Author’s Note

Hi Wattpadians!

  

        Siguro sa pagkakataon na ito ay nagtataka kayo kung bakit hindi si Sofia ang aking Ambitious Series story na pinapublish.

        Honestly, nadelete ko po lahat ng drafts ko sa kwento na iyon. Ang apat na chapters na aking idadagdag sana sa three chapters na aking naipublish na ay nawala bigla. I try to restore it pero wala na talaga. Kaya nawala ako sa kwento. Hindi ko alam kung ano ang susunod na sequence of event dahil nasira na nga ang plot ng kwento. Kaya naman I decided na hindi nalang muna unahin si Sofia but rather open a new story far from Ezrael’s world.

    Ang kwentong ito ay maaction at madrama. Sana handa kayong mabwesit at magpatawad din dahil mabwebwesit kayo sa mga bida dito. But know the fact that this story is meant to embody a fact in our society.

     Sana mabigyan ko ng justice ang special na kwentong ito na may real life background. But all of the names and events or places here are purely fictional parin. Kaya sana ready kayo sa mga mababasa niyo ditong nakakainis at mapapamura talaga kayo.

     Tunghayan natin ang kwento ni Zenon. The man who will do everything just to get even. Para maipaghiganti niya ang kanyang nawasak na puso. Ang puso niyang pinaglaruan at binalewala. Ang puso niyang walang ibang hinangad kundi mahalin ng tunay.

Disclaimer: This story is a work of fiction. Any names of person, place or event found in the story with resemblances to any other work real or fiction is purely coincidental. The author holds copyright to this work and any form of reproduction is not allowed without written permission from the author itself.

Warning: Contains gender sensitive theme. This story involves man to man love affair and sexual contents are strictly for reader’s discretion.

Chapter 1

Maalinsangan na sikat ng araw ang aking iniinda ngunit balewala yun sakin. Sa isip ko, I needed this training anyway. Paano ako magiging successful sa mga gagawin ko kung magiinarte ako. Sunog na balat, walang kaso yan sakin. Ang mahalaga ay magawa ko ang pagsasanay na ito ng maayos. This training is quiet excruciating but worth it at the end.

    “Versales! Move your ass! Move!!” hiyaw ng aking superior habang linulusong ko ang mud obstacle sa training grounds namin. At this rate, masasabi kong bumilis na ako ng 15 seconda kompara ng magsimula lahat ng obstacle trainings ko two months ago. Nakukuha ko na ang aking rythm at mabilis kong nakukuha lahat ng tips at tricks na tinuturo samin ng superior ko when it comes to finishing this bullshit obstacles.

    “Up to the wall Versales! Faster!!” hiyaw ni Sgt. Faulkner na siya ko namang sinunod. Now I have to climb this crazy shit wall with a wet armor all over me. Paano ko pa ito maaakyat? Well, that is how we have to toughen ourselves. Para maging isang special agent. For the fucking sake of being an elite force of the Army I have to go through this.

    “Move faster men!! Move!!” muling hiyaw ni Sgt. and after 2 minutes and 34 seconds, I finished the damn course and it was 5 seconds better that yesterday.. I am improving a lot.

    “Good job Versales!” bati sakin ni Sgt. Faulkner ng marating ko na ang kinatatayuan niya with a heavy breathing. Para akong mamamatay sa kawalan ng hangin sa aking baga. My sight was blurry pero kinaya ko. Kailangan kong tumayo at maging in position. Walang lugar dito sa Agent Training ang babagal bagal at magpahinga kung hindi pa oras ng pahinga.

    Tumayo ako at buong lakas na lumugar sa aking posisyon bago unti unting nagsipilahan narin ang mga nahuhuli saking mga kadete.

    It was indeed a mind blowing and tiring obstacle course but it does not end there. Ang isang araw ay hindi natatapos hanggang walang firing na nagaganap. I have to learn how to shoot swiftly, accurately and precisely.

     Ang isang agent ay hindi pwedeng magkamali sa mga actions niya. Lahat ay kalkulado. Dahil kapag nagkamali ka, your cover will be ruined. Hindi dapat masira ang cover mo when you go to your missions. And that made me eager to do this more.

  –––––––

      “Six months of training. That is all I need. And after that, babalik na ako ng Pilipinas.” I said with a loud and angry voice. I wanted him to hear what my heart is telling me.

    “Pero wala nang sense na bumalik ka pa dun? The man is married now. He has a multi million dollar business all over the Philippines and across Asia. Ano pa ba ang gusto mong mangyari?” he tried to calm me down pero kahit anong sabihin niya ay hindi na magbabago pa ang isip ko. I needed this revenge.

    “Because I will make him feel that I am the one that he needs. Gusto kong magmakaawa siya sakin. Gusto kong ibalik sa kanya ang sakit na binigay niya sakin noon. Ang sakit na hanggang ngayon ay hindi parin nawawala. I will not stop until he kneels on the ground in front of me, begging for me.”

    “At sa tingin mo Zenon mangyayari yun? He was the one who played on you. Madali ka niyang napaikot. You easily given up on every word that he says. You were so blinded by your own obsession of that guy. And you still are, don’t you see that?” isang masakit na katotohanan ang sinampal niya sakin.

   Tama si Tito. Ako lang naman talaga ang nagpakatanga sa lalaking yun. Fuck! I was a guy who fallen in love with a guy that never look at me the same way. And I became obessesed with him. Became like a dog that will follow him whatever he says.

    “Dahil siya lang ang minahal ko Dad.. Siya lang at wala ng iba. And call me a psychopath for taking another chance of being near him again, pero gagawin ko yun para lang patunayan sa kanya na ako ang kailangan niya sa buhay niya. No one else but me. And I will give him the hurt that he will never forget. I will play with his feelings till he surrenders to me.” I said and I grinned with that thought.

   Ang makita kong lumuluha siya habang nagmamakaawa ay isang napakagandang senaryo. Ang lalaking sumira sa aking paniniwala sa pag-ibig pitong taon na ang nakakaraan ay luluhod sa aking harapan upang hingin ang aking kapatawaran at hilingin na muli kaming magsimulang muli. Isang napakagandang tanawin. And I was smiling devilishly habang tinitingnan ko ang aking Tito na umiiling at nawawalan ng pag-asa.

   “You are a grown man now Zenon. Do what you want. Pero ito ang sinasabi ko sayo, huwag na huwag mo akong sisisihin na hindi kita pinaalalahanan. Ikaw nalang ang hindi nakaka move on sa mga nangyari noon. You are making a fool of yourself!” mariin na saad ng aking tiyuhin.

   Mr. Zircon Versales. My uncle/dad na nagpalaki sakin mula nang pumanaw ng maaga ang aking mga magulang. Being a son of the great Titan Versales, he took over the company my grandfather left them. And since my Dad was older, after his death ay ang tito Zirc ko na ang nagtake over ng lahat ng ari-arian ng aming pamilya.

   He became my dad. I look up to him kahit na iba siya sa lahat. He is gay. He never wanted me to look at him lesser than a man because he never was. He is tough. Malakas siya at rinerespeto siya ng lahat ng taong nasa ilalim niya. But his intimate relationships were always open with me and everyone. He dated several guys already.

    Being gay never made him less than a man. And I promised myself that I will protect him with all my heart. And being gay myself, I understand his feelings. Kaya siya rin ang may alam sa lahat ng aking dirty secrets. And my obsession with that man is one of them.

   “Dad.. I just have to make it even for him and me. Yun lang ang gusto ko. I can’t go on with my life knowing that he destroyed me. He broken me to pieces and I never healed at all. No matter what I do, bumabalik at bumabalik ako sa araw na yun. So don’t blame me for making my revenge. I just have to. I need that fulfillment my heart needs.” this time mahinahon na ang boses ko. Lumapit siya sakin at hinawakan niya ang mga bisig ko.

   “Naiintindihan kita anak.. Whatever it is that you want to be fulfilled, go for it. But please, think twice before you make any actions. You know how much I love you and you are my only family now. I can’t loose you. Promise me, you will never put yourself in danger.” sambit niya at hinawakan ko ang kanyang kamay at yinakap siya.

    “Yes Dad. I promise. Trust me on this. When I have my share of revenge, magiging malaya na ako sa nakaraan. And I will move on.”

  —————         I was looking at the window at my hotel suite. Makulimlim ang panahon and this was not a nice day to welcome me back to the country I grown up. Wearing my boxers while roaming around the big room makes me feel cozy and horny at the same time. Bumabalik lagi sakin ang ala-ala when I had that first time with him. The way he touched me. The way he kissed me. The way he pushes his dick inside me. The way he filled me inside is always nostalgic.

   This was the same hotel me and him made love the first time. And I am impressed that it stayed the same. But now that I am back, I will complete this room again. Him and me making each other feel that we belong. And no one can ever replace that.

    And the perfect time has just arrived for me to finally meet him. The man that once was a cool guy. A man that once I fell in love so hard with. The man that destroyed everything I built for myself. The man that made me cry for the first time.

   “I am back.. And this time, I will make it the other way around. With everything that is going on with your life in the coming days, you will beg for my help. And will have the need of me staying in your side all the time.”

   I light up my cigarette and watch the smoke disappear into air as I breath it out. My heart is trembling but I am more ready that scared.

    Makikita ko na muli siya. Levi Claude Ravasi.

    Levi. I’m gonna destroy you like how you destroyed me.

   

                           

–––––•••••––––

Chapter 2

July 2011

        “You can’t possibly say na hindi mo pa kilala si Levi Ravasi? That damn gorgeous guy from Business Administration? Talaga bang wala kang pakialam sa mundong ginagalawan mo Z?” walang humpay na pagsasalita ni Kian sa aking harapan while I was busy reading my notes.

     “I don’t have time for checking out people K. You know that. At kung sino man yang Levi na yan, I don’t have to waste my time knowing him either. So please, kung wala kang ibang gagawin besides matching me out with guys na wala naman akong panahon, just mind your business okay?” iritado kong sagot kay Kian na kinairap niya lang.

   “Attitude mo ah! Kaya ka nagkakaganyan kasi wala pang nakakakuha ng virginity mo! Gosh Zenon.. 18 years old ka na.. Live your fucking life!”

   Kian Adriano, my one and only friend since I don’t know when. Para sakin, si Kian na ang naging brother/bestfriend/defender ko mula pa nang kami ay magkakilala nung kindergarten kami. We grew up together and we also share common characteristics kaya naman naging madali saming dalawa na manatiling magkaibigan up until now.

    Unlike Kian, I am an introvert kind of guy. I only talk to Kian and Dad freely. But with other people, I tend to not talk to them at all and never even glance at them while they are trying to.

     Hindi ko alam but it is hard for me to trust anyone. I find it hard to expand my circle when I grow up having fears about people betraying me and eventually destroying my whole life.

     “K.. I will be okay. I am a grown up but I won’t follow the way you live your life. I am fine having you by my side.” sagot ko nalang sa kanina pang iritadong kaibigan ko.

    “I won’t stay by your side forever Z.. Hindi ko kailanman binalak na pakasalan ka. Its like incest when I do that. Yuck!”

    Tinaliman ko siya ng tingin pero tumawa lang ang loko.. Sabay peace sign naman nang hinahabol ko na siya along the lobby.

    “Z! Sorry na.. Peace na tayo beshy.” hiyaw niya pero hindi ako nakinig at hinabol ko parin siya. I did not care kung ano man ang sinasabi ng mga nadadaanan ko while running after my bestfriend.

   At sa kamalasmalasan ko nga ay bigla akong bumangga sa isang katawan na hindi ko naman talaga sinasadya. He was just turning round the corner at mabilis siyang natumba at napadagan naman ako sa kanya.

    And everything was in slow motion. The cheesy romantic movies I have watched with my Dad. The movies that makes me puke sometimes.

    Ngayon, right at the moment, nakatitig ako sa mata ng lalaking aking nadaganan. He was looking at me with surprise and I was stunned by his face.

   Makapal na kilay. Hazelbrown eyes. Ang ilong niya na sculpted to perfection. His stubbles na unti unti nang tumutubo. His strong cheekbones. His red and tempting lips. Ang buhok niyang medyo may kahabaan that suits his very strong personality.

   And suddenly I was kicked aside. Napaigtad ako dahil sa sakit ng pagtama ng tuhod niya sa aking pagkalalaki.

   “What the fuck dude? Bakla ka ba? Get off me already!” he shouted at para bang mabilis akong kumilos at napatungo nalang ng ulo nang makatayo na kaming dalawa.

   “I-I’m really sorry. Di ko sinasadya.” paghingi ko ng tawad sa kanya.

   “Tss.. This is a lobby not a playground, brat!  And please, sana hindi na kita makita ulit.. Pinakaayaw ko sa lahat ay mga baklang katulad mo!” he yelled. I was taken off guard and right there at that moment, I formed my hands into fists.

    Pinakaayaw ko din sa lahat ang pinapamukha sakin na isang pagkakamali ang pagiging bakla. I need to show him what kind of gay he is talking to.

    Mabilis kong hinablot ang manggas ng kanyang uniform and I blow him one strong punch in his abdomen. It was enough for him to crouch on the floor and become immobile for a while.

    Nagkaroon na ng commotion sa aming kinalalagyan at lumapit narin sakin si Kian upang awatin ako sa binabalak ko pang gawin.

    “Say every shit that you can say pero huwag na huwag mong lalaitin ang pagkatao ko o ng kahit na sino dahil hindi mo alam kung ano ang kayang gawin nila sayo. You are so full of yourself asshole! Sana nga hindi na kita makita dahil kapag nakita ko pa ang pagmumukha mo.. I will crush every bone in your body!”  buong lakas kong bulyaw sa hayop na lalaking nakahandusay sa sahig dahil sa sakit ng aking suntok.

   “FUCK!! Humanda ka saking bakla ka! I’m gonna kill you!” hiyaw niya pabalik pero may nagsidatingang grupo ng kalalakihan.

   “What the fuck happened here? Dude? Anong nangyari sayo?” aligagang tanong ng isa sa mga kasamahan niya.

   “Z!! Tara na.. Umalis na tayo. Baka mapahamak pa tayo sa ginawa mo. Gosh! Bakit ba kasi ganyan ka ka agressive?!” hatak sakin ni Kian at tuluyan na nga kaming nakalayo sa nangyayaring commotion kanina.

   We tried to hide in the library at habol hininga kaming nakarating doon.

   “Z!! Hindi mo ba alam kung sino yung lalaking sinuntok mo kanina?!”

    “Kian.. Wala akong pakialam kung sino ang hayop na yun. I said sorry to him dahil hindi ko sinasadya ang pagbangga sa kanya but then he said foul words in front of my face. Pinapamukha niya sakin na isang napakasamang bagay ang pagiging isang bakla!” I can’t help but yell at him. Hindi ko mapigilang hindi magalit.

   “Gosh Z! Calm down okay?! Yung lalaking yun ay si Levi Claude Ravasi!! And ngayon palang tatawagan ko na si Tito Zirc.. You are not safe here in this school. Hindi mo gugustuhing galitin ang lalaking yun.” he immediately get his phone from his bag and dialled..

  Binawi ko naman agad ang phone niya and I put it inside my pocket. Wala akong kinakatakot. I don’t really care kung anuman ang mangyari sakin. Handa akong harapin ang lalaking yun. If he wants to get back at me, I am ready.

---

    Present Time

      I smiled nang makuha ko na ang e-mail galing kay Dir. Zaravosky. My immediate superior. Working for the Interpol is not easy. And talking about not easy is about the mission na gagawin ko.

     I read it intently and a smirk on my face was all I can react. Hindi ko inaasahan na isang malaking problema pala ang hinaharap ngayon ng lalaking yun.

    I called Dir. Zaravosky through a hidden ID. I have to be very careful with everything I do. From my identity down to every detail about myself. Kailangan kong iconfirm sa kanya kung talaga bang ako ang gagawa ng mission na binigay niya sakin.

   “Versales! That was fast.. I know by now, you are asking yourself why I chosen you to do the mission.”

   “Yes Sir.. I am honored but I did not expect that I will handle this one all by myself.” sagot ko sa aking superior.

   “I know you can handle this well. And you are one of the best in your class. I won’t give you a task when I know you are not yet ready for it. And I know you will be successful in accomplishing this one.” I can hear confidence and trust in his voice.

   “I will do my best not to disappoint you Sir!” buong tapang kong sagot. Naeexcite na ako sa gagawin kong misyon.

    “The jet will be in Los Angeles at 2200 hrs. Ready yourself Versales.” huling saad niya bago ibaba ang tawag.

    Napaupo ako sa aking swivel chair sa opisina ng aking bahay dito sa L.A.

     After six months of training to be an elite agent of the US Army ay masaya ako dahil narating ko narin ang puntong ito na matagal ko nang hinihintay.

   The fulfillment of my long wait. My time has finally come to face that bastard again.

    Levi Claude Ravasi. I can’t believe na isa siyang target ng mga high class ammunitions trade. Ang kompanya niya na may kinalaman sa paggawa ng mga sapatos at damit ay malaki ang covered na market. Mula Pilipinas hanggang sa China, Japan, South Korea and Singapore na malalaking economies sa Asia.

    And now, it is my mission to be a rat inside his company and to know every possible investors that will potentially be an ammunition trader. Most wanted ammunition trader to be exact.

    But that is just the boring part. The exciting part will be that moment when he has no choice but to need my help once he finds out about the danger his company is facing.

    And that is the time na magmamakaawa na siya sakin and he has no choice but to follow every word that I say too.

    Nakasalalay sakin ang buhay niya at ang buhay ng company niya. He will lean on me and that will be the start of my revenge on him.

    I searched in the internet all about his company “Itivata”. Minana niya ito mula sa kanyang business tycoon na ina. Mrs. Ingrid Ravasi. She started the company when she married the rich and powerful Dominik Ravasi. A very interesting family.

    I remember how his mother looks at me with disgust at that time.. That moment when I was crushed into pieces.

   And knowing that the old woman is still alive makes me get more excited. Paano kaya kung makita niya ulit ako. And this time around, that disgust in her face will be replaced. Gusto kong makita siyang magmakaawa sakin.

   I light up a cigarette and faced the ceiling of my office room. Hindi ko mapigilang hindi makaramdam ng kakaibang excitement at pananabik dahil sa wakas, uuwi na ako sa Pilipinas.

   Makikita ko nang muli ang mga taong labis na nagpabago sa takbo ng aking buhay. They made me tougher than I was.

     I was a strong willed person eversince. But I became a weakling for the love I felt for Levi.

     Pero ngayon, I will make sure na hindi na nila ulit ako masasaktan pa. Just the thought of me being the fool again makes me wanna kill myself.

     Everything is ready. I packed all of the stuffs I need. The only thing left is to have a new haircut.

      I need to look handsome as hell in front of Levi. I will make him hard just by looking into his eyes.

      Just thinking of it makes me want it more. Sex after meeting again won’t hurt anyway. Napangisi nalang ako sa aking naisip.

                          —————–•••••—————

Chapter 3

July 2011

Levi

“I can’t believe na isang bakla ang magpapatumba sayo ng ganyan. I should applause for him. That was one great blow he made on you.”

I glared at Fred and he just laughed out loud because of what just happened earlier. Kung talagang minamalas ka nga naman, I get into trouble at napahiya pa ako sa harap ng mga kaibigan ko. My nerves and my anger is just getting into a collision. I need to get back into that gay guy. Pagbabayaran niya ang ginawa niya sakin.

“Dude.. Chill ka lang okay? I mean, diba dapat maging masaya ka dahil you already found your match? The one who can easily grab you and get you down on your knees?” natatawang saad nanaman ni Fred sakin while Echo and Alvin are just staring blankly at me.

“Sa tingin mo makakapagchill ako sa ginawa sakin ng gagong yun? I will hunt his shit down and I will break him hard and he will never forget what I can do to him. Hindi niya kilala ang binangga niya.”

 "Its too much to worry Levi.. Just let it go. Hindi ko rin naman nagustuhan ang sinabi mo dun sa tao. You were being homophobic."Alvin muttered. Nagsalita din siya sa wakas. And this is the reason why I hate him sometimes. Pinagtatanggol niya palagi ang mga third sex. 

"Pinagtanggol mo pa talaga ang baklang yun.. Dude! Ako ang kaibigan mo! That motherfucker just showed up and messed up my day and I got this humiliation.. Sa tingin mo ba hindi ako magagalit? Sa tingin mo ba ganun lang kadaling kalimutan yun?"

“So ano na ang plano mo? Kidnap him? Torture him? Dude.. Hindi natin kilala ang magulang nun.. Kapag isa sa mga investors ni Tita Ingrid ang parents nun, it will be a big problem for your family. So pag-isipan mong mabuti ang gagawin mong yan.” Echo said and made me look straight into his eyes.

Hinawakan ko muli ang aking humihilab na tiyan. With that kind of punch, hindi ko akalain na isang bakla ang taong yun. Or is he? Baka nagkamali lang ako sa aking hinala.

Then I smirked at the idea. I finally decided that I will go with my plan. Payback time. Hinding hindi ko hahayaan na ganitohin lang ako ng kahit na sino.

I am Levi Claude Ravasi. And no one can treat me like what that guy did to me.

“Echo.. I want you to get information about that guy. Gusto kong malaman kung sino siya.”

Nagkatinginan silang tatlo ang then looked at me again. They raised thier brows like I am up to something.

 "I want to know my enemy better.. He just made a nemesis out of me. I will make sure that he will never forget me after the show ends." 

I slowly smiled and gazed at the horizon from afar. We were at the rooftop of the building and the sun is about to set. This day will always be memorable.

---

"His name is Zenon Versales. Only son of Zircon Versales of the Versales Group. Everything else is just plain boring achievements. And oh, he is taking up Forensic Science." 

Napakunot ang noo ko sa aking nalaman. Forensic Science? He wants to be like Sherlock Holmes? Hindi pala siya basta basta kung ganun. But I don’t care. It doesn’t matter to me anyway kung anong ginagawa niya sa buhay.

“And what does he like to do? His hobbies? His likes and dislikes? Any info?” I agitatedly said pero lumukot lang ang noo ni Echo.

“Dude.. Seriously? It is a personal information so I am sorry to say that I don’t have any of that.” ismid niya sakin at napatango nalang din ako.

I pouted and looked away. We are inside my room. It was a weekend so I invited them to our house. Ang mga kaibigan ko lang naman ang aking naaasahan sa lahat ng oras. While my mother is working so hard to keep our company that is falling apart.

She wants me to succeed her but it was never my passion. I wanted to become a fighter. A boxer. What is the use of my huge muscles and incredible strenght kung uupo lang ako sa swivel chair and read every fucking paper that is handled to me by my secretary.

But I have no choice. I am the only child of Ingrid Ravasi. And being the only child has that big responsibility in your shoulders.

“I found out something about Zenon. And I am sure that you will be happy if you find this out.” Alvin bursted out. His smile is really unusual. May gusto ba siya sa baklang yun?

"And what is it that you found out about him Al?" tanong ko naman sa kanya na mas kinangiti niya lang.

“He is an Amateur fighter at this certain gym few blocks away from our University. He works out their and he also fight with other fighters.” nakangiting saad ni Alvin that given me some thrill of excitement.

Napangiti ako and that was enough for me to continue what I have in my mind.

"This is getting more interesting than I thought. I want to know kung ganu ba siya kagaling sa ring. I wanna fight that fag and I will show him what real fighting is." nakangisi kong sabi sa kanilang tatlo.

"Paano mo nalaman yun Al? Are you stalking him?" 

Nasamid bigla si Alvin habang umiinom siya ng soda. Napaubo ito and it made me burst out laughing.

"I knew it! May gusto ko sa baklang yun noh?! Dude! What the fuck?! Why were you hiding this to us?" bulyaw ni Fred na kinatawa ko lang lalo.

“Gago! Hindi ako bakla! Our friend right there is asking for our help and that was the least I can do for him! Lakas ng imagination mo! Baka ikaw ang may gusto dun?” pangungutya naman ni Alvin that lead them to have a mock fight. They were brawling but it was nothing serious. A childish fight.

And I smiled again. Thinking that I will have the chance to get my revenge on him makes me get excited. But I don’t know why I have this much excitement. Is this just about revenge?

————▪▪▪▪———–

Present Time

I hung up my phone and I gazed outside the window of my office. It was a gloomy day. Mukhang malakas ang ulan mamaya. I am getting myself ready for a meeting with the board.

 "Sir? I just want to update you about the on going production of the Winter Collection. The west wing of the main plant has problems with its machines. And at this rate, we can't afford to have that kind of delays." the head of the operations just showed me how incompetent he is. It is his job to make sure that the production will have no problems but now he is stating that our production is in delay because of mechanical malfunctions?

"Mr. Domines? How much is the budget for the machines and repairs for that? Do you even know what the hell you are doing?" I stood up and stammered and they all looked down.

"Sir- Sir.. I am already taking care of it.. I just wanted to let you know that we will experience delay for our next collection." he said again and I stood up and stand in front of them.

"Binabayaran ko kayong lahat to do your jobs! Now if you fucking tell me that there are problems, Expect me to be fucking pissed because you all know that our company just got back to the top of the competition and we cannot afford to get down again! I did all my best to make executive decisions that will save this company. But if you fucking tell me your incompetence, you better send your resignations letters and I will gladly accept them!" I stammered again and walked out of the board room.

Mabilis kong tinahak ang daan patungo sa aking opisina but I changed my mind. I need to get to the top of the building. I need to let this all out. I don't wanna get so stressed out just because of my stupid employees.

Nang marating ko ang rooftop, I shouted so hard. Kulang nalang ay lumabas ang baga ko sa aking paghiyaw.

“I fucking hate this life!! AGGGGHHHHH!”

And I sat down on the cemented floor. I felt like somehow my burden was lifted for a bit. Nandito ako sa taas ng building na ito and I am all alone.

 Then suddenly memories cames flashing on my head. And I can't help but be teary eyed. That day, I can still remember them so clearly.

"Z.. I miss you so much.. Patawarin mo ako.. I'm so sorry for everything that I have done. Hindi ko sinasadya." I quietly said. And my tears were falling down my face. The pain. The pain that I caused him is also the pain I given to myself.

"Kung hindi lang ako naging duwag. Kung nagawa ko lang sana ang dapat ginawa ko noon, I would have ended up being happy with you."

 But no matter how much I cry. Kahit maglupasay pa ako dito, he is never going back. 

 My phone vibrated and I took it out of my pocket and wiped my tears to see who was calling me.

"Ivana?" I called out her name.

“Wala ka na ba talagang pakialam sakin? I am your wife Levi!! Why are you doing this to me?”

My mind get clouded again. This woman is getting worse every single day. I can’t believe I am married to this egotistical brat of a woman.

 I stood up and cleared my throat.

"Let's end this marriage Ivana."

 

—————–•••••––––––––

Chapter 4

August 2011

         “Strenghten your punch Z! C’mon! Punch that bag harder!!” sigaw ni Coach Dennis sakin. I was focusing my energy and strenght in my legs thats why I don’t really focus much on punching. Mahina ang tuhod ko. I train my legs more than my upper body.

    I have a strong punch to begin with. Pero kapag nasa laban na, I feel so distracted with how my legs crossover from one point to another. Minsan yun ang nagiging dahilan upang matumba ako while trying to dodge every punch my opponent is giving me.

   Sinuntok ko ng sunod sunod ang punching bag and blow one strong punch making it swing higher than expected na nagpalaki ng mata ko. What the hell was that?

  

   “Z!! What the fuck? Anong nangyari? What was that?” gulat din na tanong sakin ni coach. Napabaling ako sa kanya habang humihingos. I stared blankly at my coach with fear in his eyes.

    “Who is bugging you Zenon? May gumugulo ba sayo?” tanong ulit sakin ni coach but I didn’t answered him.

   I walked out of the ring instead and walked over to the locker rooms and tried to settle myself down.

    Hanggang ngayon, hindi ko parin kasi makalimutan ang lalaking yun. Why do I keep on thinking about him? He was an asshole yet I have this unexplained feelings inside of me. Hindi ko maintindihan ang sarili ko.

   Napahilamos nalang ako sa aking mukha at napabuntong hininga. I can’t go on like this. Bakit sa lahat lahat ng lalaking nakaharap at nakalaban ko na, he is the one that I cannot forget?

    “I found the right time and place finally..” isang malalim na boses ang biglang nagpabilis ng tibok ng puso ko. Napabaling ako sa kinaroroonan ng boses and there was the guy who owned that voice.

    Levi..

    “Tama nga ang sinabi nila.. You work out here. I can’t believe that a faggot like you can be amusing. Ngayon palang ako nakakilala ng baklang gustong gusto na nakikipagsapakan.” he said with a smirk on his lips.

   I clenched my jaws and fists when I heard that fucking words again from him. Hindi nga talaga siya magbabago kahit kailan. Yet my insides are getting excited when he say those bullshit in my face.

   “Ano ba kasing pakialam mo? Why do you care kung isa akong bakla at gusto kong makipagsapakan? Why? Nakakababa ba sa pagiging lalaki mo ang ginagawa ko?” sunod sunod kong tanong sa kanya na kinatawa lang niya ng malakas.

  “Tss.. Because no one messes up with me. And I can’t just let it go. Yung ginawa mo sakin two weeks ago. And I admit, nasaktan ang pagkalalaki ko. A fucking faggot just punched me in and knocked me down. It’s unacceptable.” sabi pa niya while that annoying smirk in his face was not going away.

   “I am avoiding you now. So bakit mo pa ako sinundan? To get back at me? Yun ba ang gusto mo?”

  Lumapit siya sakin and I stood up, and we were face to face. And my heart was rampaging again.

   This feeling that just grown out of nowhere is suddenly making me uncomfortable. His eyes, his lips. I want to look at them for a very long time. Hindi nakakasawa. I want to have a taste of his lips. To feel how soft his lips are.

   Bakit naiisip ko yun? Why do I feel like he enchanted me by his mesmerizing looks.

   “Stop staring at me fag.. I know that I am handsome. Halatang halata sayo na gustong gusto mo ako.” he said and smiled sheepishly. Napalukot naman ako ng aking noo.

   He is just the opposite of me. He is so confident. Conceited and has this big ego that he doesn’t want to get tarnished.

   “You are so full of yourself.. Don’t you know that?” tanging nasabi ko nalang. And he smiled wider.

   “So why don’t we settle it then? Labanan mo ako sa ring. Let us find out kung sino ba talaga ang mas magaling makipaglaban?” paghamon niya sakin and he twisted his neck and punch the air with his big fists.

   Sa totoo lang, mas malaking tao siya kumpara sakin. I am leaner than him. He is a bulky and muscled type of guy. Hapit na hapit ang katawan niya sa white shirt at gym shorts na suot niya.

  He is hot. I will give him that.

    “Kung matatalo kita, kakalimutan na natin lahat ng nangyari. We will move on with our lives and never cross each other’s path again.” pagsang ayon ko naman. Wala ng paligoy ligoy pa. Hindi ako natatakot sa kanya and I will make sure na hindi niya narin ako titingnan ng ganun kababa matapos ko siyang talunin.

   “But if I win.. You will follow every thing that I want you to do. In short, I will command everything that I want and you will follow them. Yun ang aking deal. So what do you say?” nakangising saad niya and he opened his hands to take mine and make a handshake to seal the deal.

   I was hesitant. Gagawin niya akong utusan kapag natalo niya ako? That is just not fair. But I am sure na sa laban namin, matatalo ko siya. Wala akong inuurungan na laban. I will prove to him that this fag that he keeps calling is one hell of a fighter.

  “Deal.” pagsang ayon ko na kinangisi lang niya lalo.

  “Okay! Lets go and fight then.. I can’t wait to make you my slave fag!” he said excitedly na kinailing ko nalang. I have to win this one. Nakasalalay ang aking katinuan sa laban na’to.

  Dahil kapag hayaan ko siyang manalo, it will become my end. Baka hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko kapag makakasama ko ang lalaking nasa harapan ko ngayon parati.

   I might end up liking him more than hating him…

  

———▪▪▪▪▪———

    

Present Time

      The private jet just landed safely on the air base. I was grinning while I slowly made my way out of the plane. Finally, I am home again. The sun is nowhere to be seen though. Parang nakikisama siya sa pagbabalik ng mga masasamang ala-ala na aking dala dala hanggang ngayon.

   “Agent Versales.. Welcome to the Philippines.” bati sakin ng isang malutong at malalim na boses. Napabaling ako ng tingin sa pinanggagalingan ng boses and it was a man in black suit. He has a nice brushed up hair and wearing black shades.

    Napatango lang ako sa kanya at napangiti.

  “I am Agent Sentorio. And I will be your partner in this case.” pagpapakilala niya sa kanyang sarili.

   Ofcourse. There will always be a local counterpart. As a part of protocol and SOP. We have to work with people inside the country. I am a member of CIA. So I have to expect this situation. But even without his help, magagawa ko naman ng maayos ang aking misyon.

   Linahad ko ang aking kamay sa kanya at nakipagkamay din naman siya sakin.

   “Its a pleasure working with you Sentorio.” I said in a very polite way na kinatango lang niya.

    “The hotel accommodation you asked for is already taken care of. I already made a surveilance setup inside the premises of the hotel.”

   “Good. Then lets get going then.” pag aya ko sa aking partner and we went off to the parking lot and we ride a black bulletproof SUV. My things were already inside the SUV when I hopped in.

  Magaling ang partner ko. Hindi ako mahihirapan na makisama sa kanya.

   It took us four hours bago namin marating ang busy streets ng Metro Manila. We are heading towards Makati and I can’t help but be dismayed.

   “Expect this kind of traffic here Versales. Congestion at its best.” pagpapaliwanag sakin ni Sentorio that just made me smile.

   “Mas lumala lang ang traffic ngayon. But it was the same 7 years ago.” I exclaimed na nagpalingon kay Sentorio sakin.

   “Akala ko dudugo na ang ilong ko kakaenglish. Mabuti nalang at marunong ka palang magtagalog. I didn’t expected you to know how to speak the language.”

    “Dito ako lumaki and I just migrated to the States after I finished my pre-requisite studies here.” pagpapaliwanag ko pa and he just nodded.

    I was really tired when I get into my hotel room and I stripped down to my underwear and sat down on the swivel chair and stared out of the window. The gloomy weather is there. I can’t believe na nandito na ako sa Pilipinas ulit and in just a few days, magkikita nanaman ulit kami ni Levi.

   I light up my cigarrete and feel the excitement went down for a moment. My excitement and nervousness combines a lot that I have to indulge in the smoke for me to calm down.

   “Nakabalik na ako Levi.. And this was the same room we shared together 7 years ago. Naalala mo pa kaya ang gabing yun? The night that changed our lives. Ako kasi, damang dama ko pa ang gabing yun. The way you made me scream and made me want it so badly.” I said and I can’t help but smile bitterly. Nararamdaman ko ang pagngilid ng mga luha ko sa tuwing naalala ko ang gabing yun.

   “Don’t worry.. Ngayong nandito na ako, I will make sure na ikaw na maaalala mo lahat lahat ng nangyari satin noon. And I will make you feel the pain and the need of having me in your life. Gagawin ko ang lahat upang maibalik ko sayo lahat ang ginawa mo sakin noon.”

  Kausap ko man ang sarili ko but I can’t help but laugh and cry at the same time. Bakit ganun? Bakit kahit napakatagal na hindi ko parin makalimutan? It was 7 years ago but that pain he caused me is lingering until now.

   I blown one last smoke up in the air and watch it disappear.

   I head back to the bed and I tried to take a rest. But my head was wandering off somewhere else.

   I can’t wait to see him again. My Levi. My one and only Levi.

   

———––•••••————

Chapter 5

August 2011

        I was ready. Nasuot ko na ang aking boxing gear. I was wearing a red boxing shorts. And soon enough I was staring to Levi’s stunning body.

      I never payed attention to anything but how his body is built. Halatang batak na batak nga siya sa gym. Sculpted to perfection. And I don’t even know why kung bakit humahanga ako sa kanya? I have seen this kinds of body a lot of times already since I started fighting. But never have I ever appreciated someone like him.

     “No hitting below the belt. Always maintain a fair fight.” utos samin ni coach Dennis nang magkaharap na kami ng tuluyan sa gitna na ring. His eyes was full of determination and he never lost that smirk in his face.

    “Handa ka na bang matalo fag?!” pabalang niyang saad sakin. I just stared at him with no emotions.

   “Fight!”  senyas ni coach and everything was fast.

     Inambangan agad ako ng suntok ni Levi sa aking panga and I never saw that coming. Muntik na akong mabuwal dun but lucky enough I have stronger legs now kaya namentain ko ang aking balanse.

    Napabaling ako sa kanya ang he was trying to hit one more punch pero nakailag na ako this time. I crouched down and I seen an opening in his chest at doon ko siya pinatamaan ng suntok. Napaigtad naman siya and he distance himself from me. Kita ko sa mukha niya na nasaktan siya sa suntok na ginawa ko sa kanya.

    My punch can crush his bones kung talagang seseryosohin ko ang laban namin. But this is a nonsense fight. For the sake of him getting his revenge kaya pinagbibigyan ko lamang siya.

     Muli niyang sinubukang makalapit sakin but every punch that he delivers are weak at hindi ko maramdaman na may pwersa ito. Then I started fighting back. I hit him in his arms making him open up his defense and then I seen that same spot I hit him two weeks ago. But I know I can’t do that to him again. Baka mas lalong lumaki ang damage sa muscles niya kapag doon ko siya ulit patamaan so I decided to hit his jaw.

 

   Nabuwal siya bigla at dahan dahang bumagsak sa sahig ng ring. I have overdone myself again.

    I caught him losing his conciousness kaya alam kong masama ang tama niya.

   “Coach!! Call the Medics.. Dalhin natin siya sa hospital.” I shouted at my coach na nakatitig lang sa nakahandusay na katawan ni Levi.

     I was not expecting this to happen at all. Nagpapanic na ako dahil his breathing was not good.

   “Coach!!” hiyaw ko ulit sa aking coach na kumaripas agad ng takbo upang tawagin ang medics ng gym niya. And they were immediately running back with a stretcher at agad na binuhat ng dalawang lalaki si Levi papunta sa ambulance. Kumaripas din ako ng takbo upang makasunod ako sa kanila.

   The hospital was just few blocks away kaya tinakbo ko nalang din ito. I did this to him kaya kailangang nandun ako sa tabi niya. I am scared. Habang tumatakbo ako ay mukha niya lang ang aking nakikita.

   What if he never woke up again?

  Mas mabilis pa ang takbong ginawa ko ang finally I was in front of the nearby hospital at tamang tama lang din ang pagbaba ng mga medic at isinakay agad sa hospital bed ang wala paring malay na si Levi and caoch Dennis followed. Pumasok sila sa loob and I run towards the door of the emergency room.

   “Coach.. Coach.. I didn’t mean it. Hindi ko ginusto na patamaan siya ng ganung suntok. I was just into my instance kaya di ko nakontrol ang sarili ko.” natatakot kong saad kay coach Dennis while he was just staring at Levi na inaasikaso na ngayon ng mga nurse at doktor.

    “Let’s just pray na hindi nainjure ang brain niya. Your punch might have broken some nerves in there. Masiyadong malakas ang suntok mo for him to take. Wala kang kasalanan. Don’t blame yourself. Siya ang humamon sayo so he brought this to himself. Akala niya siguro ay basta ka nalang niyang kakalabanin without knowing how you fight.” pagpapaliwanag ni coach sakin na kinatungo lang ng ulo ko.

   “Z.. Bakla ka. I know that. Everyone in the gym knows that you are. Pero hindi yun nakabawas sa pagiging lalaki mo. You are my strongest fighter and I am happy that you are letting me train you. Natatakot lang ako sa gagawin ni Zircon sakin once he finds this out. Baka sabihin niyang hinahayaan kitang gamitin yang lakas mo sa pakikipagbasag ulo.”

   “Coach.. Dad must not know about this. Malalagot ako dun kapag nalaman niya ito. He lets me train and fight because I always tell him that it is for my future. My ambition of becoming an special agent of the CIA.” I exclaimed hardly na kinatango lang ni coach.

   “Hindi niya malalaman ’to.. But let’s hope na walang fractures o damage sa brain si Levi. Mahirap na. Baka mapasara pa ang gym ko dahil sa nangyaring ito.”

    I worry about coach. Di lang din basta basta ang ginawa para lang maging isang sikat na fighting gym ang pagmamay-ari niya ngayon.

   But my eyes were just staring at Levi’s unconcious body. Habang inaasikaso siya ng mga doktor ay hindi ako mapalagay. I never been into this kind of trouble before.

   Eversince I met him, lagi nalang may kung anong nangyayari na hindi ko inaasahan. And I really don’t want him to go through that. I suddenly felt like he needs something that no one can give him.

   Attention? Yun ba yun? Is he subconciously having this will to get back at me dahil gusto niya lang na mapansin siya? Bigyan siya ng pansin dahil walang nakakapagbigay ng tamang atensiyon sa kanya?

    The doctor approached coach Dennis and he explained that they need a full cranial scan to make sure na walang injury si Levi sa kanyang ulo. Everything is okay naman daw. He is just sent to unconciousness dahil sa lakas ng impact ng suntok ko sa kanyang panga.

  I looked back at Levi’s sleeping state.

  He is an angel with a devil inside of him.

      

–––––▪▪▪▪———

 

Present Time

      “The company building has seven floors in total. Nasa pinakataas ang opisina ng CEO. The sixth floor is consists of three offices. And the fifth floor is the designing team. The other four are divided into conference room, board room, function rooms and other offices of the employees.”

   Pagpapaliwanag ni Sentorio sakin sa floor plan ng building ng Itivata. Levi’s company headquarters. I nodded at his explanation and he swiped his tab and the projector showed me pictures of different kinds of people.

   “Ingrid Ravasi, 62 years old. The former CEO of Itivata is now retired and staying at her mansion in Batangas. But she often goes out of the country and visit ramdom places.” pagpapakilala ni Sentorio sa unang picture na aking nakita.

   The old woman still has that strong facial features. She is younger than her age. And I still remember how she looks that night. Napangiti nalang ako ng mapakla remembering her.

     “Levi Claude Ravasi. The CEO of Itivata. He is married to a model and fashion designer Ivana Castrina. He is named as one of the richest man of the Philippines and Itivata ranked 3rd in Asia as the fastest growing companies of the 21st century. He is quite good in handling the business. Knowing that it experience an almost bankcrupcy 5 years ago.”

   I just stared at the picture of Levi. He is still handsome as hell. His features never changed at all. Only a little bit of ruggedness but he is still the man I fell so hard. And his eyes that always pierces through mine is always there.

   “Alvin Delvino. The Vice President of Itivata. He owns 25% of the company and he is not married. Spends most of the time in clubs and bars. But he is a good businessman aside from that.”

    I stopped Sentorio from swiping another picture and I stared long on the face in being shown in the projector. So nagtratrabaho pala siya sa kompanya ni Levi.

   I felt like I wanna laugh so hard. This was just unexpected. I thought I already know everything. Nakalimutan ko ang detalyeng ito. This is a big reveal to me.

   “Do you recognize him Versales?!” takang tanong ni Sentorio sakin. It feels like I am already blowing up my real mission here so I just shook my head.

   “No. I was just mystified. Never thought there are too much men in a company that women is prevalent.”

   Napatango nalang si Sentorio and he continued showing me few more people that I need to know inside the company.

   “Now, the only thing left is for you to be introduced. I have connections inside Itivata but most of the work will be in your hands now.” pagpapaliwanag pa ni Sentorio sakin na naiintindihan ko.

    This ammunition trade that is in the gates of Levi’s company is the main reason why I am back here. But more than that, because I want him to see that I am here to cause more trouble than help.

     “Dir. Zaravosky wants this to get done in two months. And we cannot waste more time. I just hope that we are correct with the leads that this traders are eyeing Itivata as a new medium of trading more ammunitions.” I said to Sentorio and he just nodded at me.

    “Being a business consultant? Iyon ba ang naiisip mo?”

    “They need advises since they are just starting to get back to the top o their game. So hindi ko papalampasin ang pagkakataon na yun. I know a lot about business anyway. My dad is a businessman.” sabay kindat ko sa kanya.

  He nodded and he waved goodbye. I was left in my room again and I continued swiping the tab Sentorio left and studied every information stored in there.

   And I scrolled it back to Alvin’s photo. And I smiled devilishly.

   “Hanggang ngayon pala.. Sinisiksik mo pa ang sarili mo sa kanya. Now I will show you the real game you played. Oh! The game all of you played on me.”

   I light up a cigarette again and engulped its smoke. I was getting excited and nervous again.

     This time, I will win this game they wanted me to play.

———–••••••———–

Chapter 6

August 2011

         Hindi parin nagkakamalay si

Levi na natamaan ko ng malakas na suntok sa kanyang panga. I honestly don’t know what to say kung magkamalay na siya. Or what if he makes a lawsuit for hurting his ego.

      Kung bakit ba kasi kinalaban pa niya ako sa boxing. Hindi niya alam na ang ginawa kong pagsuntok sa kanya kanina ay wala pa sa kalahati ng totoong lakas ng mga suntok ko.

    I noticed his hands twitching and I don’t know why I suddenly hold it by my own hands. I guess gusto ko lang din maramdaman niya na nandito ako at hihingi ako ng tawad kung kinakailangan.

    Unti-unting minumulat ni Levi ang mga mata niya that made me gasp for air. He look disoriented at parang nahihilo parin siya dahil palinga linga ang ulo niya sa paligid.

   “W-Where the hell am I?” mahinang usal ni Levi sabay tingin sa kinalalagyan ko ang his brows narrowed.

    “You lose conciousness while I punched your face earlier.” saad ko to let him remember what happened to him. Not in a sarcastic way that will hurt his ego more.

   Napangisi naman siya and he tried to take away his hands.

   “If you wanna sue me.. I will understand. I’ll call our lawyer so we can settle things down.” sabi ko pa na kinatawa naman niya. His laughter was so crisp. Nakakahawa na napangiti nalang din ako na hindi ko namamalayan.

   “I sure wanna do that. But I have a better plan than suing you for destroying my handsome face.” nakangisi niyang saad. I really don’t know why this guy has so much cockiness in his system.

   “And what makes you think na papayag ako sa binabalak mong gawin?” tanong ko sa kanya. I was looking at him intently. He looks okay except for the bruise in his jaw. Malaki yun and I know it hurts badly.

   “Dahil malalaman ito ni Mr. Zircon

Versales. And Versales Group will not be happy if their future CEO is a gay gangster.“ he said with full sarcasm. Emphasized pa ang gay part which makes me hate him all over again.

   “Alright. I’ll do what you want me to do. But we have to make a deal. Its not just all about you.” sabi ko naman na kinangisi lang lalo ni Levi. He is just plain evil. And I am making a deal with him. Not a good idea.

   “Okay.. So I’ll go first. You will be my personal trainer and you will teach me how to punch like hell. Just what you did to me.” he said with a hint of excitement in his voice.

   “Are you nuts? I am a fighter not a coach.. Kung gusto mong gumaling, don’t just flex those muscles just to attract attention. Use them.” 

   Anong akala niya sakin? Kung gagawin niya akong personal trainer baka araw-araw siyang nasa hospital.

    “No.. I want you to be my personal trainer. And that is final. Take it or leave it. Or you want me to call the press people now and tell the world how you brutally punch me in my face?” nakakaloko ang ngiti ni Levi habang nagsasalita siya. He is just unbelievable.

   “Alright! I’ll do it! You are making a mistake. Akala mo ba magiging madali ang gagawin kong training sayo? You just asked for hell.” I said without emotions.

   “And to hell is what I want to be. I like playing with fire.” at kumindat pa siya sakin and I was left in awe. Baliw nga siguro ang lalaking ito. He needs more help than I thought.

   “So what is your deal then? It’s not just about me right?” dagdag pa niya. I look at his hazel eyes and I don’t know why I like seeing them. There is something in the way he looks that makes him more mysterious. May tinatago ba siyang masamang nakaraan that he is putting this cocky character of him just to hide them away?

   “If I don’t see any improvements from your fighting skills. I will stop our trainings. And you will never see me again. You will stay out of my way and probably out of my life. Fair enough right?”

   His grin suddenly disappeared and I felt like there was a disappointment in his eyes.

    Hindi siya nakapagsalita agad and it is a good thing. I just want him to know na wala akong ibang gustong gawin kundi maghiwalay ang mga landas naming dalawa. Eversince I met him, palagi nalang may nangyayaring hindi maganda. He is an omen for me. And I guess I am to him too.

   “Deal.” he said without the usual tone in his voice.

   “Okay.. Maiwan na kita. I will inform the doctor na nagising ka na. Do you want me to call anyone? Your mom? Your dad?”

    Umiling si Levi. It felt weird that all of the sudden wala na siyang ganang makipagusap pa sakin. What is wrong with him?

   Tumango nalang ako and I left his room to go straight to the nurse station para mainform sila sa situation ni Levi.

  

Present Time

    

Ihinahanda ko na ang aking sarili bilang business consultant. Well, I really don’t need to prepare that much. Daddy thought me everything about business. I have a big brain that is full of knowledge with just about everything.

    A suit in blue, black and red pieces is what I am wearing while I stare at the mirror checking myself. My beard is slowly growing. My green eyes is shining with excitement. My body is ready for the heat that I will feel again for the longest time. And my hands is burning for vengeance.

    I should be ready for a backfire but I made sure that it won’t happen. Marami akong hawak na bala laban kay Levi at sa mga taong nakapalibot sa kanya. Plus, he is in threat of international crime that might tear his company down to pieces. So he will need me more that anyone else.

   I grabbed the folder in my work table and I flipped through the pages again and I stopped at one specific picture.

    Alvin.

   Ang taong pinagkatiwalaan ko ng lahat ng lihim ko. Ang taong sumalo sakin sa kalungkutan. Ang taong natatakbuhan ko kung sobra na akong nasasaktan. Ang taong sumira lang din sa aking tiwala. I will never forget that night. And now that I am back, he would want to just disappear and pray that our paths never crossed again.

    I closed the folder and I put it back inside the drawer and locked it. Ngayong maayos na lahat, I will go with the flow. Nakababa na si Sentorio who is pretending to be my associate. He studied criminal law and he is the topnotcher of the bar during his time so I believe he will be a very good asset for me.

     I grabbed my suitcase and I look at myself in the mirror for the last time and I am satisfied with it.

    Mabilis kong tinungo ang elevator and I hit the button for the groundfloor. My heart is racing and the anxiousness is starting again. I need to light a cigarette but I don’t know if that will be nice. Kaya titiisin ko muna ang pagkabalisa ko.

    Eversince that night, I started developing a different personality that just suddenly takes over me and makes me angry, enraged and makes me wanna do harm. I started to take psychiatric treatment for it but I was never treated. It keeps coming back.

    I guess its my own self that doesn’t want to let go of that feeling. I want it to stay and wait for the day that I can avenge myself for the humiliation and heartaches that my past has brought me. Parang gusto ng puso at isip kong lunurin ko ang sarili ko sa galit upang sa pagharap kong muli sa mga taong nanakit sakin noon, I have that fire and eagerness.

    I smiled at the thought of Levi begging for my mercy while I slowly make him kneel to the ground and kiss my feet.

   Bumukas ang elevator at linuwa ako nito sa lobby ng magarang hotel. I rushed to the parking lot and I found Sentorio waiting for me and I waved at him. Napatango siya at pumasok na sa loob ng isang magarang Mercedes Benz. Perfect for a businessman.

    I run towards it at pumasok ako sa passenger seat ng kotse. I sighed at napuna naman ito ni Sentorio.

   “Everything okay?” tanong sakin ni Sentorio na tinanguan ko lamang.

    “Seems like a new thing for me. Hindi ako sanay sa mga ganitong intel missions. I rather go to Japan and break into the computer rooms of the Yakuzas and expose the files to the CIA. This one is quiet small and I don’t feel challenged at all.” sagot ko kay Sentorio na kinatingin niya sakin.

   “This is a big crime group that we are trying to hold down. Hindi madali ang gagawin natin and I know you fit for the job because you are one of the best. I trust you in this. Even General McGorry has faith in your mission.”

   Napangiti nalang ako sa sinabi ni Sentorio. I am not keen about the traders. Hindi sila ang main target ko. Madali ko silang matratrackdown and the rest will be history. But my vengeance will take longer. So I have to play by the rules and break them in the middle.

    “I guess I just have to get this done.” tangi kong nasabi kay Sentorio and we ride silently until we arrived at the Itivata Building thirty minutes later.

    Ang kabog ng puso ko ay mas lalong lumala. I really need a cigarette right now. Napababa ako ng sasakyan at kinuha ko sa side pocket ng suit ko ang pack ng paborito kong sigarilyo and I grabbed my lighter na regalo pa sakin ni Daddy when I graduated from the CIA Academy.

    “You need to keep that low Versales. We need to be trusted by our client.. Always remember that.”

     Sentorio was in front of me all of a sudden. His eyes were daggers and it pierces through me. He is incredibly handsome. Ngayon ko lang namasdan ng malapitan ang mukha ni Sentorio. And I am just stunned.

    “Just one. I am tensed. I am not used to dealing with business people. This is brand new to me.” dahilan ko nalang na kinatango ni Sentorio sakin.

   I finished the stick and I grabbed the suitcase again and we strided towards the glass doors of the large building. Nakakamangha nga naman ang laki at ganda ng kompanya ni Levi. Doesn’t suit the owner though.

    Mabilis kaming lumapit sa reception area to confirm our meeting with their CEO.

   “Good Morning Sir? How can I help you?” bati samin ng isang petite and cute na receptionist. She was smiling at me and I am sure it is more than that.

    “I am Steven Hughes and this is my associate Sam Sentorio, we are here to confirm our meeting with Mr. Levi Claude Ravasi. We are the new business consultants that the board hired.” magiliw ko namang pagpapakilala sa babae na kinatango lang niya without taking her eyes off me.

   “Actually he is just arriving Mr. Hughes.” turo naman niya sakin sa direksyon ng pinto ng building and my heart immediately thumped like a jackhammer when our eyes met.

   Levi.

   He stopped himself from walking towards our direction and I know this is not the right time for me to be taking risks. I am here for the mission. And part of it is to fake it out. I have to hide all this emotions I am feeling right now.

    Mabilis akong naglakad papalapit sa kanya wearing a  huge smile on my face.

   “Mr. Ravasi.. It’s so nice to––” hindi ko natapos ang aking pagpapakilala dahil mabilis akong kinabig ni Levi palapit sa kanya and every inch of my skin just burned and felt that longing to be near him again.

   “Zenon..” tangi niyang nasambit and I felt like there was some tears running from his eyes.

    I felt it dripping through my shoulder.

  -

—––•••••———

Chapter 7

August 2011

      

Levi

       

Madaling sabihin na I am hurt because I was defeated by a faggot inside a boxing ring. I don’t know what to say to my friends kung nakita nila akong may malaking pasa sa aking panga and to think na alam nila kung ano ang gagawin ko that day, mapapahiya talaga ako ng sobra.

        But I just don’t know why I feel so irritated when I always remember the way he talked to me about his deal. Kapag hindi ako gumaling sa aking fighting skills ay hindi ko na siya pwedeng makita? Hindi ko na siya pwedeng lapitan? Or even not have that chance na magtagpo ang mga landas namin?

     I will never let that happen. I don’t know why everytime I see him, there is this need for me to have my little revenge on him. For humiliating me in front of many people. For making me feel less than a man that I know I am.

     “Everything seems fine. You just need some rest. You can be discharged today if you want?” sabi ni Doctor Flores sakin habang chenicheck niya ang aking chart. He look at me intently and I just nodded.

    “Gusto ko nang lumabas. I don’t like being in the hospital. I’m sure bayad naman na lahat ng bills ko.” I said na tinanguan lang naman ng doktor ko.

    “What exactly happened to you Levi? Anong gulo nanaman ang pinapasok mo?” tanong niya sakin and I just rolled my eyes. Sermon nanaman ang aabutin ko sa Tito kong doktor. He is my mom’s half brother and never really been that close to me or to my mom. But I know he still cares somehow.

    “Tito.. Its nothing okay? I rather not talk about it. Gusto ko lang makalabas na dito and go home.” madiin kong sagot sa aking tiyuhin na kinailing lang nito.

   “Just don’t show up to your mother like that.. The last time na nadala ka sa hospital, your mom was terrorizing me. I don’t even know why she blames me for every moment na naoospital ka.”

    “Tito.. She is paranoid and controlling. You know that. Sometimes I wanted to get away from her but there is no way out.” sagot ko kay Tito Isaac. His expression changed.

    “That’s why I never tried to reach out to her. I did everything on my own. She made a name for herself, so I have to make mine too. I care for you Levi. Kahit pinagkait ni Ate ang pagkakataon na magkasama tayo at makilala kita ng husto, you are still my nephew. I care about you.”

    Umalis si Tito Isaac sa kwarto ko and I was left thinking about how my mom is a secret evil woman. She is my mother but I never felt any love from her. Parang linuwal niya lang ako and the rest was up to me.

     Kinahapunan ay nakalabas na ako ng tuluyan ng hospital. Tinawagan ko si Alvin to pick me up at the hospital and he gladly agreed to my request. Sa lahat ng kaibigan ko, si Alvin ang marunong magtago ng mga sekreto ko kaya siya lagi ang mas pinipili kong makasama kesa kay F

red at Echo. Somehow, mas secured ako na kasama siya sa kahit na anong lakad o mga trip na gusto kong gawin.

     It took me 15 minutes of waiting bago siya dumating. And I can see that surprised look in his eyes. My face looks like a wreck. I have some bandage in my jaw and some bandaids at my eyebrows. Sinira ng baklang yun ang mukha ko.

    “Damn man! Anong nangyari sayo?” he was so surprised that I just paved him out of the way at pumasok ako sa backseat ng kanyang kotse.

    Mabilis naman siyang sumunod sakin and he run the engine at umalis na kami sa parking lot ng hospital.

   “Don’t you dare say a thing to those two assholes. Makakatikim ka rin sakin kapag may sinabi ka sa kanila.”

    “Lev.. Hindi yan magiging secret. You are a fucking Ravasi. Everyone follows you and stalks you to get a picture. Before we even reach your house, ang dalawang yun ang nagpaparty na dahil sa nangyari sayo.” pagbibiro ni Alvin na kinainis ko lalo.

   “You’re not helping.. I just can’t believe na matatalo ako ng baklang yun. I don’t know why he turned out gay when he can punch a concrete wall down with just one blow.” I said na may paghanga sa aking boses.

   “So nainlove ka na kay Zenon Versales ganun ba?” pang aasar pa ni Alvin na kinatadyak ko sa likod ng driver’s seat.

    “Gago! Hinding hindi ako magkakagusto sa bakla.. Nag iisip ka ba? I am straight.”

    “Eh bakit ganyan ka makareact? Wala namang masama mainlove sa bakla. I’ve been in one. It was great.”

   I looked at him from the rear view mirror at nakita ko ang mahina niyang pagtawa. He is really an asshole too.

    “Sometimes I wonder kung bakit naging kaibigan ko kayong tatlo. You’re the worst bunch of friends.”

    Tumawa lang siya ng malakas and we never spoke again until marating namin ang bahay na tinutuluyan ko.

   I just can’t help thinking about what Alvin said. Is it really possible that I hate that fag so much because something is not right with me anymore?

   Napabuntong hininga nalang ako and I hop out of the car. This is making me nuts.

   

Present Time

    I cannot move. The warmth of his body pressed into mine sends me shivers and thrill that I have never felt after he suddenly disappeared that night.

    The night that I wished never happened. The night that I should have stood up for him and not neglect him.

     “Z.. I– I missed you so much.” nauutal kong sabi with an unbearable thumping of my heart. I missed him so much that I can’t believe he is right here, right now with me.

    “I’m sorry Mr. Ravasi but you are making a mistake. I am Steven Hughes.” nagsalita siya in a very polite way that made me let go of the hug and look at him in his eyes.

   “Z.. Huwag ka nang maglaro. I know who you are. Kahit magiba ka pa ng pangalan. Ibahin mo pa ang pagkatao mo, you are still my Z.”

    Napangiti siya and it just makes me think that he is playing my emotions. Hindi ako pwedeng magkamali. Siya si Zenon. Ramdam yun ng puso ko. But he seems like he never know me at all.

    “Again, I am not Z or whoever is that person you are talking about. I am here for business Mr. Ravasi. And my associate is waiting for us so we better get our meeting started.” walang pagaalangang sambit niya that made me feel lost. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko.

     Am I imagining things? Am I mistaking him for Zenon? Maari bang magkamukhang magkamukha ang dalawang tao? This is just insanely depressing.

    “Right.. I’m sorry for what I’ve done. I just– I just thought that you were him.” I apologized at tumango lang siya sakin. I looked at him once again and I cannot tell any difference with him and Zenon.          This guy is giving me a reason to dig deep into his person. Alam kong may tinatago siya. And I know he is Zenon. Nararamdaman ko yun.

    “Anyway.. Let’s go to my office so we can talk. I believe you are the new business consultants for Itivata.” I casually said. Kung nakikipaglaro sakin si Zenon. Then I have to play his game. This time, I will win. I will win his heart again and change everything that I have given him in the past.

    Malapit na kami sa office ko when Alvin just pops out of his office and just like what I expected, natameme din siya sa kanyang nakita.

    “Alvin.. It’s nice that you are here. I want you to meet Mr. Steven Hughes and his associate, Mr. Sam Sentorio. Our new business consultants.”

    Hindi agad nakapagsalita si Alvin and I want him to feel that weight of regrets. Kung may dapat mang sisihin sa mga nangyari samin ni Zenon, it was him. He ruined everything.

    “Ze–Zenon.” sambit niya and he immediately run towards Zenon and hugged him tightly. My eyes pierced through that locked arms of his. Hindi ko kayang nakikita siyang yinayakap ang taong labis kong minahal.

   Ang taong pinilit din niyang agawin sakin.

    “As much as I want to be this Zenon.. Unfortunately I don’t know him and what you are talking about.” Stevem replied in a very professional way. Napaismid ako kay Alvin who was looking at me with confusion.

    “You heard him. Hindi siya si Zenon. After all, you were the one who driven him away from me.” tangi kong nasambit at naiwan ko na silang tatlo sa labas ng aking opisina.

   I rushed to the small bar in my office and poured some Vodka on a glass. Nilagok ko ito and that tingly feeling and the heat that comes from that Vodka made my agitation ease up. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Ang nararamdaman ko while seeing Steven bearing the face of the only person I trully loved.

  And Alvin hugging him makes me wanna beat the shit out of him. Hinding hindi ko makakalimutan ang gabing iyon.

    And maybe Steven is Zenon afterall and he is back to get his his revenge. Vengeance that I deserve. For not listening to him.

    But I know everything now. Hihintayin ko na lang ang oras na magpapakilala siya and I would gladly do whatever he wants me to do.

    Kung iyon ang kinakailangan upang mapatawad niya ako ng tuluyan at kalimutan na ang lahat.

     The door of my office opened again at linuwa nun si Alvin rushing towards me at kwinelyuhan niya ako.

    “What is your right to tell that in front of him? We both know who started it all! You are the asshole that taken away the man that I will willingly given up everything. Para makasama lang siya. And you dare to say that? Na ako ang umagaw sa kanya sayo?”

    “Yes Alvin.. He was with me. He was happy with what we have. Binilog mo ang ulo ko. And the hell do I know kung anong ginawa mo kay Zenon.. But I will make sure that once he reveals himself, I will tell him everything.”        Mas hinigpitan pa ni Alvin ang pagkwelyo niya sakin with that burning look in his eyes.

   “You were the one who destroyed him Levi.. Tandaan mo yan. He will always remember that you neglected him that night. And I will be saving him from you. I will never let you have him again.”

    Bumitaw siya sakin at tamang tama lang ang pagpasok ni Steven at Sam sa loob ng aking opisina.

   “So shall we start?”

    

————••••••————

Chapter 8

August 2011

       I use to think that there was nothing going on within me. Focus ako sa aking studies and I don’t want to be involved in any kind of “false emotional attachment” to anyone. Sa madaling salita, ayokong mainlove sa kahit kanino man. I want to be successful in many ways. I want to be just like Dad na kahit anong ginawang panglalait ng mga tao sa kanya, he still rise from everything. Naging successful businessman siya and now runs a company that is awarded internationally.

     Yun ang pangarap kong makamit. I want to be the best crime buster in the world. I want to put an end to every evil this world has created to humanity. Hindi man ako maging superhero, but the fact that I can save people’s lives from devastation, it will all be worthy. Kaya nagsisikap akong maging top sa klase ko. And when I make it, CIA Academy is my next target.

     Pero may mga bagay na hindi mo inaasahan na bigla nalang uusbong sa iyong isipan. And gradually affects your whole system. At ito ang nararamdaman ko ngayon while watching Levi punching that sand bag in his training room.

     Every movement, every strike that he makes. Para akong nahyhypnotize na hindi ko malaman kung bakit?

    “Stop staring at me like that fag.. I can’t concentrate.” sabi niya na nagpaawang ng bibig ko. He knew that I was staring at him.

    “Then it’s better. That is the point of your weakness.” sagot ko naman sa kanya na kinatigil niya sa kanyang ginagawa.

    “So you mean you are my weakness?” he asked sarcastically na kinataas lang ng kilay ko.

    “I don’t know.. Try to ask yourself.. Are you distracted by my presence?” I asked him and he just laughed out loud.

     “Nagpapatawa ka ba? Ako madidistract sayo? You don’t have boobs.. You don’t have what it takes to turn me on.” he said devilishly looking into my eyes.

    I just cleared my throat and for a brief moment, I admit that I have that unfamiliar feeling inside me. Nasaktan ako sa sinabi niya. Usually, I don’t care about it. Pero iba yung dating sakin ng sinabi niya.

    “Stop being so conceited.. You are here because we had a deal. And that’s for you to train me to be a better fighter.”

    “I know.. And the sooner, the better. So why don’t we just have a real fight now. Shall we?” I answered him. I am trying to be as patient as I can be. Kahit sawang sawa na ako sa mga parinig niya.

    “Okay.. Let’s try it again. Parang nagmamadali ka rin na matapos ang ating kasunduan.” sabi niya and for a moment there, his eyes has a different look. He seems disappointed.

     Nakikipaglaro ba siya sakin? Is this a game of tolerance or a game of who will snap out first?

     Isa isa kong tinanggal ang aking damit. My tank top and joggers. I wrapped my hands with bandages and I wore my favorite gloves. I am ready. And I just want everything to end. Kung magpatalo nalang kaya ako? But he will know that. I just have to be more passive then.

    The gym in his house was huge enough for a boxing ring to be installed. Pumasok kami sa loob ng kwadrado and I tried to observe his facial expressions. Ang mga tingin niya sakin na kung kanina ay puno ng kahambugan at panunuya, napalitan na ng inis at pagkadismaya na hindi ko naman maintindihan.

    “You really want to get out of my life that bad?” he said in a very different tone. Halatang dismayado siya sa akin.

     “There’s no point of keeping up with you kung ang dahilan mo lang sa deal na ito ay natalo ka ng isang baklang katulad ko.” I said in a dead tone na mas kinainis niya pa lalo.

   “Yeah right.. Hindi ko nga alam bakit ko ba pinag aaksayahan ng panahon ang isang katulad mo. I should have just lashed out on you when I had the chance.” galit niyang bulyaw sakin at mabilis niya akong sinugod at agad na binigyan ng suntok sa aking mukha.

   Napaatras ako dahil sa lakas ng kanyang suntok. I stand on my ground pero muli niya akong sinuntok sa aking tiyan na kinaigtad ko naman. I almost lost my balance but I moved away from him. Ininda ko ang sakit na dulot ng kanyang mga suntok.

    “C’mon!! Fight me back faggot! Show me how strong you really are.” he shouted at my face pero hindi ko siya pinakinggan. Hinayaan ko siyang sugurin ako ng sugurin. Wala akong ibang ginawa kundi umilag sa kanya.

   And he hit me once again and this time nakulong na ako sa isang sulok and he punched me over and over until I felt the pain was overwhelming.

    Tumigil siya and I kneeled down. Naramdaman ko ang pagtulo ng dugo sa aking labi. It never happened to me. Wala pang nagpadugo sa akin. All of those fights I had before him. Fights that I fought hard. But this one was just a wierd feeling. Bakit ko siya hinayaang gawin ito sakin?

    “Zenon!!” I heard him shout before I lost my conciousness.

   –––––––

       My body was in hellish pain nang magising ako. I tried to look around kung nasaan ako and I just realized, I am in a room. Kwarto ni Levi. I just know because he was standing right in front of me when I opened my eyes.

    Sinubukan kong tumayo but he rushed towards me para pigilan ako.

   “Are you insane?! Bakit mo hinayaang mabugbog kita? And now you are trying to act like there’s nothing wrong?” hiyaw niya sakin with a worried look in his eyes.

   Napatiim bagang nalang ako sa kanyang sinabi. Hindi ba iyon ang gusto niya? Ang makaganti sakin to feed his ego.

   “Don’t worry about me.. I have been through worst than this.” matapang kong sagot sa kanya and I tried to move my body. I tried to get up pero pinigilan niya ulit ako.

   “You will not move in that bed. Kasalanan ko ’to. I should have stopped this nonsense.”

     Nagkatitigan kami sa huling sinabi niya. His eyes were genuinely worried about me and for the first time, ngayon ko lang naappreciate ang kanyang ginawa para sakin.

    “It’s getting late. Dad will kill me kung hindi ako umuwi.” I reasoned out pero umiling lang siya.

    “I took care of it. Tinawagan ko na ang daddy mo. Pumayag siyang mag sleepover ka dito. I can’t let your dad see those bruises I caused you. Baka ako ang mapatay niya.”

   Natawa naman ako sa huling sinabi niya. I just don’t know why he is acting so worried and caring all of a sudden.

    “Are you really the guy I punched a few weeks ago? The one who hates gay people so much?” sambit ko when I decided to stop laughing.

   Nalukot ang noo niya but he just looked at me intently.

    “Well you just made me realize that I am no better. I just realized how hard it is to be degraded and humiliated when you aren’t doing anything wrong. You were just being true to yourself. I was the asshole. I admit that. And once and for all, I want to apologize for everything I have done to you.”

   His sincerity was all I hear from his voice. Ramdam ko ang totoo niyang saloobin at ngayon ko lang din naranasan ang ganitong klaseng apology sa isang tao. I have been hurt by his egotistical way of handling things. Pero ngayon, nakikita ko na tao din siya na may kakulangan. May mga bagay siyang hindi naiintindihan. At ngayon na narealize niya na ito, I felt like everything that happened just fade away.

   “Well we can start moving on from that. I don’t hold grudges with people anyway. Ayokong maginvite ng negativity sa buhay ko.” I said sheepishly na kinangiti niya naman.

    “I’ll just ask for the maids to cook you something. Alam kong gutom ka na. And I called our family doctor already. He will check on you in a while.”

    Tumalikod siya sakin at umalis ng kwarto. I just stared at the closing door and I found myself smiling.

    I can’t let this feeling get the best of me.

---

    Present Time

        Nagkakatitigan kaming tatlo sa loob ng conference room. Both of them are trying there best to find a way. But I just had my poker face on. While Sentorio was explaining every business management plans I had organized before coming, I was just looking at there expressions.

     “Please stop playing this game Zenon.. Stop doing this to me. Hindi ka pa ba napapagod?” Levi said out of the silence.

     “Mr. Ravasi. If you insist of calling me by that name, I would really want you to start searching for another consultant for your company. It feels wierd that you are mistaking me for a guy that looks a lot like me. I have a job here, and that is to make your company in line.”

    “Because I know that you are Zenon! Don’t try to play another game with me because I won’t let you.” hiyaw sakin ni Levi and he slammed the table na kinagulat naman ni Sentorio. Si Alvin naman ay tahimik lang akong pinagmamasdan.

    “Know what? Were done here. Sam.. Let’s go. These people are crazy.” sambit ko sabay tayo sa aking kinauupuan.

    Tumayo din si Alvin at he tried to stop me from leaving the room.

    “Please Mr. Hughes.. Forgive my boss for being rude. It is a personal matter that has been going on for the last seven years. He is still not over it. So I am asking for your patience and understanding.” sabi pa niya in a very light tone na hindi naririnig ni Levi.

   Tumango naman ako at bumalik sa aking upuan. This is gonna be harder that I thought.

    “As I said, we are bringing you new perspective as to which level you are taking your company. New investors means more money for new projects. Expanding your products from clothing and shoes to accessories and even jewelries. There is so much potential for Itivata to be in line with the best brands in the world. Gucci, Versace, Louis Vuitton. You name them.” pagpapatuloy pa ni Sentorio sa kanyang proposal.

   The silence in Levi’s eyes were just focused on me. He is just making me more horny when looks at me like that. I tried to calm myself. This fucking bodily needs will betray me.

    “You have a great plan Mr. Hughes. This is exactly what we need to have. A clear and futuristic mind of a business consultant. We just seem lost at some point but after hearing these plans, I’m sure that everything will be better than before.”

    Natapos ang aming discussions at agad naman akong nagtungo ng Comfort Room dahil hindi ko narin kaya ang tawag ng kalikasan.

    I was inside the cubicle nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng CR. Agad na binuksan ng lalaking pumasok ang bawat pinto ng cubicle until he found me in the last cubicle.

    He hugged me from behind and I just pushed him away dahil narin sa aking gulat.

   “What the hell are you doing Mr. Ravasi?!” hiyaw ko kay Levi na parang lutang parin while I was fixing myself. Hindi ko natapos ang aking pag-ihi dahil sa gulat.

   “Stop playing Zenon.. Tayong dalawa nalang ang nandito. Ano bang gusto mo? You want me to kneel? You want me to ask for forgiveness? Sige gagawin ko. Gagawin ko lahat. Mapatawad mo lang ako.”

    I was shocked with everything that I heard from him. I thought he never cared for me? That night he neglected me. The night he left me on that street and told me how much he hated me.

    The night that I was raped. Over and over again.

    You have no idea what hell I have been through. You will pay for everything Levi.. And this is just the begining. This is just the begining of your nightmare.

      

———••••••••———

Yes. He was raped. Sorry if there will be a sensitive part in this story. R-18 as I rated it anyway.

Chapter 9

September 2011

         Weeks past and it’s almost the end of the semester. Hindi na rin ako makapaghintay na matapos ang sem na’to. I really need to fly to the US para makapagfile ako ng admission para sa CIA Academy Exams. It is my dream. To be a member of CIA.

   Siguro ay dahil sa kahiligan ko sa mga crime and investigation shows simula bata pa ako kaya ito ang naging motivation ko para maging isang ganap na agent pag dumating na ako sa tamang edad. I am 18 now and it is still my ultimate goal in life. I don’t wanna be a boxer. Malaki ang nakapatong na responsibilidad doon. People are not ready to have a gay boxing champion.

    But being an agent will trully improve my self esteem. Magagamit ko di lang lakas ko, pati narin ang aking talino.

    “Tulala ka nanaman Z! Kanina pa kita kinakausap!!” biglang nabasag ang aking pagmumuni sa malakas na boses ng aking katabi. Inaalog alog pa niya ako pero hinayaan ko lang. He is my bestfriend anyway.

   “Ano ba kasi yun Kian? Can’t you say I am studying?” walang gana kong tanong sa kanya.

   Inirapan niya lang ako and he rolled his eyes like he use to do when he don’t get the answers he need.

     “What is going on with you and Levi? Bakit madalas ko kayong makitang magkasama?” and he looked at me intently. He is trying to pump me out with answers.

   Ano naman kasi ang sasabihin ko sa kanya? Levi and I are just friends. Walang ibig sabihin ang madalas naming pagkikita. We just train together. And kahit papano naging magaan na ang atmosphere sa pagitan naming dalawa after that day.

    “Ses!! Huwag mo nga akong lokohin. Eh kitang kita sa’yo na masayang masaya ka kapag kasama mo ang lalaking yun.. Ano na ang nangyari sa pagjumbag mo sa kanya noon?” hindi parin niya ako tinitigilan. I just can’t justify myself with Kian no matter what.

     “Wala naman kasi akong sinabi diba? We are friends. We go and train at the gym. Ganun lang yun.” tangi kong nasabi at nagpatuloy sa pagbabasa ng aking dalang libro.

    Nasa library kami and it is my favorite place to stay kapag ganitong focused ako sa pag-aaral. Pero kung kelan kasi ako nagseseryoso, si Kian ay susulpot para lang guluhin ako sa wala namang kwentang bagay.

    “Iba kasi talaga ang nakikita ko sa inyo. I have my eyes and ears all around the campus. And I know na hindi lang pagkakaibigan ang meron kayo.”

 

    I closed the book and I stared at my bestfriend. Nakataas lang ang kilay niya and now I really need to clear it out to him.

   “Kian.. I don’t have any plans in making any absurd things to Levi. I am trying to be a friend to him. Yun lang yun. And if you can’t accept my answers, then its your problem. Wala akong dapat ipaliwanag.” I said to him.

   I am a man of few words. Pero kapag nagiging ganito si Kian, I have to let it all out. Dahil kung hindi, he will bug me for the rest of the week.

    “Okay.. Sinabi mo yan ah! Ayoko lang talagang masaktan ka Z.. Alam mo namang mahal na mahal kita. And I am just protecting you from anyone na mananakit sayo.”

    I smiled at my bestfriend. Kahit kailan talaga, napakasweet niya.

     “You protected me back in our highschool days. Sa mga bully noon sa school natin. Ikaw talaga ang naging protector ko. Kaya ngayon, I will do whatever I can para maprotektahan ka din sa gustong manakit sa’yo.”

    Umakbay ako sa kanya at mahigpit na niyakap. He is the best person that I have ever earned in my life. Bukod kay Dad, Kian is the one who knows me more than I know myself.

   “Hindi ko hahayaan na may manakit sakin. I will be careful. And I have a goal to achieve. No time for any distraction.” tangi kong nasagot sa aking bestfriend bago kami sabay na tumawa.

   Nakita pa kami ng librarian at sinenyasan na manahimik.

  —————––

   Naglalakad na ako palabas ng gate ng University ng biglang may nakabunggoan ako. My books scattered at agad ko naman itong pinulot. But another guy was already doing it for me.

   “Sorry.. I’m sorry. Nagmamadali kasi ako.” he said while picking up my books at nang tumingala siya ay agad naman akong tumango para abutin ang mga libro na nasa kanyang mga kamay.

    He looked familiar but I can’t remember kung saan ko siya nakita.

   “It’s okay.. Sige nagmamadali din kasi ako.” pagpapaalam ko naman sa lalaking nakabanggaan ko but he stopped me from moving any further.

    “I’m Alvin.

Alvin Delvino. Business Administration ang course ko.“ lahad niya ng kanyang kamay and I was hesitant to take it.

    “Zenon.. Nice to meet you Alvin. I gotta go.” walang gana kong tugon sa kanya at nagmadali na akong lumakad palayo sa kanya.

    I felt like he was staring at me till I was out of the campus. I don’t feel good about that guy. But I can’t judge him. Baka nakikipagkaibigan lang talaga siya.

    At bago pa ako makarating sa parking lot na pinagparkingan ko ng kotse ko, may narinig na akong busina mula sa likuran ko.

    Napalingon ako ang the window instantly opened at nakita ko naman ang mukha ni Levi and he was all smiles.

    “Gym day ngayon diba? Sabay ka na sakin?” tanong niya sakin but I was really planning to ditch it. Gusto ko talagang mag-aral for the CIA Admission. Ayoko ng kahit na anong distraction ngayon.

   And clearly, Levi is becoming a distraction to me.

    “I have to study.. Sorry. Next week nalang.” pilit naman akong ngumiti while he suddenly looked bothered sa aking sinabi.

    “Okay.. Then I will join you in studying then.” bawi niya bago ngumiti ulit.

    Levi changed alot since that incedent. He started to be nice and friendly towards me na hindi ko naman maintindihan.

    “Levi.. Just give this to me. I really need to focus on my studies right now. I don’t need any distractions.” tugon ko naman and his face just started to light up na hindi ko talaga maipaliwanag.

    “So you mean, nadidistract ka sakin?” tanong niya naman while having a smirk on his face.

    “I need to go. See you next time, Levi.” saad ko nalang bago ako pumihit at binuksan ang pinto ng aking kotse. I turned up the engine at pinaandar ko na agad ito.

    Now is not the time for this stupid feelings. Bakit ang bilis ng kabog ng dibdib ko?

    Kailan pa ’to nagsimula?

   –––––––––––––

   

Present Time

      I pushed Levi aside at muli kong inayos ang sarili ko. I am trying my hardest to keep myself calm. Ayokong mahuli niya ako ng tuluyan. I have to hold on for a while longer.

     “Look Mr. Ravasi, I don’t know how much I look like your ex or whoever he is, but this is way too much. I am a professional and you are already in subject for sexual harrasment. I can sue you if you keep doing this.” pagbabanta ko kay Levi and he stopped for awhile at hindi na siya lumapit pa lalo sakin.

    “I— I am really sorry. I should have known better. Sorry again, Mr. Hughes. I just got carried away. I never thought that someone that looks like the person I loved the most will appear before me after a long time.” he sentimentally said. Ramdam ko ang kalungkutan sa boses niya at ito ang pinakaayaw ko sa lahat.

    He is doing it again. Ang kanyang secret weapon to catch me. Being vulnerable and needing a shoulder to lean on. At ako naman si tanga na nagpadala sa kanya noon. But I know alot better now. Hindi na niya ako madadala sa arte niya.

    “Then I will expect you to treat me better next time, Sir.” tugon ko sa kanya bago ako tumalikod at lumabas na ng tuluyan sa CR.

     Mabilis na lumipas ang araw at marami pa kaming napag-usapang tungkol sa image redesign at expansion ideas ng Itivata bago kami tuluyang umuwi ni Sentorio pabalik sa aming hotel na tinutuluyan.

    He was uneasy while driving at paulit-ulit kong nahuhuli ang kanyang mga titig sakin. Now I need to be more careful than before. Kapag nalaman niya na may koneksyon ang nakaraan ko kay Levi, this cover up mission will be over. At baka matanggal pa ako sa pagiging CIA ko.

       “That was an awkward situation you had there. I never thought that the CEO of Itivata was mistaking you for someone. And to make it worst, I think he thought of you as his lover. That seems wierd to me.” saad ni Sentorio while I just looked out of the window.

    Hindi ako nagsalita dahil hindi ko pa alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya. To reason out myself.

     “Have you cheked for his personal background? Everything about Mr. Ravasi?” natanong ko nalang para maialis sa kanyang isipan ang pagdududa.

    “Well.. There was nothing much to know about his personal life anyway. He is a secretive guy. Aside from being married but no children, he is a plain CEO that wants to come on top of his game.” sagot sakin ni Sentorio at napahing naman ako ng maluwag.

    “Then let’s keep it that way. We are not here for him anyway. We are here for the company. We need to know who is trying to inject money towards it in exchange for the drug smuggling. I have a suspicion that it is the retired CEO that has something to do with this.” I said and Sentorio looked at my direction with a questioning look.

    “My analysis about this is that, if Mr. Ravasi is so clueless about this invasion in his company, someone knows about it. And it is not him. It could be his own mother. She knows about this.”

   Napatango nalang si Sentorio and tried to recall something that he knows.

    “Back in 2013, there was a drug smuggling rumor swirling around the company for a while. And I think, Mrs. Itivata killed that rumors by firing the people that was spreading the news. And it never came out from the company.”

   Napatango nalang din ako at nagkatinginan kaming muli ni Sentorio.

    “Its purely suspicion now, Sentorio. We need to dig deep into the company. This drug syndicate is not easy to deal with but we just need to get enough information for it to be stopped.” sabi ko bago namin marating ang hotel na aming tinutuluyan.

    I was just about to enter the lobby when a familiar face was standing in the reception area. And it just made me emotional. Hindi ko akalain na nandito siya. Akala ko nawala na siya ng tuluyan sakin after that day. But he is there and looking great.

    But this is not the right time. I have to hide for a little longer. I will make it up to him.

    “I missed you Kian.. I really missed you, my bestfriend.”

   Bago paman niya ako makilala ay tinakpan ko na ng flu mask ang mukha ko and I wore my glasses upang hindi niya ako makilala.

   He was casually talking to the receptionist ng marating namin ito.

    “I understand Sir.. But would you have another reservation?” tanong ng recetionist kay Kian na hangang-hanga sa kagwapohan ng bestfriend ko. If she only knew.

    “Yeah sure.. But I expect some discount next time.” he said casually na alam ko naman hindi niya sineseryoso.

    “Ofcourse Sir. Para sa’yo.” may halong landi na sabi ng babae sa kanya.

       Nagpaalam na si Kian pero bago pa siya makaalis ng tuluyan ay napatingin pa siya sa side na tinatayuan ko kasama si Sentorio. He stopped for a while pero sana hindi na magtagal ang kanyang pagtitig sakin. I can’t let him see me right now.

      He must not know anything. I can’t reveal my true identity right now.

    And I was relieved nang tuluyan na siyang umalis at naglakad patungo sa parking area.

    My phone was vibrating na hindi ko namamalayan. Agad ko naman itong kinuha sa aking bulsa and looked at the screen. It was Dad.

    “Hey Dad.” sagot ko and I heared some laughing and clinking in the background. He must be on a party.

    “How is everything my handsome agent? Nakasettle ka na ba diyan ng maayos?” he asked.

    “Yeah.. Everything is fine.” I lied and I know he will know it from my voice.

    “Look Z.. I know you are not okay pero palagi mong iniinsist na okay ka lang.. Are you even thinking of how I will feel about this?” Dad said with a serious tone.

   Lumayo ako ng kunti kay Sentorio. Ayokong marinig niya ang usapan namin.

    “Dad.. I am handling things well. You don’t need to worry. I just have to get this done. And I will be trully happy.” I said to him.

   “You can fool the world.. Even me, son. But you can’t fool yourself. Alam kong mahal mo parin si Levi hanggang ngayon.”

      My Dad knows everything that I have been through. And he knows how I feel. How I felt so hard for Levi.

    “Ayokong magkamali ka ulit.. He got the best of you way back then. Please huwag mo nang ipahamak ulit ang sarili mo.” saad pa ni Dad and I smiled to myself.

    “I am different now Dad. And this is a different time. It’s time for me to think of myself and my mission.”

–

––––••••••••••———–

Chapter 10

Levi

     

Present Time

          I rushed towards my office and I know what exactly is waiting there.

         Pagkabukas ko palang ng pinto ay agad akong kinabig ni Alvin sa aking kwelyo at nagngingitngit siya sa galit.

      “What have you ever done to Zenon? Why can’t he remember me? Bakit di niya maalala ang kahit sino man satin?!” bulyaw niya sakin but I just stood silent.

     “Pinaubaya ko ang feelings ko para sa kanya so that you two will be happy. Alam kong selfless ang ginawa ko but I made a big mistake na hayaan kong mahulog si Zenon sayo.. I know you have been an asshole all our lives. Ngayon, tell me what happened? Anong nangyari kay Zenon at wala siyang matandaan?” hindi humuhupa ang galit ni Alvin sakin.

    “I don’t know, Alvin!! Fuck!! If I only have any idea of what happened to him.. Pero wala akong alam.” tinaboy ko si Alvin at napasalampak ako sa sofa ng aking opisina.

    I wanted to let my aches out. Kanina pa ako kinakapos ng hininga while trying to make myself believe that it was Zenon that I was talking. But it was not him anymore. I know Zenon will always light up whenever he sees me. I know Zenon will try to make face whenever I am too close to him. I know Zenon will wrap me around his arms and make me feel the love that I never felt my whole life.

    But it was not Zenon. Or maybe siya nga si Zenon but he forgotten everything about me. He has a new identity? I don’t know. Hirap na akong mag-isip sa kung ano ang katotohanan.

    “Noon ko pa dapat inalam ang lahat. 7 years of doing nothing just made me lose all hopes na mababawi ko pa si Zenon.” nasambit ko nalang at narinig ko ang pagtawa ng mapakla ni Alvin.

    “Fuck you, Levi! Matapos ang lahat ng ginawa mong katarantaduhan? Sa tingin mo tatanggapin ka pa ni Zenon ulit? You wasted the chance to be happy.. You wasted everything just for your goddamn old hag of a mother!!” hiyaw ni Alvin na nagpapuyos sakin sa galit at mataman ko siyang inundayan ng suntok sa kanyang mukha.

  Napasalampak siya sa sahig ng aking opisina. He has blood on the side of his lips. Pero tumawa lang siya at sinubukang tumayo.

    “Wala kang karapatan na pagsalitaan ng ganyan ang ina ko.. My mom has nothing to do with this! It was for the good of the company. I had no choice but to save the company that was providing life for me!” nanlilisik ang mata kong sabi kay Alvin at tuluyan nga siyang bumangon at humarap sakin.

    “Well you made a decision. But were you happy of what that decision leads you to? I bet Ivana is fucking other guys instead of her own husband who can’t let go of the past.” he said sarcastically at bago pa siya umalis ay nagsalita pa siya.

    “Don’t ever try to make any move again, Levi. I have given you the chance to love him and protect him. Now its my turn to prove to him that he was wrong at loving you.”

   Mabilis siyang lumabas ng aking opisina at naiwan akong nakatulalang nakatitig sa kawalan. My mind is clouded. I wanna scream. I want to yell and curse myself for being a coward. Hindi ko ipinaglaban ang nararamdaman ko para kay Zenon. And I deserve this pain. This pain that is driving me insane.

   Gusto kong hanapin kung saan siya nakatira. Gusto ko siyang puntahan at muling mayakap.

     I never stopped loving Zenon. I never did.

  November 2011

    Patiently waiting for the person I was expecting to come tonight. I was feeling agitated na hindi ko maintindihan. I wanted to see him so badly. Ilang weeks din kaming hindi nagkita.

    And I don’t know what is happening to me. Para akong natatae na naiihi dahil sa anticipation na aking nararamdaman.

    “Bro? Ayos ka lang? Parang matatae ka na diyan sa upuan mo?” basag sakin ni Alvin while he was tapping my shoulders. Nakarating na pala ang loko.

    “Naghihintay yan sa kanyang “horney”.. Hindi na makapaghintay na makascore.“ pangtritrip naman ni Frank sakin and I just glared at him.

    “Masama bang maexcite? Its my birthday. Natural lang naman yun diba?” I killed whatever they have in their minds.

   And I was just about to get up when I saw someone coming inside the big ball room of my house. I can’t help but smile while I was slowly walking towards him.

    He was wearing the neutral face he usually makes whenever we see each other.

    “Sorry.. Ngayon lang ako nakarating. I just got back from the States.” paghingi niya ng tawad bago niya ilahad sakin ang isang maliit na box na hawak hawak niya.

     “Happy Birthday Levi.” bati niya and it was just music to my ears.

     Eversince we settled our differences, naging madali na lahat sa amin ni Zenon. We became good friends and spend time with each other. Working out. Boxing. And even movie marathons kung walang pasok sa weekends.

     The first month of our friendship opens more of who really is Zenon. A silent type of guy. A gay guy who is not letting people look down at him because of his sexuality. I don’t even know why I admire him so much. Maybe because I never stood for myself. I always rely on something or someone to help me.

   But with his background being a rich, I can’t believe he does a lot of household things. Pati nga magayos ng wirings sa bahay alam niya. And to think that the stereotypical gay guys will never do those things.

    It made me realize that I am starting to like him a lot. And I know its not right. It will destroy me. My friendship. My reputation. And I am not even sure kung may nararamdaman si Zenon para sakin.

   And I don’t want this feelings that I have to be the end of a good frienship. Siguro its enough that I show him how I feel than to let him know that I am starting to have unusual feelings. Lalaki ako. I’m sure that I am straight. But maybe love has no labels.

   And I just admitted it.. Maybe I love him.

   “Ah–Ahm– Its okay.. Thank you at nakarating ka. I was really expecting you to come. Salamat at pinagbigyan mo ang hiling ko.” I said sweetly at napangiti naman siya ng matipid.

   “After bugging me in Skype for the past month that I was in New York? I have enough reasons para umuwi at makaattend sa birthday party mo.” he said and I just scratched my head.

    The party has just started and everyone was wearing suits and gowns. My closest relatives and ofcourse my mom was present. At pati narin ang mga associates niya sa company.

    I grabbed Zenon’s arms at dinala ko na siya sa gitna ng dancefloor. Magaling tumiming ang DJ. He just played the right song. I really want to see how Zenon dances.

    “Wait— What are you doing Levi? Bakit tayo nasa gitna? Everyone is watching us?!” nalilitong tanong ni Zenon while I just started to move my feet and step forward.

    “I just wanna see how good you are as a dancer.“sabi ko pa bago ako nagsimulang gumalaw galaw.

   🎵You’re just too good to be true, can’t take my eyes off of you

You feel like heaven to touch

I wanna hold you so much

So now that love has arrived

And I thank God, I’m alive

You’re jus too good to be true

Can’t take my eyes off of you

   And the slow motion feelings was starting to grow deeper. Habang sumasayaw ako in a not so professional way, Zenon was starting to laugh at how I wiggle my hips and how I tap my feet in different directions.

     “What? You don’t like how I dance? Ang galing ko nga diba?” pang aasar ko sa kanya and he just nodded.

    “Way better than me.” tangi niyang nasabi bago niya igalaw din ang katawan niya sa saliw ng musika. It was so heavenly seeing Zenon dance with just less experience than me.

    We are laughing and the crowd started to chant. And I know this is the first time I did something crazy like this. It was an impulsive reaction. I did it because I know Zenon will be happy when he sees me acting silly.

    “I even asked my friends to film us doing this crazy dance.” bulong ko sa kanya and he just laughed at what I said.

       🎵I love you baby and if its quiet alright

I need you baby

To warm my lonely nights

I love you baby

Trust in me when I say

Oh pretty baby!

Don’t let me down I pray

My pretty baby

Now that I found you, stay

And let me love you baby

Let me love you..

     And we just danced through the song bago kami tumigil nang matapos na ito. Everyone was clapping their hands and I can’t explain why they even did that. We were just two crazy people making foolish things.

   Hindi ko akalain na magiging ganito kagaan ang samahan namin ni Zenon.

    “Happy Birthday Levi.. Sana tumino ka na.” sabi pa ni Zenon bago ako yumakap sa kanya and I don’t even know why I did that.

     “Thank you for making this night special to me. You just given me the best present I ever had since I was born.” saad ko sa kanya and I don’t know myself anymore. I never planned those words to come out.

    Nang maghiwalay kami sa pagkakayakap ay nakangiti siya.

    “You deserve happiness. I know its what you need. Kaya maswerte ang girlfriend mo sayo.” sabi pa niya sabay ngiti at tapik sa aking balikat.

     And all of those words I said came crashing down on me. Hindi ko manlang naisip na I already am in a relationship.

     “Hindi ako magtatagal. I just needed to be here to give you my gift. My dad is waiting outside. Happy Birthday ulit Levi.” saad pa niya and he slowly walked away from me and now I know that short lived happiness I felt suddenly faded away.

    As Zenon walks away, Ivana was coming inside the ball room. She was beautiful as usual. I can’t even believe na girlfriend ko ang isang magandang babaeng katulad niya. Not just beautiful but sexy. And she has a commanding aura na hindi ka pwedeng tumanggi sa kanya.

   She was in a red dress and I know it sounds so wierd. But she does not affect me the way I was affected by her whenever she wears something so beautiful. Or even of she is naked.

    I don’t know why I feel sad while Zenon was walking away from me.

    Ivana stood in front of me and kissed my on my lips.

    “Sorry for being late, babe. But I am here now.” she said seductively while she was grabbing something in her purse. And she handed me another small box.

    “Happy Birthday my sexy future husband.” she said again and kissed me on my lips.

     Hinatak ako ni Ivana pabalik na sa kinauupuan ko kanina but I can’t help but look back and I saw Zenon looking at our direction with a sad look na hindi ko naman maintindihan kung bakit ganun ang tingin niya.

    I was puzzled and I thought to myself that maybe I am making things complicated for me and him if I let him see how much I wanted to be with him.

     But I have a girlfriend. And I know I am being unfair to her. I don’t feel the same way as I feel for her two years ago.

   Before Zenon came into my life. Zenon just changed the way I look at things. He made me realize about how should I live my life.

   Hindi lang ako nabubuhay para sa sarili ko. Nabubuhay ako dahil may mga taong kailangan ako sa buhay nila.

    Now that I know what it means. I think its time for me to be real. I know I will hurt Ivana and my mom.

    But I can’t go on without even giving myself the chance of being happy for real.

   And Zenon is the one that can give me that kind of happiness.

                           

———–•••••••••••———–

Chapter 11

Zenon

     Present Time

   

    I can’t stop staring at the dark sky full of sparkling fireworks. New Year has come and everything is working well.

      Matapos mailagay ni Sentorio ang bug sa system ng Itivata during the times na nakikipagmeet kami sa office ni Levi ay unti-unti ding nagiging magaan ang kanilang loob samin. Not knowing what really lies ahead of them.

     Nakangiti ako ng mapait as I drink the vodka on the glass I was holding. Every moment na nakikita at nakakasama ko si Levi ay nagbibigay sakin sa halo-halong emosyon. He always look at me and observe me. Eversince we known each other, ganun na siya tumingin sakin. Inoobserbahan niya bawat kilos ko which is making my job harder.

    The fact that it was torture seeing the man I once loved so much, just stare at me and act like he never did anything wrong. Kahit kailan, hindi ko makakalimutan ang pang iiwan niya sakin noon. The way we planned our lives and then he just jumps off the ship.

   My phone suddenly vibrated at nakita ko agad kung sino ang nasa screen.

    “Hey Dad.. Happy New Years!” masaya kong bati sa taong nasa kabilang linya.

     “Happy New Years Z! I wish you were here with us. Its not the same without you here.” sagot ni Dad sakin. Alam kong hindi siya sanay na ganito ako kalayo sa kanya.

   Kahit noong nasa US pa ako, hindi ako lumayo ng aking tirahan sa bahay ni Daddy at Tito Robin, ang asawa niya.

      “Dad.. You know how much I wanted to be with you. Pero mas importante ang misyon na’to. And to just move on and live my life again.” tangi kong nasabi sa aking ama.

       “But it is not the mission that you are after. I know its about vengeance and I never raised you to be a hateful person, Zenon.” may kunting galit sa boses ni Dad na hindi ko na pinansin.

        “I was raped, Dad. And you know it was one of them who let that horrifying thing happen to me! Ilang taon din akong nakulong sa takot at kahihiyan.”

       Isang buntong hininga lang ang narinig ko sa kabilang linya. Alam kong pilit akong nilalayo ni Dad sa galit na aking nararamdaman pero hindi na ito mawawala pa. Hangga’t hindi nagbabayad ang lahat ng gumawa sakin ng kababuyang hanggang ngayon ay sumasakop parin sa pagkatao ko.

      “You don’t know if it was them. Malakas na kalaban ang binabangga mo Zenon. You are a CIA agent at kapag nalaman ng Federal Government na ginagamit mo lang ang posisyon mo para maghiganti, I can’t imagine what they will do to you. I want you to know that.”

    Napatiim bagang nalang ako sa sinabi ni Dad. Alam ko ang pinasok ko at handa ko nang panindigan yun. Magbabayad ang dapat magbayad. And not even my father can stop me from doing that.

     “I have to go Dad. May importante pa akong gagawin. I love you.” sabi ko nalamang bago ko putulin ang tawag at nagpatuloy ako sa pagmamasid sa nangniningning na langit.

      Ngayong napasok ko na ang kampo ng aking kalaban, wala nang atrasan. I have to make them pay. Kapag nasira ang kanilang kompanya, masisira din ang lahat ng pinaghirapan nila. And that’s the time Zenon will come and dig their graves.

   December 2011

         I can’t believe that in a few months, matutupad ko narin ang pangarap ko na makapasok sa CIA Academy. Alam kong isang napakalaking ambisyon ang pasukin ang mundo ng military intellegence. Pero ito ang gusto kong gawin sa buhay ko. It is a fulfillment I’ve always wanted.

      Nakatingin ako sa malawak na field while watching Levi and his friends play their usual soccer game. Nakakatuwang isipin na mas naging malalim pa lalo ang aming pagiging magkaibigan ni Levi.

    Although hindi ako sigurado sa kung ano ba talaga ang nararamdaman niya para sakin, I know what I feel for him. It is not just friendship anymore.

     Mula nung sumayaw kaming dalawa sa birthday party niya, hindi na mawala sa isip ko ang posibilidad na maging kami. Ang maging masaya at walang makikialam sa aming dalawa.

     “Matutunaw na siya sa kakatitig mo.” isang malalim na boses ang aking narinig mula sa aking likuran.

   Napalingon ako at isang nakangiting Alvin ang aking nakita. He was holding two cups of coffee. At mabilis siyang lumapit sakin.

     “Anong sinasabi mo diyan? Sino bang tinutukoy mo?” pagmamaang maangan ko while I hold my book up to my face.

    Natatawa siyang lumapit at umupo sa tabi ko. He was looking at me from my pheriperal view.

     “Alam mo.. You are so cute kapag tinatago mo ang totoong feelings mo.” sabi pa niya na tuluyang nagpabaling ng atensyon ko sa kanya.

    “Alvin.. I don’t know what you are talking about.” sabi ko sa kanya. Nakataas pa ang kilay ko just to make him see na wala akong tinatago.

   Binigay niya sakin ang isang cup at tinanggap ko naman ito.

     “You are not a good liar, Zenon. Alam kong may gusto ka sa kaibigan ko.” pagdiin pa niya sa kanyang opinyon that made me hold up for a second.

     “Levi has changed so much since he made friends with you. He was a homophobic asshole bago ka niya nakilala. Lahat ay napapahanga sa kanya dahil sa kanyang masculinity at pagiging straightforward.” paglalahad ni Alvin sakin sa kwento ni Levi. I know that already.

    “But he is not the same as he is with us. He keeps talking of how much he enjoys your company. He often describe you as a goofy person when he is with you. Iba ang nararamdaman niya with you. That is how I see it.” sabi pa niya na mas lalong nagpatulala sakin.

    Iniwas ko ang tingin ko kay Alvin and I look for Levi in the field. He was running and laughing with Frank and his other friends. Masayang masaya siya while he was glancing at me.

     “He likes you a lot, Zenon. But I want you to know. Levi is straight. And he has a girlfriend. His mom is a very conservative woman. So it is a tough thing to build.” sabi pa ni Alvin and I just started to feel like what was I thinking anyway? Bakit kailangan ko siyang magustuhan?

    It was sinking in me that everything is vague for us. Walang patutunguhan ang lahat ng naiisip ko. It will all be just my fantasy.

     “What you said just answered all your questions. Wala akong gusto kay Levi. It will never happen. He is just a good friend.” I weakly said. Alam kong nagsisinungaling lang ako sa sarili ko.

     Nakatulala lang akong tinitingnan si Levi. It is wrong to love him. Kahit saan tingnan, hindi pwedeng maging kami.

     —————–

      It was almost Christmas and vacation was here. Napagdesisyonan namin ni Dad to celebrate Christmas somewhere in Europe but it will not happen in the next three days so I head to the gym that evening and train with my coach.

    Hanggang ngayon, pinipilit kong iwasan si Levi. Alam kong selfish ako but I had to do that. I had to stay away from him.

    And just when I was about to reach my destination, my phone was ringing like crazy. I took it out of my pocket at pangalan ni Levi ang nasa screen.

    “Hello?” agad kong sagot sa tawag and I hear someone sobbing on the other line.

    “Z.. Where are you?” his voice was cracking at napatikhim ako.

    “Levi.. I told you not to bother me anymore.”

     “Z.. Please! Please talk to me. Tell me what did I do wrong? Bakit mo ba ako linalayuan? May nagawa ba akong masama?” he was sobbing and his voice was in despair.

     “Levi.. Wala kang ginawang masama. I just think that its not right for us to be friends.” I said pero hindi ko narin mapigilang mapaluha. This is torture for me.

    “Then.. then tell me why?! Anong mali sa pagiging magkaibigan natin!!”

     “Because it is not just friendship that I want from you!!” hindi ko na napigilan ang sarili ko. I can’t help but say what my heart was feeling for him.

    “Wha-what are you talking about?” his tone suddenly changed.

    “Mahal kita!! Dammit Levi.. I love you!!” hiyaw ko at hindi ko na pinigilan ang sarili ko.

    And there was silence. I dropped the call and I was just standing in front of the gym’s entrance. Napapailing nalang ako sa ginawa ko.

   Inamin ko na kay Levi and nararamdaman ko. And I know this is trouble. I can’t let this get a hold of me. I have dreams and aspirations. At kahit pa mahal ko si Levi. It doesn’t matter anymore.

   Ngayong alam na niya. Lalayuan na niya ako.

   But I was wrong. Just as I was walking away from the gym to just head home and try to get into my emotional wreck, may humablot saking braso and I was immediately wrapped around someone’s arms.

    And I know that smell. I know how much stronger and firmer his muscles are than mine. Hindi ko pwedeng magkamali. It was Levi.

    “ Say it again to me Zenon.. Say it again.“ he was crazily sobbing and holding me hard in his arms. Nakayakap siya sakin at wala siyang balak na pakawalan ako.

     “Mahal kita Levi. I love you and its driving me crazy!” I said heavily and I know my tears are flowing down.

    Hinarap ako ni Levi sa kanya at nakatingin kami sa isa’t isa. Our eyes were in tears. Hindi ko na mapigilan ang nararamdaman ko.

   “I thought.. I thought that it was only me who was going crazy about this feeling. Oh God!! I love you too Zenon.” sabi pa niya na nagpatulala sakin.

   Levi just admitted that he loves me. On my face. And I know from that moment that everything will change.

  

Present Time

     I was in the hotel lounge when I was taken aback with the figure heading my way. This was so unexpected and the other person heading my way was just surprised as he looked my way.

    Hindi ko pinahalata ang pagkagulat ko and instead, naglakad lang ako palapit sa kanya and stand in his tall presence.

    “Mr. Hughes.. What a surprise?” sambit ni Alvin sakin and I just smiled at him.

    “Mr. Delvino.. I was just about to take my leave too.” maiksing tugon ko sa kanya and when I was about to walk past him, kinabig niya ang bisig ko at nakipagtitigan siya sakin.

   “You can fool Levi and everyone else, pero hinding hindi mo ako malilinlang Zenon. Alam kong ikaw yan at alam ko ang lahat ng nangyari.” he said intently at hindi ko iniwas ang titig ko sa kanya.

   “For the nth time.. Again and again. I don’t know who Zenon is. Mr. Delvino, I am working for a lot of people. And they can prove you that I am not Zenon whoever he is. Why are you all so obsessed with that guy?” pagmamaang maangan ko. As much as possible, ayokong mahuli ni Alvin. He is equally a threat to my disguise.

    “Then it leaves me no choice but to tell you this.. Alam ko kung sino ang nagpakana ng pangrarape sayo that night.”

  And my head just exploded. Hindi ako makagalaw sa aking kinatatayuan. Alvin was a man of words. But he is always inquisitive noon pa man. At alam kong gagawa siya ng paraan para malaman ang totoong pagkatao ko.

  I pressed my lips and tried my best to not react on what he just said.

    “If you keep on playing this game, Zenon. Ikaw lang din ang masasaktan sa huli. And if you wanna know the whole truth. I guess its about time that you reveal yourself for everyone.”

   At naglakad siya palayo sakin. I was just standing there and my head was spinning with that bomb he just dropped.

   Napalingon ako kay Alvin and he was heading his way to the staircase.

    “Alvin!!” sigaw ko and he looked at me with a smiling face.

               

––––––––▪▪▪▪▪▪▪————

Chapter 12

Present Time

      

The staring contest between me and Alvin was not waring off. Nasa isang coffee shop kami at naghihintay lamang na may magsalita. This has been the loophole of my mission after all. Alam kong may isang sasabotahe sakin sa bandang huli.

     Now that Alvin has discovered the truth about who I really am, mahirap nang magtago pa. But I need to shut his mouth. I will do what it takes upang magawa ko ang plano ko.

      “I– I still can’t believe na ikaw talaga si Zenon. I knew it from the start that it was you. But what I don’t understand is why you were hiding from us all these years?” binasag ni Alvin ang katahimikan. Hindi ko maibuka ang aking bibig dahil sa isip ko parin, paano kung isiwalat niya kay Levi ang totoo. Ang katotohanang ako talaga si Zenon Versales.

     “Kahit kailan.. Hindi tumigil si Levi na hanapin ka. Hindi ako tumigil na hanapin ka. You’re dad was constantly denying your whereabouts. Palagi niya kaming tinataboy sa tuwing pumupunta kami sa bahay ninyo. And it just get to a point na nawalan narin ako ng pag-asa na makikita pa kita.” patuloy pa ni Alvin at nakinig lang ako sa kanya. I keep on denying the fact na mali talaga na makipag-usap ako sa kanya.

   My tracker knows where I am at kapag naisignal ito sa HQ na wala sa coordinates ng aking target, baka malaman na nilang lahat ang totoong binabalak ko and I will face a big consequence.

     But how am I suppose to escape this now? Kitang kita ko sa mata ni Alvin na sigurado siya sa pagkatao ko.

    “I want to tell you something.. I am CIA Agent. And what happened in the past don’t matter to me anymore. I have an important mission and Itivata is a part of that. There is a gang called “Toupirs” and they are smugglers of ammunitions and even drugs. And they target big companies that has big shipyards to be the nest for their illegal activities.“ walang preno kong paglalahad kay Alvin ng aking agenda. But he will never know about my real plan.

    “Kaya ako nagpapanggap bilang business consultant, so I will know all the potential investors that will try to put money in the company. And in that sense, malalaman ko kung sino ang taga Toupirs at kung sino talaga ang Big Boss nila.” madiin at walang emosyon kong pagpapatuloy ng aking nais sabihin.

    “Wait—Hold on.. So you mean Itivata is your target and not Levi?”

    Napatawa ako ng mahina at napailing kay Alvin.

    “We are old enough for those silly things. I moved on from that. And Mr. Delvino, I am not here to make friends. I am here to do my job.” tangi kong nasabi bago hablutin ni Alvin ang palad ko at kinulong niya ito sa sarili niya.

    “Z— Please listen to me.. Everything that happened in the past, we need to really know the truth. Alam kong kahit anong pagtanggi mo na hindi ka na apektado sa nakaraan, I know that you are still hurting.” may halong pagkaawa sa boses ni Alvin that made it worst. I am trying my best to contain myself pero pinalalala lang ni Alvin ang nararamdaman ko.

   Muli akong tumawa ng mahina at ngumiti nalang sabay iling.

    “I don’t have to waste my time dwelling in the past. I will not be effecient in my field of work kung magiging emosyonal ako at mapaghiganti. I know what I am doing. And I don’t care about anyone but my family and the world’s safety.”

    Tumayo ako at binawi ng tuluyan ang kamay ko kay Alvin. Muli akong ngumiti bago magpaalam sa kanya.

    “It was nice seeing you again.. And with the rape case, alam ko na kung sino ang gumawa sakin ng mga bagay na yun. You don’t need to patronize me. I have been through hell and back.” nakangiti kong saad kay Alvin at nilisan ko na ang coffee shop na iyon.

    D

ecember 2011

      

“Z– Ahm.. I don’t really know how to say this.. But, I don’t have any experience with another guy.” nanginginig at natataranta si Levi habang magkayakap kaming dalawa ngayon sa isang kwarto sa hotel.

       Isang linggo na mula nang aminin namin sa isa’t-isa ang aming nararamdaman at sobrang saya ko nang malaman kong pareho ang aming nararamdaman.

     “Neither do I? I never had anyone before you.”

    Humiga kaming dalawa sa kama at magkaharap kaming magkayakap. This feels so good and awkward at the same time.

    Hinalikan niya ako sa labi ng mabilisan bago niya ito pakawalan ulit. It was so fast but so sweet. All I was thinking was him and how I can make him feel my love.

    “Do we have a choice here now? Bahala na..” sambit pa niya at napatawa nalang ako bago niya muling sakupin ang aking labi at punuin ako ng nakakabaliw na halik. I was feeling so weak whenever his tounge touches mine. Nakakakilabot at parang nakukuryente ako. This was all so new to me.

    Hindi ko akalain na mararanasan ko ang ganitong bagay. I know I liked guys eversince but I never wanted a guy this much. Gusto kong ibigay ang sarili ko nang walang takot at pangamba.

     “Hahh!” ungol ko nang pisilin ni Levi ang nipples ko and it aroused me so much that my dick started to get hard. Nakakabaliw pala kapag ganun ang ginagawa sayo. I was trying to cling on him but he was trying his best to make me feel good.

    “God you’re so gorgeous when you moan like that..” saad pa ni Levi and I can’t stop but feel the rush in my body as he continued brushing my nipples with his hands and towards my hardened dick.

    “I don’t find men attractive.. But you are the most beautiful man I have ever known and I will give you the best night of your life, Zenon.” bulong pa niya sakin na mas lalong nagpatindi ng aking libido.

    Marahas kong inangkin ang labi niya at hinaplos haplos ko ang matitigas niyang muscles. We take off all our clothes at nakalantad na sa aming dalawa ang aming mga katawan.

    I am not surprised how big he is. Kahit sa pantalon niya at alam kong malaki na ang kargada niya. His dick is perfection. Pinkish and white. I don’t know why but my instict told me to hold his dick and put it inside my mouth.

   Hindi ako nagatubiling gawin ang sinasabi ng utak ko. He was delirious when I grabbed his hard dick and I kissed him hard and long in his lips. Kinakapos na siya ng hininga and I decided to let go. He was panting but his desire was overwhelming.

   “Fuck! This is better than I thought.. I want you mouth on my dick now Z– Please..” nanghihina niyang lahad while I was pumping his dick and sucking his nipples.

    At tiningnan ko siya ng may pagnanasa. I know that this night will change everything.

     I slid his dick in my mouth and the gasp he released was music to my ears. I tried to take it all down to my throat and surprisingly I did.

   “Haaahhh!! Oh fuck Z!! Take that dick!!” halinghing niya at mas pinagbuti ko pa ang pagtaas baba ng bibig ko sa kanyang pagkalalaki. I was engulfed in desire that I was doing things I have never done before.

     Itinaas ni Levi ang ulo ko and he kissed me again. Hard and passionate. Bago niya ako hablutin at siya naman ang nasa taas ko ngayon. I was looking in his eyes that is fueled by desire and need to release his libido.

    Agad niyang pinagtuonan ng pansin ang pagkalalaki ko and he grabbed it with his hands. I was trying to stop myself from feeling this crazy jolt in my body. Pero hindi ko napigilang mapaungol nang bigla niya itong isubo and do what I was doing earlier. He was trying to take it all but he can’t. My dick was big. And he was in trouble if I decided to top him. I smiled with that thought. But I am willing to give way. I will take him inside my throbbing ass now.

    I don’t know why suddenly his tounge was on my hole and he was rimming me so hard. I can’t help but just moan.

   “Haaahh!! Please Levi.. Take it.. I– Haaahhh!!” hindi ko na alam ang mga sinasabi ko sa sarap na aking nararamdaman. He was pushing his tounge inside my hole. And his saliva was making me want it more.

    “Fuuuucccckkk!!” napasigaw ako nang bigla niyang itutok ang daliri niya sa butas ko and he gently pushed it inside. My eyes was about to pop out when he pound it with his fingers. I can’t explain that feeling. The explosion of pain and pleasure mixing in my system.

    “I think you are ready.. I am gonna take this hole.. I wll mark you as mine.. Zenon Versales.” he said that it sounded so sexy to my ears.

    Isang malamig na likido ang kanyang pinahid sa aking butas and it was lubricant. I know that. But after a while I was screaming like a dying cat when he pushed his dick inside me..

    “Aaaaawww!! Take it out— Take it out!!” sigaw ko at hindi ako pinakinggan ni Levi. He just gopped my mouth with his own at mahinang inulos ang kanyang pagkalalaki sa loob ng butas ko.

   I was withdrawing because of all the pain I was feeling but he did not stop. He pounded me slowly and the pain was slowly turning into something that I can’t explain. My dick was throbbing and responding to that strange feeling. I can’t  help but kissed him back and he started to get the rythm.

    Push and pull and all my sweat was flowing like the Nile River. Nakakabaliw ang pinapadama sakin ni Levi ngayon. My dick was so hard that I can’t help but jack it off.

    “Haaaahhh!! This feels so good.. Aaahhh!!” ungol ni Levi and he grabbed me and he was now the one laying down. He motioned me to ride him and I was hesitant at first. But I have to try it. I have to try everything. Hinahanap na ng katawan ko ang pakiramdam na binigay sakin ni Levi.

    I pushed his dick inside me again and I was like a comboy riding his. And God!! It feels amazing when he was hitting that part inside of me that made me want to jack my hard dick again. Hindi ko alam kung paano ko nagagawa ang bagay na ito but I was in full desire. I am consumed with all the lust I am feeling right now.

    “Haaaahh!! I’m gonna cum!!” sigaw ko na tinugunan naman ni Levi ng mas mabilis pang pagulos na nagpabaliw talaga sakin. My whole body was electrified and I can’t help it anymore. All my cum just exploded and it scattered all around his chiseled body. I was not expecting this amount of cum. Parang isang tabo ang dami ng aking katas na nagpabilis pa lalo ng pagulos ni Levi and he himself can’t help but cum inside my hole. I feel that hot liquid pushed inside me.

   He was screaming like crazy as he reached that beautiful climax.

   “Haaaahhh!! Fuucckk! That was really good.” saad pa niya bago ako kabigin palapit sa kanya at halikan ng sobrang diin.

   I didn’t mind the slimy feeling of his body pressed on me. It was my cum anyway. And we stared at each other smiling and was surprised that we just did that.

   And now the reality was sinking. My ass was swollen and I know this is the beginning of me not walking straight the next morning.

   “Leviii!!! You motherfucker!! Why did you do that!!” hiyaw ko kay Levi and he was just laughing so hard as I was trying to get up and take myself to the bathroom.

   “Because I love you Z– I love you so much..” he replied and I was in the middle of laughing and cringing with the pain slowly taking over the pleasure.

   “You will pay for this.” banta ko sa kanya and he just laugh at me.

                

––––▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪—––

Chapter 13

December 15, 2011

        I can’t believe that we have done it. Nakatulala parin ako sa ceiling ng hotel room na kinaroroonan namin ni Levi. He is fast asleep at ako naman ay hindi mawala ang ngiti dahil sa nangyari samin awhile ago.

      I never thought na hahantong sa ganito lahat. Alam kong may masasaktan at masasagasaan akong tao sa tuluyan kong pakikipagrelasyon kay Levi. And he is making me feel that love that I am craving for, in my entire existence.

    Napatagilid ako at pinagmasdan ko ang hubad niyang katawan. Napapangiti ako sa mahina niyang paghilik. This asshole is damn tired of fucking me. Pero masaya ako, now that I know how good it feels. May pagmamahal ang nangyari saming dalawa. It was full of desire. And I can’t let that end. Ipaglalaban ko si Levi no matter what.

   Kahit umabot pa sa puntong pati ang girlfriend niya ay makaharap ko na ng tuluyan. He promised me that they will break up as soon as possible. And I don’t really know what to feel.

   —————–

    Mabibilis na yapak ang aking naririnig na papalapit sa kinauupuan ko sa loob ng library. At alam ko ang tunog na iyon. It was the sound of a woman’s heels.

    Napalingon ako at nakita ko ang nagpupuyos na mukha ni Ivana, ang girlfriend ni Levi. It has finally come to this.

    Tumigil siya sa harapan ko at napacross arms. She was waiting for me to say something but I won’t bow down to her. I just closed the book I was reading ang take off my glasses and stand straight before facing her.

    “Ang kapal talaga ng mukha mo.. Mang-aagaw ka nalang ng boyfriend, doon pa sa straight na lalaki. You are such a bitch.. I should have known. Ang mga tahimik na katulad mo ang tunay na malalandi!” she said in a very minimal tone. Pero nandoon ang galit niya sakin. I was just silently listening to her insults and  I know its hard not to respond to it.

   “Nang dahil sa’yo.. Nagkandaleche na ang relasyon namin ni Levi. Puro ikaw nalang ang laman ng bibig niya. He even said your name while he was inside my pussy! What did you ever do to make him gay!!”

   Sinampal ako nang tuluyan ni Ivana at nagulat ang lahat ng nandoon sa library. Sobrany lutong kasi ng binitawan niyang sampal ang even the librarian was shocked of what she just witnessed.

   “Ms. Eclesia! Mr. Versales! To the guidance office!! Now!!” hiyaw ng librarian samin ni Ivana at patuloy lang ang titig niya sakin.

    “You will pay for this Zenon Versales!! Pagbabayaran mo ang ginawa mong pang-aahas sa boyfriend ko..” hiyaw niya na kinagulat pa lalo ng lahat. At nagmadali siyang naglakad palabas ng library. Nakatingin naman ang lahat sakin at ang iba ay nagbubulungan.

   Everybody knows Levi. And everyone knows about his relationship with Ivana. And I can’t help but feel so ashamed of myself. Hindi ko napaghandaan ang mga bagay na’to.. I didn’t know it will be this hard.

   Taas noo akong naglakad at isa sa mga lalaki sa library ang humarang sa dinadaanan ko.

    “Boxing champion pero chumuchupa pala!! Pwe!!”  pangiinsulto nito sakin at dinuraan pa ako sa aking uniform.

    I was trying to contain my anger. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari pa ngayon na kakalat na ang aking totoong pagkatao sa buong University.

    Mabilis akong naglakad palabas ng library. Gusto kong umiyak dahil sa kahihiyan but I am not a crier. Hindi ko istilo ang umiyak. But this is too much.. Ganun ba kahirap ang pumili ng taong mamahalin? I wanted to make myself believe that this is just all a dream. But I have made all this happen. Nangyari na ang lahat. Sino ba ang linoloko ko?

  —————–

     Nanghihina akong tumihaya sa gitna ng ring sa gym namin sa bahay. Kakatapos ko lang maglabas ng lahat ng galit ko at muntikan pang magkagutay gutay ang punching bag dahil sa malalakas na suntok na binibitawan ko.

   My head is still pinned to the scene I have witnessed earlier. Pagkatapos namin sa guidance office ni Ivana ay nag-aabang na pala sa labas ng opisina si Levi.

   He was looking at me with coldness in his eyes. I was so confused and when Ivana got out of the office, agad niya itong linapitan and he kissed her on the lips. And I just froze sa kinatatayuan ko. Hindi ko maintindihan ang lahat.

    Mabilis siyang tumalikod tangan ang kamay ni Ivana and that woman looked my way with a half smile telling me that she is still the one Levi has chosen.

    Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman sa mga sandaling yun. I know that it was all too good. But what we did last night, wala nalang ba yun sa kanya? Kinalimutan niya nalang yun? It didn’t mean anything to him?

   “Yaaaaaahhhhh!!!” hiyaw ko at tuluyan nang naglandas ang mga luha ko. Hindi ko na napigilan ang sakit na nararamdaman ko.

     Totoo nga din pala ang sinasabi nila. Kapag nagmahal ka, siguradong masasaktan ka. But this pain is just too much. Kahit anong suntok, sipa, tadyak ang naranasan ko, walang mas sasakit pa sa nararamdaman ko ngayon.

    Nakatingin lang ako sa kawalan habang lumuluha. I keep on remembering everything that we did. Bakit ba kasi ako nagpadala sa damdamin ko? I should have known better.

   Nagring ang phone ko at hindi ako nagabalang kunin ito. I am into my hurt feelings that I just want to let it all out.

    Nagring pang muli ang aking phone and this time I think I have to take it.

      Nang maabot ko ang aking phone ay pangalan agad ni Levi ang aking nasilayan sa screen ng aking phone.

    “He-Hello?” nauutal kong sagot. I gasped for air dahil muling nananariwa sakin ang mga nangyari kanina.

     “Zenon.. I think.. I think we should not go on with this relationship.” malamig na sabi ni Levi sa kabilang linya.

   My hands was shaking and I can’t absorb everything that he was saying.

    “Le-Levi.. Please. Huwag mo namang gawin ’to sakin. I thought everything— everything was alright. You promised me that!”

    Wala akong narinig na sagot kundi malalalim lang na paghinga mula kay Levi.

    “This is not right.. I am a man. And I should be with a woman.”

   “Fuck that shit!! Ano bang sinasabi mo Levi? You fucked the hell out of my ass and you will tell me that shit?!”

  

   Hindi na nagsalita pa si Levi and I can’t control my emotions anymore. It is excruciatingly painful. The person that you love the most, just suddenly left you in the air.

    “So you are jumping off the ship? Iiwanan mo nalang ako? Ganun ba Levi?”

    The call went off at hindi ko na napigilang itapon ang phone ko sa sementong dingding ng aking kwarto at nagkapirapiraso ito.

   “Haaaaaaaaa!!!!” hiyaw ko pa ulit and I punched that poor punching bag again and again hanggang sa nabutas na ito ng tuluyan.

   

Present Time

      I was about to enter a restaurant na malapit lang din sa hotel na tinutuluyan ko when my eyes just noticed someone so familiar. And that person was just about to enter the restaurant too.

   Mukha talagang pinaglalapit kami ng tadhana. I immediately put on my shades and I used the other entrance to the restaurant upang hindi kami magpang-abot. I watched her carefully and I am good at observations so I instantly figured out something was not right.

    She was smiling at the man that she kissed on the lips. And to my surprise, hindi ang lalaking inaakala ko ang kanyang kahalikan.

    Well, this is a big reveal to me. Napangisi nalang ako sa aking natuklasan.

     Ivana Eclesia-Ravasi is having an intimate dinner with an unknown man. This is interesting. Agad akong lumapit sa receptionist at agad nagreserve ng table. I am loving this scenario. It just made me think na tama nga lahat ng hinala ko.

    Pumwesto ako malapit sa table nila. I just reasoned out na may sore eyes ako kaya di pwedeng maexpose ang mata ko sa sobrang liwanag. At naintindihan naman iyon ng receptionist. I just have to know what this bitch is doing, having dinner with another man. And she seem so happy.

    I took my sound enhancing earplugs and wear them. This is a device we use in undercover missions. We have to hear audible sounds that is not more that 10M away from our position. And this is a great opportunity to know more about the current situation.

   Baka may mahanap pa akong kasagutan sa aking mga tanong. Nang makaupo ako sa mesang nireserve ko, I casually took the menu and pretended to read them.

   “Hanggang kailan ka ba kasi magtitiis sa asawa mo? You have endured seven years of marriage, pero ano? Hindi ka parin niya matutunang mahalin?” narinig kong sabi ng lalaking kaharap ni Ivana. I was carefull watching them in my pheriperal vision.

    “Hindi ko siya pakakawalan kahit kailan Lyndon. You know how much I love him. Ginawa ko na lahat and I did everything I can to sweep all those obstacles in our relationship. And I will not let him go and be happy with that gay man he is still obsessed with.” may galit sa boses ni Ivana while she was saying that.

    In the back of my head, I feel glad that until now, hindi pa nawawala ang nararamdaman ni Levi para sakin. But I know that in my heart, I killed those feelings for him a long time ago.

     “You need to wake up Ivana.. Sinasayang mo ang buhay mo sa walang kwentang lalaking yun. Ano ba ang role ko sa buhay mo? You’re bedwarmer? You’re fuckbuddy?”

    Ivana just stared at the Lyndon guy at mataman siyang yumukod. She was heavily breathing.

    “I just need to be patient. And you have no right to question your role in my life. Alam mong simula palang, si Levi ang mahal ko. Hindi ikaw.” madiin na tugon ni Ivana na kinahinga din ng malalim ni Lyndon.

    “Let’s just enjoy this night okay? I made this arrangement para mawala ang stress ko and now you are spoiling that.” dagdag pa niya bago niya tawagin ang waiter para kunin ang order nila.

   Agad din naman akong tumayo at pumunta sa receptionist para bigyan nalang ito ng tip. I gathered enough details tonight. Siguro hindi pa ito ang tamang panahon para makita ulit ako ni Ivana.

    Alvin knew about my identity. At alam kong hindi niya ito sasabihin kay Levi. He has all the reasons not to. I still don’t know why I feel so uneasy with all that is happening.

  Mabilis kong linisan ang restaurant pero napatigil ako sa kalagitnaan ng paglalakad ko when I saw someone standing in front of the glass walls of the restaurant. Nakatayo lang siya doon at kita ko ang pagkatulala niya. He was wearing his office suit and he was leaning on his car with his hands on his pocket.

    I suddenly felt that slight tinge of emotions flowing in my system. I don’t know kung alam niya na talaga ito noon pa at hinayaan niya lang na lokohin siya ng asawa niya.

   The person he chosen over me. Nagsisisi na ba siya na mas pinili niya si Ivana kesa sakin.

    Nagsisisi na ba siya nang iwanan niya ako ng gabing yun and I was destroyed into pieces. My dignity and all my hopes. Lahat ng iyon ay itinapon niya lang.

      I sighed and take another glance at his direction before I strutted my way back to the hotel.

     This will be much more complicated that I thought it would be..

         

–––––––▪▪▪▪▪▪▪▪▪–––––

Chapter 14

Levi

  

Present Time

      I think that what I am seeing now is enough reason for me to push on with the annulment of my marriage. Wala naman talagang dahilan pa para matali ako kay Ivana. She’s just wasting her life with clinging and trying to stay by my side knowing that I never looked at her the same when Zenon came into my life.

      Hindi ko maiwasang maluha dahil hanggang ngayon, hinihiling ko parin na sana totoo ang aking hinala na si Zenon at Steven ay iisa. The past two weeks na nakikita ko si Steven makes me want to grab him and kiss him torridly over and over again upang lumabas na ng tuluyan ang nakatagong si Zenon sa pagkatao niya.

    But I know it is too much to ask. Maari ngang talagang kamukha niya lang si Zenon. And if I had to take another chance, I might decide to get a sample of his DNA so I can be sure that he is Zenon.

     I still remember that night we made love in that hotel. Everything we did that night was heavenly for me. Parang siya lang ang nagpaligaya sakin ng ganun. And for the last seven years, hinahanap hanap ko ang pakiramdam na yun. I am thirsty for his touch. I am holding on to the past dahil gusto kong maitama ang mga maling nagawa ko. Ang bitawan si Zenon kapalit ng pagkakasalba ng aming lumulubog nang kompanya.

    And as I watch Ivana and her lover clink their wine glasses, tumalikod na ako and ignited my car’s engine. Kailangan ko ng alak ngayon. I need to let all this feelings I have out of my system. Even just for a while.

    ————

     “What do you mean? Hihiwalayan mo si Ivana?” naguguluhang tanong ng Mommy ko. She was in her wheelchair and we were having our breakfast.

    Sa bahay ni Mommy ako umuwi sa Batangas. Ayoko munang makita si Ivana while I am preparing all the neccessary actions para mapawalang bisa na ang kasal namin.

    “Wala namang dahilan para matali ako sa kanya Mom.. She is just trying to make her life more miserable with me.” malamig kong tugon sa aking ina.

     “Because you never tried to make her happy.. Hanggang ngayon parin ba ang anak parin ni Zircon Versales ang nandiyan sa puso mo?” her tone was slightly stronger and I know why she is like this.

     “Hindi nawala sa puso ko si Zenon, Mom. And you know that. This marriage is all about trying to save our company and now that the company is all good and much better than it was before, its time for me to think about myself and my happiness.”

    “And make a scandal about it? Nag-iisip ka ba Levi? Ano nalang ang mangyayari sa Itivata once you end your marriage with Ivana?” pagbara ni Mommy sakin at hindi naman ako nagpatinag sa kanya.

    “I worked my ass off just to take the company to a better place. At ngayon na pinipili ko naman ang kaligayahan ko, may sasabihin ka parin sakin? Bakit ’Ma? Did I ever disappointed you? Lahat ng bagay ginawa ko para sa inyo. I given up Zenon para sa inyo. Hindi pa ba sapat yun para sarili ko naman ang paligayahan ko?” I blurted out and my mother was shocked with all the emotions I lashed out of her.

    “I am the CEO of Itivata. It is my company now. And I don’t care if scandal will fly across the nation dahil malalaman din naman nila that our marriage is not working. It never worked to begin with.”

    Sambit ko pa bago ko lisanin ang mahabang mesa ng hapagkainan namin.

    December 16, 2011

     Hinihintay ko ang pagdating ni Zenon sa gym. Today is his training day at kahit manlang saglit ay makausap ko siya ng harapan. Everything I told him last night was bullshit. Alam kong hindi ko siya makakayang saktan ng ganun.

    “C’mon Zenon.. Please show up.” I was saying silently while waiting with patience inside my car.

     I have been waiting for him for two hours pero hindi siya dumating sa gym. I have been calling him pero out of coverage palagi ang phone niya. I know that this is so hard pero nasasaktan din ako.

    I know how sure I am with what I feel for him. I know that I really love him this much. Nababaliw na ako sa sitwasyon namin. I just don’t know how to explain to him what is going on.

    Bigla namang tumunog ang aking phone and I taken it out of my pocket.

    It was my mom calling. And I know what this is about.

    “Levi! Where are you? Nakalimutan mo na ba ang dinner natin sa mga Eclesia? You know that we have to settle things with them tonight.” bulalas ni mommy sa kabilang linya. And I hold my phone harder because of the anger that was growing inside of me.

   “Mom.. I told you. Hindi ko pakakasalan si Ivana just because we need their family’s money and influence to save our company!” madiin kong sagot sa aking ina. I heard a heavy sigh on the other line. Alam kong galit na siya ngayon.

    “And you will just let the company that is feeding us, the company I built from ashes be taken away? Iyon ba ang gusto mo Levi?”

    Hindi ko na alam kung ano ang mararamdaman pa. But I really have no choice now. I don’t wanna disappoint my mother. Siya nalang ang natitira kong pamilya and I love her as much as I love Zenon.

    Pinatay ko ang tawag at napatadyak nalang ako sa aking sasakyan. Inuntog untog ko pa ang ulo ko sa headboard ng backseat upang ilabas lahat ng frustration na nararamdaman ko ngayon.

    I have to make a decision. And I know it will ruin my real dreams. I don’t know what will happen if I do this. If I choose this path.

    I patiently waited for Zenon at sa wakas ay nakita ko rin siyang naglalakad papasok na sa gym.

   Mabilis akong lumabas ng aking kotse at agad ko naman siyang nahablot sa kanyang braso. He was surprised seeing me at para bang nakakita siya ng multo.

   I tried my best to compose myself. I have to act. Kailangan kong ipakita sa kanya na hindi na kami maaring magkita pa. This is my choice and I know this will be my greatest regret in life. But I have to do it. Gusto kong itakbo nalang siya palayo at magkasama kami sa isang lugar na walang nakakakilala samin. At masaya kaming mabubuhay sa lugar na yun. But I know that is not going to happen.

   “A-Anong ginagawa mo dito?” his tone is full of anger. Nakatitig siya sakin with hate in his eyes.

   “I just want to let you know that everything we did was a mistake. And it will not happen again. And from now on, stay away from me. Stay out of my business. Ituring mo nalang akong hangin. And forget everything between us has ever happened.” those were painful words that I had to say to him. Deep inside me, I was dying but I am a coward.

    Hindi ko kayang ipaglaban si Zenon.

     “Ganun— Ganun nalang ba talaga kadali sayo ang gawin ’to sakin? Ano ba kasing nagawa ko para paglaruan mo ako ng ganito? Eversince you came into my silent and normal world, I was happy and I never felt that kind of happiness my entire life. Tapos ngayon– tapos ngayon sasabihin mo sakin na itigil na natin lahat without giving me a shit reason?” naluluha niyang tugon sakin. He was holding it pero alam kong nasasaktan na siya ng sobra sa aking mga sinabi.

   Kung pwede lang sanang mawala nalang din ako na parang bula, sana mangyari na. Para hindi ko na siya masaktan pa.

    “I’m sorry Zenon. But I have to go now.” binitawan ko ang kanyang braso and I turned away from him. A tear flowed silently from my eyes habang naglalakad ako pabalik sa aking kotse.

   Hindi paman ako nakakalayo ay may mga kamay nang pumulupot sa aking tiyan at malakas akong niyakap nito.

   “Le-Levi!! Please don’t do this to me.. Huwag mo akong iwan ng ganito.. I need to know the reason. I want to know why you are just leaving me like this?!” nahihirapang sambit ni Zenon sa kanyang mga salita. Parang pinipiga naman ang puso ko habang naririnig ang mga salitang ’yun.

    “Please Zenon.. Just go away. Tigilan na natin ’to.” I forcedly taken his hands off me. Hinarap ko siya at tiningnan ng maigi sa huling pagkakataon.

    “I loved you Levi.. Minahal kita ng totoo. How could you do this to me.” ang mga luha ni Zenon ay malayang naglalandas sa kanyang mukha. I never seen him cry. But this is too painful for me to watch. Seeing him so broken like this.

   At ako ang may kasalanan kung bakit siya nasasaktan ng ganito.

    Tumalikod na ako at palihim na umiyak nalamang nang maratinh ko ang aking kotse. Binuksan ko ito at doon na ako naglabas ng lahat ng sama ng loob.

     Kasabay ng aking pag-iyak ay ang pagbuhos ng malakas na ulan. I took another glance at Zenon at nandoon siya sa gitna ng kalsada at nakaluhod habang basang basa na sa malakas na ulan.

    I turned my engine on and I get out of that painful scene that I made. Alam kong kamumuhian na ako ni Zenon ng tuluyan. But this is my choice. I have to do this.

   And one day, kapag tama na ang lahat, I will try to win him back. Titiisin ko ang sakit at hirap para mapatawad niya lang ako.

 

   

Present Time

      Maaga akong nakarating sa opisina and as usual, tambak nanaman ang mga papel na nakapatong sa aking table. Inutusan ko na ang secretary ko na ipagtimpla ako ng kape and I immediately took my seat at inumpisahan na ang maghapong pagrereview ng mga papeles. Deals, Sales Reports, Project Development Reports at marami pang iba.

    Hindi pa man umiinit ang puwetan ko sa swivel chair ay dumating ang aking secretary at may kasama siyang bisita. At nataranta naman ako nang makilala ko ng tuluyan ang bisitang kasama ng secretary ko.

     “G-Good Morning Mr. Hughes. I–I thought that our meeting will be next week?” naguguluhan kong tanong.

   Hanggang ngayon natutulala parin ako sa harapan ni Steven. Kahawig na kahawig niya si Zenon at kahit sa kilos niya ay nakikita ko sa kanya ang taong minamahal ko parin ng sobra hanggang ngayon.

    “I’m sorry for this short notice. But I have to go to Thailand next week. I have someone very important to meet. So I decided that we should just have the meeting today, if its okay with you?” malumanay at puno ng galang naman niyang sagot sakin.

  His voice is so sexy in my ears. At alam kong tinig din ni Zenon ang taglay niya. Nakakabaliw na talaga ang hiwaga na meron si Steven.

   “Of-Ofcourse. We can just have the meeting here. So it will be convenient. I will just command my secretary if there are things that you need to see.” natataranta ko paring tugon sa kanya. And his smile just made my heart go crazy again.

    This was that smile.. Hindi na talaga ako pwedeng magkamali. I know that his smile is Zenon’s smile.

     I really need to do this. Need to know who he really is. I got a few of his hairs back when we were enjoying our romance. Nakatago iyon sa isang safe for no reason at all. At ngayon magagamit ko na pala ito. Because he is driving me nuts.

   “Ah– Dina, can you get Mr. Hughes a cup of coffee too?” utos ko naman sa secretary ko at tumango lang ito bago kami iwanang dalawa ni Steven sa loob ng aking opisina.

   “So let’s begin?”

   “Yeah.. Let’s begin–again.”

           

—————–▪▪▪▪▪▪▪—————––

Chapter 15

December 20, 2011

     It’s been four days since that night.  Parang sirang plakang paulit-ulit na nagrerewind sa isip ko ang gabing tinapos ni Levi ang sandaling kaligayahan na aking naramdaman. I don’t know what I was doing. Nakakulong lang ako sa aking kwarto and everything is just a mess. Para akong nawawala na sarili ko. The pain and the regrets that I am feeling right now is overwhelming.

   Bakit kung kelan ko piniling magmahal, doon pa ako masasaktan ng sobra?

    The maids were worriedly calling me from the outside. Nasa France pa si Daddy for a conference at sigurado akong kapag nalaman niya ang nangyayari sakin ngayon, he will drop that conference and buy a ticket back home. Lalo na ngayong wala din akong phone. Mag-aalala siya ng sobra.

    “Sir Z!! Please naman oh?! Buksan niyo na ang pinto. Nag-aalala na kami sa’yo!” pakiusap ni Nanay Lucy, ang katiwala ni Daddy sa pamamalakad ng bahay namin.

    “I don’t want anyone.. Just leave me alone!!” sigaw ko at nagpatuloy lang ako sa aking pagluha.

   Ilang araw na ba akong ganito? I am a mess. But I don’t have anything in mind but that night. The night Levi left me in that pouring rain.

    May malakas na mga katok akong narinig..

   “Zenon!! Anak!! Open the door!!” sigaw ni Daddy. Just as I thought. Uuwi siya para lang masiguradong okay ang kalagayan ko.

    May narinig naman akong click mula sa pinto ng aking kwarto. Dad is the only one who has the key to my room.

 

   Bumukas ang ilaw at alam kong nagulantang si Daddy sa kalagayan ng kwarto ko.

    The once organized and clean room is now a nightmare to look at.

    “Oh my God Zenon!! What is happening?” sambit ni Daddy nang makalapit na siya sakin sa aking kama.

    “Dad.. Dad.. I don’t know what to do anymore..” nauutal ako sa pagsasalita at agad naman akong kinabig ni Daddy para yakapin.

   Napahagulgol ako ng iyak sa kanyang balikat. The pain is just intense at parang hindi na ito matatapos.

     “Sabihin mo sakin.. What happened!?” alo ni Daddy sakin habang hinihimas niya ang likod ko.

    “Dad— Levi just— He ended our relationship..” hindi ko alam pero nasabi ko na ng tuluyan sa aking ama ang nangyayari sa pagitan namin ni Levi.

   “You what? Anong sinasabi mo? Levi? The one you are hanging out with?”

     Napatango ako sa mga tanong ni Daddy pinaharap niya naman ako agad sa kanya.

    “But I thought that you were just friends? Ano bang kalokohan ang ginawa niya? Did he forced you to do something?” naguguluhan parin si Daddy sa mga nangyayari at umiling lang ako.

     “I knew that guy is trouble. Unang tingin ko palang alam ko nang walang magandang idudulot sa’yo ang batang ’yun..”

    “I love him Dad.. I love Levi.” mahina at lumuluha kong tugon sa aking ama na napapailing nalang sa aking nasabi.

    “Are you crazy? Alam mong straight siya! And to make things worst you told me na may girlfriend siya!!” galit na ang tono ng aking ama that made me think na hindi niya ako maiintindihan.

    “Nakipagrelasyon ka sa taong alam mong may relasyon? Ano bang nangyayari sa’yo anak? Hindi kita pinalaki ng ganito!” he is disappointed in me and I get that. The last thing I wanna hear from him now is ‘I told you so’

    

     “Dad— He loved me. Alam ko ’yun. Naramdaman ko kung gaano niya ako minahal. That whole week na naging kami, it was the greatest moments of my life.” natatawa at naluluha ako na parang ewan. Nababaliw na nga siguro ako.

    “And you still think na minahal ka niya? Kung mahala ka niya, bakit ka niya sasaktan? Bakit ka niya hihiwalayan?”

    Umiling lang ako dahil hindi ko talaga alam ang sagot.

   “Eh gago pala talaga ang lalaking ’yun..” napasigaw si  Daddy at agad na kinuha ang phone niya. May tinawagan siya at agad na bumalik sakin.

    “I will take you to the hospital. Mataas ang lagnat mo. I will also arrange a meeting with Levi para makausap ko siya ng masinsinan. Hindi ko hahayaan na ganituhin ka nalang niya. He should have known na hindi ko basta nalang hahayaan na saktan ka niya.”

   Hindi ko na alam ang mga sinabi pa ni Daddy dahil bigla nalang akong nawalan ng malay..

  

Present Time

     “As I was saying, the clothing lines should still be the priority of the company. Improve the quality of the old collections and become more adventurous and out of the box with the new line. It is always important that your company stays on track with the trend. It is the vision of your company anyway.”

    Pag-eexplain ko kay Levi sa mga nacome up kong campaign ideas for the company. Its all suggestions anyway. Alam kong magaling siyang negosyante. He made it possible.

    “You are a big help to me. You make me focus more on what is more in store for the company in the future. Thank you, Steven.” masayang tugon niya naman sakin.

    Kanina ko pa napapansin ang walang tigil niyang pagtitig sakin. Para bang inoobserbahan niya ako ng maigi. I put all the bugs to his computer soon as I got the local IP address of the company. Mahahalugkat ko narin lahat ng kailangan ko. I have to move faster with my plans. Nagdududa na si Sentorio sa kinikilos ko. And I can’t let Director Zaravosky discover my true intentions.

    “Ahm– If you don’t mind Steven, can I ask you out for lunch?” nagaalangan pa siya sa pagimbita sakin.

   Nagkahulihan kami ng tingin at nakita ko ang kakaibang titig niya sakin. He must’ve known something. May nadiskobre na ba siya?           “I have to meet some clients by lunch Mr. Ravasi. So I have to decline your offer. Maybe next time.” tipid kong sagot sa kanya na nagpawala naman ng ngiti sa kanyang labi.

    “Alright..” tangi niyang nasabi bago bumalik sa kanyang laptop at nagfocus na muli kami sa aming ginagawa.

  ———–

     Habang patungo na ako sa elevator ay nakita ko namang naglalakad din palapit sakin si Alvin. Agad niyang hinablot ang aking kamay at tinungo namin ang restroom ng mga lalaki.

    He looked at me closely at hindi naman ako nagpatinag sa kanya. I know he has something up his sleeves.

    “Ano ba talaga ang ginagawa mo Zenon? Why are you toying with us? Talaga bang may misyon ka sa Itivata o ginagawa mo lang dahilan ang Itivata para maghiganti kay Levi at sa mommy niya?” may halong galit sa boses ni Alvin. Mahina pero sapat na para marinig ko lahat ng sinabi niya.

    Hindi ako nagsalita at sa halip ay mabilis ko siyang inikutan at iginapos ko ang bisig ko sa kanya at inabot ko naman ang kanan niyang braso at ngayon ay nakatalikod na siya sakin at tangan ko ang mga kamay niya.

   Napapangiwi siya dahil sa higpit ng pagkakapilipit ng kanyang mga kamay. Nasa balikat niya naman ang ulo ko at malapit sa tenga niya ang bibig ko.

    “Why don’t you just mind your own business, Mr. Delvino. I might as well think that you are the one who is involved with the “Toupirs” and you are their implant here in Itivata.“ mahina kong saad kay Alvin at napapangiwi parin siya sa pagsagad ko ng pagkakapilipit sa kanya.

    “This is also my company, and I will never do anything that will destroy it. Hindi ako kailanman gagawa ng ikakasira ko at ng aking kompanya.”

    “Then you better shut your mouth. And don’t worry, so far Itivata is safe from Toupirs. But not for long. And before that happens, I have to eliminate them.”

    Agad ko namang pinakawalan si Alvin at napapitlag siya at dumaing ng sakit sa aking ginawa sa  kanya.

    “Levi will know about you eventually.. Kaya kung ako sa’yo.. Sabihin mo na sa kanya ang totoong pagkatao mo.”

    Muli akong tumingin sa kanya at tinapunan ko lang siya ng nakakalokong ngiti.

    “Pinagtulungan niyo ako noon. Pasalamat ka at hindi kita kailanman pinapatulan. I know how much you wanted me out of your lives. Gusto mong sa’yo lang si Levi. But sad to say, Si Ivana parin ang nakakuha sa kanya.” pangiinsulto ko kay Alvin.

    Alam ko kung anong klase ang pagkatao niya. He is a two faced bitch.. Akala niya hindi ko alam ang mga ginawa niya noon sakin. Ginawa niya to make sure Levi will leave me.

   December 23, 2011

     Nakauwi na ako ng bahay matapos ang dalawang araw na pananatili ko sa hospital. Due to dehydration and fatigue kaya nanghina ng sobra ang katawan ko.

    Pero ang lahat ng sakit sa katawan ko ay hindi makakapantay sa sakit na nararamdaman ng puso ko.

    Agad kong binuksan ang TV nang makaupo ako sa aming sala at nagulat ako sa balitang pinapalabas dito.

    “Ang sikat na anak ni Ms.

Ingrid Ravasi ng Itivata Corp. ay ikakasal na sa long-term girlfriend nitong si Ivana Eclesia.“

   Ang makita palang ang paglingkis ni Ivana sa braso ni Levi habang nasa harap sila ng camera ay para nang kutsilyong tinatarak sa puso ko.

   Ito pala ang dahilan ng pagiwan niya sakin.. Dahil papakasalan na niya si Ivana. Hindi ko maiwasang mapaiyak ulit. Sana hindi ko nalang nakita ’to.

    May isang bulto naman ang agad kong nakitang papalapit sakin.

    “Z!! OMG!! Anong nangyayari sayo?!” sigaw ng bestfriend ko sakin.

   S

i Kian ay agad akong yinakap at inalo. Hindi ko kaya ang sakit na nararamdaman ko.

   “Walang hiya talaga ang lalaking ’yan. Bakit ka ba kasi nahulog sa gagong ’yan?”

    Napahagulgol nalang ako ng iyak at alam kong hindi nanaman ito titigil.

     “Sorry Z.. Hindi ko sinasadyang sabihin ’yun. Sobra lang ang galit ko sa taong ’yan. Matapos niyang ipagyabang sa mga kaibigan niya na kayo na, biglang ganito ang gagawin niya.”

     Napatingin ako kay Kian at clueless ako sa sinabi niya.

    “Nalaman ng barkada niya na kayo na at nashock sila. Okay, close kami ni Frank. Matapos kasing maging kaibigan ka ni Levi, naging friends ko narin sila. Especially Frank, and nalaman ko nga kay Frank na inamin ni Levi sa kanila na kayo na.”

   Nagigitla ako sa sinasabi ni Kian sakin. Kung alam ng mga kaibigan ni Levi na kami na, ibig sabihin isa sa mga ito ang nagsabi kay Ivana ng tungkol samin.

    Agad akong tumayo at tumakbo palabas ng aming bahay. Hinanap ko ang kotse ko sa garahe at agad akong pumasok dito at pinaandar ito.

    Mabilis kong pinaharurot ang sasakyan ko patungo sa lugar na alam ko kung saan siya matatagpuan.

     Nang marating ko ang art gallery ay hindi nga ako nagkamali. Nandoon si Alvin at nakatayo siya sa isang painting at tangan niya ang kanyang phone. Nasa tenga niya ito at alam kong may kausap siya. Mabilis kong itinalukbong ang hoody ng jacket ko. At shades para hindi niya ako mahalata.

   Malaki ang duda ko na siya ang may pakana ng pagkakasiwalat kay Ivana ng katotohanan.

     “He is getting married and I never imagined that it will happen. Akala ko panaman ibang tao ang gusto niya.”

    Mataman akong nakikinig sa kanya.

     “Well mas mabuti nang kay Ivana siya napunta. Kesa naman sa iba pa. And it works in my favor too.” napangisi siya sa huling sinabi niya at nagngitngit ang galit ko sa mga sinabi niyang ’yun.

    “They said in three days, ikakasal na daw silang dalawa. And I can’t figure out how it will work. Napakabilis ng lahat.”

    Napaluha nanaman ako dahil sa mga detalyeng narinig ko kay Alvin. Kasabwat siya ni Ivana at alam kong siya ang nagsabi kay Ivana ng relasyon namin ni Levi. At dahil kakalat na ang relasyon namin, might as well sabihin na ito kay Ivana para mapahiya ako.

    Hindi ko maiwasang isipin na dahil hindi naman mapapasakanya si Levi, mas mabuting kay Ivana na ito mapunta..

    Ngayon ko lang narealize, I made friends with a two faced bitch..

     

      

———–▪▪▪▪▪▪▪▪▪———

Chapter 16

December 24, 2011

      Dad was frantically trying to calm me down as I try to lash out my anger again. Dinaan ko nanaman sa pagbugbog ng punching bag ang galit na nararamdaman ko sa mga oras na’to. Para akong paulit ulit na pinipiga sa aking puso seeing the happy face of Levi and Ivana as they were walking down the aisle.

   A grandious event that only took 3 days to prepare. The power of wealth. Hindi ko akalain na ang masayang mga sandali na kasama ko si Levi ay nawala lang na parang bula dahil sa hindi ko malamang dahilan.

   “Nalulugi na ang Itivata, Zenon. And I am sure that Ingrid forced Levi to knot the ties to the Eclesias. Kilalang politicians si Emilio at Samantha Eclesia. And they are extremely wealthy too. Kaya sinungaban na ni Ingrid ang pagkakataon para maisalba ang kanyang kompanya.” paliwanag ni Daddy habang patuloy kong binubugbog ang punching bag na nasa gitna ng ring. I want to listen to him pero ang tangi kong naririnig ang ang pangalan ni Levi at Ingrid.

    “You have to give this up Zenon.. I can’t stand seeing you like this. Magpapakabaliw ka sa lalaking yun? Ganun ba anak? Sasayangin mo ang buhay mo dahil lang sa hindi ka pinanindigan ni Levi?!” may halong galit na sa tinig ni Dad na nagpatigil sakin sa ginagawa ko.

   Hingos ako at tumatagktak ang pawis ko nang tumigil ako. This damn feeling is not going away. At pakiramdam ko habang buhay ko na itong dadalhin.

    “How— Tell me Dad! How am I suppose to leave all things when I didn’t had the chance to defend myself! Hindi manlang ako nabigyan ng pagkakataon na ipaglaban siya! I can’t live my life knowing that there was a person that I treasured so much. At bigla nalang akong iniwan nang walang dahilan.”

    “Then just forget it!! Alam kong masakit!! Alam kong mahirap. But please Zenon, hindi mo ba nakikita? The more you keep that hatred to yourself, the more na sinasaktan mo ang sarili mo?” may awa na ngayon sa boses ni Daddy at lumapit siya sakin upang haplusin niya ang mukha ko.

   Tulala lang akong nakatitig sa kawalan habang patuloy paring naglalandas ang pawis sa mukha ko at pakiramdam ko ay iiyak nanaman ako dahil sa nagbabalik na mga ala-ala sakin. Ang masasaya at masasakit na ala-ala namin ni Levi.

    “I will take him back Dad– Pupuntahan ko siya sa kanila.. I have to take him back. Alam kong ako ang mahal niya.” nawawala na ako sa sarili ko. Hindi ko na alam ang nangyayari sakin.

    Mabilis akong tumayo at agad na pumunta sa aking kwarto. Narinig ko pa ang pagkatok ni Daddy sa pinto at patuloy akong tinatawag.

    Nagbihis ako ng tshirt at leather jacket. Pagkabukas ko ng pinto ay agad naman akong pinigilan ni Daddy.

   “Please Zenon.. Don’t do this to yourself! Baka mapahamak ka pa sa ginagawa mo. I can’t imagine kung ano nalang ang mangyayari sa’yo.”

    Umiling lang ako sa kanya at tinitigan siya ng may pangangailangan. Alam kong maiintindihan niya ako. Bata palang ako, kung meron akong ginusto. Nakukuha ko at ginagawa ko.

    Hindi na niya ako naawat at mabilis akong lumabas ng malaking bahay at nagtungo agad sa aming garahe. Binuksan ang gate at agad kong pinaandar ang aking sasakyan.

    Ang mga katulong namin ay naabutan ko pang nagsisilabasan ng bahay. Alam kong nag-aalala din sila sa binabalak kong gawin.

   But I have to do this. Kahit kasal na sila ni Ivana, I can’t let it go. Kailangan kong maipakita sa kanya na mahal ko siya. Handa akong maging kabit kung yun man ang maitatawag sakin. Para lang mapatunayan ko sa kanya na ako ang kailangan niya. I knew how happy he was when we were together.

    Inamin niya sakin na sakin lang siya nakaramdam ng ganung saya at kalayaan. Ilalayo ko siya kung kailangan. Alam kong kabaliwan na ang ginagawa ko but I don’t care.

     Naglakbay ako patungo sa reception ng kasal nila. This was their wedding day and I am gonna steal the show.

     Agad kong ipinark ang aking sasakyan sa isang sikat na five star hotel na pinagdadausan ng kanilang reception. Maraming sasakyan ang nandoon at alam kong puro mayayaman at mga kilalang tao ang invited sa kasal ni Levi.

   At nang makapasok ako sa lounge ng hotel ay agad naman akong sinalubong ng mga pamilyar na mukha. Nanlalaki ang mga mata nila nang makita nila ako. Lalong lalo na si Frank at Alvin na agad na napatakbo palapit sakin.

    “Ze-Zenon.. Anong ginagawa mo dito?” tanong ni Frank sakin at tinapunan ko lang siya ng isang titig na may halong galit.

   “Bakit? Wala ba akong karapatan na pumunta sa kasal ng kaibigan ko?” agad na singhal ko kay Frank at agad naman akong ginagap ni Alvin pero agad ko siyang tinulak.

   “Huwag kayong makikialam. I am here to give my wishes to a friend.” madiin kong sambit sa kanila at alam nilang hindi ako nagbibiro.

    “Nasaan ang reception?” tanong ko sa kanila pero walang kumibo kahit na sino sa kanila.

    “Huh! Talagang ayaw niyo sakin.. At masayang masaya kayo na pinakasalan ni Levi si Ivana dahil natatakot kayong maging bakla ang kaibigan niyo.” pangiinsulto ko sa kanila pero nagpatuloy lang sila sa pananahimik.

   “Look Zenon.. This is an intimate event. Hindi ka dapat nandito. Baka magkagulo lang kapag nakita ka ng Mommy ni Levi o ni Ivana.” sambit ni Alvin na kinangisi ko lang.

    “Huwag kayong makikialam. This is between me and Levi. Kailangan ko ng paliwanag niya. Kailangang marinig ko mismo sa bibig niya na hindi na niya ako mahal.”

    Hindi na nila ako napigilan at agad akong nagtungo sa magarbong function hall ng hotel at napapalibutan ito ng mga puti at pulang rosas. The dazzling chandeliers and satin hanging all around the place. The lighting that matches the beautiful architecture of the hotel just made it more special to see.

   But for me, this was like a funeral. And my eyes were not ready for the scene that I was about to see.

  

Present Time

      “This Ling account seems suspicious to me. I don’t know but there is something off with their company.” saad ko kay Sentorio na kaharap ko ngayon dito sa loob ng aking hotel room. Ang mga surveilance cameras namin ay maayos ang galaw at lahat ng mga lugar na dapat lagyan ng camera bugs na may kinalaman sa Itivata ay nalagyan na.

     “According to my research, isang taon nang hindi nagrerenew ng kanilang permit ang Dermont Corporation. And it seems like isang ghost corporation lang ito. Or maybe their is something else.” dagdag ko pa na tinanguan lang ni Sentorio.

    “I will dig more to Dermont Corporation and I will make a report about this suspicious company.” walang buhay na sagot ni Sentorio sakin.

    “Are you okay? Is something the matter?” tanong ko dito at tumingin siya sa direksyon ko.

     Sam is a handsome guy. Dark skinned and perfect body. Matangkad din siya at talagang attractive in all sense.

      He is very reserved at hindi siya nagpapakita ng kahit anong emosyon but I know he feels something. I know may gusto siyang sabihin pero pinipigilan lang nya ang sarili niya.

    “Yeah– It’s just– It’s just I can’t help but think that you and Mr. Ravasi has a connection of some sort.”

    Ito na ang puntong kinababahala ko. Ang malaman niya na may connection kami ni Levi dahil kapag nalaman niya na may nakaraan kami, it will be the end of my quest.

    Malalaman nila na this is all conflict of interest. And I can’t be a part of this mission anymore. At hindi ko hahayaan yun. Kaunti nalang at malapit na ako sa puntong hinihintay ko.

    Ang puntong magmamakaawa sakin si Levi na iligtas ko siya sa kapahamakang nag-aabang sa kanya.

     “You thought wrong, Sentorio. It is so obvious that he is mistaking me for someone else and I don’t know why he keeps acting that way.”

   Agad siyang naglabas ng isang picture ko na hindi ko akalaing makikita ko pa tanang buhay ko. It was not just me but also Levi and we were laughing at that picture. And we were at the rooftop of a school building nang kinunan niya ito sa digicam niya.

    “I think this is enough proof that you are hiding something from me and Director Zaravosky.” walang emosyon niyang saad na nagpatigil sa aking paghinga ng saglit.

    Hindi ko na alam kung paano pa lulustan ito. Ofcourse, naglagay pala siya ng bug sa systems ng Itivata kaya mahahalungkat niya lahat ng dapat mahalungkat sa computer systems ng Itivata.

    “I can explain.. And please, don’t tell this to Dir. Zaravosky. I really need to get this mission done.” hindi ko na napigilang lapitan siya at patuloy lang siya sa pagtitig sakin.

    “Ahm– The truth is, I use to be friends with Levi. But I am hiding my identity to him because, I know that if he founds out that I am Zenon then the mission will be harder to accomplish. I don’t want to drag him into this. But it just so happen that his company was the next target of our own target.” pagpapaliwanag ko kay Sam at alam kong hindi parin siya kumbinsido.

    “I know when someone is lying, Agent Versales. Now tell me, what is your real relationship with Mr. Ravasi?” wala parin siyang emosyon magsalita na kinakabahan na ako lalo.

    “Nothing.. And it was all in the past. What I am doing now is for the federal government. It is for the CIA. Not for myself. I am focused on my goal. And I never wanted to compromise that just because I am friends with Mr. Ravasi in the past.” paninindigan ko sa misyon ko. Kailangan kong malusotan si Sam sa pwede pa niyang itanong sakin.

    “Then stick to the plan. We will finish this mission in two weeks time. We have to check on every files and prospects of Itivata. Ling is the closest to our target. But we could be wrong.”

   Napahinga nalang ako ng maluwag nang tumigil na siya. Alam kong hindi din naman siya titigil kung hindi ko maipaliwanag sa kanya ng tama ang lahat.

    “But I will be with you whenever you will meet with Mr. Ravasi. Just to be sure that your disguise will still be intact. He can’t discover your identity.”

    “Its too late for that. We just have to get this mission done before he finds out that I am Zenon. Let’s get to work. We are getting close to our culprits.”

    Napatango nalang siya at hindi ko na muli siya kinausap sa mga sumunod na oras. Mahirap ang ganitong may alam na ang partner ko sa misyon. Mahirap lalong gumalaw. Alam kong mas babantayan na niya ang bawat kilos ko.

   –––––

      Namulat ako sa maliwanag na tama ng sikat ng araw sa aking kwarto. I reviewed so much files last night and still wala paring suspicious na makita sa mga ito. And this is just another step back to everything that I need to get done.

     Agad akong pumasok sa CR at agad akong nagshower para mawala ang aking antok na nararamdaman. I have no time to spare. Kailangan ko pang pumunta sa isang meeting. Meeting with Taiko Ling. Ang suspect namin na miyembro ng “Toupirs”.

    Habang naliligo ako ay hindi naman mawala sa isip ko ang image ni Levi habang titig na titig siya sakin the other day. It keeps on reminding me of the pain that he caused me. All the pain that I have been through. At ayokong mahuloh ulit sa mga titig niyang iyon.

     The pain was there but I know, I can’t deny. He is still the man that I wanted to have in my life. He is the man that I always wanted to be with and never let go.

     Natatabunan lang ito ng sakit. Natatabunan ng poot at paghihiganti na gusto kong iparanas sa kanya at sa lahat ng taong nakapalibot sa kanya.

     “When everything is over.. I will live my life the way I want it.”

    Hindi na ako makukulong sa isang bangungot na nagkulong sakin sa sakit at pagdurusa.

              

———––▪▪▪▪▪▪▪▪————

Chapter 17

Present Time

    I admit, I am totally stuffed with so much emotions right now pero mas pinipili kong manatiling composed.

    I was about to go inside a restaurant where I will be meeting Taiko Ling and his associates para sa isang proposal na inatas na sakin ni Levi. Obviously malaki na ang tiwala niya sakin and I don’t know why he did it. He really knows something pero hindi siya sigurado kaya naman nanatili paring puzzle sakin kung alam na niya talagang ako si Zenon o hindi. Kung sumasakay lang ba siya sa pagkukunwari ko and then just surprise me one day that he already knows everything.

     The thing now is, nasa loob ng restaurant na ’yun si Kian and to my surprise, he is carrying a baby on his arms at nasa tapat niya naman ang nakacorporate attire na lalaki na hindi ko parin nakilala hanggang ngayon. To think that I don’t want Kian to know that I am here dahil malaki ang kasalanan ko sa kanya just made me believe that your past will eventually bite you in the ass. At nagsisimula na nga akong balikan ng lahat ng may kinalaman sa nakaraan ko.

   Napatago ako sa gilid ng isang halaman nang tumayo ang lalaking kaharap ni Kian kanina and I was so curious of who it was na natisod ako at muntik pang bumagsak sa sahig. Mabuti nalang at malakas ang reflex ko at napabalik ako agad sa pagkakatayo at agad na nagtago muli sa mataas na halamang nasa gilid lang ng entrance ng resto.

    Napasinghap ako at muling sumilip. Nakita ko ang isang pamilyar na mukha. Hindi ako pwedeng magkamali. It was Frank Sulman. Kaibigan ni Levi. How could I forget that face. And why is he with Kian? Sila ba?

   Tumalima ako at nakita ko naman ang papasok na grupo ng mga tao. And it was Taiko Ling himself with his entourage and I was silent for a while. Paano na’to? Hindi maiiwasang hindi kami magkita ni Kian. Of all places, dito pa talaga?

    Agad akong tumayo ng maayos at agad na humarap sa entrance ng restaurant at agad naman akong nakita ni Mr. Ling. Maliit na tao lamang ito pero ang sense of control at authority niya ay damang dama mo kahit malayo palang.

    This has to happen. At bahala na akong magpaliwanag kay Kian kung sakali mang makita niya ako dito.

    “Mr. Taiko Ling.. It is my pleasure to meet you, finally.” bati ko sa lalaking papalapit sakin at tinaggap niya naman ang pakikipagkamay ko.

     “Mr. Hughes.. It is also my pleasure doing business with you and Mr. Ravasi. I am sure that he sent me one of his best employees.”

    Napatango nalang ako. Hindi magiging madali ang meeting na’to dahil sa tingin palang niya ay may halong suspetsa na siya sa aking mga kilos. But all I need to know is his fingerprint info and his whole profile and make sure na may makamatch ito na records sa FBI when we reach for their servers.

     Agad naman kaming giniya ng isang restaurant staff papunta sa isang pangmaramihang table at hindi ko na nga naiwasang dumaan sa harapan ni Kian.

    Yung kabog ng dibdib ko ay mas malakas pa kesa noong pinadala ako sa Afghanistan upang magtraining ng tatlong buwan sa gitna ng labanan. Although it was not part of my profession now, I am still a military intellegence agent. Kaya kailangan kong magsanay. At sa araw-araw na kasama ko ang comrades ko na under kay Dir. Zaravosky ay lagi akong may kabang nararamdaman dahil hindi mo alam kung sino ang mapupunta sa mga delikadong misyon.

     Kian was like stoned nung nakita niya akong papalapit sa kanilang kinauupuan. And I was keeping my cool and composure at hindi ko siya tinapunan ng tingin. Though its breaking my heart. Pero kailangan ko nang tapusin ang dapat tapusin. Bago ako pumunta sa susunod na hakbang ng aking mga plano.

     “Z–Zenon.” narinig ko pang bulong ni Kian but I did not pay attention to it. Naglakad lang ako in par with Mr. Ling hanggang sa marating namin ang aming table.

    His associates are also looking around the place with caution. Isang kilalang businessman din si Taiko Ling but digging deeper to his records, maraming hindi nagtutugma sa mga ito. He is a graduate of Business Administration in Harvard School of Business which is a big deal.

    Marami siyang napundar na negosyo from manufacturing spare parts for vehicles. To making his own line of tires and hardwares. And now he is trying to get involved in the clothing business. Which is not a suprise. Fashion is becoming a big field of competition for business people. Marami ang gustong gumanda at maging mas lalong maganda pa sa tingin ng iba. People are superficial nowadays so why not make business out of it.

    Agad ko namang binuksan ang aking laptop at maging sila din ay binuksan ang mga dala nilang laptop. This was a closed area at tinted ang windows kaya hindi kami nakikita ng mga taong nasa labas nito. A special part of the restaurant kumbaga.

   Ipinaliwanag ko naman ang mga layunin ng pag open ng bagong clothing line ng Itivata and how it can be distributed more internationally. At abot tenga naman ang ngiti ni Taiko Ling hanbang pinapaliwanag ko ang malaking potential ng paglago ng mga ito sa ibang bansa dahil globally competitive na ang mga gawa dito sa Pilipinas. And he was amazed of all the things I have discussed with him.

    “This is a wonderful proposal. I will make an appointment to see Mr. Ravasi as soon as possible. I like all of this strategies you have presented to me. You impressed me alot.” nakangiting saad niya sakin and his eyes were like seducing me of some sort. Natatawa nalang ako sa sarili ko. I didn’t know he had some hots for men.

   Humawak pa siya sa legs ko which was okay with me. Hahayaan ko siyang maglaway sakin if he is thinking of me that way. Makakatulong yun sa pagmamanman ko sa kanya.

    “And, take my card and call me. I am up for another dinner with you. No business. Just getting to know you as an ordinary person.” at kumindat pa siya sabay lagay ng calling card niya sa pocket ng suit ko. Napangiti naman ako at tumango. Even better.

    “That’s good. Well, it was nice meeting you Mr. Hughes. And I look forward to meetinh you again.” nakangiti niyang sambit bago niya linahad ang kamay niya sakin. His eyes were in desire at natatawa pa ako lalo sa isip ko.

     “Nice to meet you too Mr. Ling.”

    Nagkapaalaman naman kami at napabuntong hininga ako. Nauna silang umalis at inayos ko naman lahat ng aking gamit at ipinisok ito sa case na dala ko.

    I was hoping that Kian was not there anymore but I was wrong.

   He was standing in front of me nang makalabas na ako sa parteng iyon ng restaurant.

    “So you were alive all along.. How dare you do this to me, Zenon!” walang preno niyang singhal sakin and I just stood there looking at him quitely.

    December 24, 2011

        The clings of the wine glasses was all over the room. I was just staring at the two people in front of me, they were dancing in front of the guests and the music playing just reminded me of what we had shared that night. The night that I totally fallen in love with him.

     Ang saya nilang tingnan. They were both smiling while the people around was cheering for them to kiss. And theu given them what they wanted that just broken my heart. Para akong pinipira piraso nang paulit ulit.

    That should be me. I keep on telling myself but I know its bullshit.

     Malapit na ako sa pinakagitna ng function room at handa na akong gawin ang kanina ko pang naiisip nang may isang kamay ang biglang humablot sakin.

    Napaharap ako dito at ang mommy ni Levi ang nakita ko. She was flustered and anger suddenly rushed on her face.

    “What are you doing here? Who invited you to this event?!” pagtatanong ni Tita Ingrid while she keeps her calm and composure. She does not want to make a scene.

   “I–I need to see Levi. I want to hear from his own words that he doesn’t love me anymore.” paliwanag ko sa kanya at napatawa naman siya sakin.

   “And you really think he will love you? Seriously? You are foolimg yourself Mr. Versales.. My son is a straight man because I raised him to be responsible and to carry out my legacy.” she kept on laughing while she was not aware that we were now the center of attention.

   “I-I can’t just go without him telling me the exact words I want to hear from him.” paninindigan ko in a cracking voice but I didn’t know na nakalapit ba pala samin si Levi.

    Agad akong hinawakan sa braso ni Levi at may galit sa kanyang mga mata nang hinarap niya ako. I am still in awe of what is happening. Para kasing pinagtutulungan na ako ng lagat ng nandito. And I was hoping that he will be the one to take that pain away and tell me he loves me. That it was me he is chosing over Ivana. Over his mother.

    “What are you doing here? Sinabi ko sa’yo diba na huwag na huwag ka nang magpapakita sakin?” may galit sa boses niya but I kept on smiling at him. Gusto ko pariny ipakita sa kanya that I am willing to look like a silly loser basta lang sumama siya sakin at kalimutan ang lahat.

   “Its not too late to back out, Levi. I know that it is me that you love. Alam kong ako ang mahal mo at hindi ang babaeng yan. Please Levi, sumama ka na sakin.” I was hysterically telling him and everyone in the room was starting to talk about what was happening.

   “Umalis ka na dito bago ka pa gumawa ng skandalo! Nakikusap ako. Or else, I will call the guards upang kaladkarin ka nila palabas. Do me a favor and just get out of my life, Zenon Versales.” walang emosyon at matigas lang ang mga salitang lumabas sa kanyang bibig.

   I was fighting his attempt na makaalis sa pagkakahawak ko rin sa braso niya but I failed. Naitulak niya ako at napabagsak ako sa sahig. Parang nadurog na ang buong pagkatao ko nang pandirihan pa niya ako. Ipinakita niya sakin na wala na siyang pakialam sa kung sino ako. Kinalimutan na niya lahat. Napakadali lang sa kanya ng lahat.

   My tears were falling as his mother looked at me in a disgusted way.

   “At least try to have your father’s class. Nakakaawa kang tingnan.” sabi pa ng matanda niya ako talikuran at naglakad na patungo sa mga bisita at pilit na nagpapaliwanag.

   Ang huling tingin ko ay pinukol ko kay Ivana na ngiting ngiti sa nangyari sakin.

   Tumayo ako at walang lakas na naglakad palabas ng function hall. Parang naglalakad ako sa walang katapusang daan na puno ng tinik.

   Sumalubong pa sakin ang mga kaibigan ni Levi pero hindi ko na sila pinagtuunan ng pansin. Ang tanging naiisip ko nalang ay umalis sa lugar na yun at maglakad kung saan man aabutin ang paa ko.

    Para akong zombie na naglalakad lang sa gilid ng daan at napapaisip din akong ibangga nalang din ang sarili ko sa mga sasakyang dumaraan.

   I feel so empty. I feel like everything I did was all in vain. Bakit ganito ang nangyari sa buhay ko? Bakit parang napakabilis naman ng lahat?

    My tears were flowing but I don’t know why I was laughing. Ganito ba talaga magbiro ang tadhana sa mga tulad ko? I am a human being and I deserve to be loved. Pero bakit? Bakit ganito ang ginawa sakin ni Levi?

   Bakit hinayaan niya lang akong masaktan ng ganito? What did I ever do to deserve this kind of unending pain?

           

     

———▪▪▪▪▪▪▪▪▪––––

Chapter 18

ZENON on the  Media Section.❤

 

  Present Time

       Nagkatitigan si Kian at Zenon na para bang kapwa nila pinakikiramdaman ang bawat isa. Si Kian ay hindi parin makapaniwala na makikita pa muli ang kanyang matalik na kaibigan na matagal na niyang gustong makita. Ang kaibigang naging biktima ng maling pag-ibig. Hindi niya maintidihan kung bakit bigla nalang itong nawala at kahit kailan ay hindi niya ito nahagilap sa kadahilanang, hindi rin sinasagot ng Dad niya kung nasaan ito. Zircon Versales became protective of his son.

     Nanginginig ang mga kamay ni Kian na lumapit sa kaibigan at agad na sinampal ng malakas ang kaibigan.

    Tahimik namang winaksi ni Zenon ang nasampal niyang mukha ang muling tumitig sa kaibigan. Sa loob-loob niya, alam niyang dapat lang siya nitong saktan dahil alam niya kung gaano ito nag-alala sa kanya.

    “For 7 years.. God! For 7 years iniisip ko kung ano nang nangyari at kahit minsan, hindi ako nawalan ng pag-asa na buhay ka at maayos ang kalagayan mo. I thought you died in a mission dahil alam kong maaachive mo ang pagiging agent mo knowing how strong willed you are as a person. Pero hindi ko inaasahan na babalewalain mo nalang ako. Ako na bestfriend mo? Ako na hindi ka iniwan nung kinakailangan mo ako? Tapis bigla bigla mo nalang akong iiwan at wala manlang pasabi kung saan ka pupunta?” mahabang letanya ni Kian sa kanyang kaibigan na ngayon ay napapasinghap dahil nahihirapan din itong magpaliwanag.

    “Ano Zenon? Wala? Wala kang explanation sa mga nangyari sa’yo? Wala ka ding pinagkaiba sa gagong nanakit sa’yo noon.”

    Napatiim bagang si Zenon at agad din namang nagsalita ng panig niya.

    “Kailangan kong ilayo ang sarili ko sa nakaraan ko..”

   Agad na hinablot ni Kian si Zenon at dinala niya ito sa loob ng CR ng restaurant na kinaroroonan nila. Ang batang karga niya ay iniwan niya muna sa kaniyang katuwang sa pag-aalaga nito.

     “Kian– Kailangan kong magpakalayo. Because I have to move on. At kung mananatili ako sa Pilipinas ay hindi ko magagawa ang bagay na ’yun.” mahinang sambit ni Zenon at hindi parin naniwala ang kaibigan niya.

    “Kung lalayo ka lang to move on, bakit pati ako kailangan mong iwasan? Ano? Sinaktan din ba kita? May nagawa ba akong mali para ilayo mo ang sarili mo sakin.”

   “I—I was– I was raped, Kian.” nailabas ni Zenon ang gusto niyang sabihin kanina pa sa kanyang kaibigan. Total gusto naman nitong malaman ang katotohanan, aaminin na niya dito ang totoong nangyari sa kanya pitong taon na ang nakakaraan.

   “A-Ano?” hindi na napigilang maghurumintado ng emosyon ni Kian at napaluha na ito sa nalaman sa kanyang kaibigan. Umiiling pa siya at patuloy na prinoproseso sa isip niya ang sinabi ni Zenon.

   “I was raped.. 7 years ago.” hindi narin napigilan ni Zenon na maging emosyonal. Muling bumabalik sa kanya ang bangungot ng gabing iyon. Ang gabing hindi nagpatulog sa kanya sa gabi ng maraming taon.

   “Oh God!! I’m so– I’m sorry Z.. Hindi ko alam. Hindi ko alam.” humahagulhol si Kian at napayakap ng mahigpit sa kanyang matalik na kaibigan.

    Ginagap ni Zenon ang yakap ng kaibigan at kahit papano ay naiibsan ang kanyang panginginig at muling pagkabuhay ng bangungot ng nakaraan sa isipan niya.

     “Hindi ko na pinaalam. It was my decision. And Dad supported me on that. And I am sorry if I disregarded you that way. I should have known na ikaw lang ang totoong makakaintindi sakin bukod kay Daddy.” saad ni Zenon at lumuluha din siya dahil sa pait na nararamdaman.

    “Sinong demonyo ang gumawa nun sa’yo?” agad na pinaharap ni Kian si Zenon at ginagap nito ang magkabilang pisngi ng kaibigan. Napatungo lang si Zenon sa sahig at iniisip kung sasabihin niya sa kaibigan ang totoong may pakana ng lahat.

    Sa ilang taon niyang pagiimbestiga sa nangyaring paggahasa sa kanya, alam na niya kung sino ang may pakana nito. Pero hindi niya pa kayang gumawa ng aksyon ngayong may nakabinbin pang bagay na dapat niyang mas pagtuonan.

   “Hindi pinaniwalaan ng mga pulis ang aking testimony. Dahil sa lalaki ako at pinagtawanan lang nila ang naging kalagayan ko. And knowing my stature as the son of a businessman, mas pinili namin ni Dad na itago nalang ang nangyari.” pagsisinungaling ni Zenon sa kanyang kaibigan.

   “Mga hayop ang gumawa sa’yo nun. Who would do that horrific crime? Alam kong may kinalaman ang babaeng yun sa nangyari sa’yo. Alam kong pakana ni Ivana ang lahat ng nangyari sa’yo!” galit na saad ni Kian. Hindi niya parin makayang isipin na nangyari ang mga bagay na yun sa kanyang kaibigan.

    “It’s all in the past now Kian. At sinisubukan ko nang magmove on from that. I’m sorry if we meet in this kind of circumstance.” pag-alo ni Zenon sa bugso ng damdamin ng kaibigan.

    “Teka– Saan ka nakatira dito sa Pilipinas? I thought umalis na kayo ng bansa based sa sinabi sakin ni Tito Zirc. At anong ginagawa mo dito? Napakarami akong tanong sa’yo and staying here is not enough. Kailangang malaman ko lahat ng nangyayari sa’yo. You will come with me to our house.”

   Pinigilan ni Zenon ang kaibigan. Ayaw niyang makompromiso pa nito ang kanyang misyon at mga plano.

    “As much as I want to explain everything, it’s better na hindi mo muna malaman kung anong nangyayari sakin. This is for the good of everyone. At kung maari huwag mong sabihin kahit kanino na nagkita tayo. Sa mga kaibigan mo. Please, Kian? I want this to be a secret between the two of us.”

    At naunawaan naman agad ni Kian ang hiling ng kanyang kaibigan. Siguro nga ay mas mabuting ganito muna ang lahat. Baka mayroon talagang importanteng bagay na hinaharap ang kanyang kaibigan kaya napatango nalang ito.

   “Here is my number and call me. And please take care of yourself. I still want you to meet my family.” nakangiting lahad ni Kian ng kanyang calling card sa kaibigan at muli siyang niyakap ni Zenon.

    “I will and after all this shit, I can freely live my life and I guess, I can explain everything clearly when that time comes.”

   Bago pa sila makita ng kung sino ay nagpaalam na si Zenon sa kaibigan at tahimik na umalis sa banyo ng restaurant.

   Naiwan namang nakatitig lang sa salamin si Kian at iniisip parin ang kalagayan ng kanyang matalik na kaibigan.

   Ano ba talaga ang nangyari? Bakit nagahasa si Zenon? At sino ang may pakana nito?

     Christmas Day 2011

      Ang masisiglang ilaw sa buong paligid ay hindi napapansin nang luhaang mga mata ni Zenon. Patuloy lang siya sa paglalakad patungo sa isang bar at doon niya naisip na maglabas ng sama ng loob.

   Kailanman ay hindi niya nagawa ang bagay na ito. Ang maisip na magpakalasing maibsan lang ang sakit na nararamdaman ng puso niya.

   Nakaharap siya ngayon sa isang bar at para siyang nanghihina na hindi niya maintindihan. Kagagaling palang niya sa sakit at ito nanaman siya at aabusuhin ang kanyang katawan. Pero wala siyang pakialam. Nangingibabaw ang sakit na kanyang nararamdaman nang ipagtabuyan siya ng tuluyan

Levi sa kasal nito.

   Paskong pasko ngunit napakabigat ng loob niya. Umuwi siya ng madaling araw sa kanilang bahay para magising lang at parang hindi na siya nagfufunction bilang isang tao.

   Napakaingay ng bar na napuntahan niya. Maraming kabataan na kaedaran niya ang nagsasayaw sa gitna ng dancefloor at may iba pang sumasampa sa center stage para magpasikat. Ang ilan ay naka Santa Hat at nakacostume pang Santa’s elves ang mga bartender pero sexy ang dating ng mga ito.

   Napaupo siya sa isang bakanteng pwesto sa counter ng bar at nagpalinga linga sa mga inuming sineserve nila. Agad naman niyang nakita ang pinakamahal na alak na iniinom din ng Daddy niya at inatas sa bartender na bigyan siya nito.

   Sa di kalayuan ay may grupo ng kalalakihan ang minamasdan si Zenon. Ang mga kilos nila ay kalkulado at sinundan talaga nila ito mula nang umalis ito sa kanilang bahay. Napangiti ang isa sa kanila na siyang inatasan na gawin ang binabalak nila sa binata.

    Patuloy sa pag-inom si Zenon at parang wala na talagang halaga sa kanya ang sarili niya. Hindi niya akalain na magiging ganito ang epekto sa kanya ng pag-ibig.

   Nakakabaliw. Parang nauubos na ang dahilan niya para patuloy na lumaban. Patuloy lang na bumabalik siya sa panahong masaya silang dalawa ni Levi.

     “Hey.. You’re that boxing guy in Usurp Gym? Right?” isang lalaki ang biglang sumulpot sa kinauupuan ni Zenon at nakangiti ito sa kanya.

   Gwapo at maskulado ang lalaki at matangkad din ito. Malakas ang dating at para bang may balak itong iba rin kay Zenon. Ngunit hindi ito pinansin ng binata, bagkus ay uminom lang ng uminom ito at hindi pinagtuonan ng pansin ni Zenon.

    “And I heard you’re a faggot. Mabilis kumalat ang balita.” nakangisi ang lalaki at nagtagumpay naman siyang makuha ang atensyon ni Zenon at agad siya nitong kwinelyuhan.

   “I’m sick and tired of guys like you. Puro lang kayo salita. Puro lang kayo pagpapagwapo. Pero kapag basagin ko yang mukha mo, sino pa kaya ang mas bakla satin?” nakatiim bagang si Zenon at puno na ng galit ang nararamdaman niya. Akma niyang babangasan ang lalaki nang mailayo ito ng mga kasamahan nito.

   “Dude! Please calm down. Pasensya ka na sa kaibigan namin. He is drunk. Kaya kung ano-ano ang ginagawa.” pagpigil kay Zenon ng isang matangkad at gwapo ring lalaki. He is more calm looking at kita sa mukha nito na ayaw nito ng kaguluhan kaya naman napapigil din si Zenon sa kanyang sarili.

   Iwinaksi niya ang pagkakahawak sa kanya ng lalaki at muling ininom ang laman ng kanyang baso. Nakikita ng bartender na masiyado na itong nakainom pero hindi manlang ito tinatamaan ng kalasingan.

    Isang oras pa ang nakalipas ay naisipan na ni Zenon na umalis sa bar. Agad niyang inabutan ang bartender ng tip at walang emosyong naglakad palabas ng bar at agad na inisip kung saan nanaman siya pupunta.

  Gusto niyang pumunta sa lugar na hindi niya maaalala si Levi. Gusto niyang kahit papano ay maibsan ang sakit na nararamdaman niya.

    Malapit na siya sa kanyang kotse nang biglang may pumigil sa kanyang isang lalaki. At dahil sa may panghihina na siyang nararamdaman ay hindi siya agad nakapalag nang may gumapos sa kanyang mga kamay at agad siyang nalagyan ng posas.

   Pinilit niyang lumaban at natadyakan niya ang lalaking nasa harapan niya at namilipit ito sa sakit dahil sa gitna ng mga hita niya ito natamaan. Agad siyang napatakbo ngunit hindi niya alam na may nakaabang narin pala sa tinatakbuhan niyang direksyon. May hawak itong isang baseball bat at pinalo siya nito sa kanyang tagiliran. Namilipit ang binata sa sakit at para siyang kinakapos ng hininga dahil sa pagkakapalo sa kanya.

    Pinilit pa niyang tumayo pero nahihirapan na siya dahil sa malakas na tama ng pamalo sa kanya. Naramdaman niya nalang ang pagdampot sa kanya ng dalawang kamay at para bang hindi pa ito nakuntento at sinuntok siya ng pumalo sa kanyang tiyan. Kaya niya ang mga suntok na ito ngunit ang sunod sunod na suntok ay tuluyang nagpahina sa kanya.

    Nakamaskara ang mga lalaking bumubugbog sa kanya at sa akala niyang titigil na ang mga ito, bigla siyang binuhat ng mga ito papasok sa isang sasakyan. Gusto nang bumigay ng malay niya pero pinipilit niyang hindi mawalan ng malay dahil alam niyang may hindi magandang mangyayari sa kanya.

    Dinala ng apat na di kilalang binata si Zenon sa isang bakanteng lote sa isang tagong lugar. At doon na nila sinimulan ang panghahalay sa walang kalaban laban na binata.

   Ang mga binata ay hindi maiwasang hindi mamangha sa laki ng katawan ni Zenon. Habang pinipilit nilang punutin ang tshirt na suot nito. Lumalaban si Zenon ngunit isa pang suntok sa kanyang tiyan ang binigay ng isa sa mga lalaking humahalay sa kanya at tuluyan na siyang nanghina.

    Ramdam niya ang mabilis na pagkahubad ng kanyang mga kasuotan. Ramdam niya ang lamig ng paligid.

    Bakit nangyayari ang lahat ng ito sa kanya? Ano bang nagawa niyang kasalanan para danasin niya ang kawalang hiyaan na ito?

    At para siyang mawawalan ng hininga ng may matigas na bagay ang bigla nalang ipinasok sa kanyang butas.

                        

—––▪▪▪▪▪▪▪▪—––

Chapter 19

LEVI

on the Media Section.❤

   

Christmas Day 2011

     I can hear the loud moans they were releasing habang salit salitan nila akong binababoy.

     I don’t have any strenght left para lumaban pa. Ang tangi kong nararamdaman ay ang sakit na paulit-ulit na binibigay nila sakin. I feel like I am lost in an abyss. Nasa kamay ako ng mga demonyo at pinaglalaruan nila ako na para bang isa akong walang kwentang tao.

   They stick their dicks inside me and I had no strength to stop them. Kunti nalang at bibigay na ng tuluyan ang katawan ko.

    “First time ko gumamit ng isang bakla, ang sarap pala ng butas sa pwet. Bakit hindi ko ’to sinubukan noon pa!” pagmamalaki ng isang lalaking kasama sa mga gumagahasa sakin.

   Wala na akong mailuha dahil parang natuyo na ang mga mata ko at unti-unti narin akong namamanhid dahil sa gusto nang magpahinga ng katawan ko mula sa paulit-ulit na sakit na nararanasan ko ngayon.

    “Tangina ka naman.. Huwag mong sabihin nababakla ka narin!” sigaw pa ng isang boses at nagtawanan silang lahat.

   “Pagsasawaan natin ’to bago natin dispatsahin.” tugon ulit ng lalaking nasa gitna ng aking mga hita.

    “Gago ka ba? Hindi natin papatayin yan. Hindi tayo mamamatay tao! At wala yan sa napag-usapan!” sigaw nung isa pa na kinatigil naman ng lalaking bumabayo sa akin.

    “Tangina.. Paano kung makilala tayo nito. Siguradong huhuntingin tayo ng ama nito. Bigtime panaman yun. Nag-iisip karin ba?”

    “Hindi natin siya papatayin.. Hahayaan natin yang mabuhay. Hindi tayo gagawa ng mga bagay na hindi ipinagutos satin.” sigaw ulit nung isang lalaki at tumahimik na ang lahat.

     Nakikinig ako sa kanila pero sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit nakakaya ko pang pakinggan ang kahayupang ginagawa nila sakin.

    Maya maya pa ay panibagong sakit nanaman ang naramdaman ko. Para bang hindi na sila matatapos sa kanilang ginagawa sakin.

   “Bilisan na natin ’to.. Baka may makakita pa satin dito.”

    Hindi nagtagal ay naramdaman ko nalang ang pagsaklob nila saking ulo ng isang manipis na tela. Tinatakpan nila ang mukha ko at naramadaman ko ang pag-andar ng sasakyan. Wala akong alam kung ano na ang nangyayari. Para akong may malay pero ang katawan ko ay walang lakas, walang kakayahan na  labanan ang apat na kakalakihang pinagtulungan ako.

    Natigil ang sasakyan at pawang kadiliman lamang ang naaaninag ng nanghihina ko naring paningin. Pakiramdam ko ay dinudugo nadin ang butas ko dahil sa hindi ko mabilang na pagkakataong pinaglaruan nila akong apat.

    Bigla nalang akong binuhat ng isa sa mga lalaki at para nila akong ginawang bangkay sa istilo ng pagkakadala nila sakin pababa ng sasakyan. Naramdaman ko nalang ang malakas na pagkakabagsak ko sa sementadong daan. At mabilis na nawala ang tunog ng sasakyan. Nakalayo na sila at iniwanan nila ako sa gitna ng kalsada.

   Hubo’t hubad at may posas sa aking mga kamay. At parang mawawalan narin ako ng hininga dahil sa telang nakabalot sa aking mukha. Siguro ito na ang katapusan ng buhay ko. Ito ang hindi ko matanggap.

   Para akong pinaglaruan ng tadhana at isang larong tuluyang sumira ng buhay ko. Unti-unti akong nawawalan ng malay. Ang hangin na pumapasok sa aking baga ay pakunti ng pakunti at hindi paman ako nakakakilos ay nawalan na ako ng ulirat.

  –––––––

     Isang bangungot. Kung pwede lang na hindi na ako matulog ay ginawa ko na. Parang hindi matapos tapos ang pagdurusa ko nang dahil sa gabing iyon.

    Kitang kita ko ang pagkabahala ng Daddy habang pinipigilan niya ang aking pagwawala sa kwarto ko dito sa ospital. Hindi ko makaya ang mga imahe na paulit-ulit na bumabalik sa utak ko. Ang apat na lalaking nakamaskara. Ang kanilang mga tinig na hindi ko malilimutan. Ang panghahalay nila sa katawan ko. Ang katawan kong sinira nila. At ang aking pagkataong wala nang saysay dahil sa ginawa nilang kahayupan sakin.

   “Mga hayop sila!!” sigaw ko habang nagwawala at lumuluha. Para akong mawawala na sa katinuan dahil sa pait ng mga ala-alang patuloy akong inuusig. Bakit ko ba naranasan ang lahat ng ito?

   

    “Zenon! Please calm down.. Anak! Please!” sigaw ni Daddy habang yakap niya ako at patuloy akong nagpupumiglas dahil sa duming nararamdaman ko sa katawan ko.

    Nandidiri ako sa sarili ko. Parang hindi matanggal sa akin ang mga duming idinulot sakin ng gabing iyon.

    “Gusto ko nang mamatay Dad!! Gusto ko nang mamatay!!” hiyaw ko at patuloy lang ako sa paghagulhol at wala na akong ibang maisip kundi ang aking naiisip.

    “Don’t ever do that.. Hindi ko hahayaan na mawala ka sakin. Please anak. I know its hard. Hindi ko alam kung paano ko maaalis ang sakit na nararamdaman mo ngayon. Pero huwag mo naman aong iwan. Hindi ko kakayanin kapag may mangyaring masaman sa’yo.” naiiyak na saad ni Daddy and I just jolted him. Sa lakas ng pagkakatulak ko sa kanya ay natilapon siya sa sulok ng akong kwarto.

   Hindi ko na alam ang ginagawa ko. Basta nakita ko nalang ang pagtanggal ko ng dextrose na nakakabit sakin. Sobrang hapdi ng aking ibabang bahagi ng katawan at halos hindi ako makalakad pero sinikap kong makalakad.

   Ang tanging nasa isip ko ay wakasan na ang buhay ko. Para kasing wala nang dahilan para mabuhay pa. Sirang sira na ako. Ang buong pagkatao ko.

   “Zenon!! Bumalik ka dito!!” sigaw ni Dad at narinig ko nalang ang alarm ng hospital. Tumakbo ako kahit sobrang sakit ng nararamdaman ko. Hinanap ko agad ang elevator.

    Nakita ko naman ito at agad itong bumukas ng pindutin ko ang top floor ng hospital. Nakita ko pa ang paghabol ng isang lalaking naka nurse uniform sakin. Pero mabilis na nagsara ang elevator nang makapasok ako dito.

   Nanginginig ang katawan ko at nanghihina ako dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Pero ang kagustuhan kong mawala na sa mundo ang namamayani sa isipan ko.

    Sana tinuluyan nalang nila ako. Tinuluyan na ako ng mga lalaking yun.

     Ito ba ang kapalit ng pag-ibig ko kay Levi? Ang masaktan lang sa bandang huli at babuyin pa ng husto?

   Tumunog ang elevator at bumakas ito. Nakita ko naman agad ang isang hagdanan na nagdidirekta sa rooftop ng mataas na building ng hospital. Mabilis akong lumabas ng elevator at agad kong inakyat ang hagdan kahit sobrang sakit ng katawan ko.

    Linakad ko ang napakalawak na rooftop at narating ko ang pinakaedge nito at nakita ko ang nagtatayugang building sa aking paligid. Madilim na at ang simoy ng hangin ay dumadampi sa aking mukha.

    Muling naglandas ang aking mga luha nang maalala ko muli ang kahayupang nangyari sakin. Hindi ko kayang mabuhay nang ganito. Ang paulit-ulit na matakot at mandiri sa aking sarili.

   Isang hakbang pa ang ginawa ko at nasa pinakadulo na talaga ako ng sementadong rooftop ng building. Isang hakbang pa ay tuluyan na akong babagsak.

   

Present Time

   

Levi

    

Nagmamadali akong pumasok sa kwarto namin ni Ivana upang simulan na ang pag-aayos ng aking mga gamit. Naihain ko na ang aking petition for annulment na ginawa ng aking abogado at ilang araw pa ang hihintayin namin para sa pormal na mga papel.

    Agad kong kinuha ang malalaking maleta at pinuntahan ang malaking walk in closet at isa-isang kinuha ang aking mga damit, sapatos at iba pang mahahalagang bagay.

   Narinig ko naman ang pagpihit ng pinto at alam kong si Ivana ang pumasok sa kwarto.

    Nang madatnan ko siya ay nanlalaki ang mga mata niya nang makita niya akong hakot ang aking mga damit at ipinatong ko ito sa malaking kama.

    “What the hell is this? Aalis ka ba?” naguguluhang tanong ni Ivana at ako naman ay tumingin lang sa kanya ng seryoso bago bumalik ulit sa closet. Naramdaman ko naman ang pagsunod niya sakin.

   Pinigilan niya ako at pinaharap sa kanya. Kita ko ang galit sa mga mata niya at para bang sinasabi niya na hindi ako maaring umalis.

    “So its true? Iiwanan mo na talaga ako? Bakit Levi? Dahil hanggang ngayon, yung lecheng bakla parin nayun ang nagpapatigas diyan sa titi mo?!” hiyaw niya sakin at gusto ko na siyang sampalin pero napigilan ko ang sarili ko.

   “Huh! You are unbelievable.. Matapos ang napakaraming taon na nanatili ako sa tabi mo? Hindi mo talaga nakalimutan ang baklang yun?”

   “Ivana! Please.. Huwag mo nang idamay pa si Zenon dito. Hindi mo ba nakikita? We are only married for the sake of that fucking company! Alam mo yun! You knew it from the start. And yes! I am leaving you now. Dahil naghain na ako ng annulment sa korte.”

    Napailing siya at hindi niya ako pinakawalan. Ginagap niya ang mukha ko at pinilit niya akong halikan sa labi pero tinaboy ko siya.

   Napaupo siya sa kama at nakita ko ang pagkadismaya niya. Nakatayo ako sa harapan niya at unti-unti siyang lumuha sa aking harapan.

   “Wala akong ibang hinangad kundi mapasakin ka ulit. Back on the days na baliw na baliw ka sakin. Pero ano? Mula nang makilala mo ang Zenon na yun, nagbago na ang lahat. Hanggang sa kinasal na tayo. Hanggang lumipas ang pitong taon and still, wala akong naramdamang pagmamahal mula sa’yo.” paglabas ni Ivana ng saloobin niya sakin.

   Tumingin siya sakin na may luha sa kanyang mga mata.

    “Ganun ba siya kahalaga sa’yo, Levi? Ganun ba siya kahalaga na ang mga taong nanatili sa tabi mo ng napakahabang panahon ay hindi mo manlang kayang pagtuonan ng pansin? Ginawa ko naman ang lahat diba? Ano bang kulang sakin? I can give you everything that he can’t!”

    “You’re wrong Ivana. He is everything that I need. I should have chosen him. I should’ve chosen the person that I love and end up being poor than choosing a woman that I could never love. Bakit Ivana? Sa tingin mo ba hindi ko alam ang ginagawa mong panloloko sakin?”

   Napatigil siya sa kanyang pag-iyak at nanlaki ang mga mata niya.

   “You were so beautiful when we were in college. Lahat ng lalaki sa University ay hinahangad na maging girlfriend ang isang Ivana Eclesia. Well, I was lucky dahil ako ang napili mong maging boyfriend of all the guys trying to win you.” pagsisimula ko ng kwento.

    “We were happy. That’s what I thought. Naisip ko na ngang magpropose sa’yo nun kahit alam kong hindi naman ako sigurado talaga sa kung anong kalalabasan nun.” pagpapatuloy ko pa at nakikinig lang siya sakin.

   May kinuha ako sa isang tukador ng aking office table sa kwarto at isa itong maliit na box.

    “That night when I invited you to come over my house, that was the night na magpropropose na sana ako sa’yo. But you said, busy ka dahil may project kang tinatapos. But I can’t wait anymore so naisip kong isorpresa ka sa inyo.”

   Nakatingin si Ivana sakin at napasapo siya sa kanyang bibig nang buksan ko ang box at lumitaw dub ang isang diamond ring na ako mismo ang nagpagawa sa isang sikat na jeweler.

    “I got to your house pero sabi ng maids ay wala ka daw dun. So naisip kong puntahan ka sa condo mo dahil wala ka namang ibang pupuntahan. And you know what I discovered?”

   Lumapit ako kay Ivana at napayukod sa kanya. Ang pagkalito niya ay parang nakakatawang scenario sakin.

   “You were fucking Harvey in your own bed. Of all the people, si Harvey pa talaga. And you know what I felt that night? Para akong sinaksak sa puso ko nag paulit-ulit. The way you were swaying your hips on top of him made me sick.”

    Nanginig si Ivana at alam kong hindi niya inaasahan na isiswalat ko ang bagay na yun.

    “I kept acting normal at hinayaan ko na. But that moment, I stopped loving you. And then Zenon came into the picture. The person that made me change. I have this big pride in my head. Pero si Zenon lang ang nagpatunay sakin na kaya kong magbago. Kaya kong tanggapin ang lahat ng bagay na meron at wala ako. He made me believe in a lot of possibilities. Kasama ko siya sa mga panahon kailangan ko ng taong masasandalan. Kasama ko siya noong nagpapakasawa ka sa katawan ni Harvey.”

   Napaluhod si Ivana sa harapan ko pero lumayo lang ako sa kanya.

   “I-I’m sorry Levi.. Hindi ko talaga alam kung paano ko aaminin yun sa’yo. I was carried away by all the words that he was telling me. Hindi ko alam kung bakit ko nagawa yun sa’yo.”

    “Hindi naman tumigil dun ang lahat diba? Kahit nung ikinasal na tayo, sino ba ang lagi mong pinupuntahan sa gabi? Kapag wala ako dito at nagpapakahirap akong isalba ang kompanyang hindi ko naman hiniling? Hindi ba nasa ibang lalaki ka?”

    Natigilan siya at para bang sunod sunod ang bombang sumabog sa ulo niya.

    Its about time that I stand up for my decisions. At may dahilan na ako para gawin yun.

    I have to win Zenon back.. Now I know that he was alive after all.

   Hindi ko na hahayaang pang mawala siya ulit sakin.

  “This show is over, Ivana.”

              

––––▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪––––

Chapter 20

Present Time

     “It’s confirmed. May kinalaman si Taiko Ling sa “Toupirs” and he is targeting Itivata.“ mabilis na bungad sakin ni Sentorio nang makapasok siya sa kwarto ko sa hotel suite.

      Napatalikod naman agad siya nang malaman niyang wala akong kahit na anong damit na suot. I just finished my morning workout at naghahanda na para maligo.

  Nagtapis naman agad ako ng tuwalya at pinaharap na siya ulit to tell me more details of his discovery.

     “Next time– Knock on the door. Baka kasi abutan mo ako na mas malala pa ang ginagawa than just being naked.” nakangisi kong saad sa aking partner na tinaasan lang ako ng kilay.

     “I– I am used to seeing naked people.” naiilang na sambit niya but I just laughed silently.

    “Kailangan nating mas mapalapit kay Taiko Ling and he will lead us to our main target. Nainform ko na si Dir. Zaravosky na may lead na tayo sa “Toupirs” and he is trying to keep in touch with FBI. They provided some information about Taiko Ling and he was convicted 3 years ago for stocking illegal ammunitions and drugs in his company’s warehouse.“ pagdedetalye ni Sentorio ng mga dapat kong malaman.

    “I’ll meet with Mr. Ravasi today, so that he can make a formal contract for the investment of Taiko Ling. The more he is closer to us, the bigger chance that we will finally destroy this group. And we can move on.”

   Napatango naman ang partner ko ang tiningna pa ako ng ilang beses bago siya tuluyang lumabas ng aking kwarto. He seem so nervous in my naked presence. Napailing nalang ako. Sana naman mali ang hinala kong nagugustuhan narin ako ni Sentorio.

    Pagkatapos kong maligo, pinuntahan ko agad ang closet at naghanap ng pinakamagandang suit para sa pakikipagkita ko kay Levi.

     Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Everytime na nakikita ko siya, I wanna look good at talagang pinipili ko ng mabuti ang mga suot ko.

     Sometimes I feel like, nawawala na ba ang galit ko sa kanya? Unti-unti nanaman ba akong nahuhulog sa kanya? Tinitimbang ko ang aking nararamdaman.

    I am frustrated. Ayokong isipin na bumabalik na ang nararamdaman ko para kay Levi, but these past few days, hindi ko na alam. Naguguluhan narin ako sa kung dapat ko pa ba siyang kamuhian.

    Knowing that I never really know what happened to his decision 7 years ago.

     “Fuck you, Levi! Bakit ba hanggang ngayon, hindi ko makalimutan ang nararamdaman ko para sa’yo?” naibulong ko nalang sa hangin at napasinghap. I don’t like feeling this way knowing that any day now, malalaman ko nalang na alam na ni Levi ang lahat.

     Agad ko nang sinuot ang aking napiling suit. A navy blue coat and white undershirt with a red neck tie to match it. My brown shoes matched everything nicely and I styled my hair in the usual way.

     This day will be an important day. I can’t mess this up.

  —————–

      Naglalakad na ako papasok ng opisina ni Levi nang mahagip ko ang isang pamilyar na mukha. Hindi ko naman maiwasang hindi mapangiti ng mapait. That bitch is here. At pihadong papunta din siya sa opisina ni Levi. Pero wala na akong pakialam.

     I still have to stick to my plan. I will deal with her, pero hindi pa sa ngayon. I can’t wait na makita ang mukha niya kapag pumasok ako sa loob ng opisina ng asawa niya.

    Pinauna ko siya and I just keep my pace slowly and make sure na hindi niya ako mapapansing nakasunod sa kanya. Agad siyang pumasok sa glass door ng opisina ni Levi and I can’t help but smirk.

     Now all I have to do is make an entrance. Para lang akong nasa isang pelikula na naeexcite sa mga mangyayari.

      Naririnig ko mula sa labas ng glass door ang pagsigaw ni Ivana. Her voice was furious at para bang any minute ay sasaktan na niya si Levi. Hindi ko mapapayagan yun.

   But wait? Ano ba kasing pakialam ko sa kanila? Bakit ganito ang kinikilos ko? Bakit naeexcite akong ipakita kay Ivana na nagbalik na ako and this time I will make sure that I will win.

    Hindi ko namalayang nakapasok na pala ako sa loob ng opisina at agad natigilan ang dalawa sa kanilang ginagawa.

     I never thought that this woman can be this crazy. Naabutan ko siyang tinatanggal ang kanyang suot na damit and only her undergarments were left in her body.

    Nagulantang naman siya at nanlaki bigla ang mata nang makita niya ako. She frozed and was stunned by the look that she was giving me.

    Alam kong dadating din naman ang araw na’to. And this is the best day for that to happen.

   Agad niyang pinulot ang damit na hinubad sa sahig at agad na isinuot ito at muli siyang tumingin sa aking kinatatayuan.

    “Y-you!! What is the meaning of this? Paanong nangyari ’to?”

     Nangangatal si Ivana sa kanyang pagsasalita at para bang wala siyang lakas na mailabas lahat ng salita sa bibig niya.

    “I’m sorry Mr. Ravasi. Is this a wrong time to meet you?” kalmado kong pagtatanong kay Levi na nakatulala din sa akin at para bang may gusto siyang gawin pero di niya magawa.

    “Huh!! Kaya naman pala? Bumalik na pala ang baklang ’to.. I should have known. Nagbalik na ang iyong one great love!” natatawang saad ni Ivana at pumalakpak pa na nakakainsulto ang dating.

    “Ivana! Shut up!” sigaw naman ni Levi at matapang itong tumayo at hinarap ang babae.

    “Bakit? Bakit ako tatahimik? Kaya pala nangangati ka nang hiwalayan ako kasi bumalik na ang malanding baklang ’to! Napakagaling mo ding magtago ng sekreto.. Hindi ka na talaga makapaghintay na mapangasawa ang higad na’to!” dinuro duro pa niya ako at para siyang mauubusan ng boses kakasigaw.

   God! Nasaan ang class niya? Natatawa nalang ako sa isipan ko. She is an epitome of a disaster.

      “Mr. Ravasi. I think this is a bad time to talk about the contract. You’re wife is hysterical and I can’t be involved with personal matters like this. I better go ahead and meet you some other time.”

   Tatalikod na sana ako nang biglang may humablot saking kamay at napaharap ako at isang malakas na sampal ang sumalubong sa mukha ko.

    Ouch! This bitch is really fiesty. Kung di lang talaga ako nagpipigil, kanina pa nabasag ang mukha niya. Hindi niya siguro alam na 110 pounds ang horsepower ng mga suntok ko. Baka mawalan siya ng buhay kapag pinatulan ko siya.

   “Ivana!! What the hell are you doing!” agad namang inawat ni Levi ang kanyang asawa at inilayo siya sakin.

   Napailing lang ako at ramdam ko parin ang pananakit ng pisngi ko dahil sa malakas na sampal ng demonyitang kaharap ko.

   “Ang kapal ng mukha mong magpakita pa! Wala ka na ba talagang hiya na hanggang ngayon, nilalandi mo parin ang asawa ko? You are a bitch! Nakakadiri ka!”        Kunti nalang talaga at papatulan ko na ang punyetang babaeng ’to.

    “He is NOT Zenon!! For fuck’s sake!!” sigaw ni Levi sa kanyang asawa at natigil naman ito sa kanyang pagngingitngit sa galit. Nalilito ito sa kanyang mga nalaman.

    “Mr. Ravasi. This is too much. I didn’t know how big of a problem this Zenon is to you. I was nevee treated this badly my whole life. I will take actions for what your wife did to me.”

   Agad namang napailing si Ivana at agad na napatungo. Para siyang nasisiraan na ng bait sa kahihiyang ginawa niya.

   “Steven, I apologize for everything that my wife did. I take full responsibility of what she did. I know this is too much to take, but please, don’t change your mind in remaining as my business consultant. This was a big misunderstanding.”

    “Mr. Ravasi, I was savagely attacked by your wife without any knowledge of what I did wrong. If you can’t control your wife, please don’t let her out of her cage. She is a wildcat.” pangiinsulto ko kay Ivana at nakatitig lang ito sakin na para bang hindi parin makapaniwala sa mga nangyayari.

    “I’m very sorry. This was all a mistake. I deeply apologize for my actions. I–I can’t help but feel overwhelmed to the fact that you look like Zenon Versales.”

     Lumapit ako sa kanya at napatingin ulit ako kay Levi na naguguluhan din sa kung anong mararamdaman niya.

    “Maybe next time, you control yourself in front of people. You are not a good player. It makes me believe that your husband did love a gay man. And that gay man is a better lover than you. But I can’t blame Mr. Ravasi. You are fiesty. But you don’t know how to handle it.”

   Pangiinsulto ko kay Ivana at kita ko ang pagkagalit niya sa mga salitang binitawan ko pero pinili niyang manahimik nalang.

   Napangiti naman ako kay Levi in a mocking way.

    Hindi ko alam kung matutuwa ako na hanggang ngayon, ako parin talaga ang mahal niya. At hindi ko alam kung hanggang saan ko makakayang magpanggap knowing the truth.

     “I will meet you at lunch then, Levi. I will review the contract and just meet me later for you to check it out. You and your wife has a lot to talk about. I will give you time.” mahinahon kong saad kay Levi bago tumalikod at nakangiting lumabas ng kanyang opisina.

    “That was a good scene, Zenon.” tangi kong nasabi sa aking sarili.

      December 28, 2011

        Isang hakbang nalang at tuluyan na akong babagsak sa mataas na building ng hospital na kinaroroonan ko.

      Hindi ko alam kung makakaya ko pa bang mabuhay matapos ang lahat ng mga nangyari sakin. Sirang sira na ako. Parang naubusan na ako ng dahilan para mabuhay pa.

     “Zenon!! Please!! Anak please!! Bumaba ka diyan.”

    Narinig ko ang malakas na pagtawag ni Daddy sakin. Hindi ko maiwasang hindi mapalingo sa kanya at kita ko ang pagluha niya habang lumalapit sa kinaroroonan ko.

   “Dad.. Ayoko na.. Ayoko nang mabuhay.” nahihirapan kong sagot sa aking ama. Kinakapos ako ng hininga dahil sa sakit na nararamdaman ko sa aking buong katawan.

     “No!! Zenon please. Hindi ito ang solusyon sa mga nararamdaman mo. Isipin mo naman ako? Anak, nandito pa ako! Nandito kami ng mga taong nagmamahal sa’yo. Iiwanan mo nalang ba kami ng ganito?” pagmamakaawa ni Daddy at para bang nanghihina ako sa kanyang mga binitawan.

   Sa aking pag-iisip ay hindi ko napigilang ihakbang ang aking mga paa at tuluyan akong nadulas sa aking kinatatayuan.

  

   Siguro ito na ang aking katapusan pero ang inaakala kong pagkahulog ko nang tuluyan ay hindi nangyari. May isang malakas na pwersa ang pilit akong hinihila pataas at pinipigilan akong tuluyang mahulog.

    “Zenon!! Huwag kang bibitaw anak! Huwag kang bibitaw!” hiyaw ni Daddy at para bang nagsink in lahat sakin. Ang mga nangyari sakin. Lahat ng mga masasama at masasayang nangyari sa buhay ko. Hindi pala ito ang solusyon. Ngayon ko na naintindihan ang sinabi ni Daddy.

    Hindi ko kailangang mamatay para matahimik ang kaing kalooban. Kailangan kong lumaban. Kailangan kong magpakatatag at gumawa ng paraan para makapaghiganti sa mga taong nanakit sakin.

   Nahihirapan na si Daddy at hindi ko kayang iwanan din siya ng ganito kaya mabilis akong kumapit lalo sa madulas na semento. Pinipilit kong ipagsama ang pwersa ko at ni Daddy para mahila niya ako pataas. Ang tangi kong naiisip ay ang mukha ni Levi.

    Hindi ako pwedeng mawala. Hindi ako pwedeng mamatay na hindi ipinaglalaban ang aking kabiguan.

    Ilang hila pa ang ginawa ni Daddy nang makasampa na ulit ako sa sementadong rooftop ng hospital. Humihingos si Daddy at agad niya akong ginagap at yinakap nang mahigpit.

   “Oh God!! Oh God!!” hagulhol ni Daddy at hindi ko narin naiwasang mapaiyak sa tagpo naming dalawa.

    “I’m sorry Dad.. Naduwag ako. I’m sorry sa nagawa ko.” nauutal kong sambit. Napailing lang si Daddy at iniharap niya ako sa kanya.

   “Aalis na tayo ng Pilipinas. Lalayo tayo dito at kakalimutan natin ang lahat. Hindi ko na hahayaan pang patuloy kang masasaktan.”

   Yinakap ko ulit si Daddy at hindi nagtagal ay nawalan nanaman ako ng malay at hindi ko na alam ang mga sumunod pang nangyari.

                   

———–▪▪▪▪▪▪▪▪–––––

     Siguro naghihintay kayo ng mga sweet moments? Let me know in the comments guys. I am thinking that this story is heavy drama based. Hindi ko gustong haluan ’to ng comedic scene or cheesy scene. Pero kailangan ko parin ng opinion niyo.

   Salamat sa patuloy na pagbabasa. Nasa kalahati na tayo ng kwento. It means only 20 more chapters at matatapos na ang kwento ni Zenon. At huwag kayong mag-alala, magkakatuluyan si Zenon at Levi sa huli.

   Baka kasi natrauma kayo kay Ezra at Robert. Haha.

   I appreciate all your love for this story.❤

Chapter 21

January 2012

       “Luckily, the bartender remembered you that night. And kilala din niya ang mga nakasunod sa’yo that night. They were regular costumers at that bar. Pero hindi tayo sigurado kung ang grupo ba ng kalalakihang iyon ang dumukot at gumahasa sa’yo that night.”

    Pagpapaliwanag ni Conrad. Ang investigator na kinuha ni Daddy para sa pagkakatrace ng mga taong gumahasa sakin. Kailangan kong malaman kung sino ang nag-utos  sa kanila na gahasain ako. My stare was on his aging face at para bang naiintimadate din siya sa pinapakita kong pagkagalit.

      “I am sure that they came out of the bar at sinundan nila ako. May nag-utos sa kanila na gawin sakin ang lahat ng ’yun. Someone payed them. At yun ang dapat kong malaman.” mariin kong saad sa matanda na napatango naman sa aking mga sinabi.

   May ilinabas siyang isang envelope mula sa kanyang coat at inilatag niya ito sa mesa. Agad ko namang dinampot ito at agad ko itong binuksan.

    Isa-isa kong binunot ang mga larawan at pawang mga kaedaran ko or a littel bit older than me ang mukhang lumalabas dun. May mga stolen shots pa ng kanilang mga ginagawa nang magkakasama sila at mga larawang mag-isa lamang sila.

   Agad kong tiningnan ng mabuti ang mga mukha nila.

   “Denver Alejo, Simon Gaitan, Lucio Francisco at Horace Magnapat.”

      Napatingin ako kay Detective Conrad at para bang inaasahan ko na ang mga susunod niyang sasabihin.

     “Those were the guys na nakita ng bartender na sumunod sa’yo nang lumabas ka ng bar that night. At wala nang ibang grupo pang sumunod bukod sa kanila. So it narrowed down to these four men.”

    Pinagmasdan ko ng mabuti ang mga mukha nila at wala sa kanila ang kilala ko. Wala sa kanilang may tumatawag ng pangalan nila nung hinahalay nila ako. Lahat sila ay malalaki at good-looking guys. Hindi ko akalain na ang mga tulad nila ang gagawa sakin ng kahayupan na ’yun.

    Sinusuri ko ang bawat detalye ng mukha nila at para bang automatic na prinoseso ng utak ko ang lahat ng ito at hindi na sila mawala sa isipan ko. Nangingibabaw nanaman ang galit ko at ang pagkamuhi ko sa mga taong nagwasak sa buhay ko.

    “I want to know more kung sino sila. Alamin niyo kung sino ang mga pamilya nila at alamin mo rin kung may kinalaman sila sa mga Ravasi o sa mga Eclesia.”

    Utos ko kay Detective Conrad at napatango naman ito.

    “I will do what I can. And please, don’t do any actions na maaring ikapahamak mo pa lalo. Kaibigan ko ang Daddy mo at ginagawa ko rin ito para sa’yo. Para makuha natin ang hustisyang nararapat para sa’yo Zenon.” may pag-aalala sa boses niya na tinanguan ko lang bilang tugon.

   Hindi ito ang panahon para maghiganti ako sa kanila. Mahina pa ako at aaminin ko, natatakot parin ako para sa buhay ko. At oras na malaman ko kung sino talaga ang may kasalan ng lahat ng ito, sana handa siya sa kaya kong gawin.

   Dodoblehin ko ang sakit na idinulot niya sakin. Mararanasan niya kung paanong magalit ang isang Zenon Versales.

    Nagpaalam na sakin si Detective Conrad at agad ko namang tinawagan si Daddy upang ipaalam sa kanya na handa na akong sumama sa kanya papunta ng States. Hindi ako matatahimik at makakagawa ng plano kapag nanatili lang ako dito sa Pilipinas.

   I have no choice but to leave the country. Tuparin ang pangarap kong maging CIA Agent at maghintay ng tamang panahon upang bumalik dito at isagawa ang lahat ng aking plano.

    Agad ko namang naisip si Levi at Ivana. Napangiti lang ako ng mapait.

    “Babalik ako at guguluhin ko ang mga buhay niyo. Hindi ko hahayaan na mabuhay kayo ng masaya habang ako ay nagdurusa.”

  

Present Time

     I was looking at my watch at 30 minutes na ang nakakalipas. Wala parin si Levi dito sa restaurant na pinagusapan naming dalawa.

     Hindi naman nakawala sa aking mga mata ang isang bultong papalabas mula sa loob ng restaurant. Hindi ako pwedeng magkamali, si Alvin ’yun at dahil siguro sa pagkabusy niya sa kanyang phone ay hindi niya ako napansin. May katawagan siya at parang aligaga ito. Hindi ko naman siya sinundan pa dahil alam kong kapag sundan ko siya, may chance na malaman na ng tuluyan ni Levi ang lahat kapag nakita niya kaming nag-uusap.

   I patiently waited for Levi at hindi ko narin natagalan ang pagsasawalang bahala niya sa isang mahalagang bagay.

     Gusto ko nang umalis at bumalik sa aking hotel room upang gawin pa ang ibang importanteng bagay ngunit nang tatayo na ako ay agad namang dumating ang kanina ko pang hinihintay.

   “Steven, I–I’m really sorry. I needed to talk sense to my wife before I made my way here. I know its unprofessional of me but please, I need your understanding. We are going through our annulment process.” pagpapaliwanag ni Levi sakin na kinakunot naman ng noo ko.

   Nahalata niya ang pagkalito ko at mabilis siyang umupo sa tapat ko. Magkaharap na kami at nakatitig lang ako sa kanya.

  His blue eyes and his commanding aura makes me feel so uncomfortable at the same time, marami akong gustong gawin sa kanya. He is still handsome as hell, even after all this years. Ngayon ko lang siya natitigan ng ganito katagal. Eversince we crossed path again, ngayon palang kami nabigyan ng pagkakataong talagang makasama ang isa’t-isa.

    “You don’t need to explain that, Levi. I know that you are having troubles with personal matters. But it is not a reason for you to keep someone waiting. I value my time and I am doing you a favor for staying here, because it is my job to provide you and your company opportunities.”

   Napatango naman siya at para siyang hindi mapakaling bata na gustong ngumiti at nag-aalangan ding magsalita. There is something fishy going on with him.

   Binalewala ko lang iyon at binuksan ko ang aking laptop. Agad ko namang hinanap ang file na nakatago sa isang special na folder at lumabas nga doon ang draft ng kontrata na pipirmahan ni Taiko Ling para sa investment nito sa Itivata.

   Ipapakita ko na sa kanya ito nang may inilabas siya sa kanyang coat na isang sobre.

    Ipinakita niya ito sakin at doon na nagsimula ang pagkabog ng aking dibdib.

     “Alam kong hindi ka talaga nawala. Alam kong buhay ka pa kahit na laging sinasabi ni Tito Zircon na wala ka na. Pinaniwala niya akong wala ka na. Alam kong nagsisinungaling lang siya sakin.” nangingilid ang luha ni Levi habang patuloy lang akong walang emosyong nakatingin sa hawak niyang sobre.

     “Ngayon ko napatunayan na ikaw nga si Zenon. At alam kong hindi mo ako nakalimutan. Alam kong merong dahilan kung bakit ganito mo ako pakitunguhan. But I know, I know that you are still that Zenon na nakilala ko. Ikaw ang Zenon na minahal ko at patuloy ko paring minamahal hanggang ngayon.”

    Agad naman niyang ginagap ang aking kamay at agad ko itong binawi mula sa kanya. Napangiti siya ng mapait ngunit pinipili niyang panglabanan ang pag-iyak dahil sa hindi ko alam na dahilan.

    “Mr. Ravasi. Please sparw me with this insanity. I really don’t know what you are saying.” pagmamaang maangan ko parin pero ngayong nakikita ko ang pagtiim ng bagang ni Levi, alam kong seryoso talaga siya. Nalaman na niya na ako nga talaga si Zenon.

     “Hanggang kailan mo ba ako pahihirapan?! Ganun ba kasakit ang nagawa ko sa’yo para maging matigas ka ng ganito ha? Ano ba kasi ang nangyari, Zenon?”

    Agad akong tumayo pero nahablot agad ako ni Levi at agad niya akong hinatak papalabas ng restaurant na iyon. Nagbilin siya sa receptionist na itago ng mabuti ang mga gamit ko.

   Wala siyang imik at patuloy naman ang pagpupumiglas ko sa kanya.

    “Mr. Ravasi. Let go of me! This is harrassment!” hiyaw ko sa kanya at napatigil naman kami sa kalagitnaan ng parking lot at nakita ko ang nagpupuyos ng galit niyang mga mata.

    “Zenon! Please! Alam kong ikaw ’yan. I have all the proof. Bakit patuloy mo parin akong linoloko? Hindi mo ba alam na nasasaktan na ako ng sobra dahil sa ginagawa mong ’to?”

    So alam na niya talagang ako si Zenon. Napasinghap ako at hinarap ko siya nang tuluyan. Mabilis ko winaksi ang pagkakahawak niya sakin at napatawa nalang ako in a sarcastic way.

    “And why do you still care, Levi? Ano pa bang pakialam mo sakin? Minamahal? Linoloko? Huh!! Para atang nakalimutan mo na ang ginawa mo sakin noon?”

    Agad niya akong ginagap sa aking pisngi at pinipilit niya akong halikan sa labi pero malakas ko siyang naitulak at napalayo naman siya sakin.

    “You have no right to tell me all those words!! Dahil ikaw ang nanakit sakin noon!? Matapos mo akong paasahin at gaguhin? Ikaw pa ang malakas ang loob na sabihin lahat ng ’yan sakin?” galit kong bulyaw sa kanya at napailing lang siya at sinubukan ulit na lumapit sakin. Namumula ang kanyang mata at pisngi dahil sa emosyong naglalabasan sa aming dalawa.

    “Pinagsisihan ko ang naging disesyon na ’yun, Zenon. I swear to God. Alam niya kung gaano ko kagustong piliin ka over that woman. Ikaw ang mahal ko, Zenon. At hanggang ngayon, hanggang ngayon mahal na mahal parin kita. Hindi ako tumigil na mahalin ka.”

   Natawa pa ako lalo at para bang unti-unti akong bumabalik sa gabing pinahiya niya ako sa harap ng kanyang ina at sa mga taong may kinalaman sa buhay niya. Sa kasal niya mismo sa babaeng iyon, ipinamukha niya sakin na nakakadiri akong tao.

    “You are just fooling yourself, Levi. Sa tingin mo ba, mamahalin parin kita sa lahat ng kasalanang ginawa mo sakin? You are such a joke!” natatawa ako ngunit alam kong may luha narin sa aking mga mata.

   Mabilis siyang lumapit sakin at agad akong yinakap. Halos hindi ako makahinga sa napakahigpit na yakap niya sakin.

   “Zenon–Zenon please! Pakinggan mo ako.. I know! Alam kong gago ako. Alam kong nagpakatanga ako noon dahil wala na akong ibang maisip na paraan upang iligtas ang kompanya. But I never want to that para masaktan ka. I was thinking about my mom and my future.”

   “At paano ako? You made me a sacrificial lamb? Wala akong kamalay malay sa mga nangyayari sa kompanya niyo. Sana hindi mo nalang sinabi sakin na mahal mo rin ako! Sana hindi ko nalang binigay ang sarili ko sa’yo! At sana hindi nalang talaga kita nakilala. Because look at what that love did to me? Nasira ang buhay ko!”

   Pilit ko siyang inilalayo sakin at nagtagumpay naman ako nang mapaluhod siya nang tuluyan sa harapan ko at umiiyak. Hindi ko narin mapigilang mapaluha ss labis na emosyong nararamdaman ko. Ang napakaraming taong ikinubli ko ang sakit ay ngayon na nagsisilabasan.

    “Alam mo ba.. Nang dahil sa panggagago mo sakin– Dahil sa panggagago mo sakin!!” napasinghap ako at rumagasa ang mga ala-ala sa isipan ko noong gabing iyon.      Kwinelyuhan ko si Levi at nagtama ang aming mga luhaang mata. He was crying a river at ako naman ay hindi makapaniwala sa mga nangyayari ngayon.

    “Nagahasa ako— And its all your fault!” dinuro ko pa siya bago ko siya itulak at para bang bombang sumabog sa utak niya ang kanyang nalaman.

    “I-I’m so sorry.. I’m so sorry, Zenon.” nahihirapan siyang magsalita at ako naman ay napaupo narin sa semento at para akong mawawala narin sa aking sarili habang nakatitig sa lumuluhang si Levi.

    “Mga hayop sila!!! Haaaaa!!” sigaw ko at mabilis akong ginagap ni Levi at naramdaman ko ang malalaking bisig niyang nakayapos sakin.

    “Mga hayop silang lahat!!” sigaw ko pa ulit at hagulhol lang ang narinig ko mula sa lalaking sobra kong minahal.

     “Patawarin mo ako, Zenon.. Patawarin mo ako. I should have chosen you. I should have made things right noon paman.” hirap na hirap si Levi na mailabas iyon sa kanyang bibig.

    “Kasalanan mo’to!! Kasalanan mo ang lahat ng ’to!” hiyaw ko at sinusubukan ko siyang itaboy muli pero mahigpit na ang pagkakayakap niya sakin.

   Ang masasakit na ala-ala noon ay hindi maawat sa pagbalik sa aking isipan. At hanggang ngayon, ramdam ko parin ang hirap at pighating pinagdaanan ko.

    Hindi ko alam ngunit naramdaman ko nalang ang pagkawala ng aking malay. Sa bugso ng emosyon na aking naranasan.

          

———––▪▪▪▪▪▪▪▪▪———

Chapter 22

Present Time

        Naninikip ang dibdib ko nang magising ako mula sa pagkakahimbing. Para akong malalagutan ng hininga sa bigat na aking nararamdaman. At nang imulat ko ang aking mata ay isang di pamilyar na kwarto ang aking nasilayan.

   Where the hell am I? Agad ko namang tiningnan kung sino ang taong nakadagan sakin at doon ko natagpuan ang himbing sa pagkakatulog na si Levi. Nakadantay siya sakin at nakayakap din siya. Hirap akong makagalaw dahil parang tinototoo niya ang kanyang sinabi. Hindi na niya ulit ako pakakawalan.

    That emotional moment I lashed out at him was so painful na tuluyan akong nawalan ng malay. At hindi ito ang panahon para maging mahina ako. Kung bakit naman kasi malapit na ako sa pagtapos ng aking misyon, dun pa nalaman ni Levi ang lahat-lahat.

    Minasdan ko ng maiigi ang kanyang himbing na mukha. Bukod sa tinubuan na siya ng balbas, ganun parin ang dating niya sakin when we were in college. When we fell in love. Or should I say, ako lang naman talaga ang nainlove sa kanya.

    “Levi..” mahina kong tawag sa kanya na sapat na upang maalimpungatan siya at mapatingin sakin.

   Agad siyang kumalas sa pagkakaakap sakin at agad niyang hinaplos ang mukha ko. Kita ko ang pagkataranta niya at pagkaawa sakin na para bang dinadala niya narin ang mga nangyari noon.

    “Are you okay? May kailangan ka ba? Do you want me to take you to the hospital?” aligaga niyang tanong na inilingan ko lang.

    “I better go now. This is the last time that we will be unprofessional with each other.” matigas kong saad sa kanya na kinagulo naman ng kanyang mukha.

    “Ano bang sinasabi mo Zenon? What we have right now is beyond professional. I just told you that I love you. And it never changed. How can you make that statement?”

    Mabilis akong bumangon sa kama at hinanap ang coat ng aking suit. Pinigilan niya ako pero mabilis kong hinablot ang aking kamay.

   “What we had before is long gone, Levi! Matapos mo akong paglaruan at pagmukhaing tanga sa harapan ng maraming tao. And you still think that I still feel the same for you?”

    Umiling lang si Levi at hindi binitawan ang mga kamay ko.

    “Hindi ka aalis dito. I will make sure that you are protected. Kung hindi kita naipagtanggol noon, kaya ko na ngayon. I have all means to do that.”

   Natawa nalang ako sa kanyang sinabi. Agad ko naman ilinabas sa aking tagiliran ang badge na simbolo ng aking pagiging isang Advance Intellegence Agent ng CIA.

   “Do you think kailangan ko ng protection mo? I can protect my ownself. And right now, I need you to let go of me before I arrest you for harrassment of person in authority.” at tinaasan ko lang siya ng kilay at saka siya bumitiw.

   “Ano ba kasing nangyari noon? Why can’t you just tell me? Sino ang gumahasa sa’yo? Please tell me!”

    Liningon ko siya matapos kong maayos ang aking sarili at isinoot ang aking vision clearing glasses. Umiling lang ako sa kanya at hindi nagsalita.

    “You can’t stop me from getting near you. Marami akong bagay na hindi nagawa para sa’yo. So you can’t treat me like this forever.”

    Lumapit ako sa kanya at hinaplos ko ang kanyang mukha.

     “If it wasn’t for me. You might end up in jail for what is ahead of you and your company. Kaya magpasalamat ka na ako ang nandito para unahan ang mga kalaban na maghasik ng lagim.”

   Naguguluhan man sa aking sinabi ay hindi na ako nag aksaya pa ng panahon para sa kanya. Mahirap huminga ngayong sa likod ng puso at isip ko, gustong gusto ko na siyang yakapin at halikan at gawin ang lahat ng gusto ko ngayong nalaman na niya lahat.

   Pero ang sakit na dinulot niya sakin ay hindi parin mawalawala. Kaya mas madali saking ilayo ang sarili ko sa kanya.

   Dalawang bisig naman ang biglang yumakap saking likuran. It feels so nostalgic. It took us back 7 years ago. Nung magmakaawa ako sa kanyang ako ang piliin niya. Ang now, history is repeating itself. Yun nga lang, siya ang nakapulupot sakin ngayon.

    “Hindi ako natatakot, Zenon. Knowing that you are here now. Malakas na ang loob ko na harapin ang lahat. My mom, Alvin, that threat to my company, Ivana and those bastards that raped you. Haharapin ko silang lahat dahil alam kong nandito ka na. Patutunayan ko sa’yo na karapatdapat parin ako sa pagmamahal mo.” may diin niyang sabi that somehow pierced through my heart. I can feel his sincerity and yet tumahimik lang ako. Hinayaan ko siyang yakapin ako.

    “Gagawin ko lahat. Itatama ko ang naging pagkakamali ko noon. Just give me a chance, Zenon. Just let me prove you that my love for you never changed. Ikaw at ikaw parin ang mahal ko, hanggang ngayon.”

    Inalis ko ang pagkakapulupot niya sakin at hinarap ko siya with a grin on my face.

     “Let me do my job, Levi. And if you really want to correct your mistakes, build a time machine and lets go back in time. Baka sakaling mapatawad pa kita.” huli kong sinabi na nagpahina ng kanyang mga bisig at tuluyan na akong naglakad palabas ng malaking silid na ’yun.

   I take a chance to observe the place. It is a condo unit. But its as large as my house in New York. Yeah, he really is a wealthy man now. Always has been. Pero wala akong pakialam.

    All I really need now is freedom and to let go of the past.

   ————         Nakarating ako sa aking hotel room almost midnight. Sarado ang ilaw at nang buksan ko ang pinto, I felt something strange so I pulled out my mini gun. Its always on my gunsling. I slowly moved and I tried not to make any noise.

    Nakita ko ang nakabukas kong laptop na galing mismo sa CIA at lahat ng laman nun ay classified. Piho kong may nakapasok dito sa aking silid.

   Gusto kong buksan ang ilaw but i have to be careful in doing that. Kung mga armado din ang nasa loob ng silid ko, I might get in trouble. I heard some footsteps na pabalik balik sa may resting area ng aking hotel room at may nakita nga akong isang tao.

    Nasa phone ito at para bang may kausap. Sa tingin ko kilala ko na kung sino siya. But I have to be careful and not make him notice na nandito na ako sa aking kwarto.

    “No! I don’t understand any of this. He is connected with Levi Claude Ravasi and its not just friendship. They were actually more than that.” rinig kong saad ng boses na kilalang kilala ko. Paano niya nalaman na dito ako namamalagi?

   Agad kong hinanap ang phone ko at nagauto dial kay Sentorio. This is an emergency.

    “Yes. We have to eliminate him now. He has too much information in his laptop. We cannot let this project be stopped by a small agent of the CIA.”

    Nang maging successful ang aking emergency prompt kay Sentorio ay agad kong sinagawa ang nasa isip ko. Mabilis kong hinila sa likod niya ang lalaki at agad na tinakpan ang kanyang bibig dahilan para mabitawan niya ang kanyang phone. Agad ko itong tinaaktapakan hanggang sa masira ito ng tuluyan.      Nagppupumiglas ang lalaking hawak ko sa leeg ngayon pero hindi niya madaig ang lakas ko kaya mabilis ko siyang sinandig sa pader at pinaharap sakin bago ko siya bigyan ng isang malakas na suntok.

    Napakabilis ng lahat at nakita ko nalang ang pagbulagta niya sa sahig ng aking kwarto.

   Agad ko siyang binuhat patungo sa aking kama at kumuha ako ng posas at ipinosas siya sa metal part ng headboard ng aking kama.

   Agad kong pinuntahan ang aking laptop at nakita kong nabuksan lahat ng hidden files nito. Nagsend agad ako ng Classified Intrusion Message sa aking superior dahilan para mag auto shutdown ang aking laptop.

    “Alam kong ikaw talaga ang may pakana ng lahat. Hindi ka pa nakuntento sa pagpapahalay sakin noon? Ngayon naman balak mong sinarin ang buhay ko at nang mapasayo ng ng tuluyan ang kompanya ni Levi? Now I know, naiintindihihan ko na ang lahat. Ito pala talaga ang plano mo all along. Ang magkagulo ang lahat so that everything will work on your favor.”

    December 23, 2011

     Sinundan ko si Alvin patungo sa kanyang destinasyon. Matapos ko siyang matiyagan sa art gallery ay hindi ko na maalis sa isip kong may kinalaman siya sa lahat ng mga nangyayari. Agad kong pinaharurot ang aking sasakyan at nagingat na hindi mahalatang sinusundan ko siya.

    Nagulat naman ako na sa isang maliit ng restaurant tumigil ang kanyang sasakyan. Napatigil din ako sa di kalayuan at hinintay ang kanyang pagbaba mula sa sasakyan. Pero hindi ito bumaba. Instead, isang babae ang lumabas mula sa restaurant at nagmamadaling pumasok sa loob nito. And I know for sure, it was Ivana.

    Anong nangyayari? They are talking with each other a day before her marriage with Zenon?

    Hindi na ako mapakali sa aking mga nalalaman. Muling umandar ang sasakyan at hindi ko na ito sinundan pa. Hindi ako pwedeng magpadalos dalos ngayon. Ang mahalaga may nalaman ako. Pero hindi pa ito sapat para mapatunayan na tama ang hinala ko.

   January 2012

   New York City, New York

     Mataman lang akong naghihintay sa taong paparating ngayon sa coffee shop na kinaroroonan ko. I need to hear from him the update of his investigation.

   Two weeks na kami ni Dad dito sa New York and I am still having nightmares. Kapansinpansin ang pagbaba ng timbang ko dahil sa hindi ako makatulog ng maayos.

    Agad ko namang nakita si Detective Conrad na naglalakad na papalapit sa aking table. I know this is too much to ask him. Pero ginagawa niya daw ito para sakin at para narin kay Daddy.

    He was my Dad’s ex-lover and this is his way of reconciling with my dad.

    “I’m so glad that you granted my request. I know that this is too much. But I am grateful for your patience and dedication to my case.”

    Umiling lang siya at agad na hinubad ang jacket na suot niya. He was serious rather than smiling.

     “I have some surprising news for you. Though wala pa tayong ebidensiya na ang apat na kalalakihan na ’yun ang nanggahasa sa’yo. Some leads are pointing out that it is a conspiracy. May iba pang involves sa panggagahasa sa’yo. And this person might be close to you or to Levi.”

   Agad naman akong napasinghap. I still have no idea who this person might be.

    “Inisa-isa namin ang backgrounds ng mga taong involved sa kaso. And to my surprise, they were all connected to Alvin Delvino. Common friends. And I think you know him. Right?”

  Napatitig nalang ako kat Det. Conrad at para bang isa paring palaisipan ang aking mga narinig mula sa kanya.

    “Its still a theory for now. Wala pa tayong sapat na ebidensya na magpopoint out na kasali si Alvin Delvino sa persons of interest ng kaso mo. But I hope na hindi ka rin bibitaw sa paglaban mo. Alam kong mahirap para sa’yo ang lahat ng ito. But be strong for your Dad. Alam kong nahihirapan rin siyang nakikita kang ganito.”

    Napatango lang ako sa kanya at ngumiti ng tipid. I know that it is all about my welfare that they are thinking of.

  

Present Time

    Hinihintay ko ang pagmulat ng kanyang mga mata. I was holding my gun and I am on my boxers. My head is still turning hyped and I am in the mood for some thrilling action.

    Akala niya siguro habang buhay siyang makakatakas sa kanyang mga ginawa. Minaliit niya siguro ang kakayanan ko kahit noon paman. He always thought that I could never be good for Levi.

    And I thought that it was Levi that he wanted. Na may pagtingin siya dito. It was not him, but me.

    Nakakatawa. And he is going to destroy Levi and take everything from him.

   Paano ko nalaman? I read everything in his phone. Luckily hindi pa nasisira ang memory chip nito at nabasa ko pa lahat ng encryted messages nito.

    He will do everything para makuha kay Levi ang lahat.

    And the time has come for me to get a taste of what he really deserves.

Chapter 23

Kinirupkurap pa niya ang kanyang mga mata bago tuluyang magpumiglas nang maramdamang nakaposas ang dalawa niyang kamay. Nanlalaki pa ang mata niya nang magtama ang aming mga tingin at napangisi lang ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit nakakaramdam ako ng satisfaction habang nakikita ko ang pagkagulat at pagkatakot sa kanyang mukha.

   “So how was your sleep, Alvin?” tanong ko sa kanya at umiiling siya na para bang wala siyang kaalam alam sa mga nangyayari. Still playing the innocent one. ’Yung akala mo ay santo at napakabait, isa palang demonyo.

   “Let go of me, Zenon.” utos niya sakin habang patuloy na nagpupumiglas sa kanyang pagkakaposas.

    Umiling lang ako at naglakad palapit sa kanya at nakipagtitigan ako sa kanya ng matagal. Nanlalamig siya at pinagpapawisan. I can see how he is trying to control his feelings. But I can see his boner. Napatawa nalang ako ng mapakla. He is half naked at ako naman ay halos wala nang damit.

     “Oh no, Alvin. We are playing a game. Since you already know who I am and what I am after, I want to know more about what you did to me, 7 years ago. Shall we?” I playfully said na hindi parin niya maunawaan. I’m getting tired of him acting like this.

    “Wala akong kinalaman sa nangyari sa’yo, Zenon. Maniwala ka!” he exclaimed at napatawa pa ako lalo. I pulled my gun and took an aim on his head. Magkahalong sindak at pagmamakaawa ang nakita ko sa kanyang mga mata.

   “P-Please Zenon– Maniwala ka! I swear to God! Wala akong kinalaman sa nangyari sa’yo. I will never do that to you.”

   Kinuyom ko ang isa kong kamao at binigyan ko siya ng isang malakas na suntok sa kanyang tiyan.

   Para siyang mauubusan ng hangin sa suntok na iyon pero sinikap niyang panlabanan ito.

    “Hinihintay ko lang talaga na gumawa ka ng hakbang. Alam kong sa pagbabalik ko, kalakip noon ang paghahanap ko ng hustisya sa nangyari sakin noon. Ang pambababoy mo sakin.”

    Agad ko namang kinuha sa aking desk ang napakaraming pictures kung saan patuloy ang pakikipagkita ni Alvin kay Ivana at sa apat na kalalakihang prime suspect sa panghahalay sakin.

   Inisa-isa kong pinakita ito sa kanya at nanlalaki ang kanyang mga mata. It is proof enough for me na silang dalawa ni Ivana ang may pakana ng lahat.

   When Sentorio found out everything about me and my connection with Levi, sinubukan niya itong sabihin kay Director Zaravosky but I explained him everything. At ang pagkakahalay sakin ay ang nagpalambot ng tuluyan sa kanyang puso. Hindi niya akalain na ang isang malakas at mahusay na agent ay naging biktima ng pangwawalang hiya.

    So he decided to help me with my own pursuit for justice. Minanmanan niya lahat ng kilos ng mga taong binangit ko sa kanya. At bilang isang magaling din na investigative agent, nalaman niya lahat ng tungkol kay Alvin, Ivana at sa apat pang kalalakihan na aking tinukoy na siyang gumahasa sakin.

    We kept it hidden at hindi ko inaasahan na mabilis mapapagtagpi-tagpi ni Sentorio ang lahat. At ang pinagtataka ko ngayon, why is Alvin here in my room? Sinundan ba niya ako? Only me and Sentorio knows my hotel room at imposibleng masundan ako ni Alvin without me noticing.

    Napatawa naman ng malakas si Alvin and he frantic this time. Lumabas narin ang totoo niyang pagkatao. Ang demonyong nagtatago sa ilalim ng gwapo at inosente niyang mukha.

    “So you finally found out everything. It took you 7 years para malaman na ako ang may pakana ng lahat?” pang aasar pa niya sabay tawa pa ng malakas.

   “Sa tingin mo, para saan ang lahat ng iyon? Para kay Levi? Para mapasakin siya?”

   Nagngingitngit sa galit ang aking puso at gusto ko na siyang paputukan ng baril sa kanyang ulo. Pero sinisikap kong manatiling kalmada.

   “It was all for you! Dahil gusto kong sa akin ka babagsak kapag walang-wala ka nang matakbuhan at wala na ang lahat kay Levi. And it was me, it was me who was inside you that night. I still remember how tight your ass–”

   “Shu–Shut Up!!!“sigaw ko sa kanya at nanunumbalik nanaman sa aking ala-ala ang lahat ng mga nangyari sa gabing iyon.

   “Paulit-ulit kong binabaon ang aking pagkalalaki sa masikip mong butas. And damn! I can’t get enough of it!” nanlilisik ang kanyang mga mata at para bang gusto ko nang kitilin ang buhay niya ngayon. Nakatitig lang ako sa kanya na puno ng galit ang aking mga mata.

   “You son of a bitch!!” sigaw ko sa kanya bago ako sumampa sa kama at pinaulanan siya ng napakaraming suntok.

   Kita ko ang pagdurugo ng kanyang mukha at para malalagutan na siya ng hininga sa aking ginagawa pero hindi siya pwedeng mamatay ngayon. Papahirapan ko muna siya. Matapos niyang gawin lahat ng kababuyang iyon sakin, hindi sapat ang mamatay lang siya.

   “Wh-Why don’t you kill me now, Zenon?” nanghihina niyang saad pero nandoon parin ang kahambugan niya.

   “Dahil hindi pa sapat ang buhay mo para pagbayaran lahat ng ginawa mo sakin!” madiin kong saad sa kanya bago ko siya duraan sa kanyang mukha.

    “You will not leave this world without getting what you trully deserve.” pagpapatuloy ko pa bago siya muling nagsalita.

   “Y-You can’t keep me here for a long time, Zenon.. Because as of the moment, Levi is in danger.” nakangisi niyang saad at nabuo ang pangangamba sakin. Tiningnan ko siya at para bang hindi na talaga siya tao.

   “Taiko Ling and his people is taking Levi and force him to sign an agreement. Taiko Ling will soon be the CEO of Itivata. And you will watch him die.” nakatawang saad ni Alvin bago ko maramdaman ang isang malamig na bagay na nakatutok saking ulo.

    “Don’t try to move, Versales.” sambit ng isang pamilyar na boses.

    “What is all this, Sentorio?” itinaas ko ang aking dalawang kamay bilang pagsuko.

    “Because he is with me, Zenon. Kakampi ko lang naman ang iyong partner.” nakatawang saad ni Alvin. Agad ko namang naramdaman ang pagsakop ni Sentorio sa aking mga kamay at isang malamig na bakal ang tuluyang nagpawala sakin ng lakas upang lumaban.

   “Hanggang ngayon, napakatanga mo parin, Zenon. Hinahayaan mo paring kontrolin ka ng puso mo and look at what you’ve done? Ikaw parin ang magdurusa sa bandang huli.” natatawang saad ni Alvin at tuluyan siyang kinalagan ni Sentorio mula sa pagkakaposas niya.

   Nasa kama lang ako at patuloy na nagiging alerto sa mga susunod na mangyayari. Akala ko napaghandaan ko na ang lahat saking pagbabalik, but Alvin is just a monster. He was thinking one step ahead of me. Always.

    “You will never match my will to take what is rightfully mine. And you will watch the downfall of your beloved Levi.”

   Mabilis niyang isinuot ang kanyang damit habang tinututukan parin ako ni Sentorio ng kanyang baril.

    “You betrayed me. You betrayed the Federal Government for doing this.”

    “They don’t know what’s happening here now, Zenon. Our locators gone missing and it will take them 72 hrs. before they take action. And by then, you are nowhere to be seen.”

    Nanlilisik ang mga mata ko sa kanyang sinabi. Napakawalang hiya talaga ni Alvin. Nagawa niya ang lahat ng ito without me thinking.

    “Don’t even try to think na makakatakas kapa, Zenon. Because you, you will never leave my side again. Sa akin ka na. Hinding hindi ka na makukuha ng kahit sino.”

   Akmang hahalikan ako ng Alvin ng duraan ko siyang muli sa kanyang mukha.

   Napailing nalang siya at tumawa ng malakas.

   “You really like getting dirty. That’s good. Gusto ko ring iparamdam sa’yo ulit ang dumi na gusto mong maranasan.”

   Nagpupumiglas ako pero wala akong magawa. The metal is impossible to break. Sana pala ay tinuluyan ko na ang hayop na’to the first time I saw him again.

   “Bantayan mo siya ng maiigi, Jake. Taiko and I has a lot of things to finish. I can’t afford to make any mistake again. Tama na ang mga nangyari noon. This is the downfall of the Ravasis.” maotoridad na saad ni Alvin kay Sentorio at tinanguan naman siya nito.

   “Be a good boy, Zenon. And when I get back, we will play the game you want me to play, okay?” sambit pa niya bago siya umalis at napapasipol pa nang lumabas sa kwartong iyon.

   Napailing nalang ako. Gusto ko mang lumuha pero wala akong panahon para umiyak. Kailangan kong makaligtas dito. At mailigtas si Levi. He is in danger. Hindi ko makakayang mawala pa siya ulit sakin.

    I know I had been selfish about taking revenge. Pero sa maling tao ko pala binubunton ang galit ko all this time.

   “I can’t believe I fall for your lies. Napakagaling din pala talaga ni Alvin gumawa ng plano. At isinali ka rin niya dito. No wonder na mabilis kang napapayag na tulungan ako sa pagmamanman kay Alvin. You were working with him all this time.”

   Hindi umimik si Sentorio at tinitigan ko lang siya ng matalim. Why would he do this?

    “He saved my family. When my father was the company driver of Mrs. Ingrid Ravasi, he was mistaken for stealing jewelries and important things from that woman. Nakulong si tatay at nabalitaan nalang namin na namatay daw siya dahil sa heart attack sa loob ng kulungan.”

   Pagkukwento ni Sentorio sakin. Napatingin siya sakin at kita ko ang pagkabalisa niya sa tuwing sisikapin kong panatilihin ang pagpapalitan namin ng tingin.

   “Pero hindi kami naniwala na sakit ang nakamatay sa aking tatay. It was planned. And that evil woman did this to him. Dahil may mas malalim pang dahilan. And then I met Alvin. Naging malapit kami sa isa’t-isa and he has this big connection with the Ravasis. At tulad niya, malaki din ang galit niya sa mga Ravasi.”

   He was constantly playing his gun. He was twisting it at nagprepretend siyang may babarilin. I was just listening to him. Pinakikinggan ko ng mabuti ang kanyang kwento.

    “And we agreed to stick together. Para makapaghiganti sa kawalang hiyaan ni Ingrid Ravasi. At ang nakakatawa, walang kaalam-alam ang minamahal mong si Levi na ang nanay niya ay isang halimaw.”

   Napatungo lang ako at patuloy na nag-iisip ng paraan upang makatakas. Kahit sabihin pa niya na isang masamang babae ang ina ni Levi, they have no right na idamay si Levi sa lahat ng ito.

   “And if you think na maililigtas mo pa siya, it is almost too late now, Zenon. Makikita mo nalang ang pagkawala ng minamahal mo sa’yo. At makikita ko rin paano magwawakas ang buhay ng babaeng nagwasak din sa aking pamilya.” pagpapatuloy pa niya.

   Umiling lang ako. Hindi ko hahayaang mangyari ’yun. I need to get out of here. And if I have to kill Sentorio just to save Levi, gagawin ko.

    But for now, I have to be patient. I need to stay calm and think of how I can get away from here.

   “At hinayaan mo lang si Alvin na gamitin ka niya? Dahil lang sa gusto mong maghiganti sa ina ni Levi? Hindi mo ba nakikitang para kang tuta na sumusunod sa kanya?”

   Napabaling si Sentorio sakin at nandilim ang kanyang paningin. I think its working.

    “Diba? Tuta ka ni Alvin na kapag inutusan ka niyang lumuhod at humalik sa paa niya, gagawin mo? Now I wonder, baka hindi nalang partnership ang iyong gusto mula kay Alvin. Baka mahal mo na rin siya? Tama ba?”

   “Tumigil ka!!” sigaw niya sakin at sabay itinutok sa ulo ko ang baril na hawak niya. It really is working. Napangisi nalang ako sa kanya.

   “Sige. Iputok mo sa ulo ko ’yan. And do you think kapag namatay ako dito, mamahalin ka ni Alvin? Hindi mo ba narinig mula sa bibig niya. Ako, ako ang gusto niya.” napangisi pa ako lalo na ikinadilim din naman ng mga titig ni Sentorio sakin.

   “Shut the fuck up!!” bulyaw sakin ni Sentorio bago siya ako sipain sa aking tagiliran dahilan para mahulog ako mula sa kama.

    His kicks are painful pero nakaya ko ’yun. This was nothing.

   “Matagal na akong nagtitimpi sa’yo. Wala nang ibang bukambibig si Alvin kundi ikaw. Ikaw ang magaling. Ikaw ang pinakagwapong lalaking nakilala niya. Ikaw ang nagbigay sa kanya ng lakas ng loob para kunin ang Itivata mula sa mga Ravasi. Ikaw lahat!!” bulyaw pa niya sakin.

   “Kung hindi lang para kay Alvin. Matagal na kitang pinatay. Para tuluyang mapunta sakin ang atensyon ni Alvin!! Pero wala. Dahil hanggang nabubuhay kang hayop ka! Hindi makikita ni Alvin kung gaano ko siya kamahal!!”

     Kailangan kong magpakatatag. Hindi ako dapat panghinaan ng loob. Dahil ngayon palang nagiging komplikado lahat. Hindi ko alam kung saan ako magsisimulang humakbang.

        

———–▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪––––

   

Nawindang ako sa chapter na’to. Haha. Malapit na itong matapos. So hold on mga beks. Ito na talaga ang simula ng action.

    Salamat ulit sa patuloy na pagbabasa. All the votes and comments are deeply appreciated.❤❤

Chapter 24

Levi

   

Hindi ko parin maintindihan kung paanong nangyari lahat ng bagay na ’yun kay Zenon. Sino ang gagawa ng kahayupang iyon sa kanya. I am so dumb to let this happen to him. I am such a loser. Hindi ko manlang naipagtanggol ang taong minamahal ko dahil sa ayaw kong mapunta sa wala ang pinaghirapan ng aking mga magulang.

   Pero sa kabila ng lahat ng mga nangyari sa kanya, nagawa niya paring tuparin ang mga pangarap niya. The dream of becoming an agent of the CIA. Masaya ako dahil bumalik na siya sa buhay ko. Pero nasasaktan din ako dahil sa pinagtatabuyan niya ako. Ayaw niya akong bigyan ng pagkakataon na patunayan manlang sa kanya na hanggang ngayon, mahal na mahal ko parin siya.

   Nasa gitna ako ng malalim na pag-iisip nang biglang tumunog ang akong phone. It was an unknown number. But I tried to accept it anyway.

   “Hello?” sagot ko sa phone ko at isang humihingos na tao ang nasa kabilang linya.

   “Le-Levi.. Listen to me.” agad na namuo ang takot sa kalooban ko nang marinig ko ang boses na ’yun.

   “Ivana? What– What is going on?”

    Hirap si Ivana sa kanyang pagsasalita at para bang nasa panganib siya.

    “Alvin– Alvin wants–Ahhhhhh!!”

     Nawala bigla si Ivana sa kabilang linya matapos ang kanyang malakas na paghiyaw. Nangilabot ako at para bang meron talagang hindi magandang nangyayari.

    Agad akong nagsuot ng leather jacket at mabilis kong tinakbo ang parking lot ng aking condo building. Something is not right. At anong kailangan ni Alvin? Bakit nasabi ni Ivana ang pangalan ni Alvin?

    Tinungo ko ang aming bahay ngunit wala akong nadatnan doon liban kay Mildred na matagal na naming kasambahay. Hindi pa daw nakakauwi doon si Ivana simula kagabi. And I definitely have only one person to look for.

   Nagdrive ako patungo sa isang subdivision. I need to see Alvin. Ano bang nangyayari? Why I feel like marami akong hindi alam sa mga nangyayari sa paligid ko.

   Narating ko ang isang modern designed three-storey house na pagmamay-ari ni Alvin. Nakita ako ng guard na nagbabantay doon at nagdadalawang isip pa itong pagbuksan ako ng gate. Tumawag muna siya sa loob at ipinakilala ko ang sarili ko.

     “Sir–Sorry po. Makakapasok na po kayo. Nasa loob po si Boss Alvin.”

   Napakunot ang noo ko. Bakit ganun yung tawag nila kay Alvin? Ilang taon na kaming magkaibigan ni Alvin. I probably know a lot about him pero marami parin akong questions tungkol sa totoo niyang pagkatao.

    We only became friends during our college years. Anak siya ng isa sa mga investors ni Mommy noon. But I was never that informed about his background.       I know its crazy pero marami talaga akong hindi alam kay Alvin. Siguro dahil narin sa paglayo ko sa kanya mula nang malaman kong may pagtingin siya kay Zenon noon. He keeps on telling me how much he wants Zenon. Pero hindi ko siya hinayaan. We always end up arguing.

    We continued to be friends pero hindi na namin kailanman pinag-usapan pa si Zenon.

    Nang makapasok ako sa loob ng malaking bagay, agad akong bumaba ng aking sasakyan at tinungo ang malaking pinto nito.

    Isang kasambahay ang sumalubong sakin at sinabi nitong maghintay daw muna ako sa living area. Hindi naman na ako nakipagbangayan pa. Kahit na marami akong gustong malaman ngayon kay Alvin.

   And my fear for Ivana and especially Zenon. Paano kung may kinalaman talaga si Alvin sa mga nangyari noon?

   Ilang sandali pa ay isang bulto ang aking napansing bumababa mula sa hagdanan at nagulat ako nang makita ko ang maraming pasa sa mukha ni Alvin. He was smiling as he directed his gaze towards me.

   Nang tuluyan siyang makababa ay naghanap siya ng wine glass at nagbuhos siya ng brandy sa dalawang baso. Lumapit siya sakin at inabot ang isang baso.

    “What the hell happened to you?” tanong ko sa kanya at ngumisi lang ito. Hindi siya nagsalita ngunit nandoon ang makahulugang mga tingin niya sakin.

    “Where is Ivana?” deritsahan ko nang tanong sa kanya. I know he has something to do with her.

    “Bakit mo sakin hinahanap ang asawa mo? Why don’t you find her somewhere else? Doon sa lalaki niya?” nakangiti niyang saad sakin but I can’t let him mock me like this. Alam kong may alam siya, by the way he looks at me.

    “I know you have something to do with this. Ivana called me and it seems like she was in trouble!” nakakuyom na ang kamao ko at handa na akong dagdagan ang mga pasa sa mukha niya kapag di siya nagsalita ngayon.

    “Baka naman nagiinarte lang ’yun. Diba maghihiwalay na kayo? Are you really this dumb para malaman na ang mga babae kapag nagiging ganyan, its all an act. They just want attention.” tugon pa niya sakin.

    Tumayo siya at tumalikod sakin at naglakad muli patungo sa wine bar niya upang magbuhos ulit ng alak sa baso niya.

    “Alam mo bang si Zenon ay si Steven Hughes?” tanong niya sakin. Napatingin naman ako sa kanya at alam kong gusto niya akong hulihin at ibahin ang usapan.

    “I am not interested with that.. Kailangan kong malaman kung nasaan si Ivana?!” hindi ko napigilang mapasigaw sa kanya.

    Tumawa naman siya at agad na lumapit sakin.

    “Ivana? So kahit alam mo nang buhay si Zenon at nakabalik na siya dito sa Pilipinas, si Ivana parin ang iniisip mo?” nakangisi niyang pagtatanong.

    “Alvin.. What are you talking about?” namuo na ang pagkabahala ko ng tuluyan. Kung alam na niya na si Steven ay si Zenon?

    “Nakakatuwa talaga. Wala kamanlang kaideideya sa mga nangyayari sa buhay mo ngayon.” natatawa niyang saad at umiling-iling pa.

   Hinigit ko siya sa kanyang kwelyo at inilapit ko siya sakin. Puno ng galit ang mga mata ko nang mapagtanto ko na lahat ng sinasabi niya.

    “Where is Zenon? Anong ginawa mo sa kanya!” bulyaw ko at tumawa lang siya ng malakas at agad akong itinulak palayo.

    “Zenon? So hindi mo na hinahanap si Ivana? How unfaithful. Napakasalawahan mo talaga, Levi Claude Ravasi.” tumawa lang siya sakin at para ba siyang nababaliw na.

   Agad ko siyang inambahan ng suntok sa kanyang tiyan at napaluhod siya sa sahig. Tumawa pa siya lalo ng malakas. He is mad. Nababaliw na talaga siya.

    “Sige! Subukan mo akong patayin. Kapag ginawa mo yun, you’re not gonna see the love of your life ever again.” may pangungutya pa sa kanyang mga tingin sakin kahit nakabulagta siya sa sahig at bigla nanamang tumawa ng malakas.

   “Hayop ka talaga, Alvin. How could you do this to me!” bulyaw ko sa kanya.

   Napatayo siya sa pagkakahiga sa sahig at agad na kinuha ang kanyang phone.

   “Yes– Nandito na siya. Pumunta na kayo ngayon din.” saad niya sa tinatawagan niya at agad naman itong ibinaba.

    “May gusto akong aminin sa’yo.” nakangiti niyang saad at lumapit sakin at linapit ang bibig niya sa aking tenga.

    “7 years ago, I fucked Zenon over and over again.”

   Bigla akong nanlamig sa aking nalaman. Nanlaki ang mga mata ko at muli kong naikuyom ang aking mga kamay. Napakahayop niya talaga. Siya ang gumahasa kay Zenon?

   “Hayop ka talaga!” sigaw ko sa kanya at nasalo niya naman ang aking suntok at muli siyang natumba sa sahig. Pinaulanan ko siya ng mga suntok sa kanyang tiyan at naduduwal na siya ng dugo.

   Papatayin ko talaga siya pero hindi ako ganun kahayop para ilagay sa kamay ko ang hustisya sa mga kasalanang ginawa niya.

   “Kill me now, Levi!” sigaw niya at sabay pang tumawa. Hindi na talaga siya tao. Demonyo na siya.

    Bago ko pa siya bigyan muli ng mga suntok ay magnakapasok nang ilang kalalakihan sa loob ng bahay. Mukha silang miyembro ng isang gang with the suits they were wearing.

    “Hold it right there!” sigaw ng isa sa kanila at napalingon naman ako sa pinangagalingan nito. It was Taiko Ling. Ang potential investor na sinasabi sakin ni Zenon. What is he doing here?

   “Oh wow! You’re just in time, Taiko.” saad pa ni Alvin at agad naman akong napataas ng kamay nang may tumutok sakin ng baril.

   “You are responsible for this mess, Alvin. Bakit mo pa ako sinali sa mga gusot ng buhay mo. We only need his business, not his bitch!”

    Tumawa naman ng malakas si Alvin at itinulak ako at binigyan ng isang malakas na suntok. Inulit pa niya ito ng tatlong beses at sapat na para mapasalampak ako sa sahig.

    “My bitch, Taiko! Zenon is mine.” sigaw ni Alvin sabay tawa at lumapit sa lalaking tinututukan parin ako ng baril.

    “Whatever.. Kailangan na nating papirmahan sa kanya ang papeles na’to. And kill him right away.” utos ni Taiko kay Alvin at nangilabot naman ako sa sinabi nito.

    Kill me? What papers? Anong tinutukoy nila?

  Lumapit naman sakin si Taiko Ling at agad na tinapon sakin ang isang folder.

    “Hindi ko papatagalin ’to. Pirmahan mo ang mga papeles na ’yan. Don’t worry. Hindi ka namin papatayin agad. Alvin and I had a deal, so after I get the company, si Alvin na ang bahala sa’yo. He is so obsessed with you.” nakangising saad ni Taiko sakin at hindi ako sumagot. Tumayo ako at umiling lang sabay punit sa papel na kanyang itinapon sakin.

    “Wala kayong makukuha mula sakin. Patayin niyo man ako ngayon, wala akong ibibigay sa inyo.” pagmamatigas ko at nanlisik lang ang mata ni Taiko at agad akong linapitan upang itutok pa lalo sakin ang baril niyang dala.

     “Gusto mo talagang mamatay? Okay!” sabay kalabit niya sa gatilyo ng baril.

    “Taiko! Gago ka ba? Hindi ka ba nag-iisip? Pinapaandar mo nanaman ang katangahan mo! He is just toying with you! Kung papatayin mo siya, wala tayong makukuha! Kahit kailan talaga, napakabobo mo!” sigaw ni Alvin na nagpabaling ng tingin ni Taiko sa kanya.

     “May naiisip ka pa bang tactics para bumigay ’tong kaibigan mo?”

    Agad namang kinuha ni Alvin ang laptop na nakapatong sa coffee table at binuksan ito. Matapos ang ilang sandali at isang video na ang nagpaplay dito.

   Kita ko doon ang nakagapos kong mommy at si Ivana. Pareho silang may piring sa mata. At isa pang video ang nagplay. Kita ko naman si Zenon na nakaposas ang dalawang kamay sa headboard ng isang kama.

   Nangilid ang luha ko at nilamon na ako ng takot. Hindi ko na alam ang gagawin. Bakit nangyayari ang mga bagay na’to sakin.

    “Kung hindi mo pipirmahan ang mga papeles na nagbibigay kay Taiko Ling ng karapatan na kunin mula sa’yo ang Itivata, mamamatay ang iyong mommy, si Ivana at ang pinakamamahal mong si Zenon Versales.” nakangising saad sakin ni Alvin.

    “I need to be sure na ligtas sila!” hiyaw ko kay Alvin at agad naman niyang ilinabas ang kanyang phone upang tawagan ang kanyang mga tauhan.

    Ilang saglit pa ay inabot niya sakin ang kanyang phone.

   “Hello?” nagaalangan kong sambit at narinig ko ang pagsinghap ng aking ina.

    “Le-Levi? Levi! Anak.. Help me! Tulungan mo ako!” sigaw niya sa kabilang linya na nagpanginig pa lalo sakin.

   “Ma’.. Don’t worry. Everything will be okay. Calm yourself okay?” pagpapakalma ko sa kanya pero nandoon parin ang naiiyak niyang boses.

    “I’m so sorry, Levi. I should have never let this happen. Ngayon, ikaw na ang nagbabayad ng mga kasalanang nagawa ko noon.” saad pa ni Mommy na kahit di ko maintindihan ay hindi ko na pinansin pa.

   Ang takot na aking nararamdaman ngayon ay hindi nalang para sa kanya, para narin kay Zenon. Hindi ko alam kung anong binabalak ni Alvin sa kanya. I have to find a way to make it out here.

   At ang tanging paraan na ’yun ay ibigay ko sa kanila ang gusto nila.

   Agad na inagaw sakin ni Alvin ang phone niya at pinatay na ang tawag.

   “Now, get that paper and put your signature in there. At walang mangyayaring masama sa’yong ina, kay Ivana at lalo na kay Zenon.” nakangiting saad ni Alvin. Hindi ko talaga alam kung bakit naging ganito siya kahalimaw.

   Ano bang nagawa ko sa kanya para gawin niya ito sakin? Dahil lang ba ’to kay Zenon?

   Muli akong inabutan ng isang folder ni Taiko at binuklat ko ito.

   Nakalahad doon ang lahat ng assets at properties na pagmamay-ari ko at ng kompanya ay mapupunta lahat kay Taiko Ling.

   Napakasakit isipin na naiipit ako sa ganito sitwasyon. Pero wala na akong pagpipilian. Buhay ni Mommy. Buhay ko. Buhay ni Ivana. Buhay ni Zenon ang nakataya. At sa ngayon, ito muna ang magagawa ko.

      

          

––––––––▪▪▪▪▪▪▪———––

Chapter 25

“Huwag mo nang subukang kalagan ang sarili mo. Those handcuffs will only tighten kung patuloy kang magpumiglas.” saad sakin ni Sentorio habang patuloy akong nagpupumiglas sa aking pagkakaposas sa kama ng aking kwarto sa hotel.

   Wala akong magawa. I am helpless at this moment. Hinihintay ko nalang ang pagkakataon na may pumunta dito na iba pang tauhan ni Alvin para dalhin ako sa ibang lugar. Iyon lang ang aking nakikitang pagkakataon na makatakas.

    Tumunog ang phone ni Sentorio at agad niya naman itong sinagot. Tahimik lang ako at iniipon ang lakas ko upang magawa ko ang aking binabalak. This is a risk I am taking. Pero kung para naman sa kaligtasan ni Levi, gagawin ko ito. Gusto kong bumawi sa kanya.

   Nagkamali akong kamuhian siya ng ganito. Hindi ko inaasahan na ang lahat ng ito ay kagagawan pala ng isang taong hindi mo inaasahan.

     And this time, pagbabayarin ko siya sa lahat ng kanyang nagawa. At gagawin ko ang lahat upang hindi na niya ulit masaktan ang mga taong mahalaga sakin.

      “Okay, I get that. Sige, pupunta na kami diyan ngayon din.” huling saad ni Sentorio bago niya ibaba ang tawag.

    Agad naman siyang lumapit sa kama at agad na kinalagan ang aking kaliwang kamay mula sa pagkakaposas. Ngunit mabilis din naman niya akong ginapos patalikod at agad na isinuot muli ang posas dahilan upang mapangiwi ako sa sakit. Mukhang pinapahigpit pa niya lalo ang pagkakatali ng posas sakin upang hindi ko na magawang kumilos.

     “Don’t you dare to make any move. Kundi papasabugin ko ’yang bungo mo.” pagbabanta pa niya sakin na inismiran ko lang.

    “Saan mo ako dadalhin?” tanong ko sa kanya ngunit hindi niya ako sinagot. Mabilis niya akong hinigit at napatayo naman ako sa kama. Wala parin akong damit at tanging boxers ko lang ang suot ko.

     “Makakasama mo na ang iyong one and only Levi. Hindi ba ’yun ang gusto mo? Ang makasama siya? Well, ito na ang pagkakataon na yun.” ngisi pa niya sakin at sa puntong iyon ay nag-iba ang aking plano. Kailangan kong sumunod sa kanya upang malaman ko kung nasaan talaga sila Levi.

     Hindi pwedeng takasan ko lang si Sentorio dahil mas mahirap na kapag nalaman ni Alvin na nakatakas ako mula dito. At malamang, tuluyan na niyang saktan si Levi. I cannot let that happen.

     “Ano pang tinatanga mo? Lakad na!” sigaw ni Sentorio sakin at naglakad naman ako. Alam kong may ginawa na siya sa mga staff ng hotel at nagsisipagtago ang mga ito habang nilalakad namin ang daan palabas ng hotel.

    Nakarating kami sa parking lot at hindi na ako nanlaban pa. Sumakay ako sa kanyang kotse at agad din niya itong pinaandar. Magaling si Sentorio sa pakikipaglaro ng isip. Alam niyang hindi ko siya tatakasan dahil may mahalaga akong gagawin.

    But I think, I have to let him have his way for now. Kapag nagawa kong matunton ang kanilang pinagtataguan kay Levi, makikita nila kung paano kumilos ang isang Zenon Versales.

   Tahimik ang buong byahe at nakarating kami sa isang liblib na lugar. But inside the woodlands, may isang malaking warehouse doon at alam kong nandito na si Levi dahil may mga taong nakabantay dito.

    Tumigil ang aming sasakyan sa isang madilim na bahagi at hinanda ko na ang sarili ko sa anumang mangyayari.

    Bumaba si Sentorio mula sa driver’s seat at agad na binuksan ang pinto ng aking inuupuan at agad niya akong hinablot. Wala akong magawa kundi sumunod lang sa kanya dahil nakatutok parin ang baril sakin hanggang ngayon.

     “Lakad na! Ayaw ni Alvin na pinaghihintay siya.” utos niya sakin at agad ko naman itong sinunod. Nanginginig man ay linalabanan ko ito. Wala na akong ibang magagawa kundi sumunod muna sa kanyang mga inuutos. Dahil wala akong laban kapag nagkataon. I need someone beside me. At sana nga tama ang hinala ko na dinala din dito ni Alvin si Levi.

    Malapit na kami sa gate ng warehouse nang sumenyas si Sentorio sa mga nagbabantay dito. Agad naman silang humudyat na maghintay lang. Hindi nagtagal bumukas din ang gate. Mabilis niya akong hinigit at pumasok kami sa loob ng malaking parking space ng warehous. Pinag-aaralan ko ng mabuti ang bawat bahagi ng lugar. Dahil oras na makapuslit ako, alam ko kung saan pwedeng dumaan but it is complicated at the moment. Ang mahalaga ay masiguro kong tama ang kutob ko. Ang makita si Levi na ligtas ay sapat na sakin upang gumawa ng paraan upang mailigtas ko siya.

  ––––

      Madilim ang buong warehouse. May kaunting ilaw lang na nagaalalay upang makita namin ang dinadaanan. May mga container van sa loob ng warehouse and I believe, those were drugs and weapons that is being illegally stored by Toupirs. Wala akong ibang nasa isip ngayon kundi masiguro na ang hinala ko.

    Dinala ako ni Sentorio sa isang silid at agad niya akong piniringan dahilan upang wala akong makita. Dagdagan pa na napakadilim nito nang pumasok kami.

    Nagsara ang pinto ng silid na ’yun at agad kong kinapa ang paligid ko. Walang kahit ano sa loob ng silid. Para akong nasa isang isolated room. This is awaking my fears of dark and unknown things moving around me. Pero nilalabanan ko ang takot na ’yun. Hindi ako pwedeng maging mahina ngayon.

     Kailangan kong wakasan ang kabaliwan ni Alvin. Iyon lang ang makapagbibigay ng katahimikan sa buhay naming lahat. Who knows what he is up to. Nag-aalala din ako kay Daddy. Paano kung umuwi din siya dito sa Pilipinas at madamay pa sa gulong ito. O di kaya si Kian at ang kanyang pamilya. Ayokong madamay sila sa lahat ng ito.

      Nakarinig ako ng malalim na paghinga at agad akong kumilos upang hanapin ang pinanggagalingan ng ingay na ’yun. And my blood rushed with relief.

   Agad kong kinapa ang katawan na aking natisod. Malaking tao ito at hindi ko sigurado kung tama ba ang hinala ko.

    “Levi? Levi?” tawag ko sa pangalan niya at umungol lang ito bilang sagot.

   Napasinghap ako sa saya. I am relieved that it was Levi. Alam kong siya iyon dahil sa boses niya.

    “Are you okay? What happened to you?” di ko mapigilang hindi mag-alala. Hindi ko siya nakikita at marahil ay may mga sugat siya. Malay ko kung ano ang ginawa ng hayop na Alvin na ’yun sa kanya.

    “I-I’m okay, Zenon.. Oh God!” sambit niya bago niya itinatayo ng pilit ang sarili niya sa pagkakahiga sa sahig upang mailapit niya sakin ang mukha niya.

   “Don’t worry. Aalis tayo dito. I just need something that will unlock this cuffs.” saad ko sa kanya. Hindi ko alam kung may chance ba ang naiisip kong paraan. I know how to unlock cuffs using a small pin or a small metal object that will fit on it.       “Z– I’m sorry.. Kung hindi dahil sakin, hindi ka madadamay sa lahat ng ito. This is all my fault. My family’s fault. And now, nasabit ka pa sa kahayupan ni Alvin.”

   Napatigil ako saglit at agad kong hinaplos ang mukha ni Levi. May piring din siya tulad ko. I really have no time for sentiment right now. Pero gusto ko ring malaman niya na hindi niya ito kasalanan.

    “Levi.. Wala kang kasalanan. No one is at fault here. Si Alvin lang talaga ang may gustong mangyari ang lahat ng ito. He is greedy. And I can’t forgive him for harming you and for raping me.” tang kong nasambit at bago pa ako nakapagsalita ulit, Levi started kissing me on the lips.

     His lips. God! I miss this feeling so much. Hindi ko alam pero nabawasan ang aking kaba at takot na nararamdaman nang magpalitan na kami ng mga halik sa isa’t-isa. Hindi ko malimutan ang kanyang mga labi at para bang nasa isa parin akong panaginip habang ninanamnam ang kanyang labi. This was a blissful feeling but at the same time, hindi ito ang panahon upang maging romantic ulit kami. We are in danger.

    Pinatigil ko agad si Levi at agad din naman siyang sumang-ayon. Alam niya rin na ano mang sandali ay may hindi magandang mangyayari saming dalawa.

   “We have to get out of here, Levi. Alvin has to pay for this. I have to send a message to the headquarters too. Para magpadala sila dito ng backup. This has to end as soon as possible.” maotoridad kong saad. Naramdaman ko naman ang pagsangayon sakin ni Levi.

    “Zenon.. Will you marry me?”

    Para akong nabingi sa sinabi ni Levi. Anong sinasabi niya? Inaalok niya ako ng kasal?

    “Levi– This is not the time for you to ask me those questions.” tugon ko naman sa kanya at natahimik siya at narinig ko ang pagbuntong hininga niya.

    “I want to know your answer. Hindi natin alam kung makakalabas tayo dito ng buhay. Ang importante sakin ngayon, malaman ko kung gusto mo ba akong makasama habang buhay. Because, it was suppose to be you that I was willing to give everything. To be with for the rest of our lives. Ikaw ang dapat na sumagot sa tanong na ’yun. Now I am asking you, will you marry me?”

    Ang pakiramdam na napakasaya ng puso mo dahil narinig mo ang mga salitang ’yun mula sa taong mahal mo pero natatakot ka dahil sa kaligtasan niyong dalawa. This has to be the most unromantic way for him to ask my hand in marriage. Natatawa nalang ako na naluluha dahil ngayon lang nagsisink in sakin ang lahat ng sinabi niya.

   He is the only man I ever loved. At wala na akong iba pang minahal. Wala nang mas hihigit pa sa kanya. Kahit sabihing hindi kami lubos na nagkakilala para sabihin kong siya na talaga ang para sakin, still I know, he is the one for me. Bakit ko pa ba pagdududahan ang tadhana? We are in this shit right now. Dahil tinadhana kami para sa isa’t-isa. It is not how long you know the person. But the feeling that you developed with the person that will last a lifetime. Iyon ang mahalaga. At iyon ang meron kami sa isa’t-isa.

     “Yes– Yes Levi, I will marry you.” nakangiti at naluluha kong saad kahit napakadilim ng paligid ko. Agad ko namang naramdaman ang pagsandal ng ulo ni Levi sa aking balikat at naramdaman ko ang mainit na mga luha niya. Alam kong naiiyak din siyang tulad ko. This is so magical and at the same time scary. I never thought about this.

     “Thank you, Z.. I love you so much.” mahina niyang sambit at humihikbi na siya dahil sa pinaghalo-halo nang emosyon na pareho naming nararamdaman.

     “I love you too, Levi. And we can’t get married kung mananatili lang tayong nakakulong dito. So help me find something small that will fit on the cuff’s lock.”

    Agad niya namang isinenyas ang kanyang bulsa.

    “There is a small pin in my pocket. I always bring them wherever I go.” sambit pa niya and it was a sigh of relief na aking pinakawalan.

     I squatted down para makapa ko ang kanyang bulsa. At napasinghap pa ako ng makapa ko ang hindi ko dapat na hawakan. He was hard as hell.

    “What the fuck Levi! May panahon ka pa talaga para diyan?” singhal ko sa kanya at natawa lamang siya sakin.

     “Don’t blame me for being so hot even if I can’t see you. Matagal ka nang hinahanap niyan. He is missing you a lot.” he said seductively at tinapakan ko pa nang mahina ang kanya paa na nagpaaray sa kanya.

    “I got the pin. Now lets hope and pray that it will fit to the cuffs. Because this is our only chance to get out of here.” sambit ko pa at agad ko namang sinubukang tumbukin ang butas ng posas. Ayokong magkamali dahil kapag nagkamali ako, baka tuluyang mawala ang pag-asa naming makatakas dito.

    At kung talagang may himala, naniniwala na ako dahil sa sumakto sa lock ng posas ang pin na dala ni Levi and it unlocked instantly. Agad ko namang inalis ang aking piring upang makapag-adjust agad sa dilim ang paningin ko.

   Nahanap ko agad ang kamay ni Levi na sa likod pala ang pagkakaposas. I made him turn around at matagumpay ko din siyang napakawalan sa pagkakaposas.

   Agad naming yinakap ang isa’t-isa at ngayong nakawala na kaming dalawa, ang pagtakas na mula dito sa warehouse ang kailangan kong balakin.

   “You are my hero, Zenon.” sambit pa ni Levi sakin at ngumiti lang ako kahit hindi niya ito nakikita.

    “We are not out of the woods yet, Levi. And I need you to listen to me. It is our only chance to make it out alive.”

   Naramdaman ko naman ang pagtango niya at muli kong ginagap ang kanyang mukha upang mahalikan ko siyang muli sa labi.

        

——————▪▪▪▪▪▪▪▪—————

Chapter 26

Nakasandig kaming dalawa sa malamig na dingding ng kwartong iyon. We tried to keep it low key. Hindi dapat malaman ni Sentorio o ng kung sino mang papasok sa silid na’to, na nakawala na kami ni Levi sa pagkakaposas. Kailangang makalabas kami dito sa madaling panahon.

       Ilang saglit pa kaming naghintay bago bumukas ang pinto. Dahil binalik ko ang piring naming dalawa, wala akonh ideya kung sino ang pumasok sa silid na ’yun.

     “Ang sweet niyo namang tingnan. Pero hindi talaga kayo bagay.” rinig kong sambit ni Alvin. Ang hayop na Alvin pala ang nasa loob ng silid. This is gonna be harder than I thought.

     “You know, Levi. May kwento ako sa’yo. Tungkol sa gabing sinundan ko si Zenon papunta sa isang bar. He was so brokenhearted dahil sa ginawa mong pagpapahiya sa kanya sa sarili mong kasal. And I saw his pain. Hindi ko akalain na kaya mong saktan ng ganun ang taong mahal ko.”

   Naramdaman ko ang paglapit ni Alvin sa amin. Amoy alak ito at sa tingin ko ay lango din sa drugs. He is an epitome of a devil. Kaya hindi na ako makapaghintay na talagang wakasan ang buhay niya.

       “He was drinking heavily. Hindi niya namalayan ang pagtabi ko sa kanya. And you know what? I put some substance in his drink. It was for him to have hallucinations. And it was so exciting seeing him go crazy.” humalakhak pa siya ng malakas at hindi ko napigilang ikuyom ang aking mga kamao.

     Napakahayop niya talaga. He deserves my wrath. At hindi ko siya bubuhayin kapag nakuha ko na ang tiyempo na kailangan ko.

        “Hayop ka talaga, Alvin. Napakasama mo!” sigaw ni Levi. His voice was terrifying to hear. Paulit-ulit ko siyang pinaalalahanan na huwag siyang mawawalan ng pasensiya. He should calm himself if we want to get out of this place alive together.

        “Yes, Levi! Hayop ako. Naging hayop ako dahil sa kagagawan ng magaling mong nanay! And lucky for you two, soon ay makikita niyo kung paano ko babalatan ng buhay si Ingrid. Kagaya ng pagpapapatay niya sa aking ama sa kulungan. Sa kulungan na hindi naman nararapat para sa kanya!” hiyaw ni Alvin at narinig ko ang isang malakas na suntok.

      Impit na napasigaw si Levi at tumawa lang ng tumawa si Alvin. He is in a demonic state. He really wants to kill Levi and his mother.

     “Lahat nalang kinuha niyo sakin. Ang tatay ko, ang pamilya ko. At ngayon, ikaw Levi, pati ang taong mahal na mahal ko? Hindi ko hahayaang makuha mo pa siya sakin. I will have a happy life with Zenon by my side.”.        Hinaplos ni Alvin ang aking mukha at umiwas ako dito. Hindi ko kayang masikmura ang pagdampi ng kahit anong parte ng katawan niya sakin. An animal like him is worse than animals themselves.

      “Kahit anong gawin mo, hindi mo na mababago ang damdamin ko para sa’yo. You are a monster. Kapag nakawala ako dito, magdasal ka na. Dahil hinding hindi kita bubuhayin. Ipaparamdam ko sayo ang paghihirap na dinanas ko dahil sa panggagahasa mo sakin!” madiin at naghahalo na ang emosyon ko sa mga salitang binitawan ko.

     Pumalakpak naman si Alvin na para bang wala lang sa kanya ang pagbabanta ko.

      “As if you will get out of here alive? Kahit patayin mo ako, you will still die. Maraming nakabantay sa warehouse na’to. At hinding hindi kayo makakalabas dito na humihinga.”

    Mabilis niyang hinablot ang buhok ko at sinabunutan ako palapit sa kanya. Amoy na amoy ko ang baho ng kanyang hininga. At mas lalo pa akong nandiri sa kanyang ginawang pagdila sa aking mukha.

    “Even if you are filthy, napakasarap mo parin Zenon.” at humalakhak pa siya na kinasigaw naman ni Levi.

     “Get your hands off him, you son of a bitch!!” sigaw ni Levi na kinatawa lang lalo ni Alvin.

      “You two are such an adorable couple. But not for long now. Because after I killed that bitch, ikaw na susunod sa kanya, Levi.” saad pa ni Alvin bago tumawa at naglakad patungo sa pinto ng silid.

    Dinig ko ang pagbukas at pagsara nito. Ilang sandali pa ang pinalipas namin bago ko kapain si Levi. Agad kong nahawakan ang braso niya at masuyo niya akong niyakap.

     “Napakawalang hiya talaga ni Alvin. I swear to God, kapag nakawala tayo dito, siya ang babalatan ko ng buhay.” umiiyak na sambit ni Levi. Maging ako ay nagiging emosyonal narin.

     Alam kong pagdating kay Levi, nanghihina din ako kapag nararamdaman ko ang pagkatakot niya.

     “We need to get out of here. Kailangan nating iligtas ang Mommy mo.” tangi kong nasambit kay Levi. Ramdam ko ang bigat ng loob niya. Kailangan kong palakasin ang loob niya ngayon.

      “He will pay for everything he has done to you, your mom and to me.”

      Mahigpit pa siyang yumakap sakin bago siya tuluyang tumahan sa pag-iyak niya.

     “But how can we get out of here. Sobrang dilim at wala tayong makita. This seem like an isolation room.”

      I was lucky enough to have a hold on Alvins body. Hindi niya namalayan na nakuha ko mula sa bulsa niya ang isang kumpol ng susi. Ang problema nalang ngayon ay ang mafigure out kung anong klase ng susi ang magpapabukas sa pinto nitong silid.

      Agad kong kinapa ang dingding at sinundan ito hanggang sa pinagilid nito. Muli kong kinapa ang isa pang bahagi nito hanggang sa maramdaman ko ang mas malamig na parte ng dingding. That was the door. At agad kong hinanap ang posisyon ng lock nito.

     I was trained in an isolation room pero palagi akong hindi nakakapasa sa test dahil nga sa takot ko sa madidilim na lugar. But today is different. Buhay ko at buhay ni Levi at ng kanyang mommy ang nakasalalay dito. Wala akong panahon para maging duwag.

    I found the key hole at agad ko itong kinapa kapa. It was not that complicated kaya agad kong hinahanap sa kumpol ng susi ang posibleng makapagbukas ng pinto. I tried almost everything pero wala paring gumagana. Until there was one last.

     And I heard a slow click from the door’s lock. I sighed with relief. Sa wakas, nabuksan ko rin ang pinto.

     “Levi, I opened the door.” mahina kong sambit sa kasama ko. Hinintay ko na makalapit siya sa kinaroroonan ko and when he did, binuksan ko na ang pinto.

    Hindi ganun kaliwanag sa labas ng warehouse. Agad kong lininga ang magkabilang side ng silid na ’yun to know if there were people guarding the room. It was clear kaya naman agad kong hinigit si Levi. Mabilis kaming tumakbo patungo sa isang sulok na may apat na magkakatapat na container van.

      “We need to know where they are hiding your mom.” saad ko kay Levi at ramdam ko ang kaba niya. Pinagpapawisan siya dahil sa delikado nga talaga ang posisyon namin.

     “You stay here. Titingnan ko kung merong mga bantay dun sa right wing ng warehouse. Kailangan nating makakuha ng baril.” saad ko kay Levi pero hindi niya ako hinayaang makatakbo. Hinigit niya ang braso ko upang pigilan ako.

    “I’m scared, Z! Let’s just get out of here and ask for help from the authorities. I can’t risk letting you fight off this men. Napakadelikado ng naiisip mo.” angal niya sa binabalak ko pero umiling lang ako sa kanya.

    “Levi– I was trained for this shit, okay? Kailangan kong kumilos dahil habang wala tayong ginagawa, the more chances it is for Alvin to cause more damage to you and possibly hurt your mom.” madiin kong saad sa kanya pero iling paring siya ng iling bilang pagtutol sakin.

   “Please, Levi. Trust me on this. Hindi ko hahayaang may mangyaring masama sakin.”

    Agad niya akong niyakap at naramdaman ko ang kaba niya. Nanginginig siya at alam kong hindi talaga magiging madaling gawin ang aking binabalak gawin.

   Napabitiw ako sa yakap niya at mabilis akong tumakbo. I stealthly run off the trail towards the right wing. Walang tao. Malamang ay hindi ganun karami ang nagbabantay ngayon sa warehouse. And I heard some footsteps heading my way kaya tumago ako agad sa isang container van at agad kong tiniktikan ang bawat galaw ng taong naglalakad. Nang lumampas na siya sa tinataguan kong container van, I sneaked up on his back. Walang ingay na ginagawa. And I grabbed him by his neck. I concentrated my force in squishing his airways at tuluyan itong nawalan ng malay. Agad kong hinubad lahat ng suot niya. It was a black jacket and ripped jeans. May cap din siya at isang .45 na baril.

    Isinuot ko lahat ng ito ang I made my way back to Levi. Nakita ko ang pagkabalisa niya at nang makita niya ako ay agad naman siyang napayakap. He is so disoriented. Kailangan na talaga naming makaalis dito. He is starting to develop trauma. Ayokong pagdaanan din ni Levi ang pinagdaanan ko.

    “Don’t be scared, okay? Hindi kita pababayaan. We will get out of here alive.” tangi kong nasabi habang hinihimas ko ang likod niya.

    “I don’t wanna lose you anymore, Z. Ayokong mawala ka sakin. I can’t. Hindi ko kakayanin pag may masamang nangyari sa’yo.”

     Agad ko siyang ilinayo sakin at binigyan ko siya ng isang matamis na halik.

      He was drawn to my kiss at agad ko ring pinaghiwalay ang mga labi namin.

     “Hinding hindi ako mawawala sa’yo. So trust on me. Makakayanan natin lahat ng ’to. You are here with me now. Nothing can go wrong, okay?” I assured him and somehow he smiled nang sinabi ko iyon.

    Agad ko siyang hinigit sa braso niya nang may marinig akong mga yapak nanaman. Agad kaming tumago sa gilid ng isang poste. It was huge enough to make cover for us. Narinig kong nag-uusap ang dalawang armadong lalaki at nagtatawanan pa ang mga ito.

    At napasigaw ang isa. Hindi niya siguro inaasahan ang nakita niya.

    “Putangina, yung mga hostage ni Boss! Nakatakas!” sigaw nung isa sa mga lalaki at mabilis silang tumakbo patungo siguro sa kinaroroonan nila Alvin. Agad kong hinigit si Levi at maingat namin silang sinundan. Alam kong pupunta ang mga ito sa kinaroroonan ni Alvin.

    “Just remain calm okay? Kapag nakarinig ka ng putukan, just stay calm.” I warned Levi. Alam kong hindi siya sanay sa mga ganitong bagay. But this is a walk in a park for me.

    “I will try. But please, don’t try to miss one hit.” pagpapalakas pa niya ng loob ko. Napangiti nalang ako sa kanya at ganun din siya sakin.

    “They are running towards that stairs. Mukhang patungo ’yun sa basement. And I think doon tinatago ni Alvin ang mommy mo.” hula ko lamang iyon pero malakas ang kutob ko na nandoon ang mommy ni Levi.

   Maingat na pagtakbo ang ginagawa namin upang hindi kami makagawa ng ingay. Sinundan namin sila hanggang sa may hagdanan na pababa. May isang pinto na sumalubong samin na pinasukan ng dalawang lalaki. Tiningnan ko muna ang buong paligid. Hindi naman pala ganun katalino si Alvin. Hindi siya naglagay ng mga bantay sa bawat sulok ng warehouse na’to.

    At pumasok kami ni Levi sa pintong iyon. At nakita nga namin ang mas malawak pang space. Nalula ako sa dami ng container van na nasa loob nito. It was like a shipyard underground.

    Ito ba ang main hideout ng Toupirs? I believe this is that place.

    “What the hell is this place?” tanging nasambit ni Levi.

     “We have to find out where Alvin is hiding your mom. Alam kong nandito lang sila. We have to be very careful. Alam kong may mga tao pa dito maliban sa dalawang ’yun.”

    At hindi nga ako nagkamali. Just as we are trying to turn to the point na nawala saming paningin ang dalawang lalaki, there were four men heading our way at nakita nila kaming apat.

    “Nandito sila!!” sigaw nung isang lalaki at mabilis silang tumakbo palapit samin. Agad ko namang pinatakbo si Levi to the other side and I held my gun in the right position.

    Isa isa ko silang pinaputukan at nagsitumbahan ang apat. My gunshots were heard all over the place that it caused alarm to the whole place.

    Agad kong sinundan ang tinakbuhan ni Levi but I was caught off guard.

    “Put that gun down, Versales. Or I will shoot your sweetheart’s head right now.” nakangising saad sakin ni Sentorio.

    This is gonna be messy.

     

      

———▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪–––––

Chapter 27

The look in Levi’s eyes was the only thing on my mind. Habang nakatutok sa ulo niya ang baril ni Sentorio. He looks helpless but I stayed calm. I need to do something. Hindi pwedeng madakip nanaman kami at mas lalong liliit ang chance namin na makaalis dito ng buhay.

     “I said, put that fucking gun down, Versales.” sigaw ni Sentorio pero hindi ako nagpatinag sa kanya.

     “Matigas talaga ang ulo mo. Well, wala akong choice but to give you what you want.”

    Akmang kakalabitin na niya ang gatilyo ng baril niya, nang mabilis kong dinamba si Zenon at tuluyan silang natumba ni Sentorio. Agad akong napabango at tinadyakan ang kamay niya, dahilan upang mapasigaw siya sa sakit at nabitawan niya ang hawak niyang baril.

    Inabot ko ang kamay ni Levi at agad ko siyang sinenyasan na tumakbo patungo sa kaliwang bahagi kung saan may nakikita akong isang silid. Wala na siyang nagawa pa kundi sundin ako. Kaligtasan namin ang nakasalalay dito at walang oras para gumawa ng kalokohan.

    “Hayop ka!! I’m gonna make you pay for this.” hiyaw pa ni Sentorio bago siya napatayo at agad akong sinugod. Isang malakas na suntok ang agad niyang ibinato saking mukha. Napaatras ako dahil sa lakas nun. Pero hindi sapat para masaktan ako. Napangisi lang akong tumingin sa kanya.

   “That should be my line, Sentorio.” saad ko sa kanya bago ko pakawalan ang isang malakas na suntok na tumama rin sa kanyang mukha.

     Dumugo agad ang kanyang bibig at para siyang nahilo sa lakas ng suntok na binitawan ko. At hindi pa ako nakuntento. Inabot ko ang ulo niya at saka ko siniko ang kanyang likuran dahilan upang mapasalampak siya sa sahig at namilipit sa sakit.

     “Hindi mo alam kung paano ako magalit, Sentorio. Babaliin ko lahat ng buto mo sa katawan, before I kill you.” bulyaw ko dito at hanggang ngayon ay gumugulong parin siya sa sahig dahil sa sakit na nararamdaman nito.

    “Yahhh!” sigaw niya at akma niyang hahablutin ang mga paa ko pero nakaiwas ako at mabilis kong tinadyakan ang isa niyang hita at narinig ko ang pagcrack ng buto niya doon.

     “Haaaaaa!!!” nakakabinging hiyaw ni Sentorio at kahit alam kong anumang oras ay darating na ang mga tauhan ni Alvin dito ay hindi ko tinigilan ang pagpapahirap kay Sentorio.

    “You deserve this. For betraying the Federal Government. For compromising our mission. At sa pagiging tuta mo kay Alvin.” mahina kong sambit sa kanya.

    Kinuha ko ang baril na nasa sahig. Itinutok ko ito sa kanya at nakita ko ang pagkawala ng kanyang tapang.

    “No– No please, maawa ka sakin.” umiiyak niyang pakiusap sakin but I have no time for mercy.

     “Zenon!!” sigaw ng isang pamilyar na boses.

     Napalingon ako sa aking likuran at isang baril ang nakatutok sakin. Baril na hawak ni Alvin. Kita ko ang kanyang hilakbot at nanginginig pa siya sa pagkakahawak niya ng baril.

     “If you make any move, I will shoot you.” mahina pero madiing banta ni Alvin sakin habang palakad siyang lumalapit.

    “Then go ahead.. Shoot me now, Alvin.” nakatawa pa ako and I opened my arms wide na tila ba hindi ako natatakot sa kung ano mang gagawin niya.

     “Don’t— Don’t make me do it, Zenon!!” sigaw pa niya sakin but I just laughed at him.

     “I am giving you the chance to shoot me. Tapos ayaw mo namang gawin? Bakit? Kasi mahal mo ako?” panunutya ko pa sa kanya. Kita ko ang pagkiskis niya sa kanyang mga ngipin at ang galit na niyang mukha.

    “Oo!! Dahil mahal na mahal kita! At kahit kailan, kahit kailan hindi nawala ang pagmamahal ko sa’yo. Pero ang nakikita mo lang ay si Levi!! Si Levi ang bukambibig mo! Si Levi ang magaling. Si Levi ang nagpapasaya sa’yo.” sigaw niya sakin habang nakatitig parin ako sa kanya.

    “Kinuha na nila lahat sakin. At hindi ko hahayaang pati ikaw ay makuha pa ni Levi sakin. But still, siya parin ang pinipili mo.”

    Umiling ako sa kanya. Sobra na talaga ang kabaliwan niya.

     “Kaya mas mabuti pang mamatay ka nalang. Para mawala na’tong sakit na nararamdaman ko!”

      Tinutok niya ng maiigi ang baril sakin. Hinihintay ko ang kanyang pagkalabit nito.

     “Do it, Alvin!! Do it!!” sigaw ko at agad niyang itinaas ang baril at pinaputok niya ito ng paulit-ulit. Nasisiraan na siya ng bait. Tumatawa pa siya habang pinaglalaruan ang baril na hawak niya.

     Agad ko naman siyang sinugod at mabilis kong tinadyakan ang hawak na baril niya dahilan upang mabitawan niya ito. Mabilis naman niyang hinawakan ang aking kamay at agad akong kinabig palapit sa kanya. At sa posisyon namin, sapat na iyon para bigyan ko siya ng isang uppercut.

   Tumama sa baba niya ang aking suntok dahilan upang mapatumba siya at namilipit siya sa sakin.

    Hindi na ako nagaaksaya ng panahon at agad kong dinukot ang cellphone siya sa kanyang bulsa. I know that the Interpol is now worrying my wherebouts. Maging si Dir. Zaravosky. Kaya kailangan kong magsend sa kanila ng coordinates. Hindi na pwedeng makawala pa ang mga taong nandito.

    Nang magawa ko ang aking tungkulin ay agad kong liningon ang naghihikahos parin sa pagtayong si Sentorio. At sa harapan ko naman ay ang walang malay na si Alvin. Sa lakas ng suntok na binigay ko sa kanya, sapat na iyon para mawalan siya ng ulirat.

    “Where is Ingrid?” tanong ko kay Sentorio pero hindi ito nagsasalita at sa halip ay iniinda parin ang sakit ng kanya nabaling kamay.

    “Sabihin mo sakin kung nasaan si Ingrid?!” sigaw ko sa kanya at akmang bibigyan ko pa siya ng isang tadyak ay itinuro niya ang kanang bahagi ng basement at may nakita akong isang silid doon.

     Agad kong kinuha sa bulsa ko ang dalawang posas na ginamit nila samin ni Levi. Ikinabit ko ito sa kamay ni Sentorio at Alvin. Pinagtabi ko sila habang. Naghanap pa ako ng posisyon kung saan hindi na sila makakatakas pa.

    Agad ko namang pinuntahan si Levi sa kaliwang bahagi ng basement at hinanap ko siya sa silid na kanyang pinasukan kanina.

     At naabutan ko roon ang isang umiiyak na Ivana at yakap yakap siya ni Levi. Hindi ko alam pero nasaktan ako sa aking nakita. Alam kong illogical ang aking nararamdaman but the fact na nakayakap sa kanya si Ivana, makes me feel small.

    “You don’t need to be scared anymore. Paparating na ang authorities. Hindi na tayo masasaktan pa ni Alvin.” bungad ko sa kanilang dalawa at napabitaw naman agad si Levi sa pagkakayakap kay Ivana.

   Hindi parin tumitigil sa pag-iyak si Ivana at kinakabig parin siya ni Levi. Tumalikod na ako sa kanila at agad ko namang naramdaman ang paghablot ni Levi sa kamay ko.

    “I need to comfort her. She is in trauma at alam mo ang pakiramdam na’yun. And I still care for her kahit papano. Nasangkot siya sa gulong ito.” saad ni Levi sakin.

    “Your wife is a part of the plan. Nakipagsabwatan siya kay Alvin noon. And I can’t forgive her for doing those things to me.”

    Tumango si Levi bilang pagsang-ayon sakin.

    “Inamin na niya lahat sakin. And she is willing to pay for the crimes she had commited. I just want you to have some mercy for her. Huwag mong gayahin ang ginawa nila sa’yo noon. Hayaan mong ang batas ang magparusa sa kanila.”

    “And that’s what I’m about to do. Kahit ano mang kasamaan ang ginawa nila sakin, I am a person who believes in justice. And being in prison for the rest of their lives is enough justice for me.”

   Tangi kong nasabi kay Levi bago ako maglakad patungo sa silid na tinuro ni Sentorio na pinagtaguan kay Ingrid.

    Agad ko itong natagpuan but something wasn’t right. Nakita ko ang umiiyak na babae sa loob nito. Palingaling siya dahil sa piring na suot niya. It was an older woman at agad ko naman siyang tinanggalan ng piring. Pinikit pikit pa niya ang mata niya bago niya ako marecognize.

    “You– What are you doing here?” pagtataka pa niya pero hindi ko lang siya pinansin. Pinakawalan ko siya sa pagkakaposas niya at agad din naman siyang napatayo kasabay ng pagtayo ko.

    Yumakap siya sakin ng mahigpit at umiyak siyang muli.

    “Oh God! Thank you– thank you for saving me. I can’t thank you enough for doing this to me.” naiiyak niyang sambit sakin. Hindi ko naman napigilang gantihan siya ng yakap.

   “Its going to be fine now.. Parating na ang authorities para dakpin sila Alvin and everyone involved in this syndicate.” tangi kong nasagot sa ina ni Levi. She was hysterical nang magkalas kami sa pagkakayakap.

   “Where is Levi– Is he okay?” naiilang parin siya sakin while asking. Tumango lang ako at agad ko siyang iginiya palabas ng silid na iyon. Doon namin nasalubong si Levi at Ivana na patuloy parin ang pag-iyak sa bisig ni Levi.

     I can’t help but feel so jealous kahit nasa ganito na kaming kalagayan. I hate this feeling. Naging territorial na ako simula nang maging ayos na ulit kami ni Levi.

    “Ma’!!” agad na niyakap ni Levi ang inang hindi naman mawala ang pagngiti sa kanyang labi.

    “Oh God!! I thought I will never see you again.”

     Mahigpit silang nagyakapan at hindi ko naman mapigilang mapangiti sa kanilang dalawa. I will always put the feelings aside para sa ganitong pagkakataon. Alam ko kung gaano kamahal ni Levi ang mommy niya.

     “We should get out of here. I need to make sure na wala na tayong makakasalubong pang panganib.” putol ko sa masayang tagpo ng mag-ina.

    “Nasaan si Alvin? Where is that son of a bitch!?” sigaw ni Ivana at napangiwi nalang ako sa kanyang galit. Akala naman niya may magagawa pa siya sa mga ito.        “He is tied up. You don’t need to worry about him anymore.” saad ko naman sa kanya and she just looked at me with a very different kind of stare. Hindi na ’yung mataray na mga titig niya sakin noon. It was more of remorseful at parang nahihiya na siyang harapin ako.

    “I wanna thank you, Zenon. For saving us. For doing all this for us.”

   Hindi ko mapaniwala ang sarili ko. She just thanked me. And I can’t say anything kaya tumango nalang ako. Kahit papano, may magandang side din pala ang bruhang ’to.

     I guided them towards the other end of the basement. I seen an exit sign at doon kami lumabas lahat.

    And when we got out, hindi naman ako nabigo. Nandoon na ang mga pulis at ang mga nagbabantay ng warehouse ay isa-isa naring inaaresto. At nakita ko pa ang si Taiko Ling na nagpupumiglas sa pagkakaposas sa kanya.

    Nahagilap ko naman agad ang chief of police na nandoon mismo sa kanyang police car habang hawak ang kanyang phone at mukhang may kausap siya sa phone.

   Sinenyasan ko si Levi na dalhin na ang mommy niya at si Ivana sa mga pulis na nakaantabay sa malaking quad ng warehouse.

    “Sir! Agent Versales of the CIA.” pagpapakilala ko agad sa chief of police na hindi ko pa alam ang pangalan.

    “Agent Versales.. Thank you for the hardwork and a great job. Sa wakas ay natunton narin namin ang hideout ng notorious na sindikatong ito.” magiliw na paglahad niya ng kamay sakin.

    “I’m Supt. Garcia and the interpol contacted us when you sent them the coordinates. They are on their way here to get all the neccessary reports for the closure of the case.” paliwanag naman niya sakin.

   “Thank you, Sir.” saad ko naman dito at magiliw siyang bumalik sa pakikipag-usap sa phone.

    Nakita ko naman ang paglabas mula sa warehouse ni Alvin at Sentorio. Kita ko ang pahihina nilang dalawa. The relief and the gratefulness are all sinking now on me. Sa wakas, natapos narin ang lahat.

    Naramdaman ko ang mahigpit na pagyakap ng dalawang bisig mula sa likuran ko.

    “You did well, Agent Versales. Great Job!”

   Napaharap naman ako sa nakangiting si Levi. Hindi ko rin naiwasang ngumiti. Pero pinalayo ko siya dahil nararamdaman ko na ang pagtitinginan ng mga tao samin.

    “You can keep the intimacy in our room, Mr. Ravasi?” nakangiting saad ko sa kanya. Pero hindi siya nagpatinag at sa halip ay kinabig pa akong lalo palapit sa kanya.

    “Hindi ko na kailangan pang itago ang nararamdaman ko. Mahal na mahal kita. And I can show that to the world. And I don’t care of what they will say. Basta alam ko, you made me proud. Pakiramdam ko tuloy, magiging under ako kapag nagpakasal na tayo.”

   Sabay naman kaming tumawa sa huli niyang sinabi.

   “You just given me a great idea, future husband.”

           

—————–▪▪▪▪▪▪—————

                               Last 3 Chapters!!😊😊😊

Chapter 28

Levi

   Two Months Later

   

Tahimik ang buong courtroom. Ang tanging ingay lang na maririnig ay ang pagbabasa ng court secretary ng verdict sa aming annulment ni Ivana.

     She was in her prison clothes. Nakaposas at may nakabantay na mga pulis sa tabi niya. I can’t help but have pity on her somehow. But she deserves everything that she is going through right now. Matapos niyang makipagconspire kay Alvin na gawan ng kahalayan si Zenon. Just thinking of it makes me sick.

     “The marriage of Mr. Levi Claude Ravasi and Ms. Ivana Eclesia is hereby null and void in accordance to the rule of law.” at yun lang ang hinihintay kong sabihin ng court secretary at nakahinga ako ng malalim. Nasa tabi ko si Mommy at ngayon ay nakangiti sakin.

    Tumingin pa akong minsan kay Ivana but she was not paying any attention at all. Mabilis niyang linisan ang courtroom at sumunod na sa kanya ang mga pulis.

    “Well, you are officially single again.” sambit ni Mommy na yumakap sakin. She has changed so much eversince that incident.

    “I should have done it a long time ago.. Sana hindi na umabot sa ganito ang lahat.” tugon ko sa aking ina.

   Hinaplos niya ang mukha ko and she smiled sincerely.

    “Patawarin mo ako sa lahat ng aking nagawa sa’yo, anak. I know I put you through hell. Hindi ko manlang nakita kung gaano ka nasaktan dahil sa pamimilit ko sayong pasukin ang isang bagay na alam kong hindi ka naman sasaya.”

    Hinawakan ko ang kanyang malalambot na palad at pinisil pisil ko ito ng marahan.

    “I know you meant well.. At kung ano man ang nangyari noon, I already forgiven you. Hindi ko magagawang magalit sa’yo. You raised me to become a better man. And I am now because of that. You are my mother. And everything I did was for us to survive.”

    Tumango lang siya bilang sagot habang nangingilid ang mga luha niya na agad ko namang pinahid.

    “At sana mapatawad din ako ni Zenon.. That man is trully deserving of your love. He risked his life to save not just you but all of us. Hindi ko alam kung paano makakabawi sa kanya. But I know, I know there will be a time na makikita niya ang pagsisisi ko.”

    “Ma.. He understood everything. Hindi siya galit sa’yo. At napagbayad na niya ang gumawa sa kanya ng kasalanan. Those four men na kasama ni Alvin para igapos siya at dalhin sa isang madilim na lugar, they are all now in jail too.” pag-aassure ko sa aking ina.

    “Everything will be alright now..”

   Ngumiti pa si Mommy sakin bago niya ako tuluyang yakapin.

   

Zenon

   

“Are you sure about this? You really want to retire from the service?” hindi makapaniwalang tanong sakin ni Director Zaravosky habang nasa loob ako ng kanyang opisina dito sa base namin sa New York.

     “I want to keep my ought to the institution, Sir. But I really want to be with someone that is constantly weary of my safety. I wanna do this. I really do. But if that man will only be stressed out with the job that I have, I rather stop being an intel than to lose the man I love.”

    Nakita ko ang pagrelax ng kanyang mukha. Hindi parin siya makapaniwala na after all the hardwork I did just to be in my position right now, iiwanan ko nalang ito para makasama ko si Levi. And ofcourse I will do everything makasama ko lang siya.

    “You are one of the best we ever had, Versales. I am having a hard time letting you go. But I can’t stop you from choosing what will make you happy. And you served the federal government well. You did so much for the safety of the United States and the rest of the world.”

   Napangiti nalang ako sa kanyang sinabi. Isa-isa kong hinubad ang mga badges na nakasukbit saking jacket at ilinagay iyon sa kanyang mesa. Maging ang dalawa kong baril na minahal ko na ng sobra, ay magiliw kong ilinagay sa kanyang mesa.

    “Well, this is it then. You are dismissed, Agent Versales.” at sumaludo siya sakin na sinabayan ko lang din. Nakangiti pa kaming dalawa bago niya ilahad sa akin ang kanyang kamay at nakipagkamay rin naman ako sa aking napakabuting superior.

     “Don’t forget to invite me on your wedding, okay? That’s an order. My last order as your superior.” nakangiti niyang saad na kinatawa ko lang din ng mahina.

    “Sir, yes, Sir!” tugon ko sa kanya at tuluyan na nga akong lumisan sa kanyang opisina.

    At habang pababa ako sa staircase ay naabutan ko ang aking mga kasamahan na parang pinagsakluban ng langit ang mga mukha. Siguro ay nalaman na nila na aalis na talaga ako ng tuluyan sa serbisyo.

    “You can still be an agent even if you are married. C’mon dude! You aren’t serious right?” salubong agad sakin ni Simon. Isa sa mga matagal ko nang nakasama simula sa Academy hanggang dito sa headquarters.

    “Simon.. the director approved my resignation. And I know, I know its hard. But I really want to choose what my heart wants. I have done so much in the past 5 years in the service. And I think you know how much I wanted to be happy, again.”

    Tumango lang ang mabuti kong kaibigan sakin bago niya ako mabilis na yinakap at tinapik tapik pa ang likuran ko.

   “You bastard.. I will miss you alot.” ewan ko kung naiiyak siya o natatawa pero sinuklian ko nalang ng mahigpit na yakap ang kanyang mga sinabi.

    “I’ll miss you too.. All of you here. But its time for me to choose what is rightfully in my heart, right?” tanong ko sa kanya at naramdaman ko lang ang pagtango niya.

    Lahat sila ay nagpalakpakan at sinaluduhan pa nila ako. Naayos ko narin ang mga gamit ko sa aking desk at magiliw kong pinuntahan iyon at kinuha.

    Tinahak ko agad ang daan palabas ng headquarters at bago paman ako tuluyang makalabas ay liningon ko muna silang lahat. Ang iba ay naiiyak, lalo na si Simon. Alam kong mahihirapan sila sa pagkawala ko, but I will always be an agent. I will always be a part of the CIA.

    Sumaludo pa akong muli sa kanila at tuluyan nang lumabas ng malaking building.

   

---

    

“No.. I will choose the suit for him. You have a bad taste with clothing. We always end up arguing of what you will wear whenever there is an event.” bulyaw ni Tito Robin kay Daddy na busy ngayon sa paghahalungkat ng mga wedding suits sa isang sikat na couterier dito sa Manhattan.

    “He is my son, babe. I know what suits he should be wearing. You keep that in mind. You can choose my clothes but when it comes to my son, I will be the boss.” ganti naman ni Daddy na nagpatawa lang sakin habang pinagmamasdan silang dalawang mag-asawa.

   Para silang aso’t-pusa kapag nagbabangayan. Well it has always been like this. Tito Robin has been my dad’s partner for 4 years now. Mula nang lumipat kami dito sa New York, ako ang inuna ni Daddy. He never wasted his time meeting guys dahil naging priority niya ang wellness ko. Kaya nang tuluyan na akong makarecover mula sa trauma, hinayaan ko na siyang isipin naman ang kanyang sarili.

   I want my dad to be happy. And he started to date again. At maswerte naman siya at nakilala niya si Robin Jerkins. Isang sikat na writer sa Hollywood. Tito Robin is has always been good to me. Tinuring narin niya akong parang anak. Although he is younger than dad. Halos hindi ko narin madistinguish ang mga edad namin. We all look like brothers kapag magkakasama.

   “Okay.. I will let you choose for the reception suit. But for the wedding, I will be the one to choose.” pag-insist parin ni Tito Robin na kinakunot lang lalo ng noo ni Daddy.

   “Ahm– Dad.. I am the groom. And it should be me who is choosing right?” pag-awat ko naman sa kanilang dalawa at napatingin sila sa aking gawi.

   “Okay.. Fair enough. Let’s do it this way. I will choose one suit and Zircon will choose one too. And you will decide which one you like the most.”

   Nagtaas naman ako ng kilay. Pakiramdam ko may kapalit ang competition na nangyayari sa kanilang dalawa.

    “This one, anak. Maganda siya diba? Magugustuhan ka pa lalo ni Levi kapag nakita ka niyang suot ito. He would want to stop the wedding right away and take you the the honeymoon.” nakangiting saad ni Daddy na hindi ko naman napigilang mapatawa.

   He is just losing his mind right now. Tingin ko talaga may pustahan sila ni Tito Robin.

    “No.. This one, Z.. Choose this white and red one. It really suits your character. They red details on this one will accentuate your personality. Your dad don’t even know what color with fit you.” pagtatanggol naman ni Tito Robin sa side niya.

   “Calm down, you guys. I will fit each one, is that fair now?”

    Nagkatitigan ang dalawa at parang may lihim na communication sila. Di ko nanaman napigilang mapatawa.

   Agad kong sinuot ang mga suggestions nila. Naghintay sila sa labas ng fitting room.

    Yung choice ni Dad was a black and white combo suit. It looks good on me, actually. Para akong si James Bond. But I tried the one that Tito Robin was trying to pull off and I was mesmerized when I looked at the mirror. The red and white did justice to my body. The fit is everything. Kaya naman nang lumabas ako sa fitting room ay nakanganga silang dalawa.

   “See!! He looks gorgeous. He looks like a prince in a fairytale. Oh God!! You look perfect, son. You look dashing.” lahat na ng superlatives nasabi ni Tito Robin at tumango nalang ako.

   “I think this is the one. Its everything.” sabi ko at napabuntong hiniga nalang si Daddy habang nagtatalon sa tuwa si Tito Robin.

   “I won!! Yes!! Finally!” sigaw ni Tito Robin na parang nanalo talaga sa isang malaking pustahan.

    Natawa nalang ako sa kanila ni Daddy. Para tuloy nakakaawa si Daddy dahil may kinalaman siguro ito sa kama. Di ko napigilang tumawa ng maisip ko ’yun.

 

---

 

    

I feel so excited. Two days from now, magaganap na ang aming wedding. Well, after mapawalang bisa ang kasal ni Levi at Ivana, we immediately planned our simple yet memorable wedding.

    Nasa airport na ako at hinihintay nalang ang paglitaw niya at ni Tita Ingrid sa arrival area. My Dad and Tito Robin was beside me and as expected, nagbabangayan nanaman sila.

    “Your mother-in-law better be prepared for my revenge on her. After what she did to you, I can’t just forgive her.” may pagbabanta sa boses ni Tito Robin na pinakalma naman agad ni Daddy.

   “You better shut that mouth, Robin. We are over it now, okay. Your son is about to marry her son. We have to accept that.” naiirita man ay hinalikan parin ni Daddy si Tito Robin sa kanyang pisngi.

    At hindi ng nagtagal ay nakita ko agad ang napakagwapong mukha ng mapapangasawa ko. Hindi ko na nakaya pa ang paghihintay at sumampa agad ako sa bakod ng arrival area at tinakbo ko siya.

   Nanlalaki pa ang mata niya nang nakalapit na ako sa kanya.

    Gosh! I missed him so much!

    Pinudpod ko ang labi niya ng halik ko at hindi naman niya napigil na gumanti sa mga halik ko. Narinig ko na ang pagpalakpakan ng mga tao sa likuran ko.

    “We should get a room if you wanna do this.” nakangiting saad sakin ni Levi nang maghiwalay ang mga labi namin.

    “I better save that for the wedding night, love.” kumindat ako sa kanya at agad ko siyang niyakap. Nakita ko naman ang paglapit samin ni Tita Ingrid.

   She was smiling at me at ngumiti lang din ako sa kanya.

    Everything is just falling into the right places now.

    Hindi ko inaasahan na magiging ganito ako kasaya ulit. That this day will ever come again in my dreadful and wrecked life.

         

–––––––▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪————

Chapter 29

Everything was in the right place. The flowers, the design of the altar, the chairs with specific molds, the red carpet and the petals scattered on it. Lahat ay handa na para sa kasal ni Zenon at Levi.

    These are not the typical things that they want in their wedding pero dahil sa paginsist ng kanilang mga magulang ay nagawa din nilang pumayag dito.

    The guests are arriving one by one. They are all close people to the couple. Si Kian at Frank ang naging best man ng dalawa.

    Si Kian na napangasawa din ni Frank. The story that was never told. But they were so inlove even before. At ngayon ay nasa altar nanaman silang dalawa upang bigyan ng suporta ang mga kaibigan. Nagkatinginan silang dalawa nang bumukas ang pinto ng maliit na chapel na iyon. It was in Upstate New York. A quite place where they can trully held a peaceful and harmonious wedding.

     Linuwa nun si Zircon at ang kanyang asawa, si Robin. At sumunod sa kanila ang sophisticated na ina ni Levi, si Ingrid. They all look beautiful in their attires and they can’t help but smile while walking the aisle.

    And then came Levi. The dashing groom. He was extremely handsome in his black and white accented tuxedo. He was slick like a true boss. He was an eye catcher to everyone in the room.

  Hindi alam ni Levi ang mararamdaman dahil hindi parin siya makapaniwala na ito na ang araw na kanyang pinakahihintay sa napakahabang panahon. Magiging totoo na rin ang pangarap niyang maging asawa si Zenon.

    They were all in their places. Si Levi ay nakatitig lang sa pinto ng chapel. Hinihintay na pumasok na doon ang kanyang pinakamamahal.

    And another moment passed before the door opened again. And everyone just gasped for air nang pumasok na sa loob si Zenon. Everyone was on their feet. He look so heavenly in his suit.

    The red and white accents of his suits really suited his fine toned body and extreme facial features. Hindi mapigilan ni Levi na titigan lang ng matagal ang kanyang mapapangasawa. Hindi niya namalayan na narating na pala nito ang kanyang kinatatayuan.

   “Hey.. Stop staring. I might suspect you falling in love with me.” pang-aasar ni Zenon kay Levi na agad naman bumalik sa kanyang wisyo.

   “I–I just can’t stop being amazed by your looks. You are undeniably handsome, Zenon.” tangi niyang nasagot. Hindi naman napigilan ni Zenon na mapahanga sa kagwapuhan ng kanyang mapapangasawa.

    “I am so lucky that after this, you will be my husband.” saad pa ni Zenon at kinuha na niya ang kamay ni Levi at magkahawak na tumuntong sa altar ng chapel.

    Si Kian at Frank naman ay agad yumakap sa kanilang dalawa. At ang kanilang mga magulang ay hindi rin napigil na bigyan sila ng masarap na yakap.

    The officiator exercised his words and the ceremony started. Everyone was just solemn and it was a precious moment inside that place.

    And then the wedding vows came. Masayang kinuha ni Levi mula sa kanyang bulsa ang kanyang vow na sinulat niya mula sa kanyang puso. Ayaw ni Levi na makalimutan lahat ng gusto niyang sabihin sa kanyang kabiyak.

   “Z– I don’t know how to thank the heavens for giving me another chance to prove to you how much I love you. We were so young when we met. And those times were so rough yet so enigmatic for me. I was a homophobic jerk back then. But your punches made me realize one thing, that I should never judge someone with his sexuality. And you changed me in a whole new me. Naging maunawain ako sa maraming bagay. And you given mo another reason to be a better man. But I know, I know I’ve hurt you so much. Hindi kita ipinaglaban. Hindi ko pinaglaban ang pagmamahalan natin to a point that you almost lost your life and I will always be remorseful for that. Kaya ngayong may pagkakataon na akong itama lahat ng mali ko noon, I will make sure that everything that we missed ay ibibigay ko sa’yo. I will give the world if that’s what it takes to keep you by my side. Hinding hindi na tayo magkakahiwalay pa. And we can fight with our hands but I will never hurt you in anyway. You already gone through a lot. And I will, I will always be here when you need me. I love you so much, my fight buddy.”

   Hindi na napigilan ni Zenon na mapaluha sa lahat ng sinabi ng kanyang kabiyak. He was listening to every word that Levi said. Para siyang bumalik sa nakaraan at naalala niya ang lahat ng masasayang ala-ala nila. At iyon ang nagpapaluha sa kanya. Hindi ang masasakit na nangyari sa kanilang dalawa. Napayakap siya kay Levi dahil sa labis na sayang nararamdaman.

  “I can’t top that now. You just given the most beautiful vow ever.” bulong niya sa kabiyak. Tila nasa langit na ang pakiramdam ni Zenon dahil sa nararamdaman niyang kasiyahan.

   “Levi.. I know this is the moment that we have been waiting for. The first time I’ve met you, I know you will just bring trouble to my life. And yes, you were a trouble. But I was so closed off myself. Hindi ko na napapansin ang mga taong nakapaligid sakin. I was afraid of being rejected. Dahil ayokong tingnan ako ng mga tao dahil sa aking pagiging bakla. But you changed my world when you tried to get into it. That moment that we danced on your birthday, that was the most memorable day of my life. Kung paano mo ako isinayaw sa harap ng maraming tao without even minding what they will say.

   I have gone through a lot. You hurt me. Yes, it was a painful chapter of my life. I never thought that I would meet someone that I will love and hate equally at the same time. But you have proven to me that you deserved a second chance. Nagkamali ka ng mga desisyon mo noon, pero ginawa mo rin ang lahat para ipakita sakin that I am the one that you truly love. And I  am thankful for not giving up on me. Sabi nga nila, you will not see what’s beyond the other side when you don’t give it a try.“

    Naluluha narin si Levi sa mga sinasabi ni Zenon. Lahat ng naroon ay magkahalo ang emosyon na nararamdaman.

    “I promise you that no matter what, ipaglalaban ko ang pagmamahalan natin. Wala na akong ibang paglilingkuran pa kundi ikaw at ang magiging pamilya nating dalawa.” huling sinabi ni Zenon bago siya yakapin muli ng mahigpit ni Levi.

    “Oh God.. That was so beautiful. Thank you Z..” bulong ni Levi sa kabiyak na ngayon ay sabay na nakangiti at lumuluha.

    Nagkabigayan sila ng kanilang mga singsing na sila mismo ang pumili para sa isa’t-isa. Hindi magkamayaw ang kilig na nararamdaman ng mga taong nakakasaksi sa kanilang pag-iisang dibdib.

    “By the power vested in me by the law of the United States, I pronounce you, husbands for life.” nakangiting saad sa kanilang dalawa ng officiator ng kanilang kasal.

   “Levi, you may now kiss your husband.” tugon pa ng officiator kay Levi na tila ba alam na ito ang dominante sa kanilang dalawa.

    Siniil ni Levi si Zenon ng isang matamis at punong puno ng pagmamahal na halik. Ang pagdampi ng kanilang mga labi ay mas naging makabuluhan ngayon dahil iaalay nilang dalawa sa isa’t-isa ang lahat ng mayroon sila.

   They are joined now body, mind and soul. And they have longed for this to happen.

    Malakas na palakpakan at hiyawan ang umalingawngaw sa buong chapel sabay ng paglalakad ni Levi at Zenon palabas ng chapel. Ang pagsaboy ng mga bulaklak sa kanilang dinadaanan ay mas nagpasaya pa sa bagong kasal. Kita nilang dalawa ang kasiyahan sa mukha ng kanilang mga magulang.

   Ang mahabang panahon na hinintay nila upang magkaroon ng kalayaan na ipakita na sa mundo ang kanilang pagmamahalan ay nakuha na nila.

   ———

    Zenon

    Dad was looking at Levi intently. Halatang nakainom na si Dad dahil sa pungay ng mga mata nito. The reception was going on and every guest was having a great time.

   Sa isang luxury hotel sa Manhattan ginaganap ang aming reception. My friends from the CIA are here, especially Dir. Zaravosky na may special na regalong binigay sakin. Nang magbukasan kami ng mga regalo ay ang kanyang regalo ang pinaka standout sa lahat. It was actually my request from him a long time ago. Pero ngayon niya lang naibigay na wala na ako sa serbisyo. It was an M44 Rifle. It was my favorite one. I like guns and all that. Pero iyon ang pinakagusto ko sa lahat.

   Nagkatawanan pa ang lahat ng sabihin ni Dir. Zaravosky that if ever I caught Levi flirting with other guys, I should shoot them with it. Pero it was all a light joke. And Levi raised both his hands in surrender.

   And now Dad’s going crazy on how to hold the mic properly. Sinasaway pa siya ni Tito Robin dahil sa kanyang ginagawang kalokohan. Levi jerked his hand in mine at nagkatinginan kami only to find laughing out loud sa nakikita naming scenario.

   “Levi– You, you should listen to me. Because I am your Dad now too. And I only want the best for you and my son. Huwag na huwag mo na siyang sasaktan ulit, dahil kapag umuwi yan sakin at umiiyak, you will pay for it. But just remember— marriage is not always a bed of roses. Marami pa kayong pagdadaanan ni Zenon. But just put love and respect first. And everything will be alright. Naiintindihan mo ba?”

   Dad’s tone was so messy pero halatang sincere naman siya sa lahat ng sinabi niya. Even Levi ran towards him and hugged him. At narinig ko pa ang pagtawa ng malakas ni Daddy dahil may binulong si Levi dito.

    Nang makabalik si Levi sa kanyang upuan ay tinaasan ko agad siya ng kilay. He just smiled and kissed me swiftly on the lips.

    Bago ko paman siya matanong kung ano ang sinabi sa kanya ni Dad, it was Tita Ingrid’s time to give her message. She was looking beautiful in that gold gown she was wearing.

    She took the center stage and she was wary at first. Hindi niya pa siguro alam kung ano ang sasabihin.

    “Ah— I just— I just want to start my message with an apology. I will always ask for forgiveness. I wanna say sorry, Zenon. Sorry for being one of the reasons that you had to suffer in the past. Alam kong malaki ang aking naging kasalanan sa inyo ni Levi. But I never thought about your feelings before, sarili ko lang at ang kinabukasan ng anak ko ang aking iniisip noon. I was never aware of the pain that I might caused to the two of you. Ilang ulit ko mang ihingi ng tawad ang sarili ko, I know its not enough. But I still thank you, for giving my son another chance. A chance to be forgiven. At nagpapasalamat ako sa’yo dahil hindi mo siya binitawan diyan sa puso mo. And son, always give the best for your husband. I will leave this world in peace seeing the two of you happy. Happy and living the life you’ve always dreamed of.”

   My tears were slowly flowing down my eyes. Hindi ko inaasahan na ganun ka emotional ang ibibigay na speech ni Tita Ingrid sa aming dalawa ni Levi.

    Mabilis akong tumakbo patungo sa center stage upang yakapin ang babaeng minsang naging dahilan ng aking pagdurusa. Pero hindi ko hahayaan na lamunin ako ng aking galit. Everything is all in the past now. I have to forgive and forget.

    “Its alright now Tita– I forgive you.” mahina kong saad sa kanya habang nakakulong siya sa aking mga braso.

   “You can call me Mommy now.. I am your mother now, too.” tugon pa niya sakin habang lumuluha.

   Everyone was clapping their hands while the music was playing and I grabbed the hands of my mother-in-law and I danced with her. Naluluha na natatawa kaming dalawa habang pinapatugtog ang paborito niyang kanta.

   “You really know how to groove, Zenon. Kaya pala nainlove sa’yo ang anak ko.” pang aalaska pa niya sakin bago agawin ni Levi ang kanyang mommy mula sakin at sila naman ang sumasayaw ngayon.

    Nayamot pa ako at kinuha ko si Daddy sa kanyang upuan. Nagkatawanan pa ang lahat dahil sa nahihilo na nga si Daddy sa pag-iinom nito but still, he managed to dance with me. We were laughing and it was just all fun.

    This is indeed a happy day for the two of us. Everything that happened was like a nightmare of the past. Now, the future will be brighter. Brighter than it was before.

             

––––––––▪▪▪▪▪▪▪––––––––

         One more to go.. And Zenon’s story is done.. I hope that you had enjoyed this story. This was a challenge for me. Walang naging concrete na plot ang kwento na’to actually. But I made it. So, see you on my other stories and upcoming stories.❤❤❤

Final Chapter

Zenon

     One thing is for sure, parehas na kaming lasing ni Levi dahil para kaming mga wala sa sariling tumatawa habang magkaakbay na tinutungo ang aming hotel suite, dito mismo sa hotel na pinagdausan ng aming reception.

    The guests were still having fun on the function room pero mas pinili ko nang dalhin si Levi papunta sa aming suite dahil alam kong pagod na rin ito dahil sa kung anu-anong activities na ginawa namin sa reception. Everyone was just celebrating with us on our very special day at wala na akong mahihiling pa.

    “I-I still can’t believe that you are my husband now.”

   Napatigil kami sa alley ng floor ng aming hotel suite at nagkatinginan kaming dalawa ni Levi. He look so tired dahil mapungay na ang kanyang mga mata but I still managed to smile at him at ganun din siya sakin.

   “This is for real now, babe. I am you husband.” hindi ko alam kung bakit naging nakakaakit sa pandinig ko ang aking mga sinabi na kinapula ng pisngi ni Levi.

     Alam kong natamaan siya sa paraan ng pagkakasabi ko nun kaya mabilis niyang ginagap ang aking ulo upang mapalapit ako sa kanya.

   “And you will be mine, forever Zenon..” sambit niya bago sakupin niya ang aking labi. That fiery in his mouth was intoxicating me. Tila ba sabik na sabik kami sa halik ng isa’t-isa.

    Para kaming uhaw na uhaw sa bawat pagsamyo ng mga labi namin. Ang aking puso ay parang sasabog sa kakaibang pagnanasa na nararamdaman ko.

    “We-we can’t do it here, Levi.” agad kong protesta nang maghiwalay ang aming labi ngunit ngumiti lang siya sakin. He was devilishly handsome habang tinataas baba niya ang kilay niya.

    “Then let me carry you to our room.” at bigla nga niya akong binuhat and he suddenly forgot that he was drunk. Napatawa nalang ako sa kanyang gestures.

   Inabot ko ang keycard saking bulsa at agad na itinapat sa sensor ng pinto ng aming kwarto.

   And just as we entered the room, itinakbo niya ako at mabilis na inilapag sa king size bed na punong puno ng rose petals. He took off his suit and he kissed me on my lips again. Ramdam ko sa aking hita ang pagkabuhay ng kanyang sandata. He was so drawn into taking me now.

   Isa-isa pa niyang hinubad ang kanyang mga damit hanggang sa ang boxer briefs nalang niya ang natira. And damn! He was so hard down there. Napangisi pa siya nang mapalunok ako sa aking nakita. He was so well-toned at hindi nakakasawang tingnan ang kanyang katawan. Napapakagat labi nalang ako dahil nabubuhayan narin ako sa pagnanasang maangkin siya.

   He stripped me down. Ang aking damit ang nagkalat narin sa sahig and only my black briefs remained. Nakita ko pa ang pagdila niya at agad niyang hinubad ang aking natitirang saplot. He gasped for air nang tumambad sa kanya ang nagmamalaki kong pagkalalaki.

   “I didn’t know you were this big, Zenon.” sambit pa niya na nagpatawa lang sakin ng mahina.

    “Well, you know I wanted to do everything that you did to me back then, I just never had the chance.” nakangising tugon ko sa kanya.

    “I’m willing to do everything for you, babe..” sambit pa niya in a very seductive way at mabilis siyang pumaibabaw sakin at sinimulan akong halikan ulit. His warm body was making me harder.

    Nakakakiliti ang bawat paglapat ng labi niya sa iba’t-ibang parte ng aking katawan. He was making love to me. It was taking me to a new world that only me and him knows where.

    At nang tumapat na siya sa aking sandata, he slowly opened his mouth and took it in. My head just spinned around with that pleasure he just given me. Tinaas baba niya ang kanyang bibig sa aking pagkalalaki that was driving me crazy now.

   “Ahh– just like that babe.. Just like that..” hindi ko na mapigilang mapaungol sa bawat pagtaas at baba na ginagawa ng kanyang bibig sa aking pagkalalaki. He knows how to do it. I never thought he will ever do this for me.

   Hindi ko kayang sumabog sa bibig niya ng ganito kaaga. I have to stop him. Mabilis kong inabot ang kanyang ulo at pinatigil siya. Agad kong siniil ng halik ang labi niya and I was now on top of him. Pinahiga ko siya in the most comfortable position. I have to make sure that he will get that satisfying feeling when I’m inside of him.

    I stripped down his briefs at agad kong isinubo ang kanyang nagwawalang pagkalalaki. It was as big as mine so I know he will enjoy this pleasure that I am about to give him.

    I sucked him and he was jolting with the pleasure that he was feeling. Napapasabunot pa siya sabay ungol sa bawal pagtaas babang ginagawa ko sa kanya.

   “Uhhh– Z– Yes, give it to me..” hindi na niya napigilang maisigaw. He was so thirsty for this passion.

   And I just can’t wait to take him. I traveled my own mouth down to his precious hole. At napasabunot pa siya lalo dahil sa aking ginagawang paglalaro sa kanyang butas. He was going crazy now. Hindi na mapatid ang kanyang pagungol dahil sa ginagawa kong pagpapaligaya sa kanya.

    Inabot ko mula sa mesa ang nakahandang lube at agad ko itong pinahid sa aking pagkalalaki. I spread some to his hole at napaigtad pa siya dahil sa lamig nun.

   “Z– I don’t think I can do this.” takot niyang usal sakin pero ngumiti lang ako at mabilis siyang hinalikan sa labi.

    “Don’t worry babe.. I’ll be gentle. I will never hurt you.”

    At dahan dahan kong linaro sa aking daliri ang kanyang masikip na butas. He felt that pain when I pushed one of my finger inside him but he was responding to it nang tumagal na ang paglalaro ko dito. And it was my cue that he was ready.

    Agad kong itinutok ang aking pagkalalaki sa kanyang nanghihintay na butas. He was clutching the sheets pero nakatitig lang siya sakin and I was successful in taking it inside him. Ang pagngiwi niya at pagsinghap ay senyales na natamaan ko ang dapat na tamaan. I smiled at him while the pressure inside was engulfing me now. The hotness of his inside was making my dick swell more. Dahan dahan kong linabas pasok ang aking pagkalalaki. He was responding well to my thrusts.

    Napapangiwi siya sa bawat paglabas at pasok ng aking sandata sa kanya. And then he just suddenly wanted it more. Nasasarapan na siya sa aking ginagawa that’s why I go faster.

    “Huh— Oh God!! This is fucking good!” bulalas pa niya na kinatuwa ko lang. I was kissing him in a missionary position and I know he is loving it this way. He was gasping for air when I go faster and he was loving it.

    My own orgasm was almost near and I have to give him his own kaya mabilis ko ring hinawakan ang kanyang nabuhayan naring pagkalalaki. I jerked him off while I was pushing and pulling inside him.

   He was jolting with the pleasure and I know malapit narin siyang labasan. And I can’t hold it anymore.

   “Oh yeah– I’m cumming babe.. I’m ahhhh—” bulalas ko nang sumabog ang aking katas sa loob niya and as I jerked him he shoot his own load at nagkalat ito sa kanyang dibdib at sa kanyang tiyan.

   “Oh fuck yeah— Oh fuck!!” hindi napigilang hiyaw ni Levi nang parehas na naming narating ang sukdulan ng ligaya.

    Agad kong hinugot ang aking pagkalalaki and I rested on beside him. I was so damn tired but so satisfied with the love we made.

    “That was the best sex ever..” mahinang sambit ni Levi bago siya nakatulog nang tuluyan dahil sa pagod.

    Hindi ko napigilang mapangiti at napatingin sa kanyang hubad na kabuuan. He is trully amazing. Hindi ako nagsising ibigay ulit sa kanya ang puso ko.

    We were meant for each other and I know we will get through everything kapag magkasama kami. The pain that he caused me, is now long gone.

  

---

    A year later….

   

I was grinning widely with the news I just recieved from the PNP back in the Philippines. Tuluyan nang nailipat si Alvin sa kulungan matapos itong madetain sa mental facility dahil nabaliw na nga ito sa sobrang galit at paghihiganti. My only goal was for him to pay for all his sins and to be in jail for the rest of his life is punishment enough for him sa lahat ng kanyang ginawang kababuyan sakin.

   I was drinking my coffee outside our porch nang biglang may yumakap mula saking likuran. He was smiling widely wearing his glasses that really suited his new role now.

    “Napuyat ako sa pagbabantay sa anak mo kagabi. He is just as handful as you.” reklamo niya agad bago abutin ang cup na hawak ko at uminom siya dito.

   Napagiti nalang ako at agad siyang hinalikan sa kanyang pisngi.

    “Leon will grow up to be a good man just like you. At palalakihin ko din siyang marunong lumaban at ipagtanggol ang sarili niya sa mga taong mananakit sa kanya.” saad ko naman sa aking asawa.

    After three months after we got married, napagdesisyunan naming mag IV Fertilization. We were just so lucky na maraming gustong maging surrogate mother ng magiging anak namin ni Levi. We planned to have two kids. And now, dumating na nga samin ang aming unang anghel.

    Leon Zevi Ravasi-Versales. He is just as good looking as me. He is my son. Pero mas naging tatay pa si Levi sa kanya kaya mas gustong gusto nitong si Levi ang kumakarga sa kanya. It just makes me so happy that Levi has been the best husband towards me and the best father to our child.

    Hands-on siya sa pag-aalaga kay Leon at maging sa akin narin. When I quit my job in the CIA, I decided to build my own training camp para sa mga gustong matuto ng self-defense and boxing training narin. It was quiet a success dahil marami narin akong naging trainees na nagsucceed sa kanilang mga field na tinatahak.

    “You really need to shave, tumatanda ka nang tingnan.” sita sakin ni Levi while I was touching my grown beard.

   “Oh stop.. You like it better this way.” pang-aalaska ko pa sa kanya sabay tayo sa aking inuupuan at agad ko siyang kinarga.

   I grown I lot of muscles dahil narin sa everyday training na ginagawa ko sa araw-araw.

    “Put me down, Zenon..” natatawang protesta niya sakin pero hindi ko siya pinagbigyan.

    Kiniliti ko siya sa kanyang leeg gamit ang aking balbas at tumawa siya ng malakas. I just love him with all my heart. At kapag naririnig ko siyang tumawa ay mas lalo akong napapamahal sa kanya.

    Nang tumigil ako ay naging seryoso naman akong tumitig sa kanya.

   “Thank you for being the best husband to me.. And thank you for loving our son so much. I could not ask for more than what you already did for us.” nakangiti kong saad sa kanya at nakita ko ang pagtulo ng luha niya sa mata.

   “Its not my birthday but why are you making me cry like this.” saad pa niya sakin. He was really something. Boss na boss siya pagdating sa mga empleyado niya. Pero pagdating sakin, para siyang maamong tupa na hindi mo maaring saktan.

   “Because you deserve to be thanked. You proven your love to me. And its enough for me to be grateful.”

    “I love you, Zenon.. I love you so much.” he said in a loving tone at siniil ko siya ng matamis na halik sa labi.

    “I love you too.. Now and forever, Levi.” nakangiting sagot ko sa kanya bago kami makarinig ng malakas na iyak.

   “Well, its time for Daddy duties again.” at nagkatawanan kaming dalawa bago ko siya ibaba.

   This is the life I’ve always wanted. And I know it never came easy for me. But I didn’t give up on it.

   Puno man ng galit ang puso ko dahil sa napakaraming masasamang bagay na nangyari sakin. I still choose to be happy and follow the dream I always wanted to pursue.

   And now, I have Levi and my Leon. Ano pa ba ang mahihiling ko?

                     

     –––––The End———–

     Maraming salamat ulit sa pagbabasa ng kwentong ito. Sana ay napasaya ko kayo sa aking istorya.

    Isa pang  “Special Chapter” ang gagawin ko for Zenon kaya abangan niyo po yun..

    At sana subaybayan niyo ang bagong “Ambitious Series” na nakapublish na ang ilang chapters sa aking mga gawa. Its entitled “Alejandro” na ibang-iba din sa lahat ng mga kwentong inyong nabasa na mula sa aking mga gawa.

   So I will see you in my other stories guys.. Thanks ulit. Sa mga votes at comments niyo. I appreciate them all.