PROLOGUE

–

---

This is a work of fiction.  Based on author’s imagination.

Do not distribute, publish, transmit or modify the story without the author’s permsission.

Thank you..

Sorry

po

.

Binago

ko

ung

prologue. I think

kasi

na

mas

bagay

po

tong revision ko. :)

PROLOGUE

Nabalot ng katahimikan ang lugar na kinatatayuan namin.

Walang gustung magsalita.

Nakakabingi na ang katahimikan.

Ayoko ng ganito!

Pakiramdam ko mababaliw na ko sa mga nangyayari!

“Mahal kita ! Wala na ba talaga ha?”

“Sorry.”

“Hindi ko kelangan ng sorry mo! Ikaw ang kelangan ko!”

“I’m really sorry.”

Nagsimula siyang maglakad palayo sakin.

Ang sakit sakit na ng nararamdaman ko.

Wala na kong nagawa kung hindi ang pagmasdan siyang naglalakad palayo sakin.

Parang ung damdamin niya para sakin.

Unti unti ng naglaho.

Chapter 1 First Crush

CHAPTER 1

FIRST CRUSH

FIRST CRUSH?? :)

Ano nga ba ang ibig sabihin ng first crush?

Ikaw ba nagkaroon na rin ng first crush? Halos naman ata lahat tayo di ba ?

Yung feeling na inspired, lageng light and happy ung feeling :). <3

Yung inspired ka and enjoy sa lahat ng bagay na ginagawa mo.

Ang sarap ng ganung feeling db?

I still remember nga ung first crush ko. I was Grade 6 that time. I never had a crush on someone until I saw him that day. Iba talaga ung pagkaka admire ko sakanya eh.

Hindi ko rin ma explain eh..

He was Grade 6 then during that time and he was a transferee dito sa St. Clare Academy.  Ibang section nga lang siya My first impression on him was suplado siya.

His name was Michael Estevez.

Gwapo,matalino,sporty at nasakanya na ata lahat ng qualities ng isang perfect guy para maging crush.

Isa nga lang ang problema.

Kasi, mukha syang suplado!

At hindi naman ako talaga nagkamali,dahil suplado naman talaga siya. Hindi niya kame pinapansin mga ibang section eh. Ang kinakausap lang niya is ung mga classmates nya.

Ni hindi nga kame binabati pag nasasalubong kame eh. Choosy masyado ata sa mga taong papansinin at kakausapin nya.

Ang sungit pa tumingin. Parang akala mo lage siyang nagbibigay ng warning,na kung may masama ka mang balak sa kanya eh wag mo na ituloy.

Feeling ko nga minsan na tuturn-off na ung ibang schoolmates namin sa kanya eh. Kaya un, nababawasan na ung mga nag kaka crush sa kanya.

And that’s great news for me!! :)

SUPER GREAT NEWS !!!

But still, i find him adorable kahit di niya ko pinapansin.

Kasi di ba, sino ba naman ako para pansinin niya. Di ba?

Swerte nga ung mga classmates nyang girls eh,nkakalapit sakanya. Eh ako ?

Nung one time na naglalakad ako sa corridor kasama si Rain, nag meet ung eyes namin. Pero agad niyang iniwas ung tingin nya. Nakaka disappoint lang kasi. Hindi man lang sya nag smile sakin. Kahit sana ung pilit lang na smile.

Para siyang iwas na iwas sakin.

Bigla na lang akong napabuntong hininga at sinabe ko sa sarili ko.

“I am Aisia Mendez,and I am no one to him.He is not really interested about me.”

That’s the saddest part.. :(

Chapter 2 Hate

CHAPTER 2

HATE

2 months to go, to be exact.

Lapit na graduation namin. This will be our last year sa elementary. Nakaka excite kasi high school na kame next year.

Eh teka, bakit ba kasi naeexcite ako? Next year naman dito pa din naman ako mag high school.

Masyado na ata akong napapamahal sa Alma Mater ko eh. Sila Dad kasi,gusto nila dito ko na tapusin high school. Pagbigyan ko na daw sila. Kasi pag dating ko daw sa college , I am free to choose na daw kung saan ko gusto mag aral.

Kaya eto, matagal pa ko mag stay dito sa aking beloved school. Minsan nga nakakasawa na din dito. Eh pano ba naman, almost 7 years na kong nag aaral dito sa St. Clare. Nung nag Nursery,Kinder and Prep ako, eh andito na ako.

Sana puro good and happy memories lang dito sa St. Clare Academy. Buti nga walang mga bully sa school eh. Takot lang nila . Hehehehe :p

Isa lang naman ung wish ko, na sana next year. Dito pa din mag aaral si Michael. So I can still see him. Sana hindi na siya mag transfer ulit. Sana katulad ko na lang siya, dito nya na tapusin high school niya.. :(

Kasi naman,ilang months na ang nakakadaan eh, he still dont notice me. Pano,busy sya dun sa classmate nya si Lea. Lage na nga silang magkasama eh.Sabay mag break,mag lunch at umuwi. Bonding everyday pa ang gusto. Naiisip ko na minsan kung si Lea ba talaga ang may gusto Michael?  Or si Michael ang may gusto sa kanya?

OMG!  Huwag naman sana si Michael ang may gusto sa girl na un.!

“NO!! It can’t be!”

Kasi lalo akong mawawalan ng chance para maging friend ang crush ko!  Ngayon pa nga lang eh, todo bantay na sa kanya si Lea, eh pano pa kaya kung si Michael pa ang may gusto sa kanya.

Gusto ko na sana isipin na they are related in blood kaya ganyan sila ka close sa isa’t isa. Pero hindi kasi,its their first time to meet dito sa school. At ganun lang un? Super close na sila? Lage na agad sila magkasama ?? Tama ba un?

Napansin ng classmate kong si Rain na nakatingn na naman ako sa classroom nila Michael. Isang tanaw ko lang kasi mula dito sa room namin eh nakikita ko na agad ang seat ni Michael.

“Ayan ka na naman, pasimple ka pa Ais eh . Halatang halata ka naman.”

“ Wag ka nga maingay Rain, baka may makarinig pa sayo diyan eh .“

“Alam mo, kahit hindi nila marinig ung mga sinasabe ko ngayon, eh nahahalata ka naman sa mga kilos mo.” Sabay tawa sakin. Etong babae na to na kontra sakin? She is Rain Ocampo pala. And obvious naman po di ba, bestfriend ko po tong kontra girl na to. She knows everything about me. Kaya nung nakita pa lang nya sa reaction ko nung first time ko si Michael, eh alam nya ng crush ko agad siya. Kaya hindi ko na dapat sabihin sa kanya.. Kasi, hindi ko pa sinasabe sa kanya, eh alam nya na agad.

Bakit kasi dun pa siya umupo. Kitang kita ko tuloy kung gano sila ka close nila ni Lea.

At teka nga,hindi naman sya dati nakaupo sa tabe ni Michael ah ??

Nakakainis na talaga ung Lea na un.

Sobra na ata silang close..!

“Hay naman ! I’m starting to hate that girl.”

Chapter 3 Stealing Glances

CHAPTER 3

STEALING GLANCES

3 more weeks.. :(

Malapit na graduation namin, hindi pa rin niya ko pinapansin. Hindi ko pa rin siya nagiging friend. Nakakainis na talaga.

“ Hay!“ 

sabay

frown :(

Pano naman nya ko kasi mapapansin eh busy siya kay Lea. Puro na lang si Lea. Pag nakikita ko si Michael, hindi pwedeng hindi ko makikita si Lea.

“

LEA

,

LEA

,

LEA

,

LEA

“

“ Ano

siya

? Shadow ni Michael?

Kelangan

lage

talaga

siyang

kasama

?

Kahit

saan

?“

Eh hindi talaga niya ko mapapansin nito. Naka focus na sila masyado sa isa’t isa. Kung makikita nyo na lang sila, ni hindi na sila mapaghiwalay eh.

Minsan gusto ko na talaga na ako gumawa ng first move para mapansin niya ko eh. Kaso ayun nahihiya ako.  Parang hindi kasi right kung ako ung mag first move. Ang mas nakakahiya pa is kung balewalain nya ung first move na gagawin ko. Isa ung malaking Ouch pag nagkataon.

Kaya eto ako, stealing glances pa rin kay Michael. Hanggang dun lang kasi ang kaya kong gawin. Eto lang ung alam kong way para makita siya.

Crush na crush ko talaga si Michael. I never had a crush on someone like this before.I really admire his looks and his whole personality. Mas nakaka attract kasi ung medyo suplado pero mabait naman.

“Suplado ka kasi masyado. Ayan tuloy, hindi mo napapansin ung mga taong dapat mong pansinin.”

Ilang days na lang vacation na, lalo ako mawawalan ng chance para maging friend sya. Ilang months din ung vacation. Baka nga makalimutan nya na nag eexist pala ko sa school na to.

“Hay Michael! Kelan mo ba ko mapapansin??”

“Bakit Ais?” sagot nya sabay titig sakin

Nakahead down ako ng narinig kong may nagsalita sa likod ko. Biglang nawala ung antok ko.

“Ha??” Napabangon ako bigla at eto na lang ung nasabe ko. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon sa mga nangyayari.

“Binanggit mo name ko di ba? Tapos may sinasabe ka pa ?”

Lagot ka Ais! Ang hilig mo kasi magsalita mag isa eh. Ayan tuloy. Mag isip ka ng isasagot mo. Isip Ais ! Isip!

“Ah kasi….” Nakatitig lang sakin si Michael at hinihintay ang sagot ko.

Naku! Lagot na Ais! Ano ng isasagot mo sa kanya??

Isa ba tong masamang dream??

“Please.! Somebody !  Gisingin nyo ko!  Rain help me!”

Chapter 4 Kilig

CHAPTER 4

KILIG

“Ais??” tanong niya ulit sakin.

“Ahm. un ba ? Wala kasi si Michael.”

OMG!  Nakatingin pa din siya sakin. Ano ba sasabihin ko dito para hindi na magtanong pa. Kasi naman Ais, nagsasalita ka na mag isa. Ayan tuloy, narinig ka . Narinig ka pa nung taong hindi naman dapat makarinig.

“Ais??  tanong nya ulit sakin habang nakakatitig pa. Hindi niya talaga inaalis ang tingn niya sakin. Halata mo sa kanya na gusto niyang sagutin ko ang tanong niya.

Yung mga mata niya, ang sarap titigan.Ayoko alisin ang pag titig ng mga mata ko sa magaganda niyang mga mata. Ilang segundo pa ang lumilipas at talagang nagkatitigan na kami.

Hindi ko na alam isasagot ko sa kanya. Gusto kong magsalita,sinubukan kong ibuka ang aking bibig. Pero bakit ganun? Parang walang boses na lumalabas. Napansin ko na lang na nakatulala na lang ako sa kanya.

Di ba eto naman ung gusto kong mangyari noon pa ? Yung mapansin niya ko? Yung kausapin niya ko? Eto na ung chance mo Ais di ba ? Pero bakit parang natitigilan ako?

Iniwas ko ung tingn ko sa kanya, nag iisip pa rin ako ng isasagot sa kanya kahit na alam kong wala ako talagang alam na isasagot.

Oo nga,gusto kong mapansin niya ko at kausapin. Pero wag naman sa ganitong way. Nakakahiya ung sitwasyon namin ngayon. Hindi ko alam kung paano ko ba to lulusutan eh.

Bigla akong napalingon sa paligid ko. Nakatayo pa rin si Michael sa harap ko. Grabe na talaga to. Masyado ng awkward ang mga pangyayari. Asan na ba kasi si Rain eh. Kung kelan naman kelangan ko siya ngayon eh, ngayon pa siya nawawala.

Sasagutin ko na sana ung kanina pa niyang tanong ng may tumawag sakin.

“Ais ! Ano ba ? Kanina pa kita hinahanap eh. Akala ko ba nagugutom ka? Tara na sa canteen.”

Hindi pala napansin ni Rain na si Michael ung nasa harapan ko.

“Rain !” Pasigaw na sabe ko. Savior ko talaga tong babae na to. Good timing ung pagdating niya.

Nilingon siya ni Michael at nginitian siya.

“Oh?? Ikaw pala yan Michael. May kelangan ka ba kay Ais? Bakit ka andito?”

Ano ba naman tong si Rain, ang daming tanong eh. Dapat pinaalis niya na lang si Michael. Baka sabihin pa nya kay Rain kung bakit siya andito. Nakakahiya !

“Ah kasi etong si.. “ Sasagot na sana si Michael ng biglang nagsalita si Rain.

“Oo nga pala. Hinahanap ka ni Lea,kanina pa. Tinanong nya kung nakita ba kita. Ang sabe na lang niya,pag nakita daw kita, sabihin ko daw sayo na puntahan mo siya sa canteen.”

Whew! Thanks Rain! Makakalusot din ako dito kay Michael. Ang galing talaga ng timing niya.

“Ah ganun ba,sige thanks. Puntahan ko na lang siya dun.”

Hay! Nakahinga din ng maluwag. Nakatingn sakin si Rain at natatawa. Tinignan ko siya ng masama para itigil ang pagtawa niya dahil baka mahalata ako ni Michael.

“Welcome,sige na. Puntahan mo na si Lea at kanina ka pa hinahanap nun.”

Ayan,naglalakad na paalis si Michael. Buti na lang talaga.Patayo na ako sa upuan ko ng lumapit ulit si Michael sakin.

Sobrang lapit niya sakin.  Ang lakas ng tibok ng puso ko. Hindi ko ma explain tong nararamdaman ko. Sa sobrang lapit niya sakin ay napaatras ako at napasandal sa wall. Napalakas ung pagtama nung likod sa wall,kaya napapikit ako sa sakit. Napansin niya ung pagpikit ko kasi nasaktan ako.

Bigla niya kong hinatak papalapit sa kanya. Bigla akong napayakap sa kanya.Napasandal ako sa chest niya. Matangkad pala talaga tong si Michael ,kaya iniangat ko ang ulo ko para tignan siya.Nagkatitigan kame at bigla siyang ngumiti ,samantalang ako blanko ang mukha ko.

Nakayap ang kanang kamay niya sa akin, kinuha niya ung upuan na malapit samin at iniupo niya ko ng dahan dahan. Nakatitig pa din siya sakin habang inuupo niya ako.

Grabe na ung heart ko, ayaw papigil sa pag tibok!

“ Thank you“ Eto na lang nasabe ko, dahil speechless ako sa mga pangyayari talaga.

Nakaupo na ko ng nilapit niya ung mukha niya sa tenga ko at may sinabi.

“Stay this close with me Ais”

sabay titig at smile sakin.

Tama ba ung narinig ko?? Panaginip ba to?

Chapter 5 Cold

CHAPTER 5

COLD

“Ais, anong nangyari?” tanong ni Rain habang papalapit sakin.

Nakakagulat pa din ung mga nangyari. Totoo ba talaga lahat ng nangyari?

Sinundan ko ng tingin si Michael habang naglalakad na siya palayo sakin. Siguro, hahanapin niya na si Lea. Hinintay kong lumingon siya sa akin,pero diretso lang siya naglakad.

Nakatulala lang ako ng bigla akong tinapik ni Rain sa balikat.

“Oi Ais! Anong eksena ung kanina? Nakalimutan nyo ata na andito ako eh.”

Ang tagal ko bago nakasagot kay Rain, kahit naman ako nagulat sa mga nangyari eh. Nabigla din ako sa mga sinabe ni Michael. Parang panaginip lang ung nangyari kanina eh. Kahapon lang hindi niya ko pinapansin eh. Tapos ngayon? Ganun na siya ? Un pa ung sinabe niya ? Bakit?

“Wala un.” Hindi ko alam kasi kung paano i-eexplain ung nangyari kanina.

“Anong wala Ais? Kitang kita ko kaya ung mga nangyari. Mag explain ka nga.

Sa totoo lang,hindi ko talaga ang sasabihin ko kay Rain. Clueless talaga ako sa mga ginawa niya kanina,lalo na sa sinabe niya .

“Oi Ais!” nakatulala pa din kasi ako hanggang ngayon.

May sasabihin pa sana sakin si Rain ng makita niyang pumasok na ung mga classmates namin.

“Bakit bumalik na kayo? Di pa tapos break natin ah ? Mamaya pa.‘’ sabi ni Rain sa isang classmate namin.

“Wala daw si Mam Salcedo,kaya sabi ni Mr. Principal umuwi na daw tayo ,Last subject naman na daw kasi.” natutuwang sabe ng classmate namin.

Buti na lang at uwian na. Hindi naman din kasi ako makakapag focus sa class. Baka mapagalitan pa ko, pag nakita ako ng teacher namin na tulala eh.

Nag ayos na kame agad ng mga gamit namin para makauwi na agad.

“Oi Ais,ihahatid na kita sa inyo. Tulala ka pa eh, baka may mangyari pa sau habang naglalakad ka.”

“Wag na Rain, kaya ko naman umuwi mag isa,” nakangiting sabe ko sa kanya

“Ah basta! Masyado ka naman kasi nagpapa apekto sa lalaki na un” pagalit na sabe ni Rain

Wala na kong nagawa kung hindi sumunod sa gusto ni Rain,baka magalit pa sakin kasi to.

Sabay kame naglakad palabas ng school ng sinubukan kong ilibot ang mga mata. Sana makita ko siya,gusto ko lang din kasi malaman kung ano ang ibig niyang sabihin kanina. Inilibot ko ang mga mata ko sa buong school pero hindi ko siya makita.

Napansin ni Rain na hinahanap ko si Michael.

“Wag mo na siya hanapin ngayon. Bukas na lng. Mukhang pa uulan pa o, bilisan na natin.”

“Sige” nakasimangot na sabe ko kay Rain

Palabas na kame ng gate ng may nakabunggo sakin. Nahulog ung mga dala kong books. Nagalit si Rain dun sa nakabunggo sakin. Yumuko ako at pinulot ung mga nahulog kong books.

“Magdahan dahan ka nga.!” Pagalit na sabe ni Rain. Hinawakan ko siya sa braso at sinabihang tumigil na. Ganito kasi si Rain, parang ate ko na and super protective sakin.

Napatigil ako bigla ng makita ko kung sino ung nakabunggo sakin.

“Ooops! Sorry! Nagmamadali lang . Hindi ko sadya.” Nagmamadaling sabe ni Lea

Binilisan ni Rain ung lakad niya sa sobrang inis kay Lea. Hindi niya na namlayan na naiwanan niya na pala ako sa paglalakad.

Sinundan ko ng tingin si Lea habang papalabas ng gate. Si Michael pala ung hinahabol niya.

“Michael.sabay na tayo umuwi.” nakangiting sabe ni Lea sa kanya.

Nakatitig lang ako kay Michael. Hinihintay kong lumingon siya sa akin.

“Please Michael,lumingon ka dito.”

Maya maya pa lumingon na siya sakin. Ngumiti ako at kumaway sa kanya.

Pero ….

He just gave me those cold stare. Parang hindi niya ako nakita. Iniwas niya agad ung tingin niya sakin. Napahiya ako sa ginawa niya kaya bigla ko na lang din iniwas ang tingin ko sa kanya.

Pero hindi ako nakatiis na hindi sila lingunin pareho.

Nakatingin pa din ako sa kanilang dalawa.

Kinuha niya ung bag ni Lea at sabay sila naglakad pauwi.

At naiwan akong mag isa.,

Chapter 6 Confuse

CHAPTER 6

CONFUSE

Grabe talaga ung nangyari kanina sa school, nakakagulo ng utak eh. Whew!!

Hindi ako pinatulog ni Michael. Hanggang sa pag uwi ko, iniisip ko pa din ung ginawa at sinabe niya kanina. Iniisip ko pa rin ung ginawa niya.

Eto namang si Rain, talagang hinatid pa ko pauwi. Nakabantay pa nga sa akin. Pinapagalitan ako sa tuwing nakikita niyang sinusulyapan ko si Michael.

“Diretso ang tingin Ais.” grabe talaga tong si Rain,daig pa ang nanay ko kung makasermon sakin.

Pero ok lang, its her way kasi kung paano niya ipakita ung halaga ko sa kanya. Kaya ayun sanay na ako sa mga ganitong kilos niya.

Pero ang pinagtataka ko lang talaga, bakit parang masyado naman ata siyang affected sa ginawa ni Michael kanina?

Nakakapagtaka lang kasi talaga. Parang galit na galit siya, eh sakin naman un ginawa ni Michael. Kung hindi ko lang bestfriend tong si Rain eh, baka napag isipan ko na to na may gusto siya kay Michael.

Pero,hindi kaya nagselos talaga siya samin ni Michael kanina?

“Hmmmmm???”

“Wait! Stop thinking like that Ais!”

Eh teka, wala naman siya dapat ikaselos kasi wala naman ung mga nangyari di ba ? ?Ano ka ba Ais,ano ba yang mga iniisip mo? Hindi ka dapat nag iisip ng mga ganyan eh . Lalo mo lang pinapagulo ung mga pangyayari eh.

Nako, kelangan ko na talaga itigil tong pag iisip ko kay Michael at pag iisip ko ng kung ano ano. Hindi nakakatulong tong mga ginagawa ko eh.

Napahiga na lang ako sa kama, masyado ata akong na stress sa mga nangyari eh.

“Makatulog na nga lang ng maaga.” sabay yakap sa favorite pillow ko.

Buti na lang at wala kaming homeworks. Dahil kung meron man, baka hindi ko rin kasi magawa ng maayos.

Nakapikit na ko ng biglang tumunog ang cp ko.  Ayaw ko na sana tumayo para kunin dahil ang iniisip ko ay si Rain lang un. Malamang gusto lang niya malaman kung di pa rin ba ko maka get over sa mga nangyari kanina.

Tinatamad akong bumangon sa kama ko at lumapit sa study table ko para icheck ang phone ko.

Tama nga ako, ung message galing nga kay Rain.

“ Ano ba tong si Rain, triple send pa.“

Babasahin ko na sana ung dalawa pang unread messages ng mapansin kong sa unknown number pala ung dalawang text.

“Sino naman to?”

Binasa ko ung message at napaisip kung kanino tong unknown number.

0948******

unknown.number

Nakauwi

.ka

na

ba

??

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko habang binabasa ko ng paulit ulit ung text. Alam kong unknown number to,pero bakit parang alam ko kung kanino galing to.

“Bakit ba ??Ayaw niya ko patigilin mag isip,”

Chapter 7 Mysterious

CHAPTER 7

MYSTERIOUS

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako dahil sa sobrang pag iisip ko sa text message na nabasa ko kahapon. Babangon na sana ako ng napansin kong hawak ko pa din pala ung cp ko sa right hand ko. Naka flash pa rin sa screen ng cp ko ung text message.

“ Nakauwi

ka

na

ba

?“ binasa ko paulit ulit ung text message

“ Makabangon na nga,baka malate pa ko,“

Buburahin ko na sana ung text message, idedelete ko na ng napaisip ako.

“Hindi ko na lang muna to buburahin, tatanungin ko na lang muna kung sa kanya ba talaga galing to.”

Bumangon na ako at nag ayos na agad. Gusto ko na rin talaga pumasok ng maaga para matanong ko siya. Wala naman masama kung tatanungin ko siya di ba ? Hindi naman siya siguro magagalit. Ako pa nga dapat ang magalit dahil sa ginawa niya kahapon sakin.

Pagkatapos ko ayusan ang sarili ko,bumaba na agad ako at nag breakfast. Ang dami ko ngang nakain eh,hindi ko rin alam kung bakit. Kaya nagtaka ang mom ko sakin.

“Ok ka lang Aisia? Gutom na gutom ka ah ?”  sabe ng mom ko.

My mom’s name pala is Veronica Mendez. She is a really good cook.

Kaya lagi kaming ganado kumaen ni kuya .

Hinahanap niyo siguro si dad noh? Well, he is in Dubai together with his brother. He has work kasi dun. Five years na nga siyang hindi umuuwi eh . We really miss him na dito sa bahay  Sana makauwi siya sa graduation namin.

“Talaga lang ha ??” sabe ng kuya ko na mapang asar .

Yup! May kuya ako, and he is Kevin Mendez. Mapang-asar tong kuya ko na to pero very sweet and loving. Kaya mahal na mahal ko tong kuya ko na to eh

Kahit pa minsan eh , nakakapikon na ung mga banat niya. >.<

“Opo mom,ok lang ako . Masarap kasi ung luto mo.” Nakasmile kong sabe sa mom ko,pero halatang hindi siya naniniwala sa sagot ko.

Ang totoo niyan,kaya madame akong kinaen ay dahil kelangan ko ng energy mamaya. I need energy kapag tatanungin ko na si Michael mamaya. Baka himatayin ako mamaya pag tinanong ko siya.

Pagtapos ko mag breakfast ay umalis na ako agad. Walking distance lang kasi ung St. Clare sa house namin. Pinili talaga nila dad and mom ung malapit lang ung house sa school. Kaya eto, dito kame sa subdivision  na to nakatira.

Few blocks away from our house is ung house nila Rain. Pupuntahan ko pa sana siya kaso napansin kong wala ng tao sa kanila.

Nagmadali na ko maglakad para makarating na agad sa St. Clare.

Papasok na ko ng gate ng narinig kong may mga boys sa likod. Agad ko silang nilingon at nabigla sa nakita ko. Si Michael ang isa sa kanila. Nasa likod naman nila si Rain. Tinaas ko ang right hand ko para kawayan si Rain. Hindi niya kasi ako  makita dahil natatakpan ako ng mga boys.

Hindi ko namalayan na nasa harap ko na pala si Michael. OMG! Nagkakatitigan na naman kami.  Hindi ko na din napansin na naka todo smile pala ko sa kanya.

“Ahm.,Michael.” Hindi pa ko tapos sa sasabihin ko ng hinatak siya nga mga classmates nya.

“Tara na sa loob,” sabi nung isang classmate niya

Sinundan agad ni Michael ung classmate niya. Wala siyang sinabe na kahit ano . Wala man lang  “ Hi

Ai

s

“. At ayun, dire-diretso lang siya sa paglalakad niya. Ni hindi man lang niya nag smile back ? Eh ang ganda ganda ng pag smile ko sa kanya kanina eh.

Hindi ko na namalayan na nasa harap ko na si Rain.

“Alam mo,hindi ko maintindihan kung bakit naging crush mo yun. Eh ang dami naman iba diyan db ?” naiinis na sabe ni Rain

“Ewan ko din Rain,basta ang alam ko..” hindi na ko pinatapos ni Rain sa sasabihin ko.

“Ah basta. pa mysterious image pa siya. Kala mo naman bagay. Nakakainis!”

Napaisip na lang ako dun sa sinabe ni rain at tinanong siya.

“Rain? May galit ka ba kay Michael?”

Chapter 8 Get Lost

CHAPTER 8

GET LOST

“Okay Class, go to the school ground na para sa grad practice niyo.”

Two weeks na lang pala, graduation na namin.Malapit na din ang summer break,pero bakit hindi ako na eexcite.

Yung ibang classmates namin pumunta na sa school ground pati si Rain. Pero ako? Eto andito nakaupo pa din sa room namin. Para kasing nawala sa mood dahil sa nangyari kaninang umaga.

Teka nga ! Dalawang araw na kong nawawala sa mood ah. And this is all because of him! Bakit ba ako masyado nagpapa apekto sa Michael na un?

“Hay Ais! Ano ba yang iniisip mo ha?  Magtigil ka nga. Masyado ng ung effect nung crush mo sayo lately ah.”

And its true naman talaga, sobra na ung effect sakin ni Michael. Hindi ko na rin ma explain kung bakit eh.

Sumakit na ung ulo ko kakaisip sa guy na un,kaya nag decide na akong sumunod sa school ground.

Pababa na ko ng may marinig akong ingay mula sa kabilang room. Na curious ako kaya sumilip ako. Lumapit ako ng dahan dahan kasi ayokong may makakita sa akin. Habang papalapit ako , eh palakas lakas ang ingay na naririnig ko.Classroom pala to nila Michael. Nagtago ako sa malapit na cabinet at sinisilip ko kung bakit sila maingay.

“Happy birthday to you!. Happy birthday to you, happy birthday, happy birthday, happy birthday LEA!!” sabay sabay na kanta ng mga classmates niya sa kanya.

“Ah,birthday pala ni Lea, akala ko naman kung ano.” bulong ko sa sarili ko

Aalis na ako dapat ng narinig kong naghiwayan ang mga classmates niya. Dire-diretso lang ako ng napansin kong hindi nawawala ang pagsigaw nila. Kaya naisipan kong bumalik para silipin kung anong meron dun.

Pag silip ko ay nakita ko si Lea na nasa harapan at may papalapit na guy sa kanya at may hawak na pink box. Hinihintay kong humarap ung guy dahil curious ako kung sino ba un. Pero sa loob ko, pinagdadasal ko na sana wag siya si Michael.

Maya maya pa ay inabot na nung guy ung gift kay Lea. Agad naman itong kinuha ni Lea at todo smile pa.

“Thank you”! tapos binuksan na ni Lea ung gift. Halatang excited sya sa pagbubukas nito.

“Eto ung gustung gusto kong headband! San mo to nabili? Thank you Michael!” magsasalita pa sana si Michael ng bigla siyang niyakap ni Lea at napuno na ng sigawan ang classroom nila.

“Michael? Galing kay Michael ung gift?” napaatras na lang ako bigla sa classroom nila dahil nabigla ako sa nakita ko.

Lea gave Michael a kiss on his cheek.. :(

Para akong nanghina sa nakita ko. Bakit?  Anong nangyari?? May something ba sa kanilang dalawa na hindi ko alam? Masyado akong affected sa kiss na un?

Paalis na sana ako ng napalingon si Michael sa kinatatayuan ko. Nagkatitigan na naman kame at gulat na gulat siya dahil andun ako sa labas na room nila.

Iniwas ko agad ang tingin ko at naglakad ng mabilis papalayo. Hindi ko na namalayan na may mga luha na pala sa aking mga mata. Kahapon ganun siya sakin,tapos ngayon I will se  him with Lea na ganun?

Maya maya pa ay napatigil ako sa paglalakad ko dahil may humatak sa braso ko. Sinubukan kong pumiglas sa pagkakahawak ng tao na to sa braso ko pero bigo ako. Kaya nagpasya akong lingunin ang tao na to.

“Ais, ok ka lang?”  si michael pala ung humatak sa braso ko. Nabigla ako dahil sinundan pala niya ko. Pilit pa rin akong pumipiglas pero hindi pa rin ako makaalis sa pagkakahawak niya.

Pinunasan ko ang luha sa aking mata at tumitig sa kanyang mata.

Tinignan ko siya ng masama at tanging ito na lang ang nasabi ko sa kanya.

“Michael….Get Lost !!”

Chapter 9 Stay Away

CHAPTER

9

STAY AWAY

Patakbo akong lumabas papuntang school ground. Hindi ko na nilingon si Michael. Ayoko marinig ung mga excuses eh. I dont need it.

Sa kanya na lang ung mga paliwanag niya because I dont want to hear any of it. Alam ko naman na he will just make up stories just to make me feel better.

Diretso akong naglakad papuntang school at di ko napansin na nadaanan ko na si kuya.

“Ais, kanina pa sila nagpapractice ah. Bakit ngayon ka lang lumabas?”

Narinig ko ang boses ni kuya Kevin, pero hindi ko naintindihan ung mga sinasabe niya sakin. Lilingunin ko sana siya kaso ayaw ko makita niya ung mga mata ko . Pag nakita niya kong umiiyak, malamang pagagalitan niya ung nagpaiyak sakin. Kaya ang gagawin ko, iiwas na lang muna ako kay kuya habang namamaga ung mga mata ko sa pag iyak.

Lumapit na ko sa may stage at naupo sa tabe ni Rain. Kanina pa pala nagsimula ang practice, lagot ako nito. Ang dami ko na palang namiss sa practice.

“Ais,bakit ngayon ka lang ha ? Kanina pa nag start eh. Ang dame mo ng na miss.”

“SsShhhh! Wag ka na maingay please. Kaya nga dito na ko umupo sa tabi mo eh, turuan mo na lang ako sa gagawin natin. Ok?” sabay ngiti kay Rain

Pilit akong tinititigan ni Rain sa mata pero iniiwas ko ang tingin ko. Baka kasi mahalata niya na umiyak ako

“Napuwing ka ba? Bakit ba kuskos ka ng kuskos sa mata mo? Patingin nga ako.”

Hinawi ko ang kamay ni Rain sa mukha ko at sinabing ok lang ako. Mukha naman siyang naniwala at  buti na lang hindi na siya nagtanong ng kung ano pa.

Buti na lang katabe ko tong si Rain, kahit paano ay nakakasabay ako sa practice. Ang galing kasi magturo nitong katabe ko eh.

Nakakapagod pala ang mag practice para sa graduation. May mga dapat imemorize, ang dami din na dapat tandaan na gagawin. Medyo nakakalito nga lang pero ok lang. May ilang araw pa naman para mag pratice.

“Ok students! Tapos na ang practice  bukas na lang ulit. Pwde na kayo umuwi.Next section na ang mag papractice”  buti na lang at natapos din ang practice. Nakahinga din ako ng maluwag dahil hindi napansin ng teacher namin na late ako nakapagpractice

“Pasalamat ka Ais di ka napansin na kanina ka pa wala sa practice.” pangungutyang sabe ni Rain

“Oo na po, salamat sa pagturo sakin.” natatawang sabi ko kay Rain

Inaya ko na siya agad umuwi dahil medyo pagod na din ako. Nagmadali kaming pumasok para kunin na namin ang mga gamit namin. Nakasalubong pa namin si kuya Kevin habang palabas na kami ng school.

“Oi.diretso uwi na.“sabi ni kuya sakin

“Oo kuya. uuwi naman na talaga ako noh,” naiinis na sabe ko kay kuya. Si kuya talaga, alam na alam kung paano ako inisin. GrrrRrrr!!!

Nadaanan namin ang school ground at nag start na pala mag practice ang kabilang section.

Sinulyapan ko ung section na nagpapractice at napansin kong may nakatitig pala sakin. Inaninag ko ang mukha niya .Nasa harapan kasi siya nakaupo kaya hindi siya masyado mamukhaan.

Pilit ko siyang minukhaan at nakita kong nakangiti siya sa akin.

Hinatak ko agad palabas si Rain at nagmadaling umuwi.

Isa lang ang alam kong dapat gawin ngayon, iyon ay ang umiwas.

Chapter 10 Forget

CHAPTER 10

FORGET

This is it! Graduation na namin tomorrow,last day na ng practice namin today. Excited kaming mag bestfriend para sa event bukas. Todo practice nga kaming dalawa ni Rain. Magkahalong saya at lungkot ung nararamdaman ko, kasi ung iba sa mga classmates namin mag tatransfer na sa ibang school to continue their high school studies.

Malapit na din ang vacation,pareho na kaming nag iisip ni Rain ng mga pwedeng summer activities. Nakagawian na kasi namin na nag plaplano na mga activities every summer.

Pinag uusapan namin ni Rain kung anong color ng mga cocktail dress na susuotin namin bukas. Halata mo dito kay Rain na excited siyang suotin ung dress niya. Rain’s dress is color purple at ung sakin naman pink. Oh di ba, ang cute ng combination ng color pag nagtabe kame bukas. Halos lahat ng classmates ko iyon din ang topic sa mga usapan namin. Yung mga boys naman, ang topic is kung anong gift ang ibibigay nila sa mga girls na naging crush nila. Nakakainggit naman ung mga pagbibigyan nila,sana kame din ni Rain bukas.

“Sana tayo din may mareceive bukas noh.” malungkot na sabe ko kay Rain

“Gusto mo kausapin ko si..” pang aasar na sabe ni Rain.

Hindi na natapos si Rain sa pagsasalita niya dahil pinigil ko na siya. Hindi ko na nga naiisip ung tao na un eh, tapos pinaalala na naman niya.

Si Michael? Aun,after nung birthday ni Lea ay iniwasan ko na siya. Ano pa ba kasi ung ibig sabihin nung nakita ko di ba ? Kaya hindi niya na need mag explain sakin. Gets ko naman na. Hindi naman ako manhid eh.

Ilang beses akong sinubukang kausapin ni Michael pero lahat ng iwas ginagawa ko. Kapag lumalapit siya , agad akong lumalayo. Para san pa kasi di ba ? Bakit niya pa ko kakausapin. No need for him to do that. Tska ano naman ako sa kanya di ba for him to explain kung anong nangyari nung birthday ni Lea.

Napansin ni Rain na ang lalim na ng iniisip ko at ginulat niya ko.

“Oi Ais! Ano na naman ba yang iniisip mo?” Muntik ko ng mabuga sa kanya ung juice na iniinom ko.

“Nu ka ba Rain, manggulat daw ba? Wala akong iniisip noh.”

Natahimik kami bigla pareho. Tama naman siya eh,si Michael na naman iniisip ko kahit hindi naman dapat.

“Ikaw ha,hindi naman kaya sobra ung pag iwas mo sa crush mo?” sabi ni Rain habang umiinom ng juice

“Hindi un Rain. Kasi i have to forget my feeling for him from now on.” mataray na sagot ko sa kanya.

“Seryoso ka ?” tanong ni Rain sa akin

“Oo Rain, kakalimutan ko na ung nararamdaman ko for him.”

“

Kasi

,

alam

ko

sa

sarili

ko

na

hindi

na

lang

basta

crush tong

nararamdaman

ko

kay

Michael.“

Chapter 11 Earphone

CHAPTER 11

EARPHONE

Maaga kami pinauwi today kasi para daw makapag ready kame bukas para sa graduation.

“Tara na Ais, let’s go home na. Need natin  ng beauty rest para fresh tayo for tomorrow’s event. “ Halata talaga dito kay Rain na excited siya for tomorrow.

Ako?? Excited ba ko? Parang hindi kasi ako na eexcite . Ayoko na nga sana pumunta bukas, pero hindi naman pwede di ba.

Inaya ko na agad umuwi si Rain kasi gusto na lang magpahinga sa bahay. Kasi nitong mga nakaraang araw, para akong nastress masyado sa mga nangyari. Para bang wala akong peacr of mind eh. Kasi naman, kung ano ano ang pumapasok si isip ko.

Ahm, i-rephrase ko kaya, Baka naman pasok kasi siya ng pasok sa isip ko. Ayan tuloy.

“Ok ka lang Ais? May sakit ka ba ?” tanong ni Rain sakin.

“Hindi po,inaantok lang ako talaga. Hindi ka pa ba uuwi?” malungkot na sabe ko sa kanya.

“Hindi pa ko uuwi, hindi ka ba sasama samin? May bago daw resto dun sa kabilang street. Maaga pa naman eh., try natin ung foods.” pag aaya ni Rain

“Ahm hindi na siguro,next time na lang. Kayo na lang,wala din kasi ako sa mood eh.” mahinang sagot ko kay Rain

“O cge, ingat ka. Text text na lang bukas?? Sabay tayo ha ?” nakangiting sabi ni Rain

“Okay, bukas na lang po. See you guys bukas. Be pretty ok ??” nakangiting sabi ko kay Rain at sa mga classmates namin.

Bago ko umuwi, ay pumasok muna ko sa loob ng school . May kukunin kasi ako locker ko. Tahimik na sa school, nag si alis na kasi ung mga students. Maaga kasi pinauwi ng principal lahat ng students hindi ang mga graduating class.

Dahan dahan kong binuksan ung locker ko. Kasi ba naman punong puno na to ng gamit. Take note, puro gamit ni Rain ang laman ng locker ko. Paano ba naman kasi,ang dami niyang gamit. Hindi na magkasya sa locker niya, kaya eto sa akin niya pinalagay ung ibang gamit niya.

Kahit dahan dahan ko pa binuksan tong locker ko, ayun nahulog pa din ung mga gamit.

“Kasi naman! Ang dami naman kasing gamit ni Rain eh !” pasigaw na sabi ko.

Nabigla ako sa pagsigaw ko at tinakpan ang bibig ko. Naku nakakahiya, baka may nakarinig sakin.

Yumuko ako at pinulot isa isa ung mga gamit na nahulog. Puro gamit talaga to ni Rain, bilang na nga ata gamit ko dito eh.

Pupulutin ko na ung last na gamit ng may napansin akong kakaiba sa mga gamit ni Rain. Bago ung gamit sa paningin ko kaya hinawi ko ung ibang gamit para makuha ko.

“Earphone? Bago to ah, kay Rain ata to eh. Bakit niya dito nilagay, baka masira pa to dito. “ Ibabalik ko sana ung earphone sa locker

“Iuuwi ko na nga lang to,hindi naman nag iiwan ng ganito si Rain sa locker . Baka masira pa to dito eh, ang cute pa naman nito. Sayang.” kinuha ko ung earphone ay inilagay sa bag ko

Dadalhin ko na lang tong earphone para ibalik kay Rain.

Chapter 12 Graduation

CHAPTER 12

GRADUATION

It’s 6pm na, and were getting ready na for the graduation mamaya. Andito si Rain sa bahay namin, sabi kasi ni mom, dito na lang daw kame magpaayos para daw super pretty kaming dalawa.

Kikay kasi tong mom ko eh, and actually siya ang pumili ng dress ko. Mas gusto ko na lang sana ng simple lang na dress kaso hindi nagpatalo sakin si mom.

Kaya nagkakasundo tong si mom tska si Rain because they have something in common, and un ay ung pagiging kikay

nila pareho.

Andito ako sa room ko, ang ingay kasi nila mom at Rain. Masyado kasing excited ung dalawa for the event mamaya. Palabas na sana ako ng room ko ng may naalala akong kunin. Lumapit ako sa table at binuksan ang bag ko.

“Whew! Buti na lang andito pa tong earphone ni Rain. Akala ko nawala na eh.” At agad kong nilagay ung earphone sa purse. Hindi ko rin alam kung bakit ko un dinala, kasi di ba paano naman ung gagamitin ni Rain mamaya sa graduation?

Patapos na kaming ayusan ni mom so we headed outside na. Si kuya kevin will be our driver for tonight. Sabe ko nga kay mom eh maglalakad na lang kami, kaso aun wag na daw kasi masisira daw ung ayos namin ni Rain.

“Ok ka lang Ais? Nakaayos tayo ng ganito eh. tapos maglalakad tayo? No!” grabe naman tong si Rain, pag kaka NO eh.

Kaya ayun, mom said na ihahatid kami ni kuya. Madaling madali si Rain lumabas at sumakay na sa car ni kuya. Nasa loob na pala si kuya at kanina pa naghihintay.

“Ang ganda niyo tonight ah. Hindi ko kaya kayo nakilala., pambobolang sabe ni kuya

“Alam mo kuya, ngayon ka lang may nasabing maganda about me. Tara na nga, at baka malate pa kami.’ natatawang sabi ko kay kuya.

Nakarating na kami ng St. Clare Academy at ayun nauna na sakin si Rain pumasok. Iwanan daw ba ko mag isa dito, eh siya nga nagsabe kahapon na dapat lagi kaming magkasama on this event .

Nagsimula na akong naglakad papasok ng school. Pero bakit ganito? Parang kinakabahan ako,? Hindi ito ung kaba na parang natatakot ka, eto ung kaba na parang na-eexcite ka. Yung kaba na masaya sa pakiramdam. Hindi kaya na eexcite lang ako kasi graduation namin ngayon ? Kaso parang iba made tong nararamdaman ko eh

Pinilit kong alisin ang kaba na nararamdaman ko,pero ayaw talaga maalis. Kaya nagpasya na lang ako na hanapin na lang si Rain para makaupo na kami sa assigned seats namin. Malapit na kasi magstart ang program.

Nagsimula na ang graduation namin, mixed emotions pala talaga pag ganito. Masaya na malungkot kasi magpapaalam na kami sa ibang mga nakasama namin nung elementary and say hi to those new people na makakasama namin. Nabawi lahat ng hirap at pagod sa pag aaral during elementary  kahit na madalas ay pasaway kami. :)

At eto nga, graduate na kami ni Rain! Nakakatuwa kasi high school na kame amd we are looking forward for new good memories.

I hugged Rain and say thank you to her for always being at my side.

This is the moment that we are all waiting for, ang after grad party ! Graduation gift to samin ng mga parents namin. Napagkasunduan kasi ng mga teachers and parents na bigyan kami ng party for us to celebrate.

Dito lang din sa school ground ang party, kasama naman namin ang ibang teachers para may magbabantay pa rin sa amin. Ang ganda nga set up ng party eh, para siya pang prom.

Nag start na ang party, so I decided maupo na lang. Kasi naman, ang sakit ng papa ko eh. At si Rain? Ayun,busy na makipagsayaw sa boys. Buti pa nga sa kanya may nag aya na eh.

I decided na magpunta ng CR and mag retouch. Feeling ko kasi haggard na ko ung itsura ko eh.

Tumayo na ako sa kinauupuan ko at hinanap si Rain. Nag senyas ako sa kanya na pupunta ako ng CR para mag retouch.

Pabalik na ako sa school grounds ng napansin kong nagsasayaw na ung sa kanila. Bumalik na ako agad sa table namin ni Rain.

Nagulat lang ako sa nakita sa table namin, may pink box na nakapatong. Nilapitan ko at tinignan ko kung para kanino ung box.

Pagsilip ko ng box, napasmile ako sa nabasa ko sa card.

To:

Aisia

Mendez

From: :)

Chapter 13 Basta Alam Ko Lang

CHAPTER 13

BASTA

ALAM

KO

LANG

To: Aisia Mendez

From: ;)

“Kanino kaya galing to,” at naupo ako para tignan ng malapitan ang box. Ang cute nung box, sana ung laman cute din. Hinahanap ko si Rain, para sana ipakita tong box. Kaso hindi ko siya makita, masyadong busy sa pagsasayaw. Kinuha ko ung phone para itext si Rain, pero hindi siya nagrereply. Tinignan ko ang paligid, gusto kong mahanap ung nagbigay nitong gift sakin.

Gusto ko na talagang buksan tong box. Hindi ko na maantay si Rain kaya I decided to open it na. Nang buksan ko ung box,meron siya note sa ibabaw ng mga colored paper.

The note says :

“

Basta

Alam

Ko

Lang

“

Bigla naman akong na confuse sa nabasa ko, then I remove the colored paper kasi may something pa dun sa loob ng box.

It was a pink Mp3 player. Lalo na naman akong naguluhan eh. Ano naman ang gagawin ko dito di ba.?

“Pano ko naman papakinggan ung mga songs dito? Eh wala naman akong ear…” Bigla akong natigilan at binalik ung Mp3 player sa box.

“Oo nga pala! Yung earphone ni Rain! Buti na lang dinala ko. Galing ko talaga.” Binuksan ko ang purse ko then sabay hanap sa earphone ni Rain. Muntik na ko magpanic kasi hindi ko mahanap sa bag ko , gustung gusto ko pa naman mapakinggan ung mga songs dito sa player na to

“Thank God! Akala ko nawala na eh “. Then ginamit ko agad ung earphone. Teka,bakit partner tong earphone tsaka player. Bigla na naman akong napaisip kasi magkapareho talaga ng color and design. I search for title of songs pero parang wala siyang masyadong laman na songs. Isang folder lang ung nasa player na folder lang ang file name. Binuksan ko ung folder then isang song lang talaga ung nakasave dito sa Mp3 player na to.

Inopen ko ulit ung folder then ayun, nakita ko na ung title ng song.

“ Basta

Alam

Ko

Lang

…

Ais

“

Nacucurious na ko talaga kung kanino ba to galing at anong purpose ng nagbigay nito. Tinignan ko ulit ung paligid ko baka kasi nakatingin lang din sakin pero ayun,parang wala naman nagmamasid sa mga.ginagawa ko eh.So I decided to play the song.

Basta Alam Ko Lang

by: Eureka

Di

ka

maalis

sa

aking

isip

Mu

la

ng

makilala

ka

may

bagong

nadama

Kapag

kausap

ka

,

damdamin

ay

sumasaya

Bakit

ba

naiinis

pag

may

kasama

kang

iba

“ Teka nga,bakit parang patama naman sakin tong lyrics ng song. Bagay na bagay pa sakin eh.“ bulong ko sa sarili ko

Sabi

raw

nila

ganito

pag

umiibig

na

Pero

di

pa ko

sigurado

sa

nadarama

Nilingon ko ulit ang paligid ko, pilit kong hinahanap ung taong nagbigay sakin nito. Naniniwala akong andito lang siya sa paligid, sigurado akong s niyang makita ang magiging reaksyon ko dito sa ibinigay niya. Pilit ko siyang hinahanap,kung saan saan ko na nililibot ang tingin ko.

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

Pag

di

ka

natatanaw

,

nalulungkot

ang

puso

ko

Yung lyrics ng song to, bakit ba damang dama ko? Ramdam na ramdam ko ung bawat salita. Para akong kinakausap ng kanta. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko maipaliwanag ang kaba at saya na nararamdaman ko sa mga nangyayari sakin ngayon.

Feeling ko kasi, napaka special ako para sa taong to at nagawa niya ang mga bagay na to. Supper effort pa siya. Patuloy akong napapangiti habang pinakikinggan ang kantang to.

Basta

alam

ko

lang

ika

w

ang

hanap

ng

aking

mata

Kahit

di

sinasadya

,

laging

nasa

 

isip

ka

Maya maya pa ay nararamdaman kong parang may nakatingin sa akin. Biglang akong kinabahan ng hindi ko alam. Sinubukan kong hanapin kung sino man ung nagmamasid sa akin.

Pag

ibig

ba

ito

o

humahanga

lang

sayo

?

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

“Nakita din kita.” sa wakas, nakita ko din siya. Ang dahilan ng kasiyahan ko ngayong gabi? Wala iba kung hindi si..

“Michael?” mahinang sambit ko sa sarili

Nakangiti siya habang tinitigan ako, feeling ko matutunaw ako sa mga tingin niya ngayon.

Patuloy ko pa din pinakikinggan ang kantang alay niya sakin.

Ako

’y

nalilito

,

kapag

katabi

ka

Ang

iyong

ngiti

sa

akin

ay

nagpapakaba

Unti unti siyang tumayo sa kanyang kinauupuan at nagsimulang maglakad papalapit sa akin.

Sabi

raw

nila

ganito

pag

umiibig

na

Pero

di

pa ko

sigurado

sa

nadarama

Lalong bumibilis ang tibok ng puso ko,para na siyang sasabog. Lalo ding lumalakas ang kaba ko habang tinitignan ko siyang naglalakad papalapit sa akin.

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

Pag

di

ka

natatanaw

,

nalulungkot

ang

puso

ko

Gusto ko sanang umalis na kinauupuan ko ngayon, pero hindi ako makaalis. Pakiramdam ko ay, napako ako sa kinalalagyan ko dahil sa kanyang tingin at ngiti.

Basta

alam

ko

lang

,

ikaw

ang

hanap

ng

aking

mata

Kahit

di

si

nasadya

,

laging

nasa

isip

ka

Eto na nga, andito na siya sa harap ko. Hindi niya inaalis ang tingin sa akin. Bigla niyang inabot ang aking kamay at sinabing..

“Ais, can I have this dance?” nakangiting sabi ni Michael.

Hindi ko masyado naintindihan ang sinabi niya sakin dahil nakikinig pa din nung song sa Mp3 player. Pero hindi na ko pumiglas sa pagkakahawak niya sa aking kamay .Maya maya pa ay hinila niya na ko ng dahan dahan papunta sa dance floor.Ang sarap ng pagkakahawak niya sa kamay ko,para bang ayaw ko na ito bitawan. At eto na nga, nakarating na kaming dalawa sa dance floor. Hindi pa rin niya inaalis ang tingin niya sakin.

Wala pa rin akong ibang naririnig kung hindi ung song sa Mp3 player. Tatanggalin ko na sana iyong earphone ng umiling si Michael sakin na parang sinasabing wag ko to alisin. Sinunod ko naman siya. Tinanggal niya ung earphone sa left ear ko at sinuot nya ito sa kanya.

“Ais, alam ko naguguluhan ka ngayon,kahit ako sa totoo lang. Hindi ko kasi alam kung paano at saan sisimulan tong sasabihin ko sayo. Kaya eto, dinaan ko na lang to dito sa song na to. Sana magustuhan mo Ais. Kung pag tapos nito ay iwasan mo na ko,ok lang sakin. Basta ang sakin lang ay masabi ko sayo to. “ at nagsimulang kumanta si Michael,sinabayan niya ung song sa player.

Pag

ibig

ba

ito

, o

humahanga

lang

sayo

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

Ang ganda ng boses niya, ang sarap pakinggan. Ipinatong niya ang kamay ko sa balikat niya at inilagay naman niya ang kamay niya sa waist ko. Nagsimula na kaming sumayaw habang sinasabayan pa rin niya ang kanta sa player.

“Ais,matagal ko ng gusto to sabihin sayo. Alam kong mga bata pa tayo. Masyado pang maaga para dito. Kaya hinintay ko talagang graduation, i planned it very well. I have feelings for you. Hindi kita minamadali,kaya ko maghintay sayo.” sambit ni Michael

Bigla niyang kinuha ang kabilang kamay ko at hinalikan. Patuloy pa rin siya sa pagkanta.

Pag

ibi

g

na

kaya

ang

nadarama

ngayon

Sana’y

malinawan

din

sa

tamang

panahon

Sobra na ung kaba na nararamdaman ko, hindi na ko makahinga ng ayos. Bibitaw na sana ako kay Michael ng higpitan niya ang hawak sa akin. Wala na akong nagawa kung hindi tumitig na din sa kanya ulit.

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

Pag

di

ka

natatanaw

,

nalulungkot

ang

puso

ko

Basta

alam

ko

lang

ikaw

hanap

ng

aking

Kahit

di

sinasadya

,

laging

naiisip

ka

Pa-

ibig

ba

ito

, o

humahanga

lang

sayo

Basta

alam

ko

lang

,

ako

ay

masaya

sa

piling

mo

Natapos ung song na magkatitig kami, bigla ko ng inalis ang kamay ko sa balikat niya.

“Ais, alam  ko masyado pang maaga para sabihin ko to .I will wait for you”. pangako ni Michael sa akin.

Chapter 14 Happy Moments

This chapter is dedicated

sa

aking

special

some

one, my

bebi :).

Thank you

sa

pag

gawa

ng cover ko :)

CHAPTER 14

HAPPY MOMENTS

Shock pa din ako sa mga nangyayari kagabe. Nakatitig pa din si Michael sa akin, ayaw pa rin niyang alisin ang titig niya. Bakit ganun? Parang ako din, ayaw ko alisin ang pagtitig sa magandang niyang mga mata.

Hindi pa rin ako mapakaniwala, na ung crush ko eh may something din pala sa akin. Nkakaflatter pa masyado ung mga sinabi niya sa akin kanina. Hindi ko alam kung ano ang isasagot sa kanya, pilit akong nag iisip ng magandang isasagot.

Pero bakit ganun? Wala akong maisip, nagugulo ang isip ko. Baka naman ma offend si Michael pag may mali akong nasabi. Ayokonng masira ang special moment namin na to.

Sa totoo lang, hindi ko na alam ang nangyayari sa paligid namin. Kahit kasi maingay dito ay para akong nabibingi. Hindi ko nga alam kung maramin na bang nakatingin sa amin ngayon at pinag uusapan na ba kami.

Nakatingin din kaya si Lea sa samin? Ano kayang magiging reaksyon niya pag nakita niya kami ngayon ni Michael na ganito? Teka, bakit ko ba iniisip si Lea ngayon? Dapat ung moment lang ngayon ung iniisip ko ngayon. Ais, wag mo sirain ung moment ngayon.

Basta ang alam ko lang, masaya ako ngayon. Ung dati lang na pinapangrap ko, ngayon natupad na.  Ngayon, andito sa harap ko si Michael at nakangiti sakin. Damang dama ko sa ngiti niya na talagang masaya din siya ngayon gabi. Hindi ko mapaliwanag ung saya na nararamdaman ko.

Sana nga eh, hindi na matapos tong gabi na to.

Sobra akong nasurprise sa ginawa ni Michael ngayon gabi. Talagang nag effort siya para sa akin.

Tinanong ko din siya kung piano niya naplano ung ginawa niya.  Nalaman ko na siya pala mismo ung naglagay ng earphone sa locker ko. Pero tinanong ko siya kung paano kasi wala ung locker ko nakapassword lock kaya hindi niya un mabubuksan.

“Naalala mo ung nasa locker area kayo ni Rain? Yung time na may bumunggo sayo, tapos nahulog mo ung gamit na hawak mo? That’s part of the plan. Sinigawan mo ung nakabunggo mo di ba ?Tapos nasa likod mo na ko nun, habang hindi ka nakatingin sa mga gamit ko, inipit ko ung earphone sa gamit mo. Sinigurado kong mailalagay mo sa locker ung earphone, kaya nakamasid ako sayo habang inilalagay mo ung mga gamit mo.” nakangiting paliwanag ni Michael sa akin.

“How sure are you na babalikan ko ung earphone sa locker ko?” tanong ko kay Michael

“I know na babalikan mo un. Di ba lagi ka munang pumupunta ng locker bago kayo umuwi ni Rain.” sabi ni Michael

Talagang nagplano ng husto si Michael para magawa nya ng aus ung nangayari ngayong gabi. Naimpress talaga ko sa kanya kagabi. Talagang he’s observing na from afar pala. Nakakakilig, kasi kahit ung maliit na bagay na un, ung pagpunta ko sa locker area lagi bago ang uwian ay napansin niya pa. For me, kasi nakakaflatter ung ganum kasi naappreciate niya ung simple things about me.

I ask him naman kung paano naman ung sa song na napili niya. Tinanong niya kung paano niya napili un, kasi ang ganda nunh lyrics nung song.

“Actually ,nahirapan ako sa song. Nahirapan ako maghanap nung song na magsasabi ng gusto kong sabihin sayo. Muntik na kong mag give up. Naisip ko na nga lang na mag wag na tong ituloy. Until one day, nung naghahanap ako sa internet, biglang nag appear tong song na to then pinakinggan ko. First sentence pa lang ng song, napasmile na ko kasi eto na un eh. This was the perfect song para masabi ko sayo dapat kong sabihin.” nakangiti pa din siya sa akin.

“Thank you Michael for this, thank you sa effort. Baka nahirapan ka pa sa pag plano nito. Sorry!  Kasi di ba hindi naman tayo ganun nag uusap eh.” sabi ko kay Michael

’’You dont have to say sorry Ais. Nangyari naman ung gusto ko eh. Maayos ung naging plan.“ paliwanag niya sa akin.

“Thank you talaga Michael.” nakangting sambit ko.

“You dont have to say thank you naman Ais. Wala un, kasi you’re worth it! “ sabay titig sakin ni Michael

Chapter 15 Reminsicing

Thank you

po

sa

lahat

ng

nagbabasa

 

nung

story ;).

Akala

ko

walang

magkaka

interest

na

kahit

silipin

man

lng

to.

Pero

mali

ako

!  Keep supporting

po

sana

ung

story ko

hanggang

matapos

! Thank you

sa

much guys!

CHAPTER 15

REMINISCING

“You’re worth it.” Paulit ulit pa rin sa isip ko tong mga salita na binitawan niya kagabe. Paulit ulit kong binabalikan ung sweet moments namin kagabi. Hindi pa rin kasi ako makapag move on eh, sobrang saya ko talaga ! Kung pwede lang talagang hindi na matapos ung gabi na un.

Sayang nga eh, hindi nakita ni Rain ung nangyari kagabi. Busy kasi siya sa ibang tao, nakakatampo nga eh. Till now nga eh, hindi ko pa din nakwekwento sa kanya ung mga nangyari samin ni Michael. I tried calling ang texting her kagabi pa, pero hindi siya sumasagot. Baka masyado siyang napagod at napuyat kagabi at hanggang ngayon ay tulog pa. Hindi ko na rin nga siya nakita kagabi nung uuwi na ko. Siya pa nagsabi na dapat magkasama lang kami kagabi. Pero aun, siya pa ang nang-iwan sakin. Hindi man lang nagpaalam kung saan siya nag stay kagabi sa party.

I really appreciate Michael’s effort. Nakakakilig talaga ung ginawa niyang plan. It turned out really good and sweet. Nag insist pa nga siya na ihatid ako. Nung una hindi ako pumayag, pero dahil sa kakulitan niya ay pumayag na din ako. Sabi ko na lang sa kanya na huwag niya ko ihahatid sa tapat ng bahay namin. Kasi baka magising pa ung mga to sa bahay namin at makita pa kami ni kuya. Ayoko nga mapagalitan, ang  ganda ganda ng gabi ko eh tapos masisira lang.

Pag dating namin sa isang street malapit sa house namin ay pinaalis ko na siya. Sinabi ko kasi sa kanya na pag nakita kami ni kuya kevin ay lagot kami pareho. Kakaumpisa pa lang namig close nitong love of my life ko eh, baka paghiwalayin agad kami.

Ayaw pa niya umalis kaya tinutulak niya ko na siya palayo sa akin. Nagmamatigas pa kasi, kinokontra niya ung pagtulak ko sa kanya.

“Sige na kasi, umuwi ka na. Baka makita pa tayo ni kuya. Hindi ka ba natatakot ha ?” sambit ko habang tinutulak ko siya palayo sa akin

Maya maya pa eh hinawakan niya ang kamay ko at inilapit ang bibig niya sa noo ko. The he gave a sweet kiss!!

Bigla akong natigilan sa ginawa kaya nanahimik ako at napatitig sa kanya.

“Ok na lahat Ais, there’s nothing to worry about. Wala akong dapat ikatakot sa kuya mo.” nakangiting sabi ni Michael

Nagsimula na siyang maglakad palayo, sinusundan ko din siya ng tingin. Hindi pa ko umaalis sa lugar na pinag iwanan niya sa akin, gusto ko pa sana siyang imbitahan sa bahay eh. Kaso masyado ng late , pagod na din kasi kami pareho. Hininitay ko munang hindi ko na siya matanaw bago ako pumasok ng bahay.

Andito ako ngayon sa room ko at kagigising ko lang. Ang ganda ng bungad ng morning ko dib ?? ;)

“Ay grabe talaga ! Nakakakilig talaga si Michael! Makapag upload na nga lang muna ng pictures sa facebook.” Agad kong binuksan ang laptop ko at dali daling nag open ng account ko.

Napasmile ako agad sa mga pictures na nakita ko sa newsfeed ko. Mukhang nag enjoy talaga lahat. Si Rain kasi ang kumuha ng mga pictures kagabi sa party kasi na sakanya ung camera ko. Sisimulan ko na sana mag upload mg pictures ng may nakita akong picture. Biglang napawi ang mga ngiti ko dahil sa nakita ko lalo pa ng mabasa ko ung caption na nasa ibabaw ng picture.

It was a picture of Michael and Lea na magkaakbay.

Caption:

Thank you

sa

time

kagabi

Michael

Estevez

. It was really fun.! :*

See you later.

Lea <3

Chapter 16 Weak

Please continue

po

sa

pagsubaybay

ng first story ko

dito

sa

wattpad

. Help me guys to achieve my dream.

Pero

ngayon

pa

lang

,

natupad

na

ung

gusto ko eh,

salamat

talaga

sa

mga

readers

na

matiyagang

nagbabasa

althoug

h its my first time.

Thank you so much again guys!!

Nakakainspire

po

kayo! :)

CHAPTER 16

WEAK

Totoo ba ung nabasa ko sa facebook? Ano un? Bakit may ganun? Akala ko ba ?

Bigla akong natigilan, napatulala ako sa screen ng laptop ko. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala sa picture na nakita ko. Bakit sila magkasama ? Hindi ba kami lang ang magkasama ni Michael kagabi sa grad party?

Hindi kaya nung umuwi siya kagabi ay pinuntahan niya si Lea. Pero bakit? Napaupo ako sa kama habang nkatingnin pa din sa picture ni Michael at Lea.

“Bakit ganun? Talaga bang nagkita sila kagabi? Magkasama talaga sila? Bakit masaya sila sa picture??.” naiiyak na sabi ko sa sarili ko.

Napahiga na lang ako sa kama. Nangingilid na ung luha ko sa mga mata ko. Hanggang sa hindi ko na napigilan ay naiyak na ko ng tuluyan.

“Bakit? Anong nangyari ? Bakit ba may ganun?” tanong ko ulit sa sarili ko.

Hindi ko na napigilan ang pag iyak ko. Kagabi lang ay sobrang saya ko ,tapos ngayon eto na ko. Umiiyak kasi sobrang nasasaktan sa nakita ko. Sana pala, hindi na lang talaga natapos ung mga nangyari kagabi.

Bakit ba masyado akong apektado sa nakita ko? Ano ba kami ni Michael? Ano ba ko talaga Michael.

Kagabi, his sweet words are making me weak. But ngayon? His actions are making me weaker. Ang sakit sakit sa puso. Nakapikit na ko pero nakikita ko pa din ang picture nila together. Pilit kong inaalis sa isip ko un, pero hindi ko magawa.

Ang sakit sakit na ng nararamdaman ko. Kagabi lang hindi ko maipaliwanag ung saya na nadarama.Ngayon naman , hindi ko maipaliwanag ang sakit na nararamdaman ko.

Akala ko ba ok kami ni Michael? Ang ganda pa nga ng plan niya kagabi di ba ? Ang saya saya pa namin, pareho kaming hindi maalis ang mga ngiti sa aming mga labi.

Ang dami niyang sweet words na sinabi at lahat un pinaniwalaan ko. Kasi sabi niya seryoso daw sya kagabi, lahat ng un galing sa puso niya.

Nakahiga pa rin ako sa kama ko at nakatulala sa kawalan. Masyado niya nga akong pinasaya kagabi. Masyado din niya ko sinaktan ngayon.

Tama nga sila. Masama ung nagiging masaya kasi ang kapalit nito ay iyong kalungkutan. Paano ko ba aalisin tong sakit na nararamdaman ko?  Masyado akong umasa kay Michael. Ibinigay ko sa kanya ang tiwala ko ng buong buo.

Pumikit ako at hinayaan tumulo ang luha sa mga mata ko. Ito lang ang alam kong na way para kahit papaano ay mabawasan ang sakit na nararamdaman ko dahil kay Michael. Sana kasing dali ng isang kisapmata ang pag alis dito sa nararamdaman ko ngayon Para sa isang iglap lang, mawala na lahat. Iiiyak ko na lahat to ngayon, para mawala na to bukas din!

Ganun ba talaga si Michael? He knows how to make me special. But he also know ho to make me feel worthless. Tama naman ako di ba ? Parang nabalewala lahat ng feelings ko dahil sa nakita ko. Naisip man lang ba niya ang mararamdaman ko nung nag picture silang dalawa!? Dapat nga iniwasan niya na si Lea eh. Dapat mas naging careful siya sa actions niya, especially with that girl!

Hindi niya lang once ginawa to, second time na to. First is ung encounter namin sa school. Ang saya saya ko din the day after na mangyari un, then kinabukasan di ba nahurt ako dahil din sa kanya. Then ung second time? Yung nangyari kagabi, that was the second time na pinadama niya sakin na special. Then ngayon di ba ? He is also the reason why I’m hurting inside.

Pinalagpas ko ung first time na ginawa niya sakin un, kinalimutan ko un. Because I believe that everyone deserves a second chance. Wala naman kasing taong perfect di ba. We all have our imperfections. Walang taong hindi nagkakamali. We learn from our mistakes pa nga di ba ?

I gave him his second chance, pero ano? He still choose to hurt me for the second time.

“Ais,stop believing in fairytales. Tignan mo ngayon, nasasaktan ka dahil sa mga expectations mo! Wake up from your dream. Bumalik ka na sa reality! sermon ko sa sarili ko.

Nakahiga pa din ako sa kama ko at umiiyak. Pinilit ko ang sarili ko na makatulog at umaasang mawawala na lahat ng sakit ng to bukas.

Chapter 17 Avoiding Things

CHAPTER 17

AVOIDING THINGS

Hindi ko namalayan na gabi na pala. Its 7pm na. Late na ko nagising tuloy. Ang hapdi pa ng mata ko, malamang dahil to sa pag iyak ko kanina.

Tinatamad pa ko bumangon kaya nahiga pa ko saglit. Hindi pwedeng makita ni mom at kuya a ganito ang eyes ko. Uulanin ako ng tanong nito mamaya pag nagkataon. Kaya pinikit ko muna ang mga mata.

Kala ko mawawala na to paggising ko. Pero hindi, andito pa din. Masakit pa din pala. Pilit kong iniaalis sa isip ko ung mga nararamdaman ko. Pero hindi, hindi pala to ganun kadali alisin.

Hanggang kelan ko titiisin tong pain na si Michael ang nagbigay? Hindi ba pwedeng puro saya na lang ang ibigay niya sakin? Pinapasaya niya ako,pero mas doble ung sakit at lungkot na ibinabalik niya pag tapos nun. Nagsisimula na naman akong maiyak, pero pinipigilan ko ang sarili ko.

Binalak ko na lang ulit sana matulog, wala eh. Hindi ko pa rin mapigilan ang hindi maiyak. Pilit kong hindi iniisip si Michael at si Lea . Mas lalo ko silang naiisip pag iniiwasan ko silang isipin. Ang gulo di ba ? Kahit ako naguguluhan eh. Ung tipong nag iisip ka na ng ibang bagay para hindi mo un maisip. Pero uou will end up still thinking about it. Hindi mo na namamalayan na iniisip mo na pa ulit ung bagay na ayaw mong maisip. Ang gulo lang talaga di ba ?

“You will end up thinking about the things you dont want to think.” mahinang sambit ko sa sa sarili ko.

I want to sleep na lang talaga,para hindi na nila mapansin tong namamaga kong mata. Ayoko munang makipag usap sa kanila. Gusto ko munang magpaka loner.

Humiga na ko ulit sa kama at pinilit matulog ulit. Dahil sa totoo lang, hindi naman talaga ako inaantok eh. Malamang nito, sasakit ulo ko sa ginagawang ko to.

“Ah basta,matutulog na lang ako. Pipilitin ko, kahit pa sumakit ulo. Maganda nga un eh, sumakit ulo ko. Para may reason akong hindi lumabas ng room ko. Hahahaha” sabay tawa ko sa sarili. Grabe, nababaliw na ata ako eh. Hindi na maganda to.

Papikit na sana ako ng may narinig akong boses sa labas ng room. Kumakatok siya at tinatawag ang name ko. Pero aun, hindi ko pinansin kung sino man un. Wala ako sa mood makipag usap ngayon eh.

Biglang bumukas ang pinto ko at napabangon ako sa sobrang gulat. Napaupo ako sa kama ko at napatingin sa may pinto.

“Lagot na.!” nagpapanic na sabi ko sa sarili ko

“Oi Ais, ano ng balita sayo ha ? Hindi ka man lang nagpaparamdam sakin. “ pasigaw na sabi ni Rain

Iniwas ko agad ang tingin ko. Hindi niya ko pwedeng makita na ganitom Hindi niya pwedeng makita na ganito ang eyes ko. Ang malas ko naman! Dapat mapaalis ko tong si Rain ngayon. As in ngayon na !

“Masama pakiramdam ko Rain. Bukas na lang tayo mag-usap please.” sabay talukbong ng kumot ko. Sana effectice ang drama ko kay Rain.

“OKAY.” sagot ni Rain

Hay ! Buti na lang at aalis na siya. Ayoko mag explain sa kanya ngayon eh. Masyado pang fresh, hindi ko pa kaya pag usapan. HUHUHU :(

Nagulat na lang ako ng may humila ng kumot ko. Nako lagot na talaga ! Akala ko ba umalis na tong babae na to. Sa sobrang gulat ko , hindi ko na natakpan ung mata ko. Ayun , wala na kong lusot sa babaeng to. Lagot na lagot na talaga ako. Naku naman talaga !!

“Ais, bakit ganyan mata ? Umiyak ka ba ? Namamaga kaya. Ang panget mo na.” Grabe talaga tong babae na to. Masama na nga loob ko eh. Tapos nilait pa ko?

“Hindi, kakagising ko lang kasi. Tsaka may sakit nga kasi ako di ba ?” sagot ko kay Rain

Bigla niya kong hinatak sa pagkakahiga at inupo niya ko sabay hawi ng buhok ko sa mukha ko

“Anong sakit? Sakit sa puso?” pagtatanong niya sabay turo sa puso ko.

Chapter 18 Confessions

CHAPTER 18

CONFESSIONS

“Sakit sa puso?!” pagulat kong tanong kay Rain. Nakaturo pa rin ang daliri niya sa puso ko.

“Oo,bakit hindi ba ? Sige,.sabihin mo sakin na mali ako.” sagot ni Rain na nakataas ang isang kilay

Grabe talaga mag isip tong si Rain. Paano naman niya nalaman un. Eh kahapon pa kami hindi nag uusap di ba? Wala nga akong nababanggit sa kanya. Imposible namang may magsabi sa kanya na ibang tao. Wala pa naman akong sinasabihan na iba tungkol sa mga nangyayari samin ni  Michael.

“Alam mo ikaw, ang dami mo ng hindi sinasabi sakin ha. Kala mo ba hindi ko napapansin un Ais?” seryosong sabi ni Rain

“Ha?” ayun.,eto na lang nasagot ko sa kanya. Tama naman kasi siya. Eh ano pa bang sasabihin ko di ba. Alam niya na pala lahat.

“Oh tignan mo. Hindi ka makasagot? Eh di tama nga ako. Silence means yes Ais. Wag ka ng magsinungaling sakin. Nakakatampo ka na eh . Kagabi hindi ka man lang tumawag.”

“Ikaw nga hindi tumawag sakin kagabi. Busy ka kasi eh.” naiinis na sabi ko kay Rain

“Ako ba talaga ang busy kagabi? Or ikaw? Tska bakit kita tatawagan, may kelangan ba akong sabihin sayo? Baka naman ikaw ang may kelangan sabihin sakin Ais?? pagtatanong niya ulit sakin

Ay nako! Hindi ko na alam ang sasabihin sa babaeng to. Wala na naman akong maisip.  Gusto ko magsalita pero hindi ko naman alam sasabihin.

“Hindi ako bulag Ais, alam kong may nangyari kagabi sa party.”  Eto na nga siya. Nagsisimula na siyang magtaray talaga sakin.

Lord help me! Paano ko ba lulusutan to. Ang hirap mag isip. Asan na ba ang mga brain cells ko? Kung kelan ko naman sila kelangan eh.  Ngayon pa nagsitulog ang mga brain cells ko!

“Kinakausap mo na naman sarili mo noh?” Grabe na talaga to! Alam na alam niya talaga ang mga ginagawa ko.

“Oi hindi ah!” pasigaw kong sagot kay Rain

“Defensive ka masyado Ais. Easy ka lang, masyado ka ng halata eh.” patuloy pa rin siya sa pagsesermon sakin

“Stop acting childish na kasi Ais. Sabihin mo na kasi ung dapat mong sabihin sakin. I’m waiting.” sambit ni Rain

Natahimik ako sandali at napatingin kay Rain. Wala na kasi akong kawala eh. Eh ano pa bang magagawa ko di ba?  Wala na kong choice kung hindi sabihin sa kanya ang mga nangyari sa amin ni Michael.

Sinimulan ko ang kwento dun sa earphone na nakita ko sa locker ko.

“It was all Michael’s plan. Yung sa earphone na nilagay sa locker ko. Pati na ung Mp3 player. Naplano niya na pala lahat un before our graduation. I never expect na it will be like that talaga. As in, na-surprise talaga ako. He’s very sweet. I was stuck sa moment na un.” nakangiting pagkwekwento ko kay Rain.

“Oo nga, halatang stuck ka sa moment niyo kagabi. Di mo na nga ko pinansin di ba? You were really stuck sa moment nyo!? Tama di ba ?” tanong ni Rain

“Grabe ka naman makasabe na hindi kita pinansin. Ikaw nga ung unang hindi namansin eh  . Ikaw ung nagpakabusy sa classmates natin. “ sagot ko sa kanya

Nagkatinginan kami bigla at bumalot ang katahimikan sa room ko.

“You got me wrong, Ais. Hindi kita iniiwasan nung gabi na un. Actually, I was doing you the favor Ais. Sabi ko naman sayo di ba ? Hindi ako bulag. Marunong ako makiramdam.”

Ano daw? Anong sabi ni Rain? She just what?!  Do me a favor? Ang dami kong tanong di ba? Kinakausap ko na naman sarili ko? Tanong ako ng tanong , eh wala naman sasagot sa mga tanong ko.

Eto talagang si Rain, lagi akong pinag iisip eh. Ayaw na lang ako diretsuhin. Nakakamatay ng brain cells eh.  ! OMG!

“Ha??What do you mean Rain?” takang taka na sabi ko sa kanya.

“Last night, when I saw Michael na ganun siya makatingin sayo. Hindi maaIis ung tingin niya sau. Binabantayan niya bawat kilos mo.” explain ni Rain

“Then what?” tanong ko sa kanya

“With his looks towards you? I knew that somethings gonna happen that night.” sagot ni Rain

Teka naman, bakit parang mas lalo akong naguluhan???

Chapter 19 Confessions Part 2

Ang

dami

kasing

hindi

nakwento

ni

Ais

kay

Rain.

Ayan

tuloy

,may part two pa

ang

confession

niya

.. :p

CHAPTER 19

CONFESSIONS-PART 2

Nako namam ! Lalo akong naguguluhan sa mga pangyayari eh. Naguguluhan nga ako dahil kay Michael eh. Pati ba naman kay Rain??

Ano ba kasi ung ibig niyang sabihin di ba?? Ayaw pa kasi ako diretsuhin eh. Lalo akong nahihirapan mag isip eh.

Grabe talaga tong babae na to eh. HuHuHU

Grabe makatingin eh ! Talagang naghihintay siya sa mga explanations ko. Hindi ko nga alam kung paano umpisahan at paano tatapusin eh. :’(

Pilit kong iniiwas ung tingin ko sa kanya. Pero ayun, hinahagip niya pa rin ung tingin.

“Stop playing Ais!” pagalit na sabi niya. Natakot ako sa sigaw niya. Bigla tuloy akong napatitig sa kanya.

“Wag ka naman manakot. Nakakatakot eh.” sagot ko kay Rain.

May reason naman talaga siya para magalit sakin eh. I’m really acting childish kasi ngayon. Paano, ayoko kasing mag explain sa kanya.

Nagkatitigan na naman kami. Muling bumalot ang katahimikan sa kwarto ko.

“Ais,wala ba talagang sasabihin?” tanong ulit ni Rain

Gusti kong mag isip ng magandang isasagot sa kanya. Pero wala eh , wala na naman akong iniisip. Masama na to ah. Nitong mga nakaraang araw, lagi na kong nahihirapan mag isip eh! Unti unti ng nababawasan ang mga brain cells ko!

Mukhang inip na inip na si Rain para marinig ang mga kwento ko. Kaya nagsimula na akong mag explain at mag kwento sa kanya.

“Di ba nakwento ko na sayo? Un na un Rain. No more No less. Sinayawan at kinantahan nya ko nun. Ung sa Mp3 player? May song dun na nakasave. Sabi niya, ung song na represents ung gusto niyang sabihin sakin. Hindi niya daw kasi alam ang sasabihin sakin. Nagsayaw lang naman kami di ba. Im sure nakita mo naman un eh.” explain ko kay Rain

She seems not contented sa sagot ko. Kinakabahan na naman ako sa babaeng to eh. Ano pa bang gusto niyang malaman? Ano pa bang sasabihin ko?? I’m really confuse na.

Tumitig na nman siya sakin. Si Rain talaga, ang hilig tumitig sakin. Pareho na sila no Michael. That staring guy!

Omo Omo! Bakit  ba naiisip ko na naman ung taong un?!

“Rain?? Ano na ? Kanina ka pa nakatitig sakin eh.” sambit ko kay Rain

“Alam ko na ung mga sinasabi mo. I really have idea na dyan sa mga kwento mo” sagot ni Rain

Now I’m getting more confuse!

“Ha? Alam mo na un? Eh bakit mo pa pinapakwento saki ? “ sagot ko sa kanya

Oo, alam ko na un. Ang gusto kong malaman? Eh kung bakiy ganyan yan.“ sabay turo sa mata ko

Nako! Lagot na! Napansin pa din niya ung mata ko. Akala ko pa naman lusot na ko.

“Bakit? Anong meron sa eyes ko Rain ? Kagigising ko lang kasi di ba.” palusot ko

“Ais, stop making excuses. Kanina ka pa gising. Kaya dapat hindi na yan namamaga.” sagot niya

Wala na..No choice na ko. Kelangan ko na sabihin ung totoo kay Rain.

Kaya nag start na  ko mag explain sa kanya.

“I saw something sa facebook.” malungkot na sabi ko sa kanya

Then lumapit ako sa laptop ko para ipakita sa kanya kung anong nakita ko.

“Eto oh, eto ung reason kung bakit namamaga ung eyes ko.” sagot ko sa kanya

Bumalik ako sa kama at naupo. Si Rain naman ung lumapit sa laptop ko. Tinitigan niya kung ano ung nasa laptop ko.

Naupo siya sa chair at tumingin sa akin.

“I knew it! Eh nag usap na ba kayo?” pagalit na sabi ni Rain

“Hindi pa. Wala naman na kong balak makipag usap sa kanya.” sagot ko sa kanya

Biglang natahimik si Rain sa sagot ko.

“Narinig ko na yan dati, Ais. Make sure na kaya mong gawin yang sinasabi mo. Kilala kita Ais.” sagot ni Rain

Chapter 20 Summer Break

Keep reading

po

.. ;)

Keep voting

po

!! ;)

Salamat

po

ng

marami

sa

mga

nagreply

sa

messages ko. ;)

CHAPTER 20

SUMMER BREAK

It’s summer time! Excited na ko sa mga gagawin namin ni Rain. Wala pa nga kaming naiisip na gagawin para maging summer activities namin. Actually si Rain lang naman tong pasimuno ng summer activities na to eh.

Kung ako lang talaga ang masusunod, mas gusto ko na lang mag stay sa bahay. Kaya ko mag stay sa bahay ng whole summer break.

Madami naman pwedeng gawin sa bahay eh. Pwede naman mag movie marathon, magpaturo kay mom mag cook or mag bake at magbasa na lng ng books. Oh di ba? Marami naman talagang pwedeng gawin sa bahay eh.

Ewan ko ba dito kay Rain. Ayaw na ayaw niyang mag stay sa bahay pag summer. Madalas nga andito sa bahay un eh. Kulang na lang talaga dito siya tumira sa bahay namin.

Sabagay , mas masaya sa bahay pag andun si Rain. Hindi ko rin siya masisi, kasi lageng wala parents niya sa bahay. Siya lang lage at ang yaya niya ang naiiwan dun. Mabait naman ung yaya niya kaso, ayaw lang talaga niya mag stay sa bahay nila.

“Rain, pwede pass muna ko sa summer activities ngayon? Next year na lang ako babawi. Please? I’m not in the mood for activities kasi ngayon.” nakakatamad na sabi ko kay Rain

Biglang tumingin sakin si Rain at nagtaas ng kilay.

“Not in the mood for summer activities? Grabe ka na Ais ha? Masyado ka naman atang naapektuhan dahil kay Michael. Pati ung mga plans natin maapektuhan because of him?” sagot niya sakin

Sasagot pa sana ako ng inunahan niya ako magsalita.

“No Ais! Tuloy pa rin ang summer activities natin. Wag ka ng kokontra  Bakit ba kasi masyado kang nagpapa apekto sa Michael na un? Ano ba kayo? Meron ka pa bang hindi sinasabi sakin?” sambit ni Rain

Ang sakit naman nun. Ano ba kami? Hindi ko din alam. Tama naman si Rain. Bakit ba kasi ako masyado nagpapa apekto sa kanya. Wala namang meron samin eh.

Oo, sinabi niya na special ako sa kanya. But with his actions, he’s making me feel worthless kasi. What’s going on with him and Lea is none of my business.

Hindi na ko kokontra sa gusto ni Rain. Tutuloy na namin ung summer activities. Para na rin madivert ung pag iisip ko sa ibang bagay.

“Hindi ka marunong mag bike di ba?” tanong ni Rain

“Oo,bakit? Wag mo sabihing?” sagot ko sa kanya

Nakangisi na naman tong si Rain. May binabalak na naman to eh. Kinakabahan na naman ako eh.

“Yup, you are right! Biking ang summer activity natin. Ung biker’s group kasi dito sa subdvision, magtuturo sila. Nag organize kasi sila ng workshop. Nag iipon din kasi sila ng pondo nila. May fee un pag sumali tayo, pero sagot na kita dun. Nabayaran ko na kasi.”

Wah! Grabe talaga tong babae na to. Hindi man lang nag consult sakin eh. Alam niyang hindi ako marunong mag bike. At ayoko mag bike kasi ayaw ko masaktan at masugatan.

“Dont worry, nakausap ko na ung isa sa members nila. May one on one tutorial ka. Kasing age lang natin ung magtuturo sayo kaya hindi ka mahihiya na magpaturo . Hindi ko natanong ung name pero alam kong boy siya.” explain ni Rain

Alam ko na kung bakit hindi to nagpaalam sakin eh. Alam niya kasing hindi ako papayag eh. Nako naman talaga!

“Bukas na start nun ha?” sabi ni Rain

“Teka, wala pa kong bike.” sagot ko

Mukhang makakalusot pa ko.hehehe

“Dont worry, dalawang bike pinabili ko kay daddy. Sabi ko kasi ikaw na magba bike tayo eh . Pati ung mga gagamitun natin bukas, lahat nabili ko na . And, pinaalam na kita kay tita. Kaya ok na lahat bukas.” sabi ni Rain

Wala na kong choice. Naisahan na naman ako ni Rain. :(

Goodluck talaga sakin bukas!

Chapter 21 Messages

CHAPTER 21

MESSAGES

It’s 7:30 am  na pala. Andito pa rin ako sa room ko, nakahiga. Ang aga ko nga nagising eh. Hindi ako maaga nagising kasi excited ako.

Napuyat kasi ako kakaisip ng dahilan para hindi makasama kay Rain mamaya.

Grabe naman kasi si Rain eh. Hindi man lang nagpaalam sakin. Alam niya kasing hindi naman ako papayag. Ayoko kasing masaktan at masugatan sa pagsakay ng bike.

Hay! Bakit kasi eto pa naisip na activities nung babae na un eh. Siya lang naman mag eenjoy dun kasi.

“Rain! Babawi din ako sayo!” sabay takip ng unan sa mukha ko.

Pero maganda na din to. May summer activities kami, para madivert na din ung attention ko sa ibang bagay. Para hindi ko na rin maisip Michael.

Last pag uusap namin is ung sa grad party pa eh. After nun, wala na kaming communication. Hindi man lang siya nag effort to communicate with me eh.

Oo sinabi niyang special ako sa kanya. Ramdam ko naman sa mga salitang binitawan niya nung gabi na un. But with his actions, nahuhurt ako eh. Lalo na ung nakita ko sa fb.

Hindi ko na alam kung anong paniniwalaan ko eh.

Para na lang talagang isang malaking dream ung nangyari sa grad party.

Hanggang dun na lang yun.

Teka, bakit ba naiisip ko na naman siya. Bigla bigla na naman siyang pumapasok sa isip ko eh. Hay naman!

Kelangan ko na siyang ma-erase sa isip ko.

Kaya sasama na lang ako kay Rain sa biking workshop.

Wala naman akong magagawa eh. Naayos na lahat ni Rain eh. Paano ko ba lulusutan ung babaen na un.

No choice na ko talaga. Wala naman akong maisip na magandang reason. Makapag ayos na nga lang. Malamang maaga un dadating si Rain. Excited un eh.

I still have 30 minutes para makapag ayos. Oo nga pala 8:30 am ang call time namin ni Rain. Makapag check muna ng fb account ko.

Kung may makita man ako sa fb, I will ignore it na lang. Hindi na ko dapat nag papa apekto sa kanilang dalawa.

Pag browse ko sa account ko, nakita kong may 10 new messages ako.

“Grabe naman makapag message tong si Rain. Napaka excited eh. Magkikita naman kami ngayon. Pwede naman niya ako tawagan eh.” bulong ko

Sinimulan kong basahin ung 10 new messages.

I was so surprise kasi …

It’s from….

Michael ..

Yung taong gusto ko na kalimutan.

Nagdalawang isip ako na basahin ung messages niya. Pero hindi naman siguro masama kung babasahin ko di ba.?

Baka andito na ung sagot sa mga tanong ko about us.

Baka naman kasi masyado akong nag conclude agad sa mga bagay bagay.

I checked the dates of his messages. Ung iba dito nakadate pa nung grad party ,the other day tsaka kagabi.

His messages goes this way ..

1st message

Ais

,

nakapasok

ka

na

ba

sa

bahay

niyo

?

2nd message

Just making sure your safe :)

Bakit ba ngayon ko lang nabasa to? Naghintay pa rin pala siya sa labas ng bahay namin. Bakit kasi hindi niya sinabi? :(

3rd message

Andito

ko

sa

tapat

ng house

niyo

. Just checking on you

Pareho pala kami  ng iniisip that night. Sana pala talaga lumabas na lang ako nun.

4th message

Ais

?

Galit

ka

ba

sakin

.? Hindi

ka

kasi

nagrereply

eh.

“ No Michael! Hindi ako galit. Hindi ko naman kasi alam na nag message ka pala sakin eh.“ naiiyak na sabi ko sa sarili ko

His 5th  to 8th messages are all the same.

5th,6th,7th,8th messages

Ais

??

Bakit ba kasi hindi ko agad nabasa to eh.

I continue reading his messages.

9th message

Still no reply??

Nako! Baka nagalit na sakin tong si Michael.

Eh ano naman kung nagalit siya ? Dapat nga ako pa magalit di ba? Kasi ako ung nasasaktan niya. Siya ung dapat mag explain sakin at hindi ako!

I was about to read his 10th message ng may sumigaw sa labas ng kwarto ko.

“Ais! Ano na ? Hindi ka pa ba ayos?”  sigaw ni Rain

Sabi ko na eh, maaga tong dadating si Rain eh. Excited kasi!

“Patapos na po. Hintayin mo na lang ako sa baba “ sagot ko sa kanya

Buti na lang nakalock ung pinto ng room ko. Kung hindi baka nakita na naman ni Rain tong binabasa ko. I’m sure na magagalit na naman un sakin.

Tumakbo na agad sa cr ko at binilisan maligo. Baka mapagalitan pa ko ng babae  na un eh.

Tapos na ko mag ayos at kinuha ko na ung bag ko sa cabinet. Palabas na ko ng pinto ng nahagip ng tingin ko ang laptop ko.

Nag doubt pa ko kung babasahin ko pa ba ung last message ni Michael.

Hawak ko na ung doorknob at nabuksan ko na ung pinto. I was about to leave my room na, pero nanaig ung kagustuhan ko na malaman ung 10th message niya.

Sinara ko ulit ung pinto at nilock. Sabay takbo papunta sa table ko at naupo.

Huminga muna ko ng malalim at pinakalma ko ang sarili ko. Baka kasi mabigla ako sa mababasa ko eh.

His last message goes this way:

10th message

I really meant what I said

nung

gabi ng grad party. Believe me

Ais

Napatitig ako sa screen ng laptop ko dahil sa nabasa ko. Parang lalo akong naguluhan eh.

He keep saying na I’m special to him,.pero bakit siya gumagawa ng mga bagay na makakasakit sakin.

Gusto kong matuwa sa nabasa ko.

Kasi, finally  he said it again.

He is really serious sa mga sinabi niya sa akin that night.

But, I’m getting more confuse.

Pero ngayon  dahil sa sinabi niya…

Parang natatabunan ng lungkot yung saya na pwede kong maramdaman,

Dahil, patuloy ko pa rin naiisip ko kung ano ba talaga ang meron kina Michael at Lea.

Naguguluhan ako sa dapat kong maramdaman.

Iba kasi ung sinasabi niya , sa mga ginagawa niya.

Pinatay ko na ung laptop ko. Parang naconfuse lang ako.

Tumingin ako sa mirror ko at pinilit ngumiti. I have to smile and ignore him

“Ais! Tara na.” sigaw ni Rain from downstairs

Muli akong nag smile sa mirror ko..Dapat mag enjoy ako ngayong summer.

Hindi dapat masira ung summer ko just because of him.

“Pababa na po!” sagot ko kay Rain.

At nagmadali ko bumaba para puntahan ang bestfriend ko

Chapter 22 Biking-First Day

CHAPTER 22

BIKING DAY

Eto na nga po ang oras na kinakatakot ko.

Ang

first day ng biking workshop

namin

ng

magaling

kong

bestfriend

!

Ang daya kasi naman niya eh. Siya lang naman mag eenjoy sa biking na to eh. Alam naman niyang takot ako sumakay sa bike. Kasi ayaw ko masaktan at masugutan.

Mahilig kasi mag bike talaga tong si Rain. Pag pumupunta nga kami sa park, siya nakabike tapos ako naglalakad.

Parang ngayon, siya nakabike. Enjoy na enjoy siyang mag bike. Kitang kita naman eh. Ayan siya o, pakanta kanfa pa.

Tapos ako? Eto naglalakad, akay akay ko ung bike ko. Nakalimutan niya atang hindi ako marunong gumamit nito eh. Ang sakit na nga ng braso ko, ang bigat ba naman nito eh.

Sana nagpahatid na lang kami kay kuya Kevin papunta sa clubhouse eh. Hindi pa kami nag uumpisa eh, pagod na ko agad.

Hindi naman kasi ako sporty eh. Si Rain lang naman ang mahilig sa mga ganung activities.

Kung ako lang ang masusunod, mag stay na lang ako ng buong summer sa bahay. Marami naman pwedeng gawin dun eh. Tulad ng mag movie marathon, mag basa ng books or magpaturo magbake at magluto kay mom.Mas matutuwa pa ko sa mga un eh.

Kaso ayun, naplano na lahat ni Rain.

Ayun po siya, tuwang tuwa at super enjoy sa pagba bike. Naiwan niya na nga ko. Ang layo niya na sa akin. Paano ko naman kasi siya mahahabol di ba ? Ako naglalakad tapos siya nakasakay sa bike.

Wala pa kami sa clubhouse pero pagod na ko. Si Rain naman parang walang kapaguran eh.

“We’re her”! pasigaw na bati ni Rain

Sa wakas! Nakarating din kami sa clubhouse. Grabe nakakapagod tska nakakahingal ung pag punta namin dito

Sinandal ko ung bike ko at naupo sa tabu nito. Ang cute pala bitong bike na binili ni Rain. May initial ko pala to dito sa may gilid. Napangiti ako bigla..Kaya mahal mahal na ko tong bestfriend ko eh. Kahit lage akong iniisahan. hehehe ;)

Nawala na naman sa paningin ko si Rain. Hinahanap ko siya at ayun nakita ko din. Busy sa pakikipag usap sa isang member ng biker’s club. Tinitignan ko lang siya habang nakikipag usap siya dun sa biker nang tinuro niya ko.

Siguro, tinatanong niya sa biker kung nasaan na yung magtuturo sakin. Sana hindi na siya dumating para uuwi  na lang.

Grabe, inaantok pa ko. Hindi kasi ako nakatulog ng maayos eh.

“Sana hindi dumating yung magtuturo sakin.”  sabi ko sa sarili sabay head down sa tuhod ko

“Sinong hindi dadating.”. sabi nung isang lalaki. Ramdam kong nasa harap ko na siya

Iniangat ko ang ulo para tignan kung sino ba tong lalaki na to. Feeling close lang??

“Hi Ais!” nakangiting sabi nitong lalaki sa harap ko

Bigla akong napalunok nung makita ko kung sino ba tong lalaki na to.

“Michael?!” sabay titig sa kanya

“Miss me? Maybe you dont’t. But I do!” sabay ngiti sakin

Wah! Si Michael na naman! Bakit ba nagpapakita sakin to sa tuwing nagdedecide akong kalimutan siya!

Nilingon ko ung spot kung nasaan si Rain kanina. Andun pa dn siya at kausap ung biker. Maya maya nakaturo na kay Michael ung biker. Kumaway naman si Michael sa kanya. Parang napasimangot naman si Rain.

Teka! Wag naman sana tama ung iniisip ko. Please ! Wag siya ung magtuturo sakin. Iba na lang.

Ayoko! Help me!!

Biglang lumapit si Rain tska ung biker na kausap niya. Nakipag high five pa tong si kuya kay Michael.

“Ikaw si Ais di ba?” tanong ni kuyang biker

Bakit ganun? Parang kinakabahan ako sa sasabihin niya? Wag naman sana!

“Opo.” sagot ko kay kuya

“Siya ung magtuturo sayo ng one on one.” sabay turo kay Michael

OMG!! One on one talaga?? Hihimatayin na ata ako! As in now na !

“So start na ha? Michael, ikaw na bahala kay Ais.Rain, dun na tayo. Iba kasi ang activities sa mga beginners, kaya dito muna ang bestfriend.”.sabi  ni kuyang driver

So dapat sinasabi talaga ni kuya na beginner ako? Pag diinan daw ba? GrRrr

!!

Paalis na si Rain ng hinatak ko siya.

“Rain, uwi na tayo “ sabi ko sa kanya

Hinatak niya ko palayo kay Michael.

“Akala ko ba hindi ka na papa apekto?” sabi ni Rain

“Oo nga.” sagot ko naman

“Kaya nga bumalik ka na dun at magpaturo ka na. Galingan mo para matuto ka agad. Para madaling matapos yang one on one tutorial niya sayo. Ok?” explain ni Rain

Wala akong nagawa kung hindi tignan si Rain na naglalakad palayo papunta sa mga bikers.

Eto ko, naiwan kasama si Michael.

Tinawag niya ang pangalan ko at napalingon ako sa kanya.

“Ais,dont worry. Hindi ko hahayaang masaktan ka.” sabi ni Michael sakin habang hawak niya na ang bike ko

“Talaga lang ha ?” sagot ko sa kanya

Parang may deeper meaning ung pagkakasabi niya na hindi niya ko hahayaang masaktan.

Pero..

Ayoko na maniwala sa mga sasabihin niya..

Ayoko ng umasa..

Chapter 23 Biking Lesson

CHAPTER 2

3

BIKI

NG LESSON

“Wag mo na ko turuan. Kaya ko mag isa. Sino ba kasi nagsabi sayo na hindi ako marunong ha?!” pagalit na sabi ko kay Michael

Umalis ako sa tabi ni Michael at kinuha ang bike ko. Gusto ko na lang umuwi. Kakasabi ko lang kanina sa sarili ko na aalisin ko na sa isip ko tong tao na to eh.

Tapos eto na naman?! Bigla bigla na naman siyang sumusulpot.

Kaya nga ko sumama kay Rain sa biking workshop na to di ba ?

Para mawala sa isip ko tong lalake na to. Pero ano? Pati ba naman summer ko sisirain niya?

Pagkakuha ko ng bike ay agad akong naglakad palayo kay Michael.

Aakayin ko na lang tong bike ko.

“Teka,hindi pwede. Pag nakita niya kong hindi ako marunong  , baka pilitin niya na turuan pa ko. NO!” bulong ko sa sarili ko

Nagdadalawang isip akong sakyan ang bike ko. Hindi naman kasi talaga marunong eh. Takot nga ko mahulog at masaktan di ba ?

Takot

akong

mahulog

o

masaktan

?

Etong

bike

ba

talaga

tinutukoy

ko? O may

iba

pa

kong

bagay

na

kinatatakutan

??

Papalapit na sa akin si Michael.

“Sana ka pupunta? Tara na  at mag start na tayo.” sabi niya

Bago pa siya makalapit ay sumakay na ko agad sa bike at umalis.

Hindi naman talaga ako marunong mag bike. Kaya pagewang gewang ang takbo ko. Hindi pa ko makapag balance ng maayos. Pilit kong kinakaya na makapag bike mag isa.

Sinubukan akong habulin ni Michael. Pero mas lalo kong binibilisan ang pagba bike ko.

“Ais! Tigilan mo yan. Bumaba ka dyan sa bike mo.” pag aalalang sabi ni Michael

Nilingon ko siya.

“Ayoko! Di ba sabi ko sayo uuwi na ko.Hindi mo ko kelangan turuan mag bike. Kaya ko mag bike mag isa!” pasigaw na sagot ko sa kanya

Hinahabol pa din niya ako. Pilit kong binilisan ang pagbabike ko.

“Sige na. Hindi na kita hahabulin. Tumigil ka na sa ginagawa mo. Hindi na kita pipilitin. Baka mahulog ka pa at masaktan.” sambit ni Michael

Bigla akong natigilan.  Parang iba ung dating nung mga sinabi niya. Parang may malalim na ibig sabihin.

Inulit ko sa isip ko ung mga sinabi niya. Pilit kong iniintindi kung ano ba talaga ang ibig niyang sabihin.

Hindi ko namalayan na hindi na pala ako nakatingin sa dinadaanan ko. Hindi ko na din namalayang mabato na  pala ung dadaanan ko.

“Ais! Tignan mo ung dinadaanan mo!” sigaw ni Michael

Binilisan ni Michael ang takbo niya para maabutan ako. Pero huli na siya.

Tumama ang gulong ng bike ko sa bato at nahulog ako.  Ang sakit ng pagkakabasagsak ko, tumama ung tuhod ko sa batuhan

“Ang hapdi.” sabay hawak tuhod ko

Hindi ko namalayan na nagkasugat pala ako. Naiiyak na ko sa sakit ng sugat. Tuluyan pa kong naiyak kasi nagdudugo na. :’(

Maya maya pa ay nasa harap ko na si Michael.

Hinihingal..

Pilit niya kasi akong hinahabol kanina pa. Halata mo sa kanya na pagod na pagod na siya

“Ok ka lang ba? May sugat ka ba ? Asan?  Anong masakit sayo?” pag aalala ni Michael

Halata mo sa mga mata niya na talagang nag aalala siya sa akin.

Sa dami ng tanong niya, hindi ko alam kung anong unang sasagutin. Umiling na lang ako sa kanya at tinuro ang sugat ko sa tuhod.

Napapaiyak na talaga ko sa sobrang hapdi ng sugat ko.

Hinila niya ko papalapit sa kanya at hinawakan ang tuhod ko.

“Aray! Masakit.” sabi ko sa kanya.

Hilahin daw ba ko. Ayan tuloy, tumama ung kamay niya sa tuhod kong may sugat.

“Sorry, hindi ko sinasadya.” sagot niya sa akin

Bigla na lang tumulo ung luha ko ng hindi ko namamalayan.

Pinunasan niya ang luha ko.

“Wag ka na umiyak. Ok na Ais. Andito na ko. Ok.”  sambit niya, sabay ngiti sa akin

Para akong bata , humikbi na pala ako ng hindi ko namamalayan. Nakatitig pa rin siya sa akin. Para bang kinakausap ako ng mga mata niya at sinasabing okay na ang lahat.

Hinawakan niya ulit ang tuhod ko at tinignan ang sugat ko. Kinuha niya ang kanyang panyo at pinunasan ang dugo sa sugat ko.

“Aray!. Masakit kasi.” humihikbing sabi ko kay Michael

“Tara na, kelangan malinis yang sugat mo. Tignan mo may dumi.” sabi niya sa akin

Inilalayan niya ako tumayo. Maya maya pa ay tumalikod siya sa akin.

“Bakit?” tanong ko sa kanya

Bigla siyang yumuko at binaba ang likod niya.

“Sakay.” utos niya

“Ayoko! Kaya ko maglakad.” kontra ko sa sinabi niya

Nagsimula na kong maglakad ng bigla akong bumagsak.

Pero, hindi ako tuluyang bumagsak.

Nasalo ako agad ni Michael… <3

“Ang kulit mo kasi.” sermon niya sa akin

Binitawan niya na ako at tumalikod ulit sakin. Sabay sabing…

“Sumakay ka na sa likod ko. Tingin mo hahayaan kitang maglakad?” sermon niya ulit sa akin.

Wala na kong nagawa kung hindi sumakay sa likod niya.

Ang

sweet

namin

tignan

!  ;)

Piggy

backride

!! <3

Eto na nga ! Nakasakay na ako sa likod niya ..

Nagsimula na siyang maglakad papunta sa clinic habang nakasakay ako sa likod niya.

“Masakit pa ba ?” tanong ni Michael

“Oo.” mahinang sagot ko

“Dont worry, gagaling din yan at mawawala.” nakangiting sabi niya

Tumango na lang ako at humiga na lang ako sa balikat niya.

“Hayaan mo lang kasi na lagi akong nasa tabi mo. Hindi ka na masasaktan.” sabay lingon sakin ni Michael

Maya maya pa ay..

Nagkatitigan na naman kami..

Bigla na naman bumilis pintig ng puso ko. Naramdaman ko na to dati eh.

Pilit kong tinatandaan kung kelan..

Bigla siyang ngumiti sa akin…

Pilit ko pa ring iniisip..

Maya maya pa ay…

Naalala ko na kung kelan..

Naramdaman

ko

na

to

dati

..

Nung

gabi ng graduation party..

Chapter 24 Moments With Him

CHAPTER 2

4

MOMENTS WITH HIM

I can’t explain what I’m feeling right now..

Super

saya

…

Super

kilig

…

I don’t want this moment to end..

Last na ganitong moments namin is nung grad party pa. Ang tagal kong naghintay para maulit to.

Kung isa lang tong panaginip.

Sana

hindi

na

ko

magising

…

I really feel safe ngayong kasama ko siya. Para bang , walang kahit na ano o kahit na sino ang makakasakit sakin.

Ang sarap humiga sa balikat niya. Hindi ko namalayan na nakakatulog na ako.

Napalitan ng saya ung nararamdaman kong sakit kanina dahil sa sugat ko.

Pero…

Hindi ba ganito din ung nangyari dati? Sobra akong masaya dahil kay Michael??

Pero pag tapos nung saya na un? Siya din ang gumawa ng way para masaktan ako?

Bigla akong nakaramdam ng takot sa dibdib ko. Baka kasi may mangyari na namang hindi maganda pagkatapos nito.

Hindi

ba

pwedeng

puro

happy moments

na

lang

??

Nakapikit ako habang nakahiga ang ulo ko sa likod niya.

“Ais, andito na tayo sa clinic.” sabi ni Michael

Nilingon niya ako at…

He kiss me on my forehead.. <3

Bakit

??

Para

saan

ung

kiss??

Bigla na naman bumilis ang pintig ng puso ko. Nagulat ako sa ginawa niya kaya bigla kong idinilat ang aking mga mata.

“Andito na tayo.” sambit niya.

Kinuha niya ung upuan at inilapit sa akin. Dahan dahan niya akong ibinaba at inuupo.

“Salamat.” sabi ko naman sa kanya

Ngiti lang ang isinagot niya sa sinabi ko.

“Anong nangyari sa girlfriend mo?” pagtatanong nung nurse dito sa clinic kay Michael.

May maliit kasi na clinic dito sa place ng biking workshop. In case nga na may mga ganitong minor accidents na mangyayari.

Teka

???

Anong

sinabi

niya

??

Girlfriend???

“Hindiniya po ako girlfriend mam.” masungit kong sagot dito sa nurse to

“Ah opo. Hindi po. Hindi ko pa po kasi siya girlfriend.” sabat ni Michael

Ha??

Ano

na

naman

ba

pinagsasabi

ng Michael

na

to?

Hindi pa

niya

ako

girlfriend???

Nagsisimula na naman ako sa kabaliwan ko. Kinakausap ko na naman ang sarili ko.

“Ah, hindi mo pa girlfriend. That means, your courting her?” nakangiting tanong nitong nurse na to

Ngiti lang ang isinagot ni Michael sa nurse sabay tingin sa akin.

“Pwede po linisan muna natin ung sugat ko?” singit ko sa kanila. Magdaldalan daw ba?

“Okay, wait here. I”ll just get ung first aid kit.“ sabi nung nurse

Hinatak ko si Michael at napaupo siya sa tabi ko

“Ano ba ung mga sinasabi mo kanina ha ??” tanong ko kay Michael

Ngumiti na naman siya bago ako sagutin.

“Nagtanong siya di ba ? Sumagot lang ako ng totoo.‘’ sagot niya

Nakakainis na tong tao na to eh.

GRrRrrr!!!

“Alin ung sinagot mong totoo dun?” pasigaw na tanong ko sa kanya

Bigla niyang inilapit ang mukha niya sa akin. Bumilis na naman ang pintig ng puso ko.

He has his habit

na

to make my heart beats faster ! <3

“ Yung hindi pa kita girlfriend. Tska kung nililigawan kita.“ sagot naman niya

“Ha? Eh hindi ka naman sumagot nung tinanong ka niya kung nililigawan mo ko eh. Nag smile ka nga lang eh.” sagot ko

“Silence means yes.” bulong niya sa akin

Ang lapit pa ding mukha niya sa akin. Gusto ko siyang itulak palayo sa akin, kaso ayoko naman mahulog siya.

Maya maya pa, ay biglang nasa harap na namin ung nurse.

“Excuse me? Michael, lilinisan ko na ung sugat ng girlfriend mo.” sabi niya

Napatingin ako ng masama sa nurse. Napansin niyang parang naiinis na ako.

“Ooopps! friend pala.” sagot niya sa akin ng nakangiti.

Talagang nang iinis tong babae na to ah.

Kumuha tong si ate nurse ng maliit na chair at naupo sa tabi ko. Iniangat niya ang legs at ipinatong ang tuhod ko sa hita niya. Ngayon ko lang napansin na may sugat pala ung pareho kong tuhod.

Nagsimula na si ate nurse na linisin ang sugat ko. Hawak niya na ang bote ang alcohol.

Hay! Kaya ayoko nagkakasugat eh. Mahapdi sa sugat tong alcohol. Napapakapit na lang ako ng mahigpit sa upuan ko.

Nakakahiya! Baka mapasigaw pa ako sa hapdi pag nilagyan niya ng alcohol ung sugat ko.

Maya maya pa ay may naramdaman akong pumatong sa kamay ko. Agad kong tinignan kung ano ba iyon.

Lumingon ako agad sa side ko at nakita ko na kung ano ba yung nakapatong sa kamay ko.

Kamay

ni Michael

ang

nakapatong

sa

kamay

ko.

Pilit niyang iniaalis ang higpit ng pagkakahawak ko sa upuan ko. Pilit kong tinatabig ang kamay niya.

Pero, ilang saglit lang ay natanggal niya na ang pagkakahawak ko sa upuan ko.

Hindi ko na rin namalayan na…

Magka

holding hands

na

pala

kami

.

Ang higpit ng pagkakahawak niya sa kamay ko. Mas mahigpit pa ata kaysa sa pagkakapit ko sa upuan ko kanina.

Muli ko siyang nilingon pero nakatingin siya kay ate nurse na naglilinis ng sugat ko.

Aalisin ko na sana ung tingin ko sa kanya ng pinisil niya ang kamay ko. Susungitan ko sana siya  sa ginawa niyang un, kaya nilingon ko siya agad.

Ayan na naman po siya! Nakangiti na naman siya sa akin. <3

Nagsimula na naman bumilis ang pintig ng puso ko.

Hindi na maganda tong habit niya ha.

His habit of making my heart beats faster. <3

Kung may sakit lang ako sa puso, baka matagal na kong inatake!

Nakangiti pa din siya habang nakatitig sa akin.

“Ok, tapos na. Palitan mo na lang ng band aid mamaya pag uwi mo.” sabi ni ate nurse

Bakit ate nurse??

Wala lang.. Ayoko lang kasi tanungin ung name niya. Kaya un na lang tinawag ko sa kanya.

Lumuwag na ung pagkakawak ni Michael sa kamay ko.

“Tapos na? Agad? Parang hindi ko naman naramdaman?” tanong ko kay ate nurse

Tumingin muna siya kay Michael bago niya sinagot ung tanong ko.

“Ang galing kasi ng boyfriend mo. He distracts you para di mo maramdaman ung sakit. I saw him holding your hand tight to comfort you. Ang sweet nga eh .” sagot ni ate nurse na halatang kinikilig

Kaya pala..

Ngayon alam ko na. Ang galing nga ng ginawa niya kanina. Hindi ko talaga naramdaman ung sakit.

He’s really sweet! <3

Binitawan niya pagkakahawak sa kamay ko. :(

Sana hindi na lang niya binitawan.. :(

Teka nga Ais! Kanina lang galit na galit ka kasi hinawakan niya ung kamay mo. Tapos ngayon nag eemote ka?!

Hay nako! Nababaliw na ata ako!

Habang busy ako sa pakikipag usap ko sa sarili ko, hindi ko na namalayan na nasa harap ko na pala si Michael.

Tumalikod siya sa akin at naupo.

“Tara, uwi na kita sa inyo. Bukas na tayo mag bike”.“ nakangiting sabi ni Michael!

Wah!!!

Piggy

backride

na

naman

!!! <3

Kokontra pa sana ako pero hindi niya na ako hinayaang makapagsalita pa.

“Nasabihan ko na si Rain na uuwi ka na. Ok na. Hindi ka naman pwede mag bike ng ganyan. Bukas na lang. Sakay na. Wag na makulit Ais.” sabi niya

“Ok.” sagot ko.

Paano pa ko kokontra  Eh ang dami niya ng sinabi. Nakakahiya naman sa kanya eh.

“ Thank you mam.“ sabi ni Michael kay ate nurse

“Ingat kayo.” sagot ni ate nurse

At umalis na kami sa clinic.

Nagsimula na maglakad si Michael pauwi habang nakasakay ako sa likod niya.

Ang tahimik naming dalawa. Para kaming nag aantayan kung sino ba ang unang magsasalita.

Nakakabingi ang katahimikan naming dalawa.

Nang biglang ..

“Ais, ok ka na ?” biglang binasag ni Michael ang katahimikang bumabalot sa paligid naming dalawa

“Medyo masakit na lang. Thank you nga pala kanina sa ginawa mo. Ung paghawak mo sa kamay ko. It’s a really good distraction.” sambit ko sa kanya

“Hindi ko naman hinawakan ung kamay mo for distraction kanina. I really want to hold your hand. It’s my way to get rid the pain na nararamdaman mo knina.” sagot niya sa akin

His words make me feel really weak. <3

And honestly??

I like it when he do it! <3

Maya maya pa.

He grab my hand..

And kiss it!!

Wag naman ngayon!  Nakasakay ako sa likod niya. Baka maramdaman niya bumibilis na pintig ng puso ko !

Eto na naman ang heart ko!

Nagpupumiglas na naman!

“Puso, kalma lang!” bulong ko sa puso ko…

<3 …..

Chapter 25 Puso

CHAPTER 25

PUSO

“Thank you ulit. Pwede mo na ko ibaba dito.” sabi ko kay Michael

Andito na pala kami sa tapat ng bahay namin. Hindi ko na namalayan.

“Sigurado ka? Pwede naman kita ihatid pa dub malapit sa pinto eh.” sagot naman niya sa akin

Halata talagang ayaw niya akong ibaba.

“Hindi, ok lang talaga. Alam ko namang pagod ka na eh. Pwede mo na ko ibaba dito. Kaya ko naman na maglakad.” sabi ko naman sa kanya

“Hindi naman ako napagod eh. Pero sige, un ang gusto mo eh. Hindi kita kokontrahin.” nakangiting sagot ni Michael sa akin

Binababa niya na ako ng dahan dahan ng biglang nag ring ang phone ko.

Pagkababa niya sa akin ay tinignan ko agad kung sino ung nagtxt. Si Rain pala , baka nag aalala na sa akin to.

Rain’

s

Message

What happened

Ais

??

Hinatid

ka

daw

ni Michael?

Magtxt

ka

agad

pag

nakauwi

ka

na

. May

utang

ka

na

naman

kwento

sakin

.

“ Si Rain?“ tanong ni Michael

Oo nga pala, andito pa nga pala si Michael. Nawala na sa isip ko.

“Ah oo, magtxt daw ako agad pag nakauwi na ko.” sagot ko sa kanya

Nag smile lang ako ulit sa kanya at nagpasalamat. Nagsimula na kong naglakad papasok sa bahay namin ng bigla niya akong tinawag.

“Ais, wait.” tawag ni Michael

“Bakit?” tanong ko sa kanya.

Bigla niyang inilabas ang phone niya at iniaabot sa akin.

“Can I borrow your phone?” nakangiting sabi niya

Kinuha ko ung phone niya. Kinuha ko naman ung sa akin sa pocket ko at inaabot ko din sa kanya.

“Let’s exchange numbers. Here’s mine.” sabi niya sa akin

“Ha?” eto na lang talaga nasabi ko sa kanya.

Exchange numbers daw kami. Ayaw ko sana, pero I save my number pa dn dun sa phone niya.

Sabay naming iniabot ang phone namin sa isa’t isa.

“Thanks.” magkasabay naming nasabi

Nagkatinginan kami at nagtawanan.

Ang cute talaga niya smile. ;)

Hindi lang basta kasi smile eh, ramdam na ramdam mo talaga na masaya siya. ;)

Nakakahawa ung pagsmile niya. ;)

Pati tuloy ako napapasmile na din.

Sana lagi kong nakikita ung smile niya na to. <3

“Bagay sayo ung nakasmile lagi. Ang cute mo. “ compliment ko sa kanya

Wah! Nabigla ako sa sinabi ko. Bakit ko nasabi un? Masyado ata akong nadala sa nararamdaman ko!

“Hindi naman talaga ako palangiti eh. Suplado nga ang first impression mo sa akin di ba ?” sagot niya

Hala!! Bakit niya alam un??

Baka naman alam niya din na may crush ko sa kanya!?

NO!!!!

Tumalikod na ako sa kanya at nagsabing papasok na ko sa loob.

“Natuto lang naman ako ngumiti simula nung nakilala kita.” pahabol niyang sabi

Ano daw?!

Ano na naman ung sinasabi niya?!

KILIG OVERLOAD na naman!! <3

Quotang quota ka na ngayong araw Michael!!

Masyado ng overworked ang puso ko!

Bigla kong hinawakan ang dibdib ko at dinama at bumibilis na namang pintig nito.

Pilit kong kinakalma ang puso ko.

“Puso, easy lang please. Baka mamaya malaglag ka niyan eh.” bulong ko sa puso ko

Ayaw paawat ng puso ko. Lalo pang bumibilis ung pag pintig nito.

“Eh di sasaluhin ko.” sambit bi Michael

Bigla akong natigilan sa narinig ko.

Hindi pwede to! Narinig niya pa un??

Wah!! Nakakahiya na talaga !!

Bigla akong tumakbo papasok ng gate namin .

“Sige pasok na ko. Ingat ka pauwi.” sabi ko sabay pasok na bahay namin

Hindi ko na siya hinintay na sumagot sa akin. Nakakahiya kasi! Bakit ba kasi narinig niya un. Napalakas ata ung bulong ko.

Dinadama ko pa din ung pintig ng puso ko at mas lalo pa siyang bumibilis.

Nilock ko ung pinto at nagtago sa likod nito. Sumilip ako sa bintana pada icheck kung nakaalis na ba si Michael.

Hay! Buti naman umalis na siya. Naglalakad na siya palayo dito sa bahay namin.

Habang nakatingin ako sa bintana namin at may kumalabit sakin.

“Aaaaahhhhhh!” sigaw ko sabay palo sa katabi ko

“Aray Ais!” galit na sabi ni kuya kevin

Hala lagot! Si kuya kevin pala tong pinalo ko. Eh teka nga! Bakit ba kasi nang gugulat siya.?!

“Bakit ka ba kasi nanggugulat?! Pwede mo naman ako tawagin eh.” masungit na sabi ko sa kanya

“Oi Ais. Kanina pa kita tinatawag. Paano mo ko maririnig, eh busy ka kakatingin diyan sa bintana. “ sagot ni kuya

“Excuses!” sagot ko sa kanya habang nakatingin pa din sa bintana

“Sino ba kasi yang tinitignan mo ha? Usog, patingin nga.” pang iinis na sabi ni kuya Kevin

“Kuyaaaaaa!!! Wag kasi!!” sabi ko habang tinutulak ko siya papalayo sa bintana

Tinigil na ni Kuya ang pagsilip sa bintana.

“Umalis ka kasi diyan sa pinto. Paano ako lalabas , eh andyan ka. Nilock mo pa.” sabi niya

“Eh d ayan lumabas ka!” sagot ko naman

Umalis ako sa likod ng pinto. Aakyat na lang ako sa kwarto ko. Ayoko sirain ang maganda kong mood dahil lang sa pang iinis ng magaling kong kuya.

Tumakbo na ako paakyat ng room ko ng nagsalita si Kuya Kevin.

“Ayaw mo pa ipakita sa akin kung sino. Eh alam ko naman kung sino.” nakangising sabi ni kuya

“I hate you!” padabog kong sabi kay Kuya Kevin

Pumasok na ako agad sa kwarto ko at nilock ang pinto.

Hindi ko naman talaga hate si Kuya. Naiinis lang ako sa kanya ngayon kaya nasabi ko un. Alam naman din ni Kuya un.

Araw araw nga ako inaasar nun. Pero hanggang ngayon, hindi pa rin ako masanay sanay.

Nakita niya siguro nung inihatid ako ni Michael.

Lagot!! Baka isumbong ako kay mom.

Bahala na. Sasabihin ko na lang kay mom na nagloloko lang si Kuya.

Matetxt na nga lang si Rain, baka magalit pa sakin to

Kinuha ko ung phone ko sa bulsa ko para itext si Rain.

1 new message

“May text na agad si Rain?” pagtatakang sabi ko

Galing kay Michael ung message. Oo nga pala, nag exchange kami ng numbers.

Binuksan mo na ung message niya.

Michael

IMYA

:*

Wah!! Ano tong nababasa ko?!

Miss niya ako?!

KILIG

OVERLOAD AGAIN!!

<3

Chapter 26 Crazy Ais

CHAPTER 26

CRAZY

AIS

Miss ba talaga niya ako?!

Wah!! Masyado ng masaya tong nararamdaman ko ngayon.

Napatalon ako sa kama ko sa sobrang kilig at saya ko. Sino ba naman hindi kikiligin dun di ba?

Ung matagal ko ng crush, nagiging close ko na!

Wish granted!! :)

May bonus pa!

He miss me

daw

!! <3

Ay grabe na talaga ! hahahahaha

“Ais, anong ginagawa mo dyn? Bakit parang may kumalabog dyan sa room mo?” tanong ni mom

Nako lagot! Napalakas ung talon ko sa kama ko.

Kumakatok  na si mom. Hindi niya ko pwedeng makita ng ganito. Hindi niya pwedeng makita tong kabaliwan ko.

NO!! Hindi pwede!! >.<

“Ais, kanina pa ko kumakatok. Papasukin mo nga ako. Ano ba kasi ginagawa mo dyn.” pagalit ng sabi ng mom ko.

“Ok lang po ako. Wala po ung narinig nyo kanina.” sagot ko naman

“Aisia…” tawag sakin ni mom

Nako! Galit na ata si mom. Tinawag niya na akon Aisia. 

( Ganyan

naman

talaga

ang

mga

moma

di

ba

.

Pag

ok

ang

mood

nila

,

tatawagin

nila

tayo

sa

nickname

na

binigay

nila

.

Pero

pag

sila

galit

, full name pa

itatawag

sayo

.

Lagot

!)

“Mom, ok lang ako talaga. You can’t enter kasi.” palusot ko na naman

Wala talaga akong maisip na magandang palusot.

Isip Ais!!!

“Bakit ba kasi?” tanong ulit ng mom ko

Naiinis na talaga siguro tong mom ko. ;(

Teka nga! Alam ko na!

“Naglilinis kasi ako ng room ko mom. Magulo dito. Ayaw mo ng magulo di ba?” sana lumusot

“Ah,okay. Make sure na malilinis mo yan ng ayos. I”ll go downstairs na. Bumaba ka na dyan maya maya. May cake sa baba.“ sabi ni mom

Whew!! Nakalusot din!!

Si mom kasi ang usually talagang naglilinis ng room ko.

Kaya ayun, malamang natuwa un kasi sinabi kong ako ang maglilinis ng room ko.

yawning

Grabe! Nakakapagod naman ngayong araw. Si Rain kasi, biking pa gusto. Ayan tuloy, nasugatan pa ako.

Teka nga! Hindi ko pa pala narereplyan si Rain. Baka magalit na naman sa akin to.

Humiga ako at iniunat ang legs ko. Irerelax ko lang ang mga tuhod ko,kasi masakit pa din ung sugat ko. Kumikirot pa kasi.

Kinuha ko ung cp ko sa bulsa ko para itext si Rain.

Tapos, bigla kong nakita ung message ni Michael.

<3..

Napasmile na lang ako ulit nung inulit kong basahin. :)

Pero bago ko pa makalimutan. Tinext ko muna si Rain. Kasi naman, baka magalit na naman sa akin tong babaeng to.

Message to Rain:

Rain,

kauwi

na

ko.

Ok

 

na

ko.

Dont

worry about me. See you tom. Rest

lang

ako

. Talk to you tomorrow.

Muah

!!

Bukas ko na lang ikwekwento kay Rain ung mga nangyari. I need a better storyline. Kasi pag nalaman niya ung totoong nangyarin . Sigurado akong lagot na naman ako sa kanya.

Inaantok na ako talaga. Matutulog na lang ako . Nakakapagod naman kasi eh.

Lumapit na ako sa cabinet ko at kumuha ng pampalit. Agad na din akong pumasok sa cr para makaligo na.

Pakanta kanta pa ako sa cr, nababaliw na talaga ako. Ok lang! Wala naman ibang makakarinig sakin.

hahahahaha ! :p

Feel na feel ko pa ang pag kanta ko habang nagbibihis ako ng …

“Teka,ano un? Nagriring ba cp ko?” tanong ko sa sarili ko

Binilisan ko magbihis at lumabas na agad sa cr.

“Nako! Baka si Rain ung tumatawag!”

Tumakbo ako papunta sa kama ko para sagutin ung tumatawag.

Sa kakamadali ko, hindi ko namalayan na may nakakalat pala kong damit sa sahig. Naapakan ko ung damit at un nadulas ako.

“Aray!”

At eto na nga po,nadulas na talaga ako. :(

Masakit un ha! :’(

Napaupo ako malapit sa kama ko. Buti na lang napahawak ako sa bedsheet ng kama ko.

“Ung cp ko! Asan na ba?”

Tumayo ako at naupo sa kama ko.

“Nahanap din kita!” sabay tingin kung sino ba ung tumatawag.

Michael calling …..

?????

Si Michael ung tumatawag!!!

Nastuck up ung tingin ko sa cp ko.

“Sasagutin ko ba o hindi?” tanong ko sa sarili ko

Kalma Ais! Tumatawag lang si Michael. Ok??

Kinalma ko ung sarili ko.

Hindi ko na kinalma ung puso ko, alam ko namang nagwawala na naman to ngayon eh.

<3….

Sasagutin ko na sana ng..

1 missed call….

Wah!!

Ang tagal mo kasi sagutin Ais! Ayan tuloy, missed call na !

:’(

“Ang bagal bagal mo kasi. Tumatawag na kasi hindi pa sinagot agad. Eh alam mo naman na gusto mong sagutin eh.”

Michael, tumawag ka na ulit!

Promise! Sasagutan ko na.

Kinakausap ko na naman ang sarili ko.

Ilang minuto na din ang lumipas at hindi pa rin siya may tumatawag.

“Nakakainis!” sabay tayo at bato ng cp ko sa kama ko.

Lalabas na lang ako sa kwarto ko. Hindi naman na siguro tatawag un. Kasi kung tatawag un ulit, dapat kanina pa.

Palabas na ko ng room  ng nag ring na naman ulit ang cp ko.

“Michael!”

Tumakbo ako ulit papasok na kwarto ko at nilock ang pinto.

Kinuha ko ung cp sa kama at agad ko sinagot.

“Hello?” sagot ko

“Ok ka na ba?” tanong agad ni Michael sa akin.

Napatayo ako sa kama ko ng narinig kong sumagot si Michael.

Ah

oo

,

ok

na

ko.

Medyo

masakit

na

lang

–

Aisia

Buti

naman

. Worried pa

rin

kasi

ako

sayo

eh

-Michael

Don’t worry,

ok

na

ako

Aisia

Hindi ako mapakali. Pabalik balik akong naglalakad paikot sa kwarto ko habang kausap si Michael.

Todo ang ngiti ko habang kausap si Michael. :)

Ganito pala talaga ung feeling ng kinikilig.. <3

Yung may kaba kang nararamdaman, pero ung hindi na kaba na nakakatakot.

But ung kaba na masaya at masarap sa pakiramdam. ;)

Ais

, tomorrow??

-Michael

Bukas

??

Aisia

Sabay

na

tayo

bukas

.

Sunduin

kita

-Michael

Ha?

Susunduin

mo

ko?

Ais

Ok

lang

ba

?

Pag

hindi

pwede

,

sabihin

mo

lang

sakin

.

-Michael

Ano Ais?? Sagot na !! Bilis! Baka magbago pa isip ni Michael.

Ais

?

-Michael

Okay,

sige

.

Bukas

,

sabay

na

tayo

.

Ais

Talaga

??

Wala

ng

bawian

yan

ha?

-Michael

Halata mo sa boses niya na masaya siya sa isinagot ko sa kanya.

Sige

Ais

,

bukas

na

lang

. I“

ll

just call you

pag

papunta

na

ko

dyan

.

-Michael

Sige

, see you

bukas

. Thank you

ulit

kanina

Ais

Thank you din

kasi

pumayag

ka

.

Si

ge

na

,

tulog

ka

na

.

Alam

ko

napagod

ka

kanina

-Michael

Ayoko pa sana tapusin ung pag uusap namin. Pero tama siya, I need to sleep na. Nakakaramdam na din kasi ako ng antok eh.

Ok

! Good night

Ais

See you

bukas

-Michael

Bukas

na

lang

.

Tulog

na

ko

Aisia

Ok

. Bye

Aisia

At natapos na dun ang pag uusap namin..

Wah!!!

Sabay kami bukas!!

Susunduin niya ako bukas!!

Hay!! <3

Hindi ko na mapigilan ung kilig ko. Gusto kong isigaw tong nararamdaman ko!!

Nahiga ako at nagtakip ng unan.

Tska ako sumigaw.

W

Aaaaahhhhhhhhhhh

!!!!!!! <3

Sabay upo sa kama ko.

Hay! Grabe talaga ngayon araw!

Whew!

“Ay oo nga pala.” sabay kuha ng cp ko

Typing message

Rain, wag

mo

na

ko

sunduin

bukas

.

Kita

na

lang

tayo

sa

biking camp

bukas

. I“

ll

explain

na

lang

bukas

.

Muaah

!!

Chapter 27 Bike Ride

CHAPTER

27

BIKE RIDE

Alarm clock ringing

“ Ano ba yan?! Bakit ang ingay?? Ang aga aga pa eh!“

Hinahanap ko kung saan nanggaling ung ingay na un. Pilit kong idinidilat ang mata ko, pero ayaw. Inaantok pa kasi ako talaga.

Ang aga ko na natulog kagabi eh, pero antok na antok pa din ako. Napagod kasi ako ata talaga kagabi.

Sa dami ba naman ng nangyari eh. Hindi di ba?? Sino bang hindi mapapagod dun.

Gusto ko pa kasi matulog! :’(

Maaga pa!

Bakit ba kasi maaga ako nag set ng alarm clock ko??

Nilingon ko kung nasaan ung alarm clock ko tska ko pinatay.

“5 minutes pa! Maaga pa eh!” sabay balik ulit sa pagtulog ko

Pagkapikit ko pa lang, maya maya ay nakatulog na ko ulit.

Masarap na ulit  ang tulog ko ng biglang..

cellphone ringing …..

“Ano ba naman yan ! Ang aga aga naman tumawag eh ! “ yamot kong sabi sa sarili

Hinahanap ko ung cp ko para sagutin ung tumatawag. Kulang na lang ay ibalibag ko ang kama ko para lang makita ung phone ko.

“Asan na ba kasi un? Andito lang un sa kama ko kagabi eh.”

Yamot na yamot na ako sa ingay ng cp ko. Hindi ko talaga mahanap.

Sa sobrang inis ko at ibinato ko ung unan ko sa sahig.

May parang mabigat na bagay sa unan ko ng bumagsak ung unan ko sa sahig.

“Hala! Ung cp ko!”

Sabay bangon sa kama ko at takbo para kunin ung cp ko

“Nako naman! Bakit ba kasi nasa unan ko to?”

At sinagot ko na…

“Hello??”

“Oi Ais! Ang dami mong ipapaliwanag sakin mamaya!”

“ Rain?“

“Ay hindi Ais? Nahulog ka lang sa bike, nakalimot ka na agad?”

“ Grabe ka naman. Ang sungit kasi ng boses mo. Ang aga aga eh.“

“Bilisan mo na ha? Pag ikaw talaga nalate. Iniwanan mo nga ako kahapon eh. Tapos ngayon ayaw mo na sabay tayo.”

“Hindi mo ba nareceive ung txt ko kagabi Rain?”

“Nareceive.”

“Eh un naman pala eh, basta mamaya ko na ieexplain sayo. Please wag ka na magalit.”

“Ewan ko sayo Ais. Nitong mga nakaraang araw, parang ang dami ko ng hindi alam sayo. May dapat na ba talaga akong ikatampo sayo??”

“Wala ah!” defensive  na sagot ko sa kanya

Ayoko naman magtampo sakin si Rain. Hindi ko un kakayanin. Ayoko!

“Ang defensive mo.”

“Grabe ka talaga!”

“Sige na, bilisan mo na. See you sa camp mamaya. Sabihin mo kay Michael, ingatan ka pagpunta dito. Bye.”

Ano daw? Alam niya na kasabay ko si Michael mamaya?

“Oi Rain! Hello?? Rain! Saglit lang!”

Wala na pala sa kabilang line si Rain,  binababa niya na pala.

Nako baka lalong magalit at magtampo sakin si Rain sakin. Hindi ko kasi agad sinabi sa kanya na kasabay ko si Michael mamaya.

Lagot na naman ako!

I tried calling Rain, pero hindi siya sumagot. Kaya tinext ko na lang siya

Message to Rain:

Rain,

twg

ka

uli

t

.

Galit

ka

ba

?

Ang tagal tumawag ulit ni Rain. Baka nga galit na sakin un.

Bahala na nga. Matutulog na lang muna ako ulit. Nakakatamad tuloy ngayong araw.

cellphone ringing …

Napabangon ako agad ng marinig kong may tumatawag.

“Ui, ano ba kasi ung sinasabi mo kanina. Galit ka ba? Wag ka na kasi magalit.” bungad ko pagkasagot ko

Ano ba tong si Rain, hindi man lang nagsasalita. Tatawag tapos hindi naman sasagot.

“Andyan ka pa ba ? Tumawag ka nga ulit tapos hindi ka naman nagsasalita.”

Ano ba naman tong si Rain, ayaw pa din magsalita.

“Magsalita ka na kasi!!” sigaw ko sa kabilang line

“Ais??”

Teka! Bakit iba ung boses??

Hindi babae ung boses!!

Wah!!!!

Hindi kaya si ……

OH NO!!!!!

Nakakahiya!!!

Kilala ko na kung sino tong kausap ko!!

“Ais? Galit ka ba ? Ano ung sinasabi mo?” nagsalita ulit ung kabilang line

“Michael??????????” sagot ko sa kabilang line

“Kanina pa kita tinatawagan kaso busy line mo.”

“Ah,…. May kausap kasi ako kanina.”

“Akala ko tuloy galit ka sakin. Sumigaw ka kasi.”

Wah!!! Nasigawan ko siya!!

“Hindi ah. Bakit naman ako magagalit sayo?”

“Buti naman. So ano? Sunduin na kita ha?”

Sunduin?? Teka?? Anong oras na ba?

Sabay tingin sa time sa cp ko.

“Lagot!” sabi ko sa sarili ko

8:30 am. Hindi pa ako nakaayos. Lagot na naman ako kay Rain nito!

“Ais bakit? Anong lagot? May prob ba?”

“Wala . Wala! hehehe”

Ang lakas talaga ng pandinig ng taong to. Bulong na un eh, narinig niya pa. Ay nako talaga!

Kelangan ko ng magmadali mag ayos!

“Ahm , give me 20 minutes. Tapos after nun punta ka na dito. Okay?”

“Okay. See you after 20 minutes.”

“Bye.” sabay baba ng phone

1 message receive

Inopen ko agad ung text.

Rain

I’m on my way

na

sa

camp.. San

ka

na

?

Dnt

be late.

Eto na nga ba sinasabi ko eh.

Wah!!!!

Bangon ako agad sa kama at pumasok na sa cr.

Kelangan kong matapos mag ayos within 20 minutes. May dalawang taong naghihintay sakin.

Lalo na dun sa isa.

Lagot na naman ako! >.<

---

Ang galing ko talaga ! Eto na ko at tapos na mag ayos . :)

In just 2o minutes ;) ..

Matext na nga si Rain, baka mainip un kakahintay sakin.

Message to Rain

Im

on my way. see you :*

Itetxt ko na din si Michael, pero naunahan niya na ako kasi tumawag na siya.

“ Are you done na?“

“Ah oo. Itext na sana kita eh. Naunahan mo lang ako.”

“So?? Can I come in?”

Nako! Hindi siya pwede pumasok..Makikita siya ni kuya Kevin. Baka pagalitan niya pa si Michael.

“Andyan ka na ba sa labas?”

“Yes.”

“Ahm, wait mo na lng ako dyan..Pababa na din kasi ako eh. Para makaalis na din tayo agad. Naghihintay na kasi si Rain.”

“Ok.” matipid niyang sagot

Ang tipid niya sumagot. :(

Sana hindi siya nagalit sa ginawa ko.

Kinuha ko na agad ang bag ko at lumabas na ng kwarto ko.

“Mom,.alis na ko. Uwi din ako agad mamaya.” sabi ko sa mom ko

“Nasugatan ka ?” tanong niya sakin

“Opo eh, pero ok naman na..Kumikirot na lang ng konti.” sagot ko naman

“Lampa kasi.” natatawang sabi ng magaling kong kuya Kevin

“Stop it kuya!” sabay kuha ng throw pillow sa sofa at bato kay kuya

“Relax! Andyan na ung sundo mo. Labasin mo na. Nakakahiya ka naman, pinaghihintay mo sa labas. Hindi man lang pinapasok.” pang aasar ni kuya

“Sundo? May sundo ka Ais?” tanong ni mom

“Nang aasar lang yan si kuya eh.”

“Totoo kaya. Sus naman Ais!” sabay tawa  ni kuya

“Ewan ko sayo kuya!”

Bago ako lumabas ng bahay, kumuha ako ulit ng pillow at binato kay kuya.

“Strike 2!” hahahaha.

Tumakbo na ako agad papalabas ng bahay namin. Baka kasi gantihan pa ko ni kuya.

Nakaganti din! hahahahahaha :p

“Ais!” sigaw ni Michael

“Oh Hi.” bati ko naman sa kanya

“Bakit ka tumatakbo?”

“Ah wala.” hinihingal na sabi ko

“Gusto mong water? Eto oh, inom ka muna.” sabay abot ng tumbler niya sakin

“Thank you.”

Pagkatapos ko uminon, inaya ko na agad siya na umalis.

“Tara na.” nakangiting sabi ko kay Michael

Sinagot lang niya ako ng ngiti..;)

His smile already made my day ;) <3

Paalis na kami ng may mapansin ako.

Teka, asan ung bike ko?

Oo nga pala! Naiwan ko un sa camp kahapon. Eh pano ako nito, anong gagamitin ko.??

Isa lang bike ang andito ngayon, ung kay Michael lang.

“Tara na,Ais.” tawag niya sakin

“Pano yan, isa lang ung bike?”

Iniabot niya sa akin ung isang helmet.

“Maglalakad na lang ako.,”

“Tingin mo hahayaan kita maglakad? Tara na..Sige ka, magagalit si Rain”

“Oo na.”

Kung hindi lang nag aantay si Rain dun, hindi ako talaga sasakay sa bike na.

“Angkas na Ais! :) “ sabay ngiti na naman sakin

“Saan?” tanong ko naman

“Dito sa likod.” sabay ngiti na naman

Lumapit na ako sa kanya at umangkas sa likod niya. Humawak ako sa t-shirt niya para hindi ako mahulog.

“Hindi ganyan, Ais. Ganito.”

Tinanggal niya ung pagkakahawak ko sa t-shirt niya at iniyakap niya ang mga kamay ko sa kanya.

Para

akong

naka

backhug

sa

kanya

;) <3 ..

Aalisin ko na sana ung pagkakayap ko sa kanya pero hindi niya ako binitawan. Nahihiya kasi ako.

Feeling ko nagbablush ang face ko, kaya yumuko ako. Ayoko kasing makita niya ung mukha ko.

“It’s okay Ais, wag ka ng mahiya.”

“Hindi ako nahihiya noh!”

“Okay :). Tara na? “ sabay smile na naman niya

Naramdaman kong niyayakap niya ung mga kamay ko.

Kinuha niya ung isang kamay ko at hinalikan niya.

Ibinalik niya ung kamay ko sa pagkakayap sa kanya. At sinabihan akong  wag ako bibitaw.

Then nagsalita siya …

“I’ll keep you safe.”  <3

Chapter 28 To Be With Her

---

Sa wakas! Nakapag update din ! :)

Grabe po kasi si Typhoon Glenda. Nakakatakot strong winds na dala niya.

Wala kaming electric power since yesterday.

Hindi nga po ako nakapasok sa work ko kahapon eh.

Hindi din tuloy ako makapag update :(

Kayo po?? Musta naman kayo dyan??

Sana ok kayong lahat :)

By the way…

Thank you po sa mga readers ko! Keep on reading ang voting po.

CHAPTER 28

TO BE WITH HER

Michael **

I“ll keep her safe..

I really want to.

Nung first time na nakita ko siya school, I was really attracted to her. There is something on her na I can’t explain.

Oo aaminin ko, nung una naging suplado ako sa kanya. Kasi hindi pa ko sure sa nararamdaman ko eh. Alam ko masyado pa kaming bata for me to conclude about my feelings for her.

That was before, na hindi pa ko sure.

Pero ngayon?

Sure na ako kung ano ba talaga si Ais sa akin.

Ayoko ma take for granted si Ais noon. I don’t want to hurt her kaya nag decide akong umiwas muna sa kanya.

Sinadya kong mag sungit sa kanya nung mga araw na un.

Until one day …

Unti-unti kong narerealize na she is really special for me.

Kaya nagplano ako nung graduation party namin.

Kasi I can’t hide my feelings anymore. Kasi naniniwala ako na may gusto kang sabihin dapat sabihin mo na.

Bakit pa kelangang ipagpabukas kung kaya naman gawin ngayon di ba?

Buti na lang at nagawa ko ung plano ko ng ayos.

Baka maunahan pa ko ng iba dahil sa hina ng loob ko.

At buti na lang nakantahan ko siya ng ayos. :)

Nagustuhan niya ung song :).

Ahm….

Si Lea??

She is just a friend. Classmates lang kami and that’s all. I can feel naman na she has something for me. I don’t wany to be rude by rejecting her instantly. I want to show her na hanggang friends lang kami talaga.

Kaya lahat ginawa ko para mapansin ako ni Ais. Just like our first encounter namin nung sa classroom nila.

I was really nervous that time kasi baka hindi naman niya ako pansinin.

Pero linakasan ko na loob ko. I don’t want regrets this time.

Sakto naman na mag isa siya sa room nila nun at narinig kong binanggit niya name ko. So I grab the chance na para makausap siya.

Pero nagulat ko ata siya masyado. Para siyang nagpanic nung nakita ako.

Nasaktan pa nga siya eh, she hit her back sa wall.

Damn! Masyado ata ako naging aggressive to talk to her.

Ayan tuloy, nasaktan siya.

Babawi na lang ako sa kanya sa mga susunod na araw.

Kaya kahapon nung nahulog siya sa bike at nasugatan. I was really worride.

And I feel guilty at the same time..

Kasi, ako na naman ung reason kung bakit  siya nasaktan.

I really hate myself for hurting her!!

Kaya I ask her kung pwede ko siyang sunduin tomorrow. I just want to make sure na she is okay.

Good thing, pumayag siya ;)

I can spend more time being with her :)

At makakabawi na rin ako sa kanya.

Alam kong mga bata pa kami.

That’s why I am willing to wait for her.

I can feel naman na I have this effect on her. Sana lang hindi ako mali sa iniisip ko.

I promise to stay by her side and protect her ..

As long as she let me..

But, I still have one problem.

Si Rain, ung bestfriend ni Ais. Para bang she don’ like me for her friend.

Every time she sees me, para siyang laging galit sakin.

And one more thing about her..

She really looks familiar..

Para bang na meet ko na siya before..

Pero hindi ko matandaan ..

Have I seen her before??

Bakit ba ako masyadong curious kay Rain??

I should stop thinking about it.

I should focus kay Ais.

My one and only…

Ais

,… <3 :)

Chapter 29 Jealous Rain

CHAPTER 29

JEALOUS RAIN

Malapit na kami ni Michael sa biking camp. Malayo pa lang ay natatanaw ko na si Rain.

Nako!

Mukhang galit na naman to sakin.

Tumigil kami sa harap mismo ni Rain. Agad akong bumaba sa bike ni Michael at binati si Rain.

Nakita niya kasing nakayakap ako may Michael, kaya bigla akong napabitaw.

“Hi Rain.” nakasmile na bati ko sa bestfriend ko

Hindi niya ko binati. Tumingin lang siya kay Michael habang magkasalubong ang mga kilay niya.

Grabe talaga tong bestfriend ko. Galit na galit kung makatingin kay Michael eh.

Nakakatakot!!! >.<

“Excuse me lang ha?” sabi niya kay Michael sabay hatak sakin palayo

“Okay” sagot ni Michael sa kanya

Hinatak niya ako papalayo hanggang sa nasigurado niyang hindi kami maririnig ni Michael.

Bigla niyang binitawan ang pagkakahawak niya sa braso ko.

“Rain, bakit ?”

“Ikaw ha. Ang dami mo na talagang hindi sinasabi sakin. Nagtxt ka sakin na huwag na tayo sabay. Tapos makikita ko ngayon na sinundo ka niya? Wala ka man lang sinabi ?”

“Easy ka nga. Di ba nagtxt naman ako sayo na I”ll explain it ngayon ? Hindi mo ba nareceive ung txt ko?“

“Nareceive ko.” sabay tingin ni Rain sa malayo

“ Un naman pala eh. Inunahan mo kasi ako ng sungit mo eh. Paano ko naman ma eexplain sayo ngayon nyan di ba?“

“Excuses.”

“Grabe ka talaga. Teka, nagseselos ka ba ?” nangingiting tanong ko kay Rain.

“Hindi ako nagbibiro Ais. Stop joking around. I’m waiting sa explanation mo.”

“Pano nga kasi ako mag eexplain, kung ganyan ka. Baka naman hindi mo ko pakinggan ng ayos . Eh di useless lang din pag eexplain ko di ba.”

Hindi na ko sinagot ni Rain. Wala talaga siya sa mood. Yun ang napapansin ko habang tinititigan ko siya.

Nahuhuli ko siyang sinusulyapan si Michael. Pero iniirapan lang niya to.

Bakit ba ganito si Rain, parang may galit talaga kay Michael.

Maya maya pa ay bigla na kaming tinawag ni Michael at ng ibang bikers.

“Ais! Rain! Mag start na tayo.! Marami pa tayong activities na gagawin!” sigaw ni Michael saming dalawa ni Rain

Napalingon kami ng sabay ni Rain kay Michael.

Sinagot ko ng ngiti si Michael.

Habang si Rain, inirapan na naman niya si Michael.

Tinititigan ko lang si Rain habang ginawa niya un.

Bakit ba ganito si Rain??

Hindi na ko makatiis at gusto ko na siya tanungin kung bakit.

“Tinatawag ka na ng prince charming mo.” naiinis na sabi ni Rain

Aalis na sana siya pero hinablot ko ang braso niya . Hindi niya ako nilingon. Pilit niyang kinakalas ang pagkakahawak ko sa kanya . Pero mas lalo kong hinigpitan ang paghawak ko sa kanya.

“ Ais, bitawan mo ko.“

“Ayoko!”

“Tinatawag ka na ni Michael.”

“Tayong dalawa ang tinawag niya.”

“Ais, ano ba!”

Nasigawan na ko ni Rain sa sobrang inis niya.

“May issues ka ba kay Michael?? Galit ka ba sa kanya??”

Halatang nagulat si Rain sa mga tanong ko.

“Wala!”

“Eh bakit ganyan ka?”

“Wala nga Ais!”

Sinigawan na naman niya ako ulit.

Sa totoo lang. Natatakot na ko kay Rain. Ngayon lang niya ko nasigawan ng ganito.

Ngayon ko lang din siyang nakitang ganito.

Pero bakit?? :(

Nagmamatigas si Rain. Ayaw pa rin niya sagutin ang mga tanong ko.

Maya maya pa ay nakikita ko ng papalapit si Michael samin.

Gusto ko talaga malaman kung bakit. Kelangan ko na malaman ngayon.

“Rain, please naman. Bakit ka ba nagkakaganyan??” tanong ko ulit sa kanya

“There are things better left unsaid. Malalaman mo din , pero hindi pa ngayon Ais” malungkot na sagot ni Rain

“Rain.”

At nagsimulang maglakad palayo sakin si Rain.

Nasalubong niya si Michael na papalapit sa akin.  Pero hindi niya pinansin to.

Tinitignan ko lang si Rain naglalakad palayo sakin

Hindi ko na namalayan na nasa tabi ko na pala si Michael.

“Nag away ba kayo?” tanong ni Michael.

“Hindi.” matipid kong sagot

“Tara na?” nakangiting tanong ni Michael

Buti na lang at nakita ko ung smile niya. Kahit paano ay gumaa ang pakiramdam ko.

Nagsimula na kaming maglakad papuntang biking camp.

Sinusubukan pa rin akong pangitiin ni Michael.

Parang ang complicated ng mga bagay bagay ngayon.

Oo nga, masaya ko kasi nagiging close na kami Michael.

Pero, nagugulo naman ang relationship namin ni Rain.

Nakakalungkot lang isipin. :(

Halata naman sa kilos ni Rain na nagseselos siya.

Bakit nga ba siya nagseselos??

Nagseselos  ba siya kay Michael  kasi mas nagiging close na kaming dalawa??

At parang nababalewala ko na si Rain.

Kanino ba siya galit?

Sa akin ba o kay Michael??

O’ baka naman..

Ako ang reason ng pagseselos na nararamdaman niya .. </3

Chapter 30 End of Summer

CHAPTER 30

END OF SUMMER

Today will be the last day of summer, bukas is our first day in high school.

Ang daming nangyari sa summer ko.

Good memories..

Bad memories..

Happy memories..

Sad memories..

Sana nga puro happy and good memories na lang eh.

Yung biking workshop namin ni Rain?

Ayun, ok naman.

Kaso aun , hindi na ko natuto mag bike.

Iniisip ko pa rin kasi si Rain. Hindi ko ma absorb ng ayos ung pagtuturo ni Michael sakin. Kasi ung pag iisip ko nakafocus kay Rain.

Alam kong muntik ng mainis sakin si Michael. Kahit anong galing niya kasi sa sakin magturo, eh hindi ko makuha kuha

Nasabihan pa nga niya ako eh. Natanong din niya kung may problema kami ni Rain.

Sinabi ko na lang na wala. Hindi ko kasi alam kung ano ba talaga ang nangyayari kay Rain eh.

Hindi ko rin alam ang isasagot kay Michael kaya sinabi ko na lang wala.

After nung confrontation ko kay Rain that day, hindi na ulit ako nagkaroon ng chance para makausap siya.

Oo, nagkakausap kami nung mga natitirang araw sa camp. Pero saglit na saglit na lang un. Puro Hi and Hello lang ang nasasabi namin sa isa’t isa

Hindi daw siya galit sakin. Pero pag tinatanong ko kung galit ba siya kay Michael, hindi niya na ako kinikibo.

Wala naman akong choice. Hindi naman kasi niya ako sinasagot eh.

Hindi naman kami nag kakausap ng kaming dalawa lang. Pag nakakahanap ako ng chance para kaming dalawa lang ang mag uusap, eh siya naman ang lumalayo.

Halata ko naman sa kanya na iwas na iwas siya sakin pag kasama ko si Michael.

Nararamdaman niya siguro na gusto ko pa din malaman ung sagot sa tinanong ko sa kanya that day.

After that day, hindi na ko kinukulit ni Rain na sabay kami pumunta sa biking camp.

Ayaw daw kasi niya ng nalelate. Kay Michael na lang daw ako magpasundo.

Nag enjoy naman ako sa summer ko.

Kaso nga lang, hindi namin nagawa ni Rain ung makapag bonding kaming dalawa.

Hindi rin siya sumasagot sa mga  calls and text ko.

Hanggang sa natapos ung workshop namin na hindi man lang kami nakapag bonding.

Pag tinatawag ko kasi siya, lage niyang sinasabi na may pupuntahan pa sila ng ibang bikers.

Hindi naman ako makasama, kasi hindi naman ako marunong.

Pero nung one time na pumayag siya na sasama ako. Pumayag siya kasi sabi ko aangkas na lang ako sa kanya.

Kaso si Michael biglang dumating, nag volunteer siya na dun na lng ako umangkas sa bike niya. Biglang tumalas ang tingin ni Rain sakin.

Tinanggihan ko si Michael at sinabi kong kay Rain na lang ako aangkas.

Kaso ung ibang riders parang nang aasar. Nagkasundo sila na kay Michael na ako umangkas. Si Michael naman daw ung guy, baka mahirapan si Rain pag angkas ako.

Ayaw ni Rain pumayag.

Hindi rin ako pumapayag.

Kaso ung mga riders ung mapilit..

Kaya aun, wala rin kaming nagawa ni Rain.

Tinawag ako ni Michael para umangkas na sa bike niya.

Nang bigla naman bumuhos ang ulan.

Bigla napangisi si Rain at nagsabing uuwi na lang daw siya.

Pass na lang daw muna siya. Ayaw daw niya kasi mabasa ng ulan.

Napatitig ako kay Rain. Hinihintay kong tumitig din siya sa akin.

Pilit kong hinuhuli ang tingin niya. Maya maya pa ay nagkatitigan na kami.

Nginitian ko siya, matipid na ngiti lang ang sinagot niya sa akin.

Ung ngiti na pilit.

Sa totoo lang, namimiss ko na ung totong ngiti ni Rain. :(

Kasi nitong mga nakaraang araw, madalang ko na un nakikita. :(

Wala akong nagawa kung hindi tignan si Rain na nagbabike palayo samin.

Susundan ko sana si Rain, kaso pinigilan ako ni Michael.

Wag ko na daw sundan. Hayaan ko na lang daw. Mababasa din daw kasi ako ng ulan. Baka magkasakit pa ko.

Kaya ayun, hinayaan ko na lang si Rain.

Tama, hahayaan ko muna si Rain. Baka mainis lang siya sa akin.

Hindi ko na siya pipilitin kung ayaw niya sagutin ung tanong ko.

Maghihintay na lang ako..

Hanggang sa dumating ung time na kaya ng sabihin ni Rain lahat lahat.

Chapter 31 First Day of High School Life

CHAPTER 31

FIRST DAY OF HIGH SCHOOL LIFE

Today is my first day in high school.

Nakakaexcite…

Nakakaba..

Mixed emotions eh.. Hindi ko ma explain.

Maaga nga akong nagising eh, hindi ko rin alam kung bakit.

Nakahiga pa din ako sa kama, nakatitig sa kawalan. Para kasing may kulang. Parang may nagbago.

Tumingon ako sa cp ko and tinignan ko kung anong oras na. I still have one hour na excess. Para kasing tinatamad ako mag ayos.

I was constantly checking may phone for new messages ang and recent incoming calls.

Kaso..

Wala eh..

Dapat kasi, madami ng text and calls akong narereceive na…

Galing

kay

Rain..

:(

May nagbago kasi talaga eh. Hindi ko rin alam kung paano nagsimula na magbago ang ilang mga bagay.

After kasi bung biking workshop, hindi na kami masyado nagkikita at nag uusap.

Namimiss ko na ang bestfriend!! :(

Namimiss ko na ung bonding time namin !! :(

Namimiss ko na lahat ng ginagawa namin!! :(

Miss na miss ko na si Rain!! :’(

Naniniwala naman ako sa sinabi niyang hindi siya galit sakin eh.

Pero bakit ganun siya di ba??

Hindi nga siya galit, pero nararamdaman ko na umiiwas siya.

Napabangon ako bigla sa kama ko. Naiiyak na kasi ako sa sobrang miss ko kay Rain.

Kinuha ko agad ung cp ko para itext si Rain.

“Rain, sabay tayo.” sabay pindot agad ng send

“Sana magreply siya.” bulong ko sa sarili ko

Humihigpit ang hawak ko sa cp ko. Naghihintay pa rin ako sa reply niya.

Ilang minuto na ang nakakalipas. Hindi pa rin nagrereply si Rain.

Baka naman busy pa siya..

Baka naman may ginagawa pa siya..

Baka naman hindi pa siya matapos mag ayos..

Baka naman lobat..

Baka naman….

Nako Ais! Napapraning ka na naman!! Kung ano ano na naman iniisip mo.

“Easy lang Ais!” kalma ko sa sarili ko

Hindi naman kasi ganito katagal magreply si Rain eh. Dapat nga siya ung unang nagtext sakin di ba?

Nakatingin pa rin ako sa cp ko.

Wala pa din reply si Rain.:’(

Naiiyak na talaga ako.

Paano ko sisimulan ang first day ko sa high school ng hindi ko kasama si Rain??

Kahit one year pa lang kami mag bestfriend, she is really special to me.

Kahit pa minsan, feeling ko na ang dami pa niyang hindi sinasabi sakin.

Kahit pa minsan, nakakatampo na. Kasi di ba, kaya nga kami mag bestfriend eh. 

Dapat wala kaming secrets sa isa’t isa.

Dapat comfortable kami sabihin ang kahit ano sa isa’t isa

Pero madalas, hinahaayan ko lang siya.

Iniintndi…

Parang ginagawa ko ngayon, iniintindi ko na lang siya.

Inilapag ko na ung cp ko sa kama.

Mag aayos na ko at baka malate pa ko. First day pa naman eh , tapos late agad.

Dapat mag start ung high school life ko ng maganda.Para hanggang sa matapos ay maganda pa rin ang mga mangyayari sakin.

---

Nakakapanibago talaga..:(

Mag isa lang akong naglalakad ngayon papuntang school.

Wala

si

Rain.. :’(

“Ais! Ano ka ba.?! Good vibes lang dapat ok??” sabi ko sarili ko

Eto na naman po ako. Kinakausap ko sarili ko.

Nababaliw na naman ako.! >.<

---

Sa wakas, nakarating din ako dito sa school. Ang lalim kasi ng iniisip ko kanina.

Hindi ko na namalayan na ang bagal ko pala maglakad.

Hindi ko namalayan na malapit na pala akong malate!!

Kaya ayun, napatakbo ako ng wala sa oras.

Pag pasok ko sa gate ay agad kong tinignan sa bulletin board kung anong room ko.

Grabe tong mga schoolmates ko, magsiksikan daw ba sa harap ng bulletin board.

Lahat sila nasa harap ng bulletin board!!

Paano ako makakasingit nito?

“Nako naman!” naiinis kong sabi sa sarili ko sabay singit dito sa mga nakaharang sa bulletin board.

“Excuse me! Sabi ko sa mga schoolmates kong  nakaharang.

“Aray!”

Apakan daw ba paa ko?!

GRrrrRrr!!!

Nakipagsiksikan talaga ako. Ayaw kasi nila umalis eh

Hanggang sa nasa harap na ako ng bulletin board.

Chineck ko kung saan akong room.

“Room 8 Section A-4. “

Nakita ko din ung room ko. :)

“Teka, ung room ni Rain.” sabay hanap ng name ni Rain

“Room 8 Section A-4”

“Yes!!” napasigaw ako sa sobrang tuwa ko. Mag classmate pa rin kami ng bestfriend ko. :)

Napatingin sakin ung mga schoolmates kong nagsisiksikan sa harap ng bulletin board.

Hindi ko sila pinansin at umalis na ako agad.

Kinuha ko agad ung cp ko at tinext kay Rain ung room number niya at section.

Text to Rain:

Room 8, section 4-A. Classmates pa dib

tayo

! See you :*

Sana masaya siya na classmates pa din kami.

Sana excited din siya tulad ko.

Nakatitig pa din ako sa cp ko, hinihintay ung reply ni Rain.

Kaso ayun, wala pa din siyang reply.

Nagsimula na kong maglakad papuntang room ng biglang..

“Ais!”

May biglang yumakap sakin.

Backhug

..

(I really like

backhugs

!! :) )

Alam ko kaninong boses galing un.

Napangiti na lang ako bigla. :)

“Rain.” bulong ko sa sarili ko ;)

Inalis niya ung pagkakayakap niya sakin at humarap sakin.

“Classmates tayo ulit Ais!” sabay yakap niya ng mahigpit sakin.

Ang higpit ng yakap niya sa akin.

Namiss ko to !! :’(

Grabe! Naiiyak ako sa sobrang saya ! :’)

Niyakap ko din siya ng mahigpit.

“Namiss kita, Rain. Sobra!” bulong ko sa kanya

Nanginginig kasi ung boses ko, hindi ko na mapigilan ung pag iyak ko.

Inalis niya ung pagkakayakap niya sakin at hinawakan ang pisngi ko.

“Oh bakit ka umiiyak? Ikaw talaga!” sabay ngiti sa akin

Namiss ko ung ngiti niya na un !! :’(

“Tara na. Punta na tayo sa room natin. Tumigil ka nga diyan. Hindi bagay sayo ang umiiyak.”

Sasagot pa sana ako pero pinigilan niya ako. Hindi ko na natuloy ung sasabihin ko kasi hinatak niya na ko.

Wala na kong nagawa kung hindi sumunod sa kanya.

Ok na din to. ;)

Maayos na ulit kami ni Rain :).

Balik na kami sa dati. ;)

Masaya na ulit kami ni Rain. ;)

Happy na ang first day of my high school life !! :)

Habang hatak hatak ako ni Rain ay nililibot ko ang tingin ko sa paligid.

Hindi lang pala kami ni Rain ang masaya.

Natanaw ng mga mata ko si Michael na nakatingin samin ni Rain.

Kinawayan niya ako at nginitian.

Nangungusap ung mga mata niya.

Para bang kinakausap ako ng mga mata niya at sinasabing…

Masaya

ako

para

sa

inyo

. :)

Ayan na naman po ang mga ngiti niya ;)

<3

Sinagot ko naman siya ng ngiti tapos kumaway ako sa kanya.

Ang saya saya lang ngayong araw. Sana hindi na matapos. ;)

Isa na lang ang wish ko..

Yung maayos ung relationship naming tatlo.

Ako

…

Si

Rain…

At

si

Michael… :)

Chapter 32 We’re Okay

CHAPTER 32

WE’RE

OKAY

Para talagang walang nangyari.

Okay na okay kami ngayon ni Rain eh.

Eto nga siya katabi ko eh. Tawa ng tawa habang nagkwekwento sakin.

Hindi ko na nga maintidihan ung mga sinasabi niya. Paano puro tawa. Mas madami pa ung tawa kaysa sa kwento.

Paano ko naman maiintindihan un di ba?

Andito kasi kami sa canteen ngayon ni Rain. Orientation lang daw kasi today kaya walang class. Naghihintay na lang kami ng oras para sa next subject.

Nakakatuwa talaga tong si Rain. Namiss ko ung ganitong tawa niya. Ung ganito lang kami, maayos ung relationship namin tska masaya lang.

Akala ko hindi na kami maayos na dalawa eh.

Ayoko kasi mangyari un. :’(

Sobrang halaga ni Rain sakin. Hindi ko makakaya na mawala siya ng ganun ganun lang sa buhay ko.

Sana sila din ni Michael magkaayos na. Kahit hindi sabihin ni Rain, alam kong may gap sa kanilang dalawa.

Gusto ko silang mag usap na dalawa

Paano ko ba kakausapin tong si Rain??

I really want to know her issues on Michael. Para kung may problema man ay maayos ko na agad.

Ano ba naman to?

Kinakausap ko na naman sarili ko. Nababaliw na naman ako!!

Dapat nga masaya ako di ba ?Kasi magka ayos na kami ni Rain.

Napansin ni Rain na nakatulala ako kaya bigla niya akong ginulat.

“Oi Ais! Bakit ba tulala ka dyn?? Nakikinig ka ba sa mga kwento ko??”

“Manggulat daw ba ?? “

“ Hindi ka naman ata nakikinig eh. Kanina pa ko kwento ng kwento eh.“

“Paano ko naman maiintndihan ung kwento . Mas madami pa tawa mo sa kwento mo.” natatawang sagot ko kay Rain

“Grabe ka ! Hahaha. Eh nakakatawa naman kasi talaga Kuya Kevin mo eh.” sabay tawa na naman niya

Makikitawa na sana ako kaso narinig ko ung name ng magaling kong kuya.

“Ano?! Sino ung nakakatawa??”

“Ay nako Ais, nabibingi ka na ba? Ang linaw linaw ng pagkakasabi ko sayo eh.” sabay tawa na naman niya

Nababaliw na ata tong bestfriend ko eh.

Tawa ng tawa kanina pa eh.

Tsk.Tsk.Tsk.Tsk

“Sino nga kasi ung sinasabi mo. Sinong kuya? Kuya Kevin??

Lalong lumalakas ung tawa ni Rain.

“Bakit?? May iba ka pa bang kuya??”

“Ha??”

Hindi ko pa rin kasi magets eh. Ayaw pa kasi ako diretsuhin ng babaeng to eh

“Magkasama kayo ni Kuya kahapon??”

“Ay ! Hindi kaya Ais. Ikaw ha, hina mo na maka pick up.”

“Ano nga kasi? Si Kuya Kevin ba kasama mo kahapon??”

Tumawa muna siya bago siya sumagot ulit sakin.

“Oo, bakit?? May iba ka pa bang kuya ha??” pang aasar na sabi niya

Ha???

Magkasama sila ni kuya?? Nag date sila?? Kelan pa natutong makipag date si kuya??

“Nag date kayo??”

“Hindi un date, ano ka ba. Nagkita lang kami sa mall. Tapos aun na, inaya niya ko kumaen. Eh di sumama na ko.”

“Eh bakit kasi mag isa ka na nasa mall kahapon?? Sana sinabihan mo ko para nasamahan kita di ba??”

“Hindi, may hinihintay kasi ako nun. Kaso aun, hindi naman dumating. Eh sakto naman andun din kuya mo.”

Nako ha ! Etong si kuya, iba pakiramdam ko eh. Sabi niya kahapon tinatamad siya umalis ng bahay. Tapos malalaman ko nakipagdate kay Rain. Hindi naman marunong makipag date un eh.

“Buti sumama ka kay Kuya Kevin. Hahaha. hindi naman un nakikipag date. Wala pa kong nababalitaan na may na date na un..”

“Totoo! Enjoy naman siya kasama. Tawa nga ko ng tawa eh. Hindi ka kasi nakikinig.”

Kuripot un si kuya eh. Nagawa niya pa talagang manlibre.

“Baka sinusundan ka ni kuya! hahahaha”.

“Stalker?? Grabe ka sa kuya mo.”

“Mas grabe siya sa akin. Lage kaya akong kawawa dun.Lagot sakin un mamaya. Siya naman aasarin ko.Hahahha”

Pareho na kaming tawa ng tawa. Pero napatigil ako kasi bigla akong nacurious kung sino ba ung hinihintay niya sa mall.

“Sino nga pala ung hinihintay mo sa mall??

“Wala un,.di naman un importante”

“Suitor mo? Ikaw ha!!” pang aasar na sabi ko

Bigla siyang natahimik sa sinabi ko.

Nako!! Wrong move Ais!!

Wah!!!

Baka magalit siya sa tanong ko!!

Nakayuko lang siya habang nilalaro niya straw sa juice niya.

Maya maya pa ay nilingon niya ako.

“Suitor?? Hindi ah.” sagot niya sakin sabay inom sa juice niya

“Bf mo?”

Wah!! Ano ba yang bibig mo Ais! Magdahan dahan ka nga sa mga sinasabi mo.

Kakabati niyo lang eh !! >.<

Uminom muna ulit siya ng juice niya tska lumingon sakin.

“No.”.sabay ngiti sakin

“Sorry sa mga tanong ko. Nabigla lang ako.”

“It’s okay Ais.”

“We’re okay di ba?? Rain??”

“Oo naman.”.mabilis niyang sagot sakin

Biglang nabalot ng katahimikan ang paligid namin.

Naghihintayan kami kung sinong unang magsasalita.

Nagdecide na ko na una akong magsasalita ng biglang..

“Ikaw? Nililigawan ka ba ni Michael?” sabay lingon niya sa akin.

Nakakatitig siya sa akin. Seryoso ang mukha niya. Hinihintay niya ang sagot ko.

“Hindi ko alam. Parang oo na hindi.”

“Ah.” matipid niyang sagot

“Bakit?”

“Wala naman.”

Natahimik na naman kaming dalawa. Wala na naman gustong magsalita samin. Nagpapakiramdaman na naman kami sa isa’t isa.

“Rain?”

“Bakit??”

Hindi ko agad masabi ung gusto kong sabihin. Baka kasi magalit siya.

“Ais?? Ano un??”

Nilakasan ko na ang loob ko para masabi sa kanya ung gusto kong sabihin.

Huminga nga ako ng malalim at inipon ko ang lahat ng lakas ng loob ko.

“Paano pag niligawan na ko talaga ni Michael?? Papayag ka ba ?? Magagalit ka ba??”

Halatang nagulat siya sa tanong ko. Para siyang nag iisip ng napakalalim.

“Rain, kung ayaw mo sagutin. Ok lang. Ok lang talaga.”

Nilingon niya ako ulit at nagsimulang magsalita.

“Ano naman ang karapatan kong magalit di ba? Ikaw naman ang liligawan niya. Hindi naman ako.”

Bigla niya akong niyakap.

“Kung ano magpapasaya sa inyo, dun ako. Okay??”

“Talaga?? Thank you! Kala ko galit ka samin ni Michael eh”

“May dapat ba akong ikagalit? Ikaw na ung pinili niya.”

Natigilan ako sa sinabi niya. Parang huminto saglit ung pagtibok ng puso ko.

Pahigpit ng pahigpit ang pagkakayap niya sa akin.

Biglang napabitaw si Rain sa pagkakayakap ko ng biglang may tumawag saming dalawa

“Ang drama niyo naman. Tara kaen tayo.” sabi nitong lalaking naupo sa harap namin.

“Kuya?? Bakita andito ka?”

“Kevin, ikaw pala.” nakangiting bati ni Rain sa kuya ko

“Hi Rain, tara kaen ulit tayo?” aya ni kuya kay Rain

Totoo nga na magkasama sila ni kuya kahapon.

Hmmmmm….

There’ something different kay kuya.hahahahaha

“Sinusundan mo si Rain noh?? Stalker!!” pang aasar ko kay kuya

“Hindi ah!” sigaw na sabi ni kuya kevin

Halatang naasar na si kuya Kevin. Hahahahaha

Nag aasaran pa rin kami ni kuya. Tawa lang ng tawa si Rain.

“Tara na Rain, kain tayo. Iwanan mo yan si Ais. Malaki na yan, kaya niya sarili. Mauubos allowance ko pag sinama natin yan.”

“Grabe ka kuya!! Ang sama mo!” sabay bato ng tissue sa mukha ni kuya

“Nakakatuwa talaga kayo. Oo na, kakain na tayo Kevin. Tigilan mo lang tong si Ais. Isama na natin siya.”

Iba ang mga ngiti at tawa ni kuya. hahahaha

OMG!! Binata na talaga ang kuya ko ! hahahaha. Marunong na manligaw.

“Ayoko! Kayo na lang. Baka sumakit pa tiyan ko sa libre mo!” sigaw ko kay kuya

Ayoko naman makasira sa moment nila.Ngayon ko lang nakita na mag aya si kuya sa isang girl. Hahayaan ko na muna sila.

“Sigurado ka ?” tanong ni Rain

“Sige na, umalis na kayo. Dito na lang muna ako.” sagot ko kay Rain

“Oo talaga. Dyan ka lang talaga.” sabi ni kuya

“Ewan ko sayo! Wag mo gagawan ng masama yang bestfriend ko.”

Hinatak na ni kuya si Rain at naglakad na sila palayo.

Etong si kuya, may tinatago palang feelings kay Rain. Kunwari pa. Hahahaha

At naiwan na nga ako mag isa dito sa table.

Teka! Si Michael!

Kanina ko pa hindi nakikita un ah.

Kinuha ko ung cp ko para tawagan siya, pero naunahan na naman niya ako.

Michael calling..

Hello.??

Ais

Bakit

mag

isa

ka

lang

?

Asan

na

si

Rain?

-Michael

Asan

ka

ba

?

Bakit

alam

mong mag

isa

ako

?

Teka

nga

!

Kanina

pa

kita

hindi

nakikita

ah!

Kanina

ka

pa

nawawala

eh.

Ais

Busy

ka

kasi

.

Kaya

hindi

mo

ko

nakikita

.

-Michael

Asan

ka

na

kasi

?

Ais

Lage

naman

kitang

kasama

eh.

-Michael

Ha?

Magpakita

ka

na

sa

kin

kasi

.

Ais

Ginagala ko ang tingin ko hanggang sa nakita ko siyang nakatayo sa harap ng canteen.

Ano

ba

yang

pinagsasabe

mo

?.

Anong

laging

kasama

? Eh

kanina

pa

tayo

hindi

magkasama

.

Kasama

kita

lage

..

-Michael

Naglakad papalapit si Michael sakin.

Ha??

Ais

Ibinaba niya ung cp niya at kinuha ung kamay ko.

Inilapat niya ang kamay ko katapat sa puso niya.

Kasama

kita

lage

Ais

,..

Dito

.. <3

Hindi

ka

na

mawawala

dito

..

At eto na nga po..

Ung puso ko nagwawala na naman..

Pwede na to irehab sa mental eh.

Baliw na baliw na eh.

<3

Chapter 33 Unsaid

---

1.4k reads of

ALWAYS YOURS

as of today po . ;)

Thank you so much guys!!

Sa mga silent readers ko! Na todo ang pag vote!

Kahit wala masyadong comments! Puro votes namn  and views! Thank you po!

Nagugulat na lang ako na dumadami ang nagbabasa. :*

lalo na kay… ;)

@Haruhi000 [ baby ann :) ]

sana hanggang sa matapos sana tong first story ko. Suportahan mo pa din to. hehehe :*. LabLab!!

CHAPTER 33

UNSAID

Rain***

“There are things better left unsaid.”

Totoo naman talaga ang ibig sabihin nito.

Maikli pero malalim ang ibig sabihin.

May mga bagay talaga hindi na lang kailangan sabihin pa.

Mas ikakabuti pa na wag ng ipaalam sa iba.

Mas maganda pa na wala na lang makaalam para wala ng masaktan.

Mas makakabuti sa mga nakakarami kung hahayaan na lang na ibaon sa limot ang lahat.

Mas marami kasing masasaktan kung ipipilit pa na ito na ipaalam sa iba.

Hangga’t kaya mong sarilinin at itago sa sa sarili mo, kakayanin mo.

Paano kung ung bagay na un ang susi sa pagiging masaya mo ng tuluyan?

Pero ito rin ung dahilan ng maaaring makasakit sa mga taong mahal mo?

Parang ung sitwasyon ko ngayon, hindi ko masabi sabi ung gusto kong sabihin.

Ang hirap ng ginagawa ko ngayon.

Ang bigat sa pakiramdam. :’(

Pakiramdam ko, bigla na lang akong sasabog dahil dito sa nararamdaman ko.

Ang hirap mangpanggap na parang walang nangyayari.

Pilit akong nagbubulag bulagan sa mga nakikita ko. Kahit sobrang sakit na, tinitiis ko pa din.

Pilit kong isinasara ang mga mata ko.

Pero meron talagang mga bagay na puso lang ang nakakakita..

Kahit pa pilitin kong ipikit ang mga mata ko.

Puso ko naman ang nakakakita.

Masakit…

Pero kinakaya ko.

Kasi un ang kailangan..

Ayoko maging makasarili..

Ayoko masaktan ung mga taong mahal ko.

---

Isang taon na din naman ang lumipas. I should give myself a break from all these things.

Alam kong mahirap, pero eto ang tama. Kelangan ko ng tanggapin ang lahat at matutong mabuhay sa kasalukuyan.

Isang taon din akong nagpa apekto sa nakaraan. Kelangan ko ng itigil to.

Dapat matuto ako ng mahalin ung mga bagong tao na dumarating sa buhay ko.

Hindi na ko dapat magpaalipin sa nakaraan.

Tapos na un eh. Hindi na maibabalik.

Wala ng ibabalik.

Kelangan ko na ata talaga sumuko.

Sabi ng isip ko, sumuko na ko..

Pero sabi ng puso ko..

Kaya pa, wag muna..

Kaya lang..

Mahirap lumaban kapag alam mong nag iisa ka lang.

Hanggang kailan ko pa kakayanin to??

Kahit pa sa bestfriend ko, hindi ko masabi to.

Diary ko na  lang ang pwede ko sabihan ng lahat ng to.

Buti pa sa diary ko,lahat nasasabi ko. 

Kahit sino pwede ko kausapin sa diary ko..

Kahit siya pa ...

Yung taong pinahahalagahan ko ng sobra.

*********

Miss 

na

 Miss 

na

 

kita

 

MC

. :(

Sana 

ganun

 

ka

 din.

Kaso

.

Mukhang

 

hindi

 

mo

 

na

 ko 

kelangan

 

sa

 

buhay

 

mo

. 

Kakalimutan

  

na

 

ba

 

kita

? 

Talaga

 bang 

masaya

 

ka

 

na

 

sa

 

kanya

?

Siya

 

na

 

ba

 

talaga

 

ang

 

pinili

 

mo

?

Panahon

 

na

 

ba

 

para

 

kalimutan

 ko 

lahat

 ng plano 

natin

?

Kelangan

 ko 

na

 ba

 

tumigil

 

na

 

umasa

 

sa

 

mga

 

pangako

 

mo

??

Ang

 

sakit

 

sakit

 

na

 

kasi

 

MC

.

Sobra

!!

Kelangan

 

ata

 , 

ako

 

na

 

ang

 

sumuko

 

para

 

sa

 

ating

 

dalawa

.

Lage

 

kang

 may space 

sa

 

buhay

 at 

puso

 ko. 

Kahit

 

kailan

 ,

hindi

 

ka

 

mawawala

..

Kahit

 pa 

ikaw

 

na

 

ang

 

nakalimot

.

Mahal

 

kita

 

MC

.. 

Kung 

alam

 

mo

 

lang

 sana.

Always Yours,

Rain

# Chapter 34 Kiss

*****

dedicated to : ;)

@pengpanga [ te Fharen :* ]

Para sayo tong chapter na to! hehehe. Thank sa pag vote. Tsaka sa pagbabasa nitong story ko. Kahit alam kong busy ka sa pagbabasa ng ibang story sa library mo. Nasisingit mo pa din basahin tong story ko. Thank you!! Te, support lang ha?? :*

CHAPTER 34

KISS

"Bakit ba ayaw mong magka section tayo? Ang daya mo naman eh!" naiinis kong sabi kay Michael

Tinatawanan lang niya ako. Hindi naman niya ko sinasagot.

" Nakakatampo ka naman eh!" 

"Ang cute mo magtampo. Para kang bata." sabay pisil niya sa pisngi ko.

"Aray ko naman! Masakit kaya!"

"Ang cute cute mo kasi! hahahahaha

"Di mo naman sinasagot ung tanong ko eh."

"Yung alin ba ? Sige, tanong mo ulit sakin "

"Bakit nga kasi hindi mo pinili na mag section tayo? Balita ko nagpalipat ka ng section eh."

"Hmmmmm." matipid na sagot niya

Ang tagal naman sumagot nito eh. Dami pang paligoy ligoy.

"Ayaw mo ba kong ka section?" malungkot na tanong ko sa kanya.

Bigla siyang humarap sakin.

"Hindi ah! San naman nanggaling yan ha ?"

"Narinig ko, sabi un ng mga classmates mo." mahinang sagot ko sa kanya

"Eh bakit ka kasi nakikinig sa kanila? Hindi ung reason."

"Eh bakit nga kasi!"

Nakakainis na talaga tong Michael na to eh. Bakit ba hindi na lang niya sabihin sakin na ayaw niya ko maging classmate? Nag iisip pa siguro to ng idadahilan sakin.

Sa sobrang inis ko, tumayo ako sa kinauupan ko at kinuha ang bag ko.

"Bahala  ka na nga dyan. Uuwi na ko. Ayaw mo naman ako kausapin ng ayos."

Pinigilan niya kong makaalis sa kinatatayuan. Hinatak niya ung kamay ko at napaupo ako muli sa tabi niya.

Unti unti niyang nilalapit ang mukha niya sa mukha ko. Hanggang sa almost one inch na lang ang pagitan mga mukha namin.

Bumibilis na naman ang pintig nitong puso ko. 
<3

Ayaw na naman papigil. Automatic kung mag react dito kay Michael eh.

Tatayo na sana ako kaso mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

"Sabi ko di ba uuwi na ko." 

"Akala ko ba gusto mo malaman ung sagot ko "

"Ilayo mo nga ung mukha mo, nang iinis ka ba ??"

Nagkakatitigan pa kami ng ilang pang saglit.

Nakalimutan ko na nga na marami pang tao sa paligid namin. Parang wala na kaming pakialam kung madami na bang nakatingin sa amin.

"Nadidistract kasi ako sayo. You have this effect on me , na I can't explain."

Ano daw??

Parang hindi ko agad nagets un ah??

"Ha?" sagot ko kay Michael

"That's the reason kung bakit ayaw ko na maging classmate ka. Nadidistract ako whenever I'm with you. Pag kasama kita, ang nagiging focus ko kasi is ikaw lang."

"Ano un?? You mean bad influence ako sayo sa studies mo? Kasi di ka makapag focus dahil sakin?"

Grabe naman tong lalake na to, sisihin daw ba ko na hindi siya makapag aral ng ayos??

"Hindi un ung ibig kong sabihin. Actually you are my inspiration ngayon. That's why I'm studying harder than the usual."

OMG! Speechless ako dun!

Sa sobrang intense ng pag uusap namin, nakalimutan ko na magkalapit pa din ang mga mukha namin.

"Oo na, gets ko na. Dami mo  naman sinabi. Pinahaba mo pa. Ang sabihin mo kasi , ayaw mo lang talaga ako makasama."

Halatang nainis si Michael sa sinabi ko. Ano ba kasi tong pinagsasabi ko kasi??

At ang ginawa niya??

Unti unti pa niyang nilapit ung mukha niya sa mukha ko. Hanggang sa ung onr inch na pagitan ng mga mukha namin ay unti unti din nababawasan.

Wah!!! Sobrang lapit na ng mukha!

Hanggang sa napapikit na ko sa sobrang tense ko.

Maya maya pa, ay may naramadaman ako na dumampi sa noo ko. 

Napadilat ako bigla.

Nasurprise ako sa ginawa niya.

He kissed me on my forehead. :)

Natulala na lang ako sa ginawa niya.

Aatakihin na ata ako talaga sa puso nito.

Wah!!!!!

After kissing my forehead, muli niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko at pinisil ang labi ko.

"Next time, dito na. " sabay ngiti niya sakin

Bigla kong tinabig ang kamay niya at tumayo ako sa kinauupuan ko.

"Ah sige, bye uwi na ko. Wag mo na ko susundan."

Kinuha ko ung bag ko at dali daling naglakad palayo kay Michael.

"Ais! Saglit! Hahatid  na kita!"

Naglalakad ako habang hawak ang labi ko.

Paulit ulit niya tinatawag ang pangalan ko.

That was my first kiss! ( sa forehead :* )

Sa movie ko lang napapanood ung mga ganitong eksena. Pwede din pala mangyari sa totoong buhay.

Tumigil ako sa paglalakad ko at nilingon siya.

"Eh d hatid mo. Habulin mo ko kung kaya mo." sambit ko kay Michael na nakangiti sabay takbo

"Akala mo ba hindi kita aabutan."

Habang tumatakbo ako, maya maya pa ay may humila ng bag ko. Kaya napatigil ako bigla.

Naabutan na ko ni Michael at hinahatak ang bag ko.

"Akin na yang bag mo. Hatid na kita." nakangiti niyang sabi sakin

Nginitian na naman niya ako ng ganyan.

:)

Makakatanggi pa ba ko?? hahaha

Hindi na !!! 
<3

Ibinigay ko na ung bag ko kay Michael at sabay na kami naglakad pauwi.

Ang sweet talaga niya!

Sana ganito na lang kami palagi ;)

# Chapter 35 Chances

*********

@BernadethPantollano :)

This chapter is for you. Thank you sa pagreply sa messages ko. And for also reading my story. Keep voting pa din ;). Hope to see your comments also sa mga chapters ng story ko. Till the end, sana suportahan mo din me :*

CHAPTER 35

CHANCES

Nakaka stressed din pala ang highschool life.

Mas nakakapagod compare sa elementary. Madaming projects, puro pa requirements!

GRrrrRrrRr!!!

Pero masaya naman. hehehe.

Super enjoy kahit nakakapagod!!

Dito mo ata talaga sa high school eexperience lahat.

Yung mga kalokohan.

Yung mga happy and sad moments. ;)

Magagawa mo ung mga bagay na never mo pang nagagawa.

Lahat ata andito na. 

At ang pinakamasaya dito, nadagdagan ang oras ng break namin. ;)

hahahahahahahaha

Syempre , andito na naman kami sa canteen ni Rain. Kumakain na naman. Simula ata nung naging high school kami, nahilig na kami lage kumaen. hahahaha

"Oi, tulala ka naman dyan" sabi ni Rain. Sabay abot niya nung juice at cupcake sakin.

Nakakaantok kasi ung panahon ngayon. Actually, tinatamad nga ako pumasok eh.

Maulan kasi..

"Nakakatamad kasi ung panahon . Ikaw ba ?"

"Ha??"

"Hindi ka ba tinatamad pumasok ngayon?"

"Hindi naman. Bakit?" natatawang sagot ni Rain sakin

"Nakakatamad kasi naman talaga. Umuulan kasi."

Tawa na naman ng tawa si Rain.

"Bakit ka natatawa? Wala naman nakakatawa sa sinabi ko ah." sabay hampas ko sa balikat niya.

"Aray ha. Masakit un ha. Alam mo kasi, wag mo isisi sa ulan ung katamaran mo sa pag pasok mo ngayon."

"Oi grabe ka ha ! Hindi to katamaran noh."

"Ang gulo mo din eh. Kakasabi mo lang  na tinatamad ka eh."

"Hindi nga kasi!"

At nagtawanan na kaming dalawa na parang mga baliw. Wala nga kaming pakelam kung tinitignan na kami ng mga schoolmates namin.

"Teka nga, para na tayong baliw kakatawa eh." sabi ko kay Rain

"Oo nga, tama na nga." sabay tawa pa din niya

I really feel.blessed to have Rain as my bestfriend. Sana kahit anong mangyari, walang magbago samin.

She always supports me sa kung anong magpapasaya sa akin. Kaya magiging ganun din ako sa kanya.

Kaya!!!!

Susuportahan ko sila ni kuya Kevin ! hahahahah

Naeexcite na ko sa lovestory nila !!

"Rain, kamusta na kayo ni kuya Kevin?"

"Ha??"

Muntik niya ng mabuga ung kinakaen niya 

"Easy ka lang. Nagtatanong lang eh."

Nabigla siya sa tanong ko.

"Ano ba naman kasi ung tinatanong mo. Nakakagulat ka naman eh."sagot niya sakin

Nakakatawa ung reaction niya sa tanong ko.

"Ano nga kasi? Kamusta na kayo ni kuya?"

"Paanong kamusta??"

"Nililigawan ka na niya?"

"Hindi pa. Hindi ko alam."

"Uyyyy. Hindi pa  daw. "

"Hindi nga kasi. Bakit? May sinabi ba sayo kuya mo?"

"Wala. Kaya nga ikaw tinatanong ko eh."

Nanahimik saglit si Rain.

"Ui, masyado ka namang seryoso eh."

"Hindi naman siya nagpaalam na manliligaw eh."

"Eh paano pag nagpaalam siya sayo? Papayagan mo?"

"Hindi ko alam."

"Bakit hindi mo alam? Wala bang pag asa kuya ko sayo??" nakasimangot kong tanong sa kanya.

Nalungkot naman ako bigla. Paano kung wala talagang pag asa kuya ko sa kanya?

Bagay pa naman sila . :'(

"Wala naman akong sinabi na wala di ba."

Napatingin ako kay Rain dahil sa sagot niya.

"Seryoso??"

"Oo naman. Pero hindi muna siguro ngayon. Hindi ko pa kaya."

"Ha?"

Ano daw?? Hindi pa niya kaya? Ibig sabihin ba nito, galing sa heartbreak tong si Rain??

Eh wala naman siyang nasasabi sakin eh..May nililihim ba tong bestfriend ko sakin??

"Ah, wala un. Mali lang ako ng pagkakasabi." sabay ngiti niya sa akin

Baka nga nabigla lang tong si Rain sa sinasabi niya. 

Baka naman nalito lang. Kasi naman, kanina pa ko tanong ng tanong sa kanya tungkol kay kuya eh.

Ikaw kasi Ais eh.

-----------

Ayan! Uwian na !

Makakatulog na din ako. :)

"Teka, asan ba un si Rain. Nawala bigla un ah."

Nagmadali ako lumabas ng school. Hinahanap ko si Rain.

Binilisan ko ang lakad ko para maabutan ko siya.

"Nakauwi na kaya un?? Hindi man lang nagsabi sakin."

Maya maya pa ay nakita ko si Rain sa may gate ng school.

"Rain!!" sigaw ko kay Rain

Pero hindi niya ko marinig, ang ingay kasi  ng mga schoolmates ko.

"Rain!" sigaw ko pa ulit ng isang beses

Hindi pa rin niya ko nilingon. Hindi niya pa din siguro ako narinig.

Lalapitan ko ba tong si Rain?

Para kasing may hinihintay siya eh.

Malamang hindi naman ako ung hinihintay niya, kasi alam niyang nasa loob pa ko kanina eh. Nauna siyang lumabas sakin sa room.

Naglalakad na ko papalapit ng may biglang tumigil ng kotse sa harap ni Rain.

Walang bumaba sa kotse. 

Lalaki ung nasa driver's seat.

Babae naman ung katabi nung driver.

Siguro kasing age nila mom at dad.

Teka? Parents ni Rain?

Kelan pa sila nakauwi dito? Wala naman nasabi si Rain ah.

Maya maya pa ay bumukas na ung pinto sa backseat. 

May lalaking nakaupo sa backseat. Siya ung nagbukas ng pinto. Pero.hindi ko masyado naaninag ung mukha niya.

Halatang nagulat si Rain nung nakita niya kung sino ung nasa backseat.

Napaatras siya bigla.

"Rain!" sigaw ko ulet

Pero di ko na siya naabutan. Sumakay na siya bigla sa kotse

Nakarating na ko sa may gate ng school, pero wala na kong naabutan.

Dahil agad umandar ng mabilis ung kotse na  sinasakyan ni Rain.

# Chapter 36 Weekend

@

triciaHrnndz

 -- 

Para

 

sayo

 to . :) Thank you 

sa

 

pag

 vote and comments 

sa

 story ko :)

CHAPTER 36

WEEKEND

Oh Yes!! It's Saturday !! Bonding time with Rain.

Lageng ako excited pag saturday, kasi kung ano anong new activites nagagawa namin ni Rain.

Actually, naglalakad na nga ako papunta sa bahay nila ngayon. hehehe

Feel na feel ko pa ang paglalakad ko. Nababaliw na naman ako eh.

------

Nakarating din sa bahay nila Rain. Ang laki talaga ng bahay nila Rain. Sayang lang ung laki nito. Paano naging sayang?? Kasi si Rain lang naman tska ung yaya niya ung andito eh.

Teka nga! Di ba nakauwi na ung parents ni Rain nung isang araw?? Sila pa nga ung sumundo sa kanya nun.

Makikilala ko na din ang parents ni Rain for the first time !

I'm so excited !! First time ko kasi sila ma memeet.

At nag doorbell na ako..

Nakailang pindot na ko sa doorbell nila, pero wala pa din lumalabas. Kahit pa ung yaya ni Rain.

"Ang tagal naman lumabas ni Rain. Matawagan na nga lang siya''

Calling Rain....

"Rain, andito na ko sa labas ng bahay niyo. Nag doorbell na ko pero walang lumalabas eh. Nasa bahay ka ba?"

"Ah oo. Andito  lang ako sa bahay. Sorry. Lalabas na ko. Sorry talaga."

Maya maya pa ay lumabas na si Rain at pinagbuksan na ko ng gate.

" Ang tagal mo naman eh. Busy ka ba ? May ginagawa ka ata eh.''

Hindi ako sinagot agad ni Rain. Parang wala siya sa sarili niya.

Tinulak ko siya ng mahina sa likod.

"Ui Rain!  Ok ka lang ba ? May sakit ka ba ? Hindi mo ko sinasagot eh. Gusto mo uwi na lang ako? Next time na lang tayo mag bonding?''

Nilingon ako ni Rain. Nakita kong pinunasan niya ang mga mata niya bago siya humarap sakin.

"Nu ka ba. Ok lang ako. Tara pasok  na tayo sa loob.''

"Sigurado ka?'

"Oo naman ! Tara na, mag meryenda muna tayo.'' sabay ngiti niya sakin

Nakangiti nga siya, pero ung mga mata niya malungkot.

"Okay." sagot ko na sa kanya

Sinundan ko lang siya hanggang sa makarating kami sa kwarto niya.

Ang itsura ng kwarto niya?

Super cute !!

Color pink and violet lang ang makikita mo dito sa room niya.

Napapaligiran ng stuff toys ang kama niya.

Ang lambot ng bed niya. Ang sarap higaan.

Mayaman naman kasi talaga tong sila Rain. Kaya lahat na ata ng gusto niya nakukuha at nabibili niya. Misan naiinggit ako kasi buti pa siya ganun.

Pag nakagraduate si Rain sa college, wala na siyang problema. Hindi niya na kelangan mag work. May family business kasi sila. Sabi kasi niya sa akin, sa kanya na daw ipapamanage ung business na un pag tapos na siya studies.

Oh di ba??

Ganun kayaman ang bestfriend ko.

Ang una kong ginawa pag pasok namin sa room niya??

Humiga ako agad sa kama niyang super lambot !!

"Ang sarap talaga humiga sa kama mo Rain! Sana ganito na lang ung kama ko. Ang mahal siguro nito."

"Ahm, mga 20,000 lang naman yang kamang hinihigaan mo." sabay tawa niya ng malakas

"Ha? Hindi nga. Ganun kamahal tong kama mo?'

"Oo nga. Ay nako, ayaw pa maniwala."

Grabe eh noh ? Kama lang un? Ganun na kamahal?' Kaya naman pala ang sarap higaan ng kama na to eh. Masarap siguro matulog  dito.

Never pa kasi akong nakaka sleep over dito sa room niya. SIya lang lagi ang natutulog sa room ko. Ewan ko ba dito sa bestfriend ko. Ilang beses ko na din siyang tinanong kung pwede ako mag sleep dito eh.  Kaso ayun, lage siyang may dahilan.

Para bang may tinatago siya dito sa room niya na ayaw niyang makita ko. Minsan kasi biniro ko siya. Sinabi ko na gusto kong matry na ma explore ung room niya. Bigla ba naman nagsungit. Kaya simula ng araw na un, hindi ko na siya kinulit about dito sa kwarto niya.

Hanggang ganito lang kasi kami sa room niya, hindi ko pwede pakelaman ung mga gamit niya hangga't hindi ako nagpapaalam sa kanya.

Masyado lang talagang sigurong mahigpit sa privacy tong si Rain. 

Ako naman hindi ganun. Free si Rain na galawin kahit anong gamit ko sa room. Hindi niya na kelangan magpaalam sakin.

Iniintindi ko na lang ang pagiging private person ng bestfriend ko. Ganun siya eh, kaya I'll accept that.

"Eto talaga ung pinaka favorite kon gamit sa room mo.'

"Alin Ais?"

"Etong kama mo ! Pwede bang akin na lang to !!"

"Sige ba."

"Totoo??' 

"Oo nga. Sayo na yan. Pag nabuhat mo! " sabay tawa niya malakas

Abnormal pala tong bestfriend ko eh. Ang bigat ng bigat nitong  kama niya eh. Ipabuhat daw ba sakin.

"Alam ko na!'

"Anong alam mo na?'

"Papatulong ako kay Kuya Kevin. Siya pagbubuhatin nitong kama mo. hahahahaha."

"Grabe ka talaga. Pahirapan daw ba si Kevin?'

At nagtawanan kaming dalawa. Mga kalokohan kasi naming dalawa eh.

"Ang swerte mo talaga Rain."

"Ha? Bakit naman?'

"Kasi lahat ng gusto mo nakukuha mo eh. Minsan naiingit ako sayo eh."

Natahimik si Rain sa sinabi ko. May mali ba sa nasabi ko?

"Hindi din." matipid niyang sagot

"Oo kaya, lahat pwede mong makuha. Lahat ng gusto mo.'

Umalis siya sa tabi ko at lumapit sa bintana.

"Hindi lahat ng gusto ko nakukuha ko. Akala mo lang un Ais.'

"Ha? Bakit naman?'

"May isang bagay ako ngayon na gustung gusto makuha. "

"Ano naman un?'

"Hinding hindi ko na ata un makukuha."

Ang seryoso ng sagot niya. Kinabahan naman ako bigla. Na offend ata siya sa sinabi ko.

"I don't mean to offend you sa sinabi ko. Sorry.'

Nilingon niya ako at ngumiti. 

"Ano ka ba? Bakit ka nag sosorry?"

"Na offend ka kasi ata eh."

"HIndi ah."

Paang nag iba bigla ang mood dito sa kwarto niya.

"Gusto mo ng cake? Kukuha kita."

Natuwa naman ako sa sinabi niya. Chocolate cake daw!! My favorite!!

Hindi ako sumagot, Nginitian ko lang siya.

"Oo na, alam ko na yang ngiti na yan. Baba muna ko ha. Kuha lang ako ng cake natin."

Palabas na siya ng kwarto ng may bigla akong naalala.

"Rain!" tawag ko sa kanya

"Bakit?"

"Nung isang araw pala, Nung hindi tayo sabay umuwi. Bakit bigla kang nawala?"

"Masama kasi pakiramdam ko nun. Kaya nagmadali na ko umuwi, Hindi na kita nasabihan. Sorry."

"Ok lang. Bakit di mo sinabi. Eh di sana hinatid kita  dito."

"Ok lang, Nakauwi naman ako ng maayos mag isa."

"Mag isa?"

"Oo Ais,bakit?'

"Walang sumundo sayo Hindi ka nagpasundo??'

"Hindi Ais, bakit?"

Pero hindi ako pwede magkamali. Siya talaga ung nakita ko eh. SIya talaga un. Bakit niya sasabihin sakin na mag isa siya umuwi?Eh may sumundo sa kanya. Tatlo pa nga silang sumundo eh.

"Eh ung parents mo? Umuwi na ba sila?'

"Hindi pa Ais. Next year pa uwi nila dito."

"Hindi pa sila umuuwi dito this year?"

"Hindi pa. Bakit ang dami mo atang tanong Ais? May problema ba ??"

"Ahm wala naman."

Nalilito na ko sa mga nangyayari.

Kung hindi pa umuuwi parents niya, eh sino ung sumundo sa kanya nung isang araw? 

"Sige, baba na ko ha. Kuha na ko ng cake. Babalik ako agad." sabi ni Rain

"Sige."

Nakakapagtaka lang talaga.

Bakit kelangan niyang magsinungaling sakin

May tinatago ba tong si Rain sakin??

Hindi ako pwedeng magkamali,

Alam kong si Rain ung nakita ko.

# Chapter 37 First Date

------

Nainspire ako bigla sa next chapter. hehehe :)

Masyado akong na hook sa Divergent eh!

Inspired ako dahil kay THEO JAMES!!

Wah!!

Ay grabe!!

Kilig na kilig na naman ako!

Siya tuloy naiimagine kong Michael eh.

What do you think guys ??

Bagay ba?? :)

Keep reading ang voting po!!

CHAPTER 3

7

FIRST

 DATE

It's a special day today!

Bakit??

Guess what!

First date namin ni Michael ngayon!

He just asked me yesterday! 

Paano nangyari??

Kasi ganito un..

Kahapon nung pauwi ako galing kela Rain, nagtxt sakin si Michael.

Here it goes..

Sa

n 

ka

 

Ais

??

-Michael

Pauwi

 

na

. 

Galing

 

ako

 

kela

 Rain. 

Bakit

?

-

Ais

Malapit

 

ka

 

na

 

ba

?

-Michael

Yup. Why??

Ais

Hininhintay ko siya magreply. 

Pero hindi na siya nagreply.

Then, nung nakarating na ko sa tapat ng bahay namin.

I saw someone standing sa harap ng gate namin.

Hindi ko siya makilala, kasi natatakpan ung face niya ng bouquet of white and roses.

Bouquet

 of white and roses!! :) <3

Hindi ko na nagawang lapitan ung lalaking may hawak ng flowers. Kasi siya na ung unang lumapit sakin.

Then iniabot niya sa sakin ung flowers.

Si Michael! Sa kanya galing ung roses!!

Sweet!!

After handing me the roses, he asked me.

"Free ka ba tomorrow?? Will you go out on a date with me?" nakangiting tanong ni Michael

Speechless ako. hahaha

"Teka, nanliligaw ka na ba ??" sagot ko sa kanya.

"I guess so.." 

Then ngumiti na naman siya..

Those smiles!

Paano pa ko makakatanggi nyan!

;)

"Well, I guess. Dapat galingan mo ung panliligaw." sabay smile ko sa kanya

"That means??"  tanong niya ulit sakin

Sinagot ko lang siya ng ngiti.

"Yes!" sabay yakap niya sakin

Sa sobrang tuwa niya , napayakap siya sakin. 

Nabigla naman ako ginawa niya.

"Ahm.. Michael. Ok na ." bulong ko sa kanya

Sabay bitaw niya sakin ng dahan dahan.

"Sorry.. Natuwa lang ako."

"Halata nga."

Nagkatinginan kaming dalawa.

Puro ngiti lang ang isinasagot naming dalawa sa isa't isa.

Teka! Baka makita pa kami ni Kuya Kevin!

Kelangan kong matago tong roses ko.

Kelangan na din umalis ni Michael!

"Ahm, sige. Pasok na ko ha. Bukas na lang."

"Okay. See you tomorrow Ais."

"Okay. Tomorrow."

Then umalis na si Michael.

Punong puno na naman kakiligan ang puso ko. 

Wait!! May malaki pa pala akong prob!

Paano ko itatago tong roses!

Wah!!

Isip Ais!.Isip!!

Tatakbo na lang ako papasok.

Okay. Relax Ais. Kelangan mo lang makaayat sa room mo ng mabilis. 

Okay??

Nasa harap na ko pinto ng bahay namin.

Bubuksan ko na sana pero bigla kong narinig ung boses ni kuya. Palabas siya ng bahay.

Wah!!

Hindi niya pwede makita tong roses!!

Nagpapanic na ko sa dito sa tapat ng pinto namin. Wrong timing talaga tong si kuya kahit kelan.

Unti unti ng bumubukas ung pinto. Ano ng gagawin ko??

Maya maya ay bumukas na ung pinto. Magkaharap na kami ni Kuya Kevin, pero hindi niya ko agad napansin.

May kausap kasi siya sa phone.

Para akong na stuck up.

Palingon na sakin si Kuya Kevin sakin.

Ung roses ko!!

Eto na malapit ng magkasalubong ang mga mata namin!

Tumingin muna ko dito sa labas ng bahay namin.

Alam ko na !

Sorry roses ko! :(

Bago pa nakalingon sakin si kuya ay naitago ko na ung roses ko.

Ang ginawa ko??

Tinapon ko sa may halamanan ni mom. Hindi naman halata ung roses ko, kasi natatakpan ng mga makakapal na dahon.

Kaya sakto pag lingon sakin ni kuya, hindi ko na hawak roses ko .

"Ung roses ko. Sira na." bulong ko sa sarili ko

"Anong sabi mo?" tanong ni Kuya

Nilingon ko muna ung roses ko sa halamanan bago ko siya nilingon at sinagot.

"Wala..Sabi ko umalis ka na po dyan. Kasi nakaharang ka sa daanan."

"Ikaw nakaharang dyan eh "

Lumabas si kuya at tinabig ako. Nang aasar talaga eh 

"Kuya!!" sigaw ko sa kanya.

"Nakaharang ka kasi.!" sabay tawa niya ng malakas

Ang galing galing talaga mang asar ng kuya ko!

Nasira na naman niya ang araw ko!

Teka, ung roses ko!

Hinintay ko muna makalayo si kuya. Nang masigurado kong nakaalis na siya, kinuha ko agad ung roses ko sa halamanan.

Sinara ko na ung pinto. Agad akong pumasok ng bahay at tumakbo papasok ng kwarto ko.

Pagpasok ko sa kwarto ko, nilock ko agad ung pinto. 

Itinago ko ung roses sa ilalim ng kama ko.

Napahiga na lang ako sa kama ko.

Grabeng kaba un! Nakakapagod!

Kinikilig pa din ako!

Abot langit na naman ang ngiti ko!

At hindi ko na namalayan..

Na nakatulog na pala ako.

-------------

I said YES! :)

Super excited nga ako eh.

As in sobra!!

Ang aga ko nga nagising eh. Hindi na nga ko nakatulog.

Mamaya pa naman ung date namin. Pero ang aga ko pa din nagising.

Excited nga kasi!! :)

Sino ba naman hindi magiging excited. First date to namin ni Michael.

Dapat lang na maging memorable tong araw na to para samin.

Dapat mag ayos din ako. Nakakahiya naman kay Michael kung hindi ako mag aayos para sa date namin.

Di ba ??

I have to look prettier..

Prettier talaga eh noh?

Hahahahahaha

Ganun talaga!

Dapat full of confidence! 

Hahahahahhah

Tawa na naman ako ng tawa. Ano ba to!

Makatulog na nga lang muna ulit. Maaga pa naman kasi talaga.

9am pa lang eh.

Mamaya pang 2pm date namin eh.

Napaghahalataan naman ako masyado nito.

HAHAHAHAHAHAHA...

Nagtalukbong ako ng kumot at sinubukan ulit matulog.

And ...

After almost one hour ng papalit palit ng pwesto sa pagtulog..

Hindi pa rin ako makatulog.

Ang gulo na ng kama ko. Sobrang likot ko kasi. Yung ibang pillow ko nasa sahig na eh. Ung bedsheet ko natanggal na.

Hindi ko mahanap ung magandang pwesto para makatulog ako ulit.

:'(

Masakit pala talaga sa ulo pag pinipilit mong matulog. 

"Hay naman! Hindi naman ako makatulog! Ang aga aga pa eh." sabay bango ko at upo sa kama ko

Si Michael din kaya excited??

Sana!!

Mamimili na lang ako ng susuotin ko mamaya.

Wait!

Kelangan ko to sabihin kay Rain. Sasabihin ko na nanliligaw na si Michael officially.

Tetxt ko ba or tatawagan?

I"ll jusy call her na nga lang.

Then I dialled Rain's number.

The number you dialled is out of coverage area. Please try again later.

Bakit naman out of coverage phone niya. Eh kanina magkasama pa kami eh.

May nangyari kaya kay Rain??

# Chapter 38 It's Time

CHAPTER 38

IT'S TIME

RAIN

"Class dismissed'

Buti na lang at uwian na. Kanina ko pa kasi gust umuwi eh. 

May nararamdaman kasi akong kakaiba. Para akong kinakabahan ng hindi ko malaman.

Hindi ko ma explain ung nararamdaman ko.

Maaya na nga si Ais umuwi.

Nilibot ko ang tingin ko sa loob ng classroom namin. Bigla kasing nawala si Ais dito sa tabi ko. Baka kausap niya ung iba naming classmates. Kanina pa kasi sila nag aaya na magpunta sa mall eh.

"Asan na ba kasi ung babae na un?'

Ayun naman pala siya, nakaupo sa front row. Busy kausap ung classmates namin.

"Ais!!" sigaw ko sa kanya

Pero hindi niya ko narinig. Ang ingay kasi ng mga classmates namin. Nagtatawanan at nagsisigawan sa loob ng room namin.

Lalapitan ko sana siya. Kaso wag na lang. Pag lumapit kasi ako sa kanila, malamang pipilitin nila ko na sumama eh. Tatawagin ko na lng muna siya ng isa pang beses. Pag hindi niya po narinig, uuwi na ako.

"Ais!!" sigaw ko ulit

Ang lakas na ng sigaw pero hindi pa rin niya narinig. I'll go home na lng. Wala kasi talaga ako sa mood.

Inaayos ko na ung gamit ko at patayo na ko sa upuan ko ng nag ring bigla ung phone ko.

Dahil nga wala ako sa mood, hindi ko agad sinagot ung call. Maya maya pa ay hindi na nagriring phone ko.

Palabas na ko ng room na bigla ult nagring ung phone ko.

Sino ba naman kasi tong tumatawag na to. Hindi ko na nga sinagot eh. Tumawag pa ulit.

Dahil sa inis ko, kinuha ko agad ung phone ko sa bag. Sasagutin ko na lang ung tawag para hindi na tumawag ulit.

Chineck ko agad kung sino ba ung tumatawag.

Unregistered Number ung tumatawag

Sino naman kaya to? Hindi ko sana sasagutin kasi nacurious ako. Kaya sinagot ko na lang din.

"Hello?"

"Rain, kamusta ka na? Andito kami, susunduin ka'" sagot ng kausap ko

Natigilan ako nung narinig ko ung boses nung tumawag sakin.

Bigla akong nanlamig.

Bigla akong pinagpawisan, kahit hindi naman mainit.

Humgipit ang pagkakahawak ko sa phone ko. Gusto kong i end ung call, pero hindi ko magawa. 

Lumabas na ko sa room at pinagpatuloy ang pakikipag usap ko.

"Ke- kelan pa po kayo nakauwi?" nauutal kong sa sagot sa kausap ko

"Kagabi lang. We want to surprise the both of you kasi. Sorry kung hindi namin nasabi sayo."

Oo! Nasurprise ako talaga sa ginawa nila. Hanggang ngayon, shocked pa din ako.

"Uwian mo na di ba ? Susunduin ka namin. Hintayin mo na lang kami sa tapat ng gate ng school niyo."

Ano?? Susunduin nila ako??

Hindi pwede! Ayoko!

"Wag na po. Kaya ko naman umuwi mag isa." sagot ko sa kausap ko

Kaso..

Wala na...

Naputol na ung call..

Agad akong tumakbo papunta sa gate ng school namin.

Wala na kong kawala. Kelangan ko na harapan to.

Nagmadali ako makaalis sa room. Hindi ako pwede makita ni Rain.

Hindi talaga pwede!!

Binilsan ko ang takbo ko. Wala na akong pakialam kung may nababangga man ako. Basta kelangan kong makarating agad un.

Hinihingal akong nakarating sa gate ng school.

Wala pa sila dito. Asan na kaya sila.

Kinuha ko ung phone ko at tinext sila.. Isesend ko na sana ng biglang may pumaradang kotse sa harap ko.

Sila na ba to??

Biglang akong kinabahan.

Biglang bumilis ang  pintign ng puso ko.

Gusto kong sumigaw.

Hihinitay kong may  lumabas sa kotse. Pero walang bumababa.

Lumapit na ko sa kotse at bubuksan ung pinto ng backseat.

Pero maya maya ay may nagbukas ng pinto ng backseat.

May nakaibang nakaupo sa likod.

Sana hindi tama ung iniisip ko.

Unti unting bumukas ung pinto ng backseat.

Napaatras ako bigla ng makita ko kung sino ung nasa backseat. Nagdadalawang isip ako kung sasakay ako ba o hindi.

Napapaatras ako ng dahan dahan.

"Rain!" sigaw ni Ais

Nako! Lagot ! Andito na pala si Ais.

Hindi niya ko pwede makita na kasama sila.

Hindi niya ko pwede lapitan.

Sasakay na ko sa kotse ng bigla akong hinatak nung taong nakasakay sa backseat.

Napasubsob ako sa dito sa taong nakasakay sa backseat. Bigla niyang sinara ung pinto at agad niyang inutusan ung tao sa driver seat na umalis na kami agad sa tapat ng gate.

"Tara na Dad.'"

"What's wrong MC?" sagot nung tao sa driver seat

"Hindi niyo naman sinabi na siya ung susunduin. Akala ko si Ais.''

"Stop calling me MC, I am Michael."

Umayos ako ng upo mula sa pagkakasubsob ko sa kanya. Umusog ako ng upo papalapit sa kabilang window seat.

Dumating na ung araw na kinatatakot ko.

Hindi pa ako handa sa mga mangyayari.

Alam kong dadarating tong araw na, pero bakit ngayon agad??

Mapagbiro ba talaga ang tadhana??

Lalo pang bumibilis ang pintig ng puso ko. Para na akong naghahabol ng hininga ko.

Kelangan kong pakalmahin ang sarili ko.

Kelangan ko ng lakas para sa mga mangyayari mamaya,

Kelangan ko ng ihanda ang sarili ko.

Ung dating MC sa buhay ko.

Siya na ngayon si Michael sa buhay ni Ais...

</3

# Chapter 39 Second Chance

*****************************

Update ulit .. :)

Vote and comment naman po guys :)

Pleeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeaaaase!!! :)

More views pa po !!!

Hindi po ako magsasawa sa pag thank you dun sa mga nagrereply sa messages ko. :)

Lalo na po dun sa mga nagbabasa po!! Thank you sa support sa first story ko :)

LABLAB !! <3 :)

CHAPTER 39

SECOND CHANCE

Tahimik kaming lahat dito sa loob ng kotse. Walang nagbalak ni isa sa amin ang magsalita.

Punong puno ng tension ngayon dito sa loob. Gusto ko ng buksan tong pinto sa tabi ko at tumalon na lang.

Sobra na ung kaba na nararamdaman ko. Pakiramdam ko, nanginginig na ang buong katawan ko sa nerbyos.

Habang nasa byahe, sa bintana lang ako nakatingin. 

Kung masamang panaginip to, sana magising na ako.

Isa itong masamang bangungot.

Please! Gising niyo na ako! 

Maya maya pa ay palihim kong sinusulyapan si Mc.

...

...

..

Michael pala..

Kailangan ko ng masanay na Michael ang itawag sa kanya. May bago na siyang buhay ngayon.

Hindi na ako parte ng bagong mundong binuo niya.

Ang sakit!!

Dahan dahan ko siyang nilingon. Tinignan ko kung ano ba ang ginagawa niya.

Hawak niya ung phone niya. Hindi siya mapakali. 

Nagtetxt siya. Malamang, si Ais ang tinetext niya.

Maya maya pa ay itinapat niya ung phone sa tenga niya. Siguro hindi nagrereply si Ais, kaya tinatawagan niya.

Halatang naiinis na siya.

Kung wala bang nagbago saming dalawa ni Michael? Magiging ganito din ba siya sakin?

Yung mga ginagawa niya ngayon kay Ais? Gagawin din niya ba un lahat sakin?

Nangingilid na ang luha sa mga mata ko. Naiiyak na ko pero pinipigilan ko. Ayokong makita niya kong ganito. 

Para akong sira. Nasasaktan ako pag nakikita ko siya.

Pero anong ginagawa ko ngayon? Tinititigan ko siya kanina pa.

Sinasaktan ko lang ang sarili ko.

I can see myself dying inside. </3

Bakit ba kasi ganito ang mga nangyari? Anong kasalanan naming dalawa para mangyari to.

Mas lalo pang naging kumplikado ang lahat dahil dumating si Ais sa buhay ni Michael.

Parang kelan lang, ang saya saya pa naming dalawa. Ni hindi kami mapaghiwalay ng kahit na sino.

Puno kami ng masasayang alaala.

Pero ano ng nangyari ngayon??

Lahat un naglaho na.

Kung tignan niya ako kanina nung hinatak niya ko papasok dito sa kotse,

Para akong ibang tao.

Ung taong walang halaga sa buhay niya. :(

----------------------------------

Nakarating na din sa pupuntahan namin. Namiss ko tong lugar na to.

Ang bahay nila Michael..

It holds most of our happy memories. 

Na ngayon siguro, ako na lang ang nakakaalala.

Naunang bumaba sa kotse ang dad at mom ni Michael.

Sumunod naman si Michael.

Tinignan ko muna siya bumaba bago ako sumunod sa kanilang tatlo.

Pakiramdam ko, hindi ko magalaw ang mga paa ko. Kung pwede lang hindi bumaba dito sa kotse.

Hinayaan ko mauna silang pumasok sa bahay. Pero biglang lumingon ang mom niya. Hinahanap ako siguro, hindi kasi ako agad sumunod.

"Michael, hintayin mo si Rain makababa. Samahan mo siya." nakangiting utos sa kanya ng mom niya

Nilingon ako ni Michael at nilapitan ako. Inalok niya sa akin ang kamay niya at kinuha ko naman.

Inalalayan niya akong bumaba ng kotse. Hindi ko napansin na hindi ko pa pala naaapak ng ayos ung isang paa ko sa labas ng kotse.

Muntik na kong masubsob sa damuhan.

Pero..

...

..

..

..

..

Agad akong nasalo ni Michael. Bigla niya kong hinatak papalapit sa kanya, kaya napayakap ako sa kanya bigla.

Parang biglang tumigil ung oras.

Andito kami ngayon, nakayakap sa kanya. Ang tagal kong hinintay tong pagkakataon na to.

Sobrang namiss ko tong tao na to.

Ang MC ng buhay ko !! :(

Parang nakita ko na to dati.

..

..

..

Iniisip ko kung kailan ko ba nakita to.

Tama!! Naalala ko na.

Ganito ung nakita kong eksena..

Nung nakita ko sila sa classroom ni Ais.

Yung niyakap niya si Ais.

Biglang kumirot ang puso ko.

"Ahm, Rain?" sabi ni Michael sakin

Nakatingin siya sakin, para bang nagtatanong na bakit ba ako nakayakap sa kanya.

Kaya bigla akong bumitaw sa kanya.

"Sorry." sagot ko sa kanya

Agad din akong bumitaw sa pagkakawak sa kanya.

"Tara na sa loob. Para matapos na to. Hinihintay ako ni Ais."

Si Ais na naman. :(

"Sige" mahinang sagot ko sa kanya

"May idea ka ba kung bakit tayo andito? Bakit ka kilala ng parents ko?" tanong niya sakin

Hindi ko siya sinagot. Naglakad na lang ako papasok ng bahay nila.

Dahil hindi ko alam ang isasagot sa tanong niya.

Sumunod na rin siya at pumasok sa loob ng bahay.

Pumasok kami sa living room nila at dun nag stay.

Nagsisimula na ko kabahan sa mga susunod na mangyayari.

------------------------------

Hindi ako mapakali sa kinauupuan ko.

Lumabas ng kusina si Tita Ann at nagdala ng meryenda para sa aming tatlo.

Ang tagal ko din bago nakita ulit at nakausap ang mga taong to. They have become my second parents. Kasi di ba, laging wala sila mommy at daddy. 

Lagi kasi silang nasa business trip. Dati lage akong kasama sa mga trip nila daddy, pero nung nagtagal hindi na. Nag volunteer kasi tong parents ni Michael na sila na lang mag aalaga sakin at dito na muna ako tumira sa kanila.

Oo, tama! 

Dito ako nakatira before. Pero agad akong lumipat ng may biglang nangyari dati.

Ung pangyayaring gustung gusto kong burahin sa alaala ko. 

Ung pangyayaring gumulo sa buhay ko ngayon.

Ann ang name ng mom ni Michael. Ang dad naman niya ay si Tito Andrew.

Sila ung mga taong nagkaroon ng malaking parte sa buhay ko.

Lalong lalo si Michael.

"Bakit ba andito si Rain. Is she a family friend??'' tanong ni Michael sa parents niya

Nabigla ako sa tanong niya.

Nagkatinginan ang parents niya. Nagulat din sila sa tanong ni Michael.

Nilapitan ko si Tita Ann at binulungan ko. Hinatak ko siya papalayo sa living room.

"Rain?" sabi ng Tita Ann sakin

"I'm sorry Tita. Hindi ko pa nagagawa ung promise ko sa inyo. Hindi ko pa nasasabi sa kanya. Akala ko naman po nasabi niyo na. Kasi sinundo niyo ako sa school kanina."

"No Rain, we haven't told him about you. Ang sabi mo kasi di ba, ikaw ang magsasabi sa kanya. "

"Hindi ko pa masabi Tita. Humahanap kasi ako ng good timing sana."

"Pero sabi niya sa mga emails niya samin ng tito mo is nagkikita daw kayo sa school. She is always with a girl. So inisip namin na ok na kayo ulit. Hindi ka kasi sumasagot sa emails ko, that's why I asked MC about you."

Natahimik ako bigla. Nagkwekwento na pala si Michael tungkol kay Ais.

"No Tita, she is a different girl. And yes, they are always together."

Nashock si Tita Ann sa mga sinabi ko. Akala niya talaga ako ung laging kasama ni Michael.

Pero hindi ako un,.

Si Ais un..

"Kelan mo pa sasabihin sa kanya?" tanong sakin ni Tita Ann

Sinilip ko muna si Michael sa living room bago ko sinagot si Tita. Nakita kong nag uusap sila ni Tito Andrew. Tumitingin si Michael dito habang kinakausap niya ang dad niya.

"Tita, hindi ko rin po alam kung paano sasabihin eh. Mukha naman na kasi siyang masaya ngayon. Kahit pa hindi ako  part ng buhay niya. He is so happy with that girl.''

"I think kelangan din niyang malaman ung totoo Rain.''

Hindi ko na narinig ung mga sinabi ni Tita Ann. Napako kasi ang tingin ko kay Michael.

Tama si Tita. 

Kelangan na malaman ni Michael ang totoo.

Kelangan niya na din malaman kung ano ba ang meron samin dati.

Hindi na ko dapat umasa na maibabalik ko pa ung dati. 

Mali ang umasa pa ko.

Pero taliwas ang isinisigaw ng puso ko sa idinidikta ng isip ko.

Gusto ko pang umasa..

Sana may second chance pa para saming dalawa.

# Chapter 40 The Truth

Guys!! Pavote and comment naman po !! :)

Ganado mag update. :)

Sorry kung si Rain muna ung highlight ng story. Ramdam na ramdan ko kasi si Rain ngayon eh. Feeling ko ako si Rain. hehehehe

Damang dama ko ung drama ng mga eksena ngayon sa mga chapters.

Sana damang dama niyo na din.

Bigyan niyo naman ng advice si Rain. Comment niyo po advices niyo sa kanya.

She really need one .. :)

Chapter 40

THE TRUTH

Biglang sumama ang pakiramdam ko. Gusto ka na umuwi.

Para kasi akong lalagnatin. Na tense ata ako masyado kasi dahil sa mga nangyayari ngayon.

Gabi na din kasi, may pasok pa bukas. Kailangan ko ng makauwi agad. Baka nag aalala na si yaya. Hindi pala ako nakapagsabi sa kanya.

Nagsasalita pa rin pala si Tita. Hindi ko na siya napapakinggan ng ayos kasi ang lalim ng iniisip ko.

"Ok ka lang Rain?' tanong ni Tita 

Tumango lang ako sa kanya.

"Yes Tita. Excuse me po."

Iniwan ko muna si Tita sa kitchen at nagpunta ako sa living room.  Kinuha ko agad ung phone ko sa bag. Tatawagan ko si yaya, baka nag aalala na kasi un sakin.

"Tatawag ka sa inyo?" tanong ni Tito Andrew

Pag tingin ko, lobat na pala ung cp ko.

Lagot ako kay yaya nito. Nag aalala na un sigurado.

Hindi ako agad nakasagot. Nakatitig kasi ako kay Michael. Hawak hawak pa din niya ung phone niya at nagtetxt.

"Ah opo. Hindi kasi ako nakapag paalam kay yaya eh. Baka hinahanap na po ako nun, sobra kasi un mag worry sakin pag hindi ako nakakauwi agad.

Lumabas si Tita Ann galing ng kitchen.

"Don't worry Rain, dumaan muna kami sa inyo kanina bago ka namin sinundo. Napagpaalam ka na namin. You can stay longer if you want." nakangiting sagot ni Tita sakin

Nako naman! Paano ba ko makakauwi nito. Nagpaalam pala sila kay yaya.

"Ahm, masama din po kasi pakiramdam ko kanina pa. May pasok pa po kasi bukas, ayoko po mag absent eh. Ipapahinga ko na lang po to."

"Tama siya, may pasok pa kami bukas. Let her go home." sabi ni Michael

Ang cold ng pagkakasabi niya nun.

Maya maya pa ay tumayo na si Michael sa kinauupuan niya at nagpaalam.

"I'll just go somewhere." sabi niya

Biglang lumapit sakin si Tita Ann at inakbayan ako.

"Isabay mo na tong si Rain pauwi. Gabi na din eh. Be a gentleman." utos ni ng mom niya sa kanya

Huminto siya sa paglalakad at nilingon si Tita.

"Hindi pwede mom. Out of way eh."

Out of way?? 

Kung kela Ais siya pupunta, hindi un out of way.

Iniiwasan niya ba ako??

"Michael please.." pakiusap ng mom niya sa kanya

"Okay" matipid na sagot ni Michael

Biglang tumingin sakin si MC at nagsalita.

"Let's go? May pupuntahan pa ko."

Nauna na lumabas ng bahay si Michael.

Sinamahan ako ni Tita papalabas ng bahay nila at bumulong sakin.

"It's your chance to say everything to him. Alam kong maayos din lahat ng tungkol sa inyo." bulong niya sakin.

"Sana po Tita." pabulong kong sagot sa kanya

Pinagbuksan ako ni Michael ng pinto sa front seat. Binuksan ko ung window at nagpaalam kay tito and tita.

At nagsimula ng mag drive si Michael.

-----------------------------

Sa loob ng kotse..

Ang tahimik..

Nakakabingi..

Sinusulyapan ko siya ng palihim. Ang seryoso ng mukha niya. Para siyang galit na naiinis.

"Ibaba mo na lang ako diyan sa tabi. Ok na ko."

"Gusto mo ba ko mapagalitan ? Ibinilin ka sakin ni mom. Pag may nangyari sayo at nasaktan ka. Ako pa ang malalagot."

Ang sungit ng tono ng boses niya.

"Sino ba kasi nagsabi sayo na ihatid mo ko. Kaya ko umuwi mag isa. Ibaba mo na ko."

"Pwede ba, stop shouting. Ang sakit sa tenga Rain."

Nararamdaman kong pumapatak na ung luha sa mga mata ko.

"Ayoko mo ko masaktan? Pero anong ginagawa mo ngayon sakin? Sinasaktan mo ko MC! Ang sakit sakit na. Alam mo ba un ha ?!"

Biglang nagpreno si Michael at tumingin sakin. Nagulat siya sa mga sinabi ko.

Kahit ako nagulat sa mga sinabi ko. Nadala ako masyado ng nararamdaman ko.

Hindi ko na napigilan. Naiyak na ko.

"Anong sabi mo ?"

Hindi ko siya sinagot. Iyak lang sagot ko sa tanong niya.

"Buksan mo ung pinto! Bababa na ko" sigaw ko sa kanya

"Pwede ba huminahon ka ?"

"Buksan mo ung pinto!"

Walang nagawa si Michael kung hindi sumunod sa gusto ko. Agad niyang binukasan ung pinto.

Dali dali naman akong bumaba sa kotse at naglakad ng mabilis.

Hindi ko na kaya to. Kailangan ko munang mag isa. Ayoko din niya makita na umiiyak ako ng ganito.

Maya maya pa bumaba din pala siya so kotse at hinahabol ako.

"Rain! Bumalik ka dito ! Ano ba !" sigaw niya sakin

Hindi ko siya pinakinggan.

Hindi ko rin siya nilingon.

Dirediresto lang ako sa paglalakad ko.

Napahinto ako sa  paglalakad ako ng hatakin ako ni Michael sa braso. Pilit kong kinakalas ung pagkakahawak niya. Pero hindi ko matanggal, lalong humihigpit ang hawak niya.

Hindi ako siya nililingon. Ayokong makita niya ung mga mata ko na ganito ako.

"Bitawan mo ko Michael please. Gusto ko ng umuwi."

"Ano bang problema mo ha ? Tell me. Bakit parang ang init ng dugo mo sakin? Galit ka ba ha?"

"Please Michael. Wag ngayon. Masama ang pakiramdam ko."

Hindi nagpapigil si Michael. Gusto talaga niyang malaman ung isasagot ko sa tanong niya.

'Anong sinasaktan ha? Paano? "

Nilingon ko siya at tinignan ko siya ng masama. Hawak hawak pa din niya ako sa braso.

"Paano kita nasasaktan ha? Nagseselos ka ba samin ni Ais? Tell me ! Nagseselos ka ba kasi inaagaw ko sayo si Ais?''

Patuloy pa din ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. Nararamdaman kong umaagos na ang luha sa mga pisngi ko.

"Hindi mo talaga alam ha?" pagalit kong tanong sa kanya

Bigla kong hinawi ang kamay niya sa braso ko at humarap ako sa kanya.

"Tell me Rain. Tell me !" sigaw ni Michael

"Always yours MC?" umiiyak kong sabi sa kanya

"I don't get it." sagot niya sakin

"Nangako ka sakin na we will always be together. Lage mong sinasabi sakin ung 
I'm always yours Rain
. Pero asan na un ngayon? Nangako ka na kahit kelan, walang magbabago. Wala ka talagang matandaan? Nagka amnesia ka lang, utak mo lang un. Bakit pati yang puso mo nakalimot ha?!"

Patuloy pa rin ako sa pag iyak.

"Paano mo nalaman yan ha ?" nagtatakang sagot ni Michael sakin.

"I know na you suffer from head trauma when you were little. Its from a vehicular accident. You hit your head on something.You had an amnesia. You were in a coma for months. You almost died. ."

"How did you know all of that."

"Because I was there MC. Kasama mo ko nung araw ng aksidente."

"You were with me?" sabay titig niya sakin

Tumalikod ako sakanya at pinakita ko ung malalim kong sugat sa likod ko.

"I got this from that accident. I'm lucky na eto lang ang nakuha kong sugat. You protected me that day. Niyakap mo ko. Ikaw ung napuruhan sa accident. We have something special going on between us. Kahit nung mga bata pa tayo nun. Hindi mo ba talaga matandaan un ha??

"No Rain! No! That was already in the past.It's not my fault kung wala akong matandaan. I had an amnesia. Sayo na mismo nanggaling yan"

Nainis ako sa sinagot niya sakin.

"So pati ako ilalagay mo na lang sa past mo ha? Wala ba ko talagang puwang diyan sa puso mo?  At nakalimutan mo ng ganun ganun lang ha? Wag mo isisi lahat sa amnesia mo!"

"Wag kang magalit sakin. Wala akong ginagawa sayo."

"Hindi ka man lang nacurious kung sino ba ung mga taong naging parte ng buhay mo bago ka naaksidente?"

Natahimik si Michael. Nakatingin lang siya sakin.

"Kaya ba nagagalit ka pag magkasama kami ni Ais ha? Nagseselos ka ??"

"Oo! Kasi ako dapat un eh. Hindi siya! Ako dapat un Mc! Hindi kaya ako pa rin yang nasa puso mo ha. Hindi mo lang matandaan kaya kay Ais mo  binubuhos yang oras mo. Baka nalilito ka lang."

"Wag mong idamay si Ais dito Rain."

Nabalot ng katahimikan ang lugar na kinatatayuan namin.

Walang gustung magsalita.

Nakakabingi ang katahimikan.

Ayoko ng ganito!

Pakiramdam ko mababaliwna ko sa mga pangyayari.

"Mahal kita! Wala na ba talaga ha??"

"Sorry."

"Hindi ko kelangan ng sorry mo! Ikaw ang kelangan ko!"

"I'm really sorry."

Nagsimula na siyang maglakad palayo sakin.

Ang sakit sakit na ng nararamdaman ko.

Wala na kong nagawa kung hindi ang pagmasdan siyang naglalakad palayo sakin.

Parang ung damdamin niya para sakin.

Unti unti ng naglaho.

# Chapter 41 I Love You

***********

Sorry po ngayon lang po nakapag update.. ;)

Natetense po kasi ako masyado nitong mga nakaraang araw eh. Sana po makuha ko tong hinihiling ko sa career ko.! Pag pray niyo ko guys!!

This chapter pala is for @lee_nessa ;). Natuwa kasi ako sa message niya ;). Kinilig ako. hehehe!. Thank you kasi nagustuhan mo ung story ko. Tska nasabi mong maganda story ko. Thank you kasi hinihintay mo ung update ! :)

Eto na un.. ;)

Guys! Pa comment and vote naman po dyan !! :)

More reads pa po!

Pleeeeeeeeaaaaase!!!!!!!!!

CHAPTER 41

I 

LOV

E YOU

Michael..

Masyado akong nabigla sa mga nangyari ngayong gabi.

Nagulat ako sa mga kinilos at sinabi ni Rain.

Ayokong makasakit ng damdamin ng ibang tao.

Pero sa mga nangyayari ngayon, may nasasaktan pala ako ng hindi ko namamalayan.

Kasalanan ko ba talaga tong lahat??

Hindi ko naman ginusto tong sitwasyon naming tatlo ngayon.

Hindi ko gustong saktan si Rain.

At ayoko na pati si Ais ay masaktan ko.

I need to see Ais now.

Feeling ko, gagaan kasi tong bigat na nararamdaman ko pag nakita ko siya

I need to see her now!

----------------------

Matutulog na sana ako ng biglang nag ring ang phone ko.

Michael calling..

Napatingin ako sa wall clock, 8pm na. Bakit kaya tumatawag pa si Michael ng ganitong oras.

Natawa ako bigla sa sarili ko. Para kasi akong sira. May time naman ung sa phone ko, tumingin pa ko sa wall clock dito sa room ko.

Nababaliw na naman ako. Tawanan ko daw ba sarili ko?

HAHAHAHAHAHA

Nawala na isip ko na tumatawag na pala si Michael.  Ayan tuloy, hindi ko nasagot

One missed call..

Wah!!

Ayan tuloy hindi mo nasagot!

Baliw ka kasi Ais!!

"Michael, tawag ka ulit"!

Ilang minuto na ung lumipas, hindi pa siya ulit tumatawag.

Ayan kasi. Hindi mo agad sinagot. Napapraning ka tuloy ngayon. Baka importante pa ung sasabihin niya kaya siya tumatawag eh..

Kabaliwan ko kasi.. :'(

Maya maya pa ay tumawag na siya ulit.

Biglang napalitan ng ngiti ung lungkot ko kanina.

Michael calling..

"
Ais

?"

-Michael

"Sorry, 

hindi

 ko 

nasagot

 

agad

. Hindi ko 

kasi

 

hawak

 phone ko 

kanina

 eh. 

Nasa

 

laba

s

 

ako

 

kasi

 ng 

kwarto

 

kanina

."

-

Ais

Nakapagsinungaling pa tuloy ako sa kanya.

Bad!!

"

Ok

lang

, 

Ais

."

-Michael

"Sorry 

talaga

. 

Ahm

, 

bakit

 

ka

 

nga

 

pala

 

napatawag

."

-

Ais

"

Ais

??"

-Michael

Ano ba tong si Michael, pa suspense pa eh. Kinakabahan naman ako sa kanya.

"

Bakit

? May 

problema

 

ba

 ? 

Kinakabahan

 

naman

 

ako

 

sa

yo

 

niyan

 eh "

-Ais

"

Pwede

 

ba

 

kit

a

 

makita

 

ngayon

"?

-Michael

Nagulat naman ako dun. Ngayon talaga ? Agad agad??

"

Ngayon

?"

-

Ais

"

Oo

 

Ais

."

-Michael

"

Kasi

 gabi 

na

 eh. 

Baka

 

hindi

 

na

 ko 

makalabas

 eh."

-

Ais

"Please 

Ais

, 

kahit

 

saglit

 

lang

."

-Michael

"

Pero

 

kasi

.."

-

Ais

"Please 

Ais

. I need you. I need to see you right now. 

Kahit

 

saglit

 

lang

."

-Michael

Biglang nag init ung buo kong katawan nung narinig kong sinabi niya un thru the phone.

Mukhang mabigat ung dinadala niya ngayon at pinipilit niyang makipagkita ako sa kanya.

"

Ais

, please."

-Michael

Nag isip ako ng ilang saglit bago ako sumagot sa kanya.

"

Sige

 wait 

lang

. 

Gagawa

 

ako

 ng way 

para

 

makalabas

 

ako

. 

Pero

 wag 

ka

 

munang

 

matuwa

 ha. I will call you back. 

Sabihin

 ko 

agad

 

sayo

 

pag

 

makakalabas

 

ako

."

-

Ais

"Thank you, 

Ais

."

-Michael

"Nu 

ka

 

ba

. Wag 

ka

 

muna

 

mag thank

 you. 

Wala

 pa 

nga

 eh."

-

Ais

Excited naman tong si Michael.

"

Teka

, 

asan

 

ka

 

na

 

ba

."

-

Ais

"

Andito

 

sa

 

tapat

 ng 

bahay

 

niyo.silip

 

ka

 

sa

 

bintana

."

-Michael

Agad naman akong sumilip sa bintana. Hinawi ko ung kurtina. Andun nga siya sa tapat ng bahay namin. Nakapark din ung kotse na dala niya. Kumaway pa siya sa kin.

Napressure naman ako dun. Andito na pala siya sa tapat ng bahay namin eh. Paano ko naman hindi siya malalabas nito. Eh d naguilty pa ko.

"

Andyan

 

ka

  

na

 

pala

 

sa

 

tapat

  Hindi 

mo

 man 

lang

 

sinabi

 

agad

. I"

ll

 call you back. Okay? 

Saglit

 

lang

."

-

Ais

"Thanks 

Ais

."

-Michael

Ang kulit talaga ni Michael. Sinabi ko ng wag muna siya mag thank  you. Hindi ko pa kasi sigurado kung makakalabas pa ko eh.

Paano naman ako makakalabas nito. Si Michael naman kasi. Gabi na eh.

Lumabas ako ng kwarto. Pumunta ako sa room nila mom, sinilip ko kung tulog na ba siya.

Hindi pa siya tulog. :(

Kausap niya si dad thru skype.

Paano na to? Baka naman kasi pag lumabas ako, hanapin naman ako ni mom.

Alam ko na ! :)

Si Kuya Kevin! Magpapasama na lang ako!

Bumaba ako at pinuntahan si kuya sa room niya. Sana gising pa siya.

Kinatok ko na agad si kuya  pag dating ko sa kwarto niya. Dapat ako magmadali kasi naghihintay si Michael sa labas.

Hindi ako agad pinagbuksan ni kuya ng pinto. Kaya kinatok ko siya ulit.

Hindi ko pwede lakasan ung katok ko, baka marinig ni mom at bumaba pa siya.

Sinubukan kong buksan ung pinto.

Yes!! Bukas ung pinto.

Dahan dahan kong binuksan ung pinto at sinilip si kuya.

Kaya naman pala hindi niya ko nariring eh. Naka headset siya. 

"Kuya !" sigaw ko sa kanya.

Hindi niya ko talaga marinig. Nilakasan na naman niya ung volume malamang. Ganito kasi siya pag ayaw niya magpa istorbo eh. Lalo na daw sakin. Grabe lang siya diba ?? GrRRRRr!!!

Dahil ayaw niya ko batuhin, kinuha ko ung pillow niya sa sahig at binato ko sa mukha niya.

Grabe! Ganito ba talaga ang room ng mga boys?? Ganito kakalat??

"Ano ba !" yamot na sabi ni kuya sakin

"Ayaw mo kasi ako pansinin. Kanina pa kita tinatawag eh."

"Bakit ba kasi andito ka.  Bigla ka na lang pumasok. Hindi ka ba marunong kumatok muna?"

"Excuse me! Kumatok ako bago pumasok, hindi mo kasi narinig. Pano ba namn kasi, naka headset ka at naka high volume!"

"Dami mo naman sinasabi. Bakit ba kasi andito ka."

Lumapit ako sa kama niya at naupo sa tabi niya.

"Alam ko ung mga kilos mong ganyan Ais."

"Kasi .."

Hindi ko masabi kay kuya, nahihiya ako eh.

"Sabihin mo na kasi."

Paano ko ba sisimulan to, hindi ko alam kung paano.

"Ahm, kuya....'

"Bakit nga kasi."

Nagbwelo muna ko bago ko tuluyan nasabi kay kuya Kevin.

"Samahan mo naman ako sa labas."

"Anong gagawin mo sa labas? Gabi na ah?"

Nako! Mukhang hindi niya ko sasamahan ah. :(

"Saglit lang. Sa may park lang. Hatid mo ko."

"Bakit?"

"Makikipagkita lang ako kay Michael saglit."

Sumimangot bigla si kuya Kevin. Kinakabahan na talaga ako.

"Sige na kuya. Saglit lang. May problema kasi siya eh. Sige na."

"Hindi ba pwede bukas na lang. Baka mapagalitan ka pa niyan eh."

"Hindi yan kuya, kaya mo nga ko sasamahan di ba ??"

"Ay ewan ko sayo Ais."

"Sige na kuya. Isipin mo na lang ganito, kung si Rain ba gusto din makipagkita sayo. Hindi ka gagawa ng way tulad ng ginagawa ko ngayon?'

Napaisip si kuya.

Hmmmm.. Hahahaha

Mukhang effective ang pangongonsyensiya ko.

"Sus,wag mo nga idamay si Rain dito."

"Ahm, ganito na lang, I'll help you with Rain na lang. Please kuya!!!!"

Napaisip na naman si kuya. Ano ba tong kuya ko, isip ng isip eh.

HAHAHAHAHAHAHAHAH

"Paano?''

" Ikaw bahala, lahat ng pwede kong itulong sayo. I"ll do everything."

"Okay."

Whew!! Pumayag na siya !!

Itetxt ko na lang si Michael.

Typing message for Michael

Michael, 

sa

 park 

na

 

lang

 

tayo

 

kita

. 

Hahatid

 

ako

 ni kuya 

dun

. 

Saglit

 

lang

 

tayo

 ha. See you. 

Dont

 worry about 

kay

 kuya. 

Alam

 

niya

 

na

 

sayo

 ko 

makikipagkita

.

Agad kaming lumabas ng bahay ni kuya. Kelangan namin bilisan kasi baka biglang bumaba si mom sa room niya.

Magbike na lang daw kami papunta sa park sabi ni kuya. Kaya pumunta kami sa park ng nakaangkas ako sa kanya.

At nakarating na kami ni kuya  dito sa park. Andito na din si Michael naghihintay. Agad akong bumaba sa bike at lumapit kay Michael.

"30 minutes, okay.Bilisan niyo. Gabi na." sabi ni kuya saming dalawa

"Okay. I'll keep her safe." sagot ni Michael kay kuya Kevin

"Dun muna ko. Tignan mo yang cp mo Ais. Tetxt kita pag babalik na ko dito."

Tumango lang ako kay kuya

Agad din umalis si kuya.

Time is running, kelangan na namin to simulan ni Michael.

"Tara." sabi ni Michael sabay aya niya sakin sa may damuhan.

Agad ko siyang tinanong kung ano bang problema niya.

Naupo kami sa damuhan ng magkatabi.

"May problem ba Michael? Parang ang bigat ng aura mo ngayon eh. Sa phone pa lang kanina napansin ko na eh."

Bigla siyang nahiga sa balikat ko.

"Pwede bang next time ko na lang sasabihin sayo ung problema ko? Stay with me for the whole 30 minutes. I just want to ve with you for now and hold your hand"

Bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Ang higpit ng pagkakawak niya.

Bumilis na naman ang pintig nitong puso ko. Para akong na stuck up dito sa kinauupuan ko.

Bigla niya kong nilingon.

"Please."

Eh ano pa nga ba ? Makakatanggi pa ba ko sa kanya ??

Hindi na !!!

Hinayaan ko lang siya na hawakan niya ang kamay ko.

Wala na kong pakelam kung makita man kami ni kuya ngayon na ganito. Basta I want to be with him also.

KILIG

 OVERLOAD  

na

 

naman

 

ako

 !! <3

Hobby na talaga ni Michael na pakiligin ako sa mga ginagawa niya kahit pa hindi niya sinasadya.

Maya maya pa ay nagtext na si kuya.

Ang bilis naman ng oras :(

Kung kelan naman na eenjoy ko na ung moment namin eh.

"Nagtxt na si kuya. Papunta na daw siya dito."

Agad niyang inialis ang and ulo niya sa balikat ko.

Patayo ako ng hinatak niya ko papalapit sa kanya.

Niyakap niya ako ng mahigpit!! <3

Pipiglas sana ako sa pagkakayakap nya sakin.

"Saglit lang Ais."

"Baka makita tayo ni kuya."

"Thank you kasi pumunta ka dito. I love you Ais!"

Bigla akong natigilan sa sinabi niya.

Nasurprise ako! Unexpected!

Before 
I like you 
 lang un eh. Ngayon 
I love you
 na !

Wah!!!!

Inalis niya na ung pagkakayakap nya sakin.

"I meant what I said Ais. I really do !"

Hindi ko alam ang isasagot sa sinabi niya.

Paano ko siya sinagot ??

..

..

..

Kiniss ko siya sa cheek ! :)

At halatang nagulat siya sa ginawa ko. Akala niya ata siya lang magaling mag surprise eh.

"Ang saya naman ng gabi ko!" sigaw ni Michael

"Hindi ko pa kasi pwede sagutin ung sinabi mo eh. Kaya un na lang muna. Sorry."

"Ok lang. I am willing to wait."

OMG!! hahahahha

Grabe naman tong gabi na to!

Maya maya pa ay dumating na si kuya.

"TAra na Ais.

"Opo kuya. Eto na."

"Thank you." sabi ni Michael kay kuya Kevin

Tumango lang si Kuya kay Michael

"Sige na, uwi ka na din. Uwi na kami." sabi ko kay Michael

"Thank you ulit."

Umangkas na kay kuya at umalis na kami agad.

"Thank you kuya."

"May utang ka pa sakin."

"Oo alam ko."

Natawa na lang kami pareho.

Mabait din pala tong kuya ko eh. Hindi lang halata.

Dahil kay kuya, nagkita kami ni Michael ngayon gabi.

Happy ako kasi napagaan ko ung loob niya. Kanina kasi nung bago kami mag usap, ang lungkot lungkot niya. Pero ngayon, ok na siya . :)

HIndi ko na siya kinulit na sabihin niya sakin ung problema niya. Baka kasi hindi pa siya handa na sabihin sakin.

I"ll just wait hanggang kaya niya na sabihin sakin un.

Basta happy ako ngayong gabi kasi ...

..

..

..

..

..

Pareho kami ng nararamdaman para isa't isa..

<3 ..

# Chapter 42 Doubts

*********

Sorry guys sa late update. ;(

May prob lang po. Hindi kasi gumagana ng maayos ang IMAGINATION ko eh. ;(

Sorry talaga !

Pero I'm back na po. :)

Kahit problemado, go lng ng go !

3.2 k reads na po tayo!

Keep reading guys!! :)

Keep voting!!

Comment dn po kayo ha ??

Loveyou all!!! :*

CHAPTER 42

DOUBTS

(Kinabukasan nung magkita kami ni Michael sa park.)

Nag decide ako pumasok ng maaga sa school today. Gusto ko kasi i check kung ok na ba si Michael. I also want to check Rain too, kasi parang may problema din siya ngayon.

Sumabay na ko kay kuya Kevin para mas mabilis. First time to! Pinasakay niya ko sa kotse niya ng hindi ako pinahihirapan at walang kondisyon! hehehehe

Oh yes!!

Nakalimutan ko pala sabihin sa inyo. Nag da drive pala ang magaling kong kuya. ;)

Teka nga !

Maiba nga ako. May dalang kotse si Michael kagabi nung nakipagkita siya sakin ah ??

That means????

He knows how to drive too!!!

Ang cool lang sa guy ung marunong nag drive di ba ?? ;)

Ayan,malapit na kami sa school. Ang sweet din pala  nitong kuya ko. ;)

"Kuya, dito na ko . Buksan mo na ung pinto."

Agad namang binuksan ni kuya ung pinto. 

Grabe!!

Ang bait talaga niya ! Nakakapanibago !

Hahahahahaha

Sana lagi na lang siyang ganito!

"Anong nakain mo kuya?" pang aasar na tanong ko sa kanya

"Bakit?" tanong ni kuya

"Ang bait mo sakin eh."

" Basta may utang ka pa sakin. Tandaan mo." natatawa niyang sagot sakin

"Oo! Alam ko un. Hindi ko un nakakalimutan kuya! Grabe ka !"

Agad na akong bumaba sa kotse at naglakad papunta sa classroom ko.

Kinuha ko agad ung cp ko para itetxt si Rain.

Text message for Rain

"Rain,

nsa

 

roo

m 

ka

 

na

 ?"

Then tinext ko na din si Michael.

Text message for Michael

"

Ok

 

ka

 

na

 

ba

? See you later."

Sana naman pareho silang ok.

Binilisan ko ng maglakad papunta sa classroom ko.

-----------------

Grabe naman!

Ang ingay at gulo talaga ng mga classmates ko. Parang mga bata. Daig pa ata mga elementary.

Agad kong naupo sa seat ko at inayos ang mga gamit ko para sa first subject.

10 minutes na lang bago mag start ang klase.

Lumingon ako sa right side ko.

Wala pa si Rain.

Baka naman nalate lang.

Pero kasi...

..

..

Never naman nalate un eh.

Baka naman may sakit.

Kinuha ko ulit ung cp ko at tinawagan siya. Kaso, hindi naman  niya sinasagot 

Tinext ko siya ulit.

Text message for Rain

"Rain? absent 

ka

 

ba

 ?"

Nakatingin lang ako sa phone. Ilang minuto na din ata akong nakatitig sa phone ko. 

Pero hindi pa rin siya nagrereply..

Maya maya pa ay dumating na ung teacher namin. 

Ano kayang nangyari kay Rain?

Bakit hindi siya pumasok ngayon?

Hindi man lang siya nagsabi sakin.

------------------------

Natapos din ang klase ko ng wala akong naging balita kay Rain at Michael.

Ano kayang nangyari sa dalawang un??

Sabay sila talagang hindi nagpaparamdam sakin?

Agad kong pinuntahan ung room nila Michael.

Baka sakaling andun pa siya. 

Baka busy lang kaya hindi siya nagrereply at sumasagot sa mga tawag ko.

" Hi! Asan si Michael? Andyan ba siya?" tanong ko sa mga classmates niya

Nilingon naman ako ng mga classmates niya at sinagot ako.

"Ay, wala siya. Absent eh."

Absent???

Hindi din siya pumasok?? Bakit naman kaya??

Hindi pa ba siya ok?? May sakit ba siya??

Pareho silang absent ni Rain ngayong araw.

Nako naman! Napapraning na naman ako nito.

Lagot talaga sakin ung dalawang un pag nakita ko sila.

Talagang pareho pa silang hindi nagpaparamadam eh. Pinag aalala nila ako masyado.

Makauwi na nga lang. Wala naman na pala akong kasabay pauwi eh. 

Itetxt ko pa sana ung dalawang un, kaso wag na lang. Nakakatampo sila eh.

Malapit na ko sa gate ng school ng may mapansin akong dalawang taong naghihintay sa tapat. Hindi sila naka uniform.

Girl and boy ung dalawang naghihintay.

Parang kilala ko tong dalawang . Hindi ko lang matandaan kung saan ko nakita tong mga to.

Malapitan nga tong mga to. Na curious tuloy ako. Parang kilala ko kasi talaga tong dalawang.

Dahan dahan ang naglakad papalapit sa kanilang dalawa. Sisilipin ko lang kung sino ba sila.

Maya maya ay nagsalita na ung boy. May sinasabi siya sa girl.

Teka!

..

..

..

..

Parang familiar ung voice nung boy.

Maya maya pa ay nagsalita din ung girl.

Familiar din ung voice nung girl.

Dahan dahan pa kong lumapit para marinig ng malinaw ung boses nila.

Sobrang lapit ko na sa kanila.

Malinaw ko ng naririnig ung boses nila pareho. Para silang may pinagtatalunan.

"
Michael? Rain?" tanong ko sa kanilang dalawa

Sabay nila akong nilingon.

Halatang nagulat sila na tinawag ko silang dalawa.

Bakit sila magkasama??

Hindi agad sila nakasagot sakin. Natulala lang sila pareho.

"Ui! Bakit tulala kayo?"

Nakakapagtaka talaga. Bakit sila magkasamang dalawa??

"Ah wala Ais, nagkita lang kami dito." sagot ni Michael

"Ah oo Ais. Pareho kasi kaming maghihintay sayo ."

Hmmm...

Parang defensive ng dalawang to.

"Hinihintay niyo ko? Bakit?"

Nagkatinginan silang dalawa.

Agad akong nilapitan ni Michael at inakbayan ako. 

"Susunduin kasi kita. Hindi kasi ako nakapasok kanina di ba. Bawi ako sayo." sagot niya sakin sabay ngiti

Etong Michael na to. Dinadaan ako sa ngiti eh.

Hindi makatingin ng diretso si Rain samin ni Michael. Para siyang naiilang nung inakbayan niya ako.

Bakit naman kaya??

"Ais oh! Sorry. Masama kasi pakiramdam ko.Hindi ko kasi kaya magtxt kanina eh. Kaya hindi kita nareplyan." sabi ni Rain. Sabay abot niya sakin nung dala niyang donut

Krispy kreme!!! :)

"Wow!! donut!, Thank you !! Bumabawi ka noh?" natatawang sabi ko kay Rain

"Alam ko kasing magtatampo ka naman niyan eh. Ayan na ha. Bati na tayo? Okay??"

Ngiti lang ang sinagot ko sa kanya.

Masyado akong natuwa sa donuts!

Nakalimutan ko na ung pagtatampo ko sa dalawang to.

"Tara na Ais. Meryenda na muna tayo. Tapos hatid na kita." sabi  ni Michael

"Sige ! Kelangan mong bumawi sakin talaga! Eh ikaw Rain? Sama ka na ?"

Nagkatinginan na naman tong dalawa na to. Nakakaduda na talaga mga kilos nila.

"Wag na Ais! Uuwi na din ako. Dinala ko lang talaga yang donuts mo."

"Michael, sama na natin siya. Please! Saglit lang naman tayo eh. di ba ??"

Tinignan muna niya si Rain bago siya sumagot.

"Sumama ka na sabi ni Ais." masungit na sambit ni Michael kay Rain

"Sige." mahinang sagot ni Rain

Sa sobrang tuwa ko kasi pumayag si Rain, napayakap ako sa kanya bigla.

"Thank you!" sabi ko naman kay Rain

"Tara na, at baka gabihin ka pa Ais."

"Teka, dala mo ung kotse mo?" tanong ko kay Michael

"Oo, bakit Ais?"

"Ahm, wala lang. Nasan ka ba nakapark?"

"Sa likod ng school." sabi ni Michael at Rain

Sabay na sabay nilang sinagot ung tanong ko.

Halatang nabigla sila sa pagsagot nila sakin ng sabay.

..

..

..

Bakit alam ni Rain kung san nakapark si Michael???

Napatingin ako kay Rain bigla.

"Bakit alam mo kung san nakapark ung kotse ni Michael? Magkasama ba kayong pumunta dito??" medyo inis kong tanong kay Rain

Hindi siya agad nakasagot sakin. Para bang iniisip ung isasagot niya sakin.

"Napadaan kasi ako dun kanina. Nakita ko ung kotse niya." sagot niya sakin

Pero hindi convincing para sakin ung sagot niya. Ako nga first time ko nakita ung kotse ni Michael kagabi.

Baka naman nakita niya na si Michael na nagdadrive sakay nung kotse niya.

Napapaisip tuloy ako ng malalim ng wala sa oras eh.

Biglang tinapik ni Michael ung balikat ko.

"Tara na ?" tanong ni Michael

Agad na din kaming naglakad para puntahan kung san nakapark ung kotse niya.

Binuksan ni Michael ung pinto sa front seat at hinayaan muna niya kong makasakay.

Sunod niyang pinasakay si Rain sa backseat.

At parang may binulong sila sa isa't isa.

Ano naman kaya un??

Sumakay na din agad si Michael.

Tinanong niya kung san kami kakain. Sinabi kong mag coffee na lang kami tutal may donut naman na kami.

Hindi rin kami nagtagal sa coffee shop. Agad ko din inaya si Michael na ihatid na kami ni Rain.

Kala ko pa naman mag eenjoy ako eh.

Wala na rin kasi ako sa mood.

Hindi kasi ako mapakali sa kinikilos nila Michael at Rain.

Sana wala lang ibig sabihin tong napapansin ko sa kanila.

# Chapter 43 First Date-Part Two

***********

Hi guys! Nakakagulat lang talaga kasi dumadami pa din ung reads and votes! :)

Nakakataba ng puso! Sobra!

Lage ko kasi chinecheck ung reads bago ako magsleep sa gabi. Tapos pag gising ko. Chinecheck ko ulit.

Nakakatuwa kasi nadadagdagan talaga siya!! :)

Nakaka flatter ;)

Eto na po ang next chapter. :)

CHAPTER 43

FIRST DATE-PART TWO

(sorry 

ngayon

lang

ung

 part two ng first date ni Michael and 

Ais

. 

hehehe

. 

naging

 intense 

kasi

masyado

ang

 character ni Rain eh)

Ilang minutes na lang! :)

Mag dedate na kami ni Michael! :)

I'm super excited na talaga.

Binilisan ko na mag ayos, kasi baka mamaya magtxt na si Michael.na ready na siya.

Tinignan ko ulit ang sarili ko sa mirror.

Ok naman ang itsura ko. ;)

Simple lang ang ayos ko.

White pants with pink top. :)

 Hindi naman kasi talaga ako palaayos eh.

Dun kami naging magkaiba ni Rain.

 Mas magaling kasi siya manamit at mag ayos kesa sakin.

Buti na lang nga hindi na aatract si Michael sa kanya. Akala ko pa nga nung una , kay Rain pa siya magkakagusto.

 Buti na lang hindi ! :)

Maya maya ay nag ring na ung phone ko.

Agad kong kinuha ung phone ko. Tumatawag na siya. Sinagot ko naman agad.

"
Hello?"

-

Ais

"

Ok

ka

na

Ais

? Ready 

ka

na

 ?"

-Michael

Bigla akong na excite nung narinig ko ung boses niya.

Hindi ako nakasagot agad.

"

Ais

?? 

Andyan

ka

 pa?"

-Michael

"Ah 

oo

. Sorry. 

Oo

. ready 

na

 ko."

-

Ais

Yan kasi Ais! Nawawala ka na naman sa sarii mo. Masyado kasing excited eh.

"

Sunduin

na

kita

dyan

??"

-Michael

Oo nga pala. Hindi niya ko pwede sunduin dito sa bahay. Baka makita siya ni kuya tska ni mom.

Ang bad ko ba??

Slight lang naman. ;(

Nagsabi naman ako kay mom na pupunta ako sa mall.

Kaso lang..

..

 ..

 ..

 ..

Hindi ko sinabi sa kanya kung sino talaga ung kasama ko.

Sorry mom. :(

Naguiguilty tuloy ako bigla. :(

"Sa mall na lang tayo magkita. Mag tataxi na lang ako." sabi ko kay Michael

"Wag ka na mag taxi. Sunduin na lang kita."

"Hindi,okay lang. Sige na po. Paalis na ko."

"Ako na magbabayad sa taxi. Sabihin mo na lang agad sakin kung san ka na banda. ok??"

Hindi na ko tumanggi sa kanya. Baka kasi pag awayan pa namin un.

"Okay.See you."

"Ingat ka Ais."

Then nag end na ung call..

Agad kong kinuha ung bag ko.

Palabas na ko ng room ng may bigla akong naaala.

Sinara ko ulit ung pinto ng kwarto ko at sinilip ang ilalim ng kama ko. Iniangat ko ung makapal kong bedsheet .

Dito ko kasi itinago ung flowers na binigay ni Michael.. ;) <3

Wala naman kasi akong ibang mataguan nito. Pumapasok kasi bigla si mom dito sa room ko eh. Mataas kasi tong kama ko, kaya medyo malaki ung space sa ilalim nito. May ibang gamit din akong nilagay dito sa ilalim eh.

Mga private things. ;)

Sinulyapan ko ulit ung flowers at ibinaba ko na ung bedsheet.

Lumabas na ako ng room.

Hinanap ko si mom at nagpaalam.

Agad na din akong umalis.

Ayoko malate sa first date namin ni Michael ;)

---------------------

"Wait lang. Malapit na ko." sabi ko kay Michael

Excited naman tong si Michael. Sabi ko nga malapit na ko. Pero aun, tawag pa din siya ng tawag.

Parang ako hindi excited eh noh?

Eh sa totoo lang.

Mas excited pa nga ata ako kesa sa kanya.

Hahahahaha

Ayaw niya ibaba ung phone niya. Gusto daw niya malaman kung san ba ako bababa.

Ang kulit niya!

Pero sweet !

"Eto na. Pababa na. Color yellow na taxi. Dito na ko malapit sa main entrance."

"Good, papunta na ko." sagot nman ni Michael

"Ikaw? Asan ka ba ? Baka naman wala ka pa ha. Tapos ikaw tanong ng tanong dyan kung nasaan ako."

Hindi siya sumasagot sa tanong ko.

"Hello?"

Bakit kaya hindi to sumasagot??

"Ui Michael!"

Chineck ko ung phone,.baka mahina kasi ung signal.

Call Ended  

na

pala

kanina

 pa.

Ay nako! Di man lang niya sinabi na ibababa niya na pala..

GRRrrR!!!

Lagot siya sakin pag nagkita na kami.

Tetxt ko pa sana siya. Kaso.hindi ko na nagawa. Dahil sa sobrang inis ko sa kanya.

First date namin eh. Tapos iniinis niya ako ng ganito.

Hay naman talaga!!

Itinigil ako ng driver dito mismo sa tapat ng entrance.

Siya talaga pagbabayarin ko ng nitong taxi!

"Kuya, wait lng ha. Hintayin lang natin ung kasama ko. Siya kasi magbabayad eh."

"Boyfriend nyo po ba ?" tanong ni manong driver sakin

"Hindi po manong. Kayo talaga." natatawang sagot ko sa kanya

"Ok na po mam. Binayaran niya na po kanina pa."

"Ha? Anong ibig nyong sabhn manong?"

"Tumawag kasi siya ng taxi kanina sa bahay nila. Ayaw pa nga niya pasabi sayo mam. Pero sinadya ko po talagang isakay kayo. Nag aalala daw kasi siya sa inyo. Ayaw niyo daw mag pasundo eh."

Mga plano talaga ni Michael eh noh?

Naspeechless ako bigla!

Ang sweet talaga niya ! :)

"Sige kuya, salamat ha. Baba na ko." sabay ngiti ko kay manong driver

Pababa na sana ako ng bigla siyang nagsalita. Kaya napalingon ako sa kanya.

"Alam mo mam, ang swerte mo kay sir. Seryoso talaga po siya sayo. Sana sagutin mo na siya."

Si manong driver talaga, nakiki issue pa.hahahaha

"Thank you kuya. Sige po, ingat kayo."

At bumaba na ako agad sa taxi.

Napapangiti na lang ako bigla. ;)

Nakaka surprise na naman kasi ung ginawa niya.

KILIG

 OVERLOAD AGAIN!!! :) <3

Nagsimula  ako maglakad papunta sa main entrance ng mall.

Asan na ba un si Michael?? Bakit wala pa siya dito??

Minamadali niya ako. Tapos siya pa pala ung wala dito.

Tinawagan ko na agad si Michael.

Calling Michael....

"

Asan

ka

na

 ? 

Andito

na

 ko eh."

-

Ais

"

Kanina

 pa ko 

andito

. 

Ikaw

kaya

ung

matagal

dyan

. 

Ang

tagal

mo

nga

bumaba

 ng taxi eh. 

Nakipagkwentuhan

ka

 pa 

nga

kay

manong

 driver?"

N
akita niya un? Ibig sabihin andito lang talaga siya.

Eh asan naman siya kaya??

Nilibot ko ung paningin ko sa paligid, pero hindi ko talaga siya makita.

"
Asan

ka

na

ba

kasi

?"

-

Ais

"

Andito

."

-Michael

"San 

kasi

?"

-

Ais

Biglang naputol ung call.

Hindi ko na siya nagawang tawagan ulit kasi may napansin ako.

May naglalakad papalapit sa harap ko. Hindi ko masyado maaninag kasi natatakpan siya nung ibang taong papasok ng mall.

Pilit kong inaaninag ung papalapit sakin.

Ayan na..

Unti unti ko ng naaninag ng malinaw ung lumalapit sakin.

Teka?!

..

 ..

 ..

Ano un?

 ..

 ..

 ..

 Naglalakad na big teddy bear??

Kelan pa nakakapaglakad ang teddy bear??

Kinusot ko ung mga mata ko, kasi baka namamalikmata lang ako.

Pero hindi eh..

Totoo!!

Teddy bear ung naglalakad papalapit sakin.

Biglang humigpit ang hawak ko sa phone ko.

Hindi ko kasi alam kung matutuwa ba ko o matatakot sa teddy bear na naglalalad.

Hindi ko na namalayan na nasa harap ko na pala ung teddy bear.

Tumatawa pa nga eh.

Ang weird naman ng teddy bear na to.

Naglalakad na.

Tumatawa pa.

Kabaliwan lang di ba??

Familiar ung boses..

 ..

 ..

 ..

 ..

"Michael??" sabi ko dito sa teddy bear

Bigla niyang inilayo sa katawan niya ung teddy bear at ngumiti siya sakin.

Si Michael nga.

Mga kalokohan talaga ng lalaking to.

"Para sayo." sabay abot niya sakin nung teddy bear

"Sa akin?"

Ngiti lang ang sagot niya sa sakin.

Another surprise from him. ;)

Kinuha ko naman agad ung teddy bear.

Ang cute pala nito. Tapos ang laki pa. Mas malaki pa sakin eh.

Matagal ko ng gustong magkaroon ng ganito eh. Ang galing naman niya !

"Thank you! Alam mo bang matagal ko ng gusto magkaganito??"

"Nagustuhan mo ba ?"

"Oo! Sobra.!"

Tapos niyakap yakap ko ung teddy bear.

Naririnig kong natatawa siya.

"Para kang bata." sabi ni Michael

"Hindi kaya! Grabe ka." sagot ko naman sa kanya

Maya maya pa ay lumapit siya sakin.

Tapos..

 ..

 ..

 ..

 ..

He kissed me on my forehead! ;)

Na stuck na naman ako sa kinatatayuan ko.

 Humigpit ang hawak ko sa teddy bear.

Maya maya pa ay, he grab my hand.

Mag 

ka

 holding hands 

na

kami

!

Ang

higpit

 ng 

pagkakahawak

niya

sa

kamay

 ko.

Nagsimula na kami maglakad papunta sa mall.

Wala akong nagawa kung hindi sumunod na lang sa kanya.

Ang ganda naman ng start ng date namin!

Ung puso ko po!!

:)

# Chapter 44 First Date-Part Three

******

Last part na po ito ng date nila Ais at Michael. hehehe. Sorry kung umabot pa ng part three.

Sana magustuhan niyo po !! :)

CHAPTER 44

FIRST DATE-PART THREE

Nakatingin pa rin ako dito sa teddy bear na binigay niya sakin.

Para akong bata na tuwang tuwa dahil sa wakas.

Natanggap ko ung pinakagusto kong laruan.

Niyayakap yakap ko pa din tong big bear.

Ang cute kasi! Ang lambot pa !

Hindi lang naman ako masaya dahil sa big teddy bear na to.

He is the reason for this happiness na nadarama ko ngayon.

Why??

Because of his efforts of making me feel special. :)

Oh di ba ? hehehehe

Hindi naman halatang kinikilig ako di ba ?

Slight lang naman. :)

Ang tagal naman nung Michael na un mag order ng food namin. Naiwan tuloy ako mag isa dito.

Pero buti na lang, kasama ko tong big bear.

Andito nga pala kaminsa KFC. Favorite daw niya kasi dito. Tinanong naman niya ako kung gusto ko din dito bago kami mag decide na dito kumaen. 

Atleast di ba ? Honest siya sa mga gusto niya. In this way, I will know him better.

Gusto ko mabuo ung trust namin sa isa't isa.

In that case, magiging comfortable na kami sa isa't isa to say anything about ourselves. 

Tama ba ?

hehehe

Gutom lang to eh. Kung ano ano na pinagsasabi ko. hahaha

Napagod kasi ako kanina kakatawa dun sa pinanood namin sa movie house. Siya din tawa ng tawa eh. Kaya ayun, nagkasundo kami agad pareho na kumaen na .

Maya maya pa ay hindi na namalayan nakaupo na pala sa harap ko si Michael. Busy kasi ako kakaisip ng kung ano ano eh.

Ayan tuloy.!

Kanina pa niya ko siguro tinititigan. Nararamdaman kong tinatawanan niya ko.

Paano ba naman niya ko hindi tatawanan sa itsura ko eh. Nakatitig ako dito sa teddy bear tapos kinakausap ko.

Nababaliw na naman ako.

Nakakahiya ! 

Iniangat ko agad ang tingin ko para sulyapan siya. 

At tama nga ako, natatawa siya sakin. Pero pinipigilan niya.

"Para kang bata, ang cute mo." sabi niya sabay ngiti sakin

Para daw akong bata ? Tama ba un??! GRrrr!!

"Bakit mo ko tinatawan?Ano naman nakakatawa sa ginawa ko?" masungit kong sagot sa kanya

Tumawa pa siya ng malakas. Nang aasar talaga di ba ??

"Natutuwa ako sayo eh. Ang cute po pag ganyan ka." sagot niya ulit

"Eh bakit mo kasi ako tinatawanan ha ??"

"Sabi ko nakakatuwa ka Ais. Iba ung nakakatuwa sa nakakatawa."

Nagdahilan pa.

Tapos napaisip ako dun sa sagot niya.

Tama nga ! 

Magkaiba nga un.

Natahimik tuloy ako bigla. Di na lang ako umimik. Tama naman kasi ung sinabi niya eh. 

Hindi ko na siya kinibo at sinumulan ko na lang kumain.

Napansin ni Michael na hindi ako umiimik.

"Galit ka ba sakin?" tanong niya

"Hindi ah. Nagugutom na kasi ako eh. Ikaw ba hindi ka pa kakaen?"

"Totoo ?"

"Anong totoo?? Na hindi ka galit??"

Sa totoo lang, tampo lang naman un.Pero wala na un. Tama din naman kasi siya. Nag over react lang ako talaga kanina.

"Oo nga. Hindi nga. Kumain ka  na dn. " sabay ngiti ko sa kanya

Mukha namang nakuntento siya sa sagot ko. Kaya ayun, nagsimula na dn siya kumaen.

Natatawa siya habang kumakaen siya.

Tapos aun, natawa na lang din ako sa ginagawa niya.

"Uuwi na ba agad tayo pag tapos natin dito?" tanong ko kay Michael

"Gusto mo na ba ?"

"Ahm, oo sana. May gagawin pa kasi ako sa bahay eh. Ok lang ba ?"

"Oo naman. Pero daan muna tayong coffee shop? Parang ang sarap kasi mag coffee eh."

Hindi pa ba nabubusog tong lalaki na to. Coffee naman after nito??

Hmmmmm...

Ayaw niya pa ko siguro umuwi. hahahahaha. Mga palusot niya eh. Kunwari pa siya, ayaw niya pa sabihin ung totoo.

Baka naman kasi nahihiya siya na sabihin ung totoo. hahahahaha

Hindi ko namalayan na natatawa na pala ako.

"Bakit ka tumatawa Ais?" tanong ni Michael

Lagot!

"Ahm wala lang. May naalala lang ako. Wag mo na isipin un. Bilisan na natin tapos bili na tayo ng coffee. Para makauwi na din tayo.

Ngiti lang ang isinagot niya sakin.

Ayan na naman po siya ! :)

-----------------

Pagkatapos namin kumaen ay agad na din kaming umalis. Gusto ko na din kasi umuwi. Mag gagabi na din kasi. Baka magalit si mom.

Sa sobrang enjoy namin, hindi na namin namalayan ung oras. :)

Ang cute namin tignan ngayon habang naglalakad papuntang starbucks. :)

Dala dala niya ung malaking teddy bear sa left shoulder niya.

Tapos..

..

..

..

Sa right hand naman niya..

..

..

.. 

hawak niya ung kamay ko .

Nagkaholding hands kami!

Wah!! :)

Para kaming mag bf-gf kung titignan! :)

Tapos ang tangkad niya pa. Nanliliit tuloy ako pag katabi siya.

Pero ok lang un! Kasi I feel more secure dahil sa kanya !

Hahahahaha

Nagsasalita na pala si Michael, hindi ko napansin.

Kinakausap ko na naman kasi sarili ko eh.

"Ais?"

"Ahm..Bakit?"

"Ok ka lang ba ?"

"Oo naman..Ano nga pala ulit ung sinasabi mo?"

"Anong gusto mong coffee? Kasi malapit na tayo sa starbucks."

"Ikaw na bahala..Kahit ano, hindi naman ako familiar sa mga ganyan eh." sagot ko sa kanya sabay ngiti sa kanya

"Okay." 

Nang makarating kami sa starbucks, akala ko sasabihin niya na maupo na lang muna ako tapos hintayin ko na lang siya.

Pero hindi ganun ang nangyari.

Magpapaiwan na sana ako sa labas ng bigla niya akong hinatak sa loob. 

Hindi niya binitawan ang kamay ko.

Nakarating kami sa counter ng nakapatong pa din ung teddy bear sa  left shoulder niya tapos hawak niya ung kamay ko sa right hand niya 

Bibitaw kasi sana ako pero bigla niya akong tinignan tapoa ngumiti. Sabay higpit lalo ng pagkakahawak niya sa kamay ko.

Nung magbabayad na siya sa cashier, akala ko bibitawan niya na ung kamay ko.

Pero mali na naman ako.

Ang ginawa niya??

Inalis niya ung teddy bear sa left shoulder niya tapos ung left hand niya ang ginamit niya para kumuha ng pambayad sa bulsa niya.

Ayaw niya talaga bitawan ang kamay ko .

Ang sweet !! :)

Feeling ko nag blush ung mukha ko , kaya yumuko ako.

"Thank you." sabi ni Michael dun sa babae sa cashier

"Tara na ?' sabi naman niya sakin

"Ako na magdadala niyan. Kaya ko na yan."

Hindi pa sana siya papayag na ako ang magdala. Eh pano pa niya bibitbitin tong mga coffee di ba? 

Ayaw niya ko bitawan eh.

"Ok na. Tara na. Uwi na tayo." sabi ko sa kanya

Sumunod na lang din siya sa gusto ko. Kinuha niya ulit ung bear sa counter at ipinatong sa  balikat niya.

At naglakad na kami papalabas ng biglang napaatras si Michael.

Biglang nahulog sa balikat niya ung teddy bear. Lumingon siya sa likod. May bata palang humahatak nung bear. Ayaw niya bitawan.

Haharapin na sana namin ni Michael ung batang humahatak dun sa bear  ng may biglang bumangga sa likod ko.

Napabitaw ako kay Michael.

Hindi tuluyang bumagsak si Michael. Napahawak kasi agad siya table na malapit sa kanya. Muntik na niyang madaganan ung bata.

Pero ako,.

Wala kasing malapit na table or chair sa tabi ko eh. Magkalayo kami ng direction na pinagbagsakan ni Michael kaya hindi ko nakakapit sa kanya.

Napasubsob ako sa sahig. Natapunan ako ng coffee .Dahil yakap yakap ko ung coffee na binili namin.

Basang basa ung damit ko. Pati mukha  at buhok ko nalagyan ng coffee.

Hindi ako nakabangon agad kasi humampas ung braso ko sa sahig. Medyo sumasakit.

Napahiya ako sa nangyari. Naiiyak ako.

Pinagtitinginan na ako ng mga tao dito. Nakakahiya ! :(

Maya maya pa ay lumapit na sakin si Michael para  itayo ako. Agad niyang kinuha ung tissue sa table at pinunasan ako.

"Ais..ok ka lang ba ha?" sabi niya sakin

Alalang alala siya sakin. Halata sa boses niya.

Lumapit samin ung nanay nung bata. Sorry ng sorry sakin. Sinabi ko na ok lng, wala naman may gustong mangyari to.

"Uwi na tayo." sabi ko Michael

"Sige tara ." sagot naman niya

Paalis na kami ng may mapansin ako.

"Ung bear." sabi ko sa kanya

Nasa sahig pa ung big teddy bear.

Agad binalikan ni Michael ung bear at inilagay sa.balikat niya ulit ung bear.

Hinawakan niya ulit ung kamay at ngumiti sakin.

"Let's go?" tanong niya sakin

Tumango lang ako sakanya.

At nagsimula na kami maglakad palabas ng mall.

Akala ko mahihiya siya sa itsura ko ngayon.

Pero akala ko lang pala un. Mas lalong humigpit ang hawak niya sa kamay ko.

Ang tahimik namin pareho hanggang sa makalabas ng kami ng mall.

Halata mong naiinis siya  dun sa taong bumangga sakin. Nakasimangot.ung mukha niya.

Alalang alala pa din siya sakin hanggang ngayon.

Paano ko nasabi binangga ako at hindi nabangga ng taong un??

Halata naman kasi eh, ang lawak lawak nung space kanina..Bakit siniksik niya pa ko diba?

"Easy ka lang. Wag ka na sumimangot dyn..Please."

"Babae ba un o lalaki? Ung bumangga sayo?"

"Babae." matipid kong sagot

"Pasalamat siya babae siya at hindi ko siya nakita. Sadya ung pagkakabangga sayo eh." naiinis niyang.sabi sakin

"Tama na okay? Smile ka na." sabay ngiti ko sa kanya

"Sige." tapos ngumiti na siya

"Ayan, eh d ok na ok na ko kasi nakita ko na ung smile mo." sabi ko sa kanya

Lalong lumaki ang ngiti niya. :)

Hindi niya pa rin binatawan ang kamay ko hanggang sa nakalabas na kami ng mall.

"Taxi po?" sabi nung guard sa may entrance

"Yes sir." sagot naman niya

" Alam ko namang hindi ka papayag na ihatid ka eh. Maghihintay na lang ako nung time na un hangga't pwede na."

Inalalayan niya ko sa pagsakay ko sa taxi. Sinakay niya sa tabi ko ung big bear. Binigyan niya na din ng pambayad ung driver.

"Ingat ka. Tawagan mo ko agad pag nakauwi ka na ha." sabay kiss niya sa forehead ko

"Ikaw din.Umuwi ka na. Thank you for this day." sagot ko naman

"Sana maulit to." sabi niya sakin

"Hindi to ung magiging last" sagot ko.naman sa kanya

"Sige na. Ingat ka." sabi ni Michael

Isinara niya ung pinto at sumenyas sa driver na umalis na.

Perfect na sana ung date namin, kaso may nangyari naman na ganun.

Parang may galit sakin ung babae na un eh. Ang sakit ng pagkakabangga niya sakin. Mukhang magkakapasa pa to.

Ah basta, Bakit ko ba pinag aaksayahan ng oras isipin ung babae na un

Maiinis lang ako sa ginagawa kong to eh.

Iisipin ko na ung magagandang nangyari sa first date namin. 

Para mawala na sa isip ko ung nangyari kanina.

Napapangiti na lang tuloy ako dito sa taxi.

Kasi naman...

..

..

..

Excited na ko sa mga susunod pa!

:)  <3

# Chapter 45 BFF

CHAPTER 45

BFF

(
Break time ! )

"Rain! Namiss kita !" sabay yakap ko sa kanya. Parang ang tagal kasi naming hindi nagkita eh .

Pero miss na miss ko na siya. Kahit ilang araw lang un na hindi kami laging nagkakasama.

Bakit??

Paano, masyado kaming busy kasama ang boys.

Siya kay kuya Kevin.

Tapos ako naman, mas madalas ko nakakasama si Michael.

Si kuya kasi may pakana ng lahat ng to eh. Sinabi niya kasi sakin na gusto niyang mapalapit kay Rain. Hayaan ko daw munang makasama niya Rain madalas.

Kasi di ba, may utang pa ko kay kuya dahil sa favor na ginawa niya para samin ni Michael.

Kaya aun, I'm returning that favor to my kuya. 

Lahat ng gusto niyang malaman kay Rain, sinsabi ko sa kanya. Pero sympre, not all naman di ba. Alam ko naman ung mga dapat sabihin sa hindi.

We are bestfriends! Kaya hindi ako gagawa ng mga bagay na alam kong masasaktan siya.

Kaya ako, I will support her with kuya. Bagay naman kasi sila talaga ! :)

Masyado ba kong excited para sa kanilang dalawa??

Heheheheh

Hindi naman masyado!

Slight lang!!

Hahahahaahha

Kaya alam ko na ganun din siya sakin. I know na susuportahan niya kami ni Michael.

Grabe talaga ang pagkamiss ko sa bestriend ko na to !

"Sobra ka naman makayakap eh. Para namang ang tagal nating hindi nagkita eh." natatawang sabi ni Rain

"Eto naman. Namiss lang kita. Paano busy kayo lage ni kuya eh." 

Natahimik bigla si Rain.

"Kayo din naman ni Michael,.busy din kayo. Lage kaya kayong magkasama.".mahinang sambit ni Rain

Parang may pagkainis dun sa tono niya.

"Seryoso ka naman masyado eh." sabay akbay ko sa kanya

Tapos nilingon niya ako.

"Bakit?.Hindi  ba ?" sagot niya sakin

Napaangat ko ung kamay ko sa pagkakaakbay ko sa kanya. Natakot kasi ako bigla sa mga tingin niya sakin.

Bakit bigla siyang nagbago ng mood??

May nasabi ba kong mali??

Tinanggal ko agad ung kamay ko na nakaakbay sa kanya.

"May nasabi ba kong hindi mo nagustuhan Rain?"

"Wala ah. Ang seryoso mo naman diyan. Sinagot ko lang naman ung sinabi mo di ba ??"

"Oo nga.sabi ko nga." sagot ko sa kanya

Bigla kaming natahimik dalawa sa kinauupuan namin.

Ako nakatingin sa kanya..Tapos siya, nakatulala sa kawalan.

"Rain,?"

"Bakit?"

"Pwede magtanong?"

"Di ba nagtanong ka na ?" pilosopong sagot niya

Akala ko hindi siya tatawa, kasi natatawa ako dun sa sagot niya.

Maya maya pa ay nagtawanan na kaming dalawa.

Hahahahahah ;)

"Seryoso na kasi si Rain."

"Seryoso naman ako ah. Ikaw lang tumawa dyan eh. Nahawa tuloy ako." natatawang sagot ni Rain

"Magtatanong na ko ha ?"

"Oo na..Sige na. Ano ba un?"

"May chance ba kayo ni kuya?"

"Ha?"

Nako! Parang nainis siya sa tanong ko. Wag naman sana!

"Ikaw talaga Ais."

"Kung ayaw mo sagutin, ok lang. Ok lang talaga."

Tumitig lang si Rain sakin at hindi agad nkasagot.

"Hindi naman ako sasama sa kanya kung wala lang di ba?"

Para akong nabingi sa sagot niya.

Wah!!! May pag asa daw si kuya !! :)

Yes!!!

"Pinapatanong ba yan ng kuya mo sakin??"

"Hindi ah, gusto ko lang kasi malaman eh."

"Eh di ayan , alam mo na. Happy?"

Tapos napangiti na lang sa kanya.

"Sobra! Ngayon pa na nalaman ko na may chance si kuya to be with you di ba ??"

Sobra talaga ung pagkatuwa ko. Buti na lang positive ung sagot niya!

"Nanliligaw na ba si kuya sayo?"

"Bakit?"

Aba! Hindi siya sumagot agad. Siguro nililigawan na siya ni kuya.

"Bakit hindi ka makasagot?"

"Wala lang."

"Ano nga kasi?"

Hindi muna siya agad sumagot.

"Ui?"

"Oo, nililigawan niya na ko." nakangiting sagot ni Rain

"Totoo ?!" 

Napasigawa ako dahil sa narining ko.

"Wag ka nga sumigaw. Grabe ka naman maka react dyan eh."

"Ano ka ba ! Natutuwa lang ako eh ! "

"Hinaan mo nga ung boses mo. Tinitignan na nila tayo eh."

Tapos  niyakap ko si Rain ng mahigpit.

"Happy ako para sa inyo!" sabi ko sa kanya

Sabay alis ng pagkakayap ko sa kanya

"Wag mo sasabihin to sa kuya mo. Okay??"

Tumango lang ako sa kanya at ngumiti.

"May isa pa kong tanong."

"Ano un?"

"Kelan mo sasagutin si kuya?"

Tapos tinawanan lang niya ako.

"Bakit ka tumatawa??" tanong ko kay Rain

"Excited ka naman kasi. Sagot agad talaga?"

"Curious lang eh."

"Nag usap na kami ng kuya about that."

"Na ano?"

"Na, hindi pa ko ready to be in a relationship with anyone for now."

"Eh bakit ka pumayag na manligaw siya sayo?"

"Kasi sabi niya, he will wait hanggang sa dumating ung time na ready na ko." nakangiting sagot ni Rain

Grabe pala magmahal kuya ko. Talagang hihintayin niya si Rain?

"Matagal ba un?" tanong ko sa kanya

"Alin?"

"Ung paghihintay niya sayo?"

"Hindi ko pa alam Ais. Alam din yan ng kuya mo. Na hindi ko alam kung kelan ako magiging handa. Sabi naman niya , willing siya maghintay. Hindi ko siya pinilit."

"Ang sweet naman ni kuya sayo. Alam mo sayo lang siya ganyan."

"Parang hindi naman."

"Special kasi siya sayo."

"Totoo??" 

Ngiti  lang sinagot ko sa kanya.

"Ikaw naman magtanong sakin. Dali! Para fair, kasi di ba ang dami kong tinanong sayo."

"Ahm."

"Bilisan mo mag isip ha. Baka bago mag isip ko."

Nag isip muna siya bago ako tinanong.

"Si Michael ba nanliligaw na sayo?"

"Oo."

Tumahimik siya ulit.

"Kelan mo siya sasagutin?" mahinang tanong niya sakin.

"Ahm.."

"Kelan nga?"

Parang nag iba na naman ung tono ng boses niya.

"Sa graduation." sagot ko sa kanya

"Sa graduation?"  tanong ni Rain

"Oo,bakit??"

Halatang nagulat siya sa sagot ko.

"Ah wala." sagot ni Rain

"Rain?"

Parang hindi siya mapakali.

"Sabi kasi ni mom at dad, pwede ko ng gawin un after graduation...."

Hindi ko na natapos ung sasabihin ko ng biglang tumayo si Rain.

"Sige Ais, una na ko ha .May pupuntahan pa pala kami ng kuya mo. Muntik ko na makalimutan.", paliwanag ni Rain

Hindi  na ko nakasagot kay Rain.

Hindi ko na rin siya napigilan umalis.

Rain

Agad akong tumayo sa kinauupuan ko at umalis. Iniwan ko mag isa si Ais sa bench.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko.

"Sorry Ais, hindi ko na kasi kaya ung mga naririnig ko. Masyado ng masakit."

</3

# Chapter 46 Feelings

CHAPTER 46

FEELINGS

Eto po ung date ni Rain at Kevin. Nung iniwan nila si Ais sa canteen. ;)

Rain

Nagsimula na kami maglakad palabas ng school ni Kevin.

"Rain, san mo gusto kumaen?" tanong ni Kevin sakin

Tama ba na sumasama ako kay Kevin??

Tama ba tong ginagawa ko??

"Rain?" tawag niya ulit sakin

Natauhan ako bigla nung tinawag niya ako ulit.

"Ahm ano ulit un Kevin?" tanong ko sa kanya

"Sabi ko, san mo gusto mo kumaen?"

Hindi ako agad nakasagot. Ang lalim kasi ng iniisip ko.

Nakatingin siya sakin. Hinihintay niya ung sagot ko. Nakatingin kasi ako sa dinadaanan namin, kaya hindi ko napansin agad.

"Sorry." sabi ko sa kanya

"Hindi ka ba gutom? Ok lang sakin. Hatid na lang kita sa inyo. Parang hindi ka kasi okay eh."

Nakakahiya naman sa kanya. Sumama ako sa kanya tapos ganito treatment ko sa kanya.

"No Kevin, its okay."

"Sure ka ?"

"Ah oo. Parang gusto ko ng cake." nakangiting sabi ko sa kanya

Biglang nagliwanag ang mukha niya sa sinabi ko. Napalitan ng ngiti ung lungkot ng mukha niya kanina.

"Tara sa mall??" tanong ni Kevin

"Sige, dun na lang tayo kumaen."

"Tara na sa kotse."

"Okay, basta treat mo lahat ha ?"

"Sure ! Basta ikaw Rain."

Agad kaming pumunta sa parking lot at pinuntahan ang kotse niya.

Bubuksan ko na sana ung pinto sa front seat ng nagsalita si Kevin.

"Rain."

"Bakit?"

"Can I ask you a favor?"

"Sige, basta kaya kong gawin."

"May nakalimutan kasi ako sa compartment. Pwede bang ikaw na lang kumuha?" 

"Ahm, sure. Ano bang kukunin ko dun?"

"Ahm."

Parang nag iisip pa siya ng isasagot sakin.

"Kevs?"

"Ung pillow! Gagamitin ko kasi."

Para naman siyang natetense.

"Okay, buksan mo na ung likod. Kukunin ko na."

Pumunta agad ako sa likod ng kotse niya. 

Iaangat ko na sana ung cover ng compartment, kaso nakasara pa.

Nakakainis tong si Kevin, sabi ko buksan niya na eh.

"Kevin.buksan mo na! Ang init kaya dito sa likod." sigaw ko sa kanya

Maya maya pa ay bukas na ung compartment.

Dahan dahan kong iniangat ung cover ng compartment.

Hinahanap ko agad ung pillow.

Teka! Wala namang pillow dito ah.

"Wala namang pillow dito eh." sigaw ko kay Kevin

"Meron, andyan lang. Hanapin mo."

"Asan ba kasi?"

"Hanapin mo Rain, andyan lang un."

Nakakainis naman tong si Kevin eh. Wala naman kasing pillow dito and andito lang ung brown paper bag.

Baka naman andito sa loob ng paperbag. Agad kong tinignan kung ano ung laman sa loob.

Hindi pillow ang nakita ko sa loob ng paper bag.

..

..

..

..

..

  

Bouquet of roses 

tska

 chocolates 

ung

 

nasa

 paper bag. ;)

Teka!. Baka naman hindi sakin to. Tinignan ko pa din kung may iba pang laman ung paper bag tapos may nahulog na card.

At ang nakasulat sa card..??

..

..

.

For you Rain

Sana 

magustuhan

 

mo

Natulala ako dun sa card.

Mixed emotions ung nararamdaman ko. Kinuha ko ung flowers at bear.

Nakakatuwa pala ung makatanggap ng ganito. Feeking ko, napaka special ko sa kanya.

Hindi mawala sa mga labi ko ang ngiti.

Ganito pala ung feeling na pinapahalagahan ka ng isang tao.

Ngayon ka lang ulit to naramdaman to.

Simula nung may nangyaring nagpabago sa lahat.

"Rain, nakita mo na ba?" sigaw ni Kevin

"Oo, nakita ko na." 

Para akong sira, ngiting ngiti talaga ako.

"Tara na, sakay ka na dito."

"Okay."

Agad kong sinara ung compartment at sumakay na sa kotse.

"Ready?" nakangiting tanong ni Kevin sakin

Ang sweet pala nitong si Kevin. Kabaliktaran ng mga kwento ni Ais.

"Pillow pala ha?" natatawa kong sabi sa kanya

"Eh kasi, baka hindi mo tanggapin pag ako mismo nagbigay sayo."

"Ganun ba un?"

"Natakot lang ako Rain."

"Eh pano kung hindi ko kinuha sa likod?" pang aasar ko sa kanya

"Ok lang, atleast hindi ko makikitang tinanggihan mo."

"Thank you. I really like it."

Natulala si Kevin sa sagot ko.

"Talaga??"

"Oo naman..Bakit naman ako magsisinungaling sayo? Nagustuhan ko talaga."

Lumaki ang ngiti sa mga labi ni Kevin.

Halatang halata mo sa kanya na masayang masaya siya ngayon sa pagtanggap ko ng mga to.

"I just want to clarify things Kevin". sabi ko sa kanya

"Ano un"?

"Ayokong sanang madaliin to Kevin. Let's take it slow sana."

"Alam ko naman un Rain. Hindi kita mamadaliin. Pero sana hayaan mong ipakita sayo kung gaano ka special sakin."

"Hindi ko kasi alam kung kelan pa ko magiging ready Kevin. Ayoko naman isipin mo na pinapaasa kita. May gusto pa kong ayusin sa sarili ko bago ko magpapasok ng bagong tao sa buhay ko. Sana maintindihan mo."

"Isa lang naman ang gusto kong malaman."

"Ano un?"

"Kapag naayos mo na ang sarili mo, may chance ba kong makapasok dyan sa buhay mo? Papapasukin mo ba ako?"

Huminga muna ako ng malalim bago ko siya sinagot.

"I wont accept these things kung wala naman eh."

"Is that a yes?"

"Oo Kevin."

Napangiti na naman siya sakin.

"Then willing ako na maghintay sayo. Kasi alam ko na ngayon na hindi magiging sayang ung paghihintay ko sayo."

Ngiti lang ang sinagot ko sa kanya.

" Tara na? Baka gabihin pa tayo." sabi ko kay Kevin

Agad na din kaming umalis papuntang mall.

Tama

 

ba

 tong 

ginawa

 ko??

I'm not using Kevin 

naman

 

di

 

ba

??

I deserve to be happy too.

I really have to move on from him.

Sana 

si

 Kevin 

ung

 

makatulong

 

sakin

 

para

 

magawa

 ko 

un

.

Sana 

mawala

 

na

 

lahat

 ng 

sakit

.

Sana 

hindi

 

ako

 

nagkamali

.

# Chapter 47 Confrontation

--------

Malapit na tayo umabot ng 5k views mga beloved readers ko! :)

Konting reads pa po!

Pleaaaaaaaaaase!!!! :)

Nakakataba talaga ng puso. ;)

@brendaiimae

 This chapter is for you. Thank you kasi kahit busy ka sa school, sinisingit mo pa dn sa oras mo ung pagbabasa nitong story ko. :)

 Super ung nafefeel ko sa appreciation mo sa first story ko. Thank you. Sana hanggang sa end nitong story ko at sa mga susunod pa, you will support me pa din. Harthart!! :)

CHAPTER 4

7

CONFRONTATION

Oh yes! It's friday again. ;)

Start na naman ng weekends bukas ! :)

At mas masaya pa kasi wala kaming pasok ngayon.

LONG WEEKENDS 

na

naman

!! :)

Bakit wala kaming pasok? Hindi ko rin alam talaga. hehehe. Basta nag announce lang kasi ung school director na there will be no classes today. Kaya eto  ako ngayon, tuwang tuwa naman. Hahahaha

Anong masarap gawin pag long weekends??

;)

Masarap ang gumala! Kasi, walang iisipin na oras. Mahaba ang oras para makagala.

Woshoo!!! :)

At ang punta ko ngayon ?? Syempre sa mall! ;)

 Ang one more thing ! :)

Kasama ko si Michael later sa mall. ;) 

 Hindi naman halata na super excited na naman ako di ba ??

Slight lang !! ;)

Guess what?? Hindi lang kami ni Michael ang may date ngayong araw. Sabi kasi ni kuya, aayain daw niya si Rain na makipag date ngayong araw. Oh di ba ? Mga 
da moves
 ni kuya Kevin eh noh. hahahaha

Tinatanong ko nga siya kung san niya aayain si Rain. Ayaw ba naman niya sabihin sakin. Secret daw un. Grabe di ba ? Parang hindi niya ko talaga kapatid.

GrRrRrrr!!!

Ayaw ba niya nun? 

Double date?? Ang cute kaya nun.

Sabi niya kasi, gusto daw niya si Rain mamaya. Baka manggulo lang daw ako sa date nila.

Ay grabe talaga !

Inaasar ko nga. Nakakainis kasi. Sinabi kong itetxt ko si Rain na wag sasama sa kanya.

Aun, nag walk out. hahahaha

Asar siya eh ! :)

Pero syempre joke lang un.

Di ba nga?

Ako ang number one fan ng loveteam nila ??

hahahahaha

Ay nako! Makapag ayos na nga lang!

Baka mamaya magtext si Michael. :)

-------------------

Ang kulit ni Michael. Gusto daw niya ko sunduin sa bahay. Sabi ko naman wag na, kaya ko naman pumunta sa mall mag isa.

Muntik pa nga kami mag away eh. :(

Buti na lang napaliwanagan ko siya ng ayos. Naintindihan din niya kung bakit hindi niya ko pwede sunduin sa bahay.

Thank God ! ;)

Eto na po kami ngayon , nag iikot sa mall. Naghahanap kami ng resto kung san pwedeng kumaen.

Ang malas lang namin kasi puro puno ung mga resto na gusto naming kainan.

Puro puno talaga. Hay! Pagod na ko sa kakalakad namin.

Nagdecide muna kami maupo sa may bench. Ang sakit na kasi ng paa kom Feeling ko namamanhid na. Pakiramdam ko nga, hindi ko na kayang ihakbang ang mga paa ko.

"Ay grabe! Nakaupo din! Sumakit paa ko dun ah." sabi ko

"Gutom ka na ba?" tanong ni Michael

"Medyo."

"Wait lang ha. Upo ka muna dyan." tapos sabay alis ni Michael

"Teka wait!" pigil ko kay Michael

Pero hindi ko na siya napigilan. Dirediretso siya na naglakad paalis.

Iwanan daw ba ko dito? Nagugutom na nga ako eh. Tapos ang sakit pa ng paa ko.

Hay!!

Minasahe ko ung mga paa ko. Ang sakit kasi talaga. Sinubukan kong tumayo tapos humakbang ako.

Hay! Masakit pa din.  :(

Kaya nag decide na lang ako maupo ulit.

Ang tagal naman ni Michael. Asan na ba un?? Ang tagal naman niya bumalik.

Yumuko ako para imassage ung mga paa ko ng biglang may naramdaman akong tao sa harap ko.

Iniangat ko ung ulo ko para silipin ko kung sino ba tong tao na to.

Susungitan ko sana kaso natigilan ako nung nakita ko kung sino.

..

 ..

 ..

 ..

Si Michael pala..

May dala siyang foods..

 Nagtake out siya.

Halata niya sigurong gutom na talaga ako. Nakakahiya tuloy! :(

"Eto oh. Ok lang ba sayo na dito na lang tayo kumaen?" tanong niya sakin.

"Ok lang." nakangiti kong sagot sa kanya

Naupo siya at nagsimulang ayusin ung mga pagkaing binili niya.

At agad naman kaming kumaen. ;)

Nakakatuwa! Kaya pala niya ko iniwan kanina. Para bumili na ng food namin.

Super sweet talaga! Alagang alaga ko talaga sa kanya! :)

Nakakahiya! Mas nauna pa kong matapos kumaen sa kanya. Tinignan ko kung madami pa siyang foods. Sinulyapan ko ng palihim

Wah!! Ang dami pa niyang pagkaen!!

Kababae kong tao. Mas malakas pa ko kumaen sa kanya. ;(

Tinititigan ko siya habang kumakaen siya. Ang cute nya panoorin. Ang sarap ng kaen niya.

Maya maya pa ay iniangat niya ang ulo niya at tumingin sakin.

Nako lagot! Bakit ba kasi tinititigan ko siya?? Ayan tuloy.

Ngumiti muna siya bago siya nagsalita.

"Bakit?" nakangiting tanong nya sakin

"Wala naman."

Nahiya tuloy ako bigla.

"Busog ka na?" tanong niya ulit sakin

"Ah oo. Ok na ko. Thank you."

Sabay tingin niya sa mga pinagkainan ko.

Grabe! Nahihiya na talaga ako!

"Halata naman di ba ? Hehehe. Tignan mo, wala ng natira sa lalagyan ko." biro ko sa kanya

"Halata nga." sabay tawa niya sakin

"Nakakahiya nga eh ." mahinang sambit ko sa kanya.

"Hindi ah. Ang sarap mo nga kumaen eh. Ang sarap mo kasabay. Ginanahan tuloy ako kumaen ng madami." sabay ngiti na naman niya sakin

Ung mga ngiti na yan talaga!!

It really makes me weak! ;)

"Totoo??"

"Oo, totoo un Ais. Hindi naman ganito talaga kumaen eh."

"Buti naman." sabay tawa ko

"I love every single thing about you Ais."

Ano daw??

Parang nabingi naman ako dun??

Nagkakatitigan kaming dalawa. Ngiti lang siya ng ngiti sakin.

"Ah, eh.. Ubusin mo na yang pagkaen mo. Para makaalis na tayo. Ok?"

Hindi siya sumagot, tumango lang siya at ngumiti sakin.

"Ais!" tawag nung isang lalaking papalapit samin

Nilingon ko ung paligid, wala naman akong makita.

"Bakit Ais?" tanong ni Michael

"Hindi mo ba narinig un? May tumawag sakin?"

Umiling lang siya sakin.

"Ais" tawag ulit sakin nung lalaki

Papalapit na samin ung tumatawag sa pangalan ko.

"Kuya?? Rain??"

Si kuya Kevin pala ung tumatawag sakin at kasama niya si Rain.

Dito din pala sila nag date.

"Bakit dito kayo kumakaen?" tanong ni Rain

Bakit parang hindi mapakali tong si Rain.

"Puno kasi lahat ng resto eh. Gutom na din kasi kami. Kaya eto, bumili na lang ng food si Michael. Tapos dito na kami kumaen." paliwanag ko naman

"Ah ganun ba." matipid na sagot ni Rain

"Pasensya ka na sa kapatid ko Michael ha. Lakas kumaen niyan eh."

"Hindi naman. Sarap nga niya kasabay kumaen. Ginanahan ako."

"Grabe ka kuya! Ang sama mo!"

"Totoo naman di ba ?" pang aasar pa niya

Tinaasan ko lang ng ng kilay si kuya.

Tapos nagtawanan silang tatlo.

Ako ba ung tinatawanan nila????

GRRrrr!!

"Wag ka na mag sungit dyan." sabi ni Michael sabay hawak niya sa ulo ko

Nginitian ko lang siya. ;)

"Kevs, bilib na tayong milk tea." biglang sabi ni Rain

"Sige, dito ka na lang. Hintayin mo na lang ako."

"Gusto ko din ng milk tea kuya!"

"Grabe ka Ais. Hindi ka pa busog??" pang aasar na naman niya

"Gusto mo Ais?" tanong ni Michael sakin

Tumango lang ako sa kanya.

"Kevin, sama na ko sayo."

"Tara."

Patayo na sana si Michael.

"Wag na." pigil ko kay Michael

"Akala ko gusto mo?"

"Oo nga, pero ako na lang bibili. Hindi ka pa tapos kumaen eh. Okay?? Babalik din naman kami agad ni kuya. Maiwan na lang kayo ni Rain dito."

"Sasama  na ko sa inyo. " sabi ni Rain

"Wag na Rain. Kami na lang. Samahan mo na lang si Michael."

Walang nagawa si Rain kung hindi sumunod kay kuya. Naupo siya sa tabi ni Michael.

"Babalik kami agad." sigaw ko kay Michael

----------

Rain

Bakit ba kasi nagpaiwan pa ko dito?

Hindi tuloy ako mapakali. Ang awkward ng feeling. Ngayon lang kami ulit nagkita ni MC after that conversation between us.

Teka! Bakit ko ba iniisip un? Dapat kalimutan ko na ung mga pangyayari na un!

Hindi na ko makakatagal dito. Hindi na ko makahinga ng ayos. Feeling ko nauubusan ako ng hangin.

Hindi ko na talaga kaya. Kelangan ko ng makaalis dito.

Ngayon na !

"Sige, may pupuntahan lang ako."

Kailangan ko na talaga makaalis dito.

"Teka." pigil ni Michael sakin

Hindi ko sana siya lilingunin.

"Rain." tawag niya sakin

"Bakit?" sabay lingon ko sa kanya.

"Bakit kayo magkasama ni Kevin?" tanong niya

Hindi ko siya sinagot. Wala akong dapat ipaliwanag sa kanya.

Nagsimula na kong maglakad papalayo ng bigla siyang nagsalita.

"Are you using him to get over me?"

Natigilan ako sa sinabi niya. Hindi ko na nagawang ihakbang pa ang mga paa ko.

"What?! Pano mo nasabi yan? Nagdedate kami! Ano naman sayo kung magkasama kami?" pagalit kong sabi sa kanya

Tinitignan lang niya ako.

"I'm not using him to get over you. Hindi ko un kelangan gawin."

"Then bakit kasama mo siya lagi. Kayo ba ? Nililigawan ka ba niya?"

"Bakit ba ang dami mong tanong?"

Nagagalit na ko sa mga sinasabi niya. Nakakainis na!

"Ano bang pakialam mo samin ni Kevin ha?"

"May pakialam ako Rain."

"Kailan ka ba nagkaroon ng pakelam sakin ha ?"

Hindi siya agad nakasagot sa tanong ko.

"May pakelam ako kasi bestfriend ka ni Ais, kuya ni Ais si Kevin."

"Puro ka na lang Ais! Pwede ba, wag mo na lang ako pakelaman."

"Stop using Kevin. Wag mo siya paasahin sa wala. Unfair un Rain. Sincere ung tao sayo."

Bigla akong nakonsyensya sa mga sinabi niya.

"Bakit mo nasasabi yan? Sino ka para sabihin yang mga bagay na yan? Anong alam mo?" pagalit kong sabi sa kanya

"Masasaktan si Ais pag sinaktan mo si Kevin. Nangako ako sa kanya na lahat gagawin ko para hindi siya masaktan."

"Eh ako ha ? Paano ako ha ?"

"Ikaw lang naman ang gumagawa ng mga bagay na makakasakit sayo eh. Alam mo ang dapat mong gawin."

"Mahal mo ba talaga siya ha?" naiiyak kong sabi sa kanya

"Oo Rain."

Ang bilis niya sagutin yung tanong ko.

Maya maya pa ay dumating na sila Ais at Kevin.

Hindi ko na napaigilan ung pag iyak ko.Maiiyak na talaga ako. Hindi nila pwedeng makita na ganito ako.

"Cr muna ko guys. Babalik ako agad." paalam ko sa kanilang tatlo

Nagmadali na kong pumunta sa cr .

Hindi ko na namalayan na tuluyan na pala akong naiyak.

# Chapter 48 Dear Diary

CHAPTER 48

DEA

R DIARY

RAIN

Dear Diary,

Sorry ha, sayo ko na naman sinsabi tong mga to. Wala naman kasi ako masabihan na iba eh. Alam ko namang maiintidihan mo ko. Buti ka pa nga eh, lahat nasasabi ko sayo. Sana wag ka magsawang makinig sa mga sasabihin ko.

Puro problema na ung mga nasasabi ko sayo lately, Sorry talaga. Sunod sunod kasi ung mga masasakit na nangyayari sakin ngayon eh. Hindi ko na nga lang kung paano ko pa to nakakaya.

Wag ka magsasawa ha? Ikaw na lang ang kakampi ko ngayon eh. Kahit ang bestfriend ko, di ko na alam kung kakampi ko pa ba siya o hindi na.

Hindi ko na magawang magtiwala sa mga tao sa paligid ko eh. Ang hirap ng sitwasyon ko ngayon.

May mga sasabihin ako sayo ha ? Pero satin na lang to.  Lately kasi, pakiramdam ko, ang sama sama ko. May bagay kasi ako na nagawa. Ginusto kong gawin ung mga bagay na un pero i feel guilty eh, Nakakasakit ako ng  ibang tao dahil sa mga actions ko.

Ready ka na ba? 

Sasabhihin ko na ha ??

I'll just enumerate ung mga bagay na nagawa ko.

Sana hindi magbago ang tingin sakin nung taong nasaktan ko. Hindi ko naman sinasadya. Nasasaktan lang talaga ako siguro kaya nagagawa ko ung mga bagay na un.

Eto na ha. Sasabihin ko na.

Ais and Michael,..

I am really sorry..

1. Nung first time na nagkaroon ng misunderstandings si Ais and Michael.

Honestly natuwa ako nun. Kinocomfort ko siya pero sa too lang, I feel happy inside. Nag wish pa nga ako  nun na sana magtagal pa ung away nila. Ang sama ko ba ?

2.Elementary Graduation day namin

Hindi ko talaga sinasagot ung tawag niya nun.  I don't want to talk to her. Napansin ko na  kasing may plan si Michael that night, Hindi naman ako manhid, Marunong akong makiramdam. Kaya iwas na iwas ako sa kanilang dalawa that night.

3. Ung Confessions ni Ais sakin about what Michael did for him sa Grad Party

Ayoko sana marinig ung mga sasabihin ni Ais about what happened sa grad party. But I can't help it. Hindi ako interested sa feelings ni Ais. Mas interesado ako kay Michael.

4. Biking Activities namin ni Ais nung Summer

Hindi ko alam na si Michael pala ung magiging trainer niya. Kung ako lang masusunod. Ayoko eh! Kinausap ko pa ng ilang beses ung ibang organizers na sana iba na lang ung mag train kay  AIs.  Kaso I failed. Ang lakas siguro magdasal nito ni Ais. Makakasama na naman niya si Michael

5. Jealous Me

Oo! Sobra na kong nagseselos. Masyado ng masakit. Minsan nga, sinasadya ko talagang maramdaman ni Ais na galit ako sa kanya eh. Pero hindi pa rin niya magets.

6. Nung pumunta si Ais one time sa bahay namin

HIndi ko agad siya nalabas agad nun. Ang tagal na pala nyang naghihintay sa tapat ng bahay nmin.  HIndi kasi ako makaget over sa nakita ko sa biking camp. Magkasama sila dumating. SInundo ni Michael si Ais. I was really affected.  Bakit hindi ko siya nalabas? Kasi umiiyak ako. And ayokong makita nya ko na ganito.

7. First Day of High school

Hindi sila magka section ni Michael. May nangyari ding maganda .

8. Are we okay??

Tinanong ako ni Ais kung ok ba kami. Napapansin niya na ata na may something ako kay Michael. Sinabi ko okay kami. Pero?? Ok nga ba talaga kami??

9. First Kiss 

Hindi sakin tong first kiss na to. Kay Michael and Ais. Tama! Nakita ko sila. Parang nadurog ang puso ko sa nakita ko.

10. Tinanong niya ko kung may chance ung kuya niya sakin

I said Yes to her. Tama ba ung sinagot ko? Pero mas nasaktan ako sa nalaman ko. Kung kelan niya sasagutin si Michael.

11. First date

Hindi din sakin to. Si Ais at Michael pa din. Nakita ko kung paano niya inaya si Ais para makipagdate. HIndi ko kinaya ang mga nakita ko. Ang sakit sakit!  Sinundan ko kasi siya nun nung pauwi na siya galing sa bahay namin. Hindi nila ko nakita na sa paligid lang ako. Pero ako?? Kitang kita ko silang dalawa.

12. Nung araw na sinundo ako ng parents ni Michael

Yup ! Umuwi na ung parents ni Michael. Sinundo nila ko. Nagulat ako kasi kasama pala si Michael sa sumundo sakin. KInabahan pa ako nung araw na un kasi hindi kami pwede makita ni Ais. Hindi pa ko handa para sabihin sakanya ang lahat. Narinig ko nung tinawag niya ung pangalan ko. Ang ginawa ko? Kunwari hindi ko siya narinig at agad akong sumakay sa kotse.

13. Bad Me

Eto na ata so far ang pinakamasamang nagawa ko. Nung nagdate sila, sinundan ko talaga sila. Hindi nila ko napansin kasi nag iba ako ng ayos. Nung hindi ko na talaga kaya ung mga nakikita ko, binunggo ko si Ais. That's right! Binunggo ko siya kaya siya napasubsob sa floor. Ang sama ko diba ? Agad din akong umalis  nun kasi baka bigla niya kong makilala.

14. Absent

Nung araw na pareho kaming absent ni Michael. Ang totoo, magkasama kami nun talaga. Hinatid namin ung parents niya sa airport. Ilang beses tumatawag si Ais pero hindi ko sinasagot. Istorbo naman siya, ngayon na lang un chance ko para makausap si Michael. Magkasabay din kaming pumunta ng school para puntahan si Ais. Muntik pa kaming mabuko, kasi sumagot ako kung san siya nakapark. Alam kong nagduda siya nung araw  na un.

15. Stalker

Oo! Ganun na ata talaga ang tawag sa ginagawa ko ngayon kay Michael at Ais. Lahat ng pinunpuntahan nila inaalam ko. Ung pagkikita naming apat sa mall, hindi un coincidence. Sinasadya ko un.

16. Kevin

Ginagamit ko lang ba talaga siya to get over Michael? I deserve to be happy naman di ba ? I deserve Kevin's love and care. Pero ang tanong? Does Kevin deserves someone like me??

Ngayon alam mo na ung mga nagawa ko.

Baka sa susunod mas dumami pa to.

Nagagawa ko lang naman to dahil kay Michael eh.

Ako dapat kasi ang nasa lugar ni Ais ! Hindi siya ! Ako un!

Kung hindi lang sana siya nagka amnesia, eh di sana masaya pa rin kaming dalawa ni Mc hanggang ngayon!

Ang sama sama ko ba ha??

# Chapter 49  Secrets

CHAPTER 49

SECRETS

Magkikita kami ni Rain ngayon. Pupunta ako sa bahay nila.

May ipapakita daw siya sakin, andun daw kasi sa room niya. Excited nga eh, pinagmamadali ako na pumunta agad sa bahay nila. Sabi ko nga bukas na lang, kaso ayaw pumayag eh. Makulit talaga siya. Ngayon na lang daw.

Naglalakad na ko papunta sa bahay nila ng bigla siyang tumawag. Hay nako! Hindi na talaga makapag antay. Atat lang??

Kinuha ko ung phone sa bulsa ko at sinagot ko.

"Hello?"

-Ais

"Asan ka na ? Bakit ang tagal mo?"

-Rain

Sabi ko na eh.Hindi talaga makapag antay tong babaeng to.

"Wait lang. Eto na nga eh, Papunta na ko. Naglalakad na po."

-Ais

"Asan kasi??"

- Rain

"Ay ang kulit ! Eto na po naglalakad na."

-Ais

"Wala naman eh."

-Rain

"Eh asan ka ba?"

-Ais

"Andito sa tapat ng bahay namin."

-Rain

"Eh bakit ka kasi andyan ka? Sinabi ko namang papunta na ko eh. Ang kulit!"

-Rain

Napaka excited lang niya di ba?

"Ayan na, nakikita na kita !"

-Rain

Agad kong binaba ung phone at lumapit sa kanya. Para siyang bata. Ngiting ngiti siya nung nakita niya ko. Para siyang batang nag aantay ng sundo niya.

Nakakatawa ung istura niya. Mukhang bata ! Hahahahaha

"Akala ko ba may ipapakita ka sakin? Eh bakit andito pa tayo sa labas?" sabi ko sa kanya

Ngiti lang ang isinagot niya sakin.

"Ui Rain! Ok ka lang ??'

Maya maya pa ay hinatak niya na ko papasok ng bahay nila.

"Dahan dahan ka nga Rain. Madadapa ako sa ginagawa mong yan eh."

Tawa lang siya ng tawa habang hatak hatak niya ko papasok ng bahay nila.

Nakarating kami sa kwarto niya ng ilang saglit lang.

Grabe ! Nakakahingal ung ginawa niya sakin. Hatakin daw ba niya ko mula sa gate hanggang sa kwarto niya? Walang pause un ha ? Tuloy tuloy ! Walang pahinga!

"Grabe ! Saglit ha ? Paupo muna. Hatakin daw ba ko ?"

'Sorry naman." natatawang sagot ni Rain sakin

"Pwede makahingi ng tubig? Hiningal ako sa ginawa mo eh."

"Okay, wait lang ha. Dyan ka lang. Wag mong papakelaman ung mga gamit ko dito ha. Baka makita mo agad ung ipapakita ko sayo."

Tumango lang ako sa kanya. Agad naman siyang bumaba papuntang kitchen para kumuha ng tubig.

Ilang oras na ang lumipas ay hindi pa bumabalik si Rain. Parang ang tagal naman bumalik nun. Kanina pa bumaba un eh.

Nauuhaw na ko talaga. Bakit kaya ang tagal niya.

Napagod na ko kakaupo sa paghintay kay Rain kaya nag decide ako na umikot sa kwarto niya. Sorry na lang siya kung may makita akong kung ano dito, ang tagal niya kasi eh. Tsaka chance ko na din to para makita ko kung ano ba ang mga gamit niya dito sa room niya.

Sinara ko muna ng bahagya ung pinto bago ko pinakelaman ang kwarto niya.

Una kong tinignan ung mga gamit sa cabinet niya. Kinuha ko ung mga photo album at agad kong binuklat.  May napansin lang ako sa mga pictures.

Bakit puro boy ung kasama niya sa picture? Kapatid ba to ni Rain? Ang alam ko only child siya eh. Ang saya saya niya sa mga pictures na kasama niya ung boy. Ni minsan, walang nabanggit si Rain tungkol dito.

Bakit naman kaya? Akala ko ba bestfriend niya ko??

Nakakatampo naman. :(

Patuloy kong binuklat ung photo album. Binalik ko din agad kung san ko kinuha kasi baka mapansin ni Rain na pinakelaman ko eh. Sigurado ako. Lagot ako sa kanya pag nalaman niyang pinakelaman ko ung gamit niya.

Pero teka? Hindi ba dapat ako pa nga ang magalit sa kanya kasi naglilihim siya sakin?

Pero,,

Baka naman may reason siya kung bakit hindi niya sinasabi sakin ung about sa boy na un.

Pero kahit na.

Bestfriend niya ko. Kaya dapat sinasabi niya sakin un.

Kukunin ko sana ung isa pang photo album sa cabinet niya ng may nahulog note maliit na notebook sa sahig.

Agad kong pinulot ung notebook at tinignan ko ito ng maigi,

"Ano naman to? Si Rain talaga. Ang daming alam na gawin."

Bubuksan ko ba ??

Ang bad ko !! Kanina ko pa pinakekelaman ung mga gamit niya. Lagot na ko talaga nito.

Pero,,

Mas nanaig ung pagiging curious ko. Baka kasi may nakasulat dito about dun sa boy na kasama niya sa picture.

Binuklat ko agad ung notebook kasi biglang dumating si Rain.

Ang nakasulat sa First Page..

RAIN'S

 DIARY

Naggaganito pala si Rain. Kelan pa ?

Tapos chineck ko ung date. Makapal kasi tong notebook.

Hala! Matagal na pala to. Nung bata pa lang si Rain , nagsusulat na pala siya dito.

Nagbrowse lang ako ng isang page.

MC??

Eto siguro ung name  nung boy na kasama niya sa picture. Puro MC kasi ung andito. Nagkwekwento siya sa mga ginagawa nila.

Maya maya ay naririnig ko na ung mga footsteps ni Rain.

Nako lagot !

Isasara ka na sana ung notebook ng dumulas to sa kamay ko.

At may nabasa ako..

..

..

..

..

..

Sorry Ais ! :"(

Sorry Michael!:(

Ha? Bakit siya nagsosorry ?? Naguluhan ako  bigla.

Lumalakas na ung mga yabag ni Rain. Kaya agad kong binalik ung notebook sa cabinet niya.

Bigla akong napaisip. May naiwang tanong sa isip ko.

Bumalik ako sa kama niya at naupo.

Dumating na si Rain at iniabot ung tubig sakin. May dala din siyang cake.

"Sorry natagalan ako ha. Kumuha pa kasi ako ng cake."

"Ok lang." at kinuha ko ung tubig sa kanya

"Excited ka na ba sa papakita ko?" natutuwang sabi ni Rain

Hindi ko magawang matuwa dahil sa nabasa ko. Napapaisip kasi talaga ako.

Kinuha ni Rain ung iniinom ko at lumapit kami sa closet niya.Inutusan niya kong pumikit muna bago daw niya bubuksan ung closet.

Dahil din ayaw ko na patagalin to ay sinunod ko na lang siya.

Idinilat ko ang mata ko pagbilang niya hanggang tatlo.

Ang nasa closet niya ??

..

..

..

..

Dalawang magagandang dress.

Pinilit kong ngumiti kahit pilit. Wala dapat malaman si Rain

"Para san yang mga yan?"

Sumigaw muna siya bago sumagot/

"Oopps! Sorry ! Excited lang ! Para sa graduation natin yan ! Bigay ni mommy at daddy !!"

Ngumiti lang ako sa kanya.

"Hindi mo ba nagustuhan?"

Nako ! Mukhang nahalata niya na wala ako sa mood.

Agad akong lumapit sa kanya at niyakap siya.

"Thank you !" sabay yakap ko sa kanya nag mahigpit

"Welcome." sagot ni Rain

Hindi rin ako nakauwi agad kahit gusto ko pa. Sabi niya kasi mamaya na. Maaga pa daw. Nag OO na lang akp saknya kasi baka makahalata na siya.

Ang dami niyang kwento sakin pero ni isa dun hindi ko naiintindihan. Hindi kasi mawala sa isip ung mga nabasa ko.

Sino si MC??

Bakit niya kelangan humingi ng sorry?

Para saan ??

May nagawa ba siyang kasalanan??

Sa akin??

Pati kay Michael??

# Chapter 50 OverThinking

***********

Thank you 

sa

 

mga

 

minamahal

 

kong

 readers!! ;) 

Nakakatuwa

 

ung

 

pag

 support 

niyo

 

dito

 

sa

 first story ko. 

Nakaka

 overwhelm 

po

 

ung

 

pagtanggap

 

niyo

. 

Kahit

 more than a month pa 

lang

 

ako

 

dito

 

sa

 

wattpad

, 

mainit
 pa 
rin

 

ung

 

naging

 

pag

 

tanggap

 

niyo

.

Salamat

 

mga

 

watty

 readers!! :)

Ilang

 chapters 

na

 

lang

 

po

 

matatapos

 

na

 

po

 tong 

Always Yours

 ( my ever first story! )

Guys ! 

Suppport

 

lang

 

hanggang

 

sa

 

huli

 ha?

Hanggang

 

sa

 

mga

 

susunod

 

na

 stories ko ! :)

CHAPTER 50

OVER THINKING

"Okay ka lang??" tanong sakin ni Michael

Kanina pa kasi siya nagsasalita. Hindi naman ako nakikinig kasi.

Andito kami ngayon sa coffee shop. Take note! Ibang coffee shop. Ayoko na kasing maalala ung nangyari dun sa isang coffee shop na un. Feeling ko na trauma ako eh. Ang sakit kaya sa puso ang mapahiya.

Kahit naman siguro sino ayaw ang napapahiya di ba ?

Patuloy pa rin siya sa pagsasalita niya.

"Ais!" sigaw niya

Bigla akong natauhan sa sigaw niya.

"Ano ka ba? Bakit ka ba nanggugulat??" sabi ko kay Michael

"Gusto mo talaga sagutin ung ko ung tanong mo?"

Nako! Nagsisimula na siyang mag sungit!

Lumapit ako sa kanya at kinurot ko ang magkabilang pisngi niya.

"Wag ka naman magsungit. Nakakatakot eh." nakangiting sagot sa kanya

Maya maya ay napalitan na ng ngiti ung pagsusungit sa mukha niya.

"Oh di ba ? Mas bagay sayo ung nakangiti eh. Wag na wag kang magsusungit. Nakakatakot!" pang aasar ko sa kanya

"Oo kaya!"

"Parang ganito?" tapos nagsungit na naman siya

Nakakatakot talaga!

"Michael! Isa!" saway ko sa kanya

"Bakit?" sabay tawa niya

Ang galing na niya mang asar ha. Mukhang nahawa na ata sa kuya ko.

"Nang aasar ka pa eh!"

"Ang cute mo pag naaasar  Kaya siguro lagi kang inaasar ng kuya mo."

"Hindi ah ! Inaasar ako nun kasi gusto niyang sinisira ung araw ko."

"Sobra ka naman sa kuya mo."

"Totoo naman kasi eh."

Tapos natahimik bigla si Michael.

"Bakit tumahimik ka bigla?" tanong ko sa kanya

"Buti ka pa nga may kapatid eh. Ang lungkot kaya pag only child ka lang." sabay ngiti niya sakin

Na offend ata siya sa sinabi ko.

"Ui, bakit ganyan ka. May nasabi ba kong mali? Sorry naman."

"Nu ka ba. No need to say sorry."

"Eh kasi naman..."

"Ais, please."

"Okay, baka magsungit ka na naman eh."

"Good." sagot niya sakin

Tumahimik kami ng sandali tapos bigla siyang nagsalita.

"Anong iniisip mo kanina?" tanong ni Michael

"Ha??"

"Ung kanina?"

"Alin?"

Di ko kasi magets ung sinasabi niya eh.

"Ung kanina. Ang lalim ng iniisip mo. Hindi mo na nga naintindihan ung mga sinasabi ko . di ba ?"

"Ah, un ba."

"Oo, ano un?"

"Wala lang un. Wag mo na isipin un."

"I don't believe you. Hindi un wala lang Ais para mabother ka ng ganyan."

Tama siya. May iniisip nga ako ngayon.

Ilang beses ko na din naman kasing inaalis sa isip ko ung mga nabasa ko kahapon sa diary ni Rain. Kaso ayaw eh, bigla ko talagang naiisip bigla.

Ayoko sana magpa apekto, kaso naaapektuhan talaga ako.

Hindi ko naman gusto maglihim kay Michael. Kaso, personal problems na namin to ni Rain.

Pero.

Bahala na nga. Sasabihin ko na lang sa kanya. Wala din naman akong ibang masabihan eh.

"Ah kasi.."

Nahihiya tuloy ako sabihin sa kanya.

"Ais, you can tell me anything."

Huminga muna ako ng malalim bago ko nagsalita.

Eto na ..

"Kasi si Rain."

Biglang nagulat si Michael nung nabanggit ko ung name ni Rain.

Iniwas niya agad ung mga tingin niya sakin. Pero bakit? Eh kanina lang titig na titig siya sakin.

"Anong meron kay Rain?" tanong niya sakin habang nakaiwas pa rin ung tingin niya

"Pakiramdam ko kasi may itinatago siya eh. Parang may mabigat siyang problema."

"Paano mo naman nasabi un?"

"Iba kasi ung mga kinikilos niya eh."

"Tinanong mo na ba siya?"

"Hindi. Kasi naman, iwas siya ng iwas eh."

"Ah ganun ba. Eh ano ba sa tingin mo ung problema niya?"

Hindi ako agad nakasagot sa kanya. Paano pag nalaman niya ung iniisip kong problema ni Rain?? Baka maapektuhan naman pati kaming dalawa

Ayoko!!

"Ais?"

Hinihintay pala ung sagot ko.

"Kasi.."

"Sabihin mo na kasi."

..

..

..

..

..

"I think, it's about you and me."

Hindi ko alam kung narinig niya ba ung sinabi ko o hindi. Maya maya pa ay nag ring ung phone niya. 

Sinagot niya agad ung tawag.

Bigla siyang tumayo sa kinauupuan niya.

"Sorry Ais..But we have to go. Hatid na lang kita sa inyo?"

"Urgent ba?"

Tumango lang siya sakin.

"Okay, sige. Dun na lang sa may kanto malapit samin "

"Let's go?"

Ngiti lang ang isinagot ko sa kanya. Agad na din kaming umalis sa coffee shop.

 Biglang nag iba ang mga kinikilos ni Michael at hindi ko alam kung bakit.

------------

Michael

Sorry Ais. I have to fake that call. Hindi na kasi natin kelangan pag usapan ang bagay na un. Magugulo kasi ang lahat. Ayoko na masira tayo. Ayokong mawala ka sakin.

Lahat gagawin ko para hindi makagulo satin ung problema namin ni Rain.

Sisiguraduhin ko un.

# Chapter 51Graduates

CHAPTER 51

GRADUATES

Yes! Eto na ung pinakahihintay namin! We are now officialliy high school graduates!!

College na ang next in line ! :)

Wohoo!!

Nakakatuwa kasi walang naiwan sa batch namin. Lahat kami nakagraduate!

Ang sarap sa feeling na lahat ng hardworks namin sa studies ay nagbunga na din! :)

I'm so proud of myself!! :)

I feel pretty din dito sa dress na binigay ni Rain sakin. Color pink and violet! My favorite colors!

Teka, asan na ba un si Rain

Biglang nawala eh. Kanina lang katabi ko siya.

Inilibot ko ang tingin ko sa paligid. Maya maya pa ay naglalakad na si mom at kuya papalapit sakin.

"I'm so proud of you Ais." sabi ni mom sabay yakap sakin ng mahigpit.

Sayang wala si dad sa special na araw na to. Hindi kasi siya nakapag leave eh. Marami daw ginagawa ngayon sa company nila. Babawi na lang daw siya next time.

"Ayan, college ka na din just like me. Grow up lil sis!" pang aasar ni kuya Kevin

"Nang aasar ka na naman eh." sigaw ko kay kuya

"Baka naman puro boys ang atupagin mo sa college mo ha.?? Kaya dapat dito ka pa din mag aral, para mabantayan kita."

"Ayoko nga. Sa ibang school ako mag college. Not here."

"Bakit naman? Masaya naman ang college life dito ah."

"If I know, may binabantayan ka kasi dito kaya ayaw mo umalis eh." sabay tawa ko sa kanya

"Hindi kaya. Baka ikaw!"

"Tama na nga yan. Let's go na. We still have to celebrate di ba." sabi ni mom samin ni kuya

"Mom, hanapin ko lang saglit si Rain. Sunod na lang ako."

"Are you sure?"

"Magbibihis ka pa naman di ba mom? Sa bahay na lang po ko diretso tapos alis na tayo. Magbibihis din po kasi ako eh."

"Si Rain ba talaga hahanapin mo?" tanong ni kuya

"Oo kaya! Eh ikaw, baka mauna ka pang maghanap kay Rain."

"Kayo talaga. Lagi kayong nag aaway. Sige na Ais, bilisan mo ha. Umuwi ka agad."

"Yes mom. Uuwi ako agad."

Nagpaalam na ko kay mom at kuya at agad silang umalis.

Asan na ba kasi un si Rain? Nawawala naman kasi bigla eh.

Patuloy kong inilibot ang mga tingin ko pero hindi ko talaga siya makita.

Maya maya pa ay may naramdaman akong mga kamay na tumakip sa mga mata ko.

"Congrats!" sabi nung taong nagtakip sa mga mata ko.

Inalis niya na ung mga kamay sa mata ko.

"Michael?"

Si Michael pala ung nagtakip ng mga mata ko.

Nginitian niya ako sabay yakap ng mahigpit sakin.

"Thank you. Congrats din sayo." sagot ko naman sa kanya.

"Sa wakas, pwede ka na mag boyfriend. Pwede mo na ko sagutin." natatawang sabi niya

Hindi pa rin niya iniaalis ung pagkakayakap niya sakin.

"Excited lang?" sagot ko sa kanya

"Syempre. That will the greatest gift na marereceive ko if ever."

"Ano un? Nagpaparinig ka ba ??"

"Tinatamaan ka ba ?" natatawang sagot ko sa kanya

Bumitaw na ako sa pagkakayakap niya.

Nagtawan kami pareho.

At pinakilig na naman niya ko sa sumunod niyang ginawa.

"Thank you for making my high school more memorable and exciting." 

Sabay kiss niya sa forehead ko! <3 

:)

Para na naman akong na stuck up sa kinatatayuan ko.

Ay grabe talaga !

"Hindi ba kayo magcecelebrate ?" tanong ko bigla sa kanya

"Mamaya, eh kayo? Bakit andito ka pa ?"

"Hinahanap ko kasi si Rain. Bigla kasing nawala."

"Mahirap hanapin ung taong ayaw magpakita." seryosong sagot niya

"Grabe ka ! Ang seryoso mo naman !"

Tapos hinatak niya ko ulit at niyakap.

"Kanina ka pa ha. Yakap  ng yakap."

"Ayaw mo ba ?"

"Bakit boyfriend na ba kita?" pang aasar ko sa kanya.

"Eh di sagutin mo na ko. Para pwede na kita yakapin lage."

Aba! Hinahamon ata niya ko. Baka magulat siya sa pag sinagot ko siya.

..

..

..

..

..

"Eh  di okay." nakangiting sagot ko sa kanya

Bigla siyang natahimik. Napatulala siya sakin.

"Ais?"

"Bakit?" natatawa kong sabi sa kanya

"Seryoso ka ?" nakangiting sagot ni Michael

"Mukha ba kong nagbibiro??"

"YESSS!!!!" tuwang tuwa na sabi ni Michael

Oh yes! It's official! Me and michael are in a relationship as of today. ;)

Eto naman talaga ang balak ko. Ang sagutin siya sa grad namin.

Hinihintay ko na lang naman na tanungin niya ko eh.  Akala ko nga hindi niya pa ko tatanungin 

Eh nagtanong na siya. :)

Ayoko din naman maging unfair sa kanya. Nakita ko naman ung mga efforts niya habang nanliligaw siya.

Bigla niya kong binuhat at niyakap ako.

"You just made me the happiest man on this school Ais! Thank you!"

"Oo na." sabay tawa ko sa kanya

"I love you Ais!"

Tapos kiniss ko lang siya sa cheeks.

Then niyakap ko siya ng mahigpit.

"Thank you sa paghihintay. Sorry kung natagalan."

"Ok lang. Worth it naman ung paghihintay ko. Nasurprise ako !"

"Akala mo hindi ako marunong mag surprise noh?"

Natigil ung usapan ng biglang may napansin akong nakatingin saming dalawa mula sa malayo.

Habang nakayakap ako kay Michael ay pilit kong inaaninag kung sino ba un?

"Rain?" sabay alis sa pagkakayakap ko kay Michael

"Bakit?" tanong niya

"Nakita ko kasi si Rain. Parang??"

"Asan?'

"Ayun oh, sa malayo. Nakatingin satin."

"Kanina mo pa hinahanap un di ba. Puntahan mo na. Kita na lang tayo mamaya. Tawagan na lang kita."

"Okay. Sorry ha. Tawag ka mamaya."

"Okay."

At umalis na ako  agad para puntahan si Rain.

"Ais!" sigaw ni Michael

Nilingon ko siya.

"Iloveyou !!" sigaw niya

Pinagsigawan niyang mahal niya ko. ;)

Nag flying kiss ako sa kanya. Tapos kumaway na ko at nag babye sa kanya.

Nilingon ko si Rain, pero aun umalis. Tumakbo siya.

"Rain! Saglit!"

Hindi siya tumigil sa pagtakbo. Sinundan ko lang siya.

Hanggang pumasok siya sa loob ng CR at sinundan ko pa rin siya sa loob.

Nagulat ako nung nakita ko kung sino ung sinundan ko.

..

..

..

..

..

"Lea??"

And she gave that evil smile.

# Chapter 52 True Enemy

CHAPTER 52

TRUE ENEMY

"Lea?" ulit kong tanong sa kanya

"Hi Ais." nakangiting sabi niya habang nakaharap siya sa salamin.

Bakit ganun? Akala ko talaga si Rain ung sinundan ko. Hindi ko pwedeng magkamali.

"Akala ko si Rain ung nakita ko kanina. Ikaw pala ung nasundan ko. Sige alis na ko. Congrats pala sayo." 

Aalis na sana ako at palabas na ng cr ng bigla siyang nagsalita.

"So, its now official huh?" tanong niya sakin

Nakaharap na ko sa labas ng pinto ng tinanong niya ko. Agad ko din siyang nilingon.

"Ha?" sagot ko sa kanya

Hindi pa rin siya humaharap sakin, sa salamin pa rin siya nakaharap. Para tuloy akong nakikipag usap sa reflection niya.

"You and Michael. Kayo na di ba?" sabi niya habang naglalagay ng lipstick

Nginitian ko muna siya bago sumagot.

"Ah oo, kanina lang. Pano mo nalaman?"

"I saw it kanina. Kita naman sa mga mata niyo na there is something. Kahit hindi ko narinig ung mga pinag uusapan niyo, napansin ko naman sa mga kilos niyo."

"Ah, sabi ko nga."

"Don't worry. I am happy para sa inyong dalawa."

Kanina pa niya ko pinapakitaan ng evil smile niya. Ano bang balak niya?? Naguguluhan ako eh.

"Seriously?"

"Oo naman. Bakit hindi?"

"Kasi di ba, before. Close kayo then.."

Hindi niya na ko pinatapos sa sasabihin ko.

"That was before pa di ba? Oo, aaminin ko. I really like him. Pero masaya na siya sayo eh. Di ba?"

"Oo naman. Thank you."

"Alagaan mo siya ok?"

"Akala ko nga, kayo ang magkakatuluyan eh. Nawalan ako ng pag asa nun naging close kayo ng sobra."

Bakit ba kasi ayaw humarap ng babaeng to sakin.

"Never naman talaga ako nagustuhan nun. Inalalayan ko lang siya."

"Naisip ko pa nun na baka agawin mo siya tapos maging mag kaaway pa tayo. Buti na lang hindi ganun ang mga nangyari. Ayaw na ayaw ko ngang magkasama kayo nun dati."

"Hindi ko naman talaga siya aagawin sayo Ais. Dont worry."

"Totoo?"

"Yup. Dapat nga mag thank you ka pa sakin eh. Kasi inilalayo ko siya sa mga totoo mong kaagaw kay Michael."

"Mga totoong kaagaw? Meron ba ?"

Nakakagulo ng isip ung mga sinasabi ni Lea sakin. Ano ba kasi un??

"Oo. Ung mga taong kaagaw mo sa kanya. Tinutulungan nga kita eh. I knew Michael likes you when he first saw you."

"Love at first sight? Ganun?"

"Akala ko before, baka nabigla lang siya or naguluhan. Pero hindi eh "

"Anong hindi?"

"He really likes you kasi."

Nakakahiya, namumula ung mukha ko.

Nakikita ko sa reflection ko sa salamin.

"Parang hindi naman."

"Totoo. Kaya nung napansin ko un. I keep my distance sa inyong dalawa."

Natahimik kaming dalawa bigla.

"Hindi ako ung kaagaw mo dito Ais. Malay mo  andyan lang sa tabi mo ung tao na un. Hindi mo lang napapansin. Buksan mo kasi ng maigi yang mga mata mo. Para makita mo ng malinaw kung sino ba ung nagpapakita ng totoo."

"Ano bang ibig mong sabihin? May aagaw kay Michael sakin?"

"Hindi mo pa rin ba alam?"

"Ang alin?"

Grabe! Gulong gulo na ko.

"Malalaman mo din un. Hindi ako ung dapat magsabi sayo nun. I am not in the right position to tell you that."

"Lea, please??" pakiusap ko sa kanya

"Just enjoy with Michael. Alagaan mo ng ayos ung relationship niyo. Para hindi kayo masira ng kung sino sino dyan."

Teka! Nalibang ako masyado sa pakikipag usap dito kay Lea. Kelangan ko ng umuwi kasi aalis pala kami.

"Aalis ka na?" sabay harap.niya sakin

Sa wakas, humarap din siya sakin.

"Oo eh.. Aalis pa kasi kami"

"Sige na." sabay ngiti niya sakin

Oo nga pala. Hindi ko na nahanap si Rain. Lea naman kasi!

""Hindi mo ba nakita si Rain?" tanong ko sa kanya

Humarap muna siya ulit sa salamin bago siya sumagot.

"Hindi eh."

"Okay, sige. Tatawagan ko na lang siya mamaya sa bahay

"Ok. Bye."

Matapos kong magpaalam kay Lea ay agad na kong umuwi.

Ano ba ung mga sinasabi ni Lea? Kaagaw?? Sino naman??

Ah basta! Ang importante  , kami na ni Michael.

Walang makakasira saming dalawa.

----------

Lea

"Lumabas ka na dyan. Umalis na siya."

Maya maya pa ay lumabas na ung babaeng nagtatago sa cubicle.

Kung sino siya.??

..

..

..

..

"I hate you!" sabi ni Rain

Tama. Si Rain ung nagtatago sa cubicle. Kanina pa. Habang kausap ko si Ais kanina.

Si Rain talaga ung sinundan ni Ais kanina. Umiiyak kasi siya kanina. Ayaw niya siguro ipakita kay Ais ung ganun niyang itsura. Kaya dito siya nagtago sa CR. Sakto naman na andito ako kanina pa.

Tinulungan ko na nga siya para hindi siya makita ni Ais kanina di ba. Siya pa nagalit sakin. Tapos sasabihan niya ko na she hates me. Tama ba un?

Nakakainis di ba ??

..

..

..

..

..

.

"I should be the one saying that, my ex bestfriend!" sagot ko kay Rain

# Chapter 53 Ex-Bestfriends

CHAPTER 53

EX-

BESTFRIENDS

Rain

"Anong sabi mo!?" pagalit kong sabi kay Lea

Nag evil smile lang siya. Kaya lalo lang akong nainis sa kanya.

"Ano ba Lea ha ??"

"Kilala mo na pala ulit ako. Kelan pa ? Nakakapanibago ah."

Nang iinis na talaga siya. Hindi ko na kaya. Pakiramdam ko, sasabog na ko sa galit at inis.

"Bakit kelangan mong sabihin kay Ais un ha ? Alam mong andito ako di ba??"

"Eh anong gusto mo? Makita niya na ganun ang itsura mo ?"

"Kelangan talaga marinig ko ung mga pinag usapan nyo?"

Bakit hindi na lang niya sinabi na ako talaga ung sinundan ni Ais kanina? Kaya ko naman mag isa un lusutan. Bakit pa kasi siya nakialam.

"Dapat nga mag thank you ka pa sakin eh. I saved you kanina kay Ais."

"Mag thank you?! Sayo?! Parang hindi naman."

"Ikaw pa galit? Eh ikaw na tinulungan ko."

Sa totoo lang, sa tinatagal ng panahoh. Ngayon lang kami ulit nagkausap ni Lea. 

May mga nangyari kasi dati  na nagpabago sa lahat.

"Hindi mo na ko dapat tinulungan. Kaya ko  na un . Mas lalo mo lang pinagulo ung sitwasyon eh.

Napailing si Rain sa sinabi ko sa kanya.

"Wala ka pa rin pinagbago. Ganyan na ganyan ka pa din. Ayaw na ayaw mong pinapakelaman ka sa mga ginagawa ko. Kapag gusto mo, gusto mo talaga." 

"Nakikialam ka kasi. Ano ung mga sinabi mo kay Ais ha ? Kelangan talaga sabihin mo sa kanya na may kaagaw siya kay Mc??"

"Bakit hindi ba totoo?"

"Pwede ba Lea!"

"Guilty lang??"

"Ung mga nangyayari saming tatlo ngayon, wala ka ng care dun. Ang importante sakin ngayon, nakakausap ko na si MC."

"Stop calling him MC. Siya na si Michael ni Ais ngayon. Bakit hindi mo na lng sila hayaan ha? Masaya na sila eh."

"Hindi pwede Lea. Alam kong babalik ang dati sa lahat."

"Babalik lahat? Talaga ? O baka naman una sa inyo lang talaga ni Michael. Ang selfish mo naman. Lahat yan ginagawa mo para lang sa sa sarili mo."

"Oo! Sisiguraduhin kong babalik siya sa dati. Hindi siya para kay Ais."

"Naririnig mo ba yang mga sinasabi mo ha ? Ikaw na ba talaga yan ha? Ganyan ka na ba talaga kadesperado?"

"Hindi ako desperado!"

Nasigawan ko si Lea dahil sa sobrang inis ko sa kanyan. Kanina pa kasi niya ako kinokontra sa mga sinasabi ko. Bakit hindi na lang niya ko hayaan sa gusto kong gawin.

"Sa mga sinasabi mo ngayon.Oo! Pero naisip mo ba na madami kang nasasaktan sa mga ginagawa mo ha?"

"Wala kang pakelam sa mga gagawin ko."

Medyo foul ata ung mga sinasabi ko kay Lea. Nadadala na ko masyado sa nararamdaman ko kaya kung ano ano na nasasabi ko.

"Oo! Nawalan na ko ng karapatan na makelam sayo simula nung tinapos mo ang pagiging bestfriend ko sayo. Pero hindi ibig sabihin  nun na wala kong pakelam sayo. Rain, ikaw lang naman ung umiwas. Kahit kelan naman hindi ako nawala sa tabi mo. Pinairal mo agad ung galit mo  kaya nasira tayo agad. Ni hindi mo  hiningi ung paliwanag ko eh "

Bigla akong natigilan sa mga sinabi niya. Ang sakit sa puso ng mga sinabi niya.

"Basta! Wag na wag mo ng kakausapin si Ais at MC. Hayaan mo na lang kami Lea. Pwede ba?"

"Wag ka ng mandamay ng ibang tao. Dumadami lang ung mga taong nasasaktan. Hindi ka na niya matandaan. Pati ko, hindi niya maalala."

"Hindi totoo yan!"

"Un ang totoo Rain. Ung mga araw na sinubukan kong maging close sa kanya ulit. Pero wala talaga Rain. Hindi niya ko talaga maalala eh. Bakit hindi na lang natin siya suportahan sa bagong buhay niya ha "

"Hindi ako susuko Lea."

"Sana, hayaan mo na lang sila ni Ais. Yang nararamdaman mo, kalimutan mo na yan."

"Hindi Lea!"

"Oo Rain. Dapat lang na kalimutan mo na yan. Nakalimutan mo  na ba ha?"

"Ang alin?"

"Ako aaminin ko na gusto ko si Mc dati, pero pinigilan ko yun .Para sating lahat."

"Hindi madaling kalimutan si Mc. Hindi un basta basta. Mahal ko siya noon pa."

"Halata namang mahal mo siya. Mahal na mahal mo nga eh. Na nagawa mong ipagpalit yung friendship natin dahil dyan sa nararamdaman mo. Nagkasira sira tayo dahil mas pinili mo yang nararamdaman mo para kay Michael. " naiiyak na sabi ni Lea sakin

# Chapter 54 Secrets Revealed

************

Guys! 

Konti

ng

 chapters 

na

 

lang

 

po

. 

Matatapos

 

na

 tong first story ko! 

Nakakatuwa

! 

Tinupad

 

niyo

 

ung

 dream ko 

na

 

makapagsulat

 ng 

sarili

 

kong

 story.

Maraming

 

salamat

 

talaga

 

sa

 

inyo

! :)

Nakakataba

 ng 

puso

 

ung

 

pagtangkilik

 

niyo

 

sa

 story ko. ;)

Kapit

 

lang

 

po

 ha ? 

Hanggang

 

sa

 

huling

 

mga

 chapters 

po

. :)

Malapit

 

na

 

nating

 

malaman

 kung 

aabot

 pa 

ba

 ng book two! :)

Kapit

 

lang

 guys ! Wag 

kayong

 

bibitaw

 ! ;)

CHAPTER 54

SECRETS REVEALED

The number you dialled is out of coverage area. Please try your call later.

Pang sampung beses na ko tumatawag kay Rain. Pero wala pa ding sagot hanggang ngayon.

Ano na naman kaya nangyari dun at bigla na namang hindi nagpaparamadam?? May problema na naman kaya siya? Para naman kasing hindi siya nawawalan ng problema lately. Bakit naman kaya ??

Kanina pa ko paikot ikot dito sa sala. Hindi ako mapakali.

"Oi. Ano ka ba? Nakakahilo ka na. Ikot ka ng ikot." sabi ni kuya Kevin

Kasama ko si kuya Kevin dito sa sala. Paano, bakasyon na kasi. Kaya busy kakalaro ng pinakamamahal niyang video games.

Hindi ko siya pinansin. Nagpatuloy pa rin ako sa pag dial ng number ni Rain.

"Isa. Hindi ka ba titigil ng pabalik balik dyan ha?" sabi niya sakin. Sabay hatak niya sa braso ko kaya napaupo ako sa sofa.

"Kuya naman eh. Masakit kaya." sigaw ko sa kanya

"Hilong hilo na ko sayo eh. Kanina pa. Maawa ka naman. Hindi ako makapaglaro ng ayos.

Nagtaka si kuya kasi hindi ko siya sinagot.

"Oi Ais. Ok ka lang? Parang wala ka ata sa mood ngayon."

"Nag aalala na kasi ako eh."

"Kanino? Dyan sa tinatawagan mo?"

"Oo eh, kanina ko pa kasi siya tinatawagan eh. Out of coverage area lage."

"Sino ba yan? Si Michael? Nag away kayo?"

Umiling ako sa kanya.

"Hindi siya. Tska bakit namin kami mag aaway di ba?"

"Eh sino nga?"

"Si Rain."

Nabakas din sa mukha niya ang pag aalala kay Rain.

"Oh bakit? Nag away kayo?"

"Tumigil ka nga kuya. Kung ano ano iniisip mo eh. Hindi kami nag away. Okay??"

"Eh bakit hindi siya sumasagot? May ginawa ka noh?"

Bigla siyang naging interesado sa pag aalala ko kay Rain.

"Hindi nga kuya. Wala nga."

"Try mo ulet tawagan."

"Kuya, nakaka 10 times na kong tawag sa kanya. Out of coverage un lahat."

"Nakakapagtaka naman."

"Gusto ko ngang puntahan sa kanila."

"Eh di puntahan mo."

"Umuulan kaya. Mababasa ako eh."

"Ang arte mo talaga."

"Hindi noh. Bakit aalagaan mo ba ko pag nagkasakit ako?"

"Hindi. Asa ka ! Eh di kay Michael ka magpa alaga."

Kinuha ko ung pilllow sa tabi ko at hinampas ko sa kanya.

"Ewan ko sayo kuya!"

Hindi siya nagreact sa ginawa ko sa kanya. Nakakapagtaka nga eh. Ano kayang nakain nitong ni kuya?

Bigla siyang tumayo sa sofa at lumingon sakin.

"Tara na." sabi ni kuya sakin

"Ha?"

Ano kayang binabalak nitong kuya ko ? Tara daw??

"Puntahan mo na si Rain. Hindi ung problemado ka dyan."

"Umuulan nga di ba ?"

"Ihahatid na kita."

Ay grabe! Ang bait ni kuya Kevin ah! Sana lagi siyang ganito.

Ngumiti lang ako sa kanya. Hindi na ko nagreact, kasi magabago bigla ang isip niya.

Agad din siyang lumabas ng bahay at sumunod naman ako.

"Hintayin mo ko dito. Kukunin ko ung kotse." sabi ni kuya Kevin

"Magpayong ka, umuulan kaya."

"Wow! Concern ka ? Kelan pa?" natatawang sagot niya sakin

Inirapan ko lang siya. Hay nako! Saglit lang pala ung pagiging mabait niya eh.

Tumakbo si kuya Kevin sa ulanan at kinuha agad ang kotse niya. Pinaghintay niya ko dito sa tapat ng pinto.

Maya maya pa ay dumating na siya na may dalang payong.

"Oh eto, baka mabasa ka pa.'' sabi ni kuya sabay abot niya sakin ng payong

Sasagot pa sana ako ng bigla na siyang tumakbo papunta sa kotse niya.

Kunwari pa tong si kuya, sweet din pala. hahahahahaha

Maya maya pa ay bigla siyang sumigaw.

"Oi bilisan mo na ! Lumalakas na ung ulan!"

"Oo,saglit lang!"

Binuksan ko agad ung payong at tumakbo papunta sa kotse ni kuya.

Binilisan ko ang pagsakay sa kotse ni kuya. 

"Ok na ?" tanong niya

"Oo, okay na. Tara na."

"Seatbelt po." command ni kuya

Nag start na ang kotse at agad na kaming umalis.

------------

Sa tapat ng bahay nila Rain

"Anong ginagawa mo?" tanong ni kuya

"Tatawagan si Rain. Eh baka wala naman siya dyan eh."

"Bumaba ka na. Dalhin mo na yang payong. Pag wala siya, eh di hintayin mo."

"Okay."

"Umuwi ka agad. "

"Sige na. Umalis ka na."

Nagbabye na ko sa kanya at agad siyang umalis.

Nagdoorbell na ko. Pero wala namang lumalabas para pagbuksan ako ng gate.

Lumalakas na ung ulan. Nababasa na ko. Sinubukan ko ulit na mag doorbell.

Wala na. Basa basa na ko talaga.

Nung last na pindot ko sa doorbell, lumabasa na ung yaya ni Rain. Tumakbo siya agad papunta sa gate ng makita ako.

"Sorry po Ais. Nasa likod kasi ako kanina. Kaya hindi ko po masyado narinig. Akala ko po nasa sala pa si Rain eh." 

"Ok lang manang. Ahm. Teka. Andyan po si Rain?"

"Opo."

"Pwede po ba siya makita? Busy po ba ?"

"Pasok na ka po. Mababasa ka lalo nyan eh. Magpatuyo sa loob. Papahiramin ka ni ni Rain  sigurado "

Agad na kaming pumasok sa loob ng bahay. Kinuha niya sakin ang payong ko at papatuyuin daw muna niya.

Nakakahiya. Basa ako. May mga patak na ng tubig dito sa bahay.

"Sorry manang. Nagkalat pa ko."

"Ok lang po. Madali naman yan  punasan." sabi niya sabay abot niya ng towel sakin.

"Thank you po."

"Dun ka na sa kwarto ni Rain magpatuyo. Dun mo na siya hintayin."

"Okay po." sagot ko  sabay akyat na sa room ni Rain

Hmmm.. Bukas ung pinto sa kwarto niya?? Himala ah.

Kumatok ako ng ilang beses sa kwarto niya. Pero walang sumasagot. Kaya pumasok na ko.

Wala siya. Bakit wala siya dito? San kaya nagpunta un ??

Hindi ako pwede maupo sa kama ni Rain kasi basa ako. Kaya naupo ako sa chair malapit sa desk niya.

Ang gulo ng desk niya. Puro sulat at pictures. Hindi ko na sana gagalawin pero di ko napigilan ang sarili ko nung mabasa ko to.

Me and 

MC

 :)

Bigla kong naalala ung mga nabasa ko diary niya. Pati ung sa photo album niya na puro Mc din ang naka tag.

Sinimula kong pagsama samahin ang mga letters at pictures. Nag decide na akong linisin ang desj niya kasi wala din naman akong ginagawa eh. Patapos na ko sa pag aayos ng bigla akong may nakita sa ilalim ng mga pictures.

..

..

..

..

..

..

..

Ung diary ni Rain, nakita ko na naman.

Nakaopen sa isang page ung diary niya. Sinamantala ko na wala siya at sinimulan basahin ung mga nakasulat.

Bigla akong natulala sa mga nababasa ko. Totoo ba to?? Hindi ba mali ang mga nakasulat dito? Baka naman namamalik mata lang ako??

Hindi pwede!

Hindi totoo to!

Unti unti ng tumutulo ang luha sa mga mata ko. 

Alam kong mali tong ginagawa ko, ang basahin ang diary ni Rain. Nagkamali ata ako sa desisyon kong basahin to.

O baka, hindi naman.

Ngayon, naliliwanagan na ko sa mga kinikilos ni Rain lately. Bakit kelangan niyang maglihim sakin?? Bakit kelangan mangyari tong mga to??

Ung Mc na tinutukoy niya dito, siya si Michael ko ngayon.

Paano nangyari un?!

Eto ung mga nabasa ko na tuluyan ng nagpaiyak sakin.

Ako

 

dapat

 

un

 at 

hindi

 

si

 

Ais

. 

Dapat

 

kami

 

ang

 

masay

a

 

ngayon

 ni Michael.

Ung

 dating 

MC

 ng 

buhay

 ko, 

siya

 

na

 

ngayon

 

si

 Michael 

sa

 

buhay

 ni 

Ais

.

Humigpit ang hawak ko sa diary ni Rain. Ang bigat na masyado ng nararamdaman ko.

Hinayaan ko ng tuluyang tumulo ang luha sa mga mata ko. Umiiyak na ko ng biglang..

"Ais??" gulat na tanong ni Rain sakin habang papasok siya ng kwarto at papalapit sakin.

Binitawan ko ung diary niya at lumingon ako agad sa kanya.

Gulat na gulat siya sa mga nakita niya.

Hawak ko ung diary niya..

At patuloy pa din ako sa pag iyak ko.

Pinilit kong magsalita kahit hirap na ko dahil sa paghikbi ko.

..

..

..

..

..

"Bakit?? Paano mo to nagawang itago?" sambit ko kay Rain 

"Ais."

..

..

..

"Bakit Rain! Bakit!" sigaw ko sa kanya

..

..

At nabalot ng tensyon ang buong kwarto ni Rain.

# Chapter 55 Why??

CHAPTER 55

WH

Y??

"Rain!" sigaw ko sa kanya

Natahimik lang siya. Gulat na gulat talaga siya ng madatnan niya ako dito sa kwarto niya at hawak ko ang diary niya.

Patuloy pa din ako sa pag iyak ko at nakatitig lang ako sa kanya.

Pumasok na siya sa kwarto at sinara ang pinto. Lumapit siya sakin at hinablot sa kamay ko ung diary niya.

"Akin na yan! Bakit mo ba kasi pinapakelaman yan ha?! Hindi to sayo!"

Ang sakit ng kamay ko dahil sa pagkakahablot niya ng diary niya sa kamay ko.

Nasugatan ako ng kuko niya. Mahapdi ung parteng may sugat. 

Hindi ko magawang magsalita sa kanya. Parang umurong ung dila ko. Nakatitig lang ako sa kanya.

Agad niyang tinago ung diary niya sa cabinet niya at inilock niya.

Tumingin siya sakin at lumapit. Hinawakan niya ang braso ko at akmang hahatakin ako palabas ng kwarto niya.

Hindi ko nakagawang alisin ang pagkakahawak niya sa braso ko. Pahigpit ng pahigpit ang pagkakahawak niya. Nasasaktan na ako!

"Umuwi ka na Ais. Hindi ka dapat andito. Tumayo ka na dyan at umuwi. Halika na !" sabay hatak niya sa braso ko

Lalo pang humihigpit ang pagkakahawak niya sa braso ko hanggang sa hindi na ko nakatiis.

"Bitawan mo ko Rain!" sabay piglas ko sa pagkakahawak niya sakin

Napalakas ung pagpiglas ko sa kanya. Kaya napatingin siya sakin.

Umakma siyang hahatakin niya ako ulit sa braso. Pero agad akong lumayo para hindi niya magawa un.

"Umuwi ka na Ais!" sigaw niya sakin

"Ayoko!" pasigaw kong sagot sa kanya

"Please Ais! Umuwi ka na. I don't have time for this. In the first place, dapat wala ka dito. At dapat hindi ka nagbabasa ng diary ko."

"Kelan mo pa to tinatago ha?? Matagal na ba to??"

"Wala akong sasabihin sayo. Umuwi ka na."

"Sagutin mo ung tanong ko Rain."

"Wala ka namang malalaman kung hindi ka nakikialam ng gamit na hindi iyo."

"Kaya ba ? Ayaw mong pinapakelaman ko ung gamit mo dito sa kwarto  mo??"

"Umuwi ka na !"

Hindi na ko nakapagpigil sa galit na nararamdaman ko. Kaya inilabas ko na lahat ng nararamdaman ko.

"Sabihih mo lahat lahat ngayon sakin!"

"Wala akong sasabihin!"

"I deserve to know everything going on between you and my boyfriend. Involve ako dito kaya I have the right to know everything!"

"Everything between me and him?? Samin na lang un. You don't have a thing about it. Kaya stop asking stupid questions!"

Masyado ng tumataas ang tensyon na bumabalot dito sa kwarto niya. Walang gustung magpatalo saming dalawa sa mga nangyayari ngayon.

"Nakaya mong itago yan lahat sakin? Ni isang bagay wala kang nasabi ha? Bakit ? Wala ba kong halaga sayo para gawin mo to sakin?"

Pilit pa ring nagmamatigas si Rain. Ayaw pa rin niyang magsalita.

"Inlove ka na kay Michael for the whole time?? Bakit di mo sinabi sakin agad na you know him nung first time na nakwentonko siya sayo?"

"Wala kang alam Ais. Kaya manahimik ka na lang."

"Inaaway mo ko dahil sa kanya? Ikaw pa ang nagagalit ha? Ako pa nga dapat ang magalit sayo eh. Nagawa mong ilihim lahat ng lahat ng ganun kadali. Hindi kaya ung pagiging bestfriend mo sakin, hindi din totoo ha ?"

"Wag mo kong sasabihan ng ganyan Ais. Ung pagiging bestfriend ko sayo. Totoo un!"

"Paano ko un masisigurado ha?? Ang hirap na maniwala eh. Ang hirap intindihin ng mga nangyayari Rain."

"Hinding hindi mo talaga maiintindihan."

"Nabasa ko na ung dapat ko mabasa. Nagka amnesia siya at hindi ka na niya matanadaan."

Natahimik muli si Rain.

"Umuwi ka na. Halika na." sabay naglakad siya papalapit sa pinto.

"Ako dapat ang nasa lugar ni Ais ngayon at hindi siya."

Tila nagulat siya sa mga sinabi ko.Hindi niya na nagawang buksan ang pinto.

Hindi niya ko pinansin. Binuksan pa din niya ung pinto.

"Ung Mc ng buhay ko dati, siya na ngayon si Michael sa buhay ni Ais."

Hindi na maubos ubos ang luha sa mga mata ko.

Lumapit siya at umakmang sasampalin ako. Pero binaba niya din agad ang kamay niya. Mukhang nagulat siya sa ginawa niya. Nabigla lang siya siguro. Ako din nagulat, feeling ko tumigil agad saglit ung pag pintig ng puso ko.

"Gusto mo talaga marinig ha ??" sigaw ni Rain sakin

Tumitig lang ako sa kanya habang umiiyak pa din ako.

"Oo ! Mahal ko si Michael! Dapat ako ung nasa pwesto mo ngayon! Ako dapat ang kasama niya lage. Hindi ikaw! At higit sa lahat ! Ako ang dapat na girlfriend niya. Hindi ikaw Ais! Nauna akong dumating sa buhay niya. Nakalimutan lang niya ko sa isip niya pero alam ko sa puso niya. Na ako lang at hindi ikaw!"

Parang dinurog ang puso ko sa mga sinabi niya. Tama ba ung mga naririnig ko?? Ang bigat na ng pakiramdam ko.

"Bestfriend mo ko di ba ? Pero bakit ka naglihim ha ? Bakit mo ako sinusumbatan ng ganyan ? Wala naman akong alam eh. Di ba ? Kasalanan ko bang minahal ko si Michael? Mali ba un ?  Eh wala ka namang sinabi."

"Oo na ! Wala ka ng alam. Kaya umuwi ka na !"

"Alam ba to ni Michael ha ??"

Hindi siya sumagot. Iniwas niya ung tingin niya sakin.

"Rain! Magsalita ka! Hindi alam to ni Michael di ba? Wala siyang alam di ba ?"

Maya maya pa ay..

..

..

..

..

..

..

..

"Rain? Asan ka na? Uuwi na ko." boses na mula sa labas na kwarto ni Rain

Parang pamilyar  ung boses.

..

..

..

..

Bigla na siyang pumasok sa kwarto ni Rain. Lalo akong naiyak nung makita ko kung sino.Tinakpan ko ang bibig ko dahil hindi ko na mapigilan ang paghikbi ko.

..

..

..

..

.. 

"Ais??!" gulat na sabi ni Michael

"Alam mo??" umiiyak kong tanong kay Michael

***

Ano naman po masasabi nyo sa chapter na to mga beloved readers? ;)

Sana abangan niyo po ang nalalapit na ending nitong first story ko. ;)

Thank you guys sa support ! :)

# Epilogue

******

This is it guys ! The last chapter for my very own first story!

Super thank you sa mga nagbasa nito.

Ok, tapusin na to. After ng chapter na to. The next page will be the space for all of you guys.

Baka magsawa kayo ng kaka thank you ko sa inyo!! :)

Mahal ko kayo mga beloved readers!!

Kung hindi dahil sa inyo, hindi magiging sucessful tong first story ko ! ;)

Let's see kung dito na ba matatapos ang lahat !! :)

Sana magustuhan niyo po tong ending
! :)

EPILOGUE

Nabigla ako sa nakita ko. Magkasama si Rain at Michael?? Bakit sila magkasama?

Ang ibig ba sabihin nito??

May alam si Michael sa mga nangyayari?? Alam niya din lahat??

Pero bakit??

Dahan dahang pumasok si Michael sa kwarto ni Rain. Hindi niya pinapansin si Rain habang naglalakad siya papasok.

"Alam mo?" umiiyak ko pa ding tanong kay Michael

Hanggang sa nasa harap ko na siya at nagkatitigan na kami. Mababakas mo sa mukha niya ang pag aalala niya sakin.

"Michael!" tawag sa kanya ni Rain

Kahit anong lakas ng sigaw ni Rain,.hindi pa rin siya pinapansin ni Michael.

"Ais." mahinang tawag sakin ni Michael.

Dahil sa galit na nararamdaman ko ngayon, nasampal ko ng malakas si Michael.

"Bakit!! Bakit hindi mo sinabi sakin??" 

Hinawakan niya ung pisngi niyang namumula dahil sa pagkakasampal ko.

Napalakas ung sampal ko sa kanya. Alam kong masakit un, pero walang wala un sa sakit na nararamdaman ko ngayon.

Hinawakan niya ang likod ko at hinatak ako papalapit sa kanya.

Niyakap niya ako at nagsalita siya.

"Ais." bulong niya sakin

Pilit kong iniaalis ang pagkakayakap niya sakin. Pero hindi ko magawa dahil lalo lang humihigpit pag pumipiglas ako.

"Bakit ka andito?? Sabihin mo sakin na wala kang alam! Sabihin mo!" 

"Tumahan ka na." sabay halik niya sa noo ko

Parang gumaan ang pakiramdam ko nung ginawa niya un.

"MC!" sigaw ulit ni Rain sa kanya

Pipiglas na sana ako sa pagkakayakap niya. Pero hindi niya pinayagan  na gawin ko un. Nilingon niya si Rain ng yakap yakap pa din ako.

"Tigilan mo na to Rain!" sabi sa kanyaMichael

Tumingin sakin si Rain bago siya nagsalita.

"Ikaw ang tumigil Michael. Bakit hindi mo sabihin sa kanya ang lahat ha??"

Hindi pa rin bumibitaw si Michael sa pagkakayakap niya sakin.

"Umalis na tayo dito. Ipapaliwanag ko lahat sayo. Pero wag dito. Sa ibang lugar tayo." sabi niya sakin

Nagalit si Rain sa sinabi ni Michael sakin.

"Hindi! Walang aalis ! Bakit hindi mo sabihin sa kanya lahat ngayon ha ? Dito mismo! Bakit pa kayo lalayo ha ?"

Hindi niya pinansin ung mga sinabi ni Rain.

"Tara na Ais." sabay akay niya sakin palabas ng kwarto ni Rain.

Pero hinarangan kami ni Rain para hindi kami makalabas ng kwarto niya.

"Walang aalis dito!"

"Aalis kami ni Ais. Sa ibang lugar kami mag uusap. Hindi dito." sabi ni Michael sa kanya

"Bakit hindi mo pa ngayon sabihin ha ? Sa ibang lugar pa ? Para ano? Para makapag isip ka pa ng magandang dahilan kay Ais ha ??"

"Wag ka gumawa ng kwento Rain. Tama na pwede ba. Hayaan mo na kami umuwi. Wag mo kong pilitin na saktan ka para lang makalabas kami. Walang kasalanan si Ais dito, kaya wag mo siya idamay."

"Kasama siya sa problema na to.!"

"Wala siyang kinalaman dito. Problema natin to!"

Humarang si Rain sa pinto at tinignan kami pareho ng masama. Nakakatakot ung tingin niya. Ayaw niya talaga kaming palabasin.

Inalis ni Michael ung pagkakawak niya sakin at inutusan akong pumunta sa may likuran niya.

"Pumunta ka sa likuran ko." bulong niya sakin

Tumango ako at sumunod sa utos niya. Humawak ako ng mahigpit sa braso niya.

"Hindi kayo aalis."

Itutulak sana niya kami papasok ng kwarto niya pero napigilan siya ni Michael. Nahawakan niya agad ung braso ni Rain.

Hinatak niya ung braso  ni Rain at itinulak papunta sa kama niya. Napahiga siya sa lakas ng pagkakatulak ni Michael sa kanya.

"How dare you !" sigaw na sabi ni Rain

"You left me no choice Rain. Nakikiusap na ko sayo, pero ayaw mo makinig." sabay hatak sakin ni Michael papalabas ng kwarto ni Rain

"Bilisan natin Ais." sabi niya sakin habang pababa kami ng hagdan.

Naiwan si Rain na nakahiga pa rin sa kwarto niya.

"Bumalik kayo dito!" sigaw  ni Rain mula sa kwarto niya

Pagkalabas namin, agad naming pinuntahan ang kotse niya at sumakay.

Tumakbo kami kahit napakalakas ng ulan.

"Kelangan na natin agad makaalis dito." sabay tingin sakin niya sakin

Medyo mahinahon na ko ngayon,pero umiiyak pa din ako.

Maya maya pa ay pinunasan niya ang mga pisngi kong nababasa dahil sa pagluha ko.

"Tumahan ka na ha ? Pangako, ipapaliwanag ko lahat sayo. Lahat ng sasabihin ko sayo totoo. Dun na lang tayo sa bahay namin. Safe na tayo dun.  Hindi tayo magugulo ni Rain dun "

"Totoo bang nagka amnesia ka? Kaya nakalimutan mo si Rain?"

Inistart niya na ung kotse.

"Oo." matipid niya sagot

"Hindi mo na ba siya mahal Michael?" 

Tumingin siya sakin at hinawakan ang kamay ko.

"Ikaw lang ang mahal ko Ais. Wala ng iba. Kaibigan ko lang si Rain. Oo wala akong matandaan, pero alam ng puso ko kung sino ba talaga ang gusto ko."

Naramdaman kong totoo ang mga sinabi niya sakin.

"Eh paano kung bumalik ung dati mong mga alaala. Tapos si Rain na ung naalala mo..Tapos ako na ung nakalimutan mo? Pano pag nangyari un ha ?"

"Hindi yan mangyayari."

"Eh pano pag nangyari nga!" sigaw ko sa kanya

"Gawin mo ang lahat lahat para maalala kita." sabay kuha niya ng kamay ko at itinatapat sa puso niya

"Ikaw lang ang kilala nito Ais. Ikaw ang naging dahilan kung bakit to tumitibok ng ganito. Ikaw lang ang mahal ko." sabi ni Michael sakin

Napangiti ako sa mga sinabi niya.

"Aasahan ko yan." nakangiting sabi ko sa kanya

Agad na siyang nagmaneho paalis. Tama siya. Kelangan na namin makaalis dito. Kelangan namin ng tahimik na lugar para makapag usap kami ng ayos. Alam kong may magandang dahilan si Michael kaya nga nagawang ilihim sakin to.

Maya maya pa ay narinig namin ung boses ni Rain. Pasigaw niyang tinatawag ang mga pangalan namin.

"Michael."

"Hayaan mo muna siya. Titigil din niya."

Nagdrive pa din si Michael palayo sa bahay, ni hindi niya nilingon si Rain.

Ako naman, nakasilip sa bintana at tinitignan kung ano pang gagawin ni Rain. Lumabas siya kahit nababasa pa siya ng malakas na buhos ng ulan.

"Michael."

"Bakit?"

"Si Rain, lumabas siya. Basang basa na siya."

Hindi niya pinansin ung sinabi ko, kaya inulit ko. Naawa naman ako kay Rain. Sobrang lakas na ng ulan. Siguradong magkakasakit siya.

"Michael. Ibalik mo ung kotse. Papasukin lang natin si Rain."

Biglang tinigil  ni Michael ung kotse.

"Ang bait mo pa din sa kanya kahit pa may nagawa siyang kasalanan sayo."

"Bestfriend ko siya Michael."

"Ang swerte ko talaga sayo." nakangiting sabi ni Michael

Ngiti lang ang sinagot ko sa kanya.

"Ako na lang bababa, hintayin mo ko dito. Papapasukin ko lang siya sa bahay nila. Babalik ako agad."

Pababa na sana ng kotse si Michael ng bigla naming narinig na sumigaw si Rain. Nasa gitna siya ng kalye at sumisigaw. Hindi namin siya maaninag ng ayos dahil ang labo ng paligid. Ang lakas kasi sobra ng ulan.

May ilaw na papalapit kay Rain. Bigla akong kinabahan.

"Michael!" sigaw ko

"Bakit?"

"May papalapit na kotse kay Rain!"

Andun pa rin si Rain sa gitna ng kalsada. Tinatawag niya ang pangalan ni Michael. Para siyang nagwawala.

Papalapit na ung kotse bubuksan ko na sana ung pinto ng kotse para puntahan si Rain. Mapapahamak si Rain.

Pero pag bukas ng pinto, nakita ko si Michael tumatakbo papunta kay Rain.

"Isara mo ung pinto. Dyan ka lang." sabi ni Michael

Pero hindi ko siya sinunod. Hinayaan ko lang nakabukas ung pinto. Gusto kong makasigurado na ok silang dalawa.

Nilapitan niya na si Rain at hinahatak palayo sa gitna ng kalsada. Pero nagpupumiglas si Rain. Pinapalo niya si Michael ng paulit ulit. Sinasangga naman ni Michael ung mga palo niya.

Hindi pwede to. Papalapit na ung kotse sa kanila.

Agad akong bumaba sa kotse para puntahan silang dalawa.

Pero hindi ko na sila naagawang lapitan.

Hindi sila nahagip ng kotse. Hinatak ni Michael papalayo si Rain sa gitna ng kalsada. Nagawa nilang umiwas sa paparating na kotse.

Nagpagulong gulong silang dalawa sa gilid ng kalsada. Yakap yakap pa din ni Michael si Rain.

"Michael! Rain!" sigaw ko

Tumakbo ako agad papalapit sa kanilang dalawa. Nakayakap pa din si Michael kay Rain. Nakahiga silang dalawa sa gilid ng kalsada. May mga sugat sila sa katawan.

Maya maya pa ay may naramdaman akong taong lumapit din kela Rain at Michael.

..

..

..

..

"Lea??"

Bakit andito si Lea??

"Sabi ko na nga ba at mangyayari tong mga to eh." bulong ni Lea

Ano ung mga sinasabi niya? Bigla naman ata akong naguluhan. Nakatingin siya dito sa dalawa at halatang nag aalala.

"Bakit ka andito??" tanong ko sa kanya

"Hindi importante sa ngayon kung bakit ako andito. Tumawag ka na ng ambulance. Bilis!"

Agad akong tumakbo pabalik sa kotse ni Michael. Hinanap ko agad ung phone niya at tumawag na ng ambulance.

Pagkatawag ko ay binalikan ko agad kung asan nakahiga si Michael at Rain.

Tumigil na ung ulan. Pero naiwan kaming apat na basang basa.

"Dito ka lang. Bantayan mo sila." sabi ni Lea sabay pasok sa bahay nila Rain

Maya maya pa ay bumalik na agad siya ng may mga dalang towel. Kasama niyang lumabas ung yaya ni Rain.

Iniabot niya sakin ung isang towel.

Pupunasan ko na sana ni Michael ng bigla ng dumating ang mga ambulance.

Agad binuhat ng mga rescuers sila Rain at Michael.

"Tara na. Sumunod na tayo. Dun tayo sa kotse ko."

Sumunod ako kay Lea at sumakay na agad sa kotse.

--------

Sa hospital.

Sa room ni Michael.

One week ng natutulog si Michael. Hindi pa din siya nagigising. Si Rain, ok na. Nakalabas na siya ng hospital. Dadalaw daw siya dito mamaya.

One week na rin akong andito sa hospital. Nag volunteer kasi ako na magbantay sa kanya.

Nakahead down ako kama ni Michael. Nakahawak ako sa kamay niya. Nakatulog ako ng hindi ko namamalayan.

Maya maya pa ay naramdaman kong gumalaw ang kamay ni Michael. Kaya bumangon ako agad.

Gising na siya !

Gising na si Michael!

Nginitian ko siya. Pero bakit ganun? Hindi siya ngumingiti sakin??

Maya maya pa ay nagsalita siya.

Ikinagulat ko ang mga salitang binitiwan niya.

..

..

..

..

"Asan si Rain?" tanong niya sakin

..

..

Napatayo ako bigla sa kinauupuan ko.

Hindi maaari to! Nangyari na ba ung bagay ba kinatatakutan ko??

Maya maya ay tumulo na ang luha sa mga mata ko.

# Thank You Sa Inyong Lahat

****

Guys!!

Natapos na po ang first book ko!

Salamat sa inyo ng marami!

Thank you sa pagtupad niyo sa dream ko.

Kahit dito sa wattpad, naging writer ako! :)

Sa mga silent readers at sa mga active readers po ng story ko. Salamat ! Hindi ko na po kayo iisa isahin. Alam  niyo na po kung sino sino kayo! :)

Dun mo sa mga minessage ko at nagreply..Thank you sa pagpansin! :)

Sa mga nag iisip pa kung may book 2 pa.

Tama kayo ! May book 2 pa po!

Kaya sana po, support niyo ung book 2.

Gaya ng pag support niyo sa first book ng 
ALWAYS YOURS
.

Hindi po ako magsasawa na magpasalamat sa inyo! :)

I need your support pa guys ! Hanggang sa mga next stories ko po ! :)

Mahal na mahal ko kayo beloved readers!! :)

Harthart!!

Lablab!!

@jasia

*ayie :)

Always Yours-Book 1

Date started:  June 28,2014

Date Ended: August 17, 2014