SYNOPSIS

All her life, Celeste Cordova is pampered and loved by her parents, kaya naman ng mamatay ang mga ito sa isang aksidente, parang gumuho bigla ang palasyo na kinalalagyan niya. Everything is gone, except her family’s company who’s now in the verge of sinking.

Alam ni Celeste na kailangan niya ng tutulong sa kanya para mapalagong muli ang kompanya, ang hindi niya alam ay matatagpuan niya iyon sa katauhan ni Reece Benedict Montrogamy, ang inaanak ng mga Magulang niya.

The word asshole is not enough to describe him. He’s persistent to get her into bed but she’s also determined to reject him in every way possible. But only this arrogant man can save her company, he is after all, one of the Asia’s Billionaire.

Wala siyang balak na hingin ang tulong nito pero iyon ang hinihingi ng pagkakataon. She asked for his help and he obliged with a payment of course.

“I’ll save your company in one condition.” His eyes were beguiling her. “You’ll have to sate my sexual need.”

Halos lumuwa ang mga mata niya sa hinihiling nito. Hindi siya papayag! Gusto niyang sampalin ito at ipamukha rito na hindi siya papayag pero huli na. Magkalapat na ang mga labi nila at nakapasok sa ang kamay nito sa loob ng panty niya.

Pipigilan ba niya ito o mas ibubuka pa niya lalo ang hita niya?

PROLOGUE

PROLOGUE

Celeste was on California when she heard about her Parents’ death. Nawalan ng preno ang sinasakyang kotse ng mga ito at sumalpok sa isang truck papasalubong sa mga ito, sadly, walang nabuhay sa mga ito. Sobrang sakit nang naramdaman niya ng marinig niya ang balita. Gusto niyang lumipad patungo ng Pilipinas pero hindi niya nagawa dahil fully book na lahat ng eroplano, kailangan pa niyang maghintay ng isang araw para makakuha ng Ticket.

Nang makarating siya sa Pilipinas, nasa Galono Funeral Service na ang katawan ng mga magulang niya.

Nang makita niya ang walang buhay na katawan ng mga magulang, muntik na siyang mahimatay. Parang gumuho ang palasyong kinalalagyan niya. Naguunahang namalisbis ang mga luha niya. She can’t stop herself from crying loudly as she stared at her parents’ inside the casket. Her heart was being ripped from her chest. It’s like someone stomped it violently. Hindi man lang siya nakapah-paalam. Hindi man lang niya nakita ang mga magulang niya habang buhay ang mga ito.  Bakit kasi nagpumilit pa siyang pumunta sa California kahit hindi siya pinayagan ng mga ito? Napaka-walang kwenta niyang anak!

Then she felt someone hugging her from behind.

“Let your tears flow, Celeste. That can help lessen the pain.” Anang boses ng Pinsan at Bestfriend niya na si Bailey. Tulad niya, sa Amerika rin ito lumaki kaya naging ka-close niya ito at naging matalik na kaibigan.

Humarap siya rito at humahagulgol na umiyak habang mahigpit na yakap ang Pinsan. Dito siya kumukuha ng lakas para labanan ang sakit na nararamdaman.   

“Ang sakit-sakit, Bailey.” She said between loud sob. “Hindi ko kaya.”

Hinagud nito ang likod niya. “Kaya mo ‘yan. Narito lang kami.”

Hindi siya nagsalitang muli at patuloy lang na umiyak habang yakap ang Pinsan. Kahit hindi niya kaya, kakayanin niya. Wala siyang ibang pagpipilian kung hindi ang tanggapin ang pagkamatay ng mga magulang niya. Pero kahit pa paulit-ulit na isaksak niya sa isip niya na tanggapin ang nangyari sa mga magulang niya, napakasakit pa rin.

Hanggang sa sumapit ang libing ng mga magulang niya, umiiyak pa rin siya. Her eyes were fluffy, red and swollen.

Nasapo niya ang bibig ng makitang ibinababa na ang casket ng mga magulang sa lupa. Tumalikod siya dahil hindi niya kayang makitang inililibing ang dalawang mahal niya sa buhay.

It hurts. It fucking hurts like fucking hell!

“ALAM kong hindi ito nararapat dahil kalilibing lang ng mga magulang mo pero kailangan kitang makausap.” Sabi ni Atty. Manalo, ang Family Attorney nila, ng matapos ang libing ng mga magulang. Nasa sementeryo pa rin sila.

Tinuyo niya ang basang pisngi. “Ano ho ‘yon?”

“Well,” Huminga ito ng malalim bago nagsalitang muli. “Celeste, your Parents Company is on the verge of sinking. Tatlong taon na ring nalulugi ang kompanya niyo, pero dahil sa mayamang inaanak ng mga Magulang mo na tumutulong sa kanila, medyo nakakabangon ng paunti-unti ang kompanya.”

Napatango-tango siya habang iniintindi ang sinasabi ng abogado. “That’s good. Is that all?”

“No. You see, your Parents have a deal with Mr. Montrogamy, their godson. Hindi ko alam kung anong klaseng deal iyon. Mr. Montrogamy asked me to tell you that he needs to talk to you about it.” Anito. “Ngayong wala na ang mga Magulang mo, ikaw na ang magpapatuloy sa pinag-usapang deal ng mga Magulang mo at ng inaanak nila. Siguro…”

Huminga siya ng malalim. “You want me to talk to this Mr. Montrogamy?” Oo nga at inaanak ito ng mga magulang niya pero hindi niya ito nakilala o nakita kahit manlang isang beses. Siguro dahil sa Amerika siya nag-aral mula Elementary.

“Yes. I’ll call you when he sets an appointment to talk to you.”

 “Thank you, Atty. Manalo.”

“Don’t mention it, Iha. Condolence by the way.” Anito at naglakad palayo sa kanya.

Huminga siya ng malalim at ibinalik ang atensiyon sa libingan ng mga magulang. Napakunot ang nuo niya ng makita ang isang lalaki na naka Tuxedo at nakatingin sa libingan ng mga magulang niya. Hindi niya ito kilala kaya naman nilapitan niya ito.

“Excuse me? Are you one of my Parents’ relatives?” Tanong niya sa estranghero.

Hindi niya kilala ang ibang relatives ng mga magulang. Maliban sa kapatid ng ama niya na ama ni Bailey, wala na siyang ibang kilala.

“You could say that.” Simpling sagot nito.

“How are you related to them?”

“Ikaw? Kaano-ano ka nila?” Balik tanong nito na hindi pa rin tumitingin sa kanya.

Ilang segundo ang pinalipas niya bago sumagot. “I’m their daughter.”

The moment those words came out from her mouth, the stranger’s eyes were on her, eyeing her up and down like he’s looking for something. Siya naman ay nakatitig lang sa guwapo nitong mukha. His handsomeness can be rivaled to Adonis. He was breath taking to look at. The man has a beguiling gray eyes and it enamored her. He has lips that were made for sin. He has a body that was made for all night steamy sex. The man is oozing with sex appeal.

Kahit nakaramdamn siya ng atraksiyon dito, tinaasan pa rin niya ito ng kilay. “What are you looking at?”

The man smiled the kind of smile that made her knees weak. “Mr. and Mrs. Cordova’s Daughter. Celeste Cordova, a Chef and one of the most Famous Victoria’s Secret Model. Hmm.”

She looked haughtily at him. “Yes, that’s me. Eh ikaw, sino ka?”

A smirk made its way to his kissable lips. “Oh, my bad.” He offered his hand for a handshake. “Reece Benedict Montrogamy, it’s a pleasure meeting you.”

Montrogamy? Is he my Parent’s godson? “Ikaw ang inaanak ng mga Magulang ko?”

“Booyah.” Anito na may malapad na ngiti sa mga labi. “That’s me. I’m shock that you actually know me. Akala ko sina Alex Pettyfer at Channing Tatum lang ang kilala mo.”

Inungusan niya ito. “I actually don’t know you, it was Atty. Manalo who told me about you, so please, don’t flatter yourself.”

“Wow, babe, your mouth stung like a bee, and I can be your honey, anytime.” Anito at kinindatan siya.

Inirapan niya ito at nakipagkamay siya pero mabilis din niyang binawi ang kamay ng makaramdam siya ng kakaibang damdamin.

“Well, since you’re here, I want to talk about the deal you made with my parents. Is it okay—”

“Shhh…” Anito na pumutol sa iba pa niyang sasabihin. “That deal I made with your parents is personal and not for anyone’s consumption. And now that your Parents are dead, I assumed you will take over the company and I’m sure that you will need my aid. Don’t worry, I will. I’m nice like that. But,” He smiled like he’s planning something malicious. “I want another deal. A deal between you and me. How’s that sound?”

Taas nuo siyang tumingin sa lalaki. “Okay but I’m not agreeing to anything. But since I need your help, I want to hear what kind of deal is it?”

“I’ll save your company in one condition.” His eyes were beguiling her. “You’ll have to sate my sexual needs.”

Napanganga siya sa sobrang gulat. “What?”

“Let’s have a steamy night together or in short, let’s have sex. In return, I’ll give you my aid and I will be at your disposal anytime you need my help.”

A/N: The chapter 1 is restricted/private so yeah, sana mabasa niyo. It’s posted,

CHAPTER 2

CHAPTER 2

NANINIKIP ang dibdib niya habang nakatingin sa bahay ng mga magulang. Hindi man siya rito tumira pero para sa kanya ang bahay na ito ay ang tanging itinuturing niyang tahanan. Ito lang ang tanging lugar kung saan pakiramdam niya ay malapit lang siya sa mga magulang niya.

A tear fall down from her eyes. Mabilis niyang pinahid ang luha at kinagat ang pang-ibabang labi para pakalmahin ang sarili.

Bailey hugged her from behind. “You can live with us if you want.” She said, “I’m sure mom won’t mind.”

She faced her to hug her back. “I’m okay. Don’t worry about me.”

Bailey is an amazing cousin and friend. But her parents are another matter. Kahit ang ama nito ay kapatid ng ama niya, magkaiba ang paniniwala ng mga ito. Hindi lingid sa kaalaman niya na gusto ng mga magulang nito na kamkamin ang ibang ari-arian ng mga magulang niya sa kadahilanang pag-aari daw iyon ng mga magulang ng mga ito pero sinisiguro ng Daddy niya na binili nito ang mga lupang iyon sa mga magulang nito mismo.

Kuwento pa ni Atty. Manalo sa kanya, hindi matanggap ng ama ni Bailey na mas maraming ari-arian ang ama niya kaya naman nasisiguro niyang isa ito sa mga taong magbubunyi kapag tuluyang bumagsak ang kompanya nila.

Pero isa-isa, unti-unting nalagas ang mga ari-arian nila dahil iyon ang pinambabayad ng ama niya sa Bangko. At wala man lang siyang kaalam-alam. Naroon lang siya sa California at nagpapasarap. Kung hindi dahil Kay Atty. Manalo, hindi niya malalaman na ang tanging natitirang ari-arian ng mga magulang niya ay ang Kompanya ng mga ito na lamang.

Magulo ang pamilya nila pero ni minsan hindi sila nagpa-apekto ni Bailey. They are best friend ’till they breathe.

“Celeste, I just want you to know that our house is open for you.” Ani ni Bailey habang yakap pa rin siya.

She pulled away from the hug and looked at Bailey softly. “I’ll be fine, Bailey. Don’t worry about me.”

“Paano ako hindi mag-aalala?” Tumingin ito sa bahay niya. “Wala kang titirahan. No one will offer their home to you. Please, Celeste, sa bahay ka nalang muna tumira hangga’t hindi ka pa nakakahanap ng matitirahan.”

She shook her head. “I’ll be fine.” Bumitaw siya sa pagkakayakap dito at nginitian ito. “Bahala na ako kung saan ako titira. Magiging okay lang ako. Promise.”

Umupo siya sa tabi ng travelling bag na nasa gilid ng kalsada, sa labas ng bahay nila.

“Why don’t you go back to America?” Anang boses ni Bailey.

Huminga siya ng malalim at sinagot ito. “I can’t. Hindi ko puwedeng iwan ang kompanya. Kahit wala na ang bahay, may kompanya pa akong dapat palaguin.”

“Celeste, no offense meant but your company is about to sink. Why don’t you just leave it all behind and start a new life in California?”

She was offended, pero hindi niya pinahalata. “I’ll find a way to un-sink it.” Tumayo siya at kinuha ang travelling bag pagkatapos ay sumakay sa kotse niya.

Nagpapasalamat siya na kahit papaano, mas sasakyan pa siya. Hindi iyon nasama sa kinuha ng Bangko.

NATAGPUAN ni Celeste ang sarili sa sementeryo, sa harap ng puntod ng mga magulang niya.

Isa-isang tumulo ang mga luha niya habang nakatingin sa libingan ng mga magulang. Parang kinakatay ang puso niya sa sakit na nararamdaman. Siguro karma na ito sa kanya. Never in her life did she felt hopeless. Mula pagkabata, namulat na siya sa marangyang buhay. Lahat ng gusto niya ay nakukuha niya. Wala pa siyang ginusto na hindi napasakamay niya. Lahat ng luho niya ay sinunod ng mga Magulang niya. Ang hindi niya alam, naghihirap na pala sila. At iyon ang pinagsisisihan niya. Baka kung hindi siya naging maluho, hindi mababaon sa utang ang mga Magulang niya.

She wanted to go back to California, but her conscience won’t let her. Malaki ang utang na loob niya sa mga Magulang niya. Dapat lang niyang pagbayaran ang ginawa ng mga ito para sa kanya.

Nagpakawala siya ng isang malalim na hininga nang makaupo siya sa tabi ng puntod ng mga magulang niya. Hindi pa siya nakaka-upo ng maayos ng marinig niyang tumunog ang cell phone niya.

 Sinagot niya ang tawag na hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag. “Yes? Who’s this?”

“This is Reece. We need to talk. I’m outside your house and I’d been knocking for ten minutes now, so could you please, open the gate?” Annoyance is visible on his voice.

Napamulagat siya ng magpakilala ito. “Kanino mo nakuha ang number ko?”

“Kay Atty. Manalo. Now, open the freaking gate, will you?”

“Umalis ka na riyan—”

“Look, I was worried about you so I came to check on you. Puwede ba, don’t push me like I have an incurable disease—”

“Wala nang tao riyan sa bahay. Pinalayas na ako ng mga taga Bangko.” She said quietly. A tear is threatening to fall down from her eyes.

“Oh.” There was a long pause. “Akala ko bukas pa ‘yon. I thought wrong. Nasaan ka ngayon?”

She sighed before answering. “Why? It doesn’t matter. And anyway, I’ve change my mind. I think I’ll just go and get myself a cheap apartment. Okay lang kahit cheap, ang importante sa’kin. Parang nakakahiya kung titira ako sa bahay mo.”

He puffed a breath like he’s angry. “Oh. You change your mind? Well, my mind is fixed. You’re going to live with me and that’s final, or, I’ll drop your company—”

“No! You can’t do that!” She was horrified. “You promised.”

“I can and I will if you don’t stop being irrational.”

Bagsak ang balikat na bumuntong-hininga siya. “Fine. Nasa sementeryo ako.”

“Okay. Wait for there. Huwag kang gagalaw diyan. Hintayin mo ako.” Anito na bahagyang nagmamadali ang boses.

Nawala na ang binata sa kabilang linya kaya naman ibinalik na niya ang cell phone sa loob ng bag niya.

Ilang minuto ang nakaraan, bigla siyang nakarinig ng kulog kasunod niyon ay ang unti-unting pagbuhos ng ulan mula sa kalangitan. Niyakap niya ang sarili ng makaramdam ng lamig. Hindi siya gumalaw sa kinauupuan kahit unti-unti na siyang nababasa. Hindi siya sumilong. Nanatili siyang naka-upo habang sumasabay sa pagbuhos ng ulan ang pag-agos ng mga luha niya sa pisngi.

Hindi niya alam kung ilang minuto na ang nagdaan simula ng umulan. Nanatili siyang nakaupo sa tabi ng puntod ng mga magulang niya at walang ingay na umiyak.

“Fuck!” Some cursed. “What do you think you’re doing under the rain without an umbrella?”

Nagtaas siya ng tingin pero dahil natatabunan ng tubig-ulan at luha niya ang kanyang mga mata, medyo blurry ang paningin niya.

“Sino ka?”

Lumapit sa kanya ang lalaki at isinilong siya sa dala-dala nitong malaking payong, pagkatapos ay tinuyo nito ang tubig-ulan at luha sa pisngi niya.

“Reece?” She asked when her eyesight cleared up.

His face was contorted in irritation as he tried to dry her face and hair using his coat. “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? Paano kung magkasakit ka, sinong mag-aalaga sa’yo? Baliw ka ba, ha? O baka naman gusto mo na ring sumunod sa mga magulang mo? Magsabi ka lang, ako na mismo ang papatay sa’yo. Alam mo bang nag-alala ako sa’yo ng sobra?”

Instead of being angry at him, Celeste smiled. “Thank you for coming. Akala ko yung driver mo ang susundo sa’kin.”

His expression becomes soft. “You’re an idiot.” He muttered under his breath then snake his one arm around her waist and embraced her gently. “My driver has important matters to do.”

“Like what?”

“Like cleaning the hood of my car. I want it spotless.”

Mahina siyang napatawa sa sinabi nito. “Sana yung driver mo nalang ang pinasundo mo sa’kin. Baka naabala kita at singilin mo ako sa pang-aabala sa’yo. Nothing is free in this world, ika mo pa nga. Wala pa naman akong pambayad sa pang-aabala sa’yo.”

“My time and effort for today is free.” He said, “And anyway, my driver won’t do this.” Ipinalibot nito ang coat sa nilalamig niyang katawan. “And this.” He pressed his lips against her cold lips.

Celeste instantly feels warmed.

Reece broke the kiss and hugged her again with one arm. His other arm was holding the umbrella. “Sa susunod na abalahin mo ako, magbabayad ka na.”

Napangiti siya. “What kind of payment?”

“Sex.”

Tumigil ang paghinga niya sa narinig. Bakit ba niya nakalimutan na ang lalaking ito ang nakakuha sa pagkababae niya at magiging parausan siya nito kapag nangangaylangan ito? Pero kahit pa hindi niya gusto si Reece, alam niyang ito lang ang tanging mapagkakatiwalaan niya na tutulong sa kanya. Whether she likes it or not, Reece is the closest thing she got as the knight in shining armor.

NASA LOOB sila ng kotse ni Reece habang nagmamaneho ang binata patungo sa bahay nito. Pareho silang walang imik na dalawa. Si Reece ay seryusong nakatingin sa dinadaanan nila habang siya naman ay nakatingin sa labas ng bintana.

“What did the bank say about your house?” Biglang tanong sa kanya ni Reece na ikinagulat niya.

Bumaling siya sa binata na abala pa rin sa pagmamaneho. “Sabi nila, the house will serve as payment kung hanggang sa susunod na buwan ay hindi ko mabayaran ng buo ang utang nila Daddy.”

“At kapag nabayaran mo?”

“If I pay them with interest, then they’ll give me back the house.”

“Oh.”

“Yeah. Oh.”

Naghari na naman ng katahimikan sa loob ng sasakyan nito. Nawalan na naman sila ng imik pareho.

Si Reece ang bumasag sa katahimikan. “What are you gonna do with your Parent’s company?”

“I don’t know.” Nagkibit-balikat siya. “I’m a Chef by profession, Reece. I don’t know anything about Business let alone manage a Company. Hindi ko kaya ‘yon. Palutuin mo nalang ako ng iba’t-ibang putahe, kaya kong gawin iyon pero ang pamahalaan ang isang kompanya? Puputi ang uwak bago ako matutong humawak ng negosyo.”

“Kung ganoon, bakit gusto mo pang buhayin ang kompanya ng mga magulang mo na unti-unti nang namamatay?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Because that’s the only thing that ties me to my Parents. Wala na ang bahay namin, pati pa ba ang kompanya? If I can do something about it, then I will. God knows how much I want to move on and start over in California, but my heart and conscience won’t let me. Hindi ko kaya.”

Ilang segundong nawalan ng imik si Reece. Humugot ito ng isang mahabang hininga bago nagsalita. “Let’s strike another deal, shall we?”

Kumunot ang nuo niya. “Another deal?” Kinabahan siya bigla. “Ano naman ‘yon?”

Reece looked at her through the review mirror then return his attention to the road. “I’ll manage your Parent’s Company for you since you don’t have an idea how.”

“And in return?” She asked cautiously, her heart hammering inside her chest.

“And in return,” Tumigil ito na para bang binibitin siya. Ilang segundo rin ang lumipas bago nito pinagpatuloy ang sasabihin. “You’ll stay with me as long as I want.”

She gaped at him. “Stay with you? For as long as you want?” She was looking at him incredulously. “Reece, magsasawa ka rin sa’kin. At saka, may pangarap ako sa buhay. Hindi naman puwede na habang-buhay ay nakatali ako sa deal na’tin. I really want my Parents company to rise again but—”

“Puwede mo naman gawin ang gusto mong gawin. Kahit na ano.” Putol nito sa iba pa niyang sasabihin. “Do the things you want. Reach your dreams. That’s okay with me. Just stay by my side for as long as I want.”

She sighed. “Reece, I can’t be your forever fuck buddy. Somehow, you’ll find a woman that suits your taste and then you’ll marry her—”

“You don’t know that, Celeste.” He cut her off.

“Yes, I do. Magsasawa ka rin. And when that happens, anong mangyayari sa’kin?” She gave him a sad smile. “Reece, I’m not the kind of woman who will agree to your deal. Gustong-gusto kong lumago ang kompanya ng mga Magulang ko, pero kung ang kapalit ‘non ay ang pagkasira ng buhay ko, I’m sorry, the answer is no.”

Hanggang sa makarating sila sa Royal Condominium, hindi na muli nagsalita si Reece.

Medyo nagulat siya na nakatira ang binata sa isang condominium. She thought he lives in a mansion or something, but she guessed condominium is much better for Bachelor’s like Reece.

Reece unit is in the thirtieth floor. The top floor of the Condominium.

Pagkalabas nila sa elevator, napakunot ang nuo niya ng makitang apat lang ang pinto ng nasabing palapag. Meaning, apat lang ang unit sa Floor na ito.

“Apat lang ba ang unit sa bawat floor?” Out of curiosity, she asked.

“No.” Reece answered. “Just this floor. My friends and I want some privacy so we split the whole floor into four.” Tinuro nito ang pinakaunang pintuan sa kaliwa. “That’s my unit.” Sunod nitong tinuro ay ang ikalawang pintuan sa kaliwa. “That’s Rhun’s unit. That one is Khayyam’s,” He said while pointing the first door on the right, and then his fingers pointed at the last door on the right. “And that’s Terrence’s unit.”

Hinawakan siya nito sa braso habang ang isa nitong kamay ay hila-hila ang traveling bag niya na basa.

Hinila siya nito patungo sa unit nito. Pagkatapos nitong buksan ang pintuan, pinapasok siya nito sa loob. Reece scent invaded her nostrils. Halata ngang dito nakatira ang binata dahil nakapalibot ang mabango nitong amoy sa loob ng unit nito.

“Isa lang ang silid sa unit ko so, we’re sharing.” Wika nito na hindi na niya ikinagulat. She’s expecting it already.

“Okay.” She said quietly.

“Okay.” Ipinasok nito ang bag niya sa silid nito pagkatapos ay lumabas ito. “Ahm, hey Celeste, do you mind if you cook something? For five people maybe? My friends are coming over.”

She sighed deeply. “Sure. Just let me bath, then I’ll cook.”

Reece smiled, making her heart rate fast. “Okay. The bathroom is there.” Tinuro nito ang pinto na medyo hindi kalayuan sa silid nito. “Maligo ka na. Ihahatid ko nalang ang tuwalya at damit mo.”

“Thanks.” Tipid niyang tugon pagkatapos ay pumasok siya sa banyo para maligo.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

NAPASINGHAP si Celeste ng biglang may yumakap sa kanya mula sa likuran at hinalik-halikan ang batok niya habang nasa ilalim siya ng shower. Hindi na niya kailangan humarap para alamin kung sino ang gumagawa niyon, alam niyang si Reece ang nasa likuran niya. Wala namg ibang tao maliban sa kanilang dalawa.

Wala rin siyang balak na humarap dahil makikita nito ang lahat-lahat sa kanya. May hiya pa naman siya para humarap dito habang walang saplot.

“I put the towel in the rack behind the bathroom door.” He whispered over her ear. “Yung damit mo naman, I can’t find decent clothes for you. Basa lahat ng nasa bag mo dahil sa ulan kaya naman damit ko lang muna ang isusuot mo. But I can’t find something that will suit you, so, yeah.”

Humarap siya rito habang naka-krus ang mga braso niya sa harap ng dibdib niya para hindi nito makita ang mayayaman niyang dibdib. “So what? Hubad lang ako?”

Reece smiled mischievously. “That would be lovely and so healthy for my eyes but no.” Hinawakan siya nito sa beywang at gumapang pataas ang kamay nito patungo sa naka-krus niyang braso at tinanggal iyon sa pagkakatakip sa dibdib niya. “I want to cover this,” He pinched her left nipple. “From the prying eyes of my friends, but tonight, in my bed, I want you naked.” Then he smile widely. “Okay?”

She looked away, her face blazing red. “Okay.”

Nahihiya siya sa sarili dahil naramdaman niyang parang may kumiliti sa pagkababae niya dahil sa sinabi nito. She’s turned on and she can’t believe that she is.

“Babe, looked at me.” Reece demanded.

She looked at him. “Don’t call me Babe, Reece. Kung tinatawag mo ako ng ganyan dahil nakalimutan mo ang pangalan ko o kung ayaw mo akong matawag sa ibang pangalan, please, don’t call me that. Okay na sa akin ang tawagin mo akong Celeste at kung hindi mo maalala ang pangalan ko, puwede na sa akin ang ‘hoy’ o kaya naman ‘ikaw’ basta hindi lang babe. Alam ko naman na tinatawag mo akong babe dahil ayaw mong ma-offend ako kapag natawag mo ako sa ibang pangalan.”

Mataman siyang tinitigan ni Reece. “Celeste Cordova.” He said her name like a caress of wind in the air. “Hindi ko makakalimutan ang pangalan mo, Celeste. But I prefer calling you Babe . And for your information, I don’t call my women babe. I call them by their names. You may continue bathing.” Tinalikuran siya nito pagkatapos ay lumabas ito ng banyo.

Nagpakawala siya ng isang mahaba at malalim na buntong-hininga at pinagpatuloy ang naudlot na pagsa-shower.

NANG lumabas si Celeste sa banyo, tanging tuwalya lang ang nakapulupot sa hubad niyang katawan.

Pumasok siya sa nag-iisang silid ng unit. Nang makapasok siya sa loob ng silid, nakita niya ang maleta niya na nakabukas at wala ng laman. Nagsalubong ang kilay niya. “Nasaan ang mga damit ko?” Tanong niya sa sarili.

Ilang segundo lang ang nagdaan mula ng tanungin niya ang sarili, bumukas ang sliding door na nasa kanan niya at pumasok doon si Reece.

“Hey, babe.” Nakangiting bati nito sa kanya at walang sere-seremonyang tinanggal ang pagkakatapi ng tuwalya sa katawan niya.

Napasinghap siya sa ginawa nito at mabilis na tinakpan ang dibdib at pagkababae niya gamit ang dalawa niyang kamay. Namumula ang pisngi niya sa sobrang hiya na nararamdaman.

She glared at Reece. “What do you think you’re doing?!” And then she looked at her luggage. “And where are my clothes?”

Pinasadahan siya nito ng tingin na parang nanghihibo bago sumagot at itinuro ang nilabasan nitong sliding door. “Lahat ng damit mo ay naroon sa terrace. I hanged it outside to dry it.”

“Baka liparin iyon ng hangin. Wala ka bang dryer?”

“Nope. Nagpapa-laundry lang ako so I don’t have a dryer.” Sagot nito. “Anyway, matutuyo naman ang mga damit mo o kaya naman—” Napatigil ito sa pagsasalita ng makitang masama ang tingin na ipinukol niya rito. He sighed heavily. “Fine. I’ll buy a dryer.”

She was stunned. Hindi niya inaasahan na bibili ito para sa kanya. “Really? You will?”

He nodded. “Yes. I will.” Kinuha nito ang cell phone sa bulsa ng pantalon nito at may tinawagan. “Hello? Mandawe Home Appliance? This is Reece Benedict Montrogamy. I want to order a dryer—”

She cut him off. “And a washing machine.”

He sighed then continued talking. “And a washing machine. Send it to my condo unit. Pronto.”

Pasimple niyang pinulot ang towel na nasa sahig at pinulupot ulit iyon sa katawan niya. “Just like that? Ipapadala kaagad nila yun?”

Nginisihan siya ni Reece. “Babe, I am the owner of Montrogamy Power Tower. My company supply Electricity throughout Asia. I’m a valued costumer.” May pagmamalaki ang boses nito.

Inungusan niya ito. Hindi siya nagpahalata na na-impress siya. “Oh, e ano naman ngayon?”

Reece sighed again. “Nothing. Magbihis ka na nga. Damit ko muna ang isuot mo. Mamili ka nalang.” Anito at itinuro ang isang pintuan. “That’s the walk-in closet. Go and find something to wear.”

Mabilis siyang pumasok sa walk-in closet at isinara iyon. Pagkatapos ay isa-isa niyang tiningnan ang mga damit ni Reece. She knows clothes and brands, that’s why she knew that almost all of Reece’s clothes are branded and expensive.

Napili niyang isuot ang kulay itim na t-shirt ni Reece na medyo may kalakihan sa kanya. The hem of the shirt reaches up to her mid thigh. Napakalaki niyon sa kanya. At dahil lahat ng damit niya ay basa, ibig sabihin ’non wala siyang panty at bra na isusuot.

Celeste grabbed one of Reece’s boxers short then she put it on. Pakiramdam niya hindi siya kompleto dahil wala siyang suot na bra at panty pero kailangan niyang magtiis. Kasalanan niya kung bakit basa ang mga damit niya.

Paglabas niya sa Closet wala na sa loob ng kuwarto si Reece. Lumabas siya ng silid at hinanap ang binata. Natagpuan niya ito sa sala at may binubuksan na malaking kahon.

“Ano yan?” Tanong niya ng makalapit dito.

“Yung washing machine at dryer na order mo.” Anito habang binubuksan pa rin ang kahon.

Napangiti siya. “Ang bilis naman nilang mai-deliver. Hay, salamat. Matutuyo na ang mga damit ko. I don’t have to wear this freaking t-shirt of yours.”

He abruptly looked up at her. “Anong masama sa t-shirt ko—” Bigla itong tumigil sa pagsasalita at parang nahihipnostismong nakatingin sa kanya. “Damn, babe, mas bagay yata sa’yo ang t-shirt ko kaysa sa’kin. I feel insulted but damn woman, you rock my shirt like nobody’s business.”

Inirapan niya ito para itago ang bahagyang pamumula ng pisngi niya. She felt flattered. Hindi niya ikakaila na nakakataba ng puso ang sinabi ng binata pero hindi niya iyon pinahalata.

“Ewan ko sa’yong lalaki ka. Puro ka pambobola.” Aniya at tinulungan itong buksan ang kahon.

“Hindi ako nambobola.” Anito at tinabig ang kamay niya. “Ako na. Magluto ka nalang doon.”

“Okay.” Sang-ayon niya. “Basta bilisan mo. Kapag natapos ka riyan, i-dryer mo na rin ang mga damit ko.”

Suntok sa buwan kung susundin nito ang sinabi niya. The man is oozing with authority and it looks like he’s not that kind of man who takes orders from anybody.

“Oo. Bibilisan ko.” Anito.

Iniwan niya ito sa sala at hinanap ang kusina. It didn’t take her a minute to find the kitchen. Kaagad na binuksan niya ang cup board at refrigerator para alamin kung ano ang laman niyon na puwede niyang lutuin.

She found dress chicken, pork and beef meat and some vegetables. “Hmm. Puwede na ’to.”

Inilabas niya ang mga kakailanganing ingredients para sa lulutuin at nagsimula ng magluto.

An hour later, dalawang putahe na ang naluto niya. Adobong baboy at Steak.

Only two to go.

She put the dress chicken in the oven and set the time and then she started making a sauce for the Steak. Pagkatapos sinimulan na niyang gumawa ng chocolate fondue for dessert. Kasabay niyon ay nagsaing siya sa rice cooker at gumawa siya ng mix vegetables.

At last, after two and a half hour, she’s done.

Ang dining table naman ang binigyan niya ng atensiyon. Dahil maarte siya pagdating sa hapag-kainan, she meticulously designed the table and the plates. Nang makontento na siya, saka palang siya lumabas ng kusina para hanapin si Reece.

She haven’t seen him for the past couple hours. Nasaan kaya ang lalaking ’yon at anong ginagawa nito?

She was about to enter the bedroom when she heard the door bell rings. Kunot ang nuo na napatingin siya sa pintuan. “Sino kaya yun?” Tanong niya sa sarili. “Reece? Where are you?” Sigaw niya. “Someone is in the door?”

“Let them in.” Balik sigaw ng binata. Ang boses nito ay nanggagaling sa banyo.

Her mind was asking what he is doing in the bathroom while walking towards the door. Nang buksan niya ang pinto, bumungad sa kanya ang tatlong guwapong kalalakihan.

She was gaping at their handsome faces. “Am I dreaming?” Wala sa sariling tanong niya.

The Arab looking man smiled at her. “I am definitely a man of every woman’s dream but I am dreadfully sorry to say that you are not dreaming.” He has a very weird but beautiful accent as he spoke.

Napakurap-kurap siya. “Oh.” Marahas niyang ipinilig ang ulo. “Anyway, who are you?”

The Arab looking man smiled again. “Well, beautiful maiden, I am called Shazamand Rhun Vizier but you can call me Rhun for short. And yes, I am an Arab. I may not have a single ounce of Filipino Blood in me but my heart belongs to the Filipino people. The people in this country are very generous and kind, especially the ladies.” He said then winked.

Tumikwas ang kilay niya ng marinig ang huling sinabi nito. “Nice to meet you, Rhun.” Aniya at nakipagkamay dito.

“Oh please, don’t fall for that speech.” Sabad ng isang lalaki na nakasandal sa hamba ng pintuan. The man has green eyes and they glistened. It was breathtaking to look at. “Babaero yan at masyadong mabulaklak ang bibig. By the way, I’m Terrence Gerard Curtezē. Half-Filipino and Half-Italian.” Medyo maangas ang boses nito. Medyo nakaka-intimidate ito. At mukhang nahalata iyon ni Rhun.

“Oh, don’t be scared of Terrence.” Rhun had a friendly smile on his face. “Ganyan na talaga iyan. Maangas dahil Mafia leader ang ama niyan.”

Tiningnan ni Terrence ng masama si Rhun. “Puwede ba, for once, i-zipper mo iyang bibig mo kung hindi ipapa-assasinate kita.”

Tinawanan lang iyon ni Rhun. “Terrence my friend, kung kaya mo akong ipa-assasinate, sana matagal mo ng ginawa.”

Inungusan ito ni Terrence at nanahimik.

Hindi siya nagulat sa Mafia Leader, mas nagulat siya na marunong mag-Tagalog si Rhun kahit pa nga medyo may accent ang pananalita nito ng Tagalog. Mukha ngang nasa puso nito ang pagiging Pilipino. Nice.

“Ahm, it’s nice to meet you, Terrence.” Naiilang na wika niya at dumako ang tingin niya sa katabi nitong lalaki na may abuhing mga mata. He has an angelic face. The face that cannot hurt a single fly.

The man with gray eyes smiled politely at her. He has this friendly aura around him that can make you comfortable in first meeting. “Hello. I am Khayyam Ezekiel Meeuwenberg. Halata naman sa apelyido ko, I am half-American. But I am proud to be a half-Filipino.”

“Nice to meet you.” Habang nakikipagkamay dito.

Naalala na niya ang mga pangalan nito. Ito ang tatlong kalalakihan na kaibigan ni Reece na nagmamay-ari sa tatlo pang unit ng floor na ito.

“Well, ngayon kilala mo na kami. Mind letting us in?” Wika ni Rhun. “Nangangalay na kami sa kakatayo rito e.”

“Oh. Sorry.” Niluwagan niya ang pagkakabukas ng pinto at pinapasok ang mga ito. “Come on in.”

Nang makapasok ang mga ito, isinara niya ang pinto at sinundan ang mga ito sa sala.

“So, mind telling us your name beautiful maiden?” Wika ni Rhun habang naka-upo sa pang-isahang sofa at nakatingin sa kanya. “You know our names but we don’t know yours.”

“I’m Celeste Cordova.” Pagpapakilala niya.

Nawalan ng imik ang tatlo at nakatingin lang sa kanya.

She snapped her fingers in the air. “Hello? Earth to the three of you.”

Unang nakabawi sa pagkatulala si Khayyam. “Celeste the Chef?”

She nodded.

“Celeste from California?” Tanong ni Terrence.

“Ahm, yes.” Napapantastikuhanh sagot niya. Paano ng mga ito nalaman ang mga iyon. “Kilala niyo ako?”

Akmang sasagot na si Rhun ng lumabas si Reece sa banyo. Basa ang harapan ng damit na suot nito.

“Hey guys.” Tinuyo nito ang basang kamay gamit ang t-shirt nito. “I was drying Celeste’s clothes.”

Halos malaglag ang panga ng tatlong kalalakihan sa sala. Kahit siya, napanganga sa gulat sa sinabi nito.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

NASIMOT nilang lahat ang luto ni Celeste. Wala silang itinira. Kahit busog na sila, hindi nila napigilan ang sarili na ubusin lahat dahil napakasarap ng luto nito. Nag-agawan pa silang apat na magkakaibigan sa Chocolate Fundou na ginawa ni Celeste.

“Damn, you are the best cook, ever!” Sigaw ni Rhun habang hinihimas ang tiyan nito.

Si Terrence na halos bilhin nila ang ngiti ay ngumiti. “Rhun’s right. You’re the best cook.”

“The very best.” Sang-ayon naman ni Khayyam na nakangiti.

Napangiti nalang siya sa komento ng mga kaibigan niya. Yes. The food was very delicious. Nagpapasalamat siya at narito ang dalaga para ipagluto sila, kung wala ito rito, baka nasermunan na naman siya ng mga kaibihan dahil kung hindi take-out baka fast food ang kinakain nila ngayon.

Dumako ang tingin sa kanya ni Celeste. “Masarap ba ang luto ko, Reece?”

He smiled at her then nodded. “Yeah. Masarap.”

Celeste smiled back. “Great. Now, magsitayuan na kayo at maghuhugas na ako. Doon muna kayo sa sala.”

“We can’t let you wash the dishes.” Pigil ni Khayyam kay Celeste ng akmang lilinisin nito ang hapag-kainan. “Ikaw na nga ang nagluto, ikaw pa ba ang paghuhugasin namin? No way. We’ll wash.” Tumingin ito sa kanila. “Right boys?”

Rhun nodded. “Right.” Tumayo ito at hinawakan si Celeste sa magkabilang balikat. “Just sit and we will do the washing for you.”

Nagsalubong ang kilay niya ng makita ang kamay ni Rhun sa magkabilang balikat ni Celeste. Parang umakyat ang dugo sa ulo niya sa nakita. Hindi niya namalayan na naglakad siya palapit sa mga ito at pinalis ang kamay ni Rhun sa balikat ng dalaga habang masamang nakatingin dito.

NATIGILAN siya at Rhun ng may humawak sa kamay nito na nasa balikat niya at pinalis iyon. Nang tingnan niya kung sino iyon, bahagyang nanlaki ang mga mata niya ng makita si Reece sa likuran niya.

“Reece? What the hell are you doing?”

“Maghuhugas na kami.” Anito habang matiim na nakatingin kay Rhun. “Doon ka na sa sala.” Anito at bahagyan siyang itinulak palabas ng kusina.

Nilingon niya ang binata at nakita niyang gumagalaw ang panga nito. Nagsalubong ang kilay niya. Ano kayang problema ng lalaking iyon?

“Go to the living room, Celeste.” Matigas ang boses na wika ni Reece.

Napipilitang sinunod niya ang utos ni Reece. Hmp! Ang lalaking yun talaga. Nakakainis ang pagiging authoritarian nito.

Nakasimangot na umupo siya sa mahabang sofa at pinag-krus ang braso sa harap ng dibdib.

Ilang minuto rin siyang naghintay bago natapos maghugas sina Reece, Rhun, Terrence at Khayyam. Nakangiti na ang mga ito at nagbibiruan habang naglalakad palapit sa kanya.

“Hey, Celeste.” Nakangiting bati ni Rhun sa kanya. “Sorry about what happened in the Kitchen. Masyado lang territorial itong lalaking ’to.” Wika nito at itinuro si Reece.

Inungusan ito ni Reece at tumabi ito ng upo sa kanya. “Magsilayas na nga kayo.”

Tumawa ng malakas si Rhun. “Man, that’s rude of you but we understand.” Bumaling ang tingin nito sa kanya. “Thanks for the great food.”

“Yeah.” Said Terrence. “Nagpapasalamat kami at narito ka dahil kung si Reece ang nagluto baka bumula na ang mga bibig namin.” Sa mukha ni Terrence, parang hindi ito nagbibiro.

“Thank you, Celeste.” Khayyam said with a warm smile. “Baka kung wala ka rito, take out o kaya naman ay fast food na naman ang pinakain sa amin ni Reece.”

She smiled at them. “You’re all welcome.”

“Magsilayas na kayo.” Pagtataboy ni Reece sa mga kaibigan at dumako ang tingin nito kay Rhun. “It’s your turn tomorrow. I want lobster for dinner.”

Rhun gave Reece the middle finger. Tinawanan lang iyon ni Reece.

“We’re leaving.” Sabay-sabay na wika ng tatlong kalalakihan bago lumabas ng unit ni Reece.

Dahan-dahang nawala ang mga ngiti sa labi ni Celeste ng marinig niya ang pagsara ng pintuan.

Now, she’s alone with Reece. Naguumpisa ng bumilis ng tibok ang puso niya.

Tumikhim siya. “What’s with the dinner tomorrow?”

Inakbayan siya ni Reece at hinapit siya palapit dito. “In cooking dinner, we take turns. Today is my turn to feed those rascals, tomorrow is Rhun, the next day is Khayyam then Terrence, and then me again and it will keep on rotating.”

Tumango-tango siya. “Weird kayong apat.”

Tumawa lang si Reece. “That’s us. We’ve been friends for more than five years now. Kami talaga ni Terrence ang unang naging magkaibigan kasi magka-klase kami sa kolehiyo. Si Khayyam at Rhun naman, nakilala namin nuong nakipagsusyo sila ng negosyo sa amin. Mga banyaga ang dalawang iyon pero kahit ganoon, naging mabuti kaming magkakaibigan hanggang sa isang araw, na-realize nalang namin na matalik na kaming magkakaibigan.”

Napangiti siya sa kuwento ng pagkakaibiban ng mga ito. “I can see that you four are really close.”

“Yeah, but enough about us.” Inilapit nito ang bibig sa taenga niya. “I’m sure you’re not wearing any underwear. Alam mo bang kanina pa ako nagpipigil na ipasok ang kamay ko sa loob ng boxer na suot mo?” Lumapat ang mainit nitong labi sa leeg niya at mahina siyang napa-ungol. “Hmmm. I love to hear your moan. Nakakabaliw.”

Hinalik-halikan nito ang leeg niya na parang nanggigigil at bahagyang kinagat ang leeg niya. Napadaing siya sa ginawa nito.

“Reece…”

“Yes, babe?”

“Puwede huwag ngayong gabi.” Aniya habang nilalabanan ang sarili. “I want to rest.”

He slowly pulled away and looked at her then shrugged. “Okay. Sleep tight.” Pagkasabi niyon ay umalis ito sa sofa af lumabas ng unit.

Hindi niya alam kung saan ito pupunta. Wala siyang pakialam. Pero kung wala siyang pakialam, bakit naiinis siya sa isiping lumabas ito para maghanap ng ibang babaeng magpapaligaya rito ngayong gabi? Hmp! Hindi ako naiinis. Hindi ako naiinis!

Naiirita siyang pumasok sa silid at nahiga sa kama. Matutulog nalang siya kaysa naman isipin kung nasaan o kung sino ang kasama ni Reece.

KINAUMAGAHAN, nagising si Celeste na walang katabi. Malamang naroon pa si Reece sa babae nito at nagpapakasaya.

Naiinis na bumangon siya sa kama at naligo.

Nakapagluto na siya ng agahan, wala pa rin si Reece. Sabado ngayon kaya naman wala itong pasok sa opisina. Nang matapos mag-agahan ng mag-isa, naghugas siya at naglinis ng bahay. Nasa sala na siya at nagba-vacuum ng biglang bumukas ang pintuan ng unit at pumasok doon si Reece. Halatang bagong gising ito.

“Good morning.” Bati niya rito na may pilit na ngiti sa mga labi.

Nilampasan lang siya nito na parang wala siya roon at nagtuloy-tuloy ito sa loob ng silid. Parang may kumudlit na sakit sa puso niya dahil sa ginawa nito.

Hindi niya napigilan ang sarili na sundan si Reece sa kuwarto para komprontahin ito kung ano ba ang problema nito sa kanya pero natigilan siya ng makitang nakadapa ito sa kama at nakapikit ang mga mata.

Lumapit siya rito at umupo sa gilid ng kama. Ilang segundo ang lumipas, humugot siya ng isang malalim na buntong hininga bago tumabi ng higa sa binata.

Ipinikit niya ang mga mata habang iniisip kung bakit ba niya ginagawa ito.

Her mind went blank when she felt an arm on her waist then a minute later, a warm body was pressed against her body, making her breathing ragged.

Iminulat niya ang mga mata at nagtama ang tingin nila ni Reece na matiim na nakatitig sa kanya.

“Reece…” She whispered his name.

“Yeah?” Dahan-dahang lumalapit ang mukha nito sa mukha niya. “May sasabihin ka?”

Napalunok siya. “A-Anong ginagawa mo?”

“Can’t you see? I’m trying to seduce you so you would have sex with me.” He let out an exasperated laughed. “I slept on Terrence unit last night. You wanted to rest and I can’t sleep beside you, kasi alam ko na iisturbuhin kita. Nawawala sa tamang huwesyo ang isip ko kapag nasa malapit ka lang. All I could think about is fucking you. Hard. Rough. And fast! So I left last night.”

Sa unit ni Terrence ito natulog? Celeste doesn’t know what urged her to kiss Reece. Basta namalayan nalang niya, magkalapat na ang mga labi nilang dalawa at nasisiguro niyang siya ang unang humalik.

Then in a blink of an eye their kissed each other hungrily, their tongue battled in sync. They were devouring each other like they were hungry. Isa-isang nagliparan ang suot nilang mga damit hanggang sa wala ng saplot na natira sa kanila.

Skin to skin. Body to body. Lips to lips.

Napakapit siya sa balikat ni Reece ng walang sere-seremonyang ipinasok nito ang pagkalalaki sa loob niya. Halos mapugto ang hininga sa sobrang sarap na nararamdaman habang pinupuno ng matigas na pagkalalaki nito ang pagkababae niya. At nang mag-umpisa itong umulos, pigil niya ang hininga habang ninanamnam ang sarap.

“Ahhhhhhh… Reece… That feels good!” She said while grinding her mound around Reece’s hard erect cock.

Lumuhod sa kama si Reece at hinawakan siya sa magkabilang hita at hinapit siya palapit dito. Sagad na sagad hanggang puson niya ang pagkalalaki nito. It feels so fucking delicious.

Sa simula dahan-dahan lang ang pag-ulos nito na dahilan para mapa-ungol siya ng mahina hanggang sa lumipas ang isang minuto, pabilis na nang pabilis ang pagbayo ng pagkalalaki nito sa pagkababae niya. She was shouting in so much pleasure.

“Ahhhh! Ahhhh! Ahhhh!” Malakas na ungol niya. “Sige pa. Fuck me harder.” Sinasalubong niya ang bawat pagpasok ni Reece sa loob niya at sa bawat pag-ulos na ginagawa nito isang mahaba at malakas na ungol ang lumalabas sa bibig niya.

“Ahhhhh… Reece… Sige pa. Please? Bilisan mo pa— Ahhhhhhhh!” Pagmamakaawa niya sa binata.

Reece groaned. “Ohhhh, Babe. You’re so fucking tight!” He said while he keeps on pumping in and out. “Ohhhh. You feel so fucking good, babe—Ohhhhh, fuck!”

Mas bumilis ang bawat pag-ulos ni Reece at sinasalubong niya ang bawat pag-ulos nito. Para siyang mababaliw sa sarap. Panay ang pilig ng ulo niya sa iba’t-ibang dereksiyon habang pabilis ng pabilis ang pagbayo ni Reece sa pagkababae niya.

“Reece, malapit na ako… Ohhhhhhh, god— yeah. Fuck me harder. More. More!” Sigaw niya.

Of course, Reece obliged. He fuck her so hard, her body shook. She can feel his long hard erect cock as he fucked her roughly. The bed is shaking violently as Reece pumped in and out of her. And when her orgasm hit her, she moaned loudly. Seconds later, Reece filled her core with his semen.     

“Why did you spurt your semen inside?” Hinihingal na tanong niya sa binata na nakaluhod pa rin at habol din ang hininga.

Reece took a deep breath before answering. “I like to fill you with my semen. It feels good.” Kinubabawan siya nito at hinalikan at mga labi niya. “We should do this more often.”

Napailing-iling nalang siya sa sinabi nito. “Magsasawa ka rin.”

“Here we go again.” Sinalubong nito ang tingin niya. “You don’t know that, babe. So stop saying that I’ll get tired of you.”

“Nasasabi mo lang iyon kasi bago ako sa panlasa mo.”

“Way to ruin the sexual atmosphere.” Sarkastikong wika nito at umalis sa pagkakakubabaw sa kanya at tumabi ng higa sa kanya.

“Sorry if I ruined the sexual atmosphere.” She quoted the sexual atmosphere in the air. “Nagsasabi lang naman ako ng totoo.”

“Whatever. Just shut up, will you? Today is Saturday. It’s a day to have fun, so please, don’t ruin it with your bitter attitude.”

Inirapan niya ito. “I’m telling the truth.”

“Whatever.” He said in a sing-song voice.

Inirapan niya ulit ito. “Ewan ko sa’yong lalaki ka. Matulog ka na nga.”

Reece gave her a puppy dog face. “Please, sleep beside me?”

“No. I’m going to clean your unit—”

“Babe, hindi kita housemaid para gawin mo ‘yan. May taga-linis ako kaya naman hindi mo na iyon kailangang gawin. All you have to do is lie on the bed with me and cuddle me ‘till I fall asleep.”

“I thought men don’t like to cuddle.” Nakataas ang kilay na sabi niya.

“Yeah, but for you, I’ll make an exemption.” Anito at niyakap siya ng mahigpit.

Wala siyang ibang choice kung hindi ang yakapin din ito. “Ngayon lang ito kaya huwag kang masanay.”

Reece chuckled. “Sure, babe. Whatever you say.”

A/N: Merry Christmas, everyone. Have a happy Holiday :)