Disclaimer

DISCLAIMER / AUTHOR’S NOTE

This is a mature story . If you’re not comfortable with this kind of content, you may choose to stop reading. Otherwise, feel free to continue to the next chapter.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means—including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods—without prior written permission from the author, except for brief quotations used in reviews or other non-commercial purposes permitted by copyright law.

No plagiarism allowed.

This is a work of fiction.

Names, characters, places, events, and incidents are products of the author’s imagination. Any resemblance to actual persons—living or dead—or real events is purely coincidental.

Plagiarism is a crime.

Please do not copy any part of this book. If you notice similarities with other stories, it may be purely coincidental.

Author’s Note:

This story may contain typos and grammatical errors. I am not a professional writer—just an aspiring one. Kaya sana, manage your expectations.

Also, I’m not very confident in English, so the story may be written in Taglish . Pasensya na rin in advance for any mistakes.

Against the Soft Pull

Desire Series #1

Drip Anderson was an orphan who was adopted by the Lim family. They welcomed him into their home and promised to give him the love and life he had never experienced before.

Everything seemed perfect until he met Eros Lim—the only son of the family. Eros was known for his talent in basketball, his bad temper, and his reputation as a womanizer. From the very beginning, the two could hardly get along.

But as time passed, the irritation between them slowly turned into something neither of them expected.

What will happen if they choose to follow their hearts? And how will their lives change when the person they fall in love with is someone they were never supposed to love?

Desire 1

Desire 1: The Nightmare

“Nakikiramay ako.”

“Condolence Drip.”

“Magiging ayos din ang lahat,, anak. Nandito lang kami.”

Iyan ang kadalasang naririnig ng pitong taong gulang si Drip sa mga bumibisita sa lamay ng kanyang magulang. Pero lahat ng ito’y hindi niya naiintindihan dahil tanging pagluha at pagkatulala lang ang ginagawa niya sa buong maghapong pagbabantay ng kabaong. Halos hindi na niya maisip na kumain o uminom man lang ng juice at tubig na pinamimigay ng mga iilang taong tumutulong para maisaayos ang lamay. Halos mag-iisang araw pa lang naman iyon pero parang taon na ito sa kanya.

Hindi kasi siya makapaniwala sa nangyari, na parang ang bilis ng lahat. Sa isang iglap lang ay kinuha agad sila ng itaas. Sa ilang taong kasama niya ang mga ito ay hindi niya hinihiling ang mga materyal na bagay, mga mamahalin at luho bagama’t binibili ng mga ito ang kagustuhan niya kahit hindi niya sinasabi pero nananatili sa kanya ang kasabihang…

“ Ang magulang at pamilya ang pinakaimportanteng kayamanan sa lahat “

“Drip, kumain ka muna…kanina ka pa hindi kumakain eh. Baka magkasakit ka na niyan?” biglang singit ng isang babaeng nasa 28 anyos. May awa sa mga mata nito at halatang galing din sa pag-iyak dahil sa pamamaga nito. Siya si Rowena, ang isa sa mga matalik na kaibigan ng kanyang ina.

Imbes na sumagot ay tinignan niya lamang ang ginang. Para siyang hindi makapagsalita dahil tanging nasa isip lang nito ang mga halo-halong emosyon na kaniyang nararamdaman. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon kaya hindi niya rin mabuo sa murang isipan ang mga salitang gusto nitong sabihin. Napabuntong-hininga ang ginang ng makita ang kalagayan ng bata. Alam niya o nila ang pinagdadaanan nito kaya naman nangangako siya sa sariling hindi niya iiwan ang bata.

“B-babalik pa po sila Mama at Papa…’di ba po?” pagtatanong ni Drip habang nababasag ang boses nito.

Hinaplos niya ang buhok nitong kaylambot. Pinigilan ni Rowena ang maluha sa harap ng bata dahil sa narinig. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag sa bata ang sitwasyon.

“Babalik sila…p-pero sa ngayon anak, hindi muna. K-kailangan muna nila magpahinga,” saad niya . Lumunok pa si Rowena upang tatagan ang sarili sabay yakap at halik nito sa ulo ng bata.

"K-kailan po?" tanong niya pa. Halos nagkaroon ng pag-asa sa mga mata nito na siyang tuluyang nagpaluha sa babae.

Umiling siya. "Hindi ko alam...pero babalik sila, someday. Sa ngayon, nandito ako, at si Kuya Eiron mo. Kami ang mag-aalaga sa'yo."

Hindi na nakapagsalita si Drip. Wala na siyang maitatanong. Nalungkot na naman siya at hinayaan ang sariling yakapin ang teddy bear na nakita niya sa kaniyang tabi.

"Mag-aasikaso muna ako ha? Tawagin mo ako kapag nagugutom ka na," Pagpapaalam ni Rowena bago tumayo. Pinanood niya ang pag-alis nito bago tumayo upang tingnan ang mga magulang sa kabaong. Pumatong siya sa isang upuan habang inosenteng nakatitig sa mga tulog at payapa nitong mukha.

Naalala tuloy niya ang huling salita't sandali ng mga ito. Parang namiss niya bigla ang mga ito pero wala na siyang magagawa. Hinaplos na lamang niya ang mga salaming humaharang sa mga ito. Nagtataka siya kung bakit kailangang naroon pa sa loob ng kahon ang magulang.

“Drip, anak?” Tawag ng kanyang Ina habang ito’y naglalaro sa sala. Tumayo siya habang hawak ang laruang binigay ng kanyang ama noong ika-pitong taong kaarawan nito. Pagkarating niya sa lugar kung nasaan ang ina ay napangiti siya ng makitang bagong ligo at bihis na bihis ito. Lumitaw ang kagandahan nito sa suot na kulay lilang bestida.

“Bakit po mama?” Pagsagot niya.

“Aalis muna kami ng Papa mo ha? Iiwanan muna kita kay Tita Rowena mo saglit. Naroon naman si Kuya Eiron mo kaya may makakalaro ka,” Pagsabi nito’y sumaya muli ang kalooban niya, hindi lang dahil sa makakalaro niyang muli ang kaibigang si Eiron na anak ng Tita Rowena, kung hindi dahil siguradong may pasalubong na naman siya pag-uwi ng mga ito.

Lumapit siya rito saka niyakap ng mahigpit. Ewan ba niya pero nakaramdam siya ng tila paglakas ng tibok ng puso niya…pero binaliwala niya iyon dahil sa murang edad. Inisip na lang niya ang pagkaing ipapasalubong ng mga ito mamaya pag-uwi. Pinisil ng kaniyang ina ang kaniyang pisngi kaya natawa siya.

“Food na naman ah! Hindi ka tumataba anak kakalaro mo,” panunukso ng kaniyang Ina dahil mukhang nabasas na nito ang nasa isip ng anak.

Dahil na rin sa kakulitan at aktibo niya sa paglalaro kahit nasa loob lang siya bahay ay makikitaan pa rin ito ng kapayatan. Kaya todo ang pagpupursige niyang manaba para naman hindi na rin siya tuksuhin sa kanilang eskwelahan.

Hinalikan siya ng Ina sa noo. “Nako, h’wag kang makulit doon ha? Hayaan mo, bibili ako ng favorite mong cake,” Saad nito sabay ngiti na halos katulad ng kanya. Ang sabi-sabi ng mga tao sa kanila ay mas nakuha raw niya ang magandang mukha ng Ina pero ang tangkad at talento sa pagsusulat ay namana niya sa kanyang Ama.

“Ako ba? Walang kiss?” Biglang pagsingit ng kanyang Papa na nasa kanilang likuran na pala. Naamoy niya ang panglalaki nitong pabango, na siyang nagpapagwapo rito. Sayang lang dahil hindi niya ito naging kamukha dahil ayon sa kwento ay habulin ng babae ito noong kabataan nila.

Natawa ang kanyang Ina. “Ikaw talaga Jino, kahit kailan.”

Napanguso na lamang ito atsaka siya binalingan. “Oh anak, ihahatid ka na namin sa Tita Rowena mo dahil baka anong oras na kami makarating sa pupuntahan namin.”

Tumango na lamang siya bilang tugon at kinuha niya ang iilan pang laruan na madalas niyang dalhin kapag makikipaglaro. Sa kanyang balikat naman ay isinabit ng kanyang ama ang bag na naglalaman ng kanyang mga damit na gagamitin sa pamamalagi roon. Maya-maya pa’y inihatid na siya ng mga ito gamit ang sasakyang kotse na siyang naipundar ng mag-asawa dahil sa pagsusumikap noon bago siya ipinanganak.

Hindi naman gaano kalayo ang bahay ni Rowena. Siguro’y iilang bahay lang naman ang lalakarin kung tatantyahin. Ilang saglit pa’y nakarating na ito sa tapat ng bahay kung saan naroon ang mag-aalaga sa kanya. Pinagbuksan niya ng pintuan ang bata saka kinuha ang gamit nito. Bahagya namang bumukas ang salaming bintana na nasa tabi ng kanyang ina.

“Ikaw na bahala sa kanya ha? Salamat talaga Rowena.” Ang nakangiti nitong habilin sa kaibigan.

“Naku! Wala ’yun alam mo namang gustong-gusto kong nanndito si Drip dahil bukod sa anak na rin ang turing ko sa kanya, eh may kaibigan pa ang inaanak mo,” Sagot nito. Napatango na lamang ang babae sa sinabi ng kaibigan atsaka nagpaalam sa anak na kasalukuyang nakatingin sa kanilang dalawa.

“I love you, Mama, Papa!” Masayang pagpapaalam nito. Tinugunan naman nila ang matamis na salitang namutawi sa bibig niya.

Ilang saglit pa, pagkaalis-alis ng dalawang mag-asawa ay siyang pagpasok nila sa mumunting bahay na kanyang paglalagian. Pagkabukas ng pintuan ay siyang salubong ng maayos at malinis na paligid, nakaarrange na mga gamit sa loob.

“Sige na anak, doon ka muna sa kwarto andoon si Eiron..nagtatampo yun.” Saad ni Rowena. Ngumiti na lamang siya at dali-daling pumunta sa kwarto kung saan siya madalas makitulog. Pagkatapak sa loob ay siyang salubong ng seryosong mukha ni Eiron sa kanya. Bagama’t magkasalubong ang kilay nito, nakuha niya pang ngumiti rito. Hindi tuloy mapigilan ng walong taong gulang na si Eiron, ang nag-iisang anak ni Rowena na mapangiti rin dahil sa ginawa ni Drip pero agad na nawala ’yun at inikot ang kaniyang mga mata.

“Hi!” Bati niya sabay lapag ng bag sa isang tabi. Ang laruang dala naman ay nilagay niya sa isang lalagyan dahil pagod ang kamay nito dulot ng kanina pang pagkakahawak.

“Hmmm,” tanging naisagot ni Eiron sabay balik sa kanyang kama at humiga. Sumunod siya rito atsaka nagtatalon sa malambot na kama. “Tsk!”

Napatigil siya sabay nguso sa kaibigan. “Galit ka ba?”

“Oo.” Tipid na sagot ni Eiron sabay talikod sa kaibigan.

“Bakit ka galit?” Hinawakan ni Drip si Eiron at pilit na pinapaharap sa kaniya. “Bakit ba? Bakit ba?”

“Wala nga sabi ih!” Matipid nitong sagot. Napabuntong-hininga siya, alam niyang hindi naman ganoong tao si Eiron. Marahil ay may ikinatatampo lamang ito sa kanya.

“Bakit ba? Gusto mo ba ng laruan ko?” Inosenteng tanong nito habang nakatingin sa nakatulalang kaibigan. “K-kanino ka ba nagtatampo?”

“Sa’yo,” sagot nito na siyang ikinatakot niya. Halos bumilis ang tibok ng puso niya ng marinig iyon. Ayaw niya kasing magkaroon sila ng tampuhan o away. Sa kanilang dalawa kasi siya ang pinakabata eh.

“Hala! Ano namang ikinatatampo mo?”

Tumingin sa kanya ang kaibigan. “Hindi mo kasi ako pinansin kahapon eh. Binibigyan kita ng ice cream!” nakanguso nitong pagsagot na siyang ikinatawa niya. Sa akto niyang iyon ay mas mukha pa tuloy siyang pinakamatanda sa kanila.

“Sorry, Kuya Eiron…” Pagsuyo niya sabay yakap dito. Ang buong akala niya’y hindi ito tutugunan ni Eiron, pero naramdaman niya na lamang na niyakap din siya nito.

Una siyang humiwalay rito. “Tara laro na tayo!” Masaya niyang pagyaya. Sinang-ayunan naman siya nito.

Lumipas ang ilang oras at takip-silim na. Halos hindi mapakali si Drip nang makitang wala pa hanggang ngayon ang kanyang magulang. Ano pa nga ba dapat ang isipin niya? Na natraffic lang siguro ito? O baka naman bumibili ng pasalubong sa kanya?

“Drip, anak kumain ka na muna..ako na ang bahalang tumawag sa kanila para alamin kung nasaan na sila okay?” Saad ni Rowena sa kanya. Natigil naman siya sa pag-iisip at tumingin dito. Tumango na lamang siya sabay upo sa tabi ni Eiron upang kumain.

Eksaktong pagtayo ni Rowena ng tumunog bigla ang kanyang telepono. Dinukot niya ito at saka biglang ipinakita sa kanya ang numerong tumatawag. “Ayan na Drip, tumatawag na ang Mama mo.”

Biglang nabuhayan ang loob niya ng marinig iyon kaya naman kinain na lamang niya ang pagkaing nakalagay sa kanyang plato. Si Rowena naman ay patingin-tingin sa bata dahil sa narinig sa kausap. Napansin niya iyon kaya nangunot ang kanyang noo.

“Tita bakit po?” Takang tanong niya ng makitang nanginginig ang kamay nito habang hawak ang telepono.

Unti-unting sinakluban siya ng takot ng makitang napaluha si Rowena habang binababa ang hawak. Magtatanong sana siya ng inunahan na siya nito sa pagsagot.

“Ang mama at papa mo…”

Naibagsak niya ang kubyertos na hawak. “Bakit po? Nasaan na sila?”

“K-kasi..n-nabangga ng truck ang sinasakyan nila..”

Halos manginig ang kalamnan niya ng marinig ito. Para itong isang kuryenteng paulit-ulit na dumaloy sa kanyang buong katawan patungo sa kanyang utak. Pero hindi niya ito maintindihan, para kasing ayaw niyang tanggapin iyon..na baka nagbibiro lamang ang mga ito.

“H-hindi po totoo ’yan..”

“Drip-” magsasalita pa sana si Rowena ng putulin ni Drip ito. Alam niya sa sarili na hindi iyon totoo kaya naman padabog siyang tumayo upang tunguhin ang pintuan para silipin kung naroon ang kotse ng kanyang magulang pero halos manghina siya, nang madatnang wala ang mga ito.

“Anak ikinalulungkot kong isipin pero…yun ang sabi ng tumawag sa akin..ayon sa kanila eh nakita nila ang buong pangyayari at..” napatingin si Drip sa likuran niya kung nasaan si Rowena na lumuluha pa rin.

“At ano?”

“Hindi sila naidala sa hospital dahil sa grabeng tinamo ng mga ito.”

Tuluyan nang bumagsak ang nanghihinang katawan ng bata. Naguunahan na rin ang luha nito sa mata na siyang dulot ng halo-halong emosyong nararamdaman. Para sa kanya, isa lamang itong bangungot..na nagkatotoo.

MAY tumapik sa kaniya.“Drip?”

Bigla siyang nagising sa katotohanan. Napalunok siya ng makita ang nag-aalalang mukha ni Rowena. Napapikit siya. Masyado nang napapagod ang isip niya. Siguro kailangan na niya ng pahinga.

“May bisita ka.” Paalala ni Rowena saka mayroon itong sinenyasan. Hindi na niya ito inabalang tignan o lingunin. Maya-maya pa’y may humarap sa kanyang mag-asawang pamilyar ang mukha. Pilit niyang inaalala ang mga ito pero sumasakit lang ang sintido niya kapag gagawin iyon.

“Hello Drip,” pagbati ng babae sabay upo sa kanyang tabi. Ang lalaki namang asawa nito’y sa kabila naman naupo. Hindi niya lubos kilala ang mga ito pero marahil ay isa ito sa mga kaibigan ng magulang niya o di kaya’y katrabaho.

“H-hello po..” pagbati niya pabalik. Nakita niya ang awa sa mata nito na siyang nagpa-iwas sa kanyang tingin. Ayaw niya ng awa.

“I’m sure hindi mo na kami natatandaan pero kami si Mr. And Mrs. Lim, kaibigan kami ng magulang mo,” Nakangiting sabi pa ng babae. “Noong bata ka pa ay nakita mo na kami pero siguro ay maliit ka pa nu’n kaya hindi mo na talaga matatandaan. Anyway, how are you, baby?”

Mabigat ang paghinga niya. “N-namimiss ko na po sila Mama and P-Papa…” Nauutal niyang pagsagot dahil nagbabadya na naman ang pag-iyak nito.

Hinimas naman ng babae ang kanyang likuran bilang pag-alo sa kanyang damdamin. Hindi niya alam pero parang unti-unting nabawasan ang bigat ng kanyang kalooban, marahil ay mabait na tao ang mga kausap niya ngayon kaya ganoon na lamang ang nararamdaman niyang sincere sa mga ito.

Nag-usap usap sila patungkol sa nga bagay-bagay. Lalo na pagdating sa magulang niya. Nabanggit ng mga ito kung paano nila nakilala ang mga magulang nito, mula sa pagkakasagip ng mga ito kay Mr. Lim, hanggang sa kung paano nabuo ang pagmamahalan ng dalawa dahil isa sila sa saksi sa mga ito. Noong una’y nakikinig lamang siya pero hindi nagtagal ay nakikita niya ang sariling nakikipag usap na sa mga ito. Nakakagaan kasi ng loob ang boses na pumapasok sa kanyang tainga. Naputol lamang iyon ng may sumingit na isang lalaki, medyo matangkad din sa kaniya, maayos ang maalon nitong buhok, napakasoft tingnan at napakagwapo. Ngunit walang makikitang emosyon doon.

Natulala siya.

Otomatikong napangiti siya ng tipid. Ngunit nakatanggap siya ng irap. Tila ba ayaw nito sa preseniya niya kaya iniwas na lang niya ang mga mata sa bata.

“Mom and Dad, tumawag ang assistant niyo. May problem sa office niyo,” Malamig na sabi nito. Kasing lamig ng hanging umiihip ngayon. Muling nagtagpo ang mga mata ni Drip at ng bata pero this time, may takot na sa mata ni Drip.

Kaya hindi na umirap ang bata sa kaniya ngunit seryoso itong nakatitig at pinapanood ang galaw ni Drip. Humigpit ang hawak ni Drip sa teddy bear at tinago ang sarili roon mula sa batang lalaki.

“Uh-oh…What now?” Saad ni Mrs. Lim saka ibinaling tingin nito sa bata. “Drip, nice to meet you..siguro sa susunod na lamang kami uli pupunta, ayaw pa namin sana ikaw iwan pero may kailangan kaming ayusin.”

Ngumiti na lamang siya ng tipid. “B-babye po, Ma’am…Sir.”

Tumango ang dalawa sa kanya saka nagpaalam muli. "We have a surprise for you kapag maayos ka na ok? Pagbalik namin dito." Pahabol na sabi nito bago lumisan ng tuluyan sa lamay. Napatigil siya habang iniisip ang sinabi nitong "

Surpresa“ sa kanya.

“Ano kaya ’yun?” bulong niya sa sarili.

Makalipas ang ilang oras, naglalaban na ang liwanag sa dilim. Hindi pa rin siya umaalis sa kanyang kinauupuan. Matamlay na mga mata ang pinakikita niya sa bawat taong magpapaalam at papasok sa kanila. Gusto man niyang ngumiti pero wala siyang lakas.

Muling tumulo ang kanyang luha at suminghot dahil sa luhang muling lumabas mula sa kanyang magang mga mata. Nawala lahat ng kanyang iniisip kanina patungkol sa mag asawang bumisita sa kanya.

Sa hindi malamang dahilan ay may kamay ang siyang lumapag sa kanyang tapat. May hawak iyong envelope kung kaya’t mabilis na napatingala ang bata. Dito niya muling nakita ang singkit at seryosong mukha ng batang kaharap niya. Inabangan niya kung iirap pa ito pero walang ginawa ang batang lalaki kung hindi tagalan ang pagtitig dito.

Pogi sana pero bad siya. Sa isip-isip ng batang si Drip.

“B-bakit po?” nauutal tanong niya sabay saglit na pinagtuunan ng pansin ang muling hawak.

“Mom’s said na kunin mo raw ito,” Sabi nito. Napakamot ang batang si Drip sa kanyang ulo.

“A-ano po ’yan?” Tanong niyang muli na halatang naguluhan sa narinig. Halatang nainis ang kausap dahil dito. Mabilis niyang kinuha ang maliit na kamay ni Drip at inilagay doon ang bagay.

“Don’t ask me, basta pinabibigay lang ’yan ni Mommy,” wika niya ng walang emosyon. Sa likuran naman nila ay narinig iyon ng batang si Eiron, na agad nitong ikinainis.

“Inaaway mo ba ang kapatid ko?” ang pagbanat nito sa batang anak ng mayamang mag-asawa. Hindi naman tumalikod ang sinasabihan na ito at inilagay lang ang kanyang dalawang kamay sa magkabilang bulsa.

“Sorry…not sorry,” pangungutya nito.

“Eros! Let’s Go!” Pagsigaw ng isang babae sa bata. Hindi na nasundan pa ang umiinit na tensyon sa pagitan nila dahil naglakad na ito sa gitna ng mga nakikiramay. Tinanaw lamang ni Drip ang bata hanggang sa makasakay na ito sa kanilang mamahaling kotse. Bago pa umalis ang mga iyon ay isang titig pa ang iniwan nito sa kanya, na dahilan upang tumatak sa kanyang isipan iyon.

“A-anong ginawa niya sa’yo?” Tanong ni Eiron.

Umiling lamang si Drip at tinignan ang hawak. Sakto namang lumabas si Rowena dahil dala nito ang pagkain na kanyang inihanda para sa bata. Inilapag niya iyon sa malapit na mesa.

“Drip, ito oh,” Alok ng babae. “Kumain ka ha?”

Hindi naman sumagot si Drip pero itinaas niya ang hawak upang iabot iyon sa kanyang Tita. Kumunot ang noo ni Rowena at nagtatakang kinuha iyon. Nauna niyang tinignan ang envelope na nasa maayos pa. Tumambad sa kanya ang may kakapalang pera.

“Saan ito galing?” Tanong niya sa bata habang may ideya na ito sa kanyang isipan.

“Doon po sa masungit na bata,” banggit niya habang tinuturo ang labas.

“Masungit na bata?” Mabilis niyang binalikan ang hawak at tinignan ang paligid nito. Natagpuan niya ang likurang bahagi at nakita na galing iyon sa mag-asawang Lim. Naunawaan naman ni Rowena ang sinasabi ni Drip at agad na binalikan ang pagkain.

“Abuloy ang binigay ng mag asawa sa’yo. Oh siya kumain ka na at aayusan na kita mamaya, ikaw rin Eiron,’ Pagpaalala niya sa dalawang bata at muling nag asikaso.

“Kuya Eiron,” Pagtawag niya sa katabi. “Ayaw ko po sa kanya.”

“Sino?”

Tinuro niya ang labas. “Yung Masungit na bata po.”

Ngumiti naman si Eiron. “Oo kasi bad siya, ako mabait kaya dapat sakin ka lang sasama.”

Tumango naman si Drip at gumaan ng bahagya ang pakiramdam sa narinig.

Sa kabilang banda nama’y patungo na sa kanilang bahay ang kotseng nagdadala sa Pamilyang Lim. Lulan nito ang nagmamanehong si Mr. Arturo Lim, ang padre de pamilya at ang mayaman sa kanilang mag anak. Katabi nito ang may bahay na si Olivia Lim, hawak nito ang mamahaling bag at nakatingin lang sa dinadaanan.

Habang ang kanilang nag-iisang anak na si Eros Lim ay nakatahimik lang sa likurang bahagi. Simula ng magkaisip ay ganito na ang kanyang pag-uugali, tahimik, minsan ay masungit, independent kung kumilos, ayaw ng maingay at higit sa lahat ay maliit lamang ang pasensiya. Alam ng mag-asawa ang ganoong pagkatao ng kanilang anak pero hindi na nila ito magawan ng paraan dahil sa kanilang pagkabusy sa trabaho. May-ari kasi sila ng isang sikat na kompanya sa pilipinas kaya naman mahahalatang napakaprofessional ng mga ito gumalaw.

Bagama’t ganoon si Eros, ay mahusay naman ito pagdating sa mga bagay tulad ng pag-aaral at paglalaro ng basketball. Natutuwa sila dahil hindi na kailangan pang sabihan nito at nakikita nilang siya talaga ang perpektong CEO na magmamana ng kanilang pinagmamalaking company.

“Anak, naibigay mo ba kay Drip ang pinapabigay ko sayo?” Tanong ni Olivia sa kanya.

“Yeah,’ Tipid na sagot ng bata.

“Kumusta siya?” Sunod namang tanong ng kanyang Daddy.

“I don’t know, Dad. Maybe umiiyak pa rin siya until now,” ani nito. “Such a crying baby.”

Agad na nainis ang ina sa narinig. “Eros! You’re so mean! Don’t say that! Alam mo ba kung bakit siya umiiyak?”

“What?”

“Dahil namatay ang mga magulang niya sa car accident. That’s why umiiyak siya. Kaya wag mong sasabihang crying baby iyon,” Pagsasaway pa ng ina. Natahimik naman si Eros kahi inis pa rin. Makikita ang pagkagulat dito pero agad niyang binawi ’yun. Ang ayaw niya kasi ay ang tanong ng tanong kaya agad niyang pinakitaan ng ugaling meron siya.

Napabuntong hininga naman si Arturo dahil naaalala niya kung bakit sila pumunta roon, iyon ay sa kadahilanang minsan na siyang nailigtas ni Jino Anderson, ang namayapang Ama ni Drip.

“Anyway Darling, naayos mo na ba ang sinasabi ko sa’yo?” tanong sa kanya ni Olivia.

“Nasabihan ko na ang assistant ko sa gagawin. Bukas na bukas aasikasuhin ko na yun,” Pagtugon niya. “Talaga bang sigurado ka na sa pag-aampon sa kanya?”

“Alam mo na ang sagot ko dyan, kung hindi dahil sa ama ng batang iyon..baka Single Mom na ako ngayon,” wika ng babae. “Atsaka naaawa ako sa bata, baka hindi siya matutukan ng maigi.”

Napabuntong hininga pa ang babae. “Isa pa, gusto ko pa magkaanak pero…” Tumingin siya kay Arturo. “Alam mo naman ang sabi ng Doctor. Bawal na ako mabuntis.”

“I know right…” Ani Arturo sabay tingin kay Eros na nakapikit na. “Pero siya, paano siya?”

“Mauunawaan naman niya siguro. Hayaan mo mamaya ipapaliwanag ko sa kanya iyon,” Pagtatapos ni Olivia. Napansin nila na malapit na sila sa kanilang bahay kaya naman naghanda na sila para sa pagbaba.

Itutuloy…

Desire 2

Desire 2: Acceptance

Pagkarating sa kanilang bahay ay agad na nakaramdam ng pagod ang batang si Eros. Tinignan siya ng kanyang magulang upang alukin na maghapunan pero agad siyang rumesponde.

I’m not hungry, Mom,“ saad niya ng walang kagana-gana. Nagkatinginan ang mag asawa bago pa umakyat ito sa kanyang kwarto.

“Susundan ko siya,” suhestyon ni Olivia sa kanyang asawa at pagkatapos ay humakbang na rin pasunod sa anak. Nang makarating siya sa loob ay naabutan niyang nanonood ng T.V ito habang nakahiga at yakap ang unan. Hindi siya pinansin nito na animo’y wala ang kanyang presensiya. Kaya naman umupo ng malumanay ang babae sa tabi nito at pinagtuunan ng pansin ang pinanonood nito.

“Anak may sasabihin si Mommy sayo,” aniya sa maayos na tono ng boses.

“Spill the tea, Mom.”

“Gusto mo bang magkaroon ng kapatid?” Tanong niya na alam mong gumagawa ito ng tyempo upang mapunta siya sa pinakapunto ng kanyang sinasabi.Hindi umimik si Eros pero nagbuga ito ng buntong hininga. Maya maya pa’y pinatay niya ang TV at tinignan ang ina.

“I don’t know Mom, hindi naman po ako ang manganganak so don’t ask me,” sagot nito. Napahilot na lang ang ina nito sa kanyang noo dahil sa narinig.

“Eros, kasi alam mo ahm…Kilala mo naman si Drip na, hindi ba?”

“Yes. That…boy,” aniya sabay naalala nito ang musmos at inosenteng mukha. Sa sobrang inis nito kanina sa kilos ng bata ay inirapan niya ito. Pero noong magtago at medyo natakot sa kaniya ang bata ay parang nawala sa kaniya ang init, napalitan ng curiosity.

“Siya ang magiging kapatid mo.”

Bahagyang nagulat ang bata sa narinig. Kahit sa murang edad ay alam na niya ang ibig sabihin nito. Kumunot ang noo niya sa pagkalito at nagtatanong kung bakit iyon binalak ng kanyang mga magulang.

“What? No way!”

Inaasahan na ni Olivia ang ganoong reaksyon ng anak kaya naman alam na niya ang planong gagawin. “Ok listen, kaya lang naman natin siya aampunin ay dahil naaawa kami sa kanya. His parents were good people dahil iniligtas nila ang Daddy mo noon,” saad niya.

“That’s nonsense!” Pag Tantrums nito. Hindi niya alam ang sinasabi ng ina sa kanya. Si Olivia naman ay hinawakan sa braso ang anak at nag isip ng sasabihin.

“No Eros kapag malaki ka na ay saka mo maiintindihan ang lahat,” sabi niya. “Para na rin magkaroon ka ng little brother.”

“Ayoko!” Aniya. Sabay takbo nito palabas. Pagbukas naman niya ng pintuan ay dito siya sinalubong ng kanyang Daddy. Ngunit imbes na lapitan ay lumihis siya.

“Eros! Bumalik ka rito!” Pagtawag ni Olivia pero pinigilan na lang ito ni Arturo.

“Hayaan mo na siya, may naisip na akong gagawin natin,” malumanay na sabi nito dahilan para mapatingin ang babae sa kanya.

“Ano?”

“Hindi natin siya aampunin…sa ngayon. Pero susustentuhan natin siya hanggang sa mag-17 years old na siya. Doon na rin natin siya iuuwi rito,” paliwanag ng lalaki. Bahagya namang nabuhayan ang loob ni Olivia.

“Bukas na bukas, pupuntahan natin siya uli para kausapin ok?” Dagdag pa nito.

Si Eros naman ay nakikinig lamang sa kanila at may inis sa kanyang loob. Ang inaakala niya kasi’y ayaw na sa kanya ng mga magulang at baka balewalain na siya nito.

Inisiip niya na makakasama niya ang batang ’yun. Malamang sa malamang ay matatakot lang ito sa kaniya.

Napangiti siya sa kaniyang naiisip.

Drip’s Point Of View

After 10 years…

NAPATINGIN ako sa malaking bahay na nasa aking harapan. Bagama’t may malaki itong gate na harang ay tanaw ko pa rin ang pangalawang palapag nito. Halos mag unahan na naman ang kabog ng puso ko na akala mo’y nakikipag karerahan. Napahawak ako dito.

“Kaya mo ito, Drip!” Pagpapalakas ko ng aking loob saka muli ko na naman inaalala kung paano at kung ano nga ba ang nangyari noon bago ako mapunta rito.

Pagkatapos magpunta rito nila Mr. And Mrs. Lim ay hindi na ako mapakali pa. Halos isip ako ng isip kung ano nga ba ang “Surpresa” na nais nilang ibigay sa akin. Napansin iyon ni Tita Rowena kaya nilapitan niya ako.

“Drip, anong problema?” Tanong nito. Napatingin ako sa kanyang mata, kita ko roon ang pagod kaya nginitian ko na lamang siya saka tumayo.

“Wala po Tita, he-help po ako kasi pagod na po ikaw eh,” Saad ko ngunit tumutol si Tita Rowena. Kaya lang bigla ring dumating si Kuya Eiron para tumulong kaya hindi na siya naglaban pa. Inalalayan na lang namin siya papunta sa kwarto pagkatapos ay nagpunta kami sa kusina kung saan naroon sina Tita na kapatid ng aking Ina.

“Tita, nasaan po ang ibang pagkain na ibibigay sa mga tao?” Tanong ko rito. Tinuro naman niya ang isang tray na naglalaman ng ipamimigay sa mga tao. Agad namin itong kinuha ni Eiron atsaka nagsimulang mamigay sa mga tao. Syempre kasabay nito ang bawat pagbati sakin ng “Condolence” ng mga tao kaya naman napapahinto na lang ako sa pamimigay. Mas lalo ata akong nalulungkot kapag naririnig ko iyon. Maya-maya pa’y natapos na ang mga gawain at ang iba ko pang kamag-anak ang siyang nag asikaso.

Sinabihan na nila akong magpahinga pero imbes na sundin sila sa aking kwarto at magluksa ay naisipan kong umalis muna sandali upang magpunta sa paborito kong lugar, ang Seawall kung saan puno rito ng tao at mga tindang pagkain. Pero hindi naman iyon ang pinakagusto ko. Kung hindi ang simoy ng hangin at ang nakakagaang pakiramdam dulot ng alon ng dagat.

Umupo ako sa batong upuan paharap sa payapang dagat sabay pakawala ng buntong-hininga.

“Drip,” Pagtawag ng tinig sa aking tabi. Napatingin ako rito at nagulat dahil sumunod pala sa akin si Eiron. Katulad ko ay humarap din siya sa dagat.

“Andyan ka pala Kuya, bakit ka sumunod sa akin? Baka hanapin ka ni Tita Rowena,” saad ko.

Tumingin ito sa akin at ngumiti. Ginantihan ko naman ito ng isa ring ngiti, pero matipid lamang iyon. Ayoko na sanang umiyak pa pero bigla-biglang sumisingit sa isip ko ang alala ng mga magulang ko. Gusto kong sumigaw at magdabog pero ayoko namang mapahiya sa maraming tao kaya idadaan ko na lang dito sa pag-iyak. Naramdaman ko naman ang isang pag-alo sa aking likuran. Napatingin akong muli kay Eiron.

Kita ko ang sinseridad sa mata niya. “Andito lang ako, iiyak mo lang ’yan.” Saad niya na siyang mas ikinatulo pa ng luha ko. Otomatikong napayakap ako rito sabay pagragasa ng kanina ko pa pinipigilang emosyon.

Tanging paghikbi lang ang namamayani sa amin. Ilang minuto ang tinagal nito bago ko pinutol habang sumisingot-singot. “Pasensiya na nabasa ko ata ang damit mo.”

“Ayos lang ’yun, kahit ilan pang damit ang mabasa ng luha mo basta maging ayos ka lang.” Malambing na sabi nito na siyang ikinatigil ko. Nakaramdam ako ng tuwa sa kanyang sinabi kaya hindi ko uli napigilan ang sariling yakapin siya muli.

“Salamat ha? Sana pati po kayo ni Tita Rowena hindi mawala sa akin…” bulong ko pero sapat na iyon para marinig niya.

Itinaas niya ang kanang kamay. “Hindi kita iiwan…promise!”

Nagtagal pa kami roon hanggang sa abutin na kami ng gabi. Hindi naman din ito kalayuan sa amin kaya pagkadating ko pa lang sa bahay ay nahiga agad ako sa kama. Masyado pa lang nakakapagod ang pag-iyak kaya madali akong nilamon ng antok.

Dumating ang kinabukasan. Ito na rin ang huling araw at gabi ng lamay dahil kinabukasan na ito ililibing. Iyon kasi ang sinabi ni Tita dahil na rin sa babayaran. Medyo nakaramdam uli ako ng kalungkutan pero dahil kay Kuya Eiron, napapalitan ito ng saya at pag ngiti ko.

Nasa sala kami ngayon dalawa at nag uusap patungkol sa kung saan-saang bagay na maisipan namin. “Alam mo bang sabi ni Mama, kapag daw nasa heaven na ang isang tao…nagiging angel daw sila? Tapos babantayan ka nilang dalawa.”

T-talaga?“

“Oo naman kaya malay mo nandito rin sila Ninang at Ninong, binabantayan ka. Edi hindi ka na nag-iisa,” Sagot niya na ikinanuot ng aking noo. Hindi ko siya maintindihan pero para sa akin ay tama siya, totoo ang angel. Sinabi ni Mama ’yun sa akin. “Smile ka na.”

Magtatanong pa sana ako pero biglang pumasok si Tita Rowena sa bukas na pintuan.

“Iho, may bisita ka,” saad nito saka nilapitan ang anak niyang si Eiron. “Anak, iwan muna natin sila ok?” Dagdag nito na ikinatango ng kaibigan ko. Pag-alis ng mga ito ay siyang pasok ng dalawang taong nagpakilala sa akin. Sina Mrs. and Mr. Lim. Nakangiti ang mga itong umupo sa tabi ko, tulad noong una naming pagkikita.

“Hello Drip, natatandaan mo pa naman kami hindi ba?” Tanong ng babae habang nakangiti sa akin. Tumango naman ako kaagad. “ Well, it’s good to know.“

“Andito kami upang sabihin ang surpresa namin sa’yo.” Pagsingit ng asawang lalaki. Nakaseryoso ang mukha nito kaya medyo kinabahan ako. “Siguro nahiwagaan ka kahapon pero ngayon malalaman mo na.”

“A-ano po ’yun?” Nahihiya kong tanong.

Huminga ng malalim ang babae. “Pag aaralin ka namin at bibigyan ng mga gusto mo habang narito ka sa Tita mo,” Saad niya na ikinanuot ng noo ko. Sa mura kong edad ay hindi ko ito naiintindihan. Kung bakit niya ako kukunin

“P-po?” Naguguluhan kong tanong muli sa kanya. Mabilis akong tumayo at yumakap kay Tita Rowena. “Ayaw ko po..”

Nagkatinginan sila dahil doon. Si Tita naman ay magaang tinanggal ang pagkakayakap ko at pinantayan ako.

Magpapa-aral? Mag aalaga?

“Drip, makinig ka muna sa kanila. Mabait naman sila eh.” Mahinhin ang boses na pinarating nito sa akin kaya naman unti-unti, para akong nadadala. Tinignan ko muli ang mag asawa. Iniabot ng babae ang kanyang kamay na siyang hinawakan ko upang bumalik sa kinauupuan nila.

“Hindi mo kailangang matakot sa amin. Tama ang Tita mo, mabait kami,” saad ng babae nang nakangiti. Sumilip ako sa pintuan at nakita ang anak nilang nakasilip sa amin. Maganda ang suot nito at maayos ang buhok. Lalo siyang pumogi pero bad pa rin dahil nakasimangot ito. Bigla itong umalis pagkatapos magtagpo ang mga mata namin.

“Alam naming hindi pa namin masasabi ang lahat, Little Boy. Kaya eto na lang. Gusto mo ba ng mga magulang uli?” Tanong naman ng Lalaki na siyang tinignan ko ng nagtatanong. Hindi ko na matandaan pero tumango ako nu’n na siya namang ikinangiti nila. “Oh sige, from now on kami na ang bago mong magulang. Pero hindi ka namin kukunin kay Tita mo kasi alam naming hindi mo gusto. Pero pag big boy ka na, doon ka na sa house namin titira, ok ba ’yun?”

Hindi ko pa rin maintindihan, bakit?Bakit kailangan ko ng bagong magulang? Hindi ba babalik sila Mama at Papa ko?

“O-ok po..pero hindi ko pa po maintindihan masyado ang sinasabi niyo kaya si Tita Rowena nalang po muna ang kakausap sa akin mamaya..” kamot ulo kong sabi. Ramdam ko ang pamumula ng aking mukha sa hiya dahil marahil ay hindi ko talaga makuha ang sinasabi nito, basta ang tanging alam ko lang sila na ang bago kong Papa at Mama.

“Ohh yes. Ako nga pala si Olivia, Mommy Olivia ang tawagin mo sa akin kapag sa house ka na namin titira ha?” Pagpapakilala ng Babae sa akin. “ Siya naman si Daddy Artur mo. At yung Kuya Eros mo ang nasa labas.“

May narinig kaming tumakbo palabas kaya naman natahimik ako.

Biglang naglabas ang lalaki ng isang blue na papel. Iniabot niya iyon kay Tita Rowena. “Binigyan ka namin ng money para pambili mo ng candies ha? Ok, we have to go.”

Tumayo na sila at hinalikan ako sa noo ng babae. Parang nawala sa akin ang lungkot ng maramdaman iyon. Lumapit sila kay Tita Rowena at narinig ang bulungan nila.

“Kailan ba ang libing?”

“Bukas po,” sagot ni Tita sa kanila sabay sulyap sa akin.

“H-ha? Bakit naman?” tanong ni Mommy Olivia. Tila nagtataka ito.

Nahiya naman si Tita Rowena sagutin ngunit parang wala siyang magagawa pa. “Wala po kasing budget. Yan lang po ang kinaya po eh.”

“Oh sige pupunta na lang kami ha? Salamat sa pagpapapasok,” ani Mommy Olivia sabay tingin sa akin at kumaway. “Babalik kami, Drip.”

Napatango ako saka ngumiti ng pagkatamis-tamis. “O-opo..salamat po ingat po.”

Kumaway na lang sila at umalis palabas. Naiwan naman akong natulala sa mga nasabi nila. Ramdam na ramdam ko ang kalituhan, na mas nakakalito pa sa subject na Mathematics.

“Drip, ang ibig sabihin ng mga iyon ay pag-aaralin ka nila hanggang sa lumaki ka, ’yun ang gusto nilang sabihin.” Paliwanag ni Tita Rowena habang nasa mesa kami at nakain ng hapunan. Napatango ako.

“Ngayon, kapag 17 years old ka na..kukunin ka nila sa akin pagkatapos ay roon ka na titira. Payag ka ba nu’n?” Dagdag niya na ikinatigil ko.

“A-ah eh…baka po kasi magalit ka po Tita at pati na rin sila Mama at Papa…baka multuhin nila ako kapag niwan ko kayo.” Saad ko habang nakayuko.

Hinawakan nito ang aking ulo saka hinaplos ang medyo basa ko pang buhok dulot ng pagligo ko. “Mas maganda kasi doon, anak. Mabait naman sila. Malaki rin ang bahay nila. Pwede ka rin naman pumunta rito kapag gusto mo eh,” Paliwanag niya. Napatango na lamang ako at ipinagtuloy ang pagkain.

KINABUKASAN, umiiyak akong nakatingin sa dalawang dahan-dahan na kulay puting kahon. Binababa iyon ng apat na lalaki habang hinahagisan ng mga bulaklak. Hawak ako ni Tita Rowena sa balikat habang ramdam na lumuluha siya. Si Kuya Eiron ay nasa tabi ko at hawak ako sa aking balikat.

“M-mama…P-papa..” bulong ko sa hangin. “B-babye po…”

Naramdaman ko namang bahagyang gumalaw si Tita kaya napalingon ako. Lumapit pala ang dalawang pamilyar na mukha sa akin. Nakita ko ang babae at lalaking aampon sa akin, sina Mommy Olivia and Daddy Arturo. Habang ang anak nila ay nakatitig sa akin.

Nag uusap sila habang kaming dalawa ay nagkaharap. Hindi siya nagsasalita pero tinitignan ako nito.

“H-hi..” pag una ko. Pero pinaikutan lang ako ng mata nito. Hindi na ako nagbalak na magsalita pa pero kinabahan ako dahil para siyang nagsalita ng mahina.

Sa nagdaang 10 years ko’y sila ang nagpaaral sa akin. Bawat panggastos ko’y sagot nila kaya lagi akong masaya sa tuwing nasusuklian ko ang kabaitang ginagawa ng mga ito sa akin. Ang tanging inaalala ko lamang ay ang papalapit na araw kung saan kukunin na nila ako at ang batang ubod ng sungit.

“Ano Drip? Handa ka na ba?” Tanong muli sa akin ni Tita Rowena. Ngayong dumating na ang tamang panahon kung saan kailangan ko ng mamili kung saan nga ba ako titira. Napatingin ako sa bag kong nakaayos sa sala.

“H-hindi ko pa po alam..” malungkot na sagot ko sabay yuko.

Hinawakan niya ang kamay kong nanginginig at nanlalamig. “Alam mo? Kung ako ang papapiliin ay gusto kong dumito ka dahil napamahal ka na sa amin…pero mas gaganda naman kasi ang buhay mo roon anak..at isa pa, hindi ka naman nila pagbabawalang bumisita sa amin dito. Lagi mong tatandaan na welcome ka rito ha?”

Biglang may nagdabog ng pintuan sa gawing likuran ko kung nasaan ang kwarto ni Eiron. Napatingin ako sa kanya pero agad ko itong iniwasan dahil sa masama nitong tinging ikinukubli sa akin. Muli itong pumasok sa loob at padabog uli itong isinara.

Napatingin ako kay Tita pero sinenyasan niya akong sundan ko ito para makipag-ayos bago ako umalis bukas. Kahit natatakot ay nilakasan ko ang aking loob. Pinihit ko ang door knob at eksaktong hindi ito nakalock kaya dahan-dahan din akong pumasok. Nadatnan ko siyang nakatagilid sa pader kung saan hindi ko kita ang kanyang mukha. Mistula siyang natutulog dahil sa itsura nito, pero alam ko namang hindi iyon totoo dala ng pagtatampo nito sa akin.

“Kuya Eiron..” mahinang pagtawag ko rito pero hindi man lang siya humarap at sumagot kaya hinawakan ko ang kanyang balikat upang iharap sa akin. Masyadong malakas at malaki ang mga iyon dahil sa kanyang bisceps pero dahil nais kong magkaayos kami ay hindi na ako nagpatumpik-tumpik pang pumatong sa kanya.“Kuya please pansinin mo na po ako…ano ka ba naman!”

Humarap ito sa akin habang may seryosong mukha. Simula noong nalaman niyang aalis ako ay hindi na niya ako muling kinibo pa. Masakit para sa akin iyon pero alam ko namang magiging ayos din kami basta maintindihan niya lamang ang sitwasyon ko.

“Di ba iiwan mo na naman ako? Sige na alis na,” Saad niya at akmang tatagilid muli. Hinalikan ko ang kanyang pisngi na lagi kong ginagawa sa kanya sa tuwing mag-aaway kami.

“Kuya naman eh.. dadalaw naman ako rito,” Nakanguso kong sabi. Humarap naman ito sa akin sabay yakap ng mahigpit. Ramdam ko ang lungkot nito. Halos sa buong taong magkasama kami ay walang araw na hindi kami magkasama, pwera sa school dahil college na siya tapos ako Grade 10 na at highschool. Sa public ako nag-aaral, habang siya sa private dahil nakakuha ito ng half scholarship.

“H’wag mo kalimutan si Kuya ha? Dalaw ka samin ok?” Paalala niya saka niya ako hinalikan sa noo ko. Napangiti ako dahil madaling natunaw ang tampo niya sa akin.

“M-matutulog na po ako Kuya..” pagpapaalam ko rito.

Bumangon siya. “Dito ka na matulog…tutal huling gabi mo na naman dito eh.”

Tinignan ko siya. Naroroon ang nakikiusap niyang mata na siyang agad kong ikinatango.

“Okay, goodnight.”

Bigla akong natauhan ng bigla akong tawagin ng isang babae na nakasuot ng pangkatulong. Napayuko ako dahil sa kahihiyang ginawa ko.

“Ikaw ba si Drip?” Tanong nito sa akin. Agad akong tumango saka niya niluwagan ang pagbukas ng malaking gate. Sinenyasan niya akong pumasok. “Kanina ka pa hinihintay ni Ma’am at Sir.

Iginayak niya ako loob. Napatingin ako sa malawak na hardin nito kung saan may isang mesa roon at apat na upuan. Halos magkakapantay lang ang taas ng mga halaman dito. Mayroon pang lalaki ang nagdidilig dito na sa tingin ko’y hardinero nila. Bukod doon ay wala na akong nakita kung hindi ang dalawang sasakyan na naparada, tiyak ito ay pagmamay-ari ng mag-asawa at ang nag-iisa nilang anak.

Bumukas ang malaking pintuan ng bahay. Tumigil akong sandali para sana hubarin ang suot kongg sapatos. Nakakahiya kasi ang kintab ng tiles nila sa loob. Napansin iyon ng katulong na umalalay sa akin.

“Iho, sige na ipasok mo na yan.” Saad niya kaya wala akong nagawa kung hindi ang tumango at naglakad papasok. Sumalubong sa akin ang malawak na sala, agaw pansin ang mahahaba nitong sofa na kasya sa maraming tao. Ang center table naman nito ay gawa sa salamin habang may halaman sa gitna. May iilang libro sa ilalim nito. Namangha ako sa laki ng flat screen na T.V nito na naka dikit sa pader at tumingala sa malaking chandelier na nagsisilbing ilaw sa loob.

Napanganga ako. “Wow, totoo bang dito ako titira?” Bulong ko sa sarili. Napansin ko rin ang magandang hagdanan na maghahatid sayo sa ikalawang palapag. Bukod doon ay mayroon pang mga nakadikit sa pader nito na pininta ng kung sino. Pero mas nakaagaw ng pansin ko ang malaking larawan na nakadikit sa malaking pader. Mukhang family picture nila ito dahil bukod kila Mr. And Mrs. Lim ay mayroong gwapong binata ang nasa kanilang gitna habang nakaseryoso ang mukha. Gwapo iyon, katulad na katulad sa itsura niya. Bagamat, hindi ko na siya nakita pa matapos ’yung libing ay napaka memorable nito dahil na rin sa kasungitan.

“Oh, you’re already here, anak. Kanina ka pa ba? I’m very sorry, may inaasikaso kasi kami,” Masayang bati ng isang babae na tingin ko’y galing sa kusina. Si Mrs. Lim pala ito. Agad niya akong niyakap at bineso-beso na ginagawa ng iilang mayayaman. Ilang taon ang nakalipas pero hindi nagbago ang kagandahan niya at kabaitan.

Nahihiya akong tumango sa kanya. “O-opo. A-ayos lang.”

Ngumiti ito sa akin sabay baling ng tingin sa mga katulong na nakatayo lamang malapit sa amin. “Ihanda niyo na ang pagkain please manang,” Utos nito sa kanila. Wala silang naging sagot kung hindi magtungo muli sa hapag. “Tara na, anak para makapag usap na tayo ng Daddy at Kuya mo.”

“Manang pakitawag na nga silang dalawa,” utos niya pa uli saka ako pinaupo.

Huminga akong malalim. Natatakot ako na ewan. Parang bigla ring sumakit ang tiyan ko. Ano kayang mangyayari sa akin after nito?

Itutuloy…

Desire 3

Desire 3: Start from beginning

Drip’s Point of View

“Welcome to our house!” Masayang bati ni Mrs. Lim sa akin. Halos mamula ako sa hiya ng marinig iyon. May pa-confetti pa kasi ang mga ito kaya nagmistulang surprise birthday ang nangyayari.

Kinuha ng isang katulong ang dala kong gamit habang ang isa naman ay inalalayan ako maupo sa magarang upuan. Napatingin ako sa mahabang mesa kung saan para itong pangnoche-buena. Sa tantiya ko’y walo hanggang sampung tao ang kasya rito.

Ngumiti ako sa kanilang mag-asawa. “Salamat po sa pagtanggap sa akin M-Mrs. Lim..” saad ko. Nakita ko ang matamis na ngiti sa mga ito sabay nagkatinginan.

“You’re welcome. Can you remember what I’ve said to you when you’re 7 years old?” Sabi ni Mrs. Lim na siyang nagpakaba sa akin ng todo. Nangunot ang noo ko sa narinig at sinubukang alalahanin iyon. Ngunit nahirapan ako dahil sa pagkalito kaya medyo napailing ako sa kanya.

“A-ano po? Sorry, wala na po akong maalala,” Kinakabahan kong tanong. Halos mamawis ang kamay ko sa kaba at nilalamig pa.

Bago pa man sila makasagot ay biglang may narinig kaming yabag mula sa malayo. Sabay-sabay kaming napatingin sa gawi na iyon at doon ako mas lalong natakot. Dahil nakita ko na naman ang anak nila. Nagkatitigan kami, hindi ko alam kung gaano katagal. Doon ko napag-aralan ang itsura niya.

Meron siyang effortless curtain cut na bagay na bagay sa kaniya, though hindi nito naitago ang matalas at medyo singkit niyang mga brown na mata. Kung titignan mo siya, mapagkakamalan mo talaga siyang masungit. Meron siyang nakakaintimidate na aura at vibes. His nose was perfectly straight and high-bridged, leading down to those kissable red-pink lips na parang laging nang-aakit. At sa tangkad niyang ’yun at sa ganda ng pangangatawan, he looked every bit like a basketball player who could easily dominate the court, and anyone’s attention.

Napansin ko ang bahagya niyang pag-irap sa akin. Doon na ako nag-iwas ng tingin. Wala siyang pinagbago. Pero napakatagal ko sigurong nakatitig sa kaniya kaya niya nagawa ’yun.

“Anak, exactly andito ka na rin.” Saad ni Mr. Lim dito. Katulad ng anak ay biglang sumeryoso ang mukha nito. Hindi tuloy mapagkakailang magkamukha sila.

Saglit kong tinapunan ng tingin ang anak nila pero tumango lamang ito sa magulang atsaka naupo sa tapat ko.

“G-good morning po,” Pagbati ko rito pero hindi man lang niya ako tinapunan ng tingin o sagot man lang. Medyo nakahinga ako ng maluwag dahil ayaw na ayaw ko siyang makausap o makasama, naalala ko lang yung ugali niya noon.

“Let’s go back to our topic, anak” biglang paalala ni Mrs. Lim kaya umayos ako ng upo saka tahimik na nakinig. “Erase that Mr. And Mrs. Lim dahil simula ngayon ay Mommy and Daddy na ang itatawag mo sa amin ok?”

Hindi ko alam pero bigla akong napaluha noong sinabi niya iyon. Bigla kong namiss si mama at Papa. “S-sige po M-mommy and D-daddy..”

“Ok good, so let’s eat na para mamaya ay mag-usap usap tayo, for your adjustment na rin dito sa bago mong bahay. I hope magtagal ka rito hanggang sa grumaduate kayo ng College ng Kuya Eros mo.” Paliwanag naman ni Mr. Lim. Napakunot ang noo ko at biglang tumingin sa lalaki. Napansin ko ang mga titig niya, parang binabasa at sinasaulo ako.

“Wala namang magiging problema sa education and other needs mo eh. Ganoon pa rin naman tulad noon, ang kaibigan lang, nandito ka na,” dagdag pa nito. “Kumusta ka nga pala? This past few months hindi mo kami nakikita sa office at tanging secretary lang namin ang naroon. Well, nasa business seminar kasi kami ng Mommy mo.”

Tumango ako.

“Eh ang libingan ng Papa at Mama mo? Nadalaw mo na ba?” Pagsabat ni Mommy.

“H-hindi pa po,” Pagsagot ko.

“When was the last time you visited your parents?”

“Noong unang week po ng buwang ito.”

“Okay, do you want to visit them? Ipapahatid ka naman namin,” Suhestyon nila.

Tumango akong muli. “P-pero po, ako na lang mag-isa. K-kaya ko naman po ang pagpunta sa sementeryo.”

“No, ngayong sa amin ka na titira eh nasa amin na rin ang responsibilidad sa kapakanan mo,” Ang nakangiting wika ni Mommy. Muli kong sinulyapan ang lalaki at malamig siyang nakipagtitigan sa akin habang pinupunasan nito ng tissue ang gilid ng kanyang labi.

Tumango na lamang ako sa kanya saka nilaro ang aking daliri. Madalas ko itong ginagawa sa tuwing wala akong nagagawa o may iniisip na malalim. Parang namiss ko tuloy agad si Kuya Eiron at si Tita Rowena.

Hindi nagtagal ay natapos na kumain ang lahat. Iniligpit ng mga katulong nila ang aming pinagkainan. Habang kami naman ay nagtungo sa sala ng bahay kung saan ko nakita at naramdaman ang malambot at mahabang sofa na lumapat sa aking pang-upo. Katabi ko si Mrs. Lim at si Mr. Lim habang ang anak nila’y sa kabila naman umupo.

“So, let’s start our discussion, Like we said aampunin ka na namin. This is official. So far inaayos na ang papel mo para maging kaapelyido namin, later magiging ikaw na si Drip Anderson Lim. Don’t worry, habang papunta ka pa lang dito’y inaasikaso na ng secretary namin ang papel mo and your bank account for your savings and expenses,” nakangiti niyang pagliwanag. Hindi ko alam ang mararamdaman ko, kung maiinis ba o magiging masaya.

Naiinis ako dahil parang kinakalimutan ko agad ang pamilyang unang nag-aruga sa akin, pero sa isang banda naman ay walang problema iyon dahil bukod sa alam ko namang aalagaan nila ako, magiging maganda rin ang buhay ko dito na gusto rin ibigay sa akin nila Mama noong buhay pa sila.

“Is it ok for you?” Tanong ni Mr. Lim na siyang ikinatango ko. “Ok, good.”

“So, lahat naman maayos na pati ang magiging bagong school mo kung saan magiging kaschool mate mo si Kuya Eros mo.” Sabay baling ng mag-asawa sa anak nilang tahimik lamang na nagkakalikot ng kanyang cellphone.

Muli, isang tango lamang ang sinagot ko. Matapos ang iilan pang paliwanag ay ipinasok na nila ako sa magiging kwarto ko. Silang dalawa na ang kusang nag asikaso sa akin kaya bilang pasasalamat ay nangako akong gagawin ang lahat ng makakaya ko upang hindi sila madissapoint sa akin.

“Pangako po, susundin ko ang utos niyo at magiging mabait po ako.” Saad ko sabay yumuko sa kanilang harap. Narito kami ngayon sa kwarto ko kung saan maayos ang mga kagamitan, lalo na ang mga magiging damit ko. Bago ang ilan sa mga ito at ang luma ko namang ginagamit ay itinabi.

Nagkatinginan sila. “That’s good, pero ang tanging utos lang namin ay mag-aral ka ng mabuti hindi lang para sa amin kung hindi para sa nawala mong mga magulang.” Seryosong sabi ni Mrs. Lim. Nginitian ko sila atsaka hindi napigilang yakapin ng mahigpit dahil sa kabaitan nila. Pero nabawi ko rin iyon nang matauhan.

“S-sorry po.” Buong akala ko’y papagalitan nila ako pero halos nakita ko ang tuwa’t saya sa kanilang mata kaya nakahinga ako ng maluwag. Ilang saglit pa ay nagpaalam na ang mga ito para raw makapagpahinga ako. Gusto ko pa magtanong kung bibili na ba ako ng school supplies para sa pasukan.

Tatlong araw na lang kasi at mag-uumpisa na ang muling pagbubukas ng bagong school year.

Napaupo ako sa malambot na kama habang iniisip mabuti ang ginawa kong desisyon. Nagtatalo ang puso’t isip ko kung tama ba talaga na sumama at tumira ako kasama ang mga ito.

“Ma, Pa…kung andito sana kayo…tama naman siguro ito, no?” Bulong ko. Napadako ang buong tingin ko sa kabuuan ng kwarto kung saan nagkukulay asul ito dahil pader at ang iilang gamit nito’y ganoon ang kulay. Ang kama naman ay kulay puti lamang. Sobrang lambot nito tulad ng mga napanood ko sa pelikula. Naiisip ko kung makakatulog ba ako ng maayos dito mamaya o sa lapag na lamang at doon maglalatag.

Biglang nagliwanag ang mukha ko ng maalalang tawagan si Kuya Eiron. Kinuha ko ang luma kong cellphone na regalo sa akin ni Mrs. Lim noong nag 14th birthday ako. Pagkabukas ko nito ay agad kong pinindot sa call log in ang numero ni Kuya na nakarehistro roon. Wala naman akong tinatawagang iba kung hindi si Kuya, Tita Rowena o kung minsan ay ang sekretarya ng pamilyang Lim para sa allowance na ibinibigay nila sa akin buwan-buwan.

Pagkalagay ko pa lang ng cellphone sa aking tenga ay agad na sinagot ni Kuya ang tawag.

“Hello kuya..” pagtawag ko rito. Hindi naman ito sumagot at tanging mabigat na paghinga lamang niya sa kabilang linya ang naririnig ko. “K-kuya?”

Maya-maya pa ay narinig kong parang mayroon siyang ginalaw na gamit saka ito sumagot. “Drip? Ano? Kamusta ka riyan? Maayos ba ang trato nila sayo? Ma—”

“Kuya, ayos lang ako…namimiss ko lang kayo, atsaka mabait sila sa akin, pag-aaralin nga nila ako eh, Sa school mo rin ako.”

“Oh? Buti naman. Pero bakit mukhang hindi ka okay? Halata sa boses mo eh?” Takang tanong niya.

“Hindi na tayo magkikita halos eh, wala na nga ako diyan, busy ka rin kasi college ka na,” malungkot kong sabi.

Narinig ko ang buntong hininga nito. “ Ayos lang ’yun. Magfocus ka sa pag-aaral mo. Yan ang mahalaga ngayon.“

“Ahmm…paano ang math ko? Wala na magtuturo sa akin—” magsasalita pa sana ako pero agad niya itong pinutol.

“Kaya mo ’yan. May kuya ka rin diyan hindi ba? Bakit hindi ka magpaturo sa kaniya?”

Napatingin ako sa aking daliri at nilaro-laro iyon. “Hindi ko pa naman siya close…pero sige po. Pero sana mapadalaw ka ha?”

Wala na akong sagot na narinig pa sa kanya dahil siya na ang naunang nagpatay ng tawag. Napabuga na lang ako ng hininga saka humiga ng tuluyan. Ilang minuto kong tinitigan ang maputing kisame habang may malalim na iniisip. Naalala ko kasi ang paghalik sa akin ni Kuya Eiron kagabi. Hindi ko alam kung may kakaiba roon pero ramdam kong malungkot lang talaga siya sa pag-alis ko.

Ilang Minuto ang nakalipas nang may kumatok sa pintuan, mabilis akong tumungo roon atsaka binuksan. Tumambad sa akin si Mommy habang may kasamang isang babae at lalaki sa kanyang likuran.

“Naistorbo ba kita?” Tanong niya. “If wala ka namang ginagawa, pwede mo nang bisitahin ang puntod ng magulang mo.”

“By the way, this is Janus,” Pagturo niya sa lalaki na kumaway at ngumiti pa sa akin. Kasing tangkad ko lang siya at may orange-brown na buhok. Nakasuot siya ng hoody at shorts na kulay pula. Medyo may hawig doon sa anak ng Lim. Ang kanyang mata ay bahagya ring ngumiti nang gawin niya iyon. “And this is Venus, Your brothers’ cousins.”

Ngumiti rin ang babae na siyang sinuklian ko.

“A-ah sige po, d-dadalawin ko na po sila,” saad ko.

“Yeah kapag natapos ka na ay dumiretso ka na lang sa labas, sasamahan ka ng Kuya mo,” pahabol niya pa na siyang ikinatgil ko. Natutop ang aking bibig nang marinig iyon. Magsasama kami?!

“Hey, don’t worry sasamahan kita,” Biglang sabi ng isang boses, napalingon ako at nakita yung pinakilala sa aking lalaki. “I’m Janus. Katulad ng sinabi ni Tita.”

“A-ah oo, a-ako naman si Drip,” sagot ko. Hindi ko masabi na kailangan niyang umalis dahil magbibihis ako. Hindi pa naman kami talagang magkakilala kaya naman tinitignan ko lang ito na may pagkailang.

“Mukhang hindi pa ata kayo nakakapag-usap ni Kuya Eros?” sabi niya pa. Tinungo ko naman ang lalagyan ko ng damit at kumuha roon.

“Oo eh.”

Naupo siya sa kama nahihigaan ko mamaya. “Natatakot ka sa kanya, right?”

Natigilan ako ng sandali dahil sa narinig. Paano niya nalaman? Nahalata niya ba kanina? Siguro nga nahalata niya nang matigilan at magulat ako.

Tumawa ito ng may kalakasan. “Yeah nahalata ko nga.”

Kumunot ang noo ko. Mind reader ba siya? O sadyang ganoon din ang naramdaman niya noon?

“Pshh scratch that, kaya nga ako narito para—” Naputol ang sinasabi niya ng bumukas ang pintuan at sabay naming nakita ang pinag-uusapan namin doon.

“Kailan mo gustong pumunta? Kapag pumuti na ang uwak?” Sabi niya ng hindi kalakasan pero halatang galit at inis.

“A-aah..”

“Eros, h’wag kang ganyan sa kapatid mo,” Pag-awat ni Janus bago ako tignan. “Sige na tara na sasama ako.”

“No!” Pagsuway ni Eros sa kanya. “You Janus, you stay here. Ikaw, let’s fvcking go!”

Napabuntong hininga naman ang kasama ko na siyang ikinatango ko. “S-sige po.”

Nauna na siyang umalis at lumabas habang ako ay nananalangin na sana may sasama sa akin upang hindi kami mapang abot ni Eros. Nang makarating kami sa sasakyan ay binuksan ko ang unahang pintuan upang sana ay doon ako umupo, ngunit may isang kamay na pumigil doon.

“No, go to the passenger seat now,” walang emosyong sabi niya. Muntikan pang maipit ang kamay ko nang sarhan niya ng malakas ang pintuan. Napabuntong hiniga na lang ako bago pa pumunta sa likod at umupo sa passenger.

Hindi ko siya binigyan ng tingin at pinilit na bigyan pansin ang nasa labas ng bintana. Nang sarhan ko ang pintuan ay mabilis niyang pinalabas ang kotse na animo’y walang sakay na iba.

Nanginginig ako sa takot, kung bakit ba siya ganito sa akin. Pwede naman niya ako diretsuhin, hindi ba?

Pagkarating namin sa cemetery ay tinungo ko ang daan papunta sa kung saan sila inilibing. Hindi ko naman alam kung lumabas ba siya sa kotse o hindi, pero mas maayos kung ako na lang.

Nang makapwesto ako sa lugar nila ay parang bumigat ang dibdib ko. Napansin kong naroon pa rin ang bulaklak na iniwan ko sa kanila. May parteng lanta na iyon, pero may parteng hindi pa. Mahahalintulad ko iyon sa kanila, wala man sila rito sa pisikal na anyo, ngunit may natitira naman para manatili sila sa akin habang buhay pa ako, at iyon ay ang pagmamahal ko sa kanila. Napangiti ako sa naisip pero agad ding napawi dahil dahan-dahan akong nilalamon ng emosyon ko.

“Ma, Pa. K-kumusta na po?” tanong ko sa hangin. “Ako po, ok na ok lang. Nakatira na po ako kila Mrs. And Mr. Lim. Iyong mga mababait na taong tumulong sa akin mula ng mawala kayo. “

Napaisip ako, ano kayang dahilan bakit nila ako naisipang ampunin? Itatanong ko na lang siguro kapag may free time.

Humagin ng malamig at nagsayawan ang iilang punong nagsisilong sa akin. Tumulo naman ang luha ko na nagsisilbing nagsasabi na malungkot ako at may lungkot pa rin sa loob ko kahit sampung taon na ang nakakalipas. “Pero Ma, Pa. Hindi ko naman po nakakalimutan sina Tita Rowena at Kuya Eiron. Dahil alam nating isa rin sila sa tumayong gabay ko. Dadalawin ko pa rin sila.”

Sunod-sunod na nagragasa ang luha ko sa mata nang matapos kong sabihin iyon.

“K-kung nandito po kayo, siguradong masayang-masaya tayo ano? Bukod sa kumpleto ako…hindi na ako mag-aalala sa ibang bagay.”

Pinunasan ko ’yun pero nasundan na naman ng pagtulo pa ng isang luha. “M-miss na miss ko na po kayo, Mama…Papa…”

Bakit? Bakit kailangan mangyari ’yun? Bakit kailangan pa kong mapunta sa ganitong sitwasyon? Ang tanging hiling ko lang naman ay simple at tahimik na buhay ah?

At pagkatapos nu’n ay yumugyog na ang balikat ko. Tuluyan akong humagulgol. Wala akong pakielam kung madumihan ang damit ko basta maibuhos ko lang ang feeling ko na namumuo sa aking dibdib.

Masakit eh, sobrang sakit.

“Tss, crying baby,” Biglang sabi ng kung sino. Nakita ko ang panyo sa tapat ko at ang kamay na may hawak n’un. Nang umangat ang mukha ko ay halos mawala ang luha ko sa kaba, si Kuya Eros pala iyon. Nakatitig siya ng seryoso sa akin.

“Sa susunod, kung iiyak ka magdala ka ng panyo para hindi ka nagmumukhang gusgusing bata d’yan,” paghabol niya sabay bato ng mahina sa mukha ng kanyang hawak. Hindi ako nakapagsalita pa, kinuha ko iyon at ginamit agad.

Naamoy ko ang isang panlalaking perfume, siguradong sa kanya ito kaya ganoon ang amoy. Hindi ko alam kung bakit pero nabanguhan ako nang manuot iyon sa aking ilong. Bagay na bagay sa kaniya ’yun. Nang sandaling tanggalin ko ang panyo sa aking mukha ay nakita ko siyang nakasandal sa punong malapit sa akin. Nakatingin ito sa malayo at tahimik lamang. Nakapamulsa pa.

Ang ayos ng itsura niya. Parang napakacool niya lang.

Bigla siyang lumingon sa akin at nilabanan ang titig ko. Napakaseryoso nu’n at mahirap basahin. Nakakadala ’yung mga mata niya. Ako na lang ang umiwas kaagad sa kaniya at agad na ibinaling muli ang tingin sa puntod ng mga magulang ko.

“Sorry po Mama, Papa…Wala po pala akong bulaklak na maibibigay sa inyo sa ngayon. Nakalimutan ko po kasing bumili at pumunta rito noong nakaraan. P-pero promise bibilhan ko po kayo,” sabi ko na lamang ng may kasamang ngiti sa labi.

Nagtagal pa kami ng ilang minuto roon hanggang sa tumayo na ako at nagpaalam sa kanila.

“D-dadalhan ko na lang po kayo ng bulaklak sa susunod,” ang huli kong sabi bago naglakad. Nauna na naman ang kasama ko papunta sa kanyang kotse at gaya ng kanina ay wala kaming imik na sumakay at umuwi ng kanilang bahay.

Sa pag-uwi ko ay wala roon ang tumatayong magulang ko. Pero sina Janus at Venus ay nasa sala at nagkakagulo sa pinanonood. Hindi nila ako napansin kaya naman umakyat na lamang ako papunta sa kwartong ibinigay sa akin habang si Eros, hindi ko alam kung anong ginagawa o gagawin niya. Nakita ko agad ang kama pagkapasok at sa hindi malamang dahilan ay humiga ako roon habang pinapakiramdaman ang lambot nito at hindi ko namalayang unti-unting bumigat ang talukap ng aking mata saka ako nakatulog sa ganoong ayos.

Eros Point of View

NAKARINIG ako ng mga yabag.

“Kuya Eros,” pagtawag ni Janus sa akin nang pumunta ako sa garden area para magpahangin.

Bumuntong hininga muna ako bago sumagot. “What do you want?”

Umupo naman siya sa isang upuang nakalagay sa gitnang bahagi ng damuhan. “Umamin ka nga, bakit nung simula pa lang eh galit na galit ka na kay Drip huh? Simula nung sinusuportahan na siya ng pamilya mo eh hindi ka man lang nag approach na ituring siyang kapatid. Hindi mo nga siya na-meet noon kahit pinipilit ka ng mga magulang mo. Tapos ngayon, sinusungitan mo? Mamaya matakot ’yan at lumayas huh. Ano ba talaga kasing mayroon at daig mo pa ang menopause na babae?”

I shrugged my shoulders. “I don’t know?”

“Sa haba ng sinabi ko, ’yan lang ang isasagot mo?” Ang naiinis na niyang sabi na halos ikinatawa ko sa loob-loob ko.. “You know what…nevermind. You’re just an AI person. Boring kausap. Tsk!”

Padabog siyang umalis at iniwan akong walang kibo. Kahit ano pang sabihin nila hindi nila ako mapipilit na itrato siyang kapatid dahil una sa lahat, ayaw ko sa kanya at ayaw ko ng ganoon.

Ilang minuto akong nagtagal sa kinauupuan hanggang sa mapagdesisyonan kong puntahan ang kwarto ng “Kapatid” ko raw. Wala akong naabutang tao sa sala kaya mabilis kong narating ang kwarto nto. Hindi iyon nakalock at eksaktong tulog pa siya nang maabutan ko.

Walang tunog akong naglakad patungo sa kama niya at naabutan ang maamo— ay hindi nakakainis na mukha niya. But his face, I couldn’t deny it. Napakainosente tingnan. Ngumisi ako at pinag-aralang mabuti ang bawat parte ng mukha niya.

Naalala ko kung paano siya nagtago sa teddy bear niya noon. Tapos dagdagan mo pa ng medyo mataba niyang cheeks at namumula niyang mata dahil kakaiyak. Kung ibang tao siya at ngayon ko lang nameet, kinurot ko na ang cheeks niya. But, he’s different now.

Napabalikwas ako nang maramdamang gagalaw na siya. Doon ko lang din narealize ang ginawa. Eww Eros, creepy!

“Mama…” Bulong niya na para bang nanaginip.

“Tsk,” Asik ko dahil doon lang ako kinabahan, bakit ko ba naisip na pasukin siya?

Wala na akong inabala pa at alam na kung saan ako pupunta. I just took my keys at lumabas sa bahay. 7 PM na ng gabi pero I don’t care. Nakakabored dito sa bahay. Sasakay na sana ako nang may mauna sa akin.

“Sama ako!” Ang sabi ng excited na si Janus.

“No way, get out of this car!” Pagtataboy ko naman pero ang gag*, nagseat belt pa kaya naman napailing ako. “You…Bastard…”

Wala akong nagawa kung hindi dalhin siya sa penthouse kung saan kami nagtatambay ng mga kaibigan ko. Habang nagda-drive, bigla kong naisip ang paglapit ko sa Drip na iyon, iyong mahina niyang paghagulgol sa sementeryo kanina. Naiinis ako pero may side sa akin na bigla siyang binigyan ng panyo. Ewan ko ba, I just don’t want to see him cry. Hindi nakakalaki ’yun.

“Kuya!” Pagsigaw ni Janus kaya naman naitapak ko ang paa sa break at ganon na lang ang gulat nang makita ang natumbang lalaki na nasa tapat ng kotse. The heck?!

“Ano?!” ag isisigaw ko sana roon pero agad akong pinigilan ni Janus, hinawakan niya ang braso ko saka umiling.

“D*mn it!” mura ko.

Wala na naman akong nagawa nang mawala na rin ang lalaki sa harap namin at tumakbo paalis. Dahil sa inis ay kaagad kong pinatakbo ng mabilis ang sasakyan kaya kaagad naming narating ang pupuntahan. Sa labas pa lang, nakita ko na kaagad ang mga kaibigan ko, sina Lance and Brix. May mga side chicks na kasama. Kung makayakap pa sa kanila akala mo may makati sa mga balat nila. Sinabi kong no chicks allowed eh, tsk!

Bumaba ako. “Oh iba na naman ang mga kasama niyo? Kahapon blonde yung buhok ng isa—” Natigilan ako nang sampalin silang dalawa ng mga babae at galit na umalis.

“W-wait honey cake!” Pagpigil pa ni Brix pero wala na itong nagawa kung hindi ang badtrip na pumasok sa loob.

“Kahit kailan panira ka talaga ano!” Bulyaw naman ni Lance sa akin pero sa loob-loob ay natatawa. I just rolled my eyes to them.

“I told you, no side chicks are allowed,” sagot ko na lang at tumuloy sa loob. Doon, naabutan namin si Adrian, ang isa rin sa mga kaibigan ko. May pagkatahimik pero may tinatago ring katarantaduhan kapag tinotoyo. He’s just typing on his cellphone.

“Hoy!” saway ni Brix sa kaniya bago batuhin ng maliit na unan na tumama sa braso niya. Napangisi siya pagkakita sa amin habang binababa ang cellphone

Si Janus naman ay dumiretso sa iisang kwarto kung saan lagi siya napasok. Close na rin naman sila ng kaibigan ko kaya wala itong problema. Parang part of our circle na rin siya pero hindi masyadong active dahil mas nag-aaral ng mabuti ’yan kesa sa amin.

“Oo nga pala, naikwento mo sa group chat na dumating na yung kapatid mo?” tanong ni Brix sabay tamad na sumandal sa kinauupuang sofa.

“Tsk, h’wag niyo ngang i-mention ’yan,” pagsuway ko sa kanila dahil naiinis ako, muntikan pa ako makadisgrasya kanina.

“Asus, nireregla ka na naman Pareng Eros, bakit ba ayaw mo tanggapin ’yan? Ha? Alam mong mahirap maging only child?” Ani Lance habang binubuksan ang hawak na chips. Mahahalata ang kakulitan niya dahil sa medyo kulot nitong buhok. Mabilis na kinuha ko sa kanya ito. Sinamaan niya ako ng tingin at kumuha uli sa tabi niya. Kumuha pa siya ng soda niya

“Hindi ko naman ramdam ang mag-isang anak, kaya h’wag kayong mag-alala,” tugon ko bago makitang kinuha ni Brix ang Soda na pangalawang binuksan nito. “Isa pa, I’m annoyed at him. He looks weak… and interesting?”

“Sana ginawa niyo na lang akong taga-bukas ng iinumin niyo mga senyor ano?” Aniya na ikinatawa naming tatlo.

Tinaasan ako ng kilay ni Brix. “Interesting? Pre, iba na ata ’yan?”

Narealize ko ang sinabi nito. Napangiwi ako lalo pero I’m not wrong though…may something talaga sa kaniya na gusto kong kalikutin.

“Eww! I mean, may something sa kaniya eh. But I don’t care, I’m the real son so…wala naman siyang magagawa,” sabi ko.

“Pero pupusta ako, magiging kasundo mo yang ampon ng magulang mo,’ pagsingit ni Adrian, napatingin kami sa kanya nang nagtatakang. Seryoso ba siya?

“Oo nga, malay mo matulungan ka pa nu’n sa homeworks natin no?” Ani Lance. “Hindi ’yung nagpapagawa ka pa sa mga nagiging ka-fling mo.”

I smirked. 

Drip’s Point of view

HINDI ko namalayang unti-unting bumigat ang talukap ng aking mata saka ako nakatulog sa ganoong ayos.

Nagising ako sa isang pagtawag sa akin ng pangalan mula sa labas ng pintuan. Nakalimutan ko palang nailock ko ito pagkatapos na magpaalam sa akin ng mag-asawa. Mabilis kong binuksan ang pintuan at tumambad sa akin ang katulong na may nakangiting mukha.

“Tawag na po kayo, kakain na po ng hapunan.” Saad niya. Tatango na sana ako ng unti-unti kong narealize ang sinabi nito. Teka hapunan?

“Hapunan?! A-anong oras na po ba?” Gulat na sabi ko. Hindi ko mapigilang mapasigaw kaya nabigla ang kausap ko.

“9 PM na po eh. Hindi pa raw po kayo kumakain sabi ni Ma’am kaya pinasasabi niya na gisingin kayo,” aniya.

“Ano?! G-gaanon ako katagal nakatulog?” Natakip ko naman ang bibig ko dahil sa muling pagsigaw. “S-sorry!”

“Ayos lang po ’yun Sir, kakain na raw po.” Saad niya kaya mabilis kong inayos ang sarili ko saka bumaba. Pagkarating ko sa kusina kung saan naroon ang mesa. Halos mapaatras ako ng makitang nag-iisang kumakain doon ang anak ng Lim.

“Andiyan ka na pala.” Bigla niyang tanong na nagpatigil sa akin. Malalim at malamig ang tinig nito tulad ng aircon sa loob ng bahay. Napalunok ako ng laway sabay hakbang papunta sa lamesa. Umupo naman ako sa kanina kong pwesto saka tahimik na kumuha ng pagkain.

Walang nagsalita sa amin. Gusto ko sana siya makilala para makapag-adjust ako rito pero para yatang umuurong ang dila ko. Nakakatakot kasi ang presensiya niya na nararamdaman ko ngayon. Parang isang maling galaw ko lang eh sisigawan na niya ako.

“Don’t stare at me. Ako ba ang pagkain?” sabi niya. Doon ko lang narealize na nakatitig pala sa kaniya.

“Sorry…” sabi ko. Naamoy ko na naman ang perfume niya. Mukhang kakarating lang din niya dahil nasa lamesa pa ang susi ng kotse nito. Kumuha naman ako ng tubig sa pitsel para lagyan ang baso ko.

“You’re weird,” sabi niya uli. Hindi ko siya pinansin.

“So…gusto mo ba talagang tumira rito? Gusto mo ’yung tumira ka sa bahay ng hindi mo magulang? Instead sa bahay ng real parents mo?” dagdag niya pa.

Napalunok akong muli at hindi siya tinignan pero hindi rin ako makagalaw dahil doon. “A-ahm…”

“Now na kinakausap kita, hindi mo ako tinitignan? Tss,” aniya. Nag-angat ako ng tingin. Para akong robot na tinuturuan palang ng dapat gawin dahil sa pagsunod sa kaniya. Inatras niya ang plato. Tumayo na ito at kinuha ang susi bago umalis. Napatahimik na lang ako. Ngayon pa lang ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin. Napapaisip ako kung magiging maayos pa ba ang mga susunod na araw ko rito o…

Magiging miserable dahil sa anak nila? Mukha kasing ayaw niya sa presensya ko eh.

Lumipas ang ilang oras at naisipan kong maglinis ng katawan. Ang sabi sa akin ay may isang banyo sa second floor at dalawa naman sa main floor, bukod pa ang banyo sa maids. Para sa mag-asawa ang nasa baba, habang kay Kuya Eros naman ang sa taas.

So, kailangan naming magshare doon kung sakali.

Nagdire-diretso ako sa hallway kung saan nadaan ko pa ang kwarto ni Kuya Eros, may narinig akong malakas na musika mula sa nakasaradong pintuan. Pero hindi ko hinintuan iyon dahil may kalapitan na rin ang banyo.

Nang makapasok ako’y napansin ko ang malawak na loob. May dalawang pintuan ang naroon at nakalay ang toilet at shower, separated ang dalawa which is magandang tignan.

Npaakunot ang noo ko nang may marinig akong pagbukas ng isang lock. Hahanapin ko na sana iyon nang mapansin angdahan-dahang pagbubukas ng shower door, at huli na upang magtago ako dahil kaagad kong nakita ang kalahating hubad na katawan ni Eros habang nagpupunas ito ng kanyang basang buhok at nakatapis ng tuwalya sa ibaba.

Napatingin siya sa akin, mula sa paa ko pababa sa ulo bago sumilay ang kaunting ngisi sa gilid ng kaniyang labi.

“What are you doing…here?” tanong niya using his steady voice. Napalunok ako sa kaba.

Hindi ko napansin na sinusundan ko ang pagtulo ng tubig mula sa kaniyang buhok pababa sa kaniyang dibdib na matipuno, paibaba sa kaniyang 8 pack abs, hanggang sa kaniyang pusod at kaunting buhok paibaba pa sa maselang bahagi ng kaniyang katawan. Napakaganda niyang tingnan, parang isang magandang sining.

Mas lalong lumawak ang ngisi niya. “What? Have you been staring at me so much that you got thirsty?”

Natauhan ako sa sinabi nito habang dahan-dahan na nakaramdam ng init sa mukha. “A-ano po? H-hindi ah!”

Napatingin siya sa mga mata ko habang dahan-dahan siyang naglalakad patungo sa akin. Para akong naestatwa sa kinatatayuan ko.

Oo, nagagwapuhan naman ako sa kaniya noon pa lang. Pero hindi ganitong kaintense ang dapat kong maranasan no? Na pati katawan niya ay pinupuri ko sa isipan ko.

Noong makalapit siya ay ipinikit ko ang mata ko. Naamoy ko agad ang mabangong sabon nito at shampoo na ginamit.

“Sa susunod, matuto kang magbasa ng sign sa labas,” aniya bago ko marinig ang pagbukas nito ng pintuan.

Itutuloy…

Desire 4

Desire 4: Mystery Personality

Drip’s Point Of View

Mabilis na lumipas ang araw at ganoon pa rin naman ang buhay ko, walang bago. Bagama’t nag-aadjust pa rin ako pero unti-unti kong natutunan na tawaging Mommy and Daddy sina Mrs. And Mr. Lim.

Sa ngayon, narito kami sa sala, magkakasama nila Mommy habang pinag-uusapan ang bagay-bagay. Kanina, bumili ako ng bulaklak para kay Mama at Papa para sa ibibigay ko mamaya, habang kasama si Janus. Siya kasi ang nag offer sakin na samahan niya raw ako. Mabuti na lang, kaysa sa magagalitin na si Kuya Eros.

“Tita, Tito. Paano po? Aalis muna kami ni Drip,” pagpapaalam nito kay Mommy habang hawak ko ang binili kong mga bulaklak kanina. Tumayo ako at kumunot ang noo sa kanya.

“Sure ka ba diyan?” Takang tanong ko pero hinila niya ako palabas.

“Syempre, sasama ako sa’yo. Gusto ko makilala ang parents mo eh,” Aniya na parang batang nangungulit. “Bilisan mo naaa.”

Wala na akong nagawa pa kung hindi ang sumama sa kanya. Sumakay kami ng kotse na siyang pinaandar nito kahit nag-aalala ako na baka mamaya ay wala siyang driver’s license.

“Teka nga, ilang taon ka na pala?” Tanong ko sa kanya dahil sa kuryosidad.

“19,” pagsagot niya habang hindi inaalis ang tingin sa kalsada.

“Kasing edaran mo pala si Kuya Eros.”

Napansin kong napangiti siya. “Mukha ba akong hindi 19?” Tanong niya sabay sulyap ng saglit sa akin. “Well, this is not the first time na nasabi ’yan sa akin. Hindi kasi nakikisama itong height ko eh.” Ang natatawa niya namang dagdag.

“Anong year mo na and course?” tanong ko muli.

“Culinary. 2nd year na rin,” sagot nito ng nakangiti pa rin. Napatingin ako sa labas ng sasakyan.

Bigla kong naalala yung time kagabi, iyong naabutan ko si Eros habang nakatapis lamang siya ng tuwalya.

After ng encounter namin na ’yun ay hindi na ako

makapakali

pa.

Naiwan

din kasi sa

banyo

ang amoy niya, kaya pakiramdam ko ay kasama ko pa rin siya. Hindi na lang ako

nagtagal

pa doon dahil sa

pagkailang

.

Bakit parang

pinag-pala

si Kuya Eros? Ang ganda ng mukha, pati ng

katawan

?

Malamang

sa

malamang

ay may girlfriend na ’yun.

“Teka, ano bang

pakielam

ko?“ tanong ko sa sarili habang

nagpupunas

ng

buhok

at naglalakad sa hallway.

Biglang

bumukas

ang pintuan ng

kwarto

niya at napansin kong

naiinis

siyang lumabas.

Nakaboxer

lang ito kaya kita ko uli ang

katawan

niya.

Iniwasan

kong isipin ’yun.

“Manang? Where’s my tools?” tanong niya sa medyo

pagalit

na

tono

. Lumabas naman ang

katulong

na mula sa

kusina

.

Halatang

kinakabahan. Nang

tingnan

niya ako ay

sinenyasan

niya akong

bumaba

.

Ayoko nga sana pero…huli na. Ayoko rin

masabihang

suplado

o ano man kaya no choice kung hindi

bumaba

.

Kamot-ulo

ko siyang

nilapitan

. “Bakit ho, manang?”

“Pwede bang ikaw na lang ang magbigay nito kay Sir Eros sa

garahe

nila? Nasa likod kasi ’yun. Natatakot kasi kami sa kaniya kapag ganiyan na siya. W-wala kasi sila Ma’am para

suwayin

siya eh,“

aniya

habang may pag-aalala sa mga mata nito.

Napalunok

ako pero hindi

nagpakita

ng takot. “Ako na ho ang bahala sa kaniya.”

Kahit parehas na kinakabahan ay ako ang

naglakas

ng loob na

sundan

siya.

“Manang, ano ba? Kanina pa ako

nagtatanong

—sh*t! Where the fvck is it?“

rinig

ko pang mura niya.

Kumatok

ako sa

gilid

ng

kahoy

dahilan

para

mag-angat

siya ng tingin mula sa

paghahanap

niya.

“Oh! Here you are!”

aniya

sabay kuha

roon

sa

kamay

ko. Wala man lang thank you sa akin. Nang

magkatinginan

kami ay

tila

nawala ang

kunot

sa noo niya pero hindi siya

nagsalita

at

inilapag

ito sa

lamesa

.

“A-aalis na po ako,” sabi ko sabay

talikod

.

“Stay. This

fvcking

light is useless so I need you to hold my phone’s flashlight,“

aniya

sa

seryosong

boses.

Napabuntong-hininga

ako.

Tumango

na lang ako at

lumapit

. Nang ibigay niya ang

mamahaling

cellphone niya ay

pumwesto

na ako sa

gilid

ng

kaniyang

kotse

, naramdaman ko kung gaano

kalaki

at

kabigat

ang cellphone niya, para akong

nahiya

dahil alam kong

mamahalin

talaga ’yun. Tinignan ko pa ang

tatak

.

“Are you going to use it for my body?” tanong niya at

nakitang

nakatapat

sa abs niya ’yun. Tangina talaga, Drip.

“Sorry sorry,” sabi ko sabay tapat nito sa

makina

nakabukas na. Nakita ko siyang

dinilaan

pa ang ibaba niyang

labi

bago

mag-umpisang

magkumpuni

ng kung ano man sa loob.

“This is

fvcking

hell…“

bulong

niya na

rinig

ko naman. “Hold the flashlight properly…”

Napatungo

ako. “H-hawak ko po.”

Napansin ko naman na wala siyang

pakielam

na

madumihan

ang

kaniyang

katawan

ng mga

langis

doon at

grasa

.

Nakita ko rin

napawisan

na siya agad.

Bumibigat

din ang

kaniyang

paghinga

.

Bigla siyang

tumigil

at tumingin sa akin. “Don’t stare at me.

Nakakadistract

…God,“

aniya

sabay

irap

sa akin.

Ilang

minuto

akong nasa

posisyong

’yun kasama siya. Hanggang sa makita ko ang

tila

pagod niyang

katawan

. Mainit din kasi rito. Tumingin na naman siya sa akin pero this time, seryoso lang siya.

“You, give me that towel,” sabi niya. Dahan-dahan ko namang kinuha ang towel ko at

ibinigay

sa kaniya.

Itinaas

niya ang

maduming

kamay

.

“Do you think I can use that huh?” Tanong niya sabay

irap

. Hindi ko makuha ang sasabihin niya dahil sa kaba at

inis

. Nawala

kaagad

ang

kunot

sa noo niya ng

mapabuntong-hininga

ako. “Wipe my sweat.”

Literal na

napanganga

ako. “P-po?”

Umiling

siya. “Just wipe it.

Mag-umpisa

ka sa noo ko.“

Wala naman akong nagawa kung hindi

abutin

ang noo niya at mukha na puno ng pawis.

Sinunod

ko pa ang

gilid

ng

kaniyang

mukha at

tainga

. Napansin kong

nakatitig

ito sa akin pero hindi ko

sinusuklian

’yun.

Nakakatakot, baka mas lalo akong hindi

makagalaw

.

Nnag

bumaba

ang

kamay

ko sa

leeg

at

balikat

niya ay narinig ko pa ang

paghinga

niya.

Kasabay nung akin.

“Nape,”

aniya

.

Inabot

ko rin ang

batok

niya. Nang matapos ay

sinunod

ko ang

dibdib

niya.

Bumibigat

ang

paghinga

ko, pati ang kaniya.

“You’re good at taking care of someone,”

aniya

para

mapatingin

ako sa kaniya.

Nagtama

ang mga mata namin. Hindi ko man

masyadong

kita pero parang may sinasabi ang mga

iyon

.

Bumaba

ang

pagpunas

ko sa abs niya.

Nagdahan-dahan

’yun dahil para akong

natatanga

habang

nakatitig

na rin dito. Bigla niyang kinuha ang

kamay

ko mula sa

likuran

at

diniinan

ang

pagpunas

.

“Ganyan, wala na akong

maramdaman

eh. Hindi mo

napupunasan

ng maayos,“

aniya

. Nang matapos ay

lumayo

ako ng

kaunti

at

binalik

ang phone niya.

Napansin ko pa ang

braso

ko na

nadumuhan

ng

bahagya

.

“You can take shower again,”

aniya

habang

inaayos

ang

kotse

at

pinapaandar

’to.

“M-mauna na po kayo,” sabi ko sa kaniya. Tumingin ito sa akin.

“May another mini shower sa

kabilang

room ng shower, you can use it too habang

nagamit

ako,“

aniya

na

ikinatigil

ko. Wala naman akong nagawa, gusto ko sana

gumamit

ng

banyo

sa baba pero baka

sungitan

na naman niya ako.

Isa pa,

malagkit

uli ang

katawan

ko dahil sa pawis.

“You can’t use the other bathrooms. May

inaayos

kasi diyan,“

aniya

habang papasok kami sa loob.

Tumango

na lang ako.

Pagpasok sa loob ng

banyo

ay nauna siyang pumasok sa shower, habang ako ay nasa kabila kung nasaan ang toilet.

Mayroon

nga

roon

at pwede siyang

magmit

, mukha siyang hose.

Mula rito ay naririnig ko ang

pagbuhos

ng tubig sa kabila. Nakikita ko rin ang

buhok

niya sa

itaas

kaya

tumalikod

ako dahil baka nakikita niya ako.

“Drip? Are you ok?” Biglang pagtawag ni Janus na kanina pa pala nakatitig sa akin. Ang singkit niyang mata ay bahagyang sumeryoso at umamo. Hawak niya rin ang balikat ko at mahina akong tinapik. “Drip?”

Natauhan akong bigla. “A-ah eh…sorry may iniisip lang, a-ano nga uli ’yung sinasabi mo?” Pagpapalusot ko dahil sa pagkapahiya. Napangiti siya ng kaunti sa akin, dahilan para mangikit ng kaunti ang mga mata.

“Ang sabi ko, we’re here,” sabi niya ng malumanay. Doon lang ako nakagalaw at mabilis na bumaba dahil sa sobrang pagkapahiya. Hindi ko tuloy alam kung anong sasabihin, kung bakit ko pa kasi naalala iyon!

“Shall we?” Hindi ako makatingin sa kanya nang iabot niya ang kamay sa akin at niyaya akong pumasok na sa loob. Dito, naabutan kong tahimik na naman ang lugar. Mabuti pa rito, payapa…walang gulo. Yun nga lang, mga patay na ang kasama mo.

Nang matanaw ko ang lugar ng puntod ng mga magulang ko ay may naaninag akong isang bagay na sa tingin ko’y pamilyar. Mabilis ang lakad kong tinungo iyon at nakita ang isang tumpok ng bulaklak sa kanilang puntod.

Agad kong hinawakan iyon ang yellow roses na naamoy ko pa ang kabanguhan.

Sinong nagbigay nito? Hindi kaya si Kuya Eiron? Or Tita Rowena?

“Sila pala ang namayapang mong mga magulang,” ang pagwika ni Janus sabay indian sit sa tabi ko. Ako naman ay kinuha rin ang dalang bulaklak at inilagay iyon.

“Oo sila nga,” sagot ko naman sa kanya. Bigla kong naalala ang katanungan kung sinong ang may dala nu’n. Kaya naman kinuha ko ito at hinanap ang pangalan ng kung sino sa bawat paligid ng bulaklak.

Wala akong nakita.

Itatanong

ko na lang kay Kuya Eiron.

“For sure, mababait na tao sila, kasing bait mo,” dagdag ni Janus na kasabay ng mahinang hangin, na nagbigay ng paggaan ng aking loob.

“Oo naman! Sobrang bait nila. Marami kayang nakiramay noon sa kanila. Marami rin gustong humiram sa akin dahil sa dami ng kaibigan nila noon dahil gusto nila makabawi sa mga magulang ko. Ang swerte ko sa kanila,” ang nakangiti kong pagtugon

Bigla niya akong inakbayan. “Nako, tama na baka magiyakan tayo eh. Think Positive, Drip. Ngayon may bago ka nang magulang, sina Tito at Tita. Tignan mo mula sa kanila ang dati mong magulang, para at least maging comfortable ka. Mabait na tao rin sila, I promise,” pagpapayo nito.

“Sa tagal ng pag-aasikaso nila sa akin… deserve naman nilang itrato kong parang magulang. Dahil bilang na rin ang mga taong katulad nila sa mundo.”

Tumango siya. “Atsaka may Kuya ka pa,” pagsingit niya na ikinatigil ko.

“S-si K-kuya Eros?”

“Oo? Pero unsure pa siya eh. Kaya hangga’t hindi ka pa niya tanggap ay ako muna ang Kuya mo, Kuya mong pogi,” biro pa nito bago mahinang kinurot ang aking pisngi.

Hindi ko naiwasang mapangiti nang magsabi na siya muna ang magiging kuya ko. Wala naman sigurong masama kung totohanin niya hindi ba? At least mayroon akong magiging kapatid at maituturing na kapatid na mabait, bukod pa kay Kuya Eiron.

“So, hindi pa pala tayo masyado nagkakausap at nagkakakilala ano?”

Napaiwas ako ng tingin nang makita ang hindi maalis-alis na tingin nito. “Hindi pa ba tayo magkausap ngayon?”

He chuckled. “Ahmmm tell me about yourself,” dugtong nito sa kanina.

Napakamot ako sa ulo nang mapagtantong wala akong maisip na sasabihin. “T-teka saan ba ako magsisimula?”

Bigla siyang natawa sa narinig. “Scratch that, I have few questions for you na lang, dahil curious na curios talaga ako sa’yo.”

“Sige ano ’yun?”

“May naging girlfriend ka na ba?” Pauna nitong tanong na ikinatameme ko. Sa buong buhay ko, wala pa akong nakarelasyon. Kahit may iilang umaamun ay wala akong sinubukan. Oo, may iilan akong naging Crush pero hanggang doon lang yun.

“W-wala pa,” ang naiilang na sabi ko.

Sandaling nanliit ang mata ko. “Really? Sa cute mong ’yan…wala ka pang girlfriend?”

“Tumigil ka, hindi ako cute!” banat ko habang pinipilit na hindi mailang. Bukod kay Kuya Eiron, siya ang pangalawang nagsabi nu’n sa akin. Hindi ko naman alam kung compliment ba iyon o sa unang tingin lang talaga. Wala din kasi akong confidence sa sarili kaya hindi ako naniniwala agad.

“I’m not kidding,” pangungulit niya pa sabay taas ng kanang kamay na para bang nanunumpa. “Believe in me, you’re cute. Walang halong biro.”

“S-salamat,” ang sabi ko. Naalis na rin sa isip ko ang kung sino ang nagdala ng bulaklak na iyon. Ilang sandali pang kwentuhan bago pa kami umalis at bumalik sa Bahay.

“How’s your feeling, anak? Excited ka na ba sa school mo bukas?” Tanong ni Mommy habang nakatingin sa akin.

“O-opo eh..kaso lang baka hindi po ako makasabay kasi nasanay po ako sa public mag-aral,” sagot ko habang iniisip ang mga posibilidad na mangyari bukas sa unang araw ng pasukan. Kinakabahan ako, baka iba ang ugali nila, baka englishin pa ako.

“It’s ok. I know gagabayan ka naman ng Kuya Eros mo—” naputol ang sasabihin nito ng biglang pumasok ang halatang badtrip na si Kuya Eros sa pinto. Namumula kasi ang mukha nito habang magkasalubong ang kilay na tila galit na galit. Mukha siyang wala sa mood. Pero nang magkatinginan kami ay napawi ang magkasalubong nitong kilay. “Ohh, anak what happened?”

“Nothing,” matipid na sagot nito saka umakyat sa hagdan patungo sa taas kung nasaan ang kanyang kwarto. Narinig kong napabuntong hininga na lamang si Mommy sa inakto nito.

“Please be patience and understand your Kuya. Ganoon lang talaga ang ugali niya pero for sure, magiging ok din siya sa’yo…soon,” Saad nito sa akin sabay hawak sa mga kamay ko.

Nacurios naman ako kung bakit at paano siya naging ganoon, since bata pa kami ay naencounter ko na ang ugali nito kahit isang beses lang ’yun pero wala pa ring pinagkaiba sa ngayon. Kaibahan lang ng kaunti ay nakakausap ko na siya at probably, mas kaya niya akong masaktan dahil nasa iisa na kaming bahay. Who knows kung ano pang mangyayari sa mga araw ng pagtira ko rito.

“Anyway, naayos na naman ang lahat. Papasok ka na lang. Ito ang section mo,” sabi ni Daddy sabay bigay ng papel sa akin. Nakita ko roon ang section na papasukan ko. Magbabago na ang buhay ko ngayon dahil sa private school na ako papasok. Hindi ko na ’to choice, kung hindi sila na. Naging usapan kasi namin ’yun. Noong wala pa ako sa poder nila, pumayag naman sila sa public ako mag-aaral kahit nung una ay ayaw nila. Nakipagdeal na lang ako ng pagturn ko ng 17 ay saka na lang ako lilipat. Siguro dahil natatakot ako noon.

“Wait, your hair..” hinawakan ni Mommy ang buhok ko na hindi naman napansing medyo magulo at may kakapalan na. “Oh no, i’m very sorry. Hindi namin napansin ang buhok mo. Sana napaayos namin kahapon.”

“Wait wait! Tama ba ang narinig ko? Hair?” Ang nagmamadaling pagsingit ni Venus.

Napatingin sa kanya si Mommy at nagliwanag ang mukha nito. “Exactly!”

Medyo naguluhan ako sa inaakto nila, lalo nang hawakan ako ni Venus sa kamay at akmang hinihila patungo sa isang kwarto. Tumingin ako kina Mommy at nakangiti lamang sila.

“Alam mo na kung anong style sa kanya, Dear!” Pahabol nito.

“Yes Tita!” Excited na tugon ng humihila sa akin at pagkatapos ay pinapasok sa isang kwarto, na siyamg napansin kong napupuno ng maliliit na light bulbs at salamin. Pero mas nakaagaw ng aking pansin ang mga magagarang damit na nakasabit sa buong sulok ng kwarto, seperated ang lalaki at babae, hindi ko naiwasang mamangha.

“This is the dressing room of Tita. Dito rin nakalagay ang mga jewelries niya, sapatos, pati na rin ang kina Tito at Kuya Eros,” sabi ni Venus kasama habang may accent na dayuhan. Siguradong bagay na bagay sa kanya ang mamalagi sa kwartong ito.

Lalo na ang mahaba niyang buhok na may kalambutan, at ang mestisang kulang ng kanyang balat na kumikintab sa ilaw na tumatama roon.

Pinaupo niya ako sa isang swivel chair na may kaharap na salamin. Nakita ko roon ang sarili at nalamang tama nga sila, may kakapalan na ang buhok ko.

“So anong style ng buhok ba ang kalimitang pinagugupit mo noon?” Tanong niya habang sinusuklayan ang buhok ko.

“B-barbers lang eh…wala akong alam na bagay sa akin,” sagot ko na medyo ikinatawa niya. Napakunot na lang noo ko at hinintay ang gagawin niya.

Hinawakan niya ng magkabilang kamay ang ulo ko. “Ok…let see kung babagay sa’yo ang gagawin ko,” sabi niya sabay ngiti. Huminga akong malalim hanggang sa mag umpisa na nga siya.

Sa buong oras na paggawa niya ay gunting, at pagspray lamang ang naririnig ko. Ni wala akong nakitang razor na ginamit niya. Naroon na hinarap niya ako sa kanya habang inaayusan, at itinagilid. Nagkanda-hilo hilo na ko hanggang sa matapos iyon sa isang pagspray sa aking buhok.

“Ok done!” Ang masaya niyang sabi. Dahan-dahan kong ibinuka ang mata ko at tinignan ang resulta. Kaunting bawas ang ginawa niya sa akin, ang style at tayo ng buhok ay pababa, katulad sa mga korean na na nakikita ko.

“Anong masasabi mo?” Dagdag niya pa. “You’re cute!! Kyahh!! For sure! Maraming babae ang lalapit sa’yo sa school mo tomorrow.”

Hindi ko napigilang mapangiti roon. “S-salamat…”

Tuwang tuwa sila sa nakita sa akin. Sabi nga nila’y nagmukha akong mas matured na teen ager doon, bagama’t hindi ako katangkaran ay nadala naman ito ng buhok kaya naman ay may gaan sa puso ko. Nakakataas ng confidence.

Bigla namang pumasok si Kuya Eros at napatingin sa akin. Pero this time, tinignan niya lang ako at hindi pinuputol ang titig. Para niya akong sinasaulo o binabasa. Kumunot pa ang noo niya bago kagatin ang lower lip niya.

Ayaw niya ba ng buhok ko?

Napailing siya.

“Anak, join us,” tawag ni Mommy sa kaniya.

“Later,” tipid niyang sabi bago dumiretso papunta sa garden ng bahay.

Nasa ganoon kaming ayos nang tumunog bigla ang cellphone ko. Naexcite akong buksan kaya nakalimutan ko ng naroon pala si Daddy na nabasa ng hindi sadya ang text.

“ See you bukas, sa akin ka sasabay ng Lunch ha? “ Basa ko rito gamit ang aking isip. Napangiti ako ng palihim.

“Girlfriend mo?” Tanong bigla ni Daddy kaya napatay ko ito ang cellphone ko ng mabilis. Nakita ko ang pagtawa niya sa inakto ko atsaka mahinang tinapik ang likod ko. “Bakit? Nahihiya ka bang ipakilala siya sa amin?”

Mabilis akong umiling. “H-hindi po sa ganoon..hindi ko po siya Girlfriend. Wala rin po kasi akong ganoon.,” nahihiya kong sagot saka itinuon na lamang ang paningin sa ibang anggulo.

Hindi pa man nakakatagal ang isang mensahe ay isang pagtawag naman sa aking cellphone ang muling gumising sa akin. Dito na ako tumayo at nagpaalam sa kanila na maglilinis na lamang ng katawan para makatulog. Mabilis akong umakyat sa taas habang dahan-dahang pinindot ang answer button.

Sa sobrang pagmamadali ay hindi ko na tuloy nakita kung sino ang Caller.

“Hello?”

“Drip?” seryosong pagtawag ni Kuya Eiron sa akin. Napabuntong-hininga ako sa kanyang inaakto.

“Bakit ka po napatawag?”

“Wala naman. Makikita ba kita bukas sa school?” Tanong nito. “Pinagluluto kita ng pwede mong kainin bukas.”

“Sana…?” sagot ko sabay upo sa kama ko.

“Bakit? Kasama mo ba ’yung bago mong Kuya?” tanong niya sa akin.

"Hindi ko po alam. Pero sana...h'wag?"

Narinig ko ang bahagya niyang pagtawa. "Bakit naman? Masungit pa rin ba?"

"Oo...super," biro ko. Tumingin ako sa paligid para masiguradong walang nakikinig. Napansin ko na nakabukas ng bahagya ang pintuan.

“Ang weird niya pa. Ewan ko ba.” Dagdag ko pa bago hawakan ang doorknob para sarhan ang pintuan. Baka mamaya marinig iyon ni Kuya Eros at magalit na naman.

Mabilis kong tinungo ito para sana isara pero ganoon na lamang ang panlalamig ng aking katawan ng may malakas na kamay ang pumigil dito. Nakita kong si Kuya Eros nga iyon habang magkasalubong ang mga kilay. Parang umurong ang dila ko sa takot. Napatay ko bigla ang tawag.

“What did you say?” Mahina pero madiin niyang tanong sa akin. Nanlamig ako.

“W-wala—”

“What the fvck did you say?” Padabog niyang sagot habang pumapasok sa kwarto ko. Napapatras naman ako habang nakatingala sa kanya.

“Magsasalita ka ba o hindi?” Dagdag nito sabay padabog na sinara ang pintuan ko.

“Sorry po..”

“Don’t say sorry. Ano kamo sabi mo? Weird ako?” napangisi siya. “Sino ba sa atin ang nagbukas ng pintuan sa bathroom kahit alam mong may tao?”

Nag-init ang pisngi ko sa narinig. “H-hindi ko naman sinasadya—”

“I won’t buy it,” nanunukso niyang sabi. Dahan-dahan siyang lumapit muli sa akin.

“H-hindi ko naman talaga sinasadya eh. A-atsaka kung alam ko naman at nabasa ’yung sign…hindi ko naman itutuloy,” sabi ko muli.

“Tsk! Hindi ka kasi nagbabasa—”

“A-atsaka…bakit bukas ’yung pintuan? H-hindi ba dapat nakasara ’yun?” Tanong ko agad ng may marealize.

“Nakalimutan mo kasing sarhan Eros—you’re stupid!” bulong niya sa sarili na narinig ko naman.

Nagulat na lamang ako ng tumigil siya sa paghakbang. Ilang segundo niya akong tinignan bago ito lumakad palabas. Doon lang ako nakahinga ng maluwag. Lihim akong napangiti dahil mukhang natalo ko siya.

NAPABUNTONG-HININGA na lamang ako dahil first day ko pala sa Harvey.

“Are you ready?” Masiglang tanong ni Mommy sa akin habang nasa harap kami ng bahay. Nasa kotse na si Daddy para pumasok ng opisina, siya ang maghahatid sa amin, habang si Kuya Eros naman ay saktong lumabas ng pintuan habang nakasuot ng uniform ng school. Pasimple kong pinagmasdan ang damit nito. Malaki ang kaibahan niya sa akin dahil nakasuot lang siya black long sleeve na may tatak na “Harvey University” habang naka black denim pants siya.

Nakacivillian na lang sila dahil ganoon na ata kapag college students habang ako naman ay may kulay puting polo at pulang neck tie at ganoon ding slacks katulad ng kanya. Tipikal na pang bata lang ang suot ko. Idagdag mo pa na hindi ako katangkaran. Hindi ko sinasadyang matignan si Kuya habang papalapit ito sa akin. Napatulala ako.

“Ayos ka lang ba?” Tanong ni Mommy habang tinatapik ang balikat ko. “May sakit ka ba?”

Umiling ako saka ngumiti sa kanya. “W-wala po may naisip lang..” palusot ko. Nilampasan lang ako ni Kuya ng dumaan ito sa akin.

“Oh sige na baka malate pa kayo.”

Kumaway na lamang ako kay Mommy sabay pasok ng tuluyan sa sasakyan para makaalis na. Umayos ako ng upo atsaka sinuot ang seatbelt sakin. Ganoon kasi palagi ang paalala ni Mama noong buhay pa ang mga ito dahil para raw ito sa kaligtasan namin kung may aksidenteng mangyari.

“Let’s go,” Ani Daddy saka pinaandar ang kotse papaalis. Tahimik lang naman sa loob kaya tinanaw ko na lamang ang mga dadanaan namin papunta sa eskwelahan. Hindi pa man nakakalayo ang kotse ng mapansin kong may kung anong tinitipa sa kanyang cellphone si Kuya Eros. Nakaseryoso pa rin ng mukha nito kahit na saang anggulo, pero hindi ko maitatanggi na kahit ganoon siya…

Napakagwapo niya.

Yun lang talaga, napakasungit.

“Why are you staring at me, huh?” Bulong nito habang nakasimangot. Hindi man siya nakatingin pero alam kong ako ang sinasabihan niya. Mabilis akong umiwas ng tingin. Hinding hindi ko na talaga gagawin iyon. Napakasuplado! Tinuon ko lamang ang mata ko sa daan tulad kanina.

Ilang minuto ng pagbyahe, sa wakas ay narating na namin ang papasukan kong bagong eskwelahan. Naunang bumaba si Kuya Eros habang ako naman ay nagpaalam pa kay Daddy.

“Ok good luck to your first day, son. Let me know if you need anything, ok?” saad nito habang nakatingin sa real view mirror.

“S-salamat po,” ang nahihiya kong tugon. Nginitian ko na lamang siya saka tuluyang lumabas ng pintuan. Pagkatapak ko sa tapat ng gate ay siyang pagdagsaan ng iilan pang papasok. Napanganga na lamang ako sa laki ng loob nito lalo na ang mga gusali sa gilid. Nasa gitna kasi nito ang malawak na field kung saan naroon ang ilang pangtambayan ng mga estudyante kung may bakanteng oras. Kumpleto rin ito sa mga bench.

Nagpalinga-linga ako ng tingin. Saka ko lamang naalalang hindi ko pa pala ito alam at kailangan ko ng gabay ni Kuya. Kaso ang alam ko, nakahiwalay ang college sa amin huh? Malamang sa malamang, wala na siya rito at nasa kabila na.

“Bakit kasi nauna ka pa?” bulong ko habang pilit na inaaninag ang mga nasa paligid ko. Dahil may kaliitan ako kaya tinitingkayad ko ang aking paa. Totoo bang high school students ’tong mga kasabay ko?

Saka ko lang narealize kung saan ako pumasok. Napaangat ako ng tingin at napansin na college area ito. Nasapo ko ang noo.

“Ang tanga mo, umagang-umaga,” bulong ko sa sarili bago tumalikod.

Biglang may brasong sumanggi sa akin dahilan para masubsob ako sa lupa. “A-aray!” Mabuti na lamang at naalalayan ako ng mga kamay ko. Yun nga lang may gasgas ang palad ko. Napapikit ako saka tinignan kung sino ang dahilan kung bakit nangyari ito sa akin. Isa itong babae habang nakataas ang isang kilay. Nakasuot siya ng halos kita na ang pusod habang fitted ang kaniyang jeans. May shoulder bag din siya at nakacrossed arms pa.

“Ano ba?! Paharang-harang ka sa dinadaanan ko?! Atsaka anong ginawa ng highschool dito?! Are you blind or can’t you read?! Nadumihan pa ’tong braso ko!” Sigaw nito dahilan para maagaw namin ang atensyon ng iilan. Pinilit ko na lamang tumayo para sana iwasan siya pero bago ko magawa ’yun ay may tumulak na naman sa akin kaya muli akong napahiga sa lupa.

“Ohh? Iiyak ka? Tumayo ka nga diyan! Shoo!” sabat pa ng isang boses babae na sa tingin ko’y tumulak sa akin. Narinig ko ang ilang tawanan ng mga nakakakita sa akin. Inaasahan ko na naman ang ganitong pangyayari sa mga pampribadong eskwelahan gaya nito pero ang hindi ko lang matanggap ay bakit ngayong unang araw ko pa?

Humarap ako sa kanila saka ako tumayo. May iilan na rin akong naririnig na bulungan mula sa mga nakakakita ng ginagawa nila sa akin. Napayuko na lang ako at hindi ininda ang sugat sa palad ko. Malas…

“S-sorry po talaga,” saad ko sabay yuko upang magpaalam. Hindi pa man ako nakakatalikod ng isang kamay ang humigit sa akin paharap muli sa kanila.

“What? Magsusumbong ka?” Saad ng isa sabay akmang hihilain pa ako pero isa na naman braso ang humigit sa akin dahilan para mailayo ako sa mga ito. Napatingin ako sa gumawa noon at hindi ako makapaniwalang darating pa pala siya para lang dito…

Malamang, nasa teritoryo ka nila eh.

Natahimik ang lahat pati na rin ang dalawang babae. Para silang asong lobo na naging tuta sa takot ng mga ito.

“And who the hell are you para mag eskandalo? You’re a college student. But your attitude is…ugh!” Pangungutya ni Kuya Eros sa babae. Napanganga ang babae sa sinabi nito bago nasundan ng tawanan sa paligid. “You’re digusting piece of…sh*t.”

“No Eros, kas—” hindi pa man natatapos ang sasabihin ng babaeng nakaipit ang buhok ng hinila na niya ako paalis sa mataong lugar na iyon. Hindi ako makapagsalita sa aksyong ginawa niya hanggang sa makarating kami sa isang hallway kung saan may nakadikit doong bulletin board. Doon niya tinuro ang isang mapa.

“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? Nagpapasikat? Hindi ka dapat nandito. You’re a junior high school, not like me,” Madiing sabi niya. Napayuko ako. “Hindi porket inampon ka ni Mommy ay pwede mo na gawin ang lahat.”

“H-hindi naman po sa ganun..”

Ibinigay niya bigla ang scarf niya sa akin. Bumagsak ’yun sa palad ko na may sugat.

“I don’t want to hear your excuse. Go there and find your room. H’wag mo akong bibigyan ng kahihiyan sa susunod. Fix yourself,” Malamig na sabi niya sabay alis ng walang pakundangan. Mistula akong napipi sa mga binitiwan nitong salita. Halos hindi maproseso ng utak ko ang mga iyon.

Ganoon na ba talaga ang pag-uugali niya? O ayaw niya talaga sa akin?

Bigla kong iwinaglit sa isip ko ang namumuong kuryosidad saka iniharap ang tunay na pakay ko. Hinahanap ko na lamang sa bulletin ang mapa at kung saan ang daan papunta sa kabilang school na para talaga sa akin. Sa dami ng estudyante ay hindi naging madali ang paghahanap ko roon. Matapos ang halos ilan ding minutong pagtatagal ko habang padami ng padami ang tumitingin ay nahagilap ko rin ito at nalamang sa Room 808 ako nakaassign. Malayonng-malayo sa college area ’yun kaya halos pawisan na akong dumating.

Hindi rin naging madali ang paghahanap ko dahil medyo ilag ako sa mga naroon. Halos matrauma ako sa nangyari dahil unang pagkakataon ko ang mapaaway. Mabuti na lang at mabait ang iilan sa kanila at tinuro ang sinasabi kong room, natagpuan ko iyon sa isang gusali na may apat na palapag. Napahawak ako sa palad kong may gasgas at itinali ang scarf na bigay niya sa akin.

Bakit kaya niya binigay sa akin ’to? Hindi ba siya pagpapawisan?

“Drip?” Isang pamilyar na boses ang tumawag sa akin mula sa aking harapan. Tumingala ako at doon nakita kong muli si Kuya Eiron. Labis ang ngiti nito ng magtagpo ang mata namin kaya agad ko siyang niyakap tulad ng ginagawa ko dati.

“Buti pwede ka rito?” saad ko sabay hiwalay sa kanya mula sa pagkakayakap.

“Pwede naman kaming college dito eh?” Sagot niya sabay muli na namang ngumiti. Tumango na lamang ako saka nagyayang magpahatid sa silid na tinuturo sa akin. Nakakailang hakbang pa lang kami ng biglang tumunog ang kanyang cellphone. Napatigil kaming pareho saka niya ito sinagot. Ilang segundong pananahimik ang namayani sa pagitan namin.

Hanggang sa makita ko ang gulat at taranta sa kanyang mukuha. “Ah sige sige!” narinig kong sagot nito sabay tingin sa akin.

“Sino ’yun?” Tanong ko ng may kunot sa noo.

“Wala, kaibigan lang,” sagot niya at inakbayan ako. “Oh may konting oras pa naman para makapag-usap tayo, tara?”

Tumingin ako sa orasan ko. “Huh? Pero hindi pa magsisimula ang klase?”

“7 pa naman, ilang minuto pa bago mag 8,” sabi niya. “Tara na nga!”

Napangiti naman ako sa kanya sabay tango. Mabilis niyang kinuha ang kamay ko sabay alis sa lugar na iyon. Nagpadala ako hanggang sa isang lugar ng school kung saan may maliit na parang park at stoll ng mga pagkain.

Binilhan niya ako ng hotdog sandwich at isang juice at pinaupo sa isang bench. Siya naman ay tanging tubig lang ang kinuha kaya naman nahiya ako at hinati ang binili nito sa akin at binigay sa kanya.

“Nga pala, Kuya. Kumusta si Tita?”

Napatingin ito ng concious sa akin. “Ayos lang naman siya. Medyo pinapahinga ko minsan kasi baka sumakit na naman ’yung dibdib eh.”

Kumunot naman ang noo ko. “Akala ko…ok na siya?”

Napakibit ang balikat nito. “Akala ko rin eh.”

“Kuya.” Hinawakan ko siya sa balikat. “Kung kailangan mo ako, sabihan mo lang ako huh?”

Ngumiti siya sa akin, pero may bahid ng kung anong emosyon pa iyon. “Kaya ko naman na. Mag-aral at mag-focus ka na lang sa sarili mo ngayon.”

“Kaya mo? Pero malungkot ka?” Tanong ko naman bago kagatan ang sandwich.

“Kumusta naman ’yung Eros?” pag iiba niya ng tanong.

“Ayun…weird pa rin,” sabi ko.

Sandali kaming natahimik at pagkatapos ay sabay na nagtawanan dahil sa parang ewan na usapan. Ganito talaga kami kahit noon. Minsan maayos minsan parang mga baliw. Kaya nga hindi maipagkailang magkapatid ang tingin sa amin kahit hindi kami magkamukha.

“Eh yung pagtira mo sa bahay ng mga Lim? Kumusta? Inaapi ka ba nila?”

“Hindi ah? Mabait nga sila eh” sabi ko. Natigilan si Kuya Eiron nang mapansin sa kamay ko. Kinuha niya ’yun at inalis ang scarf.

“Napano ’to?” Tanong niya.

“Nagasgas lang,” sagot ko sabay bawi sa kamay ko. Napasimangot siya.

“Nagsisinungaling ka ba sa akin?”

Biglang tumunog ang bell na hudyat na magkaklase na. Parehas kaming napatayo ni Kuya at nag-ayos ng mga sarili.

“Siguraduhin mo lang na hindi ka sinasaktan ng mga ’yan huh? Tawagan mo ako kapag kailangan mo ako,” paalala niya bago ako halikan sa noo at naunang umalis. Tinignan ko siyang umalis atsaka umalis na rin sa mga oras na iyon. Nang makarating sa highschool department ay umakyat ako sa hagdan patungo sa pangatlong palapag ng gusali kung nasaan ang Room 808.

Pagkarating doon ay saktong kumpleto na ang mga magiging kaklase ko. Hindi ko na lamang sila pinansin dahil halos titigan nila ako pagpasok. Isang bakanteng upuan sa bandang gitna nakaagaw ng atensyon ko kaya tinungo ko ito. Akamang uupo na sana ako ng biglang tumunog ang Cellphone ko sa bulsa. Pasimple ko itong binuksan at nakita ang isang message mula sa unknown number.

“Meet me at room 29 mamayang break time.” Basa ko rito. Isang kuryosidad ang rumehistro sa utak ko.

Sino kaya ito?

Itutuloy…

This is a BL, guys. Not a p*rn. If you’re upset kasi inedit ko then sorry not sorry pero romance ang ginagawa ko, not some kind of puro “seggs” lang. At ayokong nakatiwangwang lang ang gawa ko with some errors, holes and other na flaw. As a writer, I can and I should edit my piece kapag ganoon. Kung ayaw niyo naman na ng version ko, I’m very sorry but I can’t stick sa old version na puro mali at hindi maganda pagkakagawa ko.

Thanks.

Desire 5

Desire 5: Dualism

Drip’s Point Of View

Ilang minuto na lamang at matatapos na ang klase. Medyo kinakabahan ako habang iniisip kung sink iyon. Hindi naman ksi pwedeng si Kuya Eiron, may number siya sa akin. Hindi rin pwedeng si Janus dahil hindi niya naman hiningi ang number ko. Lalong lalo na si Venus dahil sa ibang school siya pumapasok.

Nakapangalumbaba na lang ako. Tatlong subject palang pero wala akong maintindihan kung hindi ang mga sinasabi lang tungkol sa mangyayaring program mamaya dahil sa anniversarry nito, sa ikalabing pitong taon ng school year.

Ilan ang oras kasi ang ginugugol namin dito at akala ko’y sobrang bagal ng oras. Hindi katulad ng dati kong school.

“Ok Class dismissed!” Anunsyo ng Teacher namin sa Araling Panlipunan sabay labas ng aming classroom. Nakahinga ako ng maluwag atsaka kinuha ang mga ginamit ko, at inayos iyon papasok sa aking bag.

“Sabay na tayong kumain sa Canteen,” pag aalok ni Sean, ang mga kaklase kong nakilala ko rin kanina, Si Shine at ang kakambal nitong si Sean. Mga parehas na katabi ko mula sa row ng aking kinauupuan. Mga mababait na tao sila kasi hindi nila tinanong ang anumang tungkol sa status ko. Sila pa nga ang nag-guide sa akin kasi may mga ginagawa rin sila na hindi ko pa alam. Kilala rin nila halos ang iba naming classmates kaya hindi ako nahihiyang makipag communicate.

“A-ahmm may pupuntahan kasi ako ngayon. Emergency lang,” pagpapaalam ko. Nagkatinginan sila at nagkibit balikat.

“Sure ka? Basta nasa canteen lang kami huh?” sabi ni Sean na ikinatango ko.

“Promise ’yan ah?” Pag-ulit ni Shine.

“Oo naman,” napangiti ako. Nakalimutan ko sabihin, siya ang pinakamakulit at energetic sa kanilang dalawa. Unlike Sean, napaka chill lang minsan at mukhang matalino dahil sa observant vibe nito.

“Ang kulit mo, tumango na nga siya kanina,” sabat ni Sean. “Sige na, Drip. Ako na bahala sa babaeng ’to.”

Wala na akong inaksayang oras at bumaba agad ako sa ground floor atsaka sinimulang hanapin ang sinasabing kwarto sa mensahe. Pero napahinto ako ng biglang may nagmensahe na naman sa akin. Tinignan ko ito at sinilip, ganoon na lamang ang gulat ko ng makitang galing na naman iyon sa unknown number.

[12:01 PM]

0964987….

“Hurry up!”

“Pinagmmadali pa ako,” bulong ko matapos mabasa ’yung text message.

Hanggang sa hindi nagtagal at nakita ko ito sa dulong bahagi ng isang gusali kung saan medyo tago ito dahil wala niisang tao ang naroon. Nakaramdam ako ng kakaibang takot dahil baka pinatitripan lamang ako ng kung sino man ang nasa likod ng numerong iyon.

Binuksan ko ang pintuan nito na halatang may kalumaan na. Lumangitngit din ito na nakdagdag ng takot sa akin. Para akong nasa isang nakakatakot na palabas o pelikula. Pakiramdam ko’y may papatay sa akin.

“Boo! “

“Ay kurimaw! “ Gulat na sabi ko sabay hawak sa aking dibdib. Napatingin ako sa may gawa noon at nakitang si Kuya Eros pala ito. Siya lang pala.

Pero imbes na tumawa siya ay tinignan lamang niya ako saka lumakad papunta sa isang upuang maayos na nakasandal sa pader ng whiteboard. Nilabas nito ang kanyang cellphone at saglit na may tinignan saka inilapag sa lamesa na nasa harapan niya.

Tumingin siya sa akin ng malalim. Napaiwas ako ng tingin. “Why are you late?”

“S-sorry po..hinanap ko pa kasi ito Kuya..” paghingi ko ng paumanhin sabay lapit sa kanya. “B-bakit niyo nga po pala ako pinatawag? A-at paano niyo po nalaman ang number ko?”

“It’s none of your business.” Tinuro niya ang isang upuan. “Kuhanin mo ’yun at umupo ka sa tabi ko.” Utos niya na sinunod ko na lamang. Pagkahila ko nito ay saka ako umupo ng maayos at disente, hindi tulad niya na nakabuka pa at halatang mayroong pinagmamalaki sa kanyang harapan. Napaiwas ako ng tingin dahil sa iniisip ko.

“Tapos na po.”

“Ilabas mo ang baon mo,” utos niya muli.

Bakit baon ko?

Tinignan niya ako muli, nagsalubong ang kilay niya. “Narinig mo ba ako?”

Hindi na lamang ako umangal at nilabas ang pinabaon sa akin ni Mommy na dalawang sandwich, bukod pa rito ang pang snacks ko. Yung allowance ko naman ay iba rin pero minabuti ko na lamang na hindi dalhin dahil sobrang laki na ng pera ko kung tutuusin. “Pati na rin yung akin.” Dagdag niya pa na agad ko ring ginawa.

Kinuha ko ang kanyang bag at nilabas ang baunan niya. Nagtaka naman ako ng maramdamang magaan ito kaya agad kong binuksan. Nakita ko ngang wala na ang lamang pagkain nito na siguradong kinain na niya kanina. “Ah eh.. Kuya wala na po eh.”

“Hmmm,” bulong niya. “Well, give me some of your packed lunch.”

Napalunok ako ng laway. Hindi naman ako nagugutom o ano pero bakit parang sobra naman ata si Kuya? Dapat sa susunod magsabi siya kay Mommy para sobra ang kanya. Masyado raw matakaw ito sa pagkain sabi nila, pero hindi ko makita ’yun sa bahay.

Nakita ko na tinignan niya ang kamay ko na nasugatan.

“Have you treated it already?”

“Ang alin po?” tanong ko naman. Bago niya kunin ang baon sa akin.

“Your wound, duh?” Iritadong sagot niya saka biglang kinagat ang sandwich na nasa kamay ko.

Hindi ako nakasagot dahil kinuha niya ang kamay ko. Parang may kung ano akong naramdaman ng magdikit ng hawakan niya ang palad ko.

“Oh, I see,” aniya. Bigla siyang may nilabasa na band-aid galing sa bulsa niya. Mickey Mouse ang design nito na may tainga pa ni Mickey sa gitna. Inalis niya ang cover nito at nilagay ’yun sa sugat ko sabay tingin sa akin.

“H’wag mong aalisin hangga’t hindi nakakauwi mamaya,” aniya habbang hindi inaalis ang mata sa akin.

Hindi na ako umangal pa at iniwasan siyang tignan dahil sa mga mata niyang nag-oobserve. Medyo puno ang kanilang pisngi niya kaya nagmukha siyang kuneho na kumakain ng carrots. Hindi ko akalain na makikita ko ang ganitong side niya. Yung matakaw na masungit.

"What?' Tanong niya.

"Wala," sabi ko na lang sabay tingin sa natitirang sandwich.

"Kainin mo na 'yan," utos niya. Tumango na lang ako bago kunin at kagatan din 'yun. Tumagilid pa ako sa kaniya dahil sa patuloy niyang panonood sa akin.

Nakakailang… .

Dahil alam ko namang sandali lamang ang pagkikita namin ay mas minabuti ko na lamang na magpaalam para sana bumalik at hintayin ang susunod naming Teacher na imi-meet.

“K-kuya aalis na po ako,” saad ko sabay tayo sa kinauupuan. Akmang ihahakbang ko na ang aking paa ng magsalita siyang muli.

“Hindi pa tayo tapos, umupo ka muna,” Utos niya habang mayroong pagkain sa kanyang bibig. Napapikit na lamang ako saka bumalik sa pinanggalingan ko. Nilunok muna nito ang kanyang kinakain saka kinuha ang tumbler sa aking bag. Diretso-diretsong nilagok niya ito habang mayroong patak ng tubig ang tumutulo sa kanyang damit at leeg kung saan nakita ko pa ang kaniyang adam’s apple. Natulala ako sa nakita.

Bossy..

Matapos niyang maubos ang isang laman ay binigay niya ito sa akin. Pinunasan niya ang bibig gamit ang tissue na hindi ko alam na meron pala siya. Tinignan niya ako ng diretso sa mga mata. “Hindi lang naman ito ang purpose kaya pinapunta kita rito.” Saad niya.

“Po?”

“Listen,” tipid niyang sabi. Itinaas niya ang isang binti at ipinatong sa kaniyang lap bago galawin ’yun na para bang hindi mapakali.

Napaayos ako ng upo saka inilapag sa hita ko ang bag ko at niyakap na parang sa unan. Nanuot sa aking ilong ang mabangong amoy nito na halatang bagong bili lamang sa mall. Tinupi nito ang dalawa niyang braso. “If you want…let’s have a deal.”

Kinabahan ako sa narinig. “Ah..eh…a-anong deal?”

Humarap siya sa akin saka nilapit nito ang kanyang mukha. Medyo naasiwa ako ng kaunti kaya nilayo ko ang sarili. “Listen little boy, kung papayag kang maging alalay at utusan ko ay siguradong magtatagal ka sa bahay at kung gusto mo rin akong makasundo.”

Utusan? Alalay? “A-anong-”

Padabog siyang tumayo. “Ano? Isang tanong isang sagot? Payag o Hindi?”

Naisip ko bigla ang mga posibilidad kung pumayag ako. Baka mamaya ay utus-utusan niya ako ng kung ano-ano at baka sa huli ay sila Mommy pa ang magpaalis sa akin. Baka madamay pa ang mga bagay na binigay sa akin ng pamilya niya. Ayoko rin na baka kung hindi ako pumayag ay mas malala pa ang gawin nito sa akin.

Bumuntong-hininga ako. “Ano po bang mga… consequences? M-may iba pang option?”

“Your…so picky. Hindi naman mahirap ’yung ipagagawa ko eh. Tulad din noong sa garage, bakit? natatakot ka ba?” banta niya sabay ngisi. Napakagat ako ng ibabang labi. Para akong nasa hotseat kung tutuusin.

“Ahmmm-”

“3..2…”

“O-oh sige! P-papayag na ko!” Ang medyo pasigaw na pagsagot ko dulot ng pressure. Mahina siyang tumawa sabay lagay ng kamay niya sa lamesa.

“Ok good! Now, save my number and go back to your classroom, wait for my text para mamayang uwian…pag-uusapan natin ang mga gagawin,” Aniya sabay labas ng silid ng walang paalam. Bigla akong natulala sa nagawa kong desisyon.

“Ayoko ng late at aangal,” dagdag niya.

“P-paano po kung may klase or may gagawin ako—”

“I’m not that dumb to…make you leave your classroom…except if there’s an emergency or tinotopak ako,” sabi niya na tila walang makikitaan ng konsensiya.

“P-pero..”

Tinignan niya ako ng masama. “Did I…say na ayoko ng angal?” Napatango naman ako dahil doon. “Good, now go.”

Tama ba na pumayag ako? Hindi…nadala lang ako sa pananakot niya.

Hindi na ko nagtagal doon dahil sa sobrang gulo ng aking utak. Binigyan ko siya ng isang titig na alam kong nakuha niya ang ibig sabihin bago tumatakbong lumabas. Sa sobrang pagmamadali ay ilang beses ako nakabangga hanggang sa makarating ako sa canteen ng hinihingal.

“Drip!” Rinig kong tawag ng isang boses. Agad kong nakita si Janus habang taas taas ang kanyang kamay. Nasa hilera siya kasama ng ibang estudyante at nahagip pang naroon si Sean at Shine na kumaway rin. Lumapit naman ako sa kanya.

“Guys, this is my cousin, Drip. Younger brother ni Kuya Eros,” pagpapakilala ni Janus. Nakita ko namang nagtaka ang mga mata nila at nag usap usap. Nanlaki pa ang mata ni Shine.

“Hano?! Tagapagmana ka ng kayamanan ng Lim?!” gulat na sabi ni Shine. “Why didn’t you tell us about that?!”

“Oa,” bulong ni Sean habang naiiling ’to.

“But, hindi ba nag iisang anak lang siya? Iyon ang pagkakakilala sa kanya sa buong campus,” sabi ng isang babaeng nakasalamin.

“Yeah, lumaki kasi si Drip sa ibang lugar dahil sa sakit niya. So, ngayong magaling na siya…doon na siya kinuha nila Tita at Tito,” pagpapaliwanag niya sabay tingin sa akin. Tumawa pa ito ng alanganin.

Tumingin ako sa kaniya na para bang nagtatanong pero sinenyasan niya lang akong tumango.

“Ano bang sakit niya?” Rinig kong tanong ng isa pa pero hindi ko na tinignan kung sino iyon.

“Puro kayo tanong, basta kung ano ang sinabi ko ay ’yun na ’yun,” aniya sa pabirong boses. “Anyway, this is my members in art guild. Mga artist kami ng school. Kasama namin sina Shine at Sean na kaklase mo pala. Pero junior lang namin sila.”

Ngumiti ako sa kanila. “H-hi..”

“Oh join ka na samin! Gusto ka namin makilala since pinsan mo pala si Leader,” yaya naman ng lalaking may hikaw sa ilong at tainga. Tumango naman ako at uupo na sana nang hilain ako ni Janus.

“Teka, ioorder ko muna siya,” pagpapaalam nito at mabilis akong hinila paounta sa isang pila.

“H’wag na h’wag mong sasabihin sa iba na ampon ka nila Tito at Tita,” aniya. “Yung kanina, utos iyon sa akin. Nasabihan ka ba nila?”

Umiling ako. “H-hindi…b-bakit bawal kong sabihin?”

“Because they can you drag down, at baka ibully na rin. May incident kasing ganoon dito noon,” sabi niya sabay himas sa likuran ng palad ko. “Anyway, how’s your first day? Nagkita na ba kayo ni Kuya Eros? I heard na napaaway raw siya?”

Napaiwas ako ng tingin sa kanya nang maalala si Kuya Eros. Iyong kasunduan namin, ano kayang naghihintay na peligro sa akin?

“Drip, is there any problem? May nangyari ba ngayong araw?” Pagtawag niya uli.

“Ha? A-ah eh w-wala naman. Tara na order na tayo,” sabi ko sabay tuon ng pansin sa harapan. Hindi na rin siya nag open pa ng topic tungkol kay Kuya, na siyang pinagpapasalamat ko.

NAPATINGIN ako sa mga kaibigan ko. “Ang swerte mo ano? Maraming nagkakagusto diyan kay Eros at Janus eh. Kaya pala maganda rin ang mukha mo, pati kutis. Ang swerte ng genes nyo. Samantalang ’yung amin ito…parang pang support character lang,” sabi ni Shine habang kumakain ng candy at pinapakita ang braso. Tinaasan siya ng kilay ni Sean.

“A-ah hindi naman ’no? Pakiramdam ko, normal lang din kaming tao,” palusot ko. Kung alam lang nila ang totoong sitwasyon ko, baka hindi rin nila kakayanin kasama si Kuya Eros.

Speaking of, wala pa rin siyang text. Mabuti naman at may oras pa akong huminga.

“Mabuti hindi ka nagmana kay Eros ano? Masungit kasi ’yun eh. Swerte nalang ng mga kaibigan niya kasi nakakausap nila siya ng matino. Ano bang meron sa kapatid mong ’yun?” sabi naman ni Sean sabay akbay sa akin.

Natawa na lang ako.

“Paano maging kapatid ng isang Eros Lim?” Tanong ni Shine. Hinawakan niya ang kamay ko at parang excited sa sasabihin ko. “Sige na please, malay mo naman may pa sign-up sila diyan ano? Kahit trial lang ng 30 days?”

“Tumigil ka nga Shine, kaka-crush mo yan sa kanya eh!” Pananaway ng kakambal nito na ikinataka ko.

“Crush?”

Napangiti si Shine. “Crush ko si Eros, crush siya ng campus. Siya at yung iba niyang kaibigan,” ang sagot niya. “Atsaka alam mo ba? Magaling din siyang maglaro ng basketball!”

Tumango na lang ako. Gusto ko pa sana magtanong pero malapit na magtime kaya mabilis kaming bumalik sa room.

Matapos ang ilang oras ng klase sa unang pasukan ay halos kinakabahan akong bumaba ng building namin. Kahit marami na akong nakilala rito na nakikipagkaibigan sa akin ay hindi pa rin naalis ang kasunduan na inalok sa akin ni Kuya.

“Hoy, Drip! May programs pa! Mamaya ka na umuwi!” sigaw ni Shine pero hindi ako lumingon. Gusto ko na lang makauwi at baka maiwasan ko pa si Kuya Eros.

Bawat minuto ay tumitingin ako sa cellphone ko at nananalangin na sana magbago pa ang isip niya. Na sana kahit masungit siya ay hindi ako maging alipin niya. Ayokong tapakan lamang ng kung sino ang pagkatao ko.

Napapikit na lamang ako. Ilang minuto na paglalakad ay biglang tumunog ang isang ringtone na ibig sabihin ay may dumating na mensahe sa akin. Kahit nanginginig ang mga kamay ko, binuksan ko iyon at mabilis na binasa.

[3:02 PM]

Eros Sungit

“Go straight to the gate. Don’t waste my time.”

Bahagya akong napangiti sa ipinangalan ko sa contact number niya at naglakad na ako ng mabilis papuntang labas Nang makarating ay nakita ko ang isang asul na kotse na nakaparada sa tapat. Nagtaka man ay kinausap ko ang gwardya na kung pwede na ba ako lumabas.

“Naku utoy, hindi ka pa pwede dahil utos sa akin na tapusin muna ang program bago gawin iyon.” Saad niya habang pakamot-kamot sa kanyang ulo. Hawak nito ang isang stick.

Biglang nagbusina ang kotse kaya mas kinulit ko pa ito. Ilang saglit pa ay bumaba na ang sakay ng sasakyan at tumambad sa akin si Kuya na may magulong buhok at banas na mukha. Hindi na siya nakasleeve pa at naka white t-shirt na lang. Halatang naiinis na siya sa tagal ko kaya hinayaan ko na lamang ito makalapit.

“Guard, please let him out! There’s an emergency! Aniya habang tinitignan ako ng masinsin.

“Sir Lim,” ani guard at tila bumagsak ang balikat nito.

“He’s my brother,” dagdag pa ni Kuya Eros. Tinawag niya akong kapatid?

Wala nang nagawa ang guwardiya kung hindi ang mapakamot sa kanyang buhok saka dahan-dahang binuksan ang gate. Kinuha ni Kuya ang kamay ko at mabilis kaming sumakay sa kotse. Sigurado dahil baka makita pa kaming tumatakas para sa program.

“Seat belt.”

Agad kong ginawa ang utos niya. Siguradong mag-uumpisa na ang masalimuot kong buhay sa kamay niya. Ilang sandali pa ay pinaandar niya ito ng mabilis papunta sa kung saan. Hindi na ako umimik pa at pinagmasdan na lamang ang nadadaanan naming mabilis na nawawala.

“Saan mo gusto kumain?” Tanong niya na ikinagulat ko. Seryoso siya? Sa aura niyang ’yan, ako pa ang tatanungin niya? “Damn, answer me. H’wag ka na magtaka or mag-isip.”

“A-ahh kahit saan po, wala naman po akong alam na pwedeng kainan.” Sagot ko. Hindi na siya umimik pa at mas tinuon ang pansin sa harapan namin.

Naba-bother lang ako ngayon. Hindi kaya kami papagalitan dahil wala ako sa program? Gusto pa naman ng teachers ko na nandoon ako since new student ako.

“Ano? May itatanong ka?” Tanong ni Kuya Eros. Natauhan ako bigla.

“A-ahmmm nag-aalala lang po na baka pagalitan ako dahil wala tayo sa program ngayon,” sabi ko na lang.

Nakita ko siyang ngumisi. “Sometimes, breaking rules isn’t that bad.”

Yun ba ang gawain niya? Pwes, h’wag niya akong idadamay!

“Lalo na kung walang makakaalam,” dagdag niya.

“Paano po kung malaman nila?” Tanong ko. “Hindi naman imposible ’yun—”

“Hindi nila malalaman kung walang magsusumbong, right? Katulad lang ’yan ng secrets natin eh,” pagputol niya sa akin. “Wala ka bang deep dark…secret?”

Napatingin ako sa labas ng sasakyan. “W-wala po.”

“Oh c’mon, meron ka. You’re just a good boy…which is boring for me.”

Hindi ko na lang siya pinansin. Mukha ngang di kami magkakasundo dahil magkaiba talaga kami. Matigas ang ulo niya.

Ilang saglit pa ay narating na nga namin ang sinasabi kong cake shop. Nagulat ako noong una dahil tinotoo niya ang sinabi ko. Akala ko naman ay siya ang masusunod dahil sa deal nami eh. Dumiretso na kami sa loob atsaka sabay na nagpunta sa counter para umorder ng kakainin.

Napatingin ako sa menu pero mas tinutok ko ang pansin sa red velvet cake na halos walang sawa kong inoorder dati kapag kakain kami ni Tita Rowena sa labas kasama si Kuya Eiron. Nahalata ko naman ang babae sa counter na pilit na nagpapacute kay Kuya. May papikit-pikit pa itong nalalaman pero hinayaan ko na lamang. Hindi rin siya tinignan ni Kuya, kung hindi ako. Nakacrossed arms pa siya na bumabakat ang bisceps tuloy sa suot nito.

“Sabihin mo ang gusto mo,” utos ni Kuya sabay taas ng dalawang kilay. Tumingin ako sa menu. Nalula naman ako sa presyo pero walang dapat iangal sabi niya.

“Ahmm, red velvet cake nalang po..”

“Ok, miss isang red velvet at isang salted caramel cake then yung drinks, dalawang milk tea.” Walang ganang sabi nito sa counter saka umalis. Nilapag naman ng babae ang table and order number namin na agad kong kinuha. Mabilis naman kaming nakakuha ng mesa ni Kuya malapit sa salaming bintana kung saan tanaw na tanaw mo ang mga nagdadaang kotse. Bigla akong natakot na ngayon nga pala kami mag-uusap patungkol sa kanina.

Narinig ko siyang bumuntong-hininga. “Ok let’s start our discussion… Didiretsuhin na kita, our deal is just a piece of cake kung hindi ka magrereklamo.” Aniya na ikinaluwag ng paghinga ko. Pero hindi pa dapat ako makampante.

“Beside sa sinabi ko kanina na para magkasundo tayo, my other purpose kaya gusto kitang maging alalay, assistant or whatever na tawag nila ay dahil gusto ko lang. Wala naman akong rules or whatever na ibibigay basta ang akin lang, marunong kang sumunod ng walang angal,” dagdag niya pa. He looked at my eyes. May kakaiba sa mga ’yun. Para akong hinihila nito paloob sa kaniya. Dagdagan mo pa ng magandang galaw ng lips niya at ang magandang hugis ng mukha. Kulang na lang talaga ang pag ngiti niya. Parang perpekto siyang ginawa nila Mommy at Daddy. Pero nagkulang sa ugali.

“Don’t look at me like that. Parang may plano kang patayin ako,” pagsuway niya sa akin. Napaayos ako ng upo.

Ilang saglit pa ay natahimik kaming pareho ng dumating na ang inorder namin.

Mabilis kong kinuha ang tinidor at akmang titikim ng pagkain ko pero agad niyang hawakan ang kamay ko. Napahinto ako atsaka siya binigyan ng nagtatakang tingin. “Subuan mo ako.”

Nanlaki ang mata ko pero dahil nga sa sinabi niya na dapat akong sumunod ay wala na akong nagawa kung hindi ang isang-tabi ang pagkain ko at ginawa ang utos niya. Sa una’y medyo nanginginig akong ginawa iyon kaya hindi ko sinasadyang malagyan ang gilid ng kanyang bibig. Tinignan ko siya pero hindi man lang ito gumalaw kaya kinuha ko ang tissue para sana punasan iyon.

Pero mabilis niyang binawi ang hawak ko. “Gusto ko daliri mo ang gagamitin mo,” saad niya kaya wala na akong nagawa kung hindi ang punasan iyon gamit ang aking hinalalaki ko. Ipupunas ko sana iyon sa hawak niyang tissue pero mas ikinagulat ko ang ginawa niyang pagkuha at pagsubo nito sa kanyang bibig habang nakatitig sa akin.

Halos manghina ang mga kamay ko ng maramdaman ang init ng kanyang dila na gumalaw pa sa balat ko. “A-ahh K-kuya..”

Pinaikutan pa ng dila niya ito ng tatlong beses, nag-init ang mukha ko at halos manginig ang braso ko. May nagsasabing bawiin ko ’yun mula sa kaniya, pero mayroon din nagsasabing hayaan siya dahil… may kakaibang pakiramdam ’yun sa akin.

Ilang saglit ay binitawan niya iyon atsaka hinila ang kanyang platong may cake. “Ganyan, walang angal. I like that,” Aniya sabay subong muli ng cake na kanyang inorder.

Napatingin na lamang ako sa nakatabi kong pagkain. Hindi ko tuloy alam kung makakakain pa ba ako ng maayos o ita-tatak sa utak ko na hindi ata maganda yung pumayag ako sa kasunduan namin.

“Gagalawin mo ba yan? Don’t waste your food.”

“Huh? A-ahmm sorry,” sabi ko sabay kumagat sa inorder ko. Pinapanood pa rin niya ako sa pagkain. Napansin ko naman na pinasadahan niya ang dila ang ibabang labi sabay sandal sa kinauupuan.

“Marami pa akong gustong iutos…malalaman mo pagkauwi,” saad niya sabay ngisi ng nakakatakot.

Tumayo ako dahil sa pagkailang. “M-magbabanyo lang ako.”

Hindi ko na siya hinintay pa at pumunta sa restroom. Pagpasok ko roon ay agad akong naghugas sa sink at humingang malalim. Sinusubukan kong pababain ang tensyon na nararamdaman.

Bigla namang bumukas ang pintuan at nagulat na siya ’yun. Tinignan niya ako mula sa salamin pababa sa likuran ko, bago pumunta sa isa sa mga urinal. Itinaas niya ng bahagya ang T-shirt kaya nakita ko na naman ang abs nito, kasabay ng pagbaba niya ng zipper at inilabas ang dapat ilabas. Napaiwas ako ng tingin at tuluyang kumuha ng tissue para patuyuin ang kamay ko.

Bigla kong naramdaman ang kamay niya sa likod ko na siyang nakapag paigtad sa akin bago siya tumabi para maghugas. Nang iangat ko ang tingin ay nakatitig pa rin siya.

Hindi ba siya napapagod kakatingin sa akin?

“I saw you looking at me,” aniya at isinandal ang sarili sa sink. “Did you enjoy it like that night in the garage?”

Napalunok ako at umiling. “Hindi ah?”

Napngisi siya at dahan-dahang inilapit ang sarili sa akin. Gusto kong umatras pero hindi ko maigalaw ang sarili ko. Mas lumawak pa ang ngisi niya hanggang sa naamoy ko na naman ang perfume niya. Parang may naramdaman na naman akong weird.

“Close your eyes,” bulong niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit ko siya sinunod. Nakarinig naman ako ng tila may pinunit.

“I was only grabbing a tissue,” aniya. Idinilat ko agad ang mata ko. Doon ko siya nakitang nakangising lumabas ng banyo.

Nakakainis!

Itutuloy…

Desire 6

Desire 6: Around me

Drip’s Point Of View

Pagkaparada niya ng kotse ay dahan-dahan kong tinanggal ang seat belt ko. Napansin ko naman sa peripheral vision ko na nakatitig siya sa akin. Narinig ko pa ang mabigat niyang paghinga.

Gusto ko sana siyang tanungin pero mas nauna siyang umalis. Pinanood ko lang siya at sinundan papasok. Hanggang sa basta na lamang siya pumasok sa kanyang kwarto. Ako naman ay dumiretso sa mesa kung nasaan si Daddy. Abala ito sa mga papel na kanyang inaasikaso. Lumapit na lamang ako sa kanya at nagmano.

“Good afternoon po,” saad ko sabay kuha ng kanyang kamay para magmano. Tumingala naman ito sa akin at saka ako nginitian. Pero sandali lamang iyon dahil muli niyang ibinaling ang tingin sa inaasikaso.

“Good afternoon din, anak, how’s your school?” Tanong nito habang mayroong sinusulat gamit ang kanyang sign pen.

“Ayos lang po. May mga kaibigan na ako ngayon,” nakangiti kong sagot. “Sige po punta muna ako sa kwarto.”

“Sige, take a rest.” Aniya kaya mabilis kong inakyat ang papunta sa aking kwarto. Pagkapasok ko ay napahiga na lamang ako habang ang aking bag ay nasa hinagis ko sa isang tabi. Masyadong nakakapagod ang first day kahit pa wala namang masyadong ginawa.

“Hays..” bulong ko sabay pakawala ng aking malalim na hininga. Ipipikit ko na sana ang aking mata ng maalala ko na naman ang kaninang kaganapan kung saan naramdaman ko ang dila ni Kuya Eros. Napatingin pa sa amin ang mga tao kaya mas lalo akong nawalan ng gana noon, buti na lamang at paborito ko ang pagkain kaya naubos ko naman ito.

Napahawak ako sa daliri ko at sa dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko sa mga oras na ’yun. May halong malisya ’yun at unang pagkakataon kong naranasan kaya alam kong tatatak sa utak ko ito.

Napatingin ako sa aking hinlalaki. Parang sa isang iglap lang nagbago ang lahat. Dahil sa isang kasunduan lang… parang ibang Eros ang kasama ko kanina.

Biglang may katok akong narinig mula sa pintuan ng aking kwarto. Mabilis akong tumayo kahit nanlalambot pa mula sa pagkakahiga. Pagkahawak ko sa doorknob ay siyang pasok aa aking isipan na baka si Kuya Eros ito at may iuutos na naman. Napailing na lamang ako.

Bahala na.

Pagkabukas ko ay bumungad sa akin ang katulong na may hawak na walis. “Sir, may naghahanap po sa inyo sa baba.” Aniya kaya mabilis akong tumango. Nakahinga naman ako ng maluwag matapos na makitang hindi si Kuya iyon.

“Ah..sige sige po ako na bahala manang salamat,” sagot ko sabay labas kahit pa hindi ako nagbibihis. Mabilis akong bumaba ng hagdan papunta sa sala. Pagkababa ay naabutan ko ang nakatagilid na lalaki habang may tinitipa sa kanyang cellphone. Kahit na ganoon ang kanyang itsura ay nakilala ko ito.

“Kuya Eiron?” Pagtawag ko. Tumingin naman siya sa direksyon ko saka ngumiti. Mabilis itong tumayo at niyakap ako. Ginantihan ko siya ng yakap habang hindi makapaniwala na narito siya.

“Namiss kita,” pabulong na sabi nito pero sapat na para marinig ko. Natawa naman ako ng bahagya. Para kasing hindi kami magkasama kanina.

“Paano mo nalaman ’yung address?” Tanong ko sa kaniya.

“Tinanong ko si Mama. Alam niya kasi ’to eh,” sabi niya. May nilabas siyang kung ano mula sa bag niya. Isang tupperware. “Wow! Pastillas?!”

“Gawa ni Mama. Gusto mo raw ’yan noon eh,” ang nakangiting sagot ni Kuya Eiron.

“Upo muna kayo.” Yaya ko sa kaniya. “Teka nagmeryenda ka na po ba? Wait ha?”

Ngunit pinigilan ako nito sa pamamagitan ng paghawak niya sa aking braso. “Hindi, h’wag na maupo ka na lamang dyan. Gusto lang naman kita makausap kahit sandali.”

“Saan po?”

“Wala, kanina kasi gusto sana kitang yayain lumabas tapos ay ihahatid na rin kita pauwi kaso lang…may nakita akong lalaki na sumundo sa’yo.”

Bahagya akong napahinto bago tumango. “Ahh..s-si Kuya Eros ’yun.”

Tumingin siya ng seryoso sa akin. “Sinundo ka niya kahit may program pa? Sigurado ka bang hindi ka niya sinasaktan? pwinepwersa?” Aniya. Muntik na akong matawa sa kanyang sinabi pero pinigilan ko ito ng may marinig na yabag mula sa hagdan. Pasimple kong sinilip yun pero halos magulat ako ng masamang tingin ang ipukol sa akin ni Kuya Eros.

Nakita kong napatingin din si Kuya Eiron sa kanya pero nakalabas na ito ng pintuan. “Siya pala.”

“Ang alin?”

“Siya nga. Tarantado ’yan ah?” Sumeryoso siya. Napalunok ako. Baka mag-away pa sila rito . “Iwasan mo ’yan. Baka bad influence pa sa’yo.”

“Hindi naman siguro?” pagtanggi ko sabay kamot sa batok ko. “Hindi rin naman kami close. Kaya h’wag kang mag-alala.”

Kinuha niya ang kamay ko. “Please, h’wag mong kalimutang dumalaw sa bahay huh?”

“O-opo,” sagot ko habang nakatitig na naman. Ngunit umiwas na siya at may kinuha sa kanyang bag. Nanlaki ang mata ko nang ilabas niya ang iilang rosas na bulaklak.

“Para say’o nga pala. Nakalimutan kong ibigay,” bigay niya. Mahilig siyang magbigay sa akin nu’n pati kay Tita Rowena. Ganoon siya ka-sweet sa amin noon.

“Para saan ito Kuya?” Tanong ko sabay amoy, napakabango.

“Binili ko para sa’yo. Para at least maalala mo kami kasi hindi naman ako makakadalaw sa inyo lagi,” sabi niya sabay gulo ng buhok ko. “Teka bakit ganyan na buhok mo?”

“Eh pangit ba?” Nahihiyang tanong ko habang iniisip ang style na binigay ni Venus.

“Hindi! Ang cute mo kaya,” aniya sabay kurot sa pisngi ko. “Sino bang gumawa niyan?”

“Yung stylist na pamangkin ni Mommy.” Nakita kong nagtaka siya sa sinabi ko pero agad na nawala iyon at tumango tango siya. Pagkatapos nito’y tumayo na siya at inayos ang bag.

“Oh sige na, baka hinahanap na ako ni Mama. May mga tatapusin pa kasi ako eh.” Pagpapaalam niya.

“Hatid na po kita.” Alok ko pero mabilis siyang tumanggi.

“H’wag na, magpahinga ka na. Basta yung binigay ko ha? Dadalhan pa kita sa susunod,” sabi nito hanggang sa naglakad na siya palabas kasabay ng kasambahay namin. Napahinga ako ng malalim at tinignan ang hawak ko.

Nang makaalis ito ay napansin ko ang mga katulong na nakatingin sa akin, pero pinagsawang bahala ko na lamang. Akmang aakyat na sana muli ako nang may mahigpit na kamay ang humawak sa aking braso. Halos takasan ako ng kaluluwa ng maramdaman ang init nito. Napalingon ako sa taong gumawa nu’n.

“K-kuya..” nauutal kong sabi habang lumulunok ng laway sa kaba. Bakit ba parang sa tuwing magkakaharap kami natatakot ako? O baka sadyang natatakot lang ako sa pwede niyang gawin?

“Who’s that?” Seryoso niyang tanong. Sinubukan kong salubungin ang tingin niya sa akin pero pinutol ko na ’yun dahil sa pagkakahawak niya.

“A-ahh yung k-kamay mo po- aray!” Pagkukunwari ko pero para siyang nananadya dahil hindi niya pa ito binitawan. Ang bulaklak naman na hawak ko’y bumagsak.

“I’m just asking you. Who’s that? And bakit siya nagbibigay ng regalo sa’yo?” tanong niya.

“Si Kuya Eiron po— ah!”

Doon lamang ako nakahinga ng maluwag. Binitawan niya ito. Siya na mismo ang pumulot ng bulaklak.. “Cheap huh…Sa susunod sabihin mo kung sinong papapasukin mo. Malay ba nating baka magnakaw ’yun.”

Hindi ako nakasagot sa sinabi niya. Inis, galit at poot ang naramdaman ko noong marinig iyon sa kanya. Kahit kailan walang ginawang ganoon si Kuya. Magkasama kami sa iilang taon at kilala ko ang tunay niyang ugali.

Mabait si Kuya Eiron.

“H-hindi po ganoon ang Kuya ko,” sabi ko nang may matapang na boses. Nagulat ako sa ginawa ko dahil parang kusa na lang yung lumabas sa aking bibig. Agad akong napayuko nang mapahinto siya ag lingunin niya ako.

“And so?”

“B-bawiin mo ang sinabi mo sa kaniya,” sabi ko sa mahinang boses.

“Nope,” aniya saka mabilis na umakyat. Pasimple ko siyang tinignan ng masama.

Umakyat na lang ako muli para asikasuhin ang sarili. Ilang saglit pa ay nagbihis na ko sa kwarto saka tinignan ang aking cellphone. Kung dati ay nakakapaglaro pa ako kay Kuya noon pagkauwi ko galing sa eskwelahan, ngayon ay wala nang ganoong nangyayari. Ano na lang gagawin ko? Wala naman kaming assignment eh.

Napatingin ako sa wallpaper ko, kaming dalawa ang naroon. Noong pinasyal niya ako sa Mall of Asia last birthday ko.

Nais ko sana siyang tawagan pa pero baka maistorbo ko lamang ito. Kakausap lang din naman namin. Napahinga ako ng malalim at napasandal sa pader.

Nag open na lang ako ng Facebook at agad ns napansin ang pag-send ng request sa akin ni Shine at Sean, kasabay pa ng iilang members sa Art Guilds. Napangiti ako at isa-isang inaccept sila.

Biglang bumukas ang pintuan kaya agad akong napaayos ng upo. Tinignan ko ang iniluwa nu’n at nakita si Kuya Eros. Nakabihis ito ng jersey shirt at jersey short. May nakalagay na Black Wolves sa damit nito at number “07”. Matagal kaming nagkatinginan hanggang sa tinaliman niya ako ng titig.

“Sumama ka,” matipid na yaya niya.

“B-bakit po?”

“Basta sumama ka.” Sabay sara uli ng pintuan ko. Tumayo ako at nagdesisyong ganoon na lamang ang suot. Pagkalabas ko sa kwarto ay nakita kong hinihintay niya ako sa baba. Pinagmasdan niya ako hanggang sa makalapit ako sa kanya.

“S-saan po tayo?” Tanong ko pero agad niyang kinuha ang malaking tumblr at isang duffle bag. Inihagis niya iyon sa akin na siyang agad kong nasambot dahil sa pagkagulat.

Medyo mabigat! Grabe naman!

“Tara na.”

Naglakad na kami papalabas dalawa hanggang sa gate. Ang buong akala ko ay may sasakyan kaming gagamitin pero nagdire-diretso lang kami ng lakad. Subdivision ang lugar nila kaya sobrang tahimik at malalaki ang bahay. Tinitignan ko ang mga iyon habang namamangha sa ganda.

“Bilisan mo! Ang bagal. Gusto mo bang magpabuhat?” Bigla niyang sabi nang hindi ko napapansing napapalayo na pala ito sa akin. Agad akong tumalimama papunta sa kanya habang medyo hinihingal na.

“Nabibigatan ka pa d’yan? Napakagaan lang naman niyan,” Dagdag niya nang di man lang tumitingin sa akin.

Dahil sa sinabi niya ay pasikreto ko siyang inangilan. “Ikaw sana nagbubuhat nito tutal gamit mo naman,” bulong ko.

“Anong sabi mo?”

“W-wala,” ang nauutal kong sagot sabay pilit na ngiti ang pinakita sa kanya. Kinuha naman niya sa akin ang bag pero iniwan niya ang tumblr sa akin.

Wow, natauhan?

Ilang minutong lakaran pa ang nangyari, hanggang sa makarating na kami sa isang basketball court. Pero hindi katulad ng iba, hindi siya open, isa siyang private gym, ang kaibahan lang ay maliit lang din ito.

Pagpasok namin ay may iilang lalaki roon na mukhang nagwa-warm up. Biglang may tinuro si Kuya Eros sa gilid. “Doon ka maupo, hintayin mo ako hanggang sa matapos.”

Wala akong nagawa kung hindi ang tumango na lamang at sumunod. Mas pinili ko ang medyo malapit sa kanya upang mas mabilis siyang makalapit sa akin mamaya.

Nakipag apiran at nakipagtawanan ang mga ito sa kanya bago nag usap-usap, kung ano man iyon ay hindi ko na alam. Tinignan pa ako ng ibang kasama niya at nginitian. Hindi ko alam kung sarcastic ba or genuine ang mga ’yun kaya napayuko na lang ako. Hanggang sa unti-unti na silang nag umpisa. Nahati ang grupo nila sa dalawa.

Sa unang galaw ay napunta sa kalaban ang bola. Tinignan ko ang bawat galaw ng kanyang paa, kalmado. Habang ang mga kasama niya ay nagsisigawan ng kanilang gagawin.

Paano niya nagagawang kalmahin ang sarili sa gitna ng laban?

Hanggang sa manlaki ang mata ko sa ginawa niyang moves. Sa isang iglap, nasa kanya na ang bola at agad na pumwesto upang i-shoot ito.

Pumasok.

Hindi ko alam kung paano niya nagawa pero ang mga kalaban niya, halatang naging tensyonado sa nasaksihan. Totoo pala ang sinabi ni Shine. Hanggang sa sunod sunod na points ang nakukuha nila. Bagama’t nakakaiskor din naman ang kalaban ay natutumbasan naman ito at nalalamangan ng grupo nila Kuya.

Sa sobrang pagkalibang ko’y hindi ko namalayan ang half time.

Nakaramdam ako ng pagpatak ng tubig sa mukha ko kaya nagising ako sa labis na pagkatulala. Nakita ko si Kuya na nasa harapan ko at umiinom ng tubig. Bahagya ko pang narinig ang paghingal. Ang pawis naman niya ay kumikintab sa ilaw na nasa loob ng court. Dahan-dahang tumutulo ’yun. Ang buhok naman niya ay bahagyang nagulo at basa pero bagay na bagay pa rin sa kaniya.

He looked at me with his sharp and exhausted eyes. Ibang-iba ’yung kaniya. Parang nang aakit pa. Hindi halatang pagod siya. He licked also his lower lips habang nakatitig pa rin sa akin.

Natulala ako.

“Kanina ka pa nakatulala,” saad niya sabay ngisi. “Mukha kang tanga.”

Natahimik ako. Narinig ko naman ang mahinang tawanan ng ibang kasama niya dahil doon. Hinagis niya muli ang tubig na hawak niya sa akin. Pinahiya niya ako sa harap ng mga kasama niya. Nakakainis!

Hindi na ko nanood pa ng laban nila dahil lakas loob akong lumabas at minabuting doon na lang maghintay. Hanggang sa marinig ko ang isang yabag. Pagkalingon ko ay naroon si Kuya, masama ang titig sa akin.

“Sinong nagsabing pwede kang lumabas?” Aniya. Hinawakan niya ang braso ko at hihilain sana papasok pero agad kong binawi iyon.

“Ayoko na hong mapahiya,” lakas loob kong muling sabi. Bigla namang kumunot ang noo niya sa akin at dahan-dahang lumapit sa akin. Ako naman ay umatras ng umatras hanggang maramdaman ko ang pader.

“H’wag ka kasing magmukhang tanga, wag kang gumawa ng ikapapahiya mo para hindi nangyayari ’yan sa’yo,” saad niya sa harap ng mukha ko. Napababa ang tingin nito sa akin. “Pumasok ka na.”

“Ayoko na h-ho. U-uuwi na ako,” sabi ko.

“Hindi, kapag sinabi kong dito ka lang, dito ka lang!” aniya na medyo naiinis na. Tinignan ko siya pero mabilis na inalis ’yun.

Nakatingin sa amin ang mga kasama niya at nagsimulang magbulungan.

Nakakaiyak. Masakit talaga mapahiya.

Narinig ko namang napabuntong-hininga siya. “Fine. Sorry for what I said, hindi na kita papansinin. Just don’t do anything stupid.”

Hindi ako umimik.

“Go back inside, maupo ka na lang sa malayo. Ako na ang bahala sa tubigan ko,” aniya sabay kuha sa tubigan. Umupo na lang ako sa malapit sa exit habang siya ay muling bumalik sa court. Sumulyap pa siya sa akin habang nakahawak sa bewang niya. Pero agad kong inilihis ang atensyon doon.

Nasa Alas-siyete na nang umuwi kami tumawag sila sa akin para maghapunan.

“Hey, wait. Ang bilis mong maglakad!” aniya pagkatapos niyang makipag-usap sa mga kasama. Hindi siya pinansin pero binagalan ko ang paglalakad.

“God…My feet are hurting,” pagrereklamo niya sa tabi ko. Kinuha ko ang cellphone dahil ayoko talaga siyang pansinin.

“What? Anong sabi ni Mom?” tanong niya pa nang saktong tumunog ang tone sa cellphone ko. Hindi ko siya sinagot at nanatiling nakayuko sa hawak.

Narinig ko ang pagbuga niya ng hangin. “Am I talking to the wind?”

“Umuwi na raw tayo,” tipid kong sabi.

“And?”

“Wala na.”

“Are you mad at me?” tanong niya pa. Ang smooth ng transition niya ah?

Hindi na ako umimik pa. Nakadala pa siyang tanong pero nakarating kami agad sa bahay.

Pagpasok namin ay naroon na silang lahat habang hinahaian ang mga ito ng katulong. Ako naman ay naupo muli kung saan ko katapat si Kuya. Hindi ako umiimik kahit pa nakatitig ito sa akin. Hindi ko kasi siya pinapansin at nagkukunwaring busy kanina sa cellphone.

Pagkatapos ng lahat ay nag-umpisa na kami sa pagnguya ng masarap na nakahain sa aming plato. “How’s you first day anak?” Biglang basag ni Mommy sa gitna ng katahimikan. Napahinto ako ng hindi sinasadyang banggain ni Kuya Eros ang paa niya sa paa ko. Hindi kalakasan pero naging dahilan ’yun upang mabuhay muli ang atensyon ko at mapatingin sa kaniya.

“A-ahh ok lang po,” sagot ko kahit pa hindi ako makapagfocus sa aking kinakain. Pilit kong pinipigilan ang sarili na mapatingin sa lalaking nasa harap ko pero sadyang nakakadala ang ginagawa nito sa akin. Maya-maya pa ay hinihimas ng kanyang paa ang paa ko kaya inilayo ko na iyon.

“Inaalagaan ka naman ng Kuya Eros mo roon?” Tanong uli ni Mommy pero hindi ko magawang sagutin iyon dahil biglang hinila niya muli ang paa ko at naglakbay ang paa niya sa binti ko. Kasabay nito ang pakiramdam na mayroong namumuong kung ano sa akin. “Drip, anak ayos ka lang ba?

May gumugulo ba sa’yo?“

Kahit pilit kong pinipigilan ay napatango ako. “A-ayos lang po ako…”

“Sure ka?” Dagdag ni Daddy pero nilapag ko na ang kutsara’t tinidor ko. Hindi ko mapigilang mapatayo para lamang tigilan ni Kuya ang ginagawa niyang kung ano sa akin. Tinignan ko uli siya at ngumisi na lang itong saglit bago kumagat ng pagkain. Itinaas niya pa ang isang kilay.

“Sorry po wala po kasi akong gana sa ngayon… May mga dapat pa po akong tapusin.”

“It’s ok basta kung magutom ka man, sabihin mo na lang ok? Take a rest,” sagot ni Mommy habang hinihiwa ang fried pork na isa sa mga hapunan namin. Hindi ko na muling binalingan pa ng tingin si Kuya at mabilis na pumasok sa kwarto.

Pagkasara ko ng pintuan ay kinuha ko lamang ang tuwalya at nagtungo ako sa banyo na nasa second floor lamang. Pagkapasok ay naghubad agad ako ng damit. Nais ko na lamang maligo dahil nakakaramdam ako ng pagkalagkit sa aking katawan. Kahit ilang araw na ako rito ay hindi ko pa rin maiwasang matakot sa malawak na banyo. Gayunpaman, binilisan ko na lamang ang paglilinis ng katawan.

Ilang minuto ang nakalipas ng akmang lalabas na sana ako ng maunahan ako ni Kuya Eros. Tumambad sa akin ang kanyang maskuladong katawan na may tamang laki lang habang nakatapis ng tuwalya. Nakatupi ang dalawa nitong braso habang nakatingin sa akin. Napayuko ako ng maalala ang ginawa nito sa akin kanina.

“ I-ikaw po pala ’yan..“

“Go to your room and wait for me,” Utos niya saka pumasok sa loob. Dali-dali naman akong lumabas kahit pa nagtataka sa sinabi nito. Ano na naman kayang gagawin niya sa akin?

Pagkapasok ko sa loob ay naghanap ako ng maikling short na pantulog at isang t-shirt na may kaluwagan sa akin. Hindi na lamang ako nagsuot ng brief dahil hindi ako makakatulog sa ganoong ayos.

Matapos ayusan ang sarili ay nahiga na ako. Hindi ko namalayang may pumasok pala sa aking kwarto. Naramdaman ko na lang ang pagbigat ng kama kasabay ng pagsalubong ng mukha ni Kuya Eros sa harap ko. Tumambad sa akin ang half naked niyang katawan. Ang kaibahan lamang ay nakaboxer na lamang ito.

Bigla akong napabangon sa posisyon naming iyon. “Ayy Kuya!” Gulat kong sabi pero ngumisi na lamang siya na ikinakaba ko. Hindi kaya…hindi naman siguro ’yun ang ipapagawa niya hindi ba?

“You’re still mad at me?” Bulong niya saka dumapa sa kama ko. Napanguso na lamang ako ng wala sa oras.

Hindi ako sumagot. Obvious ba?

“Well, that’s fine. Lilipas din ’yan,” aniya na nagpaikot sa mata ko. “Anyway, marunong ka ba magmasahe?”

Napalunok ako. Pero kahit papaano’y may alam ako. “O-opo…kaunti lang.”

Bahagya niyang itinukod ang siko niya kasabay ng pagharap nito sa akin. He smirked at me at tinignan ako mula ulo hanggang paa. Napatango pa siya.

“Ok, let me see kung magaling ka sa kama,” saad niya sabay dapa uli.

Namula ang pisngi ko. Tila nanlamig din ako sa aking kinauupuan. “P-po?!”

“Massage, I mean. I think I need that. Tinatamad kasi akong magpunta sa spa tonight so, c’mon. Don’t keep me wait,” Iritado niyang utos na agad ko namang sinunod. Sa una ay dahan-dahan kong ibinayad ang aking kamay sa kanyang mainit na balat. Ang likod niya ay tila matigas din katulad ng muscle niya sa braso. Iniiwasan kong mabangga iyon kaya pumwesto ako sa kanyang likuran.

“Hmm~” bulong niya ng medyo diniinan ko ang pagmamasahe. Nagsimula na ako sa kanyang balikat pababa sa pinakalikuran nito. Hindi ko maiwasang mapatingin sa hubog ng kanyang katawan. Tamang-tama na deskripsyon sa isang maskulado at gwapong lalaki. Mukhang marami ang mabibighani sa kanya. Kahit masungit.

“Drip,” biglang pagtawag niya sa akin.

“P-po…?”

“Pati pala dibdib ko hilutin mo.”

Mas nanlaki ang mga mata ko, pero minabuti kong magpatuloy. Kaysa naman magalit pa siya sa akin ay gagawin ko na lang ng walang angal.

“Ok good, alam mo na ang susunod na gagawin,” Saad niya sa malambing na boses. Gusto pa sana ipaulit sa kanya ang ganoong boses dahil tila rito lang siya nagmumukhang mabait pero imposibleng mangyari ’yun. Baka ihagis niya pa ako rito.

Iniiwasan ko rin mabangga ang iba pa niyang parte ng katawan pero ang maskulado niyang braso ay kusa nang nanunukso dahil hindi maiwasan ng daliri ko na madampian iyon.

Bigla siyang humarap kaya napatayo ako. Pero kinuha niya ang mga kamay ko at sinenyasang umupo sa kanya. Napapikit ako habang iniisip na hindi iyon nangyayari. Dahan-dahan akong umupo sa ibaba ng tyan niya habang nakaunan ang dalawa niyang kamay sa likuran ng ulo nito.

“Hilutin mo yung dibdib ko,” saad niya na tila hinihypnotize ako. Kinuha niya uli ang kabila kong kamay at nilapad iyon sa matigas niyang dibdib. Nanginginig ang kamay kong nagpatuloy. Hindi ako komportable sa ganoong posisyon, dagdagan mo pa na ang pang upo ko ay ramdam ko ang ibabang parte ng kanyang katawan, sa dalawang hita nito.

Naaamoy ko pa ang bango ng sabong ginamit nito.

“Ugh! yeah…that’s right,” pabulong niyang ungol. Hindi ko ito matignan dahil sa mga mata niyang nakatingin din sa akin. Alam ko iyon dahil napapansin ko ito sa gilid ng aking mata at sa tulong ng maliit na salamin sa gilid ko.

“Oh..f*ck,” aniya na animo’y umuungol. Nanlalaki ang ulo ko sa init at halo-halong emosyon.

“Are you still mad?” Tanong niya uli. Umiling naman ako at nilibang ang sariling tingnan ang ibang bagay. Hindi naman sinasadyang maramdaman ko ang utong niya.

“Hmmm…” daing niya. Tinayuan ako ng balahibo. “Do it again.”

Seryoso ba siya?

Kinuha niya ang pulsuhan ko at inilagay niya iyon malapit sa utong niya.

Napalunok ako ng laway kahit nanunuyot na ang lalamunan ko. Tapos may kung anong kumikislot sa loob ng shorts ko.

Ano?!

“Your hands…are great. Katulad noong pagpunas mo sa pawis ko,” pabulong na sabi niya. “And you’re rude. Look at my eyes when I’m talking to you.”

Nagtama ang mga mata namin. Doon nagsimula akong gapangan ng init sa katawan. Pilit kong nilalabanan ’yun sa pamamagitan ng pagkagat ko sa ibabang labi ko.

“Ohh that’s rough,” daing niya uli. Doon ko lang narealize na napadiin ang pagkakahagod ko at hawak pa rin pala niya ang pulsuhan ko.

“Sorry,” bulong ko.

Umiling siya. “Sorry…for what I said kanina. I didn’t mean to embarrass you.”

Ilang masahe ang ginawa ko sa kanya hanggang sa sumenyas siya na bumaba na ako dahil ayos na siya. Nakahinga naman ako ng maluwag at akmang hihiga na ng maalalang kailangan ko pala siyang ilipat sa kanyang kwarto.

Kahit nag-aalangan ay lakas-loob ko siyang kinalabit at ginising. “Kuya..”

“Hmm?” Pagsagot niya na halatang nakatulog na.

“Lipat ka na po sa kwarto mo..”

“My whole body is aching. Can you take that into consideration and let me sleep in your bed?” Aniya kaya wala na akong magawa. Tumalikod na lamang ako sa kanya habang iniisip na baka hindi ako makatulog dahil baka mamaya ay may ipagawa pa ito sa akin na kung ano. Ano ba kasing naisipan niya at naging kasunduan namin iyon?

Napailing ako at akmang pipikit na ng maramdaman ko ang kanyang kamay na naglakbay sa bewang ko. Kasabay ng paglapit nito sa akin at pagpatong ng hita niya sa hita ko. Halos manigas ako sa higaan. Pinipilit kong h’wag gumalaw. Naramdaman ko pa ang mainit niyang paghinga sa batok ko. Nanunuyo na rin pati labi ko kaya dinilaan ko ’yun para maibsan ang tila paparating na uhaw na nararamdaman ko.

Muling nanumbalik sa akin ang nararamdaman ko noong kumakain kami sa lamesa. Pero mas kakaiba ngayon dahil tila may kung ano sa aking pang-upo. Ilang saglit pa ay mas lalo akong hindi makagalaw ng may matigas na bagay ang dumikit doon. Inilayo ko ng kaunti ang sarili ko pero para niya akong hinihila.

Sa pagkakataon na iyon ay humiling na lamang ako na sana pala ay hindi na ako lumabas para ngayon, wala siya rito at tahimik ang buhay ko.

Ilayo mo ang sarili mo, Drip. Please lang.

“I just want to remind you patungkol sa deal natin. Kaya whether you like it or not, kung gusto kong matulog dito, wala kang magagawa,” Bulong niya sa aking tenga. Tumaas ang balahibo ko sa batok ng maramdaman ko ang mainit niyang hininga. “At isa pa pala.. wala ka dapat ibang pagsilbihan kung hindi ako lang ok? I don’t share kung anuman ’yung akin,” Dagdag niya pa na mas nagpakaba sa akin.

Drip, ano ba tong pinasok mo?

Ilang minuto akong napadilat. Pilit ko mang pinatutulog at pinapapikit ang sarili pero walang nangyayari. Hindi naman ako inaantok, dahil nag iinit pa rin ako. Para akong lalagnatin.

“Close your eyes and sleep,” bulong niyang muli.

“M-matutulog na po,” sagot ko. Sana lang maayos pa ako bukas pagkagising ko

Itutuloy…

The reason why I’m editing this book is that, pakiramdam ko mabilis ang lahat. I want some transition from chapter 1-14/15 kahit simple details lang, and also ’yung ibang spellings, grammars and other errors kasi marami pa rin. I’m not going to revise it don’t worry.

Desire 7

Desire 7: Right

Eros Point Of View

Napabuntong hininga ako at pinilit ding makatulog. Hindi ko alam kung bakit ko nasabi ’yung mga words na ’yun. Damn it!

I’m just messing around pero, I can’t fight this feelings kapag malapit siya sa akin o nakatitig siya sa akin. Those eyes made me focus on him. Parang sinasabi niya na ako lang ang titigan mo. I can’t explain it.

Ayokong matukso, but here we are. Inuutos-utusan ko siya just to get his attention. Ugh!

I’m not gay, wala pa akong ganitong nararamdaman kahit kaninong lalaki. Mostly galit at inis siguro nararamdaman ko sa kapwa ko pwera sa mga kaibigan ko.

But Drip was different.

Muli kong kinapa ang dibdib ni Drip, kalmado na ang puso nito. Pero etong akin, hindi ko alam kung bakit ayaw matigil. Natatawa na lang ako, daig ko pa ang nakakape ng ilang beses sa isang araw. The ironic part part is hindi ako nagkakape, at hindi ako nagkape today.

. Damn it! Simula ng dumating siya, parang naaagaw na niya ang atensyon ko. Para siyang magnet na kusang dumidikit ang mga mata ko kapag nasa paligid siya. Mas tumindi pa ’yun noong makita ko ang new hairstyle niya.

Damn! He’s cute!

Tapos, dagdag mo pa nung time na nakita niya ako sa banyo. When I saw his body, parang pambabae. Never pa ako nakakita ng ganoon kaya kusa akong napangisi. Then, ’yung time na pinatulong ko siyang mag-ayos sa kotse ko. On how he looks at me? On my body? Napapaisip ako kung gay siya o sadyang naive lang at ngayon lang nakakita ng ganitong katawan?

Lalo na noong pinunasan niya ako? I can feel the tension on his body, kung paano niya ako punasan. Tapos kung paano niya ako titigan. Dapat tutuksuhin ko lang siya that time, pero ako ata ang natukso.

Nakakabaliw. Tangina. Hindi ko ’to nararamdaman noon. Madali akong makalimot lalo kapag nagsasawa ako agad. But him? His face, features…his name is notable.

Mas hinigpitan ko pa ang yakap kay Drip dahil nadadala ako ng inner thoughts ko.

I moved closer and pressed my nose against the back of his neck, taking in his scent. It was driving me crazy. It smelled so natural. Bigla itong gumalaw kaya napasinghap ako. Bumangon ako at tinignan siya na tumihaya ng tulog. Kaya naman ang mukha niya ay buo ko nang nakikita. I looked at it. He looks peaceful. Baka pati magnanakaw, mahihiyang nakawan siya sa gabi kapag nakita siya. I looked down on his nose, and also his lips.

There’s something on him na para akong hinihila papunta sa kaniya. Mas inilapit ko pa ang sarili ko rito, patungo sa kaniyang labi.

Lalo na noong makita ko siya kasama nung Eiron. It’s just weird for me na binigyan siya nito ng bulaklak. Parang ako ’yung naiilang para sa kanilang dalawa.

Akmang lalapitan ko na ito nang mapalayo ako. “Aish! Eros! Ano bang ginagawa mo? Baliw ka na ba?” Bulong ko sa sarili sabay gulo sa buhok ko. “You’re creepy!”

Pero napadapo uli ang mata ko sa kanya. I can’t stop it. I can’t lie to myself . Napakaamo talaga ng mukha niya. Napakainosente. Mukhang walang gagawin na kahit ano. Napakagat ako ng ibabang labi at nakaramdaman ng kaabnormalan sa katawan.

Para akong nag-iinit na nanggigil. Hinawakan kong muli ang labi niya na bahagyang nakasara. Napakalambot, parang wala pang nakakahalik na kung sino.

“K-kuya Eiron?” pagtawag niya. Napakunot ang noo ko at nalamang nananaginip lang pala ito.

Humiga na ako uli nang yumakap siya paharap sa akin. Ginawa niya ring unan ang dibdib ko at hinimas iyon. Napakagat ako sa labi dahil sa magkahalong kiliti at kilabot na dala nu’n. May nabuhay sa ibaba ko.

“T*ngina. Eiron?!” mahinang mura ko at dahan-dahang kinuha ang kamay niya upang alisin iyon.

“H’wag ka po u-umalis,” saad niya uli atsaka nasundan pa ng mahinang hilik. Napangisi na lang ako at napatihaya ng higa habang tinitignan ang kisame.

Habang nasa ganoong posisyon ang naalala ko ang mga arguments namin ni Mom and Dad tungkol kay Drip. Ayaw kong magkaroon ng kapatid, dahil ayaw ko ng sakit sa ulo. Pero hindi ko naman alam na ganito pala.

I took my phone and looked for his facebook account. Nakita ko agad ang mga pictures niya. Low quality or di kaya walang style. Hindi siya sanay sa pictures. But he’s really cute. Lol.

Zinoom ko pa at tinignan ang detalye mula sa background, sa suot niya, sa pose niya, body language and especially on how he smile. Hindi ko pa nakikita ’yun.

I wanna see it with my own eyes.

Napapikit ako. Hindi ko alam kung bakit ko pa sinave ang picture niyang may hawak ng bulaklak habang nakangiti. Mukhang nasa restaurant sila nito and latest lang din nakuhanan. A week before siyang lumipat dito sa bahay.

Baliw. Stop it, Eros. You’re fvcking insane….

But how?…

Drip’s Point Of View

PAGKAGISING ko’y unang sumalubong sa akin ang maskuladong dibdib ni Kuya Eros. Ganoon pa rin ang pwesto naming dalawa. Ang kaibahan lang ay nakaharap na ako sa kanyang katawan. Naramdaman ko ang pag-init ng aking pisngi.

“Hmmm~” ungol niya. Mas humigpit ang kanyang yakap sa akin kaya medyo hindi na ako makahinga. Ilang saglit pa ay naglakas loob na akong tanggalin ang kanyang kamay sa akin at habang ginagawa ’yun ay unti-unti ko na ring inaalis ang katawan ko sa kama, hanggang sa magawa ko na nga ito ng maayos.

Akmang tatayo na sana ako para magpunta sa labas ng hawakan niya ang kamay ko. Mabilis niya akong hinila pahigang muli at niyakap. Napabuntong-hininga na lamang ako habang bumibilis ’yung tibok ng puso ko sa dibdib.

“Kuya, tumayo na po tayo may p-pasok pa,” saad ko.

“Ayokong pumasok, dito lang…ako.” Pagsagot niya pero nilabanan ko ito.

“Papasok tayo, second day pa lang ng pasukan Kuya..”

Magrereklamo pa sana siya ng makarinig kami ng katok mula sa pintuan sa labas.

“Sir, labas na po raw kayo dyan utos ho ni Ma’am,” sabi ni Manang na siyang kumatok sa pintuan. “A-alam mo niyo po ba kung nasaan ang Kuya Eros mo?”

Napalunok ako. “Nandito po siya. G-gigisingin ko lang po si Kuya, Manang,” sagot ko at pagkatapos ay nakarinig na ako ng mga yapak papalayo. Tinignan ko ang nakapikit pa ring si Kuya. “K-kuya? G-gising na raw po.”

“5 fvcking minutes please!” Sigaw niya sa akin.

“Eh-”

“Damn it, fine!” Wala na itong nagawa kung hindi bumangon sa muling pag tutol ko. Lihim naman akong napangiti dahil pakiramdam ko’y nanalo akong muli sa ugali niya. Magulo ang buhok niya at bahagyang antok pa ang matang tumingin sa akin. Pero kahit ganoon, ang gwapo niyang tingnan.

Ayy…ano raw?

“Why are you smirking huh?” Napansin ko ang masamang titig na ipinukol niya sa akin.

Hindi ko na lamang siya pinansin saka lumabas ng pintuan. Wala na si Manang ng lumabas ako kaya tinungo ko na ang banyo. Pagkapasok ko roon ay binuksan ko ang ilaw atsaka pumunta sa lababo. Lumabas sa gripo nito ang malamig na tubig na siyang idinampi ko sa aking bagong gising na mukha. Tuluyan akong nagising.

Napatingin ako sa salamin at biglang sumingit sa isip ko ang imahe ni Kuya kahapon. Ang hubad nitong katawan at ang malaking bagay na tumutusok sa pang-upo ko.

“Hays.” Bulong ko sabay iling ng aking ulo.

Bigla naman akong napaigtad ng bumukas ang pintuan.

“What?” Pagsulpot ni Kuya sa tabi ko. Hindi ko siya pinansin. Pero nakita kong dumapo ang mata niya sa akin pababa sa katawan ko. Napahilamos ko akong muli dahil doon.

“You’re finished. Get out. I’ll wash my face,” masungit niya pang sabi sa akin.

Hindi na lamang ako sumagot at tumungo na lamang sa isa pang lugar na nasa banyo kung saan nakalagay ang sipilyo naming dalawa.

Ayoko sana magreklamo pero sa totoo lang, mas maganda sana kung magsosolo ako ng banyo eh. Natulog na nga siyang katabi ko, pati ba naman dito?

Kinuha ko ang kulay pula at hinugasan ng tubig. Nilagyan ko na rin yon ng toothpaste at sinimulang linisin ang aking ngipin. Napakatahimik sa loob dahil niwalang nagsasalita sa aming dalawa. Tumalikod na lang ako imbes na humarap sa sink dahil naroon siya.

Hanggang sa biglang may dalawang braso ang lumabas mula sa gilid ko. Sunod kong naramdaman ang pamilyar na pakiramdam kagabi.

Ang matigas na bagay na tumutusok sa aking pang-upo, at ang mainit na hininga ni Kuya Eros na dumadampi sa leeg ko kaya hindi ko naiwasang mapaharap sa kanya. Laking pagsisisi ko pala iyon dahil halos magkalapit na ang labi namin. Nanlaki ang mata ko.

“K-kuya…” nauutal kong pagtawag sa kanya.

Ilang minuto niya akong pinagmasdan. Ang kulay tsokolate niyang mata ay parang mas lumalalim at abot hanggang kaluluwa ko na ito.

“Tss, kukunin ko lang ang toothbrush ko, tabi!” Iritado niyang reklamo. Natauhan naman ako kaya hindi na ko nagtagal doon. Nagmumog na lamang ako at mabilis na bumaba kung nasaan naabutan kong kumakain sina Mommy At Daddy.

“Oh bakit namumula ka?” Takang tanong ni Mommy.

“Ah wala po ito, siguro dahil kagigising ko lang po.” Sagot ko na lamang kahit hindi siya kumbinsido.

Ilang saglit pa ay nasa hapag na ako habang narinig ko na lamang ang pagbaba ni Kuya Eros. Inabala ko na lamang ang sarili ko sa pagkain. Laking gulat ko ng bigla siyang umupo sa tabi ko. Ang buo ko kasing akala ay sa tapat ko na naman siya kakain. Mas lalo tuloy akong kinabahan.

Baka kung ano na naman ang gawin niya sa akin.

“Goodmorning Mom, Dad.” Walang emosyong pagbati ni Kuya. Hindi ko alam kung paano niya nakakayang maging ganun sa harap nila habang sa akin ay papalit-palit ng mood.

“Son, Bakit wala ka sa kwarto mo kagabi? At halos nakahubad ka na ah?” Bilang singit ni Daddy habang iniinom ang mainit niyang kape. “Hindi ata sanay si Drip.”

“Bakit? Eh pareho lang naman kaming lalaki, atsaka…he gave me a massage last night, right?” Pasimple ko siyang tinignan pagtapos niyang sabihin iyon pero kanina pa pala rin siya nakatitig kaya mabilis kong iniwasan ito.

Biglang tumayo si Daddy at humalik sa pisngi ni Mommy. “Alis na pala ako, I need to go now. Eros, ipagdrive mo ang kapatid mo huh? I’m very sorry, son at hindi kita mapapagdrive.”

“Ayos lang po. Naiintindihan ko po,” pagsagot ko habang si Kuya naman ay nanatili sa pagkain. Hindi na siya umimik pa hanggang sa makalabas ng pintuan si Dad.

Pagkatapos ng lahat ng gawain sa umaga ay nakahanda na kaming pumasok. Kotse ni Kuya Eros ang gagamitin niya ngayon para sa aming dalawa. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan pero bahala na kung ano na namang gagawin nito sa akin sa loob ng kotse.

“Bye mga anak!” Masiglang pagpapaalam ni Mommy bago mabilis na ipaharurot ni Kuya ang kotse nito paalis. Mabuti na lamang at nakaseat-belt ako kung hindi ay nauntog na ako kanina pa. Hindi na ko umimik pa at hinintay na makalayo kami.

Ilang minuto ang nakakalipas ng biglang bumagal ang takbo ng sasakyan. “Thanks for that massage. Until next time.”

Hindi ko maiwasang mahigawahan. Ngayon lang siya nagthank you sa ginawa ko kagabi. “A-ah walang anuman.”

“I’ll see you again later. Same room,” saad niya pa.

Pagkarating namin sa mismong eskwelahan ay pinababa niya na ako sa mismong gate ng school namin para hindi ako maligaw

“Just Go. I need to find a parking area for my car,” aniya na ikinatango ko.

Pagpasok ko ay agad kong nasalubong ang papalabas na isang estudyante na may dalang mga libro. Iiwas sana ako pero may maliit na paso sa gilid kaya huli na ang lahat. Nasanggi niya ako at nalaglag ang mga libro.

Kahihiyan na naman?!

“Oh…shoot,” ang tanging nasabi ng lalaki. Napansin ko ang salamin nito sa mata na mukhang reading glass. Mabilis akong yumuko at pinulot ang mga librong nahulog nito dahil sa akin.

“Naku s-sorry,” sabi ko habang hiyang hiya sa ginawa ko sa lalaki. “S-sorry po talaga!”

“No, it’s ok,” malambing na sabi nito at halatang kalmado lamang. Nang mapulot ko na ang lahat ay maayos kong ibinigay sa kanya iyon. Nang magkaharap ay saka ko pa lang nakita ang maayos at gwapong mukha nito, may mullet na buhok at medyo morenong balat. Ngumiti siya ng matamis sa akin.

“That’s fine. Don’t apologize. Wala namang damage ang books eh. Nautusan lang din kasi ako. Hindi kita agad nakita,” sabi niya.

“A-ako po ang may kasalanan,” sabi ko at aalis na sana nang may marinig ako.

“Adrian, ako si Adrian..ikaw yung kapatid ni Eros, right?” Aniya na ikinatigil ko. Tinignan ko siya at ang kamay niya na inilahad nito sa tapat ko. “Kaibigan niya ako.”

“A-ako po, Drip,” saad ko sabay nakipag kamay sa kanya.

“Nice to meet you,” sabi nito sabay ngiti ng matamis. Mabuti na lang at hindi siya katulad nung babae kahapon kaya nakahinga ako ng maluwag.

Wala akong mailabas na salita sa aking bibig kaya naman yumuko na lang ako biglang tango sa sinabi niya.

“Sabay na tayo? May pupuntahan din ako sa highschool department,” sabi niya na ikinataka ko. Wala naman na akong nagawa kung hindi ang tumango at naglakad sa daraanan ko kasama siya.

“I know you feel awkward, but it’s nice to see you now. Naikekwento ka ni Eros sa amin. Pero hindi ka namin nami-meet,” sabi niya habang papaakyat kami sa hagdan.

“You’re nice than Eros. Mabuti na lang at hindi na nagkaroon pa ng another version niya. Kawawa sila Tita and Tito. Minsan nga iniisip namin kung papaano namin naging kaclose ’yan.”

Napangiti ako. “Pasensiya na po sa ugali ni Kuya.”

“Psshh, don’t say sorry. Sanay na kami. Mabait naman siya pero napakarare lang mangyari nu’n,” aniya.

“You know…” Binuksan niya ang isang pintuan. Sinenyasan niya akong pumasok. Napansin ko na mini library pala ito, as in napakaliit lang at 5 tao lang ata ang kasya. “I’m interested now na maging kaibigan ka. You look like a new version of Eros, pero mabait.”

Natawa ako ng kaunti. “A-ahmm walang problema.”

Nakita ko naman na napangiti ko siya dahil doon. “And i can be your Kuya, if you want.”

Nang magtagpo ang mata namin ay kumindat siya.

“Drip,” pagtawag ng isang boses sa amin. Nilingon ko ito at nakita si Janus. May nilapag din siyang libro “Kuya Adrian?”

“Yo.” Bati ni Adrian sa kaniya.

“Anong ginagawa mo rito, Kuya?” Tanong ni Janus sa kasama ko.

“I need to talk in highschool teachers,” sagot nito at inayos ang kwelyo. “And hinatid ko rin si Drip. Kinilala ko na. Nakakahiya sa pinsan mo, hindi man lang pinakilala sa atin ng personal.”

“Oh sabay na tayo! Mukhang malapit na malate si Drip,” sabi ni Janus sabay tingin sa akin. Sinenyasan niya ako atsaka ako tumango. Ngumiti muna ako sa kanila bago maglakad upang pumasok. Pagkarating ko ay iilang kaklase ko pa lamang ang naroon kaya medyo tahimik lamang sila. Wala naman ang mga kaibigan ko roon pero nagkibit-balikat na lang ako.

Pinuntahan ko ang pwesto ko kahapon at inayos ang aking gamit sa bag. Akmang uupo na sana ako ng may dalawang taong sumulpot sa harap ko, si Shine at Sean lang pala.

“So Kumusta ang pagtakas niyo kahapon? Mga taksil!” Tanong ni Shine. Nagkunwari itong galit.

“Takas?” Takang tanong ko.

“Shine? I thought napag isipan na nating h’wag mo nang ii-stalk si Eros?” Tanong ni Sean. Napatingin ako sa kanya. Napabuntong hininga naman si Shine. “Sinundan ka kasi niya kahapon. Nalaman niyang umalis kayo nang kapatid mo.”

Tumango tango ako. “M-may emergency kasi sa bahay kahapon. Kaya hindi na kami nagtagal para sa program. Bakit, ano bang meron kahapon?”

Naglabas ng lapis at papel si Shine. “Nothing, may mga diniscuss lang naman sila for transferees, new students and graduating students. Tapos shows ganern.”

“Ah..” ang tanging nasagot ko.

“Bakit pakiramdam ko, pinagtaksilan ako ni Eros? Huhu!” hirit pa ni Shine. Mahina siyang tinulak ni Sean na ikinatawa. “Aray naman! Oo na sige na magmo-move on na po.”

Tumango-tango na lang ako upang maiwasan ang mga usapan. Baka kung saan lang kami mapunta.

Ilang saglit pa ay napuno na ang aming room. Nagdagsaan na ang mga kaklase kong dumating hanggang sa pumasok na rin ang first subject teacher namin sa Mathematics. Hindi naman ako hirap sa ganoong subject, basta’t magaling magturo ang nasa harap. Dumating ang lunch. Pero dahil sa medyo mahaba ang naging discussion, medyo nag advance ng 5 min ang teacher namin.

“Sabay ka samin maglunch?” Yaya ni Sean

“Ahh ehh..” napatingin ako sa aking cellphone. Akmang sasagot na sana ako sa paanyaya nila ng may nagmessage sa akin. Hindi ko alam kung bakit sabik akong buksan nang bumungad sa akin ang pangalan ni Kuya Eros. Late na naman ako.

“Sige na please?” pakiusap ni Shine.

“S-sorry ha? Kailangan ako ni Kuya eh,” sabi ko na ikinagulat nila. “Promise babawi ako bukas.”

Binasa ko muli ang text at dismayado ko namang hinarap ang dalawang kambal bilang pagtanggi sa kanila.

“Promise ’yan ha?”

“Oo.”

“Sasaktan kita kapag hindi ah?” dagdag ni Shine na ikinatawa namin.

“Mauna na ako,” pagpapaalam ko. Naiimagine ko, dragon na naman siguro si Kuya Eros dahil late talaga ako ng 5 minues.

Tumango naman sila at magkasabay na lumabas sa room. Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pang kinuha ang bag at isinukbit sa aking balikat paalis rin. Dahil medyo natatandaan ko ang Room 29 ay mabilis ko itong narating. Akmang bubuksan ko na sana ang pintuan ng may lalaking naunang nagbukas noon mula sa likuran ko, may kulot na buhok siya at medyo mukhang amerikano.

“Pasok ka na,” Saad niya kaya nagmadali akong humakbang papasok. Pagkarating ko ay nakita ko si Kuya na nakaupo na naman kung saan ko siya naabutan kahapon kasama ang dalawa pang lalaki. Nakaupo ang mga ito sa iba pang upuan.

Napabangon mula sa pagkakasandal si Kuya ng makita ako. “Buti naman at mabilis ka na ngayong nakarating.” Seryoso niyang saad. Tumingin siya sa mga kasama niya. “These are my buddies…ugh.”

Napangiwi siya. Napailing naman ang tatlo. Doon ko napansin si Adrian na kumaway sa akin. Napansin ko si Kuya Eros na nakakunoot ang noong nagpalipat-lipat ang tingin sa amin.

“You two know each other?” Tanong ni Kuya Eros.

“Yeah. Mabait ang kapatid mo ah?” Ang sabi ni Adrian bago ngumiti sa akin. “Cute din. Mukhang 1st year college.”

Napansin ko ang pag-irap ni Kuya Eros. Pero tinignan ako matapos ’yun. “Cute? Duh?”

Napangisi si Adrian kay Kuya. “Why? Totoo naman ah? Sana nga kapatid ko na lang siya.”

“Unfortunately, ako ang naging kapatid niya so…shoo,” banat ni Kuya Eros. “You, sit down here.”

Tumango ako at umupo sa tabi niya. Tinuro niya ang lalaking nasa tapat niya. Isang nakasumbrero at seryoso ang mukha habang ang isa naman ay may hawak gunting at ngumiti sa akin. “These assholes…Brix, tapos itong sa kaliwa ko na may kulot na buhok…si Lance,” pagpapakilala nito. “And that one…you know him. Bahala ka na.”

Hindi na ko nagulat pa nang makita ko siya roon, dahil tulad nga ng sinabi nito ay magkaibigan na sila.

“Drip, kilala niyo na siguro siya.” Walang ganang pagpapakilala naman sa akin ni Kuya.

“Wow, thanks for detailed introduction,” sarcastic na sabi ni Adrian bago ako kindatan na naman. Natahimik ako.

Lumapit iyong may hawak ng gunting. Nilahad niya ang kamay niya sa akin. “Hi! wanna join me? Hanap tayo chicks!”

Bigla siyang binatukan nung nakasumbrero. “Tado! Tigilan mo nga ’yang kakaimplewensiya mo sa iba!”

“Kj mo talaga Brix! Nahahawa ka na kay Adrian,” saad nito.

“Lol what? At least I’m not a heartbreaker, right?” Sabat ni Adrian.

Napasipol si Kuya bigla. “Sige na mga ugok alis na iwanan niyo na kami, pasok na lang ako mamayang 2pm class,” sabi nito.

“Fine fine,’ ani Brix. “Bye Drip.”

“Bye!” masigla namang pamamaalam ni Lance habang si Adrian ay tinapik ang balikat ko.

“Let’s bonding next time, Drip,” habol ni Adrian bago lumabas.

Nagsipulasan naman ang mga ito palabas hanggang sa kaming dalawa na lamang ang maiwan. Pagkaalis nang mga ito ay tumingin siya sa akin. “Nasaan pagkain mo?”

“N-nandito po.” Sagot ko sabay labas ng aking baunan mula sa bag. Kinuha niya naman ang kanya at nakahinga ako ng maluwag ng makitang may laman din ito.

“Sige kumain ka muna.” Utos niya kaya ginawa ko naman. Chicken nuggets at gravy ang pinabaon sa akin ngayon ni Mommy kay halos papakin ko lamang ito. Hindi naman din ako nagugutom ng ganoon kagrabe dahil halos mabusog ako noong nagbreak time.

Mabilis kong natapos iyon hanggang sa akmang kukunin ko na ang bag ko para itago ang baunan na may natirang kanin, nang mabilis na kinuha ni Kuya Eros ito sa akin at nilagay sa kanyang baunan.

“Don’t waste it.” Dinurog-durog niya muna ito sa baunan hanggang sa tumigil siya at binalingan akong muli. “Feed me.”

Walang alinlangan kong sinunod iyon. Kinuha ko mula sa kanya ang kutsara at tinidor na aking gagamitin. Hindi na naman din ganoon kainit ang pagkain niya kaya kumuha na ako rito at sinubo sa kanya. Nakatingin lamang ito sa akin habang sinusubo ang nasa kutsara.

“You and Adrian…talagang sinabi niyang cute ka huh?” aniya habang pinag-aaralan ang mukha ko. Hindi ko siya tinignan dahil nakakailang. “Anong nakain niya at nasabi niya ’yun?”

Napasimangot ako. Kung pwede ko lang isaksak ’tong kutsara sa kaniya eh kanina ko pa ginawa.

“Tss, bonding next time?” masungit niyang sabi. “Don’t you dare na sumama don.”

“Mabait naman po siya,” lakas loob kong sabi. Nakita ko ang pagsalubong ng kilay niya.

“Boring siyang kasama,” aniya.

“Masarap po siya kausap. Nagkausap na kami kanina,” sabi ko pa. Iniwas niya ang kutsarang isusubo ko sana sa kaniya.

“Ang pangit ng taste mo,” aniya bago muling isubo ang pagkain.

Marami nang beses kong inulit iyon pero ganoon pa rin siya, nakatitig sa akin. Para niya akong pinapanood. Bawat galaw ko, sinusuri niya. Miski ata paghinga ko. Kaya hindi ko maiwasang mapabulong ng sana’y matapos na ito. Ilang saglit pa ay pinatigil na niya ako. Inilagay ko na ito sa kanyang bag at ganoon na rin ang akin. Kinuha niya ang tumbler niya at ininuman.

Ilang saglit pa ay kinuha ko na ang bag ko para sana umalis pero hinigit niya ang aking pulsuhan atsaka saktong inupo sa kanyang kandungan. Halos kabahan ako ng todo ng matapat ako sa kanyang hinaharap. Bakat na bakat ito kahit na nakaslacks na siya.

“Saan ka pupunta?” Tanong niya. Hindi ako makagalaw at makapagsalita sa takot na baka kung anong sunod niyang gawin. Naramdaman kong mas lalo atang lumaki ang bagay na iyon na sa ilalim ko. “Tinatanong kita.” Seryoso niyang tanong muli.

“A-ahh aalis na po sana..”

“Bakit? Pinaalis na ba kita?” Saad niya kaya tuluyan na akong natahimik. Ilang saglit na katahimikan ang namayani hanggang sa maramdaman ko ang kamay niya na nasa aking dibdib.

“A-aalis na po ako.”

“Why?”

“K-kase m-may klase pa po ako?” Kinakabahan kong tanong.

“Bakit? Ayaw mo bang malaman kung sinong dapat nakakabonding mo?” Bulong niya. Para siyang isang multong nananakot sa isang bata.

“S-si Adrian?”

“Damn it! No,” madiing bulong niya. “Me! Duh? Besides, we have a deal…so meaning, ako lang ang sasamahan mo.”

“Ako lang dapat,” pabulong niyang dagdag. Naamoy ko ang mabango niyang hininga.

Hindi na ako umimik hanggang sa pinaharap niya ako sa kanyang harapan. Tumambad sa akin ang bukas niyang mga butones kaya medyo kita ko ang sando na fit sa kanya. Napalunok ako ng laway saka nakaramdam ng init sa aking katawan. Hindi ako pamilyar sa ganito pero base sa pinag aralan namin sa science, isa itong phenomena kung saan mararamdaman ito ng isang tao kapag mayroon siyang iniisip o ginagawang matured na gawain.

“Kiss me…” utos nito sa mapang-akit na boses.

“P-pero Kuya…mali ’yun,” sabi ko. Pero tinatraydor ako ng katawan at isip ko. Dumadagundong ang puso ko.

Itinaas niya ang dalawang kilay. “Really? Sinong may sabi?”

“M-magkapatid tayo…”

“We’re not…at alam mo ’yan,” aniya. Tumingin siya sa mata ko, pababa sa ilong ko hanggang labi.

Parang nanuyot ang lalamunan ko.

“So…kiss me,” utos niya muli. Tinignan ko siya sa mata. Hindi ko alam kung anong lakas ang nagbigay sa akin para gawin iyon. Hanggang sa bumaba ang paningin ko sa kanyang mga malambot at mapulang labi.

Hindi ko na kinaya ang nararamdaman ko. Mas tumindi pa ang init sa akin kaya naman mabilis kong idinikit at inilapat ang labi ko sa kanya. Ang isa niyang kamay ay nasa likuran ko habang ang isa ay nasa likuran naman ng pisngi ko. Ginagalaw-galaw nito ang kanyang labi na halatang marunong na siya sa ganoong gawain. Banayad ang paghalik niya sa akin hanggang sa bigla niyang kagatin ng marahan ang pang-ibaba kong labi. Dahilan para bumuka ang aking bibig. Dito ko naramdaman ang kanyang dila na mistulang may hinahagilap. Hindi ko alam kung ano iyon pero kusa kong ginalaw ang aking dila na parang nakikipag-espadahan.

Walang ano-ano’y gumapang ang kanyang kamay sa aking kamay at inilagay niya sa kanyang dibdib. Naramdaman ko ang tigas nito. Hindi ko alam kung saan patungo ito basta ang alam ko nadadala ako sa init ng apoy na nagsisimulang lumaki sa pagitan naming dalawa.

Itutuloy…

Desire 8

Desire 8: Kiss of High

Drip’s Point Of View

Nagpatuloy ang aming halikan, napapakapit ako sa kanyang braso dahil mayroon siyang natatamaang kung anong bagay na nagbibigay ng gana sa akin para magpatuloy sa ginagawa. Unang pagkakataon kong humalik.

At siya pa ang nakakuha?!

Mahigpit akong napakapit sa kaniyang polo. Gusto kong kumalawa. Gusto kong umalis. Ngayon ko lang narealize! Masyado akong nagpadala.

Hindi pwede…na sa kapatid ko pa talaga?! Malaking kasalanan ’to.

Nadala lang ako sa charm niya pero hindi sapat ’yun dahil magkapatid kami. Maling-mali ’to.

Hinawakan niya naman ang kamay ko at hindi hinayaang makaalis sa tabi niya. Bumibilis ang tibok ng puso ko sa dibdib habang nagtatagal. Nanghihina ang katawan ko. Para niya akong kinukuhanan ng lakas.

“Hmmm~” impit na ungol niya. Ilang saglit pa ay sabay kaming naghiwalay sa isa’t-isa atsaka hinabol ang aming mga hininga. Napatitig ako sa magaganda niyang mata ngunit agad kong iniwasan iyon dahil sa tindi ng pagkailang at hiyang nararamdaman.

Tumayo na ako at yumuko.

“S-sorry! Sorry po!” sabi ko sa sobrang kahihiyan. Teka, siya naman ang nagsabing gawin ko ’to ’di ba? Edi hindi ako ang nauna…?

Kahit na! Drip! Uto-uto ka talaga!

““You know how to kiss… hmm. Your lips taste sweet, like candy,” sabi niya sa seryosong boses habang dinidilaan ang ibabang labi. Mabilis ko namang kinuha ang aking bag.

“Mauuna na ako K-kuya.” Hindi ko na siya hinintay pang makasagot dahil sa pamumula ng aking mukha.

Pagkalabas ko ng kwartong iyon ay saka ako napatakip gamit ang aking dalawang kamay. Hindi kasi ako makapaniwala na nagawa ang bagay na ’yun. Ngayon ko lang naranasan at naramdaman ang ganoong tagpo sa buong buhay ko.

Dahil sa iniisip ay mayroon akong nabangga na hindi ko pala napansing paparating. Natauhan lamang ako ng may dalawang kamay ang sumambot sa akin at humawak sa aking bewang at likuran.

“Ayos ka lang?” Tanong niya habang nakatingin sa akin ng may pag-aalala. Si Kuya Eiron pala ang nabangga ko. Tumango naman ako atsaka umayos ng tayo. “Sigurado ka? Bakit parang namumula ka dyan?”

Nanlaki ang mata ko. “H-huh? Ah eh..wala wala Kuya sige papasok na ko,” hindi ko na siya hinintay pang magsalita muli tulad ni Kuya Eros at tuluyan nang umalis. Nakakainis! Nakakahiya!

Mabilis ko namang narating ang room ko habang gulong-gulo ang isip ko. Pagkapasok ko’y naabutan kong naroroon ang kambal na nag uusap sa kanilang upuan.

Umupo na lamang ako at hindi sila pinansin. Hanggang ngayon kasi hindi pa rin ako maka move-on. Paano ko haharapin si Kuya sa lamesa mamaya? Paano ko siya makakasabay bukas sa pagpasok? O di kaya’y paano kung..

Paano kung maulit ang ginawa namin? At makarating iyon sa kung saan pang mas malalim na bagay?

“Ayos ka lang ba? Mukhang may sakit ka,” Biglang tanong ni Shine. Tumango ako ng mabilis at ngumiti ng pilit. Matapos iyon ay saktong pumasok ang aming unang guro sa hapon. Hindi ko na lamang muna inisip ang bagay na nangyari para makapag focus ako sa pag-aaral.

Pero ganoon pa rin, bigla-bigla na lang lilitaw sa isipan ko ang imahe ni Kuya Eros habang kita ang dibdib nito. Imbes na sulat sa whiteboard ang dapat kong pagtuunan, naririnig ko rin ang mapang-akit na boses ni Kuya kanina.

“Mr. Lim, are you ok? May sakit ka ba?” Biglang pagputol ng teacher namin sa kanyang pagtuturo. Natauhan naman ako atsaka tumango. “Are you sure?”

“Y-yes po,” pagsagot ko na lamang at kinurot ang sarili. Hindi ko na alam ang gagawin ko! Hays kuya Eros…

Kung pwede ka lang patayin ngayon, gagawin ko na!

SUMAPIT ang Break Time sa Hapon at nagpunta kami sa labas ng room upang kumain sana sa Canteen. Nang biglang may mga kamay ang humila sa akin paaalis. Hindi ko na nasabihan sina Shine tungkol doon. Nakatalikod kasi sila.

“T-teka!” Pagpigil ko sa humihila sa akin. Tinignan ko ito at nakita si Brix.

“B-brix?!”

“Sorry, utos lang,” aniya.

“S-sino? Si Kuya?” tanong ko. Napatango siya habang nagro-rolled eyes.

“Binigyan niya ako ng bagong vape so…sorry,” sabi niya habang tila nakokonsensiya.

Gusto kong umalma pero huli na dahil nakarating na kami sa canteen, pero hindi ito iyong pupuntahan namin dahil sa college area iyon. Malapit lang din ito sa area ng elementary to high school kaya hindi tumagal ang pagkaladkad ni Brix.

Malawak, maraming stall, maraming upuan, mas marami pa atang tinitinda rito na wala sa amin. Napatingin ako sa mga kumakain at nakitang puro kolehiyo ang mga nagtitipon doon. Saka ko naman binalingan ang humihila, si Adrian pala.

“Tara nandoon sila oh?” turo ni Brix sa isang lamesa na medyo nasa dulong bahagi. May kasama silang ibang babae, nakatabi ito kay Lance.

Agad kong napansin na wala pa si Kuya pero andoon ang bag niya.

Pinaupo ako ni Adrian sa isang bakante kung saan katabi ito ng upuan ni Kuya.

“Ey! Sup?” Pagbati ni Lance sa akin. Nginitian ko siya.

“Ayos lang. Eto. Nakaladkad,” sabi ko na ikinakamot ng ulo ni Brix habang naka peace sign sa akin.

Napansin kong nagsitinginan ang mga naroon sa akin. Dahil sa suot kong uniporme at sa mga kasama ko. Bulong dito, bulong dyan. Napayuko na lang ako sa sobrang pagkailang.

“Don’t mind them. Ganito lang talaga, masyado silang baliw sa akin. By the way, this Grace…my girlfriend. Gusto mong tulungan kitang makahanap ng girlfriend dito? Ilang taon ka na nga uli? 16?” Tanong ni Lance sa akin.

“O-oo.”

“Pwede na ’yan!” saad uli nung Lance sabay kindat sa akin. Binatukan na naman siya ni Brix

“Tarantado ka talaga! Pati Bata!” Saad nito. “H’wag mo pansinin yan, baka kung ano lang matutunan mo.”

“Guys si Coach,” pagtawag ng atensyon ni Adrian. Tinuro niya ang dinaanan namin kanina at nakita ko ang isang lalaking may seryoso at walang emosyong mukha. Mukha itong nasa 26 pataas na gulang, mukhang hindi pa ito katandaan. Nakatingin din sa kanya ang iilan.

Nagtayuan ang tatlo. “Cap!” Sabay na sabi nila.

Tinignan sila isa-isa at nagulat ako nang tabigin niya ang sumbrero nung isa sabay iling ng kanyang ulo. “Brix, sinabi ko nang h’wag mong ugaliing suutin ang cap mo. Wala namang araw sa loob ng canteen!” Ang seryoso niyang sabi.

Napalunok ako ng laway.

“S-sorry Coach,” ani nung Brix atsaka ko napansing napalunok din ito ng laway.

Tumingin siya sa paligid. “Oh nasaan si Lim?” Tanong nito.

“P-pinatawag lang po siya ng isa sa mga professors namin,” sagot ni Adrian na halatang kinakabahan din. Pagkatapos nito ay hindi sinasadyang napadako ang mata nito sa mata ko. Ngumiti ako ng alanganin.

“Sino ito?” Tanong niya habang nakaturo sa akin.

“Bunsong kapatid ko, Cap,” bilang singit ni Kuya na nasa tabi ko na habang nakaupo. Base sa mukha at expression niya ay siya lang ang mukhang hindi kinakabahan sa mga kaibigan niya.

Tumango siya sa akin sabay gulo ng buhok ko. “Gusto mo rin magbasketball?” Tanong nito sa akin.

“P-po?”

Ngumiti siya at tila nakuha ang sagot sa tono ng pananalita ko. “Ok, we have practice in gymnasium at 4:00. Remember, ayoko ng late,” paalala niya sa lahat bago ito pumunta sa pila ng mga bumibili. Nagkatinginan kami ni Kuya.

“Narinig mo, pumunta ka sa gymnasium after your class,” paalala niya na siyang ikinatango ko. “Ito, may ibibigay ako sa’yo.”

Inilabas niya ang isang pint ng snickers ice cream. Halos manlaki ang mata ko nang ilagay niya sa tapat ko iyon. Napatingin pa ako sa mga kasama niya na halatang natakam din.

“Wow! Pahingi—” akmang kukunin na ni Lance ang ice cream nang sanggiin ni Kuya ang kamay niya.

“It is not for you!” Pagsaway niya rito at tumingin sa akin. May sinasabi ang mata niya pero hindi ko malaman o mabasa. “Para sa’yo ’yan.”

Nakaramdam ako bigla ng kakaiba sa ice cream na iyon at sa pag akto niya ng pagbigay sa akin ng pagkain. Hindi kaya, may ire-request siya sa akin kapalit nito? Hindi impossible, dahil may kasunduan kami.

“Ano? Kakainin mo ba ’yan o hindi? It tastes better when it’s cold.”

Wala akong nagawa kung hindi kuhanin iyon at buksan. Pilit ko na lang pinakalma ang sarili gamit ang lamig at tamis na hatid nito sa dila ko. Gumana naman iyon kahit papaano.

NAKAHINGA ako ng maluwag ng i-dismiss ng huling teacher namin ang klase ng maaga pa. Pagkalabas ng guro ay siyang sunuran naman ng iba ko pang kaklase.

“Mauna na kami, Drip. May kailangan pa kaming ayusin sa bahay,” pagpapaalam ni Shine. “Bukas na lang ha?”

Kumaway naman ako habang papalabas ang kambal hanggang sa ako na lang ang naiwan doon. Niligpit ko na ang mga gamit ko at sinukbit ang bag sa balikat ko. Nang makalabas ako ay natigilan ako ng ilang sandali.

Bigla na lang may kamay na kumuha sa braso ko.

“K-kuya Eros?” takang tanong ko. Sinenyas niya ang pintuan na katabi ng room, maintenance room ’yun at puro halos panglinis lang ang laman.

Pumasok kaming parehas at sinarhan niya ito.

“Fvck…I’m going crazy, Drip. T-this is your fault!” madiing bulong niya.

Kumunot lalo ang noo ko. “P-paanong—”

Tumingin siya sa akin at pinantayan ako. Nagsimulang magwala ang nasa loob ng dibdib ko dahil doon.

“Don’t talk and just…” Hindi na niya tinuloy ang sinasabi ng halikan na naman niya ako. Pangalawang beses na nangyari sa isang araw pero nakakagulat pa rin.

Nanginig ang dalawa kong tuhod sa bawat hagod ng malalambot niyang labi. Kaya naman humawak ako sa malalakas niyang braso.

Hanggang sa bigla na lang umangat ang dalawa kong paa ko sa ere at sunod ay lumapat ang likuran ko sa malamig na pader habang hindi pa rin bumibitaw si Kuya sa halik na ginagawa nito sa akin. Pakiramdam ko, unti-unti niyang hinihila ang kaluluwa ko palabas ng aking katawan.

Hindi, hindi ko na kaya.

Lumaban na ako ng halik at napababa ang mga kamay sa kanyang tiyan. Ngayon ko lang napansin na nakajersey siya at may pawis na rin ang katawan. Mainit din kasi sa loob. Pero walang tatalo sa namumuong init sa aming dalawa.

Parang kinain ko lang ang mga sinabi ko kanina.

Dahan-dahan kong naramdaman ang dila nito papasok sa akin. Bawat galaw nito ang nagbibigay kiliti at tila lipido sa bawat galaw ko kaya nagreresulta iyon ng pakikipaglaban ko ng dila ko sa kanya.

Natigil lamang iyon ng makarinig kami ng mga yabag mula sa labas. Hawak niya ang pisngi ko habang nakatingin sa pintuan.

“Oh akala ko ba andito si Eros? Hindi ba susunduin niya si Drip? Malapit na tayong malate,” saad ng boses lalaki, mukhang galing kay Brix iyon.

“Shh hayaan mo na baka nauna na sila. Tara na!” Yaya ng kasama nito. Hanggang sa makarinig kami ng takbuhan.

Doon lang kami nakahinga ng maluwag.

“Naubos mo ’yung Ice cream na bigay ko?” Tanong nito sa akin sa seryoso pero malambing na boses.

Tinignan niya ako sa mga mata. “That’s for what I did earlier.”

Yung kiss?

“I’m sorry. Nadala lang,” dagdag niya.

“P-pero hinalikan mo uli ako,” sagot ko. Gumuhit ang ngisi sa labi niya.

“Another pint of ice cream?” alok niya. Hindi ako nakaimik, pero ramdam kong uminit ako, na naman. He just sighed at hinawakan ang braso ko.

“Let’s go, samahan mo na ako sa gymnasium,” Aniya sabay bukas ng pintuan. Doon ko lang nakita ang pawisan niyang buhok. Nang makalabas ay inabot niya sa akin ang tubig na dati kong hinawakan noong maglaro siya sa lugar namin.

Nang makarating kami doon ay nakita ko ang ibang kasama niya na magwa-warm up. Sina Brix at Lance na nasa tabi at nagpu-push up. Dumiretso kami ni Kuya doon sa Coach nila na hawak ang isang papel at mukhang may iniisip na malalim. Napatingin silang lahat sa akin.

“Cap,” ani Kuya.

Nag angat naman ng tingin ito at nakita kaming dalawa. “Finally you’re here, our ace!” Sabi nito.

“Cap! That’s…ew..” ang naiinis na tugon ni Kuya na ikinangiti ko ng palihim.

“Why? Magaling ka naman talaga ah! Kaya lagi kitang kinukuha,” sabi nito ng may pagmamalaki sa boses. Bumaling ang tingin nito sa akin. “Oh, sinama mo pala ang bunso mo. H’wag mong sabihing…siya ang papalit sayo?”

Nagkatinginan kami pero sinamaan ako ng tingin ni Kuya.

“Of course not. Hindi siya interesado,” sagot niya sabay lapag na ng mga gamit sa benches. Tinawag na ng Coach ang mga players na kasama dito. Lumapit naman ako kay Kuya na kasalukuyang nag aayos.

Tinignan niya ako. “Stay here and don’t move. Hihintayin mo ako hanggang sa matapos,” sabi nito sabay talikod na, pero ilang sandali lang ay tumigil muli siya. “May pagkain sa bag ko, alam kong magugutom ka kaya kunin mo na lang.”

Hindi ko alam kung bigla akong natuwa sa narinig, dahil ba sa pagkain o nag-aalala si Kuya sa akin?

O baka dahil biglang nagbago siya? Nagsorry gamit ang Ice cream? Teka ang gulo niya! Ang sungit niya dati. Tapos agad-agad…ganito? Seriously, anong nangyayari?

“Leave some for me, okay?” Dagdag niya bago sumalo sa mga kalaro nito.

Ganon nga ang ginawa ko, nanood ako ng laban niya. Wala namang nagbago. Naging maayos ang laro niya at hindi ako binigo ng sinabi nila about kay Kuya.

Shoot, Shoot, and Shoot!

Sunod-sunod na tira ang nagawa nito. Bagama’t magaling ay binibigyan naman niya ng pagkakataon ang mga kasamahan na magkaroon ng puntos. Dahil doon ay napansin ko ring magaling sina Brix at Lance. Kaya hindi mo masasabing hindi sila magkakaibigan.

Habang nasa ganong panonood ay napatingin ako sa bag ni Kuya at naalalang may pagkain nga pala ito kaya binuksan ko iyon at nakita ang isang lalagyan na halatang may lamang spaghetti. Napakagat ako ng aking labi at kinuha iyon.

“Drip!” Pagtawag ng kung sino. Napatingin ako sa gawing tabi ko at nakita si Adrian na kumakaway habang may hawak na mga libro at isang malamig na inumin.

Lumapit ito at umupo sa tabi ko.

“Kumusta?” Tanong nito sabay tingin sa akin ng may ngiti.

“A-ayos lang po,” sagot ko. “H-hindi ba dapat nasa laro ka? Bakit hindi ka kasali?”

Napatingin siya sa laro at sumandal sa bench. “Well, I decided not to join this year. I need and I want to focus on my studies. Alam mo naman kapag inaasahan ka ng mga magulang mo,” sabi niya sabay kibit balikat.

“M-mag isa ka lang ding anak?” Takang tanong ko.

“Yep, only son. Kaya kahit gusto kong mag enjoy, eh wala akong magagawa. Kapag bumagsak ako, babagsak na rin ang lahat sa akin,” aniya. Nakaramdam ako ng ibayong lungkot sa narinig. Nag iisa rin siyang anak tulad ni Kuya. Napapaisip ako kung, ganoon din ba ang nararamdaman at nararanasan ni Kuya?

“Uy ano ’yan? Spag?!” Excited na tanong ni Adrian sabay kuha sa kamay ko.

“Ahmm…” hindi ko nasabi ang dapat sabihin ng sumubo siya roon. Tila ba parang sumaya ito nang matikman iyon kaya natahimik na lang ako. Manonood na sana ako nang bigla niyang iangat ang tinidor na may inikot na spaghetti.

“Here, take it,” sabi nito kaya wala akong nagawa kung hindi tanggapin iyon. Hindi ko napigilan ang mapangiti nang masarapan din sa nalasahan.

“Masarap, right? Sinong nagluto nito? Si Tita ba? Grabe ang sarap!” Sabi nito. Naulit ang ginawa nitong pagsubo sa sarili at pagsubo sa akin hanggang sa hindi ko namalayang paubos na pala ito.

“Ehem!” Ubo ng kung sino. Napatingin kaming pareho sa may gawa nito at nagulat nang makita ang inis na mukha ni Kuya.

“Baka pwede kayong maistorbo?” Dagdag niya sabay lapit at kuha ng tubig nito na nasa kamay ko. Napalunok ako.

“Oh, so sayo pala ang spaghetti na ito?” Sabi ni Adrian. “Masarap siya at malasa. Pwede bang dalhan mo pa ako?”

“Nah binili ko lang ’yan,” maikling sagot nito sabay lunok ng tubig. “And I told you na tirhan mo ako. Bakit inubos mo pa rin?”

“S-sorry..”

“Nah-uh. Don’t blame him. Ako ang may kasalanan. Nagutom lang talaga ako,” sabi ni Adrian sabay bigay ng lalagyan. “Here, bukas babawi ako at papalitan ko iyon.”

Hindi naman nakaimik si Kuya. Matapos iyon ay kinuha nito ang bag niya.

“Hintayin mo ako, magsha-shower lang ako,” sabi nito bago umalis. Wala naman akong nagawa pa. Napansin ko naman na nag-uusap ang ibang mga players doon. Kausap din ni Adrian sila Brix and Lance.

Maya-maya pa ay wala ng natira sa loob dahil lahat sila, nagshower na rin ata. Maliban kay Adrian na umalis na rin dahil may tumawag sa kaniya. Ipinikit ko ang mga mata ko.

Idinilat ko lang ’yun ng makarinig ng ingay. Lumabas na ang ibang players. Mga bagong paligo. Hinanap ng mga mata ko si Kuya dahil uwing-uwi na ako.

“Nasa loob pa si Eros, Drip. Puntahan mo nga baka nalunod na,” biro ni Brix.

“Una na kami!” paalam naman ni Lance. Sumunod naman ako sa sinabi ni Brix. Pagpunta ko roon ay amoy ko pa ang mga sabon at shampoo. Naroon si Kuya sa huling shower area. He looked at me with those eyes again. He’s half naked. May suot pa naman siyang boxer pero nakabakat doon ang malaking bagay. Napalunok ako.

Tangina. Sinasadya niya atang magpatagal.

Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng init sa nakita kaya tumingin ako sa ibang part ng shower room.

“K-kuya, hindi pa po ba tayo uuwi?” Tanong ko upang maputol ang awkward na atmosphere.

“5 minutes. Kakasimula ko pa lang dahil punuan kanina,” palusot niya.

Pero nauna siya kanina?

“Gusto mo ba akong sabayan?” Tanong niya. Hinayaan niyang nakabukas ang shower habang papalapit sa akin. Basang-basa ang maskulado niyang katawan habang pinasadahan ng dila niya ang ibabang labi. Ang tono ng boses niya ay parang nanghihikayat na hindi ko malaman. Parang nakakadala na ewan. Para siyang engkanto na dahan-dahan akong naaakit.

“Ano Drip? I need your answer.”

Mas lumapit ito kaya napaatras ako. Pero hindi ko na naituloy iyon nang hilain niya ako at bumanga sa matigas niyang dibdib. Nabasa ako pati ang uniform ko. Inilapit niya ang ilong niya sa leeg ko.

“Pwede naman tayong magsabay. Amoy pawis ka na rin naman,” aniya “Galing sa pawis ko kanina.”

“K-kuya, ano bang g-ginawa mo?” Natatanga ako.

“Shh, you’re not supposed to talk. Just follow my commands,” Bulong na sabi nito. Hiniwalay niya ako sa kanya at inilock ang pintuan. Miski ang uniform ko at sapatos ko. Nadidistract ako sa mata niya na tinitignan ako. Kada galaw nito ay agad ding bumabalik sa mga mata ko. Ayaw niya sigurong maputol ang eye contact namin.

“K-kuya…ano bang gusto mo?” tanong ko. Napalunok ako. Ramdam kong parehas na matigas ang amin.

“Ikaw…Damn it…you’re driving me crazy simula umpisa,” bulong niya. “Ang lakas ng dating mo. Alam mo ba ’yun?”

Kaya ba siya ganiyan?

“So fast… right? Well, I need it to be fast… because I can’t stop either,” dagdag niya sa medyo namamaos na boses.

Magkaharap ang aming mukha. Rumehistro ang ngisi sa labi nito at kinuha ang kamay ko papunta sa boxer niya. Dito ko nahawakan ang bagay na nakaumbok doon, isang malaking bagay na nagpapikit sa akin sa sobrang hiya at ilang.

“C’mon, don’t be shy,” pang aakit niya pa. Ibinaba niya ang boxer niya at nakita ang halos 8 inches na ari niya. Napalunok ako. Mapula ang itaas nito at makinis ang maputing balat. May mga pubic hair sa ibaba at animo’y maganda ang pagkakatubo. Mukha ring alaga sa trim.

“I-I need you,” sabi nito. Makinis iyon, mataba, malaki at hindi ko na alam kung ano pang maiisip. Magkahalong kaba at takot ang ngayon ay nasa dibdib ko.

Ginabayan niya ang kamay ko. Pinalibot nito ang lima kong daliri sa katawan ng ari niya sabay pinagalaw, atras abante. Dito ko nakita ang nakapikit niyang mata. Ang sarap tingnan.

“U-ugh..” ang mahina niyang ungol.

Nagpatuloy iyon. Ang init na naramdaman ko kanina ay bumalik at mas dumoble dahil sa dobleng sitwasyon ko. Ang kamay niya namang isa ay naglakbay papunta sa pisngi ko. Bigla niyang ipinagdikit ang dalawa naming noo bago dumampi ang labi niya sa labi ko.

Napakapit ako ng mahigpit sa mala-bakal sa tigas niyang ari. Dahan-dahang humiwalay ang labi niya. “This…is the best…ugh! Sh*t!” Sabi niya. Ramdam ko ang mahina niyang pag-ulos kaya nagmistulang binabayo niya ang kamay ko.

“K-kuya Eros..” pagtawag ko hababg nanghihina. Mas dumoble pa ang laki ng kanyang ari sa ginagawa namin. Napapikit ako at hinayaan na lang ang sariling magpadala upang matapos na.

Muli, siniil niya ang labi ko pero hindi na sa banayad na paraan. Habang patuloy siya sa pag-ulos ay kinagat niya ng marahan ang ibabang labi ko. Akala ko masasaktan ako pero parang mas nadagdagan ang urge sa akin. Sinakop niya ang dalawang labi ko.

Ang ungol niya ay naririnig ko na sa loob ko dahil sa magkadugtong at magkahalo naming laway ay mas nagbigay dahilan para mahulog ako sa bitag niya.

“C-c*mming!” ang ungol niya malapit sa bibig ko. Ang sarap pakinggan ng hinihingal at tila nagmamakaawa niyang boses. Parang pati ako, lalabasan kapag pinakinggan ’to.

Hanggang sa bigla na lamang akong may naramdamanng mainit na likido sa katawan at kamay ko. Tumayo ang balahibo ko dahil doon.

Parehas kaming napahiwalay at nakita ang kulay puting bagay na amoy chlorine.

Hinihingal na tinignan ako ni Kuya. “G-good boy huh…,” aniya. Binuksan niya ang shower at dito lumabas ang malamig na tubig. Inilapat ko roon ang kamay ko na dahilan upang mawala ang malagkit na likidong nakadikit sa akin. Sinunod ko ang umabot sa tyan at sa pangibaba kong suot. Bigla niyang hinawakan ang bewang ko at itinapat sa shower ang likuran ko. Mabilis kaming nabuhusan ng tubig habang magkatitig. Walang nagsasalita sa amin.

Ito na ba ’yung sinasabi niya na hindi masamang sumuway sa rules basta wala ring makakakita? Walang magsusumbong?

Dahil alam ko, parehas kaming mananagot.

Matapos ng gabing iyon, hindi ko na alam kung buhay pa ba ako. Hindi ko rin alam kung ano pa bang mga susunod na mangyayari kapag naiwan kaming dalawa ni Kuya.

Kinabukasan, hindi ako sumabay kay Kuya pumasok at magbreak. Nakakapagtaka ring hindi ito nagtext sa akin kung saan kami magkikita pero labis ko na rin iyong pinagpapasalamat, dahil nahihiya na ako. Nahihiya ako sa mga nangyari kahapon.

Tapos na ang buong klase at uwian na ng mga oras na iyon, nagliligpit ako ng aking mga ginamit nang mapansin si Shine na may kausap sa labas.

“Drip tawag ka!” Sabi nito. “Alis na rin kami!”

“Ingat!” Sigaw ko nang hindi siya pinapansin dahil sa ginagawa. Nasa loob-loob ko kung sino ang naghahanap aa akin. Kung si Kuya Eros man ito ay sana, wag na niya akong guluhin.

“Psst!” Pagtawag ng isang boses. Galing iyon sa pintuan kaya otomatikong napatingin ako roon. Nakahinga ako ng maayos nang makita si Kuya Eiron ito habang nakangiti sa akin.

“Sandali lang, Kuya,” saad ko saka sinukbit ang aking bag sa balikat. Lumapit ako sa kanya saka ngumiti. “Kuya,” dagdag ko saka siya niyakap.

Yumakap naman siya pabalik. “Kamusta ang klase? Madami ka bang ginawa?” Bungad na tanong niya.

“Yes, Kuya, but tulad ng dati…kakayanin!” Ang masigla kong sabi.

Ngumiti siya. “Mabuti, nga pala..yayain sana kita lumabas? Kahit saglit lang?” Kamot ulo niyang paanyaya. Napangiti na lamang ako saka tumango. Pero bago niya pa ako maakbayan ay saka ko lang naalala na baka hinihintay ako ni Kuya Eros.

Sana hindi…dahil naiilang ako.

“Sandali lang.” Kinuha ko ang cellphone ko saka tinext ang numero ng pakay ko. Sinabihan ko na lang siya na may pupuntahan akong importante at uuwi na lang ako kapag tapos na. Hindi ko na hinintay ang reply niya at gumayak na kami.

Pagkalabas namin ng eskwelahan ay saka kami sumakay ng Jeep. Wala aking ideya kung saan niya ako dadalhin pero tahimik na lamang ako at maghihintay. Makalipas ang ilang minuto ay saka kami bumaba sa isang mamahaling restaurant, na siyang ikinakaba ko.

“Talagang dito tayo, K-kuya? Baka mahal d’yan, mauubos allowance mo,” nahihiya kong sabi, ngunit tinignan niya lang ako atsaka nginitian. Niyaya niya na akong pumasok sa loob.

Pagkatapak namin sa sahig na tiles ay bumungad sa akin ang simpleng itsura nito. Bagama’t mamahalin ang ilaw na nakasabit sa kisame, mukha naman siyang sinaunang style. Simple lang rin ang suot ng mga tauhan dito. Mukhang hindi naman pala mamahalin dito. Sa ayos lang siguro ng establisyemento.

“Maghanap ka na lang ng upuan natin, ako na ang oorder ng pagkain.” Utos ni Kuya na sinunod ko naman. Ganoon kasi ang routine namin sa tuwing kakain sa labas, ako ang tagahanap ng pwesto habang siya ang taga-order.

Hindi naman ako nahirapan maghanap dahil mayroon pang bakanteng lamesa sa bandang bintana ng kainan.

Dahan-dahan akong umupo roon saka inilapag ang bag ko sa gilid. Ilang minuto pa ay may dala-dalang pagkain si Kuya habang nakangiting naglalakad patungo sa akin. Nilapag niya ito sa malinis na lamesa at saka isinayos sa amin.

Beef steak at pork broccoli ang pagkain na binili niya para sa aming dalawa. Alam na alam niya ang gusto kong pagkain.

“Thank you,” saad ko ng iniabot niya sa akin ang beef steak. Mayroon pang Pineapple Juice na inumin para sa aming dalawa.

Katahimikan ang namayani sa amin habang nag-uumpisa sa pagkain. Medyo awkward ang ganoong scenario kaya binasag ko ito. “Kamusta na kayo ni Tita?” Tanong ko.

Tinignan niya ako sa mata. “Ayos lang, namimiss ka na raw kaya nga niyaya kita eh…Isasama ko nga siya kaso may ginagawa raw siya.”

Tumango ako. “Inaalagaan niya ba ang sarili niya?”

Ilang pag-uusap na naman ang nangyari hanggang sa natahimik na naman kami. Mabuti na lamang at natapos na ko sa pagkain. Nagulat na lamang ako ng hawakan niya bigla ang kamay ko na nasa lamesa. “Bunso, balik ka na sa atin oh? Wala akong makausap masyado roon. Yung bonding natin wala na rin.”

Bumuntong-hininga ako. “Gusto ko man kuya pero nakakahiya kina Mommy at Daddy…Alam mo naman simula noon hindi ba? Wag ka sana magtampo…nandito pa naman ako eh?”

Tinignan niya ako ng may malungkot na mata pero binawi niya iyon saka ngumiti. “Sabagay, mas ok na rin ’yun..pero h’wag mo ako kakalimutan ha? Baka kasi isang araw hindi mo na ako kilala.” Aniya pero tinawanan ko lamang siya.

“Sira ka Kuya, hindi naman ako ganoon. Alam nating ikaw ang the best Kuya, kaya paano kita malilimutan?”

Tumango siya. “Sana sa susunod mayaya naman kita mamasyal? Ayos lang naman sa inyo, ’di ba?”

“Opo Kuya, walang problema ’yun basta hindi ako busy.”

Ilang saglit pa ay nakaramdam ako ng pamimigat ng pantog kay saglit akong nagpaalam sa kanya. Pumasok ako kaagad sa banyo at cubicle atsaka nilabas ang aking nararamdaman. Habang nasa loob ay nakaramdam ako ng may pumasok na isa pang tao. Hindi ko na lamang pinansin iyon at tinapos ang aking ginagawa. Pagkatapos ng lahat ay lumabas na ako at nagpunta sa lababo. Akmang bubuksan ko na sana ang gripo ng may humigit ng bewang ko paharap sa kanya.

Halos manlamig ako ng makita si Kuya Eros, seryoso ang mukha nito.

“Sino yung kasama mo?” Naiinis na bulong niya sa akin. Nangunot ang noo ko sa sinabi niya kaya medyo nilayo ko ang mukha ko.

“A-ahh? S-si Kuya Eiron po ’yun..” pagsagot ko sa mahinang boses. Mas nagulat naman ako ng isandal niya ako sa pader at ilagay ang isa niyang kamay malapit sa ulo ko.

Ilang minuto kaming nag titigan hanggang sa… “Hihintayin kita sa kotse, uuwi na tayo.” Madiin niyang sabi at mabilis na umalis. Natulala na lamang ako sa kaba at takot na baka galit na naman ito. Nagpalipas muna ako ng ilang minuto sa loob hanggang sa lumabas na ako at tumungo kay Kuya Eiron na halatang naiinip na.

“K-kuya pasensya na natagalan,” bungad na sabi ko.

Kumunot ang noo niya sa akin. “Ayos lang, ano bang nangyari?”

“A-ano kasi..may pinagagawa pala sa amin sa school kaya kung pwede, uuwi na ako.” Pagpapalusot ko. Nakita ko ang tumango-tango siya bilang pagsang-ayon saka tumayo.

“Tara na, ihahatid na kita.” Aniya pero tumayo na rin ako at nginitian siya. “Ipapabalot ko na rin ’to. Sayang.”

“Andyan na po ang sundo ko Kuya, ingat ka po sa pag-uwi. Salamat sa pagkain.”

“Ganun ba? Oh, sige sige ingat ka.” Hinalikan niya ako sa noo saka naunang umalis ng restaurant. Ako naman ay huminga muna ng mabuti saka muling nag-isip-isip. Muli na naman kasing bumalik sa isipan ko ang senaryong ginawa namin ni Kuya Eros.

“Kaya mo ’yan Drip, hinga lang..” saad ko sa sarili ko sabay bukas ng pintuan. Pagkalabas na pagkalabas ko ay siya namang biglang pagsulpot ni Kuya Eros. Ni Hindi pa ako nakakapagreact ay hinila na niya ako papunta sa kotse.

“Sakay,” seryoso niyang utos. Ginawa ko naman ito. Pagpasok ko sa loob ay pagalit na sinara niya ang pintuan saka siya sumakay sa kabilang upuan. Nang makapasok siya ay katahimikan muna ang sumalubong sa amin. Tanging paghinga lang naming dalawa ang naririnig sa loob.

Ni walang gumagalaw. Tila pinakikiramdaman namin ang isa’t-isa. Hanggang sa marinig ko ang malalim niyang boses. “Sino si Eiron? Boyfriend mo?”

“Ha? H-h-”

“Who?”

“Kuya ko po.. anak ng kaibigan ni Mama dati..”

Nakita ko sa gilid ng aking mata na humarap siya sa akin. “You know what, you’re both weird. Yung turingan niyo, parang may relationship kayo.”

Napakunot ang noo ko. “E-eh ’yung ginagawa po natin? H-hindi ba weird ’yun?”

Natigilan siya pero napakagat siya sa labi. Huminga pa siya ng malalim.

“Sweet lang si Kuya Eiron,” dagdag ko pa. “Pero hindi kami naghahalikan…hindi niya ako—”

Tumigil siya sa pagda-drive.

“Hindi mo rin ba nagustuhan?” tanong niya.

Hindi ako nakasagot. Hindi ako pwedeng humindi dahil pumayag naman ako. Pero hindi ko ’yun ginusto ng basta-basta. Kaya hindi na lang ako umimik. Akala pa ay magpapandar na siya ng sasakyan pero tumingin lang siya sa akin at hinampas ng mahina ang manibela.

“So, all this time…this is about the deal?” Tanong niya. “I mean, I get it but…this time, hindi mo kusang nagustuhan ’yun?”

Napatingin ako sa mga kamay ko. “N-nadala. Pero hindi ko ginusto kasi…alam kong mali.”

Nakita ko siyang tumango-tango. “Ah, so let’s…stop it? Ganoon ba?”

Tinignan ko siya bago tumango. Nakita ko sa mga mata niya ang tila disappointment. Bakit? “B-baka malaman kasi nila Mommy. M-mali talaga ’yun, Kuya.”

Napabuntong-hininga siya bago tumango muli. “Yeah, right. You’re right…I guess.”

Itutuloy…

Desire 9

Desire 9: Run into the veins

Eros Point Of View

Pagdating sa bahay ay diretso ako sa aking kwarto. Hindi ko na kinibo si Drip kahit tinatawag niya ako para kumain. Bigla akong nawala sa mood.

Hindi ko alam kung dahil ba ito sa pagreject niya sa akin O talagang naiilang lang ako sa ginawa ko kahapon sa kanya?

Aaminin ko namang naguluhan lang ako sa kilos ko kaya ako naging agresibo. Hindi ko rin akalain na magkakaroon ako ng ganoong pakiramdam sa kaniya. Lagi na siyang nasa isip ko. Tapos ang kakaiba roon, nagseselos ako noon kay Adrian, simula noong kumindat-kindat ito sa kaniya hanggang doon sa spaghetti. Also, ’yung sa Kuya Eiron niya. Mukha silang nagdi-date!

What the actual fvck?

I rubbed my right index finger on my lips. Kaya ko rin siya nahalikan noon sa Room 29. Well, I got seduced by his lips tapos gusto niya pang makabonding si Adrian?! Ugh! I don’t know!

That’s why I bought ice cream for him, to apologize dahil nakita ko ang inis at hiya niya. Sinabi ko sa sarili ko na titigilan ko na siya dahil hindi ko lang maintindihan ang sarili ko… pero noong makita ko siya uli, hindi ko mapigilan ang sarili ko. Parang excited ako sa kaniya. Parang gusto kong nasa akin lang siya.

And, this is my first time to experience this kind of feeling. Kung dati, I could play left and right tapos wala na. But now?

Straight ako.

But you kissed Drip. You made him hold your d*ck, asshole!

Isa pa, hindi ba dapat utusan ko lang siya hanggang mapagod at sumuko siya? Tapos nu’n eh lalayas na ito sa bahay para bumalik sa dati niyang lugar?

“Aray!” Daing ko nang batukan ko ang sarili.

Napabuntong hininga ako at napatitig sa kisame. Isang kalokohan ang nangyayari sa akin, napakalaking kalokohan.

Biglang tumunog ang cellphone ko kaya napabalikwas ako ng pagkakahiga. Kinuha ko ito at tinignan kung sino ang caller.

“Hasel,” basa ko sa pangalan na nasa screen. Kumunot ang noo ko at inalala kung sino ito. Wala kasi akong matandaan na Hasel ang pangalan na kakilala ko. Iilan lang din ang nasa contact ko at iilang tao lang din ang nakakaalam ng number ko.

Pero inalis ko na iyon sa utak ko at medyo inis na sinagot ang tawag. “Oh? Sino to?”

“Miss me?”

Lumukot ang dalawa kong mata. “Ano? T-teka sino ka ba?”

“Eros!” Bulyaw niya, dahilan para mailayo ko ang Cellphone sa aking tenga. Narinig ko pa ang maingay na tugtog sa background nito. “After what you did, kakalimutan mo na lang ako agad?!”

Ibinaba ko ang dalawang paa sa lapag ng kama. “Direct to the point, ayoko sa lahat yung naiinip ako.”

“Argh! Fine! This is Hasel, the girl you met at French Bar? Remember?” Aniya. Doon lang nag sync-in ang pangalan niya. Biglang rumehistro sa aking utak ang imahe kung saan huli kaming nagkausap nito sa loob ng bar, sa isang private area.

“So, what do you want?” Ang malamig kong tanong.

“You’ll join me tonight, won’t you?” Ang tanong nitong pabalik, habang may nang aakit na boses.

“1 sec,” saad ko sabay mute ng aking cellphone. Bigla kasing sumagi sa akin ang iniisip ko kanina. Nakaramdam ako agad ng init habang iniimagine ang tagpo namin ni Drip.

Well, ayaw naman daw niya ’yun so maybe I’ll stop this. I need to stop this.

“But—D*mn it!” Iritadong sabi ko sa sarili ko dahil alam kong hindi pwede iyon. I can’t and I don’t want to force him. Baka nalito lang ako.

Kinuha ko ang susi sa study table ko at lumabas ng kwarto. Sinuot ko na lang ang jacket at nagsapatos dahil tinatamad akong magbihis. Nagmadali pa akong makalabas, ni hindi na ako nakapag paalam kay Daddy na busy sa telephone.

“Manang pakibukas,” utos ko sabay sakay ng sasakyan. Pero bago pa ako makapasok sa pintuan ng kotse ay hindi sinasadyang mapatingin ako sa bintana ni Drip. Andoon siya at saktong kakaiwas lang ng tingin.

Kinagat ko ang pang ibabang labi at tuluyang nang sumakay bago paandarin palayo ang sasakyan. Sa daan, muling nagtext sa akin si Hasel at sinabi nito na she will wait for me.

Iniling ko na lang ang ulo ko.

Nang makarating doon ay pinapasok ako kaagad ng bouncer. Kilala na kasi ako roon at isa sa VIP Customer na may card para sa discount ng mga alak. Sinenyasan ko ang waiter na dumaan sa harap ko.

Agad niya namang nakuha iyon at tinuro ang isang pwesto, sa itaas. Tulad nang nauna ay nasa private room na siya, na mabilis kong tinungo at nabuksan. Tumambad sa akin ang isang babae na may puting balat, just like a white dove. Ang maamong mukha niya na parang manika at ang blonde hair.

Tinignan ako nito nang malagkit bago lapitan at hilain paupo sa kinauupuan nito.

“I miss you,” she whispered to my ear then kissed me on my soft lips. Nadala naman ako sa ginawa nito kaya agad kong hinawakan at sinakop ang malaki niyang dibdib, narinig ko pa na napaungol ito dahil doon.

“Yeah, I miss you too,” sagot ko coldly. I lay her body on a couch, kung saan napakaganda niyang tignan.

“Agressive huh,” she smirked and pulled my head to kiss me again.

Ipinikit ko ang aking nga mata at sabay na bumaba mula sa kanyang dibdib. Nagkatitigan kaming saglit, at doon nagbago ang lahat. Mas lalo akong nag init, gumalaw at mas lalong natukso na galawin siya.

Dahil nakita ko si Drip, sa kanya. Mistulang si Drip ang kasama ko ngayon. Hindi ko napigilan ang sarili. Kahit ayaw ko’y nagkaroon ng kung anong bagay ang kumokontrol sa aking katawan.

Oh man…F*ck you, Drip.

Bakit naiisip pa rin kita?

Drip’s Point of View

NAPABUNTONG-HININGA ako matapos umalis ni Kuya kanina. Tinignan niya lang ako at parang walang nakita. Niyuko ko na lang ang aking ulo. Pero ilang saglit lang iyon nang bigla akong may marealize.

“Bakit!! Bakit ko ba siya iniisip?! Hindi ba ito naman ang gusto mo Drip? Tama! Mali lahat ng ’yun!” Saad ko sa sarili dahil sa sobrang pagkalito. Iyong pakiramdam kanina na nakatanggi ako sa balak niyang gawin kanina’y sobrang saya ko na. Pero iba ’yong kapalit nito noong hindi niya ako kibuin.

Nakakainis, naiinis ako. Kahit anong sabi ko kanina na mas mabuti nang nakatanggi ako eh iba ang nangyayari. Mas lalo akong nanlulumo, mas lalo ko siyang hinahanap.

Biglang bumukas ang pintuan dahil para mapatingin ako rito. Nakita ko si Janus na naka sando lang at may dalang unan. Kumunot ang noo ko sa pagtataka.

“C-can I sleep with you?” Aniya. Doon ko lang nahalatang garagal ang boses niya, halatang umiyak ito. Hindi ko alam kung bakit pero umupo na siya sa kama ko. Mistula naman akong nanlambot dahil tama nga ang hinala ko, nang matamaan ng liwanag ang mata niya ay doon ko nakitang namamaga ito.

“Janus…” Pagtawag ko sa kanya. “A-anong problema?”

Pero umiling siya. “W-wala.” ngumiti siya ng peke. “May masakit lang sa akin kanina kaya ako naiyak.”

Pero mistulang halatang halata na nagsisinungaling siya. Dahan-dahan kong inilapag ang kamay ko sa balikat niya. “Sige na, sabihin mo na. M-mapagkakatiwalaan naman a-ako.”

Tinignan niya ako ng diretso sa mata nang marinig niya iyon. “T-talaga?”

Tumango ako. Niyaya niya ako sa itaas, sa balcony at doon na siya nagkwento tungkol sa expectations ng Daddy niya sa kaniya.

“I gave my best para lang maging proud si Dad sa akin. But it turns out na kasalanan ko pa, na suwail daw akong anak,” sabi niya. Ngayon lang ako nakapunta rito at masasabi kong nakakarelax dahil sa ilaw na nakasindi, sa mga halaman sa paso at ang view kung saan tanaw ko ang mga ilaw ng iilang sasakyang nagdadaan at mga bahay.

Sabayan mo pa ng pagkain sa tapat namin.

Nakita ko sa gilid ng aking mata na tinignan niya ako. “Sa tingin mo ba suwail ako? Sa tingin mo ba mali lahat ng ginagawa ko, Drip?” dagdag niya.

“Janus, base sa ikwinento mo sa akin ang sagot ko ay hindi. H’wag mong iisiping mali ka dahil lang sa sinabi ng magulang mo sa’yo. Tandaan mo, malaki ka na, alam mo na ang tama sa mali. Kaya alam mo kung tama ba ang mga nagawa mo o hindi.”

Bahagya siyang tumango. “S-sabagay.”

“At ang masasabi ko ay napakabait mong tao. Kung sa tingin mo ay wala nang naniniwala sayo eh mali ka kasi nandito ako, andito si Kuya Eros.” dagdag ko.

Tinapik niya ang balikat ko. “Salamat, Drip. Tama ng ako maasahan ka talaga,” Sabi niya. Bigla niya kinuha ang beer na nasa lamesa at ininom. Nakakailan na pala siya. “You’re the best cousin in the world!!!” Sigaw niya na ikinatawa ko.

“Shh baka marinig ka nila Mommy ha,” saway ko.

“Who cares? I’m just stating the truth. Ngayon lang din kasi ako nagkaroon ng kausap tungkol sa family problem eh,” Sabi niya rin sabay tawa. Masasabi kong bagay sa kanya ang ngumiti at tumawa. Sinuklian ko ang tingin niya ng isang matamis na ngiti sabay kuha ng juice.

Humigop ako ng kaunti at ibinalik sa pagkakataong. Nahalata kong naging seryoso si Janus nang umihip ang isang malamig na hangin.

“Do you wanna try this?” sabay turo sa inumin niya. Mabilis naman akong umiling.

“Ayoko ng alak,” pagtanggi ko.

“Are you sure? kasi ito ang pinaka the best na paglimot sa mga stress at problema,” saad nito.

“Hindi naman nakakabuti ’yan sa kalusugan eh.”

Natawa siya sa akin. “Good boy huh. Good yan, iba na lang ang pagkaabalahan mo sa buhay. H’wag kang gagaya sa amin nila Kuya Eros,‘’ Banat niya na hindi ko alam kung may laman ba o dala lang ng iniinom nito.

Lumipas ang ilang minuto at mag dalawang oras na kami roon dalawa. Hindi naman siya nakakabagot kasama dahil puno siya ng kwento sa buhay, kahit corny man o may kabuluhan. Parang gumaan tuloy ang loob ko.

“Hey Drip, look at me,” pagtawag niya nang mapatulala ako sa kawalan. “You know w-what… you’re cute..”

Hindi ko alam ang magiging reaksyon nang marinig iyon. Tinignan niya ako ng kakaiba at inilapit ang sarili, hanggang sa maamoy ko ang mabango nitong hininga. Lumayo naman ako ng dahan-dahan at alanganing ngumiti.

“T-teka lasing ka na ata,‘’ sabi ko.

“No, I’m not…”

“P-pero–”

Hinawakan niya ng dahan-dahan ang kamay ko paakyat sa braso ko. Nagbigay iyon sa akin ng sensasyon para tayuan ng balahibo. naghalo ang tukso sa katawan ko kaya nanumbalik ang tagpo kung saan pinaligaya ko si Kuya Eros.

“Please kiss me,” sabi niya na animo’y kaboses iyon ni Kuya. Sandali akong nawala sa sarili at ilang saglit na lang ay naramdaman ko na ang paggalaw ng malambot niyang labi.

Naroon ang lasa ng iniinom niya na napagdagdag ng dulas sa bawat hagod nito sa labi ko. Sunod namang pakiramdam ay ang kamay niya sa pisngi ko. Napapikit na ako sa dalang temptasyon at pinaubaya na ang ginagawa nito sa akin.

Naramdaman kong binuhat niya ako. Hindi ko alintana kung nasaan na kaming dalawa. Basta alam ko, inihiga niya ako sa malambot na kama at ang apoy na sumisiklab ay mas tumindi pa ng gumanti rin ako ng halik mula sa kanya.

Napahawak ako sa kanyang batok at pinulupot ang dalawa kong braso. “Hmmm~”

Ilang saglit na nagtagal ang maalab na halikan hanggang sa parehas kaking humiwalay at nagkatitigan. Tila nalasing ako sa tagpo kaya ang mukha ni Janus ay unti-unting naging si Kuya at sa hindi malamang dahilan ay napangisi ito saka dumiretso upang ipagpatuloy ang ginagawa.

“Hmmm~” halinghing niya hanggang sa bumaba ang labi nito sa aking leeg. Dito napaliyad ako at napapikit. Sinisipsip niya ito na parang isang bampira kaya mas napakapit ako sa kanyang tarugo.

“Ugh! Shit~” hindi ko mapigilang sigaw dahil sa masarap na nararamdaman. Para akong walang pake kung may makakarinig ba sa amin, parang… ibang Drip ngayon ang kasama niya.

Hinubad nito ang suot kong damit at pajama saka itinira ang brief ko. Napatitig ako sa kanya. “Your turn.” Aniya. Sa una’y naguguluhan ako sa sinabi nito pero kinuha niya ang aking kamay at pinaghimas sa matipuno niyang dibdib. Ang pawisan niyang katawan ay siyang nakadagdag sa kanyang pagkalalaki. Nilapit ko ang mukha ko sa kanyang utong, saka ko naman nilabas ang aking dila at nilaro gamit iyon.

Napasabunot siya ng mahina sa buhok ko. “Putangina! Ugh! Bakit ang galing mo Drip…” mura nito habang nasasarapan sa aking ginagawa. Ang kabila kong kamay ay nilalaro pa ang isa niyang utong habang ang isa ay nanatili sa kanyang matigas na ari. Mistula iyong bakal sa tigas kaya medyo nakakakaba na nakakaexcite kung aabot man kami sa sukdulan.

Makalipas ang paglalaro ko gamit ang dila ay bumaba ako sa anim niyang pandesal kung saan hinalik-halikan ko iyon hanggang sa mapunta ako sa pusod. Napansin ko ang buhok nitong kakaunti pababa sa pantog. Napalunok akong muli habang dahan-dahang binababa ang brief niya. Ang mapulang ulo, malinis at maputing katawan ng kanyang ari ang sumalubong sa akin. Nakatutok ito sa mukha ko na parang handang-handa sa mangyayari ngayong gabi.

Hinawakan ko ito gamit ang dalawang kamay. Sa palagay ko’y nasa walo hanggang siyam na pulgada iyon.

“Suck it,” bulong niya. Sa una’y banayad kong dinilaan ang ulo nito hanggang sa mapalalim ko ng mapalalim at umabot na sa dulo ng dila ko ang pagsubo. Ni hindi pa ako nangangalahati ay halos maduwal na ako sa laki. Tumingin ako sa kanya at sinabi gamit ang mata ko ng hindi ko na kaya. “Shhh, ako ng bahala.”

Dahan-dahan niya akong pinatalikod. Ang posisyong gusto niya’y tulad ng nakita ko noon sa cellphone ni Kuya Eiron. “Relax your back,” mapang-akit na utos niya. Para akong hinihipnotismo, mabilis ko itong sinunod.

Sa una’y dinadampi lamang niya ang katawan at ulo nito sa pisngi ng pang-upo ko. Sasabayan niya pa ng pagpalo dito. Hanggang sa mapansin ko ang basang kamay niya na iniikot-ikot sa labas ng butas ko. Akala ko’y ganoon lamang ang gagawin niya pero halos mapa-aray ako ng ipasok niya ang isa niyang daliri roon.

“A-aray!” Daing ko pero hinawakan niya lamang ang balikat ko.

“Relax,” aniya pero hindi ko ginawa. Patuloy ang paglabas pasok nito, pati na rin ang daing ko. “Wag kang masyadong maingay, baka marinig tayo..” Dagdag niya.

Tinakpan ko ng kamay ko ang aking bibig. Hanggang sa ang sakit na nalalasap ay napalitan ng sarap, kasabay nito ang pagdadalawa niya ng daliri kaya mas lalo akong napaungol. Mapatatlo, hanggang apat ay mas lalong nagpalasap sa akin ng sarap.

Nagtaka lamang ako ng itigil niya iyon. Sunod ko namang naramdaman ang pagpasok ng ulo nila sa akin. Sa una’y medyo wala na akong nararamdaman dahil sa ginawa niya kanina, pero nang mangalahati na ay saka ko pa lamang sinumpa ang pagpunta ko rito sa kanyang kwarto.

“Janus! Ayoko na please, ansakit!” Daing ko habang nakahawak ng mabuti sa kobre ng kaniyang kama. Mayroong luhang lumabas sa mata ko. Parang pinupunit ang aking laman habang ginagawa niya iyon.

Pero hindi pa rin siya tumigil. Nagbingi-bingihan siya hanggang sa maramdaman ko ang pagbayo nito. Mas lalong sumakit ang kaloob-looban ko kaya naman hindi ko mapagilang mapadaing sa hapdi.

“Just relax, sa una lang ’yan.” Bulong niya sa likod ng aking tenga. Ang mainit niyang hininga ay napalitan ng basang dila na dinadampi niya sa rito. Ang sarap na dulot nu’n ay siyang nagpagulo sa akin, sa hapding nararamdaman. Hanggang sa may kung anong kakaiba na natamaan sa loob ko na nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam.

Ang daing na kanina’y namumutawi sa bibig ko, ay napalitan ng ungol ng sarap. “Shit…U-ugh!”

“Pumayag ka hindi ba? Ugh! I will drill your hole.. “ aniya na may pangigigil sabay sagad ng kanyang tarugo sa kaloob-looban ko. Ang pagbaon niya’y nagbigay ng dahilan para mapapikit ako sa sarap.

“ Ugh sht!“ Humihigpit ang hawak ko sa kobre hanggang sa bumilis na ang kanyang pagbayo sa akin. Ang katawan niya pati na ang buhok sa pribadong parte ng kanyang katawan ay nararamdaman ko sa pisngi ng aking pang-upo. Hindi ko malaman kung saan ibabaling ang ulo.

“Fvck Drip, you’re driving me crazy!” Gigil na sabi nito. Para naman akong aliping hindi makatanggi sa kanyang sinabi.

“Y-yeah ugh! Hmmp!”

Ang pabilis na pabilis nitong pagbayo tulad ng karera ay napatigil. Bumaon ang halos buo niyang ari sa loob kasabay ng isang mainit na likidong pumatak sa akin. Ilang saglit pa ay nilabas niya iyon. Naririnig ko ang paghabol ng hininga niya sa ginawa.

Hinawakan niya ang dalawa kong balikat at nag iwan ito ng isang halik sa batok ko.

Ako naman ay ganoon rin. Napahiga ako sa sobrang panghihina. Napatingin ako sa kanya at nakitang nakatulog na agad ito. Tumagilid na ako at napatulala na lang sa nagawa.

Hanggang sa mandilim ang paningin ko.

Kinabukasan, nagising ako sa aking kwarto. Nasa eksaktong area ako kung saan ako nakatulog. Agad akong napabangon at tinignan ang katabi ko pero magulong kobre kama lang naroon.

“Totoo ba ang lahat?!” Tanong ko sa sarili habang parang masisiraan ng utak. “Sh*t anong nagawa ko..”

Biglang bumukas ang pintuan at naabutan kong nagpupunas ng basang buhok si Janus. Nakabihis na ito ng pangpasok habang nakatingin sa akin.

“J-janus..” pagtawag ko. “S-sorry..”

Kumunot ang noo nito at lumapit. “Hey, are you ok? Binangungot ka ba?” Tanong niya. “Namumula ka eh.”

Umiling ako habang parang maiiyak na. “S-sorry Janus, sorry talaga hindi ko sinasadyamg madala—”

“Hey hey!” Pagputol niya sa sinasabi ko. Naguguluhan na rin siya.. “Chill, what are you talking about?”

Huminga ako ng malalim. “Y-yung nangyari sa atin k-kagabi,” ang nanginginig kong sagot. “S-sorry hindi ko talaga dapat ginawa ’yun.”

“You mean the kiss?” Saad niya. Natigilan ako, wala ba siyang naaalala?

“H-hindi mo na ba n-naalala?” Takang tanong ko. Nagkibit balikat siya at ginulo ang buhok ko bago nagbitiw ng isang ngiti.

Umiling siya.

“Walang nangyaring kiss. You said na ayaw mo kaya natulog na tayo,” sabi nito na siyang mas ikinataka ko, a no iyong nangyari sa amin? Bakit ako nanaginip nu’n.

“P-pero hindi ba…”

“Nanaginip ka lang. Promise, nakakapag isip pa ako that time kaya alam kong wala,” pangungulit niya bago sumeryoso. “Ako ang dapat na magsorry sa’yo. Nabastos kita. Nadala kasi ako eh,” dagdag niya pa.

Bakit parang totoo ang mga napaginipan ko? At si Kuya na naman?

“K-kalimutan na lang natin ’yun,” pagbabago ko ng topic sabay tayo. “Anong oras na nga pala?”

“6:40,” sagot niya. “Tinatawag ka na rin pala ni Tita.”

Tumango ako lumabas. Eksaktong nasalubong ko naman si Manang habang nagdadalawang isip sa tapat ng pintuan ni Kuya. Nang makita niya ako ay lumapit ito.

“S-sir p-pwede ho bang kayo na lang a-ang g-gumising kay Sir Eros? Natatakot ho kasi ako sa kanya. M-mukhang lasing ho kasi kagabi. Mainit ang ulo,” sabi nito habang kinakabahan pa.

Tumango naman ako kahit kinakabahan din. Ako ang pumalit sa pwesto ni Manang at kumatok sa pintuan. “K-kuya..”

Pero walang sumagot. Kaya muli akong kunatok at tinawag siya. Wala pa ring sunagot hanggang sa sunod-sunod ang ginawa ko at binuksan na niya ito. Tumambad sa akin ang nakaboxer lang na si Kuya at mukhang iritado pagkagising.

“What!” Tanong niya.

“G-ginigising ko lang po kayo,” sagot ko habang hindi tumitingin sa kanya.

“Maaga pa para mambulabog ka, alam mo ba ’yun?” Aniya. “Pero sige, dalhan niyo na lang ako manang ng isang kape. Ikaw, magbihis ka na. Hindi ako makakasabay sa’yo sa pagpasok. May dadaanan pa ako. Sige na alis na.”

Sinara niya uli ang pintuan. Hindi na ako nagtaka sa inasta niya dahil alam kong puno ng kasungitan ang katawan ng lalaking iyon. Pero mayroon sa loob-loob ko na expectation na sabay kaming papasok.

Umalis na lang ako at bumaba sa sala.

Itutuloy…

Desire 10

Desire 10: Avoidance

Drip’s Point Of View

Ilang linggo na rin ang lumipas at nahahalata kong nag iiba na si Kuya Eros sa akin. Alam ko ’yun dahil wala na siyang utos. Minsan hindi ito sumasabay pumapasok, minsan sasabay pero aalis din o di kaya bababa kahit malayo pa ang school. Ganoon din sa lunch, panaka-naka nalang ang pagkikita namin. Hindi na rin siya humihingi ng pagkain sa akin kahit wala na itong baon.

In short, naging tahimik halos ang buhay ko. Which is…pinagpapasalamat ko.

Pero hindi ko malaman kung bakit siya ganoon, may side sa akin na naninibago at parang hinahanap siya.

Sus, hindi ka naman ganiyan dati ah? Akala ko ba ayaw mo sa kaniya, Drip?

Nagkibit balikat na lang ako habang iniisip iyon sa loob ng classroom. Bakante kasi kami ngayong oras at nabusy ang lahat sa kani-kanilang gawain. Tanging si Sean na lang ang kasama ko na busy rin sa games sa kanyang cellphone.

Napabuntong hininga na lang ako.

“Sean…anong sign kapag may gusto ka na sa isang tao?” Bigla kong tanong. Hindi ko alam kung bakit ko naitanong ’yun sa kaniya. Bored lang.

Tinignan niya ako bago i-pause ang nilalaro. Kumunot pa ng bahagya ang noo niya. “Hmm…si Shine ang expert diyan eh kakabasa kasi ng romance. Pero hmm…alam ko lang ay kapag namimiss mo siya kapag wala siya rito and hmm…nagseselos ka kapag may kasama siyang iba? Instead na ikaw?”

Napatango ako. “Sige sige salamat.”

“Bakit mo naitanong?” tumaas pa ang isa niyang kilay matapos itanong ’yun. Agad akong umiling.

“Bored lang,” sagot ko. Tumayo naman siya.

“Nako, tara na lang at samahan mo ako sa library diyan sa baba,” sabi niya. “May kukunin akong libro na hihiramin ko pala.”

Wala naman akong angal at naglakad kami palabas. Nang makababa sa ground floor ay tinungo namin ang hallway papuntang high school library.

Biglang may mga nagtilian na sa tingin ko ay 4th year students din. Napatingin kami ni Sean doon at nakita ang Black Wolves, grupo ni Kuya Eros.

Nang lumiko sila ay hindi sinasadyang nagkatinginan kami ni Kuya Eros, sa tabi nito naglalakad ang tila magandang babae na may pulang buhok at nakareading glass din. Mukha siyang cheerleader.

Bigla rin siyang tumitig sa akin at dahan-dahang humawak sa braso ni Kuya bago sila magngitian sa isa’t-isa.

Parang may kung anong tumusok sa dibdib ko ng makita ’yun.

“Si Rebecca, cheerleader sa college department. Sikat ’yan kasi maganda at…alam mo na, sexy? Close rin ata sa Kuya mo ’yun,” ani Sean. Pumasok kami sa loob ng library.

“Ah…wala naman akong pake sa kaniya,” sabi ko sabay kagat sa ibabang labi ko.

“Well, akala ko lang na gusto mong malaman kasi kanina ka pa nakatitig eh. Tinatawag ka nga nila Brix pero hindi mo sila pinapansin,” sabi pa niya. Doon tumaas ang kilay ko.

“T-talaga?”

Tumango siya at hinarap ako. “Akala ko nga kilala mo na since Kuya mo si Eros hindi ba? Like, hindi pa ba siya nakakapunta sa bahay niyo?”

Umiling ako. “Hindi ko lang siguro maalala…”

Hindi ko na narinig ang sinasabi niya dahil mas nagfo-focus ako sa kung anong naramdaman ko.

Parang… Mas lalo akong nainis kay Kuya Eros. Mas tama lang sigurong hindi kami magpansinan.

Umakyat kami muli sa itaas para hintayin na lang ang hudyat na pwede nang umuwi.

“Drip, may bisita ka,” sabi ng isa sa mga kaklase ko na siyang nakaagaw ng aking pansin. Pagtungtong namin sa tapat ng room ay doon ko lang nakita ang isang lalaki. Si Kuya Eiron, pawisan at nakajersey ito nang pang basketball. Kumaway siya sabay pakita ng number “21” sa jersey. “Hi!”

Napakunot ang noo ko. “Ahmmm h’wag mong sabihing…”

Ngumiti siya. “Kasali na ako sa team ng basketball dito sa campus!” Ang masaya niyang tugon na hindi napigilan at napayakap pa sa akin.

Napangiti ako. “Talaga? May try out sila?”

Tumango siya. “Kasama nga roon ’yung peke mong Kuya eh. Akala niya ata eh hindi ako makakapasok. Tsk!”

“Hindi ko alam na marunong ka palang maglaro?” tanong ko rito na may pagtataka. Nakita kong gumuhit ang ngiti sa labi niya habang inaayos ang buhok nito.

“May nabackout ata kasi hindi na kayang maglaro kaya nagtry out na ako. Sumubok lang. Hindi ko alam na matatanggap pala ako,” sabi nito sabay kamot sa ulo niya. “May celebration nga kami mamaya eh. Gusto sana kita isama, ’yun ay kung ok lang?”

Hindi ko alam ang sasabihin ko. Nandoon din kasi panigurado si Kuya Eros, at manggagalaiti na naman ’yun kapag makikita niyang magkasama kami ni Kuya Eiron.

So? Ano namang pakielam niya? Nag-iiwasan naman na kami eh?

“Ano?” tanong uli ni Kuya Eiron. Nakataas ang dalawa niyang kilay habang naghihintay sa sasabihin ko. “Inaalala mo ba ’yung Kuya mo roon?”

Umiling ako agad. “H-hindi ah?”

“Ang yabang din pala n’un ano? Akala niya siguro matatakot ako eh?” dagdag niya.

“Shh! Baka may makarinig sa’’yo!” Pagsaway ko rito. “Baka awayin ka nu’n”

Kumunot ang noo nito. “Oh ano naman? Magsuntukan pa kami eh? Makatitig sa akin akala mo naman, may nagawa akong kasalanan.”

Hindi ko sinagot iyon. “Ah, h-hayaan mo na.”

“Nandoon naman ako eh? Ano, sasama ka ba o hindi?” Tanong nito. Wala sa sariling umiling ako. Ewan, nawala ako sa mood. “Sigurado ka?”

“Marami pa po akong tatapusin,” sabi ko na lang.

Napabuntong-hininga siya. “Sige sige. Basta, kapag kailangan mo ako huh?” Aniya sabay alis. Matapos ’yun ay naghintay na lang ako roon hanggang sa sumapit ang uwian. Halos wala na rin naman kaming naging klase sa araw na iyon.

“Oh siya uuwi na kami, andyan na pala ang sundo namin,” pagpapaalam ng kambal sabay tungo sa van na naghihintay sa kanila. Ngumiti na lang ako. Wala si Kuya at mukhang hindi niya ako isasabay sa pag uwi. Kinuha ko na rin ang bag ko at napagdesisyonang umuwi mag isa.

Sasakay na lang ako ng bus kung may daraan patungo sa subdivision.

Sa paghahanap ay nakakita ako ng waiting shed, na siyang sinilungan ko at inupuan muna. Daan dito, daan doon ang mga tao pero para lang silang hangin sa akin. Natulala na lang ako, hanggang sa makarinig ako ng isang busina na nakaagaw ng pansin ko. Agad kong inilabas ang maliit ko ring bag kung saan nakalagay ang iilan kong pera.

Nang akmang tatayo na ako ay may mabilis namang lalaki ang dumaan sa harap ko at sa isang iglap…

Nawala ang hawak ko..

Natulala ako ng ilang segundo…bago namalayan ang nangyari. Pagtingin ko sa malayo ay wala na ang lalaki. Nanghina ako bigla.

Sh*t, nagpakatanga mo Drip! Bakit hindi ka sumigaw?!Bakit hindi mo hinabol?

“Boy, sasakay ka ba?” Tanong ng kundoktor ng bus na nasa tapat ko na pala. Walang gana akong umiling at hinayaang makaalis ito. Doon ko na lang napagdesisyonang maglakad paalis para umuwi. Alam kong malayo pero siguradong makakarating naman ako. Nasaulo ko rin naman ang daan dahil iisang route lang naman ang dinadaanan namin palagi.

Makalipas ang ilang minuto ay nakalayo na ako at nakarating sa mas mataong lugar. Ramdam ko na ang pagod at pawisang katawan ko habang sinasalubong ang ibang tao.

Ting~

Tinignan ko ang tumunog kong cellphone.

(3:30 PM)

Eros Sungit

“Where are you? Sumabay ka sa akin pauwi.”

Pero hindi ko iyon pinansin. Binalewala ko lang at minabuting magpatuloy sa paglalakad. Iilang text pa ang dumating mula sa kaniya kaya inoff ko muna ito. Maayos naman na ’tong naglalakad. Kaso nakakauhaw at gutom lang din. Naalala ko naman ang pag snatch sa wallet ko.

Ang tanga talaga!

Napatigil na lang ako nang may tumulong tubig sa aking pisngi, hanggang sa nasundan pa ito at tumama iyon sa ulo ko. Napatingala ako at dito mas sunod-sunod pang pagpatak ang nangyari hanggang sa naging malakas na ulan ito.

Tumakbo ako at agad na naghanap ng masisilungan.

“Ang malas talaga!” Sisi ko sa sarili nang wala ako mahanap. Ipinangtakip ko rin ang bag ko sa sarili kahit basa na rin naman ako, maihahalintulad sa isang basang sisiw. Umihip din ang ginaw na siyang nagpanginig sa kalmnan ko. Niyakap ko ang sarili at sinubukang magpatuloy, na sa palagay ko ay malayo pa talaga ang lalakarin. Ni walang waiting shed!

Hanggang sa makarating ako sa tawiran. Red ang traffic light kaya paroon at parito ang iba’t ibang sasakyan. Wala akong nagawa kung hindi ang maghintay habang iniisip na basa na rin pati notebooks ko siguro.

Isang kotseng itim naman ang pumarada sa tapat ko at muntikan pa akong mabasa dahil sa pagtalsik sa excess na tubig sa tabing daan.

Bumukas ang bintana at nakita ko si Kuya Eros. Nakasimangot ito at masama ang titig. Pasimple ko rin siyang inirapan dahil nakaramdam na naman ako ng inis.

Pero nang magkatinginan kami ay nawala ang simangot sa mukha niya at napalitan ng hindi ko malamang emosyon. He looked away for a second bago bumalik muli sa akin. Napabuntong-hininga siya.

“Sumakay ka,” utos niya.

“K-kaya ko na.,” sabi ko. Pero binuksan niya ang kotse habang may hawak na payong. Binuksan niya iyon at kinuha ang bewang ko. Nagkatinginan kaming saglit sa ganoong anggulo. At lahat ay parang natunaw sa akin.

Hindi na ako nakapalag dahil sa lamig. Binuksan niya ang pintuan sa likod at doon ako pinapasok. Bumalik naman siya sa driver seat at ibinato ang payong sa passenger seat na para bang naiinis.

Kung malamig sa labas, mas malamig din sa loob dahil sa aircon.

Hindi naman kumibo si Kuya at pinaandar na ang sasakyan paalis. Habang ako ay nakatahimik na giniginaw doon. Nakita kong hininaan niya ito at may kinuha sa likuran niya.

“Oh!” aniya sabay bigay ng hoody niya. “Maghubad ka na.”

Hindi ako nagsalita at ginawa na lang ang sinabi niya. Napansin ko pa na tinignan niya ako sa rearview mirror pero agad na umiwas nang magtagpo ang tingin namin. Nang masuot ko iyon ay itinabi ko ang basang uniform ko at simpleng inamoy ang hoody niya.

Ang bango-bango talaga.

“Hindi ka sumagot sa text ko,” aniya sa mahina at pabulong na boses. Napalunok ako. Galit ba siya?

“Hindi ko narecieve,” ang tanging nasagot ko.

“Ano? Impossible, blinock mo ba ang number ko?” Tanong nito sa akin na halatang mas nainis.

“Hindi. Ewan ko nalowbat ako,” sagot ko na lang. Hindi na rin siya nagsalita matapos ’yun.

Hanggang sa namalayan ko na lang ang pagtigil namin.

“Go inside. Maligo ka agad and take some vitamins para hindi ka magkasakit,” paalala niya pero walang gana ang boses. Tumango na lang ako.

“And next time, kapag pinapabalik ka, bumalik ka,” dagdag niya.

Doon ko siya hinarap. Parang nagkaroon uli ako ng courage na sagutin siya.

“Malayo na ’yung narating ko eh. Atsaka late mo na nasabi kaya parang ganoon din, maaabutan din ako ng ulan,” sagot ko.

Nakita ko ang surpresa sa mata niya pero nanumbalik agad ang simangot nito. “Then, take a bus? Have you ever heard the word ‘Commute’?”

Napabuntong-hininga ako. “M-may nagsnatched po sa wallet ko.”

"You're fvcking stupid," aniya. Nang makarating kami sa loob ay mas lalo kong nilaksan ang loob ko para sumagot pabalik.

"Alam ko po 'yan. Hindi mo na kailangang sabihin," sabi ko. Nakagat niya ang ibabang labi nang marinig 'yun at inikot ang mga mata. Tinalikuran ko na siya para magpunta sa mga kasambahay. Sa kanila na lang ako magtatanong ng vitamins.

"Fine. Sorry for what I said," pahabol niya. Natutop ko ang bibig. 

Nagsorry na naman. Ibinigay naman ng kasambahay ang gamot na agad kong ininom.

"Kapag kailangan mo po ako, nasa k-kwarto lang ako," sabi ko sa kaniya at umakyat na. Pero narinig ko siyang sumunod.

"Hey. I said sorry," aniya. Nilingon ko siya.

"Ayos lang."

Nakita ko na para siyang naguluhan. Nginitian ko na lang siya ng tipid at napatingin sa jacket niya. "Ah, ibabalik ko na rin 'to. Salamat—"

"Wear it," pagpigil niya sabay hawak sa kamay ko. Pero mabilis niyang binawi 'yun na para bang nakuryente. "A-ah, just go to your room."

Tumango ako.

Kinuha ko ang towel ko at naligo para mawala ang bacteria na dala nung ulan kanina. Pagkatapos nu'n, humiga ako kaagad. Nakakapagod. Dagdagan mo pa 'yung dala ng ulan at 'yung katangahan ko. Baka mamaya, wala na silang ibigay na baon sa akin. Mabuti at wala roon ang ATM at 'yung ibang malalaking bills na mayroon ako.

Napahawak ako sa jacket ni Kuya sabay tagilid ng higa. Umuulan pa rin sa labas. Malamig. Nakakarelax. Ipinikit ko ang mata ko para matulog. 

NAGISING ako sa isang basa at mabigat na pakiramdam. Nakita ko agad si Kuya Eros na nakasimangot. Wala siyang suot na damit at tila nakashorts lang. Nakaupo siya sa tabi ko. Namangha ako sa itsura niya.

"You're awake," bulong niya.

Sinubukan kong tumayo pero nahilo ako at mainit ang pakiramdam. Parang gusto kong sumuka at matulog uli.

"May fever ka. H'wag kang tumayo," saway niya sabay pinahiga ako. Hindi na ako umangal pero tumagilid ako dahil nandoon pa rin siya sa loob at nakaupo sa tabi ko.

“Bakit kasi hindi nagtetext sa akin. Tss. Ang tigas ng ulo. Nakakainis ka Drip,” dagdag nito at narinig ang pagbuntong hininga niya.

“B-bakit ka po concern ka na sa akin ngayon?” ang nauutal kong sabi, na hindi ko malaman kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko. Siguro napapaisip din ako. Umiiwas siya sa akin tapos ganito?

“Sagutin kita kapag may nangyari sa’yong masama,” sagot niya. Ahh, ’yun lang pala eh.

“K-kaya ko naman na po,” sagot ko na lang.

“Anong sabi mo?” Rinig kong tugon niya. Hindi ako kumibo. Parang mas nag iinit ako. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Ipinikit kong muli ang mata ko habang siya, hindi ko alam basta nakarinig ako ng mga hakbang at ang lamig ng aircon sa kwarto ay nawala.

“I’ll turn off the AC. Mas ok na mapawisan ka,” sabi nito. “And wear that hoody. Mas maiinitan ka.”

Hindi ako sumagot pero meron sa akin na tila gumaan dahil sa ginagawa niya. He looked at me bago iniling ang ulo.

“Dito ka lang, tatawagin ko lang si Manang,” pagpapaalam na lang nito kasabay ng tunog nang sumarang pintuan.

Maya-maya pa ay bumukas muli ang pintuan. Napadilat ako at nakita si Manang na may hawak na basket ng gamot, habang nasa likuran si Kuya Eros at tinitignan ako ng masinsin. Sumandal siya sa pader habang nakacrossed arms. Mas lalong lumaki ang biceps niya.

“Nagpadala na rin ako ng pagkain para bago ka uminom ng gamot,” saad niya sabay lapag sa lamesang katabi ko. Bigla namang pumasok si Janus na may dalang pagkain. Ngumiti ito sa akin at lumapit sa amin.

Pinabangon ako ni Manang sa higaan at akmang susubuan na nang pigilan siya ni Janus.

“Ako na lang ho,” sabi nito. Tumango naman nag katulong at naglakad na paalis ng kwarto. Si Kuya naman ay tumungo sa tabi ko at umupo patalikod sa akin.

“Ayan, ayan ang napapala ng mga matitigas ang ulo.” sabi niya.

“Kuya Eros!” Pagsaway ni Janus.

“What? Totoo naman ’di ba? Ayaw niya naman makinig sa akin. Sinabing bumalik sa school dahil ihahatid ko siya pauwi. Atsaka, you can text me back naman kung anong nangyari. But guess what?”

“S-sorry po talaga” ang medyo nanghihina kong sabi. Iniharap sa akin ni Janus ang kutsara na may pagkain. Wala akong nagawa kung hindi kumain at higupin ang mainit na soup.

“Ano pa bang magagawa ko? Mapapagalitan pa ako ni Mommy niyan!” Nagdabog siya palabas ng kwarto ko. Muli akong sinubuan ni Janus habang may awa sa kanyang mata.

“H’wag mo na lang pansinin si Kuya. Hindi ko rin malaman bakit ganon siya,” sabi niya. “Pero at the same time, nag-aalala yun sa’yo. Bakit hindi ka nagreply?”

Napaiwas ako ng tingin. Bakit nga ba ako hindi bumalik? Nagreply? Dahil ba umiiwas siya?

Hays… eh ano naman kung umiiwas, Drip? Bakit ka nabo-bother?

“May problema ba kayo? Bukod sa nagsusungit siya sa’yo minsan?” Tanong niya uli.

Naroon na naman ang inis na naramdaman ko sa nakita. Agad kong iwinaglit ’yun.

Umiling ako at agad na nakaisip ng palusot. “L-lowbat na kasi ako, Kuya. Hindi ko pa ata nacha-charge,” sabi ko na lang at muling kumain. Tinignan niya ako sa mata at maya-maya’y tumango.

Umilaw bigla ang cellphone ko na nasa tabi ko. Doon ako napaiwas ng tingin dahil sa pagkapahiya.

“Lowbat…huh? 50%?” aniya Kuya Janus. Kinuha ko naman ’yun kahit nanghihina. Naroon pa rin ang message ni Kuya Eros pero nagbago ang pangalan niya sa contact.

Naging Eros na lang.

H-ha? Ginalaw niya ang cellphone ko?! H-hindi ko naman pinapalitan ’yun ah?

Aish!

“Kung anuman ’yan. Please lang, sa susunod, Ite-text mo ako o magreply ka, ok? Paano kung may mangyari pa sa’yong masama?” ani Kuya Janus.

“P-pasensiya na.”

He smiled at me. Matapos ng pagpapakain nito ay pinainom na niya ako ng gamot at kinumutan.

“Babalik ako, may gagawin lang. Magpahinga ka muna dyan,” sabi nito na ikinatango ko. Hindi ko na siya hinintay makalabas dahil mabilis akong hinila muli ng antok.

Eros Point of View

NAPASANDAL ako sa sofa habang inis na inis kay Drip. I hate him for being irresponsible! Para siyang laging tulala at wala sa sarili. Tapos kanina, nadukutan pala hindi pa nagsabi sa text? Paano na lang kung mas napahamak siya? Ako ang masisisi ng nga magulang ko!

Yun nga ba ang inaalala ko, o naawa lang ako sa kaniya? Naulanan siya. He also looks guilty noong makita ko kanina. Pero mayroon din na para siyang galit.

Well, galit din ako sa kaniya. Hindi niya ako sinagot kanina at…nakita kong kausap niya si Eiron noong dapat pupuntahan ko siya matapos kong dumaan sa building nila.

So what? Bakit nga ba ako nagagalit? Am I fvcking…jealous?

“D*mn…” bulong ko sa hangin.

Narinig ko naman ang isang hakbang nang bumababa ng hagdan. Napatingin ako roon at nakita si Janus na nakatitig din pala sa akin.

“Kumusta siya?” Tanong ko rito.

“Go upstairs, puntahan mo siya sa kwarto niya para malaman mo kung ok ba siya o hindi,” sabi nito sa seryosong boses. “Maging Kuya ka nga sa kanya.”

Hindi ako kaagad nakakibo nang marinig iyon. Parang atake sa akin ang mga salitang binitiwan ni Janus.

I sighed heavily.

Kaya naman wala akong nagawa kung hindi umakyat uli at bumalik sa kwarto niya. Dahan-dahang hakbang ang ginawa ko nang makita ko na natutulog ito. Napakahimbing nito at payapa. Lumapit ako rito at parang may kung ano sa loob ko ang nagkaroon ng pakiramdam na utusan ang utak kong haplusin ang buhok niya.

Ginawa ko iyon, naramdaman ko ang buhok niya sa palad ko. There’s something about his energy that makes my heart feel weird.

Ito na naman…

“You saved my name as ‘Sungit’ in your contacts, huh?” I whispered. Nakita ko kasing bukas ang cellphone niya at napansin ang message ko roon. Lowbat huh? “You’ve got some nerve, don’t you?”

I let out a sigh. “Sorry kung wala ako kanina para isabay ka,” sabi ko rito kahit alam kong hindi naman niya naririnig. “Sorry kung hindi ako nakasabay sa’yo ng lunch. Sorry kung iniiwasan kita.”

I don’t know, man. He always made me feel guilty. Hindi talaga ako nagsosorry sa mga nagagawa ko noon. In fact, kasing taas ng building ng company namin ang pride ko. Pero ewan ko, pagdating sa kaniya…para akong nawawala sa sarili.

Like, noong hinalikan ko siya sa room 29 at sorry siya ng sorry. Nakonsensiya ako agad sa ginawa ko at nagulat din sa sarili ko. That’s why I thought something para makapag apologize dahil hindi niya ako pinatatahimik, to the point na hindi ako nakasagot sa recitation nu’n.

Tulad din kanina noong mamura ko siya. That’s terrible.

Kaya nga binawasan ko ang interaction namin. Kasi hindi ko maintindihan ang sarili ko.

I had to avoid him because I don’t know what happened to me. Simula noong halikan ko siya, I can’t sleep because I keep wanting to go to his room. Pinipigilan ko lang siya.

Unti-unti, nakikita ko na lang sarili ko na inilapit ang labi sa noo niya, at hinalikan iyon saka ako humugot ng malalim na paghinga.

May gusto ppa sana akong halikan pero ayokong gawin ’yun ng tulog siya at walang permission. I wanna respect his decision.

Sinubukan kong maging matigas ng ilang linggo. Pero bakit pagdating kanina, para lang ’yung yelo na natunaw agad? I can’t explain it…I really…can’t.

Napagdesisyonan ko munang umalis matapos iyon.

Nagpunta ako sa mga kaibigan ko na naghihintay sa tatambayan namin. Pagkarating ko sa kinalalagyan nila ay kasama nila si Hasel habang nakikipagkwentuhan sa mga ito. Nang makita nila ako ay agad akong sinalubong ng babae, diretsong hinalikan ako sa pisngi.

I smiled at her. But not genuinely.

“Kumusta si Drip?” Tanong agad ni Adrian nang makalapit ako.

“He’s fine,” sagot ko. Napatingin ako sa malayo bago kumunot ang noo ko. Teka, paano niya nalaman?

Bigla namang tumunog ang cellphone niya at napatingin ito roon.

“Ah yeah, sabi ni Eiron ayos na raw si Drip. Medyo bumaba na ang init sa katawan niya,” sabi pa nito na agad kong ikinunot ng noo.

“Eiron? How—”

“Naroon siya sa bahay niyo, dinalaw si Drip,” sagot niya sabay pakita ng conversation nilang dalawa. Kumunot lalo ang noo ko. Heck! Bakit nangingielam siya?

Napakuyom ako ng kamao habang iniisip ’yun. Damn it.

“And, how did he know what happened to Drip?”

“I told him,” simpleng sagot muli nito. He smirked at me. “Nalaman ko kasing close sila noon pa. Tapos nalaman ko from Janus na may lagnat daw si Drip. Kaya sinabihan ko siya agad. Hindi na nga nakapunta rito sa party kasi mas uunahin daw niya si Drip.”

I rolled my eyes at him. Napakasawsawero . Hindi ko alam basta bigla akong nawala sa mood matapos na marinig ang nangyari. Nakaramdam din ako ng guilt.

Inuna niya si Drip kaysa sa party, habang ako iniwan siya roon. Ugh!

“Why? Nagseselos ka?” hirit ni Adrian. I crossed my arms at him kaya natawa siya.

“Why would I? Edi dumalaw siya. Ako naman ang nag asikaso kay Drip kasama si Janus kanina.”

Lol, Eros. You’re funny…

"Tsk tsk...hindi ba dapat, nandoon ka at nagsstay lang?" ani Adrian na binalewala ko.

Kung magsstay pa ako, baka hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko.

But…tangina, baka anong abutan ko roon dahil silang dalawa lang.

Pero si Drip na ang may sabi…They’re just like siblings. …aish!

I picked up a can of beer and took a sip para mawala ang iniisip ko. Natulala ako. Pero bakit parang ayaw? Parang habang tumatagal, lalo lang akong nilulubog patungo kay Drip. I looked at the can and gave it a shake.

Agad namang hinawakan ni Hasel ang kamay ko para lumabas kasama ng iba ko pang kasama.

“Let’s go, guys. May pupuntahan pa tayo!” Pagyayaya niya. Sumakay na kaming dalawa. Wala sa sariling inayos ko ang sarili sa driving seat. Nang makapaghanda ay hinawakan niya ang baba ko at akmang hahalikan nang iniwas ko ang mukha ko sa kaniya. Nakita ko ang pagnguso nito at medyo padabog na isinandal ang sarili sa passenger seat.

“Why? What’s the problem?” Tanong niya ng may pag-aalala.

“Nothing Babe, medyo pagod lang talaga sa class kanina,” sabi ko na lang at pinaandar ang kotse. Pagod ba talaga, Eros?

Buong byahe ay wala akong imik habang si Hasel ay nagke-kwento lang. Wala kasi ako sa sarili at laging iniisip si Drip. Kung bakit kailangan pa nang Eiron na iyon na puntahan siya. Hanggang sa makarating kami sa bagong bukas na bar, kung saan inimbitahan kami ng owner.

“Cheers!” Sigaw ni Hasel habang nakataas ang alak na binili nito. Hindi ko itinaas ang akin dahil isinandal ko ang likod sa couch habang nakatingin sa cellphone at tinitignan kung magte-text si Drip sa akin.

Tanga, may sakit nga ’di ba?

“Hey babe, are you ok? Kanina ka pa talaga tahimik. Nabo-bother na ako,” bulong ni Hasel. Niyakap niya ako at malanding hinimas ang hita ko. Walang epekto ’yun sa akin at tila nairita pa. Napansin ko ang tingin nila Brix. Ngumisi pa nga ang mga ito pero hindi ko sila pinansin.

Hanggang sa nilagay niya ang palad niya sa bulge ko. Inalis ko ng kusa ang kamay niya.

“Wala talaga babe, pagod lang,” sabi ko at pekeng humikab.

I can’t take this anymore. Gusto kong umuwi para makita ’yung Eiron at si Drip.

“Uuwi na ako,” pagpapaalam ko at naglakad na palabas.

“Babe! Wait!” Sigaw ni Hasel sabay habol sa akin. Hinawakan niya ang braso ko sabay hila sa parking lot. Pagkatapos ay isinandal niya ako sa kotse at tinignan.

“You’re really making me turn on huh? Hindi ka na easy to get…” bulong ni Hazel sa akin bago hinalikan ang tenga ko pababa sa leeg ko. I just rolled my eyes.

“Please, uuwi na ako,” pagtanggi ko. Naiinis ko siyang tinaboy ng kaunti. Binuksan ko ang kotse at pumasok agad sa loob. “Go back inside.”

Nakita ko ang pagsimangot niya at pagdabog sa labas ng kotse. “But Babe!”

I roll down my window. “Hasel, go back inside! Uuwi na ako!” Hindi ko napigilang bulyaw sa kanya. Natahimik ito kaya sumakay na ako ng kotse at umalis sa lugar na iyon. Tinungo ko agad ang bahay pagkatapos ay walang sabi-sabing diniretso ko ang kwarto ni Drip.

Naabutan kong magkayapakan sila ni Eiron pero naagaw ko ang atensyon nilang dalawa kaya mabilis silang naghiwalay at tinignan ako.

“What the fvck are you doing here?!” Galit na tanong ko kay Eiron. Tumayo ito at inalalayang humiga si Drip bago ako harapin. He smirked at me. Ang lakas ng loob huh? Pinasok na nga ang basketball team ko, pati ba naman dito?

“Dinalaw at inalagaan ko lang naman ang kapatid ko na kapatid mo rin,” sagot niya. “At dapat nga ikaw ang gumagawa nito dahil nasasainyo siya.”

Napakagat ako ng ibabang labi. “I did! Sinabihan ko siyang magpahinga.”

“Pero bakit umalis ka pa rin? Paano kung kailangan ka niya?” hirit pa ni Eiron.

Hindi ako nakasagot. Tumingin ako kay Drip pero iniwasan niya iyon kaya mas nainis ako. Nainis ako sa sarili ko. Tama naman si Eiron, bakit ko nga ba piniling umalis?

Nakita kong kinuha ni Eiron ang bag niya sa lapag at umiling pa sa tapat ko.

“Malaman ko pang pinabayaan mo ang kapatid ko. Hindi ako magdadalawang isip na kunin siya sa inyo,” banta nito sa akin.

I flashed him a cocky grin. “Then, try it.”

Huminto siya sa paglabas. “Talagang gagawin ko. Hindi ako pabayang kapatid tulad mo.”

Naiwan kami ni Drip na tahimik.

Hinarap ko si Drip habang nakahiga ito at walang imik. Hindi man lang niya ako tinignan at nakatulala lang ito habang nakayuko. Inangat ko ang aking kamay at pinakiramdaman ang leeg at noo niya. Hindi naman siya umiwas ng gawin ’yun.

“Mainit ka pa, humiga ka muna,” utos ko. Dahan-dahan niya naman akong sinunod habang tahimik pa rin. Kinakain na naman ako ng guilt. Humiga ako sa tabi niya habang nakatihaya at nakaunan ang dalawang unan sa ulo ko. Nakatingin ako sa kisame.

“Sorry,” pag uumpisa ko. Narinig ko ang mabigat niyang paghinga. Tinignan ko siya at nahuling nakatitig din sa akin. Tumagilid ako ng higa kaya pinutol nito ang eye contact. But I held his chin and made him look at me again.

Ito, ito ’yung hinahanap ng mga mata ko noong nakaraang linggo pa. Nilabanan ko lang. Tangina talaga. Nakakabaliw.

Anong ginawa mo sa akin, Drip?

“B-bumalik na po kayo sa party,” sabi niya sabay ngiti ng tipid. Don’t push me away.

“No, I’ll stay…here,” sabi ko ng pabulong at namamaos na boses. I looked down on his lips. Para akong inaakit muli ng mga ’yun.

Damn it.

“I…I’m sorry hindi na tayo minsan nagsasabay sa lunch,” sabi ko at iniwas ang mata ko roon.

“A-ayos lang.”

“Namimiss mo ba?” tanong ko agad. Napansin ko na pinisil niya ang palad.

“S-siguro?”

“Let’s have lunch pagpasok mo uli,” sabi ko naman sabay hawak sa kamay niya. Napansin ko pa na medyo nagulat pa siya ng gawin ko ’yun.

Ewan ko rin. Gusto ko lang siyang hawakan.

“Bakit hindi niyo na ako inuutusan uli?” Tanong niya out of nowhere. Napatingin ako sa kanya nang sabihin niya iyon. Tumingin din ito sa akin

“Ineenjoy mo ba?” Tanong ko.

Umiling siya. “N-nagtataka lang ako.”

“Ok then.” I sighed. “Magpagaling ka at magpahinga. Ayokong bawiin ka ni Eiron. Magagalit sila Mommy.”

Pati na rin ako.

Hindi ito umimik pero napansin kong napapikit siya kaya hinayaan ko na itong makatulog bago lumabas ng kwarto. Kinuha ko ang cellphone ko at nagscroll down sa contacts ko sa cellphone. I don’t know, I need to talk to someone. 

Itutuloy…

Desire 11

Desire 11: Chances

Drip’s Point Of View

Hanggang sa sumapit ang hatinggabi, hindi ako lumalabas ng kwarto. Inaabutan at kinakamusta lang ako ni Janus at Manang. Inaalok na magpacheck up bukas pero tumatanggi ako, hindi dahil sa gastos kung hindi ayaw ko lang muna makita si Kuya. Medyo umookay naman ako. Baka dahil sa pagod lang din ito.

Nalilito ako sa sarili ako, sa ikinikilos niya. Kaya mas mabuting hindi muna kami magkita or magkausap. Kung anu-ano lang din ang lumalabas sa bibig ko kapag kasama pa siya.

Tinignan ko ang cellphone ko na nakasurvive pa mula sa pagkakabasa. Alas diyes na ng gabi. Napatingala na lang ako sa kisame.

Narinig ko namang bumukas ang pintuan, malamang sa malamang si Janus na naman ito.

“Janus, ayos na ako. Gusto ko lang talaga mapag-isa,” sabi ko. Nakailang pasok na kasi ito at maya-maya ang tanong sa akin kung ayos lang ba ako.

Pero tila hindi ata nakinig ito. Napatingin ako sa bandang pintuan at may nakitang nakatayo. Mukha siya nga at nakatingin sa akin. Patay kasi ang ilaw sa buong kwarto at ang bintana lang ang nagbibigay ng liwanag sa akin.

Nanliit ang mata ko. “Janus?”

Naramdaman ko ang paghakbang niya papalapit sa akin. Medyo nakaramdam din ako ng kilabot at inisip na baka multo iyon. Naitaas ko tuloy ang kumot sa dibdib ko. Hanggang sa pumatong ito sa kama ko pero hindi ko pa rin naaninag ang itsura niya.

Lumapit ito sa akin at humiga sa tabi ko.

“Janus? A-anong ginagawa mo?” Tanong ko uli sa kanya pero nanatili siyang tahimik. Tanging ang paghinga lang nito ng mabigat ang nararamdaman.

Hindi siya umiimik. Kaya bahagya kong idinikit ang sarili ko at aksidenteng naamoy siya.

Eros?

Hinawakan niya ang kamay ko habang dahan-dahang lumulubog ang katabing kama ko.

“You’re driving me crazy,” bulong niya sa akin bago ilayo ang sarili sa akin. Tumalikod din ako ng higa upang hindi siya makita. “I’m here, just call me if you need my help.”

Sunod ko na lang narinig ay ang pagsara ng pintuan ko.

Makalipas pa ang isang araw ay naging maayos na ako. Nakapagpahinga na rin. Pakiramdam ko na maayos na ako at muling makakapasok kahit may kaunting sipon.

Hindi pwedeng narito lang ako, marami pa kaming tatapusin.

Nang sasakay na kaming dalawa ni Janus para pumasok ay may naunang pumasok sa loob. Nagulat ako kasi nasa likuran pumasok si Kuya. Nagkatinginan kami ni Janus at nagkibit balikat.

Napagdesisyonan kong maupo sa gunshot seat para makaiwas sa kanya. Sa loob, ramdam ko ang titig na ipinupukol nito sa akin.

“Himala at sumakay ka sa sasakyan ko, Kuya,” pagbasag ni Janus sa katahimikan. “Is there something wrong with your car? O wala ka lang kasabay?”

“Shut up, Janus.”

“Why? I’m just asking,” pangungutya pa ng kasama ko.

“Wala lang ako sa mood mag-drive,” matipid na sagot nito. “Now, focus on the road and don’t mind me.”

Hindi na nasundan ang usapan. Miski ako tahimik na lang din sa aking upuan sa makarating kami sa school. Ipinark ni Janus ang Kotse kasabay ng mga hilera ring kotse na gamit ng nasa school. Pagkababa namin ay ibinigay sa akin ni Kuya ang bag niya.

“Iabot mo kay Adrian o kahit kaninong kaibigan ko, hindi muna ako papasok sa unang subject dahil may pupuntahan lang ako. Pero sabay tayong magla-lunch. Same…place,” sabi niya sabay alis ng hindi man lang sinasabi kung saan ito pupunta.

“Same place?” takang tanong ni Janus na ikinaiwas ko ng tingin. Gusto niya talaga kaming doon muli maglunch? Kung saan nangyari ’yung isa sa mga maling desisyon ko?

“W-wala.”

Nagkibit-balikat si Janus habang inaayos ang long sleeve niya sa kaliwang braso. “I guess may kababalaghan na namang ginagawa ’yang si Kuya Eros.”

“Na naman? Anong ibig mong sabihin?” Tanong ko sa kanya habang naglalakad kami papasok sa gate.

“Hindi mo siguro alam no? Hindi ba sinabi sa’yo ng mga kaibigan niya? Babaero ’yang si Kuya. Mostly ang girlfriend niya ay college din at maganda. Minsan schoolmate natin, minsan taga-ibang school,” sagot niya sa akin.

Natigilan ako. Hinalikan niya ako. Nahawakan ko ang pagkalalaki niya, siya pa ang nakakuha ng 1st kiss ko…

Tapos…may nangyari pa sa amin.

Kung ganoon, bakit niya sa akin ginagawa yung paghalik-halik kung babaero naman siya? Possible kayang bored lang siya kaya ganoon ang trato niya sa akin?

Nakakagago naman pala!

“Hey, I’m gonna go now. I need to pass my report to my professor eh. Sige! See yah later!” Pagpapaalam ng kasama ko habang kumakaway na umalis.

Napatitig na lang ako sa bag ni Kuya sabay lakad sa daan papuntang college area. Nang binibaybay ko iyon ay puno ang lugar nito ng iba’t ibang estudyante. Madalas ay mga nakaupo at nagsusulat habang ang ilan naman ay nag aayos at mukhang nagke-kwentuhan lang. Mahahalatang mga busy sa kanilang courses at mga kaibigan.

Sa isang banda ay naaninag ko si Lance, habang may ka-kwentuhang tatlong babae. Inayos niya pa ang kulot niyang buhok.

“Kuya Lance!” Pagtawag ko rito. Napatingin naman ito sa direksyon ko habang kumaway na lumapit.

“Oh naligaw ka ata? Atsaka nasaan ang kuya mong abno?” Tanong nito.

“A-ahmm umalis daw po kasi siya. Baka di muna raw po siya makakapasok sa unang subject,” sabi ko. “Ito nga po, ipinalalagay niya raw po yung bag niya sa room niyo.”

Inabot niya iyon at tumaas ng kaunti ang kilay nito bago ngumisi. “Oh siguradong pinuntahan niya na naman si Hasel,” sabi nito. “Sige, pasok ka na. Ako nang bahala rito.”

Kumunot ang noo ko. Magtatanong pa sana ako nang tumunog na ang bell mula sa area namin, hudyat ’yun na kailangan na namin pumunta sa room para sa first subject sa araw na iyon.

Habang binabaybay ko ang daan ay napapaisip ako sa nabanggit na pangalan na iyon. Hasel? Sino si Hasel na kasama ni Kuya? Siguradong babae niya iyon.

Hanggang sa klase ay walang tigil na pumapasok ito sa aking utak. Ni wala na akong naiintindihan sa nile-lesson ng teacher namin dahil lang doon. Nakakainis na nakakairita. Pinipigilan ko naman pero hindi ko magawang alisin.

Parang may sumasakit sa dibdib ko habang nnag ooverthink.

Napangiwi ako. Ayan, sunod-sunuran ka kasi!

Pagkatapos nang sunod na subject ay hindi na ako pumasok. Minabuti ko munang sa library tumambay at gawin ang homework ko kahit papaano. Dito, mas pinili ko ang dulong bahagi para iwas sa ibang tao.

May napansin lang akong ibang college students ditong nakatambay. Hindi ko alam na pwede pala sila rito. Nananalangin lang ako na wala akong makitang kakilala at baka masumbong pa.

Kinuha ko ang history book upang maghalungkat ng ibang information about sa pinasasagutan ng teacher ko sa susunod na subject. Pagdating ko sa isang shelves para naman isunod ang english ay may nahagip ang mga mata ko.

Nakaramdam ako ng inis. Si Kuya Eros ’yun habang papasok sila at papaupo sa upuan habang may kasamang babae.

Alam kong siya iyon, kahit nakatalikod sa akin. Mukhang pangiti-ngiti pa ang babae na hindi ko alam kung bakit ko ikinairita. Napahalumbaba na lang ako at hindi na naituloy ang assignment.

“Drip? Anong ginagawa mo rito?” Biglang singit ng isang boses, ayun ay galing kay Kuya Eiron na nasa tapat ko na pala habang namimili ng libro.

“Nasa klase ka dapat ’di ba? H’wag mong sabihing nag cutting class ka?” dagdag niya bago umupo sa katapat kong upuan.

“Ikaw, anong ginagawa mo rito? Nandoon ang college area,” sabi ko. Pero walang epekto ’yun sa kaniya. Pinanliitan niya lang ako ng mga mata. “O-opo…nagcutting ako.”

“What the…bakit mo ginawa ’yun? Hindi ba sinabi ko sayo masamang mag cutting?” Pagsita niya. “Bumalik ka na nga roon.”

“Eh ikaw?”

“Anong ako? Nandito kasi ’yung prof namin. Magpapapirma lang ako—teka, hindi ’to tungkol sa akin!”

Ngunit umiling ako. “H-hayaan mo na Kuya, hindi ko na naman po uulitin.”

Tinignan ko siya at para itong nanlalaban pa. Ngunit hindi rin yun nagtagal dahil huminga siyang malalim. “Isa…Drip, ang tigas ng ulo ah?”

“Sige sige na…” pagsuko ko.

“H’wag mo ng uulitin huh?”

“Bakit? Kapag ba inulit ko anong gagawin mo sa akin?”

“Isusumbong kita kay Mama atsaka sa adoptive parents mo.”

Natahimik naman ako sa sinagot niya. “Ano ba ’yung pinunta mo rito at hindi ’yan nakapaghintay sa break time niyo?”

Doon mas natameme ako, dapat ko bang sabihin? Atsaka teka, bakit ko ba yun pinapansin? Putcha! Nakakainis naman talaga. Nalilito na talaga ako sa utak ko.

“Assignment po,” sabi ko na lang sabay lapit sa kanya ng notebook. “Mahirap pong hanapin eh.”

Tinignan niya ito bago ako pagmasdan muli. “Sige, tutulungan ka ni Kuya. Pero may kapalit ito,” sabi niya at kumuha ng ballpen bago hilain ang mga librong kinuha ko rin.

“Ano?”

Ngumisi siya. “Libre mo ako mamayang lunch?”

Wala na akong nagawa pa sa narinig. Napagdesisyunan kong h’wag sumabay kay Kuya Eros ng lunch. “Sige na sige na, Kuya. Basta tulungan mo lang ako sa gagawin ko.”

Narinig ko pa siyang tumawa ng mahina bago mag-umpisa sa pagsusulat. Pinagmasdan ko naman ng pasikreto si Kuya at ang kausap nito pero napansin kong wala na roon ang babae, at si Kuya ay abala sa pagtetext.

Sino kaya yung kausap niya? Atsaka akala ko ba hindi siya papasok?

Nang akmang haharap na ito sa direksyon ko ay mabilis akong yumuko at nagtago gamit ang isang libro. Mabilis pa sa alas kwatro ang pagtibok ng puso ko dahil sa sobrang kaba. Sumilip ako, nakahinga ako ng maluwag dahil sa makita ko ang paa nitong umalis sa pwesto niya.

Napabuntong hininga ako bago mag concentrate sa ginawa ni Kuya Eiron. Nang matapos ito ay kaming dalawa ng nagbalik sa pwesto ng aming pinagkuhaan. Medyo dulo na rin iyon at pansin kong wala nang gaanong tao sa library nang lumipas ang ilang minuto naming pananatili rito.

“Drip? Ok ka lang ba talaga?” Tanong ni Kuya Eiron uli bago ito humarap sa akin. Itinupi pa niya ang dalawang kamay at tinignan ako ng seryoso.

“Opo Kuya, bakit po?”

Hinawakan niya ang braso ko at hinimas iyon. “Wala bang ginagawang masama sa’yo si Eros?”

Kumunot ang noo ko. “Eh Kuya…”

“Mukhang meron. Kilala kita kapag nagsasabi ng totoo eh,” sabi niya. “Halika ka nga rito. Payakap si Kuya.”

Dahil sa bigat ng loob ay ibinuka ko ang dalawa kong braso at inilingkis ito sa kanya. Niyakap ko ito ng mahigpit at dito ko naramdaman ang seguridad na hinahanap ko. Walang nagbago sa mga iyon, mahigpit pa rin at nagpapakita na po-protektahan ako nito.

“Salamat Kuya…” Bulong ko.

“Akala ko ba nag-usap na tayong dalawa, Eiron?” Biglang pagsingit ng isang boses na ikinalaki ko ng mata. Napahiwalay ako kay Kuya Eiron at tinignan si Kuya Eros na masama ang titig sa amin habang nasa likod nito ang mga kaibigan niya.

“Anong masama sa pagyakap sa kapatid ko?” Tanong na balik ni Kuya Eiron. Hinawakan ko na ang kamay niya dahil ramdam ko ang tensyon sa pagitan nila.

“Kapatid? Erase that word because you and Drip are not real brother, “ ani Kuya Eros bago bumaling sa akin. “You, here.”

Mas hinigpitan ko ang hawak kay Kuya Eiron. Parang ayoko na bumitiw roon. Uutuin niya na naman ba ako? Ayoko na.

“I said come here, Drip,” Utos uli ni Kuya.

“Bakit Eros? Sa papel lang din naman kayo magkapatid ni Drip, so patas lang ang laban. Hindi tayo ang nakakatandang kapatid niya,” pag angal ni Kuya Eiron. Nagpalipat-lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa na naglalaban sa matalas na titigan.

“But be a man, we have an agreement, right? You promised to me that…”

“Agreement?” Ang takang tanong ko kay Kuya Eiron. “A-ano pong Agreement?”

Halata namang biglang kinabahan si Kuya Eiron sa tinanong ko na siyang nagbigay ng kutob sa akin.

“Kuya?” Pangungulit ko pa. “Ano pong Agreement?”

“Drip, h’wag mo siyang pakikinggan,” paalala ni Kuya Eiron.

“Nagkaroon kami ng bet sa basketball, kapag natalo ko siya ay lalayuan ka na niya. Well, natalo ko siya and he needs to follow that,” dagdag ni Kuya Eros. Parang napunit ang puso ko sa narinig.

Pustahan? Ganoon na lang ba ako? Matapos utuin ni Eros, nilagay naman ako sa pusta ni Kuya Eiron?

“Drip,” pagtawag uli ni Kuya Eiron pero tumakbo na ako palabas dahil sa kahihiyan. Narinig ko pa ang pagtawag ni Kuya Eros pero wala na, hindi ko na siya pinansin pa at dali-daling bumalik sa room kung saan wala akong naabutang teacher.

Agad akong hinarang ng kambal. “Hoy, ayos ka lang?” Tanong ni Sean.

“Anong problema? May umaway sayo ’no? Gusto mo isumbong ko sa Kuya Eros mo?” Dagdag ni Shine.

Umiling ako. Ngumiti lang ako sa kanila ng matipid. “Naku, ayos lang ako.”

“Sigurado ka?”

Tumango ako. May nagte-text sa akin pero in-off ko ang ang cellphone ko. Ayoko muna silang kausap.

Lumipas muli ang mga oras at dumating nag lunch time, mas pinili kong sumabay ng pagkain sa kambal. Nagtetext na naman si Kuya Eros sa akin pero dine-dedma ko lang.

“Finally! After so many years! Sa amin ka rin naglunch!” ani Shine at binuksan ang baong pagkain. “At dahil diyan, kumuha ka sa favorite kong ulam!”

Pinili namin sa loob na lang kumain dahil may gagawin pa kaming group project na kukunin namin sa isang lumang classroom. Dahil background nito ang gagamitin namin.

“Bilisan niyo na, sayang ang oras oh? Kunan niyo na ang lumang classroom nang maedit na,” utos ni Shine sa aming dalawa ni Sean.

“Pwede ba maghintay ka? Hinahanda ko pa nga ang camera,” banat ng kakambal nito.

Inirapan niya muna ito at binalingan ako. “Oh nakatulala ka d’yan? H’wag mong sabihing natatakot ka pasukin ’yang lumang classroom? Walang multo kapag hapon ah?”

Umiling naman ako. “H-hindi ’no,” ang sabi ko na lang habang napapalunok. Hindi naman talaga ako takot, pero kasi ang pinili nila ay yung kung saan tumatambay at kung saan kami kumakain ni Kuya Eros.

“Oh siya, tara na nga, kanina pa ako naririndi sa babaeng ’to,” pagyaya ni Sean sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad na papunta sa pintuan. Mas dumoble ang kaba ko.

“Teka lang baka pwede—” naputol ang pagpigil ko nang malakas na buksan iyon ni Shine na halos ikalaglag ng panga ko.

Dahil nakita ko si Kuya Eros, hinalikan siya ng babaeng kaharap niya. Halos mawalan ako ng hininga at parang sasabog ang puso sa gulat dahil sa nasaksihan.

“What the heck—Drip? Oh God!” surpresa ni Kuya sabay tulak sa babae na bumagsak sa lupa. Agad ko namang naramdaman ang paghila ni Shine at Sean sa akin paalis.

May kumirot na naman sa dibdib ko…bakit ganito?

S-sigurado, si Hasel na iyon? Girlfriend ni Kuya Eros…

NAPASANDAL ako. “Ayan, tapos na!” Sabi ni Shine habang sine-save ang gawa namin. “Ano pa bang sunod na gagawin?”

“Yung animal kingdom for science,” ani Sean habang inaayos ang mga material na gagamitin namin para mumunting project.

Habang ako eto walang imik. Nawalan ako ng gana. Parang mas dumoble ata ang kamalasan ko. Bumuga na lang ako ng hininga habang inaalis ang negatibong enerhiya sa utak ko.

“Drip! Uy!” Panggulat ni Shine. “Ayos ka lang ba?”

Dahan-dahan akong tumango. “O-oo ayos lang.”

“Sige nga ano yung sinasabi ko?” Ang nakataas kilay na tanong ni Shine.

“M-may sinasabi ka?”

“Oh ’di ba hindi ka okay! Ano ba kasing nangyayari sa’yo? Para kang wala sa sarili,” ang banat niya. “Baka sa kakaganyan mo kami ang malagay mo sa animal kingdom na ’yan ah!”

Ngumiti ako ng alanganin. “Ahmmm. Wala naman, nagulat lang talaga ako sa kanina.”

“Oh? Bakit ka magugulat eh Kuya mo naman ’yon? Kami nga dapat ang magulat,” sabi ni Sean.

“Hindi na tayo magugulat, ’di ba naabutan natin sina Mama at Papa kagabi—” tinakpan agad ng kakambal ni Shine ang bibig nito.

“Napakadaldal mo naman. Daig mo pa si Cristy Fermin!” Pagsaway ni Sean. “H’wag mo na yun isipin. Anyway, pupunta pala si Kuya Janus dito. May gagawin din kami about sa art club. Ano, sama ka?”

Napangiti ako ng marinig ’yun. “Oo naman.”

Biglang bumukas ang pintuan at napalingon kaming lahat doon. Dumating nga si Janus habang may mga dalang gamit at saktong napatingin sa akin. Tila umiwalas ang mukha niya.

“Speaking of, andito na siya. Kaya wala ka nang magagawa kung hindi sumama,” bulong ni Shine sa akin sabay tawa ng mala-demonyo.

“Kuya!” Ani Sean sabay tayo upang salubungin ito. Kinuha nito ang gamit na hawak niya.

“Hey, watcha doin’?” Tanong niya at umupo sa tabi ko. “Andito ka rin pala.”

“Nako sorry Kuya, hindi ka namin nasundo sa room niyo. Nagmamadali kasi kaming umuwi kanina dahil sa—”

“Shine! Isa pa!” Sabay na saway namin ni Sean.

Tumawa naman si Kuya Janus. “Nah it’s ok. I guess it’s all about Kuya Eros, right Drip?”

“H-huh? P-paano mo nalaman?” Ang takang tanong ko habang bumabalik ang imahe sa isip ko nang nasaksihan ko kanina.

Masakit pa rin.

“Nasabi ni Kuya Eros kanina, and pinsasabi niyang pauwiin daw kita sa bahay dahil hindi ka naman daw sumasagot sa tawag at text niya. Which means ako ang maghahatid sayo pauwi,” sabi nito at bumuga ng hangin paitaas, dahilan para lumipat ang ilang piraso ng buhok nito.

Hindi na ko umimik. Mas lalo akong nawalan ng lakas. Ano na naman ang gagawin niya sa akin? Hahalikan? O baka uutuin? Nakakainis na talaga. Iiwasan ko na lang siya kahit anong mangyari. Naging maayos naman ng bonding naming apat. Tawanan dito at doon. Asaran pa pero maayos na natapos ng aming project at ang kanilang activity sa club na ginawa ko na ring tulong para kay Kuya Janus. Dito, nawala yung abnormal kong pakiramdam patungkol sa kanina. Basta ang alam ko, wala na muna akong kakausapin sa kanilang dalawa.

“Oh paano ba yan. Biyernes na naman!” Ang nag uunat na sabi ni Shine. “Mahaba habang tulog na naman ito.”

“Guys, you made my day,” sabi ni Janus. “And thank you, Drip. You also made my day.”

Napangiti ako sa narinig.

“Yieee ship ko talaga—” tinakpan na kaagad ni Sean ang bibig ng kapatid. Akmang lalagyan na niya ng tape ang bibig nito.

Napakamot na lang si Janus at nagpaalam na sa kanila. Mga 3:30 na rin ng hapon at maaliwalas ang panahon. Ang sarap mamasyal sa ganitong oras.

“Hey, you wanna go home?” Tanong ni Janus habang nasa sasakyan kami.

Tumango ako ng pilit. Gusto ko man ng gala ay alam ko pagod na ito. Tumingin siya sa akin at kumindat. Mukhang nahalata niya. “But, I guess ayaw mo pang umuwi, right?”

Niliko niya ang daan at hindi na iyon papunta sa bahay. Nagtaka ako. “Saan tayo pupunta?”

“Sa favorite kong kainan,” sagot niya sabay kindat sa akin. Hindi ko alam kung matutunaw ako sa upuan ko dahil sa sinabi niyang gagala kami at kakain o dahil sa ginawa nito.

Dinala niya ako sa parang old house restaurant kung saan ang mga menu ay parang mga 90’s ang datingan. Ang mga waitress at waiter ay nakasuot ng lumang damit na bumagay sa tema, sabayan pa ng klasikong musika at payapang paligid.

“Wow! Ngayon lang ako nakarating sa ganito Janus!” Ang masaya kong sabi habang ngumunguya ng paborito kong pagkain, ang kare-kare. Napapikit pa ako dahil miss na miss ko na iyon lalo na yung combination ng bagoong.

“Yup, halata naman sa’yo,” sabi niya sabay punas sa baba ko.

“B-bakit?”

“May kanin ka kasi sa baba eh,” sabi niya sabay tawa. “Well, to be honest this is better than an expensive and deluxe restaurant na kinakainan namin ng family ko.”

“Look, this restaurant is so simple but special. Kaya nga siguro kung may nagugustuhan man ako o gusto kong i-date? Baka dito ko dinala eh,” dagdag niya at ngumiti sa akin.

“Ikaw ba, Drip? Wala ka bang ka-date o dine-date na babae?” Tanong niya.

“Wala ’no. Wala naman akong nagugustuhan eh,” sabi ko. “Bakit? Ikaw ba?”

“Meron nga eh,” ngumisi siya matapos sabihin ’yun.

Tumigin ako sa kaniya na parang nanunuri. “Wow, Sino yan ha?”

Umiling siya. “Magbalik tayo sa’yo, so wala ka ngang kadate? Sure ka?”

“Wala,” sagot ko at tumitingin sa paligid.

“So, I can date you..anytime and anywhere?” Ang wika niya na nagpalaki sa mata ko.

“H-huh? S-seryoso ka ba dyan?” Nagtataka at natutulirong tanong ko.

“Yes, I’m deadly serious.”

PAG-UWI ko ay halos hindi ko maprocess ang sinabi ni Janus. Pero ang sabi naman niya, pwede ko naman daw i-consider ’yun na friendly date kung hindi raw ako sanay. Umuwi lang din ito sa kanila kaya hindi na siya pumasok sa bahay namin.

Pagpasok ko sa loob ng kwarto ko ay halos mapatalon ako sa gulat ng makita si Kuya Eros doon. Nakaupo siya sa kamay na habang tila may iniisip. May hawak siyang isang…bocquet ng bulaklak at isang pit na naman ng ice cream.

“A-anong ginagawa mo sa kwarto ko?” Tanong ko habang nilalapag ang bag ko.

Doon siya natauhan at agad na tumayo. Nakita ko agad ang konsensiya sa mga mata niya habang kagat-kagat na naman niya ang ibabang labi.

“Look…’yung nakita mo kanina, hindi ko siya hinalikan—”

“Ano lang?” ang lakas-loob kong pagputol sa kaniya. “Nagdikit ’yung labi niyo na parang magnet?”

Nakita ko ang surpresa sa mga mata niya at pagkunot ng noo nito. “Are you jealous?”

Sumimangot ako at sinubukang umalis sa kwartong ’yun. Pinigilan niya naman ako sa pamamgitan ng paghawak niya sa door knob. “Hindi ako nagseselos.”

Napabuntong-hininga siya. “Let me explain please.”

“Hindi mo kailangang magpaliwanag,” sabi ko pa. “Magkapatid lang naman tayo eh. Atsaka, ’yung mga ginagawa mo sa akin. paghalik -halik na ’yan, ’yung sa shower room—lahat ’yun deal lang ’di ba?”

Natigilan siya.

“Ayos lang naman sa akin,” dagdag ko sabay ngiti ng tipid. “Pero ayoko na, Kuya. Huli na lahat ng ’yun sana. Kasi hindi magandang tingnan. Magkapatid tayo tapos may ginagawa tayong ganoon.”

Nakita ko siyang napalunok. “Just let me explain first, please?”

Umiling ako. “Kung para sa deal? No, ayoko na talaga. Kung hindi talaga tayo magkakasundo, matatanggap ko. Gusto mo akong umalis sa bahay na ’to? Pagka 18 ko, sige. Tutal, makakapagtrabaho naman na ako nu’n.”

Inilapag niya ang hawak at dahan-dahang lumalapit sa akin. Nagmamakaawa ang mga mata niya. “Do you think this is about our deal? Forget that…just listen to me first, please?”

Galit ako sa kaniya. Galit ako sa nakita ko. Pero ’yung boses at mata niya…bakit parang…pinapaamo niya ako?

“H’wag na nga eh!” ang hindi ko maiwasang pagtaas ng boses ko. Sinubukan niya akong hawakan pero lumayo ako. “Atsaka, bakit ka ba nagkakaganiyan? Bakit hinahawakan mo ako…bakit—lagi mo akong nadadala sa mga titig mo? Ako naman ’tong si tanga na nadadala kahit ang sama ng trato mo sa akin simula noon?”

Umiling siya. “I-I don’t fvcking know, Drip.”

“Di ba? Di ba? Miski ikaw hindi mo rin alam?” Napahawak ako sa dulo ng damit ko. “Dapat nga sinusuntok na kita eh, alam mo ba ’yun? Tangina, may girlfriend ka pala? Tapos ginagawa natin ’yun? Anong tingin mo sa akin? Laruan?”

“I-im confused, ok?” ang nauutal niyang sabi.

“Nalilito ka?” natawa ako ng kaunti. “Sige, nalilito ka. Nauto mo na ako. Pero hanggang doon lang ’yun, ok? Hanggang doon na lang ’yun! Ayoko na!”

“A-akala ko ba hinahanap-hanap mo?” aniya. Tumingin siya sa akin ng may tanong sa mga mata.

“Hinahanap ko ’yun oo. Pero noong malaman ko kanina na may girlfriend ka na? Nandiri ako sa sarili ko,” sabi ko at napabuntong hininga.“Dagdagan mo pa na pinagpustahan niyo pa ako. Ano ba ako? Laruan talaga? Dahil ba hindi ako nalaban masyado?”

Nakita ko ang awa sa mga mata niya pero iniling ko lang ang ulo ko para iwiksi ‘yun. Tigilan mo ako. “G-gusto ko lang naman na layuan ka niya,’ aniya.

“At bakit gusto mong layuan ako ng tinuturing kong kapatid?” Tanong ko sa kaniya. “Alam mo naman na sobrang close na kami ni Kuya Eiron!”

“Because nagseselos ako,” mahinahong sabi niya. Pero may diin ’yun sa dulo.

Hindi ko alam kung bakit ako natigilan, imbes na matawa. Dahan-dahan akong lumayo sa kaniya.

“I don’t know why pero nasasaktan ako kapag kasama mo siya,” dagdag niya pa sa namamaos na boses.

Nasaktan din ako noong kasama mo si Rebecca habang nag-iiwasan tayo. Nasaktan din ako noong makita ko kayi nung babae.

So, nagseselos din ako?

“Selos? Selos? May girlfriend ka na! Magkapatid tayo! Lalaki tayong parehas! Bakit ka magseselos?” nagtatakang tanong ko.

“I-I broke up with her,’ aniya. Mas lalo akong natigilan. “Kagabi lang. Nakipagbreak na ako sa kaniya. Sabi niya, kahit closure lang. Kaya nakipagkita ako kanina sa kaniya. Nag-usap naman kami at akala ko malinaw sa kaniya ang lahat….and then she kissed me. Sakto mong nakita ’yun. Kahit ako nagulat—and I hated her for that. Blinocked ko na siya kanina sa social medias and contact ko. Hindi ko na rin siya pinapupunta sa campus.”

Napayuko ako. Bumilis ang tibok ng puso ko noong marinig ’yun. Parang sumaya ang pakiramdam ko? Hindi ko alam, hindi ako sigurado. Pero lakas loob akong umiling.

“A-ano naman kung nakipagbreak ka?”

“Hindi pa ba obvious?” tanong niya. “I-I like you.”

Napahawak ako sa polo ko ng mahigpit. Pakiramdam ko, lalabas na ’yung puso ko. Nakita ko siyang bumuntong-hininga.

“N–nagkakamali ka lang,” pagtanggi ko.

“No. I-I talked to someone about this. H-he said na nagkakaroon ako ng feelings for you. From attraction…up to feelings.”

“Napakabilis…napakababaw, Kuya. A-atsaka…hindi tayo pwede,” sagot ko.

“Mabilis?” Nilapitan niya ako at hinawakan ang kamay ko. “That’s what I thought. P-pero wala na akong pakielam—”

“Baka nagkakamali ka lang,” pagputol ko sa kaniya at binawi ang kamay ko. Mayroon sa aking tumutol sa ginawa ko pero natatakot talaga akong magpadala sa kaniya. “Please, h-h’wag mo na akong utuin. L-lumabas ka na ng kwarto ko.”

Nakita ko na nagulat siya sa ginawa ko. Sandali siyang yumuko at tinignan ang bulaklak at ice cream na dala niya. “Well, baka nga nagkamali ako…sorry for disturbing you.”

Hindi ako kumibo at hinayaan siyang lumabas ng kwarto ko.

Itutuloy…

Desire 12

Desire 12: Count on me

Drip’s Point Of View

Ganoon nga ang nangyari. Ilang araw akong date ni Janus, minsan gabi minsan umaga. Nagpapalusot na lang kami sa mga magulang namin na kunwari ay pasyal lang ang gagawin. Si Kuya Eros naman, tuluyan kaming hindi nag usap. Hindi kami nagkikibuan. Iniiwasan ko rin naman siya. Ganoon din namin siya lalo kapag papasok. Mas nauuna pa siyang umaalis.

Papunta ako ngayon sa canteen ng college area, niyaya kasi ako ni Janus na sumabay sa kaniya kumain.

“Drip!” Biglang pagsulpot ni Janus sa tabi ko sabay hawak sa aking braso. Napahawak pa ako sa dibdib ko.

“Nakakagulat ka naman!” Ang sambit ko habang hawak-hawak ang aking dibdib.

“Sorry,” aniya sabay ngiti sa akin. “Tara na maglunch na tayo.”

Hinawakan niya ako sa braso at nagpunta kami sa canteen. Medyo marami na ang tao pero nakahanap naman na kami ng uupuan. Umorder na rin kami. Nagugulat pa ang mga kasabay namin dahil naroon ako.

Kung makatambay nga sila sa library namin, tapos kami parang bawal dito?

“Ah oo nga pala! Nakalimutan ni Kuya Eros ang pagkain niya. Pinahahatid ni Tita sa akin,” paalala ni Janus. May kinuha siya sa bag niya. “Mauna ka na sa table.”

Hindi ko naman napansin na madadaanan pala namin ang table nila. Napatingin ang grupo nila sa akin, maliban kay Kuya na nanatiling nakatingin kay Janus, habang ang babae naman ay nanatiling nakatingin kay Kuya na para bang wala kami roon. Lumingkis pa ang kamay nito sa leeg ni Kuya.

Siya yung Hasel.

Akala ko ba break na sila?

Inilapag ni Janus ang pagkain sa tapat ni Kuya. “Pagkain mo, aalis na muna kami ni Drip,” sabi niya na mahahalatang hindi maganda ang tono ng boses. Hindi ko alam kung bakit. Hindi naman niya siguro nalaman ’yung tungkol sa amin ano?

“At saan mo ’yan dadalhin?” tanong ni Kuya Eros sa kaniya. Hindi man lang dumapo ang tingin niya sa akin pero nakaturo ang daliri niya sa direksyon ko.

“Sa kabilang table,” sabi ni Janus. “Tara na, Drip.”

Umalis kami sa harapan ni Kuya at muling hinawakan nito ang braso ko upang umalis. Pagkaupo ay tinignan ko si Janus.

“H’wag mo na lang pansinin ’yun. Mainit na naman ata ang ulo sa’yo,” ani Janus.

“Sanay naman na ako,” sabi ko na lang bago kunin ang pagkain ko. Narinig ko na lang na tumayo si Kuya. Ayaw ko man tingnan pero nakikita ko siya sa gilid ng paningin ko.

“Where are you going, babe?” tanong ni Hasel.

“Locker, may kukunin,” sabi niya.

"Anyway, are you interested na sumali sa club namin? Naghahanap kami ng mga juniors katulad nila Shine and Sean," pagsabat ni Janus para idistract ako.

"A-ahh wala naman akong alam sa arts," ang nahihiya kong sabi.

"I can teach you, if you want?" medyo malakas na sabi ni Janus na tila excited.

"Sure ka? May mahaba ka bang pasensiya?" tanong ko naman. Narinig ko ang medyo padabog na paggalaw ni Kuya Eros ng upuan.

"I have. In fact, I can see your potential in the arts..." ani Janus habang hindi inaalis ang titig sa akin.

Ngumiti ako ng alanganin. "Binobola mo ata ako eh? Hindi pa nga ako sumusubok doon sa buong buhay ko."

"Why not i-try mo?" banat niya. "Sige na, please?"

Natawa ako ng ipagdikit niya ang dalawang palad. "Oo na oo na—"

"Eh sa may kukunin nga ako! Naiintindihan mo ba?" medyo pasigaw na sabi ni Kuya Eros kay Hasel.

"Call your brother. Hayaan mo na siyang kumuha," ang sabi ni Hasel na ikinataas ng kilay ko.

Tinignan ako ni Kuya Eros pero iniwasan ko iyon.

“Pwede ba? H’wag na h’wag mo siyang idadamay rito?” iritadong sabi ni Kuya Eros. “You’re pissing me off.”

Napanguso na lang si Hasel at tinignan kami sa direksyon namin.

“Drip, try this. Sabi ni Mommy gagawan ka niya ng ganito dahil natuwa siya nung dalhin kita sa bahay,” sabi ni Janus nang may inilabas palang maliit na baunan na may cake. Wala na akong nagawa ng subuan niya ako mula sa tinidor niya.

“Masarap, right?” tanong pa ni Janus.

“They kind of look like they’re dating. I think your brother might be gay,” ani Hasel. Napahinto ako at si Janus. Nagpintig ang tainga ko sa narinig pero pinigilan ko lang ang sarili ko.

Hindi rin kasi ako marunong mang-away.

“I don’t care,” ani Kuya Eros. So, hindi man lang niya ako ipagtatanggol sa pang iinsulto ng girlfriend niya?

“Huh? Hindi ka ba nahihiya? Dapat sinusuway mo siya. Ikakahiya niya lang ang pamilya niyo,” sagot ni Hasel.

“Tara, Drip. Nakakawalang ganang kumain dito,” lakas loob na parinig ni Janus. Tumango ako.

“What? I’m just stating the fact—”

“Shut the fuck up!” sigaw ni Kuya Eros sa kaniya na umalingawngaw sa buong paligid. Natahimik ang lahat.

“Eros, that’s enough,” saway ni Brix sa kaniya.

Nakita ko ang takot sa mata ni Hasel dahil doon. “B-babe…c-calm down please?”

“No, wala na nga akong pakielam ’di ba? But you just said some nonsense words towards him! Wala kang karapatang gawin ’yun dahil girlfriend lang kita! You know, I don’t know why bakit pa kita binalikan!” ani Kuya Eros.

“Tara na Drip,” pagyaya ni Janus at kinuha ang gamit ko. “We can eat somewhere.”

“Bakit ka nagagalit? Sinasabihan lang kita. Eh hindi ba ampon niyo lang naman ’yan?” Sabay turo sa akin na ikinatigil ko. Natakot ako dahil naalala ko ’yung sinabi ni Janus sa akin.

“So what? It doesn’t mean you can throw some hurtful words? Wala kang karapatang sabihan siya ng kung ano-ano!” Napailing si Kuya Eros. “We’re done.”

“Eros!”

Tumayo si Kuya Eros at naglakad patungo sa akin. Nakakainis na nakakamangha dahil pinagtanggol niya pa ako. Pero nandoon pa rin ’yung fact na iniiwasan niya pa rin ako dahil wala raw siyang pakielam sa akin.

Sige, ako rin. Yun naman ang napag-usapan, ’di ba?

Nilagpasan niya lang ako matapos ’yun. Agad naman siyang sinundan ng mga kaibigan at ni Hasel na nagmamakaawa pa. Hindi ko alam ang sasabihin ng mga oras na ’yun.

“Let’s go,” bulong ni Janus at nilakad ako palabas habang dala ang mga gamit namin. Narinig ko pa ang bulungan ng ibang estudyante roon.

“Don’t worry about them. Hindi ka nila ibubully. Kaming bahala,” ani Janus sa akin habang nakangiti. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin pero kahit papaano, nawala ng kaunti ang kahihiyang naramdaman ko.

Matapos nito ay kalat sa buong campus ang nangyari. Hindi ko alam kung paano pero pinag uusapan ako habang naglalakad sa hallway.

“Ang daming chismosa’t chismoso ha?!” sigaw ni Shine. Tinignan siya ng masasama ng ibang estudyante pero nagflip lang siya ng buhok sa kanila.

Napangiti ako ng tipid. “Hayaan niyo na.”

Pero tila mas lumala pa dahil may nagtawanan at tila narinig ko pa na mukha raw akong anak ng isang kasambahay.

Ano naman bang masama roon?

“Ok people, stop your gossip! And go back to your classroom!” Sigaw ng kung sino na siyang ikinatalikod ko. Nakita ko sila Lance, Brix at Adrian, si Lance ay naka jersey at siya rin ay may hawak na bola.

“Uwian niyo na hindi ba?” Tanong ni Adrian.

Tumango ako. “O-opo.”

“Sumama ka sa amin sa gymnasium, may practice kami,” sabi ni Lance at ngumiti.

Hindi ko alam kung makakatanggi ba ako roon o magpapalusot na lang na aalis dahil patungkol na naman iyon kay Kuya. Simula kasi nung kanina ay pilit ko siyang inaalis sa utak ko. Pero wala akong nagawa nang may nagsuot ng bag ko mula sa likuran ko.

“Sasama po kaming manonood,” sabi ni Shine sabay kapit sa braso ko. “H’wag ka ng tumanggi! Sila na ’yan oh!”

“Kahit kailan ka talaga!” bulong ko rin. Tinignan naman naming dalawa si Sean na umiling-iling.

“Ano ba pang magagawa ko? May choice ba ako?” angal niya.

“Oh tara na,” ang nakangiting yaya ni Brix.

“Don’t worry, ako naman ang nagyaya sa inyo…hindi ang Kuya Eros mo,” ani Adrian sa akin bagao guluhin ang buhok ko.

Naglakad na kami papunta roon. Pagdating doon ay pumwesto kami sa benches na kung saan ay kami lamang ang nanonood. Naroon ang team ni Kuya na napatingin pa sa akin.

Hindi ko naman hinanap si Kuya Eros, pero nakita kong kumaway si Kuya Eiron.

“Hindi mo naman sinabing mas maayos pala ritong magklase, Drip,” ang bulong ni Shine sabay tawa.

“Hay nako, tigilan mo na nga ’yan ha. Mapapagalitan ka pa ng magulang mo,” pagsaway ko sa kanya.

“Why? Ang gusto lang naman nila eh mag aral kami, puro aral. Hindi ba pwedeng lumandi rin?” Tanong niya pabalik.

Nakangiwing tinignan ni Sean ang kakambal. Hindi na kami nagsalita pa nang mag-umpisa ang kanilang practice. Masasabi kong magaganda ang galaw nilang lahat doon lalo na si Kuya Eros.

Iniwasan ng mga mata ko ito ng makashoot siya at tinignan ako habang pinapasadahan ng dila niya ang ibabang labi.

Bigla akong kinalabit ni Shine.

“Hindi ba Kuya mo rin iyon?” Tanong niya sa akin.

Tumango ako. Si Kuya Eiron ang tinutukoy niya na nasa kabilang team at kalaban ni Kuya Eros.

“Konting bilis, Villaflor!” Sabi nito sa kanya.

“Sensiya na Coach,” aniya. Tinignan din niya ako na tinanguhan ko na lang. Gusto ko siyang panooring makascore.

Dahil doon, naramdaman ko ang tensyon sa pagitan nila ni Kuya Eros. Lalo na, silang dalawa ang laging naghaharap kapag hawak ng isa sa kanila ang bola. Yung mga titig nila sa isa’t-isa, parang may mga apoy at handang susgudin ang isa’t-isa anumang oras.

Parang uminit din ang pakiramdam ko at kinakabahan habang pumupuntos ang magkabilang panig.

Sa hindi sinasadyang pangyayari, ay sumalampak si Kuya Eiron. Naghiyawan ang mga team mates niya dahil sa ginawa at pagkabilib nito.

“Go Kuya Eiron!” Sigaw ko ng hindi sinasadya. Napatingin siya sa direksyon ko at napangiti.

Si Kuya Eros naman ay tumingin lang sa akin pero nilampasan lang din ako na parang hagip lang ang ibinigay niya. Parang nasaktan ako ng kaunti roon.

Nang mapunta ang bola sa iba at nasa team na ni Kuya Eros ito ay napakagat ako ng labi. Halatang napag iiwanan na ang iba nilang team mates dahil sa ng dalawa kong Kuya ang nag iiringan ngayon.

“Nako, mukhang bad shot!” Pagsaway ni Sean na ikinataka ko. Nilingon ko siya saglit at napatitig uli sa laro. Halos manlaki ang mata ko nang makitang bumagsak si Kuya Eros sa lapag habang iniinda nito ang kanyang likuran at ulo.

Parang binagsakan ng bato ang dibdib ko sa sobrang gulat at takot. Nawala sa isang iglap ang galit ko sa kaniya.

“Kuya!” Ang natataranta kong sabi. Hindi ko alam kung bakit kusang gumalaw ang mga paa ko at tumakbo papalapit sa kanya. Nang mahawi ang daan ng mga ito ay dalawa kami ni Coach ang nakaalalay sa kanya.

“Lim, lim anong masakit sa’yo?” Tanong nito. “Team, tumawag kayo ng medic!”

“M-my head!” Ang daing ni Kuya. Biglaang napahawak ito sa kamay ko ng mahigpit, at dahil doon ramdam ko ang sakit ng pinagdadaanan niya.

“K-kuya..” pagtawag ko sa kanya.

“I wanna some ice,” ang huli niyang sabi bago dumating ang stretcher at inihiga siya palabas. Pero hindi ako sumunod sa sinabi nito.

“Sorry Drip, h-hindi ko sinasadyang—”

Pinutol ko agad ang sinasabi ni Kuya Eiron. “H-hindi mo kasalanan, Kuya,” sabi ko. Pero hindi nawala ang konsensya sa mga mata niya habang hawak ang buhok niya. Tinapik naman siya ni Adrian. Hinarap ko ang kambal na halatang gulat din. “Umuwi na kayo, s-susunod ako kay Kuya!”

Tumakbo na ako. Nakita kong may ambulance na naroon. Mas kinabahan pa ako dahil sa ilaw nito ay dali-daling lumapit ako sa sasakyan.

“Sakay na, bata! Samahan mo ang Kuya mo!” Ang sigaw ng Coach nila na sinunod ko. Dumadaing pa rin si Kuya pero muli niyang hinawakan ang kamay ko.

“H’wag ho kayong matutulog, Sir,” paalala ng lalaking nurse sa kanya.

“M-malapit lang ang hospital, a-ah please Kuya h’wag mong ipipikit ang sarili mo,” sabi ko pa na ikinatango niya. Unang beses kong maging concern sa kanya at nakakagaan ng loob, parang isang iglap na nawala ang lahat ng bigat sa dibdib ko.

Pero nandoon ’yung takot.

Nakarating kami sa hospital. Pinaghintay na lamang nila ako ng mahigit dalawa at kalahating oras hanggang sa pinapasok na ako dahil ako lang naman ang kapamilya niya. Pagpasok ko sa kwarto ay dalawa lamang sila ng doctor ang naroon. Si Coach ay mayroong inasikaso.

Lumapit ako sa kanila.

“Titignan pa namin ang x-ray mo, although kahit wala naman kaming findings na namuong dugo o nabali ay mas mabuting imake-sure natin. Dahil minsan hindi muna yan magpapakita ng symptoms, it’s either mamaya o bukas. Kaya kailangan naming i-monitor ka. Well that’s it. Babalikan ko na lang kayo after ng ilang pasyente ko pa,” paliwanag ng doctor na tumingin sa kanya.

Naiwan kaming dalawa. Napuno ng katahimikan ang paligid. Naupo naman ako sa gilid niya.

“T-tatawagan ko sina Mommy at Daddy,” sabi ko.

“Don’t. They’re busy and…maliit lang na problema ’to. I can handle this,” sabi niya habang nakatitig sa kisame. Hindi na ako sumagot at muling katahimikan ang namayani sa amin.

Bumuntong-hininga ako. “Papapuntahin ko rin sila Kuya Adrian.”

“Pupunta na sila. Don’t call them,” pagsaway niya uli. So, ano nang sasabihin ko ngayon?

Tumingin ako sa paligid. Narinig ko naman ang pagbuntong-hininga niya na tila sumusuko na.

“Have you confirmed it?” Tanong niya out of nowhere.

“Ang alin?” Tanong ko.

Nakita kong napailing siya. “Nothing. Nevermind.”

Hindi ako nakapagsalita. Nag-aalala tuloy ako. Baka mamaya, may side effect sa kaniya ’yung pagkabagsak niya.

“If mamamatay ba ako, iiyak ka?” tanong niyang muli.

Kumunot ang noo ko. “Anong klaseng tanong ’yan, Kuya?”

“Just answer the damn question,” aniya na tila naiirita.

“Malamang?”

“You’re not sure?” aniya sabay iling muli. Kinabahan ako. Ano bang gusto niyang sabihin ko?

Bigla namang bumukas ang pintuan na para bang naraid kami ng mga pulis. Napatayo pa ako.

“Hoy! Ano? Buhay pa ba ’yan?” tanong ni Brix sabay lapit kay Kuya Eros. Ganoon din ang 3 pa niyang kaibigan. Doon ako nakahinga ng maluwag. Hindi na kami awkward ni Kuya dahil pwede na akong umalis.

“Tangina, rinig pa namin ’yung bungo mo!” ani Brix. “Ang tigas nga! Kawawa ’yung sahig!”

Nagtawanan sila sa banat nito. Yung pag-aalala ko, biglang nawala. Pero nandoon pa rin ’yung isipin na kailangan kong limitahan ang interaction namin tulad na lang ng kanina.

Pumasok naman ang isang nurse at may binigay kay Kuya Eros.

“Excuse me, Mr. Lim. According to your X-ray, ay wala namang nabali at naapektuhan sa ulo mo. Sa likod naman ay medyo may bugbog lang but maaalis iyon kapag nilagyan mo ng ice compress, so I suggest to do it pagkauwi mo ngayon. But you need to observe yourself, so kapag may napansin kang something or naramdamang kirot…go back here again. Bayad na ang bills mo and you can go home now.”

“Yon oh! Bugbog lang!” Ani Brix. “Idol na talaga kita!”

“Anak ka ba ng demonyo?” Banat din ni Adrian.

Maya-maya pa ay tumayo na si Kuya Eros. Tumayo na rin ako. Wala nga palang susundo sa akin ngayon dahil sinabihan ako ni Daddy na kay Kuya muna sumabay.

“Let’s go,” malamig na sabi ni Kuya Eros sa akin. Pagkasakay namin ay pinili kong sa likuran umupo, sa blind spot ni Kuya Eros.

At dahil hindi kami nagkikibuan, binuksan niya ang radyo. Sakto namang tumugtog ang song na. “Say you love me”

“Want to feel burning flames when you say my name,” kanta niya mula sa lyrics. Tumingin ako sa cellphone ko para madistract.

“Cause I don’t wanna fall in love, If you don’t wanna try,” dagdag niya pa. Kinagat ko ang daliri ko dahil bumibilis na naman ang nasa loob ng dibdib ko noong marinig ’yun. Pag-angat ko ng tingin ay nagtama ang mata namin sa real view mirror na agad kong iniwasan.

Takte naman…

Siguro ilang gabi ko rin inisip ’yung scenario na ’yun. Nagiwasan pa rin kami. Sa bahay, sa school, sa kung saan man kami magkita. Kinakaya ko naman eh.

Pero minsan nahuhuli ko pa rin siyang pinapanood ako. Lalo na kapag kasama ko si Janus. Ayaw ko mang aminin pero may laman ang mga titig niya. Hindi galit, hindi takot…kung hindi kalungkutan.

Isang gabi, nagpunta kami sa isang gathering ng pamilyang Lim. Buo kaming apat kahit ayaw ni Kuya na sumama. Wala naman siyang nagawa dahil kinulit siya nila Mommy.

“I’ll let you meet your other cousins and your aunties and uncles!” excited na sabi ni Mommy pagdating namin sa malaking venue ng reunion. Pagpasok namin ay napatingin ang lahat sa amin.

Lalo na sa akin, dahil alam nilang nag-ampon ang mga Lim.

Nasa likod lang si Kuya Eros na walang imik nang magsimula kaming salubungin ng mga kamag-anak nila.

“Eto na ba si Drip? Wow, what a cute boy!” ani ng isang magandang babae na tila may lahing chinese dahil sa itsura nito at kasuotan.

“Sure, right? Napakagandang bata! Mabait pa!” pagmamalaki ni Mommy sa akin.

“Atlas! Aphrodite! Meet your cousin!” sabi nito sabay pinalapit ang dalawang tila kasing edaran ni Kuya Eros. Tumingin sila sa akin at ngumiti.

“Yo!” sabi nung Atlas na may maangas pang itsura at malakas akong tapikin sa balikat.

“Nice to meet you…adoptive cousin!” ang masayang sabi nung babaeng may wavy na buhok hanggang bewang. Akmang bebeso sana ito pero hindi man lang pinagdampi ang mga pisngi namin. Ngumiti naman ako at ipinakilala ko ang sarili.

“Dalhin niyo sina Eros sa table niyo, Atlas,” utos ng babae sa kanila na sinunod naman ng mga ito. Inakbayan ni Atlas si Kuya Eros pero tinanggal lang nito ang kamay ng binata.

“Don’t touch me, asshole!” ani Kuya Eros.

“Ouch! Masungit pa rin ang favorite cousin ko?” ani Atlas sabay tawa ng mga iba pa naming kasama sa lamesa. Syempre, pinakilala rin nila ako sa iba pero hindi man lang sila nag hi o hello sa akin. Yung iba pa ay tango lang ang ibinigay.

Ano pa bang aasahan ko, eh ampon nga lang ako ng mga Lim?

Napatingin ako sa paligid. Hinahanap ko sina Janus at Venus. Pero tila wala sila rito.

“Tell us, Eros. Anong pakiramdam ngayong may kapatid ka na?” Tanong ni Aphrodite sa kaniya.

“Great,” tipid na sabi nito. Pekeng ngumiti ako sa kanila.

“What about you, Drip? Tell us about the feeling na inampon ka ng mayamang pamilya? At kung paano ka nakaahon sa hirap?” dagdag na tanong ni Aphrodite na tinawanan nila.

Tumawa ako ng peke. “Mabait naman sila Mommy at Daddy. H-hindi ko naman habol ang yaman nila.”

Tumawa lalo si Aphrodite kasama ni Atlas at ng iba pa nilang pinsan. Nag-iinit ang ulo at katawan ko sa kahihiyan. Sana pala, hindi na lang ako sumama. “You don’t need to fake it. Alam naman natin na ‘Money can buy happiness,’ and ‘Money is our number 1 happiness’ ’di ba?” ani Atlas.

Natahimik ako.

"C'mon, we're just joking!" ani Venus.

"Atsaka, ok lang 'yan. Kung sakali namang ibigay nila ang yaman nila. Wala naman sigurong mapupunta sa'yo masyado. Kaya mas mabuting diyan ka na lang magfocus," sabat pa ng isa na mas ikinalakas ng tawa nila.

Tumayo na ako. 'S-sorry, m-magbabanyo lang."

"Hold on," ani Eros. "You know, that is not exactly what will happen...spoiler alert, mas marami pang makukuha si Drip kaysa sa inyo Aphrodite. So, stop bullying Drip, or else mas mawawalan kayo ng mana?"

Natahimik ang buong grupo sa lamesang 'yun.

Tumayo na rin si Kuya Eros. "And...this party is boring. There's a lot of plastic...I don't want that. Eww."

Tumayo si Atlas at inawat si Kuya Eros. "Woah chill! You crossed the line, Eros."

"No! You and your fvcking plastic cousins crossed the line! You bullied Drip for no reason!" sigaw ni Kuya Eros. Natahimik si Atlas dahil nasa kanila ang atensyon ng lahat.

"What's happening here, Eros?" ang nag-aalalang tanong ni Mommy sa amin. Napayuko ako habang pinipigilang magtubig ang mga mata ko.

"I told you! Ayokong sumama rito, Mom!" sagot na lang ni Kuya Eros sa kanila.

Sumingit si Daddy. "Hold on. Stay. Nakakahiya kung—"

Pinutol ni Kuya Eros ang sasabihin ni Daddy. "Uuwi na kami, ok? This party is not for me and for him!"

Hinila ako ni Kuya Eros paalis doon. Napayuko pa rin ako sa mga matang nakatingin sa amin. Habang ramdam ko naman ang kakaibang pakiramdam habang hawak ako ni Kuya Eros. 

Tuluyang bumagsak ang luha ko nang makalabas kami. Narinig ko namang binuksan ni Kuya ang kotse.

"Wipe those tears of yours. H'wag kang magmukhang kawawa sa harap nila," mahinahong sabi niya. Ginawa ko naman 'yun habang mahihinang sumisinghot na parang bata.

"Sakay na. Ilalayo na kita mula rito," dagdag niya. Palihim akong tumingin sa kaniya ng sabihin niya 'yun. Ramdam ko ang sinseridad sa boses niya. Mabilis niya akong inilayo roon.

Sa gitna ng byahe, parehas kaming walang imik. Mahina lang din ang volume ng radyo. 

Nakakatakot…

Nasasanay na ako sa katahimikan namin.

Bigla niyang inihinto ang kotse. Nagtaka man ako pero hindi ako naglakas loob na magtanong sa kaniya. Pinisil ko na lang kanang palad ko.

"Sorry sa pambubully nila sa'yo," aniya habang may malambing na boses.

"A-ayos lang."

"Ayos lang na ginaganoon ka nila?" iritado niyang sabi. Hinarap niya ako. "Bakit ayos lang sa'yo na iniinsulto ka nila?"

"Totoo naman 'di ba? Ampon naman talaga ako. Hindi naman ako nasasaktan," pagdadahilan ko nang hindi siya tinitignan.

"Ampon ka, pero hindi ka mukhang pera. Sana pinagtanggol mo man lang ang sarili mo." Napabuntong-hininga siya. "Tulad ng pagtatanggol mo sa sarili mo kapag napagsasalitaan kita ng masakit."

Doon ako napatingin sa kaniya.

"Don't let this happen to you again, naiintindihan mo?" Aniya. Nakikiusap ang mga mata niya sa akin. "Ako ang nasasaktan para sa'yo."

Dahan-dahan akong tumango sa kaniya sabay hawak sa dibdib ko.

Naging abnormal na naman ang puso ko.

“Kung ano-ano na naman pinagsasabi mo,” sabi ko sa kaniya. Narinig ko pa ang mahina niyang tawa at ang mahinang pag tap nito sa manibela.

"Why? Totoo naman ah? Hinihintay lang kita kaninang magsalita pa pero hinayaan mo na sila kaya ako sumabat," sagot niya na tila puno ng confidence. 

Kaya pala…

“That is also the reason kaya brineak up ko na si Hasel Masyado siyang harsh sa’yo,” dagdag niya. Tumaas ang isa kong kilay sa kaniya.

"Akala ko ba...hiniwalayan mo na siya? Bakit nagkabalikan pa kayo?" 

"Sabi mo nagkamali lang ako noon." Brinush niya ang labi gamit ang kanang hintuturo niya. "Na nagkamali lang ako sa feelings ko sa'yo. I just thought na tama ka. Baka nadadala lang ako. Baka nababaliw lang."

Natutop ang bibig ko sa sinabi niya sa akin.

"That's why, I came back. Baka mali lang talaga ako. Kaya binalik ko kung sino ako. Iniwasan kita para na rin sa ikakatahimik mo. But you don't know how much the distance is killing me. Tangina. Gusto kitang lapitan pero ayoko namang maging rude. I also respect your space and decision kaya nilabanan ko."

Sandaling katahimikan ang namayani sa amin matapos niyang sabihin 'yun.

"Damn...why am I explaining this to you?" pagpatay niya sa awkward moment namin.

"B-baka nalilito ka lang?" sagot ko rito.

"Maybe..." sabi niya sa mahinang boses. "Ikaw ba? Wala kang nararamdaman sa akin? Maliban sa galit?"

Eros Point of View

I CAN'T look at him noong pinagtabuyan niya ako. Hindi na siya naniniwala sa akin dahil doon sa ginawa ni Hasel sa room 29. 

Damn!

Kahit alam kong may gusto siyang sabihin at nagulat sa pag-amin ko ay hinayaan pa rin niyang lamunin siya ng galit. I wanna hug him pero alam kong itutulak niya ako.

I took my vape and hit it habang nasa balcony ako. Nakakafrustrate isipin na ako pa ang nareject, instead na ako ang mang reject. Hindi ako sanay!

Lalo na 'yung magconfess, hindi ko pa nagawa 'yun. Hindi ko nga binabalak eh pero my fvcking heart is killing me. Habang tumatagal, parang nilulubog niya ako. Kaya naisipan ko ring hiwalayan si Hasel instead na i-ghost dahil sa payo sa akin.

“Kung gusto mong maging sincere sa isang tao, iwanan mo ang dapat mong iwanan.”

Noong ginawa ko naman ’yun, hindi ko alam. Pero parang gumaan ang lahat. Kaso napaka messy ng nangyari. Balak ko lang naman magconfess sa kaniya pero eto ang inabot.

I inhaled from my vape and slowly exhaled a cloud of smoke into the air. 

Hindi ko naman masisisi si Drip. Nakita ko sa mga mata niya na nasaktan talaga siya. 

Minus 2 ka na agad, Eros. Tsk!

So what now? Hindi na kami magpapansinan? Tss, fine. Kahit nasa iisang bahay kami, hindi niya talaga ako pinapansin. Alam kong nahalalata nila Mom and Dad ’yun pero hindi sila nagtatanong.

Ayos lang naman sa akin. Pero 'yung kasama niya si Janus araw-araw? Sa school, after school tapos dito sa bahay? Fvck, it's killing me.

Parang gusto ko siyang hilain papunta sa akin at palayo kay Janus pero hindi pwede. Sinabi niya sa akin na baka nagkakamali lang ako.

Baka nga. Baka hindi talaga ako in love? I’m just messing around?

Well, papatunayan ko.

Naghiyawan sina Brix nang makita nila akong papunta sa club kung nasaan din ang grupo ni Hasel. Nang makita ako ng mga kaibigan niya ay inirapan nila ako.

"Sabi na eh, pupunta," rinig ko pang sabi ng isa sa mga kasama niya. Malungko naman si Hasel na tumingin sa akin dahil nakipagbreak ako rito.

I know her, may nahanap na ’yan agad pero ako pa rin ang hinahanap. I know what kind of game she has. Katulad lang din sa akin. Tsk…

Umupo ako sa tapat niya. “Tagay ka nga muna, Pareng Eros at nag iinit ka na naman eh,” ani Brix.

"Nope," sabi ko sabay kuha sa shot glass at ininom 'yun. 

Nakita ko pa na kinukumbinse ng mga kaibigan niya si Hasel na h'wag akong kausapin pero tumayo siya.

"C-can we talk outside, Eros?" tanong niya habang tila papaiyak na naman. Tinignan ko siya habang walang emosyon sa mukha ko.

This is it. I’ll prove it na mali nga ako, na tama si Drip sa sinasabi niya. “Sure.”

Dinala niya ako sa parking lot ng club at isinandal sa bintana ng kotse niya. I could smell the alcohol on her mouth and body.

"Kanina ka pa umiinom," sabi ko nonchalantly.

"Because of what you did!" mahina pero madiin niyang sagot. Hinimas niya ang dibdib ko. "You broke up with me...again."

"Because, I don't love you," sagot ko uli para kontrahin siya. 

A grin spread across her lips. "But, I love you, Eros. Ang hirap na hindi mo mahalin at magustuhan."

Hindi ako nakasagot. 

Sana magustuhan din ako ni Drip.

Then, Hasel kissed me. Pero wala akong naramdaman. My heart was still full of longing for Drip’s presence and the feeling of having him in my arms.

Pero baka dahil bago pa lang? Kailangan ko rin muna sigurong patagalin?

Kaso akala ko, effective eh. Not until I saw him kasama ni Janus. Kung gaano sila kasweet sa katabing table namin. I started feeling a sharp pain in my chest, as if my heart were being split apart. Like… like I wanted to punch something and leave them all behind.

Pinapatay mo ba ako, Drip? Because if you do, you’re fvcking bastard for doing that.

Hindi ko rin natagalan eh. Hindi nga ako nagkakamali dahil tama ang nararamdaman ko. I proved it. I just don’t know kung paano ko lang sasabihin kay Drip dahil he looks fine. Ayokong istorbohin siya at sirain ang peace of mind na meron siya ngayon.

Minsan, nahuhuli ko siyang titingin sa akin pero iiwas kapag nahuhuli ko.

What are you doing, Drip? I wanna brag about what I found pero paano? Baka another rejection na naman ang makuha ko.

Kaya eto, tinry kong ii-smooth ang topic habang nasa kotse kaming dalawa. Pero another “Baka nagkakamali ka lang.” ang nakuha ko kahit hindi ’yun ang eksaktong sinabi niya.

Tinignan ko siya ng pasimple bago muling ibalik sa daan ang tingin. Nakatitig siya sa labas habang tahimik. 

Maybe we need to work some things out between us. 

Itutuloy…

Desire 13

Desire 13: Realization

Drip’s Point Of View

Nakauwi kaming parehas nu’n. Parehas ding wala na namang imik habang naglalakad paitaas sa kaniya-kaniya naming kwarto. Nauna naman siyang pumasok kaysa sa akin. Nang masarhan ko ang pintuan ay doon lang ako nakahinga ng maluwag.

Ramdam ko ’yung tensyon mula sa kaniya. Hindi na rin kasi siya nagsalita matapos naming mag-usap. At pakiramdam ko…kulang pa talaga ’yun eh.

Pero hindi ko alam kung kakayanin ko pa siyang kausapin. Nakakadala eh.

Hindi na kami nag-usap simula nung gabing ’yun. Pero tumatak sa akin ang ilang linya niya, lalo na ’yung mga titig na ipinupukol niya. Parang may pinipigilan siyang gawin o sabihin.

Hindi siya nakapasok kinabukasan. Basta ang sinabi lang sa akin ni Mommy ay masama ang pakiramdam niya. Dahan-dahan naman akong naglakad papunta sa kwarto niya. Gusto ko siyang katukin pero parang nahihiya ako…

Hindi ko magawa.

“Umalis ata ang Kuya mo kaninang umaga. May pupuntahan lang daw,” ani Manang nang mapansin ako sa tapat ng pintuan.

Masama ang pakiramdam pero umalis?

“Ah sige, aalis na ako, Manang,” sabi ko na lang.

“Nag gym ata. Hindi naman ’yun nagsstay sa kwarto niya kapag may sakit eh. Ewan ko ba, ayaw niyang magpahinga kapag ganoon,” dagdag pa nito na tinanguhan ko na lang.

Hindi ko na lang binalak na itext siya kahit na mayroon sa akin na gusto siyang kamustahin. Nagdesisyon na lang akong magfocus na lang ako sa pag-aaral ko.

Akala ko naman ay mas tatahimik ang buhay ko, pero miski sila Shine at Sean ay hindi nakapasok dahil may kailangan daw silang puntahan ngayon.

Kaya mag-isa kong ginugol ang oras ko sa klase at sa recess. Lutang din ako kakaisip. Wala ako sa sarili dahil nandoon na nagtatalo ang isip at puso ko patungkol kay Kuya Eros. Pilit kong inaalis sa sarili ’yun.

Pero naging mahirap ’yun dahil dumating naman ang problema ko.

“Ampon nga lang ’yan ano ba naman kayo? Anong aasahan nyo? Kasing talino ’yan nung Kuya Eros niya?” saad ng isa sa mga kaklase ko matapos na hindi ko magawa ang math problem na part ng group activity namin.

Hindi ko kasi talaga maintindihan…

“Buti na lang ampon ano? Kung ganyan katanga ang kapatid ko, baka kinahiya ko na,” sabat pa ng isa. Hindi ko na lang sila pinansin. Nakaalis na rin ang math teacher namin kaya walang sumusuway sa kanila.

Nasasaktan ako kapag nasasaktan ka.

“Ang tanga lang talaga niya kanina. Binibigay na ’yung clue tapos hindi magawa?”

Tumayo na ako at kinuha ang bag ko. Dali-daling umalis sa room at nagpunta sa restroom para maghugas ng kamay. Napapikit ako. Ang sakit lang na kapag pala inampon ako ng mga Lim ay dapat matalino? Hindi ba pwedeng mahina lang talaga ako sa math?

Pinigilan kong umiyak nu’n at pinunasan ang nagbabadyang tumulo sa mata ko. Matapos ’yun ay hindi na ako pumasok sa next subjects.

Mabuti ay maglalunch na rin kaya umalis na ako. Pagkalabas ko ng gate ay may pamilyar na kotse akong nakita. Lumabas ang driver nito at agad akong tinignan.

Napalunok ako at magkukunwaring hindi siya nakita.

“Come, sumakay ka,” aniya. Napatigil ako. “Uuwi ka? Ihahatid kita.”

Hindi na lang ako umangal. Nakakatakot na baka madukutan uli ako kaya sumakay na lang ako. Akmang bubuksan ko ang likurang bahagi pero binuksan niya ang passenger seat.

“Dito,” dagdag niya.

“Sa likod na lang—”

“Dito na,” pakiusap niya. “Please?”

Wala na akong nagawa pa. Pinaandar niya ang kotse paalis.

“Magka-cutting class ka?” tanong niya. Umiling ako. “Masama ’yan.”

“Hindi naman…ayoko lang talagang pumasok,’ sagot ko.

“And why?”

“Basta,’ ang maikling sagot ko. Hindi na niya ako kinulit pa. Pagkarating sa amin ay hinayaan niya akong pumasok sa loob at dumiretso sa dining table upang kumain.

“So, bakit nga?” tanong niya uli habang hinihiwa ang karne sa plato niya.

“Basta nga,” sabi ko uli.

“Hey.” Pagtawag niya sa mahina at malambing na boses. “Why? May umaway ba sa’yo?”

Hindi ako sumagot at hindi tumingin sa mga mata niya, bagkus ay sinubukan kong lagyan ng laman ang bibig ko.

“If you don’t want to talk to me, I understand,” aniya na tila sumusuko. Ang sumunod na oras ay naging tahimik muli. Para kaming hindi nag eexist sa isa’t-isa kaya nagkulong na lang ako sa kwarto ko.

Minabuti ko na lang ding pag aralan ang math problem na binigay sa amin ng teacher ko sa balcony. Pero umabot na ng hapon…wala pa rin akong maintindihan. Napapakamot ako sa ulo.

“You know, don’t make yourself suffer for so long,” biglang sabi ng isang boses. Napatingin ako sa gilid ko at napansin na naroon sa kabilang balcony si Kuya Eros. Nakasandong puti uli siya habang nakapajama.

“If that’s a math problem, I can help you with that,” dagdag niya. “Yun ay kung gusto mo lang?”

Mag-iinarte pa ba ako?

Nagtama ang mga mata namin bago ako tumango. “S-sige.”

Nagulat ako ng tawirin niya lang ang balcony niya sa balcony ko. Parang sanay na sanay na siya roon. Ngumisi pa siya na tila proud sa akin.

Doon, tinuruan niya ako ng malumanay, dahan-dahan, at walang halong pressure na siyang ikinagaan ng loob ko. Sa halos isang oras naming pag-aaral nito ay tila nakalimutan ko ang mga sinabi ng mga kaklase ko sa akin.

“You…cried earlier,” aniya matapos kong sarhan ang notebook ko. Hindi ako sumagot. Idinikit niya ang braso niya sa braso ko habang tinitignan pa rin ako.

“Lumaban ka ba sa kanila?” tanong niya sa malumanay at pabulong na boses.

Umiling ako. “Umalis ako…ayokong marinig pa ’yung masasakit na salita nila.”

“Ano bang sinasabi nila?”

“Na hindi ako bagay sa inyo kasi hindi ako kasing talino mo,” sagot ko. Kinuha niya bigla ang kamay ko. May kuryenteng hatid ’yun sa akin at nirerelax niya ang sistema ko.

“You’re smart. Kahinaan mo lang ang math. H’wag mo silang pansinin,” aniya bago ngumiti. “I will handle them.”

Nanlaki ang mata ko. “H’wag na, mapapaaaway ka pa.”

“I just want to remind them na lahat tayo, may kahinaan,” sagot niya pa. Ang tigas ng ulo talaga. “Ikaw, math ang kahinaan mo. Tapos ako…ikaw.”

Kumunot ang noo ko at tila napipi sa narinig. Umihip ang malamig na hangin sa aming parehas. Nilipad ang mga buhok namin.

“Ikaw ang kahinaan ko, Drip,” dagdag niya pa habang hindi inaalis ang mga mata sa akin. Tumibok ang puso ko ng mabilis at tila nanghihina ang tuhod ko sa narinig.

Biglang may tumawag sa pangalan ni Kuya. Sabay kaming napalingon. “What now?”

“Babain mo na,” sabi ko. “S-salamat sa pagtulong sa akin.”

“No problem. Just bother me again if you’re having math problems—or any other problems, okay?” aniya. “Babalik ako.”

Pagkaalis niya ay napahawak ako sa dibdib ko…at kusang ngumiti dahil sa dalawang bagay.

Una, pinagaan niya ang loob ko…tapos, may sinabi siya na dahilan para magwala muli ang sistema ko.

Humiga ako sa kama ko habang iniisip ’yun. Tuluyang sumapit ang gabi at inabot na rin ako ng anong oras kakaisip sa kaniya. Pinatay ko na ang ilaw dahil gusto ko na rin matulog nang mga oras na ’yun.

Hihiga na sana ako nang may kumatok mula sa pintuan. Bumukas ito at nakita ang isang pamilyar na bulto.

“Hindi pa ako inaantok,” sabi niya. “Pwede bang…mag-usap pa tayo?”

Hindi ko alam kung bakit hindi ako tumanggi. Umusod ako para bigyan siya ng space sa tabi ko, kaya dahan-dahan naman siyang pumasok at sinarhan ang pintuan. Naamoy ko ang pabango niya na nagpakalma sa akin at nagpabuhay sa puso ko.

Hanep, hindi ka ba napapagod?

Umupo rin siya at sumandal sa headboard ng kama. Tumingin ako sa bintana ng mga oras na ’yun.

“Someone said to me na magconfessed sa’yo noon,” ani Kuya Eros sa mahinang boses.

“Sino ba ’yang someone na ’yan?” Tanong ko.

“Basta,” tipid niyang sagot. “So, I did…that day na nakipagbreak ako kay Hasel, aaminin ko na sa’yo eh. Even na sinabi sa akin nung taong ’yun na marami akong dapat iconsider dahil magkapatid tayo…sa papel.”

“Pero, pangit pa rin sa paningin ng iba ’yun Kuya. Ano na lang ang sasabihin nila?”

Naramdaman ko ang paghawak ng daliri niya sa daliri ko. Imbes na iusod ang kamay ko…hinayaan ko na lang. Napabuntong-hininga pa siya. “Ang daming wrong timing that day. Kaya nireject mo ako eh. But why did your eyes look so different when you said that to me?”

Napapisil na naman ako sa palad ko nang marinig ’yun.

“Why do I feel na…nagsisinungaling ka? Natatakot ka ba talaga dahil nalaman mong babaero ako?” sabi niya pa.

“Sino bang hindi matatakot doon, Kuya?” balik kong tanong. “Alam mong walang naidudulot ’yan kung hindi sakit lang at pagkawala ng tiwala.”

“Sorry.” Dahan-dahang gumapang muli ang daliri niya sa akin hanggang sa kalahati na ng kamay niya ang nararamdaman ko. “That’s my life. Puro mabibilis lang na relasyon ang alam ko. To be honest, hindi ko rin alam kung bakit eh?”

“Bakit nga ba? Ano bang gusto mo, Kuya?” tanong ko habang nahuhulog sa malalim naming usapan. Narinig ko ang tila mahina niyang pagtawa sabay kuha sa kamay ko. Hinimas niya ang likuran ng palad ko gamit ang hinlalaki niya.

“Hindi ko rin alam eh. Maybe, naghahanap ako ng something na hindi ko rin alam sa mga taong nakakasama ko. Maybe, that’s the reason kung bakit hindi ako nakakatagal sa kanila.” Naramdaman ko naman na hinaplos ng isa pa niyang kamay ang pisngi ko. Bumigat ang paghinga ko dahil doon. “Dahil wala sila nung katangian na nakita ko from you, wala sila nung nararamdaman ko from you.”

Hindi ako nakapagsalita sa sinabi niya. Katangian? Nararamdaman?

“Meron ka nung bagay na wala sila. I don’t know why. I can’t explain it either. Pero the most important is…na sa’yo ’yung hinahanap ko,” dagdag niya.

“Pero ayokong i-force ka sa bagay na ’yun. Narealize ko na hindi magandang bagay ’yun para sa’yo. Kaya ayos lang kung hindi mo talaga muna kaya magcommit,” aniya.

Para akong nagakaroon ng paru-paro sa tiyan dahil doon. “Hindi mo nga ata alam kung ano ang nararamdaman ng pagmamahal. Baka a-attraction lang ’yan?”

“Bakit? Alam mo ba kung anong pakiramdam ng pagmamahal?” tanong niya muli. Naamoy ko ang mabango niyang hininga. Ibig sabihin, malapit ang mukha niya sa mukha ko. Para akong natuyuan ng lalamunan.

“A-ang alam ko lang ay kung anong dapat maramdaman kapag nagmamahal,” sagot ko.

“Then, tell me…anong tamang nararamdaman ng totoong pagmamahal huh?” malambing na pakiusap niya. “I wanna hear it from you.”

“A-ahmm…first, ’yung feelings? B-bumibilis ’yung tibok ng puso? May butterfly sa tyan? T-tapos ano…”

Hindi siya nagsasalita pero ramdam ko ang paghinga niya at paghihintay sa susunod kong sasabihin. Hinimas pa ng kamay niya ang braso ko.
Nakakapanghina ’yung ganito.

“Masaya ka kapag kasama siya, nagseselos ka kapag may nakakuha ng atensyon nila instead na ikaw? Iniisip mo sila ng masa maraming beses? Handa kang maging better for them? A-ah…’yung kalmado ka lang pag kasama sila? Namimiss mo sila pag wala sila?”

He chuckled at binitawan ako ng dahan-dahan. “I’m glad narinig ko ’yan from you…and nalaman kong mababa pa ang score ko sa ratings ng nasabi mo.”

“Baka hindi pagmamahal ’yan?” kontra ko.

“Baka nga,” sagot niya sa kalmadong boses. “Baka hindi pa? Kasi papunta pa lang ako roon.”

Hindi ako nakasagot. Bakit parang sigurado siya?

“Or we can work the other feelings once na mas maging close pa ako sa’yo,” dagdag niya pa.

“Siraulo ka,” banat ko na ikinatawa niya.

“Yes, I am…” Hinimas niya muli ang braso ko. “Give me time to prove it, and I’ll tell you if this is really love. Give me a chance to become a better version of myself “

Nanlaki ang mata ko. Pero hindi pagkontra ang namuo sa isip ko. Kung hindi tanong at posibilidad.

“P-paano kung hindi mo mafigure out?”

“Then, we can go back here. Pagiging magkapatid? Civil? Anything. But, I just want you to give me a chance… to be close to you, Drip. P-pwede ba ’yun?”

Tumibok ang puso ko ng mabilis… na naman. “Pero paano ’yung pagiging magkapatid natin—”

“Let’s focus on ourselves, please? Kasi ako, kaya kong magtake ng risk. Kahit mabilis ang lahat, alam ko…handa ako,” aniya sabay kuha sa kamay ko at hinalikan ang likuran ng palad ko.

“Hindi ko pa ata kaya…”

“Kaya nga, hayaan mo ako ang kumilos eh. I want you to work for yourself. Hindi kita madadaliin. Just slowly give in your heart. Kasi alam ko rin…we’re on the same ground. Natatakot ka lang talaga,” aniya. Doon ako tuluyang bumigay. Parang umiiyak ang puso ko sa mga oras na ’yun. Parang sa isang iglap, naintindihan ko lahat.

Siguro kulang lang kami sa oras pero…’yung nararamdaman ko. Alam ko na kung ano ’to, na mayroon din akong feelings. Napapangunahan lang ako ng takot.

Paano kung hindi ako matakot? At hayaang maging masaya kaming parehas?

KINABUKASAN, nagising ako mula sa kamay ni Kuya Eros. Alam kong siya ’yun dahil siya lang naman ang katabi ko sa pagtulog ngayon. Hindi na siya lumipat kagabi dahil parehas kaming inantok mula sa napag-usapan. Idinilat ko ang mga mata ko.

Isang magaang pakiramdam ang sumalubong sa akin nang matamaan ako ng sinag ng araw. Parang nakakapanibago pero alam ko naman na ang dahilan nu’n.

“Good Morning,” bati ng isang sleepy and husky voice. Tinignan ko si Kuya Eros na kahit inaantok ay ngumiti sa akin. “It’s too early…”

“Sorry. Bababa na lang ako,” sabi ko. Pero kinuha niya ang kamay ko. Muli kong naramdaman ang puso ko kahit sobrang aga pa.

“Stay,” tipid niyang sabi pero may pakiusap sa boses. Natumba ako sa kama, sa tabi niya habang ang kamay niya ay biglang napunta sa bewang ko paakyat sa dibdib ko. “Your heart…Your heartbeat is acting up again, isn’t it?”

Natahimik ako. Alam niya…

Isang katok mula sa pintuan ang nagmula dahilan para mapatigil kami ni Kuya. Humiwalay siya sa akin at siya na rin ang tumayo para buksan ’yun.

Binuksan niya ito habang nakatitig sa akin bago ilipat ang tingin sa labas. “Yes, Dad?”

“Nasaan si Drip?” Tanong ng boses na nanggagaling pala kay Daddy.

“He’s here…still sleepy,” sabi ni Kuya.

“Eros! Anong ginagawa mo sa kwarto ni Drip? Respect his own privacy,” pagsaway sa kanya nito. “Go to your own room next time, ok?

“You don’t mind that I’m here, right… Drip?” tanong pa ni Kuya.

“Kayong dalawa, magbihis kayo. Kakain tayo ng breakfast together with your Tita and Tito,” sabi nito sa akin na siyang ikinatango ko.

Mabilis akong nagbihis at bumaba. Dito ay naabutan ko sina Tita at Tito kasa-kasama sina Janus at Venus na busy sa pagke-kwentuhan. Si Kuya naman ay nasa itaas pa ata pero hindi ko na siya hinintay pa.

“Drip dito ka!” Masayang pagyaya ni Janus sa akin. Doon na sana ako pe-pwesto nang may humila ng likurang damit ko at dinala ako sa dalawang upuan na nasa hulihan pa. Napatingin ako at huli na dahil si Kuya iyon.

“Sorry, masikip na sa part mo, Janus,” sabi niya pa sabay ngisi. Napansin ko ang pag-iling ni Janus.

“Oh it’s a miracle na sumabay ka sa amin, Eros. Anong nakain mo at hindi ka ata tulog ngayon?” Pabirong sabi ni Tita na ikinangisi ni Kuya. Kami naman ay bahagyang natawa pero kinuha lamang ni Kuya ang kamay ko at mahigpit na hinawakan mula sa ibaba.

“I’m not busy anymore Tita, and one thing is I’m hungry,” ang pagra-rason nito. Bigla niyang nilaliman ang paghawak at pagkatapos ay inilagay niya iyon sa hita niya.

Nakaramdam ako ng init sa pisngi ko.

“Nagpatawag lang naman kami ng breakfast to announce na may plano kaming umalis na ng bansa,” sabi ni Tita. “At baka ang mga bata ay sa ibang bansa na magpapatuloy ng pag-aral.”

Bigla naman akong nalungkot at napatingin kay Janus na ganoon din ang ekspresyon. Si Kuya naman bahagya munang inilayo ang kamay ko nang marinig ’yun pero wala itong naging reaksyon.

Biglang yumuko si Janus at animo’y nagtitipa ito. Hanggang sa tumunog ang cellphone ko.

“Can I talk to you? In the garden,” basa ko sa text.

“Bilisan niyo lang,” bulong ni Kuya na animo’y nabasa ang naroon. Tinignan ko siya at tumango ito bago tumayo. Nagpaalam muna kaming dalawa ni Janus. Pagdating sa garden ay naupo kami at tila nawalan ng lakas para magsalita, pero gayun pa man ay inumpisahan ko na ito.

“A-aalis ka na pala..” sabi ko sa kanya habang nakatingin sa langit. Maganda att maaliwalas iyon. Blue na blue.

“Sorry Drip,” sabi niya at naramdamang hinawakan ang aking kamay. “I know nagpromise ako sa’yo pero… there are things na kailangan muna nating gawin.”

“B-bakit kailangan mong umalis? Hindi ka ba pwedeng magstay nalang dito? Pwede ka naman dito hindi ba?” Sabi ko habang may kung ano sa puso ang nagbibigay ng sakit sa akin.

“Can you…hug me?” pakiusap niya bigla. Walang pag-aalinlangang ginawa ko naman iyon at dito naramdaman ko ang paghikbi niya. Oo, umiiyak siya. May pagtataka sa akin kasi hindi ko alam kung bakit ganoon. Kung ano nga bang rason. Alam kong may iba pa dahil hindi lang tanging paglayo niya ang dahilan ng pag-iyak nito, ramdam ko sa bawat galaw ng kanyang balikat.

“T-tandaan mo, Drip. M-mahal na mahal kita,” sabi niya na ikinagulat ko.

Huh?

“J-janus..”

“Mahirap paniwalaan pero ganoon ang naramdaman ko habang kasama kita. Habang nakikita kitang masaya, at iyon na ata ang pinakamasaya kong nafeel sa buong buhay ko,” Nagcrack ang boses nito.

“M-may aaminin ako sa’yo,” aniya. Hinawakan niya ang dalawa kong kamay. “Gusto kitang ligawan noon pa eh…gusto ko ipagsigawan na nahanap ko na ’yung taong magpapasaya sa akin, pero may mga factors na nakaharang sa ating dalawa, at iyon ay ang magpinsan tayo atsaka…”

Hinawakan niya ang baba ko bago halikan sa labi. Sandali lamang iyon pero mahahalatang may sinseridad. Hindi ako napagreact agad dahil mas gusto kong marinig ang susunod niyang sasabihin.

“A-atsaka?”

“Drip, alam naman nating magpinsan lang tayo dahil sa papel hindi ba? Kaya naman kitang panindigan, pero dahil mahal kita at hindi naman iba sa akin yung taong nakikiusap….mas pinili kong lumayo at magparaya.”

Mas lalo akong naguluhan. “A-anong ibig mong sabihin? Nakikiusap? Sino?”

Sumandal siya sa kinauupuan. “Saka mo na lang malalaman. Hindi dapat ako ang magsabi niyan sa’yo,” sabi niya. “ Basta ang masasabi ko lang, nakiusap siyang ibigay na lang kita sa kanya, na magparaya ako. Nung una ayoko, selfish na kung selfish. Pero nung makita kong ikaw ang magpapasaya sa buhay niya, na unti-unti mong binabago ’yung taong…’yun. Hindi ako nagdalawang isip. Dahil makikita kong mas sasaya ka sa kanya. Alam ko ’yun.“

“J-janus, s-sino ba kasi—”

“Pero hayaan mo, pangako ko sa’yo. Once na bumalik kami dito, kung single pa ako…at single ka pa dahil hindi ka niya pinanindigan o sinaktan ka niya, ay ako na mismo ang kukuha sa’yo,” dagdag nito. “Pero sa ngayon titignan ko muna, Drip. Gusto kong malinawan sa buhay. Kasi ayoko ring pumasok sa buhay mo na may magulo sa isipan ko, Na baka sa huli ay mabigo lang kita.”

Hindi na ako nakapagsalita pa matapos iyon. Nangingibabaw sa akin ang lungkot dahil mababawasan ang kaibigan ko. Nagtagal pa kami sa lugar na iyon ng ilang minuto hanggang sa mapagpasyahan naming bumalik na dahil gutom na kami. Pagdating roon ay kumakain pa rin sila. Bumalik kami sa kinauupuan at nakihalubilo.

Tumayo bigla si Kuya. “I’m need to go now. May exam nga pala kami tomorrow,” sabi nito at agad na umalis. Tinignan ko lang ito hanggang sa makapasok na siya sa kanyang kwarto.

Matapos din iyon ay nagpaalam na sila sa isa’t isa. Habang ako naman ay hinatid si Janus sa labas. Mamaya pa ang flight nila papuntang New York.

“Oh paano, hanggang sa susunod na lang, Drip,” sabi niya sabay ngiti. “Tandaan mo yung sinabi ko, naging masaya ako na nakilala kita. Pakisabi na lang din sa group ay magpapakabait sila ha? Kina Shine at Sean na junior ko, ok?”

“Mag-ingat kayo, mamimiss ko kayo, Janus!” Sabi ko sabay sakay nito sa sasakyan. Nang mawala na sila sa aking paningin ay pinaghalong pagkalito at pagkalungkot ang emosyon ko.

Lito para sa sinasabi ni Janus kanina, at lungkot dahil wala nang magtatanggol sa akin. Wala na ring magcomfort kapag umiiyak ako at namimiss sina Mama at Papa. Nakaka mixed emotions. Ayoko talaga ng ganito eh, ’yung biglaang aalis?

Noong maghapon ay biglang may pumasok sa kwarto ko. Si Kuya Eros, nakajersey.

“Samahan mo ako uli?” yaya niya. Inabot niya ang kamay niya sa akin. “This time, you’ll watch me. Hindi mo na babantayan ’yung gamit ko or…hindi na ikaw ang magbibitbit ng duffle bag ko.”

“Promise?”

He smiled at me. “Promise.”

Siguro, ito na rin ang pambawi niya sa akin para mawala sa isip ko ’yung pag-alis ni Janus. Pagdating sa gymnasium ay wala pang tao roon. Kinuha ni Kuya Eros ang bola at ibinigay sa akin.

“Shoot this,” sabi niya.

Napanguso ako. “Hindi naman ako marunong niyan eh?”

“But you watched my gameplay, right? C’mon. You can do it,” pangungulit niya.

“Kapag nashoot ko, anong price?” tanong ko sa kaniya habang tinitignan siya at ang ring. Impossible ko nga atang magawa ’yun.

“I will buy you another pint of ice cream? Or red velvet na cake?” aniya sabay hawak sa chin niya. “But, if you fail to shoot that…you have to kiss me. Just kidding…Like I said…I won’t force you.”

“No, iki-kiss kita. Deal kung deal.” Sabi ko bago ngumisi. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya. Hindi na siya tulad noong nauna. Kino-consider na niya ang sinabi nito sa akin. Idinribble ko ang bola.

Pero isang talbog ko lang nabitawan ko agad. Jusko.

“Pfft—” sinamaan ko ng tingin si Kuya Eros ng marinig siya. Tinakpan niya ang bibig.

Itinaaas ko na lang ang bola at inihagis ’yun sa ere. Nagshoot! Nakita kong napangiti si Eros sa akin nang magawa ko ito.

“I guess no kiss for me,” ang kamot sa batok na sabi nito. Lumapit ako sa kaniya habang tumitingin sa paligid. Nakatitig lang siya sa akin at hinihintay ang susunod kong gagawin.

Kinuha ko ang pisngi niya at hinalikan ito ng walang nagdadalawang isip. Natatawa ako sa loob ko dahil ako ’tong nagsabing hindi handa pero ito ako, hinalikan siya.

Naramdaman kong sinuklian niya ’yun at mahinang hinahagod ang ibabang labi ko gamit ang dalawa niyang labi. Ako na ang kusang humiwalay sa aming dalawa.

“Well?” tanong niya ng pabulong habang magkalapit pa rin kami.

“Nagustuhan mo naman eh, magtatanong ka pa,” sabi ko na ikinatawa niya. Maya-maya pa’y may mga dumating na. Nakita ko sina Adrian, Brix at Lance doon kasama ng iba pang kalaro nila. Naglikot ang mata ko na para bang may hinanap.

“Hindi sumama si Kuya Eiron mo, may mga gagawin pa raw kasi siya. Next time na lang daw,” ani Adrian na tila nahalata kung sinong hinahanap ko. Napansin ko si Kuya Eros na nakatitig sa akin Nakaupo ito sa bench.

“Akala ko lang kasama siya,” sabi ko rito.

“Nope, It’s fine…sinusubukan kong hindi mainis sa Kuya mong ’yun,” aniya. Napangiti ako ng pasimple. Seryoso talaga siya?

“So, hindi ka an rin nagseselos sa kaniya?”

Tinaasan niya ako ng kilay. “Did I say that?”

Natawa kaming pareho. Nagsimula naman ang laro nila. Doon ko nakita mas lalo ang gameplay na sinasabi niya. Everytime kasing makakashoot siya ay napapatingin siya sa akin at pasimple akong kinikindatan.

Nahahalata ko nga ang mga tingin na pinupukol ng coach nila at mga kasama nito ang energy na pinapakawalan niya.

Napailing na lang ako.

Itutuloy…

Desire 14

Desire 14: Off the table

Eros Point of View

Kasalukuyan na akong papunta sa Highschool department para sunduin si Drip. Uuwi kami ng sabay at maglo-lowkey date after. Kasama ko ngayon sina Adrian at nagtatawanan sila dahil sa ginawa ko noong isang araw.

Well, wala akong pakielam sa kanila. Basta ako? Masaya.

“Eros! Eros!” Pagtawag ng isang lalaking nakasalamin sa akin, kaklase namin pala.

Kunot noo ko siyang tinignan. “What?”

“Y-yung kapatid mo! B-binubugbog!” Sabi niya habang nakaturo sa direksyon kung saan siya nanggaling.

“Ano?!!!” Ang halos pasigaw na reaksyon. Para akong mababaliw sa narinig. Nagpintig agad ang mga tenga ko. Hindi naman sinasadyang mapadako sa gilid ko ang kahoy. Kaya dinampot ko iyon at tumakbo na.

“Hoy Eros! Hintay!” Sigaw ng mga kaibigan ko. Pero wala na akong pakielam pa. Tngina, sinong hayp ang bumubugbog sa kaniya?

Pagkarating ko roon ay nakita ko si Gino, ang isa sa mga mortal kong kaaway noon pa. Agad na nandilim ang mata ko. Napansin ko naman si Drip na halos wala ng malay at tinatawanan pa nila. My chest tightened with pain when I saw him.“

Bakit walang umaaawat sa kanila?! Bakit kailangan nilang idamay si Drip?

Hindi ko na namalayang tinakbo ko lahat sila at pinaghahampas ko ng kahoy. Hanggang sa mapunta ako sa gagong lalaking sumuntok pa sa braso ni Drip. Hindi na ako nagdalawang isip na puntiryahin ang batok niya.

“Die! Die! You bastard!” Sigaw ko at mas nilaksan iyon. Tumama sa mata niya, na kaagad nitong ikinadugo. Pero kulang pa iyon para sa galit ko. Mas hinampas ko pa siya at tumama iyon sa bibig niya. Nagdugo ang ngipin niya.

“E-eros t-tama na..” ang nagmamakaawang sabi nito sa akin habang nakasalag ang kanyang dalawang kamay. Ang mga kasama naman niya ay kinakalaban ang mga kaibigan ko at si… Eiron?

Mabilis ko namang binalikan si Gino pero nagsidatingan agad ang mga guwardiya at ang iba pang nanonood sa amin.

“Sir, tama na po!” Ang pag-awat nito sa akin. Hindi pa ako satisfied habang nakikita siyang nagmamakaawa sa akin.

“Fvck you!” Pahabol kong mura at dinuraan siya. Kulang pa iyon dahil alam kong mas malaki ang katawan nito kesa kay Drip.

Damn! Nawala na nga ng malay!

“Sir tama na,” pag awat ng isa pang gwardiya sa akin.

“Bitawan niyo nga ako! Bakit ngayon lang kayo?!” Pagsaway ko sa kanila at agad na nilapitan si Drip na walang malay. Mas lalong namuo ang galit ko. “I’ll make you pay for this, Gino!”

Mabilis kong binuhat ito papalabas ng school. Wala na akong pakielam kung may haharang o hindi dahil hindi ako matatahimik. Mabuti na lang at nasa akin ang susi ng kotse kaya mabilis kong naisakay ito.

Inilagay ko siya sa likod habang nakahiga, habang ako ay mabilis na sumakay at nagdrive.

Mabilis kong pinaharurot sa daan ang sasakyan. Wala na akong pakielam kung mapagalitan o magkaroon ako ng violation. Dinala ko naman siya sa hospital para tignan kung may injury siya lalo sa internal organs. Wala namang bali sa buto niya. Pasa lang daw ang nakuha niya, mostly sa braso at kayang gamutin sa bahay. Papainumin din ng pain killer which is agad kong binili. Matapos iyon ay inuwi ko na rin siya, pero hindi mismo sa bahay namin dahil nandoon sina Mommy and Daddy. Agad ko siyang diniretso sa kwarto ng tambayan namin. Sinarhan ko rin ang pintuan nito at mabilis na inilock.

Kinuha ko ang kit para sa mga pasa niya na nakita ko na lamang kanila. Para akong mas binugbog dahil may bakat pa sa uniform nito ang sapatos. Pero mas kita ang galos at pasa sa mga braso at balikat nito. Siguradong pinuntirya ng mga iyon habang dinidipensahan ang sarili. Hinubad ko ang uniform niya hangga’t boxer na lang ang matira rito. Iniwas ko nalang ang mata ko para makontrol ko ang sarili.

Kumuha ako ng damit ko roon para sa kaniya. Medyo malaki lang pero mapepreskuhan siya.

Kumuha na rin ako ng cold compress. Idinampi ko sa kaniyang braso. Doon ko nakita na dumilat siya ng dahan-dahan. Mukhang wala pa rin ang buong malay niya.

“K-kuya…” ang nanghihina at humihikbing boses na pagtawag niya.

“Shhh Drip, I’m here,” bulong ko. Nilagyan ko agad ng gamot ang mga napuntirya sa kanya.

“Magbabayad silang lahat sa akin, I will fvck their face like an ass! D*mn it!” Bulong ko sa sarili.

“K-kuya?” Pagtawag niya. Dito ay gising na talaga siya at nang makita ako ay nagsimula na itong umiyak na parang bata.

Lumapit naman ako at tinanggap ang pagyakap niya sa akin. Hinigpitan niya rin ang hawak sa polo ko na tila takot na takot.

“K-kuya b-bubugbugin n-nila ako… K-kuya ayoko po sa kanila,” ang daing niya. Hindi ko na naintindihan ang iba pang mga sinabi nito sa huli dahil patuloy lamang siya sa nilalabas na emosyon.

“Andito si Kuya, hindi ka na nila magagalaw,” sabi ko at pilit na pinapababa ang galit sa katawan ko. Kinakalma ko muna ito dahil alalang-alala ako kay Drip, nakakabaliw. Dapat inagahan ko pala ang dating ko.

Ilang saglit pa ay hinarap ko ito. Pinunasan ko ang luha sa pisngi niya at inayos ang itsura nito.

“Tahan na huh? wala na sila rito. Babalikan ko sila, ok? Just stop crying. Hindi ka na nila malalapitan. I’ll protect you from them,” dagdag ko sabay halik sa kanyang noo. Tinignan lamang niya ako sa mata at doon ako napaiwas.

Nakakaguilty.

“I’m so sorry… I wasn’t there for you. I wasn’t able to save you in time,” sabi ko at naalalang tanghalian pa palang pala. Tinignan ko ito at napansing bahagya siyang tumahan.

Pinunasan ko ang luha niya at hinalikan sa pisngi. “Stay here…I’ll cook something for us.”

He looked at me. “Dito ka lang please?”

Napahinto ako at saka tumango. “Fine. Magpapadeliver na lang ako, ok?”

Naramdaman ko naman na niyakap niya ako agad. Doon gumaan ang lahat sa akin. I put my hands on his back at hinimas ’yun habang hinahaplos ’yung buhok niya.

“Yung kanina, s-sino ba iyong bumugbog sa akin?” Tanong niya na ikinatigil ko. Biglang bumalik sa ala-ala ko ang nangyari kung bakit nga ba ako galit na galit kay Gino, ang isa sa mga sumira sa buhay ko.

“Gino ang pangalan ng nanakit sayo. Well, ex-best friend ko siya, we’re former teammates sa basketball. Lagi ko siyang pinapayuhan and he’s also admiriding me as his captain,” Sagot ko. “Yun ang sabi niya.”

“Then suddenly nagkaroon ako ng girlfriend that time. Dahil close rin kami ni Gino ay naging magkaibigan din sila ng gf ko. Hanggang sa hindi ko alam, sinasaksak niya ako patalikod,” dagdag ko. Nakatitig ako sa mata niya habang pinapakinggan nito ang kine-kwento ko. Natigilan ako ng ilang saglit.

“T-then..”

“I broke up with that bitchy girl. Pero pinipilit niya pa rin. Syempre ayoko namang bumalik sa akin ang tinapon ko na. Kaya naghiganti sila sa akin, balak nila akong patayin pero dahil naunahan ko sila. Ayun, basag ang mukha ni Gino at yung ex-girlfriend ko, pumunta siya ng america at hindi ko na nakita pa.”

Siguro ilang minuto lang ay nakatulog na rin siya uli. 7PM palang. Ni hindi na kami nakakain ng dinner dahil siguro sa pagod niya. Binuhat ko na lang siya papunta sa isang kwarto at inilapag doon sa kama kung saan ako humihiga. Malinis naman doon kaya hindi ako nag-alala.

Hinaplos ko pa ang buhok niya at tumabi na rin dito. Para na naman akong sinasabihan ng sarili ko na yakapin siya.

But, I’m sure masakit ang katawan niya, so I should control myself first.

“Goodnight, Drip,” bulong ko sa kaniya at hinalikan siya noo. Pagbalik ko sa unan ko ay saka ako napaisip sa mga nangyari.

Sa tinagal na ganito kami, I figured out more things. Pero hindi ko muna sasabihin sa kaniya. Tulad ng sinabi ko last time, gusto kong i-workout niya ang sarili niya sa ganito, sa kung paano niya malalabanan ang takot sa judgement at possibilities na mangyari once na we commit to each other.

Habang iniisip ’yun ay unti-unti na rin akong hinihila ng antok.

Pagkagising ko ay naramdaman ko si Drip, I slowly opened my eyes. Humarap sa akin si Drip habang tumatama ang sunlight sa mukha niya.

He’s like an angel from the sky…literal na nagising ang diwa ko sa nakita.

“G-good morning,” pagbati ko sa kaniya habang namamaos at bagong gising kong boses.

“Good morning, Eros,” sabi niya sabay ngiti. Napakunot ang noo ko at natigilan.

He called me by my first name…yung puso ko, parang aso na nagwawala.

“What did you just say?’ Tanong ko sa kaniya pero bumangon na ito. Sa paglalakad niya, tila malakas na siya uli. Parang wala lang sa kaniya ’yung nangyari kahapon.

Tinignan ko pa siya kung nananaginip ako. Lumingon pa siya ng makarating sa lamesa at humawak sa kaniyang tiyan.

"G-gutom na ako, Kuya," sabi niya. Doon ko lang naalala na hindi pa pala kumakain. Napangiti ako bago tumango.

"I'll cook for you," sabi ko bago magpunta sa kusina. Kumuha lang ako ng pagkain sa refrigerator at ng apron na agad kong sinuot.

"Marunong ka?" Tanong nito na nasabi tabi ko na pala habang nakapatong sa sink ang dalawang kamay. Tumingin ako sa kaniya at kinindatan siya.

"Yeah, mukha lang akong tamad pero kaya kong magluto," sabi ko ng proud at may confident sa sarili. 

"Sana hindi sunog," biro niya na ikinasama ko ng tingin sa kaniya.

Dahil sa panunukso niya, pinaghandaan ko siya ng sunny side up eggs, toasted bread, hotdogs, at pinagtimpla ko pa siya ng gatas niya.

"Not much, but I hope that's enough for you," sabi ko sa kaniya. Tinignan niya ako at napansing namula ang kaniyang pisngi.

"Thank you...at hindi nga sunog," sabi niya habang pinapalaman ang hotdog sa toasted bread. 

Pinanood ko siya. This is the best view na nagkaroon ako sa umaga. I don't know why, pero gusto ko siyang titigan ng matagal. Sarap na sarap naman siya sa pagkain habang maya-maya ang tingin sa akin.

"Kumain ka na rin, Eros," aniya. Kusang gumuhit ang ngiti sa aking labi ng tawagin niya uli ang pangalan ko.

Boy, how can I not like this man? How did he call my name like that? Parang…napakaspecial kapag siya ang gumagawa.

“Call my name again…” saad ko. Pero hindi ko na tinuloy ang sinasabi ko.

"Ahmm...at ano?" ang pagtatanong niya. Umiling ako sabay ngiti muli. Hanggang sa matapos kaming kumain, hindi naaalis ang ngiting 'yun sa labi ko.

Then, I decided not to go to school para samahan siya. Nagsinungaling lang ako kina Mommy para hindi sila maghinala. Ayaw ko munang papasukin si Drip sa school sa nangyari. Umupo naman kami sa sofa bed na nasa sala habang nagpe-play sa screen ang bagong horror movie na nakita ko sa netflix.

"This is nice huh?" sabi ko sabay higa at sandaling inunat ang katawan. Habang siya naman ay nakayakap sa unan at nakatutok ang mga mata sa pinapanood.

"B-baka magalit sila sa atin huh?" Paalala niya muli. 

Ah, the good boy…

“Relax…” sabi ko sabay lagay ng kamay ko sa kaniyang hita. Tinignan niya ako bago sinunod ang kamay ko. Saka ko lang narealize ang ginawa kaya dali-dali kong inalis ’yun.

"S-sorry," saad ko. Hindi naman siya nakaimik pero narinig ko ang mabibigat niyang paghinga.

To be honest, I want to hold him…lalo na dalawa lang kami. Tinutukso ako ng utak at puso ko. Pero tulad kanina, ayoko siyang mabigla.

Teka, mabigla? Pero hinalikan niya ako last week? Lol…

Napansin ko naman na nagiging intense ang scene at napapakapit pa siya sa unan. Tinakpan niya pa ang mukha dahil doon.

"Ahh!" sigaw niya dahil sa lakas ng sound ng jumpscare. Nabitawan niya ang unan at napadikit sa akin. Humawak pa siya sa damit ko ng mahigpit at mas malala...

sobrang dikit na naman niya sa akin.

I could smell his nice scent…

Napangiti naman ako sa pagkakataong ’yun.

"Natutuwa ka ba kasi natatakot ako?" aniya. Namumula siya ng mapatingin ako rito.

"No no...I'm just enjoying this moment," saad ko sabay ngiti sa kaniya. "You know, masaya ako na magkasama tayo ngayon...at nasolo na naman kita."

Hindi siya nakaimik at napalunok pa. Napanguso pa ito bago ibalik ang mga matang nag–aalangan sa movie. 

"Ako rin masaya...Eros," pabulong na sabi niya na mas ikinalaki pa ng ngiti ko.

Ugh…he did it again.

Drip’s Point of View

MAKALIPAS ang araw at paggaling ko ay muli akong nakapasok. Sinalubong ako ng mga kaibigan ko, at si Kuya Eiron na naghihintay sa akin malapit sa building namin. Nasa tabi ko naman si Kuya Eros na dala-dala ang bag ko.

Tinignan ko siya na medyo hindi maganda ang titig kay Kuya Eiron. "I'll see you later, ok? Wait for me here or just text me if you need anything."

Tumango ako. "Salamat."

Ibinigay nito ang bag ko ng dahan-dahan bago ako nginitian at simpleng kinindatan pa. Patago akong napangiti habang nakikiliti ang tyan ko.

"Ayos ka na ba, Drip?" tanong ni Kuya Eiron. Tumango ako sa kaniya.

"Ayos na ayos, Kuya. Kita mo, wala na ang pasa?" sabi ko sabay pakita sa kanila. Napangiti naman siya.

"Hindi kita madalaw sa inyo kasi may mga kailangan akong ipasa last week," saad niya pa sabay tingin sa paligid. "Sige na, mauna na ako. Mag-iingat kayo ha?"

Pagkaalis ni Kuya Eiron ay hinila ako ni Shine.

"Eto na nga... kahapon, kung alam mo lang at talagang nagtago raw si Gino at 'yung grupo niya kasi mukhang hina-hunting ng Kuya mo,." Kwento naman ni Sean.

“Wow certified chismoso ka Sean ah!” Ani Shine rito. Tumawa lang si Sean.

“Oo, tapos inaabangan pa sa gate kaya wala talagang kawala eh. Pero hindi ata nagkita. Nakakaintense nga eh kasi mukhang babawian pa talaga ng Kuya mo. Hindi pa ata sapat ’yung napuruhan niya nung time na nawalan ka na ng malay,” sabat ni Shine.

Napakunot ang noo ko. “Totoo ba? Napuruhan ’yung Gino?”

Naalala ko bigla kung paano ako napuruhan nung Gino.

“Hoy, hindi pa ba tayo uuwi?” Tanong ni Shine na nakasimangot na.

“A-ay sorry,” ang sabi ko na tila natauhan.

Pinameywangan niya ako. “Kanina ka pa nakatulala teh. Namimiss mo siguro si Kuya Janus ano?” Sabi niya. “Hayaan mo na, kami rin naman eh. Pero alam naman nating babalik siya.”

Tumango ako kahit hindi naman iyon ang nasa isip ko.

“Kaya tara na, nako kanina pa ako uwing-uwi,” sabi nito sabay hila sa akin para kumain sa tinatambayan namin. Pagdating doon ay naroon si Sean. Kumakaway ito sa amin.

“Hoy, ’yung assignment pala sa Science!” aniya sabay palo sa balikat ko.

“Aray naman!” reklamo ko. “Oh ano?”

Ngumisi siya. “Pakopya naman hehehe.”

“Oo na! Isend ko mamaya,” sabi ko na lang.

“Ayan! Yan ang sinasabi ko eh. Kaya sa’yo ako eh!” pambobola niya pa.

Sa hindi sinasadyang pangyayari ay isang literal na bola ang tumama sa baunan ko kaya dahilan iyon para matapon ito sa akin. Nanlalaki ang mga mata ko habang hindi makapaniwala sa nangyari. Agad na napabaling ang mata ko sa direksyon ng pinanggalingan nito.

Dito ko nakita ang nakangidi at tumatawang grupo ng mga lalaki sa akin.

“H-halika na, u-umalis na tayo,” pagyaya ko dahil alam kong hindi na maganda ang mangyayari.

Pero mabilis na hinawakan ng isa sa kanila ang braso ko. Napatingin ako sa sa kanya at nakita ang lalaking may morenong balat, brown na buhok at may kahabaan iyon, may marka rin ng tahi sa kanyang noo at sa kanang mata.“Oh? Aalis ka agad? Hindi pa tayo tapos. Ikaw yung kapatid nung Eros hindi ba?” Tanong nito.

“O-opo..” ang nauutal na sagot ko. Agad niyang hinigpitan ang paghawak sa akin dahilan para sumakit iyon. “A-aray ko po!”

“Maglaro naman tayo ng basketball, tapos gagawin ko rin sayo itong gaya sa akin. Bilis!” aniya sabay tawanan nilang lahat.

Bigla na lamang niya akong sinampal ng malakas at naramdaman ang pagsikmura nito sa akin. Halos mandilim ang paningin ko sa lakas nito.

“Drip!” Sigaw ng mga kaibigan ko.

“Ano? Ang hina mo naman pala eh. Baka gusto mo pang umisa?” Sabi nito. Nakatanggap ako agad ng isa pang suntok, ngunit sa braso na lamang iyon na laki ko namang ipinasalamat dahil nagawa kong awatin iyon.

Pero nasundan pa iyon ng tadyak at sipa. Sabunot at suntok na hindi ko na alam kung saan tumama.

Nanghihina akong napahiga sa lupa at sa isang iglap ay nakita ko na lamang nakahandusay ang lalaking gumawa nito sa akin. Nakatingin ito ng masama sa akin at isang kahoy ang papalo sa kanya, ngunit hindi ko na iyon naabutan pa dahil tuluyan na akong nalamon ng dilim.

“Hello? Drip? Drip? Nasa earth ka pa ba?” ani Shine. Napailing ako.

“O-oo, ano ngang sinasabi mo?”

"Ang sabi ko...grabe makipag away 'yang Kuya mo. Kaya niyang pumatay sa sobrang gigil. Palo kung palo. Mukhang kasing lakas niya si Hulk nung binuhat ka palabas—nga pala, saan ka niya dinala at hindi ka namin macontact kinabukasan?"

Natigilan ako. Nasa bahay kami n'un at buong araw na nagbonding. Nanood ng movies at nagkwentuhan ng kung anu-ano.

"Busy lang," palusot ko. Tinaasan ako ng kilay ni Shine na parang ayaw maniwala.

"WeeeEehHh?"

Napangiwi na lang ako sa kaniya at tuluyang pumasok sa room namin.

Pagkaraan nga ng class hour ay usap-usapan ang bugbugan nina Kuya at Gino. Kilala sila rito pero mas kilala si Kuya. Nangyari na rin daw ang ganoong senaryo at mas malala pa roon ang pinaka nangyari.

Lumapit ang isa sa mga kaklase ko. “Oy Drip, kumusta ka? Grabe si Eros ano? Marunong pala manakit ’yun?”

“Kahit na, crush ko pa rin siya. Kyaah! Imagine? Ipagtatanggol ka niya sa maraming lalaki?” saad pa ng isa sabay pinaghahampas ang mga kasama nito.

“Swerte mo ano? Pakilala mo naman kami!” saad pa ng isa.

Biglang tumayo si Shine habang may hawak na gunting. “Hoy, kayo. Matapos niyong awayin ’tong friendship ko! Gaganyan kayo?! Nawala lang kami ng isang araw, nabully niyo na siya?”

“Shine, tama na,” pigil ko habang natatawa sa reaksyon niya.

“Ay hindi! Ang kakapal ng feslak ng mga ’to. Marinig lang na ganoon ang nangyari sa Kuya mo…sana kumustahin nyo man lang ’tong friendship ko ’no? Siya ’tong nabugbog eh! Sige na! Alis na!” pananaboy niya pa bago umupo. Tumangp pa siya at ngumiti ng pagkalaki-laki. “Ayos ba, beybi?”

Tumawa na lang ako at tumango sa ginawa niya. Maya-maya pa ay nag utos ang teacher namin na magpunta kami sa lab room. Kinuha ko ang notebook sa subject na iyon at sumabay sa kambal lumabas. Dahil kami ang nagpahuli sa pila ay medyo nakikita ko kung sino ang mga dumadaan.

Nag-uusap pa rin ang kambal nang may humawak sa kamay ko. Nanlamig ako.

“Kuya— G-gino?” Takang tanong ko nang makita sa harapan ko si Gino. Masama ang titig sa akin. “A-anong…”

Nagulat na lamang ako at ang mga kaklase ko sa nakita nang lumuhod siya at biglang umiyak sa harap ko. “P-patawarin mo na ako. H-hindi ko po sinasadyang masaktan ka,” ang sabi niya habang umiiyak.

May benda pa ito sa mga sugat na kanyang natamo.

“Mr. Drip Lim. What’s going on here?” Tanong ng teacher ko.

“Please please patawarin mo na ako! Kayo ng Kuya mo!” Ang pakiusap niya uli sabay halik sa mga paa ko na siyang ikinanlaki ng aking mga mata.

“H-hindi mo kailangang gawin ’yan!” Ang pagsaway ko sa kanya. Pilit ko siyang piatatayo pero takot na takot siya.

“Please patawarin mo na ako!”

Bigla namang dumating sila Kuya sa likuran niya at ngumising tumingin sa akin.“Yeah you better say sorry and kiss his feet,” saad nito sabay mahinang sinipa si Gino. Nanginig naman ang lalaki at mas kumapit sa mga tuhod ko.

“Patawarin niyo na ako! A-ayoko pang mamatay!” Ang sabi niya.

“K-kuya? I-ikaw ang may gawa nito sa kanya?”

“Yeah?” Ang nangungutya pa nitong pagsagot.

Bumulong ako sa hangin, sapat na para mabasa niya sa labi ko. “Please, nakakahiya…”

Kinuha niya bigla si Gino. “Lunch,” ani Kuya Eros sabay alis dala-dala ang lalaki. Nasapo ko ang noo ko.

“And…cut!” sigaw ni Shine sa amin. “Teh, ano ’yun?”

“Oo nga…may paghalik sa paa mo ha?” sabat ni Sean.

“Please, h’wag na natin pag-usapan,” sabi ko. “P-pasensiya na po, Ma’am.”

Tumango naman ang teacher ko. “Alright…proceed sa lab.

Buong klase, ’yun lang ang inisip ko dahil sa kahihiyang dala nito. Iniiwasan ko nga ang mga matang nakapukol sa akin. May issue na naman silang pag-uusapan hays. Gusto kong kumprontahin si Kuya Eros tungkol doom. Kaya pagdating ng lunch ay agad akong lumabas kahit wala pa si Kuya Eros. Balak ko na siya ang puntahan ko.

Mabuti na lang at nakita ko siya sa labas ng school, kabababa lang ng kotse kasabay ng isang magandang babae.

Napataas ang kilay ko at tila nainis. Nawalan ako ng gana at kinabahan. Tatalikod na sana ako para umalis pero nagtama ang mga mata namin at nakitang agad-agad siyang tumakbo papunta sa akin.

Teka, wala naman akong karapatan pang mag inarte ah?

“Drip,” pagtawag niya sa akin. “Why are you here? I told you hihintayin—”

“Gusto kitang kausapin,” pagputol ko sa kaniya. Napansin ko ang bahagyang pag-aalala nito.

“About what?”

"Mamaya na, may kausap ka pa ata eh," pagtanggi ko. "Mauuna na lang ako kung saan tayo kumakain."

Tumingin pa ako sa kotse niya pero wala na ang babae rito.

"Oh ah, kagroup ko lang siya for our new activity. Bale tinulungan ko lang siyang bumili ng materials dahil nagvolunteer na siyang gumawa ng lahat," sabi niya.

Tumango na lang ako. "Ah ayos lang."

Pasimple niyang tinabig ang kamay ko na hindi ko malaman kung bakit ko inilayo ng kaunti. Doon ko narinig ang pagbuntong-hininga niya. Nang makarating kami sa room 29 ay agad niyang sinarhan ang pintuan.

"I know, nagseselos ka," aniya. Kumunot ang noo ko at inilapag ang bag ko sa isa sa mga upuan.

"Hindi ah...nagulat lang," sabi ko pa sabay labas ng baon ko. "Alam mo naman, may image ka rito sa school...bilang babaero."

Naramdaman ko ang kaamay niya sa bewang ko pero hindi niya ako niyakap. 

Ayaw niyang i-force ako sa ngayon dahil may pinapatunayan pa raw siya.

Hinalikan niya ang ulo ko. “I know…but, I promise you naman na I’m going to change myself…for a better version na fit sa’yo. Kaya hindi ko naman na gagawin ’yung kung anuman ’yung nakagisnan nila sa akin. Believe in me, Drip.”

May lambing sa boses niya na nagpakalma sa kalooban at sistema ko.

Hinarap ko naman siya. "Naniniwala naman ako."

Kinuha niya naman ang cellphone niya at pinakita ang message nila. "Here...And if you want, I'm willing to call her or meet with her right now, just so you won't have to worry anymore."

Tinignan ko siya sa mga mata. Walang inis o pagsusungit doon, kung hindi sinseridad. Umiling ako sabay ngiti. "Naniniwala ako."

"So, what's the problem?" tanong niya sabay upo sa tapat ko. Sumandal pa siya at ipinatong sa lamesa ang kanang siko, sabay kagat sa tip ng kanang index finger niya. Naghihintay ang mga mata niya sa magiging sagot ko.

"About kay Gino. Bakit ginawa mo 'yun?" Tanong ko habang naiinis kapag naalala.

Nagkibit-balikat siya. "He deserves it."

Nasapo ko ang noo ko at umupo sa tapat niya. "Hindi, tama na siguro 'yung nasaktan mo siya pabalik...or di kaya ipaguidance mo."

Nagkaroon ng inis at concern sa kaniyang mga mata noong marinig niya ang mga sinabi ko. "No, Drip. H'wag kang magiging mabait sa mga taong nang-aapi sa'yo."

"Pero hindi naman sagot ang pamamahiya eh. Atsaka, pinagg-uusapan na naman kasi nila tayo...lalo na ako," sabi ko sabay bukas ng baunan ko. Pero hindi nito nakuha ang atensyon ni Kuya Eros.

Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ang likuran ng palad ko. "I'm so sorry. Hindi ko kaagad naisip 'yun. Akala ko matutuwa ka kasi I told you na babalikan ko 'yung mga nanakit sa'yo."

Tila lumambot naman ako sa sinabi niya. Napakagat ako sa ibabang labi. "A-ayos lang. H'wag mo nalang sanang uulitin—pero naaappreciate ko ang ginawa mo don't worry. A-ayoko lang na baka kung anong sabihin nila sa atin tapos tayo pa ang mabaligtad sa huli."

Hindi niya binitawan ang kamay ko. "You're kind, Drip. That's why mahal kita eh."

Tila isang mabangong mga salita ang narinig ko mula sa kaniya. Nagwala na naman ang puso sa dibdib ko kaya napahawak ako roon. Bigla kong naalala ang pinag-usapan namin.

Oo nga pala, binigyan ko siya ng time na mafigure-out ’yung nararamdaman niya.

“Narinig mo ba ’yun?” tumaas ang dalawa niyang kilay. “Mahal kita, Drip…mahal na kita. Hindi lang gusto.”

Tila nanuyo ang lalamunan ko. May kung ano sa loob ko ang sobrang tuwa sa naririnig. 

"Kumain na tayo...and later, let me take you on a date. A serious date," dagdag niya pa bago kunin ang baunan niya sabay labas ng bulaklak at pint ng ice cream sa bag.

Hindi ko mapigilang mapangiti sa nakita.

Itutuloy…

Desire 15

Desire 15: Admit

Drip’s Point Of View

Matapos ng klase ko ay nakangiti akong tumayo para ayusin ang gamit ko. Nakatitig naman sina Shine at Sean sa akin.

"Nakangiti ka ah? Tuloy ba ang date?" ani Shine. Nanlaki ng bahagya ang mata ko. 

Nachismis ko ba sa kaniya?

Hindi naman ata ah? Teka…

“Eto naman, binibiro lang! Halata ka masyado ah!” dagdag niya. Doon ako nakahinga ng maluwag. “Tara na nga sabay-sabay na tayo lumabas ng school.”

Kinuha ko ang bag ko at lalabas na sana pero napahinto kami dahil nasa tapat ng pintuan si Kuya Eros, nakasandal sa railings habang titig na titig sa akin.

"Huy! May sundo ka pala!" ani Shine. "Sige, una na kami!"

"Bye Drip!" paalam naman ni Sean. 

"Give me your bag," malambing na bulong ni Kuya Eros sa akin. Mabuti na lang at wala ng nasa hallway that time at kami na lang.

Binigay ko naman habang pinipigilang mapangiti. Tinusok pa niya ng mahina ang tagiliran ko, na siyang nakapagpaigtad sa akin.

"A-ano ba?" sabi ko sabay tawa ng mahina. He smiled too at inakbayan ako habang pababa kami. Habang palabas nga kami ay nakatitig sa amin ang ibang mga estudyante. Nakayuko na lang ako dahil sa hiya.

"Naku, wala na siyang ibang ginawa kung hindi gumawa ng issue! Nadadamay si Eros sa kaniya eh!" sabi ng isa na nasa likuran namin. Napansin ko namang huminto si Kuya Eros at lumingon.

"Eros...h'wag na," bulong ko sa kaniya pero inilingan niya ako.

"I want to hear what you've said," walang emosyong sabi ni Eros sa estudyante na mukhang 4th year na rin. Nanigas naman ito sa kinatatayuan.

"A-ah ang sabi ko...w-wala po. Pasensiya na," sabi nito sabay yuko sa amin.

"Again, don't mention me and his name in your nonsense conversation huh? Also, hindi naman siya ang gumagawa ng issue." Kinuha ni Kuya Eros ang braso ko. "Kayo. Para lang may pag-usapan kayo sa harap niya."

Hindi naman nakaimik ito, pati ang mga kasama niya kaya tumalikod na kaming muli. Tinignan ko siya. Madilim ang mukha nito kaya medyo kinabahan ako.

Nawala ata siya sa mood.

Nagtama naman ang mata namin, at doon umiwalas ang ekspresyon niya sa mukha. Doon ako nakahinga ng maluwag. “Don’t mind them. They’re just a bunch of nuts, ok?”

Binuksan naman niya ang kotse na nakapark sa area sa labas, sa passenger seat na naman niya ako pinaupo. Nang makasakay siya sa driver's seat.

Tinignan niya pa ako bago kindatan. Pinaandar na rin niya ang kotse.

Napalunok ako. "Saan pala tayo magd-de-date?" 

Hindi niya ako tinignan pero nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa gilid ng labi niya. "Later, malalaman mo."

Hindi na lang ako kumibo dahil sa kaba. Binuksan naman niya ang radio at nagplay roon ang song na "I do". Parang nagkaroon ng epekto sa atmosphere namin 'yun. Dahil pagkatigil namin dahil nag red ang stoplight ay agad na hinawakan ni Kuya Eros ang kamay ko.

Tumango-tango pa siya habang nakikisabay sa kanta at tumitingin sa paligid. Dahil sa hindi ko na rin kinakaya ang nangyayari ay binitiwan ko na siya. Doon na rin nag green ang ilaw kaya nakaandar na kami.

Hanggang sa makarating kami sa lugar na pamilyar sa akin. Hindi ko alam kung bakit dito niya ako dinala. Kaya nagtatanong na mga tingin ang iginawad ko rito.

“We’re here,” ang sagot niya na lamang at iniliko upang pumarada. Maya-maya pa’y bumaba na kaming pareho at parang nabuhayan ako nang makita ang lagi kong pinupuntahan…

Ang puntod nila Mama at Papa.

Binuksan niya ang likurang bahagi ng kotse niya at inilabas ang dalawang flowers at tila mga pagkain. Eto na ba ’yung date na sinasabi niya?

“Bakit dito mo ako dinala?”

Tinignan niya ako at hinawakan muli ang kamay. “Let’s talk to them.”

Hindi na muna ako nagsalita hanggang sa lumapit kami sa puntod. Dito naramdaman ko na naman yung malamig na hangin na laging umiihip sa tuwing dadalaw ako sa kanila. Umupo kaming dalawa.

“Ma..Pa..”

“Hi Tito, Hi Tita,” biglang sabi ni Kuya gamit ang magalang na tono. “Long time no visit po ako rito. Pasensiya na po, ngayon lang.”

Mas lalo akong naguluhan sa narinig. “H-huh? D-dumadalaw ka sa kanila?”

“Yes.” Hinimas na naman nito ang palad ko. Ngumiti siya. Wow?

“Ah..so kaya mo ako dito dinala kasi?”

Humugot siya ng malalim na paghinga. “Because…I wanna tell you about what I said earlier,” sabi niya.

Hinintay ko ang susunod niyang sasabihin dahil ’yung puso ko na naman…

Inilabas niya ng isang bocquet ng flowers at inilapag ’yun sa puntod ni Mama. “Tita, tulad ng sinasabi ko po sa inyo noon…I want you to know na mahal ko po ang anak niyo. Alam ko, ikaw po ang nagbigay ng sign na ’yun.”

“A-anong sinasabi mo?” takang tanong ko sa kaniya. Bumalik ang tingin niya sa akin.

“You know, sila ’yung kinakausap ko about you. Hindi ko pinaalam sa’yo kasi I wanna surprise you. Alam ko namang wala na sila noon pa pero…I asked them to give me a sign kung talagang pagmamahal na ’yung nararamdaman ko sa’yo. These past few days kasi, I saw the signs that you mentioned. I feel that and I’m so happy until now. That’s why I consult them na…if they will give me two signs, aamin ako sayo, sa harap nila para na rin ipagpaalam,” aniya sa malumanay na boses

“You gave me time to figure this out, right?” Tanong pa niya na ikinatango ko. “And now, I’m sure about that…Drip,I love you… can you be my boyfriend?”

Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak, sa tuwa ba o sa gulat. “Eros…”

Tumawa siya ng mahina at itinaas ang flowers. "I know, you're still scared...but, I can fight for us. I can be your shield against all the judgment we'll face from people who can't understand us," aniya. Nakikita ko na naiiyak din siya.

Kusa kong kinuha ang bulaklak sa kaniya.

"P-paano sila Mommy?" tanong ko. "I-i mean, winoworkout ko naman ang lahat pero...paano kung malaman nila?"

"We can hide this from them. We can hide this for those who will not understand us...para lang hindi ka matakot," sagot niya sabay kuha sa kamay ko at hinalikan. "Just please, hold me too...because I know, you're the one who will make me happy. Ikaw na 'yung hinahanap ko. Akong bahala sa lahat...just love me sa paraan na gusto mo ng hindi natatakot."

Pinunasan ko ang mata ko at tumingin sa puntod nila Mama at Papa. Parang may malamig na hangin ang dumampi sa akin.

Napapikit ako.

Ito na. Naramdaman ko silang parehas sa tabi ko. Napatingin ako muli kay Eros na naghihintay sa akin. Tumango ako sa kaniya. “O-oo.”

Sumilay agad ang malaking ngiti sa kaniya at tumayo. Mabilis niya akong niyakap. Pinakalma nito ang nagwawala kong puso.

Niyakap ko rin siya ng pabalik habang dinadama ang masarap na pakiramdam ng mga oras na ’to.

Wala namang masama kung pagbibigyan namin ang mga sarili namin ’di ba?

Humiwalay naman siya ng yakap sa akin at tinignan ako sa mga mata ko.

“So, I’m your boyfriend now…I have a right to do this,” aniya sabay kuha sa chin ko. Hinalikan niya ako sa harap ng mga magulang ko.

Ginantihan ko siya at dahan-dahang nagpadala sa halik niya.

“I love you, Drip,” bulong niya sa pagitan ng mga labi ko.

“I love you too, Eros…” bulong ko. Napansin ko na napahigpit ang hawak niya sa akin ng tawagin ko uli siya sa first name niya.

Matapos ’yun ay naupo na kami sa damo. Binuksan niya ang pizza, pint ng ice cream at iba pang inihanda niya para sa amin.

“Ano pala ’yung two signs na…hiningi mo kina Mama?” tanong ko ng kumuha siya ng plate at naglagay ng pagkain doon.

He looked at me. “Ah, first…sabi ko, may dalawang ibon ang dadapo sa balcony ko, and kapag may nag-alok sa akin ng flowers na yellow roses sa binibilhan ko ng bulaklak for them.”

Ibinigay niya sa akin ang plate. “I’m so lucky kasi…kaninang umaga may nakita akong ganoon. Last time ko pa hiningi kina Tita ’yun pero ngayon lang nila tinugon. Siguro kasi hindi pa ako naglalakas ng loob sabihin sa’yo,” dagdag niya pa.

Kumunot ang noo ko. “Bakit naman?”

“I want to wait for you…kung handa ka na ba o hindi, sinubukan ko rin namang alamin. Kaya nga umamin na ako kanina, right? That smile of yours…sinasabi niyan sa akin na you’re ok with me, na mahal mo rin ako…right?” tanong niya pabalik.

Magpapanggap pa ba ako? Tumango ako sa kaniya. “Nakakagulat ka pero…naisip ko rin, walang masama.”

Hinawakan niya ang kamay ko. He licked his lower lips. “Don’t ever think about what Mom and Dad are going to say about us if they find out…just focus on me, ok?”

“Paano kung maisip natin na mali talaga ’to?” Tanong ko naman. He raised his eyebrows.

“You’re my best mistake,” sagot niya ng walang pag aalinlangan. “Na hindi ko pagsasawaang ulit-uliting gawin at ipagmamalaki ko pa.”

Napangiti ako sa narinig. Tumingin naman siya sa kalangitan. Malapit na magsunset dahil pa ala-singko na rin. May kinuha siya sa kaniyang bulsa.

“I’ll take a picture of you,” sabi niya sabay tapat nito sa akin.

Naconscious naman ako at hindi alam ang gagawin. He took down his phone. “Hold the flower, and look at the camera. Give me your sweetest smile.”

Naramdaman ko naman ang pag-init ng pisngi ko sa narinig. Nang gawin ko ang sinabi niya ay saka siya nagbilang.

Nang marinig ko ang pagclick ay akala ko tapos niya.

“Now, can you pretend na inaamoy ’yung flowers mo? While smiling?”

Tumango ako at ginawa ’yung sinasabi niya. Muli, nagbilang siya at pagkaraan ng click ay saka ako gumalaw. Binaba niya ang phone.

“Anong gagawin mo diyan?” tanong ko naman na may curiosity sa boses. Kinalikot niya ang cellphone niya bago ipakita sa akin. Nilagay niya ako sa wallpaper at lock screen niya.

“Cute, may bago na akong ilalagay at ipapalit ’yung dati mong picture na nakuha ko pa sa fb account mo,” aniya. “I used that kasi as my wallpaper.”

Lalo akong namula. Talagang nilagay niya pa ’yun? Hindi nga maganda ang quality eh.

“Kain na tayo,” yaya niya sabay kuha sa plate ko at kumuha roon ng food. Inilagay niya sa kutsara bago itaas para subuan ako.

Kumunot ang noo ko. “Hindi na ako ang magsusubo sa’yo?”

“Ako naman,” aniya. ’Say uhhh.“

PAGKAUWI ay agad niya akong hinila papasok sa kwarto ko. Nagulat ako dahil naroon na rin ang kama niya nang walang nakakakita mula sa labas.

“You can sleep here if you want,” aniya. “Para maiba naman.”

Umupo ako sa malambot niyang kama. Napansin ko naman na medyo magulo ang kwarto niya kaya muli akong tumayo at isa-isang kinuha ang nakakalat na gamit habang siya humiga.

“You know, you can leave that,” sabi niya pa na tila pagod. Sinenyas niya ang pwesto sa tabi niya. “Sit here.”

Tinignan ko siya bago mapangiwi. “Hindi ako sanay na makalat.”

Ngumiti naman siya. “See? See? Kaya sinabi kong ikaw ang only one-”

“At nakakalat ang boxers mo, ano ’to gamit na o hindi?” pagputol ko sa kaniya. Pinanliitan ko pa siya ng mata.

Napakamot siya sa ulo niya. “Ah, nagmamadali kasi ako kanina. Naikalat ko tuloy.”

Isa-isa ko ’tong niligpit at inayos bago ilagay sa drawer niya. Napansin ko rin ang tila iba niyang bag na hindi niya ata nagagamit pa masyado. Nakakalat din.

Bigla akong nakaramdam ng mga kamay ko sa aking bewang. “Oh, stop that…this…time is our time,” bulong niya sa akin ng tila nanlalambing.

“Sa susunod kasi h’wag kang makalat,” paalala ko.

“Opo,” aniya. Hindi ako sanay na maamo siya.

Humarap ako sa kaniya at napansin na ilan na lang ang layo ng mga mukha namin.

“So, now that we’re in a relationship…is it ok to do some things na hindi ka nabibigla?” tanong nito na parang bata pa. “Like..kiss?”

Natawa ako. “Eh kiniss mo nga ako sa harap nila Mama.”

“That’s…an exceptional kiss. Part ng plano ko kanina pagkatapos ng confession and proposal,” seryosong sabi niya bago tumingin paibaba sa labi ko. “So?”

“Basta alam mo kung saan dapat gawin, hindi mo na kailangang magpaalam,” sabi ko sabay brinush ang labi niya gamit ang hinlalaki ko. “Sa’yo naman na ako, Eros.”

“Oh Drip…” bulong niya. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko.

Hinawakan niya ang pisngi ko habang ang mga mata niya nag-iba ang tingin.

Hinalikan niya ako, napakabanayad at tila nanunukso pa kaya napahawak ako sa kaniyang batok. Maya-maya pa ay tinulak niya ako sa higaan na siyang kinabagsakan ko. Kinabahan man pero ang katawan ko, parang walang pagtututol.

Hinubad niya ang hoody niya at sando. Muli kong nakita ang maganda niyang katawan. Hinagod niya rin ang kamay niya sa katawan ko at tinulungang hubarin ang damit ko.

Bawat dampi ng daliri niya sa balat ko’y parang nakakapaso. Pero nagdadala ito ng kuryente upang maging kasabik-sabik ang susunod niyang gagawin.

Matapos kong mawalan ng saplot ay hinalikan niya ako ng may kasamang lambing. Tila nagpaubaya ang bibig ko sa dalang lambot ng labi niya. Napahawak na lang din ako sa batok nito.

Nakipaglaban din ako sa dila niya na hinanap ang akin. Mas lalong nag-iinit ang pakiramdam ko. Maya-maya pa’y bumaba na siya sa leeg ko na nagbigay dahilan para mapapikit ako. Magkasabay na kiliti at sarap ang namumutawi sa akin.

“God…I miss it,” ang nakangising sabi ni Kuya bago niya tanggalin ang sinturon sa pantalon. Mabilis nitong nahubad kasama ang panloob kaya tumambad agad sa akin ang tarugo niyang tutok sa harap ko. Muli ko iyong nakita kaya napalunok ako.

Dahan-dahan niyang idinampi ang labi sa dibdib ko at hinalikan ako roon, tila ba sinisipsip niya pa ito at nag-iiwan ’yun ng mapupulang marka.

Matapos ’yun ay tumayo siya sa harap ko habang unti-unti rin akong bumangon. Napansin ko muli ang sobrang tigas na bagay na ’yun. Nagshake pa ito ng bahagyang gumalaw si Eros.

“Can you hold and suck it? If you are not ready…that’s fine, we can skip it,” paalala niya.

“Gusto ko, Eros,” bulong ko. Dahan-dahan kong tinungo ’yon. Inuna kong idampi iyon sa labi kung saan nangilabot ko. Mabango at mainit-init iyon.

“S-sa’yong-sa’yo rin ako, Drip,” ang bulong niya pa. Dahan-dahan kong ipinasok iyon sa bibig ko. Dama ko agad ang dalang kinis nito kaya mas lalong nadulas ito sa loob.

“Ugh, your mouth-fvck it…,” ang nakagat labi nitong reaksyon. Bumayo siya ng kaunti kaya nagsasalubong ang ulo ko at katawan nito.

Nakakangawit, pero nakakaadik.

Napatingin ako sa kanya ng diretso habang ginagawa iyon. Para akong mas nasasabik dahil sa emosyon at ekspresyon sa kanyang mukha. Pinaghalong gwapo at sarap, kaya siguro nababaliw ang mga nakakasama nito kung may nangyayari man sa kanila.

Maya-maya pa’y inalis niya ito na siyang ikinataka ko. Kahit na alam ko na ang gagawin at naranasan ko na’y natatakot pa rin ako. Inalalayan niya akong itaas ang binti at ipatong sa kanyang balikat. Nagulat na lang ako nang kunin niya ang isang bagay at kinagat iyon.

Kinabahan man pero parang ayaw kong tigilan…

“Are you…ok with this?” tanong niya.

Tumango ako kahit may kaba sa dibdib ko.

“Are you sure?”

“Gusto ko,” sabi ko pa sabay binasa ang upper lip ko gamit ang aking dila.

“I’ll be gentle,” bulong niya pa. Kinuha nito ang bilog na tila plastic at isinuot,

Kinuha niya rin ang isa pang bagay na ngayon ko lang nakita, transparent ang kulay nito, lubricant? Iyon kasi ang nakalagay sa harap nito. Nilagay niya iyon sa kanya at sa butas ko. Pumasok pa ang daliri niya ng kaunti.

Napapikit ako. 

Ang sarap sa pakiramdam.

Hinila niya ako pababa gamit ang bewang ko at dito naramdaman ko na naman ang malaking bagay na dahan-dahan niyang pinapasok. Mahihina siyang bumayo, na parang sinusuyo ang butas ko.

Nagkatinginan kami. Ang sarap niyang tingnan.

“Tell me kung hindi mo kaya,” bulong niya. Doon ko na naramdaman ang pagpasok nito. Masakit pero…may pakiramdam doon na tila gusto ko siyang magpatuloy.

Napakagat ako sa labi. “U-ugh…” Ang nanginginig at nahihirapan kong sabi. Tumigil siya at inilabas uli ’yun.

“I-relax mo lang ang muscles mo,” utos niya. Bumaba siya at hinalikan ako. Nakakadistract ang ginagawa niya. Hanggang sa namalayan ko na lang na pumasok na ang malaking bagay sa akin.

Napakapit ako sa likuran niya. “E-eros…”

“Masakit? Do you want me to stop?” tanong niya. Tumingin siya sa mga mata ko at umiling.

Kaya naman dahan-dahan siyang bumabayo at hinawakan ang bottom ko gamit ang kanang kamay niya. Bumaba pa siya lalo at hinalikan ang tainga ko.

Nagbigay sa akin ’yun ng pakiramdam upang mabawasan ang sakit.

“Ugh…” ungol ko sabay pikit. Dahan-dahan, nawawala ang sakit at napapalitan ng hindi ko maipaliwanag na sarap.

“Ohh Ughh,” ungol ni Eros na napakasarap pakinggan. Medyo bumilis na rin ang bayo niya. Pinagpapawisan na rin kaming pareho kahit may aircon naman.

“Ugh…s-sige pa, Eros,” ungol ko. Hindi ko alam kung papaano ko nasasabi ang mga salitang ’yun pero wala na akong nagawa pa.

Nagpadala ako sa sarap.

Parehas kaming umuungol na tila kami lang ang tao sa buong bahay.

“I will not change our position because It will hurt you again…but, I’ll cum inside of you,” sabi niya Hindi ko siya nasagot dahil tumitirik ang mata ko.

Ang haba ng kaniya.

Mas bumilis pa ang pagbayo niya. Naririnig ko ang banggaan ng mga balat namin.

“I-I can’t! I’m c-cumming!” aniya. Hinaplos ko ang dibdib niya ng sabihin niya ’yun.

Hanggang sa idiin niya ang sandata niya at doon ko naramdaman ang tila mainit na likido sa loob ko. Napakagat ako sa aking labi.

Parehas kaming hinihingal matapos ’yun at tumutulo ang pawis. Umalis siya sa harap ko at tumabi sa akin. Kinumutan naman niya ako para matakpan ko ang katawan ko mula sa lamig.

Niyakap niya rin ako at hinalikan sa noo. “Are you ok?”

Napatingin ako sa kaniya. “Oo naman…thank you rin, hindi ako masyadong nasaktan.”

Mas humigpit pa ang yakap niya pero tama lang para hindi ako ginawin. “Thank you also, for trusting and giving me a chance…magpahinga ka muna.”

Napangiti ako bago dahan-dahang napapapikit dahil sa pagod.

LUMIPAS ang ilang araw, araw na ng sabado. Napagdesisyonan kong tumulong sa bahay habang iniwan kong natutulog si Kuya sa kwarto. Pinuyat niya kasi ako kaya eto mabigat din ang pakiramdam. Pero para sa akin ay parang ang saya-saya ko. Sa bawat kasama ko siya ay nakikita ko naman na gumagaan ang pakikisama nito. Nagtaka pa nga ang mga kaibigan nito dahil doon at laking pasasalamat nila sa akin.

Siguro nga, kung mahal ka ng isang tao eh gagawin niya talaga ang dapat na gawin para sa inyong dalawa. Kaya nga masasabi ko na siguro, dapat kong pagbigyan siya. Kailangan lang siguro naming mag-ingat dahil alam kong mali sa mga mata ng mga tao, lalo sa mga magulang namin ang relasyong ito.

“Manang ako na,” ang sabi ko nang akmang magdidilig ito.

“Huh Sir? Eh h-hindi po pwede baka pagalitan ho ako ni Ma’am o di kaya ng Kuya niyo,” ang sabi niya.

“Hindi po ’yan, nagpaalam naman ako kay Mommy,” sabi ko kaya wala siyang nagawa. Napangiti na lang ako at ginawa ang gusto. Habang nababasa ang mga halaman ay naiisip ko kung paano namin itatago sa lahat ang totoo. Baka mamaya’y magkaroon ng komplikasyon.

Bigla na lang may yumakap sa akin ng patalikod. “Hey..”

Naamoy ko agad ang sabon na lagi kong naamoy kapag magkasama kaming naliligo. “K-kuya?”

Bigla siyang bumitaw at hinarap ako. Muntikan ko pa siyang mabasa. Nakasimangot ito. “Don’t call me Kuya na, please? That’s our past,” ang reklamo niya na parang bata.

“Bakit? Hindi ba tayo galig doon? Atsaka andito si Manang baka marinig ka pa niya at magsumbong,” sabi ko nang pabulong sa huli.

Inikot niya ang mga mata sa akin. “Fine, but I wanna call you babe. That’s our call sign.”

Napangiwi ako. “Babe? Baka ganyan din tinatawag mo sa mga ex mo?”

Tumawa pa siya at ipinatong ang ulo sa balikat ko. “Anyway, mag-impake na tayo ngayon. Nakahanda naman na ’yung bags natin.”

“Huh? Saan naman tayo pupunta?” Tanong ko sa kanya at pinatay ang hose.

Lumabas naman uli si Manang at kinuha sa akin iyon dahil siya na ang magpapatuloy.

“Maliligo tayo ng resort kasama sina Brix,” ang sabi nito at kinindatan ako. Umakyat naman kami at doon nag-ayos na ng gamit. Matappos ay siya na ang nagbaba ng gamit namin.

“Mag-aayos muna ako ng kotse. Tatawagin na lang kita pag aalis na tayo.

Tumango naman ako at agad na iyong ginawa. Tamang tama rin naman sa panahon, mainit kaya ayos na sa akin iyong maligo kahit papaano. Atsaka kasama na rin doon yung pahinga naming isang linggo na iginawad ng school para sa aming mga estudyante.

Nag-ayos din ako ng sariling dadalhin. Nagbihis din ako ng summer polo na nakabukas at sando sa loob. Ganoon din si Kuya pero magkaiba lamang ng kulay ang amin. Sinamahan ito ng shorts at havanas na tsinelas.

Kinuha niya ang shades. “Let’s go,” ang yaya niya. Sumakay kaming pareho. Wala naman din sila Mommy kaya sila Manang na lang ang kumaway sa amin paalis.

“Saang resort ba tayo pupunta dapat?”

“In Pampanga,” sagot niya. “Mauuna na tayo roon. Susunod na lang sina Brix.”

Tumango ako at pinanood ang aming mga dinadaanan. Matagal-tagal din ang tinahak naming daan. Naroon na tumigil kami sa gas station at bumili ng mga pagkain. Worth it naman ang naging byahe dahil mag aalas nuebe na rin nang makarating kami roon.

Doon ay sinalubong kami ng dalawang lalaki na siyang naghintay sa paglabas namin ni Kuya. Tinignan ko siya at kinausap niya ang isa sa mga ito nang mahina, na nasundan pa ng pagtango sa isa’t isa at ang pagtingin din sa akin.

“Halika ka na,” pagyaya niya. Lumapit naman ako rito at inakbayan niya ako habang naglalakad kami papasok sa gate.

“Sino sila?” Ang tanong ko rito ukol sa kanina.

“Ah isa sa mga tauhan ng resort. Isa rin sa mga dati pang nagsisilbi sa amin nila Brix kapag pupunta kami rito,” ang sagot nito. Lumapit sa kanya ang isang babaeng may hawak na papel at agad itong pinirmihan. Halata rito na para siyang kinakabahan.

“T-thank you, S-sir..a-and welcome,” ang sabi nito matapos na isauli ni Kuya ang papel. Hindi na niya pinansin iyon at hinawakan agad ang kamay ko.

“Let’s go, let’s find our cottage,” aniya. Napatingin ako sa paghawak niya sa akin. Napangiti na naman ako dahil sa dalang kiliti nito sa akin.

Nang mapunta kami sa pinakavenue ay napahanga ako sa ganda, may mga puno’t halaman na tamang isama sa view ng pool, ang pool naman ay malinaw at malaki. Siguro’y maraming tao ang magkakasya. May 2 floors ang nakapalibot dito na kasya ang maraming cottage.

Dinala ako ni Kuya sa taas kung saan kita ang view sa likod at ang iba pang part ng resort kung saan occupied ng ibang tao. Maya-maya pa ay dumating na ang mga gamit namin.

“Thank you po,” ang pagbati ko sa kanila. Ngumiti naman ang mga ito.

“Always welcome po, Sir and Sir Eros! Have a nice vacation,” ani ng isa sa kanila. “Sige po, aabangan pa namin sila Sir Brix sa labas.”

Umupo kaming pareho sa upuan. Hawak pa rin ni Kuya ang kamay ko at hindi iyon binibitawan. Inalis niya ang shades sa mata at tinignan ako.

“H’wag mong aalisin ’yang ganyang tingin sa akin mamaya.” Sinundot niya ng mahina ang pisngi ko. “Sa akin ka lang titingin.”

Namula ako. “K-kuya naman!”

“Babe, not Kuya.”

Napailing na lang ako habang nakangiti. “Oo na oo na. Bakit nga pala parang kilala na kayo rito? At dito niyo pa napiling magswimming nang hindi ko alam.”

“Well, it’s our tradition to visit this memorable resort. Dahil dito nagkakilala kaming apat, lalo na si Brix…ang anak ng may-ari nito,” aniya niya.

“S-sila ang may ari?”

“Ahuh.”

Maya-maya pa’y may narinig akong tumawag sa amin. Nakita ko ang apat na lalaking nasa baba, sina Brix, Lance, Adrian…at Kuya Eiron?

“Si Kuya Eiron?” Tanong ko kay Kuya. “Bakit nasama siya?”

Rumehistro agad ang inis sa mukha ni Eros. “Hmm…”

Umakyat ang mga ito, lalo na si Kuya Eiron dahil sabik na niyakap niya ako na kahit pinagtatakhan ay sinuklian ko naman. Pero ilang sandali pa’y naramdaman kong binabawi ako ni Kuya Eros sa kanya at ipwinesto sa likuran niya.

“Tf are you doing here?” Tanong sa kanya. Ngumisi bigla si Kuya Eiron sa amin. Ang tensyon lang talaga sa kanila ang hindi ko mapipigilan.

“Don’t worry Eros, sinama ko siya kasi may project kami sa isang minor subject na kailangang tapusin and involved ang lugar na ito roon,” pagsabat naman ni Adrian.

“I do-”

Pinigilan ko si Eros. “H-hayaan mo na. W-wala namang mangyayari kung mag-aaway kayo please?” ang sabi ko. Kumalma naman ito dahil hinigpitan ko ang hawak sa kamay niya.

“Pasalamat ka…”

“Hindi naman ako naparito para makipag-away, Eros. Ginagawa mo lang big deal…bakit? Nagseselos ka ba?” tanong ni Kuya Eiron.

Nagkatinginan kami nila Brix.

Itutuloy…

Desire 16

Desire 16: Heaven Paradise

Drip’s Point Of View

Umupo kaming lahat matapos ayusin ang mga gamit at kakainan. Maaga nilang pinahanda iyon dahil gutom na rin daw yung magkakaibigan.

“Do you want to eat first?” Bulong ni Eros sa akin. Hinawakan nito ang kamay ko at sabay na iniling ang ulo ko.

“Busog pa naman ako,” ang sabi ko.

Pasimple niyang kinuha ang kamay ko sa ilalim at hinawakan ’yun. Kinakabahan man pero hindi na ako nanlaban pa. Hinimas na lang niya ang palad ko.

“Maliligo na ba tayo?” Pagyaya ni Lance sabay suot sa kanyang sunglasses. “Let’s go and hunt some chicks later.”

Napailing si Brix. “How about mag enjoy na lang tayong maligo ano? Puro pa rin babae yang nasa utak mo!”

Tumawa na lang ako kahit papaano. Nagtaka na lang ako nang maglakad kami papunta sa isang hagdan na pababa sa isang lugar na hindi naman namin nadaanan. Iba rito at may 4 na palapag na building din ang nakapalibot sa tatlong naglalakihang pool.

Bumulong ako kay Kuya. “Kuya, bakit tayo nagpunta rito?”

Napangisi naman ito sa akin.“This is a private area— no i mean this an area where you can celebrate parties, birthdays, honeymoon—” tinakpan ko na agad ang bibig niya nang marinig ang sinabi nito. Naramdaman ko na lang na dinilaan niya ang palad ko kaya agad kong inalis iyon at pinunas sa damit ko.

Hindi naman sinasadyang mapadako ang mata ko sa area kung nasaan ang iba pa naming kasama, nagsisiyahan sila. Nag-uusap sila ng sila lamang ang nakakarinig. Bigla akong kinabahan dahil mukhang seryoso sila roon.

Pero nawala iyon nang bigla na lamang akong hinila ni Kuya sa kamay ko papunta sa kung saan.

“Kuya saan ba talaga tayo pupunta? Kanina ka pa hila ng hila,” ang makulit kong tanong.

“In a place that I can eat you,” sabi niya na ikinanlaki ng mata ko.

“Ha—”

“Just kidding, babe.”

Hindi na ako nakasagot nang makarating kami sa labas ng isang gate. Dito nakita ko ang bundok na may kalayuan pero mahahalata mong napakalaki. Magandang pagmasdan iyon habang naaamoy ko ang amoy probinsya at amoy na galing sa resort.

May malawak din taniman sa di kalayuan at dito ay may iilang kubong nakatayo.

“Ano na naman ito?”

“Property nila Brix,” ang sabi niya. “It’s been a long time since nakapunta ako rito. Eto kasi yung isa rin sa mga memorable na lugar. Dito madalas kaming nagpapahangin lalo kung stressed sa bahay o sa school.”

Tinignan ako ni Eros sa mata at sumilay ang ngiti niya. “I want to share my world with you, Drip. Ito na yung time para ipagkatiwala ko na agad yung lahat lahat sayo kahit alam kong hindi pa rin tayo legal.”

Lumuhod siya. “I didn’t know kung anong nagiging resulta ng relasyong ito sa huli pero, taking a risk is a part of love at natutunan ko iyon in a day by day. Hindi ko ’man ’yon nagawa ’yun sa mga past relationships ko pero sa’yo gagawin ko. I will take this chance na magseryoso sa pag-ibig.”

“K-kahit…b-bakla ako?” Ang nag-aalangan kong tanong.

“Even if you’re gay. Ikaw ang minahal ko mismo, hindi ang kasarian mo, hindi ang katawan mo, ikaw mismong Drip ang nasa puso ko.”

“Tss corny!” Ang natatawa kong sabi pero sinamaan niya lang ako ng tingin at sinimangutan.

Bigla siyang may inilabas na isang box mula sa bulsa niya. Kulay Itim iyon na maliit pa. Ipinakita niya ito at binuksan. Dito tumambad ang dalawang singsing na nakalagay roon. Mukhang mamahalin dahil sa mga diamonds na pendants. Sakto lang ang kapal nito.

Kinuha niya ang kamay ko at dahan-dahang isinusuot. “This is the evidence that you’re mine,” aniya. Kinuha naman niya ang isa at inilagay sa kanya. “And this is the evidence that I’m yours.”

Napangiti na lang ako. Bukod sa kumikinang iyon ay may napansin akong nakaukit na salita sa singsing. Hindi ko alam kung ano iyon dahil hindi ko pa ito nakikita.

ˈɪərɒs

“That’s my name, Eros in Greek Alphabet,” sabi niya. “Meron ding pangalan mo sa akin. Sinadya ko ’yan para tayo lang dalawa ang nakakaalam, unless may isang taong marunong magsalita at magbasa ng greek.”

Tinapa niya ang likuran. “Here let’s go, libutin natin itong buong property,” pagyaya niya. Sumampa ako sa kanyang likuran at nag-umpisa na siyang maglakad paalis.

Isinandal ko na lamang ang ulo ko sa likod niya habang ipinikit ang mga mata. Pakiramdam ko ligtas ako sa kanya, habang naririnig ko ang paghinga at pagtibok ng puso niya.

TINIGNAN ko ang kabuuan ng tanawin, medyo mas kita ko na ang lugar. May iilang umbok ng halaman sa bandang gitna kung saan may mga pananim. Naroon din ang mga kalabaw na ginagamit sa pag aararo. May iilang kabahayan sa malayong parte at mas naaamoy ko ang dahong tuyot at sinisiga.

“Oh wala ka na bang tanong? Babalik na tayo sa loob. Mukhang gutom ka na eh,” ang sabi ni Eros sabay buga ng hangin.

“Huh? Hindi pa kaya—” napatingin ako sa tiyan ko nang tumunog ito.

“I see,” mapang asar ba sagot niya.

Dito hinila na naman niya ako pabalik sa loob. Pagpasok namin ay naabutan naming naliligo sina Brix, Lance, Adrian habang si Kuya Eiron ay nasa upuan lang at nakikipagtawanan sa kanila.

Napatingin silang lahat sa amin.

“Oh saan naman kayo galing?” Tanong ni Brix na umahon sa pool.

“Pumasyal lang sa Property,” sabi ni Kuya at Tinignan ako. “Wanna go shower first?”

Tumango naman ako at nagmamadaling pumunta sa malapit na shower. Nagbasa lang ako ng ilang sandali at lumubog na sa pool. Doon ko lang naalala na nakahubad silang lahat pati na rin si Kuya na kakatanggal lang ng polo at t-shirt.

“Hubarin mo ’yang damit mo, para hindi ka mahirapan,” sabi ni Lance.

“A-ahmm h-hindi na ok lang ako,” sabi ko at ngumiti ng alanganin. Lumapit ito sa akin.

“Paano ka makakahanap ng chicks niyan kung hindi ka maghuhubad tulad namin?” Aniya. Hinubad ko na ang polo ko at tanging t-shirt na lang din ang natira.

“C’mon, take your t-shirt too. Tayo-tayo lang naman ang narito,” ang sabi niya at hinubad ang t-shirt ko.

“Lance, h’wag na—”

Pero huli na dahil nasa tubig nga kami at hindi ako makapanlaban. Nanlaki ang mga mata nila sa nakita ko, habang mabilis kong tinakpan ang dibdib kong may hickey. Naalala ko, nilagyan pala ako ni Eros nu’n.

Bwisit..

“Oh what a naughty boy! Ohoo!” Hiyaw ni Lance. “Eros, hinawaan mo pala ito!”

“F*ck you!” Ani Eros.

“D-drip? Paano ka nagkaroon ng ganyan?” Tanong ni Kuya Eiron. Doon ako ninerbyos. Alam niya kung ano ako at kung magpapaliwanag ako at magsisinungaling magiging magulo lang lalo. Mahahalata niya pa.

“Don’t ask him like that,” pagkontra ni Eros.

“Nagtatanong ako kasi kapatid ko siya, may concern ako sa kanya. Pinababayaan mo ba siya?”

Tumayo si Kuya Eros. Halatang nagpintig ang mga tainga sa narinig. Ganoon din si Kuya Eiron, dito na nga umawat ang mga kasama namin.

“No I’m not, maybe that’s a-allergy!”

“Allergy? Sigurado ka? Hindi ba ’yan hickey? Bakit hindi mukhang pantal? Bakit may specific area?”

“Well? I don’t know?”

“T-tama na, K-kuya Eiron..”

Tinignan niya ako saglit. “Tama na? Ako pa ngayon, Drip? Bakit pinagtatanggol mo itong Kuya mong pabaya? Hindi ba dapat sa kanya ka magalit? Kasi hindi ka niya inaalagaan!”

“K-kuya naman..”

“Tama na ’yan Eiron, Eros. Dapat ok tayo rito. Kaya nga ’di ba nagbakasyon? C’mon guys,” sabat ni Adrian sabay hawak sa balikat ni Kuya Eiron.

“Hindi eh, nakakainis lang. Ako na itong nag-aalala, ako pa itong lumalabas na masama.”

“Oh well it’s better to shut your mouth and sit down!” Angal ni Kuya Eros.

“Ptangna mo pala eh!” Isang amba ng suntok ang ginawa ng kalaban nito. Napayuko ako. “Kapag hindi ka pa tumigil, kukunin ko talaga si Drip sa’yo! At magkamatayan na tayo, hinding hindi ko na siya ilalagay sa poder ng pamilya mo! Atsaka totoo namang pabaya ka ah? Lahat napapabayaan mo, magulang mo nga nababalewala mo ’di ba? Paano pa kaya si Drip?”

Isang sapak ang natanggap nito na siyang ikinagulat ko. Mabilis akong lumapit at pumagitna sa kanila.

“Kuya tama na please!”

“H’wag mo kong sasabihan ng ganyan, oo noon hindi ako nagiging Kuya sa kanya pero hindi na ngayon!” Ang sabi ni Eros at akmang sasapakin na niya ang katapat marindi na ako.

“May relasyon kami ni Kuya Eros! Si Kuya Eros ang may gawa ng hickeys na ’to!” ang sabi ko na lang at tumakbo palayo sa kanila.

“Drip!” Pagtawag nila pero dumiretso na ako sa cottage. Doon nakita ko ang lalaking bitbit ang aming mga damit at pababa na siya.

“K-kuya saan niyo ho dadalhin yan?” Tanong ko.

“Sa mga kwarto pong ino-occupied ni Sir Brix, kasama ka po ba nila?” Tanong niya pabalik.

Tumango ako. “Saan po ’yung kwarto ni Mr. Lim?”

Tinignan niya ang susi na nasa isang kamay. “Room 243 po, Sir.”

Sumunod nalang ako sa kanya. Nasalubong ko pa sila Kuya Eiron at Eros pero hindi ko na sila kinausap pa. Kasalanan ko rin naman, alam ko yun. Nahihiya na rin ako sa kanila, at mukhang nasira ko yung dapat na masaya nilang bakasyon.

Lumapit din si Adrian. “Hey, balik ka na sa pool. Ok na malamig na ang ulo ng mga Kuya mo.”

“H-hindi na muna…s-sorry, magpapahinga muna ako,” sabi ko sa kanya. Hindi naman ito sumagot at nagtuloy-tuloy lang din ako sa paglalakad hanggang sa magpunta na nga ako sa kwarto. Tinulungan ko na lang ang nag assist sa akin na mag ayos.

“Eto na po yung susi ng kwarto niyo, Sir. Have a nice vacation,” ang sabi niya na aking ikinatango na lang. Kinuha ko agad sa bag ang towel ko para magpatuyo bago inihiga sa kama ang katawan ko.

Bumuga ako ng hangin. “Ano ba kasi itong pinasok ko? Hinayaan ko lang na makita nila ang dapat na sa amin ni Kuya Eros lang,” ang bulong ko pa. Pinagmasdan ko na lamang ang singsing na kanina ay bigay ni Kuya.

“Hey Babe! Open this door,” sabi ng isang boses sa labas, si Eros. Nasundan ito ng katok na parang nagmamadali pa. Dahan-dahan akong naglakad sa pintuan habang iniisip kung galit ba ito dahil nabulgar na ang sikreto namin.

Binuksan ko ang pintuan at sumalubong si Kuya na agad akong niyakap.

“S-sorry..”

“Hey, don’t say sorry. It’s not your fault… it’s my fault. Ako ang naglagay sa’yo sa alanganin. Ako rin ang dahilan kung bakit ka napaamin,” aniya sa malambing na boses at pagkatapos ay hinalikan niya ako sa noo.

“P-paano ’yung kanina? Nalaman na nila,” sabi ko

Hinawakan niya ang magkabila kong pisngi. “Don’t mind them, just focus on me…okay?”

Tumango ako.

“Do you want to eat? I’ll order anything you want,” pagyaya niya.

“Okay lang ako. Hindi ako gutom,” pagtanggi ko. Saglit akong bumalik sa kama at umupo dahil sa bumabagabag sa akin.

“Oh ano pa bang problema? Ang sabi ko magfocus ka lang sa akin at hayaan mo sila.”

“Si Kuya Eiron.”

“Anong meron sa kanya?”

“Nagi-guilty lang ako. Para kasing minasama ko ’yung pag-aalala niya. To the point na napahiya rin siya,” sabi ko. Napahilamos na lang sa mukha niya si Eros.

“H’wag ka maguilty, hayaan mo nga—”

“No, hindi ako galit,” pagputol ng boses na iyon sa dapat na sasabihin ni Eros.

Napaharap kami sa pinanggalingan ng boses at nalamang si Kuya Eiron ito habang nakangiti sa akin ng may konting kalungkutan sa mata. Tumayo ako at niyakap siyang bigla.

“Hindi galit si Kuya. Pasensiya na rin, Drip. Pero hindi ko rin kasi alam na kaya pala nagkaroon ka ng ganoon kasi…” Hindi na niya itinuloy ang sasabihin pa.

“S-sorry Kuya. Ayaw lang namin malaman ng ibang tao ang tungkol sa amin. Siguradong pandidirihan lang nila kami,” ang sabi ko pa sabay tingin kay Eros na walang emosyon ang mukha.

“Shhh! Basta kung anong magpapasaya sayo,” aniya sabay ngiti muli sa akin, kasama na ang mga mata niya. Tumingin naman ito kay Kuya saglit bago ako bitawan.

“Mag-uusap lang kami ng Kuya mo, pwede ba? Maligo ka na sa pool,” ang paalala niya. Si Eros naman ay tumango na rin sa akin at sinenyasan akong lumabas na. Wala akong nagawa kung hindi lumabas at doon naabutan sa gilid sila Brix na halatang nakikinig.

Kumunot ang noo ko. “Anong ginagawa niyo dyan? Kanina pa kayo?”

Napagitla naman sila sa akin at nag-ayos. “Ha? No, kakarating lang namin,” sabi ni Lance at kamot sa kanyang ulo.

“Tara na maligo na tayo. Magpalamig kayo ng mga ulo niyo,” pagyaya ni Adrian.

Sabay-sabay kaming bumabang apat at nagsaya sa pool na parang walang nangyari. Walang nagbago kahit alam na nila ang relasyon namin ni Eros. Hindi ko lang maiwasang mailang dahil hindi pa ako sanay at ito ang unang pagkakataong may nakakaalam ng tungkol sa amin.

Nagsaya lang kami at nagsalo salo pagdating ng tanghalian.

“Hayy kagutom talaga!” Ang excited na sabi ni Lance sabay punta sa table na puro pagkain. Mabilis itong umupo at wala pang isang minutong kumuha agad ng pagkain.

“Pati pala sa pagkain, speed ka. Akala ko sa babae lang,” pambabara naman ng kaibigan niyang si Brix.

“Say uhhh,” biglang utos ni Eros. Tatanggi sana ako nang biglang may pagkaing pasubo na sa bibig ko. Wala na akong nagawa kung hindi tanggapin iyon at mahiya sa mga kasama namin.

“Bro, hindi ko alam na ganyan ka pala ka-cringe,” ani Lance sabay tawa dahil sa napanood.

“Shut your mouth, moron,” sabi niya. “Again babe, say ahhh.”

Tinanggap ko iyon habang nag iinit ang mukha. Nakakainis bakit ganito ka Eros? Siguro kasi walang judgement sa mga kasama namin. Walang tanong-tanong.

Bigla na lamang may naglabag ng bag sa lamesa na siyang nakaagaw ng atensyon namin. Isang babae na naka swimsuit at nakangiti sa amin. Sexy at may konting pagkamorena. May blonde na buhok at shades na nakapatong roon. May katangkaran at makinis na balat. “Hi, boys! Can I join you?”

“Jane?! Oh my— is that you?” Ani Brix na agad na tumayo at yumakap sa babae.

“Yup, you didn’t expect this, did you?”

Tumayo rin si Lance at yumakap.

“Oh Hi Adrian and…” Hindi na naituloy ang sasabihin niya nang makita si Eros. Bigla akong kinutuban na hindi ko malaman.

“Ah Drip, Eiron, this is my best friend here in Pampanga. Isa siya sa mga naging kaibigan namin kapag nagpupunta kami rito,” pakilala ni Brix. Ngumiti at bahagya akong yumuko.

“Hindi ko ineexpect na ganyan na ang itsura mo. After many years ng hindi pagpapakita sa amin,” ang sabi ni Eros. “To be honest.. you’re so beautiful now.”

“Thank you,” ang sabi nito sabay upo sa tabi ni Eros. Doon nagsimulang makisama si Jane sa amin. Masaya sila at puno ng tawanan. Kaya lang hindi ako napapansin pero ayos lang. Hindi ko rin naman ugaling makisabat. Matapos ng kainan ay bumalik kami sa pool kasama yung babae.

“Woah! hindi talaga kayo nagsasawa at lagi niyong occupied ang pool na ito,” ang sabi nung babae. “Wait! parang may kulang!”

“What?” Tanong ni Kuya sa kanya.

“Wine! Beer!” Ang aniya.

“Got yah! Wait for me!” Sabi ni Brix at tumayo ito upang puntahan lugar namin.

Nagpunta ako sa isang gilid at naupo. Pinanood ko sila kung paano magsaya. Parang mga wala silang problema dahil nagtatawanan, nagbibiruan at halos mawala na rin sa sarili.

“Cheers!” Sigaw nilang lahat. Tinignan ako ni Eros at nagtaas ng hinlalaki.

“Ayos ka lang?” Tanong nito sa akin.

Tumango ako at piniling libangin ang sarili. Nakakahiya kung makikisali ako sa kanila dahil hindi ko naman kilala yung kaibigan.

“Hey, kanina pa kita napapansin ako. Out of place?” Tanong ni Adrian.

Bigla akong umiling. Hindi ko napansing lumapit pala ito. “H-hindi ah, ayos lang. Reunion niyo naman yan,” sabi ko sabay ngiti sa kanila.

“Are you sure?”

“Oo naman, balik ka na roon,” sabi ko na lang at sumisid mula sa ilalim.

Lumipas ang ilang oras at nang makita kong papalubog na ang araw at nagsasaya pa rin sila’y umahon na ako. Kinuha ko ang towel at agad na pumunta sa kwarto namin. Marami na ring tao sa Resort at may pailaw na rin sa iba’t ibang bahagi. Pero mas pinili kong h’wag nang bumaba pagkatapos kong magbanlaw.

Sa pagbuhos ng tubig sa aking katawan ay bigla na lang may malakas na tunog ang gumulat sa akin.

“Party? May party?” Tanong ko sa sarili. Doon ko narinig ang hiyawan mula sa labas. Pero hindi ko na pinansin pa at pinagpatuloy na ang pagbabanlaw sa katawan.

Matapos ang ilang minuto ay agad akong nagpatuyo at nagbihis pantulog. Kumain na rin naman ako at hindi gutom. Pinili ko na ring mahiga dahil pagod ang katawan kakalangoy.

Nasa ganoon akong posisyon nang may marinig akong kalabog mula sa labas. Hindi ko alam kung anong dahilan kung bakit nangunot ang noo ko at nadala ng kuryosidad. Ang sabi ng isip ko’y lumabas at tignan iyon pero sa loob-loob ko’y h’wag at ipagpatuloy ang pagtulog.

Ilang minuto akong hindi matahimik hanggang sa pagdesisyonan kong magpunta roon. Nakalimutan ko na ang tsinelas kong sinusuot dahil doon. Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at naglakad. May ilaw naman sa hallway at kita ko ang disco light na nagmumula sa labas. Naglakad ako diretso patungo sa hagdan pababa.

Nang makarating doon ay may kadiliman, pundido ang ilaw kaya halos wala akong makita. Dahil dala ko ang cellphone ay agad kong kinuha iyon. Pero hindi ko na naituloy ang pagbukas ng flashlight dahil may narinig akong nag-uusap.

“After many years, ikaw pa rin ang gusto ko,” sabi ng isang boses, boses ng babae. Minabuti kong makinig.

“After many years pinaganda ko ang sarili ko. Inayusan ko at pinag-aralan ko lahat just for you, hindi mo pa ba ako mamahalin? Hindi mo ba kayang suklian yung pagmamahal na binigay ko ng maraming taon?”

May kakaunting hikbi sa dulo akong narinig. Kaya naman tinakpan ko ang bibig.

“May mahal na akong iba, sorry Jane.”

Nanlaki ang mga mata ko. Jane? Hindi ba siya yung kaibigan nila Kuya?

“Sino? Ang swerte niya, nakuha ka niya…”

“Jane please don’t do this just because of me, do this para sayo. H’wag mo akong mahalin kasi hindi ko kayang ibalik yun,” sabi ng lalaki.

“Wala akong pakielam, Eros! Kahit maging kabit ako, third party! Kahit patago mo akong mahalin. Kuntento na ako!” Ang sabi ng babae na tuluyang umiyak. Nanlaki ang mata ko. Si Eros? Mahal niya?

Agad kong inilawan ang cellphone ko gamit ang flashlight nito. Doon ko tinutok sa bandang ibaba. Halos manlaki uli ang mata ko at manghina ang mga tuhod ko dahil nakikita kong naghahalikan sila. Pilit na inaalis ni Eros si Jane.

Pero nakahawak sa batok niya si Jane.

May nagsasabi sa akin na harapin sila, pero nanatili akong nanood. May tiwala ako kay Eros. Magtitiwala ako sa kaniya…

Pero sa lakas ni Eros ay naitulak niya ito ng tuluyan sabay punas sa labi niya.

“Please ngayong gabi lang. Put your dick inside of me. Iparamdam mo sa akin ’yan, Eros. Hindi mo alam kung gaano ako kasabik na maangkin ka,” dagdag ng babae.

“Jane! Jane! Stop!” Saad nito na tila naiirita na.

Sinubukan kong silipin sila. Pilit nitong tinatanggal ang pagkakahawak ni Jane. Lumuhod pa ang babae pero nilalayuan siya ni Kuya

“Stop it!” Galit na sigaw ni Eros sabay akyat. “Drip?”

Bigla kong naibagsak ang hawak ko. Napatakip ako ng bibig at dali-daling kinuha iyon. Tumakbo ako papasok sa loob ng kwarto at agad na sana iyong ila-lock pero napigilan ako ni Eros. Napatingin siya sa akin.

“Hey…” aniya sabay pasok at ini-lock ito.

“A-ah sorry naalimpungatan lang. Papunta sana ako sa baba kasi nagugutom ako—” naputol ang sasabihin ko ng hilain ako ni Kuya Eros at halikan sa labi. Naaamoy ko ang alak sa kaniya pero matamis ang lasa ng bibig niya kung kaya’t tila naaadik ako roon.

Mainit at malambot ang naging tagpo ng mga oras na iyon. Nakalimutan ko kung papaano magmakaawa si Jane kay Kuya dahil sa malambing na halik nito sa akin, sabayan mo pa ng mga kamay na humihimas sa likuran ko.

Sabay naming pinutol ang halik na iyon ng dahan-dahan. Ramdam ko ang paghinga niya habang hawak niya ang dalawang pisngi ko. Tiningala ko siya at nakita ang mapupungay niyang mga mata.

“I know, you heard me and Jane there. Please don’t mind it, ok?” Malambing na sabi ni Eros.

Tumango ako. “Babalik ka pa ba sa baba?”

"Sasama ka ba?" Tanong niya sabay hawak sa kamay ko.

Umiling ako sa kaniya. "Baka makita ako ni Jane—"

"So what?" Pamumutol nito sa sasabihin ko. "Hindi naman niya malalaman eh? Besides, I turned her down. You are all that matters to me, babe."

Natahimik ako. Hindi ko alam ang sasabihin. Napatingin ako sa ibang direksyon.

"Nakainom ka na, Kuya—"

"Can you call me babe? Please?" Hinawakan niya ang baba ko at tinignan ng mga nakikiusap niyang mga mata. "We're alone. No mom and dad, no friends..."

Napadabog ako ng kaunti. "Ihh h-hindi ako sanay."

"Masasanay ka rin," sabi niya. Tumalikod ako at nagpunta sa maliit na balcony. Nakita ko ang magandang tanawin. Iba't-ibang kubo at ilaw sa loob ng resort. Street lights sa labas. Natatanaw ko pa ang simbahan at tila night market. Bigla kong naramdaman ang pagyakap niya mula sa likuran ko. 

"Paano sina Mommy?" tanong ko mula.

"They will get it. But in the meantime...if you are not comfortable, we can keep a secret from them. Enough na siguro 'yung ganito. We can always have our own time, maso-solo kita," Sabi nito.

“Paano kung palayasin ka nila or itaboy dahil dito? Hindi ko nga alam kung nahahalata ba nila na hindi ako straight,” pag-amin ko.

“Does that bother you? If they can’t, we won’t force them,” sabi nito na tila ba may pagmamayabang pa.

“H’wag ka ngang mayabang? Hindi ko kakayanin na mag-away kayo nila mommy dahil sa akin,” sagot ko na lamang. Naramdaman ko ang paggapang kamay niya para hawakan ang kamay ko.

“I will do everything for you, babe. Even our parents will be our enemy,” aniya sa sinseridad na boses. “Tama na ang pag-ooverthink, ok? Believe in me please, will you?”

Itutuloy…

Desire 17

Desire 17: Despite

Drip’s Point Of View

Idinilat ko ang mga mata ko. Napatingin ako sa orasan na nakapatong sa table. Ala-siyete na ng umaga. Tumingin ako sa aking tabi. Nakita ko na tulog pa si Eros. Naramdaman ko na masakit pa rin ang katawan ko hanggang ngayon dahil sa ginawa niya sa akin kagabi. Bigla niyang tinanggal ang mouth tape.

“Hmmm? Too early, babe. Let’s go back to sleep…” saad nito sa inaantok na boses.

Humiga akong muli. Doon na niya ako niyakap ng mahigpit. “Oh please, let’s stay here…for a while,” dagdag pa nito at hinalikan ako sa pisngi. Tinanggal ko na rin ang mouth tape sa bibig ko.

“Baka hinihintay na nila tayo,” sabi ko naman. He pulled up the blanket. Doon ko nakita ang hubo’t hubad niyang katawan. Namula ako sa nakita ko. Kahit ilang beses ko na nakita ang ari niya at katawan ay hindi ko mapigilang mag-init.

“M-maliligo na muna ako—” Naputol ang sasabihin ko ng patungan niya ako. He smirked at me. His scent drives me crazy. Hindi ko alam kung bakit ang bango niya pa rin matapos matulog.

“Please, let’s cherish this moment,” bulong niya at dahan-dahang hinalikan. Napakalambot ng labi niya at gentle ng halik. Pakiramdam ko’y kumakain ako ng pancake sa lambot. Hinimas niya ang pisngi ko, dahilan para tumaas ang libido ko.

I could feel his hardness against my thigh. He suddenly thrust and teased my knees with the head of his manhood. He slowly and softly bit my lower lip. I couldn’t take it anymore. I put my hand on his manhood and slowly moved it. He broke the kiss and moaned while looking at me. I smirked at him. He immediately kissed my neck and chest, leaving marks on my skin.

“U-ugh…” Ungol ko dahil sa kiliting hatid nito. Napahawak ako sa buhok niya. He put my feet into his shoulder and suddenly rimmed my hole. It makes my eyes roll. I bit my lips while he was doing it. I felt his tongue flicking and tickling my hole.

“O-oh, b-babe!” I moaned. After that, he slowly crawled between my legs and looked at me with a mischievous smile. I heard something being opened, and moments later, I felt his manhood, already slick and warm.

He flicked it at my entrance and gently pushed it inside. I looked into his eyes and parted my lips, silently expressing the sensation I was feeling. He smirked and pushed in with half his strength.

“Aah—ugh!” I gasped. He started to thrust. Naririnig ko ang paghinga nito. Nagkatinginan kami and that’s when kissed me roughly and messily. Nadadala ako sa ritmo ng paggalaw niya.

“Ohhh, Eros—ugh!” I moaned loudly.

He thrust like a jackhammer. I bit his lip and broke the kiss. We panted, trying to catch our breath.

“Yeah, call my name, babe—ugh!” he said as he put my legs on his shoulders. I could see sweat dripping down his chest. Then he flipped me like a stuffed toy. He bent my body and gripped my hair while thrusting.

“Ughh… ohhh,” I moaned, my eyes rolling back. He licked my earlobe like an insane person.

“Y-you like it? H-huh? Tell me…” nang-aakit niyang tanong. He slapped my bottom.

Hinihingal na kaming pareho. Nagulat na lamang ako nang hawakan niya rin ang pag-aari ko at igalaw iyon pataas-baba. I gripped the pillow tightly. I felt my climax building.

“I-I’m coming!” Eros said. He thrust while moving my manhood at the same time. “Oh, babe—ugh!”

He held my shoulders tightly as he released inside me. My legs shook as I released into his hand, some of it dripping down my thighs. We were both panting as we lay down. His hot, sweaty body showed how much energy he had given.

Tinignan niya ako. “S-sorry babe,” sabi niya habang nakangisi.

Hindi ako sumagot at hinalikan siya sa labi.

MAKALIPAS ang ilang oras ay nagdecide kaming lahat na magswimming muli. Kasama pa rin si Jane dahil hindi alam ng iba ang nangyari. Ayaw naman ni Eros sa kaniya pero pinigilan ko na lang ito at iwasan na lang. Nagdecide kaming lahat na subukan din ang iba't-ibang activities doon.

Hinawakan ni Kuya ang kamay ko. "Are you nervous?" tanong niya habang nakatingin kami sa malaking slide na una naming susubukan ngayon.

"Ahmmm..."

"Just say yes if you are. I will not force you," dagdag niya pa at nginitian ako.

"Fuck it Eros! We're in the public. Respeto sa singles!" Banat ni Lance.

"Singles? Bro, you're the only one," ani Brix sabay tapik sa balikat nito.

Nagtawanan sila at binitawan ko ang kamay ni Eros ng makita kong papalapit na si Jane galing sa Girl's restroom.

Tinignan ako ni Eros matapos kong gawin 'yun.

"Let's go!!" Pagyaya nila. 

Lumingon siya sa akin. “Are you sure? If you want, just follow us,” paalala ni Kuya bago sila umakyat. Napansin ko si Jane na pilit na dumidikit kay Eros. Pero siya na mismo ang lumalayo. Napangiti ako sa nakita.

"Ayos ka lang ba kay Eros?" Biglang tanong ng isang boses. Nagulat ako ng si Kuya Eiron ito. Nakangiti sa akin.

"Kuya, ikaw pala 'yan," saad ko. "Bakit hindi ka sumama sa kanila?"

"Hindi na. Hindi naman ako mahilig d'yan atsaka uuwi na rin ako mamaya. Project lang talaga ang ipinunta ko rito," sabi nito.

"Project? Hindi ba bakasyon ni—" 

"College na kami. Walang bakasyon sa amin. Isa pa, tinutulungan ko lang din si Adrian sa isang subject at partner kami kaya napasama ako rito. Ipapahatid niya ako mamaya," pamumutol nito. "Isa pa, may iniiwasan lang din ako kaya tama na siguro ito."

Kumunot ang noo ko. "Huh? Sin—"

"Drip, yung about sa kahapon. Pasensiya na. Nagulat lang ako. Ang bata mo pa para sa ganoong bagay," pamumutol niya uli. Mukhang iyon ang gusto niyang sabihin kaya nagpaiwan ito.

Tumango ako. "Sorry po. Hindi ko rin napigilan ang sarili ko. M-mahal ko siya, Kuya eh."

"17 ka pa lang kaya medyo natatakot ako. Alam mo naman kung ano ako sa buhay mo hindi ba? Pero since alam kong hindi ka naman nila papabayaan, wala naman ako na akong magagawa. Basta kapag may ginawa siyang hindi maganda o anuman, lumapit ka lang sa akin ha?" Saad ni Kuya Eiron. "Alam na ba ito ng mga umampon sa'yo?"

Umiling ako at napayuko.

"Naiintindihan ko. Sana kapag nalaman man nila, naroon si Eros." Napabuntong-hininga ito. "Kapag hindi ka niya pinagtanggol, ako mismo uupak sa kumag na 'yan."

Ngumiti ako. Tiwala ako na hindi naman ako iiwanan ni Kuya sa ere.

"Napag-usapan niyo na ba 'yung mga possible na mangyari?" Tanong nito muli.

Tumango ako. "Opo, Kuya. Kapag hindi naman nila kami tinanggap, siya ang bahala sa akin. Kung lalayas man kaming parehas o palayasin—sasama naman siya. Alam ko namang hindi niya ako iiwan.  Naniniwala ako sa kaniya," paninindigan ko.

"Eh paano kung iwanan ka niya sa ere?" Tanong ni Kuya Eiron, Para bang nasa isa akong defense o kine-kwestyon ng isang pulis.

"Bahala na, Kuya. Kung ganoon nga, edi hayaan ko na lang. Ayokong pilitin siya kung hindi niya kakayanin kung sakaling ipagtabuyan kaming dalawa, " dahilan ko. Kumunot ang noo ni Kuya sa narinig.

"Ano? Kapag ganoon, tawagan mo ako, kami ni Mama. Tatanggapin ka namin uli," saad niya at tinapik ako sa balikat.

"Salamat, Kuya," sabi ko.

Nakita namin nila Kuya na turn na nila ang pagslide. Mabuti na lamang at nasa unahan sina Eros at nasa hulihan si Jane. Sinadya niya siguro iyon para hindi ako mailang at hindi na rin makagawa si Jane ng kung ano.

Tuwang-tuwa naman ang mga ito hanggang sa makababa sila. Hindi mapaglagyan 'yung tawanan.

"Did you see that?" Tanong ni Eros habang nakangiti sa akin. Tumango ako at excited na lumapit sa kaniya.

"You should try it if you want. I'll go with you," Saad niya pa. Lumapit naman si Jane. Kumapit naman siya sa kamay ni Eros. Pero inalis lang ito ng lalaki.

"Then go, Jane. I don't want to," reklamo nito. Napatingin sa kanila ang mga kaibigan nila.

Nakuha ata ni Adrian ang clue sa kilos ni Jane.

"Then, let's go. Let's try it again, Jane?" Alok ni Adrian sa babae.

Umiling si Jane na tila disappointed. "Okay lang. Pwede naman sa ibang activity tayo."

Nagpunta naman kami sa next, tulad ng zip line, slide na bigla kang ibabagsak, slide na kung saan nakasakay ka sa isang salbabida. Surfing, wave pool, tornado slide, boogie bay and Whizzard. Kahit natatakot ako ay sinubukan ko na lang din. 

"C'mon, hold my hand. Just enjoy it," sabi ni Eros. Hinawakan ko ang kamay niya habang nasa malaki kaming slide na papaikutin kami bago ibagsak.

"Don't worry. If you are scared. You can hug—" Naputol ang sasabihin niya ng itulak na kami ng staff.

Kaba man ang nanguna sa akin noong una, pero tuwa at saya naman ang nangibabaw. Hinigpitan ko ang hawak sa kaniya ng magsimula na kaming umikot. 

"Here goes nothing," Aniya bago kami bumagsak sa slide. Tuwang-tuwa kaming parehas hanggang sa makarating sa ibaba at dumausdos sa pool.

Hinihingal si Eros na bumaba habang tumatawa pa rin sa naging reaksyon ko. Namula ako sa harap nila.

'Y-you should see your face! Hahaha," ani Eros.

"You face are red like a tomato," Ani Brix at nakitawa na rin.

Sa ibang banda naman ay si Jane na nakasimangot at tinitignan ako. Naiilang man sa presensiya niya ay hindi ko na lang ito pinansin.

Matapos iyon ay sinubukan namin kumuha ng cottage. May mga inorder rin kaming masasarap na pagkain tulad ng sisig at iba pang filipino recipe.

Nagulat pa kami dahil may pinadala pala si Jane na pagkain. Isang buttered shrimp na may iba pang sahog. 

"It's my specialty!" Aniya habang masayang nilapag ito sa harap namin. Kukuha sana si Brix at Lance ng sawayin sila ng babae. "I want Eros to taste it first."

Tumingin sila kay Eros. Nagulat ako ng napailing ito kaya naman si Jane na ang kung kumuha ng plato at isusubo na sana kay Kuya ang pagkain.

"C'mon, taste it!" ang nakangiting sabi ni Jane na halatang pilit.

"No Jane, sorry," sabi ni Eros. 

Nagpout pa si Jane at nag-iinarte. Napailing din si Adrian.  "Why?" 

"I'm allergic to shrimp, right...Drip?" tanong nito sa akin. Kumunot ang noo ko.

"A-ah oo," sagot ko. Napakamot pa ako sa aking batok.

Napairap siya sa hangin.

"That's why we didn't order any food with shrimp," dagdag pa ni Eros.

"Fine. You changed, Eros," pagsuko ni Jane kaya agad na kumuha sina Brix, Lance at Adrian. Nakita ko naman na naiirita na rin si Kuya Eiron.

Hindi na sumagot si Eros at kumuha na lang ng pagkain para sa akin at sa kaniya. Nagulat pa ako dahil nasa iisang plato lang ito at isusubo sa akin ang pagkain na nasa kutsara.

"Get a room!" ani Lance sabay tawa.

"A-anong nangyayari?" tanong ni Jane.

"Wala naman. Ang sweet lang ng magkapatid," sabi ni Adrian sa babae. 

Pinanliitan ako ng mata ni Jane. "Naiisip ko lang, hindi ba only child ka Eros?" Tanong nito.

Napatigil kaming lahat. "So paano ka nagkaroon ng kapatid? At hindi kayo magkamukha. How is that?" dagdag pa nito na may sarkastikong tono.

"Stop asking that. Uncomfortable ang kapatid ko," ani Eros sa malamig na boses.

"Oh? Bakit? Hindi ba pwedeng nagtataka lang?" Aniya atsaka napasinghap. "Hindi kaya nagpaampon lang 'yan para maperahan lang kayo?"

Naibagsak ni Eros ang kamay sa lamesa. "I SAID STOP!"

Natakot ako sa ganoong reaksyon niya. Miski si Jane ay tila ba napaatras mula sa kinauupuan. Pero agad itong nakabawi.

“Hindi ka ba nagtataka? Atsaka ang sweet niyo naman masyado para sa magkapatid? Hmmm baka isa ka na rin sa mga s*x toys ni Eros?” aniya. Kinuyom ni Eros ang kamao niya.

"Chill, Bro," pigil ni Adrian.

“Stop it, Jane. Wala kang alam sa lahat ng ito,” ani Lance.

Napakagat ako sa ibabang labi ko. Bigla akong inakbayan ni Kuya Eiron. “Gusto mo bang magpahinga na sa kwarto niyo?” tanong nito sa akin. Umiling ako.

“I think you should leave, Jane!” Sigaw ni Eros sa kaniya.

Tumayo ang babae. “Pero ako ang kaibigan niyo rito noon pa man, hindi ba? Simula nung dumating ’yan eh nag iba na kayo sa akin! Lalo ka na Eros!” sabi nito na tila naiiyak na. Nakaagaw na kami ng pansin

“Nagbago ako? Kung nagbago man ako, iyon ay hindi na ako tulad ng dati na madadala sa kung ano mang pang-aakit mo o kung sino man. Nagbago ako dahil na rin kay Drip! Alam mo ba kung sino talaga ang nagbago sa atin? Ikaw! You changed a lot! At bakit? Bakit kailangan mong gawin ’yan?” sumbat ni Eros.

“Because of you! I told you last night, nagpaganda ako at nagpasexy para sa’yo! Akala ko ba sa mga magagandang tulad ko ikaw nagkakagusto?! What happened to you?! Pinaghirapan ko lahat ng ito!” Naiiyak na sagot ni Jane.

Napailing ng ulo si Kuya. “I didn’t tell you to change. That’s your decision. Nagbago na rin ako. Kung dati, oo I’m attracted to most pretty and sexy girls. But now it is different. I changed for good,” paliwanag ni Eros.

“Ang sabihin mo, bakla ka na!” sabi ni Jane na tila gustong marinig ng lahat. Dinuro pa ako nito. “Ikaw! Ikaw ang may kasalanan kung bakit ganyan na si Eros! You changed him! Nakakadiri ka!”

Nagpintig ang tainga ko pero hindi ko magawang sumagot. Gustong sumabog ng emosyon ko sa dibdib pero hinawakan lang ako ni Eros sa balikat.

“At ikaw, hindi nakakadiri? Look at you, desperate and homophobic! Sinong nakakadiri sa inyo ni Drip? Ikaw na lumuhod sa harap ko kagabi and nagbeg for my dick? Or him na walang ginagawang masama at mas disente pa sa iyo?” Banat ni Kuya Eros. Nagulat sila, miski ang mga nakarinig.

“Argh Ahh!” Padabog na umalis si Jane.

“Kuya, make sure na aalis talaga siya rito sa resort, ok?’ Bilin ni Brix sa mga staff na lumapit na.

Tumingin ako kay Eros. “Don’t mind her.”

Matapos iyon ay nagsaya na lamang kami. Nagswimming at sumubok pa ng ibang bagay. Hanggang sumapit na naman ang gabi.

Nasa isa kaming private jacuzzi kami ni Eros. Nakatingin sa langit habang nakaupo at nakababad sa tubig. Inakbayan niya ako at inamoy-amoy ang leeg.

“B-baka makita nila tayo..” Bulong ko habang nakikiliti.

“So what? This is our moment,” aniya sabay ngiti sa akin. Mas lalo siyang gumwapo kapag mahinahon at sweet. “Don’t mind Jane, ok? She’s just desperate and maybe finding love isn’t easy for her.”

Kumunot ang noo ko. “Bakit naman?”

“She’s chubby and nerdy way back then. When we first met her, she’s kind and sweet. Anak kasi siya ng kanang kamay nila Brix. Kaya hindi na siya bago rito. Actually, sister na nga ang turing ko sa kaniya kasi mas close kami noon. Hindi ko lang alam na mag-iiba siya at magiging ganoon ang ugali,” paliwanag nito.

Napaisip ako bigla. “Kung hindi ba tayo at wala ako, pinatulan mo na siya?” Tanong ko bigla.

Tinignan niya ako ng mabuti. “Is that a trap that will make me sleep in another room?” aniya sabay gawad ng smack kiss sa labi ko.

Napangiti ako.

Bigla namang may tumawag sa cellphone ni Kuya Eros. “What the hell…” bulong nito sabay sagot. ’Hello?“

Tumingin ito sa akin. “What? What kind of—ugh! That woman!” sabi ni Kuya na nagpakabog ng dibdib ko.

“Anong problema?” tanong ko agad.

“Jane is the problem!” naiinis niyang sabi. Nagligpit na lang kami ng mga gamit at nagpaalam kina Brix na uuwi na dahil pinatatawag kami nila Mommy at Daddy.

PAGDATING namin sa bahay ay agad na ibinigay ni Kuya Eros ang mga gamit sa mga kasambahay. Sumalubong sa amin sina Mommy at Daddy na kausap si Jane sa sala. Ngumisi pa ang babae sa amin.

“You!” ani Eros.

“Eros! Chill down!” ani Mommy. “Hey Drip, anak halika rito.”

Kinakabahan ako.

“No, Drip. Tumabi ka sa akin!” Utos ni Eros. Napailing si Mommy kaya wala na akong nagawa at sinundan si Kuya. “So?”

“Pinauwi ka namin dahil may announcement daw si Jane—Tama ba ang name mo? Jane, right?” paninigurado ni Mommy. “Come on. Say it.”

Ngumiti ito sa amin. “Well, Tita, I’m the girlfriend of Eros. Nice to meet you po!” saad nito na nagpataas ng kilay ni Eros.

Nagulat sina Mom and Dad. “Really? Oh thank God! Bakit hindi naman agad ito nalaman ha? Eros? Care to explain?” ani Daddy sa amin.

“Okay, stop it!” Ani Eros at itinaas ang dalawang kamay. Umalingawngaw ang sigaw niya sa bahay.

“Eros! Don’t shout at my house!” saway naman ni Daddy sa kaniya.

“Don’t care! Tell that bitch to leave this house. Now!” ang naiinis niyang sabi. Napakunot ang noo ng mga magulang namin.

“Oh Eros, you’re hurting me!” ani Jane habang pekeng umiyak. Agad siyang inalo ni Mommy.

“Eros, how dare you say that to your girlfriend!” kumpronta ni Daddy kay Eros. Ibinato ni Eros ang hawak na susi.

“He’s not my girlfriend!” Tanggi ni Eros. Tumingin sila sa akin.

“Is this true, Drip?” Tanong ni Mommy. Sinamaan ako ng tingin ni Jane.

“Say it, Drip…please,” sabi ni Eros. Mabilis akong tumango.

“N-nagsisinungaling po si Jane,” sabi ko.

“And how is that?” Tanong ni Daddy.

“Isa ka pa! Inaway-away niya po ako! Sabi niya sa akin na inaagaw ko raw si Eros sa kaniya!” ani Jane.

Nagulat sila rito, miski ako ay napatayo na rin.

“H-hindi totoo ’yan!” sabi ko.

“Really? Tita, I think you should know kung gaano ka-sweet ang magkapatid na ’yan!” inis na sabi ni Jane. Kumunot lalo ang noo ng mga magulang namin.

“W-what do you mean?” ang nagtatakang tanong ni Mommy. Nagulat kami ng mapahawak sa dibdib si Daddy.

“Dad? Dad!” sigaw ni Eros. “Call an ambulance!”

Nataranta sina Mommy at mga katulong dahil dito. Kumilos na rin ako.

“I-isakay na lang natin siya sa kotse. Malapit lang naman ang hospital dito!” sabi ko. Tumango sina Mommy at tinulungan namin itong sumakay sa sasakyan. Si Jane naman ay tila gulat at takot. Nakita ko pang lumapit sa kaniya si Eros at hinigit siya sa braso ng mahigpit.

“You did this! If you will not leave now! I will make sure you and your family will suffer in your own hell!” banta nito bago sumakay para magdrive.

Nakita ko namang dali-daling sumakay sa sasakyan niya si Jane. Humarap ako kay Daddy habang namumutla ito at hawak-hawak ang dibdib.

“Kumapit lang po kayo,” sabi ko habang naiiyak sa nakikita. Hindi ko na kayang mawalan pa ng magulang.

Itutuloy…

From this chapter and the rest po is english na ang BS.

Desire 18

Desire 18: Worry

Drip’s Point Of View

Pagkatigil ng kotse ay agad kaming bumaba. Wala na kaming oras at agad naming ipinasok ni Drip sa loob ng Dr. Hugo Hospital si Dad.

“Please help us!” sigaw ni Eros sa mga nurses. Kaagad naman silang kumuha ng hospital bed at itinakbo sa loob si Daddy. Aalam na namin na hindi kami pwede sa loob kaya naman agad akong pinigilan ni Eros at hinawakan din namin si Mommy na iyak ng iyak. Hindi namin alam ang gagawin.

“Mom, calm down. Please take a seat first,” sabi ni Eros kay Mommy. “Drip, bantayan mo si Mommy. I’ll buy water for her.”

Tumango ako at inalo sa likod si Mommy. Tinignan niya ako. “I don’t want to lose your daddy. We still have a dream to fulfill. I don’t want him to die.”

“Hindi po siya mawawala, Mommy. Lalaban pa po siya. Magtiwala lang po tayo,” sabi ko ng may magaang boses. Ayokong pati siya ay mapahamak kung bubuhos ng sobra ang emosyon nito.

Isinandal ni Mommy ang sarili niya sa akin.

“Lalaban si Daddy, naniniwala po ako roon,” dagdag ko pa.

“Thank you, anak. Thank you for being there,” saad nito sabay halik sa noo ko. Naluha ako. Pakiramdam ko na rin ay narito sina Mama at Papa sa tabi ko.

“Tita…” biglang sabi ng boses na ikinatigil ko. Pagtingin namin ay si Jane ito at may kaba sa mga mata.

“Ohh…I- thought you left,” ani Mommy.

“What the fvck are you doing here?!” sigaw ni Eros Eros mula sa hallway. Umiling ako.

“K-kuya…”

“No, What are you doing here? Bakit nandito ka pa?!” galit na tanong ni Eros kay Jane.

“E-eros..Ouch!” daing ng babae dahil sa mahigpit na hawak ni Eros sa kaniya. Nakikita namin ang takot nito ngayon.

“Ouch?! Dahil sayo! Nandito si Daddy! Dahil d’yan sa delusions mo!” sabi ni Eros.

“E-eros anak please enough,” saway ni Mommy. “Drip ano bang sinasabi ng Kuya Eros mo?”

“Ouch Eros! Y-you are hurting me!” ang pag-iiba ng usapan ni Jane pero hindi nagpatinag si Eros.

“Kung hindi dahil sa kasinungalingan mo! Hindi kami mag-aaway-away at wala kami sa hospital!” Sigaw niya sa galit.

“Eros! P-please! Ano bang sinasabi mo?” pagtawag muli ni Mommy sa kaniya.

“This? This b*tch! is lying! Delusional! Bum! and crazy! Kung hindi dahil sa paggawa niya ng kwento, hindi sana kami uuwi at hindi mapupunta si Daddy dito!” ani Eros.

“B-but, I just love you!” ang umiiyak na sabi ni Jane. “Bakit ba hindi mo ako kayang mahalin?! I am always here for you! Lagi kitang kinakamusta. Lagi kitang gustong tulungan sa mga assignments mo kahit malayo pa ako!”

“I don’t fvcking need that, Jane!” Dinuro siya ni Eros. “If you are not going to leave this place and go back to your fvcking home, I’ll make sure you will not have a happy life!”

“T-talagang gagawin mo iyan?” sabi ni Jane at susubukang hawakan siya sa pisngi. Pero tinampal lamang iyon ni Eros.

“Don’t even touch me!” saway nito.

“Eros! Enough!” sigaw ni Mommy.

“No! I swear! I can do that! Sasabihin ko sa parents ni Brix ang lahat!” depensa ni Eros.

Binawi ni Jane ang kamay at tumakbo ito paalis sa hospital. Agad ko siyang tinapik sa balikat.

“Kalma ka lang. M-maghihintay lang tayo kay Daddy,” sabi ko sa kaniya. Tinignan niya ako sa mga mata at tumango siya. Bahagya siyang ngumiti.

“T-thank you,” saad niya.

Napasandal siya sa pader habang nakatulala sa kawalan.

Makalipas ang ilang oras na paghihintay ay lumabas na ang doktor mula sa emergency room. Nilapitan nila kami.

“Mrs. Lim, your husband is fine for now but he has to stay here, 2-4 days which is standard. But we also need to monitor him. His health is less strong. Considering the age and the lifestyle of your husband. Now, we will transfer him into another room, after that, you can visit him,” sabi nito.

Napangiti ako. Niyakap kami ni Mommy dahil doon.

Ilang saglit pa ay agad kaming pinapasok sa room 10 kung saan itrinansfer si Daddy. Nakangiti ito ng bahagya sa aming lahat. Hinawakan naman ni Mommy ang kamay nitod

“Anong nararamdaman mo?” tanong nito sa asawa.

“Don’t worry about me. I-i’m fine,” saad nito. “Besides, I know what the doctor says. You don’t have to hide it.”

“Napakatigas pa rin ng ulo mo. Alam ko na kung sino ang nagmana sa iyo,” ang nakangiting sabi ni Mommy.

“W-where’s Jane?” tanong naman nito. Nagkatinginan kami nila Eros dahil doon.

“Don’t worry about her, Dad. She left,” sabi ni Eros. “She’s not my girlfriend.”

Kumunot ang noo ni Daddy dahil doon. “W-what? I-i thought…”

Napabuntong-hininga si Eros. “She lied to you, she’s delusional. She’s crazy, Dad. Inaway niya ako, kami nila Brix at pati si Drip sa resort just because I don’t love her back.”

Napabuntong-hininga rin si Daddy. “Fine, but Eros, kailan ba namin makikilala ang girlfriend mo? In fact, kailan ka magkaka girlfriend?”

Mukhang nailang si Eros dahil doon. Miski ako, kaya gumawa ko ng paraan para mapalayo. “E-excuse lang po ako, magbabanyo lang.”

Pagpasok ko sa loob ay hindi ako mapakali. May kung ano sa dibdib ko na nagsasabing magsabi na kami, pero ang tanga ko sa part na iyon kung gagawin ko ito habang nasa ganoong kalagayan pa si Daddy. Idinikit ko ang tainga sa pintuan upang pakinggan sila.

“Dad! That’s not important right now!” ang reklamo ni Eros.

“Hindi, Eros. Ayokong mamatay ng hindi nagkakaapo sayo o di kaya ikasal ka. Narinig mo naman ang doktor,” sagot naman ni Daddy.

“Sorry dad, but I’m not ready,” sabi ni Eros.

“Please anak. Baka sa susunod ay hindi na ako makaligtas sa heart attack,” sabi naman ni Daddy na tila nagmamakaawa.

“H’wag niyo nga sabihin ’yan! Ano ba kayo? Mom! Please say something!”

“Tama ang daddy mo. We will accept whoever that is. Basta alam namin na sa kaniya ka ikakasal,” sabi ni Mommy.

“Paano kung wala talaga?”

“Impossible, gwapo ka anak. Kayo ni Drip. Alam kong makakahanap kayo ng mga para sa inyong dalawa,” ani Daddy.

Saglit na natahimik ang paligid. Bago ko marinig ang pagsara ng pintuan. Doon na ako lumabas at nakita na wala na si Eros sa loob.

“S-susundan ko po siya,” sabi ko bago lumabas din. Pagdating ko roon ay agad kong naabutan si Eros na papunta sa elevator. Hinabol ko siya at agad na sumakay. Mula sa loob, natahimik kaming dalawa. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.

Pagbukas ng pintuan ay papunta kaming rooftop ng hospital. Pagdating doon ay nakita namin ang maliit na kubo at mini garden. Sabay kaming umupo sa loob at tinignan ang paligid.

Hindi ko alam anong sunod kong gagawin o sasabihin.

“I know, you heard it,” aniya. “Don’t mind it.”

“Paano kung…kailangan mo talagang gawin ’yun?” tanong ko.

Iniakbay niya ang kamay at braso sa balikat ko bago ako hilain papalapit sa kaniya. Naramdaman ko ang pag-amoy nito sa ulo ko. “Hindi mangyayari ’yan,” sabi niya sa malambing na boses.

“Kung gagawin mo ’yun, tatanggapin ko,” sabi ko.

“Drip. Please. Ikaw ang mahal ko,” aniya sabay tingala sa baba ko. Tinignan ko ang mga mata niya. Nangingiusap ito.

“Just focus on me, okay? We can love each other nang walang pinapakinggan sa kanila. Magiging ok din tayo sa mga mata nila,” sabi niya.

“Paano kung may gawin sila Mommy sa akin? Dahil kung hindi ka naman magkakaganiyan kung hindi ako dumating sa inyo eh,” sabi ko na ikinasimangot niya.

“You are blessing in disguise, babe. You teach me how to love, to feel love and to feel something na hinahanap ko na noon pa lang. I’m a lost soul way back then. Papalit-palit ng mga babae dahil akala ko ganoon ang normal na pagmamahal,” paliwanag nito.

Napangiti ako. “Kung ganoon…paghahandaan ko ’yan,” sagot ko bago niya ako halikan sa noo, sa ilong, at sa labi. Banayad na halik iyon. Tila ba pinapakalma ang kalooban ko sa mga pag-aalala kanina.

MAKALIPAS ang ilang araw ay nagbalik kami sa school. Sabay kaming pumasok ni Eros sa school. Napansin ng iilan ang maaliwalas na mukha nito, hindi tulad noon ay nakasimangot lamang ito.

“Yo Bro, kumusta si Tito?” tanong kaagad ni Lance.

“We also heard about Jane. Don’t mind her. Hindi na siya makakalapit sa inyo ngayon,” ani Brix.

“Ahh don’t worry. I don’t care about her,” sagot ni Eros sabay ngiti sa akin. “Where’s Adrian?”

Bigla kaming napatingin sa kanan ng makita namin si Adrian na may kausap na babae. Maganda ito at may kulay brown na buhok. Wavy at may sexy na katawan. Kasing tangkad niya rin si Kuya kaya para itong modelo. Para rin itong italiana dahil sa tangos ng ilong at magandang mata. Bumagay sa kaniya ang mapulang lipstick.

“Woah…is that…” ani Brix.

“Angel…” Dagdag ni Lance.

“Oh my, Eros! You are finally here!” sabi ng babae at tumakbo kay Eros. Niyakap niya ito sa leeg at sabay halik sa labi nito.

Nagulat kaming lahat—lalo na ako na tila natuod sa kinatatayuan.

“See? I told you! I’m going back!” aniya sabay irap sa hangin. “Finally, nakita ko na ikaw.”

“You came…back,” sabi ni Eros. Natulala ito saglit bago iniling at punasan ang labi. “Why did you kiss me?”

“I thought we had a promise?” saad ng babae.

Nagsalubong ang kilay ni Eros dahil doon. “And what is that?”

“Na magiging tayo pag bumalik ako,” ang nakangiti nitong sabi. “You had no idea how much I miss you!”

“Queen stop! Wala tayong pinag-usapang ganiyan,” pagtanggi ni Eros.

Bigla itong tumingin sa akin at ngumiti. “Oh hi, and who is this?”

Natuod ako sa kinatatayuan. Hindi makapagsalita. Baka kasi kung ano lang ang masabi nito sa akin.

“Is he deaf or something?” aniya ng may pagtataka sa mukha.

“A-ako si Drip, k-kapatid ni Kuya Eros,” sagot ko. Alam kong medyo na-off si Eros sa sinabi ko pero nagpatuloy ako.

“Are you kidding me? You’re an only child. Oh I know, anak ka ba ng isa sa mga maids nila? Oh don’t worry, nice to meet you,” aniya na nagpasikip ng dibdib ko.

Sinasabi ko na nga ba…

“Queen! Shut up, ok? He’s my brother, adopted pero who cares, right? So don’t talk to him like that!” ang naiinis na sabi ni Eros. “C’mon. We’re gonna be late. Drip, go to your class. I’ll wait for you later.”

Tinignan ko sila. Iniwan nila si Queen habang nakatitig sa akin. Hindi na ako nagtagal doon kaya agad akong umalis at pumunta sa Harvey Academy HS building. Pagdating doon ay agad kong nasalubong si Sean at Shine.

“Narinig mo ba ang chismis?!” Ani Shine.

“Aga mo naman. Good Morning,” sabi ko na lang. “Ano ba ’yun?”

“Dumating na si Queen!” Ani Sean.

Pinalo ni Shine ang kakambal. “Ano ka ba! Ako nga dapat magsasabi!”

“Ahw! Fine!” ani Sean.

Kumunot ang noo ko. “Alam ko. Nameet ko na siya,” sabi ko.

“Ows? Ang ganda niya di’ba?” Ang naeexcite na sabi ni Shine. “Hindi mo pa ba siya nakikita noon or naikekwento ng Kuya mo?”

“Hindi pa eh. Pero maa-appreciate ko kung ike-kwento mo na ngayon,” sagot ko.

“Kaibigan siya nila Kuya Eros mo noon pa. Actually, childhood sweetheart sila kasi simula pa pagkabata eh mag-BFF na sila. Lagi silang partner sa mga events like Ms. and Mrs. Harvey kung saan business management course kasi yung nirerepresent nila,” ani Shine.

Hindi ko alam kung ano pang sinabi ng kaibigan ko. Basta nabingi na ako at natulala. Nakakaramdam ako ng selos sa dibdib ko. Pakiramdam ko ay sinuntok ako sa sikmura ng marinig iyon.

Pero kailangan kong magtiwala kay Kuya. Mahal niya ako, ’yun ang sabi niya kaya alam kong mapanghahawakan ko ’yun.

“Hoy! Nagtatanong ako!” sabi ni Shine dahilan para matauhan ako.

“H-huh? Oh sorry. Nakikinig ako,” sabi ko na lamang.

“Hay nako. Anyway, sabi ko may chismis pa akong isa,” aniya.

“Just spill it, Shine,’ ani Sean bago kami umupo sa mga upuan namin.

“May bago rin palang dating sa school natin,” aniya sabay kinilig.

“Sino?” sabay na tanong namin ni Sean.

“Si Steff? Steffan Chan. Hindi mo ba siya kilala? Dati na rin siya rito pero lumipat lang ng school. Ewan ko nga kung bakit bumalik,” sabi ni Shine.

“Hindi ko siya kilala,” sabi ko na lang.

“Kaibigan din siya ni Kuya Eros mo. Pero hindi ko alam kung bakit hindi na rin sila nagpapansinan,” dagdag ni Shine na tinanguhan ko na lang.

Lumipas ang first half ng klase ay wala akong masyadong naintindihan sa mga lessons. Mabuti na lamang at recess na. Nakaupo kami sa bench.

“Tara na. Nagugutom na talaga ako,” ani Sean.

“Oo nga wait lang at may kinukuha pa ako!” ani Shine na nagkakalkal ng bag niya.

Bigla akong nataranta. Wala nga pala akong baon. Nakalimutan kong humingi.

“Hey,” tawag ng pamilyar na boses. Paglingon ko ay si Eros ito at nakangiti. “Here.”

Bigla niyang inabot sa akin ang lunch box at 1,000 pesos. Nagulat ako.

“You forgot that, so I just came here para maiabot ’yan sa’yo. Pinagawa ko rin ’yan kay Manang kanina. I hope you enjoy,” dagdag niya pa. “Vacant namin ng 4 hours so baka lumabas kami ng campus. Just text or call me if you need anything.”

Naglakad na ito paalis. Natulala ako sa kaniya. Hindi ko maialis ang ngiti sa labi ko. Para akong nanghihina sa trato niya sa akin.

“Sigurado ka bang Kuya mo ’yun?” tanong ni Shine. Siniko siya ni Sean. “Bakit? Eh di’ba masungit siya?”

“Hayaan nyo na,” sabi ko habang nakangiti sa lunch box na bigay nito. Matapos iyon ay saka kami pumunta ng canteen.

“Saan nga pala kayo nagbakasyon habang break?” sabi ni Shine sa akin habang nasa lamesa.

“Ah sa pampanga. Sa resort nila Kuya Brix,” sabi ko.

“Woahhh ang ganda raw doon. Pwede ba sumama next time?” tanong ni Sean.

“Hindi kami nagtagal. Si Daddy kasi inatake sa puso kaya napaaga kami ng uwi,” sabi ko. Nagkatinginan sila.

“Talaga? kumusta—oh my gosh!!” ani Shine. Napatingin kami sa kaniya. Sinundan namin ang tingin nito kaya agad kong nakita kung anong dahilan ng reaksyon niya.

“Sino ’yan?” tanong ko habang nakatingin sa lalaking may heavily textured tapered haircut na may kulay na deeper auburn. Pati ang kilay nito ay ganoon na rin ang kulay. Para siyang amerikano dahil sa kaputian at sa mga mata, lalo na sa ilong nito. Nagtagpo ang mga mata namin.

“S-si Steff…” sabi nito.

“Ah…” Bulong ko bago bumalik sa pagkain.

“Seryoso, hindi ka ba naggagwapuhan?” ani Shine.

“Hindi no. Ikaw ba Sean?” tanong ko pabalik.

“I’m not gay, Drip but he’s handsome too like your brother and his friends,” ani Sean ng kalmado lang.

“Luh nako mga paminta kayo,” sabi ni Shine. “Ang pogi niya talaga kyahhh!”

Matapos ang klase ay nagpaalam na ako kina Shine at Sean. Pupuntahan ko pa si Daddy para mabantayan. Pagkarating ko sa parking lot ng school ay naroon si Erosna naghihintay. Mag-isa lang at nakasandal sa sasakyan.

Ngumiti ako. “Tara na. Para makapagpahinga si Mommy roon,” sabi ko.

“She’s fine. May pumalit sa kaniya kaninang umaga hanggang kaninang lunch so don’t worry about her,” saad niya sabay pinasakay ako sa passenger seat. Pagkadrive ay nagtaka ako dahil nag-iba kami ng direksyon. Nakarating kami ng park. Nakita ko rito ang kagandahan at mga LED lights na naksabit sa mga puno at poste. Bumaba kami at umpo sa isang bench.

“Bakit dito mo ako dinala?” tanong ko sa kaniya.

“Well, I don’t know kung magugustuhan mo sa fancy restaurant. I found my comfort here, with you,” aniya sabay ngiti sa akin.

“Ok ka lang ba?” tanong ko sa kaniya.

“I’m…not, and I know ikaw rin,” sabi niya. “You saw it. Queen kissed me.”

Tumango ako at napabuntong-hininga. “Ayos lang. Hindi naman niya alam. Atsaka hindi naman din natin pwedeng ipagsabi sa iba na tayo talaga.”

“But…You have a point. Pero I can’t take it na nakikita kitang nagseselos. So, I’ll make sure na iiwas ako kay Queen for you,” sabi niya sabay halik sa pisngi ko.

“I love you,” sabi ko na bigla niyang ikina ngiti.

“Can you repeat that?” tanong niya sabay hawak sa kamay ko. “Please?”

“At bakit?” ang namumula kong sabi.

“Wala lang. Ang ganda lang pakinggan,” sabi niya sabay halik sa likod ng palad ko.

“Baka may makakita sa atin dito. Masumbong pa tayo,” sabi ko.

“Please? Say that again.” pakiusap niya pang lalo.

“Okay…I love you, Eros,” aniya.

Hinalikan niya ako sa pisngi. “What the hell, Babe. You’re turning me on,” bulong nito sa tila mapang akit na boses.

“Magtigil ka nga,” saway ko sabay tawa.

Tumayo siya at hinala ako papasok sa kotse, pero hindi sa passenger seat, kung hindi sa likurang bahagi. Pagkasara niya nu’n ay bigla niya akong hinalikan sa labi habang dahan-dahang tinatanggal ang butones ko.

Huhubaran na niya ako ng butones ng biglang tumunog ang cellphone niya.

“What the heck? Ugh!” reklamo niya bago kunin ito at sagutin. “Hello?”

Tinignan ko ang ekspresyon nito sa mukha. Nagbago iyon at alam kong hindi ito natutuwa. Kumabog ang dibdib ko.

“Fine! But I don’t want to talk—ugh! Unbelievable!” naiinis niyang binaba ang tawag.

“Anong problema?” tanong ko habang nagbibihis.

“Mom called me and she’s asking you and me to go to the hospital. Someone’s waiting for…me,” sabi nito. Pumunta siya sa driver seat at nag drive paalis. Pagbaba sa hospital ay tila ba parang ayaw talaga ni Eros pumasok.

Hinarap ko siya.

“Ano bang nangyayari? Please sabihin mo sa akin,” sabi ko.

Huminga siyang malalim. “I don’t know, but…gusto ko ng umuwi sa bahay. Ayokong makausap sila,” sabi nito.

Kumunot ang noo ko sa reaksyon nito. “Bakit naman?”

“Gusto mo bang iuwi mo muna kita?” tanong niya.

Umiling ako. “Tutulungan ko si Mommy. Ano ba kasing problema? Hindi mo ako sinasagot,” sabi ko na tila naiinis na.

“Okay. We will go inside. Pero aalis agad tayo once na mabanggit nila ang kung anong ka-shit-an nila,” saad nito.

Napaisip ako.

Pagpasok namin doon ay nakita ko agad si Queen at isang lalaki na tila ba katulad ni Daddy, mukhang business man dahil sa suot nito.

“Ohhh andito na pala ang anak mong si Eros, and ang adopted nyo na si…Drip, right?” tanong ng lalaki. “I’m Harry, Harry Vinonzo. Father of Queen and future father-in-law of your brother.”

Natulala ako sa kanila.

Lumapit si Queen kay Eros. “Finally, we can get together,” sabi nito.

Tumawa sina Daddy at Mr. Vinonzo. Para na naman akong sinuntok sa tiyan—pero mas grabe pa doon.

“Well, we can plan this as soon as possible. Also, yung deal natin for business,” ani Mr. Vinonzo bago ito tumawang muli. Napakagat ako sa ibabang labi. Dahan-dahan akong umalis sa loob ng kwarto habang pinipigilan na umiyak. Hindi ko alam ang mararamdaman. Halo-halo ang emosyon sa dibdib at utak ko.

Naramdaman ko na lang na nasa labas na ako ng hospital. Biglang may tubig na tumulo mula sa pisngi ko, sa balikat, braso, kamay at iba pa. Napatingala ako.

Umuulan.

Hindi ko alam kung, pero unt-unti kong naramdaman ang pag-gaan ng loob ko.

Pero agad kong nakita ang isang payong. Napatingin ako sa may-ari nito.

“Hey, don’t let yourself get soaked in the rain,” saad ng pamilyar na mukha. “I’m Steff, how about you?”

Itutuloy…

Desire 19

Desire 19: Jealous

Eros Point Of View

Pinipigilan ko ang sarili ko habang nakikinig kina Daddy at Mr. Vinonzo. Gusto kong suntukin ang matandang ito dahil sa mga naiisip nila ni Dad. Si Queen naman ay kausap si Mommy habang ako nakasandal lang dito. Hinanap ng mga mata ko si Drip mula sa loob ng kwartong iyon.

“Where’s Drip, mom?” tanong ko. Kinuha ko ang cellphone ko para tawagan ito.

“I don’t know, maybe lumabas siya para magpahangin,” sagot ni Mommy. Lalabas na sana ako ng hawakan ni Queen ang kamay ko.

Tumingin ito ng kaakit-akit sa akin. “Don’t mind him. Pag-usapan natin ’yung mga plano sa wedding please!” Saad nito. “Sinulat ko na kanina ’yung mga gusto kong design–”

“Yeah whatever. Mag-plano ka mag-isa mo,” sabi ko sabay bitaw ng kamay ko.

“Eros!” ang pagtawag pa nito sa akin.

“H’wag nyo nga akong isali sa mga kahibangan niyong lahat! Kung gusto nyo ipakasal si Queen, maghanap kayo d’yan!” sagot ko. Nakita ko ang pag-seryoso ni Mr. Vinonzo dahil sa narinig. Nilabanan ko ang mga titig nito bago padabog na lumabas sa kwartong iyon.

Bumuntong-hininga ako bago ilibot ang paningin ko sa buong hallway para hanapin si Drip. Hinanap ko na rin sa contact ang kaniyang number. Agad ko siyang tinawagan.

Nagri-ring lang ito.

“Fvck…where are you?” bulong ko sa sarili. Ilang beses ko pa siya tinawagan habang hinahanap itto sa buong hospital, sa cafeteria, sa labas, sa hallway, sa front desk…wala siya.

“Argh!” daing ko. Bigla kong naalala ang garden nito sa rooftop. Agad kong pinuntahan iyon dahil alam kong naroroon lang siya. Pagkasakay ko ng elevator ay bumubulong ako na sana hindi siya lumabas ng hospital at umuwi ng mag-isa. I know kung bakit siya lumabas, kaya hindi malabong umuwi ito o di kaya’y magpahangin sa labas. Pagkarating ko roon ay napatigil ako. Nakaramdam ako ng kirot sa dibdib ng makita siya.

I hate it when I get jealous. Kasi nagiging ibang tao ako. Ayoko rin pang masaksihan ni Drip iiyon. I promised to myself and to him na magiging better person an ako. Pero kumukulo ang dugo ko dahil sa way ng paghawak ni Steff kay Drip.

Tumikhim ako. "Drip," pagtawag ko rito. Lumingon sila. Nagulat pa silang dalawa.

"Eros?" pagtatakang sabi ni Steff. 

"Uuwi na tayo," sabi ko kay Drip. "Aalis na kami."

Tumango naman si Steff sa akin at nakita nawala ang ngiti nito. Tss..

"Bye steff—" naputol ang sasabihin ni Drip ng hilain ko na siya papunta sa elevator. Pagsakay roon ay hinarap ko siya.

"Why are you talking—" naputol din ang sinasabi ko dahil may ibang mga sumakay. "We'll talk later."

Naramdaman ko ang paghawak nito sa kamay ko ng patago. Pero pasimple kong inilayo iyon at iniwasan. He chuckled kaya napatingin sa kaniya ang mga nasa elevator. Pinanliitan ko siya ng tingin pero natuwa rin at the same time.

He’s cute…damn…

Pagkababa at pagkalabas ng mga kasabay namin ay agad niyang hinawakan ang braso ko. “Galit ka ba?”

"No," tipid kong sagot habang hindi siya tinitignan. 

"Nagseselos?"

"No."

"Eh bakit tayo uuwi?" 

Napatigil ako sa sinabi niya. "Then, what do you want to do?"

Natahimik siya at biglang nauna papunta sa labas. Napabuntong-hininga ako. "Hey wait—ugh!"

Pagsakay at pagkaalis namin sa sa hospital ay nakatingin lang ito sa bintana. Tinignan ko siya. "Do you want to eat first?"

"Sayang ang pagkain sa bahay," aniya.

"Don't you worry about that," saad ko at sinubukan siyang hinawakan sa binti. Pero sinanggi niya iyon. I smirked at him. "I know what you want."

Pagkarating sa bahay ay agad ko siyang pinapasok sa kwarto ko. Pinahatid ko na lang ang pagkain namin sa itaas. Nang maihatid nila ay agad kong sinarhan ang pintuan habang inaalis ang butones ng uniform ko. I looked at his eyes. May tila apoy roon habang pinapanood niya ako. Napapalunok din siya.

"Is this what you want?" Tanong ko habang dahan-dahang lumalapit sa kaniya. Paghubad ko ng uniform ay itinapon ko lang iyon kung saan.

"I want to hear your voice, babe," pakiusap ko. Hinawakan ko ang kanang pisngi niya. 

"Akala mo ba madadala mo agad ako sa ganiyan?" tanong nito sabay ngiti. Hinalikan niya ako. May kaunting panginginig ang mga labi niya kaya agad kong sinakop iyon.

His trembling hand brushed against me, hesitant yet bold. I pulled away from the kiss with a slow grin, watching the color rise to his cheeks. His face was flushed, his breathing uneven, and when his eyes met mine, they were filled with a mixture of shyness and desire.	

“I was jealous earlier. The way Steff touched you and talked to you… What were you two talking about?” tanong ko sa kaniya.

"A-ah si daddy lang naman tapos about sa school. Tapos about sayo—" I lifted my hand and gently touched his chin to stop him.

"What did he say about me?" tanong ko.

“A-ah na mag best friend daw kayo and nagmigrate siya sa australia kasama ng mother niya. Pero nagbalik din siya after 2 years dahil namimiss niya ang pilipinas.” He said. I rolled my eyes and lay down beside him.

“We’re not best friends, I mean we used to be but now? He’s nothing but a stranger to me,” sabi ko habang nakatingin sa kisame. I also put my two hands behind my head.

Drip laid down and hugged me while looking at my eyes. “Bakit? Ano bang nangyari?”

Umiling ako. “It’s nonsense. Trust me.”

“Please? Gusto kong malaman, babe,” pakiusap nito. Gumapang ang kamay niya sa abs ko. Hell…

“We’re become stranger, that’s it,” sabi ko na lamang sabay buntong-hininga.

“Eros.” seryosong pagtawag nito.

“Fine, I give up. Steff and I used to be friends, since elementary and high school. His parents and our parents are close, of course. They’re even donors at our hospital. I was blind and foolish back then. I admit it. But I wasn’t that dumb not to notice how he was always trying to outdo me in everything, in basketball, in academics, even in our parents’ eyes. He tried many times to frame me and make me look like the bad guy. That’s when I decided to take my revenge on him. Kaya rin siya umalis ng pilipinas,” Paliwanag ko.

Kumunot ang noo nito. “Pero malay mo naman na nagbago na siya?”

“Nagbago?” I grinned. “I doubt that. Don’t let yourself be fooled by his charm.”

Napakamot siya sa ulo. “Babaero ka noon pero nagbago ka, hindi ba?”

“It doesn’t make sense. He’s not me, and I’m not him. Hindi siya magbabago, babe. Kilala ko na siya noon. He can fool everyone, but not me,” paliwanag ko. “And now you know, you won’t be fooled by him.”

He looked at me with surprise and a curious look. “Paano kung siya ang lumapit sa akin?”

I smirked at him and turned on my side to face him. “Don’t talk to him, don’t let you touch him and don’t even look at him.”

He raised his eyebrows. “Seryoso ka? Nasa iisang school tayo.”

“Fine, look at him, but don’t let him touch you and don’t talk to him too much,” sabi ko uli.

“Paano kung ayoko?” biro niya sabay tawa. Tumihaya siya.

“Ok then, you will face my wrath,” I whispered in his ear and licked it. He giggled and that’s when I licked his cheek, the side of his lips and bit his lower lips. I let him touch me again, roaming into my chest, abs, down into my bulge. I moaned in his mouth.

I’m a bit shocked when he goes down to my neck and kisses me there. I can feel his hot, wet tongue. I bite my lip when he moves down to my chest and flicks his tongue over my nipples. He’s tickling me and making me more aroused.

“Fuck, babe, stop—ugh!” I moan more aggressively when he bites my nipples too. I look at him, and he’s teasing me. His brows rise and fall, as if challenging me without a word.

He goes down further, biting and licking my abs and belly button. When he reaches my pants, he unbuckles my belt, pulls them down, and even takes off my boxers. That’s when he sees my stiff member. His fingers trace around it, sliding up and down with careful pressure, teasing every inch.

He starts jerking me slowly, then gradually goes faster. I roll my eyes while looking at him. He licks and sucks it, never once looking away, his eyes fixed on me as he moves.

“You’re making me crazy, y-you know that?” I say while patting his hair. I slowly thrust into his mouth.

He gags, but I don’t care as my pleasure increases. “Fuck, ugh!”

I see tears dripping down his cheeks, but he doesn’t stop. That’s when I pulled out my wet member from his mouth.

He looks at me, his eyes asking for more. He catches his breath and starts jerking me again. My knees weaken.

I sit up and kiss him. I can taste him on my lips. Then I make him bend over on my bed. I pull down his pants and kiss along his lower back. His scent makes my heart and body race.

“Ugh…” he moans. His legs shake and tremble. I press closer to him, feeling how tight he is. It only makes me harder.

“Ugh, E-eros…” he moans, calling my name. I spit on my hand and tease him slowly.

He tries to look at me, his eyes silently asking. I slowly push inside him. He manages it, but I can see his cheeks turning red. He rolls his eyes when I begin to move.

“Ughh! Ohh!” he moans. I hold his waist and move with relentless rhythm, each thrust deeper and more passionate. I grab his hands and bend him further.

Suddenly, there’s a knock. “Sir? Are you okay there?” one of our housemaids asks. I feel Drip hesitate, but I place my fingers over his lips.

“Yeah, don’t worry,” I say while continuing my movements.

“Ma’am asked me to tell you that—”

“We’re busy here,” I say, kissing Drip’s neck. “Aren’t we, Drip?”

“O-opo!” pilit na sagot ni Drip habang nakapikit.

“Make your own winnie happy, babe,” utos ko ng pabulong sa kaniya. I felt his hand moving.

“May gusto po ba kayong ipag-utos?” tanong nito mula sa labas.

“No…I got this,” sagot ko. I kept thrusting faster and faster until I felt the urge. I pushed deeper while gripping his hips. I spilled my seed within him. I can feel both knees shaking.

“O-oh utopia…” saad ko habang hinihingal. Napahiga naman si Drip, pawisan kaming dalawa. I kissed his forehead.

Drip’s Point of View

NAGDAAN ang ilang araw at bumalik na nga si Daddy sa bahay. Nadischarged na ito mula sa hospital nila Steff. Naisip din nila Mommy na magpa-party dahil sa mga blessings daw na natanggap namin. Hindi ko alam kung ano pa ang ibang blessings na iyon pero masaya ako para sa kanila.

“Mom, Drip and I will go to the mall. I will buy something there,” ani Eros.

Tinignan kami ni Mommy habang nagpapa bake ito sa mga bakers na kakilala niya. “No, you are not. Darating sina Queen and other relatives,” sagot nito.

Napairap si Eros. “Queen again?”

“Nakakahiya kung magpaparty tayo dito ng wala kayong dalawa na anak namin right, honey?” ani Mommy habang lingon kay Dad na nagbabasa lamang ng magazine.

“Your mom is right. Stay here,” dagdag ni Dad habang hindi inaalis ang tingin sa binabasa.

“Sana nag celebrate na lang tayong apat,” ani Eros. “Fine, if anything happens, we will stop this.”

“Anak, relax! Walang mangyayari, okay—” Naputol ang sasabihin ni Mommy ng may mga pumasok mula sa pintuan. Napatingin kami rito.

Si Queen kasama ng tatlong babae at iilang kalalakihan. Mga pamilyar sa akin ang mukha ng mga ito. Napayuko ako ng ulo dahil sa nagtama ang mga mata namin ni Queen.

“Hi, my future husband!” Bati nito kay Eros. Akmang lalapit ito ng sinamaan siya ng tingin ng lalaki at bahagyang lumapit sa akin.

“Stop it, or I will punch your face,” banta nito. Napataas ng kanang kilay si Queen.

“Eros!” saway ni Mommy sa kaniya.

“What?!”

“Yo, my cousin. How are you?” lapit ni Atlas, bumalik ang inis ko sa kaniya.

“I’m fine, Atlas,” sabi ni Eros na walang emosyon. Base sa naging pananalita niya’y ayaw niyang makita ito. Napatingin sa akin si Atlas habang lumalapit pa ang iba pang kasamahan nito.

“And who’s this? I bet he’s your “Boy” right, tita?“ tanong ni Atlas kay Mommy. Bumigat ang paghinga ko.

“Well, pakibuhat ng mga gamit namin sa labas,” saad ng babaeng may mahaba at kulay caramel na buhok. May shades pa ito sa ulo, si Aphrodite.

Maglalakad na sana ako ng pigilan ako ni Eros. “He’s not our ‘boy.’ He’s part of this family, so don’t talk to him like that,” ani Eros. “Buhatin mo ang gamit mo, Aphrodite,”

Napangiti sila habang inaasar si Aphrodite. Ngumiti lang ng tipid ito sa akin. “We’re just joking. I know he’s your adopted brother! Ano ba naman kayo, Drip?” saad nito.

“Okay,” saad ko na lamang.

“Manang, please pakilabas na nga ng mga juice at finger foods sa garden. Guys, please proceed na doon, and Eros, mag-usap nga tayo,” sabi ni Mommy.

“Whatever,” sabi na lang ni Eros bago ako tignan. “Don’t talk to them. Wait for me here.”

Pagkaalis nila ay nilapitan ang ng tatlong babae.

“Sorry for that, Drip. Pero kasi, look at your clothes. That’s cheap and it’s an eyesore,” ani Aphrodite. Natawa sila.

“It’s not our fault. It’s your fault for having bad taste,” dagdag ni Queen. Hindi ko na kinaya. Sumabog na ako. Mula noon, ang pang aalipusta sa akin ng mga tao bilang ampon ako hanggang ngayon na balak nila akong pahiyain sa mismong bahay ng mga tumatayong magulang ko.

“Hindi nga talaga nabibili ang class ’no?” sabi ko. Nagulat ako dahil tila kusang gumalaw ang bibig ko dahil doon.

Nagsalubong ang kilay ni Queen. “What did you just say?!”

Kinakabahan man pero nilaksan ko ang loob ko. Wala na eh, naprovoke ko na siya eh. “Ang sabi ko, kahit anong ganda ng isang tao, kung masama naman ang ugali, maitim ang budhi at balasubas ang bibig…edi balewala pa rin.”

Napanganga si Aphrodite at ang isa pa nilang kasamang babae. Dinuro ako ni Queen. Galit na galit ang mata nito. “Kahit anong sabihin mo, ampon at itchapwera ka pa rin dito. Sa una ka lang naman nila kailangan. Ginagamit ka lang nilang lahat, lalo na si Eros. Kaya h’wag na h’wag kang magsasalita ng ganiyan sa harap ko.”

“Ah..sino ka ba para pagsalitaan din ako ng ganiyan? Sino ba kayo?” tanong ko sa kanila. Nag-iinit ako. Parang pati ang galit ko kay Jane ay lumalabas ngayon.

“Of course, I’m QUEEN…just like my name, and these princesses beside me? They’re cousins of your Kuya. Sila ang may mas karapatan dito, and soon? Ako rin because ikakasal kami ni Eros,” aniya. Lumapit pa si Queen sa akin. “At kung mangyayari na iyon, I will make sure na mapapaalis ka rito at sa buhay namin.”

Nasaktan ako sa salitang “kasal”. Kahit anong tanggi ko siguro, may chance na mangyari talaga iyon. “Eh paano nga mangyayari ’yon? Ayaw nga sa’yo ni Kuya eh?” sabi ko.

Nanggagalaiti ito. “He’s mine!”

“He’s not yours. You’re just delusional,” sabi ko habang naiilang na umalis sa harap niya at tumalikod.

Bigla ko na lang naramdaman na may sumabunot sa akin. “Aray!”

“You should not talk to me in that way!” nanggigil na sabi ni Queen. Nasasaktan ako pero nasisiyahan din dahil sa mga nasabi ko sa kaniya.

Biglang lumabas si Mommy at Daddy kasama si Eros na nagmamadali. Nang makita kami nito ay biglang napaupo si Queen at binitawan ako. “

“Oh my gosh, Drip! Stop hurting me!” aniya. Kumunot ang noo ko.

“What’s going on here?!” galit na tanong Eros at nilapitan ako.

“Drip pushed me! Ako ang dapat na tinatanong mo—ouch!’ daing ni Queen na tila na sprained ang ankle. Agad na lumapit sina Mommy and Daddy.

“What’s the meaning of this, Drip? Anak? Bakit mo ba sinaktan ang future sister-in-law mo?” tanong ni Mommy.

“H-hindi po ako ang nauna, Mommy. Kung anu-anong sinasabi nilang tatlo sa akin–”

“Stop lying, Drip! We’re just greeting you—Ouch!” pagputol ni Queen sa sasabihin ko.

“That’s not nice, Drip,” ani Daddy.

Naiiyak na ako.

“Hindi nga po ako ang nauna! Iniinsulto nila ako sa pagiging ampon ko! Kung hindi po kayo maniniwala…aalis na lang po ako ngayon,” sabi ko sabay labas.

“Look what you did, Mom!” rinig ko pang sabi ni Eros. “I told you, this fvcking party is ridiculous. You are all ridiculous!”

Lumabas na ako ng tuluyan. Narinig ko ang papalapit na yabag ni Eros. Nang maramdaman ko ang kamay niya ay doon na ako napaiyak. Hinila niya ako sa kung saan hanggang sa makarating kami sa club house. Pagpasok doon ay niyakap niya ako.

“Don’t listen to them, okay? You are special to me,” sabi niya sabay halik sa noo ko.

“B-bakit ba sila ganoon? Nilalait nila ako dahil lang sa suot ko at sa hindi ko kayo kadugo? B-bakit din kinakampihan nila Mommy si Queen? Dahil ba mas mukhang magagawa kong saktan siya kaysa sa babaeng ’yon?” tanong ko.

Pinunasan niya ang luha ko. “Don’t cry because of them, ok? They’re not worth it,” sabi niya.

Tumango ako. “S-sorry. Hindi ko lang din kinaya ’yong panghuhusga nila sa akin. Kaya ko naman ding makisama sa kanila kahit hindi naman ako bagay roon.”

He smiled. “Don’t say that. Hindi ka bagay sa kanila.”

Kumunot ang noo ko. “Huh? A-ano?”

“I mean they’re not cool. Hindi sila tulad nila Brix. Hindi sila mabait. Lahat sa kanila ay competition and what so ever nonsense things,” aniya. “Mas bagay kang sumama kina Shine, kina Adrian, kay Eiron, and also sa akin,” sabi ni Eros habang tila lumiliwanag ang mga mata habang nakatingin sa akin. “So smile na, ok? Insecure lang sila. Hindi natin sila bati.”

Napangiti ako.

“I love you, Drip,” aniya sabay halik sa akin.

NAPATINGIN ako sa magagarbong design ng buong lugar. Nasa Burgeon hotel and resort kami ngayon kung saan ipagdidiwang namin ang ika-18th anniversary ng company nila Daddy at Mommy. May mga gusto rin silang iaannounce. Nakasuot ako ng formal blue blazer at white formal trouser. 

"Whatever happens, h'wag kang lalayo," saad ni Eros sa akin. Naamoy ko ang pabango niya at naramdaman sa balat ko ang tela ng suot nitong white long sleeve habang hawak lang nito ang gray na blazer. Nakasuot din siya ng black na formal trouser at leather shoes. 

Napangiti siya ng mahuli akong nakatingin sa kaniya mula ulo hanggang paa.

"Stop that. You will take this off later," aniya. Napalo ko ng mahina ang braso niya. Nang mapaharap ako ay napapikit ako sa mga flash ng mga camera. Hindi ko alam na may mga ganito pa pala rito.

"Just smile and be confident. You're handsome. Masasayang 'yan kung iiwasan mo sila," sabi ni Eros kaya sinubukan kong ngumiti habang papasok kami.

Nang makapasok kami ay biglang tumunog ang special sound sa stage. 

"And now, the Prince of Lim group of companies is here! Let's ignite this golden and notable party tonight!" sabi ng emcee. Napatingin ako kay Eros.

"Sir, let's go to the stage. You mother and father is waiting there," sabi ng isang lalaki na naka black suit.

"What? Ugh! Drip, let's go," sabi ni Eros. Pero pinigilan siya ng lalaki.

"Pasensiya na po pero ikaw lang ang aloud sa stage," sabi nito. Binitawan ko si Kuya.

Itutuloy…

Desire 20

Desire 20:   Let me be the one

Drip’s Point Of View

Napalunok ako ng laway dahil sa kaba. Si Eros lang ang gusto nilang nasa stage. May point naman sila, siya talaga ang prince dahil siya ang magmamana nito. Hindi ko lang maiwasang kabahan sa pagkakataong iyon. Nang magpunta na si Eros sa stage ay doon niya ako tinanaw at nagsalita ng walang boses.

“ Wait for me… “ ’yan ang pagkakarinig ko.

Umakyat din sina Mommy and Daddy sa pagkakataong ’yon kasama sina Queen at Mr. Vinonzo. May mga hawak silang red wine. Biglang lumapit sa akin ang tila waiter.

“Sir, here’s your juice po,” aniya. Kinuha ko iyon.

“T-thank you po,” sabi ko na lamang habang nakatayo lamang at pilit na ngiti ang iginawad sa mga tumitingin sa akin.

“Here’s the founder and CEO of our company, Mr. Arturo Lim, together with the VP, Mrs. Olivia Lim!” pagpapakilala sa kanila ng emcee.

Malakas na palakpakan ang iginawad ng mga tao sa kanila. Nakaramdam ako ng saya, at inggit..saya kasi labis na respeto ang ibinibigay nila sa mga umampon sa akin. Tapos, inggit kasi naiisip ko lang na ampon lang din nila ako at hindi rin nakikilala. Paano kung may mga sitwasyon na makakaapekto sa amin? Paano kung isipin nila na baka pera lang din ang habol ko sa kanila.

Napatingin ako sa suot ko. Bago lang ito dahil kabibili lang namin ni Eros kaninang umaga sa isang mamahaling clothing store.

“Hi Sir, pwede ba magtanong kung nasaan ’yung adopted son nina Mr. and Mrs. Lim?” biglang tanong tila stage coordinator, base sa pin na nasa dibdib niya.

“A-ako po ’yun,” sabi nito.

“Bale po, mamaya. Tulad ng sinabi ko po last time, hindi na po kayo ang isa sa mga kasamang sasayaw para sa mini slow dance mamaya. Only Eros and their cousins po,” sabi nito na tila may disappointed na boses.

“Oh, s-sige po,” sabi ko. Biglang tila may kung anong pana ang tumama sa dibdib ko. Pero imbes na love, ay tila ba nasaktan ako literal.

Napag-usapan na kasi ito 1 day ago. Ako ang isa sa mga sasayaw kay Mommy. Pero mukhang mga tunay na kadugo lang ang isinama ko sa kanila.

“Sorry po talaga. May nagpabago lang din po kasi kakain daw po ng time. Baka hindi na po makasayaw ’yung iba kung idadagdag ko pa po kayo,” sabi pa nito na tila nakokonsensiya.

“Ayos lang. Besides, hindi naman siya problema sa akin,” ang sabi ko sabay ngiti. Ngumiti rin ito bago umalis. Napabuntong-hininga ako.

Tama naman siguro siya…

Sigurong maiintindihan ko rin naman ito mamaya. Atsaka nahihiya rin ako. Ayaw kong magsayaw sa harap ng maraming tao.

Napatingin ako kina Eros. Nakangiti siya pero hindi sa mga tao, kung hindi sa akin. Halatang gusto na niyang umalis sa stage pero hindi pwede dahil mapapahiya ang mga magulang namin.

“Thank you everyone for attending our 18th anniversary of our company. 18 years of partnership with other companies in my family—especially my late father and mother who built this great and one of the most successful businesses in Asia. This night is not only for us, but also for my parents’ sacrifices and for you all, for helping. Wala tayo ngayon dito kung walang effort and sacrifices ninyo. Therefore, let’s enjoy this night and let ourselves taste the trophy that we earned these past few years. CHEERS!” sabi ni Daddy at itinaas ang wine.

Nagtaasan din ng mga baso ang iba at tinikman iyon.

“Look who’s here…” rinig kong sabi ng isang boses. Napalingon ako at nakita si Atlas at Aphrodite. Magagnda at elegante ang mga suot nila. Tila ba hindi sila nagpapatalbog sa ibang bisita.

“The adopted…and the extra 1—just kidding,” ani Atlas sabay tawa.

“Well, ngayon ka lang naging hindi mukhang cheap and assistant. But, still you wouldn’t fit here. Look at us, amoy mabango at mayaman,” sabi pa ni Aphrodite.

“That’s not nice, Aphrodite..” ani Atlas bago tumawa.

Hindi ko na lang sila pinansin. Inaalala ko lang ang sinabi ni Eros at kung paano niya ako pinahahalagahan.

“Acting like you didn’t hear us huh?” Ani Atlas at akmang aakbayan ako. Agad ko siyang hinawakan.

“Hinayaan ko kayong lait-laiitin ako, pero h’wag na h’wag niyo akong hahawakan at sasaktan,” sabi ko.

Parehas silang nagtawanan.

“Mga baliw. Inggit na inggit ba kayo sa akin at hindi niyo ako matigilan?” sabi ko na lamang.

“Funny, ano namang ikaiinggit namin sa’yo? We have everything, and you? Still poor and laying on the ground,” sabi ni Aphrodite.

“Pera at kayamanan ng mga magulang nyo lang ang mayroon kayo, Good manners at right attitude ang kulang sa inyo. That’s why hinding-hindi babagay sa inyo ang damit na suot niyo kahit gaano pa kamahal ’yan,” sabi ko sabay inom ng juice ko.

“The nerve!” ang naiinis na sabi ni Aphrodite. “Arghh! Atlas, let’s go! This isn’t over, A heir without roots!”

Hindi ko na lang sila pinansin at hinayaang umalis.

Ang layo nila kina Kuya Janus at Ate Venus.

“I know, nabalitaan nyo ang nangyari sa akin. I had a heart attack last 2 weeks. It was a 50/50 moment. Akala ko mawawala na ako sa mundong ito. But, thanks to my two lovely and strong sons, also to my caring wife na hindi umalis sa tabi ko that time. Thank God, because I am alive. Pero napag isip-isip ko na, this is a sign na bumaba ako sa pwesto. Pero, not now because I want to make my successor sharp and ready. Syempre, wala ng iba kung hindi ang anak namin na si Eros!” ani Daddy. Naghiyawan at palakpakan ang mga tao.

Walang reaksyon si Eros, itinaas na lang nito ang baso na hawak.

“Not only that, but we also have a big and huge partnership with the other company of Mr. Vinonzo,” anunsyo pa ni Dad. “Kasabay niyan ang future wedding of our son and his beautiful and elegant daughter, Queen Irriel Vinonzo.”

Nagpalakpakan uli sila. Maririnig din ang iilang bulungan. Ngumiti si Queen at hinawakan ang mga kamay ni Eros . Mabilis niyang inalis iyon.

Nasaktan ako, kahit na alam kong ayaw ni Eros niyon ay pakiramdam ko’y may chance talaga. Biglang hinalikan ni Queen si Eros. Naghiyawan sila. Pumalakpak sina Mom and Dad, kasama si Mr. Vinonzo.

Napaiwas ako ng tingin at inubos ng tuluyan ang Juice. Tumalikod ako.

“Woah watch it—” sabi ng isang boses. May masasalubong pala ako. Pag-angat ko, si Steff iyon. “Oh Drip, here you are. Sorry, we’re late. Si Daddy kasi may nagging operation pa kanina.”

Ngumiti ako ng peke. ’Ok lang. Excuse me muna.“

Umalis ako sa harap niya at naglakad paalis ng venue na iyon.

“Hey Drip? Drip!” habol sa akin ni Eros. Binagalan ko ang lakad. Hinawakan niya ako sa braso. “S-sorry, ok? I didn’t know that she will kiss—”

“Ok lang…gusto ko lang magpahangin,” sabi ko sabay buntong-hininga. Nakita ko ang pagbabago ng ekspresyon sa mukha niya. Mula sa inis ay napalitan ng lungkot.

“What did they do to you?” tanong niya.

“Wala. Kailangan ko lang ng hangin, Eros. Bumalik ka na sa loob. Moment mo ngayong gabi,” sagot ko. “Babalik din ako mamaya.”

Kumunot ang noo niya. “You called my…first name.”

“Sorry, babe. Please bumalik ka na roon. Mag-uumpisa ang sayaw mamaya,” saad ko.

“You mean, sayaw natin? Isasayaw mo si Mommy,” aniya bago sumilay ang ngiti sa gilid ng labi niya.

Umiling ako. “Tinanggal nila ako sa listahan ng mga sasayaw. Coordinator na ang nagsabi kanina,”

“What?! No way–ugh! That’s why may lumapit sa’yo kanina,” galit na sabi nito. “You know what? I’ll make an excuse. Aalis tayo ritong dalawa.”

Umiling akong muli. “Hindi. H’wag mong gagawin iyon. This is your party. Hindi lang din siguro ako bagay rito.”

“Are you insane? No. This is not my party—especially without you. I would rather spend my time with you, sitting, watching, or whatever. Just please if you’re not comfortable here. I’ll leave with you,” paliwanag niya.

Napakagat ako sa ibabang labi. “S-sige.”

“Ok then, wait for me. I’ll just talk to mom and dad,” aniya bago naglakad pabalik sa loob.

Ayokong masira ang pangarap nila kay Eros. Pero, handa nga siyang ipaglaban ako. Paano kung masira ko ang pamilya namin? Paano kung madamay ’yung business na ipinundar nila para kay Eros?

Makalipas ang 2 oras ay hindi ko na alam ang gagawin ko. Mukhang napigilan siguro siyang umalis. Tama nga ako, hindi siya dapat umalis dito. Bigla kong nakita si Steff. Nginitian niya ako at nilapitan.

“Why are you here? Nagsisimula na ang dance,” sabi niya. “Let’s go inside.”

“Bakit pa ako babalik sa loob? Hindi ako kasali doon. Nahihiya lang ako,” sabi ko sabay ngiti rin.

“Really?” Tumaas ang dalawang kilay niya. “Because, you’re adopted?”

Nagkibit-balikat ako. “Siguro. ayoko lang ipagsiksikan ang sarili ko. Pero, sobrang saya ko kasi magiging CEO na si Kuya Eros.”

“And how about you?” tanong niya. “I think it would be great if you are going to be part of your parents’ company.”

“Ah hindi. Hindi ako bagay roon,’ sabi ko sa kaniya.

“Why not? You are perfect,” malambing na pagkakasabi niya. Ngumiti na lang ako.

“Uuwi na lang ako. May mga assignment pa kasi akong tatapusin.”

“May hinihintay ka ba or maghahatid sa’yo? I can give you a ride,” alok niya pero umiling ako.

“Hinihintay ko lang si Kuya Eros.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Kuya Eros? I-i didn’t see him there?”

Nagtaka ako. “Pero pumasok siya sa loob. Anong…anong wala siya roon?”

“Yeah, your mother asked me too. I think he’s not here or di kaya’y busy?”

Sa sinabi ni Steff ay kinabahan ako. Parang may mahinang sumuntok ng sikmura ko. Pero iniling ko ang ulo ko. Ayokong mag overthink.

“U-uuwi na lang ako,” sabi ko. Ngumiti siya.

“Let me give you a drive.”

Tumango ako. “Salamat.”

Hinatid na niya ako pauwi sa amin. Nagkwentuhan pa kami sa loob ng sasakyan pero wala roon ang focus ko, kung hindi kay Eros. Nasaan siya? Sinong kasama nito? Akala niya ba, babalik siya?

“You okay, Drip?” tanong ni Steff. “You can tell me anything.”

Umiling ako. “W-wala. A-ayos lang ako,” Sabi ko.

“We’re friends, right? If anything bothers you, you can tell me.”

Pero hindi ko pwede sabihin…hindi pa.

“A-ahh salamat talaga pero hindi ko talaga kayang sabihin ngayon,” sabi ko na lamang. Nakita ko na ang bahay namin. Agad kong tinanggal ang seatbelt ko. “Salamat sa paghatid.”

Ngumiti siya. “I’m here, if you need me.”

Ngumiti ako at naglakad na papasok sa bahay. Pagdating ko roon ay nakatingin sa akin ang mga kasambahay. “Ang aga niyo po, Sir Drip,” sabi ng pinakamatanda sa kanila.

“Nasaan po sila, Ma’am? Sir?”

“Nasa party pa po sila. Masama po kasi ang pakiramdam ko,” saad ko. “Papasok na po ako sa kwarto ko at magpapahinga.”

Agad akong umakyat at nilock ang pintuan ko. Doon, inilubog ko ang sarili sa unan bago maisipang itext si Eros.

[6:30 PM]

Drip:

Nasaan ka?

Inilapag ko iyon. Mas lalo akong kinakabahan at nag-ooverthink sa nangyayari. Huminga akong malalim. Sinusubukang alisin ang kaba sa dibdib ko. Babangon na dapat ako, pero tumunog ang notification ringtone ko. Nappatingin ako roon at agad na binuksan.

[6:31 PM]

Eros:

Don’t bother me.

Don't ever talk to me again.

Tumigil ang mundo ko sa nabasa. Para akong sinipa ng doble sa sikmura. Namamalikmata ba ako? Tinignan ko pa kung tama ang cellphone number niya.

[6:31 PM]

Drip:

Eros, ano bang sinasabi mo? Nasaan ka ba?

Umuwi na ako ngayon sa bahay. Please, anong nangyayari sa'yo?

Eros:

DON’T EVER BOTHER ME, FAGGOT!

I'm gonna get married soon. Leave me alone!

Nabitawan ko ang cellphone ko. Si Eros ba talaga ito? Tumulo ang luha ko. Nagsimula akong humagulgol. 

Akala ko ba mahal niya ako?

Akala ko ba ipaglalaban niya ako?

Ginamit niya lang ba ako?

[6:32 PM]

Drip

Sorry.

Hindi ko alam kung bakit ako nag sorry. Pero Pinunasan ko ang luha ko. Ang daming tanong at kuryosidad ang nasa isipan ko.

Umiling ako sa hangin. Siguro nga, may pangarap siya. Kapag sinuway niya sina Mommy at Daddy ay mawawala sa kaniya ang lahat.

Pero kita ko sa mga mukha niya kanina, na parang napipilitan lang ito.

Gusto kong malinawan kung bakit bigla siyang nagbago. Dahil ba sa pressure? Dahil ba pinakilala na siya kanina? May inalok ba sa kaniya?

Gusto ko siyang tawagan, kausapin…pero parang hindi ko ata kaya..

KINABUKASAN, nagising akong magawa ang mga mata ko. Magulo ang higaan at magulo ang buhok. Bumangon ako dahil may narinig akong mga katok sa pintuan. Nilakad ko iyon kahit tila pagod na pagod ang katawan ko. Pagbukas ko ay sumalubong sa akin si Mommy, may nag-aalala itong ekspresyon sa mukha.

“Anak, bakit nawala ka kagabi? Hindi ka nagsabi. Kung hindi pa ako tumawag sa mga maids natin at kung hindi ko pa tinanong si Steff, hindi ko pa malalamang narito ka na,” tanong nito. Niyakap niya pa ako at kinapa ang leeg at noo. “Your temperature is ok. What’s wrong with you?”

“S-sorry po. Ayos na ako. M-may mga tinapos lang din po ako kaya nauna na ako. Ayoko rin kayong istorbohin at sirain ’yung party,” pagdadahilan ko.

Kumunot ang noo nito. “Sirain? Bakit naman?”

“Dahil po ang mga Lim lang ang dapat naroon.”

“You silly. You’re Lim now. Bakit mo iniisip na hindi ka Lim?” aniya. “If this is about noon about sa inyo ni Queen, I’m sorry. Nag-aalala ang daddy mo kagabi. Hindi ka nga rin sumayaw. Inaasahan pa naman kita roon.”

Nagtaka ako. “P-pero inalis po ako sa listahan. Ang sabi ay para makasayaw ang ibang relatives ninyo.”

Nagulat siya. ’W-we didn’t..sinong nagsabi sa iyo niyan?“

“A-ayos lang po. Nakasayaw naman po silang lahat hindi ba?” Pigil ko.

Umiling siya at kinuha ang cellphone. “No way! I’ll call them. This is unacceptable!”

“P-pero…” tumango na lamang ako. “S-si Kuya po? U–umuwi na ba siya?” Tanong ko, kahit na hindi ko na gustong banggitin siya’y gusto ko pa ring malaman ang balita sa kaniya.

“Oh your brother? He’s still with Queen. Sabi niya sa akin, kasama niya siya kagabi eh. After the dance, they left,” aniya na nagpatigil sa akin. This time, para na akong sinaksak sa dibdib. “You are hungry. Let’s go may almusal na sa baba.”

“H-hindi po ako gutom. G-gusto ko muna sanang magpahinga,” sagot ko.

“Oh okay. Let me know kung nagugutom ka na, ok?” ani Mommy bago bumaba. Bigla namang bumukas ang pintuan sa baba at niluwa nito si Kuya habang magulo ang buhok nito.

“Where’s Drip?” tanong nito na tila natataranta. Mabilis king sinarahan ang pintuan matapos marinig iyon. Kumirot ang puso ko. Bakit kung makahanap siya sa akin ay parang hindi niya ako pinagtabuyan kagabi?

Narinig ko ang nagmamadaling pag-akyat ng mga paa sabay katok sa pintuan ng kwarto ko.

“Drip, open this door,” sabi ni Eros. Dahan-dahang lumalabo ang mga mata ko dahil sa tubig na nagsisimulang mamuo. Hindi ako sumagot. “Mom, please! Let me talk to him. Go to the dining table!”

Halata ang inis at galit sa boses nito.

“Drip! Open—give me that key!” aniya. Narinig ko ang tila pagbukas niya ng pintuan. Bigla akong may naisip. Binuksan ko ang bintana ko at agad na nagtago sa closet. Saktong pagsara ko nito ay siya namang pagbukas niya ng pintuan.

“Drip! Oh hell no! He ran away?!” rinig kong sabi niya. Mabuti na lamang at maiisip niya iyon malapit sa bakod ang bintana ko. “Mom! Call the security of this subdivision! Drip ran away!”

Pinunasan ko ang luha ko. Nakakakonsensiya na nadadamay ang ibang tao dahil rito. Nagdesisyon akong umalis sa kinatataguan ko at magpanggap.

“N-naglilinis lang ako,” sabi ko.

“Thank God! Drip! D-don’t do that again,” ani Eros pero iniwasan ko siya at bumaba na para kumain. Nakita ako ni Mommy at Daddy.

“Are you ok, Anak?” Tanong ni Mommy.

“Naglinis lang po,” seryosong sagot ko bago umupo katabi nila. Si Eros naman ay tinitgnan ako.

“Y-Yeah, he’s cleaning his room. Anyway, are you feeling ok right now?” sabat ni Eros. Pasimple ko siyang inirapan.

Gusto kitang sampalin sa totoo lang.

“Ok lang,” sabi ko habang kumukuha ng pagkain. “Ikaw? Napaaga ang honeymoon niyo kagabi ah? Hindi pa kayo kasal ni Queen.”

Nabilaukan siya. Pasimple niyang hinawakan ang binti ko sa ibaba ng lamesa pero hinawi ko iyon.

“W-we’re not. Sinet-up niya lang ako,” aniya. Napadiin ang hawak ko sa tinidor at kutsara.

“See? Magugustuhan mo rin pala siya, Anak,” sabi ni Daddy.

“Stop it! Ugh!” padabog na umalis si Eros sa hapagkainan.

“Eros!” sigaw ni Mommy sa kaniya.

Tumayo na rin ako. “Sorry po, m-may kailangan lang akong gawin. M-magkikita po pala kami ng mga kaibigan ko,” sabi ko. “S-sa labas na lang po kami kakain.”

Wala naman silang nagawa. Hindi ko matagalan ang atmosphere doon. Pagdating ko sa kwarto ay sumabay naman si Eros at bahagya akong itinulak papasok.

“Anong ginagawa mo rito?” tanong ko habang hinahanda ang susuotin ko kahit na wala talaga akong lakad.

“Babe, I know you are angry—-”

Hindi ko na kinaya. Parang sasabog ang dibdib ko habang nakatalikod. Tumulo na naman ang luha ko.

“Matapos mo akong pagtabuyan, babalik ka rito na parang wala lang?” saad ko, sinusubukan kong h’wag magwala. Bigla siyang nagulat at akmang pupunasan ang luha ko. Pero tinabig ko ang kamay niya. Nagsalubong ang dalawa niyang kilay.

“W-what are you talking about?” tanong niya. ’I-i didn’t remember—“

Pinakita ko sa kaniya ang mga text niya. Nagulat siya.

“I-i didn’t text this! I-i swear! Babe, this is not me!”

Natawa ako. Nahuli ko siya. “Sinungaling at babaero ka pa rin talaga. K-kung naloko mo ako kay Jane, ngayon hindi na. Pinaghintay mo ako k-kagabi…’yun pala sumama ka na sa iba. May mga sinasabi ka pang aalis tayo, iiwanan mo pala ako.”

Nagtaka siya. “Babe, trust me!”

“Sa mga sinasabi mo kagabi, parang tinatapos mo na rin ’yung sa atin. Kaya ano pang silbi ng paliwanag mo, Eros.”

Tumalikod na ako muli para mag-ayos. Naramdaman kong yumakap siya sa akin mula sa likuran at hinalikan ang balikat ko.

“P-please, Drip…baby. Let me explain, ok?” bulong niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit sinasabi sa akin ng puso ko na hayaan ko siyang magpaliwanag.

Pero ang utak ko, sinasabing iwanan na siya.

Sinong susundin ko?

“I-i can’t…please don’t do this to me,” aniya. Halatang umiiyak na rin siya.

Tinanggal ko ang pagkakayakap niya sa akin at humarap muli. “Hindi mo kaya? Ang alin? Ang mabuhay ng wala ako? Eh nakaya mo nga akong lokohin at paghintayin di’ba? Bakit hindi mo na lang sinabi sa akin na gusto mo palang sumama kay Queen? Na baka hindi mo kayanin kung mawawala sa’yo ang lahat kapag ipinaglaban mo ’yung sa atin? Bakit hindi mo kayang sabihin iyon?”

Umiling siya at pilit na kinukuha ang kamay ko. Umiiyak siya. “N-no! I-i love you, ok? I-i I didn’t know na si Queen ang kasama ko kahapon. Please believe in me. Please, Drip.”

Napakagat ako ng ibabang labi. Nagtatalo ang puso at utak ko.

Napatingin ako bigla sa singsing na bigay niya.

Hinubad ko iyon at inilapag sa kama. “Sorry…”

Itutuloy…

Tatanggalin ko na po ’yung mga book/season 2 or something, so tuloy-tuloy na lang siya until the end.

Desire 21

Desire 21: Killed

Drip’s Point Of View

Bumaba ako ng hagdan. Nakita ko si Mommy at Daddy na gulat dahil sa nakita nila ang maga kong mata. Pinilit kong hindi umiyak sa mga oras na ’yon. Nagkatinginan sila bago lumapit kaagad si Mommy sa akin.

“Anak, what happened to you? Nag-away ba kayo ng Kuya mo?” tanong niya. Umiling ako.

“G-gusto ko po munang umalis, Mommy,” saad ko.

“What why? Tell us what happened!” ang natataranta at naiinis na tanong din ni Daddy.

Ngunit mas pinili kong hindi sabihin. Mas lalo lang din magiging komplikado ang sitwasyon kapag nagsalita ako. “Kailangan ko lang po magpahangin. Sasana sana ako sa mga kaibigan ko.”

“Fine. Ipapahatid kita sa Kuya mo para alam kong ligtas ka,” saad ni Mommy at akmang aakyat na.

Pinigilan ko siya. “H’wag na mom! A-ah…kaya ko na pong umalis mag-isa. Susunduin nila ako,” saad ko na lamang bago umalis.

“O-oh sige…” ang papahinang sagot ni Mommy bago ako tuluyang makalabas at makalayo sa bahay. Naglakad ako ng mabilis hanggang sa makalabas ako ng village. Mas pinili ko na lang pumara ng bus. Pagkasakay ko at pagkaupo sa bus ay napansin ko si Eros. Hinabol niya ako dahil pawis na pawis ito. Nakita niya ako sa bintana at tila hahabulin pero umiling ako.

Tinatawag niya ako, pero wala akong marinig na boses. Maayos na iyon. Ayokong marinig pa ang boses niya, ayoko muna siyang makita, ayoko munang maalala siya sa ngayon.

Tumulo na naman ang luha ko at hindi napigilang umiyak ng tahimik. Mabuti na lang at wala akong katabi.

Sa totoo lang, hindi ko alam kung sino ang pupuntahan ko ngayon. Napatingin ako sa facebook account ko.

Biglang nagnotif ang icon ng group chat namin nina Sean at Shine.

[09:04 AM] Shine: Tara @Drip let’s tambay here sa amin? May new download na new movie si Sean!😁

[09:04 AM] Sean: Tara

@everyone may popcorn na akong nabili and other snacks!🍿

[09:05 AM] Shine: @Drip maganda itooo. Title ng movie ay “Why my heart’s broken”

Napangiwi ako. Parang nananadya ang buhay at inilabas ang movie na makakarelate ako. Pinunasan ko ang luha ko para magreply.

[09:05 AM] Drip: Sure, otw!

[09:05 AM] Shine: Bilis ah! Hindi ka ba pagod sa naging party niyo kagabi?

Hindi na ako sumagot. Maya-maya pa’y bumaba na ako sa babaan malapit sa village nina Shine. Bumili na rin aiko ng iba pang pagkain bago tumuloy sa kanila. Pagdating doon ay silang dalawa lamang ang naabutan ko. Nakaupo si Sean sa sofa habang si Shine ang nagbukas ng pintuan.

“Hoy bakit maga ’yang mata mo?!” Salubong ni Shine sa akin habang nag-aalala.

“A-ah halata ba?” saad ko. “Napainom lang kagabi.”

“Ikaw? Pwede na uminom?!” ani Shine.

“Cool! Tell me about that!” sabat ni Sean.

“Heh! Bawal ka pa uminom,” saway ng kakambal ni Sean.

Pagkaupo ko ay inistart na nila ang movie. Binigyan nila ako ng malaking bowl na may popcorn at butter. Sinubukan kong maging maayos.

“Oh what a start…” ang reaksyon ni Shine dahil pinakita agad sa umpisa ang bida na tila naghihintay sa ka-date nito. Nerdy at tila walang ayos sa mukha ang itsura ng babaeng bida.

“Where are you, Gabriel?” tanong ng bida sa sarili. Tinignan nito ang cellphone. Biglat may nagtext sa kaniya.

[07:00 PM]

Gabriel:

I hate to say this, Cass. I have to cancel our date. I’m still at my mom’s house

Napangiwi ang bida at ibinaba ang cellphone niya. Ininom na lamang niya nag baso ng tubig sa tapat niya bago tumayo. Pero nakita nito kaagad ang bulto na nagpatigil sa kaniya.

“Hala! Cheat agad?!” ani Shine. Napakagat ako sa labi.

Napaiyak si Cass dahil nakita niya si Gabriel, kasama ng babaeng tila nakilala nito.

“Hannah?” ani Cass. Napalingon sila Gabriel sa kaniya. Doon tumigil ang mundo ni Cass at tuluyang umiyak bago tumakbo palabas.

“Cass? Cass! Wait!” Sigaw ni Gabriel pero nagpatuloy pa ito. Bumagsak ang salamin nito sa lapag pero hindi na pinulot ni Cass iyon. Nanlalabo ang mga mata niya habang tumatakbo palabas.

“Hey Cass!” sigaw ni Gabriel. Hindi lumingon si Cass pero nakita nito ang maliwanag na bagay sa tapat niya.

“Cass!!” sigaw ni Gabriel bago tuluyang dumilim ang buong screen.

Bago pa iyon lumipat sa ibang scene ay nagpause na ito. Napansin ko sina Shine at Sean na nag-aalalang tumingin sa akin.

“H-huh?” tanong ko. Hindi ko namamalayang umiiyak na pala ako. Pinunasan ko ang mga mata ko. “B-bakit?”

“Ayan, ano ba talagang nangyayari sa’yo?” tanong ni Shine.

“W-wala! Nadala lang sa scene,’ pagdadahilan ko.

“Ano nga?’ sabat ni Sean. “Broken ka noh?”

Natahimik ako. Hindi ko na talaga napigilan. Umiyak na talaga ako.

Nagkatinginan sila bago sabay na niyakap ako. Matapos iyon ay pinatay ni Shine ang movie at umupo sa harap ko, habang si Sean ay lumapit sa akin.

“Kwento. Dali!” ani Shine.

Umiling ako. “Promise, ayaw niyong marinig.”

“Huh? Alam mo kung anong nagagawa ng tsismis sa katawan ko di’ba? Dali naa,’ pangungulit ni Shine. Sinaway naman siya ni Sean.

“If you are not ready, that’s ok, Drip. We can wait,” ani Sean at pinandilatan si Shine.

Naahimik kaming tatlo ng ilang segundo. Mukha namang hindi nila ipagkakalat ang kung anong malalaman nila sa akin ngayon.

“H’wag niyong sasabihin ito kahit kanino huh?” saad ko.

“Syempre…we’re your friends, right?” seryoso at sincere na sabi ni Shine.

“Hiwalay na kami n-ni Eros.”

Tumaas ang kilay ni Shine. “H-huh?!”

Nanlaki naman ang mga mata ni Sean. “Wait! Wait ! W-what do you mean by…hiwalay…?”

“K-kayo ng kapatid mo?”

Napaluha ako. ’N-nakakadiri ba?“

“No! No! No…of course not,” ani Shine. “Nagulat lang kami kasi magkapatid pa rin kayo ni Eros. Pero to think of that, sa papel lang naman ang pagiging magkapatid ninyo eh.”

Tumango ako. “S-sinubukan ko naman siyang pigilan eh. P-pero nadala rin ako eh. Mahal ko siya. S-sabi naman niya ipaglalaban niya ako at tulad niyan…hindi naman kami magkadugo.”

“I’m speechless, sorry,” ani Sean.

“N-naiintindihan ko. K-kaya nga hindi ko na dapat sinabi,” sabi ko na lamang.

“Hey. Magkwento ka lang. Ano bang nangyari talaga?” sabi ni Shine sabay himas sa balikat ko.

Pinigilan ko na lang sarili ko maging emosyonal. “Ikakasal na siya sa iba eh.”

“Kay Queen?” ani Shine. Napatingin kami sa kaniya. “Chismosa nga ako di’ba? Atsaka nasa article na kaya.”

“Kay Queen…P-pero hindi naman siya magpapakasal dapat eh. Y–yun lang ang gusto nila Mommy at Daddy. Sinabi niya, i-ipaglalaban niya ako kahit anong mangyari. A-ayokong maging selfish kaya pinigilan ko siya. Pero ang totoo, hindi ko rin kaya. Nangako siya eh…kaya naniwala ako. Kahit anong lait ng kamag-anak niya sa akin, pinipili ko pa ring mag-stay. Nakukuha niya ako sa mga kilos at salita niya. Pero kagabi lang…nakipaghiwalay siya sa akin, p-pinagtabuyan niya ako habang hinihintay siyang iuwi akoo,” sabi ko. Hindi ko na napigilang humagulgol.

“H-hindi ko naman pinipilit pero pumapasok sa akin ’yung mga pangako niya. A-ang masaklap pa, hindi siya umuwi kagabi. A-ang sabi nila ay sumama siya kay Queen kaya hindi na ako nagtaka kung bakit siya napatext sa akin biglaan. Baka pinigilan niya lang uli yung hobby niya? B-baka pinaglaruan niya lang ako? Baka pinagsawaan—”

Napayakap si Shine sa akin. Umiyak akong muli. Pero this time, may yumakap sa akin. Hindi tulad kagabi, mag-isa ako at pilit na nilalabanan ang utak at puso ko.

“Shhh, h’wag mo ngang sabihin ’yan. Gago pala ’yang si Queen at Eros eh!” ani Shine na pinapagaan ang loob ko. “Gusto mong resbakan natin?”

“Nagpaliwanag ba si Eros sa’yo ngayon?” ani Sean.

“S-sabi niya hindi siya iyon, hindi siya ang nagtext. Hindi niya sinasadya. Pero p-paano ako maniniwala? Ang gulo ng buhay ko sa kanila,” sabi ko sa mga ito.

“K-kaya ka ba pumunta rito? Para maiwasan siya?” ani Shine bago ako bigyan ng juice.

Tumango ako. “Pero hayaan nyo na. Siguro naman, m-makakamove on din ako,” saad ko. “Kung matutuloy ang kasal nila. Siguro, makakabukod na rin ako.”

“Sigurado ka na ba diyan?” ani Shine.

“Bakit naman hindi? Kaya ko naman. Ayokong umasa sa kanila o kay Eros. Ayoko ngang ikulong sarili ko doon tapos lalaitin lang din ako lalo ng mga pinsan niya,” sagot ko.

“We’re here, Drip…ok? Tutulungan ka namin makamove on or kahit saan na problema mo,” sabi ni Sean.

Hindi ko man magawang ngumiti ng buo pero masaya ako dahil sa kanila, at para sa sarili ko dahil nasabi ko iyon.

PAGLIPAS ng ilang oras ay umuwi na ako. Pagpasok ko pa lang ay nakita ko na si Eros. Tumayo ito.

“D-drip…” aniya na tila gustong-gusto na akong lapitan.

“Drip, anak. May bisita ka,” saad ni Mommy. Napansin ko agad si Steff sa kabilang sofa.

“Hey, are you free now?” tanong nito.

“No! Mag-uusap kami,” sabi ni Eros pero pinigilan siya ni Mommy.

“A-ah oo naman. Para saan ba?” saad ko.

“Dinner? I mean…Date?” kinakabahang sabi ni Steff.

Nagulat kami parehas ni Eros. “W-what?” ani Eros.

Hinila ko na lang si Steff. “Hintayin mo ako,’ sabi ko na lamang at nagtuloy sa kwarto upang mag-ayos uli.

Matapos na maligo ay lumabas na ako ng banyo. Naabutan ko pa roon si Eros. Tinignan niya ako ng may lungkot sa mga mata at inis? Hindi ko alam. Balak ko na siyang lampasan.

Pero hinawakan niya kaagad ako.

“A-anong ginagawa mo?” tanong niya. “W-we’re not done, babe!”

Binabawi ko ang kamay ko sa kaniya. “T-tapos na tayo, Eros! S-sinabi ko na sa’yo! Mas pinili mo siya kagabi. A-ayokong magpakatanga!” sabi ko rito.

Tinignan niya ako ng diretso habang nagmamakaawa. “I told you everything! T-that’s not me!”

“Paano ako maniniwala? Babaero ka noon. Hindi ko alam kung hindi mo lang napigilan ’yung dati mong gawain!” sabi ko bago ko siya iwanan. Hinabol niya pa ako pero nakapasok na ako sa kwarto ko.

Hindi ko na hinayaang umiyak ang sarili ko. Sa panahong iyon, naiisip ko kung tama bang nagpaampon pa ako sa kanila. Hindi na lang ako nagsayang ng oras mag overthink at agad na sumama kay Steff.

Pag-alis at pagsakay ko sa sasakyan niya ay tinignan niya ako, may gusto siyang itanong pero pakiramdam ko ay nagdadalawang isip siya.

Napabuntong-hininga ako. “Itanong mo na ang gusto mong itanong, Steff.”

“Ok, this is weird but…are you ok? Is Eros ok?” aniya.

“Ayos lang kami. H’wag mong isipin ang nakita mo kanina, ok?” sabi ko. “Saan ba tayo pupunta?”

Nginitian niya ako at pinaandar na lang ang sasakyan.

Pagdating namin sa “Giovanni’s Restaurant” ay doon lang nag sink in sa utak ko ang sinabi nito.

“Huh date?” tanong ko sa kaniya matapos naming umorder.

“Oh I thought you knew, but…yeah. This is a date,” aniya sabay ngiti. “Why? Your mom says you’re single.”

Nanlaki ang mata ko. “A-alam nila?”

“Your mom told me na ok lang sa kaniya na gay ka,” aniya. Napabuntong-hininga ako. “That’s why she allowed me to take you on a date. However, your brother says otherwise…”

“Hayaan natin siya,” saad ko.

“Alright, anyway, is it imagination or…your eyes. Wait, did you cry?” tanong niya habang nakatitig ng diretso sa akin.

Hindi ko siya masagot. Ayoko na maging emosyonal. Ngayong gabi, sisimulan ko nang kalimutan si Eros.

Hinawakan ni Steff ang kamay ko. “W-well, I-im nervous to ask this but when I saw you from the cafeteria, and to the hospital, my mind can’t stop thinking of you.”

Natigilan ako. “H-huh?”

“I know. I am shocked too, Drip but I can’t deny it. You make my mind and heart crazy. Pakiramdam ko nasa roller coaster ako simula noong makilala kita,” dagdag niya pa.

“Steff, please ayokong pati ikaw magulo ang buhay nang dahil sa akin,” sabi ko. Tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa akin.

“I don’t care what they’re gonna say. Being gay isn’t a bad thing,” pagdadahilan niya.

“Hindi naman ’yan eh. Hindi mo rin maiintindihan kung sasabihin ko sa’yo,” sabi ko sa kaniya.

Nakikiusap ang mga mata nito sa akin. “Then, tell me. I want to understand.”

“Malalaman mo rin, soon,” sabi ko na lang.

Tumango siya. “I understand.”

“Thank you, Steff,” ang nakangiti kong sabi.

“I’ll wait for you.”

Matapos iyon ay nagsaya na kami. Nagpunta sa arcade, sumubok ng ibang bagay, nagkwento ng kung anu-anong bagay na hindi namin naituloy noon sa hospital. Sobrang saya ni Steff. Nakikita ko sa mga mata niya. Nakakatulong din iyon sa akin para panandaliang makalimutan si Eros.

Pero hindi ko maiwasang ma-guilty. Tama ba ang ginagawa ko? Pakiramdam ko niloloko ko si Eros.

Sa sobrang pagod naming dalawa at mag-aalas otso na, naupo kaming parehas sa bench ng park area ng mall.

Natatawa pa siya dahil sa ginawa namin.

Tumingin kaming parehas sa kalangitan. Walang mga bituin.

“Well, at least may moon, hindi ba?” ani Steff. “I like the moon.”

“Talaga?’ sabi ko.

“Yup, I have a big telescope in my room,” masaya at mayabang na sagot ng lalaki. “I like the view, even though I don’t use it.”

“View?”

“Yeah, right now. I like the view.”

Tumingin ako sa kaniya. Nahuli ko ang mga mata nitong nakatitig sa akin. “Ang buwan ang sinasabi mo di’ba?”

“You’re the view.”

Natulala ako. Dahan-dahan niya akong nilapitan at mabilis kong naramdaman ang halik niya.

Malambot at gentle ang ginagawa niyang paghalik. Tila ba nakakadala at nakakarelax.

Pero hindi pa rin naaalis si Eros sa utak ko at ang guilty sa dibdib ko.

Tinigil ko ang halik. “A-ahh..”

“S-sorry! Nadala lang ako, Drip. I hope hindi ka galit,” ani Steff.

“A-ayos lang,” ang nahihiya at natataranta kong sagot. Biglang nagring ang cellphone ko. Hindi ko na pinansin ang caller. “H-hello?”

Maingay sa background ng caller. “H-huh? H-hindi kita maintindihan.”

“S-sorry Drip! This is Adrian!” pasigaw na sabi nito sa akin.

“Adrian? Napatawag ka?” tanong ko kahit alam ko na kung ano at kung sino ang pag-uusapan namin.

“Sorry sa istorbo. A-alam ko naman na hiwalay na kayo ni Eros pero please puntahan mo siya rito sa bar. H-he’s not ok,” ani Adrian.

Kumunot ang noo ko at tumingin kay Steff. “Anong nangyayari?”

PAGBUKAS ko sa  pintuan ng bar ay nakita ko ang pag-awat nila kay Eros. May dugo na ito sa pisngi. Hindi ko alam kung bakit bigla akong naawa sa kaniya.

Nakakalito…

“Tama na ’yan, Bro!” narinig kong saway ni Brix kay Eros.

“Don’t you dare insult me!” sigaw ni Eros sa kaaway. “No! Hindi ako mananahimik hangga’t wala rito si Drip! I loved him so much, Bro. I can give all of my life to him! Please call him? Please?”

Napatakip ako ng bibig. Bigla na lang ako naluha. Tila nawawasak ang pader na nabuo sa puso ko. Nanlalambot iyon dahil sa pagmamakaawa nito.

Lakas loob akong lumapit.

“Eros, tama na ’yan halika na,” sabi ko bago siya hawakan sa balikat.

“Drip!” nanlaki ang mga mata nito at niyakap ako. “Baby please! Don’t leave me…I love you so much!”

Mas lalo akong nagiging marupok. Umiiyak ito sa akin. Napansin ko rin ang mga taong nakatingin at tila pinag-uusapan kami.

“Eros! Please sa kotse na tayo mag-usap!” pakiusap ko.

“No, unless sabihin mong mahal mo pa rin ako at you believe in me!” aniya. Kinakabahan ako. Bigla kong napansin ang tila pagflash mula sa isang gilid at kumpol ng mga costumer.

“Oo na! Oo na! Eros please!” pakiusap ko.

Tinignan niya ako. May nagflash uli. Sh*t .

“Drip! Eros! Tara na! Marami na ang nakakakita,” ani Adrian. Hinila ko na si Eros paalis doon at dinala sa koste. Idrinive naman kami ni Brix papunta sa bahay. Pagdating doon ay laking pasasalamat ko dahil wala sina Mommy. Agad kong ipinasok sa loob ng kwarto si Kuya.

’M-manang, please pakikuha po ako ng maligamgam na tubig sa isang lalagyan atsaka bimpo. Pakiabot na rin ng first aid kit,“ sabi ko pagkababa. Hinarap ko naman si Brix.

“Pasensiya na kayo. Please h’wag kayong magagalit kay Eros. Ako ang may kasalanan kung malaman ng marami ’yung about sa amin.”

Napayuko ako at nanghihina. Hindi ko alam kung papaano haharapin sina Mommy at Daddy kung may nakakuha man ng video at picture kanina.

“Shh, we’re ok. Sanay na kami sa Kuya mo,” ani Brix sabay buntong-hininga. “If they will know about your secret relationship eh hindi namin kayo iiwan sa ere.”

Napangiti ako kahit papaano. “T-thank you, Brix!”

“Welcome. I hope maayos niyo na ni Eros ang conflict between sa inyo,” aniya. “I should leave. May dapat pa akong balikan sa bar.”

Pag-alis niya ay kinuha ko na ang mga bagay na hinihingi ko. Pagbalik ko ay tila wala na sa sarili si Eros. Hindi ito tulog, nakatulala lang pero halatang lasing. Magulo ang damit nito at may mga bahid ng dugo.

Pagkasara ko ng pintuan ay napatingin ito sa akin. “Sorry…”

Agad kong nilublob ang bimpo sa maligamgam na tubig at piniga. Hinubaran ko siya. “Sana sa susunod, hindi ka na manggugulo. Hindi mo naman nabalitaang nanggulo ako kagabi noong nakipaghiwalay ka.”

“We’re not done, babe…please, paano ko ba makukumbinse ka?” tanong niya sa mahinahong boses. “Sorry for what happened. I-i just can’t accept na nangyayari ito sa atin.”

Tinignan ko siya. Sinubukan kong maging nonchalant sa pagkakataong iyon. “Hindi ko alam, Eros. Tingnan mo ang ginawa mo. Marami nakakita. Marami ang nakarinig. Uso na ngayon ang pagvi-video at pagtake ng pictures tapos iupload sa online. Paano na lang kung malaman ng lahat kung anong ginawa natin. Ano na lang magiging reaksyon ng mga tao? Paano natin maipapaliwanag kina Mommy lahat ng ito? Kaya ko naman kung magagalit sila eh, pero paano ka? Masisira ang buhay mo.”

Nagcrack ang boses ko. Halo-halo ang nararamdaman ko sa kaniya.

Tumulo na naman ang luha niya. Kaagad kong pinunasan iyon.

“Wala naman akong pakielam sa kanila eh. Kahit anong sabihin nila, tatanggapin ko. Bumalik ka lang sa akin,” aniya sabay yakap sa akin.

Napalunok ako.

“Ayokong tuluyang masira ang buhay mo. Ako, pwedeng umalis dito. Ikaw? Kapag itinaboy ka nila, mawawalan ka ng magulang,” sabi ko pa.

“If they don’t accept us, it’s okay. Having you is enough for me,” aniya sa malambing na boses. Napapikit ako. “So please believe in me, Drip. H-hindi ako nakipaghiwalay sa’yo. I can’t do that.”

Hindi ako nakasagot.

“I’ll prove it to you, ok? Just give me a chance. H’wag mo akong iwan…please?” dagdag niya.

Napaiyak na naman ako. “Nakakainis ka!” hinawakan niya ako sa kamay. ’B-bakit kahit sinaktan mo ako eh hinding-hindi kita kayang iwanan?“

“Me too. You’re my strength and weakness,” aniya.

Pinagpatuloy ko ang pagpunas sa kaniya. Ginamot ko na rin ang sugat nito.

“You don’t need to answer them kung tanungin ka man nila,” sabi niya sa akin.

Idinampi ko ang bulak sa sugat niya sa pisngi. “Sasagutin ko sila. Ayokong kung anu-anong sabihin nila sa akin…sa atin.”

Itutuloy…

Desire 22

Desire 22: Years

Drip’s Point Of View

Kinabukasan, pagkagising ay tila tahimik sina Mommy at Daddy. Tinitignan nila kami pero nagpatay malisya lang kami ni Eros. Kinakabahan ako ng sobra. Kahit na alam ko na kung anong iniisip nila.

Tinignan ko si Eors, nagtama ang mga mata namin.

“ Ehem! Kayong dalawa, kakausapin muna namin kayo bago kayo pumasok sa school,“ sabi ni Mommy.

“Care to explain about this viral video?” ani Daddy bago hinarap ang cellphone niya sa amin. “This is viral! Eros! What happened to you? Pinapahiya mo kami!”

Natahimik ako sa pagsigaw ni Daddy.

“Ang puso mo, Arturo!” saway ni Mommy. “Kausapin muna natin sila ng kalmado, ok?”

“Wala akong pakielam! Ano itong nangyayari sa inyo dalawa? Bakit ganoon kayo magyakapan? Bakit ang weird ng interaction nyo sa video?! Don’t tell me, may ginagawa kayong kababalaghan?” pasigaw pa rin na tanong ni Daddy.

“Arturo!” saway ni Mommy. “Eros! Drip! Magsalita kayo! Alam niyong makakaapekto ito sa pangalan natin!”

Napadabog si Eros kaya mas nagulat ako. “At talagang reputasyon pa natin ang iniisip niyo?!”

“Eros! H’wag kayong magsigawan please!” ani Mommy. “Magsalita kayong dalawa! Bakla ba kayong dalawa?!” tanong ni Daddy.

“Anong masama sa pagiging bakla?” tanong pabalik ni Eros. Nanginig ako sa tensyon nila.

“Nakakahiya, Eros! Nakakahiya sa pangalan natin! Magiging CEO ka, tagapagmana ng isa sa mga foundation ng pamilya natin! Paano mo maipapakalat ang dugo natin kung ganiyan ka?!” ani Daddy.

“W-wala po iyan, Mommy, Daddy! M-masyado lang kaming close ni Kuya. A-alam nyo nman po na wala akong kapatid sa dugo hindi ba?” sabat ko. Nakita ko ang inis sa mata ni Eros.

“Akala ko ba tanggap niyo si Drip? Sinabi niyo ’yan kay Steff kahapon!” ani Eros.

“Si Drip yes! But you? No1 Ikaw ang tunay na Lim! Ikaw ang original! Naiintindihan mo ba ’yun?!” saad ni Daddy. Tumagos iyon sa dibdib ko.

Alam ko naman pero bakit unfair?

“You are both cruel!’ sabi ni Eros. Tumayo na ako at kinuha ang bag ko.

“A-aalis na po ako,” sabi ko sa kanila bago lumabas.

“Drip! Wait!” ani Eros.

Paglabas namin parehas ay agad niya akong isinakay sa kotse niya. Parehas kaming mabigat ang paghinga.

“Why did you say that?” ani Eros.

Tinignan ko siya ng diretso. “Anong gusto mong sabihin ko? Na mayroon nga tayong relasyon? Eros naman. Saka lang naman dapat tayo aamin kapag wala na tayong choice! Ayokong ipagtabuyan ka nila!”

“Akala ba nag-usap na tayo kagabi? Wala nga akong pakielam kung ano man ang gawin nila! Wala ka ba talagang tiwala sa akin?” tanong niya.

Natahimik ako saglit.

“It hurts so bad na ganiyan ka sa akin, Drip. I can do anything for you. Kahit i-sacrifice ko pa ang dapat i-sacrifice!” dagdag niya.

“P-pero maraming mawawala sa’yo,” sabi ko.

“As long as hindi ka mawawala sa akin, buo pa rin ako,” sabi nito. Hinawakan niya ang kamay ko. “Please, believe in me. Drip.”

Tumango ako. Hinawakan niya ang dalawa kong pisngi at hinarap sa kaniya. “Hold on to my hands, ok? We can do this! Aaminin natin ito sa kanila. Whenever you are ready.”

Hinalikan niya ako sa noo.

Pagdating namin sa school ay napatingin sa amin ang mga estudyante. Napayuko ako.

"Don't mind them, Drip. Ihahatid kita sa room mo," sabi ni Eros. 

"A-ayoko atang pumasok," sabi ko.

Kumunot ang noo ko. "Are you sure?"

Tumango ako. "Please? Parang hindi ko kaya ngayon."

"Fine let's go–"

Napatigil kami ng may humawak sa balikat ni Eros at ihiharap siya bago sampalin.

"Ouch!" daing ni Eros sabay hawak sa pisngi nito. "Queen?!"

“How dare you?! Manloloko kayo! Nakakadiri! Mga faggot!” ani Queen. Mas lalo kaming pinagtinginan ng mga estudyante.

“Pakiealam mo?!” ani Kuya.

Tumaas ang kilay ni Queen. “You’re supposed to be my boyfriend—-no scratch that, future husband! Alam mo kung bakit, Eros!”

Napakunot ang noo ko.

“Shut up!” saway ni Eros. “Let’s go, Drip!”

Hinawakan ni Eros ang kamay ko pero pilit na hinihiwalay iyon ni Queen.

“Hindi ka ba nahihiya? Diyan talaga sa kaniya? Eros? Kadiri ka!” aniya. “People! Papayag ba kayo na may homosexual dito sa school natin? Hindi ba nakakadiri ’yun? Ugh!”

“Stop it!” sigaw ni Eros.

Napahawak ako sa noo ko. Parang naririnig ko ang bawat panghuhusga nila sa akin.

“And hindi pa sila nakuntento? They’re brothers! Like iw! Is incest if really your kink? Drip?! At sa boyfriend ko pa?”

Dagdag nito. Nag ‘boo!’ at ‘iw’ ang lahat dahil doon.

Namuo ang luha sa mga mata ko. Napansin ko sina Shine at Sean. Gusto nila akong lapitan kasabay nila Adrian pero umiling ako sa kanila.

"You know what, Queen? Kahit anong gawin mo...walang dahilan para mapunta ako sa'yo. Do whatever you want! Magpakabaliw ka!"

Ngumisi si Queen. "I have my own way."

"No! Wala!" matalas na tumingin si Eros sa kaniya.

“Huh?! Did you seriously forget?! May nangyari sa atin, Eros!” ani Queen. Natahimik na ako.

“Walang nangyari sa atin!” deny ni Eros.

“That’s right people! May nangyari sa amin ni Eros. Ibig sabihin…we’re not just a couple, we will be permanently partners!” sabi nito sa lahat.

Hinila na niya ako ng tuluyan at pabalik na dapat kami sa kotse pero may sumalubong sa amin.

Bigla akong kinabahan dahil kilala ko iyon.

“Hoy Eros,” ani Kuya Eiron. “Ano itong nalalaman kong…ikakasal ka? Atsaka itong kumakalat na video? Ano lahat ng ito?”

“Saka ko na ipapaliwanag,” ani Eros. Pero hinahiwakan siya nito sa braso ng mahigpit sa braso.

“Sandali!” ani Kuya Eiron. “Ipapaliwanag mo sa akin! Ngayon din!”

Mabilis na binawi ni Eros ang braso niya. “Anong sense pa, Eiron?! Nakikita mo naman hindi ba? Bawal sa iba itong relasyon namin ni Drip pero hindi nila maintindihan kung ano talaga ’yung tama!”

“Siguraduhin mo lahat ng ’yan. Dahil kapag nalaman kong sinaktan mo siya…wala na akong gagawin pa kung hindi babawiin siya sa’yo” ani Kuya Eiron. Tumango si Eros at hinawakan ang kamay ko.

“I-i will! I love him.”

Tinignan ako ni Kuya Eiron. “Kapag sinaktan ka niya, umuwi ka sa atin ok? Tawagan mo ako.”

Tumango ako bago sumama sa kotse ni Kuya Eros. Umalis kami kaagad dala ang kahihiyan at sakit ng nararamdaman.

"Please, don't mind her, alam kong gawa-gawa niya iyon," ani Eros.

Tumulo ang luha ko. 

Ano ba naman ’yan Drip? Deserve mo ba talaga ito?

“A-ano bang nangyari talaga ng gabing iyon?” tanong ko hinihinto ni Eros ang kotse.

"Hindi ko alam, babe. Hindi ko matandaan," sabi niya. "Please h'wag mo na isipin—"

"A-anong nangyari, Eros. Please alam kong nagstay ka sa kanila at may nangyari pero gusto kong ikumpirma mo 'yon," pangungulit ko.

Napabuntong-hininga siya. "I-i don't know, ok? Basta alam ko lang, pagkagising ko eh magkatabi na kami...nakahubad ako. Wala akong maalala but she said na lasing ako n'un and I seduced her during our dance kaya natuloy kami sa bahay nila and that's it. B-but!I don't believe her!" paliwanag niya.

Nawalan ako ng sasabihin ng ilang segundo. 

Sinasabi ko na nga ba.

MAKALIPAS ang ilang araw? Linggo? Ewan ko. Nakatulala ako rito sa kwarto habang nag-iisip pa rin sa mga nangyayari. Magulo at sobrang komplikado. Hindi ako pinapansin ni Daddy, para namang nakadistansiya si Mommy sa akin. Parang lahat ng mga mata ay nakatutok sa amin dito sa bahay. Lahat, nakabantay. Isang maling galaw ko lang ay siguradong may masasabi na sila sa akin. Kaya maingat kami ni Eros.

Biglang may kumatok. Mabilis akong tumakbo at bumalik sa study table. Hindi ko pa rin pala tapos ang assignment ko.

Hindi ko pinansin ang pumasok at nagkunwari na busy. Naramdaman ko na lang ang paghalik nito sa pisngi ko kaya nabuhayan ako.

"Eros!" sabi ko. "Ano ba? B-bakit ka pumasok dito?"

Ngumiti siya. "Ano naman? Wala sila. Manang will not say anything to them," aniya. Nakahinga ako ng maluwag kahit papaano.

"Anong ginagawa mo rito?" tanong ko sabay sara ng notebook ko.

"Let's go! Let's date!" pagyaya niya na tila walang problemang kinahaharap.

"Ano? No way! Alam mo naman na ayaw nila sa atin." sabi ko rito.

"C'mon, I know namimiss mo na ako,' aniya sabay yakap mula sa likuran ko. "I miss you so bad, babe. Alam kong hindi ka pa handa. Pero hindi ko na rin mapigilan ang sarili ko."

"Eros, hindi ka ba nangangarap na magka anak?" tanong ko bigla out of nowehere. Tinignan niya ako ng may sinseridad sa mga mata.

"Kung hindi sa'yo galing, ayoko," aniya.

"Loko ka ba? Paano kita mabibigyan?" sabi ko. "Alam kong gusto mo. Kaya pag-isipan mo na."

"At bakit? Ipagtutulakan mo ako kay Queen?"

Hindi ako nakasagot. Bigla niya akong hinalikan. Nnaginginig ang labi niya at para bang ngayon lang kami naghalikan matapos ng matagal na panahon.

Nadala ako roon.

Pagkatigil niya ay hinila niya ako. Hindi na ako nagtanong at sumakay na kami sa kotse. Kung saan man niya ako dalhin ay wala na akong pakielam. Pakiramdam ko ngayon ay parang ito na ang huling pagkakataong makakasama ko siya.

Kahit na alam kong may chance na mangyari iyon ay may maliit na space sa puso ko na umaasang panaginip lang ito at masaya kaming parehas, walang kontra at hindi tago sa publiko.

Nagpunta kami sa isang playground. Hindi ko alam kung bakit doon. Umupo kami sa duyan at nagsaya. Kinalimutan namin ang mga nangyari. Napuno ng tawanan, saya at ngiti ang hapon na 'yun.

Sinubukan din namin ang mga bagay na hindi pa niya nasusubukan.

Kinuha niya ang stick na may kwek-kwek. "What's this?"

“Kwek-kwek,” sabi ko sabay kagat ng akin.

Kumunot ang noo niya. "Kwek what???"

"Kainin mo na lang kaya?" napairap ako.

"It looks like Japanese food," sabi nito. 

"Kainin mo na lang. Pugo lang 'yan na coated sa batter na may food coloring," paliwanag ko. 

"Oh alright," aniya bago kagatan iyon.

Pati ang balut, hindi iyon nawala. Hindi niya pa ito nasusubukan. 

Napangiwi siya dahil sa itsura nito. "Is this a real thing?!"

"Oo naman! Sige na kainin mo na," sabi ko.

Tinignan niya ako. Para bang humihingi siya ng tulong. “Babe, I don’t want—”

“Sige na please?” pakiusap ko.

“Are you sure this duck is dead already?” tanong niya.

“Oo naman—”

“I don’t want to eat,’ aniya.

“Please? Promise, last na ’yan,” sabi ko. Napabuntong-hininga siya.

“You’re lucky I love you!” aniya bago kinain ang balut. Napangiwi siya pagnguya. Pero ilang sandali pa ay napailing siya at napalunok.

“Ayos ba?’ tanong ko.

“Not bad,” sagot niya bago magkibit balikat. “It’s delicious. I don’t want to eat again.”

Natawa kaming parehas

Ilang saglit pa ay sumapit ang sunset. Pinaghalong kulay pula. Kahel at dilaw na ang kalangitan. Nakaramdam na kami ng pagod parehas.

“We have to do this everyday,” aniya.

“Paano naman? Eh tumakas nga lang tayo,” sabi ko bago tumingin sa papalubog na araw.

“Do you know kung sinong magiging boyfriend mo kung hindi ka inampon nila Mommy?” tanong niya bigla sa akin.

Umiling ako. "Ewan. Baka wala. Baka nga ibang-iba ang buhay ko dito eh," sagot ko. Naramdaman ko ang kamay niya. Hinawakan niya ang sa akin. "Eh ikaw? Siguro babaero ka pa rin 'no?"

"Yes, but I don't want to," sabi niya na ikinatingin ko sa kaniya.

"Anong ayaw mo?"

"I'll find a way para makilala ka," aniya.

"Paano naman? Hindi mo niyo nga ako inampon," sabi ko. Tumawa siya ng mahina at inakbayan ako.

"I don't know, Drip. Kung ako ang pipiliin, ikaw talaga ang gusto ko. Ikaw ang pipiliin ko. Kung may paraan para mapunta tayo sa another universe kung saan walang ibang hahadlang sa atin eh pupuntahan ko 'yun. I want to be happy with you. Wala na akong pakielam kung hindi man ako si Eros Lim na anak mayaman doon. Basta ikaw ang makakasama ko hanggang sa pagtanda," mahabang sabi niya.

“Corny mo,” banat ko pero nangingilid na ang luha ko.

Hinalikan niya ako sa sintido ko at isinandal ang ulo ko sa balikat niya. “I will always love you, Drip. You’re the most beautiful thing that’s ever happened to me.”

PAGKAUWI namin parehas ay nagulat kami. Nandoon sina Queen kasama si Mr. Vinonzo. Sina Mommy at Daddy naman ay kasama rin nila at tila hinihintay kami. “So, masaya ba ang last moment niyo?” tanong ni Daddy.

“Dad, if you are going to ruin this night. Please, keep it. Why don’t you ruin them?” ani Eros.

“Maupo ka Eros. Kakausapin ko si Drip,’ ani Daddy.

“No—” pigil ko sa sasabihin ni Eros.

“Sige na. Kakausapin ko rin siya,” sabi ko.

“’Yung plano natin ha?” pahabol ni Eros bago siya umupo malapit kay Mommy. Sinundan ako ng tingin ni Queen pero iniwasan ko iyon. Pagpunta namin, malayo sa dining table ay tumaas ang tensyon na nararamdaman ko.

“Drip, I know you’re grateful sa pag ampon namin sa’yo. After your parents’ death, kami ’yung pumuwang ng space na naiwan nila d’yan sa puso mo,” sabi ni Dad na may seryosong mukha. Natakot ako dahil ngayon ko lang nakita iyon, simula noong malaman nila ang tungkol sa amin.

“But, after what you did…na-dissapoint kami sa’yo,” dagdag niya.

Teka, did? Ako?

“I know, inakit at namanipula mo si Eros para kalabanin kami. That’s your thing, right? Your people’s business,” dagdag niya.

Kumunot ang noo ko. ’H-hindi po, Dad!“

Nagtiim bagang si Daddy sa sinabi ko. “Don’t deny it! Ikaw lang ang gay sa pamilyang ito, Drip! I know my son is straight. Hindi siya ganyan noong wala ka pa dito sa bahay.”

Bumigat ang dibdib ko. "P-pero, Dad—"

"I can't take this anymore. Kung gusto mong magtagal sa bahay na ito at sa pamilyang ito, you should keep that filthy feelings on yourself. Your mother mentioned about Steff, sige...papayagan kita pero sa kaniya mo ibabaling 'yan. Pero hindi ko hawak ang desisyon ng magulang niya kaya kung hindi rin sila pumayag ay wala akong magagawa," paliwanag niya.

Hindi ako makapaniwala sa mga narinig. Hindi ako makapagsalita.

"Hindi mo dapat guluhin ang buhay ng kapatid mo. Dahil may plano kami sa kaniya. Kahit anong gawin mo, hindi mo mababago 'yon," dagdag niya habang naiiling. May sarkastiko sa tono ng boses niya. "Alam mo ba kung anong pwedeng mangyari kung tuluyan mo siyang kukunin sa amin?"

Tumibok ang puso ko ng mabilis. Natatakot ako sa mga susunod na sasabihin niya.

"Hindi siya tatanggapin ng board of members. Hindi rin papayag ang mga kapatid ko na isang bakla ang magmamana ng isa sa mga business namin. Mawawala sa amin ang lahat—lalo na sa'yo. Babalik ka sa dati mong buhay," aniya.

Napatango ako. "N-naiintindihan ko po. Pero ganoon ba kasama ang tingin niyo sa akin at naisip niyong binilog ko ang ulo ni Eros para magkagulo tayo?"

Napabuntong-hininga siya. "Wala na akong pakielam diyan. Ang gusto ko lang mangyari ay hayaan mong ikasal siya kay Queen. Dahil mas ikakalago iyon ng business natin. Isipin mo na lang na kapag nangyari iyon ay hindi mo na kailangang magtrabaho ng mahirap para maging mayaman katulad namin. At kung gusto mong bumalik tayo sa dato."

Napayuko ako. 

"Ngayon, bumalik ka sa dining table at makinig ka sa mga mangyayari," ani Daddy na ginawa ko naman. Pagbalik ko ay agad akong tinanong ni Eros.

"Anong pinag-usapan niyo?" 

Umiling ako. "Wala naman."

"Well, to refresh and to break the ice...I have an announcement, guys!" ani Queen.

Tila naman naexcite si Mommy at Daddy. Makikita iyon sa mukha nila.

"I'm pregnant!" aniya sabay hiyaw na sobrang saya.

Napako ako sa kinauupuan ko.

Hindi ko alam ang sasabihin.

"N-no! That can't be!" sigaw ni Eros. "Babe, don't listen to them!"

"Babe? Drop it, Eros. You're gonna be dad!" ani Queen at pasimple akong nginisian.

"No way! I'm not the father of that child!" sigaw ni Eros. Sinubukan niya akong hawakan pero iniwasan ko iyon.

"No way? Yes way! Kaya nga from now on, dito na ako titira with you. Para kahit papaano eh mababantayan mo ako," sabi ni Queen.

"No! No! Can this get any worst?!" ani Eros. "Drip, I'm so sorry pero aalis na tayo. Now!"

Umiling ako. "Please..." bulong ko sa kaniya.

Kumunot ang noo ni Eros. 'W-what do you mean?"

Umiling ako. "S-sorry. May kailangan pa po akong tapusin," sabi ko bago tumakbo pataas.

"Drip!" sigaw ni Eros at Mommy.

"Anong sinabi mo sa kaniya, Arturo?" tanong pa ni Mommy na narinig ko. Pagkaakyat ko ay tila hindi ako makahinga. Mabigat ang bibig ko. Napakagat na ako sa mga kuko ko.

"Please mom, let me talk to him!" Ani Eros mula sa labas ng kwarto ko. 

"Fine, but after you talk to him, iwanan mo kami," sabi ni Mommy bago pumasok si Eros. Pagkakita niya sa akin ay rumehistro ang pag-aalala sa mukha niya.

"Babe?! Babe a-are you ok?" aniya. Hindi ako makahinga lalo na ng hawakan niya ako. "Please. Calm down. We will go to the hospital."

Napahawak ako sa dibdib ko. "H-hindi..."

"D-drip?! Drip! Mom! Help!" sigaw niya. Lumabo na ang paningin ko bago dahan-dahang dumilim ang paningin ko.

Itutuloy…

Desire 23

Desire 23: Separate

Eros Point of View

Gusto kong kamustahin si Drip mula sa loob ng hospital room dito sa Hugo Hospital. Napakunot ang noo ko ng makita ko si Steff sa hallway habang nagtatakang nakatitig sa akin.

“Eros? Anong ginagawa mo rito?” tanong niya. Napasimangot ako. Agad ko siyang hinila sa t-shirt niya at pumasok sa isang vacant room. Nakita ko ang pagtataka at inis sa mukha nito.

“You?! Layuan mo si Drip!” saad ko. Kumukulo pa rin ang dugo ko sa kaniya.

“W-what? Bakit mo ako pinipigilang ligawan at lapitan ang kapatid mo?” tanong niya. “Oh wait—erase that. Your ex-boyfriend.”

“I don’t want you for him!” sabi ko bago ko siya duruin. “I know you, Steff! Hindi ka mabait na tao.”

Ngumisi siya. “Heh. And do you think you’re a good person?”

“I’m not. But, I’m not like you,” sagot ko sa kaniya.

“We’re different, Eros. Hindi ko idadamay si Drip sa kung anong conflict sa pagitan natin,” sabi niya habang lumalapit sa akin. Hanggang sa ilang inches na lang ang layo namin sa isa’t-isa. “Hindi mo ako mapipigilang hindi lumapit sa kaniya.”

“I dare you. Pagsisisihan mo lahat ng ’yan!” banta ko. “Hindi mo gugustuhin ang gagawin ko sa’yo.”

“Let’s see…” ngumisi siya muli bago ako iwanan.

Paglabas ko ay nakita ko si Mommy na kausap ang doktor kasama si Steff.

“He’s suffering from anxiety. This is common kapag sobrang pressure ang nararamdaman niya and overthinking. Pwede rin dahil sa past experiences that he had. However, this is not the right place to prescribe him and diagnose him,” paliwanag ng doktor. Napakunot ang noo ko.

“Don’t worry, Tita. I know someone who can help Drip. May clinic akong alam,” sabat ni Steff.

“Oh thank God! Thank you, Steff,” ani Mommy.

“Look what you and dad did to him,” sabi ko. Napatingin si Mommy sa akin.

“I’m sorry, Eros…” aniya.

“You can visit him now. He’s fine. But please be careful and let’s set aside your problems right now. Iwasan nating mastress siya for now,” ani Doc. Tumayo ako.

“I should talk to him,” saad ko. Susunod sana si Mommy pero tinigilan ko siya. “Just me, Mom. baka mapano na naman siya.”

Pagpasok ko ay inilock ko ang pintuan. Nakita niya ako at napangiti siya ng hilaw.

“Hey babe…how are you feeling?” tanong ko. Kinuha ko ang kamay niya at hinalikan ang likuran ng palad nito.

“A-ayos lang,” sabi niya sa tila kalmado at nanghihinang boses. “N-nasaan sila?”

“Don’t worry about them, ok? It’s just me and you,” ang naaawa kong sabi. Tumulo na naman ang luha niya. Nagulat ako ng bahagya at pinunasan iyon. “Please don’t cry. Makakasama ’ya sa’yo.”

Niyakap ko siya. “Don’t think about them…Ako lang ang isipin mo at ang sarili mo,” bulong ko.

“M-magkakaanak na kayo,” ang nauutal na sabi niya. Natahimik ako at napapikit. “Eros please, magpaka ama ka sa magiging anak niyo.”

“Shh…” saway. ’Don’t talk about that please.

Narinig ko ang mahina niyang hikbi. Hinawakan ko ang pisngi niya. “Hey, please I don’t want you to experience that again. Please don’t stress yourself, ok? Baka mapano ka at maging worst pa ’yan.”

Pinunasan ko muli ang luha niya.

“P-pero hindi mo pwedeng iwanan si Queen,” sabi niya, na tila nakikiusap. “Ayokong lumaki ang anak nyo na wala ka.” “Let me worry about that. Just rest for now, please. Dadalhin ka namin sa psychiatrist for your anxiety,” sabi ko, pero kumunot ang noo niya.

“M-may mali ba sa akin?” tanong niya.

“Babe, wala…nadala ka sa mga nangyari. You jsut need a pills para maging maayos ka at makalimutan mo ’yung mga iniisip mo,” pagpapaliwanag ko.

“W-walang mali sa kin. Hindi ko kailangan ’yan! K-kailangan ko ay katahimikan,” sabi niya.

Napalunok ako. “I-i know. Kaya nga tayo aalis na sa bahay eh. I want a peaceful life with you—” Lalo siyang umiyak. “Hindi, hindi tayo matatahimik, Eros. Mas lalo lang tayong mahihirapan kung aalis ka sa kanila at iiwanan mo si Queen…lalo na sina Mommy.”

Napahawak ako sa buhok ko. “Fvck it!!” bigla kong nasipa ang trash can.

“Please, Eros…” nagmamakaawang sabi nito. Hindi ko siya kayang tingnan sa mga mata. He’s making my knees weak. I feel like someone stomped on my chest while I watched him cry.

“I-i promised to you na ipaglalaban kita…itong relasyon na ’to. That’s why no matter what happens…I’ll not give up until we get that peaceful life. Ikaw ang gusto kong makasama hanggang sa huli, Drip. I want to hold your hands. I want to build a life with you…kahit kunin nila sa akin ang lahat, I don’t care anymore! But you…why are you pushing me away?”

“Hindi ka naman magiging ganiyan kung hindi mo ako nakilala hindi ba? Babae ang gusto mo, Eros at sa babae ka ikakasal. Gusto ko lang ibalik ang kung sino ka,” aniya.

Kumunot ang noo ko sa narinig. “I-I can’t believe na ’yan ang sasabihin mo, Drip. Why are you worried about that? Sinabi ko na sayo kanina. I will choose you, in every universe. Kahit na ano pa tayong dalawa—at I don’t care kung lalaki ako. You made me this. Naadik ako sa’yo at na-in love! And that’s the precious and the best na nangyari sa buhay ko.”

“H-hindi ka magiging masaya sa akin. N-nasasabi mo lang ’yan kasi may ipinaglalaban ka—-”

“Ikaw ang pinaglalaban ko! Ikaw, tayong dalawa against them. Pero ngayon, bakit sinosolo mo lang? Bakit ayaw mong ikaw ang piliin ko kaysa sa babaeng hindi ko naman mahal at higit sa lahat ay alam kong hindi ako ang nakabuntis!” sabi ko. Natahimik siya.

Nakita ko si Mommy na nakasilip sa pintuan. May binubulong siya. Tumulo na ang luha ko.

“Why are you doing this to me? Fine, kung gusto mong panagutan ko ’yung bata. Sige, kukunin ko siya paglaki niya at tayo ang bubuhay. Pero hindi na para pakasalan ko siya at iwanan kita,” sabi ko. “Please answer me!”

“H-hindi mo ba nakikita? Masisira na lalo ang pangalan mo, natin, at ng buong angkan mo kung hahayaan pa natin ito. Hindi lang tayo ang mahihirapan…” aniya. “Please makinig ka rin sa akin.”

“Babe, I-i can’t…I can’t live without you. You’re the one who taught me about love. That’s why now I can see the right path for me, and at the end of that road, I see you,” sabi ko sabay luhod sa kaniya. “Please don’t do this to me, Drip. I want to give you everything that I have.”

Hinawakan niya ang kamay ko at siya naman ang nagpunas ng luha ko sa mga mata. “I love you, Eros,’ aniya sabay halik sa labi ko.

Hinalikan ko siya pabalik, ramdam ko ang tensyon sa kaniya kaya dahan-dahan kong sinakop ang labi niya sa ibaba upang pakalmahin ito.

“I-i love you too,” bulong ko habang magkadikit ang ilong namin.

“M-magpaka ama ka sa magiging anak mo,” aniya. “L-let’s break up, Eros…”

NASA labas ako ng clinic. Kung saan naroroon si Drip. Hinihintay ko siya. Ako mismo ang nag-insist na samahan siya rito matapos niyang madischarge. Napakagat ako sa ibabang labi habang iniisip ang pakikipaghiwalay nito sa akin.

T*ngina, ang unfair ng buhay!

Nakiusap ako sa kaniya na sana kahit ngayon lang at bukas ay ako ang maghahatid at sundo sa kaniya, at sasamahan siya kung aalis man siya. Ipinikit ko ang mga mata ko. Paglabas niya ay nakita ko ang lungkot sa mga mata niya habang hawak ang pills niya na nasa orange container.

“Anong sabi sa’yo?” tanong ko.

“Ire-refill nila ito monthly. Iinumin ko lang siya kapag umaatake ang anxiety ko,” sabi niya. “T-tara na. Gusto ko ng magpahinga.”

Hahawakan ko sana ang kamay niya, pero iniwasan niya iyon. Napakagat ako ng labi. Pakiramdam ko ay dumudugo na iyon. Binuksan niya rin ng mag-isa ang kotse at sa back seat naupo imbes sa tabi ko. Wala na akong nasabi.

“Saan mo gustong kumain?” tanong ko sa kaniya.

“W-wala akong gana. Iuwi mo nalang muna ako,” sabi niya.

Ilang minuto sa byahe ay tahimik lang ito. Nakatitig sa nadadaanan namin.

And It’s killing me…

“Anong pinag-usapan niyo ni Daddy kanina?” tanong ko.

“H-hindi ko na matandaan,” sabi niya. Napahawak ako ng mahigpit sa manibela.

“Drip! Please! Let me help you kahit ngayon lang!” pakiusap ko.

Narinig ko ang pagbuntong-hininga nito.

“A-aalis ako ng bahay, bukas na bukas din ay maghahanap ako ng dorm o di kaya’y apartment,” sabi niya, para maiba ang usapan.

“What?! No!” sabi ko sabay hinto sa kotse. “Damn it!”

“Eros ano ba?!” saway niya. Napahampas ako sa manibela, dahilan para magingay iyon at mapatingin sa kotse ang mga dumadaan. “Ang sabi sa akin ng psychiatrist ay kailangan ko ng peaceful na environment. Kapag bumukod ako, mas matatahimik ako.”

“Anong kaibahan niyan kung kasama mo ako?” tanong ko.

“Guguluhin nila tayo lalo. Baka kung ano pang kasiraan ang gawin nila sa atin. At ayokong mabuhay sa ganoon, ayoko na ng patago. Gusto ko ng kalayaan. Gusto ko mabuhay ng hindi ako hinuhusgahan at sinasabihan ng kung anu-ano,” sagot niya. Napayuko ako.

Hindi na siya nagsalita pa.

Pag-uwi namin sa bahay ay tahimik lang sila. Umakyat agad si Drip sa itaas habang nakayuko.

“Kumusta naman ang pag-inarte niya?” Tanong ni Queen sa akin habang may maleta sa tabi niya.

Napabuntong-hininga ako. Ubos na ubos na akong makipag-away. “Mas maarte ka, b*tch,’ sabi ko na ikinagulat nila.

“How dare you, Eros!” sabi nito bago ako sundan. Pag akyat namin ay hinarap ko siya.

“Kung gusto mo mag-stay dito, fine. You can take my room. But matulog kang mag-isa,” mahinahon kong sabi bago pumasok sa kwarto ni Drip at padabog na sinarhan iyon.

“Arghh!’ dabog ni Queen.

Nakatingin si Drip sa akin, parang wala ng saya ang mga mata niyang iyon. Agad ko siyang nilapitan. “Don’t think about it.”

“M-matulog ka na sa kwarto mo,” sabi niya pero hinalikan ko lang siya noo.

“L-let me stay here tonight…” pakiusap ko.

“P-pero andiyan si—”

“Please? Kahit ngayong gabi na lang?” ang sabi ko pa. Tinignan niya ako ng may awa sa mga mata. I slowly kissed his lips. I tasted something sour… a flavor of sadness and a broken heart. But, I didn’t stop. He kissed me back and held my hands. I know, he wants it and he needs it.

“I…I’ll always love you,” bulong ko ng maputol ang halikan namin bago ko dahan-dahang hubarin ang suot ko.

Ngayong gabi, I’ll do anything, I’ll give everything to him, I want him to remember me because I will find a way to get him back to me.

Promise, Drip…I know love will lead us back once everything is ok.

PAGKAGISING ko ay nakitang wala na si Drip sa kama. Napansin ko naman ang maleta sa tabi ng cabinet. Kilala ko iyon. Agad akong lumabas.

"At wala ka talagang pakundangan ano? Nilagay mo agad ang gamit mo sa kwarto ni Drip kahit andoon pa ang gamit nya?!" sabi ko ng makitang kumakain sa Queen.

Tinignan niya ako ng may sarkastiko. "Oh he left. Don't worry, pinagamit ko sa kaniya ang mga plastic bags and lumang travel bag niyo para sa mga dirty things niya—"

Agad kong kinuha ang jaw niya at hinawakan iyon ng mahigpit. Nakita ko ang takot sa mga mata nito. "O-ouch Eros—"

"What did you just say?!" sabi ko ng may galit. Natakot din ang mga katulong.

"N-nasasaktan ako, E-eros!" aniya pero mas hinigpitan ko pa iyon. Nakita ko ang pagluha niya. Wala naman akong naramdamang guilt at pagkaawa.

"I don't care about your nonsense here. Pero hindi mo magagalaw si Drip, naiintindihan mo?!" sabi ko. "You're nothing to me! Hindi ikaw si Drip!"

Tumawa ito pero may takot ito sa boses niya. "H-he's not h-here anymore! A-ano pang magagawa n-niya?!"

"Yes! Wala siya rito, you won! Pero sisiguraduhin kong hindi ka rin magiging masaya rito!" banta ko. Mas hinigpitan ko pa. Napahawak na siya sa kamay ko at umiiyak sa sakit.

Binitawan ko iyon ng pabagsak kaya nawalan siya ng balanse. Umiiyak siyang tumingin sa akin.

"Eros ano bang—Oh my, bakit ka nasa floor?" ani Mommy na inalalayan naman ang babae. "Eros! Alam mong buntis siya di'ba—"

"I don't care! N-nasaan si Drip?" tanong ko. 

"Anak, we don't know. Sinubukan ko naman siyang pigilan—"

"Umalis siya dahil sa inyo!" sigaw ko. 'Now, tell me nasaan siya, Queen. Or else, may gagawin akong pagsisisihan mo!"

Natakot sina Mommy.

Nagdrive ako paalis sa bahay na iyon. Wala naman akong nakuhang sagot mula sa kanila. Sinubukan ko siyang tawagan.

Pero cannot be reach ang number niya.

"Answer your phone, Drip! Please!" pakiusap ko.

Limang tawag

Sampu

Hindi ko na alam kung nakailan akong tawag. Kung saan-saan na ako nakakarating. I even chatted with his account on Facebook, Instagram, Twitter, and every fvcking social media that he has.

[2:30 PM]

Eros:

“Where are you? Please? Answer me,

“Kumalma ka muna, Eros,” ani Adrian. Tinignan ko siya.

“How am I going to do that? Hindi ko mahanap si Drip! It’s killing me right now, bro!” sabi ko sabay gulo sa buhok ko.

“I know, pero hindi mo siya mahahanap kung hindi ka kakalma. Hindi ka nga makapag-isip ng maayos,” sabat ni Brix.

“I-i don’t know…I just fvcking love him. I love him so much. A-alam niyo ‘yan,’ sabi ko. Hindi ko napigilang mapayuko. Naramdaman ko ang paghimas nila sa likod ko.

“That’s why tinawag ko si Eiron para mahanap siya,” ani Adrian. Natauhan ako.

“A-ano?!” sabi ko.

“Kumalma ka nga muna–” nawala ang sasabihin ni Adrian dahil nasa likuran namin si Eiron. “Kung sasapakin mo ako o papagalitan please do it now—” Naputol ang sasabihin ko.

“Wala akong oras diyan. Alam ko naman na ang nangyari. Si Adrian na ang nagpaliwanag sa akin. Kakausapin ko siya. Baka makumbinsi ko siyang sabihin kung nasaan siya ngayon,” sabi nito. “H’wag kayong maingay.”

Tumawag siya rito at niloud speaker. Ilang ring lang ay sinagot na niya ito.

Drip: “Hello? K-kuya Eiron?’

Fvck, I miss his voice.

Eiron: “Bunso, nasaan ka ngayon? Pwede ba kitang puntahan?”

Drip: “A-ah ano…ite-text ko po sa inyo ang address. Please h’wag niyong sasabihin sa kahit na sino about diyan. Ikaw at sila Shine lang ang nakakaalam niyan.”

Napatingin sila sa akin.

Eiron: “Ok sige, Basta ite-text mo sa akin ang address,”

Unknown: Drip? Nakalimutan ata natin bumili ng knife.“

Nagulat ako sa narinig. What f— si Steff iyon. Agad na nabuhay ang dugo ko sa narinig.

Eiron: “Bunso, sinong kasama mo?”

Drip: “A-ah saka ko na po ipapaliwanag. Sige na po, bye!”

Ibinaba nito ang tawag. Napakuyom ako ng kamao. Ilang saglit pa ay natanggap na ni Eiron ang text. Ipinakita niya ang text sa akin.

“Bago ko tuluyang ibigay sa’yo ito. Ikalma mo muna ang sarili mo. Ayokong mag-aaway kayo lalo na’t may iniinda na siya. Please lang, Eros,” sabi ni Eiron. Huminga akong malalim.

BUMUKAS ang pintuan. Nakita ko si Drip na tila pawis na pawis at magulo ang damit. Nagulat pa ito at tila hindi nakagalaw. Mahigpit kong hinawakan ang plastic ng pagkain. “Bago ka magtanong, ako muna…anong ginagawa mo rito? A-akala ko ba—–H’wag mong sabihing binigay ni Kuya Eiron ang address ko?” aniya. “Yes he did, he want us to talk,” sabi ko bago pumasok. “I don’t care kung anong sabihin ni Steff. I want to talk to you—”

“Wala siya rito, Eros. Umalis na siya kanina pa. Tinulungan niya lang akong lagyan ng mga gamit ang apartment ko na pag mamay-ari ng kakilala niya,’ aniya. “Malinaw naman na siguro sa’yo ang desisyon ko di’ba?”

“Why didn’t you just wait for me or wake me up para sana matulungan kita?” tanong ko. Tumabi siya sa akin.

“Ayokong istorbohin ka. Ayokong mahirapan ka pa.”

“But you already did. Pinahirapan mo akong hanapin ka,” sabi ko. Napabuntong-hininga siya.

“Sorry, ok? Now, you found me. Ok na ba sa’yo na wala na talaga tayo at wala na rin ako sa bahay niyo?” aniya na para banag hindi nahihirapan sa nangyayari.

I can’t take this anymore…

“Kung ganito ang gusto, sige. But let me…give this to you,” sabi ko. Inilapag ko ang pagkain na binili for him at ang 15 thousand. “This is your allowance for this month. Tell me if kulang.”

Napailing siya. ’H-hindi na kailangan,“ aniya.

“Please?” pakiusap ko. Pinagdikit ko pa ang dalawa kong palad.

Natahimik siya.

“Don’t be stubborn. This is the last thing na pwede kong magawa sayo,’ sabi ko sa kaniya. Dahan-dahan naman siyang tumango.

“S-sige. Pero ititigil mo na ito once na ikasal ka or manganak si Queen,” aniya.

“But—”

“Magwo-working student ako. Didiskarte para mabayaran ko ang upa dito,” sabi niya. Nagtaka ako.

“You’re 16, Drip,’ sabi ko. “That’s impossible.”

“Gagawan ko ng paraan,” sabi niya. “Ayoko ng umasa sa mga Lim. ’yung pag-aaral ko naman eh kaya ko ng gawan ng paraan. Nag file na ako for scholarship. Malalaman naman kung anong result. Kung bumagsak man…lilipat ako ng school.”

Umiling ako. “No, you’ll do that all pero ako ang bubuhay sa’yo, until maging 18 ka…please?”

Napalunok siya.

“Kakausapin ko rin si Mommy. Ipapatanggal ko na ‘yung papel at apelyido kong Lim,’ aniya na ikinatigil ko.

Itutuloy…

Desire 24

Desire 24: Forget

Drip’s Point Of View

Ilang araw ang lumipas ay nakasurvived naman ako. Nagpapadala naman si Eros sa akin, minsan ipinaaabot niya iyon sa ibang tao, minsan naman ay siya mismo. Pero wala namang nangyayari matapos iyon. Siguro ay dahil nirespeto niya rin ang gusto ko. Ngayon naman ay napakatahimik ng uhay ko, nakatitig lang ako sa kawalan.

Ito ang hiniling ko, pero may parte sa akin na pinagsisisihan ko iyon at walang araw na hindi ko namimiss si Eros. Mahal ko pa rin siya. Kung titignan naman ay wala namang saysay din ang paghi-hiwalay namin. Kaso ayokong isugal niya ang lahat sa akin.

Ayokong magsisi siya sa huli. Dahil parehas kaming kawawa.

Naguguluhan ako talaga. Arghh!!

Tinakpan ko ng unan ang mukha ko. Parang pinapatay ang puso ko. Gusto kong umiyak. Pero hindi makakabuti iyon sa akin, mas lalong wala na rin akong maiiyak.

Biglang may kumatok sa pintuan kaya natauhan ako.

“Sino ’yan?” tanong ko. Hininaan ko ang volume ng TV at binuksan ang pintuan.

“Hi, sorry ngayon lang ako napadaan. I brought this,” pinakita ni Steff ang pagkain na dala niya mula sa paper bag. Napangiti ako. Sa nagdaang panahon, siya ang isa sa mga taong nandiyan para sa akin. Hindi niya pinansin ang issue ko noon at ang mga sinasabi ng mga tao sa akin.

“Pasok ka,” pagyaya ko. Pinaupo ko rin siya habang kumukuha ako ng mga utensils at plato.

“Are you ok?” tanong niya sa akin.

“Yeah,” tipid na sagot ko bago muling ngumiti. Umiling siya.

“Yeah, you’re not,” sagot niya pabalik na para bang nababasa ang ekspresyon sa mukha ko.

“P-paano mo naman nasabi?” tanong ko.

“Hindi ka kinakausap ng mga kaklase mo. Pinagtatawanan ka pa ng mga school mates mo. That’s bullying. Clearly, no one will be ok with that…right?” Pagpapaliwanag niya. Napabuntong hininga ako sa pagkakataong iyon. “Don’t ask me how I gather that information.”

Inakbayan niya ako at inilapit sa kaniya. Inilalayan niya ako para isandal ang ulo ko sa kaniyang balikat.

“You can cry on me,” bulong niya. Pero umiling ako at ipinikit na lang ang mga mata ko. Nakakapagod din pala.

“Sa tingin mo, ano kayang buhay ko kung hindi ako inampon ng mga lim?” tanong ko.

“You’ve said na namatayan ka ng mga magulang, right?” tanong ni Steff. “And you had a brother and her mother, your mother’s friend. Why not bumalik ka sa kanila? For sure, you will have a comfortable life with them.”

Napaisip ako.

“Kung gagawin ko iyon, ipapasa ko lang sa kanila ang burden. Malaki naman na ako eh. Kaya ko naman na,” sabi ko na lang. Pero sa totoo lang, siguro kung nagstay lang ako sa kanila ay kahit papano’y maayos ang buhay ko. Hindi man kami mayaman, basta mababait at magagaan silang kasama.

“So, nagsisisi ka?” tanong ng lalaki.

“Hindi ko alam.”

Hinawakan niya ang kamay ko. “Why don’t you let yourself be happy now? Wala ka na sa bahay ng mga Lim. Wala ka ng dapat na isipin.”

Dapat na nga ba akong maging masaya?

Hindi kaya magiging unfair kay Eros? Alam kong hindi siya masaya, at hindi magiging masaya habang buhay.

Pero sa kabilang banda, baka matutunan niya ring mahalin ang bata pati si Queen sa katagalan.

“I’m here, Drip. I know you’re not fully healed. I want to help you,” ani Steff. Napatingin ako sa kaniya. Nakikiusap ang mapupungay ang mga mata niya.

“Steff, ayoko. Ayokong maging rebound ka lang. Ayokong masayang ang buhay mo dahil nang sa akin. Ayokong matulad ka rin kay Eros na nalilito at hindi masaya sa buhay kung sakaling tumutol ang mga magulang mo sa atin,” sabi ko sa kaniya at inalis ang kamay ko sa kaniya.

“I can fight, I’m willing to fight for you. Hindi ako tulad ni Eros. Hindi ko gagawin ’yun sa’yo,” aniya. “Please, believe in me.”

“Steff, nakita mo naman kung anong nangyari sa amin hindi ba? Gumulo ang buhay namin ni Eros. Nawalan ng tiwala sa akin ang mga magulang niya. Nawala siya sa akin. Kung hindi kami nagkakilala, baka hindi siya nahirapang makilala si Queen. Baka nga mainlove pa sila kung nagkataon. Sumingit lang ako sa buhay niya,” paliwanag ko habang may guilt sa boses.

“It’s not your fault kung bakit sila nagka ganoon. Love is love, Drip. May kokontra at kokontra talaga sa inyo, and there’s a purpose on that. Diyan mo makikita kung mahal ka ng isang tao, kung ipaglalaban ka ba niya o tatakbuhan ka palayo. I’m willing to fight for you. Even it’s risky and dangerous,” nakikiusap niyang sabi.

Hinawakan niya ako sa bewang habang inilalapit ang mukha niya sa mukha ko. “I’m willing to be your rebound, Drip. I will love you even though you’re not fully moved on.”

Hindi ako nakapagsalita. Hinalikan niya ako ng dahan-dahan. Malumanay at gentle. Nanginginig akong napahawak sa braso niya. Hindi ko alam ang mararamdaman ko ngayon.

He took my lower lip with his and bit it. He also captured my upper lips while he gently laid me down on the couch. He stopped the kiss and looked at my eyes.

“I love you so much. I want you to be happy,” sabi ni Steff. Bumigat ang paghinga ko. He immediately took his shirt off and unbuckled his belt. He also took down his pants and underwear. After that, I saw his naked and beautiful body. I can see his white toned skin with his muscular chest and 4 pack abs. He held my hands and guide me to touch his skin, it gave me shivers and made my body feel the heat inside my body.

“Don’t hesitate. I’m fully yours, Drip,” bulong niya. I can see his growing member, fully erected. He is the same size as Eros’ member, but the skin was a bit lighter, like some of the people I’d seen in American p*rn.

I feel guilty. I feel like I’m cheating with Eros…

“Please give me a chance, Drip,” aniya. Nahihipnotismo ako ng mga mata niya.

NAKITA ko na lang ang sarili ko na nakahiga sa tabi niya habang tulog ito. Nakatitig ako sa bintana habang pilit na nilalabanan ang konsensiya.

“Good afternoon,” sabi niya na sa nap voice. Napakagwapo niya pa rin kahit bagong gising. Hindi ko iyon maipagkakaila.

“6 PM na kaya,” sabi ko sa kaniya. “Baka hinahanap ka na sa inyo.”

Ngumiti siya habang nakahiga at nakatagilid sa akin. Kitang-kita ko ang bisceps nito ang katamtamang buhok sa kilikili. “Nah, I’m an adult. Hindi nila ako hahanapin,” aniya.

“Pero magugutom ka rito. Fast food lang ang kinakain ko sa dinner…may pasok din tayo bukas,” pagkontra ko pero hinawakan niya lang ang pisngi ko.

“Why are you worried? I can stay. I can cook for you,” sabi niya. “C’mon, tell me what you want to eat later?”

Bumangon ako. “S-sigurado ka? Paano kung—”

“Masama sa’yong mag overthink kaya please relaxed. You know what? Samahan mo na lang ako sa supermarket. Let’s go,” aniya sabay bangon.

Wala naman akong nagawa at sinubukang ibakante ang utak ko habang kasama siya.

Nagdrive siya habang nagpapatugtog sa radio.

Smile by: Katy Perry

“But every tear has been a lesson, Rejection can be God’s protection,” kanta namin ni Steff. Nakangiti siya habang ginagawa namin iyon. Tama naman ang nasa lyrics. Siguro nga may dahilan kung bakit nangyayari sa akin ito.

Kailangan kong matuto, magpakatatag at hindi na magkamali. Ayaw ko man aminin pero may pakiramdam din ako na hindi siguro kami para sa isa’t-isa.

Pero umaasa pa rin ako na sana…sana panaginip lang ito at magkatabi pa rin kami.

Ahhh! Naguguluhan ako. Para na akong masisiraan.

Halo-halo na ang naiisip ko.

Nakita ko na tinignan niya ako. Ipinara niya sa parking lot ng supermarket. “Smile na. I miss your smile.”

Hinalikan niya ako sa pisngi.

“Let’s go?” aniya. Pagpasok namin ay kumuha kami ng big cart. Kumuha ng mga ingridients at mga pang-stock.

“Oh wow, do you know what this is?” pinakita niya sa akin ang kahon ng isang lokal na chichirya.

“Oh ahh lokal chichirya ’yan. Gusto mo subukan?” tanong ko. Umiling siya.

“No thanks,” aniya. Napatango na lang ako.

“How about this, hon?” tawag ng isang boses na pamilyar sa akin. Napalingon ako at nakita si Queen na may hawak na gulay. Kasama nito si Eros na nagtutulak ng cart, halatang walang gana ito.

Pero nagbago iyon ng magtama ang mga mata namin.

Parang bumalik lahat sa akin ng mangyari iyon. Ptangna.

’Oh hi, you’re here,“ sarkastikong sabi ni Queen. “Babe, look who’s here?”

Humawak siya kay Eros sa balikat habang hinihimas ito.

“Stop that,’ ani Eros. ’Drip…what are you doing with that guy?”

Hindi ako nakaalis.

“We’re just buying for something,” sabi ni Steff.

“Steff, tara na,” sabi ko sa kaniya.

“Drip wait!’ Pigil ni Eros.

“Don’t you dare, Eros!” Banta ni Queen. “You know what will happen—”

“Shut the fvck up!” saway ni Eros bago lumapit si Eros sa akin. “What are you two doing?”

“Drip, you don’t have to answer him,” sabi ni Steff. Tinignan siya ni Eros ng masama.

“May binibili lang kami,’ sagot ko sa kaniya. “At alam ko, kayo rin. Enjoy.”

Tila nasaktan siya sa tono ng boses ko. Napabuntong-hininga siya.

“Let’s go, Eros!” ani Queen. Napatingin sa amin ang ibang namimili. “Don’t do any mistakes with that faggot—”

“Wala kang pakielam!” sigaw ni Eros.

“Tama na ’yan. Ayoko ng gulo,” sabi ko.

Tila sumuko naman na siya. Kinagat niya ang ibabang labi. Nate-tense siya kapag ganoon. Bigla kong namiss kung paano niya ako halikan.

Napalunok ako.

“Fine, but I hope makapunta ka sa birthday ko. That’s on Thursday.”

Hindi ako sumagot.

Hinawakan ni Steff ang kamay ko. “Drip, let’s go to other aisle.”

“Please?” Pakiusap ni Eros.

Hindi ako nakasagot. Parang habang patagal ng patagal na nandoon siya sa harap ko’y nanghihina ako at hinihila pabalik sa kalungkutan.

“Tara na Steff,’ sabi ko bago umalis. Imbes na dumiretso kami sa counter ay nagpatuloy ako sa paglabas. Hindi ako makahinga ng maayos.

Nanghihina ang mga tuhod ko.

Para akong sinuntok sa tiyan ko.

“Drip!” pagtawag ni Steff. “H’wag kang magpaapekto sa kanila please? Ikaw lang ang magiging kawawa.”

“P-paano ako hindi magpapaapekto? Nasasaktan pa rin ako, Steff. Hindi ko kayang kumawala sa kaniya. Para siyang paulit-ulit na sinasaktan. Binabalik ako sa zero,” paliwanag ko habang mangiyak-ngiyak na ang mga mata. Inalo niya ako.

“Wait for me here, ok? Babayaran ko lahat ng bibilhin natin then uuwi na tayo,” sabi niya. Tumango na lang ako bago niya punasan ang mata ko.

DUMATING ang thursday. Nakatingin ako sa salamin sa shower room. Biglang bumukas ang pintuan at iniluwa si Steff bago pumwesto sa likuran ko at hinawakan ang dalawa kong balikat.

“Are you sure gusto mong pumunta?” tanong niya sa akin sa malambing at pabulong na boses.

Hindi ko alam ang isasagot ko.

“If you don’t want to, we can stay…or let’s have a date instead?” tanong niya muli. Naramdaman ko ang mahihinang halik ni Steff sa balikat ko. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko sa ginagawa niya.

Tumaas ang halik niya sa leeg ko. Kitang-kita ko iyon sa salamin. Napapikit ako.

“Nagtext si Mommy…” sabi ko.

“What did she say?” tanong ni Steff. Binuksan niya ang shower at tuluyang nabasa ang katawan namin. I can feel his erection on my bottom. He gently rubbed it. Tinignan niya ako mula sa salamin.

“We can enjoy the rest of our days here…instead of hurting yourself there,” ani Steff.

“Pinapapunta niya tayo roon. Gusto niya ako makita uli. Bago ko ipabawi ’yung apelyido ko na Lim,” saad ko. Napatigil siya.

“Really?”

“Ayoko nang ma-connect sa kanila. Mas mapapalayo na rin ako kay Eros kung sakali,” sagot ko bago napabuntong-hininga.

“Ok then, you can take my surname after that,” aniya. Natawa ako. “What? I’m serious, baby. Let’s have a wedding.”

“Naririnig mo ba ang sarili mo?” kunot noo kong tanong.

“Of course.” Ngumiti si Steff, “Hindi ba ikakasal din sila? After mo mag 18, edi tayo rin.”

“Steff, ayoko,’ direkta kong sagot.

Nagulat siya. “A-ah alright…”

Ilang saglit pa ay hinarap ko siya at niyakap. “Ayokong pagsisihan mo iyon, Steff. Iba ang kasal. Sagrado. Kapag sure ka na sa isang tao, at sure na siya sa iyo…pwede kayong ikasal. Sa ngayon, hindi pa ako handa at hindi natin alam baka magbago pa ang isip mo.”

“I’m sure about you, about us,” sabi nito na para bang bata na nangungulit.

“Hindi pa nga tayo tumatagal na magkakilala eh,” sabi ko na lang. “Pupunta tayo sa party. Kahit papaano magpapasalamat na lang ako sa mga ginawa nila sa akin. Siguro, closure na lang ang kailangan namin.”

“How about us? So kapag a year or two na tayo magkakilala, pwede na?” sabi niya habang may malaking ngiti sa labi. Nagtaas baba pa ang mga kilay nito.

“Oo sige na nga,” sabi ko bago mapangiti.

Makalipas ang ilang oras ay pumunta kaming dalawa ni Steff sa bahay. Agad kong napansin si Queen habang kausap ang mga pinsan ni Eros. Hinanap ng mata ko ang magiging asawa niya.

Pero wala ito.

Pinagbubulungan naman ako nila Atlas.

“Hi, Anak,” sabi ni Mommy. “Mabuti pa at nakapunta ka. Akala ko hindi mo na kakausapin.”

Niyakap niya ako. Hindi ko alam kung magagantihan ko iyon. Iyong pakiramdam habang nasa loob ako ng bahay ay tila hinihila ako pabalik sa buhay ko dati.

“Hindi rin po kami magtatagal ni Steff—” naputol ang sasabihin ko. Lumapit si Daddy.

“I’m glad na pumunta ka pa rin. This means we’re ok. You already accepted it,” aniya. “Oh Steff. Magkasama pala kayo.”

“Hi, Tito,” ang pekeng ngiti ni Steff sa kaniya. “Yes we do. In fact, magkasama kami because we’re together.”

Nagkatinginan naman sina Daddy at Mommy.

“Love it,” ani Daddy. “Why don’t you two go and look for a seat and have some food?”

Ngumiti na lang ako. “Wow, hindi ka pa pala nakuntento. Matapos masira ang name ni Eros ay maghahanap ka na naman ng isa pang taong sisirain? Are you a gold digger or attention seeker?” pagsingit ni Aphrodite ng papaupo na sana kami.

“Please lang. Ayoko ng away. Wala na ako rito. Kayo na ang nanalo kaya tigilan nyo na ako,” saad ko. Hinawakan niya naman si Steff sa balikat.

“Oh no, not until wala ka ng makuhang lalaki. Steff, baby…please, you saw what happened to Eros. Hindi ka ba natatakot na masira rin ang image mo? Especially ng mental health mo?”

Tinignan siya ni Steff ng kalmado at biglang hinawakan ang kamay. Napadaing bigla si Aphrodite dahil doon.Tinignan ko kung paano siya hawakan nito. Mukhang maayos naman.

“Steff, please—” naputol ang pagsabat ko.

“O-ouch!” daing ng babae.

“I don’t care about what you’ve said. Drip is a more worthy person than you. Kung titignan, mas may class pa siya…and you? You’re nobody like your friend..Queen,” ani Steff sa kalmadong boses. Nagulat ako ng mahinang twinist niya ang kamay ng babae.

“Oouch!!” Daing pa uli ni Aphrodite.

“I don’t want you to talk like that…lalo na kay Drip. Napaka insecure mo naman palibhasa wala kang boyfriend. Oh what’s the reason? Oh yeah because you’re plastic. You’re not a barbie to this world,” ani Steff bago muling twinist ang kamay niya. Naiiyak na si Aphrodite.

“Naiintindihan mo ako?” banta nito.

Tumango naman si Aphrodite. “Y-yes! Please, my hand!”

“Steff!” saway ko. “Please maupo ka na lang.”

Tumakbo naman paalis ang babae. Matapos iyon ay ngumiti si Steff sa akin. “I’m so sorry about that. I just hate her.”

Natanaw ko naman sina Adrian na kakapasok lang. Kumaway pa ito sa akin at lumapit. Napansin nila si Steff at ngumiti rin dito ng tipid.

“Hey, how are you?” tanong ni Brix.

“A-ayos lang,” ang sabi ko.

“Wala si Eros dito,’ ani Lance. “I think, hindi pa rin siya lumalabas sa kwarto niya.”

Napatingin ako sa kaniya at hindi na nagsalita. May nararamdaman ako na para bang alam ko na ang gusto nilang mangyari.

Pero ano pa nga bang magagawa ko? Sila na ang nakiusap. Dahan-dahan akong umakyat habang walang tao sa loob. Matapos iyon ay kumatok ako sa kwarto niya.

“I said! I don’t want to go outside! Cancel the party or not—I don’t care!” sigaw niya mula sa loob. Napabuntong-hininga ako. Nabuhay na naman ang tigre sa puso niya.

“A-ako ito, Kuya,” sabi ko. Muli ko siyang tinawag ng ganoon para mabawasan ang ilang na nararamdam ko. Maya-maya pa’y bumukas iyon at nakita ang magulong buhok nito at hindi maayos na itsura. May bigote na rin siya ng kaunti. Tila ba nakakalimutan niyang mag-ahit.

Bigla siyang napangiti. ’B-babe? You did it!“

Tinapangan ko ang sarili ko, kahit gustong-gusto na ng sarili ko na yakapin siya at hilain, “Lumabas ka na. Hindi mo kailangang ikulong ang sarili mo.”

“For what? What’s the reason kung bakit ko pa gagawin ’yan?” tanong niya na parang walang gana. “C-can I hug you?”

Umiling ako. “Please? Buhayin mo uli ang sarili mo. Hindi ka makakaalis sa past kung hindi ka magsisimulang magmoved on.”

Tila nasaktan siya sa sinabi ko. “Really? Pati ba naman ikaw? Bakit? Kasi naka move on ka na?”

Huminga ako ng malalim. “Hindi, pero hinihila mo pa rin ako pabalik eh. Bakit hindi mo tanggapin na hindi nga tayo pwede.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Hindi tayo pwede kasi pinaalis mo ako sa buhay mo. You kicked me!”

Hindi ako sumagot. Ayokong magkasakitan kami.

“What? Answer me! Kaya ka ba ganiyan magsalita because of Steff? Kayo na ba agad? Yeah, that’s right! Mang-iiwan ka pala! Bakit? Mas masarap ba siya sa akin? Mas bago? Mas mayaman—”

Sinampal ko siya. “Kung ganiyan ang tingin mo sa akin…hindi mo na ako kailangang tulungan. Kalimutan mo na rin ako. Hindi ko kailangan ng mga taong katulad niyo na pagmumukhain nyo akong tanga dahil lang sa mas mababa ako sa inyo!”

Natauhan naman siya, kitang-kita sa mga mata niya. “W-wait babe—”

“Kalimutan mo na ako. Please. Ang hirap pang matali sa inyo, sa’yo. Para akong sinasakal. Pinapatay,” sabi ko, pigil na pigil ang pagtulo ng luha. “Kalimutan mo na ako kasi ginagawa ko na iyon. Si Steff na ang mahal ko.”

Paglingon ko ay nakita ko si Steff. Seryoso itong nakatingin sa akin at bumulong ng “Let’s go..”

Tumango ako at bumaba na kasama siya.

“Drip! Please! Wait for me!” ang nakakikiusap na sabi ni Eros. Hindi ko na siya pinansin. Narinig pa kami nila Mommy at sumunod sila pero hindi na ako huminto pa. Hanggang sa pagsakay namin sa kotse at pag-alis sa lugar na iyon ay humabol pa si Eros.

Nakakaawa ito. Nilingon ko siya. Gusto kong umiyak.

“Don’t cry for him. Help yourself, Drip. Ginawa mo lang ang dapat mo talagang gawin,”  ani Steff. Hindi ako nakasagot. 

Nawalan ako ng gana.

Tama ba talaga ang mga sinabi ko?

Ang hirap ifigure out. Parang lahat sila ay kailangan kong sundin para sa kapakanan nilang lahat.

Napatingin ako sa labas at tuluyan ng umiyak.

Tumugtog naman ang music sa radio ni Steff.

Let me be the one by: Jimmy Bondoc

Let me be the one to break it up

So you won’t have to make excuses We don’t need to find a set up where

Someone wins and someone loses

Mas lalong bumigat ang pakiramdam ko sa narinig. Kaya naman pinatay ni Steff ang radio.

“Forgetting him is the right thing to do, Drip. Don’t be sad,” ani Steff bago iabot ang tissue sa akin.

Itutuloy…

Desire 25

Desire 25: Prolepsis

Eros Point Of View

Naiinis ako kay Drip habang nakatitig sa sasakyan nila papalayo. Tuluyan siyang umalis kasama ni Steff.

“P-pre!” tawag ni Adrian sabay tapik sa balikat ko.

“Dmn it, dmn it! I hate him, Adrian!” sabi ko.

Hindi nakasagot si Adrian.

“Why did he do that? Hindi niya ako kayang ipaglaban,” ang umiiyak kong tanong. Nakita ko rin na nasasaktan sila Brix at Lance doon.

Hindi ako ganito noon eh. Ako ang nang-iiwan. Wala akong pakielam sa mga babaeng iniiyakan ako. Pero pagdating kay Drip, para akong nabaliktad. Karma ko ba ito o sadyang sumuko na talaga siya sa amin?

“Nasasaktan siya, Eros,” ani Adrian. “Hindi lang ikaw.”

“Nasasaktan din ako! Pero sumuko siya agad…Hindi man lang niya ako hinintay,” sabi ko. Napansin ko si Daddy na napapailing. Tinignan ko siya ng masama.

“Ano bang inaasahan niya sa’yo? Ano bang balak mo, Eros?” ani Brix.

“Hindi ko na alam. Ano pang sense?! Iniwan na niya ako. Mas pinili niya si Steff!” saad ko. Pumasok akong muli pero tumigil ako sa tabi ni Daddy.

“You won. I hope you’re happy,” bulong ko sa kaniya bago pumasok. Bubuksan ko na sana ang pintuan, nang bigla kong makita ang isang lalaki na naalala at nakilala ko. Nagyoyosi ito sa isang tabi. Mabilis ko siyang nilapitan at kwinelyuhan bago ipasok sa isang tagong area ng bahay.

“B-boss—Ay S-sir! B-bakit po?!” ang takot na sabi ng driver ni Queen.

“Magsalita ka! Anong totoong nangyari noong time ng party?!” tanong ko habang dinuduro.

Namutla ito. “W-wala. Wala po akong a-alam!” pagtanggi niya pero mas hinigpitan ko ang hawak sa kaniya. Mas malaki ako sa kaniya, kayang-kaya ko siyang labanan at patumbahin.

“Magsasalita ka o puputulin ko ’yang dila mo?!” banta ko.

“H-hindi ko talaga alam, Sir!” pagtanggi niya muli.

“Anong hindi mo alam?! Ikaw ang nagdrive kay Queen papunta sa party na iyon. For sure, Ikaw ang nagdrive sa amin! Tell me, anong ginawa niya sa akin?!” sabi ko.

Umiling lang ito at pinagpapawisan. “A-ayoko pong magsalita, Sir!”

Napakunot ang noo ko sa kaniya. “Why not? May amount ba ang loyalty mo sa kanila?!”

“H-hindi po! Please ayoko pang mamatay!” sabi nito. Kita ko na mas natatakot siya nang sinasabi niya iyon sa akin. Binitiwan ko siya.

“Kung ayaw mong mamatay…magsasabi ka sa akin! I’ll double your amount! Please? Magsabi ka lang!” pakiusap ko. Lumingin siya sa buong paligid. Nanginginig ito.

“K-kung gusto mo talagang malaman…Sasabihin ko sa’yo, pero hindi muna ngayon. Hindi dito…gusto ko sa malayo kung saan wala sila Mr. Vinonzo,” aniya. Napataas ang isa kong kilay.

“Fine…name the time and place. Pero make sure na magsasabi ka ng totoo dahil uunahan ko ang amo mo sa pagpatay sayo!”

Tumango-tango siya. “O-opo!”

Binigay ko ang card ko sa kaniya at iniwan ko na siya roon habang dala-dala ang magkahalong emosyon sa dibdib ko.

Pagkapasok ko ay naabutan ko si Queen. Umiiyak ito habang pinapaligiran nila Atlas. Napailing ako at balak ko na siyang iwanan.

“Ano Eros? Hahabulin mo pa rin ba ’yung baklang ’yun? Hindi ka niya mabibigyan ng anak!” sigaw ni Queen sa buong bahay.

“Then? Hindi anak ang habol ko sa kaniya,” sabi ko ng walang emosyon.

“Maging praktikal ka! Hindi mo habangbuhay na masasabi ’yan! Hindi ka niya maalagaan lalo na kung wala ka nang pera!” kumpronta nito.

“Drip isn’t like that. But who cares? He left me because of you, all of your shits, lahat kayong naririto with your fake smiles and fake personalities. You won, Queen…but know this, once na maipanganak mo ’yang bata ay siya lang ang priority ko. I don’t care about you, about your shit, your family and whoever they are that is related to you. This is all the result of force and desperation,” paliwanag ko.

Natulala si Queen. Kaya itinaas ko ang middle finger ko sa kaniya.

“Magpaka-ama ka, Eros!” sigaw ni Atlas. “Mahiya ka, isa kang Lim!”

Napabuntong-hininga ako. “Oh ako? Magpaka-ama? Fine, even though hindi ko ’yan ginusto. But, dapat ba ako mahiya? Why? Kasi hindi ako katulad ng daddy ko na puro business lang? Hindi ako katulad ng mga magulang niyo na feeling perfect? Yeah, hindi ako magiging katulad niyo, we’re different. Hindi ako masama katulad niyong lahat!”

“Eros! That’s enough!” sigaw ni Daddy.

“Oh, and by the way…since the beginning, you and your fvcking sister, Aphrodite, have been jackasses. Like, why y’all so insecure? Oh! I know! You are both from the mistake of your father. Anak kayo mula sa kabit. So…dapat ’yung daddy niyo ang sinasabihan niyo n’yan,” sabi ko bago bumalik sa kwarto ko.

Narinig ko pa ang pagsigaw nila, pero wala na akong pakielam. I’ll have my own world from now on.

KINABUKASAN, agad akong tinext ang driver. Tumakas ako papunta sa isang restaurant sa bulacan para kahit papaano ay may kalayuan sa maynila. Isa lang itong simple and lowkey restaurant. Hindi pang mayaman o pang mahirap. Pagkapasok ko ay nakita ko siya, nakadenim jacket at nakasumbrero. Pagkaupo ko ay hinawakan niya ang braso ko.

“S-sir, m-may mga sumusunod sa akin kanina. P-pero hindi pwedeng hindi nyo malaman ito,” bigla niyang ibinigay ang cellphone sa akin. Lumang cellphone.

“What’s this?” tanong ko. Kumabog ang dibdib ko ng malakas. Kinakabahan ako.

“N-nandiyan po ang mga kailangan niyong malaman—” napatigil siya. Napahawak siya sa dibdib niya.

“Kumalma ka muna,” sabi ko sa kaniya. Tinignan niya ako ng may sinseridad sa mga mata nito.

“B-binantaan nila ako! Malamang ay papatayin nila ako kapag ginamit n’yo ’yan sa kanila,” sabi ko. Agad namang nagsalin ng tubig ang lalaki upang uminom.

Napalunok ako. Pagkaubos niya ng tubig ay tinignan niya ako ng diretso. Kakaiba iyon. Parang may kung ano akong nararamdaman.

“Can you tell me about all of this? Please. I want to know the truth,” pakiusap ko sa kaniya. Natahimik siya. “Manong! Please?”

Bigla siyang napahawak sa leeg niya.

“W-what?” tanong ko. Bumula na ang bibig niya. Hinahalukay niya ang leeg niya. Tila may nakaharang doon.

Nataranta ako. “W-what happened? HELP!” Sigaw ko. Nataranta din ang mga tao sa paligid. Agad silang tumawag ng tulong.

“Manong? Manong!” pagtawag ko. Kinakalmot niya ang leeg niya. Dumudugo na iyon. Itinuro niya ang kinalalagyan niya ng cellphone. Agad kong napatingin doon pero wala na iyon doon.

“W-what the fvck…” mura ko bago tumayo. Inikot ko ang paningin bago dumako ang mga mata ko sa isang tao na papalabas ng pintuan. Nakita ko ang cellphone nitong hawak.

Bago pa man ako makalapit ay agad na dumating ang iilang tao na tutulong sa amin. Naharangan nila ako.

“S-sandali lang!” sigaw ko. Pero nakalabas na ito. Sinubukan kong habulin ito pero mabilis na sumakay ito ng motor.

“Hoy g*go!! Give me that!” sigaw ko. Pero agad silang nakaalis. Nadissapoint ako dahil doon.

Sh*ttt!!!

Dumating din ang mga pulis para imbestigahan ang nangyari. Namatay ang driver. Nakonsensiya rin ako dahil sa pag-iwan ko sa kaniya.

“Ikaw ang prime suspect namin, Sir,” saad ng Pulis sa akin habang tinatanong niya ako.

“Ako?! Can’t you see? May CCTV sila—” natahimik ako. “Yes! That’s right! May CCTV sila. Hindi ko siya pinatay.”

Napakagat ako ng labi ko.

“Sige, Sir. Titignan namin ’yan pero sir, ikaw ang kasama niya. Nawawala rin ang cellphone niya. Kaya kine-kwestyon ko po kayo ngayon dahil walang may ibang alam kung hindi ang pagkalason niya. Ayon din sa wallet niya ay hindi siya taga-rito,” saad ng Pulis.

“Magkikita kami dahil may kailangan kaming pag-usapan. Look at the CCTV. Look at the cup he used! Nalason siya pagkatapos niyang uminom. Hindi ko alam kung sino ang may gawa,” paliwanag ko. Nakita ko ang ppamilya na mukha na naglalakad papunta sa akin.

“Officer, ako na ang bahala rito,” sabi ni Chief Rick, ang senior investigator na kakilala ni Mom at Dad. “What is all of this, Eros?”

“Pinatay ang driver ng isa sa mga kakilala ko, Chief and they thought ako ang may gawa since umalis ako sa scene para habulin ang isang bagay na makakatulong sa akin makaalis dito,” sabi ko.

Napakunot ang noo niya. “Pag-uusapan natin ’yan mamaya. Ngayon, samahan mo ako sa CCTV area para makakuha ng footage,” sabi niya.

Pagpasok namin sa likod ng restaurante ay nakita namin na malapit na nila ireplay ang footage. Napatupi ako ng braso. Nakita namin sa CCTV kung saan pumasok ang driver na tila takot na takot, hanggang sa pagdating ko, sa pag-abot nito ng cellphone sa akin hanggang sa pagkalason nito. Napansin ko rin kung papaano lumapit ang isang lalaki upang kuhain ang cellphone bago umalis.

“There!” sabi ko. “That cellphone is the key, Chief!”

“What cellphone? What kind of key?” tanong niya.

Tumingin ako sa paligid. “I’ll tell you kapag dalawa lang tayo.”

Umalis kami matapos na malinis nito ang pangalan ko. Pagkasakay namin sa sasakyan ko ay napahawak ako sa kamao ko. Nag-iinit ako sa galit. Mukhang may tinatago nga talaga sila sa akin.

“Tell me before that cellphone kills me,” sabi nito.

“Well, that cellphone contains evidences against Mr. Vinonzo,” sabi ko.

“Oh that guy…” aniya na tila malalim ang iniisip.

“What?”

“He’s suspicious of me. Like…he’s a sketchy guy,” sabi nito. Napatango ako. “Anong connect ng cellphone sa kaniya?”

“They set me up. Nabuntis ko ang anak niya but I know…hindi ko ginusto iyon. I just can’t prove it. Wala akong maalala. Walang nagsasalita. Triny ko na balikan ang venue pero sira ang CCTV nila that time,” paliwanag ko.

“Hindi mo ba gustong magkaanak? I mean I thought you’re…into girls?” aniya. Pero agad ding napatango. “Ah, the issue. Anyway, sorry for that. I can help you with that. Basta ipapaliwanag mo lang sa akin kung anong itsura ng kumuha.”

“That’s the problem. Nakatakip siya. Pero pakiramdam ko…’yung driver ang makakatulong sa akin,” sabi ko. Napatingin ako sa mga may hawak ng bangkay niya habang nilalabas iyon.

“I think you should rest, iho. I will talk to you after this investigation. I think may makukuha ako diyan kahit papaano,” aniya sabay tapik sa balikat ko. “If you have enough evidence. Use it. Fight for that boy.”

Umalis na siya habang ako, iniisip pa rin si Drip. Maybe there’s a chance, still chance na mabalik siya sa akin.

Or maybe peace, a peaceful life para makapagumpisa uli.

Pero I’m still hoping.

PAGKATAPOS ng klase ko ay agad kaming nagkita ni Chief Rick. Natatakot ako na baka pati siya madamay, but he said na skilled siya pagdating sa death threats. May tiwala naman ako sa kaniya. Pagkaupo ko sa lamesa namin ay humigop siya ng kape niya sa baso.

Inilapag niya ang pictures sa harap ko. 2 iyon at agad kong kinuha.

Isang picture na may salitang “MOTHER” nakasulat iyon sa isang papel. Ang isa naman ay may nakasulat na “HELP”.

Ang pangalawa naman ay ang motor na pamilyar sa akin. Katabi nito ang bangkay ng isang lalaki. Nanlaki ang mga mata ko.

“What are these? Clues?” tanong ko.

“We found it inside of that driver’s pocket. I think it’s a clue on something. Pero pwedeng useless din. May alam ka ba diyan?” tanong niya.

Umiling ako.

“The second one is the motor and the dead rider. Nakita siya hindi kalayuan sa restaurant,” sabi ni Chief Rick. “We found this cellphone.”

Nabigla ako ng ilapag niya ang cellphone na pamilyar sa akin. “What?!”

“Sadly, pinatay ang driver. Kaya pinabukas namin siya sa IT namin,” paliwanag niya.

Natulala ako. “Pinatay? Maybe that bastard…killed the driver,” sabi ko.

“We found nothing, Eros,” sabi nito.

Napatingin ako sa kaniya. “W-what?”

“Tinanggal man o hindi, wala kaming nahanap diyan sa cellphone na sinasabi mo. Kung set up man ang ginawa sa’yo, mas maghanap ka pa ng evidences na kailangan mo. Pero kung lumipad ang ilang months and walang nangyari, I suggest magpakaama ka na lang sa kaniya kahit papaano.”

Napailing ako. “But I know may ginawa pa sila—”

“We will work on that. So keep digging. I’ll investigate Vinonzos but in a lowkey way so please zip your mouth and be careful in your actions. Medyo hindi maganda ang gagawin ko since wala namang kasong malink sa kanila,” sabi niya. “And, be a father, Eros. Baka mabaliktad ka pa nila kung sakaling mapabayaan mo ang bata o ang ina nito.”

Napatakip ako sa bibig habang kumakabog ang dibdib ko.

Drip’s Point of View

“C’MON, ipapakilala kita sa kanila,” ani Steff habang nasa terrace kami ng apartment ko.

“Hindi na kailangan. Hindi na muna,” sabi ko. Ilang araw na nakalipas simula noong mangyari iyon. Nakikita ko pa rin si Eros sa school pero hindi ko naman siya pinapansin. Ayoko lang maging magulo pa ang utak ko. Sigurado naman sigurong mawawala rin iyong nararamdaman niya. Lalo na kung andiyan na ang bata.

“What? No way. Malay mo after that, payagan nila akong maging roommate mo?” aniya.

“Tigilan mo nga, Steff. Alam ko tututol din ’yan sila. Isa pa hindi naman tayo di’ba?” sabi ko sa kaniya.

Napabuntong-hininga siya. Nakita ko na medyo nasaktan siya sa narinig. “Fine, but ipapakilala pa rin kita. Siguro as a friend na lang?”

Tumango ako. “Sige na nga.”

Ngumiti siya. Kaya naman kinabukasan ay agad niya akong inimbitahan sa kanila. Mala-mansion ang itsura nito. Kulay blue and gray ang pintura nito at malawak ang lupain. Nasa gitna ng malaking garden ang mansion. Para itong nirenovate na lumang mansion. Malalaki ang bintanang gawa sa salamin at kitang-kita ang mga gamit sa loob.

“Welcome to our house,” sabi nito ng nakangiti. ’I think they’re waiting inside.“

Pagkapasok sa malaking pintuan na gawa sa kahoy ay sinalubong kami ng mga katulong nila at ang amoy ng alcohol at diffuser.

“Welcome, Sir,” sabi ng katuloing sa amin. Dinaanan namin ang hallway nila na mya mag nakasabit na award, medals, and picture ng tila doctor at painting.

“They’re my parents, and my cousins. Family kami ng doctors and I guess ako lang ang naiba,” sabi niya bago ako akbayan. Nakarating kami sa dining table nila na nakapwesto sa gitnang bahagi ng kusina nila.

Napatingin ako sa magandang babae at isang lalaki na nakasalamin at mukhang mala-amerikano ang itsura. Gwapo rin ito pero napakaseryoso, malayong-malayo sa nakangiting si Steff.

“Mom, Dad…this is Drip. My best friend,” sabi niya bago ako paupuin.

“M-magandang gabi po,” sabi ko. Tinignan ako ng babae.

“Oh I’m surprise na may kaibigan ka. That’s good,” sabi ng ina niya. “But, I think you are in the wrong person. Bakit hindi ka kumuha ng isang medicine or nursing student? Ugh! You’re terrible!”

“Mukhang senior high school itong kaibigan mo,” saad naman ng ama niya sabay tingin sa akin at nakangisi. “You are…scholar, right?”

“Dad!” saway ni Steff. Napangiti ako.

“Y-yes, Sir,” sabi ko sa kanila.

“Oh ah…I know what’s the reason kung bakit ka kinaibigan ng anak ko. Mahilig siya sa mga kagaya mo,” sabi nito.

“E-excuse me po?” tanong ko na tila nainsulto.

Natahimik si Steff. Tinignan ko ito at palihim na hinawakan. Pero nanginginig ang kamay nito kaya inalis ko ito.

Napadabog ang ama ni Steff. “Don’t excuse me, anong mayroon kayo ng anak ko? Kung ano mang kahibangan ’yan itigil niyo na! Isa ka rin sa mga humahadlang at nagbabago sa mindset ng anak ko.”

Napabuntong-hininga ako.

“Ayokong maging doktor!” sabi ni Steff.

“Wala akong pakielam! Mabuti pa si Eros! Mamanahin na niya ang business nila! Ikaw? Gustong-gusto mong maging ano? Teacher? Why are you such a brat and stupi—” Naputol ang sasabihin nito ng tumayo ako.

“Hindi niyo dapat dinidiktahan ang anak niyo! For your info, hindi maayos ang buhay ni Eros ngayon dahil napipilitan lang din siya sa buhay na gusto sa kaniya ng mga magulang niya! Bakit hindi ho kayo maging masaya kay Steff?” sabi ko. Natahimik sila.

“Drip…” ani Steff. Hinila ko na siya palabas. Hindi siya nanlaban. Hindi siya sumagot. Hindi rin kami pinigilan ng mga magulang niya. Nang makalabas kami ay doon ko nakita si Steff.

Umiiyak siya.

“Shhh,” sabi ko sabay alo sa likod niya.

“H-how?” sabi niya. “How did you do that?”

Nagulat ako. “Galit ka ba kasi binastos ko ang mga magulang mo?”

Niyakap niya ako. “You…said what I wanted to say, Drip. M-matagal ko na siyang gustong ilabas but I’m fvcking dead and weak!”

Hindi ako nakasagot. Pero niyakap ko siya. Matapos iyon ay tinignan niya ako. May kakaiba sa mga mata niya. Napalunok siya at tumutulo pa rin ang luha niya

“H’wag ka ng umiyak,” sabi ko sa kaniya.

“H-how?” Tanong niya muli.

“Hindi ka duwag ok? Hindi ka mahina. Ikaw si Steff. Alam mo ang gusto mo,” sabi ko. Napangiti siya. Kakaibang ngiti.

“I-i will…”

“Bumalik ka sa loob at ipaglaban mo kung anong gusto mo, ok? Hindi pwedeng mabuhay ka lang sa dikta nila,” sabi ko.

Ngumiti siya. "I'll drive you home."

Nagtaka ako. "Pero ayaw mo bang samahan kita? Hindi ba gusto mong maging roommate ako?"

"I can do this," aniya. Hindi na ako nakasagot. Binuksan niya ang kotse. "I can buy you dinner."	

Umiling ako. "Hindi na, Steff," sabi ko sa kaniya. Tinignan niya ako ng blangko. "I mean, magluluto na lang ako sa bahay. Kapag gusto mo, doon ka na kumain. Baka hindi ka na komportable sa inyo matapos 'yung ginawa ko."

"Sorry for pushing you na maipakilala sa kanila. Let's say na for formality na lang. But don't worry...magiging maayos din ang lahat," aniya sa malambing na boses. Natahimik ako. Sana ok siya. Ayoko lang na makarinig pa ng ganoon. 	

Hanggang sa makarating ako sa apartment ay tila tahimik si Steff.

"I'll be back, ok? Kumain ka ng mabuti and forget about what my parents said. You're special," aniya sabay halik sa noo ko.

Pinanood ko siyang umalis. 

Bakit pakiramdam ko ay hindi na siya babalik?

Itutuloy…

Desire 26

Desire 26: Prolepsis .2

Eros Point of View

Patuloy kong iniimbestigahan ang mga nangyayari. Pero pakiramdam ko’y wala talaga akong makitang makakatulong sa akin. Napahawak ako sa ulo ko.

“Eros, nakikinig ka ba?” tanong ni Daddy. Napatingala ako.

“Yeah,” walang gana kong sabi.

“Dapat na kayong makasal ni Queen,” aniya. Napataas ang isa kong kilay.

“What? Magpapaka ama na nga ako sa anak niya na hindi ko alam kung sa akin talaga. Tapos kailangan kong makasala sa kagaya niyang babae?” sabi ko.

“What’s that supposed to mean?” ani Mr. Vinonzo.

“Ayoko sa anak niyo—” naputol ang sasabihin ko.

“Nabuntis mo siya, Eros. How many time ko ba dapat sabihin sa iyo na dapat mo siyang pakasalan? There’s no hope between you and your ex-boyfriend!’ sabat ni Mr. Vinonzo.

“I don’t care. I have my own ways to find that hope. H’wag lang makasal sa kaniya!” sabi ko. Nakita ko ang galit sa mga mata ni Queen.

“Then, face the consequences of neglecting my daughter. Bakit hindi mo ba matanggap na magkakaanak ka sa kaniya? Simula noon pa man ay magkasama na kayo! Hindi ka ba napapaisip na baka straight ka talaga? Wala kang mapapala sa baklang ’yun! Hindi ka niya mabibigyan ng anak, pamilya or even money,” saad pa ni Mr. Vinonzo.

Money huh…

“Woah, let’s chill here,” ani Daddy. “Eros, alam mo ba ang mga kasong haharapin mo kapag hindi mo pinakasalan si Queen? Besides, para na rin sa future ng company natin ito. Please, just think about me, about your own family! Atsaka, habilin ko iyon diba? Alam mo namang pwede akong mamatay anytime because of my heart. Gusto ko lang namang maabutang magka-apo sayo. At least, alam kong may maiiwanan ka ng company ko kapag nawala ako.”

Natahimik kaming lahat. Napaisip ako bigla.

“That’s why dapat na kayong magpakasal, because after this…magreretired ako ng maaga. Ikaw na ang papalit sa akin,” dagdag ni Daddy.

“Pero masyado pang maaga, dad. Nag-aaral pa lang ako,” sabi ko sa kaniya.

“There’s no rule na nagsasabing bawal maging CEO ang isang katulad mo. Isipin mo, after you graduated…then, enhanced ka na,” aniya. Nagpupumilit talaga siya.

Hmm future huh…

“Fine, kasal kung kasal. But, don’t expect a bed of roses life with me. I’m just doing this for this fvcking business and for that child,” ani Eros. Nakita niya ang pagngiti ni Queen pero wala siyang pakielam doon.

“That’s my boy. So, about the wedding…”

Hindi na ako nakinig. This is a ridiculous event in my life. Matapos iyon ay agad akong umalis. Nalilito ako kung saan pupunta. Basta nakita ko na lang ang sarili ko sa tapat ng apartment ni Drip.

I just want to check him and talk to him for the last time. Having words with him again will not hurt me, right?

Nakita ko ang pagbukas niya ng pintuan. Mukhang aalis ito. Ihahakbang ko na ang mga paa ko para lapitan siya.

I want to look into his eyes.

After what he did, parang nawawala ang galit ko sa kanya.

But I can’t move on and I think, I can’t forget him, I will not forget him…

Lalapitan ko na sana siya pero nakita ko ang paglabas ni Steff. Hinalikan niya sa labi ni Drip.

Napatigil ako.

Hindi talaga ako nadadala.

“Hmm? Sorry, natraffic ako para bumili ng bagong jacket atsaka extra umbrella,” ani Steff. “What do you want for a snack? Its 3 PM,” ani Steff bago sila pumasok sa loob. Napabuntong-hininga ako.

“Maybe, this is just for peace of mind. I lost you, babe,” bulong ko bago umalis doon.

PAGDATING ng ilang linggo ay natupad na ang kagustuhan nila. Tulad na lang ng pagpaplano ng kasal. Ngayon, nakaupo kami sa tapat ng organizer.

"This is good but looks cheap!" ani Queen na tila frustrated. Hindi ko siya pinapansin. Mukhang naiiyak na rin ang organizer.

"Eros! Ano ba? Help me!" sabi niya sa akin. 

"You want this, right? Do it yourself," sabi ko sa kaniya. Tinignan niya ako ng masama. "And, If I were you, magiging careful ako. Kasi kapag nalaglag 'yan...then, I'm so sorry, walang kasal na mangyayari."

"Grr Ahh!" sigaw niya. Napangisi ako.

Hindi rin natapos iyon, sumunod naman ang photoshoot ng magazine. Gagawin akming cover ng magazine for being couple of the year.

Arghh.

"Sir Eros, please smile po," utos ng photographer. I smiled forcefully.

Sinubukan akong hawakan ni Queen but I removed her hands and keep my distance. 

"1...2...3!" saad ng photographer. "Compress naman po while looking at each other."

Napailing ako at ginawa namin iyon. 

Nakita ko ang panunukso sa mga mata niya. "You will be happy, someday," aniya.

"I'd rather die at a young age than be your fvcking husband in many years," sabi ko.

Napasimangot siya.

"I don't deserve you," sabi ko pa.

“At sinong deserve mo? Si Drip?!” aniya. Nagulat ang mga taga-studio. “You’re fvcking stupid for thinking na babalik pa siya sa’yo!”

Napangisi ako. “Hindi ako umaasa sa kaniya. I just want to have a normal and peaceful life,” sabi ko.

“Then, I’ll give it to you!” aniya na tila nagmamakaawa.

“You can’t give that,” sabi ko. Umalis na ako sa studio. Mas lalo lang kumukulo ang dugo ko.

Drip’s Point Of View

LUMIPAS ang ilang oras pero walang bumalik na Steff. Naisipan kong tawagan si Shine o di kaya si Sea, mabuti na lang at parehas silang sumagot.

“Oh ansabe ng magulang ni Steff?” tanong kaagad ni Shine.

“As usual, masasakit na salita ang natanggap niya. Hindi naman kami nagpakilala bilang…alam niyo na. Bilang magkaibigan lang talaga. Pero wala eh, kino-kontrol nila si Steff,” sabi ko.

“Speaking of, nasaan siya?” tanong naman ni Sean.

Nagkibit-balikat ako. “Hindi pa siya bumabalik eh. Ang sabi niya kasi may aayusin lang siya sa kanila tapos susunod na dito,” sagot ko. Napabuntong-hininga ako.

“Girl, h’wag kang mag worry. Babalik ’yan. Wala naman siyang nabuntis na iba eh,” sabi ni Shine pero iniling ko naman ang ulo ko.

“Hindi naman ’yun eh.”

“Eh ano pala?” nagtataka niyang tanong.

Napabuga ako ng hangin para maialis ang kaba sa dibdib ko. “Ewan ko. Naguguluhan pa rin ako.”

Narinig ko ang pagbuntong-hininga rin ni Shine. “Nalilito ka because?”

“Paano kung sinunod niya ang magulang niya? I mean ok lang naman sa akin. Pero sa totoo lang kapag nangyari ’yun…ewan ko na lang. Parang mas lalo akong hindi makakapag move-on.”

“H’wag mong sabihing nagugustuhan mo na siya?” Ani Sean.

“Ewan, hindi pa ako sigurado. Naawa lang din ako kasi napipilitan lang siya sa mga bagay-bagay, inaalala ko lang din na baka kung sakaling hindi ko masuklian ang ginagawa niya eh mas lalo siyang lumubog,” sabi ko.

“H’wag mo kasing pangunahan ang bagay-bagay. Malay mo naman wala pang isang taon eh makamove on ka na kay Eros. Hindi naman impossible ’yun since halos kasama mo na rin ’yang si Steff,” ani Shine.

Napatingin ako sa pintuan. Bumuhos ang ulan.

Biglang may kumatok kaya agad akong napatayo. Umaasa akong si Steff iyon. Pagbukas ko, isang envelope ang nakasabit sa mailbox. Kinuha ko iyon dahil nababasa iyon ng ulan at agad na tinignan ang paligid.

Walang tao na pwede kong makita kaya naman agad ko na ring sinarhan ang pintuan at binuksan ang envelope. Nanlaki ang mata ko ng makita ang isang picture.

“E-eros…”

Hindi na ako nag-isip. Agad kong kinuha ang cellphone ko at tinawagan siya.

Ilang ring, walang sagot.

Pangalawang tawag, wala pa rin.

Kinabahan na ako. Mas lalong lumalalim iyon dahil mas nakikita ang picture.

Picture kasi namin iyon ni Eros habang nakaakbay siya sa akin. May pulang pentel ang ginamit na pansulat para i-ekis ang mukha nito.

“S-sumagot ka please!” sabi ko. Nakalima na ata ako o anim na dial bago may sumagot sa kabilang linya.

“E-eros! N-nasaan ka?!” tanong ko. Pero walang sumasagot.

“Hello?! Eros!Sumagot ka naman please!’ sigaw ko habang nanginginig ang mga kamay ko. Nabitawan ko pa ang picture.

“H-help me…” sabi niya sa nanghihinang boses.

Kumabog ang dibdib ko. Para akong hindi makahinga.

“Eros!” sigaw ko. Napabalikwas ako. Nakita ko si Steff na kakapasok lang ng apartment. Basang-basa siya ng ulan habang nakatitig sa akin. Napahawak ako sa dibdib ko.

“N-nandiyan ka na pala,” sabi ko.

“Binabangungot ka,” aniya. “I’m sorry natagalan ako. May inayos pa kasi eh.”

“A-ayos lang. Kumain ka na ba?” tanong ko.

“I’m fine, “ nakangiti niyang sabi. “I’m going to take a shower first and we will sleep na.”

Hinawakan niya pa ang pisngi ko. Nagtaka ako kasi basang-basa siya.

“Teka bakit ka pala basa? Hindi ba may sasakyan ka?” tanong ko sa kaniya.

“Ah wala naman. Nakalimutan kong magdala ng payong pagbaba ng sasakyan,” ang sabi niya. “Kanina ko pa binubuksan ang pintuan mo. Akala ko kasi hindi ka ok. Umuungol ka. Akala ko napano ka na eh.”

Kumabog ang dibdib ko. Baka kung anong iniisip niya. “S-sorry. Nakatulog na pala ako.”

“It’s fine,” seryoso niyang sabi. Nakita ko ang mga mata niya. May kakaiba doon. Kinabahan ako na naguilty.

“Go to sleep,” aniya. Pero hinabol ko siya at hinawakan ang kamay niya.

“Sorry…nananaginip lang naman ako—”

“Oh gosh your touch makes me weaker, Drip,” aniya sabay halik sa noo ko. “That’s fine. I’m not mad anymore. Wait for me. Promise, mabilis lang ako.”

Napangiti ako. Pagkakita ko sa cellphone ko ay muling bumalik ang kaba ko. Panaginip ba talaga ’yun? Kung oo, anong meaning nu’n? Nanganganib ba ang buhay ni Eros?

Matapos iyon ay bumalik si Steff habang nakatapis lang sa kwarto ko. Napansin ko ang kakaibang titig niya. Nilapitan niya ako at gumapang papunta sa ibabaw ko.

Naaamoy ko ang mabangong body wash na ginamit niya.

“We’re ok,” aniya. “Wala nang kokontra sa atin.”

Kumunot ang noo ko. “Huh?”

Nilapit niya ang labi sa akin. “We will live together. Hindi na ako mapapakielaman ng mga magulang ko,” bulong niya sabay halik sa akin.

I responded to his kiss, passionate, comforting, consuming. He held my hands, his grip firm yet tender, and bit my lower lip before slowly sliding his tongue into my mouth. I couldn’t resist. I flicked mine against his, tasting him, losing myself in the heat between us. I could feel his hardness pressing against me, insistent and demanding. My hand moved down, rubbing him through the fabric before pulling away the towel from his waist.

“So eager…” he whispered, his voice low and rough, before pulling back. He sat up, and I followed, kneeling before him. My fingers wrapped around his length, and I teased the tip with my tongue, slow and deliberate.

“Ughh, that’s the best part,” he breathed, his voice breaking into a groan. I took him into my mouth, savouring him like something sweet and forbidden. Guilt flickered somewhere in the back of my mind, but the fire coursing through my body drowned it out, urging me not to stop. I watched his face, the way his eyes fluttered closed, his lips parting into a perfect “O,” the satisfaction written across every line of his expression.

That night, I felt Steff inside me—not just his body, but his presence, his warmth, his whispered promise that he truly loved me.

KINABUKASAN, nasa sofa ako habang may inaayos siya ng makita ko ang cellphone ko. Kinuha ko iyon. Eksaktong may nagnotify naman at nakita ko ang pagpost ng isang page.  Mula rito nakita ko ang picture ni Eros kasama si Queen, mukhang para sa kasal nila.

Natahimik ako. Ewan ko lang kung bakit biglang tumulo ang luha ko.

Arghh. Bakit ka ba umiiyak, Drip?

“Hey? Are you ok?” tanong bigla ni Steff. Pinatay ko agad ang cellphone at nagkunwaring napuwing.

"A-ah oo naman," sabi ko sa kaniya. Napansin niya ang cellphone at agad na kinuha iyon. Binuksan niya iyon.

“Steff—”

“Iniiyakan mo si Eros?” tanong niya. Nakita ko ang inis sa mga mata niya.

“Hindi. N-nagulat lang ako,” sabi ko sa kaniya pero binigay niya sa akin ang cellphone.

“Hindi ka pa ba nakaka move on sa kaniya? Hindi mo pa ba matanggap? Ha, Drip? Hindi na babalik si Eros. Hindi mo na kailangang makita at iyakan ’yang gag*ng ’yan!” aniya. Natakot ako sa naging tono ng boses niya.

“T-tinatakot mo ako, Steff—”

“I don’t care, Drip. As long as hindi mo na maaalala ang gag*ng ex-boyfriend mo!”

Umiling ako. “Please h’wag mo siyang tatawaging ganyan!”

Hinawakan niya ako sa braso ng mahigpit. “Gag* siya. Binuntis niya ’yung babae di’ba?! Naghanap siya ng babae dahil hindi niya mapigilan ang libog sa katawan niya!” aniya.

“N-nasasaktan ako!” sabi ko. Nakita ko ang pagkalmado ng mukha niya. Nawala ang inis at galit niya. Tila natauhan. Kaya agad kong inagaw pabalik ang braso ko.

“S-sorry!” aniya.

Hindi ako nakasagot. Pakiramdam ko may mali sa kaniya.

“A-aalis muna ako. May pasok pa ako,” sabi ko sa kaniya.

“Sandali lang, Drip. Sorry. Hindi ko sinasadya,” aniya pero nagpatuloy ako sa ginagawa. Narinig ko pa na sinisisi niya ang sarili. Inilock ko ang sarili sa kwarto.

“I’m very sorry. I’m just jealous kasi hindi ko mahigitan si Eros sa puso mo. I’m just scared na one day, baka makahanap kayo ng way na magbalikan at iwanan mo ako,” ani Steff. Napayuko ako habang inaayos ang bag ko.

Hindi ako nakasagot at pinunasan ang luha ko bago kunin ang gamit ko at binuksan ang pintuan. Nakita ko ang nagmamakaawa niyang mga mata.

“I’m sorry…” Bulong niya.

“O-okay lang,” Sabi ko. “P-papasok muna ako.”

Napatango ako at niyakap. Hindi ko nagawang suklian iyon.

“Ihatid na kita,” sabi niya pero umiling ako.

“Hindi na,” sabi ko.

“Please? H’wag ka ng magalit?” pakiusap niya.

“Steff, please,” pakiusap ko rin. “Kaya ko na. Aalis na ako.”

Pagkarating ko sa school ay agad akong sinalubong nila Shine at Sean.

“Oh tapos? Bakit mukhang umiyak ka ata?” tanong niya.

“Huh? Hindi ah?” pagtanggi ko. “Pagod lang siguro?”

“At saan? Kakaisip doon sa kasal?” sabi ni Sean. Sinuway naman siya ni Shine.

Natahimik ako.

“Ikaw, gusto mo ba talaga ’yun?” ani Shine.

Tumango ako. “Oo naman. Hiniwalayan ko nga di’ba?”

“Eh bakit mo iniiyakan, na para bang hindi mo pa rin matanggap?” tanong uli ni Sean. Tinignan na siya ng masama ni Shine.

“Napaka mo naman! Mamaya ka na magtanong!” ani Shine.

“Sorry sorry!” taas kamay na sagot ni Sean na tila sumusuko.

Napahugot ako ng lakas. Naguguluhan ako.

“Kung kasi hindi mo ginusto, bakit mo siya itinulak palayo? Hindi mo man lang siya pinagbigyan na gawan ng solusyon ’yun?” ani Shine.

“Ang solusyon lang naman doon eh pakasalan niya si Queen at panagutan niya. Hindi na para maging kabit man ako—”

“Girl! Hindi ka kabit! Ikaw ang orig! Ano ka ba?” ani Shine na tila naiinis na sa akin.

“P-pero, hindi nila gusto sa amin. Hindi siya magiging masaya sa akin. Mawawala sa kaniya at sa kanila ang lahat kung sakaling ako ang piliin niya.. Alam n’yo naman na kung saan ako galing. Kaya siya muna ang inisip ko,” sabi ko sa kaniya.

Napa buntong- hininga si Sean. “Wala naman na tayong magagawa dahil desisyon mo na rin ’yan. Sabagay rin kasi andiyan naman na si Steff…teka nga, ok lang ba kayo ni Steff?”

Tumango ako ng dahan-dahan. “O-oo naman,” sabi ko sa kanila. “Nasaktan lang din siya ng makita niya akong napaluha dahil sa picture.”

“Nasaktan ’yun malamang,” sabi ni Shine. Napahawak ako sa braso ko.

Tama ba ang naging reaksyon ko?

Siguro nga, parehas lang kaming nasaktan kaya ganoon ang naging reaksyon niya.

“Hay nako! Kunin na lang natin ’yung bag natin dahil lilipat na tayo ng room,” ani Shine. Pagkuha ko ng bag sa may baggage ng library. Hindi ko alam pero may nagsasabing buksan ko iyon. May nakita akong puting envelope.

Natakot ako bigla. Pero nilaksan ko ang loob ko at kinuha ’yun. Pagbukas ko ay isang maikling sulat.

Don’t come into our life again, or else you will see your dead parents!

Napalunok ako.

“Oh gosh…” ang napatakip ng bibig na sinabi ni Shine.

“Let’s report it to the principal!” suhestyon ni Sean ng makita nila ang sulat.

Hindi ako nakalagaw. Sa dami nila, hindi ko alam kung sinong may gawa. Malamang sa malamang ay si Queen iyon. Agad kong kinumpol ang papel at tinapon iyon.

“Tara na,” sabi ko na lamang at hindi nagpakita ng takot. Pero buong klase ay iniisip ko iyon. Umalis na ako sa bahay pero parang nasa paligid ko pa rin sila.

Kaya naman pagkatapos ng mga klase ay nauna na akong umuwi. Pagkabukas ko ng pintuan ay nagulat ako sa nakita.

Kumabog ang dibdib ko dahil doon.

Itutuloy…

Desire 27

Desire 27: Prolepsis.3

Drip’s Point of View

Nagulat ako ng makita si Steff. Nakaluhod siya habang may hawak ng isang box na may singsing. Mukhang diamond ring iyon. Napalunok ako. Napansin ko rin ang banner na may nakasulat na ‘Forgive me’ at ‘Will you be my boyfriend?’ May mga petals ng roses sa lapag habang may round table sa tapat ng banner. May mga pailaw pa siya dahil nakapatay mismo ang light bulb ng apartment. Napangiti ako.

Naisip ko bigla ’yung sinabi ni Shine.

Nasaktan at nagulat lang siguro siya kaya niya nagawa sa akin iyon.

Ilang segundo pa ng paghihintay bago siya tumayo at lumapit sa akin.

“Please forgive me k-kung nasaktan kita kanina. I’m aware na hindi pa tayo. But Drip, I don’t want to see you crying again just because of that man. I’m here, I can give everything you want. I can crash everything na haharang sa atin—even my parents. I just want to hold you forever and keep you as my beloved partner,” aniya habang kita-kita ang sinseridad sa mga mata. “I know my action isn’t valid. I won’t do that to you again, I promise.”

Umiling ako. “S-sorry rin. D-dapat kinakalimutan ko na siya. Alam ko ’yun. Nakikita ko naman ang mga efforts mo at naiintindihan kita kung nagalit ka kanina. But, tuparin mo sana na hindi dapat ang pagbubuhat ng kamay o pananakit ang solusyon. Ayoko na sana maulit ’yun.”

Tumango siya at hinalikan ako sa noo. “Drip, I want you to be secured. I know, maaga pa at hindi pa legal. Pero we will wait, I can wait until maging 19 ka or handa. I just want you to be safe with me. Walang gagalaw sa’yo na kahit sino dahil lang sa issue mo with Eros. A-also, I can feel na you’re the one… na we’re in the same path. So, will you be my boyfriend and soon to be my partner?”

Natulala akong muli. Napaisip ako sa mga sinabi niya. Oras na kaya na pagbigyan ko na ang sarili ko at pakawalan na ang sarili ko sa kadena ni Eros?

Nakita ko na lamang ang sarili ko na tumango at sinusuotan ng singsing ni Steff.

“Really? Ugh I can’t wait to be your husband too,” aniya.

Natawa ako ng mahina. “Huh? Wala namang kasal dito na para sa atin.”

He held my hand and kissed my lips with care. “It’s fine. We will go and migrate to America. Doon tayo ikakasal.

“Teka, migrate?” Kumunot ang noo ko. “Steff, parang sobra na ata ’yan. Ikaw na nga ang nagbabayad ng apartment ko kasi hindi pa ako pwedeng magtrabaho tapos gagastos ka na naman para diyan. Please hayaan mo muna ako makabawi sa’yo.”

He smiled at me. “Makakabawi ka naman eh. Just love me and be my partner forever,” malambing na sabi niya. “Please? Let me do this for you.”

He hugged me after that, na para bang bata na naglalambing. Sinuklian ko iyon. Pagkatapos nito ay pinaupo niya ako sa upuan.

“Relax there, ok? I’ll get my special food for you,” sabi nito. Napangiti ako. Ilang saglit pa ay bumalik ito dala ang tray na may dalawang plato at wine. Sinalinan niya nag wine glass ko at wine glass niya. Napansin ko naman na mukhang porkchop ata ang niluto niya.

“That’s Quick honey & garlic pork chop, recipe ng grandfather ko. We also have alfredo pasta,” aniya. “C’mon, let’s eat.”

Kinuha namin ang wine glass at nag-cheers. “For our peaceful life,” aniya habang hindi inaalis ang titig niya sa akin. Nagtaas baba pa ang kilay niya.

“Paano naman ang magulang mo? Hindi ka ba nila papalayasin o di kaya magkaproblem tayo sa US?” tanong ko habang hinihawa ang karne.

“Oh don’t worry about them, they will not bother us. Hindi nila tayo matutunton. I have my own money naman incase na palayasin nila ako,” aniya.

“A-are you sure about that, Steff?”

Hinawakan niya ang kamay ko mula sa ibabaw ng lamesa. “Why are you so worried? I’m here. You taught me how to defend myself, right? I’ll always be thankful to you for that.”

“Inaalala ko lang na baka mapunta sa mas malalang sitwasyon ang lahat,” sabi ko.

“Trust me, ok? Can you do that for me?” tanong niya.

“O-oo naman,” sabi ko sabay ngiti. “P-pasensiya na.” “Thank you,” aniya bago binitawan ang kamay ko.

Matapos iyon ay kumain kami ng masaya at magaan ang loob. Nagkwentuhan at nagplano sa mga gagawin sa susunod na araw. Pagkatapos naming magsalo ay nag-volunteer akong maghugas at maglinis.

“No, please let me do that,” ani Steff.

“Steff please, ako na,” pagpupumilit ko. Wala naman siyang nagawa. Ngumiti siya.

“Ok, I’ll wait you in the shower,” aniya sabay ngisi at kurot sa pisngi ko. Napangiti ako bago mag-umpisa sa paghuhugas ng plato. Hahawakan ko na san anag plato ng may mahagip ang mga mata ko. Mula sa basurahan ay kumunot ang noo ko. Agad kong kinuha iyon.

Papel na tila kumpol at pinunit. Pag-ayos ko ay nakita kong isang envelope iyon. Pagbukas ko ay nakita ko ang invitation.

Napalunok ako.

Kasal ni Eros at Queen

“Hey, have you see my….” itinapon ko agad ang basura sa basurahan at hinarap si Steff na shirtless. “Oh, you saw it…sorry. Your mom gave it to my friend. Ayoko lang mas masaktan ka kaya—”

“Ok lang. Hindi naman ako pupunta,” sabi ko sabay talikod muli. Naramdaman ko ang yakap ni Steff sa aking likuran at ang maliliit na halik sa leeg ko.

“Are you mad at me?” bulong niya. Nagbigay iyon ng kakaibang kiliti sa akin.

“Hindi,” sabi ko.

“I love you.”

He leaned close, his lips brushing my neck with a tenderness that made me shiver. I closed my eyes, letting the moment linger.

“U-ugh…” I moaned and stopped what I was doing. He rubbed his crotch against me, which made me weak. My legs were shaking at that time.

“I’m yours, Drip,” bulong niya muli bago dahan-dahang ibaba ang pants ko. He knelt down and licked the cheeks of my ass.

“O-oh S-steff…” I moaned.

He opened my bottom and licked my hole. “Ughh so clean…”

I leaned forward over the sink.. I heard him spit on my hole, and after a second, he rubbed his member on my hole before he pushed in a gentle way.

“S-steff..” I said in a weakened voice. He started to thrust in slowly.

“Oh, ughh,” he moaned, his masculine yet soft voice. He held my waist.

“F-fvck!”

His movements grew quicker, more urgent. I could sense that his desire became stronger and stronger.

“I-im close! Ugh!” He said, I also moved my hands to my own manhood. I needed release. I couldn’t hold it anymore.

“Ughh!” We both groaned until we released our seeds. I could feel it inside of me.

Hinihingal si Steff na napayakap sa akin at hinalikan ako sa noo. “I’m gonna be a father,” biro niya na nagpangiti sa akin.

Eros Point of View

NAPATINGIN ako sa mga tao. I can’t feel him, hindi nga siya nagpunta. Mukhang hindi tinupad ni Mommy ang sinabi ko.

“Eros, smile,” ani Mommy.

“Smile? Hindi nagpunta si Drip,” sabi ko.

“But, I gave the invitation,” she said. Hindi ko na siya pinansin.

“Hindi ka naman siguro tatakabo?” bulong ni Adrian, and best man ko.

“I would, if Drip shows up here,” sabi ko. “But he didn’t, so I’ll stay and do my plan A.”

“Plan A?” takang tanong niya.

Hindi ako sumagot. Ako lang ang dapat makaalam ng plano ko. Ipinikit ko ang mata ko ng magsimula ng maglakad si Queen sa red carpet, kasama si Mr. Vinonzo na malaki ang ngiti.

Ngiting aso sa mukha ng demonyo.

I can feel their eagerness to do this fvcking wedding. But, I just can’t prove kung anong purpose at agenda nila. Well, let’s see their fvcking secret. Nang makarating si Queen ay agad niya akong hinawakan.

“Don’t smile, we both know na this is just for the sake of my child—or your child,” bulong ko na ikinairap niya.

“Drip didn’t show up. Why don’t you just enjoy and accept your fate? I can love you naman kung papaano ka niya mahalin,” aniya.

“You can’t. Hinding-hindi ka magiging si Drip at hindi kita mamahalin,” huling sabi ko nang harapin namin ang pari.

“I’m not gay, Eros. That’s the reason,” sabi niya. Tinabig ko ang kamay niya sa akin.

“Dear beloved, we are gathered here today in the presence of God and of this community to join together this man and this woman in holy matrimony. Marriage is a sacred covenant, instituted by God, meant to be a lifelong union built on love, trust, faith, and mutual respect. If any of you can show just cause why this couple should not be joined together, speak now or forever hold your peace.”

Natahimik ang mga tao. Umaasa pa rin ako na lalabas si Drip at pipigilan niya ako.

Napansin ko sina Brix at Lance. Parang may gusto silang sabihin. Pero pinigilan ko na lang sila. I have my own ways naman para makaalis dito. Kung hindi si Drip ang daan, doon ako sa mas delikadong paraan.

“Let us pray. Heavenly Father, we ask Your blessing upon this couple as they begin their journey together. Guide them in Your wisdom, strengthen them in times of difficulty, and fill their hearts with love and understanding. Amen.”

“Eros and Queen, have you come here to enter into Marriage without coercion, freely and wholeheartedly?” tanong ng pari.

“I have,” sabay naming sagot.

“Are you prepared, as you follow the path of Marriage, to love and honor each other for as long as you both shall live?”

“I am,” sagot muli namin. Parang sa bawat minutong lumilipas ay bumibigat ang dibdib ko. Ang hirap ibuka ng bibig ko. Parang sinasaksak ang puso ko.

Dapat si Drip ang nasa tabi ko.

“Are you prepared to accept children lovingly from God and to bring them up according to the law of Christ and his Church?” muling sabi ng pari.

“I am”

Napabuntong-hininga ako. Parang hindi ko kaya ang mga sasabihin ko sa harap ng Diyos. Kasinungalingan lang din naman ang mga ito. Para na akong natutuliro.

“Eros!” bulong ni Queen. Hindi ko siya pinansin at sumagot na lang sa mga tanong ng pari.

SOBRANG lutang ko these past few days. Basta nakita ko na lang ang sarili ko na nakaupo sa swivel ni Daddy. I’m CEO now, even though I’m still studying. The crucial part is nailipat na rin sa akin ang burden ng company. Napapikit ako.

“Ugh!” daing ko sabay sandal sa swivel chair na bahagyang gumalaw. Wala naman akong magagawa dahil part ito ng pagpayag ko sa kasal.

Biglang may kumatok sa pintuan, na agad ko rin namang binuksan.

“Come,” simpleng sabi ko. Pumasok naman si Dianne, ang secretary ko. Lumapit siya at ibinigay ang isang folder.

“Here’s the contract for the partnership po with Deon,” aniya.

“Deon?” tanong ko. “Shouldn’t you have brought this to me already with a signature? Kakabigay lang natin nito kahapon. Why is it so fast? Akala ko ba nasa vacation si Mr. Zack?”

Nakita ko ang takot sa kaniyang mata. “T-they’re here, Sir.”

Kunot noo kong binuksan ang folder at nakitang wala itong pirma. “Why…ugh. Nasaan sila?”

“Nasa conference room po, Sir,” sabi niya.

“Fine, I’ll deal with them,’ sabi ko bago lumabas ng office ko. Bawat masasalubong ko ay binabati ko. Tinatanguhan ko na lamang sila ng tipid. Nang makarating ay nakita ko agad si Mr. Zack. Nakangiti ito sa akin at may pag-aalinlangan sa kaniyang mata.

“Hello, Mr. Eros,” sabi niya.

“Hello,” seryosong bati ko rin. “Is there any problem with our proposal yesterday?”

Napabuntong-hininga siya. “N-no, we love it. I swear, we love it. H-how ever, we heard about your issue way back when you’re not the CEO of your own company.”

Tinignan ko siya ng direkta. “What seems to be a problem with my past?”

“N-no, but we heard that you’re gay. I mean maybe a previous or you’re just confused about your identity,” sabi niya na ikinataas ng kilay ko.

“Anong magiging problema ng past ko sa partnership natin? I’m straight but involved ako sa issue ng isang gay relationship,” sabi ko sa kaniya.

“See, my board members and I can’t work with that kind of person,” sabi niya.

Nainis ako, pero kailangan kong pigilan ang sarili ko. “Why? Is this because of my reputation, the reputation of LGBTQ members, or just stereotypes about being gay or in a gay relationship?”

“No—”

Pinigilan ko siya. “Then, what’s the reason?”

“Listen,” aniya sabay pikit. “My son was a victim of a gay with HIV. He was raped by that gay and hinawaan niya ang anak ko. A-ayokong mainvolved sa ganoong sitwasyon again. I want peace of mind for my son.”

Napangisi ako. Kinagat ko pa ang ibabang labi. “Okay? So, sa tingin mo may HIV na agad kapag gay? Including me na may relationship sa gay dati? Ugh! Please. Do your research, Mr. Zack. Besides, wala naman akong kinalaman sa anak mo. I don’t know him and this partnership is just only for our company and business.”

“Mr. Lim, please. Try to understand—”

“Your reason isn’t valid. I mean, your son’s case is definitely not ok. Rape isn’t a joke and a serious crime. Pero ang point mo ang hindi tumutugma sa usapan. Also, you stereotyped me. Dapat ako ang naiintindihan mo,” sabi ko.

“Sorry, Mr. Lim but I can’t deal with someone—”

“Fine. I don’t need you,” direkta kong sabi. Napayuko siya at umalis na.

Pagkasara ng pintuan ay napahawak ako sa buhok ko. D*mn it!

It’s 2026! Bakit may mga taong katulad niya pa?!

Bigla namang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko iyon at bumuntong-hininga nang makita ang pangalan ni Dad. Pagkasagot ko ay nailayo ko agad ang cellphone sa tainga ko.

“D*mn it, Eros! Hindi ka pa nakakatagal ng 2 weeks diyan, may palpak ka na agad?!” aniya.

“So? He judged me. Hindi ko gets kung bakit niya kailangan na idamay ang partnership natin sa personal issue ko at personal issue niya?” tanong ko pabalik.

“Fix it! May interview ka ring gagawin mamaya para linisin mo ang issue. Mas malaki ang mawawala sa atin!”

“Fine!” sabay patay sa tawag.

Napatingala ako. Biglang may ideya na pumasok sa isip ko. Umalis ako at pinuntahan si Drip. Mula sa kotse, nakita ko ang pag-alis ni Steff. Maya-maya pa ay lumabas na ako at kumatok sa pintuan. Bumukas iyon.

“Steff—Eros?! A-anong ginagawa mo rito?” tanong niya na gulat na gulat pa.

“Can we talk?” tanong ko. Natahimik siya ng kaunti.

“Umalis ka na,” aniya bago sarhan ang pintuan. Pero malakas kong pinigilan iyon at tuluyang pumasok sa loob.

“Let’s talk,” abi ko. Nakita ko ang inis sa mga mata niya.

Napag-usapan namin na pumunta sa isang kainan, may VIP room doon na kung saan may privacy ang mga VIP customers. May pader na naghahati sa ibang naroroon. Kulay blue rin ang kulay ng wall sa loob na nagbibigay lalo sa bigat ng atmosphere.

Hindi siya makatingin sa akin. Hindi niya ginagalaw ang pagkain niya sa harap.

“Well, I’m here just to talk to you,” sabi ko.

“At bakit?” aniya.

“I miss you,” sabi ko, pero hindi siya nagreact. Napabuntong-hininga ako. “Fine, I lost a deal with the company.”

“Anong kinalaman ko sa company niyo?”

Kumunot ang noo ko. “This is because of our issue. They’re homophobic and ini-stereotyped niya ang gays,” sabi ko.

“Sana itinanggi mo,” sabi niya na ikinagulat ko.

“Itanggi? You want me to do that? To forget you and our fvcking past relationship?” inis na tanong ko. “I can’t believe you, Drip.”

“Ginagawa ko lang ang dapat na para sa’yo at sa pamilya mo,” sabi niya na may awa sa kaniyang mata.

“I don’t want you to do that. I-I just need you to be back. Kung saan at kung sino ang minahal ko,” sabi ko.

Umiling siya. “Hindi ako nagbabago, Eros.”

“You changed,” pagkontra ko.

“Hindi ako nagbago, Eros. Iniwanan lang kita para sa kinabukasan mo,” aniya. Napadabog ako sa lamesa.

“Hindi ko sinabing iwanan mo ako. Hindi mo kailangang gawin ’yun! I can do all of this with you beside me! Alam mong pangarap kita. May pangarap din ako sa’yo. But, you ruined it and you listened to them!”

Nakita ko ang mangiyak-ngiyak niyang mata. “Pero ikaw lang ang mahihirapan!”

“I can face that!”

“Tingnan mo kung maihaharap mo talaga. Nawalan ka ng deal dahil sa issue mo. Paano pa kaya kung nanatili ako sa’yo? Anong hirap pa ang haharapin mo?”

Napabuntong-hininga ako. “Wala kang tiwala sa akin,” sabi ko na lang sa kaniya.

“Hindi mo nakikita kung ano ang ginagawa ko sa’yo, sa atin,” sabi niya. Bigla siyang may inilabas na mga papel. Mga punit at gusot-gusot na papel. May nakita rin akong picture ko na may ekis. “Eros, nakikita mo ba ’yan? Mga death threats, mga pananakot nila sa akin. Sa school, sa apartment o kahit saan, natatanggap ko ’yan. Hindi nila ako titigilan—tayo mismo. Mamamatay ako, mamamatay tayong dalawa.”

Galit ang rumehistro sa mata at mukha ko. Pero mas nag-alala ako sa kaniya. “W-what…”

“Kaya mas mabuti pang hindi na tayo magkita pa,” ani Drip. “Kalimutan mo na ako, itanggi mo ako. Please kahit anong sabihin mo. Para sa ikakaligtas natin.”

“No! May i-interview akong pupuntahan mamaya. I’ll tell to all of the people na minahal kita at minahal mo ako. You don’t have any idea kung gaano ako kasaya that time,” sabi ko sa kaniya.

“Ano ba! Please! Eros! K-kalimutan mo na ako, kasi kakalimutan na rin kita,” sabi niya sabay tayo. Mabilis ko siyang hinawakan sa kamay niya.

“I’m just asking you a favor, na h’wag mong kakalimutan na may pinagsamahan tayo kahit papaano. Ano bang mahirap doon?”

“Dahil kung hindi tayo nagkakilala, hindi magiging magulo ang buhay natin! G-gusto ko na ng tahimik na buhay pero dahil dito sa mga sulat na ’yan? Nahihirapan akong gumalaw! A-ano pa bang gusto nila sa akin? Kinasal ka naman di’ba? H-hiniwalayan naman kita!”

“You just did that for the sake of others!” sabi ko.

“No, I did this because of you. Gusto kitang maging masaya. Pero—”

“Hindi ako masaya, Drip! Mas sasaya ako kung kasama kita!”

Mukhang naririnig na kami mula sa loob.

Pinunasan niya ang luha niya. “Kalokohan lang lahat ng ito.”

“A-ano?! No! Anong kalokohan? Do you think our past relationship was a joke? Bakit? Nagsisisi ka ba na minahal mo ako?”

Magsasalita sana siya pero may nakapa ako sa kaniyang daliri. Itinaas ko iyon.

“I-is that—”

“Magpapakasal na kami pagdating ko ng 18 sa US. Aalis na kami ni Steff,” sabi niya.

“So, mahal mo na nga siya?” tanong ko.

“M-mahal ko siya, Eros. Kaya please lang may pagkakataon ka na para linisin ang sarili mo mula sa kahihiyang ginawa ko, natin,” sabi niya na para bang kutsilyong tumusok sa akin.

Hindi ko matanggap. Wala na nga sigurong pag-asa. Dahan-dahan kong binitawan ang kamay niya. Doon na siya tuluyang umalis.

Itutuloy…

Desire 28

Desire 28: Fraud

Eros Point of View

Napatingin ako sa blog ng isang network. Naroroon ang naging interview ko sa kanila.

“The issue is fake, of course. I’m just playing with it. Nothing serious with that kind of relationship,” sabi ko. Kasabay ng paglunok ko ng pride ko. Kung ito ang gusto ni Drip, fine. I gave it.

“Mabuti na lang at naayos ko agad ang nagawa mong palpak kay Mr. Zack. He signed the contract. Just please make sure na magiging maayos ka. Wala na akong ipapalit sa’yo, Eros,” sabi ni Dad. Hindi ko siya pinakinggan. Nandito kami sa fancy restaurant at katatapos lang ng isa pang meeting with another company.

“Yeah, gonna go home,” sabi ko bago tumayo at iwanan sila.

Pagkasakay ko ng sasakyan ay biglang nagring ang cellphone ko. Si Queen.

Pinatay ko agad iyon. Ugh1 Can’t she get my point? We’re just living in one house because of the child.

Pagkauwi ko ay agad siya ang sumalubong sa akin. Nakayuko ang mga maid namin dahil sa kaniya.

“How many times kitang tinawagan! Why are you not answering that?” ani Queen.

“So?” malamig kong sabi. “I’m just your husband in the paper and I also have my choice kung sasagutin ko ang tawag mo o hindi.” Binasag niya ang plato. “Fvck it, Eros! I’m just saying na may check up ako kanina! You said na sasamahan mo ako? Pero noong tumawag ako sa office mo, wala ka raw!”

“Yeah, wala nga ako,” sabi ko habang hinuhubad ang suit ko.

“Nasaan ka? Akala ko ba magpapaka ama ka sa bata?!” aniya. Tinignan ko siya.

“Kaya mo naman hindi ba? Namatay ka ba? Nawala ba ang bata? Hindi di’ba?” Napailing ako. “Now, just keep quiet or go to your own room.”

“Hindi pa tayo tapos!” aniya pero tumalikod na ako at pumunta sa kwarto ko. Hindi ko siya kasama doon dahil mas hindi ko na nga siguro kakayanin pang katabi siya sa pagtulog. Iyon lang siguro ang peaceful time na maiko-consider ko dahil nagagawa ko lahat ng gusto ko.

Pagpasok ko ay agad akong nagbihis at humiga. Binuksan ko ang TV at pinagpatuloy ang movie na pinapanood ko kagabi. I hate this burden. I want to enjoy my life.

Pero wala sa movie ang attention ko. Napatingin ako sa cellphone ko at nagtungo sa gallery. Nakita ko ang picture namin ni Drip.

I hold it. I can’t accept it na hanggang dito ko na lang siya mahahawakan.

Ilang minuto o oras ata ako na napatingin doon. Hanggang sa maramdaman ko ang pagod at antok. Gabi-gabi, ganoon ang naging routine ko. Sometimes, hindi ako umuuwi ng maaga because I don’t want to see Queen’s face or either my house. I hate it. I don’t want to call it as my home. It’s just a fancy house pero walang special doon.

Isang araw, pagpasok ko sa office ay sakto namang nailapag na ng secretary ko ang document. Kinuha ko iyon.

“Yeah you may leave. I’ll call you if I need you,” sabi ko habang binabasa ang document. “And also, if I have a meeting today, just cancel it. I have class later.”

Nanlaki ang mga mata ko. “What the heck is this?’

May inilabas na 2 million sa pera ng company. Napatingin ako sa pirma. Nasa pangalan ko iyon, but I don’t remember na may pinirmahan akong ganito.

“Dianne!” tawag ko. Natataranta siyang pumasok.

“Y-yes, Sir?”

“Call the Financial Planning dept., accounting and the treasury! Now!” utos ko. Agad siyang kumilos.

The hell is this? A fraud? May magnanakaw sa company?

Tinignan ko pa ang signature ko. I’m a little suspicious about my signature. I can’t feel it.

Pagdating nila ay agad silang umupo.

“What’s this?” tanong ko at pinakita sa kanila ang document.

Nagkatinginan sila at napailing. “S-sir, we don’t know about this. W-wala p—”

“Pero paano ’yan napunta sa akin kung hindi dumaan sa inyo?” frustated na tanong ko.

“P-pero Sir, ang huling budget na inilabas namin ay nasa 1.9 million lamang and last month pa po iyon,” saad ng treasury.

“What? Ugh! Fix this. Investigate this. Dapat malalaman ko ’yan within this week. Kasi kung hindi, i-involve ko ang pulis dito and all of us ay papa-imbestigahan ko.

Natakot sila. Kinabahan at ninerbyos.

“Umalis na kayo!” utos ko.

Nakaramdam ako ng kaba. May hinala agad ako. Pero ayoko lang isipin na siya iyon. Dahil kailangan ko pa ng evidences

“Dianne, cancel all of my meetings. Hindi ako tatanggap ng kahit sino today. Please, ayokong makatanggap ng tawag mula sa’yo kung about sa office stuff. Kung si Queen man ’yan, tell her not to bother me, understand?”

Tumayo na ako at umalis sa office.

PAGPASOK ko sa university ay pinagtitinginan pa rin nila ako. I don’t give a d*mn anymore. Pag-usapan nila ako kahit kailan nila gusto.

“Bro!’ salubong sa akin ni Adrian. “Thank God, andito ka na!”

Napakunot ang noo ko. “Why? May problema na naman ba?”

“I think, yes,” sabi ni Lance.

“Please, kung paninira na naman nila ’yan katulad noong isang araw. I don’t care!” sabi ko na lang bago ilapag ang gamit ko sa locker.

“No, Eros. May kailangan kang malaman,” sabi ni Adrian. Pinasunod nila ako kung saan nahanap ko sina Shine and Sean? Ah they’re friends of Drip.

“What do you want?” tanong ko agad.

“Si Drip…” sabi ni Shine.

“Hindi na siya pumapasok, Kuya Eros. When we asked our teachers, they said na magta-transfer na siya,” sabi ni Sean.

Kumunot na naman ang noo ko. “Ok then? Anong kinalaman ko sa kaniya?”

“Eros, wait for the suspicious part,’ ani Lance.

Napabuntong-hininga ako. “Fine, well?”

“Alam namin na aalis siya with Steff eh pero ang usapan ay tatapusin niya ang year na ito o di kaya ga-graduate muna kami sa Harvey bago siya umalis. Pero hindi ganitong biglaan. We tried to call him, i-chat or i-text, ilang araw na. Pero hindi siya nag-oonline. Hindi ka ba nag-aalala?”

Napaisip ako.

“Ang sabi niya, nag-usap daw kayo pero last last week pa ’yun di’ba? Pinuntahan namin siya sa apartment nila pero wala na raw sila doon,” sabi ni Shine.

Kumabog ang dibdib ko. Aaminin ko, nag-aalala ako. Pero baka naman umalis na sila ng tuluyan. Kinalimutan agad niya ako.

“Who cares?” ang tanging nasabi ko. Nagulat sila sa naging reaksyon ko. Mahina akong tinampal ni Shine sa braso.

“Ano ka ba naman! Hindi ka man lang ba nag-aalala sa kaniya?! Kahit maliit man lang na percent?” tanong nito. Mukhang naiiyak na siya.

“Bro, please?” pakiusap ni Brix. “Let’s find them.”

Tinignan nila akong lahat.

“Don’t find him, sumama na siya kay Steff. Wala na tayong magagawa pa roon,” sabi ko. Nakita ko ang pagkadismaya nila. Sakto namang nag ring ang bell.

“Nakakainis ka, Eros!” ani Shine.

“Shine, tara na!” yaya ng kambal nito.

Hindi ko pinansin iyon at nauna nang maglakad sa kanila.

Drip’s Point of View

PAGBUKAS ko ng envelope ay natakot ako. Iyon na naman ang laman nito. Mga pictures ko na stolen kasama sina Shine at Sean. Kasabay nito ay ang letter na naglalaman ng death threat.

’Don’t forget about us. I am always watching you. I’m always observing your actions. Do not take any wrong moves, or else…I’ll kill you and your Kuya Eiron and his mother!“

Pinunit ko ang letter at sinarhan agad ang pintuan. Idadamay nila sila Kuya Eiron. Anong klase silang tao?!

Nakita ko si Steff na busy sa paggawa ng nasira naming sofa. Pinunasan niya ang pawis. “Death threat, yes?”

Tumango ako at iniwasang isipin iyon.

Itinabi niya ang tools niya. “I am sick of this,” aniya. Napatingin ako sa kaniya.

“A-anong gagawin mo?” tanong ko agad. Tinignan niya ako ng seryoso. Nakita ko na naman ang galit na emosyon sa mga mata niya.

“We will leave this place,” sabi niya.

“Huh? Saan naman tayo pupunta? Hindi pa naman natin naaayos ang papeles na sinasabi mo para sa america, hindi ba?” takang tanong ko sa kaniya. Napaupo ako.

Hinarap niya naman ako at hinawakan sa baba. Naging malambot at malambing ang ekspresyon nito. “Akong bahala. May another place tayong matutuluyan. Doon, hindi na nila tayo masusundan. Even, Eros,” sabi nito na ikinataka ko lalo.

Matapos iyon ay hinakot na naman ang mga gamit namin at naglipat gamit ang truck na inarkila niya. Nang matapos ay ibinigay nito ang susi sa landlord. Nakipag-usap si Steff rito ng medyo malayo sa akin. Base sa ekspresyon ng mukha ng landlord ay nagtataka ito at tila may narinig na hindi kapani-paniwala.

“Ready?” tanong ni Steff. Tumango nalang ako. Pagkasaky namin ay mas napapaisip ako.

“Biglaan naman ata ito? O naisip mo na siya noon?” tanong ko habang nagda-drive siya.

“Naiisip ko na siya,” sabi nito. “Look at you, hindi ka masyadong nakakatulog dahil sa mga letters na ’yun.”

Napahawak ako sa pisngi ko. Mukhang tama ngang desisyon iyon.

“Besides, may mga pinapadala na silang dead animals and any dangerous things. That’s our signal na umiwas na,” sabi niya sabay hawak sa kamay ko. Gumaan ang pakiramdam ko roon pero nagugulat pa rin ako sa nangyayari.

Naisip kong sabihan sina Shine. Hinahanap ko ang cellphone ko. Nagpalinga-linga ako.

“Anong hinahanap mo?” tanong niya.

“Cellphone ko, have you seen it?” tanong ko pabalik. Sinubukan kong hanapin sa bag ko.

“No, but maybe napasama lang sa ilang gamit. Don’t worry, we will find it once na makapag-ayos na tayo roon,” sabi niya. Hindi na ako nagreklamo pa. Binuksan niya na lamang ang radyo at nagpatugtog.

Nang makarating ay nakita ko ang isang bunggalo na may kulay light blue na pintura. May terrace ito na ang akyatan ay nasa gilid ng bahay. Ibinababa na nila ang gamit namin.

“Yes please put it inside,” ani Steff. Napatingin ako sa buong paligid. Nasa bandang dulo na kami ng village. Halos damo na ang likuran namin, kasama na doon ang garden namin. Kung titignan ay hindi ako makakalabas dito nang walang sasakyan.

“Why? Nagustuhan mo ba? Peaceful, right?” tanong ni Steff. ’Don’t worry. Wala nang makakapagpadala ng sulat sayo rito or anything nang hindi ko alam,“ sabi nito sabay hawak sa pisngi ko. Napatingin ako sa mga mata niya. Parang may mga sinasabi iyon sa akin, na hindi lumalabas sa kaniyang bibig.

“Thank you,” sabi ko na lang kahit medyo nag-aalangan ako sa lugar.

Bigla akong may naalala.

“Yung cellphone ko p-pala,” sabi ko sa kaniya.

“Don’t worry, we will find it later,” sabi niya.

“Pero may pasok pa pala ako, Steff. Paano pala ang harvey?” Tanong ko uli. Napatahimik ako.

“About that, I informed them na magta-transfer ka na so hindi ka na papasok ngayon,” sabi niya.

Napakunot ako ng noo. “A-ano?!”

Nagulat siya. “Wait, are you mad?”

“Malamang! Bakit mo ginawa ’yun? Hindi pa nga tapos ang school year eh. Steff naman,” sabi ko.

“Sorry, I’m just worried na hindi ka na safe roon. Remember? May stolen pictures ka sa restroom! You just got a stalker!” aniya. Natuhan naman ako at tumango.

’Well, atleast hanapin man lang natin ’yung cellphone ko para makapagpaalam kina Shine at Sean,“ sabi ko. Tumango siya.

Pagkatapos nu’n ay nag-ayos muna kami bago hanapin ang cellphone ko. Sinubukan naming tawagan. Pero wala kaming nakita o narinig man lang.

“Chineck ko na sa apartment kanina. Wala,” ani Steff.

“Hindi kaya nasa sasakyan mo?” sabi ko naman.

Umiling ako. “Naghanap na tayo roon.”

Napabuntong-hininga na lang ako. Inakbayan niya naman ako.

“We will buy another one, ok?” aniya.

Napailing ako. “Hayaan mo na. Baka lalabas din ’yan mamaya.”

Hinalikan niya ako sa noo. “Inaayos ko na rin ang papel mo so baka next week, makalipad na tayo papuntang america. Are you excited? Doon na lang tayo maghihintay sa legal age mo.”

Napangiti na lang ako. “Sigurado ka na dito?”

“Of course, bakit naman hindi?” sabi niya habang hindi nito inaalis ang tingin sa akin. Yung mga matang iyon ay hinihipnotismo ako. Namalayan ko na lang na binuhat niya ako papunta sa bago naming kwarto. Nag-iisa lang ’yun katulad sa nauna kong apartment. Inilapag niya ako sa kama.

“Nakaka addict ka tingnan,” sabi niya bago ako halikan.

Napakarough at wild niya sa pagkakataong iyon. Kinagat niya pa ang ibabang labi ko. Nasaktan ako at nakaramdam ng kirot.

“S-steff,” sabi ko sa kaniya.

“Shh, just enjoy it,” aniya sabay punit sa damit ko. Kumabog ang dibdib ko ng mabilis. Kinakabahan ako sa inasal niya.

“S-steff please tigilan mo na,” pakiusap ko.

“Why?” tanong niya habang tila nag-aapoy ang mga mata niya. Naghubad na rin siya. “I’m just excited and happy.”

Hindi ako nakasagot. Hinayaan ko siyang halikan ako sa dibdib. Kinagat-kagat niya pa ako sa balat. Napakagat ako sa labi. Nalasahan ko ang dugo roon.

“U-ugh,” ungol ko. Naghahalo ang kirot at sarap sa pagkakataong iyon. Tinitignan niya ako habang ginawa iyon. He also guided my hand into his hard manhood.Sobrang init nu’n at may prec*m na.

“Suck it,” utos niya. Hindi ko alam kung bakit ako nataranta. Sinubo ko iyon pero bumayo siya agad, dahilan para sumagad ito sa lalamunan ko. Pakiramdam ko’y mawawalan ako ng hangin.

“Hmpp!” pag-ungol ko habang pilit na inaalis iyon. Naluluha na rin. Pero tila kinain na siya ng kalib*gan.

“Hmpp!” Daing ko. Hinawakan niya ako sa ulo.

“That’s right, ugh!!” aniya. Naduduwala na rin ako. Mabuti laamang ay nakawala ako agad ng alisin ko ang kamay niya sa ulo ko.

“S-steff, a-ano bang nangyayari sa’yo?” tanong ko. Tinignan niya lang ako ng seryoso bago itulak at ibuka ang legs ko.

“S-steff ano ba!” sabi ko at pilit na sinasarhan ang hita ko. Pero mas malakas siya sa pagkakataong iyon.

“C’mon, I’m your boyfriend now, right?” sabi niya na may nakakalokong ngiti. “Let’s be happy now!”

“Steff! A-aray! Ugh!” daing ko. Bigla niya kasing ipinasok ang ari at dahil ayaw ko ay hindi relax ang muscle ko sa baba. Napaiyak na ako dahil sobrang diin at bilis niya bumayo habang tinitignan niya ako sa mga mata.

“Akala mo hindi ko malalamang nagkita kayo ni Eros? Huh?!” aniya sa gaigil at galit na boses.

Mas natakot ako sa pagkakataong iyon. “N-nag-usap lang kami—ugh! Ouch!” daing ko sabay pikit dahil sa kirot.

“’Nag-usap?! Hindi ka na dapat nakikipag-usap sa kaniya!” sabi nito bago mas idiin pa ang pagbaon. Napaiyak na ako. Doon lang siya tila natauhan. Napatigil siya at unti-unting umamo ang mukha.

“Shh! Shh sorry,” sabi niya. “I-ikaw kasi eh. S-sinisikreto mo pa. Akala mo ba hindi ko malalaman?”

Tumahan ako dahan-dahan. Inalis niya ang ari sa akin. Natahimik siya ng ilang saglit. Walang maririnig kung hindi ang pagsingot ko.

Hinawakan niya ang kamay ko, pero iniwas ko na iyon. Pumunta ako sa banyo upang maligo. Pakiramdam ko, hindi na si Steff ang kasama ko.

Agad na hinugasan ng tubig ang laway at dumi sa katawan ko habang patuloy pa rin ako sa pag iyak. Kinuskos ko pa ang balat. Nang matapos ay lumabas na ako uli at nagpunta sa kwarto para magbihis.

Pagdating ko ay tulog si Steff, o baka naghihintay sa pagdating ko. Hindi ko na lang siya pinansin at kumuha na lang ng damit sa bag ko. Pagbukas ko ng bag ay nakita ko pang hindi akin iyon.

Sasarhan ko na sana pero may napansin ako. May mahawakan ako na tila natuyong likido sa damit. Inilabas ko iyon. Hindi ko marecognize ang itsura ng damit dahil sa dugo na nakapalibot dito.

Nanginig ako at nabitawan ang damit.

Para akong hinahapos ngayon dahil sa nahawakan at nakita. Kaninong damit iyon? Tinignan ko ang bag.

Bag ni Steff? Anong mayroon at bakit puno ng dugo iyon.

“Oh, you’re here,” aniya na naalimpungatan sa tulog. Napaayos ako ng tayo at nagkunwaring walang nakita. “D-do you want to eat something?”

Hindi ko alam kung kakausapin ko siya. Ang ginawa niya sa akin ay para na ring r*pe. Kumuha na lang ako ng damit sa bag ko at pasikretong sinarhan ang bag niya.

“Hey, talk to me please?” aniya.

“Paano? Paano kita kakausapin kung ganiyan ka na naman?” tanong ko sa kaniya. Napayuko siya habang ginagalaw-galaw ang daliri.

“I just did that because—”

“Nag-usap nga lang kami. Atsaka, hindi ko ginusto iyon, siya ang may gustong mag-usap kami dahil sa issue namin noon. Sinabihan ko na siya na aalis na tayo at kalimutan na niya ako dahil iyon naman ang plano ko,” sabi ko na nagpaamo sa kaniya.

“S-sorry…”

Umiling ako. “Please, Drip. I’m sorry,” Aniya. “M-magluluto na lang ako ng kakainin natin, ok?”

Kinabahan ako sa naging kilos niya. Pagkaalis niya ay muli kong binalikan ang bag niya at kinuha ang damit na duguan. Tinignan ko iyon ng mabuti.

Nanlaki ang mga mata ko dahil bigla akong may naalala.

Habang nasa labas ako at dala-dala ang mga pinamili ko sa grocery ay biglang nagtext si Steff.

Steff: “I might be a bit late. I’ll bring you something to eat, what would you like?”

Ibinaba ko ang hawak at nagtext pabalik sa kaniya.

“Ikaw si Drip di’ba?” biglang tanong ng isang babae sa akin. Medyo matangkad ito sa akin. May kulot na buhok. Medyo may hawig siya kay Steff. Kinabahan ako. Kaya naman tumango ako at nagdalawang isip kung kakausapin ko pa siya.

“H’wag kang matakot. I’m Airene, I’m Steff’s half sister. Kasama mo ba siya ngayon?” tanong niya. Magaan ang boses niya kaya hindi ko malalaman kung galit ba siya o may masamang balak sa akin.

“B-bakit po?” tanong ko.

“Samahan mo ako kung nasaan siya,” sabi niya. Ibinaba ko ang grocery sa bahay ng mga oras na iyon at sumama sa babae papunta sa harvey university. Hindi na ako pumasok at nagsabi na magkita kami sa labas. Nang makita kaming dalawa ni Steff ay nagbago ang ekspresyon sa mukha nito.

“Drip?” ani Steff. “You, let’s talk over there. Drip, wait for me, ok?”

Tumango na lang ako. Nakakatakot ang boses niya sa mga oras na iyon—para siyang galit.

Nag-usap sila malayo sa akin. Hindi ko man sila marinig pero para silang nagtatalo. Parang may pinagdedebatihan. Ilanh minuto silang nag-usap bago umalis ang babae at napatingin sa akin at umiling.

“Don’t mind her. She just told me about my parents. Sinabi ko sa kaniya na h’wag akong tanungin about sa kanila,” sabi ni Steff. “Halika, ihahatid na kita pabalik sa school.”

“Bakit? Nasaan ba ang parents mo?” tanong ko rin sa kaniya.

“I said don’t ask me about them,” kalmado pero madiing sabi niya na nagpatahimik sa akin. Pero, mabilis din niyang binawi iyon. “Sorry, sobrang stress ko lang talaga sa school. Maraming requirements pa ang kailangan ko pang i-complete bago makaalis.”

“Drip, Drip kain na,” sabi ni Steff. Natauhan ako at nakita ang sarili na nasa tapat ng lamesa. Sobra ang takot na naramdaman ko. May posibilidad na tama ang naiisip ko.

“Kain na. Please? H’wag kang magpapalipas ng gutom.”

Kahit na nanginginig ay dahan-dahan akong umuupo sa tapat niya.

“It’s a steak with some fries on the side,” sabi niya. Kinuha ko na ang kutsara at tinidor. Ayokong makipag-usap sa kaniya. Pakiramdam ko, nanganganib ang buhay ko ngayon.

“Delicious, right?” tanong niya. Paghiwa ko sa karne ay may napansin ako.

Isang hibla.

Hibla ng buhok.

Itutuloy…

Desire 29

Desire 29: Psycho

Drip’s Point of View

Napalunok ako dahil doon.

“What’s the problem?” tanong niya sa kalmadong boses. Kinagat niya ang karne habang nakatitig sa akin. “Hindi ka pa ba gutom?”

Napayuko ako at napatingin sa nanginginig kong kamay.

“C’mon, kumain ka na,” sabi niya muli. “I’ll buy you a phone tomorrow.”

Sa takot ko, kinuha ko agad ang kutsara at tinidor at kumain na lamang. Gusto kong masuka habang iniisip ko na karne iyon ng tao. Nilunok ko na lang din kahit hindi ko pa nangunguya iyon ng maigi.

“Even na lumipat na tayo, h’wag na h’wag mong ipapaalam kahit kanino kung nasaan tayo,” sabi niya na mas ikinadagdag ng takot ko.

“A-ano?” sabi ko habang nanginginig ang boses.

“This is for us. For our safety.”

Napailing ako. “Ano bang safety? M-may mga kaibigan at Kuya pa akong naghihintay sa akim,” sabi ko sa kaniya. “Kahit sila lang makausap ko.”

“Hindi sila mapagkakatiwalaan,” pagkontra niya.

“Steff ano ba?” napatayo na ako. Gusto ko ng umalis sa pagkakataong iyon dahil muling nanunumbalik ang nakakatakot na ekspresyon sa kaniyang mukha.

Napadabog ito, dahilan para matapon ang tubig sa baso at umangat ng bahagya ang mga plato at ibang bagay na nakapatong dito. Napapikit ako at tila sinuntok ang dibdib ko sa takot.

“Don’t shout at me!” sigaw niya.

“S-steff…”

Ngumisi siya ng nakakatakot. “Kapag sinabi kong h’wag mo silang kakausapin, susundin mo ako, maliwanag ba?!”

Napaupo ako dahil doon. Umalingawngaw din ang boses niya sa buong bahay.

Ngumiti siya bigla. Nagbago kaagad ang ekspresyon nito dahil hindi ako sumasagot. “Good boy…now, eat and we will watch a movie after.”

Hindi ko siya pinakinggan at tumayo muli para pumunta sa kwarto.

“I said, eat!” sigaw niya sabay tayo. Mabibigat na paglakad at paghakbang ang ginagawa niya para habulin ako. Kaya naman tumakbo ako.

“Don’t make me, Drip!” banta niya. Mabilis kong binuksan ang kwarto at sinarhan. Pero sa sobrang lakas niya ay naitulak niya iyon, dahilan para mapaupo ako.

Nakita ko ang pamumula ng mukha niya. "You! How dare you run away from me?!"

Hinawakan niya ng mahigpit ang braso ko at pwersahan akong ibinalik sa dining table.

"Eat!" sabi niya. Pinaupo niya ako.

"A-ayoko na, Steff," sabi ko. "Please!"

"Why are you so scared? Huh? Did I do something wrong?" Tanong niya na nasundan ng nababaliw na tawa. Hinawakan niy ng mahigpit ang panga ko. 

"C'mon! Eat!" sabi niya. Kinuha niya ang karne at pwersahang nilagay sa bibig ko. "Do you like it? Huh? Masarap?"

Naiyak na naman ako sa puntong 'yun. "P-please—"

"Eat!" aniya. "Ano? Iiwan mo rin ako?!"

Tinignan ko siya. Nababaliw na si Steff. "N-natatakot ako..."

"Natatakot saan?" tanong niya. 

Hindi ko siya sinagot. Mula sa TV na nasa wall malapit sa dining table ay biglang may nagflash na isang balita.

“News flash. Isang putol na ulo ang narecover dito sa bakanteng lote sa Sta. Mesa, Manila. Hindi makilala ang biktima dahil sa tinamo nitong mga saksak. Pero, ayon sa narecover na ilang hiblang buhok ay isa itong ulo ng babae. Patuloy na tumutok dito sa news para sa on-going na investigation. Nag-uulat, Marilyn Buena,”

“D*mn it! I knew I was forgetting something!!” Saad ni Steff sabay atyo at patay sa TV. Nilingon niya ako. “Oh, you heard that…”

" P-pinatay mo siya..." sabi ko ng direkta. 

"I knew it!" Nanlaki ang mga mata niya sabay tawa ng nakakaloko. "I knew it! You saw her clothes!"

Nanlalamig ang mga kamay ko.

"Bakit? Gusto mo bang matulad sa kaniya? Ha!" tanong niya. Hindi ko iyon pinansin.

"M-mamamatay tao ka!" sabi ko. 

"Yes! I'm a killer! I'm your stalker! I'm the one who is always sending those death threats and pictures! I'm the watcher! I'm obsessed with you, Drip. Naiintindihan mo ba 'yun?!" sabi niya na mas lalo kong ikinagulat.

Dahan-dahan siyang lumapit at kinuha ang tinidor. Itinutok niya iyon sa akin.

"I hate nor I love the idea na hindi kita mapatay! Hinding-hindi kita kayang mapatay, Drip," aniya bago ako halikan. Pero hindi ko iyon sinuklian.

Nakakasiri, nakakasuka!

Kinagat niya ang labi ko. Kagat na walang lambing, kung hindi tila kaadikan at kalib*gan.

Sinipa ko siya sa bay*g!

"Arghhh!!!" daing niya. Doon na ako nakatayo at umalis. "C-comeback here—UGH!"

Hindi ko siya pinansin. Hinawakan ko ang doorknob.

"A-aray!" daing ko. Napabitaw ako at napaatras. May kuryente ang door knob!

Kaagad akong napalingon. Nakita ko siya na tumayo at tumakbo sa akin. Tila demonyo na ang kumokontrol sa kaniya.

"Hinding-hindi mo ako maiiwanan. Hinding-hindi na, Joseph," sabi niya na ikinangunot ng noo ko habang dahan-dahang napapaatras.

"J-joseph?"

May inilabas siyang spray. "Sleepwell, My love," aniya. Bago ii-spray iyon sa akin. Naubo muna ako bago makaramdam ng pagkahilo at antok.

Dahan-dahang lumabo ang paningin ko.

NAGISING ako ng masakit ang ulo at medyo malinawag ang buong paligid. Umaga na. Napansin ko agad si Steff na pinapanood ako habang nakaupo sa isang upuan, hawak ang isang kutsilyo. Mukhang hindi ito nakatulog.

"B-bakit mo ba ito ginagawa?!" Tanong ko.

"Wala ba akong good morning? Dati binabati mo ako eh, with kiss," aniya sabay ngisi.

"N-nababaliw ka na!" sabi ko. 

"I am! And it's their fault! It's your fault!' aniya sabay sabunot sa sariling buhok.

"W-wala akong kasalanan sayo—"

"Iiwan mo rin ako! Tulad ka rin nila!" ani Steff.

"Steff, ano bang i-iniisip mo? H-hindi kita iiwan pero s-sinasaktan mo ako! B-bakit ka rin pumatay ng i-inosenteng tao?" Tanong ko. "P-please maawa ka!"

"I-inosente?" natulala siya bago unti-unting tumatawa. "Inosente? Kasalanan nila ang lahat ng 'to!"

Hindi ako nakapagsalita ng ilang saglit.

Umiyak siya. "They destroyed me!"

"D-dahil ba sa mga magulang mo?" tanong ko.

Napatigil siya. "Yes...but, marami pang iba. Including you! You are about to do that, right?"

Napailing ako. "Nagkakamali ka—"

"Nakipagkita ka kay Eros! Dahil ano? Hindi mo matiis na wala siya? Dahil ba siya talaga ang mahal mo?!"

Umiling ako. "I-ikaw ang pinili ko, Steff!"

"Sinungaling!" aniya. "K-katulad ka rin ni Joseph!"

"J-joseph?" pagtataka ko. "S-sino siya?"

Tinignan niya ako uli, this time, masama na at matalim. "He's my fvcking ex who left me because of the other guys! And because he listened to my fvcking parents with their fvcking money! Hindi ba sila masamang tao?" 

Tumawa ito pero may luhang tumulo mula sa mata niya.

“P-pero hindi iyon rason para pumatay ka!” sabi ko.

“Isa pa si Ate Selene! K-kung hindi niya ako iniwan, hindi nila sa akin ibubuhos ang pressure!” aniya. Naiyak na naman ito. “S-she broke her promise! And everyone turned their heads against me! Na para bang isa akong masamang tao noon!”

Tumayo siya at lumuhod sa harap ko. “Until, I saw and met you. Everything seems fine. The color of my world came back. Not until I realized something funny.”

Kumabog ang dibdib ko’t pinagpawisan ng malamig. Nakatutok ang mata ko sa kutsilyong hawak niya.

“You know what’s funny?! Na magkamukha kayo ni Joseph! That’s the funny thing! Hindi niya ako tinitigilan! But, I didn’t think about that coz I thought you’re single. But, Eros came again! I hate that man! Lagi siyang ginagamit ng mga magulang ko para ikumpara sa akin! That hurts so much! That’s why I tried to ruin his life…” paliwanag niya. Naalala ko ang naikwento ni Eros.

“Hindi nyo man sabihin, but I know na may namamagitan sa inyo. Lagi ko kayong sinusundan, lagi ko kayong pinapanood! Lagi ko ring naaalala si Joseph at ang t*nginang kabit niya! That’s why, I came up with the solution na lagyan ng drugs ang inumin ni Eros sa party!” dagdag niya.

Natulala ako. “P-party?!

“That’s right! Party! Kung saan kayo naghiwalay! You had no idea kung gaano ako kasaya na makita ka noon na malungkot dahil sa ginawa ni Eros!” aniya.

“Steff! A-anong ginawa mo sa kaniya noong gabing iyon?!” Tanong ko habang may nabubuong ideya sa utak ko.

Kumunot ang noo niya. “Don’t ask me. Ang tanging part ko lang ay lagyan ng drugs ang inumin niya, just to make a funny thing and memorable to their company. The other side of the story isn’t my fault…especially noong makabuntis siya,” sabi niya.

Napaisip ako habang nanlalaki ang mga mata. “M-may tsansa na h-hindi nga ginusto ni Kuya na makabuntis siya, pero may tsansa rin na dahil sa droga na iyon ay napagkamalan niyang ako si Queen,” sabi ko sa sarili.

“That nonsense now! Dahil aalis na tayo rito and you will never see that man forever!” aniya sabay haplos sa mukha ko gamit ang malamig na patalim ng kutsilyo.

Kinilabutan ako sa pagkakataong iyon.

Eros Point Of View

NAPATINGIN ako sa orasan sa room. Nakakabagot ang subject at topic. Mabilis kong pinapagalaw ang tuhod ko. Hindi ko alam kung anong dahilan kung bakit ako kinakabahan. Parang may sumuntok ng tyan ko. Napahalik ako sa kamao ko dahil hindi na ako makapaghintay.

“Time’s up!” anunsyo ng professor namin. Agad akong napatayo.

“Una na ako, Bro,’ paalam ko kay Brix.

“Eros, sandali lang!” sabi ni Lance. “Hindi ka ba nag-aalala kay Drip? Ilang araw na siyang hindi ma-contact.”

Napabuntong-hininga ako. “I don’t. Baka nasa america na sila ni Steff.”

Kumunot ang noo nito. “Pre, ano ba? Masama ang nafi-feel namin kay Steff. May gut feeling din ako na baka hindi ok si Drip sa kaniya.”

“Magti-text ’yun kung hindi talaga siya ok,” sabi ko na lang. “I have to go.”

“Kinukulit ako nila Shine and Eiron. Paano kami kakalma huh? Naging kaibigan din namin siya, Eros,” sabi ni Brix.

“Then, find him—”

Bigla na lang may sumapok sa mukha ko. Napaatras sila. Paglingon ko ay si Adrian at si Eiron ang naroroon. Namumula ang kamao ni Adrian habang galit na nakatitig sa akin.

“That’s for you! Sana natauhan ka na!” sabi niya.

“Ano? Wala ka bang alam na pwedeng makatulong sa atin?’ ani Eiron na tila kinakabahan.

“Nakay Steff na nga siya eh! Ano ba?!” sabi ko sabay hampas sa pintuan. Nagulat pa sila sa reaksyon ko.

“Tandaan mo, Eros. Kung mabawi man namin si Drip ay hinding-hindi ko na siya hahayaan na mapunta sa’yo uli!” banta ni Eiron.

Hindi ako sumagot at nagpatuloy lang sa paglalakad. Sa pagbukas ko sa pintuan ng kotse ay nakita ko bigla ang picture ni Drip. Nalaglag ko pala iyon kanina. Tinignan ko iyon.

Bigla kong naalala ang mga death threats na sinasabi niya. Pumasok ako kaagad sa kotse at umalis. Nakarating ako sa parking ng restaurant na kakainan ko ngayon. Ayokong kumain sa bahay dahil nandoon si Mommy and Queen, maiirita lang ako.

Kinuha ko ang mga threats. Naiwan sa akin ni Drip iyon. Doon, parang binuhusan ako ng malamig na tubig at tumibok ang puso ko ng mabilis. Hindi kaya, tama ang hinala nila Brix? Ugh!

Ibaba mo ang pride mo, Eros…

Kaagad kong tinawagan si Chief Rick.

Eros: “Chief, may papaimbestigahan ako sa’yo.”

Rick: “Alright, bakante pa naman ako ngayon. So, who is she/he?”

Eros: “Give me information and details about Steff Arellano. I want to know him.”

Rick: “Oh yeah him. Sure, let me grab some information about him and I’ll let you know once I got it.”

Eros: “About the case of the driver…may progress ba?”

Rick: “I don’t know. But, I’m going to his family’s house to ask them some questions.

Eros: “When? Pwede ba akong sumama?”

Rick: “No, Eros—”

Eros: “Please, Chief? I want to ask them some questions too. Pakiramdam ko, may kailangan akong malaman mula sa kanila.”

Rick: “Fine, pero wala kang ilalabas kung ano man ang makukuha natin. Understand?”

Eros: “Thank you, Chief.”

Pinatay ko na ang tawag at bumaba. Doon, nakita ko ang pamilyar na mukha. Mabilis ko itong nilapitan.

“Hey, you’re the landlord…of that apartment, right?” sabi ko sa babae na naglalakad habang may dala-dalang mga plastic.

Napatigil siya. “P-po? Sino po sila?”

“Ah, I’m related to your previous tenant. Drip ang pangalan niya. Hindi namin alam kung nasaan na siya ngayon. May nabanggit ba siya sa inyo?” Tanong ko.

“Drip…” nag-iisip siya. “Ah! Si Drip, yung boyfriend ni Steff. Ah oo kakalipat lang nila nung isang araw—”

“Wait! Lumipat sila?” nagtatakang tanong ko.

“A-ah ang alam ko lumipat sila eh. Biglaan. Hindi ko rin alam kung saan,” sabi niya. Umalis kaagad ito.

Halatang nag-aalangan siya kaya hinabol ko ito.

“Please, I know alam mo kung nasaan siya. Nag-aalala kami kay Drip,” Pakiusap ko pero umiling siya.

“H-hindi po talaga eh—”

“Babayaran kita. How much ang binayad sa’yo ni Steff para manahimik ka?” tanong ko. Wala na siyang nagawa pa at isinama ako sa apartment niya.

Binuksan niya ang pintuan ng apartment ni Drip. Wala na itong kalaman-laman.

“Sir, kahit ako ho ay nagulat dahil biglaan ang pag-alis nila. Hindi naman sinabi ni Steff kung bakit pero parang naiinis siya,” sabi nito.

“That’s odd…” bulong ko.

“Pasensiya na, Sir. Wala po talaga akong alam. Pero baka mayroon dito na makatulong sa inyo,” sabi niya. Tumango ako at inilibot ang tingin.

“It’s fine. I’ll call you pag kailangan na kita,” sabi ko bago pumasok sa iba pang parte ng bahay. Sa kusina, banyo, dining area, at iba pa ay wala akong nakita. Sa kwarto rin ay walang kalaman-laman. Honestly, wala akong nafi-feel na makakatulong sa akin dito. Napabuntong-hininga ako. Lalabas na sana ako pero may napansin ako sa basurahan. Napangisi ako.

“You’re not smart enough, Steff,” bulong ko. Kinuha ko ang cellphone na sa tingin ko ay kay Drip. Binuksan ko iyon. Mabuti walang pin code. Agad kong binulsa ito. Sakto namang pumasok muli ang landlord.

“May nahanap ka?” tanong nito. “Please, h’wag n’yo na lang sabihin kay Steff na tumulong ako sa inyo.”

“Don’t worry ’bout that,” sabi ko nalang sabay abot ng pera sa kaniya. “Thanks, by the way. Text me if may malalaman kang info about kay Drip or Steff.”

“S-sige po, Sir!”

Pag-uwi ko ay agad akong pumasok sa kwarto, dala ng pag-asang makita si Drip. Gusto ko man humingi ng sorry kina Adrian pero siguro pagkatapos na nito. Gusto kong mailigtas siya.

Inilock ko ang pintuan at agad na kinuha ang cellphone ni Drip sa bulsa ko. Nakita ko mula roon ang wallpaper niya noong bata siya. Kaagad kong kinalikot ang gallery niya.

Puro picture niya, nila Eiron, Shine at Sean, lalo na silang dalawa ni Steff. Napailing ako. Kinonnect ko rin sa wifi ng bahay ang cellphone niya at doon nagdagsaan ang messages, chats at missed calls sa kaniya nila Shine at Eiron.

Nakokonsensiya ako sa reaksyon ko kanina.

Ginalaw ko ang contacts, messages, facebook niya. Pero wala akong nakikita kung hindi ang chat lang nila Steff. Puro about sa pag-order sa labas, at sa pag update lang. Sa pag scroll up ko ay napansin ko ang isang picture ng isang notebook mula kay Steff.

“Look! My handwriting is so good. My teacher said I could be a teacher too!”

Sent a photo.

Lalampasan ko na sana pero may naalala ako. Sinave ko iyon at pinagcompare ang sulat nito sa picture at ang handwriting sa death threat.

Nanlaki ang mga mata ko.

“Fvck you, Steff!” gigil na bulong ko. Hindi kaya, siya lang din ang may gawa nu’n? Sobrang magkaparehas ang mga handwriting sa letters at sa note ni Steff. “He’s a crazy man…”

Napatingin ako sa bintana. Now, I just need to know kung nasaan sila. Napapikit ako. Sumasakit ang sintido ko. Maybe because of too much stress? Ugh! Problema sa company, kay Drip at sa pesteng buhay na ’to.

Itatabi ko na sana ang cellphone nang may maisip ako. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang ideya na ’yun. Binuksan ko muli ang contact ng cellphone ni Drip. Hinahanap ko ang number ni Steff.

“Gotcha…” bulong ko at agad na kinuha ang laptop ko. Tinype ko sa google chrome ang location or phone finder na website. Ginamit ko ang number ni Steff upang malocate ’yun.

“Ugh!” daing ko dahil hindi gumana. “You’re testing me huh.”

Sinubukan ko pa sa iba, but I failed. Kaya sinarhan ko na lang ang laptop. I look at Drip’s phone.

“Please help me, Tita and Tito. I want to save your son,” sabi ko sa hangin, umaasang maririnig ako ng mga magulang ni Drip. “I know, you know the truth. Please help me and give me a chance to…love him again.”

Napaluha na ako. Fvck. I messed him up. I messed my life up.

Biglang may tumunog sa cellphone ni Drip. Isang reminder mula sa notes niya.

“3 days before the US”

Napatayo ako. I have only 2 days para mabawi siya. Fvck it!

“I can do this! Yes, Eros! You can do it!” sabi ko. “Please, Drip! Wait for me!”

Napahimas ako sa noo. Ugh! All I can do is to pray…at hanapin ang iba pang connection ni Steff.

INILAPAG niya ang papel sa harap ko. "Steff Arellano, 18 years old. Anak ng mag-asawang arellano at may-ari ng 3 sikat na hospital dito sa pilipinas. Mayaman din ang angkan niya. 2 years ago, nagpunta siya ng US para magpagamot. May kaso na rin siya rito dahil sa pananakit sa isang estudyante ng harvey, but nasettle naman din kaagad," sabi ni Chief Rick.

Nira-rub ko ang daliri ko sa ibabang labi ko. Napakunot ang noo ko. "Magpagamot? Ng alin?"

"May mental health issue siya. Nadiagnosed na may Bipolar disorder and delusional din," sagot nito na ikinatakot ko. "He's a maniac. Not because of his mental disorder, but he's totally a dangerous person, Eros. However, according to the record eh magaling na siya."

"May napatay na ba siya?" Direktang tanong ko. Tumingin siya sa paligid at lumapit sa akin.

'Yes, may naging case na napagbintangan siya. Pero nanalo siya against dito. Malakas ang attorney na ginamit nila," sabi niya pa. "Why? Related ka ba sa kaniya?
Napakagat ako sa labi. "I need to save Drip."

"Why? Nasa panganib ba siya?" takang tanong nito sa akin. Agad kong ipinakita ang letters ni Drip at ang notes ni Steff. 

“These are the death threats na natatanggap ni Drip these past few weeks or days—whatever na galing kuno sa mga stalkers or sa mga taong galit sa kaniya dahil sa issue namin noon.”

Napakunot ang noo niya at tinignan ang letters at ang notes. ’So, you’re saying na may possibility na si Steff ang gumagawa nito? Because, based on what I’m looking. Parehas ang handwriting ng bawat death threats and ang nasa notes—which means, hindi marami ang nagpapadala nito, kung hindi isa lang. Isang tao lang and you assumption is…si Steff ang may gawa nito.“

“It doesn’t make sense, right? Like how crazy is he?!” sabi ko na naguguluhan.

“It makes sense. This is clearly one of the sign na obsessed ang isang tao sa isa pang tao, to the point na gumagawa siya ng mga bagay just to isolate the person they want,” paliwanag ni Chief Rick.

Napahilamos ako ng mukha.

“And, yup…he’s clearly a dangerous person. Walang matinong tao ang gagawa nito,” dagdag niya pa. “He’s just do this kind of weird stuff, just to make Drip depend on him. They love to be a provider person. Gusto nilang maging needy ang mga taong kinaka-obsessed nila. That’s why we need to hurry up. I’ll go back to the office. Puntahan at hanapin mo ang connection ni Steff. Hospitals, their house, parents or friends. Once na may makita ka, I’ll go with you,” sabi nito.

“O-ok! Thanks!” sabi ko sabay tayo para umalis na.

Itutuloy…

Desire 30

Desire 30: Reveal

Eros Point of View

Agad akong kumilos at pinuntahan ang lugar ng taong sa tingin ko’y mas alam kung nasaan si Steff. Mahigpit ang hawak ko sa manibela ng mga oras na iyon. Punong-puno ang isip ko ng kung ano-anong negatibong isipin.

“D*mn!” mura ko nang mapapreno ako. May biglang tumawid. I blew the horn at the pedestrian. “C’mon!”

Yumuko lang ito at agad na umalis. Napahawak ako sa ulo ko at agad na nagpaandar ng mabagal.

Pagkarating ko sa Hugo Hospital, na pag-mamay ari nina Steff ay agad kong nilapitan ang front desk.

“Where’s the office of Mr. Arellano?” tanong ko.

“Sure, Sir. Para saan po at ipinatatanong—”

“In case of emergency. Ugh! Kailangan ba talagang tanungin ’yan?!” sabi ko. Natauhan naman ako ng mapansing natakot ang nurse sa akin. “S-sorry. Please, sabihin niyo na lang sa akin. May kailangan akong itanong sa kaniya.”

“R-room 14. G-ground floor po,” sabi niya.

“Thanks!”

Agad kong pinuntahan iyon. Pagkatok ko ay bumukas ang pintuan. Naabutan ko ang secretary ni Mr. Arellano, base sa pin name niya.

“Hi, Sir. How may I help you?” tanong nito.

“Where’s Mr. Arellano?” tanong ko sa kaniya.

“I’m sorry, Sir but…I don’t know. I think they’re on vacation. M-matagal na po siyang hindi napasok,” sabi nito.

“Vacation?” napabuntong hininga ako.

“Pwede niyo po siyang puntahan sa bahay nila. Mrs. Arellano or Mr. Steff will entertain you,” sabi nito.

“Alright, thanks,” sabi ko. Matapos iyon ay umalis na ako at nagpunta sa bahay nila. Mabuti na lang at saulo ko pa ang daan. Naabutan ko ang mansion nila na tahimik. Maliwanag pero bukas ang ilaw. Kitang-kita iyon sa silipan sa gate.

Nagdoorbell ako. Pero wala man lang nagbukas ng gate.

Ginawa ko iyon ng paulit-ulit. Pero wala talaga.

The hell with them? Bakit parang tinataguan nila ako?

“Tao po!” Sigaw ko. Hinawakan ko ang gate para kalampagin, pero to my surprise, bukas iyon.

“Huh…” bulong ko sa sarili. Dahan-dahan akong pumasok sa loob.

“Tao po?” Pagtawag ko uli. Sinubukan kong pihitin ang doorknob pero nakalock iyon. Kaya naman dahan-dahan akong nagpunta sa gilid at sa bandang garden ng bahay. Napansin ko na bukas ang pintuan sa likuran. Kaagad akong pumasok doon.

My gut tells me to hold my phone. I don’t know why pero kinakabahan ako.

Pagpasok ko ay kusina agad ang sumalubong sa akin. May iilang plato pa ang naroroon at ang panis na mga pagkain. Pero walang maid, wala ring bakas na may tao sa loob.

Napahilamos ako sa aking mukha. “Where the hell are you, Steff…”

Kinuha ko ang cellphone. Balak ko na lang na umalis dahil mukhang walang tao. But, my mind tells me na tumingin at i-check pa ang buong paligid. Pinigilan ko na tawagan si Chief Rick. Bawal kasi ang ginagawa ko, but my curiosity and my agenda kills me kaya hindi ako aalis hangga’t hindi nawawala ang kutob ko.

“Mr. Arellano?” tawag ko. “Mrs. Arellano!”

Nagpunta ako sa living room, sa laundry room at lalo na sa mga kwarto. Ngunit, wala talaga akong nakita. Bukas ang mga aircon, medyo magulo din ang ibang gamit na para bang may nanggulo rito, pero not to the point na may nagnakaw o nilooban.

Tulad ng sinasabi ni Chief Rick sa akin, wala akong pwedeng galawin sa mga iyon. Makikita nila ang fingerprint, pwera sa doorknob na kailangan kong hawakan.

Ilang minuto ang lumipas na paglilibot ko’y wala talaga akong nakitang tao. Sa pagbaba ko at pagpunta ko sa kusina ay nakarinig ako bigla ng kaluskos. Kumabog ang dibdib ko.

“W-who are you?!” matapang kong tanong. Lumingon ako sa buong paligid. Pakiramdam ko’y may nanonood. Pero wala akong makita.

Grrr! I hate this feeling.

I need to call the Chief. I think something is wrong here.

Hmpp!

Napalingon akong muli. Narinig ko na naman ang ingay na ’yun. Napalunok ako. Dahan-dahan kong i-analyze ang pinanggalingan nito. Sa sala? Hindi, sa dining area? Hindi. Sa kusina? Hindi.

Napansin ko ang cabinet sa ilalim ng sink. My gut is telling me to open it. I hate to admit na nanginginig ng kaunti ang kamay ko. Dahan-dahan kong binuksan iyon.

“Ahh!” I gasped and fell to the floor. Para akong masusuka at mawawalan ng malay sa nakita. Narito ang nabubulok at duguang bangkay ng tila maid na nakagapos ang mga kamay at paa mula sa likuran. Wasak ang ulo nito na tila hinampas ng matigas na bagay. Umalingasaw rin ang mabahong amoy na nanuot sa ilong ko. Fvck!

“W-what the fuck is this?!” Gulat kong tanong.

“T-tulong…” saad ng isang boses. Paglingon ko ay napansin ko ang isang matandang babae na putol ang dalawang paa, gumagapang iyon, duguan at tila hinang-hina na. Pilit niya akong inaabot habang nakapikit na ang isa niyang mata.

“T-tulungan n-niyo kami…”

Kaagad akong tumayo at nanginginig na tinawagan si Chief Rick.

Eros: “C-chief!”

Kaagad niya namang nahalata ang panginginig ng boses ko dahil sa takot at awa. Namatay din ang matanda dahil sa pagkawala ng maraming dugo nito.

Rick: “Eros? Where are you? Why are you scared?”

Eros: “This is so fvcking mess! Pumunta kayo sa bahay ni Steff! Please bring an ambulance and also a police!”\

Rick: “What happened?! I’ll come with them! No matter what happens, do not go anywhere! Wala ka ring gagalawin! Just stay there and be safe!”

Namatay ang tawag.

Pagkatapos nu’n ay dumating na sila. Natagpuan sa iba’t-ibang parte ng bahay ang mga duguan at bulok na bangkay ng mga maid. Mayroon sa lababo, sa ilalim ng sofa, sa ilalim ng kama, sa banyo at sa terrace. Lahat sila ay iba-iba ang paraan ng ginawang pagpatay. Hindi ko maatim na makita iyon kaya lumabas na lamang ako. Pero nakatatak na iyon sa utak ko kaya hindi rin iyon nakatulong. Iisa lang ang nakasurvived kanina, at iyon ang matandang humihingi ng tulong sa akin. Pero namatay nga ito.

Pero ang mag-asawang Arellano ay hindi namin makita.

“We’re still investigating the house. Baka makakuha kami ng clue kung nasaan ang mag-asawa at ang kanilang anak na si Steff. Sigurado ka bang wala kang naabutan kanina rito?” tanong ni Chief Rick sa akin habang nakatingin sa mga bangkay na nakalatag at narecover kanina.

“Wala, Chief…” sabi ko habang pilit na inaalala si Drip.

Sana talaga okay siya, because I can’t imagine na matulad siya sa mga maid na nakita ko kanina.

“Sa ngayon, prime suspect namin ang mag-asawang arellano at ang anak nila,” sabi niya pa.

“Pero, hindi ba nakakapagtaka na matagal ng hindi pumapasok ang mag-asawang iyon? Baka napahamak din sila,” sabi ko.

“We don’t know that, but my assumption is yes…or pwede ring tumakas na sila. Sa ngayon, tumitingin kami sa record kung nakalipad na ba sila at nakaalis ng bansa. Based sa mga bangkay ay matagal na rin ang itinagal ng mga ito. Kaya may posibilidad na matagalan bago namin makita ang mag-asawa, lalo na si Steff. Pinuntahan mo na ba ang mga kaibigan niya?” tanong ni Chief.

Umiling ako. “Sa ibinigay mo sa aking info, wala siyang kaibigan. Wala rin akong kakilalang kaibigan niya sa University noon hanggang ngayon. Si Drip lang ang alam kong malapit sa kaniya na makakapagturo sa atin,” paliwanag ko sabay sabunot sa buhok habang nakayuko.

Naramdaman kong tinapik niya ang balikat ko. “Rest, kid. This is too much for you.”

Umiling ako. “I can handle this, Chief. My only concern is Drip. Aalis na sila ng bansa this week. Paano kung hindi ko sila maabutan? Ugh!”

“Do you still love him?” tanong niya?“

“I didn’t stop loving him,” sabi ko. Inaamin ko na siya ang sobrang kahinaan ko.

“Then, don’t stop. Nararamdaman ko na malapit mo na siyang makuha,” sabi niya.

Biglang may ideyang pumasok sa isip ko. “Chief, may IT ka bang kakilala na pwedeng magtrack ng phone gamit ang phone number?”

Napabuntong-hininga. “Why?”

“I found Drip’s cellphone, right? May number si Steff sa kaniya. I tried it pero fake ata ang sita na ’yun,” sabi ko.

“Alright, I’ll talk to him,” aniya sabay bigay ko ng Cellphone. “Though, alam kong matatagalan iyon. So please habang ginagawa namin ito ay maghanap ka pa rin ng ibang solution. Hindi pwedeng makatakas si Steff.”

“Then, post his face?” sabi ko.

“Pwede rin. Pero, hindi ba’t magiging alerto siya lalo. Baka mas lalo niyang itago si Drip,” sabi niya. “Also, hindi natin alam kung may kasabwat siya sa immigration. But, I’ll consider your suggestion.”

“Please, Chief. Let’s post Drip’s face. Ugh! Bakit ngayon ko lang naisip ’to?” sabi ko.

“Fine, but first, let’s talk to someone that I know,’ ani Chief.

KINABUKASAN, agad kong nagtanggap ang location na ibinigay sa akin ni Chief. Walang pag-aalinlangang umalis ako sa university n’un.

[8:00 AM]

Rick :

This is the location that we got from the phone of Drip. It’s a village. Go there. Text me if you need help!

Tila nabuhayan ako sa nakita. Mabilis kong pinaharurot ang sasakyan papunta doon. Hindi ko alam kung bakit lalo akong kinakabahan. Takot ba o saya? Ugh!

Pagkarating ko roon ay nadismaya ako. Abandonadong bahay. Grrr!

Napansin ko naman ang isang gate ng village. Naroon ang guard. Naisip ko biglang lumapit sa kaniya.

“Sir, baka may nakita po kayong ganitong lalaki? Pinaghahanap na rin kasi ’yan eh,” sabi ko. Tinignan niya ito.

“Pamilyar po, Sir. Parang nakita ko na siya pero hindi ko lang alam kung saan,” sabi niya.

“Pwede bang pumasok? Gusto ko lang magbaka sakaling makita siya sa loob—”

“Naku sir, hindi po pwede. Dapat po may purpose po o di kaya ay related sa mga residents dito,” sabi ng kamot ulong security guard.

“I’ll pay you—”

“Hindi po talaga, Sir,” sabi niya. Biglang tumunog ang radyo niya. Hindi ko naintindihan pero sinagot niya iyon.

“Naku! Sir, maiwan ko na kayo diyan. May kailangan kaming makita sa loob,” sabi nito na ikinakunot ng noo ko. Hindi ko alam kung bakit tila nanghina ako at lumakas ang kutob ko.

“A-anong nangyari?” tanong ko agad bago sumakay sa patrol.

“May bangkay daw pong narecover,” sabi nito. Mas lalong lumakas ang nararamdaman ko. Pag-alis nito ay dahan-dahan akong bumalik sa kotse. Nahampas ko pa ang pintuan dahil sa pagkadismaya. Papasok na sana ako pero may mabilis na sasakyan akong narinig. Parang gumagasgas ang gulong nito sa lupa.

“What the hell?” bulong ko habang nakikita ang kulay itim na mitsubishi montero. Sa sobrang bilis nito ay binangga nalang nito ang toll gate. Sinundan ko ng tingin iyon. Bahgyang nakabukas ang bintana nito sa likurang bahagi. Mula roon, kitang-kita ko ang pamilyar na mukha na tila humihingi ng tulong.

Si Drip!

Drip’s Point of View

“DRIP! Ugh! I told you na punasan mo ng mabuti ito! You’re so d*mb!” ani Steff. Nanginginig kong nabitawan ang mop.

’S-sorry—“ naputol ang sasabihin ko ng hawakan niya ng mahigpit ang panga ko. Nakita ko ang namumula niyang mata.

“Ang tanga mo!” sabi niya sabay ngudngod sa akin sa lapag. Naramdaman ko ang pagtama ng ngipin ko sa labi ko at ang pagdugo nu’n.

Napaluha ako sa sobrang sakit.

“Bumangon ka agad diyan o gagawin kitang basahan?!” sabi niya. Pero nanghihina na talaga ako. May mga pasa kasi ako sa katawan dahil sa mahigpit na paghawak niya at malakas niyang katawan.

“A-ayoko na, Steff. Please p-patayin mo na lang ako,” sabi ko. Tila sumusuko na ako at nawawalan ng pag-asa. Pakiramdam ko, hindi na nila ako mahahanap.

“No! Pati ba naman ikaw iiwan ako?’ sabi niya. Napaiyak ako.

“Mag mop ka na!” utos niya muli. Wala na akong nagawa kung hindi sundin siya. Binuksan niya ang TV at prenteng naupo sa sofa. Napakalayo na niya sa Steff na nakilala ko.

News Flash: The Arellano family has been named the prime suspects in the murder of their five household staff. The victims were found inside the family’s mansion, and according to the autopsy, they had been dead for approximately two weeks. Authorities say the investigation is still ongoing.

Anyone who has seen these three individuals is urged to contact authorities immediately at 598-899.

Ibinato ni Steff ang remote sa TV, dahilan para mabasag ito. “They found it! They found it!” Sabi niya. Napaupo ako dahil sa sobrang takot at gulat.

Hindi lang iisa ang pinatay niya…may lima pa.

“Ugh! This is so fvcking wrong! Hindi ito ang ipinaplano ko!” sabi niya bago muling nagwala. Ibinato ang mga gamit at ginulo ang mga inayos ko kanina. Pero wala na akong pakielam doon dahil mapanganib na tao ang kasama ko.

Pero tao pa ba siya?

“No no no!” sabi niya. Sumilip siya sa nakasaradong bintana. “T-they’re here! They’re waiting for me!”

Napaparanoid na siya. Malikot na mga mata habang nagpapawis ang katawan. Hindi ko alam ang sasabihin. Pero mahigpit kong hinawakan ang mop.

Bigla siyang napatingin sa akin. “Put makeup on your face and on your bruises! Now!”

Umiling ako. “A-ayoko—”

“Now!” sabi niya.

Umiling ako at tinutok ang mop sa kaniya. Bigla siyang natawa. “Lalaban ka? Do you think matatakot ako diyan?”

Nanginginig man pero tinapangan ko ang sarili. “P-papatayin kita!” banta ko. Nawala ang emosyon sa mukha niya at biglang sinanggi ang mop sa kamay ko, dahilan para tumalsik iyon sa kung saan at kinuha ang pulsuhan ko.

“A-aray Steff!” reklamo ko dahil may pasa ako doon. Hinila niya ako sa kusina at may tinulak siya sa pader, na ikinagulat ko dahil bumukas iyon. May sikreto palang pintuan doon. Itinulak niya ako papasok dito. Napakadilim, napakabaho at tila basa ang lapag. Naiiyak na naman ako. Binuksan niya ang nag-iisang light bulb na medyo dim. Doon ako mas lalong napaiyak.

Naroon ang tila naghihingalong mga magulang ni Steff. May mga sugat ang mga ito, nakagapos ang kamay at mga paa. May nakasubong tila bilog sa kanilang bibig na na nakatali naman sa isang bakal na nakapalibot sa kanilang bibig hanggang batok. Malalim na ang mga eyebags ng mata nila na tila takot at ilang gabi nang hindi natutulog.

“You found my secret…” aniya habang nakangisi sa akin. Para na siyang sinaniban ng demonyo sa pagkakataong iyon. Umiyak ang mga magulang niya sa pagkakita nila sa akin. Binigay niya sa akin ang make-up kit na hindi ko alam kung kanino.

“Magmake up ka! Babalikan kita dito!” sabi nito sabay hila sa ama niya na nagwawala pa kahit hinang-hina na. Tumingin ito sa akin na para bang nagmamakaawa pa. Pag-alis nito ay gusto akong lapitan ng ina nito. Pero nakatali pala ang leeg nito sa isang kadena kaya wala siyang nagagawa kung hindi ang manatili sa kinaroroonan nito.

Sa sobrang takot ko ay kinuha ko ang make up kit at sinubukang takpan ang mga pasa ko. Nakikita ko pa rin ang ina ni Steff, wala na itong sinasabi pero lumuluha at tila nakatingin na lang sa akin. Pagtingin ko sa kamay niya ay may itinuturo ito. Isang malaking wallet na nasa kaniyang tabi.

Dahan-dahan kong nilapitan iyon at kinuha.

“Hmpp hmpp!’ sabi nito na tila sinasabing buksan ko, agad kong binuksan iyon kahit na basa pa at puno ng dugo. Nakita ko ang tila taser.

“Hmpp!” sabi niya. Kaagad naming narinig si Steff kaya agad kong itinago iyon. At inilagay sa bulsa ko.

“Now…Let’s go!” sabi niya sabay hila sa akin patayo.

“P-pero paano si—”

Bigla niyang binaril ang ina niya sa ulo.

“Steff!!” sigaw ko.

“Bilisan mo na! Kung ayaw mong matulad sa kanila!” banta niya sabay hila sa akin. Lumabas kami at isinakay niya ako sa backseat, kasama ng mga gamit namin. Pagkaano ay nagdrive na kami paalis.

“A-anong ginawa mo sa daddy mo?” tanong ko.

“Pinatay ko na siya, katulad ng magaling kong nanay,” sabi niya. “Ginawa ko siyang distraction sa mga guards para makaalis tayo!”

“Pinaghahanap na kayo ng mga awtoridad! H-hindi ka ba natatakot? Hindi tayo makakaalis ng bansa!” sabi ko.

“Tumahimik ka! I have my connections! Kaya wala ka nang magagawa,” sabi nito. Binangga niya ang toll gate. Umaasa ako na may makakakita sa akin. Sa isang iglap, may nahagip ang mga mata ko.

Napaluha ako at mabilis na binuksan ang bintana. Pinindot ko ang button.

“Eros!! T-tulungan mo ako!” sigaw ko. Mabilis siyang humabol sa amin.

“Jerk!! What did you do?!!” sabi ni Steff at pinaharurot ang kotse. Kinabahan ako. Baka ibangga niya ang kotse.

“S-sumuko ka na!” sigaw ko sa kaniya. Pero hindi siya tumigil. Hindi niya pinapansin ang mga kotse na kasabay namin.

“Have you ever heard of the fight-or-flight? This is flight and they will never see me again—especially you!” tumawa siya na parang baliw.

Hindi ako nakasagot. Nilingon ko si Eros. Hinahabol pa rin niya kami. Napangiti ako ng tipid. Nabuhayan ako kahit kaunti.

Pagkarating namin doon ay nagsuot siya bigla ng mask at jacket, may agad namang lumapit sa amin para kunin ang mga gamit, habang ako ay hinila niya palabas at humalo sa maraming tao. May mga nagbabantay din sa amin kaya hindi ko alam kung papaano siya hahabulin. Nang makalayo sa entrance ay nakita ko na narooon si Eros at pilit na pumapasok para habulin ako.

“You can’t escape! H’wag mo na siyang tingnan para di ka masaktan!” ani Steff.

Hindi na rin kami nagcheck in, may nag-abot na lang sa kaniya ng ticket kaya diretso na kami sa loob.

“Please, Steff ayoko na talaga,” sabi ko at pilit na binabawi ang kamay ko.

“Ang tigas ng ulo mo!” aniya. Pagdating namin sa waiting area ay pinaupo niya ako.

“Don’t you dare to run away!” banta niya bago may lumapit sa kaniya. “Are you really sure na hindi kami mahuhuli rito?”

“Sir, yes. Just trust me. Darating na po ang private plane nyo,” saad ng kausap ni Steff sabay tingin sa akin. “Is he okay?”

“Trabaho mo bang maging concern sa boyfriend ko?” pabalik na tanong ni Steff sa kaniya. Natakot naman ito at napayuko. Lumapit ito sa akin.

“N-nagugutom ako,” sabi ko sa kaniya.

“Maghintay ka sa eroplano,” malamig niyang sabi pero umiling ako.

“N-naiihi ako, Steff,” sabi ko uli.

“Stop complaining—ugh! Fine!” sabi niya. ’Sasamahan kita.“

“K-kaya ko na—”

“Then, hindi ka makakapag restroom!” galit na bulong niya dahil napapatingin na sa amin ang iilang tao.

“Please, nasakit na ang ibaba ko,’ sabi ko sa kaniya.

“D*mn it!’ tumayo siya at hinila ako para magpunta ng restroom. Napalayo kami sa mga bodyguards na nakabantay sa amin. Lumingin ako sa paligid. May napansin akong pwedeng takbuhan, pero delikado dahil may mga bantay rin.

Bigla kong naalala ang taser.

“Bilisan mo!” sabi niya. Tumango ako. Sa pagtalikod niya ay mabilis kong nilabas ang taser at idinikit sa tagiliran niya.

“Arghh!!! Ah!!” daing niya bago madapa. Doon naalerto ang mga bodyguards kaya agad akong tumakbo. Hinarangan man ako ng mga airport guards at staff ay itinulak ko sila.

“Habulin n’yo!” rinig kong sigaw ni Steff sa kanila. Malayo pa ang pintuan na pinanggalingan namin. Kaya naman binura ko ang make up na tumatakip sa mga pasa ko.

Alam kong maabutan na nila ako dahil sa gilid ko ay may humabol din sa akin. Gusto ko mang makatakas pero nararamdaman kong wala na talaga akong kawala. Sa pagtakbo ko ay biglang may humawak sa akin. Kumabog ang dibdib ko.

“Stop!” sigaw ng lalaki na nakaleather jacket. May pinakita siya bago lumapit ang ibang pulis.

“Narito kami para hingan ng statement si Mr. Steff Arellano. Hindi siya pwedeng makaalis,” sabi nito. “You, ihatid mo sa labas si Mr. Anderson.”

Kinuha ako ng isang pulis at inescort sa labas. Pagdating doon, nakita ko sina Kuya Eiron, kasama sina Adrian, Brix and Lance. Pero nahagip agad naman paningin ko si Eros, tumatakbo siya papalapit sa akin.

“Drip!” tawag niya sa akin. Hindi na ako nagsalita dahil tuluyang nanlambot ang mga tuhod ko habang lumalabo man ang paningin ko dahil sa luha.

Naramdaman ko na lang ang mahigpit niyang yakap at ang paghikbi nito.

Nawala ang takot ko sa pagkakataong iyon.

Pakiramdam ko, nakawala ako sa isang madilim na kwarto.

Itutuloy…

Desire 31

Desire 31: Hands of the angel

Drip’s Point of View

Napayakap ako kay Eros. Ramdam ko ang halo-halong emosyon nito.

“F-finally,” sabi niya sabay harap sa akin at sinakop ng dalawa niyang palad ang magkabila kong pisngi. Nakita ko ang pagtulo ng luha niya. “Finally, you’re here, Babe.”

Hindi ako nakasagot. Bigla akong nahiya sa kanila. Dahil sa abalang nagawa ko.

“S-sorry,’ sabi ko.

“Don’t apologize,’ ani Eros sa malambing na boses. Lumapit din si Kuya Erion at niyakap ako.

’T-tama siya. Hindi ka dapat nagsorry. Hindi mo alam na ganoon pala siyang klase ng tao,“ sabi ni Kuya sabay halik sa noo ko. “Hay*p na Steff.”

Biglang lumabas ang mga pulis kasama si Steff. May mga nagflash din na camera kaya itinago ako ni Kuya Eiron.

“How dare you, Drip! Iiwanan mo rin pala ako!” sabi niya sabay umiyak at nagwala sa harap ko. “You are just a common faggot na hindi mapakali sa iisang tit—”

Sinampal ko siya na ikinagulat niya.

“W-what the—” bulong niya habang hindi makapaniwala sa ginawa ko.

“Mabulok ka sana sa asylum!” sabi ko.

“No!! Babalik ako! Babalikan kita Joseph!” sigaw niya habang hinihila siya paalis doon.

“Who’s Joseph?” takang tanong ni Adrian.

“Ex niya,” sabi ko. Nilapitan kami ng lalaking humawak sa akin kanina.

“I told you. Makukuha mo rin siya,” sabi nito.

“This is Chief Rick. Siya ang tumutulong sa akin para mahanap si Drip at si Steff,” sabi ni Eros.

“S-salamat po,” sabi ko sa kaniya na ikinangiti nito.

“Eros, I’ll talk to you later. Ise-settle ko lang ang case ni Steff. Umamin din siya kanina na siya ang pumatay sa maid nila at sa magulang niya. Mag-iingat kayo,” sabi nito bago umalis.

“Thank you, Chief,” ani Eros.

“Hold on, pinatay niya lahat ng ’yon?” nagulat na tanong ni Brix.

“Pati ang half-sister niya,” sagot ko. “Pinatay niya dahil sa past traumas niya.”

“Also, his mental health is unstable. Nadiagnosed siya na may Bipolar Disorder and Delusional,” sabat ni Eros.

“Oh akala ko ba ayaw mong iligtas si Drip?” ani Kuya Eiron na ikinataka ko.

“Not now, Eiron. Please,” Sabi na lang ni Eros sabay hawak sa kamay ko. ’Let’s go. May ambulance na naghihintay sa’yo.“

Inihatid nila ako sa ambulansiya at isinakay doon. Hindi ko alam kung bakit natakot akong mag-isa. Hinawakan ko pa ang kamay ni Eros.

“Don’t worry. Susundan kita sa hospital,” sabi nito sabay ngiti.

“Sasamahan ko na siya. Sumundo na lang kayo. Masyado na kayong nae-expose dito,” suhestyon ni Kuya Eiron. Sumakay na siya sa loob at umalis na roon. Ginagamot ng isang staff ang mga pasa ko at sugat.

Binigay ni Kuya Eiron ang cellphone sa akin. “H’wag mo na iwawala, ok?” sabi nito. “Bakit hindi ka umuwi sa atin? Welcome ka naman doon eh.”

Naluha ako. “Sorry, Kuya. Gusto ko lang naman magkaroon ng sariling buhay.”

“Ayos lang naman. Pero pwede mo namang gawin ’yan kapag naging college ka na. Hindi rin naman required ’yan. May pamilya ka pa. Meron ka pang ako at si Mama,” sabi niya. Hinimas niya ang likuran ko.

Pagdating namin sa hospital ay agad akong inexamine. Tinignan mula sa x-ray ang mga galos ko, pasa, kung may bali ako sa buti at iba pa. Lahat ng ’yon ay gastos ni Kuya Eiron at Eros. Nahihiya ako pero wala naman akong mahingan ng tulong.

“Now, the doctor said na pwede kang iuwi since may mga gamot ka naman na,” Ani Eros. “Let’s go home.”

“Sasama siya sa akin,” sabi ni Kuya Eiron. “Mas ligtas siya roon at isa pa, hindi na siya legal na ampon ng mga magulang mo.”

Napabuntong-hininga si Eros. “Not in their house, in your temporary house. Mas ligtas siya roon,” aniya.

“At saan naman iyon?” tanong ni Kuya Eiron.

“In my other house. Hindi alam ninoman ’yun. Mas tago,” sagot ni Eros sabay tingin sa akin. “Don’t worry, uuwi rin naman ako roon most of the time.”

“Pero hindi ba mas makakabuti kung mababantayan namin siya?” Suhestyon ni Kuya Eiron na tila kontra sa ideya ni Eros. May tensyong namumuo sa pagitan nila.

“K-kaya ko naman po, Kuya Eiron. Hindi natin alam pero pakiramdam ko, susundan pa rin ako ni Steff at ayaw kong pati kayo madamay. Sobrang delikado niyang tao. Wala siyang sasantuhin,” sabi ko na lamang.

“Edi mag-isa lang siya roon? Traumatized siya, Eros,” reklamo ni Kuya Eiron.

“Sasamahan ko siya roon. Until masigurado natin na wala na si Steff at hindi na siya makakapanggulo,” sabi nito na ikinatango ni Kuya Eiron.

“Pero dadalaw-dalaw ako sa kaniya, at hindi mo ako pwedeng pagbawalan,” ani Kuya Eiron.

“Of course, why would I do that?” Napangiti si Kuya Eiron sa narinig kay Eros. Matapos iyon ay umuwi na kami. Ipinakita niya sa akin ang bahay na malapit sa company nila. Isa iyong bahay na nasa subdivision na malapit sa guard house. Maliit lang at may iisang kwarto sa 2nd floor.

“I chose this kasi mas malapit ka na sa akin. Mapupuntahan na kita everytime na uuwi ako galing sa company,” aniya.

Tumango ako. “Paano si Queen? Malaki na siguro ang tyan niya.”

“Don’t mind her. Kasama niya si Mommy sa bahay namin,” sabi niya na nagpatigil sa akin.

“Bahay niyo?”

“A-ah, may sariling bahay kami ni Queen. But, don’t worry. For formality lang ’yun,” Sabi niya. Nakaramdam man ako ng selos pero alam kong kasalanan ko rin naman dahil itinulak ko siya roon, at dahil iyon din ang tama.

“You ok?” tanong niya.

“Oo naman,” sabi ko. “Atsaka, kaya ko naman matulog mag-isa rito. H’wag mo lang pabayaan ’yung magiging anak niyo.”

Naramdaman ko na bigla niya akong niyakap mula sa likuran. "Why do you sound like you're jealous?"

Hindi ko alam ang isasagot ko.

"Do you still love me?" tanong niya habang mas hinihigpitan ang yakap sa akin.

Hindi ako nakasagot. Hinarap niya ako at hinalikan sa labi. "Say it."

"Kasal ka na, Eros. Ayokong maging kabit—"

Tinakpan niya ang bibig ko. "Don't say that. This is just a forced marriage."

Nakita ko ang mapupungay niyang mga mata. 

"Pero kahit anong sabihin natin, kabit pa rin ang dating ko dahil hindi tayo kasal," sabi ko sabay bitiw sa kaniya at nag-ayos ng mga gamit.

"Fine. Pero ikaw ang pinipili ko," sabi nito. "Please, don't do this again. Don't push me away."

Nakaramdam ako ng konsensiya sa narinig ko. "Sorry..."

"Then, answer me. Do you still love me?" tanong niya muli. Tiningala ko siya.

"Masaya ako na magkasama na tayo uli," sabi ko sabay ngiti. "Pero, dapat alam natin ang limit natin."

"What limit? Si Queen lang ang may limit dito. Ikaw, you can do whatever you want to me. Kahit saktan mo pa ako. Just stay with me and love me katulad ng dati," aniya. Napatayo ako at hinalikan siya sa labi. May panginginig siya dahil sa excitement. Napahawak siya kagaad sa suot na uniform at dahan-dahan na hinuhubad. Kaba ang namuno sa dibdib ko habang nakikita siyang naghuhubad.

Napansin niya ako na nakatulala. "Are you ok?" 

"I-ilalagay ko lang sa kwarto itong damit," sabi ko.

"Maliligo rin ako. Gusto mo bang sumabay?" tanong niya uli.

"Mauna ka na," sabi ko bago umakyat.

Napaupo ako sa kama dahil sa kaguluhan ng isip ko. Hindi ko alam ang nararamdaman ko. Natatakot ba ako o nawawalan ng tiwala sa  paligid ko? Inayos ko na lamang ang mga damit ko.

Matapos ang ilang minuto ay pumunta na rin siya ng kwarto, bagong ligo at nakatapis lang ng tuwalya. Basa ang mga buhok niya.

Ngumiti lang ako sa kaniya.

“Hindi ka ba nagugutom?” tanong niya.

“Gusto ko lang matulog,” sabi ko. Paghiga ko ay tumabi siya sa akin. Tinignan na naman niya ng mapupungay niyang mga mata. Alam kong inaakit na naman ako ng mga iyon.

Inamoy niya ako sa leeg.

Napangiti ako ng tipid. “Anong ipinaalam mo sa bahay niyo?”

Tumunog ang cellphone niya, napabangon siya. Nakita ko ang nakaregistered na pangalan. Si Mommy.

“Hindi ka nagpaalam?” tanong ko uli.

“Kailangan ba? Hindi naman nila hawak ang buhay ko,” sabi niya na lang bago patayin ang cellphone.

“Pero asawa mo na siya. Si Mommy rin, baka nag-aalala sa’yo,” sabi ko.

“Don’t worry about them,” sabi nito sabay yakap sa akin.

Hindi na lang ako sumagot.

“Ikaw lang dapat ang makaalam kung anong nangyayari sa akin. I’m fully yours, Babe,” aniya habang naglalambing.

Bigla kong naalala ang sinabi sa akin ni Steff. Pinabitaw ko siya sa yakap niya at bumangon.

“Sinabi sa akin ni Steff na naglagay siya ng drugs sa inumin mo nung party,” Sabi ko.

“What?! That crazy—argh!” gulat na sagot niya. Pero napatigil din siya ng may marealized. “So, meaning…”

“Hindi pa rin natin sigurado,” sabi ko. “May chance na anak mo pa rin ’yun.”

“Don’t worry. Aayusin ko ’to, ok? Just trust me,” aniya bago ako halikan sa noo.

Nakatulog kaming dalawa ng magkayakap. Pero nagising ako ng wala na siya sa tabi ko. Natagpuan ko ang text niya.

[7:00 AM]

Eros:

Sorry Babe, hindi na kita ginising. I had to go. May emergency daw sa bahay. Business related.

Nireplyan ko na lang siya bago bumangon. Sa paglayo ko sa kwarto at paghakbang ko sa hagdan pababa ay natatakot ako. Baka makita ko na naman si Steff. Baka matagpuan ko ang sarili ko na hindi nakawala sa kaniya, baka lahat ng ito’y nasa ulo ko lamang.

Pero katahimikan ng bahay ang sumalubong sa akin.

Kailangan mong labanan ang takot mo, Drip!

Nakakulong na siya…Hindi ka na niya magugulo at makukuha pa.

Nagluto na lang ako ng almusal ko.

Bigla namang may nagdoorbell. Nilapag ko muna ang kakainin ko sana at pumunta sa pintuan. Sinilip ko ang peephole. Kinakabahan ako. Pero hinahanda ko ang makikita ko roon.

“Drip?!” Sigaw ni Shine. Nakahinga ako ng maluwag at agad na binuksan iyon. Niyakap ko silang dalawa.

“Jusko dai! Akala namin hindi ka na namin makikita! Mabuti at hinanap ka ni Kuya Eros!” Ani Shine habang mangiyak-ngiyak ito.

“Mahal ka pa rin niya kahit papaano,” ani Sean.

Tinignan ko siya. “Huh?”

“Hindi, inaway kasi namin siya eh. Basta, nawala siya sa sarili niya noong kinasal siya kay Queen. Taray nga eh. Bumalik sa pagkamasungit at mainitin ang ulo. Nakipag-away agad pagbalik. Tinanggihan ba namang hanapin ka kahit nag-aalala na kami?” kwento ni Shine.

“Pero, hinanap ka pa rin niya. Nagulat na lang kami nag-chat siya kahapon. Akala namin, tuluyan ka na namin hindi makikita. Hay*p na Steff na ’yun! Crush ko pa naman! Baliw pala!” dagdag pa nito.

Napangiti ako ng tipid.

“Well…kumusta kayo ni Kuya Eros?” pagsingit ni Sean. Siniko siya ng kakambal.

“Ok lang kami. Tinutulungan niya ako,” sagot ko. “Upo muna kayo.”

“Yun lang?” Ani Shine.

“Huh? Ano ba dapat?” Pagtataka kong tanong. “Sandali, ikukuha ko kayo ng juice.”

“Ah hindi na. May binili kami rito,” sabi ni Sean sabay labas ng mga pagkain.

Nagkibit-balikat si Shine. “What I mean…hindi ba kayo nagbalikan—”

“Ano bang babalikan? Kasal ’yung tao. Ayoko ngang ma isyu na naman no?” pagsabat ko.

“Malay mo naman di’ba?…makipaghiwalay siya pagkapanganak ng bruha ano?” Ani Shine.

“Ang mahalaga ay ang bata. Sa kaniya ’yun eh,” sabi ko na lang. “Iyan lang ba ang ipinunta niyo?”

“Hindi naman. ’To naman nagtatampo agad. Ang gusto lang naman namin eh ipaglaban mo ’yung kayo. Hindi mo ba alam na may fan club na kayo noon sa school?” sabi ni Shine na ikinagulat ko.

“A-ano?!”

“AlDub yarn? Pero matanong nga kita, mahal mo pa rin si Eros?” tanong ni Sean.

Hindi ko alam ang isasagot ko.

“Kung hindi lang sana niya nabuntis si Queen, ano?” ani Shine. “Teka, bakit hindi niya ipa DNA ang bata at siya?”

Napataas ang kilay ko. “Pwede ’yun?”

“Kapag 8-10 weeks na ata ang buntis eh oo. Kasama na kasi sa ina ang dugo ng bata,’ sagot ni Sean. Bigla akong nagka ideya.

Eros Point of View

PAGDATING ko sa office ay napansin ko na naroroon ang treasury. Kumunot agad ang noo ko. Badtrip kasi sa bahay, hindi pala emergency ang dahilan, kung hindi ang paglilihi ni Queen. Their shits couldn’t stop.

“What is it?” Tanong ko rito. Inilapag niya ang folder. Kinuha ko ’yun. “This better be good news.”

Binuksan ko ito at nanlaki ang mata ko.

“A-another 2 million?! This is stealing!” sabi ko sabay bato nito sa kung saan.

“Sir, that’s my concern. M-may naglalabas ng pera,” sabi nito.

“Hindi pa ba nare-resolve ’yung last time?!” tanong ko na siyang ikinailing niya. “And why?”

“S-sorry, Sir. Hindi namin matrack kung sino ang kumukuha dahil same number ng company ang ginagamit,” sabi ng treasury na ikisakit agad ng ulo ko.

Naihampas ko ang kamay ko sa lamesa. “Sorry not sorry. Police will be involved here!”

Matapos iyon ay tinawagan ko agad si Chief Rick. Nakakahiya man pero siya na rin ang nagsabi na ayos lang.

“Sunod-sunod ang problema mo, iho. Are you ok?” aniya.

Napabuntong-hininga ako. “I’m so sorry dahil sa dami ng work at case na ibinibigay ko,” sabi nito.

“You’re not just an ordinary person to me, Eros. Para na kitang anak. At habang nakikita kitang ganiyan ay naaawa ako. Masyado ka pang bata para magkaganiyan,” sabi niya na lang. “So, about the stealing?”

“Mahihirapan tayong alamin siya dahil hindi gumamit ng another account or other account ang kung sino man ang kumukuha ng pera,” sabi ko.

Kinuha niya ang report. “Tell me, sino-sino ang may access sa pera ng company?”

“Me, my parents and the treasury. Pero malalaman namin kung treasury ang kukuha and they also need my signature. But now, may kumukuha nito and—”

“And you signed it,” sabi niya.

“No, may gumaya ng signature ko. Hindi ko pipirmahan ’yan agad lalo na kung hindi for business reason. I’m not that d*mb,” sagot ko.

Napahawak siya sa baba.

“Nagstart ito noong maupo ka bilang bagong CEO. Did you ask your father about this? Or at least sinabihan mo man lang siya?” tanong ni Chief.

Napailing ako. “He will criticize me and also, I feel like na wala siyang kinalaman dito.”

Tumango siya. “Okay…tomorrow, we will ask each of the employees and staff na involved sa pera,” aniya.

NAPATINGIN ako sa orasan, It’s 12 AM. Hindi ko napansin ang oras dahil sa mga ginawa ko sa office. Napatayo ako at agad na umalis sa office. Madilim ang hallway pero hindi ko iyon pinansin at nilakad ito. Nakailang missed calls na si Queen and Mommy pero wala akong sinagot ni isa sa kanila. Pagdating ko sa elevator ay agad kong pinindot ang ground floor at umalis doon.

Dumating ako sa apartment ni Drip. Napangiti ako. Napakagaan sa loob dahil dito ako umuuwi. Pero hindi dapat nila malaman na kasama ko siya uli. Kahit na nasa diyaryo o balita man iyon ay pilit kong itinatanggi siya sa harap nila. Baka kung ano pang sabihin nila o gawin kay Drip.

Pagtingin ko sa mesa ay may pagkain. Itinabi ko na lamang iyon dahil sa pagod. Gusto ko na lang siyang tabihan. Naligo na lang saglit at umakyat na. Naabutan ko siya na nakaupo sa kamay habang nakatulala sa bintana. Bukas pa ang ilaw, pati lamp shades.

Umiiyak, habang nakatago sa kumot ang buong katawan na para bang natatakot. It makes my heart shatter into pieces.

“Why are you crying?” tanong ko. Agad siyang tumingin sa akin. Nilapitan ko siya at hinawakan sa kamay mula sa loob ng kumot.

“K-kukunin ako ni Steff,” sabi nito sabay yakap sa akin.

“Shhh, nasa kulungan na siya, ok? I’m here. Hindi ka na nila makukuha,” sabi ko.

“A-ang hirap, Eros. Ang hirap matulog. A-akala ko kapag nakawala ako sa kaniya, mawawala na siya agad sa isip ko,” sabi ko

Pinunasan ko ang luha sa pisngi niya.

“Tomorrow, magpapa book ako ng appointment mo para sa therapy ok? Do that para makalimutan mo siya,” sabi ko.

Umiling siya. “H-hindi na siguro kailangan ’yan,” sabi nito.

“No, you need that, baby. Trust me, please?”

Hindi na siya tumutol pa. Hinalikan ko ang labi niya.

Same lips, same feelings. Oh, what the hell, Drip… I wish this were just a f*cking nightmare. I wish I could wake up beside you in our bedroom, with no barriers or challenges like the ones we’ve faced these past few days and weeks.

“Sleep na. Hindi ako aalis,” sabi ko sa kaniya. Dahan-dahan siyang humiga habang nakayakap ako sa kaniya mula sa likuran. Ilang minuto lang ay nakatulog na nga ito. Matapos iyon ay bumangon ako dahil sa pagtunog ng cellphone ko.

Text mula kay Queen. Hindi ko pinansin iyon. Hihiga na sana ako pero nakuha bigla ng atensyon ko ang cellphone ng driver. Nasa bulsa ko pala ito. Kinuha ko iyon at tinignan.

“I hope you’re the answer to my problems,” sabi ko. Binuksan ko ito at agad na ikinalikot.

Walang message, call history, or even apps na pwedeng gamitin. Nabura o binura. Napabuntong-hininga ako.

Napatingin ako sa keep notes nito. Bumukas iyon at…

Wala, wala akong nahanap.

“Trash,” sabi ko at sasarahan na sana, pero naalala ko ang archives. My heart tells me to open it. Bigla kong nakita ang dalawang notes na may tag-isang words.

“MOTHER…HELP. What does it mean? What are you trying to say?”

Itutuloy…

Desire 32

Desire 32: Family

Drip’s Point of View

Naramdaman ko ang paggalaw ng kama ko. Idinilat ko ang aking mga mata. Nakita ko bigla si Eros na tumayo. Parang hindi mapakali.

“B-bakit?” tanong ko.

“A-ahh nothing. Just go back to sleep,” aniya.

“May problema ba?’ tanong ko uli dahil nakikita ko siyang nagbibihis. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya.

“T-the baby. I mean—ugh! They need me there. Sinugod kasi sa hospital si Queen dahil sumasakit ang tiyan. I’ll just go there for a short time. Titignan ko lang ang sasabihin ng doktor about sa baby, don’t worry, ’yun lang naman ang concern ko and magiging concern ko until maipanganak siya,” sabi nito.

Tinignan niya ako sa mga mata. “Babalik kaagad ako.”

Iniwasan ko ang mga mata niya. “Pwede ka namang magstay sa kanila. Baka mas kailangan ka ng anak mo ngayon.”

“You need me too,” aniya sabay halik sa pisngi ko. “If you want, you can call me every minute kung hindi ka makatulog.”

Tumango na lamang ako.

“Babalik ako kapag tapos na, ok?” pag-uulit niya bago umalis. Narinig ko na lamang ang paglock sa pintuan bago ang pag-andar ng sasakyan niya.

Katahimikan ang namayani sa buong bahay ng mga oras na iyon. Pero agad na napalitan iyon ng boses ni Steff, tinatawag niya na naman ako. Para bang binabantayan niya ako. Pakiramdam ko, hindi siya titigil hangga’t hindi ako namamatay o napapasakaniya.

Napatakip ako agad ng tenga. “T-tama na please…”

Ipinikit ko rin ang mga mata ko. Ayaw ko siyang makita! Ayokong pangunahan ako ng takot ko at humingi na naman ng tulong. Kailangan kong tatagan ang sarili ko at labanan ito.

Humiga akong muli at tumagilid. Nakita ko ang phone ko at nagnotify ang text mula kay Eros.

[1:00 AM]

Eros:

“Are you asleep already? If not, I’d love to hear from yoU, please call me.”

Hindi ko na lang siya nireplyan. Ayoko munang dumagdag sa isipin niya. Pakiramdam ko, nahihirapan siya at may kinahaharap pang problema bukod sa pagiging ama sa anak nila ni Queen. Tumunog na naman ang cellphone ko para sa isang message.

[1:01 AM]

Eros:

I know you’re not comfortable right now, babe. Please remember, ikaw talaga ang mahal ko and don’t you think about having issue. They will not know about us…not until I resolve this puzzle.“

Puzzle? Anong sinasabi niya? Hindi ko alam kung magrereply ako. Gumaan naman ang pakiramdam ko. Pero hindi talaga ako komportable habang nasa ganito siyang sitwasyon. Ugh!

[1:02 AM]

Unregistered number (0965….)

Like I said, you can’t escape from me.

Nanlamig ang katawan ko sa nabasa. Literal na napabangon ako at napalunok dahil doon. Kaagad akong nagpunta sa pintuan para ilock iyon at humiga sa mula sa pinakagilid ng kama. Nanginginig kong hinawakan ang kumot ko.

[1:03 AM]

Unregistered number (0965….)

Are you scared? You can run right now.

Kaagad kong pinatay ang cellphone ko sabay talukbong. Tumulo agad ang luha ko. Parang hindi ko ata kaya. Naiinis na naaawa ako sa sarili ko ngayon.

Sa sobrang pag-iisip ko, namalayan ko na lang na nakatulog ako. Pagkagising ko ay sobrang daming text ni Eros sa akin, pero tumatak sa akin ang salitang… Therapy.

Kaya naman agad akong nag-ayos ng sarili. Pagpwesto ko sa pintuan ay nagdalawang isip ako umalis. Parang nagtatalo ang kamay ko kung pipihitin ko ang doorknob.

“Kaya mo ’yan, Drip. Nakakulong na siya…” bulong ko sa sarili. Huminga muna akong malalim bago ko buksan iyon.

“Hi is this—” napatigil ang sinasabi ng tao sa tapat ng pintuan dahil sa gulat at surpresa.

“K-kuya Janus?!” sigaw ko sabay yakap sa kaniya.

“What the heck! Nakailang katok pa ako sa ibang bahay—It’s nice to see you again, Drip,” ang masaya niyang sabi.

“A-anong ginawa mo pala rito?” tanong ko pagbitiw sa yakap ko sa kaniya.

Napangiti siya sa akin. Hindi nawawala ang kagwapuhan niya. “Kuya Eros told me what happened. Sakto, it’s my vacation for 3 weeks so yeah umuwi agad ako para sa’yo.”

Napangiti rin ako. “S-salamat, Kuya.”

“And Kuya Eros asked me na dalhin kita sa therapy mo so let’s go?” pagyaya niya. Hindi na ako nakatanggi pa at sumama na sa kaniya.

Eros Point of View

NASA conference room ako ngayon, kaharap ang board members at stakeholders dahil sa issue. Masakit ang ulo ko dahil mula 6 AM ay nandito na ako. Hindi na ako nakabalik kay Drip dahil pabalik-balik ang sakit ng tyan.  I hope he’s okay.

“Now, tell us about the issue. Bakit ka nawawalan ng pera ng hindi mo alam pero may pirma mo?” tanong ng isang member. Pinanliliitan ako nito ng mata na tila naghihinala.

“I will answer that once alam ko na kung sino ang nagnanakaw sa company,” sagot ko sabay upo na tila relax at hindi nasstressed. Alam ko naman na hindi magtatagal ang pagnanakaw na ’yun, and I will make sure na magbabayad kung sino man siya.

"But, Mr. Eros. Bakit until now hindi mo pa rin nareresolve ito? Gusto mo pa rin mawalan ang company? O ikaw mismo ang magnanakaw?" Direkta namang tanong ng isa.

"Accusing someone without evidence is nonsense. Why would I do that? I'm not that desperate," saad ko habang napapailing.

Nakakapikon man silang kaharap, pero may point naman silang magtanong sa akin. May share din sila dito. Pero I'll never be affected dahil wala naman akong ginagawang masama sa kanila. Para lang silang mga media na maraming tanong habang nakatapat sa akin ang camera nila. Hinuhuli ang magiging mga mali ko.

“Noong time ng daddy mo, wala namang ganitong issue, Mr. Eros. What happened?” Tanong pa ng isang stakeholder. Napahilot ako sa sintido ko.

“Why do you need to compare it?” Tanong ko sa kaniya.

“Can you blame us, Mr. Lim? Nag-usap na kaming board members and stakeholders na kung hindi mo mareresolve ito for this week, we will fire you and papalitan ka namin immediately,” sabi nila.

“And sinong ipapalit niyo?” panghahamon ko. Biglang pumasok ang taong kinaiinisan ko at ang isa sa mga umaway kay Drip noon.

“Ako,” sabi ni Atlas habang nakangiti ng nakakaloko.

“Why him?” tanong ko ng tila disappointed.

“Why not? Besides, I’m part of Lim family—”

“No,” pamumutol ko sa kaniya. “ I mean, anak kayo sa labas. So, basically kalahati lang ang nanalaytay sa’yo na dugo namin.“

Nakita ko ang pikon sa mukha niya pero agad na napalitan ’yun ng sarkastiko niyang ekspresyon. “Why do you look so threatened? Natatakot ka bang mawalan kayo ng business? Don’t I hire you as my bodyguard.”

“No thanks. I’d rather be a security guard kaysa makasama ka bilang boss ko,” sabi ko sabay tawa ng mahina.

Kunot noo niya akong tinignan. “Why is that?”

“Ayokong magsilbi sa walang class,” kalmado kong sagot. Doon siya tuluyang napikon pero alam kong pinipigilan niya ang sarili.

“What did you say?”

“Are you deaf?” Inayos ko ang kwelyo niya na halatang hindi nakaayos. “I told you. Do some research or some videos on youtube about some etiquettes ng mayayaman eh. Napaghahalataan ka tuloy na katulad ng nanay mo.”

Nakita ko ang pamumula niya at pagpipigil ako. Napangisi ako. “Buy some class before you replace me, ok?”

Hindi siya nakapagsalita.

“Don’t worry, I’ll find the culprit immediately. Once na hindi, I will resign in my position,” sabi ko na ng dire-diretso. Nagulat pa sila. “Now, this meeting is adjourned.”

“Walang lugar sa langit ang katulad mong bakla. Lalo na sa kababuyan mong ginawa sa kapatid mo,” aniya. Natigilan ako at pati na rin ang iilan na nasa kwartong iyon. Despite ng pang iinsulto niya ay ngumiti pa ako.

“Hindi ko na kapatid si Drip, and hindi ko naman talaga siya kapatid. So, walang masama sa ginawa namin. At least, we loved each other,” sagot ko.

Tumawa siya. “Love? Love ba tawag mo doon?”

“What else do you want me to call it?”

“Kabadingan! Ito ba? Ito ba ang pagkakatiwalaan nyo? Isang bading na walang ibang ginawa kung hindi ang pumorma lang? Baka nga nagnanakaw siya ng pera sa kompanya para manlalaki eh? O di kaya busugin ang fetish ni Drip,” pambibintang nito sa akin.

Tumango ako. “Oh? Fetish kasi namin ay magsex in car, in room and everywhere…without using money. Oh, and wala kaming lugar sa langit? Paano pa kayo ng pamilya mo? May pwesto na kayo sa impyerno dahil hindi tatanggapin sa langit ang pangangabit ng ama mo sa isang prostitute—opps!”

Susugudin sana niya ako pero inawat agad siya ng mga kasama namin. “Ano?! H’wag na h’wag mong sasabihan ng ganiyan ang pamilya ko!”

“Then, don’t insult Drip…H’wag niyong tingnan na madumi siya, dahil hindi siya madumi. Kayo ’yun. Clean yourself, son of fucker,” sabi ko. “By the way, yung fetish ng ama mo ay magbayad ng babae para makipagsex. So, siya dapat ang sabihan mo ng mga pinagsasabi mo kanina.”

Umalis ako sa kwartong iyon ng malaking ngiti habang pabalik sa office ko kung saan naghihintay si Chief Rick.

Pagdating ko roon ay napansin kong nakatayo siya at tila may tinitignan sa wall.

“Chief,” bati ko.

“Eros,” aniya. “About that word you found inside of the driver’s cellphone. I think that’s a password for something na makakatulong sa atin. I consider his belongings.

Kumunot ang noo ko. “You have a point. So, where’s his belongings?”

“I contacted my team. Wala silang narecover na gamit sa bangkay niya. But, we can go to his house. I knew na may family nga siya, isang asawa and 2 anak na lalaki,” aniya sabay pakita sa akin ng picture. Tinignan ko na iyon. “You can go with me, but like what I said last time, wala ka munang ilalabas na information na maririnig mo. Hayaan mo na ang kapulisan na ang gumawa nito.”

Tumango ako.

PAGDATING namin ay isang simple, maliit at tila gawa sa kahoy ang buong bahay. Kumatok si Chief doon. Pero walang nagbukas. Ilang ulit niya pang ginawa iyon.

"Do you think dito pa sila nakatira?" Tanong ko.

"You'll see later," sabi niya. "Tao po!"

Bumukas naman iyon pero maliit na siwang lang. Sumilip ang isang tila nasa 15 years old na bata.

"W-wala po si Mama," aniya. Pero sumilip naman ang isang babae na magulo ang buhok at tila pagod.

"Ano na namang kailangan niyo?" tanong nito sabay taas ng isang kilay. "Hindi pa ba sapat na patay na ang asawa ko dahil sa mga mayayamang katulad niyo?"

Huminga akong malalim. "We're not here to argue. Mga pulis po kami," sabi ko. Tinignan ako ni Chief Rick pero sinenyasan ko lang siya. Pinakita niya ang ID. Ilang saglit pa ay pinapasok niya kami. Pagtapak namin doon ay lumingin ito sa kaliwa't kanan bago sarhan ang pintuan.

"Upo po kayo," sabi niya. "Pasensiya na, magulo ang bahay. Akala ko nga si Mr. Vinondo—Vinonzo ba 'yun? Ah basta, akala ko siya na naman at kakausapin kami uli."

Napahawak ako sa baba ko. "Anong sinasabi niya sa inyo?"

"Binabayaran lang kami para hindi na palakihin ang gulo. Inaalok nga ho ako ng trabaho sa kanila eh pero sabi kasi ng asawa ko ay h'wag kong tatanggapin kasi masasama at hindi maganda ang ugali nila," paliwanag nito na ikinangisi ko.
"Maiba nga tayo, iniimbestigahan namin ang pagkamatay ng asawa mo. Pero h'wag mong sasabihin kahit kanino na nagpunta kami rito, maliwanag?" ani Chief Rick. Tumango lang ang babae. Nagpakita naman mula sa gilid ang tila kasing edaran kong lalaki.

"May suspek na ba kayo?" tanong ng ginang. "Ay, Christian. Ikuha mo nga sila ng juice."

"Wala pa, pero malapit na. Kung makikipagcooperate kayo sa amin," sabi ni Chief Rick. Simpleng may pinindot ito sa kaniyang gilid.

Hindi pa ito nakakasagot ay naghanda na akong magtanong. "May nasasabi ba ang asawa nyo na may nagbabanta sa buhay niya?"

Bahagyang nanlaki ang mga mata ng ginang. Pero yumuko lang ito. "Mayroon, Sir. Pero minsan pabiro lang niyang sinasabi."

"Kailan nagsimula?" follow-up question ko.

"Hindi ko alam, Sir pero alam ko pagkatapos ng party na pinuntahan niya noong isang gabi eh nagsimula na siyang maging...takot," aniya. Napakunot ang noo ko.

"Anong party?" tanong ni Chief Rick.

"Ano po eh...ahmmm," nag iisp na sabi ng ginang. Dumating naman 'yung Christian sabay lapag ng tatlong juice sa lamesa. Kukunin ko na ang akin pero pinagswap niya agad ang baso ng ina niya at sa akin.

"Anniversary party," sabat nung Christian. 
"H'wag kang sumabat, Christian!" sawa ng ginang sa kaniya. Pero hindi siya pinansin ng anak.

"What the...hell," sabi ko.

"Naparanoid si Papa pagkatapos ng party na iyan. Hindi ko alam kung bakit, hindi po siya nagsasabi—"

"Christian!" saway ng ginang. Tinignan kami ng babae. "M-makakaalis na po kayo."

"Hindi ma! D-dapat nilang malaman ang katotohanan!" sabi ni Christian. Napatayo ako.
"What is that—"

Kaagad na hinila ng ginang si Christian paalis. Pero ilang saglit pa ay tila nanghihina ito. Hanggang sa mawalan siya ng malay. 

"Call an ambulance!" utos ni Chief Rick.

"Hindi!" saway ng anak nito. Nakita ko rin ang 15 years old na bata na tila takot na takot.

Napansin ko na parang walang pag aalinlangan sa mukha niya.

"H-hindi na kailangang tumawag ng ambulansiya," sabi niya.

"Why is that?" takang tanong ko agad.

"N-nilagyan ko ng pampatulog ang juice niya..." aniya 

"That's why you swap it...na dapat juice ko iyon," sabi ko. "I-i don't understand."

"Please h'wag nyo akong huhulihin, pati si Mama," aniya sabay tulo ng luha. "B-binayaran kami ni Mr. Vinonzo na patahimikin ang sinumang mag iimbestiga sa kaso ng papa ko. N-napilitan si Mama na tanggapin 'yun dahil single mom na siya. P-pero hindi ako, hindi ko kayang kalimutan ang papa ko at hindi ko kayang magsinungaling. Kaya pinalitan ko ang Juice na dapat ay para sa'yo, para masabi ko sa inyo ang katotohanan habang tulog si Mama."

Napataas ang kilay ko. "Sleeping pills?"

"O-oo. Bigay sa amin nila Mr. Vinonzo," sabi ni Christian. 

"Tell us the truth," utos ni Chief Rick.

"Noong pagkauwi ni Papa galing sa party ay may inuwi siyang isang kahon," ani Christian. "Sundan niyo ako."

Nagpunta kami sa maliit na hagdan. Pagtaas namin ay napansin agad namin ang dalawang maliit na kwarto. Pumasok siya sa kaliwang pintuan. Pinakita niya sa amin ang aparador. Binuksan niya iyon at binigay kahon ng isang cellphone.

"Binili niya 'yan. Nagka Bonus siya noon. Sabi niya, sira na ang lumang cellphone niya. Pero hindi niya napansin na napansin ko 'yung luma niyang cellphone na nakatago lang. Kaya naghinala agad ako. Sinundan ko siya that time at nakita ko na itinago niya 'yun sa volt," sabi nito.

Parang train na pumasok sa utak ko lahat ng sinabi niya. "It make sense kung bakit walang laman ang binigay niya sa akin," sabi ko. "Hindi tinanggal or dinelete 'yung important details nung riding in tandem, dahil hindi naman talaga ito 'yung tunay na evidence ang dala niya."

"Dahil kapag dinala niya 'yun, makukuha nila ang ebidensiya," sabat ni Christian. "Narinig ko 'yan noong kinausap niya si Mama bago siya mamatay."

"Alam niyang masusundan at masusundan siya kahit na sa malayong lugar na kami nagkita," sabi ko.

"Now, where's the volt?" Tanong ni Chief. Hinawi ni Christian ang mga damit. May hinala pa siya sa loob ng aparador bago ipakita ang maliit na volt.

"Hindi namin alam ang password niyan. Walang nakakaalam," ani Christian.

"The word, Eros," Ani Chief.

Inilabas ko ang cellphone ng ama ni Christian at pinakita ang dalawang word.

"Mother, Help," sabi ko. "Which one?"

"Try the word Help," sabi ni Chief. "This volt only requires 4 digits."

"Can you get a paper and a pen?" tanong ko kay Christian na agad niya namang kinuha. Nang maiabot niya iyon sa akin ay isinulat ko ang word na HELP.

"Equivalent ng Letters H-E-L-P = 8,5,12 and 17," sabi ni Chief Rick. "Tanggalin mo lang ang 1 sa 12 and 1 sa 17."

Sinubukan ko iyon, pero mali.

"Wrong passcode?" pagtataka ko. "Why?"

"Bakit hindi nyo ho subukan ang keypad phone? Iyon ang paboritong cellphone ni Papa noon. Mas matibay raw," ani Christian.

Ipinakita niya sa amin ang lumang phone nito, nokia ang brand.

"HELP - H - 4(GHI)E - 3 (DEF) L - 5 (JKL) P - 7 (PQRS) = 4357," sabi ko. Agad kong sinubukan iyon. 

Nanlaki ang mga mata ko dahil bumukas iyon. Nakita namin sa loob ang isa pang phone na katulad nung sa hawak ko. Hahawakan ko sana pero hinarang ni Chief Rick ang kamay ko.

Ibinigay niya sa akin ang gloves. "Fingerprint."

Isinuot ko iyon at kinuha ang cellphone. 

Agad ko itong binuksan. Pero may passcode na naman.

"6 digits, we need the word MOTHER," sabi ni Chief. Kinuha niya ang papel.

"MOTHER = 668437," sabi ni Chief. Sinubukan ko iyon. Nagkatinginan kaming tatlo nung bumukas iyon.

Agad kong tinungo ang gallery and file manager. Napangisi ako dahil sa nakita.

"Christian, katulad ng sinabi ko sa nanay mo. Please, h'wag niyong ipaparating sa iba ang nangyari ngayon," ani Chief sa kaniya.

"Basta ipangako nyo na bibigyan niyo ng hustisya ang pagkamatay ni Papa. Alam kong si Mr. Vinonzo ang nag-utos nu'n," sabi niya na tila may halong galit at determinasyon ang boses.

PAGKAUWI ko sa bahay ni Drip ay napatingala ako. Malapit na, alam kong makukuha ko rin ang peace of mind na hinihingi ko. Papasok na sana ako pero narinig ko tila ang dalawang boses na tumatawa. Pagtingin ko ay sina Janus at Drip iyon. Masaya silang dalawa. Bigla akong nakaramdam ng selos. Hindi nila ako napapansin dahil medyo malapit na ako sa pintuan.

"Nakakamiss 'tong ice cream," sabi ni Drip. "Salamat sa libre ah!"

"It's a date," ani Janus. Bigla siyang napatigil dahil napansin niya ang kotse ko sabay tingin sa akin. Nawala ang mga ngiti nila.

"Papasok na ako," sabi ko na lang dahil sa pagod at pumasok na sa loob ng bahay.

I forgot na may feelings nga rin pala si Janus kay Drip, ugh!

“Thanks for today, Drip. I guess I’ll see you tomorrow,” Aniya. “Alis na ako, Kuya Eros.”

Hindi ko siya pinansin dahil nagbibihis na ako. Pumasok si Drip at narinig kong sinarhan niya pa ang pintuan. Ilang segundo lang ay naramdaman ko ang kamay niya sa braso ko, pero mahina kong tinabig 'yun.

"I assume na kumain ka na kasama siya," sabi ko.

"Oo eh. Nagmall kasi kami," sabi niya. Ramdam ko ang titig nito.

"Yeah. Great. Magshower lang ako. Matulog ka na," sabi ko.

Paghubad ko ng pants ay kinuha ko ang towel at nagpunta sa bathroom. Sa tubig ng shower ako nag-alis ng stress at pagod, pati selos ay isinama ko na. Pumikit ako at isinandal ang sarili sa pader.

Matapos iyon ay nagpunta na ako sa taas. Naabutan kong tulog na si Drip. Tumabi ako sa kaniya at tumagilid patalikod sa kaniya.

Hindi ako nakaramdam ng antok sa oras na iyon. Ilang minuto lang akong nakatitig sa kawalan.

"Masaya ka ba ngayong araw?" tanong ko sa kaniya. 

"Oo naman. Umuwi si Kuya Janus eh. Kasama ko rin sina Shine kanina," aniya.

"Are you comfortable with Janus?" tanong ko uli.

"Oo,' sagot niya. "Siguro kasi para lang kaming makasing edaran."

"Mas comfortable ka ba sa kaniya kaysa akin?" sabi ko. Naramdaman ko ang paggalaw niya.

"Nagseselos ka nga!" sabi nito at pilit akong pinapaharap.

"Answer me," sabi ko.

"Hindi. Parehas lang naman," sabi niya.

"You never smile like that to me simula nung magkasama tayo uli," sabi ko. Hindi siya nakapagsalita. Hindi ko na alam ang sasabihin ko.

"Matulog na tayo. Maaga pa ako sa office bukas," sabi ko na lang bago pumikit.

Itutuloy…

Desire 33

Desire 33: Distance

Drip’s Point of View

Pagkagising ko ay wala na siya sa tabi ko. Mabigat ang pakiramdam ko ngayon. Mukhang nagseselos nga siya. Gusto ko man siyang kausapin pero parang walang lalabas sa bibig ko. Bigla kong narinig ang tila ingay sa baba. Dahan-dahan akong bumangon. Sana siya na iyon. Gusto ko siyang kausapin. Pero sa pagtapak ko sa baba ay wala akong nakita kung hindi si Janus na nanonood.

“Oh, gising ka na pala. Let’s eat breakfast. Umorder lang ako sa mcdonald’s,” aniya. Umupo naman ako at nakita ang pancake at iced coffee. Tumunog ang sikmura ko.

“Come, sit with me,” aniya. Napansin ko ang buhok niya na medyo basa pa. Halatang bagong paligo. Naisip ko bigla si Eros, kapag basa ang buhok niya ay iba ang hatid sa akin nu’n. Ang lakas ng dating niya, na miski ako parang gustong-gusto ko siya tingnan ng ilang oras.

Napansin niya ata na matagal ko siyang tinitignan kaya inayos niya ang buhok.

“Sorry, may mali ba sa mukha ko?” Tanong niya. Saka lang ako natauhan at nahiya sa ginawa.

“W-wala. May naisip lang. Napatulala saglit,” sabi ko.

“How’s your Kuya Eiron pala?” tanong niya sabay kain ng egg sandwich. Napansin ko ang pagnguya niya, parehas kay Eros.

Aish! Nagi-guilty lang ata ako kasi hindi na kami nagpansinan masyado kagabi. Mamaya, kakausapin ko siya.

“Ayos lang siya. Busy sa school. Hindi pa nakakadalaw sa akin. Mukhang busy rin ata sa part-time job niya,” sabi ko.

“Anong part-time?” aniya sabay kunot ng noo.

“Tutor,” tipid kong sagot.

Tumango-tango siya.

“You know, I miss this. I miss the Philippines. I miss my life here. I miss my friends and also you,” sabi niya. Ikinatigil ko iyon.

“Bakit ka nga uli kasi umalis?” pabiro kong tanong. Tumawa siya ng kaunti dahil doon. Inilipag niya ang hawak at inilagay ang dalawang kamay sa likuran ng kaniyang ulo. Inunan niya iyon sabay pikit.

“Well, according to my parents, it’s for my own good. May naghihintay sa opportunity sa akin sa ibang bansa. But, to be honest, I want Venus to take that. Mas gusto kong manatili rito and build my own life,” saad niya habang nakatitig sa akin. Napalunok ako at iniwas ang mata ko.

“N-nasaan pala si Eros?” tanong ko.

“I thought nagpaalam siya sa’yo? May duplicate kasi ako ng susi mo so pumasok na ako. Hindi ko na siya naabutan kanina,” sabi niya. Nadissapoint ako sa narinig. Mas nanaig tuloy sa akin na kausapin siya mamaya. Parang nagsisisi na ako na hindi nakapag-isip ng sasabihin.

Pinangunahan kasi ako ng kung anong nararamdaman ko eh.

“Ok lang ba kayong dalawa?” tanong niya. Napansin ko ang pag-aalala sa mga mata niya. Hindi ko tuloy ang sasabihin ko sa kaniya, na kung paano ako pinatatahimik ng nararamdaman ko.

Kunot-noo ko siyang tinignan at nagmaang-maangan. “Oo naman. Bakit mo naman naitanong?”

“Nothing. Mukhang badtrip siya kagabi eh. I know na he’s busy na,” aniya.

“Baka pagod lang. Hindi ba, CEO na siya kahit student pa lang?” pag-sagot ko sabay tingin sa phone. Wala pa rin siyang text. “Baka pressured lang. Hayaan mo, mamaya eh kakausapin ko.”

“Hindi ka ba niya inaway dahil doon? You know his attitude. Mas daig pa ang menopause na old lady,” aniya Janus. Nagtawanan kami sa sinabi niya.

Umiling ako. “Pagod lang siya. Nakatulog nga agad kagabi. Atsaka, nagbago na rin siya. Sweet at caring na nga.”

“Really?” Tumaas ang dalawa niyang kilay. “Hindi ba nabagok ang ulo niyan?”

Umiling ako. “Nagulat din ako. Ewan ko rin. Siguro, napag isip-isip niya rin. Pero minsan ganoon pa rin palaaway, lalo na nung nag—naghiwalay kami.”

“I’m glad he still chose you after what happened,” ani Janus.

“Ako ang nakipaghiwalay sa kaniya,” sagot ko. Natigilan siya sa pag-inom at panguya.

“He didn’t mention that,” bahagyang reaksyon ni Janus sabay dila sa labi.

“Ako na mismo ang gumawa nu’n. Pinakiusapan ako ng daddy niya. Lalo na nung nalaman naming buntis si…” hindi ko na nabanggit ang pangalan ng babae.

“I know. I hate that woman,” sabi niya. “From the first place, ayaw naman sa kaniya ni Kuya Eros. Hindi ko rin alam kung maniniwala ako sa sinabi niya sa akin.”

Kumunot ang noo ko. “May sinabi siya?”

“Yeah, on chat. I forgot to mention it to you yesterday kasi baka masira ang araw mo,” sabi nito. Nacurios tuloy ako.

“Anong sabi niya?”

Tinignan niya ako na tila nag-aalangan. “Nope. Ayokong sirain ang umaga mo.”

“Ayos lang, nandiyan na rin naman ang bata,’ sagot ko. Nakita kong humugot siya ng lakas.

“She said, na kusang sumama si Kuya Eros sa kaniya. Mukhang lasing nga raw nung hinila siya papunta sa parking lot at umalis. She thought nga prinaprank lang siya ni Kuya pero hinalikan daw siya nito agad sa kotse palang,” paliwanag niya.

Nawalan ako ng gana, pero hindi ko pinahalata. Para akong nasuntok ng mahina sa tyan.

“A-are you ok?” tanong niya pa na ikinatango ko.

“Wala talagang nagagawang maganda ’yang alak na ’yan,” sabi ko. “Pero namentioned din ni Steff na siya mismo ang naglagay ng droga sa inumin ni Eros. Kaya naguguluhan ako, kung anong klaseng droga iyon para yayain niya kaagad si Queen.”

“So, naniniwala ka na ganoon nga ang nangyari?” tanong niya uli.

Napahawak ako sa noo ko. “Wala naman ako sa loob that time kasi tinanggal ako sa line up. Kaya hindi ko rin alam kung anong paniniwalaan sa kanila. Basta, ang sabi ko ay h’wag na lang pabayaan ni Eros ang anak nila,” sabi ko.

“I doubt it and I’m scared for you, Drip. That’s why I want to suggest sa kanila na magpa DNA. May hinala akong hindi kay Kuya Eros ang bata,” ani Janus na tila may pinaglalaban.

“At kung hindi sa kaniya, tututulan pa rin nila kami nila Daddy,” sabi ko. “Pero, wala ring masama.”

“You have a point. Anyway, what do you want to do now?” tanong niya habang umiinom ng juice. Mukhang may gusto pa siyang sabihin pero iniba na lamang niya ang topic.

“Ahmmm…ikaw ba?”

“Me? Ok, I will suggest na magpunta tayo sa EK? Your therapist said naman na hindi bawal sa’yo ang rides, right?” pagyaya niya. “So, what do you think?”

“Pwede naman,” sabi ko sabay ngiti. Bigla akong naexcite. “Magpapaalam muna ako kay Eros.”

Inopen ko ang cellphone at nagtext sa kaniya.

Hindi ko inaasahang magrereply siya dahil busy, pero kahit kaunti ay umaasa pa rin ako.

Iyon na nga ang nangyari, kaagad naman kaming umalis para makapunta sa EK. Sumakay ako sa kotse niya paalis. Hindi naman magiging masama kung pupunuin ko ng saya ang buhay ko. Ayokong maranasan uli yung naranasan ko kay Steff. Ayoko na siyang maalala pa. Kaya gagamitin ko itong pagkakataong ito na ipakitang nilalabanan ko ang dilim na pilit humihila sa akin.

Pagdating namin at pagpasok mula sa entrance ay namangha ako.

“Woah…” sabi ko na lang dahil sa dami ng tao at ganda ng tanawin.

“The weather is good and nice. Hindi uulan kaya hindi rin nila ipapahinto ang rides,” sabi ni Steff. Napangiti ako.

“Anong gusto mong subukan muna?” tanong niya sabay hawak sa braso ko. Tila may kakaiba roon habang tinitignan niya ako sa mata.

“Yung up, up and away!” sabi ko. Agad kaming tumungo roon upang pumila. Pagkasakay namin ay nakita kong bahagyang nanginginig si Janus pero nakangiti pa rin siya.

“Kaya mo ba?” tanong ko.

“Of course!” sabi niya pero umandar na ang ride. Nagpaikot-ikot kami roon. Napangiti ako at pinanood si Janus, na nakangiti at halatang nasusuka.

Nag-alala ako pero humawak lang siya sa akin na parang bata. Napangiti na lang ako dahil doon. Pagkatapos ng rides na iyon ay bumaba kami na nahihilo siya.

“S-sorry,’ sabi ko habang nakaupo kami sa isa sa mga benches. Inabutan ko siya ng tubig.

“N-no no, it’s fine,” sabi nito habang nakapikit. “At Least nag eenjoy ka.”

Uminom lang siya saglit. “What’s next?”

“H’wag na lang kaya? Namumutla ka eh?” sabi ko.

“Oh please, hilo lang ’yan—” bigla siyang nagsuka sa trash can.

“See?”

Tumawa siya. “Done, wala na. Kailangan ko lang isuka ’yun.”

Napabuntong-hininga ako. Nakita ko ang kakulitan niya sa mga mata. Napapaisip tuloy ako na sobra niyang effort sa akin. Gusto ko man siyang tanungin pero baka iba ang lumabas sa bibig ko.

“A-ah…sige na nga. Doon naman tayo sa mag swan lake?” sabi ko. Agad niyang hinila ang kamay ko. Kitang-kita siya na excited pa rin siya. Bigla kong nakita sa mukha niya si Eros. Parang bumagal ang lahat. Kung hindi sana siguro nangyari ang mga masasamang pangyayari sa aming dalawa, masaya siguro kami. Matutunan ko siyang mahalin pa araw-araw. Marami kaming moments kahit na patago.

Kumabog ang dibdib ko. Ano ba kasing ikinatatakot at iniisip ko?

“Drip! Let’s go! Walang pila!” ani Janus. Kaya natauhan ako. Agad kaming sumakay doon at nagsaya. Para kaming mga bata na ngayon lang nakalabas ng bahay dahil dito. Parehas kaming tuwang-tuwa sa mga nasasakyan at nakikita.

Bumili pa nga kami ng EK Eldar the Wizard Hat at isinuot iyon habang pumapasyal doon. Sa oras na iyon, dahan-dahang nabubura sa isip ko si Steff at ang pangambang bumalik ito para kunin uli ako.

Sumapit ang lunch. Medyo nakakahilo nga ang rides pero lamang ang saya sa mga mukha namin. “Okay, I know you’re hungry. Umupo ka na doon sa vacant na lamesa. Wait for me coz I need to go to the bathroom,” aniya. Napansin ko ang tila food court at umupo sa sinasabi niyang bakanteng upuan. Maraming tao roon. Buong pamilya, mga couples, mga magkakaibigan at mayroon ding travelers na mula sa ibang bansa. Lahat sila masasaya, lalo na ’yung dalawang mukhang gay couples na nagsusubuan ng pagkain.

“Hmm? Masarap ba?” tanong ng lalaki sa kaniya. Bumagay dito ang dark perm at wavy hair na buhok. Parehas silang nakasuot ng couple na t-shirt. Nakasuot ito ng t-shirt na may mickey mouse at may printed name na Frank doon.

“Yes!” sabi ng kasama niya na may mahabang buhok tila masaya sa nalasahan. May minnie mouse naman ito sa t-shirt at Dan ang printed name na nakalagay doon. “Pero please lang kumain ka na rin.”

“Kiss mo na lang ako, busog na ako.” Ngumuso ’yung Frank

Umirap ang kasama niya, Yung Dan. “Frank, ano ba? Kumain ka na rin kasi tapos sumakay tayo doon sa space shuttle.”

“Ayoko nga labidabs. Nakakatakot diyan.”

“Bahala ka, wala kang kiss,” sabi nung Dan.

“Dan naman eh! Sige na nga!” saad ni Frank sabay nguso na tila nagtatampong bata. Napangiti ako at sinilip ang cellphone ko.

Wala pa ring reply si Eros.

Tumingin ako sa paligid. Nakita ko si Janus na tila seryoso ang ekspresyon sa mukha. Pero nang magtagpo ang mga mata namin ay napangiti siya. Umupo siya sa tabi ko.

“Let’s order na,” sabi niya. “Sorry, natagalan ako. Kahit malapit lang ’yung CR.”

“Ayos lang,” sabi ko. Tumayo na siya.

“What do you want to eat?”

“Yung fried chicken na lang,” sabi ko.

“Coming right up, captain,” aniya sabay ngiti.

Ilang saglit pa ay bumalik na siya, dala ang inorder namin. Napansin ko ang ice cream at iba pang pagkain.

“Magpakabusog ka kasi hindi pa tayo tapos,” sabi niya sabay kindat sa akin.

Kumain kami ng sabay. Matapos nga iyon ay sumakay kami sa iba pang rides katulad ng Anchors away, bouncing boulder at marami pang iba.

Hanggang sa lumipas ang oras at sumapit ang alas sais.

“W-we still have 1 ride na h-hindi nasasakyan,” sabi ni Janus na tila hinihingal dahil kakapatuyo lang namin. Nabasa kasi kami sa rio grande rapids. Iyong umiikot habang inaanod ng tubig.

“A-ano?” tanong ko. Masaya niyang tinuro ang wheel of fate.

“Tara!” aniya sabay hila sa akin papunta roon. Pagdating doon ay agad kaming pumila at sumakay. Dahan-dahang gumalaw iyon paitaas. Napatingin ako sa view sa itaas at huumanga sa kagandahan nito. Nakikita ko ang halos malapit nang lumubog na araw.

“Drip,” seryosong tawag ni Janus sa akin.

Tumingin ako sa kaniya at nakita ang mapupungay nitong mata. Tila nakikiusap. Bigla kaming tumigil sa itaas.

“Kuya Eros called me earlier,” sabi niya. Napakunot ang noo ko at tila kinabahan pa. Kumabog ang dibdib ko.

“A-anong sabi niya?” tanong ko.

“He said na mag-enjoy ka raw kasama ako. Don’t worry about him,” sabi nito. Parang may mali. Parang nanghihina ako. Ewan. Nag-ooverthink ako.

“Yun lang?” tanong ko.

Umiling siya sabay kagat ng ilang saglit sa ibabang labi niya. “Are you okay, Drip—I mean ok lang ba talaga kayo ni Kuya Eros?”

Tumango ako sabay bahagyang napayuko.

“Masaya ba kayong nagkabalikan kayo?” tanong niya muli.

“O-oo naman,” sabi ko.

“You’re lying,” aniya. Natahimik ako. “Drip, sa totoo lang kanina nakausap ko talaga si Kuya Eros. Pinilit ko siyang tinanong about sa kagabi. He’s jealous kasi nakikita niya na masaya ka sa akin. Pero kapag dalawa lang daw kayo, he felt like umiiwas ka sa kaniya, naiilang and you’re not into him anymore,” sabi nito.

Doon na ako mas lalong naguilty. Napahawak ako sa kamay ko ng mahigpit.

“Do you still love him?” tanong ni Janus. Tinignan ko na siya this time.

“M-mahal ko pa rin siya,” sagot ko. “Pero kasi…”

“Kasi?”

Napabuntong-hininga ako. “Naiilang ako kasi kasal na siya. May anak na rin. Nararamdaman ko na parang mali na nagbalikan kami. Pakiramdam ko, kabit ako kahit sinasabi niyang ako naman talaga ang mahal niya. A-atsaka nasasaktan pa rin ako na nabuntis niya si Queen—hindi ko na talaga alam ang iisipin ko. Nilalagay ko na lang sa kokote ko na dapat niyang akuin iyong bata.”

Tumango-tango si Janus. “Your feeling is valid. Pero, mahal mo rin siya, Drip. Bakit kailangan mong pigilan ’yon? Atsaka we all know the truth. Ikaw ang mahal ni Kuya. Ikaw lang ang gusto niya. Isa pa, malay nga natin kung nagsisinungaling si Queen. We will find the truth sooner or later. Just trust Kuya Eros.”

“Itinulak ko na siya palayo noon. Kasi sinabihan na nila ako na maghihirap at mawawala kay Eros ang lahat kung ako ang pipiliin niya. Iyong bata na rin siguro ang naging dahilan para limitahan kaming dalawa. Ayoko lang na mawala sa kaniya ang lahat. Ayokong maguilty habangbuhay dahil ako ’yung magiging rason kung bakit mawawalan siya ng mga magulang,” paliwanag ko.

“Drip, kung ganiyan nga ang rason mo, bakit ka pa sumama sa kaniya? Bakit hinayaan mong magsama kayo sa gabi kung ayaw mo na pala kayong magsama for his own sake?” tanong niya. Hindi ko na alam ang isasagot ko.

“You’re unstable because of what happened to you. Kuya will understand that. But let him love you and let yourself love him again. Malay mo, after that, malalaman niyo kung ano talaga ang totoo?” Dagdag niya pa.

“A-anong totoo?”

“You will know. Just…trust him, ok?” ani Janus. “Mahal ka ni Kuya Eros. Kasi kung hindi, I’ll save you from him.”

Kumunot lalo ang noo ko.

“I promised na once na saktan ka niya, kukunin at babawiin kita sa kaniya. I still love you, Drip. But, that’s not important for now. Tanggap ko na kayong dalawa talaga. Nakikita ko na ’yun noon palang,” aniya.

“Gusto niyang tiisin ang treatment mo sa kaniya. Pero siguro nakikisabay ’yung pressure and burden kaya siguradong hindi niya rin natiis. Siya nga raw ang may sabing kahit saktan mo siya ay ayos lang. Pero he admit na hindi niya pala kaya. Kahinaan ka niya,” dagdag pa ni Janus.

Saktong pagkatapos naming mag-usap ay tumigil na ang ride at kailangan na naming bumaba.

Alas-nuebe na ng gabi noong makauwi kami. Traffic kanina. Mabuti na lang at may dinner kaming nabili. Pagkababa ko ay wala pa ring tao sa bahay. Wala pa rin si Eros. Nalungkot ako. Gustong-gusto ko na siya makausap.

“Kapag hindi umuwi si Kuya ngayon, I’ll stay for tonight,” aniya.

“N-nasabi niya bang hindi siya makakauwi?” tanong ko sa kaniya. Tinignan niya ako at ginulo ang buhok ko.

“Don’t worry. Baka sobrang busy lang. He’s facing a problem. Baka nag oovertime o di kaya nakatulog na sa office niya. Don’t worry, uuwi rin ’yun. Akong magsasabi sa’yo. For now, take a rest kasi alam kong pagod ka,” sabi niya.

Wala na akong nagawa at nag-ayos na para matulog. Tumabi si Janus sa akin. Nakatingin ako sa kisame. Tahimik at iniisip ang mga posibilidad kung bakit wala pa si Eros. Sinubukan ko siyang tawagan pagkatulog ni Janus.

“Sagutin mo, please?” pakiusap ko sa hangin. Ilang beses ko kasing dinadial pero hindi niya sinasagot. Napapikit na lang ako.

Itinext ko na lang siya.

[9:15 PM]

Drip:

Nasa office ka pa ba o umuwi na sa bahay niyo? Please reply.

Napabuntong-hininga akong muli at pinatay ang cellphone. Ito na lang siguro ang masasabi ko. Humiga na akong muli at sinubukang matulog. Umaasa ako na bukas ng gabi ay uuwi siya rito.

PAGKAGISING ko ay wala na si Janus sa tabi ko. Wala ring bakas ni Eros na dumating siya. Dahan-dahan na lang akong bumaba. Naabutan pang nag-aayos si Janus. Ngumiti ito pagkakita niya sa akin. Nag-ayos muna ako bago siya harapin.

“Good Morning,” bati niya. “Oh ah, aalis pala ako ngayon. I’ll see my college friends.”

Tumango ako. Gusto ko mang sumama para madistract ako at hindi masyadong isipin si Eros pero hindi naman pwede dahil moment nila iyon.

“Don’t worry about your food. May mag-aasikaso na niyan later. Now, eat your breakfast and stay here. Babalik ako mamaya,” aniya bago tapikin ang balikat ko.

Napakagat ako sa labi ko. Gustong-gusto siyang tanungin.

“D-dumaan ba si Eros kanina?” tanong ko.

Napatigil siya. “No. But, don’t worry about him. Mamaya uuwi rin siguro ’yun dito.”

“Janus please pwede mo ba siyang tawagan? G-gusto ko siyang kausapin,” Pakiusap ko.

Ngumiti si Janus. “Sure.”

Binigay niya ang cellphone sa akin at tinawagan si Eros. Pero ilang beses ko iyong ginawa at hindi pa rin siya sumasagot. Bumalik ang nararamdaman kong kaba katulad kagabi.

“Bakit gusto mo nga siyang tawagan?” tanong ni Janus sa akin.

“Gusto kong magsorry sa kaniya. Gusto kong sabihing mahal ko siya. Lahat na, Janus—lahat ng sinabi mo. N-narealized ko kung gaano ko siya kamahal pa rin at hindi naniwala sa kaniya noon. Napakatanga ko kasi nakinig ako sa iba dahil iniisip ko ang kapakanan niya…without knowing na dapat sinamahan ko siya,” sabi ko. Tumulo ang luha ko.

“Naiintindihan ka naman niya. Naguluhan lang kayong dalawa dahil sa sitwasyon. But, are you sure about what you’ve said?” Tanong niya muli.

Tumango ako. “Mahal na mahal ko si Eros, Janus. G-gusto kong magsorry rin sa kaniya kasi binitiwan ko siya agad. G-gusto kong bumawi sa kaniya. Please, kung makakausap mo man siya, sabihin mo sa kaniya na hihintayin ko siya rito sa apartment. Kahit hanggang gabi pa ’yan.”

Pakiramdam ko lumuwag ang dibdib ko sa sinabi.

“Do you trust him?” Ani Janus.

“O-oo naman,” sagot ko sabay punas sa luha ko. “Miss na miss ko na siya kahit isang gabi pa lang siyang hindi umuuwi rito.”

Tumango si Janus. “Fine, I’ll tell him. For now, stay here and text me if you need anything.”

Umalis na ito. Sinarhan niya pa ang pintuan habang ako ay nakatitig pa rin sa cellphone ko, umaasang tutunog iyon at kay Eros galing ang message.

Hindi nga ako nagkamali, tumunog nga iyon.

Pero galing kay Janus.

[8:21 AM]

Janus:

Can you open the door? I forgot something.

Napabuntong-hininga ako. Pumunta ako sa pintuan at binuksan ko iyon. Para akong nanghina sa nakita ko. Naramdaman ko ang tila pagkiliti sa tiyan ko. May tumulak sa akin na tila pwersa kaya agad ko siyang niyakap.

"E-eros. U-umuwi ka," sabi ko. Niyakap niya rin ako pabalik.

Itutuloy…

Desire 34

Desire 34: Missed

Drip’s Point of View

Tinignan ko si Janus. Kakaalis lang nito gamit ang kotse niya. Mukhang alam niyang narito si Eros. Hinarap ko si Eros at agad niyang nilock ang pintuan. Napansin ko ang suot nitong plain t-shirt na color cream, pants at nakasumbrero din ito ng color white. Bumagay sa kaniya iyon. Para siyang binata. Ngumiti ito sa akin. Nakita ko ang pink lips niya. Dagdagan mo pa ng kaunting bigote niya. Bumagay sa kaniya iyon at nagmukha siyang campus crush. Para akong sine-seduce na halikan siya.

“S-sorry sa nagawa ko…” Sabi ko sa kaniya. Nakita ko sa mga mata niya ang saya at awa. He holds my cheeks and rubs his fingers on me. Naramdaman ko ang init nito at ang sincerity. Napapikit ako at napangiti lalo.

“You don’t need to apologize. I-i heard you kanina. I realized that you had your own battle. Dapat inisip ko ’yun. I forgot na nahihirapan ka rin. I’m too focused on my dream with you, my own plans for you. Hindi ko na-consider kung anong magiging epekto nu’n sayo,” sabi niya sabay buntong-hininga. “But, then, you still suffer and I’m so sorry, hindi ko pinilit na protektahan ka. I just did what you wanted me to do with that unborn child.”

“May responsibilidad ka pa rin sa anak mo…pero, kung ako talaga ang gusto mo, hindi na kita pipigilan,” sabi ko. Hinaplos niya ang buhok ko at inamoy inamoy iyon.

“Let’s see. I will demand a DNA test,” aniya na ikinnakunot ng noo ko.

“Pwede naman. Nasabi sa akin nila Shine at Janus ’yan. Karapatan mo naman ’yun since hindi mo alam kung ano talaga ang nangyari,” sabi ko sabay dahan-dahang naupo sa sofa. Tumabi siya sa akin at inilagay ang kamay niya sa bewang ko. Nararamdaman ko ang mahihina niyang pagpisil sa tagiliran ko.

Naamoy ko rin ang perfume niya na nakadagdag ng kagwapuhan niya.

“Trust me. I’ll solve this, ok? Nakakuha na kami ng ebidensiya. Dadagdagan ko na lang para mas matibay at may maipaglaban ako. Would you stay with me while I’m doing that?” Tanong niya habang malapit sa tenga ko. Naramdaman ko ang mainit niyang hininga na nagbigay sa akin ng kiliti.

“Bakit, ano bang ebidensiya ang nakuha mo? At bakit hindi ka umuwi kagabi ha?” sabi ko. Hinarap ko siya. Laking pagsisisi ko dahil medyo magkalapit na kami habang tutok na tutok ang mga mata niya sa akin. Mas lalo akong inaakit nito.

“Sorry, galit ka pa rin ba sa akin? Nabusy lang ako sa company kagabi while doing my homeworks and other school stuff. Babawi ako today. Ano bang gusto mong gawin?” Tanong niya. Naamoy ko ang mabango niyang hininga. Amoy lemon and mint.

“Weh? Nagselos ka eh,” biro ko. Ngumiti siya sa akin at tumawa ng mahina.

“Yeah, and you’re happy with that?” aniya.

Kinabahan ako. “H-huh? Hindi ah! I-ikaw kasi eh ilang beses kitang tinatawagan…hindi mo sinasagot.”

“I’m sorry, babe. I just need space. Akala ko ibibigay na kita kay Janus kasi iwas na iwas ka na sa akin eh,” aniya.

“Akala ko ba kahit saktan kita—hindi mo ako sasaktan?”

Tumango-tango siya. “I’m sorry. Masyado lang akong pagod nu’n kaya hindi ako nakapag-isip agad. Thankfully, Janus talked to me and gave me some advice. Now, I fully understand. You’re still in trauma now. Kailan pala ang next session mo sa therapy?”

“Tuesday,” sabi ko.

“I’ll go with you,” sabi niya sabay kuha sa kamay ko at hinalikan ang likuran ng palad ko.

“May pasok ka nu’n eh? H’wag na. Kaya ko naman,” sabi ko. Pero mas hinigpitan niya ang hawak sa bewang ko at hinila ako papalapit sa kaniya.

“Maybe that time, I’m not CEO anymore,” sabi niya na ikinakunoot ng noo ko.

“Huh? Magreresign ka?”

“No silly,” aniya sa bahagyang pabulong na boses, sabay gulo ng buhok ko. “You will see. Just stay beside me ok?”

“Ano ba kasing plano mo? A-anong ebidensiya ’yun. Please sabihin mo sa akin?” pakiusap ko. Umiling kaagad siya.

“You don’t need to know that, babe. Ayokong mag overthink ka pa. I can handle this.”

Hinimas ko ang bukol niya sa pants. Nanlaki ng bahagya ang mga mata niya. Naramdaman ko ang panginginig ng tuhod niya dahil sa ginagawa ko. Pinisil-pisil ko pa iyon habang dahan-dahang lumalaki.

“Oh god…” aniya sabay sandal sa sofa.

“Sasabihin mo ba o hindi?” panghahamon ko. Dahan-dahan kong ibinababa ang zipper niya.

“No, please don’t stop,” sabi niya. Tumalikod ako sa kaniya. Bago pa man ako makalayo ay niyakap na niya ako mula sa likran habang hinalik-halikan ang likuran ko.

“Fine, I’ll tell you. But, don’t mention this to anyone,” sabi niya. Tumango ako at hinarap siya. Nakita ko ang tila nakikiusap niyang mga mata. Walang makakatalo roon.

“Oo nga. Sabihin mo na, babe,” sabi ko.

“W-what?” tila gulat niyang sabi. Tumaas ng bahagya ang kilay ko. “C-can you say that again?”

“Ang alin? Yung oo? Sabihin mo na?” pagtatakang tanong ko.

Hinawakan niya ang braso ko. “Please, say it again.”

“Babe?” saad ko. Napapikit siya.

“Fvck, I miss that. Say it again,” Utos niya.

“Hindi, sabihin mo muna…please?” Pakiusap ko. Ngumuso siya.

“Fine, we found the cellphone of Queen’s driver, who died of food poisoning. It contains videos, photos, and audio recordings of Mr. Vinonzo and Queen’s evil plan against me and our family.” Gagamitin naming evidence ’yun kasabay ng iba pang makukuha namin. Now, these are important things to me and I have my plans now. Kapag natulungan kami nito, the problem will resolve. Finally, magiging maayos na ang buhay nating dalawa,“ sabi niya. Nakita ko ang pag-asa sa mukha niya. Inaasahan niya talagang magiging maayos ang lahat.

Ngumiti ako. Kahit na natatakot ako para sa kaniya at para sa amin ay pagkakatiwalaan ko pa rin siya. “Naniniwala ako sa’yo,” sabi ko.

“Really? That’s what I need. Yung tiwala mo lang sa akin ay enough na para maging mas matapang ako,” sabi nito. Ngumiti siya ng malaki sa akin. Parang napawi nito ang pag-aalala ko. “I’ve been so stressed for many fvcking weeks.”

“Anong gusto mo? Masahe?” alok ko.

“I would love that but…I just need your kiss. Kanina pa ako tinutukso ng pink lips mo eh,” aniya. Pinigilin ko ang pagngiti. Parang kiniliti na naman ang tiyan ko. Ngumuso pa siya na agad ko namang hinalikan. Pinutol niya iyon.

“Babe, just a kiss ok? You’re not…ok—”

“Ok na ako. Nandito ka na eh,” sabi ko.

“I won’t force you. I just need your kiss.

He kissed me passionately, yet with a lingering gentleness that betrayed how much he had missed me. I could feel the slight tremor in his lips as he bit and licked mine, his hands roaming hungrily down to my waist. When I reached to lift his shirt, he eagerly helped me pull it off. Seeing his body again felt like a revelation, as if it were the very first time. I pushed him back and climbed onto his lap, kissing him with renewed fervor.

This wasn’t just a kiss anymore; it was pure desire. Our tongues danced, flicking against one another, igniting a fire that spread through my entire body. His touch sent jolts of electricity through me. He broke the kiss briefly to trail his lips down my chin, and I closed my eyes, tilting my head back as he stripped away my nightwear. He moved to my neck, leaving a trail of hickeys, aggressive yet deeply passionate. He licked my collarbone before moving lower to bite and tease my chest, his tongue circling my nipples.

“Oh, Eros!” I groaned. He had found my weakest spot. I could feel his tongue teasing me, trailing fire from my chest down to my belly button. Before he could reach my pants, I pushed him back onto the couch and crawled over him.

“Damn, babe… you’re so stubborn, huh? I want to taste you more—” he growled. I silenced him with an aggressive kiss. I knew he wanted to be gentle, to take his time, but I couldn’t wait. I felt wild, alive, and utterly safe in his arms.

He slipped his tongue inside my mouth again, flicking it playfully against mine. It felt like no time had passed at all. I moved to his neck, breathing in his scent, it was intoxicating, making me feel hungry for him. I marked his collarbone and chest with hickeys, mirroring the way he had tasted me. When I licked his nipples, he gasped, his fingers tangling in my hair.

“Fck! Y-you—I missed this! Oh, fck,” he choked out. I smiled against his skin. My hand slid inside his pants, finding his bulge and rubbing him through the fabric. Sensing his eagerness, I freed his member and began to stroke him, my tongue busy tracing the fine hair on his chest.

“T-tang*na!” he cursed softly. I licked my way down his happy trail until I reached the base of him. I looked up, locking my eyes with his as I ran my tongue over him.

“D-don’t look at me like that—ugh, oh!” He moaned as I took him into my mouth. He bit his lower lip, his head lolling back as I increased the pace.

“Oh, babe, you’re killing me!” My breaths came heavy and uneven, my movements turning sloppy as the rhythmic, wet sounds of him entering and leaving my mouth filled the air.

“Oh, Drip, yes, f*ck!” He gripped my hair, his hips beginning to thrust in a slow, controlled rhythm. I took him deeper, pushing until I felt him hit the back of my throat.

“Hell, ugh!” he moaned. “I-I’m cumming!”

I watched his face as he peaked, his brow furrowed, eyes squeezed shut, and legs shaking. It was that beautiful, pained expression of someone reaching their limit. A moment later, I felt the warmth of him filling my mouth. He panted, looking down at me through hooded eyes.

I smirked, tasting him on my lips. He caught my chin and kissed me messily, his gaze dark with a new, wild intensity.

“Your turn,” he whispered. He moved me to the floor, kneeling between my legs. He began to lick and tease me, his eyes fixed on mine like a predator’s. I knew this was his revenge. He used his saliva to slick my length before stroking me, my body arching off the floor.

“That’s right,” he murmured. I wanted to tell him to stop, but the pleasure was too much. He slicked his finger and slowly, carefully pressed it inside me.

“E-eros!” I whimpered. He began to move his finger in a steady rhythm, leaning up to kiss me deeply. I hugged him tight, locking my legs around his waist, feeling the heat of his sweat against my skin.

Suddenly, he paused to pull something from his pocket. He bit the wrapper open while staring intensely at me.

“B-bubble gum flavor?” I asked breathlessly. I watched as he rolled the condom on, the scent of artificial fruit filling the air. He bit his lip, slicked himself, and then I felt him, the slow, heavy stretch of him entering me.

He kissed me gently, distracting me so I could relax into the sensation. There was a flash of sting, the memory of past pain without lubricant, but his patience made it fade. I smiled as he began to thrust. He hooked my leg over his shoulder.

“Ohh, ughh!”

“F*ck, you’re still so tight!” he groaned. His pace began to quicken, the bed, then the dining table,creaking under the force of his movements.

“Ugh! Eros! Ugh! S-stop!” I cried out, my mouth falling into an ‘O’ of surprise.

“Do you want me to stop?” he teased, his face a mix of confusion and pure bliss. I smirked, stretching my arms behind my head. He leaned down to kiss my underarm, the sensation making me squirm. I was in heaven.

“D-do you want me to stop?” he asked again, his voice full of mischief.

“N-no!” I gasped as he slowed down intentionally. I moved my hips, chasing after him. “W-why?”

“I want to hear you say please,” he whispered.

“Please, Eros. D-don’t stop,” I begged. He picked up the pace instantly.

“Oh, f*ck! You’re torturing me! Call my name, babe!”

“Please, Eros. I-I want to feel you…all of you.” I pleaded as he lifted me onto the dining table. The wood rattled beneath us. “Please, Eros. More! Faster!”

He looked at me with lust-filled eyes and began a rapid, heavy thrust. I could hear the rhythmic slap of our bodies colliding, skin meeting skin.

“Please, d-don’t stop!” I cried out. He gripped me, jerking me off in sync with his thrusts. I was right on the edge.

“I-I’m cumming!” he roared. I bit my lip, savoring the feeling of him filling me, every muscle in his body tensing for the final thrust. Sinagad niya iyon. I can feel his seed inside of me. Kumawala rin sa akin ang semilya ko ay sumabog iyon sa katawan ko, sa kamay niya at may iilan ding tumalsik sa tiyan niya.

Napangisi siya habang pawisan kaming dalawa. Dahan-dahan akong bumangon.

“Maligo na tayo,” sabi ko.

“Oh, we’re not done yet,” sabi niya. He pulled me again and made me bend over the table.

MATAPOS ang 4 rounds ay nakaramdam na rin siya ng pagod. Nandito kami sa sala, inilatag niya ang sofa bed. Iyon pala ang binili niya noong bago ako tumira rito.

“Are you hungry?” Tanong niya sa akin habang nakatitig sa akin. Tumingin din ako sa kaniya. He kissed my lips after that.

Tumango ako. “Nakakapagod kaya.”

Ngumisi siya sa akin. “I just miss you. Ang tagal kong nawala eh. Hindi mo ba namiss si cupid?”

“Huh? Sino ’yan?” tanong ko naman sa kaniya. Itinuro niya ang tarugo niya na dahan-dahang lumalambot. Napailing ako.

“May pangalan talaga? Yan ba sinasabi mo sa mga babae mo noon?” Tanong ko sa kaniya. “Hindi mo ’yan sinabi sa akin dati.”

“I’m kidding, babe. Wala siyang pangalan pero totoo, namiss ka lang niya. Nagre-recharge na lang siya for round 5,” biro niya sabay kindat. Natawa ako at siniko siya.

“Ayoko nga! Ang sakit na ng katawan ko ha,” saway ko. Humiwalay ako sa kaniya kaya naman siya ngayon ang yumakap sa akin na parang bata.

“How many children do you want?” Tanong niya.

“Tigilan mo ako. May anak ka pa kay Queen,” sabi ko pero nag-init ang pisngi ko sa narinig.

“If that’s not my child, how many do you want?” Tanong niya uli.

“Eros!” saway ko. Hindi ko maiwasang kiligin. Hanep na Eros ’to. Nakakainis talaga siya!

Ngumisi siya sa akin. “So? Answer me.”

“K-kahit 2 lang,” sabi ko. Iniwasan ko ang mga mata niya. Hinawakan niya ang baba ko at pinatingin niya ako muli sa kaniya. Hinalikan niya ang noo ko.

“2? Not enough. Add more,” aniya. Nanlaki ang mga mata ko. Anong gusto niya?

“Ginawa mo akong pusa ah?” Biro ko. “Hindi ba mahal ’yun? Bakit hindi pa sapat ’yung 2 sa’yo?”

“Don’t worry about the money. I just want to build a family with you,” malambing niyang sabi sa pabulong na boses. Hinawakan niya na naman ang bewang ko at idinikit sa kaniya.

Pinisil ko ng mahina ang pisngi niya. “Bakit? Ilan ba ang gusto mo?”

“Whole basketball team, is that okay?”

Natawa ako. “S-seryoso ka?! Ano ako? Bahay ampunan?”

“Why? At least, makakabuo tayo ng basketball team. I want to have that. Para kahit sino eh makakapag uwi ng trophy as most valuable player or best player,” paliwanag niya pa pero inirapan ko lang siya. Napanguso lang ito.

“Tigilan mo ako. Paano natin maalagaan ’yun. Ano ako? Tanging ina?” retorikal na tanong ko sa kaniya.

Ngumiti lang siya sa akin. “After this, hindi mo na iisipin pa ang buhay mo. You can come back to our house. Or, we can stay here as couple…or live-in-partner.”

“Paano pala sila daddy? Mommy? Alam mong ayaw talaga nila sa akin,” sabi ko.

“No need to worry about them. I can fight for us,” aniya. Tumayo siya. “I’ll cook our lunch. What do you want?”

Napaisip ako. “Ano bang masarap?”

“Me, but I can’t cook myself—ouch!” Daing niya. Pinalo ko kasi ang braso niya. Tumawa lang siya sa akin habang kumukuha ng ingredients sa refrigerator.

“Nagtatanong ng maayos eh,” sabi ko.

“What about pork steak?” aniya. Tumango ako at napangiti. Inihanda na niya ang mga gagamitin. Nakaramdam ako ng saya habang pinapanood siya. Nagsuot pa ito ng apron. Napakagat ako ng labi sa itsura niya mula roon. Para siyang model sa mga magazine.

Pero napawi ito ng may maalala ako.

“Baka itlog na naman ang ending ha?” Sabi ko. Tumawa siya uli. Nakita ko ang kagwapuhan niya. Mas lalo ko siyang tinignan.

“No, no. I promise. I can do this,” sabi niya.

Lumapit ako sa kaniya habang ginagawa niya iyon.

“You don’t need to worry. Hindi kita paglulutuin. We can hire some maids kapag tayong dalawa na lang talaga,” sabi niya.

“Ayoko,” pagtanggi ko. Tinignan niya ako ng may tanong sa mga mata niya.

“Why not?”

“Gusto kong matuto ano. Hindi naman pwedeng laging iasa sa mga maid. Atsaka, gusto kong pinagsisilbihan ’yung mga mahal ko. Mas masarap gumawa ng mga bagay na ganiyan kung alam mong sa kanila mapupunta ’yung resulta,” paliwanag ko. Itinaas niya ang kutsilyo.

“Mga? Mahal mo?” aniya sabay simangot.

“Tigilan mo nga ako. Ang ibig kong sabihin, mga mahal sa buhay,” sabi ko sabay ngiti. Nagugulat pa rin ako sa ugali niyang ito. Childish. Sobrang layo talaga niya sa unang Eros na nakilala ko.

“Like? Sino-sino ’yan?” tanong niya.

“Sina Kuya Eiron, Tita Rowena, sina Shine at Sean tapos si mga friends mo and si Ate Venus and Janus,” sabi ko. Tinignan niya ako ng masama. “Bakit mo ako tinitignan ng ganiyan?”

“Wala,” aniya. Tila nagtatampo.

“Ano nga?” tanong ko.

“Wala nga,” sabi niya. Itinigil niya ang paghihiwa ng sibuyas. “Let’s order something. Nawalan ako ng gana na magluto.”

“Hala!” sabi ko sabay hawak sa kamay niya. Iiwasan niya sana iyon pero hinuli ko iyon. “Binibiro ka lang naman eh?”

Ngumisi siya at umiling-iling. “Ah huh…”

“KJ ka ano? Malamang kasama ka roon. Sinadya kong kalimutan ka para biruin,” sabi ko na ikinatawa niya.

“Anyway, babe. Hindi ka na ba babalik sa school?” tanong niya. Napatigil ako. Oo nga no? “I won’t force you kung ayaw mo pa. I can offer you naman ng home schooling or let’s transfer you sa malapit na school.”

“G-gusto ko bumalik. P-pero pwede bang next week na lang? Hindi ko alam kung may mukha pa akong maihaharap sa kanila eh. Baka awayin na naman ako roon,” sabi ko. Tinignan niya uli ako na tila nag-alala.

“Fine, ikaw ang bahala. Pero, I’ll make sure na walang mang-aaway sa’yo roon, ok?”

Itutuloy…

Desire 35

Desire 35: Miserable

Drip’s Point of View

Inilapit ni Eros ang kamay niya sa aking baba. Hinimas niya iyon bago inilapit ang labi niya sa labi ko. He pinches my lower lips using his lips. Napangisi pa siya ng mapahawak ako sa bewang niya. Ako na mismo ang humiwalay sa kaniya makalipas ang ilang segundo.

Nakangisi pa rin siya. “Why did you stop me?”

“Baka kung saan na naman tayo mapunta eh. Kita mo papasok ka na oh?” Sabi ko. Inayos ko pa ang white t-shirt niya at ang black university jacket. “H’wag mo rin palang wawalain ’tong jacket. Kabibili lang natin nito kahapon.”

“Pwede naman siguro akong umabsent for that?” Biro niya. Sinamaan ko siya agad ng tingin dahilan para tumawa siya.

“H’wag kang aabsent ha. Babalik ka naman mamayang gabi di’ba?” sabi ko.

“I’m just kidding, babe. I have to go. Dadalhin ko sila Adrian dito mamaya,” sabi niya. “Oh, by the way. Do you need anything? Ipapasabay ko kay Janus later kung makakapunta siya rito.”

Umiling ako. “Wala naman. Sige na, late ka na sa klase mo. Ako na ang bahala rito. I-text mo na lang ako kung hindi ka makakauwi o didiretso ka sa bahay dahil sa check up ni Queen.”

Napabuntong-hininga siya. “Sasamahan ko lang siya pero uuwi rin ako rito.”

Ngumiti na lang ako ng matabang. Nagi-guilty ako na ganito ang dadatnan ng bata kung sakaling maipanganak siya. Pero hindi naman pwedeng pilitin na umuwi si Eros at makisama kay Queen dahil hindi biro iyong nangyari sa kanila.

“One more kiss?” Hiling niya.

“Alis na, 8 am na. Abaaa,” saway ko. Hinawakan niya ako sa braso at hinalikan ako. Naramdaman ko pa ang bukol niya unti-unting nabubuhay. “Sige na sige na.”

Pinalo niya ng mahina ang ibaba ko bago siya umalis. Nang masigurado kong wala an siya ay saka ako pumasok sa loob. Balak kong maglinis. Kukunin ko pa sana ang walis pero may kumatok agad sa pintuan. Tila parang wawasakin iyon.

Napakunot ang noo ko. "Makakatok naman 'to..."

Pagbukas ko ng pintuan ay nanlamig ang katawan ko, si Queen ang naroon kasama si Aphrodite at isa pang babae...mga kaibigan niya.

"A-anong ginagawa mo rito?" tanong ko pero sampal ang isinagot niya sa akin. Napahawak ako agad sa pisngi ko.

"How dare you?! Hindi ka pa ba nadala? Nabuntis na ako kay Eros! Kinasal na rin kami, nilalandi mo pa siya? Akala ko ba nakay Steff ka na?!" galit na galit na sabi niya.

"Oh, iniwan na niya. Baliw kasi 'yung lalaking 'yun eh," sabat ni Aphrodite.

"Napakalandi mo talaga! Kumakabit ka pa sa may-asawa? Huh!" Hinila niya ang buhok ko.

"A-ayaw kitang saktan dahil buntis ka! Pero ikaw itong hindi makatanggap ng katotohanan eh! Ako ang mahal ni Eros! Nabuntis ka na nga niya, hindi pa ba sapat 'yun?" sabi ko. Hinila rin ni Aphrodite ang buhok ko kaya napaluhod ako. Muli akong sinampal ni Queen. Nalasahan ko ang dugo sa labi ko. 

Tinignan niya ako ng nakakatakot. "Bakit ba ayaw mong umalis sa buhay ni Eros?! Anong nakita niya sa'yo na wala sa akin?!"

"Look, Queen. Ginastusan pa nga siya ni Eros. I heard he bought it for Drip, ugh! What a waste of money," ani Aphrodite.

Nagulat ako ng ibinato ni Queen ang Tv, dahilan para mabasag iyon.

"Tama na!" sigaw ko. Tinuhudan ako ni Aphrodite sa panga. 

“Ito ba? Hahaha! This isn’t home! Hindi ikaw ang dapat uwian ni Eros! Ako. Ako ang may hawak kay Eros!” sigaw ni Queen. Gusto kong lumaban pero para sa akin ay kampante ako na nasa akin si Eros. Tumayo ako.

“Ano? Sasaktan mo ako?! Sasaktan mo ang anak ni Eros?! Tandaan mo, ito ang magsasalba sa akin…at magiging dahilan para balikan niya ako,” ani Queen.

“Isasalba? Bakit? Sapilitan mo bang ginawa ’yan kay Eros para makuha siya?” Sabi ko.

Tumawa si Aphrodite. “Of course! You stupid! Ayaw sa kaniya ni Eros, that’s why…sapilitan niyang kinuha si Eros. Sarap na sarap nga siya kahit nasa impluwensiya siya ng droga. By the way, I’m the one who texted you using Eros’ cellphone. Ako ang nakipaghiwalay sa’yo para tuluyan ka ng mawala sa kaniya.”

Tumawa ako. Para akong tumatapang. Sumama sa hinanakit ko ’yung oras na sinasaktan din ako ni Steff. “Hindi niyo kami tuluyang nasira. Eros chose me. Kahit itinulak ko siya palayo sa akin.”

“Damn it! Bakit sa lahat ng tao, bakit ikaw pa?!” Ani Queen.

“Hindi namin alam, ang mahalaga rito ay mahal ko pa rin si Eros at mahal niya rin ako,” sabi ko. Napahigpit ang hawak ko sa walis.

“But, you’re nothing compared to us,” Ani Aphrodite. “Wala kang ibang ginagawa kung hindi ang tumakbo palayo. Duwag!”

“Ako? Walang-wala sa inyo?” Napangiwi ako. “Malamang, hindi ako desperado katulad ninyo.”

Sasamapalin uli ako ni Queen. Pero hinawakan ko na agad ang braso niya.

“Let go of me!!” Daing niya.

“Kung kanina, hinayaan kita, ngayon…hindi na!” saway ko sabay hagis palayo ng kamay niya.

“Makakarating ito kina Tita and Tito! I’ll make sure na mapapatalsik ka rito!” banta niya.

Ngumisi ako. “Tignan natin kung sino sa atin ang mapapaalis,” sabi ko.

Tumaas ang kilay ni Queen. “Me? Mapapaalis? Hahaha! How come? Dala-dala ko ang bata! Asawa ako ni Eros! May mas karapatan ako kaysa sa iyo! Duh?”

Umiling-iling ako. “Tignan na lang natin…”

“Let’s go, Queen. May check up ka pa. Sasamahan ka pa ni EROS mamaya,” ani Aphrodite. Tinignan ko lang sila.

“I hope you’re ready because this is only temporary. Iiyak ka bukas!” banta ni Queen sabay sipa sa pintuan ko at lumabas.

Eros Point of View

NARAMDAMAN ko ang pagod matapos ang 4 na subject. Tinignan ko ang oras sa rolex ko. It’s 2 PM. 4 PM pa ang appointment ni Queen. Napahalukipkip ako. Ayoko siyang kasama ngayon. Napakastress dahil hell week ngayon dito sa campus. Ugh!

Biglang nagring ang cellphone ko. Nagring ito at si Dad ang tumatawag. I rolled my eyes and answered it.

Eros: “What do you want, Dad?”

Dad: “You’re an idiot! May kumuha na naman ng 2 million! Come here after your class!”

Eros: “I have so many things to do, Dad! Can you take it for now? Just for now, please!”

Napatingin sa akin ang mga kaklase ko dahil sa lakas ng boses ko kaya tumikhim ako at sinubukang hinaan ang boses.

Dad: “Fine! But solve this! Nahihiya na ako sa mga stakeholders and sa board! Gusto mo talagang palitan ka ni Atlas?!”

Eros: “They will not do that, Dad. Just trust—”

Dad: “Paano kita pagkakatiwalaan?! You’re irresponsible!”

Eros: “Really? Well, guess what? I don’t care. Kayo lang naman ang may gusto maging CEO ako habang nag-aaral ako!”

Dad: “Arghh! This is chaos, Eros! Fix this tomorrow. You still have 3 days to fix this—”

Pinatay ko na ang tawag ng may gigil habang magkasalubong ang kilay ko. Hindi ko na lang pinansin ang mga bulungan nila patungkol sa akin. I’m tired of their sh*t. I’m tired listening to their murmuring. I will punch them kapag napuno na lang talaga ako without thinking.

“Finally!” Masayang sabi ni Brix. “I hate that subject, man…”

“May pasok ka sa company, Eros?” tanong ni Adrian. Umiling ako sabay ngisi. I know they want to.

“Nandoon si Dad. Day off ko.”

“Yun oh! Tara na!” yaya ni Lance. “I’ll bring my drinks. Bigay ng tito ko.”

I smile at him. Tinapik ko ang balikat niya. “Mabuti, akala ko itatago mo pa rin sa amin eh.”

Inirapan niya ako.

“So, saan tayo? Ayoko muna sa bar or something na maingay. I can’t deal with loud music anymore,” reklamo ni Brix. Mukhang napagod ata siya sa lakad niya kagabi.

“Nakailan ka bang gago ka?” tanong ni Adrian sa kaniya.

“What? Bottle or…round?” paglilinaw ni Brix. Binatukan siya nina Lance at Adrian.

“Anyway, let’s go to my new house with Drip,” sabi ko. Natigilan sila.

“Talaga? I miss him, bro!” Ani Adrian. Sinamaan ko siya ng tingin.

“Really? Akala ko ba may Eiron ka na?” Tanong ko na ikinuot ng noo niya.

“Huh? Taken na siya. Kilala ko ’yung boyfriend niya ngayon. Atsaka hindi ko siya gusto, duh?” Pagtanggi niya na ikinakunoot ng noo ko.

Kinuha ko ang cellphone ko at tinext si Drip.

[2:08 PM]

Eros

Babe, pauwi na ako diyan. Ppaunta rin sila diyan later. Gusto ka rin nila makita. See yah ;)

Umalis na ako at nagpaalam sa kanila. Sumakay na rin ako ng kotse bago nagdrive pauwi. Pagdating ko sa subdivision at pagpark ko ng kotse ay agad kong napansin na nakasara ang bintana at pintuan. Kinabahan ako.

Kumatok ako sa pintuan. “Babe? I’m here,” sabi ko.

Bumukas naman ang pintuan. Nakayuko ng bahagya si Drip habang may binabasa. “A-andiyan ka na pala eh.”

Weird, kapag dumadating ako ay hinalikan niya ako agad. Napabuntong-hininga ako. “Can you kiss me? I’m so tired from—”

Napaagat siya at mabilisan akong hinalikan. Yuyuko sana siya ulo pero napansin ko agad ang sugat sa labi niya. Kusa rin akong napatingin sa paligid. Napansin ko agad ang basag na TV, nabasag na vase at frames.

What the fuck…

“What happened?!” inis at galit kong tanong. Napansin ko ang tila bahagyang pagkagulat ni Drip kaya natauhan ako. Bumuntong-hininga ako uli para humupa ang galit ko.

“What happened, babe?” Tanong ko muli sa mahinahon kong boses. Hinawakan ko siya sa waist niya at tinignan ng maigi ang sugat niya sa labi.

I swear! I’ll fucking kill whoever did this!

“W-wala. May lindol kasi eh,” sabi niya. Napapikit ako.

I love you, Drip but lying isn’t your tea. I can confirm kung anong nangyari talaga pero I want to ask him. Gusto kong magmula sa kaniya.

“No, babe. Tell me. Please? Who did this? Who hurt you?” pangungulit ko. Hindi ko na pinansin pa ang mga gamit. I can buy new things again, pero hindi ko na mababalik si Drip kung sakaling may kumuha uli sa kaniya.

Tinignan niya ako sa mga mata. “G-galit ka ba? Sorry, nadamay ’yung mga gamit na mamahalin—”

“Of course, but I don’t care about that. I’m asking you kung sinong nanakit sa’yo. Please, babe,” pakiusap ko. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya.

“Q-queen,” sabi niya. Nag-init agad ako. Dahan-dahan ko siyang binitawan. Napahilamos ako sa mukha ko.

“How did they know—Ugh! That bitch!” mura ko.

“H-hayaan mo na,” sabi ni Drip.

“That’s it! They hurt you, I’ll hurt them—” Naputol ang sasabihin ko dahil hinawakan ako ni Drip sa braso. Yung hawak niya ang tila pumapawi sa galit ko. Ugh, I love his touch but not now.

“H-h’wag na. Buntis siya, babe!” ani Drip pero umiling ako.

“I don’t care! Tell me, anong ginawa niya sa’yo?” tanong ko. Hindi siya nakapagsalita ng saglit kaya hindi ko nilubayan ang mga mata niya.

“S-sinampal niya ako,” sabi niya. Napakagat ako sa ibabang labi.

“Wait for Adrian or Lance. Sabihin mo may pinuntahan ako, ok? Dito ka lang. Call me if you need help o kung bumablik sila dito,” seryoso kong sabi. Mukhang hindi na niya ako kayang pigilan. I kiss his forehead.

“Lock the door and wait for them,” sabi ko uli. Tumango na lang siya.

Hindi ko kayang palampasin ang ginawa ni Queen. I can tolerate her attitude towards me, but on Drip? No, I will kill her. Wala akong pakielam kahit babae siya. As long as nanakit na siya, I’ll use my hand to fight for what is right. Pinaharurot ko ang kotse. Pagdating ko sa tinutuluyan ni Queen ay nakita ko siyang umiiyak. May pasa sa gilid ng labi.

“F-finally, Eros!” aniya at akmang yayakapin ako pero sinampal ko siya.

Nagulat si Mommy at Daddy.

“Eros! Ngayon ka na nga lang umuwi, nanakit ka pa!” Saway ni Mommy.

“Isa pa kayo! Naniniwala kayo rito? Sa pasa niya?” sabi ko. Kumunot ang noo nila sa akin. “Anong kasinungalingan na naman ang ginawa niya para umiyak na naman siya sa inyo?”

“I-it’s true! Sinaktan ako ni Drip!” sabi ko sa kaniya.

“See? Nakipaghiwalay ka na sa kaniya hindi ba? Bakit kasama mo pa rin siya?” Ani Daddy. Kalmado akong nagscroll sa cellphone ko.

“Oh? Huh, so watch this,” sabi ko sabi ko sabay pakita ng cellphone ko. Hindi niya napansin ang hidden camera na narerecord pati ang voice ng mga nagsasalita. Kitang-kita nila kung papaano sinaktan nila Aphrodite at Queen si Drip. Nanlaki ang mga mata nila Daddy at Mommy. Narinig ko pa kung paano niya isiwalat na pinilit niya akong makipagsex sa kaniya habang nasa impluwensiya ako ng droga. See? Unti-unti nang nabubunyag.

“Iha..” Dissapointed na sabi ni Mommy.

Tila nahiya naman si Queen pero agad niyang nabawi iyon dahil angsalubong ang kilay niya. “K-kahit na! Asawa mo na ako hindi ba?! Bakit pinupuntahan mo pa siya?”

Ngumisi ako. “So? Kahit dito naman ako umuwi, hindi mo ako makakausap at makakasama.”

“You know, I can make your life miserable! Pati ang buhay ng Drip na ’yan!” banta niya. Nilagay ko sa bulsa ang kamay ko.

“How?” tanong ko.

“You two! Stop that!” saway ni Daddy.

“You signed a paper kung saan kalahati ng company mo ay sa akin. Half of your valuable things ay nasa pangalan ko! So, kapag hindi ka umuwi rito ay pwede kitang patalsikin sa company, especially, may issue ka ngayon,” ani Queen.

Imbes na kabahan ay mas lalo akong naging interesado.

“Sure, sa’yo na. Pero, hindi mo na ako makakasama pa,” banta ko rin. Pinakita ko sa kaniya ang singsing namin at itinapon iyon kung saan.

“Arghh!! You’re stressing me out!” sabi niya sabay hawak sa tyan. Dahan-dahan siyang napangiwi. “O-ouch!”

“Oh Queen!” ani Daddy. Pero umiling ako.

“Also, I demand a DNA test with that child,” sabi ko. Napakunot ang noo niya sa akin. Nakakainis na ngayon ko lang naisip ito. I was so busy na isipin kung papaano makakawala rito at sa kakaisip kay Drip.

“N-no! Ouch!” daing niya. Hindi ko siya pinansin. Tumawag na lang ako ng ambulance bago umalis.

PAGBALIK ko ay naroon na sina Adrian, nagluluto siya ng finger foods namin, habang si Brix ay nakikipagkwentuhan kay Drip. Ginagamot naman ni Lance ang labi nito. Nakita ko ang paghawak ni Brix sa balikat ni Drip. Sinamaan ko siya ng tingin.

“B-babe,” ang pagtawag ni Drip na tila nag-aalala. Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. I tap his shoulder at ngumiti ako sa kaniya.

“Ok lang ako,” sabi ko sabay tingin kay Brix na agad namang tumayo.

“Seloso,” bulong niya sabay tawa.

“Get your own,” sabi ko.

“Sino ba gusto mong dalhin ko?” aniya. Ngayon ko lang naalala na babaero pala siya. Hindi lang naha-highlight masyado because nakafocus ako kay Drip. Inilagay ko ang kamay ko sa waist ni Drip.

Nakita ko ang masamang titig ni Lance.

“Dahan-dahan naman, pre! Baka kung anong mahawakan mo!” aniya.

Biglang lumapit si Adrian, dala ng mga finger foods na niluto niya. Nakalapag din ang mga baso para sa alak. Tatlong Richard Hennessy ang dala ni Brix.

“Yess!! Finally!” sabi ni Brix. Pinagkaskas niya pa ang palad habang nakakagat sa ibabang labi niya.

Tinignan ko si Drip. Medyo umookay na ang labi niya. Hinalikan ko siya at nginitian. I love his lips. Para akong nakainom kapag nalalasahan ko ’yun.

“Woah chill! Andito pa kami oh?” Ani Lance.

“Maiba nga tayo, anong meron sa Engineering? Sino ba ’yang boyfriend ni Eiron?” tanong ni Brix.

“Yuri Quintin?” Ani Adrian habang binubuksan ang alak.

“Ah ’yung bad boy? Bwisit ’yun ah? Nakaaway ko’yun eh,” sabi ni Lance. “Nakakaangas kasi eh.”

“Kalma, napaamo nga ni Eiron di’ba?” saway ni Adrian. ’I think he’s ok now. Seloso lang atsaka nakakaintimidate ’yung mga mata.“

“Oh? Akala ko nga kayo ’yung magkakatuluyan eh. Sweet nyo nung nasa resort kayo,” sabat ni Brix.

“Gusto mo ilaklak ko ’tong alak sa’yo?” biro ni Adrian. “He’s not into me. We’re just friends.”

Nakita ko ang paghawak ni Drip sa lap ko. I hold his hand.

“Don’t worry. Hindi ako iinom ng marami,” bulong ko.

“A-ayos lang. Ako naman bahala sa’yo,” sabi niya sabay ngiti.

“By the way, you’re all invited tomorrow. May big celebrations kami sa company,” sabi ko. Kumunot ang noo nila.

’What kind of celebration?“ Ani Brix. Alam ko na ang iniisip niya.

“Anniversary nila Dad and Mom,” sabi ko. “Drip will go there.”

Nakita ko ang pagtataka kay Drip. ’Babe—“

“I’ll be there. Hindi kita iiwanan,” sabi ko habang may lambing sa boses.

“Sigurado ka ba?” paninigurado ni Drip. Tumango ako sabay himas sa likuran niya. Pinisil ko ang palad niya.

“I am sure. May show ako roon,’ sabi ko sabay ngisi sa kanila.

“Parang tumutubo na naman ang sungay mo ah?” sabi ni Adrian na tinawanan ko na lang. Oh I’m sure, they will enjoy it.

“Paano pala si Drip kung naroon si Queen?” Ani Lance. He took the first shot. Binasa niya pa ang labi niya gamit ang dila bago ilapag ang baso.

“Oh, she will be part of my show. Hindi niya rin magagalaw si Drip. I’ll make sure that,” sabi ko.

“Nakita ko pala ’yung tourism student na sikat kagabi ah? May kasayaw nga lang na another girl,” Ani Brix.

“Lesbian ata ’yun Brix,” ani Lance sabay tawa. ’Well, sobrang ganda nga niya. That’s why nagkainterest ’yung pinsan kong babae sa kaniya. Para sa kanila, gwapo si Trish kapag naging lalaki. Nagmake over ’yun para sa play nila hindi ba?“

Hinayaan ko lang sila sa usapan nila at hinarap si Drip.

“S-sinaktan mo si Queen?” tanong niya.

“Why are you so worried about her? Sinaktan ka niya ah? Don’t worry, ok? Nahuli na siya sa pagsisinungaling niya. Masisira na rin siya kina Dad and Mom,” sabi ko. I look at his lips. Dinilaan niya ang sugat dahil siguro uncomfortable ang pakiramdam niya.

Ugh! I want to kiss him now.

Kaya matapos ang inuman, pagkaalis na pagkaalis nila ay agad kong sinarhan ang pintuan. Pinuntahan ko siya sa kusina na naghuhugas ng pinagkainan.

I hugged him from his back. Paborito ko ’yun dahil I feel like I can protect him.

“Amoy alak ka,” aniya habang namumula. Nagpout ako habang nakasandal ang baba ko sa balikat niya.

“Ano naman? Ilang beses mo na akong naamoy na ganito pero hindi mo ako nilayuan,” sabi ko sa nagpapalambing na boses.

Hindi siya nakapagsalita sa akin. I started to kiss his neck. Fvck, napakabango niya. Parang binibigyan niya ako ng dahilan para mapagod uli. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa. Nakikiliti siya. I put my hand on his waist.

“I’ll date you tomorrow. After the show,” sabi ko.

’Ano ba kasing klase ng show ’yan? Hindi ka naman siguro bubuga ng apoy roon di’ba?“ sabi niya. Ikinatawa ko iyon.

“You will see, babe. For now, I want to show my talent. Kaya kong paligayahin ka,” sabi ko. Tumigil siya sa paghuhugas.

“Eros ah,” aniya. Hinarap ko siya at bahagyang inupo sa lababo.

I kissed his lips gently. Hindi ko tinamaan ang sugat niya. Damn that b*tch. She ruined my baby’s lips! Ugh! Hindi ko tuloy maenjoy. But, don’t worry. At least he’s ok…at least hindi siya nawala sa akin. But, I will not tolerate her attitude. 

Oh, I can’t wait to show them what I prepared.

Itutuloy…

Desire 36

Desire 36: Show

Eros Point of View

Pinuntahan ko si Chief Rick sa office niya. Pagkakita niya sa akin ay napangiti ito. Inilapag niya ang papeles sa akin.

"That's the result of your check up for your semen," sabi niya. I look at it at halo-halong emosyon agad ang naramdaman ko. Masaya na malungkot? Naisip ko. Hindi naman mabubuntis si Drip kaya hindi siguro 'to makakaapekto sa amin.

"So, what's your plan?" tanong ni Chief.

"I'll take the video, Chief," sabi ko.

"Eros, are you really sure? Baka mawala ang evidence natin. Alam mo na ang magiging consequences kapag nawala ito. Wala na tayong makikitang pwedeng ilaban sa kanila," paalala ni Chief.

"I know," sabi ko sabay ngiti sa kaniya. "I just want to put this at the end. I don't want to carry this burden."	

"I understand," sabi nito sabay tumango. Inilagay niya pa ang dalawang siko sa lamesa at seryosong tumitig sa akin.

"Thank you, Chief. I'll call you if I need help," sabi ko sa kaniya bago umalis. Dumiretso ako agad sa company matapos 'yun. Naghihintay roon ang mga stakeholders, board at si Atlas na naghihintay na mapalitan ako. I want to keep his dream. Libre lang namang mangarap hindi ba? Hindi naman ako ganoon kasama para pigilan siya. Pero siyempre, I'll show his boundary. He didn't know that. Kaya ituturo ko sa kaniya.

Pagkakita ko sa kanila ay agad kong napansin si Mr. Vinonzo. Bakit nandito ang matandang 'yan?

"Hello, fellas. I'm sorry dahil late ako. However, I called this meeting because of these concerns I found last night. Here's the copy of the bills kung saan napupunta ang mga nawawalang pera," sabi ko.

Nakita ko ang pagkunot ng noo ni Mr. Vinonzo at Atlas. Pinamigay ko ang bawat copies ng papel na sinasabi ko. Sinunod ko rin ang mga pictures ng footage kung papaano inabot sa kaniya ang suitcases na naglalaman ng pera, mostly nasa parking lot 'yun. Meron din akong inilabas na resibo kung saan makikita ang ginastos. Pati ang picture ng CCTV ng bangko kung saan makikita na ipinasa niya ang documents sa panahong nawawala ang mga pera.

The bank helped Chief Rick to reveal his dirty work behind my back.

"Huh...how did you find this?" Tanong ng isa sa kanila.

"I have my own source. Besides, hindi naman ako ganoon kabobo. Malayong-malayo sa iniisip niyo," sabi ko dahilan para magkatinginan sila.

"That's a legit copy. Galing mismo sa bangko," dagdag ko pa ng maramdaman kong nagdududa sila.

"Who's your source?" tanong bigla ni Mr. Vinonzo. 

"That's private," tipid kong sagot. Napangisi siya sa akin sabay ayos ng salamin niya. Ugh! I can't stand this old hag. He's always giving a disgusting vibe. Hindi ako comfortable sa kaniya simula noong bata ako. I can feel his evil soul inside of him. Kahit anong tago niya sa sungay niya, nakikita ko iyon. Which is hindi ko maintindihan sa mga magulang ko. Why can't they see it? 

"Are you sure na legit ang source mo? It looks like ginawa lang siya. This is fake, Mr. Lim," aniya.

"How did you know it's fake? Gawain mo ba?" tanong ko. Nakita ko ang pagkagulat niya.

"How sure you are, Mr. Lim?" tanong ng isang stakeholder.

"Look at the account numbers. Magkakaiba, right? May mga account name din diyan. Isa sa kanila ay clue kung sino nga ba ang magnanakaw. The other two were dummy. When I encoded the clue, I found him and traced him. Maaga siyang umaalis ng company. I found also the footage of him na pumasok dito at pinicturan ang isang papel kung nasaan ang pirma ko. Napakasuspicios din ng galawan niya according to his colleague," paliwanag ko.

"Who is the thief?" Tanong nila. Sumandal ako sa upuan at tinignan sila isa-isa. I can sense their eagerness to know the truth. I can also sense their interest. Mukhang wala nga talaga silang tiwala sa akin. Masyadong ginalingan ng nanira sa akin.

"He's the one na pinagkakatiwalaan ng pamilya ko. Kasama na rin kayo. Kilalang-kilala niyo na siya," sabi ko. Nakita ko ang pag-iiba ng ekspresyon ni Mr. Vinonzo. Natatakot siya na kinakabahan. Si Atlas naman ay tila pinagpapawisan ang noo. Nang magtama ang mga mata namin ay iniwasan niya agad ako na para bang ayaw niyang mabasa ko ang nasa isip niya.

Look at me, jerk.

“I don’t know why he did this to me? Like, noon pa lang ay nakikita ko na siya. He’s always there for my father and mother. I even called him Tito. How disgusting…”

"Tell us, Eros," Ani Mr. Vinonzo. Oh wait, old hag.

"Are you that desperate? Mr. Richard Jimenez?" Sabi ko. Sabay tingin sa kaniya na nagulat. Nanginig ang mga kamay niya dahil natuon sa kaniya ang mga tingin ng mga tao sa loob ng room. "The Chief of Staff...how ridiculous."

"T-teka. Mr. Lim nagkakamali ka ata—" Pinutol ko ang sasabihin niya ngayon.

"Oh please, save it. I have my evidence against you. Pinakita ko na sa kanila ang ilan sa mga 'yun," sabi ko.

"How sure are you? Ugh! Bakit mo nagawan 'yun?! Pinagkatiwalaan ka ng kaibigan ko tapos ganito ang igaganti mo? You're nothing and nobody kung hindi ka nila hinire at nakilala?!" Sabat ni Mr. Vinonzo. I rolled my eyes. I can't watch his fake drama and concerns.

"S-sorry po! M-may sakit ang anak at misis ko! K-kailangan ko lang malaking halaga!" sabi niya. Nagesture ako sa hangin. Mula roon, bumukas ang pintuan at pumasok ang dalawang pulis.

"Inaaresto ka namin, Richard Jimenez sa kasong theft. May karapatan kang manahimik at kumuha ng abogado," sabi ng pulis habang hinihila siya palabas.

"Mr. Lim! P-patawarin nyo ako!" Sigaw niya. Habang gulat na gulat ang mga board at stakeholders sa akin. Hindi sila makapaniwala.

"T-this is good. But, how sure you are na hindi na 'to mauulit? At paano ang halos 8 million na nawala?" paninigurado ng isa sa mga stakeholders. Nginisian ko lang siya.

"I'm Eros Lim. Hinding-hindi nila ako mauutakan. By the way, maibabalik naman ang pera. You don't need to worry about that," sabi ko sa kalmado at mayabang na boses. Nagsitanguhan sila.

"Speaking of secret, hindi pa rin kami kumbinsido sa source mo. Bakit hindi mo pa rin sinasabi sa amin? Paano kami magtitiwala sa'yo na hindi mo kami minamanipulate?" Sabat ni Atlas. Natawa ako sa loob-loob ko.

"Why? Are you not satisfied sa nakita mo? And, why are you here? You're not part of this meeting," balik kong tanong.

"Masama bang makita 'yung future na trabaho ko?" Sabi niya sabay ngiti ng plastik.

"Oh, keep dreaming, Atlas. Hindi kita pipigilan. Baka malay mo, bigyan ka ng trabaho sa company ng mommy mo—oh yeah, hindi ka nga pala niya willing bigyan ng position," panunuya ko.

"D*mn it, Eros. Hindi kami talaga maniniwala sa'yo. Mga magulang mo nga namanipula mo para maitago mo ang nakakadiri mong relasyon kay Drip, kami pa kaya?" sabi niya na tila umaapoy na ang mga mata. Sumasaya ako kapag napipikon ko siya. Ganito na kami simula nung mga bata kami. I always hate him. Laging isinisingit ang sarili sa hindi naman siya fit.

"You're that kind of person na ibinabalik ang mga nakalipas na, just to prove your point? Huh? Look, kung hindi ka nainiwala, then don't. Sobrang uhaw ba sa atensyon? Hindi ka mabigyan ng position ng pamilya mo sa company nila, kaya dito ka nanggugulo?" 

"C'mon, iho. Ako ang recommend sa kaniya sa mga board kaya ko siya pinapunta. Even your dad eh nakipagkasundo sa akin na siya ang ipapalit since wala ka namang kapatid. He's also qualified to be a new CEO," sabat ni Mr. Vinonzo.

"Oh, shut up," sabi ko. Napailing ang matanda sa akin.

"Bakit hindi mo na lang sabihin kung sinong source mo? Naduduwag ka bang madaigan kita?" sabi niya.

Napabuntong-hininga ako. I'm fvcking stressed sa kabobohan niya. "Look, kung maulit ang pagnanakaw na ito, I'll resign. Isasaksak ko mismo sa dibdib mo ang position ko. Pero kapag naging maayos ang lahat from now on, I'll ban you here and I'll make sure na hindi ka makakakuha ng ibang trabaho."

Natahimik siya bigla at bumulong na lang sa sarili habang nakayuko.

"Nevertheless, I'm inviting you all from the gathering later. Anniversary nila Dad and Mom. Here's the invitation. Nandiyan na rin ang location and time. I want all of your presence there. The meeting is adjourned," sabi ko sabay tayo at alis. Suot-suot ang ngiti habang iniisip ko ang mga magiging reaksyon nila.

"Dianne, I'm going home now. Cancel all of my appointments. May event din akong pupuntahan," uto ko sa secretary ko. Tumango siya bago ako bumaba. Pagkarating ko sa ground floor ay nakita ko si Drip. Nakasuot pa siya ng hoodie para maitago ang sarili. I want to hug him and tell him na h'wag mag-alala sa mga manghuhusga sa kaniya. Pero, imbes na mag-isip tungkol doon ay napangiti ako. Parang napawi ang stress at pagod ko ng maramdaman at mahawakan ko siya. Para siyang shower na nag-aalis ng negative vibes sa buong pagkatao ko. That's why, sobrang saya ko simula noong umuuwi na ako sa kaniya. 

Ngumiti rin siya at niyakap ako habang dahan-dahang inaalis ang hood niya.

Hinawakan niya ang kamay ko. "H-h'wag!"

"Why? Ah, don't worry about them. They're just jealous of you," sabi ko. Napapansin ko ang tingin ng iba sa akin pero agad naman nilang inaalis kapag nakikita ko sila.

Napansin ko ang brown envelope na hawak niya.

Nakita ko ang pagbukol ng lalamunan niya, tanda na napalunok ito. "Fine, I will not force you. Let's just go," sabi ko sa kaniya sabay hawak sa kamay niya at labas sa building na iyon.

Pagkarating ko sa kotse ko ay binuksan ko ang pintuan sa passenger seat. Pumasok naman siya habang namumula ang pisngi. Ughh, so cute. I want to pinch it.

Nag-jog naman ako papunta sa driver seat at agad na sumakay. Napakunot ang noo ko pagka andar namin.

"What are you doing here pala?" Tanong ko. Hindi ko siya naisip na tanungin kanina. Busy ako sa pag-iisip tungkol sa kaniya.

"Pumunta lang ako sa Harvey. K-kinausap ko 'yung registrar kung pwede pa ba akong bumalik sa school," sabi niya. Tinignan ko siya ng saglit.

"Well? Anong sabi niya?" tanong ko.

Umiling siya at tila nalungkot. "Hindi nila ako tinanggap."

Kumunot ang noo ko. "What?! Why?!"

"Hindi ko alam. Pero mukhang naiilang sila sa akin eh. Sinabi nila eh hindi na raw ako makakahabol kasi marami akong na-missed na works," Paliwanag niya. Napahinga ako ng malalim.

Iniliko ko ang kotse na siyang ikinataka niya. "T-teka saan tayo pupunta?"

"Of course, babalikan natin sila. Hindi naman ako papayag na nireject ka nila agad," sabi ko.

"H'wag na, babe. P-pwede naman akong maghintay sa next school year eh. M-mag eenroll na lang ako sa public school—"

Pinutol ko siya. "No way. Naroon ang mga kaibigan mo. Besides, sayang naman mga ginawa mo roon. Ayoko ring mapahiwalay ka pa sa akin," sabi ko. Napansin ko ang pagyuko niya at pagtingin sa labas ng bintana.

Hinawakan ko ang hita niya. "Don't worry. Akong bahala sayo."

"S-sigurado ka ba? Ayokong mapaaway ka," ang nag-aalala niyang sabi. I can sense the tension on his voice. I just smiled at him. Pagdating ko roon ay isinama ko siya. Napansin ko ang tinginan nila sa amin pero hindi ko ininda 'yun. Hindi ko binitiwan ang mga kamay niya na mahigpit ang hawak sa akin.

"Don't mind them. Just focus on me," bulong ko sa kaniya.

I don't want him to live based on what others say about us. Sure, they can judge and question us, but that doesn't mean we have to listen or give them an answer. Wala rin naman kaming masamang ginagawa.

Pumasok ako sa registrar office. Bahagya pa itong nagulat pagkakita sa akin. That's right, I won't accept no to them.

"Hi, Mr. Lim—"

"Sorry, pero bakit hindi nyo man lang pinayagan si Drip bumalik dito sa harvey?" tanong ko agad. Napansin kong napalunok siya.

"I-i think, you should sit first," sabi niya.

"No, accept him. Kumpleto naman siya sa requirements. May babayaran ba uli? I can pay it right now," sabi ko.

"Please, Mr. Lim. H-huminahon po tayo. Please sit first,' sabi niya. Bahagya naman akong hinila ni Drip.

"Calm down," bulong niya. They should be thankful dahil narito si Drip. Kumalma naman ako at umupo.

'We're sorry about that. Nireject lang namin siya because of the issue. Marami kasing magulang and students ang nagrequest na h'wag siyang ibalik dito because of his influence—"

"Influence of what? Is this because of our issue? With all due respect, ma'am but this is fvck! Napakatagal na nu'n. Wala kaming ginawang masama sa kanila," sabi ko sa kaniya. Napansin ko na kinakabahan ito kaya pinanliitan ko siya ng mata.

"Iniiwasan lang namin ang maissue at makakaapekto sa environment ng ibang students dito. Marami kasi ang nag-alala ang same sex relationship. Tutol sila roon. Isa sa mga priority ng school ang maturuan ng discipline ang mga students dito. Ang pakikipagrelasyon ng mga anak nila ay magiging sagabal sa pag-aaral nila," sabi niya. Napapikit ako. 

"It's not our fault if they choose to follow us. We aren't doing anything wrong. I never abused him or anything like that. Isa pa, hindi kami nagiging PDA rito. We prioritize our studies first. Atsaka anong masama sa same sex relationship? Hindi naman kami nakakahawa. Mahal namin ang isa't-isa. In fact, scholar niyo si Drip kaya sa tingin niyo nakakaapekto ang relationship namin sa grades niya?" sabi ko.

Natigilan ang registrar.

"Ok fine, ayaw niyo siyang tanggapin? You will see my lawyer," sabi ko. "Let's go babe. This is not worth it."

Papalabas na sana kami nang marinig kong tumayo sa kinauupuan niya.

"P-pasensiya na, Mr. Lim. N-napagutusan lang. Please, ayokong mawalan ng trabaho," sabi nito. Nagkatinginan kami ni Drip. Tumango siya na parang sinasabi na patawarin ko siya.

"Sinong nag-utos sa'yo?" tanong ko malamig na boses.

"M-ms. Vinonzo,' aniya. "P-please, ayoko pong matanggal...T-tatanggapin ko po siya uli. Please, h'wag niyo lang akong isumbong at ang school—"

Binigay ko amg envelope ni Drip. "Accept him. That's all."

Kaagad siyang kumilos sabay kuha sa requirements ni Drip. Ilang minuto pa ay ibinalik niya sa amin ang mga papeles. 

"Good. Binayaran ka ba nila?" tanong ko. Napahawak si Drip sa dulo ng suit ko.

Dahan-dahan siyang tumango.

"Ugh, mga madali kayong mapaikot. Gusto ko, bukas din ay makakabalik siya and daat sa dati niyang section," demand ko.

Mabilis siyang tumango kaya umalis na kami.

Pagkarating sa bahay ay napansin ko ang pasimple niyang pagsulyap sa akin. Mukhang natatakot siya sa naging reaksyon ko kanina.

"Don't just look at me. Come here, please?" sabi ko sa malambing at nakikiusap na boses. Paglapit niya ay kinuha ko ang bewang niya at pinaupo siya sa lap ko. Inamoy ko rin ang leeg niya bago halikan 'yun.

"A-akala ko mainit pa ang ulo mo eh," sabi niya na tila nag-aalangan.

"Don't be scared. Hindi naman kita sasaktan o sisigawan. I just can't tolerate their attitude lalo na kapag involve ka na," bulong ko. I saw his pink lips kaya hinalikan ko agad 'yun.

"Oo nga pala, 'yung susuotin natin sa party," sabi niya. 

"Dumating na ba? Pinadeliver ko na siya kanina."

Umalis siya sa lap ko at pumunta sa kwarto kaya sinundan ko siya at napansin na binubuksan niya ang isang box. Ah, yes...dumating na nga.

I saw his eyes, namangha siya sa tuxedo na binili ko sa kaniya. Pati ang puting long sleeve. Tinignan niya ako habang sinusukat iyon sa tapat ng salamin.

He looks like such a gentleman. I can’t wait to see him in that suit.

Dahan-dahan kong hinubad ang sleeves ko habang nakatitig sa kaniya.

“Binili mo na naman ako. Meron pa kaya ako niyan. Magkano ’to?” tanong niya sabay hanap ng resibo sa box. Napailing ako habang nakangiti. Wife material talaga. Mukhang marunong siya magbudget ng pera. I put my hands on his shoulder.

“Don’t worry. I told them not to include that. Ayokong mag-isip ka na naman,” sabi ko ng pabulong. Tinaasan niya ako ng kilay kaya mas lalo akong nakangiti. He’s lowkey sassy huh.

“Bakit ba kayong mayayaman eh ayaw niyong mag-ulit ng mga damit? Hindi ba mapupuno ’yung closet niyo? At hindi rin ba kayo nakokonsensiya dahil nasasayang lang ’yung ibang binili niyo?” tanong niya. Puno ng kuryosidad ang mga mata niya.

“Mom kinda donated my old clothes sa charity and thrift stores. Minsan, pinamimigay namin sa mga anak ng employees namin,” sabi ko.

Nagkbit-balikat siya. “Wow, pero sayang pa rin ang pera.”

“Fine, kapag hindi mo gusto, hindi ko na bibilhin. I will save the money na lang,” sabi ko.

Tinignan niya ako uli. “Hindi ka na rin ba bibili monthly ng alak?”

Napatigil ako.

“Seriously, babe? Pati ba naman ’yun?” reklamo ko. Napailing siya.

“Sige, bumili ka. Ilaklak mo ha?” aniya. Naramdaman ko na manunuyo ako nito kapag ganoon. I hugged him and kisses his cheeks habang magkatinginan kami sa harap ng salamin. Natiklop ako ’dun ah?

“I’m just kidding. Hindi muna ako bibili since may mga nabili na ako last time,” sabi ko na lang. He smiled. Ugh! Unfair pero mas okay na ’to kaysa wala siya sa tabi ko.

PAGBABA namin sa kotse ay napansin kaagad kami ng iilang bisita. But I ignore their homophobic and judgemental eyes. Napansin ko rin sina Adrian, Lance and Brix. Kumaway ako sa kanila at nakipag-apiran.

“Kuya Eiron!” ani Drip bago salubungin si Eiron habang kasama nito ang isang pamilyar na lalaki. Yuri Quintin ba ’yun?

He looks like a badass guy, pero nag-iba iyon ng ngitian niya si Drip at kawayan ito. I invited Eiron and his boyfriend because I want to make sure na matatanggap ako uli ni Eiron para kay Drip. I know medyo nag-aalangan pa rin siya. This time, I will prove it and I’m worth it and I’m willing to fight for him.

Well…I’m happy for him.

“Yuri, eto si Eros Lim. Boyfriend ng kapatid ko at mga friends niya,” ani Eiron. Ngumiti ito, pero napatigil siya ng makita si Adrian at Brix.

“Nice to see you again, Yuri,” ani Adrian at nakipagkamayan dito. Siniko ni Eiron si Yuri at kinamayan ang binata.

“Let’s go inside,” sabi ko. Inalok ko kay Drip ang braso ko. Alam kong nag-aalangan pa rin siya dahil makikita uli kami nina Mom and Dad. I look at his eyes and I can see na naging comfortable siya kaya agad niyang inangkla ang braso niya sa akin.

Naglakad kami sa red carpet. Pagpasok namin ay naupo sina Lance sa lamesa na nakalaan sa kanila. Nakita ko rin na nagsimulang magbulungan ang iilan sa kanila, kumunot ang noo ni Daddy at Mommy. Sumama naman ang mukha ni Queen.

I love their reactions. C’mon, show me more.

Itutuloy…

One last chapter before Epilogue.

Desire 37

Desire 37: Betrayal

Drip’s Point of View

Pinagmasdan ko ang venue. White and gold ang thema nito. Nasa gitna ang stage at ang malaking cake na may 5 layer at tila bundok na may snow ang itsura. Nakapalibot ang mga upuan at lamesa namin sa venue dahil pabilog ang building na kinalalagyan namin. Sa gitna rin ay may malaking chandelier. Nagbibigay iyon ng kislap sa buong lugar. Ginto naman ang mga utensils at pearl white ang platong nakalagay sa bawat lamesa. Pinaupo ako ni Eros sa upuan habang nakikita ko ang tinginan nila sa akin. Naiilang ako sa kanila. Gusto ko mang umalis pero nakakapagod na. Nag effort si Eros dito, iyon na lang ang pagtutuunan ko ng pansin.

"Focus on me," bulong ni Eros. Tinignan ko siya sa mga mata niya at nginitian ako. Pasalamat siya at napakagwapo niya sa suot niya kaya hindi ko maalis ang mga mata ko sa kaniya.

"We're here for you," ani Adrian. Ramdam niya ang tension sa paligid.

"S-salamat," sabi ko at nginitian ko siya.

"What is he doing here?" biglang tanong sa amin, boses ni Queen.

"He's my partner tonight," ani Eros sa kaniya at hinawakan ako sa balikat pababa sa braso.

"I'm your wife, Eros! Look! Pinagtitinginan na nila kayo," aniya habang tila naiiyak.

"I don't care about them," tipid na sagot ni Eros sabay buntong-hininga. "You should too. Gawin mo ang gusto mong gawin."

Napadabog si Queen. "You're annoying! Tingnan mo! Nilalagay mo na naman ako sa alanganin! Hindi ba sinabi na ng doctor na sensitive ang pagbubuntis ko?"

Bahagya akong nagulat.

"H'wag kang gumawa pa ng eskandalo, Queen!" sabat ni Janus na sumulpot sa tabi ko. Nakita ko ang kaseryosohan ni Janus. Nakakatakot din siya kung titignan. Mukhang mananakit.

"P-pinagtutulungan nyo ba ako?" ang pag iinarte nito. Nag-alala ako sa sinabi nito patungkol sa pagdadalang tao. 

"T-tama na please," saway ko. Napansin ko ang paglapit ni Aphrodite, Mr. Vinonzo at ni Dad. Nakita ko ang pagtingin nito sa akin na tila tagos hanggang kaluluwa ko. Napaiwas na lang ako.

"Ano ba ito, Eros? Hindi ba dapat inaalalayan mo ang asawa mo?" ani Dad. "At ang lakas naman ng loob mong dalhin 'yan dito? Hindi ka na talaga nahiya sa mga bisita!"

"Why? It's not like we're doing PDA or anything. We're just hanging out with our friends and enjoying the moment." ani Eros.

"Maawa ka naman sa Mommy mo! Event namin ito. Kahit ngayon lang sundin mo ako!" ani Dad.

"Eros, why are you like that? Tandaan mo, kakasuhan kita dahil diyan sa ginagawa mo! Hindi ka magpakaama sa magiging anak mo!" sabat ni Mr. Vinonzo.

"Oh, ako ba talaga ang dapat kasuhan mo? O 'yang anak mo ang dapat kasuhan ko?" Aniya. Hinawakan ko ang kamay ni Eros.

"T-tama na. Sige na samahan mo muna si Queen," sabi ko. "A-andito naman sina Brix at Kuya Eiron..."

"No, go back to your seat and ignore us. Ayokong masira ang buong gabi ko at masayang ang oras ko habang kasama ka," ani Eros kay Queen.

Tuluyang umiyak si Queen. Pero halatang walang luha roon. Napayuko na lang ako.

"Are you happy now?! You homewrecker!" sigaw niya dahilan para magtinginan ang mga tao sa amin. Tinignan ko siya bago ako tumayo. 

"Kung sino man ang homewrecker sa atin, ikaw 'yun," sagot ko. 

"Ohhh burnn," rinig kong sabat ni Lance

"Go Drip! We support you!" Sigaw ni Brix. Pumalakpak pa ito na tila nang-aasar. Sinamaan lang siya ng titig ni Queen at Mr. Vinonzo.

Tumaas ang kilay ni Queen. "Kami ang kasal. Ako ang legal! Ang kapal naman ng mukha mo para tawagin mong homewrecker! Eh ikaw nga 'tong mang–aagaw ng asawa—"

Hinawakan ako ni Eros. "It's not worth it, babe."

"Never ka niyang minahal. Alam naman natin kung anong dahilan kung bakit siya nagpakasal sa'yo," sabi ko. Nakita kong napalunok ang babae. 

"He's the father of my baby! Magkakapamilya na kami. Bakit hindi mo pa kami tigilan? Anong gayuma ang pinapainom mo sa kaniya?" 

Bumigat ang paghinga ko. Nakaramdam ako ng galit, matinding galit.

"Ikaw na mismo ang nagsabi Queen, pinilit mong magpabuntis sa kaniya," sabi ko. Nagkatinginan silang lahat.

"N-no, I didn't say that—"

"Bakit kailangan mo pang ideny?" sabat ko. "Ikaw ang nagsabi sa akin kahapon, na hindi ginusto ni Eros na mabuo ang batang dinadala mo. Bakit? Bakit sobrang desperada kang mabuntis at makuha siya sa akin? Sa ganiyang itsura mo, bakit hindi mo sinubukang magmahal ng ibang lalaki?"

Nakita ko ang mahigpit na hawak sa kaniya ni Dad. Pinipigilang makasakit ito.

"Naunang naging akin si Eros! We've been together since we were children. Ako ang mas nakakakilala sa kaniya," sabi nito na tila wala ng pakielam sa mga pinagsasabi niya. "Eros, please! May anak tayo!"

"It's not mine," tipid na sagot ni Eros.

Biglang kwinelyuhan ni Mr. Vinonzo si Eros. "Don't hurt my princess! Wala kang bay*g!"

"Please, Tito. Make them leave! I can feel it... I'm going to be hospitalize again," daing ni Queen. 

Tinulak ni Eros si Mr. Vinonzo. "Don't touch me! Kayo ang may sabing umattend ako sa party na'to kahit ayoko! Since andito na kami, I'll show you all what I prepared for Mom and Dad."

Kumunot ang noo ko. "E-eros?"

"Stay here," sabi niya sa akin. Tinabihan naman ako ni Adrian. Nagulat ako ng pumunta siya sa stage. Kinuha niya pa ang microphone sa emcee na naghihintay para simulan ang party.

"Good evening ladies and gentlemen. I will not introduce myself in front of you dahil alam kong kilalang-kilala niyo na ako, especially because of the issue between me and my boyfriend, Drip. Most of you are homophobics and you gave your own opinion about my gender, about what I did. Nakakadiri para sa inyo dahil nagkaroon ako ng affair with my adopted brother. I must say na, hindi ko pinagsisisihan 'yun...why? Because he taught me about love, he tamed me, he let me see what's important in life and also, he makes me happy. He's an angel of mine," sabi niya sabay tingin sa akin. Napangiti rin ako.

"This is ridiculous!" galit na bulong ni Daddy. Tinignan niya ako at hinawakan sa braso habang pilit na hinihila. Pinigilan naman siya nina Adrian. "This is your fault!"

"Tito, please! Makinig kayo kay Eros! Walang ginagawang masama sina Drip!" saway sa kaniya ni Adrian.

"Hinayaan ko kayong ampunin ang kapatid ko. Akala ko ba aalagaan niyo siya? Bakit ngayon, kung tratuhin nyo eh parang kasalanan niya ang lahat? Kasalanan bang minahal siya ni Eros?" pagsingit ni Eiron. Napatingin si Daddy sa kaniya.

"Ang ampunin siya ang malaking kasalanang ginawa namin!" sumbat nito.

"You can hurt me, Dad. But, you can't hurt my Drip!" ani Eros. Natigilan sila lalo.

"Well, I don't care about your opinions towards us. Nagmamahalan kami at hindi namin kayo inaapakan. You can say anything about us, but don't be too sure na makikinig kami sa inyo," tinignan nila sina Mommy at Daddy.

"Tonight, I'll tell you a fvcking short story. When Drip came to our house, I was annoyed. I'm not used to having someone to share with. Hindi ko akalain na magkakaroon ako ng kapatid out of nowhere. Inampon siya ng mga magulang ko dahil sa utang na loob nila sa ama ni Drip. Niligtas kasi nila si Daddy noong masasagasaan siya noon. As time goes by, akala ko nagiging mas worst ako dahil sa presensiya niya. But, no...because of our bondings, our stolen and secret moments, mas napapamahal ako sa kaniya. I didn't realize that at first. I was in the denial stage. But, when love truly hits you, there's nothing left to do. That was when he taught me what love really is. Day by day, I learned about a love that was both genuine and sincere. We chose to keep our relationship a secret because he was terrified of being judged and hated by everyone around him. I agreed, but I always expected that the day would come when the world would find out about us... but I never imagined it would be because of people who have nothing better to do than ruin our lives," paglalahad niya sabay tingin naman kina Queen.

"Queen came back from the States at kinulit ako na maging kami, simula palang pagkabata ay ganiyan na siya. She can't understand the word 'no', na ayoko sa kaniya. Dahil doon ay sobrang chaotic dahil naaapektuhan si Drip, samahan mo pa ang pangki-criticize ng mga malilinis kong pinsan sa kaniya, right Atlas and Aphrodite?"

Hindi nakasagot ang magkapatid pero inirapan ako ni Aphrodite.

"I was there for Drip. Prinotektahan ko siya. Pero, hindi pa rin sila nakuntento. Remember when we celebrate the anniversary of our company? Drip had experienced discrimination from my family," aniya. Hindi ako nakapagsalita.

Takang tinignan ako ni Mommy na lumapit din pala.

"They changed the flow of the party, which made Drip leave. I was there. I was going to go with him because I can't stand my family. But then, their evil plan happened. I was drugged at that time. May naglagay ng drug sa inumin ko. My boyfriend said it was Steff. Siya ang naglagay ng drug sa akin, to set me up. Pero may nagtake advantage sa akin. I don't know who it is. Basta pagkagising ko, nasa bahay na ako nila Queen. How ironic, right? That's the reason why Drip and I broke up. Doon na rin nabunyag ang meron kami. But, we didn't give up...not until, we found out na nabuntis ko 'raw si Queen. We broke up again, and we parted ways. Sinong dahilan? Ang pamilya ko at si Queen. They want me to marry her. They talked to Drip and brainwashed him. Sinira nila kami. Naalala nyo naman si Steff Arellano? Sumingit siya just to get Drip. After that, Steff attempts to kill my Drip , but I saved him and we built our love again...until now. Nahihirapan lang kami dahil kasal ako sa babaeng hindi ko mahal at sa buhay ko na hindi ko pa dapat nararanasan," aniya. Nakita ko ang pamumula ng mga mata niya pero hindi niya hinayaang pumatak ang luha niya.

"Do you want to know why I marry that b*tch? Coz of the mystery. I want to dig into the mystery. Guess what I found? I have here a video and audio recorded by the driver of Queen and Mr. Vinonzo who died due to food poisoning," dagdag niya.

"Janus please play it," pakiusap niya bago bumaba sa stage. Hinawakan ako ni Adrian at dahan-dahang hinila palayo kina Dad.

Makikita sa video si Queen at Mr. Vinonzo, nasa gitna sa Eros na tila tulog. Patago ang pagkuha nito.

Queen: “So, I made him stay with me tonight.”

Mr. Vinonzo: “Very good, My princess. Naayon sa atin ang panahon.” Tumawa pa ito ng tila demonyo. Napakunot ang noo ko.

"Stop that! That's fake!" Sabi ni Mr. Vinonzo, pero walang nakinig sa kaniya.

Queen: “Right dad, ano nga ba uli ang plano?”

Mr. Vinonzo: “Sirain mo ang dalawang baklang ’yun! Magpabuntis ka kay Eros para magkaroon siya ng dahilan na makasama pa at magkaroon tayo ng access.”

Access?

"A-anong access?" Takang tanong ni Dad sa kaniya.

"That's AI, Arturo!" Ani Mr. Vinonzo.

Queen: “That’s what I’m going to do, Dad. Kahit pa buntis na ako at si Atlas ang ama.”

Napasinghap ang lahat at tinignan siya. Dahan-dahan siyang napapailing at aalis na sana pero humarang sina Brix sa kaniya.

"Wrong move, jerk," ani Lance sa kaniya.

Mr. Vinonzo: “Aliwin mo lang. Kumbinsihin mo kapag nagising bukas na siya mismo ang nagyaya. Madali namang maniniwala sina Arturo sa atin eh. Mga uto-uto pa naman ’yun.”

Tumawa si Queen sa video.

Queen: “So, after kong mabuntis sa kaniya, Dad? Magpapakasal kami diba?”

Mr. Vinonzo: “Oo naman! Kailangan natin ’yan! Alas natin ang bata at ang kasal para maging partner nila ako sa business at makuha ko ang kalahati sa company nila.”

Queen: “Pero, medyo naturn off ako kay Eros ha? He’s into gay na? Huh!”

Mr. Vinonzo: “Pwede naman siyang hiwalayan once na makuha ko na ang kalahati sa kanila. Tapos magsama kayo ni Atlas. Panigurado naman na wala na silang business that time. Mga naghihirap na habang tayo, nagpapakalunod sa pera nila.”

Tumawa muli silang dalawa. Lumakas ang ugong at bulungan ng mga tao sa paligid.

Queen: “But, first…let’s make his life miserable. Let’s use his fingerprint.”

Kinuha nila ang kamay ni Eros habang nakahawak sila ng gloves. Nilagyan nila ng ink ang thumb nito at itinatak iyon sa mga papeles na nasa hita ni Eros. Napakagat ako sa ibabang labi at dinilaan iyon. Pakiramdam ko'y nanunuyo ang bibig ko dahil sa napapanood.

Queen: “Good, para sa gayon wala siyang kawala sa atin. Kahit anong alis niya, sa akin pa rin siya babalik…plus! Nasa atin na ang kalahati ng company nila.”

Mr. Vinonzo: I’ll talk to the board members and stakeholders about Eros. Para mawalan sila ng tiwala rito at para na rin…maipalit ko si Atlas sa kaniya once na maging CEO na siya.“

Lahat pala ng ito'y planado... Pero iba 'yung kay Steff. Napabuntong-hininga ako.

Queen: “What about Richard? Nasa kaniya ang susi para makakuha tayo ng pera sa company hindi ba?”

Mr. Vinonzo: “Akong bahala sa kaniya, binayaran ko naman na ang gago.”

Napatingin si Queen sa harapan niya.

Queen: “Pakiakyat si Eros mamaya sa kwarto ko, manong. Nakikinig ka ba?”

Driver: “O-opo ma’am!”

Mr. Vinonzo: ’Siguraduhin mo lang na itatago mo lahat ng narinig mo. Dahil alam mo na ang kalalagyan mo at ng pamilya mo kapag nag ingay ka!“

Naputol ang video.

"What a show huh..." Pangungutya ni Eros sa kanila. Ngumisi itp. Yung ngisi na talagang mapipikon ka. 

"W-well, may nangyari pa rin sa atin, Eros at buntis pa rin ako!" aniya. "Nasa amin ang kalahati ng company nyo. Anytime, pwede naming makuha 'yan sa mga kamay mo."

Umiling si Eros. Hindi siya nagpapatinag. "Well, here's the thing. Invalid ang fingerprint ko dahil sa video na 'yan. Kaya wala pa rin kayong karapatan sa company namin. Gusto nyo bang malaman kung bakit desperado sila sa pera namin? Iyon ay dahil nalugi si Mr Vinonzo sa States dahil sa gambling addiction. Naubos ang pera nila dahil sa katangahan niya."

"You—" Hindi na natuloy ang sasabihin ni Mr. Vinonzo ng sampalin siya ni Mommy.

"Manloloko!"

"Number two, that child isn't mine," dagdag ni Eros.

"NO!" Pagpupumilit ni Queen.

"Oh, I have evidence for that," sabi niya. "Dianne?"

Lumapit ang babae sa kaniya at may inabot. "Here's the evidence. Result ng check up ko. I have Oligospermia. Meaning, lack of sperm. Hindi kita mabubuntis, Queen. That's not mine," sabi ko pa.

Nanlaki ang mga mata niya. "W-what about our wedding? Kasal tayo!"

Umiling muli si Eros. "We're not anymore. Our marriage is void."

"H-how..." disappointed na sabi ni Queen sabay tingin sa akin. "You! This is your fault!"

Sinugod niya ako at kinuha ang tinidor sa lamesa. Akmang sasaksakin niya ako pero agad na nahawakan ni Kuya Eiron iyon at itinulak siya.

"Tigilan mo na ang kapatid ko! Nahuli na kayo!" sabi nito.

Nakita kong lumapit si Eros sa kanila.

"Marami kayong kasong haharapin. Theft? Oh and yeah, you murdered your Driver," sabi nito. "That day, si Atlas ang kumuha ng cellphone hindi ba? Saka ko lang narealized na likod niya 'yon. Naging sunod-sunuran ka na rin pala sa mga hay*p na 'to?" 

Biglang pumasok ang mga pulis habang lumapit si Chief Rick sa amin. Nagulat pa si Daddy.

"Rick?!" tawag nito sa kaniya.	

"Tinulungan ko lang ang anak mo. Kaibigan mo ako. Kaya hindi ko siya matatanggihan," sabi nito. "Dalhin na nga ang mga 'yan!"

Pinosa-san na sina Aphrodite, Atlas, Queen at Mr. Vinonzo. Lumapit ako kay Queen.

"Kung hindi ka lang nagpumilit, hindi ka malalagay sa ganito at ang baby mo," sabi nito.

Tinignan niya ako ng masama. Bigla siyang nakawala.

"Kung hindi rin pala ako magtatagumpay, papatayin ko na lang ang pesteng batang 'to!" sigaw niya sabay saksak sa tyan.

Agad akong iniatras ni Eros. Naalala ko bigla ang trauma ko kay Steff. 

Yung mga dugo...

"Shh," tinakpan ni Eros ang mata ko at niyakap.

"Queen!" sigaw ni Atlas. Nilabas na sila kasama ni Queen na duguan. May dumating din kasing ambulansiya.

Matapos iyon ay tila natahimik ang party. Pero hinila ako ni Eros sa gitna. Kinakabahan man pero alam kong ang gagawin niya ay para sa amin.

"This is Drip, he's my boyfriend. He's my partner. I love him. Bilang CEO, kikilalanin niyo siya bilang katuwang ko. Husgahan nyo na kaming dalawa, pero hindi ko siya bibitawan," sabi nito sabay halik sa akin.

May mga nagulat, pumalakpak at naghiyawan. Parang sumaya ang puso ko dahil doon. Ang sarap pala sa pakiramdam na pinagsisigawan ka na mahal ka ng isang tao kahit na ano ka pa.

Kung ganito pala ang pakiramdam ng hindi itinatago ang relasyon at pagmamahal, hinding-hindi ako nagsisisi na nakilala ko si Eros. Hindi rin ako nagsisisi na sumugal ako uli.

Biglang nakita namin ang paglapit ni Daddy sa amin.

"Arturo!" pagtawag ni Mommy pero sinaway lang siya nito.

Kinakabahan ako. Pero hinawakan ako ni Eros sa bewang ko.

"Kahit anong sabihin niyo, hindi na kami maghihiwalay," sabi ni Eros. Hindi ko iniwasan ang tingin ni Daddy.

Huminga siyang malalim.

"Nakakahiya ka. Kinakahiya kita, Eros!" sigaw niya.

Natahimik kami. Kahit pala ginawa na niya ang tama ay wala pa rin. Hindi pa rin pala sapat. Hindi pa pala kami matatanggap ni Daddy. Nanlalambot ako.

"D-dad—" Hinarang ni Daddy ang kamay niya sa akin.

"H'wag mo akong tatawaging ganiyan! Kahit nawala man si Queen, hinding-hindi ko pa rin kayo matatanggap! Ngayon, Eros! Mamili ka! Ang yaman mo o si Drip?!"

Tinignan ko si Eros.

Ito na nga ang sinasabi ko. Totoo ngang mawawala kay Eros ang lahat dahil sa akin.

Binaba ni Eros ang kamay niya sa akin. May kinuha siya sa kaniyang bulsa. Ang pin niya sa company. Itinaas niya iyon atsaka binuksan ang palad. 

"I quit. Iyo na ang company mo," sabi ni Eros. "Babe, let's leave this place."

Naghiyawan sina Brix sa amin. Si Kuya Eiron naman ay ngumiti sa akin habang paalis kami. Tumango siya at kumaway. Habang papalabas ay biglang umulan.

Mabilis na bumuhos iyon sa amin.

Huminto kaming dalawa na para bang nag-uusap ang mga utak namin.

"F-finally," sabi niya. Nakita ko ang ngiti niya sa labi. Hinawakan ko ang pisngi niya at ako mismo ang humalik sa kaniya habang hinahayaang mawala ang bigat ng mga damdamin namin dahil sa mga nangyari.

Itutuloy…

Epilogue later…or not? haha

Epilogue

Epilogue

For better or for worse

Masayang binuksan ni Drip ang bahay nila habang nagtatawanan pa rin sila ni Eros tungkol sa naging reaksyon ng ibang tao sa kanila. Tila ba parehas silang nawalan ng tinik sa dibdib at nakahinga ng maluwag.

“Kung nakita mo lang ’yung reaksyon ng mga pinsan ko. Ugh! So Satisfying!” sabi ni Eros habang hindi pa rin binibitawan ang kamay ni Drip.

Napangiti si Drip. “Hindi pa kita nakikitang masaya ng ganiyan. Sobrang bago sa akin na nakangiti ka simula kanina.”

“Aw, Are you in love with me?” nakangiting tanong ni Eros, tila may panunukso sa boses niya. Napairap na lang si Drip sa kaniya.

“Lalaki na naman ang ulo mo eh,” sabi nito pero niyakap siya ng binata at isinandal ang ulo sa balikat. Para bang bata si Eros sa pagkakataong iyon. “Naku, magpalit na nga muna tayo. Magkakasakit pa tayo niyan eh.”

Naghuhubad silang parehas. Pero hindi maalis ang tingin ni Eros sa kaniya. Hindi siya makapaniwala na darating din pala ’yung araw na wala ng tututol sa kanila. Na hindi na nila kailangan pang komprontahin ang mga tao para lang patahimikin sila. Na hindi na nila kailangang magtago sa kwarto, o sa ibang lugar para lang gawin ang mga bagay na gusto nila.

Hinila siya ni Drip matapos ilagay sa basket ang mga damit nila. Pumunta sila ng shower at pinaandar agad ang tubig. Tumawa ng mahina si Eros, dahilan para marinig ni Drip ang gwapo nitong boses. Hindi niya mapigilang mamula dahil doon. Hindi ganito si Eros noon. Mula sa pagiging leon, hanggang sa tila naging isa itong maamong tuta na nakikipaglaro sa kaniya.

Hindi niya tuloy alam kung lasing ba ang kasintahan. Hinigit niya ito gamit ang dalawang palad habang nakahawak sa mga pisngi nito. Binigyan niya ng isang smack kiss si Eros.

“Sobrang saya ah. Mukhang mapapagod ba ako uli?” Tanong ni Drip.

“Of course,’ ani Eros sabay ngisi habang magkalapit ang mga labi nila. Kinabahan naman si Drip pero dinilaan lamang ni Eros ang lower lips nito kaya napawi agad ’yun.

“Paano pala ’yung pag-aaral natin? Wala ka sa company at sa inyo,” ani Drip. Isinandal siya ni Eros sa pader. Ramdam din niya ang matigas na bag sa pagitan ng mga hita niya. Hindi niya napigilang mag-init dahil doon.

“Don’t worry about it. Just enjoy this Life,” sabi ni Eros. Hinawakan siya sa baba nito at tinignan ang labi niya. Hindi niya na mapigilan pa ang pagtutulak sa kaniya ng puso at isip na halikan ang kasintahan. Hinalikan na ni Eros iyon, dahan-dahan at tila sinusulit ang bawat hagod ng labi niya sa labi nito.

Drip rested his hands on Eros’s massive biceps, fingers lingering as if memorizing every inch of him. The solid, reassuring feel of his muscles beneath their touch only fueled the quiet fire building inside their chest. It wasn’t just strength, it was the warmth, the steadiness, the way his presence alone made everything else fade into the background.

They let their gaze travel over him, taking in every detail they had come to adore, the sharp lines of his face, the softness hidden behind his eyes, the kind of beauty that didn’t feel distant or untouchable, but real, close, theirs. And somehow, what captivated them even more wasn’t just how he looked, but how he made them feel safe, seen, and wanted in ways they never thought possible.

Drip swallowed, their heart tightening with a mix of disbelief and gratitude. They felt incredibly lucky…no, more than that. It was as if the universe had carefully pieced together everything they had ever wished for and placed it right in front of them. A breathtakingly handsome man with a perfect physique, yes but also someone gentle, someone patient, someone whose love wrapped around them like a quiet promise they didn’t have to question.

In that moment, with his hands still resting on him, Drip realized that this wasn’t just admiration or fleeting desire. It was something deeper, something heavier in the best way, a kind of love that made them want to hold on, to stay, to believe that maybe, just maybe, they had finally found where they truly belonged.

Binitawan siya ng binata habang kapwa sila hinihingal. Nagkatitigan silang muli.

“You’re my wife now,” sabi ni Eros sa kaniya.

“Hindi naman ako babae eh,” natatawang sabi ni Drip. Pero umiling lang si Eros sa kaniya.

“Ah, you’re my wife now. You’re going to be the mother of my children,” sabi nito sa medyo pabulong at paos na boses. “I want you to be the mother of my children.”

“Children?!” Mas natawa si Drip at ginaya pa ang boses ni Maja Salvador. Parang kanta naman ang tawa ni Drip sa tenga niya. Nahawa ang binata at tumawa rin. “Mukha ba akong seahorse ha at ako ang manganganak?”

Eros rolled his eyes. Para bang nagtatampo kaagad ito. “Bakit? Ayaw mo ba akong maging asawa?”

“Ayaw,” sagot ni Drip. Nawala ang tila saya sa mukha ni Eros. Napadabog pa ito na tila bata.

“You know what? You’re annoying!” Sabi nito na mas ikinatawa pa ni Drip. Tumaas ang kilay ni Eros. “What’s funny?”

“Ikaw at ’yang pagiging matampuhin mo. Malamang, gusto ko ano. Pero saka na. Ngayon fuck buddy muna tayo,” sabi ni Drip.

Kumunot ang noo ni Eros. “Fuck Buddy?!”

Tumawa lang si Drip.

“Don’t bully me, young man. You won’t be able to walk by the time I’m through with you,” sabi nito na ikinatigil ni Drip.

“P-pero may pasok ako bukas,” ani Drip. Nakita niya na naman ang demonyo sa mata ni Eros at inilagay ang kamay sa bewang niya. Sa paghawak niyang iyon ay nanghina na naman si Drip. Napakapit siya sa chiseled chest nito.

“I don’t care. You triggered me,” panunukso nito bago sakupin ang labi niyang muli. Sa pagkakataong iyon ay may halo ng pagnanasa ang bawat kilos ng bibig ni Eros.

“Tongue out,” nang-aakit na utos ni Eros.

Drip slowly shows his tongue. His breath caught in their throat. The small space between them was gone. Now, the air felt thick and hot, filled with a feeling they couldn’t name but couldn’t ignore. Every move felt slow. It was like time had stopped just to watch them.

Eros leaned in closer. There was a deep hunger in his eyes, but he was in control. He was taking his time. He wanted to enjoy every second before they crossed the line. Once they crossed it, there would be no turning back. Drip reached out and touched his chest. Their fingers curled against the firm, warm muscle under his shirt. They could feel the steady, heavy beat of Eros’s heart against their palm. It was so real. It was too close. It made Drip feel weak and strong at the same time.

“Oh, Eros…” Drip whispered. It sounded like a question and an invitation all at once. Eros didn’t say anything. Instead, he moved his hand slowly. He touched Drip’s jaw and then slid his fingers into the hair at the back of their neck. He was memorizing every inch of them. Every time he touched a new spot, Drip’s skin felt like it was on fire.

Dahan-dahang ipinasok ni Eros ang daliri sa loob niya. A soft, shaky sound came from Drip’s throat. His back arched slightly. They weren’t thinking anymore; their body was just reacting to his heat. Eros moved even closer. His strong thigh pushed firmly between Drip’s legs. The friction was a shock of pleasure.

Drip gripped the thick muscles of his arms. He wasn’t trying to push him away. He was holding on for dear life. He needed to stay grounded as the world started to spin.

Eros let out a long, shaky breath against Drip’s lips. He rested his forehead against theirs for a moment. Everything was still, but the air was screaming. In that quiet moment, it wasn’t just about wanting each other.

This scene is getting very intense! To keep the English simple but descriptive and longer, I will focus on the physical sensations and the “teasing” power dynamic between them.

Eros finally moved his fingers inside. The sensation was sudden and deep. Drip’s head snapped back, his eyes rolling as he felt the fullness of Eros’s touch. His lips parted, a sharp gasp escaping into the quiet air. His body reacted instantly, his back arching as he tried to press himself closer to the friction.

Eros didn’t rush. He kept his movements steady and deliberate, watching the way Drip’s face changed with every slide of his hand. He could feel Drip trembling under him. He could feel the heat and the tightness, but he wanted more. He wanted to hear Drip beg for it.

“Do you want me to go faster?” Eros whispered

His voice was a low, dark growl against Drip’s ear. It wasn’t just a question, it was a tease. He slowed his fingers down, almost stopping, just to see what Drip would do. He smirked, his eyes locked on Drip’s, waiting for a reaction.

Drip looked up at him, his eyes hazy with pleasure and frustration. He didn’t have the words to speak, but his gaze said everything. It was a look of pure pleading. He was begging for speed.

Drip’s hands gripped Eros’s muscular chest even tighter, his nails digging into the skin. He shifted his hips, trying to force Eros to move, trying to find that rhythm again. He was communicating with his body, showing Eros exactly how much he needed him to be faster, deeper, and harder.

Eros let out a soft, dark chuckle. He loved seeing Drip like this, completely undone and at his mercy. He leaned down, his lips brushing against Drip’s as he prepared to give him exactly what he was asking for.

“Tell me,” Eros breathed, his fingers twitching inside. “Tell me you need it.”

“I-i need it,” sabi ni Drip.

Eros moved with a focused, heavy energy. He reached down and lifted Drip’s left leg high, hooking it over his shoulder to open him up completely. He positioned himself at Drip’s side, his breath coming in short, hot pants. To make things easier, Eros used his own moisture, his own spit, prepping himself before slowly pushing against the relaxed muscles of Drip’s entrance. Drip’s back hit the wall hard. He let out a choked sound, his fingers clawing at the cool surface of the stone behind him. It was a sharp, overwhelming mix of a dull ache and a sudden, blooming heat. He closed his eyes for a second, savoring the way it felt to finally be filled by Eros. Eros didn’t wait long. He began to move, his hips finding a steady, rhythmic pace. Every thrust was deep and deliberate, making the world blur for Drip. Drip opened his eyes, looking up at Eros with a gaze that was heavy with pure pleasure. His pupils were blown wide, focusing only on the man above him. He looked completely lost in the sensation, his body shaking with every movement Eros made inside him. Eros leaned down, his hand coming up to grip Drip’s jaw firmly. He didn’t just hold him; he guided Drip’s face toward his own. Then, he leaned in and ran his tongue along the curve of Drip’s earlobe.

The wet, warm contact sent a sharp jolt of electricity through Drip’s nerves. It was a ticklish, intense spark that made his whole body shiver. He let out a broken moan, his head tossing back against the wall as the pleasure became almost too much to bear.

“You’re making me wild, babe,” Eros growled against his ear, his pace becoming faster and more aggressive. “Look at me, Drip. Don’t close your eyes.”

Drip obeyed, his hands sliding down from the wall to grab onto Eros’s shoulders, pulling him even closer as they lost themselves in the rhythm of the night.

Eros didn’t just maintain the pace; he pushed harder. His movements became a blur of speed and power, his hips slamming against Drip with a relentless rhythm. Drip was completely swept away by the sensation. His hand drifted down, his fingers slowly reaching for his own member to add to the overwhelming pleasure. The double friction—Eros moving inside him and his own touch, was almost too much to handle.

He had never felt anything this intense. Every nerve in Drip’s body was on fire, his mind clouding over with a thick, heavy fog of desire.

Then, without warning, Eros gave one final, powerful thrust. He buried himself as deep as he could go, his entire length filling Drip to the absolute limit. It was a sudden, jarring depth that hit a spot Drip didn’t even know existed.

“Ugh!!”

Drip’s voice cracked, a loud, sharp moan echoing off the walls. His body jerked, his back arching so hard it looked like he might break. He was gasping for air, his heart racing like a trapped bird.

“Eros—ugh! What the heck!” Drip cried out, his voice a mix of shock and pure, unadulterated pleasure.

He gripped Eros’s shoulders so tightly his knuckles turned white. He couldn’t think. He couldn’t breathe. All he could do was feel the pulsing heat of Eros deep inside him. The world was spinning, and the only thing keeping him from falling was the solid, muscular weight of the man holding him against the wall.

Eros stayed there for a moment, buried deep, his own breath coming in ragged, heavy growls. He watched Drip’s face the way his eyes rolled back and his mouth stayed open in a silent scream of pleasure.

“You like that, don’t you?” Eros rasped, his voice dripping with dark satisfaction.

“C-c*mming!” Finally, Eros thrust for the final phase and he planted his seed inside of Drip. “You like how deep I am?”

He looked at Drip eyes. They both panting and trying to catch their breath. He holds Drip’s member and starts to jerk it. Mas lalong napaungol si Drip at hinalikan ang kasintahan. Maya-maya ay sumabog din siya at nagkalat iyon sa lapag ng banyo.

UMUULAN pa rin ng gabing iyon. Hindi pa rin tumitila. Pero walang pakielam si Drip at Eros dahil masaya pa rin sila kahit parehas na masakit ang katawan. Nakayakap si Eros sa boyfriend at pinipisil ang tagiliran nito ng mahina habang nakaunan naman si Drip sa bisceps ni Eros at hinihilot ang palad ng lalaki.

“Ano nang mangyayari sa atin?” Tanong ni Drip habang pinapanood ang pagpatak ng ulan sa solar light mula sa bintana.

“Don’t think about it, babe please?” Pakiusap ni Eros sa malambing na boses sabay halik sa gilid ng ulo niya.

“Anong hindi? Nagsasama na tayo. Syempre independent na rin tayo. Hindi pwedeng wala tayong plano,” seryosong sabi ni Drip sabay lingon sa kaniya. Nagkaharap sila.

Pumungay ang mata ni Eros. “I know that. But you’re still young to think ’bout that. Dapat pag-aaral pa rin ang iniisip mo. I’m the older here, ako ang bahala sa ating dalawa.”

Ngumiti ng tipid si Drip at hinaplos ang pisngi ni Eros. “Kahit na. Partner nga diba? At may tuition tayong babayaran ngayon. Pero h’wag kang mag-alala. Pagtapos ko naman eh kukuha uli ako ng scholar. Kaya ko naman ulit ’yun.”

“I have my own money para buhayin ka,” sagot ni Eros. Natigilan si Drip sa narinig. “Do you think hindi ko naisip ang situation na ito? I’m prepared…like a boyscout.”

“Saan ka naman kumuha ng pera? Sa sweldo mo sa company noon? Eh hindi ka pa naman tumatagal masyado roon ah?” Kuryosidad na tanong ni Drip sabay lapit sa kasintahan para idikit ang tenga sa dibdib nito.

“Yes, pero additional lang ’yan. I’ve been saving this ever since the day we started dating,” aniya. Mas lalong natigilan si Drip. “I’m always thinking about us. That’s why hinabol kita noon at inaway because I don’t want to waste that money. Sayang naman ’yung mga sinave ko kung hindi ko iispend sa’yo.”

Tumingala si Drip sabay ngiti. Hindi niya mapgilang mapangiti sa lalaki. Humanga siya rito. “T-talaga?”

“I told you, may plano ako para sa atin. Hindi kita iiwan sa ere,” aniya bago halikan siya sa noo.

“Pero sapat na ba ’yan? Mag-aaral tayong dalawa. Gagastos pa para sa bills, sa tax, sa pagkain—”

“Trust me, ok? I’m prepared,” pagputol ni Eros sa kaniya. Hindi na nagtanong pa si Drip at ipinikit na lang ang mga mata habang nakadikit ang mukha niya sa balat ni Eros.

Pagkagising niya ay nakita niya agad na nagluluto ng almusal niya si Eros. Nakahalf naked ito at naka apron na. Nang makita siya ay ngumiti ito ng matamis.

“Good Morning. I prepared your uniform there. Just sit and wait for the food,” sabi niya.

“May pasok ka?” Tanong ni Drip sa kaniya.

“Meron, pero mamaya pang 10 am,” ani Eros.

Kinusot ni Drip ang mga mata niya. “H-hintayin kita mamaya. A-anong oras ang uwian mo?”

“4 PM,” ani Eros.

Matapos iyon ay inilagay na nito ang pagkain sa plato ni Drip, bacon at fried rice ang pagkain niya. Pinagsaluha nila ang almusal. Pagbaba naman nila ng sasakyan mula sa school ay agad silang nakaagaw ng pansin.

“I’ll see you at lunch. Kakain tayo ng sabay. Isama mo sina Shine, ok?” ani Eros. Hinalikan niya pa ito sa pisngi bago umalis patungo sa kabilang eskwelahan.

“Drip!! Drip!! Truelalu ang balita!!” sigaw ni Shine at agad na nilapitan si Drip. Niyakap siya ng kambal na halata ang pagkamiss sa kaniya.

“Balita?” takang tanong ni Drip sa kanila.

“Nasagap ko lang no? Narito kayo kahapon eh,” sabi ni Shine sabay kibit balikat. Napansin niya ang ang pagkatigil ni Drip dahil sa mga tingin na ipinupukol ng ibang estudyante sa kaniya.

“Hay naku! Mga TSISMOSA at TSISMOSO ayaw ka pang tigilan. Akala mo alam na alam ang buhay mo eh no?” pagpaparinig ni Shine sa mga nakikinig.

“Hayaan mo na,” bulong ni Drip.

“Ay hinde! Mga bwisit ’yan sila!” ani Shine. “Pigilan niyo ko ah. Masasapak ko yan sila.”

“H’wag mong pigilan. Isa ka ring tsimosa di’ba?” sabat ni Sean.

Natawa si Drip sa kanila.

“Tara na lang. Marami pa akong hahabuling activities,” sabi nalang ni Drip at inakbayan sila. Pero bago sila makaalis ay may humarang sa kanilang 5 lalaki. Kinabahan si Drip.

“Hoy bakla! Bakit bumalik ka pa ah? Magkakalat ka na naman ng kabaklaan mo sa school!” sabi ng lalaki na nasa harapan nila.

“Hoy, mukhang lalaking manok dahil diyan sa buhok mo! Tigilan mo ang kaibigan ko ah! Hindi kumakalat ang kabaklaan na parang virus! Pero ’yang kajejemonan mo at kapangitan mo, daig pa ang hangin sa bilis ng pagkalat!” sabat ni Shine. Nagtawanan ang mga nakarinig sa kanila. Tila nahiya naman ang lalaki kaya kwinelyuhan na lang niya si Drip.

“Ang angas mo ah! Bakla ka lang!” sabi nito habang pulang-pula sa pagkapahiya. Agad namang umaksyon sina Shine at Sean pero pinigilan siya ni Drip.

“Wala naman akong ginagawang masama ah? Kung bakla man ako, hinding-hindi ka maaapektuhan nu’n. Namatay ka ba nung nalaman mong bakla ako?” tanong ni Drip.

Mas lalong kumunot ang noo ng lalaki. “Wala akong pake! Umalis ka sa harvey!”

“Hindi ako aalis dahil wala naman akong kasalanan,” sabi ni Drip. Sinusubukan niyang itulak ang lalaki.

“Masasama kayong mga bakla! Mga manyak! Mga nanghihipo ng ti—”

“Hindi ako ganiyan. Hindi lahat ng bakla ganiyan. May respeto ako sa sarili ko at sa ibang tao, lalo na ’yung may respeto sa akin. Hinipuan ba kita noong nalaman mong bakla ako? Hindi di’ba? Hindi rin kami masamang tao. Tulad nyo lang kami na nag-aaral dito. Ang kaibahan lang natin ay ang interest at pagkilos,” ani Drip. Tila natauhan naman ang lalaki pero tinulak siya nito dahilan para mapaupo siya sa lupa.

“Mga salot kayo! Manyak!” sigaw pa ng lalaki. Napansin niya na pinagtitinginan siya ng ibang estudyante. Yung iba ay masama ang tingin sa kaniya at handa siyang awayin.

“Kung ikaw lang naman ang mamanyakin, mas mabuting mamatay na lang kami. Kapal ng mukha mo,” ani Shine.

“Hindi kita ginagalaw. Kung ano man ang hinanakit mo sa mga katulad ko ay hindi ko kasalanan ’yun. Kapag sinabihan kitang lalaki ka at straight, ibig din bang sabihin na manyak ka rin at mahilig mambabae? Hindi di’ba? Kasi iba-iba pa rin tayo ng interest at gawain. Kung ang tinitignan mo ay dahil sa karelasyon ko, nagmamahalan kami. Wala kaming tinatapakang iba,” paliwanag ni Drip.

Nagpalakpakan ang ibang estudyante sa mga narinig nila. Ang iba naman ay nagbubulong-bulungan pa rin.

“Hindi kita pipigilan sa panghuhusga at opinyon mo sa amin. Pero h’wag mo sanang idaan sa bayolente. H’wag mo rin sanang saktan ang iba pang katulad ko na hindi ka naman ginagalaw, lalo na ’yung mga wala namang ginagawa sa’yo,” dagdag ni Drip.

Natahimik naman ang lalaki. Umiwas ng tingin kay Drip at sa mga kaibigan nito.

“Tsupi! Shoo! Sige na!” sigaw ni Shine sa kanila kaya umalis na ang mga ito. Tinulungan naman nilang pagpagin ang suot ni Drip.

Pinalakpakan naman si Drip ng iilan at nakakatanggap pa siya ng welcome back sa kanila. Hindi tuloy niya alam kung maiiyak siya o hindi.

“Taray, viral na ’yung video nyo kagabi ha?” Singit ni Shine habang kumakain sila. Napakunot ang noo ni Drip.

“Anong video?” Tanong niya. Saka niya naalala ang nangyari kagabi. “A-ah…”

Malaki ang ngiti ni Eros at tinignan siya.

“Bro, that’s a lit! Sobrang tapang mong ipanood sa amin ’yung video! Hahaha! That’s my boy!” ani Lance.

“Let’s celebrate later?” Alok ni Adrian.

“Ah! Yes! Tara?” yaya ni Eros.

“Sama naman kami!” ani Shine na ikinangiti ni Drip. Pagtapos ng klase nila ay umalis na ang mga ito. Sakay-sakay ng mga sasakyan nila ay tila walang paglagyan ang saya ni Drip dahil nakumpleto talaga sila. Sumama pa ang Kuya Eiron niya at Janus na sinusulit ang linggo niya bago bumalik sa ibang bansa.

“Here? Is this a restaurant?” Takang tanong ni Brix habang binabasa ang pangalan nitong ‘Plate & Prestige’. May kalakihan iyon at may kahabaan pa. “C’mon, wala man lang alak?”

“May kasama tayong 16,” sabi ni Eiron.

“Restaurant slash bar, slash game station. This is my favorite place. Hindi ko lang kayo pinapapapunta kasi kakabukas niya lang last month,” ani Eros na ikinataka nila. Tinaasan ni Drip ng kilay ang kasintahan.

“Gatekeep, bro! Grabe ka!” ani Lance.

“Ah so dito mo ba dinadala ’yung mga babae mo noon?” aniya.

“Ohhh…” ani Lance pero siniko lang siya ni Eros.

“No, babe,” pagtanggi niya sabay kamot sa batok. Napatawa na lang sila dahil dito.

Biglang may lumabas na magandang babae. Nakasuot ito ng offie suit kaya kitang-kita ang balangkinitang katawan. “Oh, hi Eros,” bati nito. Sabay yakap sa kaniya.

Napawi ang ngiti ni Drip dahil nakita niyang nagulat si Eros at tinignan pa siya. Inirapan niya ito ng palaihim. Parang lalamunin niya ng buhay ang kasintahan mamaya.

“You’re dead, bro,” bulong ni Brix. “Pero pakilala mo naman kami sa dati mong chiks!”

“Oh, I’m sorry. I know who you are. I’m Hannah. The previous owner of this establishment. You must be Drip, the boyfriend of Eros?” sabi nito sabay lahat ng kamay nito kay Drip. Kinamayan niya ang babae kahit kinakabahan siya.

“We just know each other dahil nakipagdeal ako dati kay Eros,” dagdag pa ng babae. Hinawakan naman ni Eros ang bewang ni Drip pero inalis niya ito ng pasimple.

“Yeah, a deal?” ani Drip na tila may halong sarkastiko.

“Yes…hindi niyo ba alam?” takang tanong ni Hannah na dahan-dahang kumukunot ang noo.

Bumuntong-hininga si Drip. “Ang alin?”

“Si Eros ang owner nito. Binili niya sa akin last year,” ani Hannah. “Anyway, I must go now. It’s nice to see you again, Eros and nice to meet you all. Naghihintay na rin ang husband ko.”

Sinundan nila Brix at Lance ng tingin ito. Kita sa mga mata nila ang panghihinayang.

“You guys go inside. May nireserve na akong lamesa sa atin. Order what you want. May kukunin lang kami sa kotse,” sabi ni Eros. Hinarap naman siya ni Drip.

“Mag-usap lang,” paalala ni Eiron sa kanila habang naiiling na pumasok.

“Are you still jealous?” tanong ni Eros. Inirapan siya ni Drip kaya napabuntong-hininga na lang ang binata. “Babe…”

“Ano?” ani Drip habang papunta sila sa parking.

“May asawa na ’yun ok? Hindi ko siya naging babae. I swear,” ani Eros sabay taas ng kanang kamay na tila nanunumpa.

Hindi nagsalita si Drip kaya ginawaran siya ni Eros ng halik. Tila lumambot naman si Drip.

“You’re still mad…aren’t you?” malambing na tanong ni Eros.

“Hindi naman ako galit. Nagulat lang ako na may paganito ka pala. Hindi mo man lang sinabi,” sabi ni Drip na tila nagtatampo. Pero ngumiti pa rin siya.

“I want to surprise you,” ani Eros.

“Naiintindihan ko. Proud ako sa’yo,” sabi ni Drip. Nag-init ang pisngi ni Eros sa narinig.

“That’s why, you don’t need to worry about money. Mabubuhay kita hanggang sa grumaduate ka ng college.”

“Tutulungan kita,” ani Drip. “Ayokong ikaw lang ang kikilos.”

May kinuha lang si Eros sa kotse. Pagkatapos ay hinigit nito ang balikat ni Drip bago bumaba ang kamay ng kasintahan sa kaniyang tagiliran. “Let’s go inside. They’re waiting for us.”

“Sinong nagma-manage nito noong nag umpisa kang maging CEO?” tanong ni Drip pagpasok nila sa loob. The restaurant was big and very elegant. Sa labas pa lang, it already looks expensive, glass walls, modern design, and soft warm lights shining from inside.

Pagpasok mo, the place feels calm and classy. The air smells like freshly cooked food, butter, and a hint of something sweet na nakaka-gutom agad. The floor is shiny, and every step makes a soft sound habang naglalakad ang mga guests. The tables are neatly arranged with white tablecloths, polished plates, and shiny silver utensils. Everything looks clean and perfect, parang walang mali sa setup.

Soft background music is playing, not too loud, just enough to make the atmosphere feel relaxing. Napangiti si Drip. Napansin niya ang isang portrait.

Portrait niya.

“Do you like it?” tanong ni Eros sa kaniya.

Guusto mang maiyak ni Drip pero nginitian na lamang niya si Eros. “Bakit naman hindi? Sobra-sobra na ’to. Salamat, babe.”

Kinurot ni Eros ang ilong niya ng mahina.

“Pakibilisan. Tama na ang landian oh?” Ani Adrian sa kanila. Pinaghila pa nito ng upuan si Drip sa tabi niya bago sila tuluyang nag-umpisa.

Sa araw na iyon, napuno ng ingay sa restaurant nina Eros at Drip. Nagsalo sila sa inuman at sa kwentuhan. Pinagtinginan man sila pero wala silang pakielam.

“Gaano kapossessive si Eros?” Tanong ni Brix kay Drip.

“You don’t need to answer it,” ani Eros sa kaniya.

“Hayaan mo ’yan. Akong bahala diyan!” Ani Lance habang pinapakita ang bisceps nito.

Natawa si Drip.

“Madali magtampo. Tapos laging gustong sumabay sa akin maligo,” sabi ko ng pabiro. Nakita ko ang pagsama ng titig nito sa kanila.

“No. Maangas nga ako eh,” ani Eros.

“Tiklop ka nga kanina! Hahaha!” sabi ni Adrian. “Tampo tampo ka pa. Ililigtas mo rin pala kay Steff.”

“Alam mo ba, Drip? Nag-angas angasan pa ’yan na ayaw na niya sa’yo. Pero magugulat na lang kami na tinatawagan niya kami habang hinahabol niya ang koste niyo,” ani Brix. “Lover boy nga naman.”

Napangiti si Drip kay Eros.

“Are you happy?” bulong ni Eros sa kaniya.

“Bakit hindi? Kumpleto tayo eh,” sagot ni Drip. Sinubuan niya ito ng chocolate cake.

“Naku! Ayan na nga nagsusubuan na!” pangungutya ni Adrian.

“Napaka PDA!” ani Brix bago buksan ang panibagong bote ng alak. Sinuway naman siya ni Adrian.

“Mag-games pa tayo!” aniya “May arcade daw dito eh!”

Hinayaan na lang ni Drip at Eros sila magsaya. May arcade nga sa dulo. Halos kumpleto sa games. Mapa sports, racing, claw machine at iba pa. Parang naging bata silang lahat dahil doon.

“Pre! Tingnan mo oh! Photo booth! Lezzgow!” yaya ni Lance. Apat silang pumasok doon at pinanood ko silang nagpicture habang suot-suot ang iba’t-ibang costumes at props.

Wala ng sasaya sa gabing ’yun dahil inabot pa silang lahat hanggang alas dose ng hatinggabi.

NAPAGKASUNDUAN nila Drip na magbeach. Nauna sina Eros at ang mga kaibigan doon kaya sumabay na lang si Drip kay Janus, Shine at Sean.

“Saan bang located ’yun?”

“Zambales. Crystal Beach Resort,” sagot ni Janus.

“Ahhh!! Zambales! Here we come!” sigaw ni Shine. Napatakip na lang sila ng tenga.

Mga 3-4 na oras ang byahe bago sila nakarating doon. Ala-singko na ng hapon kaya medyo papalubog na ang araw.Namangha agad si Drip sa itsura ng beach, mga cottage at ang white sand na sobrang sarap sa pakiramdam kapag nakapaa ka. “Oh nasaan na ang asawa mo, Drip?” Ani Shine ng ihatid sila sa cottage ng staff.

“Ewan. Hindi nga sumasagot sa akin eh?” sabi ni Drip at sinamyo ang amoy ng dagat. Narelax siya roon.

“Finally!” ang sabi ni Janus. ’Nakarating din.“

“Kuya Janus, nasaan ba sila?” pangungulit ni Shine. Nag-kibit balikat si Janus sa kanila.

“Hoyy baka mali tayo ng napuntahan haa! Nako!” dagdag pa ni Shine. “Magpapalit na nga muna ako! Kayo ba?”

“Sabay na ako kay Kuya Janus,” ani Sean.

“Sige na, ako na muna magbabantay sa gamit natin,” suhestyon ni Drip. Pinanood na lamang niya umalis ang mga kaibigan niya.

Napasandal siya sa kinauupuan at tinignan ang mga taong naliligo rin doon. Biglang napaisip siya. Kung nakikita kaya siya ng mga magulang niya o kung buhay man sila, magugustuhan kaya nila ang nangyayari sa kaniya? Tatanggapin kaya nila si Drip?

“Bigyan mo naman ako ng sign ma at pa. Kung masaya talaga kayo, sana lapitan ako ng isang bata na cute—” napatigil siya ng may lumapit na batang lalaki.

Mangiyak-iyak ito.

“P-papa?” tawag nito sa kaniya.

Napatigil siya at tinignan ang kalangitan. “T-thank you Ma, Pa!”

Bigla namang lumapit ang dalawang mag-asawa, gay couple. Nakarush guard ang maliit na lalaki habang nakaakbay dito ang matangkad na asawa at naka beach short lang.

“Steven. Akala ko kung nasaan ka na nagpunta,” sabi ng maliit na lalaki at binuhat ito. “S-sorry. Naistorbo ka ba niya?”

“A-ah hindi po,” ani Drip. “Kakalapit lang niya sa akin.”

“Sowwy Papa Andy,” sabi ng bata bago kumaway kay Drip paalis.

Tinitigan niya ang dalawa. Naiisip niyang may posibilidad na magkaanak nga silang dalawa ni Eros. At hindi naman din masama kung susubok sila. Napangiti siya.

Mula sa paghihintay ay nagtataka na siya. Mag iisang oras na kasi at hindi pa bumabalik sila Shine. Gusto man niyang iwanan ang kubo ay hindi niya magawa.

Biglang may lumapit sa kaniya, isang lalaki na may dalang lobo. Hugis puso ang mga iyon.

“Para sa inyo po,” sabi nito bago ibigay ang isang pulang ballon. May nakalagay ditong ‘Forward’.

“Huh? Eh Kuya wala po akong perang dala—”

“Ay hindi utoy. Pinapabigay ’yan sa’yo. Sige na lumakad ka na,” sabi nito. Nagtataka man ay tinignan niya ang mga maiiwang gamit. May lumapit namang staff para bantayan ang kubo nila.

“Sige na, Sir,” sabi nito kaya wala na siyang nagawa. Sa paglalakad niya ay nakarating siya sa kalayuan, may mga tao pa naman doon kaya hindi siya nag-aalangan.

Bigla namang may batang lumapit sa kaniya, isnag bata at may hawak itong lobo, hugis puso pa rin at may nakalagay na ‘Right’.

“Teka—” Hindi na niya naituloy ang sasabihin ng tumakbo paalis ang bata. Sinunod na lamang niya iyon. Natunton niya ang tila harang na gawa sa dahon.

“Open me,” basa niya sa sign na nakasabit sa isang puno. Itinulak niya iyon. Sumalubong sa kaniya ang mga nakahilerang mga kaibigan habang may hawak na lobo. Katulad ng mga nauna ay hugis puso. May mga LED Lights din sa hilera ng puno, at mga pictures na nakasabit. Napakagat ng labi si Drip.

Tumugtog bigla ang isnag kanta.

"I do (cherish you) by 98°"

I do, I do

I do, I do

Mmm

All I am, all I’ll be

Everything in this world

All that I’ll ever need

Is in your eyes

Shining at me

When you smile I can feel

All my passion unfolding

Kinuha niya muna ang kay Shine na may nakalagay pang ‘Will’. “Ano ’to?”

Hindi nagsalita si Shine kahit alam niyang kating-kati na ito na magsalita. Sumunod naman si Sean na may nakalagay sa lobo na ‘You’.

“Kinakabahan ako,” bulong niya sa sarili. Nagka ideya na siya.

Your hand brushes mine

And a thousand sensations

Seduce me ’cause I

I do cherish you

For the rest of my life

You don’t have to think twice

I will love you still

From the depths of my soul

It’s beyond my control

I’ve waited so long to say this to you

If you’re asking, do I love you this much?

I do

Oh baby, oh

Sumunod si Adrian na may nakalagay na letter ‘M’. Ngumiti ito. Ganoon din si Brix na may letter ‘A’, si Lance na may ‘R’, si Janus na may letter ‘R’ at si Yuri na may letter ‘Y’.

“Pakana ni Eros?” Tanong niya kay Yuri na ikinangiti na lang nito.

In my world before you

I lived outside my emotions

Didn’t know where I was going

’Til that day I found you

How you opened my life

To a new paradise

In a world torn by change

Still with all my heart

’Til my dying day

Sumunod si Eiron. Nakita niya na tila pinipigilan nito ang pagluha. Tumikhim siya dahil napansin niyang hindi nakapagsalita ang kapatid.

“Ang laki-laki mo na agad. Parang dati lang nakakalaro lang kita ah?” sabi nito sabay bigay ng lobo na may nakalagay na salitang “Me?”

“Bakit ka naiiyak?” tuksong tanong ni Drip sa kaniya.

“Wala, sino ba ang umiiyak?” tanong nito pabalik.

Napailing si Drip. “Baka ako?”

Itinuro ni Eiron ang tila rosas petals na inilagay pabilog. “Sige na punta na ’dun. Bago pa magbago ang isip ko.”

Napangiti lalo si Drip at nagpunta roon. Pagpasok niya ay lumabas mula sa puno ang isang lalaking staff ng resort.

I do cherish you (I’ll cherish you, my baby)

(This much I know is true)

For the rest of my life

You don’t have to think twice

I will love you still

(I will always love you, baby, this much I promise you)

From the depths of my soul

It’s beyond my control

I’ve waited so long to say this to you

If you’re asking, do I love you this much?

Yes, I do

(I really love you, baby, I really love you, baby)

If you’re asking, do I love you this much?

Baby, I do cherish you (I’ll cherish you, my baby)

(This much I know is true)

From the depths of my soul

It’s beyond my control

I’ve waited so long to say this to you

If you’re asking, do I love you this much?

Baby, I do

May nakalagay sa t-shirt nitong "Read the balloon." Kaya naman inilagay niya ito sa kaniyang harapan at isa-isang hinarap sa kaniya.

"Will...You...Marry...Me?" basa niya. Napangiti siya at inalis kaagad ang loob sa harap. Doon niya nakita si Eros na nakaluhod. Mapupungay at nakikiusap ang mga mata niya. May inilabas ito sa kaniyang bulsa.

"Drip Anderson, I know this is too early. You're still young and marami ka pang gustong maranasan. Alam kong kahit mahal mo ako ay napepressure ka pa rin sa mga nangyayari at pangyayari. Pero, gusto ko lang malaman mo na I'm here, sasamahan kita. Don't be scared. I'll protect you from the danger. Ako ang magiging asawa, boyfriend, best friend and even your Kuya," aniya.

Namula si Drip. Alam niyang aabot sila rito. Nangyari na rin ito sa kaniya, mula kay Steff. Pero ang kaibahan lang ay kasama niya ang pamilya at kaibigan niya. Nanubig ang mga mata niya.

"Bata ka pa kaya alam kong hindi pa 'to pwedeng mangyari. But, I can wait...we will wait for the right time. Don't worry, I'm sure about this. Sure na ako na ikaw na 'yung gusto ko. I'll cherish you forever. Now, let me ask you this...Drip Anderson, will you marry me once you turn 18?" tanong ni Eros. Tumulo na ang luha ni Drip. Napalingon siya sa mga kaibigan na may hawak pang tarpaulin. Nakalagay doon ang tanong ni Eros.

Pero nakabaliktad iyon kaya napangiti si Drip. Hinarap niya muli ang kasintahan.

"Yes, Eros Lim. I'll marry you the moment I turn 18."

Naghiyawan sila. Nagpalakpakan. Kinuha ni Eros ang kaliwang kamay ni Drip at dahan-dahang isinuot ang singsing sa ring finger nito. May maliit na diamond doon. Nagreklect ang ilaw roon kaya kumislap ito sa mga mata niya.

"I love you so much, babe," ani Eros sabay tayo at halik dito. Nabitawan ni Drip ang lobo dahil doon.

"Yown! Honeymoon na agad mamaya!" Biro ni Brix.

Nagparty sila matapos iyon. Nakiayon naman ang panahon dahil napuno ng bituin ang kalangitan kinagabihan, dahilan para manatili sila Eros at Drip sa labas ng nirentahang kwarto.

"Tingnan mo oh!" sabi ni Drip ng may dumaang shooting star. 'Magwish ka dali!"

Ipinikit nila ang dalawa ang mga mata at naghawak ng kamay.

Ilang saglit pa ay nahuli ni Drip na nakatitig sa kaniya si Eros. Naroroon na naman ang tila possessive nitong paraan ng pagtingin sa kaniya.

"Anong winish mo?" tanong niya sa kasintahan.

"Secret!" ang pabirong sabi ni Eros. "If I'm going to say it, baka hindi matupad."

"Ngek, saan mo naman nakuha 'yan?" Tanong niya. Hinawakan ni Eros ang braso ni Drip. 

"I do believe in that. Kaya keep your wish in yourself until ma-grant siya," sabi nito sabay pisil sa pisngi niya. Napatingin muli si Drip sa langit.

"Alam mo bang kanina eh humingi ako ng sign kina Mama at Papa?" ani Drip. Tinignan lang siya ni Eros habang nakangiti. 

"What did you say to them?" tanong ni Eros na may kuryosidad, base sa boses nito.

"Sabi ko, kung masaya ba sila sa ating dalawa eh bigyan nila ako ng sign. Hindi ko pa nga sinasabi ng buo 'yung hinihingi kong sign biglang binigay na nila agad," sabi ni Drip sabay tawa ng mahina.

"Ano bang sign 'yan?"

"Sabi ko, sana may cute na bata ang lumapit sa akin. May lumapit nga. Sobrang cute. Tinawag pa akong papa," masayang paglalahad ni Drip.

Sumilay ang ngisi sa labi ni Eros. "Let's make it. Para laging may cute na batang lumapit sayo."

"Loko ka ah?" ang natatawang sabi na lang ni Drip. Tumayo si Eros at binuhat siya na parang bagong kasal.

"I'm serious. We will make it tonight," sabi pa ni Eros bago sila muling pumasok sa loob.

Naging mabilis ang oras para sa kanila. Linggo ng umaga ay bumalik sila sa manila dahil kinabukasan ay may pasok na silang lahat. Nakangiting nagpaalam si Eiron sa kapatid.

"Dumalaw ka sa bahay ah?" saad nito. Tumango naman si Drip bago nila pinaandar paalis ang kotse. Pagkarating nila ay agad silang nag-ayos. Ramdam ni Drip ang pagod sa katawan ni Eros dahil napasandal agad ito sa sofa.

"Nakakapagod, pero worth it," ani Eros. Nang maramdaman niyang tumabi si Drip sa kaniya ay niyakap niya ito at hinalik-halikan sa pisngi.

"Matulog tayo mamaya?" alok ni Drip.

"Let's have some fun first?" sabi nito.

"Nakakarami ka na ah?" biro ni Drip.

"That's right, isang buong basketball team nga ang gusto kong anak diba?" biro niya sa kasintahan na ikinatawa nito. Binuksan na lang ni Drip ang TV.

"Can we watch a movie?" ani Eros sabay tayo at tumingin sa cellphone ng magandang papanoorin. 

"Sige, ikaw na ang bahala pumili. Basta hindi nakakatakot ha?" ani Drip.Tumayo rin siya para sana kumuha ng popcorn, pero natigilan sila ng may kumatok.

"May bisita ka?" takang tanong ni Eros kay Drip.

"Wala. Teka nga," sabi niya na lang at dahan-dahang pinihit ang doorknob. Mula roon ay nakita nila ang security guard.

"Sir? May kailangan po ba kayo?" Ang nagtatakang tanong ni Drip. Nakatakip at nakababa kasi sa mata nito ang sumbrerong suot. Nang iangat ng lalaki iyon ay nanlaki ang mga mata ni Drip.

Bigla siyang nanginig.

"Drip!" sigaw ni Eros.

"Hindi kayo magiging masaya..." sabi ng security guard. Hinubad nito ang sumbrero at dito nila siya tuluyang nakita.

"S-steff..." pagtawag ni Drip. Parang nagdahan-dahan ang oras. Itinaas nito ang kamay na siyang maya hawak ng baril at mabilis na pinaputukan si Drip.

Tila nawala sa sarili si Drip at napahiga agad dahil sa lakas ng impact nu'n sa katawan niya.

"Babe!!" sigaw ni Eros. Pero bago pa man niya maabutan ang kasintahan ay pinaputukan sila ni Steff, parehas sila na tinamaan sa dibdib.

Isang bala kay Drip, habang dalawa naman ang kay Eros.

"Till death do us part..." Bulong ni Steff sa hangin bago tutukan ang sariling bibig papaangat sa ulo. Ilang saglit pa ay pinapaputok niya iyon.

Dahilan para sumabog ang dugo sa sahig at humandusay ang bangkay ni Steff sa lupa.

"E-eros!" nanghihinang sigaw ni Drip. Sinubukan niyang tingnan ang kasintahan. Naghihingana na ito.

"H-hindi hindi!!" sabi niya at sinusubukan niyang gumapang papunta rito. Tanging ang pagtingin at pag abot lamang ng kamay ni Eros ang magagawa nila.

Pero hindi sumuko si Drip. Nawawalan na siya ng lakas. Pero hinila niya ang sarili para makalapit kay Eros.

Alam niyang parehas na silang mamamatay sa mga oras na iyon. Umubo pa ng dugo si Eros.

"I-I love you..." bulong nito. "I'm sorry.."

Matapos iyong masabi nito ay dahan-dahan siyang binitawan ni Eros.

Dumidilim na rin ang paningin niya.

"M-mahal na mahal kita, Eros..." ani Drip bago niya niyakap si Eros at sinakop ng dilim.  

Kapwa silang namatay. Kapwa din nilang hindi iniwan ang isa’t-isa.

The End

0.2

Epilogue

For better or for worse

Nagising si Drip. Napaungol siya dahil sa sakit ng katawan. Tinignan niya ang paligid. Mukhang nasa loob siya ng hospital. Gusto niyang tawagin ang pangalan ni Eros pero tila uhaw na uhaw siya at tuyong-tuyo na ang bibig niya.

“E-eros…” tawag niya rito. Pero katahimikan ang nanaig sa Paligid. Nakaramdam siya ng takot. Gusto niyang igalaw ang sarili pero hindi niya magalaw.

Tumulo na ang luha niya. Nananalangin siya na sana panaginip lang ang lahat.

“E-eros! Eros!” tawag niya muli sa pangalan ng boyfriend. “N-nasaan ka na?”

Biglang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang magandang babae. Kasunod nito ang matangkad at at gwapong lalaki. Pamilyar siya sa mga ito. Mas lalo siyang naluha.

“M-ma? P-pa?” pagtawag niya. Nagkatinginan sila at agad na pinunasan ng babae ang mata niya.

“Shh, bakit ka umiiyak?” tanong ng babae sa malambing na boses.

“M-mama!” aniya.

“H’wag kang umiyak, anak,” sabi ng ina niya. Inaabot niya ang mga ito pero hindi talaga siya makagalaw.

“Nagugutom ka ba, anak?” tanong naman ng kaniyang ama. Mas lalo siyang napaiyak. Parang may humugot ng kung ano sa puso niya at bumuhos ang emotion niya ngayon. Namimiss niya na ang dalawa.

“M-mama! Please h’wag nyo akong iiwan,” sabi ni Drip.

“Hindi naman kami aalis eh. Hindi na…” bulong ng kaniyang ina. Napalunok siya. Nalasahan niya ang pait sa lalamunan.

“M-mama, nakakapagod p-po. H-hinuhusgahan nila ako dahil b-bakla ako,” sabi ni Drip. Nagkatinginan ang mga magulang niya. Napuno ng mga pag-aalala ang mga mata nila.

“Anak, h’wag mo silang papansinin, ok? Walang masama sa pagiging bakla, sa pagiging ikaw. Yakapin mo lang. Kayanin mo. Alam naming malakas ka. Hindi ka lalaki ng ganiyan kung hindi ka matatag,” sabi ng kaniyang ama. Gusto niyang hawakan ng mga ito. Pero parang may pumipigil sa kaniya.

Parang napakalayo nila sa kaniya.

“Pa..s-si Eros. N-nasaan si Eros?” tanong ni Drip. Ngunit parang hindi nito narinig ang sinasabi niya.

“Papa, Mama. N-nasaan si Eros?” tanong niyang muli. Pero parang mga bingi ito at abala sa kung anong ginagawa.

“M-ma! A-ayos lang ba siya?” Pinilit na sigaw ni Drip.

“M-ma, nabaril din siya! Ma please dalhin niyo ako sa kaniya!” sigaw niya. Pero hindi pa rin siya marinig ng mga ito.

Tumulo uli ang luha niya. Doon siya napansin ng ina at pinunasan iyon. “Ma…please, g-gusto ko pa siyang makasama…”

“Matulog ka uli, anak. Mahal na mahal ka namin,” bulong ng ama at ina niya bago dumilim ang paligid.

“Ma!” sigaw niya bago siya napabangon.

Mabilis ang tibok ng puso niya. Pawis na pawis siya. Mabilis siyang napatingin sa kamay niya. Naroon ang singsing niya…na bigay ni Eros.

Bigla siyang nalungkot at tinignan ang picture ng ina at ama na nasa picture frame. Nakatayo iyon sa lamesa na nasa gilid ng kanilang kama. Tinignan iyon ni Drip.

Akala niya, buhay ang mga ito. Parang totoong-totoo kasi ang mga hawak ng mga ito at boses. Ramdam pa niya sa tenga niya ang mga iyon.

Tumulo ang luha niya at niyakap ’yun.

“I miss you, Ma…Pa,” bulong niya sa hangin. Bumuntong hininga siya. Gusto man niyang bumalik sa pagkakatulog pero andoon ’yung takot niya kanina. Ayaw na niyang balikan.

Sumasakit lang ang dibdib niya.

Biglang may kumatok mula sa pintuan. Napatingin siya rito.

“B-bukas ’yan,” sabi niya. Bumukas iyon at niluwa nito si Janus na may mugtong mata. Hindi niya matignan ang binata.

“Handa ka na ba?” Tanong nito sa kaniya.

Mabigat man ang pakiramdam pero tumango sna lang siya. “B-bababa na ako.”

“Kaya mo ba?” follow-up ni Janus. Umupo siya sa kama at hinimas ang likuran niya.

“K-kakayanin ko,” sabi ni Drip. Nabasag ang boses niya. Matapos iyon ay bumangon na siya ng kama. Mabibigat na hakbang ang ginawa niya habang papalabas at pababa na silang dalawa. Doon, naabutan niya ang lahat. Malungkot at tila mabigat ang atmosphere sa kanila.

“Drip?” ani Eiron. Tumabi si Drip sa kaniya.

Niyakap siya ng kapatid. Naroroon ang sinseridad ni Eiron at ang comfort na binibigay niya kay Drip.

Tuluyan ng tumulo ang luha ni Drip.

“K-kasalanan ko, Kuya,” sabi niya sa garagal na boses.

“Shh, wala kang kasalanan. Hindi mo kasalanan. Walang may kasalanan sa inyo,” sabi ni Eiron.

“P-pero kung hindi ko ginawa ’yun, hindi siya mawawala sa akin,” pagdadahilan ni Drip.

“Walang may gusto nito. Magpakatatag ka,” sabi na lamang ni Eiron. Tila kahit papaano ay napaagan nito ang loob niya.

“Condolence, Drip,” ani Adrian.

“Condolence,” ani Brix. Kita niya ang mga lungkot sa mga mata ng mga kaibigan ni Eros.

Tango lamang ang naisagot ni Drip sa mga ito.

“We’re here for you, Drip,” ani Shine habang malungkot na nakatitig si Sean sa kaniya.

Napalingon siya. Nakita niya ang picture ni Eros. Hindi niya alam kung kakayanin niyang tingnan iyon. Napakagat siya sa ibabang labi.

“Tara na? Alis na tayo? Hinihintay na tayo nila Tita roon,” sabi ni Janus sa kaniya.

Wala nang nagawa pa si Drip at sumama sa kanila. Pagsakay sa kotse ay pinili niyang maupo sa passenger seat. Tumingin siya sa bintana habang mabigat ang talukap ng mga mata niya.

Walang nag-uusap sa loob ng kotse. Para bang nawalan silang lahat ng boses. Nawalan ng lakas para magkwento. Mabigat at tila nasasaktan sila dahil sa nangyari.

Binuksan ni Drip ang cellphone niya. Napansin niya ang texts at chats sa kaniya ng mga kaklase.

Gusto man niyang replyan ang mga iyon ay hindi niya talaga kaya. Pinatay niyang muli ito.

Pagdating sa venue kung nasaan ang lamay ay mas lalong nadagdagan ang bigat ng dibdib ni Drip. Tinignan niya ang red carpet, ang kulay dilaw na ilaw at ang mga nakaitim na mga bisita roon. Nakita niya kaagad ang mommy niya. Nakaitim din ito habang nakatayo sa gilid ng kabaong. Inaalalayan siya ni Venus dahil hindi pa rin ito tumatahan.

“M-mommy…” pagtawag ni Drip. Tinignan siya nito ng dahan-dahan. Inaasahan nila, lalo ni Drip na magagalit ito sa kaniya.

“A-anak…” bulong nito sa garagal na boses at niyakap siya. “Diyos ko akala ko hindi na talaga kita makikita…”

Doon, muling kumawala ang luha ni Drip. Hindi siya napapagod. Pakiramdam niya, mas pumapait ang nalalasahan niya. Nalilito na rin ang utak niya. Naramdaman niya ang haplos ng mommy niya sa likod bago ito bumitaw at hinarap siya.

“S-sorry po,” sabi ni Drip.

Kunot-noo siyang tinignan nito, ngunit hindi naalis ang lungkot sa mga mata. “B-bakit ka nagso-sorry? Hindi mo kasalanan, Anak. Maniwala ka sa akin.”

“P-pero ako ang dahilan ng naging problema niyo. Hindi ganito ang mangyayari kung hindi ko lang kayo sinuway,” sabi ni Drip.

“H’wag mong sisihin ang sarili mo. Ayaw niyang sinisisi mo ang sarili mo dahil dito,” sabi ng Mommy niya.

Tumango si Drip. Napansin niya ang mga kamag-anak ni Eros. Tinitignan siya. Pero wala na siyang pakielam at pakiramdam para maapektuhan siya ng mga opinion nila patungkol sa kaniya.

“Umupo ka muna sa loob, anak,” sabi ng Mommy niya at tumingin sa mga kaibigan ni Eros at Drip. “Iwanan niyo muna kami.”

Nagpunta sa isang private room na nakalaan sa mga pamilya ng namatayan. Pero bago siya makapasok ay lumingon muna siya. Doon niya nakita ang isang lalaki na maga rin ang mata habang papunta ito sa kaniya.

“Oh, andiyan na pala siya eh,” saad ng Mommy niya. Pumasok ang lalaki at tumabi sa kaniya. Niyakap siya nito at hinawakan sa bewang. Nagpapasalamat siya na hindi totoo ang panaginip niya patungkol sa pagkabaril nila ni Eros.

"Eros, Drip. Masaya akong nakita ko kayo uli. Pero hindi ko inaasahan sa ganito pang pagkakataon," sabi ng mommy nila. 

"I-im so sorry, Mom," ani Eros sabay hawak sa kamay ng Ina. Tumango lamang sa kaniya ang mommy niya.

"Walang may gusto nito pero alam naman natin na mahina ang puso ng ama ninyo. Binalaan na tayo ng doktor patungkol dito. Kaya hinanda ko na rin ang sarili ko kasi alam kong kaunting oras na lang din ang binigay sa atin para makasama siya," paliwanag ng mommy nila. 

"I hope daddy will forgive us..." Ani Eros sa medyo paos na boses. Niyakap silang dalawa ng mommy nila.

"He already did...Eros. Hindi siya nawala ng hindi kayo pinapatawad. Pero mas inuna niyang mag-sorry sa inyo...kahit hindi niya kayo nakausap sa huling sandali niya. Nagso-sorry siya dahil siya mismo ang dahilan kung bakit niyo naranasan ang mga iyon. Napangunahan siya ng takot, pangamba at pag-aalala. Hindi niya lang naipakita dahil mas tumitimbang ang pang-uuto sa kaniya ni Vinonzo."

Nanumbalik ang galit ni Drip sa matandang iyon. Pero nakakulong na ito. Wala na siyang dapat pang gawin kung hindi kalimutan ito. Balita niya nga ay may sakit na ito roon, dulot na rin ng katandaan nito at ang resulta ng pangbubugbog sa kaniya ng ilan pang preso.

Si Queen naman ay tuluyang nabaliw habang naniniwalang buhay pa ang anak nito, kahit namatay iyon dahil sa ginawa niya at sa sobrang stress. Habang sina Atlas at Aphrodite naman ay tuluyang itinakwil ng Lim. Inggit at galit ang namuno sa dalawang magkapatid dahil na rin sa hindi sila tanggap ng mga tao. Ayaw nila dahil nagmula sila sa kasalanan ng ama nila.

"B-bakit siya nag-aalala sa amin? We can handle this, Mom. Hindi na sana niya inisip 'yun. Baka hanggang ngayon kasama pa rin natin si Daddy," ani Eros.

Natahimik ang ina niya. Tila ba may pumasok sa utak nito na hindi niya gusto pa alalahanin.

"Mom? Why don't you just take a rest? K-kami na ang bahala sa mga bisita," sabi ni Eros. Pero umiling ina niya.

"May dapat kayong malaman," sabi nito. "Patawarin nyo sana ang Daddy niyo. May malalim lang din siyang dahilan kung bakit niya nagawa iyon."

"A-anong sinasabi niyo?" Naguguluhang tanong ni Eros. "Mom, please. Just get to the point."

"Your dad was a gay," sabi niya na ikinatulala ni Drip. "Bakla rin siya noon. May minahal siyang lalaki noong college siya. Masaya sila tulad niyo. Pero dahil galing siya sa mayamang pamilya, biktima siya ng fixed marriage. Gusto man niyang ipaglaban ang lalaking mahal niya, ay wala siyang magawa. Namatay 'yung lalaki dahil sa mga problema na kinahaharap nito. Pero bago mawala 'yung lalaki, sinisi niya ang daddy niyo. Sinumpa at sinira niya ang pagmamahal niya kay Arturo. Tinalikuran din siya ng lahat sa pagkawala ng lalaki. Inaway siya ng iilang tao na dati'y kakampi niya dahil doon at dahil na rin sa kasarian niya. Kaya simula nu'n ay galit na siya sa mundo, sa mga katulad niya at pinakasalanan niya ako kahit fixed marriage lang. Binago niya ang sarili niya dahil sa sakit at hinanakit niya. Kaya siguro ayaw niyang mangyari kay Eros ang lahat, dahil alam niyang magiging magulo uli ang mundo para sa anak niya. Pero, alam niyang mali iyon. Narealized na niya na masyado siyang naging selfish. Simula noong umalis kayo sa poder namin at kinalimutan kami, walang araw na hindi siya nag-iinom at umiiyak. Gusto ka niyang puntahan pero dahan-dahan siyang nanghihina. Tinatawagan niya si Eros pero hindi namin siya macontact. Hanggang sa hindi ka na niya mahintay pa."

Tinignan ni Drip si Eros. Makikitang guilty ang kasintahan niya sa nagawa. 

"Pero, hindi na siya galit sa inyo. Mahal na mahal kayo ng daddy niyo. Kaya ang gusto niya ay h'wag niyong pababayaan ang isa't-isa. Tuparin niyo ang pangarap niyo ng magkasama. H'wag niyong iiwan ang isa't-isa, lalo na kung hindi malalim ang dahilan. Tandaan niyo lang kung gaano niyo kamahal ang isa't-isa," dagdag pa ng ina.

Niyakap niya ang dalawang anak. "Mahal kayo at masaya ako sa inyong dalawa."

Napangiti si Eros at Drip.

NAPANGITI si Drip habang nakatitig at pinapanood ang kaniyang mag-ama.  Nakikipaglaro si Eros sa anak nila na si Mavis sa maliit na basketball court nila sa likod-bahay. Lumipat silang dalawa sa mas malaking bahay matapos grumaduate ni Eros sa college. Siya muli ang CEO ng kompanya nila, habang si Drip ang namumuno sa kanilang restaurant. Kinuha niya rin ang business management course para matulungan ang ngayo’y asawa niya. Napatingin siya sa sikat ng araw. Napakaganda ng klima at maaliwalas.

Biglang lumapit si Mavis sa ama. 2 years old na ito. Nagpasurrogacy si Eros noon dahil na rin sa gusto nang magka apo ng kaniyang ina. Mabuti at nagawan ng paraan dahil sa sperm disease ni Eros.

Mabuti na lang at naging kamukha nito ang anak. Alam niyang gwapo rin paglaki si Mavis. Mula sa mata, ilong at sa bibig. Nakuha rin nito ang kaputian ng ama.

“Mama! Pway with us!”

Binigay ng anak nila ang bola sa kaniya. Maliit lamang iyon kaya madili niyang nakuha at hinagis. Pero hindi ito na-shoot na ikinatawa ni Eros.

“Ay, anong nakakatawa?” taas kilay na tanong ni Drip.

“N-nothing!” ang natauhan namang sabi ng lalaki sabay kamot sa batok.

“Don’t laugh at Mama, pwease!” sabat ni Mavis at agad na niyakap siya sa binti. “Up! Up!”

Binuhat niya ang anak. May binulong si Eros sa anak bago parehas silang napangiti.

“Kayong mag-ama ah. Pinagtutulungan niyo ako. Ano na naman ’yun?”

“Mama! Please cwose your eyeth!” utos ni Mavis kay Drip.

“Hmmm,” nagtataka man pero ipinikit niya ang mga mata niya. Tinakpan ni Eros ang mga iyon habang inaalalayan niya ito sa paglalakad.

“No peeking!” paalala ni Eros. Napangiti si Drip. Naramdaman niyang tumigil si Eros kaya tumigil din siya.

Narinig niya ang bulong ng anak.

“Wan…towo…twee!”

Pagbukas niya ay nagulat siya ng bahagya.

“Happy birthday!!” sigaw ng mga kaibigan at kapamilya nila. May iilan din siyang mga kaklase na naroon at iilan ding empleyado ni Eros.

Hindi niya tuloy alam kung papaano nagawa ng mga ito ang lahat habang nasa likod lang sila ng bahay. Hindi man lang niya nahalata?

Napansin niya rin ang mga lobo, arrangement ng mga handa sa lamesa at mga upuan.

Natutop ang bibig ni Drip doon. Naramdaman niya na lang na sabay siyang hinalikan ni Eros at Mavis sa magkabila niyang pisngi.

“How Ironic na naalala mo ang birthday ko at ni Mavis, pero hindi mo man lang naalala ’yung iyo?” Ani Eros.

“Tito Eiron!” siga wni Mavis. “Mama, down!”

Ibinaba niya ang anak at agad na tumakbo sa tito niya. Napailing si Drip.

“Ang sarap ng pansit. Tara na kumain na kayo!” Alok ni Shine.

“Malamang, luto mo eh,” kutya ni Janus na ikinairap ng babae.

“Wait lang. Kantahan muna natin si Mavis!” Suhestyon ni Brix sabay kuha sa chocolate cake nito at inabot kay Eros. Bago kunin ng asawa niya ay itinupi pa nito ang long sleeve na polo hanggang siko, dahilan para bumakat ang biceps nito.

“Happy birthday, Drip~” kanta ni Eros, na sinundan ng iba. “Happy birthday, Drip, happy birthday..happy birthday..happy birthday, babe ko.”

Napahinto ang iba sa nasabi ni Eros.

“Corny mo, boy!” Ani Lance.

“Cringe! Iw! Akala ko ba maangas ka?” dagdag pa ni Brix bago tumawa ang lahat. Napailing na lang si Eros.

“C’mon, make a wish and blow me—I mean blow the candle,” sabi ni Eros na ikinatawa at ikinangiwi pa nila.

“Hoy may mga bata!” Ani Shine sabay takip sa tenga ni Mavis at Davis—anak niya.

Pumikit si Drip. May mahihiling paba siya? May asawa na siyang mapagmahal at…isip-bata. May anak na sila na sobrang cute at bait. May pamilya at kaibigan siyang hindi sila iniwan hanggang sa dulo—-higit sa lahat ay tanggap sila.

Sinabi na lamang niya sa sarili ang kaligtasan nila at sana’y buo ang pamilya niya hanggang dulo. Bago niya hipan ang kandila.

Naghiyawan ang mga bisita.

“Yown!” sigaw ni Lance.

Mabilis silang kumuha ng icing at nagpunasan sa mukha. Halos nawala ang design ng chocolate cake dahil doon.

Kumuha rin si Eros kahit napunasan na rin siya ng mga kaibigan sa mukha. Gamit ang daliri ay kumuha siya at ipinunas niya sa mukha ni Drip.

Tumawa ang asawa niya.

“Whoooo masusundan pa ata si Mavis!” sabat ni Adrian dahil sa nakita.

“Why not?” dagdag ni Eros. Sinamaan siya ng tingin ni Drip. Nabusy na ang lahat matapos iyon. Si Mavis naman ay nakipaglaro sa kaibigan na si Davis kaya nakakilos sina Drip at Eros.

Napatingin sa paligid si Drip, masaya siya dahil simple lang ang celebration. Iyon lang hiling niya, hindi dahil sa nakakapagod kapag marami, kung hindi mas inaacknowledge niya ang mga taong nirerespeto sila. Ayaw niyang magpapasok sa bahay nila ng gugulo sa kapayapaan ng isip niya.

Nagsimulang magpatugtog si Brix kaya napahiyaw ang iilan.

Naramdaman niya bigla ang isang kamay sa bewang niya. Alam niya na kung sino ’yun.

“So sexy…” bulong ni Eros sa kaniya.

“Shh! May mga bisita oh?” ani Drip.

“Paparating na rin si Mommy maya-maya. Isasama sina Tita. Sila na ang bahala sa ibang bisita,” sagot naman ni Eros. Tinignan siya ni Drip. Nagtaas-baba ang kilay ni Eros.

“Eh ang anak mo?” Ani Drip. Nakita niya si Mavis na busy sa kalaro.

Napailing ito at dahan-dahan siyang dinala sa itaas. Nang makarating sila sa kwarto ay agad na hinalikan ni Eros ang asawa bago ito itulak sa kama.

Napangiti si Drip. “Gusto mo ba talagang sundan agad si Mavis?”

“Nope. You’re busy pa ’di ba?” ani Eros sabay lapit ng labi niya kay Drip. Naamoy niya ang amoy chocolate na hininga nito. Nasabik si Eros na halikan siya. “Saka na kapag nakagraduate ka na.”

Ipinulupot ni Drip ang braso sa batok ni Eros. Mas lalo atang gumagwapo si Eros sa paningin niya dahil sa maliit na bigote at balbas nito.

“Thank you,” bulong ni Drip.

“I’m the one who should be saying thank you. All I ever asked for in return was your love, but here you are, taking such good care of me and Mavis. I’ll always be thankful that heaven gave you to me. I love you so much, babe.”

Hinalikan na lamang ni Eros si Drip habang kapwa sila masaya.

The End.

This is the true ending hahaha.

Anyway, thank you for those na nagbabasa pa rin ng DS1. I always taking my time on my stories kaya naaapriciate ko ’yung mga nagbabasa ng gawa ko. Sorry kasi patuloy kong nirerevise ’yung mga works ko. May mga mali kasi and wala akong outline noon. But now, meron na kaya asahan niyong wala ng revise na mangyayari. Please do comment and vote huhu. Para maramdaman ko kayo.

Thank you!

Finished: March 31, 2026

(EDITED) June 5, 2026

Eros and Drip’s Playlist

Against the Soft Pull Playlist

https://open.spotify.com/playlist/5yImM37zTeeuIWZqVf9nBb?si=1c8f1c6c258e48a0