Yakap siya nito habang ang binti naman nito ay niyakap din nito sa kaniyang katawan.

Napalunok siya sa kakaibang hatid ng pagkikiskisan ng katawan nilang dalawa. Animo’y may kakaibang init ang bumubuhay sa kaniyang katawan.

Bago pa man mangyare ang hindi dapat mangyare. Mabilis niyang tinanggal ang pagkakayakap nito. Gumilong naman ito hanggang sa makarating sa kabilang gilid ng kama.

Tinakpan niya ang kaniyang kamay ng braso at doon ipinikit ang kaniyang mga mata.

Kina-umagahan na alimpungatan ni Brix ang kaniyang sarili na naka-gising. Naipikit-mulat niya ang kaniyang mga mata hanggang sa bumalik na siya sa sariling wisyo.

Namimilog ang kaniyang mga mata ng makabalik siya sa wisyo, unang-unang bumungad sa kaniya ang lalaking nakaharap sa kaniya, pikit ang mga mata nito at halatang mahimbing na natutulog.

“Shit!”

Inilibot niya ang kaniyang mga mata.

Mabilis niyang inalis ang kaniyang kamay ng makita niyang nakahawak ang kaniyang kamay sa sentro ng mismong pagkalalaki ng lalaking nakahiga sa kama niya.

Ramdam na ramdam niya sa kaniyang kamay ang tigas at ang laki niyon.

“Fuck!” sa gulat na naramdaman. Nasipa niya ng malakas ang lalaki dahilan para malaglag ito sa kama kasabay ng pagdaing nito sa sakit.

Napalunok siya ng bumangon ito, nagkatitigan silang dalawa.

“Who the fuck are you?” gulat niyang tanong dito. “Bakit nasa condo kita? Anong ginagawa mo dito? Umalis ka kung ayaw mong mabangasan ’yang mukha mo.” pananakot niya dito.

Tumayo ito at walang buhay na tumingin sa kaniya, sapo-sapo nito ang bandang pang-upo nito na tumama sa matigas na sahig.

Bumaba ang kaniyang tingin sa hubad na katawan ng binata. Na ang tanging suot ay ang boxer.

Napalunok siya ng makita ang bumubukol sa boxer nitong suot, hindi lang malaki ang nakikita niya, bakat na bakat pa.

Mabilis niyang iniwas ang tingin at bumaling sa mukha nito.

“Hindi kapa ba aalis? Umalis kana kung hindi ipapa-assassinate kita sa kaibigan ko.”

“Bakit hindi mo subukang gawin ang mga sinasabi mo.” anito dahilan para kumunot ang noo niya. “look around you, at tingnan mo kung kaninong condo ang kinalalagyan mo ngayon.” anito.

Agad niyang ginala ang tingin sa paligid. Napakunot ang kaniyang noo ng makitang ibang-iba ito sa condo na pag-aari niya. Malinis, maganda, at perpekto. Iyon ang nakita niya.

Could it be…?

“This is my condo. Room no. 456! Hindi ako maaring magkamali. Umalis kana kung ayaw mong mabangasan ’yang mukha mo.”

Nakita niyang napa-irap ito, napabuntong hininga habang walang emosyon ang binaling nito sa kaniya.

“Bakit hindi mo kaya tingnan ang no. ng condong kinalalagyan mo. Para magkaroon ng liwanag ’yang isip mo.”

Kunot noong bumangon siya at tinungo ang labas. Pinagmasdan niya ang numero ng condo sa taas ng labas ng pinto.

“Room. 456.” pagbasa niya. Aalis na sana siya ngunit muli niyang pinagmasdan kung tama ba ang pagkakabasa niya. “Room. 45—room 465? Holy shit!”

Mabilis niyang ginala ang tingin upang hanapin ang condo niya. Tumuon ang kaniyang tingin sa tapat ng condo na kinalalagyan niya. Tumuon ang tingin niya sa taas ng pinto niyon. “Room. 456.”

Muntik pa siyang matumba sa kaniyang kinalalagyan habang namimilog ang matang nakatingin sa taas ng pinto ng condo niya.

“See.” anang nasa likod niya na lumabas nakaharang sa pinto.

“Shit!!!” naniningkit ang mga matang bumaling siya ng tingin dito. Nahihiyang napangiti siya. “I’m sorry,” hingi niya ng paumanhin.

Dahil sa pinaghalong kaba at hiyang nararamdaman. Mabilis siyang tumakbo sa condo niya ng bubuksan na niya iyon, hindi iyon nag-bukas. Card!

Agad niyang inisip kung na’san nakalagay ang card na nagsisilbing susi upang bumukas ang pinto.

The card… Inside my wallet, na’san ’yung wallet ko? agad niyang inisip kung saan niya nailagay ang wallet niya. Damn it! “Sa bulsa ng pantalon na suot ko.”

Matapang na sinabayan niya ang titig ng lalaki. “Where’s my clothes? Naroon ang wallet ko?”  aniya.

“Nasa lamugan ko.” sagot nito.

Mabilis siyang pumasok sa loob ng condo nito. Bahagya pa niyang tinulak ang lalaki.

“Na’san ’yung lamugan mo?” tanong niya. Agad naman nitong tinuro.

Pilit tinatago ni Gord ang mga pasimpleng ngiti na sumisilay sa kaniyang mga labi habang pinagmamasdan ang binata sa ginagawa nito.

Napakunot ang kaniyang noo ng makitang hinahalwat nito ang mga lamog niya. Tinitingnan isa-isa at tinatapon sa kung saan-saan.

“Hey, what are you doing?” puna niya dito.

“Finding my clothes?” sarkastiko naman nitong sagot.

“I mean, bakit mo ginugulo ang mga lamog ko?” naiinis na turan niya.

“Kung hindi mo sana pinakialaman ang mga damit ko—kung hindi mo sana hinubad edi wala ng problema.”

Tinaas nito ang gamit niyang boxer habang animo’y sinusuri, “ang sama ng taste mo.” anito at tinapon sa kung saan.

Halos gulo-gulo at nagkalat ang kaniyang mga damit ng mahanap nito ang lamog nito. Agad nitong sinuot at ng matapos ay dinukot nito ang bulsa ng pantalon.

Gulat at namimilog ang mga mata nito. “Where’s my card?” tanong nito sa sarili. “where’s my wallet?” nagtatanong na bumaling naman ito sa kaniya.

Kinuha niya sa ibabaw ng lamesa ang wallet nito. “Are you looking for this?”

Nagningning naman ang mga mata nitong lumapit sa kaniya. At ng akmang kukunin nito sa kaniya ang wallet ay agad niyang tinaas ang kaniyang kamay. Dahil nga mas matangkad siya sa binata, ay nahirapan ito abutin sa kaniya ang wallet.

“Give me that, you jackass.”

“Clean up the mess you’ve done first. Ibalik mo ulit ’yung mga lamog ko sa basket and then i’ll give you your wallet.”

“And why would i do that?” inis nitong turan.

“Bakit mo ibabalik sa dating kinalalagyan? Dahil ikaw ang dahilan kung bakit nagkalat ang mga iyan. Kaya ibalik mo.”

“I don’t want! Bahala ’yang mga damit mo na ’yan.” pagmamatigas nito habang pilit na kinukuha sa kaniya ang wallet nito. “Give it to me!”

“Put back my used clothes first.” pagmamatigas ko rin.

Hindi naman nito sinunod ang kaniyang gusto, kaya hindi rin niya ibinigay ang wallet nito.

Nagpumilit itong agawin sa kaniya ngunit hindi niya hinayaang maagaw nito.

“Ayaw mong ibigay, huh?”

Itinaas lang niya ang kaliwang kilay habang nag-aabang sa sunod nitong gagawin.

Nagulat siya ng kilitiin siya nito. “Give it back to me, you psycho!”

At dahil may kiliti siya sa tagiliran, hindi niya naiwasan hindi mapatawa, na out-of-balanced din siya kaya bumagsak ang katawan niya sa sahig.

Nagulat siya at namilog ang mga mata ng umupo ang binata, mismo sa sentro ng pagkalalaki niya. Ilang ang kaniyang tingin na naibaling sa iba’t-ibang direksyon habang pinipigilan ang kaniyang sariling huwag makaramdam ng kakaiba.

Kinuha nito sa kaniyang kamay ang wallet nito.

“Gusto mo pa talaga ng kiliti, huh?” tinapik-tapik nito ang mukha niya ng bahagya. “Linisin mo ang kinalat ko.” anito pagkatapos ay umalis na sa pagkaka-upo, mismo sa sentro ng kaniyang pagkalalaki. Sinundan lang niya ito ng tingin hanggang sa pati ang sapatos nito ay kunin din nito.

Lumabas ng kaniyang condo at malakas na sinarado ang pinto.

Ilang minuto siyang nanatili sa ganoong posisyon. Naramdaman niya ang kaniyang pagkalalaki na mabilis nag-react sa mga nangyare. Naramdaman niya ang mabilis na paninigas niyon. Shit! My cock? Erecting?

Napatungo siya upang makita ang kaniyang boxer na suot. Ngayon ay mas lalong lumalaki ang bukol niyon.

Mabilis siyang tumayo. Naihilamos niya ang kaniyang mukha at inayos ang kaniyang sarili.

Iling-iling na sumilay ang hindi malamang ngiti sa kaniyang mga labi.

Agad niyang pinulot ang mga nagkalat niyang lamog at inilagay niya iyon sa lamugan niya.

Tuluyang nakapasok si Brix sa loob ng condo niya. Masaya ang bakas ng ngiti sa kaniyang mga labi. “Akala mo maiihasan mo’ko, huh? Asa ka!”

Agad niyang hinubad ang kaniyang mga saplot sa katawan. Tanging boxer lang ang kaniyang tinira. Tinapon sa kung saan ang sapatos niyang ginamit, maging ang suot niyang damit.

Tamad siya pagdating sa paglilinis ng kalat sa bahay niya.

Nag-tungo siya sa kusina ng makaramdam ng gutom. Bagsak ang kaniyang balikat ng mapag-tanto niyang hindi nga pala siya marunong magluto. Magsunog ng buong bahay lang kasi ang alam niya.

Tch!

Pumunta na lang siya sa ref, at tiningnan kung mayroon siyang makakain doon. Luckily naroon ang mga tsokolate na binili sa kaniya ni Caleb. Iyon na lang ang a-almusal-in niya. Siguro pupunta naman dito si Caleb para magbigay ng pagkain niya. Lalo’t wala naman siyang alam sa pagluluto.

Kinain niya ang tsokolate hanggang sa tuluyan itong maubos. Kimuha din siya ng isa pang-tsokolate sa loob ng ref at muling kumain hanggang sa maramdaman niyang bumigat ng ang tiyan niya. Nabusog din siya, kahit sa simpleng tsokolate lang.

Nagkalat sa sahig ang mga pinag-balatan ng tsokolateng kinain niya. Siguro mamaya na niya lilinisin. O ’di kaya ay tatawag na lang siya ng stuff upang ipalinis ang condo niya. Yeah, iyon ang dapat niyang gawin. Lalo’t tamad talaga siya.

Hinubad niya ang boxer at pumasok sa loob ng bathroom. Doon ay naligo siya.

Kinuskusan niya ng sabon ang bawat parte ng katawan niya. Habang naliligo, sumagi sa kaniyang isip ang mga nakita niya kanina. ’Yung lalaki kanina, bakat ’yung… Shit! “Bakit ko ba iniisip ang mga bagay na ’yon?”

Tumingin siya sa kaniyang baba. “Mas malaki naman ’yung akin sa kaniya, ’di ba, buddy?” pagka-usap niya sa kaniyang alaga na animo’y sasagutin siya nito.

Ipinagsawalang bahala na lang niya ang mga nakita. Tinapos-tapos na niya ang kaniyang ginagawa. Ang kaniyang paliligo.

Matapos niyang maligo, ipinalibot niya ang kaniyang tuwalya sa kaselanan ng kaniyang katawan, bago siya lumabas.

Kunot ang noo niya ng marinig niya ang pagkatok sa pinto ng condo niya.

Sa isiping si Caleb iyon, ay masaya niyang binuksan ang pinto. Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi niya ng mapag-sino ang nasa labas ng pinto. The jackass, of course.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 2

Kabanata 2

        “WHY’RE YOU HERE? Asking to clean up your used clothes again? I already told you, i won’t do it!” akmang sasaraduhan na ni Brix ang pinto ng iharang ng lalaki ang kamay nito sa kaniyang pinto.

Nakipag-pwersahan silang dalawa ng binata sa pag-tulak at pagharang ng pinto.

“Can you stop bothering me? Get your hands off?”

Inilahad nito ang telepono sa kaniyang harapan na kanina pa niya naririnig na tumutunog. Namilog ang kaniyang mga mata ng mapagtanto kung kaninong telepono ang nasa kamay nito.

“My phone.” agad niyang inagaw sa binata ang cell phone at sinuri kung sino ang tumatawag. And it was his friend, Caleb.

Sinagot niya ang tawag ng hindi pinapansin ang lalaki. “Hello, man? What’s up?” maligayang bungad niya. “pupunta kana ba dito?” nanlalambing na aniya.

“I am about to bring you food. Alam kong hindi kapa kumakain. Just wait for me.”

“I’ll wait for you, then.” sagot niya bago pinatay ang tawag.

Binaling niya ang kaniyang tingin sa pinto ng condo niya. Napakunot ang noo niya ng makitang pumasok na sa loob ng sarili nitong condo ang lalaking nag-abot sa kaniya ng telepono niya.

Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga at sinarado ang pinto. Nag-bihis na siya habang hinihintay niyang dumating si Caleb.

Kunot ang noo ni Gord, habang inuukupa ang kaniyang isip kung bakit kilala ng kaibigan niyang si Caleb ang lalaking iyon. Anong relasyon ng dalawa?

Nakilala niyang si Caleb ang tumawag dahil naroon um-appear ang litrato ni Caleb ng tumawag ito.

Sumasakit ang kaniyang sentido habang iniisip ang mga bagay na hindi naman niya dapat isipin.

Naiiling na iwinaksi na lang niya ang mga isipin.

Nagpunta siya sa paborito niyang lugar dito sa condo unit niya. His kitchen of course.

Magluluto na lang siya ng masarap na pagkain para sa kaniyang sarili. Iwawaksi na lang niya ang mga isipin na ’di naman niya dapat bigyang pakialam.

Matapos makapag-luto, makakain, ay sinimulan na niyang iligpit ang kaniyang mga kalat. Especially his bed. Pinalitan niya iyon ng bedsheet, maging ang punda ng unan ay pinalitan din niya. Lalo’t naalala lang niya ang lalaki sa tuwing maamoy niya ito.

Napatigil siya sa paglilinis ng may makitang isang maliit na libro. Kunot noong pinulot niya iyon at binuksan ang unang pahina.

“Brix Daniel to-do list.”

Binasa niya ang mga pahina. Unang bumungad sa kaniya ang to-do list ng binata.

Get wasted. Ito ang unang nakasulat sa to-do list nito.

Second, “Mountain climbing.”

Third, “Sea camping.”

Forth, “Ride the yacht.”

Fifth, “Have a cooking lesson.”

Marami pa siyang ibang nabasa. Sobrang daming to-do list nito na animo’y katapusan na ng mundo, at kailangan nitong gawin ang dapat nitong gawin. O ’di kaya naman, ay animo’y ibong ilang taong nakawala na sabik tupdin ang mga naisin nitong gawin.

Napa-iling-iling na lang siya na inilagay ang to-do list nito sa ibabaw ng bedside table niya.

Nag-bihis na siya upang asikasuhin ang dapat niyang asikasuhin. Ngayon din ay dadalaw siya sa restaurant dito.

Pagbukas niya ng pinto ay doon din niya napansin si Caleb na kakatok palang sa katapat niyang condo.

“Hey, Gord. You’re.” pukaw ni Caleb sa kaniya. May bitbit itong supot na naglalaman ng pagkain.

“Hey, y-you’re here?”

“Hmmm. Nandito si Brix kaibigan ko.” turo nito sa condong tapat ng condo niya. “Do you want me to introduce him to you, bud?”

“I already met him. He crashed in my condo last night. Drunk.” pag-amin niya.

Naging makahulugan naman ang tingin ng binata. ’Yung tingin na animo’y nanunuri. “Did you—”

“Don’t worry, i didn’t do anything to your best friend. Gotta, go see y’ah.” aniya bago tumalikod at nagsimula ng maglakad.

“See y’ah.” anang kaibigan.

Inisang tingin niyang muli ang gawi ng kaibigang si Caleb, nakita niyang pumasok na iyon sa loob ng pinto ng condo ng kaibigan nito.

He can tell, sa mga mata palang ng kaibigan niyang si Caleb alam niyang kaibigan lang ang turing ni Caleb sa lalaking iyon, pero hindi lang niya alam kung anong turing ng lalaking iyon kay Caleb. Lalo’t ng kaniyang marinig ang pinag-uusapan ng dalawa kanina sa cell phone at nararamdaman niya ang lambing sa boses nito.

Bakit nga ulit niya pinapakealaman ang mga hindi dapat pakialaman?

It’s not his business. Damn!

Masaya si Brix habang kinakain niya ang dinala ni Caleb. Kain dito kain doon ang ginawa niya habang ang kaibigan ay pinagmamasdan lang siya—paligid niya.

“What happen to your condo? Isang araw ka palang dito, para ng basurahan itong condo mo. Look at your place. Full of your messed!”

“Ipalilinis kona lang sa stuff,” sagot niya habang puno pa ng pagkain ang kaniyang bibig.

“Kailan mopa balak palinisan? Kapag napuno na ito ng basura?” anang kaibigan na sinisimulan ng simutin ang mga kalat niya. “Hindi kapa talaga karapat-dapat mag-asawa. Buti na lang talaga at tumakas ka. Kung hindi, your wife will be suffering in the future. Kung ako man. Hindi ko papangarapin na mapangasawa ka.”

Dinampot nito ang mga pinagbalatan ng tsokolateng kinain niya. “Matanda kana, pero wala ka paring pinagtandaan.”

Naitirik na lang niya ang kaniyang mga mata. “Whatever.” aniya.

“So… Did you met your neighbor? Katapat ng condo mo?” tanong ni Caleb.

Kumunot naman ang noo niya at mabilis sumama ang kaniyang timpla ng mapagsino ang tinutukoy nito. “Yes, i already did.” walang buhay na sagot niya.

“He’s a famous chef, be friends with him, i’m sure you’ll get a tasty food, everyday and night. For sure.” anito.

“Famous chef? Who is he then?”

“He’s Gord Lyndon. Don’t you know him.”

Agad naman siyang napaisip. Namilog ang kaniyang mga mata ng maalala ang pangalang binanggit ng kaibigan. “Gord Lyndon? The famous chef? Shit!” bulalas niya. Ang mga lutong pagkain kasi sa restaurant nito sa New York na pinanggalingan niya ang paborito niyang kainin, dahil sa sarap ng lasa niyon.

Hindi siya makapaniwala na dito niya makikita ang may-ari ng Gord Deluxe  Cuisine, sa New York at sa iba pang lugar.

Ang pagkaing kinakain niya sa loob ng ilang taon, ay dito lang pala niya makikita ang nagmamay-ari ng kainang iyon.

Mukhang tama si Caleb. I need to be friends with him.

“But…? I’ve messed up with his condo, last night and early in the morning, do you think, he’s willing to be friends with me?”

“He’s a nice guy, i know. He’ll accept you.” anito. “By the way, may inuman kami mamaya kasama ang mga kaibigan ko, including Gord. Are you willing to join us?”

“If that’s the case.” napaisip siya. Wala rin naman siyang iba pang mga kaibigan. He thinks, it’s the right time to make friends and for him to enjoy life. “I’m in.”

“It’s all settled then, mamayang gabi pa naman, i’ll come pick you up.”

“Okay.”

Habang hindi pa naman sumasapit ang gabi. Gumala-gala muna siya. Hindi na niya kasama si Caleb dahil kanina pa iyon umalis.

Sa kaniyang paggagala, may nakasalubong siya ng nag-titinda ng ice cream. Mainit ang panahon kaya bumili na rin siya. Marami siyang pinuntahan. Lamang pa siguro ang window shopping, kaysa sa mga nabili niya. Lalo’t ilang libo na lang ng natitirang pera na dala niya. Isa pa, hindi naman niya maaring gamitin ang ATM card niya. Baka ma-trace siya ng mga magulang na narito siya sa Pilipinas, kaya upang maiwasan, hindi na muna niya gagamitin ang mga bagay na makapagpapa-singaw ng kinaroroonan niya. Lalo’t kailangan pa niyang sundin ang to-do list niya.

“Shit! My to-do list..?” napakunot ang kaniyang noo ng maalala ang to-do list niya.

Mabilis niyang hinagilap sa isip kung saan niya maaring maiwan ang maliit na notebook na ’yon, lalo’t batid niyang dala niya iyon kagabi ng mag-inom siya.

Isang lugar lang ang kaniyang naiisip, kung saan maaring mapunta ang notebook niya. Sa bahay ni, Jackass. He thought.

Hapon na ng maisipan niyang umuwi.  Kailangan na rin naman niyang bumalik upang makapag-handa para sa mamayang gabing inuman. At syempre, upang itanong sa Gord na iyon kung nasan ang to-do list niya. Kailangan niya iyong hanapin, because he swore to himself na gagawin niya lahat ng mga nakalista doon, noong nasa New York palang siya. Kaya dapat niyang mahanap ang to-do list niya. At tupdin, ang dapat niyang gawin.

Sumakay siya sa elevator patungo sa mismong palapag ng condo niya. Pasara na sana ang pinto ng may humarang doon.

Unti-unting bumungad sa kaniya si Gord. Pumasok ito matapos bumukas ang pinto at muling pinindot.

“Hi…?” pukaw niya sa atensyon nito. “can we be friends?” aniya at inilahad ang kamay niya sa harap ng binata.

Kunot noo lang naman ang pinukaw nito sa kaniya.

Nagpakawala siya ng buntong hininga at kinuha ang kamay ng binata. Pinagsalikop niya ang kamay nilang dalawa. “Ganiyan, magkaibigan na tayo ngayon. I can come to your place, kahit kailan ko man naisin. Lutuan mo rin ako ng pagkain ko mamayang gabi. Mr. Gord Lyndon. Alam mo bang gustong-gusto ko ’yong mga luto mo. ’Yun ’yung lagi kong gustong kainin. Can you cook for me?”

Walang buhay lang itong tumingin sa kaniya. “No!” sagot nito.

Kinapitan niya ang laylayan ng damit ng binata. “Please, Gord. Please, cook for me.” aniya na animo’y isip bata na pinipilit makuha ang gusto nitong makuha.

Masama ang titig nitong tumingin sa kamay niyang nakahawak sa laylayan ng damit nito. Napa-buga na lang siya ng hangin at tinanggal ang pagkakakapit sa laylayan ng damit nito.

Bumukas ang pinto ng elevator at lumabas ang binata. Lumabas na rin siya, naka-pout na binuksan niya ang pinto. Using his card.

Walang buhay na pumasok siya sa loob habang malakas na napabuntong hininga. Pasalampak niyang sinarada ang pinto ng condo niya.

Hinubad niya lahat ng damit niya at tanging boxer lang ang tinira. Pasalampak siyang humiga sa sahig.

Caleb, you Caleb! Sabi mo mabait ’yang jackass na ’yan. Eh, hindi naman

namamansin

. Hmp!

Mabilis siyang napapitlag ng bangon ng maalala niya ’yung to-do list niya. Kailangan pala niyang itanong kay Gord kung nakita nito ang notebook niya.

Bumangon siya. Careless of what he looks.

Abala si Gord habang pinagmamasdan niyang malapit ng maluto ang kaniyang niluluto. Naantala iyon ng marinig niyang may kumatok sa pinto ng condo niya.

Pumunta siya doon at sinilip sa pinto kung sino ang nasa labas ng pinto niya.

Napalunok siya ng makita kung sino ang nasa labas. It was his neighbor, Mr. Brix.

Binuksan niya ang pinto at agad hinatak ito papasok.

Gulat naman itong bumaling sa kaniya.

“Why?” tanong nito.

“Do you usually goes out, wearing only your boxer short, aren’t you felt ashamed?”

“Bakit anong masama? Maayos at perpekto naman ang katawan ko, nothing to feel ashame at all. I’m one of a hot man, kung katawan mo siguro dapat mong ikahiya.”

Gord just smirked. “Are you saying na mas maganda ang katawan mo sa katawan ko?”

“Hindi ba obvious?” daring na anito.

Sumilay ang mapag-larong ngiti sa kaniyang mga labi. At unti-unti niyang hinubad ang kaniyang damit.

Mabuti na lang at naitikom ni Brix ang bibig niya. Kung hindi ay mapapanganga siya sa ganda ng katawan ng kaharap.

Napasinghot-singhot siya ng maamoy ang mabangong amoy ng nilulutong pagkain.

Akmang pupuntahan niya ang mabangong amoy ng pagkain ng hawakan ng binata ang kamay niya.

“Where do you think you’re going?” Gord asked.

“I just want to look, kung anong niluluto mo.”

“Anong pinunta mo dito?” tanong nito habang hawak parin nito ang kamay niya.

Mabilis niyang naalala ng pinunta niya. “I just want to ask.” panimula niya. “Narito ba ang to-do list ko? It’s nowhere to be found. Did you see it?”

Tinuro nito ang kaniyang hinahanap gamit ang paglingon ng mata nito sa gawi ng notebook niya.

Napangiti siya at tinanggal ang kamay nitong nakahawak sa kamay niya. Mabilis siyang sumampa sa kama.

“You!” rinig niyang inis na ani Gord, hindi na lang niya iyon pinansin at tinuloy ang pag-abot sa notebook niya.

           AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 3

Kabanata 3

        MATAPOS MAKUHA ni Brix ang kaniyang to-do list ay umalis na siya sa bahay ng lalaki. Nag-handa na siya dahil gabi na nga at maya-maya ay susunduin na rin siya ni Caleb.

Matapos niyang makapag-ligo at makapag-bihis ay umupo siya sa mahabang sofa habang kumakain ng tsokolate at hinihintay ang pagdating ng kaniyang kaibigan.

Hawak-hawak niya ang cell phone ng marinig niyang tumunog iyon. Masayang tiningnan niya ang cell phone at napag-tanto niyang mensahe iyon na nanggaling sa kaniyang kaibigan.

Caleb,

“Labas kana, i’m outside. “ Pagbasa niya sa natanggap na mensahe.

Mabilis siyang lumabas at sinara ang pinto. Tinahak niya ang daan palabas, ginamit niya ang elevator pababa.

“Nice outfit.” bati niya sa kaibigan ng makita niya ito sa parking lot nakasandal sa unahan ng sasakyan.

“Of course, i’m handsome.”

Naitirik na lang niya ang kaniyang mga mata at sumakay na siya ng sasakyan. Talagang pinagbuksan pa siya nito ng pinto. Lokong kaibigan talaga niya. Masyadong lumalampas ang pagka-sweet.

Sumakay na rin si Caleb at pinaandar na nito ang sasakyan.

“Am i welcome, Caleb? Sa inuman niyo?” tanong niya kapag-kuwan.

“Don’t mababait ang mga kaibigan ko. You’ll get to know them later.”

“Yeah,.” tumango-tango na lang siya.

Maya-maya ay narating din nila ang kanilang paggaganapan ng kasiyahan. Isa itong bahay.

“What is this place? I mean kanino ito?” tanong niya habang sinusuri ang bahay.

“Our gangsters hideouts. Galing sa pera namin ang pagpapagawa sa hideouts na ito. Noong una, maliit lang ito, because it builds when we are just a collage students. Galing sa mga perang ibinibigay ng mga magulang namin ang pagpapagawa sa hideouts na ito, hanggang sa nagkaroon na kami ng maayos na trabaho, kaya ayun nagkaroon ng renovation. Ito na ngayon. Much like hotel room, with twelve bedroom.” masayang pagkukwento ng kaniyang kaibigan. Mababasa ang satisfied na ngiti sa mga labi nito. ’Yung ngiting proud sa nagawa nila.

“Twelve bedroom? So it means, twelve gangsters, kayong lahat?”

“Yes, man. We’re twelve in total.” sagot nito. “Let’s go in, they are waiting for us.”

Hinawakan niya ang braso ni Caleb dahilan para matigilan ito sa paglakad. “You sure, na wel—”

“Don’t worry, sinabi kona sa kanila na kasama kita sa pag-punta dito, no need to feel not welcome, ’cause you’re welcome.”

Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga at binitiwan na niya ang braso ni Caleb. Diretso sila sa loob ng bahay.

Doon sila nag-tungo sa malawak na salas ng bahay. Maganda ang loob. Naka-hang din sa mga pader ang mga litrato ng mga kaibigan nito. May mga wacky pictures, fierce pictures, and their graduation pictures. Nakakatawa itong hideouts na ito. Puno ng mga litrato ng mga kaibigan ng kaibigan niya.

Napakunot siya ng makita ang isang pamilyar na mukha.

Lumapit siya kay Caleb. “Kaibigan mo pala si Gord? Why didn’t you tell me?”

“You didn’t asked, why did i tell you?”

Nairapan na lang niya si Caleb sa pagiging pilosopo nito. May point din naman ang kaibigan niya. Bakit nga naman nito sasabihin kung hindi naman siya nagtatanong. Yeah, Yeah!

“Hey..?” pukaw ng isang lalaki sa atensyon nilang dalawa. Lahat ng mga naroon, including Gord ay napatingin sa kanilang dalawa ni Caleb.

Pinasadahan siya ng tingin ng mga naroon. He just, gave a wryly smile at them.

“Come here you two. You just arrived in time, we’re about to starts.”

Napatango-tango lang naman silang dalawa ni Caleb, at pumosisyon na sila pa-upo sa sofa.

Bale iilan lamang sila doon. Mukhang hindi pa dumaraan ang iba pa. Apat palang ang narito, palima siya. Ibig sabihin marami pang kulang.

“Let me introduce you to them.” ani Caleb kapag kuwan. Tinuro nito ang lalaking matangkad, guwapo—almost perfect. Lahat sila, they are all almost perfect. “That’s Jonax Guivarra.”

Tumayo si Jonax at inilahad nito ang kamay sa harap niya. Malugod naman niyang tinanggap. “I’m Yavier Maddox, pleasure to meet you.” pagpapakilala niya sa ibinigay ni Caleb na pangalan sa kaniya. Hindi niya pwedeng sabihin ang tunay niyang pangalan, baka matunton siya ng mga magulang kapag nagkataon.

“Pleasure to meet you, too.” nakangiti ani Jonax. Pinasilay pa nito ang mapuputing ngipin. ’Yung ngiti nito ay nakakamatay. Kung babae lang siya, baka nahulog na ang puso niya dito.

Naantala ang kanilang pag-ngiti ni Jonax, when they heard someone cleared his throat. It’s Gord, who did it.

“This is Exequile Santiago.”

Maging dito ay nakipagkamay din siya.

“Can we skip the shake hands? Too formal, pwede namang makipagkilala without physical interaction, right?” singit na naman ni Gord kaya naantala na naman ang pakikipag-kamay niya kay Exequile.

Binitiwan niya ang kamay ni Exequile at umayos na siya ng upo. Batid niyang si Exequile ay ganun din naman ang ginawa.

“Someone is being possessive, here.” bulong ni Exequile na hindi niya masyadong narinig. Hindi na lang niya ito pinansin.

“I know.” pag-sang ayon naman ni Jonax.

“Alam kong kilala mona siya. Kaya hindi kona siya, ipapakilala sayo.” ani Caleb sa kaniya.

“Hmmm. Yeah.”

Matapos niyang makilala ang mga kaibigan ni Caleb ay nagsimula na silang mag-inom.

Ilang beses na bang tinapunan ni Gord ng tingin si Brix? Hindi na niya alam, ang alam lang niya nakakaramdam siya ng inis sa mga nakikita niya.

Gusto niyang masuka sa nakikita niyang ka-sweet-an ng dalawang magkaibigan. Talagang nagsusubuan pa ang dalawa. Gusto tuloy niyang masuka. Literal.

Iniwas na lang niya ang tingin dito. Nilaklak niya ang laman ng bote ng alak na hawak-hawak niya.

“Why don’t we play? For entertainment? Boring naman kung mag-iinom lang tayo, ’di ba?” singgit ng kaibigan niyang si Jonax.

“Yeah, i think we should, play. You know, for yeah, entertainment.” segunda ni Caleb.

“Anong game?” tanong ni Brix.

“I’m not in.” boring na sagot niya.

“Kung hindi ka sasali, then pay us twenty million pesos?” daring na sabi ni Jonax. “You killjoy.”

Mas lalong kumunot naman ang kaniyang noo. “Twenty million pesos? In your dreams!” aniya.

“Then join us, i’m sure, It’ll be fun.”

Naipaikot na lang niya ang kaniyang mga mata sa hangin.

“Walang pwedeng umayaw sa game. Lahat ng aayaw at hindi sasali ay magbabayad ng twenty million pesos.” ani Jonax.

“Ba’t hindi mona lang kaya sabihin kung anong game ’yan para malaro na na’ten.” aniya.

“Hmmm.. akala ko ba ayaw mo?” panunudyo ni Jonax. “by the way, simpleng laro lang naman ang gagawin na’ten. Spin the bottle. Alam kong pamilyar kayo sa laro na ito. Kung sino ang matapatan ng nguso ng bote ay siya ang gagawa ng dare. Lahat pwedeng mag-dare. Understand?”

“So you mean… Spin the battle, pero dare lang ang gagawin?” tanong ni Brix.

“Yeah, you’re right, Yavier.” ani Jonax. “So.. are we clear?”

Lahat sumang-ayon. “This looks fun.” ani Caleb.

Kumuha ng bote si Jonax at inikot ito sa gitna ng lamesa. Una nitong natapatan ay si Caleb.

Naghiyawan ang lahat.

“Sino ang mag-de-dare kay Caleb?” tanong ni Jonax.

“Let me dare him.” singit niya. Kumuha siya ng baso at pinuno niya iyon ng alak. “inumin mo ito sa isang inuman lang.” nakangising aniya.

Ngumisi si Caleb tinanggap ang baso at mabilis na nilagok sa isang lagukan. Nagmamayabang pa ang binata na binaba nito ang baso, animo’y gustong gumanti sa kaniya.

“You spin the bottle, Gord. Ikaw ang nag-dare kay Caleb eh.” ani Jonax at inabot sa kaniya ang bote.

Kumuha siya ng bote ng alak at nilagok iyon ng isang lagok. Nakangising tumingin siya kay Caleb at pinaikot ang bote.

Tumapat ang bote kay Jonax.

“Let me dare him.” ani Caleb.

“What’s your dare, mr. Hunter?”

Nakita niya ang pagsilay ng mapag-larong mga ngiti sa mga labi ni Caleb.

Binuksan nito ang dala nito tsokolate at inabot kay Jonax. “Hubaran mo si Gord at ipahid mo ito sa nipples niya.” ani Caleb kay Jonax.

Ngumiti naman si Jonax at lumapit sa gawi niya. “I’m sorry, Gord, this is just a dare, i need to participate and you need too.”

“Kasali ba talaga ito sa dare?” kunot noo at naiinis niyang turan.

“Yes, it’s all parts of a dare. Kahit anong ipagawa, you should obey and participate. Give us twenty million pesos, if you don’t want to participate, then we’ll stop the game. Are you willing to give us, twenty million pesos, Gord?” tanong sa kaniya ni Caleb.

Naitirik na lang niya ang kaniyang mga mata at hinubad niya ang kaniyang damit. Hinayaan niya si Jonax na ipahid nito ang tsokolate sa kaniyang utong.

I should stop this game, shouldn’t i?

Nagagamay na niya sa kaniyang isip na batid niyang may pinaplano si Caleb na hindi maganda. Hindi nga lang niya alam kung ano, kaya dapat na niyang itigil, bago pa man matuloy ang pinaplano ng kaibigan.

“That’s it, perfect.” bulalas ni Jonax ng matapos na ito sa ginagawa.

Napatingin siya sa dibdib niya. Talagang nababalot ng tsokolate ang kaniyang dibdib.

Bumaling siya kay Caleb, iba talaga ang tingin nito sa kaniya. ’Yung tingin na animo’y may iba talagang binabalak sa kaniya.

Sa kabilang banda naman nakangiti lang si Brix habang pinagmamasdan ang kalokohan ng magkaka-ibigan. Enjoy na enjoy siyang panoorin ang mga ito, na animo’y hindi siya kasama sa palaro.

Lumagok siya ng alak habang may ngiti sa mga labi niya.

“You spin the bottle, Caleb.” ani Jonax at sinunod naman ito ni Caleb.

Tuloy lang siya sa pag-lagok ng paikutin na ng kaibigan niya ang bote. Bahagya pa siyang nagulat ng sa kaniya tumapat ang nguso ng bote.

“Let me dare him.” ani Exequile na ikinatawa ng huli. ’Yung tawa na animo’y may binabalak sa kaniya.

“Dare me, i don’t mind if you put chocolates on my nipples, like what you did to Gord, i don’t mind.” kompyansadong turan pa niya.

“That will be too fun, for us. But i prepare much more fun, dare?” sumilay ang mapag-larong ngiti sa mga labi ni Exequile.

Wala naman siyang ideya kung anong ipapagawa ng kaibigan ni Caleb. He’s part of the game, need to obey and participate. Of course, he dare.

“Your punishment. Lick the chocolate stains on Gord’s nipples.”

Buti na lang at hindi pa niya sinisimulang laklakin ang hawak niyang alak. Kundi ay baka sumabog na iyon sa bibig niya. “What?” gulat na aniya.

“I know you heard me right, Yavier. I don’t want to repeat it myself. Remember the rule, obey and participate.”

Napanganga na lang siya sa sinabi ni Exequile. Parang gusto na niyang mag-back-out. But he realized, it’s parts of a dare. Obey and participate, ’yan ang rule ng dare, as long as he remember.

Napabaling siya ng tingin kay Gord na bakas din sa mukha ang pagka-gulat. Bumaling siya sa hubad nitong katawan, lalo na ang dibdib nito, ang utong nito kung saan nababalutan ng matamis na tsokolate. Shit!

Ilang beses siyang napalunok ng makita iyon.

“Pwede bang ibang dare na lang? I really can’t—”

“Twenty million pesos then i’ll change the dare for you.” ani Exequile na bakas sa mukha na hindi ito nag-bibiro.

Marahas siyang napabuga ng malakas na buntong hininga. Hindi niya napag-handa ang tungkol dito.

Lumapit ang bibig niya sa tainga ni Caleb. “Insan, help me out will you?” aniya kay Caleb.

“Ngayon tinatawag mona akong pinsan. Kapag may trouble, insan ang tawag mo, tapos kapag wala, “man” na lang ang tawag mo sa’kin.“ anito.

“Just help me out.” aniya sa pinsan niya.

Yeah, Caleb is his cousin. Magkapatid ang ina nilang dalawa. He usually call him, man, dude, bud, or, bestfriend when he is not in trouble. Pero sa tuwing nasa trouble siya, he call him “insan.”

“Are you willing to do it, or you’ll give us twenty million pesos?” pananakot pa ni Exequile. Mababasa sa mukha nito ang pagkaseryoso. Mababasa na hindi nagbibiro ang lalaki.

Malakas siyang napabuntong hininga. Ayaw niyang gawin ang dare. Ngayon pinagsisisihan niya kung bakit pa siya pumayag sa larong ito. Pero narito na siya, hindi na siya makakapag-back-out. Maybe he has no choice but to do the punishment. Hell!

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 4

Kabanata 4

          DALA NA RIN NG TAMA ng alak. Hindi na naging hadlang para kay Brix ang kahihiyang mararamdaman sa dare na kaniyang sinusunod. 

Wala na siyang hiyang nararamdaman. Basta ginagawa niya ang dapat niyang gawin, bilang pagtanggap ng dare.

Pumosisyon siya sa tabi ni Gord. Inilapit niya ang kaniyang mukha hanggang sa magkapantay na ang mukha niya at ang dibdib ni Gord. Napalunok siya bago niya inilabas ang dila, at sinimulang gawin ang dare para sa kaniya.

Pigil ni Gord ang kaniyang sarili. Mariin niyang kinuyom ang kaniyang kamao habang pinagmamasdan niya si Brix kung pa’no nito dilaan ang kaniyang utong.

Mabilis niyang naramdaman ang pagkalabog ng kaniyang dibdib. Animo’y tinatambol ang kaniyang puso sa sobrang bilis ng kalabog niyon.

Ramdam niyang bumabagtas na rin ang pawis sa kaniyang noo. Nakakaramdam siya ng kakaibang init ng pagnanasa sa kaibuturan niya.

Ramdam niya ang kakaibang sensasyong bumabalot sa kaniyang pagkatao, ramdam din niya na tayong-tayo ang kaniyang utong dahil sa ginagawa nito.

Gusto niyang patigilin si Brix sa ginagawa nito, dahil iyon ang tama niyang gawin. Ngunit hindi niya maintindihan ang kaniyang sarili. Animo’y napako siya sa kaniyang kinatatayuan. Tumigas—tumitigas ang kaniyang pagkalalaki sa ginagawa nito.

“Gord seems enjoying the pleasure.” tudyo ni Jonax.

“Yeah, look at him. Sweating hot.” ani Exequile.

“Looks like, Gord really likes it—enjoying it, enjoying the pleasure.” ani Caleb.

Kumuha siya ng alak at mabilis niyang nilagok iyon, dahil sa kabang nararamdaman. Umagos ang likido ng alak sa kaniyang leeg pababa sa kaniyang dibdib.

Kakaibang sensasyon ang lumukob sa kaniya ng dilaan nito ang likidong umagos doon.

Gusto niyang itulak ang binata, pero hindi niya nagawa. Masyado siyang nagulat sa ginawa nito.

Mabilis niyang iwinaksi ang pagkabigla.

“Hmmm… Mukhang nag-e-enjoy talaga si Gord.” patuloy pang panunudyo ni Jonax.

Tiningnan niya ito ng masama. “It’s just a dare. I’m just participating here, don’t spout nonsense.” kunwaring inis na aniya.

“Okay, okay.” ngisi-ngising turan ni Caleb. “We won’t disturb you anymore. Just enjoy.” tinaas ni Caleb ang hawak niyang bote ng alak at nakipag-umpugan ng bote ng alak ito sa iba pa niyang mga kaibigan.

Hindi nakakaramdam ng hiya si Brix sa kaniyang ginagawa. Epekto siguro ng alak sa sobrang daming nainom niya, kaya hindi na siya nakakaramdam ng hiya.

Ipinagpatuloy niya ang kaniyang ginagawa. Hindi pinapansin ang mga sinasabi ng mga tao sa paligid niya. He is just obeying after all.

Ng matapos niya ang kabilang utong naman nito ang binigyang pansin niya. Upang mas mapadali ang kaniyang ginagawa. Ipinasok niya sa kaniyang bibig ang utong ng binata at doon niya pinakilwal ang dila upang sairin ang tsokolate sa utong nito.

Muntik pang mapapitlag si Gord ng maramdaman niya ang pagkilwal ng dila ng binata sa kaniyang utong. Paminsan-minsan ay sumisipsip din ito.

Halos pigil na pigil niya ang kaniyang sarili, mariin pang lalo ang ginawa niyang pagkuyom sa kaniyang kamao. Nagdarasal na matapos ni Brix ang dapat nitong tapusin.

Binabagtas ng pawis ang kaniyang katawan. Hindi na niya alam kung dahil sa alak o talagang nakakaramdam na siya ng init ng pagnanasa.

Ilang beses siyang napalunok at pigil na pigil ang kaniyang sarili hanggang sa matapos si Brix sa ginagawa. Tumayo na ito at umupo sa tabi ni Caleb. “i’m done.” anito.

Doon niya pinakawalan ang pigil niyang pag-hinga kanina. Pasimple siyang nagpakawala ng malakas na buntong hininga.

Kinuha niya ang alak at mabilis niyang nilagok.

Masama ang tinging ipinukaw niya sa kaniyang mga kaibigan. Kung kaninang si Caleb lang ang pinaghihinalaan niyang may planong masama ay maging ang dalawa pa niyang kaibigan.

Mukhang pinlano ng kaniyang mga kaibigan ang lahat ng ito, kaya siya niyayang uminom at talagang sinama pa ng mga ito si Brix.

Looks like, they are making bridge for him and for Brix or they are just making fun?

“Should we continue?” ani Exequile.

“We should.” sagot naman ng mga ito, liban sa kaniya.

Si Exequile na ang nagpa-ikot ng bote at tumapat ito sa kaniya.

Kunot ang noo niya. Mukhang sinasadya ni Exequile na itapat talaga sa kaniya ang nguso ng bote.

“Let me dare him,” nakangising ani Jonax na mapaglarong tumingin sa kaniya. “I dare you to carry, Yavier to the bedroom. And be with him for twenty four hours.” anito.

“What?” gulat na ani Brix. “Twenty four hours? That’s too much!” angal ni Brix.

“Remember the rules, Obey and participate. I dare and the both of you will have to obey and participate, right, Gord?”

Tumingin siya kay Gord na walang emosyon.

“Do it, Gord. It is just a twenty four hours.” ani Exequile. “And you must participate too, Yavier.”

Makikipag-talo pa sana siya. Nagulat na lang siya ng tumayo si Gord at binuhat siya. Gusto sana niyang magpumiglas ngunit hindi na niya ginawa.

Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga at hindi na pumalag pa.

“Fine, twenty four hours.” walang emosyong sabi ni Gord.

“You can do everything you want to do. Have fun.” pahabol pang sabi ni Jonax na sinabayan ng mga iyon ng pag-ngisi.

Dala ng alak na nainom. Hindi na lang niya pinansin ang mga nais pakahulugan ng mga kaibigan ni Caleb.

Napabuntong hininga na lang siya. Siguro matutulog na lang siya hanggang sa mag-umaga.

Dinala siya ni Gord sa isa sa mga silid. Binaba siya nito at nakita niyang pasalampak na sumampa ito sa kama at malakas ang narinig niyang pag-buntong hininga nito.

Napakamot na lang siya sa sariling buhok. Nag-tungo siya sa kama at doon ay humiga sa tabi ng binata. Masyadong mabigat ang ulo niya at pakiramdam niya ay inaantok na siya, kaya matutulog na lang siya siguro.

“Brix…?” rinig niyang tawag ni Gord sa tunay niyang pangalan. Hindi niya iyon napansin dahil sa tama ng alak.

“What..?” inaantok na tanong niya.

“Wh-Why?” Gord asked.

“Why what?” bumaling siya dito dahilan para mag-tama ang tingin nilang dalawa.

“Why did you licked my nipple?” diretsahan nitong tanong sa kaniya.

Kumunot naman ang noo niya. “and why are you asking me? It’s parts of a dare, isn’t it? Ayaw ko namang maging killjoy, kung hindi ko susundin ang pinagagawa ng mga kaibigan mo.” sagot niya.

Hindi na niya ito narinig na nagsalita. Sahalip ay tumihaya na lang ito at ipinikit na ang mga mata. Batid niyang may iba pa itong gustong sabihin hindi na lang nito sinabi.

Tulad ng ginawa nito ay ganun na rin ang ginawa niya. Ipinikit niya ang mga mata hanggang sa makatulog.

Kinabukasan ay nagising si Gord ng may maramdaman siya na animo’y pinipisil-pisil ang maselang parte ng katawan niya.

Ng imulat niya ang mga mata ay nakita niya kung pa’no, pisil-pisilin ni Brix ang gitnang bahagi ng katawan niya na ngayon ay nagsisimula ng manigas.

“Shit!” bulalas niya at mabilis na tinanggal ang kamay nito sa kaniyang pagkalalaki.

Ramdam niya ang hindi normal na pagtibok ng puso niya. Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga at napasambunot sa sariling buhok. This, isn’t feels right!

Maya-maya ay nagising na rin si Brix. Kusot niya ang mga mata habang sapo-sapo ang sentidong bahagyang nananakit.

Muntik pa siyang mapapitlga ng makita niya si Gord na katabi niya. Doon niya napag-tanto ang lahat ng nangyare kagabi.

Even the… “Shit!” malakas at pasigaw niyang bulalas, napabangon din siya sa kinahihigaan dahilan para mapabaling ng tingin sa kaniya si Gord.

Nahihiyang napangiti siya. Umalis na siya sa kama at tinahak ang daan patungo sa bathroom. Buti na lang sa kwartong ito ay may sariling bathroom, hindi na niya kailangang lumabas.

Sinara niya ang bathroom habang sapo-sapo ang kaniyang puso na ubod bilis ng pag-tibok, patuloy ang pagpasok ng alaala sa kaniyang isip. Mga kahihiyang ginawa niya.

“Shit! Shit! Shit!” napasambunot siya sa sariling buhok at mariing naipikit ang kaniyang mga mata. What he had done was too much!

Hindi niya nagawang kontrolin ang kaniyang sarili kaya nagawa niya ang mga bagay na iyon. Fuck! Hell shit! I licked, Gord’s nipples? Damn hell!

Labis ang hiyang tumatakbo sa kaniyang isipan. What i did was insensitive! Shit!

Why did i do that?

Gusto niyang kastugin ang sarili sa katangahang nagawa niya.

Muntik pang tumalon ang puso niya sa gulat ng marinig niya ang katok sa labas ng pinto ng kinalalagyan niya. “How long will you prepare to stay there?” ask by Gord. “i want to take a shower.”

Malakas at kabado ang pinapakawalang tibok ng kaniyang puso. Lumapit siya sa harap ng salamin at naghilamos siya ng mukha.

He fixed himself, leaving no traces about the emotion he just feeling right now.

Napalunok siya bago binuksan ang pinto.

Nag-tama ang mga mata nilang dalawa. Ini-snob lang siya nito kaya ganun na rin lang ang kaniyang ginawa. Lumabas siya ng bathroom at pumasok naman ito.

Napatingin na lang siya ng sarahan ng binata ang pinto ng bathroom.

Naiiling na lumabas siya ng kwarto, he need to find his bestfriend/cousin. Gusto na niyang umuwi, lalo’t ito rin ang dahilan kung bakit nagawa niyang gawin kay Gord ang mga sensitibong dare na iyon. Na labis-labis niyang ikinahihiya.

Paglabas niya ng kwarto ay mabilis niyang iginala ang mga mata. Kinatok ang ilan pang mga silid na naroon ngunit walang miski isa ang nagpa-unlak ng sagot. Nakasarado din ang mga pinto ng kwartong pinagkatukan niya.

Sa kaniyang hinala ay walang tao sa mga kwartong iyon. Sukat ba naman na ilang beses ang malalakas niyang pagkatok sa bawat kwarto, kaya kung may natutulog man sa loob, tiyak na lalabas iyon para sitahin siya, ngunit ni isa ay walang lumabas. Patunay lamang ito na na walang tao sa loob, liban na lang kung talagang pinagtataguan siya ng mga kaibigan ng pinsan niya.

Naipagsawalang bahala na lang ni Brix ang mga pumapasok sa kaniyang isipan, sino nga ba naman siya para pagtaguan ng mga iyon.

Sa tingin niya, ay wala na talaga ang mga naka-inuman niya, kahit saang sulok ng bahay pa niya sinubukang hanapin.

Dinukot ni Brix ang telepono sa loob ng bulsa ng suot niya. Tinawagan ang numero ng telepono ni Caleb.

Ilang ring ang naganap bago nito sinagot ang tawag.

“Where the hell are you, Caleb? I’ve been looking for you. Damn, man.” bungad niyang turan sa kaibigan.

“I’m sorry, man. I want to sleep, talk to you later.” inaantok nitong sagot.

Inis na sinipat ni Brix ang kaniyang telepono ng marinig na pinagbabaan siya ng tawag nito.

Marahas siyang napahinga at muling ibinalik sa dati ang kaniyang telepono.

Sa mga oras na iyon, isa lang ang naiisip niya upang makauwi siya.

Muli siyang bumalik sa loob ng silid na pinanggalingan niya. Hinanap niya ang binata, wala iyon sa kwarto, mukhang hindi parin tapos maligo.

Naghintay na lang si Brix na umupo sa gilid ng kama.

Mga bente minutos siguro ang kaniyang paghihintay bago niya narinig ang pagbukas ng pinto ng bathroom. Lumabas doon ang mala-adonis sa kisig at guwapo ng binatang katatapos lang linisan ang sarili.

Tumayo siya at lumapit sa binata. “Can.. can you give me a ride back home? I don’t know how to go home, si Caleb lang ang nagdala sa’kin dito e.”

Nanatiling tahimik naman si Gord. Nilampasan lang niya ito na parang animo’y walang narinig.

Naamoy ni Brix ang mabangong amoy ng singaw ng katawan ng Gord ng lampasan siya nito. Nakaka-adik ’yung amoy, pakiramdam niya ay may kung anong kumastog sa kaniyang puso.

Pero hindi doon tumuon ang pansin niya. Sinundan niya ang binata. “Ano? P’wede ba akong makasabay?”

Nagsisimula na siyang maimbyerna na hindi man lang ito sumasagot, mas binibigyang tuon ang ginagawa nito.

Sa inis ay hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili. Nahigit niya ang tuwalya na tumatakip sa maselang parte ng lalaki.

Dumaosdos paibaba ang tuwalyang tapis ni Gord, dahilan para ang kaniyang kaselanan ay naging atensyon para sa gulat na mga mata ni Brix.

Gulat na humarap siya sa lalaking pangahas na humigit ng tuwalya niya.

Iyon din ang naging dahilan kung bakit tuluyang bumaba ang mga mata ni Brix sa katawan ng binata. At doon niya napagmasdan ang animo’y cobra na handang lumaban sa kahit ano pa mang digmaan. Basta ba’y ikaliligaya nito..

           AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 5

Kabanata 5

       OKUPADO ANG ISIP NI Brix habang nasa loob siya ng sasakyan ni Gord. Kanina pa binabagabag ang kaniyang isipan sa mga nakita niya kanina. Ang pagkalalaki ni Gord na nasilayan niya kanina.

Actually, there’s no big deal at all. Pareho naman silang lalaki, pero bakit kakaiba ’yung pakiramdam niya? Like, shit! Is he tempted? Fuck! Hell no.

Mabilis iwinaksi ni Brix ang mga isipin niya. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa bintana ng sasakyan at walang ibang ginawa kundi ang ipahinga ang utak niya sa pag-iisip. Ipinagsawalang bahala kung anoman ang kaniyang nakita.

Hindi na niya namalayan na nakarating na pala sila. Kung hindi pa bulabugin ng boses ni Gord ang isip niya ay hindi pa siya babalik sa sariling wisyo.

Napatingin pa siya kay Gord pagkatapos ay nilingos-lingos ang labas. Doon niya napagtantong nasa labas na pala siya ng building ng condo nila.

Bumaba na siya at bumaba na rin ito.

Aalis na sana si Brix ng may maalala siyang sabihin. Nilingon niya si Gord at hinarap ito. Huminga siya ng malalim.

“About doon sa nangyare kanina. I’m sorry, hindi ko sinasadyang nahila ko ’yung bath towel mo—”

“It’s okay, it’s not big deal for me, don’t worry about it. Pareho naman tayong lalaki. Unless, big deal sa’yo.”

Mabilis namang umiling si Brix. Bakit naman magiging big deal sa kaniya ’yun? Nabahala lang naman siya na baka kung ano-anong isipin ni Gord sa aksidente niyang nagawa.

“Definitely not big deal. Okay, gotta go.” tumalikod na siya at nagsimula ng pumasok sa loob.

Matapos makapasok ni Brix sa loob ng condo unit niya, mabilis niyang hinubad lahat ng saplot sa kaniyang katawan. Pumasok siya sa bathroom at doon ay naligo.

Binabad niya ang sarili sa bath tub ng mga ilang minuto, hanggang sa tuluyan na niyang tinapos ang kaniyang pagliligo.

Matapos makapagpalit ng pambahay niyang damit, ay agad siyang sumalampak sa kaniyang kama. Inilabas niya ang telepono niya upang mag-search online, ng lugar na may mountain climbing na aktibidad. ’Yun kasi ang nasa una niyang to-do list, lalo pa’t matagal na rin niyang gustong subukan iyon. At marami pang iba siyang mga balak subukan.

Dahil nakaramdam siya ng gutom, mabilis siyang pumunta sa ref, dahil hindi rin naman siya marunong mag-luto at hindi parin naman dumarating ang pinsan niyang si Caleb upang ipagluto siya, kaya obligado niya ang sariling kainin ang mga tsokolate sa ref. Isa pa, tinatamad na rin naman siyang lumabas upang bumili.

Dala-dala ni Brix ang tsokolate hanggang sa muli siyang sumalampak sa kama, pa-upo siyang naroon habang nakasandal ang kaniyang ulo sa headboard ng kama.

He looked amazed when he saw the beautiful scenery na nakikita niya sa internet. Mga bundok na magagandang akyatin.

Maraming bundok ang naka-pukaw sa kaniyang paningin. Halos lahat gusto niyang akyatin, pero gagawin lang niya ’yon isang beses. Kaya talagang pinagpipilian niya kung saan magandang pumunta.

At sa wakas, mayroon naring pumukaw pang lalo sa kaniyang atensyon. At iyon ang balak niyang puntahan. Malayo nga lang sa kinaroroonan niya ngayon. Kailangan pa niyang sumakay ng barko o ’di kaya naman ng eroplano upang mas mabilis siyang makarating.

Tamang-tama, may eroplano ang kaibigan niyang si Caleb, baka p’wede niya itong mahirap sa binata o ’di kaya naman kapag hindi ito nagpahiram ay hihingi na lang siya ng pera dito pamasahe. Dahil medyo, manipis na rin ang wallet niya. Iilang gastusan na lang niya ito.

Pasalamat na lang talaga siya na may pinsan siyang tulad ni Caleb.

Napukaw ang atensyon ni Brix ng marinig niyang may kumatok sa labas ng kaniyang pinto. Napakunot naman ang kaniyang noo. Isa lang namang tao ang expected niyang kumatok sa pinto. Walang iba kundi ang pinsan niya. Baka narito na ito upang dalhan siya ng pagkain.

Walang paligoy-ligoy na bumangon si Brix dala-dala ang tsokolateng medyo nangalahati na dahil sa patuloy niyang pagkagat doon.

Hindi na niya sinilip kung sinoman ’yang nasa labas ng condo niya. Agad na niyang mabilis binuksan ang pinto. Shocked and clueless, that’s what he felt when he saw Gord standing infront of him.

“What are you doing here?” he asked.

“Caleb asked me to be your personal chef.” itinaas nito ang telepono nito, at nabasa niya doon ang napag-usapan nito at ng pinsan niyang si Caleb.

Nakiusap si Caleb na gawin si Gord na maging personal chef ni Brix. Syempre hindi naman ganun kabilis papayagin si Gord, kaya upang pumayag, kailangang suhulan ni Caleb ng malaking halaga ang kausap.

Masyado daw mura si Gord sa kalahating milyon sa isang araw, kaya upang mas mapapayag ito, tinaasan niya ang presyo.

Though, for Caleb this is totally worth it. Hindi naman gagastos ng malaking halaga si Caleb kung wala siyang pinaplano para sa pinsan niya at para sa kaibigan niya. Hindi niya babayaran si Gord upang maging personal chef ni Brix kung wala siyang pinaplano. Kung wala ay mas mabuti kahit araw-araw niyang padalhan ng pagkain si Brix ’wag lang siyang gumastos ng malaking halaga.

Dahil lahat ng mga ginagawa ni Caleb ay para sa kaniyang pansariling kagustuhan. Isa rin ito sa kaniyang mga pinaplano.

He’s been planning out to be a bridge for Brix and Gord, to make the two become a lover. When he first laid his eyes on Gord at the bar, alam na niyang may pagtingin si Gord sa pinsan niya. He can tell it just by looking at Gord’s sparkling eyes. So Caleb has to find a ways, kung pa’no niya mapaglalapit ang dalawa. And he’s working on it, really hard.

Alam ni Caleb na hindi niya mabibigyan ng kalayaan si Brix ng mas matagal pa kung sa kaniya pangangalaga ito mananatili. Lalo’t alam niyang as soon as possible, malalaman din ng mga magulang ni Brix na tito at tita niya ang kinaroroonan nito. At kapag nagkataon, mahihirapan na siyang itago si Brix.

Sinabi na ni Brix kay Caleb ang storya ng buhay nito. Alam na iyon lahat ni Caleb, kung bakit tumakas ang pinsan niya. Upang matigil ang kasal na ayaw nitong maganap, lalo’t hindi raw naman mahal ni Brix ang dalagang balak ipakasal ng mga magulang niya sa kaniya, isa pa, hindi rin niya nakikita ang dalaga, miski ang anino nito. Ni pangalan ay walang ideya si Brix tungkol doon.

Kaya ginawa ni Caleb ang lahat upang matulungan ang pinsan niya, na tinuring niyang kaibigan.

Dahil nga, alam ng mga magulang ni Brix na si Caleb ang magiging takbuhan ng pinsan niya ay batid niyang siya ang kukulitin ng mga magulang nito.

Kaya upang mas mapanatili ang kalayaan ni Brix, gagawin ni Caleb ang lahat. Tulad na lang ngayon, siya ang magiging tulay upang magkagustuhan ang kaniyang kaibigan at ang pinsan niya. Lalo’t nababatid niya sa mukha ng dalawa na may something ang mga ito sa isa’t-isa.

At kapag nagkataon, ipagkakatiwala na ni Caleb si Brix sa kaniyang kaibigang si Gord upang ito na ang magtanggol kay Brix o ’di kaya naman ay magpahaba pa sa kalayaang gusto nitong tamasain. Kapag nagkataon, makakahinga na si Caleb ng maluwag, dahil sa wakas hindi na niya magiging sakit ng ulo si Brix.

Sana nga lang tama ang kaniyang desisyon, tama na paglapitin ang dalawa. Caleb hoped that his plan will work out.

Seryoso ang itsura ni Gord habang pinagmamasdan ang mga raw food sa ref ni Brix. Naghahanap siya doon ng lulutuin dahil ngayon niya sisimulan ang trabaho, lalo’t nakapag-bayad na si Caleb sa kaniya para sa isang linggong serbisyo.

Bakit nga ulit pumayag si Gord? Kung kaya naman niyang kitain higit pa sa binayad ni Caleb. ’Yun ay hindi na niya alam, siguro upang madagdagan ang pera niya, he guess.

“Do you like to eat, beef?” he asked Brix.

Naka-upo si Brix sa lamesa dito sa kusina habang nakamasid ang kaniyang mga mata kay Gord, agad siyang tumango ng sumagot ito. “Anything is fine. I know you’re a good cook, i’m counting on you.” mapakindat pa niyang sambit sa tagaluto.

Napapaisip tuloy si Brix kung bakit pumayag si Gord maging personal chef niya? Lalo’t alam naman ng karamihan sa mga ito sa iba’t-ibang klase ng mundo kung gaano kayaman ang isang Gord Lyndon. Nakakapagtaka lang na pumayag ito. O baka sadyang gahaman sa pera si Gord kaya nito pinatos?

Iyon na lang ang iisipin ni Brix dahil wala na rin naman siyang iba pang maisip na dahilan.

Sa buong buhay niya, hindi niya aakalaing ang taong iniidolo lang niya dati sa pagluluto ay personal na niyang makikitang magluluto. Bukod doon, ay hindi lang ngayon. ’Cause according to what he saw on the conversation, Gord will keep cooking for him now until one week ends. And that’s made him so happy. God!

He never expected that this day will come, mukhang swerte talaga ang kaniyang pagpunta dito sa Pilipinas, kung hindi. Hindi niya ma-e-experience ang ganitong senaryo.

Tumayo si Brix at pinagmasdan niya si Gord habang naggagayat ito ng sibuyas. At sa buong buhay din ni Brix mangmang siya pagdating sa mga samyang gagamitin sa pagluluto.

Wala siyang ideya kung ano itong ginagayat ni Gord, kaya upang malaman ay tinanong niya ang binata. “What’s that?”

Sa totoo lang, pangarap ni Brix magkaroon ng cooking lesson, at gusto niya dito niya ito subukan sa Pilipinas.

’Yun na nga, Brix wanted to have a cooking lesson, pero ni ang simpleng-simpleng samya na common pang lahok sa anomang lutuin ay hindi niya alam ang tawag. Sabi nga niya, “hindi naman ito tinuro sa school, pa’no ko malalaman?”

Kunot noo namang bumaling ng tingin si Gord kay Brix. Nagtataka and at the same time hindi ito makapaniwala sa mga narinig.

“Are you for real?”

“Yes, i really don’t know it. Ano ba ’yan?” inosenteng tanong ni Brix talagang mababasa sa kaniyang mukha na talagang hindi niya alam kung anong tawag sa ginagayat nito.

Gustong matawa ni Gord ng mga araw na ’yon, talagang kitang-kita niya sa mukha ni Brix ang pagkamangmang nito pagdating sa samyang tinatanong nito sa kaniya. Talagang wala itong alam. “This is onion.” he answered.

Napatango-tango naman si Brix. “Onion, hmmm. I see..”

“Want to try chop-chop this?” he suggested.

Mabilis naman ang naging pagtugon ni Brix, pangarap niya ito at gusto niyang pagtutunan lalo’t sa ibang bansa ay walang nagturo sa kaniyang maggayat, isa pa, mabilis din siyang tamarin.

Binitiwan na ni Gord ang hawak niyang kutsilyo, pumwesto naman si Brix sa kaniyang p’westo kanina at hinawakan nito ang kutsilyo.

Nagsimulang maggayat si Brix. Gord can tell, na talagang hindi ito marunong. Sa pangambang baka masugatan ang binata ay hinawakan niya ang mga kamay nito, pumosisyon siya sa likod ng binata.

“What are you doing?” pilantik na sambit ni Brix na muntik ng mapapitlag sa kaniyang kinatatayuan dahil sa gulat na naramdaman niya sa ginawa ni Gord.

Bumaling din siya sa kaniyang likuran dahilan para mag-tama ang mga mata nilang dalawa.

Brix wasn’t sure what he felt just now. Kakaibang sensasyon, his heart skipped a beat for a few seconds. He was breathless, parang nahihirapan siyang huminga lalo’t sobrang lapit ni Gord sa kaniya. Idagdag pa doon ang mga titig ng binata na akala niya’y lulusawin siya.

“I’m here to guide,” Gord answered.

Napatango-tango na lang si Brix, iniwas na niya ang kaniyang tingin sa binata. Itinuon ang kaniyang pansin sa pag-aalalay ni Gord sa kaniya kung pa’no maggayat ng sibuyas.

Hawak ni Gord ang kamay ni Brix na may hawak ng kutsilyo, habang hawak parin naman nito ang kamay niyang may hawak ng sibuyas. Nagsasalita ito sa paraan ng paggayat ng sibuyas malapit sa kaniyang tainga. Ramdam na ramdam niya ang init ng hininga nitong tumatama sa kaniyang namumulang tainga at hinagip din ang kaniyang pisngi.

Amoy na amoy niya ang mabango pabango ni Gord. Nalulunod siya sa mabangong amoy niyon. Pinipigilan niya ang kaniyang sariling ’wag ipikit ang naniningkit niyang mga mata. Fuck! What is happening to me?

Hindi siya makapag-focus sa ginagawa niya, hindi niya marinig ang mga sinasabi ni Gord ang tanging naririnig lang niya ay ang nakakabinging kalabog ng kaniyang dibdib.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 6

Kabanata 6

        NAGPATULOY ang pagtuturo ni Gord kay Brix ng paraan kung paano gayatin ang sibuyas, s’yempre ng hindi nasusugatan.

Sa ginagawa ni Gord ay ramdam niya ang kakaibang pakiramdam na bago lang para sa kaniya. May kakaibang siyang pakiramdam na gusto na lang niyang mag-stay silang dalawa ni Brix sa ganitong sitwasyon. Kung saan payapa—tanging nakakabinging tibok ng kaniyang puso lang ang kaniyang naririnig.

Bakit nga ba niya ito nararamdaman?

Ilang beses na bang napalunok si Brix? Hindi na niya mabilang. Sumusungaw na rin ang butil-butil na pawis sa kaniyang noo, kahit tama lang naman ang klima sa loob. Kung tutuusin ay hindi ka pagpapawisan, maaliwalas sa loob. Dahilan para pati ang kaniyang mga mata ay mamawis na. Naluluha siya sa hindi niya malamang dahilan, parang may naglagay ng sili sa kaniyang mga mata. O baka iyon ay dahil sa ginagayat nila?

Namilog ang mga mata ni Brix at biglang napabaling ng tingin kay Gord, masyado na kasi itong malapit sa kaniya, isa pa, nararamdaman na rin niya ang katawan ng binata sa likod niya. At sa hindi inaasahan, ramdam niya ang bumubukol nitong pagkalalaki sa bandang pang-upo niya.

Mabilis siyang kumalas dahilan para mahiwa ng maliit ang kaniyang daliri. “Aray,” daing niya habang sapo-sapo ang daliri niyang nasugatan.

“What happened?” Gord asked looking at him worriedly.

Mabilis siyang nilapitan ni Gord at kinuha ang kaniyang kamay. Mabilis naman niyang inagaw ang kamay ngunit kinuha din naman agad iyon ni Gord. “Let me see.”

Hinayaan na lang ni Brix si Gord na tingnan nito ang kaniyang sugat. Maliit na hiwa lang naman ito, pero kahit papa’no ay may tumakas parin na isang butil ng dugo.

Nagulat siya ng ilagay ni Gord ang kaniyang daliri sa bibig nito at sinipsip.

Napalunok si Brix habang namimilog ang mga matang nakatingin sa ginagawa ni Brix. Ramdam niya ang pagsipsip nito sa daliri ng kamay niya. Ramdam niya ang init ng bibig nito.

Nang makabawi sa pagkagulat ay mabilis niyang hinigit ang kaniyang daliri. “It’s okay, it’s not big deal. Malayo sa bituka.” aniya.

Umalis naman si Gord na hindi niya alam kung saan tutungo. “May first aid kit ka dito?” tanong ni Gord sa kaniya.

Mabilis naman siyang umiling.

Nagmamadaling lumabas naman ito ng bahay at pagbalik nito tsaka siya nito hinarap.

“Give me your hand.” ika ni Gord.

Nag-aalinlangan naman siya kung ibibigay ang kamay sa binata o hindi, pero sa huli sinunod na lang niya ang gusto nito.

Inilahad niya ang kaniyang kamay kay Gord, agad nitong nilagyan ng band aid ang kaniyang daliri. “Right there. Done.” anito. “Next time be careful, stop being clumsy “ estriktong paalala pa nito sa kaniya na muling bumalik sa kusina upang magtuloy sa pagluluto.

Limang minuto ang kaniyang ginugol na nakatayo lang habang nakatitig sa kaniyang daliri. A genuine smile appeared on his lips. Ngayon niya lang kasi napagtanto na may ‘cute’ side din pala si Gord. Sukat ba naman na teddy bear ang tatak ng band aid na inilagay nito sa kaniyang daliri. Such a cute band aid.

Ng matapos titigan ang kaniyang daliri, bumalik ang kaniyang atensyon kay Gord, kung saan nagsisimula na itong magluto.

Lumapit siya sa binata at pinagmasdan niya ang ginagawa nito. “It looks nice.“turan niya.

“For real, Yavier? I’m just starting.”

“Ah,” mangmang na pagsang-ayon niya. “still looks nice.” papuri pa niya.

Hindi mabilang ni Brix kung hanggang kailan ang tinagal ng pagluluto ni Gord sa kaniyang kusina. Basta naamoy na niya ang mabangong amoy ng niluluto nito, mas lalo tuloy siyang nagugutom.

“Hindi paba tapos?” tanong niya as if gustong-gusto na niyang matikman ang luto nito.

“Ilang beses mona bang nasabi sa’kin ’yan? Can you wait for about five minutes or so.” kunwaring iritadong turan nito.

Napabelat na lang si Brix at ginaya ang sinabi ni Gord sa mahinang boses, narinig naman ito ni Gord kaya agad siyang binalingan ng tingin, at doon niya itinigil ang kaniyang ginagawa.

Gord felt awkward but at the same time, feeling contentedly happy. Ilang beses na ba siyang nagluto na may tumitingin sa kaniya? Well maraming beses na at hindi na niya mabilang, isa na roon ang kaniyang matatakaw na mga kaibigan. Isama pa roon ang kaniyang mga chef sa restaurant na gustong matuto ng teknik niya sa pagluluto.

Going back, Gord felt awkward, because, keeping Brix around him made him felt awkward, paminsan-minsan kasi ay nagkakadikit ang kanilang katawan, but all-in-all, still it feels good.

Gord felt contentedly happy, because Brix—the person he don’t know much more about him, ay willing matuto sa mga ginagawa niya. Napakaraming kasi talaga nitong katanungan tungkol sa kaniyang mga ginagawa. Pati ba naman ’yung sibuyas hindi nito alam kung saan ginagamit. Even all the ingredients, parang mangmang na walang pinag-aralan. Ayun masaya siyang i-educate ang mangmang, dahil nakikita naman niya na willing naman itong matuto. Lalo’t alam din ni Gord sa nabasa niyang to-do list ng binata na gusto nitong magkaroon ng cooking lesson, maybe he can grant that, without Brix knowing na tinutulungan niya ito na gawin ang bagay na gusto nitong gawin, paunti-unti.

Ilang minuto natapos na rin ni Gord ang kaniyang niluluto. Naisalin na niya ito, for the final touched. Napansin naman niya na tumakbo si Brix pagbalik nito ay may dala na itong kutsilyo at tinidor.

“Let me taste it.” hindi na siya tumutol, hinayaan niyang tikman nito ang niluto niya para dito.

Actually, medyo nakaramdam si Gord ng kaba sa totoo lang. Hindi niya alam kung bakit, pero mayroon sa loob niya na baka pangit ’yung luto niya, baka hindi masarap, baka kulang sa lasa, kahit alam naman niya sa kaniyang sarili, magluto man siya ng nakapikit ay magiging masarap parin ang kalalabsan nito. Pero pagdating kay Brix nakakaramdam siya ng a li’l down sa confidence meron siya.

Kompyansado naman siyang masarap ang luto niya, but knowing na si Brix ang titikim, ang lalaking ilang araw palang niyang nakikilala, kung saan nakatira sa tapat ng condo unit niya, ay nawawalan siya ng tiwala sa luto niya.

Napalunok siya ng tikman ni Brix ang kaniyang niluto. Halos waiting siya sa magiging reaksyon nito sa puntong hindi niya alam kung bakit pigil ang kaniyang paghinga. Parang animo’y bumalik siya sa pagiging first timer sa larangan ng pagluluto.

Nang makita ni Gord na maaliwalas naman ang mukha ni Brix sa puntong nagniningning pa ang mga mata nito, kalahati ng kabang nararamdaman niya ay nawala. The rest na kaba ay nararamdaman parin niya, lalo’t hindi parin niya naririnig sa mismong bibig nito ang mga salitang gusto niyang marinig.

Napapikit ng mga mata si Brix ng manuot sa kaniyang panlasa ang masarap na luto ni Gord, parang naabot niya ang langit sa sobrang sarap at talagang nanunuot sa kaniyang panlasa ang pagkain. Unti-unti—dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata hanggang sa magtama ang mga mata nilang dalawa ng binata.

“Shit! This is so fucking good. God! So fucking good. Is this for me? Sa’kin talaga ’to?” patanong niyang sambit, talagang kahit hindi nito sabihin na nasasarapan ito ay makikita parin sa bakas ng mukha nito.

Sumilay ang simpleng ngiti sa mga labi ni Gord. Nakahinga na siya ng maluwag, parang nahugutan siya ng tinik sa lalamunan ng malaman—marinig sa mismong bibig nito ang mga salitang gusto niyang marinig. Na waksi na rin ang kaninang kabang nararamdaman niya. Napalitan ’yon ng emosyong puno ng galak na pumuno sa kaibuturan niya.

“Why are you smiling?” Brix caught him off guard.

Mabilis napa-iling-iling si Gord at tinago ang kaniyang pagngiti. “i’m not smiling, it–it’s just, you know.. basta hindi ako nakangiti.” pahirapan pa niyang pagtakpan ang kaniyang sarili sa puntong napa-utal-utal pa siya.

Hindi naman iyon pinansin ni Brix sahalip ay muli niyang tinanong kay Gord ang tanong na hindi nito nasagot. “Itong niluto mo? Para sa’kin ’to ’di ba? Busog ka naman ’di ba? Hind mo naman ako—”

“Don’t worry, it’s all for you.”

Masayang napangiti si Brix at mabilis niyang nilapitan si Gord, sa sobrang galak na kaniyang nararamdaman, ay nayakap niya si Gord ng mahigpit dahilan upang mabato si Gord sa kaniyang kinatatayuan.

Nang makabawi si Brix sa pagkabigla, mabilis niyang kinalas ang pagkakayakap dito. “Sorry.” aniya at muling binalikan ang niluto. “Ano nga ulit ang tawag dito?” tanong niya kapag-kuwan.

“Just a plain beef steak.” Gord answered.

Napatango-tango naman siya at mabilis na nilantakan ang niluto ni Gord.

Kakaibang saya ang naramdaman niya sa totoo lang, iniidolo talaga niya ito sa pagluluto, never in his entire life, na ipagluluto siya nito tapos matitikman—makakain pa niya ang luto nito. And take note, paid si Gord na maging personal chef niya ng isang linggo. Meaning—God, iniisip palang niya, gusto na niyang maglaway.

Pigil na ngiti ang sumisilay sa mga labi ni Gord habang pinagmamasdan niya si Brix na nilalantakan ang niluto niya. All of a sudden, it felt weird. How could he smiled like that? Just because he saw, Brix eating and he immediately smile? The fuck why?

Mabilis niyang itinago ang kaniyang pagngiti, but his stare remain at Brix, not losing every seconds of Brix emotions filled with joy, happy and satisfied.

Dahil nga kokonti lang naman ang niluto ni Gord ay mabilis iyong naubos ni Brix, ngunit habang pinagmamasdan niya ito, mukhang hindi pa sapat dito ang mga nakain.

Animo’y naghahanap pa si Brix ng makakain ngunit dahil naubos na niyang lahat, naibaling na lang niya ang kaniyang tingin kay Gord. Nakatingin din ito sa kaniya habang may sumisilay na ngiti sa mga labi nito.

Nakunot niya ang kaniyang noo ng makitang nagbaba ng tingin si Gord, tumuon iyon sa kaniyang mga labi. He’s aware of that.

Nalaman na lang niya ang sunod nitong ginawa ng tumaas ang kamay nito at pinasadahan ang gilid ng kaniyang mga labi.

“You’ve got something on your face.” pinakita ni Gord sa kaniya ang daliri nitong natatabunan ng sarsa ng kaniyang kinain.

Mabilis naman siyang natakam. Inagaw niya ang kamay ni Gord at isinuot ang daliri nito sa kaniyang bibig at bahagyang sinipsip.

Gulat ang bumantas sa pagkatao ni Gord ng makita niya ang ginawa ni Brix. Ramdam na ramdam niya ang mainit nitong bibig sa kaniyang daliri na bahagyang sumisipsip.

Napalunok siya at nakaramdam ng kakaiba. Naramdaman niya ang kakaibang sensasyong lumukob sa kaniyang pagkatao. Unti-unting sumisindi ang nakatagong apoy sa kaniyang kaibuturan.

Hindi mapakali si Gord, ramdam niya ang pamamawis ng kaniyang noo, ramdam niya ang panunuyot ng kaniyang lalamunan. Kasama na sa mga naramdaman niya ang pag-react ng alaga niyang sawa sa gitnang bahagi ng kaniyang katawan.

Talagang hindi niya magawang ibalik sa dating pagtibok ang kaniyang nagawawalang puso.

Hindi mapakali, ngunit ang kaniyang titig ay hindi niya nagawang i-alis sa binata, lalo’t kitang-kita niya kung pa’no ito pumikit habang ninanamnam ang kaniyang daliri na animo’y masarap na pagkain.

Ilang segundo bago ito tumigil. Iminulat ang pikit nitong mga mata at iniluwa ang kaniyang daliri sa mainit nitong bibig. Nakita niya ang bahagyang pamumula ng makinis nitong pisngi, maging ang punong tainga ay namumula din.

“I’m sorry, sayang e.” nahihiyang sambit nito bago siya tinalikuran at kumuha ng tubig upang uminom.

Ilang minuto siyang nanatili sa kaniyang kinatatayuan kanina, hindi parin niya naibabalik sa dati ang nagulo niyang pagkatao.

“Na’san ’yung cr niyo?” wala sa sariling tanong niya kay Brix. Mabilis naman nitong tinuro kaya agad niyang tinahak ang daan papunta doon.

Agad niyang sinarado ang pinto at doon ay nasapo niya ang kaniyang puso.

Sobrang weird ng kaniyang pakiramdam.

Pinahupa niya ang kaniyang pusong sobrang bilis ng pagtibok, pero ang kaniyang pagkalalaki ay naabot na ang hangganan ng pagtigas nito. Literal na masakit sa puson.

Ilang minutong napatitig siya sa kaniyang daliri, kung saan iyon ang kaninang sinipsip ni Brix. Hinawakan niya ang kaniyang daliri, ramdam niya ang mamasamasa niyang daliri dulot ng pagsipsip nito kanina.

Napalunok siya at muling sumagi sa kaniyang alaala ang itsura nito habang sinisipsip nito ang kaniyang daliri.

Hell! This is torture.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 7

Kabanata 7

          UMAGA PALANG, HINDI PA masyadong sumisikat ang araw ng marinig ni Brix ang pagkatok ng kung sino sa labas ng kaniyang pinto.

Napakusot-kusot siya, gusto pa sana niyang matulog dahil inaantok pa talaga siya, pero wala naman siyang ibang magagawa kundi ang pagbuksan ang kumakatok, lalo’t ilang beses na nitong kinalabog ang kaniyang pinto.

Bumangon siya at naiinis na tinungo ang kaniyang pinto. Wala siyang naging pakialam sa kaniyang itsura, kahit pa nga gulo-gulo ang buhok niya at animo’y pinagsakluban ng langit at lupa ang busangot niyang mukha.

Nang mabuksan ni Brix ay bumalaga sa kaniya ang lalaki sa labas ng pinto. Walang iba kundi ang personal chef niya.

“Bakit?” inaantok niyang tanong dito.

Bahagya namang nagulat si Gord ng bumungad sa kaniya si Brix, tanging brief lang ang suot nito. Hindi tuloy mapigilan ng kaniyang mga mata ang maging malayang pagmasdan ang katawan nito.

Maputi, makinis, namumula-mula, medyo katamtaman lang ang katawan, but at the same maskulado parin.

Napalunok siya dahil doon. Heto na naman ang kakaibang sensasyon na namumuo sa kaniyang pagkatao. Ramdam niya ang paniningas ng apoy sa kaniyang kaibuturan. Mabilis niyang iwinaksi ang tingin sa katawan nito, tsaka niya ibinaling sa mukha ng binata.

“I’m here to cook, don’t you remember?” he said trying himself to calm.

Niluwagan naman nito ang pagkakabukas ng pinto. “Feel at home,” turan nito at tinalikuran na siya at lumakad palayo sa kaniya.

Hindi niya napigilan ang kaniyang sariling mapalunok ng makita niya ang likod ng binata, ang dalawang mayayaman nitong pang-upo na nag-uumpugan, makinis, maputi—God! It looks delectable.

Pigil na pigil niya ang kaniyang sariling ’wag itong sunggaban at gawin kung anoman ang pumapasok sa kaniyang isip. Buti na lang at alam niya ang daan kung pa’no makabalik sa dati niyang katinuan.

Nakita ni Gord na pasalampak na humiga si Brix sa higaan nito. Padapa pa itong nakahiga kaya madali lang para sa kaniyang mga matang pagmasdan ang dalawang bundok na nakatago sa hapit nitong brief.

He looks so hot, so

fuckable

. he thought.

Ilang minuto bago niya iniwas ang tingin sa binata. Nag-isang hakbang siya, medyo nakaramdam pa ng gulat ng may matapakan. Na kaniyang tingnan, iyon ay walang iba kundi ang pinagbihisan ni Brix.

Pinulot niya iyon, t-shirt, pantalon, short, brief, boxer short, bath towel. At marami pang nagkalat. Naroon din ang pinagbalatan ng mga tsokolate.

Hindi sanay si Gord na makita ang ganito kakalat na condo. Nasanay siyang malinis at hindi dugyot ang condo niya, kaya talagang nakakapanibago.

Agad niyang dinampot ang mga pinagbihisan ni Brix na nakalat lang sa sahig ng condo nito at inipon niya sa isang tabi. Pinulot din niya ang bath towel nito at isinampay sa alam niyang dati niyong kalagyan.

Maging ang mga iba pa nitong basura ay pinulot din niya at itinapon sa basurahan nito. Medyo ilang minuto ang ginugol niya bago niya nalinis ang k’warto nito. Talagang pinagpawisan siya, kaya hinubad niya ang kaniyang damit at isinampay iyon sa isa sa mga bangko doon sa may kusina.

At dahil wala namang apron doon, nag-luto si Gord ng naka-hubad ang kaniyang pang-itaas. Naggayat siya ng mga samya, kasama na doon ang sibuyas.

Simple lang ang lulutuin niya, just a scrambled egg mixed with onion and tomatoes. Pa’no ba naman siya makakapag-luto ng espesyal? Eh, halos wala namang masyadong lutuin sa ref nito, halos iba’t-ibang klase ng tsokolate ang naroon, at ’yung mga hilaw na pagkain. Tulad ng iba’t-ibang klase ng karne, tsaka ’yung mga frozen food.

At dahil nga agahan, pang-agahan ang niluto niya. Fried rice mixed with chopped meat. Beacons, hotdogs, another kind of egg dish, bukod doon sa scrambled egg na lulutuin niya.

Mabilis ang kaniyang mga kilos, bawat paggagayat ay animo’y dinaanan ng kidlat ang kaniyang mga ginagayat sa sobrang bilis.

Mabilis din niyang halos natapos ang kaniyang mga niluto. Sa ngayon ay fried rice na lang ang kulang.

At dahil nga darang siya sa apoy, sa init ng singaw ay medyo pinagpawisan na siya.

Imbis na makatulog, ay nagagambala ang ilong ni Brix ng mga masasarap na amoy na nagmumula sa kusina sa loob ng condo niya. Hindi na niya natuloy ang kaniyang pagtulog kaya bumangon na rin siya.

At dahil ayaw naman niyang mag-mukhang sabog at mabaho sa harap ni Gord, ay naligo na muna siya.

Nakatapis lang siya ng manipis na tuwalya pagkatapos niyang maligo, doon na rin siya nagbihis, nasa kusina naman si Gord tsaka isa pa, kahit makita din siya nito ay wala namang magiging malisya, lalo’t pareho naman silang lalaki.

Tanging puting sando at boxer short lang ang kaniyang sinuot. Tinutuyo pa niya ang kaniyang basang buhok ng face towel ng magpunta siya sa kusina.

Napa-awang ang kaniyang bibig at nagningning ang mga mata sa mga nakikita niya sa ibabaw ng lamesa. “Wow.” ang tanging nasambit na lang ng kaniyang bibig.

Mabilis siyang lumapit doon at agad siyang kumurot doon sa beacon, at dahil mainit ay nabitawan niya iyon. Tanging daliri na lang tuloy ang kaniyang naisubo upang mawala ang hapdi dulot ng init ng hinawakan niya.

Umupo na lang siya sa bangko doon. Tumuon ang kaniyang tingin kay Gord na may dalang pagkain, ng ilapag nito ay mas lalong nagningning ang kaniyang mga mata. Fried rice.

Ito kasi ’yung paborito niyang order-in sa online delivery food sa restaurant na pag-aari ni Gord. Ito ’yung kinakain niya tuwing umaga noong nasa New York pa siya. Hindi siya makapaniwalang pati dito sa Pilipinas matitikman niyang muli ito—makakain niyang muli ito. And take note, ang mga pagkaing makakain niya ngayon ay luto ng mismong owner ng restaurant na tinatangkilik niya ang mga produkto sa sarap ng mga produktong gawa ng mga ito.

Halos mapunit na ang mga labi ni Brix sa sobrang sayang nararamdaman niya. Matatawag na simpleng kaligayahan lang ito pagdating sa iba, pero pagdating sa kaniya, napakalaki ng kaligayahan ang hatid nito.

“Which one do you prefer to drink, water, juice, coffee, or milk?” tanong ni Gord dahilan para maibaling niya ang tingin sa binata.

“Milk is fine.” he answered.

“Childish.” bulong na sambit ni Gord. Nagtungo naman ito sa harap ng ref at doon kinuha ang gusto niyang inumin.

Inilapag ni Gord ang baso sa lamesa malapit kay Brix at pinunan niya iyon ng fresh milk.

“You can eat, now. I’m going.” sambit ni Gord at akmang aalis ’yon ngunit mabilis namang napigilan ni Brix.

Napatingin si Brix sa kaniyang kamay na hawak ang braso ng binata. Pinaulanan siya ng kuryenteng dumadaloy sa iba’t-ibang parte ng kaniyang katawan.

Hindi niya namalayan na sa iba na pala siya nakatitig. Sa abs ni Gord at kumikinangkinang pa, dahil sa pawis nito. Kakaibang sensasyon ang naramdaman niya, parang nag-iinit ang kaniyang katawan habang nakatitig siya sa abs ni Gord.

Napalunok pa siya ng makita niya ang balahibo sa gitnang parte ng tiyan ni Gord, kung saan nagsisilbing pagitan sa set ng abs ng binata. Apat sa kabila at ganun din naman sa kabila. Bale kung pagsasamahin, eight pack-abs ang makikita sa tiyan ni Gord. And God! That makes him so fucking hot.

Isa lang ang nasa bibig ni Brix na gusto sana niyang sambitin ngunit nanatiling pabulong ’yon sa kaniyang sarili. “Hot.”

Mabilis niyang binitiwan ang braso ni Gord na animo’y napaso sa kaniyang ginawa. Iniwas na rin niya ang tingin sa abs nito ng makabawi siya sa pagkabigla. Nilingon niya si Gord at doon nagtama ang mga tingin nilang dalawa. “Dito kana kumain. Sabay na tayo.” sabi niya. “Hindi ko rin naman mauubos ito, andami mong niluto.” nahihiya pa niyang turan.

Wala sa sariling wisyo na napatango-tango na lang si Gord, lalo’t ramdam din niya ang dalang mainit na kuryente ng paghawak ni Brix sa braso niya. Na-turn-on din siya ng makita niyang nakatitig si Brix sa abs niya.

Umupo siya sa isa pang bangko paharap kay Brix. Animo’y nagkakailangan pa ang dalawa, ngunit sa huli ay nawala na naman ’yon ng magsimula na silang kumain.

“Hmmmm.. ang sarap.” bulalas ni Brix ng matikman nito ang kaniyang masarap na luto. “Dati sa restaurant ko lang natitikman ang mga ito, but now natikman kona ngayon. At kung masarap ’yung mga nasa restaurant, mas masarap pang lalo kasi ang mismong owner ng restaurant ang nagluto.”

Napangiti naman si Gord ng dahil doon. He felt fluttered. Mas lalo tuloy tumataas ang kompyansado niya sa kaniyang sarili sa isiping nasasarapan ang binata sa mga niluluto niya.

Itinuloy nila ang kinakain, sa hindi malamang dahilan, napatingin si Gord kay Brix.

Tumaas ang init ng kaniyang katawan sa mga nakikita. Kumakain lang naman si Brix ng hotdog pero ’yung isip niya kung saan-saan na tumatakbo. Na kung pa’no raw kung sa kaniya na mismong hotdog ang kinakain ni Brix, magiging maligaya kaya ito?

Shit! Shit!

Fuck, his dirty minds.

Tumigil na siya sa pagsulyap kay Brix, itinuon na lang niya ang kaniyang sarili sa kaniyang kinakain.

Habang kumakain, kanina pa talaga naamoy ni Brix ang mabangong amoy na iyon na hindi naman niya alam kung saan nanggaling.

Amoy pabango ng lalaki, na kahit siyang lalaki ay naakit sa amoy na ’yon. Saan ba kasi ’yon nagmumula?

Napalingos-lingos siya na animo’y may hinahanap. Ginamit na rin niya ang kaniyang ilong upang mahanap kung saan nagmumula ang amoy na iyon. At napagtanto niyang iyon ay walang iba kundi sa likod niya.

Ng tingnan niya ang likod ay nakita niya doon ang damit, at napagtanto niyang iyon pala ay ang damit ni Gord, tiyak siya. Lalo’t walang saplot ang binata at wala rin naman siyang ganitong damit, isa pa, hindi ganito kaakit ang pabango niya.

Going back, habang nagtutuloy sa pagkain, hindi maiwasan ni Brix ang kaniyang mga mata na mapasulyap sa kaharap niya. Naalimpungatan din siya ng mahuli niya itong paminsan-minsang tumitingin sa kaniya.

Ganun pa man, hindi na lang nila pinansin ang isa’t-isa. Sa halip ay tinuon nila ang sarili sa agahan.

Dahil nga masarap ang luto ng binata, hindi niya napigilan ang kaniyang sarili. Naparami siguro ang kaniyang nakain,

Nang matapos ay uminom na siya ng gatas upang itulak pababa ang mga nakain na nakapagpapasinok sa kaniya.

Muntik pa siyang masamid ng makita niyang nakatingin ang binata diretso sa kaniya. Inilapag niya ang gatas at matapang na sinalubong niya ang mga titig nito.

Bahagya siyang napalunok ng makita niyang hindi na lang ngayon sa kaniyang mga mata nakatuon ang bilog ng mata nito. Kundi bumaba na sa kaniyang mga labi.

Labis ang kakaibang naramdaman niya, para tinutuyo ang lalamunan niya ng malamang sa mga labi ito nakatingin.

Napalunok siya at bahagyang napaawang ang kaniyang bibig, balak sana niyang magsalita at itanong kung anong problema pero ni miski letra sa alpabetika ay hindi niya magawang mabanggit.

Lalo na ng tumayo ito, seryosong lumapit sa kaniya at tumaas ang kamay nito.

Lumapat ang daliri ng kamay ni Gord sa itaas ng kaniyang mga labi na animo’y pinupunasan, dahil may nakita itong mantsa ng gatas sa itaas ng labi niya.

Sahalip na makaramdam ng kakaiba. Napangiwi si Brix ng maamoy niya ang pamilyar na mabahong amoy.

Mabilis niyang tinanggal ang kamay nito. “Shit!” bulalas niya habang takip-takip ang kaniyang ilong. “Amoy putok ’yang kamay mo!” nandidiring turan niya dahil ’yon naman talaga ang kaniyang naamoy. Nagsasabi lang siya ng totoo. “Kinamot mo ba ’yang kilikili mo, kaya nangangamoy putok ’yang kamay mo?” diretsahan niyang sabi walang paligoy-ligoy.

Napipilitan namang amuyin ni Gord ang kaniyang daliri, lalo’t alam niyang hindi totoo ang paratang sa kaniya ni Brix. Ilang beses kaya siya sa isang araw naliligo. Bukod doon ay alagang-alaga niya ang kaniyang katawan, lalo’t batid niyang wala din siyang putok.

So how dare Brix spout nonsense?

Ng ilapat niya ang kaniyang daliri sa kaniyang ilong. It’s indeed true. Amoy putok nga ang daliri niya. Kaya agad siyang napa-isip. Inamoy na rin niya ang kaniyang magkabilang kilikili, ngunit kahit pawisan ay mabango naman ’yon. Pero bakit nangangamoy putok siya?

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 8

Kabanata 8

         NAPAGTANTO NI GORD NA ang naamoy niyang putok sa kaniyang mga daliri ay dahil sa paghawak niya sa sibuyas kanina. Ganun talaga ang amoy ng sibuyas, habang tumatagal nagbibigay ito ng masangsang na amoy na tulad ng amoy putok.

Hindi nga pala siya nakapag-hugas ng kamay, masyado siyang na-excite kumain sa hindi niya malamang dahilan. Well, tinidor at kutsara naman ang kaniyang gamit, still he forgot to wash his hands. Napagkamalan tuloy ni Brix na kung ikinuskos daw ba niya ang kaniyang kamay sa kaniyang kalikili kaya nangamoy ang kaniyang mga daliri.

“It’s not my armpit, i just forgot to wash my hands, naggayat kasi ako ng sibuyas kanina. Kaya heto’t dumikit sa kamay ko ’yung amoy.”

Kunot lang ang noo ni Brix at mukhang hindi na niniwala sa iminungkahi ng kaniyang kausap. Sa kaniyang isip-isip, ‘pa’no naman mangangamoy putok ang sibuya?’

Bakas sa mukha ni Brix na hindi siya naniniwala. Wala namang ganong amoy ang sibuyas sa paniniwala niya. May putok nga ka nga, aminin mona. sambit pa niya sa kaniyang isip.

“I don’t believe you, Gord. Pa’no naman magkakaroon ng amoy putok ’yung sibuyas? Alam kong nahihiya ka lang, pero minsan sana put deodorant bago ka magluto, ha? Para ’di ka nangangamoy putok.”

Hindi intensyon ni Brix na mangutya o mangasar. Ang intensyon niya ay ang magbigay ng payo upang sa susunod na mga araw hindi na niya po-problemahin ang amoy nito.

Sa kabilang banda, naitirik ni Gord ang kaniyang mga mata sa hangin. “I told you, that was not me. It’s onion scent.” he defended himself.

But Birx didn’t buy it. There’s only one thing to prove his accusation.

Kinuha niya ang damit ni Gord na nakasampay sa kaniyang bangko at mabilis niyang tila asong inamoy-amoy ang damit ni Gord sa bandang kilikili.

Ngunit bigo siyang maamoy ang amoy na gusto niyang maamoy. Sa halip, isang mabango at nakakaakit na amoy ng pabango nito sa damit na talagang kapit na kapit. Pakiramdam nga niya’y kahit hiniwalay na niya ang ilong niya sa damit nito ay naamoy parin niya ito. Mukhang dumikit na sa kaniya ang mabangong amoy ng damit ng binata.

Kung hindi ang damit nito ang nangangamoy, he need to prove his accusation, still got another plan.

Makahulugang binalingan niya si Gord na kanina pa pala nakatitig at hindi makapaniwala sa kaniyang ginagawa.

Kahit labag man sa kaniyang isip na muling maamoy ang amoy putok ay upang makumpirmang tama ang kaniyang paratang na si Gord ang nangangamoy ay agad niyang tinaas ang kilikili nito matapos niyang makalapit.

Sininghot-singhot niyang parang aso ang kilikili ng binata. Ngunit sa huli, hindi niya naamoy ang amoy putok na pinaghihinalaan niyang nagmumula sa kilikili ni Gord, lalo’t punong-puno ng mabangong amoy ang kilikili nito. Nakakadarang at nakapag-bibigay sa kaniya ng pang-aakit ang amoy niyon.

Naikunot niya ang noo ng masigurong hindi sa kilikili nito nagmumula ang amoy. Pero meron pa itong isang kilikili na hindi niya rin pa naamoy.

May mga ganun naman ’di ba? Minsan isang kilikili lang ang may amoy, much worst both of their armpit ang magkaroon. Mas lalong delikado sa ilong. Tch.

Kaya upang muli makumpirma ni Brix ang kaniyang hinala na may amoy ang kilikili ni Gord ay nagtungo siya sa kabilang balikat nito at doon ay agad niyang inamoy ang kilikili nito.

Mas inilapat pa niya ang kaniyang ilong sa kilikili ng binata upang masigurong hindi nga nagkakamali ang kaniyang pang-amoy.

Pero walang bakas ng amoy putok sa kilikili ni Gord. Wala siyang naamoy kahit ni katiting, kaya napagtanto niyang hindi galing sa kilikili ang naamoy niya kanina sa daliri nito.

Hindi kaya nagsasabi ng totoo ang binata? Hindi kaya sibuyas talaga ang nangangamoy sa kamay nito?

Bahagyang tinulak ni Gord si Brix at ibinaba na niya ang kaniyang kamay na tinaas nito kanina ng amoyin nito ang kaniyang kili-kili. Naitirik niya ang mga mata sa kawalan. “I told you that wasn’t me but yet you don’t believed me.” he sarcastically said. “Me? Having odor, magiging history siguro ’yon kapag nagkataon.”

Napabuga na lang ito ng hangin sa ilong nito. “Baka nga may putok ka dati e.”

Naiiling na tumayo si Gord at nag-tungo siya sa kusina, kinuha niya doon ang sibuyas na nangalahati na lalo’t nagamit na niya ang kalahati sa pagluluto kanina. Muli siyang bumalik at pinaamoy niya kay Brix ang sibuyas, upang malaman nitong hindi talaga sa kaniya nagmula ang amoy.

Napangiwi si Brix at mabilisan niyang inalis sa kaniyang ilong ang bagay na bahagyang nakalapat sa kaniyang ilong, amoy na amoy talaga niya ang mabangong amoy ng sibuyas. Tulad ng naamoy niya kanina sa daliri ni Gord, ngunit ngayon mas matapang at mas nakakapag pasuka ang amoy niyon.

“That’s so disgusting! Ang baho!” inis niyang turan habang takip-takip ang kaniyang ilong.

On the second hand, Gord hold himself not to laughed hard. Kitang-kita kasi niya sa mukha ng binata kung gaano ito kasuka sa sibuyas na pinaamoy niya dito. It’s indeed Brix punishment though, for accusing him.

“I told you, sibuyas ang nangangamoy not my armpit.” matawa-tawa pa niyang turan.

“I hate onion. I hate it so much!” inis niyang turan. “Ilayo mo ’yan sa’kin.” hindi parin nawawala sa kaniyang itsura ang pandidiri sa sibuyas. “Now i know, it’s not your armpit, it’s the stinks coming from that fucking onion. So please, stay it away from me.”

Bilang pagrespeto ni Gord sa gusto ni Brix ay agad niyang inilayo dito ang sibuyas. Inilagay niya iyon sa dapat nitong kalagyan pagkatapos naghugas siya ng kamay at nag-sabon.

Nang kumalma na si Brix ay lumapit siya kay Gord. “so that onion.. was used by you for cooking?” he asked and Gord just genuinely nodded.

“I did.”

Mabilis sumama ang timpla ni Brix, hindi parin talaga siya nakaka-move-on sa naamoy niya. Parang nandito parin sa kaniyang ilong ang amoy ng sibuyas na iyon. And now he hate it! He hate those onion.

“Can i ask for a favor?” turan niya kay Brix. Tumingin lang naman ito sa kaniya na animo’y binabasa ang kaniyang iniisip. “I want you not to use onion as ingredients. Ayoko sa amoy niya. I hate it very much.. so please, can you?”

To Gord surprised, pumayag siya sa gusto ni Brix. Lalo’t may kakaiba sa kaniya na dapat niyang pagbigyan ang hiling nito. Lalo’t ngayon, kitang-kita na niya kung gaano na naka-hate ni Brix ang sibuyas. So upang hindi ito mamroblema na baka sa sunod ay makakain ito ng sibuyas, ay agad na siyang pumayag.

“Thank you.” sincere na pasalamat sa kaniya ni Brix that makes his cheeks glow in red. Buti na lang at hindi iyon napansin ni Brix.

Madali niyang tinago ang pamumula ng kaniyang pisngi na hindi naman niya alam ang dahilan. Bakit nga ulit? Maybe the temperature was the problem.

At dahil nawalan na ng gana si Brix kumain ay nag-tungo na siya sa salas upang manood ng mga palabas na paboritong-paborito niyang panoorin.

“Lock the door when you leave, Gord.” sambit niya sapat na upang marinig iyon ni Gord. Tiyak naman siyang pagkatapos nito ay aalis na si Gord lalo’t alam niya ang role ni Gord dito sa bahay niya. Walang iba kundi ang maging personal chef niya, ngayong tapos na itong maligo, it’s time for him to go back.

Hindi naman niya narinig na nagsalita si Gord sa halip tunog ng mga kalansing ng kutsara at mga plato ang naririnig niya. Ng lingonin niya ito at pagtuunan ng pansin ay nakita niyang nagliligpit si Gord.

Gusto sana niya itong patigilin sa ginagawa, pero choice naman ’yon ni Gord, e bakit siya makakaramdam ng hiya para sa mga pinagkainan niyang hindi niya nailigpit? Lalo’t alam naman niyang alam nito kung anong role nito sa bahay niya, but yet Gord insist washing the dishes. Sino ba siya para pigilan ito? Mabuti at wala na siyang paghihirapang hugasan, lalo’t hindi rin niya alam kung pa’no maghugas ng pinggan.

Walang nagawa si Gord kundi ang magpakawala ng buntong hininga at itinuloy na lang niya ang paghuhugas ng pinggan. Kanina pa niya hinihintay si Brix at pigilan siya sa pagkilos. Sabihin nitong “bakit mo ginagawa ’yan? Ako dapat ang gumagawa niyan. Hindi mo ’yan gawain” o ’di kaya naman ay. “Iwan mo na ’yan Gord ako na ang bahala sa mga ’yan” ngunit ni isang salitang pagpigil nito sa kaniya ay wala siyang narinig. Such a thick skin.

Wala man lang hiya at talagang hinayaan siyang hugasan ang mga pinggan nito kahit hindi naman niya ito trabaho. Oo nga’t hindi niya trabaho pero bakit niya ginagawa? Was he at fault?

At bakit nga ba siya naba-bother ang mga kalat nito? Hindi naman siya ang maapektuhan kahit pa nga sandamukal na kalat pa sa kwarto nito. Bakit ba siya na-bother na hugasan ang mga pinggan? Maybe he’s just used to it, he guess. Ayaw kasi niyang may makitang kalat sa condo niya. But this isn’t my condo unit. Fix yourself, Gord! pabulong na sambit ng kabilang panig ng isip ni Gord.

Well, tama naman ang kabilang isip niya. Hindi nga naman niya ito condo bakit naman niya ito pagkaka-abalahang linisan? Just being generous, i guess.

Ipinagsawalang bahala na lang ni Gord ang lahat. At mabilis niyang tinapos ang mga hugasin.

You must be wondering kung bakit marunong mag-hugas si Gord, lalo’t noong kabataan pa niya ay hindi naman siya marunong mag-hugas, takot siyang makabasag pinggan. But that was before. He’s totally a grown up man, everything changes. He have to be independent. Lalo’t nasa ibang bansa ang kaniyang mga magulang at ang nag-iisang babaeng kapatid naman niya ay naroon din, inaasikaso ang nalalapit nitong kasal.

Hindi na nga niya nagawang intregahin kung sino ’yung mapalad na lalaking napupusuan ng kaniyang kapatid, lalo’t busy din siya at alam niyang busy rin ang kaniyang kapatid. Wala siyang time para dito, siguro tsaka na lang niya uusisain kapag nagkaroon ito ng oras para sa kaniya.

“I’m done washing you dishes.” he said to Brix while putting his clothes on that he took off earlier.

“Hmmm. Now leave.” ang tugon lang nito sa kaniya na hindi man lang siya in-eye-to-eye contact. Ni kahit miski isang pagpukaw ng tingin ay hindi man lang nito ginawa. Sa halip ay tutok lang ito sa pinanonood.

Umalis na si Gord bago pa man sumama ang kaniyang timpla. Siya na nga ang nag-hugas ng mga plato nito. He was expecting Brix might give him a word in return for his generosity, but instead Brix shooed him away. Just a simple ‘thank you’ pero hindi niya narinig.

Nagtungo siya sa condo niya at animo’y nanghihina ang kaniyang katawan na pabagsak siyang humiga sa kama niya, ngunit ng mapagtanto niyang pawisan siya ay mabilis siyang bumangon. “Hmm, i’ll just take a quick bathe.”

Mabilis siyang pumasok sa loob ng bathroom. Tulad ng isang well-mannered na lalaki, alam ni Gord kung saan niya ilalagay ang mga damit na pinaglamugan. Hindi tulad ni Brix ng kung saan-saan lang nakakalat ang mga pinaglamugan. Ni hindi man lang nakakaramdam na hiya na nakikita niya ang mga kalat nito. Sucks! Totally sucks!

Matapos makapag quick bathe ni Gord at makapag-bihis ay sinisimulan na niyang tuyuin ang kaniyang buhok. Umupo siya sa gilid ng kama at kinuha ang kaniyang telepono na nasa center table.

He just opened his social media accounts to see what’s going on to his lunatics friends.

As expected. Nagkakagulo na naman ang mga kaibigan niya. And guess what? Si Luis naman ang pinagkakaguluhan nito.

According to what he saw and read, ikakasal na ang kaniyang kaibigang si Luis, finally sa long time boyfriend nitong si Peirce na minsan na itong iniwan.

Hindi lang niya aakalain na talagang magtatagal ang dalawa, lalo’t nangako na si Luis na hinding-hindi na nito babalikan pang muli si Peirce. Pero mukhang this time, kinain ni Luis ang kaniyang mga sinabi. At talagang may ingrandeng imbitasyon pa talaga itong sinend sa group chat nila. At lahat daw sila ay imbitado, ika nga nito.

Gord couldn’t help himself but to smile. Yeah, he just smile because finally, Luis meets his happy ending. Kelan kaya ang happy ending niya? O ang happy ending ng mga natitira pa niyang mga kaibigan. Exequile? Caleb? Jonax? Magkakaroon din kaya sila ng sarili nilang mga istorya? At magiging happy ending din ba kung saka-sakali?

Iwinaksi na lang ni Gord ang kaniyang mga isipin. This isn’t the right time to think about it..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

The wait was finally over guys. May naka-missed ba?

KABANATA 9

Kabanata 9

        AYAW NI BRIX MASAYANG ang kaniyang mga araw na walang ginagawa, baka mahuli siya ng kaniyang mga magulang pero hindi pa man lang niya napu-fullfil ang mga gusto niyang gawin sa to-do-list niya.

Nakahanap na rin naman siya ng lugar na magandang pag-mountain-climbing-an. At mamayang hapon siya aalis. Nakapag-booked na naman siya sa hotel na pag-i-stay-an niya pagkatapos niyang makarating doon. Handa na rin naman ang kaniyang mga dadalhin. Nakabili na siya ng tent, na may sarili ng lagayan kaya hindi na siya mahihirapang dalhin, extra clothes. Apat na damit at short, at apat ring boxer.

Narito siya sa lamesa sa kusina habang nag-iisip. Ano pa ba ang dapat niyang dalhin?

At dahil wala naman na siyang maisip at ginugulo din ang kaniyang pag-iisip ang mabangong amoy na nagmumula sa kusina.

Napatingin tuloy siya doon. Kay Gord na nagluluto ngayon ng pagkain para sa kaniyang pananghalian bago siya umalis.

Hindi namalayan ni Brix na ilang minuto na pala siyang nakatitig sa likod ng binata. Even his back, so masculine and tempting.. tempting for woman not for me.

Inagaw niya ang pagkakatitig sa binata at tumayo na siya. Lumapit siya doon at sinilip ang niluluto nito. “Are you sure you didn’t add onion as ingredients?” he asked.

Bumaling naman ito sa kaniya na animo’y nagulat, siguro nga. “don’t worry. I didn’t.” sagot nito.

Brix just nodded. “Very good, mr. Cooker.” tinapik-tapik pa niya ito.

Nagsimula na silang kumain pagkatapos maluto ng mga pagkain. Tulad ng mga nakaraang araw, dito na rin pinakain ni Brix si Gord. Lalo’t medyo madami-dami rin naman ang niluto nito, at tiyak siyang hindi niya ito mauubos.

Bukod doon, umaasa din siya na baka ito na naman ang maghugas ng pinggan. Mas maganda ’di ba? Wala na siyang huhugasan, lalo’t aalis na rin naman siya.

Hindi maiwasan ni Gord ang pagtuunan ng pansin si Brix. Habang kumakain kasi ito ay panay ang pagsulyap nito sa telepono nito. Parang wala itong pakialam sa mga niluto niya. Pangit ba ’yung luto niya? Masarap naman e, bakit parang hindi man lang nito pagka-abalahang purihin? Ano bang binabalak nito?

Napukaw ang kaniyang mga pag-iisip ng makarinig sila ng katok sa labas ng pinto ng condo ni Brix. Tatayo na sana ito ngunit pinigilan lang niya. “ako na.” ika pa niya.

Hinayaan naman siya ni Brix kaya tumayo na siya at binuksan ang pinto. Nakita niya doon si Caleb na may bitbit na mga kung ano-ano.

Tumingin si Caleb ng makahulugan sa kaniya na animo’y may ibang pinahihitawig ang mga titig nito.

Niluwagan niya ang pagkakabukas ng pinto at hinayaan niyang pumasok si Caleb na batid niyang bisita ni Brix.

“You’re here, Gord..”

“Why wouldn’t I?” sarkastiko niyang sagot. “Ikaw lang naman ang nagbayad sa’kin para magluto ng mga pagkain para dyan sa pinsan mo. Anyway, I’ll take my leave, marami pa akong ibang gagawin.” akmang lalabas na siya ng marinig niyang magsalita si Caleb. Na animo’y intensyon talagang iparinig sa kaniya nitong kaibigan niya.

“Brix, handa na ba ’yung mga dadalhin mo, para sa mountain climbing mo? ’Di ba mamayang hapon ang alis mo? Nagdala nga pala ako ng iba pang gamit. Tulad nitong flashlight at mini fan kung sakaling mainitan ka.” ani Caleb. “Tsaka nag dala na rin ako ng emergency kit, in case something unexpected happen, meron kang emergency kit.” pagpapatuloy nito. “’Di ba nasabi mo rin kasi sa’kin na kapag nakaakyat kana sa tutok ng bundok ay magtatayo ka doon ng tent at doon ka matutulog, ’di ba? Hindi ka ba natatakot?” mahabang ani Caleb.

Hindi na natuloy ang paglabas ni Gord, nabato na ang kaniyang mga paa sa sarili nitong kinatatayuan.

Hindi ugali ni Gord ang makinig sa mga usapan, but this time, na pukaw ni Caleb ang kaniyang atensyon ng malaman niya mismo sa bibig ni Caleb na magma-mountain climbing si Brix at nabatid din niyang mag-isa iyon, dahilan para hindi niya mapigilan ang kaniyang sarili na hindi mag-alala.

And why do i feel worried?

“Oh, you’re here, my bestfriend, my cousin.” tumayo si Brix sa kaniyang kinatatayuan at lumapit kay Caleb nag-friendly-hug ang dalawa. “Thank you for being thoughtful, hindi ko naisip na kailangan nga pala ng mga ’yan. Buti na lang pumunta ka.” nakangiting turan nito. “tsaka don’t worry, man. Kahit mag-isa man akong umakyat ng bundok at matulog, don’t worry there’s nothing to be afraid of. Kaya ko naman ang sarili ko.”

“Well if that’s the case,” tumingin si Caleb sa gawi ni Gord na kanina pa nakatayo at nakatingin lang sa dalawa habang pinakikinggan ang usapan ng mga ’yon. “I’ll be at eased, just promise me, you’ll not hesitate to call me if there’s an emergency. Huh?”

“I promise, man. Thank you.”

Lutang at wala sa sariling tuluyan ng umalis si Gord. Lumabas na siya sa condo ni Brix at daglian siyang pumasok sa sarili niyang condo, with his mind arguing to one another.

Sa huli, siya na naman ang nakaramdam ng pagka-bother. Shit! Why did he felt this way?

Hindi niya alam kung ano ang gagawin, kung susundan ba niya si Brix o ’wag na lang?

Malinaw na malinaw para kay Gord na hindi siya dapat ma-bother, hindi siya dapat nag-aalala, lalo’t wala naman siyang pakialam kay Brix kung kahit saang lugar pa ito pumunta o kung kahit anong mangyare dito. Hindi naman niya kaano-ano ito. Isa pa, kahit kilala na niya ang binata. Para kay Gord. Brix was totally a complete strangers.

Pero bakit? Bakit iba ’yung nararamdaman niya? Bakit parang gusto niya itong sundan upang kung sakaling may mangyare nga kay Brix na hindi inaasahan ay naroon siya.

Napahilamos siya sa sariling mukha gamit ang kaniyang magkabilang palad. Napa-tingin siya sa relong pambisig. Narinig niyang hapon ito aalis. And yet, it’s already 1 PM.

It’s getting more and more frustrated.

Sumilip si Gord sa kaniyang pinto upang makita kung lumabas na ba si Caleb, upang makausap niya si Brix ng sila lang dalawa, pero mahigit ilang minuto na siya ay hindi parin lumalabas si Caleb. Mukhang tumutulong ito sa pag-iimpake ng mga dadalhin ni Brix.

“All prepared. Salamat sa tulong mo, man.” ani Brix na tinapik-tapik pa ang balikat ng kaibigan.

“No worries.” responde naman ni Caleb. Makakahinga

ako ng maluwag. I’m sure hindi ka

matitiis

ni Gord, sasama din siya sa’yo. Kahit

ipusta

kopa ang buhay ko. ang kakatwang iniisip ni Caleb.

Well Caleb was sure of that. Kanina ng makita niya ang mukha ni Gord kanina, puno ng pag-aalala sa puntong gusto na lang nitong ipresinta ang sarili upang may kasama si Brix. Alam niyang nagpipigil lang si Gord dahil alam nitong alam niyang magiging pala isipan kung bakit ito pumayag gayong wala namang relasyon ang dalawa.

“It’s already 1 PM. Maligo kana, tutungan na kitang dalhin ito sa kotse kong ipahihiram ko sa’yo.” aniya.

Tumango-tango lang naman si Brix at ngumiti. Lalo’t may gagamitin na rin siyang sasakyan para sa pagta-travel niya mag-isa. Isang hiling lang talaga sa pinsan niyang si Caleb ay walang reklamong ibibigay nito sa kaniya. Basta ba’y hindi para sa masama ang hingin niya.

“Thanks again, man.”

Pumasok na si Brix sa loob ng at doon siya ay naligo. Pagkatapos ay doon na din siya nagbihis.

Inaayos niya ang kaniyang buhok habang nakatutok sa isang medyo may kalakihang salamin na naka-dikit sa pader ng kaniyang condo.

“Brix..?” pagpukaw ni Caleb sa kaniyang atensyon.

“Hmmm?” sagot niya na hindi tinitingnan ang kaibigan. Abala sa pag-aayos sa kaniyang buhok.

“Have you every thought of you might like Gord? Like as in like romantically.”

Kunot noong napabaling naman si Brix sa nagtanong. “Are you crazy, Caleb? Si Gord baka magustuhan ko? Malayo. I’m not into man.” sagot niya bago muling binalik ang kaniyang atensyon sa pag-aayos ng kaniyang buhok.

Kakainin mo rin ’yang mga sinasabi mo. Sa isip-isip ni Caleb. “Well, pa’no naman kung may magka-gusto sa’yo si Gord?”

Mas lalong kumunog ang noo ni Brix. Gusto niyang matawa sa kung ano-ano’ng iniisip ng kaniyang kaibigan. “man, malabo ’yang mga sinasabi mo. Sa’kin? Magkakagusto si Gord. Hindi ko man lang naisip ’yang mga ganiyang bagay. Sa tikas niyang iyon, alam kong katulad ko babae rin ang gusto niya. Kaya p’wede ba? Tigilan mong pag-isipan kaming dalawa ni Gord ng masama. Nagiging judgemental kana ngayon, man.”

“I’m just stating the fact here, Brix. I know you and Gord are both top, but that doesn’t mean na hindi na ninyo magugustuhan ang isa’t-isa. Mapaglaro si Kupido, isama mona rin si tadhana. Kapag kayo ang naisipang paglaruan, kakainin mo rin ang mga sinasabi mo ngayon.” ani Caleb na sinamahan pa ng panunudyo ang kaniyang mga sinabi. “Isa pa, nakikita ko rin sa mga mata ni Gord na mukhang nagsisimula na siyang paglaruan ni Kupido at ang kambal nitong si tadhana. Mukhang hindi na magkakagusto si Gord sa’yo dahil gusto kana niya.”

Mas lalong gumihit ang pagkaka-kunot ng noo ni Brix. Hindi niya alam kung ano ang pumapasok sa isip ng kaniyang kaibigan. Naka-take ba siya ng drugs? Mukha namang normal pero pang abnormal ’yung iniisip niya e.

“You’re totally crazy.”

“One way to confirm it, Brix. Ask him then kiss him. Kapag tinulak ka niya at nakita mo ang pandidiri sa kaniyang mga mata. Then it means, hindi ka niya gusto. At kung wala ka namang ibang nakita sa mga mata ni Gord at sahalip ay tinugon pa niya ang mga labi mo, then it means. Confirmed, may gusto nga sa’yo si Gord, do you dare to do that, just to find out, na lahat ng mga sinasabi ko ay tama.”

“You know what, Caleb? Imbis na kung ano-ano ang mga isipin mo, tulungan mona lang kaya akong magbaba ng mga gamit at ilagay sa kotse mo, para maka-alis na ako. Kung ano-anong pumapasok sa isip mo e.”

Kinuha na niya ang mga gamit na dadalhin na kaya niyang buhatin. Hindi na niya pinansin ang mga kung ano-anong what if ni Caleb sa buhay nito. Crossing the line na ’yung mga what-if niya. Napaka-imposible ng mangyare.

Iiling-iling na lang si Caleb sa kamangmangan ng kaniyang kaibigan. God knows how much he pays attention for this kind of mission given by himself. To fixed those silly friends of him into lover. Pasasaan pa at magtatagumpay din siya sa misyon niya. Kapag nagkataon, magiging malaya na rin siya dahil talagang sakit sa kaniyang ulo itong pinsan niya. Isa pa, kasama ng kaniyang kalayaan, ang kalayaan din ng pinsan niya ng mas matagal pa na kay Gord lang niya naiisipang matatamo nito.

Isang makapangyarihang tao ang pamilya Lyndon, at kilalang-kilala niya si Gord. Once na may gusto itong isang bagay, hindi ito titigil hanggat hindi nito nakukuha.

Kaya hangga’t maari. Gumagawa siya ng paraan upang mas lalong paibigin ang kaibigan niyang si Gord sa kaniyang pinsan. O baka naman hindi na niya iyon dapat gawin, dahil talagang umiibig na si Gord kay Brix?

Lumabas na si Brix at maging ang kaniyang kaibigang si Caleb dala ang kaniyang mga gamit na dadalhin. Napukaw ang kaniyang atensyon ng makita niyang bumukas din ang pinto ng nasa kabila. Ang pinto ng kaharap ng pinto ng condo niya. Lumabas doon si Gord, carrying travel bag na halos puputok na sa dami ng laman niyon.

Nagkatinginan silang dalawa ni Gord ng saglit, bago bumaling ang kaniyang tingin sa bitbit nito.

“Mukhang may pupuntahan ka, bud.” sambit ni Caleb.

“I-I-I’m going to do mountain climbing.”

Gustong kastugin ni Gord ang kaniyang sarili. Hindi kasi niya magawang ikalma ang kaniyang sarili. Pati ang pagsasalita niya ay hindi niya magawang idiretso ng ayos.

“Tamang-tama, mag-ma-mountain climbing din itong pinsan kong ito. P’wede kang sumabay sa kaniya.” sabi ni Caleb na nilapitan pa si Gord, bahagya pa niyang tinapik-tapik ang balikat ng kaibigan. “You both can accompany each other. Tutal magkakilala na naman kayong dalawa, why don’t you just go in the same place? That’ll be good, right?”

Hindi mapigilan ni Caleb ang mapangiti. I’m right! Susunod nga itong

kupal

na ’to. Mukhang may gusto talaga ito sa pinsan ko. No wonder siya ang napili ko. Sa isip-isip niya na animo’y proud na proud sa mga nangyayare.

This is good. So good.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 10

Kabanata 10

       “MAY NAISIP KANA BANG lugar ng bundok na aakyatin mo?” tanong ni Brix kay Gord habang nakasakay ito sa kotse niyang hiniram niya sa pinsang si Caleb habang nagmamaneho.

Hindi nga niya alam kung bakit sumabay ito sa kaniya e sa pagkakaalam niya ay may sarili naman itong kotse. Hindi naman niya magawang itaboy dahil ngayon lang niya naisip habang nagmamaneho na siya kasama ito.

“Hmm.” hindi makapag-salita si Gord. Naghahagilap pa siya sa isip ng maaring sabihin, dahil una; wala naman talaga siyang balak umakyat ng bundok. Napilitan lang siya dahil kay Brix, lalo’t alam niyang wala itong kasama sa pag-akyat ng bundok. At baka kung mapano ito, kaya ayun. Nagpadala siya sa kaniyang mga what-if, that’s why na cancel niya ang mga meeting na dapat niyang puntahan para lang samahan ito.

Isang tanong lang ang pumapasok sa isipan ni Gord. ‘Bakit?’ bakit nga ba? Kasi wala siyang makitang malinaw na dahilan kung bakit siya nag-aalala at kung bakit siya sumama.

Ayaw niyang aminin sa sarili ang mga posibleng nagaganap na sa kaniya. Iniisip niya baka nagkakamali lang siya, kaya hanggat maari, titigilan na niya ang pag-iisip ng kung ano-ano.

“Gord, hello? Narinig mo ba ako?” anito dahilan para mapukaw ang kaniyang wisyo sa pag-iisip.

“Ah, of course, sorry. I indeed have a nice place where you can climb a mountain, ’yun sana ang balak kong puntahan, but i guess, Caleb was right. Let’s just stick to each other, so we can both accompany each other.” pagpapalusot niya.

Brix seems didn’t care at all. Okay lang naman sa kaniya na makasama si Gord, tutal wala na rin naman itong masasakyan kung sakaling ipagtatabuyan niya ito at kung magrequest itong ihatid niya ito, hinding-hindi niya iyon gagawin.

Kaya ayos na rin naman ito. Ayos na rin na kasama niya si Gord, para kapag may insedente nga tulad ng sabi ni Caleb ay may kasama siyang tutulong.

Mahaba-haba din ang biyahe nila. Kailangan pang tumuntong ng barko ng kanilang sasakyan, tawid dagat, ika nga. At pagkatapos niyon, mahaba-habang baybayin na naman bago nila marating ang bundok na aakyatin nilang dalawa.

Ilang oras pa, bago sila tumuntong sa barko. Nasa gitna silang dalawa ni Gord, sa VIP room.

Naka-upo silang dalawa ni Gord sa malambot na kutson ng upuan dito ng magsimula ng umandar ang barko.

Maya-maya pa nakaramdam ng gutom si Brix. Rinig na rinig niya ang pag-iingay ng kaniyang sikmura. Sa lakas niyon ay batid niyang narinig iyon ni Gord, lalo’t pagkatapos ng pagrereklamo ng kaniyang tiyan ay tumungin din sa kaniya si Gord matapos ay mahinang tumawa.

“Gutom ka?” tanong nito.

Mabilis naman siyang tumango.

At dahil bilang isang VIP passenger ng barko, libre din ang serbisyo sa kanila. Malaki din naman kasi talaga ang binayaran nila.

Kaya inatasan niya ang stuff ng barko na magdala ng pagkain para sa kanilang dalawa according sa mga pagkain na natipuhan nilang dalawa. Ilang minuto ang lumipas dumating na ang pagkain, sure he needed to pay for the food.

Nagsimula na ang dalawang kumain.

Maagang nagsawa si Brix sa pagkain, lalo’t nasanay siya sa masarap na luto ng mga pagkain ni Gord sa kaniya. ’Yung kinakain kasi niya ngayon ay wala pa sa kalingkingan ng mga pagkaing niluluto sa kaniya ni Gord kahit napaka-common at napaka-simple lang niyon.

“I thought you’re hungry? Bakit ang kokonti lang ang nakain mo?” ani Gord na napansin ang pag-disgusto niya sa mga pagkain. “Hindi mo gusto?”

“Yes, hindi ko gusto ’yung mga luto nila. Nasanay siguro ako sa mga luto mo, kaya naninibago ’yung dila ko.” pag-amin niya.

At dahil doon. Hindi alam ni Brix kung gaano kasaya si Gord ng marinig ang mga tinuran niya. ’Yung sayang animo’y may malaking halagang napanalunan.

Masayang siyang malaman na mas gusto nitong kainin ang mga luto niya kaysa ang mga luto na inihanda para sa kanila.

Madali niyang inatasan ang stuff na linisin ang mga pagkain sa lamesa dahil nga nawalan na sila ng gana. At dahil hindi masyadong nagalaw ni Brix ang mga pagkain, alam ni Gord na gutom parin ito.

Kaya nag-tungo siya sa kung saan man at naki-usap na siya ang mag-luluto babayaran naman niya kahit magkano.

At dahil mukhang may nakakilala sa kaniya. Sino nga ba naman ang hindi? It’s him, Gord Lyndon, the famous chef, managing ‘Gord deluxe cuisine’ who have a lot of branches here in the Philippines and the other country.

Hinayaan siyang gumalaw sa kusina ng mga iyon. Hinayaan siyang magluto at siyempre, nagbayad din siya.

Kumpletong rekado, kempletong samya. Kaya nagluto siya ng pagkaing madali lang lutuin ngunit alam niyang makakapagpa-wow kay Brix.

Masaya siyang igugol ang kaniyang oras sa pagluluto ng pagkain na tiyak niyang magugustuhan ni Brix. At dahil nga ayaw nito sa sibuyas, hindi na niya pinilit maglagay kahit pa nga iyon ang samya na kailangan niya sa kaniyang niluluto.

Magiging masarap parin naman ang luto niya kahit nakulangan man sa samya.

Mahigit isang oras bago siya matapos sa pagluluto. Nagpatulong siya sa isang stuff sa barko dalhin ang kaniyang mga niluto sa table na kinaroroonan nila ni Brix kanina.

Luckily, naroon parin si Brix. Nakapikit nga lang ang mga mata at hindi maintindihan ang itsura. Mukhang dama parin nito ang nagrereklamo nitong sikmura.

“Yavier.” tawag niya sa binata. Actually he wanted to call him Brix, ang totoo nitong pangalan. Pero dahil Yavier ang pakilala nito sa kaniya at sa kaniyang mga kaibigan ay ’yon na lang din ang tawag niya. Hihintayin na lang niya ’yung araw na malaman kung bakit Yavier ang binigay nitong pangalan sa kanila. Lalo’t batid naman niyang Brix ang pangalan nito, base sa nakalagay na pangalan doon sa to-do-list nito.

Nagmulat ng mga mata si Brix. Tumuon iyon kay Gord at sa mga pagkain. Nalanghap niya ang mabangong amoy ng mga iyon, pamilyar sa kaniya ang nakakagutom na amoy.

“Kanino ’to?” agad niyang tanong habang ginagala ang paningin sa mga pagkain.

“Sa’yo.” sagot naman ni Gord. “Nakiusap ako sa stuff dito sa barko na kung maari akong makapag-luto ng mga pagkain. Luckily pinayagan nila ako. Kaya ayan. Ayaw mo ng mga luto nila, ’di ba? So ako na ang nagluto baka sakaling magustuhan mo.”

Doon sumilay ang kontentong ngiti sa mga labi ni Brix. Halos mapunit na ang kaniyang mga labi sa pag-ngiti. Nagniningningan din ang kaniyang mga mata sa pagkaing nakikita niya.

Naglalaway ang kaniyang bagang, kaya upang hindi na mabitin ang sarili. Mabilis niyang pinag-uupakan ang mga pagkain. God, ang sarap.

Hindi na kailangang manggaling mismo sa bibig ni Brix na nasasarapan siya, ’cause his action tell it all.

Kahit medyo nagugutom rin si Gord ay ipinagsawalang bahala na lang niya ito.

Sa kaso niya ngayon, nalaman niyang totoo pala ’yung kasabihang “makita lang kitang kumain, busog na ako” ’yun ang naramdaman ni Gord.

Ang sigla-siglang kumain ng kaniyang kasama, sa puntong napapangiti at napapatitig na lang siya. Parang pati siya at nabusog din.

Hindi na nagulat si Gord ng makita niyang ubos na lahat  ang mga niluto niya. Alam na niyang likas talagang malakas kumain si Brix lalo na kung gusto nito ’yung pagkain, at kapag hindi natipuhan alam niyang hindi nito gagalawin kahit pa kaya nagugutom.

Binuksan niya ang bottled water at inabot niya iyon kay Brix ng makita niyang naghahagilap ito ng tubig. Mabilis naman nitong hinablot sa kaniyang kamay at ininom.

“Thank you…” sabi nito pagkatapos ay dumighay. “…Lord sa pagkain”

Lumaglag ang kaniyang balikat sa narinig. Thank you Lord sa pagkain? Bakit ang nasa Itaas ba ang nagluto para dito? Hindi naman, ’di ba? Siya naman ang nagluto ng mga pagkaing naubos na nitong kainin, ’di ba? But yet, imbis na siya ang pasalamatan ay mas naisipan pa nitong ang nasa Itaas. Good God!

Nagpakawala na lang siya ng buntong hininga. Sumama lang ang kaniyang loob kaya ipinikit na lang niya ang mga mata.

Maging sa pagpikit ay hindi niya maiwasang magmaktol. Nakaka-gago lang naman kasi, ’di ba? Akala na niya sa kaniya na ito magpapasalamat but yet!! Shit! Fuck!

Natigil siya sa mga hinanakit niya ng maramdaman niya ang malambot na palad sa kaniyang pisngi. Nagmulat siya ng mga mata dahilan para magtama ang mga mata nilang dalawa ni Brix.

“Are you okay? You’re murmuring something. And your face expression looks weird, para kang pinagsakluban ng langit at lupa.”

“I’m okay.” sagot niya dahilan para alisin na nito ang kamay sa kaniyang pisngi. “Just tired.”

Napatango-tango lang naman si Brix at mas piniling ’wag na niya itong istorbohin.

Ilang oras ang lumipas ng sila’y makarating. Mahigit pitong oras din ang kanilang ginugol dahil talagang malayo. Kung ordinaryong barko ang nasakyan nila at baka abutin pa sila ng mga ilang oras pa pero hindi pa sila nakakarating.

Muli silang sumakay ng kanilang kotse matapos dumaong ang barko. Nagbukas na rin iyon upang makalabas na paunti-unti ang mga sasakyang sakay nito.

Ilang minuto pa ang ginugol ng tuluyan na silang makalabas. Siya parin ang nagmaneho hanggang sa makarating na sila sa hotel kung saan naka-booked na siya, malapit sa bundok na bukas na bukas din ay aakyatin nila..

Bumaba sila ng sasakyan. Napagpasiyahan na nilang dalawa na iiwan na lang doon ang kanilang mga gamit. Bukas na lang nila iyon kukunin sa kanilang pagtahak ng bundok.

Pumasok na sila sa loob. “Mr. Yavier Waxton.”

Madali namang chineck ng babae at doon nakita ang kaniyang pangalan. “Room no. 201 sir.” ibinigay nito ang card ng silid niya.

“Do you have available room for my friend?” tanong niya sa dalaga.

“I’m sorry sir, fully booked na po kami.”

“It’s okay. I’ll just share my room with him.” nakangiting turan niya bago inaya si Gord na magtungo na sa kanilang.

Gord was a li’l surprised at what he heard earlier. Handa talagang makipag-share ito ng silid sa kaniya? So…bakit parang big deal kay Gord?

Pumasok na sila sa silid. Medyo maliit, tanging salas, kama at bathroom lang ang naroon. At kung sakaling nagugutom, naroon ang stuff upang dalhan sila ng mga pagkain. Just make a call.

“Maliligo lang ako.” sambit ni Brix at mabilis niyang hinubad ang kaniyang mga saplot. Tanging boxer lang ang kaniyang tinira. Kumuha siya ng available bath towel tsaka na siya pumasok sa loob. Pagpasok niya sa loob ng bathroom ay doon palang niya hinubad ang boxer niyang suot. Ngayon wala na siyang ni isang saplot.

Matapos niyang maligo ay tinuyo na niya ang kaniyang katawan gamit ang bath towel hanggang sa itapis na niya iyon sa kaniyang kaselanan.

Lumabas na siya. Naabutan naman niya si Gord nanonood sa salas.

“Maligo kana.” pukaw niya sa atensyon nito.

Tumayo naman ito at sinunod ang sinabi niya. Naghubad na rin ito at tanging boxer na lang din ang tinira bago iyon pumasok sa loob.

Magbibihis na sana si Brix ng marinig niyang nag-inga ang telepono niya. Mabilis niya iyong dinukot sa bulsa ng suot niyang pantalon kanina at sinagot ang tawag. Tawag mula sa pinsan niyang si Caleb.

“Hey, man?” paunang sagot niya.

“Kamusta? Still safe and sounds?” Caleb sounds teasing him

Itinirik niya ang mga mata. “Of course, bakit hindi?”

“So.. i bet talagang hindi ka mapapahamak? I know you’re with Gord, am i right?” may panunukso ang bawat salitang lumalabas sa bibig ng kaibigan.

“Yes, he’s with me.” flat niyang sagot.

“Just what i thought.”

“If you don’t have anything else to say, it’s goodbye then?” agad na niyang tinapos ang tawag at tinapon sa ibabaw ng kama ang cell phone niya.

Tumayo na siya at nagpunta sa cabinet upang magbihis ngunit pagbukas na pagbukas palang niya. Lumuwa na agad ang mata niya.

There’s no clothes. At sa kaniyang pagkakaalam naiwan niya ang bag niyang may lamang damit sa loob ng kotse niya.

“Shit! What to do?”

Pumunta siya sa labas ng pinto ng bathroom upang sana’y katukin iyon at ipaaalam kay Gord ang masamang balita pero hindi na niya nagawa. Rinig na niya ang mga tilamsik ng tubig na nagbabagsakan sa marmol na sahig.. meaning Gord is already showering himself.

“Shit! Shit!”

           AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 11

Kabanata 11

           “YAVIER, CAN YOU PASS ME the bath towel.” sambit ni Gord na bahagyang sumilip sa maliit na siwang ng pinto na kaniyang ginawa upang hindi makita ni Brix ang hubad niyang katawan.

Napalunok naman si Brix ng mga oras na ’yon. Hindi niya alam kung anong gagawin, natataranta na siya. Naghanap siya sa cabinet ng bath towel ngunit wala siyang nakita. Expected na wala dahil pang-isahang tao lang naman ang expected na titira pansamantala sa silid na ito. Kaya expected na iisang tuwalya, iisang maliit na kama lang ang narito sa loob ng silid. Kaya khit anong hanap niya ay wala siyang makita.

Natataranta na siya. Lumapit siya sa may pinto. “Iisa lang ang bath towel dito. Wala na akong makita.” tarantang sambit niya.

“Then just give me yours.” sambit ni Gord. “Magbihis kana, ba’t nakaganiyan ka parin?”

’Yun na nga ang kanilang problema. Wala siyang damit maibibihis dah nga naiwan niya. Hindi naman p’wedeng suotin niya ang damit na pinaghubaran niya. Lalo’t hindi niya gawain ang magsuot ng damit na lamog na.

“Gord we have a problem. Wala akong damit pamalit. Naiwan ko sa kotse. I only have this towel, i can’t just give it to you.”

Habang nasa loob ng bathroom, sumisilip sa nakasiwang na pinto. Blangkong ekspresyon ang sumungaw sa mukha ni Gord. Bakit hindi? Dahil kung walang damit si Brix batid niyang pati siya’y wala ring damit. Dahil hindi naman niya naisipang magsilid ng damit sa bag niyang dala kanina dahil sa kamamadali. Plano sana niyang manghiram na lang ng damit kay Brix dahil tiyak naman niyang may dala ito. Pero sa kasamaang palad, dahil nga iniwan nito ang bag nito, ay doon din naiwan ang damit nito. Ang ending, wala silang parehong saplot na masusuot.

“But.. But.. what about me? I’m naked?” nag-aalalang turan niya para sa kaniyang sarili. Hindi naman p’wedeng ganito lang siya.

“Just wear you clothes, hindi pa naman mabaho. Suotin mona lang,” suhestiyon ni Brix.

But Gord didn’t like his suggestion, never sa history ng kaniyang buhay na nakapag-suot siya ng damit na lamog na.

“I don’t wear clothes i just wore! Lamog na ’yon, hindi ko ’yon masusuot. Why don’t you just do it.” nagsisimula na siyang ma-frustrate.

“Same as you, Gord. I don’t wear clothes i just wore too. And.. i can’t give you my bath towel.”

“So.. you want me to stay here for a whole night? For a day? A month or forever? God, Yavier! I’m freezing in cold. Just lend me the towel, pareho naman tayong lalaki. Ang meron ka ay meron din ako. Just let me dry my body.”

Brix knew they’re both, man. Alam niyang kung anong meron nito ay meron din siya, pero hindi niya maatim na makita nito ang pribadong parte ng katawan niya.

Sure, he usually go outside wearing only his boxer, but atleast may tumatakip parin sa kaniyang kaselanan, kaya hindi siya nahihiya kahit makita siya ni Gord sa ganoong posisyon. But thinking of Gord might saw his naked body! Shit! It sounds inappropriate. Privacy niya ’yon, kung si Caleb na kaniyang pinsan ay hindi niya hinahayaang makita ang kaniyang kaselanan ito pa kaya? There’s no way he’ll take off his bath towel.

“I’m sorry, Gord. I can’t give it to you. Kahit naman pareho tayong lalaki, it’s still my privacy. I-I don’t know what to do.”

Frustrated na napasambunot si Gord sa sarili niyang buhok. How could Brix be so silly? God! Gord starting to shiver in coldness.

Mabilis siyang umisip ng paraan kung pa’no niya makukuha ang towel at matuyo niya ang kaniyang sarili. There’s no way na susuotin niya ang boxer na pinaghubaran niya para lang makalabas. He need to maintain his pride.

Suddenly, idea pop in his mind. “Sa kama. Used the bedsheet to cover yourself. Tapos ibigay mo sa’kin ’yung towel. Fuck! Yavier, i’m freezing.”

Sa kabilang banda. Napatingin naman si Brix sa kama, may bedsheet nga doon. He can use it.

Mabilis siyang pumunta doon at kinuha ang bedsheet at tinapis iyon sa kaniyang katawan. Nag-tungo siya sa pinto ng bathroom at inilahad niya sa siwang ng pinto ang tuwalya na hinubad niya kanina.

Mabilis naman itong hinablot ni Gord at agad ginamit upang ituyo sa kaniyang katawan hanggang sa ituyo na niya sa kaniyang mukha.

Smelled refreshing.

Matapos iyon ay agad niyang tinapis sa kaniyang kaselanan bago siya lumabas ng silid. Natagpuan niya si Brix naka-upo sa ibabaw ng kama habang nakatapis ng bedsheet.

“What to do now?” tanong nito sa kaniya.

“Are you asking about us how to sleep? To get out of here? O kung pa’no tayo makakapagbihis?”

“About all of that, i guess. So what to do?”

“First, i need to wash our clothes para may magamit tayo paglabas ng hotel na ito. Second, dahil hindi naman kaagad-agad matutuyo ang damit na’ten dahil wala namang dryer dito kapag nalabhan kona kaya hindi na’ten agad-agad masusuot. So for now, matutulog tayong dalawa na hubo’t-hubad. That’s it.”

Nagpakawala na lang si Brix ng malakas na buntong hininga. Totoo naman na wala silang magagawa kundi ang matulog ng walang saplot. Wala namang malisya iyon para sa kaniya. Ayaw lang niyang makita nito ang kaselanan niya, you know, privacy.

“Then, i’ll go sleep while you wash our clothes para may magamit tayo bukas. Lalo’t ikaw lang din naman ang makakakilos ng maayos, i can’t move properly with this bedsheet on me.”

“Then you go to sleep. Don’t worry, i’ll wash both of our clothes.”

Napatango-tango na lang si Brix at pinosisyon na niya ang kaniyang sarili sa maliit na kama. He just hope na magkasiya silang dalawa ni Gord dito, lalo’t wala naman itong tutulugan kung saka-sakali.

Dinampot na ni Gord ang kaniyang mga damit maging ang mga damit ni Brix at nag-tungo na siya sa bathroom upang i-hand wash ang mga damit.

Hindi marunong siya marunong mag-laba, lalo’t hand wash. Kaya ang ginawa niya, sinabon na lang niya ang mga damit ng sabon pang katawan pagkatapos ay binanlawan at doon na rin sinampay. He just hope na matuyo ang mga ito bago sumikat ang araw.

After washing their clothes, he went out of the bathroom.

Tumuon ang pansin ni Gord kay Brix na nakatagilid patalikod sa kaniya habang takip-takip ang katawan nito ng bedsheet.

Napa-buntong hininga na lang siya bago niya pinosisyon ang kaniyang sarili sa tabi nito. At dahil basa nga ang tuwalya ay inalis na niya iyon sa kaniyang katawan. Kinuha na rin niya ang bedsheet at nakipag-hati kay Brix upang kapwa matakpan ang kani-kanilang katawan.

Habang lumilipas ang mga oras, mas lalong napa-frustrate si Gord dahil sa mga kakaiba niyang mga nararamdaman. Pa’nong hindi? Sa liit ng kama ay talagang hindi maiiwasang magdikit ang mga balat nila sa isa’t-isa. Tila may dala iyong kuryente na dumadaloy hanggang sa marating ang puso niya.

Mabilis ang tibok ng puso ni Gord sa hindi niya malamang dahilan. Hindi naman solid na dahilan na kaya nagwawala ang kaniyang puso sa kanyang dibdib ay dahil lang nagdidikit ang katawan nila ni Brix. That’s a bullshit reason! Yeah.

Ganun pa man, kahit anong pigil niya. Iyon at iyon parin ang nararamdaman niya. Hindi na yata magbabago pa iyon.

Sa kabilang banda, kung hindi nakakatulog si Gord ay maging si Brix hindi rin pinapatulog ng mga nararamdaman niya. Pa’no ba naman? Kahit anong iwas niya na huwag magdikit ang kanilang katawan ay nagdidikit parin dahil nga sa liit ng kamang kinalululanan nila. Dagdag pa doon na masyado silang kapwa malaki, bukod doon ay pareho pa silang maskulado. Kaya talagang malaki ang okupado ng kani-kanilang katawan.

Kung alam lang niya una palang nasasama si Gord sa kaniya, baka hindi pang-isahang tao ang silid na inuukupa nila ngayon. This is totally frustrating him.

Gusto ni Brix mapapitlag sa gulat ng maramdaman niyang kumiskis ang binti ni Gord sa binti niya. Ramdam na ramdam niya ito dahil pareho nga silang kapwa walang saplot. Kaya pa’nong hindi niya ito mararamdaman?

Kakaibang init ang hatid ng pagdidikit ng kani-kanilang katawan. Para siyang kaskasan ng posporo at si Gord naman ay mistulang posporo, sa tuwing nagkikiskisan, namumuo ang apoy at iyon ay kapwa nila nararamdaman.

Parang nagbabaga ang kanilang mga katawan. Kapwa sila nakakaramdam ng kakaibang sensasyon na mararamdaman lang nila kapag nate-tempt sila sa isang pagnanasa.

Hindi man nila kapwa aminin ngunit pinagnanasaan na nila ang isa’t-isa. Ganun pa man, ni isa sa kanila ay hindi gumawa ng aksyon. Kapwa sila nagpigil sa kani-kanilang mga nararamdaman. Kahit pa kaya habang lumilipas ang mga oras ay palalim ng palalim ang kanilang nararamdaman. Palago ng palago ang apoy sa kanilang kaibuturan. Buti na lang at talagang kapwa sila mapagtimpi, kung hindi ay baka nangyare ang bagay na kapwa nila pagsisisihan sa huli!?

Malakas naman ang aircon, ngunit hindi iyon halos maramdaman ng balat ni Gord. Naiinitan parin siya sa totoo lang, tumatagaktak na nga ang pawis sa kaniyang katawan at batid niyang ramdam iyon ni Brix lalo’t nagdidikit ang kanilang mga balat.

Pigil na pigil niya ang kaniyang sarili. Kahit ramdam na ramdam niyang nate-tempt na siya sa pagnanasang nararamdaman. Kanina pa niya ramdam ang tayong-tayo niyang pagkalalaki. Kahit anong pigil at saway niya sa kaniyang sarili, still hindi parin iyon nagpapatinag. Shit! This is torture. Ramdam na kasi niya ang pananakit ng kaniyang puson.

On the other hand, Brix, couldn’t count how much gulped he had done in an hour? Pakiramdam niya ay naging sunod-sunod ang kaniyang paglunok. Pakiramdam niya milyong beses na niya iyong ginagawa.

Sukat ba namang maramdaman niya ang pawisang katawan ni Gord na dumidikit sa kaniyang katawan. Dapat makaramdam siya ng pandidiri dahil nga medyo malagkit at mainit-init ang pawis na dumidikit sa kaniya. But to his surprise, he don’t felt that way. Sa halip iba ang naramdaman niya. Mas lalo niyang naramdaman ang kakaibang sensasyong bumabalot sa kaniyang pagkatao. Mas nagbibigay init pa ito sa init na nararanasan na niya.

’Yung pawis na nagmumula kay Gord, he find it hot. Naiisip tuloy niya ang katawan nito kapag pawisan. Kung gaano ito ka-hot sa kaniyang paningin.

Hell! What is totally happening to me?

Madali niyang iwinaksi ang mga iniisp. Pinilit niya ang kaniyang sariling matulog kahit hirap na hirap. Kahit sa kalkula niya ay hindi naman talaga siya makakatulog. Hindi siya patutulugin ng pumupunong sensasyon sa kaniyang pagkatao.

Upang maiwasan ang kung anomang nararamdaman. Tumagilid siya patalikod sa binata, at ipinikit ang kaniyang mga mata.

Naramdaman ni Brix na gumalaw ang kama, ibig lamang sabihin ay gumalaw na din si Gord. Napamulagat siya ng mata at napabalikwas ng bangon ng maramdaman niya ang isang matigas na bagay na ilang segundong tumusok sa pisngi ng mayaman niyang pang-upo.

“Shit! Gord, what was that?” gulat niyang tanong matapos makabangon.

Ang hindi mapakaling si Gord at hindi alam kung anong isasagot. Dahil hindi naman din niya alam sa simpleng pagtalikod niya, hindi niya aakalaing tatama pala dito ang pagkalalaki niya.

“Uhmmm. Ju-Just my cock. Sorry.” pag-amin niya, wala na rin namang sense kung magsisinungaling pa siya. Lalo’t alam niyang alam nito kung ano ang naramdaman nito kanina, nagkukunwari lang ito na hindi nito alam.

“Shit! Fuck, Gord. Tinigisan ka?” diretsahang tanong ni Brix ng wala ng paligoy-ligoy pa, lalo’t sigurado siyang hindi matigas ang kaniyang mararamdaman kung hindi naman ito tinigasan.

Mayroon siya ng mayroon ito. Kaya alam niya kung tigas ba ang pag-aari ng kapwa niya lalaki o hindi.

“Masyadong malamig, bakit hindi ako titigasan?” palusot ni Gord kahit hindi naman iyon ang totoo.

Malinaw na malinaw kay Gord kung bakit ganito na lamang ang naging reaksyon ng pagkalalaki niya. Simple lang, dahil nakakaramdam siya ng libog para sa binata. Iyon ’yun.

“Malamig pero pawisan ka?” sarkastikong balik sambit ni Brix.

“I’m indeed sweating, pero nilalamig talaga ako. Tsaka kung tigasan man ako o hindi, it has nothing to do with you. Katawan ko ’to, so this is my problem not yours.”

Napaiwas na lang si Brix ng tingin, hindi niya alam ang sasabihin, lalo’t napagtanto niyang tama naman ito. Katawan nga naman nito iyon, bakit nga ba naman siya manghihimasok? Tsk!

           AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 12

Kabanata 12

       UMAGANG KAY TIGAS. Iyon naman talaga ang kadalasang nararamdaman ng karamihan sa mga lalaki, ’di ba? Kaya ito rin ang nararamdaman ngayon ng walang iba at ang nag-iisang si Gord.

Tumingin siya sa kaniyang katabi. Bumungad sa kaniya si Brix na nakabaling sa gawi niya, nakayakap din ang isang kamay nito sa bandang malapit ng magputukan niyang mga abs.

Napalunok siya. Wala siyang ibang nagawa kundi ang pagmasdan ang mukha ng kaniyang katabi. Brix is peacefully sleeping, like an angel.

Ang kaninang pagnanasang naramdaman ni Gord kanina ay biglang nawala ng masilayan ang mukha nitong mahimbing na natutulog.

Nauntag niya ang kaniyang sarili sa mga naiisip ng maalala niya ang mga damit nilang dalawa. Dahan-dahan niyang tinanggal ang kamay ni Brix na nakayakap sa hubad niyang katawan pagkatapos ay dahan-dahan siyang umalis ng kama. Kinuha niya ’yung bath towel at muli niya itong ipinulupot sa kaniyang bewang.

Medyo masakit ang puson ni Gord, lalo’t ramdam parin niya ang paninigas ng kaniyang pagkalalaki kahit na nga wala na siya sa tabi nito, pero sense parin ng sarili niyang katawan ang sensasyong naramdaman niya kapag malapit ang binata sa kaniya. Temptation, sensation, and pleasure, he indeed felt that way, kaya mukhang mahihirapan siyang pahupayin ang kaniyang mga nararamdaman.

Mabilis tumalima si Gord hanggang sa marating na niya ang loob ng bathroom. Sa magdamag na gabi ay talagang hindi nagawang matuyo ng kanilang mga damit. Mga basa parin ang iba pero hindi na naman ito magiging problema kung gipit talaga at walang mapagpipilian.

Kinuha niya ang mga damit at naisipang i-hanger ito. May hanger kasi sa cabinet, iyon ang ginamit niya. Napaka-istupido nga niya, ni hindi niya naisip i-hanger ang mga damit.

Pagkatapos niyang i-hanger ang mga damit at agad niyang isinampay iyon sa bakal kung saan naka-kabit ang kurtina na tumatabon sa init na dulot ng pagsikat ng araw.

Bale, hinawi ni Gord ’yung kurtina upang masikatan ng araw ’yung mga damit na kailangan pang matuyo. Basa-basa parin kasi.

At dahil nga naghawi ng kurtina si Gord, mabilis tumama sa mukha ni Brix ang sinag ng araw kaya na bulabog ang kaniyang pagtulog.

Napahilamos si Brix sa kaniyang mukha gamit ang sariling palad at bahagyang iminulat ang naniningkit niyang mga mata. Masyadong masilaw kaya hindi niya magawang imulat ng tuluyan ang mga mata.

Kinusot-kusot niya ito hanggang sa makabalik siya sa sariling wisyo.

Tatayo na sana siya ng mapagtanto niyang hubo’t-hubad parin pala siya. Buti na lang at hindi siya naka-tayo, kundi baka napag-piyestahan na ng mga mata ni Gord ang katawan niya.

“Gord..?” tawag niya sa binata na mabilis namang tumalima at lumapit sa kaniya. “Ayos na ba ’yung mga damit na’ten? Natuyo ba?” ang mabilis niyang tanong.

Napakamot naman ng buhok ai Gord. “It’s still wet, i guess we have to stay here for a li’l while. O suotin na lang na’ten kahit basa pa? What do you think?”

Umakto namang nag-iisip si Brix at nilapitan niya ang mga nakasampay na pinapatuyo habang nakabalot sa kaniyang katawan ang bedsheet ng kama. Kinapa niya ang damit, medyo basa-basa pa nga ito, pero p’wede na sigurong suotin. Magpapalit na lang siya.

“Here’s the thing..” panimula niya habang pabalik sa harap ng binata, kung saan nakatayo si Gord malapit sa kama, nakatapis ng bath towel.

Hirap makapag-lakad si Gord dahil nga masyadong mahaba ’yung bedsheet at hirap din siyang balutin ang kaniyang sarili.

Habang naglalakad siya palapit dito. Naapakan niya ’yung laylayan ng bedsheet dahilan para ma-out-of-balanced siya.

At dahil nga malapit na siya kay Gord, doon siya bumagsak. Namimilog ang kaniyang mga mata.

Napakapit siya sa bath towel na nagsisilbing takip ng kaselanan ni Gord. At dahil hindi kayang suportahan ng pagkakapulupot ng bath towel sa katawan nito ang bigat ng kaniyang katawan na babagsak ay doon niya nahigit ang towel ng binata pababa.

Kung hindi niya nasuportahan ang kaniyang sarili sa pamamagitan ng pagtuon ng kaniyang kamay sa sahig ay baka sumobsob na ang kaniyang mukha sa sahig.

Inangat niya ang kaniyang mukha at doon tumambad sa kaniya ang pagkalalaki ni Gord na halos magkapantay lang ang kaniyang mukha at ang pagkalalaki nito. Bukod doon ay halos ilang pulgada lang ang layo nito sa kaniyang mukha.

Nang dahil sa gulat na shocked siya, mahigit isang minuto siguro siyang hindi nakapagsalita, hindi nakagalaw, at hindi nagawang iiwas ang kaniyang tingin sa kaniyang tinititigan.

Matapos makabawi sa pagkagulat ay mabilis niyang iniwas ang kaniyang tingin at nagkukumahog na tumalikod siya. “I’m sorry, shit! I’m sorry! Fuck!” he said feeling embarrassed.

Ramdam na ramdam tuloy niya ang kaniyang pisngi na animo’y inakyat ng lahat ng dugo sa kaniyang katawan.

Gord was shocked at that moment, he couldn’t even move a single.

Sabay silang dalawa ni Brix bumalik sa sariling wisyo. Mabilis niyang muling dinampot ang kaniyang bath towel at agad iyong ipinulupot sa kaniyang katawan.

Hindi niya alam kung anong sasabihin niya. Nasa-state parin siya ng pagka-shocked sa mga nangyare.

“Uhmmm. I-It’s okay. No big deal, it was just an accident. Nothing to worry.”

Ilang minutong pinahupa muna ni Brix ang kaniyang sarili, lalo’t tulad ni Gord nasa state parin siya ng pagkagulat kasabay niyon ang nararamdaman niyang pagkahiya sa mga nakita at sa mga nangyare.

Ikinuyom niya ang kaniyabg sariling kamao. Bakit nga ba niya nararamdaman mahiya? Tulad nga ng sabi ni Gord aksidente lang ang nangyare, tsaka ano naman kung nakita niya ang pagkalalaki ni Gord? Mayroon din naman siya noon ’di ba? Tsaka ito na ang padalawang beses na nakita niya ang pagkalalaki nito. Hindi na siya dapat makaramdam ng hiya. Lalo’t kung anong meron nito ay meron din siya.

Pareho silang lalaki, there’s nothing to feel embarrassed about.

Tumayo na siya at inayos ang pagkakatakip ng kaniyang bedsheet sa kaniyang katawan bago niya hinarap si Gord.

Hindi niya ito magawang titigan mata sa mata. Kahit pa nga anong pilit niyang isiksik sa kaniyang isip na walang malisya ang mga nangyare, but still, hindi parin mapalagay ang kaniyang loob. Lalo’t malapitan lang naman niyang nakita ang pagkalalaki nito.

Hairless, talagang makinis at walang makikitang balahibo, big even though it’s not in a full erection, the tip of his dick was red, kahit hindi ganoon kaputi si Gord, wala siyang ugat na nakita sa pagkalalaki nito. It was like a smooth dick.

Shit! Why am I describing it? Fuck!

“Uhmm, pasensya ulit. Natalakid lang ako.”

“I know, it’s okay.”

Napangiti na lang si Brix ng pilit at ilang.

Pumunta siya sa kama at doon na lang niya hiniga ang kaniyang sarili habang takip ng bedsheet ang kaniyang katawan.

“Ano nga ulit ’yung sinasabi mo kanina?” sabi ni Gord kapag-kuwan.

“Ah, oo.” napakamot naman siya ng ulo. “Here’s the thing. Tutal ikaw naman ang may suot ng bath towel, then ikaw na rin muna ang maunang maligo. Tapos isuot mo na ’yung damit mo kahit basa pa. Then bumaba ka at kunin mo ’yung mga damit mo, kunin mo narin ’yung bag ko na may lamang damit ko, pagkatapos bumalik ka dito.” suhestiyon niya.

Napatitig naman si Gord sa kaniyang mga damit na sinampay niya. Isa rin sa kaniyang gawi na kailanman ay hindi siya magsusuot ng basang damit.

But it seems he has no choice. Kung magpapataasan silang dalawa ni Brix ng pride ay baka hindi na sila makaalis dito. Lalo’t nakakaramdam na rin siya ng gutom at batid niyang maging ito’y nararamdaman din ang nararamdaman niya.

Kaya siguro ngayon, paminsan-minsan magbaba na siya ng pride. Siya na ang maliligo at susundin ang suhestiyon nito.

Walang nagawa si Gord kundi ang tumalima. Pumasok siya sa loob ng bathroom, hinubad ang nag-iisang bath towel at doon ay nagsimula na siyang maligo.

Napasapo si Brix sa kaniyang sariling dibdib ng makita niyang nakaalis na rin si Gord sa kaniyang paningin. Halos lamunin siya kanina ng bilis ng pagtibok ng kaniyang puso. Halos lamunin siya ng hiyang nararamdaman.

Napasambunot siya sa sariling buhok at medyo malakas niyang binatukan ang sarili. “Erase, erase.” sambit niya sa sarili dahil talagang pumapasok at ginugulo parin ang kaniyang utak ng mga nakita niya kanina.

This feels not right, isn’t it?

Kalaunan, lumabas din si Gord na nakatapis, medyo basa pa ang buhok nito. Naglalaglagan ang butil-butil ng tubig sa maskulado nitong katawan.

Heto na naman si Brix at hindi mapigilan ang kaniyang sariling ituon ang atensyon sa binata. Talagang ang ganda ng halos perpekto nitong katawan ay kayang makuha ang kaniyang atensyon kahit nga maglakad lang ito sa harapan niya.

Nakasunod ang kaniyang tingin sa binata. Hindi niya namalayan na napalunok siya ng ibaba niya ang tingin at isunod sa towel na may malaking bukol na batid niyang ’yon ’yung nakita niya kanina.

Mabilis niyang inuntag ang kaniyang sarili. Hindi na p’wede itong mga nararamdaman niya. Hindi na ito tama para sa katulad niyang straight na lalaki.

Pa’nong nate-tempt siya sa kapwa niya lalaki—sabihin na na’ting nalilibugan siya. Why? The fuck are wrong with the sensation and temptation? This feels not right, literally.

“I’m going.” pag-pukaw ni Gord sa kaniya.

Na-untag siya sa kaniyang pag-iisip. Bumaling siya sa nagsalita. Nakasuot na ito ng damit nito, tipid itong ngumiti at pumihit na patalikod upang lumabas ng silid ng maiabot na niya ang susi ng sasakyan.

Uncomfortable.

’Yan ang nararamdaman ni Gord habang suot niya ang basa-basa niyang saplot. Never in his entire life na na-imagine niyang magsuot ng basang damit. This is weird! Sa history ng kaniyang buhay, ibinaba niya ang pride niya dahil lang sa utos ng isang lalaki na hindi na rin niya alam kung bakit niya sinusundan! God! What is wrong with him? What the fuck is wrong with him?

Binilisan na lang ni Gord ang kaniyang mga bawat paghakbang upang mabilis niyang makuha ang mga damit. Because every passing minutes, he felt so much uncomfortable. Parang gusto na lang niyang hubarin ang damit at maglakad ng hubo’t hubad. That’d be better rather than wearing wet clothes.

Ng marating na niya ang kotse ay agad niyang sinusian ang pinto upang magbukas iyon. Matapos mabuksan ay agad niyang binuksan ang mga bag at sunuri ang mga laman. Tatlong bag ang naroon. Dalawa sa binata habang isa naman sa kaniya.

Mabilis niyang hinalungkat ang mga bag. Ang isang bag ni Brix ay may lamang tent. Kalas-kalas ’yung tent at malaki din ’yung bag kaya nagkasiya ’yung tent doon, habang ang isa namang hinalungkat niya ay doon na niya nakita ang mga kailangan niya.

Mabilis niya iyong kinuha at agad siyang tumalima papasok ng hotel.

Nang makapasok ay naabutan niya ang binata sa loob ng bathroom na batid niyang naliligo. Mabilis niyang hinubad ang kaniyang mga basa-basa pang suot na saplot. Naghalungkat siya ng mga damit na maaring magkasiya sa kaniya.

Pumili na lang siya, bale isang short, isang boxer, at isang damit ang hiniram niya. Hiram na ang tawag doon kahit hindi naman siya nagpaalam sa may-ari?

Well busy ang may-ari, sa gamit siya nagpaalam, hindi nga lang sumagot ’yung gamit. Naniniwala siyang silence means yes. Kaya ’yun sinuot na niya.

Medyo hapit sa kaniya ’yung damit. Talagang bumakat ’yung matitipuno niyang braso at dibdib. Dagdag pa doon ’yung nagpuputukan niyang mga abs.

Dito masasabing kahit hindi na niya hubarin ang damit, talagang masasabing isa siyang ‘hot’ na hindi man mag-apply ng modelo ay madaling matatanggap at pagkakaguluhan.

Matapos ngang makapagpalit ni Gord ay muli niyang sinampay ang damit na suot niya kanina, pagkatapos ay ibinalik niya sa dati ’yung mga gamit ni Brix.

Tapis ng bath towel na hindi na mabilang kung ilang beses nilang nagamit. Lumabas na si Brix matapos niyang matuyo ang kaniyang katawan. Sakto naman na naroon na ang bag niya habang si Gord naman ay may kausap sa telepono. Sa kaniyang rinig ay kausap nito ang room service ng hotel upang siguro ay padalhan sila ng pagkain.

Kinuha niya ang bag niya at kumuha ng masusuot doon. Pagkatapos ay pumasok na siyang muli sa loob ng bathroom upang doon na siya mag-bihis.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 13

Kabanata 13

         KANINA PA TAKAW-PANSIN kay Brix ’yung suot ni Gord. Parang pamilyar kasi sa kaniya o talagang pamilyar. Parang may ganun talaga siyang damit o talagang may ganun siya?

“Nice clothes, Gord.” papuri niya. “I think may ganiyan din akong damit. Saan mo nabili ’yan?”

“Sa bag mo… I mean i get it inside your bag.” pag-amin ni Gord na ikinalaki ng mga mata niya.

“You mean…?”

“Damit mo ’to. Hiniram ko lang, wala kasi akong dalang damit, kakamadali. Nakalimutan ko..”

Napaawang ang bibig ni Brix ng marinig niya sa mismong bibig nito na ang pinaghihinalaan niyang animo’y meron siyang ganoong damit. Na akala niya’y kapareho lamang, ’yun pala kaniyang damit talaga ang suot nito. Kagaling!

“Hiniram mo, pero hindi ko man lang narinig na nagpaalam ka sa’kin.” medyo naiinis niyang wika.

“Nagpaalam ako sa damit mo. Sabi ko kung pede ko silang hiramin dahil naliligo kapa. Hindi naman p’wedeng pasukin kita makapag-paalam lang. Kaya doon na lang ako sa tabi direktang nagpaalam. Hindi naman sumagot ’yung damit. E naniniwala naman akong, silence means yes. Kaya ayun sinuot kona.” pagbibiro pa nito.

Flat at walang emosyon naman ang pinukol ni Brix sa lalaki. Kung p’wede nga lang niya itong katusan ay baka kanina pa niya nagawa. Nilaksan pa niya.

“Wala ka ba talagang dalang damit? E, ano lang laman n’yang bag mo?”

“My things. Nakalimutan kong ngang magdala kakamadali.”

Napatango-tango na lang si Brix, wala na rin naman siyang magagawa lalo’t suot na nito.

Nagsisimula na silang akyatin ang katarikan ng bundok na dinarayo ng karamihang mga turistang nagpupunta doon. Sa kasamaang palad ay walang gaanong mga tao—mean walang mga taong nagbalak umakyat ng bundok. So in the end, just the two of them..

Hindi na rin naman siya nakakaramdam ng gutom, dahil naagahan na naman silang dalawa ni Gord kanina. At matapos ay nakapag-check-out na rin naman sila sa hotel. Bale naiwan lang nilang gamit ay ’yung dala nila kotse, tsaka ’yung mga damit nilang medyo basa-basa pa.

Maingat nilang tinahak ang katarikan ng bundok. Kahit medyo nakakapagod at talagang hindi maialis sa mukha ni Brix ang mga ngiting kanina pa naka-plaster sa kaniyang mukha noong nasa paanan palang sila ng bundok.

Bakit nga ba naman siya hindi ngingiti? Ito ang unang beses na makakaakyat siya sa bundok. Nasa New York palang siya, ito na ang gustong-gusto niyang gawin. At ngayong narito na siya sa Pilipinas. Hindi matawaran ang sayang nararamdaman niya. Sa wakas matapos ang ilang taong pakiramdam niya ay nabilanggo siya, ngayon mayroon na rin siya ng kalayaang gawin ang mga gusto niyang gawin.

Brix felt so much excitement, kung nanabik ang langaw dapuan ang dumi ng hayop ay mas sabik siyang marating ang tuktok ng bunok. Mag-start gumawa ng tent, matulog, sumigaw. Maging wild-people. God! Ang dami niyang gustong-gustong gawin. Andami niyang naising gawin.

“Gord.” humarap siya sa kaniyang likod kung saan naroon si Gord, nagtatanong na bumaling naman ito ng tingin sa kaniya.

Dinukot ni Brix ang kaniyang selpon sa loob ng bulsa ng kaniyang suot na short at inabot niya ito kay Gord. “Can you take photo of me?”

“Sure thing.” tumango-tango naman si Gord at agad tumalima.

Mga ilang shot ang kinuha niya habang posed dito, posed doon ang ginagawa ni Brix. He looks hot and handsome, by the way.

“Here.” inabot niya kay Brix ang cell phone nito pagkatapos.

Matapos maabot ni Brix ay pinagmasdan naman niya ang mga kuha nito sa kaniya. Napangiti siya sa mga litrato. So handsome.

Muli ay nagsimula silang tahakin ang bundok. Sa kalagitnaan may nakita silang batis. Kay linaw ng tubig at talagang masarap liguan. Kung tutuusin ay maari nila itong inumin, lalo’t pareho na silang nakakaramdam ng uhaw.

Well they both skip the water, ang goal nilang dalawa dito ay umakyat sa tuktok ng bundok at magtayo ng tento doon, upang doon magpalipas ng gabi.

“Ang linaw ng tubig ’no? Parang ang sarap maligo?” sambit ni Brix.

“Yeah. Yeah.”

At dahil nga kapwa sila walang panahong maligo at upang marating ang tuktok ng bundok bago pa man mag-dilim ay hindi na nila tinangka ang kagustuhang sumisid sa batis at maligo.

Kakatwa nga lang ang bundok na ito. Talagang may batis sa kalagitnaan.

Maingat ang kanilang mga hakbang upang hindi sila kapwa mapahamak.

Nasa unahan si Brix habang si Gord naman ay nasa hulihan, inaalalayan niya ang binata. Naisipan niyang ilabas ang kaniyang cell phone at bawat magandang anggulo na makikita niya sa nakangiting mga labi ni Brix ay kinukuhaan niya ng litrato na hindi pinahahalata dito ang kaniyang ginagawa.

Ng mauntag niya ang kaniyang sarili kung bakit nga ba niya ginagawa ang mga bagay na iyon. Mabilis na niyang tinago ang kaniyang telepono.

Mahigit ilan pang oras narating na nila ang medyo may kapatangang parte ng bundok. May isang bahay doon na nakatayo. Medyo kinain na nga ito ng kalumaan kaya mapapansing mahuna na ang mga haligi—mahuna na ang mismong bahay.

“May nakatira pa kaya dito?” tanong ni Brix sa kaniya.

“Wala na.” sagot naman niya base sa kalkulasyon niya.

Kahit sino din namang matinong tao maiisip na wala ng nakatira sa bahay na ito. Lalo’t kung mapapansin ay talagang abandonado na. Isang bagyo na lang siguro ay tuluyan na itong magigiba.

Tao po.“ sigaw na turan ni Brix matapos niyang ibabad ang sukbit-sukbit niyang bag kanina pa.

Dala ng kuryosidad ay pumasok siya sa loob. May terrace ang bahay. Pagtuntong na pagtuntong palang niya doon ay naglalagatikan na ang sahig na gawa sa kawayan.

May mga caution din na nakapalibot sa mismong bahay. Kaya lalong kataka-taka.

Kung mayroong caution, ibig sabihin may kakaibang nangyare dito. May masamang nangyare.

Pinasok parin niya ang loob. May isang silid doon at naroon ang mga gamit na talagang lumang-luma na. Mga antigong kinakain na ng katandaan.

Sino kaya ang nakatira dito?

Sa mismong dingding, may nakita siyang litrato ng matandang lalaki, kasama nito ang isang magandang babae at dalawang maliit na bata. ’Yung isa ay lalaki at ang isa naman ay babae. Kung kaniyang pagmamasdan ay mababatid na magkapatid ang dalawang bata. At base naman sa magandang babae at sa matanda, hindi niya alam kung anong relasyon ng dalawa. Basta naniniwala siyang hindi ito magkasintahan, lalo’t matanda na ang edad ng lalaki para sa magandang babaeng ’yon.

Pinasok pa niya ang loob at ibinalik na ang litratong sobrang labo na.

Napansin niya ang mga butas sa bawat dingding. Napa-awang sa gulat ang kaniyang bibig ng makita niya ang mga nagkalat na bala sa baba.

“Shit! What the—?” dinampot niya ang bala.

Mukhang tama ang kaniyang hinala. May nangyare nga ditong hindi maganda. Kaya pala may caution na nakapalibot sa bahay.

Lumabas na siya. Nasaktuhan naman niya si Gord napapasok pa sana. Inaya na niya ito palabas.

“Looks like something happened here.” panimula ni Gord habang ipinapalibot niya ang paningin sa bahay.

Inilahad niya kay Gord ang balang napulot niya. “indeed.” bigkas niya.

Kinuha naman ni Gord ang bala at pinagmasdan. Just what he thought in his mind. Mayroon ngang nangyare.

“Let’s go. Ituloy na na’ten ang pag-akyat.”

Tumango-tango lang naman si Gord at isinilid na niya ang bala sa kaniyang bulsa. Somehow pamilyar sa kaniya ang bahala na ’yon.

Bakit ba siya naba-bother? Shit!

Sa likod bahay natagpuan nila ang mga nakasampay na damit. Halos luma na ’yon sa labis-labis na katagalan ng nakasampay doon ng mga damit.

Napalunok siya ng makita ang kasuotang pamilyar sa kaniya. Agad niya itong kinuha at sinuring maiigi. At dahil nga medyo kupas na at ay hindi na niya maalala. “But it’s indeed

familiar

.“

“Why, Gord? Something bothering you?” tanong sa kaniya ni Brix.

Mabilis naman siyang umiling pero kunot parin ang kaniyang noo. Talagang naba-bother siya sa mga nakikita niya. Talagang somehow pamilyar ito. He just couldn’t recognized it, clearly.

Nag-isip siya kung saan nga niya nakita ang damit na ito.

And suddenly, a pop of some memory appeared in his mind. “That’s my favorite ‘war’ suit. Sa tuwing may

misyon

akong

patayin

’yan ang suot-suot ko. Well, it’s my lucky charm, i guess. That suits never failed to give me

victory

—to make my mission completed. While I, safe and sounds.“ Ang pagalala niya sa mga nasabi ng isa sa kaniyang mga kaibigan.

Kilala na niya ang kasuotang ito. Alam na niya kung saan nagmula ito, at mas lalong alam na rin niya kung sino ang nagmamay-ari nito. Walang iba kundi ang secret agents niyang kaibigan. Caleb Hunter.

Damn it!

Sobrang dami ng mga katanungan na pumapasok sa kaniyang isipan. Bakit naman narito ang damit ni Caleb? Ibig bang sabihin, involve si Caleb sa pangayayare sa bahay na ito. Dito ba naglungga si Caleb ng mga panahong ’yon?

Hindi niya masasabing hindi kay Caleb ang kasuotang hawak niya. Lalo’t may palatandaan siya dito. May tatak ang damit nito sa may kaliwang bahagi ng pangalan ng kaibigan. At ng kaniyang suriin ay naroon nga ang bagay na magpapatunay na totoo ang kaniyang hinala.

So it means, may history si Caleb sa bundok na ito? Sa bahay na ito? Sino’ng mga kasama nito?

“Gord..? Gord..?” pagkuha ni Brix sa kaniyang atensyon dahilan para mauntag siya sa realidad. “What’s wrong? Your mind looks wandering.”

“I’m okay. Come-on.” binitiwan na niya ang damit. “kunin mona ’yung bag. Magsisimula na tayo. Malayo-layo parin naman ang lalakbayin na’ten.”

Napatango-tango na lang si Brix at tumalima.

Ng makita ni Gord na tumalikod na ang binata, doon niya inilabas ang kaniyang telepono. Mabilis niyang kinunan ng litrato ang mga damit na ’yon. Pati ang likod ng bahay ay kinunan din niya. Tumigil lang siya ng dumating na si Brix.

Ano kaya ang nangyare sa bahay na ito? I’m curious.

Napag-isip-isip na lang ni Gord na iisang tabi na lang niya ang lahat ng mga pumapasok sa kaniyang isipan. Malalaman din naman niya, once na makabalik na siya at personal na itanong kay Caleb.

Bakit siya naba-bother? Wala curious lang siya na gustong malaman ang nangyare. Coincidence kasi na talagang dito pa sila sa bahay na ito dinala ng kanilang mga paa. Kung saan may nakaraan ang kaniyang kaibigang si Caleb.

Iniwan na niya ang mga iniisip sa bahay na iyon simula ng lisanin nilang dalawa ni Brix. Ilang minuto ang lumipas, hanggang sa naging oras.

Sa wakas narating narin nila ang tutok ng bundok. Medyo patag iyon marami nga lang ang nagtatasang puno. Humanap sila ng magandang pagtatayuan ng kanilang tent. Luckily meron din naman.

Walang mapagsidlan ang sayang nararamdaman ni Brix ng mga panahong iyon. Sinong mag-aakalang matutupad niya ang nasa to-do-list niya na matagal na niyang pinangarap na matupad. Ngayon, ngayon natupad na rin niya.

Hinalungkat niya ang ba niya at nilagyan ng tsek ang ‘mountain climbing’ na nagawa na niya. Pagkatapos nito. Next Adventure ulit.

Nilanghap niya ang simoy ng hangin. Sariwa at presko. Masarap magtabay sa tuktok ng bundo. Wari ba’y nawala lahat ng problemang dinadala niya. Ang pagod na kaninang nararamdaman ay naglaho bigla-bigla..

This is the most happiest day happened in his entire life. So happy.

“Wahhhhhhhhhhh! I’m finally freeeee!!” sigaw niya. “Fuck my fucking fianceeeeeeeee!” dugsong pa niya. “I’m not going to marry you! I’m freeeeee!”

Sa sobrang saya ni Brix hindi na niya napansin ang lalaking nakarinig ng mga isinigaw niya. Tumigil lang siya ng mapagtanto niyang kasama niya si Gord.

But still, he finally let out all his feelings. Gumaan-gaan ang kaniyang pakiramdam. Sa wakas, nailabas na rin niya ang matagal na niyang kinikimkim sa loob niya.

Sa totoo nga lang, gusto niyang umiyak ng mga panahong iyon, pero hindi niya ginawa. Ang matupad ang mga gusto niyang gawin ay nakapagbigay ng saya sa kaniyang loob.

Hindi niya hahayaan ang pagluha na masira ang sayang nararamdaman niya.

“Mom, Dad, I missed you! I’m sorry.” this time, mahina lang ’yon, pero puno ng diin at pananabik.

Tumalikod siya upang punasan ang isang butil ng luhang pumatak sa kaniyang mga mata.

I won’t cry, this is the choice i made, i should be happy.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 14

Kabanata 14

          LAKING PASALAMAT ni Brix na talagang kasama niya ngayon si Gord dahil kung wala ito baka hindi na niya alam anong gagawin.

Kasi naman, nakalimutan nga pala niya na hindi niya alam kung pa’no i-assemble ang tent. Sa sobrang excited na pumunta sa bundok at mag-tayo ng tent, nakalimutan na niyang i-tanong kay Caleb kung pa’no nga pala magtakid ng tent.

Gord is totally a great help for him. Kung wala ito, baka kung saan na siya pupulutin.

“Nagbabalak kang mag-punta dito, excited na excited kapa hindi mo naman pala alam kung pa’no magtakid ng tent. Pa’no na lang kung ’di ko piniling sumama sa’yo? Ano na lang ang mangyayare?” Gord said sounds like lecturing him while Gord was busy assembling the tent.

Mahinang tawa lang naman ang itinugon ni Brix. Lalo’t totoo naman ang sinabi ni Gord.

“Ikaw nga excited pumunta dito wala ka naman dalang damit. Look at you, sa’kin kapa talaga nanghimaram ng masusuot.” naisip niyang ikontra sa binata ng mapansin niyang suot nga pala nito ang damit niya.

“That’s a different story, Brix.”

Hindi na lang siya nakipag-argumento kay Gord. Basta pinanuod na lang niya ito habang abala sa paggawa ng kanilang matutulugan. Hindi naman niya magawang makapag-offer ng help dahil hindi nga naman siya marunong.

Mga ilang minuto ng matapos si Gord sa kaniyang ginagawa. Buti na lang talaga noong bata siya, naturuan siyang mag-takid ng tent. Isa kasi siya sa dating bata na sumali sa boys scout kaya nakatuto rin siya ng mga bagay-bagay. Tulad na lang nito, naging malaking tulong sa kaniya ang mga nalaman noong bata siya.

Umupo na siya sa tabi ni Brix sa may putol na puno.

“Bakit ka tumigil? Bakit hindi mo itakid ’yung tent mo?” patanong na sambit ni Brix habang nakatingin sa kaniya.

Umakto naman siyang nag-iisip ng isasagot. Lalo’t talagang wala naman sa kaniyang intensyon ang gustong gawin ni Brix na ito. Napapayag lang niya ang kaniyang sarili sa pag-aalalang baka may mangyareng masama dito at hindi nga siya nagkamali. Mayroon ngang nangyare tulad na lang ngayon. Hindi pala ito marunong magtakid ng tent, kung wala siya dito ay wala rin sana itong matutulugan.

“Hindi ako nagdala ng tent…” sagot niya. “Lalo’t wala naman sa plano ko na matulog sa tuktok ng bundok. Plano ko lang umakyat, hindi ko planong magtayo ng tent at matulog.” pagsisinungaling pa niya.

Nakahinga siya ng maluwag dahil nakapag-isip-isip pa siya ng magandang sasabihin at talagang kapani-paniwala.

“So… Hindi ka nagdala ng tent… Meaning tatabi ka sa’kin matulog?” ang naisip ni Brix konklusyon.

“’Yun na nga.” sagot naman niya.

Hindi na nag-komento si Brix tungkol doon. Lalo’t hindi na rin naman mahalaga kung makatabi na niya itong muli sa pagtulog, lalo’t kung hindi ito sumama sa kaniya, baka hindi na niya alam kung anong gagawin niya. Kung hindi dahil dito ay hindi niya alam kung saan siya matutulog. Lalo’t kung susubukin pa niyang bumaba ng bundok ay masyado ng delikado. Hapon na at kung bababa pa siya ay baka kung ano pa ang mangyare sa kaniya.

Isa pa, baka abutin siya ng gabi at hindi na malaman o makita ang daan pabalik.

Nakaramdam siya ng gutom, bahagyang sumakit ang tiyan niya. Akmang kukunin niya ang kaniyang bag upang sana’y kumuha ng pagkain ng mapagtanto niyang nakalimutan niyang magdala. Ni tubig o kung ano pa na makakapag-laman sa nagugutom niyang sikmura ay wala siyang nadala.

Shit! Bakit hindi ko naisip magdala? God! I’m hungry.

Nasapo na lang niya ang kaniyang tiyan. Pa’no na ito. Titiisin na lang ba niya ang gutom? Shit! Kaninang tanghali pa sila hindi kumakain.

Binalingan niya ng tingin si Gord dahilan para magtama ang tingin nilang dalawa.

“Hungry?” tanong nito. Well even if he don’t asked, Brix’s face was telling it behalf of his mouth.

Kinuha ni Gord ang kaniyang bag, buti na lang talaga napaka-thoughtful niya. Alam niyang mangyayare ang mga bagay na ito. So he brought food, last up until now.

Binuksan niya ang kaniyang bag. “cupcakes, chocolates, and crackers. What do you want to eat?” tanong niya matapos ihilera ang mga pagkaing dala niya sa harapan nilang dalawa.

Halos magningning naman ang mga mata ni Brix ng makita ang mga pagkain. Saktong-sakto at talagang nagwawala na kanina pa ang tiyan niya. Agad sana siyang dadampot ngunit pinigilan niya ang kaniyang sarili. He needs Gord’s permission, by the way.

“Gord, can i have some?” halos magmakaawa na kung titingnan ang kaniyang mga mata. Iyon ang dahilan kung bakit pasimpleng napangiti si Gord.

“You can have them all.” Gord answered.

Brix smiled ear to ear. Animo’y mapupunit ang kaniyang mga labi sa sarap ng kaniyang pagkakangiti. “Thank you.” sagot niya pagkatapos ay niyakap ang kaniyang katabi.

To his Gord surprised, narinig na rin niya sa mga labi nito ang salitang ‘salamat’ akala niya hindi na nito gagawin. Since kahit anong tulong naman ang gawin niya ay hindi niya naririnig sa bibig nito ang salitang ’yon. Ngayon, nagkaroon ng improvement. Nakarinig na rin siya.

Masayang kumain si Brix ng mga pagkain. At siyempre, may pakiramdam naman siya. Alam niyang nagugutom din ang katabi niya, kaya inalok na rin niya itong kumain.

Kapal din ng mukha niya e, ano? Imbis na si Gord ang mang-alok dahil pagkain naman niya iyon.

They shared food. Marami-rami naman ang pagkain nadala ni Gord, kaya pala bloated ang dala nitong bag, kaya iyon ay sapat na sa kanilang dalawa upang mapunan ang kagutuman ng isa’t-isa.

Sa mga oras na ’yun hindi napigilan ni Brix ang mapahalakhak ng tawa. Napansin naman ’yon ni Gord kaya bumaling ito ng tingin sa kaniya na nagtatanong ang itsura.

“Why are you laughing?” hindi na nito napigilan kundi ang mag-tanong.

“Nakakatawa lang kasi.” panimula ni Brix habang pinipigilan ang kaniyang sarili. “Come to think of it, pareho na’teng gustong mag-mountain climbing at dahil sa sobrang excited na’tin akala na’ten nadala na na’ten ang mga dapat na’ting dalhin. It turned out, na kulang pala tayo ng mga importante at dapat dalhin. Siguro kung hindi kita kasama—kung hindi na’ten kasama ang isa’t-isa. Ano na lang kaya ang magiging kinalabsan ng ating pagpunta? Imbis na magiging masaya ay baka parang bata tayong umiiyak.”

Maging si Gord ay hindi na rin nakapag-pigil sa kaniyang sarili. Napangiti narin siya.

“Siguro kung hindi ko naisipang samahan ka, baka kung ano na ang nangyare sa’yo. Baka ikaw ang parang bata na

hahagulgol

ng iyak na hindi alam kung anong gagawin. How could you be so stupid, Brix? You wanted to be happy doing things that makes you happy, but lacking the important things to bring that can make your happiness fades away. Good thing, i’m here beside you,

nakakahinga

ako ng maluwag. And less worry na rin sa mga magiging kalagayan mo. You should be thankful because i’m here beside you. Stupid, Brix!

“ Ang mga bagay na gustong sabihin ni Gord ngunit hindi niya nagawa. Nanatili lang iyon sa kaniyang isipan.

“Yeah, indeed.” ang tanging nasagot na lamang niya.

Dumukot si Gord ng inumin sa loob ng kaniyang bag. Kasama rin ito sa kaniyang mga nadala.

Inabot niya ang isa kay Brix samantalang ang isa naman ay binuksan at siyang uminom.

Malapit ng lumubog ang araw. Naghanap siya ng mga tuyong kahoy upang makagawa ng apoy para mainitan ang nagsisimula ng lumamig nilang gabi.

Tinulungan naman siya ni Brix kaya madali lang para sa kanilang dalawa na makakuha ng mga gagamitin sa paggawa ng apoy.

Mayroon namang posporo si Brix na dala-dala kaya madali para sa kanila na makapagpa-apoy. Matapos niyang makapagpa-apoy ay kapwa nila dinama ang init na dulot niyon.

Magkatabi at kapwa nilang bahagyang dinadarang ang kanilang mga palad sa singaw ng init ng dulot ng apoy upang mapanatili ang init ng kani-kanilang mga katawan.

“Brix..?” paninimula ni Gord naghahanap ng magandang timing para sa tanong niya.

“Hmm?” patanong naman nitong ganiyan habang bumaling ng tingin sa kaniya.

Sinabayan niya ang mga titig ni Brix sa kaniya. For a couple of minutes, he ask. “Bakit… Bakit gusto mong umakyat ng bundok?” tanong niya.

Sa totoo lang, hindi talaga ’yun ang gusto niyang itanong. Humahanap pang siya ng magandang t’yempo upang itanong ang batid niya’y animo’y sensitibong tanong para dito.

Hindi nakapagsalita si Brix ng mga ilang minuto, nakatitig lang siya sa apoy.

“Gusto kong umakyat ng bundok dahil hindi ko ’to nagawa dati. Ito mga bagay na ginagawa ko ngayon.” ngumiti si Brix habang magkadikit ang kaniyang mga labi.

“I-I heard you shouting about your fiancee? May i know the full story?” he asked. “You know, better talk to stranger.”

Gord has no right to know Brix story at the first place. Wala siyang karapatan na panghimasukan ang buhay nito, pero gusto niyang malaman lalo’t makikita sa mukha ni Brix na nalulungkot ito.

Huminga ng malalim si Brix at saglit niyang pinakatitigan ang mukha ni Gord. He’s right, better talk to stranger.

“Do you know, i used to live in New York, for over a past two decades and a half.” pagsisimula niyang mag-kwento. “Being with parents was the most happiest day of my life, because the used to gave me everything i wanted but not too long.. I thought, they’re perfect parents for me.”

“But then i realized they weren’t, because of greed to have more fame and wealth, they fixed marriage me to someone i don’t know, i did not see her even just a single glance, and the fact that i don’t love her.”

“They give me everything that i wanted, but not my freedom to choose whom I love and to be with. Sa ginagawa nila, tinatanggalan nila ako ng kalayaang magmahal. Like fuck! Just because, fame and wealth ang kapalit handa nila akong tanggalan ng karapatang maging malaya? That’s unfair! That’s so fucking unfair!”

“At dahil nga hindi ko sinunod ang utos niya, they grounded me. Na hindi raw ako p’wedeng lumabas ng bahay hangga’t hindi raw ako naikakasal. I felt down that time. Sarili kong magulang na lahat kayang ibigay sa’kin, na akala ko perpekto na. But God! For just ‘fame and wealth’ handa nilang sirain ang samahan namin bilang magpamilya.”

Hindi na naman ni Brix na tumulo na pala ang luha sa kaniyang mga mata. Mabilis niya itong pinunasan bago muling bumaling kay Gord. Seryoso itong nakikinig sa kaniya kaya ipinagpatuloy niya ang pagku-kwento.

“So… I found my reason to scaped. Hindi nila ako p’wedeng itali sa babaeng hindi ko naman gusto. Hindi nila p’wedeng diktahan kung sino ang mamahalin ko. I am not willing to be trade by that fucking fame and wealth!

“Caleb, my cousin. Malaki ang naging pasalamat ko sa kaniya, because of his help, nakawala ako sa bahay namin. Nakalaya ako, and now here i am. Fulfilling my wish come true.  Alam ko naman na hindi ko makakamit ang buong kalayaan, sooner or later it’s over. My parents… they will find out soon, my whereabout. Kaya habang may laya pa ako. Gagawin ko ’yung mga gusto kong gawin. Maybe until i become satisfied for me..to settle down.” humina ang boses niya sa mga huling katagang nabanggit niya.

Doon din naman talaga mapupunta ang lahat, ’di ba? Kapag nalaman ng kaniyang mga magulang. Ibabalik siya ng mga ito sa New York upang ituloy ang napag-planohang kasal. Wala na rin naman siyang ibang magagawa. He’s just their unfilial son. Who keeps making their head aches.

Listening to what Brix story told earlier, made Gord sadden.

Tumayo na ito at akmang papasok na ito sa loob ng tent ng hagilapin niya ang mga kamay nito. Tumingin ito sa kaniya at pareho silang napatitig sa isa’t-isa. Mga ilang minutong nagtagal ang mga titig na ’yon bago siya tuluyang nagsalita. “I’ll help you.”

Mukhang nabinggi naman doon si Brix dahilan para ikunot niya ang kaniyang noo. Help, what?

“I’ll help you, Brix, at all costs, i promise.” seryoso at puno ng sinseridad na turan ni Gord.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 15

Chapter 15

        SLEEPING TOGETHER AGAIN? Ilang beses na bang nakatabi ni Brix si Gord sa higaan? Kung kaniyang iisipin, siguro patatlong beses na ito.

Una, noong nagkamali siya ng pasok ng condo, pangalawa ’yung sa hotel sila habang walang mga saplot, at patatlo naman, narito sila sa loob ng tent.

Nagmumunimuni si Brix. Hindi kasi mawala-wala sa kaniyang isip ’yung sinabi sa kaniya ni Gord kanina. Tutulungan daw siya nitong magkaroon pa ng mas mahigit pang laya. ’Yung layang katulad ngayon na nararanasan niya.

Tutulungan daw siya ni Gord na itago sa mga magulang niya upang hindi siya mahanap ng mga ito. And to his surprised, madali siyang naniwala. Ganun naman, ’di ba? When you have someone, trustable, walang kang magagawa kundi ang pagkatiwalaan ito. Naniniwala siyang tutuparin ni Gord ang sinabi nito, doon ay mas lalong siyang nakaramdam ng saya.

Hindi na niya inusisa kung anong dahilan at handa siya nitong tulungan. Basta inisip na lang niya na nangako si Gord sa kaniya at alam niyang tutuparin nito ang pangako nito.

He just hoped that Gord will keep his promise, because Gord had his trust.

Nasa kalagitnaan si Brix ng kaniyang pagmumunimuni ng makaramdam siya na kailangan niyang magbawas ng tubig sa kaniyang katawan.

Bumangon siya at kinuha ang flashlight sa uluhan nila.

“Saan ka pupunta?” tanong ni Gord sa kaniya na inakala niyang tulog na.

Humarap siya dito. “Iihi lang.” sagot niya.

Binuksan na niya ang zipper ng tent, but looking outside the tent, made him frightened. Shiver. Scared.

It’s so dark, tapos takaw-pansin pa ’yung mga tunog ng kuliglig at kung ano-ano pang tunog ng kaniyang naririnig.

Sa totoo lang, hindi pa niya naranasan mamuhay sa madilim na paligid at sa mga werdong tunog na naririnig niya sa paligid. Ngayon niya na realized na takot pala siya sa dilim. Lalo’t nasa ganito pa silang lugar. Shit!

Napalunok siya at mabilis niyang muling ibinalik ang pagkaka-zipper ng tent at muling humiga.

“Brix..?” pukaw ni Gord sa kaniyang atensyon. “Akala ko ba iihi ka?”

Bumaling ng tingin kay Gord si Brix. Nakita niya ang bahagyang pamumutla ng binata at ang takot na makikita sa mga mata nito. Don’t tell me… He’s afraid of darkness?

“Hindi na ako naiihi.” sagot nito bago iniwas ang tingin sa kaniya.

Sa pagkakataong iyon, kung si Brix lang ay isa sa mga gangsters na kaibigan niya at nalaman niyang takot ito sa dilim ay baka kanina pa niya pinagtutudyo, inasar, at pinagtawanan ito, but for Brix current situation, hindi niya magawang matawa, hindi niya kayang tudyuin o asarin ito.

“Naiihi pala ako. Sasama ka ba?” pagsisinungaling ni Gord kahit ang totoo ay hindi naman talaga siya naiihi. Gusto lang talaga niyang samahan si Brix dahil tiyak niyang hindi ito lalabas ng mag-isa, nawawari din niyang hindi nito sasabihin na takot ito sa dilim kaya hindi na nito itinuloy ang pag-ihi.

Sino ba naman ang isang lalaki ay magsasabing takot sila sa mga hindi dapat katakutan? Baka iniisip ni Brix ay aasarin siya ni Gord kapag nalaman nitong takot siya sa dilim.

Binuksan na ni Gord ang zipper at kinuha ang flashlight, akmang lalabas na siya ng hawakan siya ni Brix sa braso niya.

Bahagya pa siyang napapitlag sa lamig ng palad nito. Literal na takot nga talaga ito.

“Sama ako.” sagot nito na bahagya pang napalunok.

Na-una na siyang lumabas. “Ang ganda ng gabi ano? So calming.. so.. great.” sabi pa niya sa kawalan. Iyon lang ang alam niyang paraan upang palakasin ang loob ni Brix at mawala ang takot nitong nararamdaman.

Ilang beses ng napalunok si Brix, mas lalo tuloy siyang naiihi sa mga nakikita at mga naririnig.

Nagsimula ng umihi si Gord medyo malayo sa kaniya.

Palinga-linga siya sa paligid, huminga siya ng malalim at sinimulan na rin niyang mag-bawas ng tubig sa katawan. Mabilis niyang tinapos ang kaniyang ginagawa bago niya tinaas ang zipper at pumihit sa kaniyang likod.

“Ahhhh.” sigaw niya sa pagkagulat makita niya si Gord sa kaniyang harapan. Bahagya pa siyang napa-atras na kung isa man si Gord sa mga kakaibang elemento ay baka ang kaniyang simpleng pag-atras ay naging pagtakbo. “ikaw pala.” aniya habang sapo-sapo ang kaniyang dibdib na sobrang bilis ng tibok ng puso.

“You okay? Did I startled you?” Gord asked, his face seems worried.

“I’m okay… I-I am just sc—let’s go back.” He didn’t want to continue, afraid that Gord might teased him.

Pumasok na silang dalawa sa loob ng tent. Iniwan nilang naka-bukas ang flashlight sa loob ng tent nila. Upang kahit papa’no ay hindi makaramdam ng takot si Brix.

Ganun pa man hindi parin nawawala ang takot na nararamdaman ni Brix. Parang hindi na yata ito mawawala hangga’t hindi niya nakikitang mag-umaga.

Napalunok siya ng muling marinig ang tunog ng mga kuliglig at kulisap sa kanilang paligid. Sa katabing puno na kinalalagyan ng kanilang tent.

Shit! This is torture.

Hindi na niya napigilan ang kaniyang sarili. Bumaling na siya kay Gord. “I’m scared…” panimula niya.

Humarap naman si Gord sa kaniya na kanina pa rin hindi mapakali kung pa’no niya palalakasin ang loob ng takot na si Brix.

“There’s nothing to be scared of—”

“Can i hug you?” said Brix as if he was asking permission.

Hindi preparado si Gord sa mga bagay na ’yon. Kaya medyo nakaramdam siya ng gulat. “Ah—yeah, sure. Okay.”

Mabilis namang niyakap ni Brix ang binata ng makuha niya ang permisyon nito. Niyakap niya ang binata na animo’y kapag ginawa niya iyon ay mawawala na agad ang takot niya. Maybe.

Habang yakap niya ito ay yumakap din naman ito sa kaniya. Somehow, unti-unti na niyang nararamdaman ang unti-unting pagkawala ng kaniyang takot na nararamdaman.

Normal lang naman ’yun, ’di ba? As long as may kasama ka nakakawala talaga ng takot, lalo’t ipinaparamdam pa nito sa kaniya na walang dapat katakutan.

Napaisip tuloy si Brix. Pa’no na talaga kung tumuloy siya dito mag-isa? Baka namatay na siya sa nerbyos.

Ngayon lang kasi talaga niya nadiskubre na takot pala siya sa dilim, lalo’t may nakakatakot at werdong tunog pa siyang napapakinggan. Sinong hindi makakaramdam ng takot?

Thankfully, he’s here beside me.

Sa kasagsagan ng gabi ay hindi nila inaasahan ang sumunod na nangyare. Lumakas ang ihip ng hangin, nagsisimula ng mangalit ang ulap. Nagpapakawala ng mga malalakas na kidlat. At pareho nilang batid na nagbabadyang lumuha ang alapaap.

Nakaramdam si Brix ng matinding lamig. Lalo’t ang hamog sa labas ay talagang animo’y refrigerator na nagbubuga ng malamig na simoy ng hangin.

Ilang minuto pa, malakas ang naging pag-iyak ng langit. Bumugso ang nangangalit nitong mga luha.

Matinding lamig ang dulot niyon kay Brix at maging kay Gord. Mariin at mahigpit niyang niyakap ang binata, ngunit hindi parin ’yon sapat upang mawala ang lamig na nararamdaman ng kaniyang katawan.

“Gord..?” pabulong niyang turan inaasahang gising pa ang binata.

“Hmm?” sagot naman nito.

Napangiti siya dahil gising parin ito. Mukhang tulad niya ay nagising din ito ng mga pagkulog, kidlat at pag-iyak ng alapaap o sadyang hindi naman talaga ito nakatulog? Dahil magdamag itong gising?

“Nilalamig ako..” mahinang sambit ni Brix dahilan ng matinding pag-aalala ni Gord para dito.

Hindi sapat ang yakapan nilang dalawa. Dahil nga matindi ang pagbuhos ng ulan. Dagdag pa doon ang mababang temperatura ng lugar na kanilang kinalalagyan na nagdudulot ng pambihirang lamig.

Yakap-yakap parin ni Brix ang binata ng tumayo ito. Kinalas nito ang pagkakayap niya dito dahilan para maikunot niya ang noo.

Nakita niya itong naghubad ng damit bago bumaling ng tingin sa kaniya. “Hubad kana.” sambit nito kapag-kuwan. “Mas mabuting mag-yakap tayo ng walang damit. Para maramdaman mo ang init ko at maramdaman ko naman ang init mo.”

Hindi ’yon gustong gawin ni Gord dahil gusto niyang mag-take advantage. Ginagawa niya iyon upang kapwa nila mabigyang init ang isa’t-isa, upang kahit papa’no ay mabawasan ang lamig nilang nararamdaman.

Ng malaman ni Brix ang suhestiyon nito. Ay madali siyang nag-hubad ng damit. Pareho na silang kapwa walang damit pang-itaas.

Sabay silang humiga ni Gord, kinuha nito ang kaniyang kamay at iniyakap nito sa hubad nitong katawan.

Kapwa sila nakatagilid habang nakaharap sa isa’t-isa. Ginawang unan  ni Brix ang braso ng binata at bahagya niyang idinikit ang kaniyang mukha sa dibdib nito.

Ramdam na ramdam niya ang init ng katawan nito sa kabila ng malamig na klimang nararamdaman.

Mas lalo pa niyang dinikdik ang kaniyang mukha sa dibdib nito dahilan para dumikit ang kaniyang mga labi sa kanang utong ng binata na naramdaman niyang matigas na at tayong-tayo.

Hindi na lang niya iyon pinansin. Basta’t ipinikit na lang niya ang kaniyang mga mata at dinama ang init na nagmumula sa katawan nito. Doon niya napagtantong much better nga na pareho silang walang pang-itaas, mas nararamdaman nila ang init ng isa’t-isa.

Gord was having hard time dealing with this. Sa tuwing nararamdaman niyang tumatama ang labi ng binata sa utong niya ay mas lalo siyang nakakaramdam ng kakaibang sensasyon. Bukod doon, sa pagtama ng labi nito sa kaniyang utongay siyang pagtama din naman ng mainit nitong hininga na inilalabas ng ilong nito na nakapagpa-tumindig pang lalo sa kaniyang utong.

Mas lalo tuloy niyang nararamdaman ang kakaibang temptasyon sa kaibuturan ng kaniyang katawan. Not to mention his buddy down there growing bigger and bigger. Erecting to its full erection.

Fuck! Can’t believe this will happen. Kung alam lang niyang siya rin pala ang magdudusa sa huli edi sana hindi na niya ibinigay ang suhestiyon niya. Siya pa pala ang kailangang magpigil sa sensas’yong tinatamasa ng katawan niya? Shit!

Ganun pa man, sa tuwing naririnig niyang mahimbing na itong natutulog, wala siyang pinagsisisihan sa naging suhestiyon niya. Atleast, kahit nakakaramdam siya ng pagdurusa sa pagpipigil ay nahimbing din sa pagtulog si Brix. He’s now at ease.

Nagsisimula na rin siyang kumalma, maging ang pagkalalaki niya.

Morning came. It was a good sleep for Brix, gumaan ang kaniyang pakiramdam at nawala na rin ang takot na nararamdaman niya. Lalo’t napansin niyang maliwanag na sa labas.

Hinagilap niya ang flashlight at mabilis niya itong pinatay.

Mga ilang saglit pa ay napabaling siya sa mukha ni Gord. Hindi niya alam kung bakit bigla-bigla na lang ay napatitig siya sa maamong nitong mukha—kapag tulog. Kapag gising, g’wapo pero mukhang snob. Pero sa mga ilang na nakasama niya ito, hindi naman pala ganoon ang binata.

Ang hirap gawing basehan ang panlabas na anyo para lang i-describe mo ang isang tao, ano? ’Yung unang tingin akala mo masama ang ugali, base sa itsura, but when you get to know him, hindi naman pala talaga siya ganun. So don’t trust your first impression, hindi sa itsura binabase kung paano mo huhusgahan ang isang tao. Sibukan mong kilalanin, upang makita mo ’yung tunay na siya, hindi base sa itsura niya.

Napalunok si Brix ng bumaba ang kaniyang tingin sa mga labi nito. Kahit hindi ganoon kaputi si Gord tulad ng kaniyang kutis, ay namumula-mula parin ang mga labi nito. Perpektong-perpekto din ang pagkakahulma. ’Yung mga labing nakakadala. Nakaka-tempt.

Ano kayang lasa ng labi niya? Tanong niya sa kaniyang sarili.

At ng maramdaman niyang gumagalaw na si Gord doon lang niya naiwas ang kaniyang tingin kahit pa nga gusto pa niyang pagmasdan at pag-aralan ang mukha nito.

In an instant he felt his heart starting to beat in a fast pace. Shit!

Kinalma niya ang kaniyang sarili. Binuksan niya ang zipper ng tent upang makalabas siya. Akmang lalabas na siya ng may humawak sa kaniyang braso.

“Feeling better now?” nag-aalalang tanong nito na wari ba’y hindi mapapanatag kung hindi maririnig ang kaniyang isasagot.

Ngumiti siya kahit medyo nakakaramdam ng hiya. “i’m okay, thank you.”

Doon lang nito binitiwan ang kaniyang kamay kaya tuluyan na siyang nakawala. Lumabas siya at pinagmasdan ang paligid, maging ang magandang sikat ng araw sa kabila ng malakas na pag-ulan kagabi.

Umanat siya at niyakap ang kaniyang hubad na katawan. Pinaka-da-best

na adventure na nangyare sa buhay ko… Sa piling ng nag-iisang personal chef ko… si Gord Lyndon.

         

 

AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 16

Kabanata 16

         MATAPOS NILANG KAININ ang mga natitirang pagkain na dala ni Gord at mapunan na nila ang kanilang nagugutom na sikmura ay nagsimula na silang mag-impake pababa ng bundok.

Kinalas ni Gord ang pagkaka-ayos ng tent upang magawa niya itong muling maisilid sa lagayan nito. Habang si Brix naman ay inaayos ang mga nailabas na gamit at muling ibinalik sa loob ng kaniyang bag.

Pareho parin salang walang pang-itaas, nakasukbit lang sa kanilang mga balikat ang damit nila dahil nga mainit na ay hindi muna nila isinuot para presko ang pakiramdam.

Makalipas ang mahigit isang oras ng kanilang pag-iimpake ay natapos na rin siya. Bitbit ni Gord ang bag na may lamang tent at ang sarili niyang bag na kumupis na dahil wala na ’yong halos laman. Habang si Brix naman ay dala-dala ang bag niyang naglalaman ng mga gamit na dala niya sa pag-akyat.

Kapwa na nilang isinuot ang kanilang mga damit hanggang sa tuluyan na nilang tahakin ang daan paibaba.

Gord was in the center while Brix was at the back.

Ilang oras na lakarin bago nila muling nadaanan ang bahay na nakita nila. Hindi na lang nila iyon kapwa pinansin at nagsimula ng bumaba hanggang sa marating naman nilang dalawa ’yung batis na kay linaw ng tubig.

Ibiniba ni Brix ang kaniyang mga pasanin.

“Gord, ligo tayo?” pag-aya niya sa binata na tulad ng ginawa niya ay ibinaba din nito ang mga dala.

“You sure?” tanong nito.

Napatango-tango naman siya habang puno ng pananabik ang ngiti ng kaniyang mga labi. Lalo’t hindi pa niya nasubukang maligaw sa ganitong batis na kay-linaw at mukhang sarap liguan.

“Then, let’s take a bath.”

Nagsimula na si Gord maghubad ng damit. Ng boxer na lang ang natitirang saplot at sisimulan na sana niyang hubarin ng pigilan siya ni Brix.

“What are you doing.”

“Going to take a bath?” patanong na sambit ni Gord lalo’t hindi niya masyadong naintindihan ang isinagot nito.

“I mean, why are you removing your boxer. You can take a bath boxer on.”

Flat ang itsurang bumaling si Gord ng tingin kay Brix. “Why, are you willing to carry wet boxer while traveling down? I’m removing my clothes para hindi basa ang damit na bitbit ko pababa.”

What Gord said make sense, but—but. Brix wasn’t prepared. Kahit naman dalawang beses na niyang nakita ang pagkalalaki nito ay—uncomfortable parin. Parang ’di parin tama. ’Wag na lang kaya silang maligo?

Napamulagat ang mata ni Brix ng bigla-bigla na lang nitong hinubad ang boxer na suot na wala man lang hiyang nararamdaman, pagkatapos ay inilagay niyon sa mga damit na hinubad nito kanina. Matapos iyon ay tumingin sa kaniya.

Mabilis na pukaw ng pagtingin nito ang ibinigay niyang atensyon sa pagkalalaki nito. Agad niyang iniwas ang tingin sa pagkalalaki ni Gord at tumingin siya dito mata sa mata.

“Why are you just standing there? ’Di ba gusto mo maligo? Come on, let’s swim.”

“But… You’re naked.”

Tumawa ng pagak si Gord na may halong makahulugang tawa. “Why, Brix? Turned on?” atlas, nagawa na rin niya itong tudyuin.

Natawag ni Gord si Brix sa tunay nitong pangalan dahil kagabi pa ito nagtapat sa kaniya. Kaya malaya na siyang tawagin ang binata sa tunay nitong ngalan.

“I’m not turned on! Why would I?” sarkastikong turan ni Brix.

“Then why don’t you remove all your clothes and jump here to swim with me. Pareho naman tayong lalaki, tsaka dalawang beses mo ng nakita ’yung sa’kin. Wala kabang lakas ng loob na ipakita din ’yung sa’yo? Come on, Brix. Walang malisya sa’kin kahit makita kapang hubo’t hubad, lahat naman ng meron ka, ay meron din ako. Except siguro sa palakihan ng alaga. By the way, as i’ve said, walang malisya sa’kin. That’s way i took off my clothes, now fully naked. Baka ikaw? May malisyang nararamdaman para sa’kin.”

“Damn it! Hindi ako nakakaramdam ng malisya sa kapwa ko lalaki. Siguro kung naging babae kapa.” palaban na sambit ni Brix at agad niyang hinubad ang kaniyang mga damit.

Pinanonood lang ni Gord ang binata habang naghuhubad ito. Damn! He looks hot!

Tinapon nito ang damit at short sa isang tabi. Maging ang boxer na hinubad nito ay isinama na rin nito.

Ngayon kapwa na sila walang saplot. Talagang nagbabaga ang mga mata ni Gord habang pinagpep’yestahan ang katawan ng binata.

Makinis. Maputi. Medyo maskulado. Hot. Shit, downright gorgeous. Syempre hindi makakatakas sa kaniyang mga mata ang pagkalalaki ni Brix, kung ikukumpara sa kaniya ay s’yempre mas mahaba ang sa kaniya.

Natulala pa nga siya, kung hindi pa siya nito tingnan ay hindi pa niya iaalis ang tingin dito. Lalo na sa maubok at mayayaman nitong pang-upo. Makinis, maputi, at talagang kapag lumalakad ay nag-uumpugan.

Nagsisimula na siyang makaramdam ng pagka-turn on, kaya upang hindi makita ni Brix na nagsisimula ng mangalit ang kaniyang pagkalalaki ay mabilis siyang tumalon sa batis at lumangoy.

Medyo—talagang nahihiya si Brix ng mga araw na ’yon. Never niyang naiisip na makikita ni Gord ang katawan niya. What’s use of hiding it from him when they are in the hotel room? Kung maipapakita rin naman niya dito? Shit! Kung hindi lang nagkaroon ng ‘peer pressure’ at kung hindi siya nagpadala.

Tch! Why am I so worried? Ano kung makita niya ang hubad na katawan ko? At ano kung makita kung muli ang sa kaniya? Wala namang malisya, ’di ba? Walang malisya!

Tumalon na rin si Brix matapos ang ilang segundong pagmumunimuni. Medyo nakaramdam siya ng panginginig ng maramdaman ang lamig ng tubig na sumakop sa kaniyang katawan.

Masarap liguan at talagang refreshing sa init ng panahon.

Umahon na siya. Mabilis ang naging pagtibok ng kaniyang puso ng makita niya si Gord sa kaniyang harapan.

“Sarap maligo ’no?” anito.

Napatango-tango na lamang siya habang medyo nakakaramdam pa ng konting hiya.

Napapikit ang kaniyang mga mata ng sabuyan siya nito ng tubig. “You..!”

Pagmulat niya ay wala ng ang binata, hinanap niya iyon kung saan-saan. At dahil nga malinaw ang tubig ay madali niya itong nakita. Sinisid niya iyon hanggang habang mulat ang kaniyang mga mata.

Umahon lang siya ng makita itong tumigil habang naka-tayo, kung sisisid pa siya ay baka mabunggo na niya ang pagkalalaki ng binata na nakaharap sa kaniya.

Mababaw lang naman ang tubig. Hanggang sa taas lang ng kaniyang pusod.

Matapos umahon ay nakita niya si Gord na malawak ang pagkakangiti. “Brix…?” tawag nito sa kaniya.

“Hmm?” kunot noo naman niyang tanong habang maging siya ay napapangiti na rin sa bawat pag-ngiti nitong ginagawa.

“Look.” tinaas nito ang hawak nito sa kamay at ipinakita sa kaniya.

Isang boxer na may punit at dahil matibay ang tela ay hindi agad masyadong napudpod. Nagluma nga lang.

“What do you think?” anito.

“What do I think? Itapon mo ’yan, baka kung kanino pa ’yan. Kung ano-anong mga pinupulot mo.”

“I’m just curious. Habang sumisisid kasi ako ay nakita ko ito sa ilalim ng tubig. May punit ’yung boxer, i just think na baka may nag-sex dito?”

God, maging si Gord ay hindi na rin mapigilan ang kaniyang sarili na maging madaldal. Wala e, naging komportable na siyang kausapin ito tulad ng paraan ng pagkausap niya sa kaniyang mga kaibigan. Kaya siguro ito ang naging dahilan ng pagiging madaldal.

Hinablot ni Brix sa kamay ni Gord at ang boxer at akmang itatapon ngunit nahawakan nito ang kaniyang kamay at napigilan.

Para silang mga batang nag-aaagawan ng mga laruan. Agawan dito, agawan doon.

Inilagay ni Brix sa kaniyang likuran ang boxer at mabilis naman iyong sinunggaban ni Gord. At dahil nga magka-harap silang dalawa at ginamit ni Gord ang dalawa niyang kamay upang maagaw sa kaniya ang boxer ay doon aktong napayakap si Gord sa kaniya.

Natigilan silang pareho ng maramdaman nilang sobrang lapit na nila sa isa’t-isa. Ilang pulgada na lang ang lapit ng kaniyang mukha sa mukha nito.

Mga ilang minuto silang nagkatitigan. Napalunok pa siya ng magbaba siya ng tingin hanggang sa mga labi nito bago niya muling binalik sa mga mata ng binata.

Habang mas lalong lumalalim ang tinginan nilang dalawa. Mas nararamdaman ni Brix na animo’y nalulunod siya. Sobrang sarap titigan ng mga mata nito. Kahit sino sigurong babae ay matutunaw sa kilig kapag ganitong pares ng mga mata ang makikitang nakatitig sa kanila.

Namilog ang kaniyang mga mata ng bigla niyang maramdaman ang pagkalalaki ni Gord na nangangalit na dumampi sa kaniyang pagkalalaki.

Mas lalo tuloy nitong kinakalabog ang kaniyang dibdib. Dagdag pa doon ’yung pakiramdam na animo’y may kung anong apoy ang nabubuhay sa loob ng kaniyang katawan. Parang sasabog sa init ang kaniyang buong pagkatao. Kakaibang sensas’yon.

Habang mas lalong tumatagal ang kaniyang pagkakatitig ay mas lalo niyang nararamdaman na gusto na lang niyang i-surrender kay Gord ang kaniyang sarili.

Muli napalunok na naman siya. But this time, isang mahabang paglunok ang nagawa niya.

Unti-unti niyang nabitawan ang boxer na hawak-hawak niya. Pagkatapos ay unti-unting nagbaba ang kaniyang tingin upang makasigurong ang pagkalalaki nga ni Gord ang naramdaman niyang dumadampi sa kaniyang pagkalalaki na nagsisimula na ring mangalit.

Ngunit hindi siya hinayaan ni Gord na magbaba ng tingin. Sinapo ng isa nitong kamay ang kaniyang pisngi at inalalayan pataas, upang muling magtama ang nakakatunaw nitong mga titig sa mga titig niya.

Dala ng matinding kaba at pagkabigla, isama na doon ang mga halo-halong emosyong nararamdaman niya. Hindi na niya nagawang makapalag ng sakupin nito ang kaniyang mga labi.

It was sweet. Soft. Delectable, but a quick one.

Hindi niya mahugot ang kaniyang paghinga ng matapos ang paghalik nito sa kaniya. Parang nahuhugot pababa ang mga gusto niyang sabihin.

Huminga siya ng malalim at sinubukang ayusin ang kaniyang sarili. “W-Why did you.. why did you kissed me?” sa wakas na hugot na rin niya ang mga salitang gustong sabihin.

Sobrang bilis ng tibok ng puso ni Brix kung siguro may sakit siya sa puso ay baka kanina pa siya naghihingalo.

“If kissing you was a crime, then i’ll keep committing.” mga katagang sinabi nito bago tuluyang sinapo ang magkabila niyang pisngi at hindi nakapag-pigil na siniil siya ng mainit na halik.

Hindi na iyon mabilisang halik, sa kaniyang kalkula ay iyon na ang pinakamatagal na halik na naramdaman niya. Bukod doon, iyon na rin ang pinaka-masarap na halik sa lahat na kaniyang natikman.

Earlier in the tent habang nakatitig si Brix sa mga labi ni Gord. Hindi niya maiwasang mapa-isip kung gaano kaya kasarap ang mga labi nito. But this time, hindi na lang niya natitikman, sa halip ay naaangkin na rin niya.

Talagang ibinigay ng halik na iyon sa kaniya ang alapaap. Sobrang sarap sa pakiramdam ng halik nito. Nakakabuhay ng iba’t-ibang parte ng kaniyang katawan. Maging ang apoy ng pagnanasa ay nabuhay din nito sa loob ng kaniyang kaibuturan.

Hindi na siya nakapag-pigil ng kaniyang nararamdaman. Ang mga mainit at masarap nitong mga halik sa kaniyang mga labi ay buong tugon na rin niyang nilabanan.

Kung gaano kadesperado, kung gaano kasarap ang halik nito ay ganun din naman ang kaniyang ibinigay.

Kapwa nila hindi gusto lisanin ang pagkaka-angkin nila sa mga labi ng isa’t-isa. Para silang kapwa uhaw na puno ng pagnanasa at desperasyon ang pinapakawalang mga halikan.

Gumapang na ang kamay ni Brix hanggang sa maiyakap niya ito sa matipunong likod ng binata. Hinila niya ito palapit sa kaniya upang mas lalong lumalim pa ang halikan na kanilang pinagsasaluhan.

Walang inhibisyon sa katawan, hindi na wari kung anong tama at mali. Kapwa tinakasan ng mga sariling katinuan. Basta ang kapwa lang nila alam ay dapat pa nilang palawigin kung anoman ang kakaibang sarap na ito na sumilakbot sa kani-kanilang pagkatao.

Dahil naubusan ng hangin, marahang naitulak ni Brix si Gord at doon siya hinihingal na humagilap ng hangin. Maging si Gord ay ganun din ang ginawa.

Kapwa sila napatitig sa isa’t-isa. Punong-puno ng pagnanasa ang mga mata. Bago nila sinunggaban muli ang mga labi ng isa’t-isa. Kapwa tinugon ang halikan na walang kasing init, walang kasing sarap, at hindi matatawarang pagnanasa.

           AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 17

Kabanata 17

         ISINANDAL NI Gord si Brix sa isang malaking bato kung saan hanggang binti na lang nila ang tubig. Patuloy parin sila sa mainit na tagpo ng kanilang paghahalikan. Puno ng desperasyon at pagnanasa sa isa’t-isa.

Naipikit ni Brix ang kaniyang mga mata ng mag-tungo ang halik nito sa kaniyang leeg. Kakaibang sensasyon ang agad tila animo’y bumalot sa kaniyang kaibuturan. Nakaramdam siya ng sarap sa pakiramdam na may halong kakaibang kiliti.

“Uhmmm..” kumawalang ungol sa kaniyang bibig habang ninanamnam ang ginagawa nito sa kaniya.

Muling naglakbay pataas ang mga halik nito, hanggang sa muling mag-tagpo ang kanilang mga labi sa isa’t-isa. Walang inaksayang oras niyang tinugon ng buong-puso ang halik nito. Tila ba’y ’yon ang nararapat gawin.

Hindi na nagawang makapag-isip ng tama ni Brix, hindi na niya mahigit ang kaniyang sarili sa punong-puno ng nararamdaman niya. Hindi na niya magawang iahon ang kaniyang sarili sa nakakalunod na sarap na bumabalot sa kaniyang pagkatao.

Nagpunta ang mga halik nito sa kaniyang kabilang leeg. Bawat halik at bawat pasada ng dila ay nagbibigay ng kakaibang sensasyon.

Bumaba pang mas lalo at doon ay narating nito ang kaniyang utong. Ramdam na ramdam niya ang mainit na hininga ng binata na tumatama sa kaniyang utong. Ramdam din niyang ng dahil sa hininga nito, mas lalo niyang nararamdaman na mas tumitindig pang lalo ang kulang sa kalinga niyang mga utong.

Matiim ang titig ni Gord sa utong ni Brix. Tila ito isang masarap na pagkain, any moment he’ll devour it wholeheartedly.

I wonder how it taste like. Ang pumasok sa kaniyang isip at upang malaman ay agad niyang sinunggaban ang utong nito. Animo’y banayad na halik ang kaniyang ibinigay sa utong nito, pagkatapos ay doon na niya ipinasok sa loob ng kaniyang bibig at ito’y nagmistulang sorbetes na kaniyang dinila-dilaan at nilasa-lasahan.

Indeed, delectable.

Mas pinagbutihan pa niya ang kaniyang ginawa, receiving moans coming from Brix mouth time to time.

Walang sinayang na oras si Gord, hindi niya pinalagpas ang pagkakataong iyon na sa kabila ng kaniyang pagtitimpi nagkaroon na rin siya ng pagkakataong pagbigyan ang kaniyang sarili.

Pinakilwal niya ang dila sa utong nito at bahagyang sinipsip.

Naging mabilis ang paghabol ni Brix ng kaniyang mga paghinga. Animo’y nagmistulan siyang nanggaling sa isang nakakapagod na gawain dahilan para hingalin siya ng ganito.

Napasambunot siya sa buhok ni Gord ng maramdaman niyang bahagyang kinagat ng binata ang naghuhumindik niyang utong. Masarap ’yon sa pakiramdam na animo’y kahit narito siya sa lupa at nakasama niya ang langit.

“Uhmmm… Gord.. ahhhh.” nagsisimula ng maglabas ng pag-ungol ng pagnanasa ang kaniyang bibig, hudyat lang ito na talagang nasasarapan siya sa ginagawa nito.

Siyang tunay, bawat pilandit ng dila ni Gord sa kaniyang utong ay talagang halos maabot na niya ang langit. Sobrang sarap ng hatid niyon sa kaniya. Never expected that this day will come. The day for the both of them be this intimate.

Nagtuloy si Gord sa kaniyang pagpapaligaya sa binata. Inilabas niya ang kaniyang dila at animo’y punching bag na nilaro niya ang utong ni Brix.

“Shit! Gord.. hell.”

Bawat pilandit ng kaniyang dila ay siyang paghigpit ng pagkakakalmot ni Brix sa kaniyang likod.

Isang saglit bago siya tumigil sa ginagawa. Pinagmasdan niya ang kaninang kulay rosas lang nitong utong pero ngayon namumula-mula na, hindi lang ang mismong maliit na bulubundukin kundi ang palibot niyon. Looks like a kissed mark.

Iniwanan ni Gord ng mga halik ang mga balat na kaniyang madaraanan patungo sa kabilang utong ng binata, lalo’t hindi pa siya tapos sa pagbibigay ng kaligayahan dito.

Narating niya ang kabilang utong ng binata. Matiim at maiigi niyang itong pinakatitigan. “You’re mine now. Little pinkish mountain.”

Doon din ay agad niyang sinakop ang utong nito sa kaniyang mainit na bibig. Kumikilwal. Sumisipsip. Pumipilandit. Lumalaro ang kaniyang dila sa utong ng binata. Napapapikit siya habang pinapakinggan ang animo’y isang matamis na lullaby ang bawat pag-ungol ni Brix sa kaniyang ginagawang pagpapaligaya dito.

Hindi na alam ni Brix kung saan niya ibabaling ang kaniyang ulo. Sa kaliwa. Kanan. Taas. Likod. O sa kaniyang baba. Sobrang sarap parang ’di niya kakayanin. This pleasure made by Gord’s sinful tongue, was too much to bear.

Gusto niyang itulak ang binata palayo sa kaniyang utong sa pakiramdam niyang hindi niya kakayanin ang sarap na dulot niyon. Pero hinayaan niya ito. Hinayaan niya ang kaniyang sarili i-explore ang bawat sarap na dulot ng ginagawa nito sa kaniya.

“Ohhhhh, Gord. Go-Gord. Uhmmm.” ungol niya patunay na wala na siya sa sariling katinuan, nadala na pailalim ng sarap ng sensasyong bumabalot sa kaniyang pagkatao ang natitirang katinuan sa kaniya. “Shit… Ohhhhhh—goodness.”

Bumaling si Brix sa kaniyang baba at sinuri ang ginagawa ni Gord. Mas lalo siyang nakaramdam ng matinding sensasyon ng makita niya ang ginagawa nito sa kaniyang utong.

Gord was playing with his taut and aroused nipple, every flicked of his tongue made him shivered in so much pleasure.

Talagang masasabi ni Brix na handa na siyang mamatay, dahil ba’y naranasan na niya ang pinakamasarap na nangyare sa kaniyang buhay.

Nagtagal ng ilang minuto ang ginagawa ni Gord na paglalaro sa dila nito bago siya tumigil. Tinaas niya ang mukha upang muling magpantay ang mukha nilang dalawa ni Brix. Bahagya pa itong nakapikit at ng magmulat ay kitang-kita niya kung gaano ito nasarapan sa kaniyang ginawa.

Mas lalong dumagdag iyon sa sensasyong lumulukob sa kaniyang pagkatao. Halos makikita ang lahat ng emosyon sa kaniyang mga mata na halos puno ng sarap at pagnanasa.

“Brix..?” banggit niya sa pangalan ng binata. Mahinahon, malambing, banayad, at puno ng pang-aakit.

At dahil doon, hindi magawang makapagsalita ni Brix. Tila animo’y nahigit ang kaniyang boses pailalim kaya kahit anong gawin niya hindi siya makapagsalita. Tanging pagtitig at marahas na pakawala at paghigop lang ng hangin ang kaniyang nagagawa. Isama na doon ang mapagnasang titig niya para dito.

Ramdam na ramdam ni Brix na animo’y anomang oras ay sasabog na ang kaniyang puso sa hindi matatawarang emosyon na pumuno sa kaniyang pagkatao. Marahil iyon ang dahilan kung bakit sobrang bilis ng pagtibok niyon.

“Brix… I like you..” pag-amin ni Gord, makikita sa mga matang wala itong bahid na anomang pagsisinungaling. Puno ng sinseridad.

Hindi niya alam kung anong isasagot niya. Hindi niya magawang hugutin ang kaniyang salita na tila nabaon sa pinaka-ilalim ng kaniyang bibig. Napalunok lang siya habang ganun parin katiim ang mga pinapakawalang titig.

Sinapo ni Brix ang magkabilang pisngi ni Gord at mabilis niya itong sinugod ng kaniyang mainit na halik. Iyon na ba ang sinyales na gusto niya rin ito? O gusto lang niyang ipagpatuloy ang intimasyon nila sa isa’t-isa?

Sa pagitan ng kanilang mga halikan ay napangiti si Gord. Sa isip-isip niya kasi nasagot ng paghalik nito ang kaniyang pag-amin na gusto niya ito. Para sa kaniya ang paghalik nito ay nagpapatunay na gusto rin siya ni Brix.

Mas pinalalim pa niya ang halikan nilang dalawa. Bahagya niyang kinagat ang pang-ibabang labi nito ng umawang ay doon niya pinasok ang kaniyang dila. Naglaban ang animo’y mga espadang dila sa isa’t-isa.

Sumasabog ang apoy ng pagnanasa sa buong pagkatao ni Brix. Pakiramdam niya ay sobrang sarap na animo’y tila nasa alapaap na siya. Sobrang sarap ng mga paghalik nito sa kaniya, kasama na doon ang paglalaban ng mga labi nila sa isa’t-isa.

Marahan niyang pinapihit si Brix patalikod sa kaniya. Gamit ang daliri. Pinasadahan niya ng marahan ang likod nito pababa.

Bilang isang Brix na nakakaranas ng buong sensasyon. Hindi niya mapigilan ang kaniyang sariling mapa-ungol. Nagsisitaasan na rin ang mga balahibo niya sa katawan ng kaniyang maramdaman ang mga daliri nitong banayad na humahagod sa kaniyang likod pababa.

Naipikit niya ang kaniyang mga mata at nakagat ang pang-ibabang labi ng tampalin ni Gord ng mahina ang maumbok niyang pang-upo. “This sexy butt of yours, made me more turned-on.”

Pumihit siya sa kaniyang likuran upang suriin ang susunod na gagawin ni Gord. Namataan niya itong igigiya na papasok ang pagkalalaki nito sa butas ng pang-upo niya.

Mabilis niya itong hinawakan sa braso dahilan para mapatingin sa kaniya ang binata.

“Can i be your top?” animo’y hinahangos na turan ng kaniyang boses.

Ngumiti si Gord. ’Yung ngiting sobrang sarap pagmasdan. ’Yung ngiting hindi nakakasawa.

“I’m willing to be your top.”

Pinaharap siya ni Gord at ito naman ang tumalikod sa kaniya. “Fuck me, Brix.”

Ilang minuto niyang pinakatitigan ang binata. Sure, he wanted to be on top, but God. Gord is more suitable.

Tumalikod siyang muli at isinandal ang kaniyang palad sa malaking bato. “I can’t. Come on, continue.”

Napangiti si Gord at muling pumihit sa ngayon ay nakataligod ng binata. Sa totoo lang kung tinuloy nito ang pagiging top nito, hindi alam ni Gord kung makakayanan niya lalo’t ito ang unang beses at isa pa hindi siya magiging komportable. Pero siguro para kay Brix magagawa niya ang lahat.

Niyakap niya ang hubad na katawan ni Brix. Inilapat niya ang kaniyang mga labi sa tainga nito. “i’ll be gentle.” nakakaakit niyang sambit sa baritonong boses. Napaka-hot at sexy ng boses niya sapat na para kay Brix na makabalik sa alapaap na gusto niyang tamasain.

Kinapitan ni Gord ang mga walong pulgada at kalahati niyang pagkalalaki na naghuhumindik sa haba at laki. Nangangalit din ang kahabaan nito. Iginiya niya iyon sa bukana ng butas ni Brix at tulad ng kaniyang sabi, banayad at dahan-dahan ang ginawang pagpasok ng kaniyang pagkalalaki sa loob nito.

Naipikit niya ang kaniyang mga mata at nakagat ang pang-ibabang labi. Hindi niya aakalaing sa unang beses na may makatalik siyang kapwa niya lalaki, ay magiging ganito kasarap sa pakiramdam kahit pa nga nagsisimula palang sila.

Mahigit. Madigin. ’Yan ang naging pagkakahawak ni Brix sa malaking batong nagsisilbing sandalan ng kaniyang katawan.

Gumihit ang sakit sa kaniyang kaibuturan na animo’y anomang oras ay maging ang pagkatao na rin niya ay mapupunit sa hapdi ng dulot ng pagkalalaki nito sa loob niya.

Nakagat niya ang kaniyang pang-ibabang labi at pinilit na tiisin ang sakit na bumabalot sa kaibuturan niya. Kahit dahan-dahan ang ginagawa nitong pagpasok sa loob niya ay ramdam parin niya ang pambihirang sakit na lumulukob sa kaniya.

Ito ang unang beses na nangyare ito sa kaniyang buhay… Ang makatalik ang kapwa niya lalaki. God!

Walang pulgadang iniwang hindi nakapasok si Gord. Lahat iyon ay sagad na sagad niyang ipinasok sa loob ni Brix, hindi niya iyon sinubukang galawin lalo’t ramdam niyang masasaktan niya si Brix.

Pinilit niya ang kaniyang sariling huwag maging pangahas at basta na lang umindayog sa loob nito. Tulad ng sabi niya, magiging banayad siya dito hanggang dulo.

Hinalikan niya ang tainga ng binata at dinila-dilaan niya iyon, matapos ay mainit niyang hinalikan ang pisngi nito pababa sa leeg nito. Hindi rin niya pinalagpas ang paghalik sa balikat ng binata bago niya muling itinaas.

“Masakit ba?” nag-aalalang tanong niya dito, still not moving every inch of his erected cock.

“Sobra! Ang sakit! Sobra!” mababatid sa boses ni Brix na siyang tunay itong nasasaktan.

Nakakaramdam siya ng awa para sa lalaki. Hindi rin naman niya alam kung pa’no mawawala ang sakit na nararamdaman nito dahil para silang walang alam sa larangan ng ganitong pagtatalik.

“Look at me, Brix.” seryoso niyang sambit at agad naman itong tumalima.

Ilang minutong napatitig si Brix sa g’wapong mukha ng binata. Habang tinititigan mas lalo niyang nararamdaman ang nagwawalang puso niya na animo’y gusto na lang tumalon sa kaniyang dibdib.

“I adore you, Brix. I really do.” Gord said sincerely and seriously.

Napangiti siya sa sinabi nito at tila animo’y unti-unting nawala ang nararamdaman niyang sakit.

Walang pasabi-sabing sinakop ni Gord ang mga labi niya at doon muling nangyare ang mga maiinit na tagpo ng kaniyang mga labi sa mga labi nito. Sa dila niya at sa dila nito. Sa kaniyang butas at sa pagkalalaki nito.

Doon din naramdaman niyang nagsisimula ng hugutin ni Gord ang pagkalalaki nito sa kaniyang loob ng banayad at may pagtitimpi, ganun din naman kapag pinapasok na nito. Kahit pa nga gustong-gusto na niyang bilisan ay hindi niya ginawa. Alam niyang masasaktan ito kapag ginawa niya iyon, kaya pigil ang bawat paghugot at baon ng kaniyang pagkalalaki upang hindi niya masaktan ang lalaking pinagtapat niya ang nararamdaman para dito.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 18

Kabanata 18

      HALOS LUKUBAN SI Brix ng kakaibang sensasyon na kaniyang natatamasa. Parang ibinigay ni Gord sa kaniya ang langit. Napaka sarap sa puntong hindi siya makapag-isip ng tama. Para siyang nawawala sa kaniyang sarili. Para siyang bumalik sa pagkabata kung saan hindi niya mawari kung ano ang tama at mali sa kanilang mga ginagawa.

“Ahhhhhh. Ahhhhhh, Gord. Ohhhhh. Shit! Ohhhh.” pakawalang ungol na kusang lumabas sa kaniyang bibig, hudyat lamang ang ungol na ’yon na sarap na sarap siya sa bawat tinatamasa ng kaniyang katawan.

“Fuck! Brix, Ohhhhhh! You’re so tight, so good, ohhhhhh. Sobrang sarap.” sunod namang pakawalang ungol ni Gord na talaga namang pati ito ay hindi matawarang sarap din ang tinatamasa.

Pikit ang kaniyang mga mata ng mariin at mahigpit ang pagkakayakap niya kay Brix habang walang sawa niyang hinuhugot at baon ang kaniyang pagkalalaki sa loob nito sa mabagal na paggalaw, lalo’t tulad nga muli ng kaniyang sabi. Magiging banayad siya dito.

Hinugot niya ang kaniyang pagkalalaki ng buong-buo bago niya iyon muling ipinasok sa loob nito. Pikit ang kaniyang mga mata habang ninanamnam ang sarap na dulot nito sa kaniyang pagkatao.

“Ohhhhhh, Brix. Ohhhhhh, God.”

Nakagat ni Brix ang kaniyang pang-ibabang labi. Tulad ni Gord ay nakapikit din ang kaniyang mga mata na paminsan-minsan ay kusang tumitirik kapag natatamaan ng dulo ng pagkalalaki nito ang sentro niya.

Kuyom ang kaniyang kamao. Umuunat-unat din ang kaniyang mga paa na talagang maging ang mga ’yon ay nakikipyesta sa sarap na kaniyang tinatamasa.

“Gord… Ohhhhhhhh.” ungol niya ng maramdamang sumagad na naman ito sa loob niya. Pakiramdam niya ay naabot nito ang hangganan ng kaniyang pagkatao. Sobrang sarap ’yun nga lang nag-demand pa siya ng mas masarap pa sarap na ngayong tinatamasa niya.

Medyo nakakabitin din kasi ’yung banayad at mahinhing pagpasok ng pagkalalaki nito sa loob niya. Gusto niyang subukan kung gaano kasarap kung sakaling bilisan na nito ang paghugot at baon.

Bumaling siya sa kaniyang likod at tiningnan si Gord ganun din naman ang ginawa nito sa kaniya. “don’t hold back your thrust anymore. Let’s explore this intimate hot sex. Fuck me harder, Gord.”

Napalunok si Gord dahil sa sinabi ng binata. Saglit niyang hindi naiulos ang pagkalalaki niya sa loob nito. “You sure? Baka masaktan ka?”

“Don’t worry, i’ll tell if i’m hurt. Come on, i know you want to fuck me harder. Don’t hold back your thrust, fuck me hard—Ohhhhhhhh!”

Hindi na niya natapos ang iba pa niyang sasabihin ng maramdaman niyang nagbumilis na ang pag-ulos nito. Wala ng pagpipigil, wala ng pagtitimpi. Sobrang bilis ng ginawa nitong pag-ulos dahilan upang marating niya ang kalawakan na nagbigay sa kaniya ng kakaibang sarap sa kaniyang buong pagkatao.

“Ahhhhhh. Ahhhhh. Ahhhhhh. Ahhhh. Ohhhhhhhh—Gord.” paulit-ilit niyang pag-ungol na hindi na niya mapigilang kumawala sa bibig niya. Basta inilabas ng kaniyang bibig, ipinakita kung gaano siya nasasarapan sa pag-ulos nitong mabilis na animo’y wala ng bukas.

“Shit! Shit! Shit! Brix ang sarap, ang sarap Brix, ang sarap mo.” ungol ni Gord na hindi hinayaang bumagal ang kaniyang pag-ulos.

Nakagat ni Brix ang kaniyang pang-ibabang labi ng marinig niya ang tinuran nito. First time in history, naramdaman niyang umakyat ang lahat ng dugo sa kaniyang mukha at batid niyang sobrang init niyon at pulang-pula na siya. Ewan, pero napakasarap pakinggan ng mga salita kapag kay Gord nagmumula lalo pa’t isa ’yung komplemento tungkol sa kaniya.

“Uhmm. Ahhhhhhh.”

Kapwa nila ramdam pareho ang mga namumuong pawis sa kanila-kanilang mga katawan. Dumadagdag iyon sa init na kanilang pinagsasaluhan.

Habang mas lalong tumatagal ang kanilang pagtatalik, mas lalong naging palakas ng palakas ang kanilang mga pag-ungol. Bukod doon, naging kapwa sila desperadong marating ang rurok ng kanilang kaligayahan.

Hinugot ni Gord ang kaniyang pagkalalaki. Tinampal-tampal niya muna ito sa butas ng binata bago niya walang pasabi-sabing pinasok sa loob nito at doon ay mabilis at malakas na umulos.

“Ahhhhhhh. Gord. Ohhhhhh, Chef—Chef. Chef. Chef. Ohhhhhhh. Fuck me harder. Ohhhhh faster. Chef.” ungol ni Brix na kung tatanungin kung saan nagmula ang kaniyang tawag na iyon sa binata, nahugot lang niya sa kaniyang isip, iyon ang kaniyang isasagot.

Sa kabilang banda, sumilay ang malawak na pagngiti sa mga labi ni Gord, patunay na nagustuhan niya kung pa’no nito i-ungol ang pag-tawag nito sa kaniya. Chef, huh? Fuck! Your’re fucking turning me on.

Halos maalog ang katawan ni Brix sa bawat sagad, mabilis, at malakas nitong pag-ulos. Tirik ang kaniyang mga mata maging ang mga daliri ng kaniyang mga paa ay nakikisama rin sa pagtirik—pag-unat.

Sa tinagal ng lumipas na mga minuto, ramdam ni Brix na nangangatog na ang kaniyang mga tuhod kaya upang mapanatiling nakatayo, mahigpit ang kaniyang pagkakahawak sa bato. Kailangan masuportahan niya ang katawan kahit pa nga talagang nakaka-ubos ng lakas ang sarap na tinatamasa ng bawat isa.

Pinaulanan ni Gord ng mga halik ang batok ni Brix. Animo’y isang asawang sabik sa kaniyang asawa. Animo’y para silang mag-asawang ilang taong hindi nagkita para maging ganito ang kanilang i-asta sa isa’t-isa.

“Brix. Ohhhhhh. Brix. I’m cumming. Ohhhhhh—hell! Brix. Ohhhh!”.

Mas lalong walang inaksayang segundo si Gord. Bawat kaniyang pinapakawalang pag-ulos ay mabilis minsan pa nga ay sagad na sagad. Habang si Brix naman ay hindi pinapatakas ang bawat segundo. Buong puso siya umungol hudyat ng sarap na kaniyang tinatamasa. Umiindayog na rin ang kaniyang balakang upang salubungin ang pagpasok nito sa loob niya.

All they could here was their pleas, moans, groans, and skin lapping. That was the most beautiful sounds they heard make them more excited and ready to reach the highest peak of the pleasure.

Gord thrust was become more and more desperate every passing minutes. The thrust of desperation, to a desperate person who was desperate to reach his building orgasms.

“Brix. Ohhhhhh. Brix. Lalabsan na ako. Malapit na ako. Ohhhhh. Brix.”

“Cum inside me, Fuck me harder, Chef. Fuck me faster, Chef. Fill me with your semen, Gord.”

Bawat hiling na binitiwan ni Brix ay walang pasabi-sabing lahat iyon ay tinugon ni Gord. Bawat pag-ulos niya ay malakas, mabilis hanggang sa mga ilang ulos na lang ay malapit na siyang labsan. Malapit na niyang marating ang kaniyang hangganan.

“Fuck! Ohhhhhh! Fuck! Brix here i come.”

Sa ilang mga mabibilis at malalakas na ulos ni Gord, umunat ang mga daliri niya sa paa, tumigas ang mga muscle niya sa mga hita at binti, tumirik ng kusa ang kaniyang mga mata, humigpit ang yakap niya sa binata, ng doon sumabog ang sarap na matagal na niyang gustong tamasain.

“Ohhhhhhhhhh!” isang mahabang pag-ungol ang kaniyang pinakawalan ng mga ilang beses nagpakawala ng pagsabog ang butas ng kaniyang pagkalalaki. Sagad na sagad ang kaniyang pagkalalaki sa loob nito kaya talagang punong-puno din ang loob nito ng mainit na likidong inilabas niya.

Mulat na mulat ang nagniningningang mga mata ni Brix. Para bang may nakikita siyang makukulay na fireworks sa kaniyang mga mata. Hindi siya makagalaw, para siyang nabato sa kaniyang kinatatayuan.

Parang sayang nawalang saglit sa kaniyang katinuan.

Hindi matatawarang sarap ang lumukob sa kaniyang pagkatao. Sobrang sarap niyon na para bang anomang oras ay mawawalan siya ng ulirat.

Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki ni Brix na ilang beses nagpakawala ng mainit na likido sa kaniyang loob. Punong-puno iyon at sobra-sobrang sarap ang tumama sa kaniyang buong pagkatao.

Ang mga panahong iyon naramdaman niya ang sarap na sa buong buhay niya ay hindi niya inakalang mararamdaman niya.

Pareho silang kapwa habol ang mga sariling pag-hinga. Lalo na so Gord na animo’y tumakbo galing sa Manila hanggang sa probinsya ng Oriental Mindoro. Sobrang lakas ng pag-hingal nito. Tumatama iyon sa kaniyang batok dahil isinandal nito ang noo sa kaniyang ulo.

Mga ilang minuto rin ang ginugol matapos nilang mabawi ang kanilang mga pag-hinga. Unti-unti ay kapwa nila nababawi ang lakas na kumawala sa kanilang pagkatao.

That was the most intimate, hot-steamy sex na nagawa nila.

Napadaing si Brix ng mahina ng hugutin nito ang ilan pang pulgadang nakapasok sa loob niya. Kakaibang sarap din ang dulot niyon.

At dahil nga nakabalik na sila sa kanilang katinuan doon din napagtanto ni Brix kung ano ang kanilang mga nagawa, ngayon-ngayon lang. Ramdam niyang namumula ang kaniyang pisngi dahil sa nararamdamang hiya. Hindi siya makapihit paharap upang harapin ang binata.

Ilang minuto pa ang lumipas bago nagsalita si Gord. “Brix..?” tawag nito sa kaniyang pangalan.

Unti-unti siyang humarap at inayos ang kaniyang sarili.

Nang makaharap na siya ay hinawakan ni Brix ang magkabilang balikat niya, tumingin ng seryoso sa kaniyang mga mata.

“I like you.. at hindi magbabago ’yun.”

Nakagat ni Brix ang kaniyang pang-ibabang labi. Hindi niya alam kung anong sasabihin niya. Nanunuyot ang kaniyang lalamunan sa puntong kahit ni isang salita ay walang lumabas sa kaniyang bibig.

“You don’t need to answer me about this. Saka mona lang ako sagutin, if you’re certain to your feelings. After we had sex, please promise, hindi mo’ko iiwasan, you’ll talk to me like we used to. Promise me, hindi ka maiilang kausapin ako, please Brix, promise me.”

Napalunok si Brix habang matiim at seryoso lang ang kaniyang titig sa binata. Tumango siya bilang sagot. “I-I promised.” sa wakas nahugot na rin niya ang kaniyang boses.

Masayang ngumiti si Gord at sinunggaban siya ng pagyakap. “Thank you.” buong sinseridad nitong pasalamat sa kaniyang pagpayag na animo’y napakahalaga para dito na marinig ang pagpayag niya.

Mabilis ang pagtibok ng nagwawalang puso niya ng yakapin siya ng binata. Ano nga ba ang nararamdaman niya para dito? Sa ngayon ay mangmang pa siya pagdating sa mga bagay na ito. Hindi niya matiim na sabihing gusto rin niya si Gord ng pabigla-bigla dahil kapag sa huli ay napag-tanto niyang hindi niya pala ito gusto, masasaktan lang niya ang binata.

Kaya siguro tama ito, hindi muna niya dapat sagutin kung gusto rin ba niya ito.

Basta ang alam lang niya, tutuparin niya ang pinangako para dito. Hindi niya ito tatalikuran, tulad ng gusto nito ay iyon ang kaniyang gagawin hanggang sa mapagtanto niya kung may nararamdaman din ba siya sa kapwa niya lalaki o sadyang ang lahat ay dahil lamang sa init ng kanilang katawan na kapwa nila hindi napigilan.

Kumalas ng pagkakayakap sa kaniya si Gord. “Masarap ba?” patanong nitong sambit na animo’y may panunudyo ang boses.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi at mabilis niya itong nilampasan. Mabilis siyang sumisid.

“Want to play, ‘catch me up’ huh? Let’s see.” Sumisid din si Gord at hinabol niya sa pagsisid ang binata.

Nang makaahon si Brix ay nagulat na lamang siya ng may umahon din sa likod niya at niyakap siya. “Got’cha”

Matapos ang naging pakikipaglandian nila sa isa’t-isa sa batis na ’yon, ay nagsimula na silang mag-bihis. Dalawa damit, shorts at boxers pa naman ang natitirang hindi pa nagagamit kaya iyon ang ginamit nilang dalawa. Nang hiram na naman si Gord kay Brix dahil nga wala naman siyang dala.

Nilagay nila ang mga pinagbihisan sa loob ng bag at doon nila tinahak ang daan pababa ng bundok, lalo’t kapwa na sila nagugutom dahil sa init ng pagtatampo ng kani-kanilang mga katawan.

Ilang oras bago sila nakababa, and they really felt exhausted. Parang nawalan sila ng lakas, lalo’t kapwa na talaga sila nagugutom.

Matapos nilang marating ang sasakyan ay agad silang sumakay doon. Hinayaan ni Brix na si Gord ang magmaneho dahil nga nag-prisinta ito. Isa pa, medyo na de-drain na ang kaniyang katawan na sa kagutuman na animo’y kapag sinayang pa niya iyon ay baka mag-passed out na siya.

Mabilis silang nakahanap ng restaurant ilang layo lang sa hotel. Bumaba silang dalawa sa kotse at doon hindi na nakapag-hintay busugin ang kani-kanilang mga katawan.

“After this, may iba kapa bang planong puntahan?” tanong ni Gord habang pareho na silang kumakain.

“Nangako ako sa sarili kong tutuparin ang mga gusto kong gawin. So.. after this, i have another adventure.”

“Can i come and accompany you?”

“If you’re willing, what’s the use of stoping you?” nakangiting sagot ni Brix dahilan para maging siya ay mapangiti rin.

“Thank you.”

“You’re always welcome.”

Kapwa nila hindi maiwasang mapangiti habang kumakain, pati tuloy ang mga ibang kumakain ay hindi mapigilan ang kilig ng mga ito habang pasimple silang pinagmamasdan. Lovely couple. Ika nga..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

Sinong naalala niyo sa batis na ’yan? HAHAHA

KABANATA 19

Kabanata 19

          PAPAHIGA NA si Brix sa kama galing sa kaniyang pagligo at pagbihis ng tanging brief lang na tumatakip sa kaniyang kaselanan ng kaniyang marinig ang pagtutunog ng kaniyang telepono.

Sinagot niya ang tawag ng mapag-alaman niyang ang tumawag ay walang iba kundi ang kaibigan/Pinsan niyang si Caleb.

“Hmm?” bungad niyang ganiyan.

“Kamusta ang lakad mo? Any progress?” tanong ni Caleb. Nang sabihin nitong ‘any progress’ ay may laman iyon. Halatang may ine-expect ito.

“Any progress?” ulit niya sa sinabi nito ng hindi niya maintindihan ang tinuran ng pinsan.

“About sa inyong dalawa ni Gord.. may kakaiba bang nangyare? May dapat ba akong malaman?”

Napalunok si Brix at nakagat niya ang pang-ibabang labi. Ilang minuto siyang hindi nakapag-salita ng pumasok sa kaniyang isip ’yung mga nangyare sa kanilang dalawa ni Gord. ’Yung sex at ’yung pag-amin nito sa kaniya na gusto raw siya nito.

Tungkol doon ay hindi parin alam ni Brix kung anong isasagot niya. Siguro sa puntong ito, in-denial pa siya sa nararamdaman kahit obvious naman na gusto rin niya si Gord.

Ang mahirap nga lang, kung sasabihin niyang gusto din niya si Gord. Magkakaroon silang dalawa ng relasyon. Unang-una hindi ganito ang relasyong gusto niya. Lalaki siya at naniniwalang ang lalaki ay para lamang sa babae.

“Looks like may progress nga. Tama talaga ako ng desisyon.” ani Caleb na pumukol sa kaniya sa pag-iisip.

“Tama ng desisyon na ano?”

Tumawa ang kaniyang kausap sa kabilang linya as if may nakakatawa sa pinag-uusapan nilang dalawa.

“Just forget what i say. Goodnight. Bye.”

Napatingin na lang si Brix sa screen ng cell phone niya ng marinig niyang namatay na ang tawag. Mas lalong kumunot ang noo niya.

Ano raw?

Gayunman ay itinabi na lang ni Brix ang cell phone sa bedside table at ginawa niyang unan ang pinagpatong niyang mga palad.

Nagliliwaliw—naglalakbay sa kawalan ang isip ni Brix habang nakatingin sa kisame ng marinig niya ang ilang beses na pagkalabog ng kaniyang pinto.

Sino naman ang kakatok, gayong malalim na ang gabi?

Kargo pa ni Brix ang kaniyang sariling tumayo at magtungo sa harap ng pinto. Sinilip muna niya kung sino ang nasa labas. Napagtanto niyang iyon ay walang iba kundi si Gord.

Sa puntong iyon, hindi alam ni Brix kung bakit bigla-bigla ay humulmang ngiti ang kaniyang mga labi. Parang na-excite lahat ng mga cells sa katawan niya.

Binuksan niya ang pinto, without knowing na naka-brief lang siya dahil nga patulog na siya. Well, isa ito sa pagkatao ni Brix. Hindi siya nakakaramdam ng hiya kahit ganito lang ang suot niya, doon palang siya makakaramdam ng hiya kapag-hubo’t hubad na siya.

Parang tanga lang si Brix, e, ano?

Sa kabilang dako. Bahagyang nagulat si Gord sa nakita niyang suot lang ng binata sa harapan niya. Hapit na brief lang ang suot nito at wala ng iba. Hindi tuloy mapigilan ni Gord ang sariling ma-turn-on sa mga nakikita niya. Hindi niya mapigilan ang pagkalalaki niya na animo’y nagsisimula ng mabuhay.

Iniwas niya ang tingin dito bago pa man niya hindi mapigilan ang sarili, bago pa siya mawala sa sariling katinuan.

“I brought some beers and snacks. Want to drink with me?”

Ngumiti naman si Brix na umaktong nag-iisip. Kahit hindi rin naman siya mag-isip ay alam niya sa sariling papayag siya sa gusto ni Gord. Sino nga ba naman ang hindi? E, lahat na yata ng parte ng katawan ni Zero ay iisang tao lang ang sinisigaw. Walang iba kundi si Gord.

Ibig bang sabihin nito ay gusto na rin niya si Gord, tulad ng sinabi nitong gusto siya nito? Was he like Gord, for real?

Iwinaksi niya sa kaniyang isip ang mga iniisip. Nilakihan niya ang pagkakabukas ng pinto upang makapasok si Gord. Sinarado na niya ang pinto matapos nitong makapasok.

“Doon tayo inom sa salas.” sabi niya kay Gord.

Nag-tungo naman doon si Gord pero ang kaniyang atensyon ay nakatuon sa mga kalat sa sahig. Mga damit at balat ng kinain nitong tsokolate ay naroon.

Sa pagkakaalam ni Gord ay kababalik lang nila kaninang hapon galing sa kanilang pinuntahan. Tapos ano itong nakikita niyang kalat na animo’y isang linggo hindi nalinisan?

Hindi sanay si Gord sa mga kalat na nakikita ng kaniyang mga mata. Parang uncomfortable siya sa mga nakikita.

“Brix.. what if we just go to my condo, instead?” suhestiyon niya.

Mukha naman kasing wala silang pagpu-puwestuhan sa bahay ni Brix. Pa’no ba naman. Pati ’yung salas ay ang kalat-kalat din. Naroon pa ’yung mga pinggan na ginamit ni Brix na may tira pang pagkain na kokonti na nga ay hindi pa nito naubos.

“Sure. Okay.” mabilis namang pagpayag ni Brix. “Magpapalit lang ako. Mauna kana. Susunod ako.”

Napatango-tango lang si Gord at tsaka na-una na siyang lumabas ng condo nito. Nag-tungo naman siya sa kaniyang condo at iniwan niyang bukas upang makapasok si Brix.

Sa salas sila mag-iinom. ’Yung salas na kahit siguro konting alabok ay hindi nagawang makadapo sa sobrang linis.

Kumuha ng babasaging lalagyan ng snacks si Gord at doon niya nilagay ang mga binuksang snacks. Kumuha din siya ng pambukas ng beer.

Matapos ma-i-sa-ayos ang lahat ay sakto namang pagdating ni Brix. Pagkapasok ay sinara ang pinto.

Naging flat ’yung mga mata niya ng makita ito.  Sa pagkakaalam kasi ni Gord ay nasabi ni Brix sa kaniya kanina na magpapalit lang ito.

Ngayong malaya siyang napapagmasdan si Brix ay talagang flat ’yung mga mata niya. Pa’no ba naman? Sando na nga lang ang suot ay manipis pa, tapos wala man lang suot pang-ibaba, talagang kung ano ’yung suot nitong brief kanina ay iyon din ang suot ngayon. Ni hindi man lang nag-suot ng boxer short.

Was Brix seducing him? Was he

seducing

me?

Huminga ng malalim si Brix. Pailang beses na nga niya itong paglalasing? Dalawa o tatlo? Hindi na alam ni Brix, mahina siya pagdating sa pag-aalala ng mga bagay-bagay.

Umupo na si Brix sa sofa katabi si Gord. Nakaharap sa kanila ’yung lamesa kung saan naroon ’yung mga snacks at beer na patutumbahin nila.

“Okay. Let’s start.” ani Brix na idinik’watro pa ang kaniyang binti.

“Gusto mong manood?” tanong ni Gord.

Pabor naman ito kay Brix. “Sige, pero basketball sana.”

Tumango-tango lang si Gord at tumalima. Although kahit hindi siya fan ng sports na basketball ay pinonoorin parin niya, upang i-entertain ang guess niya.

Habang kinakalikot pa ni Gord ang kanilang panonoorin ay itinuon muna ni Brix ang sarili doon sa snacks.

Ngumiti siya at dumakot doon at sinubo sa kaniyang bibig. Naglaglagan ang iba ngunit wala siyang pake. Ganito siya e.

Nag-start silang manood, mag-inom at kainin ’yung snacks.

Walang segundong hindi ipinukol ni Gord ang kaniyang sarili kay Brix. Halos mapa-awang ang kaniyang bibig habang tahimik lang niya itong pinagmamasdan sa puntong hindi siya makapagsalita.

Pa’no ba naman? Kapag kumakain si Brix ay naglalaglagan pa ang iba, tapos habang nanonood ito ng tv ay panay ang pagsigaw.

“I-shoot mo! Bobo mo! I-shoot. Ay gago, hindi kaba marunong magpa-shoot?!” inis na sigaw ni Brix sa kaniyang pinapanood. Habang tumatagal ang laban ay mas lalo siyang napapa-frustrate. “Bobo nito. Hindi marunong magpa-shoot, dribble lang ng dribble. Gago!”

Kung may i-nganganga pa si Gord ay na-i-nganga na niya. Pa’no ba naman. Expected niyang magiging tahimik o ’di kaya naman ay romantiko ang pag-iinuman nilang dalawa. Hindi niya inaakalang hahantong sa ganito.

Kung tatanungin si Gord kung nagsisisi ba siya? Oo, sobra-sobrang nagsisisi siya na nag-suggest siya na dito sila uminom sa condo niya. Mas mabuti pa palang doon sila nag-inom sa condo ni Brix, edi sana, hindi pa po-problemahin ni Gord ’yung mga kalat ni Brix na nalalaglag tuwing sinasamual nito sa bibig ’yung mga pagkain. Kung hindi siya nag-suggest na manood, hindi sana niya pinoproblema ang maingay nitong boses, na animo’y frustrated sa pinapanood.

“Ayun!!” malakas na sigaw nito na bahagyang ikinagulat ni Gord. Pa’no ba namang hindi? Sobrang lakas ng pagsigaw nito. Naka-shoot lang pala ’yung team na pinapanigan nito. “Galing mo! Keep up the good work! Shoot lang ng shoot.”

Shoot lang ng shoot? E, kung i-shoot ko kaya sa’yo itong alaga ko para

manahimik

’yang bibig mo!

’Yan yung pumasok sa isip ni Gord dahilan para maipilig niya ang kaniyang ulo.

Tiniis na lang niyang makita ’yung mga pagkaing naglalaglagan tuwing susubo ito. Tiniis na lang ni Gord ’yung ingay ng bibig nito na animo’y p’wede ng maging busena ng sasakyan.

“Gord.. sino ba ang idol mo sa mga naglalaro?” tanong sa kaniya ni Brix.

Umiling naman siya lalo’t wala naman siyang mga kilala sa mga pinanonood nito.

Nagulat na lang siya ng umakbay sa kaniya si Brix at inilapit nito ang katawan sa katawan niya.

“Sa team kona lang. Mas maganda sa Golden State Warriors.”

Napatango-tango na lang si Gord kahit wala sa sariling kagustuhan.

“Cheers,”

Pinag-umpog niya ang mga bote ng alak na hawak nila pagkatapos ay inilapat sa bibig.

Tumungga siya ng alak, mga ilang lagok din ang ginawa niya. Gumigihit pa nga iyon sa lalamunan niya. At ganun din naman ang ginawa ni Brix.

“I-shoot mo! Galingan mo ng pag-shoot! Para worth it. ’Yung pasok na pasok sana.” sigaw pang ganiyan ni Brix todo cheer sa pinapanood.

“Mamaya kona lang i-sho-shoot, Brix. Mamaya na lang..”

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 20

Kabanata 20

      TUMAGAL NG ILANG ORAS pa ang kanilang mga inuman. Iwinaksi na ni Gord ang frustration na kaniyang nararamdaman ukol doon sa mga kalat na ginagawa ni Brix. Maging doon sa malakasang pagsigaw nito.

Batid na sa kanilang dalawa ang tama ng alak. Namumula-mula na ang pisngi ni Brix na talagang masasabing tinablan na ito. Si Gord naman, imbis na mamula ang kaniyang pisngi ay ang tutok ng kaniyang tainga ang namula na animo’y kakulay iyon ng kamatis.

“I-shoot mo! Talunin niyo ’yan, mga ’di naman marunong ’yan. I-shoot mo. Boom! Three points!” sigaw pang ganiyan ni Brix ba bahagya pa nitong itinaas ang alak.

Sa kabilang banda, habang nagmamasid lang ang mga mata ni Gord, hindi niya maiwasan ang sarili kundi ang ngumiti. Naliligayahan siya sa kaniyang mga nakikita. Naliligayahan siyang makitang sa simpleng dahilan ay ngumingiti si Brix. Ang sarap-sarap lang nitong pagmasdan kahit ang kalat-kalat nito. Nagmumukha tuloy itong masiyahing basura.

“Brix.. cheers.” aniya.

Pumaling naman si Brix ng tingin at pinag-umpog ang kanilang mga bote ng alak na hawak at sabay-sabay nilang tinungga ang mga iyon.

Medyo nararamdaman na rin ni Brix ang kaniyang sarili na umiikot na ang kaniyang kamunduhan. Sa puntong iyon, naramdaman niyang tila animo’y hyper siya. Parang ang taas-taas ng tama niya.

Kinuha ni Brix ’yung babasaging pinggan na may lamang snacks, kumuha siya ng laman niyon at kinakain. Hindi parin inaalis ang kaniyang tingin sa laban ng basketball na kaniyang pinanonood. Ibang game naman iyon. Pero Golden State Warriors, parin ang lumalaban.

“Boom! Shoot!” malakas na sigaw ni Brix bahagya pa niyang tinaas ’yung kamay na may hawak na babasaging pinggan.

Sa kabilang banda, kahit may tama si Gord ay hindi niya mapigilan ang kaniyang sariling mag-alala para sa lagay ng babasagin niyang pinggan. Nakikita kasi niyang hindi maganda ang lagay ng pinggan sa kamay ni Brix. Winawagayway pa kasi nito’t tinataas sa ere na animo’y isa lang iyong magaang pinggan.

Like fuck! Kahit pinggan lang ’yon ay mahal ang halaga niyon. Libo ang pagkakabili niya sa pinggan na ’yon kaya’t nag-aalala siya na baka mabasag.

“Brix.. ibaba mo ’yung pinggan.” hindi na siya nakatiis.

“Ayoko. Kukuha ka lang ng snacks ko, kokonti na nga lang ito.”

Ibinaba ni Gord ang kaniyang hawak na bote ng beer at dumais pa siya sa binata. “Come on, baka mabasag. Ibaba mo.”

Iniwas naman ni Brix ng tangkaing kunin ni Gord ang pinggan sa kaniyang kamay. Hyper siya e, bakit ba?

“Ayoko.”

Sa pamimilit ni Gord na makuha ang pinggan ay nakipag-agawan pa siya dito. That plate cost a fucking a thousands.

Natigilan ang dalawa sa pag-aagawan ng pinggan ng dumulas sa kamay ni Brix ’yung pinggan at tumilapon iyon sa pader ng sa malayo. Dahil mabigat ang pinggan at babasagin pa’y at malakas din ang impact, ay agad iyong nabasag.

Namimilog ang mga mata ni Brix ng makita sa malayo ang nabasag niyang pinggan. Halos mapanganga pa ang kaniyang bibig. In a blink of an eye, nabasag ang libo-libo niyang pera na ipinambili sa pinggan na iyon.

“Opps, sorry na dulas sa kamay ko.”

Pumaling si Gord kay Brix dahilan para mag-tama ang mga mata nilang dalawa. Malapit sila sa isa’t-isa. Bale nakakubabaw si Gord kay Brix habang si Brix naman ay nakahiga na sa sofa. Ilang pulgada lang ang layo ng kanilang mukha sa isa’t-isa, kaya talagang kapwa nila nararamdaman ang mabibilis na paghinga ng isa’t-isa. Hindi nga lang nila alam kundi ang pagtibok rin ba ng puso ng isa’t-isa’y kapwa nila napapakinggan o tunog iyon ng sariling dibdib?

Napalunok si Brix ng maramdaman ang kakaibang pakiramdam sa kaniyang kaibuturan. Ngayong malapit si Gord sa kaniya, tila animo’y naaakit ang kaniyang sarili sa bawat minutong lumilipas.

Normal ba sa lalaking magulat kapag may nanghalik sa kanila na hindi nila inaasahan? Ganoon ang naramdaman ni Gord, parang timang na namilog pa ang kaniyang mga mata ng maramdaman niya ang mga labi ni Brix sa kaniyang mga labi na sumakop habang ang kamay nito’y yumakap sa kaniyang leeg.

Mulat ang namimilog niyang mga mata habang nakatingin sa pikit na mga mata ni Brix. Ilang minutong tumagal ang halik hanggang sa ang mga labi na ni Brix ang bumitaw sa mga labi ni Gord.

Hindi parin maka-get-over doon si Gord. Tila animo’y magkalapat parin ang kanilang mga labi ni Brix. Kakaibang sensasyon ang hatid ng halik na iyon sa kaniya. At nasabi niya sa sarili na hindi lang sa halik na ito matatapos ang lahat. Sinisigurado niya na may mas mainit pang tagpo liban sa halik ni Brix sa kaniya, lalo’t ramdam na niyang nag-iinit ang katawan.

Walang pasabi-sabing nilukumos ng halik ni Gord ang mga labi ni Brix. Doon sumabog ang naglalagablab na pagnanasa sa kaniyang kaibuturan.

Napangiti siya sa pagitan ng halikan nila ni Brix ng maramdaman niyang nagsimulang gumalaw na rin ang mga labi nito. Kapwa desperado ang halik na namamagitan sa kanilang dalawa. Bumubuhay iyon ng mga cells sa kani-kanilang katawan. Lumalagablab ang apoy ng pagnanasa na dumadaloy sa dugo ng bawat isa.

Ang desperadong halik na puno ng pagnanasa ay nagpatuloy. Mariing niyakap ni Brix ang leeg ni Gord at hinigit pa iyon papalapit sa kaniya, upang mas lalong maging madigin ang halik na kanilang pinagsasaluhan.

Gumagawa ng kapang-akit-akit na ingay ang pagsasama ng kanilang mga labi. Kapwa pa nila ibinuka at inilabas ang dila ng bawat isa.

Animo’y sabik na sabik silang nilasahan ang lagkit ng dila ng bawat isa. Hindi literal na sarap ang kanilang naramdaman, kundi sarap sa kaniyang pakiramdam.

Tinaas ni Gord ang sando ni Brix hanggang sa ma-exposed ang utong nitong mala rosas. Nanabik siyang muling matikman ang rosas nitong utong.

Hinawakan ni Gord sa leeg si Brix siniguradong hindi ito masasaktan bago nagkalas ang kanilang mga labi. Naglakabay pababa ang labi niya patungo sa leeg nito. Sumisip iyon na paminsan-minsan ay kumikilwal pa ang dila.

Kakaibang sensasyon ang hatid nito kay Brix. Napapapikit tuloy ang kaniyang mga mata at mahinang dumadaing ng pag-ungol.

Narating ni Gord ang dibdib ng binata. Nag-aapoy ang kaniyang mga matang titig na titig sa rosas nitong utong. Finally.

Agad sinunggaban ng bibig ni Gord ang utong ni Brix. Para siyang uhaw sa paraan ng kaniyang pagkain, pagsipsip, at pagkilwal ng dila sa utong nito na tila ba animo’y may lalabas na tubig doon pampatid ng kaniyang uhaw.

“Ohhhhhhh.” ungol na tumakas sa bibig ni Brix patunay na nasasarapan siya sa ginagawa ni Gord.

Nagtuloy si Gord sa pagpilandit ng kaniyang dila sa utong nito. Sabik na sabik at uhaw na uhaw ang kaniyang bibig matikman at namnamin ang parte ng katawang iyon ng binata.

“Ohhhhh—shit!” napasambunot si Brix sa buhok ni Gord. “Ahhhh. Gord.”

Itinaas ni Brix ang sandong suot upang mas lalong maging malaya si Gord na gawin ang bawat naisin. Habang painit ng painit ang mga tagpo, mas lalong pasarap ng pasarap naman ang kaniyang nararanasan.

“Gord. Gord. Ang sarap niyan, dilaan mo lang, sipsipin mo na din. Ganiyan nga. Ohhhhhh—damn it!”

Nalaman na lang ni Brix na kagat-kagat na niya ang tela ng sandong suot. Tila animo’y iniiwasan ang sariling ’wag makagawa ng malakas na pag-ungol.

“Ohhhhhh, God—Gord, it’s so good.” mas ipinagduldulan pa ni Brix ang mukha ng binata sa kaniyang utong.

Wala namang naging palya ang dila ni Gord. Kumukilwal ang kaniyang dila sa utong ni Brix na nakapasok sa mainit niyang bibig.

“Ohhhhhhh—fuck! Fuck!” malakas na pagmumura ni Brix ng maramdaman niyang kinagat-kagat ni Gord ng mahina ang tayong-tayo niyang utong.  “Ohhhhhh—shit.”

Sa nararanasan, parang nasa kalawakan si Brix. Lumulutang sarap na kaniyang nalalasap. Tila animo’y may mga bituin sa kaniyang mga mata.

Mas lalong naghumigpit ang pagkagat ni Brix sa tela ng manipis na sandong suot nang sinimulang laruin ng binatang si Gord ang utong niya gamit ang dila nito.

“Ohhhhhhh. Ohhhhh. Ahhhhh. Gord. Gord. Gord. Ohhhhhh—fuck!”

Kung siguro’y may patay sa loob ng condo nila ay baka kanina pa iyon nabuhay at lumikas na sa sobrang ingay ng ungol ng pagnanasa na lumalabas sa bibig n’ya.

Mas lalong tumindig ang utong ni Brix ng gamitin ni Gord ang daliri nito. Hinawakan nito ang tayong-tayong niyang utong at pinilot-pilot sa dalawang daliri nito.

“Ahhhhhh! Hell! Like that—like that, Gord. Like… That… Ohhhhh—Fuck!”

Nalulunod na si Brix sa sarap na dinadanas. ’Yung sarap na kay hirap ng panghawakan. Sobra-sobra at kay bigat dalhin. Pakiramdam tuloy niya’y bibigay ang katawan niya anomang oras.

Pabaling-baling sa kung saan-saang direksyon ang ulo ni Brix. Kung kanan, kaliwa at paminsan-minsan naman’y napapatungo siya. Pinagmamasdan ang ginagawa ni Gord.

Habang nakamasid, mas lalong tumitindi ang libog na kaniyang nararamdaman. Mas lalong nag-aapoy ang kaniyang katawan. Sinong mag-aakalang lampas kalawakan ang sarap na dulot ng bibig na yaon ni Gord?

“Ahhhhhh. Ahhhhhh… Ang sarap, Gord. Ang sarap niyan. Kagatin mo utong ko—Ohhhhhhh..” malakas niyang ungol ng sundin ni Gord ang hiling niya. Bahagya nga nitong kinagat ang utong niya, sending so much pleasure too much to bear. God—his tongue..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 21

Kabanata 21

       NAGTULOY ANG MALAGKIT na dila ni Gord na pumipilandit—kumikilwal sa utong ni Brix. Wala siyang palya at hindi ininda ang kapaguran ng dila. Panay-panay lang ’yon tulad ng panay-panay na pag-ungol nito.

“Gord.. Fuck!” naitulak ni Brix ang ulo nito palayo sa kaniyang utong. “Hindi kona kaya..” hinihingal na sambit niya habang habol-habol ang tumatakas na hangin sa kaniyang katawan. Suko na siya, suko na siya sa sarap na halos pumuno sa kaniyang kaibuturan. ’Yung sarap na sobra-sobra.

Sa kabilang banda, sumungaw sa mga labi ni Gord ang nakaka-lokong pag-ngiti. “Ayaw mona, pero gusto kopa.”

Nakagat na lang ni Brix ang kaniyang pang-ibabang labi habang animo’y tila nagmamakaawa ang mga matang nakatitig kay Gord.

Iniyapos na lang niya ang kaniyang kamay sa leeg ng taong nakakubabaw sa kaniya, matapos ay hinapit niya ito palapit sa kaniya at doon ay siniil ng halik ang mga labi nito. ’Yung mga labing kay sarap damhin, kay sarap halikan kahit pa kaya nalalasahan niya doon ang lasa ng alak. Mas lalo siyang nalalasing sa sarap.

Nagtuloy ang walang hapis na pagtugon ng kanilang mga labi sa isa’t-isa. Nakipagdigma na rin ang mga dilang animo’y ahas na naglilingkisan sa bawat isa.

Paminsan-minsan’y kumakawala sa bibig nila ang mahihinang pag-ungol. Hudyat na kahit sa halikan’y kapwa sila nasasarapan.

Nagkalas ang kanilang mga labi pagkalipas ng ilang minuto. Agaw-hangin ang ginawa nilang paghinga. Muling naglapat ang mga labi nilang dalawa, saglit lang ’yon. ’Yung halik na may tunog. Mga mahigit limang mabilisang halik na may tunog bago sumilay ang ngiti sa kani-kanilang mga labi.

“Gord..” pagtawag ni Brix sa ngalan ng binata.

“Hmmm?” anito na nakatingin lang sa kaniya.

“Let me turn back the favor.” bumangon siya dahilan para mapabangon din si Brix. “Lay down, Gord. Let me pleasure you.”

Sinunod naman ni Gord ang gusto ni Brix. Hinayaan niya ang kaniyang sariling lamunin ng malamboy na kutson ng sofa. Humiga na siya at ito naman ay kumubabaw sa kaniya.

“Hindi ko kinaya ’yung pagdila mo sa utong ko. Let me try kung kakayanin mo.” ani Brix na may naglalarong ngiti sa mga labi.

Ginawang unan ni Gord ang kaniyang matipunong braso. “Bring it on, Brix..” he said like he was accepting the challenge.

Kinulong ni Brix ang katawan ni Gord ng kaniyang kamay. Ginawa niya itong pantuon.

Unang ginawa ni Brix.. hinalikan niya ang noo ni Gord ng banayad. Pagkatapos ay ibinaba pa niya ang kaniyang halik sa pagitan ng mga kilay nito. Pababa sa pointed nose, pababasa sa mga labi. Saglit nagtugon ang mga matatamis na labi ng isa’t-isa, bago ’yon muling bumaba.

Nakita ni Brix ang paraan ng pag-alon ng adam’s apple ni Gord. Ang sarap niyong pagmasdan, kay akit-akit.

Hinalikan niya ang adam’s apple ni Gord pati ang leeg nito. Banayad ang halik, nakakabitin man ngunit talagang naroon ang impact ng pinaghalong kiliti at sarap.

Agad hinilis ni Brix ang damit ng binata pataas. Hindi pa siya nakontento kaya tuluyan na niya itong tinanggal sa tulong din naman nito.

Dinama ng palad ni Brix ang mainit na katawan ni Gord. Kay sarap-sarap damhin. Animo’y langit ang mararating. Talagang nakapagpapataas ng apoy sa katawan ang pagdama niya ng init nito.

Sinimulan na niyang ibaba ang kaniyang mukha. Hinalikan niya ang pagitan ng matitipunong dibdib ni Gord hanggang dumako iyon sa mismong dibdib nito.

Saglit niyang pinakatitigan. Hmm.. so aroused, huh? Just like mine.

“Let see, what my sinful tongue can do.”

Inilabas ni Brix ang kaniyang dila. Ipinalibot niya iyon sa palibot ng utong ni Gord. Hmmm. Tasteless but still delicious.

Agad na sinubo ni Brix sa kaniyang mainit na bibig ang utong ni Gord. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at hinayaan ang kaniyang bibig na gawin ang nararapat na gawin.

Kumikilwal, lumalaro ang dila ni Brix sa utong ni Gord habang nasa loob parin iyon ng mainit niyang bibig.

Gord seems frustrated. How could it.. how could it be so good?

Nakagat niya ang kaniyang pang-ibabang labi upang hindi makatakas ang gustong kumawalang ungol sa kaniyang bibig. He pretended that he don’t feel pleasured at all.

Lumipas ang oras ay mas lalong tumaas ang pressured ng sarap na nararamdaman ni Gord. Mas lalong pasarap ng pasarap ang ginagawa ni Brix sa utong niya.

Shit! Fuck!

Hindi tumigil si Brix sa kaniyang ginagawa. Ginaya niya ang ginawa ni Gord sa kaniyang utong. Sabi nga niya’y ibabalik niya iyong sarap na pinalasap ni Gord sa kaniya na halos hindi niya nagawang tagalan. Ngayon’y susubukin niya si Gord kung hanggang saan nito kayang tagalan ang ginagawa niya.

Nag-romansa ang kamay ni Brix sa abs ng binatang si Gord pataas hanggang sa marating niya ang kabilang utong nito. Nanuyot—naninigas, mukhang kailangan niyang diligan.

Hindi tulad ng ginawa ni Gord na pagkapit sa kaniyang utong at pagpilot-pilot, ibang strategy naman ang kaniyang ginawa. Gamit ang isang daliri. Nilaro niya ang utong nito. Animo’y kinukublit. ’Yung pagkublit na hindi tumitigil hanggang sabihin na ni Gord na itigil na niya’t hindi na rin nito makayanan ang sarap.

Sa kabilang banda, iyon na rin ang nais gawin ni Gord. Sobrang sarap ang hatid ng ginagawa ng binatang si Brix sa kaniya. Sa bawat pagpilandit ng mapaglarong dila nito sa namamasang utong at sa bawat pagkublit ng daliri nito sa nanunuyo’t tayong-tayo na niyang utong, halos ilang libong sarap ang binibigay nito sa buong pagkatao niya.

“Ahhhhhh. Ohhhhhh! Fuck!” hindi na rin nagawang pigilan ni Gord ang kaniyang sarili. Hindi na niya napigilan ang kumawalang pag-ungol sa kaniyang bibig, patunay lamang na nasasarap na siya sa ginagawa.

Napangiti si Brix ng marinig ang pag-ungol nito. “there’s more to come, Pablo. You wait for it.”

“Ohhhhhhhhhh! Fuck!” isang mahaba at malakas na ungol ang kumawala sa bibig ni Gord at napasambunot siya sa buhok ng nagpapaligaya sa kaniyang si Brix ng maramdaman niya ang bahagyang pagkagat nito sa utong niya. Puta

! Ang sarap no’n.

Halos lagutan si Gord ng hininga sa lakas ng pag-ungol na ginawa niya. Mararahas ang bawat paghagilap niya ng hangin. Taas baba na rin ang kaniyang dibdib, habang patuloy sa pagwawala ang kaniyabg puso.

Nagsalit naman ang bibig at daliri ni Brix. Ang kabilang utong naman ni Gord ang pinagtuon pansin ng kaniyang bibig, habang ang kabila namang utong ang kinublit ng kaniyang daliri.

“Ohhhhhh! Fuck!”

Mariing ang pagkakakuyom ni Gord sa kaniyang kamao. He was so frustrated at every passing minutes. Pakiramdam niya anomang oras sasabog na ang kaibuturan niya.

Namumutlig ang pawis sa noo, nagdidikit-dikit ang mga muscle sa katawan. Umunat-unat&—tumirik-tirik ang mga dalir ni Gord. Ramdam niya ang pagkalalaking mukhang kailangang-kailangan na rin ng kalinga.

“Shit! Fuck!”

Mas lalong nagiging intense ang mga tagpo. Mas lalong napa-frustrate si Gord sa puntong gusto niyang itulak palayo ang ulo ni Brix. Talagang sarap na sarap na siya sa ginagawa nito. Hindi na niya magawang tanggapin ang libo-libong sarap na iyon. Napuno na siya.

“Ohhhhhh—fuck!” sa wakas naitulak na rin ni Gord ang ulo ng binatang si Brix ng maramdaman na naman niyang bahagya nitong kinagat ang kaniyang utong.

Naipatong ni Gord ang kaniyang braso upang matabunan ang kaniyang mga mata. Hingal na hingal siya at ang bilis-bilis ng pintig ng kaniyang puso.

Hell, that was good. That was so fucking good.

Nakakawala

ng

pagkalasing

.

Doon lang napagtanto ni Gord na ang kanilang ginagawang dalawa ni Brix ay romansahan pa lamang. Wala pa sila sa sukdulan at mas mainit pang pagtatagpo. But they look exhausted.

“That was great, Brix. You’re great.”

Mapaglarong ngiti ang naging sagot ni Brix sa papuring iyon sa kaniya ng binatang si Gord. “I know.. just like what i thought, itutulak mo rin ang ulo ko. You can’t stand the pleasure too.” kuminang ang mga mata ni Brix. “But you know what.. i’m just getting started.” hindi pa nagiging ganito ka-wild si Brix sa mga babaeng nakakatalik niya, ngayon palang ang unang beses na animo’y isa siyang tig’re, handang lapain ang kaniyang gabihan.

Pareho silang dalawa ni Gord na bago palang sa ganitong klaseng pagtatalik. They are both straight after all. But they’d like to explore having sex with their same gender. To know how good it was.

They’re just getting started. Sa isiping iyon ay napalunok si Gord at the same time nakakaramdam ng excitement. How good this sex would be?

Pinagapang ni Brix ang kaniyang kamay hanggang sa marating ang butones ng maong na short na suot ni Gord. Nakatingin siya kay Gord ganun din naman ito sa kaniya. Animo’y nilalabanan ang presensya ng bawat isa.

Brix successfully unbuttoned Gord’s short. Hinila niya iyon pababa hanggang sa tanging hapit na lang na boxer ang natira nitong saplot sa katawan.

Bahagyang naka-kambyo pataas ang pagkalalaki ni Gord, dahil nga’y tigas na tigas ito’y nagawa ng makalabas ng ulo at katawan ng pagkalalaki nito. Lumagpas ang mahigit siyam na pulgada nitong pagkalalaki.

Nagniningas ang mga matang ipinukol ni Brix sa nasisilayang pagkalalaki ni Gord na kumawala sa hapit nitong boxer. Rosas ang kulay ng tutok ng pagkalalaki nito habang bahagya ang pamumula ng katawan. Mas na-e-engganyo tuloy siyang makita ang kabuuhan nito..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 22

Kabanata 22

              ANIMO’Y PUSONG nagsusutumibok ang pagkalalaki ni Gord na mahigit isang pulgadang haba ang nakawala sa suot nitong boxer. Mas lalo tuloy nagaganahan si Brix sa kaniyang mga nakikita.

Hindi pa ni Brix na gagawa ang mga bagay na gagawin niya ngayon. Lalo’t lalaki ang kaniyang kaniig, mukhang mahihirapan siya. Gayunman, mas sapat na naman siyang kaalam sa kaniyang gagawin sa pamamagitan ng pagkakatuto sa mga babaeng nakatalik niya, kung pa’no mapaligaya ang lalaki.

He never done this before, just now..

Inilapat ni Brix ang kaniyang ilong sa tutok ng pagkalalaki ni Gord. Sininghot niya ang halimuyak ng pagkalalaki nitong kay akit-akit. ’Yung natural na amoy nito bilang isang lalaki. Mabango at kay sarap-sarap, langhapin.

“Shit, Brix! Are you torturing me, with your sniffing tactics! Fuck!!” Gord on the other hand, can’t help himself but to interfere. Napa-frustrate kasi talaga siya sa ginagawa ng lalaki sa kaniyang pagkalalaki. Mas gusto niya ’yong mabilisan, pero ngayong kay bagal. Mas lalong nadadagdagan ang frustration niya. Pagod na siyang maghintay, pagod na siyang ma-frustrate.

Tinigil ni Brix ang ginagawa bago sumilay ang mapaglarong ngiti sa kaniyang mga labi. “i’m not doing anything bad, Gord. Just, you, relax.”

Pinasadahan ni Brix ng kaniyang dalawang palad ang boxer ni Gord, doon niya kapang-kapa ang animo’y bato sa tigas nitong pagkalalaki. Ramdam din niya ang haba niyong mahigit siyam na pulgada.

“Fuck!” muling pagmumura ni Gord habang kagat ang kaniyang mga labi. “how could he be so good at romancing?

Ramdam ni Brix ang naglalagablab na init sa kaniyang katawan at maging ang maligamgam na init na nagmumula sa pagkalalaki ni Gord. Kay sarap nitong damhin. Kay sarap nitong romansahin.

Satan knew how much Gord wanted to pulled down his boxer. At basta na lang ipasok ang kaniyang pagkalalaki sa bibig ni Brix upang matapos na itong pagtitimping sarap, pero hindi niya ginawa. Frustrated man’y hinayaan niya si Brix na gawin nito kung anoman ang naiisin nito.

Hinawakan ni Brix ang magkabilang gilid ng waistband ng boxer ni Gord at marahan niya itong hinubad. Habang marahang hinuhubad. Marahan din ang unti-unting pagsungaw ng bawat karagdagang pulgada ng pagkalalaki ni Gord na lumalabas.

Matagumpay ni Brix na hubad ang boxer ng binatang si Gord na animo’y humigit isang minuto ang tinagal.

This is really torturing me.. Sa isip-isip ni Gord.

Nagningning ang mga mata ni Brix ng makita sa kaniyang mismong harapan ang kabuuhan ng pagkalalaki ni Gord. Tayong-tayo—tindig na tindig iyon. Mahigit siyam na pulgada ang haba at ang laki ay hindi niya kayang sukatin. Kung siguro’y babae siya, hindi niya makakayanang hawakan ng buo ang pagkalalaki nito sa isang kamay lang. Pero dahil lalaki siya, nakakapitan niya ng buo ang pagkalalaki nito, lalo’t mahaba din naman ang daliri ng kaniyang kamay.

Hinawakan ni Brix ang pagkalalaki ni Gord at ibinaling niya ang tingin dito na nahuli niyang nakatingin din sa kaniya. Mapaglaro ang kaniyang naging pag-ngiti. “This cock of yours, so big.. it’s huge, Gord, and smelled good too. I wonder how it taste looks like.”

Hindi na mapigil ni Brix ang mga lumalabas sa kaniyang bibig. Hyper na siya ng mga panahong iyon. Patunay lamang na nakakapagpa-lakas talaga ng loob ang alak.

At para masubukan ang lasa ng pagkalalaki ng nag-iisang Gord Lyndon na kilala sa buong mundo sa masasarap nitong mga luto. Magiging masarap din kaya ang pagkalalaki ni Gord na naghuhumindig sa haba at laki? Mapapanganga kaya at mas lalong ma-e-engganyo ang pihikang dila ni Brix na ipagpatuloy ang ginagawa kung sakaling malasahan niyang masarap din ang pagkalalaki nito, hindi lamang ang mga luto nito?

Iginiya ni Brix ang pagkalalaki ni Gord papasok sa kaniyang bibig. Mahigit apat na pulgada palang ang nakakapasok sa kipot niyang bibig ay napuno na agad iyon. Hindi na kayang ipasok pa sa loob ang natitirang pulgada kung ipagpipilit ay talagang maduduwal siya.

Sinipsip ni Brix ang pagkalalaki ni Gord. Gayun na lamang ang pagningning ng kaniyang mga mata ng malasahan kung gaano kasarap ang pagkalalaki ni Gord sa kaniyang panlasa. Hindi literal na sarap, kundi ’yung sarap na talagang makabuhay diwa.

Iniluwa ni Brix ang pagkalalaki ni Gord. “Hmmm.. it looks like, i’m about to enjoyed this, eating thingy.” aniya at muling sinubo ang matigas ng kaniyang bibig.

Pinakilwal niya ang dila habang nasa loob ang pagkalalaki nito. Sarap na sarap siya sa kaniyang ginagawa. Sinong mag-aakalang ganito kasarap ang pakiramdam ng sumusubo? Lucky girls, naranasan nila sumubo. And he’s much more even lucky, nasubo niya ang batuta ng nag-iisang sikat pagdating sa pagluluto, Mr. Gord Lyndon.

Minabuti niyang tama ang kaniyang ginagawa. Minabuti niyang hindi sasayad ang kaniyang ngipin sa pagkalalaki nito. Minabuti niya talagang masasarapan si Gord sa ginagawa niya.

“Ohhhhhhh. Ahhhhhh. Shit! Fuck.. your.. mouth, Brix! Fuck.”

Kusang pumikit ang mga mata ni Gord at doon ay dinama niya ang linamnam ng sensasyong libo-libong dumadaloy sa kaniyang katawan, hanggang marating ang kaniyang diwa.

Apoy ng pagnanasa, unti-unting kumukunsumo sa katawan ni Gord. Nagtataglay iyon ng makabuluhang init na sinisingaw ng kaniyang katawan.  Nagiging mumutlig iyong pawis sa kaniyang katawan.

“Ohhhhh—fuck.” ungol niya nang maramdamang sinubok ni Brix ipasok ang kaniyang pagkalalaki ng buo, ngunit hindi ito nagtagumpay. Masyadong malaki at mahaba ang kaniyang pagkalalaki  para sa kipot at birhen nitong bibig. Alam niyang hindi nito makakaya.

“Brix.. don’t for yourself, baka mabutas.. ang lalamunan mo.” sabi pang ganiyan ni Gord na hanggang ngayon’y nasa binggit ng kaligayahan.

Iniluwa naman ni Brix ang pagkalalaki ni Gord at sumungaw ang naglalarong ngiti sa mga labi. Pa’no ba namang hindi? Nakakatawa lang kasi ’yung tinuran ni Gord. Kelan pa nabutas ng pagkalalaki ang lalamunan? Wala namang matalim iyon.

Marahil nga merong talim ang pagkalalaki, bumubutas ng mga kipot na butas.

Iginiyang muli ni Brix ang pagkalalaki ng kaniig sa kaniyang bibig at ginawa niya ang gustong gawin ng katawan niya. Walang pagpupumigil.

Tindig ang utong ni Brix siguro’y sahil sa libog na kaniyang nararamdaman.

Nagtuloy ang kaniyang ulo sa pagtaas baba sa pagkalalaki ng binata. Bawat pagsubo at paghugot ay talagang naglilikha ng kakaibang tunog. Tunog na magsisilbing musika maruruming isip.

“Ohhhhh—hell—shit! That’s good, Brix. Keep licking me, baby. Keep doing that. Ohhhhhh—baby.” ungol pa ni Gord ganiyan.

Muling iniluwa ni Brix ang pagkalalaki ni Gord. Huminga siya ng malalim bago niya hinayaang sisidin ng pagkalalaki nito ang kaniyang lalamunan.

Sinagad niya ang pagkakapasok ng pagkalakaki ni Gord sa kaniyang bibig kahit hindi niya kaya.

“Ohhhhhhh—fuck!”

Nakatirik ang mga matang pikit, kuyom ang mga kamao, at nagsisi-unat ang mga daliri sa paa. Halos panlukuban si Gord ng kakaibang sarap na talagang makabuhay diwa. Talagang ramdam na ramdam niya ang mainit at malagkit na lalamunan ni Brix sa pamamagitan ng kaniyang pagkalalaki.

Agad iyong iniluwa ni Brix ng maduwal siya. Namuo ang mumunting luha sa gilid ng kaniyang mga mata. Gayunman ay masaya siya sa ginagawa.

Muli ay hindi siya tumigil. Sinubo niyang muli ang pagkalalaki nito, but this time, naglabas-pasok lang ito sa kaniyang bibig na may mabilis at paminsan-minsan’y sinasagad.

Nagtagal pa iyon ng ilang minuto bago niya iniluwa.

Umalis siya sa sofa at agad niyang hinubad ang brief niyang suot. Hinayaan lang niya ang kaniyang sando na naka-suot.

Matapos mahubad. Agad siyang pumatong kay Gord. Hinawakan niya ang pagkalalaki nitong basa pa ng kaniyang laway at iginiya niya iyon papasok sa kaniyang loob.

“Ohhhhhhhh!”

“Ahhhhhhhh!”

Kapwa makahulugang ungol ng dalawang nagtatalik ng maramdaman nila ang pag-iisa ng kani-kanilang katawan.

Si Brix na nakaramdam ng hapdi ngunit mabilis na nawala ng masanay ang kaniya butas sa pagkalalaki ng bintang si Gord. Animong sumaklob sa kaniyang pagkatao ang sarap.

Samantalang si Gord naman ay pikit ang mga matang nakatingala ang ulo. Sarap na sarap siya habang mabagal—dahan-dahan ang pagpasok ng kaniyang pagkalalaki sa loob nito. Medyo hirap nga lang pumasok ang kaniyang pagkalalaki sa kipot nitong butas. Kaya marapat na dahan-dahanin.

Nang kapwa masanay. Sinimulan na ni Brix kabayuhin ang pagkalalaki ni Gord. Itinaas niya ang pang-upo dahilan para mahugot ang ilang pulgada nitong pagkalalaki at agad niyang inupuan dahilan para pumasok ang ilang pulgadang nahugot.

“Fuck! So tight!”

Ganun lang ang ginawa ni Brix. At habang nagiging mainit ang tagpo, ay siyang pagsusumabilis ng pangangabayo niya dito.

Tirik ang kaniyang mga mata habang ginagawa niya iyon. Sarap na sarap sa mga dinaranas.

Isinandal ni Brix ang kaniyang dalawang palad sa nagsisiputukang abs ni Gord. Dooon siya kumuha ng lakas upang mas magsumabilis pang lalo ang kaniyang pag-indayog.

Paminsay-minsay iginigiling ni Brix ang kaniyang balakang na animo’y elising umiikot-ikot.

“Ohhhhh—shit. Ohhhhhhh, baby. Ride me baby. Ride me like that. Ang sarap niyan. Ganiyan nga. Ohhhhhh—fuck!”

“Ahhhh. Ahhhhh. Ahhhhh—chef Gord. Ohhhhhh—chef..” nang-aakit pang-ungol ni Brix.

Sa kabilang banda, ngumiti si Gord. Mukhang nagustuhan niya ang endearment na iyon. “I like that, keep calling me that name as i fuck you hard.”

Hinawakan ni Gord ang sandong suot ni Brix at hinila ito papalapit sa kaniya. Ilang pulgada lang ang layo ng mukha nila sa isa’t-isa..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

Every sunday po ang update:)

KABANATA 23

Kabanata 23

       “Ohhhh—Chef. That’s it. I like that chef. Ohhhh—chef..” Brix was on the deep ecstasy. It was so good. So fucking good.

Nagtuloy si Brix sa pangangabayo sa pagkalalaki ni Gord. Hindi siya tumigil at hindi rin nagpahinga. Desperadong-desperado na siya sa sarap na kaniyang nalalasap. Mas gusto niyang damhin pa itong lalo.

“Ohhhhh, Brix. Like that—ohhhhh—ride me harder. Ride me more.”

Bawat paggalaw ng balakang ni Brix sa pagkalalaki ni Gord ay nag-iiwan ng lubos na kaligayahan. Iyon ang pinaka-masarap na ligayang natanggap ni Brix sa buong buhay niya. ’Yung ligayang walang kapantay at walang hihigit.

“Brix.. right there—baby. Ohhhhhh. Goodness.”

Wala ng ibang nasa isip si Brix kundi ang kaniyang ginagawang pangangabayo kay Gord. Dagdag pa doon ang nasa isip na makita ang sarap na ipinapakita ng mukha ni Gord.

Walang palyang pangangabayo. Isa lamang ’yan sa mga ginagawa ngayon ni Brix. Kahit nagbubutil-butil ang pawis sa kanilang katawan, ay walang pagod silang tinugon ang balp0wat isa.

Sumasabay narin ang balakang ni Gord sa pagsalubong sa pag-taas-baba ng balakang ni Brix. Nagsasalubong ang kaniyang pagkalalaki at ang butas ng pang-upo ni Brix. Nagiging sagad ang pagpasok. That’s why they keeps on moaning and chanting one’s name.

“Ahhhhhh. I’m about to cum. I’m cumming, baby. Make me cum.”

Mahigpit ang kapit ni Gord sa sandong suot ni Brix at hinigit niya ito ng mas malapit sa kaniya, ilang pulgada lang ang natitira’t maglalapat na ang mga labi ng isa’t-isa. Parehong nakatitig ang kani-kanilang mga mata sa isa’t-isa. Parehong lumalagablab ang nagbabagang apoy sa kapwa eye balls ng isa’t-isa.

Gord’s mouth was open, moaned, and pleas, scaped his mouth as his fucked Brix, harder, faster, rougher, and rougher. Mas lalong nagsumabilis ang paglabas-pasok ng pagkalalaki ni Gord sa loob ni Brix. Ni walang inindang pahinga hangga’t kapwa hindi nararating ang rurok ng kani-kanilang kaligayahan.

The passing minutes.. alam na ni Gord na hayan na siya. Malapit na siya. Konting indayog na lang ay lalabsan na siya.

Isang masagana at punong-puno ng pagnanasang ungol ang kumawala sa bibig ni Gord nang ang kaniyang kaligayahan ay sumagad na sa limitasyon niyon. Halos maipikit niya ang kaniyang mga mata. Bahagyang naka-awang ang kaniyang bibig at ilang beses kinombulsyon ang kaniyang katawan. Animo’y tila na kuryente iyon na ilang beses ang naging pangingisay. Iyon ay lahat nangyare ng labsan siya. Nang kaniyang ilabas ang hindi lang isang putok, dalawa, o tatlo, kundi higit pa roon. Bawat pagpumislit ng mainit na katas ng pagkalalaki ni Gord ay sadyang may halinang kalibugang taglay.

On the other hand, Brix was in a deep ecstasy. Walang boses ang lumabas sa kaniyang bibig as if his mouth was being sealed.. being sealed by pleasure, i guess.

Tulala lang si Brix sa kawalan. Tila animo’y tinakasan siya ng bait ng mga panahong iyon. Parang mabilis napako ang kaniyang mga paa sa kinatatayuan. Nasa ganoon parin siyang posisyon. Nakabukaka ang kaniyang mga hita habang naka-upo siya sa pagkalalaki ni Brix. Tingala ang kaniyang mga mukha, bahagyang awang ang kaniyang bibig, at tirik ang mga mata.

Ramdam na ramdam ni Brix kung gaano kasarap sa pakiramdam ang mga katas na inilabas ng pagkalalaki ni Gord sa kaniyang loob. Sobrang sarap, i must tell. It was the very most pleasure of all, parang tuloy pati ang kanilang diwa ay nagtatalik na rin, nabuhay, at patuloy na nabubuhay.

Dahan-dahang hinugot ni Brix ang pagkalalaki ni Gord sa kaniyang loob. Wala siyang lakas kaya mabilis niyang hinayaan ang kaniyang sariling bumagsak sa matitipunong katawan ng lalaking katatapos lamang ng kanilang ginawang pagniniig.

Kapwa habol nila ang paghinga ng isa’t-isa. Mabibilis at mararahas ang hanging pinakakawalan ng kanilang ilong at bibig.

Ramdam na ramdam ni Brix ang bawat pagtaas baba ng puso ni Gord. Mabilis at marahas ang pagkalabog niyon. Tila ba’y sumabak sa nakakapagod na giyera.

Maya’t-maya pa’y nahulasan na rin ang dalawa. Para silang nag-inom na kinailangan ng kape kung kaya’t ganun na lang ang kanilang pagkabalik sa sariling katinuan.

Naramdaman na lamang ni Brix ang kamay ni Gord na humahagod sa kaniyang buhok. Napapapikit na lamang siya sa sensasyong hatid niyon.

At dahil may talab na siya—may tama na siya mabilis kusang loob pumikit ang kaniyang mga mata. At doon ang diwa’t pagkatao’y nahimbing na rin sa mahabang pagkakatulog.

Napangiti na lamang si Gord ng marinig niya ang naging mabibilis na paghinga ni Brix, dinig din niya ang pagharok nito. Medyo malakas iyon patunay lamang na talagang nahimbing na iyon sa pagkakatulog habang narito parin ang katawan nito sa ibabaw ng katawan niya.

Marahan pa niyang muling sinukay ang buhok ni Brix gamit ang mga daliri ng kamay.

“You kissing me back.. i hope you share the same feelings with me. I do really love you now, Brix.. and there’s no way i can turn back. You’re mine.. now and forever.”

At dahil tulad ni Brix, lasing din si Gord. Wala na siyang lakas na bumangon pa’t ilipat sa malambot na kama si Brix. Hinayaan na lang niyang nakahiga iyon sa katawan niya kahit pa nga medyo may kabigatan. Doon rin ay dinala na siya ng labis na kaantukan..

Umaga ng magising si Gord. Halos manakit ang kaniyang katawan. Nangangalay ang kaniyang mga kalamnan. ’Yung iba pa nga’y namamanhid. Pa’no ba namang hindi? Magdamag sila sa ganoong posisyon.

Naipikit pa niya ang kaniyang mga mata ng maramdaman niyang medyo mabigat parin ang kanilang ulo. Nananakit pa iyon dahil sa kaniyang mga na-inom.

Ginising, inuyog-uyog ni Gord si Brix sa pag-asang makakagising iyon upang makaalis na ang mahigit 60 kilos na nakadagan sa kaniyang katawan. Gayunman, anomang pag-uyog niya’y hindi talaga nagigising ang binata. Mukhang mahimbing ang pagkakatulog nito—talagang mahimbing. Rinig na rinig pa nga niya ang pagharok nito.

Ginawa na lang ni Gord ang lahat upang makaalis siya sa sofa. Laking pasalamat ng siya’y makaalis.

Tiningnan pa niya ang binata na hanggang ngayon ay natutulog parin. Sa pag-iisip na baka hindi komportable ang binata sa pag-tulog sa sofa. Hinayaan niya ang kaniyang sarili na buhatin ito at dalhin sa kaniyang kama.

Matapos maingat na nahiga at ilang minutong napatitig. Hinayaan ni Gord na muling makatulog si Brix. Pinuslit niya ang kaniyang sarili sa salas, lalo’t alam niyang maraming ligpitin at linisin doon. Naaalala niya kahit lasing siya noong mga panahong iyon.

Halos bagsak ang katawan ni Gord ng kaniyang muling mapagmasdan ang lagay ng salas ng kaniyang tinitirhan. Napaka-gulo, napaka-daming kalat. Napabuntong hininga na lang si Brix at napagpasiyahang iligpit ang mga kalat.

Habang naglilinis. Natanaw ni Gord ang pinggang nabasag doon sa pader. Nagkanda-pira-piraso iyon. Iiling-iling na dinampot niya ang isang parte ng pinggang nabasag.

“Mukhang

pagtumagal

pa rito si Brix ay hindi lang ikaw ang

mababasag

niya.“ Gord pertaining to the broken plate.

Maging iyon’y nilinis na rin ni Gord. Lahat ng mga kalat na iyon ay nilinis niya sa loob ng mahigit bente minutos.

Matapos makapag-linis, at dahil nga masakit sa ulo ’yung hang-over ay gagawa si Gord na inuming mabilis makapagpapawala ng hang-over niya at ng lalaking nakahiga sa kaniyang kama.

Bago iyon, isinuot muna ni Brix ang tanging boxer upang matakpan ang kaniyang kaselanan. Ngayon lang kasi niya napag-tanto na naka-hubo’t hubad pala siya. Masyadong na-focus ang kaniyang atensyon sa mga kalat sa salas ng bahay.

Nag-tungo na si Gord sa kusina upang makapag-luto at gumawa ng nasabing inumin. Isinuot ni Gord ang kaniyang paboritong apron, simpleng apron lang ’yon pero sadyang nakakagulat ang presyo. Sa may dibdib, may nakatatak na pangalang ‘Gord’ doon.

Pasipol-sipol pa si Gord habang kaniyang pinagsasama-sama ang mga kakailanganin sa pagluluto.. Mabuti na lang at kumpleto talaga sa mga kinakailangan ang loob ng ref ni Gord. Kaya madali na para sa kaniya na tupdin ang kaniyang mga gagawin.

Siguro mahigit tatlong oras ang ginugol ni Gord sa kusina habang siya’y nagluluto ng pagkain para sa kanilang dalawa ni Brix. Gayunman katagal ang kaniyang ginugol, gayun din naman katagal ang tinulog ni Brix na hanggang ngayon’y hindi parin nakakagising. Sadyang kay takaw matulog.

Inihanda na ni Gord sa lamesa ang mga pagkain maging ang inuming gamot sa kaniyang hangover. At dahil nga hindi parin nagigising si Brix. Napagpasiyahan na lang ni Gord na maligo muna bago sila mag-almusal. Sana naman pagtapos niyang maligo’y gising na si Brix, dahil talagang nagugutom na siya.

Ganun na nga.. ilang minuto lang ang ginugol ni Gord sa pagliligo.. siguro’y sa kaniyang kalkulasyon ay mahigit labing limang minuto lamang.

Pagkatapos niyon, nagbihis na siya. Simpleng pambahay lang ang kaniyang binihis. Matapos pa noon ay tumingin siya sa kama kung saan naroon parin nakahilata si Brix. Takip ang katawan nito ng kumot at ganun parin.. tulog parin..

Brix yawned the moment he opened his eyes. Ten minutes later after Gord finished his shower.

Naimulat ni Brix ang kaniyang mga mata at inunat-unat pa niya ang kaniyang katawan. Daing nga lang niya ang nananakit niyang ulo.

            AXLL_ACEBEROS|A.

A.

KABANATA 24

Kabanata 24

            MATAPOS BUMANGON, natagpuan ni Brix ang kaniyang sarili sa loob ng bathroom. After done peeing, he washed his face. Tinapunan pa niya ng tingin ang salamin at sinuri ang sariling repleksyon.

Namilog ang kaniyang mga mata ng maalala ’yung nangyare sa kanilang dalawa ni Brix kagabi.

“Shit! Shit! Shit!”

Sapo-sapo niya ang kaniyang bibig ng mabilis ang naging pagbalikan ng kaniyang mga alaala noong mga nangyare kagabi.

Agad nasapo ni Brix ang kaniyang pisngi ng maramdaman niyang bahagya iyong nag-init.

Kinapa ni Brix ang kaniyang puso ng maramdaman niya ang mabilis na nagraragasang pagtibok ng kaniyang puso.

Huminga si Brix ng malalim. Kinalma niya ang kaniyang sarili. Wala namang sigurong masama sa ginawa nila, ’di ba? Nadala lang naman silang pareho dahil nga lasing sila. So.. wala naman sigurong masama.

Napatingin si Brix sa kaniyang kabuuhan at doon napagtanong sando lang pala ang kaniyang suot. Hinagilap niyang mabuti sa kaniyang isip kung saan naroon ang kaniyang brief. Marahil ay naroon sa salas dahil simula naman ng mag-talik silang dalawa ni Gord ay iyon lang naman ang kaniyang hinubad. Kaya’t naroon nga iyon. Sigurado siya.

Lumabas na siya ng bathroom. Muntik pa siyang matumba ng makita doon si Gord na nakatayo.

Ngumiti ito sa kaniya. ’Yung ngiting para kay Brix ay uncomfortable makita.

“Naghanda ako ng pagkain para sa’ting dalawa. Come and join me.”

Sa halip na sagutin ni Brix ang alok ni Gord sa kaniya. “na saan ’yung suot kong brief? Sa pagkakaalam ko’y nasa salas ’yon. P’wede mo bang kunin?”

“Nailagay kona sa basket. I have some boxers and briefs, you can borrow mine. I don’t mind.” sabi pang ganiyan ni Gord.

“Sige, na saan ba? Ako na ang kukuha.” sagot namang ganiyan ni Brix. Hindi naman siya pihikan sa mga susuotin lalo na’t ganito’t gipit. Wala naman siyang choice kundi ang hiramin ang boxer or brief man ni Gord, kesa naman suotin niya ’yung brief na nailagay na raw ni Gord sa basket.. sa lamugan nito.

“Ako na ang kukuha. You just stay here.”

Tumalikod na si Gord kaya tanging likod na lang nito ang napagmamasdan ni Brix. Napakagat siya ng labi ng mapagmasdan ang likod nito. Tanging boxer lang ang suot, hubad na rin ang apron nito kaya malaya siyang pagmasdan ang likod man o harap nito.

“Here.” inabot ni Gord sa kaniya ang boxer. “Wala pa akong mga bagong bili e, ’wag kang mag-alala. Isang beses kopa lang ’yan nagagamit.”

“Don’t worry, i don’t mind.”

Matapos makuha ni Brix ang boxer na inabot sa kaniya ng binatang si Gord. Muli na niyang sinara ang pinto ng bathroom at doon na niya iyon sinuot.

Mataas ng muli ang kaniyang kompyansa sa sarili. Hindi na siya muling nakakaramdam ng hiya dahil nga may suot na siyang boxer. ’Di tulad ng una na wala siyang saplot pang-ibaba.

Nakatitig at makikita ang luningning sa mga mata ni Brix ng masilayan niya ang mga masasarap na pagkain na nakahanda sa lamesa. Kumikinang-kinang pa ang kaniyang mga mata. He’s salivating. Damn! The food was good looking just like the cook.

“Mamaya na pala ako uuwi. Kakain muna ako.” sambit ni Brix bago siya umupo sa bangko paharap sa lamesang may masarap na pagkain.

Nasabi kasi ni Brix kanina kay Gord na uuwi na siya matapos niyang makapag-bihis. Ngayon nakita niyang may masarap na pagkaing nakahanda sa lamesa, mukhang ngayon’y kakainin niya ang kaniyang mga nasabi.

“Feel free to eat, Brix. Hinanda ko talaga ’yan para sa’ting dalawa.” sabad ni Gord.

Napatango-tango na lang si Brix. “Then let’s start eating.”

Hawak ni Brix ang kutsilyo’t tinidor bago niyang ilang minutong pinaka-tingan ang pagkain. Bumaling siya kay Gord. Curious lang talaga siya sa kung anong pangalan ng pagkain. Para sa tingin kasi niya pork chop lang ’yon. Hindi pa kasi niya natitikman o nakikita iyon sa ‘Gord Deluxe Cuisine’ na pag-aari nitong chef na ito na kasama niya.

“Gord, anong tawag sa luto na ito? Pork chop?” tanong niyang ganiyan kay Gord na tinapunan niya ng tingin.

Ngumiti naman si Gord matapos itigil ang hinihiwang karne. Ginamit nito ang tinidor at tinusok ang karne.

“Eat.” inilahad nito sa kaniyang bibig na nag-aalangan man’y tinanggap narin niya. “How was it?”

Namilog ang kaniyang mga mata ng matikman ang pagkain. Tumutunog pa sa kaniyang bibig ’yung sinubo ni Gord sa kaniya. Talagang masarap, sobrang sarap.

“Hmmmm.. ang sarap, Gord. Ang sarap mo mag-luto Chef.”

Medyo nabato pa si Gord sa huling sinabi ni Brix. The way he called him “chef” talagang malaki ang naging epekto niyon sa kaniyang pagkatao. It reminds him about the sex they made that night. Naalala niya kung pa’no umungol si Brix. Kung pa’no siya nito tawaging chef sa pagitan ng kanilang pagtatalik. It was just like a song, a rhythm, or a fucking lullaby. Napakasarap pakinggan kung lalo’t si Brix pa ang sumambit niyon.

Napalunok si Gord at iniwas ang kaniyang tingin sa binatang si Brix. “Fuck! Self,

calm down

. It’s not the right time to get excited!“ saway pang ganiyan niya sa kaniyang sarili. Pa’no ba naman, sa simpleng pagtawag lang ni Brix sa salitang “chef”, mabilis na agad kumalat ang init sa kaniyang katawan. Dagdag pa roon ang unti-unting nabubuhay niyang pagkalalaki. Like the fuck!

“It’s called, Air Fryer Pork Chops.” pagsagot ni Gord sa tanong ni Brix kanina.

“Pinaganda mo pa ’yung pangalan. You can just call it ‘pork chops’.” pambabarang ganiyan ni Brix.

Napangiti na lamang si Gord dahil doon.

And because the pork chops on Brix’s plate has been cut into pieces, madali na para sa kaniyang kainin iyon ng hindi na gumagamit ng kutsilyo. Tanging kutsara at tinidor na lang ang kaniyang gamit sa pagkain, lalo’t may kanin naman doon.

Masagana ang bawat pag-subo at pag-nguya ni Brix ng mga kinakain. Talagang makikita sa bakas ng kaniyang mukha na sarap na sarap siya sa kaniyang kinakain. Talaga naman kasing masarap, eksperto ba naman ang nagluto. Kahit siguro nakapikit ay kaya nitong lutuin ang nasabing pagkain.

Air Fryer Pork Chops, mukhang dahil dito’y nakadami ng pagkain si Brix. Well-cooked, talagang mapapasabi kana lang.. kailan kaya niya ito muling matitikman?

Sapo-sapo ni Brix ang kaniyang tiyan matapos mabusog. “Ang sarap mo talaga mag-luto, Chef. Looking forward sa iba mopang lulutuin.” sabi pang ganiyan ni Brix na nakangiti pa ang kaniyang mga labi.

“Don’t worry. I have million of discovered recipe. I’ll cook it just for you.” Gord answered.

At that moment, Brix felt special to Gord. He’ll cook it just for me only? I felt special.

“Uhmm. Yeah.”

Matapos maiwas ni Brix ang kaniyang tingin sa chef na si Gord ay napukaw naman ang tingin niya sa parang gatas na nakalagay sa babasaging baso. Nakapatong sa bunganga ng baso ang dalawang peeled shirmp at isang ginayat na lime. May kung ano-ano pang lumulutang. Itsura iyong gatas pero kung pagmamasdan ang design hindi siguro iyon gatas. May hipon e.

“Ano ito?” tanong ni Brix na ang kaniyang atensyon ay walang iba kundi nasa inuming iyon. Curious siya sa kung anong tawag, at lasa ng nasabing inumin. “Gatas ba ito? Bakit may topped hipon and lime sa bibig ng baso?” dagdag pa niyang tanong.

“It’s not milk, Brix.” sagot na ganiyan ni Gord upang bigyang sagot ang tanong ni Brix. “We, Chefs, add shrimp, fish, and baked corn kernels to a cocktail glass and topped it off with the liquid ceviche marinade to make a dish known as Leche de Tigre.”

“Leche de Tigre?” pag-ulit pa ni Brix sa pangalang ng pagkaing binanggit ni Gord. “It looks awesome. Sounds awesome too.”

“Leche de Tigre. Literally translating to “tiger’s milk”, leche de

tigre is white, but it is not milk. The color and intense flavor comes from lime juice. Chopped chili peppers, red onion, and cilantro, also add to the taste.“

Napanganga na lang si Brix sa kaniyang mga nalaman. Hindi naman kasi talaga siya pamilyar sa mga nabanggit kaya marahil wala siyang naintindihan. Mas lumalakas tuloy ang kagustuhan niyang matutunan ang pagluluto dahil sa kaniyang mga nalaman.

“Do you know why i made leche de

tigre ?“ Gord asked.

Brix on the other hand was clueless. Hindi naman niya kilala ang nasabing pagkain. Kaya wala siyang ideya kung bakit ginawa ni Gord ang pagkaing iyon.

“Because leche de

tigre

is a popular hangover cure.“

Napatango-tango na lang si Brix. At dahil hangover siya’t-medyo masakit rin ’yung ulo niya. Mukhang kailangan nga niya ito.

Can’t believe Gord was this so thoughtful.

Kinuha niya ’yon at mabilis na tinikman. Masarap iyon at refreshing din ang lasa. Mukhang mauubos niya ito.

Agad niyang naubos iyon.. with an instant. Talaga naman kasing masarap. Medyo nararamdaman na rin ni Brix na gumagaan na ang kaniyang pakiramdam. Nawawala na rin ang hangover niya. Salamat iyon lahat kay Gord.

Nakatayo si Brix sa harap ng pinto ng kaniyang condo ng mapagpasiyahan niyang bumalik na sa condo niya. Lalo’t kailangan niyang maligo at magplano na rin sa susunod pang adventure na kaniyang tatahakin.

Sisimulan palang sana niyang buksan ang pinto ng iyon ay kusang ng bumukas. Bumungad kay Brix ang taong nakapagpa-pitlag sa kaniya. Namimilog ang kaniyang mga matang nakatingin lang sa taong nasa loob ng kaniyang pamamahay…

         AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 25

Kabanata 25

        “WHY ARE YOU HERE?” iyang mga salitang iyan ang tanong na agad pumasok sa isip ni Brix ng makabawi siya sa pagkagulat. “At pa’no ka nakapasok?” dagdag na tanong pa niyang ganiyan.

Ngumiti naman ang kaniyang kaibigan/pinsang si Caleb na kaninang umaga pa  nakapasok sa loob ng condo unit ni Brix ay naghihinala na. May kislap ng paghihinala na ang kaniyang mga mata.

“Hindi ba ako p’wedeng pumunta dito, huh, Brix?” sarkastikong tugon ni Caleb bago niya pinukulan ng nahihiwagaang tingin ang pinsang si Brix. “Tsaka alam mo ba kung pa’no ako nakapasok? It’s because nakalimutan mong isara ang pinto kamamadali. Based on my instinct, hindi ka dito natulog alam ko. Saan ka natulog? O gusto mong hulaan ko para sa’yo?” may panunuya ang boses na lumalabas sa bibig ng pinsang si Caleb.

“Nakalimutan kong isara ’yung pinto kase nag-punta ako sa grocery store. Namili ako. Tsaka mali ’yang instinct mo. Dito ako natulog, saan mo ba naiisip na doon ako natulog?” pinilit ni Brix kalmahin ang sarili sa mga kasinungalingang lumalabas sa kaniyang bibig. Well he is not a good liar after all. Madaling basahin ni Caleb ang ekspresyon niya sa tuwing nagsisinungaling siya. Atleast he tried, right?

“Don’t be such a liar, Brix. I won’t buy it. Nag-punta sa grocery store? Pero ganiyan ang suot? Naka-sando tapos naka-boxer? Are you kidding me?” Caleb voice was sarcastic together with his playful smile. “At kung namili ka, na’san ’yung mga pinamili mo? How come wala kang dala kahit isa man lang?” lumapit si Caleb kay Brix at inakbayan niya ang balikat ng pinsan. “It’s okay, Brix. You don’t need to lie anymore. Alam ko kung saan ka natulog.” tumuon ang mga mata ni Caleb sa leeg ni Brix kung saan bumakat doon ang pulang animo’y tila balat. “You have sex with him, haven’t you?”

Agad lumayo si Brix sa kaniyang pinsan. Inalis pa niya ang kamay nitong nakakapit sa kaniyang leeg. “Tanggalin mo ’yang madumi mong nasa-isip, hindi makakabuti sa’yo ’yan.” tanggi pa niyang ganiyan kahit totoo naman talaga ang mga sinabi ni Caleb. Totoo naman talagang nakipagtalik siya at batid niyang ang lalaking iyon ay kilalang-kilala din ng pinsan niya. Iyon kaya ang tinutukoy nitong nakatalik niya?

“Come on, dude. I’m not going to judge you here. Honestly speaking, i’m happy for you. Finally.. i did it. Sooner or later, hindi mona kakailanganin ang tulong ko.” makahulugang sambit ni Caleb na hindi naman maintindihan ni Brix.

Walang ideya si Brix sa tinuran ng pinsang si Caleb. Masyadong makahulugan iyon sa puntong hindi niya alam kung anong pinupunto nito. Balak sana niyang tanungin ngunit isang mapaglarong ngiti lang ang huli nitong pinukol sa kaniya bago iyon lumabas ng condo unit niya.

Hindi na niya nagawang habulin. Nanatili na lang siya sa loob. Pinagmasdan niya ang kaniyang sarili. Bago niya iyon sinisi.

Sa dami rami ng p’wede niyang idadahilan, bakit grocery pa? Sinong tangang maniniwalang nag-grocery siya na gantong suot? Sinong tangang maniniwala na nag-grocery siya pero wala naman siyang bitbit kahit isa? Such a fool excuses. Sure, Caleb didn’t buy it.

Napilig na lang ni Brix ang kaniyang ulo. Hindi ito ang panahon ng pag-iisip ng mga walang k’wentang bagay. Kilala naman niya si Caleb, ang mga nalalaman nito ay nanatiling sekreto, mapagkakatiwalaan niya si Caleb.

Madilim na ang paligid ngunit abala parin si Brix sa kaniyang ginagawa. Pinag-pa-planuhan kasi niya ang third and forth na kaniyang dapat gawin sa to-do-list niya.

Sea shore camping and riding the yacht.

Pangarap talaga ni Brix na makasakay siya ng yate. ’Yung siya lang mag-isa. I-appreciate ang ganda ng dagat, basta—sobrang dami niyang naiisip gawin sa loob ng yacht kung saan mag-e-enjoy siya.

Isa nga lang ang malaking katanungan na bumubulusog sa kaniyang isip. Pa’no siya makakasakay ng yate, ’e wala naman siyang yate. Wala na rin siyang pera upang ma-afford ang expenses sa pagsakay ng yate.

Pero nasa to-do-list niya ’yon? Ganun-ganun na lang ba niya ipagpapalipas at hindi na gagawin ang napag-planuhan na niyang gawin?

Siguro sa mga puntong ito, kailangan ni Brix ang tulong ng kaibigang si Caleb. Mayaman naman ito, siguradong alam niyang barya lang sa kaniyang pinsan ang kaniyang hihilingin. Ika nga nito, sabihin lang daw niya ang mga pangangailangan niya. Tiyak na tutupdin daw nito. Ngayon’y mukhang kailangan niya ang tulong nito.

Ayos lang naman sa kaniya kahit mga dalawampung minuto lang siyang nakasakay sa yate o kapag hindi pinalad kahit sampong minuto na lang. Ang mahalaga ay natupad niya ang kaniyang plano.

Habang nagpa-plano na sinusulat niya sa notebook ay narinig ni Brix ang maka-ilang katok sa labas ng pinto ng kaniyang condo. Napaling pa niya roon ang kaniyang ulo bago siya tuluyang tumayo.

Binuksan ni Brix ang pinto matapos niyang makarating. Kanina pa niya nasilip kung sino ang nasa labas. Napagtanto niyang iyon ay ang binata.. si Gord.

“What are you doing here?” he asked in the middle of excitement and confusion.

“I’m just here to drop off this food.” inilahad ni Gord kay Brix ’yung pagkaing niluto niya na sinadyang sa lunch box nilagay, dahil kung sa plato pa’y nangangamba siyang baka hindi na iyon makabalik ng ligtas sa kaniya.

Dahil sa paniguradong masarap ang lutong iyon ni Gord ay agad iyong mabilis na tinanggap ni Brix. “thank you, Chef.”

Gord was stunned again for a moment. The fuck.. tinawag lang siyang chef ngunit sobrang lakas na agad ng dating nito sa kaniya. Mukhang hindi na mawawala sa kaniya ang malakas na pagtama sa kaniyang kaibuturan sa tuwing maririnig ang salitang “chef” sa bibig ni Brix.

“Gusto mong pumasok, chef? Pasok ka?” alok ni Brix.

Iyon naman talaga ang plano ni Gord. Ang mag-luto ng pagkain upang meron siyang dahilan para katukin ang pinto ng condo ni Brix. Kahit naman gusto niya ito’y hindi parin buo ang kaniyang loob. Nangangapa parin siya sa kaniyang nararamdaman.

Bumungad kay Gord ang makalat na loob ng condo ni Brix. Pakiramdam tuloy niya’y hindi siya makahinga. Ang hirap makahinga sa tuwing nakikita niya ’yung mga kalat na ’yon. Napakarami.

Imbis na komprontahin ni Gor si Brix kung bakit makalat ang condo nito’y hindi na lang niya ginawa. Inobliga na lang niya ang kaniyang sariling linisin ang mga kalat sa loob.

“Gord.. what are you doing?” tanong ni Brix ng mapansing nililinisan ni Gord ang condo niya. “Di mona kailangang gawin ’yan. Magpapa-room service na lang ako para malinis ’yang mga kalat na ’yan.”

“No need for room service, i can handle it myself.” ani Gord.

Napakibit balikat na lamang si Brix. “Okay sabi mo ’e.” sambit pa niyang ganiyan at hinayaan na lang si Gord na napa-iling-iling sa mga narinig.

Nag-tungo si Brix sa kusina upang kumuha ng kutsara at tinidor para sa pagkaing dinala nito sa kaniya.

Binuksan niya ang lunch box at bumungad sa kaniya ang mabangong aroma ng pagkain, dagdag pa doon ang kulay ng pagkain na sadyang kay akit-akit.

“Anong tawag dito?” Brix asked salivating.

“It’s called, Lomo Saltado.” Gord answered in the middle of arranging some things that needed to arranged properly.

“Lomo Saltado? Nice name.. i’m sure it’ll taste good too.” hindi na nakapaghintay pa si Brix na tikman ang pagkaing dala sa kaniya ni Gord. Pangalan pa lamang kasi ng pagkain ay talagang nanunubig na ang bagang niya. Mukhang masarap nga talaga ang pagkaing ito, mukhang mag-e-enjoy siya.

Hayun na nga.. natikman na ni Brix ang pagkain, kung gaano kasarap ang nag-luto ay ganoon din kasarap ang niluto. “Hmmmm. Shit! Ang sarap, chef.” the way Brix said it.. he’s like moaning it. Moaning the word he said.

On the other hand, nakaramdam ng turn-on si Gord dahil lamang sa salitang animo’y tila pag-ungol na tinuran ni Brix. Nakakatindig kalamnan iyon, lalo na ang kalamnan ng nasa gitnang parte ng kaniyang katawan. His cock of course.

Napukaw ang atensyon ni Gord ng may mapansin ang kaniyang mata. Isa iyong notebook. Dala ng kuryosidad at kagustuhang malaman ang laman ng nakasulat doon ay kinuha iyon niya at agad binasa.

Notes iyon ni Brix, alam ni Gord. Nakasaad dito ang mga preparasyong ginagawa ni Brix para sa kaniyang pagsakay ng yate at pag camping sa tabi ng dagat.

So he was planning to go to adventure again? I’ll come and accompany him.

Sa kabilang banda, hindi alam ni Gord kung saan siya magsisimula. Kung pa’no niya sasabihin kay Brix na gusto niya itong samahan. Sa mga puntong iyon kasi’y nawawalan siya ng magandang idadahilan kung pa’no makukuha ang pagsang-ayon nito na maari siyang sumama.

Binitiwan na lang niya ang notebook at ibinalik niya iyon sa dati nitong kinalalagyan, inatubili na lang niya ang kaniyang sarili sa pagtatapos ng kaniyang paglilinis.

Masyadong nanakit ang likod ni Gord ng siya’y matapos. Doon din naman’y naubos na ni Brix ang kaniyang kinakain. Sapo-sapo pa nito ang tiyan at bakas sa mukhang talagang nabusog niya ito.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 26

Kabanata 26

            HINDI MABILANG KUNG ilang beses ang naging pag-ikot ni Gord dito sa kaniyang condom (condo). Kanina pa siya pabalik-balik. Simula kasi ng kaniyang lisanin ang condo ni Brix ay hindi na siya mapakali. Iniisip niya kung pa’no siya makakasama sa pinaplano ng binata. Hindi naman p’wedeng coincidence na naman na sasakay din siya ng yate at doon ay magsasama na naman silang dalawa, hindi ba? Parang luma na. Nagamit na niya ang dahilan niyang iyon.

Ano ba ang mas magandang idahilan?

Fuck! Sa dami-raming dapat problemahin, ito pa ang naisipan niyang problemahin? Shit!

Sa huli.. I think it last one hour bago siya nakapag-isip-isip ng magandang plano.

Dinukot ni Gord ang kaniyang telepono sa loob ng bulsa ng pantalong suot. Manghihiram na lamang siya ng yate at pagkatapos ay yayain niya si Brix na sumakay doon para mamasyal. Pretending na hindi niya alam na gustong-gusto talaga ni Brix na makasakay doon.

“Oh? What do we have here?” boses iyon ni Caleb sa kabilang linya. Mukhang masaya ang nanunuyang tinig ng boses nito.

“Can i barrow your yacht?” sambit pa niyang ganiyan. Direktahan, wala ng paligoy-ligoy pa.

“My yacht..? Hmm..” mukhang natutunugan na ni Caleb kung bakit nanghihiram ng yate sa kaniya si Gord.

“Hindi ako nagpapahiram. Gusto mo rentahan mo na lang. Para naman may konting huthot ako, ’di ba?”

Naitirik na lang ni Gord ang kaniyang mga mata sa kawalan. “Nagmana kana kay Jonaz. Isa kana ring huthutero. Hihiramin lang ’e,”

Narinig ni Gord ang malakas na paghalakhak sa kabilang linya. “It’s called business, Gord. ’Yung mga pagkain ngang dapat libre mona lang, inililista mopa sa utang namin.” giit pa nitong ganiyan.

Hindi na nakipag-argumento pa si Gord. “Sige na, ’wag kanang maraming satsat. Rerentahan kona. Puntahan din kita. Magpapaturo ako sa’yo kung pa’no magpaandar, para sa pamamasyal ko’y ako ang nagmamaneho.”

“Daanan mo’ko sa bahay, para sabay na tayong pumunta sa daungan ko ng yate.”

Hindi na sinagot pa ni Gord ang sinambit na iyon ni Caleb. Pinatay na niya ang tawag at minadali ang sarili. Kailangan niyang matutunan ang magmanipula ng yate sa lalong madaling panahon. Kailangan niyang matuto upang walang sagabal sa kanilang dalawa ni Brix.

Ngayon pa lamang ay masaya na si Gord. Sana nga lang magkaroon siya ng lakas ng loob yayain ang binata. Lalo’t habang tumatagal, mas lalong hindi siya nagiging komportable kapag kasama ito. Nararamdaman niya ang matinding hiya, matinding torpe. Ewan ba? Bakit ba naman ganito na lamang ang nararamdaman niya.

Inabot na yata ng madaling araw si Gord at si Caleb tsaka niya natutunan ang pagmamanipula ng yate. Sa mga ilang oras na ginugol niya, hindi talaga siya nagpahinga. Para siyang isang manlalarong determinadong manalo. Diterminadong-ditermenado siyang matutunan ang pagmamanipula niyon. Well, hindi na siya magpapasalamat sa kaniyang kaibigang si Caleb, kase may kapalit naman ang pagtuturo nito sa kaniya. Kundi pera.. malamang ang pagkaing galing sa mga kamay niya. Pagkaing luto niya…

Maagang nagising si Brix matapos ang mahimbing niyang tulog. Nakalugomok parin siya sa higaan, tinatamad pa siyang bumangon. Maya’t-maya pa’y narinig na niya ang ilang nakakawindang na katok sa labas ng kaniyang pinto.

Who could it be?

Dalawa lang naman ang tao’ng maaring maisip ni Brix na pupunta at kakatok sa labas ng kaniyang condo. It’s either, Caleb or Gord. ’Yan lang naman ang may papel sa buhay niya. ’Yan lang naman ang kilala niya dito sa Pilipinas.

Tamad man ay sinubok parin ni Brix ang kaniyang sariling bumangon. Parang tila wala pa nga siya sa sariling wisyo. Inaantok pa siya’t parang ’di pa bumabalik ang kaniyang diwang naiwan niya marahil na nakahiga sa kama niya.

Wala ng pasilip-silip. Agad binuksan ni Brix ang pinto, walang pake sa kaniyang kalagayan. Magulo ang buhok, tila animo’y isang lasing na wala pang tulog, naka-pulang-sando at itim ba brief. ’Yan ang kaniyang suot ngayon. Well, ganiyan naman talaga siya matulog. Kung saan siya komportable ay doon siya.

Sumilay sa isang pares ng mga mata ni Brix ang bagong ligong si Gord. Naamoy pa niya ang mabangong halimuyak na dala ng pabango nito. At ang amoy na ’yung tipong kaaalis lang galing sa bathroom. Naamoy parin niya ang sabon ang shampoo na ginamit nito. Sadyang kay akit-akit.

“Anong ginagawa mo dito?”

Kung kanina’y hindi pa nakakabalik ang diwa ni Brix, ngayon’y nasa loob na ng katawan niya. Baka nga gusto pang makipag-palit ng diwa niya sa sariling katawan ng katayuan, upang madama—malanghap lang ng kaniyang diwa ang nanunuot na mabangong amoy ng binata.

Sa madaling sabi. Nabuhayan si Brix ng loob ng kaniya lamang masilayan ang mukha ni Gord.

“I’m here to cook for you.” tinaas ni Gord ang mga lulutuin niya na kanina lamang ay binili niya.

Mga sariwa ang mga iyon.

“Cook for me?” tanong pang ganiyan ni Brix na naguguluhan. “Ahhh, oo nga pala. Binayaran ka nga pala ni Caleb para mag-luto sa’kin. Sige pasok ka.” at doon niya napagtantong iyon pala ang dahilan ng pagpunta nito dito. Akala niya’y may iba pa. Hindi parin nga pala natatapos ang kontrata nito sa kaniya. Ipagluluto parin siya nito dahil bayad ni Caleb ito.

Sa kabilang banda. Nakaramdam ng inis si Gord. Actually, hindi siya nagpunta dito at bumili pa ng mga lulutuin dahil may kontrata sila ni Caleb kundi dahil gusto niya. Gusto niyang ipagluto si Brix ng walang ibang dahilan, kundi gusto lang niya.

Iiling siyang pumasok sa loob.

“Feel at home, Gord. Maliligo lang ako.” pagkasabi niyon ni Brix. Kumuha na siya ng tuwalya at ng kaniyang susuotin sa cabinet at doon pumasok na siya sa loob ng bathroom.

Sa kabilang banda, nakahinga naman si Gord ng maluwag ng makita niya ang kusina. Salamat naman at malinis iyon. Makakagalaw siya ng maayos.

Preparado ang kaniyang mga bawat galaw. Tulad ng isang sikat na magluluto, ganoon siya kahusay. Sa puntong paggayat pa lamang ng mga samyang dapat gagayatin ay sadyang kay bilis. Sa talas ng kutsilyo’y hindi man lang siya nagawang masugatan. Talagang kalkulado niya ang bawat paggalaw ng talim ng kutsilyo.

Talagang minadali ni Brix matapos ang kaniyang paliligo. Tila ba’y sabik na sabik siyang matapos dahil may kung anong nasa labas na gusto niyang masilayan. Hindi sa pagsisinungaling, gustong-gusto niyang masilayan ang mukha ni Gord. Gusto niya itong maamoy, mahawakan, sobra na ba ang kaniyang naiisip kung pati gusto niya itong maramdaman—maramdaman ang init ng pagkatao nito sa kaniyang loob?

Damn! That’s indeed too much.

Inasikaso niya ang sarili sa pagbibihis. Sinulyapan pa niya ang sarili sa salamin at sinugaradong kahali-halina ang kaniyang itsura.

Ayos na naman. Sadyang siya lang ang hindi mapakali sa kaniyang sarili. Gusto pa’y maging perpekto.

Binalewala na niya ang itsura. Ayus na naman siguro ito. Sa isip-isip pa niya bago tuluyang lumabas ng bathroom.

S’yempre, saan pa ba ang diretso niya? Walang iba kundi sa kusina. Amoy na amoy na kasi niya ang mga samyang ginigisa. Mabango iyon, kahali-halina ang amoy, pero hindi papatalo ang amoy ng nagluluto.

Napukaw ang atensyon ni Gord ng kaniyang mamataan ang binatang si Brix. Abala ito sa pagsisiyasat ng ref. May kung anong hinahanap doon ang binata.

Napag-alaman niya na ang hinahanap nito’y walang iba kundi ang paborito nitong tsokolate. Alam na niya iyon, sa tagal-tagal na rin ba niyang nakakasama si Brix ay natural alam na niya ang paborito nito. Lalo’t tuwing maglilinis na lamang siya’y samu’t saring bakayan ng tsokolate ang nakikita niya. Kaya doon niya naisip na tsokolate ang paborito nito. Hindi ba?

Tangan ng bibig ni Brix ang pinaghalong konting pait, matamis, at masarap na lasa ng tsokolate habang ang kaniyang atensyon ay nasa binatang si Gord na ngayon’y nagluluto parin ng agahan.

Dumais ng bahagya si Brix. Bale ilang metro lang ang pagitan niya kay Gord.

Pasulyap-sulyap siya sa niluluto nito. Sa ekspertong pangga-gamay nito sa niluluto. Talagang amoy na niyang masarap iyon.

Habang nagmamasid. Nakakaramdam tuloy si Brix ng pakiramdam na parang gusto niyang mag-luto. Tila namuhay na naman sa kaniyang loob ang pakiramdam na matutong mag-luto. Magpa-turo kaya siya kay Gord? Tuturuan kaya siya nito?

Naku, huwag na. Baka makaabala lang siya. Nagugutom na rin naman siya. Gusto na niyang tikman ang luto nito. Kaya iisantabi na lamang niya ang isiping matutong mag-luto na ang nagtuturo ay walang iba kundi ang sikat na chef.

Natapos mag-luto si Gord. Buong ganap ng pagluluto’y nakatunganga lamang si Brix. Pinanood niya lamang ang bawat kilos nito. Pero wala man lang siyang nakalap na impormasyon patungkol sa paraan ng pagluluto. Madali niyang nakakalimutan.

Tinulungan ni Brix ang chef niyang si Gord mag-ayos, at mag-dala ng mga pagkain sa hapagkainan. S’yempre dahil narito na rin naman si Gord, inaya na rin niyang sumabay sa kaniya sa pagkain. Maganda na ’yon, may taga-hugas siya ng plato pagkatapos. Edi, kung ganoon. Hindi na niya po-problemahin ang paghuhugas, ’di ba?

May taga-luto na siya. May instant taga-hugas pa siya. Napaka-talino niya ano?..

             AXLL_ACEBEROS|A.A

.

KABANATA 27

Kabanata 27

            NAKAW-TINGIN.  ang naging gawa ni Gord kay Brix. Kanina pa niya ito pasimpleng pinagmamasdan habang nanonood sila ng basketball. Laban muli ng Golden State Warriors sa ibang grupo.

“I-shoot mo lang. Shoot lang ng shoot. Ganiyan nga.” kanina pa sigaw ng sigaw si Brix halatang frustrated na sa kaniyang pinanonood.

Ilang beses na bang narinig ni Gord ang malalakas na pagsigaw na ’yon? Hindi na niya mabilang. Parang noong mga araw na inaya niya itong mag-inom habang sila’y nanonood. Ganun parin ang naging pagsigaw nito. Pakiramdam nga ni Gord ay nagsilakas pa ang pagsigaw ng binata sa tuwing tantiya niya’y matatalo ang kaniyang grupong pinapanigan.

Ang dahilan kung bakit narito parin si Gord at hindi pa umaalis, bukod sa gusto pa niyang makasama si Brix ay dahil na rin gusto niyang i-alok dito ang kaniyang planong pamamasyal sakay ng yate. Iyon din naman ang plano ni Brix, alam niya. Kaya nga siya gumawa ng paraan para makasama siya sa planong iyon ni Brix.

“Brix..” mahinang pag-tawag ni Gord sa ngalan ng binatang si Brix.

“Hmmm?” sambit pa nitong ganiyan na pinukawan pa siya ng tingin. Nag-tama ang mga mata nilang dalawa. Nagtatanong ang mga mata nito. Habang ang kaniya namang mga mata ay naging mailap. Akala niya kasi sa hina ng kaniyang pagkakasabi’y hindi na iyon maririnig ni Brix, ngunit doon siya nagkamali. Narinig nito at ngayon’y bigla-bigla na lang niyang nakalimutan ang sasabihin. Bakit nga ba niya tinawag si Brix?

“Ano ’yun?” tanong nang ganiyan ni Brix. Mukhang naghihintay na ito ng sasabihin ni Gord.

Sa kabilang banda, naka-ilang sunod na paglunok si Gord, mailap ang kaniyang mga mata. Hinahagilap sa kaniyang isip kung anong sasabihin.

“Chef, ano ’yun?” dalawang beses ng tanong ni Brix.

“I. Uhmm. Ano kasi…”

Mahinang napatawa na lang si Brix ng ’di niya maitsurahan ang emosyon ngayon ni Gord. “Ano nga kasi ’yun?”

“Ma… Mamasyal ako.” sambit niyang ganiyan.

“Tapos?” sagot namang ganito ni Gord gustong intindihin ang mga nais ipahiwatig sa kaniya ni Gord.

At dahil nga sa tagal ni Gord na hindi masabi-sabi ang gusto nitong sabihin. Iniwas na lamang ni Brix ang kaniyang atensyon dito. Ipinukol niya iyon sa kaniyang pinanonood. Mas importante pa naman ’yon kaysa sa mga sinasabi ni Gord na hindi naman niya alam kung ano.

Naibagsak na lang ni Gord ang kaniyang mga balikat. Ano nga ulit ’yung sasabihin niya kay Brix? Nawawala siya sa sariling pag-isip sa tuwing malapit at nagtatama ang titig nilang dalawa. Ganito talaga siguro ang epekto ng nagmamahal sa tuwing malapit ang kaniyang taong minamahal.

Ilang oras ay natapos din ang game. Bagsak ang balikat ni Brix. Kanina pa siya frustrated na frustrated dahil sa natalo ang kaniyang grupong pinapanigan sa larangan ng basketball. Parang down na down siya ng mga panahong iyon. Daig pa niya ang natalo ng ilang libong piso sa naging itsura niya. Hindi niya matanggap, hindi niya matanggap na natalo ang kaniyang pambato.

“Tch!” pabuga niyang ganiyan pagkatapos ay nagpakawala siya ng marahas na buntong hininga. Kinuha niya ang remote at inis na pinatay ang tv.

Umalis na si Brix sa sofa, diretso siya sa kusina upang kumuha doon ng tsokolate. Pangpahupaw inis lang ba.

Matapos niyang makakuha ay muli siyang bumalik. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa sofa at kinain ang tsokolate matapos niyang buksan.

Muntik na ni Brix malimutan na kasama nga pala niya ang binatang si Gord. Kung hindi pa niya narinig ang pagtikhim nito’y hindi niya mapapansin na narito ito.

“Chef, gusto mo.” alok ni Brix kay Gord ng tsokolateng kinakain niya. Bahagya pa niyang pinahaba ang kaniyang kamay hanggang sa ilang pulgada na lamang ang layo ng tsokolate sa bibig nito.

“Ayoko.” sagot na ganiyan ni Gord at mabilisang tinabig ang inilahad na pagkain. Dahil sa hindi maayos na nahawakan ni Brix ang tsokolate at dahil na rin sa ginawang pagtabig ni Gord na bitawan niya iyon.

Lumaglag ang tsokolate ni Brix sa pantalong suot ni Gord sa parte kung saan naroon natutulog ang mahimbing nitong alaga.

“Sorry..” dagliang kinuha ni Brix ’yung tsokolate at dahil masyadong mabilis ang naging pagkuha niya, medyo dumiin ang kaniyang kamay at lumapat iyon sa tela ng pantalon, kung saan ay naramdaman niya ang pagkalalaki nito.

Alam ni Gord at ni Brix na pareho nilang naramdaman ang animo’y kuryentent dumaloy sa buong katawan nilang dalawa. Pareho silang kapwa ’di makagalaw. Nakatitig lang ang mga mata sa isa’t-isa. Parehong gulat.

Kahit naagaw na ni Brix ang kaniyang kamay sa pantalon ni Gord pakiramdam niya’y naroon parin iyon nakalapat. Ramdam niya’y nararamdaman parin niya ang nadamang parte ng katawan ni Gord na medyo may tigas ng konti.

Sa kabilang banda, mabilis nag-init ang katawan ni Gord ng dahil sa dampiang naganap. Para siyang isang apoy na tinapatan lamang ng gas ay mabilis ng naglumagaab.

Nabalot ng mapagnasang apoy ang buong katawan ni Gord. Animo tila nawawala siya sa sariling katinuan. Kanina pa niya pinagmamasdan at tinitigan si Brix. Parang may kung anong humahatak sa kaniyang lumapit dito.

At iyon nga ang ginawa ni Gord. Unti-unti siyang lumapit sa binata wala sa sariling katinuan. Basta ginawa lang ng katawan niya ang animo’y binubulong ng kaniyang puso.

Palapit ng palapit. Si Brix naman’y hindi magawang umiwas. Hindi niya magawang iwasan ang mga titig na iyon sa kaniya ni Gord. Parang napako ang kaniyang mga mata sa mga mata nito. Tila may sariling isip na dapat iyon lang ang kaniyang tingnan sa mga oras na iyon. Hindi siya gumalaw. Nanatili siya sa ganoong posisyon hanggang sa ilang pulgada na lamang ang layo ng mga labi ni Gord sa kaniyang mga labi.

Ramdam na ni Brix ang mga paghinga ni Gord. Maririin iyon at mararahas, bahagyang tumatama pa ang mainit nitong hininga sa kaniyang mukha. Naamoy niya ang tila romantiko sa bango ng hininga nito. Kay akit-akit. Kay saraop-sarap langhapin.

Hindi na nagawang makapag-pigil pa ni Brix. Nang kaniyang maramdamang huminto si Gord ilang pulgada ang layo sa mukha niya sa puntong tila nagdadalawang isip.

Iniyakap na ni Brix ang kaniyang kamay sa batok ni Gord at kaniyang hinigit ito palapit sa kaniya. Doon naglapat ang kani-kanilang mga labi sa isa’t-isa. Nagsumabog ang pagtitimpi sa kani-kanilang katawan, kapwa tinugon ang makawindang halikan ng kapwa nila mga labi.

Nag-u-umapoy ang bawat halikan. Bawat pag-tugon sa isa’t-isa’y walang palya. Halos lamunin na nila ang labi ng isa’t-isa. Sadyang kay init. Kay init ng halikan nilang dalawa. Sarap sa pakiramdam ang hatid niyon sa kani-kanila.

Animo’y mga naglilingkisang ahas ang kani-kanilang mga dila. Nagpapasahan ng sensasyon sa isa’t-isa. Walang sawa. Walang tigil.

Nagsisimula ng maglumikot ang mga kamay ni Brix matapos niyang mabitawan ang tsokolate niyang hawak. Gumapang ang kaniyang kamay patungo sa pagkalalaki ng binatang si Gord. Kaniyang bahagya—banayad na hinimas-himas ang pagkalalaki nito. Ramdam na ramdam niya ang tigas na tila bato, kung tutuusin’y mas matigas pa yata sa bato itong nararamdaman niya.

Sa kabilang panig. ’Di papatalo ang kamay ni Gord. Naglumikot din ito na gumagapang sa suot na damit ni Brix. Pinasok niya ang kaniyang dalawang kamay sa loob ng damit nito. Animo’y tila may sariling buhay na gumapang iyon pataas hanggang sa marating ang makalibog pansing utong ng binatang si Brix. Hinimas-himas niya iyon dahilan para makatanggap siya ng mahinang pag-ungol na nanggaling sa bibig nito.

Dinama ni Gord ang init ng dibdib ni Brix habang patuloy ang walang sawang pag-tugon ng kani-kanilang mga labi. Saka lang iyon naghiwalay ng kapwa makakapusan na sila ng paghinga.

Nagkatitigan silang dalawa. ’Yung titig na makikita ang mga pagnanasa sa mga mata ng isa’t-isa.

Napangiti si Brix sa ’di malamang dahilan, gano’n din naman si Gord. Matapos ang ngitian saka naman muling naglapat ang kani-kanilang mga labi.

Kusang humiga ang katawan ni Brix sa sofa habang kumubabaw naman sa kaniya si Gord. Kung mangyayare ang muling pagtatalik. Ito na ang pangalawang beses nilang nagtalik sa sofa. Ang kaibahan nga lang, nangyari ang sofa-sex sa sofa ng condo ni Gord, ngayon naman ay sa kaniyang sofa. It made difference, right?

Nalaman na lamang nilang dalawa na wala na silang mga saplot na tumatabing sa kani-kanilang kaselanan. Kapwa hubad na silang dalawa. Nagtatagpo ang bawat apoy ng pagnanasa sa kani-kanilang katawan.

Sadyang kay sarap ng pakiramdam para kay Brix na madama ang mainit na katawan ng binatang si Gord. Ngayon pa lamang ay gusto na niyang malunod sa sensasyong ihahatid nito sa kaniya.

Nagbaba ng halik si Gord. Nag-tungo iyon sa leeg ng binatang si Brix. Nalanghap niya ang amoy ng pabango ni Brix, nakaka-akit iyon.

Makiliti man para kay Brix ang ginagawa ni Gord sa kaniya, ay hindi siya humadlang. Hinayaan lang niya itong halik-halikan ang kaniyang leeg. Lalo’t bukod sa kiliti, naroon din ang sensasyong makatindig ng kaniyang balahibo sa katawan.

Naipikit na lamang niya ang mga mata. Wala pa sila sa kasukdulan ng kanilang kaligayahan, ngunit heto siya’t animo nasa alapaap na. Sadyang kay sarap ng romansa ng isang Chef Gord Lyndon..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 28

Kabanata 28

         IMPIT ANG PINAG-SAMANG kiliti at purong sensasyon na nararanasan ni Brix ng kaniyang maalimpungatan ang mga labi at dila ni Gord ay nagsisilaro na sa kaniyang tindig na tindig at namumula-mula pang utong. Sadyang kay sarap sa pakiramdam ng ginagawa nito.

“Ahhhhhh. Ohhhhhhh. Ahhhh—Ohhhh, Chef.. Gord..” the way he said it. It’s like he was in a deep pleasure. It’s more than a moan.

Napasambunot pa si Brix sa buhok ng binata ng maramdaman pa niya ang dila nitong kumilwal sa kaniyang utong. Napakasarap niyon sa kaniyang pakiramdam. Tila ba’y may hatid na kuryente ang dila nito na tumatagos sa kaniyang buong katawan. Kulang na nga lang ay mangisay siya dulot ng kakaibang kuryenteng iyon.

Libog. Mas higit pa sa libog ang naramdaman ni Brix. Sobrang nag-iinit na ’yung katawan niya, parang may kung anong apoy sa kaniyang kaibuturan na nagsilagablab.

Wala na siya sa sariling katinuan. Parang bigla-bigla’y nakalimutan niya ang tama at mali. Basta ang tanda lang niya’y nasa binggit siya ng sarap na kung papipiliin ay ito ang kaniyang pipiliin.

“Ohhhhhh—shit!” singhal niyang ganiyan sa sarap ng maramdaman niyang sinisipsip ni Gord ang kaniyang utong. May hapding dulot iyon, pero ang kiliti ng sarap ay tumatabon sa hapdi. Mas nasasarapan siya na parang gusto na lang niyang itirik ang kaniyang mga mata. Sa puntong ayaw na niyang maulian.

Naglulumikot ang daliri sa paa ni Brix. Nagsisipag-unat ang iba naman’y nagsisipagtirik. Rumaragasa na rin ang kaniyang paghinga. Mabibilis ang bawat higop at buga niya ng hangin sa puntong tila mawawalan siya ng hininga kapag hindi niya iyon ginawa.

“Ahhhhh. Ahhhh. Sige pa, Chef. Ganiyan. Ahhhhhhh! Fuck! Bite me nipple. Like that—shit!”

Tulad ng hiling ni Brix, ay madali lang para kay Gord na pagbigyan ito. Kinagat nga niya ang utong ng binata, ’yung kagat na siniguradong hindi ito masasaktan. Siniguradong sarap ang madarama nito. At sakto naman siya doon. Sa malakas pa lamang na pag-ungol ng kaniig na si Brix ay batid na niyang nasarapan ito sa ginawa niya.

Tumigil si Gord saglit. Inilayo niya ang mukha sa utong nitong pulado na, kanina’y mala rosas lang iyon, pero ngayon, kulay pula na.

Hindi naman pagkain ang utong ni Brix ngunit ’di mapigilan ni Gord ang kaniyang sariling manubig ang bagang. He’s fucking salivating, like fuck!

Ilang segundong pinakatitigan niya ang utong nito. Kitang-kita niya ang namumulang gilid maging ang tuktok. Namamasa pa iyon at gayon parin ang postura. Tindig na tindig parin. Baka nga mas tumindig pa.

“I’m going to eat this nipple of yours. So mouthwatering. So good. So delectable.” and with that, mabilis ni Gord sinunggaban ang utong ni Brix, tila uhaw siya sa paraan ng ginawa niyang pagkain dito.

Wala namang lasa ’yung itong nito, alam niya iyon. Pero bakit ganun na lamang siya nagaganahan sa ginagawa? Siguro dahil kagustuhan ng sariling katawan? O siguro dahil mas gusto pa niyang marinig ang mga ungol ng kiniig kaya siya nagtuloy sa ginagawa? O p’wedeng namang parehong dahilan.

Mapaglaro ang makasalanang dila ni Gord. Kahit kasingit-singitan ng bawat gilid-gilid ng utong ni Brix ay sinimot ng kaniyang dila. Hindi iyon nakatakas. Lahat ay kaniyang nagawang pasadahan. Nagawang basain ng laway ng kaniyang pagnanasa.

“Ohhhhhh—fuck! How could it be so good—so fucking good! Ohhhhhh—damn it!” kung siguro’y may makakarinig ng mga sinasabi ni Brix. Ay alam na ng mga ito na may milagro itong ginagawa.

Humapa lamang ang damdamin ni Brix ng mga ilang saglit ng tumigil na si Gord sa ginagawa nito. Mabibilis ang kaniyang paghinga na habol-habol niya kanina pa.

Ramdam niyang tumataas na ang mga halik nito. Nag-iiwan ng mga banayad na halik sa balat ng kaniyang katawan na nadaraanan. Nakarating ang mga halik nito sa kaniyang bäba tumaas pa iyon hanggang sa marating ang nanunuyot na niyang mga labi. Kailangan ng diligan ng mga labi nito.

Mabilis na iniyapos ni Brix ang kaniyang mga kamay sa katawan ni Gord ng magsimula ang mainit na tagpo ng kanilang mga halikan. Hinigit niya ito palapit sa kaniya upang mas lumalim pa ang halikan na pinagsasaluhan nila.

Napaka-init ng halik na iyon. Napakasarap ng halik na iyon sa puntong nararamdaman na nilang dalawa na pati ang kanilang diwa’y naghahalikan na rin.

Kusang bumuka ang mga hita ni Brix, it wrapped on Gord’s thigh. And because they are both fully naked, then they felt each other’s body touching together.

Ramdam na ramdam ni Brix ang naghuhumindig na pagkalalaki ni Gord sa bukana ng kaniyang butas. Mainit iyon, sapat na para makabuhay diwa.

Napasambunot pa si Brix sa buhok ni Gord at mas dinigin pa niya ang ulo nito palapit sa kaniya, upang mas lalong maging mainit ang halikan nilang dalawa.

Samantala, ang isang kamay naman niya’y naglalakbay pa, pababa. Napa-ungol siya ng mahina ng masapo niya ang nag-uumigting sa haba at laki ng pagkalalaki ng binatang si Gord. Kung sa tubig ihahalintulad ang temperatura ng pagkalalaki ng binata. Ihahalintulad niya ito walang iba kundi sa maligamgam na tubig. ’Yung medyo mainit ngunit hindi nakakapaso.

Iginiya ni Brix ang pagkalalaki ni Gord sa kaniyang loob. Wala ng kung ano-ano pa, basta ba’y ginusto niyang maramdaman ang pagkalalaki nito’y gagawin niya.

Marahang pumasok ang pagkalalaki ni Gord hanggang sa i-ulos nito papasok at doon ay tuluyan ng pumasok ang pagkalalaki ng binata sa loob ni Brix.

Kapwa nila nadaing ang sarap ng pagnanasang lumukob sa kapwa katawan ng isa’t-isa.

“Ohhhhhhh, Gord.”

Naghiwalay ang kanilang mga labi. Bahagyang lumayo si Gord sa binatang si Brix. ’Yung layong gahibla lang. Doon sila naging malayang titigan ang mga mata ng isa’t-isa. Kitang kita ni Gord sa mga mata ni Brix ang puno ng kaligayahan at pagnanasa. ’Yung mga matang nagsasabing ituloy lang niya ang ginagawa. Iyon naman ang kaniyang ginawa.

Agad sinagad ni Gord ang pagkakapasok ng pagkalalaki niya sa loob ng kaniig, matapos ay walang humpay na niya itong binayo na animo wala ng bukas na sisikat. Tila gusto agad marating ang rurok ng kanilang kasukdulan.

Nakayapos ang kamay ni Brix sa leeg ni Gord. Samantalang ang mga binti naman niya’y nakayapos sa bewang nito habang patuloy lang ito sa pag-ulos.

“Ohhhhhh—fuck! Chef—fuck me. Fuck me more.. chef.. like that, ohhhhh—fuck!” parang batang gustong-gustong makuha ang kaniyang ninanais. Iyan ang naging pag-asta ni Brix.

“Ahhhhh, Brix. Ahhhhh. Nice ass hole. It’s so good to fucked with.”

Hinugot ni Gord ang kaniyang pagkalalaki ng buo. Saka niya itinutok sa butas nito at ganun na lamang ang rahas niya ng kaniyang ipasok ang pagkalalaki ng sagad na sagad sa loob nito.

Napahalinghing si Brix dahil doon. Animo’y panandaliang nawalan ng ulirat ang kaniyang pagkatao dahil sa malakas nitong pagbayo. Tirik pa ang kaniyang mga mata maging ang mga daliri sa paa ng wala ng humpay na binayo ng kaniig na si Gord ang kaniyang loob. Wala na siyang nagawa kundi ang umungol.

“Ohhhhhh, chef. Chef. Chef. Chef.” malalakas ang bawat pagsigaw ni Brix. ’Yung sigaw na animo’y mapapatid ang kaniyang litid. “ang sarap niyan. Higutin mo tapos i-baon mo ulit.” sambit pa niyang ganiyan ba wala sa sariling katinuan. Mukhang nagustuhan niya ang ganoong paraan ni Gord ng pakikipagtalik sa kaniya.

Namumutil ng pawis ang katawan ni Gord, ganun din naman ang katawan ni Brix. Pareho silang namamawis dahil sa init ng tagpo ng kanilang ginagawa.

Tulad ng dati, hindi parin nag-aalis ng tingin ang dalawa. Na magnet na yata sa ang kani-kanilang mga mata sa isa’t-isa. Punong-puno ng emosyong kapwa nila binabasa.

“Ahhhhh. Gord, fuck me harder., Chef. Like that.” daing ni Brix na bahagyang ipinikit ang mga mata.

“Just open your eyes, Brix. I want to see your eyes while fucking you,” binilisan ni Gord ang kaniyang pag-ulos, “this hard.”

Bawat ulos ni Gord ay walang palya kundi sagad na sagad. Mabilis din ang ginagawa niyang pag-hugot at baon. Sadyang kay sarap sa tuwing natatamaan ng kaniyang pagkalalaki ang sentro ng loob ni Brix. Sobrang sarap, ’yung sarap na makatirik mata.

“Brix. Ohhhhhh—fuck! Ohhhhh—shit!” ungol pang ganiyan ni Gord na hindi inaalis ang kaniyang tingin sa mga mata ni Brix. Naroon lamang iyon nakatitig.

Hirap si Brix sa ginagawang pagpigil na hindi pumikit ang kaniyang mga mata. Talagang masarap nga kasi sa kaniyang pakiramdam ang ginagawang pagpasok ng pagkalalaki nito sa loob niya. Hinihila siya papikit ngunit pinipigilan niya. Gusto niyang sundin si Gord, kung saan utos nitong ’wag ipikit ang kaniyang mga mata. Kundi ituon lang iyon sa mga mata ni Gord.

“Ahhhhh—shit! Shit! Chef. Ohhhhhh—fuck!”

Husto na. Hindi na kinaya ni Brix. Naipikit na niya ang kaniyang mga mata at bahagya pang itinirik ng isagad ni Gord ang pagkalalaki nito sa kaniyang loob. Hindi niya kinaya ang sensasyong hatid nito.

Gord already felt something building inside his stomach. His cum is about to come. He can feel it. He knows it.

Sa kadahilanang gusto ng marating ni Gord ang kaniyang kasukdulan. Agad niyang inulos ang kaniyang balakang ng tripleng bilis sa normal niyang pag-ulos. Halos mayugyog ang katawan nilang dalawa dahil doon.

And with that, after so many thrust. Gord’s eyes shut down the moment he spurted his hot semen inside him leaving him breathless. As fuck!

“Ohhhhhh! Shit!” ganoon na lang ang tindi ng pinakawalang pag-ungol ni Gord ng siya’y labsan. Halos habol-habol niya ang pag-hinga ng bumagsak ang katawan sa katawan ni Gord. God.. it’s so fucking good. Ohhh—hell. Tila nabunutan siya ng sobrang sensasyon sa katawan. Sobrang sarap. Wala na siyang mahihiling pa.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 29

Kabanata 29

          ISANG UMAGA, napag-pasiyahan ni Brix mag-grocery. Mukhang sinapian siya ng kasipagan ng mga araw na ’yon. Siguro dahil ubos na ang paborito niyang tsokolate kaya heto siya’t inobliga ang sariling mag-grocery. Para din naman sa kaniya ’yon, ’di ba?

Ayos na naman ang kaniyang itsura. Nakaligo na siya’t maayos naman na ang kaniyang pananamit. Umayon sa kaniyang kag’wapuhan.

Suot niya’y puting t-shirt na sakto lang sa katawan niya. May tatak ’yon ng basketbolista na paboritong-paborito n’ya. Tinernuhan niya iyon ng pantalong nababagay sa suot niyang damit. Binagayan din niya iyon ng sapatos na talagang mas nagpayabong pa sa ganda ng porma niya.

Medyo mainit din sa labas, kaya nagdala na siya ng eyeglass. Para cool.

Matapos masigurong maayos na ang kaniyang itsura. Lumabas na siya ng condo niya. Pagbukas na pagbukas pa lamang niya ng pinto, ay siyang pagbukas din ng pinto ng nasa tapat niyang condo. Pagbukas ng pinto ng condo ni Gord.

Saglit silang napatitig sa isa’t-isa. Bago tuluyang binawi ni Gord ang kaniyang tingin kay Brix.

“Where are you going?” asked by Brix.

Sa ngayon, napagpasiyahan ni Gord na mamili ng kaniyang mga lulutuin para kay Brix. Medyo tinanghali na nga siya, dapat kanina pa siya nakalakad. Napasarap kasi ’yung tulog niya e.

“Going to the supermarket. How ’bout you?” Gord answered and the he questioned Brix back.

“What a coincidence. I’m going to the supermarket too. Department store rather.” Brix answered. “can you give me a ride?”

The way Brix said “ride”, kakaiba na naman ang naging epekto nito kay Gord. His dirty mind was now attacking him. Binibigyan na naman ng kaniyang isip ng maduming kahulugan ang sinabi ni Brix.

Fuck his mind!

“Sure thing. Let’s go.”

Inisang tingin muna ni Brix si Gord bago na niya sinara ang kaniyang condo at nagsimula ng umunang lumakad.

Gord wore black V-neck, printed “can i get your number?” on the front, terno with white short and black shoes. Naka-suot sa kwelyo ng damit nito ang eyeglass nito.

Sakay ang dalawa ng sasakyang McLaren ni Gord. Kumikintab iyon na kulay itim. Daig pang fli-noor-wax sa sobrang kintab ng sasakyan.

“Where should we head of?” Gord asked.

“You’re choice. Ikaw ang nagmamaneho ’e.” sagot pang ganiyan ni Brix.

“Okay..” napag-isip-isip ni Gord na unahin muna ang pupuntahang department store ni Brix. Pakiramdam kasi niya’y mas importante ito kaysa sa mga bibilhin niya.

’Cause from now on.. maybe Brix is his priority..

Maya-maya pa’y natagpuan na nila ang kani-kanilang sarili sa loob ng department store. Hawak-hawak ni Gord ang push cart, to buy some dry goods chosen by Brix, of course.

Sasabihin pa ba kung saan na nag-tungo ngayon si Brix? Natural sa section ng mga snacks, you know chocolates.

Lahat na yata ng tsokolate ay nakuha na ni Brix. Don’t get him wrong, huh? Paborito lang talaga niya ito. Ewan, bata palang siya’y obsessed na siya sa tsokolate. Kaya siguro ganito na lamang ang kaniyang naging aksyon ng makita ng kaniyang mga mata ang mga hinahanap.

“Wow.. new packaging..” sambit pa ni Brix na ganiyan sa sarili.

S’yempre bago.. kaya kukunin na rin niya upang masubukan.

Wala namang kaartehan si Brix. Basta’t lahat ng mapapansin niyang may tsokolate kinukuha niya, not knowing na baka pangit ang lasa.

At dahil sa dami ng kaniyang mga napamili. Talagang napuno niya ’yung push cart, tas meron pa nga roon sa ilalim kung saan naroon nakalagay ’yung basket. Napuno din ’yon ng mga pagkaing basta-basta na lang ni Gord inilagay sa basket.

Gord’s on the other hand, can’t stop himself but to shooked his head while his lips were about to smile.

’Pag dating sa pamilihan, isa si Gord sa tinatawag na “legend”. Makilatis kasi siya sa kaniyang mga pinamilili. Alam niya kung sariwa o hindi na ang mga binibili. Para na ngang tinaguriang “ang manunusing mamimili”, ’e basta, talagang masusi siya sa pamimili. ’Yun nga lang, kabaligtaran ni Brix. Walang pake, hala lang ng hala.

“Ano may idadagdag kapa ba rito?” sarkastikong tanong ni Gord kay Brix na ngayo’y nakatigil na lang. Mukhang napagod.

Sinuri ni Brix ang kaniyang mga pinamili. Hindi niya pinansin ang sarkasmo sa boses ni Gord.“Ano pa nga ba ang kulang ko..?” umakto pa siyang nag-iisip.

“Talagang balak mo pang dagdagan, huh?” banat muli ni Gord sa sarkastikong boses.

“’E, tinanong mo’ko ’e.” depensa naman ni Brix.

Walang nagawa si Gord kundi ang mapairap at magpakawala ng buntong hininga.

“May naalala ako. Ganito na lang, pumila kana lang sa counter at ako’y magtitingin-tingin pa. Para kapag may natipuhan ako ’e di papahabol ko sa’yo.”

“Whatever.”

Sinunod na lang ni Gord ang gusto ni Brix. Tinulak na niya ang cart patungo sa counter. ’Yung cart na konti na lang siguro’y bibigay na ’yung gulong nito. Mas’yado ng maraming laman.

Medyo may karamihan ang namimili kaya mukhang maghihintay pa si Gord bago matapos ang ibang mga nasa counter na. 

Kakatwa, bawat mga mamimili ay napupukol ang pansin sa cart ni Gord. Pa’no ba naman. Mukhang binili na nito ang buong department store sa sobrang daming binili. At ’yon na nga. Matapos mapukaw ang tingin sa cart, s’yempre, hindi maiiwasan ng mga tao na mapatingin sa nagtutulak ng push cart upang malaman kung sino ang nagmamay-ari ng sandamukal na mga bibilhin.

Gord just ignored them. Sino ba naman sila para pag-tuunan ni Gord ng pansin? Wala naman silang papel sa buhay ni Gord. Ang gusto lang niya’y matapos na at maka-uwi. Pinagpapawisan na rin kasi siya sa hina ng aircon sa loob. ’Yung mga electric fan naman na bukas ay hindi sa kaniya nakatutok. Kaya talagang bumubutlig ang pawis sa kaniyang katawan.

Habang naghihintay sa counter, sinisilip-silip ni Gord ang paligid. Hinahanap ng kaniyang mga mata si Brix dahil hindi pa nga ito bumabalik. ’Wag naman sanang madagdagan pa ito.

Inip na si Gord. Wala bang VIP service dito? Hindi ba siya p’wedeng unahin? Gord Lyndon.. he’s more than a VIP, kayang-kaya niya pabagsakin ang department store na ito, with just one snap of his fingers.

“Fuck!”

Kung makikita ni Brix ang ekspresyon sa mukha ni Gord. Talagang ’yung mukha nito’y umabot na siguro ang nararamdamang inis sa hangganan. But all in all, hindi gumawa ng kahit ano si Gord. Ni mag-iskandalo dahil nga sa paniniwala niya’y VIP siya na kailangang unahing pagsilbihan dahil kung tutuusin, kayang-kaya niyang pabagsakin ang department store na ito.

Kahit sobra na siyang pinagpapawisan sa kahihintay. At umabot na rin ng hangganan ang kaniyang inis. Ngayon lang niya napagtantong meron pala siyang ugaling mag-tiis. Ugaling makapag-hintay pa ng mas matagal. Iyon siguro’y dahil gusto niyang ipaalam kay Brix na isa siyang perpektong tao at walang kapintasan.

Sa ilang milyong paghihintay, sa isip-isip ni Gord ay natapos din ang cashier sa pag-i-intindi doon sa mamimili. Ngayon nama’y pagkakataon na niya upang ipa-k’wenta ang kaniyang mga napamili, upang mabayaran na rin niya’y maka-uwi na sila.

Inilagay na niya ang mga pinamili upang ma-monitor na ng kahera. Inilan-ilan muna niya ang lagay upang hindi matambakan ang mabagal na kaherang ubod ng harot. Sukat ba naman na lagi siyang pukawan ng tingin. Pagkatapos ay napapangiti na lamang na animo’y kambing na kinikilig. Kaya tuloy bumagal ang usad ng pag-ku-k’wenta. O baka naman talagang sinasadya ng kahera upang mapagmasdan pa nito ng mas matagal ang g’wapo niyang mukha? Iyon ba?

Hindi iyon masisisi ni Gord. Talagang g’wapo lamang siya.

“Dito na tayo pila. Kokonti na lang naman.” rinig ni Gord na sabad ng babae. Hindi naman niya intensyon, sadyang narinig lang niya.

“Oo nga dito na lang kesa doon sa iba. Mahaba pa ang pila.” sambit pa ng kausap ng babae kanina.

Hinayaan na lang ni Gord ang mga sinasambit ng dalawang dalaga. Wala naman siyang pakealam sa dalawa. Basta’t itinuloy na lang niya ang kaniyang ginagawa. Nilalagay sa cashier ’yong mga pinamili upang ma-kwenta na nito.

Umabot iyon ng mahigit labing limang minuto bago natapos. Umabot ang presyo ng lahat-lahat ng mahigit labing walang libo. To be exact; 18, 697.50, ’yan ang presyo ng mga napamili.

“Can you wait a li’l bit miss? I’m waiting for my boyfriend.”

Muntik pang mapatanga ’yung cashier ng marinig nito ang sinambit ni Gord. Hindi talaga makapaniwala ’yung itsura nito. Ano raw? May boyfriend na ang lalaking g’wapong-g’wapo ang kahera? May boyfriend? Hindi girlfriend?

The lady was so disappointed. Grabe pa naman ang pagpapa-cute ng kahera kay Gord, tapos malaman-laman lang nito na may boyfriend na pala ito.

God! Hindi lang talagang makapaniwala ang kahera. Sa g’wapo nitong si Gord, bukod doo’y maganda rin ang tindig sa maskulado nitong katawan. Kung pagmamasda’y sa itong healthy straight man. Hindi lang makapaniwala ang kahera na ang lalaking kaharap niya’y gusto rin ay lalaki. Mundo nga naman. Talagang umiikot.

“Ang tagal naman. Kanina pa tayo naghihintay.” usapan na namag-uli ng dalawang babae sa likuran ni Gord.

“Hintay kalang besh, tapos na naman siya. Sinisilid na lang ’yung mga pinamili niya.” anang isa pang babae.

“Okay, fine. Maghihintay ako..”

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 30

Kabanata 30

           BAGSAK ANG BALIKAT ng mga babae sa paligid ni Gord, maging siya’y bumagsak din ang balikat. Ang kahera, ang bagger, ang dalawang babae, at ang iba pang mga nakapila, lalong-lalo na siya. Lahat ng mga iyo’y bumagsak ang balikat ng lumapit si Brix dala-dala ang isa pang push-cart na kasing dami rin ng laman kanina noong push cart na napa-k’wenta na niya. Baka nga, this time, ’e mas marami pa ngayon.

“Sorry, masyado akong natagalan.” ani Brix na parang wala lang dito ang mga nangyare. “Tapos mona ba ipak’wenta lahat? Heto ipak’wenta mo pa.”

Sa kabilang banda, gulat ang namimilog na mga mata ng kahera. “’Yan na sir ’yung hinihintay niyo?” ang tanging nasambit ng bibig ng kahera.

Wala sa sariling napatingin na lang si Gord sa kahera ng walang kabuhay-buhay at napatango-tango.

Sa pagtatama, hindi nagulat ang kahera dahil sa taglay na ka-g’wapuhan ni Brix, kundi dahil sa tulak-tulak nitong push cart na naglalaman ng maraming trabaho. Maraming trabong pag-ko-kompyut ng mga iyon pa. Akala na ng kahera’y nakapagpahinga na ang kaniyang mga kamay. Mukha isa na naman itong paspasang trabaho para sa kaniya.

Gayunman, walang reklamong lumabas sa bibig ng kahera’t bagger. Sino ba naman ang kahera’t bagger na magrereklamo? Dapat nga’y magpasalamat pa ang mga iyon dahil maraming nabawas sa kanilang mga ipinagbebenta. Matutuwa pa ang may-ari ng nasabing store. Kaya dapat gayun din ang kanilang reaksyon.

Pero gayunman, ’di talaga maiwasan ng kahera’t ng bagger na mayamot. Mukhang sasakit ang ulo ng mga ’yon.

Samantala, hindi na naka-imik pa si Gord. Inagaw na niya kay Brix ’yung push cart at inilagay na sa kahera ang ibang laman niyon upang masimulan ng ma-k’wenta.

“Madami pa pala. Sa kabilang cashier na lang tayo.” ang sambit ng naiinis na dalawang babae bago niyon nilisan ang pila. Maging ang ibang mga nakapila’y lumisan na rin. Ang iba naman ay masugid na naghintay.

“Ito lang ba?” sarkastikong tanong ni Gord kay Brix.

“Wait lang, titingin pa ako.” sambit pang ganiyan ni Brix hindi napansin ang sarkasmo sa boses ni Gord.

At ng akma na siyang aalis, upang sabi nga niya’y mag-tingin-tingin pa’y, agad siyang pinigilan ni Gord.

“Stop. This is enough.” sabi ni Gord na kapit-kapit ang braso ni Brix.

“Okay.” tipid naman nitong responde.

Napabuntong hininga na lang si Gord at hinayaan niyang lumipas ang oras hanggang sa tuluyan ng matapos ang dalaga sa ginagawa nitong pag-ko-kompyut.

Another fifteen minutes and so, bago natapos ang kahera sa kaniyang ginagawa. Talagang pagod na pagod at sumasakit pa ang likod nito. S’yempre, lalo naman ang bagger.

“26, 672. 90, sir.” flat na sambit ng kahera. ’Yung kaninang nagpapa-cute nitong mukha ngayo’y mukha ng iritado.

Kinapa-kapa ni Brix ang bulsa ng kaniyang pantalon. Doon lamang niya napagtantong wala nga pala siyang pera. Kung meron man ay hindi niya nadala. Iiling na napakamot siya ng ulo at bumaling ng tingin kay Gord na nakatingin din pala sa kaniya.

“P’wede mo ba akong pautangin? ’Di ko kasi nadala ’yung wallet ko ’e.” kamot-batok na sambit niya.

Ang lakas-lakas mamili, ’e ano? Wala naman palang dalang pera. Pa’no na lang kung hindi niya kasama si Gord? Baka namo-mroblema na siya.

Gayunman, hindi nagawang makatanggi ni Gord. Agad siyang dumukot ng ilang libo sa kaniyang wallet at inabot sa kahera. Twenty seven thousand ang kaniyang inabot.

“Keep the change, miss.” ani Gord na ikinaliwanag ng bakas ng mukha ng kahera.

Animo’y nagkaroon ito ng aktibong dugo. Naging mabilis ang pagkilos nito na matapos ang trabaho.

“Thank you sir. Come again.” sambit ng kahera matapos maiabot kay Gord ’yung resibo. Ngayo’y maaliwalas na ang mukha ng kahera.

Bitbit ni Gord ang lahat ng mga pinamiling naka-kahon. Tinulungan din siya ni Brix at ng bagger palabas ng store upang mailagay iyon sa loob ng kaniyang sasakyan.

Matapos makasakay ng dalawa. Agad ng pinaandar ni Gord ang sasakyan pauwi. Nakalimutan na niya ang purpose niya kung bakit gusto niyang lumabas ng condo kanina. Dahil bibili nga siya ng mga kakailanganin na kaniyang lulutuin para kay Brix.

Habang nagmamaneho. Pumasok sa isip ni Gord ’yung araw at oras ng plano ni Brix na sumakay sa yate. Sa pagkakatanda niya’y bukas na nito gaganapin ang nasulat sa plano. Kaya ba ito bumili ng maraming pagkain? Dahil ba sa plano nito?

“Brix..” nagsalita na si Gord habang siya’y nagmamaneho.

“Hmmmm.?” sagot pang ganiyan ni Brix na ibinaling pa ang tingin sa binata.

Heto na naman. Tila nawawala na naman ang sariling boses ni Gord. Ramdam kasi niyang nakatingin sa kaniya si Brix, kaya para bang naiilang siyang mag-salita. Shit!

Fix yourself, moron!

“Brix.. uhmmm. I am planning to.” sa mga panahong iyon, gustong banatan ni Gord ang kaniyang nguso. Pa’no ba naman’y inam ang pag-u-utal-utal ng kaniyang boses. Para siyang bumalik sa bata na nagsisimula palang mag-tutong magsalita.

Sa kabilang banda, hindi naman nagsasalita si Brix. Hinihintay niyang matapos ang sasabihin ni Gord. Ewan, curious din siya ’e. Mukhang seryoso ang sasabihin nito.

“Uhmmm. I.. I am planning to… I am planning to go to the supermarket. Do you want to go or ihahatid muna kita sa condom mo?” ang tanging nasambit ni Gord.

Puta naman kasi, hindi naman siya dating ganito? Bakit parang habang tumatagal ay mas lalo siyang tinotorpe? Ano ba ang nangyayare sa kaniya?

On the other side, Brix chuckled lightly.

“Fuck! He’s laughing!” Gord cursed. Akala kasi niya’y pinagtatawanan siya ni Brix dahil pa-utal “I’ll go with you. Sabay na tayong umuwi. And for God-sake, condom parin talaga ang tawag mo sa condo? Come-on, Gord. Grow-up.” Brix said with a wide smile on his lips.

Nagkibit balikat na lamang si Gord. Ano bang magagawa niya? That’s him.

Matapos maipamili ang mga kakailanganin sa supermarket doon na nila napagpasiyahang umuwi. Kapwa sila tahimik sa biyahe. Pa’no ba namang hindi? Hindi na nakatiis si Brix, agad na niyang binuksan ’yung isa sa mga tsokolate na nabili niya at iyon ay mabilis niyang nilantakan.

Binabagabag talaga si Gord ng kaniyang mga isipin. Pa’no ba naman kasi niya mayayaya si Brix tulad ng kaniyang plano? Okay na ang lahat. Natanong na niya kay Caleb, handa na raw ang yate na gagamitin nilang dalawa sa pag-alis—sa pamamasyal. Ang pagpayag na lang ni Brix ang kaniyang hinihintay.

Pa’no nga ba naman papayag si Brix ’e hindi naman siya nagtatanong? Bakit ba naman kasi dinadaga ang kaniyang dibdib?

Habang abala si Brix sa paglalantak niya sa tsokolate, naisipan niyang alukin si Gord. “Gord, you want?”

Saglit na pinukol ng tingin ni Gord ang binatang si Brix. “No thanks.. i’m driving.”

“Then i’ll feed you.” Brix come closer to Gord. “Say ah.”

Nakalapat na sa bibig ni Gord ’yung tsokolateng sa pagkakaalam niya’y kinagatan na kanina pa iyon ni Brix. Tapos ngayo’y ipasusubo sa kaniya.

“Come on, Gord. Bite it. Nangangawit na ’yung kamay ko.”

The moment na narinig ni Gord ang salitang nangangawit na ang kamay nito ay wala ng pagdadalawang isip. Agad siyang kumagat sa tsokolate at animo’y isang teenager na kinikilig habang nag-iiwas ng tingin.

Napangiti na lamang si Brix ng makita niyang nginunguya na ni Gord ’yung tsokolateng isinubo niya dito.

Matapos makarating. Bitbit ni Gord ang mga pinamili nilang dalawa ni Brix, habang ganun din naman ang ginawa ni Brix. Nagbitbit din ito ng kaya nitong dalhin.

Sa mga puntong ’yon, kakaiba na naman ang pakiramdam ni Gord. Kung p’wede lang niyang buhatin lahat ng sabay-sabay ginawa na niya. Upang hindi na maghirap mag-buhat si Brix. Ganon ’yung nararamdaman niya. Makita ’tong nahihirapan. Iyon ang pinaka-ayaw ni Gord. Para bang ’di bale na siya na ang mag-hirap, ’wag lang ito.

“Dito kana lang. Ako na lang ang kukuha ng mga natira sa kotse.” ani Gord matapos nilang makapasok sa loob ng condo ni Brix, dahil karamihan naman ng mga pinamili nila’y kay Brix. Isa pa, ’yung pinamili din naman niya’y para din dito. ’Di ba nga? Gusto niya itong ipagluto tulad ng nakasanayan niyang gawin. At s’yempre, ipagluto ’di dahil may kasunduan silang dalawa ni Caleb. Ipagluto ng bukal sa kaniyang puso. Ng kagustuhan ng kaniyang sarili.

Medyo pinawisan doon si Gord matapos niyang makuha lahat ng mga pinamili sa loob ng kaniyang sasakyan papasok sa loob ng condo ni Brix.

“Inom ka muna..” sambit ni Brix habang hawak-hawak ang basong may lamang tubig. Inabot nito sa kaniya na kaagad naman niyang tinanggap.

“Thanks..”

“No problem.. hugasan mona lang ’yan pagtapos mong uminom. May hugasin pa sa lababo, damay-damayin mona rin.” ani Brix na pasalampak ng umupo sa sofa, doo’y binuksan niya ang TV at ang hawak-hawak niyang tsokolate. Kakainin niya iyon habang siya nanonood ng paborito niyang panoorin. Guess what?

Napatanga na lang si Gord habang nakatingin sa likod ng binatang si Brix. Hawak-hawak parin niya ang baso at hindi na nagawang malunok ang tubig sa kaniyang bibig.

Ngayo’y nagsisisi na siya na tinanggap pa niya ang alok nitong tubig, ’yun pala’y may kapalit.

Napangiti na lamang siya’t naiiling na nag-tungo sa kusina. Upang ipagluto ang binatang si Brix na panay na naman ang paghiyaw.

“I-shoot mo. Puta! Bubo mo!”

“Wait for me, Brix. I’ll shoot my cock inside your ass hole.. just wait.. just wait honey.” kagaguhang pumapasok sa isip ni Gord..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 31

Kabanata 31

          HABANG KUMAKAIN, hindi mapigilan ni Gord ang kaniyang mga mata kundi ang ituon lamang iyon kay Brix. Sa mga panahong ito wala siyang ibang nakikita kundi si Brix lang. Nandito lang sa binatang ito ang atensyon niya.

Gayuman, dahil nga abala si Brix sa kaniyang kinakain. Hindi na niya napansin ang pagtitig sa kaniya ni Gord. Basta’t pagkain ang usapan. Deadma lahat ng mga taong nasa paligid niya. Lalo’t napakasarap pa nitong kaniyang kinakain. Talagang sa tingin niya’y ang kaniyang pangalan ay makakalimutan na niya.

“Ang sarap mo talaga.” sambit pang ganiyan ni Brix sabay baling ng kaniyang tingin kay Gord na nahuli niyang nakatingin pala sa kaniya. Naka-tingin o nakatitig? “…ng luto mo. Ang sarap ng luto mo.” dugsong pang ganiyan ni Brix.

Nalunod na yata si Gord sa kaniyang pagpapantasiya kay Brix dahilan para ’di na niya maiwas ang kaniyang tingin dito. Animo’y tila mina-magnet ang kaniyang mga mata palalim ng tingin sa binata.

Gayunman, kunot ang noo ni Brix ng mapansin niyang nakatitig sa kaniya si Gord. ’Yung titig na kitang-kita talaga niya ang pagnanasa sa mga mata nito. ’Yung titig na animo’y namamanyak. Ganun!

“Why are you looking at me like that?” Brix asked confused.

“I’m horny.” kusang lumabas sa bibig ni Gord. Baritono ang boses nito na may halong pang-aakit. “I—mean.. fuck! uhmm.” hindi alam ni Gord kung ano ang maari niyang idahilan ng kaniyang mapagtanto ang sinabi. Hindi na niya kayang bawiin lalo’t batid niyang narinig iyon ni Brix malinaw na malinaw.

“You’re horny..?” Brix smiled.. ’yung ngiting parang may binabalak. Ewan, naramdaman na lamang niya na nag-iinit na ang kaniyang katawan dahil lamang sa nalamang horny daw kuno ang binata.

“That’s not what i mean—i mean—uhmm. Shit!”

“Want me to do something about that?” Brix voice was seductively hot.

Gord was stunned at that moment. Maybe two or three minutes. “Fuck! Brix, stop joking around.”

Sa labis na kapilyuhan ng mga pumapasok sa isip ni Brix, agad niyang tinaas ang kaniyang paa hanggang sa dumampi ang kaniyang talampakan sa gitnang parte ng katawan ni Gord. Bale ang kanilang posisyon ay magkaharapan, kaya madali lang para sa kaniyang i-stretched ang kaniyang paa at idampi ’yon sa pagkalalaki ng binata.

“Oh! Shit!” gulat pang turan ni Gord. Pinukol siya nito ng mahiwagang titig. ’Yung titig na may nagsisi-apoy na pagnanasa. “Stop it, Brix.” pagpapatigil niya sa binata, but the thing is, ’yung boses niya. ’Yung boses niya’y hindi naman umaayon sa kaniyang sinasabi. Sabi ng salitang lumabas sa kaniya, tumigil na, pero hindi naman ’yon ang pinahihiwatig ng boses niya.

It’s more like “don’t stop”

Hindi pinansin ni Brix ang sinabi nito, lalo’t talagang nadarang na siya. Pa’no ba namang hindi? Abot na ng kaniyang mga paa ang langit! Ramdam na ramdam na niya ang matigas, at may kakaibang dating na pagkalalaki nito. Mas lalo tuloy nag-iinit ang kaniyang katawan. Mas lalo tuloy niyang gustong ituloy pa kung anong nasimulan.

“Gusto mo’kong patigilin, pero tigas na tigas naman ’to.” ngumiti ng nakaka-akit si Brix habang patuloy hinihimas-himas ng kaniyang talampakan ang parteng matigas na ’yon na nakakapa.

“Fuck—shit!” ang tanging namungkahi na lamang ng bibig ni Gord.

Halos umabot na yata ang kaniyang titig sa hangganan ng mga mata ng lalaking si Brix. ’Yung titig na kay lalim, kay init ng pagnanasang namumuo sa kani-kanilang mga mata.

“Oh—shit! Are you really willing to do this?” Gord.

“Gagawin ko ba kung ’di ko gusto?” mas lalong lumawak ang nakaka-akit na pag-ngiti ni Brix. “Relax, i’m not kidding. I’m just on fire.”

Inusog ni Brix ang bangko palayo. Unti-unti siyang lumuhod hanggang sa tuluyan na siyang pumasok sa ilalim ng lamesa. Gumapang siya hanggang sa marating niya ang mga hita ni Gord. Napangiti na naman siya. Kitang-kita kasi talaga niya ang lumalaking bukol sa puting maong na short nitong suot. God—i wanted to taste that bulging part.

Ipinatong ni Brix ang mga kamay sa magkabilang tuhod ni Gord. Pinagapang niya ang mga kamay niya hanggang sa hita nito, pataas pa. Hanggang sa marating niya ang tila animo’y isang bakal, isang mahaba at matabang bakal na ubod ng tigas. Iyon din ang dahilan kung bakit ilang beses na niyang narating ang langit.

Hinimas-himas niya ang puting short kung saan ramdam na ramdam niya ang matigas nitong pagkalalaki.

“Fuck—Brix! What the fuck are you doin’?” Gord can’t stop himself but to shout. Shouted like it was a fucking moan.

“Don’t worry, Brix. Papatayin kolang ’yung sawa. Just, you, relax.” his voice was seductively sexy.

Naihilig na lamang ni Gord ang kaniyang ulo sa kinauupuan niya. Shit! Go-on, Brix.

Patayin

mo ’yung sawa ko.

Napalunok si Gord na animo’y first timer. Wala pang ginagawa ang binatang si Brix ay para na siyang nagdidiliryo. Pa’no ba namang hindi, himas pa lamang nitong kaniyang pagkalalaki’y abot na agad ang sensasyong kaniyang nararamdaman. Bawat paghimas kasi nito’y kakaiba ang dating sa kaniya. Parang himas ng langit.

Ramdam ni Gord na unti-unti ng binubuksan ni Brix ang kaniyang short. As a matter of fact, he helped him removed his short successfully. Ngayo’y tanging boxer na lamag ang kaniyang suot.

Malayang-malaya ang mga mata ni Brix na pagmasdan ang malaking bukol sa suot na boxer ni Gord. God—ot feels hot.

I’m hot!

Tulad ng kaninang ginawa ni Brix. Hinimas-himas niya ang boxer nitong suot, kung saan naroon ang malaking bukol.

“Hmmm.” paungol na sambit ng kaniyang bibig.

“Fuck, Brix, tigas na tigas na ako sa ginagawa mo. Shit!” a baritone voice of Gord Lyndon filled the room.

“Let’s make it more hard..”

Tumigil na ang mga kamay ni Brix sa pagmamasahe ng malaking bukol sa boxer ni Gord. Ipinatong niya ang mga kamay sa magkabilang hita nito sa taas na parte.

Gamit ang bibig, inilabas ni Brix ang kaniyang dila at pinasada niya ito nanggaling mula sa natatakpang balls ni Gord pataas sa natatakpang dulo ng pagkalalaki nito. Para siyang timang na pilit ipinapasok sa kaniyang bibig ang dulo ng pagkalalaki ni Gord kahit may boxer pa na humaharang dito.

Samantala, hindi mapigilan ni Gord ang kaniyang sariling makaramdam ng milyong-milyong animo’y paro-parong kumikiliti sa kaniyang tiyan. For God-sake, he’s totally horny. The most horny one’s.

“Fuck—shit, Brix,”

Itinuloy ni Brix ang kaniyang ginagawa. Dinidilaan niya ang bukol sa boxer ni Gord. Kung saan ang sentrong kaniyang dinidilaan ay walang iba kundi ang katawan nito pataas hanggang sa marating niya ang ulo.

Hinigit niya pababa ang suot na boxer ng nagsisitumirik na si Gord sa sarap pababa ang boxer nito.

Medyo nagulat pa siya ng biglang tumalbog ng mahina ang pagkalalaki ni Gord ng iyo’y kumawala sa boxer nito. Kitang-kita niya ang pagkalalaki nito. Talagang wala siyang maihuhusga sa pagkalalaki nito. Unang-una, makinis ang pagkalalaki nito, namumula-mula pa. Hindi itsurang madumi’t mabantot. Base sa amoy ng pagkalalaki ni Gord. Iyon ay parang cool menthol ganon. Napaka-sariwa napaka-bango. At s’yempre, dumagdag sa amoy ang animo’y aroma ng natural na amoy ng pagkalalaki nito bilang isang lalaki. Big, long, hot cock. Dagdag pa doon, hindi ugatin ang pagkalalaki ni Gord. Basta, napakasarap pagmasdan. Pa’no pa kaya pagtinikman?

Giliw na giliw ang mga mata ni Brix sa kaniyang mga nakikita. Nag-uumapoy na nga ang mapagnasang mga mata.

Suring-suri niya ang bawat detalyo ng kaselanan ng nasasarapang si Gord. Bagong shaved ang buhok sa kaselanan ni Gord, ang tanging buhok lamang nito ay ’yung karog nito sa tiyan. Maunti lang naman ’yon, at dahil maputi si Gord, sapat na para makita. ’Yung karog na ’yon ang nagsisilbing hati sa nagsisiputukan niyang mga abs. Walo matitigas na tinapay, mukhang nakulangan sa masa.

Animo dumaloy ang kuryente sa buong pagkatao ni Brix. Makabuhay diwa ang kuryenteng iyon. Saan iyon nagmula? Iyon ay nagsimula lamang ng kaniyang hawakan ang pagkalalaki ni Gord. Ang katamtamang mapagnasang init ng pagkalalaki nito’y nagsilbing animo kuryente na dumaloy sa kaniyang buong diwa.

Ang gusto na lamang niyang gawin ngayo’y lasahan ang parte ng katawan ni Gord na gusto niyang lasahan.

“Fuck! This told me na libog na libog kana talaga, Mr. Gord.” ani Brix ng kaniyang mapansing ang transparent na kulay puti sa butas ng pagkalalaki nito. Nang hawakan ng daliri niya’y madulas ’yon, malagkit din.

Nanunuyang ipinasok ni Brix ang kaniyang daliring pinanghawak sa malagkit na semen ni Gord sa kaniyang bibig. Dinila-dilaan pa niya ito.

Naka-labas ang ulo ni Brix samantalang ang kaniyang katawan ay nasa loob ng lamesa, kaya kitang-kita ni Gord ang mga ginawa ni Brix. Dahil doo’y mans lalo tuloy siyang nag-iinit pa.

“Come out, Brix. You don’t need to hide like that. This is not a sneaky-sex or something.”

“Shhhh.” Brix hushed Gord. “Just, you, relax, okay? You can moan, you can shout, but don’t order me. Just let me be.. i’ll let you taste the feeling of in heaven.”

Umalon ang adam’s apple ni Gord ng siya’y lumunok. Iiling-iling na lamang siya at hinayaan na lamang ang binatang si Brix sa gusto nitong gawin. Maranasan naman niyang muli ang langit..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 32

Kabanata 32

          NAG-TULOY SI Brix sa pagpapaligaya kay Gord. Isinubo niya ng buong-buo ang naghuhumindik nitong pagkalalaki sa kipot niyang bibig. Kahit hirap ay kinaya niya—dapat kayanin. 

Isinubsob pa niya ang kaniyang mukha upang mas lalong maging malalim ang kaniyang pagsubo sa pagkalalaki nito. Nalalasahan niya ’yung lasa ng pagkalalaki nito. It taste good, actually, but not in literal way. Masarap ’yon sa pakiramdam.

Damang-dama ni Brix ang dulo ng pagkalalaki ni Gord sa kaniyang lalamunan, para siyang mawawalan ng hininga dahil doon.

Kumawala ang mapagnasang tunog ng iluwa niya ang pagkalalaki nito, matapos ay binalingan niya ng tingin si Gord. “You love it, don’t you?”

“Fuck—yeah!”

Hinalik-halikan ni Brix ang pagkalalaki ng binatang si Gord. Mula sa balls nito, sa katawan hanggang sa marating niya ang dulo ng pagkalalaki nito. Tila animo isa ’yong pinaka-paborito niyang alaga sa lahat kung kaya’t panay ang ginawa niyang pagpupog ng halik doon. Inilabas pa niya ang kaniyang dila matapos, tsaka doon niya pinatigas ang dila at nagpupumilit ipasok ang dulo nito sa butas ng pagkalalaki ng binata.

“Ohhhhh—fuck, yeah!” ungol ni Gord. “Ohhhhh—shit!”

Napatingala si Brix dahil sa labis-labis na sensasyong hatid niyon sa kaniyang pagkatao. Mariin niyanv ipinikit pa ang kaniyang mga mata upang namnamin ang sarap na pinalalasap nito.

“Ohhhhhh, God. Ang sarap—shit!”

Hinawakan ni Gord ang ulo ng lalaking nagpapaligaya sa kaniya at inalalayan niya ito taas baba sa kaniyang pagkalalaki. “come-on, Brix. Faster—suck my cock, harder. Ohhhhhh—fuck, yeah!” halos mapatid ang litid ni Gord sa pinakawalan niyang pag-ungol na ’yon ng isagad ni Brix ang pagsubo sa kaniyang pagkalalaki. “Fuck, yeah!”

Namamalisbis na ang pawis sa noo ni Gord. Ramdam na niya ang matinding init ng kaniyang katawan. Init na init na siya. Pakiramdam niya’y magdidiliryo na siya.

Brix continued what he’s doing. He sucked. Licked. Sucked. Licked. And flicked his tongue. Sa ginagawa niya’y tila uhaw na uhaw siyang matikman—malasap ang ganito ka-akit-akit na lasa ng pagkalalaki nito.

Kung papipiliin si Brix kung anong mas masarap. Kahit hindi pagkain ang pagkalalaki nito’y ilalaban niya. Kahit gaano pa kasarap ang lutong pagkain ni Gord sa kaniya, ito parin ang ipapanalo niya. Ito parin ang pinaka-masarap na natikman niya, talagang labis-labis siyang ginaganahan.

“God, Brix. That’s so fucking good. Ohhhhh—fuck, yeah. Yeah. Ohhhhh, like that.”

Wala sa sariling katinuan. Hindi alam ni Gord kung saan niya ibibiling ang kaniyang ulo. Sa kanan, kaliwa, sa baba o sa itaas. Basta ang alam lang niya’y wala na siyang kontrol sa kaniyang sarili. Basta’t kung saan mapunta ang kaniyang ulo doon siya.

“Ohhhhhhh—fuck yeah!!” nanggigigil siyang pinakawalan ang malakas na pag-ungol ng maramdamang sinagad ni Brix ang pagpasok ng kaniyang pagkalalaki sa loob ng bibig nito. Doo’y naramdaman niya ang lalamunan ng binata, madulas, at masarap sa pakiramdam.

Gumapang ang kamay ni Brix, tila animo’y nang-ro-romansa. Pataas ng pataas ang kaniyang kamay habang siya nakaluhod at tangan ang pagkalalaki nito.

Narating ng kaniyang mga daliri sa kamay ang matitipunong dibdib ni Gord. Malamyos niyang hinimas-himas ang dibdib nito, mas lalo siyang nakakaramdam ng sensasyon ng maramdaman niya ang taglay na katamtamang init sa dibdib ng binata.

“Ohhhhh—yeah. Brix. Ohhhhhh—Brix. Ganiyan nga. Bilisan mo—ohhhhhh—puta.”

A moments later, Gord already felt that he was about to cum any moment. Ramdam na niya ang namumuo sa kaniyang loob na dapat niyang ilabas, upang marating ang kaniyang kasukdulan.

“Fuck! Brix, i’m about to cum. I’ll cum nside your mouth. Prepare your mouth honey. Deep throat me. Ohhhh! Shit!”

Sa pagkakataong ito gustong pagbigyan ni Brix ang hiling ni Gord sa kaniya. Kailangan pa ba niyang ihanda ang kaniyang bibig sa paparating na pagsabog? Hindi na ’yon kailangan. Basta’t itinuloy niya ang pagtaas baba ng kaniyang bibig sa pagkalalaki nito. Kung saan abutan ng pagsabog.

“Fuck! Ohhhhh—yeah. Ohhhhh, fuck, yeah, Brix. Ang sarap. Sige lang. Ohhhhh, yean.”

Bumibilis na ang paghinga ni Gord. Malalalim na ang bawat paghagilap niya ng hangin. Sobra talagang nag-iinit ang kaniyang katawan, kahit may aircon sa loob ay hindi niya ’yon ramdam. Sobrang tumatagaktak ang pawis sa kaniyang katawan.

Nag-ngitngitan ang mga ngipin ni Gord. Paminsan-minsan pa’y kinakagat niya ng mariin ang pang-ibabang labi ng maramdaman niyang mas lalo na siyang napapalapit sa katotohanan. He can already felt the feeling of heaven. Just wait a li’l moment.. just a li’l bit. Malapit na.

Isang walang tigil na pagtaas baba ng bibig ni Brix habang paminsan-minsa’y kumikilwal ang dila dahilan para ang isang mataba at mahabang tubo ay maglabas ng mahigit tatlong maiinit na likidong binhi doon mismo itinanim sa kaniyang lalamunan.

“Ohhhhhhhhhh! Fuck! Fuck! Fuck—Ohhhhh, yeah. Fuck!” halos mangisay ang katawan ni Gord, tirik na tirik ang kaniyang mga mata habang mariin ang kaniyang hawak sa bangko ng maramdaman niyang labsan siya. Sumabog na ang kaniyang hangganan. Nagpakawala ng hindi lamang isang pagsabog, humigit tatlong pagsabog ang ginawa ng kaniyang pagkalalaki sa loob ng lalamunan ni Brix.

Naipikit ni Brix ang kaniyang mga mata nang maramdaman ang mainit na binhi ni Gord na pinunlaan ang kaniyang lalamunan. Napaka-sarap nito sa pakiramdam. ’Yung init ay katamtaman lamang, sapat na para pati siya’y mapatirik ang mga mata.

Maingat na iniluwa ni Brix ang pagkalalaki ni Gord. Sinasaid ng kaniyang bibig ang binhing inilabas ng binata. Matapos ay agad siyang tumakbo sa lababo at doon niya idinura lahat ng lumabas sa pagkalalaki nito. Hindi na niya tiyak kung saan napunta ang ibang binhi. Baka siguro’y nalunok na rin niya.

Matapos magmumog ay muli siyang bumalik sa p’westo nila kanina. Nasa panapos na kaligayahan parin si Gord ng datnan n’ya. Unti-unti nitong minulat ang mga mata habang animo’y tila lantang gulay. Hinang-hina ito habang walang sawa ang paghahagilap ng hangin sa paligid. Pagod na pagod.

“That was so fucking good. Fuck, Brix, you’re amazing.” Gord said to Brix while looking directly into his eyes. Naroon parin ang apoy ng pagnanasa sa kaniyang mga mata. Mukhang hindi na ’yon mawawala doon. Hangga’t hindi pa nagaganap ang pangalawang laban.

Mapagbigay si Gord. Hindi naman p’wede siya lang ang makaramdam ng langit. Ipaparamdam din niya kay Brix ang langit na kani-kanina lang ay kaniyang naranasan.

Matapos ang nakakawindang na sarap na pinalasap ni Brix sa kaniya. It’s my turn now..

Tumayo si Gord at lumapit siya kay Brix na ngayo’y naka-upo na at tinutuloy na nito ang kinakain. Parang wala lang nangyare, ’di ba?

“Brix..” pagtawag niya dito.

Tumingala naman si Brix dahilan upang magtama ang kanilang mga mata ni Gord. Nagtatanong ang kaniyang mga mata ng bigla-bigla na lang siya nitong hitakin patayo at doo’y nilukumos siya ng halik ng binata.

He was still shocked at that moment. Nang siya’y makabawi, napangiti na lamang siya at itinuloy ang nasimulan ni Gord. Agad din ang paglaban ng naglalagablab niyang mga labi sa mga labi nito. Naging mainit at mapusok ang bawat halikan ng dalawa. Bawat paggalaw ng kani-kanilang mga labi ay siyang nagbibigay ligaya sa kanila.

Ang mapusok na halik ay naging desperado. Doo’y naglaban ang kanilang mga dila sa isa’t-isa. Parang mga ahas na naglilingkisan sa isa’t-isa. Kapwa nagpapasahan ng malagkit na likido na siyang dumadagdag sa sensasyong nararamdaman ng kani-kanilang mga katawan.

Mabilis nag-init ang katawan ni Brix, gayon din naman ang katawan ni Gord. Tila nag-aapoy at ramdam ni Gord ang kaniyang pagkalalaki na nagsisimula na namang mabuhay. Kamamatay lamang nito, hindi ba? Pero dahil malakas ang dating ng mga halik ni Brix sa kaniya. There’s no way na hindi siya titigasan, muli.

Naglakbay ang mga kamay ni Brix hanggang sa tuluyan na niya itong iyakap sa leeg ni Gord. Mas hinatak pa niya ang binata palapit sa kaniya, upang sukat mapalalim pang lalo ang bawat nais ng kani-kanilang mga labi.

Tuloy at walang awat sa pagtugon si Gord sa sinimulan niyang halikan. Nabubuhay ang apoy ng pagnanasa sa kaniyang kaibuturan. Nagsisimula na ’yong mag-baga hanggang sa mag-apoy upang doo’y tupuking wari ang kaniyang pagkatao.

“Uhmmm..” pumuslit ang mahinang pag-ungol sa bibig ni Brix ng kaniyang maramdaman ang kamay ni Gord sa kaniyang pang-upo na pumasok sa loob ng suot niya. Ramdam niyang minamasahe nito ng marahan na animo’y nang-aakit.

Sukat pang naipikit ni Brix ang mga mata nang namnamin niya ang ligayang hatid ng mga halik ni Gord sa kaniyang leeg. Ang halik nito’y may dalang pambihirang sensasyon na lumalason sa kaniyang katinuan.

“Uhmmm. Gord.” ungol niyang mahina ngunit puno naman ng pagnanasa.

Halik sa bawat sulok ng leeg ni Brix ang kaniyang natamo kay Gord. ’Yung halik na banayad, kay akit-akit at kay sarap. ’Yung halik na talagang wala kang ibang magagawa kundi ang ipikit ang mga mata’t namnamin ang ligayang hatid.

Nalaman na lamang ni Brix na kapwa na sila walang saplot. Mariin ang kaniyang hawak sa silyang kinauupuan niya kanina. Nakakahiya mang aminin, ngunit naka-tuwad siya habang ang binata’y tinutugis siya patalikod.

Wala siyang ibang nagawa kundi ang mapa-ungol. Isagaw abot hanggang atay ang pangalan ng lalaking kaniig. Isigaw ang pangalang “Gord ang sarap mo” hanggang sa tuluyan na nilang marating ang hanggang dulo ng walang hanggan..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 33

Kabanata 33

         ABALA SI Brix sa pag-iimpake ng kaniyang mga dadalhin para sa kaniyang pag-alis. You know, another adventure to come. Kailangan niyang maging well prepared. Tutupdin na kasi niya bukas ang nakatakda niyang tupdin. Excited na siyang sumakay ng yate ng kaniyang pinsang si Caleb. Pahihiramin kaya siya ng pinsan? S’yempre naman, ang lakas kaya niya sa pinsan niya. Siguradong pahihiramin siya nito anoman ang mangyare.

Unat dito, unat doon. Iyon ang kaniyang ginawa ng maramdamang bahagyang sumakit ang kaniyang likod. Sign of aging.

“Mga damit, chocolates..” akmang nag-iisip si Brix. “Ano pa ba ang dadalhin ko?” tanong pa niyang ganiyan sa kaniyang sarili.

Ano pa nga ba ang kaniyang mga dadalhin bukod sa mga damit at chocolates? Ano pa nga ba? “Tent!” pasigaw pa niyang ganiyan ng maisip ang iba pang dadalhin.

Tent, because after niyang mag-enjoy sa pagsakay ng yacht, dadaong naman siya sa isang isla upang ganapin ang camping sa tabing dagat. Magtatayo siya doon ng tent tapos doon siya matutulog.

“God! So exciting.” Brix was so excited without knowing he feared darkness. Basta’t excited siya, nakakalimutan na niya ang ibang mga bagay. Naka-tuon lang ang kaniyang atensyon sa bagay na kinapapanabikan niyang gawin.

“Ano pa bang kulang?” tanong niya sa sarili habang bahagyang kinakamot ang batok. “Wala na siguro..”

Matapos, inilabas ni Brix ang kaniyang cell phone upang tawagan si Caleb. Well-prepared na siya pero wala pa siyang masasakyan, wala pa siyang pagpayag sa kaniyang kaibigan. Great, so great.

Maka-ilang pagtunog bago sumagot ang kaibigang si Caleb sa kabilang linya.

“What?” tanong agad nito.

“I’m just.. you know going to adventure.”

“And..?” sa boses ni Caleb ay mukhang nanunuri iyon. Mukhang alam na nito na kaya siya tumawag ay may kailangan siya dito.

“Gusto ko kasing makasakay ng yate. Tas, travel-travel gano’n. P’wede kobang mahiram ’yung yate mo? Tsaka driver na din pala. ’Di nga pala ako marunong mag-drive.” ani Brix na may pakamot pa sa kaniyang batok. Animo’y nahihiya sa kaniyang tinuran.

Sinasabi na nga ba ’e. Kanina pa nasa isip ni Caleb na kaya tumawag ang pinsang si Brix ay may kailangan ito sa kaniya. Bakit pa nga ba siya mag-e-expect ng iba? Simula ng makilala niya ang pinsan, kilalang-kilala na niya ito.

“Yate.. hihiramin mo..?” napa-isip tuloy si Caleb. Sasang-ayon na sana siya sa gusto ng kaniyang kaibigan ngunit napagtanto niyang ang yate ay naupahan na sa kaniya ni Gord.

Sumilip ang makabuluhang ngiti sa mga labi ni Caleb. Sa itsura’y talagang alam na alam na may binabalak ito.

“I’m sorry, bud. Naupahan na kasi ang yate ko ’e.”

Bagsak ang balikat ni Brix ng kaniyang marinig ang sinabi nito. “Wala kana bang iba pang ipahihiram? pamimilit pa niya.

“Wala na ’e, pero p’wede ka namang makisabay.” sambit pa ni Caleb na umiiral na ang mga pumasok na plano sa kaniyang isip.

“Kanino naman ako sasabay?” kunot na naman ang noo ni Brix. Sino ba naman ang hindi kukunot, kung hindi maintindihan ang winika?

Caleb just smiled on the other side. “Well, well..,” his smile wide even more.

Doon napagtanto ni Caleb kung bakit inarkila ng kaniyang kaibigang si Gord ang yate. Ito ba ang dahilan? As far as Caleb know, hindi mahilig sa travel or even adventure ang kaniyang kaibigang si Gord. Kundi sa mga restaurant nito’y nasa loob lamang ito ng kaniyang condo, kaya’t kay hirap para sa kaniya na bigla-bigla na lang itong aarlila ng yate dahil lamang sa dahilang gustong mag-travel?

Sa tingin naman nito’y maniniwala si Caleb? Hell, definitely not.

Ipupusta niya ang lahat ng kayamanan niya kung hindi si Brix ang dahilan kung bakit inarkila ni Gord ang kaniyang yate. He’s sware..

“Hey, bud. Are you still there? Kanino mo ako, pasasabayin?” untag ni Brix sa kaniyang pinsang si Caleb, nalunod yata sa pag-iisip.

“Gord planned to go on adventure, travel-travel, ganun. And he’s using my yacht. He rented it. I suggest you go with him.”

Si Gord..? Tanong pang-ganiyan ni Brix sa kaniyang isip. Unti-unti’y humulmang ngiti ang kaniyang mga labi.

Isasama naman siguro siya ni Gord, ’di ba? Kapag naman kinausap niya ito’t pinilit, isasama naman siya ng binata ’di ba? And he guess so.

“Okay, i’ll talk to him. Thank you, bud.” hindi na hinintay ni Brix ang pag-responde ni Caleb, agad na niyang pinatay ang tawag upang maka-usap na niya si Gord. Sasabay siya doon ’e.

Muling sinuri ni Gord ang kaniyang mga gamit. Damit lang naman ang kailangan niya. Naikarga na naman niya sa yate ng kaniyang kaibigang si Caleb ang mga pagkain at iba pang gagamitin. I’m sure, wala na siyang nakalimutan.

Sa pagkakaalam ni Gord ay wala na siyang nakalimutan, pero bakit parang may kulang parin? Anong kulang?

Hindi ano ang dapat niyang tanong. Kundi “Sino”. Sino ang kulang?

Oh? One more thing.

Naalala na n’ya kung bakit pakiramdam niya’y may kulang. It’s because, hindi pa rin niya nasasabi kay Brix na sasakay siya sa yate aalukin itong sumama.

Hindi naman aalis si Gord kung hindi niya kasama ang dahilan kung bakit siya aalis, ’di ba? Kung hindi niya kasama si Brix.

Kahit dinadaga ang kaniyang dibdib. Kailangan niyang magpakatatag, kailangan niyang masabi kay Brix ang mga dapat niyang sabihin, dahil kung hindi. All his planned will go to waste.

Kaya agad niyang minadali ang kaniyang sarili. Tinungo niya ang pintuan palabas ng condo. Pinihit niya pabukas ang pinto.

Saktong paglabas niya’y labas din pala ni Brix. Pagharap nila’y nagkatitigan sila sa isa’t-isa.

“Uhmm. Hey, can we talk?”

“Hey.. can we talk?”

Sabay pa nilang sabing ganiyan.

“Go on,”

“You, go on. What is it?” asked by Gord.

“Then., of course.. can we talk?”

“What do we want talk about?” Gord starting to felt confused and curious, of course.

“Caleb told me about you.. going on a travel—adventure, riding yacht, you know,”

Lumaki ang maalong kunot noo ni Gord. “Yes, so..?”

“Can i join you?” diretsahang sambit ni Brix. Wala na siyang paligaw-ligaw pa. Gusto rin naman niya ito. Hindi na rin siya mahihiya, may closure na rin naman silang dalawa ng binatang si Gord. Isa pa, kung hindi naman papayag si Gord ay okay lang. Manghihiram—hihingi na lamang siya ng pera kay Caleb pang-renta ng yate upang mailibot-libot naman siya. Sabi nga niya, malakas siya kay Caleb alam niyang pagbibigyan siya nito. Siya pa.

“Wait.. what?” tila nawindang si Gord ng kaniyang marinig ang sinabi ng binatang si Brix. Actually, sa puntong iyon, wala siyang ideya na isasambit ’yon ni Brix. Hindi lang siya makapaniwalang si Brix pa talaga ang kusang lumapit sa kaniya upang isambit ang mga salitang gusto niyang sabihin dito. Ika nga, palay na ang lumapit sa manok.

“If that’s okay, but if not, then, it’s okay. I just want to asked.. If I can join you.”

Nasa binggit parin si Gord ng kaniyang pagkabigla. Hindi lamang siya makapaniwala. Was this happening because it involved his bestfriend, Caleb?

Fuck! Yeah!

“Ah—yes, of course, of course. Sure, sure. Wala rin naman akong kasama ’e.” malawak ang naging pag-ngiti ni Gord ng siya’y makabawi sa pagkabigla. “P’wdeng-p’wede.”

Hindi maipaliwanag ni Brix kung gaano siya kasaya ngayon. Halos makita na ang mapuputi niyang mga ngipin at ang malinis na namumula-mula niyang gilagid ng siya’y makangiti.

Well, Brix is so happy. So very happy. Finally, akala niya’y hindi pahihintulutan ni Gord ang kaniyang gusto. ’Yun pala’y pati rito, malakas din ang kaniyang dating.

“Thank you. Thank you, Gord.” sa sobrang saya. Hindi na napigilan ni Brix ang kaniyang sariling sakupin ang pagitan nilang dalawa ng binatang si Gord. Agad niyang ibinuka ang kaniyang mga kamay at itinulak ang sarili palapit dito. Mabilis niyang sinuwelyo ang binata sa kaniyang mga bisig. He secured Gord in his arms. Hugging him so tight, so tightly, as if he was expressing his gratitude. Expressing how happy he is.

Sumilay ang maliit na pag-ngiti sa mga labi ni Gord. ’Yung ngiting nasa pagitan ng pagkabigla, hiya’t, ligaya. Yayakapin na sana niya ito pabalik ngunit agad na itong kumalas.

“Thank you again..”

“It’s okay, you’re welcome..”

Sa pagitan ng kanilang pag-uusap, “it’s now your turn. What do you want to talk about?”  naalala ni Brix na meron nga palang sasabihin sa kaniya si Gord. Kaya agad niyang tinanong.

Naging malikot ang mga paggalaw ng mga mata ni Gord. Actually, wala na naman silang dapat pag-usapan. Pinag-uusapan na nilang dalawa.

“It’s nothing.. i just want to ask, kung kumain kana, ’cause if not. I can prepared food for you.” pagdadahilan na lamang ni Gord, kahit hindi naman talaga ’yun ang mga gusto niyang sabihin.

Mas lalo pa yatang nadagdagan ang kasiyahang nadarama ni Gord sa kaniyang buong pagkatao. Mas pinupuno pa yata ng mga bituing nagni-ningningan ang kaniyang mga mata. Bukas na bukas iyon kaya’t kahit sinong tao siguro ang tumingin sa kaniyang mga mata’y malalaman ng mga ito na masaya siya, na siyang tunay.

Inakbayan ni Brix ang Mr. Cook ng tiyan niya, asking him, “what do you want to cook?.. can you make it more tastier, than ever..?”

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 34

Kabanata 34

         WALA NG LILIGAYA PA SA isang Brix Daniel ng siya’y makasakay sa yate na minamanipula ng walang iba kundi ni Gord Lyndon.

“Woah!” makikita ang malaking paghanga ni Brix ng siya’y mag-tungo sa unahan ng yate. Sobrang saya—ligaya niya ng mga panahong ’yon. ’Yung puso niya’y parang nilukuban ng milyong-milyong emosyon.

This is his greatest dream.. ito ’yung isa sa mga pinapangarap niyang gawin simula ng ikulong siya ng butihing mga magulang sa pangangalaga nito. Ngayong nakalaya na siya, ay sobrang-sobrang saya niya.

Sino nga ba ang mag-aakalang matutupad pala ni Brix ang dati’y pinangarap lang niya? Sinong mag-aakalang sa loob ng ilan taong pangangarap, ay matutupad niya ito.

Pumaspas ang hangin sa mukha ni Brix. Malamyos ang hangin na may halong ligamgam. Masarap damhin, napaka-sarap.

Sa sobrang saya, wala na sigurong makakapigil pa kay Brix.

Inilagay niya ang kaniyang dalawang kamay sa kaniyang bibig at doo’y malakas na sumigaw. “Finally free! I’m so fucking happy! Thank you, Caleb and..” buong lakas niyang sigaw sa kawalan. “And to you, Gord! You made my dream come true.”

“Yahoooo!!”

Wala ng papantay sa kasiyahang tinatamasa ni Brix. He can’t get over it. Parang panaginip lang ang lahat. Basta ang saya. Sobra.

Nilibot niya ang buong yate. Sa lower deck at sa iba pang kasuluksulukan ng dagat.

Sobrang giliw sa puntong tila mababaliw na siya..

Ilang oras ang lumipas, kumalma narin ang dibdib ni Brix. Inatasan din niya si Gord na itigil na ang pagmamanipula ng yate.

Matapos, inaya niya si Gord umupo sa magandang spot sa may bandang taas kung saan tanaw nila ang namumulang sikat ng papalubog na araw. Napa-ganda at napaka-payapa ng dagat. Saktong-sakto sa panonood ng papalubog na araw.

Napaka-romantiko ng kanilang napag-pasiyahang pagtigilan.

Magkatabi silang dalawa kaya madali lang para kay Brix maihilig ang kaniyang ulo sa balikat ng binatang si Gord. Hindi parin mawala-wala ang mga ngiti sa kaniyang mga labi. Para na siyang isang manika na nag-freeze sa ganoong itsura.

“Masaya kaba?” mahinang boses na tanong ni Gord habang ang kaniyang pansin ay nakatuon sa naka-hilig na binata sa kaniyang balikat.

“Sobra, Gord. Sobra-sobra. Kung alam mo lang.” buong emosyong sagot ni Brix habang ang tanaw naman niya’y ang magandang papalubog na araw.

After a minute passed by, the silence started to roam all over the place.

Kahit nakakaramdam si Gord ng ilang sa katahimikang ’yon ay mas pinili na lang niya na ’yon ang umere kaysa sa magsalita pa siya. Mukhang nagugustuhan naman ni Brix ang tahimik at payapang lugar. Kaya hahayaan na lang niya ang sariling damhin kung ano ang dinadama ng binata.

Makalipas ang ilan pang minuto, inalis na ni Brix ang kaniyang ulo sa pagkakahilig sa balikat ni Gord. Masinsinan niyang pinakatitigan ang mga mata ni Gord. ’Yung titig na nagpapahayag kung gaano siya kasaya—kung gaano siya nito pinasaya.

“What..?” Gord asked confused.

Habang lumalalim ang ginagawang pagtitig ni Brix sa binatang si Gord mas lalo niyang nararamdaman ang bumubugsong emosyon. ’Yung pakiramdam na nadadarang pa siyang lalo sa mga titig din nito. Mas lalong nahahatak ang kaniyang pagkatao palapit dito.

Sa halip na sagutin ay agad na dumapo ang palad ni Brix sa mukha ni Gord pagkatapos ay walang pasabi-sabing nilukumos niya ng halik ang mga labi ng binata. Ang kaninang palad niyang dumapo sa mukha nito’y naglakabay patungo sa batok ng binata, agad niyang kinabig palapit sa kaniya ang mukha nito upang mas lalong lumalalim pa ang halikan na pinagsasaluhan nilang dalawa.

Ilang minuto ang lumipas, nang hindi maramdaman ni Brix ang paggalaw ng mga labi ni Gord ay agad niyang kinalas ang paghalik sa isiping hindi nasisiyahan si Gord sa kaniyang ginawa. “I’m sorry, nadala lang ako.” sambit niya na animo’y ikinakahiya ang kaniyang ginawa.

Doon bumalik sa katinuan si Gord. Nabawi niya ang kaniyang sarili sa pagkabigla. Gayunman, walang lumabas na salita sa kaniyang bibig, agad niyang sinapo ang magkabilang pisngi ng binata at doo’y mabilisang siniil niya ng halik ang mga labi nito.

Marahas, desperado at punong-puno ng pananabik ang ipinukol na halik ni Gord sa mga labi ni Brix. Gayunma’y agad naman ang naging pagtugon ni Brix. Gumalaw ang kaniyang mga labi at sinundan ang bawat galaw ng mga labi ni Gord.

Isang mainit at punong-puno ng desperasyong halik ang kanilang pinagsasaluhan. Tila uhaw sa kani-kanilang mga labi ang isa’t-isa. Pati ang dila’y dinamay pa sa desperadong halik.

Gumalaw ang nag-e-espadahan nilang mga dila sa isa’t-isa. Ramdam nilang pareho ang lagkit na dulot niyon ngunit masarap sa pakiramdam.

Ramdam ni Brix na animo’y nalulunod na ang kaniyang buong pagkatao sa halik na ’yon. Ramdam niya ang umaakyat na libog sa kaniyang pagkatao, at dahil doo’y, ramdam na niya ang tumatayo na niyang utong, mukhang kailangan na ng kalinga ng mga labi’t dila ng nag-iisang si Gord.

Naputol ang halik na pinagsasaluhan ng mawalan sila ng hininga.

Hindi pa nga naging maayos ang pagbawi ni Brix ng hangin ay agad ng sinakop ni Gord ang kaniyang mga labi. Tulad ng dati’y ganoon paring paraan ng halikan ang kanilang pinagsasaluhan. Kapwa sabik sa mga labi ng isa’t-isa.

Dahan-dahang humiga ang katawan ni Brix ay doo’y kumubabaw sa kaniya si Gord. Nasa pagitan si Gord sa nakabukaka na niya ngayong mga hita habang patuloy sa paghahalikan.

Naglikha ng maka-libog tunog ang bawat pagpilandit ng dila at kanilang labi sa isa’t-isa. ’Yung tunog na mas lalong nakapagpapa-engganyo sa kanila na pagbutihan pa ang ginagawa.

Mainit. Sobrang init. ’Yan ang bumubugso sa katawan ngayon ni Brix. Ang tinago niyang apoy ng pagnanasa sa loob niya’y agad nakatakas sa halik lamang na ’yon ni Gord sa kaniya. Nabuhay na agad ang milyon-milyong init sa kaniyang katawan.

Naipikit ni Brix ang kaniyang mga mata ng pakawalan ni Gord ang kaniyang mga labi at dumako ito sa kaniyang leeg. “Ahhh..” pakawala niyang ungol ng maramdaman ang mumunting halik nito sa kaniyang leeg. “uhmmm.”

Naging marahas ang paghalik ni Gord sa kaniyang leeg. Inilabas niya ang dila’t pinakilwal sa leeg ni Brix.

Impit na pinaghalong kiliti at sensasyon ang naramdaman doon ni Brix. His tongue’s tickling him, but still in a romantic way.

Maya-maya pa’y nahubad na ni Gord ang kaniyang mga saplot sa katawan. Wala itong itinira kahit isa.

Samantala, bukas na bukas ang mga mata ni Brix habang natatanaw niya sa mumunting sinag ng papalubog na araw ang binatang si Gord na ngayo’y naghuhubad ng saplot nito.

Napakagat labi si Brix dahil doon. Like the fuck! Mas lalo tuloy siyang nakakaramdam ng sensasyon habang pinagmamasdan si Gord na hubarin ang damit nito sa katawan. Ang sarap lang nitong panoorin, nakakadagdag pa sa libog na nararamdaman.

Napalunok pa si Brix ng boxer na ang hubarin ni Gord. Nakita niyang ang tindig nitong pagkalalaki na pinaglihi yata sa bamboo tree sa sobrang haba at laki. Kahit malabo na ang paligid ay namataan parin ng kaniyang mga mata kung pa’no ’yon kumibot ng bahagya.

Oh, fuck!

Muling pumosisyon si Gord sa nakabukakang mga hita ni Brix. Agad itong kumubabaw sa kaniya at walang pasabi-sabing siniil ng mainit nitong halik ang kaniyang mga labi.

Samantala, hinawakan naman ni Gord ang kaniyang pagkalalaki at dahan-dahan niyang ipinasok sa bukana ng butas ng pang-upo ni Brix. Dahan-dahan iyon kaya pareho nilang ramdam ang pinaghalong sarap at sensasyon sa kanilang kaibuturan.

“Uhmmm.” daing ni Brix sapagitan ng kanilang paghahalikan.

Gord successfully thrust his bulging cock inside Brix ass hole. It was the best feeling, having his cock inside Brix ass hole.

Doon di’y nagsimula na si Gord na hugutin ang pasok na pasok niyang pagkalalaki sa loob ni Brix. At ng mahugot ang ilang pulgada ay muli na naman niya itong pinasok ng dahan-dahan.

Pikit ang kaniyang mga mata habang ginagawa niya ’yon. Ang sarap sa ginagawa’y ramdam na ramdam niya. ’Yung sarap na halos nakakapagpa-baliw sa kaniya. Mas gusto pa niyang marahang hugutin at marahang i-baon.

“Ohhhhh, Gord.. uhmmm..” ungol ni Brix sa pagitan ng kanilang paghahalikan. “Isagad mo pa, Gord. Isagad mo lang.”

Agad namang sinunod ni Gord ang gusto ni Brix. Hinugot niya ang pagkalalaki’t malakas niyang isinagad papasok sa loob nito dahilan para kapwa silang mapahiyaw sa sarap na naramdaman.

Ang mahina at mabagal na pag-ulos ay unti-unting nagkaroon ng buhay sa mga lumilipas na sandali. Mas lalong nagiging desperado ang bawat pag-hugot at pag-baon ng pagkalalaki ni Gord sa loob ni Brix.

“Ahhhhhh—shit! Ohhhhhhh—fuck!” tila magdidiliryo na si Brix sa malalakas at mabibilis na pag-indayog na pinakakawalan ni Gord.

“Ohhhh, Brix. Ohhhhhhh—hell, yeah.”

Sa kabilang banda, habang nagtatalik ang dalawa, si Gord at si Brix. Sa malayo’y nakatanaw naman sa kanila si Caleb gamit ang teleskopyo nito.

Naisipan kasi niyang sundan ang dalawa gamit ang high-tech-speed-boat niya, dahil nag-aalala siyang baka mapano ang yate niya dahil kakatuto pa lamang ni Gord ng pagmamanipula niyon.

But it turned out, he don’t have to worry. Seeing his yacht, stopped, no—seeing the two doing some strange things, Caleb was rest assured. A sighed of relief, he blew.

Bago pa man siya magkaroon ng ideya sa ginagawa ng dalawa ay agad na niyang tinigil ang pagamit ng teleskopyo. Iminanipula na lamang niya ang kaniyang speed boat pabalik sa pinanggalingan niya. Habang may naka-plaster na ngiti sa kaniyang mga labi.

Tama ang kaniyang hinila. His two best friends had crossed the limits. For real…

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 35

Kabanata 35

HAVING DINNER underneath the moon and stars was the best feeling, Brix, ever had. Naka-upo silang dalawa sa magkatapatang upuan na pinagigitnaan ng mesa dito sa loob ng yate. Finally taking their dinner after spending their precious time together.

Brix can’t get enough of Gord’s cooking. The food was so tasteful and delicious. Para tuloy silang nasa sikat na restaurant dahil sa mga pagkaing hinain ng binata sa mesa.

“Ang sarap mo talagang mag-luto, Gord. Thank you.. for filling my tummy once again.. Gord on the other hand, smiled perfectly. “It’s an honor, you’re welcome by the way.”

Matapos nga nilang kumain ay napagpasiyahan nilang panoorin ang buwan kasama ng nagniningningang mga bituin sa alapaap. Napaka-ganda ng panahon ngayon. Payapa ang bawat paghampas ng alon, maging ang lamyos na hampas ng hangin. This is a perfect place to relax.

Kapwa sila naroon sa dati nilang pinag-p’westuhan kanina. ’Yung lugar na pinagganapan nila ng kanilang pagtatalik.

Medyo nakakahiya man at dahil sariwa pa sa alaala ng isa’t-isa ang mga nangyare sa kanila. Gayonman. Napagpasiyahan parin nilang doon umupo.

“May kukunin lang ako.” sambit ni Gord matapos ay umalis na.

Hindi na nagawang tanungin ni Brix kung ano ang kukunin ng binata. Itinuon na lang niya ang atensyon sa alapaap, sa pag-admire sa mga bituin at sa buwan. It was an amazing scenario. The beautiful one.

Maya-maya pa, habang nagmu-muni-muni si Brix ay sakto namang pagdating ni Gord. May dala ’yong hard rum. He can tell.

“Want to drink? Pantunay ng kinain?”

“Yes, please.”

Umupo na si Gord katabi si Brix inabot niya ang baso dito at inilapag naman niya ang kaniya. Binuksan ang rum at sinalinan ang baso ni Brix maging ang baso niya.

They both shouted “cheers” then they both drink and swallowed it.

“You know what..?” paninimula ni Brix. “I’m so happy.., so fucking happy right now.” Brix showed his wide smile. Expressing how happy he is.

Tumitig lang si Gord at hinayaan niya si Brix na magsalita, hinanda niya ang tainga upang pakinggan ang mga sasabihin nito.

“I lived with my parent in New York..” paninimula ni Brix.. “I’m an only child.. so they gave everything i needed, i wanted. They spoiled me too much to the point i felt I’m their king. They obeyed to what everything I said. Bigay nila lahat sa’kin.. as in everything.” sumilay ang mapait na ngiti sa mga labi ni Brix, matapos. “I thought it will last longer. I thought, they’ll give me my freedom to love and to choose whom i loved.. but they didn’t.”

“Because of greediness to fame and wealth, they fixed my marriage. Agad nila akong itinali sa anak ng isa sa pinaka-mayamang businessman, without considering my feelings.”

“The hell! Ni hindi ko nga kilala ’yung babaeng pakakasalanan ko. I don’t even know her name, her background, everything about her. Wala akong alam.” sinimsim ni Brix ang natitirang alak sa kaniyang wine glass bago muling nagsalita. “So I have no choice but to leave them.. to leave my parents alone. Ayokong magpakasal, kung gusto nila. Sila na lang. I want to enjoy life, i’m not yet ready to face that fucking marriage.”

“With the help of my cousin, Caleb Hunter, I leaved them undetected. Kaya habang hindi pa nila ako natatagpuan.. ginagawa kona ang mga bagay na gusto kong gawin. Alam ko namang hindi magtatagal, matatagpuan din nila ako. Limitado lang ang kalayaan ko. Hindi ko alam kung hanggang kailan magtatagal at kung hanggang saan matatapos.”

Tumingin si Brix kay Gord ng mga ilang saglit. Bago muling ibinaba ang tingin at nagsalita. “Maybe if my parents found me. Susundin kona ang kasal na inihanda nila para sa’kin. Napag-isip-isip ko kasi na mas’yado ng maraming nagawang kabutihan ang mga magulang ko sa’kin. Siguro panahon na para ako naman ang magbalik ng pabor. Siguro sa pagpapakasal ko, doon magiging masaya ang pamilya ko. If that makes them happy, then i’ll do it.” muling itinapat ni Brix ang kaniyang mga mata kay Gord. Mapait at malungkot ang sumilay na ngiti sa mga labi ni Brix. Ipinagdikit pa niya ang pang-itaas at pang-ibabang labi, animo’y kinakalma ang kaniyang sarili na huwag lumaglag ang luha sa kaniyang mga mata. “That’s enough. Let’s just drink.”

Magsasalita pa sana si Gord ngunit hindi na niya natuloy ng agawin na sa kaniya ni Brix ang bote ng alak at sinalinan nito ang baso nito at maging ang kaniyang baso.

“Let just drink and feel this amazing view.”

Napipilitang pinag-umpog ni Gord ang kaniyang wine glass sa wine glass ni Brix na nagyaya ng pakikipag-cheers.

Maya-maya pa, tumagal ng ilan pang minuto ang kanilang pag-iinom sa puntong tinatamaan na rin sila ng alak.

Doon nabuhayan ng loob si Gord-lumakas ang kaniyang loob. Epekto na rin siguro ng alak. Kanina pa kasi niya gustong magsalita ngunit inaabot siya ng pandadaga sa dibdib. Ngayong may sapat na lakas na loob na siya, siguro’y kaya na niya itong sabihin.

“Brix..?” paninimulang pagtawag ni Gord sa ngalan ni Brix.

Pupungas ang mga matang ibinaling naman ni Brix ang tingin dito.

“Do you really want to get married?” asked by Gord facing his fear of making eyes to eyes contact.

Kumibot ang kilay ni Brix ng marinig ang sinambit ng binatang si Gord. “What..?”

“Do you really want to get married, Brix?” paulit na tanong ni Gord sa pag-aakalang hindi narinig ni Brix ang una niyang tinuran.

“If that’s makes my parents happy, then i’ll do-”

“Do you really want to get married? Answer me without involving your parents. Sagutin mo’ko sa sarili mong kagustuhan, hindi sa kagustuhan ng pamilya mo. Do you really want to get married?” tanong muli ni Gord sa pang-apat na beses.

Saglit na natahimik si Gord bago niya ibinaba ang kaniyang tingin sa wine glass ng kaniyang hawak. Inalog-alog pa niya ito bago hinayaan ang kaniyang bibig na bumukas at kusang sambitin ang tunay at totoong sagot sa tanong nito sa kaniya.

“No..” mahinang sagot ni Brix.

“As you said, ipapakasal ka ng mga magulang mo sa anak ng mayamang businessman to get more fame and wealth, tama?”

Tumingin si Brix kay Gord at mabilis siyang sumang-ayon. Iyon naman talaga ang gusto ng mga magulang niya, ’di ba? Ang pakasal siya sa mayamang pamilya upang makapag-invest sa kompanya ng pamilya ng babae. To get fame and wealth.

“Then, am I qualified to be your fiancè? Isa akong sikat at mayamang businessman sa buong bansa. I guess, pasado ako sa standards na kailangan nila.”

Mas lalong lumaki ang pagkibot ng noo ni Brix. Medyo nagpa-process pa sa kaniyang isipan ’yung mga sanabi nito.

“Huh?” tanong niya ng hindi makuha ang sinabi ng binata.

Hinawakan ni Gord ang kamay ni Brix at marahan niyang itinaas, matapos ay inilapat niya ang mga labi sa likod ng palad nito. “Am i qualified to be your fiancè? Will you marry me?”

God! Ano raw? Ano raw ulit? Mukhang nabibingi na si Brix at hindi niya makuha ang mga sinasabi ni Gord. O baka naman kuhang-kuha na ng isipan niya. Siya lang itong nagpapanggap na hindi makuha dahil hanggang ngayo’y hindi parin siya makapaniwala?

“Brix..” mahinang pagtawag ni Gord sa ngalan ni Brix. ’Yung paraan ng pagtawag nito’y napaka-sexy, napaka-hot, basta.. grabe ’yung dating sa kaniya. Ang bilis-bilis na tuloy ng tibok ng puso niya. Nagkakarerahan ang mga kabayo sa loob nito. Parang ayaw na sigurong bumagal.

Nahihiyang inagaw ni Brix ang kaniyang kamay kay Gord. Iniwas niya ang tingin sa binata at ibinaling ang tingin sa kalangitan. Ngayo’y malinaw na malinaw na sa kaniya ang tinuran ni Gord, hindi siya maaring magkamali.

“Pag-iisipan ko..” sagot ni Brix ng hindi ibinabaling ang tingin sa binata naroon parin sa kumikinang na kalangitan. “Uhmm.. i’ll go get some food. Medyo makahat ’yung rum ’e.” bumaba na siya sa pagkakapatong sa ibabaw ng unaha ng yate at mabilis niyang tinungo ang kusina. Yeah, may kusina ang yate, may ref din dito. Bakit gumagana? High tech ang yate, hangga’t nasa tubig ito, gumagana ang lahat ng electronic equipment and devices.

Matapos makalayo-layo. Sapo-sapo ni Brix ang kaniyang dibdib. Para siyang mahihimatay, sobra-sobra ang bilis ng tibok ng kaniyang puso. Hindi na ’yon normal.

Oh, God.. what did he say? Will i marry him? Was it true?

Totoo nga ba ang alok ni Gord na kasal kay Brix? Pa’no kung hindi? Pa’no kung lasing lang ito kaya nito nasabi sa kaniya? Pa’no kung naawa lang ito sa kaniyang mga k’wento? Maniniwala na ba siya?

Hindi alam ni Brix kung totoo ang lahat ng ’yon. Maraming posibleng maging dahilan kung bakit bigla-bigla na lang itong nag-aalok ng kasal. Hindi siya sigurado na ang kasal na alok nito’y dahil mahal siya nito.

Oo aaminin ni Brix, marami na ring beses na may nangyare sa kanila. Sa puntong umamin si Gord isang beses sa kaniya na gusto raw siya nito, pero simula noon hanggang ngayon, hindi pa muling binubuksan ni Gord ang usapan tungkol sa pagka-gusto nito sa kaniya. Kaya may doubt pa siya na baka nasambit lang ’yon ni Gord dahil may iba itong dahilan.

Mahirap naman kasing maniwala sa salitang isang beses mo lang narinig. ’E ’yung paulit-ulit ngang pangako hindi parin natutupad, iyon pa kayang isang beses lang sinabi. Tiyak na baka hindi rin ’yon totoo.

Mahirap magbigay ng sariling konklusyon, kailangan muna niyang makumpirmang muli sa bibig ni Gord hanggang sa tuluyan na rin niyang isuko ang sarili, dahil batid niyang pati siya’y umiibig na rin dito. Hindi nga lang siya siguradong maging ito’y ganoon din ang nararamdaman..

MEET; BRIX

DANIEL

, litrato niya noong nasa batis siya kasama si Gord.

Photo not mine. Got it from Pinterest.

AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 36

Kabanata 36

            TULALA SI GORD SA kisame ng kanilang k’warto dito sa loob ng yate habang magkatabi silang dalawa ni Brix. Tulog na ang binata, samantalang siya’t heto bukas parin ang mga mata. Malalim parin ang kaniyang iniispip. Kay lalim na kulang na lamang na siya’y malunod.

Pa’no ba naman siyang hindi mapapa-isip? Seryoso siyang nag-alok ng kasal kay Brix, nilakasan na nga niya ang kaniyang loob kahit pa nga halos pugaran na ’yon ng mga daga. But still parang wala parin siyang dating sa puso ni Brix. Parang wala parin itong nararamdaman para sa kaniya?

Biglaan ba talaga ’yung ginawa niya sa puntong nagdadalawang isip si Brix kung totoo ba ang sinabi niya? O talagang wala lang pag-tingin sa kaniya si Brix dahil hanggang ngayo’y hindi parin nito sinasagot ang pagtatapat niya ng nararamdaman dito. Ano nga ba siya para kay Brix? Mahal ba siya nito? Gusto rin ba siya nito? O wala lang siya para dito?

Sa isiping ’yon, tila kinurot ng pinong-pino ang kaniyang dibdib. Masakit ang kirot na hatid niyon.

But still, hihintayin niya ang araw na sambitin na rin ni Brix ang mga katagang gusto niyang marinig dito. Hihintayin niya ’yung araw na ito na ang kusang lumapit sa kaniya at sabihing gusto rin siya nito tulad ng ginawa niyang pagtatapat dito.

Hihintayin ni Gord ang binatang si Brix marinig sa bibig nito ang salitang handa itong pakasalanan siya. Dahil sabi nito’y pag-iisipan pa nito. Hihintayin niya ang sagot ni Brix. Hindi siya mangungulit at hindi niya muling bubuksan ang usapang ’yon. Baka ma-frustrate lamang si Brix kapag inulit niya.

Gusto ni Gord pag-isipan ni Brix ng mabuti ang desisyon nito. Kung anoman ’yon, tatanggapin niya. Kung ayaw nito sa kaniya, wala na siyang magagawa doon. Hindi niya hahabulin ang binata. Rerespetuhin niya ang desisyon nito. Kung ayaw sa kaniya, bakit pa niya pipilitin?

Nagpakawala ng siya ng buntong hininga. Tumuon ang kaniyang pansin sa binatang si Brix na nakaharap sa kaniya habang nakayakap ito sa bewang niya. Payapa itong natutulog. Dala ng sinag ng liwanag sa loob ay nakikita niya ang maamong mukha ni Brix. Mahimbing itong tulog.

Sinapo ni Gord ang mukha ng binata. Para itong pusang idinikdik ang mukha sa kaniyang palad. Dinadama ang init na dulot niyon.

“Brix..?” mahina ang bigkas ng bibig ni Gord. “.. maghihintay ako. Hihintayin ko ’yung sagot mo. Sana.. marinig ko sa bibig mo ’yung salitang gusto mo rin ako’t handang pakasalan. Brix.. mahal kita.. pero handa akong respetuhin ang desisyon mo. Siguro kapag nagkataong hindi mo ako gusto. Tatanawin na lang kita sa malayo, habang inaalala ’yung pinagsamahan na’ting dalawa. But i hope that day won’t come.. I hope we can stay like this.. forever.”

Napangiti ng mapait si Gord. Salitang forever? Nag-e-exist ba ’yun sa mundong kanilang ginagalawan? Malamang hindi. Puno, hayop, at tao’y hindi nagtatagal—namamatay din. Ito pa kayang relasyon na wala namang lebel? Huh?

Mas lalong pumait ang pag-ngiti ni Gord. Ano nga ulit ang tawag sa relasyon nilang dalawa? Neighbor’s with benefits? Bigayan ng ligaya? Parausan ng isa’t-isa? Ano nga ba talaga sila?

Sa huli, ipinikit na ni Gord ang kaniyang mga mata. Dala ang mabibigat na tanong sa kaniyang dibdib. At doo’y nilamong tuluyan ang diwa’t-isipan. It all went shut-down..

Kinabukasan nagising si Brix yakap-yakap si Gord habang ang mukha nito’y nakabaling sa harap niya. Bale, kitang-kita niya ang g’wapong mukha ni Gord.

Kung ganito rin naman ang makikita niya sa umaga paggising niya’y talagang maliligayahan siyang magising. Umagang pambungad.

Sumilay ang ngiti sa mga labi ni Brix. At doo’y kusang tumaas ang kaniyang palad. Marahang humipo iyon sa pisngi ni Gord. Takot na baka magising niya ang binata.

Ilang saglit lang ’yon at inagaw din niya ang kaniyang palad. Mas pinili na lamang niyang pagmasdan ang mga g’wapo nitong mukha hangga’t hindi pa ito nakakagising.

Maya-maya pa’y pumasok sa isip ni Brix ’yung mga sandali nila kagabi ni Gord.

’Yung alok na naman nitong kasal sa kaniya kagabi.

Lasing lang kaya si Gord?

Lasing lang kaya ito ng sabihin nito ang tungkol sa kasal? O ’di kaya nama’y naawa lang sa kaniyang magiging lagay?

Tsaka isa pa, nararapat ba sa isang Gord Lyndon na pakasalan siya? Let just think of it. Lalaki siya, lalaki din si Gord. Natural lang ba ito na pakasalan siya?

S’yempre, sa sitwasyong ito talagang napaka-gulo. Magulo para sa kaniya ang mga nangyari.

Oo nga’t legal naman talaga sa ibang bansa ang kasal ng lalaki sa lalaki. It just.. just that.. mahirap nga lang para kay Brix paniwalaan na gusto siya ni Gord.

Come to think of it, hindi porke’t maraming beses ng may nangyare sa kanila ay ibig sabihin na niyon ay mahal na siya ni Gord. Maraming maging posibleng dahilan. Maaring ginusto lang nila ang mga ginawa. Parang nagparausan lang silang dalawa.

Umibo si ang katawan ni Gord hudyat na ito’y nagsisimula ng magising. Nagsisimula ng bumalik sa senses nito.

Agad na tumalikod si Brix at umaktong kagigising lang din niya. Umakto pa siyang papikit-mulat ang mga matang tumingin kay Gord na sakto namang papatingin din sa kaniya.

“Hey.. good morning..” nakangiti niyang pagbati dito.

Ngumiti din naman ito matapos ihilamos ang sariling palad sa mukha. “Good morning…”

Pagkatapos ng pagbati, ano pa ba ang maaring pag-usapan na maaring ibukas ni Brix? Nawawala tuloy siya ng iniisip.

Awkward felt. It really is.

At dahil awkward ay napipilitang bumangon ni Brix. Kunwaring ininsayo pa’t inunat-unat ang kaniyang katawan.

“Saan mona gustong pumunta? Mamaya?” tanong ni Gord na ngayo’y bumangon na rin, pinupulot nito ang damit at sinimulan na nitong isuot sa katawan nito.

Ganun din naman ang ginawa ni Brix. Pinulot din niya ang damit at isinuot na rin sa kaniyang katawan. Hindi rin naman kasi siya sanay na magdamit kapag natutulog. He much prepare to sleep with only one piece of cloth on his body. Baleb boxer lang ang kapwa suot nilang dalawa.

Napaisip nga si Brix sa tanong ni Gord. Saan pa nga ang napipisil niyang lugar na gustong n’yang puntahan?

“Punta tayo sa malapit na isla. ’Yung p’wede tayong mag-tayo ng tent sa tabing dagat at doon matulog.” sambit ni Brix.

“Okay. Let’s do it.. but after breakfast..” matapos isa-ayos ni Gord ang kaniyang damit ay tinahak na niya ang pinto palabas ng k’warto. “I’ll go cook for us.” sabay na tuluyan na nitong labas.

Unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi ni Brix ng makalabas na si Gord. Tanaw na lang niya ang pintong pinaglabasan ng binata.

Well, nag-expect lang naman siya nauulitin ni Gord ’yung tungkol sa kasal na alok nito sa kaniya. Gusto sana niyang marinig muli sa bibig nito ’yung tungkol doon lalo’t pareho na silang nasa katinuan.

But in the end.. it turned out na walang lumabas sa bibig ni Gord. Walang lumabas na tungkol sa kasal.

Was it really a big joke? Nasambit lang ba ’yun ni Gord dahil lasing ito? Hindi naman totoo ’yon, hindi ba?

Naipilig na lamang ni Brix ang kaniyang ulo. Bakit nga ba siya naba-bother about doon? Malamang ay nasambit ’yon ni Gord dahil lasing lang ito. Walang totoo. ’Wag na siyang mag-expect.

Diretso si Brix sa bathroom at hinilamos niya ng malamyos na tubig ang kaniyang mukha. Nag-mouthwash na rin siya pagkatapos ay lumabas na. Hanggang sa tuluyan na nga siyang makalabas.

Naabutan ni Brix si Gord na nagluluto ng pagkain. Malayo pa lamang ay amoy na niya ang mabangong amoy ng niluluto ng binata. Mukhang mapapasarap na naman ang kaniyang pagkain nito.

Napukaw niya ang atensyon ni Gord ng siya’y lumapit dito.

Matapos mag-luto’y nag-agahan na sila.

Bale, nag-punta lang silang dalawa ni Gord sa unahan ng yate at pinagmasdan ang magandang papalitaw na araw. Kay payapa parin ng dagat. Masarap parin pagmasdan.

“Gord..?” tawag ni Brix sa ngalan ng binata. “Ligo tayo?” suhestiyon niya matapos nitong bumaling ng tingin sa kaniya.

“Uhm.., sure.” Yeah, Gord can’t say no.

“May goggle ka?” tanong ni Brix matapos hubarin ang kaniyang saplot tanging boxer lang ang kaniyang itinira. “Gusto ko sanang makita ’yung dagat. T’saka life jacket na rin. Baka malunod ako ’e.”

Napag-alaman nga pala ni Brix na hindi siya marunong lumangoy. Konti lang pero hindi ganoon kabihasa.

“I’ll go check if i have..” umalis na si Gord at hintay na lamang ’yon ni Brix.

Ilang minuto ay bumalik na rin si Gord. Dala na nito ang pangangailangan niya.

“Buti na lang meron ang yate na ’to.” sambit pang ganiyan ni Gord kahit sa kaniya naman talaga nanggaling ang mga ’yon.

Well prepared talaga si Gord. Dala niya ang mga gamit na posibleng gamitin nilang dalawa ni Brix. Lalo’t nasa dagat sila. So.. he brought goggles, life jacket, and other kind of things that might be useful.

“Thanks.. Gord.” sambit ni Brix matapos ma-i-abot sa kaniya ni Gord ang mga kinailangan niya.

Sinuot na niya ang life jacket maging ang goggle at doo’y sumugbo na siya sa tubig alat. At dahil may life jacket ay hindi na lumubog si Brix. Agad na siyang lumutang…

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 37

Kabanata 37

          MANGHANG-MANGHA SI Brix sa kaniyang mga nakikita sa ilalim ng dagat gamit ang goggle’s. Parang timang na pakampay-kampay pa ang kaniyang mga kamay habang sinusundan ang isdang natitipuhan niya.

Bilang isang lalaki, sinong mag-aakalang ito rin pala ay isa sa magiging kasiyahan ni Brix sa puntong hindi na niya napansin si Gord na ngayo’y sumugbo na rin sa dagat.

Sa pagkakaalam niya’y niyaya niya itong maligo ng dagat, pero hindi man lang niya nagawang samahan. Ano, kaniya-kaniya?

Mangha nga si Brix sa kaniyang mga nakikita. ’Yung mga coral reefs and fishes. Basta, sobrang ganda at kay linaw pa ng goggle’s na gamit niya. Hindi man lang pinapasukan ng tubig.

Tangina, ang ganda. Ang nabulalas na lamang ni Brix sa kaniyang isip.

Umaandar ang katawan ni Brix sa kaniyang pagkampay-kampay habang naghahanap ng isda. Inahon muna niya ang ulo at humagilap ng hangin bago niya ito muling sinugbo. But, with an instant, ang mga isdang kanina’y tanaw lang niya ngayo’y hindi na. Parang nawala ’yung mga isda, ’yung iba nama’y nagpasukan na sa mga bahay ng mga ito.

Umikot ang katawan ni Brix pakanan upang maghanap sa kanang bahagi baka naroon ang mga isdang hinahanap niya.

Nang walang mahanap ay kinampay-kampay pa niya ang kaniyang kamay.

“Oh.. fuck, shit!” muntik pang makalunok ng tubig alat si Brix ng kaniyang sambitin ’yon sa ilalim ng dagat. Mabilis siyang napabalikwas ng pag-ahon at doo’y nakita niya ang lalaki sa kaniyang harapan. Walang iba kundi si Gord.

Bakit siya nagulat? Gamit ang goggle’s, nakita lang naman niya ang ibang species ng isda. Baka sawa, anaconda? Teka! May ganun ba sa dagat?

P’wes meron na ngayon!

Hindi parin siya makabawi sa kaniyang pagkagulat dahil nasilip—nakita—kitang-kita lang naman niya sa goggle’s ng malapitan ang pagkalalaki ni Gord na hindi niya inaasahang makita sa dagat. Dugsong pa rito. Hindi normal ang pagkalalaki ni Gord ngayon. Kasi naman, maging sa tubig alat ay tayong-tayo ito. Para bang pinagplanuhang makita niya..

Naghahanap lang naman siya ng mga isda, ba’t naman ganon? Bakit sawa ang binigay sa kaniya? Nag-glow-up?!

“Why? You look frightened?” seryosong mukha na tanong ni Gord.

“Nakaharang ka kasi ’e. Tapos naka-hubad kapa. Ganito ka ba maligo ng dagat? Kahit saan ka talaga.” sambit ni Brix ng siya’y makabawi. “pagna-pasukan ’yang ano mo ng isda.” pabiro pa niyang dugsong.

Gord just chuckled softly. “maliit lang ang butas ng titi ko. T’saka hindi ito ang pinapasukan, ito ang pumapasok.”

Ramdam ni Brix ang pamumula ng kaniyang mukha ng marinig niya ang sinambit na ’yon ni Gord. Agad niyang iniwas ang kaniyang tingin sa binata, ibinaling sa ibang direksyon.

“Ewan ko sa’yo.” akmang pipihit na si Brix palayo sa binata upang ituloy ang kaniyang paghahanap ng isda, hindi paghahanap ng sawa, pero agad siyang napigilan ni Gord.

Hinigit siya nito palapit sa kaniya at doo’y sinakop ng mga labi nito ang mga labi niya.

Gord, caught him off guard.

Na-shocked pa si Brix sa halik na ’yon sa kaniya ni Gord na para bang ito ang unang paghahalikan nilang dalawa ni Gord.

Naglakbay ang halik ni Gord patungo sa tainga ni Brix. “Nakita mo naman siguro kung anong kalagayan ng titi ko ’di ba? Tayong-tayo para sa’yo.”

Nang sambitin iyon ni Gord. Kay akit-akit ang lumalabas sa kaniyang bibig. Baritonong nakaka-akit pakinggan.

Marahas ang naging paglunok ni Brix. Parang nanuyot agad siya sa sinabing iyon lamang ni Brix.

Nang makita ni Gord na walang imik si Brix ay siya na ang gumawa ng sunod na hakbangin. Agad niyang dinilaan ang dulo ng tainga ni Brix at bahagyang kinagat-kagat ang dulo niyon.

Samantalang, impit na pag-ungol ang ginawa ni Brix ng maramdaman niya ang kamandag ng kagat ng binatang si Gord. Grabe ang hatid ng sensasyon niyon sa kaniyang buong pagkatao. Animo’y rumagasa ang apoy ng pagnanasa sa kaniyang kaibuturan.

“Sex in the sea, is not good. Let’s go inside the yacht, and fuck me.” sambit ni Brix.

Wala na ’e. Ang pag-go-goggles dapat niya ay hindi na ngayon matutuloy. Mabilis na siyang nadarang ng kamandag ng binata. And there’s no easy way back.

Kumampay-kampay si Brix patungo sa kanilang yate. Samantalang ganon din naman ang ginawa ni Gord na nananabik na sa mga susunod na tagpo.

Inalalayan niya si Brix sa pagsampa sa lower deck ng yate. Matapos sumampa ay siya naman ang sumunod.

Tumayo siya tulad ng ginawa ni Brix at doo’y sinunggaban niya ang mga labi ng binata.

Walang pasabi-sabing mabilis nag-init ang mga halikang kanilang pinagsasaluhan. Kapwa sila halang sa mga labi ng isa’t-isa. Para bang hindi sila mabubuhay kung hindi nila tutugunin ang labi ng isa’t-isa.

Naging mainit ang tagpo ng halikang ’yon. Lumalagablab ang apoy ng halik at nagliliyab na pag-tugon.

Desperadong tugon ang pinukaw ng isa’t-isa. Samantalang si Gord nama’y nagkukumahog ang mga kamay na hinuhubad ang life jacket ni Brix. Tinapon niya sa kung saan, matapos mahubad.

Ngayo’y tanging boxer na lang ang suot ng binata. Agad muna niyang pinutol ang halik panandalian. Pagkatapos ay kaniyang hinila pababa ang boxer ni Brix, dahilan ng pagkakawala ng pagkalalaki nitong naghuhumindig narin.

Napangiti si Gord dahil doon.

Muli, sinakop niya ang mga labi ni Brix, at ito nama’y naging mabilis ang pag-tugon. Mabilis pa yata sa tugon ng kidlat.

Dumamay na rin ang dila nila sa halikang ’yon. Tila uhaw na kaniya-kaniya lingkisan sa isa’t-isa. Licking and sucking each other’s tongue like there was no tomorrow.

“Uhmmm..”

Kung kanino mang pag-ungol ang kumawalang ’yon. Kapwa wala na silang alam. Kapwa hindi na nila alam. Basta ba’y tugunin ang isa’t-isang mga halikan ay kanilang kaligahan.

Bumaba ang mga halik ni Gord, sa leeg, hanggang sa makarating sa dibdib nito.

Napangiti si Gord ng kaniyang mapagmasdan ang dibdib ni Brix. Naroon parin ang bakat ng kahapon. Ang bakat ng kaniyang mga halik noong mga nakaraang araw.

Uhmmm. Looks like i have to make another one.

Ibinuka ni Gord ang kaniyang bibig at doo’y sinakop ang utong ni Brix. Agad niyang pinakilwal ang dila’t, bahagya pang pina-ikot-ikot sa gilid ng utong ng binata.

“Ohhhh, fuck!”

Nagsisimula pa lamang ay hindi na agad magkanda-humayaw si Brix sa kaniyang sarili. Para bang tila’y nawawala na agad siya sa sariling katinuan. Animo’y nagdidiliryo. In the verged of collapsing.

“Gord..”

Itinuloy lang ni Gord kung ano ang kaniyang nasimulan habang si Brix nama’y hindi magawang pigilan ang mga pag-angil na ungol na lumalabas sa kaniyang bibig.

Ramdam ni Brix ang pagsipsip ni Gord sa kaniyang dibdib. Ganoon ka sarap ang hatid sa kaniya? Walang hanggang sarap sa puntong handa siyang mabaliw matikman lang ulit ’yon.

Nagtuloy lang si Gord sa ginagawa kaya’t nagtuloy lang din ang sarap na dinadama ni Brix. Kung tutuusin ay gusto ng itulak ni Brix palayo sa kaniyang utong ang binata. Kasi talagang nakakabaliw ang sarap na hatid niyon. Ngunit sahalip na itulak. Kinabig pa niya ang ulo ni Gord at siyang ipinamudmod sa utong niya.

“Ohhhhh. Uhmmmm.” daing ni Brix sabay bahagyang ipinikit ang mga mata. Dinama, panandalian ang sarap na tinatamasa. “Fuck, Gord. Shit!”

“Brix.. higa ka.” utos ni Gord na sa boses na kay akit-akit. Kay sarap pakinggan.

Sino nga ba naman ang hindi susunod? Kahit yata i-utos sa kaniyang bumukaka siya sa harapan nito’y susundin pamihado ni Brix.

Nakahiga na si Brix at ibinuka ang kaniyang mga hita. Nakatitig pa siya kay Gord habang kagat-kagat ang kaniyang pang-ibabang labi na animo’y nang-aakit..

Ang g’wapo lang mang-akit ng isang Brix. Talagang ramdam ni Gord ay para siyang mababaliw sa simpleng pagtitig lang sa mga mata ng binata.

Ramdam niya’y para siyang asong ulol na halang sa pagkain. Agad siyang dumapa’t kinubabawan si Brix. Pum’westo sa naka-bukakang mga hita nito at doo’y pinakatitigan pa ang mga mata ni Brix pababa sa ginagawa nitong pagkagat labi.

“Fuck! Brix. Babaliwin mo ba ako?”

Brix just chuckled confusingly. “What did i do?”

“Nevermind.”

Mabilis sinakop ng halik ni Gord ang mga labi ng kaniig. Doon di’y hinawakan niya ang kaniyang pagkalalaki’t itinutok na parang baril sa butas ng bukana ni Brix. Doo’y walang naging mintis ang kaniyang pagpasok. Talagang sinadya niyang isagad ng walang daplis.

Tirik ang mga mata ni Brix ng maramdaman ang naging pagsagad na ’yon ni Gord sa loob niya. Talagang ramdam na ramdam talaga niya ang pag-dulo ng pagkalalaki ni Gord sa loob niya.

Pa’no nga ba niyang hindi mararamdaman? E, sa haba ba namang mahigit siyam na pulgada’t idagdag pa roon ang laki nito.

“Gord. Gord. Gord.. ohhhhhh. Gord.” Brix started chanting Gord’s name. He started moaning and moaning the moment Gord starting to pump—to thrust his cock in and out, so fast, so rough, and so hard.

Walang paliya ang mabilis na pag-ulos ni Gord ganun din naman ang ginawang pag-ungol ni Brix. Pareho silang desperadong marating ang kapana-panabik na kalangitan.

Lumipas ang ilan pang minutong pagtatalik. Doo’y sumabog ang lagkit ng binhing rumagasa sa loob ni Brix na inilabas ng pagkalalaki ni Gord.

Mainit—maligamgam ngunit kay sarap sa pakiramdam. Halos pikit—tirik mata at kapwa saglit na tumakas sa kamunduhan. Narating ang mundo ng sarap ng kanilang bawat pagnanasa.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 38

Kabanata 38

          PANAY ANG PAGKUHA ni Brix ng litrato ng mga magagandang tanawin kasama ang sarili niya. Minsan pang napag-tripan niyang kuhanan ng litrato si Gord habang nag-aayos ito ng tent na tutulugan nila. Narito sila ngayon sa tabing dagat. Maghahapon na kaya kailangan na nilang magtakid ng tent. Kailangan na ni Gord itakid ang tent.

Ano nga ba ang magagawa ng isang tulad ni Brix? Wala siyang alam pagdating doon.

Matchong-matcho si Gord habang nagtatakid ng kanilang tent. Topless ito at nakasampay ang damit nitong suot sa balikat. Kaya malaya si Brix pagmasdan ang magandang katawang iyon ni Gord na nakakalunod sa kaniyang paningin.

Panay lang ang pagnakaw litrato ni Brix hanggang sa matapos si Gord ay gayun na lamang ang kaniyang pagtigil.

“Let me get something to eat…” ani Gord ng makabaling ng tingin sa kaniya.

“Okay..” mabilis naman agad na naging pagsang-ayon ni Brix.

Sakay si Gord ng badya( bangkang walang katig) patungo roon sa yate upang kumuha raw ng kanilang makakain.

Napapangiti na lamang si Brix habang tanaw-tanaw ang binata. Sino nga bang mag-aakalang makilala niya si Gord sa ganitong pag-uugali? Alam niyang mayaman si Gord. Sobrang yaman. Sisiw lang sa kaniyang kumuha ng kahit ilan pang mga tauhan upang gawing utusan.

Kumbaga, maari ng magpa-upo-upo si Gord sa kaniyang marangyang trono bilang isang hari at mag-utos na lang, pero hindi iyon ang Gord ngayon sa Gord na inakala niya.

No wonder.. umabot ang binatang si Gord sa pagiging bilyonaryo…

Magiliw ang mga ngiti sa labi ni Brix ng makarating na ang binata. Inahon na nito ang badya, kasama ang mga pagkaing dala.

Tinulungan ni Brix si Gord sa pagbubuhat ng mga dala.

“Nagluto ako ng kanin.. gusto mo bang kumain ng kanin?” tanong ni Gord kapag-kuwan.

“Oo naman. Mas maganda.” sagot niya.

Matapos maipatong ang mga pagkaing dala sa maliit na mesang dala-dala din niya ay kumilos na siya.

May uling naman siyang dala at ihawan dahil ngayon niya napag-isipang lutuin ang karne na kagabi pa niya na marinate.

Nagpa-apoy na si Gord hanggang sa nagbaga na nga ang uling. Kinuha na niya ang karne at doo’y sinalang upang maluto.

Si Brix naman’y pinagmamasdan lang ang ginagawa ni Gord.

Maya-maya pa’y nalanghap na niya ang usok na nanggagaling sa niluluto ng binata. Napapapikit tuloy ang kaniyang mga mata upang damhin ang masarap na amoy ng niluluto nito. Para tuloy gusto niyang agad sunggaban.

Ipinigil niya ang sarili. Inilabas na lang niya ang cell phone upang muling kumuha ng litrato.

“Gord.. tingin.” tawag niya sa binata dahilan para mapatingin ito sa gawi niya at doo’y sakto sa pagpindot ng camera ang pagtingin nito. Kaya’t talagang nakunan niya ng litrato ang binata.

“What are you doing.?” Gord asked..

“Just taking some pictures. Ang g’wapo mo, Gord.”

Marinig lang ni Gord ang isang maka-bilis-pintig na sambit na iyon ni Brix sa kaniya. Agad na niyang iniwas ang tingin upang hindi nito makita ang sumilay na ngiti sa kaniyang mga labi. Ang pamumula ng pisngi na akala mo’y isang dilag.

Kahit isang binatang matikas, ay talagang dadapuan din ng ganitong klaseng hiya si Gord lalo’t isa pang pamumuri ang kaniyang narinig sa bibig pa mismo ng binatang gusto niya.

Wala ng mas tatakaw pa kay Brix ng masimulan niyang lantakan ang lutong ihaw ni Gord. Ang dami-dami siguro niyang nakain sa mga araw na ito. Busog na busog siya.

Pa’no ba namang hindi? Sobrang sarap ng luto nito’t hindi nakaka-umay kainin. Kaya’t talagang lapang ang ginawa ni Brix.

“Hindi kona tatanungin kung nabusog ka o hindi..” ani Gord na may mapag-birong ngiti sa mga labi.

Natawa na lang si Brix at ipinirmi ang sarili sa isang tabi. Medyo hindi siya makagalaw. Busog na busog siya.

Si Gord ang nagligpit ng kanilang mga pinagkainan habang heto si Brix na naka-upo lang sa buhangin nakatanaw sa papalubog na araw.

Maya-maya pa. Naramdaman na niyang tumabi sa kaniyang tabi si Gord. Madali lang naman para sa kaniyang kilatisin kung sino ang katabi niya, ’di ba? Bukod sa kilalang-kilala na niya ang nakaka-akit nitong amoy, ay kilala pa niya ang presensya ng binata. Isa pa, dadalawa lang naman sila sa isla na ito. Siguro kung meron may ay sobrang layo sa kanila.

Basta maramdaman niya ang mabilisang pagtibok ng kaniyang puso. Walang iba kundi si Gord ang malapit sa kaniya.

“Ganda ng paglubog ng araw, ’no, Gord?” ang naibulalas ng bibig ni Brix kapag-kuwan.

“Yeah.. the beautiful sunset, i’ve ever seen.” nang sabihin ni Gord iyon. Hindi siya nakatingin sa papalubog na araw. Seryoso ang kaniyang pagtingin sa maamong mukha ni Brix. Ibig sabihin, ang kaniyang papuri ay hindi para sa araw. Kundi tungkol kay Brix.

Ito naman talaga ang pinaka-magandang araw na nakita—nakilala ni Gord. Nang hindi pa niya nakikilala si Brix. Ano nga ba ang buhay niya noon?

A billionaire.. just a billionaire, seeking for something that he couldn’t get. Mayaman siya pero ’yung gustong-gusto niyang makuha ay hindi niya makuha. Hindi naman kasi niya alam kung ano ba ’yung gusto niyang makuha. And then, he met Brix.

Nalaman niyang ang gusto pala niyang makuha ay ang pakiramdam na magmahal at mahalin. Taong mamahalin lang pala sa buhay ang pupuno sa kakulangang parte ng kaniyang pagkatao.

And now, he found it. Nahanap na niya, pero ang masakit na parte. Hindi niya alam at hindi siya siguradong mahal din siya nito.

May kasabihan ang isang Gord sa kaniyang buhay. Kapag ayaw sa kaniya, kahit gustohin pa niya, hinding-hindi niya ipipilit ang sarili niya. Handa siyang pakawalan kung iyon ang ikaliligaya nito. Sino nga ba siya para tutulan ang kaligayahan ng iba?

Siguro in his case.. ipaparamdam na lang niya kay Brix kung gaano na siya hulog na hulog. Ipaparamdam na lang niya dito ang pagmamahal niya ng sa ganoo’y may impact siyang maiwan sa buhay ni Brix..

“Brix..?” pagtawag ni Gord sa binata.

Lumingon naman si Brix. Sakto sa kaniyang paglingon ang paglapit ng mukha ni Gord sa mukha niya. Ang mismong paglapit ng mga labi nito sa mga labi niya. At doo’y naganap ang halik na mabilis nag-init.

Pa’nong hindi mag-iinit. Maramdaman lang ni Brix ang mga labi ni Gord, ay wala ng shocked-shocked. Kumukusa na ang kaniyang mga labing tugunin ang halik nito.

At doon. Sa ilalim ng papalubog na araw. Mainit at desperadong naghahalikan ang dalawa na halos hindi na mabitaw-bitawan ang labi ng isa’t-isa.

After 5 minutes or so.. Gord pulled out the kiss. Brix was in the middle of being pleasured and confused. “Why?” he confusedly asked.

“Pasok sa loob ng tent..” ang sagot lang ni Gord habang sumisilay ang ngiting may pagnanasa. Not to mention his look like blue swirling flame of eye balls.

Agad ngang pumasok si Brix sa loob ng tent upang sundin ang utos ng mahal na hari. Pagapang pa siyang pumasok sa loob, kaya’t ganon na lamang ang kaniyang nagawang pag-igik ng hampasin ni Gord ang kaniyang pang-upo. Hmm. Naughty?

Gayon din naman si Gord. Pumasok din siya sa loob at hinayaan niyang nakabukas ang pinto.

Agad niyang kinubabawan si Brix. Nasa gitna siya sa nakabukaka nitong mga hita. Habang naglalagablab ang mga titigan ng kanilang mga mata.

Ewan kung bakit ganon na lamang ang lakas ng dating ni Brix sa kaniya sa tuwing tinitingnan niya ito. Parang habang lalong lumalalim ang titig niya’y lumalalim din ang pagkahumaling niya dito. Basta, kay-akit-akit ang maamo nitong mga mata. Kay sarap pakatitigan.

With just a stare, ramdam na agad ni Gord na para na siyang ma-u-ulol. Para na siyang mawawala sa kaniyang sarili.

Unti-unting bumaba ang kaniyang ulo hanggang sa tuluyang manakop ang labi ni Gord ng labi ni Brix at doo’y naging mainit ang kanilang paghahalikan.

Desperado ang isa’t-isa sa mga halik na pinagsasaluhan. Para silang mga uhaw sa mga labi ng isa’t-isa. Mga kamay na dinadamdam ang init ng katawan ng bawat isa.

Tila sabik na sabik silang tugunin ang mga labing yaon. Ang apoy ng paghahalikan..

Maya pa, bumaba na ang halik ni Gord hanggang sa marating ang tainga ni Brix, doo’y pinakilwal niya ang dilang sindulas ng dalag na pumipiglas-piglas sa namumulang tainga ng binata.

Sa kabila noon. Maliliit na pag-ungol ang lumalabas sa bibig ni Brix, hudyat na ito’y nasasarapan sa ginagawa sa kaniya.

Muling nagbalik ang labi ni Gord sa labi ng binata. Doo’y maiinit ang mga halikang dinamay pa ang paglalaban ng dila.

Halos lukuban ng naga-apoy ng pagnanasa ang katawan ng isa’t-isa. Kapwa umabot na ang kanilang diwa sa rurok ng kaligayahan.

Habol-habol ni Brix ang kaniyang paghinga ng maputol ang halik. Mabilis ang pataas ng kaniyang dibdib na animo’y naghahabol ng paghinga.

“You don’t need this anymore, Brix..” kay-akit-akit na sambit ni Gord matapos niyang mahubad ang damit ni Brix. “All you just need is my warm body.”

Napalunok na lamang si Brix na titig parin sa binata. “Go on.. let me feel that warm body of yours.. make me cum and scream your name.”

“My pleasure…”

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 39

Kabanata 39

          NAKA-LUHOD SI GORD sa nakabukakang katawan ni Brix. Ang kaniyang pagkalalaki ay naglalabas-pasok sa loob ni Brix habang kaniyang hawak-hawak ang magkabilang binti nito.

Panay ang malalakas na paghiyaw, pag-ungol, at paghalinghing ni Brix sa bawat paglabas pasok ng pagkalalaki ng binata sa kaniyang loob.

“Ohhhhh! Ahhhhh! Uhmmmm. Gord. Gord. Gord. Gord!” Brix almost shout his lungs out. “Ohhhh, goodness.”

“Ahhhhh. Shit! Brix! Ohhhh, yeah!”

Hinawakan ni Gord ang naghuhumindik niyang pagkalalaki at hinugot sa loob ng butas ni Brix. Ganoon na lang ang paghiyaw nito sa sarap ng kaniyang muling ipasok sa loob, but this time, thrust with so much force and so deep. Baon na baon ang kaniyang ginawang pagpasok sa loob nito matapos ay walang pasabi-sabing iginalaw niya ang kaniyang balakang upang doo’y maglabas-pasok sa loob ng binata. Mabilis, map’wersa, at paminsan-minsan’y sagad pa.

“Ohhhhh, goodness. Ohhhh, yeah, Gord. Uhmmm. Shit!”

“Ohhhh, yeah! Fuck, yeah! Uhmm.” Gord couldn’t help himself groaning and moaning at the same time.

Pawisan si Gord sa kaniyang walang pahingang pag-ulos. Para bang kapag saglit na nagpahinga siya’y mauudlot ang sarap na kaniya ngayong tinatamasa.

“Ohhhh, fuck! Ohhhhh, fuck!” umaanot na ang pang-ibabang labi ni Brix sa kaniyang pagkagat doon dahil lamang sa sarap na hatid ng pag-indayog ni Gord sa kaniyang loob.

The pleasure was too much. He can’t bear it all.

Gord’s thrust continued, pumping in and out of Brix. A thrust full of meaning.. ohhh. So good.

Mas lalo pang ibinukaka ni Brix ang kaniyang mga hita upang mas maging malaya si Gord sa paglalabas masok ng pagkalalaki nito sa loob niya. Na siyang kapwa nila ikinaliligaya.

“Ahhhhh. Ahhhhh. Gord. Gord. Ohhhhh, yeah, baby.” maririnig ang palahaw niya sa paligid ng kaganapan. “Ohhhh, yeah.”

Ang mga binti ni Brix na kanina pa kapit-kapit ni Gord ay isinampay niya sa kaniyang magkabilang balikat at doo’y walang pasabi-sabing naglabas-pasok sa loob nito.

Walang nagawa si Brix kundi ang mapa-ungol na lamang at saluhin ang nakakawindang na pag-ulos ng binata sa kaniyang loob. Halos ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito sa kaniyang loob. Paghugot man o pagpasok. Sadyang kay sarap sa pakiramdam na halos malunod na siya ng sensasyong umabot na yata sa kabilang kamunduhan.

Umalog ang katawan ni Brix dahil doon. Sumungaw sa kaniyang bibig ang walang sawang masasaganang pag-ungol. Bahagyang tirik ang kaniyang mga mata at tila ba’y hindi niya alam kung saan niya ibibiling ang kaniyang ulo. Namumutlig na rin ang singaw ng pawis na nagmula sa mainit niyang katawan. Iyo’y mas nakadaragdag sa sarap na kaniyang tinatamasa.

“Ohhhhh, yeah! Goodness. Ohhhh shit!” walang nagawa si Brix kundi ang iyakap ang kaniyang mga kamay sa batok ng binata ng mas lalo pa niyang naramdaman ang pagbilis ng pag-ulos nito.

Paminsan-minsan’y hindi niya napipigilan ang sarili. Nakakalmot niya ang balat nitong nahahagilap ng kaniyang kuko.

Imagine how good the sex was? Ohh, hell!

Halos mabutas ang bukana ni Brix at mapuno ng pagkalalaki ni Gord. Para itong barena na malakas ang p’wersang bumubutas sa kaniyang pang-upo.

Samantala.. dumadaosdos ang pawis sa likod, sa mukha, at maging sa dibdib ni Gord. Ang init ng singaw ng kaniyang katawan ay naglalabas ng pawis. Hinihingal at mabibilis ang bawat pag-hinga, ngunit hindi tumigil ni nagpahinga. Patuloy lamang siya sa ginawa niyang pagpapaligaya sa isa’t-isa.

Titig siyang tumingin kay Brix na makikita ang sarap na naglalaro sa kaibuturan ng mga mata. Ramdam niya ang samu’t-saring sensasyong lumulukob pang lalo sa kaniya habang pinagmamasdan ang kay akit-akit na mukhang iyon ng kaniig. Ramdam niya’y tila mawawala siya sa kaniyang sarili habang pinagmamasdan ito.

Agad niyang ibinaba ang mukha at doo’y mainit na sinunggaban ng kaniyang mga labi ang naka-awang na labi ni Brix. Mainit ang naging tagpo ng kanilang halikan dahil sadyang hindi nagpa-huli si Brix. Tumugon din ito ng buong pagmamahal.

Nakagat niya ang labi ni Brix sa kaniyang pang-gigigil. Doo’y umawang ito dahilan upang magawa niyang ipasok ang kanilang dila. Exploring Brix’s mouth..

Mapagnasang ungol ang kumakawala sa bibig ng isa’t-isa. Lalo na sa bibig ni Brix.

Pa’nong hindi? Habang sila’y mainit na naghahalikan ay panay lamang ang mabibilis at sagad na sagad na pag-bayo ni Gord sa kaniyang loob. Sinong hindi mapapa-ungol sa sarap?

Nakalas lamang ang halik ng mag-bitiw na si Gord upang humagilap ng hangin. Kapwa sila mabibilis ang ginawang pag-hagilap ng hangin.

“Fuck! Brix, you’re amazing..”

Tumigil si Gord sa kaniyang pag-ulos at siya’y nahiga sa tabi ni Brix. Pinatagilid niya ang binata, ipinatong niya ang binti nito sa kaniyang binti at doo’y marahang ipinasok ang kaniyang pagkalalaki sa loob nito. Yumakap siya sa katawan ng binata doon kumuha ng lakas upang mabilis niyang mabayo ang loob nito.

Bawat bayong kaniyang pinapakawalan ay sagad at kay bilis. Halos napuno ng kaniyang pagkalalaki ang loob nito.

Pipikit-pikit si Brix kasunod ang pagkagat niya sa pang-ibabang labi. Inusbod pa niya ang kaniyang pang-upo upang mas malaya si Gord na umulos doon.

“Ahhhhh. Ahhhh. Ahhh. Ohhhh, yeah! Ohhh, Gord.”

“Shit! Brix! Ohhh—hell!”

Unat ang mga paa ni Brix at bahagyang kusang tumirik ang kaniyang mga mata. Mas lalo siyang nag-iinit at mas lalong gusto pa niyang maramdaman pa ng mas matagal ang pagkalalaki ni Gord sa kaniyang loob.

“Ohhhh, Gord. Please, fuck me. Fuck me harder—ohhhh, yeah!” hindi na niya natuloy ang sasabihin ng mas binilisan pa ni Gord ang pag-ulos alinsunod sa kaniyang utos.

Hindi naman siya nagkamali. Mas lalo nga niyang naramdaman ang sarap na halos pumuno sa kaniyang buong pagkatao.

“Ohhhh, hell yeah. Ohhh, God! Gord!”

Paulit-ulit ang malalakas niyang pag-hiyaw na animo’y mawawalan na siya ng hininga. Nagdidiliryo sa puntong mawawala sa sariling katinuan. Danas na danas iyan ni Brix habang walang sawa si Gord sa tagilid

position pag-hugot at pag-baon.

Ramdam na ni Gord na lalabsan na siya. Nararamdaman na niya ang namumuong pagnanasa sa loob ng kaniyang pagkalalaki. Marahil ilang ulos na lamang ang kaniyang ipapatamasa bago sumabog ang natatanging sarap na kapwa gusto nilang malasap.

And with that.. after five or more thrust, Gord can’t stop himself but to spurt his hot seeds inside of Brix. “Ohhhhhhhh!” malakas niyang pag-sigaw sa pagdidiliryo habang inilalabas ng kaniyang pagkalalaki ang mainit na likidong nagmula sa kaniyang loob.

Mahigpit ang kaniyang pagyakap sa katawan ni Brix, awang ang mga labi na nagsisitakasan ang mapagnasang ungol.

Samantala, sa kabilang banda, halos mahimatay at mawalan ng malay si Brix ng kaniyang maramdaman ang mainit na likidong inilabas ni Gord sa kaniyang loob. Halos tirik ang kaniyang mga mata at mahigpit ang ginawang pag-kapit sa kumot, madiin din ang pagkagat sa pang-ibabang labi.

Wala ng sasarap sa kaniyang nalasap ng mga tagpong ’yon. Lupaypay ang kaniyang katawan at mabibilis ang pag-agaw at buga ng hangin na kanina lamang ay tumukas sa kaniyang katawan.

Ganon din naman si Gord. Pagod at malalakas ang pag-hagilap at buga ng hangin. Dinig na dinig niya iyon, lalo’t ang bibig nito ay malapit sa kaniyang tainga. Kaya’t pati ang mainit nitong hininga ay tumatama sa kaniyang tainga.

Sukat na hindi napigilan ni Gord ang pagsilay ng ngiti matapos niyang mahugot ang ngayo’y kumakalma na niyang pagkalalaki. Hinigit niya papalapit sa kaniya si Brix at pinupog ng halik ang batok nito. Patungo pa sa leeg hanggang sa mga labi at muli ay kinubabawan niya ito.

Nag-tama ang mga mata nilang dalawa. ’Yung titig na kay init na tagpo sa bawat isa.

“That was amazing..” hindi na rin alam ni Gord kung bakit ’yon ang lumabas sa kaniyang bibig.

“You’re amazing.” segundang sagot naman ni Brix kasabay ng pagsilay ng ngiti sa kaniyang mga labi.

Alintanang mabagal na bumaba ang mukha ni Gord matapos ay nagsakop ang kani-kanilang mga labi sa isa’t-isa. ’Yung halikan ng pagka-kontento sa isa’t-isa. Pagmamahal at pagkaligaya..

Sikat na ang araw ng magising si Brix sa kaniyang mahimbing na pagkakatulog. Napangiti na lamang siya sa dahilang nakita niya ang binatang si Gord na nakabaling sa kaniyang gawi at mahimbing paring natutulog.

May haplos sa puso niya ang bawat mahihina nitong pag-harok. Napakagat labi siya..

So handsome..

Hindi na niya namalayan na kanina pa pala siya nakatitig dito. Pinagmamasdan ang pag-tulog nito. Napukaw lamang ang kaniyang atensyon ng marinig niya ang pag-vibrate ng kaniyang telepono. Hudyat na may tumatawag doon.

Maingat niyang kinuha sa kanilang uluhan ang telepono at sinuri ang tumatawag.

Honey?

Unti-unting kumunot ang kaniyang noo ng mabasa ang ngalan ng tumatawag. Sa pagkakaalam niya’y wala naman siyang contact na “honey” ang ngalan.

Napagtanto niyang hindi niya pag-aari ang teleponong ’yon. Kundi iyon ay pag-aari ni Gord.

Maya-maya pa.. doon na niya naramdaman ang kaniyang puso na unti-unti ng bumibilis ang pagtibok. Tila animo’y kinurot ang kaniyang damdamin dahil lamang sa ngalang kaniyang nabasa.

Honey? It’s an endearment, isn’t it?

Honey?

Honey!

Honey?!

Isa lamang ang nasa isip ni Brix ng mga araw na ’yon. Ang lalaking katabi niya ngayon at kasama’y may nagmamay-ari na pala…

              AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 40

Kabanata 40

          WHO’S THAT FUCKING honey? ’Yan ang tanong na paulit-ulit kumakatok sa isipan ni Brix. Simula ng makita niya iyong tumawag sa cell phone ng binatang si Gord ay hindi na maalis sa kaniyang isipan kung sino nga ba talaga ang nasa likod ng pangalang honey?

Is She/He a someone important to Gord’s life? Is She/He Gord’s lover? Kung magkagayon. Pa’no na siya? Pa’no siya kung may iba na ito?

Or he’s just over-thinking?

Sa puntong ’yon, hindi na alam ni Brix kung ano ang kaniyang iisipin. Hindi siya mapalagay, ngunit sino nga ba naman siya sa posisyon para mag-tanong?

Kung tutuusin nga’y wala namang namamagitan sa kanilang dalawa ni Gord. Oo nga’t umamin itong gusto siya nito. Umamin itong gusto siya nitong pakasalan, pero hindi ibig sabihin no’n ay may relasyon na silang dalawa. Malabo pa yata sa putik ang lagay ng kanilang pagsasama.

Hindi tuloy niya maiwasang tanungin ang sarili.

Ano nga ba siya kay Gord? Someone special or just someone to played?

“Hey, Brix,” nabaling ni Brix ang atensyon sa nagsalita, “are you okay? You seems.. not fine.” pagpukaw ni Gord sa atensyon ng binata ng kaniyang mapansing malalim ang bumubuntong hininga nitong pag-iisip.

Inangat ni Brix ang kaniyang ulo at itinuon ang tingin sa binatang nagsalita mula sa kaniyang malalim na pagninilay..

Base sa bukas ng kaniyang mukha. Nasa dalawang pagitan ang kaniyang isip. Itatanong ba niya ang tungkol doon sa honey na tumawag sa cell phone nito, upang mabigyan ng linaw ang kaniyang mga katanungan.

Pasimpleng ngumiti ang kaniyang mga labi. “Don’t worry.. i’m okay. Nothing to worry about.”

Sa huli, mas pinili na lamang niyang manahimik at ’wag na lang niyang itanong.

Gayonman, ni katiting na pagniniwala ay hindi ibinigay ni Gord kay Brix. Alam niyang hindi ito “okay” pero hindi na lamang niya inusisa. Ramdam din naman kasi niyang walang balak itong pag-usapan kung anoman ang nasa loob-loob nito.

Pansin ni Gord na nagsimulang magka-ganito si Brix kanina pang umaga. Gusto nga niyang tanungin ngunit inabot siya ng hiya. Ngayong nagkaroon naman siya ng pagkakataon, hindi naman nito sinagot..

Nag-aalala tuloy siya kung anong problema nito. Kung siya ba o may iba pa?

“Brix..” pagtawag ni Gord sa binata at t’saka niya inilatag sa harapan nito ang naka-buka niyang kamay.

Kunot noo naman si Brix na nakatingin doon. Confused.. giving him what will I do with your hand look.

“What’s that for?”

“Come-on, tumayo ka. Ipagluluto kita.” nakangiting sambit ni Gord.

Ilang segundo pang pinakatitigan ni Brix ang kamay na ’yon ni Gord, bago niya tuluyang pinagsalikop ang kanilang mga palad. ’Yung palad na palagi niyang nararamdaman ang sarap sa pakiramdam sa tuwing magkasalikop ang mga ’yon.

Kung sinoman ’yung “honey” na ’yon. Wala na siyang pakialam doon. Basta ba’y maligaya siya sa piling ni Gord, handa na siyang balewalain ang mga nakapalibot sa kaniya.

Isa pa, minsan lang naman ’to. Bukas-bukas mawawala na rin sa kaniyang piling si Gord. Bakit hindi pa niya sulitin habang kasama pa niya ito? Hindi ba?

Tama! Iyon na lang siguro ang gagawin niya.

Nakangiting tinanggap ni Brix ang nakalahad na kamay ni Gord sa kaniyang harapan at doo’y tumayo sa kaniyang pagkaka-upo.

Medyo nangawit na rin ang pisngi ng kaniyang pang-upo sa hindi malamang oras niyang pagkaka-upo doon at pagmumuni-muni ng walang k’wentang mga bagay-bagay.

Kapit kamay hanggang sa sila’y makarating sa kusina ng bahay. Kasing lakas ng tambol ng banda ng musika ang pag-tibok ng puso ni Brix. Basta kay sarap sa kaniyang pakiramdam ang magkasalikop nilang mga palad. Baliw na yata siyang pangiti-ngiti sa sarap ng ulap na bumabalot sa kaniyang katauhan.

Nagbitaw lamang ang kanilang mga palad ng magsimula ng gumalaw si Gord upang ihanda ang kaniyang mga lulutuin.

Takas problema ng magsimulang mag-luto si Gord—magsimulang turuan ni Gord si Brix ng pagluluto ng simpleng putaheng talagang kapwa nila kinagiliwan. 

Masarap ang kinalabasan ng pagkaing kanilang niluto. Matapos nga’y sabay nila itong pinagsaluhan.

Nai-angat ni Brix ang kaniyang paningin na tumuon kay Gord na abala sa bawat pagsubo ng pagkaing kanilang pinagtulungang maluto.

Namalayan na lamang niya ang sariling mga labi na humuhulmang isang matamis na ngiti. Ewan, basta masaya ang pakiramdam niya ngayon. Ayaw na niya iyong masira.

      KINAGABIHAN, matapos ni Brix makapag-linis ng katawan. Ewan kung linis pa ba ’yon ng katawan, kasi parang naligo na siya ng lagay niyang ito ’e.

Tuwalya lamang ang tanging saplot na tumatabing sa kaniyang katawan habang pinupunasan ang mukha ng face towel at matapos ay ginamit din niya sa pantuyo sa kaniyang buhok.

“Amoy na amoy dito ’yung mabangong amoy mo.” nakaka-akit na bulalas ng binata sa kaniya dahilan para mapatingin siya rito.

Boxer ang suot nito, nakalagay ang dalawang kamay sa likod ng ulo nito habang ang nakaka-akit na ngiti ay hindi maalis sa mga labi.

Napaiwas na lamang ng tingin si Brix dahil doon. Animo’y umakyat ang kakaibang init sa kaniyang pisngi at batid ang hiyang naramdaman.

Kumuha na lamang siya ng kaniyang masusuot upang matulog.

Hmmm.. mukhang may mangyayare bago ako makatulog.

“Shit!” Singhap na ganiyan ni Brix ng maramdaman niya ang mga palad na yumakap sa kaniya galing sa likuran.

He slightly bite his lower lips when he felt Gord’s lips on his nape as well as his warm breathe dahilan para mapatayo ang balahibo niya sa katawan. It gives so much sensation.

Napapikit na lamang ang kaniyang mga mata ng singhotin nito ang kaniyang leeg na animo’y bangong-bango sa nasisinghot nito.

“You smelled good.,” Ohhh, God. His voice.. so seductive, “i like it very much, Baby..”

Ohhhh, my, the way he call him baby? Parang gusto na lang tuloy niyang maging sanggol at mahilig sa mga bisig nito.

Isang taong may pakiramdam si Brix, normal lamang sa kaniya ang reaksyong mabilis na sumusungaw sa kaniyang katawan ngayon. Sa totoo niyan ay mukhang tama nga kaniyang hinala. Mukhang may mangyayari muna bago siya tuluyang makatulog. At ngayo’y nagsisimula na ang pangyayari.

Isang mapagnasang ungol ang kumawala sa bibig ni Brix ng kaniyang maramdaman ang mga labi ni Gord na pumupupog ng halik sa kaniyang batok, sa leeg, pataas sa kaniyang pisngi habang ang mga kamay nito’y gumagapang sa kaniyang dibdib.

“Hmmm..”

Dinama ni Brix ang sensasyong hatid ni Gord sa kaniyang katauhan. Mga halik nitong nagbibigay ligaya sa kaniya, kasama na roon ang mga haplos na kay init.

“Brix,” the way Gord call his name. God, parang gusto na lang mahimatay ni Brix. Para na siyang pinaghehele sa tawag pa lamang na ’yon sa kaniya nito, “I want to make love to you right now,”

Tuluyang nagpalunod si Brix sa sensasyong dala ni Gord. Hindi siya umimik, nanatiling walang boses na lumalabas kundi ang pag-ungol. Iyon siguro ang hudyat na pinahihintulutan niya ito sa gusto nitong mangyare.

Naramdaman niyang tumigil si Gord sa ginagawa, kaya’t naimulat niya ang mga mata at ibinaling sa kaniyang likuran ang kaniyang ulo dahilan para magtama ang mga mata nilang dalawa ni Gord.

“Ayaw mo?” seryosong tanong ni Gord.

Gustong kutusan ni Brix ang bungo ni Gord. Sino siya para ayawan ang alok nito? Kahit sino sigurong babae o mapalalaki na alukin nito ng pakikipagtalik ay pamihadong walang tanggi-tanggi, payag agad. Pero malas nila. Si Brix ang inalok. And it’s a big, Yes.

“Go on… Make me cum and scream your name.” mapang-akit na sambit ni Brix.

Nakita pa niya ang pag-ngiti sa kaniya ng binatang si Gord bago nito marahas na sakupin ang kaniyang mga labi ng mga labi nito. Doon niya naramdaman ang init ng halik sa kaniya ni Gord. ’Yung halik na talagang bumuhay sa matinding init ng kaniyang pagnanasa.

Iniyapos niya ang kaniyang kamay sa batok ng binata at bahagyang inuswad ang kaniyang pang-upo. Doo’y nadama niya ang isang species ng cobra na masasabi niyang ito na siguro ang pinaka-mataba sa lahat. Bukod doo’y hindi rin maikakaila ang proud-length nito.

“Uhmmm.” pasukol niyang pag-ungol sa pagitan ng kanilang paghahalikan. Ito’y mainit at tila uhaw at sabik sa kani-kanilang mga labi.

Naglakbay ang palad ni Gord sa matitipunong dibdib ni Brix. Panay ang kaniyang paghimas sa hubad na katawan ng binata. Patuloy sa paghahalikan at pag-tugon sa labi ng isa’t-isa.

Habang naghahalikan ay kapwa humahakbang ang kanilang mga paa hanggang sa marating ang mismong kama.

Ganoon na lamang ang naging pagsinghap ni Brix ng itulak siya ni Gord sa kama. Dama niya ang lambot ng kama sa kaniyang likuran.

Nang-aakit pang kinagat niya ang pang-ibabang labi at ibinuka ang kaniyang mga hita. Animo’y senyales ng kaniyang pang-aakit dito.

His seducing skills was successful, indeed. Ngayo’y kulang na lang na mag-liyab ang mga mata ni Gord sa kaniyang mga nakikita. Talagang akit na akit siya sa katawan ng binata. Gusto niya agad hubdin ang suot niyang boxer at ipasok sa kipot nitong bukana ang kaniyang cobra na ngayo’y galit na galit na.

Kukubabawan pa lamang niya si Brix ng kaniyang marinig ang pagsisimulang pag-ingay ng kaniyang telepono.

Kunot noong napatingin siya sa teleponong naroon lang din sa kama sa bandang uluhan..

At dahil nga narinig ni Brix ang tunog ng teleponong iyon ay doon din tumapat ang kaniyang mga mata. Na siyang mali siguro niyang ginawa.

Kitang-kita niya sa liwanag ng screen ang pangalan ng tumatawag. And fuck! It was Gord’s so called honey

Nawalan ng gana si Brix ng kunin ni Gord ang telepono. “I have to take this call. Excuse me, Brix..”

Napatingin na lamang si Brix sa pintuang pinaglabasan ni Gord. Nagmamadali ang binata na tila sobrang importante ng tawag na ’yon..

Pa’nong hindi? Honey? It should be so important to Gord.. Indeed..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 41

Kabanata 41

        LABIS ANG PAGHIHIMUTOK ng dibdib ni Brix dahil lamang doon. Well, he forced himself to sleep after Gord left, pero hindi niya kaya. He can’t fall asleep, lalo’t bumabagabag parin sa kaniyang isip ang katanungan kung sino nga ba talaga ang “honey” na ’yon. Kanina pa niya hinihintay si Gord bumalik ngunit mukhang importante ang pinag-uusapan ng mga ’yon.

Napag-isipan niyang bumangon at hanapin si Gord. Maki-usyoso sa pinag-uusapan ng dalawa, pero hindi niya ginawa.

Habang tumatagal ang lumilipas na minuto’y mas lalong nag-aalburoto ang kumukulong dugo ni Brix. How took it so long?

And why am I meddling?

Upang matanggal ang inis, pagka-inip at mga samu’t saring negatibong emosyong pumapasok sa kaniyang isip. Pinili na lamang niyang isiksik sa kaniyang isip na “wala siyang pakealam sa binata.”

Wala nga ba?

Mabilis niyang naipikit ang kaniyang mga mata ng marinig ang pagbukas ng pinto. At dahil nga naka-talikod siya sa pinto ay hindi niya masilip kung sino ’yung pumasok. Well, who might it be? Wala namang ibang tao dito kundi silang dalawa lamang ni Gord, hindi ba? Malamang sa malamang ay si Gord na ang pumasok.

Nagtatambol ang kaniyang puso ng marinig ang papalapit nitong yabag. “What am I going to do?” he thought.

“Pretend asleep.”

Pikit ang kaniyang mga mata ngunit ang kaniyang diwa’y gising na gising sa mga bawat galaw ng binatang si Gord. Alam niyang naka-sampa na ito ngayon sa kama at ngayo’y hinihintay na lamang niya ang sunod nitong gagawin.

Lumipas ang ilang minuto hanggang sa siguro’y kumalahating oras ay wala siyang naramdamang pag-ibo sa binatang katabi niya.

Any movements?

Gusto niyang pumaling pakabila upang sana’y masilip niya kung anong ginagawa ni Gord at bakit ngayo’y wala na itong ginagawa.

Di ba dapat yayakapin siya nito? Tapos itutuloy ’yung kanilang ginagawa kanina na naudlot dahil sa b’wisit na honey na ’yon? Bakit tila yata walang nangyare sa kaniyang mga assumptions? What happened?

All he could hear was Gord’s loud sighed three times in a row. And he don’t know, why?

Kung ayaw ni Gord na ituloy ang ginagawa nila kanina? Edi ’wag?! Tutal may honey na naman ito, ’di ba?

Nagmamaktol na ipinikit na lamang ni Brix ang kaniyang ulo. Bahala si Gord sa buhay niya! Bahala na ito!

Mas lalong nadagdagan ang inis ni Brix hanggang sa mag-umaga. Sukat ba naman na hindi talaga siya kinibo ni Gord hanggang sa mag-umaga. Pa’no niya nasabi? Well, hindi lang naman siya nakatulog at masasabing buong magdamag na gising. Expecting something will unexpected to happen, pero wala. Namuti na yata at kumapal na ang kalyo sa ilalim ng kaniyang mga mata’y wala man lang nangyare. Nag-puyat pero hindi

kinant

*t? Ohh, geat! So fucking great!

Dumoble pa ang inis at pag-aalburoto niya ng umagang magising ay wala sa kaniyang tabi si Gord. Bumangon siyang nag-isang linya ang nag-aalunang pagkunot ng kaniyang noo.

Tamad siyang bumangon at tinungo ang cabinet, kumuha ng damit upang matakpan ang hubad niyang katawan. Kagabi pa kasi siya hubad. Hindi na naman niya naisipan pang mag-bihis, kase naman nag-expect siya. Wala din naman pala.

Hinanap niya sa kabuuhan ng yate, nanuot pa lamang ang mabangong amoy ng pagkaing niluluto ay tuklas niyang agad ang kaniyang hinahanap. Humakbang siya sa pinangyayarihan ng amoy. Doon nga’y kaniyang nakita si Gord na nagluluto ng pagkain.

He was silently cooking and softly humming. Looking at him.. So prefect.. lahat ng inis na nararamdaman ni Brix kanina pa’y unti-unti ng nawala. It’s all gone.. already.

Heto na naman siyang parang sira ulong nagsisimula na namang humulma ng matamis na ngiti ang kaniyang mga labi. Agad lamang niyang naipirmi ang poker face na emosyon ng mapansin siya ni Gord at bumaling ’yon sa gawi niya.

“Hi, Good morning.” nakangiting pagbati sa kaniya ni Gord.

Mag-pi-play-hard-to-get pa ba siya?

“Good morning.” Balik bati niya na ngumiti rin.

Lumapit si Brix sa gawi ni Gord at doo’y pinanood ang binata sa ginagawa nitong pagluluto.

“Ano ’yang niluluto mo?” banat niyang tanong.

“Something special.” he answered.

Napagdikit na lamang niya ang kaniyang mga labi at napatango-tango.

“Am I special?” tanong na gusto sana niyang itanong kay Gord ngunit nanatili na lamang iyong tanong para sa kaniyang sarili.

“Because you’re special..” ani Gord.

Dalawang beses o siguro’y higit tatlong beses naikurap-kurap ni Brix ang kaniyang mga mata habang nakatingin kay Gord. Bakas ang pagka-gulat niyang naramdaman panandalian ng marinig niya ’yon. Tila nabingi pa siya.

“A.. Ano?”

“Nothing..” sambit ni Gord na mukhang walang balak ulitin ang kanina lamang ay tinuran nito. Pangiti-ngiti pa ang loko.

Gustong kulitin ni Brix at marinig ng mas malinaw ang tinuran kanina ni Gord, but he said “nothing”. Ayaw na niyang pilitin. Narinig naman niya, ’di ba? Hindi nga lang niya alam kung tama ba ang pagkakarinig niya.

“Taste it..”

Pinagmasdan ni Brix ang pagkaing tusok-tusok ng tinidor at napag-alaman niyang hodog na ginayat pahilis ng manipis.

Hotdog?

At dahil nga malinaw niyang narinig ang sinabi ni Gord ay agad niyang ibinuka ang bibig at akmang isusubo na ang pinapatikim nitong ng bigla nitong bawiin.

“Let me cool it for you.”

Hinipan ni Gord ang pagkain upang mawala ang init niyon at mawala na rin ang pag-aalalang mapaso ang dila ni Brix.

Nakatuon lang ang tingin ni Brix sa ginagawa ni Gord na pag-ihip sa pagkain. Nakagat niyang mahina ang pang-ibabang labi ng maramdaman niya ang mabilis na pagpintig ng kaniyang puso.

Naliligayahan lang siya siguro ng makitang hinihipan ni Gord ang pagkaing sana’y isusubo na niya. Ohhh, so sweet..

“Here.. taste it..”

Nakatingin si Brix sa mga mata ni Gord ng kaniyang ipasok ang hotdog sa kaniyang bibig, bago niya iyon sinarado at hinigit sa pagkakatusok hanggang sa mapunta na ito sa kaniyang bibig. Sa kaniyang ginagawa’y animo’y nang-aakit siya.

Well, karapatan naman niya siguro ’yon. Lalo’t nabitin siya kagabi. Baka lang naman.. baka lang naman matuloy ngayon.

Matapos malunok ang masarap na hotdog sa kaniyang bibig ay pasimpleng dinilaan niya ang itaas at pang-ibabang niyang labi na animo’y dinadama ang sarap doon.

Sa kabilang banda. Tanging paglunok na lamang ang nagawa ni Gord sa kaniyang mga nasasaksihan. He’s aware of what is Brix doing. Alam niyang inaakit siya nito at tunay na nagtagumpay ang binata. Talagang naakit siya.

“It taste better..” mahinang sambit ni Brix. “Can it taste again..” sambit niya, “your hotdog?” sa tinuran nito’y mukhang may iba pang pakahulugan ang sinabi nito. Dama ’yon ni Gord.

“Then.. taste my lips, next my hotdog.” sabi ni Gord na hindi na nakapagpigil. Agad niyang sinapo ang magkabilang pisngi ng lalaki at doo’y siniil niya ng mainit na halik ang mga labi nito.

A sweet smile appeared Brix’s lips after kissing him back.

Sana, wala ng

istorbo

!

Pumulupot ang kamay ni Brix sa bewang ng binata at kaniyang hinigit ito papalapit sa kaniya. Nagdikit ang kanilang katawan na kapwa natatakpan ng kanilang mga saplot.

Mabilis niyang naramdaman ang pag-init ng kaniyang katawan. Sa halik pa lamang na kanilang pinagsasaluhan, nawala na agad siya sa sariling wisyo. Basta ang gusto na lamang ni Brix ay matugon ang mga labi nito at madarang sa mainit nilang halikan.

The kiss last for about five minutes or so.. Naghiwalay iyon ng saglit, hindi pa nakakahagilap ng hangin si Brix ay agad ng sinakop ni Gord ang kaniyang mga labi at muling bumalik ang marahas nilang paghahalikan.

Marahang naitulak ni Brix ang binata at bahagyang inilayo ang kaniyang mga labi sa mga labi nito. Gord was blank and confused.

“’Yung niluluto mo, baka masunog.” kagat labing turan niya.

Binalingan naman ni Gord ng tingin ang kaniyang niluluto at mabilis pa yata sa kidlat ang ginawa niyang pagpatay sa apoy.. animo’y sabik na sabik.

Well yeah, sabik nga siya. Kagabi pa siya sabik na sabik at kagabi pa niya gustong ituloy ang pagtatalik nila, pero hindi niya nagawa’t tinulugan lang naman siya nito. Hindi na niya ginulo ang pag-tulog nito para lamang sa kaniyang kahalayan. Kaya ’yun, he just left him sleep peacefully.

At ngayon, wala ng tututol sa kaniyang gustong gawin kay Brix. Sisiguraduhin niyang matutuloy ang kanilang pagtatalik.

Mabilis na hinubad ni Gord ang damit ni Brix kasama na doon ang suot nitong pang-ibaba. Wala siyang kahit isang saplot na itinira. Ngayo’y malaya ang kaniyang mga mata na pagmasdan ang katawan nitong kaniyang kinababaliwan at kinapapanabikan.

Ilang beses na ba niya itong natikman? Maraming beses na at hinding-hindi siya magsasawa.

Muli, sinunggaban ni Gord ng halik ang mapupulang labi ng binata. Kay bilis naman nang naging pagtugon nito at doo’y nag-init ang marahas nilang mga paghahalikan.

Rough kiss to gentle and caressingly. ’Yung halik na kay sarap damhin kapag mabagal at puno ng pagmamahal.

“Sabi mo kanina, labi mo ang titikman ko pagkatapos ay hotdog mona. Now, i’m done tasting your lips.” ani Brix na sumusungaw ang mapaglarong ngiti sa mga labi. Unti-unti itong lumuhod hanggang ang bewang nito at ang kaniyang bibig ang mag-tapat. “It’s time for me to taste your hotdog. “ pang-aakit pa niyang turan habang marahang kinagat ang kaniyang pang-ibabang labi..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 42

Kabanata 42

        NAKATINGALA SI BRIX sa kaniyang pagkakaluhod at itinaas niya ang suot ni Gord na apron pagkatapos ay kaniyang pinadaosdos pababa ang boxer nitong suot. Matapos mahubad ay siyang pagtatapos ding mahubad ni Gord ng apron niyang suot. Iyon lang kasi ang kasuotang tumatakip sa kaniyang kabuuhan.

Unti-unting ibinaba ni Brix ang kaniyang tingin sa pagkalalaki ng binata. Bahagya pa siyang napalunok at kasabay ng pag-ngiti ng makita niyang bahagyang gumalaw ang alaga nito. Tigas na tigas na animo’y bato, makinis, maputi, at ganoon na lamang ang pamumula ng ulo.

A perfect dick to die for? Ohh, God.

Sinapo niya ang pagkalalaki ni Gord. Ganoon na lamang ang pagkagat labi niya ng maramdaman niya ang natural na init na nagmumula sa pagkalalaki nito.

“So hot… Darling.”

Oh, my.. the way Brix called Gord’s name, his endearment.. Oh, my.. pakiramdam tuloy ni Gord ay libog na libog na siya. Nagsisi-umapoy na ang pagnanasa sa kaibuturan ng kaniyang mata. Nagtitimpi’t hinahayaang si Brix ang gumawa ng gusto nito.

“Ohhhh, Brix. Ohhhh, goodness.” just one lick. Heto’t parang nabaliw na agad siya sa sensasyong dulot ng dila nitong pumilandit sa kaniyang pagkalalaki. “Ohhhh, God.” talagang hindi siya ma-i-immune sa binata. Kahit anong gawin nito’y talagang ikakabaliw niya. Baka sa susunod pa’y mawala na siya sa sariling pag-iisip.

Nagtuloy si Brix sa kaniyang ginagawa. Inilabas niya ang kaniyang dila at pinasadahan ang katawan ng pagkalalaki ng binata hanggang sa tuktok ng ulo nito. Pagkatapos ay saka niya ipinasok sa mainit niyang bibig.

“Uhmmm..” napapikit siya sarap na kaniyang nalalasap. ’Yung lasa ng pagkalalaki nito’y talagang makabuhay diwa. He felt like his soul will going to come-out of him.. made him lifeless. Ohhhh, dear.

“Ohhhhhh, shit! Ohhhhh—Brix!” malakas na pag-angil ng ungol ni Gord ng maramdaman niya ang sensasyon ng sarap ng isagad ni Brix ang pagsubo sa kan’yang pagkalalaki.

Deep-throating him, made him feels like he’s in heaven. Tila ilang anghel sa alapaap ang nakapalibot sa kaniya na kumakanta na halos makapag-paligaya sa kaniya.

“Shit, Brix. Like that, honey. Like that..”

Saglit na napatigil si Brix sa kaniyang ginagawa. Mukhang forbidden word na sa kaniya ’yung salitang “honey” endearment man ’yon sa kaniya o hindi, simula ng kaniyang malaman na may ibang tinatawag na “honey” si Gord.

Pakiramdam tuloy niya’y hindi siya ang nasa isip nito. Baka ’yon ay ’yung “honey” na nakalagay sa contact nito.

Mabilis niyang iniluwa ang pagkalalaki ng binata. Tila nawalan na siya ng gana. ’Yung 100% na kalibugang tinamasa niya ay back to 0% na. Naiinis lang siya sa salitang ’yon. Mas lalong naiinis siyang isipin na baka hindi siya ang nasa isip ni Gord.

“What happen, Brix?” pukaw ni Gord sa kaniyang atensyon. He looked confused and dumbfounded.

“I’m sorry.. I.. I’m not in the mood.” pinilit ni Brix ang kaniyang sariling tumayo. Pinunasan pa niya ang kaniyang bibig, nag-tungo sa lababo at doo’y nagmumog ng bibig.

“Let just continue later.” sabi na lamang niya ng matapos.

Gord who was confused and dumbfounded, just nodded. “Are you really okay?” tanong pa niyang muli. Hindi lang talaga siya makampante na ganito na lang bigla ang naging trato sa kaniya.

Pakiramdam tuloy niya’y mayroon siyang hindi magandang nagawa o nasabi. But as long as Gord’s knew, he didn’t do anything but neither said. Bakit ganoon na lamang na aayaw ito sa pagsisimula ng pagtatalik kahit naman kanina’y gustong-gusto nito.

“We’ll just continue it later.” walang emosyong sagot ni Brix at pinilit ang sariling ngumiti. “Nagugutom na ako. I want to eat, tapusin mona ’yung niluluto mo.”

Si Gord na halos abot langit ang pagtataka at sangkatutak ang mga katanungan ay walang ibang nagawa kundi ang itaas muli ang kaninang boxer niya na pinadaosdos ni Brix at muling isinuot ang tinapon niyang apron..

Habang tinuloy niya ang pagluluto, hindi niya maiwasang mapa-isip. God! Sumasakit lamang ang kaniyang sentido sa pag-iisip. Sa mga tanong pilit binibigyan ng kasagutan.

Fuck! Fuck! What the fuck is really happening? Is their something wrong? Did I do something wrong? I said? Ohh, fuck!

Isiniksik na lamang niya sa kaniyang sarili ang sinabi ni Brix sa kaniya. We’ll just continue it later.

Sana nga ay mangyare ang sinabi nito. Dahil talagang daing niya ang sakit ng kaniyang pantog.

Well, hindi naman ’yon ang mabigat niyang problema. Ang problema niya ay kung anong nangyare kay Brix at kung bakit ’yon bigla-bigla ay naging ganoon.

Panay ang nahuhuling pagsulyap ni Gord kay Brix. Hindi na lang ’yon pinapansin ni Brix. Hinahayaan na lamang niyang sulyapan siya nito. Well, it’s Gord fault! Kung hindi sana nito in-ungol ang honey na ’yon, edi sana kanina pa natuloy ang dapat matuloy.

Tch!

Pati tuloy si Brix ay nadidismayang hindi nangyare ang inaasahang mangyare. Wala sa kaniya ang kasalanan. Naroon kay Gord.

Pero s’yempre, hindi niya maiwasang magsisi. Sabi nga, “Nasa huli ang pagsisisi.”

Hindi tuloy niya magawang tingnan mata sa mata ang binatang si Gord. Nakikita kasi niya ang pagka-dismaya doon. Ayaw niyang makita sa mga mata nito ang dismaya towards him. He want Gord to be happy, and satisfied with him as well. S’yempre, hindi niya maiwasang hindi makaramdam ng kurot sa kaniyang dibdib. Sa assumption niyang baka ang in-ungol nitong pangalan ay salita ay hindi patungkol sa kaniya. Baka patungkol ’yon sa iba. Lalo’t may basehan siya, kaya hindi niya masisisi ang sarili kung bakit siya nakakaramdam ng ganito.

Matapos kumain at mailagay ni Brix ang kaniyang pinagkainan sa lababo ay agad na siyang dumiretso sa bathroom upang maligo. Upang maligo o upang maka-iwas kay Gord?

After thinking about it, Brix finally decided to go home. Gusto na niyang umuwi, lalo’t alam din niyang gusto na ding umuwi ni Gord. Sino ba naman ang hindi? Mukha kasing may naghihintay kay Gord. And it’s his so called “honey”.

Matapos maligo at makapag-bihis ay lumabas na si Brix. Hindi naman ganoon kalakihan ang yate kaya madali lang para sa kaniyang matagpuan ang binata. Naghuhugas ito ng pinggan. Silence was filled the kitchen. Ngayon palang ay parang ayaw na niyang lapitan si Gord. Ramdam kasi niya na animo’y bad mood ito.

Who wouldn’t be though?.

“Gord..” pagpukaw niya sa atensyon ng binata dahilan para ibaling nito ang tingin sa kaniya.

Gord’s bad mood changed into good ones. Bigl-bigla ay tila gumaan ang pakiramdam ng binata ng mapagmasdan niya si Brix.

Tumaas ang isa sa makapal at magandang korte ng kilay ni Gord, giving Brix “what look.”

“I want to go home..” Brix finally let it out that made Gord shocked for a moment.

Well, Gord didn’t expect this would happen—no, expected naman niyang mag-aayang umuwi si Brix, but not this time. Lalo’t pakiramdam niya ay hindi maganda ang mood ni Brix. Parang mas lalo tuloy nasasabi ni Gord sa sarili na, there’s really something wrong. Nangyari lamang ito kanina sa kitchen after they are about to get intensed and lustful to each other. Pero bigla-bigla na lang umayaw si Brix na hindi naman niya alam kung anong dahilan. Yeah, honestly he don’t, the fuck, know.

“What happen? Something wrong?” Gord asked worried at the same time confused.

“I just had enough fun.” said Brix. “And thank you for that.. now.. i just wanted to go home.”

The word fun made Gord felt so much confused. Makikita kasi sa mukha nito na hindi naman ito masaya. Animo pa nga’y meron itong problema.

“Matutulog muna ako. Gisingin mona lang ako kapag nakadaong na tayo.” agad pumihit si Brix patalikod at hinakbang ang kaniyang mga paa. Pabor

din naman sa’yo ’yon, ’di ba? Makikita mona rin ’yung “honey” mo!“ Sa isip-isip ni Gord bago siya tuluyang makapasok sa loob.

Naiwang tulala si Gord, gusto man niyang tanungin pa si Brix at alamin ang problema nito ay wala na siyang nagawa. Wala siyang magagawa kundi ibigay ang gusto nito.

Mabilis siyang kumilos at minanipula ang yate padaong, dala ang mga isipin.

“Caleb, thank you for picking me.” sambit ni Brix ng makapasok siya sa loob ng kotse ni Caleb na kaniyang tinawagan bago pa man dumaong ang sinasakyan nilang yate.

“Hmm “

Pinaandar na ni Caleb ang sasakyan. Paminsan-minsan ay sinisilip niya sa rearview mirror ang pinsang si Brix. Pinag-iisipan niya kung sasabihin ba niya kay Brix ang kaniyang mga nalaman.

“Kanina mopa ako pinagmamasdan, may problema ba?” puna ni Brix sa binata ng mapansing kanina pa ito pasulyap-sulyap sa kaniya.

“Indeed.” Caleb answered. “Narito na sa Pilipinas ang mga bodyguard na pinadala ng mga magulang mo. I can’t cover for you, so you need to be careful kung gusto mopang tumagal ang kalayaan mo.”

Natigilan si Brix at hindi nakapagsalita. His parents? Shit!

“Okay, thank you for the information.” ang tanging nasagot na lamang ni Brix.

Nagpakawala siya ng isang malakas na buntong hininga at napasambunot sa sariling buhok. Parang kay bilis lang ng panahong lumipas, ngayo’y narito na agad ang mga susundo sa kaniya pabalik sa kaniyang kulungan? It can’t be. Hindi p’wedeng mangyare ’yon. Gusto niya ng kalayaan. Kung pang-habang buhay na kalayaan mas lalong gusto niya.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 43

Kabanata 43

        SUMASAKIT LAMANG ang ulo ni Gord sa tuwing iisipin niya kung ano ba ang problema sa kaniya ni Brix at bakit ganon na lamang ito kung layuan siya? Iwasan siya?

He insisted na siya na ang maghahatid sa binata pabalik sa condo nito, but Brix declined it. Namataan na lamang niya na naroon na ang kotse ng pinsan nitong si Caleb na susundo at maghahatid dito.

He want to insist again and again, but the fact na ayaw talaga siyang makasama pa ni Brix, was written on his face. Hindi na lang niya pinansin ang binata. He just let him be, of course.

Tinatahak niya ang daan dala ang sasakyan pabalik sa condo niya ng marinig niya ang pagtunog ng kaniyang telepono. Hinugot niya ito sa bulsa ng kaniyang suot at agad sinagot ang tawag.

It’s Honey.

“Hello, Honey?” malambing na bungad niya sa kabilang linya.

“Pupunta kaba dito?” may nagtatampong tono sa boses ng dalaga.

“Yes, of course. I will. Wait for me.”

He heard her giggled in excitement. “Thank you,” then she ended the call.

Napangiti na lamang si Gord pagkatapos at muling ibinalik ang kaniyang telepono sa bulsa niya. Iniliko niya ang sasakyan at tinahak ang daan patungo sa kanilang bahay kung saan naroon naghihintay si Honey.

“Kuya!!” isang matinis na boses ni Honey ang pumuno sa buong silid matapos niyang mabuksan ang grand door ng kanilang bahay. Yumakap ito sa kaniya ng ubod higpit, she was clingy, of course.

Napangiti na lamang siya matapos ay niyakap niya pabalik ang kapatid niyang si Honey ng may pananabik.

Kumalas sa pagkakayakap si Honey at maligaya ang mga mata nitong tumingin sa kaniya. “Kuya, i missed you so much! I missed you!” nanggigigil na niyakap siyang muli ni Honey ng ilan pang beses.

Sabik na sabik talaga si Honey ngayon sapagkat sa loob ng ilang taon nilang hindi pagkikita ni Gord ay talagang nanabik siya sa kapatid.

“At dahil nakauwi na ako. You should cook for me, Kuya! Missed na missed kona ’yung paborito mong lutuin sa’kin. Sawa na ako ng pagkain sa New York. Iba naman ang gusto ko!” makikita ang ningning sa mata ni Honey Grace Lyndon. Ang nakababatang kapatid na babae ni Gord. “I want Filipino food with a twist, of course.” hinigit siya ni Honey patungo sa kusina. Wala na siyang nagawa kundi ang magpatianod sa dalaga.

“Okay. Okay..”

Habang nagluluto si Gord ng pagkaing paborito ng kaniyang kapatid ay nasa tabi naman niya ito. Masayang pinagmamasdan ang kaniyang pagluluto at paminsan pa’y tumutulong din ito.

“Hmmm.. ang bango talaga ng luto mo, kuya. Can’t wait to taste it!” natatakam na sambit ni Honey. Hindi parin nawawala sa dalaga ang kaalaman nito sa pagsasalita ng tagalog kahit pa kaya ilang taon din itong nanatili sa New York.

“Of course, I’m a good cook.”

Napangiti na lamang si Honey at siya’y sinang-ayunan.

“So how’s your life in New York?”

Agad napabusangot ang mukha ni Honey ng marinig niya ang tanong na ’yon ni Gord. Naiinis lamang siya habang iniisip ang naging buhay niya sa New York. She was happy there, but not as happy as before. Hindi na siya naging masaya.

“Looks like it’s not good, isn’t it?” puna ni Gord ng mapansin ang busangot na mukha ng dalaga.

“Mamaya kona lang sa’yo, ikuk’wento. Ipagluto mo muna ako at nagugutom na ako.” sambit ni Honey na ang kaninang nakabusangot na mukha ay naging masaya ng pagmasdan ang nalulutong pagkain na niluluto ng kapatid.

Napailing na lamang si Gord at itinuloy ang ginagawa.

Masaya si Honey ng mapagmasdan ang mga nilutont pagkain ng kaniyang kapatid sa hapagkainan. Pinagkiskis pa niya na parang bata ang magkabilang palad. “Hmmmm, mukhang masisira ang pag-da-diet ko..” sambit pa ng dalaga habang nakangiti.

Sa kabilang banda, napailing na lamang si Gord.

Honey was so happy while eating. The happiness was written on her face, talagang hindi makakaila na talagang masaya ito sa mga pagkaing kinakain.

“Ohhh, brother, hindi kapa rin nagbabago. You still the best chef ever.” papuri ng kapatid habang matamis ang naging pag-ngiti. “I love it, so much..”

“Thank you, little angel.”

“How sweet of you naman kuya..” napamulagat ang mata ni Honey ng siya’y may maalala. Masaya siyang ibabalita sa binata ang masayang nangyari sa kaniyang buhay. At s’yempre, kasama na doon ang malungkot na parte.

“Kuya!”

Seryosong ibinaling ni Gord ang tingin sa kapatid. “Hmm?” tumaas pa ang kanang kilay niya.

“I. Am. Getting. Married! I’m getting married, kuya!” masayang anunsiyo ng kapatid, nagniningning ang mga mata at talagang makikitang masaya ito na ikakasal.

Nabigla man doon si Gord at gustong tumutol dahil sa kadahilanang sobrang bilis ng pangyayari at hindi man lang siya nagawang i-inform. Isa pa, sa edad na 25 hindi pa niya gustong magkaroon ng asawa ang kaniyang kapatid. He’s still his baby sister.

“Ikakasal kana agad? Why so sudden? Bakit hindi ko man lang nalaman? I deserve to be informed, Honey? Do you still consider me as your Big Brother?” may pagtatampong mababakas sa kaniyang mukha.

“Yes, of course, Kuya.”

“Then, bakit ngayon kolang nalaman? Sino ba ’yung lalaking ’yon? Is he good and worth it for you? Is he caring? Does he loves you? Does he worth to be with? Is he a man for good? Baka naman lolokohin ka lang niyan. Baka naman masaktan kalang. I swear I will kill him if he tries to cheat on you! I swear, Honey!”

Hindi mapigilang mapagsalikop ni Honey ang kaniyang mga labi kasabay ng matamis nitong pag-ngiti. Nakikita kasi niya sa mata ng kapatid kung gaano ito ka-protektador sa kaniya. Kung gaano siya nito kamahal. Since then and now. Holy-moly. Hindi parin nagbabago ang kaniyang kapatid.

Tumayo si Honey at lumapit ito sa kaniya. Niyakap siya nito sa likuran at tinuon ang babà nito sa kaniyang balikat. “Kuya, ’wag kanang magtampo diyan. Of course, I still consider you—You’re still my big brother. Hindi kolang nasabi sa’yo kasi masyado akong naging busy lately. And I’m sorry for that, kuya.”

“So.. Is he good?” tanong niya na nakakunot parin ang noo. Siyempre, sino ba namang kapatid ang gustong mapunta ang kaniyang kapatid sa maling tao? He don’t want her to get her, to get cheated as well. Gusto niyang masigurong, “A Man For Good” ang mapapangasawa ng kaniyang kapatid.

“I know he’s good for me. And I love him since I saw his pictures.” sagot ng dalaga. “But there’s a problem..”

Napatayo si Gord dahilan para makalas ang pagkakayakap sa kaniya ng kapatid. Hinarap niya ang dalaga.  “Anong problema?” nansusuri ang kaniyang tingin dito. ’Wag lang sabihin ng kaniyang kapatid na walang bayag ang lalaking ’yon, kundi, mapapatay talaga niya ’yon. One call for his friend, Caleb, “he’s” dead for sure. Or sa mismong kamay na lang niya idadaan ang pagpatay? He can do that by himself, of course.

“Here’s the story..” inalalayan siya ni Honey pa-upo sa bangko pagkatapos si Honey naman ang umupo. Kinapitan ni Honey ang kamay ng kapatid. “Kuya, mom and dad did something a little bit..”

Nakakunot lang ang noo ni Gord na nakikinig sa kapatid.

“In-arrange marriage nila ako sa isang lalaking hindi ko naman kilala. S’yempre umangal ako, kasi hindi ko nga kilala. But they said, kapag nakita ko daw ang lalaking ’yon magugustuhan ko. After i saw his picture, that day my heart started to come to life. Yes, Kuya. Nagustuhan ko nga siya and I’m counting to meet him. To meet BD.” ngumiti ang dalaga. “I personally came here para ipaalam sa’yo na ikakasal na ako..” she almost giggled.

Gord went blank. Hindi siya makapaniwala sa mga kinuwento ng kaniyang kapatid.

“Nakialam sina mommy at daddy sa buhay pag-ibig mo? And yet, wala kang ginawa?” napasambunot si Gord sa sariling buhok.

“Kuya, I love BD..”

“You love him kahit sa picture mo lang siya nakita? You love him kahit hindi mo pa siya nakikilala ng lubusan?” hanggang ngayo’y hindi parin makapaniwala si Gord. Maloloko siya sa ginagawa ng kapatid niya.

“Just accept it, okay?” hinawakan ni Honey ang kaniyang kamay. Nagpapa-awa ang mata nitong tumingin sa kaniya. “Please, accept it, I want him to be my husband.”

“Honey, you’re a beautiful woman. You deserve someone better than him. ’Yung lalaking mahal mo at mahal ka. Handa kabang magpa—”

Kinapitan ni Honey ang kamay ng kapatid at mas lalo pa itong nagpa-awa sa kaniya dahilan para matigil siya sa pagsasalita. “Please.. big bro. Please.”

Tumitig si Gord sa mga mata ng kapatid. Makikita sa mga mata nito ang sinseridad at ang kagustuhan.

Since bata palang sila, makitid na mag-isip ang kaniyang kapatid. Mahina ito ukol sa mga ganitong bagay. Kaya madaling malinlang.

Ayaw man niyang tanggapin ang pagpapakasal nito, ngunit kapag hindi niya iyon ginawa. Batid niyang magtatampo iyon sa kaniya.

“Fine! I accept it, just promise me, he’ll be good for you. Dahil kung hindi, i’ll kill him, right away.” he answered being defeated by his younger sister. Blowing a loud sigh.

Malawak na napangiti ang dalaga pagkatapos ay agad siya nitong mahigpit na niyakap. “I love you, kuya. I love you! Magiging asawa na rin kita soon, Brix Daniel!!” sigaw ni Honey ng mariin sa sobrang kasiyahan.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 44

Kabanata 44

“Magiging asawa na rin kita soon, Brix Daniel!” sigaw ng dalaga na muntik ni Gord ikabingi.

“Ano? Sino?” kunot noong tanong niya sa pag-aakalang baka mali lamang siya ng narinig.

“Si Brix Daniel, kuya. Bakit?” tanong pabalik ng kapatid na ngayo’y kumunot na rin ang noo.

Namilog ang mga mata ni Gord at bahagyang napaatras sa kaniyang kapatid. Napahawak siya sa sandalan ng bangko upang doon kumuha ng lakas sa makatakas-lakas na mga nalaman.

“Bakit kuya, kilala mo ba siya?” tanong ni Honey.

Mabilis na umiling-iling si Gord taliwas sa katotohanan.

Na-upo siya sa bangko. Hindi siya makapaniwala sa lahat ng kaniyang mga nalaman. Si Brix Daniel? Ang lalaking pakakasalanan ng kaniyang kapatid? Si Brix? Si Brix na ngayo’y mahal na niya?

Fuck! Fuck! Fuck it!

“Can I see his picture?” sambit ni Gord kapag-kuwan. Umaasang baka kapangalan lamang iyon ng mahal niya. Baka iba ’yon sa katauhan ng mahal niya.

“Here..” inabot sa kaniya ng kapatid ang cell phone nito kung saan naroon full-screen ang mukha ng binatang pakakasalan ng kapatid.

Lahat ng katiting niyang pag-asa ay mabilis na wala. Tila nanghina ang kaniyang katawan at tinakasan ng lakas. Malinaw na malinaw sa litratong ang binatang pakakasalan ni Honey ay walang iba kundi ang binatang mahal niya.

Fuck! What a small world? Fuck this!

“Ang g’wapo niya, kuya, ’di ba?”

Pilit na napangiti na lamang si Gord upang sumang-ayon.

He can’t pick himself up. There’s lot of questions filling his mind, it making his head ache.

“I-I think I have to go. I have to do something important. Gotta go, see you.” mabilis tumayo si Gord at malalaki ang hakbang palayo sa kapatid.

“Don’t forget to come to my wedding day. I’m going to marry him!” pahabol na sigaw pa ng kaniyang kapatid na hindi na niya nagawa pang lingonin.

Diretso niyang tinahak ang kaniyang kotse at agad pinaandar matapos makasakay. Mahigpit ang hawak niya sa manubela ng sasakyan, walang laman ang isip kundi ang lalaking pakakasalan ng kaniyang kapatid na lalaking mahal na mahal niya.

Ano ang gagawin niya? Ano ang kailangan niyang gawin? Fight or Forget? Ohhhh, man!

Busangot ang mukha ni Brix na naka-upo sa sofa habang nanonood ng palabas sa T.V na hindi naman niya magawang intindihin. Pa’no ba naman niya maiintindihan? Naka-focus ang kaniyang sarili sa nakabukas na pinto ng condo niya. Pinanatili niya itong bukas dahil gusto niyang makita kung dumating na ba si Gord dahil kanina pa ito wala sa loob ng condo nito. Gusto lang niyang malaman kung naka-uwi na ba ito?

’Yun nga lang ba ang gusto niya? O higit pa roon? O na mi-miss niya lang ang binata?

Napairap na lamang siya sa kawalan at pinatay na ang T.V, since natapos na rin naman na wala man lang siyang naintindihan. Ilang oras na rin siyang naka-upo, nangangawit na ang pang-upo niya sa tinagal niyang naka-upo doon.

Tumayo na siya at tinahak ang pinto. Inisang tingin muna niya ang katapat na condo. He rolled his eyes feeling annoyed. Pabalag niyang sinara ang pinto at nag-tungo na para maligo. Para rin mabawas-bawasan ang init ng ulo niya.

Siyempre naman, iniisip niyang kaya hindi pa umuuwi si Gord sa condo nito ay baka-siguradong nag-tungo na ’yon sa “Honey” nito. Baka nga-siguro nga, doon na ’yon magpalipas ng gabi. Malay ba niya, baka kung ano na ang ginagawa ng dalawa doon.

Matapos makapag-ligo at makapag-intindi ng sarili ay namataan na lamang niya ang sarili nakahiga sa kama hanggang sa mahimbing na makatulog.

Nasa kalagitnaan ng kahimbingan sa pagtulog si Brix ng maalimpungatan niya ang mabigat na bagay na nakadagan sa kaniyang katawan. At ang kung anong malambot na bagay na lumalapat sa kaniyang mga labi.

Mabilis niyang naimulat ang kaniyang mga mata dahilan para makita niya ang pares ng mata ni Gord na nakatingin na rin sa kaniya. Pumupungay iyon. Tumatama din ang mainit nitong hininga sa kaniyang mukha. Naamoy na niya ang hininga nitong amoy alak.

Kinapitan niya ang  magkabilang balikat ng binata at bahagyang inilayo niya ang katawan nito sa katawan niya. “What are you doing? Nag-inom kaba?” unang tanong na pumasok sa kaniyang isip.

“I just drunk a little..” sagot ni Gord.

“You just drunk a little ? E, mukhang lasing na lasing ka nga. T’saka pa’no ka nakapasok dito?”

“Talk less, moan more.” Gord said with a hint of lustful smile appeared on his lips. He dipped his head and captured his lips. He started kissing his soft and delicate lips.

Minutes by minutes, Brix starting to closed his eyes and just kissed him back, with equal wants and needs. Gumapang ang kaniyang kamay hanggang sa maiyakap niya iyon sa leeg ng binata. Hinigit niya ’yon upang mas lalong dumigin ang halik na kanilang pinagsasaluhan.

“Hmmm..” ungol na pasimpleng kumawala sa kaniyang bibig ng maramdaman ang mainit nitong katawang naglalakbay sa kaniyang kaselanan.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ni Gord sa pananabik ng maramdaman niya ang kamay nitong dumampi sa kaniyang utong.

God! It feels so good. So fucking good. Ohhh, hell yeah!

“Too excited, huh?” Gord said after their lips parted.

He just smiled a little and dipped his head to capture Gord’s lips for the brief moment.

Naipikit ni Brix ang kaniyang mga mata nang bumaba ang mga labi ni Gord sa kaniyang leeg. “Uhmmm..” ungol niyang ganiyan.

Maya’t-maya’y nagkukumahog na ang binata sa paghubad ng kaniyang damit. Itinapon nito sa kung saan matapos mahubad. Ganoon rin ang ginawa nito sa kaniyang pang-ibaba hanggang sa mahubad na rin ang boxer na suot.

Ngayo’y hubo’t hubad na siya’t pinagpe-piyestahan na ng mga mata ni Gord ang kabuuhan ng kaniyang katawan. Nakatingin siya sa mga mata ng binata at ganoon din naman ito sa kaniya, kaya’t kitang-kita niya kung pa’no mag-baga ang mga mata nito.

Bumaba si Gord at sinundan ito ng kaniyang mga mata. Mga tingin na hindi parin nagkakahiwalayan sa isa’t-isa.

Napalunok si Brix ng halik-halikan ni Gord ang paa. Agad niyang binawi iyon dahil nahihiya siya sa ginagawa nito, ngunit mabilis din naman iyong nahawakan ni Gord at sumenyas na hayaan lang ito sa mga gagawin nito.

He don’t want him to do that. Bukod sa, it feels awkward ay ayaw niya ring tila sinasamba siya nito. “Stop it, Gord.”

Gord just smiled and continue what he is doing. He put kisses on his feet delivering shiver to every fiber of his being.

Nakagat ni Brix ang mga labi ng tumaas na ang mga halik ng binata sa kaniyang binti pataas ng pataas.

“Nice dick, Brix.”

He don’t know if it was a compliment or a tease.

Namilog ng bahagya ang kaniyang mga mata ng hawakan ni Gord ang kaniyang pagkalalaki. And for the first time in history Gord sucked his cock. Yeah, he sucked it! He do fucking sucked it!

“Gord..?” ang tanging nabigkas ng kaniyang bibig. Sino ba naman ang hindi magugulat? Bago lang sa kaniya ang pangyayaring ito.

He used to be bottom, of course. And that’s his job. Hindi niya aakalaing gagawin ito sa kaniya ng binata. Ahhh, Gord just sucked his cock! Ohh, right?

“Don’t worry, Brix, i can handle.” Gord said. “Gusto ko lang maranasan mo ’yung mga pinaparanas mo sa’kin. Prepare for it..” And he smirked.

Napalunok na lamang si Brix at siyang pinagmasdan ang gagawin sa kaniya ni Gord.

Sinapo nito ang kaniyang pagkalalaki at itinaas baba ang kamay nito habang ang mga mata’y nakatingin sa kaniya. Ngumi-ngiti-ngiti ang mga labi.

Animo’y nanunudyong inilabas nito ang dila at ipinasada sa kaniyang pagkalalaki. Pagkatapos ay ipinasok sa loob ng bibig nito.

“Ohhhhh, God!” ang nai-ungol na lamang ni Brix sa sensasyong hatid niyon sa kaniya. ’Yung sensasyong kay sarap at makapigil hiningi.

“Shhh… Ohhhh, shit!”

Napasambunot siya sa buhok ni Gord at idinigin niya ang ulo nito sa kaniyang pagkalalaki upang mas lalong sagad ang maging pagpasok niyon sa bibig nito. And God, it feels good. It feels so good. Ohhhh, hell!

“Ohhhhh, Gord! Fuck! It feels good. Ohhhh, suck me harder.”

Iniluwa ni Gord ang pagkalalaki ni Brix at ginaya niya ang ginagawa ni Brix sa kaniyang pagkalalaki noon. Habang nasa loob ng kaniyang bibig ang pagkalalaki nito ay kaniyang inalalayan ang ulo taas baba. Taas-baba sa pagkalalaki ng binata.

“Ohhhhh, shit! Gord—Gord, Gord! Ohhh, hell!” He seems enjoying it. Not that bad.

Sinubukan niyang muli, i-deep-throat ang binata, ngunit sa pagkakataong iyon ay para siyang maduduwal.

It made him felt satisfied when ever he heard Brix moan in pleasure.

“Fuck!” sigaw ni Gord kapag kuwan ng mapansin niyang tila naluluha ang kaniyang mga mata for some unknown reason.

Agad niyang pinunasan ang pisnging napasadahan ng sariling luha.

“You’re crying?” puna ni Brix na animo’y nanunukso.

“I’m not…” he lied.

“It’s okay, I did experienced that before.” pag-amin ni Brix. Talaga namang naranasan niyang maluha-luha sa tuwing isusubo niya ang kahabaan ng binata. Pero ng masanay, less pagluluha na.

“You did?”

Hindi tuloy mapigilan ni Gord mapa-isip, so doing blow job thing is not an easy job? There’s a times na maluluha ka talaga for unknown reason.

So.. ito ang naging experience ni Brix? tanong ni Gord sa kaniyang isip.

Akala niya, it was just an easy job. Sarap na sarap siya sa ginagawa nito but on the other hand, taliwas naman ito sa nararamdaman ng taong nagpapaligaya sa kaniya. They almost cry—he almost cry!

“Stop it, Gord.. I don’t want to see you shed tears.” pag-pigil ni Brix ng sisimulang muli ni Gord na paligayahin siya.

“Let’s do Give and take. You deserve to be pleasured by me. And only me. Sa’kin ka lang uungol. Pangalan ko lang ang i-u-ungol mo!” Gord voice was firm, baritone, and sharp. It sounds like he was ordering him.

And that’s it, Gord continued sucking his cock sending pleasure all over his body.. it was so good. So fucking good…

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 45

Kabanata 45

          BRIX WAS SHOUTING and moaning Gord’s name in pleasure. It was the best feeling, being pleasured by the person he love. The most? Ohhh, yeah, he love the most.

“Gord… Ohhhhh, Gord. Ohhhh, shit!”

Kahit maluha-luha na si Gord sa kaniyang ginagawa at kanina pa siya nagpapakawala ng pagmumura ay hindi siya tumigil. He never stops until he’s satisfied.

“Uhmmmm..” Brix bites her lower lips. He already feel he’s about to cum. Konti na lang ay lalabsan na siya. Nararamdaman na niya iyon.

“Ohhhhh! Shit! Gord!” inangat niya ang ulo upang makita niya ang ginagawa ni Gord. Mas lalong dumagdag ang init sa buong katawan niya at ang sensasyong halos lumukob sa kaniyang pagkatao ng mapagmasdan ang ginagawa ng binata.

Ginagawang nitong lollipop ang kaniyang pagkalalaki. Dinidilaan at paminsan-minsa’y sinisipsip.

Halos takasan siya ng ulirat sa sarap na dulot ng ginagawa nito. Mahigpit ang hawak niya sa bedsheet ng kama habang pikit ang mga matang dinadama ang kasarapan ng ginagawa nito sa kaniya.

“Uhmmmm.. Ahhhhh, Gord.”

Tumagal pa ng ilang minuto ang pagpapaligaya nito sa kaniya hanggang sa tuluyan na siyang labsan. Kapit-kapit niya ang ulo ni Gord at isinagad niya ang pagkalalaki sa loob ng bibig nito. Pikit ang mga mata at bahagyang naka-awang ang kaniyang bibig, dinadama ang makatakas lakas na sarap na pumalukob sa kaniyang buong pagkatao.

Agad iniluwa ni Gord ang pagkalalaki ni Brix sa loob ng kaniyang bibig, mabilis siyang pumasok sa loob ng bathroom at nag-tungo sa lababo doon at kaniyang idinura lahat ng katas sa kaniyang bibig.

Fuck! So that’s what it taste like? Shit!

Nagmumog siya pagkatapos ay bumalik na ulit. Naabutan niya si Brix na pikit parin ang mga mata. Tumataas baba ang dibdib nito na animo’y pagod na pagod sa mga nangyare.

“You cummed inside my mouth, Brix.”

Unti-unting nagmulat ang mga mata ni Brix at tumingin sa kaniya. “I can’t help it, I’m sorry.” Brix sounds apologetic.

“It’s okay..”

Pumuwesto siya pahiga katabi ang binata. Bahagya siyang nagulat ng bigla siya nitong kinubabawan. Matiim ang mga titig na pinukol sa kaniya. “It’s my turn.. and your turn to cum.” Brix voice was teasing.. and seductive as ever.

“Make me cum, then..” his voice sounds daring.

Sumilay ang mapaglarong ngiti sa mga labi ni Brix at na-engganyo sa sinambit na ’yon ni Gord.

Agad niyang hinubad ang damit ng binata habang hindi inaalis ang kaniyang mga titig dito. Pagkatapos ay sinunod naman niya ang damit nito pang-ibaba.

“Hmm..” bumaba ang kaniyang tingin sa pagkalalaki ni Gord. Nanunukso ang kaniyang mga titig na muling ibinalik sa mga mata ng binata. Kinagat pa niya ang pang-ibabang labi na animo’y nang-aakit.

Dahan-dahan niyang ginalaw ang kamay, pumasada mula sa binti nito pataas sa hita hanggang sa kaniyang marating ang pagkalalaki nito. Sinapo niya iyon at doon naramdaman ang hinahanap niyang init.

Dahan-dahan niyang iginalaw ang kaniyang mga kamay taas baba sa pagkalalaki nito. Hindi inaalis ang kaniyang titig sa mga mata ng binata.

He slowly moved his head lower to reach Gord’s cock. Inilabas niya ang kaniyang dila at pinasada iyon sa palibot ng tuktok na bahagi ng pagkalalaki ng binata.

“Ohhhh, shit,” he moaned. “Fuck, Brix! Fuck!”

Ngumiti siya saglit, habang nakatitig dito’y unti-unting nagpadaosdos ang kaniyang bibig sa pagkalalaki nito. Hanggang tuluyang pumasok ang pagkalalaki nito sa kaniyang bibig ng sagad.

He almost chocked but he still continue.

“Ang sarap niyan, Brix! Ipagpatuloy mo lang!” iniluwa niya ang pagkalalaki nito pagkatapos ay muling ipinasok ng sagad na muntik na siyang mabulunan. “Ohhhh, ganiyan nga! Ohhhhh, hell, yeah! Fuck!”

Wala ng ibang pumapasok sa isip ni Brix, ang tanging laman na lamang niyon ay ang mapaligaya ang binata sa anomang paraan. Mapaligaya ito dahil batid niyang iyon din ang ikaliligaya niya.

Muli, iniluwa niya ang pagkalalaki ng binata pagkatapos ay inilabas ang kaniyang dila. Gamit iyon, sinundot-sundot niya ang butas ng pagkalalaki nito dahilan ng malakas na pagsigaw ni Gord sa sarap na dulot ng ginagawa niya.

“Ohhhh, shit! Brix, babaliwin mo ba ako?”

Itinigil niya ang ginagawa at ngi-ngiti-ngiting tumingin sa binata. “I’m not, but, yeah, maybe.” he smiled and continue.

Pinadaosdos niya ang dila pababa sa pagkalalaki nito hanggang sa marating ang balls ng binata. His fucking, pinkish balls, ohhhh, hell!

Bahagyang sinisipsip-sipsip niya ang isa sa mga balls nito, habang pinapakilwal ang dila.

“Ahhhhh! Shit, Brix!!! Ohhhhh, shit!” tila mawawala sa sariling ulirat si Gord sa sensasyong dala ng bibig nito na halos hindi niya makayanan. Sobrang sarap at lunod na lunod na siya. Gusto niyang patigilin ang binata sa ginagawa dahil parang hindi na niya kaya ang sarap na dulot niyon, pero hinayaan lang niya ito. He just let him suck his ball.

“Ohhhh, God!” pinagpapawisan na si Gord. Tagaktak na ang maliliit na butil ng pawis sa iba’t-ibang parte ng katawan niya. Matindi na kasi ang init sa loob ng kaniyang katawan, kailangan na niyang mag labas. “Brix, ganiyan nga. Ipagpatuloy mo lang. Ahhhhhh, shit! Ang sarap!”

Ngayo’y hindi lang isang ball niya ang nasa bibig ni Brix na paminsan-minsa’y sinisipsip nito. Ngayo’y dalawa na.

Gayon na lamang ang pagbugso ng matinding sarap sa kaniyang kaibuturan. ’Yung sarap na halos mapatirik ang kaniyang mga mata. Maunat ang mga daliri sa kaniyang mga paa. Ohhh, shit! That was so good. So fucking good!

“Ang sarap niyan, Brix! Ang sarap niyan—Ohhhhhh! Fuck!” his shout echoed inside the room.

Tiningnan ni Gord ang ginagawa ni Brix. Mas lalo siyang parang mababaliw sa kaniyang mga nakikita. Mas nakakadagdag sensasyon kung sakaling makikita niya ang pagpapaligayang ginagawa sa kaniya. Ngunit mas lalong masarap kung ang taong nagpapaligaya sa kaniya ay sa kaniyang mga mata nakatingin habang pinaliligaya siya.

“Brix, look at me while sucking me.”

Agad naman nitong sinunod ang kaniyang kagustuhan. Tumingin ito sa kaniyang mga mata habang pinaliligaya siya.

Bumalik na ito sa pagsubo ng kaniyang pagkalalaki. At ganon na lamang ang pagpikit ng kaniyang mga mata at malakas na pagsigaw ng isagad nito ang pagpasok ng kaniyang pagkalalaki sa loob ng bibig nito.

“Ohhhhh, shit!” napasambunot siya sa buhok ng binata at inalalayan ang ulo nito taas baba. Hindi na rin niya mapigilan ang sarili. Sumasalubong na rin ang kaniyang balakang taas-baba.

“Shit! Ohhhh, fuck!” sa sarap ng ligayang kaniyang natatamasa. Ngayo’y nararamdaman na niyang lalabsan na siya. Mga ilang sandali na lang ay sasabog na ang init ng kaniyang pagnanasa.

“Brix.. stop.” pinigilan niya ang binata sa pag-subo ng kaniyang pagkalalaki. Hindi pa ito ang oras para labsan siya. He want this not come to end. Gusto niyang masulit ang araw na ito dahil baka bukas makalawa wala na sa piling niya ang binata. Hindi na nila magagawa ang mga bagay na ito.

Nang sandali malaman niyang si Brix ang mapapangasawa ng kapatid. He gave up everything, even his little hope..

Ayaw niyang masaktan ang kapatid, he want to give her whatever she wanted, even the person he love the most. He can sacrifice everything, even his love for this man. Even his happiness.

Siguro tatanggapin na lamang niya na pinagtagpo lamang talaga sila ngunit hindi tinadhana. He love him, but he love his sister more.

“Why did you stop me?” gulong tanong ni Brix.

“Lalabsan na ako kanina, pero ayoko pa. I want to fuck you, ’till you couldn’t walk anymore.”

Ohhh, God, his voice. Baritone, sexy, and Ohhh, hell, seductive..

“Then.., fuck me, Chef!” he said with a seductive smile.

Tumayo si Gord at agad niyang tinulak si Brix dahilan para dumapa iyon sa kama. Bahagya niyang hinampas ang matambok at nag-uumpugan nitong pang-upo dahilan para bahagyang mamula iyon. “Ohhhh, shit! So.. lovely..” hinawakan niya ang kaniyang pagkalalaki at inilalayan papasok sa loob ng butas ng pang-upo nito.

“Ohhhhhh!” ungol ni Brix habang tirik ang mga mata. Nakaramdam siya ng kirot ngunit ang sarap ay mas lumalamang sa kaniyang nararamdaman. “Fuck!” tumingin siya sa kaniyang likod at doo’y nagtama ang mga mata nila ni Gord.

“Does it hurts?”

“It does a little..”

“I’ll be gentle, then..,”

Matapos maisagad ni Gord ang kaniyang pagkalalaki sa loob ni Brix ay siyang dahan-dahang hinugot. Matapos mahugot ng ilang pulgada ay siyang muling ipinasok ng sagad.

“Ohhhhhh, fuck!!” Brix, moaned. “Ang sarap niyan.. dahan-dahanin mo lang.”

Itinuon niya ang kaniyang magkabilang kamay sa magkabilang gilid ni Brix at sinunod ang gusto nito. Hinugot niya ang pagkalalaki at ipinasok ng sagad, sa mabagal na pagtatagpo.

“Yeah, Ohhhhh, yeah.” tumingala siya, pikit ang mga matang ninanamnam ang sarap na kaniyang nadamara.

“Ohhhhh—God!” nakagat ni Brix ang pang-ibabang labi. “Ang sarap… Ang sarap..”

“Can I move faster now?”

“Yes, please,”

And then, he moved fast than before. Unti-unti nang gumagalaw ang kaniyang balakang ng mas mabilis kaysa kanina. Unti-unting naglilikha ng tunog ang pagsasama ng kanilang mga kaselanan. Dumadagdag ang tunog na ’yon sa libog na pareho nilang tinatamasa…

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 46

Kabanata 46

            NAGPATULOY SA paglalabas-masok ang pagkalalaki ni Gord sa loob ni Brix. It’s fast, hard, and rough. It’s so good.. parang naabot na ni Brix ang kalangitan sa sarap na dulot na ’yon sa kaniya.

Kagat ang pang-ibabang labi, tirik ang mga mata, at bahagyang iniswad ang kaniyang pang-upo upang mas maging malaya si Gord sa bawat hugot at baon nitong ginagawa.

Nayogyog ang katawan niya sa malalakas nitong pagbayo. Halos magdiliryo siya at takasan ng ulirat sa sarap na dulot niyon.

“Ohhhh, Gord. Gord. Gord. Gord!! Ahhhh, shit! Like that—Gord.” walang tigil sa pag-ngawa ang kaniyang bibig, paulit-ulit. “Ohhhh, hell, yeah!”

Sa mga lumipas na minuto, mas lalong nararamdaman niya ang pagiging desperado ng bawat pag-ulos ni Gord sa kaniyang loob. Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito, kung paanong humugot at bumaon. Pakiwari niya’y naabot na ng pagkalalaki nito ang kaniyang hangganan.

“Ang sarap. Ahhhh. Ahhh, hmmm.”

“Ohhhh, yeah, hmmm, fuck, yeah! You’re still tight, Brix. I like fucking,” sinagad ni Gord ang pagpasok ng pagkalalaki nito dahilan para mapahiyaw siya, “like this.”

Nag-aapoy ang init ng pagnanasa sa loob ng katawan ni Brix. Init na init siya sa tagpong ’yon. Damang-dama niya ang nagbabagang apoy sa loob ng kaniyang kaibuturan. Ang sensasyong hatid ng ginagawang pagbayo sa kaniya ni Gord ay halos hindi niya makayanan.

“Ohhh, God! God! God! Hell, yeah. Shit, fuck me harder, Gord.—Ohhhh, like that.”

Walang katumbas ang mga solid na bayong pinapakawalan ni Gord. Sa haba at laki ba naman ng naghuhumindig niyang pagkalalaki, talagang solid, bawat pakawala niya ng ulos.

Humigpit ang hawak niya sa bedsheet habang binabayo ang binata. Ramdam niyang anomang oras ay lalabsan na siya. Nararamdaman na niya—natitikman na niya, ang dulo ng kaniyang kariktan.

“Fuck, Brix! Lalabsan na ako. Putang*na! Ang sarap mo!”

Mas lalong naging marahas ang kaniyang pag-indayog sa loob nito, kasabay ng marahas niyang paghalik sa mga labi ni Brix na bahagyang naka-awang.

While fucking Brix from behind, he kissed him too, with equal lust, wants, and love.

Naghiwalay ang kanilang mga labi pagkatapos, ngunit hindi naglayo.

Parehong naka-awang ang kanilang mga bibig, kumakawala ang mga halinghing ungol at satispaksyon.

“Ohhhh, yeah,” ungol niya. “I’ll fuck you harder, Brix. Ohhhh—shit!”

“F-Fuck m-me! Fuck me, Gord. Ohhhhh, ganiyan nga. Ibaon mo—Ohhhh, shit!”

Dulot ng matinding sarap na nadarama, naramdaman na lamang ni Gord ang kaniyang sariling malapit ng marating ang rurok ng kaniyang kaligayahan.

Mas lalo pa niyang binilisan kasabay ng kaniyang pagsigaw.

Namamawis ang katawan sa tindi ng init, pikit ang mga mata, awang ang bibig sa mga nagsisilabasang ungol, at hindi mawawala ang pag-sama-sama ng mga muscle sa kaniyang katawan. Doo’y naramdaman niya ang pagsabog ng kaniyang kaibuturan.

“Ohhhhhhh!”

Gayon na lamang ang pagtirik ng mga mata ni Brix ng maramdaman niya ang daw mong maligamgam na tubig sa kaniyang loob, ang init niyo’y nagdudulot ng sarap na halos magpa-baliw sa kaniya.

“Ahhhhh..” animo’y tinakasan siya ng lakas at hindi magawang makagalaw kahit ang isang daliri. Wala siyang lakas igalaw ang kung anomang parte ng katawan niya. Pakiramdam niya’y bumibigat ang talukap ng kaniyang mga mata.

“Hmmm…” ang ungol na tumakas ng hugutin ni Gord sa loob niya ang pagkalalaki nito sabay bagsak sa kaniyang tabi.

Dinig niya ang mabibilis na pagpapakawala ng hangin ni Gord. Ang bawat paghinga nito’y animo na pagod rin, ngunit hindi na niya iyon pinansin, nagpadala siya sa sariling kapaguran hanggang sa maramdaman niyang siya’y tuluyang nilamon ng antok.

Payapa na ang paghinga ni Gord ng matuon niya ang tingin sa binata. Nakaharap ang mukha nito sa kaniya kaya malaya siyang napagmamasdan ang mukha nito.

A sweet smile appeared on his lips when he heard his soft snore. Pinakatitigan niya ang kabuuhan ng mukha ng binata. He was so fascinated by that handsome face. It was so adorable and lovely.

I love you, Brix. I’m so in love with you,

Ngunit batid niyang walang mapupuntahan ang pagmamahal niya sa binata. Ewan, hindi na niya alam kung anong gagawin. Bakit ba kasi sa dinami-rami ng tao sa mundo, itong lalaking ito pa ang nakatakdang ipakasal sa kaniyang kapatid.

Ohhh, right! So fucking right!

What will he choose? Ipaglaban ang pagmamahal sa binata o sumuko at magparaya sa kapatid?

   MORNING CAME, Brix, slowly open his eyes regaining his eyesight. After his sense back, the first thing he saw—the first person he saw was Gord who’s peacefully sleeping, so handsomely. A soft snore was like a melancholic sounds humming in his ear. It’s a beautiful sounds, so satisfying.

Hindi niya mapigilan ang sariling ngumiti. Kung ganito ba naman ang makikita niya araw-araw, baka busog na busog na ang kaniyang puso ng kaligayahan.

Itinaas niya ang kamay at ipinatong iyon sa mukha ng binata ng dahan-dahan, naramdaman niya ang mainit nitong pisngi na masarap damhin. Fuck! He’s so handsome, as ever.

Pinasadahan ng kaniyang tingin ang kabuuhan ng mukha ng binata. Walang mapupuna, lahat perpekto at kay sarap pagmasdan. Lalong-lalo na ng dumako ang kaniyang tingin sa mga labi nito.

Ohhh, hell. His lips. God, his lips. It’s pinkish and kissable. Hindi tuloy niya mapigilan ang sariling alalahanin kung gaano ito kasarap humalik—kung gaano katamis ang mga labi nito.

And fuck, he’s now craving for Gord kisses. He’s craving for his lips.

Dinampi niya ang hinlalaking daliri niya sa mga labi ng binata. Kumabog ang kaniyang puso ng maramdaman ang lambot niyon. Ohhh, damn it! Ngayon palang ay nararamdaman na niyang unti-unti na siyang nawawala sa sariling katinuan.

Looking at him—looking at Gord, he was like a drug, a high quality one. Tinititigan pa lamang kasi niya’y parang mababaliw na siya. ’Yun pa kayang may iba pa siyang gawin?

Mabilis ang naging pagtibok ng puso ni Brix at bahagyang nagulat ng makita niyang gumagalaw ang mga labi ni Gord at humahalik-halik sa kaniyang hinlalaki.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng unti-unti itong mag-mulat hanggang sa nagtama ang tingin nilang dalawa. Para siyang malulusaw sa tagpong iyon. Halos kalabugin ang kaniyang dibdib sa bilis ng pagtibok ng kaniyang puso. Shit! Parang gusto na lang niyang lamunin siya ng lupa.

“G-Good morning,” ohhh, great! His voice!

Sa halip na sagutin ay siyang paghawak nito sa kaniyang kamay at tinuloy ang paghalik sa bawat sulok at parte ng kaniyang kamay. Habang pinagmamasdan niya ang ginagawa nito, hindi niya maiwasang kiligin. Yeah, kinikilig siya.

Tumigil ang binata at nakipag-titigan sa kaniya. He can sense the hint of lust while looking deeply in his eyes.

“Brix..?” pagtawag nito sa kaniya na bahagyang umangat ang itaas na labi.

“Hmmm?” kinakabahan naman niyang sagot, hindi inaalis ang pagtitig dito.

Tila magnet ang mga mata nitong hindi niya magawang maalis ang mga tingin.

“I like you.” He confessed.

After hearing it, Brix frozen in shocked. Hindi siya nakagalaw na animo’y namanhid lahat ng parte ng katawan niya. Tanging mabilis na pagtibok ng kaniyang puso. It’s not the first time na narinig niya ito sa bibig ni Gord. It’s the second time, he guess, pero iba talaga ang dating niyon sa kaniya. It’s awkward but he find it, romantic.

The question is, Is it true?

“You like me..? But what about your honey?”

There. Nasabi na rin niya. Gusto talaga niyang malaman kung sino sa buhay nito ’yung honey na tumatawag sa cell phone nito. He need to find out.

On the other hand, Gord is confused. Hindi niya makuha ang pinupunto ni Brix kaya kunot ang noo niya. He was overthinking, na baka kilala na ni Brix na kapatid niya si Honey, at si Honey ay ’yung babaeng pakakasalan nito, o baka naman may ibang honey pa itong tinutukoy bukod doon.

“What do you mean?”

Iniwas ni Brix ang tingin nito. “Your honey the one who always make a phone call with you.”

Now he knows. Alam na niya ngayon kung sino ang pinupunto nito. It’s definitely Honey, his younger sister. “You mean, Honey?”

Napatango-tango na lamang si Brix bilang pagsang-ayon. “Your honey.”

Gord can’t help smiling. Ahhh, is he jealous? “It’s not what you mean it is. Honey is the name of my younger sister. Not an endearment.”

Hindi mapigilan ni Brix ang pamumula ng kaniyang pisngi. Mabilis niyang iniwas ang tingin sa sobrang hiyang nararamdaman.

So all this time, kapatid nito ang pinagseselosan niya? Ohhh, great! Ngayon niya napagtanto ang ka-estupiduhang nagawa niya.

“Pinagselosan mo siya?” tanong ni Gord.

Bumaling siya ng tingin dito at mabilis ding iniwas. “No!” matigas niyang sagot. “Bakit ko naman siya pagseselosan? Or should I say, bakit naman ako magseselos.”

Gord cupped his face, making him stop from talking, “because you like me too. That’s why..”

Naging malikot ang mga mata ni Brix. Mabilis siyang bumangon. “I’m going to pee,” then he hurriedly went to the comfort room.

“Nice ass, Brix—darling..”

Mas lalo pang naramdaman ni Brix ang labis na hiya ng mapagtantong wala pa siya suot miski isang saplot. He’s naked, kaya’t ganon na lamang ang bugso ng kaniyang puso at mabilis na tinungo ang loob ng CR at sinarado iyon.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 47

Kabanata 47

        A GOOD BREAKFAST for a good day. Masaya si Brix na naging malinaw na sa kaniya ang lahat. Na wala naman pala talaga siyang dapat ikabahala dahil wala naman talagang ibang karelasyon ang binata. He’s just overthinking the whole time.

Mukha naman na wala siyang kaagaw kay Gord. Gusto siya nito at gusto niya rin ito, pareho sila ng nararamdaman, but still, hindi niya parin masasabing kaniya ang binata. Complicated pa ang nararamdaman nilang dalawa. Medyo magulo pa, pero sisikapin niyang tahi-tahiin ang relasyon nila hanggang sa ito’y magkaroon na ng mukha.

He’s in love with Gord. He’s sure of that, but there’s still a problem awaits for him. His fix marriage, batid niyang hindi siya hahayaan ng kaniyang mga magulang na basta na lang ibasura ang nakatakdang kasal.

Sa pagkaka-alam niya’y malapit ng maganap ang kasal na ’yon, maybe it’s three or two weeks from now. God, mas lalo tuloy siyang kinakabahan sa maaring mangyari.

Matapos maubos ni Brix ang mga pagkaing niluto sa kaniya ni Gord ay nagsimula na siyang ligpitin iyon at ilagay sa lababo.

At dahil wala naman siyang ginagawa ay naisipan na lang niyang hugasan ang mga pinagkainan. Sinipag siya? Konti!

Umalis kanina si Gord dahil may importante daw itong pupuntahan kaya naiwan siyang mag-isa.

After maghugas ay naligo na rin siya. Sa ngayon, gusto niyang gumala at mag-muni-muni. Matagal na rin kasing hindi niya iyon nagagawa, since si Gord lang ang naging kasama niya noong mga nakaraang araw.

And he want to buy his favorite… Chocolate!!

Mga ilang araw na rin naman siyang hindi nakakakain ng t’sokolate, wala na rin namang lamang t’sokolate ang ref niya. So, he miss the sweet taste of it.

Sakay ng kotseng hiram niya kay Caleb patungo sa grocery store upang makapamili ng mga bibilhin niya.

Sa kalagitnaan ng kaniyang pagmamaneho naalimpungatan niya ang itim na sasakyan sa likuran niya. It look suspicious, kasi everytime he turn left, the black car will turn left. If he turn right, the black car will turn right. It looks like he was being followed.

Unang pumasok sa kaniyang isip ay baka iyon ay tauhan ng kaniyang mga magulang.

Napalunok siya at mas binilisan pa ang kaniyang pagmamaneho. Hindi na nga niya alam kung saan siya patungo. Ang tanging nasa isip na lamang niya ay matakasan ang hinala niyang sumusunod sa kaniya.

Niliko niya ang sasakyan at nag-overtake sa sasakyan sa unahan niya. Ilang kilometro pa ang tinakbo niya bago siya muling lumiko. Pasilip-silip siya sa salamin ng sasakyan niya hanggang sa makitang wala na ang itim na sasakyang hinala niyang sumusunod.

He blew a sigh of relief. “Thank, God!”

Muli ay pinaandar niya ang sasakyan. Ilang kilometro ang tinakbo nito.

Gulat siyang mabilis na tinapakan ang preno ng sasakyan ng may humarang na kotseng itim sa kaniyang dinaraanan. Nagsilabasan ang mga lalaking nakasuot ng itim, even their sunglasses. Black.

Mabilis rumehistro ang kaba sa kaniyang puso. Mahigpit ang hawak niya sa manubela ng kaniyang sasakyan habang papalapit sa kaniya ang mga lalaki.

“Get out of the car..” sigaw ng isang lalaki sa labas ng kotse ngunit hindi niya iyon sinunod, hanggang sa napilitan ang mga iyong pwersahang buksan ang pinto. Sa kasamaang palad, they succeeded.

“Come out!” marahas siyang hinawakan sa braso at hinigit palabas.

“Fuck! Let go of me!” sigaw niya habang nagkukumahog makawala sa lalaking nakahawak sa kaniya.

Sinipa niya ito sa tiyan dahilan para mabitawan nito ang kamay niya. Mabilis siyang kumilos, binuksan ang kabilang pinto at doo’y lumabas.

Bago pa man siya makatakbo ay nakaharang na ang mga naka-itim na lalaki.

“Move and I’ll shoot you!” sambit ng lalaki sa harap niya na naglabas na ng baril at tinutok sa kaniyang mukha.

Pinanlukuban siya ng takot at hindi nakagalaw. Pinagpapawisan at hindi alam kung anong gagawin.

Maya-maya’y may tumakip sa kaniyang bibig at ilong. Nagpupumiglas siya ngunit hindi iyon nagtagal. Nalaman na lamang niya na unti-unti’y tinatakasan siya ng lakas. Hanggang sa tuluyang manlumo ang kaniyang katawan.

Lumalabo na ang kaniyang paningin, bago siya mawalan ng ulirat namataan niya ang isang matangkad at matikas na binatang nakikipag-laban sa mga naka-itim na lalaki. Hindi na niya namukhaan ang binata dahil tuluyan ng naputol ang kaniyang ulirat.

Mabigat ang ulo ni Brix ng siya’y magising. Isang hindi pamilyar na lugar ang bumungad sa kaniya. Maya-maya pa ay unti-unti nang nagsibalikan sa kaniyang alaala ang mga nangyare bago siya mapunta dito.

Napabalikwas siya ng bangon at kinakabahang pinagmasdan ang buong silid. Hindi talaga pamilyar sa kaniya. Tuluyan na ba siyang nakuha ng mga tauhan ng mga magulang niya? Bumalik na ba siya sa dapat niyang kalagyan?

Kinakabahan siya sa kaniyang mga naiisip. Sana hindi. Sana panaginip niya lang ito.

Dahan-dahan siyang tumayo at nag-tungo sa harap ng pinto. Kinakabahan siyang dahan-dahang binuksan iyon hanggang sa tuluyang mabuksan. Sinilip niya ang labas. Doo’y nakita niya ang isang lalaking nakatalikod, naka-upo sa sofa habang may kung anong ginagawa.

Hindi kaya isa ’yon sa mga tauhan ng mga magulang niya?

Sinara niyang muli ang pinto at naghanap ng bagay na maari niyang magamit bilang pang depensa sa kaniyang sarili. Then he found one, a lampshade.

Kinuha niya iyon, mahigpit ang pagkakahawak at muli niyang binuksan ang pinto. Dahan-dahan ang kaniyang paglabas hanggang sa paglapit sa binatang nakatalikod sa kaniya.

At ng makalapit ay akmang hahampasin na niya ito ng lampshade ngunit nagulat na lamang siya sa bilis ng naging pagkilos nito. Nalaman na lamang niya na mahigpit na nitong hawak ang braso niya na nakatalikod parin sa kaniya.

“Is that how you pay back to your savior?” his voice was firm, and deadly. Nakakatakot ang bawat ugong ng boses na lumalabas sa bibig nito.

Fuck! Lalaki siya pero ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong klaseng takot, towards this stranger.

Tumayo ito at humarap sa kaniya. Still holding his arm so tight. Ramdam niya ang hapdi at sakit sa paghawak nito sa kaniya.

Nakamamatay ang titig nito ng tumingin sa kaniya. Nakakatakot ang lamig doon at ang talas ng tingin nito. So cold and expressionless.

“Now, you’re awake, I can finally leave.” sambit nito sa ganoong boses pagkatapos ay binitiwan na nito ang kamay niya’t tumalikod.

Kinuha nito ang suitcase at lumakad na. Tanging pagsara na lang ng pinto ang kaniyang napakinggan.

Who is he?

Iyon ang tanong na naiwan sa kaniyang isipan. Sino ang lalaking iyon?

His presence was so creepy, it making me frightened.

Blangko siya at walang alam sa mga nangyare.

“Is that how you pay back to your savior?” umugong sa kaniyang tainga na narinig niyang sinambit kanina ng lalaking nakilala niya.

His savior? How?

Bigla niyang napagtanto ang nangyare bago siya mawalan ng malay. Iyon ba ang lalaking nakita niya kaninang nakikipaglaban sa mga bodyguard ng kaniyang mga magulang? Did he save him?

Nagmamadali siyang lumabas ng silid at sinundan ang lalaki. Sumakay siya ng elevator hanggang sa tuluyang makababa.

Nakita niya ang estrangherong lalaki na palabas na ng naturang hotel.

“Hey! Hey, you!” sigaw niya, nagbabakasakaling marinig siya ng binata. “What’s your name?”

Napatigil siya ng pumihit paharap ang binata. Walang emosyon ang mukha nito at malamig ang mga titig.

“Liam.” mahinang sagot ng binata bago iyon muling tumalikod at tuluyan ng lumabas.

Malayo ang distansiya niya sa binata, ngunit sapat na ang buka ng bibig nito para malaman niyang ang ibinigkas ng bibig nito.

Liam? Who is he?

“Didn’t I told you not to use force?!” galit ang boses ng Ginang habang kausap niya ang mga bodyguard na inatasan niyang dumampot sa kaniyang anak. “Mas lalo niyong tinatakot ang anak ko!” nagpupuyos siya sa galit sa katangahang nagawa ng mga tauhan.

“We will able to caught him, kung hindi lamang nakialam ’yung lalaking ’yon.” depensa ng tauhan na kausap ang Ginang sa telepono.

“You need to find him, malapit na ang kasal. Ayokong mapahiya sa pamilya Lyndon. Maimpluwensya ang pamilyang iyon, ayokong sumabit.” the frustration was written on Mrs. Daniel’s face. Nanlalamig din ang kamay niya lalo’t hindi parin niya nakikita ang anak. Kailangang matuloy ang kasal, kung hindi, lahat ng pinaghirapan niya’y mapupunta lamang sa wala.

Her company, Daniel’s company, will be gone for sure. Isang pitik lang ng kamay ng pamilya Lyndon, siguradong wala nasa business industry ang dinadala niyang apelyido.

And she don’t want that to happen. Ayaw man niyang ipakasal ang anak, at hayaang itong magdisisyon ng pansarili nito, ngunit wala na siyang magagawa. It’s all planned out.

She knows it’s her fault, dapat sana hindi na siya pumayag sa planong pagpapakasal ng kaniyang anak at anak na babaeng ng pamilya, Lyndon. Hindi naman kasi niya aakalaing hindi pala magugustuhan iyon ng kaniyang anak.

There’s nothing she can do. Para rin naman sa kinabukasan ng kaniyang anak ang nakasalalay sa lahat ng kaniyang mga ginagawa.

They were saving their company for his future. Para kapag nawala na siya, mayroon siyang ipapamana sa kaniyang anak.

After she ended the call, she filled her bottle with a cup of wine. She sipped it with a trembling hand. Nanlalamig ang kaniyang mga kamay sa maaring posibleng mangyari.

Oh, dear, son, please come home and get married. It’s for your own good. she whispered.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 48

KABANATA 48

          “ALL YOU NEED TO DO is be careful, kung gusto mo pang tumagal ang kalayaan mo.” payo ni Caleb kay Brix na kausap niya sa telepono.

“I will. Thank you, Caleb.” pagpapasalamat niya sa binata na pinagk’wentuhan niya ng nangyare sa kaniya. Matapos nga ng pag-uusap ay nagpaalam na sila sa isa’t-isa at doo’y pinatay na ang tawag.

Naipikit ni Brix ang kaniyang mga mata at nagpakawala ng isang malakas na buntong hininga. Nagpatianod ang kaniyang katawan sa malambot na kama.

I can’t believe this! naibulalas ng kaniyang isip nang maalala niyang muli ang mga nangyare. Hindi siya makapaniwalang talagang gagamit ng dahas ang kaniyang mga magulang mapa-uwi lamang siya.

Hindi ba nila naiintindihan? Ayaw ni Brix magpakasal, ayaw niyang matali sa isang relasyong nangyare lamang dahil sa pagkakasunduan. Hindi ito ang gusto niya.

Why can’t his parents spare him? Talaga bang mas importante sa mga ito ang kayamanan kaysa sa kaligayahan ng kanilang anak?

Fuck! Fuck!

Naikuyom niya ang kamao at frustrated na sinuntok ang headboard ng kamang kinahihigaan.

Nagdulot iyon ng kirot ngunit hindi niya iyon ininda. Mas masakit ang isiping mas mahal ng kaniyang mga magulang ang materyal na bagay kaysa sa kaniya. 

Why did it turned out like this?

Napukaw ang kaniyang pag-iisip ng marinig niya ang ilang malalakas na katok sa labas ng pinto ng condo niya. Takadong bumangon siya’t tinahak ang pinto. Agad sinilip ang taong nasa labas.

Nakahinga lamang siya ng malalim ng malaman niya ang tao sa labas. Maluwang niyang binuksan ang pinto.

“Are you okay? Did they hurt you?” nag-aalalang tanong ni Gord sa kaniya habang sinusuri nito ang kabuuhan niya.

Kumunot ang noo niya.

“Alam kona lahat. Sinabi na sa’kin ni Caleb ang nangyare.” sansala nito sa kaniyang mga iniisip. “So, did they hurt you?” tutok at matiim ang mga titig nito sa kaniya.

Umiling siya bilang sagot at doo’y nakita niyang nakahinga na ito ng malalim.

“It’s my fault! Hindi kita dapat iniwan.”

Naramdaman niyang hinawakan ni Gord ang kaniyang kamay at hinila siya nito palabas ng kaniyang condo.

“What—”

“Just come with me..” his voice was serious, kaya hindi na niya nagawang umangal at nagpatianod na lang sa binata.

Binuksan ni Gord ang pinto ng condo nito at matapos nilang makapasok ay t’saka nito sinara.

“From now on, you’ll going to stay with me.. i can protect you.”

Hindi niya alam kung anong sasabihin. Ano ang kaniyang isasagot. Should he say, yes?

“I don’t want to bother you, Gord. I can protect myself—”

“Kailanman hindi ka naging abala sa’kin, Brix.” Gord said in a serious tone. He looked directly in his eyes, like he was reading and analyzing every emotion swirl in his eyes.

Napalunok si Brix dahil sa mga narinig. Ramdam niyang animo’y hinaplos ang kaniyang dibdib.

Naramdaman pa niyang sinapo ni Gord ang kaniyang pisngi. Iniiwasan niya ang sariling huwag mapapikit sa tindi ng dala ng init ng sensasyon ng haplos niyon.

“Brix, you’re going to stay with me and let me protect you..” seryoso ang mga katagang binitawan nito habang ang mga mata’y ganoon din.

Muli, napalunok si Brix habang nakatitig kay Gord. Wala sa sariling napa-tango-tango na lamang siya bilang sagot. At doo’y nakita niya ang maliit na humulmang ngiti sa mga labi ng binata.

“So.. wala talagang masakit sa’yo?” paniniguradong tanong muli ni Gord sa kaniya.

Umiling-iling naman siya bilang sagot, habang hindi maiwasan ang sariling mapangiti. Ewan, he just feel like smiling. Siguro dahil nakikita niya sa mga mata ni Gord ang pag-aalala nito sa kaniya na talaga namang may hatid na haplos sa kaniyang puso.

Should he assumed? Hmmm, maybe not yet.

“Good,” he breath out a sigh of relief, “by the way, did you already eat?”

“Not, yet.” natakot si Brix kanina kaya hindi na niya naisipang kumain, lalo’t hindi rin naman niya naramdaman ang kagutuman. Ngayong ramdam niyang ligtas niya siya, doon lang niya naramdaman ang sariling kagutuman.

“I’ll cook for you.. wait for it.”

---

        Brix is sleeping peacefully while Gord is just watching him sleeping. Patagilid na nakaharap silang dalawa sa isa’t-isa kaya malaya siyang mapagmasdan ang kabuuhan ng natutulog na binata.

Maraming isipin ang pumapasok sa kaniyang isip. He’s surely not want to let go. He can’t just give him to his sister and let the two get married. Fuck it! It’s never gonna happen. But what about his sister? Pa’no ang kapatid niya? Pa’no ang kasal nito? Pa’no ang kaligayahan nito?

“I don’t know what to do, Brix! All I know is I want to be with you forever. Even if they flipped heaven and earth, hindi magbabago ang kagustuhan kong ’yon. I like you..” he shook his head, “no, I love you, Brix. I love you so much.” tila may sira sa ulong sambit niya kahit batid na hindi naman siya naririnig ng lalaki.

Inilapat niya ang kaniyang mga labi at hinalikan ang noo ng binata. Madiin at puno ng pagmamahal. “I love you.” he again whispered then he hugged Brix so tight.

He closed his eyes and let himself fell asleep.

Hindi pa gaanong nakaka-idlip si Gord ng maramdaman niya ang mga kaluskos sa paligid. Batid niyang ang kaluskos ay nagmumula sa labas ng pinto. Meron din sa balkonahe ng kaniyang condo.

Pinakiramdaman lang niya ang paligid.

A minutes later, he heard the sounds of the door opening. Sa kaniyang kutob ay may masamang tao—mga taong pumapasok sa kaniyang condo.

As long as he know, secured ang condo niya. Kaya’t laking pagtataka ng makarinig siya ng mga yabag papasok sa loob ng condo. Patunay lang ito na bumukas na ang pinto.

Hindi siya kumibo, but it doesn’t mean, he’ll let his guard off. Nakikiramdam lamang siya hanggang ang mga yabag at mumunting senyasan ay napunta sa pinto ng k’wartong kinalululanan nilang dalawa.

Bumangon siya at pum’westo sa gilid ng pinto. Walang sandatang dala o kahit anomang bagay na pang-depensa.

Kaluskos ng doorknob ang sunod na napakinggan. Nang sandaling bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalaki doon ay agad niyang malakas na sinipa. Naging dahilan para tumilapon iyon sa labas ng pinto.

Wala siyang inaksayang pagkakataon. Lumabas siya ng pinto at mabilis na sinugod ang mga lalaking nagtangkang pumasok sa loob ng condo niya.

He punched, he kicked, punched, punched and kicked. Marami siyang napatumba. Malakas ang mga pag-aray at tunog ng mga nabasag na gamit sa loob ng kaniyang condo.

Iyon ang pumukaw kay Brix upang makagising sa mahimbing nitong pagkakatulog.

“Fuck you!” sigaw niya ng hindi niya namalayan ang lalaki sa likuran na mahigpit siyang niyapos na animo’y walang balak siyang pakawalan.

Akmang may lalapit na isang lalaki sa kaniya upang banatan siya habang yapos siya ng mahigpit ng isa.

Tumalon siya at malakas na sinipa sa sikmura ng lalaking nagbalak lumapit.

Natumba silang dalawa ng lalaking nakayakap sa kaniya. Malakas niyang ginamit ang siko pandurog sa mukha ng lalaki.

“Shit!! Ahhhhh!” daing ng lalaki na agad siyang binitiwan habang sapo-sapo nito ang parte ng mukha nitong nasiko niya ng malakas.

Hindi alintana ang lalaking humaribas ng suntok sa kaniya dahilan para tumilapon siya. Wala itong inaksayang sandali, agad siyang sinugod at pinagsusuntok.

Malalakas ang suntok na natatamo niya sa bawat parte ng mukha niya. Hindi siya makagalaw sapagkat nakadagan ang lalaki na patuloy siyang hinaharibas ng suntok.

“Fuck you!” rinig niyang sigaw ni Brix. Malakas nitong hinampas ng lampshade ang mukha ng lalaking nakadagan sa kaniya. Doon siya nagkaroon ng pagkakataong kumilos.

“Damn you!” nanlilisik ang kaniyang mga mata habang nagngingit-ngitan ang kaniyang mga ngipin sa galit. Siya naman ang kumubabaw sa lalaki at ganon na lamang ang malalakas na suntok na kaniyang pinakawalan.

Suntok dito, suntok doon, halos dumurog sa mukha ng lalaki.

“Fuck! Fuck! Fuck!” sigaw niya sa bawat suntok na pinapakawalan.

Tumaas muli ang kaniyang kamao. Isang ubod lakas na suntok ang kaniyang inipon upang panapos sa buhay ng lalaki ngunit agad siyang pinigilan ni Brix.

“Don’t kill him, Gord..” pag-pigil nito na makikita sa mga mata ang takot.

Nanginginig ang kalamnan niyang ibinaba na lang ang kamao. Kinalma ang sarili at iginala ang paningin sa paligid.

Halos wala ng malay ang mga lalaking sumugod sa kanila. Ang iba naman ay hindi makatayo habang inda ang mga natamong bugbog.

Tumayo si Gord dahilan para magkapantay silang dalawa ni Brix. Sinapo niya ang mukha ng binata at iginala ang tingin sa kabuuhan nito. “Okay ka lang? May masakit ba sa’yo? Nasaktan kaba?” nag-aalalang tanong niya kay Brix. Dahil kung sakaling nasaktan nga ang binata. Hindi siya manghihinayang na pumatay ng tao.

Sa kabilang banda. Hindi mapigil ni Brix ang emosyong mabilis namutawi sa kaniyang buong pagkatao. Tila ramdam niya ang ligamgam ng sinseridad ni Gord sa kaniya. Sukat ba naman na siya ang tanongin kung nasaktan ba siya, e, makikita naman sa kaniya na wala siyang miski isang galos. Makikitang hindi man lang nito inaalala ang sarili, sa halip ay mas pinili pa nitong alalahanin siya.

Malamlam ang tingin niya kay Gord. Nahabag siya ng makita ang putok sa kilay nito na umaagos ang maliit na butil ng dugo. Sa pisngi nitong namamaga, at sa gilid ng labi na may umaagos ding butlig ng dugo.

“Ako pa talaga ang naisip mong alalahanin kaysa sa sarili mo. Tingnan mo ang—”

“It’s nothing, Brix. Kaya kong tiisin ito.” nag-iwas ng tingin ang binata. “Ang hindi ko kayang tiisin ay ang makita kang nasasaktan.” nanginginig ang kamay ni Gord na sumapo sa pisngi ni Brix. “I’d rather suffer than you. Kamatayan lang ang maaring pantubos kung sakaling may nanakit sa’yo.”

Brix was so overwhelmed. His heart was melting in so much warm that every, Gord, words gave. He’s speechless, couldn’t say a single thing. He just breath hard. Ohh, hell, he really love this man.

Hindi niya namalayan na sinapo na pala niya ang batok ni Gord at doo’y dumukwang at siniil ng halik ang binata.

He can taste the blood but the good thing is, he taste his lovely, precious, lips of him more..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 49

Kabanata 49

          PAMINSAN-MINSANG sumusulyap ng tingin si Brix kay Gord na ngayon ay nagmamaneho ng sasakyan nito. Nag-aalala siya sa mga pasa at natamong galos sa mukha ng binata sa pakikipag-bakbakan sa mga tauhang batid niyang ipinadala ng kaniyang mga magulang upang sumundo sa kaniya.

Mas lalong tumindi ang galit niya sa kaniyang mga magulang sa mga nakikitang pisikal na sakit na bumabakas sa binata. Mas lalong nararamdaman niyang tumitigas na ang pagmamahal niya para sa magulang. Mas lalong magmamatigas siya at hinding-hindi sasama sa mga ’yon! Never!

“Gord, ayos ka lang?” hindi na niya napigilan ang sarili kundi ang tanongin ito.

Sumulyap sa kaniya si Gord at gumuhit ang maliit na ngiti sa maliit na putok sa labi nito. “I’m okay, ’wag mo’kong alalahanin.” Gord gave him a smile of assurance.

Pero talagang hindi siya makakampante. Naawa siya sa binata.

“I’m sorry..” naiwas niya ang tingin sa binata. “Kasalanan ito ng mga magulang ko. At ako na ang humihingi ng despensa sa’yo.”

“It’s okay, you don’t need to say sorry. Kayang-kaya ko naman ’yung mga tauhan ng magulang mo ’e. Hangga’t kaya kitang protektahan gagawin ko. Hinding-hindi kita ibibigay sa kanila para lang ipakasal ka sa iba.” seryoso ang boses ng binata. Damang-dama niya ang sinseridad doon.

Walang ibang magawa si Brix kundi ang manahimik siya. He felt guilty. Nagi-guilty siya dahil kung hindi siya dumidikit kay Gord, hindi sana ito mapapahamak. Hindi sana ito madadamay sa dalang malas ng kaniyang buhay.

“Gord.,” nakagat niya ang pang-ibabang labi, “I can protect myself—”

“And I can protect you too,” sansala ni Gord sa iba pa niyang sasabihin, “Alam kong nagi-guilty ka na hindi mo dapat nararamdaman,” tumingin ito sa dinaraanan nila bago muling tumingin sa kaniya. “Ginagawa ko ito dahil gusto ko. Pangako ko rin ito sa’yo. I’m just keeping my promise.”

“But—”

“No, buts. Just let me keep my promise, will you?”

He blew a loud breath, “O-Okay, I will.”

“Thank you,” Gord said with a smile of relief, “you, relax and sleep. Mahaba-haba pa ang biyahe na’tin.”

Napatango-tango na lang si Brix bilang sagot. Isinandal niya ang pinto sa upuan ng sasakyan at ipinikit ang kaniyang mga mata. Hindi niya alam kung anong oras na, basta ang alam lang niya ay gabi pa.

Pasulyap-sulyap si Gord kay Brix at paminsan-minsan ay sumusulyap sa daan na kanilang tinatahak.

“Maghintay kalang ng ilang

sandali

, Brix. Hindi kana nila makukuha sa’kin. Wala ng p’wedeng makapag-hiwalay pa sa’tin.“

Then, he continued driving..

“Brix, hey Brix. Wake up.”

Naalimpungatan ni Brix ang boses ng binatang si Gord kaya siya’y nakagising sa himbing ng kaniyang tulog. Kinusot niya ang kaniyang mga mata at doo’y malinaw niyang nakita ang mukha ng binatang si Gord na nakatingin sa kaniya at nakangiti.

Iginala niya ang tingin. “where are we?” tanong niya matapos magala ang paningin. Medyo maliwanag na rin ang lugar dahil sa papasikat na araw, kaya tanaw na niya iyon.

“My private and secured place. No one can trace us down. Come on out.” lumayo ng konti si Gord sa pinto ng sasakyan upang bigyan siya ng daan upang makalabas.

Then he went out. Sinarado niya ang pinto ng sasakyan matapos niyang makalabas. Ginala niya ang tingin sa kabuuhan ng lugar.

A luxurious house with full of armored guards. May mga g’wardya sa malaking gate. At sa bungad ng bahay. Meron din siyang makikitang g’wardya na naglilibot sa paligid. Ahhh, right, so secured.

Gusto niyang matawa pero imbis ay napangiti na lamang siya. He felt his heart warmed for a moment.

“Let’s get inside,” pag-aya sa kaniya ni Gord, matapos nitong i-alok ang pakikipag kamay sa kaniya.

He smiled and accepted Gord’s hand. Naglakad sila papasok ng bahay na magka-hawak kamay.

I feel so safe holding his hand.

Medyo nakaramdam ng kaba si Brix ng maiisip niya na baka may tao sa loob ng bahay na ’yon. Ganun pa man ay hindi na siya nagtanong. Bahala na.

Binuksan ng dalawang g’wardya ang malaking pinto. Baka siguro kung tatantiyahin ay apat o lima ang magka-kasiya sa pintong ’yon. Nakakamangha ang nasa loob.

Muntik ng lumaglag ang panga ni Brix sa kaniyang mga nakikita. Ohh, hell. Sobrang ganda ng loob ng bahay. And the nannies are everywhere. Presentable doing their works with the smile on their faces.

“Welcome back, Sire Gord.” almost everyone greeted with a confusing look. Napansin siguro ng mga ito ang pasa sa mukha ng binata, pero hindi nagtanong ang mga iyon. Their went to look directly at him. “Welcome to, Lyndon Palace, Sire Brix..” they greeted him with a sweet smile on their faces. Hindi lang ang mga labi ng mga ito ang naka-ngiti, kundi pati na rin ang mga mata ng mga ’yon.

Nahihiya siyang ngumiti pabalik sa mga ’yon.

Bumaling sa kaniya si Gord dahilan para mapabaling din siya dito. “What do you want? To take a rest or to eat?” tanong nito sa kaniya.

It makes him feel shy. Sukat ba naman na tanongin siya sa harap ng mga katulong. Pakiramdam tuloy niya kung sakaling sagutin niya si Gord ay akalain ng mga itong sunod-sunaran sa kaniya ang binata.

“Let’s take a rest first.” he answered.

Kahit hindi na siya inaantok ay mas pinili parin niyang yayain itong mamahinga. Alam niyang pagod pa si Gord. Sa pakikipag-bakbakan nito, sa batid niyang mahabang pagmamaneho, sa lahat. Inaalala din niya ang sugat ng binata. He wanted to nurse his wounds and cuts. He want to clean them.

“Okay, let’s take a rest first..” hindi binitawan ni Gord ang kaniyang mga kamay hanggang sa makarating sila sa loob ng—Ohhh so luxurious bedroom. The theme is black and white, the design is so good. So elegant. Halatang isang sikat na designer ang nag-designed ng bedroom na ito.

Doon lamang binitiwan ni Gord ang kamay niya ng sila’y makapasok.

“You sleep then I’ll take a shower first.” Gord said.

Tumango-tango na lamang siya bilang sagot. Umupo siya sa gilid ng kama pagkatapos at pinagmasdan si Gord sa pagkuha nito ng tuwalya sa cabinet hanggang sa pag hubad nito ng mga saplot at sa pagpasok sa loob bathroom.

Tumayo siya at iginala ang paningin sa buong paligid. Unang bagay na kaniyang hinahanap ay ang emergency kit.

Where could it be?

Laking pasasalamat niya ng may makita siyang emergency kit. Agad niyang kinuha iyon at sinuri ang laman.

This will do.

Bumalik siya sa kama at ibinaba muna sa ibabaw ng kama ang emergency kit. Nahagip ng kaniyang tingin ang mga litratong nakalagay sa bedside table. Three picture frames with a pictures on it.

Unang pumukaw ng kaniyang tingin ay ang litrato ni Gord noong bata pa ito.

He can’t help himself smiling.

Ahhh, so cute.. so adorable.

He can’t imagine how innocent Gord was in this picture. His smile was genuine, and lovely.

Ibinaba niya ang litrato at kinuha naman niya ang isa pang litrato. A teenage photo of him, of Gord.

He smiled even more.. as well as adoring him so much.

“So this is a teenage photo of Gord?” nakagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdaman niya ang bumugsong tibok ng kaniyang puso.

Talagang malakas ang dating ng binata sa kaniya. Ahhh..

The next picture is Gord again but not alone. He’s with someone.. a teenage girl. Nakayakap sa kaniya ang dalaga at pareho silang nakangiti sa camera.

Who is she? Why is she hugging him? What’s their relationship? Is she Gord ex or something? What the?

Okay, umiiral na naman ang isang side sa kaniya. Ang pagiging over-thinking.

Somehow, naiinis siya sa nakikita niyang litrato. Kumukulubot ang kaniyang kilay sa mga nakikita.

Naiinis lang siyang makitang ganoon kasaya ang ngiti ng dalawa sa litrato. Lalo na ng ngiti ni Gord. He look so happy. Mababasang pati ang mga mata nito’y nagniningning din sa saya. 

Naiinis lang siya sa ngiting iyon na alam niyang hindi para sa kaniya.

Ohhh, right! Ano nga ba ang kinaiinis niya? May relasyon ba silang dalawa ni Gord para makaramdam siya ng ganito? Oo, nga pala.. wala! Tch!

Binalik na niya ang litrato bago pa man niya iyon basagin sa mukha ng babaeng nasa litrato.

Hindi na niya nagawang tingnan ang litrato. Lumalabas lamang sa kaniyang ilong ang naiinis na hangin.

Humiga na lamang siya sa kama at ibinaling ang tingin sa kisame. And fuck! Hindi na tuloy niya malimutan ang babae na kasama ni Gord sa litarto. Para tuloy siyang masisiraan ng ulo—para siyang may sira sa ulo.

Nagpakawala siya ng buntong hininga.

Maya-maya pa’y narinig na niya ang pagbukas ng pinto ng bathroom. Showing a half naked Gord. Tanging tuwalya lamang ang tumatapis sa kalahating parte ng katawan nito.

Gamit ang face towel, tinutuyo nito ang buhok. Naglalaglagan ang butil-butil na patak ng tubig na nagmula sa buhok nito sa matitipuno nitong katawan.

He look so yummy..

Bago pa man siya madarang sa apoy ay agad na niyang iniwas ang kaniyang tingin. His purpose here is to nurse Gord’s bruises not to fantasized him..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 50

Kabanata 50

       BIHIS NA SI GORD ng ma-upo siya sa gilid ng kama kung saan naroon nakahiga ang binatang si Brix.

Tumuon ang kaniyang tingin sa emergency kit na nakapatong sa ibabaw ng kama.

“What’s that for?” tanong niya rito habang tinuturo iyon.

“Uhmm.. this..” kinuha nito ang kit at matapos bumangon. “I’m going to nurse your bruises.”

“I told there’s no need—”

“It still need to be clean, please.” there he was, pleasing him. And he can’t say no.

“Okay, fine. Clean them..”

Umayos siya ng pagkaka-upo paharap kay Brix upang mas madali nitong malinis at magamot ang kaniyang sugat.

Brix started nursing his bruises. He starts to the cuts on the upper side of his eyebrow. He grunt the moment, Brix, started cleaning. Maanot. But of course, he have to be strong. Kailangan wala siyang emosyon kahit nakakaramdam siya ng kirot. Kailangan niyang pigilan iyon para masabing isa siyang tunay na lalaki.

And Brix didn’t buy that. Itago man ni Gord sa kaniya ang emosyon nito ay nakikita parin niya sa mga aksyon ng binata na nasasaktan ito. He can’t help himself smiling. At napuna iyon ni Gord.

“What?” he asked out of nowhere. “What’s with the smile?”

Nakagat pa niya ang pang-ibabang labi upang pigilang mapalawak pa ang kaniyang pag-ngiti. He can’t imagine, Gord’s face right now. It making him smiled even more. “Ang tikas-tikas mong makipag-bakbakan pero linisin lang ’yung sugat mo, uma-aray kana.” tudyo niya sa binata.

And, of course, Gord needed to lie just to prove he don’t feel anything. He’s not hurt or something. “I’m not in pain—” naputol ang iba pa nitong sasabihin ng diinan niya ang bulak sa sugat nito. “Ouch! Fuck!”

Brix chuckled lightly. “not hurt, huh? I see.”

“Sino bang hindi masasaktan, e, diniginan mo.” Gord defended.

Umismid lamang si Brix at kaniyang ipinagpatuloy ang ginagawa. Seryoso niyang ipinagpatuloy ang kaniyang ginagawa.

Ilang minuto ang lumipas. Nalaman na lamang ni Gord na nakatitig na pala siya kay Brix. Pinagmamasdan niya at animo’y ina-analyze niya ang buong kabuuhan ng binata.

And he can’t help himself reacting. Turning on. God, how could this man be so cute.. so adorable, so charming, and so fucking attractive. He want him even more. He love him even more.

Normal lang ba sa isang lalaking mag-crave sa labi ng isang lalaki? Well, maybe, because that’s what he feels right now. He’s craving for Brix’s lips. Somehow, he wanted to feel that so sexy kissable lips.

Hinawakan niya ang kamay ni Brix dahilan para mapatigil ito sa paglilinis ng mga sugat niya. Bumaling ang tingin nito sa kaniya.

Doon nag-tama ang tingin nilang dalawa sa isa’t-isa. Even if he don’t admit. He likes—loves looking right into his eyes. How he could live in an ocean of his thought.

“W-What?” Brix asked innocently.. like he don’t know what is about to happen.

Sinapo ni Gord ang mukha ng binata at matiim ang kaniyang mga titig na ipinukaw dito. And with that. He slowly reaching out for Brix’s lips..

Brix didn’t move his eyes away from Gord. He just looked and watched him move his head closer to him. Nang sobrang lapit na, hindi na niya kinaya, naipikit na niya ang kaniyang mga mata hanggang sa maramdaman niya ang mga labi nito sa mga labi niya.

Muntik na siyang mabaliw, mawala sa katinuan ng maramdamang pinapalalim pa nito ang halikan nilang dalawa. Mabilis niyang tinulak ang binata at inilayo ang kaniyang mga labi sa mga labi nito na humahabol pa sa mga labi niya.

“Pagod ka, Gord. You need to take a rest, first. I know, you haven’t sleep yet—”

“I don’t care. I still want you.”

At doon nga’y pinagpilitan parin ni Gord ang kagustuhan nito. Walang nagawa si Brix kundi ang ipaubaya sa binata ang kaniyang kabuuhan. Hanggang sa maramdaman niyang hubot-hubad na siya.

Maya’t-maya pa, parang isang kidlat, ngayo’y naglababas pasok na ang naghuhumindik sa haba at laking pagkalalaki ng binata. It last for almost one hour until he felt a Gord hot seeds spurted inside of him.

He felt all his energy consumed with that overwhelming love making. He couldn’t move even an inch of his finger. Pagod siya sa labis-labis na sarap na dulot ng kanilang ginawa. Batid niyang ganoon din si Gord.

Malalakas ang bawat paghigop at buga nito ng hangin. Halatang napagod din.

“Hmmmm.” he react the moment Gord finally pulled out his cock inside of him.

Naka-tagilid siya patalikod kay Gord. Naramdaman niya ang pagyakap nito ng mahigpit sa kaniya at ang paghalik nito sa kaniyang batok. Lubos ang sayang naramdaman ng kaniyang puso ng pagsalikupin ni Gord ang kanilang mga palad. Ramdam niya ang init doon at ang kaniyang pusong animo’y nagwawala sa katuwaan at kilig.

---

Mataas na ang sikat ng araw ng magising si Brix. Ramdam niya ang lamig ng temperatura na dulot ng aircon, pero nababalanse iyon dahil sa dulot ng init ng katawan ng binata na nakayakap sa kaniya.

You know how it feels when you have someone to hug, to cuddle, to kiss, to do love making. Pakiramdam niya sasabog na ang kaibuturan ng kaniyang puso. Sobrang sarap sa pakiramdam. Ohhh, Hell!

He took advantage at that moment. Dinama niya ang momentong iyon kung saan nakayakap ito sa kaniya habang magkasalikop ang kanilang kamay. It feels nice.

Naalimpungatan si Gord ng maramdaman at marinig niya ang tunog ng isang kumukulong tiyan. Binuksan niya ang kaniyang mga mata at napagtantong kay Brix nagmumula ang kaniyang naramdaman.

“Hey,” pukaw niya sa binata dahilan upang humarap ito sa kaniya. “Let’s eat..” nakangiting pag-aya niya dito. “Nag-aalburoto na ang tiyan mo.”

Nakita niya ang pamumula ng pisngi ng binata. Napakagat pa ito sa pang-ibabang labi.

“I’ll take a shower first.” Brix said.

“Then, i’ll wait for it.”

Dagliang bumangon si Brix hindi alintanang siya’y hubot-hubad dire-diretso sa kaniyang pagkilos hanggang sa makapasok sa loob ng bathroom.

Matapos maligo ay lumabas na siyang tanging towel lang ang nagsisilbing tapis sa kaniyang katawan. Naabutan niyang bihis na si Gord may dala-dala itong ng makalapit sa kaniya.

“Wear this. I think, i’ll fit for you.”

Tinanggap niya ang damit na bigay ng binata. Aalis na sana siya upang doon na mag-bihis sa bathroom ngunit pinigilan siya nito.

“Dito kana magpalit.”

“Sa bathroom na.” pamimilit niya.

“Nakita kona ’yang lahat. No need to feel shy. Even that big bouncy butt you have. Hindi ko lang nakita, natikman kona rin.” birong turan ni Gord habang may ngiti sa mga labi.

Napairap na lamang siya upang mawala ang hiyang nararamdaman. At dahil wala na naman siyang magagawa. Doon na siya nag bihis kahit pa nga, ramdam niya ang isang pares ng mga matang nakatitig sa kaniya.

Gord looked his eyes away before he turn on. Baka hindi na sila makakain, baka sila nalang dalawa ang magkainan. Tch!

Matapos makapag-bihis ay diretso na sila sa dining room.

“Good morning, sire, the food is ready.” pagbati ng katulong sa kanila.

Pinaghugot pa talaga siya ni Gord ng bangko at iminustrang umupo. Nahihiya siya sa totoo lang. Nahihiya siya sa mga katulong na nakakakita sa kung paano siya pagsilbihan ni Gord. Batid niyang si Gord ang dapat pagsilbihan kaya alam niyang nagtataka ang mga ’yon kung bakit siya ang pinagsisilbihan nito. But no one dare to ask.

Nakita niyang pinagmasdan muna ni Gord ang mga pagkain bago ito bumaling ng tingin sa kaniya. “Feel at home, Brix. Let’s eat.”

At dahil nga gutom na siya, wala na siyang hiya-hiya. Sinimulan na niyang kumain ganon din naman si Gord. Hindi na siya magtataka kung bakit maraming pagkaing nakahain sa kanilang hapagkainan. Ganoon naman talaga. Mayaman ’e.

“What else do you want?” tanong sa kaniya ni Gord kapagkuwan.

“Nothing.. it’s all good.” nakangiting sagot niya.

Natapos silang kumain ng makatanggap ng tawag si Gord sa kaniyang cell phone.

“Excuse me, I have to answer this call.” matapos makapag-paalam ay umalis na ito at sinagot ang tawag.

Naiwan si Brix doon naka-upo.

“You done, sire?” tanong sa kaniya ng katulong na medyo may katandaan na.

“I’m done.” he answered with a smile on his lips. “And please, don’t call me “sire”. P’wede niyo po akong tawaging, Brix.“

Nagsisimula ng mag-ligpit ang katulong ng kanilang pinagkainan.

“Hmmm.. okay po, sir Brix.”

“No, remove the “sir”, just Brix“

Ngumiti lang ang babae. “Hindi naman po ako nakakaabala sa inyo, ’di ba? Maari ko pa po ba kayong makausap?

Ngumiti siya. “Of course,”

At nakipag-usap nga sa kaniya ang babae. They talk about, Gord. At kung gaano katagal na ang katulong sa bahay na ito. Marami din siyang mga nalaman. Hindi naman kasi niya alam na madaldal din pala ang katulong. He likes her personality though. Good entertainer. He felt comfortable while talking to her.

“Ahay, baka ho ako’y nakaka-abala na. Ay siya, gagawin kona ho ang aking mga gawain.” mahinang tumatawang anang matanda.

Napatango-tango lang si Brix at maging siya’y napapatawa na rin.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 51

Kabanata 51

          MADILIM NA ANG paligid ng mag-aya si Gord pumunta sa likod ng mansion. Inaya niya si Brix doon sa paborito niyang spot dito sa pinagawa niyang bahay na ito.

Tamang-tama naman ang klima ng paligid kaya tiyak siyang magandang pagtambayan ang spot na ’yon.

Paglabas palang nila ng masion hanggang sa makarating sa likod hindi na magka-humayaw si Brix kakapuri sa paligid. Gandang-ganda ito sa mga nakikita. Samantalang sayang-saya naman siyang naliligayahan si Brix.

“I have a special spot for you,” pinagsalikop niya ang kamay nilang dalawa ng binata, “follow me.” inaya niya ito hanggang sa makarating sila sa isang swing kung saan tanaw ang ganda ng paligid at ng kalangitang nagkukumpulan ang mga bituin at ang bilog ng buwan.

“Ang ganda. Ang ganda dito.” ang naibulalas ng bibig ni Brix habang iginagala niya ang kaniyang tingin. Tumuon iyon sa isang swing. “Wow..” looked how amazed he was. Pakiwari’y mas makinang pa ang ningning ng kaniyang mga mata sa mga bituin sa kalangitan.

Umupo siya sa swing at tinulak ang sarili upang mag-swing iyon.

“Wow.. I can’t believe this..”

Talaga namang hindi siya makapaniwala. Tamang-tama ang mga palamuting makukulay na ilaw sa garden na naroon at ang iba pang mga palamuti na nagbibigay sigla sa kadiliman ng gabi. Dagdag pa roon ang mga bituin at buwang nagsisilbing liwanag at nagbibigay aliwalas sa paligid.

“This is so great.. Gord. I love this place.” nakangiting sambit niya sa binata.

Humalma ang malawak na ngiti sa mga labi ni Gord. He expected na magugustuhan lang ito ng binata, he didn’t expect he’ll like it more than what he expected. That’s good.

“Dito ako madalas pumupunta kapag stress ako sa trabaho. Sa init ng paligid. Sa ingay ng mundo. This place is quite peaceful and mind-relaxing. Dito ko nasasabing ayos lang na mapag-isa.”

Brix didn’t looked away. He just watched Gord talking.

“I’m so thankful, you like it.” he smiled. “You love it.”

“Hmmm.” ang tanging nasambit na lang ng kaniyang bibig.

Ilang minuto nilang pinagmasdan ang kalangitan. Pinagmasdan ang ganda ng paligid. It’s so peaceful and mind relaxing. Walang nagsalita sa kanilang dalawa. Talagang dinama lang nila ang paligid.

“Brix..” rinig niyang sambit ni Gord dahilan para mapatingala siya at doo’y magtama ang mga mata nila. “For you.”

Tumuon ang kaniyang mga mata sa hawak-hawak nitong tatlong piraso ng bulaklak na siguro’y nagmula sa garden dito.

A tulips.

“T-Thank you.” medyo ume-eksena na ang kaniyang puso. Nararamdaman na niya ang mumunting pag-yanig nitong ginagawa. Hanggang sa palakas ng palakas.

Tinanggap niya ang bulaklak ngunit hindi parin iyon binibitiwan ni Gord. Pareho silang naka-hawak sa tangkay niyon.

Bahagya siyang nagulat ng bigla na lang inilipat ni Gord ang palad. Ngayo’y sa mismong kamay na niya ito nakahawak.

Walang salita na lumabas sa bibig ni Brix. Tanging pagtitig lamang ang kaniyang ginawa, at aksyon ng pusong halos magwala sa kaniyang dibdib.

“Gord..” ngalang lumabas sa kaniyang bibig ng unti-unting lumalapit ang mukha ni Gord sa kaniyang mukha. Take note, when he said his name, he said it in a moan-way.

And there.. Gord successfully captured Brix lips. He felt his soft lips pressed against him. The sensation was over taking.

Mariin ang kaniyang naging paghawak sa tangkay ng bulaklak habang ang isang kamay naman ay naka-hawak sa swing.

Mabilis nag-init ang kaniyang buong katawan ng sapuin ni Gord ang kaniyang mukha at mas lalong palalimin ang halikang kanilang pinagsasaluhan.

Mainit ang bawat halik nito sa kaniyang mga labi. Isama na roon ang palad nitong kumikiskis sa kaniyang pisngi. Lahat ng init na kaniyang natatanggap ay siyang pumupuno sa kaibuturan ng kaniyang pagnanasa.

Ramdam ni Brix na unti-unti na siyang nawawala sa sariling wisyo. He can’t even think what is right and what is wrong. All he does was kissed Gord back, way passionate, lustful, and wants.

Nalaglag ang bulaklak sa kaniyang kamay the moment Gord bite his lower lips. Umawang ang kaniyang labi at doo’y pumasok ang dila ng binata. Naglakbay ang dila nito sa loob ng kaniyang bibig. Giving him full sensation.

Batid niyang hindi na siya makakapag-pigil—well, wala naman talaga siyang lakas pigilan ang mga nangyayare. Everytime Gord’s lips pressed against him. Hindi na siya makapag-isip ng matino. Hindi na niya magawang lubayan ang mga labi nito. At wala na siyang ibang magawa kundi ang ipaubaya ang sarili. Malunod sa sarap na nalalasap.

“Ohh..” naglikha ng tunog ang paghihiwalay ng kanilang mga labi sa isa’t-isa. Nakagat pa ni Brix ang labi matapos magkahiwalay. Mukhang hindi pa siya kontento sa halikang iyon.

“Brix..” Gord baritone and sexy voice echoed in his ear. “You know what? Whenever I sat on that swing. I always thinking about someone to fuck with. I always fantasized fucking someone here. Dito sa swing na ito. Can you be that someone? “

Napalunok si Brix sa tinuran ni Gord. Hmmm. Some naughty and fantasizing side of him.

“It will be my honour,” ang sagot na lumabas sa kaniyang bibig.

Sino ba naman kasi ang tatanggi? Kahit sino sigurong babae o tulad niyang lalaki ay hindi makakatanggi sa alok na iyon ni Gord. Lalo’t na kay Gord na ang lahat. Talagang brief o panty na lang ang kusang baba.

Gord smiled again and captured his lips once again. Muli ay naglapat ang kanilang mga labi. Labi sa labi. Dila sa dila. Isang makatakas hiningang halikan ang kanilang ginawa. Can’t get away of each other’s lips. Pareho silang uhaw sa mga labi ng isa’t-isa. Pareho nilang gusto ang halik ng isa’t-isa.

Nananabik, nasasarapan, at tumataas ang kapwa init nila sa katawan.

Tumayo si Brix sa kaniyang pagkaka-upo. Mas lalong naging mapusok ang babad nilang labi sa isa’t-isa. Walang umawat sa desperadong mga halikan.

Tumagal ng ilang minuto bago nagkalas ngunit muling nagsama. Nagbibigay ligaya sa isa’t-isa.

Nagkukumahog si Gord na hinubad ang kaniyang damit na itinapon lang nito sa kung saan. Matapos nitong mahubad ang damit niya ay damit naman nito ang sununod.

Gord gripped his waist and move, Brix, closer to him. Lips met, kissing and moving each other’s tongue.

Ramdam ni Brix ang kahabaan ng pagkalalaki ni Gord na dumidigin sa kaniya ring pagkalalaki na nag-humindig na rin sa haba at laki.

Kapwa sa bawat galaw ay nagkikiskisan ang kanilang pagkalalaki sa isa’t-isa. Pambihirang sarap ang pumailanlang sa kani-kanilang katawan.

Maya-maya pa’y nahubad na ni Gord ang lahat ng saplot ni Brix. Wala itong itinira kahit isa. Ganoon din naman ang ginawa ni Brix. Hinubad din niya ang saplot ng binata.

“You want your fantasy to be true? I’ll make it true for you.” and fuck! His voice was seductive together with lower-lip-biting.

Nagbuga ng malakas na hininga si Gord. “Make it true..” his voice was husky.

Pina-upo ni Brix si Gord sa swing. Hinawakan niya ang magkabilang tuhod ng binata pagkatapos ay lumuhod siya.

Matangkad naman siya kaya madaling nagpantay ang balakang nito at ang kaniyang mukha.

Tumingala siya’t hinawakan ang nag-huhumindig sa haba at laking pagkalalaki ni Gord. Mainit ito sa kaniyang pakiramdam. At s’yempre ramdam din niyang tigas na tigas na ito at kailangan na ng kaniyang kalinga.

Nagsimula ang kaniyang halik sa tuhod ni Gord, pataas sa hita nito at pataas pa.

Nakagat ni Gord ang pang-ibabang labi sa sensasyong dulot ng mga halik na iyon ni Brix sa kaniya. Napapatingala na lamang siya’t naipipikit ang mga mata. Mahigpit din ang kaniyang naging paghawak sa swing.

“Ohhhhh, fuck!” hindi pa nagsisimula ngunit napapamura na agad si Gord sa sensasyong dulot niyon. Humugot siya ng hangin at marahas na naibuga. “Shit!!”

Nakatitig lang sa kaniya si Brix ng pasadahan ng dila nito ang kaniyang balls pataas sa katawan ng kaniyang pagkalalaki hanggang sa makarating sa dulo.

“Ohhhh, fuck, Brix!” he blew a loud breath. “Shit!”

Napangiti lamang si Brix ng makitang nasasarapan si Gord sa kaniyang ginagawa. Kaya’t ganon na lamang ang engganyong natanggap sa sarili upang mas pagbutihan pa ang kaniyang ginagawa.

He started licking the head of his cock, receiving moan and groans from Gord’s mouth. Ganoon na lamang ang lakas ng naging pag-ungol nito ng kaniyang isubong buo ang pagkalalaki ng binata. Mula ulo hanggang sa katawan nito.

“Ohhhhh, fuck you! Fuck, Brix!”

Iniluwa niya ang pagkalalaki ng binata habang nakatingin parin sa mukha nitong nasasarapan. Matapos ay napangiti..

“Ang sarap niyan, Brix. Ang sarap niyang ginagawa mo—Ohhhhh, shit!”

No more talking. Just sucking.

Matapos maligayahan ni Brix sa pagsubo ng pagkalalaki ni Gord ay siyang inupuan naman niya ang pagkalalaki nito at doo’y inalalayan iyon sa pagpasok.

“Ohhhhhh, hell, yeah!”

Kapwa silang sabay napa-ungol sa tagpong pagsasama ng kanilang mga katawan. Ang sarap ng dulot niyon. Tila narating nila kapwa ang rurok ng kalangitan..

“Ohhhh, fuck, yeah! Brix, hell, yeah!”

Brix started moving his hips up and down. Making Gord’s cock in and out of his hole.

Nanunuyot ang kaniyang lalamunan sa sarap na dulot niyon. Halos maitirik niya ang mga mata sa tuwing mararamdamang sagad ang pagpasok ng pagkalalaki nito sa kaniyang loob.

Sa kabilang banda, halos tila mabiliw si Gord sa mga pag-indayog ni Brix sa kaniyang pagkalalaki. Sarap na sarap siya sa bawat hugot at baon ng kaniyang pagkalalaki sa loob nito.

Maya-maya pa’y bumilis na ang pag-indayog nito.

Hindi siya nakontento. Hinugot niya ang pagkalalaki at tumayo. Pinatuwad niya si Brix. Nakahawak ito sa swing at ganoon na lamang ang naging higpit ng hawak ng ipasok niyang muli ang pagkalalaki at mabilis na binayo.

Humawak siya sa balakang ni Brix upang doon kumuha ng lakas na mas bilisan pa. Nag tagal iyon ng mahabang minuto. Kapwa sila pawisan at init na init sa isa’t-isa.

“Brix, lalabasan na ako.. ohhhhhhh!” pagkasabing-pagkasabi niyang iyon. Doon na niya narating ang rurok ng kaniyang kaligayahan. Lumabas na ang mainit na katas sa loob ni Brix na halos kapwa ikatirik ng kani-kanilang mga mata.

A fucking mind-blowing sex. So good.. so fucking good. Fantasy came true.. thanks to him. Thanks to Brix..

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 52

Kabanata 52

                SA LABIS NA pagka-kontento at sayang nararamdaman ni Brix sa poder ni Gord ay hindi na niya namamalayan ang mga araw na lumilipas. He cherish every single, seconds, minutes, hours, and days, passed. Kung siya nga ang tatanungin ayaw na niyang lumubay sa piling nito. Wari ba’y kontento na siya sa ganitong klaseng buhay.

Kung susumahin nga’y mas gusto pa niyang pakasalan ang binatang ito kaysa magpakasal sa babaeng hindi pa naman niya nakikita at nakikilala.

Narito na siya sa puntong ayaw na niyang kumilala ng iba. Sa piling ni Gord ay kontento na siya. Pero masasabing suntok sa buwan mangyare ang mga bagay na ’yon. Darating ang panahon na magkakahiwalay din sila ng binata. Hindi man niya alam kung kelan basta alam niyang darating ang panahong iyon. Lalo’t pa’y hindi naman niya alam kung anong estado niya sa buhay nito. Walang lebel ang kanilang pagsasama.

Kapwa kinakapa ang relasyon ng bawat isa. Napakahirap hindi ba?

Gayunman, hangga’t narito pa si Brix sa poder ni Gord, susulitin na niya ang mga araw na kasama ito.

Magaan ang pakiramdam niya ng siya’y magising. Isang panibagong araw.

“Good morning..” ang mga salitang nagpagising sa natutulog niyang diwa.

Humulmang ngiti ang kaniyang mga labi ng magtama ng tingin ang mga mata nilang dalawa ni Gord. “Good morning..” balik bati niya rito.

Para sa kaniya, naging normal na ang pagbating iyon. Araw-araw ba naman tuwing siya’y gigising ay babatiin siya nito. Normal lang pero hanggang ngayon may kiliti parin sa kaniyang puso.

“How’s your sleep?”

Pinagdikit niya ang kaniyang mga labi at kumurap ng dalawang beses. “Great..” he said almost smiling.

Naalala na naman kasi niya ’yung nangyare sa kanila kagabi bago sila makatulog. Actually, nararamdaman pa nga niya ang mga haplos at romansa sa kaniya ni Gord. Tila nakadikit na wari iyon sa kaniyang katawan—sa kaniyang utak at tila lintang mahirap ng maalis.

“Good..” Gord said. “Name the food you want to eat.. i’ll cook it for you.”

Look how sweet Gord was. Lagi itong ganito sa kaniya. Tila ito’y kaniyang asawa na nagtatanong ng pagkaing gusto niyang ipaluto dito.

“I don’t want you to cook. I just want you to buy.” he answered.

Nakita ni Brix ang hulmang kunot noo ni Gord. “Ayaw mona sa mga pagkaing luto ko?” Gord said stopping himself to feel hurt.

“It’s not like that—i mean—it’s not what i mean. I just don’t feel like eating. Gusto ko lang sanang bumili tayo ng prutas. Gusto kong kumain ng prutas ngayon.”

Gord pulled himself up. “Okay.. what fruits you want to eat then?” tanong niya. “I’ll buy it for you.”

“I want bananas. I mean, red bananas. ’Yon ang gusto kong kainin ngayon, but can we buy it both? Gusto ko lang makalanghap-langhap ng sariwang hangin.” sabi niya kahit ang totoo ay ayaw lang naman niyang mawalay sa kaniyang mga mata ang binata. Gusto niya palaging nakikita ito, nakakasama. Ewan, kung ano itong pakiramdam na ito sa kaniyang dibdib na humahatak sa kagustuhan niyang iyon.

“Wait what?” Oh, yeah, Gord was feeling confused now. He was thinking about that fucking “red bananas”. The hell, does it even existing? “Red—what?”

“Red bananas. Or maybe a purple one. Mayroon namang ganon ’di ba?”

“Does it even existing? May ganon ba? A red—purple bananas?”

“I don’t know if it does existing. I am just craving to eat that.”

Na-weirdo-han man si Gord sa inaakto ni Brix ay napagpasiyahan na lamang niyang sundin ang kagustuhan nito. Lahat ng gusto nito hangga’t kaya niyang ibigay. Ibibigay niya. Kahit pa nga napa-weirdo sa kaniyang pandinig ang purple or red bananas na tinutukoy nito.

Umiiral ba ang saging na iyon sa mundong ito?

“Then, fix yourself. Go take a bath, may kakausapin lang ako.” sambit ni Gord. Matapos bumangon at mahagilap sa bedside table ang kaniyang telepono ay lumabas na ng k’warto sa kadahilanang kailangan niyang konsultahin ang kaniyang kaibigan, upang itanong dito kung may ganoon nga bang kulay ng saging na nag-e-exist sa mundong ito.

Wala siyang inaksayang sandali. Agad niyang tinawagan ang kaniyang kaibigang si Jonaz upang ipagbigay alam dito ang kaniyang sadya.

Matapos ang ilang pagtutunog ng kaniyang telepono ay nasagot din nito ang tawag.

“Fuck off, Mr. Lyndon, i’m busy.” sambit ng kaibigan sa kabilang linya before the call went dead.

Napatanga pa siyang tumitig sa screen ng kaniyang cell phone. Like what the—? Pinagpatayan siya ng tawag ni Jonaz?

Napabuga na lamang siya ng isang malakas na buntong hininga. Inintindi na lamang niya na baka busy ang kaniyang kaibigan sa pag-aalaga ng mga ito sa mga anak. A triples stubborn son.

Sa hindi alam na kadahilanan ay humulmang ngiti ang kaniyang mga labi. Napa-isip at napatanong sa kaniyang sarili. Magiging busy din kaya siya sa pag-aalaga ng mga bata? O mas mabuting tanong magkaka-anak

kaya ako? Magkaka-anak kaya siya?

Agad niyang iwinaksi sa kaniyang isipan ang mga bagay na ’yon. Batid naman niyang mangyayare lamang ang tanong niya sa kaniyang sarili kung sakaling ang mag-asawa siya ng babae.

In his current situation, mukhang malabo ang kaniyang iniisip. Mukhang malabo na magka-anak siya lalo’t batid niyang wala na siyang ibang mamahalin pa walang iba kundi Brix na isang lalaki na hindi maaring magdala ng sanggol. His thought without even thinking about how the triplets son of Jonaz came from.

Hindi niya inisip kung saan nagmula ang tatlong kambal na anak ni Jonaz. Walang iba kundi kay Warren na batid niyang lalaki rin ngunit nagawang magsilang ng tatlong sanggol.

Natagpuan na lamang ni Gord ang kaniyang sarili kaharap ang screen ng kaniyang telepono. Hinahanap sa contact list ang numero ng telepono ng isa din sa kaniyang kaibigan na kakambal ng tinawagan niya kanina. Jonax.

“Hey, buddy, what can I do for you?” Jonax voice was active and maybe cheerful. ’Yung boses na animo’y may magandang nangyare sa buhay nito. Making Gord felt weird.

“I’m going to direct you to the point. Does red bananas exist?”

“Hell, yeah, it does. And why?”

Napa-ilang kurap pa si Gord sa kaniyang mga nalaman bago niya naibalik ang diwa sa kaniyang sariling wisyo. “Good.” ultimong hindi magkanda-humahog ang saya niyang nararamdaman ng malamang umiiral ang saging na tinutukoy sa kaniya ng binata. Totoo ang sinasabi nito. Mayroon ngang pulang saging. “Where should I get that? May tanim ba kayo sa farm niyo?” masiglang tanong ni Gord.

“Of course,” sagot ni Jonax na ilang minutong tumahimik bago muling nagsalita. “Kaso nasa Cebu pa ’yon. Do you want me to get it for you or you’ll get it by yourself?”

Ang hussle naman kung siya pa ang pupunta sa Cebu para lang kunin ’yung saging na ’yon. He hate traveling. Ayaw niya sa mausok at maingay na biyahe kaya nga sasagot na sana siya na ipakuha na lang niya kay Jonax, pero naisip niyang gusto nga palang sumama ni Brix sa pagbili ng saging na gusto nito.

“I’ll go get it. Just send me the exact address.”

“Wow..” bulalas ng nasa kabilang linya. “That’s new.” sambit ni Jonax na talagang nanibago sa kaibigan. Kilala kasi niya si Gord bilang isang taong walang kagustuhan pagdating sa pagta-travel. Kaya’t naninibago lamang siya.

“Just send me.” he said rolling his eyes then he ended the call.

Matapos mapatay ang tawag ay agad siyang bumalik sa kanilang silid, expecting na ngayon ay bihis na ang binata o ’di kaya naman ay naliligo na.

Nang siya’y makapasok, hindi iyon ang kaniyang nadatnan. Natutulog ito ng mahimbing. Rinig pa niya ang mahihina nitong pagharok.

Napangiting napa-iling-iling na lamang siya. Lumapit siya dito at umupo sa gilid ng kama. Pinagmasdan niya ito ng mga ilang saglit at marahang hinaplos ang mukha.

Para itong pusang u-ungkot-ungkot sa kaniyang palad na animo’y nilalamig at pilit hinahagilap ang init na nagmumula sa kaniyang palad.

Agad niyang kinuha ang cell phone niya at tinext ang kaniyang kaibigan. Hindi na siya matutuloy sapagkat tulog na ang kaniyang kasama. Ipapakuha na lamang niya ito sa kaibigan.

At siyempre, hindi naman kusang gagalaw ang eroplano kung walang gasolina. In literal, hindi gagalaw si Jonax kung walang bayad.

After a couple of seconds, he recieved a message.

From;

Lyndon no. 2

     “I have to apologize buddy, I have some urgent to do. I can’t pick-up your red bananas. Just do it yourself.”

Tumaas ang kaniyang kanang kilay sa mga nabasa. What the?

Kapag minamalas nga naman oh! B’wisit!

Marahas siyang napabuga ng hangin. Balak sana niyang i-utos sa iba niyang mga tauhan ngunit napag-isip-isip niyang mas romantiko na siya na ang kumuha, para sa paggising ni Brix, naroon na ang pagkaing gusto nitong kainin.

I guess I have to rely on myself.

He took a quick bathed. Matapos makapag bihis ay minadali niya ang sariling makasay sa kotse at mapaandar iyon. Pinahanda na rin niya ang sarili niyang eroplano upang lumipad papuntang Cebu. It’ll took an hour, maybe two or three. Mabilis naman ang eroplano niya kaya pasasaan pa’t sisiguraduhin niyang makakabalik din siya ng mas maaga..

Wait for me, honey, I’ll make sure to bring you the whole red bananas on

Guivarra’s

farm.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 53

Kabanata 53

       BRIX WOKE-UP comfortably. Inunat pa niya ang kaniyang katawan na may mahinang pagdaing. Ginala niya ang paningin upang masuri ang kabuuhan ng silid..

Where is he? tanong niya sa sarili na ang tinutukoy ay ang binatang si Gord.

Napamulagat siya ng mata ng maalala ang usapan nilang dalawa ni Gord. Agad siyang nagmadaling bumangon at tumayo upang sana’y hanapin si Gord ngunit naalimpungat siya ng kaniyang cell phone na tumutunog.

Napatingin siya sa kaniyang cell phone at kinuha iyon, nakapatong mula sa bedside table. Napakunot siya ng noo ng makuha na niya ang cell phone niya ay isang piraso ng maliit na papel ang dinadaganan niyon.

“Hello,” Pagsagot niya sa tawag bago niya kinuha ang papel na pumukaw ng kaniyang atensyon. Binasa niya ang nakasulat doon.

“Darling, I’m sorry for not—”

Natigilan siya sa pagbabasa ng marinig niya ang iyak ng tinig ng kaniyang ina sa kabilang linya. “Son—please..”

Makahubag damdamin ang tinig ng boses na nagmumula sa bibig ng kaniyang ina. Gayun pa man ay hindi agad-agad siya nagpadala. Baka bitag lang ’yon ng kaniyang ina na kapag kumagat siya ay siyang siya’y masilo. Hindi niya hahayaang mawala ang natatamo niyang kalayaan ngayon.

“Stop it, mom. I don’t want to get married!” mariin niyang usal upang ipagduldulan sa kaniyang ina na kahit ano pa man ang mangyare. Hinding-hindi siya magpapakasal.

Nagtataka siya kung paano nakuha ng kaniyang ina ang numero ng kaniyang cell phone. Gayunman papatayin na sana niya ang tawag ng siya’y matigil sa nasambit ng ina.

“Brix, son, nasa ospital ang daddy mo. Comeback home as soon as possible, kung gusto mopang maabutang buhay ang daddy mo.” with that, his mom ended the call, leaving him confused and shocked.

Maraming katanungan ang pumapasok sa kaniyang isip. Baka isa lang ’yon sa pakana ng kaniyang mga magulang upang madali siyang mahuli. Hindi niya alam. Wala siyang alam. Pero handa ba siyang mag matigas? Pa’no kung totoo ang tinuturan ng kaniyang ina? Mananatili ba siyang walang kibo para lamang sa kaniyang kalayaan?

Nauntag siya sa kalaliman ng kaniyang pag-iisip ng marinig niyang muling nag tunog ang kaniyang cell phone. It was a text message, sent by his cousin, Caleb.

Sinasaad ng mensaheng iyon ang katotohanan patungkol sa pagkaka-dala ng kaniyang ama sa doctor.

Mabilis niyang tinawagan ang numero ng pinsan upang kaniyang mabilis na makumpirma ang katotohanan.

Hindi pa lumilipas ang ilang pagtunog ay agad na nitong sinagot ang tawag.

“If you’re going to ask about your father. Yes, Brix, nasa ospital ang ama mo. I bet naka-usap kana ni Tita.” Caleb paused for a seconds. “Look I’m sorry, binigay ko kay Tita ang numero ng cell phone dahil gusto ka niyang makausap upang ipaalam sa’yo ang nangyare. I can’t say no. I can’t cover you up. I know you deserve to know the truth.”

Bagsak ang balikat at animo’y pinang-lumo ng katawan si Brix nang kaniyang makumpirma ang mga nangyare. Totoo nga. His mom wasn’t lying at all.

“Pick me up, Caleb. I’m going home..” kaniyang usal matapos ng ilang minutong pagkukuyom bibig.

Napa-upo siya sa gilid ng kama. Animo’y tinatakasan ng lakas ang kaniyang buong katawan. Napahilamos sa sariling mukha at frustrated na napasambunot sa sariling buhok.

Pa’no nangyare ang lahat ng ’yon? Pa’no nadala ang kaniyang ama sa ospital? What exactly happened?

Maya-maya pa’y tumuon na ang kaniyang tingin sa papel na nakaligtaan niyang tapusing basahin.

“Darling, i’m sorry for not waking you up. Hindi na kita

naisama

, mahimbing ang tulog mo, eh. But i promise when i come back.

Magsasawa

kang kumain ng gusto mong kainin.“

Nakagat ni Brix ang pang-ibabang labi. Tila ba kaniyang pinipigilan ang sariling huwag maluha sa mensaheng iyon.

He just can’t believe na talagang susundin ni Gord ang kaniyang nais. And that proves na importante siya sa binata. Siguro maniniwala na siyang mahal nga siya nito.

Pinulot ni Brix ang ballpen na naroon sa bedside table at sa likod ng papel ay mayroon siyang isinulat.

Pagkatapos ay muli niyang ibinalik ang papel at naghanda na para sa kaniyang pag-alis. Alam niyang mayamaya rin ay narito na si Caleb. Alam na naman nito ang lugar na kaniyang kinalalagyan, nabanggit na niya iyon sa kaniyang pinsan.

Matapos makalabas ng bahay ay tinahak na niya ang palabas ng gate.

“Good morning, sire, may i know where are you going?” tanong ng g’wardya na humarang sa kaniya.

“I-I just have to do something..”

“Then, please let me join you.” anang g’wardya. “Sire, Gord’s order.”

Napalunok si Brix, nag-iisip ng maaring ipalusot sa mga g’wardyang nakabantay sa gate. Pa’no siya makakalabas kung hindi siya palalabasin ng mga ito ng hindi kasama ang isa sa mga ’yon?

Sa huli, pumayag na rin siyang i-escort ng g’wardya palabas ng gate. Tumigil siya doon upang hintayin ang pagdating ng pinsan.

Naguguluhan man ang g’wardya ay hindi na ito nagtanong. Nanatili lang itong nakatayo sa kaniyang tabi. Kalmado ngunit alisto sa paligid.

Ilang minuto ang lumipas ng dumating ang itim na Mc Laren na sasakyan patungo sa kanilang gawi.

Matapos maparada ay iniluwa ng pinto ang kaniyang pinsan na g’wapong-g’wapo sa suot nitong white plain T-Shirt, sunglasses.

Alisto ang g’wardya sa kaniyang tabi.

Nang mahubad ni Caleb ang salamin nito at pumukaw ng masamang tingin sa g’wardya ay agad iyong tumiklop at yumuko.

“I’m sorry, Mr. Hunter, for not recognizing you.” and his bodyguard vowed.

Hindi iyon pinansin ni Caleb at pumukaw agad iyon ng tingin sa kaniya. “let’s go.”

Tumango siya at sumama kay Caleb.

“Sire, where are yo—” tanong ng g’wardya ngunit mabilis ding natigilan ng tingnan ni Caleb muli ng masama. Pagkatapos ay muli nitong binalik ang salamin sa mata. Pumasok sa sasakyan at sinara ang pinto.

For the first time after a month or so, natitikman na ni Brix ang unti-unting pagkawala ng kaniyang laya. Wala siyang magawa kundi tanggapin ang mga mangyayare. Hindi man niya gusto ngunit wala siyang magagawa.

Gord, maybe it’s a goodbye for the both of us. Thank you for everything. he mutter under his breath.. before he closed his eyes and a tear scape fell.

Hindi masukat ang ngiti sa mga labi ni Gord ng kaniyang matanggap ang pulang mga hinog na saging sa farm ng kaniyang kaibigan. At s’yempre, binayaran niya. Hindi naman siya makaka-kotong sa kaibigan niyang iyon. Hindi nangingilala pagdating sa business.

Sakay si Gord ng kotse pabalik sa kaniyang tahanan kung saan inakala niyang sabik ang binatang si Brix sa kaniyang pagbabalik.

Nasa kalagitnaan siya ng pagmamaneho ng marinig niya ang pagtunog ng kaniyang cell phone. Agad niyang sinagot ang tawag. Expected na ang tawag ay kay Brix nanggagaling.

“Sire, si Sir Brix po.” boses iyon ng isa sa kaniyang mga tauhan. May pagdadalawang isip kung isisiwalat ang mga nangyare, kani-kanina lang. Mahihinuha din sa boses ng tauhan ang nararamdaman nitong kaba.

“Why? What happen?” he asked immediately become confused at the same time curious.

“H-He left.”

“What?!” gumuhit ang malaking kunot sa kaniyang noo.

“He left with Caleb. And i don’t know where they were going..”

“He’s with Caleb?”

He don’t know what’s Caleb up to., But the fuck, it’s better be good.

“Y-Yes, sire.”

Huminga ng malalim si Caleb at pinatay ang tawag. Itinuon niya ang kaniyang atensyon sa pagmamaneho. May tiwala siya sa kaniyang kaibigan alam niyang hindi mapapahamak si Brix. Pero ang labis lang niyang ipinagtataka kung saan pupunta ang dalawa?

Instead of dialing the phone number of his friend Caleb, he dialed the phone number of Brix..

Napapitlag si Brix sa kabila ng kaniyang pagkaka-idlip ng marinig ang pag-iingay ng kaniyang cell phone. He’s still together with Caleb, car sprinting towards the airport, running for his immediate flight.

Nasapo niya ang kaniyang puso ng makitang si Gord ang tumatawag. Huminga siya ng malalim bago iyon sinagot. Nakatingin lang sa kaniya, paminsan-minsan si Caleb..

“Hey, Brix.. where are you?” tanong agad ni Gord sa kabilang linya.

Ilang minuto bago nagkaroon ng boses ang lumalabas sa kaniyang bibig. “Don’t wait for me, Gord. I’m not coming back anymore.”

“Wait l, what?! What are you saying? Brix?”

“Just treat it as if we’ve never met.” he said then he ended the call without waiting for Gord’s response.

Pinatay na niya ng tuluyan ang kaniyang cell phone upang hindi na mangulit pa sa kaniya si Gord.

The reason why he don’t want to have connection, even a little connection with Gord is because he don’t want to hurt him. Ayaw niya itong masaktan at umasa, sapagkat alam niyang pagtungtong niya ng kanilang bahay ay hindi na rin siya magiging malaya pa.

“Do you think it’s mean?” said Caleb.

“It’s better that way..” Itinuon niya ang kaniyang tingin sa bintana ng sasakyan.

“You didn’t even bother to explain it to him?” dugsong pa ni Caleb.

“Para saan pa? It’s better this way, Caleb..”

Caleb who feel bad for Gord just exhaled then continued driving.

Gord who felt so confused was left dumbfounded. Naipara pa niya ang sasakyang kaniyang iminamaneho at paulit-ulit niyang ilang beses sinubukang tawagan si Brix ngunit nakapatay na ang cell phone nito.

Samu’t saring emosyon ang lumulukob sa puso ni Gord. Kahit walang pag-asang masagot ni Brix ang tawag niya naka-ilang ulit pa niya itong tinawagan.

Gusto niyang malinawan. Gusto niyang malaman kung bakit? Kung anong nangyayare?! Tangina lang kasi! Ba’t ganito? Bakit napunta sa ganito?

Ano bang nagawa niyang masama? Dahil ba hindi niya ito sinama sa pagkuha ng saging? Nagtampo ba ito? Tangina lang eh.

He’s overthinking like fuck! How did it ended up like this?

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 54

Kabanata 54

       “GOOD EVENING, SIRE.” pagbati ng bodyguard ni Gord sa kaniya matapos niyang marating ang private house niya.

“Ilabas mo ang saging sa loob ng kotse ko.” malamig at walang gana niyang turan sa tauhan na mabilis namang kumilos at sinunod ang kaniyang gusto.

“Saan kopo ito ilalagay, Sire?” tanong sa kaniya ng bodyguard.

“Throw it!” madigin niyang sagot na nagpapakita ng inis ng kaniyang nararamdaman. Matapos ay tuluyan na siyang pumasok sa loob.

Hindi alam ni Gord kung saan siya tutungo. Ginugulo siya ng mga alaala at nakaraan nilang dalawa ng binata sa loob ng bahay na ito. Ginugulo din siya ng mga katanungang napag-iwanang walang kasagutan.

Instead of staying in his house, he immediately went outside. Sumakay siya sa sasakyan niya’t nagpasiyang lisanin ang lugar.

Maya-maya’y natagpuan niya ang kaniyang sarili sa isang bar. At doo’y puspos niyang sinayang ang kaniyang oras. Nilango ang sarili sa pag-asang panandalian niyang malilimutan ang binatang nakapag-pabaliw sa kaniya ng ganito.

The fact is, NOT! Mas lalo lang siyang ginugulo ng alaala at nakaraan ng nila ng binata. Mas lalo lang tila bombang sasabog ang kaniyang ulo sa kakaisip. Hindi niya alam kung anong gagawin.

It feels like he went blank, parang nag back to zero ang lahat. He’s so down longing for the man he truly love.

Bakit naman kasi ganon? Bakit sa isang iglap ay nawala na ito sa kaniya. He didn’t do anything wrong. Wala siyang natatandaang nagkamali siya sa binata. He treat him well—He treat him more than well, how come he leaved him without even a nice goodbye. Sa halip masakit na salita ang natanggap niya.

Treat it as if we’ve never met! What the fuck?!

       MATAPOS ang mahabang biyahe ni Brix, sa wakas narating na rin niya ang kaniyang isinumpang sinilangan. Tila ang isang presong tulad niyang saglit na nakalaya’y ngayo’y nahuli’t magbabalik muli sa bilangguan.

Sa ospital siya dumiretso upang makita at malaman ang lagay ng kaniyang ama. Iyon ay sa pamamagitan ng mga bodyguard ng kaniyang mga magulang na sumundo sa kaniya sa airport.

He’s looking right at the window, looking for nothing. Malayo ang lakbay ng kaniyang isipan, wala sa lugar kung nasaan man siya ngayon. Nasa Pilipinas.

Ilang minutong biyahe matapos marating ang ospital. Bumaba si Brix kasama ang mga tauhang bumubuntot sa kaniya. Like what the hell? Sa tingin ba ng mga ’to tatakas na naman siya? Not this time. He need to see his father, and his condition.

Pinihit niya pabukas ang pinto ng ospital sa naturang kinalalagyan ng nakahimlay niyang ama.

Naamoy ni Brix ang aircon sa loob ng ospital. Una niyang nasilayan ay ang amang nakahimlay sa malambot na higaan. Sunod tumuon ang kaniyang mga mata sa ina niyang ngayo’y nakatingin na rin sa kaniya matapos nitong malamang nagbukas ang pinto.

They look at each other for a moment. Mangiyak-ngiyak ang makikita sa mga mata ng kaniyang ina. Mabilis itong tumayo at lumapit sa kaniya.

“S-Son,” she hugged him so tight, so warm and longed for.

Kay bilis na habag ng kaniyang puso, tila natutunaw ang kaniyang damdamin.

Niyakap ni Brix ang kaniyang ina dala na rin ng pananabik niya rito. Of course, may inis at galit parin siya sa kaniyang ina, but the moment she hugged him sad and feeling down. Lahat ng inis at galit niya dito ay natunaw.

He missed her. He missed her mom so much. He love her very much.

“It’s okay mom. I’m here and i’m sorry..” sambit niyang pinipigilan mapunit ang sariling puso. “I’m sorry for leaving you, i’m sorry for everything..”

His mom just hugged him even more expressing how much she missed him.

“I’m sorry too, son.. i love you, honey..”

Matapos mahimasmasan ng ina ni Brix ay agad na itong nag-k’wento sa kaniya.

“Inatake ng heart attack ang daddy mo kaya sinugod namin siya dito. Sabi ng doctor, it’s due to so much work—due to tiredness. He’s still in the process of examining para malaman ang kalagayan ng ama mo. I hope he’s good.”

Binalingan ni Brix ang walang malay niyang ama, nakalagay dito ang mga kung ano-anong gamit sa ospital.

“It’s my fault, mom—kung hindi sana ako umalis at nagmatigas sa inyo. Hindi siguro magiging ganiyan ang daddy—hindi siguro siya magkakasakit.” Brix can’t help himself feeling at fault. Marahil isa siya sa mga dahilan kung bakit nadala sa ospital ang ama.

“It’s not your fault son.. He’s going to be alright..”

Nilapitan niya ang ama at umupo sa bangko sa gilid ng kama nito. Hinawakan niya ang kamay ng ama hindi maiwasang makaramdam ng guilt at ng paninikip ng kaniyang dibdib. “Dad,” he said almost a whispered. “P-Please be fine, I promise, i won’t leave you two alone. Magpapakasal na rin ako kung iyon ang nais niyo. Just be fine.. be fine.” a tear scaped from his eyes. He immediately wiped it off.

Both his parents were good at him, nagkasira-sira lang naman ang pamilya niya simula ng i-arranged marriage siya sa dalagang hindi naman niya kilala. Kahit pa nga makita ang mukha nito ng ilang saglit ay hindi niya nagawa. Pa’no niya ito pakakasalanan?

“I love you dad,”

Sa likod niya naroon ang inang inaalo siya na hindi rin napigilan na maging emosyonal.

Ang kamay ni Brix na nakahawak sa kamay ng kaniyang ama ay gumalaw. Mabilis niyang sinuri ang ama na ngayo’y unti-unting iminumulat ang mga mata.

His father shocked the moment he laid his eyes on him. Nanlaki pa ang pagod nitong mga mata ng makita siya. Animo’y hindi makapaniwala sa mga nasisilayan.

“S-Son..?” Nahihirapang sambit ng ama.

“Honey, you’re awake.” anang kaniyang ina na pumuwesto sa uluhan ng ama at hinaplos ang mukha nito ng buong pagmamahal at pananabik. Makikita din ang namumuong luha sa mga mata nito.

“D-Dad,” Brix was speechless. Hindi niya alam kung saan siya magsisimula. Batid niyang may galit sa kaniya ang ama sa mga ginawa niya, at nakakaramdam siya ng hiya para harapin pa ’to. After all, maybe he’s the reason for his dad sickness.

Makikitang nangingilid ang mga luha sa mga mata ng ama ni Brix. Ang pananabik at kagustuhang makita ang anak. Kahit hirap ay nagawa parin nitong itaas ang kamay at doo’y niyakap ang anak nitong kinasasabikan nitong makita.

Akala ng ama ni Brix na ’yon na ang katapusan nito, na hindi na nito makikita pang muli ang anak. Kampante na siyang mawala sa mundo ngayong nasilayan na niya itong muli, at ngayon nga’y mahigpit na nayayakap.

“Y-You came back, Son.”

Hindi na napigilan ni Brix ang sarili kundi ang maging ma-emosyon. Ganting yakap ng pananabik ang kaniyang ibinalik sa ama.

“I’m sorry, Dad. I’m sorry. I’m sorry for everything..” he keep on saying sorry.

“I-It’s okay, son. It’s okay..” his dad replied making him feel less guilt.

Nagyakap lang silang mag-ama hanggang sa sumali na rin sa yakapan ang kaniyang ina na kanina pa sila pinagmamasdan habang nangingilid ang mga luha sa mga mata.

       HEADACHE. Tila binibiyak ang ulo ni Gord ng siya’y makagising. Naipikit niya ang mga mata sa sakit ng ulo niyang ngayo’y sapo-sapo ng kaniyang palad.

He silently grunt in pain.

He effortlessly look at the door. Kabubukas lamang niyon at doo’y iniluwa ang kaniyang kaibigang si Caleb.

“You’re awake..” tipid na ngiti ang binaling sa kaniya ni Caleb na iiling-iling pa.

“Where’s, Brix? Where is he?” agad niyang tanong sa binata without even minding kung paano siya nakapunta rito. Kung paanong narito siya sa silid ng kaibigan.

Caleb just clicked his tongue. Walang buhay itong napailing-iling. “Hanggang ngayon parin ba namang kay aga-aga na, ’yan parin ang itatanong mo?” Caleb remembered the thing that has happened last night.

He was peacefully sleeping, when he heard the sounds of the doorbell that keeps on ringing and ringing. Hanggang sa paglabas niya ng bahay, doon niya nakita ang pangahas na paulit-ulit pumipindot ng doorbell ng kaniyang bahay. And he found out na iyon ay walang iba kundi ang lasing na lasing niyang kaibigang si Gord.

Hirap itong titigan siya dahil epekto ng kalasingan nito. At unang bukambibig sa kaniya, ang katanungan kung nasaan si Brix. Kung nasaan ang pinsan niya.

Hanggang ngayon ngang umaga at iyon parin ang tanong ni Gord. Minsan napapaisip si Caleb. Ganoon na ba talaga ang mga taong nagmamahal? Handang mag mukhang tanga, handang gawin ang lahat makuha lang ang kanilang ninanais?

Kung ganon din lamang. Ngayon palang kailangan ng isumpa ni Caleb sa sarili na hindi siya kailanman mahuhulog sa pagmamahal. Hinding-hindi siya magmamahal kung ganito lamang ang epekto niyon.

“Caleb, where is he?” naging seryoso na ang mukha ni Gord na ngayo’y nakatayo na, he’s now gripping, Caleb’s hand. “I badly need to see him. I want to know, why he left me. Why he left me without even saying goodbye. I don’t understand, Caleb. Hindi ko maintindihan.”

Actually, Caleb want to laugh hard at Gord’s face, the emotion and everything. Gusto niyang tumawa ng malakas sa mga nakikita.

Talaga bang nababago ng pagmamahal ang kaugalian ng isang tao? As far as Caleb knew, hindi ito ang Gord na nakilala niya. Tila nasa ibang katauhan ang Gord na nasa harapan niya ngayon. Where’s the womanizer side of Gord? A heartless, Gord? Nasaan na ’yon.

Ganoon pa man, hindi niya nagawang pagtawanan ang nararamdaman ng kaniyang kaibigan. Alam niyang determinado at seryoso ang binata.

“I’ll tell you later. Fix yourself first.” said, Caleb. “Go take a shower, you smell wrecked of alcohol.” matapos iyong masabi ni Caleb ay muli na itong humakbang palabas ng pinto. “Use my clothes, after you take a bath. Doon lang ako sa kusina. I’ll make food for you.” A sarcastic smile appeared on Caleb’s face made Gord smile a little.

“Don’t try to cook, Caleb. Ayoko ng mamatay ulit.” sagot ni Gord na hindi maipinta ang mukha.

Naalala kasi n’ya ang araw na nagluto si Caleb. Muntik na siyang mamatay sa pangit ng lasa niyon. Tila kumain siya ng panis na pagkain. Imagine, Caleb cooked just a simple sweet dessert. Pero ng kaniyang tikman ay muntik pang humiwalay ang kaluluwa niya sa kaniyang katawan. It taste sour, parang mas maasim pa siguro sa napanis na pagkain.

Naiiling-iling na lang siya ng marinig ang tawa ng kaibigan. That moron!

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 55

Kabanata 55

          “CALEB, where is he?” agad na tanong ni Gord kay Caleb matapos niyang maayos at mapaliguan ang sarili.

He can already smelled the awful smell coming from the kitchen, where Caleb is. He’s a pathetic-trying-hard-to-cook.

“Shit! I burned it again?” halatang iritado ang boses ng kaniyang kaibigang si Caleb habang nakatingin ito sa niluluto nitong nangangamoy sunog na.

Gord came closer to Caleb, just to check it out. Nakagat niya ang pang-ibabang labi upang mapigilan ang sariling ngumiti. Wala siya sa mood ngumiti, there’s also no time for that.

The reason behind his smile was because Caleb already burned so many egg dish, were he’s trying hard to cook, but failed and failed.

Just a fucking simple, egg dish? Caleb really sucks at cooking!

“Stop cooking, will you?” sambit ni Gord sa kaibigan ng muli na naman itong kukuha ng itlog, and as far as he can see, that’s the last egg, Caleb was about to waste.

“Fine!” walang nagawa si Caleb kundi ang umalis na lang sa kaniyang kusina at talagang kung hindi ay baka doon pa siya mag-alburoto. Masunog pa niya ang buong kusina na ’yon.

Ngayon tinatanong niya ang sarili, bakit nga ulit siya nagpalagay ng kusina? What’s use for?

“I’ll cook for you, just tell me where he is.” it sounded like an offer to Caleb or something.

Caleb just blew a loud breath.. Actually, he has no intention to keep that from his bestfriend,Gord. Sasabihin naman niya at ikuk’wento pa nga niya dito ang totoong nangyare, but since nag-offer itong magluto para sa kaniya, then, it’s a deal.

“Then cook, i’ll tell you later.” Caleb said with the smile on her lips.

Napairap na lamang si Gord sa kawalan at sinimulang ipagluto ang kaniyang kaibigan, just to know what was really happening.

Nilinis niya ang mga kinalat ni Caleb sa kusina, pagkatapos ay sinimulan na niyang magluto.

A simple food that can make Caleb sing even a bahay kubo song.

He took 10 minutes or so hanggang sa matapos. Agad niya itong inilagay sa lamesa kung saan naroon si Caleb naghihintay sa darating na pagkain.

“Now talk!” Gord said.

“Let me taste it first.” And Caleb taste it.. the moment food enter his tongue, mabilis ang naging pagkunot ng kaniyang noo at nailuwa niya ang pagkain. “Fuck, Gord! What the fuck is that?” hindi maipinta ang mukha ni Caleb na mabilis tumayo at nagtungo sa kusina upang magmumog.

“Why?” tanong ni Gord na hindi maintindihan ang inasal ng kaibigan.

“Why?!” Caleb said sarcastically, “Tinatanong mopa talaga kung bakit? Are you pranking me?” hindi galit si Caleb, talagang iritado lamang siya sa lasa ng pagkaing niluto ni Gord. Imagine, a mouth full pa ’yung sinubo niya, because he is expecting, a good and so delicious food.

Hindi makuha ni Gord ang ibig sabihin ng kaibigan. “Why would i do that, Caleb? Ano bang meron?”

“Taste your food, para malaman mo!”

Malaki parin ang pagkakakunot ng noo ni Gord. Tinikman niya ang niluto.. “masarap naman ito ah,” and to his surprise, muntik ng humiwalay ang kaniyang kaluluwa sa sariling katawan. “Oh, shit!”

Just like what Caleb did, he rushed to the kitchen, spitted the food and washed his mouth.

Si Caleb ay natulala na lamang sa kaniyang nasaksihan, napakunot ang kaniyang noo. So, Gord wasn’t pranking him? He didn’t do it on purpose?

“What’s happening with you, dude? Ganiyan na ba talaga ang nagagawa ng pagmamahal? Kapag broken, even your cooking skills nawawala na rin?”  Caleb can’t believe this! Talagang dapat niyang isumpa ang pagibig sa ngalan ng mga santo’t santita.

On the other hand, Gord just rolled his eyes. “I’m not in the mood to cook, that’s why.”

Napa-ilingiling na lamang si Caleb, “Brix leave you because he had no choice. His father was sent to the hospital and he need him, wala siyang nagawa kundi puntahan ang ama niya. And I think wala na siyang balak bumalik pa. He told me, he already willing to accept the marriage..” Caleb paused for a minute, he can already sense the sadness that was written on Gord’s face.. “He accepted the marriage but that doesn’t mean na hindi kaniya minahal or hindi kaniya mahal, he just don’t have a choice.”

“He loved you, Gord. I can feel it, ilang beses kong nakita sa kaniyang mga mata ang pag-aalinlangang umalis at huwag kang iwan, but he chose to, for the sake of his father.” Caleb was trying to uplift his bestfriend, just to remove that fucking sadness.

Hindi nga alam ni Caleb kung tama ba ang kaniyang ginagawa. Tama bang paasahin niya sa wala si Gord kung ang kapalit naman niyon ay ang pag-asa sa dibdib nito? O buhayin ang kaibigan na tanggapin ang katotohang dapat harapin ng binata.

“I’ll go to him! I’ll find him, and be together with him.” A full determination words scaped Gord’s lips.

Caleb on the other hand, blew a loud sigh. Napailing na lamang siya.

Gayong si Caleb naman talaga ang dahilan para magkalapit ang dalawang binata ay itutuloy-tuloy na rin niya. Yaman din lamang na nakikita niya ang determinasyon at pagmamahal kuno ni Gord sa kaniyang pinsan ay susuportahan na lamang niya ito. Mas mabuting dito mapunta ang pinsan niya kaysa sa taong hindi pa naman niya nakikilala.

“Fine, if that’s what you want, i’ll help you.”

“Oh, shit, really? Thanks, man!” napayakap na lamang si Gord sa kaibigan ng mahigpit sa offer nitong pagtulong.

Ahh, he badly need to see him, to hug him, to be with him… Forever. He’ll win him back, no matter what. He’ll find him, even he flipped heaven and earth.

Oh, Brix, i’m coming with you.. i love you.

          “MOM, WHERE are we going?” pangalawang beses ng tanong ni Brix sa kaniyang ina matapos siya nitong pagliguin at pag-suotin ng maayos na damit.

Few days has passed by, maayos na ang lagay ng kaniyang ama. Hindi naman ganoon kalala ang naging sakit nito. At naging mabilis din naman ang paggaling.

Lumapit sa kaniya ang kaniyang ina at inayos ang kwelyo ng polo niyang suot. Ngumiti ito sa kaniya. “We’re going to meet your fiancè.” mauulinagan ang saya at excitement sa boses ng ginang, taliwas sa nararamdaman ni Brix ngayon ng kaniyang malaman ang magiging sadya nila sa kaniyang pag-aayos ng sarili.

Tila um-echo pa sa kaniyang tainga ang mga nasambit nito. Hindi pa siguro nagpa-process sa kaniyang utak.

After ng mahaba niyang pagwawalang kibo na untag na rin siya ng katotohanan.

Ngumiti siya, “Yeah, i’m excited.” bukas ng bibig ngunit kakaiba ang pakikinig.

“Are you?” suring tanong muli ng ina.

Tumango lamang siya at mas pinalawak ang pekeng ngiti. “I am.”

“So are you ready.. should we go now?”

“Honey,” pagsingit ng kaniyang ama na pababa na ng hagdan at katatapos lamang magbihis. “Ready..”

“We are.”

Tila naging kay bigat ng mga hakbang na ginagawa ni Brix palabas ng bahay. Kung p’wede lang sana niyang pabagalin ang oras ginawa na niya, wala siyang magawa kundi tanggapin ito. Tanggapin ang kaniyang kapalaran.

It is just a married, is it?

Shit! No more doubt, it’s for my parents happiness… For my own good as well..

Walang ideya si Brix sa pangalan ng dalagang kaniyang magiging kasintahan, wala na rin naman talaga siya sa mood mag tanong.

After ng ilang biyahe, nakarating na din sila. Sa lugar na nasambit na pagkikitaan ng magpamilya.

A huge and famous restaurant, iyon ang napagpasiyahang pagkitaan ng bawat pamilya. VIP room for them.

Nang makarating sila at makapasok sa tinalagang silid. Nakita agad ni Brix sa loob ang isang pamilya doon.. and his fiancè, isn’t it?

Agad niyang iniwas ang tingin sa magandang dalaga ng ito’y nagtapon ng magalang na ngiti sa kaniya.

“Amigo, Amiga’s you’re all here..” pagbati ng ina ni Brix. “We’re sorry for being late.”

“That’s okay, please sit.” mahinhing sambit naman ng ina nang dalaga matapos makipag beso sa mga magulang niya at ganoon din naman ang ginawa ng asawa nito. Nagpabatid narin si Brix ng kaniyang paggalang sa pamilya.

“You’re so nice, hijo, i like you..” banayad na ngiting sambit ng ina ng dalaga.

“Meet your fiancè, hijo, my daughter, Honey Fae Lyndon,”

Nabato si Brix sa kaniyang kinatatayuan ng marinig ang pangalan ng dalaga. Her last name made Brix froze.. Lyndon..? Honey Lyndon? Can’t be!

Tumayo ang dalaga sa pagkaka-upo at magiliw ang mga ngiting pinukaw sa kaniya. “Hi, I’m Honey Lyndon.” the woman extended her hands towards him..

Nakailang kurap-kurap pa siya ng mga mata bago tinanggap ang pakikipag-kamay nito, still thinking about her last name.. could be?

“Brix Daniel, it’s nice to finally meet you.” He said. The way he said, tila matagal na niyang minemorize iyon, halatang hindi iyon galing sa loob ng kaniyang dibdib..

“You must be starstruck with my beauty,” birong turan ng dalaga. “kanina mopa ako sinusuri eh.”

And they all laughing except him.

“You both are really fitted together.. We did a nice job, to fix both of you together.” his mother said while giggling. Sumang-ayon naman ang ina ng dalaga. Si Mrs. Lyndon na batid niyang sayang-saya sa mga nakikita.

“Agreed.” dugsong pa nito.

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 56

Kabanata 56

        NASA kalagitnaan sila ng kanilang pagsasalo-salo at pag-uusap ng bumukas ang pinto ng VIP room.

Someone went in, a handsome young man, with a perfect firm body.

“Am I late?” anang binata.

Am I late? Ang tanong na ’yon na pumukaw sa atensyon ni Brix. Um-echo iyon sa kaniyang pandinig dahilan para ang pusong natutulog sa himpilan nito ay unti-unting nagigising.. hanggang sa halos kalabugin na ang kaniyang dibdib.

It can’t be? Namali lang siya ng pandinig, tama ba?

Unti-unti niyang pinihit ang ulo paharap sa lalaking nagsalita. And to his surprise, it’s no other than, the man who made him feel the love he always wanted.

Gord? mahinang sambit ng kaniyang bibig.

Tila ba lahat ng senses at cells sa kaniyang katawan ay naging aktibo. Lahat ng parte ng kaniyang katawan ay naging aktibo. Lalo na ang puso niyang halos magwala na sa sobrang bilis ng pagtibok niyon, hinahanap-hanap ang init ng pagmamahal ng binatang ngayon, nakatayo at nasa kaniyang harapan.

Hindi niya nagawang iiwas ang kaniyang paningin ng tumitig na ito sa kaniya. Tila tumigil ang pag-ikot ng mundo. Tanging ang puso niya lang ang naririnig.

“Hijo,”

“Kuya,”

Napukaw lamang ang kaniyang atensyon ng marinig niya ang sambit ng pamilya ng binata.

Lumapit kay Gord ang kapatid na si Honey at niyakap ito ng dalaga, ganoon din ang ginawa ng ina.

“You’re not late, hijo, I’m glad you came.” sambit ng ina.

Tila sumisikip na ang dibdib ni Brix. Hindi na niya magawang makahinga. Tila ba’y hindi sapat ang hangin sa loob ng silid.

“Excuse me, i have to go to the restroom.” he immediately went out, hindi pinansin ang mga matang nakatingin sa kaniya.

Mabilis niyang sinara ang pinto ng restroom matapos niyang makapunta doon. Tila hinihingal ang naging sunod-sunod na kaniyang paghinga. Pinagpapawisan siya.

Doon nagtagni-tagni sa isip ni Brix ang lahat. The woman he is about to get married was the younger sister of his beloved one.

Tama ang kaniyang naging hinala. Kapatid nga ito ni Gord. Kapatid ni Honey si Gord. Kapatid ng dalagang kaniyang pakakasalan ang lalaking kaniyang pinakamamahal.

Humarap siya sa salamin at marahas ang naging pakawala ng hangin. Sa kamalasmalasan naman ng kaniyang buhay, bakit ito pa? Like what the fuck? Life sucks! Damn it!

Maglalaro lang ang tadhana siya pa talaga ang napili? Hindi ito makatarungan.

Gayon pa man, kinalma niya ang kaniyang sarili. He need to act normal, he need to act like nothing happen. Kailangan niyang umaktong hindi apektado sa presensya ng binata.

Matapos niyang masuri ang sariling kumakalma na ay lumabas na siya ng silid. Baka magtaka narin ang mga ’yon kapag nagtagal pa siya sa loob.

He act like normal. And what the fuck! Pati ang pag-aktong normal ay hindi niya magawa, lalo’t habang lumalakad siya’y nababatid niyang ang pares ng mga mata ni Gord ay sa kaniya lang nakatanaw.

Nakabalik na siya sa sariling upuan.

“Hijo,” agad na napatingin si Brix sa Ginang, malamyos ang mga ngiting ipinukaw nito sa kaniya. “I want to introduce to you, you’re brother in law, Gord Lyndon, my son.”

And this is it! Sabi na nga ba ni Gord na bubukas ang ganitong klaseng pag-uusapan, ang ipakikilala siya sa lalaking matagal na niyang kilala.

Act normal, Brix! utos niya sa kaniyang sarili.

Bumaling ang kaniyang tingin sa binata na nakangiti habang nakataas ang kanay kilay, tila ba parang wala lang dito ang lahat. Just like normal, Normal!

Gord streched his hand to him, saying, “Hi, Brix, Gord Lyndon, pleased to meet you.”

And what else could he do? Kung hindi ang tanggapin ang pakikipag kamay ng binata at umaktong normal. Well, can he?

“Brix Daniel, pleasure to meet you.” nagpakita siya ng pilit na ngiti matapos niyang matanggap ang pakikipag kamay nito.

’Yung kamayan na tila ayaw pang mag bitaw sa isa’t-isa, well, siya gusto na niya, but Gord didn’t let him go. He didn’t want to let go..

Nabuhay man ang dugo na nananalaytay sa buong katawan ni Brix ng muling maramdaman ang isa sa mga parte ng katawan ng binata ay hindi niya iyon binigyang alintana. Kahit sobrang laking epekto ng binata sa kaniyang buong pagkatao ay pinilit parin niya ang sariling mapigilan.

Umupo na siya matapos mahigit ang kaniyang kamay sa kamay ng binata. Ipinagpatuloy niya ang ginagawang pagkain kahit pa nga kanina pa siya wala sa mood kumain.

Itinuon lang ni Brix ang kaniyang mga mata sa kinakain. Ni minsan hindi siya naging pangahas na igala ang tingin, sa takot na baka mag tama ang tingin nilang dalawa ng lalaki. Lalo’t batid niyang kanina pa siya nito pasimpleng tinititigan.

Nakikinig lamang si Brix sa usapan ng kanilang mga magulang. And the topic was all about their wedding day. It giving him creep’, at the same time awkward.

Imagine, his and her parents were talking about marriage.. nang narito sa kanilang harapan ang lalaking tunay niyang mahal at nagsabing mahal din siya nito.

“It’s already set up, Balae. I want their wedding day to be fabulous.. my little princess, Honey, will walk like a real princess, a queen rather.” Mrs. Lyndon was already giggling at her imagination, she can’t wait for the wedding day of her daughter, which will happen 3 days after.

“Oh, so excited here, Balae..” anang kaniyang ina na ganoon din ang sayang nararamdaman. “Anyway, Hija.” pagtawag ni Mrs. Daniel, kay Honey, “you can come and visit our house, as much as you want, you’re always welcome there, hija.”

“Oh, thank you, Tita, I’ll definitely going to visit you, there.”

And what about him? Do they even ask, kung masaya ba si Brix sa planong iyon? Do they even ask, kung magiging maligaya din ba ang pagsasama nilang dalawa ng dalaga gayong hindi naman sila tunay na nagmamahalan? This is shit! But he have to accept it, anyway.

Kapag kinakausap siya ng mga magulang nito, pagtango lang at pilit na ngiti ang kaniyang ginagawa. Sang-ayon dito, sang-ayon doon. Ngiti dito, ngiti doon. Para na siyang puppet.

“Hijo,” awtomatiko ang naging paglingos niya ng tawagin siya ni Mrs. Lyndon. “I want you and your fiancè to get along with each other bago kayo ikasal, para naman may closure kayo hindi ba?”

Tumango na naman siya’t ngumiti bilang pagsang-ayon.

“So, we are giving you two, space and time.. Can you accompany my daughter after this? Go shopping, date or whatever you wanted. It’s all up to you two.”

“Yes po tita, ako na po ang bahala.” he said and smiled again.

On the other side, Gord was just observing. Hindi niya mapigilan ang inis na nararamdaman sa kaniyang mga nasisilayang tagpo.

Gusto na nga lang niyang hilayin si Brix at lumayas sa lugar na ito, ilayo ang binata kung saan silang dalawa lamang ang naroroon at magkasama.. pero hindi niya ginawa. May plano siya, at sa planong iyon masusubok kung nararapat ba na ipaglaban niya ang pagmamahal dito o tuluyan na siyang sumuko at ipaubaya sa kaniyang kapatid ang lalaking pinakamamahal.

“I want to go to shopping, Brix, sasamahan mo ba ako?” nakangiting tanong ng dalaga.

“Of course,” ngiting sagot naman ni Brix.

“Tamang-tama, may gusto din akong bilhin dito sa New York, i’ll join you two.” pagsingit naman ni Gord dahilan para mapatingin sa kaniya ang lahat.

A reason, of course, gusto lang naman talaga niyang makahanap ng tyempo upang makausap si Brix ng masinsinan.

“Then, join us, Kuya, it’ll be more fun.”

Mahigit isang oras bago natapos ang kanilang pagpupulong. Tulad ng plano, magkasama silang tatlo nina Brix at Honey, sa iisang sasakyan, habang ang kanilang mga magulang ay kanina pa nakaalis.

Gord drive the car, and the two was on the backseat of his car.

“So, Brix, can i call you, BD for short?” anang kaniyang kapatid, tinatanong si Brix.

“Of course, no problem..” sagot naman ni Brix.

“BD, then,” ngumiti ang dalaga at bigla na lang nitong niyakap ang braso ni Brix at sinandal ang ulo sa balikat nito. “You know, i’ve been crushing you the first time I saw you, BD. And i’m so blessed to be your future wife, i’m so happy.” Honey was innocently confessing about her feelings, totally ignorant. “I like you, BD.. do you like me too?”

Actually, kating-kati na ang mga kamay ni Gord na tanggalin ang pagkakayakap ng kaniyang kapatid na si Honey sa braso ng kaniyang mahal. Nagseselos siya. Siya lang ang dapat humahawak sa braso ng binata, siya lang ang may karapatan dito. Kahit sa mismong kapatid niya, handa niyang ipagdamot.

Gayon pa man, sa tanong ng kapatid, napukaw ang atensyon ni Gord. Tahimik lang siyang nakikinig habang nagmamaneho, at hinihintay ang isasagot ng binata.

“Of course, Honey, I like you two.. we’re supposed to get married. I-I like you.”

Nakatingin siya sa rearview mirror ng sasakyan kaya’t kitang-kita ni Gord si Brix.

“Oh, you feel the same way?” namuo ang excitement sa pagkatao ng dalaga, sayang-saya sa narinig hindi nababatid ang boses ng mga salita ni Brix na iyon ay pawang isang malaking kasinungalingan. Bilang isang ignorante, hindi iyon nagawang mapansin ni Honey. She thought it was sincere and heartwarming. But it is not! Not!

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 57

Kabanata 57

      BRIX already felt awkwardness sa dalagang kasama niya na ubod ng clingy, mas nadagdagan pa ang awkward na nararamdaman niya lalo’t narito ang binatang hindi humihiwalay sa kanila.

“This will be good for you, BD.” anang dalaga dala ang damit na isinusukat pa sa kaniyang katawan. “Wow, you look more way cuter.” she said while giggling. Kinikilig? Yes, she is!

“Thank you, Honey, but i don’t need it marami pa naman—”

“No, buts, BD. I’ll buy it for you.” pagputol ng dalaga sa iba pa niyang sasabihin.

Wala na lang nagawa si Brix kundi ang mapakamot sa kaniyang ulo.

“Wait here i’ll go find some else.” anang dalaga at doo’y iniwan na silang dalawa ni Gord habang ito’y namimili pa ng iba pang bibilhin.

Balak na sanang sumunod ni Brix sa dalaga upang hindi maiwang mag-isa kasama si Gord. Agad siyang pinigilan ni Gord sa braso ng tangkain niyang umalis.

“Brix, let’s talk.” Gord’s voice was sincere and so serious. “I need to talk to you,” he is lowering his voice, preventing his younger sister that might hear him.

“Ano pang dapat nating pag-usapan, Gord. Hindi pa ba malinaw sa’yo ang lahat? Forget me, forget everything that has happened between us—”

“I can’t just forget you, Brix! You know that i love you so much.” Gord’s eyes was looking directly in his eyes. Not even making him look away. “I know, you love me too. I can feel it, Brix. I can feel it.”

And Gord was right, he loves him too. He can’t even forget him too, not even a second.

“Please, Gord, find someone to marry. Not me, i’m already engaged,”

“I will not fucking marry anyone else, unless it’s you, Brix!” makikita ang sinseridad sa mga mata ng binata, ang pagkaseryoso ng mga salitang lumalabas sa bibig nito. Pinipigilan ang pagtaas ng tono niyon.

That hit him directly in his heart. Sapol na sapol doon ang puso ni Brix. Batid niyang hindi rin siya magpapakasal sa iba kung hindi iyon si Gord. He will not marry anyone else too, unless it’s Gord.

Nangungusap ang bawat mga titig ni Brix sa mga mata ni Gord. He just wanted to gave in. Gusto na niyang magpaubaya na lamang kay Gord. Sumugal dito at ito na ang bahalang magpapanalo. But he can’t, he already made a promise to his parents, na papakasalan niya ang dalagang si Honey base sa kagustuhan ng mga ito.

“Please, understand me—”

“Kuya, found one for you too!” matinis na sigaw ng dalagang si Honey dahilan para maputol ang pag-uusap nilang dalawa ni Gord. Tinanggal niya ang kamay ni Gord na nakahawak sa braso niya at agad dinaluhan ang dalaga.

Kinalma niya ang pusong tumatangis sa pait na sinasapit niyon.

Okay na naman ang lahat sa kaniya noong una ’di ba? But, Gord came in! Pumasok muli si Gord sa buhay niya. Ginulo nitong muli ang desisyon niya.

Nagkaroon na naman siya ng pagpipilian. Between, tupdin ang pangako sa magulang o sundin ang sariling kagustuhan?

Okay na eh, he already settled about getting himself married to Honey Lyndon, but now, nagkakaroon muli siya ng pagdadalawang isip. It’s all because of Gord! Can Gord just disappear for him to fulfill what he is already promised?

Nilaro na ng tadhana ang damdamin niya noong una, p’wede bang ngayon magpahinga naman ang tadhana? P’wede bang ibang buhay naman ang paglaruan nito?

Brix was silence the whole time ng pagsama niya kay Honey sa pag-sho-shopping. He just talk when Honey talked to him. He smiled, laugh, when something is funny. And it’s all way fake.

Natapos na nga sila sa pamimili, and of course, dala niya ang ibang shopping bag at ang iba naman ay dala ni Gord.

“Ginutom ako sa pamimili,” anang dalaga, lumapit ito sa kaniya at muli na naman nitong niyapos ang braso niya, “BD, let’s go eat?”

Ngumiti siya ng pilit at sumang-ayon, “sure.”

At dahil nasa mall na rin naman sila, naghanap na rin sila ng fast food restaurant na magpapahupaw sa gutom ng dalaga.

A minutes later, they found one. Pumasok na sila at agad um-order si Honey ng pagkain, silang dalawa naman ni Gord ay humanap ng spot para sa kanilang tatlo.

Medyo nakaramdam si Brix ng pagod kaya umupo na siya ibinaba na niya ang mga dalahin.

“Tired?” tanong ng binata sa tabi niya.

Hindi na lang niya ito pinansin, nagpanggap na wala siyang narinig. Itinuon na lamang niya ang mga mata kay Honey.

Nagulat na lamang siya ng hawakan ni Gord ang kamay niyang nakapatong sa lamesa. Ramdam niya ’yung kuryenteng dulot niyon dahilan para mabilis niyang maagaw ang kamay.

“Gord, please..” he said almost a begged. Tumigil naman si Gord.

Maya-maya pa’y dumating na ang dalagang nakangiti ng mag tama ang mga mata nilang dalawa.

“We’ll just wait in 5 minutes.”

Umupo na rin ito sa tabi niya, habang si Gord naman ay naka-upo paharap sa kanila.

Tulad ng nakasanayan na sigurong gawin ni, Honey, yumakap na naman ang dalaga sa braso ni Brix. Gusto man niyang alisin ang pagkakayakap ay hindi na lang niya ginawa. He just let, Honey, be.

“Kuya, ’di ba sabi mo may bibilhin ka kaya ka sumama sa’min mag shopping, nakabili kana ba?” usisa ng kapatid.

Of course, Gord has to lie, he lied about that reason, so he has to lie again. “Hindi ko nagustuhan e, kaya hindi na ako bumili.”

“What is it, Kuya?”

“Nothing special, Honey.” Gord said with a smile.

Naaalala pa ni Brix noong mga panahong magkasama pa silang dalawa ni Gord. Pinagseselosan pa niya ’yung “Honey” na ’yon. It turned out na wala pala siyang dapat pagselosan, when he found out, na kapatid naman pala ni Gord iyon. And it’s not an endearment like what he think it was, it’s a real name.

Pasimple siyang ngumiti sa pagbabalik-alaalang iyon.

Tulad nga ng nakatakdang oras, dumating na rin ang pagkaing order niya, all they have to do was to eat it.

Nagsimula na silang tatlong kumain.

“Hmmm, in fairness masarap ito, pero mas masarap parin ang mga lutong pagkain mo, Kuya.” anang dalaga.

“Stop talking, they might here you.”

“Don’t worry kuya, they don’t understand tagalog.”

And they all both laughing, simple laugh.

On the other hand, Brix, can’t help but to agree about what, Honey, said, earlier. Mas masarap pa nga dito ang mga lutong pagkain ni Gord. Hindi nakakasawa.

Argh! Why am i thinking about him again? Erase!

“Excuse me, i have to go to the restroom.” Brix excused himself. He stood up and went to the restroom.

Sunod lang ang tingin ni Gord kay Brix hanggang sa mawala na ito sa kaniyang paningin.

Pinalipas lamang niya ang ilang segundo bago siya tumayo at umakto sa harap ng kapatid. “Excuse me, Honey, i might as well go to the restroom too.” pagpapaalam niya.

“Go, Kuya.” Honey said not minding her brother, she just continue eating.

After washing his face, Brix was now facing the mirror. He looked at himself without reason, he just looked at himself.

Ilang minutong pagtitig sa sariling repleksyon ng marinig niyang bumukas ang pinto. Mabilis nandilat ang kaniyang mga mata ng makitang pumasok doon ang binatang si Gord. Nakatingin lang ito sa kaniya at nagmamadaling sinugod siya.

Nalaman na lamang niyang umaatras na siya habang hindi maalis ang tingin sa binata, hanggang sa tuluyan na siyang walang maatrasan. Nakadikit na ang katawan niya sa pader.

Without saying anything, Gord capped Brix face, pinning him on the wall, pagkatapos walang pasabi-sabing siniil nito ang kaniyang mga labi ng mainit nitong halik.

He tried to get off him pero sadyang malakas si Gord. Unti-unting nanghina ang kaniyang katawan, nawalan siya ng lakas lumaban at walang nagawa kundi magpaubaya. Yes, he did.. he did kissed him back.

Tinugon ni Brix ang halik na iyon sa kaniya ni Gord. Wala sa tamang wisyo at nagpadala sa sariling kagustuhan ng kaniyang katawan.

Desperado ang mga halikan nilang dalawa. Buti na nga lang wala pang pumapasok sa loob ng restroom kaya walang makakakita sa kanila.

Nagpatuloy ang kanilang paghahalikan, kay init at kay sarap hanggang sa kapwa sila nagbawi upang humagilap ng hangin. Then they started kissing again.

Ang desperadong halik ay unti-unting naging banayad. Ninanamnam ang mga labi ng isa’t-isa, sa ilang araw na kanilang pananabik.

Maya-maya pa’y nagbitaw na ang kanilang mga labi. Dumistansya ng konti ang mukha ni Gord sa mukha niya. Facing him with a serious look.

“I love you, Brix.”

Those three magical words stroke, Brix, heart. Sapol na sapol doon ang puso niya. Nakagat niya ang pang-ibabang labi pinipigilan ang bibig magkamali ng salitang sasalitain.

“I know you love me too. Mahal mo rin ako, Brix, you just don’t have a choice but to marry my younger sister, and i won’t let that happen! Simula ng ibigay mo sa’kin ang sarili mo, naging akin kana. Akin ka lang, Brix, at walang sinoman ang p’wedeng umagaw sa’yo—”

“Gord, we need to stop.” ang tanging nasambit ng bibig ni Brix.

“Hahayaan mo lang ba ang sarili mong matali sa hindi mo naman mahal? Hahayaan mona lang bang isakripisyo ang iyong sariling kaligayahan? I’m fighting for you, Brix, please fight for me too.”

Nagsisimula ng mag init ang ilalim ng mga mata ni Brix. Samu’t saring emosyon ang pumapasok sa pagkatao niya. Gord was right, he was right. But.. but how about his parents? Pa’no ang mga magulang ko?

Napayuko na lamang si Brix at hinayaan ang sariling mga luha malaglag sa kaniyang mga mata. “I love you. I love you, Brix.”

Shit! He can’t able to stopped himself, nasambit na niya kay Gord ang mga salitang kanina pa niya pinipigilan. It means, he gave up, he gave himself up for Gord. Susugal na siya dito, at ito na lang ang bahalang magpa-panalo.

Maya-maya naramdaman na lang niya ang paghatak sa kaniya ni Gord at ang mahigpit at mainit nitong yakap ang sumalubong sa kaniyang katawan.

“I know, and i love you more.” he deepened the hug. “I love you, Brix, and i’ll do anything for you. I’ll fight for you, just fight for me too..”

            AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 58

Kabanata 58

       NASA loob ng bathroom ng kaniyang k’warto si Brix matapos makapag ligo. Nakatingin siya sa salamin, minamasdan sa kawalan ang sariling repleksyon.

Naka-uwi na siya hatid ng dalawang magkapatid. Dala niya ang pangako ni Gord sa kaniya na ipaglalaban siya nito anoman ang mangyari. Isusugal nito ang pagmamahalan nilang dalawa at nangkong mananalo sila.

Wala man siyang ideya kung anong plano ni Gord ngunit handa siyang ipaglaban ang pagmamahal sa binata gaya ng pangako niya dito.

Napukaw ng tingin ni Brix ang kaniyang mga labi sa salamin. Walang ano’y tila sariwang bumalik sa kaniya ang mga halik ni Gord. At doo’y nalaman na lamang niya ang sariling tila isang kamatis na namumula-mula na.

“Shit!” tinapik-tapik niya ang kaniyang pisngi. “Anong ginawa ko? I made a mistake, didn’t I?”

Matatag na sinabayan ni Brix ng tingin ang kaniyang mga mata. “I didn’t, I deserve this. I deserve to be happy.” and he smiled facing his own reflection in the mirror.

Matapos iyon ay lumabas na si Brix. Nagsuot siya ng boxer short at hinayaang walang damit pang itaas. Pagkatapos ay pasalampak siyang dumapa sa higaan.

Hindi siya naging komportable sa kaniyang pagkakadapa sa higaan dahil pakiramdam niya’y sumasakit ang tiyan niya dahil sa naiipit iyon, kaya agad siyang tumihaya ng higa.

After a minutes, he was now thinking. Who might it be? No other than, Gord.

How is he? Kumain na kaya siya? Ano kayang ginagawa niya ngayon? He was asking himself as if he got an answer for that.

Malalim siyang napabuntong hininga at ipinikit ang kan’yang mga mata. And of course, hindi talaga siya nilulubayan ng alaala ni Gord. Ng mukha nito. And to admit, he miss him now.. so much. To admit, he wanted to see him right now. As in, Now.

Muli ay isang marahas na buntong hininga ang kaniyang napakawalan. At doo’y pumasok naman sa kaniyang pag-iisip ang mga magulang. He was thinking between his parents and Gord.

What will happen if he force himself to be with, Gord? What will happen in the future?

I know they will be so disappointed with me. For sure.

All the problem, Brix, was facing ay idinaan na lamang niya sa isang malakas na buntong hininga. Ang tadhana ang lumaro sa kaniya, bakit hindi na lang siya makipag laro din dito, baka sakaling magkasundo silang dalawa.

Napukaw ang atensyon ni Brix ng walang ano-ano’y kaniyang narinig ang marinig ang mahihinang katok sa labas ng pinto ng kaniyang k’warto.

Dala ng maraming isipin, hindi na nagawang isipin ni Gord kung sino ang nasa labas ng pinto. Might be his mom, dad, or the nanny. Who else?

Walang buhay na hinawakan ni Gord ang pinto ng kaniyang doorknob at pinihit iyon pabukas. Nanlaki ang kaniyang mga mata sa pagtataka ng kaniyang makita ang nasa labas ng pinto.

It’s not, his mom, dad, or nanny, it’s someone else he did not expected to be the one knocking the door.

“Gord?” ang tanging nasambit ng kaniyang bibig.

Agad namang pumasok si Gord at sinarado ang pinto.

“How did you get—” hindi na niya natapos ang iba pa niyang sasabihin ng sugurin na siya ni Gord at walang pasabi-sabing siniil nito ng halik ang kaniyang mga labi. Halik ng pananabik.

Ang pagkagulat na nararamdaman niya ngayon ay napalitan ng excitement, hanggang sa iyon ay naging pagnanasa.

Saan pa nga ba ito pupunta? Kundi tugunin ang nakakabaliw na halik ng binatang mapa-araw o gabi’y kaniyang hinahanap-hanap.

Dahil sa ginawang pagtugon ni Brix ay mas lalong naging marahas at mapusok ang halik ni Gord sa kaniya. And he just accept it while kissing him back, full of excitements and wants.

God! He missed him. He missed him so much.

Maya maya pa’y nalaman na lamang ni Brix na naihiga na pala siya sa malambot na kama habang patuloy lang silang dalawa sa paghahalikan.

“Ohhhh,” kumawalang ungol sa kaniyang bibig habang pikit ang mga mata sa sandaling dumako ang mga labi ni Gord sa kaniyang leeg. “Shit, Gord.”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi at naging mahigpit ang kuyom niya sa kaniyang palad. Bawat pusok ng halik ni Gord sa kaniyang leeg ay nagbibigay ng walang kasawaang sarap at ligayang natatanggap ng kaniyang buong katawan.

Hindi siya apoy ngunit ngayo’y naglalagablab ang init sa kaniyang katawan.

“Ohhh, fuck, Gord,” sa tindi ng pinaghalong sarap at kiliti’y, napakalmot si Brix sa likod ni Gord ng sandaling maramdaman niyang sumipsip ang labi nito sa kaniyang leeg.

Pasasaan pa’y dumako ang labi nito sa kaniyang tainga. Ramdam na ramdam ni Brix ang init ng hininga nitong tumatama sa tainga niya. Even that hot breathe of him, made, Brix, moan.

“You smelled nice, Brix,” anang binata na talagang nilanghap pa ang leeg niya pataas sa kaniyang tainga. Wala siyang nagawa kundi ipikit ang mga mata’t, makagat ang labi. “I miss your smell, I miss everything about you. You leave without even minding my feelings. Now I have to punish you, fair and square. I’m sure after this, you can’t walk anymore. I’ll fuck hard and even harder. You must prepare for that,”

Para kay, Brix, itong klaseng parusa na ito ay ni isang katiting na takot ay hindi niya naramdaman. For him, this is the most good punishment, at kahit ilang beses pa siyang parusahan ay malugod niyang tatanggapin.

Ngumiti siya, “Please, punish me now, chef,” nakagat niya ang pang ibabang labi ng siya’y makaramdam ng hiya.

“Ahhh, you’re being playful, huh? Prepare for that.” sambit nito pagkatapos ay kinagat ang tuktok ng kaniyang tainga. Sending shiver down to his spine. “By the way, I miss you calling me ‘Chef’”

“Yeah, Chef.”

Bumangon si Gord at mabilis nitong hinubad lahat ng natitirang saplot sa katawan. Makikitang sabik na sabik ito sa paraan ng paghubad nito ng mga suot. Talagang mabilis at minadali.

Kagat-labing nakatingin lamang si Brix sa binata hanggang sa tuluyan na nitong mahubad lahat ng saplot sa katawan.

Tanging lampshade lang ang bukas na nagsisilbing tanglaw sa loob ng k’warto niya ngunit sapat na iyon upang kaniyang masilayan ang malahalimaw na alaga ng binata na ngayo’y naghuhumindig sa haba at laki.

Nakakahiya man para sa kaniyang sariling aminin, ngunit na missed din ni Gord ang bahagi ng katawan na iyon ni Brix. It may sound embarrassed but he also missed that cock, playing in-and-out inside his hole. Missed na niya ang sensasyon, sarap, at ligayang hatid niyon.

Napasinghap siya ng tila leyon’g kumubabaw ito sa kaniya.

“You’re looking to much at my cock, that makes me more turn-on.”

Sino ba naman kasi ang hindi mapapatingin doon? Miski santo-santita ay mapapasulyap sa laki ng biyayang dinadala nito.

Naramdaman niyang hinawakan ni, Gord ang lace ng boxer short niyang suot at pinadaosdos iyon sa kaniyang hita, pababa sa binti hanggang sa iyon ay mahubad. Tulad ni Gord ay wala na ring natitirang saplot sa kaniyang katawan.

“I miss this fucking body of yours, baby.”

“So do I, chef..”

Muling nagtagpo ang kanilang mga labi sa isa’t-isa. Mainit ang bawat halikan at sadyang kay sarap hanggang sa kapwa mga dila’y naglaban na rin.

Naglakbay ang kamay ni Gord ang punto nito’y walang iba kundi ang pagkalalaki ng binata.

“Hmmm..” ungol niya nang kaniyang mahawakan ang pagkalalaki nito at maramdaman ang init na hatid niyon sa kaniyang palad. “Shit..”

“Excited na sa punishment, huh?” birong tudyo ni Gord dahilan para mag init ang pisngi ni Brix.

Iginalaw ni Brix ang kaniyang kamay taas baba sa pagkalalaki ng binata making Gord moan.

His groin was totally satisfying. It feels satisfied to hold on to.. to move his hand up and down.

“Like that, Brix, màsturbate me, baby. Ahh—shit!”

And he did, he màsturbate him. Moving his hand, up and down.

Mariin pang nakagat ni Brix ang kaniyang mga labi ng sandaling dumako ang halik ni Gord sa kaniyang leeg matapos siya nitong patigilin sa ginagawa.

Halik sa leeg hanggang sa bumaba. Lahat ng madaan ng mga labi nito ay iniiwan nito ng mga makatindig balahibong halik.

Sumunod ang mga mata ni Brix ng dumako na ang binata malapit sa kaniyang dibdib. Nakita niya kung paano mag-apoy ang mga mata nito matapos makita ang namumula niyang utong.

“Ahh, there you are, pinkish nipple. Let me suck you.” and with that, Gord, sucked, licked, and sucked his nipple. Leaving him breathless.

Pagod na pagod si Brix kaka-ungol sa sarap ng sensasyong kaniyang nalalasap sa ginagawang pagdila at pagsipsip ni Gord sa kaniyang utong. Tila mawalan siya ng ulirat habang walang sawa nitong pinagsasawaan ang utong niya..

Malakas siyang napapiksi at napa-ungol ng maramdaman niyang kinagat nito ng bahagya ang utong niya. “Ohhhhh, shit! Ohhhh, Gord.”

Nanunuyot na ang kaniyang lalamunan sa kaka-ungol. Tila mawawalan na siya ng hininga sa sarap ng dulot niyon.

Awtomatiko siyang napasambunot sa buhok ni Gord nang lumipat naman ito sa pagkain sa kaniyang kabilang utong.

Tirik ang kaniyang mga mata, hindi magkanda-kumahog sa pagkikiskisan ang mga daliri niya sa paa. “Ohhhhh—chef. Chef. Chef. Chef. Ohhhh—Gord, i like that,”

Mas ipinagduldulan pa niya ang ulo ni Gord sa kaniyang utong habang mariing napapa-ungol.

The whole night, he was shouting and shouting about Gord’s name leaving him tired and breathless. Like, ohhh, hell, that was so good..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 59

Kabanata 59

       BRIX woke up in the morning with Gord beside him. Pagkamulat na pagkamulat pa lamang ng kaniyang mga mata ay ang maamong mukha ng binata ang kaniyang nasilayan. Dahil doo’y eto’t ume-epal na naman ang kaniyang puso. Gusto na namang muling magpabida.

Gayon pa man, hindi matatawarang saya ang nararamdaman ni Brix ngayon. Well he just didn’t expect that this day will come. Na darating ang araw na muling silang magkakaroon ni Gord ng chance na matulog magkatabi, magkayakap, maghalikan, at masulit ang kompanya ng isa’t-isa.

Niyakap ni Brix ang katawan ni Gord ng mas mahigpit pa. Malay ba niyang bukas makalawa ay mawala na naman ito sa tabi niya, mas mabuting masulit niya ang pagkakataong ito.

Naka rehistro ang mga ngiti sa labi ni Brix ng kaniyang ipikit ang mga mata. Handang namnamin ang pagkakataong ito na inayon para sa kanila ng tadhana. At dahil nga kapwa sila wala pang saplot kagabi pa. Ramdam na ramdam ni Brix ang init ng katawan ng binata, at s’yempre ang pagkalalaki nitong dumidikit sa kaniyang balat. It felt good. It is.

Maya-maya pa’y naalimpungatan ni Brix ang pinto na pumihit pabukas. Awtomatiko siyang lumingon doon.

“Surpri—Oh my gosh!” Nanlaki ang mga mata ni Honey sa tagpong kaniyang nasilayan. Nabitawan pa niya ang dalang pagkain na sana’y pagsasaluhan nilang dalawa ni Brix.

Honey woke up early in the morning.. she’s planning to surprise her fiancè. Dahil wala ang kuya Gord niya ay siya na lang ang nagluto ng pagkain gayong may skills din naman siya ukol doon.

He cooked it, prepared it, then went to her fiancè’s house. Alam naman na niya ang bahay ng fiancè niyang si Brix dahil nga kasama siyang naghatid dito kahapon. And nangako din siyang bibisita siya sa kaniyang parents in law at ngayon ang araw na ito.

Pagpasok niya sa loob ng bahay ay naka bihis na manugang niya ang nadatnan. They are about to go to their own company, at humingi ng paumanhin sa kaniyang hindi na siya nito ma-e-entertain pa. She said, it’s okay.

Tinuro naman ng mga ito ang k’warto ng fiancè niya. Sinong mag-aakalang ang taong kaniyang dapat iso-surpresa ay siya pa pala ang masu-surpresa.

Umaga na, maliwanag na. Malinaw na malinaw sa mga mata ni, Honey ang tagpong kaniyang nakita.

Her fiancè and his brother, Gord, were both cudling while naked. Hindi naman siya ganoon ka ignorante para hindi malaman kung ano ang nangyayare.

Napapa-iling siya sa mga nakikita at hindi makapaniwala.

“Honey, let me explain..” nangangatal na sambit ni Brix na agad bumangon. Nalaman niyang siya’y hubad kaya mabilis niyang tinakpan ang pagkalalaki. Kinuha niya ang boxer at mabilis iyong sinuot, but Honey sprinted out.

Sinundan niya ang dalaga matapos masuot ang damit. Ganon din naman si Gord na naka-alimpungat sa mga nangyayare. Just like Gord he don’t also know what to do. He just rushed himself until he get himself clothed.

Matapos makapag-bihis ni Gord ay mabilis niyang tinahak ang daan palabas ng bahay. Naabutan niya si Brix sa may kalsada sambunot ang sariling buhok tanaw ang papalayong sasakyan ni Honey.

Nilapitan niya ang binata. “Calmdown, Brix. I’ll talk to her. I’ll talk to her.”

“Gord, I don’t know what to do.. I don’t know…”

He faced Brix. “Relax, I know what to do. I’ll explain it to him, alam kong maiintindihan niya ako. Ako ang bahala, Brix. Just wait for me here. Aayusin ko ’to.” he place a kissed on Brix forehead then to his lips. “I love you,” niyakap niya ito, “wait for me.”

Tumakbo si Gord kung sa direksyon kung saan niya ipinarada ang kaniyang sasakyan, malayo sa bahay ng binata. Matapos makarating ay mabilis siyang sumakay doon at pinaandar iyon.

Pinaharurot niya ito nagbabaka-sakaling masundan niya ang sasakyan ng dalaga.

Habang nagmamaneho bila siyang inalimpungat ng tunog ng kaniyang cell phone, upang masuri ay dinampot niya iyon at sinagot ang tawag.

“Hey, ma’h friend.” anang nasa kabilang linya.

“Why?” agad niyang tanong kay Luis na agad niyang nabosesan.

“You sounded irritated, huh, Gord?” anang nasa kabilang linya. “By the way, i just want to inform you that tomorrow will be my wedding day.” he sounded happy, Luis sounded so happy. “And I will send you the invitation card, please, ’wag kang mawawala doon, aasahan kita.”

Kung iisipin pa niya ang tungkol sa kasal ng kaibigan at kung paanong nangyare at humantong sa ganoon ay hindi na niya gagawin. Marami pa siyang iniisip. Siguro sa ngayon magiging masaya na lamang siya para sa binata. At t’saka na lang niya aalamin kung sino ang ma’swerteng taong nakabihag ng puso nito.

“I’m sorry man, I’m sorry, Luis. I have important things to do. I can’t come. This is really urgent, ipapahatid kona lang sa’yo ’yung regalo ko. ’Cause for now, i’m really busy.. busy with my upcoming wedding day, please be there.” when he said that, he looked like so sure that he’s plan will going to succeed. Tila ba’y siguradong-sigurado siyang kay Brix lang siya makakasal at sa ganoon din naman ito sa kaniya.

“Wait what? What the fuck?!”

“Narinig mo’ko ng malinaw, Luis. Now i’ll hang up because i’m really busy. Talk to you later.” and he ended the call.

Matapos niyang makarating sa bahay nila kung saan agad niyang natanaw ang sasakyan ni Honey. Agad siyang lumabas ng sasakyan, huminga ng malalim at pumasok sa loob.

“Yaya, where’s honey?” agad niyang tanong sa katulong. “Gusto ko siyang makausap.” pagkausap niya sa katulong.

“Naroon po sa k’warto niya, sir. Dire-diretso ho kanina eh.” anang katulong. She’s a Filipina. Ewan nga ba kung bakit mas pinipili pa ng mga magulang ni Gord, maging katulong ang Filipina, kesa sa mga tao dito sa New York.

Tinahak niya ang k’warto ng kapatid at kinatok ang pinto ng malaman niyang nakasara ’yon. “Honey, it’s me, your Kuya Gord. Please talk to me. I have to clear some things with you. Let me explain.”

A minute passed by, Honey didn’t open the door. Nang akmang tatalikod na si Gord sa akalang hindi siya kakausapin ni Honey ay doon biglang bumukas ang pinto. Showing his younger sister. Mad.

“Ano pang gusto mong sabihin ko?” salubong ang kilay nito at halatang galit ang dalaga.

Niluwagan ni Honey ang pagkakabukas ng pinto at agad dumiretso pasampa sa kaniyang kama. Niyakap niya ang dalagang binti at niyuko ang ulo sa kaniyang tuhod. “Talk. Explain it to me, Kuya!”

Huminga ng malalim si Gord at sinara ang pinto. Marahan siyang humakbang palapit sa kapatid pagkatapos ay umupo sa gilid ng kama nito.

“Honey, I know you like, Brix. Gusto mo siya, i can see that.” panimula niya. “Honey, mahal ko si Brix. Mahal na mahal ko siya. I know it may sound weird, but i really do. Matagal konang kilala si, Brix, i fall for him and he fall for me too. He just can’t fight for our relationship dahil sa nakataling marriage sa leeg niya. I know he don’t want that kind of set up. Pinipilit lang niya ang sarili niyang makasal sa’yo, just because of his parents. Ayaw niyang may ma disappoint siya. But i can’t accept that! Hindi ko kayang matanggap na mawala siya sa piling ko.” napahilamos siya sa mukha at napasambunot sa buhok.

“Hindi ko kayang tanggapin na makakasal siya sa iba. At mas lalong hindi ko tanggap kung sa’yo pa. Kapatid kita, anong sakit na lang ang aking mararanasan sa tuwing makikita kayong dalawa? I can’t, Honey, you know i can’t! I love him, and only him, please accept that.”

Si Honey na natigilan, shocked, at tahimik na nakikinig ay unti-unting inangat ang ulo. Tumingin sa kapatid.

“Kuya..” mahinang tawag nito.

Agad namang nilingos ni Gord ang kaniyang kapatid. She’s beyond shock, full of emotions. And so confused.

“Kuya, Bi ka?” patanong nitong sabi na ikinakunot naman ng noo ni Gord.

Gord’s expression was asking, “what do you mean, bi?”

“Bi, kuya, it means, bisexual? Attracted to both, gender.” Honey explained ng mabasa niya ang ekspresyon sa mukha ng naguguluhang kapatid. “So are you?”

“I’m being serious here, Honey! I don’t know that fucking word!”

Sa hindi inaasahan ni Gord na pagkakataon, napahagalpak ng tawa ang kaniyang kapatid dahilan para mas lalong kumunot ang kaniyang noo.

Hindi alam kung saan nanggagaling ang lakas ng loob nitong tumawa sa ganitong sitwasyon meron silang dalawa.

“Gosh, Kuya.” pinupunasan pa ng dalaga ang kaniyang mga matang pinamuuhan na ng luha sa kakatawa. “Talagang matanda kana. Pati ba naman “bisexual” hindi mo alam. Trending kaya ’yan ngayon. Sa totoo lang, i’m a number one fun of bisexual couples. I love watching them.“ she sounds giggling.

Na we-weirdohan na si Gord sa inaasta ng kaniyang kapatid. Kung hindi nga lang niya ito kapatid baka kanina pa niya naisipang ito’y wala na sa sariling katinuan.

“So.. you love him?” tanong nito.

Tila parang timang na naging seryoso ang mukha sa kabila ng kasiyahan nito kanina.

“I do.” matatag na sagot ni Gord.

Ngumiti naman ang kaniyang kapatid na tila aprubado na dito ang pagmamahal ng fiance nito ang ng kaniyang kapatid. Yumakap ito sa kaniya. “So, my wedding is off, Kuya, you’re wedding is on. I’ll be your number one supporter. I love you.”

Pilit kumukuha ng ideya si Gord kung paanong mabilis na natanggap ng kaniyang kapatid ang pagmamahalan nilang dalawa ng fiance nito. Do he sound convincing? Ganoon kadali? Or it is just because of that, bisexual couples, thingy, na madalas daw nitong panoorin? What on earth is happening? By all the way in, masaya si Gord na natanggap na ng kaniyang kapatid ang lahat. Na madali niya itong nakumbinsi. To more to go. His parents and Brix parents.. it’s only two more to his success.

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

Guys please don’t forget to leave a comment about your reaction. Please do vote too. Thank you. Para din sa mabilis na update.

If this chapter reach 300 views i’ll make an update, thrice.

KABANATA 60

Kabanata 60

       HINDI maipinta ang mukha ng mga magulang ni Brix habang kaharap siya. Sapo-sapo ng kaniyang ina ang ulo nito na animo’y may sumasakit sa sentido nito.

“Mom, Dad, what’s wrong?” usisang tanong niya sa dalawa walang ideya kung saan nagmumula ang paghihimaktol ng dalawa.

“Son, did you do something wrong?” mapang usisang tanong naman ng kaniyang ina sa kaniya imbis na sagutin ang tanong niya.

Brix mind was blank, he don’t know what his mother meant for that question. “What do you mean, mom?” he asked confused..

“Wedding is off.” mahinang sagot ng kaniyang ama habang tinatanggal ang suot nitong coat. Tila ba’y kawalan sa kanila ang pag-iisang dibdib ng dalawang pinilit na maging mag-irog.

Tulala at tila nabato si Brix sa kaniyang kinatatayuan sa kaniyang mga narinig. Malinaw pa sa tubig ang kaniyang pagkakadinig kaya hindi na niya iyon kailangan pang ipaulit sa ama.

“W-What?” and there.. ang salitang lumabas sa kaniyang bibig.

“Hindi na tuloy ang kasal ninyo ni, Honey. Nag back out na sila, and now i’m asking you. Did you do something wrong?” his mom asked again. Hindi lang ito makapaniwalang nag back out ang kabilang panig gayong ayos na naman ang lahat. It’s all prepared for the wedding day. Naisip lang ng ina ay baka may nagawa ang kaniyang anak kung bakit hindi matutuloy ang planadong kasalan..

“I-I d– didn’t do anything wrong.” sagot ni Brix na ngayo’y napapa-isip.

Ang nasa likod ba ng kaganapang ito ay walang iba kundi ang pinakamamahal niyang tao sa buong mundo. Gord? Did you do something?

Oh, boy! It might be, Gord. It was Gord for sure.

“It’s okay.. it’s okay..” anang ina na ngayo’y kapit ang kaniyang magkabilang balikat. She looked so disappointed. After all she did ganito lang pala ang mangyayare. But all the way, she couldn’t do anything. The power was on them and she’s just wanting to get some. Maambunan ang negosyo nila ng kapangyarihan sa gayon ay mas lalo iyong lumayog at ng may maganda siyang maipamana sa kaniyang nag-iisang anak.

Naiwan si Brix sa sala ng bahay matapos siyang lisanin ng kaniyang mga magulang. He was just sitting there doing nothing. Thinking deeply.. thinking about, Gord.

What exactly he did?

What exactly you did, my Gord? tanong niya sa sariling isip.

Habang pinagninilayan ang mga nangyayare, hindi maiwasan ni Brix na mapangiti.

Wedding is off.

Wedding is off.

Paulit-ulit bumobosena sa kaniyang isip. And all parts of his body was starting to get excitedly happy.

Wedding is off.. meaning, hindi na tuloy ang kasal at ngayo’y kawala na siya. He’s now finally free again, free to love again. Free to be married with someone worthy and deserving for his love.. and it’s no other than the man he love the most.

“Oh, Gord, you really fight for me? Don’t worry i’ll fight for you too.” he murmured before he left the salas.

Madilim na sa labas ng bahay ng matapos si Brix sa pag-aayos ng kaniyang sarili. Ito ang pangalwang beses niyang naligo sapagkat nakaramdam siya ng hindi komportable sa kaniyang katawan. Topless siyang pinagmamasdan ang sariling repleksyon sa salamin hanggang tumungo ang kaniyang tingin sa tiyan niya.

Dati pa niya napapansin ang pagbabago ng kaniyang katawan ngunit dahil marami siyang iniisip ay hindi na niya iyon nagawang pagtuunan ng pansin. Ngayon lang ulit.

Tumuon ang kaniyang mga mata mismo sa kaniyang tiyan. Napakunot ang kaniyang noo at nagsisimula ng gapangan ng pagtataka.

His tummy. May mga stretch marked doon at bahagya din ang naging paglobo ng tiyan niya. He know the reason kung bakit may stretch marked ang tiyan niya, madalas kasi’y napapakamot siya sa tiyan sa tindi ng kating nararamdaman niya dito. Brix just didn’t expect na ganitong marka ang iiwanan niyon.

He used to have his six packed abs but now it’s starting to fade away. Nawala na ang bato-bato niyang mga pandesal sa tiyan sa halip ay lumobo iyon ng bahagya at tila siya’y maihahalintulad sa isang buntis.

Kusang napailing-iling na lamang si Brix at sa sunod ay hindi na pinansin ang mga pagbabagong iyon. Siguro’y dahil lamang iyon sa kaniyang pagiging matakawin sa mga pagkain kaya’t ganito kabilis magbago ang kaniyang katawan. Pasasaan pa’y pag wala na siyang isipin ay baka bumalik na siya sa arawang pag-g-gym..

Naalimpungat siya ng katok sa labas ng pinto ng kaniyang k’warto. Agad siyang lumabas ng bathroom at sinuot ang maluwag na damit bago niya dinaluhan ang kumakatok.

“Mom?” patanong niyang turan matapos malamang ang ina ang kumatok. Masaya ang bakas sa mukha ng ina na may halong pagtataka. Hindi niya batid kung anong meron sa ina.

“Mag bihis ka. Lyndon’s family are spending dinner here.”

“For what mom?” tanong ni Brix matapos ang ilang segundong pagtitig sa ina ng may pagtataka.

“I don’t know too.. Maybe, makikipag-usap sila—just prepare yourself. Bababa na ako at mag aasikaso ng mga pagkain.” After she said it, mabilis na itong lumisan.

He, himself felt blank again. Unti-unti na naman gumagana ang kaniyang isip sa pag-o-overthink ng mga posibleng mangyare.

What on earth is happening?

Kung sakaling muling itutuloy ang kasal gaya ng nasa isip ni Brix, planado na niyang tanggihan iyon at tulad ni Gord ipaglaban ang pagmamahal niya para dito. It’s time for him to chose what he really want, hindi ang pagsunod sa kagustuhan ng mga magulang.

Nag bihis siya ng damit na sa kaniyang paningin ay pormal. It just simple but his handsomeness was overflowing. Matapos iyon ay bumaba na siya.

Saktong-sakto ng pagkatungo niya sa dinning area ay naroon na rin at bihis na ang kaniyang mga magulang. They dressed up formally at ang set ng dinning area ay kahit papano’y napaghandaan. Makikita sa lamesa ang mga hinandang pagkain ng kaniyang ina. It looks delicious though.

Sakto naman na dumating na rin ang kabilang panig. Agad silang inasikaso ng mga katulong patungo sa dining area at ganoon naman ang naging malugod na pagtanggap ng kaniyang ina sa magpamilya.

They do interact formally.. Nakipag beso siya sa pamilya Lyndon at maging sa dalagang ubod ang saya ng ngiti nito matapos makipagtitigan sa kaniya na tila ba’y may magandang mangyayare. He hope there is.

Then he saw.. no other than the man who was now smiling at him in full adoration. Then man with overflowing gorgeousness and handsomeness. Gord.

Napalunok siya at nabasa ang nanunuyot niyang mga labi. Anong nangyayare? Bakit naritong muli ang pamilya Lyndon? What’s with, Honey’s smile? What’s with Gord’s smile, actually?

Ngayon pa lamang ay labis labis na ang nararamdamang kaba ni Brix. Sa mga titig pa lamang sa kaniya ni Gord ay alam niyang may binabalak iyon, hindi man niya alam kung ano, pero sana, may maganda iyong idudulot. Of course.

“Come sit, we prepared food for all of you.. “ anang kaniyang ina na malugod ang ngiti sa mga labi, ganoon din naman ang kaniyang ama.

And they started eating. Batid niyang kating-kati na ang kaniyang ina na malaman ang pinunta ng magpamilya at ganoon din naman siya.

“Balae, I have to apologize. We’re sincerely apologizing for cancelling the wedding. Alam kong planado na ang lahat..” panimula ni Mrs. Lyndon. “But my daughter backed out.” dugsong pa nito na hinimas ang likod ng anak na dalaga na ngayon ay malumanay ang pagngiti. “She said she don’t want to get married now dahil na-realize niya na ang pagmamahal ay hindi pinipilit. We both know na walang feelings ang mga anak na’tin sa isa’t-isa. Your son, Brix and my daughter, Honey.” ngumiti ang ina ng dumako ang tingin nito sa kaniya.

“But if you still want to be my balae, itutuloy na’tin ang kasal.”

“I-I don’t understand, Balae? I thought, Honey, don’t want to get married. I thought she backed out—”

“Relax, Balae, hindi naman sila dalawa ang magtutuloy sa prosisyon e.”

What’s going on? Ang tanong ni Brix sa kaniyang isip habang tahimik na nakikinig sa usapan ng mga iyon.

Natuon ang kaniyang tingin kay Gord ng ito’y tumayo sa pagkaka-upo. Nakagat niya ang pang-ibabang labi at namimilog ang matang tumingin sa binata ng tumungo ito sa harap niya.

“Flowers for you, darling.” anang binata matapos nitong ilabas ang tatlong piraso ng roses na tinatago nito sa likod kanina.

Honestly, Brix was so speechless. Wala siyang masabi. Walang lumalabas sa bibig niya at tanging ang pusong walang kasawaan sa bilis ng pagtibok ang kaniyang nararamdaman. What the?

Tumingin si Brix sa mga mata ni Gord na kalmadong kalmado habang ang mga ngiti niyon ay kay banayad. Huminga siya ng malalim at matatag na tinanggap ang bulaklak. Maybe this is the time. Ito na siguro ang panahon para ipaglaban ang pagmamahal niya sa binata laban sa kaniyang pamilya. He have to face this for him to overcome it.

“All my respect for you, Ma’am, Sir. I’m Gord Lyndon, nandito po ako para hingin sa inyo ang kamay ng inyong anak upang maging aking kabiyak.”

Mrs. Daniel and Mr. Daniel was shocked at that moment. They both speechless. Sino ba naman ang hindi? Makahugot kuryosidad ang naging pag-amin ni Gord sa mga iyon.

“I know it may sounds weird for you. And i know it’s unbelievable. I just wanted to say na mahal na mahal ko po ang inyong anak at batid kong mahal niya rin ako. Matagal na po kaming magkakilala ni Brix at nahulog sa isa’t-isa. Hindi man kapani-paniwala para sa inyo ngunit iyon po ang totoo. I’m now facing both of you to have your blessing. I want to marry your son, please accept that.” Gord slightly vowed..

“Ah–ahmm..” hindi alam ng ginang kung ano ang kaniyang sasabihin. Napatingin na lamang ito sa pamilya Lyndon na ngayon ay nakangiti sa kaniya. Tumuon ang kaniyang tingin sa kaniyang asawa na kalmado lang na napangiti sa kaniya. Sumesenyas na pumayag sa gusto ng dalawa.

“Ah.”

“Mom, i won’t get married unless it’s Gord.” ani Brix.

“Holy.. what— balae?” ang nasambit na lamang ni Ginang Daniel.

“I know balae, ganiyan din ang naramdaman ko ng magtapat sa’kin ’yang anak ko. I gave my blessing and support for him, can you give yours?”

Tumayo si Ginang Daniel at hinawakan ang braso ni Gord. Inangat nito ang ulo ng binata at malawak na ngumiti. “It’s unfamiliar with me, but because of your sincerity, you have my blessing hijo. You have my blessing and support.”

And with that, tila umapaw ang kasiyahan sa damdamin ng dalawa. Walang mapagsidlang kasiyahan ang nararamdaman ni Gord na sa wakas ang daga sa kaniyang dibdib na kanina pa paulit-ulit bumabagabag sa kaniya’y nawala na.

He can now finally get married?

Oh, hell yeah!

           

AXLL_ACEBEROS_A.A.

KABANATA 61

Kabanata 61

           ANG kasal na dapat ay para kay, Honey at Brix ay mabilisang naudlot sapagkat wala silang pag-irog sa isa’t-isa. Ang kasal ay itutuloy ng dalawang magkasintahan na talagang sinubok ng tadhana ang tibay ng kanilang pagmamahalan.

Hindi nasayang ang lahat ng preparasyon ng pamilya Lyndon at pamilya Daniel sa kasal sapagkat hindi man natuloy ang kasal ng anak nilang babae sa anak ng mga itong lalaki ay matutuloy naman sa mga anak nitong kapwa lalaki.

Hindi na nga in-adjust pa ni Gord ang kasal nilang dalawa ni Brix sapagkat natakot daw itong baka magbago pa ang isip ng binata, sa hindi nito batid, ay walang kasidlang saya ang nararamdaman ni Brix ngayon at sa susunod pa sapagkat ang kasal na kaniyang pinapangarap ay ngayo’y matutupad sa taong kaniyang pinakamamahal. Si Gord. Si Gord na pumukaw at gumising sa natutulog niyang puso. Si Gord na handang gawin ang lahat para sa kaniya. Si Gord na masarap ng magluto ay hindi rin matatawaran ang sarap nito.

Kagat ni Brix ang kaniyang pang-ibabang labi habang inaayusan siya ng make-up artist. Samu’t saring emosyon ang pumapasok sa kaniyang pagkatao, narito ang matinding kaba at pinaghalo-halong saya. Hanggang ngayon tila kinakapa pa niya ang mga nangyayare sa kaniya, parang ang hirap lang paniwalaan na darating sa puntong ganito sa loob ng maraming pagsubok ang dumaan sa kanila.

Sinong mag-aakalang ikakasal nga si Brix at ito’y para lamang kay Gord.

Matapos siyang maayosan at mabihisan ng mga nag-aayos sa kaniya ay muli niyang sinipat ang sariling repleksyon sa salamin.

Elegante at g’wapong-g’wapo ang kaniyang dating sa suot niyang damit pangkasal. Simple lang ang make-up sa kaniya at dahil doon lumabas pang lalo ang kinang ng kaniyang kag’wapuhan.

“Are you ready, sire?” malamyos na ngiting sabi ng dalagang nag aasikaso sa kaniya.

“I am.” sagot niyang may patango-tango pa.

Maya-maya pa’y bumukas ang pinto ng silid. Agad natuon ni Brix ang kaniyang paningin sa bumukas na pinto. Iniluwa niyon ang maganda at bihis na bihis na dalagang si Honey. Palapit pa lamang ito sa kaniya’y ubod tamis na ang naging pag-ngiti.

“Hey, guys it’s me again, your Honey. And here’s an update for my brother’s wedding day.” anang dalaga habang nakatingin ito sa camera nitong dala na nakatutok sa mukha nito.

Lumapit ang dalaga kay Brix at isinama siya nito sa kuha ng video sa camera. “Here’s my brother in law, so handsome, isn’t he?” anang dalaga habang pine-flex siya sa video cam nitong dala. “Say, Hi to my million followers, Kuya Brix.”

Naiilang man si Brix ay tumingin parin siya sa camera and he bid Hi for them.

“Ka-BL couples fanatics diyan lang kayo, magbabalik ako after ng ilang minuto. I love you all, guys. Muah.”

Since na nalaman ni Honey na ang kaniyang kapatid ay isa sa mga grupo ng kalalakihan na umiibig din sa kapwa nila lalaki. Adan to Adan, ay naisipan niyang gawing content ang dalawa. Palihim niyang kinukuhanan ng litrato ang kaniyang kapatid kasama ang fiancè nitong si Brix sa mga sweet moments at i-a-upload niya ito sa social media. Paminsan-minsan rin ay palihim niyang kinukuhanan ng video ang dalawa at i-a-upload.

Dahil kaaya-aya ang itsura ng dalawa, ni Brix at ni Gord, naging patok sa mga taong tulad ni Honey na mahilig sa mga BL couples ang mga uploaded pictures and videos ng dalawa. Dahil din dito, hindi magkanda-humayaw ang mga news reporter, paparazzi, at kung sino-sino pa ma-interview lang ang dalawang couples.

Dahil sa sikat si Gord sa negosyong pinapatakbo nito ay mas lalo pa itong sumikat dahil sa kagagawan ng kapatid nitong si Honey. Maraming kababaihan ang nawindang at bumagsak ang mga balikat sa mga nalaman.

Nawalan ng pag-asang masilo ang isang adonis, mayaman, at maimpluwensiyang tao na tulad ni Gord na masilo ng mga ito’t maging kaisang dibdib.

Marami man ang natuwa ngunit hindi rin naman maikakailang marami din ang nagpahatid ng hindi mabuting reaksyon sa dalawa. Ganon pa man ay hindi iyon pinansin ng dalawa, basta ang alam lang nila, talikuran man sila ng mundo, mananatili ang kanilang pagmamahalan sa isa’t-isa.

“Kuya Brix,” pukaw ni Honey sa atensyon ng binata.

Ngumiti naman si Brix.

“You look so handsome and lovely, no wonder Gord love’s you so much. He even fight his love for you.” anang dalaga. “He stole you from me.” pabiro pa nitong sambit.

Nahihiyang napangiti na lamang siya kay Honey. “Thank you, Honey. Thank you for your understanding. Thank you for everything you did. Thank you.”

“It’s okay, don’t mention it. Cheer up, your soon to be husband is waiting for you outside. Go and enjoy your day.” halos mangilid sa kasiyahan ang luha sa mga mata ni Honey.

Niyakap niya ang dalaga at hinalikan ito sa noo. “Let’s go, sister-in-law.”

Matapos makalabas ng bahay ni Brix at ni Honey ay agad niyang namataan ang magarang sasakyan na kaniyang paglululanan. Nasa labas ng sasakyan ang kaniyang fiancè na si Gord hawak ang pinto ng sasakyan na nakabukas. Nakangiti ito sa kaniya at halos kuminang ang mga mata habang tinitingnan siya.

Starstruck. ’Yan ang nararamdaman ni Brix ngayong nasilayan na niya ang asawang pakakasalanan. He could say, Gord is the most handsome man in the whole universe. Wala ng sino pa man ang makakatalo sa kag’wapuhan ng kaniyang asawa. Ito lang ang nag-iisang g’wapo sa paningin niya.

Malawak ang kaniyang mga ngiti ng makalapit siya dito.

“Hop in, my fiancè, let’s get this things finished. Nang sa ganon ay masimulan na na’tin ang honeymoon.” anang binata.

Napangiti lamang siya’t tinapik ang balikat nito. “Silly, my chef.” he said then he kissed Gord lips and went in.

Ganoon din naman ang ginawa ni Gord. Pumasok na ito sa loob ng sasakyan. Si Honey naman ay lulan ng ibang sasakyan at umuna na ito sa kanilang paroroonan..

Katamtamang bilis ang naging patakbo ng sasakyan.

The word excitement. Hinding-hindi iyon magagawang i-explain sa nararamdaman ngayon ni Gord. It feels like more than excitement. Happiness was overflowing.

Napatingin si Gord sa kamay niya ng makita niya ang kamay ni Brix na humawak dito. “This is it, we’re getting married, my chef.” he said.

Ngumiti siya’t hinawakan din ang kamay nito. “Are you happy?”

“More than happy,” patango-tango sagot niya. “Thank you for everything.”

“It’s nothing, darling. Kahit nga ako’y hindi rin alam na magagawa ko ’yon. Magagawa kong ipaglaban ka. It’s love, though, it will always win.”

Maya-maya pa’y nakarating na rin sila sa pagdadausan ng kanilang pag-iisang dibdib. Kapwa silang sabay lumabas ng sasakyan at magkahawak ang mga kamay na pumasok sa loob niyon.

Kinakabahan man si Brix ng mga panahong iyon ay hindi iyon alintana sa kaniya. This is his moment, he can’t let his “heart-pounding so fast” ruin his moment. He’ll enjoy it until last.

Their both walking at the aisle while hands holding together. Their looks straight, their face cheered up, their lips was almost reaching their ears.

Masaya ang kanilang mga ngiti na animo’y ang araw na ito ang pinaka-the-best moment ng kanilang buhay at hinding-hindi nila ito magagawang kalimutan. Not even a single thing..

Mabibilang lang ang dumalo sa kasal. At s’yempre hindi doon mawawala ang mga kaibigan ni Gord. Talagang kahit late na ang invitation card na ipinadala niya’y hindi parin pumalya ang mga iyon. Except sa mga kaibigan niyang may mga sarili ng pamilya at hindi na nag-abalang pumunta. Naiintindihan naman niya iyon.

Mangha nga lang si Gord ng pumunta sa kasal niya ang kaibigan niyang si Luis, na nagsabing hindi raw ito pupunta dahil hindi raw siya pumunta sa kasal nito, ilang linggo na ang nakakaraan.

Sinimulan na ng pari ang seremonya. Maraming nabanggit ang pari ngunit ni isa doon ay hindi nagawang pagtuunan ng pansin ni Gord. He was just focusing at his fiancè na kanina pa niya napapansin ang pamumutla ng mukha nito.

Nag-aalala na si Gord sa totoo lamang pero dahil sa isiping baka ito’y kinakabahan lamang ay hindi na niya binigyang alintana, but of course, he still did not let his guard off.

“Gord Lyndon, do you take, Brix Daniel as your lawfully wedded husband. To care and to cherish, in sickness and in health, for poorer or for richer, ’till death do you part?” tanong ng para kay Lydon.

“I do father. I will always do.” he answered sincere full of love.

“Brix Daniel, do you take, Gord Lyndon as your wedded husband. To care and to cherish, in sickness and in health, for poorer or for richer, ’till death do you part?”

“I do father.” sagot ni Brix na may pag-ngiti pa ng malawak sa kaniyang mga labi.

“I announce you, Husband and husband. You may now kiss.”

Brix turned his face to Gord, facing each other’s face. Nakangiti ang binata sa kaniya at kitang-kita ang kinang sa mga mata nito. Ang kaligayahan na hindi mabibilang.

Brix was so happy too. He was so very-very happy. He couldn’t explain it.

Nang sandaling mahawakan ni Brix ang mukha ng kaniyang asawa ay doon tila nag dilim ang kaniyang buong paligid hanggang sa namalayan na lamang niya ang sarili na pabagsak na sa sahig ngunit nasalo siya ng bisig ng nag-aalalang si Gord.

Everyone inside the church were all panicked in shock.

Mabilis na binuhat ni Gord ang kaniyang asawa. “Brix, what happen? Wake up?” aniya sa asawa, mababatid ang samu’t saring pag-aalala sa kaniyang mukha..

Agad niya itong patakbong inilabas sa simbahan at nagmamadaling isinakay sa kotse hanggang sa iyon ay kaniyang manipulahin.

He’s going to be alright. His husband will going to be alright. Walang masamang mangyayare sa kaniya. I won’t let that happen. Ang nasa kaniyang isip habang pinaandar ang sasakyan at pasilip-silip sa walang malay niyang asawa..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 62

Kabanata 62

TILA animo’y nasisilawang iminulat ni, Brix, ang kaniyang mga mata. Unang tumambad sa kaniyang ulirat ay ang lalaking may pag-aalala man ay nagawa parin nitong ngumiti na tila animo’y may magandang nangyare sa buhay nito.

Brix was clueless about his smile. Wala siyang alam pa-ukol sa mga matatamis at walang kasing ligayang ngiti na iyon ni Gord.

“Gising kana, mahal ko.” salitang una niyang narinig sa bibig nito. “Are you okay? Is everything alright? May masakit ba sa’yo? Kamusta ang nararamdaman mo?”

Malinaw na malinaw sa sitwasyon ni Brix na ayos na ayos siya. Para bang gumising lang siya sa mahimbing na pagkakatulog.

Gayon pa man ay napangiti si Brix sa sandamukal na tanong na iyon ni Gord sa kaniya. Nagpapahayag lamang iyon kung gaano ka-concern ang binata sa kalagayan niya.

Binabalikan sa kaniyang isip kung paanong napatanong ng ganoon ang binata, hanggang sa tuluyan niyang nabalik tanaw ang lahat.

“Our wedding day..?” ang nabulalas niya sa kabila ng paglaki ng kaniyang mga mata. “Anong nangyare?”

“You passed out,” anang kaniyang asawa, “pagkatapos i-announced ng pari na tayong dalawa ay kasal na.”

Napakagat si Brix sa kaniyang pang-ibabang labi. He felt embarrassed. Pa’no ba naman sa gitna pa ng kasal siya hinimatay, marahil sa isiping dahil iyon sa kaba at samu’t saring emosyong naramdaman niya ng mga araw na iyon.

“You don’t have to feel embarrassed, my hubby.” ani Gord na napuna ang kaniyang dinaramdam ngayon. “It’s normal for a preggy person, like you.” seryosong turan nito ngunit pabiro ang naging dating niyon kay Brix.

“Stop kidding m-”

“I’m not kidding, hubby.” Diing turan ng binata.

Tila isang librong binabasa ni Brix sa kabuuhan ng mukha ni Gord ang mga isiniwalat nito sa kaniya. Alam niyang hindi ito nagbibiro. Seryoso ang binata sa mga tinuran nito kaya’t gayon na lamang ang labis niyang pagtataka. Seryoso ba talaga ang asawa niya? O baka may sira lamang iyon sa tuktok ng ulo nito?

“Gord, honey, are you okay?” bahagya pa siyang bumangon upang sanay salatin ang noo ng asawa sa isiping may sakit ito, ngunit bago pa man mangyari iyon ay nahawakan na ng kaniyang asawa ang kamay niya.

Marahan nitong binigyan ng banayad na halik sa likod ng palad niya.

“I’m okay honey, i’m okay..” ngiting banayad nito. “All i said is true. You are honey. You’re pregnant. Pagbaligtarin mo man ang langit at lupa. Iyon parin ang totoo mahal ko.”

“Don’t think it’s a rare case—Well it is, but hindi lang ikaw ang naitala na lalaking nagbubuntis. Even the husbands of my friends. They both carried child in their belly. Nabuntis din sila ng mga kaibigan ko.” Gord caressed Brix’s hair. “Just like you, honey. You are just like them.. and i’m so happy for that.”

Brix was in between of believing and not. He don’t know what to believe. Gustohin man niyang paniwalaan ang sarili ay hindi din niya mawaksi ang isiping baka tama ang sinasabi ng binata sa kaniya.

Tumahimik na lamang siya at hindi na nagsalita.

Maya-maya’y doon lamang niya napaniwala ang kaniyang sarili-buong napaniwalaan ang sinambit ng kaniyang asawa ng dumating ang doktor at imungkahi sa kaniya ang naging resulta.

He is pregnant! He’s preggy for fucking unbelievable reason.

Naibaba na lamang ni Brix ang kaniyang mga mata at iyon ay tumuon sa kaniyang tiyan. Marahan niyang hinaplos ang tiyan na sinasabing ngayon ay may laman na raw isang inosenteng sanggol.

Sa hindi maipaliwanag na dahilan, heto’t naglabas ng mainit na likido ang kaniyang mga mata. “I’m pregnant?” mahinang sambit niya sa kaniyang sarili. “I really am?”

“You are honey..” anang asawa niya. “Are you happy, aren’t you?”

Malumong tumingin siya sa mga mata ng asawa at kay higpit na sinalubong niya ito ng yakap. “I am, honey. I am so happy. I just can’t believe this. This is too much blessings for us. Ohh, God.”

“Yes, it is. It all thanks to God.”

MGA ilang oras pa ang lumipas ay nakalabas na rin sila sa ospital. Ayaw pa nga ni Gord na lumabas sila dahil gusto pa raw nitong masiyasat pa ang pakiramdam ng asawa, ma-obserbahan ito upang maging safe ang pareho nitong mahal, but Brix insists. Gusto na niyang lumabas dahil mabuti na rin naman daw ang pakiramdam niya, kaya’t walang nagawa si Gord kundi sundin ang kagustuhan ng kaniyang asawa.

Masaya si Gord sa unang araw ng pag-aalaga niya sa kaniyang asawa doon sa sarili nilang tinitirhang bahay na kaniyang naipagawa na. Siguro kung pagsa-samasamahin ang sayang nararamdaman ni Gord ay baka umabot na iyon sa kalawakan.

Bilang isang magiging ama at tagapag-alaga ng buntis na inaakala ni Gord na magiging isang magaang trabaho para sa kaniya, ’yon pala’y hindi. Sa asawa pa lamang niya’y animo susuko na siya.

Nahihirapan si Gord makuha ang timpla ng kaniyang asawa. Pa’no ba naman’y pabago ang mood nito. Minsan galit, minsan malambing, minsan naman ay pareho.

Napa-isip tuloy siya. Pa’no kung siya naman ang mag bunti—? Ah, never mind that!

“Honey,” tawag ni Gord sa labas ng pinto ng kanilang k’warto habang tatlong beses niya itong kinatok. Heto kasing si Brix ay tila nagtatampororot na naman sa hindi niya malamang dahilan.

“Go away! I don’t want to see you!” rinig niyang malakas nitong sigaw na halos pakiramdam niya ipagtulakan na siya.

May kurot man sa kaniyang dibdib ngunit iniling na lamang niya iyon. Nasanay na siya. Nasanay na siya sa pang-unang araw hanggang sa tumagal na parating ganoon ang asawa.

“Nag timpla ako ng gatas para sa’yo. It’s time for you to drink. Come out, Love, please?” anang pagsuyo niya sa asawa. “Lov—” hindi na niya natuloy ang iba pa niyang sasabihin ng biglang bumukas ang pinto at iniluwa niyon ang asawang madilim at animo’y lalamunin siya ng mga tingin nito.

“Why are you calling me, Love? ’Di ba, Honey or mahal, ang call sign natin. Why are you calling me, love? Pakiramdam ko tuloy hindi ako ang tinatawag mo at nangangaliwa ka!”

Halos mablangko ang emosyon sa mukha ni Gord. Napakamot na lamang siya sa kaniyang ulo at napahinga ng malalim. “I don’t do cheating, love—i mean ‘Honey’,” aniya, “i just called you love kasi mahal kita, mahal na mahal kita. I don’t have the reason to cheat,” hinawakan niya ang kabilang pisngi ng binata, “i love you, and only you.”

Ang animo’y nag-uumapaw na galit sa dibdib ni Brix sa kadahilanang iniisip niya’y nangangaliwa ang binata ay napalitan ng lamyos. Ramdam pa niyang gumuhit ang pulang tinta sa magkabilang pisngi niya dahilan ng ikangiti ni Gord.

“You’re blushing, honey, you’re so lovely.” sambit ni Gord sabay haplos pa sa pingi ng kaniyang asawa.

“Tigilan mo nga ako sa pambobola mo. Totoo bang wala kang ibang minamahal?”

“Yeah, just you, and only you.”

“Mabuti na malinaw tayo,” kinuha ni Brix sa kamay ni Gord ang isang basong gatas na itinimpla nito sa kaniya. “Get me some peanut butter. I want it now.” Bossy na turan niya sabay pasok sa loob ng k’warto at agad itong sinara.

Naiwan si Gord nakatayo at nakatulala sa kawalan. Just like that? Wala man lang “thank you, Honey”? O ’di kaya naman ay kiss sa lips para naman mapawi ang nararamdaman niyang pagod?

Pagkatapos may ipinapakuha pa itong peanut butter na hindi niya alam kung saan nito gagamitin.

Napakuskos si Gord sa sariling noo at wala sa sariling inihakbang niya ang kaniyang mga paa patungo sa kusina. To look for peanut butter na gusto daw nitong dalhin niya.

“Got it.”

Thankful si Gord ng makita niya ang stock ng peanut butter na gusto ng kaniyang asawa. Buti na lang at mayroon nito sa bahay nila. Kung wala ay baka nagpa-utos pa siyang bumili sa kung sino man ang kaniyang mauutusan sapagkat wala sa wisyong iwan niya ang asawa.

Daglian siyang bumalik sa labas ng pinto ng kanilang k’warto at mabilis na kinatok ang pinto. “Honey, your peanut butter.”

Maya-maya’y bukas ang pinto bumungad sa mukha ni Gord ang kaniyang asawa. Agad tumuon ang kaniyang tingin sa bibig nito na may bakas pang gatas.

He smiled then wiped the milk off his mouth. “Ang kalat mong uminom.” Napaismid lamang ito sa kaniya. “By the way, here’s your peanut butter. Saan mo ba ito gagamitin?” he just asked curious.

“Kakainin ko? Bakit saan pa ba ginagamit ito?” sarkastikong sagot nito at mabilis na inagaw sa kaniya ang bote na may lamang peanut butter.

Yeah, saan pa nga ba ginagamit ang peanut butter, kundi kainin?

Nagulat na lamang si Gord ng hawakan ni Brix ang kaniyang kamay at hilahin siya papasok sa loob ng k’warto. Doon niya nakita na nakabukas ang t.v at nanonood pala ng movie ang asawa.

Sumampa si Brix sa kama. He then tapped the other side of the bed for his husband to occupy it. “Sit.”

“What are you watching, honey?” tanong ng Gord.

“Don’t ask, just watch.” Brix answered with sarcasm.

Hindi na nagawang magtanong pa ni Gord na napangiti na lamang. Ang sungit naman kasi ng asawa niya ngayong araw. Nagtatanong lamang eh.

Nagsawalang imik na lamang si Gord at itinuon na lamang niya ang tingin sa pinapanood nito. After a couple of minutes he started to get bored. Mas lamang pa yata ang k’wentuhan sa palabas na iyon kaysa sa mga aksyon na nangyayare.

Bumaling siya sa kaniyang katabi, kinakain at dinidilaan nito ang daliri nitong isinawsaw sa peanut butter na tila siyang-siya sa ginagawa.

Siguro kung nakita niya itong ginagawa ng ibang tao ay hindi na niya iyon panonoorin pa dahil nakakaramdam siya ng pandidiri sa ganoong pag-asta. Pero ngayong si Brix ang gumagawa hindi niya naramdaman ang dapat niyang maramdaman. Bagkus may kiliti ng pagka-akit ang dumadaloy sa kaniyang pagkatao.

Brix is just focusing on what he’s watching while dipping his two finger in the peanut butter and lick it after. Sarap na sarap siya sa manamisnamis na lasa ng peanut butter na ’yon. He really enjoying it. Hindi na nga niya namalayan na kanina pa pala siya pinanonood ng kaniyang asawa.

“Honey, you really like to eat that.., like that?” tanong ni Gord dahilan para makuha nito ang atensyon niya.

“Yeah,”

“Yummy?”

“More than yummy.”

He then again dipped his finger in and lick his finger excitedly. He really giving himself a satisfaction.

Maya-maya’y iniwas na rin ni Gord ang kaniyang tingin sa asawa. Para kasing kung panonoorin pa niya ito ay baka maniig lamang ang kaniyang pagkalalaki na ngayon’y ramdam na niya ang paninigas.

Come on dude, buntis ang asawa mo! Tukso, lumayo ka sa’kin.

              AXLL_ACEBEROS|A.A.

KABANATA 63

Kabanata 63 The Peanut Butt-er

          Pagguhit ng ngiti ang sumilay sa mga labi ni Brix. Sukat ba naman na kanina pa niya napapansin ang asawa na panakaw-nakaw ng tingin sa kaniya. Tila para itong hindi mapakali, tila animo’y nagpipigil.

Tumuon ang kaniyang tingin sa leeg nito. Rumolyo ang Adams apple ng lumunok.

Isang pilyong ideya ang pumasok sa kaniyang isipan na naging dahilan ng pag-init ng kaniyang mukha, maging ang katawan.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi at pasimpleng napangiti.

“Ang init,” aniya sabay sa pag hubo ng kaniyang saplot pang itaas.

Heto namang si Gord ay nakaramdam ng pag-aalala sa tinuran ng asawa, ngunit mabilis iyong nawala ng makita ang ekspresyon sa mukha nito. Animo’y nanunudyo dahilan ng panunuyot ng kaniyang lalamunan.

He is getting tempted, of course.

Alam niya sa kilos at galaw pa lamang ng kaniyang asawa ay alam na niyang nang-aakit ito. At kahit hindi man nito subukang mang-akit ay naakit na agad siya.

Pilyo ang pasimpleng ngiting sumisilay sa mga labi ni Brix at mas lalo pa siyang nakakaisip ng kapilyuhan. Tumayo siya at hinubad ang kaniyang saplot pang ibaba, hindi ipinalagpas ang boxer niyang suot.

“It’s so hot, honey. Mas mabuti sigurong nakaganito na lang muna ako. Init na init lang kasi ako eh.”

Alam ni Gord na ibang panunudyo na ang ginagawa ng kaniyang asawa sa kaniya. At alam din niya kung gaano kahirap na pigilan ang kaniyang sarili na huwag dambahan ang binata at gawin ang ninanais ng kaniyang katawan.

Patagilid na humiga si Brix sa malambot na kama habang muling itinuloy ang kaniyang ginagawa. He’s eating his peanut butter, of course.

Iniswad niya ang matambok niyang pang-upo palapit sa asawa at bahagyang inuyog-uyog ang dalawang naglalakihang pang-upo at pinalo niya ito ng bahagya. “Ugh, sarap sa pakiramdam” aniya.

“Babe., why are you doing that? It makes me hard even more” anang kaniyang asawa, “please, stop it! If you don’t want me to f*ck you.”

Napahagikgik si Brix sa kaniyang mga naririnig. Alam kasi niya kung ilang beses niyang tinudyo at binitin ang kaniyang asawa noong mga nakaraang araw kaya alam niya kung gaano kagusto na nitong mahada siya.

“Wala akong ginagawang masama. Naiinitan lang ako”

“Come on babe, I know you’re seducing me. At ilang beses na itong nangyayare. And i don’t have a choice but to pleasure myself. Jerking off, just to ease my wants.”

Medyo nagulat siya sa sinabi ng asawa. His husband is jerking off? “Bakit hindi mo sinabi? You’re pleasuring yourself all alone? Ano pang silbi’t naging asawa mo’ko?” medyo nakaramdam siya ng inis ng konti.

“Dahil nangangamba ako na baka kapag tinira kita eh mapano ’yung pinagbubuntis. And I don’t want that to happen.” may pangangamba sa boses nito.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi at tila nakaramdam ng panghahaplos sa kaniyang puso. Up until now, kalagayan parin niya ang iniisip nito, isinantabi ang pansarili nitong kaligayahan. Mas inalala parin nito siya kaysa alalahanin ang sarili. He’s so sweet. His husband is so sweet, and he don’t regret even a single thing na pinakasalan niya ang lalaki.

“Alam kong malaki ’yung alaga mo, pero hindi naman siguro ’yan aabot siya tiyan ko. Hindi naman siguro niyan masusungkit si baby.” Pabirong hirit niya dahilan para mapangiti ang kaniyang asawa.

“You’re not allowed to màsturbate again. Asawa mo’ko at responsibilidad kong paligayahin ka. Lalo na ’yan.” ibinaba ni Brix ang kaniyang mga mata kung saan naroon ang alaga nito at muling itinuon ang mga mata sa kaniyang asawa.

Lumapit siya at siniil ng halik ang mga labi ng kaniyang asawa na mainit naman nitong tinugon ng walang pagpipigil. This time, hindi na niya ito bibitinin.

Agad pumutong si Brix at umupo sa gitnang parte ni Gord habang masiil parin ang kanilang ginawang paghahalikan.

Mas lalong na-e-engganyo si Gord halikan ang labi ng kaniyang asawa. Matamis ito at nalalasahan niya ang peanut butter na kinakain nito. He’s not a fan of eating that kind of sweets pero dahil iyon ay nasa bibig ng kaniyang asawa ay ito na ang paborito niyang sweet sa buong mundo.

Yumakap siya sa katawan ng asawa. Pinadaosdos niya ang dalawang kamay hanggang sa marating ang nag-u-umpugan nitong pang-upo. Minasahe niya iyon ng bahagya at maka ilang beses niyang tinampal tampal dahilan para mapa-ungol ang asawa sa loob ng kaniyang bibig.

Bumaba pa ang kamay niya hanggang sa marating ang butas ng kaligayahan. Ipinalibot-libot niya ang daliri sa gilid ng butas nito at dahan-dahang pinasok ang isang daliri.

“Hmmmmm” ungol ni Brix habang patuloy na nakikipag halikan sa kaniya. Saglit nagkahiwalay ang mga labi upang humagilap ng hangin at muling tila sabik na naglapat.

Inilabas pasok ni Gord ang kaniyang daliri sa loob ng asawa. Rinig na rinig niya ang pag-ungol nito, what more kung ang kaniyang pagkalalaki na ang nakapasok dito. Baka hindi lang ito mapa-ungol at baka magsisigaw na.

Ipinadaosdos niya ang isa pang daliri na mabilis namang pumasok sa loob ng asawa, tulad ng dati ay inilabas pasok din niya ito at talagang tila nag-iinit na ito sa kaniyang ginagawa.

“You like that, huh? You like that honey?”

Naging pagtango ang naisagot ni Brix. Talaga namang kahit hindi nito itanong ay talagang nagugustuhan niya ang ginagawa nito. Mumunting ligaya ang dulot nito sa kaniya, bahagya pa siyang napapapikit sa tuwing sinasagad nito ang dalawang daliri.

“I want more, Gordy. I want more finger inside of me,” ang hiling niya ay agad natupad, naramdaman niya ang isa pang daliri na pumasok sa loob niya. His tight ass is getting fucked by Gord’s fingers. “Ohhhhhh, chef. Ohhhh, god.

Naramdaman niyang tumigil si Gord sa paglalabas-pasok ng daliri nito sa loob niya kaya naimulat niya ang mga mata upang suriin ang binata. Nagtama ang kanilang mga mata, at kitang-kita niya kung gaanong nag-aapoy ang mga mata nito.

“I missed that, calling me your chef.” And with that, muling itinuloy ni Gord ang kaniyang ginagawa but this time, mas mabilis ito at mas sagad. And he like that. He loved that so fucking much.

Nasa kalagitnaan si Brix ng kaligayang dulot ng pagpapaligaya sa kaniya ng asawa ng maisipang bakit siya? Bakit siya na naman ang nakakaramdam ng kaligayahan gayong ang asawa naman niya ang nagtiis ng ilang araw?

“S-Stop it, C-Chef.” hinahangos na turan niya. Nagtataka man ang asawa ay tinigil na rin nito ang ginagawa.

Agad siyang umalis sa pagkaka-upo sa asawa dahilan para mahugot ang tatlong daliri nitong naipasok sa loob niya.

“That was so good, my chef. I love that so much. It’s my turn now.” Hinubad niya ang suot na pang-ibaba ni Gord. Ang pagkakalalaki nitong kanina pa niya nararamdaman na tigas na tigas ay ngayo’y kumawala na. Hindik na hindik ito, ang mapulang ulo ay tumitibok-tibok. Mahaba at mataba iyon at talagang isipin pa lamang niya na nakapasok ito sa loob niya ay maiihi na siya sa sarap.

“That’s so fucking big and angry, my chef. Let me shower it.”

Bumaba siya hanggang sa magpantay ang kaniyang mukha at ang pagkalalaki nito. Kinapitan niya ang katawan na muntik ng mapaso ang palad niya sa init niyon.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi habang nakatingin sa asawa. Itinaas baba din niya ang kamay habang hawak ang matigas nitong sandata. “It’s so hot, honey, i like that.”

Inilapit ni Brix ang kaniyang ilong sa dulo ng hindig nitong sandata. Inamoy-amoy niya at halos mapapikit sa bango at kakaibang halimuyak ng amoy ng pagkalalaki nito. Nakaka-akit at talagang akit na akit siya.

Walang patumpik-tumpik pa. Agad niyang sinubo ang mainit nitong pagkalalaki. Ibinaba ang kaniyang bibig hanggang marating ang dulo ng katawan ng pagkalalaki nito. Hindi niya ininda kung masusuka ba siya sa haba at laki niyon. Ang alam lang niya at masarap at naliligayahan siya lalo’t naabot ng pagkalalaki nito ang kaniyang lalamunan. Siguro pati esophagus siguro niya ay narating ng pagkalalaki nito.

Agad niyang niluwa ang sandata nito ng makaramdam na maduduwal na siya. Inilabas niya ang dila at parang pusang kuting na dinila-dilaan ang dulo ng pagkalalaki nito, ang katawan, pababa ng pababa hanggang marating ang balls nito. Dinila-dilaan niya maging ang singit ng binata.

“Ohhhh fuck. Ohhhhh fucking shit!”

Rinig na rinig niya sa buong k’warto ang malagom nitong pag-ungol na tila naging musika sa kaniyang pandinig. Mas pinagbutihan pa niya ang ginagawa.

“Ohhhhh, like that, honey. Lick it. Lick my fucking balls. Ohhhhh, hell-yeah.”

Pinasadahan ni Brix ang balls nito pataas sa dulo ng tigas na tigas nitong pagkalalaki at muli iyong ipinasok sa loob ng kaniyang bibig. Inipit niya ang pagkalalaki nito sa pagitan ng kaniyang mga labi, pinadaosdos taas baba. Taas baba, dumudulas dahil sa kaniyang laway.

“Ohhhhhhh, shit. Fuck yeah. Ohhhhhh damn it!” He almost cursed.

Ramdam na ramdam ni Brix ang pagkalalaki nito sa loob ng kaniyang bibig. Ang mumunting init niyon ay nagsisilbing sarap sa kaniya.

Mas pinagbutihan pa niya ang kaniyang ginagawa. Taas baba ang kaniyang bibig at paminsan-minsan pa’y sinasagad niya ang pagkakapasok ng pagkalalaki nito sa bibig niya. Maduduwal man siya ngunit hindi susuko.

Sa huling pagkakataon ay muli niyang iniluwa ang pagkalalaki ng asawa. Isang pilyong ideya ang pumasok sa kaniyang isip. Inikot-ikot niya ang mga mata. Searching for something. Then, got it. He found it.

Isinuot niya ang kamay sa grapon ng peanut butter. Iniisip kung anong magiging lasa ng peanut butter kung ipapahid ito sa pagkalalaki ng asawa. It is going to be the same taste, or much more than that? Much tastier and much yummier? He’ll find out.

Nagtataka si Gord ngunit hindi siya umangal. Pinanood lang niya kung anong gagawin ng kaniyang asawa gayong may hawak itong peanut butter.

“Ohhhhhh, fuck!” ang tanging nasambit na lang niya ng makitang hinawakan ni Brix ang kaniyang pagkalalaki habang may peanut butter ang kamay nito at doon’y itinaas baba ang kamay.

“Ohhhhhhhhh, shhhhhit! naipikit niya ang mga mata ng makaramdam ng kakaibang sarap na dulot ng ginagawa nito.

Madulas at masarap ang pag-indayog ng kamay nito taas baba sa kaniyang pagkalalaki. Hindi niya maikakaling tila animo’y lalabsan siya sa lagkit na dulot niyon.

“Ano chèf? Masarap ba?” tudyo ng asawa.

“OHHHHH God.” Napapikit na siya ng isubo na ng kaniyang asawa ang pagkalalaki niya. Sabik na sabik ito sa pag-subo at sarap na sarap. Animo’y isang masarap na lollipop ang kaniyang pagkalalaki sa paraan ng pagsubo, pagdila at pagsagad nito sa bibig nito. “Yeah, ohhhh shit. Ang sarap niyan. That feels fucking good. Ohhhh, that’s so fucking good.”

Hindi nga nagkamali si Brix. Tama ang kaniyang hinala. Ang lasa ng peanut butter sa pagkalalaki ng kaniyang asawa ay mas masarap pa sa inaasahan niya. Ang natural na lasa ng pagkalalaki ng kaniyang asawa at ang humalong peanut butter ay isang maganda at masarap na kombinasyon.

Napapapikit siya habang sinasaid, sinisipsip, dinidilaan at ipinapasok ang pagkalalaki nito sa bibig niya. Manamisnamis at masarap. Gusto pa niya. Gusto pa niya ang ginagawa kaya’t muli niyang sinawsaw ang kamay sa peanut butter at inulit ang kaniyang ginagawa.

Naglantak ang peanut butter sa pagkalalaki ng asawa, sa balls nito at nilagyan din niya ang abs ng asawa. S’yempre may pandesal na palaman na lang ang kulang kaya nilagyan na niya.

Inumpisahan niyang kainin, sipsipin at dila-dilaan ang matigas nitong abs. At ng maubos na niya ay isinunod niyang lantakan ang pagkalalaki nitong nababalot ng matamis at masarap na peanut butter.

“Hell yeah. Ohhhh shit, like that honey. Suck my cock. Suck it right and good. Ohhhh shit!”

Wala siyang ibang narinig kundi ang pag-ungol nito at mas na-engganyo pa siyang marinig ang ungol nito hanggang sa walang katapusan.

Inilabas pasok niya sa bibig ang pagkalalaki nito. Pinasadahan ng dila ang lahat ng parte ng pagkalalaki nitong nababalot ng peanut butter.

God, ang sarap. Ang sarap ng peanut butter with cock.

Ramdam ni Gord, any moment ay lalabsan na siya sa ginagawa ng asawa at hindi maaring labsan siya without fucking his husband. Baka kasi hindi na naman ito muling mangyare lalo’t habang lumilipas ang panahon ay lumalaki ng lumalaki ang tiyan ng asawa.

Pinatigil niya ang asawa sa ginagawa. Agad siyang bumangon at maingat itong pinahiga. Ibinuka niya ang mga hita nito at agad siyang pumosisyon doon.

“No more sucking honey, let me fuck you now.”

Sumawsaw siya sa peanut butter at ipinahid iyon sa butas ng pang-upo ng asawa. “pampadulas.” ika niya.

He guided his cock to his asshole. Madulas itong pumasok sa loob ng asawa at doon kapwa sila napa-ungol sa sarap ng pagtama ng kani-kanilang maseselang parte ng katawan.

Walang inaksayang oras si Gord. Mabilis niyang inilabas masok ang pagkalalaki sa loob ng kaniyang asawa. Madiin, mabilis, sagad, at walang mintis.

Rinig niya ang tila nakakapaos na pag-ungol ng kaniyang asawa at maging ang kaniyang pag-ungol na pumuno sa buong silid.

Dahil sa peanut na umaktong lubricant na naging dahilan kung bakit madulas at masarap ang kaniyang pagkakalabas masok ay iyon ang naging dahilan kung bakit kay bilis ding ibinuga ng kaniyang pagkalalaki ang mainit niyang binhi na sinabayan ng pag-ungol ng dalawang bibig.

Sobrang sarap na pagtatalik iyon at talagang naramdaman niyang maraming katas ang kumawala sa pagkalalaki niya.

Pabagsak siyang napahiga sa tabi ng asawa habang mabilis ang bawat pag hinga. Naghahagilap ng kani-kanilang hangin na minsang tumakas sa kanilang bibig sa saglit na sandali..

             AXLL_ACEBEROS|A.A.

KATAPUSAN

Katapusan

         NAKA-UPO SI Gord sa isa sa mahabang upuan dito sa ospital, taas-baba ang pagkumpas ng kaniyang paa, tuliro ang isipan, at rumaragsa ang pawis sa kaniyang katawan. Hinihintay niyang lumabas sa loob ng dilivery room ang Doctor upang ibalita sa kaniya ang kalagayan ng kaniyang asawa.

Ito kasi ang araw kung saan isisilang na ang kaniyang anak. ’Yung anak niyang habang nasa loob pa lamang ito ng tiyan ng kaniyang asawa ay halos sobra-sobra na ang kaniyang ginagawang pag-aalaga. Gigising siya madalas tuwing madaling araw kapag nagising ang asawa. Mapupuyat sa mood nitong pabago-bago. Makakaramdam ng lungkot sa tuwing hindi siya pinapansin ng asawa. And now it’s all worth it!

Kinakabahan na siya. Hindi niya alam kung anong mararamdaman niya kapag nasilayan ang kaniyang anak.

Paulit-ulit ang pagsulyap ni Gord sa pinto ng dilivery room, nagbabaka sakali at naghihintay na bumukas iyon.

Like shit! Bakit ba naman kasi hindi siya p’wedeng pumasok sa loob? Hindi tuloy niya makita ang sitwasyon ng kaniyang asawa. Kung okay lang ba ito. Kung may masakit ba ito—shit!

Napapitlag si Gord ng pag-tayo ng marinig niya ang pag pihit ng bumubukas na pinto. Daglian niyang tinungo ang pinto kung saan lumabas doon ang Doctor.

“Bud? How was it? How’s my hubby? Kamusta ang bata? Kamusta ’yung anak ko?” sunod-sunod niyang tanong sa Doctor na agad at malakas siyang binatukan.

Napalitan ng inis ang kaniyang mukha at matalim na tumitig sa kaniyang kaibigan. “Para saan ’yon? Gago ka!”

“Tanong ka ng tanong, ’eh ’yung mga gamit ng mga bata hindi mopa naiintindi. Kailangan ko ’yon!” anang Doctor hindi pinapansin ang kaniyang inis.

Agad namang bumalik sa wisyo si Gord at hindi magka-intindihang tinungo ang daan palabas ng ospital. Fuck shit! I almost forgot!

Kanina pa siya tambay doon ni hindi man lang niya naalalang kunin ang mga gamit ng bata sa loob ng kaniyang sasakyan. Stupid

Matapos niyang makuha ang mga gamit sa loob ng sasakyan ay muli siyang bumalik sa loob ng ospital. Agad niyang inabot sa kaibigan ang mga gamit na kakailanganin nito para sa kaniyang anak.

“Maghintay kana lang at ililipat namin ang iyong asawa sa reserved room niyo.” Sabi ng Doctor at pinag sarhan agad siya ng pinto. Gusto pa sana niyang itanong kung ano ang kasarian ng kanilang anak ng asawa. His husband never told him before, isang surpresa daw nito iyon sa kaniya kaya ni minsan hindi niya nagawang malaman ang kasarian ng kaniyang anak.

Dahil doon ay nakalimutan na tuloy niya ang inis sa Doctor. Sukat ba namang batukan siya. Kung hindi lamang ito ang Doctor ng kaniyang asawa at ang asawa ng kaibigan niyang si Axll baka napatumba na niya ito sa suntok. Tch!

Naawang nilapitan ni Gord ang kaniyang asawa na nakahiga sa hospital bed matapos itong ilipat sa inukupa nilang silid dito sa ospital. Nakikita niya sa mukha ng kaniyang asawa ang panghihina nito at ang sakit na iniinda nito.

Agad niya itong nilapitan at umupo sa bangko na naroon. Kinapitan niya ang palad ng kaniyang asawa habang nakatingin dito.

“Are you okay, honey?” naaawang tanong niya. Kung p’wede lang niyang kunin ang sakit na nararamdaman nito ay baka nagawa na niya.

Tumaas ang palad ng kaniyang asawa at medyo malakas siyang kinaltukan sa ulo. Agad naman siyang napakamot sa ulo, nagtatakang tumingin sa kaniyang asawa. Dalawang beses na siyang nakaltukan ngayon ah!

“Para saan ’yon?” takadong tanong niya.

“Sa sunod ikaw naman ang bubuntisin ko. Ang sakit manganak ang sakit ng ginawa mo.”

Hindi maiwasang matawa ni Gord sa pabirong turan ng kaniyang asawa. Sa sitwasyon nito ay nagawa pa talagang makapag biro. “Oo, sa sunod, ako naman ang buntisin mo.” segundang biro naman niya dahilan para mapangiti ang asawa.

“No, I prepared to be fucked by you, honey.”

Lumawak ang ngiti sa mga labi ni Gord at nakaramdam ng ilang libong boltahe na pumasok sa loob ng kaniyang katawan. Iyon din ang naging dahilan kung bakit ngayon’y unti-unting naninigas ang kaniyang pagkalalaki. Hindi na siya magtataka. Ilang buwan na rin siguro na hindi siya nakakapag palabas. Talagang na ipon na ang binhi sa loob niya.

Naipon na iyon dahil hindi naman niya magawang paligayahin ang sarili sapagkat baka iyon pa ang ikagalit ng kaniyang asawa. Nangako siyang lalabsan siya hindi dahil sa sarili niyang gawa kundi dahil sa sariling gawa ng kaniyang asawa.

“Magpapahinga muna ako, inaantok pa ako eh.” sambit ni Brix mayamaya.

Umamba naman siya at hinalikan ang noo ng mahal, maging ang pisngi nito at ang mga labi. “I love you, Hon, thank you for making me happy. Thank you for everything.”

With that sweetest word, Brix’s eyes closed, lips were smiling peacefully.

Binantayan lang ni Gord ang asawa niyang mahimbing na natutulog ng marahang bumukas ang pinto. Iniluwa niyon ang ina ng kaniyang asawa.

Agad siyang tumayo sa kina-u-upuan at dinaluhan ang ina. Nag mano siya dito.

“How is he?” tanong ng kaniyang ina, “I can’t believe it na talagang magkaka-apo ako sa inyong dalawa.” Masayang turan ng ina.

“He’s asleep mom,” sagot naman niya. “come have a sit,” inalalayan niya sa pag-upo ang ina, “si Dad po?”

“He can’t make it here. Marami pa siyang inaasikaso. Oh, by the way, nakita mona ba’yung baby niyo?” ramdam ang excitement sa boses ng ina.

“Hindi pa po eh,” sagot naman niya.

Naputol ang kanilang pag-uusap ng muling mag bukas ang pinto. Iniluwa niyon ang Doctor ng kaniyang asawa. “Excuse me, Mom, pabantay na lang po muna si Brix.” tumayo na siya at pinuntahan ang Doctor.

Pareho silang lumabas ng pinto upang makapag usap.

“What’s up, Doc?”

“Come with me. You have to name your baby. It’s a baby boy.”

Bumilis ang pintig ng puso ni Gord ng marinig sa Doctor ang kasarian ng kaniyang anak.

“It’s a boy?” tanong niya sa kaniyang sarili na napalakas pa dahilan para marinig ng Doctor.

“Yes,”

“P’wede ko ba siyang makita?”

“I’ll show you.”

Matapos niyang maibagay ang pangalan ng kaniyang anak ay sinamahan na siya ni Doc Kyle sa kawan ng mga sanggol.

Tanging isang makapal na silag na salamin ang pagitan niya at ng kaniyang anak. Itinuro sa kaniya ng Doctor ang anak niya na tanaw na tanaw niya. Mahimbing itong natutulog.

“P’wede ko ba siyang mahawakan, please?” His eyes were begging. Nagmamakaawa na ang kaniyang mga mata na nakatingin kay Doc Kyle.

“Okay, fine.”

Nang dahan-dahang i abot sa kaniya ni Kyle ang sanggol na mahimbing paring natutulog ay labis-labis ang bumugsong saya sa nararamdaman niya.

Nakaramdam siya ng kakaibang init na tanging ang mga tunay na amang may pagmamahal sa kanilang mga anak ang tanging makakaramdam ng ganoon.

“Hey, baby,” nakagat ni Gord ang kaniyang pang-ibabang labi ng maramdaman niya ang pang-iinit ng kaniyang mga mata. May nagbabadyang luha doon.

Naluluha siya sa lubos na kaligayahan. ’Yung pakiramdam na maging isang ama. ’Yung pakiramdam na ngayong nahahawakan na niya ang kaniyang anak na dati-rati’y nasa loob lang ng tiyan ng kaniyang asawa. Ganito pala kasarap sa pakiramdam ang maging isang ama.

Doon naramdaman ni Gord sa mga araw na ’yon na isa siyang tunay na lalaki. Lalaking binuo ng isang sanggol na matuturing niyang kaniya. Anak niya.

Hinalikan ni Gord ang noo ng kaniyang anak. Manang-mana ito sa kaniya. Kuhang-kuha nito halos ang hulma ng kaniyang mukha. Ang matangos nitong ilong, ang kilay, at ang labi. No wonder kinaiinisan siya ng asawa noon pa mang nagbubuntis ito.

Matapos niyang matanggal ang mga labi sa noo ng anak ay doon naman niya nakita ang mga labi ng kaniyang anak na humulma ng isang matamis na pag-ngiti.

“Oh, baby, that’s so sweet. That’s so fucking sweet.”

’Yung unang pag-ngiti na ’yon ng kaniyang anak sa kaniya ay hinding-hindi niya malilimutan. ’Yung ngiti ng anak niyang dadalhin niya hanggang sa hukay.

“I love you son. I love you both.” turan niya na ang tinutukoy ay ang kaniyang anak at ang pinakamamahal niyang asawa.

Sinong mag-aakalang ang isang katulad niya ay makakaramdam ng ganito. ’Yung akala niyang pera at achievements niya sa buhay ang tanging makakapagpa-saya sa kaniya. May mas higit pa pala roon. Ang pagkakaroon niya ng asawa at isang g’wapong anak. At iyon ay hindi matutumbasan ng ano pa man. Nang kahit ano pa man.

Few years later

It is Gord’s birthday pero kanina pa siya wala sa mood simula ng pumasok siya sa kaniyang opisina. Hindi siya makapag focus habang nagbababad sa kaniyang trabaho. Wala nga talaga siyang balak mag trabaho ngayon, ’eh, kasi nga birthday niya. Kaarawan lang naman niya ngayon! He supposed to be happy, right? Dapat ay masaya siya sa birthday niya kasi nga kaarawan niya. Panibagong ’yugto na naman ito ng buhay niya kasama ang mga mahal niya sa buhay, ngunit bakit nga ba hindi siya masaya?

At ano ang ikinagagalit niya?

’Yon ay walang iba kundi ang pagkakalimot ng kaniyang asawa sa kaarawan niya. Akala niya natatandaan nito ang birthday niya. Nasanay kasi siya sa tuwing kaarawan niya ay pagpatak palamang ng alas dose ng madaling araw ay babatiin na siya ng kaniyang asawa ng maligayang kaarawan. Iyon lamang ay maligayang maligaya na siya. Ngunit ngayon.

Lumipas ang 11 hours ay ni hindi man lang niya narinig sa bibig ng kaniyang asawa ang pag bati nito. It feels like he totally forget it. Talagang nakalimutan na nito na kaarawan niya.

It makes him feel so-so upset! Kaya heto siya sa loob ng opisina niya nagbababad sa trabaho. Kunot ang noo at masama ang kaniyang timpla.

Narinig niyang may kumatok sa pinto ng opisina niya at nag bukas ang pinto niyon ngunit wala siyang ganang i-angat ang kaniyang ulo. Naka tuon lang siya sa binabasa na hindi na rin naman niya maintindihan sapagkat okupado ang kaniyang isip.

“Sir, it’s me, your secretary.” matinis na boses ng kaniyang sekretarya. “I brought you some cake,” lumapit sa kaniya ang sekretarya at ibanaba nito ang mini cake na dala nito sa table niya. “It’s your birthday, and i just want to greet you, a happy bithday. Happy birthday sir!”

Agad nag init ang ulo ni Gord. Nasusura siya sa malandi at mapang akit na boses ng kaniyang sekretarya at mas lalong nasusura siya sa pag bati nito. Alam niya noon pa man ay may lihim ng gusto sa kaniya ang sekretarya niyang ito hindi lang niya pinagtutuunan ng pansin. Pero ngayong nakakasura na ito ay papatulan na niya.

Inangat niya ang ulo at matalas ang binigay niyang nakakamamatay na tingin sa dalaga dahilan para mapa-atras ito.

“Pick up your fucking cake and leave my fucking office!!” sigaw niya ng malakas dito.

Takot at mabilis naman ang ginawang kilos ng dalaga. Agad nitong pinulot ang kaninang inilapag na cake at dagliang tinahak ang pinto palabas. Bago pa man ito makalabas ng opisana.

“You are fired!! Don’t ever comeback here, ever again!” Galit na singhal niya dito.

Halos man lumo ang katawan ng dalaga sa mga narinig. Her job! Oh, God, her job.

Naiiritang tumayo si Gord sa kaniyang pagkaka-upo. Tinapon niya ang mga papeles na kanina pa niya inaaral. “Fuck!” galit na sigaw niya matapos ay nilisan na ang lugar.

Nagmamaneho siya ng sasakyan patungo kung saan idadaan sa inom ang problema niyang ito. Inilabas niya ang telepono at handang tawagan ang mga kaibigan upang samahan siyang uminom.

And all of his fucking friends didn’t fucking pick up the fucking calls! Wala ni isa sa kaniyang mga kaibigan ang sumagot sa kaniyang tawag.

“Fuck!” Tinapon niya sa upuan ng kotse ang kaniyang cellphone. Walang pakinabang ang mga kaibigan niya.

Guess his going to be all alone drinking all by himself.

Medyo tinatamaan na si Gord ng mapag disisyonan niyang umuwi. Madilim na rin kasi ang paligid at natatakot siyang pag-uwi niya at malaman ng asawa na lasing siya ay baka makurit siya nito sa tagiliran.

Ahhh, ito naman ang may kasalanan kung bakit siya uminom. Hindi siya nito binati. Not even a single words!

Sa bilis ng patakbo ng kotse ni Gord ay narating na rin niya ang bahay nila. Pinark agad niya ang sasakyan sa parking lot ng bahay at medyo gegewang-gewang siyang naglakad.

Pagpihit niya pabukas ng pinto ng bahay ay bahagya pa siyang nagulat ng bigla iyong lumiwanag ng samu’t saring kulay.

“Happy birthday!” Ang maraming boses na narinig niya.

Doon nasilayan niya ang mga kaibigan niya, ang asawa niya at ang kaniyang anak. Greeting a happy fucking birthday!

He clearly remember bago niya lisanin ang bahay na ito ay wala man siyang nakitang dekorasyon. And now he know! Kaya pala hindi siya binati ng kaniyang asawa ay mayroon pala itong ganitong pakana. Hinintay lang pala siyang umalis upang maisagawa ang surpresa sa kaniya? At kaya pala ni isa sa kaniyang mga kaibigan ay hindi niya makontak dahil narito pala ang mga iyon.

Great! So fucking great! Bwisit!

“Happy birthd—” hindi na naituloy ni Brix ang iba pa niyang sasabihin matapos makalapit sa asawa ng maamoy niyang amoy alak ito. “Uminom ka?” naiinis niyang sambit.

“I’m sorry. I’m sorry. Uminom lang naman kasi ako ng konti kasi akala ko nalimutan mona ’yung birthday ko.” naka tamuso nitong sambit.

Nagpakawala na lang ng buntong hininga si Brix. Kasalanan din naman niya. At dahil birthday naman nito ay ipagsasawalang bahala na lang niya.

“I’m sorry too. Hindi agad kita nabati. Kasi kung binati kita baka hindi kona matuloy ’yung surpresa ko. Anyways, happy birthday.” he then kissed him.

“Happy birthday, Dada.” salubong na pag bati ng kanilang anak.

Mabilis namang binuhat ni Gord ang kaniyang anak at pinupog ng maraming halik. “Thank you, baby Brixton Daniel Lyndon.”

Lumapit si Gord sa kaniyang mga kaibigan at tiningnan iyon ng mga masasamang tingin, nag ngitian lamang naman ang mga iyon.

“Happy birthday, buddy.” Jonax greeted.

“Happy birthday Chef,” segundang pagbati ni Exequile.

At sunod-sunod ng bumati ang iba pa niyang mga kaibigan.

“Son, can you close your eyes for a minute.” saad niya sa anak hindi pinansin ang pagbati ng mga kaibigan niya.

“What for, Dada?” curious namang tanong ng anak.

“Just for a moment, okay.”

Tumango naman ang kaniyang anak. Binaba niya ito habang nakapikit ang mga mata nito.

“I don’t want him to see how i murder you, Lunatics!” sambit niya sa mga kaibigan at pinagsusugod ang mga iyon.

Kinaltukan niya ang mga kaibigan “that’s for not answering my calls, moron!”

Hinabol niya si Jonaz na tumakbo. At ganon din naman ang ginawa ng mga kaibigan niya sa kaniya.

Parang may mga sira sa ulo na nag habulan ang mga ito hanggang sa narating nila ang labas ng bahay.

Nagulat na lamang siya ng hulihin siya ng mga kaibigan at pagtulungang kapitan ang magkabila niyang mga paa at kamay.

“Isa,” pagbibilang ng mga ito na handa na siyang itapon sa malawak na swimming pool.

“Dalawa,”

“Bitawan niyo ko!” Sigaw niya sa mga iyon ngunit sino nga ba ang makikinig. Wala ni isa.

“Tatlo,” at doon’y hinagis na nga siya. Naramdaman na lamang niya ang katawan na nilamon ng malamig na tubig.

Bwisit na mga kaibigan niya ito! Mapapatay talaga niya! Sukat ba naman na pagtulungan siya!

Narinig na lamang niya ang mga tawanan ng kaibigan matapos niyang maiahon ang ulo.

And then he heard a splashing of water one after another. Nagtutulakan na ang mga loko. Nagtutulakan na ang mga kaibigan niyang may kulang sa turnilyo habang malalakas ang hagalpak ng tawanan.

Napa-iling-iling na lamang siya at natatawa sa mga nangyayare. Bakit ba naman kasi inimbitahan pa ng asawa niya ang mga kaibigan niyang mga ito.

Sa kabilang dako, tanaw niya ang asawa niya buhat ang kanilang anak. Naka ngiti iyon maging ang kaniyang anak. Napangiti na rin siya. Napuno ng galak ang kaniyang puso.

Nilangoy niya patungo sa mga kaibigan na ngayon’y pinagkaka-isahang lunurin ang pulis nilang kaibigan. Si Carlosz Morgan na nagpupumiglas.

“Yohooooooo!!!”

Kinapitan niya si Axll, at Jonax at ito naman ang isinubsob niya sa tubig hanggang sa nabaling ang atensyon ng mga ito sa kaniya at siya naman ang sinubukang lunurin. Great! So fucking great!

The end!

              

AXLL

_ACEBEROS|A.A.

Hope you all like it. Appreciated from the buttom of my heart :^