LEGEND

Pamagat: A Lover, Lair and a Legend “Minsan Nagkaroon ng Dagat” Book 2 May-akda: R. Ramzky Hernandez Tema: pantasiya at romansa

“Welcome to Dapdap guys!” Ang bungad na bati ng babae ng marating na ng mga ito ang lugar na iyon.

Isang nakatagong paraiso na sumasalamin sa kakaibang ganda ng karagatan ay nasilayan minsan nang maisipan ng mga surfers na mag-isla search sa mga isla malapit sa Cebuklod at hangganan ng Guimahol.

Ang mga lugar na ito ay kilala sa kanilang mga magagandang beach at rock formation na tila nagdadala sa iyo sa ibang mundo. Sa paglipas ng mga taon, maraming bagay ang nagbago sa lugar. Ang mga negosyo tulad ng mga resort, floating hotel at iba pang bagay ay umusbong sa paligid ng lugar. Ngunit ang kaakit-akit na kagandahan ng kalikasan ay maingat pa ring napangalagaan.

Kaya’t ang mga lokal at dayuhang turista ay hindi nagsasawang bumalik sa magagandang yaman na mayroon ang mga Isla dito.

Ngunit tulad ng ibang mga lugar, ang mga isla sa paligid ng Cebuklod ay nababalot din ng misteryo at mga kwentong isinalin sa daan-daang henerasyon. Mga kwentong hanggang sa kasalukuyan. Pinaniniwalaan at itinatangi ng mga lokal na residente.

2022, kasalukuyang taon. Habang nag-island hopping, ang magkakaibigang sina Arcel, Dambo, Jelo, Kristel, Ken, Pabs, Merra, at Sashal. Parang may narinig si Jelo at napatingin sa bangka.

“Bakit pare?” Napansin ni Arcel ang kaibigan na tila may tinitingnan sa ilalim ng dagat.

Napakalinaw ng dagat na halos kita na ang ilalim nito.

“Wala ba kayong narinig? Parang may kumakanta. Parang balyena. Tumingin ako sa ilalim baka may mga balyena sa paligid.” sabi ni Jelo.

“Narinig mo na ba ang aktwal na tunog ng balyena?, At wala kaming ibang narinig maliban sa ingay ng makina nitong  bangka at hangin.” sagot ni Merra.

“Baka dolphin yun boy,. sabi kasi ng mga tao dito maraming dolphin ang makikita sa lugar na ito diba ?” Tanong ni Ken sa bangkero.

“Maraming nakatira sa ilalim ng dagat at sa buong Isla dito. Nakatago lang sa likod ng ating paningin, pero minsan, Sinusubukan nila tayong ikonekta, at ipadama sa atin na nandito sila sa dalawang kadahilanan. Gusto nila tayo bilang mga token. o binabalaan nila tayo na umalis. Kaya kahit anong marinig niyo, makita ninyong kakaiba. Huwag niyo nang pansinin. Huwag niyong  ipakita na nararamdaman niyo sila. Dahil kapag nakuha ka na nila, nasa kanila na ang atensyon mo. Susundan ka nila at susundan ka.” Kuwento ng bangkero.

“Huwag mong takutin ang mga batang ito. Baka mawalan sila ng excitement sa paglilibot sa mga Isla dito. Naku, kalimutan niyo na ang sinasabi ng kuya Jim niyo. Wala namang ganyan sa lugar na ito. Pero paalala lang, walang mahihiwalay sa bawat isa sa inyo. At huwag masyadong lumayo sa bangka.” Sabi ng isa pang bangkero na kasama nila.

“Totoo bang may mga buhay na sirena at sireno dito?” Tanong ni Jelo sa isang bangkero na may interes.

Natawa lang ang bangkero sa tanong ni Jelo.

“2022 na at naniniwala ka pa rin diyan?, at wala pang patunay na totoo ang mga nilalang na iyon. Pero tingnan mo na nag-e-exist sila. Wala tayong dahilan para pakialaman sila. Iba ang mundo natin sa kanila. Huwag natin silang guluhin.” Sagot nito kay Jelo.

“Hoy kuya bangkero, pwede ba tayong pumunta sa islang iyon?” turo ni Arcel.

“I’m sorry, but that area is already sealed. At bawal sa part na yan.” tumanggi si Jim.

Nang biglang tumayo si Jelo.

“Guys nakita niyo ba yun?!” At itinuro ang kanyang kamay sa parehong lugar.

“Ang alin? Wala.”

Wala talagang nakita ang mga kasamahan niya sa bahaging tinuturo ni Jelo.

“Wait lang guys, baka nakunan ko ng video.” At agad namang tiningnan ni Jelo ang mga video sa kanyang cellphone.

Nang matagpuan niya ang kakakuha lang niya sa kanyang video ay agad niya itong ipinakita sa lahat. At nagulat sila sa nakunan ni Jelo.

“Alam ko, totoo sila” para kay Dambo.

“Sus, tara na, para makapunta agad dito si master Ed C para sa paranormal na bagay na ito, I feel goosebumps guys, Tignan mo, tumindig ang balahibo ko. Sirena talaga.” Sabi ni Sashal.

“Itigil na natin ’to, Hindi na tayo mag iisla ngayon. Babalik na tayo sa Dapdap. Parang hindi pabor sa atin ang panahon. Tingnan niyo, dumidilim na ang langit. Sa tingin ko, may bagyo na padating.” Sabi ni Jim. At pinabalik ang kanilang bangka.

“Please kuya, sige na lang. Sayang naman ang buong byahe namin. Wala pa nga kaming kalahating byahe dito sa mga isla.” Nang lumapit si Pabs sa isa pang boatman.

“Nag-aalala kami sa kaligtasan ninyo. Huwag kayong mag-alala, ibabalik namin ang mga binayad niyo. Subukan natin ulit bukas kung ok na ang sitwasyon natin. Pero sa ngayon, balik tayo sa Dapdap.” sagot ni Juno.

Lumapit si Jelo sa bangkero at ipinakita ang nakuhanan niya sa kanyang cellphone.

“Totoo sila sir,”

“Niloloko ka ng mga imahinasyon mo. Malaking isda lang yan. O baka nakahuli ka lang ng dugong. No such thing as merman. Hindi sila totoo. I-delete mo na lang yung video, hindi ka papatahimikin niyan.” Sagot ng bangkero habang nakatitig sa mga mata ni Jelo.

Mabilis silang nakarating sa dalampasigan ng Dapdap. Matapos mailagay ng mga bangkero ang bangka. Tinulungan nila ang mga bata sa kanilang mga gamit at dinala sa kanilang villa.

Nang ok na ang mga bisita. Bumalik ang dalawa sa kanilang bangka.

“Nandito na naman sila”

“Natatakot akong makita muli ang nakaraan dito sa Dapdap.”

“Kalimutan na natin ang mga alaala tungkol sa dagat, mahal ko. Hayaan na lang natin ang tadhana. Wala nang kwentong katulad sa atin. Wala nang kataw, o serina. Alamat lang iyon na dapat itago sa kaibuturan ng puso ng dagat. Ikaw lang at ako, kasama ang islang ito dito sa Dapdap.” Pagkasabi nito habang nakahawak sa pisngi ni Jim.

“You’re right my love. What matters most is having you here with me today, and for the rest of my life. I love you.” sagot ni Jim.

“Palagi kitang mamahalin Jim.” Mapusok na hinalikan ni Juno ang mga labi ni Jim.

Ngunit natigil ang sandali, nang marinig nila ang sigaw ng nanay ni Jim at tumatakbo patungo sa kanila habang tinatawag ang kanilang mga pangalan.

“Jimmy! Juno! Bilisan niyo!!!”

“Ma, bakit? Nagmamadali ka yata?” tanong ni Jim nang mapansin niya.

“Anak, galing ako sa kabila para mamili. Nagkakagulo ang mga mangingisda doon sa Himvis. Sabi nila, ilang mga bangkero ay inatake ng mga KATAW, marami ang hinila ng Kataw sa dagat. Ang ilang mga bangkero ay nanlaban upang makatakas at mabuhay. Ngunit ang kanilang mga sugat at latay ay nagsasabi kung gaano kalupit at kahalimaw ang mga Kataw. Wala na sa kanila doon, ang handang lumabas ngayon para mangisda dahil sa takot. “Balita ng nanay

Nagulat ang dalawa sa narinig.

“Sigurado ba silang kataw ang na-encounter nila? Paano kung nagsisinungaling sila? Walang Kataw. Ang Kataw ay kathang-isip lang na karakter mula sa isang komiks.” sabi ni Jim.

“Totoo sila, nakatira sila sa isang lugar sa pinakamalalim na bahagi ng dagat na nagkukubli laban sa atin. Napopoot sila sa mga tao dahil ang mga tao ay abusado at pabaya. Na kahit ang kanilang mundo ay sinalakay at nawasak na.” Sagot ng Mama ni Jim.

*Nagkakalat lang sila ng fake news para takutin ang mga tao. I know the mayor was all behind this crazy “kataw” story. If I know, gusto ng mayor na kontrolin ang buhay at kabuhayan ng mga tao sa Himvis. Lalo na ang mga mangingisda. Remember the big troll boat we saw roaming around the coast of Dapdap? Pagmamay-ari yan ng mayor. Nais ng alkalde na alisin ang lahat ng maliliit na mangingisda para sa kanyang kapakanan. “dagdag ni Jim.

“Paano mo ipapaliwanag ang mga sugatang mangingisdang iyon? Muntik na silang mawalan ng buhay. Itataya ang kanilang buhay para saan?…” Tanong ng kanyang ina.

“For money, a big amount of money. Baka binayaran sila sa pag-arte o pag-gaganyan. And besides, nakahuli ba sila ng Kataw as proof?” Giit ni Jim.

“I have my proof, I told you they’re real” biglang sumulpot si Jelo mula sa likuran nila hawak ang cellphone.

“Sino itong binata?” Tanong ni Mama ni Jim.

“bisita natin dito Nay, Ikaw. Bakit ka nandito? Kadadating mo lang?” Lumapit si Juno kay Jelo.

“Oo, kakadating ko lang at narinig ko kayong tatlo na nag-uusap tungkol sa Kataw.” Sagot ni Jelo.

“We were just talking some nonsense here. Sorry sir but we need some privacy ok. If you ask for the refund, ipapadala na lang namin sa inyo mamaya through our staff.” hiling ni Jim.

Walang imik na naglakad si Jelo pabalik sa kanilang villa. Feeling ni Jelo, may something sa Dapdap. At anuman ang kanyang nakita, sumang-ayon siya at naniniwala na ito ay totoo. Hindi lang alamat ang kataw na yan. Na sa isang lugar sa lugar na iyon, may pugad para sa mga nilalang na ito.

Gaya nang inaasahan , bumuhos ang napakalakas na ulan kasabay ng mga pagkulog at kidlat sa may karagatan. Tumaas ang libel ng dagat na sinamahan pa ng malakas na hangin at malalaking alon. Animoy malakas na bagyo ang bumabayo sa Dapdap nang mga sandaling iyon.

Kinabukasan tumambad ang nakakalumong pinsala sa resort dahil sa unos. Sirang mga cottages, at wasak na mga bangkang pang layag na ginagamit ng resort sa mga bisita.

“To our guests, I’m sorry to inform you all. na impossible na tayo matuloy sa na udlot nating island tour. Ilan sa mga bangka namin nasira ng malakas na alon at hangin kagabi. Pasensiya na. Pero tuloy parin naman ang ibang water activity dito sa resort. May mga kunting aayusin lang dahil sa mga nasirang cottages. Dapdap resort still open to serve you. Rest assured na safe and comfortable parin ang pag stay  niyo sa amin. Sa mga nag pa set ng island hopping bundle para sa araw na ito, you can claim now your refund sa counter. Thank you” pag anunsiyo ni Juno.

Lumapit si Jimmy kay Juno. May binulong ito sa kanya na kinagulat naman nito. Lumayo roon ang dalawa, Malayo sa mga bisita nila sa resort.

“Saan mo nakuha ito?” Tanong ni Juno nang makita Ang hawak ni Jimmy.

“Napulot ko sa may batuhan kanina. Napansin ko itong kumikislap. Kaya nilapitan ko. Mahal , kaninong hiyas kaya ito?” Pagtataka din ni Jimmy.

“Isa lang ang ibig sabihin nito mahal, may nangahas na namang tumawid. Kung sino man ang may ari niyan , siguradong babalikan niya iyan kung saan niya iniwan. Makikilala din natin siya.” Tugon ni Juno.

“Kaya siguro umulan nang ganun kalakas kagabi. Dahil sa kanya. Bakit ba kasi ang hilig niyo sa lupa, eh di naman hamak na mas magulo at mahirap ang mabuhay bilang tao.” Pansin ni Jimmy.

“Dahil sa tulad mo mahal. Kaya maraming ang ninanais makatawid dito. Pag ibig ang dahilan. At kahit mahirapan man sa buhay, basta kasama ang minamahal mo, ano mang unos, balewala iyan. Ikaw ang lakas at tapang ko mahal at masaya ako na ikaw ang pinili ko.” Sagot ni Juno sabay halik sa labi ni Jim.

“Mas masaya ako na kapiling ka mahal.” At tinugunan pa ni Jim nang masuyong halik sa labi si Juno.

Samantala, trending na sa balita ang di umanong nangyaring pag atake ng mga kataw sa ilang mangingisda sa bayan ng Himvis. Marami ang hindi naniniwala sa lumalabas na kuwento tungkol sa mga kataw at serina. Sa halip, Si Mayor Urpos ang sinasabi ng ilan na utak sa pagpapakalat ng fake news.

“Bumibida na naman ang dad mo sa news at social media dude. Marami na talaga ang kumakalaban sa kanya.” Puna ni Pabs matapos makita ang video ng balita sa cellphone.

“Wala na akong paki alam sa kanya. Bahala siya sa buhay niya. May sarili din akong buhay. At ilang ulit ko nang sinasabi sa inyo. Hindi ko siya ama. Dahil walang ama na kayang iwan at abandunahin ang kanyang anak.” Tugon ni Jelo.

“Pero kahit na nakakabit na sa pangalan mo Ang apelyido niya. Kayo ang original na Urpos. Ikaw dapat ang nakikinabang sa yaman ng dad mo.” Ayon pa Kay Pabs.

“At sana naka yate na tayo kapag trip nating mag island hopping. Balita namin maraming yate ang papa mo. Tapos may malaki pa kayong fishing vessel. Hindi lang Isa kundi dalawa.” Dagdag pa ni Arcel.

“Eh kung gusto niyo kayo na doon sa kanya. Bakit niyo pa kasi dinidikit sa akin ang taong matagal nang burado sa buhay ko. Hindi si Mayor Urpos ang ama ko dahil patay na nga ang ama ko!” Napataas ng boses si Jelo sa kaibigan.

“Ok, sorry na dude. Huwag ka nang magalit. We are just saying lang naman. Pero kung ayaw mo talaga,fine, bawal na pagusapan natin dito iyan. Just chill dude, kakampi mo kami dito.” Pag awat ni Arcel.

“ But wait guys, ito ang hindi bawal e share. Guys trending na ang latest post ko on YourTube at Chatter. Ilang minutes ko palang ito na upload pero marami nang views and shares. At flooded na nang mga comments guys. Oh my Gosh“ Ang excited na si Sashal.

“Bakit ano na naman ang pinost mo? Ang suso mo na naman noh?. Alam mo kulang na lang ilabas mo ang utong mo sa mga post mo magka followers lang. Bakit ano ba iyan?” Tanong ni Kristel

“Follow niyo na lang kasi ako. Anyway, heto iyon. Inapload ko ang video na nakuhanan ni Jelo kahapon. And guess what, nag message sa akin si miss Karina Joso. At invited tayo for an interview. My god, makikita na ako Ng mga followers ko sa tv.”  Pagyayabang pa ni Sashal.

“At bakit mo pinaki-alaman ang phone ko?” Nainis na tanong ni Jelo.

“Relax babe, iyong video lang iyon ang kinuha ko sa phone mo. Safe ang secret natin. But thanks sa video babe” at hinalikan ni Sashal sa pisngi si Jelo.

“Oy mukhang may magkakabalikan , at may pasekreto pa kayong dalawa diyan ha. Alam niyo, ginu-goodtime niyo lang kami. Hindi talaga kayo nag break nuh?” Tanong ni Merra.

“We’re best friends now.” Napangiting sagot ni Sashal

“Totoo bang isasalang tayo sa KMKJ?” Pag linaw ni Dambo.

“Yes, at maybe bukas nandito na sila, sinabi ko kasi na nandito pa tayo sa resort. So guys mag handa na kayo kasi big break na natin ito. Isang episode lang about sa serina sighting, boom! Sasabog agad ang mga social media accounts natin sa dami nang followers natin.” Pag kumpirma pa ni Sashal.

“Kayo na lang humarap sa kanila. Uuwi na ako ngayon. Nag text si Manang Guring ,si Lolo na nahihirapan daw huminga. Baka inatake na naman ng kanyang asthma.” Pagiwas ni Jelo.

“Sana ok lang si Lolo mo dude. Hayaan mo bibisitahin siya namin pag nagka Oras. Pero sayang kung wala ka bukas. Baka pag nakita ka ng tatay mo sa tv maaalala ka niya.” Sabat pa ni Ken.

“Wala siyang amnesia bro, alam niya kung nasaan ako. At isa pa hindi ko naman siya kinikilalang ama. At wala akong pakialam sa kanya. Oh siya mag enjoy pa kayo dito. Kailangan ko nang umalis.”

Matapos makapag impake, lumabas na ng villa si Jelo. Dumaan muna ito sa tabing dagat. Marami pa din mga tao sa resort sa kabila ng unos na dumaan noong nakaraang araw. Maraming guests ang Dapdap sa araw na iyon.

Nakayukong naglalakad si Jelo habang may ginagawa sa cellphone niya nang may nakabanggaan ito. Hindi nito na pansin ang lumalakad ding lalake na tila na hihilo.

Nang mapansin na ni Jelo,bigla na lang natumba sa kanya ang lalake. Maputla ito at nanunuyo ang bibig at balat. Nataranta si Jelo sa nangyari. Sumigaw ito at humingi nang saklolo na narinig naman ng isang lifeguard na malapit lang sa kanila. Agad itong sumaklolo sa dalawa at dinala ang hinimatay na lalake sa clinic ng resort.

Nakita ni Jimmy ang nangyari kaya sinundan niya ang mga ito sa clinic. Pagkarating doon ,naroon na rin si Juno. Iba ang mga titig nito kay Jimmy.

Pinalabas ng tatlo si Jelo. Naiwan sa loob ng clinic sina Jim , Juno at ang lifeguard. Hindi na nag tanong si Jelo sa nangyari sa lalake. Naghintay na lamang ito sa labas ng clinic.

Sa loob, maingat na nag uusap ang tatlo.

“Walang duda boss, bagong ahon ito. Hindi niya pa gamay ang pagiging isang tao.” Ayon sa obserbasyon ng lifeguard.

“Tingin ko, sa kanya ang hiyas na napulot mo kanina. Subukan mong ilapat sa balat niya.” Utos ni Juno kay Jim.

Pagkakuha palang ng hiyas ni Jimmy umilaw ito agad tanda na nakikilala nito ang nagmamay ari sa kanya. At nang inilapit na ni Jimmy ang hiyas agad itong dumikit sa puson ng lalake na nakahiga. Sumanib ang hiyas sa balat ng lalake at pagka tapos, unti unting napapalitan ng kaliskis ang ibabang parte ng balat ng lalake. Napunit ang suot nitong shorts nang biglang naging buntot ng isang isda ang kanyang mga paa.

Hindi na ikinagulat iyon ng tatlo. Ngunit laking pagtataka nila na hindi man lang nag bago ang anyo nito bilang kataw. Dahil tao padin ang ibabaw nitong bahagi. Hindi katulad sa tunay na anyo ng mga kataw na bagamat may hubog na kawangis ng tao. Bilugan ang mga mata nila na parang sa mga isda, at balot sila ng mga kaliskis at palikpik ng gaya sa mga isda. At may tila malalaking hasang sa kanilang mga tadyang.

Ngunit sa kaso ng lalake, ang buntot lang ng isda ang nagbago sa kanya.

“Bakit naging ganyan,anyong tao parin siya. “ Pagtataka ni Jimmy

“Sa mundo namin , ibat ibang uri din ang lahi namin. Ang iba sa amin katawang tao talaga walang buntot ng isda pero may mukha at balat na parang sa mga isda. Marahil hindi siya kabilang sa amin. Gayon pa man mapanganib ang kanyang pagtawid. Hindi lang sa kanya, maaring maging sa mga bisita natin sa resort. Baka hindi lang siya ang nakatawid, baka totoo talaga ang nangyaring pag atake sa Himvis.” Ayon pa kay Juno.

“Ako na bahala sa mga kasamahan ko boss, para maging aware din sila.” At lumabas din ang lifeguard.

Muling nanumbalik ang ulirat ng lalake,pero nanghihina parin ito. Nagulat ito nang makita sina Jim at Juno. Napatingin ito sa buntot niya. Natakot ito sa dalawa.

“Huwag kang matakot, katulad mo rin Ako. Ano ang pangalan mo? At bakit ka tumawid sa lupa?” Pakilala ni Juno.

“Pawi, tawag sa akin ay pawi. Gusto ko lang maranasan ang nararanasan niyo. Maaring tulad din nang dahilan mo kung bakit ka nandito.” Sagot ng lalake.

“Bakit anyong tao ka pa rin kahit may buntot ka na?” Tanong ni Jimmy

“Ganito talaga ang mga anyo namin. Tanging mga paa lang ang pinagkaiba ng mga tao sa anyo namin. At isa din iyon sa dahilan bakit ko ninais na magkapaa.”  Tugon ni Pawi

“Sino ang nagbigay sa iyo ng hiyas para magkapaa ka?” Tanong muli ni Juno.

“Si Neru ,isang kataw din na minsan na rin naging tao. Pinahiram niya sa akin ang kaputol ng kanyang kuwintas. At siya ang nag turo sa akin ng landas patungo dito. “ Kuwento ni Pawi.

“Hindi basta basta binibigyan ng hiyas ang isang tulad mo na walang hinihinging kapalit o pabor. Ano ang kapalit nang lahat na ito?” Usisa pa ni Juno

“Para hanapin sina Jim at Aries at bigyan ng babala tungkol sa napipintong digmaan ng mga tao at mga kataw.” Pagsiwalat pa ni Pawi.

Nagkatinginan sina Jimmy at Juno.

Hindi pa man malinaw sa dalawa Ang sinabi ni Pawi batid nila ang naka badyang panganib.

“Hindi ka dapat makita sa labas nang ganyan. Ilabas mo ang hiyas, tutulungan kita kumilos at mamuhay na may paa.” Utos ni Juno.

Ginawa naman ito ni Pawi. Kinapa nito ang puson at pinalabas ang hiyas. Agad na lumitaw muli ang mga binti nito. At tumambad sa dalawa ang hubot hubad na katawan ni Pawi. Napalunok na lang ng laway si Jim nang mapansin ang hito ni Pawi. Na pansin ni Juno ang reaksiyon na iyon ni Jim. Kaya kinuha nito ang kumot at tinakpan ang harapan ni Pawi .

“Magbihis ka ,may trunks diyan sa likod mo. Gutom sa mga ahas dagat ang mga tao dito. Baka makain ka pa nila dahil sa karga  mo . At pagkatapos lumabas ka dito. Ipapakita namin sa iyo itong resort.” Lumabas si Juno ngunit dinikitan nito nang titig si Jim na tila nag siselos.

Sumunod sa kanya si Jim.

“Anong tingin iyan mahal? Nagseselos kaba?” Tanong ni Jimmy

“Kung makatitig ka sa titi niya parang gusto mong lantakan. Di hamak na mas lamang ako doon.” Tugon ni Juno.

“So selos nga, alam mo wala naman sa akin iyon eh. Ikaw lang sapat na. Wala ng iba pang kataw na bibihag sa puso ko Ikaw lang mahal” at napayakap si Jim sa beywang ni Juno. Tumugon lang ng ngiti si Juno sa kanya,.

“Sino Ang Kataw?” Nabasag ang Lambingan ng dalawa nang sumingit sa kanilang usapan si Jelo na naroon parin at naghihintay sa labas ng clinic.

Nagulat ang dalawa,dahil hindi agad nila na pansin si Jelo.

“Kanina kapa? Hindi ka pa pala umalis. “

“Hinihintay ko kung ok na ba iyong tao kanina. Nabanggit niyo ang kataw, may alam kayo sa kataw?” Tanong ni Jelo.

“Again, walang ganun. Kataw doesn’t exist.  At iyong lalake ok na siya nagpapahinga lang nang kaunti. Puwede mo na siyang iwan. Kami na ang bahala sa kanya.” Sabi pa ni Jimmy.

Nag-uusap ang tatlo nang lumabas sa clinic si Pawi, walang suot itong pang itaas at naka trunks lang na sobrang hapit sa kanya. Bakat dito ang kung ano man na tinatakpan nito. Kaya hindi rin maiwasan ni Jelo na mapatingin sa parteng iyon.

“Bakit ang maliit ang sinuot mo?, Wala bang mas malaki doon at sakto sa iyo?” Puna ni Juno.

“Ito lang nakita ko at nahablot ko sa loob, nahirapan nga ako nito. Sa atin hindi naman kailangan ito. Bakit dito, lahat dapat may takip.” Reklamo ni Pawi.

“Atin? Magkakilala kayo?” Pagtataka ni Jelo nangmarinig ang sinabi ni Pawi.

“Oo, magkakilala kami, mag pinsan. Pinsan siya niya.” Tarantang sagot ni Jimmy.

“Magkakilala ba tayo? Hindi ko nga alam mga pangalan niyo. Ikaw? ,katulad ka rin ba namin?” Tanong ni Pawi Kay Jelo.

Wala nang nagawa pa si Juno kundi samahan muli sa loob ng clinic si Pawi. Para maiwasan ang dagdag na pagdududa ni Jelo. Nagpaiwan si Jim sa labas at kinausap si Jelo.

“Maraming salamat na lang sa tulong, pero mukhang hindi pa ok ang pinsan niya. May Alzheimer kasi siya.”

“Alzheimer? Eh halos magka edad lang kami ah. Puwede ba iyon? Akala ko sakit lang iyon ng matatanda.” Pagdadalawang isip pa ni Jelo.

“Puwede na ngayon, parang COVID applicable na sa lahat. At nakakahawa narin . Kaya kung ok lang, bumalik ka na lang sa villa niyo.” Pakiusap ni Jimmy.

“Sige, alis na ako. sorry sa pang-iistorbo “

Nakahinga din si Jim nang wala na si Jelo. Kaya pumasok itong muli sa clinic.

Itutuloy

PAST

Pamagat: A Lover, Lair and a Legend “Once There was a Sea “ Book 2 May-akda: R. Ramzky Hernandez Tema: pantasiya at romansa

Episode 2 (PAST)

“Excuse me, mawalang galang lang po sa inyo. Ano po ang meron?” Sinalubong agad ni Jimmy ang mga crew team ng isang sikat na tv network.

“Good morning sir, mga taga TVC po kami,  from KMKJ ni miss Karina. Hinahanap po namin si Sashal Linmoko. Ang nag upload nang viral video ng isang Kataw dito mismo sa karagatan ng Dapdap.”  Tugon agad ng isang reporter na nakipagkamay kay Jimmy.

“Teka walang Sashal dito. Ako si Jim. May ari nitong resort. At ano ang tungkol sa video? Kataw? Walang ganun dito sa dagat namin.” 

“Nakipag ugnayan sa amin si Miss Linmoko. At sinabi niya guest daw siya dito. Maari ba namin siya puntahan? “ Paliwanag ng reporter.

“Pasensiya na, pero bawal ang ganito dito sa resort ko. You should have first coordinate with me bago kayo basta basta na lang pumunta dito. At please lang paki off ng camera. This is a private resort at marami kaming VIP guests na gusto nang privacy. Baka magambala ang relaxation nila kapag makita nilang may taga TV network dito.” Pakiusap ni Jimmy.

“Saglit lang naman po sir, si Miss Linmoko lang naman ang kailangan namin. And besides this will help your resort na mas makilala pa, dahil e fe- feature namin itong Dapdap.” Sabi pa ng reporter.

“Pasensiya na talaga, kontakin niyo na lang iyang sinasabi niyong Sashal at sa iba na lang kayo gumawa nang interview.” Pagharang ni Jimmy, walang nagawa ang crew team ng reporter kundi ang sumunod sa sinabi ni Jimmy.

Pasakay na sila ng kanilang van nang dumating si Sashal, pinigilan nito ang team. Ngunit nanindigan si Jimmy na bawal ang pinaplano nilang interview. At bilang respeto sa privacy ng resort nagpasya ang reporter na sa ibang lugar na lang gagawin ang interview.

Sumama narin sina Sashal at mga kaibigan nito sa mga reporter. At nang maka alis ang van, napakamot sa ulo nito si Jimmy.  Napansin ito ni Juno kaya nilapitan siya nito.

“Mga reporter ba iyon mahal? Ano ang gagawin nila dito?”

“Ang mga kabataan na kasama natin kahapon, inapload Ang nakuhanan nilang video,ayon maraming nagka interesado sa kuwentong Kataw.  Pinigilan ko, ayukong mabulabog ang lugar na ito dahil lamang sa mga iyon.” Tugon ni Jimmy.

“Tingin  mo, si Pawi kaya Ang nakuhanan nila ng video?” Tanong ni Juno.

“Hindi ko masabi, pero posible. Dumating si Pawi dito kung kelan nila na kuhanan ang buntot ng isang Kataw. Pero baka ibang Kataw din iyon.”  Ayon pa kay Jimmy.

“Mahal, mukhang hindi lang ang video na iyon ang makikigulo sa atin. Pasemplihan mo nang tingin sa bandang likuran mo. Sa may cafeteria, hindi ba kasamahan din iyan ng mga iyon. Siya din iyong sumaklolo kay Pawi.”

Napansin ni Juno, ang nakasunod at nakamasid sa kanilang si Jelo.

“Akala ko ba, umuwi na iyan?”

“Nag book uli ng one week accomodation dito. Ayon sa inutusan ko. Anak pala iyan ng Mayor ng Himvis. Ewan ko nga ba at nag extend pa iyan dito. Pero tingin ko may gagawing hindi maganda yan rito. Panay ang tanong niya sa mga staff natin tungkol sa mga Kataw at Sirena.” Ayon pa kay Juno.

“Ngayon nagpaparamdam na naman ang mga lahi niyo mahal, kailangan maging handa tayo. Lalo na sa sinasabi ni Pawi na napipintong labanan ng mga tao at Kataw. Kung totoo man iyon.” Sabi pa ni Jimmy

“Alam kong hindi hahayaan ni Neru na umabot pa sa hidwaan ang lahat. Nangako na si Neru na magtalaga ng harang para sa kapayapaan ng dalawang mundo.”

“Pero bakit niya hinayaan si Pawi, at inutusan pa na hanapin tayo. Hindi ba at parang may mali?” Pagdududa ni Jimmy.

“Kaya nga bantayan din natin ang mga kinikilos niya, tingin ko nagsisinungaling ang Pawi na iyon. “

“Ikaw ang bahala kay Pawi,ako ang maalam sa isang ito.” Ayon sa plano ng dalawa.

Patuloy ang kasiyahan ng mga turista at bisita ng Dapdap. Sa kabila ng nagdaang unos. Kabaliktaran sa mga nangyayari sa ibayong parte ng Isla. Ang siyudad ng Himvis.

Kalat na sa buong siyudad ang katiwalian dahil sa kaliwat kanang mga illegal project ni Mayor Vladimir Urpos. Si Urpos ang kinikilalang makapangyarihang politiko sa siyudad. Huling termino na nito bilang mayor, ngunit wala namang gustong lumaban at pumalit sa kanyang puwesto.

Samot saring mga pag aaklas na din ang nangyayari laban sa mayor ngunit balewala lang ito sa kanya. Halos bingi na ang hustisya sa siyudad na ito.

At lalong nabalot ng kontrobersiya ang siyudad nang maglabasan ang kuro kuro tungkol sa mga maliliit na mangingisda na mawawalan ng hanap buhay dahil sa pangingialam ng Mayor. At pag labasan pa ng kuwento patungkol sa mga nanalantang mga kataw.

“Mayor, mukhang matatakpan na nito ang operasyon niyo laban sa mga mangingisda ng Pukot Balwarte.” Pagmamadali ng sekretarya ng Mayor.

“At anong himala na naman iyan? Sa dinami dami ng mga gunggong sa lugar na ito at Ang kikitid ng mga utak na hindi alam ang salitang progreso. May maniniwala pa ba sa mga proyekto ko? Palibhasa mga utak dilis. Huwag lang nila sagarin ang pasensiya ko. Baka sa laot na silang lahat pupulutin. “ May ngitngit na sabi ng Mayor.

“Kaya nga ito mayor, sasamantalahin natin ang kahinaan ng mga iyan. Tingnan mo ito, viral ngayon sa social media ang paglitaw ng isang Kataw sa karagatan ng Dapdap.”

“Isa ka pang gunggong, ano ang magagawa niyan sa proyekto ko? Tang ina, pare-parehas kayo ng mga  tao mo. Mga inutil talaga kayo. Umalis ka sa harapan ko baka mahampas ko sa iyo itong baston ko.”

“Mayor ,kapag tuluyang na baling ang atensiyon ng lahat sa mga Sirena, Lalo silang maniniwala na mga Sirena nga talaga ang nakalaban ng mga binayaran nating mga bangkero at wala kang kinalaman doon Mayor. At ayon sa informant natin, Wala nang lumalaot para mangisda sa Pukot Balwarte dahil sa takot. Ang ibang residente malapit sa baybayin kanya kanya nang pulasan. Masosolo niyo na ang  dagat Mayor. At bukod pa doon. Ayon sa tourism head. May ilang mga foreigner at international scientist na nakikipag ugnayan na sa kanila at interesado sa kuwento ng mga Kataw. Dagdag kita din iyan Mayor.” Balita pa ng sekretarya ng Mayor .

“Kataw? Saka lang ako hahanga sa kabalbalan niyo kung tuluyan na akong lulubayan ng mga pesteng  kumakalaban sa akin. Magpatawag ka nang press conference. May sasabihin ako.”

Lalong lumakas Ang ingay at usap usapan tungkol sa mga Kataw. Lalo nang ma e ere ang interview nina Sashal at sa mga nagpapatunay sa kanilang mga karanasan. Na ikinabahala ng ilang mga kataw na pinili  nang manatili sa mundo ng mga tao. At ang Ilan sa kanila sa resort na nina Jimmy at Juno nag tatrabaho.

“Boss, paano na ngayon ito? Sa dami na  na naglalabasang  kuwento tungkol sa atin hindi malabong mangyari ang kinatatakutan natin. Tahimik na tayo dito.” Nang magsalita ang Isa sa mga tauhan sa resort.

“Wala tayong dapat ipangamba. Hanggat walang patunay, magiging kuwentong barbero lang lahat. At ang tungkol sa nag viral na video. Nagawan na iyan ng solusyon ni Navi. Kumilos na lang tayo nang normal. Magiging mainit ang resort na ito sa mga tao sa mga susunod pa na araw.”  Tugon pa ni Juno.

“Mahal tingin ko dapat mo itong makita.” Paglapit ni Jimmy kay Juno.

Mula sa kanilang puwesto, nakita ng dalawa sina Pawi at Jelo na nag uusap habang naglalakad sa dalampasigan.

“Pansin ko lang mukhang ilang ka dito, ngayon ka lang ba nakapunta ng resort?” Tanong ni Jelo kay Pawi.

“Sanay Ako sa dagat, hindi lang ako sanay sa mga tao. Nakakapanibago lang.” Tugon ni Pawi.

“Jelo pare,” nang nakipagkamay ito kay Pawi.

“Pare? Ano iyon?

“Pare, tawagan ng magkaibigan. Jelo pare.” Muling nakipagkamay si Jelo.

Nag alangan si Pawi na tanggapin ang kamay ni Jelo. Ngunit nang naalala nito ang habilin sa kanya ni Juno.

“Gayahin mo ang mga kinikilos ng mga tao para hindi ka mahalata. Obserbahan mong mabuti ang kanilang pananalita at paraan. Iwasan mo mag kuwento tungkol sa pinanggalingan mo para hindi ka mapahamak. Magpinsan tayo, iyon ang tandaan mo.” Bilin ni Juno.

“Pare, Pawi” at nakipagkamay din ito Kay Jelo.

“Good, may makakausap na ako dito, habang nagbabakasyon dito sa resort .” Ayon pa kay Jelo.

“Wala ka bang ibang kasama dito, mga ibang pare?“tanong ni Pawi.

“Nauna na silang umalis, nagpaiwan muna ako dito ng mga ilang araw.”

“Nagandahan ka siguro sa lugar na ito anuh? Sabagay maganda din naman talaga ang Dapdap.” Tugon ni Pawi.

“Bukod sa ganda nitong lugar, interesado ako tungkol sa mga Kataw.”

“Kataw? Ano ang alam mo sa mga Kataw?” Tanong agad ni Pawi .

“Wala pa akong alam tungkol sa kanila. Pero gusto ko malaman ang tungkol sa kanila. At mas lumakas ang paniniwala ko dahil nakuhanan ko mismo ang buntot ng isang Kataw nang mag island hopping kami sa mga Isla dito.“sagot ni Jelo.

“Nakakita ka na ng isang Kataw?”

“Naniniwala ako na Kataw talaga ang nakita ko. At kapag napatunayan ko na totoo talaga sila. Itatanong ko sa kanila kung kilala nila ang Ina ko.” Sumeryuso ang mukha ni Jelo habang nag kukuwento.

Naikuwento nito kay Pawi ang tunay na dahilan kung bakit interesado ito sa mga Kataw.

“Kung tunay na Kataw nga ang Ina mo,lbig sabihin kataw ka din?”

Natawa si Jelo sa sinabi ni Pawi.

“Sinabi lang sa akin ng Lolo na  binawi ng mga Kataw Ang Ina ko. Pero hindi niya naman nabanggit na Kataw ang nanay ko. At isa pa, ulyanin na si Lolo. Marahil nag iimagine lang iyon. How I wish nga na isang Kataw na lang talaga Ako, para makatakas sa magulong buhay dito sa lupa. Na alala ko lang Ang aking ina. Nito nga lang, habang nagpapakain Ako Kay Lolo, nabanggit niya sa akin ang kuwento tungkol sa mga Kataw at iyon na nga sinabi ni Lolo na binawi daw nila ang Ina ko. Kung bakit, hindi na nabanggit ni Lolo.” Kuwento pa ni Jelo.

“Ganun ba, Hindi ko akalain na ganito pala ka Kilala ang mga Kataw sa mundo niyo.”

“Mundo niyo? Bakit taga ibang mundo ka ba? Alien ka ba?” Halakhak nang husto si Jelo sa tugon ni Pawi.

Hindi na binigyan pa nang lalim ni Jelo Ang tugon na iyon ni Pawi. Simula palang nang pagtatagpo ng dalawa ngunit tila may malalim nang koneksiyon sina Jelo at Pawi.

Lihim na nakabantay lang sina Jim at Juno sa kinikilos ni Pawi. Batid ng dalawa na may ibang dahilan si Pawi bakit ito tumawid sa lupa. Sa kabilang Banda Ang Balita tungkol sa mga Kataw at Sirena ay lalong kinagat ng mga tao na interesado sa mga ganitong kuwento. Dinagsa ng mga reporter ang Baybay Balwarte. Lokal at mga banyagang gusto maka kuha ng update tungkol sa kataw encounter.

Nabulabog Ang opisina ni Mayor Urpos dahil sa pagdagsa ng mga turista at reporter sa kanyang nasasakupan. Nakita  nito ang binipisyo na matatamasa niya dahil sa pagsikat ng kanyang siyudad dahil sa mga Kataw.

Pansamantalang natakpan ang kanyang mga isyu dahil dito. Bukod pa nakapag isip agad ito nang paraan kung paano kumita sa kataw isyu. Lahat ng mga reporter at turista dumadaan muna sa kanyang opisina para mag bayad ng permit bago mapasok ang baybayin ng Baybay Balwarte.

Naging instant tourist destination Ang Balwarte sa mga taong ninanais makakita ng mga Kataw.

At ang dating balot ng pangamba na mga residente ng Balwarte ngayon balik sigla na at pinagkikitaan na Ang mga pagdalaw ng mga turista. Muling nabuhayan ng pag asa Ang mga taga Balwarte dahil sa panibago na namang oportinidad na dulot ng mga Kataw.

At hindi ito nagustuhan ng Mayor. Sagabal at kakumpitensiya sa negosyo ang turing niya sa mga sumusulot sa kanyang diskarte.

Isang araw nagulat na lang ang mga residente ng Balwarte nang nilagyan ng barikada at harang ng Mayor ang daanan papasok ng  Baybay Balwarte. Hinarangan nito ang lahat ng mga hindi taga roon at walang permit na pumasok sa lugar. Maging ang mga negosyo at souvenir shops sa paligid pinapabaklas at pinasasara ng Mayor. Maraming mga residente Ang umalma sa utos ng Mayor at sinugod siya nito sa city hall.

“Iligal ang negosyo niyo, walang mga kaukulang permit. At obstruction kayo sa daan. Lumalagpas na kayo sa required clearance ng ating daan. At nakarating na sa opisina ko na masyadong marumi na ang dalampasigan ng Balwarte. Pulosyon lang ang dulot niyo sa siyudad natin Lalo na sa mga dagat natin. Apektado na ang kabuhayan ng mga kapwa niyo mangingisda. Kaya marapat lang na linisin ko Ang mga Kalat niyo. At bilang Mayor obligasyon ko na itama Ang mga mali ng constituents ko.” Sagot ng Mayor.

“Bulok na Ang diskarte mo Mayor. Dapat ka nang tibagin sa puwesto!”

Mayor parin ang nangibabaw sa bangayan. Batas parin ni Mayor Urpos ang masusunod.

“Mayor, hindi lang mga taga Balwarte ang nagrereklamo, pati Ang mga turista na nag bayad ng malaki para lamang sa mga Kataw.” Pagkapasok ng sekretarya nito sa opisina ng Mayor.

“Pesteng mga Kataw iyan, may nakita ba sila? Pinalalaki lang ng mga reporter na iyan ang Balita. Wala naman talagang Kataw. At hayaan mo Ang mga bupol na mga turista na iyan, mga uto-uto. Doon tayo kung saan mas kikita tayo nang malaki. Siguraduhin mo lang na secured Ang lahat ng entry point ng Balwarte. Sa makalawa mag sisimula na ang pag install nila ng facility sa laot. I want you to closely monitor lahat ng aktibidad nila. Baka madugasan pa tayo ng mga scientist na iyan. Sa akin dapat mapunta ang credit.” Ayon pa sa Mayor.

Bahagyang nanahimik Ang Balita tungkol sa mga Kataw. Balik normal uli Ang araw ng mga taga Himvis,Lalo na Ang mga taga Balwarte.

Dumaan Ang mga araw sa siyudad ng Himvis na tila pangkaraniwan na lang ang mga ingay ng protesta laban sa pamumuno ng Mayor. At naging musika na rin ito sa tenga ni Jelo.

“Present na naman ang pangalan ng ama mo sa balita.” Habang nag hahanda ng almusal ang katulong nina Jelo.

“Matagal nang inanod ng dagat ang ama ko Yaya, at please lang iwasan mo muna manood ng news kapag hindi pa ako nag aalmusal. Siya nga pala kamusta ang lolo?”

“Lalo nang humihina ang Lolo mo, marami na siyang nararamdaman. Kahapon lang bukang bibig niya na naman ang Ina mo. Hindi lang malinaw sa akin pero tila may binabanggit siyang isang lugar, parang Sasap, Laplap…Kapkap Ewan.”

“Dapdap.” Sambit ni Jelo.

“Oo parang iyon nga Dapdap. Paulit ulit niyang sinasabi sabay turo sa kwadro ng nanay mo sa sala.” Dugtong pa ng Yaya ni Jelo.

Napatayo si Jelo at dalidali tinungo ang nasabing kwadro sa sala. Larawan ito ng kanyang Ina habang naka upo sa may batuhan malapit sa dagat. Sinuring mabuti ni Jelo ang larawan at napagtanto nito na ang lugar sa nasabing larawan ay Ang lugar mismo ng Dapdap.

Umakyat ito ng kanyang kuwarto at kinuha Ang kanyang laptop. Binuksan at hinanap agad Ang article tungkol sa Dapdap. Buong araw ginugol nito ang Oras sa pag search patungkol sa lugar.

Binalikan din nito ang history ng kanilang pamilya, maging ang mga kanunununuan ng kanilang Angkan. At sa kanyang kakahanap ng sagot. Natuklasan nito na walang ano mang impormasyon Ang naiwan sa linya ng Angkan ng kanyang Lola Diyesabel.

Lumapit ito sa kanyang Lolo na nakikinig ng musika sa radyo. Habang nagpapahinga sa balkon at nakahiga sa tumba tumba.

“Alam ko marami kang katanungan na nais matugunan ng sagot apo. Halika pumarito ka at ibabahagi ko sa iyo ang sagot na hinihingi mo.” Sabi ni Lolo Serio kay Jelo kahit naka pikit Ang mata.

Agad na lumapit si Jelo sa kanyang Lolo, Hindi pa man naibuka nito ang bibig. Sinimulan na ni Lolo Serio Ang kuwento.

Sa kabilang banda,habang tumatagal ang pananatili ni Pawi sa puder ng Dapdap. Lalo itong gumagaling sa pag sasanay gumalaw at kumilos bilang isang ordenaryong tao. At upang mas maging mahusay at makatulong sa resort, naging empleyado na ito ng resto bar doon mismo sa Dapdap. Kasama ng iba pang mga taong Kataw na nagtatrabaho roon. Si Pawi ay Isa ng waiter at bar tender.

Angkin ni Pawi Ang pambihirang kakisigan at gandang lalake na siyang normal na katangian ng mga taong Kataw. Isa si Pawi sa mga binabalikbalikan ng mga guests sa resort. Lalo na ng mga sikat at mayayamang personalidad na mga bakla at matrona.

Magaling makipagkapwa tao si Pawi, sa mga ngiti at titig palang nito tila nahihipnutismo na nito ang sino mang humahanga sa kanya.

“Oy Pawi, rinig ko kinukuha ka daw ni Madam Ella na maging Modelo? Ang lupet mo talaga. Mas mabenta ka pa sa seafoods natin dito ah.”  Pansin ni Karlo, kasamahang barista din ni Pawi.

“Sa totoo lang naiilang talaga Ako sa kanila. Ganito pala dito sa mga tao, parang sinasanto tayong mga Kataw. Sa mundo natin ni hindi nga tayo nagpapansinan doon.”  Tugon ni Pawi.

“Iyon ang katangiang espesyal sa mga tao na Wala sa atin. Tawag nila dito Maka mundong pagnanasa. Iba ang pagtingin nila sa magagandang bagay. Lalo na sa tulad nating may angking Ganda at kakisigan. Ang iba namumuhunan pa ng malaking Pera para lamang mapantayan at makuha Ang pinapangarap nilang Ganda. Espesyal na katangian na madalas kahinaan din ng mga tao.” Sabi pa ni Karlo.

“Sabi nila mas maganda pa daw dito ang siyudad, Lalo na Ang sentro. Gusto kong makita at mapuntahan iyon.” Ayon pa kay Pawi.

“Naku huwag mo nang pangarapin Ang bagay na iyan. Dahil Ang sinasabi mong Ganda kabaliktaran sa tunay na katotohanan. Kaya kami dito Wala nang balak lumabas rito sa resort. Dito mas tahimik, malayo sa gulo at malapit pa sa mundo natin. Laking pasasalamat nga namin kina boss Jimmy at boss Jelo at ginawa nilang ganito ang lugar. Isang maliit na siyudad,sa gilid ng siyudad. “ Sabat pa ng isang crew ,

“Matanong ko lang, bakit magkasama palagi sina sir Jelo at sir Jimmy? Tapos ang sobrang lapit nila sa isat Isa na parang magkasintahan?” Tanong ni Pawi.

“May mga bagay dito sa mundo ng mga tao, na hindi rin nagkakalayo sa mundo natin. Sa atin, isinilang tayo na may dalawang kasarian, at nasa sa atin na kung ano ang mas papairalin natin maging. Hindi nga ba at mas madalas mga lalaking Kataw ang nagliligawan sa mundo natin?” Sagot ni Karlo.

“Dahil kailangan ng lahi natin iyon upang magparami.” Sabat ni Pawi.

“Dahil mas mababangis ang mga babaeng Kataw. Kamatayan sa mga lalake Ang makipagtalik sa kanila. Ito rin ang dahilan ng marami kung bakit nagkakagusto tayo sa mga tagalupa. Sa mga tao. At Tama ka sa obserbasyon mo, magkasintahan nga sina boss Jim at Juno. At ang pagmamahalan nila Ang nagpapatibay ng ugnayan ng mga tao sa mga Kataw.” Dagdag pa ni Karlo.

“Ibig sabihin hindi lahat ng mga nandito kauri natin?” Paglilinaw pa ni Pawi.

“Hindi, pero nagsasama kami rito bilang isang pamilya. Isang Kataw si boss Juno, tao naman si boss Jim. Pero binasbasan sila ng dagat na mag sama.  At binuhay nila Ang Dapdap dahil sa resort na ito.” Pagsasara ng kuwento ni Karlo.

Nabuhayan ng interes si Pawi sa kuwento nina Jimmy at Juno. May kung anong galak ito sa puso matapos marinig Ang tungkol sa dalawa.

Tapos na ang summer pero dagsaan parin Ang mga turista at bisita sa resort ng Dapdap.

“May package ba kayo dito na good for weeks or even months miss?” Paglapit ni Jelo sa kahera ng resort.

“Sorry pero fully booked kami ngayon. Kahit pang overnight walang available.  Hindi ba kayo nag pa reserve online sir? Para ma check ko dito.”

“Kahit pang Three days lang miss, mag babayad Ako ng extra.” Pamimilit pa ni Jelo.

“Pasensiya talaga sir,Wala talaga. But if you really want to stay, bukas na man ang camp site namin sir. Pero medyo malayo nga lang iyon dito sa dagat. Ang ibang mga guests namin doon narin nag pasya mag stay, as long may tent kayo.  Ang problema kung may space pa ba iyon doon sa dami ng mga guests namin ngayon.” Sabi pa ng kahera.

“Sige doon na lang po ako miss.”

“1,500 per night sir with free toiletries and water supply “

Bumalik ng araw na iyon sa resort si Jelo.

TALE OF TAILS

“Pawi diba pare?” Nang makilala agad ni Jelo si Pawi.

Tumango lang si Pawi sa tanong ni Jelo.  At pinag patuloy ang pag serve ng pagkain dito. Ngunit naging matanong si Jelo.

“Buti at nandito ka parin. Pare hindi pa pinsan mo ang may ari nitong resort? Magpapatulong sana ako. Gusto ko sanang makausap siya. May itatanong lang ako. puwede ba?” Tanong pa ni Jelo

“Medyo busy si insan. At pasensiya na sir, bawal kasi kami makipagusap sa customer habang on duty. maliban na lang sa pag kuha ng order at pag serve.” Tugon ni Pawi.

“Ano ang oras ba ng out mo pare? hihintayin kita mamaya.” Sabi pa ni Jelo.

tumango lang muli si Pawi, bago bumalik sa puwesto nito.

“Ano ba ang kailangan ng lalakeng iyon sa iyo?, kakilala mo ba iyan? Panay ang titig niya dito sa iyo oh, type ka yata.” tanong ni Dik kay Pawi

“pamilyar nga sa akin eh, pero Kilala niya ako. Jelo daw ang pangalan. Gustong makausap sina boss Jim at Juno” sagot ni Pawi.

“Eh bakit daw?” usisa pa ni Dik

“Hindi ko alam, hihintayin nga daw ako mamaya eh.” Sabi ni Pawi.

“Mag ingat ka ,baka taga labas iyan at sinisilipan ang Dapdap. Alam mo na, muli na namang umiingay ang tungkol sa mga Kataw. Minsan na naging bahagi ng mga kuwento ang lugar na ito. At minsan narin kinatatakutan. Pangalagaan natin ang sekreto ng Dapdap. Nakasalalay ang katahimikan ng lahi natin sa ating sekreto.” paalala pa ni Dik.

“Hindi ko nakakalimutan ang bilin sa akin nina boss Jim. Ako na ang bahala sa lalakeng iyan. aalamin ko Ang pakay niya dito.” pangako ni Pawi.

Samantala naging usapusapan ang pag dating ng mga dayuhan sa Balwarte Baybay.

“Mayor, para saan ba ang mga tinatayong mga tent sa lugar na ito? At ano ang ginagawa ng mga dayuhan na iyan dito sa atin?. totoo bang mga scientist sila at tungkol Ang lahat ng ito sa mga namataang mga sirena?”  tanong ng isang reporter sa mayor

“Sirena, Sirena, lahat na lang ang bukambibig mga Sirena, walang katotohanan ang mga chismis na iyan. Pero tama kayo, mga scientist nga ang mga bisita natin. At nandito Sila para mag research tungkol sa yaman ng ating karagatan. At para narin matingnan if may mga new species ba silang ma di-discover sa ilalim ng ating mga dagat. And this will not cause any harm sa ating dagat at Lalo na sa siyudad natin but rather this will put us on top. walang dapat ikabahala ang aking mga constituents. Ligtas na lugar ang Himvis” paliwanag pa ng mayor.

Ngunit itanggi man nito ang katotohanan, Ang paniniwala ng iilan ay hindi na mababali ng kasinungalingan. Lalo na ang mga residente ng Balwarte.

“kailangan na nating lumikas, nararamdaman ko na ang napipintong delubyo na paparating sa atin dahil sa kagagawan ng walang kuwenta nating mayor!.” Ang sigaw ng isang lalake na namumuno sa mga nagrereklamong mga mamamayan ng Balwarte.

Hanggang sigaw at reklamo lang ang tanging nakakayanan ng mga tao laban sa kabalbalan ng mayor. Nagsimula Ang lahat dahil sa isang kontrobersiyal na Balita tungkol sa mga Kataw .

“Ano kaya ang nararamdaman ni Jelo ngayon tungkol sa isyo ng kanyang ama?” tanong ni Pabs sa mga kaibigan.

“Malamang Wala, eh hindi naman kinikilala ni Jelo na tatay niya si Mayor eh. Kahit man sa lugar ko, itatanggi ko.” sagot ni Merra.

“Speaking of Jelo ilang linggo ko na siyang hindi nakikita dito sa tambayan natin. May ideya ba kayo kung kumusta na siya? Ikaw Arcel, nagkausap ba kayo?” puna ni Ken

“Ewan ko nga ba sa taong iyon, parang nag iba bigla, simula noong nag island hopping tayo, at may nakita siyang Kataw. Hindi na sumasama sa atin. Hindi narin makontak. Pumunta Ako sa kanila kahapon,Sabi ng tita niya dalawang araw na daw na hindi umuuwi sa kanila. Akala nga ni tita kasama natin.” tugon ni Arcel.

“Kasing weird na ng dad niya si Jelo, Subukan kaya nating puntahan si Jelo kina Zaki sa pinsan niya baka nandon iyon. weird din kasi ang isang iyon.” mungkahi pa ni Kristel.

“Ang layo na nang lugar na iyon. At mahirap ang sakayan pa punta doon. Baka maligaw pa tayo. “ sabat ni Dambo.

“Eh di gamitin natin ang kotse ko. Pero si Arcel na ang mag drive. Hindi kakayanin ng powers ko ang layo ng lugar na iyon.” sagot ni Sashal.

“ok , adventure time again, gusto ko ito Ken, Ok guys ako na bahala sa mga foods and drinks natin.” Ang excited na si Pabs

“Ano ba nasa isip mo bro, outing? hahanapin lang natin si Jelo.” Sabi ni Arcel.

“Nakapunta na ba kayo dun? ha? alam niyo ba ang papunta roon?“tanong ni Ken

“Hindi Pa” pag-chorus pa ng lahat

Nag pasya ang lahat na gawin ang plano. Sakay ng kotse ni Sashal pinuntahan ng mga ito ang lugar ng pinsan ni Jelo. Samantala sa Dapdap, habang naglalakad- lakad si Jelo sa dalampasigan, napatanaw ito sa dako ng mga batohan.

“pamilyar ang lugar na iyon, sabi ko na nga ba,ang nasa larawan ni mama,dito nga iyon.” sa sarili ni Jelo.

palubog na ang araw ng mga Oras na iyon. tinungo ni Jelo Ang batohan. Doon ,sinariwa muli nito ang mga ala-alang naiwan sa kanya ng kanyang Ina. Labing tatlong taong gulang ito ng mawala ang kanyang Ina sa hindi matukoy na dahilan. Ayon sa kanyang lolo, kinuha daw ng dagat ang kanyang Ina tulad sa nangyari sa kanyang lola noon. Hindi pa noon malinaw sa isipan ni Jelo ang mga nangyari. Sa pagkawala ng kanyang Ina ang siya namang paglitaw ng mayor na nagpakilalang ama ni Jelo.

Pangalawang pamilya lang sina Jelo ng mayor. Malaki ang galit nito sa ama dahil sa labing tatlong taon na wala ito sa kanilang tabi.

Ang pagkawala ng kanyang Ina, ang hindi mawala wala sa ala-ala ni Jelo, at ang sinabi noon ng Ina sa kanya bago pa nangyari ang pagkawala nito.

“Sa Ika dalawamput isa na kaarawan mo, tatawagin ka ng dagat, upang kusang mag pasya sa buhay na pipiliin mo anak. Darating ang sandali na maghihiwalay tayo. Kaya paghandaan mo ang sarili mo” Ang huling naalalang habilin ng Ina kay Jelo.

bente anyos na ito at bilang na lang na araw at aapak na ito sa Ika-dalawamput isa na kaarawan.

Dumidilim na ang paligid, pero naroon parin si Jelo sa batohan naka upo at nag mumuni-muni. Nang may napansin ito. Isang kulay asul na alimasag ang papalapit sa paanan nito tangan-tangan ang isang makintab na batong kulay kahel. Na tila inaabot ito sa kanya. Dinampot din ito ni Jelo, at nang dumampi ang bato sa kamay nito. Nagulat ito nang biglang nagsihampasan ang malalakas at malaking alon sa may batohan.

Nakaramdam ng kakaibang init si Jelo ng mahawakan ang bato, matinding init pero hindi nakakapaso. Nang umalingawngaw sa kanyang pandinig ang tinig na tumatawag sa kanyang pangalan, na para bang tinatawag ito para lumapit sa dagat. Tila nahipnotismo si Jelo ng boses at hindi nito namalayan na nasa tubig na ang mga paa nito.

At mula sa kinatatayuan niya, may muli itong bagay na nakita sa bandang dagat.

“Kataw?” nang mapansin nito ang napakalaking buntot ng isda na lumitaw sa ibabaw ng dagat ,bago itong nawala sa kanyang paningin.

Kasunod noon , biglang na buwal sa pagkakatayo si Jelo, nakaramdam ito nang paninigas sa kanyang mga paa na sinundan ng matinding init na bumalot mula sa kanyang talampakan paakyat sa mga hita nito. Namimilipit ito sa tindi ng kirot na lumukob sa ibabang bahagi ng kanyang katawan. At sa isang iglap, ang noong mga paa, ay napalitan ng makikintab na kaliskis ng tulad sa isda. Naging buntot ang dating paa ni Jelo na ikinagulat nito. Napasigaw ito sa nangyayaring pagbabago sa kanya. Natakot si Jelo sa sarili, kumawala ito sa tubig. Buong lakas na kumampay pabalik ng batohan si Jelo nang mapansin ang napakalaking alon na patungo sa kanya. Takot ang bumalot noon kay Jelo at hiwaga.

Nang biglang may humila kay Jelo palayo sa mabangis na alon. Hinila siya nito papunta sa ilalim ng dagat. Nagpupumiglas pa noong una si Jelo sa pag aakalang malulunod ito. Ngunit nagulat ito nang nakayanan nitong huminga sa ilalim ng tubig. Nagawa narin nitong gamitin ang tumubong buntot ng isda para makagalaw sa tubig.

Napatitig si Jelo, sa nilalang na humablot sa kanya habang hawak hawak siya nito sa kamay.

“Pawi?” nang makilala ito ni Jelo.

Biglang lumiwanag ang paligid ,isang nakakasilaw na liwanag na bumulag sa paningin ni Jelo. At nawalan ito ng malay.

“Jelo pare, gising…gising”

Nang magkamalay, agad na tumambad kay Jelo si Pawi. Nakatingin ito sa kanya ,basang basa at walang saplot pang itaas. Napabangon bigla si Jelo at kinapa agad ang mga binti, ginalaw galaw ang mga daliri sa paa at sinuri ang balat nito sa katawan.

“Anong nangyari? Ang Kataw…” nasambit ni Jelo

“Ano nga ba ang nangyari? nakita kitang palutang lutang sa dagat, walang malay. magpapakamatay ka ba? At ano Ang sinasabi mong kataw?” tugon ni Pawi

“Ikaw, nakita ko Isa kang Kataw. nakita ko nang hilahin mo ako. may buntot ka. At ako, naging Kataw din ako. naging buntot ng isda Ang mga paa ko.” kuwento ni Jelo.

tumawa nang malakas si Pawi sa kuwento ni Jelo.

“tingnan mo nga Ako pare, Mukha ba akong Kataw? May buntot nga Ako pero nakatago. At may Kataw ba na tumatayo nang ganito.” sagot ni Pawi

“imposible,alam ko hindi ako nananaginip, totoo ang nakita ko.” Ang hindi paring makapaniwalang si Jelo.

“Lasing ka lang siguro kaya kung ano ano ang na i-imagine mo. Tumayo ka na diyan at papataas na ang tubig dagat, baka anurin ka na naman palaot. Pasalamat ka nagawi ako dito para umihi at nakita kita. Dahil kung hindi naging pagkain kana ng mga isda at alimasag dito.” Sabi pa ni Pawi.

“oo Tama ang alimasag, naalala ko na. may inabot na bato sa akin ang isang alimasag. At dahil doon nagka buntot Ako.” wika pa ni Jelo.

“wow, so nilunok mo ang bato, tapos naging Kataw ka ganun? parang si Darna? tindi naman ng imagination mo pre. Diyan ka na nga, may gagawin pa ako. Hindi ako makarelate.” at nauna na nga si Pawi

“teka lang pare, sama Ako. “ paghabol ni Jelo

Samantala…

Binabagtas na nang magbabarkada Ang highway papunta sa lugar ng pinsan ni Jelo.

“Hello Zaki tol, papunta kami diyan ng tropa, Ano nga ba iyong pangalan ng lugar niyo?” tanong ni Dambo sa kausap sa cellphone.

“What? Ang layo-layo ng sityo naming ito. Baka mahirapan lang kayo, walang sasakyan ang papunta dito. Bakit ba kayo pupunta dito? kasama niyo si insan?” sagot ni Zaki sa linya.

“Lang hiya, Wala diyan si Jelo?” Sabi ni Dambo.

“Wala si Jelo dito, kaya huwag na kayong tumuloy.” tugon ni Zaki.

“Guys Wala kina Zaki si Jelo, so bumalik na lang tayo I guess?” Sabi ni Dambo sa mga barkada.

“Ang layo layo na natin noh at Pagabi na,  Kung bakit ba kasi ngayon niyo pa naisipan tawagan si Zaki kung kelan umaandar na tayo.” ayon kay Arcel.

“Nandun man si Jelo o wala, go na lang tayo, sayang naman ang paghahanda natin diba. At isa pa Pagabi na nga, mas gagabihin pa tayo sa daan kapag bumalik tayo. Sabihin mo na lang kay Zaki na mag over night tayo diyan.”  mungkahi ni Sashal.

“Ako na kakausap kay Zaki,…hello pare si Arcel to, alanganin na kaming bumalik. diyan na muna kami magpapalipas ng gabi. Ano nga ulit ang pangalan ng lugar niyo?”

“Sitio Korales, pero mahihirapan kayo papunta dito. Ako na mag susundo sa Inyo sa highway. Kayo talaga ang lakas niyo mang-abala. Aabangan ko na lang kayo sa highway “ tugon ni Zaki.

“Sige pare, salamat…ano ba kasing lugar diyan sa Inyo. Maging si Boogle map , nahihirapan ma locate location mo. May sa Biringgan yata lugar no eh… Sige pare, titingin na lang kami sa highway para makita ka namin.” sagot ni Arcel.

“mag ingat kayo mga parekoys on the way na rin ako papuntang highway “

Pabalik sa Dapdap, Ang muling pag tatagpo nina Jelo at Pawi ay nag bukas ng panibagong pagkakataon para magkakilanlan ng lubos Ang dalawa.

“Saan ba dito ang villa mo pare?” tanong ni Pawi

“Wala, hindi Ako naka pag book ng maaga. Subrang dami ng guests niyo ngayon dito. Wala nang bakante, kaya doon na ako nag rent ng space sa camp site. kaso may kalayuan nga lang. Grabe talaga ka sikat nitong resort niyo. Ang daming bisita. Tingin ko nga parang hindi natutulog ang mga tao dito. Pangalawang gabi ko na dito pero parang hindi nababawasan ng tao ang resort.” tugon ni Jelo

“Papalapit na kasi ang Ugsad” mahinang tugon ni Pawi.

“Ugsad? ano iyon pare?”

“Ugsad ang tawag namin sa paglabas ng higanteng buwan sa kalangitan. At dalawang araw mula ngayon magpapakita na ang unang Ugsad sa taong ito. At ito ang madalas na pinupuntahan ng mga tao dito. Para itong higanteng bola na animoy nakalutang sa ibabaw ng dagat, at ang dagdag atraksiyon pa sa araw na iyon ang unli-seafood mukbang para sa lahat bilang pasasalamat sa biyayang yaman ng dagat at libre iyon. Apat na beses kada taon.” paliwanag ni Pawi.

“tama, malapit na nga pala ang super moon. At sumakto pa talaga sa birthday ko. Sayang,hindi ko na siguro maabutan iyan. hanggang bukas na lang kasi ako dito. Hindi na kakayanin ng budget ko ang umextend pa.” malungkot na tugon ni Jelo

“Bakit ka ba bumalik dito sa Dapdap? At bakit gusto mo makausap sina insan?”

“Ang totoo niyan, bata pa lang ako, napapanaginipan ko na ang dagat at madalas dinadala ako dito. May nakita akong lumang litrato noon ng Dapdap kay Lolo. Hindi pa ito iyon noon. Sabi ni Lolo , ito daw ang pugad noon ng mga Kataw. At dagdag pa sa kuwento to ni Lolo, si Lola at mama ay kinuha daw noon ng dagat. Hindi man malinaw sa akin ang ibig sabihin ni Lolo, pero sa mga nalalaman at naririnig ko tungkol sa mga Kataw. naniniwala Ako na ang mga Kataw Ang dahilan kung bakit nawala na lang bigla sina Lola at mama. Kaya naging interesado Ako sa lugar na ito. At bilang ang mga pinsan mo ang may Ari nito, malamang may alam Sila sa mga lumang kuwento tungkol sa Dapdap bago pa naging resort ito.” kuwento ni Jelo.

“iyon ba ang dahilan kung bakit ka nagpakalunod kanina?” tanong ni Pawi.

“Hindi ko ginawa iyon. Ang na alala ko, nakatayo lang ako noon sa may batohan nang may lumapit na alimasag sa akin tangan ang isang bato. dinampot ko iyon ,tapos nag init ang mga binti ko, hanggang sa naging buntot na ito ng isda. Saka naman nilamon Ako ng napakalaking alon. At doon narin kita nakita, at katulad ko may buntot din ng isda.” salaysay pa ni Jelo. napatingin ito kay Pawi,at may napansin ito sa leeg ng binata

“iyang kuwentas mo pare, Ang bato na iyan, saan mo nakuha?” tanong ni Jelo

“Maraming ganito dito sa gilid ng mga batohan. ibat ibang mga kulay, ginawa ko ito pang accessories. Hayaan mo kapag may nakita akong kagaya din nitong bato, igagawa din kita. pero kung gusto mo, Meron kami nito sa souvenir shop namin ,diyan sa showroom mura lang, 150”  Sabi ni Pawi.

“ganun ba, parang katulad kasi niyan iyong nakita kong bato. pero anyway pare, salamat sa tulong.”

“ayos lang iyon,pambawi ko na lang iyon dahil tinulungan mo rin naman ako noong una nating pagkita.” Sabi pa ni Pawi.

Napahaba at napasarap pa ang usapan ng dalawa. Tuloy lang ang kasadyahan sa resort. kaliwa at kanan ang mga banda, buhay na buhay ang gabi sa Dapdap. Tila may fiesta., ganito ang bihis ng resort tuwing sasapit ang inaabangang Ugsad. Isang pagtitipon na humahaba nang isang linggo bago ang paglitaw ng Ugsad.

Isang tradisyon na tanging ang mga kalahi lang Ang nakakaalam.

“Dalawang araw na lang at Ugsad na mahal, kailangan masiguro natin na wala nang tagalabas na maiiwan dito sa resort. Bagamat buo parin naman ang kasunduan ,hindi parin natin hawak ang batas ng dagat.” paalala ni Juno kay Jimmy.

“Napagsabihan ko na ang mga staff, Siniguro na nila na hanggang bukas na lang ang mga guests dito. At hindi na pinayagan na mag extend. Maging ang pagtanggap ng reservation pina-hold ko muna mahal.” tugon ni Jim.

“Siya nga pala mahal nakita mo ba si Pawi? Napadaan ako kanina sa Bar-Rocks. may sinabi sa akin si Dik, may nag hahanap daw sa’kin kanina na binatilyo. Naalala mo ang binatang kasama noon ng mga kabataang nag island hopping dito? iyong nagdala sa atin kay Pawi? Nandito siya, at mukhang may kakaibang pakay dito sa Dapdap.” sumbong ni Juno.

“Hindi ko pa nakita si Pawi mula kanina, pero kung iyan ang impormasyong nalaman mo sa binatang iyon, nanganganib ang resort. At maging si Pawi. Alam mo naman ang batang iyon parang sabik sa kaalaman. lahat gusto malaman. baka kung ano ano pa masabi niya at mabanggit sa binatilyong iyon. Hayaan mo Mahal ipapahanap ko siya.” tugon ni Jim.

“Matagal nang nananahimik ang lugar na ito mula sa mga taga labas. At matagal narin nating pinuprotektahan ang ating lahi. Ayokong malagay sa kapahamakan at mabalewala na lang ang kasunduang pinaglaban natin. Hanggat buhay tayo,poprotektahan natin ang Dapdap.” Sabi ni Juno.

“poprotektahan natin ito Mahal” at niyakap ni Jimmy si Juno.

Samantala,lasing  na si Jelo. At panay na ang hawak at akbay nito kay Pawi habang nakikipag usap.

“Ang daya mo pare, naka anim na bote na ako pero, Ikaw hanggang ngayon may laman parin iyang hawak mo. Ako lang yata nilalasing mo eh” Ang lasing na si Jelo.

“Hindi kasi ako sanay uminom, sa katunayan ngayon lang din ako nakasubok nito.” tugon ni Pawi

“Ano? kahit minsan? sobrang bait mo naman pare, ibig sabihin virgin ka pa sa mga ganito?” tanong ni Jelo

“marami pa akong bagay na gustong maranasan at matutunan sa mundo niyo..”  sagot ni Pawi.

“mundo namin? ano ka Alien? Sabi ko na nga ba…Kataw ka anoh? “

natawa si Pawi sa sinabi ni Jelo. “Anong Kataw? Ang ibig kong sabihin,ang mundo niyong may pera, alam ko hindi ka lang basta bisita dito sa resort. Nakikita ko sa ayos mo, mukhang galing ka sa mayamang pamilya. At sa tagal ko na dito. Lahat ng guests namin dito mapera. Di katulad ko, isang hamak lang na empleyado ng resort.”  paglilinaw ni Pawi.

“Naku pare huwag ka nga pa humble diyan. Pinsan ka nang may-ari ng resort. At para malaman mo pare, hindi nasusukat sa yaman ang pagkatao ng tao. At wala sa pera ang tunay na kaligayahan. Kung gusto mo palit tayo, Ako sa puwesto mo Ikaw sa akin.” Ang sagot naman ni Jelo.

“Pangarap ko makalabas dito,Gusto ko maranasan kung ano ang meron sa sinasabi nilang buhay siyudad.”

“kung gusto mo, bukas na bukas din, mag day off ka, sumama ka sa akin. ipapasyal kita sa mga pasyalan sa siyudad. maraming mas magagandang puntahan doon. Mas maingay kaysa dito. mas MAKULAY at mas Masaya kumpara dito. Ako ang bahala sa iyo. tatay ko ang mayor, kaya walang makakagalaw sa atin. Lahat papasukin natin. Ano? game ka?” wika ni Jelo.

Nabuhay ang interes ni Pawi sa mga sinabi ni Jelo.

“pero may kundisyon tayo pare, kailangan habulin mo kung ilang bote na ang naubos ko. No worry,Ako Ang magbabayad ng lahat ng ito. At since last night ko na din dito sa resort niyo  Dapat pagbigyan mo Ako. Ok deal?” Ang kondisyon ni Jelo.

“Deal” at sumangayon naman si Pawi.

Napasubo si Pawi sa kondisyon ni Jelo, Wala paman sa kalahati nakaramdam na nang pagkahilo si Pawi at nasusuka. Hindi pa sanay ang katawan nito sa anumang inuming nakakalasing.

“Ayoko na, hindi na kaya ng sikmura ko. “

“Last na lang pare, tapos goods na tayo. ubusin mo na lang itong isang bote na ito. kalahati na lang oh” pamimilit pa ni Jelo.

walang nagawa si Pawi kundi tunggain ang hawak na bote ng beer.  Ramdam na ni Pawi na tila umiikot na ang kanyang paningin sa kalasingan.  Hanggang sa hinimatay na nga ito at natumba sa kinauupuan nito.  nataranta si Jelo, mabilis nitong nilapitan si Pawi at inalalayan.

isang guest ng resort ang nakapansin sa dalawa, at nag alok nang tulong. Sinama ni Jelo ang walang malay na si Pawi sa kanyang tent sa tulong ng isang lalakeng guest na tumulong sa kanila.

“Maraming salamat boss sa pagtulong” pasalamat ni Jelo sa lalake.

“Mukhang hindi pa sanay iyang kaibigan mo boy, kayong mga kabataan talaga.  Oh Sige maiwan ko na kayo, pinagod niyo ako, akala ko malapit lang ang villa niyo, Nasa camp site pala kayo.” Sabi pa ng lalake.

“Wala na kasing bakanteng villa, sa dami ng guests ngayon dito sa resort. Mabuti nga at nakasingit pa kami dito sa camping site, iyon nga lang malayo nga mismo ito sa dagat.” tugon ni Jelo.

“Maiwan ko na kayo, at Ikaw mag pahinga ka na rin, alalayan mo ang kaibigan mo mukhang nalasing talaga iyan ng husto.” At iniwan na nito ang dalawa.

Napatitig ng husto si Jelo, sa mahimbing na si Pawi.  Napangiti ito nang marinig na nagsasalita nang tulog si Pawi. Nilapitan nito ang lalake at inayos ito sa pagkakahiga . Nakaramdam na rin nang pagka antok si Jelo kaya tumabi narin ito kay Pawi. Unang pagkakataon na may nakatabi ito sa pagtulog na halos magkadikit pa ang kanilang mga balat. Bagamat na lalake ang katabi nito, hindi parin maiwasan ni Jelo ang makaramdam nang ilang. Biglang gumalaw si Pawi at napaungol ito, napatingin dito si Jelo at bahagyang pinatagilid si Pawi patalikod sa kanya, ngunit sa halip, bumaling sa kanya paharap si Pawi at aksidenteng tumama ang bibig nang tulog na si Pawi sa bibig ni Jelo. Nabigla ito. Ang pagdampi ng labi ni Pawi sa kanya,ay nag dulot ng kakaibang boltahe na gumapang nang mabilis sa bawat hibla ng buhok sa kanyang katawan.

Tumihaya si Jelo, para i-iwas ang kanyang mukha kay Pawi. Ngunit ang sumunod, ay lalong nagpatindi nang kanyang nararamdamang kaba.  Napayakap sa kanya si Pawi at dumantay pa ang paa nito na tumama sa harapan ni Jelo.  Sa puntong iyon, tila naglaho ang kalasingan ni Jelo, maging ang antok nito kanina nawala, at napalitan ito nang kakaibang init nang katawan na hindi niya maipaliwanag. Gusto niyang ialis ang katawan ni Pawi, ngunit tila nagugustuhan din niya ito.

Muling kumilos si Pawi , naging mas mahigpit Ang pagyakap nito at pag dantay kay Jelo. Dumagdag pa ang mainit na katawan ni Pawi sa naramdamang init ni Jelo. At ang hininga ni Pawi na tila tumawid sa tenga ni Jelo na kumiliti sa kanyang diwa.

Hinarap ni Jelo ang tulog parin na si Pawi. Napatitig ito sa maamong mukha ng lalake, At sa hindi niya mapigilang reaksiyon , hinalikan nito sa labi si Pawi. biglang napaungol si Pawi at bahagya itong kumilos. Natigilan si Jelo sa kanyang balak. Inalis nito ang kamay ni Pawi na nakayakap sa kanya at Ang binti nito na naka dantay sa kanya, ngunit na gulat ito nang dumilat si Pawi .

“Bakit mo ako hinalikan?” tanong ni Pawi.

“Ah eh, hindi ko sinasadya pare ,sorry kuwan kasi masyado lang malapit ,kaya nang tumagilid sko, sumakto ang mukha ko sa mukha mo. kaya nahalikan kita.” sagot ni Pawi.

“Babalik na ako sa bar. baka hinahanap na nila ako doon” kumilos si Pawi para bumangon.

“Teka, ok ka lang? lasing kapa diba? bukas ka na  bumalik doon, magpahinga ka na muna.” pagpigil ni Jelo.

“Maayos na Ako, salamat na lang sa pag alala” Sabi pa ni Pawi.

“Sa ginawa ko, sorry talaga pare hindi ko iyon sinasadya “ wika pa ni Jelo.

“huwag mo nang isipin iyon. Sige lalabas na Ako”

“Sandali, paano iyong napagusapan natin, sasama ka pa ba sa akin?” paghabol ni Jelo.

Hindi tumugon si Pawi at nagpatuloy itong lumabas sa tent ni Jelo.

Nang maka alis si Pawi, nakaramdam nang hiya sa sarili si Jelo dahil sa ginawa niya kay Pawi.  Sinubukan nitong muli makatulog, nang may nakapa ito sa hinigaan ni Pawi.

“teka, ano ito?” Nang masalat ng kamay ni Jelo ang isang maliit na supot.

“naiwan siguro ni Pawi, maihatid nga ito sa kanya.”  Nang may umilaw sa loob ng supot. Nagtaka si Jelo, kaya napilitan itong tingnan ang laman. At nagulat ito nang makita ang nasa loob.  isang batong makinang na kulay kahel na umiilaw ang tumambad kay Jelo.

kinuha iyon ni Jelo, at muling naalala Ang nangyari sa kanya sa dagat. Dahil sa pag hawak nito sa bato. lalong lumakas ang liwanag na nagmumula sa bato na iyon  Gaya noong unang karanasan, kakaibang init ang naramdaman ni Jelo sa bato, matinding init ngunit hindi nakakapaso.

Gumapang ang init na iyon sa bawat parte ng katawan ni Jelo. At may kung anong bigat na lumukob sa kanyang mga binti. Tila iniipit ang mga buto at laman nito sa mga binti at paa na halos hindi na nito maikilos. Kinabahan si Jelo , ganitong ganito ang naranasan niya noong nasa batohan ito. Agad nitong binitawan ang bato at inilayo sa kanyang katawan. Dahil dito bumalik sa normal ang kanyang pakiramdam, naigagalaw na nito ang kanyang mga binti at paa.

Natakot at kinilabutan ito sa hiwagang naranasan.

“Si Pawi, kung na kay Pawi ito. bakit niya itinago sa akin ito?. At kung naranasan ko muli ito, at totoo itong bato. ibig sabihin,si Pawi ay Isa talagang Kataw?  pero paano nagkaroon ng paa si Pawi kung totoong Kataw nga ito? Hindi pa dapat ako umalis dito. Marami pa akong dapat malaman sa lugar na ito.  Kailangan masagot lahat ng mga tanong ko.”

Naging malaking palaisipan kay Jelo ang mga nangyari sa kanya ng mga sandaling iyon. Pangyayari na bubuo sa kanyang pagkatao. Muli nitong naalala ang huling bilin ng ina sa kanya. Ilang araw na lang kaarawan na nito.

MOON RISE

Ipinagpabukas na ni Jelo ang mga katanungang bumabagabag sa kanyang isipan. Nakatulog ito na si Pawi ang nasa ala-ala.

Wala pang ilang oras nang magising si Jelo sa kaluskos ng mga dahon sa labas ng kanyang tent. Napabangon ito bigla nang marinig ang pamilyar na boses at tinatawag ang pangalan nito. Agad na lumabas si Jelo para tingnan kung tama ang kanyang hinala.

At doon tumambad sa kanyang harapan ang hubot hubad na katawan ni Pawi na nakatayo hindi malayo sa kanyang tent. Tinatawag siya nito at pinapasunod sa kanya.

Agad na tumugon si Jelo. May tila anong magnetismo si Pawi na tila hinihila ang mga paa ni Jelo para sumunod sa kanya. Hanggang sa namalayan na lang ni Jelo na nasa dalampasigan na silang dalawa.

Tinawag pa ni Pawi si Jelo at pinapalapit sa kanya. Hindi mapigilan ni Jelo ang sarili na mamangha sa kakisigan ng katawan ni Pawi. Para itong inukit na rebulto na perpekto at pantay ang pagkakalilok. lalakeng-lalake si Pawi sa paningin ni Jelo at subrang nakakaakit. Bagay na hindi maipaliwanag nito sa sarili bakit may ganun itong nararamdaman sa kapwa niya lalake, Lalo na dito kay Pawi.Dahil sa pagkakaalam ni Jelo sa sarili, straight siya.

“Halika, may ipapakita Ako sa iyo” Sabi ni Pawi habang inaabot nito ang kamay kay Jelo.

Nang maglapat ang mga palad ng dalawa, biglang nagsi hampasan Ang malalaking alon sa dalampasigan at lumabas bigla ang napakalakas na ihip ng hangin sa paligid. Napa atras si Jelo sa kaba. Ngunit napawi ito nang nakaka halinang mga titig ni Pawi sa kanya.

Nagpatuloy ang dalawa sa dagat, lampas na sa kanilang beywang Ang tubig. Humarap si Pawi kay Jelo at may ipinakita ito sa kanya. Hawak sa kamay ni Pawi ang isang kuwintas na gawa sa halamang dagat at sa dulo ni Ang isang pamilyar na bato kay Jelo. Ang kulay kahel na bato na minsan nang napanaginipan nito.

isinuot ni Pawi ang kuwintas kay Jelo. Saka may binulong ito sa kanya.

“uuwi na tayo, pinapasundo kana sa akin ng mama at Lola mo.” kasunod nito, tila isang malaking unos ang lumukob sa buong karagatan.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Jelo na puno ng mga katanungan sa sarili.

Naging maingay ang dagat,lalong lumalakas ang hangin sa paligid. At ang mga alon tila nangangalit at ang lalaki.

Takot ang bumalot kay Jelo. Napakapit ito nang mahigpit kay Pawi , napayakap ito kay Pawi. Napasigaw si Jelo nang makita ang paparating sa kanila na alon. isang napakalaking alon, kasing taas ito ng isang gusali. At tinutumbok ang dalawa. Napahigpit nang husto ang yakap ni Jelo kay Pawi.

Nilamon ang dalawa ng alon. Dahil sa lakas nabuwag ang dalawa. Pilit na kumakawala sa tubig dagat si Jelo, nahirapan itong huminga sa ilalim ng dagat,.Nagpupumiglas ito ngunit napakalakas ng agos ng tubig.At kahit Anong kampay nito hirap itong maka-ahon. Nabalot ito ng sobrang takot, habang ramdam nito na nawawala na ito ng hininga.

Hinabol ni Pawi si Jelo, at nang mahawakan nito sa kamay ang lalake agad niya itong hinila at kinabig palapit sa kanya.

“magrelax ka lang, hindi ka mamamatay sa sarili mong mundo” wika ni Pawi.

Nagulat at nagtaka si Jelo bakit naririnig nito na nagsasalita si Pawi gayong hindi naman nito binubuka ang mga bibig. Biglang lumapit sa kay Jelo si Pawi at agad siya nitong binigyan ng halik sa labi. Nabigla si Jelo sa halik na iyon sa kanya ni Pawi.

“Makakahinga ka na.” muling salita ni Pawi.

“Nagsasalita ka?” tanong sa isip ni Jelo na may pagtataka.

“naririnig kita,at naririnig mo ako. makapag usap tayo gamit ang ating isipan. Kaya huwag ka magtaka dahil makakasanayan mo rin ito. Tara may nag hihintay sa iyo.” at hinila ni Pawi si Jelo, Lumangoy ang dalawa sa pinaka ilalim pa ng dagat.

Namangha si Jelo sa sarili,nakakahinga narin ito sa ilalim ng dagat. At habang papalalim Ang dalawa napansin ni Jelo Ang pagbabago sa katawan ni Pawi. Nawala ang mga binti nito at naging buntot na ng isda.

Napalingon din ito sa mga binti niya at nagulat din ito dahil katulad ng kay Pawi nagkaroon din ito ng buntot ng isang isda. Napangiti ito dahil sa nangyari.

Napatingin sa kanya si Pawi at napangiti. Bumitaw sa kanya si Pawi at Lumangoy ito nang napakabilis, Natuwa si Jelo sa nangyari sa kanya. Agad nitong kimampay ang buntot para habulin si Pawi.

Ang saya ni Jelo sa kanyang bagong buntot. Naghabulan ang dalawa sa kailaliman ng dagat.Hindi maipaliwanag ni Jelo ang galak na kanyang naramdaman sa mga sandaling iyon. Pakiramdam ni Jelo,Kaisa niya ang dagat. Subrang manghang mangha ito sa kanyang mga nakikita sa ilalim ng karagatan. Sa taglay nitong ganda at hiwaga.

“Ang lahat nang nakikita mo dito, ay ang kaya lang abutin ng mga tao. Mas malawak ang mundo natin . Sumunod ka sa akin.” Sabi pa ni Pawi.

“Anong ibig mong sabihin na mundo ko rin ito?“tanong ni Jelo

“Ipininganak ka ng dagat, at ito ang mundo mo” Tugon ni Pawi.

Sa kalagitnaan nang kanilang paglalangoy may napansin si Pawi, kaya Napahinto sila. Bigla na lang nabalot ng kadiliman ang paligid, kasunod nito ang paglabas muli ng agos ng dagat sa ilalim. At mas lalo pang lumakas hanggang sa hinigop ang dalawa at naglaho sa kawalan.

Habol hininga na bumangon si Jelo. Isang panaginip lang pala ang lahat. Agad nitong tiningnan ang cellphone para alamin ang Oras, alas sais na nang umaga. Agad itong nag ayos para tumayo nang makapa nito ang bato na kulay kahel. Isinuksok ito ni Jelo sa kanyang bulsa. Matapos mailigpit ang lahat ng kanyang mga gamit. Lumabas ito para iligpit naman Ang tent na inarkela. Pagkalabas, nagulat ito nang makitang malinis na ang paligid ng campsite. Wala na ang ibang mga campers na naroon. Tanging siya na lang ang naiwan sa lugar. Mabilisan nitong niligpit Ang tent.

Nang matapos. Agad nitong tinungo ang resort para Isa uli roon ang nirentahang tent. Papunta palang sa resort kapansin pansin na Ang nakakabinging katahimikan sa paligid. Maging Ang resort tila inabandona sa sobrang tahimik. Naging malaking palaisipan ito sa kanya, dahil sa pagkakaalam ni Jelo punuan ang guests sa resort.

Nasa entrance na ito ng resort nang harangin ito ng isang empleyado ng resort.

“magsasauli lang po ako nitong tent na hiniram ko boss”. wika ni Jelo.

“pasensiya na ho sir sarado po ngayon ang resort for disinfection. Iwan niyo na lang po sa akin ito.” pagkuha ng lalake ng tent kay Jelo.

“kuya, matanong ko lang kung kilala niyo po ba si Pawi? kaibigan niya po ako.May ibibigay lang po ako sa kanya. Naiwan niya po kasi ito.” at ipinakita nito sa tagabantay ng gate ang kulay kahel na bato.

“akin na ako na ang mag aabot niyan sa kanya” Sabi ng lalake

“hindi po kuya , Ako na lang po. sasaglit lang po ako.”  pagtanggi ni Jelo.

Hindi nila namalayan ang pagdating ni Juno. Napansin agad ni Juno ang hawak na bato ni Jelo. Lumapit agad ito at naitanong sa binata.

“saan mo nakuha qng bato na iyan?”

Napansin ni Jelo ang kakaibang reaksiyon sa mukha ni Juno. Sinabi nito na nagmula ang bato kay Pawi.

“Sa iyo na ang bato na iyan, maari ka nang umalis, sarado kami ngayon sa mga bisita. Bumalik ka na lang sa susunod na linggo. “ Sabi pa ni Juno kay Jelo.

Paalis na sana si Jelo nang may naalala ito.

“Nabanggit sa akin ni Pawi ang tungkol sa nalalapit na Ugsad, maari po ba akong bumalik dito para ma experience iyon sir?” Tanong pa ni Jelo.

“Pasensya pero hindi matutuloy ang event na iyon. bumalik ka na lang next week.” tugon ni Juno

Umalis si Jelo sa lugar na iyon na balot ng maraming katanungan sa sarili. Maging sa pag uwi nito naiwan parin ang kanyang isipan sa Dapdap.

Malayo pa lang napansin na agad ni Jelo Ang kumpulan ng mga tao sa tapat ng kanilang bahay, at may nakaparadang ambulansiya sa labas ng gate. Kinutuban si Jelo at kinabahan. Patakbo itong sumugod sa kanila. Nakita nito ang kanyang lolo na balot na ng puting kumot sakay na ng stretcher.

Agad na linapitan ng tita nito si Jelo.

“Hindi na kinaya ng Lolo mo, nagpaalam na siya sa atin.” Ang pagbalita ng tita nito sa kanya.

Humagulgol na lang si Jelo sa nangyari,hindi man lang nito nakapag paalam sa kanyang lolo, bagay na pinagsisihan nito.

“Nakita ko ito sa higaan ng Lolo mo, para ito sa iyo.” inabot ng tita nito kay Jelo ang isang nakatuping papel.

Pagkatanggap agad na binasa ni Jelo ang mga nakasulat sa papel. Nang matapos, may itinanong ito sa kanyang tita.

“Tita,gaano kayo ka close ni mama noon? Ano ang mga alam mo sa kanya?”

“Hindi lang pinsan ang turing ko sa mama mo Jel, kundi kapatid na. Halika may ipapakita Ako sa iyo.” sagot ng tita nito kay Jelo.

Sumunod si Jelo sa kanyang tita at pumasok sila sa isang silid. Isang silid na kailan man ay hindi pa napasukan ni Jelo, simula ng lumipat ito sa bahay ng kanyang tita.

“Tambakan na ito ng mga lumang gamit nila mama,pati na ng Lolo mo. Dito rin naitago ang ilang gamit ng mama mo.”,Habang may hinahanap Ang tita nito sa isang ba-ol.

“Nang mawala si mama sinabi niya noon sa akin na sa Ika 21st birthday ko, tatawagin Ako ng dagat. At sa makalawa na Ang birthday ko tita. At dito sa naiwang sulat ni Lolo, mukhang alam niya na ang mangyayari. Sinabi niya sa sulat na ito sa araw ng kaarawan ko, kasabay nang paglitaw ng big moon isasama ko daw ang kanyang abo sa dagat. Alam mo tita nahihiwagaan na ako sa mga nangyayari sa akin lately. Ano ba talaga ang nangyari Kay mama?” tanong ni Jelo.

“hindi ko alam kung masasagot ko Ang mga bumabagabag sa isipan mo Jel. Pero baka ito, makakatulong ito sa iyo. Activity planner ito ng mama mo. Hindi ko pa ito nabasa simula noon. Naka silyado ito at nakalagay dito, namabubuksan lang ito sa araw ng Ika 21st birthday mo. At tingin ko Oras na para ibigay ko sa iyo ito.”

inabot kay Jelo Ang isang planner na nakabalot sa brown na papel at naka selyadong mabuti. Nakasulat doon sa papel Ang taon ng Ika 21st birthday ni Jelo.

Dinala ni Jelo sa kanyang silid Ang nasabing bagay at doon agad niya itong binasa. Sa unang pahina palang nakadikit na roon Ang isang lumang larawan ng kuwintas na may kaparehong pendant na bato na hawak ni Jelo. Kinuha ni Jelo Ang nasabing kulay kahel na bato sa kanyang bulsa at itinabi ito sa larawan. Parehas talaga ang hawak nitong bato sa bato na nasa larawan.

Binasa pa ni Jelo Ang laman ng makapal na planner. Bawat petsa sa planner na iyon ay may mga mahahalagang note tungkol sa kanyang Ina. Nakatala dito ang mga buwan,araw at taon kung kelan nagkakilala ang kanyang ama at Ina. Sa kalagitnaan ng planner ,isang naka siksik na sulat ang napansin nito. Naka sulat doon Ang mga taon at petsa na magaganap Ang super full moon, at napansin pa ni Jelo na may marka na bilog ang mga taong 1990, 2016 at 2022.

Binasa pa nang husto ni Jelo Ang mga nakasulat doon. Hanggang sa napa dako ito sa isang pahina kung saan nakasulat Ang lahat tungkol sa pagkatao ng kanyang Ina.

ito Ang simula ng sulat,…

Taong 1998, buwan ng Oktobre. Ikaw labing walong kaarawan ko at dinala Ako ni papa sa Dapdap isang tahimik at napaka gandang resort na hindi mo aakalaing nasa gilid lang pala ito ng siyudad. Para ka kasing nasa ibang mundo kapag nandoon ka na. Sa unang pag apak ko pa lang sa lugar ramdam ko na, na parang matagal na akong napunta doon. Pero iyon palang talaga Ang unang pagkakataon na napuntahan ko ang  lugar.

Kami lang ni papa ang pumunta doon, nagtaka nga Ako noong una. Pero nang sinabi sa akin ni papa na doon daw ang tambayan nila mama noon. At doon din sila nagkita. Naisip ko na napakaromantiko pala ng lugar na iyon. At kaya pala parang at home na Ako sa lugar dahil doon nabuo Ang pagmamahalan nila ni papa at mama.

“18 kana Marina,at ito na Ang tamang Oras para maintindihan mo at malaman ang lahat tungkol sa pagkatao mo. Mahal kita anak, at ayokong mawala ka sa piling ko.” pagkasambit ng ama kay Marina sabay gawad nito nang isang mahigpit na yakap.

Naguluhan Ako sa sinabi ni papa, pero dahan dahan niya pinaliwanag sa akin ang lahat. Noong una hindi ko matanggap, kinabig ko na isang sumpa ang pagiging isang Serena. Ngunit sinabi sa akin ni papa, na Ako ang mag papasya sa kapalaran ko.

Dinala Ako ni papa sa mabatong bahagi ng dagat at doon naghintay kami sa paglubog ng araw. Takot ang bumalot sa akin. Hindi Ako handa sa mangyayari. Hanggang sa nakita ko si mama, gusto kong yakapin si mama ngunit pinigilan ako ni papa.

“Wala na tayo sa ala-ala ng mama mo anak, kaya lang siya nagpakita sa atin para sunduin ka. Hanggat hindi mo pa natatanggap ang pagiging Kataw mo hindi ka ligtas sa kanila.” Sabi ni papa.

isang kuwintas na gawa sa halamang dagat Ang nais iabot sa akin ni mama na noon Isa nang Serena. Matagal akong nag isip kung kukunin ko ba ang bagay na iyon sa kanya. Ngunit mahal ko si papa at hindi ko kayang iwan siya. niyakap ko si Papa at nagpaalam kay mama, pero bago pa iyon. Nakita ko sa mga mata ni mama ang kalungkutan. Mabilis na naglaho si mama sa dagat.

Mas pinili ko ang pagiging tao. Akala ko ganun lang iyon kadali. Na kailangan mo lang mamili. Ngunit habang tumatagal mas lalong nagiging mahirap sa akin ang lahat. Lalo na kapag kabilugan ng buwan at mataas ang tubig dagat. Pakiramdam ko parang sinisilaban ang buong katawan ko Lalo na ang mga binti ko.

Ilang taon din akong umiwas sa tubig dagat. lumipat kami ni papa sa probinsya sa pagaakalang makakatakas kami sa sumpa ng dagat.

Ngunit ganun pala talaga kapag nasa katawan muna ito. Kusa na lang lumalabas nang hindi mo inaasahan.

boyfriend ko na noon si V-lad, 2019. Ipinakilala niya ako sa kanyang magulang. Dinala niya ako sa kanilang rest house. Hindi ko noon alam na malapit pala sa dagat ang kanilang rest house.

Kaba at may halong takot ang naramdaman ko sa mga sandaling iyon. Kaba dahil baka ano ang mangyari sa akin at takot baka malantad sa lahat Ang pagkatao ko at katakutan Ako ng tao Lalo na si Vlad.

“Halika mahal, maganda ang view ng dagat doon. magpalit ka na ng swim suit mo. at para makaligo nadin tayo.” habang nagbibihis ng pampaligo si V-lad.

Alangan Ako na sumama sa kanya, pero mahal ko si V-lad, at ayukong masira ang araw namin na iyon. At lalong ayukong mapahiya sa kanyang mga magulang. Sinubukan kong basain ng tubig dagat ang mga talampakan ko. Naghintay ako, ngunit Wala akong naramdamang kakaiba. Natuwa ako at walang pagbabago na nangyari sa akin sa buong araw na iyon. Hanggang sa gumabi na. Hindi ko nabantayan ang pagbilog ng buwan. At nangyari ang pinangangambahan ko.

Habang nag hahapunan kami ni V-lad sa tabing dagat. Nakaramdam Ako nang hindi maipaliwanag na init sa aking buong katawan. At kakaibang panunuyot sa aking lalamunan. Kasabay noon biglang tumaas ang tubig dagat at lumakas bigla ang mga alon. Inabot kami ni V-lad. Dahil doon nabasa ang buong binti ko ng tubig dagat. Nanigas ang mga paa ko at nabuwal Ako sa tubig.

At sa isang iglap, nagbago ang aking anyo. Lumabas Ang pagiging isang Serena ko. At nakita lahat iyon ni V-lad na natakot sa akin. Hindi ko alam ang aking gagawin, siguro sa takot din nahampas ko ng buntot ko si V-lad at nawalan ito ng malay ng tumama ang ulo nito sa bato dahil sa paghampas ko.

Nilapitan ko si V-lad, pero hindi ko magawang humingi nang tulong sa mga magulang niya dahil sa takot. Nang may narinig akong boses, At tinawag ako sa aking pangalan.

Isang Kataw ang lumapit sa akin, at nagpakilalang si Neru.

“Marina, sa wakas nagtagpo rin tayo. Buti na lang at nakinig ako sa mga alon. Gayong ganap na ang pagiging Serena mo. Sasama ka na ba sa amin? Hinihintay ka na ng ating Ina.”

Masaya Ako at nalaman kong may kapatid Ako. At isang kataw, pero mahal ko si V-lad at hindi ko siya maiiwan Lalo na si papa.

“Mahirap talaga kumbinsihin ang mga katulad niyo na may dugong tagalupa. At hindi kita masisisi kung bakit iyan ang pasya mo. Gaya ng ating Ina na nagmahal sa ama mo, Saksi ako kung gaano kalakas ang kapangyarihan ng pagibig ng mga tao. Naintindihan kita. Hindi ka dapat makita ng mahal mo sa ganyang ayos. Gamitin mo ito.”

At inabot sa akin ni Neru ang isang kuwintas na katulad sa kuwentas na ibibigay sana ni mama sa akin. At dahil nga sa kuwintas bumalik Ang mga paa ko. Binura ni Neru ang huling alaala ni V-lad.

Wala na itong matandaan tungkol sa akin, Dumaan pa ang sumunod na taon at sa bunga nang aming kapusukan at pagmamahalan nabuntis ako ni V-lad, bente anyos ako noon.

Hindi ko alam mas matindi pa pala ang dadanasin ko sa araw ng pagbubuntis ko. Nang malaman ng mga magulang ni V-lad na nabuntis niya ako. Inilayo siya nito sa akin. Nangibang bansa ang pamilya ni  V-lad kasama siya. Naiwan ako, at si papa ang naging sandalan ko sa mga sandaling iyon. Subrang pasalamat ako at nariyan si Papa.

Isinilang ko si Jelo, ang anak namin ni V-lad. Akala ko hindi na mauulit sa anak ko ang nangyari sa akin. Ngunit noong araw na isinilang ko siya, umilaw ang kuwintas na suot ko habang sinasakitan ako. Napasigaw na lang ang kumadronang nag pa anak sa akin nang makita si Jelo.

“Isinumpa ang anak mo Marina, Hindi mga paa ang taglay niya kundi buntot ng isang isda. Isang Serena ang anak mo.”  Ang takot na pagbalita ng komadrona sa akin.

Hindi ko noon nakita si Jelo,ang anak ko, dahil inilayo siya agad ng komadrona sa akin.

Nakita ito ni papa at hinarang siya at pilit na binawi sa kanya si Jelo.

Nagulat na lang ang komadrona nang makita na naging paa na ang dating buntot ng Isda na nakita sa anak ko.

Para maitago ang lihim , bumalik kami sa siyudad ni papa. At doon rin namin na tuklasan ni papa na dahil sa kuwintas na suot ko,nagkaroon si Jelo ng mga kaliskis sa paa. Kaya naisip namin ni papa na itapon pabalik sa dagat ang kuwintas.

Ngunit kapalit noon ang pagdusa ko sa tuwing susumpungin ako. Pero tiniis ko iyon para sa anak para mabigay sa kanya ang normal na buhay.

Sadya talagang hindi para sa lupa ang buhay ko. Habang tumatagal lalo akong nanghihina, nawawalan ng lakas. At madalas ako nakakarinig ng mga tinig na tumatawag sa akin. Sa aking mga panaginip sinusundo ako ng mga kauri ko.  At hindi iyon lingid kay papa.

“Mas hahaba ang buhay mo sa mundo ng mama mo anak. Sapat na sa akin ang mga taon na nakasama ka at ang apo ko. Hindi na rin ako mag tatagal sa mundo ko. At darating ang sandali na maiiwan ko rin si Jelo. At kung mabubuhay kapa ng matagal, masusubaybayan mo pa siya hanggang sa kanyang pag laki. Hanggang sa araw na matutuklasan niya ang kanyang pinanggalingan.”

Tama si papa, hanggat nasa tabi ako ni Jelo hindi ko siya mapoprotektahan. Muli na namang magpapakita ang Ugsad, kinuha kong uportunidad iyon para bumalik sa mundo ni mama.

2016,sinamahan ako ni papa sa Dapdap.

“papa Ikaw na bahala Kay Jelo, hayaan mo tutulungan kita hanggang sa kaya ko. kahit Wala na ako dito.”

“Ano ka ba, anak ako na bahala sa apo ko, pakikamusta na lang ako sa mama mo. Sabihin mo Mahal ko parin siya. I love you nak.”

“I love you pa, at salamat.”

“teka lang , bago ka bumalik sa dagat, kukunan muna kita nang litrato. Tumayo ka diyan sa batuhan, iyong maganda ha. Ipapaframe ko ito.”

Bago pa kami tuluyang magkahiwalay ni papa, itinapos ko muna ang sulat na ito. Dahil alam ko darating ang sandali na magtatanong ang anak ko tungkol sa buhay at sa pagkatao niya. At sa pamamagitan ng sulat na ito sana maintindihan niya ang lahat.

ito ang kabuohan ng sulat ng Ina ni Jelo. Ngayon malinaw na kay Jelo ang lahat. Na hindi lang basta isang imahinasyon ang tungkol sa mga Kataw at Serena dahil siya mismo ay Isa sa kanila.

Hindi maka paghintay pa si Jelo sa mga susunod na araw. Agad itong nagpaalam sa tita nito.

“Saan ka pupunta Jel? gabi na ah.”

“saglit lang ito tita, babalik din agad ako”

“bumalik ka agad, Sige mag ingat ka.”

Palabas na ng gate si Jelo nang may tumigil na motor sa tapat nila. Sakay nito ang kaibigan niya na si Arcel.

“oh Arcel pare, napasugod ka?”

“Nabalitaan ko ang nangyari sa Lolo mo, nakikiramay ako pare. Ikaw, saan ka pupunta gabi na ah.” tanong ni Arcel.

“May pupuntahan lang ako. kailangan ko magmadali pare, aabutan ko pa ang last trip pa puntang Sigay.” tugon ni Jelo

“Sigay? ano ang gagawin mo doon? At gabi na baka wala ka nang masakyan papunta roon.”

“Susubukan ko pare, baka mahabol ko pa ang bus pa punta doon. Sige pare, nagmamadali Ako.”

“umangkas ka na lang sa akin, idadaan kita sa terminal ng bus. Wala ka nang aabutan doon kung mag taxi ka pa. traffic pa naman ngayon sa kalye malapit sa Lumod.”

“ano meron,hindi naman matrapik sa area na iyon pag ganitong Oras?”

“Sinasalubong ng mga taga Lumod ang pag litaw ng super moon bukas. Tinatawag nila itong “Lati Festival”.Tuwing ganitong pagkakataon lang sila nagdiriwang ng kanilang fiesta. Minsanan lang din kasi lumalabas ang super moon. Kaya subrang sikip ngayon ng trapik doon. Sige na, angkas ka na pare, hahanap tayo ng short cut.“

Sumampa si Jelo sa motor ni Arcel at binagtas ng dalawa ang mga eskenita para makaiwas sa mga kumpulan ng mga sasakyan sa main road.

Wala pang bente minutos nang marating nila ang terminal ng bus, ngunit huli na para kay Jelo, kakaalis lang ng panghuling bus na papuntang Sigay. Ang lugar kung saan sakop nito ang Dapdap.

Napaupo na lang sa isang bench si Jelo. Lumapit sa kanya si Arcel at inabutan ito ng inuming tubig.

“sino ba ang pupuntahan mo sa Sigay pare at tila napaka importante nito sa iyo?” Tanong ni Arcel.

“kalimutan mo na iyon pare, bumalik na lang tayo sa amin. bukas na lang ako babalik dito.” sagot ni Jelo, na malungkot ang tuno ng boses

“Alam ko na mahirap mawalay sa Lolo mo pare, Pero kung gusto mo lang tumakas sa nararamdaman mo. Nandito lang ako pare. Maaasahan mo ang balikat ko.” wika ni Arcel nang mapansin ang nakatagong emosyon sa mukha ng kaibigan.

Angkas muli sa motor ni Arcel binabagtas ng dalawa ang kahabaan ng highway. Malinis ang kalangitan at maliwanag Ang buwan. Napatingala si Jelo. Naalala nito na kaarawan niya na bukas at sa araw din na iyon ang inaabangang paglitaw ng super moon na tinatawag ng mga taong Kataw na Ugsad.

“Pare, maari ba tayong dumaan sa Lumod?” tanong ni Jelo.

“walang problema pare, Masaya nga ngayon doon. Balita ko kanina kina Sashal may pa libreng sea food buffet daw roon.” wika ni Arcel.

“Sige pare, doon muna tayo gusto ko muna mag liwaliw kahit saglit.”

Ang Lumod ang tinaguriang seafood capital ng siyudad. Kaliwat kanan dito ang mga seafood restaurant. Isang kumunidad ito na karamihan sa mga naninirahan pangingisda at pandaragat ang ikinabubuhay.

papasok pa lang sa lugar, maingay na ang paligid sa dami ng mga tao. Makikita sa mga Mukha ng taga roon ang galak at kasiyahan. Habang dahan dahan binabagtas ng dalawa Ang kalye sakay ng motor. Napansin ng atensiyon ni Jelo ang isang kainan na nakapangalan sa kanyang Ina ‘Ang Marina’. Pumarada Sila sa tapat ng kainan at pumasok sa loob.

Sinalubong agad sila ng isang babae,

“ikinagagalak namin ang iyong pagdalaw sa amin ngayon. Ano po ba ang maipaglilingkod namin.” pagbati ng babae kay Jelo sabay yuko nito.

Nagtaka ang dalawa sa kilos ng babae. Ngunit mas lalong nagulat si Arcel na halos lahat ng naroon sa loob , yumuko at nagbigay galang kay Jelo.

“pare madalas ka ba sa lugar na ito? bakit parang Kilala ka ng mga tao dito?” bulong ni Arcel.

“Hindi ko alam, ngayon lang din ako nakapunta dito. baka ganito lang talaga sila sa kanilang mga bisita pare.” sagot ni Jelo.

“Pumili ka ng lahat nang gusto niyo. Para sa iyo lahat ng ito kamahalan, magpakabusog kayo.” Ang Sabi pa ng waiter kay Jelo.

Nabulunan si Arcel nang marinig na tinawag na kamahalan ng waiter si Jelo. Puno rin nang pagtataka si Jelo sa mga sandaling iyon.

At maging sa kanilang paglabas sa daan, bawat tao na kanilang nakikita at nakakasalubong, ay nag bibigay pugay kay Jelo na tila ba Isa itong hari.

Nang makaalis ang dalawa sa lugar. Bago inihatid ni Arcel si Jelo sa kanila, dinaan muna ni Arcel ang kaibigan sa baywalk.

“Bakit dumaan pa tayo dito, gabing - gabi na. Baka hahanapin ka na doon sa Inyo pare.”

“Gusto lang kita masolo pare, kanina kasi parang halos lahat ng tao sa Lumod na attract sa charm mo. Biro mo tinatawag ka pa nilang kamahalan. Akala ko tuloy kanina nasa Korean drama tayo. Talaga bang first time mo sa lugar na iyon pare?” wika ni Arcel.

“oo pare, at Ako nga din nagulat, pero at least umalis tayong busog doon. Teka nga bakit gusto mo ako masolo, may kailangan ka na naman ano? Pasensiya na pare ,pero walang wala ako ngayon dito. Nasa bahay ang ATM ko.” tugon ni Jelo.

Magsasalita pa sana si Jelo nang bigla na lang ito hinalikan ni Arcel sa labi. Gulat na gulat si Jelo sa ginawang iyon ni Arcel sa kanya. At hindi man lang ito tumutol.

“I love you Pare,” biglang bigkas ni Arcel.

“pare, ano ito? Bakit mo ako hinalikan? Anong I love you?”. tanong ni Jelo.

“hindi ko alam pare, pero hindi ko na kayang ilihim sa iyo itong nararamdaman ko. Maging Ako man sa sarili ko, naguguluhan. Ang tanging alam ko lang gusto kita.” sagot ni Arcel

“Teka pare, alam mo binigla mo Ako. Hindi ko inaakala na may ganyan kang nararamdaman sa akin. Hindi ko alam na ganyan na kalalim ang pagtingin mo sa pagkakaibigan natin. Sinurpresa mo ako pare.”

“Nakita ko kayo ni Pabs noong nakitulog tayo sa kanila. Gising ako noon. At nakita ko lahat ang ginawa niya sa iyo. Simula noon, nakaramdam na ako nang selos sa tuwing magkasama kayo. Pinigilan ko ito pare, dahil alam kong mali. Pero habang tumatagal mas lalo akong nahuhulog sa nararamdaman kong ito sa iyo.” paglalahad ni Arcel.

“Pare, Ang nangyari sa amin ni Pabs, dahil lang iyon sa kalasingan ko. At kilala naman natin kung ano si Pabs diba? Pero sa iyo pare, hindi ko alam kung paano ako totugon diyan sa nararamdaman mo sa akin. Kaibigan kita at hanggang doon lang ang kaya ko.” tugon ni Jelo.

“Hayaan mo lang ako na mahalin kita pare, Alam ko naman na ganito Ang magiging tugon mo sa akin. Nais ko lang malaman mo ang tunay na nararamdaman ko sa iyo. Ilang buwan ko ding dala ang bigat na ito sa dibdib ko. At ngayon nasabi ko na sa iyo.  ok na Ako. pakiusap lang pare, Wala sanang may mag bago.” Sabi pa ni Arcel.

“Nirerespeto ko ang nararamdaman mong iyan pare, at bilib ako sa tapang mo, na aminin ito sa akin. Makakaasa ka na walang may magbabago. At masaya pa nga ako dahil bukod kay Lolo, may nagmamahal pa pala sa akin. Salamat pare”

Niyakap nang mahigpit ni Arcel si Jelo. Niyakap din ito ng isa.

“salamat pare at tanggap mo parin Ako.” Sabi ni Arcel habang nakayakap kay Jelo.

“sana matanggap niyo rin kung ano ako” sa isip ni Jelo.

Kung gaano ka bigat para kay Arcel Ang pag amin kay Jelo. Doble naman Ang bigat nito sa nararamdaman ni Jelo ngayong alam na nito na Isa siyang Kataw.

GREAT EVENT

Dumating ang araw nang kaarawan ni Jelo, Ang araw na pinaka hihintay nito. Ang pag litaw ng Ugsad.

Hindi pa bumabati ang araw tinungo agad ni Jelo ang Dapdap. Nang marating ang resort agad naman itong hinarap ng katiwala roon.

“Hinihintay ka ni boss tuloy” Sabi ng katiwala ng resort.

pagtataka ni Jelo bakit ganun na lang kadali kung siya papapasukin nito sa resort. At bakit siya hinihintay ng boss ng resort. At paano nila nalaman na darating ito.

Agad na sumunod si Jelo sa katiwala At pagdating mismo sa resort mas nagulat ito nang makita ang mga nakahilirang mga tao na tila hinihintay ito sa kanyang pagdating. Sinalubong si Jelo ni Pawi na agad namang yumuko nang makita ito.

Nagulat si Jelo sa ginawang pagbati sa kanya ni Pawi. Maging ang tao na nakaabang sa kanyang pagdating, napayuko din bilang pagbati kay Jelo.

“Teka  pare, anong nangyayari bakit yumuko kayo?” tanong ni Jelo.

“Batid na namin ang pagdating mo kamahalan. Maligayang pag dating” pag bati sa kanya ni Pawi

“Ano itong nangyayari? ibig ba sabihin alam na ng lahat kung ano ako? At ikaw,alam mo naman pala na Isa akong Kataw bakit hindi mo agad sinabi?  Tama nga si Lolo ito ang kanlungan ng mga Kataw. At lahat ng naririto ay mga Kataw.” natuwa si Jelo sa kanyang mga natuklasan at nalaman.

Ngunit kung ano ang tuwa at kasiyahan na namumutawi sa mukha ni Jelo ay kabaliktaran naman ito sa mga reaksiyon ng mga mukha ng mga taga roon, lalo na kay Pawi. Bakas ang pangamba at pag-alala sa kanilang mga mukha.

Dinala ni Pawi si Jelo sa floating resto kung saan nag hihintay roon sina Juno at Jimmy.

“ikinagagalak namin ang iyong pag babalik kamahalan.” At yumukod sa pag bati si Juno kay Jelo.

“Sandali lang, alam ko na na katulad niyo rin ako, pero bakit lahat kayo iba ang tugon sa akin. Bakit ba niyo ako tinatawag na kamahalan? “ tanong ni Jelo.

“Dahil pinsan ka ng Prinsipe ng mga Kataw. kaya dapat lang kamahalan Ang tawag nila sa iyo. Kaya naman pala noong una palang naming kita sa iyo rito, may nararamdaman na kaming kakaiba sa iyo. Pasensiya at medyo pinag dudahan ka namin noong una. Akala kasi namin taga labas k lang na gustong bulabugin itong Dapdap. Kasamahan mo kasi ang nag pa kalat ng balita tungkol sa Kataw.” sabat ni Jimmy.

“pasensiya din kuya, kasalanan ko din ang nangyari. kung hindi ko na sana pinakita sa kanila ang nakuhanan ko hindi na sana umugong Ang balita tungkol sa mga Kataw. At ngayong alam ko na na Isa din Ako sa Inyo, aasahan niyo mananatiling sekreto ang lihim ng lugar na ito sa mga tao. Tutulong po Ako.” Sabi pa ni Jelo.

“Sila lang ang kauri mo , hindi ako Kataw. tao Ako. At salamat kung iyan ang gusto mong mangyari.” Tugon ni Jimmy.

Napatingin si Jelo kina  Juno at Jimmy ng hawakan ni Juno ang kamay ni Jelo. Napangiti na lang ito. Naintindihan na nito ang ibig sabihin nun. Napabaling din Ang tingin nito kay Pawi, sabay nginitian ito. Ngunit umiwas ng tingin si Pawi at yumuko.

“Naparito kami para ipagdiwang ang araw ng pagtanggap mo sa iyong pipiliing tadhana, Mamaya sa pag tungha ng Ugsad, masusubok Ang iyong paninjndigan. At bilang Ako ang tagapamahala nitong Dapdap ako ang mag handa sa iyo bago ang kaganapan.”  paliwanag ni Juno.

“Bakit kailangan pa nang paghahanda, Magiging Kataw lang naman ako diba? Siya nga pala mga kuya, para saan nga itong bato na ito?” At inilabas ni Jelo ang kulay kahel na bato.

“Hindi iyan basta bato, baluti mo iyan na siyang mag poprotekta sa iyo sa lahat ng sitwasyon, sa dagat man o sa lupa. At tanging Ang mga piniling angkan lang ang meron niyan. Ang bato na iyan ang patunay na Isa kang maharlika.” ayon pa kay Juno.

“wow pati din pala sa dagat may mga royal blood. Anyway maraming salamat sa pagtanggap sa akin dito. Pero matanong ko lang ,bakit tila hindi naman masaya ang iba nang makita Ako?” tanong pa ni Jelo.

“Marami ka pang dapat malaman at mtuklasan sa pagiging Kataw mo. Sa ngayon paghandaan mo muna ang gabi ng pag tanggap mo sa iyong pipiliing tadhana. Kumain ka muna, naroon na ang pinsan mong si Zaki.” wika pa ni Jimmy

Nagulat si Jelo ng marinig ang pangalan ng kanyang pinsan na si Zaki.  Agad niya itong pinuntahan na nag mamadali. Naabutan niya ang pinsan na kumakain sa mesa.

“Zaki Isa ka rin Kataw? Lang hiya bakit inilihim mo sa akin ito? di sana noon ko pa alam.” nang makita ni Jelo ang pinsan.

“Relax insan, masyado kang overwhelmed sa pagiging Kataw mo. Hindi kaya madali ang responsibilidad na mag karoon ng buntot ng isda. At ngayong alam mo na ang katotohanan, aamin na rin Ako. hindi mo talaga Ako pinsan.  Taga gabay mo lang din Ako para ihanda ka sa araw na ito. Siya nga pala iyang mga kaibigan mo muntik na mahuli ang sekreto ko. Sinugod ba naman Ako sa bahay na walang paalam. Buti na lang Napatawag si Arcel naka pag handa agad Ako. Kumain ka muna”  tugon ni Zaki na abala lang sa pagkain.

“Alam mo ang daya niyo. Lalo kana, ang tagal na ako nagtatanong sa sarili ko kung totoo ba talaga ang mga Kataw, tapos ang ending nito ay Isa rin pala Ako sa Inyo.” Sabi pa ni Jelo.

“Matagal ka nang nilalapit sa tunay mong pagkatao, hindi mo lang talaga na gets agad. At ngayong dumating na ang tamang oras, maghanda ka. Dahil dadaan ka sa mga pag subok, Lalo na at hindi ka lang isang ordinaryong Kataw.” ayon pa kay Zaki.

Puno nang galak ang kalooban ni Jelo nang mga sandaling iyon. Masaya ito na sa wakas makakamit na nito Ang pagiging Kataw at makikita niya na muli Ang kanyang Ina.

Hindi pangkaraniwang ang inaabangang Ugsad sa araw na iyon. Dahil hindi lang ang pag tatagpo ng mga  taong Kataw at ng mga purong Kataw ang magaganap, kundi ang pag bisita ni Neru para sunduin ang kanyang pamangkin na si Jelo.

Samantala, umagang umaga ng dalawin ni Arcel si Jelo sa bahay nila ngunit bigo ito dahil Wala na roon Ang kanyang pakay.

“Ewan ko nga ba sa bata na iyon, Hindi man lang mapermi dito sa bahay, kakamatay lang ng kanyang Lolo pero parang balewala lang sa kanya.  Kapag nagkita kayo, paki sabi na hindi na siya namin hihintayin at papa-cremate na namin si papang. At pagsabihan mo nga iyang kaibigan mo, alam ko na nakikinig iyon sa iyo.”  ayon pa sa tita ni Jelo.

“Ako bahala kay Jelo tita, mukhang alam ko na kung saan nag punta iyon. Sige po tita, aalis na po ako.” pagpaalam ni  Arcel at sumakay na ito ng kanyang motor at umalis.

Matapos maipaliwanag ni Juno kay Jelo Ang lahat sa kanyang pagiging Kataw, medyo nag dadalawang isip ito sa posibilidad na mangyari.

“Hindi pa puwede na piliin ko ang dalawa?” tanong ni Jelo

“gaya nga nang nasabi ko iba ka sa amin, kamaganak ka ni Neru. At minsan na nagkasala ang angkan niyo nang umibig ang reyna sa Lolo mo, At naulit muli nang umibig ang Ina mo sa ama mo.”  tugon ni Juno.

“Bakit mali ba ang umibig sa mga tao ang kataw? Pero kayo, diba Kataw ka rin at tao naman si Kuya Jimmy? At Ang sabi niyo marami na sa mga kalahi natin ang umibig na din sa mga tao. Bakit pag dating sa angkan ko bawal?” tanong pa ni Jelo.

“Matagal nang kasalanan ang pagtawid sa lupa at pakikipag relasyon sa mga tao. Ngunit sadyang kakaiba ang katangian ng mga tao na siyang kinahuhumalingan ng mga uri natin. Tunay na espesyal ang mga tao sa ano mang nilalang na nilikha sa mundo. At hindi rin matatawaran ang lakas ng kapangyarihan ng pag ibig. Na siyang pinapangarap ng mga Kataw na maranasan. Kung kaya kahit na kasalanan sa ating batas marami parin Ang sumusubok nito.” paliwanag pa ni Juno.

“Ibig sabihin sa Oras na piliin ko ang manatili sa dagat, Wala na akong karapatan na bumalik pa sa lupa?” paglilinaw ni Jelo.

“Naka selyo na ang kasunduan sa pagitan ng mga tao at Kataw. At Ako ang inatasang  tagapagpatupad nito. Ayon sa kasunduan ipinagbabawal na Ang sino mang taga dagat Ang tatawid sa lupa. At wala ng tao ang hahayaang makarating pa sa pinaka pusod ng karagatan. Ang  harang sa pagitan ng dalawang mundo ang pinagtitibay ng kasunduan.  At sa tuwing pag dating ng Ugsad lang pinahihintulutan ang lahat ng mga taong Kataw na muling makita ang kanilang mga mahal sa buhay na nasa dagat. Kaya isang selibrasyon para sa lahat ang pag sibol ng Ugsad. At mas naging espesyal pa ang araw na ito dahil sa iyo.” dagdag pa ni Juno.

“paano naman naging espesyal para sa akin ang Ugsad?, sabagay birthday ko nga pala ngayon.”

“Sa totoo lang, hindi namin inaasahan na may Isa pang tulad mo.  Ang buong Akala namin malinaw na sa lahat Ang kasunduan. Ngunit talagang mapangahas ang pagibig.  At sinilang ka.  At noong napadpad ka dito sa Dapdap, naamoy ng dagat ang presensiya mo, at hinatid ng alon sa Ina mo ang pagdating mo. kaya binigay sa iyo ng dagat ang baluti mo. Sinabi sa amin ni Pawi ang kanyang natuklasan sa iyo, Dumating kay Neru ang balita. Kaya inaasahan ng lahat ang kanyang pag dating.” Sabi pa ni Juno.

“Parang nakakalungkot naman ang pagiging Kataw ko nito, Paano na ang mga pamilya kong naiwan dito. Ang mga kaibigan ko? Hindi pa puwede na maging katulad na lang Ako sa Inyo.  Puwedeng maging Kataw o tao?” tanong pa ni Jelo.

“Malas mo kasi nanay mo ang kapatid ng Prinsipe.  Magiging malaking katampalasan para sa angkan niyo kung kayo ang susuway sa batas na nilikha ng angkan niyo. Kung ayaw mong magkagulo sumama ka na lang kay Neru. For sure, wala ka naman sigurong maiiwan ditong espesyal sa puso mo. I mean dito sa lupa. Kaya hindi na mahirap sa iyo na pumili mamaya.” Sabi pa ni Juno bago iniwan si Jelo.

“si Arcel “ nang naalala ni Jelo ang kaibigan.

Binabagtas na ni Arcel ng kanyang motor ang kahabaan ng daan pa punta ng Dapdap. Nang maisipan nitong tawagan si Jelo, ngunit naka out of coverage area ang numero nito, kaya nag patuloy na lang ito sa kanyang distinasyon.

Samantala hindi nakaligtas sa paningin ni Jelo ang mga pagiiwas sa kanya ni Pawi. Nang Maka tiyempo agad na lumapit ito sa lalake.

“may problema ka ba sa akin?” pag lapit ni Jelo kay Pawi

“Ikaw pala kamahalan?” tugon ni Pawi sabay yukod nito bilang pag galang kay Jelo.

“kamahalan, nasaan na ang pare? Alam mo hindi Ako sanay na ginaganito. Ordinaryong tao lang ako, kaya pare na lang puwede?” Sabi pa ni Jelo

“Lumulugar lang po ako sa katayuan ko. binabagay ko lang ang pagtawag sa iyo sa aking estado kamahalan.”  tugon pa ni Pawi.

“Alam mo, hindi naman talaga nalalayo ang kapalaran ko bilng Kataw sa pagiging tao ko. Anak Ako ng mayor ng kabilang siyudad pero ayukong tratuhin Ako ng mga kaibigan at nakakakilala sa akin na nakakataas Ako. Hindi Ako kumportable doon.  Kaya pakiusap ko lang, kung paano tayo nagkakilala, sana ganun parin ang pakitutungo mo sa akin.” ayon pa kay Jelo.

“sa totoo lang nahihiya talaga ako sa iyo.  Sa nangyari sa atin, sa nagawa ko sa iyo. Lalo na noong nalaman ko kung ano ka.” Sabi pa ni Pawi

“may nangyari ba? wala naman ah, at kung ang tungkol sa nakaraang araw, kalimutan mo na iyon. Nalasing lang tayo nun. Ikaw lang ang medyo ka edad ko dito sa resort kaya mas komportable ako sa iyo pare. maari bang pare na lang din itawag mo sa akin?” wika pa ni Jelo

Napangiti si Pawi sa sinabi sa kanya ni Jelo.

“Iba nga talaga kayong mga tao. Sa mundo ng mga Kataw may kanya kanyang papel ang bawat Isa. Kung alipin ka kalapastanganan ang makipag halobilo sa mga nakakataas.”  ayon pa kay Pawi.

“Ganun rin naman dito sa mga tao, pero mas nangingibabaw nga lang ang pagiging makatao at respeto. Binibigyan ng pagpapahalaga dito ang pagiging pantay-,pantay ng bawat isa. Parang Ang batas lang na pinaiiral dito nina Juno at Jimmy sa Dapdap. Walang tao ,walang Kataw” paliwanag pa ni Jelo kay Pawi

“pero sa oras na maging ganap ka ng Kataw, malabo na kitang makakausap pa. Babalik na rin kasi Ako sa dagat matapos ang gabing ito.”  malungkot na sabi ni Pawi.

“Iyon nga din Ang Isa sa inaalala ko. kung ano ang mangyayari sa akin pagkatapos din ng gabing ito. Sa mga nalaman ko, mukhang nagdadalawang isip tuloy ako sa magiging desisyon ko.” Tugon pa ni Jelo.

“May puso bang maiiwanan sakaling lisanin mo ang lupa pare?” tanong ni Pawi

“Hindi lang naman tungkol sa pag- ibig ang ibig kong sabihin. Lahat nang mga nakasanayan ko na dito sa lupa. Mga kaibigan ko, mga pamilya. “ sagot pa ni Jelo.

“Kung gayon ,habang mahaba ang Oras bago sumapit Ang gabi. Sulitin na natin Ang natitirang sandali. Diba nangako ka sa akin na ipapasyal mo Ako sa siyudad? May Oras pa tayo.” mungkahi ni Pawi.

“May point ka, ayos lang naman siguro dito kung aalis muna tayo, babalik na lang tayo bago dumilim para maabutan pa natin ang Ugsad.” pagsang ayon pa ni Jelo.

Dahil sa napagkasunduan ng dalawa, gamit ang motorsiklo ng pinsan ni Jelo na si Zaki. Pumuslit ang dalawa para sulitin ang mga nalalabing Oras nila bago nila sasalubungin Ang pinakahihintay na Ugsad.

Malapit na sa Dapdap si Arcel nang mag loko Ang motor nito. kaya Napahinto sa gilid ng kalsada.

“Malas naman nito oh kung kelan malapit na ako saka ka pa nagpasaway na motor ka, mapipilitan na talaga ako nitong itulak ka. Buti na lang at tanaw ko na ang Dapdap.” Ang na bad trip na si Arcel.

Napatigil muna si Arcel para magbawas ng tubig sa katawan. Sumakto sa pagtalikod nito nang dumaan din sina Jelo at Pawi sakay ng motor. Napalingon na lang si Arcel nang marinig ang sigaw ng dalawa na tila ang saya saya.

Kinutuban si Arcel nang maanigan ang pamilyar na boses ni Jelo. Napalingon ito, at nakita nga nito si Jelo sakay ng motor at may ka angkas na lalake.  Nasambit na lang neto ang pangalan ni Jelo habang sinusundan ng tingin ang papalayo nang si Jelo.

“ito pala ang pinunta mo dito sa Dapdap. May sikreto ka rin palang tinatago. “ Ang tanging nasabi na lang ni Arcel sa sarili.

Dinala at pinasyal ni Jelo si Pawi sa mga Kilala at tanyag na pasyalan at lokasyon sa siyudad. Bukod sa mga nakakahalinang tanawin mas umagaw ng pansin ni Pawi ang mga mag kasintahan at mga pamilyang masayang nagsasama sa mga daan man o sa mga pasyalan. Mangha mangha ito sa mga nakikitang kasiyahan at mga ngiti sa mukha ng mga tao.

“Wala bang konsepto ng pamilya sa mundo ng mga Kataw pare?” tanong ni Jelo ng mapansin ang reaksiyon ni Pawi habang nakatingin sa mga magpamilyang madadaanan nila.

“kung meron lang sana, nakilala ko na kung sino ang mga magulang na pinanggalingan ko.” Ang malungkot na tugon ni Pawi.

“Meron din naman siguro, kung wala bakit naman Ako kikilalanin ng Prinsipe niyo bilang pamangkin niya. Hayaan mo kapag naging Kataw narin ako ipapahanap natin ang mga magulang mo.” sagot ni Jelo.

“Sa totoo lang, mas gusto ko na dito. Mas makulay at mas maasaya ang buhay dito. Hindi maikakaila bakit marami sa mga Kataw Ang nahuhumaling sa mga tao. Kung papipiliin Ako mas gusto ko nang manatili dito pare.” ayon pa kay Pawi.

“Alam mo sa sinasabi mo ngayon, parang nagdadalawang isip na tuloy ako sa kung ano ang dapat na pipiliin ko. Pero alam mo Ang lahat ng nakikita mo dito ngayon ay Isang mukha lang ng buhay dito sa lupa. Hindi lahat dito Masaya at maganda.” Sabi pa ni Jelo.

“Siguro nga magkaiba ang pananaw natin sa mga mundong kinalakhan natin. pero salamat sa pagpakilala sa akin ng mundo niyo pare. Babaunin ko ang masasayang karanasang ito sa pagbalik ko sa dagat.” napangiti si Pawi.

“Masyado na tayong sumiseryuso , tara marami pa tayong Oras, may pupuntahan tayo.” hinawakan ni Jelo si Pawi sa kamay at hinila ito pabalik sa kanyang motor.

umalis Ang dalawa. Dinala ni Jelo si  Pawi sa Buntod, ang mataas na parti ng siyudad. Kung saan tanaw mula doon ang buong sakop nito. Mas namangha ito, nang makita kung gaano ka lawak at kalaki ang dalawang mundong kanilang ginagalawan. At sa subrang saya ni Pawi napayakap ito kay Jelo.

Nabigla si Jelo sa pagyakap na iyon sa kanya ni Pawi.

“pasensiya na subrang saya ko lang dahil dinala mo ako dito. Napaka ganda. Parang abot na abot ko rito ang langit. Ang mga ulap parang nasa mga paa lang natin.”  Sabi pa ni Pawi at bumitaw ito nang pagyakap kay Jelo ,saka lumapit sa dulo ng bangin at tumayo sa malapad na bato.

“mag ingat ka baka ka mahulog. Ang tawag namin dito sea of clouds, pag ganitong malamig ang panahon may ganitong tanawin dito pero swertihan lang din pag ganito ka dami. Para ka talagang nasa langit kapag na tiyempohan mo ang ganito. At sabi pa ng iba, kapag nagpakita sa dalawang nagmamahalan ang sea of clouds ibig sabihin sila ang tinadhana habang buhay.” sabat ni Jelo, at nilapitan si Pawi, tsaka sinamahan ito sa tinatayuang bato at inakbayan.

“paano ba mag mahal? naririnig ko na ang salitang iyan. at nakikita ko na iyan kina Juno at Jimmy at sa mga nasa resort. Pero hindi ko pa nararanasan iyon. Ano ba ang nararamdaman ng nagmamahal pare?” napatitig si Pawi kay Jelo at napatanong.

Hindi nakasagot si Jelo sa tanong ni Pawi. ngumiti na lang ito at napatingin na lang kay Pawi.

“parehas nating hindi pa naranasan ang ganun. Wala pa akong experience, sorry pare hindi kita masasagot diyan. Pero sabi, kusa naman daw darating iyan kapag pinagtagpo na kayo ng tadhana. At mararamdaman mo na lang na nagmamahalan na kayo.” sagot pa ni Jelo.

Marami pang ginawa ang dalawa masulit lang ang buong araw. Kumain, nag kape, namasyal sa kung saan bago nagpasya ang dalawa na bumalik na ng Dapdap.

Saktong alas singko ng hapon nang makabalik Ang dalawa sa Dapdap.  Nang nasa entrance na ng resort sina Jelo. May napansin itong pamilyar sa kanya.

“Kay Arcel ito ah, motor ito ni Arcel.  Hindi puwedeng nandito siya.” nang makita ni Jelo ang nakaparadang motor sa labasan ng resort.

“Sino si Arcel pare?” tanong ni Pawi.

“Kaibigan ko,” sagot ni Jelo.

“Tara, baka nasa resort na iyon. hindi puwedeng maabutan niya pa dito ang mangyayari mamaya.” At nagmamadali ang dalawa pa resort.

Agad na sinalubong ni Zaki sina Jelo at Pawi pagkadating nito. inilayo agad ni Zaki si Jelo baka makita ito ni Arcel Saka kinausap.

“Pinapunta mo ba dito si Arcel?” tanong agad ni Zaki.

“Hindi , nagulat nga ako nang makita ko sa labasan ang kanyang motor. Nasaan na siya?” sagot ni Jelo.

“Nasa villa ko, nagpapahinga. kaninang umaga pa iyan dito. Tinatanong kung saan ka pumunta at kung sino kasama mo. Nakita niya raw kayo kanina na palabas ng Dapdap. Naku Jel, malaking gulo ito kapag inabutan pa iyan dito ng gabi.” sumbong ni Zaki.

“Magkasama kasi kami kagabi tapos na banggit ko kasi na babalik ako dito. Hindi ko naman sinabi na pupunta siya. Alam ba nina Juno ito?” Sabi ni Jelo.

“Hindi siyempre, alam mo namang bawal na may ibang taga labas ngayon dito diba. Buti na nga lang at naisipan ko mag lakad lakad muna sa labas kaya nakita ko siya na papunta dito. Ayon ni lock ko muna sa Villa. Sinabi ko lang na bawal siya lumabas baka magalit ang may ari.Naku Ang daming tanong ni Arcel. Muntik muntikan na akong madulas. Mabuti pa puntahan mo na iyon ngayon doon. isang Oras na lang at Ugsad na.” tugon pa ni Zaki.

Pinuntahan agad ni Jelo si Arcel, ngunit nagulat ito nang wala doon si Arcel sa loob. Hinanap niya ito,ngunit wala talaga roon si Arcel sa loob. Nang pag bukas ni Jelo ng pintuan para lumabas at upang hanapin ang barkada. Nabigla ito nang makita si Arcel sa tapat ng pinto.  Nagulat din si Arcel nang madatnan doon si Jelo. Hinila ni Jelo papasok si Arcel at ni lock ang pinto.

“Saan ka galing? At bakit ka nga pala nandito?” tanong agad ni Jelo.

“galing lang ako sa labas ,Akala ko kasi gabi na. Hinanap ko si Zaki pero mukhang busy ang lahat ni wala man lang pumapansin sa akin kanina sa labas. Ano ba meron dito? Ikaw ha hindi niyo man lang sinabi sa amin. Sinolo niyo pa talagang mag pinsan ang bakasyon dito.“sagot ni Arcel

“pare hindi ka na dapat pumunta dito. sarado ang resort. at bawal ang mga outsider ngayon baka papalabasin ka kapag nahuli ka nila.“Sabi pa ni Jelo.

“Eh bakit kayo ni Zaki nandito, huwag mong sabihing exempted kayo? At isa pa, bakit nga ba kayo nandito e kamamatay lang ng lolo niyo ah? Hindi ba dapat nag luluksa pa kayo?” ayon pa kay Arcel.

“Naiintindihan ako ni Lolo pare, nalulungkot ako sa pagkawala niya. Pero kailangan na tanggapin na namin ang katutuhanang wala na siya pare. At kung bakit kami narito ni insan kasi, Kakilala pala ni Zaki ang may ari nitong resort. At bilang birthday gift niya sa akin.nandito kami. Pangit naman kung mismo sa bahay namin kami mag si-celibrate.” sagot ni Jelo. Wala itong maisip na alibi sa tanong sa kanya ni Arcel.

“iyon din ang sabi ni Zaki, kaya naman pala Ang sosyal ng villa na ito pare, kakilala niya pala ang may ari. Sana sinama na lang natin siya noong nagpunta tayo dito. Naka libre pa siguro tayo. Anyway pare, happy birthday nga pala. pasensiya wala akong bitbit na kung ano o regalo man lang. Wala rin kasi sa plano ang pag punta ko dito. Hinanap kita sa Inyo, at nagbabakasakali lang Ako na nandito ka.” paliwanag pa ni Arcel.

ilang minuto na lang at sisilip na ang inaabangan ng mga taga Dapdap. Hindi na mapakali si Jelo. Hindi nito alam kung paano ang gagawin kay Arcel.

“Ang mabuti pa, bumalik ka na lang muna sa Inyo pare, magkita na lang tayo. Sa ngayon kasi hindi puwedeng narito ka eh. kasi…”  Ang Sabi ni Jelo

“kasi may iba kang kasama dito? may iba kang ka date sa birthday mo? nakita ko kayo kanina. kaya ba hindi mo kayang tanggapin ang pag ibig ko kasi, may nanalo na diyan sa puso mo? tama ba ako?”  Ang mga tanong na tugon ni Arcel.

“walang ganun pare, si Pawi lang iyon pinsan ng may-ari ng resort nagpasama lang sa akin ,ano ka ba? Hindi ko ka date si Pawi at wala kaming relasyon. Nagseselos ka ba?” natawang sagot ni Jelo.

“Hindi ako naniniwala, matagal na tayong magkaibigan pare, alam ko kung may tinatago ka. Ayos lang naman sa akin kung aminin mo. Handa naman akong magparaya. Sabihin mo lang na may mahal kana.” Sabi pa nito kay Jelo.

“Tang Ina pare, ano ba iyang pinagsasabi mo. walang ganun pare. At wala pa sa akin Ang mga ganyan may mga bagay pa Ako na dapat unahin. At ayukong masira ang araw na ito pare dahil sa mga walang sense mong mga tanong. Honestly , medyo na iilang na ako sa iyo pare, sorry pero hindi kasi Ako sanay na kinukorner ako nang ganito.  At Ikaw pa mismo.” Ang medyo na inis na sagot ni Jelo.

“Fine, sorry pare if ganito ang reaksiyon ko. Maybe nag siselos nga ako. Ayuko lang kasi mawala ang dating meron tayo. kasi after the night na nagtapat Ako sa iyo, pakiramdam ko may harang na sa pagitan natin. But I really sorry talaga pare. I don’t want to ruin your day, aalis na Ako.”  malungkot ang tugon ni Arcel sa sinabi ni Jelo.

“ihahatid na kita hanggang labasan.” Sabi ni Jelo

“hindi na, dumito ka na lang, baka hanapin ka pa dito ni Pawi. Magkita na lang tayo bukas, kung gusto mo pa akong makasama.” tugon ni Arcel.

“Tang Ina naman pare, ano ba? Wala nga kaming relasyon ni Pawi. Umayos ka nga, hindi kita hahayaang umalis kung ganyan ka. Maayos naman tayo diba? Wala namang ganyanan.” nang mapansin na nagtatampo ang kaibigan.

napangiti si Arcel, lumapit ito kay Jelo piningot ang ilong nito.

“Nagbibiro lang ako, Sige na mauna na ako. Basta promise mo bukas tayo naman mag si- celebrate ng birthday mo. Hihintayin kita sa dating tambayan. Enjoy your day pare.”  Sabi pa ni Arcel.

“pasensiya na talaga pare, Sige bukas magkita tayo. Bigay mo muna sa akin ito.  Ihahatid na kita.” tugon ni Jelo na napangiti din kay Arcel.

At hinatid na nga ni Jelo si Arcel sa may labasan.  Magpapaalam na si Arcel kay Jelo nang hinalikan nito sa labi si Jelo.

“Happy birthday again pare. hihintayin kita.”  Sabi ni Arcel matapos halikan nito si Jelo sa labi. Bago ito sumakay ng kanyang motor.

May kung anong bagay ang umudyok sa damdamin ni Jelo matapos ito halikan ni Arcel  at bigla na lang nitong nilapitan si Arcel , kinabig ang kaibigan at hinalikan din nito sa labi si Arcel. Isang intense at masuyong halik na buong galak na tinanggap naman ni Arcel. Nag halikan Ang dalawa ng matagal. At walang gustong bumitaw sa lagkit ng kanilang laplapan.

Napabitaw lang ang dalawa nang magsalita si Jelo.

“Ma mimis ko kayo, ma mimis kita pare, salamat sa lahat. Ikaw na ang bahala sa tropa. Pakisabi na lang na mahal ko kayong lahat.” At nagsimula nang tumulo ang luha ni Jelo.

“Sandali , nag papaalam ka ba pare? Akala ko pa naman kaya mo ako hinalikan kasi…mahal mo din ako. Bakit tila nagpaalam ka sa sinasabi mong iyan. Ano ba ang nangyayari? May problema ba pare? “ Ang nag aalala namang si Arcel.

“May pupuntahan lang ako pare, at hindi ko alam kung makakabalik pa ba ako. At hindi ko puwedeng sabihin sa iyo kung saan. Tandaan mo lang, hinding hindi ko kayo makakalimutan pare, lalo kana. salamat sa pagmamahal pare.”  Ayon pa kay Jelo

“pinag aalala mo pa ako niyan pare eh. Ayos ka lang ba talaga? “

“Ayos lang ako. Sige na pare, umalis ka na baka gabihin ka pa masyado sa daan. ingat ka.” tugon pa ni Jelo.

“Magkikita pa tayo bukas diba?” tanong pa ni Arcel

Tumango lang si Jelo at ngumiti. Hinintay nitong maka alis si Arcel bago bumalik ng resort. Nalungkot bigla si Jelo sa pag alis ni Arcel, dahil alam nito, na sa Oras na piliin na nito ang dagat hinding hindi niya na makikita pa ang mga kaibigan maging si Arcel.

Ngunit bago pa man nakarating sa resort nasalubong nito si Pawi na kanina pa pala nakita ang nangyari sa kanila ni Jelo at Arcel .

“Nakita ko kayo kanina, siya ba?” tanong ni Pawi.

“Si Arcel,  kaibigan ko lang siya. Halika bumalik na tayo sa resort malapit na sumapit ang gabi.” sagot ni

“Hinalikan mo siya nag halikan kayo. Ang nagmamahalan lang ang gumagawa nun. mahal mo siya diba?” tanong muli ni Pawi

“Hindi lahat ng hinahalikan minamahal. halika na, gumagabi na.” Sagot ni Jelo at tumuloy na ito sa resort.

sumunod na rin si Pawi sa kanya.

THE AWAKENING

Sampung minuto na lang at sisilip na ang dakilang Ugsad. Unti-unti nang nagtitipin sa may dalampasigan Ang mga taong Kataw para sa gaganaping ritwal. Nag sisimula na ring kumakambiyo ang ugali ng mga alon sa dagat. Hudyat na handa na ang lahat na salubungin ang inaabangang Ugsad.

Tinungo na nina Juno,Pawi at Jelo ang batohan kung saan doon tatanggapin at kikitain ni Jelo ang kanyang pagiging Kataw at si Neru.

Tanaw na ng lahat ang pag sikat ng buwan. Kasabay nito ang pag hampas ng unos sa buong dalampasigan ng Dapdap. Binalot ang paligid ng resort ng makapal na hamog. Natakpan nito halos ang kabuohan ng Dapdap. Tumaas ng napaka taas ang mga alon.  Na tila hinahalukay ng hangin ang pinaka pusod ng dagat.

Namangha na may takot si Jelo sa kanyang nakita at nasaksihan. Pinakalma ito ni Juno.

“Handa ka na ba na tanggapin ng buo ang pagiging Kataw?” tanong ni Juno kay Jelo.

“Hindi ko alam kung handa na ba ako. Pero kung ito ang nakatadhana sa akin at kung ito ang paraan para muli kong makasama ang aking Ina gagawin ko.” Ang tugon ni Jelo.

“Wala na itong bawian. Sa Oras na sumama ka na sa dagat,  hindi mo na kailan man masisilayan ang lupa. Alalahanin mo ang batas at ang kasunduan” paalala pa ni Juno sa huling pagkakataon.

May pag aalangan man. Nais pa rin maranasan ni Jelo ang magkaroon ng buntot na siyang matagal na nitong pinapangarap.

Tuluyan nang naupo sa ibabaw ng dagat ang napaka ganda at napakaliwanag na Ugsad. Inilawan nito ang buong sakop ng Dapdap at ang karagatan.

At kasunod ng pag hupa ng mga malalaking alon ang siyang pag ahon naman ng mga Kataw at Sirena sa dagat. Natuwa at namangha si Jelo nang makita ang napakaraming mga Kataw at Sirena na unti-unting lumalapit sa pangpang at dalampasigan. Tanaw rin ni Jelo ang galak at kasiyahan sa mga mukha ng mga taong Kataw na naka abang sa dalampasigan.

Kasunod nito ang paglusong ng mga taong Kataw sa dagat para muling makasama ang mga kalahi. At nakita mismo ni Jelo kung paano naging mga Kataw ang mga lumusong sa tubig.

Nang ang lahat tuluyan ng naging mga Kataw. Nag ipon-ipon ang mga ito sa Dagat at gumagawa ng pabilog na hanay na para bang iniikutan ng mga ito ang repleksiyon ng Ugsad sa tubig.

Lalong kumapal ang mga hamog sa palibot at muling humampas sadalampasigan ang naglalakihang mga alon. Kasunod nito, bumuka sa gitna ang dagat at sakay ng malaking alon, naroon si Neru sakay ng isang dambuhalang sea horse.

Napayukod si Juno nang makita ang papalapit na si Neru.

“ikinagagalak ko ang muli mong pagdalaw Prinsipe Neru.” pagbati ni Juno.

“Aries, hindi ka pa rin nagbabago, ang kisig mo pa rin.” pagtugon ni Neru.

“teka teka, mukhang nakalimutan mo naman yata ako “ sabat ni Jimmy kay Neru.

“Bakit ko naman makakalimutan ang mortal ko na karibal noon. Kamusta Jim?” tugon ni Neru kay Jimmy na nakangiti.

“Mabuti naman na miss ka namin.” sagot ni Jimmy.

“ibig sabihin kayo pala si Aries, boss Juno?” nabiglang tanong ni Pawi.

Sa simula pa lang ,Ang misyon talaga ni Pawi ang hanapin sina Aries at Jim para balaan sa napipintong labanan sa pagitan ng mga tao at Kataw.

“Mawalang galang na po ako po si Jelo, Anak ni Marina”  pagpakilala ni Jelo.

“Alam ko, kaya nga Ako nandito dahil sa iyo. Kawangis mo nga si Marina.” tugon ni Neru.

Bumaba si Neru mula sa sinasakyan nitong sea horse, At habang papalapag ito sa may batohan unti-unting naglalaho ang buntot nito at napapalitan ng mga binti.

Napahanga si Jelo sa taglay na kakisigan ni Neru bilang tao na ngayon. Lumapit sa kanya si Neru.

“Handa ka na ba na tanggapin ang pagiging Kataw?” tanong ni Neru kay Jelo

“Magkakaroon parin ba ako ng mga paa katulad ng sa iyo kapag naging Kataw na Ako?” tanong din ni Jelo.

“Tanging ang dagat lang ang makakasagot niyan.  Konektado ang mga buhay nating mga Kataw sa dagat. At kung ano gusto ng dagat para sa atin iyon ang nasusunod. Hindi tayo.” Sabi pa ni Neru.

“Siya nga pala Neru, hinihintay ko talaga Ang araw na ito na itanong ito sa iyo Ang tungkol sa sinasabi mong mangyari. Ano ang ibig mong sabihin doon?” Biglang naisingit na tanong ni Juno.

“Kaya nga ako nandito para pigilan ang sinasabi ng babala.” sagot ni Neru.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Jimmy

“Ayun sa propesiya , sa araw ng Ugsad isisilang ang siyang papalit sa aking truno na siya ring mag lalaglag sa lahat ng mga Kataw sa kamay ng mga tao. Panganib ang kanyang dala para sa lahat ng mga nilalang sa dagat. Dahil sa kanya sisiklab ang napakalaking hidwaan sa pagitan ng dalawang mundo. Na siyang maging hudyat ng isang madugong labanan sa pagitan ng mga Kataw at Tao.” salaysay pa ni Neru.

“Wala nang isisilang Neru, sinisiguro ko na sinusunod ng lahat ang batas ng kasunduan. Kaya imposible nang mangyari ang sinasabi mo.” Sabi ni Juno.

“Hindi sanggol ang tinutukoy ng babala Aries, Kundi ang pagkakatawang isda ni Jelo. Si Jelo ang tinutukoy ng propesiya. Dahil sa kanya magkakaroon nang digmaan sa lahat ng parte ng karagatan laban sa mga tao. Kaya nandito ako para pigilan na mangyari ang lahat ng iyon. inutusan ko si Pawi na balaan kayo. Ngunit tila sinasadya talaga ng tadhana ang lahat. Nalaman ko ang tungkol sa iyo Jelo, Nang makita kita noon, balak na talaga kitang tapusin ngunit suwerte mo lang at kasama mo noon sina Aries at Jimmy pati ang mga kaibigan mo.” siwalat pa ni Neru.

“Sandali Neru ano ang ibig mong sabihin?” Ang nagulantang na tanong ni Juno.

“Hindi ko hahayaan na may mangyari sa mga lahi natin dahil lamang sa kanya. Kaya ako mismo ang nagpasyang pumarito para hadlangan ang lahat. Hindi ko isusuko ang aking truno para sa isang hamak na taong Kataw. Tatapusin na kita ngayon pamangkin.” Ang wika ni Neru habang nakatitig ito nang masama kay Jelo.

Hindi alam ni Jelo ang gagawin, nagulat din ito sa mga narinig kay Neru. Pumagitna si Juno para pigilan sa kanyang balak si Neru.

“Neru, nangako ka noon na wala ng buhay ang masasayang mula sa mga kamay mo. Nangako ka  na poprotektahan mo ang ating lahi. “ pangharang ni Juno.

“Kaya nga gagawin ko ito, para ma protektahan ang ating lahi. Dahil siya ang maglalagay sa atin sa kapahamakan at kamatayan.  Buhay niya kapalit ng lahat ng uri ng mga Kataw at Sirena.” Ayon pa kay Neru.

“Kung gayon hindi ako papayag na gawin mo ito sa kanya. Kung siya man Ang tinutukoy ng propesiya, hayaan natin na ang dagat ang magpatunay niyan. Hindi Ikaw. Alam mo ang batas Neru.” pagtutol ni Juno.

“Ako ang Prinsipe ng karagatan. Ako ang gumagawa ng batas at kaya kong baluktutin ang batas kung kinakailangan. Kaya umalis ka diyan Aries. Tapos na ang laban sa pagitan natin.” ayon pa kay Neru.

“Makasabat lang kamahalang Neru, paano kung hindi tatanggapin ni Jelo ang kanyang pagiging Kataw, matutuloy parin ba ang lahat?” tanong ni Pawi.

“Taglay niya ang dugo at laman ng isang Kataw, tatanggapin niya man o hindi, magiging Kataw parin siya kapag tinatawag na siya ng dagat. Kaya huwag niyo nang tangkain na pigilan ako. Dahil gagawin ko parin ang lahat.” Pagkasabi na iyon ni Neru biglang umalsa ang mga alon sa paligid naging mga matutulis ito na tila ba mga patalim na nakatutok kay Jelo.

“itigil mo na ito Neru, wala kang karapatan na gamitin ang kapangyarihan mo dito sa lupa. Nakasaad iyan sa ating kasunduan. kaya itigil mo na ito!” pag pigil ni Juno.

“At nakasaad din sa kasunduan na sa tuwing Ugsad, mababalewala ang bisa ng kasunduan. Kaya hanggat kaya ko pang kontrolin ang sarili ko umalis na kayo at iwan sa akin si Jelo. Siya ang pinunta ko dito hindi kayo.”  Ang galit na tugon ni Neru.

“Neru nakikiusap ako sa iyo, ipaubaya mo na sa amin si Jelo. Pangako sisiguraduhin naming hinding -hindi mangyayari ang kinatatakutan mo. Walang digmaan ang mangyayari hindi matutupad ang propesiya. pangako iyan sa iyo Neru.” pagharang din ni Jimmy.

“Hindi niyo talaga naiintindihan ang lahat. Puwes wala na akong magagawa.” Lumitaw sa kamay ni Neru ang isang sandatang piruya.

“pakiusap, hindi ko hinangad na umabot tayo sa ganito. Hindi ito ang inaasahan kong mangyari. Ang sa akin lang ang makilala ko ang sarili ko bilang katulad niyo na isang Kataw at upang makita muli Ang aking ina. Pero dahil sa mga narinig ko mula sa iyo. Panganib Ang dala ko sa mundo niyo. Ayuko pang mamatay. Kaya pakiusap hayaan niyo na lang Ako. At Ako na mismo Ang lalayo sa Inyo para hindi na mangyari Ang kinatatakutan niyo. At wala akong balak na agawin sa Inyo Ang truno mo. Hindi ko kailangan Ang kapangyarihan. Ang nais ko lang na tanggapin din Ako ng mga kalahi ko.”  lumuhod si Jelo sa harapan ni Neru habang nakikiusap.

“Kamahalan igawad mo sa akin ang pahintulot, gagabayan at babantayan ko si Jelo. Nakahanda akong ipagpalit Ang buhay ko para sa kanya.” Lumuhod din si Pawi sa harapan ni Neru.

“Handa rin akong managot sa lahat, Neru alam mo kung paano ko pinahahalagahan at iniingatan ang ating kalahi at hindi ko hahayaang mapahamak Ang lahat. Nakikiusap ako, bilang kaibigan,ipaubaya mo na sa akin si Jelo.” yumukod din si Juno kay Neru.

“Buhay ko para kay Jelo. Nakikiusap ako. naiintindihan kita, at alam ko na naiintindihan mo rin ako. Hindi ka masama Neru. Ang kaayusan lang Ang nais mo. Ganun din kami sa mundong ito. “ yumukod si Jimmy sa harapan ni Neru.

“Kahangalan!” kasabay nito biglang nabalot ng maitim at makakapal na ulap ang buong Dapdap, Sinundan ng malalakas na kulog at kidlat. Natakpan liwanag na bigay ng Ugsad.

Ramdam nina Juno ang ngitngit at galit ni Neru, ngunit hindi sila nagpatinag. Ngunit wala silang laban sa taglay na kapangyarihan ni Neru.Itinaas ni Neru ang kanyang sandata at sa isang kumpas pa mula sa dagat isang malakas na tubig alon ang humambalos sa kanila. Nang biglang lumiwanag ang katawan ni Jelo.

Gumawa ng pananggalang ang liwanag na iyon para salagin ang lakas ng alon na tatama sa kanila. Nagulat ang lahat sa nangyari.  Bigla namang humupa ang alon. Napaatras si Neru sa nasaksihan.

“paano na punta sa iyo ang baluti ni ama?” Ang pagtataka ni Neru.

“iAng dagat na ang nag desisyon para kay Jelo, Neru. kaya hayaan mo na siya. At kami na ang maalam na protektahan ang tawiran para maiwasan Ang napipintong digmaan.” Ang sabi pa ni Juno.

“Papalampasin ko ang sandaling ito. Ngunit sa Oras na mabigo kayo. Hindi lang ang buhay ni Jelo ang sisingilin ko. Lahat ng mga nasa ibabaw ng lupa. Makakatikim ng bagsik ng dagat. At Ikaw, taglay mo man ang baluti ng aking ama huwag kang pakakasiguro hindi pa tapos ang paghaharap nating ito.”

Nilamon ng malaking alon si Neru pabalik sa dagat. Kasabay nito humupa ang bagyo sa dagt, at nasilyan muli Ang ganda ng Ugsad. Nasaksihan lahat ng mga Kataw Ang buong pangyayari. Nabalot ng takot at pagkabalisa Ang lahat Lalo na Ang mga taong Kataw. Ang Masaya sanang pagdiriwang ng Ugsad ay palitan ng pangamba. Dahilan para agad mag sibalikan sa dalpasigan Ang mga taong kataw. Naiwan naman sa batohan Ang apat na hindi makapaniwala sa mga nangyari. tulala  si Jelo at tila nagsisisi sa mga nangyari.

“Hindi ito biyaya, kundi isang sumpa.” Ang nasambit ni Jelo na napaluha na lang sa takot.

“ito ang itinadhana sa iyo Jelo. Nakaukit man sa propesiya Ang pangalan mo, nasa sa iyo parin ang pagpapasya nito. Sa ngayon makabubuti na iwasan mo muna ang dagat. Dahil hindi pa natin alam kung ano Ang mangyayari kapag nagkabuntot ka na.” Ang tugon ni Juno.

“Wala rin silbi kung mag kakabuntot man ako,kung ganito din lang ang kahihinatnan ng lahat. Mas gugustuhin ko na lang maging tao. Ito pala ang ibig sabihin na espesyal sa akin ang araw na ito? Kung hindi dahil dito, patay na Ako. damay pa pati kayo.” Ang Sabi pa ni Jelo habang pinagmamasdan ang kulay kahel na bato.

“Taglay mo Ang pinaka malakas na baluti, ingatan mong huwag mawala iyan sa iyo. Maililigtas ka niyan laban sa kapangyarihan ni Neru.”  dagdag pa ni Juno

“Umalis na tayo. Kailangan niyo na magpahinga. Hindi maganda ang mga nangyari ngayon.” sabat ni Jimmy.

“Paano Ako?” tanong ni Pawi.

“Nanumpa kana kanina sa harapan ni Neru, simula ngayon baby sitter ka na ni Jelo. bantayan mo iyan. 24/7 huwag mong lulubayan ng tingin. kung hindi yari ka sa amin.”  sagot ni Juno.

“Narinig mo iyon , pare hindi muna ako babalik ng dagat, makakasama pa kita dito pare. “ Ang natuwa namang tugon ni Pawi.

“Pare? close na ba kayo? Naku Pawi may mas malaking responsibilidad na naka atang sa iyo ngayon.  Baka kung saan mapunta ang pag tawag mo ng pare Kay Jelo.  Paalala lang.”  reaksiyon ni Jimmy nang marinig nito si Pawi na tinawag na pare si Jelo.

“uuwi  muna ako sa amin.” sabat ni Jelo

“Hindi ,hindi ka uuwi. ibig kong sabihin huwag ka munang umuwi. Magpalipas ka na muna ng gabi dito at bukas si Zaki na ang sasama sa iyo sa inyo.” sagot ni Juno.

Lumipas ang buong gabi na hindi nakatulog sa kakaisip si Jelo sa mga nangyari. Bumabalik sa kanya Ang mga sinabi ni Neru.

“insan matulog ka na, at itago mo na iyang bato baka maiwala mo pa.  Alam ko na nabigla ka sa mga nangyari. Kami man nabigla din.  Pero kung hindi ka mag move on agad. Lalamunin ka ng nararamdaman mo.  At pag nangyari iyon baka mangyari nga ang kinakatakutan ng lahat. Huwag ka mag alala insan. Bilang tinalagang taga bantay mo. Tutulungan kita. sa ngayon puwede ba matulog na tayo. Hindi Ako makakatulog na may ilaw” Sabi ni Zaki .

“insan nakapatay na ang mga ilaw. matulog ka na lang.” tugon ni Jelo na nilalaro parin ang bato.

“Ang bato mo, mas maliwanag pa sa ilaw ng banyo.” sabat ni Zaki.

“Pasensiya na.”

patulog na Ang dalawa nang may kumatok sa kanilang silid. At nang buksan ni Jelo. Nagulat ito nang makita si Pawi na may bitbit na unan at kumot.

“Ano ang ginagawa mo dito, matutulog na kami.” Sabi ni Jelo.

“Alam ko,Kaya nga nag dala na Ako neto. Babantayan kita pare, habang tulog ka.” tugon ni Pawi.

“Ayaw ni Zaki na may katabi, at walang extrang kama dito.  Doon ka na lang sa silid mo.  Ayos lang Ako dito.” ayon pa kay Jelo.

“Hindi puwede, nakapangalo na ako, at kapag nangako Ang isang Kataw. Tinutupad niya. Kaya papasukin mo na Ako. pare.” pamimilit pa ni Pawi.

Wala nang nagawa si Jelo kundi papasukin si Pawi. Wala rin nagawa si Zaki sa pamimilit ni Pawi. Sa couch nahiga si Pawi ngunit hindi rin ito maka tulog nang maayos dahil maliit para sa kanya ang couch.

“Bumangon ka nga diyan,  dito ka na tumabi sa akin. Mas lalong hindi ako makakatulog sa ginagawa mo.” Napilitan si Jelo na patulugin sa tabi nito si Pawi.

Tumugon ng nngiti si Pawi. Kinabukasan maagang nagising si Jelo. Agad nitong napansin na wala na sa tabi nito si Pawi. Wala na rin si Zaki sa kanyang higaan. Bumangon ito at tinungo ang banyo kahit medyo nakapikit parin ang mata.

At pagkabukas ng pintuan ng banyo, napasigaw ito sa gulat nang madatnan doon si Pawi na naka upo sa toilet bowl at naka hubot hubad. Dahil sa hiya lumabas agad si Jelo at sinara muli ang pinto. Narinig nito ang pag flush sa loob.

“Ano ba kasi Pawi, sa susunod mag lock ka naman ng pinto.” Sabi ni Jelo at bumalik na muna ito sa kanyang kama.

Nang lumabas na si Pawi , nagulat na naman ito nang hindi man lang nag suot o nag tapis man lang si Pawi habang nakatayo sa kanyang harapan.  Napadako tuloy ang mga mata ni Jelo sa kinakarga ni Pawi sa kanyang harapan na bukod sa mahaba ay may kalakihan pa.

“Masanay ka na sa akin kung ganito Ako. Dahil hindi talaga Ako sanay na may balot sa katawan. At sa mundo ng mga Kataw hindi uso sa amin ang mga damit. Siya nga pala pare, si Zaki may pinuntahan lang, pero babalik na lang daw siya mamaya para sunduin tayo.”  Sabi pa ni Pawi habang nag pupunas ng katawan.

“Ang sa akin lang kasi nasa mundo ka namin. At hindi ito dagat. Baka masanay kang ganyan at baka isipin ng makakakita sa iyo na porn star ka.  At anong tayo? sasama ka sa amin ni Zaki?” tugon ni Jelo.

“24/7 nga diba. Kaya sasama Ako.”

“Hindi ko kailangan ng bantay o yaya pare, kaya ko na ang sarili ko. Alam ko kung ano ang gagawin ko. Makakaasa kayo. hindi mangyayari ang sinasabi ni Neru. walang propesiya na mangyayari at walang laban na magaganap.” sagot ni Jelo.

“Alam mo na ba Ang gagawin kung magkakabuntot ka na? Alam mo ba kung paano pigilan ang pagbabago sa iyo? Paano kung sa alanganing lugar aabutan nang pag palit anyo. Kailangan mo ako pare, at handa akong isugal Ang buhay ko ma protektahan ka lang.” ayon pa sa paliwanag ni Pawi.

“Nariyan naman si Zaki, simulat sapol close na kami, maaasahan iyan. “ tugon ni Jelo.

“si Zaki  taga gabay mo lang, at hindi sa lahat ng Oras nasa tabi mo si Zaki. Ako kahit saan at Anong Oras nasa tabi mo ako.” Sabi pa ni Pawi.

“Alam mo kalokohan lang iyan. Huwag mong sabihin kahit nag eebak ako sasamahan mo ako?”

“Bakit hindi? Kahit sa pagligo mo nakabantay Ako. babantayan kita pare, iyan ang ipinangako ko kay Neru, at kapag nangako Ang isang Kataw tinutupad niya.” Detalye pa ni Pawi.

“Hindi puwede, Basta dito ka na lang, baka mag taka si tita kapag sinama kita sa bahay.  At ayuko nga mawalan ng privacy. Pasensiya na talaga pare, pero baka ano Ang isipin ng mga kaibigan ko sa iyo.” pagtutol pa ni Jelo.

“sasabihin ng kaibigan mga kaibigan mo ,o ni Arcel?” pangungulit pa ni Pawi.

“At paano naman napasok si Arcel dito?” tanong ni Jelo habang nag aayos para maligo.

“Hindi dahil galing Ako sa dagat eh wala na talaga akong alam sa mundo ng mga tao.  Sa tinagal ko na dito sa resort marunong naman Ako gumamit ng Facenote at iba pang mga social media apps niyo. Kaya alam ko na may nararamdaman ka rin sa Arcel na iyon ,hindi mo lang maamin.” ayon pa kay Pawi.

“Bahala ka kung anong isipin mo basta ang gusto ko ang masusunod. at sinisiguro ko sa iyo, kaya ko ang sarili ko.” At pumasok na ng banyo si Jelo.

“Baka gusto mo nang taga hilod.” pag iinis na sigaw pa ni Pawi kay Jelo.

“Bumalik ka na Kay Juno. Mas kailangan ka nila doon.” tugon ni Jelo.

Habang naliligo si Jelo sa loob, nakaramdam ito ng kakaibang init sa kanyang mga binti, na para pang naghahalo ang init at lamig na unti unting lumulukob sa kanyang mga binti at unti unting umaakya sa kanyang mga hita.  napa upo ito sa sahig.

Napansin nitong nag iiba ang kulay ng kanyang mga balat sa binti, kumikintab ang balat nito. Hanggang sa may napansin ito.

“Kaliskis? tinutubuan na ako ng mga kaliskis “ habang hinahagod ang mga ito.

Nanigas na ang mga paa ni Jelo na tila pinipilipit. Kasunod nito ang naramdaman nitong sakit. Matinding sakit na hindi niya na makayanan at napasigaw na lang ito kay Pawi nang tulong.

Pagka pasok ni Pawi, agad nito nilapitan si Jelo at nilagay sa pusod ni Jelo ang kulay kahel na bato. Humupa Ang sakit na naramdaman ni Jelo. At muling bumalik sa normal Ang kanyang mga binti. Nawala ang mga tumubong kaliskis . Ngunit may napansin si Pawi habang pinagmamasdan si Jelo.

“Mas gusto ko ang anyo ng natural mong buntot. may buhok” ang natawang sabi ni Pawi na nakatitig lang kay Jelo habang naka upo parin sa sahig.

Agad na tinakpan ni Jelo ang harapan nito na naka totuk pala kay Pawi.

“Hindi ko akalaing na may manyak din palang mga Kataw,” At pinatabi ni Jelo si Pawi saka ito tumayo.

“normal na sa mga Kataw ang maging manyak,Malilibog kaya Ang mga lahi natin. At isa pa masanay ka na, Dahil sa tuwing mag kakabuntot ka at kapag bumalik Ang mga paa mo. Makikita talaga iyang titi mo.  Kaya magingat ka sa tuwing mangyayari ulit sa iyo ito.” sagot ni Pawi.

“Pero bakit tinubuan ako ng mga kaliskis kanina, Wala naman ako sa dagat.” pagtataka ni Jelo.

“Hindi naganap ang pagtanggap mo sa iyong pagka Kataw kagabi. Na dapat mangyari dahil nasa sukdulan ka na ng iyong kaganapan bilang Kataw. At katulad ng sinabi ni Neru , nasa dugo mo Ang pagiging Kataw. At gusto mo man o hindi. Kapag tatawagin ka na ng dagat. Magiging Kataw ka nasa tubig dagat ka man o wala. Kaya huwag mong iwala sa katawan mo ang baluti mo. Mapipigilan niyan pansamantala ang pagpapalit mo ng anyo. Tandaan mo pansamantala lang, kaya kailangan mo ako.” tugon pa ni Pawi.

“Ibig ba nitong sabihin iiwasan ko lahat ng klase ng tubig?” tanong pa ni Jelo.

“Hindi ko alam, iba Ang proseso nang pagiging Kataw niyong mga kalahating tao at kalahating Kataw. iba din sa amin na mga puro. Itong kuwentas na suot ko, ito Ang nagbibigay sa amin ng kakayahang  mag karoon ng mga paa. Kapag gusto na naming maging Kataw uli. kailangan lang namin ng tubig dagat.Nakukuntrol namin ang pagpapalit ng anyo. pero noong unang beses akong nagkapaa nahirapan din Ako. Buti na lang noon nakita mo Ako.” kuwento ni Pawi.

“Kung gayon bigla bigla na lang tutubo Ang buntot ko kahit hindi ko gusto? ganun ba?” tanong pa ni Jelo.

“Lahat ng sinabi sa iyo ni Juno. Dapat iyon ang nangyari.  eh paano umipal si Neru. Hindi tuloy nangyari ang inaasahan natin..Nasira ang ritwal nang pagtanggap.  Mabuti na lang at nasa iyo ang baluti na iyan. At habang nasa katawan mo iyan mapipigilan ang paglabas ng buntot mo. Pero kapag naiwala mo iyan, hindi mo na mapipigilan ang pagiging Kataw mo. At pag nangyari iyon hindi mo na maitatago sa lahat ang tunay mong katauhan. At baka iyon pa ang maging mitsa para matupad Ang propesiya.” dagdag pa ni Pawi.

napaisip si Jelo sa mga sinasabi sa kanya ni Pawi. May punto si Pawi, ayon kay Jelo. Kaya sinama na nga nito sa pag uwi si Pawi sa kanila. At gaya nang inaasahan nahirapan itong ipaliwanag sa tita niya ang pag sama nito kay Pawi.  Ngunit sa laki naman ng bahay at tatatlo lang sila ang nakatira doon pumayag narin Ang tita nito na patirahin sa kanila si Pawi.

“Tita bumalik ba dito si Arcel kanina?” tanong ni Jelo habang kumakain ng pananghalian kasama si Pawi.

“Hindi naman, bakit may usapan ba kayo? “ tugon ng tita nito.

“Medyo , tinatawagan ko nga pero hindi naman sinasagot ang mga tawag ko.”  sagot ni Jelo.

“siya nga pala Jil, tumawag din dito kagabi ang papa mo. Pupunta daw siya ngayon dito. kakausapin ka.” Sabi pa ng tita nito.

“Baka tungkol na naman iyan sa inaalok niya sa aking condo sa Himvis. Sana hindi ka na lang pumayag tita, Mangungulit lang iyon dito.” ayon pa kay Jelo.

“Ama mo pa rin iyon. Pasalamat ka pa nga at inaalala ka parin niya.  Hayaan mo na ang ama mo..bumabawi lang iyon sa iyo.”  Sabi pa ng tita nito

“Tingnan niyo may bitbit na namang press iyon, malapit na kaya Ang eleksiyon. Magpapabango lang iyon ng pangalan, at gagamitin pa ako. Bakit kasi hindi na lang siya mag pukos sa tunay niyang pamilya.”  sabat pa ni Jelo.

“Naku eh sino naman , Ang anak niyang panganay na labas pasok sa rehab. si Ariana na laman ngayon ng scandal? O Ang asawa niyang lokaret?  Jil Masaya Ako na kahit hindi ka lumaki sa luho, hindi ka naging pasaway at sakit sa ulo.” Sabi pa ng tita nito.

“Hay naku tita, Isa iyan sa dahilan kung bakit ayukong nadidikit ako sa pangalan ni Mayor. Ayukong maging laman ng pahayagan at mga news.” dugtong pa ni Jelo.

Sakto lang din nang matapos Ang kanilang tanghalian nang dumating nga Ang inaasahan nilang bisita. Si Mayor Vladimir Urpos. Ang ama ni Jelo.

Wala itong ibang kasama kundi ang sekretarya lang nito. Agad na kinamusta ng Mayor si Jelo at binati sa kanyang kaarawan. Isang latest at napakamahal na cellphone na may kasama pang sapatos at relo ang dala nito bilang regalo sa anak.

Hindi masyadong nakikipagkuwentuhan si Jelo sa ama, sumasagot lang ito sa tuwing tinatanong lang ito ng Mayor.  Napansin ng mayor ang gandang lalake ng anak,Ang tindig at tikas nitong matipuno na pang modelo.

“Magbubukas ako ng isang oceanarium, at naisip ko na ikaw ang gagawin kong modelo para billboard at promotional advertising. Mag momodelo ka sa akin bilang isang Kataw anak. Makikilala ng lahat ang mukha mo, magiging sikat ka. magiging celebrity ka.” Ang pag bida ng Mayor.

“Bakit Ako? Wala akong hilig sa ganyan. Kumuha na lang kayo ng Artista o Modelo na babagay sa pinaplano niyo. At bakit nagpatayo ka ng oceanarium? “ tugon ni Jelo.

“Alam mo kasi sir Jil plano ng dad mo na gawing tourism capital ng region natin ang siyudad niya. At dahil sa taglay na yamang dagat na matatagpuan lang sa karagatan natin. Mas dadami at mas marami pa ang bibisita sa atin.  More bisita, more investor, more investor more trabaho para sa mga constituents ng dad mo.” sabat pa ng sekretarya

“at marami na naman kayong makukurakot di ba? Kung ako sa inyo Mayor ibalik mo na lang Ang kabuhayan sa mga mangingisdang pinalayas mo. Mas hahangaan ka pa ng mga tao. kung bigyan mo nang malasakit Ang mga mamamayan ng Himvis. At hindi nakakatulong sa karagatan ang project niyong iyan. “  sagot ni Jelo

“I like you son, may potential ka sa politika. Ma prinsipyo, makatao at makakalikasan. Manang mana ka talaga sa akin. Alam mo anak bakit hindi ka na lang lumipat sa siyudad ko. I bi-build up kita. Gagawin kitang mayor at Ako naman  magiging Congressman. Father and Son. Hindi ba magandang ediya iyon?” dugtong pa ng Mayor.

“Kontento na po ako dito.At kung wala na kayong sasabihin , maari na kayong umalis. salamat sa regalo.” tugon ni Jelo sabay tayo nito para iwan na ang ama, nang  may sinabi ang Mayor na nagpahinto kay Jelo.

“Plano ko rin bilhin ang isang bahagi ng lupa katabi ng Dapdap. At pumayag na ang Mayor sa plano ko. Balak ko magpatayo ng  hotel resort sa area.  Since, ayon sa mayor medyo napabayaan na nga ang bahagi na iyon. Bukod kasi sa Dapdap wala namang iba pang dahilan para bisitahin ng mga turista ang lugar. Sayang din naman kung hindi madidevelop. At sa iyo ko ipapangalan ang resort na ipapatayo ko.”  Ang balita ng Mayor.

“Bakit dito? hindi ka pa ba kontento sa siyudad mo? Bakit dito.  Hindi na kailangan ng mga tao dito ang dagdag pa na resort. Malawak ang mga dalampasigan at dagat dito. Bukas at libre para sa lahat.” wika ni Jelo.

“exactly my son libre, walang income ang siyudad. Pansin mo ba na napagiiwanan na ang siyudad niyo.  Walang ganap. 2023 na pero parang kapanahunan pa ni Rizal ang lugar na ito. May mga gusali nga dito pero nandito lang lahat sa sentro. Malawak ang siyudad niyo kaya sayang ang oportunidad. At nagusap na kami ng Mayor tungkol dito. Next week magsisimula na ang clearing sa area.” Paliwanag pa ng Mayor..

“Hindi ako papayag. pabayaan mo na ang siyudad na ito.” pagtutol ni Jelo.

“You know what son, I see my self in you, noong pinipilit Ako ni dad na pumasok sa politika, ganyang ganyang din ako. Tumataliwas sa mga desisyon at gusto ni dad. And look at me now. Unbeatable mayor na ng Himvis. Hayaan mo lang ako at huhulmahin kita bilang leader. At kapag Mayor ka na ng siyudad na ito. Saka mo na kontrahin ang mga ginagawa ko. At para sa iyo naman itong gagawin ko. actually na isip ko ito dahil sa mama mo. Mahilig noon sa dagat ang mama mo.Kaya bilang pag alala sa pinagsamahan namin. Gagawin ko ito.” Ang huling Sabi ng Mayor at umalis din ito.

Naiwan si Jelo na puno nang pag alala

TRUTH IN LIES

“Hey guys ano ba kayo, malayo pa ang holy week pero, parang ang nagpepenitensiya ang mga mukha niyo diyan. Anong problema?” puna ni Pabs nang madatnan nila sina Arcel, Dambo, Ken,Kristel at Merra sa kanilang tambayan na sobrang tahimik at hindi nagkikibuan.

“Ano ba kayo, minsan na nga lang tayo nagkikita- kita dito tapos ganyan pa ang maabutan namin dito. Di na lang sana ako pumunta dito.” Sabi pa ni Sashal na kasabayan din ni Pabs

“Hay naku tanong mo dito kay Arcel. Kanina pa iyang tahimik. Hindi makausap. Nahawa na lang kami sa ambiance.” sagot ni Krestel

“Pasensiya na mga dude, hindi ko naman gustong maging ganito ang pagkikita natin. Just don’t mind me. May iniisip lang ako. Pasensiya na talaga.” tugon ni Arcel.

“Pare ano pa at naging tropa mo kami kung hindi mo sinasabi sa amin ang problema mo. Kung ano man iyan,try us baka may maitutulong kami sa Inyo.” Sabi pa ni Ken.

“wala akong problema mga tol,may iniisip lang talaga ako. So since kumpleto na tayo, Tara na sa milk tea haus,libre ko kayo.” Ayon pa kay Arcel

“I guess we’re missing one, si Jelo baby nga pala? lately parang hindi na active sa group ang tao na iyon. Ano kaya ang nangyayari doon?” Pansin pa ni Sashal.

“knock knock, Am I still welcome for this group?”

“Jelo?!” Ang masayang reaksiyon ng lahat nang makita si Jelo maliban kay Arcel.

“oo naman pare, na miss ka na nga ng tropa. Saan ka ba kasi nag sususuot? Naiisip na nga namin na kinalimutan mo na kami eh.” tugon ni Dambo

“Salamat , by the way may kasama nga pala ako. Bagong kaibigan. Si Pao. Pao mga kaibigan ko. Si Sashal, Dambo, Krestel ,Merra, si Pabs, si Ken at si Arcel.” pakilala ni Jelo kay Pawi sa mga kaibigan.

“Hi foreigner ka ba cutie boy? Ang ganda kasi ng mga mata mo kulay green.” pansin ni Krestel kay Pawi.

“Sorry nga pala mga dude nag text si dad urgent lang, Cancel muna ang lakad. I’ll better go.” Ang pagmamadali ni Arcel. ni hindi man lang pinansin si Jelo.

Nagtaka naman ang lahat sa ginawa ni Arcel. Napansin ni Jelo ang ginawang pag iwas ni Arcel. Kaya sinundan niya ito.Pasakay na sa kanyang motor si Arcel nang maabutan ito ni Jelo.

“May problema ba tayo pare?” tanong ni Jelo.

“W-wala, may lakad lang talaga akong importante. Sige aalis na ako.” sagot ni Arcel.

“Dahil ba ito sa nangyari sa atin?” Tanong pa ni Jelo.

“Kalimutan mo na iyon. May lakad lang talaga ako.” At hindi na nagpaliwanag pa si Arcel at umalis din ito.

Naiwan si Jelo na may ilang katanungan sa nangyari at sa kinikilos ni Arcel.

Lumipas pa ang mga araw at mas lalong napag hahalata ni Jelo ang mga pag-iwas sa kanya ni Arcel.

“Siya parin ba?” tanong ni Pawi kay Jelo.

“Hindi ko lang kasi maintindihan kung bakit iniiwasan niya ako. Wala naman akong maisip na kasalanan ko sa kanya. Pero bakit niya ito ginagawa sa akin. Hindi ako sanay eh. Hindi kami ganito.” sabi pa ni Jelo.

“Nabasa ko dito sa libro, na kapag na namimiss mo ang isang tao ibig sabihin mahalaga ito sa iyo, at posibleng mahal mo na ang taong ito.  Hindi kaya, mahal mo siya?” sabat pa ni Pawi.

“Huwag ka nga mag papaniwala diyan sa mga binabasa mo. Hindi naman lahat ganun. Nagtataka lang talaga ako sa pagdistansiya ni Arcel sa akin. Na para bang natatakot sa akin. Iba kasi ang pagiwas niya sa akin.” ayon pa kay Jelo.

“Hindi kaya nalaman niya ang sekreto natin?, Isipin mo. Naroon siya sa gabi ng Ugsad.Sa tingin mo?”.  hinala pa ni Pawi.

“Iyan din ang iniisip ko , Kaya kailangan kong malaman ang sagot. Dito ka lang , Pupuntahan ko si Arcel. kailangan malinawan ako.”

“uy teka, sama ako. Kung nasaan ka dapat kasama ako diba? Baka bigla ka na lang magkabuntot.  Kaya tara na puntahan na natin ang taong mahal mo.” paalala pa ni Pawi kay Jelo

“Hindi naman siguro, hindi naman bilog ang buwan ngayon. Dumito ka na lang. Bigay mo na sa akin ito.”

Nang araw na din na iyon pinuntahan ni Jelo si Arcel sa permi nitong tambayan. Hindi naman ito nabigo nang madatnan nito ang kaibigan. Iiwas pa sana si Arcel nang makita ang kaibigan, ngunit nagpilit si Jelo na magkausap sila.

“May tanong lang ako, bakit bigla ka nagbago sa akin? May dapat ba akong malaman?” mga tanong ni Jelo

“Sinusubukan ko lang na pigilan ang nararamdaman ko sa iyo. Ganun lang iyon. And I guess the best way to do that is to stay away from you.” sagot ni Arcel.

“Stay away? pero hindi iyan ang sinabi mo sa akin nang huling usap natin. Aminin mo nga sa akin ang totoo.” ayon pa kay Jelo

“Ako ba ang dapat na may aminin? “ biglang balik na tanong ni Arcel kay Jelo.

“so tama nga ang hinala ko. Ano ang nakita mo sa Dapdap?”

“Lahat-lahat!, ano ba kayo? ano ka ba Jel?” tanong pa ni Arcel

“paalis na ako noon, nang may narinig akong ugong na tila dagundong ng malalakas o malalaking mga alon, kinabahan ako, at natakot para sa iyo. Inakala ko na isa iyong tsunami, binalikan kita sa resort. Ngunit mas nagulat ako sa aking nakita. Nabalot ng makakapal na fog ang resort. Nang nakapasok na ako sa resort tumambad sa akin ang nakakapangilabot na tagpo. Sa harapan mismo ng mga mata ko, nakita ko ang mga nakakatakot na nilalang sa dagat.Mga kataw. At mas natakot ako nang masaksihan ko kung paano nag sa mga Kataw ang mga tao sa resort. Sa sobrang takot napatakbo ako paalis sa lugar. At hanggang ngayon binabangungot pa rin ako ng tagpong iyon. Ngayon Jel. Ano ba ang nangyari doon sa Dapdap? Isa ka rin ba sa kanila? Kataw ka rin ba?” kuwento pa ni Arcel.

Napangiti si Jelo sa sinabi sa kanya ni Arcel.

“Kung sasabihin ko ba sa iyo na ,oo. kakatakutan mo rin ba ako? Mamahalin mo pa rin ba ako, tulad ng inamin mo sa akin?” tanong ni Jelo.

“So Kataw ka nga?” tanong pa ni Arcel .

“Bakit nakita mo bang may buntot ako ngayon? At kung Kataw nga ako , bakit na sa lupa ako? Hindi kaya napaglaruan ka lang ng mga maligno sa lugar na iyon?” tugon pa ni Jelo.

“Hindi ako nagkakamali. kitang kita ng mga mata ko. Kaya umamin ka na. Kataw ka rin ba tulad nila?”

“Ano ka ba , walang mga Kataw pare. Walang ganun. Hindi ako kataw. At wala akong natatandaang may ganun na nangyari nang gabing iyon sa Dapdap. Naroon ako, di sana nakita ko rin ang nakita mo pare.” Sabi pa ni Jelo.

“Basta ako naniniwala sa nakita ko. totoo ang mga Kataw. Hindi iyon kathang isip.” Ang  paniwala ni Arcel.

“Kaya ba iniiwasan mo Ako, dahil takot ka sa akin? iniisip mo talagang Kataw ako? Ang sakit naman ng dahilan mo pare. Ni hindi mo man lang inalam ang totoo. Paano kung hindi ako nag lakas ng loob na tanungin ka sa dahilan ng pag iwas mo sa akin?  Ikaw pa naman itong nagsabi sa akin na tanggapin ka sa kung ano ka.  Ngayon tanggap ko na. Ikaw pala itong hirap tanggapin ang lahat, sakali nga, na Isa nga akong Kataw.” Ang malungkot na tugon ni Jelo.

“Pero kasi, iba ang mga Kataw pare. Hindi sila tao. Mga halimaw sila, salot.  Hindi sila nararapat dito sa lupa pare.” Sabi pa ni Arcel.

“Pero tayong mga tao. Ok lang na gamitin ang dagat para sa ating mga kapakanan? Kataw o Tao, pantay- pantay lang pag dating sa karapatan. Ang karapatan na ma respeto at matanggap bilang bahagi ng mundong ito pare. Wala iyang pinagkaiba sa kasarian ng tao. “ ayon pa kay Jelo.

“I’m sorry pare if naisipan kita nang ganun.  Pero hindi mo kasi na gets ang point ko. Truma ang dulot sa akin ng mga nasaksihan ko doon. Hindi mo rin maalis sa akin na isipin na isa ka rin sa kanila. Nandoon ka mismo sa lugar na iyon.” dagdag pa ni Arcel.

“ok ,hindi na kita kokontrahin sa mga naranasan mo doon. Isang tanong lang pare. Sakaling isa nga akong Kataw. Ganun parin ba ang mararamdaman mo sa akin?” tanong ni Jelo

“Anong tanong iyan?”

“Gusto ko lang malaman pare, pag Isa ba akong Kataw, Mamahalin mo pa ba ako?” pag ulit ni Jelo

“Hindi…”

“Salamat for being so honest pare” At tumalikod na si Jelo kay Arcel.

“No …I mean pare, hindi ko alam. I’m not sure. Jel pare wait.” paghabol ni Arcel kay Jelo.

“I love you pare, wala namang ganyanan. Please, hindi ka naman Kataw diba?” pahabol ni Arcel.

“Hindi pa siguro natin kilala ang isa’t isa pare. Hindi man ako kataw, but nasaktan ako sa pag judge mo sa akin. Hanggang dito na lang muna siguro tayo. Magkaibigan.”

Umalis si Jelo na may pagalinlangan dahil sa mga narinig sa kaibigan. Kung ang tao na mismo na nag hayag na mahal siya. Hindi kayang tanggapin kung ano siya. Paano pa kaya ang mga kaibigan nito at ang mga tao na malapit sa kanya. Kung halimaw at salot ang tingin ng mga tao sa kanyang ka uri, ibig sabihin hindi ito ang mundo na para sa kanya.

Deritso ng silid nito si Jelo nang umuwi ng kanilang bahay. Napansin ni Pawi ang tinatagong lungkot ni Jelo sa mukha. Sinubukan niya itong kausapin ngunit ninais ni Jelo na mapag isa. Nakipag kuwentuhan si Pawi sa tita ni Jelo at inalam ang tungkol sa mga kaibigan nito. Isa Isa namang kinuwento ng tita ni Jelo kay Pawi ang alam nito sa mga kaibigan ng pamangkin lalo na si Arcel.

“Simula pa noong mga bata pa sila ni Jelo, magkaibigan na sila ni Arcel. Magkasabay na silang lumaki, halos parehas din kasi ang kuwento nilang dalawa pagdating sa mga magulang.  Parehas silang mga anak sa labas.At parehas ding misteryo ang pagkawala ng kanilang mga magulang. Ang usap usapan noon mga Kataw ang dumukot sa kanila. Kaya nga lumaki iyang si Jelo na sobrang fascinated sa mga kuwentong mga Kataw at Sirena. Eh hindi naman totoo.” Kuwento pa ng tita ni Jelo.

“Totoo po ang mga Kataw tita, sakatunayan nga nandito na nga sila sa lupa. Marami na po kami dito.” tugon ni Pawi.

“Ano? alam mo kaibigan ka nga ni Jelo ang hilig niyo sa mga ganyan. Ang lilikot ng mga imahinasyon niyo. Tama na nga itong kuwentuhan natin. Tulungan mo akong ayusin ang aquarium na binigay sa akin ng amiga ko. Suwerte daw kasi kapag may aquarium sa bahay. May mga isda na rin akong binili diyan kanina.”

“Ano po ang aquarium?” tanong ni Pawi.

“Hindi mo alam ang aquarium, saan ba ang Inyo? sa bundok? aquarium, lagayan ng mga gold fish para pang display.  Naku halika na nga sa baba nang makita mo ang itsura ng aquarium. “sagot pa ng tita ni Jelo.

“Pasensiya na po, ngayon lang po kasi talaga ako nakapunta dito sa mismong siyudad kaya medyo may mga bagay pa na bago sa aking pandinig at mata. Nag a- adjust pa po tita.” Tugon pa ni Pawi.

“Ganun ba, hayaan mo bukas pasasamahin kita kay Caloy na mamalengke nang makapagikot-ikot ka naman dito.”

“Sasama ba si Jelo tita?”

“Hindi mahilig sa ganun iyang si Jelo,ni hindi nga nag pupunta ng grocery iyan. Pero tanong mo sa kanya mamaya,baka samahan ka niya.”

Naging kumportable na si Pawi sa kanyang pananatili sa bahay nila ni Jelo. Mabilis din itong natuto ng mga ugali at gawi ng isang normal na tao. Ang dating pangarap lang ng isang Kataw ngayon nagawa na ni Pawi. At masaya ito sa kanyang bagong tinitirhan. Tinulungan nitong ayusin ang aquarium ng tiyahin ni Jelo. Matapos malagyan ng dekorasyon at tubig ang aquarium, nagtaka si Pawi ng inilabas ng tiyahin ni Jelo ang balde na may mga isdang pang aquarium.

“Natatakot sila, ano ba ang gagawin natin sa kanila?”

“sinong sila”

“Ang mga isda, naririnig ko ang mga iyak nila tita.”

“Ano ka ba, huwag mong sabihin na nakakausap mo ang mga isda? kayo talaga ,sa kaka cellphone niyo iyan. kung ano ano nalang imahinasyon ang naiisip mo. tulungan mo na lang akong ilipat ang mga iyan dito sa aquarium.”

“hindi ba dapat sa dagat sila tita?”

“Mga breed naman ito galing pet shop, kaya siguradong mas masaya sila dito sa malaking aquarium.”

Naninibago pa man si Pawi, alam niya na ganito talaga sa mundo ng tao.  Bago nito isinalin ang mga isda may binulong siya dito , at nagulat ang tiyahin ni Jelo bigla na lang ang liliksi na ng mga isda ,na kanina lang matamlay sa balde.

Gabi na ngunit hindi pa lumalabas ng silid nito si Jelo. Nagpasya si Pawi na hatiran na lang ng pagkain ang kaibigan. Pagkabukas nito ng pinto napansin nito si Jelo na  hawak-hawak ang kuwintas.

“Kumain ka muna , masarap pala itong manok ng tita mo. Mas masarap pa sa seafood sa resort. kain ka muna.” 

“Halimaw nga talaga ang tingin nila sa mga Kataw. At dahil dito, tatalikuran ako ng mga kaibigan ko.  Mawawala silang lahat sa akin sa Oras na malaman nila kung ano Ako.” Ang malungkot na sabi ni Jelo habang pinagmamasdan ang hinahawakang kuwentas.

“Ano ba ang tingin mo sa akin? Mukha ba akong halimaw? maaring iba nga tayo sa mga tao, pero Ikaw Jel, matagal ka nang nandito  kasama ang mga tao, hindi mo man nakasama ng matagal ang Ina mo, naging halimaw ba siya sa iyo? Hindi naman lahat ganun ang tingin ng karamihan sa atin. Marami na dito ang nagmula sa mundo namin at hanggang ngayon tahimik naman silang nabubuhay kasama ang mga tao.”

“Mga kaibigan ko  sila, at paano na lang kung tatalikuran nila ako, kung katakutan nila ako. Si  Arcel pa nga lang, kabado na ako.”

“Ang lalake na nakita ko sa Dapdap? Bakit? alam na niya kung ano ka? sinabi mo?”

“Nakita niya ang lahat na nangyari sa Dapdap noong Ugsad. Alam na niya na mga Kataw ang mga taga resort. Sinabi ko lang na baka namaligno lang siya at na mamalik mata. Nakita ko sa mga mata niya ang takot.”

“Problema nga iyan , pero may solusyon tayo diyan. Kaya kong burahin sa isipan niya ang kanyang nakita.  Kakayahan naming mga Kataw iyon. Kailangan ko lang ng bagay na mula sa kanya.”

“Kaya mo ?”

“oo, may gamit kaba diyan na naguugnay sa kanya? Kung wala kahit larawan man lang.”

kinuha ni Jelo ang kanyang cellphone at pinakita kay Pawi ang kuha ni Arcel sa kanyang cellphone.

“puwede ba ito? ito lang ang meron ako.”

“Hindi ko alam kung gagana ito sa telepono mo, pero kailangan ko dito ng tulong mo. Kadugo ka ng prensipe ng mga Kataw. Paniguradong mas malakas ang kapangyarihan mo kaysa sa akin.”

“ano ang gagawin ko?”

“isipin mo lang si Arcel , dalhin mo siya sa gitna ng dagat at  Ako na Ang bahala. “

Ginawa ni Jelo Ang sinabi sa kanya ni Pawi, gamit ang kanyang isip, dinala nito ang imahe ni Arcel sa gitna ng dagat. At doon nilukuban ng alon si Arcel hanggang sa nilamon na ito ng dagat. Pagkatapos,pinamulat na ni Pawi si Jelo,

“ano ang nangyari? ganun lang iyon? “

“Simula ngayong gabi ,at sa pag gising ni Arcel bukas burado na sa alaala niya ang lahat, maging ang nangyari sa Inyo bago pa niya nakita ang lahat.”

“ibig sabihin pati ang pagpunta nito sa Dapdap?”

“maging ang nangyaring halikan  niyong dalawa. Binura ko.”

“Bakit pati iyon?”

“Para wala nang tanong, ulitin niyo na lang ang halikan niyo pag nagkita kayo.”

“Baliw, pero salamat sa ginawa mo Pao,sana naman gumana.”

“gagana talaga iyon. Kataw tayo eh , self defense natin iyon para ikubli ang mundo natin sa mga tao. Sige na kumain ka na , buong araw ka nang walang kain.”

Naging mas malapit pa sina Jelo at Pawi sa isa’t Isa , samahan na hindi naitago sa mapagdudang mata ng mga kaibigan. Higit na kay Arcel na may natatanging nararamdaman kay Jelo.  Nabura man sa alaala ni Arcel ang mga naranasan at nasaksihan sa Dapdap, may natatanging alaala na bumabalik sa kanya. Malabo man ngunit ramdam parin ito ng kanyang labi. At gabi gabi niya itong napapanaginipan.

Balik pasukan na at nasa huling taon na sa kolehiyo sina Jelo sa kursong pagtuturo. Uwian na noon nang mapansin ni Jelo si Pawi na nakatayo sa labas ng kanilang paaralan. Kasama si Arcel nilapitan nila si Pawi .

“Ano ang ginagawa mo dito? sana hinintay mo na lang ako sa bahay.”

“Kailangan natin mag usap, tungkol dito.”

ipinakita ni Pawi kay Jelo ang isang balita sa isang online news. Tungkol ito sa isang proyektong sinisimulan nang tayuin malapit sa Dapdap. Ang proyekto na minsan na binanggit sa kanya ng kanyang ama.  Nabahala din dito si Jelo.

“hey pare, anong problema bakit parang hindi ka masaya sa plano ng dad mo. Swerte mo talaga ,mahal ka ng dad mo.  May sarili ka ng hotel and resort pare. Hindi pa man tayo graduate sure na ang future mo.” Sabi pa ni Arcel kay Jelo nang malaman din nito ang nasabing proyekto.

“Maaapektuhan nito ang katahimikan ng Dapdap, kailangan matigil ito,bago pa mangyari ang kinakatakutan ko.” bulong pa ni Pawi kay Jelo

Nakita ni Arcel ang pagbulong na iyon ni Pawi kay Jelo.  Bahagya itong nag selos sa sobrang lapit ng dalawa habang nag bubulungan. Hindi nakatiis si Arcel at nagparinig ito sa dalawa.

“Pare, kasama pa ba ako dito? kung nakakaabala ako sa inyo, better siguro mauna na ako, dadaanan ko pa sina Sashal sa coffee shop. Mag moment muna kayo dito ,mukhang na miss niyo ang isa’t isa.”

“wait lang pare, sasabay na kami ni Pao sa coffee shop, may ibibigay din ako kay Sashal. Tapos ko na kasi ang libro na hiniram ko sa kanya.”

“kasama si Pao? Baka hindi tayo magkasya sa motor ko pare”.

“Sige ,Jelo Ikaw na lang sumama kay Arcel mag jeep na lang ako.” sabat pa ni Pawi

“Pare mag ji-jeep na lang kami ni Pao, kita na lang tayo doon sa tambayan.” sabi ni Jelo kay Arcel,

Nang hindi na sasakay si Jelo sa motor nito, pumayag na si Arcel na magkasya silang tatlo sa kanyang motor.

“sa gitna ka pare, para balanse tayo.”

pinagitnaan ng dalawa si Jelo, nasa likuran si Pawi. Hindi ito sanay na umangkas ng motor kaya hirap ito. Inalalayan ito ni Jelo ,upang hindi rin mahirapan si Arcel na I balanse ang kanyang motor.

“Pao ,kumapit ka nang mahigpit sa beywang ko para hindi ka mahulog. kung hirap ka yakapin mo na lang ako “ Sabi ni Jelo nang naka angkas na si Pawi.

“Umusog ka pa pre, higpitan mo din ang pagyakap sa akin baka mahulog ka. “ parinig naman ni Arcel.

Batid ni Jelo na nagseselos si Arcel, kaya para mapagbigyan ang kaibigan, hinigpitan din nito ang pagyakap kay Arcel. Nang makarating sila sa kanilang tambayan, napukol ng kantiyawan ang tatlo mula sa mga barkada. Hindi man maamin ng dalawa ang sekreto sa mga kaibigan, unti unti naring naaamoy ng lahat ang nangyayari sa kanila ni Arcel at Jelo.

Kilala Ang dalawa na astig at habulin ng mga babae, sa katunayan pila ang mga naging girlfriend ng dalawa. Hanggang sa nagbago na lang ang lahat nang ipinagtapat ni Arcel kay Jelo ang namumuo nitong pagmamahal sa kaibigan.

Sa kabilang banda, nakarating na sa kanila ni Juno at Jim ang binabalak na gawing proyekto malapit sa Dapdap. Nagkaroon nang pagpupulong at diskusyon Ang lahat ng taga resort.  May pangamba ang lahat na magkakaroon ng masamang epekto ang nasabing itatayong resort malapit sa Dapdap.

“Wala tayong kontrol sa proyekto ng gobyerno, ngunit may magagawa tayo para protektahan ang santuwaryo nating mga Kataw. Sa kanila ang lupa, atin ang dagat. “ Pangunguna pa ni Juno.

“Hindi naman kaya magdulot ito ng di magandang ugnayan sa pagitan naming mga tao at Kataw mahal? Baka masyado lang nating pinangungunahan ang lahat. Resort lang naman iyan katulad ng sa atin. Wala naman akong nakikitang mali. Malawak ang dagat at mukhang hindi naman nila sakop ang bahagi ng Dapdap.” opinyon pa ni Jim.

“Mahal, wala naman talagang mali sa pagpapatayo ng resort. Ngunit alam naman natin na ang bahagi ng dagat na ito ang tawiran ng mga nilalang ng dagat. Hindi lang ang lahi naming mga Kataw ang pinuprotektahan ko, kundi ang mga tao na rin. “

Dahil sa itatayong resort sa Dapdap,may lihim na tensiyon na nabubuo sa tahimik na sulok ng dagat. Agad namang kinausap ni Jelo ang kanyang ama, na siyang nasa likod ng proyekto.

“Kung tumawag ka dito para kontrahin lang ako,mabuti pa hintayin mo na lang matapos ang project ko. After all, sa iyo din naman mapupunta ang lahat ng ito. As part of  your grooming bilang future mayor ng Cebuklod. And there’s more to come son. Tuloy na rin ang planong one trade,one progress ng Himvis at Cebuklod, ang mega  bridge, na sisimulan na rin next year kasabay ng Larguerta bridge. And soon my son tayo na ang kikilalaning pinaka makapangyarihan sa Cebuklod at Himvis. Kaya huwag mo na akong kontrahin pa ,this is for your own good “

“Bakit ba kasi hindi mo na lang gawin iyan sa Himvis? Nananahimik kami dito, and you don’t even have the right na panghimasukan ang Cebuklod, hindi ka naman taga rito”.

“Hindi ba nasabi noon ng mama mo na ipinanganak Ako diyan, so technically taga Cebuklod din ako.  Sa ngayon wala pa nga akong right diyan. But I have you there. Don’t worry soon magsasama din tayo diyan. At bakit ba kasi ganun na lang ang reaksiyon mo sa project ko diyan sa Dapdap? May something ba na dapat  sekreto lang? May alam ka ba, anak? like sa mga Kataw?”

Natahimik si Jelo sa sinabi ng kanyang ama.

“kung wala ka nang e discuss sa akin. I’ll better go then. Siya nga pala bukas mag enroll ka ng driving lesson.  Ibibili kita ng kotse, pa advance gift ko sa graduation mo.”

tsaka natapos ang usapan ng mag ama sa telepono. Mukhang wala na talagang magagawa pa ang mga pagtutol ni Jelo sa ama.  Ang ipinagtataka ni Jelo kung bakit na sambit ng kanyang ama ang tungkol sa mga Kataw at kung paano ito nagka ediya tungkol sa Dapdap. Nakipagkita si Jelo kay Jimmy at Juno para ipaalam dito ang kanyang hinala.

“Malakas ang kutob ko na may kinalaman talaga sa Kataw ang binabalak ni mayor na pagpapatayo ng resort sa tabi nito. Minsan naging balita sa Himvis ang tungkol sa mga Kataw at nagimbita pa ng ilang mga dayuhang scientist ang mayor para lang dito.”  ayon kay Jelo.

“Bakit mo naman pinag isipan nang ganyan ang ama mo?” tanong ni Juno.

“Ama ko lang siya sa dugo, ngunit kailan man hindi siya naging ama sa akin. At kaduda duda ang biglaan niyang pangingi-alam sa Cebuklod Lalo na sa Dapdap. May kaugnay man ito sa mga Kataw o wala, may mali dito. At kailangan mapigilan siya.”

“Kapit niya ang gobyerno ng Cebuklod, at legal ang proyekto niya. Wala tayong makikitang butas na maaaring ipukol sa kanya. Legit ang ipapatayo niyang resort at nakapangalan pa ito sa iyo. Ang tanging magagawa lang natin ang siguraduhing nakahanda ang lahat sa ngayon.  “ayon pa kay Juno.

“Sige, magbabantay Ako. Aalamin ko ang tunay na pakay at dahilan niyang ito. Babalitaan ko na lang kayo kapag may natuklasan na ako.” tugon ni Jelo.

Pagkaalis sa Dapdap, dinaanan nina Jelo at Pawi ang construction site kung saan itatayo ang mega hotel and resort casino ng kanyang ama. Nabakuran na ang paligid ng site, at sa sakop nito ,hindi lang ito basta bastang proyekto. Sobrang lapad at lawak ng kabuohan ng lupang pagtitirikan nito. Halos maabot na nito ang katabing bahagi ng Dapdap. At mukhang minamadali talaga ang konstraksiyon nito. Balikan ang trak na may karga ng mga materyales para dito. Marami na din mga trabahante na naroon sa site,isang linggo palang nang maibalita ang proyekto ,heto at sinisimulan na agad. Sumilip si Jelo sa site. Ngunit hinarang ito ng guard mula sa gate.

Hindi na namilit pa si Jelo, paalis na sila nang may lumapit sa kanila.

“Ano ba guard bakit mo sila pinapaalis, hindi mo ba alam kung sino iyan? Siya ang may ari nitong site. Sir Jelo mabuti at naisipan mong dalawin ang site, I’m happy to finally meet you.  Engineer Martin Solivan. in charge sa lahat ng proyekto ng dad mo.” Pagpapakilala pa nito kay Jelo at nakipagkamay.

Guwapo,matipuno, at batang bata pa sa kanyang edad ang engineer na si Martin. Thirty years old na ito ngunit ang bata pa nitong tingnan sa kanyang edad. At hindi maiwasan mapatitig na lang sa kanya si Jelo. Mabilis ma atrak si Jelo sa mga magagandang lalake, bagay na minsan nagdudulot sa kanya ng ilang mga katanungan tungkol sa kanyang kasarian.

Nakipagkamay din si Jelo kay Martin at pinakilala din nito sa engineer si Pawi. Nilibot ni Martin Ang dalawa sa buong site at pinakilala din sa mga tauhan na nagtatrabaho doon. Ipinakita din ni Martin kay Jelo Ang kabuohan ng plano

“nagtataka lang ako bakit ka tinatago dito ng iyong ama, Ang guwapo mo para pumirmi lang dito. Himvis is such a nice at better place for you, for sure maarami ang maghahabol sa iyong network para kunin kang artista. No wonder na Ikaw ang kinuhang model ng oceanarium ng dad mo.”

“Hindi ko linya ang mga ganyan, at isa pa , mag momukhang saling pusa lang ako sa pamilya ng amo mo. Ok na ako dito. Tahimik at semple, pero dahil dito, mukhang hindi na.”

“Sakaling may time ka, I’ll be here everyday. Gusto ko pa makilala ang future boss ko.”

“boss?” Gulat na tanong ni Jelo

“Ako ang ina-signed ng dad mo to help you out sa mga projects mo dito in the future.”

“Sabihin mo sa kanya ,hindi ko kailangan. At salamat sa pagpapatuloy mo dito sa amin. Aalis na kami.”

“Anytime,”

Nang makaalis sina Jelo at Pawi sa site, agad naman na pinaalam ni Martin sa mayor ang pagdalaw ng anak nito sa site.

“Sinabi mo ba sa kanya lahat?” tanong ng mayor

“Ayon po sa utos niyo, hindi. Naipakita ko na sa kanya ang buong plano, at sa tingin ko naman wala siyang reklamo. Ngunit mukhang may balakid sa plano mayor.”

“Ikaw na ang bahala sa kanila, I count on you. Make an update once na may mapansin kang hindi umaayon sa plano.”

A Lover’s Game

“Smell FISHY”

Nakauwi na sina Jelo at Pawi nang mapagusapan nila ang nakilala nilang engineer na si Martin. Laking pagtataka ni Jelo kung bakit nakilala siya agad nito,gayung ngayon lang sila nagkita at nagkakilala. Napag usapan din nila kung bakit ang bilis ng konstraksiyon sa site gayong kakalabas lang ng balita tungkol sa project ng kanyang ama.

“Akala ko Ako lang ang nakakaramdam nang kakaibang sa tao na iyon. May kung ano sa kanya na hindi ko mawari kung ano. Maiba ako, ano ba ang pagkakakilala mo sa ama mo?” tanong ni Pawi kay Jelo

“Wala akong pakialam sa ama ko, hindi naman siya naging ama sa akin. Ginagamit niya lang Ako para bumango Ang pangalan niya sa mga tao. At isa pa may sariling pamilya iyon. Bakit mo naman naitanong?”

“Alam ba ng ama mo na isang Kataw ang Ina mo?” tanong muli ni Pawi

“Hindi ko alam, lumaki na kasi ako sa lolo ko at hindi ko na naitanong sa kanya Ang kabuohang kuwento tungkol sa kanila ni mama.“tugon pa ni Jelo

“Kasi baka ,kaya ito ginagawa ng ama mo, dahil may alam talaga siya tungkol sa mga Kataw at Sirena. Diba nga ginawa ka pa niyang mascot bilang Kataw sa oceanarium niya. Hindi kaya alam niya na Ang tungkol sa Dapdap?” ayon pa kay Pawi.

Napaisip nang husto si Jelo sa sinabi ni Pawi. At bilang Isa nang Kataw nangangamba ito sa magiging epekto at panganib nito sa kanyang kalahi.

Mabilis ang pagusad ng pagpapatayo ng resort and hotel sa tabi ng Dapdap.At kinabahala din ito ng mga taga Dapdap. Dahil sa Oras na magsimula nang gumana Ang operasyon ng katabing resort, mabubulabog ang santuwaryo ng mga taong Kataw.

“Boss Juno, wala ba tayong gagawin dito? Sa Oras na dadagsain na ng mga tao ang resort na iyan, hindi maiiwasan na mangyari na namang muli Ang nakaraan.”  pagsangguni ng tauhan ni Juno sa kanya.

“Hanggat hawak ko Ang kasunduan at selyo ng batas nating mga Kataw. Hindi mangyayari Ang pinangangambahan natin. Gayun pa man, maging alerto kayo. tulad niyo, iba ang pakiramdam ko sa resort na iyan.” tugon ni Juno.

“Ama ni Jelo ang nasa likod nito, paano kung kakausapin natin si Jelo na pigilan niya ang kanyang ama mahal.” ayon pa kay Jimmy.

“Ginawa na ni Jelo iyan, ngunit baka mas lalong mabigyan  lang natin ng ediya Ang ama ni Jelo kung kukuntrahin pa natin ang ginagawa nila. Hahayaan na muna natin sila. hanggat wala silang ginagawang mali laban sa atin hindi tayo kikilos mahal.” sagot pa ni Juno.

Malaki ang naging epekto sa mga taong Kataw sa tinatayong resort sa tabi ng Dapdap. Hindi man pinapakita ni Juno ang nararamdaman sa mga kalahi nito, nababahala din ito sa maaring masamang dulot sa pinapangalagaan nilang kasunduan.

Hindi rin mapakali si Jelo sa posibleng mangyari sakaling magsimula na nga ang pinapatayong resort ng ama. Sa kabilang banda ang nabubuong ugnayan sa pagitan nina Jelo at Pawi ay hindi rin nakaligtas sa mapanuring mata ni Arcel na bukas nang umamin sa kaibigang si Jelo na may gusto ito dito. Nagpasya ang mag babarkada na mag camping sa lugar nina Kristel upang ipagdiwang ang kaarawan nito. At sumakto pa ang araw sa kanilang paglisan sa full moon. Bagay na pinangangambahan ni Pawi.

“bilog Ang buwan mamaya, tutuloy pa ba tayo?” tanong ni Pawi.

“Wala naman sigurong masamang mangyari, bundok ang lugar nila Kristel malayo sa dagat. At isa pa nandiyan ka naman, umaasa Ako sa iyo.” tugon ni Jelo kay Pawi.

“Huwag mo ialis sa katawan mo itong kuwentas mo, para sigurado tayo na safe ka. Alalahanin mo ang sinabi ni Juno,  kahit anong Oras tatawagin ka pa rin ng dagat.” paalala ni Pawi kay Jelo.

“Kaya nga isasama na kita sa labas ng barkada para may backup ako sakaling mag ka problema tayo. Mag ayos kana at susunduin tayo dito nina Ken.”

Excited ang lahat sa kanilang lakad, at nauna na ang iba sa lugar nila ni Kristel. Palabas na ng bahay nila sina Jelo at Pawi nang saktong dumating ang kotse ni Ken.

“Arcel pare, …nasaan si Ken?” pagtataka ni Jelo nang makitang si Arcel ang nagmamaneho ng kotse ni Ken.

“Nauna na sila ni Pabs, pinagamit na lang niya itong kotse niya para sunduin ka. Tara na pare, kakatawag lang nila Dambo, tayo na lang daw ang kulang doon.” Sabi ni Arcel sabay bukas ng pinto sa driver seat.

“wait lang pare, …Pao dito ka na sa likod, sa harap Ako.”

“Isasama mo ang boy niyo sa outing ng barkada?” tanong ni Arcel.

“Oo naman, don’t worry pare, sagot ko na Ang ambag ni Pao. At hindi namin boy si Pao pare ,kaibigan ko rin siya, kaya ayusin mo namang pakikitungo sa kanya.”

“Fine, pasensiya na Pao. Tara na at mahaba habang biyahe pa ang tatakbuhin natin.”

Magkatabi sa driver seat ang dalawa, Arcel at Jelo. May kalayuan nga ang kanilang distinasyon. Kaya salitan Ang dalawa sa pagmamaneho. Nasa kalagitnaan na sila ng highway ng pumutok ang isang gulong ng kotse, kaya nawala sa kontrol si Arcel Buti na lang at naipreno agad nito ang kotse at hindi na bumangga sa railings ng daan.

malayo na sila sa siyudad at panaka naka na lang Ang nakikita nilang mga bahay at tindahan sa daan. Ngunit sa kanilang kinaroroonan,talagang walang makikitang ano mang bahay o malapit na puwedeng hingan ng tulong,  Gubat at bundok na tanging tanaw sa magkabilang bahagi ng highway. At isa pa sa problema ng tatlo, Wala silang extrang gulong o gamit man lang para ayusin Ang gulong na pumutok. Dagdag pa ang kawalan ng signal sa lugar.

“Lang hiyang trip naman ito, malas…Paano na ngayon tayo nito, Alas tres na ng hapon, kung hindi pa tayo makakaalis dito baka dito na tayo aabutin ng dilim. “  Ang napakamot na lang na si Arcel.

“Kalma lang pare, maghintay lang tayo ,for sure may dadaan naman ditong sasakyan pa akyat.Saka tayo hihingi ng tulong. Pasalamat na lang tayo at hindi tayo na bangga. “ tugon ni Jelo.

“Sino kaya ang malas sa ating tatlo?… Matapos tayo maipit sa traffic ng isang Oras ,naiwan Ang mga pinamili sa mini Mart kanina, tapos ito nasabugan ng gulong sa gitna ng kawalan. Tingin ko at pakiramdam ko may Isa talaga sa atin may kargang malas.”  pabirong sabi ni Arcel. Pabiro man pero hindi ito nagustuhan ni Jelo. At sinagot si Arcel.

Nagkasagutan ang dalawa dahil sa sinabi ni Arcel. Alam ni Jelo na si Pawi Ang tinutukoy ng kaibigan, ngunit hindi niya lang ito masabi ng direkta sa kasama kaya dinaan na lang ito sa pabirong pahaging.

“Ang sensitive mo naman pare, parang hindi mo Ako kilala. biro lang iyon.  Gusto ko lang mawala ang pag aalala ko dahil sa nangyari sa atin. Grabe naman…”

“Kaya nga pare eh, Kilala kita. at alam ko kung nagbibiro ka lang o hindi. Pare kaibigan ko din ang pinariringgan mo. Kung hindi ka kumportable na kasama siya, di sana sinabi mo na sa akin sa bahay pa lang. Pare may pakiramdam din iyan. hindi iyan manhid para hindi ma sense na siya Ang tinutukoy mo.”  Sabi pa ni Jelo, habang nag uusap Ang dalawa malayo kay Pawi.

Matalas ang pandama at pandinig ni Pawi kaya kahit lumayo man sina Jelo, malinaw pa din na naririnig nito ang usapan ng dalawa. Tumahimik na lang ito sa loob ng kotse. Nag iisip kung paano makakatulong sa sitwasyon. Bumalik Ang dalawa sa kotse na tila ba walang nangyari. Tahimik lang Ang mga ito na nagpapakiramdaman sa isa’t isa. Ilang minuto din na naging tahimik Ang loob ng kotse. Nabasag lang ang katahimikan ng nagulat si Arcel sa lakas ng kidlat na tumama sa isang puno sa tapat ng kanilang kotse. Kasunod ng malakas na pagkidlat Ang pag buhos ng malakas na ulan.

“Takot ka pala sa kidlat,”  Sabi ni Jelo kay Arcel na bahagyang natawa sa reaksiyon ng kaibigan.

Ngunit tulala lang si Arcel at tila balot talaga ng takot Ang mga mata nito na nakatingin sa nabiyak na puno. Nagulat na lang si Jelo nang may sinabi si Arcel.

“Mga Kataw…maraming mga Kataw…nakakatakot ang kanilang anyo, mga tao na naging Kataw.” Ang mga salitang lumalabas sa bibig ni Arcel.

Nagkatitigan sina Jelo at Pawi, dahil sa kidlat biglang bumalik Ang naburang alaala ni Arcel tungkol sa mga Kataw. Kinabahan si Jelo, baka tuluyan na ngang bumalik Ang lahat sa alaala ng kaibigan. Mabilis na gumawa ng paraan si Pawi para burahin muli ang alaala ni Arcel tungkol sa mga Kataw. Hinawakan nito sa ulo si Arcel at hinigop ang alaala na nabubuo sa paningin ng lalake. Matapos ito, nawalan ng malay si Arcel at nakatulog.

“Ngayong alam na natin na pansamantala lang ang pagbura natin ng alaala sa kanya. Kailangan mo talagang mag ingat. Baka si Arcel pa ang maglalagay sa iyo sa kapahamakan.” ayon pa kay Pawi.

“Ibig sabihin lang, kahit anong I was ko, malalaman at malalaman din nila ang pagiging Kataw ko. At pag nangyari iyon, lalayuan na Ako ng mga kaibigan ko.”

“Hanggat hindi pa nangyayari iyon, kunting ingat pa. At mainam na sigurong ito Ang nangyari sa atin. Full moon ngayon at baka hindi natin makontrol Ang mga mangyayari.” Sabi pa ni Pawi.

Papadilim na at Wala parin silang nahahanap na tulong, tumila na Ang ulan ,nagkamalay na si Arcel ngunit stuck parin sila sa lugar na iyon. Wala nang naisip pang gawin ang tatlo kung hindi Ang manatili na lang doon at mag hintay ng tulong.

“Ano ang ginagawa mo?”

“Nagtatayo ng tent, malamang aabutin pa tayo dito ng umaga bago makakita ng tulong.” sagot ni Jelo kay Arcel habang inaayos Ang tent sa tabi ng kotse.

“seryuso ka ba pare, magtatayo ka ng tent sa gilid ng daan? Hindi ba bawal iyan?” Ang sabi ni Arcel.

“Wala namang tao, at hindi ba, camping din naman Ang gagawin natin kina Kristel, eh di dito na lang tayo mag camping,sayang din naman itong tent na dala natin kung hindi magagamit.  At isa pa dumidilim na, hindi Ako sanay matulog sa kotse.” sagot pa ni Jelo na tuloy lang sa pag tayo ng tent.

“Siya nga pala si Pao, bakit wala dito?” nang mapansin ni Arcel na wala doon si Pawi.

“Naghanap ng mga sanga at kahoy para may pag siga tayo mamaya at hindi tayo lamokin dito. Mabuti pa ,tulungan mo na lang Ako dito.”

“Seryuso ka talaga na mag camping dito?”

“Eh kung gusto mo diyan ka na sa kotse at dito kami ni Pao sa tent. Ikaw din , chance mo na sana itong makatabi ako overnight. “

Sa sinabi na iyon ni Jelo , tila naging musika iyonTakip sa tenga ni Arcel at napapayag ito sa plano ng kaibidumaangan. Takip silim na at Wala na talagang tulong na dumaan sa kanila.  Nagsimula nang magpalingas ng apoy si Arcel para makapagluto na ng kanilang hapunan. Ibinaba naman ni Jelo ang dala nilang cooler na may lamang mga inumin at itinabi sa kanilang bonfire. Magkatabi na nakaupo Ang dalawa Arcel at Jelo at masayang nagpapalitan ng kuwento. Kaharap naman ng mga ito si Pawi na tuloy lang sa pagkain ng chips habang pasimpleng sinusulyapan Ang dalawa.

Malaki Ang naitulong ng ginawa nilang bonfire sa napakalamig na paligid. Maaliwalas Ang langit at wala na ang makakapal na ulap kanina, kaya kitang kita Ang malaki at bilog na bilog na buwan na umiilaw sa napakadilim na paligid.

Tumayo si Pawi at lumayo sa dalawa. Naiwan sina Arcel at Jelo na patuloy parin sa kuwentuhan,  At sa kanilang pag uusap, napatingin si Arcel sa leeg ni Jelo at napansin nito ang kakaibang kuwentas na suot nito.

“Kristal ba iyang suot mo pare?” pansin ni Arcel sabay hawak sa kuwentas ni Jelo

Mabilis namang tinago ni Jelo ang suot na kuwentas sa tshirt nito upang iiwas kay Arcel. “Wala ito pare, batong dagat lang ito galing kay mama. lucky charm ko.”

“Nakita ko kasi na parang kumislap ng tinamaan ng sinag ng buwan pare, Mga Kristal lang ang kumikinang kapag natatamaan ng liwanag pare. Tingin ko hindi lang iyan basta bato.” Sabi pa ni Arcel.

“Ordinaryong bato lang ito pare, marami nito sa mga Chinese store. Hayaan mo sa birthday mo reregaluhan kita nito.”

Lihim na kinabahan si Jelo, dahil maging siya napansin din niya ang pagkislap ng kanyang suot na kuwentas. At kasabay pa nito ang kakaibang init na naramdaman nito sa katawan. Nagpaalam ito saglit kay Arcel para umihi kunwari. Hinanap nito sa paligid si Pawi. Maliwanag Ang paligid dulot ng liwanag mula sa buwan kaya maaninag parin Ang paligid. Nagpatuloy sa paghahanap kay Pawi si Jelo nang bilang may narinig itong tunog na subrang lakas na halos mababasag na Ang kanyang tenga. Gusto niyang sumigaw sa ngunit inaalala nito si Arcel. Nag hanap ito ng malaking puno para pagkublian. Gamit Ang mga kamay tinakpan ni Jelo ang mga tenga nito para pigilan ang naririnig na tunog, Balewala ito dahil tila nasa loob ng utak niya ang di maipaliwanag na tunog. Kasunod nito nakaramdam si Jelo na tila may tumatagas na kung anong likido sa kanyang balat. At nang kanyang tingnan, natakot ito sa kanyang nakita, naglalabas ng napakaraming tubig Ang kanyang buong katawan. Animoy isang human fountain si Jelo, mula sa ulo at sa buong katawan, umaagos sa kanya Ang tubig. Hanggang sa napansin na lang nito na tila tinatangay na siya ng agos mula sa kanyang katawan.  Naging tubig si Jelo at umagos ito pababa sa bangin sa gilid ng daan. Dumaloy ito pababa sa mga bato hanggang sa narating nito ang ilog sa paanan ng bangin.

Nang humalo na ang katawang tubig ni Jelo sa ilog, doon na ito muling nabubuo pabalik sa kanyang anyong tao. Hubot hubad na itong naka lublob sa ilog. Takot, pagkabigla at pagtataka Ang bumabalot noon kay Jelo hindi nito mawari ang nangyari sa kanya.

Nagulat pa ito nang bigla nalang nakarinig ito ng malakas na hampas ng tubig hindi malayo sa kinatatayuan nito, na tila ba may malaking bagay na bumagsak sa tubig. Makaraan ang ilang minuto, may naaninag na si Jelo mula sa tubig na papalapit na rin sa kanya.

“Pawi?” nang mamukhaan na nito si Pawi na papalapit sa kanya, tulad niya hubot hubad din ito.

“Narinig mo rin ba?” Ang tanong agad ni Pawi.

“Ano ba ang nangyari, bakit naging tubig Ako kanina?” tanong din ni Jelo kay Pawi.

“Isa nga sa kakayahan nating mga Kataw ang mag anyong tubig. Pero Ang nangyari sa atin kanina hindi ko iyon maipaliwanag. Ngayon ko lang narinig ang tunog na iyon. At hindi ko rin alam bakit bigla na lang din Ako naging tubig. Kung nangyari sa iyo Ang nangyari sa akin ,malamang nangyayari din ito sa iba pang mga Kataw. kailangan na nating bumalik sa Dapdap “ ayon pa kay Pawi

“Paano, eh Wala ngang dumadaan na tulong mula pa kanina”

“Sa ilog, dagat Ang pinakadulo nito, magsatubig tayo.” Sabi ni Pawi.

“Paano si Arcel, hindi puwedeng iwan na lang natin siya dito. Bukas na, kapag makahanap tayo ng tulong bukas, babalik na tayo ng Dapdap. Sa ngayon,bumalik na muna tayo kay Arcel baka hinahanap na tayo nun.” tugon ni Jelo

“Teka, wala tayong saplot, baka mag taka iyon pag nakita tayong ganito.” pag aalala ni Pawi.

Napansin na nga ni Arcel na masyado nang natagalan si Jelo, at mas kinabahan ito ng wala din doon si Pawi. Kung ano ano na ang malilikot na bagay Ang naisip ni Arcel. Sinubukan nitong sundan si Jelo at hanapin ang dalawa, nang magawi ito sa isang puno kung saan na pansin nito ang damit ,pantalon at sapatos ni Jelo na basang basa sa  paanan ng puno. Lalong kinabahan si Arcel. Bumalik ito sa kotse at kumuha ng flashlight. Bitbit Ang malaking flashlight bumalik ito sa puno.  At nang ilawan na nito ang bahaging iyon, nakita niya sina Jelo at Pawi na bitbit na sa kanilang mga kamay ang kanilang mga damit at kitang kita ni Arcel Ang kahubaran ng dalawa. Gulat na gulat Ang tatlo.

Iba ang tumatakbo sa isip ni Arcel nang makita sina Jelo at Pawi.  Bumalik agad ito sa kotse. Hindi ito makapaniwala sa kanyang nakita. Agad namang lumapit si Jelo kay Arcel habang nag susuot ng damit para mag paliwanag. Pero hindi na tumugon si Arcel kahit tuloy lang sa pagpaliwanag si Jelo.

“Naman pare, iba na naman iyang iniisip mo. Naligo lang kami ni Pao sa ilog, may nakitang ilog sa baba si Pao, niyaya niya ako. Sinamahan ko siya. Naligo lang kami uy. mali iyang nasa utak mo pare.”

“Bakit ka nagpapaliwanag? Wala naman akong sinabi. At paki ko naman sa gagawin o ginagawa ninyong dalawa. trip niyo iyan eh. eh di mag enjoy kayo.” Sabi ni Arcel sabay lagay ng earphones nito.

Wala rin nagawa Ang paliwanag ni Jelo. Sa loob na ng kotse nagpalipas ng gabi si Arcel, samantala sa tent naman sina Pawi at Jelo. Bagay na lang kinaiinisan ni Arcel. Hindi ito nagawang makatulog ng maayos dahil sa kung ano Anong bagay na naisip niya tungkol sa dalawa. Lalo na at nakita niya itong kapwa hubot hubad at magkasama.

Nakaramdam ng init si Arcel kaya bahagya nitong binuksan ang bintana ng kotse sabay langhap ng hangin sa labas, nang mapa kunot nuo ito sa kanyang nasagap na amoy. Amoy masangsang ang ihip ng hangin. Parang amoy dagat at malansa. Malakas Ang amoy na tila ba nasa paligid lang ito.

Bumaba si Arcel tangan ang flashlight upang hanapin ang pinag mumulan ng amoy. At dinala si Arcel ng kanyang pang amoy sa tent nina Jelo at Pawi. Habang papalapit si Arcel sa tent napansin nito na basa Ang palibot ng tent. Nuong una inakala pa nito na dulot lang ito ng hamog. Ngunit ng kanyang usisain, nagtaka na ito dahil tila isang malapot na likido Ang dahilan ng basa. Para itong laway mula sa isang uri ng isda, subrang lansa ng amoy.

Nataranta na sa takot si Arcel dahil sa nakita kaya ginigising na nito ang dalawa sa loob, napansin nito na baliktaran Ang bukas ng tent, kaya hindi na ito nag dalawang isip na buksan Ang tent ng dalawa. At unang silip pa lang ,nanlaki na Ang mga mata ni Arcel sa kanyang nakita, napasigaw ito sa takot dahilan para magising Ang dalawa, Jelo at Pawi.

At doon na tumambad kina Jelo ang nakita ni Arcel. Naging Kataw sina Jelo at Pawi nang hindi nila namalayan at nakita ito mismo ni Arcel.

Nabalot ng takot si Arcel sa kanyang nasaksihan. Napasigaw ito at napatakbo palayo sa dalawa. Hindi naman agad naka kilos Ang dalawa dahil narin sa nangyari sa kanila na hindi nila inaasahan.  Gamit ang kanyang kakayahan at sariling kuwentas mabilis na bumalik Ang mga paa ni Pawi, kumilos agad ito para tulungan si Jelo na tulala din dahil sa tumubong buntot ng isda sa kanya.  Napansin agad ni Pawi na hindi suot ni Jelo ang kanyang kuwentas.

“Ang kuwentas mo?”

Nawala sa isip ni Jelo ang tungkol sa kuwentas at hindi na nito maalala kung saan niya na ilagay Ang kuwentas. Hinanap ito ni Pawi sa loob ng tent, ngunit wala iyon doon. Nang naalala ni Jelo ang nangyari noong naging tubig ito.

“Sa puno, baka naiwan ko doon.”

Patayo na si Pawi para puntahan ang sinabi sa kanya ni Jelo nang may pakiusap si Jelo sa kanya.

“Sundan mo muna si Arcel, baka ano ang gawin nun. “ pakiusap ni Jelo.

Sinundan ni Pawi si Arcel sa labas ngunit Wala na iyon doon. Hinanap niya ito sa paligid. Ngayong nalantad na Kay Arcel ang tunay nilang anyo, hindi na nila alam kung ano pa ang mga susunod na mangyari.

Sinusubukan naman ni Jelo na kumilos kahit hirap ito dahil sa kanyang buntot. Gumapang ito palabas ng tent, at napansin din nito ang tila malagkit na laway na nakapaligid sa tent. Kinalma nito ang sarili at inisip kung saan nito naiwan o nailagay ang kanyang kuwentas.  Gumapang pa ng gumapang si Jelo hanggang sa marating nito ang kotse. Sa puntong iyon nakakaramdam na ng panunuyot ng lalamunan si Jelo, at unti-unti narin itong nahihirapan sa paghinga. Ang kuwentas lang na iyon Ang may kakayahang ibalik sa kanya Ang kanyang mga binti.

Hindi parin bumabalik si Pawi, napansin ni Jelo ang cooler, lumapit siya dito at binuksan ito. Puno ito ng tubig dahil sa mga natunaw na yelo. Nilublob doon ni Jelo ang kanyang kanyang kamay at sinubukang utusan Ang tubig.  At sa unang pagkakataon tinangka ni Jelo na gamitin ang kakayahan nito bilang isang Kataw.

Pinagapang nito ang tubig mula sa cooler sa kanyang mga kamay ,braso papunta sa kanyang katawan hanggang sa kanyang buntot upang mapawi Ang nararamdaman nitong panunuyot. Nang umayos na nang bahagya Ang pakiramdam ni Jelo , lumapit pa ito sa kotse at sinubukang itayo Ang sarili para mabuksan Ang pintuan sa likod. Ngunit dahil sa kanyang sitwasyon,hirap ito. Sinubukan nitong muli na gamitin ang tubig para mabuksan Ang kotse, at nagawa niya.  Sa loob, nakita nito ang basang pantalon, kinuha niya ito at kinapa Ang mga bulsa. At doon nga nakita nito ang kuwentas. Agad niya itong sinuot sa leeg at naghintay sa mangyayari.

Nang bumalik na sa dati Ang mga binti nito, agad na kumilos si Jelo upang sundan naman si Pawi na hindi pa makakabalik matapos sundan si Arcel. Sinundan lang ni Jelo ang daan hanggang sa nakasalubong nito si  Pawi na akay akay Ang walang malay na si Arcel.

“Ano ang nangyari bakit nagkaganyan si Arcel? “

“Pasensiya na, pero kailangan ko lang gawin ang dapat. Huwag ka mag alala. Bukas wala na siyang maalala. Ligtas parin Ang sekreto natin.” tugon ni Pawi.

“Bakit naging Kataw tayo na hindi natin namalayan? At ano ang tila sipon o laway ba iyon na nasa tent natin?” Tanong ni Jelo.

“Hindi ko alam ang sagot sa mga tanong mo. Maging ako man, nababahala sa nangyari.  Tanging Ang mga taga Dapdap lang Ang makakapagbigay sa atin ng sagot. At tandaan mo dapat palagi mong suot Ang kuwentas,mabuti at nahanap mo.” ayon pa kay Pawi.

Lumipas Ang mga Oras na hindi na nakatulog Ang dalawa. inabutan na sila ng bukang liwayway sa kakabantay sa maaari pang mangyari.  Isang truck ng mga gulay Ang napadaan sa puwesto nina Jelo. At iyon ang tumulong sa tatlo pabalik sa siyudad.

“Hello Ken pare, sorry pero nag ka problema kami sa daan kaya hindi na kami nakarating diyan. Pakisabi na lang na sorry.”

“ayos lang pare, nasabi na sa amin ni Arcel,mabuti at ayos lang kayo. Siya nga pala pare, nabalitaan mo ba ang nangyari sa Lumod kagabi?”

“Hindi eh, bakit ano ba ang nangyari,kanina ko pa nga naririnig ang Lumod sa mga tao kanina sa daan. Bakit ano ba ang nangyari?”

“Nagkaroon ng matinding pagbaha sa lahat ng kalye sa Lumod, Ang nakakapagtaka eh hindi naman inulan kagabi ang Cebuklod para magkaroon ng malakihang pag baha. At Ang may ikinagulat ng lahat. Kasunod ng pag tila ng baha Ang paglaho ng mga residente ng Lumod. As in pare, walang naiwan kahit Isa.” kuwento pa ni Ken kay Jelo.

Nang marinig ito ni Jelo, kinabahan ito at inalala ang nangyari sa kanila ni Pawi. Gamit ang kanyang motor, kasama si Pawi pinuntahan ni Jelo ang Lumod. At sa pasukan pa lang ng lugar marami ng pulis at mga reporter ang nasa paligid.

Totoo nga Ang ibinalita sa kanya ni Ken, nagmistulang ghost town Ang Lumod.  Nag ikot ikot sina Pawi sa lugar at Wala na ngang tao na naiwan roon. Bawat bahay at establishimento ay may mga bakas ng tubig.

“Ibig sabihin hindi lang sa atin nangyari Ang naranasam natin kagabi ,kung hindi sa lahat ng mga Kataw at taong Kataw dito sa Isla. Kailangan na talaga nating kausapin Ang mga taga Dapdap.” Pagaalala ni Pawi.

Lingid sa dalawa, may mga matang naka subaybay sa kanila mula sa malayo. Wala nang sinayang pa na Oras si Jelo at tinungo agad Ang Dapdap.  Sa daanan pa lang papasok sa resort pansin na ng dalawa ang basang paligid. Kinabahan si Pawi ng makita ang tila malagkit na laway na nasa paligid ng resort. Kaya nagmamadali Ang dalawa at tinungo agad Ang bahay nina Juno at Jimmy.

Napahinto saglit si Jelo nang makita Ang sitwasyon ng paligid. Tahimik Ang paligid ng resort at Wala ni Isa mang tao at empleyado Ang naroon, lalong kinabahan Ang dalawa. Lumabas si Jimmy mula sa veranda ng bahay nito para salubungin Ang dalawa, malungkot at blangko Ang reaksiyon ng mukha ni Jim. Lumapit ito sa dalawa.

“Ano Ang nangyari dito,nasaan na Ang lahat?” tanong ni Jelo.

“Si sir Juno? kailangan namin siya makausap.” tanong ni Pawi.

“Wala na sila. nilisan ng lahat ang Dapdap kasama si Juno.” Ang malungkot na tugon ni Jimmy.

Ikinuwento ni Jimmy sa dalawa Ang nangyari nang gabing  nawala Ang lahat. Tulad nang na naranasan nila ni Jelo, isang nakakabinging tunog Ang narinig ng lahat sa Dapdap,at kasunod nun sabay sabay na nag anyong tubig Ang lahat at umagos ito pabalik sa dagat. Si Jimmy lang Ang naiwan at hindi na apektuhan dahil siya lang ang hindi Kataw sa lahat.

“may masamang puwersa na kumakalaban sa lahi ng mga Kataw. At ang hinala ni Juno, kagagawan ito ni Niro.” Sabi pa ni Jimmy.

“At ano naman Ang dahilan ni Nero para gawin ito sa lahat?” tanong ni Pawi.

“Marahil ang galit nito sa iyo Jelo. o baka dahil din sa pangitain na nakikita ng mga Kataw tungkol sa propesiya. Ang madugong labanan sa pagitan ng mga tao at lamang dagat.” ayon pa kay Jimmy.

“Bakit Ako? Wala naman akong ginagawa laban sa mga Kataw.”

“Hindi ko kayang sagutin Ang bagay na iyan. Kaya kailangan mong alamin sa sarili mo Ang sagot. Puntahan mo si Nero. Ito ang kalasag ni Juno, pinabibigay niya sa iyo. kakailanganin mo ito sa pagharap mo sa Prinsipe ng karagatan.”  isang kabebeng kuwentas ang inabot ni Jimmy kay Jelo.

Bagamat hindi pa handa, kailangan din ni Jelo ng sagot. At kahit balot ito ng takot,  pikit mata nitong tinanggap ang hamon.

“kailangan handa ang katawan at sarili mo bago tayo tumuloy sa dagat. Kailangan mo agad maaral Ang mga taglay mong lakas at kakayahan bilang isang Kataw.” Ayon pa kay Pawi.

At sinimulan agad ni Pawi ang paghahanda kay Jelo. Sinimulan nila ito sa pag kontrol ni Jelo sa kanyang pagpapalit anyo bilang isang Kataw at bilang isang tubig. Palubog na Ang araw nang nilisan na ng dalawa Ang Dapdap. Napahinto saglit sina Jelo sa tapat ng itinatayong resort at napamangha ito dahil sa mabilis na pag usad ng konstraksiyon. Ilang buwan at araw na lang Ang bibilangin at tapos na ang nasabing proyekto ng ama.

“Dadaan pa ba tayo sa loob?” tanong ni Pawi.

“Hindi na, kailangan na nating bumalik sa bahay baka nagaalala na doon si tita.” sagot ni Jelo.

Paalis na sila nang may lumabas na kotse mula sa site. At nagulat Ang dalawa sa kanilang nakita na sakay ng kotse.

“Ano Ang ginagawa ni Arcel dito? At bakit kasama niya si engineer Martin?” Pagtataka ni Jelo.

Balak pa sanang sundan ng dalawa ang kotse, nang may papalabas ding truck na malaki mula sa site at naharangan ang kanilang daan. Nang nakausad na ang truck hindi na nila nakita Ang kotse. Malaking palaisipan sa dalawa Ang kanilang nakita.

Pagkauwi agad na tinawagan ni Jelo si Arcel ngunit ayon sa kapatid nito tulog na Ang kaibigan. Nag muni-muni si Jelo sa labas ng kanyang kuwarto nang lumapit si Pawi.

“Ano Ang iniisip mo, kanina ka pa tahimik dito.”

“marami, pero Ang mas bumabagabag sa akin Ang nakita natin. Na magkasama si Arcel at Ang engineer na iyon. Ano kaya ang ginagawa doon ni Arcel.” tugon ni Jelo.

“Alam mo may iba talaga akong kutob diyan sa tinatayong  resort ng ama mo. Nasubukan mo na bang kausapin ng masinsinan Ang ama mo tungkol dito?” tanong ni Pawi

Tanging malalim na buntong hininga lang ang sagot ni Jelo. Matagal nang labag sa kagustuhan nito ang mga kalakaran ng kanyang ama. At subrang malayo Ang loob nito dito. Dahilan kaya hirap lagi sa paguusap Ang mag ama. Isang araw naisipan ni Jelo na makipagkita kay Arcel. Nag tagpo ang dalawa sa open basketball court kung saan madalas sila nag lalaro ng basketball ng mag tropa.

Naunang dumating si Jelo, at nang makita Ang paparating na kaibigan binati niya agad ito, sabay hagis dito ng bola na sinalo naman ni Arcel.

“Mag Isa ka yata, Wala ba si Pao?” tanong ni Arcel.

“Sinama Nina tita. Bakit ayaw mo ba na ma solo Ako?”

“Hindi naman. Nakakapanibago lang na wala kang buddy. Ano ba meron bakit Ako lang ang tinawagan mo? sana sinama na natin ang tropa.”

“Actually, gusto talaga kita maka one on one ngayon. Tara papawis tayo.” At nag laro Ang dalawa ng basketball. sa umpisa chill lang Ang dalawa,  ngunit habang umiinit Ang kanilang pasahan ,naging seryusuhan na ito. At nagkakapisikalan na. walang salita na lumalabas sa bibig ng dalawa, titigan lang sa mata. Bawat Isa hindi nagpapautang ng puntos. Tapatan kung tapatan talaga sa bola. Tagatak na Ang pawis ng dalawa ngunit hindi sila kinakitaan ng pagod. At sa higpit ng kanilang dipensa hindi naiwasang nahablot ni Arcel Ang kuwentas ni Jelo, napigtas ito at nahulog ang bato.

Doon na napahinto si Jelo, kasabay ng pagkahulog ng kuwentas bigla na lang ito nahilo at nakaramdam ng matinding init sa katawan. Napansin agad nito ang ang tila kaliskis na agad na lumitaw sa kanyang binti. Kaya dali diling dinampot ni Jelo ang nahulog na bato, at napaupo ito sa bench.  Naiwan sa gitna ng court si Arcel na nakatingin lang kay Jelo.

Gamit Ang dala nitong inuming tubig binasa nito ang bato tsaka ipinahid sa kanyang binti kung saan may lumabas na kaliskis. Sakto sa paglaho naman nito ang paglapit ni Arcel na may pag alala.

“Ok ka lang pare?, sorry at nasira ko pa ang kuwentas mo.”

“Ayos lang pare medyo nahilo lang Ako kunti, Wala ito. Grabe ka naman kasi, tinutuo mo naman masyado Ang laro natin.” Tugon ni Jelo.

“Ginalingan mo din kasi, kaya medyo na dala Ako. Pero Ang galing mo parin mag laro. walang kupas.” sagot pa ni Arcel kay Jelo.

“Ang hirap mo agawan ng bola pare.”

“Alam mo naman Ako pare , basta pag aari ko hinding hindi ko basta binibitawan at binibigay. Handa akong makipag patayan huwag lang mapunta sa iba ang para sa akin.” Ang malalim na tugon ni Arcel.

“Tindi naman ng hugot mo pare, basketball pa ba ang tinutukoy natin dito? May bigat ang bitaw mo na iyon ah.” pansin ni Jelo na may kakaiba sa mga tingin sa kanya ni Arcel.

Simula nang matuklasan ni Jelo ang tungkol sa tunay nitong pagkatao marami na itong nararanasan at nararamdamang kakaiba at pagbabago sa kanyang sarili. At nagiging matalas ang pakiramdam niya sa tuwing may panganib sa kanyang paligid o kung may mali sa tao na nasa paligid niya. Sinubukan niya ito kay Arcel ngunit nagulat ito  dahil tila may kung anong puwersang humaharang sa kanya. Nakaramdam ito ng biglaang Hilo at muntikan nang matumba, mabilis namang naagapan ito ni Arcel nang hinawakan nito sa kamay si Jelo at hinila palapit sa kanya. Sa lakas ng pag kabig ni Arcel, napa yakap sa kanya si Jelo. Nagkatitigan ng malapitan ang dalawa, mata sa mata.

“ayos ka lang ba talaga pare?” pag alala pa ni Arcel

“nahilo lang pare, pero salamat.” tugon ni Jelo na agad na kumalas sa bisig ni Arcel.

“Tingin ko gutom iyan pare, nag almusal ka ba kanina?”

“nag kape lang Ako kanina, baka nga siguro.  Samahan mo muna ako diyan sa donut house, libre ko.”

“naku may bago akong spot na nakita, mas masarap Ang mga food doon. Diba mahilig ka sa seafood? masasarapan ka doon at Isa pa isang Oras na lang at tanghali na. Doon na tayo mag lunch. Libre ko.” alok din ni Arcel.

“ok, Sige Mauna ka susundan na lang kita. May dala kasi akong kotse.”

“Iwan mo na lang dito iyan, safe naman rito. Umangkas ka na lang sa akin. Mas mabilis pag nag motor tayo. Halika na pare, medyo gutom na rin Ako.”

Sakay ng motor ni Arcel tinungo nila ang binibidang kainan ng kaibigan. At habang tinatahak ang daan may napansin si Jelo, tila bumibilis masyado Ang kanilang takbo. Subrang bilis na halos hindi na mahabol ng paningin ni Jelo ang nasa paligid niya.

“Pare, hinay-hinay lang baka madisgrasya tayo.” pangamba ni Jelo.

“Kumapit ka lang sa akin pare, malapit na tayo.” Ang tumatawang tugon ni Arcel.

“Iba na Ang nasasagap ni Jelo, Hindi na pamilyar sa kanya Ang mga dinadaanan nilang lugar. kaya napatanong ito kay Arcel kung nasa Cebuklod pa ba sila. Tawa lang Ang naging sagot sa kanya ng kaibigan. Unti unti nang bumabagal Ang kanilang takbo at huminto sila sa isang tulay sa gilid ng isang breakwater.

“Nasaan na tayo pare? Anong lugar na ito?” pagtataka ni Jelo, bago lang sa kanya ang nasabing lugar. At kapansin pansin na Wala kahit ano mang bahay o gusali sa paligid. Wala rin katao tao siyang nakita saan man ito lumingon.

“Pare,ano ito…nasaan na ba talaga tayo? nasaan na Ang sinasabi mong kainan. Eh parang tayo lang ang nandito. Nasa Cebuklod pa ba tayo nito?”

“Relax pare, siyempre nasa Cebuklod parin tayo. Bago pa lang ang pupuntahan natin kaya Wala pa dito masyadong tao. Halika, iwan na natin dito ang motor tapos lalakarin na lang natin ang kainan.” ayon pa kay Arcel na nagsimula nang tumawid sa nakita ni Jelo na tulay.

“nasa dulo lang ng tulay na ito ang kainan na sinasabi ko.” Sabi pa ni Arcel.

Habang tinatawid ng dalawa Ang tulay na kahoy, lalong bumibigat Ang pakiramdam ni Jelo. Kapansin pansin din Ang kumakapal na fog na bumabalot sa paligid,kasabay nito Ang unti unting paglamig ng paligid. Bigla na lang natingin sa ibabaw ng tulay si Jelo nang tila may nakita ito at may narinig. Ngunit dahil sa kapal ng fog hindi niya ito nakita ng malinaw.

“Narinig mo iyon pare, parang may malaking bagay na nahulog sa tubig Ang lakas ng pagbagsak na iyon.”

“Alon lang iyon pare, pa high tide na kasi. Tara pare, narito na tayo sa Viewing deck Dampa.”

Naunang pumasok si Arcel sa nasabing kainan na para bang gamay at matagal na itong kumakain doon. Agad naman itong sinalubong at binati ng mga crew ng nasabing kainan. Naiwan pa rin sa labas si Jelo na may pag alinlangan na nararamdaman. May kakaiba itong kutob sa nasabing lugar. Nilapitan siya ni Arcel at pinapasok sa loob.

Hindi mapakali si Jelo sa mga nasa paligid nito. Isang lalakeng crew Ang sumalubong sa kanila at dinala silang dalawa sa mesang malapit sa balcony ng kainan kung saan tanaw Ang malinaw at magandang view ng karagatan.

Pagkaupo palang ng dalawa isang lalakeng crew naman ang lumapit sa kanila na may dala ng pagkain sa isang tray.

“Nakapag order ka na ba pare? Ang bilis naman.” Pagtataka ni Jelo.

“Madalas na dito sa amin si Sir, kaya kabisado na namin ang paborito niya. At siguradong magugistuhan mo din…sir.” Sabat ng crew at nilapag na nito ang dalang pagkain. Isang tray ng mga sugpo, alimango at scallops Ang paunang inihain sa dalawa. Agad na nilantakan ni Arcel ang pagkain na tila ba gutom na gutom. Nakatingin lang sa kanya si Jelo. May kung ano kasing bagay na pumipigil sa kanya na kumain sa lugar na iyon.

“kumain ka pare masarap ito, fresh from the sea. teka susubuan kita.” at pilit na sinusubuan Ang kaibigan na si Jelo .

kakalapag pa lang ng paunang pagkain at heto may dumating na namang bagong set ng menu, isang malaking isda at malalaking pusit naman Ang inilatag sa kanilang mesa. At may sumunod pa. Napuno na ng pagkain Ang harapan ng dalawa. At nakailang kain na si Arcel, ngunit si Jelo kahit isang kurot ng tikim ay hindi pa. Tila nawala ang gutom nito. Nakikimatyag ito sa kanilang paligid. Napapansin din ni Jelo na tila binabantayan sila ng mga tao doon sa kainan. May mga Ilan din namang kumakain pero parang iba talaga Ang nasasagap na vibes ni Jelo.

“Hindi ko kayang ubusin ito lahat pare,  hindi ka pa ba kakain?” tanong ni Arcel.

“Mamaya na pare, Sige kain lang.”

“Kumain ka kahit kunti lang ,itong pusit diba paborito mo ito? isang kagat lang tikman mo lang Ang sarap ng kanilang pagkain dito.”

Pinag bigyan ni Jelo si Arcel at kumain din ito. Unang subo palang ,tila nagbago agad ang pakiramdam ni Jelo. Subrang nasarapan ito sa kanyang nakain at Ang unang tikim na sundan pa, hanggang sa hindi na nito napigilan Ang sarili at sinabayan na si Arcel sa pagkain. Hindi na napigilan pa ni Jelo ang sarili sa pagkatakam at umorder pa ito ng marami.

At habang sarap na sarap Ang dalawa sa pagkain, bigla na lang lumakas ang mga alon sa dagat. Napatitig doon si Jelo dahilan para huminto ito sa pagkain, naramdaman nito ang paginit ng kanyang bulsa, doon niya naalala ang nilgay niyang bato. Dinukot ito ni Jelo at nilabas, nagbabago ang kulay nito. Kapansin pansin din Ang lalong pag alburoto ng mga alon sa dagat. Biglang bumalik sa kanyang sarili si Jelo. Napatingin ito kay Arcel na tuloy lang sa pagkain.

“Pare tama na iyan, marami ka nang nakain umalis na tayo dito.” Sabi ni Jelo kay Arcel habang pilit nitong pinapatayo Ang kaibigan.

“Uubusin na muna natin ito, Subrang sarap nito pare, kumain na muna tayo.”

“pare, may mali sa lugar na ito. Kailangan na nating makaalis dito ngayon din.”

“Walang mali dito pare, Ang mali kung hindi natin uubusin itong lahat. Sayang ang pagkain. Mabuti pa umupo ka ,at sabayan mo ako dito. Ang dami pa nito.” Ang hindi pa rin maawat na si Arcel.

Isang lalake ang lumapit sa kanila ni Jelo. At nagulat si Jelo nang may hiningi ito sa kanya.

“Ibigay mo sa akin ang bato na iyan, kung gusto mong iligtas ang kaibigan mo.”

Napaatras si Jelo nang makita Ang pagbabago sa anyo ng lalakeng lumapit sa kanila. Naging nakakatakot na halimaw ito. Ang ulo nito ay halintulad sa isang nakakatakot na uri ng isda, may katawang sa tao na puno ng makakapal na kaliskis, mga kamay na may matutulis na kuko na parang sa buwaya at may pang babang bahigi at galamay ng isang pugita. Takot na ang nangibabaw kay Jelo sa mga Oras na iyon. Samantala tila walang paki alam si Arcel sa mga nangyayari at tuloy parin ito sa pagkain.

“Nasa ilalim ng kapangyarihan ko ang kaibigan mo, at mananatiling bihag ko siya dito hanggat hindi mo ibibigay sa akin ang bato na hawak mo.”

“Kung sino ka man, hayaan mo na kami. At kahit na anong gawin mo,hindi mo makukuha ito sa akin. Hindi mo alam ang kinakalaban mo.”

“Hindi kapa sinisilang Kilala na kita. At pagkakataon ko na ito para mapapasakin iyang bato na iyan. Huwag ka nang man laban pa, ibigay mo na sa akin Ang hawak mo.” Sabi pa ng nilalang kay Jelo.

Ngunit hindi nagpatinag si Jelo sa banta ng nilalang. Sa halip, nag handa ito sa maaring mangyari. Ilang araw din na  nagsanay si Jelo sa tulong ni Pawi upang kontrolin Ang paggamit ng kapangyarihang taglay nito. Kampante si Jelo na makakaya niyang harapin ang nilalang dahil dagat ang nakapalibot sa kanila. Naging matigas si Jelo sa hinihingi ng nilalang kaya kumilos na ang halimaw at binagwisan nito ng kanyang galamay si Jelo dahilan para tumilapon ito sa gilid ng balkunahe, nasira ang balkunahe at muntik na mahulog si Jelo sa dagat. At sa isang galamay pa ng halimaw nilingkis nito si Arcel na nooy tulala lang at tila wala sa sarili.

Nang makita si Arcel na nasa mga galamay na ng halimaw ,hindi na ito nagdalawang isip na gamitin ang kakayahan nito na kontrolin ang tubig, Sa hudyat ni Jelo biglang umangat Ang malalaking alon at pumorma itong mga palaso at bumagsak sa katawan ng halimaw. Nabitawan nito si Arcel. Mabilis namang kumilos si Jelo para lapitan Ang kaibigan,ngunit bago pa ito nakalapit. Isang napakalakas na hampas ng mga galamay Ang ginawa ng halimaw at nawasak Ang bahagi ng sahig kung saan naroon ang dalawa. Gawa sa kahoy ang buong kainan kaya bumigay agad ito.

Sa pagkawasak ng balkunahe nahulog sina Jelo at Arcel sa dagat sa Ilalim nito. At upang mailigtas mula sa pagkalunod Ang kaibigan ,nag palit ng anyo si Jelo bilang Kataw at inilayo doon si Arcel. Nakatakas man sa galamay ng halimaw si Jelo, palaisipan parin sa kanya kung bakit nais nitong kunin ang bato. At kung bakit doon sila napunta ni Arcel.

Dinala ni Jelo si Arcel sa malapit at liblib na dalampasigan na malayo sa mga tao.  At inihiga Ang kaibigan sa buhangin.  Tinitingnan ni Jelo ang walang malay na kaibigan ng may nakita ito sa leeg ni Arcel. Isang kuwentas na kahawig sa kanya at may nakasabit na itim na bato. Inisip ni Jelo na iyon ang dahilan kung bakit tila nawala sa sarili Ang kaibigan. Hinawakan niya ito at nagulat si Jelo nang tila nadurog na lang ito at tinangay ng hangin na parang abo. Kasunod nito, Ang mahinang ungol mula kay Arcel. Napa atras si Jelo nang kumilos na ang kaibigan.  Napatingin si Jelo sa ibabang bahagi nito na nuoy buntot na ng isda. Dahan dahang umurong pabalik ng dagat si Jelo, ayaw niyang masilayan ito ng kaibigan bilang isang Kataw. Hindi pa man ito nakakausad sa dagat nang makita nito na nakatingin na sa kanya si Arcel at tinawag Ang kanyang pangalan.

Hindi na nito naitago Ang tunay niyang anyo sa kaibigan. Bumangon si Arcel at nilapitan si Jelo.

“Isa kang Kataw pare?” Ang namanghang tugon ni Arcel. nilapitan nito si Jelo at hinawakan ang buntot ng kaibigan.

“totoo nga Ang mga Kataw,. All this time pare, Isa ka pa lang Kataw. Grabe, ang angas ng buntot mo. “

“Pare ,hindi ka takot sa akin?” tanong ni Jelo.

“Why should I? Astig kaya makakita ng isang Kataw at kaibigan ko pa mismo. Pare, alam ko ang dahilan bakit nilihim mo ito sa amin. Dahil takot ka. Don’t worry, safe sa akin ang sekreto mo.”

Gumaan Ang pakiramdam ni Jelo sa sinabi na iyon sa kanya ni Arcel. Ngayon hindi na niya kailangan Itago pa dito ang pagiging Kataw niya. Nagpasalamat ito sa kaibigan dahil sa pag tanggap nito sa kanya.

“pero teka nga lang pare, bakit ba tayo nandito. Hindi ba at kumakain lang tayo kanina. Ano ba ang nangyari? At bakit basang basa ako?” pagtataka pa ni Arcel.

Nahirapan sa pagpaliwanag si Jelo sa mga nangyari, gayun pa man na kumbense din nito ang kaibigan.

“marami na Ang nangyari sa atin sa araw na ito, sana manatili na muna sa atin ang lahat. Umaasa Ako na ililihim mo ang sekreto ko sa mga barkada natin at sa lahat.”

“Magtiwala ka sa akin pare, maaasahan mo Ako diyan. Pero teka pare, paano ngayon iyan may butot ka parin, natatanggal ba ito?” tanong ni Arcel habang himas himas ang buntot ni Jelo.

Ipinakita ni Jelo kay Arcel kung paano bumabalik ang mga binti nito. At mas ikinaluwa ng mata ni Arcel nang makita Ang kahubaran ni Jelo. Napadako talaga Ang mga titig ni Arcel sa Isa pang nakatagong buntot ni Jelo na bukod sa mataba, may kahabaan din ito at ma mula- mula Ang mala kabuteng ulo.

“Uy pare, Ang mga tingin mo.” saway ni Jelo, nang mapansin ang mga titig ni Arcel sa kanyang nakalantad na ari.

“Kuwan naman kasi, iyung titi mo pare mas nakakagigil pa kumpara sa buntot mo kanina. At isa pa pare, hindi pupuwedeng ganyan ka. Baka mas lalong pagkaguluhan ka pag nakita nila ang ayos mo.”

“Kaya nga makikiusap sana ako, pahiram na lang muna ng shorts mo pare, alam ko namang may boxer briefs kapa namang suot.” ayon pa kay Jelo.

“Naghahanap ng patas ah, gusto mo lang din yata makita Ang buntot ko, kunwari ka pa. Isang hipo muna diyan para pumayag ako.” biro pa ni Arcel.

“Hipo lang ba? baka mabitin ka.” At sumakay naman sa biro ng kaibigan si Jelo.

Naging panatag na Ang loob ni Jelo sa kaibigang si Arcel. Iyon Ang simula na naging mas malapit pa ng husto ang dalawa. At madalas sinasama ni Jelo si Arcel sa dagat upang ipasyal sa kailaliman ng karagatan. Napansin ng mga kaibigan nila Ang mas madalas na pagsasama ng dalawa. At maging si Pawi ay madalas ng nakakaligtaan na ni Jelo.

“paalala lang, may mga bagay na kailangan nating unahin.  Bago ang pakikipaglandian mo kay Arcel. Ibinulong sa akin ng dagat Ang madalas na pagdala mo sa kaibigan mo sa pusod ng karagatan. Alalahanin mo na bawal Ang mga tao na tumawid sa hangganan na iyon.” paalala pa ni Pawi kay Jelo.

“Hindi ko nakalimutan Ang limitasyon ko, at hindi ko pinapabayaan ang mga kalahi natin. Nais ko lang maging malaya sa piling ng kaibigan ko na hindi nagkukubli. At hindi paglalandi iyon. Alalahanin mo rin, taga gabay lang kita.”  Ang tugon ni Jelo kay Pawi bago pumasok ito sa kanyang silid.

Mermaid festival

Sobra ang pagkabahala ni Pawi sa mga nangyayaring pagbabago kay Jelo at Arcel. Ang biglaang pagtanggap ni Arcel sa pagkatao ni Jelo bilang isang kataw ang pinangangambahan nito. Kung maalala pa, binura na ni Pawi sa alaala ni Arcel ang imahe ng mga kataw sa kanyang isipan at kahit na makakita pa ito ng isa, hinding hindi ito basta maniniwala dito. Batid ni Pawi na may mali sa mga nangyayari.

Isinangguni ito ni Pawi kay Juno.

“Mabuti at nakabalik na ang lahat sa Dapdap, ano ba ang nangyari, bakit bigla na lang naglaho ang lahat? Pati ang mga taga Lumod, bigla na lang inabandona ang kanilang mga tahanan. “ Tanong ni Pawi kay Juno na kababalik pa lang mula sa dagat.

“May masamang puwersa na nagdulot nito sa lahat ng mga kataw , hindi lamang dito sa Dapdap kung hindi sa buong Cebuklod. At iyon ang inaalam namin. Kamusta kayo ni Jelo, buti at hindi niyo naranasan ang mga nangyari sa amin dito. “ Tugon ni Juno.

“Nangyari din sa amin ni Jelo ang nangyari sa inyo. Ang nakapagtataka nasa bundok kami nang mangyari iyon sa amin. “

“Malaki ang hinala namin na nagmula din sa karagatan ang puwersa na iyon. Kung sino, o kung ano, hindi pa matukoy. Siya nga pala ano ang dahilan mo sa pagpunta dito. Bakit hindi mo kasama si Jelo?” Tanong ni Juno.

At sinabi na nga ni Pawi ang obserbasyon nito kay Jelo at sa kaibigan nitong si Arcel. Nang marinig ito ni Juno, nabahala din ito. Ramdam niya may mali nga sa mga nangyayari.

“Ngayon ka mas kailangan ni Jelo, kung maaari huwag mo siya iwala sa paningin mo at bantayan mo ang sinasabi mong si Arcel. Pansamantala, gamitin mo ang kabebing ito na panlaban sa puwersang magpapahamak sa inyo. Balikan mo na si Jelo” Ayon pa kay Juno.

“May isang bagay na dapat malaman. “

“Ano iyon? “

“Isang Kugtong ang nakaharap ni Jelo, at ayon pa sa kanya, nais ng Kugtong na makuha ang hiyas ni Jelo. At ginamit ng Kugtong si Arcel para malinlang nito si Jelo. “ Kuwento pa ni Pawi.

“Mukhang alam ko na ang may kagagawan nito. Balikan mo na si Jelo. “  Pansin sa mukha ni Juno ang takot at pag alala.

Pag balik ng bahay, agad na hinanap ni Pawi si Jelo sa tita nito. Ngunit ayon sa tita ni Jelo, hindi pa ito umuuwi simula noong sunduin ito ni Arcel kasama ang isang lalake na nagpakilalang engineer.

“Sinabi po ba kung saan ang punta nila? “ Tanong ni Pawi.

“Hindi sinabi, pero may iniwan dito sa akin si Jelo. Ibibigay ko daw ito sa iyo kapag bumalik ka. “ Isang selyadong sobre ang inabot nito kay Pawi.

Agad na binasa ni Pawi ang laman nitong sulat. At doon na tuklasan nito na nagpapanggap lang pala si Jelo, upang matuklasan ang mga bagay na gumugulo din sa kanya. At ito ang laman ng sulat.

“Batid ko, tulad ko may pagdududa din sa part mo. Ang pagtanggap agad ni Arcel sa pagkatao ko ay isa nang malaking katanungan sa akin, lalo na ang nagyaring pagtatangka sa akin ng isang Kugtong. Paw, sakaling hindi mo ako mahanap, alam mo na kung saan ako makikita. Sa pag sama ko kay Arcel may na natuklasan ako. Ihanda mo ang sarili mo, may mas malaking kaganapan pa ang mangyayari. Na dapat natin paghandaan. “

Lalong nabahala si Pawi dahil sa iniwang sulat ni Jelo sa kanya. Agad na umalis si Pawi, ngunit pinigilan ito ng Tiya ni Jelo.

“Nahahawa ka na kay Jelo, kakarating mo pa lang tapos aalis ka na naman. Pumirme nga muna kayo dito sa bahay. Siya nga pala Pao, pag nakauwi na iyang kaibigan mo pakisabi na puntahan agad ako, at pakitulungan muna si Tiban sa baba. May ipapalabas lang akong mga tanim.”

Napatango na lang si Pawi, pababa na ito nang mapadaan ito sa malaking aquarium. Narinig nito ang mga bulong-bulungan ng mga isda doon. Lumapit si Pawi at naki usyuso sa mga ito. Dito may natuklasan si Pawi na lalong ikinabahala nito.

“Nakita namin, isang shukoy ang kasama ng jowa mo, hindi tao.” Sabi pa ng Isang isda kay Pawi.

“Sinong jowa, hindi ko jowa si Jelo. Taga tulong lang ako. Ang tinutukoy niyo ba ang lalaking madalas dito?” Usisa pa ni Pawi.

“Mismo, ang chararat ng mukha ng  shukoy.  Mas pangit pa sa undin.” Sabat pa ng Isang isda.

Hindi na mapakali si Pawi gusto na nitong hanapin si Jelo. Palabas na nga sana ito nang inabutan na naman ito ng tita ni Jelo.

“Pao, siya nga pala ,ikaw muna tatao dito. Sasamahan ko lang si Tiban.” Utos na naman kay Pawi.

Tanging tango lang ang tugon ni Pawi.

“Katulong ka nga, “ ang tukso pa ng Isang isda kay Pawi.

Ginamit na ni Pawi ang kapngyarihan nito, gamit ang kanyang isip, hinagilap nito si Jelo at sinubukang kontakin. Ngunit may mga humaharang sa kanya. Hindi niya maabot ang diwa ni Jelo.

Gabi na at wala parin si Jelo. Balisa na si Pawi, agad nitong hinanap ang lagayan ng hiyas ni Jelo. Wala ito doon. Na ang ibig sabihin, dala ito ng kaibigan. Naging duble ang pangamba nito. Alam ni Pawi na marami ang humahangad sa hiyas na iyon. At kung totoo na Isang shukoy nga ang nagpapanggap na kaibigan ni Jelo, ibig sabihin nasa panganib ang buhay nito.

At nang gabing din na iyon hindi na nakatiis pa si Pawi at tumakas.ito. Bumalik ito ng Dapdap para humingi ng tulong at payo kay Juno.

Samantala, bagamat batid na ni Jelo na may mali sa kaibigang si Arcel, hindi parin nito magawang kumprontahin ang isa.

“Gabi na , kailangan ko nang umuwi baka nag aalala na Ang mga tao sa bahay” sabi pa ni Jelo na naghahanap na ng dahilan upang makaalis na sa lugar na iyon.

“Sandali lang, paparating na Ang gustong makipag usap sa iyo.” Ang nakangiting tugon pa ni Arcel nang pigilan nito si Jelo

“Ilang oras na tayong nakatambay dito, sino ba iyang sinasabi mo na gusto akong makausap?” Tanong pa ni Jelo.

“Makikilala mo din siya mamaya.” Sagot ni Arcel.

Ilang minuto pa, nang may dumating na kotse at pumarada ito malapit sa dalawa. Nakilala agad ni Jelo ang may-ari nito.  At nang lumabas na nga ang sakay dito, biglang napa kunot nuo ito at napatingin kay Arcel. Agad na lumapit ang sakay ng kotse kay Jelo at umaktong yayakapin ito ngunit umiwas si Jelo.

“Ano ito, bakit nandito ka?“Tanong ni Jelo.

“Well, I simply miss my son. Nakiusap ako dito sa kaibigan mo na dalhin ka sa lugar na ito para magkausap naman tayo, ng tahimik at nang solo.” Tugon pa ng ama ni Jelo, sabay baling ng tingin kay Arcel na agad namang nagpaalam upang iwan ang dalawa.

Simulat sapol pa lang malayo na talaga ang loob ni Jelo sa ama dahil sa pang iiwan nito sa kanila noon ng kanyang Ina. Gayun pa man gumagawa parin naman ng hakbang ang kanyang ama na mapalapit dito. At kahit binabalewala pa ito ng anak, patuloy ang abot nito ng tulong na material kay Jelo. Ngunit para sa anak hindi iyon sapat na kabayaran sa ilang taong naiwala ng ama, Lalo na noong nawala din sa piling niya ang kanyang Ina. Dagdag pa, sa kagustuhang mas mapalapit pa at kagiliwan ng anak, itinayo niya ito ng Isang hotel and resort casino kung saan lahat ay nakapangalan kay Jelo bilang regalo sa birthday nito. Bagay na sa halip magustuhan ng anak, nag dulot pa ito ng dagdag na puwang sa pagitan nila.

“Diretsahin mo na ako, ano ba talaga ang pakay mo at ginamit mo pa si Arcel?”

“Wala na ba talagang lugar diyan sa puso mo ang mapatawad ako anak? Ano pa ba ang kailangan kong gawin para lang matawag mo akong ama? Ikaw na lang ang naiwang alaala sa akin ng iyong Ina Jelo. Kung alam mo lang kung gaano ko minahal ang Ina mo.” Ayon pa kay Vladimir.

“Bakit hindi mo na lang ibuhos lahat sa pamilya mo. Mas kailangan ka ng mga anak mo doon. Kaya ko na ang sarili ko na mag isa, sanay na ako. Hindi ko na kailangan ng ama. At matagal ko nang nakalimutan ang lahat kaya wala naman rason para humingi ng tawad. Marami na ang nagbago simula noong nawala ka.” Tugon ni Jelo.

“Hindi mo alam ang lahat ng katotohanan kung bakit nangyari ang mga bagay na iyon.  Wala ka noon dito sa mundo, kaya hindi mo pa nakita ang lahat. Minahal ko ang Ina mo  ng higit kanino man. Higit pa noon sa buhay ko.Ngunit may mga bagay na hindi ko inakala na mangyayari sa amin.” Sabi pa ng ama.

“Wala pa man ako sa mundong ito, kasama na ako ni mama. At ramdam ko ang paghihirap niya ng mga panahong wala ka at nag iisa siya. Alam ko ang lahat ,nandoon ako sa loob ni mama. “ Tugon ng anak sa ama na puno parin ng hinanakit sa dibdib.

“Kung alam mo lang tunay na dahilan, hindi ko gustong lumayo sa kanya noon,  mga teenager pa lang kami at hindi pa handa sa lahat. Mahal ko ang Ina mo ngunit hindi iyon nabali ang kagustuhan ng mga magulang ko na paghiwalayin kami.”

“Maraming taon, bakit hindi mo siya binalikan?”

“Nagbalik ako ngunit wala na siya.”

“Pero alam mo na may anak ka sa kanya?”

“Inilihim nila sa akin ang tungkol sa iyo. Huli na ng malaman ko ang lahat, may pamilya na ako.”

“Hindi ako naniniwala, hinintay ka ni mama ng ilang taon. Kung totoong hinanap mo siya sana alam mo kung nasaan kami. Sana nalaman mo ang dahilan kung bakit siya nawala.”

“Alam ko ang tungkol sa pagkatao ng mama mo, na isa siyang kataw,  pero kahit na iba siya , minahal at tinanggap ko siya ng buo. Hindi mo alam kung ano ang pinagdaanan ko ng mga panahon na iyon. Kaya huwag mong sukatin ang pagmamahal ko sa Ina mo.”

Tumahimik si Jelo. Naluha na lang ito habang nakatingin sa dagat mula sa malayo. Bumalik sa ala-ala nito ang mga sandaling kapiling nito ang Ina, at nang makita niya ito bilang Isang Kataw. Inilabas nito ang suot na kuwentas at mahigpit na hinawakan ang hiyas sa kanyang palad.

Lumapit si Vladimir sa kanya, at nag simulang mag kuwento.

“Masaya kami ng mama mo noon habang pinagdidiwang namin ang aming anniversary nang may nangyaring pagbabago sa kanya, Nakita ko kung paano tinubuan ng buntot ng isda ang mama mo. Sa takot niya ,hindi sinadyang natabig ako ng buntot niya at nawalan ako ng malay. Pagkagising ko nagpanggap ako na wala akong maalala. Ngunit malinaw sa akin ang lahat.  Nagsama pa kami ng matagal ng mama mo hanggang sa nabuo ka namin.  Nagaaral pa kami pareho at wala pang sapat na kaalaman sa buhay kaya noong nalaman ng mga magulang ko na nabuntis ko ang mama mo at balak ko na siyang pakasalan. Kumilos na Ang mga magulang ko para paghiwalayin kami. Dinala nila ako sa ibang bansa at pinagbawalan na mag karoon ng kontak sa mama mo. Nagaral ako at doon nag tagal, nag trabaho at nag ipon para sa pagbalik ko, matutupad ko na Ang pinangako ko sa mama mo. Ngunit hindi ko na inabutan sa dati nilang tahanan nang mama mo. Siguro dahil sa hinanakit din nito sa pag layo ko. Maniwala ka man o sa hindi hinanap ko kayo.” Kuwento pa ni Vladimir.

Walang tugon si Jelo, narinig nito ang kabilang side ng kuwento ng ama. Ngunit tila malalim talaga ang bubog na dinulot ng mga napagdaanan ni Jelo sa buhay.

“Hindi naman kaila sa iyo kung how fascinated ako pagdating sa mga Kataw. Lahat ng iyon, bilang pagkilala ko sa pagkatao ng mama mo. At hanggang ngayon may puwang parin sa puso ko ang mama mo. Hindi lang ikaw ang nahuhumaling sa mga kauri ng mama mo, maging ako.” Ayon pa kay Vladimir.

“Marahil na sabi mo na ang lahat, kailangan ko nang umuwi. “ Tugon ni Jelo, sabay suot ng helmet nito.

“Bubuksan na sa publiko ang resort mo, inaasahan kita doon, gusto ko ikaw ang mag cut ng ribbon.” Sabi pa ni Vladimir.

“Titingnan ko. “ Ayon kay Jelo.

“Salamat anak, ako na maghahatid sa kaibigan mo, magkikita din Kasi kami ng ama niya.” Sabi pa ng ama nito, at sumakay narin sa kanyang kotse kasama si Arcel.

Agad din na umuwi si Jelo sa kanila. Hinanap nito sa kanyang tita si Pawi. Nag alala ito. Palabas na sana ito nang may tumawag sa kanyang pangalan, hinanap niya ito, hanggang sa napaharap ito sa malaking aquarium ng kanyang tita.

“Kayo ang nagsasalita?” Tanong pa ni Jelo sa mga isda.

“Obviously, kami nga. Hinahanap mo ba si Pawi? Sakto kasi buong araw ka rin hinahanap nun.” Sabi pa ng isda kay Jelo.

“Alam niyo ba kung saan siya pumunta?

“Malamang sa iyo, pero nandito kana. Kung gayun saan kaya siya pumunta? hindi namin alam. Wala naman siyang sinabi. siya nga pala, mag ingat ka sa kaibigan mong shokoy.” tugon pa ng isda.

Sinubukan ni Jelo na gamitin ang isip nito para hanapin si Pawi, ngunit hindi pa nito masyadong gamay ang paggamit dito,kaya hindi rin nito mahanap ang kaibigan.

Isang tawag ang dumagdag pa sa pangamba ni Jelo. Tumawag sa kanya si Sashal at hinahanap sa kanya si Arcel. Simula nang naging madalas ang pagsasama nila ni Arcel ayon kay Sashal may Isang linggo na daw itong hindi nakauwi sa kanila. Naging kampanti naman ang mga magulang nito dahil ang Akala nila nasa kina Jelo tumutuloy si Arcel.

Naging malakas na talaga ang hinala ni Jelo na may mali talaga sa mga nangyayari. Binalikan nito ang mga isda sa aquarium at kinumpirma kung totoo bang hindi nga si Arcel ang kasama nito palagi. Nang gabing din na iyon tinawagan ni Jelo si Arcel, at nang makausap niya ito, hiniling nito na magkita sila sa seawall malapit sa boulevard. Ngunit tumanggi si Arcel at hindi na daw ito papayagan pang lumabas kasi gabi na.

Makaraan ang ilang sandali dumating si Pawi.Agad itong inusisa ni Jelo. Isang kabebeng maliit ang inabot ni Pawi kay Jelo.

“Mukhang ordinaryong kabebe lang ito, pero may taglay itong kapangyarihan laban sa mga shokoy, bigay ito ni Juno. Jel, nasa panganib ang kaibigan mo. At sa malamang bihag ng shokoy ang katawan niya. Kailangan mahanap mo agad ito bago pa sumapit ang susunod na pag bilog ng buwan. Dahil pag nag ka ganun tuluyan ng magkapalit ang katawan nila.” Sabi pa ni Pawi.

“Ano ang gagawin ko dito? At paano ko mahahanap ang totoong Arcel?” Tanong ni Jelo.

“Sabi ni Juno, ilagay mo lang daw iyan sa kahit saang parte ng katawan ng Shokoy nang hindi niya namamalayan. Ilalantad ng kabebe na iyan ang tunay na anyo ng shokoy sa lahat. Ngunit kapag nahawakan niya ito mawawala ang bisa nito. Kaya iwasan mong madampian ito ng kanyang kamay.” Tugon pa ni Pawi.

“Mukhang mahirap gawin iyan ah, pero susubukan ko. Paano daw ba malalaman kung saan niya tinatago ang tunay na si Arcel? May sinabi ba si Juno?”

“Kung nasa lupa ang shokoy malamang nandito lang din sa paligid ang katawan ni Arcel, hindi niya dapat iniiwan ito sa kung saan. Kaya kung nasaan naroon ang shokoy nandoon ang kaibigan mo.” Ayon pa kay Pawi.

Napaisip din si Jelo kung may kinalaman din ba dito ang ama nito. Napatanong din ito kay Pawi kung bakit marami ang nag hahangad ng hiyas na taglay niya. Una na dito si Neru na kapatid ng kanyang Ina. Ang Kugtong at ngayon ang mga shokoy na ginamit pa ang kaibigan upang mapalapit sa kanya. Ngunit walang tumpak na maisagot si Pawi kay Jelo,ang tanging alam lang nito , mula ito sa hari ng karagatan at isa ito sa espesyal na hiyas na meron ang hari.

bumuo na ng plano si Jelo kung paano nito malilinlang ang mapagpanggap na shokoy. Ngunit tila nakatunog ito sa binabalak ni Jelo. Ilang araw ng hindi mahagilap ni Jelo si Arcel. Maging Ang mga barkada nito sa kanya na hinahanap ito. Naisip ni Pawi na baka alam ng tauhan ni Vladimir, ama ni Jelo, kung nasaan si Arcel. Dahil kung maalala pa, minsan na nila itong nakitang kasama ni Martin. Napaisip naman si Jelo na baka nga may alam ito. Gamit ang motor nito, tinungo nila ni Pawi ang site upang kausapin si Martin.

Sa highway pa lang kita na mula sa malayo ang malaking billboard ng tinatayong recreational park and resort ng ama ni Jelo. Halos patapos na ito. Nakakalula ang taas ng hotel at ang mga itinayong slides at iba pang atraksiyon doon. Kapansin pasin din ang malaking rebulto ng lalaking kataw na kawangis ni Jelo ang mukha.

Halos pa tapos na ang kabuohan nito, at nakakamangha ang bilis ng konstruksiyon na hindi man lang inabot ng taon.  Nang marating na ng dalawa ang intrada ng nasabing resort, napansin ng mga ito na tila , tahimik ngayon ang buong lugar. Walang ingay mula sa mga crane at mga makina, walang mga taong gumagawa at naka kandado ang gate papasok sa loob.

Bumaba ng motor si Pawi para mag tanong sa guard na tanging naiwan na nakabantay sa outpost nito.

“Naka off ngayon ang lahat, sa lunes pa di kaya sa biyernes pa ang balik ng lahat. Bumalik na lang kayo, di naman kaya balik na lang kayo next week para sa dry run ng resort. May gaganaping mermaid festival dito. Baka may madali pa kayong mga magagandang kataw sa araw na iyon.” Ayon pa sa guard.

Lumapit si Jelo, at nagpakila dito bilang may-ari ng nasabing resort. Na ikitaranta naman ng guard ng malaman ito.

“Bakit hindi man lang dumating sa akin na nag mass day off Ang mga tao dito, Si engineer Martin? Alam mo po ba kung nasaan siya?” Tanong pa ni Jelo.

“Wala pong pasabi sir, wala po akong alam kung nasaan si engineer ngayon. Ako nga lang mag isa ang naiwan dito. Ang mabuti pa tawagan niyo na lang siya sir.” Tugon pa ng guard.

Hindi na nag usisa pa ng husto si Jelo, dahil mukhang nagsasabi naman daw ng totoo ang gwardiya. Umalis na lang silang dalawa at dumeritso ng Dapdap.

Lingid sa kaalaman ng dalawa nakamasid lang sa kanila si Martin mula sa itaas ng hotel kasama si Arcel. Tinawagan nito ang guard sa baba at may inutos ito dito.

Lumapit si Arcel kay Martin at may winika ito.

“Malaking hadlang ang kasamang Kataw ni Jelo. At pakiramdam ko nakukutuban na nila ako.” Ayon pa kay Arcel na garalgal ang boses.

“Kaya mag ingat ka, at ang boses mo. Baka makalimot ka at iyan ang magpapahamak sa iyo. Kailangan makumbensi natin si Jelo na dumalo sa espesyal na araw para sa kanya. Trabahuin mo ang kasama niya, ako na bahala sa kay Jelo at sa hiyas niya.” Ayon pa kay Martin.

“Ako ang bahala sa kataw na iyon, hindi uubra sa akin ang malapad niyang buntot.”

“Huwag mong maliitin Ang mga katulad nila baka ikaw ang gawing kilawin. Siya nga pala kamusta ang may-ari ng katawan na suot mo? Baka makatakas ,masasayang lang ang Plano” sabi pa ni Martin.

“Huwag ka mag alala, sinigurado kong hindi sila maiinip sa kinalalagyan nila.”

At tumawa na lang ang dalawa ng may nakakatakot na tinig.

Samantala pag dating sa resort ng Dapdap,agad na pinuntahan nina Jelo si Juno na sa mga sandaling iyon kausap si Neru sa dalampasigan sakay ng higanteng pawikan. Nang makita ng dalawa ang prinsepe nag bigay galang Ang mga ito dito. Ipinagtaka ng dalawa ang pag dalaw ni Neru sa Dapdap.

Pagkakita ni Neru sa pamangkin ,agad nitong kinausap si Jelo tungkol sa mga nangyari dito na umabot sa kanya.

“Ang mga pangitain ko noon ay isa-isa ng nangyayari dito sa lupa, at maging sa pusod ng karagatan. At ang mga nangyari sa iyo, nakakabahala. “ Sabi pa ni Neru.

“Tulad mo, hangad din nila ang hiyas na ito, ang hiyas na ibinigay mo sa Ina ko,.” Ayon pa kay Jelo.

“Hindi iyan ang hiyas na ibinigay ko sa kapatid ko, kawangis lang iyan. At upang maunawaan mo, ikukuwento ko ang buod ng mga hiyas. Ang hawak mo ay isa sa tatlong mga hiyas ng amang hari, na ninakaw sa kanyang bulwagan. Ang tatlong hiyas ang buhay ng lolo mo,ang hari ng karagatan. Nang nawala ang mga iyan, naglaho din ang amang hari. Sa kanyang pag kawala, nagkagulo ang lahat, nagkawatak watak Ang mga nilalang na sakup niya, bumuo nang kanya kanyang kaharian ang iba ayon sa kanilang uri at wangis. At upang mapanatili ang kaharian na itinaguyod ng amang hari bilang nag iisang prinsepe mula sa mga unang binhi ng ama. Tumayo ako bilang hari. Dahil sa wala na Ang mga hiyas na nagbibigay balanse at kapayapaan sa pusod ng karagatan. Marami sa mga kauri natin ang nakahanap ng panibagong kaharian at kalinga dito sa lupa. At doon nakilala ng lolo mo ang Ina ko. Makapangyarihan Ang mga hiyas, at ang sino mang may taglay o hawak nito ay may kakayahang baguhin ang lahat. Ang hiyas na iyan marahil ang nag dulot ng nakakakilabot na pangitain sa akin, na mula sa binhi ng anak ng aking Ina mag-uugat ang nakakakilabot na labanan na hindi pa naisisulat sa kasaysayan ng karagatan.”  Kuwento pa ni Neru kay Jelo.

“Hawak mo ang isa sa tatlong hiyas. Marahil ang may hawak sa dalawa pa ang nagbabalak na makuha iyan sa iyo Jelo “ dugtong pa ni Juno.

“Kung ganun ,ipinapaubaya ko na sa iyo mahal na tiyo, itong hiyas na ito. Kung ito nga ang magiging mitsa upang magkaroon ng malaking hidwaan Ang mga tao at kataw. Mas mainam siguro kung nasa pangangalaga mo ito.”  Hinubad ni Jelo ang suot nitong hiyas sa leeg at inabot ito kay Neru.

“Ikaw ang pinili ng hiyas na mangalaga diyan. At kung sino man ang nagbigay niyan sa iyo, Alam niyang mapapangalagaan mo ito ng tama.”  Pagtanggi pa ni Neru. “Patawad kung hindi naging maganda ang unang araw ng pagkikita natin.” Sabi pa nito.

“Hawak ng Isang shokoy ang kaibigan ko. Ginagamit niya ngayon ang katawan ni Arcel upang mapalapit ako sa kanya. Buti na lang at nakutuban ito ni Pawi “ ayon pa kay Jelo.

“Isa lang ang pinaghihinalaan kong nasa likod ng mga ito. Siya lang naman ang alam ko na may kontrol sa mga Kugtong at mga shokoy na kanyang ginagawang mga alipin. Si Tulum.” Hinala pa ni Neru.

Si Tulum, ang kapatid ng amang hari nina Neru na may malaking inggit sa kapangyarihan at kaharian na ipinagkaloob sa kanya ng ama. Noon pa man si Tulum na ang pinag hihinalaan nilang may kagagawan sa mga nawawalang hiyas dahil sa kakayahan nitong mang gaya ng anyo.

Napag alaman din ni Jelo mula kay Nero na may mga nangyayari rin na mga pagbabago sa ilalim ng dagat.  Ilan na sa mga Kataw at mga Sirena ang nawawala. Nabulabog na din Ang mga nilalang sa pinakamalalim na bahagi ng karagatan at pinipinsala ng mga ito Ang mga nasa itaas. Maging ang mga hayop doon, pabago bago na Ang kilos at ugali.

Palaisipan parin kay Neru kung bakit nagpaparamdam sa lahat ng dako si Tulum. Sa lawak ng pinsala na dulot nito sa ilalim ng karagatan,ramdam Ang epekto nito maging sa ibabaw.

“Kailangan maging matalas lagi Ang pakiramdam mo Jelo. Ngayong alam na natin kung sino ang kalaban, magingat ka. Ingatan mo na walang sino man ang makakakuha niyan sa iyo, o kahit mahawakan man lang ng iba iyan. Lalo na ang mga alagad ni Tulum.” paalala pa ni Neru kay Jelo.

“Kayang magtago ni Tulum sa ano mang anyo. Paano ko nga ba malalaman na si Tulum na ang kaharap ko?” Tanong pa ni Jelo.

“Nararamdaman ng hiyas ang panganib kaya pinapayo ko na huwag mo itong ilayo sa katawan mo. At ang salamin, nababasag nito ang kapangyarihan ng mga taong lumot. Sa oras na may pagdududa ka, makakatulong ang ano mang bagay na kakikitaan ng kanilang repleksiyon. “ ayon pa kay Neru.

“Pawi, higit na mas kailangan ka ni Jelo. Huwag mo lulubayan ng tingin si Jelo kahit ni isang segundo. Lalo na at alam na ni Tulum.ang kahinaan nitong si Jelo.” Sabi pa ni Neru kay Pawi.

“Iba din kasi ang nagagawa ng pag ibig sa mga tao dito kamahalan. Nakakabulag ng mata. Nakakalimot. Makakaasa ka , hindi ko iwawala sa mga mata ko si Jelo.Pangako.” Ang tugon naman ni Pawi.

Hindi na nagtagal pa ng Dapdap si Neru at bumalik din ito sa pusod ng dagat. Lumipas ang mga araw, wala parin balita si Jelo, kung nasaan na ang shokoy na Nagpapanggap bilang si Arcel. Nakipagkita ito sa mga barkada niya upang makibalita. Ngunit maging ang mga ito sa kanya din hinahanap si Arcel.

“Alam niyo magreport na lang kaya tayo sa pulis, ilang araw na palang nawawala si Arcel,na ang buong akala namin tinatago mo at nilalayo mo sa amin.” Sabi pa ni Sashal nang malaman ang totoo.

“At bakit ko naman itatago sa Inyo si Arcel?” natawang tanong ni Jelo.

“Naku itong si Pabs kasi, sinabi sa amin na may relasyon daw kayo ni Arcel. Kayo ha, Ang tagal na nating makakasama hindi niyo man lang inamin sa amin na mga sirena pala kayo.” sabat pa ni Kristel.

“Iba ang Sirena sa aming mga Kataw nuh.” biglang hirit naman ni Pawi, na agad naman pinigilan ni Jelo.

“pati ba naman Ikaw Pao, bakla din? Ano ba naman Ang nangyayari ngayon sa mundo. Kung sino pa itong mga yummy at gwapo sila pa itong mga…hay naku nakakalito na talaga. Buti na lang hindi pogi itong si Ken, sure Ako na straight siya.” Sabi pa ni Merra sa dalawa.

“Hindi mo rin sure, malay mo kloseta din iyan boyfriend mo. Pero saan na nga ba si Arcel? bakit hindi na nagpaparamdam Ang taong iyon.” ayon pa kay Sashal.

Habang nag kukuwentuhan ang magbabarkada, biglang may dumating na ikinatuwa ng mga ito. ikinagalak  nila ang paglitaw ng na miss na kaibigan, nilapitan at niyakap agad ng mga ito si Arcel. Masayang sinalubong ng lahat ito maliban kay Jelo at Pawi.

“Lapitan mo na Ang impostor na iyan bago pa makahalata” bulong ni Pawi Kay Jelo.

“parang hindi ko yata kaya, hindi naman iyan si Arcel eh shokoy iyan. At nakita mo naman ang tunay niyang anyo. Ang panget.” Sabi pa ni Jelo.

“Hayaan mo na, iwasan mo lang na madampian ng balat niya ang hiyas na suot mo. Dahil alam mo na ang mangyayari sa tunay na Arcel.” paalala pa ni Pawi, at iyon na nga ang ginawa ni Jelo.

Sa muling pagkikita nila ni Arcel, naging maingat na nga si Jelo.

“Kailangan ba talaga kasama natin iyang kaibigan mong iyan? This is supposed to be our date. Nakaka asiwa naman na may kasama pa tayo.” biglang reklamo ni Argel nang magyaya ng date si Jelo.

“Ok iyan si Pao, hindi naman siya magiging problema sa date natin. Hayaan mo na lang siya diyan. Masyado na kasi siyang bored sa bahay.” sagot pa ni Jelo dito.

May kutob na rin Ang pekeng Arcel na alam na ni Jelo ang totoo at sinasakyan lang siya nito upang malaman kung saan nito tinatago ang totoong Arcel. Kaya gumawa ito ng dahilan upang makatakas sa dalawa. Nag kunwari itong masama ang pakiramdam at tinungo agad nito ang banyo ng restaurant kung saan sila nag hahapunan ni Jelo. Naka tunog naman si Pawi sa naging pagkilos ni Arcel kaya sinabi niya ito kay Jelo. Sinundan nila sa banyo si Arcel at hinanap ito sa mga cubicle doon sa loob. Ngunit wala na doon si Arcel at tanging mga damit na lang at sapatos nito ang naiwan malapit sa toilet bowl doon sa Isa sa mga cubicle sa loob.

“malamang nakakahalata na talaga iyon sa atin.Tingnan mo ginamit pa ang inuduro para matakasan tayo.” Sabi pa ni Pawi.

“Mukhang malabo na ngang mahanap natin si Arcel, sa susunod na linggo na ang kabilugan ng buwan. At pag hindi pa natin nahanap si Arcel, tuluyan na silang magkakapalit ng buhay ng shukoy na iyon.” pag aalala pa ni Jelo.

“Di ba sa susunod na linggo na ang pagbubukas ng resort mo? Masisilip na natin ang buong sulok doon. Di ba may kutob tayong nandoon si Arcel. At si Martin, di ba may hinala tayo na Isa din siyang shukoy?” ayon pa kay Pawi.

“Tama sa resort, . pero hindi ko resort iyon sa walang hiyang ama ko iyon. Pero tama ka Pao,  bumalik tayo ng resort. Sisimulan natin kay Martin.” Pagsang-ayon pa ni Jelo.

“pero kung alam na nga ng hilaw na Arcel na iyon na may alam na tayo, malamang ganun din ang Martin. At siguradong itatago talaga nila ng mabuti si Arcel. Liban na lang kung…”

“Maliban na lang kung tatanggapin ko Ang offer ng ama ko sa resort. In that case may full access na ako sa buong bahagi ng resort.” Sabi pa ni Jelo.

“At makakapasok na tayo doon, kahit hindi pa araw ng pagbubukas.” ayon pa kay Pawi.

Sa naisip nilang paraan , nabuhayan ng pag-asa si Jelo. Tinawagan agad nito ang mayor na ama. At nilatag doon ang Ilan sa mga kondisyon bago niya tanggapin ang  alok sa kanya nito.  Nagkasundo sa gitna ang mag ama.  Kinabukasan din ng araw na iyon. Pinuntahan nina Jelo ang resort tapos na ang lahat at handa na ito sa nalalapit na pagbukas sa publiko.  Agad silang sinalubong ni Martin na tila ba ,inaasahan na ang kanilang pagdating.

Nakaramdam ng kakaibang init sa katawan si Jelo, pinagpapawisan ito ng husto ,ganun din si Pawi. Na para bang hinaharangan o pinipigilan silang mapasok sa lugar na iyon. Pasimpleng kinapa ni Jelo ang hiyas na suot nito. Ngunit wala naman itong binibigay na sinyales sa kanya. Ngunit ang init na kanilang nararamdaman ay tila pabago-bago. Napansin ito ni engineer Martin.

“Masama ba ang pakiramdam niyo boss Jelo? Pinagpapawisan kayo, Ang mabuti pa doon muna tayo sa taas ,mag palamig na muna kayo. Mag papahanda Ako ng pagkain. Nagugutom na siguro kayo.” pag alok pa ni Martin sa dalawa.

“Sige engineer, susunod kami.” tugon ni Jelo.

Pinauna ng dalawa si Martin. saglit muna nag usap ang dalawa tungkol sa kanilang nararamdaman.

“Bakit ganun, katawan lang natin ang nakaramdam ng init.  Pero ang kuwentas wala namang pagbabago.” pagtataka pa ni Jelo.

“Hindi ko alam, pero Isa lang ang sigurado ako. Ang resort na ito. Hindi lang ito basta resort lang. Iba ang nasasagap Kong enerhiya sa paligid. Lalo na nang nakapasok tayo.”  Ang obserbasyon pa ni Pawi.

“Ano ang ibig mong sabihin Pao?”

“Hindi welcome ang mga Kataw o Sirena dito. Ganitong ganito ang nararamdaman namin sa dagat sa tuwing nagagawi kami sa mga teritoryo ng mga lamang lumot, sa  mga balwarte ng mga shokoy at kugtong. Basta iba talaga ang nasasagap ko sa resort na ito.” ayon pa kay Pawi.

Napansin ni Martin Ang paghinto ng dalawa,kaya muli nitong tinawag sina Jelo at Pawi. Kahit hindi kumportable ang dalawa, nagpatuloy parin ang mga ito. Pagdating nila sa viewing deck ng resort. Agad na pinahanda ni Martin ang pagkain para sa dalawa. Ngunit tumanggi na Ang mga ito sa alok ni Martin. Nagdadalawang isip na Ang mga ito. Iba na rin ang pakiramdam nila maging sa mga pagkain na nasa harapan nila .

“Pasensiya na engineer, pero hindi pa kami nagugutom. We just want to see , everything here sa resort bago pa ito buksan sa mga tao. Baka may makita akong kunting adjustment that would help to attract ng mga possible tourist.” ayon pa kay Jelo.

“well, shall we…I will tour you sa mga main attractions dito, also sa mga amenities dito.” Ang nakangiting tugon ni Martin Kay Jelo.

Halos naikot na ng tatlo bawat kasulok-sulukan ng resort ngunit wala silang nakitang bakas ni Arcel doon. Nasa beach front na ang mga ito ng may napansin si Pawi.Agad niya itong tinanong kay Martin.

“engineer, para saan ang structure na iyan?”

“para iyan sa gaganaping Mermaid festival sa araw ng opening ng resort. isang malaki at mahabang stage hanggang doon sa bahagi na iyon ng dagat ang ilalagay namin sa gitna. Maglalagay din kami ng malaking water tank sa stage kung saan makikita ng lahat ang mga Kataw at Sirena na lumalangoy na parang mga goldfish sa isang malaking aquarium.” paliwanag pa ni Martin.

“Bakit may mga Kataw?” nabahalang tanong ni Jelo.

“It’s a mermaid festival, ito ang theme ng resort. Kaya nag hire ang dad mo ng mga performers na mag act as mermaids and sirens para sa okasyon. At nakikita ko, Isa itong malaking event na pag uusapan hindi lamang sa buong Cebuklod. And even Ang Dapdap magugulat sa mangyayaring Pasabog sa opening natin.” Ang tuwang tuwa na Sabi ni Martin.

May kung ano talaga na bumabagabag sa isipan ni Pawi, hindi nito mawari ang biglaang kaba na nararamdaman habang nakatingin sa malapad na platform na parang tulay sa dagat. Maging si Jelo may pakiramdam din itong hindi maganda. Nakaalis Ang dalawa ng resort na wala man lang nakuha o nakitang kunting senyales na nandoon sa lugar na iyon si Arcel.

Nakipagkita naman si Martin kay Vladimir at ibinalita nito dito ang pagdalaw ni Jelo sa resort.  Natuwa naman si Vladimir sa progreso ng effort nito para mapalapit sa kanya ang anak.

“just in time,..saan ba at mapapasaakin din ang lahat ng gusto ko. Ilang tulog na lang .” Ang masayang tugon ng mayor.

RESCUE MISSION

Nandoon parin ang dalawa sa pagbuo ng mga hakbang para alamin ang katotohan sa kanilang mga hinala.

“Sa susunod na linggo magbubukas na ang resort mo, at kasabay pa ng kabilugan ng buwan. Pupunta ka ba?.” paalala ni Pawi kay Jelo

“Kailangan ko muna malaman kung nasaan si Arcel bago pa dumating ang araw na iyon Pao.” Ang nababahalang tugon ni Jelo.

“Pero saan naman natin hahagilapin Ang Arcel na iyon, eh maging Ang impostor na Arcel hindi rin nagpapahuli.” sambit pa ni Pawi.

Sa kalagitnaan ng kanilang paguusap, nagulat ang dalawa nang may nagsalita sa sahig.

“Ako alam ko.”_isang alimango ang bigla na lang lumabas mula sa ilalim ng kama ni Jelo. At nag salita ito.

Agad na inusisa ni Pawi ang nakitang nilalang dahil sa may naramdaman ito dito.

“hindi ka pangkaraniwan alimingo, saan ka galing, bakit ka nandito? At paano ka napunta dito?” tanong ni Pawi sa alimango.

“huwag kayong matakot, hindi ako kalaban” Sabi pa ng alimango.

“Baka Ikaw matakot sa amin kung kikilawin ka namin. Sagutin mo tanong namin. Saan ka galing at paano ka napunta diyan?” tanong pa ni Jelo.

“Ako si Amirillo, galing ako sa resort. Isa ako sa mga trabahante doon. Ngunit ng matapos na Ang resort Isa Isa na kami binalik ni Baracula sa pagiging alimango. Iyon ang dahilan bakit wala na kayong nakitang mga nagtratrabaho sa resort nang pumunta kayo.” bulalas pa ng alimango nang magpakilala ito sa kanila.

“sino si Baracula?” tanong ni Jelo na may pagtataka.

“Sabi ko na nga ba na may kinalaman ang mga lamang lumot sa nararamdaman ko noong pumasok tayo sa resort. Si Baracula ang kanang kamay ni Bukawa, Ang naging kabiyak ni Tulum. Kilala sa buong karagatan Ang kalupitan at kasamaan ni Bukawa sa lahat ng mga lamang tubig na sumusuway sa kanya. Galit si Bukawa sa mga lahi ng sirena at Kataw dahil sa pagkamatay ng kanyang ama. Nagkaroon kasi dati ng madugong labanan sa pagitan ng mga Kataw at mga lamang lumot. Naitaboy Ang mga kugtong at shukoy. Natalo Ang mga lamang lumot,. at napatay ni Haring Maguyawhan ang ama ni Bukawa.” kuwento pa ni Pawi.

“Teka-teka lang ang gulo eh. Bakit na sangkot dito si Bukawa na iyan? At si Baracula ano ang kinalaman niya sa resort? Bakit nasabi mong nagtatrabaho kayo doon?” usisa pa ni Jelo sa alimango.

“Si Martin ,ang nakausap niyong si engineer Solivan. Hindi siya tao, siya si Baracula.” Sabi pa ni Amirillo.

“Siya si Baracula?, ibig sabihin hindi lang tayo nakikipaglaro sa isang simpleng lamang lumot Jelo. At kung nandito na sa lupa si Baracula, Isa lang ang ibig sabihin nito, nandito na rin sa lupa si Bukawa.” hinala pa ni Pawi.

“Ano? Paano? Bakit? ano ang ginagawa nila sa resort at kung si Baracula nga si Martin,…nanganganib din ang ama ko?” Tanong ni Jelo na bigla na lang nabahala sa seguridad ng ama.

“Maaring ginagamit ni Baracula ang ama mo para sa mga plano ni Bukawa. At tingin ko, may ediya na sila tungkol sa iyo. Sa kung sino ka. “ ayon pa kay Pawi

“Kailangan niyong iligtas ang lalake na hinahanap niyo. Alam ko kung nasaan siya. Nandoon siya sa resort.” Sabi pa ng alimango.

Dito na nagdadalawang isip si Pawi na baka Isa lamang itong patibong para kay Jelo upang makuha sa kanya Ang hiyas. Inusisa pa nila si Amirillo, at sinabi nito na kaya ito nakasama sa kanila at nakapuslit, kuha nang sumampa ito sa bag na dala ni Jelo ng pumunta sila sa beach front ng resort. Kung saan naroon ito at ang iba pa.

May pag alinlangan sina Jelo at Pawi sa kanilang natuklasan. Nang araw na iyon dinala nila si Amirillo sa Dapdap. Hinarap nila si Amirillo kay Juno. Laking pagkabahala Ang nakita nina Jelo sa reaksiyon ni Juno nang marinig ang mga impormasyong binahagi ni Amirillo.

“Wala tayong alam sa mga nilulutong plano ni Bukawa kung siya nga ang nasa likod nito. Kaya pala ganun na lang kadali naitayo ang resort na iyan. Jelo, kailangan mo tanungin ang ama mo kung paano niya nakilala si Martin na iyan. Baka may mahanap tayong sagot.” Sabi ni Juno sa kanila.

“Boss Juno, paano kung maging ang ama ni Jelo, hawak na rin ni Bukawa? Hindi niyo ba naiisip, bakit ganun na lang ka dali daling mag desisyon Ang ama ni Jelo na magpatayo ng resort dito. Eh taga kabilang Isla siya. At ito pa, bakit ginamit nila Ang kaibigan ni Jelo na si Arcel. Hindi ba at halata namang, lumalapit sila kay Jelo?” mga obserbasyon pa ni Pawi.

“Alam mo mahal may punto itong si Pawi, hindi kaya si Jelo talaga ang pakay nila?” Pagsang ayon ni Jimmy

“Kailangan nila si Jelo dahil sa hiyas. Hindi lang si Jelo ang pakay niya base sa mga nangyayari. Gagamitin lang nila si Jelo dahil hawak ni Jelo ang Isa sa mga hiyas ni haring Maguyawhan. “ Sabi pa ni Juno na napakunot ang nuo.

“Anong ibig mong sabihin mahal?” pag alala ni Jimmy

“Sana mali ang hinala ko. Gayun pa man ,kailangan na ni Jelo ang lahat ng tulong na kakailanganin niya. Kung nagagawa ng mangialam ng mga lamang lumot dito sa lupa, dapat lang na may gagawin tayo.” ayon pa kay Juno.

Nagiging kumplekado na ang lahat, hindi pa man nakikita ni Jelo ang totoong si Arcel, narito at panibagong banta na naman sa buhay ng kanyang ama. Hindi na alam ni Jelo kung alin ang uunahin nito. Galit ito sa ama, ngunit hindi rin nito kayang pabayaan na lang Ang ama sa mga lamang dagat na posibleng mag lagay sa kanya sa panganib.

“boss Juno ,iisa lang naman ang dagat na nag uugnay sa Dapdap at resort diba? Bakit hindi kaya doon na lang tayo dumaan upang makapuslit sa resort.” mungkahi ni Pawi

“May inutusan na kami na gawin iyan , ngunit may kung anong humaharang sa kanila at hindi nila kayang makalapit sa dagat ng resort. At ngayon malinaw na sa amin kung bakit.” sabat pa ni Jimmy.

“Ako, kaya kong makapasok doon nang hindi sila magduda.” pagsingit pa ni Amirillo

“Makakapasok ka nga,… ang tanong ,maililigtas mo ba si Arcel, eh nagiisa ka lanng at ang liit mo pang alimango?” Sabi pa ni Pawi.

“Susubukan kong himukin Ang iba na tulungan Ako, maitakas si Arcel doon.” tugon ni Amirillo.

“Paano kung mapahamak kayo? Kung nagawa nga kayong gawing tao at ibalik sa pagiging alimango ng Bukawa na iyan,ibig lang sabihin hindi basta-basta ang kapangyarihan niya.” pag aalala ni Jelo.

“Matagal na kaming nagpapasakop sa kapangyarihan at kalupitan ni Baracula. Panahon na para kumalas sa kadena nang pang aalipin nila sa amin.” Ang matapang na tugon ni Amirillo.

“Kung gayon sumama ka sa amin ni Pawi, may naisip na ako..” ang desisyon ni Jelo.

“Sige Jelo, kami na bahala mangalap ng impormasyon sa ama mo. Hihingi kami ng tulong kay haring Neru. Sa ngayon mahalaga ang bawat oras sa kaibigan mo, kailangan maagaw mo siya bago pa sumapit ang full moon.” Sabi pa ni Juno kay Jelo.

Wala nang inaksaya pang oras sina Jelo. Pinagplanuhan nila ang balak na pag rescue kay Arcel sa resort. Gabi na noon nang maalimpungatan si Jelo. Nakita nito si Amirillo sa ibabaw ng kanyang dibdib. Napabangon ito sa sinabi nito sa kanya.

“Nararamdaman ko si Baracula, tinatawag niya kami Jelo.” sambit pa ng alimango.

“Ano? bakit mo naman nasabi iyan Amirillo?” usisa ni Jelo.

Nagising si Pawi dahil sa ingay ng dalawa. Nabahala din ito sa sinabi ni Amirillo.

“Natatakot ako baka may gagawin si Baracula sa mga kasamahan ko Jelo. Alam mo naman si Baracula matalas ang pang-amoy nun.” ayon pa kay Amirillo

“Huminahon ka Amirillo, bukas din babalik tayo ng resort, ililigtas natin pati ang mga kasamahan mo.” Ang pangako pa ni Jelo.

Saglit itong lumabas sa balkunahe upang makapag isip. Sumunod naman si Pawi sa kanya.

“Hindi pa ito ang pinakasukdulan mong kahaharapin bilang isa sa mga tagapagmana ng korona ng Atlandia.” Sabi ni Pawi kay Jelo nang mapansin ang malalim nitong pagbuntong hininga.

“Nais ko lang naman makilala Ang pagkatao ko at makasama muli si mama. Wala naman akong balak na mamuno o makihati sa truno ng hari. “ Ang malungkot na tugon ni Jelo.

“Nakita kasi nila ang kahinaan mo, kaya agad sila naka kilos laban sa iyo. Agad nila itong nagamit. Pero tandaan mo, madalas naririnig ko sa mga pelikula niyo dito, na napapanood ko at nababasa ko sa mga piling libro. Na minsan o madalas ang kahinaan ay siya ding magiging lakas mo. Sa oras na matutunan mo ito.” Ayon pa kay Pawi.

“Sana nga lang magtagumpay tayo. Hindi ko talaga alam ang gagawin kung may mangyaring masama kay Arcel.”

“Mahal mo na nga si Arcel.” biglang tugon ni Pawi na may malungkot na ngiti sa labi .

“Bakit ganyan ang mukha mo? “ tanong ni Jelo nang mapansin nag iba ang reaksiyon ni Pawi nang mabanggit ang pangalan ni Arcel.

“naalala ko lang ang unang araw na nagkakilala tayo. Siguro kung noon pa kita nakita nahulog narin Ako sa iyo.” pahapyaw na pagpaparinig ni Pawi kay Jelo.

Napatitig si Jelo kay Pawi at ngumiti ito. Inakbayan pa nito ang kaibigan at binigyan ng mahigpit na yakap sabay bulong kay Pawi sa tenga ng salamat. Napatingin si Pawi mukha ni Jelo ng nginitian siya nito. At may kung anong damdamin ang tumulak kay Pawi na bigla nalang nitong hinuli ang mga labi ni Jelo ng masuyong halik.

Nagulat man sa ginawa ng kaibigan. Tinanggap niya ang mga halik na iyon sa kanya. Tumugon ng mas maalab na halik si Jelo kay Pawi. Walang kumakalas sa bawat paglapat ng kanilang mga bibig sa isa’t isa. Naging mapusok ang bawat laplapan, hanggang sa bumigay narin Ang kanilang mga katawan. Isinandal ni Jelo si Pawi sa railings ng balkunahe habang patuloy ito sa kanyang pag halik.

Isa-isa nang nagsihulugan sa sahig ang kanilang mga suot. Si Jelo naman ngayon ang nakasandal sa railings. Binuhos ni Pawi ang lahat ng kanyang nalaman sa mundo ng tao sa kung paano pinapaligaya Ang isang lalake sa paraan ng mga mortal. Hinimod at pinaglaruan ng dila ni Pawi ang dibdib at utong ni Jelo. Hindi naman magkamayaw sa nararamdamang kiliti at sarap si Jelo na pinipigilan Ang kanyang mga impit na ungol at halinghing. Lalo na nang mapadako sa baba nito si Pawi.

“Bakit alam mo iyan?” mahinang tanong ni Jelo kay Pawi nang sinimulan na itong laruin ng kaibigan gamit ang kanyang bibig at dila.

“Eh di sa cellphone mo.“nakangiting tugon ni Pawi at muli nitong pinagpatuloy ang kanyang ginagawa.

Ang naudlot na pangyayari noon, naisakatuparan din sa pagkakataon na iyon. Ipinamalas ni Pawi ang kanyang natutunan sa pamamalagi niya sa lupa sa piling ni Jelo. Hingal na hingal ang dalawa matapos ang lahat.

“Bakit mo iyon ginawa sa akin?” Ang naitanong pa ni Jelo kay Pawi habang nakahiga ang dalawa sa sahig ng balkunahe.

“Gusto kita, At bilang taga sunod mo, handa kita pagsilbihan sa kahit anong paraan. Kahit pa ang paligayahin ka.” nakangiting tugon naman ni Pawi sa kanya.

Para kay Pawi Ang gabi na iyon ay espesyal na gabi para sa kanya. Sa pagtugon ni Jelo sa kanyang pahiwatig, nabigyan ng panibagong kahulugan ang pagiging malapit nito sa kaibigan. At nagkaroon ng malalim na rason kung bakit kailangan niya si Jelo. Buo na ang loob ni Pawi na ibuhos ang lahat maging ang sariling buhay para sa kaligtasan ni Jelo.

-*-

Nang mga sandaling iyon hirap na hirap na sa kanyang sitwasyon si Arcel. Hindi lang takot ang unti-unting lumukob sa kanya kung hindi ang sinapit nito dahil sa kagagawan ni Baracula.

“Alam mo ba na pinaghahanap ka na ngayon ng iyong pamilya? ng mga kaibigan mo? at higit sa lahat ng lalaking pinakamamahal mo na si Jelo? At kung sa tingin nila matatagpuan ka pa nila mahihirapan sila. Sa anyo mong iyan, ewan ko lang kung makikilala ka pa nila.” wika ng impostor na Arcel sa totoong si Arcel.

“Halimaw,ibalik mo sa akin ang mukha ko!Hindi iyan sa iyo!” Sigaw ni Arcel, ngunit walang salita ang lumalabas sa bibig nito kung hindi mga angil at nakakangilong tunog lamang.

“Pasensya na, pero mukhang nasasanay na akong isuot ang balat mo. Gustong-gusto ko na ang katawan mong ito. Kaya kung ako sa iyo, subukan mo narin sanayin ang sarili mo sa anyo na iyan dahil ilang araw na lang tuluyan na iyang mapapasa’yo. At huwag mo ng pagurin ang boses mo dahil wala rin namang makakarinig sa iyo.” saad pa ng impostor na Arcel.

Nakakakilabot ang anyo ng tunay na Arcel. Balot ang katawan nito ng mga malalaking kaliskis tulad ng sa malalakas isda. Malagkit ang buong katawan nito na madulas gawa ng nilalabas nitong animo’y laway upang hindi ito matuyuan. May mga lumot ito sa likod at sa manipis nitong buhok. Hindi mawaring uri ng isda o palaka ang mukha nito na may malaki at bilugang mata na purong itim. Malaki ang bunganga nito na may pinong mga ngipin ngunit matatalas. Mahahaba ang mga kamay at biyas nito na mapapayat. Kawangis ng mga paa ng bayawak ang mga kamay nito at paa.

Sa ganoong anyo nga ni Arcel matagpuan man ito ni Jelo hindi rin niya ito makikilala.

Samantala, habang sinusuyod ng isa sa tauhan ng taga Dapdap ang gilid ng dalampasigan isang sugatang Kataw ang namataan nitong nakasampa sa mababaw na parte ng mga bakawan. Hinang-hina at halos hindi na gumagalaw ang naturang nilalang.

Dinala ang Kataw kay Juno. Huli na ang lahat para sa Kataw. Ngunit bago ito tuluyang nawalan ng buhay nabanggit nito kay Juno ang nangyari sa kanya at sa mga iba pa.

Agad na nagpatawag ng pulong si Juno, Tinipon ang lahat ng mga Kataw, serena, at mga taong-kataw na naroon sa resort. Dumalo din ang ilan pa sa mga matataas na konseho ng karagatan. Sa pangunguna ni Neru.

“Isang kauri ang binawian ng buhay dahil sa kagagawan ni Bukawa. At natuklasan na namin ang tunay na plano nito kamahalang Neru.” bungad ni Juno.

“Kaya nga nagpaabot na ng kanilang mga suporta ang mga karatig kaharian sa limang sulok ng karagatan sa buong mundo. Hindi na lang ito basta laban at digmaan ng mga tagatubig sa tagalupa. Bawat nilalang ay mahalaga dito, kaligtasan ng bawat buhay ang dapat isaalang-alang. “ Tugon ni Neru.

Kasunod ni Neru, mula sa karagatan nagpakita ang mga pinuno ng mga kaharian mula sa iba’t ibang bahagi ng daigdig. Mangha at takot ang naramdaman ni Jim nang makita ang mga nilalang sa dagat. Matagal na niyang nakakasalamuha ang mga Katawan at Serena sa buong buhay niya, ngunit ang makita ang ibang nilalang ng karagatan mula sa iba’t ibang lugar, iba na ang dulot nitong hilakbot sa kanya. Isang malaking banta ng malaking labanan ang nakikita ni Jim. Maging ang mga taong-kataw ay ganun din ang naramdaman ng mga sandaling iyon.

“Mahal ito na ba ang kinatatakutang mangyari ni Neru ayon sa kanyang pangitain? Paano na ang mangyayari sa mga tao? Wala kaming laban sa mga kapangyarihan niyong mga taga dagat. “ Ang pangamba ni Jimmy.

“Kaya nga gagawan natin ng hakbang upang mahadlangan ang pinangangambahan nating mangyari Mahal. Maging kami man na mga taga dagat, ayaw naming madamay ang mga tao sa hidwaang ito. “ Tugon ni Juno sa kasintahan at niyakap ito.

Ramdam ng mga kalaban ang presensya ng kanilang mga katunggali. Kaya kung may pinaplano ang mga Kataw ganun din sila.

Nagbunsod ng hindi maipaliwanag na abnormalidad sa panahon ang biglaang pulong ng mga Atlandia sa Dapdap at ang pagsanib puwersa ng mga kakampi nina Tulum at Bukawa. Maraming tao ang namangha sa kanilang nasasaksihan sa kalangitan, ngunit halos lahat natakot sa biglaang pag litaw ng kakaibang mga ulap sa mismong karagatan ng Cebuklod.

Dahil sa kakaibang pangyayaring iyon, animo’y naglaho sa mapa ang isla ng Cebuklod. Natakpan ng hindi mawaring uri ng ulap ang buong isla hanggang sa sakop nitong karagatan at tanging nakasentro lang sa isla ang pambihirang ulap na iyon na inakala pa ng karamihan ay isang uri ng bagyo na nabuo dahil sa tindi ng climate change.

“Umaalma na ang karagatan Jelo. At batid ko na naghahanda na rin ang mga kalaban. “ Wika ni Pawi habang nakatingala sa langit.

“Nararamdaman ko nga ang bigat ng kuwintas na suot ko, sumisikip siya at tila bumabaon sa balat ko. “ Tugon ni Jelo na nag-aalala ng lubos sa nangyayari.

“Simula pa lang ito ng pagpaparamdaman ng kapangyarihan ng bawat magkasalungat na puwersa. May mas matindi pang darating at iyon ang kailangan nating unahan na mangyari” Saad ni Pawi.

“Kaya kumilos na tayo hangga’t may natitira pang oras. Baka tuluyan ng mapanghawakan ni Bukawa ang lupa at ang lahat ng mga tao, magiging katulad kong alimango, o di kaya maging dikya na lang at maging pagkain niya. “ Sabat ni Amirillo.

“Tama ka alimango, ibig ko sabihin Amirillo. Kapag wala tayong gawin at hindi tayo kikilos malamang mauwi talaga sa mas malalang sitwasyon ang lahat hindi lamang ang buong isla ng Cebuklod. Bukas din babalik tayo sa resort na iyon.” ani pa ni Jelo.

“Humingi muna tayo ng resbak sa Dapdap bago lumusob Jelo. Malamang natunogan na rin nila ang balak natin. At hindi malabong maging isang malaking patibong ang mangyayari  bukas. “ Dagdag paalala ni Pawi.

“Tama ang boyfriend mo, tuso sina Baracula, lalo na si Bukawa. Baka bago pa tayo maka score, mati na agad tayo. “ Pagsang-ayon ni Amarillo.

“Friends lang kami nitong si Jelo, huwag kang shipter. Pero iyon din ang punto ko. Gulangan ang labanang ito. Mas may plano, mas sigurado ang panalo. “ Dagdag pa ni Pawi.

Bukod sa abnormalidad na nangyari sa buong kaulapan ng isla ng Cebuklod na mahigit bente minutos ang itinagal wala namang naiulat na pinsala o malalang dulot ang pangyayaring iyon. Dahil parang hinawi lang din naman ng hangin ng ganon ka dali ang lahat. Wala mang paliwanag ang PAG-ASA sa phenomenon na iyon, para sa mga nakakaalam, masama ang bitbit na babala nun sa lahat.