AUTHORS NOTE

Gusto kong sabihin sa inyo na ito yung debut story ko dito sa wattpad.

I’m just a common reader.  After all wattpad is not only for readers right? but also for writers so I decided to make my own story.

I’m not really good in this field. May mga lapses ako but don’t worry guys I assure you na it wouldn’t affect the flow of the story. I’ll make sure to give y’all the best story and satisfied your M2M fan cravings.

WARNING! this story contains matture content, so expect vulgar and uncensored words.

DISCLAIMER:

This is a work of fiction; names, characters, business, places, events, locales and incidents are either product of authors imagination and is used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events are all purely coincidental.

WARNING! ⚠

“Plagiarism is a crime”

PROLOGUE

Masaya ang pagsasama namin ni Diether at ng kasintahan nitong si Grace hanggang sa mapag-desisyunan nilang magpakasal at bumuo ng sariling pamilya.

Naging masaya ang buhay nilang mag asawa. Marami na silang pinagdaanang problema pero ang pinaka mahirap sa lahat ay ang malaman nilang hindi kayang magluwal ni Grace ng isang sangol dahil may problema ito sa obaryo.

Labis ang lungkot na nadarama ng magasawa lalo na si Grace dahil masakit para sa kanya bilang isang babae na malamang hindi niya kaya magkuwal ng usang sangol…na hindi niya kayang bigyan ng anak si Dither.

Pero kahit ganun ay hindi natinag ang pagmamahalan ng magasawa at mas lalo pa nilang minahal ang isat-isa.

Hanggang sa isang araw…

Ang araw kung saan tila narinig ng Diyos ang paulit-ulit nilang panalangin, na sana’y mabigyan sila ng isang munting sangol.

Nasa daanan sila papuntang bayan kung saan may narinig silang iyak ng isang sangol kaya agad nilang hinanap kung saan ito nangagaling ang iyak nito at doon nila nakita ang isang sangol na nasa kahon. Agad nila itong kinuha at inywi sa bahay para mapainom ng gatas.

Alam nila na ang sangol ang magpapatibay at magbibigay kulay sa pagsasama at pagmamahalan nilang dalawa bilang mag-asawa.

Inalagaan at itinuring nila ito bilang isang tunay na anak.

Naging makulay at makabuluhan ang pagsasama ng mag-asawa dahil sa kanya. Hanggang sa hindi inaasahang pangyayari…Isang pangyayaring hindi mo gugustuhing mangyari sa taong mahal mo. Namatay si Grace dahil sa sakit na cancer.

Gumuho ang mundo ni Diether dahil sa pangyayari. Sa kanya umikot ang mundo nito. Siya ang buhay nito kaya’t labis na kalungkutan ang nadarama nito dahil sa pangyayari.

Nawalan ng saysay ang buhay ni Diether at halos gustohin narin nitong mamatay at sumama nalang sa pumanaw asawa.

Pero…pero ng dahil sa kanya…ng dahil sa anak nito.

Tinuruan niya akong lumaban.

Tinuruan niya akong maging matapang.

Tinuruan niya akong ipagpatuloy ang buhay.

Hanggang sa hindi nito namamalayan na ang sangol na inalagaan nila ng dalawang dekada ang siya ding aayos sa nawasak at madilim na pangyayari sa buhay nito. Siya din ang magpapatuloy sa pagpuno sa kulang na hindi natapos ng namatay nitong mahal na si Grace.

PWEDE BAYUN?

CHAPTER 1

DIETHER’s POV

••• F L A S H B A C K •••

Kaarawan ng nag iisa naming anak na si Charles. Simpleng handa lang ang naibigay namin sa kanya dahil hindi naman kami mayaman. Pancit, slicebread, lechon manok at softdrink lang ang nakaya kung ibigay sa nagbibinatang-dalaga naming anak.

Naguguluhan ba kayo?

Oo, isa kasi siyang bakla at tanggap namin ng asawa ko kung ano man siya. At isa pa, hindi mo agad malalaman na isa siyang bakla dahil hindi siya yung tipong nagsusuot ng pambabae. May pagka mahinhin ito kung kumilos at malalaman mo lang na bakla siya kapag nakausap mona siya.

“Happy Birthday anak” sabay at maligayang bati namin sa anak naming si Charles.

“Thanks Mama, Thanks Papa” sabi naman ng anak naming si Charles sabay yakap sa mama nito.

“Ako wala ba akong akap?” sabi ko na kunwari’y nag tatampo.

Tinignan ako nito at ngumiti. “Syempre hindi ko makakalimutang yakapin ang pinakagwapo kung papa” aniya at niyakap ako.

Hindi naman sa pag mamayabang. Pero kahit trenta’y-otso anyos na ako. Masasabi kung gwapo naman talaga ako. Marami kayang nagkakandarapang babae sakin n’ong kabataan ko. Idagdag mupa ang matipuno at makisig kung pangagatawan dahil simula kinse-anyos palang ako ay natuto na akong mag banat ng buto. Madalas akong magbuhat ng mga mabibigat kaya maganda ang hubog ng pangangatawan ko. Kaya nga na in love sakin si Grace. HEHEHE!

“Nakuh’ nagbibinatang-dalaga na ang anak natin mahal” ani ko kay Grace habang ginugulo ko ang buhok ni Charles.

“Oo nga mahal siguro maraming nag kakandarapa sa anak natin”

Magandang lalaki si Charles. May saktong pangangatawan. Maputi ang balat, makapal ang kilay at singkit ang mga mata lalo na kapag tumatawa.

“Oo naman siyempre kanino pa ako mag mamana. Edi sa maganda kung Mama at gwapo kung Papa” proud na pagkasabi nito.

“Kung may manligaw sayong babae o lalaki anak sino pipiliin mo?” tanong ng asawa ko habang nakangisi.

“Mama naman oh…wala akong balak magpaligaw at mas lalong wala akong panahon para sa ganyang bagay. Ang gusto ko makapagtapos muna ng pag-aaral para makatulong sa inyo ni Papa” nakangusong sagot nito sa Mama niya.

“Ayt, ang swerte ko talaga sa anak ko” sabi ni Grace sabay yakap na naman sa anak namin.

“Oh sige na kain na tayo. Ang drama niyo na masyado” saad ko sa kanila kaya agad naman silang umupo at umayos sa hapag para kumain.

••• E N D O F F L A S B A C K •••

Ito ako ngayon naka upo sa harap ang bintana. Tinatanaw ang kalangitan at inaalala ang mga maliligayang araw kung saan nabubuhay pa ang pinakamamahal kung asawa—si Grace.

Yung masaya kaming kumakain habang nag kwekwentuhan at nag tatawanan. Mga panahong nais kung balikan at manatili na lamang.

Sobrang miss kuna ang asawa ko.

Mag iisang buwan na siyang wala. Miss ko na ang yakap niya, yung mga ngiti niya. Lahat nang sa kanya’y miss na miss kuna.

Hindi ko namalayang lumuluha na naman ako kaya agad ko itong pinahid gamit ang kamay ko.

“Pa, umiiyak ka na naman” rinig kung sabi ni Charles sa likuran ko at may inabot siyang baso na naglalaman ng tubig para sakin. Kinuha ko naman ito at pilit na nginitian siya.

“Pa, please huwag ka ng umiyak ayaw ni Mama na nakikita kang umiiyak ng dahil sa kanya. You look so mess” madamdaming sabi nito sa akin. Alam kung pinapagaan niya lang ang loob ko.

Tinignan ko ang basong hawak at ininum ang tubig na bigay niya sabay alis papuntang kwarto ko.

“Pa…” tawag niya pero hindi ko siya nilingon. Ang gusto ko lang ay mapag-isa.

Simula ng mawala siya nawalan na ng kulay ang buhay ko. Iyak lang ako ng iyak habang inaalala siya. Sobrang sakit mawalan ng taong sobra mong minahal.

---

Bigla akong nagising ng marinig kong may kumakatok sa pintuan ng kwarto ko. Kinusot kusot ko ang mga mata.

“Paaa…” tawag sakin ni Charles mula sa labas ng kwarto ko habang kumakatok.

Anong oras naba? Tinignan ko ang maliit na orasang naka sabit sa dingding ng kwarto namin ni Grace.

[

6:20 PM ]

Alas-sais na pala ng gabi. Medyo napahaba ang tulog ko.

“Papa lumabas kana po riyan. Handa na po ang hapunan. Kumain na po tayo”

Agad akong bumangon sa kama at lumabas ng kwarto. Naabutan ko si Charles na nasa harap ng pintuan at mukhang hinihintay akong lumabas. Mababakas sa mukha nito ang sobrang pag-aalala.

“Kain na po tayo pa” aniya.

Agad kaming naglakad papuntang kusina. Pinaupo niya agad ako at siya na ang nagbigay ng plato, baso at kutsara ko. Siya narin ang nag sandok ng kanin at nagbigay ng ulam para sakin.

Bigla ko na namang naalala si Grace. Kahit hindi namin tunay na anak si Charles nakikita ko sa kanya si Grace. 

Siya ang gumagawa nito sakin lalo na kapag kauuwi kulang galing trabaho. Siya ang nagbibigay plato, baso at kutsara pati narin ang pagsandok ng kanin at ulam. Simula nang mawala si Grace parang si Charles na ang naatangang gawin yung mga bagay na dati ay si Grace ang gumagawa.

“May problema po ba?” tanong niya.

Pilit akong ngumiti sa kanya at sumubo nalang ng pagkain. Kahit papano magaling din magluto si Charles kagaya ni Grace. Tunay ngang isa siyang mabuting ina dahil naturuan niya ito ng mabuti hindi lang sa pagluluto kung hindi pati narin sa mga gawaing bahay.

Simula nang mawala kasi siya, si Charles na ang nagluluto nag lilinis, at naglalaba. Lahat ng gawaing bahay ay kaya niyang gawin at siya na ang gumagawa.

Pagkatapos kumain ay agad namang nilinis ni Charles ang hapag. Siya rin ang naghugas ng mga pinag gamitan naming pingan.

Itutuloy…

CHAPTER 2

DIETHER’s POV

Maaga akong nagising kinabukasan, nadatnan ko si Charles na abala sa paghahanda ng agahan.

“Good morning pa” maligayang bati niya sakin.

“Handa na po ang agahan kain na po tayo” yaya niya na kaya agad naman akong umupo para kumain.

Tahimik lang kaming kumain. Sobrang nakakabingi ang katahimikan.

Hindi parin ako sanay sa ganitong set-up. Hindi ito kagaya nang dati na maingay at masaya kami sa hapag habang kumakain.

“Alam mo ba pa” pagbasag niya sa katahimikan. Marami siyang mga sinasabi patungkol sa eskwelahan at pag-aaral niya.

Napapangiti nalang ako dahil kita ko talaga ang determinasyon at pagpupursige niya sa pag-aaral. Sumasagot lang ako pag may tinatanong siya. Alam kung pinapaingay niya lang ang hapag para tangalin ang mabigat na awra sa buong kusina.

Mabuti naman dahil kahit papaano’y masasabi kung naging magaan ang agahan naming dalawa ng dahil sa kanya.

Matapos naming kumain ay agad niyang nilinis ang hapag at hinugasan ang mga pinag gamitang pingan.

Pumunta ako sa maliit naming sala at naupo sa kawayang sofa. Naisipan kung buksan ang TV para manood.

“Pa…” tawag niya sakin. Nakita kung nakabihis na ito ng unipormeng pangpasok.

Oo nga pala nakalimutan kong meron pa itong pasok ngayong araw. Tsk!

Kinuha ko ang wallet sa bulsa ko para bigyan siya ng baon pero agad naman siyang umalma.

“Hindi na po kailangan pa, may pera naman akong tinago. Magpapa-alam lang ako na aalis na ako”

Napangiti naman ako sa kanya. Ang bait talaga ng anak namin.

“Sige mag iingat ka” paalala ko sa kanya. Ngumiti ito at agad na tinungo ang pintuan.

“Paalam po. Kumain nalang kayo diyan, naluto ko na po yung tanghalian niyo. Initin niyo nalang po kung gusto niyo” bilin niya sabay flying kiss. “mwaaah”

Bigla naman akong nabato sa ginawa niya.

Batang yun? Tsk!

Pinatay ko ang TV nang medyo makaramdam ako ng bagot. Pumunta akong kusina para uminom ng tubig. Napaka tahimik ng bahay.

Bigla ko na namang naalala si Grace.  Nakikita ko siya sa bawat sulok ng bahay na ito. Unti-unti na namang nagpapatakan ang mga luha ko.

Mukhang hindi talaga nauubos ang luha ko para kay Grace. Hindi ko na naman mapigilan ang sarili kung hindi ang umiyak nalang.

“G-grace…miss na kita mahal ko. Ang daya mo naman. Ba-bakit mo ako iniwan Grace?” hagulhol ko.

“Grace…Grace…bakit mo ako iniwan?”

Iyak lang ako ng iyak mabuti nalang at wala dito si Charles.

Matapos ang ilang oras na pag-iyak ay damang dama ako ang pagud at panghihina sa buong katawan ko lalo na ang mata ko.

Naisipan kung magtungo sa kwarto at agad akong humilata at nagtalukbong ng kumot. Humihikbi-hikbi parin ako dahil sa ka kakaiyak. Hinang-hina ang katawan ko ngayon kaya gusto ko lang magpahinga.

Kahit sobrang hina at nanlalamig ang katawan, idagdag mo pa na masakit ang mata ko. Sinikap kung imulat ang mga mata ng maramdamang may umupo sa kama ko.

“Cha-charles…” paos na tawag ko sa pangalan niya. Nanginginig ang buong katawan ko at nilalamig ako. Dinantay niya ang likod ng palad niya sa noo ko.

“Shocks pa may lagnat ka” aniya. Mababakas sa boses at mukha nito ang sobrang pag-aalala.

“Kumain na po ba kayo?” tanong niya sakin kaya umiling-iling ako bilang sagot na hindi pa .

Hindi na pala ako nakakain kanina ng tanghalian. Dahil sa nangyari.

“Tsk! kukuha lang ako ng gamot at makakain niyo. Mabuti nalang at bumili ako ng bulalo at para may maisabaw kayo” sabi nito at agad na lumabas ng kwarto.

Bumalik ito na may dala-dalang tray na may mangkok, gamot at baso na may lamang tubig. 

Medyo pinaangat niya ako hanggang sa makasandal ang ulo ko sa headrest ng kama.

“Papa naman eh. Hindi niyo manlang ginalaw yung tanghalian niyo”

Pinakain niya ako, siya nagsubo sakin hanggang sa maubos ko yung kanin na may sabaw ng bullalo. Gutom na gutom ako kaya naubos ko ’yun.

“Inumin niyo po ito papa” sabay abot sakin ng gamot at baso na naglalaman ng tubig.

“Ang taas-taas po ng lagnat niyo papa. Ano po ba ang ginawa niyo huh!? Masyado niyo naman po akong pinag-aalala papa” mahina ngunit may halong inis at galit sa boses nito.

“Magpahinga nalang po kayo kukuha lang ako ng timba na may tubig para mapunasan ko kayo. Ang init-init niyo!”

Matiyagang pinunasan ako nito sa noo, leeg, at mga kamay.

“S-sorry Charles” paghingi ko ng paumanhin sa kanya. Pakiramdam ko kasi nagiging pabigat ako sa anak ko. Tinignan lang ako nito. Malungkot ang mga mata niya habang nakatingin sakin.

“Papa naman eh, huwag niyo namang papabayaan ang katawan niyo” halos pumiyok na siya at alam kung pinipigilan niya lang ang sariling maluha.

“Masyado niyo naman po akong pinag-alala. Natatakot po ako papa!” at umiyak nanga ito ng tuluyan. “mag pahinga na po kayo” aniya sabay punas ng mga luha sa pisngi niya.

---

Maaga akong nagising kinabukasan. Medyo may kadiliman pa sa labas. Nabigla nalang ako ng makita si Charles na natutulog sa tabi ng kama ko. Nakaupo ito sa silya habang nakaunan ang mukha nito sa kamay niya na naka patong sa kama ko.

Bakit dito siya natulog?

Ang hirap ng posisyon niya. Tinignan ko ang maamong mukha nito habang natutulog. Inayos ko ang mga hibla ng buhok niyang nakatakip sa natutulog nitong mukha dahilan para magising siya.

“Okey na po ba kayo?” tanong nito habang kinukusot-kusot pa ang mga mata sabay hikab. Mukhang napuyat yata siya sa pag-aalaga sakin.

“Bakit hindi ka natulog sa kwarto mo?” tanong ko sa kanya.

“Binabantayan kasi kita papa, baka bigla na namang tumaas ang lagnat mo. Kaya minabuti kung dito nalang matulog para ma bantayan kang mabuti” sagot niya at nag-unat ito ng katawan.

“Hindi na po ako ngayon papasok. Medyo may lagnat pa po kasi kayo. Nag chat na po ako sa mga kaklase ko kagabi na ipa-excuse ako sa klase hanggang sa bumuti na po ang kalagayan niyo” aniya. “ah sige po mag hahanda lang ako ng agahan para makakain tayo” saad niya at lumabas na ito ng kwarto.

Napabuntong hininga nalang. Masyado na akong nagpapabigat sa anak ko. Bumangon ako ng medyo makadama ng gutom. Kahit papano bumuti naman yung kalagayan ko.

Naabutan ko si Charles na nagluluto ng agahan. Agad akong naupo sa hapag at pinagmasdan ko itong nagluluto.

“Wait lang po papa.Maluluto na po ito” aniya habang abala sa pag preprepara ng pagkain.

Matapos ang ilang munuto ay tapos nanga ito. Agad niyang nilagay ang mga niluto niya sa mesa at kumain kaming dalawa.

Maghapon niya akong inalagaan. Kapag may kailangan at hinihingi ako agad niyang ibinibigay. Para talaga siyang si Grace kung mag-alaga kaya hindi naman nakapag tataka kung bakit bumuti agad ang pakiramdam ko.

---

Tatlong araw makalipas simula ng gumaling ako. Palagi kaming nag yaya-yaang uminom ng mga kaibigan ko.

Mainam narin ito kasi kahit papano’y makalimutan ko manlang ang pangungulila sa asawa ko.

Narito kami ngayon sa bahay ng kaibigan kung si Alfred. Kanina pa kami umiinom kaya medyo umiikot na ang paningin ko dahil sa tama narin ng alak.

Tinignan ko ang oras at pasado alas-jes na pala ng gabi. Naisipan ko nang umuwi dahil gusto kunang mag pahinga. Hilong-hilo ako at pa ekis-ekis kung maglakad hanggang sa makapunta ako ng bahay.

Nakita ko si Charles na nakaupo sa sala at mukhang hinihintay ako nito. Bakas sa mukha nito ang pag aalala.

Agad ako nitong inalalayan dahil muntikan na akong matumba at mabuti nalang ay nasalo niya ako.

“Papa naman eh! Ilang araw kanang ganito. Hindi mabuti yan sa kalusugan mo! Kagagaling mulang. Diba sinabihan na kita na huwag ka ng iinom?!” pagpapangaral nito sakin. Mababakas sa mukha nito ang pagkairita.

Tsk! Para talaga siyang si Grace. Ganito din sakin si Grace nong nabubuhay pa siya kapag nadadatnan niya akong lasing.

Bigla nalang akong natawa sa naiisip ko. Sana nga si Grace itong anak ko.

“Umayos po kayo. Ang bigat niyo kaya. Tsk! sinabi ko na sa inyong huwag na kayong iinom” pagmamaktol niya habang akay-akay ako papuntang kwarto.

“A-alam mo ba Charles hek-hek para ka talagang si Mama mo” hek-hek sabi ko sa kanya habang nakangisi. 

Napa “tsk” lang ito sa sinabi ko.

Dahan-dahan akong binaba ni Charles sa kama ko hanggang sa maramdaman ko nalang ang malambot na kutson sa likod ko.

“Shit!” sobrang sakit ng ulo ko at hilong-hilo ako kaya agad kung ipinikit ang mga mata para makatulog. Naramdaman kong inaangat ni Charles ang damit ko.

“Papa bibihisan lang kita” narinig kung sabi niya kaya medyo inangat ko ang sarili ko para hindi siya mahirapang tangalin ang suot kung damit. Maya-maya pa ay nakaramdaman naman ako ng lamig kaya medyo napadilat ako.

Nakita kung pinupunusan pala ako ni Charles ng isang basang towel. Hinayaan ko nalang ito dahil sobrang hilong-hilo parin ang pakiramdam ko.

“Hoy papa! Sa susunod na uminom kapa hindi na talaga kita papapasukin dito sa bahay. Nakaka inis ka!” kahit na nakapikit ay dinig na dinig ko ang mga sinabi niya. Napangiti ako at hinablot ko siya.

Gayang-gaya niya talaga si Grace.

Itutuloy…

A/N:

Next chapter yung POV ni Charles para naman malaman niyo yung feels niya sa tuwing uuwi ng lasing ang papabels Diether niya. 😘😜

CHAPTER 3

CHARLES’s POV

Matiyaga kung hinihintay si Papa dahil pasado alas-jes na at wala parin siya. Alam kung nag-iinom na naman ito kaya nababahala na ako sa kanya dahil ilang araw na siyang umuuwing lasing.

Hindi naman ako nagkamali dahil pa ekis-ekis na naman ito kung pumasok sa bahay.

“ Papa naman eh! Ilang araw kanang ganito. Hindi mabuti yan sa kalusugan mo! Kagagaling mulang. Diba sinabihan na kita na huwag ka magiinom?! “ pagalit na pangangaral ko sa kanya. Naiinis ako dahil ilang araw na siyang ganito.

Pa ekis-ekis ito kung lumakad ng dahil sa kalasingan. Agad ko itong sinalo dahil muntikan na itong matumba.

Shit! napamura nalang ako sa isipan ko dahil napaka bigat niya. Sobrang bigat ng papa ko kaya naman nahihirapan akong akayin siya at idagdag mo pang malikot ito.

Daig kopa ang nagbuhat ng isang sakong bigas.

“U-umayos po kayo. Ang bigat niyo kaya. Tsk! sinabi ko na sa inyong huwag na kayong iinom eh.” pagmamando ko habang inaalalayan at akay-akay siya.

“Alam mo ba Charles hek-hek para ka talagang si Mama mo” hek-hek biglang sabi niya habang nakangisi.

Tsk! alam ko syempre kanino ako magmamana? Alangan namang sa kapitbahay namin LOL.

Napapamura nalang ako sa isipan ko dahil sobrang bigat at likot talaga ni papa habang akay-akay ko siya papuntang kwarto niya.

Amoy na amoy ko ang alak sa kanya. Damang-dama korin ang bigat at katigasan ng katawan niya.

Maingat ko siyang ibinaba at inayos sa kama niya para makahiga at pagkatapos ay kumuha naman ako ng damit at timba na may tubig at towel para mapunasan at mabihisan siya.

Dahan-dahan kung ini-angat ang damit niya para tanggalin ito at sa ganun ay mabihisan siya.

“Papa bibihisan lang kita” sabi ko sa kanya. Mukhang narinig naman niya kasi inangat nito ng bahagya ang katawan para hindi ako mahirapang tangalin ang damit niya.

Akala ko kasi tulog na talaga ito.

Aaminin kung ilang araw na siyang ganito at ilang araw ko naring ginagawa ito sa kanya pero hanggang ngayon ay hindi parin ako sanay kapag lumalantad sa akin ang matipunong katawan ng papa ko.

Napapalunok ako ng laway kapag nakikita ang matigas nitong dibdib, ang walong perpektong abs nito sa tiyan na animo’y inukit ng isang pinaka magaling na eskultor at ang v-line nito sa ibabang bahagi ng tiyan.

Sheeet, bakit ba ganito?

Kinuha ko ang timba at binasa ang towel mula sa tubig nito para ipahid sa katawan ni papa.

Dahan-dahan kong pinunasan ang katawan nito kaya medyo nagulat ako ng mapadilat ito pero agad naman itong pumikit. Siguro ay nagulat lang siya sa lamig at sa pagpunas ko.

Nanginginig ang kamay ko kapag pinupunusan siya lalo na kapag tumatama ang balat ko sa katawan niya. Aaminin kung medyo naaakit ako sa katawan ng papa ko.

Sino ba naman kasi ang hindi? Syempre isa ito sa kahinaan ko bilang isang bakla.

Papa naman eh bakit, bakit ba ang ganda ng katawan niyo? tanong ko sa isipan.

Matapos ang ilang minutong torture sa pagpunas sa katawan ng papa ko ay agad ko naman itong binihisan. Hindi ko na pinalitan ang pang-ibaba niya dahil wala akong lakas para gawin yun LOL!

Pinagpawisan ako dito tsk!

“ Hoy papa! sa susunod na uminom kapa hindi na talaga kita papapasukin dito sa bahay. Nakaka inis ka! “ sabi ko sa kanya kahit alam kung hindi niya ako naririnig dahil tulog na ito pero laking gulat ko ng ngumiti ito at bigla nalang akong hinila dahilan para lumanding ako sa katawan niya.

Hindi ako nakapag react, na estatwa ako sa sobrang bilis ng pangyayari. Shiiit!

“Tabihan mo akong matulog” sabi nito kahit nakapikit.

“P-pero…” hindi niya ako pinatapos ay hinablot niya na naman ako para maihiga at maitabi sa kama niya.

Agad naman akong umayos. I guess I don’t have a choice. This is the first time. Inayos ko ang unan at naki salo narin ng kumot kay papa dahil sakto naman ito sa dalawa. Kaagad akong humiga patalikod sa kanya.

Mukhang hindi yata ako makakatulog dito ng maayos. Hindi ako sanay na hindi natutulog sa kwarto ko. Pinilit kung ipinikit ang mga mata pero hindi talaga ako dinadalaw ng antok.

Sheeet lang.

Nagdaan ang ilang minuto hanggang sa maramdaman ko nalang na bigla akong niyakap ni papa mula sa likod. Hindi ako makagalaw at ramdam na ramdam ko ang hininga nito sa batok ko.

Shit! mura ko sa isipan. Mas lalo akong nabato ng bigla pa akong hinapit nito sa katawan niya.

Dito na ako kinabahan dahil may nararamdaman na akong matigas sa pwetan ko at hindi ako tanga para hindi malaman kung anuyon.

FUCK! ano ba’tuh?

Hindi pa diyan natapos ang kalbaryo ko ng bigla pa nitong itinanday sakin ang paa niya na para akong isang unan. Doon ko na ramdam na ramdam ang pagkalalaki ng papa ko.

Ramdam na ramdam ko si papa sa pwetan ko. Feeling ko lahat ng dugo ko ay tumaas papuntang mukha ko.

OMG! Lord bakit ganito? tinu-torture ako ni papa.

Pilitin ko mang hindi magpa-apekto dahil papa ko siya pero mukhang taksil talaga ang katawan ko dahil sumasalungat ito. Mas lalo akong nakadama ng init sa katawan dahil sa ginagawa niya.

Papa why are you doing this? Alam niyo namang bakla ako diba? tanong ko sa isipan.

Pinilit kung kumawala sa pagkaka yakap niya at tinangal ko rin ang paa niya dahil sobra narin akong nahihirapan sa posisyon namin.

Mabuti naman at nagtagumpay ako. Humarap ako sa kanya at kita ko ang maamo at gwapo nitong mukha na mahimbing na natutulog.

Kahit tinubuan na siya ng balbas dahil mukhang nawalan na ito ng panahon mag ahit simula ng mawala si mama. Hindi ito naging sagabal para matawag siyang gwapo. Kung tutuusin ay mas nagpapadagdag pa ito sa ka-gwapuhan ng papa ko. Mukha tuloy siyang sadista tignan dahil sa balbas niya.

Kahit ilaw lang ng lampshade ang nagbibigay tanglaw sa madilim na kwarto ay sapat nayun para masabi kung kahit sino mang babae o bakla ang makasama nitong si papa ko sa isang kwarto upang matulog. Siguradong-sigurado akong iinit din ang katawan dahil sa bukod na gwapo ito ay may matipuno pa itong pangangatawan.

---

Maaga akong gumising at hindi ko man lang namalayang nakayakap na pala ako kay papa habang naka subsob ang mukha ko sa matigas na dibdib nito at nakadantay ang isang paa ko sa kanya. At doon pa talaga sa pagkalalaki niya kaya naman ramdam na ramdam ko ang katigasan ni papa.

OWEMJEEE!

SHEEET! napatakip ako ng mukha. Nakadama ako ng hiya sa sarili.

Grabe…Grabe…Damang-dama ko ang katigasan nito gaya ng sakin.

Alam niyo ba yung hard morning o morning wood?

Natural kasi yun sa mga lalaki at kahit na sa mga bakla.

Dahan-dahan akong bumangon. Medyo madilim-dilim pa sa labas kaya tinignan ko ang orasang nakasabit sa ding-ding ng kwarto ni papa.

[4:46 AM]

Hiyang-hiya ako sa sarili ko. What the fuck! Hindi parin nawawala sa isip ko. Ramdan na ramdam ko parin si papa sa binti kong nakatanday sa pagkalalaki niya.

“Huhuhu” napahilamos nalang ako ng mukha.

WAAAAAAAHHH…bakit ganun?

Erase! Erase! kailangan kung magpaka busy para maaliw.

Naisipan ko nalang na maghanda ng agahan para malibang ang utak ko. Nagpakulo muna ako ng tubig at tsaka nagsaing ng kanin at nahluto ng omelette.

Pagkatapos kung magluto ay nilinis ko naman ang bahay at dumiretso narin sa labas para linisin ang bakuran.

Itutuloy…

A/N:

HARD

MORNING o MORNING WOOD

Explain ko sa inyo guys. Kapag umaga kasi matigas o tumitigas talaga yung ehem ng mga lalaki at normal lang yun dahil narin sa naimbak na tubig o urine sa urinary bladder mo nung mga oras na natutulog ka.

Oh siya hindi makaka relate yung mga tumbalets at tibo jan.

Bwahahaha joke 😂

CHAPTER 4

DIETHER’s

POV

Nagising ako kinabukasan na medyo masakit ang ulo ng dahil sa hangover.

Lumabas ako ng kwarto at agad nagtungo sa kusina para uminom ng tubig. Mayroon ng pagkaing nakahanda sa mesa na may takip. Siguro ay tapos nang magluto si Charles at kapansin-pansin ding malinis na ang loob ng bahay.

Ang aga naman yata niyang nagising?

Naririnig ko ang ingay ng walis sa labas ng bahay kaya lumabas ako at nakita ko itong nagwawalis ng bakuran.

“Ang aga mo naman yatang nagising anak. Wala ka namang pasok ngayon ah” bungad ko sa kanya. Medyo nagulat ito at napansin ko anh pamumula ng pisngi niya. 

“Ah…eh…hmmm. Wala lang pa. Gusto ko kasing maglinis ng maaga ngayong Sabado” sabi niya at agad na ibinalik ang tuon sa pagwawalis ng mga damo sa bakuran.

Napatango nalang ako. Inantay ko muna siyang matapos magwalis para sabay na kaming kumain ng agahan.

Ramdam kung may mali kay Charles. Pansin kong hindi ito kumikibo ngayon sa hapag.

“Ang sarap talaga ng luto mo anak” pagbasag ko sa katahimikan. “Gayang-gaya mo talaga ang mama Grace mo” puri ko sa luto niya dahil totoo namang masarap siya mag luto kagaya ng mama niya.

“Sorry pala kagabi nak. Lasing na naman akong umuwi” paghingi ko ng paumanhin sa kanya kaya napatingin ito sakin.

“Huwag mo ng uulitin yun papa. Nakaka badtrip ka!” naka ngusong sabi nito.

Medyo natatawa ako pero pinilit kung hindi ito ipahalata sa kanya. Ang cute niya kasi pagnaka nguso.

Matapos naming kumain ay naisipan kung magtiak ng mga kahoy pang gatong.

Nasa likod ako ng bahay habang abala sa pagtitiak ng kahoy kaya naman tagaktak ang pawis ng katawan ko.

Biglang lumabas si Charles na may dalang pitsel na naglalaman ng juice.

“Inom ka muna pa. Kanina kapa jan” yaya niya sakin kaya itinigil ko muna ang pag iitak.

Hinubad ko ang damit dahil sobrang basa nito sa pawis. Agad naman akong nag punas ng katawan kaya hindi ko naisip na nasa harap ko pala si Charles at nakita kong nag-iwas ito ng tingin.

Dahil maputi siya ay kapansin-pansin ang pamumula ng pisngi niya. HAHAHA.

Ano bayan hindi ko na isip na hindi komportable itong anak ko at naiilang pala. Natawa nalang ako sa anak kung nag bibinatang-dalaga na.

Kinuha ko ang basong may laman ng juice sa kamay niya at agad itong sinalinan ng juice at uminom.

“D-dito kulang ilagay to pa” saad niya at inilagay ang pitsel at baso sa mahabang upuang ginawa ko dito sa likod ng bahay namin.

Pagkatapos niyang mailagay ang pitsel ay agad itong pumasok sa loob ng bahay.

Pinagpatuloy ko ang pagtitiak ng kahoy hanggang sa matapos ako. Sobrang sakit ng kamay ko lalo na ang balikat ko kakaitak.

PUNYEMAS!!!

Naabutan ko si Charles na kakatapos lang maligo at tanging tuwalya lang ang saplot nitong nakakapit sa bewang niya.

Hindi ko alam pero parang may iba akong naramdaman habang nakatingin sa makinis at maputi nitong balat na parang balat ng isang babae.

Napalunok nalang ako ng lumanding ang mata ko sa malaking pwet nito. Oo malaki ang pwet ni Charles kaya napaisip tuloy ako. Siguro ang sarap nitong limasin.

Tangina! ano ’tung iniisip ko?

Pinagnanasaan ko ba ang anak ko?

Agad kong winaglit ang maruming laman ng isip ko. Hindi ito tama.

Isinampay ko muna yung basang damit kong ginamit kanina. Naiinitan at nanlalagkit ako dahil sa pawis kaya naisipan kung paandarin ang electric fan at tinutok ito sa pang-itaas na hubad kung katawan at pagkatapos ay naupo sa sala upang magpahinga.

Tangina, sumakit yung balikat ko kakatiak ng kahoy kaya hinilot-hilot ko ito. Shit lang.

Nakita kung kalalabas lang ni Charles sa kwarto niya at naka bihis na ito ng pambahay.

Naka suot ito ng medyo loose na plain t-shirt na kulay pink at shorts na maiksi. Hindi nakalampas sa mga mata ko ang maputi nitong hita. Minsan nga natanong siya ni Grace no’ng buhay pa ito kung anong brand ng lotion ang gamit niya para magkaroon ng ganyang kaputi at kakinis na balat.

Napapa isip nalang ako kung siguro naging babae nalang itong anak ko. Maraming lalaki ang magkakagusto dito.

“Masakit ba ang balikat niyo pa?” tanong niya nang makita akong hinihilot-hilot ang sarili kung balikat.

Tinanguan kulang siya bilang sagot na Oo .

“Gusto niyo po ba i-massage ko kayo?”

“Nakuh, huwag na anak. Hindi pa ako naligo at ikaw kakatapos mo palang maligo” pagtutol ko sa alok niya.

“Aysows nahiya pa ang gwapo kung papa” saad niya habang tumatawa.

Agad itong pumwesto sa likuran ko kaya wala na akong nagawa. Ramdam ko ang pagdampi ng palad niya sa balat ng balikat ko lalo na’t wala akong suot na pang itaas.

Sinimulan niyang masahein ito kaya naman napapa-ungol ako.

Pero imbes na masarapan ako dahil sa galing ng pagmamasahe niya, ibang sarap ang nararamdaman ng katawan ko habang minamasahe niya ang balikat ko.

Unti-unting umiinit ang katawan ko dahil sa ginagawa niya. 

POTANGINA! nakatutok naman sakin yung electric fan at naka number 3 yun partida. Bakit naiinitan pa ako?

“Ano pa masarap ba?” tanong nito kaya napaangat ako ng tingin upang tignan siya. Nakita ko itong nakatingin din sakin.

FUCK! agad akong nagiwas ng tingin. Ang weird ko.

Unti-unting nabububay ang alaga sa ilalim ng shorts ko at ramdam ko ang pag sikip nito dahil sa kagustuhan nitong kumawala sa suot kung brief.

Agad kung kinuha ang pillowcase sa sofa at nilagay ito sa pagitan ng mga hita ko. Baka kasi mapansin ng anak kung tinigasan ako at yun ang ayaw kung mangyari.

Napapaliyad ako sa sarap ng bawat pag hilod ng mga kamay niya sa balikat ko.

Tangina, bakit nalilibugan ako?

Bakit ganito ang nararamdaman ko?

Hindi ito tama kaya hangga’t kaya ko pang pigilan ang mas lalong umiinit na nadarama ng katawan ko ay minabuti kong pahintuin na si Charles dahil baka hindi ako makapagpigil at hindi ko alam anong pwede kung magawa sa anak ko.

“Okey na po ba pa?” tanong niya at tanging pagtango lang ang naisagot ko.

Pagkatapos ng pangyayaring yun ay agad akong nagtungo sa banyo para maligo. Kailangan kung maligo para matangal ang init ng pagnanasa sa katawan ko.

Agad kung binuhusan ang katawan ng tubig at nag shampoo.

Tangina! tigas na tigas parin ang alaga ko.

Naisipan kong i-shave nalang muna ang mga buhok sa maselang parti ng katawan ko dahil matagal narin ng huli ko itong shi-nave.

Natapos nalang akong mag shave pero hindi parin lumalambot ang alaga ko. Ganun naba talaga ako katigang simula ng mawala ang asawa ko?

Hindi ko na mapigilan kaya hinawakan ko ang nag huhumindig na pagkalalaki ko at iginaya ito pataas-pababa.

“ Ugh…fuck potangina! “ ungol ko sa sarap ng sensasyong pagpapaligaya sa sarili ko. “ Ahhh…ugh…shiiit! “

Tanginamo Charles bakit ganun? Bakit mukha mo ang iniisip at nakikita ko?

Nasa proseso ako ng pagpapaligaya ng biglang bumukas ang pinto ng banyo kaya nagulat ako ng makita si Charles sa harap ko.

Nanlaki ang mga mata nito sa sobrang gulat ng makita niya akong nagpapaligaya ng sarili.

“ Ugh…shit “ napaungol ako.

“S-sorry…p-papa hindi ko po alam nandyan ka pala” utal-utal na pag kasabi niya.

Sobrang namumula ang pisngi niya sa nakita at mababakas din sa mukha nito ang pagkahiya. Agad itong kumaripas ng takbo. Gustohin ko man siyang tawagin ay hindi ko nagawa dahil hindi pa ako tapos sa pagsa-salsal hanggang sa labasan na nga ako.

“ Ugh.

.. “ ungol ko marami akong nailabas dahil mag dadalawang buwan ko nadin itong hindi nagagawa.

Napahimalos nalang ako ng mukha. Sobrang nahihiya ako dahil nakita at nahuli ako ng anak kung gumagawa ng ganitong bagay.

Hindi ko alam ano ang sasabihin ko sa kanya sa kabila ng nakakahiyang pangyayari. Minabuti kong tapusin na ang pagligo.

Lumabas ako ng banyo at agad na nagtungo sa kwarto para magbihis. Pagkatapos makapagbihis ay agad kung hinanap si Charles.

Wala siya sa sala at wala din siya sa kusina. Wala din siya sa labas kaya alam kung nasa loob lang siya ng kwarto niya.

---

Matapos ang nasaksihan sakin ni Charles ay naging mailap na ito sa akin.

Kagabi habang kumakain kami ng hapunan ay agad itong natapos na parang nagmamadali. Kaninang umaga naman hindi ko na siya nadatnan o nakasabay mag agahan dahil lumabas ito at pumuntang bayan.

Alam kung iniiwasan niya ako dahil batid kung bilang isang bakla ay nahihiya o naiilang siya sa akin bilang ama niya na makita akong nagpapaligaya sa sarili.

Tsk! napabuntong hininga nalang ako. Gagu ka kasi hindi mo manlang sinara yung pinto ng banyo.

Hindi parin mawala sa isip ko ang kahihiyan habang naalala na mabuking ako ng anak kung nag sasarili.

Hindi ko alam kung pano ko sa kanya ipapaliwanag na dapat hindi siya mailang o mahiya sakin dahil normal lang yun sakin bilang lalaki.

Siguro ang hindi lang normal doon ay ang makita niya akong nagsasarili. Alam ko naman kung bakit ganito siya kung umakto dahil sa isa siyang bakla.

Tsk! dahil sa sobrang pagiisip tungkol sa pangyayari ay naisipan kung makipag inuman nalang sa mga kaibigan ko mamaya pagakatapos ng trabaho.

Nandito kami ngayon sa bahay ng kumpare kung si Rex. Kaninang alas-syete pa kami umiinom at kagaya ng dati ay malakas narin ang tama ng alak sakin.

Tinignan ko ang relo at mag aalas-onse na pala ng gabi. Mukhang mas naparami ako ngayon kompara sa mga nakaraang pakikipag inuman ko.

Wala pa naman akong balak na umuwi dahil na sisiguro kong magagalit lang sakin si Charles dahil uminom na naman ako. Uuwi lang ako kapag alam kung natutulog na siya.

Gaya ng dati ay nahihilo at nagiging dalawa na ang paningin ko pero tuloy parin kami sa pag iinuman ng biglang mag salita si pareng Peter.

“Oy panu yan pre, sinusundo kana ng inaanak ko” sabi nito kaya napatingin naman ako at nakita ko si Charles na papunta si kinaruruonan namin.

“Ang gandang lalaki naman ng anak mo pre” sabi ni Leo.

“Oyyy binatang-dalaga na talaga ang inaanak ko” pagbibito ni Peter saanak ko. Hindi lingid sa kaalaman ng mga kompare ko na bakla ang anak ko. “ang gandang lalaki mo na Charles” pagpuri niya kay Charles. Nginitian siya nito at saka nagmano.

“Thank you po ninong” ani Charles kay Peter.

“Nakuh sayanag naman ’tung anak mo pare. Kagwapong binata. Maraming maghahabol na babae dito” ani Gregory “Charles masarap tumira ng babae” aniya sa anak ko at tumawa kaya natawa narin yung iba.

Kita ko ang pag-asim ng mukha ni Charles don sa sinabi ni Gregory.

“Ninong kukunin ko na po si papa anong oras na po kasi” sabi niya kay pareng Peter.

“Oh sigi sobrang lasing nadin yan”

Tinignan ako ng masama ni Charles. Lumapit ito sa kinaruruonan ko at agad niya akong hinila para makatayo.

“Sige po ninong alis na po kami” pagpapalam niya kay pareng Peter at sa mga kainoman ko.

“Sige Charles mag ingat kayo” ani ng ninong Peter niya.

“ Diba sinabihan ko na po kayo na huwag na kayong magiinom! Tignan niyo nga sarili niyo. Hindi na kayo makalakad ng mabuti dahil sa sobrang kalasingan. Ang bigat bigat niyo kaya “ sermon nito.

Lakarin lang naman ang bahay namin sa bahay nila pareng Peter kaya naglalakad lang kami.

“C-charles s-sorry pala” sabi ko sa kanya kaya napatingin ito sakin at tinignan ako sa mga mata.

Kahit lasing ako alam ko pa kung ano ang mga sinasabi ko.

“S-sorry sa nakita mo. Huwag kang mahiya sakin normal lang naman sa mga lalaki ang gawin ang ganung bagay alam mo naman yun diba? Siguro nagawa ko lang yun kasi sobrang miss ko na ang mama mo” pagpapaliwanag ko ko sa kanya.

“Oo na, alam ko yun papa. Kalimutan nalang natin yun. Nakakainis ka ang bigat bigat mo” aniya.

---

Pinainom muna ako ni Charles ng kape at pagakatapos ay inalalayan ako nitong makapunta sa kwarto.

Nakahinga ako ng maluwag ng maramdan ang malambot na kutson sa likuran ko. Agad akong umayos ng pagkahiga para makapag pahinga. Alam kung marami akong nainom ngayon.

Gaya ng dati ay ramdam ko ang pag-angat ng damit ko.

“Pa, tangalin ko lang itong damit mo” sabi ni Charles sa malandang boses kaya napadilat ako.

Tinignan ko siya at nakita ko kung paano niya kagatin ang ibabang bahagi ng labi niya na parang nang-aakit.

Hindi talagang inaakit niya ako.

Hindi ako nakapag react ng inangat niya ang damit ko at nagtagumpay siyang matangal ito. Hindi ko alam kung anong nasa isip ngayon ni Charles.

Bigla niya nalang nilamas ang dibdib ko na siyang ikinabigla ko.

“Ang tigas talaga ng dibdib mo pa” aniya sabay kindat.

Sheeet ka Charles.

Sinisindihan niya ang umiinit at nagsisimula ng umalab na katawan ko.

Marahan niyang hinahaplos ang mga ito kaya nama’y napapa singhap ako. Nakita ko siyang ngumisi.

“ Cha-charl… “ sasambitin ko sana ang nagalan niya ng bigla niya akong pigilan gamit ang paglagay ng daliri niya sa labi ko.

“Pshhhhh…just lay down pa” sabi niya at nakita ko itong kinindatan akong muli.

Potangina napamura ako sa isipan. Napalunok ako sa simpleng pagkindat niya lang?

Bigla itong pumaibabaw sakin at umupo sa pagkakalaki ko. Tangina anong gingawa nitong anak ko?

Kahit alam ko namang mali na sa simula ang paglamas niya palang sa dibdib ko ay heto parin ako at hinahayaan parin siyang gawin ang makasalanang bagay na’tuh.

Nagimbal ako ng kiniskis niya ang pwet sa pagkakalaki ko kaya agad naman na nag react ito at tumigas dahil sa ginawa niya.

Fuck! ramdam ko ang unti-unting pagtigas ng sandata ko.

“ Charles…anong ginagawa mo? “ hirap na pagkasabi ko.

“Bakit papa ayaw mo ba?” malandeng boses ang gamit niya.

“ A-alam…mong ma-mali ito Charles.. .“

“Pero gusto mo naman diba?” nakingising saad nito.

“Ramdam ko ang katigasan niyo papa” sabi niya at gumiling-giling pa ito habang inu-upuan ang pagkalalaki ko.

“ Ugh…fuck Charles “ ungol ko.

Tumigil naman siya at ang sunod naman niyang pinag diskitan ang dibdib at utong ko. Nilamaslamas niya ang dibdib ko kagaya kanina at pagkatapos ay nilalaro ang isang utong ko gamit ang malilikot niyang daliri habang ang isa naman ay sinususo niya na parang isang sangol.

Pilitin ko mang pigilan siya sa makasalanang ginagawa ay wala akong magawa kung hindi ang umungol at mapaliyad sa sarap ng sensasyong ginagawa niya sa katawan ko.

“ Ugh…fuck you Charles “ mura ko sa kanya.

Dahan-dahan siyang bumaba at nakita ko nalang na pinihit niya pababa ang zipper ng saluwal ko at nilabas doon ang naghuhumindig kung pagkalalaki.

“FUCK ang laki niyo po papa” sabi niya habang nakatingin sa nakatayo kung pagkalalaki.

Hinawakan niya ito kaya ramdam ko ang init ng mga palad niyang naka palibot sa sandata ko. Pinihit niya ito pataas-pababa hanggang sa malaman ko nalang na sinasalsal na niya pala ako.

“ Ugh…fuck…ahhh! “ ungol ako ng ungol habang napapaliyad sa ginagawa niyang pagpapaligaya sakin hanggang sa maramdamn ko nalang na lalabasan na ako.

“ CHARLES… “

Bigla akong napabangon. Tumatagaktak ang pawis sa noo ko habang habol-habol ko ang sariling hininga.

“Shiiit!” napa hilamos nalang ako ng mukha.

Potangina! panaghinip lang pala.

Tangina namang panaghinip yun ang weird.

Bakit si Charles?

Itutuloy…

A/N:

Kala niyu huh 😂

Akala niyo lang yun bwahahahaha.

Comment naman kayo guys kung anong gusto niyung mangyari sa susunod. Pakipindot nadin yung star HAHAHA.

Arigato gosaimas.

CHAPTER 5

DIETHER’s

POV

Agad akong bumangon sa pagkakahiga. Hindi ko inaasahan ang panaghinip nayun. Pansin kong nakabihis na ako ng damit.

Tangina! Baka totoo yung kagabi?

Lumabas ako ng kwarto at agad kung nakita si Charles sa sala na abalang nanunuod ng TV.

“Good morning pa”  masiglang bati nito sakin.

“Tapos na po akong kumain. Hindi na kita hinintay dahil alam kung tatanghaliin ka sa pag gising. Kanina pa po nakahanda yung agahan”

“Ah…Charles k-kagabi ano. Eh ano pala ang nangyari? nauutal na tanong ko sa kanya.

Hindi naman sana totoo yung ginawa niya. Nagtatanong lang ako kung binihisan lang niya ba ako o meron pa siyang ginawa.

Nakita ko ang pag buntong hininga niya. 

“Ayun lasing ka na naman kagabi! Kinuha kita kay’na ninong Peter dahil anong oras na at wala kapa. Diba sinabi ko na sa inyo na huwag na kayong iinom o mag lalasing?” sermon niya sakin.

Alam kung galit siya pero pinipigilan niya lang pagtaasan ako ng boses dahil batid niyang ama niya parin ako.

“Ah ganun ba? Ano pa yung nangyari? kasunod na tanong ko sa kanya.

“Ayon inakay lang naman kita mula kay na ninong Peter hanggang pauwi. Hindi ka naman mabigat” sarkastikong tugon niya at pinandilatan ako ng mata.

WOW! tinatarayan na ako ng sariling kong anak. 

“Pagkatapos pinainom kita ng kape para naman mahimasmsan ka. Tapos inalalayan pa kita hanggang kwarto mo. Tapos pinunasan kita dahil ang baho mo, tsaka binihisan”

“Ah…ah tapos ano pa ang nangyari? pangatlong kasunod na tanong ko.

Baka may nangyari pa at nakaligtaan niya lang sabihin sakin. Nakita ko ang pagtaas ng kilay at pagkunot ng noo nito.

“Wala na! Pagkatapos kitang mabihisan ay agad akong lumabas ng kwarto mo at hinayaan kang makatulog bakit?”

“Ah…w-wala. Wala naman na tanong lang”

Pagkasabi niya noon ay nakahinga ako ng maluwag. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan.

Mabuti nalang talaga at panaghinip lang. Hindi ko alam anong gagawin ko kapag totoo yung mga panaghinip ko kagabi.

Pero grabe, isa lang ang masasabi ko. Masasabi kong iba si Charles kung totoo man ang nangyari.

---

Nagdaan ang mga araw hindi na nawala sa isip ko ang panaghinip na’yun. Paulit-ulit itong sumasagi sa isipan ko at hindi ko alam kung bakit.

Parang ewan, basta hindi ko maipaliwanag at sa mga nagdaang araw na’yun hindi ko mabatid kung ano itong pakiramdam ko pagnakikita ko siya—si Charles.

Mukhang naging paranoid ako. Yung isang simpleng kilos niya lang iba agad ang nabubuo sa isipan ko. 

Kagaya nalang ng tinatali niya lang ang medyo may kahabaan niyang buhok sa harapan ko. Hindi literal na mahaba ang buhok niya yung saktong natatali lang.  Umiinom ako ng tubig ng mga oras nayun tapos pinagmasdan ko lang siyang itali ang medyo may kahabaan niyang buhok.

Ewan ko pero parang iba ang pumapasok sa utak ko ng ginagawa niya yun. Hindi ko namalayang napaawang ang mga labi ko dahil sa nabubuong kabalbalan sa isip ko. Nababaliw na yata ako.

Tapos meron pa, one time. Naghuhugas ako ng kamay sa lababo dahil katatapos ko lang kumain ng bigla nalang siyang lumuhod sa bandang giliran ko. 

Tangina akala ko anuna. Yun pala may kinukuha lang siya sa divider sa ilalim ng lababo. Aaminin kong nag expect ako ng bagay na hindi naman dapat kaya na dissapoint ako.

Tangina nababaliaw na yata ako. Sarili kung anak minamanyak ko at pinag-iisipan ko ng kababuyan.

Para malingat ang isipan ko kay Charles ay napag-isipan kong imbitahan ang mga katrabaho kung securitu guard na mag inom dito sa bahay.

Pumayag naman si Charles dahil at least sa bahay ako magiinom at hindi sa labas.

“Pre wala na tayong ice” ani ni Carl na isa sa mga katrabaho ko, bali apat kaming nag iinoman ngayon sa bahay.

“Oo nga pre” singit naman ni Alex.

“Charles…” tawag ko sa anak ko.

“Ano po yun pa?” sigaw niya mula sa loob ng kwarto niya. Nandito kasi kami sa sala.

Hindi ko pa pala napapakilala ang anak ko sa kanila.

“Ano po yun?” tanong niya samin kaya napatingin ang mga katrabaho ko sa kanya lalo na si Carl.

Hindi nakatakas sakin ang pagtingin nila sa anak ko na parang kinikilatais ito. Ramdam ko ang pagkailang ni Charles sa harap ng mga katabaho ko.

“Eto pala si Charles anak ko” pagpapakilala ko kay Charles para narin malingat ang atensyon nila sa anak ko. “Charles ito pala yung mga katarabaho ko si Carl” pagturo ko kay Carl na kaharap ko “eto naman si Alex” pagpapakilala ko naman sa katabi ko “at siya naman si Ronnie” pagpapakilala ko sa katabi ni Carl.

“Hi po…” nahihiyang pagbati ni Charles sa kanila. Pansin ko ang pamumula ng pisngi nito habang nakatigin kay Carl. Tinignan ko naman si Carl at nakangiting nakatigin din pala ito sa anak ko.

“Pwede bang bilhan mo kami ng yelo naubusan na kasi kami dito eh” malamig na utos ko sa anak ko.

“Sige po” binigay naman ni Carl ang pera kay Charles.

Tangina ewan kuba pero feeling ko parang may mali sa kung paano ibigay ni Carl ang pera sa anak ko. Parang sinadya niya talagang mahawakan ang kamay nito. Kanina ko padin napapansin ang kakaibigan tingin nito kay Charles, si Charles naman wagas makangiti.

Pagkatapos nun ay agad na lumabas si Charles ng bahay para bumili ng yelo.

“Bakla pala anak mo pre?” tanong ni Carl na tinanguan ko lang.

Hindi ko gusto ang pagtawag niyang bakla sa anak ko. Bakla siya pero may pangalan siya.

“Ang gandang bakla ng anak mo pre” sabi naman ni Ronnie.

“O ’nga maraming magkakandarapang lalaki diyan” sabat ni Carl.

Tsk!

Pagkatapos ang ilang minuto ay nakabalik na si Charles dala-dala ang isang plastik na naglalaman ng limang yelo.

Binigay niya kay Carl ang sukli tapos may pangiti-ngiti pa talaga siya dito.

Inaakit niya ba ang katarabaho ko?

Oo alam kung gwapo din itong si Carl at may kakisigan din ang pangangatawan kaya hindi malabong magka gusto ang anak ko dito. Nakakirita!

“Sayo nayang sukli” ani nito kay Charles.

Aba ang gagu mukhang may balak pa yata sa anak ko. Mukhang nagpapansin din ang ungas.

“Ah huwag na po okey lang po ako” pagtangi ni Charles.

Taena! mukhang nagpapabebe pa ang anak ko.

“Sige na tangapin muna” pagpipilit ni Carl at talagang pinagsiklop niya ang kamay sa kamay ng anak ko kaya hindi na ako natutuwa.

“Tangapin mo na Charles!” napasigaw na ako dahilan para mapatingin sila sa akin at pati si Charles na gulat na gulat. Ito ang unang pagkakataong sinigawan ko siya.

“Pumasok kana nga sa kwarto mo” ani ko na agad naman niyang sinunod.

Tsk, nangigigil ako ngayon.

Patuloy lang kami sa inuman. Naguusap kami tungkol sa mga  asawa namin. Gustuhin ko mang hindi ito pagusapan pero wala akong magawa.

Talagang nag suggest pa ang ungas na Carl na maghanap na ako ng bago.

Haist…

Pinagpatuloy namin ang inuman. Hindi pa ako nalalasing dahil mas mukhang tinamaan ako sa pagkabadtrip sa hindi ko malamang dahilan.

Kanina okey pa ako hangang sa makita ko lang kung paano hawakan ni Carl ang kamay ng anak ko at kung paano ngumiti si Charles sa kanya ay talagang hindi naging okey ang lahat sa akin.

POTANGINA! nangigil ako kay Carl pati kay Charles ngayon kainis.

Itutuloy…

A/N:

Patay ka Charles sa papa mo.

Hahahahaha ano kaya mangyayari? Ano usto niyong mangyari kay Charles.

Chugi o Churva?

Comment kayo guys tapos vote narin hehehe.