Yñigo Alejos

Sinubukan ko naman pigilan ang sarili ko. Pilit kong isinisiksik sa isip ko na hindi sya para sa akin. Bukod sa napakabata pa nya ay anak pa sya ng katiwala sa hacienda ni lolo. Pero sa bawat araw na nakikita ko sya ay para namang laging sinisibat ang dibdib ko. Sa bawat araw na nakakasama ko sya ay parang gusto ng humalagpos ng pagtitimpi ko at nais na syang angkinin at agawin sa lalaking mahal nya.

Akin sya. At gagawin ko ang lahat hindi lang sya maagaw ng iba…

---

Mature Content Contains Explicit Scenes and Language Rated SPG 🔞

chapter 1

Yñigo

“Fuck baby! Right there! Fuck! Ughh!” Malakas na ungol ni Debra habang hawak ko sya ng mahigpit sa kanyang balakang at  binabayo ko sya sa likuran nya. Namumula na rin ang pisngi ng puwitan nya na may bakas ng palad ko. Gigil ko ulit itong pinalo na ikana hiyaw nya, hindi sa sakit kundi sa sarap.

Debra is my constant fuck buddy for almost a year and we are compatible in bed. Lahat ng hilig at gusto ng katawan namin ay naibibigay namin. She’s wild in bed and that’s what I like about her. Sya ang tinatawagan ko everytime I feel horny and wanna get laid.

Hinugot ko ang pagkalalaki ko at itinihaya sya. Isinampay ko ang dalawa nyang binti sa balikat ko at itinulak ko pa ang tuhod nya hanggang halos pumantay na sa mukha nya. Nakaangat ang kalahati nyang katawan at likod na lang at ulo nya ang nakahiga. Lust written on her face while she’s smiling seductively to me. Tinutok ko sa basang basang bukana nya ang pagkalalaki ko at umulos ng sagad na ikinaungol nya. Ito naman ang gustong gusto nya eh, yung binibigla sya. Ngising demonyo ang binigay ko sa kanya at hinawakan ang likod ng hita nya saka sya binarurot ng bayo.

“That’s it baby! Don’t fucking stop! Fuck me harder! Ughh shit!”

“Like this huh? You want this?! You want me to fuck you hard and rough?!” I slammed my cock senselessly burying it deep inside of her wet cunt.

“Yes! Yes! Yes! Oh my fucckingg– Yesss! Ahh!”

“Ughh so fucking good!”

After a few short minutes I came hard inside her pussy..

“Hanggang kelan ka naman sa San Agustin?” Tanong nya habang humihithit ng sigarilyo. Hubo’t hubad pa rin syang prenteng nakasandal sa kama at hindi nag abalang takpan ang sarili.

“I don’t know..” Pagkibit balikat ko habang sinusuot ang hinubad na pantalon.

Tumayo naman sya at lumapit sa akin sabay yakap sa aking likuran. “Hon, dito ka na lang sa Manila please..”

“I want to, but grandpa needs me there.” Sabay buntong hininga ko at ang polo naman ang aking sinuot.

Nagmamaktol naman syang umupo sa upuan at padaskol na dinutdot ang upos ng sigarilyo sa ashtray. Napapa iling na lang ako sa inaakto nya. Ito ang isa sa pinaka ayaw ko sa kanya ang paninigarilyo. Ayaw ko naman syang sitahin dahil wala naman kaming relasyon at ayokong mag assume sya.

“San Agustin is too far naman kasi from here in Manila babe. Paano kapag nahorny ako, pupuntahan pa kita don?” Angal pa nya.

“No, just call any guy you want to fuck.” Walang ganang sagot ko.

“What? Are you fucking serious?”

Tinaasan ko lang sya ng kilay. As if naman hindi nya alam na alam kong bukod sa akin ay may iba pa syang lalaki. Hindi naman big deal sa akin yun at wala akong pakialam.

“Yeah.” Tipid kong sagot at pinulot ang coat na nasa lapag.

Lumapit sya akin at lumambitin sa batok ko. Nakakatigas ng pagkalalaki ang malambot nyang katawan, kung hindi lang ako nagmamadali ay baka magdamag kaming nagkakangkangan sa kama nya.

“Babe naman..”

“Debra, stop acting like this or else..” Pagbabanta ko sa kanya. Agad naman syang bumitaw at sumimangot. 

“I’m leaving, magkita na lang tayo pagbalik ko. Bye.” Paalam ko sabay halik sa kanyang pisngi at dire diretso nang lumabas sa pinto ng condo unit nya..

Tiningnan ko ang oras sa suot na silver wrist watch, alas onse kinse pa lang ng gabi. Dinampot ko ang cellphone kong nag iingay na nakalapag sa passenger seat. 

“Hello.”

[“Sir nandito na po ang helicopter na maghahatid sa inyo sa San Agustin.”]

“Alright. I’ll be there in ten minutes.” Sabay patay ko ng cellphone at binalik sa passenger seat..

Pasado alas dose ng hating gabi ay nakalapag na ang sinasakyan kong helicopter sa malawak na berdeng bakuran ng Hacienda Alejos. Puno ng kadiliman ang paligid at ang mga ilaw lang sa mansion ang tanging nagbibigay ng liwanag.

Humahangos naman na sumalubong sa akin ang mayordoma at ilang kasambahay. Mukhang naalimpungatan sila sa ingay ng chopper.

“Magandang gabi señorito at maligayang pagbabalik sa hacienda.” Masayang bati ni Manang Esme ganun din ng ilang kasambahay. Mukhang lahat sila ay masaya na muli akong makita. Halos sampung taon na rin kasi akong hindi umuuwi dito. Simula kasi ng mamatay ang papa at mama sa isang plane crash sampung taon na rin ang nakakaraan ay ako na ang namahala ng kumpanyang ilang dekada ng tinatag ng pamilya.

“Kamusta na ho kayo Manang Esme?” Tanong ko sa mayordomang mahigit dalawang dekada nang tapat na naninilbihan sa aming pamilya. Asawa rin nya ang katiwala namin sa mga taniman sa hacienda.

“Mabuti naman señorito, pero ito tumatanda na.” Binuntutan pa nya ito ng mahinhing tawa. Bakas pa rin ang gandang taglay ng mayordoma sa lumipas na panahon.

“Maganda pa rin naman ho kayo Manang Esme.”

“Naku nambola pa kayo señorito. Eh kayo ho ba ay may asawa na? Ilang taon na rin kaming walang balita sa’yo maliban na lang sa abala kayo sa inyong kumpanya.”

“Wala pa ho, at wala pang balak.” Natatawang sabi ko.

“Aba’y bakit naman? Sa ganda nyong lalaki na yan dapat may anak na kayo para may magpatuloy ng maganda nyong lahi.”

“Hayaan nyo ho kapag may natipuhan akong babae aanakan ko agad.” Biro ko sa mayordoma.

Laglag ang pangang nakatingin sya sa akin na tila may lumabas na salitang galing ibang planeta muli sa aking bibig. “Grabe naman kayo señorito. Aanakan agad aba’y pakasalan nyo muna.”

“Nagbibiro lang ho ako Aling Esme.” Natatawang sabi ko sa reaksyon nya. “Si lolo ho ba tulog na?” Pag iiba ko ng usapan.

“Naku, ayaw pang matulog ng Señor at hinihintay kayo. Ay teka, kumain na ba kayo?”

“Tapos na ho Aling Esme. Akyatin ko lang si lolo maiwan ko ho muna kayo.” Paalam ko at tinahak na ang grand staircase.

“Kung may kailangan kayo pakikatok na lang ang maids quarter.” Pahabol ng mayordoma.

“Sige ho.”

Binuksan ko ang master bedroom at nakita ang abuelong gising na gising pa na may hawak na photo album, sa tabi nito ay ang makapal na bibliya.

“Lo.” Tawag ko sa kanya at marahang sinarado ang pinto.

Nag angat naman sya ng tingin mula sa tinitingnan na photo album. Malamang ang mga picture na naman ng yumao kong lola at papa ang tinitingnan nya. Inayos nya ang suot na salamin para makita akong mabuti. Ngumiti sya sa akin.

“Yñigo apo.” Masiglang bati nya.

Ngumiti naman ako at umupo sa upuang nasa gilid ng kama nya. Arsenio Alejos ang ama ng Hacienda Alejos. Bakas na ang katandaan sa mukha nya. Ginupo na rin ng mga karamdaman ang dating makisig na pangangatawan.

“Bakit gising pa kayo lo? Namimiss nyo na naman ba si lola at si Papa?”

Isang taon lang pagkatapos mamatay ng mga magulang ko ay sumunod din ang lola ko. Hindi nito nakayanan ang pagkawala ng panganay at nag iisang anak na lalaki. Naging isang malaking dagok ito sa pamilya. Mag isa na lang nyang tinataguyod ang hacienda na dati ay mag katuwang sila ni lola. Ang dalawang anak naman nya na babae na mga tita ko ay hindi gusto ang buhay probinsya at hindi interesadong patakbuhin ang hacienda. Ang Papa ko lang ang nagkainteres kaya lang sa kasamaang palad ay maaga itong nasawi. Kaya ngayon ay inaatang nya sa balikat ko ang responsibilidad na hindi ko naman kayang tanggihan lalo na at may malaking problema sa hacienda at hindi na nya kayang tutukan ito dahil na rin sa dalas na pagsumpong ng sakit nya.

“Alam mo naman na ito lang ang pampaantok ko.” At muli nyang binalik ang mga mata sa mga larawan.

Nakangiti na lang akong pinagmamasdan sya. Bakas pa rin sa mga mata nya ang pangungulila at pagmamahal sa asawa at anak.

“Wala ka pa bang ipapakilala sa akin apo?” Tanong nya at muling nag angat ng tingin sa akin na may munting ngiti sa labi.

Kumamot ako sa batok. “Wala pa ho lo.”

“Aba’y anong balak mo? Magpakatandang binata? Mag tre-trenta y quatro anyos ka na, hindi ka na bumabata apo. Bago man lang ako mawala sa mundong ito ay gusto kong masilayan ang magiging apo ko sa tuhod sa’yo.”

“Hayaan nyo ho lo, baka hindi matapos ang taon na to mabigyan ko na kayo ng apo sa tuhod.” Tanging nasabi ko na lang.

Ngumisi naman sya at umiling iling. “Manang mana ka talaga sa ama mo.”

Napahimas na lang ako sa panga at natawa na rin.

“Sige na apo, magpahinga ka na. Galing ka pang Maynila at alam kong pagod ka. Bukas na lang natin pag usapan ang tungkol sa hacienda.”

Tumango ako sabay tayo at lapit sa kanya. Niyakap ko sya at hinalikan sa noo. “Good night lo..”

---

“Magandang umaga señorito. Mag almusal muna kayo. Nasa labas na rin ang mga magsasaka at ang señor.” Bati ni Manang Esme na aligaga sa kusina kasama ang mga kasambahay. Mukhang gumagawa sila ng meryenda para sa mga magsasaka.

“Mamaya na lang ho Manang Esme haharapin ko muna sila.” Sabi ko at kinuha na lang ang mainit na kapeng bagong timpla. Alam kong kanina pa nasa labas ang mga magsasaka dahil maagang nagpatawag ng meeting si lolo.

“Kayo ho ang bahala.”

Tumango na lang ako at lumabas ng komedor. Agad namang tumayo sa pagkakaupo ang katiwala namin at nagliwanag ang mukha ng makita ako. Nginitian ko sya.

“Magandang umaga señorito! Aba’y lalo kayong gumandang lalaki.” Masiglang bati ng matandang katiwala na si Mang Carlitos na asawa ni Manang Esme.

“Magandang umaga rin ho Mang Carlitos.” Balik bati ko at tinapik sya sa balikat.

“Masaya ho kami na narito na kayo, mapapanatag na kami.”

Tumango tango ako at sumimsim ng kape. “Nakapag almusal na ho ba kayo?”

“Kanina pa bago ako pumarito. Nasa labas na ang lahat pati si Señor.”

Sabay na kaming lumabas sa malawak na porch ng mansion kung saan nagtipon tipon ang lahat ng magsasaka ng hacienda. Agad silang nagsipag tayuan sa kanilang mga upuan at binati ako.

“Magandang umaga ho señorito!” Sabay sabay na masayang bati nilang lahat.

“Magandang umaga din ho sa inyo.” Nakangiting bati ko sa kanila. “Magsi upo na ho kayo.”

Lumapit namin sa akin si lolo na inalalayan ng kanyang sekretarya. “Apo, sinabihan ko na sila tungkol sa pamamahala mo sa hacienda at lahat naman sila ay pabor.”

Tumango naman ako at hinawakan ang kanyang braso para alalayang humakbang sa balitang. “Mabuti naman ho kung ganon.”

“Ako’y papasok na sa loob, ikaw na at si Carlitos ang bahala dito.” Paalam nya sabay tapik sa balikat ko. Tinanguan ko na lang sya at hinarap ang mga magsasaka.

Sa aming pagpupulong ay nalaman ko ang madalas na problemang kinakaharap ng mga magsasaka kagaya ng madalas na nasusunugan ang ibang parte ng taniman. Akala nila nung una ay aksidente lang pero napapadalas na ito at parang sinasadya na. Napapadalas na rin ang nakawan ng mga tubo at saging. Ang hinala ng lahat ay may nakapasok na tao galing kabilang hacienda at balak manabotahe.

Ang Hacienda Nobrales ang katabing hacienda ng Hacienda Alejos at mortal na kompetitor ng hacienda. Parehas kasing pagtatanim ng tubo ang pinagkakakitaan ng parehong hacienda. Mas malaki nga lang ang sakop ng Hacienda Alejos sa San Agustin, halos sampung barangay ang sakop nito. Hindi lang sa pagtatanim ng tubo ito kumikita kundi pati na rin sa pagtatanim ng saging na ini-export pa sa ibang bansa.

“Señorito mauuna na kami.” Paalam ni Mang Carlitos.

“Sige ho, mag ingat kayo.”

Hinatid ko na lang sila ng tingin. Bumuntong hininga muna ako bago pumasok sa loob.

“Sir, tumawag ho ang sekretarya ng Mayor. Gusto daw ho kayong makausap ng personal ng Mayor.” Imporma ng sekretarya ni lolo.

Tumango ako sa kanya. “Sige Alfred, i-set mo ko ng meeting sa kanya.”

Dumiretso ako sa library kung nasaan ang office ni lolo. Mukhang magtatagal pa ako sa hacienda..

---

Sa mga nagtatanong, bukas pa po ako mag u-update sa Lara. ☺️ Salamat po. 🙏❤️

chapter 2

Amira

“Acla wait naman!”

“Bilisan mo kase! Kalalaki mong tao ang bagal bagal mo.” Naiinis sa sabi ko sa binabae kong kaibigan at mas binilisan pa ang lakad. Ang tagal naman kasi nitong mag retouch dinaig pa ang babae. Mamaya wala na kaming maupuan. Siguradong kanina pa ako hinahanap ni Alvin sa bleacher.

“Kung makalalaki ka naman! Hoy babae ako no! Sabunutan kita dyan eh. Ang pasmado ng bibig neto.” Sabay irap nya ng makasabay na sa paglalakad ko.

Tinawanan ko lang sya. “Ang bagal bagal mo kasi eh.”

“Huuu, excited ka lang makita ang jowa mo. Malamang nag e-enjoy yun sa hiyawan ng mga babae.”

“Tumigil ka nga!” Asik ko sa kanya. Alam nya talaga kung paano ako asarin.

“Eh totoo naman!” Nag make face pa sya. Talagang inaasar ako ng baklitang to eh.

“Hindi ka titigil? Kukurutin ko yang bayag mo?” Pinandilatan ko sya ng mata.

Awtomatikong pinagdikit naman nya ang mga hita at tinakpan ng kamay ang gitna. “Tigil tigilan mo eggballs ko ha! Yung eggballs na lang ni Alvin ang panggigilan mo.”

“Gaga!”

“Uy! Namula sya. Nahawakan mo na eggballs nya no?”

“Hindi no!”

“Weh di nga?”

“Di wag kang maniwala.” Inirapan ko sya at nagpatiuna na sa gymnasium.

Sa loob na limang buwan na relasyon namin ni Alvin ay hindi pa kami lumalampas sa simpleng halik at yakap. Hindi naman sya humihingi ng higit pa doon. Sobrang gentleman nya at nirerespeto ako.

Parehas kaming nag aaral sa isang unibersidad ng lalawigan. Mas ahead lang sya sa akin ng isang taon. Nasa ikatlong taon na sya ng kursong civil engineering at ako naman ay nasa ikalawang taon ng nursing. Ang alam ng lahat ay manliligaw ko pa lang sya, tanging itong si Tonio lang ang nakakaalam ng relasyon namin. Ayaw kasi ng mga mgulang ko lalo na si itay kay Alvin dahil sa mga magulang nito. Isang vice mayor kasi sa kabilang bayan ang ama ni Alvin at nasasangkot sa kabi kabilaang issue.

Hindi na magkamayaw sa paghiyaw ang mga estudyante sa loob ng gymnasium lalo na ang mga kababaihan. Puno puno ng tao ang loob at kailangan mo pang makipag siksikan para makapasok.

“Excuse me! Excuse me lang!” Sabi ni Tonio habang nakikipag siksikan sa unahan. Nakasunod lang ako sa kanyang likuran.

“Bilis acla! Dito tayo!” Hinila nya ang kamay ko sa may unahan ng bleacher.

“Teka lang naman!” Nagigitgit at nasisiko na kasi ako ng ilang estudyanteng nanonood din. 

“Go Alvin! Woooo!” Sigaw ni Tonio ng hawak na ni Alvin ang bola at tumakbo na papunta sa kabilang ring.

Nang makapwesto na ako ng maayos ay nakisigaw na rin ako. Mukhang narinig naman nya ang sigaw ko at hinanap ako ng tingin. Nagsigawan naman ang mga kakampi nya dahil dalawa na ang bantay nya. Ngunit binalewala lang nya ang mga ito at smooth na shinoot ang bola. Naghiwayan na naman ang mga estudyante nanood ganun na rin kami ni Tonio. Nang makita na ako ng kanyang mga mata ay tinuro pa nya ako sabay flying kiss. Nag init ang pisngi ko sa kanyang ginawa. Si Tonio naman ay parang mas kilig na kilig pa kesa akin sa katitili at sinamahan pa ng pagyugyog sa balikat ko. Kung ang halos lahat ay kinikilig meron din namang iba na halos mawala na ang mata sa kaiirap lalo ang isang grupo ng mga babae na masama na ang tingin sa akin.

“Wag mo na silang pansinin, inggit lang ang mga yan. Palibhasa mga patay na patay sa jowa mo lalo na yang si Suzette.” Sabi ni Tonio sabay irap pa sa grupo ng mga babae.

Kilala ang grupo ng mga babae na yun na mga sosyal sa loob ng university. Palibhasa galing sa mga may kayang pamilya. Iniwas ko na lang ang tingin sa kanila at tinuon ang pansin kay Alvin na animo’y nagpapakitang gilas sa paglalaro. Kada shoot nya ng bola ay magpa-flying kiss pa sa akin. Kaya hanggang sa matapos ang laro na panalo ang team nila ay pulang pula na ang mukha ko na parang kamatis.

Sa labas na kami ng gymnasium naghintay ni Tonio. At ng makitang lumabas na ang team nila Alvin ay syang kurot ko kay Tonio na hudyat na pwede na nya akong iwan. Inirapan muna nya ako at maarteng hinawi ang invisible nyang mahabang buhok saka lumakad papalayo. Nag paalam muna si Alvin sa mga teammates nya at patakbong lumapit sa akin na may malawak na ngiti sa labi.

“Hi babe!” Bati nya sabay halik sa pisngi ko.

“Hello! Napagod ka ba?” Nakangiting tanong ko at kinuha ang bimpong nakasampay sa balikat nya at pinunasan ang pawisan nyang mukha at leeg. Nakasuot na sya ng puting t-shirt pero jersey shorts pa rin ang pang ibaba nya. Ngiting ngiti naman sya habang pinupunasan ko. Kinagat ko naman ang loob ng pisngi ko habang nakatingin sa gwapo nyang mukha.

“Hindi. Nandito ka na eh.”

“Huu, bolero mo.” Kunwaring inirapan ko sya.

Tumawa lang sya at pinisil ang pisngi ko. “Nagustuhan mo ba ang performance ko?”

“Oo naman! Ang galing mo kaya.”

“Oo nga. Rinig ko nga ang mga tili mo kanina eh.” Nanunuksong nginisihan nya pa ako.

“Hoy, isang beses lang ako tumili kanina no. Baka tili ni Tonio ang naririnig mo.” Tanggi ko sabay nguso. “Halika ka na nga!” At nagpatiuna na akong lumabas ng gate. Tatawa tawang sumunod naman sya sa akin.

Kumain kami sa madalas naming kainan sa bayan. Medyo tago ang lugar na ito kaya maliit ang tsansang may makakita sa amin na kakilala ni tatay. Baka kasi isumbong ako sa kanya na nakikipag kita sa isang lalaki.

Noon ngang unang nanligaw si Alvin sa bahay at nalaman nyang anak ito ng vice mayor sa kabilang bayan ay pinapalayo na nya ako dito. Kapag tinatanong ko naman kung bakit ayaw nya kay Alvin ay basta lang ang sinasagot nya. Mahal ko si Alvin at sya ang pangarap kong makasama habang buhay. Ganun din naman sya sa akin. Ang usapan nga namin ay magpapakasal kami pag graduate ko. Siguro sa panahon na yon ay tanggap na sya ni tatay..

“Babe, kelan kaya ako matatanggap ng tatay mo?” Tanong nya habang magkayakap kami sa loob ng kotse nya.

“Bigyan pa natin ng panahon si tatay babe, matatanggap ka din nya at ang relasyon natin.” Tiningala ko sya at binigyan ng matamis na ngiti.

“Hihintayin ko ang araw na yon.” Ngumiti din sya at kinintalan ako ng halik sa labi.

Kung sa magulang naman nya ay tanggap naman ako ng daddy nya maliban lang sa mommy nya na may kasungitan. Siguro kagaya rin ni tatay ay kailangan ko din bigyan ng panahon ang mommy nya at matatanggap din nya ako..

---

Tumayo ako ng bumukas ang pinto at pumasok ang pagod na pagod na si itay kasunod si inay. Lumapit ako sa kanila at nagmano.

“Mukhang pagod na pagod ho kayo tay ah.” Ani ko sa kanya ng umupo sya sa kawayan naming sofa at sinandal ang ulo. Ang inay naman ay dumiretso sa kanilang kwarto para magpalit ng damit.

“Oo anak, abala kasi sa hacienda ngayon. Sinamahan ko pa ang señorito maglibot sa buong taniman.” Pinaypay nya ang hawak na balanggot sa mukha. Tinungo ko naman ang standfan at tinapat sa kanya.

“Ganun ho ba. Gusto nyo bang kumain na? Nakapagluto na ho ako.” Alok ko sa kanya.

Tumango naman sya at tumayo. “Sige anak maghain ka na, magbibihis lang ako.” Tinapik pa nya ako sa balikat ng marahan at tinungo ang kwarto.

Napabuntong hininga na lang ako habang nakatingin sa kwarto nila. Minsan naaawa na ako sa kanila ni inay. Alam kong napapagod na sila sa araw araw na pagtatrabaho sa hacienda. Matatanda na rin sila at may mga sakit na ring nararamdaman. Kaya nga ako nagsusumikap na makatapos at nursing talaga ang kinuha ko para maalagaan ko sila. Yun man lang ang maisukli ko sa pagsasakripisyo nila para sa akin.

“Kamusta naman ang pagpupulong nyo kanina?” Tanong ni inay sa pagitan ng pagsubo.

“Ayun, mapapanatag na rin kami dahil si señorito na ang mamamahala ng hacienda. Siguradong may kalalagyan na ang kung sinomang tumatraidor sa hacienda. Mabait ang señorito pero kasing lupit din yun ng kanyang ama sa mga traidor. “ Sagot ni itay at uminom ng tubig.

“Mabuti naman. At ang hiling ko lang ay magtagal pa dito ang señorito dahil mahina na rin ang señor at baka makaapekto pa sa kanyang kalusugan ang pag iisip sa mga problema ng hacienda.”

“Sana nga. Isama na lang natin sa mga dasal ang kalusugan ng señor. Nawa’y bumuti pa ang kanyang kalusugan.”

Bahagya akong nakaramdam ng lungkot ng marinig ang kalagayan ng butihing señor. Mabait ito sa lahat ng magsasaka at mapagbigay. Lagi din ako nitong binibigyan ng chocolates kapag sinasama ako ni inay sa mansion. Nung kalakasan pa nito ay madalas itong makihalubilo sa mga simpleng mamamayan ng San Agustin. Lagi din imbitado ang mga tagarito kapag may okasyon sa mansion. Dalawin ko kaya sya?..

Eksaktong 11:30 ng tanghali umalis ako ng bahay dala ang basket na yari sa rattan para hatiran ng pananghalian si itay sa bukid. Paborito nyang sinaing na tulingan ang dala ko at bagong saing na kanin. Dinalhan ko na rin sya ng sariwang prutas at malamig na malamig na tubig. Sinamahan ko na rin ng malinis na bimpo. Si inay naman ay sa mansion na kakain. Medyo mahaba haba ang lalakarin papuntang bukid kung saan naroon si itay.

“Ay ano ba yan!” Palatak ko ng sumabit ang dulo ng aking bestida sa nakausling kahoy. Medyo mahangin kasi ngayong araw na ito. Nang matanggal ko sa pagkakasabit ang bestida ay hinawakan ko naman ng maigi ang suot kong balanggot sa ulo dahil baka liparin maghabol pa ako sa bukid. May ilan din akong nakakasabayan na maghahatid din ng pananghalian para sa mga magulang at asawa nila.

Tanaw ko na ang malaking puno ng mangga kung saan namamahinga ang mga magsasaka. Ikinaway pa ni itay ang hawak na balanggot ng matanaw ako. Sinalubong nya ako ng ako’y malapit na.

“Dapat pinasabay mo na lang ito kanila Saling, naarawan ka pa. Tirik pa naman ang araw.” Sabi nya habang nilalabas ang laman ng basket.

“Ayos lang tay, wala naman akong pasok at namimiss ko na ring maglakad sa bukid.” Nakangiting saad ko.

“Hayaan mo namang maarawan ang anak mo Carlitos ng umitim naman.” Sabat ni Mang Nono na kapitbahay lang namin.

“Oo nga. Aba’y lalo kang gumaganda Amira. Gusto ka ngang ligawan ng panganay ko kaya lang takot dito kay pareng Carlitos.” Singit naman Ka Ensyong. Kilala ko ang panganay nyang anak na laging nakatambay sa tindahan ng kapitbahay namin at babatiin ako kapag nakikita ako.

“Hindi pa pwede, bata pa si Amira at nag aaral pa.” Sagot naman ni tatay at nagumpisa na ring kumain.

“Mukhang mahihirapan ang mga manliligaw mo sa tatay mo Amira.” Ani Mang Nono.

“Pahihirapan ko talaga sila, aba’y nag iisang anak ko yan at babae pa. Halos hindi nga namin padapuang mag asawa yan sa lamok tapos ganun ganun na lang nila kadaling makukuha. Dadaan muna sila talim ng itak ko.” Litanya ni tatay.

Tatawa tawa na lang iiling iling ang mga kasamahan nya. Kilala kasi nilang matapang at istrikto si tatay. Naguilty ako sa sinabi nya kaya napakagat labi na lang ako. Mas lalo akong natakot na aminin sa kanya ang relasyon namin ni Alvin. Baka maitak nya ito ng wala sa oras.

“Si señorito!”

Agad na nagtayuan ang mga magsasaka pati na rin si tatay. Huminto sa tapat ng puno ng mangga ang isang itim na wrangler jeep. Bumukas ang pinto ng driver seat at bumaba ang isang matangkad at malaking lalaki na may suot na aviator. Nakaawang naman ang labi ko habang nakatingin dito. Para itong isang modelo sa magazine. Ito na si Señorito?

“Señorito!” Bati ni itay at lumapit sa lalaking dumating.

Tinanggal naman ng lalaki ang suot na salamin. “Magandang tanghali ho sa inyo. Mukhang naabala ko ang inyong panananghalian.”

Mas lalo pang napaawang ang labi ko ng tinanggal nya ang kanyang salamin at ang malaki nyang boses ay tila humahagod sa katawan ko. Ipinilig pilig ko ang ulo sa pumasok sa aking isipan.

“Hindi naman ho señorito, patapos na rin kami.” Sabi ni Mang Nono.

“May kailangan kayo señorito?” Tanong naman ni tatay.

Lumibot naman ang paningin ng señorito sa mga magsasaka hanggang sa huminto ang kanyang mata sa akin. Bahagya pang napaawang ang kanya mga labi nya. Parang bigla namang may sumipa sa dibdib ko ng magtama ang aming mga mata..

---

chapter 3

Yñigo

Para akong namatanda at hindi maalis ang paningin sa babaeng may hawak na basket at balanggot. Namumukod tangi sya sa mga naroon. Napakaamo ng maganda nyang mukha na binagayan pa ng mahaba at itim na itim na buhok at maputing kutis. Para syang isang diwata na napadpad sa gitna ng bukirin. 

“Ayos lang kayo señorito?”

Napakurap kurap ako ng mata at bumaling kay Mang Carlitos na naka kunot ang noo. Napahimas naman ako ng batok at binigyan pa ng isang sulyap ang babae na busy na ngayon sa paglalagay ng mga pinagkainan sa basket.

Tumikhim ako bago nagsalita. “Ah oho Mang Carlitos, napadaan pala ako dito dahil magpapasama ako sa inyo sa bayan.”

“Ganun ba. Walang problema señorito. Amira!” May tinawag itong babae. Lumapit naman ang babaeng nakapukaw ng aking atensyon. Napalunok ako ng mapagmasdan ko ito ng malapitan. Nakakabato balani ang ganda nito.

“Señorito, si Amira ang nag iisa kong anak kung natatandaan nyo pa. Amira bumati ka kay señorito.”

“Magandang hapon ho señorito at maligayang pagbabalik sa hacienda.” Malamyos na boses na bati nya at may kiming ngiti sa labi. Napaawang naman ang labi ko. Ito na si Amira? Ang batang laging

nakabuntot

kay Manang Esme noon sa mansion?

12 years ago…

“Iih nay.. gusto ko po ng chocolate.”

Dinig kong ungot ng isang maliit na boses ng batang babae galing sa kusina.

“Nak, hindi sa atin yun. Papabili na lang tayo kay tatay mamaya sa bayan ha.” Malumanay naman na sabi ni Manang Esme.

“Iih.. gusto ko po yung nasa ref, mas masarap po yun eh.” Pangungulit pa ng batang babae.

“Anak, hindi nga sa atin yun.”

“Eh di hihingi po ako kay señor Arsenio, bibigyan po ako nun.”

“Amira anak, wag ng makulit. Papagalitan ka ni tatay kapag nalamang nagkulit ka.” Medyo matigas na ang boses ni Manang Esme. 

“Ihh nay..”

“Amira.” May pagbabanta na sa boses ni Manang Esme.

Pumasok na ako sa komedor para silipin sila. Sinuklay suklay ko pa ng daliri ang magulong buhok dahil kagigising ko lang.

“Morning Manang Esme.” Bati ko.

“Ay, magandang umaga señorito. Gising na pala kayo. Gusto nyo na bang kumain? Ipaghahain ko kayo.”

“Mamaya na ho. Kape na lang ho muna ako.” Nakangiting sabi ko.

Nakita ko naman ang batang babae na nakakapit sa palda ni Manang Esme at inosenteng nakatingin sa akin ang bilugan nyang mga mata habang kagat kagat ang hintuturo. Ang cute nito sa suot na bulaklaking pink na bestida at nakalugay ang itim na itim nitong buhok na hanggang balikat. 

“Ay señorito, si Amira nga pala ang nag iisa naming anak ni Carlitos.” Nakangiting pagpapakilala ni Manang Esme sa batang babae. Ngumiti ako at umuklo sa harap nya.

“Hi! Ilang taon ka na little girl?” Nakangiting tanong ko sa kanya.

Tila nahihiya pa syang magsalita at nagtago sa palda ng ina.

“Amira anak, tinatanong ka ni señorito.”

Tumingala muna sya sa ina  bago tumingin sa akin. “Seven po.“Sagot nya.

Ang cute! Pati boses cute. Inabot ko ang kanyang ulo at ginulo ang buhok. Natawa naman ako ng inayos nya ito habang nakanguso ang maliit na bibig.

“Gusto mo ba ng chocolate?”

Nagningning ang mata nya ng makarinig ng chocolate. Tumingala muli ito sa ina na tila nanghihingi ng permiso. Ng ngumiti si Manang Esme saka lang ito tumango sa akin. Tumayo ako at tinungo ang refrigerator. Kumuha ako ng isang toblerone at binigay sa kanya. Agad agad naman nya itong kinuha at may munti ng ngiti sa labi.

“Amira anak, anong sasabihin mo kay señorito?” Paalala ni Manang Esme.

“Salamat po señorito.” Aniya sa maliit na boses.

“Walang anuman. Akin na muna, buksan natin.”

Excited naman nya itong binigay sa akin para buksan ko. Agad naman itong kumagat ng kapiraso habang nangingiti. Ang sarap lang nyang pagmasdan habang takam na takam sa tsokolateng binigay ko.

“Pagkatapos mong kumain ng chocolate dapat mag toothbrush ka para hindi masira ang teeth mo.” Malumanay kong sabi sa kanya.

Tumango naman sya. “Opo, lagi po yun sinasabi sa akin nila nanay at tatay eh.”

“Good girl.” Ani ko at pinahid ang tsokolateng nasa gilid ng labi nya..

Mula noon ay madalas na itong humingi sa akin ng tsokolate kapag nakikita ako sa hacienda. Lagi ko rin naman itong binibigyan dahil wala naman masyadong kumakain ng tsokolate sa mansion at masasayang lang. Isa pa, nakakaadik din ang buhay na buhay na ngiting binibigay nito kapalit ng tsokolate. Dahil walang bata sa mansion ay nakakagiliwan namin ito lalo na ako. Tuwing uuwi ako galing Maynila ay lagi ko itong pinapasalubungan. Ngunit lumayo ang loob nito sa akin dahil sa isang insidente..

“Marlyn, nasaan na yung mga papeles na inuwi ko kagabi? Nandito lang yun eh! Inayos mo ba ang lamesa ko?” Mataas ang boses na tanong ko sa sekretarya ng papa ko.

Inisa isa ko ang patong patong na folder pati na rin ang drawer. Ang ayoko sa lahat ay pinapakialaman ang gamit ko ng walang pasabi. Kagaya ngayon, hindi ko na alam kung saan hahagilapin ang papeles na inuwi ko kahapon. Napapalatak na padabog kong sinarado ang mga drawer na binuksan ko.

“I-Inayos ko ho kahapon kasi nakakalat.” Aniya sa nanginginig na boses.

Napakamot ako sa ulo dahil sa inis. “Hindi mo ba alam na ayoko sa lahat na pinapakialaman ang mga gamit ko?” Nakapamewang na asik ko sa kanya.

Mainit ang ulo ko dahil kagigising ko lang nag away na kami ni Papa. Tapos ngayon nawawala pa ang mga papeles na inuwi ko kagabi galing Maynila.

“H-Hahanapin ko na lang po sir.” Nauutal pa na sabi nya.

“Oh please make it fast!”

Nakapamewang na palakad lakad ako sa loob ng library habang ang sekretarya naman ay aligagang hinanap ang pinahahanap ko. Bigla namang bumukas ang pinto at pumasok ang batang si Amira na masaya ng makita ako.

“Señorito! Sabi na nga ba dumating na kayo eh!” Masiglang wika ng batang si Amira na may masayang ngiti sa labi. “San na po pasalubong ko?”

Binigyan ko sya ng tipid na ngiti. “Mamaya na lang Amira ha?”

“Pero sabi mo bibigay mo pagdating mo po?” Nakanguso ng sabi niya.

Kung hindi lang mainit ang ulo ko ay siguradong matutuwa ako sa ka cute-an nya pero hindi muna ngayon hangga’t hindi nahahanap ang mga papeles.

“Oo, pero mamaya na ha? Pagkatapos ko mag work – “

Natigilan ako ng makita ang hawak nyang lukot na papel sa kabilang kamay na parang pamilyar sa akin. Ang kabilang kamay naman nya ay may hawak na lapis.

“Amira ano yang hawak mo?”

“Eto po?” Itinaas nya ang lukot lukot na papel.

Kinuha ko ito. Napamura ako ng makitang ito ang isa sa papeles na hinahanap ko. Bukod sa lukot lukot na ito ay puro sulat pa ng lapis. Napapikit ako ng mariin at pinipigilan ang galit na gustong humalagpos sa batang nasa harap ko.

“Saan mo nakuha to?” Madiin na sabi ko at nagpipigil na magtaas ng boses.

“Sa lamesa po.” Sabay turo nya sa mesa.

Napabuga ako ng marahas na hininga.

“Sinong nagsabi sa’yo na pwedeng mong pakialaman ang mga gamit sa mesa ha?” Hindi ko na napigilan ang sariling pagtaasan sya ng boses.

Unti unti namang nalukot ang mukha nya at maluha luha na. Kita sa kanyang mukha ang takot sa akin. “W-Wala po.”

“Wala pala eh! Hindi ka ba tinuruan ni Manang Esme na wag kumuha ng bagay na hindi sayo? At pa’no kang nakakapasok dito sa library ha?” Singhal ko sa kanya. Bakit hinahayaan ng mga tao dito na makapasok ang bata sa library.

Napasibi naman sya at nagsimula ng magpatakan ang mga luha sa mata. Yumuyugyog na rin ang maliit na balikat nya. Akmang lalapit si Marlyn sa bata ay pinigilan ko sya. Maya maya pa ay humahangos ng pumasok si Manang Esme. Narinig siguro ang malakas kong boses.

“Señorito anong nangyayari dito?” Tanong nya at lumibot ang mata sa amin.

Nang makita ang anak na umiiyak ay nilapitan nya ito. Tuluyan ng umiyak ang batang si Amira at yumakap sa ina. Inalo alo nya ang anak at hinagod ang likod. Tumingin naman sya sa amin ni Marlyn na tila nagtatanong. Pero ng makita nya ang hawak kong papael na lukot lukot ay saka lang nya napagtanto kung ano ang nangyayari.

“Señorito, pagpasensyahan nyo na ang anak ko. Hindi na ito mauulit.”

Napahilot naman ako ng noo at humugot ng malalim na hininga. “Sige na ho Manang Esme. Pakilabas na lang ang anak nyo at sana wag nang maulit ito.” Maawtoridad na sabi ko.

“Pasensya na talaga señorito. Hayaan nyo pagsasabihan ko ang anak ko.” Hinging paumanhin ni Manang Esme at lumabas na ng library akay akay ang umiiyak pa ring si Amira..

Simula non ay hindi na sya lumalapit sa akin at tumatakbo sya palayo kapag nakikita ako.

“Hi Amira! Hinahanap mo ba ang nanay mo?” Nakangiti kong bati sa kanya ng maabutan ko syang papasok ng kusina. Hindi sya nagsalita at nakatingin lang sa akin. Bakas pa rin sa mata nya ang takot sa akin. Dumukot ako sa bulsa at nilabas ang isang chocolate bar.

“Gusto mo ng chocolate? Masarap to. Diba gusto mo nito?” Nakangiti kong alok sa kanya at winagayway pa ang tsokolate. Nakatingin lang sya akin at maya maya lang ay kumaripas na ng takbo. Napabuntong hiningang tinanaw ko na lang sya.

Hindi na rin nya tinatanggap ang tsokolateng binibigay ko mula noon maliban na lang pag si lolo ang nagbibigay. Nakaramdam ako ng lungkot pero binalewala ko na lang, inisip ko na babalik din ang pagiging malambing nya sa akin. Pero nagpatuloy yon hanggang sa umalis ako ng hacienda..

Present day…

“Ang laki mo na ah!” Tanging nasabi ko at pinasadahan sya ng tingin mula ulo hanggang paa. Mula sa pagiging makulit na paslit noon ay dalagang dalaga na ito ngayon. Isang maganda at nakakaakit na dalaga. Sa tantya ko ay nasa desi nuebe o bente ang edad nya ngayon. Tipid na ngiti lang ang binigay nya sa akin. Namiss ko bigla ang mga ngiti nya sa akin noon.

“Oo nga eh, kaya nga bantay sarado namin yan ni Esme dahil ligawin na.” Si Manong Carlitos ang sumagot. Parang hindi ko naman nagustuhan ang sinabi ni Mang Carlitos na ligawin ito.

“Dapat lang ho talagang bantayan dahil bata pa itong si Amira para sa ligaw ligaw na yan.” Segunda ko.

“Ganun na nga señorito –”

“Ah tay, uuwi na ho ako.” Sabi nya at nilagay na ang balanggot sa ulo.

“O sige, mag iingat ka sa daan.”

“Oho.” Tipid na ngiti at tango lang ang binigay nya sa akin at tumalikod na. At gaya noong maliit pa sya, tinatanaw ko na lang syang papalayo.

“Señorito aalis na ba tayo?” Tanong ni Mang Carlitos.

Bumuntong hininga ako at tumango. “Oho, para maaga ho tayong makauwi.”

Tumango naman sya at pumasok na sa passenger seat. Sinulyapan ko muna ang direksyon ni Amira bago nagpaalam sa mga magsasakang naroon saka sumakay sa driver seat.

---

chapter 4

Amira

Sumilip ako sa bintana ng makarinig ng ugong ng sasakyan sa labas. Nakahinto ito sa tapat ng bahay namin. Bumukas ang pinto ng passenger seat at lumabas si itay na may bitbit na box ng kilalang brand ng cake. Lumabas naman sa driver seat si señorito Yñigo at binuksan ang likurang sasakyan at inalalayan pababa si inay.

“Maraming salamat sa paghatid señorito.” Nakangiting sabi ni itay.

“Walang anuman ho.”

“Gusto nyo bang pumasok muna sa loob?” Aya naman ni inay.

Tumingin si señorito Yñigo sa bahay namin at saktong sa bintana ito tumingin at nagtama ang aming paningin. Nginitian nya ako, umiwas naman agad ako ng tingin at tinuon na lang sa notes ko ang atensyon.

“Sa susunod na lang ho Manang Esme, Mang Carlitos. Gabi na rin ho kaya mauuna na ako.” Dinig kong paalam nya kanila itay at inay.

“O sige, mag ingat kayo sa daan.”

“Oho.”

Ilang sandali pa ay dinig ko na ang ugong ng sasakyan na paalis. Kasunod non ay ang pagbukas ng pinto at pumasok sina itay at inay. Tumayo naman ako at sinalubong sila ng mano.

“O andyan ka lang pala Amira. Hindi ka man lang lumabas para batiin si señorito.” May himig panernermon na sabi ni itay.

“Eh, may ginagawa ho kasi ako tay.” Nagkamot pa ako sa ulo.

Nakita naman nya ang mga notes ko sa lamesita at tumango. “Pero sa susunod kapag nandito si señorito batiin mo. Baka akalain hindi ka namin tinuturuan ng magandang asal.” Pangaral pa nya.

“Hayaan mo na, busy lang ang anak mo sa pag aaral.” Awat naman ni inay na kinuha ang box ng cake mula kay itay at dumiretso ng kusina.

“Magpapalit muna ako ng damit para makakain na tayo. Maghain ka na anak.” Tinapik ako ni itay sa balikat gaya ng nakagawian nya at pumasok na sa kanilang kwarto.

Pasimple naman akong bumusangot, hindi dahil kay itay kundi dahil sa panernermon nya sa akin dahil hindi ako lumabas para batiin si señorito. Naalala ko tuloy bigla noong pinagalitan at pinalo nya ako nung bata pa ako dahil pumasok ako sa library ng mansion at sinulatan ko ang isang papel na pag aari ni señorito. Galit na galit din si señorito sa akin noon at nakakatakot ang itsura nya. Parang kakainin nya ako ng buhay. Pinaliwanagan naman ako ni inay na mali ang ginawa ko.

Bumuntong hininga ako at tumungo na sa kusina para maghain. Nakita ko naman ang cake na nakalapag sa mesa. Sa brand pa lang halatang mahal na. Binuksan ko ito at halos maglaway ako ng makitang chocolate flavor ito. Marami pang toppings ng chocolate sa ibabaw at gilid. Kumuha ako ng isang toppings at sinubo. Napapikit pa ako habang tinutunaw ang chocolate sa aking bibig.

“Galing kay señorito yan. Nagpunta kami ng bayan kanina. Naalala nya paborito mo ang chocolate kaya bumili sya nyan, para sa’yo yan anak. Masarap yan, maraming chocolate na toppings.” Ani itay na umupo na sa lamesa sumunod naman ang inay.

“Kaya magpasalamat ka kapag nakita mo ulit sya.” Dugtong pa ni inay na nagsandok na ng kanin sa bawat plato.

Para tuloy nahirapan akong lunukin ang tunaw na chocolate. Nagsalin ako ng tubig sa baso at uminom.

“O anak kain na. Mamaya na yang cake.” Sabi ni inay.

---

“Sigurado ka ba dyan acla? Ang hirap pa naman magsinungaling sa harap ng tatay mo.” Nag aalinlangan na sabi ni Tonyo.

“Oo nga, basta sabihin mo lang kapag tinanong ka itay, may ginagawa kaming group project sa bahay ng kaklase ko. Saka hindi naman ako magtatagal eh.”

Kahit din naman ako ay nahihirapang magsinungaling sa harap ni itay. Hindi ko naman kasi ugaling magsinungaling dahil tinuruan ako nila itay at inay na laging maging tapat. Ngayon lang naman dahil gusto kong makasama si Alvin at makapunta sa bahay nila. Inimbitahan kase ako ng bunsong kapatid nya dahil birthday nito. Sandali lang naman ako at uuwi na.

“Oo sige na. Basta bilisan mo ah! At wag kang basta marupok, baka ihiga ka lang nun sa kama nya bubukaka ka na.” Paalala pa nya.

“Gaga, hindi ako ganun no.” Sabay kurot ko sa tagiliran nya na ikinangiwi nya.

“Aray! Ang sakit mo namang mangurot acla.” Angal nya at maarteng hinimas himas pa ang tagilirang kinurot ko.

“Bunganga mo kase – o sige na! Batsi ka na! Andyan na si Alvin. Basta yung bilin ko sayo ha?” Pinandilatan ko pa sya ng mata.

“Oo na. Talande..” Sabay irap nya.

“Inggit ka lang! Wala kang jowa.” Sabay irap ko din sa kanya.

“Aba’t – “

“Hi! Nag aaway ba kayong dalawa.” Nakangiting bati ni Alvin sa aming dalawa. Hinalikan pa nya ako sa noo. Kilig na kilig naman ako sa ginawa nya.

“Hindi ah! Ganito lang kaming maglambingan nitong jowa mo hmmp! – sarap sabunutan, haba ng hair!” Sabay hila nya sa buhok ko.

Gumanti naman ako at hinila ang patilya nya na ikinatili nya. Natatawa namang pinapanood lang kami ni Alvin. Nasanay na sya sa ganitong eksena namin ni Tonio. Nung una nga daw pinagselosan pa nya ito dahil lagi kong kadikit.

“Gusto mo bang sumama sa amin Tonio?” Aya ni Alvin.

“Toni, ilang ulit ko bang sasabihin na Toni at hindi Tonio. At hindi ako sasama dahil baka pagselosan ako nyang jowa mo.” Sabay hawi nya ng invisible nyang mahabang buhok.

“O sige pre, mauuna na kami ng babe ko.” Tila nang aasar pang sabi ni Alvin sa kanya sabay suntok ng mahina sa braso nya.

“Ay nakakainis ka fafa Alvin!” Kunwaring naiiyak na sabi ni Tonio at maarteng pinalo palo ang braso ni Alvin.

Tumawa lang kami ni Alvin at tinungo na ang nakaparadang kotse nya. Binuksan nya ang pinto ng passenger seat at inalalayan akong umupo sa loob. Sabay pa naming kinawayan si Tonio bago umalis.

Bumuntong hininga ako habang kipkip sa kandungan ang paper bag na may lamang regalo para sa kapatid nya.

“Ang lalim naman nun.” Nakangiting bumaling sya sa akin. “Ayos ka lang?”

Tumango ako. “Kinakabahan lang.”

“O bakit ka naman kinakabahan?” Nakangiting tanong nya at kinuha ang kamay ko.

“Baka sungitan na naman ako ng mama mo eh.” Napakagat labi ko. Nung huling punta ko kasi sa kanila ay hindi maganda ang salubong sa akin ng mama nya.

“Hindi yan, sinabihan ko na si mama. Wag ka ng mag alala ha?” Dinala nya ang kamay ko sa labi nya.

Ngumiti na lang ako at pilit kinakalma ang nagwawala kong puso sa kaba.

Ilang minuto pa ay nasa tapat na kami ng isang malaking bungalow type na bahay. Modern ang design nito at talagang namumukod tangi sa mga bahay naroon. Hindi man ito kasing kasing laki at rangya ng mansion sa hacienda pero nagsusumigaw pa rin ito ng yaman ng mga taong nakatira dito. Kung sabagay vice mayor ang daddy ni Alvin at isang business woman sa bayan na ito ang mommy nya. Pang limang punta ko na rito sa bahay nila. Mabait naman ang daddy nya sa akin at kasundo ko rin ang bunso nyang kapatid. Kabaliktaran nga lang sa mommy nya. Bumundol na naman ang kaba sa dibdib ko.

Nang makababa na kami ng kotse nya ay kanyang hinawakan ang aking kamay at inakay ako papasok ng malaki nilang bahay. Marami na ring tao sa loob na karamihan ay mga estudyante sa isang sikat na paaralan na malamang ay mga kaklase ng kapatid nya o kaibigan. Halatang galing din sa mga may kayang pamilya. Maraming mga bumabati sa kanya at nagpapa cute na tinatawanan lang nya. Ayos lang naman sa akin dahil mga bata pa sila. Hindi ko na rin pinapansin ang mga pasimpleng irap nila. Mga tipikal na spoiled brat kagaya ng grupo nila Suzette.

“Kuya!”

Tawag ng kapatid nya na masayang lumapit sa amin. Ang ganda nito sa suot na sweetheart dress na kulay pink. Ang alam ko 16 years old na ito at nasa unang taon ng señor high.

“Ate Amira buti nakasama ka. Magtatampo sana ako sayo kung hindi ka makaka attend ng birthday ko eh.” Nakangiting sabi nya at yumakap pa sa akin.

Hinagod hagod ko naman ang likod nya at nangingiti. Parang kapatid na kasi ang tingin ko sa kanya. “Syempre hindi ko nakakalimutan ang birthday mo. Happy birthday Aileen.” Sabay abot ko ng paper bag sa kanya. Masaya naman nyang tinanggap ito.

“O bitawan mo na ang girlfriend ko at baka malamog mo.” Pangaasar ni Alvin sa kapatid. Hindi pa kasi ako binibitawan ni Aileen.

Nakangusong binalingan sya ng kapatid at kumapit sa braso ko. “Birthday ko ngayon at bisita ko si ate, kaya akin na muna sya.” Sabay hatak sa akin palayo sa kuya nya.

Sasabat pa sana si Alvin pero pinandilatan ko sya ng mata. Kakamot kamot na lang sya ng ulo. “Sandali lang ha, ibalik mo sa akin agad si Amira.” Baling nya sa kapatid.

“Oo na, ipapakilala ko lang si ate sa mga kaklase ko. Lagi ko kasing pinagmamalaki sa kanila na maganda ang girlfriend ng kuya ko at matalino pa.” Bigla naman akong mahiya sa sinabi nya.

Ngumisi naman si Alvin na tila nagyayabang. “And I’m proud of it!”

Nag init naman ang pisngi ko sa sinabi nya. Isa ito sa minahal ko sa kanya. Hindi nya ako kinakahiya at laging ipinagmamalaki. Kahit na ba ang alam ng karamihan sa university ay nililigawan pa lang nya ako. Sana lang matanggap na rin sya ni itay para maipagmalaki ko rin sya sa kanila.

“Tara na nga ate.” Hinatak ako ni Aileen papunta sa direksyon ng grupo ng mga kaklase nya.

“Hey guys!” Tinawag nya ang atensyon ng mga kaklase nya. Lumingon silang lahat sa amin at ngumiti.

“Gusto kong ipakilala sa inyo ang pinaka magandang naging girlfriend ni kuya. Si ate Amira.” Sabi nya sabay hilig sa balikat ko. Natouch naman ako sa paraan ng pagpapakilala nya sa akin. Nag hi naman ang mga kaklase nya at ngumiti pa sa akin.

“She’s pretty, but ate Suzette is more pretty. Mas bagay sila ni kuya Alvin.” Sabat ng isang sosyalerang classmate nya. Siniko naman ito ng isang kaklase pa nila. Pero umirap lang ito. Kilala nya si Suzette? Baka kamag anak.

Nahihiyang nilingon ako ni Aileen at humingi ng pasensya sa akin. Ngumiti lang ako. Hindi naman ako apektado dahil sanay na akong makarinig ng ganon sa school pa lang.

Pagkatapos nya akong ipakilala sa iba pa nyang mga kaklase ay hinatid na nya ako sa isang lamesa kung nasaan ang kuya nya. Tumayo naman si Alvin at pinaghila ako ng upuan sa kanyang tabi.

“Nagugutom ka na ba? Ikukuha kita ng pagkain – “

“Alvin hijo, nandyan ka lang pala!” Ang mommy nya na papalapit sa amin at may kasamang babae – si Suzette? Anong ginagawa nya dito? Imbitado din sya?

“Mom.” Tumayo si Alvin at hinalikan sa pisngi ang mommy nya. Tumayo na rin ako at ngumiti. Akmang lalapit ako at magmamano pero nilayo nya ang kanyang kamay. Kaya naiwan ang kamay ko sa ere.

“Mom, kasama ko si Amira.” Sabi ni Alvin.

“I know. Anyway, Suzette is here. Inimbitahan ko sya at ang mama nya. Gusto ka nyang makita anak.” Nakangiting turan ng kanyang ina na hindi man lang ako tinapunan ng tingin. Napakagat labi na lang ako sa pagkapahiya.

Ngumiti naman ng matamis si Suzette kay Alvin at hinalikan sa pisngi. Agad namang dumistansya si Alvin sa kanya at hinapit ako sa bewang. Tumaas naman ang kilay ng babae.

“Hijo, why don’t you join us in our table? Nandoon din ang daddy mo.” Nakangiting aya sa amin ng mommy nya o mas tamang sa sabihin sa kanya, dahil hindi naman ako pinapansin nito.

“Sure mom. Susunod na lang kami.”

“Okay. Hintayin ka namin doon.” Sabi ng mommy nya at tumalikod na na hindi man lang ako pinansin.

Ngumiti naman kay Alvin ng matamis o tamang sabihin na nang aakit si Suzette at irap naman ang binigay sa akin bago sumunod sa mommy ni Alvin.

Narinig kong bumuntong hininga si Alvin. Hinawakan nya ang kamay ko ng mahigpit. “I’m sorry sa inasal ni mommy babe, hayaan mo sasabihan ko uli sya.”

Pilit naman akong ngumiti at umiling. “Ayos lang Alvin.”

Ngumiti naman sya at kinabig ako saka niyakap.

Pakiramdam ko ay mag isa lang ako sa table   kasama ang mga magulang ni Alvin at mga amiga at amigo ng mga ito. Idagdag pa na bidang bida sa usapan si Suzette at pasimpleng inerereto ng mommy nya sa kanya. Hindi ko tuloy malunok ang kinakain ko. Kung hindi lang nandito din sa lamesa si Alvin at Aileen ay mag wo-walk out ako. Umiling iling lang siya at pinipisil ang kamay kong hawak hawak nya sa ilalim ng lamesa. Alam kong ramdam nya na hindi ako komportable. Nahihiyang ngiti naman ang binibigay sa akin ni Aileen. Ang daddy naman nya ay busy sa pakikipag usap sa kumpare nito na isang konsehal.

Parang gusto ko ng umuwi..

---

chapter 5

Amira

Napasilip ako sa kwarto nila itay at inay ng maulinigan kong parang nagtatalo sila.

“Hindi, kaya ko pa sinat lang naman ito.” Sabi ni inay habang umuubo ubo pa.

“Wag ka nang mapilit Esme, dumito ka na lang muna sa bahay at magpahinga. Sasabihan ko na lang si señorito na hindi ka makakapasok.” Ani itay at pilit hinihiga si inay sa papag na may kutson.

“Ikaw ang wag ng mapilit Carlitos. Malakas pa ako at simpleng sinat lang ito.” Ayaw paawat ni inay at akmang tatayo na.

Pumasok na ako sa loob at umupo sa papag sa tabi nya. Tumingin naman silang parehas sa akin. Idinikit ko ang likod ng palad sa noo pati na rin sa leeg ni inay. Medyo mainit nga ito. Kinuha ko ang thermometer sa ibabaw ng nightstand at nilagay sa kilikili ni inay at hinintay tumunog. 38.6 ang nakalagay, may lagnat na ito.

“Nay, uminom na ba kayo ng gamot?” Tanong ko.

“Hindi pa anak, ayos naman ang pakiramdam ko.”

Sabay naman kaming napabuntong hininga ni itay.

“Nay, may lagnat ho kayo kaya kailangan nyong uminom ng gamot. Wag na rin ho muna kayong pumunta ng mansion at magpahinga muna.” Sabi ko.

“Pero anak – “

“Nay.”

“Makinig ka na lang sa anak natin Esme, nurse yan kaya alam nya ang makabubuti sa’yo.” Sabat naman ni itay.

Napangiti naman ako. Kaya gusto ko talagang maging nurse dahil sa kanilang dalawa. Gusto ko silang alagaan kapag may sakit sila kagaya ngayon.

“Oo sige na.” Pag suko na lang ni inay at bumalik muli sa pagkakahiga.

Lumabas naman kami ni itay sa kwarto. Sya ay para maghanda na para pumunta ng bukid, ako naman ay kumuha ng paracetamol at tubig para kay inay. Bumalik akong muli sa kwarto nila at pinainom ito kay inay.

“Alis na ko, Esme magpahinga ka na lang. Sasabihan ko na lang si señorito. Amira ikaw na ang bahala sa inay mo.” Bilin ni itay ng sumilip sa pinto.

“Oho tay, mag ingat rin ho kayo.”

Tumango tango naman sya at tumalikod na.

Sabado ngayon at saktong wala rin akong pasok kaya mababantayan ko si inay..

“Amira anak.”

Dinig kong tawag ni inay. Tinabi ko ang hawak kong tambo at pumasok sa kwarto nila. Nakaupo sya sa papag at may tinutuping mga mantel at nilalagay sa plastic bag na malaki.

“Ano po yun nay?”

“May ginagawa ka pa ba?” Tanong nya.

“Wala na po, tinatapos ko na lang yung walisin. May ipag uutos po ba kayo?” Magalang kong tanong.

“Ipapadala ko sana sayo to sa mansion. Nakilimutan ko kasing ipadala kanina sa itay mo. Mga mantel kasi ito na pinatahi kahapon. Gagamitin ito sa nalalapit na kaarawan ni señorito at kailangan nang labhan. Pwede bang pakidala anak?”

Ngumiti naman ako. “Oho nay, yun lang ba?”

“Oo anak, mag traysikel ka na lang para hindi ka mainitan.”  

“Sige ho.” Kinuha ko ang malaking plastic bag na hindi naman kabigatan.

Tinapos ko muna ang pagwa walis bago umalis..

“Manong bayad ko ho.” Inabot ko ang bayad sa pamasahe kay manong driver ng traysikel bago bumaba bitbit ang plastic bag.

Sa likurang bahagi ng mansion ako tumungo kung nasaan ang kusina at nandoon din ang mga kasambahay.

“O Amira napasyal ka?” Bati ng isang kasambahay na si ate Flor habang nag pupunas ng kamay. Binati din ako ng ilang kasambahay na naroon. Mukhang naghahanda sila para sa pananghalian.

“Ipinadala lang ho sa akin ni inay itong mga mantel para malabhan nyo na daw.” Sabi ko at nilapag ang plastic bag sa counter.

“Ay oo nga pala. Kamusta naman pala si Manang Esme?” Tanong naman ni ate Lita na naghihiwa ng gulay.

“Ayos naman, medyo nilagnat lang. Hindi na namin sya pinapunta rito ni tatay para makapag pahinga.” Sagot ko.

“Oo nga sinabi sa amin ni Mang Carlitos.”

“Ay teka! Bago ka umalis pababaunan kita ng nilagang baka para kay Manang Esme.” Ani Ate Lita at kumuha ng tupperware para paglagyan ng nilaga.

“Sige ho ate.” Ani ko at umupo sa isang stool.

“Amira hija, ikaw ba yan?”

Muli akong tumayo para salubungin ang señor na pumasok sa kusina na akay ang kanyang tungkod. Agad kong kinuha ang kanyang kaliwang kamay at nagmano.

“Magandang umaga ho Señor Arsenio.” Masiglang bati ko sa kanya.

Ngumiti naman sya at tinapik ako ng marahan sa pisngi. “Magandang umaga rin hija. Narinig ko ang boses mo mula sa sala kaya pumarine ako. Aba’y halos isang buwan ka ding hindi nagpapakita sa akin.” Parang may halong tampo pang sabi nya.

Napakamot naman ako ng ulo. “Pasensya na ho Señor Arsenio, busy lang ho kasi sa school. Napadaan lang ho ako para ihatid ang mga mantel, nakalimutan ho kasi ni inay na ipadala kay itay kanina.”

“Ganoon ba. Kamusta naman si Esme?”

“Ayos naman ho, medyo nilalagnat. Kailangan lang po nya ng pahinga.”

“O sige, sabihin mo na lang sa inay mo na pumunta na lang sya dito kapag maayos na ang pakiramdam nya. Ang inay mo kasi masyadong masipag. Teka uuwi ka na ba?”

“Oho, wala ho kasing naiwan kay inay.” Ani ko.

“Ganoon ba. Akala ko ay mag tatagal ka pa. Hindi na tayo nakakapagkwentuhan.” May halong lungkot na sabi nya.

Napakagat labi naman ako. Gustuhin ko man magtagal para makipag kwentuhan sa señor ay hindi pwede dahil walang kasama si inay sa bahay.

“Sa susunod na lang ho kapag wala akong pasok, pupunta ho ako dito para makipag kwentuhan sa inyo.” Nakangiting sabi ko.

“Talaga?” Nagliwanag naman ang mukha ni señor Arsenio sa sinabi ko. Alam kong sabik din sya na may makausap na ibang tao. Mula kasi ng magkasakit sya ay lagi na lang syang nasa loob nitong mansion at hindi nakakahalubilo sa ibang tao maliban sa mga kasambahay.

Tumango ako.

Tuluyan naman syang ngumiti at kinuha ang kamay ko at pinisil. “Aasahan ko yan.”

Natawa naman ako sa sinabi nya. “Oho, promise ho iyan.”

“Ay teka, naalala ko may pinatabi akong chocolate sa refrigerator. Pinatabi ko talaga yun para sa’yo. Buti na lang pumunta ka dito, baka mabulok na ito sa katagalan.”

Binitawan nya ang kamay ko at tinungo ang double door na refrigerator. Kinuha nya ang isang pack ng assorted chocolate. Napakagat labi naman ako at biglang natakam. Hindi pa rin nagbabago ang señor  simula nung maliit pa ako. Hindi sya nakakalimot na bigyan ako ng chocolate. Ako nga yata ang nakaka ubos ng chocolate sa ref nila nung bata pa ako eh.

“O heto, para sa’yo yan hija.” Nakangiting inabot nya sa akin ang pack ng chocolate. Masayang tinanggap ko naman ito.

“Salamat ho señor Arsenio.”

“Kuhh! Wala iyon. Wala namang kakain nyan dito. Itong mga kasambahay naman ay takot tumaba.” Binuntutan pa nya ng tawa ang sinabi. Nagtawanan din naman ang mga kasambahay na naroon. Sobrang bait talaga ng señor sa lahat kaya mahal sya at sobrang ginagalang.

“Lo.”

Sabay naming nilingon ng señor ang bagong dating sa kusina. Si señorito Yñigo na bagong ligo. Nakasuot lang ito ng t-shirt na puti at khaki pants. Ang gwapo ng itsura nito. Kunsabagay, gwapo na ito noon pa. Binati sya ng mga kasambahay na tinanguan lang nya.

“Yñigo apo, may kailangan ka?” Tanong ni Señor Arsenio sa kanya.

“Wala naman ho, itatanong ko lang kung nakainom na kayo ng gamot.” Sabi nya na ang mga mata ay nasa akin. Bigla naman parang kinabahan ako. Kakaiba kasi ang mga titig nya, parang nanunuot sa kaloob looban ko.

“Oo, kanina pa hijo.” Sagot ni señor Arsenio.

Tumango lang sya at hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin.

Alanganin akong ngumiti at binati sya. “M-Magandang umaga ho señorito.”

Ngumiti sya at may kung anong kislap sa kanyang mga mata na hindi ko mabasa. “Magandang umaga rin Amira.”

“Ah señor Arsenio, uuwi na ho ako baka hinahanap na ako ni inay.” Paalam ko. Hindi ko na rin kasi matagalan ang klase ng pagtitig sa akin ni señorito. Parang kakaiba.

“O sige mag iingat ka hija.” Tinapik pa nya ako ng marahan sa balikat.

Ngumiti naman ako at tumango. Kinuha ko ang maliit na eco bag na naglalaman ng nilaga para kay inay.

“Sumabay ka na lang sa akin Amira.” Biglang sabat ni señorito na ikinatigil ko.

“Aalis ka hijo?” Tanong ni señor Arsenio.

“Ah oho, may bibilhan lang ako sa bayan lo. Sumabay ka na lang sa akin Amira madadaanan ko rin naman ang sa inyo.”

“N-Naku wag na ho nakakahiya naman. Sasakay naman ho ako ng traysikel.” Natatarantang sabi ko.

“Sige na hija, sumabay ka na para makatipid ka sa pamasahe.” Segunda pa ni señor Arsenio.

Napakagat labi na lang ako at tumango. Baka magtampo pa ang señor kapag tumanggi pa ako.

Nagpaalam muna ako sa mga kasambahay bago sumunod kay señorito Yñigo. Kumaway naman sa akin ang señor na ginantihan ko naman ng kaway.

Nang malapit na ako sa sasakyan ay bukas na ang pinto ng passenger seat at nakaabang si señorito.

“Hop in.” Sabi nya.

Tumalima naman ako. Para akong nakuryente ng hawakan nya ako sa braso para alalayang makapasok sa loob. Kaya nagmadali ako sa pag upo. Nilagay pa nya ang kamay sa ibabaw ng ulo ko para hindi ako mauntog.

“S-Salamat ho.” Nauutal kong sabi.

Ngumiti lang sya at umikot na sa driver seat. Nang makapasok na sya at maisarado  ang pinto ay lumukob ang amoy ng pabango nya sa loob ng sasakyan. Hindi naman ito matapang at masakit sa ilong. Masarap pa ngang singhutin.

Napasinghap naman ako ng dumukwang sya at abutin ang seatbelt. Pigil ko naman ang hininga ko at iniwas ang mukha. Halos isang dangkal na lang kase ang layo ng mukha namin. Naaamoy ko pa ang mabango nyang hininga. Bigla namang kumalabog ang dibdib ko sa hindi ko malamang kadahilanan.

“There. Ayos ka lang?” Tumingala sya sa akin ng hindi nilayo ang mukha kaya mas lalo ko pang nalanghap ang mabango nyang hininga ng magsalita sya. Nag init naman ang pisngi ko at tumango na lang sa kanya.

Ngumiti naman sya at bumalik na sa pwesto nya. Kinabit na rin nya ang seatbelt sa katawan at binuhay ang makina.

Tahimik lang kami habang umaandar ang sasakyan. Kipkip ko naman sa kandungan ang chocolate na binigay ni señor Arsenio at ang eco bag na may lamang nilaga.

“Kamusta ka naman Amira?” Biglang tanong nya. Binigyan ko naman sya ng isang sulyap ay lumunok. Bakit ba ako kinakabahan sa kanya?

“A-Ayos lang ho señorito.” Sagot ko.

Tumango naman sya at sumulyap din sa akin. Ayun na naman ang mga mata nyang malalim kung tumingin.

“Kamusta naman ang pag aaral? College ka na diba?” Tanong pa ulit nya.

“2nd year college na ho ako sa kursong nursing.”

“Oh, so gusto mo palang maging nurse.” Nakangiting sabi nya.

Tumango naman ako. “Oho.”

“Ayos yan, kapag rehistrado ka ng nurse, pwede mo ba akong alagaan?”

“Ho? Bakit ho? May sakit kayo?”

“Wala naman. May sakit lang ba ang inaalagaan?” Natatawang tanong pa nya.

“Oho, may sakit lang ang inaalagaan ng nurse.” Ani ko.

“Sabi ko nga.” Sabay kamot nya sa pisngi.

Hindi na ako sumagot at namayani muli ang katahimikan ng ilang sandali.

“Amira may gagawin ka ba bukas?”

Napalingon ako sa kanya. “Wala naman ho. Bakit ho?”

“Pwede mo ba akong samahan lumibot sa buong bayan? Sampung taon na rin kasi akong hindi umuwi dito at marami na ang nagbago, baka maligaw ako.” Nakangiting sabi pa nya.

Maligaw

? Paano syang

maliligaw

eh halos sakop ng hacienda ang buong bayan ng San Agustin?

“Eh, baka hindi ho ako payagan ni itay.” Pagdadahilan ko.

“Akong bahala, ipagpapaalam kita.”

Hindi na ako sumagot at kumagat labi na lang. Malamang papayagan ako ni itay. Ang lakas ni señorito sa kanya eh. Bibilinan pa ako nun na magpakabait at wag makulit. Wala sa sariling napanguso ako.

“Mahilig ka pa rin pala sa chocolate.” Aniya na nakatingin sa mga chocolates na nasa kandungan ko.

“Binigay ho ni señor Arsenio kanina.”

“I know. Lagi mong tinatanggap ang bigay nyang chocolates. Kapag ako naman ang nagbibigay lagi mo kong tinatakbuhan.” Binuntutan pa nya ito ng tawa. Pero bakit parang may halong pait ang tawa nya? O guni guni ko lang.

Napakagat labi na lang ako. Naalala ko pa nung maliit pa ako. Lagi nya rin akong binibigyan ng chocolate noon. Pero simula noong sigawan nya ako at natakot sa kanya ay hindi ko na tinatanggap ang binibigay nya at kakaripas na lang ng takbo.

“Siguro naman ngayon hindi mo na ako tatakbuhan.”

---

chapter 6

Amira

“Amira anak, bakit hindi ka pa nag aasikaso. Mamaya darating na ang señorito para sunduin ka.” Sabi ni papa na pailalim akong tiningnan sa likod ng salamin nya habang may hawak na dyaryo. Linggo ngayon kaya wala sya sa bukid. Kagagaling lang din namin ng simbahan sa kabilang baranggay. Si inay naman ay dumiretso ng palengke.

“Oho tay, mag aasikaso na.” Sabi ko na lang at tumayo na para tumungo sa kwarto ko.

At talagang nagpaalam nga si señorito kay itay. Pagdating pa lang ni itay kahapon sa bahay ay sinabihan na nya ako. Hindi naman ako maka hindi dahil siguradong marami syang tanong sa akin hanggang sa mapapayag ako.

Lulugo lugong kumuha ako ng damit na maisusuot. Isang dress na bulaklakin na kulay sky blue na hanggang tuhod ang kinuha ko sa hangeran ng aking closet na kahoy. Paparisan ko na lang ito ng isang summer sandals na niregalo ni inay noong huling birthday ko.

Habang nasa banyo ako at nagsasabon ay may naulinigan akong nag uusap sa sala.

“Amira! Bilisan mo na dyan, nandito na si señorito!” Sabi ni itay sa likod ng pinto ng banyo.

“Ayos lang ho Mang Carlitos, hindi naman ako nagmamadali.” Dinig ko ang malaking boses na sabi ni señorito. Napayakap naman ako sa sarili ko.

Nandito na sya? Ang aga naman!

Minadali ko na ang pagsabon sa katawan at sinabay ko na ang pag shampoo. Sa banyo na rin ako ang nagbihis at nakakahiya naman kung lalabas akong nakatapis.

Lumabas na ako ng banyo na nakabalumbon ang tuwalya sa buhok ko. Madadaanan ko ang sala bago makapunta ng aking kwarto. Naabutan ko si señorito na nakaupo sa kawayan naming sofa at nakatungkod ang dalawang siko nya sa tuhod. Nag angat sya ng tingin at umawang ang kanyang bibig ng makita ako. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang paghagod ng kanyang mga mata sa aking kabuuan. Lumunok pa sya ng dumako ang kanyang mga mata sa aking mga binti. Nagtayuan naman ang mga balahibo ko sa katawan.

“M-Magandang umaga ho señorito, ahm magbibihis lang ho ako.” Sabi ko at dali daling tumungo sa kwarto. Ang lakas ng kalabog ng dibdib ko. Bakit ba ganun sya makatingin sakin?

Humugot ako ng malalim na hininga at nagmadali na. Naglagay lang ako ng lotion at nagsuklay. Hindi na ako nag abalang mag blower ng buhok dahil baka matagalan pa at kulitin na naman ako ni itay. Nag pahid lang din ako ng kaunting liptint. Dala ang aking sling bag ay nilagay ko ang cellphone ko at wallet sa loob. Sinuot ko na ang summer sandals at lumabas.

Kausap ni itay si señorito. Mukhang nag uusap sila tungkol sa mga pananim. Nilingon naman nila akong dalawa ng maramdaman ang presensya ko. Agad na tumayo si señorito.

“Ako na lang mag sasabi sa inay mo na umalis ka na kasama si señorito. O, ikaw na ang bahala kay señorito ha.” Bilin pa ni itay sa akin. Tumango na lang ako.

“Ako na hong bahala kay Amira Mang Carlitos.” Sabi naman ni señorito.

“O sige, mag ingat kayo sa byahe.”

Hinatid pa kami ni itay sa labas. Pinagbuksan ako ni señorito ng pinto at inalalayang makaupo. Kinabit ko naman agad ang seatbelt at baka makalimutan ko pa. Nataranta naman ako ng lumundo ang sasakyan senyales na sumakay na sya kaya hindi ko maikabit kabit ang seatbelt. Narinig ko rin ang pagsara ng pinto.

“Ayos ka na?”

Nag angat ako ng tingin sa kanya. Sakto namang naikabit ko na ang seatbelt. Hay

aalamat

!. Umayos na ako ng upo.

“Oho.” Tipid kong sagot.

“Okay, let’s go.” Sabi nya at binuhay na ang makina. Bumusina pa sya ng isang beses para ipaalam kay itay na aalis na kami. Kumaway naman si itay sa amin.

Tahimik lang kami sa loob ng sasakyan habang tinatahak ang daan. Naamoy ko na naman ang pabango nya. Ang gwapo nya rin sa suot nyang gray na v-neck shirt na humahakab sa malapad nyang dibdib at mga braso. Ang faded jeans naman na kanyang pangbaba ay humahapit din sa kanyang mahahaba at mamasel na hita na pinaresan ng brown combat shoes. Pati paa nya malaki.

Nag init naman ang pisngi ko sa ginawa kong panunuri sa kanya. Gwapo rin naman si Alvin ah, malaki din ang pangangatawan at matangkad. Hindi nga lang kagaya ng kay señorito na ang katawan ay parang bato bato. Ang alam ko nasa mahigit trenta na ang edad nya. Sa edad nya na ito dapat may asawa na sya, pero wala naman kaming nabalitaan. Baka girlfriend siguro meron. Imposible namang wala, sa itsura ba naman nito ay siguradong hinahabol habol sya ng mga babae sa Maynila. Ay! Bakit ko ba sya iniisip? Dapat si Alvin ang isipin ko. Ipinilig ko ang ulo.

“Ayos ka lang?” Tanong nya at lumingon sa akin. Ayun na naman ang mga mata nyang parang kayang basahin ang isipan ko.

Tumango ako. “Oho.”

Ngumiti naman sya. “Ang tipid mo namang sumagot.”

Eh ano bang dapat kong

isagot

na mahaba? Ngalingaling sabihin ko. Napakagat labi na lang ako.

“Naalala ko dati nung maliit ka pa, ang daldal mo. Lagi mo nga akong kinukulit noon eh.” Pasulyap sulyap pa sya sa akin habang nagsasalita. “Tapos tuwang tuwa ka kapag umuuwi ako galing Maynila.”

“Dati pa ho yun, nung maliit pa ako.” Di ko mapigilang sabihin. Kapag naalala ko kasi ang kakulitan ko nung maliit ako at katakawan sa chocolate, nahihiya at natatawa na lang ako. Yun yung mga panahon na wala pa akong muwang sa mundo.

“Eh ngayon ba? Iba ka na?” Tanong pa nya.

“Malaki na ho ako ngayon, hindi na ako kagaya nung maliit pa.” Sabi ko.

Tumango tango naman sya at tinapik tapik pa ang mga daliri sa manibela.

“Yeah.. ibang iba ka na nga ngayon.” Sambit nya na nasa kalsada ang mga mata.

Muling namayani ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Nang makalabas na kami ng hacienda ay nagtanong na sya kung saan kami unang pupunta. Inisa isa ko muna sa kanya ang pwedeng pasyalan sa bayan. Wala naman gaanong mapapasyalan sa bayan. Ang pinaka main attraction kasi ng bayan ng San Agustin ay ang mismong hacienda Alejos na malaking taniman ng tubo at saging. Ito ang pinaka pinupuntahan ng mga turista sa San Agustin. Kaya sinabi ko na lang sa kanya na sa kabilang bayan na lang kami pumunta. Sumang ayon naman sya.

Una naming pinuntahan ang maliit na manmade terraces na sikat na sikat sa bayan na to. Marami rami ring mga tao ang nagpapakuha ng litrato. Syempre hindi rin ako nagpahuli. Tutal naman acting tourist guide nya ako sa araw na to kaya sasamantalahin ko na. Kagaya ko ay kumukuha din sya ng litrato gamit ang mamahalin nyang cellphone. Hay.. Sana kasama ko si Alvin. Yung unang date kasi namin bilang magnobyo at nobya ay sa kabilang bayan naman.

Nag selfie ako para mailagay sa story. Siguradong makikita to ni Alvin at pupusuan nya. Habang busy ako sa kakalikot ng cellphone ay may narinig naman akong mahinang click ng camera. Nag angat ako ng tingin. Nakatutok sa akin ang cellphone ni señorito sabay click.

“Beautiful..” Aniya sabay ngiti sa akin at tinutok na sa ibang direksyon ang cellphone.

Nagkibit balikat na lang ako.

Pumunta pa kami sa ilang mga tourist spot sa bayan na ito. At bawat pinupuntahan namin ay kanya kanya kaming kuha ng litrato. May mangilan ngilan ding turista ang nagpapicture sa kanya at karamihan mga babae at game naman sya. Takaw pansin naman kasi ito at naiiba sa mga turistang nakakasalamuha namin.

“Miss, pwedeng magpa picture?” Tanong ng isang lalaking hindi nalalayo ang edad sa akin. Malawak ang ngiti nya sa labi habang nakatingin sa akin at naghihintay ng sagot ko.

“Ah sure!” Sagot ko.

Picture lang naman. Walang problema.

Dumikit sa akin ng kaunti ang lalaki at tinutok ang front camera ng cellphone. Hindi pa naman naki-click ng lalaki ay may humatak na sa kamay ko.

“Let’s go Amira! Marami pa tayong pupuntahan.” Sabi nya habang hila hila ako patungo sa sasakyan.

“Señorito teka lang!” Nilingon ko ang pobreng lalaking kakamot kamot na lang sa ulo habang nakatingin sa akin.

Napasimangot na lang ako habang nakatingin sa likod ni señorito Yñigo..

Nang sumapit ang tanghalian ay kumain muna kami sa kilalang kainan dito. Puro seafoods ang laman ng lamesa namin. Sobrang sarap lang dahil fresh ng niluto ito. Medyo hirap nga lang ako sa pagbabalat ng malalaking hipon. At mukhang napansin naman ni señorito Yñigo dahil kinuha nya ang pobreng hipon sa plato ko at ekspertong binalatan saka binalik muli sa plato ko.

“Salamat po.” Usal ko at nilantakan na ang hipon.

Ngumiti naman sya at pinagpatuloy na ang naudlot na pagkain. Nakakahiya nga lang dahil sya na ang nagbabalat ng hipon para sa akin at nagbubukas ng shell ng alimango. Kahit anong awat ko ay ayaw naman nyang magpapigil.

“Gusto mo pa? Mag o-order pa ko.” Aniya na nakangiti sa akin.

Nahihiyang ngumiti naman ako at umiling. “Busog na ho ako. Baka hindi na ako makalakad sa kabusugan.”

Tumawa lang sya at tinawag na ang waiter para hingin ang bill.

Ang last spot namin ay ang park. Dito muna kami tumambay bago umuwi. Mag a-alas singko na rin kasi ng hapon.

“Wait, wala pa tayong picture na dalawa.” Sabi ni señorito at hinugot ang cellphone sa bulsa. Naalarma naman ako ng tumabi sya sa akin at tinutok ang front camera sa harapan namin. Napaigtad pa ako ng dumantay ang malaki nyang kamay sa braso ko kasabay ng pagkalabog ng dibdib ko.

“Smile at the camera Amira.” Aniya sa paos na boses. Ngumiti naman ako sa camera. Ilang shots pa ang ginawa nya bago makuntento. Na curious tuloy ako kung ano ang gagawin nya sa mga pictures namin..

Habang nasa gitna kami ng byahe pauwi nag open ako ng social media. Nag upload ako ng ilang mga pictures. Tsinek ko na rin ang message box. May ilang nag chat gaya ni Tonio pero hindi ko muna ito binuksan at chat ni Alvin ang binuksan ko.

Alvin: Ang ganda mo sa story mo babe.

Napangiti naman ako sa chinat nya. Kagat labing nireplyan ko sya.

Ako: Maliit na bagay po.

Pagka send ko ay sakto namang nag active sya at sineen ang chat ko. Tinitingnan ko ang tatlong tuldok na tumatalon habang hinihintay ang reply nya.

Alvin: Miss na kita babe :(

Kinilig naman ako sa reply nya.

Ako: Suus! Parang dalawang araw lang tayong hindi nagkita miss mo na agad ako.

Send.

Alvin: Yun na nga eh. Dalawang araw pa lang kitang hindi nakikita sobrang miss na kita :(

Ako: Lunes na bukas kaya magkikita na ulit tayo. Sobrang miss na rin kita.

Nangingiting reply ko.

“Mukhang masaya ka sa ka chat mo ah. Sino yan?”

Lumingon ako kay señorito Yñigo na nakatingin sa akin at sa hawak kong cellphone. Bigla naman akong kinabahan. Kanina pa kaya nya ako tinitingnan?

“Ah, si ano.. kaibigan ko.” Sabi ko sabay kagat labi.

Hindi ko pwedeng sabihin na boyfriend ko. Baka sabihin nya kay itay patay ako.

“Talaga? Mukhang tuwang tuwa ka sa kanya ah? Lalaki?” Nakangiting sunod sunod na tanong nya. Pero may kakaibang kislap naman ang mata nya.

Tumaas naman ang kilay. May pagka

tsismoso

din pala ito si señorito.

“Ah, b-bakla ho. Mahilig ho kasi syang mag chat ng nakakatawa at mag send ng memes.” Tanging nasabi ko. May kaibigan naman talaga akong bakla.

“Anong pangalan?” Tanong pa nya.

Lihim naman akong napaingos. Pati ba naman yun gustong

alamin

.

“Antonio ho ang pangalan.” Sagot ko na lang.

Tumawa naman sya na ikinalingon ko.

“Ano hong nakakatawa?” Maang kong tanong.

Ngumisi naman sya. “Wala. Sige na ituloy mo na lang yan.” Aniya at tinutok na ang mata sa daan. Ngunit hindi naman nakaligtas sa mata ko ang pag igting ng panga nya.

Hindi ko na lang yun binigyan ng pansin at binalik na lang ang atensyon sa cellphone. May reply si Alvin.

Alvin: Babe, sino yung lalaki sa likod mo?

Tanong nya sa chat at may sinend na picture na galing sa pinost ko kanina. Yung selfie ko na nakuhanan pala si señorito Yñigo na nakatingin sa akin. Hindi ko napansin nakasama yun sa in upload ko kanina.

Napakagat labi ako..

---

chapter 7

Yñigo

Hindi ko alam kung para saan at para kanino ang ngitngit na nararamdaman ko. Nagsimula ito kanina ng mabasa ko ang pakikipag palitan ng chats ni Amira sa kaibigan nyang bakla daw. Hindi ko rin alam kung bakit bigla akong nakaramdam ng inis. Kagaya rin nung may lalaking gustong magpa picture sa kanya kanina, nainis ako na may ibang lalaking lumalapit sa kanya.

Bumuntong hininga ako.

Hindi maganda to.

Simula ng una ko syang makita sa bukid ay madalas na syang sumagi sa isip ko. Akala ko namiss ko lang sya bilang ang batang kinagiliwan ko nun. Pero nitong mga nakaraang araw nagdududa na ako sa sarili ko. Hindi normal na halos araw araw ay laman ng isip ko ang isang partikular na tao.. lalo na babae. At anak pa ni Mang Carlitos.

Binagsak ko ang likod sa sofa at sinandal ang ulo at pumikit. Parang pinag lalaruan naman ako ng aking isip at mukha pa rin nya ang nakikita ko. Bumalik sa aking alaala ang itsura nya kanina na bagong ligo at may nakapulupot pang tuwalya sa ulo.

Shit! Napabalikwas ako ng mag react ang isang parte ng katawan ko. Nang silipin ko ang gitnang hita ko ay buhay na buhay ito. Napamura ako sa sarili at bumuga ng malalim na hininga.

I think I need some fuck tonight.

Tumayo ako at dinukot ang susi ng sasakyan sa bulsa.

“Ay señorito! Nandyan na ho pala kayo. Magandang gabi ho.” Bati ng kasambahay na si Manang Flor.

“Yes Manang Flor. May kailangan ho kayo?”

“Eh tumawag ho kanina si señorito Edward. Tinatawagan ho kayo kanina hindi daw ho kayo nasagot. Tawagan nyo daw ho sya.” Imporma nya.

Pinsan ko ang tinutukoy nya. Sinilent ko kasi cellphone ko kanina para walang istorbo sa pamamasyal namin ni Amira.

“Sige ho Manang Flor, tatawagan ko na lang sya.” Ani ko at lumabas na.

Sakay ng aking wrangler jeep ay binaybay ang daan palabas ng bayan. Sa isang kilalang bar sa kabilang bayan ako pumunta. Sa halos isang buwan ko ng pananatili sa San Agustin ay dito ako pumupunta kapag nababagot.

“Whiskey please.” Ani ko sa bartender. Agad naman syang tumalima at inasikaso ang hinihingi kong alak.

Cozy ang loob ng bar at hindi masyadong matao. At karamihan ay puro mga turista. Pagkalapag ng bartender sa alak ko ay agad ko itong nilagok at humingi pa ng isa.

“One shot tonic vodka please.” Anang isang malamyos na boses ng isang babae.

Nilingon ko ito at sakto namang nagtama ang aming paningin. Matamis syang ngumiti sa akin habang may malagkit na tingin.

“Can I sit here?” Tukoy nya sa katabi kong stool chair.

“Sure.” Tipid na sagot ko at sinimsim ang alak sa baso.

Umupo naman sya sa katabi kong upuan. Sinimsim din nya ang alak na in-order habang nakatingin sa akin. Nginitian ko naman sya at pasimpleng hinagod sya ng tingin. Big boobs, tiny waist and wide hips. Not bad.

“Did I pass on your assessment?” Mapang akit na boses na tanong nya.

Ngumisi naman ako at tumango.

“Alone?” Tanong uli nya. Mukhang wala syang balak na tantanan ako.

“Yeah, and you?” Balik tanong ko.

“I’m with my friends.” Sabi nya sabay turo sa isang grupo na nasa isang bilog na lamesa. Nakatingin sila sa gawi namin na may nanunuksong ngiti.

Ngumisi naman ako at nilagok ang natirang alak sa baso.

“Taga dito ka ba sa Consolacion?”

“Nope. Taga San Agustin ako.” Sagot ko.

“Oh really? Hindi ka mukhang taga probinsya.” Usisa pa nya.

Hindi na ako sumagot at umorder na lang na lang ng alak. Sinagot ko na rin ang alak na o-orderin nya.

Hanggang sa lumalim ang gabi ay mas lalo namang naging agresibo ang babae. Nakadikit na sya sa akin at ramdam ko na sa aking braso ang malambot nyang mga suso. Habang ang kamay nya ay humahaplos na sa aking hita.

Ngumisi naman ako at umiling iling. Atleast hindi na ako mahihirapan mag hanap ng malalabasan ng libog ngayong gabi. Baka sakali, kapag nailabas ko na ang init ng katawan ko sa ibang babae ay bumalik na ako sa dati..

Pagkapasok namin sa isang hotel room ay para kaming hayok sa laman na naghahalikan at naghihipuan. Sinandal ko sya sa likod ng pintuan at mapusok syang hinalikan na palaban naman nyang tinutugon. Ang kamay nya ay nasa ibabaw na ng aking pantalon at pinipisil ang bukol ko. Hinila ko naman pababa ang strap ng hapit nyang bestida at nilamas lamas ang malulusog nyang mga suso.

“Ohh!” Ungol nya sa pagitan ng halikan namin.

Bumaba ang ulo ko sa mga suso nya at pinagpala ito ng aking bibig. Ang isang kamay ko naman ay sumapo sa kanyang gitna na mamasa masa na. Impit syang napaungol ng ipasok ko ang daliri sa butas nya.

“Ugh shit!”

Binilisan ko ang paglabas masok ng daliri sa kanyang basang pagkababae hanggang sa nanginig na ang kanyang katawan kasabay ng pag agos ng kanyang katas. Hinugot ko ang aking daliri at sinubo sa kanyang bibig. Sinipsip naman nya ito habang malagkit na nakatingin sa akin. Nang makuntento ay lumuhod sya sa paanan ko at nagmamadaling binaklas ang aking sinturon. Kagat labi at mapanuksong ngiti ang binibigay nya sa akin habang binababa ang zipper ng pantalon ko at hinila pababa. Dumunggol pa sa mukha nya ang kanina ko pang galit na galit na alaga. Nanlalaki naman ang mata nyang tinitigan ito at hinawakan.

“You’re so.. big.” Namamanghang sabi nya habang tinaas baba ito ng kanyang kamay.

“Suck it.”

Agad naman syang tumalima at dinilaan muna ang aking kahabaan bago ito sinubo. Hinawakan ko ang kanyang ulo habang nagtataas baba sa aking alaga.

“Ugh fuck!” Ungol ko ng isagad pa nya ito sa kanyang lalamunan.

Halatang bihasa sya sa larangan ito. Nang malapit na akong labasan ay bahagyang tinulak ko sya itinayo. Hinubad ko ang natitira nyang saplot at pinadapa sa kama. Hinubad ko ang t-shirt at pantalon. Kinuha ko ang condom na nasa ibabaw ng night stand, pinilas ko ito at isinuot sa aking alaga. Sumampa ako sa kama at itinukod ang dalawang tuhod sa magkabilang gilid ng balakang nya. Pinalo ko ang kanyang pang upo at inangat ng kaunti. Hinahagod hagod ko muna sa kanyang bukana ang aking alaga at sinulong papasok.

“Ahh shit! Your cock is so big..” Daing nya.

Napangisi naman ako at hinawakan ang kanyang baywang at umulos ng mabilis. Napapahiyaw naman sya kapag sinasagad ko ang alaga ko sa kaibuturan nya. Hindi sya kasikipan kagaya ng ibang babaeng naikama ko. Pinalo at pinisil ko ang kanyang pang upo at mas nilakasan pa ang pagbayo.

“Nghh!” Daing ko.

“Ahh fuck! Right there baby! Ughh shit! Ahh – your cock feels so good baby!” Ungol nya at sinasalubong na ng kanyang balakang ang bawat bayo ko. At ilang sandali pa ay nanigas ang kanyang katawan at naramdaman ko ang pag agos ng kanyang katas.

Ako rin ay malapit na ring labasan kaya mas binilisan ko pa at mas sinagad.

“Unghhh!” Ungol ko ng pumulandit ang katas ko. Hinayaan ko munang nakabaon ang alaga ko sa bukana nya.

Pero parang may kulang pa. Parang may hinahanap pa ang aking katawan. Pumikit ako ng mariin at isang imahe ang nakita ko. Amira.. Pagkabanggit ng isipan ko sa pangalan nya ay muling nabuhay ang pagnanasa sa katawan ko..

---

Amira

“Bakit?” Maang kong tanong kay Alvin na titig na titig sa akin habang ngumunguya ako ng kikiam.

Nandito kami sa sikretong tagpuan namin. Sa tagong bahagi ng parke hindi kalayuan sa eskwelahan.

“Ang ganda mo..” Paanas na sabi nya sabay ipit ng buhok ko sa likod ng aking tenga.

Nag init naman ang pisngi ko sa sinabi nya at napangiti.

“Bolero.” Sabi ko at kunwaring inirapan sya.

“At kelan naman kita binola?” Nginisihan nya ako.

“Ewan ko sayo..” Sagot ko na lang at tinuloy ang pagkain ng kikiam. Pero sa totoo lang kilig na kilig ako sa sinabi nya.

Narinig ko namang bumuntong hininga sya. Nilingon ko sya. Seryoso ang mukha nyang nakatingin sa kawalan.

“Ayos ka lang?” Tanong ko at hinawakan sya sa braso.

Tumingin naman sya sa akin at ngumiti. Kita sa mukha nyang parang may bumabagabag sa kanya.

“Bakit? May problema ba?” Tanong ko.

Umayos naman sya ng upo. “W-Wala.” Sabi nya at umiwas ng tingin.

Bumuntong hininga naman ako at hinawakan ang kamay nya. “Alvin, di ba sabi ko naman sayo, kung may problema ka pwede mong sabihin sakin. Malay mo matulungan kita.” Sabi ko.

Tumingin naman sya sa akin at ginagap ang aking kamay. “No babe, wala akong problema.” Ngumiti sya.

“Talaga?” Paninigurado ko.

Dahan dahan naman syang tumango. Nginitian ko na lang sya. Mukhang may problema sya at gusto nyang sarilinin muna. Ganito kasi sya kapag may problema at may pinagseselosan. Tumatahimik lang. Naalala ko yung nakita nya ang selfie kong nakuhan si señorito Yñigo sa likod na nakatingin sa akin. Selos na selos sya nun at tahimik lang. Ni hindi ako inimik habang magkasama kami. Isa yun sa mga ugali nya na hindi ko nagugustuhan minsan. Madali syang magselos kahit sa maliit na bagay lang.

“Amira?”

Nanlamig ako ng marinig ang pamilyar na boses na tinawag ang pangalan ko.

“Mang Carlitos..”  Sambit ni Alvin sa pangalan ni itay at tumayo sya.

Lumingon naman ako at nabungaran ko ang seryosong mukha ni itay. “I-Itay..”

“Anong ginagawa nyong dalawa dito?” 

“Mang Carlitos mag – “

“N-Nag uusap lang po kami ni Alvin tay.” Putol ko sa sasabihin ni Alvin. Nilingon naman nya ako. Binigyan ko sya ng tinging nag susumamo. Mukhang naintindihan naman nya ang nais kong ipahiwatig.

“Nag uusap lang ho kami ni Amira Mang Carlitos.” Sabi nya. Medyo nakahinga naman ako ng maluwag.

“Nag uusap kayo na kayong dalawa lang at dito pa sa tagong lugar? Kung hindi ko kayo nakita baka hindi lang usap ang gagawin nyo.” Nagpalipat lipat ang tingin ni itay sa aming dalawa ni Alvin na parang pinag aaralan ang mga itsura namin.

“Mang Carlitos, wala ho kaming ginagawang masama ni Amira.”

“Tay..”

“Halika ka na Amira. Uwian nyo na pala kung saan saan ka pa pumupunta.” Sabay hatak nya sa braso ko at hinila ako palabas ng parke. Hindi na nya pinansin pa ang sinabi ni Alvin. Nagpatianod na lang ako dahil nakikita ko ang pagpipigil ng galit nya dahil sinuway ko sya.

“Amira!” Tawag ni Alvin sa akin.

Nilingon ko si Alvin na nakatanaw lang sa akin at bagsak ang balikat. Sumenyas akong iti-text ko na lang sya. Tumango naman sya at kumamot ng batok. Napansin ko rin ang ilang mga tao at estudyante na nakatingin sa amin. Napakagat na labi na lang ako habang nakasunod kay itay.

“Sinusuway mo ba ako Amira?” Tanong ni itay na huminto sa paglalakad at hinarap ako. Nilagay nya ang dalawang kamay sa baywang.

“Tay.. m-mali ho kayo ng iniisip.” Halos pabulong kong sabi. Tumahip naman ang dibdib ko sa kaba dahil sa pagsisinungaling.

“Hindi ako tanga Amira.” Madiin na sabi ni itay. “Sabihin mo sa akin, nanliligaw pa rin ba sayo ang anak ng vice mayor na yon?”

Hindi ko naman alam ang isasagot ko at nakatingin lang sa kanya habang kurot kurot ang mga daliri.

“Sumagot ka Amira! Nanliligaw pa rin ba sa’yo ang lalaking yun?” Halos pasigaw na nyang tanong sa akin.

“O-Opo.” Tanging naisagot ko na lang.

“Hindi ba sinabi ko sa’yo, layuan mo ang lalaking yun!” Tila lalo syang nagalit sa sinagot ko.

“Tay, mabait naman po si Alvin eh. At wala po kaming ginagawang masama.”

“Walang maidudulot na maganda ang lalaking yun, kaya layuan mo sya Amira anak. Nakikiusap na ako sa’yo.” Madidiin bang bawat salitang binibigkas nya at pinipigilan lang sumambulat ang matinding galit dahil nasa lansangan kami.

“Bakit ba ayaw na ayaw nyo kay Alvin, wala naman syang ginagawang masama.” Naiiyak ng sabi ko.

“Sya wala, pero ang pamilya nya lalo na ang ama nya meron.”

“Hindi naman ho nya kasalan kung anuman ang masamang ginagawa ng ama nya.” Katwiran ko pa.

Bumuntong hininga naman sya na parang nauubusan na ng pasensya. “Basta sundin mo ko Amira. Layuan mo ang lalaking yun kung ayaw mong ipadala kita sa Maynila sa tiyahin mo para doon ka mag aral.” Pinal na sabi nya.

Naiyak na ako ng tuluyan. Ayokong pumunta ng Maynila..

---

chapter 8

Yñigo

“Yes Edward, ikaw na ang bahala dyan. I’ll call you later when I get home.” Ani ko at tinapos na ang tawag ko. Nilagay ko ang cellphone sa ibabaw ng dashboard.

Natatanaw ko sa harapan ng aking sasakyan ang dalawang taong pamilyar sa akin sa gilid ng kalsada. Para silang nag uusap ng seryoso. Nang makalapit pa ng husto ay nakilala ko sila. Si Mang Carlitos at Amira. Napangiti ako at inihinto ang sasakyan sa tapat nila. Agad naman akong napansin ni Mang Carlitos dahil ngumiti ito.

“Mang Carlitos, Amira. Pauwi na kayo? Sumabay na kayo sa akin.” Paanyaya ko sa kanila.

Matipid naman na ngumiti si Mang Carlitos habang si Amira ay tumalikod at nag pupunas ng mukha. Umiiyak ba sya? Anong nangyari? Nag away ba silang mag ama? Bigla akong nakaramdam ng pag alala kay Amira.

“Hindi na señorito, nakakahiya naman. Sasakay naman kami ni Amira. Nag aabang lang kami ng masasakyan.” Tanggi ni Mang Carlitos na bakas sa mukha ang pagkahapo. Mukhang nagtalo silang mag ama. Si Amira ay nanatili pa ring nakatalikod. Parang may nag uudyok sa akin na hilahin sya at yakapin.

“Sige na ho Mang Carlitos, sumakay na kayo. Medyo pagabi na rin baka matagalan pa kayo sa paghihintay ng masasakyan.”

Bumuntong hininga naman sya at muling ngumiti saka tumango. In- unlock ko naman ang pinto sa likurang sasakyan at binuksan na rin ang passenger seat. Akmang bababa ako para buksan ang likurang pinto ay inunahan na ako ni Mang Carlitos na buksan ito para kay Amira.

“Sumakay ka na Amira.” Ani Mang Carlitos sa istriktong boses.

Agad namang tumalima si Amira at sumampa na likuran ng sasakyan. Pagakasarado ng pinto ay sumampa na rin sa passenger seat si Mang Carlitos.

“Salamat señorito.”

Tumango lang ako at ngumiti. Sinilip ko naman sa rear view mirror si Amira. Namumula ang mga mata nya at ilong na galing sa iyak. Parang gusto ko syang hilahin at isandig sa dibdib ko.

Saglit na nagtama ang aming paningin at agad din syang umiwas at sa labas tumingin. Bumuntong hininga na lang ako.

“Maraming salamat ulit señorito. Amira, magpasalamat ka kay señorito.” Ani Mang Carlitos kay Amira ng makababa na.

“S-Salamat ho señorito Yñigo.” Sabi nya na saglit akong sinulyapan at muling nagbaba ng tingin.

“Walang anuman ho. Kita na lang tayo sa taniman bukas Mang Carlitos.” Sabi ko at binigyan ng huling sulyap si Amira at tumango kay Mang Carlitos bago nilisan ang lugar. Tinitingnan ko pa sa side view mirror ang mag ama hanggang sa pumasok na sila loob ng kanilang bahay..

Alejos Mansion…

“Ninong Rodolfo, kanina pa kayo?” Tanong ko ng mabungaran ko sya sa sala na nakaupo. May kasama syang limang lalaki na halatang mga armado.

“Hindi naman hijo, kararating lang din namin.” Tumayo ang ninong ko na syang mayor sa bayan na ito, tumayo rin ang limang lalaki at nakipag kamay sa akin. Mga pulis pala ang mga ito.

“Sila nga pala ang mga pulis na itatalaga dito sa hacienda para imbestigahan ang nangyaring ingkwentro kahapon at maging bantay nyo na rin dito. May ilang pulis pa na darating at kasama din sa pagbantay.”

Tumango tango naman ako. May ingkwentro kasing nangyari kahapon sa katimugan ng hacienda. May ilang armadong lalaki na sakay ng van ang bigla na lang namaril sa tubuhan. Mabuti na lang at walang tinamaan. Pero hindi ito pwedeng ikabahala dahil buhay at kabuhayan ng mga magsasaka ng hacienda ang nakataya. Kaya humingi na ako ng tulong at ekstrang proteksyon sa ninong ko. Ang misyon nila ngayon ay tukuyin ang nasa likod ng kaguluhang ito.

Wala pa silang lead kung sino ang pasimuno at nasa likod ng pamamaril. Iminungkahi ko rin na paimbestigahan ang kabilang hacienda na nasa kabilang bayan din bilang isa nga ito sa mahigpit na kompetitor ng hacienda Alejos. Ngunit itinanggi ng namamahala ng Hacienda Nobrales ang akusasyon at wala naman kaming magagawa dahil walang ebidensya at puro sabi sabi lang.

“Sya nga pala, ito na pala yung hinihingi mo.” Nilapag ni ninong ang isang hindi kalakihan na itim na case sa lamesita at binuksan nya ito. Isang kwarenta y singko kalibre ng baril. Kinuha ko ito at ininspeksyon. Bagong bago pa ito. Humingi ako ng baril kay ninong bilang proteksyon na rin sa sarili at para sa traidor na naniniktik dito sa hacienda.

“Salamat ninong.” Ani ko binalik sa case ang baril.

Tumango naman sya tinapik ako sa balikat. “Sa darating na linggo ay paiigtingin ko pa ang bantay sa hacienda lalo na at kaarawan mo. Maraming bisita ang dadalo at baka doon pa nila balaking manggulo.”

Isa pa yun sa ikinababahala ko. Hindi ko naman kagustuhan ang magdiwang ng malaking selebrasyon sa kaarawan ko. Pero ito ang kagustuhan ni lolo at inimbitahan ang lahat ng malalaking tao sa buong lalawigan at paraan na rin daw ito para ipaalam na ako na ang mamamahala ng hacienda. 

Marami pa kaming napag usapan ni ninong at ng mga pulis hinggil sa gaganaping selebrasyon dito sa mansion sa darating na linggo. Nag latag na rin sila ng mga plano kung sakaling may manggulo. Maasahan ang ninong ko sa ganitong bagay dahil dati din syang pulis. Matalik syang kaibigan ni papa kaya malaki ang tiwala ko sa kanya at tinuturing ko na rin syang pangalawang ama.

“Mauuna na ako hijo at baka hanapin ako sa munisipyo. Iiwan ko na dito ang tatlong pulis. Pakisabi na lang kay tito Arsenio na babalik na lang ako sa Linggo sa birthday mo.” Paalam ni ninong.

“Sige ho ninong. Ingat ho kayo.” Sabi ko.

Tumango naman sya at tinapik pa ulit ako sa balikat bago sumakay ng sasakyan kasama ang dalawang pulis.

Nang makaalis na ang mga ito ay kinausap ko naman ang tatlong pulis na naiwan. May ilan pang mga pulis ang darating din para makasama nilang magbantay at magimbestiga.

“Sir, may bisita ho yata kayo.” Anang isang pulis na kausap ko at nakatingin sa aking likuran.

Lumingon naman ako at napakunot noo ng makita ang paparating na sasakyan. Hanggang sa huminto ito sa tapat namin at bumaba ang isang pares ng pulang sapatos na may mataas na takong.

Debra? Anong ginagawa nya dito?

“Babe!” Umiimbay ang balakang nya habang parang modelong rumarampa na lumapit sa akin. Agad syang nangunyapit sa leeg ko at dinikit ang katawan sa akin, kinabig ang aking ulo para siilin ako ng halik. Nakita ko naman na nag iwas ng tingin ang tatlong pulis na nasa likod ko. Agad naman akong humiwalay sa halik nya pero nakakapit pa rin sya sa kin.

“What are you doing here Debra?” Tanong ko at iniiwas ang mukha sa tangkang panghahalik na naman nya.

“I came here kasi malapit na ang birthday mo. Nasorpresa ba kita?” Matamis syang ngumiti sa akin habang ang kamay ay humahaplos na sa aking dibdib. Tinanggal ko naman ito.

“Pa’no mo nalaman ang lugar na ito?”

“Edward, your cousin told me, akala ko nga maliligaw ako eh. Madali lang palang hanapin itong hacienda nyo dahil halos sakop nya ang buong San Agustin. Ganito pala kalaki ang hacienda nyo.” Nagningning ang mga mata nya sa sinabi.

Hindi na lang ako nagbigay ng komento at inakay na lang sya papasok ng bahay. Nilingon ko naman ang tatlong pulis at tinanguan sila bilang pasintabi.

“Ikaw lang ba mag isa?” Tanong ko pa ng makarating kami sa sala. Tumawag na rin ako ng kasambahay para humingi ng maiinom.

“I want fresh orange juice not powder please.” Maarteng request nya sa isang kasambahay namin. “Yes, mag isa lang ako, ayoko namang magdala ng chaperone dahil istorbo lang yun sa ating dalawa.” Aniya habang gumagala ang mata sa kabuuan ng sala. Kita sa mga mata nya ang pagkamangha sa mga nakikita.

Bumuntong hininga naman ako. Sa loob ko ay parang hindi ko gusto ang presensya nya dito sa hacienda. Pero hindi ko naman sya pwedeng paalisin dahil malayo pa ang biniyahe nya makapunta lang dito. Siguro pauuwiin ko na lang sya pagkatapos ng birthday ko.

“Wait manang, nasa kotse ko ang gamit ko. Pakikuha na lang at dalhin mo sa kwarto ni Yñigo.” Utos nya kay manang Flor na nagdala ng juice nya at inabot ang susi ng sasakyan. Lumingon naman ito sa akin.

“Sa kabilang kwarto mo ilagay ang gamit nya manang Flor.” Sabi ko.

“Oho señorito.” Tumalikod na ito at lumabas para kunin ang gamit ni Debra.

“What? Bakit sa ibang kwarto mo ko patutulugin? Sa kwarto mo dapat ako.” Protesta nya.

“No Debra. Bisita ka dito kaya sa ibang kwarto ka. Don’t worry kumpleto naman ang mga gamit sa guest room.” Sabi ko. Ayoko syang patulugin sa kwarto ko. Baka maeskandalo pa ang mga tao dito lalo na si lolo.

“Bisita? We’re fuck buddy Yñigo. Hindi mo ko bisita lang so dapat sa kwarto mo ko.” Patuyang sabi nya sa akin.

“Kung hindi mo kayang matulog sa guest room, I guess sasamahan na lang kitang mag check in sa hotel sa kabilang bayan.”

“What? Are you serious?” Napatayo na ito sa sofa at lukot ang mukhang naka tunghay sa akin.

“Yes, I’m fucking serious.” Madiin na sabi ko at binigyan sya ng matalim na tingin.

“F-Fine. Sa guest room na lang ako.” Malumanay ng sabi nya at umupo muli. Dinampot ang baso ng juice at uminom.

Bumuntong hininga ako at namulsa. “Ok, pasasamahan kita sa kasambahay para ihatid ka sa kwarto mo.” Sabi ko at tumalikod.

“Wait, saan ka pupunta?” Aniya sa iritableng boses.

“Sa labas, hindi pa kami tapos mag usap ng mga pulis.” Hindi ko na hinintay ang anumang sasabihin nya at lumakad na palabas ng mansion..

Amira

Palakad lakad ako harap ng puno ng caimito sa loob ng university. Dito rin kasi ang tagpuan namin ni Alvin. May usapan kaming magkikita dito para pag usapan ang nangyari kahapon. Pero hanggang ngayon ay wala pa sya.

Tiningnan ko ang oras sa suot kong relong pambisig. Mahigit kinse minuto na rin akong naghihintay dito. Hindi rin naman sya nagre reply sa chat ko.

Tinapik tapik ko pa ang cellphone sa palad habang palakad lakad.

“Hinihintay mo ba ang anak ko? I’m sorry pero hindi na sya darating.”

Lumingon ako sa nagsalita sa aking likuran. Nanlaki naman ang aking mata ng mapagsino ito. Ang mommy ni Alvin!

“Tita Melissa..” Halos pabulong ko ng banggit sa pangalan nya. Lumapit ako sa kanya pero tinaas nya ang kamay para patigilin ako. Nakataas ang kanyang aristokratang mukha at mataray na nakatingin sa akin.

“It’s ma’am for you Amira.” Aniya.

Napalunok naman ako at sinalikop ang kamay dahil sa kabang rumagasa sa sistema ko.

“M-Ma’am Melissa bakit po – “

“Wag mo nang hintayin si Alvin dahil umalis sya kasama si Suzette.”

“H-Ho? Bakit ho sila magkasama? Saan ho sila pumunta?” Sunod sunod na tanong ko. Bakit iba ang pakiramdam ko ng sabihin nyang magkasama ang dalawa. At bakit hindi man lang ako sinabihan ni Alvin at pinaghintay pa ako dito?

“May importante silang pinuntahan, mas importante pa sa pagkikita nyo dito.” Tahasang sabi nya.

Napakagat labi ako. Nakaramdam naman ako ng kirot sa aking dibdib.

“B-Bakit hindi man lang nya ako sinabihan –”

“Sinabi kong ako na ang magsasabi sa’yo. Ngayon alam mo na?” Nakataas ang kilay na putol nya sa sasabihin ko.

Bumuntong hininga na lang ako at tumango. Gusto ko man syang sagot sagutin ay hindi maaari. Ina pa rin sya ng lalaking mahal ko. Siguro kakausapin ko na lang si Alvin mamaya kapag nag online sya.

“Amira, nahahalata mo naman sigurong ayoko sa’yo diba?”

Nag angat ako ng tingin sa kanya. Kita sa mukha nya ang pagkadisgusto sa akin.

“Matalino ka kaya alam kong alam mo at sumusubok ka pa rin na magustuhan kita para sa anak ko. Puwes, lilinawin ko na sa’yo ngayon pa lang. Ayoko sa’yo. Hindi ka nababagay para sa anak ko. Maganda ang pangarap ko para sa kanya kasama si Suzette. Silang dalawa ang nababagay para sa isa’t isa. Actually sila naman talaga dapat. Kung hindi ka lang sumulpot.”

Para akong tinarakan ng punyal sa dibdib ng paharap dahil sa mga sinabi nya. Ngayon ko napagtanto na hindi talaga nya ako gusto o magugustuhan kaya. Dahil may iba na syang babaeng gusto para sa anak nya at ngayon nga ay magkasama pa ang dalawa.

“Nakarating din sa akin ang balita sa nangyari kahapon. Ayaw din pala ng tatay mo kay Alvin. Ang mabuti pa sundin mo na lang ang tatay mo at layuan ang anak ko.”

“M-Mahal ko po si Alvin Ma’am. At mahal din po nya ako.” Naluluha nang sabi ko. Nasasaktan na ako sa mga salitang lumalabas sa bibig nya. Pareho sila ni itay na ayaw sa relasyon namin ni Alvin.

“Kilala ko ang anak ko. Natutuwa lang sya sa bagong bagay na nasa kamay nya. Kapag lumuma na isasantabi na nya ito.” Aniya at tumalikod na.

Nakatulala lang ako sa kawalan habang paulit ulit na pumapasok sa isip ko ang huling sinabi ng ina ni Alvin. Hindi ko dapat sya paniwalaan. Nasasabi nya lang yun dahil ayaw nya sa akin para sa anak nya. Si Alvin lang ang dapat kong paniwalaan..

---

chapter 9

Amira

“I’m sorry babe, hindi na kita na chat kahapon. May biglaan kasing emergency. Inatake sa puso ang daddy ni Suzette tapos naghihisterikal pa sya kahapon kaya kinailangan ko pa syang samahan sa hospital.” Pagpapaliwanang ni Alvin habang nandito kami sa ilalim ng puno ng caimito.

Pinilit ko namang ngumiti at inunawa sya. Kahit na sa totoo lang napapaisip pa rin ako na bakit sya pa ang kailangang sumama kay Suzette sa hospital gayung marami namang mga kaibigan na laging kasama ito.

Bumuntong hininga ako. Naging mabuti lang siguro sya kay Suzette. Walang dahilan para magdamdam ako sa kanya. Hindi ko rin dapat isipin ang mga sinabi ng mama nya kahapon.

Tumango ako. “Naiintindihan ko Alvin. Kamusta naman ang daddy ni Suzette?” Parang may mapait akong nalalasahan ng banggitin ko ang pangalan ng babae.

“Under observation pa sya sa hospital.” Sagot nya at ngumiti sa akin. Hinawakan nya ang aking kamay at titig na titig sa akin.

“Eh si.. Suzette, kamusta na?”

“Ayos lang naman sya babe. Medyo kumalma na.”

“Mabuti naman.” Nakangiting sabi ko.

Bumuntong hininga naman sya at malamlam ang mga matang nakatingin sa akin. “Mahal na mahal kita Amira.. Sa akin ka lang maniwala ha? Wag mo nang isipin ang mga sinabi ni mommy.” Dinala nya ang aking kamay sa kanyang labi.

Tumango naman ako at hinaplos ang kanyang pisngi. “Mahal na mahal din kita Alvin.”

Suzette

Nag ngingitngit ang kalooban ko habang pinagmamasdang naglalambingan ang dalawa sa ilalim ng puno ng caimito.

“Bwisit talagang Amira yan! Bakit ba ayaw nyang layuan si Alvin? Akala ko ba kinausap na sya ni Tita Melissa? Bakit hanggang ngayon ay magkadikit pa rin sila?”

Nakakuyom ang kamao ko na halos bumaon na ang mga kuko sa palad habang nangangalit ang mga matang nakatingin sa dalawa partikular kay Amira. Kung nakamamatay nga lang matalim na tingin ay kanina pa ito bumulagta sa lupa. Bakit ba kahit anong gawin ko ay hindi ako matingnan ng ganun ni Alvin? Binigay ko naman ang lahat sa kanya. Pero bumabalik balik pa rin sya sa babaeng yun. Pero hindi pa rin ako nawawalan ng pag asa dahil nasa akin pa rin ang pabor ni tita Melissa at hindi rin magtatagal ay sa akin ang bagsak ni Alvin.

Kahapon ay kinuntsaba ko pa si tita para samahan lang ako ni Alvin sa hospital. Umarte pa akong naghihisterikal at malapit ng himatayin. Hindi naman ako nabigo at sinamahan nga nya ako at si tita Melissa naman ang sumipot sa tagpuan nila.

Tsk!

Lasapin

mo ang mga natitirang araw na kasama mo si Alvin, Amira. Dahil hindi magtatagal magiging akin na sya!

“Suzette! Nandyan ka lang pala! Kanina ka pa namin hinahanap. Ano bang ginagawa mo dyan?”

“Shh! Wag ka ngang maingay dyan!” Pabulong kong sita sa kaibigan kong sumulpot sa akong likuran.

“Ano ba kasi yan?” Pabulong din nyang tanong at nakisilip na rin sa likod ng punong pinagtataguan ko.

“Owh.. yung mag jowa pala.” Mahinang sambit nya.

“Malapit na rin silang maghiwalay.”

“Sure ka na ba dyan?”

Sinamaan ko sya ng tingin.

“Sabi ko nga.” Pagkibit balikat nya.

Binigyan ko ng huling matalim na tingin ang dalawang taong ngayon ay magkayakap na bago ako tumalikod baon ang galit sa dibdib..

Amira

“Anak, mag bihis ka na.” Ani inay na inuubo ubo pa na pinuntahan ako sa kwarto. Nilapitan ko sya at hinagod hagod ang likod.

“Nay, wag na lang ho kaya akong pumunta. Hindi naman kayo pupunta ni itay eh.” Sabi ko.

Araw ng linggo ngayon kung kelan ang kaarawan ni señorito at imbitado kaming pamilya. Lahat naman ng pamilya ng mga magsasaka ay imbitado kaya malaki talagang selebrasyon ito. Matagal tagal na rin mula ng magdaos ng malaking selebrasyon ang mansion.

“Hindi pupwede anak, atleast ikaw man lang ay nandoon. Nakakahiya naman kay señor Arsenio, lalo na kay señorito Yñigo.”

Hindi kasi makakapunta si inay dahil inahit na naman ng ubo, si itay naman ay pinili ding hindi pumunta para may kasama si inay dito sa bahay. Kaya ako na lang ang pinapupunta nila.

Bumuntong hininga ako at nagkibit balikat.

“Sige ho nay, magbibihis lang ko.”

“O sige anak.” Nakangiting sabi ni inay at lumabas na ng kwarto ko.

Namili na ako ng pwede kong isuot sa mga nakahanger sa loob ng cabinet. Nakita ko ang isang dress na puti na diretso ang tabas lagpas hanggang tuhod. Spaghetti strap ito at may design na maliliit na bulaklak. Naalala ko isang beses ko pa lang ito sinuot. Kinuha ko ito sa pagkakahanger. Siguro papartneran ko na lang ito ng sandalyas kong may dalawang pulgadang takong. 

Itinali ko na lang pataas na pa messy bun ang aking buhok. Kahit papaano naman ay marunong akong mag ayos. Salamat na lang sa mga make up tutorial na napapanuod ko sa youtube.

“Anak, tapos ka na ba? Nandyan na si Tonio sa labas.” Tawag ni inay sa labas ng kwarto.

“Lalabas na po.”

Pagkatapos kong isuot ang sandalyas ay sinukbit ko na ang sling bag kong puti at lumabas ng kwarto.

Nakangiting si inay ang unang bumungad sa akin. “Napakaganda naman ng anak ko.” Hinagod nya muna ako ng tingin bago lumapit sa akin.

“Syempre, anak nyo po ako eh.” Nakangiti ring sabi ko.

“Para kang ang inay mo noong kabataan pa nya anak.” Sabi naman ni itay na lumabas galing kusina at may bitbit na tasa ng kape.

“Anong ibig mong sabihin Carlitos? Hindi na ako maganda ngayon?” Sikmat ni inay kay itay at namaywang pa.

“Hindi naman yun ang ibig kong sabihin Esme. Aba’y kung maganda ka noon eh mas  maganda ka ngayon. Mas lamang nga lang tong anak natin dahil naka make up.” Pagpapaliwanang pa ni itay.

Nakagat ko naman ang labi at nangingiti habang pinagmamasdan silang dalawa.

Inirapan naman ni inay si itay na ikinangiwi lang nya. “Mabuti na lang sa akin nagmana itong si Amira.”

Akmang magsasalita pa si itay ng sinenyasan ko syang i-zipper na lang ang bibig. Nagkibit balikat na lang sya at humigop ng kape. Dahil kung sasabat pa sya ay lalo lang hahaba ang litanya ni inay.

“O Tonio, ikaw na ang bahala dito kay Amira ha. Wag mong palalapitin sa kung sino sino lalo na mga lalake.” Habilin ni itay kay Tonio na mas makapal pa ang make up sa akin.

“Toni ho Mang Carlitos. Oho, ako na ho ang bahala kay Amira. Wag ho kayong mag alala bago pa may makalapit sa kanya na lalaki ay uunahan ko na.” Pumipilantik pa ang daliri na sabi nya kay itay. Ngumiwi na lang si itay sa kaartehan nya. Si inay naman ay natatawa na lang.

“O sige na, baka gabihin pa kayo masyado. Mag iingat kayo sa daan.” Ani inay at hinalikan pa ako sa pisngi.

Hinatid naman ako ni itay sa traysikel ng tatay ni Tonio na kasama namin na dadalo.

“Pareng Dado, kayo na ang bahala sa mga kasamahan nating magsasaka na naroon. Pakisabi na hindi ako makakadalo dahil may sakit si Esme. Nagpaalam na rin naman ako kay señorito. Ikaw na rin ang bahala sa anak ko.” Habilin pa ni itay kay ninong Dado.

“Walang problema Pareng Carlitos. O sige mauuna kami at baka hinahanap na rin ako ng mga kasamahan natin doon.”

“Sige ingat sa pagda-drive pare.” Ani itay at sinilip pa ako sa loob ng traysikel. “Anak, mag iingat ka dun ha? Wag kang lalayo kay Tonio at sa ninong mo. Alas dyes umuwi na kayo.” Pahabol na habilin ni itay.

Ganito naman sya lagi kapag may pupuntahan akong okasyon na maraming tao. Kung hindi ko lang kasama si ninong Dado at si Tonio ay hindi nya ako hahayaang pumunta mag isa.

“Oho tay. Painumin nyo rin ho ng gamot si inay bago matulog baka makalimutan na naman nya.” Habilin ko rin sa kanya.

“Oo anak, ako nang bahala. O sige na.” Tinapik pa nya ang bubong ng traysikel at tinanguan si ninong Dado.

“Iihh! Excited na ko! Bukod sa masasarap na pagkain ay siguradong marami ring masasarap na fafa dun.” Patiling sabi ni Tonio na sumabay pa sa ugong ng traysikel. “Lalo na syempre si señorito Yñigo na ubod ng sarap.” Tila nangangarap na sabi nya at kumagat labi pa.

Napangiwi naman ako sa sinabi nya. Buti na lang hindi masyadong dinig ni ninong Dado ang mga pinagsasabi nya. Kundi baka sinipa na ito palabas ng traysikel. Kahit naman tanggap ni ninong ang kasarian nya ay hindi pa rin nito gusto na magsasalita sya ng bulgar lalo na tungkol sa lalaki.

“Pa’no mo naman nasabi na masarap? Natikman mo na ba?” Pangbabara ko.

Tumingin naman sya sa akin, yung klase ng tingin na parang tinubuan ako ng sungay sa noo. “Jusko dzai! May jowa ka na lahat lahat inosente ka pa rin. Ano bang ginagawa nyo ni Alvin kapag magkasama kayong dalawa? Nag ja-jack enpoy?”

“Bunganga mo naman! Marinig ka ni ninong sabihin pa nya kay tatay eh!” Pabulong kong sikmat sa kanya sabay siko.

Tinuotop naman nya ang bibig. “Sorry na! Ikaw naman kasi, apaka inosente mo. Magpakarat ka na nga kay Alvin para mabawasan yang kainosentihan mo.” Pabulong din nyang sabi.

“Anong karat?” Naguguluhan kong tanong sa kanya. Kung ano ano kasing mga salita ang lumalabas sa bibig ng baklang to eh kaya hindi ko minsan maintindihan.

“Karat means sex.”

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi nya at kinurot sya sa tagiliran. “Gaga, hindi pa namin pwedeng gawin yun no, nag aaral pa kami. Saka na kapag kasal na kami.”

“Sus! Kelan naman kaya yun?”

“Ang usapan namin ni Alvin ay pagkagraduate ko ay magpapakasal na kami.” Nangingiting sabi ko sa kanya.

Napag usapan kasi namin ulit yun kanina. At ngayon pa lang ay excited na akong makasal sa kanya. Wala na akong ibang lalaking gustong makasama kundi sya. Pasa saan din ba’t malalampasan din namin ang mga pagsubok na humahadlang sa amin.

“Sure ka na ba dyan?” Nakahalukipkip na tanong nya sa akin.

“Oo naman!” Sagot ko.

“Kuu.. kung alam mo lang..” Bubulong bulong nya na hindi ko naman maintindihan dahil sa ingay ng motor.

“Anong sabi mo?”

“Wala. Malapit na kako tayo!” Sabay nguso nya sa labas.

Malapit na kami sa mansion. Tanaw ko na ang mansion na nagliliwanag sa ilaw. Ngayon ko na lang uli ito nakitang maliwanag at buhay na buhay. Kita ang ganda nito dahil sa liwanag. Dinig ko na rin ang musikang pumapailanlang. Hanggang sa may nakakasabayan na kaming ilang mga sasakyan na malamang ay mga bisita din. Mukhang mga malalaking personalidad sa buong lalawigan ang imbitado.

“Nandito na tayo! Shet! Ang daming bisita.” Ani Tonio na halata sa mukha at kilos ang excitement. Ako naman ay nakaramdam ng kaba dahil sa dami ng tao. Pero wala akong dapat ikabahala dahil narito rin ang ilan naming kapitbahay na magsasaka at imbitado rin.

Hininto na ni ninong Dado ang traysikel sa likod ng isang nakaparadang itim na itim na sasakyan. Naunang bumaba si Tonio at inalalayan pa ako.

“Tara na sa loob.” Aya ni ninong Dado.

Nagtanguan pa kami ni Tonio at lumakad na papasok ng malawak na compound ng mansion na nagniningning sa liwanag. Nakakalat sa loob ng compound ang mga lamesa na nababalutan ng puting mantel. Nakakalula ang dami ng bisita na magaganda at halatang mamahalin ang mga suot na damit at alahas. May mga hindi rin mabilang na waiter ang nakakalat at nag se-serve sa mga bisita. May ilan din akong namukhaan na mga pulitiko na taga kabilang bayan. Yung iba ay mga negosyante dito sa bayan ng San Agustin.

“Halika Amira dun tayo! Nandun sila Ka Nono at yung mga anak nya.” Ani Tonio at hinila ako sa isang lamesa kung nasaan nga si Ka Nono at ang asawa nito at mga anak.

“Amira?”

Lumingon ako sa tumawag sa akin.

Napangiti ako. “Alvin? Imbitado rin kayo?”

Ngumiti naman sya at lumapit sa akin sabay halik sa pisngi ko. “Oo, nakalimutan ko taga rito ka pala sa Hacienda Alejos.” Aniya at pinasadahan ako ng tingin. Kita ko sa mga mata nya ang paghanga. “Ang ganda mo..”

Napakagat labi ako at ngumiti. Nag init naman ang pisngi ko sa papuri nya. Sya rin naman ay gwapo sa suot nyang long sleeve shirt na maroon na tinupi sa siko at hapit na pantalon.

“Sus! Wag nyong sabihin sa harap ko pa kayo maglalambingan. Maawa kayo sa akin  hindi pa ako kumakain umay na ako.” Pambabasag trip naman ni Tonio na nakataas ang kilay na nakatingin sa aming dalawa ni Alvin.

Inirapan ko lang sya. Habang natatawa naman si Alvin.

“Alvin! Nandito ka lang pala.” Anang isang boses na babae na biglang sumulpot sa likod ni Alvin at kumapit sa braso nya.

Nakangiting kumaway pa ito sa akin. “Hi Amira! Imbitado ka rin pala.”

“Suzette..”

---

chapter 10

Amira

“Suzette..” Halos pabulong kong sambit sa pangalan nya. Lumapat ang mata ko sa kamay nyang nakahawak sa braso ni Alvin. Napalunok ako. Napansin namin ni Alvin ang tingin ko kaya binaklas nya agad ang kamay ni Suzette at dumistansya. Napasimangot naman si Suzette.

“Babe..” Tawag nya sa akin.

“Imbitado rin pala kayo?” Dugtong pa ni Suzette sa nang uuyam na tinig.

“Of course! Taga Hacienda Alejos kaya kami. At isa kami sa importantanteng bisita.” Taas noong sabat ni Tonio sa tabi ko.

Ngumisi naman si Suzette. “Grabe no, ang bait talaga ng mga Alejos, pati mga.. insekto imbitado. Ay! Ano ba yan! Dapat nag i-spray sila ng insecticide.” Aniya na kunwari pang may binubugaw sa ere.

“Oo naman, mababait talaga ang mga Alejos. Pati nga ilusyunadang hindi naman kagandahan na palaka imbitado din eh.” Sabat muli ni Tonio at humalukipkip pa sabay taas ng kilay sa kaharap.

“Aba’t! Anong sabi mo? Sinong palaka – “

“Suzette! Enough!” Sikmat ni Alvin sa  babae at hinawakan ng mahigpit sa braso ng akmang susugurin si Tonio.

“Alvin, Suzette. Bakit nandyan pa kayo? Nandun ang table natin.” Tawag sa kanilang dalawa ni ti – ma’am Melissa na lumapit na sa amin kasunod ang daddy ni Alvin.

Napakagat labi naman ako ng bigyan nya ako ng tinging nang uuri.

“Amira hija, nandito ka rin pala.” Bati naman ng daddy ni Alvin.

“Good evening ho Tito Henry.” Bati ko sa kanya at nagmano. Bumeso naman sya sa akin. “Nandito din ba ang mga magulang mo? I think pagkakataon na rin ito para makilala din namin sila.”

Bigla naman akong kinabahan sa sinabi nya. Mabuti na lang hindi ko kasama sila itay at inay. Hindi ko rin alam na imbitado si Alvin at mga magulang nya.

“Ah walo sila, hindi ho makapunta dahil may sakit si inay kaya ako na lang ho mag isa ang nakapunta.” Sabi ko.

“Oh I see. Sana bumuti na ang lagay ng inay mo hija. Sumama ka na lang sa table namin.” Mabait na paanyaya nya.

Dumako naman ang mata ko kay ma’am Melissa na may nagbabantang tingin sa akin. Hindi rin ako pwedeng sumama sa kanila dahil baka makarating pa kay itay.

“Ah m-mamaya na lang ho Tito Henry. Pupuntahan ko po muna ang mga kasamahan ni itay sa sakahan.”

“Ganun ba, o sige hihintayin ka na lang namin sa aming table hija.” Nakangiting sabi nya sabay tapik ng marahan sa aking braso.

Kiming ngumiti naman ako. Tumingin ako kay Alvin at nagpalitan kami ng mensahe sa pamamagitan ng mata. Tuamalikod na sila at tumungo sa kanilang lamesa.

“Tonio, Amira. Halina kayo!” Tawag sa amin ni ninong Dado na nasa lamesa na ng mga kasamahan niyang magsasaka.

“Oho tay. Amira tara na.”

Sinulyapan ko muna si Alvin na nakakapit muli ang kamay ni Suzette sa braso nya. Bumuntong hininga ako at sumunod kay Tonio.

May halos tatlumpong lamesa yata na magkakatabi ang inokupa ng mga magsasaka. Ang iba sa kanila ay tinanong ako kung bakit ako lang mag isa at hinanap sila itay at inay. Sinabi ko naman ang dahilan. Masaya naman ang lahat ng naroon at saglit kong nakalimutan ang eksena kanina. Maganang kumakain ang lahat dahil bumabaha ng masasarap na pagkain. Katabi ko sa lamesa si Tonio at isang anak ng kapitbahay namin. Sarap na sarap ako sa kinakain kong chicken cordon blue habang si Tonio naman ay lumpiang shanghai ang nilalantakan.

“Hmm.. iba talaga ang mayayaman. Nakakain nila kahit anong gusto nilang kainin. Nakakapag celebrate sila ng ganito kabongga. Mabuti na lang anak tayo ng magsasaka dito sa hacienda kaya nakakatikim din tayo ng ganito kasasarap na grasya.” Ani Tonio na pinagsabay sabay na ang mga kinakain.

Napapangiwi na lang ako sa kanya.

“Huy, hinay hinay lang maimpatso ka.” Saway ko sa kanya.

“Keri yan!” Sabi nya sabay himas sa tyan.

Umiling iling na lang ako at tinuon na lang ang pansin sa pagkain.

“Si señorito Yñigo at si señor Arsenio!” Bulalas ng isang magsasaka sa katabing lamesa namin.

“Magandang gabi ho!”

“Happy Birthday ho señorito!”

Kanya kanyang bati ng mga kasama namin. Tumigil naman kami ni Tonio sa pagkain para makibati na rin. Hindi ko mapigilan makaramdam ng paghanga sa itsura ni señorito. Para itong hinugot sa magazine. Naka polong puti ito na nakatupi hanggang siko at nakatuck in sa itim na trouser. Bagong ahit din ito. Hindi rin nakaligtas sa aking pansin ang nakaabrisete ditong babae na mukha ring modelo. Mukha syang taga Maynila. Baka girlfriend sya ni señorito.

“Kamusta naman kayo?” Magiliw na pangungumusta ni señor Arsenio.

“Ayos naman ho señor Arsenio. Enjoy na enjoy kami sa pagkain, masarap lahat.” Sabat ng isang may katabaang magsasaka. Kinantyawan namin ito ng ilang mga kasama sa lamesa.

“Maraming salamat ho señorito!”

“Walang anuman ho. Mag enjoy lang kayo.” Nakangiting sabi ni señorito Yñigo.

“O kain lang ng kain ha. Marami pang pagkain. Pwede rin kayong mag take out para sa mga naiwan nyo sa bahay.” Sabi pa ng señor.

Natuwa naman ang lahat sa sinabi ng señor. Pumalakpak pa si Tonio na punong puno na naman ang bibig.

Wala sa sariling napalunok ako ng magtama ang paningin namin ni señorito Yñigo. Hindi nakaligtas sa mata ko kung paano nya ako hagurin ng tingin. Para biglang nagtaasan ang mga balahibo ko. Ngumiti sya sa akin at lumapit sa lamesa namin. Binati naman sya ng mga nasa lamesa. Hanggang sa tumapat siya kasama ng nakakapit sa kanyang babae sa harap ko.

“Happy Birthday ho señorito Yñigo.” Bati ko at kiming nginitian sya.

Matamis na ngiti naman ang sinukli nya sa akin. “Thank you Amira. Buti naman nakapunta ka kahit wala ang itay at inay mo.”

“Eh, nakakahiya naman ho kung walang pupunta ni isa sa amin.” Sabi ko at ngumiting pangiwi.

Tumawa naman sya. Napansin ko naman ang pagtaas ng kilay ng kasama nyang babae. Napayuko naman ako.

“Ganun ba. Pakisabi na lang kay Manang Flor na ipagbalot ang inay at itay mo.” Nakangiting sabi nya sa akin at ilang sandali pa akong tinitigan.

Ngumiti din ako at tumango. “Oho, salamat ho señorito.”

Tumango naman sya at tumingin sa mga kasama ko sa lamesa. “Maiwan ko muna kayo.” Paalam nya at tumalikod na. May lumapit naman sa kanyang dalawang pulis na mukhang imbitado din.

“Grabe acla! Nalaglag yata ang panty ko.” Eksaheradong sabi ni Tonio habang sinusundan ng tingin si señorito Yñigo.

“Gaga, brief ang meron ka hindi panty.” Pangbabara ko sa kanya.

Umirap naman sya sa akin na ikinangisi ko lang.

“Girlfriend nya kaya yung kasama nya. Ang taray ng mukha kanina habang nakatingin sayo eh.” Sabi nya.

“Talaga?” Akala ko ako lang ang nakapansin.

“Baka nagseselos. Grabe naman din kasi makatitig sayo si señorito.” Halos pabulong nyang sabi.

Nag init naman ang pisngi ko. Pati rin pala yun napansin nya. Hindi ko rin naman maintindihan kung bakit ganun makatitig sa akin si señorito.

Akmang magsasalita ako ng tumunog ang cellphone ko. Nagpasintabi muna ako kay Tonio na nagkibit balikat lang.

Kinuha ko ang cellphone at binuhay. May text si Alvin.

Alvin: Babe. Nandito ako sa garden house. Punta ka please..

Napakagat labi ako sa nabasa kong text nya. Tumahip din ang aking dibdib. Nagpaling linga muna ako bago ko tinapik si Tonio. Lumingon sya sa akin.

“Iwan muna kita may pupuntahan muna ako.” Halos pabulong kong sabi sa kanya.

“Ha? Saan? Sama ko.” Sabi niya.

“Hindi na. Dyan lang naman ako. Sandali lang.”

“Huu, magkikita kayo ni Alvin no?” Pabulong na tanong nya sabay taas ng kilay.

Tumango naman ako. “Sandali lang naman ako.”

“Bilisan mo ha? Hintayin kita dito.”

“Oo.” 

Agad agad kong nilagay ang cellphone sa sling bag at sinukbit ito. Sinakto kong abala ang mga kasama ko sa lamesa bago tumayo. Nagtanguan pa kami ni Tonio.

Umikot ako sa likurang bahagi ng mansion kung nasaan ang garden house. Nakita ko ang isang bultong pamilyar sa akin na malamang ay si Alvin. May sabik na umusbong sa dibdib ko ng lapitan ko sya.

“Alvin..” Tawag ko sa pangalan nya.

Lumingon naman sya at ngumiti. “Babe.” Agad syang lumapit sa akin at niyakap ako ng mahigpit.

Pinikit ko naman ang aking mata habang ninanamnam ang init ng kanyang yakap. Naramdaman ko pa ang paghalik halik nya sa aking buhok.

Mabuti na lang at malalago ang mga halaman na nakapalibot sa garden at malayo sa mga bisita. Kaya maliit ang tsansang makita kami dito maliban na lang kung sadyaing puntahan. Busy pa naman ang lahat ng mga bisita.

“Sana kasama kita sa table namin ng hindi kita namimiss ng ganito. Ang hirap yung nasa isang lugar nga tayo hindi naman kita nakakausap.” Madamdaming sabi nya habang yakap pa rin ako.

“Sorry, alam mong hindi pwede. Nandun ang halos lahat ng kasama ni itay sa sakahan at kapitbahay din namin. Ayokong isumbong nila tayo kay itay.” Nahihirapan ang loob na sabi ko habang hinahagod ang kanyang likod.

Bumuntong hininga naman sya. “Naiintindihan ko babe..”

Yñigo

“Hijo, nakausap mo na ba ang hepe?” Tanong ni ninong Rodolfo habang nasa balkonahe kami sa pangalawang palapag ng mansion.

“Oho ninong, nangako sya na pag iigtingin ang pag iimbestiga at maglalagay ng check point sa may hangganganan ng hacienda hangga’t hindi pa natutukoy ang nasa likod ng pamamaril. Nakipag ugnayan na rin sya sa iba’t ibang itasyon.” Imporma ko sa kanya at nilagok ang natitirang alak sa baso.

“Mabuti naman kung ganon. Nagpadagdag na ako ng ilan pang tauhan sa paligid ng mansion gaya ng request mo.”

Tumango naman ako. Pero hindi pa rin ako pwedeng magpakampante. Lalo na at maraming bisita at malalaking personalidad pa ang narito sa mansion. Kailangan pa ring maging alerto lalo na’t may namataan  kaninang umaga sa cctv na umaaligid na mga sasakyan na walang plaka.

“Sya nga pala, nasaan na pala ang nobya mo?” Tanong ni ninong na luminga linga pa.

“Hindi ko ho sya nobya ninong, bisita ko lang sya.” Ani ko.

“Hindi mo nobya? Pero kung makalapit sayo parang linta.” Binuntutan pa nya ng tawa ang sinabi.

Ngumisi naman ako at ginala ang paningin sa mga bisita na nasa malawak na bakuran ng mansion. Dumako ang mata ko sa grupo ng mga magsasaka partikular sa isang lamesa. Pero wala doon ang taong hinahanap ng aking mata. Napakunot noo ako.

“Ganun lang ho talaga si Debrah ninong.”

Sumilay naman ang mapanuksong ngiti sa kanyang labi. “Pero sa tingin ko hindi mo lang sya bisita.” Makahulugang sabi nya at sumimsim sa baso ng alak.

Ngumisi lang ako at iiling iling. Iniwan ko ang babae ng may makilala itong isa sa mga bisita ko. Hindi ko rin gusto ang pagdikit dikit nya sa akin. Parang bigla akong hindi naging komportable sa mga hawak nya. At sa tatlong araw nya dito sa mansion ay wala syang ginawa kundi ang akitin ko. Wala syang pakialam kahit sa harap pa ng mga kasambahay. Kaya sa loob ng tatlong araw ay nagpakabusy talaga ako sa hacienda para maiwasan sya. At sa gabi namin ay nilo-lock ko ang pinto at nagkukunwaring tulog na.

Napadako ang mata ko sa babaeng pamilyar na naglalakad patungong likuran ng mansion. Si Amira! Saan sya pupunta? Hanggang sa mawala na sya sa aking paningin.

“Ninong maiwan ko muna kayo saglit.” Paalam ko kay ninong at tinapik sya sa balikat.

Tumango naman sya at tinaas ang baso.

Tinahak ko ang dinaanan ni Amira patungo sa likod ng mansion. Anong gagawin nya sa likod ng mansion?

Ang garden house lang naman ang naroon. Baka

magpapahangin

. Napangiti naman ako at mas binilisan pa ang paghakbang. 

Napako ako sa kinatatayuan ko ng makita ang dalawang taong magkayakap sa loob ng garden house. Amira.. Parang may kamay na pumiga sa puso ko ng makita kong hinahalik halikan pa sya sa buhok ng lalaking kayakap nya. Sino ang lalaking kayakap nya? Wag nyang sabihing boyfriend nya?

Naikuyom ko ang mga palad at nagtagis ang panga ko. Parang hindi ko matanggap sakali mang boyfriend nya ang lalaking kayakap. Parang gusto ko silang sugurin at paghiwalayin…

---

chapter 11

Amira  

“Eto hardenera, paborito ni Manang Esme ito.” Ani Manang Flor at inilagay ang dalawang llanerang hardinera sa isang disposable tupperware.

Nasa limang putahe na yata ang na nakalagay sa disposable tupperware ang nasa loob ng eco bag maliban pa ang dessert na ipapauwi nila sa akin para kanila inay at itay. Sinabihan na din pala sila ni señorito na ipagbalot ang mga magulang ko.

“Salamat ho manang.” Nakangiting sabi ko habang nakaupo sa counter at nakapangalumbabang pinapanood ang ginagawa nila.

“Mukhang masaya ka ngayon Amira ah.” May mapanuksong ngiti na puna naman ni ate Lita. “Siguro may boyfriend ka na.”

Naginit naman ang pisngi ko sa sinabi nya. Pero hindi ko pwedeng aminin. “W-Wala ho.” Sabay iwas ko ng tingin. Baka mahalata pang nagsisinungaling ako.

“Naku! Sa ganda mo na yan? Wala? Imposible.” Nagdududang tiningnan pa nya ako.

“W-Wala talaga ate.”

“Kuuh! Pa’no makakapag boyfriend yan si Amira eh bantay sarado yan ni Mang Carlitos.” Sabat naman ni Manang Flor. 

Napakagat labi ako ng mabanggit si itay. Hindi ko kayang isipin ang magiging reaksyon ni itay kapag nalaman nyang nobyo ko talaga si Alvin at nagsisinungaling ako. Napabuntong hininga ako.

“O heto na Amira.” Nilapag ni Manang Flor ang eco bag sa harap ko.

Tumayo naman ako at binitbit na ito. “Salamat ho uli manang, ate Lita.” Nakangiting sabi ko.

“O sige na, at masyado ng gabi. Baka hinahanap ka na ng itay at inay mo.”

“Oho.” Nakangiting kumaway pa ako sa kanila bago lisanin ang kusina. 

Mag a-alas diyes na rin kasi ng gabi at gaya ng bilin ni tatay ay dapat alas dyes ay nakauwi na ako. Binilisan ko na ang lakad dahil baka naghihintay na si Tonio at si ninong Dado.

Marami rami pa ang mga bisita. May ilan na nagsipag uwian na at may ilan ding dumarating. Ang pamilya naman ni Alvin ay uuwi na rin. Kakatext lang nya kanina.

Eksaktong pagliko ko ay may nakabungguan ako. Narinig ko itong napasinghap at napamura. Nanlaki naman ang mata ko ng makitang tumapon ang hawak nitong wine sa harapan ng mamahaling damit nito. Nag angat ako ng tingin at sumalubong sa akin ang galit na galit na mukha ng nobya ni señorito Yñigo.

Sa taranta ko ay pinunasan ko ng kamay ang damit nyang namantsahan na ng wine. “S-Sorry po ma’am hindi ko po sinasadya –”

“Don’t touch me you stupid tramp!” Patiling tungayaw nya sabay tulak nya sa akin ng malakas kaya napasalampak ako sa lupa at nagkalat naman ang laman ng eco bag. Hindi pa sya nakuntento at sinaboy sa mukha ko ang natirang wine sa kopita. Napasinghap ako at nalasahan ko pa ang pait ng wine.

Nabigla ako sa bilis ng pangyayari. Narinig ko naman ang bulong bulungan sa paligid, halos lahat sila ay nakatingin sa kin. Ngayon lang ako nakaranas ng ganitong klaseng kahihiyan. Parang nanliit ako bigla. Parang gusto ko ng lamunin ako ng lupa para matakasan ang nang uuyam nilang tingin. Parang gusto ko ng maiyak. Ang babaeng nakatayo naman sa harap ko ay nanliliit ang mga matang nakatingin sa akin.

“Look what you’ve done? You ruined my dress!”

“S-Sorry ho –”

“Shut up! Hindi ka kasi tumitingin sa dinadaan mo! Ano? Uwing uwi ka na dahil nakapagbalot ka na? Patay gutom na hampas lupa!” Pasigaw na sabi nya sabay sipa ng disposable tupperware na may lamang ulam sa akin at sumaboy ang laman sa damit ko.

“Amira!” Dinig kong may tawag sa akin. Nilingon ko ito. Si Alvin. Akmang lalapit sya sa akin pero pinigilan sya ni Suzette sa braso habang nakangising nakatingin sa akin.

“My god! Nakakahiya.” Narinig kong sabi sabi ng ilang mga bisita. Napalunok naman ako at dahan dahang tumayo.

“What’s happening here?” 

Dumadagundong ang boses ng lalaking nagsalita. Tumahip naman ang kaba sa dibdib ko ng makita ko ang salubong na kilay ni señorito Yñigo na hinagod ako ng tingin.

“Babe, this stupid girl ruined my dress. Look! Ang mahal ng bili ko dito at limited edition pa tapos – “

Hindi na natapos ng babae ang sasabihin ng lampasan lang sya ni señorito Yñigo at lumapit sa akin.

“S-Señorito.. s-sorry po – “

“Ayos ka lang?” Nahimigan ko ang pag alala sa boses nya at muli akong hinagod ng tingin. Nagdilim naman ang kanyang mukha at tumingin sa nobya nya. Namutla naman ang mukha nito.

“B-Babe – “

Hinawakan ni señorito Yñigo ang kamay ko at hinila ako.

“Amira.” Dinig kong tawag ni Alvin, nilingon ko sya. Kita ko sa mukha nya na gusto nyang lumapit sa akin pero pigil pigil sya ni Suzette at ni ma’am Melissa. Tumingin naman sya kay señorito Yñigo na madilim ang mukhang nakatingin din sa kanya at nakita ko pa ang pag galaw ng panga.

Humigpit naman ang hawak ni señorito Yñigo sa kamay ko at pumasok kami sa mansion. Nakita ko naman ang pagsunod ng tingin ng mga kasambahay.

“Susmaryosep! Anong nangyari sa’yo Amira?” Nag aalalang tanong ni manang Flor ng makita ang hitsura ko. Napakagat labi naman ako. Hindi na ako nakasagot ng umakyat na kami sa hagdan. Gusto ko sanang magsalita pero hindi ko magawa dahil nakakatakot ang hitsura ni señorito.

Pumasok kami sa isang malaking kwarto. Malamig ang buga ng hangin at bumalot ang amoy nya sa buong kwarto. Mukhang kwarto nya ito.

Muli syang lumapit sa akin at pinaupo ako sa sofa na naroon. May hawak syang tuwalya at pinunasan ang mukha kong nanlalagkit dahil sa wine. Wala lang akong imik na nakatingin sa mukha nya. Nakakunot noo sya habang maingat na dinadampian ng tuwalya ang mukha ko. Nang akmang pupunasan nya rin ang damit ko ay pinigilan ko na ang kanyang kamay.

“A-Ako na ho.” Sabi ko at kinuha ang tuwalya sa kanya.

Tumayo naman ako at pinunasan ang damit kong may mantsa ng sarsa ng ulam. Nanlalagkit na rin ang katawan ko.

Narinig ko naman syang bumuntong hininga. “Ang mabuti pa magbanlaw ka na lang sa banyo para mawala ang panlalagkit mo.” Sabi nya.

“H-Hindi na ho, sa bahay na lang ho.” Tanggi ko. Nakakahiya naman na makikigamit pa ako ng banyo nya. Bakit naman kasi dito pa nya ako sa kwarto nya dinala? Pwede namang sa baba na lang. May banyo naman don. Ano na lang ang sasabihin ng girlfriend nya.

“No, hindi ko hahayaan na umuwi ka ng ganyan ang hitsura mo. Ano na lang ang sasabihin ni Mang Carlitos at Manang Esme. Ayokong isipin nila na pinabayaan lang kita.” Maawtoridad na sabi nya.

Naguluhan naman ako sa sinabi nya. Bakit naman

iisipin

nila itay at inay yun?

Pero bigla ko ring naisip ang nobya nya na naiwan sa ibaba. Siguradong galit na galit ito dahil hindi hindi ito pinansin ni señorito. At bakit ba ako ang inaasikaso nya? Dapat yung nobya nya. At si Alvin, baka kung ano ang isipin nya!

“S-Señorito, sorry ho kanina. Hindi ko naman ho sinasadya na matapunan ng wine ang nobya n-nyo.” Hinging paumanhin ko.

“Hindi ko sya nobya kaya wag kang humingi ng sorry sa akin. Sya dapat ang humingi ng sorry sayo dahil sa ginawa nya.”

May narinig pa akong sinabi nya na hindi malinaw sa akin. Muli ring nagtagis ang kanyang panga. Pero bakit nakaramdam ako ng bahagyang tuwa ng sabihin nyang hindi nya nobya ang babae. Ganunpaman, hindi pa rin magandang tingnan na nandito ako sa kwarto nya.

“Sa baba na lang po ako magbabanlaw. Manghihiram na lang ako ng damit kanila ate Lita.” Sabi ko at akmang hahakbang na.

“No, dyan ka na sa banyo magbanlaw. Ako na lang ang bababa para manghiram ng damit kanila manang Flor.” Pinal na sabi nya at naglakad palabas ng pinto.

Naiwan namang nakatanga ako sa gitna ng kwarto nya..

Yñigo

Nakakuyom ang kamaong pumanaog ako sa hagdan. Nakapagkit pa rin sa isip ko ang hitsura kanina ni Amira habang pinagtitinginan sya ng may panliliit ng mga bisita. Nabilad sya sa kahihiyan dahil sa kagagawan ni Debra. That bitch!

“Yñigo, kamusta na si Amira?” Bungad sa akin ni lolo na akay akay ng kanyang sekretarya. Halata ang pag alala sa kanyang mukha.

“She’s okay lo, pinagbanlaw ko na lang sya para mawala ang panlalagkit nya.” Sabi ko. “Manang Flor baka may mga damit kayo na pwedeng ipahiram kay Amira. Pakiakyat na lang sa kwarto ko.” Utos ko sa kasambahay na lumabas ng kusina.

“Oho señorito.” Tumango naman sya at tumalima.

Binalingan ko naman si lolo na may nagtatanong na tingin. Siguro dahil sa sinabi kong nasa kwarto ko si Amira. Pero hindi ko na lang ito pinansin at hindi na rin naman sya nagtanong tungkol dun.

“Pagsabihan mo yang nobya mo Yñigo. Hindi ko gusto ang inasal nya sa harap ng bisita at sa ginawa nya kay Amira. Nakakahiya kay Carlitos at kay Esme.” Anang nya na ikinumpas pa ang kamay.

“Hindi ko ho sya nobyo lo, at hayaan nyo pagsasabihan ko talaga sya.”

“Mabuti naman, at kung sakaling nobya mo nga sya ay hindi ko rin sya matatanggap para sa’yo. Mal edukada. Bukas na bukas din ay paalisin mo na sya dito. Hindi ko rin gusto kung paano nya itrato ang mga kasambahay.”

Marami rin kasing reklamo ang mga kasambahay tungkol sa pagmamaldita at pagiging reklamador ni Debra.

“Gagawin ko ho yan lo. Excuse me, pupuntahan ko lang sya.” Paalam ko at iniwan na sya na iiling iling.

Hindi naman ako nahirapang hanapin sya. Agad ko syang hinawakan sa braso at nagpaalam sa kausap nya.

“What now huh? Pagkatapos mo kong balewalain at iwan kanina at pinili ang babaeng yun ngayon manunuyo ka? Huh!”

Hindi ko sya pinansin at pumasok kami sa guest room nya. Ngumisi naman sya.

“Alam mo talaga kung paano mo ko paaamuin eh no. Pasalamat ka at sabik na sabik ako sayo.” Aniya sa nangaakit na boses. Nawala na ang yamot sa mukha nya at napalitan ito ng pagnanasa. Kagat labing lumapit sya akin at hinawakan ang butones ng polo ko at akmang kakalasin ito.

Hinawakan ko ang mga kamay nya at tinulak sya sa kama. Mas lalo namang lumawak ang ngisi nya at mapanuksong dumila.

Sinuksok ko lang ang mga kamay ko sa bulsa at walang reaksyon ang mukhang tiningnan lang sya. Hindi tumatalab sa akin ang pang aakit nya. Wala akong nararamdaman kundi inis.

“I want you to pack your things at bukas ng umaga ay ipapahatid na kita sa airport.”

Nawala naman ang mapang akit na ngiti nya at napalitan muli ng yamot ang mukha.

“Ano? Pinapaalis mo na ba ako?” Tanong nya at tumayo.

“Yes.”

“Why? Anong ginawa ko? Ako nga ang naagrabyado eh! Napahiya ako dahil tinapunan ako ng hampas lupang anak ng magsasaka na yun!” Tungayaw nya.

Nagpanting naman ang tenga ko at binigyan sya ng matalim na tingin. Napalunok sya.

“Bukas na bukas din aalis ka sa ayaw at sa gusto mo.”

Ngumisi naman sya ng mapait at namumula na ang mukha sa poot. “Ayos ka rin ano. Pagkatapos mo kong balewalain ng tatlong araw tapos ngayon basta basta mo na lang ako paaalisin dahil lang sa babaeng yun. Sabihin mo nga Yñigo, may gusto ka ba sa babaeng yun?”

“Ano bang pinagsasasabi mo?” Asik ko sa kanya.

“Huh! Akala mo hindi ko napansin kung pa’no mo sya tingnan kanina. Mahiya ka naman! Eh ang bata bata pa nun!”

Inisang hakbang ko sya at nagdidilim ang paningin na piniga ko ang kanyang panga. Napaigik naman sya at nahihintakutang tumingin sa akin.

“Y-Yñigo n-nasasaktan ako..” Maluha luha nang sabi nya.

Nanggigigil naman na binitawan ko sya. Nanginginig ang mga kamay na hinimas himas nya ang kanyang panga.

Humugot ako ng malalim na hininga para pahupain ang galit sa dibdib ko. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong galit sa kanya at ngayon ko lang din sya nasaktan. Pero wala akong maramdamang pagsisi. Kulang pa yan sa ginawa nyang pamamahiya kay Amira. Binigyan ko sya ng matalim na tingin bago tumalikod at lumabas ng guest room.

Naabutan ko sa kusina si Amira katabi nya ang isang binabae. Nakasuot na ito ng medyo maluwang na t-shirt at shorts na malamang ay damit ng isa sa mga kasambahay. Wala na rin ang kolorete sa mukha nito. Pero maganda pa rin ito. Mas maganda sya na walang anumang kolorete sa mukha. Bagama’t maganda sya kanina sa hitsura nya pero hindi ko naman gusto na pinagtitinginan sya ng ilang mga lalaking bisita.

Bigla namang sumagi sa isip ko ang lalaking kayakap nya sa garden house. Yun din yung lalaking akmang lalapit sa kanya kanina kung hindi lang sya pinigilan ng dalawang kasamang babae. Kilala ko ang isang may edad na babae. Asawa ito ng vice mayor ng kabilang bayan. Nasisiguro kong may relasyon ang dalawa. Pero bakit sa garden house sila nagtagpo? Para silang nagtatago. Bumangon na naman ang ngitngit sa dibdib ko.

Tumikhim ako para kunin ang atensyon ng mga nasa kusina.

“Señorito Yñigo, uuwi na ho kami. Salamat ho sa pag aasikaso.” Malamyos na boses na sabi nya at may kiming ngiti sa labi.

Lumapit naman ako na hindi inaalis ang tingin sa kanyang maamong mukha. “Ayos ka na ba? Wala bang masakit sa’yo?”

Umiling naman sya. “Wala po, hindi naman po ako nasaktan kanina.”

Tumango naman ako at bumuntong hininga. “Ano pala ang sasakyan nyo pauwi? Ipahatid ko na lang kayo sa driver.”

“Hindi na ho, kasabay ko naman ho umuwi ang ninong at kinakapatid ko. May dala ho syang traysikel.”

“Ganun ba. O sige, mag iingat kayo sa pag uwi. Kakausapin ko na lang bukas si Mang Carlitos ukol sa nangyari kanina at hihingi ng paumanhin. Pangako hindi na yun mauulit Amira.” Pangako ko sa kanya. Gusto kong haplusin ang kanyang pisngi pero pinigil ko lang ang sarili dahil maraming matang nakatingin.

“Wala naman ho kayong kasalanan señorito. At kasalan ko rin ho dahil hindi ako nag iingat. Pasensya ho uli at maraming salamat.”

Tumango na lang ako at ngumiti sa kanya. Tinanaw ko na lang sya tingin kasama ang binabaeng lalaki na lumabas ng kusina. Gusto ko man syang ihatid ay hindi ko pwedeng iwanan ang mga bisita..

Bumuntong hininga ako at sinapo ang dibdib dahil sa bilis ng pintig nito..

---

chapter 12

Amira

“O Amira anak, bakit ganyan na ang itsura mo?” Bungad ni itay ng mapansing iba na ng suot kong damit pagbukas nya ng pinto. Mukhang tulog na si inay dahil hindi ko makita.

Akmang magsasalita si Tonio ng hawakan ko sya sa braso.

“Ah, natapunan po kasi ako ng ulam itay. Namantsahan po yung damit ko kaya pinahiram na lang ako nila manang Flor ng damit.” Sabi ko.

“Ganun ba. Eh bakit kasi hindi ka nag iingat anak. Nasaktan ka ba?” Nagaalalang tanong nya.

Umiling naman ako at ngumiti. “Hindi po tay. Heto nga po pala pinauwian kayo ni señorito Yñigo ng pagkain.” Sabay abot ko ng eco bag.

Dahil natapon ang unang pinauwi nila manang Flor ay pinalitan naman nila ng bago.

“Kuh, si señorito talaga kahit kailan hindi nakakalimot sa amin ni inay mo.” Nakangiting kinuha ni itay ang eco bag sa akin at sinilip ang laman. “Aba, mukhang marami rami to ah. O pumasok na muna kayo sa loob.”

“Hindi na ho Mang Carlitos, uuwi na rin ako. May pasok pa bukas.” Paalam ni Tonio.

“O sige, pakisabi sa tatay mo salamat.”

“Oho.”

“Salamat Tonio. Kita na lang tayo bukas.” Nakangiting sabi ko sa kanya.

Tumango naman sya at hinawakan ako sa braso. “O sige na, pasok ka na rin sa loob.” Aniya bago tumalikod.

Hinintay ko muna syang makasakay sa traysikel at kinawayan ko sila ni ninong Dado bago pumasok sa loob.

“Si inay tay, tulog na ho?” Tanong ko ng maabutan ko sya sa kusina na nilalagay sa ref ang mga disposable tupperware. Iniwan lang nya ang tinadtad na lechon para kainin.

“Oo anak, nakatulog na rin pagkatapos uminom ng gamot. Dapat siguro ipa-check up na natin sya.”

Bumuntong hininga ako. Yun din naman ang balak ko at sasamahan ko sya.

“Sige po tay, bukas na bukas din pa check up na natin sya.”

“Ako na lang ang sasama sa inay mo. May pasok ka pa bukas.”

“Mag ha-half day na lang po ako. Gusto ko rin malaman ang sasabihin ng doctor.”

Tumango naman sya. “O sige, ikaw ang bahala anak.” Aniya bago sumubo ng lechon.

“Tay, hinay hinay lang ho sa lechon ha. Baka atakihin na naman kayo ng altapresyon. Gabi pa naman.” Paalala ko.

Sumimangot naman sya. “Nakakaisang subo pa lang ako anak.”

Ngumisi naman ako. “Pero mamaya sunod sunod na.”

Umisang subo muna sya bago sinarado ang tupperware. “Ito na nga, ibabalik ko na sa ref. Bukas ko na lang babanatan yan.”

Tatawa tawa na lang uminom ako ng tubig. Minsan talaga may pagka makulit din si itay..

---

Mag iisang linggo na rin ang lumipas mula ng mangyari ang kahihiyan na yun sa mansion. Naging laman din ako ng usap usapan sa buong baranggay namin. Maging sa school ay naging katatawan pa ako at ang pasimuno ay walang iba kundi si Suzette na kinuhanan pala nya ng video ang nangyaring pamamahiya sa akin nung babae sa party ni señorito Yñigo. Nabalitaan ko kanila inay na pinaalis na pala ng mansion ni señorito ang babae kinaumagahan din. Medyo nakahinga ako ng maluwang. Parang magkaka trauma ako sa babaeng yun. At hindi rin maalis sa isip ko kung paano ako tratuhin ni señorito Yñigo ng gabing yun. Parang kalabisan naman yata ang pag aasikaso nya sa akin para sa isang anak ng magsasaka ng hacienda nila. Pero lihim din akong natutuwa. Bumabalik ang masasayang  alaala ko kung paano rin nya ako tratuhin nung maliit pa ako.

“Ang lalim ng iniisip mo ah.”

Nag angat ako ng tingin kay Alvin na nakapangalumbaba at nakangiting nakatingin sa akin. Nginitian ko din sya. Naalala ko kung pa’no nya ako suyuin at panay hingi nya ng sorry kinabukasan dahil hindi nya ako tinulungan sa party. Hindi naman ako nagtatampo sa kanya. At sinubukan rin naman nyang tulungan ako pero mainam na rin yung hindi dahil baka makarating pa kay itay.

“Wala.” Nakangiting sabi ko at sumubo ng carbonara. Tapos na syang kumain at hinihintay na lang ako. Nandito kami ngayon sa paborito naming kainan sa bayan.

“Iniisip mo pa rin ba ang nangyari dun sa party?” Nag aalalang tanong nya.

Umiling naman ako. Ayokong magalala sya sa akin.

“Iniisip ko lang ang darating na exam.” Palusot ko.

“Kayang kaya mo yan, ikaw pa!” Sabi nya na pinapalakas ang aking loob. Pinisil pa nya ang baba ko.

Napahagikgik naman ako. 

Nang matapos na akong kumain ay naglakad lakad muna kami habang nagkukuwentuhan saka nya ako hinatid malapit sa sakayan.

Hinalikan nya muna ako sa pisngi at malamlam ang mga matang tumingin sa akin. “Sana maihatid na kita sa inyo next time.” May lungkot sa boses na sabi nya.

Napakagat labi ako. Minsan naaawa na rin ako sa kanya. Ramdam ko ang kagustuhan nyang maging legal ang relasyon namin sa magulang ko. Nagtatyaga na lang sya sa palihim naming tagpo bagama’t legal naman kami sa magulang nya maliban lang sa mama nya. Kung sana pabigyan lang sya ni itay ng chance siguradong magugustuhan nya rin rsi Alvin. Kung bakit naman kasi ang tigas ng puso ni itay. Si inay naman ay nakadepende lang sa sasabihin ni itay.

Humugot ako ng malalim na hininga at ngumiti sa kanya. “Darating din ang araw magagawa mo rin yun. Matatanggap ka rin ni itay.” Ani ko at hinaplos ang pisngi nya.

Hinawakan naman nya ang kamay ko sa kanyang pisngi at dinala ito sa kanyang labi. “Hindi ako magsasawang hintayin ang araw na yun babe.”

Ilang sandali kaming nagtitigan at nagngitian sa isa’t isa.

Bumaba sya ng kotse at pinagbuksan ako. Inalalayan pa nya akong bumaba. Papadilim na rin ang langit at kaunti na lang ang dumadaan na sasakyan sa kalsada. Nagyakapan muna kami ng ilang sandali. Isinandig ko ang ulo sa kanyang dibdib at pumikit. Naramdaman ko ang paghalik nya sa aking buhok na ikinangiti ko.

“Amira!”

Napaigtad ako at kumalabog ang aking dibdib dahil sa pamilyar na galit na boses na tumawag sa pangalan ko. Nahihintakutang nilingon ko ito. Nanlaki ang mga mata ko.

“T-Tay.”

Hindi sya nagiisa, kasama nya si señorito Yñigo sakay ng sasakyan. Gaya ni itay ay salubong din ang kilay nito at nakatiim bagang. Bumaba ng sasakyan si itay at sumunod din  si señorito.

“Anong ginagawa mo dito at kasama mo naman ang lalaking to. At bakit magkayakap kayong dalawa?” Nangangalit na tanong ni itay na halos umusok na ang ilong.

Nang makalapit sya ay hinablot nya ako sa braso at hinatak. Napaigik naman ako sa mahigpit na hawak ni itay.

“Amira.” Akmang hahawakan ako ni Alvin ngunit dinuro sya ni itay.

“Sabihin nyo nga sa akin, may relasyon ba kayong dalawa? Gaano katagal na?” Baling sa akin ni itay at mas humigpit pa ang hawak sa braso ko. Naluluhang tumingin lang ako sa kanya at hindi umimik.

“Mang Carlitos – “

“Tumahimik ka Hermano!” Singhal nya kay Alvin.

“Sabihin mo sa akin ang totoo Amira. May relasyon na ba kayo ng lalaking to kaya kahit anong saway ko sayo ay paulit ulit ka pa ring nakikipagkita sa kanya!” Singhal nya sa akin. Napansin ko naman ang ilang taong nakatingin na sa amin.

“T-Tay.. mag papaliwanag po – “

“Oo o hindi!”

Tuluyan na akong napaiyak sa takot at kaba. Dahan dahan akong tumango kasabay ng pagpatak ng luha.

Nanlaki naman ang butas ng ilong nya sa galit at namumula na ang buong mukha. Bumibigat na rin ang kanyang paghinga at mas humigpit pa ang hawak sa aking braso.

“Aray tay.. “

“Gaano katagal na? Gaano katagal ka ng nagsisinungaling sa akin? Sabihin mo!”

“L-Limang buwan na po.” Halos pabulong na sabi ko pero alam akong malinaw nyang narinig.

Tumaas ang palad nya kaya napapikit ako ng mariin. Hinihintay na lumagapak ang palad nya sa aking pisngi.

“Mang Carlitos!” Dinig kong sambit ng dalawang lalaki sa paligid namin. Humihikbi na ako at nanginginig na aking katawan sa takot.

“Mang Carlitos huwag nyo hong saktan si Amira.” Dinig kong sabi ni Alvin. Dinilat ko ang luhaan kong mata at tumingin sa kanya. Kita ko ang awa sa kanyang mukha at gusto akong lapitan.

“Mang Carlitos, huminahon ho kayo.” Sambit naman ni señorito Yñigo na lumapit kay itay at tinapik tapik sa balikat.

Ibinaba naman ni itay ang palad at tumiim bagang. “Hindi ako hihinahon hangga’t nagkikita pa ang dalawang to. Ngayon pa lang maghiwalay na kayong dalawa.”

“T-Tay mahal ko ho si Alvin, nagmamahalan ho kami.” Pagsusumamo ko sa kanya. Hindi naman nakaligtas sa paningin ko ang pag igting ng panga ni señorito na gaya ni itay ay tila galit din ang mukha.

“Mang Carlitos, mahal ko ho ang anak nyo at wala akong intensyong masama sa kanya.”

“Tumahimik kayong dalawa! Ikaw Amira, binalaan na kita. Ipadadala na kita sa tiyahin mo sa Maynila at doon ka na mg aaral!”

“A-Ayoko po tay!” Tarantang umiling iling na sabi ko at tumingin ako kay Alvin na may pagkabahalang nakapinta sa kanyang mukha.

“Halika ka na! Umuwi na tayo!”

“Tay! Ayoko pong pumuntang Maynila!” Umiiyak ng sabi ko habang halos kaladkarin na nya ako patungong sasakyan. Lumingon naman ako kay Alvin.

“Alvin!”

Patakbo namang lumapit si Alvin at hinawakan ako sa kabilang braso.

“Mang Carlitos, pag usapan ho natin – “

“Bitiwan mo ang anak ko!” Sikmat ni itay at inundayan sya ng suntok sa mukha.

Napasigaw naman ako nang sumalampak sa semento si Alvin at may sugat na sa labi. Binitawan ako ni itay at lumapit sya sa nakahandusay na si Alvin at muling inundayan ng suntok. Sa kabila ng katandaan ni itay ay malakas pa rin ito kaya alam kong nasasaktan si Alvin.

“Tay tama na po!” Sigaw ko ng kwelyuhan nya ito. Akmang lalapit ako ng hawakan naman ako sa braso ni señorito Yñigo. Nilingon ko sya. “Señorito awatin nyo ho si itay please!”

Tumiim bagang lang sya at nagiwas ng tingin. “Pumasok ka na lang sa loob ng sasakyan Amira. Halika na.”

“Ayoko! Baka mapatay ni itay si Alvin! Please señorito, awatin nyo si itay. Parang awa nyo na.” Luhaang pagsusumamo ko sa kanya at kumapit sa kanyang damit. 

Lumambot naman ang kanyang mukha. Umangat ang kanyang kamay at pinunasan ang mga luha ko sa pisngi.

Bumuntong hininga sya. “Wag ka nang umiyak. Pumasok ka na lang sa loob ng sasakyan, ako ng bahala dito.”

“Pero – “

“Sige na Amira, magtiwala ka sa akin.” Sinserong sabi nya.

Kahit na nagaalangan ay sumunod na lang ako sa kanya. Baka matuluyan pa ni itay si Alvin. Pumasok ako sa likurang sasakyan at binaba ang salamin.

“Alvin!” Sigaw ko sa pangalan nya. Nakahandusay pa rin rin sya. Hawak hawak na rin ni señorito Yñigo sa braso si itay at pinalalayo kay Alvin.

“Wag na wag mo nang lalapitan si Amira kundi, hindi lang yan ang aabutin mo!” Hinihingal na sikmat ni itay kay Alvin at tumalikod na pabalik ng sasakyan kasunod ni señorito Yñigo.

Nakita ko namang dahan dahang tumayo si Alvin. Duguan na ang gilid ng labi nya at putok ang kilay. Puro pasa ang mukha. Marumi na rin ang kanyang damit. Napaiyak na lang ako sa awa sa kanya.

“Isarado mo yang bintana Amira.” Pagalit na utos ni itay bago sumakay sa passenger seat. Sumakay na rin si señorito at agad binuhay ang makina.

Mangiyak ngiyak namang sinarado ko ang ang bintana. “Alvin..” Sambit ko sa kanyang pangalan. Nakita kong nilapitan sya ng ilang taong naroon. Pero nakatingin pa rin sya sa gawi ko. Bakas ang panlulumo sa kanyang mukha.

Umandar na ang sasakyan paalis sa lugar na yon. Tahimik na lang akong umiyak. Walang umiimik sa loob ng sasakyan. Si señorito Yñigo ay seryoso lang ang mukhang nakatingin sa daan. Si itay naman ay bakas pa rin ang galit sa mukha. Ngayon ko lang itong nakitang naging bayolente. Galit na galit sya kanina. At hindi ko maintindihan kung bakit ganun na lang ang galit nya kay Alvin. Ayoko naman syang husgahan. Dahil kilala ko sya. Mabait ang itay pero hindi sya madaling magpatawad sa nagkasala sa kanya..

---

chapter 13

Amira

“Amira! Anong nangyayari sa’yo? Bakit ka umiiyak anak?” Nagaalalang lumapit sa akin si inay ng makita ang luhaan kong mukha. Pinunasan nya ng kanyang palad ang pisngi ko. Hindi naman ako makasagot dahil parang may nakabara sa lalamunan ko.

Nang pumasok si itay ay ito naman ang binalingan nya. “Carlitos, bakit umiiyak ang anak mo?”

Narinig ko namang humugot ng malalim na hininga si itay. “Yang anak mo, nakikipag relasyon sa anak ng Hermano na yun!” Mataas na boses na sabi ni itay.

Tila hindi makapaniwalang muli akong tiningnan ni inay. “Anak, totoo ba yun?”

Hindi ako umimik bagkus ay humikbi na lang.

“Sabihin mo ang totoo sa inay mo Amira.” Matigas na turan ni itay na nakapamewang pa. Hindi pa rin nabubura ang dilim sa kanyang mukha.

Dahan dahan naman akong tumango at kumagat labi sabay yuko.

Narinig ko namang bumuntong hininga si itay. “Bakit hindi mo sinabi sa amin anak?”

“D-Dahil tutol po kayo sa aming dalawa – “

“Alam mo naman palang tutol kami sumige ka pa! Nang dahil sa lalaking yun natuto ka ng magsinungaling! Kung hindi ka pa namin nakita ni señorito na nakikipagyakapan sa lalaking yun hindi ka pa magsasabi ng totoo!” Pabulyaw na litanya ni itay.

“Ang boses mo Carlitos, nakakabulahaw ka ng kapitbahay.” Saway ni inay sa kanya.

“Yan kasing anak mo eh, kung kelan lumaki saka tumigas ang ulo. Hindi na marunong makinig.” Madiin na sabi ni itay sa mababang boses.

“Hindi mo naman siguro sinaktan ang anak mo?” Nang uusig na tanong ni inay.

“Muntik na! Kung hindi lang ako napigilan ni señorito Yñigo malamang nakatikim na sa akin yan kanina.”

“Yan ang huwag na huwag mong gagawin Carlitos, ang saktan ang anak mo kahit anong mali pa ang ginawa nya.” Sermon sa kanya ni inay.

“Kaya lumalaking matigas ang ulo ng batang yan dahil kinukunsinti mo. Bukas na bukas din tatawagan ko si Rodora para doon na sa Maynila pagaralin yang batang yan.”

Nataranta naman ako sa sinabi ni itay. “Tay, nay.. ayoko po sa Maynila.” Mangiyak ngiyak na sabi ko.

“Wala ka ng magagawa Amira, buo na mg desisyon ko.” Ani itay.

“Carlitos, kailangan ba talagang umabot sa ganyan.”

Hindi na umimik si itay at binigyan na lang ako ng matiim na tingin bago tumalikod at pumasok sa kanilang kwarto.

“Nay, ayoko ko pong pumunta ng Maynila..”   Pumipiyok na sabi ko.

Bumuntong hininga naman si inay at hinaplos ang pisngi ko. Bakas sa kanyang mukha ang awa sa akin. “Hayaan mo, kakausapin ko ang itay mo. Ayoko ring pumunta ka ng Maynila.”

Tumango tango ako at medyo gumaan ang pakiramdam sa sinabi ni inay. Maswerte ako dahil nandito si inay na mahinahon lang sa kabila ng mga nagawa kong pagkakamali..

“Pero anak, mali pa rin ang ginawa mo. Sinuway mo ang itay mo.” Mahinahong sabi nya sa akin habang magkatabi kaming nakaupo sa sofa na kawayan. Hindi na rin lumabas si itay sa kwarto. Siguradong masama ang loob nya sa akin.

“Nay, mahal ko ho si Alvin. Nagmamahalan ho kami.”

Bumuntong hininga si inay at hinaplos ang aking buhok. “Bata ka pa anak, makakakilala ka pa ng lalaking mas hihigit sa kanya.”

Napaawang ang labi ko. Hindi man tahasang sabihin ni inay ay alam kong hindi din sya sang ayon sa relasyon namin ni Alvin.

Nanlumo ako. “Pati ba kayo inay, ayaw din kay Alvin?”

“Hindi naman sa ganun anak, pero walang maidudulot na maganda ang relasyon nyo lalo na’t malaki ang galit ng itay mo sa pamilya ng nobyo mo.” Paliwanag ni inay.

“Nay, hindi ko po maintindihan. Bakit galit na galit po si itay sa kanila. Binugbog pa nya si Alvin kanina.”

Bumakas naman ang pagkabahala sa kanyang mukha sa huling sinambit ko. “Binugbog ng itay mo ang anak ng Vice Mayor Hermano?” Ulit ni inay sa sinabi ko at nanlaki ang mata.

Tumango naman ako. Naalala ko naman ang hitsura kanina ni Alvin. Awang awa ako sa kanya.

“Susmaryosep! Anong ginawa ni Carlitos?” Bulalas ni inay.

“B-Bakit po inay?” 

Bakas pa rin ang pagkabahala sa kanyang mukha. “Wala anak, basta sundin mo muna ang gusto ng itay mo. Wag ka ng makipag kita sa nobyo mo.”

Lalo akong nanlumo sa sinabi nya. “Nay..”

“Amira anak, wag ng matigas ang ulo. Para sa kapakanan mo din ito.” Pinal na sabi nya. “Sige na, pumasok ka muna sa kwarto mo. Kung nagugutom ka may pagkain sa mesa. Kakausapin ko lang ang itay mo.”

Bumuntong hininga na lang ako at lulugo lugong tumayo at pumasok sa kwarto.

Pabagsak akong umupo sa kama at humiga. Parang may mabigat na nakadagan sa dibdib ko. Nakatitig lang ako sa kisame habang namamalisbis ang luha sa gilid ng aking mga mata. Maraming katanungan ang pumapasok sa isip ko at wala akong makapang kasagutan. Bumabagabag sa isipan ko ang sinabi ni itay na sa Maynila na ako pag aaralin. Hindi ko pinangarap na pumunta ng Maynila. Kuntento na ako dito sa probinsya namin. Nandito ang lahat ng kailangan ko at nandito ang lahat ng taong importante sa buhay ko. Lalo na so Alvin.

Si Alvin.. Kamusta na kaya sya?

Inabot ko ang bag at kinuha ang cellphone. Binuksan ko ang messenger. Hindi sya online kaya tinext ko na lang sya. Baka ginagamot pa nya ang sarili nya.

Bumuntong hininga ako at napakagat labi kasabay ng muling pagpatak ng aking luha..

Hermano Residence..

Melissa

“Susmaryosep! Sir Alvin! Anong nangyare sa’yo?”

Ibinaba ko ang tea cup sa lamesita ng marinig ang pahisterikal na boses ng aking kasambahay. Mukhang dumating na ang panganay kong anak.

“Ayos lang ho ako nay Pasing.” Dinig kong sabi ni Alvin at pumasok sya ng sala.

Napatda ako at napatayo ng makita ang hitsura nya. Puro sya pasa at putok ang kilay at labi. Marumi rin ang kanyang damit. “Anong nangyari sa’yo Alvin? Sinong gumawa nyan?”

“Wala mom.” Tipid lang na sagot nya at nilampasan ako. Parang biglang umakyat ang dugo ko sa ulo ko.

Hinawakan ko naman sya sa braso at hinarap sa akin. “Anong wala? Hayan nga at puro pasa at sugat yang mukha mo. Sinong gumawa sa’yo nyan?” Mataas ang boses na tanong ko.

Kung sinomang lapastangan ang gumawa nito sa anak ko ay dapat parusahan. Mga walang takot! Nakakalimutan yata nila na anak ng vice mayor ang anak ko at galing sa kilalang angkan sa bayang ito.

“Wala nga mom. Akyat muna ako.” Aniya at tinanggal ang kamay ko sabay akyat ng hagdan papunta ng kwarto nya.

“Alvin! Alvin! Kinakausap pa kita!” Sigaw ko sa kanya at sinundan sya sa kwarto nya.

Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang gumawa ng mga sugat at pasa sa mukha nya. Sisiguraduhin kong mananagot ang gumawa nito.

“Alvin.” Pagpasok ko sa kanyang kwarto ay hindi ko na sya naabutan. Narinig ko naman ang lagaslas ng tubig sa banyo.

Napabuntong hininga ako. Kahit kelan talaga ang tigas ng ulo ng batang to. Manang mana sa ama!

Nakita ko naman ang bag nyang nakalapag sa ibabaw ng kama at ang cellphone nyang umiilaw na nakalapag sa night stand. Nilapitan ko ito at dinampot. May text galing kay Amira. Napataas ang kilay ko at binuksan ang text.

Amira: Babe, kamusta ka na? I’m sorry sa ginawa ni itay sa’yo. I love you. Text back :(

Nagpupuyos sa galit ang dibdib ko sa nabasa. Bumigat ang aking paghinga dahil sa galit na nadarama. Ang

walanghiyang

hampaslupang

magsasaka na yun ang gumawa ng mga pasa at sugat sa mukha ng anak ko!

Hayup

sya! Makikita nya! 

Binura ko ang text ni Amira at dali daling lumabas ng kwarto. Eksakto namang dumating ang asawa ko galing munisipyo.

“Henry kailangan natin mag usap.” Bungad ko sa kanya matapos ko syang halikan sa pisngi.

“Ano na naman yan Melissa? Can’t you see? I’m tired. Kung tungkol na naman yan sa anak mo, hayaan mo na sya. Malaki na sya.” Aniya at akmang lalampasan lang ako.

Agad akong humarang sa daraanan nya. “Binugbog ng magsasaka ang anak mo. Hayun puro pasa at sugat ang mukha!”

“Ano?” Kunot noong tanong nya at namaywang.

“Binugbog ni Carlitos ang anak mo!” Halos patili ko ng sabi.

Saglit syang natigilan pero nagsalita rin. “Baka naman may ginawang katarantaduhan ang anak mo.”

“Ano naman ang gagawin ni Alvin? Ayaw ni Carlitos sa anak natin para sa anak nya. Kaya hayun binugbog nya.”

Bumuntong hininga naman sya. “Nasaan si Alvin? Kakausapin ko sya.” Tila balewalang sabi nya.

“Nasa kwarto nya. Teka wala ba tayong gagawin? Dapat pagbayaran ng magsasaka na yun ang ginawa nya sa anak natin.” Nanggagalaiti kong sabi dahil mukhang wala syang balak aksyunan ang nangyari sa anak nya.

“Hindi pa natin alam ang buong kwento, tanungin muna natin ang anak mo.” Aniya at nilampasan ako at umakyat ng kwarto.

Nanggigigil na sinundan ko na lang sya ng tingin. Peste

talaga! Kahit kelan walang

kwenta

!

Puwes kung wala kang gagawin, ako meron! Hindi ako papayag na hindi

maiganti

ang anak ko sa magsasaka na yun! Ang

hayup

na hampaslupang yun, hanggang ngayon matapang pa rin! Tingnan lang natin kung hanggang saan  ang

tapang

nya!

Nanggagalaiting kinuha ko ang cellphone na nakapatong sa lamesita at tumungo ng garden. Madilim na sa labas at tanging tanglaw na lang ng mga ilaw ang nagbibigay liwanag.

Nagdial ako sa cellphone at wala pang tatlong ring ay may sumagot na. “Hello, may ipapagawa ako sayo.”

---

Yñigo

Kanina ko pa pinagmamasdan si Mang Carlitos na tahimik lang at seryoso sa pagkakamada ng mga hinarvest na tubo. Kahit ang mga kasamahan nya ay tahimik lang syang pinagmamasdan. Siguro ay iniisip pa rin nya ang nangyari kahapon.

Napatiim bagang ako ng maalala ang nangyari kahapon. Pakiramdam ko binigo ako ni Amira ng makita kong kayakap na naman nya ang lalaki na nobyo nya. Itinuro ko sila kay Mang Carlitos. Hindi ko naman akalain na magiging ganun ang reaksyon ng matanda at muntik ng saktan si Amira kung hindi ko lang pinigilan. Hindi ko maaatim na makitang saktan nya ito. At parang gusto ko ring bugbugin ang lalaki kung hindi lang nagmakaawa si Amira. Sa kabila nun ay may malaking bahagi ng puso ko ang nagdiwang dahil tutol ang matanda sa relasyon ng dalawa.

“Mang Carlitos.” Tawag ko sa kanya paglapit ko.

Tumayo naman sya ng tuwid at nilingon ako. “May ipapagawa kayo señorito?” Tanong nya at nagpunas ng pawisang mukha.

“Magpahinga ho muna kayo. Kanina pa kayo dyan. Kayo din, magpahinga muna.” Baling ko sa mga magsasaka na naroon.

Tumalima naman sila at nagtungo sa malaking puno na pahingahan nila. Sinabayan ko naman sa paglalakad si Mang Carlitos.

“Ayos lang ho kayo Mang Carlitos? Parang ang lalim ng iniisip nyo kanina.” 

Huminto sya sa paglalakad at bumuntong hininga. “Pasensya na kayo señorito. Iniisip ko lang si Amira.”

Tinapik ko naman sya sa balikat. “Wala ho yun. Kamusta na ho si Amira?” Nagaalang tanong ko. Baka kasi pagkahatid ko sa kanila kagabi ay sinaktan nya ito sa galit nya.

“Nasa bahay lang sya ngayon at hindi ko muna pinapasok at baka magkita na naman sila ng lalaking yun. Balak ko din syang dalhin sa Maynila at doon na mag aral para malayo sa lalaking yun.” Nakatiim bagang na sabi nya.

Nakaramdam naman ako ng pangamba sa sinabi nya. Sa isiping mapapalayo ang dalaga ay nakaramdam ako ng lungkot. Bagama’t madali lang sa akin ang magparoon at parito sa Maynila ay iba pa rin na nasa iisang lugar lang kami at pareho ng hanging hinihinga. Pero wala naman akong magagawa kung nakapagdesisyon na ang matanda. Kung yun lang ang tanging paraan para malayo si Amira sa nobyo nya ay kahit tulungan ko pa sya ay gagawin ko.

“Sigurado ho kayo Mang Carlitos?” Naniniguro kong tanong.

“Nakapagdesisyon na ko señorito. Nakausap ko na rin ang kapatid ko sa Maynila.” Pinal na sabi nya.

Napatango tango na lang ako at sinundan sya ng tingin ng tumungo sa pahingahan at uminom ng tubig.

Sa nakikita kong galit sa mukha nya kagabi ay mukhang hindi lang simpleng pagtutol sa relasyon ng dalawa ang dahilan. Mukhang may pinaghuhugutan ang galit nya..

---

chapter 14

Amira

Tatlong araw akong hindi nakapasok sa school dahil ayaw akong papasukin ni itay, baka daw magkita at mag usap kami ni Alvin. Sa ikaapat na araw ay pinilit ko na syang papasukin ako dahil sayang naman ang araw na absent ko. Sa pakiusap na rin ni inay ay pumayag sya, ang kondisyon ay hatid at sundo nya ako. Buo na rin ang desisyon nyang sa Maynila ako pag aaralin. Nakausap ko na rin si tiya Rodora. Ang usapan ay tatapusin ko lang ang school year at sa Maynila na ako mag ti-third year. Dalawang buwan na lang naman ay bakasyon na.

At habang papalapit ang araw na yon ay para akong bibitayin. Hindi ko maiwasan maiyak tuwing gabi. Si Alvin naman ay hindi ko pa rin makontak simula ng mangyari ang insidente na yun. Hindi rin naman sya nag o-online. Kaya labis labis tuloy ang pag alala ko. Baka mamaya galit sya sa akin dahil sa ginawa ni itay. Ang sabi naman ni Tonio ay hindi rin ito pumapasok sa school.

Sa buong araw ay matamlay ako. Pinipilit kong ituon ang isip sa nagsasalitang professor sa harap habang dinudutdot ang ballpen sa notes..

Napahinto ako sa paglalakad habang sumisipsip sa straw ng chocolate drink. Hinugot ko sa bulsa ang cellphone kong tumunog. May nagtext. Binuksan ko ang message box. Kumalabog ang dibdib ko at napangiti ako ng mabasa ang text ni Alvin.

Alvin: Babe punta ka sa bahay please. Usap tayo.

Napakagat labi ako sa tinext nya. Syempre gusto kong pumunta. Miss na miss ko na sya. Bumuntong hininga ako at nag reply.

Ako: Sige pupunta ako. Miss na kita :(

Pagka send ko ay muli kong sinuksok ang cellphone sa bulsa at dali daling lumabas. Hindi ko na papasukan ang huling klase at iti-text ko na lang si Tonio. Alam kong magagalit si itay dahil sumuway na naman ako. Ihahanda ko na lang ang sarili ko sa galit nya pag uwi. Gusto ko lang pagbigyan ang sarili kong makasama ang lalaking mahal ko habang nandito pa ako. Dahil sa susunod na pasukan ay hindi ko na sya madalas makikita.

Napakagat labi ako at huminga ng malalim. Parang may nakabara sa lalamunan ko at nahihirapan akong lumunok. Hindi ko alam kung ano na ang mangyayari sa aming dalawa. Kaya mabuti sigurong mag usap kami.

Halos dalawampung minuto ang byahe papunta sa kanila. Habang nasa kalagitnaan ng byahe ay tinext ko na si Tonio. At gaya ng inaasahan ko ay puro sermon ang ni-reply nya. Bumuntong hininga ako.

Ilang sandali pa ay nasa harap na ako ng gate ng bahay nila Alvin. Medyo madilim ang kalangitan at parang nagbabadya ang malakas na ulan. Pinindot ko ang doorbell pero walang lumalabas na tao. Nakailang pindot pa ko nang mapansin na nakaawang ang maliit na gate. Tinulak ko ito at pumasok. Mukhang walang tao. Nasaan kaya si Alvin? Bukas ang front door kaya pumasok na ako. Wala rin akong taong nakita.

“Alvin.” Tawag ko sa kanya at luminga linga.

“Ikaw pala Amira.”

Nilingon ko ang nagsalita. Ang isa sa kasambahay nila. Nginitian ko sya.

“Pasensya na ho manang, pumasok na ako. Kanina pa ho ako nag do-doorbell walang lumalabas.” Hinging paumanhin ko.

“Ay pasensya ka na, nasa likod bahay kasi ako eh. Ah, gusto mo ba ng maiinom? “ Aniya at tila naging mailap ang mga mata.

“Hindi na ho, kakameryenda ko lang ho kanina. Ah, nasaan ho pala si Alvin. Pinapunta nya ho ako dito.”

“Ah eh, baka nasa itaas sa kwarto nya. P-Puntahan mo na lang. May gagawin pa kasi ako sa likod. Sige maiwan na kita Amira.” Aniya at nagmamadaling umalis.

Napabuntong hininga na lang ako at tiningala ang second floor. Ilang beses na rin ako nakapasok sa kwarto nya. Wala naman sigurong masama kung aakyat ako. Mukhang mga kasambahay lang ang narito at wala pa sila ma’am Melissa at Tito Henry pati si Aileen.

Humakbang na ako paakyat ng hagdan. Hindi pa man ako nakakaapak ng second floor ay may naulinigan na akong ingay. Parang mga daing. Si Alvin! Baka may nangyayari sa kanya! Nabuhay ang pagalala sa dibdib ko kaya dali dali kong tinungo ang kwarto nya. Lalo pang lumakas ang daing ng lalaki at.. babae?

Nasa tapat na ako ng kwarto nya na bahagyang nakaawang. Tinulak ko ito ng bahagya para lang magimbal sa nasaksihan.

“Ahh fuck Alvin! Sige pahh baby!”

“Gustong gusto mo talaga kapag binabayo kita ng ganito huh! Hmmph! Heto pa! Take this!”

Parang tinadtad ng sasak ang puso ko sa aking nakikita. Para akong itinulos sa kinatatayuan at hindi ko maigalaw ang aking katawan. 

Nasa ibabaw ng kama si Alvin at Suzette habang gumagawa ng kahalayan. Nasa likod ni Suzette si Alvin habang binubundol nya ang kanyang harapan sa likuran nito. At para silang mga wala sa sarili sa mga ungol at daing nila. Nakakapangilabot din ang mga salitang namumutawi sa kanilang bibig.

Naramdaman ko na lang ang pagpatak ng luha ko habang nakikita ang kataksilang ng lalaking pinakamamahal ko.

“M-Mga hayop kayo! Ang bababoy nyo!” Sigaw ko sa kanila.

Napabalikwas naman sila at dali daling binalot ang sarili ng kumot sabay lingon sa akin.

“B-Babe!” Bakas ang pagkagulat at matinding pagkabahala sa mukha ni Alvin. Sinulyapan ko naman si Suzette na prente pang sumandal sa headboard habang nakangising nakatingin sa akin.

“Amira babe.. m-magpapaliwanag ako.”

Binalingan ko si Alvin na namumutla na ang mukha at akmang lalapit sa akin. Dinuro ko naman sya.

“H-Huwag kang lalapit! Ang baboy mo.. manloloko ka! Ayaw na kitang makita! Baboy!” Sigaw ko sabay talikod at dali daling tumakbo pababa ng hagdan. Narinig ko pa ang pagtawag nya sa akin.

Nakasalubong ko pa si manang Pasing na may pagkabahalang nakabakas sa kanyang mukha. Nagiwas na lang ako ng tingin at tumakbo palabas. Lalong dumilim ang kalangitan at may pumapatak ng ulan.

“Amira!”

Nang marinig ko ang boses ni Alvin ay tinakbo ko ang gate. Bago pa man ako makarating ng gate ay nahawakan na nya ang braso ko.

“Babe wait!”

“Ano ba!” Sigaw ko sa kanya. Nanlilisik ang matang tiningnan ko sya at ang kamay nyang nakahawak sa akin. Bigla akong nandiri. “Bitiwan mo nga kong baboy ka!” Sabay piksi ko at igkas ng palad sa mukha nya.

Sa lakas ng pagkakasampal ko ay tumabingi ang mukha nya at namula ang kanyang pisngi. Hubad baro pa rin sya at tanging shorts lang ang suot. Parang sasabog ang puso ko sa galit. Pinagsusuntok ko sya habang panay ang tulo ng aking luha.

“Babe, magpapaliwanag ako..” Aniya sa nagsusumamong boses.

“Anong paliwanag pa ang sasabihin mo? Kitang kita na ng dalawang mata ko ang kababuyan mo! Niloko mo ko hayop ka! Kaya pala hindi ka na nagpaparamdam dahil busy ka kay Suzette!” Tungayaw ko habang hinihingal sa galit. Namumula na ang kanyang mukha at dibdib sa mga sampal at suntok ko.

“B-Babe sorry..” Mangiyak ngiyak na sabi nya. “W-Wala lang yung nakita mo sa amin ni Suzette. Ikaw pa rin ang mahal ko Amira.”

Parang lason na sa pandinig ko ang mga salitang namumutawi sa bibig nya.

“Sabihin mo sa akin, ilang beses nyo nang ginagawa ni Suzette ang kababuyan na yun?”

“B-Babe..”

“Sumagot ka!” Pasigaw na sabi ko.

Hindi sya umimik bagkus ay nakatitig lang sa akin ang nagsusumamo nyang mukha kasabay ng pagpatak ng kanyang luha.

“Bakit hindi ka makasagot?! Maraming beses na ba? Gaano mo na ko katagal nilolokong hayop ka?! O baka naman bago pa maging tayo ginagawa nyo na ang kababuyang yon?”

Hindi pa rin sya umimik at umiyak na lang. Ramdam ko na rin ang matalim na patak ng ulan sa aking balat. Tinanaw ko ang bahay nila, at mula sa ikalawang palapag sa verandah ng kanyang kwarto ay ang nakangising mukha ni Suzette na akala mo ay nanalo sa lotto. Nakabalot pa rin ng kumot ang kanyang katawan. Sumaging muli sa isip ko ang eksena sa kwarto.

“Ang sakit sakit ng ginawa mo Alvin. Minahal kita.. pero bakit nagawa mo sakin to..” Humahagulhol kong sabi.

“Amira.. patawarin mo ko babe.”

Humugot ako ng malalim na hininga at diretso ang mga matang tumingin sa kanya. “Walang kapatawaran ang ginawa mo.. Tama nga si itay, wala kang mabuting maidudulot sa akin. Kaya naman.. tinatapos ko na ang anumang meron tayo..”  Matigas at pinal kong sabi.

Bumakas naman ang pagkataranta sa kanyang mukha at akmang hahawakan akong muli. Humakbang ako palayo sa kanya.

“Mahal na mahal kita Amira, please.. pag usapan natin to babe..” Aniya sa nanginginig na boses.

“Wala na tayong dapat pag usapan! Sapat na ang nakita ko at kahit ano pang paliwanag mo ay hindi na mabubura ang kataksilan mo. Simula ngayon, tapos na tayo!” Bulyaw ko sa kanya at tumalikod.

Muli nya akong hinawakan sa braso at pilit hinaharap sa kanya.

“Hindi mo pwedeng gawin sa akin to Amira! Hindi ako pumapayag na makipag hiwalay ka!”

Muli akong pumiksi sa hawak nya. “Ang kapal ng mukha mo! Bitiwan mo nga ako! Nandidiri ako sayo!” Muling bulyaw ko sabay sipa ko sa hinaharap nya.

Napahiyaw naman sya sabay sapo sa kanyang hinaharap. Kinuha ko naman ang pagkakataon at mabilis na lumabas sa gate sabay takbo. Naririnig ko pa ang pagtawag nya sa pangalan ko. Pero hindi ko na sya nilingon.

Lakad takbo ang ginawa ko habang nag aabang ng jeep. Sakto namang may dadaan ay agad ko itong pinara pero hindi naman ito huminto dahil puno. Tuluyan nang bumuhos ang malakas na ulan ay wala pa ring humihintong jeep. Humahalo na rin sa tubig ulan ang luha ko. Hindi ko alam kung ilang minuto na akong naglalakad sa gitna ng ulan. Nakaramdam na rin ng pagod ang mga binti ko. Nang may makita akong waiting shed ay sumilong muna ako. May tatlong tao din akong kasamang sumilong.

Hindi pa rin maampat ang luhang dumadaloy sa mata ko kahit anong punas ang gawin ko. Napakasakit ng ginawa ni Alvin. Lahat ng pangarap namin ay gumuho dahil sa kataksilan nya. Napakawalang

hiya nya!

Magsama

sila ni Suzette! Parehas baboy! Inis kong pinunasan ang luha at tinigasan ang mukha. Huminga ako ng malalim para paampatin ang luhang nagbabadya na naman kumawala.

Ilang minuto pa akong naghintay sa waiting shed hanggang sa ako na lang matira. Parang hindi ko na kayang maglakad dahil sobrang ngalay na ang mga binti ko at giniginaw na ako. Bibihira na rin ang dumadaan na pampasaherong sasakyan. Papadilim na rin ang langit. Kinuha ko ang cellphone sa bag para tingnan ang oras. Mabuti na lang at hindi nabasa ang loob ng bag ko.

Ayon sa oras ay limang minuto na lang bago mag alas sais. Bumuntong hininga ako at binalik sa bag ang cellphone. Siguradong papagalitan ako ni itay pag uwi. Hindi pa rin tumitigil ang ulan at malakas pa rin ang buhos.

May humintong itim na sasakyan sa tapat ng waiting shed. Bumaba ang salamin nito sa may gawing passenger seat at dumungaw ang mukha ng taong hindi ko inaasan na makita ng ganitong oras at sa ganitong lugar pa.

“Amira?”

“S-Señorito Yñigo.” Sambit ko sa pangalan nya.

“Anong ginagawa mo dyan? At bakit basang basa ka? Nagpaulan ka ba?” Sunod sunod na tanong nya habang nakakunot noo. 

“M-May pinuntahan lang ho.” Sagot ko at sabay iwas ng tingin dahil baka mapansin pa nya ang pag iyak ko.

Narinig ko naman ang mahinang click at pagbukas ng pinto ng passenger seat.

“Sumakay ka na.” Aniya.

Hindi na ako nagdalawang isip at dali daling sinuong ang malakas na ulan at pumasok sa loob ng sasakyan. Lalo akong gininaw dahil sa buga ng aircon ng sasakyan. Nayakap ko ang sarili at hinagod hagod ng kamay ang mga braso. Napansin naman ito ni señorito kaya agad nyang hininaan ang aircon. May inabot din syang kung ano sa likuran. Isang jacket na binalot nya sa katawan ko.

Makapal ang jacket kaya kahit paano ay guminhawa ang pakiramdam ko. Nakatulong pa ang mabangong amoy na nakakapit dito.

“S-Salamat ho señorito Yñigo, at pasensya na rin ho dahil mababasa ko ang upuan.” Hinging paumanhin ko sa nanginginig na boses.

“Huwag mong intindihin ang upuan. Giniginaw ka pa rin ba?” Nakakunot pa rin ang noo na nakatunghay sya sa akin at hinagod pa ng tingin ang kabuuan ko. Para namang nagtayuan ang lahat ng balahibo ko sa katawan sa uri ng tingin nya.

“Hindi na ho, salamat ho sa jacket.” Sabi ko at akmang magiiwas ng tingin ng abutin nya ang mukha ko at hinarap sa kanya. Napalunok naman ako.

“Umiyak ka ba?”

---

Wala pong update bukas. Sa lunes na po. Salamuch! And happy weekend sa inyong lahat! 😘❤️

chapter 15

Amira

“Umiyak ka ba?”

Napalunok ako at napakurap kasabay ng muling pagpatak ng aking luha. Agad ko naman itong pinunasan at akmang ilalayo ang mukha sa kanya ngunit sinapo nya ito ng dalawang malaki nyang palad.

“Bakit ka umiiyak? Sinong nagpaiyak sa’yo?” Nagaalalang tanong nya na may halong banta habang pinapalis ng kanyang daliri ang mga luha kong sunod sunod na muling pumatak.

Nakakapagod nang umiyak. Pero sa tuwing naalala ko ang kataksilan ni Alvin kanina ay parang sinasaksak ng punyal ang puso ko. Kasabay ng pagbalong ng aking luha ay kumawala ang mga munting hikbi.

“Amira, bakit ka umiiyak? Sabihin mo sa akin?” Mahinahon nang tanong nya pero bakas pa rin ang pag alala sa kanyang mukha.

Umiling iling lang ako.

Kinabig naman nya ako niyakap. Sumubsob na lang ako sa kanyang dibdib at doon umiyak. Akala ko naiyak ko na lahat ng sakit at sama ng loob ko kanina kasabay ng ulan. Hindi pa pala.

“N-Niloko nya ko..” Humihikbing sabi ko.

Narinig ko ang mahinang mura nya kasabay ng mahigpit nyang yakap sa akin at paghaplos sa aking likod.

“S-Sabi nya, mahal nya ko.. p-pero niloko nya ko.. hik.. N-Nahuli ko sya..sa kwarto nya  hik.. k-kasama ang b-babae nya. M-Mga baboy sila! Mga baboy!” Ani ko sa pagitan ng paghikbi.

Halos malukot ko na ang damit nya sa higpit ng kapit ko habang humahagulhol sa kanyang dibdib. Ibinuhos ko ang sama ng loob at sakit. Wala  akong narinig na anumang salita sa kanya bagkus ay mas niyakap pa nya ako at hinaplos haplos ang buhok ko. Ilang sandali pa akong nakasandig lang sa kanyang dibdib habang pinapakinggan ang tibok ng kanyang puso na para akong hinihele.

Nagalala naman ako na baka malukot ko na ang damit nya at mabasa na ng luha. Inangat ko ang ulo ko at lumayo ng kaunti. Basa na nga ang damit sa may bandang dibdib nya. Wala sa sariling kinuskos ko ito palad. Narinig ko ang pagsinghap nya.

“S-Sorry ho señorito, nabasa ko pang damit nya.” Hinging paumanhin ko.

“Nah, don’t mind my shirt. Ayos ka na ba?” Malumanay na sabi nya na halos palambing na sa pandinig ko. Umangat ang kanyang kamay at hinaplos haplos ang pisngi kong may luha.

Humugot naman ako ng malalim na hininga. Kahit papaano ay gumaan naman ang nasa loob ko, dahil siguro nailabas ko sa ibang tao ang sakit na nararamdaman ko. 

Tumango ako at pinunasan ng daliri ang mga pisngi. Nahihiyang umayos naman ako ng upo. Narinig ko pa ang pagbuntong hininga nya kasabay ng paghaplos nya sa aking buhok.

“Forget about him Amira..” Anas nya. Nilingon ko sya.

Malamlam ang kanyang mapupungay na mga matang nakatingin sa akin ngunit nagtatagis naman ang kanyang panga.

Humugot ako ng malalim na hininga. “Nakipag hiwalay na ko sa kanya.. Sana nakinig na lang ako kay itay.” Ani ko at pinalis ng kamay ang butil ng luha na tumakas sa aking mata.

Kung sana nakinig ako kay itay hindi sana ako masasaktan ng ganito. Kung bakit din naman kasi nagtiwala ako sa lalaking yun. Manloloko naman pala.

Tahimik lang kami habang nasa byahe. Nakikita ko rin sa gilid ng mata ko ang panaka naka nyang sulyap sa akin at sasabayan pa nya ng buntong hininga. Hindi ko na lang sya pinansin at tumingin na lang sa labas ng bintana. Humupa na ang ulan at may mga bituin na ring sumisilip sa kalangitan.

Hinatid nya ako hanggang sa bahay namin. Nakaabang naman sa may pinto si itay. Halata sa mukha nya ang tinitimping galit pero agad din iyong napalitan ng pag alala ng makita ang hitsura kong basang basa sa ulan at hilam ang mata sa luha. Lumapit ako sa kanya at nagmano. Nagtataka rin na tumingin sya sa kay señorito Yñigo na nasa likuran ko. Malamang ay nagtataka sya kung bakit magkasama kami.

“Magandang gabi ho Mang Carlitos.” Bati ni señorito Yñigo kay itay.

“Magandang gabi rin señorito. Bakit magkasama kayo ni Amira?” Kunot noong tanong ni itay.

“Nadaanan ko ho si Amira sa my waiting shed kaya sinabay ko na.” Sagot naman ni señorito.

“Ganun ba, salamat señorito. Pumasok muna kayo sa loob.” Aya ni itay.

“Hindi na ho mang Carlitos, kailangan ko na  ring umuwi at naghihintay si lolo.”

“O sige, salamat na lang señorito. At pasensya na sa bahala.”

“Wala ho yun. Mauna na ho ako.” Paalam nya.

Nilingon ko naman sya. “Salamat ho señorito.” Ani ko at kiming ngumiti.

Tumingin sya sa akin at ngumiti sabay tango.

“Carlitos, dumating na ba si Amira?” Ani inay na sumilip sa sala. Nagliwanag ang kanyang mukha ng makita ako pero napalitan din ito ng pag alala ng makita ang aking hitsura na parang basang sisiw.

“Susmaryosep! San ka ba galing bata ka at nagpaulan ka pa.” Dali daling lumapit sa akin si inay at hinagod ako ng tingin. Hindi nakaligtas sa kanyang mata ang maga kong mata. “Teka, umiyak ka ba?”

Napakagat labi ako at yumuko. Kinuha ko ang kamay nya at nagmano.

Narinig ko namang bumuntong hininga si itay. “Magbanlaw ka muna at magpalit ng damit. Mag usap tayo.” Mahinahong sabi ni itay sa akin.

Tumango naman ako at tumalima. Ramdan ko ang mga mata nilang nakasunod sa akin. Alam kong nag aalala sila. Pagkatapos kong maligo ay sabay sabay kaming naghapunan. Kahit walang gana ay pinilit kong sumubo. Tahimik lang ang hapag habang kumakain kami.

“Saan ka galing? Sinundo kita kanina pero wala ka, ang sabi ni Tonio may pinuntahan ka daw. Pumunta ka ba sa mga Hermano?” Matiim na nakatingin sa akin si itay habang nakaupo sa kawayang sofa. Katabi nya si inay na matiim din ang tingin sa akin.

Tumango naman ako at yumuko.

Narinig ko ang marahas na pagbuntong hininga ni itay. Alam kong nagpipigil lang sya ng galit.

“Ang tigas talaga ng ulo mong bata ka, ilang beses – “

“Nakipag hiwalay na po ako sa kanya.” Putol ko sa sasabihin nya.

Kinagat ko ang labi at umiwas ng tingin.

Namayani ang ilang sandaling katahimikan. Bumuntong hininga si itay. “Mabuti naman kung ganoon. Tama ang naging pasya mo anak.”  Mahinahong sabi ni itay, parang bulang biglang nawala ang galit nya.

Tumango naman ako at tumayo. “Ah pasok na po ako sa kwarto, magpapahinga na po ako.” Paalam ko.

“Amira – “

“Hayaan mo muna ang anak mo Carlitos.”

Pumasok ako sa kwarto at binagsak ang sarili sa kama. Nakatingin lang ako sa kisame at hinayaan ang muling pagtakas ng mga luha. Ipinikit ko ang mga mata at piping dinasal na sana ay matapos na ang sakit, hanggang sa makatulugan ko na..

---

“Uy acla, anyare sa’yo kahapon at hindi ka pumasok. Hindi ka rin nagre-replay sa mga chat ko.” Ani Tonio habang ngumunguya ng tsitsirya at inirapan pa ako.

“Tinatamad lang ako.” Walang gana kong sagot at sinipsip ang straw ng soft drinks na nakalagay sa plastic ng yelo habang nakatanaw sa malawak na lupain ng hacienda.

“Ano kaya yun.” Nag make face pa sya.

Bumuntong hininga ako.

“Kung kelan naman pumasok ang jowa mo saka ka naman um-absent. Alam mo bang hinahanap ka nya sa akin kahapon. Hindi ka rin daw nagre-replay sa chat nya, pati tawag nya hindi mo daw sinasagot.” Matiim syang nakatingin sa akin at parang binabasa ang mukha ko. “May nangyari  ba sa inyo ni Alvin?.”

Parang biglang pumait ang panlasa ko ng banggitin nya ang pangalan ng manloloko kong ex. Hindi ko talaga nireplyan ang mga chat nya. Paggising ko kahapon ng umaga ay tadtad ang messenger ko ng mga chat nya pati message box ko at may mga missed calls pa. Ayoko kong marinig ang ano mang paliwanag nya dahil mag aaksaya lang ako ng panahon at luha. Gusto ko nang kalimutan ang ginawa nya pati na rin sya. Kaya binalock ko sya sa lahat ng social media account ko. Magpapalit na rin ako ng numero. Ayoko na rin sanang pumasok dahil ayoko silang makita ng babae nya. Pero titiisin ko na lang. Mahigit isang buwan na lang din naman at pupunta na ako ng Maynila at doon na ipagpapatuloy ang pag aaral. Hindi ko na rin sya makikita.

Nilingon ko si Tonio na mataman pa ring nakatingin sa akin na parang naghihintay ng kwento ko.

Humugot muna ako ng malalim na hininga. “Nakipag hiwalay na ko sa kanya.” Ani ko.

Nanlaki naman ang mata nya sa sinabi ko.

“Di nga? Totoo?” Hindi makapaniwalang tanong nya.

Tumango ako at dinampot ang tsitsiryang binili namin sa tindahan at binuksan.

“Bakit? Anyare? Dahil ba sa itay mo?” Sunod sunod nyang tanong. Alam na rin kasi nya ang nangyaring komprontasyon sa pagitan namin ni itay at Alvin. Sya ang kausap ko at iniyakan habang ayaw ako palabasin ni itay ng bahay.

Sumubo muna ako at ngumuya. “Niloko nya ko.” Parang biglang hindi ko malasahan ang kinakain ko.

“Pa’nong niloko? Huwag mong sabihing may babae sya?”

Yumuko ako at nawalan na ng gana sa tsitsiryang nginuguya. 

Nang hindi ako sumagot ay galit syang nagmura. “Sinasabi ko na nga ba eh!” Nakapamewang na nagpalakad lakad pa sya sa harapan ko. “Pa’no mo nalaman? Nahuli mo? Kilala mo ba yung babae?” Sunod sunod pa nyang tanong.

Humugot akong muli ng hininga at lumunok para maalis ang bara sa aking lalamunan. “Si.. Si Suzette.. na-nahuli ko sila sa kwarto nya nung araw na pinuntahan ko sya sa bahay nila.” Mabilis kong pinunasan ang luhang tumakas.

Lumapit naman sya sa akin at hinagod hagod ang likod ko. Tumingin ako sa kanya. Bakas sa kanyang mukha ang awa sa akin. Parang natauhan naman ako.

Tumuwid ako ng upo at humugot muli ng malalim na hininga. “W-Wag na nga natin syang pag usapan. Bahala na sila sa sarili nila. Basta k-kakalimutan ko na sya. Pupunta na rin naman ako ng Maynila at doon na magaaral.”

Sya naman ang bumuntong hininga at ngumiti. “Tama! Kalimutan mo na ang gunggong na yon. Marami pa namang lalaki dyan na mas gwapo pa sa kaya, lalo na sa Maynila. Malay mo dun mo makikita ang true love mo.”

Inirapan ko sya. Kakabigo ko lang sa isang lalaki, lalaki pa rin ang iniisip nya para sa akin. Pagkatapos ng kabiguan ko kay Alvin ay parang ayaw ko na yatang pumasok sa isang relasyon.

“Halika ka na nga! Punta na lang tayo sa bukid.” Aya ko sa kanya at nagpatiuna na sa paglalakad sa pilapil. Magaan sa pakiramdam ang preskong simoy ng hangin sa bukid.

“Wait lang naman acla!”

Nilakihan ko pa ang hakbang, nang malapit na sya sa akin ay agad akong tumakbo.

“Hoy! Hintayin mo ko!” Sigaw nya sa likuran ko.

Nilingon ko naman sya. Nakatikwas ang mga daliring tumatakbo sya.

“Bilisan mo kase! Ang bagal mo!” Sigaw ko sa kanya at tumawa sabay karipas ng takbo.

“Pag naabutan kita, sasabunutan kita!”

Tinawanan ko lang sya at mas binilisan pa ang takbo. Para kaming bumalik sa pagkabata. Lagi ko syang natatalo sa habulan sa bukid noong maliit pa kami.

Hanggang sa makarating kami sa malaking puno na pahingahan ng mga magsasaka. May nagpapahinga din doon na mga magsasaka na magsisiuwian na. Naabutan ko rin si itay na umiinom ng tubig sa jag.

“Tay!” Tawag ko sa kanya at nagtago sa kanyang likuran dahil malapit na si Tonio at sasabunutan ako. Kapag kasi sinabi nyang sasabunutan nya ako ay hindi sya ng nagbibiro.

“O bakit naparito pa kayo ni Tonio eh hapon na, mag uuwian na rin kami.” Ani itay at natatawa pang tiningnan kami ni Tonio. Ang kaibigan ko naman ay gigil na gigil dahil hindi makalapit sa akin para sabunutan ako.

“Wala lang tay, sinusundo lang namin kayo.” Sabi ko at binitbit na ang jag na dala nya.

“Aysus! Naglalambing ang prinsesa ko.” Nangingiting sabi ni itay at ginulo pa ang buhok ko.

Napanguso naman ako at inayos ang nagulong buhok. “Tay naman, hindi na ako bata.”

“Hindi na nga, pero baby ka pa rin namin ng inay mo. O tara na at susunduin pa natin mamaya ang inay mo sa kanto.” Ani itay at nagpaalam na sa mga kasamahan na magsisiuwian na rin.

Napaigik naman ako ng may humila ng buhok ko sa likuran. “Aray!” Nilingon ko si Tonio at inambahan ng suntok. Binelatan lang nya ako sabay takbo palayo.

Inirapan ko na lang sya at sumunod na lang kay itay. Maya maya lang ay lumapit din sya sa akin kaya mabilis ko syang kinurot sa tagiliran na ikinahiyaw nya. Napalingon tuloy si itay.

“O anong nangyari sa’yo Tonio?” Kunot noong tanong ni itay.

“Eto po kasing anak nyo may lahing alimango.” Nakangusong sabi ni Tonio habang sapo ang tagiliran.

Umiling iling na lang si itay at nagpatuloy na sa paglalakad.

“Shuta ka acla! Ang sakit mong mangurot.” Reklamo nya.

Nginisihan ko na lang sya at binelatan.

“Ay shuta! Sana kabayo na lang ako.” Bulalas ni Tonio habang parang nangangarap na nakatingin sa kawalan.

“Pinagsasabi mo dyan bakla.” Natatawang sabi ko.

Nakakatawa kasi ang hitsura nya. May pakagat kagat at dila pa sa labi.

“Mang Carlitos! Pauwi na ho kayo?”

Nilingon ko ang malaking boses na tumawag kay itay.

Ako naman ang napanganga sa nakita. Si señorito Yñigo, hubad barong nakasakay sa kanyang matikas na kabayo..

---

chapter 16

Amira

Hindi ko magawang maialis ang mata sa lalaking matayog na nakaupo sa matikas na kabayo. Para syang modelo sa isang sikat na magazine. Ang matipuno nyang hubad na katawan na namumutok sa muscles ay nangingislap sa sinag ng papalubog na araw. Sinasayaw pa ng hangin ang kanyang buhok.

“Shet! Nakakagigil naman si señorito Yñigo. Ang sarap nya acla! Kabayuhin mo ko señorito.” Paanas na tili ni Tonio sa aking tabi.

Binalingan ko sya at bahagyang kinurot sa kanyang tagilirin. Impit naman syang napatili at pinalis ang aking kamay.

“Ang landi mo!” Paanas na sikmat ko sa kanya.

Inirapan nya lang ako at hinawi ang kunwari ay mahaba nyang buhok.

“Amira.” Tawag sa akin ni itay.

Binalingan ko sya. Parehas silang nakatingin sa akin ni señorito. Hayun na naman ang kilabot na hatid sa akin ng mga titig nya. Parang binabasa ang laman ng isip ko.

“Ho Tay?”

Bumuntong hininga si itay. Mukhang may pinag uusapan sila ni señorito.

“Tinatanong ni señorito kung pwede ka daw bang maging pansamantalang titingin kay señor Arsenio ngayong bakasyon habang wala ang personal nurse nya.” Sabi ni itay.

“Pero hindi pa ho ako tapos ng nursing.” Sabi ko. Pero gusto ko ang inaalok nila. Syempre experience na rin at mabait pa ang aalagaan ko.

“Walang kaso yun Amira. Magbakasyon kasi ang personal nurse ni lolo kaya naghahanap kami ng hahalili. At ikaw ang ni-request ni lolo tutal naman yun ang kurso mo.” Wika ni señorito Yñigo na matiim na namang nakatingin sa akin.

“Sigurado ho kayo?” Nagaalangan tanong ko.

“Grab mo na acla.” Ani Tonio na siniko pa ako.

“Yeah, and don’t worry suswelduhan ka namin. Ikaw ang gusto ni lolo dahil hindi ka naman na iba.” Dagdag pa ni señorito.

“Eh, sige ho. Payag ako.” Tumango ako. “Kelan ho ba ako magsisimula?”

“Sa isang buwan pa naman. Pwede ka ng magumpisa pagbakasyon mo na sa school. Sa ngayon kapag linggo pwede ka ng pumunta ng mansion para ituro sayo ng nurse ang dapat gawin.”

Muli akong tumango. “Sige ho señorito, pakisabi kay señor Arsenio pumapayag ho ako.”

Ngumiti naman sya at tumango. May naaninag pa akong kakaibang kislap sa kanyang mga mata.

“Sige, mauna na ho ako Mang Carlitos. Ingat ho kayo sa paguwi.” Paalam ni señorito at binigyan pa ako ng huling sulyap bago tumalikod kasama ang kanyang kabayo..

“Maganda yun anak para may experience ka habang nag aaral ka pa.” Ani inay habang nasa hapag kainan kami.

Mukhang masaya sila ni itay sa inalok sa akin ni señor Arsenio at señorito Yñigo na trabaho sa mansion.

“Nga naman anak. Makakapag ipon ka pa. Para pagpunta mo ng Maynila may ekstrang pera ka, pag may gusto kang bilhin doon kahit paano mabibili mo.” Segunda pa ni itay.

Tumango tango naman ako. Yun din naman ang isa sa dahilan kaya pumayag ako, dahil bukod sa experience. Makakaipon din ako.

“At saka si señor Arsenio naman ang aalagaan mo. Hindi naman masyadong alagain ang señor. At maliit ka pa lang giliw na giliw na sa’yo yun. Heto nga at pinadalhan ka pa ng tsokolate para daw hindi mo tanggihan ang alok nya.” Natatawa pang sabi ni inay.

Tumawa na rin kami ni itay. “Si señor Arsenio talaga, lagi akong tinuturing na bata.”

“Ganun talaga. Sabik din sa bata ang señor at halos sa mansion ka na rin lumaki at nasubaybayan nya ang paglaki mo.” Ani itay habang maganang kumakain.

“Amira!”

Natigilan kami sa pagkain ng may marinig kaming sumisigaw ng pangalan ko sa labas.

“Amira! Babe please! Kausapin mo ko!” Sigaw muli ng lalaki sa labas na pamilyar sa akin ang boses. Bigla akong kinabahan.

Si Alvin!

Bumuntong hininga si itay at uminom ng tubig sabay punas ng bibig. Tumayo sya at lumabas ng kusina. Napakagat labi naman ako.

“Carlitos.” Tawag ni inay sa kanya pero hindi sya lumingon.

“Mukhang ang nobyo mo yon.” Sabi ni inay.

“Dating nobyo nay.” Pagtama ko. Nawalan na rin ako ng ganang kumain at nagalala din ako dahil baka kung anong gawin ni itay.

Tumayo ako at pinunasan ang bibig.

“Sige na, labasin mo na yon dahil baka kung ano pa ang gawin ng itay mo sa dati mong nobyo.”

“Oho nay.” Ani ko at dali daling lumabas ng kusina.

“Anong kailangan mo?” Narinig kong paangil na tanong ni itay sa labas.

“Mang Carlitos, gusto ko hong makausap si Amira please.” Pagsusumamo naman ni Alvin.

Napaikot ang aking mga mata at sumilip sa kurtina sa may bintana. Magulo ang buhok nya at medyo namumula ang mukha.

Lasing ba sya?

“Hindi ba nakipaghiwalay na sa’yo ang anak ko? Ano’t gusto mo pa syang makausap? Gabing gabi na nambubulahaw ka pa. Ang mabuti pa umuwi ka na sa inyo.”

“Mang Carlitos, pakiusap..”

“Umuwi ka na Hermano. Nagpapahinga na ang anak ko.” Nakapamewang na sabi ni itay.

Pero mukhang walang balak umalis si Alvin dahil sumilip silip pa ito sa bahay namin. Agad akong umalis ng bintana ng gumawi doon ang mata nya. Ayoko syang kausapin.

“Amira! Amira! Kausapin mo ko! Please babe! Kausapin mo ko! Magpapaliwanag ako!” Sigaw nya sa labas.

Sumandal ako sa dingding at pumikit.

“Aba’t! Tarantado ka ah! Mag e-eskandalo ka pa talaga! Umuwi ka na!” Balik sigaw ni itay at dinuro pa sya.

“Hindi ho ako aalis dito hangga’t hindi ko nakakausap si Amira!” Matapang na sabi ni Alvin kay itay.

Kinabahan pa ako lalo. Tiyak na lalong magagalit si itay sa kanya.

“Ah ganon! Teka lang!” Dinig kong sabi ni itay at bumukas ang pinto. Salubong ang kilay nya ng makita ako sa sala na nakasandal sa pader.

Nanlaki ang mata ko ng kuhanin nya ang nakasabit nyang itak sa likod ng pinto. “Tay,  anong binabalak nyo?” Tarantang tanong ko at lumapit sa kanya.

Lumabas na rin ng kusina si inay at taranta ding lumapit kay itay. “Carlitos! Anong binabalak mong gawin at may hawak kang itak?”

Matiim lang na tiningnan kami ni itay. Bumaling sya sa akin. “Wag kang lalabas Amira. Dito ka lang sa loob. Naiintindihan mo?”

Tumango tango na lang ako. “Pero tay, wag nyo hong sasaktan si Alvin.”

Bumuntong hininga sya. “Depende kung hindi sya lalayas sa bakuran natin.” Aniya at lumabas ng bahay.

“Carlitos!” Tawag ni inay sa kanya.

“Nay.” Hinawakan ko si inay sa braso.

Tinapik tapik naman nya ang kamay ko. “Akong bahala, dito ka lang loob. Wag ka ng lumabas baka lalo pang magalit ang itay mo.” Wika ni inay bago sinundan sa labas si itay.

Bumalik ako sa bintana at sumilip sa likod  ng kurtina. Hawak hawak na ni itay ang itak. Nakita ko naman ang takot sa mukha ni Alvin. Nasa likod ni itay si inay at hawak hawak sya sa braso.

“Ano? Hindi ka talaga aalis?” Tungayaw ni itay at dinuro kay Alvin ang hawak na itak.

Naglabasan na rin ang iba naming kapitbahay at nakikiusyo pero walang nagtangkang lumapit.

“Mang Carlitos, ayoko ho ng gulo. Gusto ko lang hong makausap si Amira.” Halos magmakaawa ng sabi ni Alvin.

Napakagat labi ako. Gusto kong maawa sa kanya. Pero sa tuwing maaalala ko ang panloloko nya ay bumabangon ang galit sa dibdib ko.

“Sinabi ko na nga sayong nagpapahinga na ang anak ko. Kung ayaw mo talaga ng gulo, umalis ka na. Kung hindi, tatagpasin kita.” Banta ni itay. Pigil pigil naman sya sa braso ni inay.

Mukha namang titigil na sa pangungulit si Alvin dahil unti unti syang umatras patungo ng kanyang kotse.

“Aalis ako, pero babalik ho ako. Hindi ako titigil hangga’t hindi ko nakakausap si Amira.” Sabi pa nya bago sumakay ng kanyang kotse.

“Aba’t! Gago talaga! Manang mana sa pinagmanahan.” Tungayaw pa ni itay.

“Tama na Carlitos, nakaalis na yung bata. Pumasok na tayo sa loob at nakakaistorbo na tayo sa kapitbahay.” Wika ni inay at hinihila si itay papasok ng bahay. Humingi pa sya ng paumanhin sa mga kapitbahay naming nakikiusyo.

Palakad lakad si itay sa sala habang nakapamewang. Iiling iling na lang si inay na nakaupo sa sofang kawayan.

“Wag na wag ka nang makikipag usap sa lalaking yun Amira. Baka mamaya utuin ka lang nun na makipagbalikan sayo at papayag ka naman.” Sikmat sa akin ni itay.

Napanguso naman ako. “Hindi ho ako tanga tay.”

“Aba’y dapat lang. Anak kita at hindi kita pinalaking tanga.”

Yumuko na lang ako.

“Hay, tama na nga yan Carlitos. Tayo na’t magpahinga.” Ani inay at tumayo na. “Amira anak, magpahinga ka na rin.”

Bumuntong hininga ako. “Oho nay. Pasok na ho ako sa kwarto. Goodnight po.” Paalam ko at tumayo na.

Umiling iling na lang si itay.

---

“Amira!”

Nilingon ko ang tumawag sa akin. Nang makita kong tumatakbong papalapit sa akin si Alvin ay mas binilisan ko ang lakad para mapara ang paparating na jeep. Pero hindi pa man nakakadaan sa harap ko ang jeep ay may humawak sa aking braso. Agad akong pumiksi.

“Ano ba? Bitiwan mo nga ko?” Sikmat ko sa kanya at akmang talikod pero humarang naman sya.

“Amira please.. mag usap naman tayo. Kausapin mo ko.” Nagmakaawa na ang tono ng boses na sabi nya.

Mabilis ko naman syang pinasadahan ng tingin. Napansin kong bahagya syang namayat at medyo humaba ang kanyang buhok. May itim din sa gilid ng kanyang mga mata. May bigat akong nararamdaman sa aking dibdib dahil sa presensya nya. Kung dati ay komportable at magaan ang pakiramdam ko kapag nasa paligid sya at kasama ko sya, ngayon ay nag iba na. Parang hindi ko na kilala ang taong nasa harap ko. O talagang hindi ko sya lubos na kilala.

“Wala na tayong dapat pag usapan Alvin.” Mariin kong sabi.

“Babe please..” Aniya at akmang hahawakan ako. Tinabig ko naman ang kamay nya. Bumalatay ang sakit sa kanyang mukha.

“Wag mo nga akong matawag tawag na babe. Nasusuka ako. Hiwalay na tayo kaya wala na tayong dapat pag usapan.” Sikmat ko sa kanya.

“Hayaan mo naman akong magpaliwanag –”

“Anong paliwanag pa ang sasabihin mo? Eh malinaw pa sa sikat ng araw ang nakita ko.”

“Amira please.. give me a chance. Hinding hindi ko na uulitin yun. Lalayuan ko na si Suzette.” Aniya na parang maliit na bagay lang ang ginawa nyang kasalanan.

Nagpanting ang tenga ko ng banggitin nya ang babaeng kasalo nya sa kamunduhan.

Umigting ang panga ko. “Hindi ako tanga para magpauto sayo.”

“Babe..”

“Pwede ba Alvin, layuan mo na ko. Gusto na kitang kalimutan. Gusto ko ng kalimutan ang sakit na binigay mo sa akin. Kaya parang awa mo na.. lubayan mo na ko.”

“Amira.. mahal na mahal kita. Hindi ko kayang mawala ka. Please..” Parang maiiyak ng sabi nya.

Umiling iling naman ako. “Kung mahal mo ko, hindi mo magagawang lokohin ako. Kaya tama na Alvin.”

Nang matanaw ko ang papalapit na jeep ay agad ko itong pinara. Hindi na nagtangka pa na pigilan ako ni Alvin. Kaya mabilis akong sumakay at iniwan syang bagsak ang balikat. Sana lang ay tigilan na nya ako. Dahil sa tuwing nakikita ko sya ay nananariwa ang sakit na pinadarama nya sa akin.

Mabilis kong pinunasan ng kamay ang luhang tumakas sa aking mata..

Matulin pang dumaan ang mga araw. Hindi na rin ako nilalapitan ni Alvin sa eskwelahan. Pero minsanang ko pa rin syang nakikitang nakatingin sa akin. Madalas na ring nakadikit sa kanya si Suzette. Hindi ko na lang sila pinapansin. Basta wag lang silang lalapit sa akin.

Hanggang sa matapos na ang pasukan at nagumpisa na ang unang araw ko sa mansion..

“Señor Arsenio, heto na ho ang pananghalian nyo.” Magiliw kong sabi ng buksan ko ang pinto ng kanyang kwarto.

Malawak syang ngumiti at sinara ang librong binabasa. “O bakit ikaw pa ang naghatid nyan? Hindi naman kasama sa trabaho mo yan.”

“Ayos lang ho, wala naman ho akong ginagawa.” Nakangiting sambit ko at nilapag ang tray na may pagkain sa lamesita para ihanda ang bed table.

Hirap na naman kasi makalakad ang señor dahil sa rayuma nya kaya dito lang sya sa kwarto nya sa unang palapag kakain. Pagkalapag ko ng bed table ay nilapag ko na ang tray.

“Kain na ho kayo señor para makainom na kayo ng gamot.” Ani ko at naupo sa sofa sa gilid ng kwarto.

Nangingiti naman ang señor na kumakain. “Mukhang mas strikto ka pang mag alaga kesa sa personal nurse ko.”

“Aba’y syempre ho, gusto ko mabilis gumaling ang unang pasyente ko.” Nangingiti ding sabi ko.

Mukhang mage-enjoy ako sa pag aalaga sa señor dahil hindi naman sya bugnutin at masayahin pa. Habang wala pa ang nurse nya ako muna ang mag aalaga sa kanya at stay in muna ako sa katabing kwarto ng señor.

Naalimpungatan ako dahil sa pagka uhaw. Medyo madilim ang kwarto at tanging malamlam lang na liwanag na mula sa lampshade ang ilaw. Inaninag ko ang orasan na na nakasabit sa dingding. Ala una pasado na ng madaling araw.

Bumangon ako at lumabas ng kwarto. Tinungo ko ang kusina. Kahit madilim ay kabisado ko naman ang pasikot sikot sa buong mansion dahil dito na ako halos lumaki.

Pagpasok ko sa madilim na kusina ay napatili ako ng mabunggo sa isang malaki at matigas na bulto..

---

chapter 17

Amira

“Ahh!” Tumili ako ng maaninag ko ang malaking bulto sa aking harapan.

Nataranta ako ng haklitin nya ako sa bewang at takpan ang bibig ko. Nagpumiglas ako at pinagsusuntok sya sa dibdib. Ang bilis ng tibok ng puso ko sa sobrang kaba!

“Shh Amira.. it’s me.”

“S-Señorito Yñigo!” Nanlalaki ang matang inaninag ko ng maigi ang mukha nya. Naamoy ko ang pamilyar nyang amoy na gustong gusto ko.

“Yeah..” Anas nya an binuntutan pa nya ng tawa. Parang ang sarap sa tenga ng tawa nya.

“Sorry ho! Akala ko may ibang tao nang  pumasok.” Wika ko at bahagyang tinulak sya at lumayo.

Maya maya pa ay kumalat ang liwanag sa buong kusina. Binuksan pala nya ang switch ng ilaw. Ngayon ay maliwanag ko na syang nakikita. Nakasuot sya ng t-shirt na puti at jagger na itim. Medyo magulo ang kanyang buhok. Mukhang kakabangon lang din nya at nauhaw dahil nakita ko ang basong nakalapag sa counter.

“Nauuhaw ka rin ba?” Malumanay nyang tanong. Paos pa ang kanyang boses.

Lumunok ako at tumango. “Oho.” Sabi ko.

Tumango naman sya at gumilid ng kaunti para bigyan ako ng espasyo. Kahit na ba malawak naman ang kusina. Kumuha ako ng baso sa cupboard at binuksan ang malaking ref at nagsalin sa baso ng tubig.

Nailang ako dahil ramdam ko ang mata nyang nakamasid sa akin habang umiinom ako ng tubig.

“Hindi ka ba makatulog?” Tanong nya.

Nilunok ko muna ang tubig bago lumingon sa kanya at umiling. “Hindi naman ho. Naalimpungatan lang ako dahil sa uhaw.”

Tumango tango naman sya. Sinuksok pa nya sa bulsa ang kanyang mga kamay. “Hindi ka naman ba nahihirapan sa pag aalaga kay lolo?”

Umiling iling ako. “Hindi naman. Hindi naman ho kasi sya alagain at magana naman kumain.”

“Good.”

Nang maubos ko ang laman ng baso ay hinugasan ko ito at binalik sa cupboard.

“Ah balik na ho ako sa kwarto señorito.” Paalam ko at nag excuse ng dumaan ako sa harapan nya. Ngunit hindi pa man ako nakakalampas ay hinawakan nya ang braso ko. Para tuloy may kuryenteng dumaloy sa ugat ko dahil sa init ng kanyang kamay. Nilingon ko sya. “Bakit ho señorito?”

Hindi sya nagsalita bagkus ay nakatitig lang sa akin habang gumagala ang mata nya sa kabuuan ng aking mukha. Nakita ko pa ang paglunok nya. Kinabahan naman ako sa uri ng tingin nya. “M-May kailangan ho kayo señorito.”

Tinawid nya ang maliit na distansya namin hanggang halos isang dangkal na lang ang aming pagitan. Para akong nabato balani dahil hindi ko rin maalis ang tingin sa kanya. Tumaas ang kamay nya at sinapo ang pisngi ko. Marahan nyang hinahaplos ang aking pisngi habang titig na titig pa rin na para bang kinakabisa nya ang bawat detalye ng aking mukha. Pinaraanan pa ng kanyang daliri ang gilid ng aking labi. Parang napako ang mga paa ko sa sahig at hindi ako makagalaw.

Namalayan ko na lang na magkalapat na ang aming mga labi at yakap yakap nya ako sa aking bewang. Ilang sandaling nakalapat ang labi nya sa akin na parang nanantya. Maya maya pa ay masuyong gumalaw ang labi nya. Bumilis ang tibok ng puso ko. Pumikit ako at masuyo ring tinugon ang kanyang halik. Naging magaslaw ang galaw ng kanyang labi na aking ikinasinghap.

“Amira..” Anas nya sa pangalan ko sa pagitan ng halik.

Napakapit ako sa kanyang damit ng mapangahas na pumasok ang kanyang dila sa aking bibig. Kahit na may karanasan na ako sa halik ay hindi ko pa nararanasan ang ganitong klaseng halik na para kang tinutunaw. Nakakapanlambot at nakakapanginig ng tuhod. Halatang eksperyensado sya sa halikan dahil hindi ko masundan ang bawat galaw nya. At para syang gutom na halos kainin ang labi ko. Pakiramdam ko nangangapal na ang labi ko sa klase ng kanyang paghalik.

Ibang iba ang halik nya kaysa sa halik ni Alvin. Mas intense at mas may laman. Para syang sabik na sabik at parang kay tagal na nyang hinintay ang sandaling ito.

Sa pagkaalala sa dati kong nobyo ay para akong natauhan at bigla ko syang tinulak. Kapwa kami habol ang hininga ng maghiwalay ang aming mga labi.

“Amira.”

“B-Babalik na ko sa kwarto señorito.” Sabi ko sabay talikod at dali daling lumabas ng kusina at bumalik ng kwarto.

Sumandal ako sa likod ng pinto habang sapo ang kumakalabog na dibdib. Nagiinit din ang aking mukha. Pinikit ko ang aking mata ngunit malinaw lang ng bumalik sa aking alala ang nangyari kanina sa kusina. Dumilat ako at pinilig pilig ang ulo.

Hindi dapat nangyari yun! Nakakahiya dahil ang bilis kong nagpaubaya!

Dumapa ako sa kama at sinubsob ang ulo sa unan. Ilang sandali pa ay tumihaya ako at tumitig sa kisame. Wala sa sariling hinawakan ko ang tila nangangapal kong labi.

Kaka break ko lang sa manloloko kong nobyo tapos ngayon ay nagpapahalik na ko sa ibang lalaki. At kay señorito Yñigo pa. At sa kusina pa! Jusko! Paano kung may nakakita sa amin? Nakakahiya!

Lagot ako kapag

isinumbong

ako kanila inay!

Kinuha ko ang unan at sinubsob ko sa mukha..

---

Mahigit isang linggo na ang lumipas ng mangyari ang halikan namin na iyon ni señorito Yñigo sa kusina. Hanggang ngayon ay nagiinit pa rin ang mukha ko at kumakalabog ang puso ko sa tuwing maaalala yun. At simula nun ay iniiwasan ko na sya. Agad akong umiiba ng direksyon kapag makakasalubong ko sya. Iniiwasan ko ring magtama ang aming paningin. Pakiramdam ko kasi ay nababasa nya ako sa mata. Kikibuin ko lang sya kapag may tinatanong.

“Mukhang ang sarap naman nyan nay.” Bulalas ko habang pinapanood sya sa pagluluto. Nandito ako sa kusina para ihanda ang pananghalian ni señor Arsenio.

“Paborito ito ni señorito Yñigo at nag request sya na iluto ko.” Nangingiting sabi ni inay habang naghahalo.

Pagkarinig ko sa pangalan ni señorito ay naginit ang aking pisngi at bumilis ang tibok ng puso ko. Ewan ko ba. Pero simula ng halikan nya ako ay parang nagkaroon na ako ng malisya sa kanya.

“Gusto mo bang tikman?” Tanong ni inay.

Tumango naman ako.

Kumuha si inay ng mangkok at pinagsandok ako ng ulam na niluto nya. Sumandok ako sa kutsara at tinikman.

“Hmm ang sarap nay! Anong tawag dito?” Tanong ko at inubos ang sinandok sa kutsara.

Nakangiting binalingan ako ni inay. “Beef asado yan anak.”

Tumango tango ako habang sarap na sarap sa kinakain. Kahit ano talagang lutuin ni inay ay masarap.

“O Amira, heto na ang pananghalian ni señor Arsenio.” Anang ate Lita nang ilapag nya ang tray sa counter.

“Salamat ate.” Pagkaubos ko ng laman ng mangkok ay tumayo na ako para ihatid ang pagkain ng señor.

Pagkatapos kumain ng señor ay nagaya sya na maglakad lakad sa garden na nasa parteng likod ng mansion.

“May boyfriend ka na ba hija?”

“Ho?” Medyo nagulat ako sa tanong ni señor Arsenio.

Ngumiti ang señor. “Ang sabi ko kung may boyfriend ka na ba?”

Hindi ko alam kung sasagutin ko ba o hindi ang tanong ng señor. Hangga’t maaari kasi ay ayoko na syang pagusapan. Pero sinagot ko na rin ang señor.

“H-Hiwalay na po kami.” Halos pabulong kong sabi.

“Aba’y bakit naman?” Tanong pa ni señor Arsenio.

Humugot ako ng malalim na hininga habang nakatanaw sa mga halaman na namumutiktik sa iba’t ibang klaseng bulaklak. Tinanaw ko rin ang garden house. Bumalik sa alaala ko ang gabing magkayakap kami sa loob ng garden house noong kaarawan ni señorito Yñigo. Ang bilis ng pangyayari. Parang kailan lang ay masaya kaming magkayakap sa loob ng garden house.

Mapait akong ngumiti at tumikhim para maalis ang bara sa aking lalamunan. “M-May iba na ho kasi sya.”

Mataman akong tiningnan ni señor Arsenio. “Aba’y isa’t kalahating damuho pala yang ex boyfriend mo.”

Sinabi nyo pa! Pero wala na kong pakialam sa kanya!

“Wag na lang ho natin syang pag usapan. Gusto ko na rin syang kalimutan.” Sabi ko at ngumuso pa.

Tumawa naman ang señor at umiling iling pa. “Tama yan. Kalimutan mo na lang sya. Bata ka pa naman at marami pang lalaki dyan ang nararapat sayo.” Wika ng señor.

“Hindi ko pa ho iniisip ang tungkol dyan señor.” Sabi ko. Pero tila naman nanunukso ang isip ko dahil biglang lumitaw ang imahe ni señorito Yñigo kasunod ang alaala ng halikan namin.

“Talaga ba? Eh, ano ba ang tipo mong lalaki?” Nakataas ang kilay na tanong pa ng señor. Nababakas ko sa kanyang mata ang pagkaaliw.

Ngumuso ako. Ano ba ang tipo kong lalaki? Dati naman ay wala sa isip ko ang magka gusto sa isang lalaki. Normal nga lang kung tingnan ko sila. Hanggang sa maging crush ko noon si Alvin at naging kami at nagplano pang magsama habang buhay. Napaingos naman ako. Hindi na mga kagaya nya ang tipo ko. Kunwari matino yun pala pagtalikod mo may ginagawa ng kalokohan.

Bigla naman sumingit sa isip ko si señorito Yñigo kasunod ng pagkalabog ng aking dibdib.

“Ayos na ho sa akin kahit ano basta matino.” Sagot ko na lang.

“Ayos ba sa sayo ang mas may edad sayo?”

Sa tinanong ng señor ay mukha pa rin ni señorito Yñigo ang umuukilkil sa utak ko.

“D-Depende ho, sabi ko nga basta matino.” Sagot ko.

Tumango tango naman ang señor at nakita ko pa ang sinusupil nyang ngiti. Parang pati ang mga mata nya ay nakangiti rin.

Nagtagal pa kami ng halos kalahating oras sa garden at nagkwentuhan ng kung ano ano. Masarap kakwentuhan ang señor dahil marami kang malalaman at matututunan base na rin sa naging experience nya sa buhay..

Pagkatapos kong painumin ng gamot at masahein ang mga binti ng señor ay saka pa lamang ako nakalabas ng kwarto nya. Alas diyes na rin ng gabi at halos tulog na ang lahat. Tanging ilaw na lamang sa malaking sala ang bukas.

Humihikab na tumungo muna ako sa kusina para uminom ng tubig. Pakiramdam ko natuyuan ako ng laway sa buong araw na kwentuhan namin ng señor. Hindi kasi sya nauubusan ng kwento. Buong talambuhay na yata nya ay naikwento na nya sa akin. Pati na ang love story nila ng yumaong señora.

Pagkatapos kong uminom ng tubig ay lumabas na ako ng kusina para bumalik ng kwarto. Pagbukas ko ng pinto ay napatili ako ng may mga brasong pumulupot sa aking bewang. Naaamoy ko pa ang alak sa kanyang hininga. Ganoon na lamang ang pagkalabog ng dibdib ko.

Nilingon ko ang estrangherong pumasok sa kwarto ko.

“Señorito Yñigo?”

---

chapter 18

Amira

“Señorito Yñigo?”

Nataranta ako ng makita ko sya. Akmang itutulak ko sya ng bigla nya akong yakapin. Naaamoy ko ang alak sa hininga nya. Kumalabog ng malakas ng dibdib ko sa kaba. Anong ginagawa nya dito sa kwarto ko?

“S-Señorito lasing ka..” Ani ko.

Hindi naman ako makagalaw dahil sa higpit ng yakap nya. Naramdaman ko pa ang panaka naka nyang halik sa tuktok ng ulo ko.

“Hindi ako lasing, nakainom lang.” Paos na boses na sabi nya. Ang labi nya ay dumadampi na sa pisngi ko. “Bakit mo ko iniiwasan hmm?”

Napalunok ako sa tinanong nya. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Idagdag pa ang kalabog ng dibdib ko na parang nagwawala na sa loob.

“Tell me baby, why are you avoiding me?” Napakagat labi ko ng kinikintalan na nya ng halik ang gilid ng labi ko. “Hindi mo ba nagustuhan ang halik ko ng gabing yun hmm?” Anas nya.

“S-Señorito.. mali to” Sabi ko at pilit nagpumiglas sa kanya pero lalo namang humihigpit ang yakap nya. Isinandal pa nya ako sa pinto.

“Anong mali?”

“M-Maling hinahalikan nyo ko. Amo ko kayo. Amo kayo ni inay at itay.” Mariin na sabi ko at iniwas ang mukha kaya naglanding ang labi nya sa leeg ko na aking ikinasinghap ng halik halikan nya ako dun.

“I don’t care..” Wika nya at hinawakan ang pisngi ko at hinarap sa kanya.

Mapungay ang kanyang mga mata. Mas naamoy ko ngayon ang alak na humahalo sa mabangong hininga nya. “Hindi mo ba ko gusto Amira?”

Mas dumoble pa ang kalabog ng dibdib ko sa tinanong nya.

Napalunok ako. “S-Señorito Yñigo..”

“Hindi mo ba ko gusto kasi malaki ang agwat ng edad natin?”

“H-Hindi sa ganun señorito, amo ko kayo – “

“Then tell me, gusto mo ba ko o hindi?”

Napipilan ako sa tinanong nya. Gusto ko ba sya? Hindi naman ako magpapahalik kung hindi ko sya gusto di ba?

Napalunok ako.

Hinaplos haplos naman nya ang pisngi ko habang matamang nakatitig sa akin. Ang mapupungay nyang mga mata ay may sari saring emosyon na nakapaloob.

“Answer me baby..” Kinintalan nya ako ng halik sa labi. “Gusto mo ba ako o hindi, sagutin mo ko please..” Pagsusumamong sabi nya.

Napakagat labi ko at dahang dahang tumango.

Ngumiti naman sya pagkatapos ay siniil ako ng malalim na halik at mahigpit na niyapos.  Agad ko rin namang tinugon ang kanyang halik na ngayon ay mas naging mapaghanap na. Niyakap ko ang mga braso sa kanyang batok. Nalalasahan ko pa ang pait ng alak sa kanyang bibig. Hindi ko na magawang sundin ang utos ng utak ko na itulak sya dahil mas nananaig ang kagustuhan ng puso ko na tugunin ang bawat galaw nya.

Napasinghap ako ng bigla nya akong buhatin. Napayakap ako ng mahigpit sa kanyang batok habang magkahinang pa rin ang aming mga labi. Naramdaman ko na lang na dahan dahan nya akong nilapag sa malambot na kama at magaan syang dumagan sa akin. Mas naging mapusok pa ang halikan namin. Hindi na rin ako makapag isip ng matino dahil sa nakakadarang na paraan ng kanyang halik

Hanggang sa isa isa nang nahubad ang aming mga saplot at ngayon nga’y pinagpalala ng kanyang bibig ang aking mga suso. Nakahawak ako sa kanyang ulo at dinidiin ang kanyang bibig sa aking suso kapag ito’y nalalayo. Ngayon lang ako nakaranas ng ganitong pakiramdam. Para kang dinuduyan sa sarap. Nakakabaliw ang bawat sensasyon na dulot ng kanyang bibig na sinasabayan pa ng kanyang magaspang na kamay. Napapaliyad ang katawan ko sa tuwing sasayad ang mainit nyang dila sa utong ko at sabay sisipsipin. Pinapanood ko ang ginagawa nya habang umuungol paminsan minsan. Para syang sanggol sa tuwing sisipsipin nya ang utong ko. Nakapikit sya na tila ninanamnam ang pagkaing nakahain sa kanya.

Bumaba pa ang kanyang labi. Tinataniman nya ng halik ang bawat madaanan ng kanyang labi. Hanggang sa makarating na ito sa bahagi na pinakaiingatan ko. Napaliyad ako at napaungol ng sumayad na ang labi nya sa pagkababae ko. Kahit wala pa akong karanasan ay hindi naman ako inosente sa ganitong bagay dahil nakakabasa ako ng ganitong eksena sa mga kwentong nababasa ko sa internet. At totoo nga mga nababasa ko. Masarap at nakakabaliw ang ganitong klaseng pakiramdam.

“Ohh..” Napasabunot ako sa kanya ng makaramdam ng kirot dahil pinasok nya ang isang daliri sa loob ko. Agad din naman itong naibsan dahil na rin sa eksperto nyang dila na parang sawang kumikiwal na dinudunggol ang butil ko. Napaungol pa ako ng ito’y kanyang sipsipin.

“Hmm..” Ungol nya na parang sarap na sarap sa ginagawa. Ibinuka pa nya ng husto ang mga hita ko.

Itinukod ko ang siko sa kama at inangat ang katawan para makita ang kanyang ginagawa. Sakto namang nagdilat sya ng mata at tumingin sa akin. Banaag sa kanyang mga mata ang nagaapoy na pagnanasa. Himalang hindi ako nakaramdam ng hiya bagkus ay mas lalong nakaramdam ng init dahil sa kanyang ginagawa. Kumagat labi ako habang nakahawak sa kanyang buhok. Ang daliri nya ay patuloy pa rin sa paglabas masok. Ramdan kong basang basa na ang pagkababae ko.

“Like it?” Paos na boses na tanong nya. Mapupungay ang kanyang mga matang nakatingin sa akin.

Tumango tango naman ako habang kagat kagat ang labi.

Ngumiti naman sya at tila nanunuksong dinilaan pa nya ang butil ko. “Want more?”

Tango lang ang sinagot ko.

Muli naman nyang sinibasib ng halik ang pagkababae ko habang mas bumilis pa ang paglabas masok ng daliri nya. Hanggang sa bumibigat na ang paghinga ko at naninigas na ang katawan ko senyales na malapit ko ng marating ang sukdulan.

“Ahh!” Ungol ko at muling napahiga sa kama habang lumiliyad ang aking katawan. Mahigpit din ang kapit ko sa kanyang buhok habang sya’y patuloy pa rin sa pagpapala sa pagkababae ko. Pakiramdam ko nahigop ang lahat ng lakas ko dahil sa ginawa nya.

Maya maya pa ay umahon na sya at gumapang paitaas sa ibabaw ko. Hinalikan nya ang noo ko ang tungki ng ilong ko at pisngi. Kinuha nya ang kamay ko at dinala sa ibaba namin.

Napasinghap ako at naginit ang mukha ng ilagay nya ang kamay ko sa pagkalalaki nyang naguumigting na sa tigas.

“Touch me baby please..” Pagsusumamo nya habang titig na titig sa akin. Parang nahihirapan ang mukha nya.

Napalunok naman ako at tumalima sa nais nya. Kinulong ko sa kamay ang kahabaan nya. Hindi ko man ito nakita ng maliwanag kanina ng maghubad sya ay batid kong hindi normal ang sukat ng kanya. Dahil halos hindi na magtagpo ang mga daliri ko.

“Nghh!” Dumaing sya na parang nasasaktan.

Agad ko namang binitawan ang pagkalalaki nya. “S-Sorry!”

“No no it’s okay baby, please put your hand back..”

Binalik ko naman ang kamay ko sa pagkalalaki nya na tila lalo pang tumigas. Makinis sa kamay ang balat nito dama ko pa ang tumitibok nitong mga ugat. Ginalaw ko ang kamay pataas at pababa. Sa tantya ko lampas ng isang dangkal ko ang haba nya. Bigla naman akong kinabahan dahil baka hindi sya magkasya sa akin.

Dumako pa ang kamay ko sa pinaka dulo. Inikot ikot ko pa ang hinalalaki doon at parang may nakakapa akong basang malagkit sa tuktok nito.

“Ughh shit!” Mura nya.

Kagat labing pinagmamasdan ko ang mukha nya. Nakapikit sya at nakaawang ang labi habang may mumunting ungol ang namumutawi sa kanyang bibig habang ang kamay ko ay patuloy sa ginagawa sa kanyang pagkalalaki.

“Ahh fuck! Hindi ko na kaya.”

Pinalis nya ang kamay ko at umayos ng puwesto sa aking gitna. Ibinuka pa nya ng husto ang mga hita ko. Rumagasa naman ang kaba at pagkasabik sa dibdib ko.

Maya may pa ay dinudunggol na nya ang pagkalalaki nya sa bukana ko. Napakapit ako ng madiin sa balikat nya.

“Ahh!”

“Nghh!”

Sabay naming daing nang ipasok nya ng tuluyan ang pagkalalaki nya sa loob ko. Kinagat ko ng mariin ang labi ko dahil sa sumigid na kirot. Para akong hinahati sa gitna.

“I’m sorry kung binigla ko Amira, kung dadahan dahanin ko pa lalo ka lang masasaktan ahh!” Padaing na sabi nya at mas lalo pang binaon ang pagkalalaki nya sa loob ko.

“Ughh!” Daing ko sa muling pagsalakay ng sakit. Kinagat ko ang balikat nya at halos ibaon ko ang kuko sa likod nya.

Ilang sandali pa ay nag umpisa na syang gumalaw. Mabagal lang sa simula na parang nanantya pa. Kagat kagat ko pa rin ng mariin ang labi. May ilang butil na ng luha ko nalaglag sa gilid ng aking mata. Pinapaulanan naman nya ako ng halik sa mukha habang mabagal na gumagalaw sa ibabaw ko.

Unti unti ring nawawala ang kirot at nagpapalitan na ng sarap. Napapaliyad na rin ang katawan ko dahil sa masarap na sensasyong nadarama.

“Ahh señorito..” Ungol ko.

Bumilis pa ang galaw nya sa ibabaw ko at mas malalim na rin ang naabot ng pagkalalaki nya sa loob ko.

“Ugh baby! Hmm.. ang sarap mo – ahh!” Ungol nya at mas naging  marahas pa ang paggalaw.

Yumakap ako sa balikat nya ng mahigpit at pinulupot ang mga binti sa kanyang balakang dahil sa intensidad ng galaw nya.

“Ahh! Nghh! Señorito Yñigo – ahh!”

“Nghh Hahh! Yes baby!”

“Ahh señorito, parang may lalabas – nghh!”

“Sige lang baby.. ilabas mo.”

Napaungol ako ng malakas kasabay ng panginginig ng katawan ko ng marating ko ang sukdulan. Siniil nya ako ng malalim ng halik na agad ko namang tinugon. Mapusok ang halik na pinagsasaluhan namin kasabay ng marahas nyang galaw.

“Ugh fuck! I’m cumming too! Ahh! Ahh!” Mariing anas nya at mas lalo pang bumilis at lumalim ang galaw nya na parang may hinahabol.

Sinasabayan ko na rin ang bawat ungol nya dahil sa ikalawang pagkakataon ay mararating kong muli ang sukdulan. At ilang sandali pa nga ay parehas nang nanigas ang aming katawan. Dama ko ang mainit na bagay na lumukob sa loob ko. Pakiramdam ko ay punong puno ako.

Niyakap nya ako ng mahigpit habang parehas kaming habol ang hininga. Inihilig nya ako sa kanyang dibdib kaya dinig na dinig ko ang malakas na tibok ng kanyang puso. Hinalik halikan din nya ang tuktok ko at hinahaplos ang braso at likod ko. Bumibigat na rin ang talukap ng aking mga mata. May ibinubulong sya na hindi ko masyadong maulinigan dahil sa antok.

“I love you Amira..”

---

“Susmaryosep!”

Naalimpungatan ako dahil sa isang boses.

“Amira anak!”

Unti unti kong dinilat ang mata. Una kong nabungaran puting kisame. Medyo nasilaw pa ako sa liwanag na pumapasok galing sa bintana.

Naginat inat pa ako. Gusto ko mang matulog pa ay hindi pwede dahil aasikasuhin ko pa ang señor. Ginala ko ang mata dahil may naririnig akong naguusap sa loob ng kwarto ko. Hanggang sa dumako ang mata ko sa bukas na pinto. Nakita ko ang ilang kasambahay na naroon at parang nagbubulungan at si inay na sapo ang dibdib at nanlalaki ang matang nakatingin sa akin.

“Nay.”

“Amira anong ibig sabihin nito? B-Bakit magkasama kayo ni señorito sa kwarto mo?” Sunod sunod na tanong ni inay.

Para naman akong natauhan sa narinig at nagising ng tuluyan. Agad kong kinipkip ang kumot sa dibdib at akmang babangon pero sumigid ang kirot sa gitna ng hita ko. Nilingon ko naman si señorito na mahimbing pa ring natutulog at nakayakap ang malaking braso sa aking bewang.

“Anong nangyayari dito? Bakit nagkukumpulan kayo sa kwarto ni Amira?”

“S-Señor Arsenio – “

“Susmaryosep! Anong ibig sabihin nito?” Dumadagundong ang boses na tanong ng señor ng bumungad sya sa pinto ng kwarto ko at nanlalaki ang matang nakatingin sa amin.

Napalunok naman ako. Parang akong dagang nasukol ng mga pusa. Bumundol sa kaba ang dibdib ko.

“Señorito Yñigo..” Paggising ko sa lalaking katabi ko. Niyugyog ko ang braso nya para magising.

“Hmm..” Ungol nya na mukhang naalimpungatan din at yumakap pa sa bewang ko ng mahigpit ang kanyang braso. Nag init naman ang pisngi ko. Hanggang sa may narinig akong kalabog.

“Manang Esme! Jusko! Paypayan nyo!” Dinig kong sigawan nila.

Nakita kong nakasalampak na sa sahig si inay. Akmang tatayo ako para daluhan si inay pero hindi ko naman matanggal ang braso ni señorito na mahigpit na nakayakap sa akin.

“Yñigo!” Sigaw ni señor Arsenio.

Natigagal ako sa sigaw nya. Mariin ko namang hinawakan ang kumot na nakatakip sa katawan ko.

“Hmm lo..” Ani señorito Yñigo sa paos na boses na pumupungas pungas pa.

Pinilit ko namang binaklas ang braso nya hanggang sa matanggal ko at pinikit tumayo kahit sumisigid ang kirot.

“Anong ibig sabihin nito!?”

“T-Tay?”

Si itay, nakatayo rin sa pinto at galit ang mukhang hindi makapaniwalang nakatingin sa amin. Mahigpit ang hawak nya sa puluhan ng itak na nakasukbit sa kanyang bewang.

“Mang Carlitos..” Anang señorito na ngayon ay tuluyan ng nagising..

---

chapter 19

Amira

Halos mabingi na ako sa lakas ng kalabog ng puso ko habang nakaupo ako sa elaganteng sofa sa sala. Hindi ko matingnan ang mga magulang kong matiim na nakatingin sa akin. Si inay ay katabi ko na may hawak na baso ng tubig habang hinahagod ni manang Flor ang likod nya. Iiling iling na tinitingnan nya ako. Si itay naman ay nakatayo at matalim ang mga matang nakatingin sa akin. Habang ang señor ay hawak ang tungkod na nakaupo din sa pang isahang sofa.

Kinagat ko ang labi ko at yumuko habang kinukurot kurot ang mga daliri.

“Lo, Mang Carlitos, Manang Esme..”

Nag angat ako ng tingin. Pababa ng hagdan si señorito Yñigo at bihis na ito. Nagsalubong ang aming tingin. Naging mapungay ang kanyang mga mata. Para namang may insektong kumikiliti sa tiyan ko dahil sa tingin nya na iyon. Pero agad din akong nagbawi ng tingin at muling yumuko.

Narinig ko naman ang marahas na paghinga ni itay at hinarap si señorito. Napasinghap ako dahil nakahawak na naman si itay sa kanyang itak. Si inay naman ay naalarma kaya agad din syang pinakalma ni manang Flor.

Ano na naman ba tong

gulo

ang pinasok ko? Tama nga si

itay

. Kung kelan ako

tumanda

saka ako naging sakit sa ulo.

Gusto kong maiyak pero wala akong karapatan. Ako ay may gawa nito kaya kailangan harapin ko ito.

“Mang Carlitos – “

“Pinagkatiwalaan kita señorito. Kaya nga hinahayaan ko ang anak ko na tanggapin ang alok nyong pansamantalang trabaho dito sa mansion ay dahil may tiwala ako sa’yo. Tapos ano? Makikita ko na lang na nasa kwarto ka ng anak ko at parehas kayong walang saplot!”

Napalunok ako at lalong kinabahan dahil sa galit na boses ni itay. Tumayo naman si inay at hinawakan sya sa braso.

“Huminahon ka muna Carlitos. Nasa loob tayo ng mansion at nasa harap natin ang señor.” Pagpapakalma ni inay sa kanya.

“Paano ako hihinahon? Ginapang ng magaling na lalaki na yan ang anak natin!” Sikmat ni itay sabay duro kay señorito na parang hindi man lang natatakot sa istura ni itay na anumang oras ay baka itakin na sya.

“Carlitos, pag usapan natin to sa mahinahong paraan.” Kalmadong sabi ng señor.

Humugot na naman ng marahas na hininga si itay. Halatang galit na galit na sya ngunit kinokontrol pa rin ang sarili.

“Pasensya na ho señor Arsenio. Pero paano ho ako hihinahon sa nakita ko kanina, at hindi naman ako pinanganak kahapon para hindi malaman kung ano ang ginawa ng apo nyo sa anak ko.”

“Carlitos, sinasabi mo ba na pumasok ang apo ko sa kwarto ni Amira at pinilit sya na makipag siping?” Maawtoridad na tanong ni señor. Seryoso na rin ang mukha nito.

“Eh ano pa ho ba? Bakit pumasok sa loob ng kwarto ni Amira si señorito at naabutan nating parehas walang saplot. Mas matanda di hamak si señorito at mas maraming karanasan sa pakikipag siping, alangan naman si Amira pa ang naghikayat sa kanya na makipag siping.”

Sa sinabi ni itay at naginit ang mukha ko. Parang gusto ko ng lumubog sa kahihiyan. Narinig ko pa ang pagsinghap ni inay. Nakagat ko na lang ng mariin ang labi ko. Hindi ko kayang magsalita dahil baka kung ano lang ang lumabas sa bibig ko na lalo pang ikalala ng sitwasyon lalo na at mainit na ang ulo ni itay.

“Tinanong mo na ba ang anak mo kung pinilit sya ni Yñigo?” Tanong pa ulit ng señor at dumako sa akin ang kanilang mga mata.

Si itay ay nakapamewang na matalim ang tingin sa akin. Si inay ay samut saring uri naman ng tingin ang binigay sa akin. Pero kita ko ang pagkabigo sa kanyang mga mata. Dumako naman ang tingin ko sa lalaking kumuha ng pinakaiingatan ko at kasalo ko sa ligaya kagabi. Titig na titig pa rin sa akin ang mapupungay nyang mga mata.

“Amira, sumagot ka! Pinilit ka ba ni señorito?” Sikmat ni itay sa akin na matalim pa rin ang tingin. Yung tipong isang maling sagot ko ay masasapok nya ako.

Nagpalipat lipat pa ang tingin ko sa kanilang lahat bago yumuko. “H-Hindi po tay.”

“Sigurado ka? Baka natatakot ka lang magsabi?”

“Mang Carlitos, hindi ko ho pinilit si Amira. Ang namagitan sa amin ay parehas naming kagustuhan. Gusto ho namin ang isa’t isa.” Sabi ni señorito Yñigo na hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin. Bahagya pa syang ngumiti sa akin.

Napasinghap naman ako pati na rin ang lahat ng naroon. Si inay ay napatakip pa ng bibig. Kumagat labi na lang ako at mariing pumikit.

“O yun naman pala eh, gusto nila ang isa’t isa.” Ani señor.

“Pero hindi pa rin tama na magtabi sila sa isang kama. Ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa anak ko. Baka isipin pa nilang pakawala ang anak ko. At pa’no kung mabuntis sya – “

“Pakakasalan ko ho si Amira. Pananagutan ko sya.”

Natigagal ako sa sinabi nya. Ganun din ang lahat ng naroon. Para namang nalaglag ang puso ko sa pagkabigla. Pati rin ang señor ay nabigla sa sinabi ni señorito. Si itay naman ay matiim na nakatingin sa kanya na parang tinatantya ang kanyang sinabi.

Lumapit pa si señorito Yñigo kay itay at palipat lipat ang tingin sa kanya at kay inay pati na rin sa akin. Ni hindi man lang sya nangilag na biglang bunutin ni itay ang itak at habasin sya.

“Yun din naman ho ang plano ko. Ang pakasalan si Amira pagkatapos ng nangyari sa amin kanina lalo pa at.. baka magbunga ang ginawa namin kagabi.” 

Napayuko ako at napakagat muli ng labi. Naisip ko rin naman ang sinabi nya. Sa nangyari sa amin kagabi ay hindi malabo na mabuntis ako lalo na wala kaming ginamit na proteksyon. Pero dapat ba talaga kaming magpakasal dahil lang sa may nangyari sa amin? Eh hindi pa naman sigurado kung mabubutis ako dahil isang beses lang naman yun.

“Aba’y magandang balita yan kung magkaganoon. Mukhang magkakaapo na ako sa tuhod.” Mukhang tuwang tuwa pa na sabi ng señor.

Napanguso na lang ako.

“Ano sa tingin mo señorito? Natutuwa ako na pananagutan mo ang anak ko dahil lang may nangyari sa inyo?” Ani itay na hindi pa rin napapalis ang matalim na tingin kay señorito.

Natigilan naman si señorito.

“Kung naiba iba ka lang, hinabas na kita ng itak. Wala akong pakialam kahit amo pa kita at anak at apo ka ng mga taong ginagalang ko. Pero dahil mahal ko ang anak ko at ayoko syang madehado kaya papayag akong pakasalan mo ang anak ko. At siguraduhin mo lang na hindi mo lolokohin ang anak ko kundi hahatiin kita sa dalawa. Nakuha mo?” Pagbabanta pa ni itay sa kanya.

“Tay – “

“Tumahimik ka Amira! Kung kokontra ka mabuti pang wag ka na lang magsalita.”

Putol ni itay sa sasabihin ko. Nakagat ko na lang ang labi ko at yumukong muli. Kapag nagdesisyon na si itay ay wala na akong magagawa. Pero parang ang bilis naman kasi ng pangyayari. Nag aaral pa ako. Pa’no na ang mga pangarap ko para kanila itay at inay. Ang bata ko pa para magpakasal!

“Hindi ko ho kayo bibiguin Mang Carlitos, Manang Esme.  Aalagaan ko ho si Amira ng higit pa.” Seryosong pahayag ni señorito sa mga magulang ko at sa lahat ng naroon.

“Bueno, pagplanuhan na natin ang kasal sa lalong madaling panahon.” Ani señor Arsenio na may malawak ng ngiti sa labi..

---

“Congratulations iho. Masaya ako na ngayon ay may asawa ka na at batang bata pa at maganda.” Nakangiting bati ni Mayor Rodolfo na syang nagkasal sa amin. “Akala ko’y tatanda ka ng binata dahil trenta y kwatro anyos ka na.”

“Ninong naman, wag nyo nang ipangalandakan ang edad ko sa harap ng asawa ko.” Napakamot pa sa ulong sabi ni señorito Yñigo. Tumawa lang ang mayor.

Namula naman ang mukha ko sa sinabi nya na asawa ko. Hapit hapit pa nya ako sa bewang at parang ayaw pakawalan.

Sobrang bilis talaga ng pangyayari. Akala ko ay paghahandaan pa nila pero kinabukasan agad ang kasal. At kasalan ng lalaking to sa tabi ko. Sya kasi ang nagsabi na mainam na raw yung ikasal agad kahit civil lang muna. Ni hindi man lang ako tinanong. Hindi rin ako makapagsalita dahil baka uminit uli ang ulo ni itay.

Binaklas ko ang kamay nya sa bewang ko. Kunot noong nilingon nya ko.

“Kakausapin ko lang si inay.” Sabi ko.

Tumango naman sya at tinitigan pa ako. Nag excuse din muna ako sa butihing mayor na may mapanuksong ngiti sa labi. Hindi ko na lang ito pinansin at pinuntahan na lang si inay na kausap si manang Flor. Si itay naman ay kausap ang señor at ang sekretarya nito.

“Nay.”

Nilingon nya ako at kiming ngumiti. Humarap sya sa akin at hinawakan ang kamay ko. Ang isa naman nyang kamay ay hinaplos ang aking pisngi. Hindi pa kami nakapag usap ng maayos simula kahapon. Pagkatapos ng pag uusap nila tungkol sa agarang kasal ay inuwi muna nila ako sa bahay.

“Ang nag iisang anak ko may asawa na.” Aniya habang banayad na hinahaplos ang pisngi ko.

Napakagat labi naman ako at tumulo ang luha ko.

“O bakit ka umiiyak?”

Pinunasan ko naman ang luha ko. “S-Sorry po, kasi binigo ko kayo ni itay. Nangako akong magtatapos at bibigyan kayo ng magandang buhay.” Nahihiyang sabi ko.

Ngumiti si inay at binigyan ako ng maunawaing tingin. “Ano ka ba naman anak, pwede ka naman mag aral kahit may asawa ka na. Sigurado naman akong papayagan ka ng asawa mo. Basta pag usapan nyong dalawa.”

Tumango tango naman ako at yumakap sa kanya. “Pwede pa naman po akong umuwi sa bahay di ba?”

Tumawa si inay at tinapik tapik ako sa likod. Hinawakan nya ang mukha ko at hinarap sa kanya. “Oo naman. Kahit may asawa ka na ay bahay mo pa rin yun. Pwedeng pwede kang umuwi at matulog doon kung kelan mo gusto. Pero syempre, pag uusapan nyo muna ng asawa mo.”

Napakagat labi naman ako at tumango tango. Ngayong may asawa na ako ay maraming bagay ang magbabago sa akin. Gaya ng hindi na ako pwedeng magpasya sa sarili ko ng ako lang. Kailangan may pahintulot din ni señorito Yñigo na asawa ko na ngayon.

“At Amira anak, ngayong may asawa ka na. Maging mabuti kang kabiyak. Alagaan mo ang asawa mo gaya ng pag aalaga ko sa itay mo. Narito pa rin kami ng itay mo para sa’yo.” Dagdag pa ni inay at muli akong niyakap.

Tiningnan ko naman si manang Flor na nakangiting naluluha din. Nginitian ko din sya..

Nasa loob na kami ng sasakyan ngayon ni señorito Yñigo at tinatahak ang daan pabalik ng mansion. Habang nasa byahe ay hawak hawak lang nya ang kamay ko at panaka nakang dinadala sa labi nya at hahalikan.

Ang bilis ng tibok ng puso ko at parang may kumikiliti sa tiyan ko dahil sa ginagawi nya.

Sa likod ng sasakyan namin ay ang tatlo pang malalaking sasakyan. Bale lima ang sasakyan na tinatahak ang daan papuntang mansion. Sa unahan namin ay isang sasakyan na laman ng mga tauhan ng mansion. Sa kasunod naman namin ay lulan ang señor at ang sekretarya nito. Sa kasunod naman ay sila itay at inay at si manang Flor at ang dalawang kasambahay bilang witness sa civil wedding namin. Ang huling sasakyan naman ay ang mga tauhan ni mayor.

“Amira.”

“Huh? B-Bakit señorito?” Baling ko sa kanya.

Bumuntong hininga sya at nilingon ako. “I think you should stop calling me señorito.”

“Ho?”

Bumuntong hininga ulit sya. “Pati rin yan.”

Napakagat labi naman ako. “Eh ano bang dapat kong itawag sa inyo?” Nakangusong tanong ko.

“Call me Yñigo. Pwede rin namang baby.” Nangingiting suhestiyon nya.

Ngumuso naman ako. “Parang ang tanda nyo naman yata para tawagin kitang baby.”

Nawala naman ang ngiti nya sa sinabi ko at napasimangot.

Nakagat ko naman ang labi ko ng marealize ang sinabi ko. Baka na offend ko sya! Eh sa totoo naman!

“Fine, call me honey then. At tanggalin mo na rin yang kaka ‘ho’ at ‘oho’ mo. Pati na rin yang ‘nyo’ ‘inyo’ at ‘ninyo’ mo. Mag asawa na tayo Amira kaya masanay ka na hmm.” Aniya at muling hinalik halikan ang kamay ko.

Nag init naman ang pisngi ko at marahan tumango.

Ito na ang simula ng buhay may asawa ko..

---

Bukas naman ang update ng Amo kong Maharot. 😘

chapter 20

Yñigo

“Iho.”

Nilingon ko si lolo na papalapit sa akin habang akay ng kanyang tungkod. Tinapik nya ako sa braso ng makalapit na sa akin.

“Bakit gising pa kayo lo?” Tanong ko. Sinilip ko ang oras wrist watch ko. Mag a-alas diez na ng gabi.

“Hindi pa ako inaantok. Ikaw bakit hindi ka pa natutulog? Nasaan na ang asawa mo?” Balik tanong din nya sa akin.

Sumikdo ang puso ko pagkabanggit nya sa asawa ko. Nilagok ko muna ang alak sa baso at ngumiti.

“Iniwan ko ho muna sa kwarto.” Sabi ko. Ramdam ko pa rin kasi ang pagkailang nya sa akin kapag kaming dalawa lang ang nasa isang lugar. Hinayaan ko muna syang mag isa habang inaayos ang mga gamit nya na kinuha namin sa bahay nila kanina.

“Sa totoo lang binigla mo ko iho.”

Muli kong nilingon si lolo.

“Ang sabi mo liligawan mo pa lang aba’y pinikot muna. Mabuti na lang at nakapagpigil pa si Carlitos at hindi ka naitak.” Binuntutan pa nya ng tawa ang sinabi.

Napahimas na lang ako sa batok at nangingiti. “I’m sorry lo, takot lang akong maunahan.”

Naiiling na nangingiti na lang si lolo. “Nagmana ka nga sa akin apo.”

Ngumisi naman ako sa sinabi nya. Naalala ko ang kwento nya noon kung paano nya rin pinikot ang yumao kong abuela.

“Alagaan mo ang asawa mo iho, lalo pa at napaka bata pa ni Amira.” Paalala ni lolo.

Tumango naman ako. Yun naman talaga ang nais ko. Ang alagaan sya at mahalin. Ilayo sa mga taong nagnanais na agawin sya sa akin.

Nagtagis ang bagang ko ng maalala ang ex ni Amira. Alam kong hanggang ngayon ay nagnanais pa rin ang lalaking yun na makuhang muli si Amira.

Halos dalawang linggo na ang nakakaraan ay napansin ko itong palihim na sinusundan si Amira pagkalabas nya ng eskwelahan. Kaya nga nagtalaga ako ng isang tauhan na sundan ng palihim si Amira dahil baka gumawa ng hakbang ang lalaking yun na ikakapahamak pa ni Amira.

“Sige na iho, bumalik ka na sa kwarto nyo. Hindi magandang iniiwan mo ang asawa mo sa pagtulog lalo na at bagong kasal kayo.”

Napakagat labi ako sa sinabi nya at na excite na bumalik sa kwarto. “Pa’no kayo lo? Hindi pa kayo papasok sa kwarto nyo?”

“Kuh! Papasok din ako maya maya lang. Gusto ko lang magpahangin sandali. Sige na umakyat ka na sa kwarto nyo baka hinihintay ka na ni Amira.” Aniya na may mapanuksong ngiti.

Nangingiting tumango na lang ako at tinapik sya sa balikat saka tumalikod at tinungo ang hagdan paakyat sa ikalawang palapag kung nasaan ang kwarto ko at ang.. asawa ko.

Pagbukas ko ng pinto ay naabutan ko syang inaayos ang kobre kama at mga unan. Nakabihis na sya ng t-shirt na puti na may naka print na cartoon character at isang pink na bulaklakin na pajama.

Nilingon nya ko. “Ah tapos na kong ayusin yung mga damit ko sa closet. Pasensya na kung medyo pinakialaman ko ang mga damit mo.”

Para naman akong hinihele sa lamyos ng boses nya. Naalala ko tuloy kung paano nya inuungol ang pangalan ko nung unang gabing nagniig kami. Lihim akong napamura ng bigla namang kumislot ang pagkalalaki ko sa loob ng pantalon.

Tumikhim ako at nilock ang pinto. “Nah it’s okay, it’s your closet too. You can do whatever you want my wife. Shower lang ako.” Sabi ko at dali daling tinungo ang banyo.

Pagpasok ko ng banyo ay naamoy ko ang natural na amoy ni Amira at ang sabong ginamit nya. Lalo naman akong naginit at mas nagsikip ang pantalon ko. Agad kong hinubad ang polo ko at pantalon kasabay ng pagpitik ng pagkalalaki ko na para bang isang ibon na nakawala sa hawla. Binuksan ko ang shower at tumapat. Ilang minuto pa akong nakatapat lang sa buhos ng malamig na tubig hanggang sa humupa ang init na lumukob sa katawan ko. Mukhang mahihirapan akong makatulog ngayong gabi. Shit!

Pagkatapos kong mag shower ay hinablot ko ang tuwalya at tinapis sa bewang ko. Saka ko lang naalala na wala pala akong dalang pamalit at kailangan ko pang lumabas.

Humugot ako malalim na hininga. Asawa ko naman sya kaya walang masama kung makita nya akong halos hubad o magbihis pa ko sa harapan nya. Ngingiti ngiting pinihit ko ang door knob at lumabas ng banyo. Nakita kong agad syang nagiwas ng tingin ng makita nyang lumabas ako ng nakatapis lang ng tuwalya. Tinungo ko ang closet at kumuha lang ng pajama bottom. Narinig ko ang pagsinghap nya ng tanggalin ko ang tuwalya at sinuot ang pajama. Kinagat ko ang labi para pigilan ang pagtawa.

Pagkapatay ko ng ilaw ay sumampa ako sa kama at naabutan syang hawak ang cellphone at may kachat. Gabing gabi na may ka chat pa sya. Parang gusto kong hablutin ang cellphone nya at patayin.

“Sino yan?” Usisa ko habang palipat lipat ang tingin sa kanya at sa hawak nyang cellphone.

“Ah si Tonio.” Sagot nya.

Tumango ako. Naalala ko ang kaibigan nyang binabae.

“Hindi ka pa matutulog? Gabi na.” Ani ko.

“Sandali lang re-replayan ko lang sya.” Sabi nya at nagtype.

Umayos naman ako ng higa. Nilagay ko ang braso sa ilalim ng ulo ko. Pagkalapag nya ng cellphone sa night stand ay umayos na rin sya ng higa. Halatang naiilang sya.

Natatawang kinabig ko sya at niyakap. Impit naman syang napatili.

“H-Hindi ka ba magdadamit?”

“Hindi ako sanay ng may damit kapag natutulog. Bakit? Naiilang ka ba?” Tanong ko at sinilip ang mukha nya. Sa tulong ng liwanag ng lampshade ay nakita kong namumula ang kanyang pisngi at kagat kagat nya ang kanyang labi.

Nahihiyang tumango sya at nagbaba ng tingin.

Hinawakan ko naman ang baba nya at inangat ang kanyang mukha. “Masasanay ka rin Amira. Gabi gabi na tayong magtatabi sa pagtulog at walang parte ng katawan ko ang hindi mo makikita gaya ng wala ring parte ng katawan mo ang hindi ko makikita.” Ani ko at tinawid ang pagitan ng labi namin at siniil sya ng halik.

Agad naman syang tumugon sa halik ko kaya mas nilaliman ko pa ang paghalik. Bahagya kong kinagat ang labi nya at sinipsip na syang kinaungol nya. Unti unti muling nabuhay ang init sa aking katawan. Tinihaya ko sya at dumagan sa kanya. Mas naging marubrob pa at mapusok ang halik na ginagawad ko sa kanya na kanya rin namang sinasagot. Bumaba pa ang halik ko sa kanyang panga at leeg. Halik na may kasamang dila ang ginagawa ko. Gusto kong tikman ang lahat ng parte ng kanyang katawan. 

Wala akong narinig na pagtutol ng hubarin ko ang damit nya kaya hinubad ko na rin ang bra nya na tumatakip sa dalawang kayaman nya. Tumambad sa akin ang tayong tayo nyang mga suso na may kulay rosas na utong. Katamtaman lang ang laki ng kanyang mga suso at malaman.

Nag angat ako ng tingin at nakitang kagat kagat nya ang kanyang labi habang nakatingin sa akin ang mapupungay nyang mga mata. Hindi ko inalis ang tingin sa kanya ng ilabas ko ang aking dila at tinudyo ang kanyang naninigas na utong na kanyang ikinasinghap. Pinaikot ikot ko pa ang dila at kiniwal kiwal sabay sipsip. Habang ang isang kamay ko naman ay naging abala sa kabila at nilaro laro ng daliri.

“Hmm..” Ungol nya at napakapit sa buhok ko.

Napangiti naman ako dahil halatang nagugustuhan nya ang ginagawa ko kaya pinagbutihan ko pa. Hindi ko rin pinalagpas ang kabila at yun naman ang nilaro ko ng aking bibig. Nang magsawa ay nag angat ako ng mukha at muli syang siniil ng halik. Mas naging palaban na ang pagtugon nya ng halik sa akin at humahaplos na rin sa aking katawan ang kanyang kamay. Hinawakan ko ang kanyang kamay at hinalik halikan ito hanggang sa kanyang braso pababa sa kanyang balikat. Siniil ko syang muli ng halik bago bumaba sa kanyang mga suso at tiyan hanggang sa makarating sa kanyang puson. Hinawakan ko ang garter ng kanyang pajama at hinila ito pababa kasama ang puting panty nya. Para naman akong naglalaway ng masilayan ko ang pinakainaasam kong kayaman nya. Hinagis ko lang sa kung saan ang pajama nya. Lumuhod ako at hinawakan ang dalawang paa nya at pinagdikit. Salit salitan ko itong hinalik halikan pababa sa kanyang binti at hita. Nakatingin lang sya sa ginagawa ko at pinapanood ang susunod ko pang gagawin. Pinaghiwalay ko ang kanyang mga hita at dumapa sa gitna. Halos isang dangkal na lang ang layo ng mukha ko sa kanyang pagkababae. Bumaba ang kamay nya at tinakpan ito. Natatawang inalis ko naman ang kamay nya. Namumula ang mukha nya at kagat kagat ang labi.

“Hindi mo kailangan mahiya Amira..” Anas ko at nagbaba ng tingin sa kanyang pagkababae.

Napalunok ako ng muli ko itong masilayan ng malapitan. Para bang ito na ang pinakamasarap na putaheng nakahain sa harapan ko. Medyo malaman ang kanyang pagkababae at may manipis na buhok na hindi naman kalat. Mamula mula din ang munting laman na nakalitaw. Pinaikot ko ang mga braso sa kanyang mga hita at mas binuka pa ng husto. Sinapo ko ng isang kamay ang kanyang pagkababae at hinampas himas ito. Napaigtad naman sya at napahawak sa braso ko. Tinukod nya ang siko sa kama at inangat ang katawan para tingnan ako. Kagat kagat nya ang labi habang nag uulap ang mga mata.

Patuloy ko namang hinimas himas ang kanyang pagkababae na nagsisimula ng mamasa. Hinaplos ko ng hinalalaki ang kanyang kuntil na muli nyang ikinaigtad. Palipat lipat ang tingin ko sa kanya at sa kanyang pagkababae para makita ang reaksyon ng kanyang mukha. Binaba ko ang mukha at inamoy amoy muna ang kanyang pagkababae at saka ko pinaraanan ng aking dila. Napapikit sya at napahigpit ang kapit sa aking buhok.

“Like it?” Nanunudyong tanong ko.

Tumango tango naman sya.

Napangiti naman ako at sinubsob ang mukha sa kanyang pagkababae. Wala akong pinalampas na sulok at lahat ay dinaanan ng aking labi at dila. Gustong gusto ko ang lasa ng katas nyang lumalabas sa pagkababae nya. Napadaing sya ng ang kanyang kuntil naman ang bigyang pansin ng labi ay dila ko.

“Ahh!”

Pinasok ko ang isang daliri habang dinidilaan at sinipsip ko ang kuntil nya. Kumikiwal na ang kanyang balakang at bumibigat na rin ang kanyang pag hinga. Maya maya pa ay nanigas na ang kanyang katawan at nanginig kasabay ng pagagos ng kanyang katas na sinalo naman ng aking bibig. Hinugot ko ang daliri at para akong uhaw na nilaplap at sinipsip ang pagkababae nya hanggang sa masaid ko ito.

Hingal na hingal sya ng matapos at bagsak ang katawan sa kama. Tumayo naman ako at hinubad ang pajama. Dumagan ako sa kanya at pinagpalit ang pwesto namin. Sya ang nasa ibabaw ko at ako naman sa ilalim.

Halatang nagulat sya at namula ang mukha.

“You’ll be the boss tonight baby, take me..”

---

Bibitinin ko muna kayo. Mamayang gabi naman. Maghahanap buhay muna ko. 😉

chapter 21

Yñigo

Namumula ang mukha nyang tumingin sa akin.

“H-Hindi ako marunong.” Nahihiyang sabi nya.

Natawa naman ako at kinintalan sya ng halik sa labi. “Don’t worry I’ll guide you..”

Gusto kong sya ang kumontrol sa galaw namin dahil kung ako lang ay baka hindi ko makontrol ang sarili ko dahil sabik na sabik ako sa kanya.

Umayos sya ng pwesto sa gitna ko. Hinawakan ko naman ang mga hita nya at hinaplos haplos ito.

“Hold my cock baby.” Utos ko ng makita kong nakatingin lang sya sa pagkalalaki kong nangangalit na.

Sumunod naman sya at hinawakan ang pagkalalaki ko. Napaungol ako ng maramdaman ko ang malambot at mainit nyang kamay na sinasakal ang pagkalalaki ko. Halos hindi ito magkasya sa kanyang kamay.

“Stroke it baby please..” Pagsusumamo ko.

Namumula ang kanyang pisngi at kagat kagat ang labi. Tinaas baba nya ang kamay sa kahabaan ko ng mabagal habang titig na titig sya dito. Lalo namang sumisidhi ang pagnanasang nadarama ko sa imahe nya.

“B-Bakit naman kasi ganito kalaki to?”

Natawa naman ako sa tanong nya na parang nagrereklamo. “Gifted ang asawa mo wifey.” Ani ko.

“Kaya naman pala ang sakit sakit ng ano ko kahapon.” Nakangusong sabi nya.

Nakagat ko naman ang labi sa ka cute-an nya. Parang gusto ko na syang ihiga at angkinin sa paraan na gusto ko.

“Masakit pa rin ba hanggang ngayon?”

Umiling sya. “Hindi na masyado.” 

Sa sinabi nya ay nagalala ako. “I think we should stop, baka hindi mo pa kaya.”

Sumimangot naman sya. “Kung kelan hubo’t hubad na tayo saka pa tayo titigil.” Aniya sabay kagat labi na parang nabigla sa sinabi nya.

Ako man ay nabigla din sa sinabi nya. At para tuloy akong sinilaban at nagaapoy na sa init. Humugot ako ng malalim na hininga para pakalmahin ang sarili.

“Alright let’s continue this.. stroke my cock faster baby.”

Tumalima naman sya at binilisan ang pag taas baba ng kanyang kamay. Pumikit ako at nilalasap ang sarap ng malambot at mainit nyang kamay na humahagod sa kahabaan ko.

“Ugh!” Daing ko ng humigpit ang hawak nya. Pakiramdam ko ay lalabasan na ako anumang oras kaya pinatigil ko na sya.

Nagtataka naman ang hitsura nya.

“Put me in wifey..”

Tumango naman sya at inangat ang balakang. Tinapat nya ang nag uumigting kong pagkalalaki sa bukana nya. Hinawakan ko naman ang maliit na bewang nya para alalayan sya. Naramdaman ko na ang basa nyang bukana. Kumapit sya sa braso ko at kumagat labi habang unti unti nyang binaba ang balakang.

Napadaing ako ng maramdaman ko ang kasikipan nya na unti unting lumalamon sa kahabaan ko. Mas humigpit pa ang hawak nya sa akin. Tiningnan ko naman ang magkahugpong naming kasarian. Halos kalahati pa lang ang nakapasok. Nag angat ako ng tingin sa kanyang mukha. Mariin nyang kagat ang labi nya at lukot ang mukha. Maya maya pa ay pinuwersa na nya ang paggalaw. Napadaing sya sa sakit ng maipasok na ang kabuuan ko sa loob nya. Napaungol naman ako dahil parang sinasakal ang pagkalalaki ko sa kasikipin nya.

“Ugh shit! Bakit mo binigla?”

“Mas masakit kapag dinahan dahan eh.” Sagot nya habang mahigpit pa rin ang kapit sa braso ko. Hindi sya gumalaw at ina-udjust muna ang sarili.

Inangat ko naman ang katawan ko at niyakap sya sabay siil ng halik sa kanya. Yumakap din sya sa batok ko at tumugon sa halik. Ilang sandali pa kaming nagsalo sa mainit at matamis na halik.

“Kaya mo na?” Malambing na anas ko.

Bahagya naman syang gumalaw na ikinaungol ko.

“Kaya ko na.” Sabi nya.

Ngumiti naman ako. “Good. Basta dahan dahanin mo lang hanggang sa tuluyan ka ng maka adjust.”

Tumango naman sya. Bumalik naman ako sa pagkakahiga at humawak sa mga hita nya. Nagumpisa na rin syang gumalaw ng mabagal na tila nanantya. Nakahawak pa rin sya braso ko na parang doon kumukuha ng suporta. Magkalapat din ang aming mga mata.

“Hmm..” Ungol nya habang tuloy tuloy lang sa mabagal na paggalaw.

Pigil pigil ko naman ang sarili na gumalaw. Kailangan ko pang magtimpi. Ang sarap lang ng mabagal na hagod ng kahabaan ko sa loob nya. Nakakabitin pero masarap dahil masikip at mainit. Hinding hindi ko ipagpapalit ang sandaling to sa anumang bagay.

Maya maya pa ay bahagya nang bumibilis ang galaw nya at sunod sunod na rin ang pag ungol nya. Mukhang nakuha na nya ang tamang ritmo.

Napapaungol na rin ako kapag lumalalim at sumisikip ang kalooban nya. Nakakaakit syang tingnan sa ibabaw ko na parang sumasayaw. Inabot ko ang suso nyang tumatalbog sa bawat galaw nya at minasahe ito.

“Ahh señorito!” Daing nya na parang nahihibang na.

“Moan my name Amira..!” Ungol ko.

Hindi naman sya sumagot at mas lalo lang binilisan ang pagtaas baba sa kahabaan ko.

“Ugh fuck! C’mon baby! Moan my name! Damn it!” Paungol na angil ko at hinawakan ang balakang nya para tulungan sya paggalaw. Para na rin akong mawawala sa sarili dahil sa sarap na nadarama. Ito na yata ang pinaka masarap na sex na narasanan ko sa buong buhay ko. Ganito yata ang ligaya na hatid kapag mahal mo ang kasalo mo sa pagiisang katawan.

“Ahh Yñigo! – nghh!”

Mas lalong nagwala ang halimaw sa loob ko ng iuungol na nya ang pangalan ko. Kaya hindi ko na pinigilan ang sarili kong salubungin ang galaw nya. Umulos ako pataas habang hawak ang balakang nya ng mariin.

Lalo namang lumakas ang ungol nya na parang musika sa aking tenga. Hindi na sya gumalaw at humawak na lang braso ko ng madiin at hinayaan na lang ako.

“Ughh shit baby! Ang sikip mo – hmmp!”

Tuluyan na syang dumapa sa ibabaw ko habang nakatingala at awang ang mga labing may namumutawing ungol.

Niyakap ko ang bewang nya ng mahigpit habang umuulos ng mariin at sagad. Ilang sandali pa ay nanigas na ang kanyang katawan at dumaloy na ang kanyang mainit na katas na lumukob sa pagkalalaki ko. Huminto muna ako sa paggalaw at hinayaan syang matapos. Binagsak nya ang ulo sa dibdib ko habang habol ang hininga. Hinaplos haplos ko naman ang kanyang likod habang hinahalikan ang kanyang tuktok.

Muli kong pinagbaliktad ang posisyon namin ng hindi hinuhugot ang kahabaan sa loob nya. Hinalik halikan ko ang mukha nya kasabay ng muli kong paggalaw. Napaliyad naman sya at napakapit sa balikat ko.

“Nghh Amira!” Ungol habang nakasubsob sa leeg nya at mas diniin pa ang sarili sa kanya.

Nararamdaman kong anumang sandali ay malapit na rin akong labasan kaya mas binilisan ko pa ang pag ulos.

“Ahh Yñigo –  hayan na naman ako!”

“Sabay tayo baby! Ughh heto na rin ako – nghh! Ahh!”

Sabay nanigas ang aming katawan ng marating namin ang sukdulan. Kapwa kami hingal habang magkayakap ng ilang sandali.

Nag angat ako ng mukha at hinalikan sya kasabay ng muling pag galaw. Ahh.. hindi ako magsasawang paulit ulit syang angkinin..

Alas sais y medya ako nagising at nabungaran ko ang mukha ng maganda kong asawa na mahimbing pa rin ang tulog habang nakaunan sa dibdib ko. Bahagya pang nakaawang ang kanyang labi.

Napangiti ako at hinawi ang hibla ng buhok na tumabing sa kanyang mukha. Siguradong mamaya pa sya magigising dahil napagod sa ginawa namin kagabi. Hindi ko maiwasang mapangiti kapag naaalala kung paano sya nagpaubaya kagabi. Kahit ilang beses ko syang inangkin ay wala akong narinig na anumang pagtutol sa kanya.

Hinalikan ko sya sa noo, ilong, pisngi, baba at sa nakaawang nyang labi.

“I love you baby..” Bulong ko sa kanya.

Dahan dahan kong inalis ang braso nyang nakayakap sa akin pati na rin ang ulo nyang nakaunan sa aking dibdib. Maingat kong pinatong ang ulo nya sa unan. Bahagya pang nalihis ang kumot na nakatabing sa kanya kaya tumambad sa akin ang maputi nyang suso na may mga pulang marka. Napalunok naman ako at agad na inayos ang kumot.

Pumasok agad ako sa banyo at tumapat sa malamig na dutsa para pawiin ang init na nagsisimula na namang tumupok sa akin..

“Magandang umaga ho nay.” Bati ko kay Manang Esme at nagmano sa kanya.

“Magandang umaga naman señorito. Tulog pa ba si Amira?” Aniya habang naghahanda ng agahan.

“Nay, sabi ko naman sa inyo na Yñigo na lang ang itawag nyo sa akin. Kasal na kami ni Amira kaya nanay ko na rin kayo. Tulog pa ho si Amira.” Nakangiting sabi ko.

Nahihiya naman syang ngumiti sa akin. “Pasensya na señorito – este anak, hindi lang ako sanay. Sino ba namang mag aakala na ang anak ng amo ko ay manugang ko na ngayon.”

Hindi na lang ako nagkomento sa sinabi nya at ngumiti na lang.

“Sabi ko naman ho sa inyo dito na lang kayo ni itay manuluyan sa mansion para hindi na kayo mapagod sa pag uwi at pagpunta rito. At hindi nyo na kailangan pang magtrabaho dito sa kusina.” Malumanay na sabi ko.

Gusto ko rin silang alagaan ni itay Carlitos dahil magulang ko na rin simula.

“Napag usapan na rin natin yan iho. May bahay naman kami kaya doon namin mas gusto ni Carlitos. Mas komportable kami doon. At isa pa hindi ako sanay ng walang ginagawa kaya hindi mo ko mapipigilang gumawa sa gawaing kusina.” Determinadong sabi nya habang nakangiti.

Tumango na lang ako at napahimas sa batok. Hindi ko muna sila pipilitin sa ngayon dahil alam kong naninibago pa sila sa bilis ng pangyayari.

“Señorito Yñigo, Mang Esme, may bisita ho sa labas at hinahanap ho si Amira.” Bungad ng isang kasambahay ng pumasok sa kusina.

Napakunot noo naman ako.

Kita sa mukha ng kasambahay ang pagkabalisa. Nakarinig naman ako ng komosyon sa labas.

Agad akong lumabas ng kusina at tinungo ang pinanggalingan ng komosyon..

---

chapter 22

Yñigo

Nagsalubong ang kilay ko at parang nagdilim ang paningin ko ng makita ang ex ni Amira na nasa labas ng gate at pigil pigil ng mga tauhan ko.

“Amira!” Sigaw nya.

Nagpanting naman ang tenga ko sa pagsigaw nya sa pangalan ng asawa ko. Ni ang banggitin ang pangalan nya ay wala itong karapatan.

Madilim ang mukha nya at nagtatagis ang bagang ng makita akong papalapit sa gate.

“Anong kailangan mo sa asawa ko?”

“Ilabas mo si Amira, gusto ko syang makausap.” Mariing sabi nya.

Napakamot ako ng kilay at humugot ng malalim na hininga para pakalmahin ang sarili.

“Ano pang pag uusapan nyo ng asawa ko?”

Lalo namang nagdilim ang paningin nya at nagpupumiglas sa hawak ng dalawang tauhan ko.

“Hindi mo sya asawa.”

Napangisi naman ako sa sinabi nya. Kumibot ang labi ko at nagpipigil na paulanan sya ng mura.

Maya maya pa ay napalitan ng ngisi ang labi nya. “Sabi na nga ba eh. Tama nga ang kutob ko ng gabing yun, iba ka makatingin sa girlfriend ko. Ang tanda tanda mo na pinagnanasaan mo ang girlfriend ko na halos kalahati na ng edad mo. Ano? Nauubusan ka ng babae?”

Napatiim bagang ako sa sinabi nya at naikuyom ang kamao. Ngali ngaling sugurin ko sya sa labas at bubugin. Pero hindi ko pwedeng daanin sa dahas dahil baka matakot ang mga tauhan ko.

Muli akong humugot ng malalim na hininga. “Bakit ba hinahanap mo pa ang asawa ko? Hindi ba hiwalay na kayo kasi nahuli ka nyang nagloko?”

Natigilan naman sya sa sinabi ko at bahagyang namutla.

Napangisi naman ako at patuyang tiningnan sya. O eh di

natanggal

ang

angas

mo.

“Ang mabuti pa umuwi ka na bata. Dun ka na lang sa babae mo at tigilan na ang asawa ko dahil hindi mo sya makukuha sa akin.” Mariing sabi ko. Sinenyasan ko ang mga tauhan. Alam na nila ang gagawin.

“Hindi! Hindi ako aalis dito hanggang hindi ko nakukuha ang girlfriend ko! Amira! Amira babe! Nandito na ako! Amira!” Sigaw nya at kinalampag pa ang gate. Hindi ko na sya nilingon at naglakad pabalik sa loob ng mansion.

“Hoy! Tarantado kang bata ka at dito mo pa nakuhang manggulo!”

Napahinto ako sa paglalakad at nang marinig ang boses ni itay Carlitos. Nilingon kong muli ang gate. Papalapit sya sa nagwawalang ex ni Amira. May nakasukbit pang itak sa bewang nito. Pumihit ako at bumalik sa kinaroroonan nila.

“Mang Carlitos parang awa nyo na. Ibalik nyo sa akin si Amira please.” Pagmamakaawa nya sa matanda.

“Kasal na ang anak ko kaya tantanan mo na sya Hermano.”

“Hindi totoo yan! Hindi magpapakasal sa iba si Amira. Kami ang magpapakasal dahil ako ang mahal nya!” Tungayaw nya habang nagpupumiglas.

Para namang may sumuntok sa dibdib ko dahil sa sinabi nya. Muntik ko na palang makalimutan na ito ang lalaking unang minahal ni Amira. Kumuyom ang kamao ko.

“Aba’t talagang matigas kang bata ka! Paniwalaan mo ang gusto mong paniwalaan. Pero hindi na babalik sa’yo ang anak ko dahil hindi ka nya mahal at may asawa na sya. Kaya utang na loob lumayas ka dito sa hacienda! Doon ka sa lungga nyo kung saan ka nababagay!” Balik tungayaw ni itay Carlitos.

Nang makabitaw ang lalaki sa hawak ng mga tauhan ko ay lumuhod ito sa paanan ni  itay Carlitos at kumapit sa binti.

“Parang awa nyo na Mang Carlitos. Ibalik nyo na sa akin si Amira. H-Hindi ko kayang mabuhay ng wala sya. Mahal na mahal ko ho ang anak nyo. P-Parang awa nyo na..” Pagmamakaawa nyang muli at halos umiyak na.

Pero tinulak lang sya ng matanda kaya napasalampak sa sahig ang lalaki.

May sumagitsit na sasakyan at nagulantang kaming lahat ng may nagpaputok ng baril at natumba si itay Carlitos.

“Tay Carlitos!”

Amira

Nagising akong mag isa na lang sa kama. Wala na ang asawa ko sa aking tabi. Asawa. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na may asawa na ako. At amo pa ng mga magulang ko at isang haciendero. Sadyang napakabilis ng pangyayari. Parang natulog lang ako paggising ko may asawa na ako.

Napakagat labi ako at dahan dahang bumangon. Medyo makirot ang pagkababae ko dahil ilang beses nya akong inangkin kagabi. Ni wala man lang pagtutol ang namutawi sa bibig ko.

Nag init ang pisngi ko ng maalala kung paano ako nagpaubaya kagabi at naging sunod sunuran sa lahat ng gusto nya. Hanggang ngayon parang ramdam ko pa rin sya sa loob ko.

Ipinilig pilig ko ang ulo para maalis sa isipin ko ang bagay na yun. Binalot ko sa katawan ang kumot at tumayo. Kumuha ako ng damit sa closet at pumunta ng banyo. Tinanggal ko ang kumot at pinagmamasdan ang hubad na sarili sa salamin. May ilang marka ng pula sa punong dibdib ko, mas marami naman sa paligid ng mga suso ko. Bumuhos na naman sa alaala ko kung pa’no sya magpakasasa sa mga suso ko kagabi. Para syang sanggol na gutom na gutom at sabik sa gatas ng ina. Bumaba pa ang tingin ko s bandang hita ko. Pati yun ay tadtad din ng pulang marka.

Humugot ako ng malalim na hininga at tumapat na sa dutsa para mapawi ang init na nagsisimula na namang lumukob sa katawan ko..

Habang pababa ako ng hagdan ay napansin ko ang mga kasambahay na naguumpukan sa front door at parang may sinisilip sa labas. Nakita ko si inay na sapo sapo ang dibdib.

“Nay, ano hong meron?”

Tawag pansin ko sa kanya. Lumingon naman sya at tiningala ako. Ganun din ang mga kasambahay. Bakas sa kanilang mukha ang pagaalala.

“Anak gising ka na pala.” Lumapit sa akin si inay.

Kinuha ko naman ang kamay nya at nagmano. “Anong tinitingnan nyo sa labas nay?”

“Naku anak, si Alvin nasa labas at nagwawala.” Natatarantang sabi nya.

Nanlaki naman ang mata ko. “Ho?”

Napatili kaming lahat ng makarinig ng putok ng baril.

“Jusko po si Mang Carlitos!” Sigaw ng isang kasambahay.

Kumalabog naman ang kaba sa dibdib ko. Si inay ay nanlalaki ang matang pumihit at nagmamadaling lumabas.

“Si itay.” Dali dali akong bumaba ng baitang at sinundan si inay sa labas. Nagkakagulo na sa labas.

“Sir Alvin, sumakay na ho kayo.”

Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses na yun. Nakita ko ang dalawang lalaking hawak hawak sa braso si Alvin at hinihila papasok sa isang van. Nakatingin sya sa akin.

“Amira.”

“Sir Alvin sumakay na kayo! Kailangan na nating makaalis dito.”

“Amira! Babe!” Nagpumiglas sya at gusto akong lapitan.

Ngunit pinuwersa na sya ng dalawang lalaki  at sinakay sa loob ng sasakyan at agad pinasibad. Sumunod naman ang isang kotse na pagmamayari ni Alvin at minamaneho ng kung sino.

Binalingan ko ang nagkakagulong mga tauhan sa labas ng gate. Nakita ko pang nakaluhod si Yñigo sa sementong kalsada at dinaluhan ang nakahandusay. Lalong lumakas ang kalabog ng dibdib ko ng makita ang pamilyar na damit na suot ng lalaking nakahandusay. Si inay ay halos naghihisterya nang lumapit sa nakahandusay. Hinawi nya ang mga taong naroon.

“Jusko po Carlitos! Asawa ko!” Sigaw ni inay.

“Tay!” Tumakbo na akong papalapit sa kanila.

“Bilisan nyo! Kunin nyo ang sasakyan!” Sigaw na utos ni Yñigo sa mga tauhan. Agad namang tumalima ang mga ito.

Nang makalapit na ako ay halos kapusin ako ng hininga ng makita ang kalunos lunos na itsura ni itay. Sapo sapo nito ang duguang dibdib. Parang pinipiga ang puso ko.

“Tay!” Akmang lalapitan ko si itay ng may yumakap sa akin.

“Amira.”

Lumingon ako. “Y-Yñigo si itay.” Umiiyak na sabi ko habang nakakapit sa damit nya.

“Dadalhin natin sya hospital.”

Pumarada ang isang van sa tapat namin at maingat na binuhat ng mga tauhan si itay. Sumunod naman ang umiiyak na si inay. Ayaw pa akong pasamahin ni Yñigo kung hindi lang ako nagmakaawa.

Nauna nang umalis ang van na kinalululan ni itay at kasunod naman ang sasakyan na kinalululan namin na minamaneho ni Yñigo. Abot abot ang kaba ko at hindi matigil ang agos ng luha ko.

“Baby.” Ginagap nya ang kamay ko.

Tumingin naman ako sa kanya na luhaan.

Binitawan nya ang kamay ko at inabot ang aking pisngi at pinahid ang luha ko. “Makakaligtas si itay.”

Kumagat labi ako at tumango tango.

Agad na dinaluhan ng mga hospital staff si itay at nilagay sa stretcher at dinala sa loob ng emergency room. Nilapitan ko naman si inay na balisang balisa at nanginginig na.

“Nay.”

“Amira ang itay mo..” Humahagulhol na sabi nya at yumakap sa akin. Hinagod hagod ko naman ang likod nya. Kagat kagat ko ang labi para pigilan ang paghikbi. Kailangan kong magpakatatag.

“M-Makakaligtas si itay nay. Magdasal lang tayo.”

Hindi na sya sumagot at yumakap lang sa akin na parang sa akin kumukuha ng lakas ng loob.

Nakita ko naman si Yñigo na may kinakausap sa cellphone. Kahit sya ay balisa at aligaga din.

“Señorita, tubig po.” Anang isang tauhan na naghatid kay itay. Inabot nya ang dalawang bote ng mineral water. Kinuha ko naman ito.

“Salamat kuya.”

Tumango lang ang lalaki.

Binuksan ko naman ang isang bote at binigay kay inay. “Nay uminom ho muna kayo.”

Tinanggap naman ito ni inay at ininom. “Napakawalang hiya talaga ng pamilyang yan. Hindi pa sila nakuntento na pinatay nila ang lolo at lola mo, gusto pa nilang isunod ang itay mo. Mga hayop!”

Naguguluhang tiningnan ko si inay. Tumingin naman sya sa akin. Bakas ang galit sa kanyang mga mata. “Mga tauhan ni Vice Mayor Hermano ang bumaril sa itay mo. Sila rin ang pumatay sa mga magulang ng itay mo.”

Parang isang bombang hinagis ang bumagsak sa harapan ko dahil sa sinabi nya. Nanlamig ang katawan ko.

Ang mga magulang ni Alvin ang

pumatay

sa mga lolo at lola ko. Mga tauhan din nila ang bumaril kay itay?

Sunod sunod na muling pumatak ang luha ko. Parang may kamaong lumalamukos sa puso ko.

“Kaya ayaw ng itay mo sa dating nobyo mo dahil sila ang dahilan kung bakit naging ulila ang itay mo.”

“B-Bakit hindi ho sila nakulong?” Tanong ko.

“Dahil walang sapat na ebidensya anak. Mahirap lang ang itay mo at mapera sila. At ngayon gusto pa yata nilang isunod ang itay mo.” Humahagulhol nang sabi ni inay at muling yumakap sa akin.

May bumangong galit sa dibdib ko para sa pamilya ng lalaking dati kong minahal. Hindi ko sila

mapapatawad

! Mga hayop sila!

“Huwag ho kayong mag alala nay, sisiguraduhin kong mananagot sila sa ginawa nila kay itay. Kung noon ay nagawa nilang paikutin ang batas puwes hindi na ulit mangyayari yun. Ako mismo ang makakalaban nila.” Tiim bagang na hayag ni Yñigo na nasa likod na pala namin at nakikinig sa aming dalawa ni inay.

Tumango tango lang si inay habang umiiyak. Tinaas naman nya ang kamay at hinaplos ang pisngi ko. Napapikit ako ng maramdaman ang init ng palad nya.

Naghintay pa kami ng halos isang oras sa labas ng operating room. Nakakakaba ang bawat segundong dumadaan. Nasa tabi ko lang si inay at nakasandig sa balikat ko habang hawak ang aking kamay. Nasa kabilang panig ko naman si Yñigo habang hawak din ang isa kong kamay at manaka nakang pinipisil.

Sabay sabay kaming tumayo ng lumabas ang doctor sa operating room. Tinanggal nya ang suot na mask at tumingin sa amin.

“Kayo ho ba ang pamilya ni Carlitos Capalad?” Tanong nya.

Halos sabay sabay naman kaming tumango.

“Kami nga ho doc, ako ho ang asawa nya. K-Kamusta na ho ang asawa ko?” Ani inay na may luha pa sa matang nagsusumamong nakatingin sa doctor.

Bumuntong hininga naman ang doctor at pilit na ngumiti..

---

chapter 23

Amira

Palakas ng palakas ang kalabog ng dibdib ko habang hinihintay ang sasabihin ng doctor at piping nagdadasal.

“Nakuha na namin ang bala sa dibdib nya pero kailangan pa rin syang obserbahan. Ililipat na sya sa ICU.”

Para naman kaming nabunutan ng malaking tinik sa dibdib at nakahinga ng maluwag. Umiiyak na nagpasalamat si inay sa butihing doctor. Hinawakan naman ako sa balikat ni Yñigo at hinalikan sa ulo. Nilingon ko naman sya at nginitian, nagpasalamat dahil hindi sya umalis sa tabi namin ni inay.

Nang nailipat na si itay sa ICU ay saka lang namin sya pinuntahan. Pinasuot kami ng surgery gown bago pinayagan makapasok. Tulog na tulog si itay at may mga swerong nakakabit sa kanya. Lumapit kami ni inay. Hinaplos ni inay ang noo at buhok nya habang maingat ko namang hawak ang kanyang kamay. Halos tatlumpong minuto din kaming nanatili sa loob. Si Yñigo ay nagpaalam para kausapin ang mga pulis.

---

Hermano Residence

Alvin

Halos hindi ko malunok ang pagkaing nginuguya ko. Ang isip ko ay naiwan pa rin sa Hacienda Alejos. Kay Amira at sa itay nya na nakahandusay sa kalsada at duguan. 

“Hijo hindi mo ba gusto ang pagkain?” Untag ni mommy habang matamang nakatingin sa akin.

“Hindi lang ako masyadong gutom mom.” Walang gana kong sagot.

Tinaasan lang nya ako ng kilay. Sinulyapan naman ako ni Aileen. Nginitian ko naman sya.

“Saan ka ba galing kanina? Umagang umaga umalis ka.” Tanong ni Daddy na pailalim akong tiningnan.

“M-May pinuntahan lang Dad.”

“At ano naman yun? Baka kalokohan na naman.”

Napahigpit ang hawak ko sa kutsara’t tinidor dahil sa sinabi nya. Napalunok ako at yumuko.

“Henry ano ka ba? Nasa hapag kainan tayo wag mo namang sermonan ang anak mo.” Sabat ni mommy.

“Isa ka pa! Kaya lumalaking matigas ang ulo ng batang yan dahil kunsintidor ka.” Asik no daddy kay mommy.

Hindi na nagsalita si mommy at inirapan na lang si daddy.

Pumasok sa komedor si Manang Pasing at balisang balisa. “Sir Henry, may pulis po sa labas. Hinahanap kayo.”

Natigilan kaming lahat at tumingin sa kasambahay. Nabitawan ko naman ang kubyertos at naglikha ng ingay. Napalunok ako. Nabaling naman ang tingin nilang lahat sa akin.

“Sorry, nagulat lang ako.” Sabi ko. Binigyan naman ako ng makahulugang tingin ni mommy.

“Bakit daw Pasing?” Tanong ni Daddy.

“Hindi ko po alam sir.”

Kumunot ang noo ni Daddy at nagpunas ng bibig saka tumayo at lumabas ng komedor. Tumahip naman sa kaba ang dibdib ko.

“Kuya ayos ka lang?” Tanong ni Aileen.

Tiningnan ko sya at tumango sabay ngiti ng tipid.

Tumikhim naman si mama at binababa na ang kubyertos. “Aileen, umakyat ka muna sa kwarto mo.”

“Pero mom, hindi pa ako tapos kumain.” Angal ni Aileen.

“Tama na yan! Kaya ka tumataba dahil kain ka ng kain. Umakyat ka na sa kwarto mo.” Singhal ni mommy sa kanya.

Napalabi na lang si Aileen at uminom ng tubig saka tumayo at lumabas ng komedor.

“Mom, andyan na ang mga pulis.” Natatarantang sabi ko. Takot na takot ako. Ayokong makulong. Wala akong kasalanan.

Humugot sya ng malalim na hininga. “Wag kang matakot anak, hindi naman ikaw ng bumaril.”

“Pero nandun ako mom! At maraming nakakita kung sino ang bumaril!” Halos pahisterikal ng sabi ko.

Dumadagdag pa sa alalahanin ko na siguradong galit na galit na naman sa akin ngayon si Amira. Siguradong kinasusuklaman na nya ako.

“Basta kapag tinanong ka, sabihin mo pinagtangkaan kang tagain ni Carlitos kaya binaril sya ng tauhan natin.”

“Pero mom, hindi naman ganun ang nangyari.“Giit ko.

“Tonto! Kung ayaw mong makulong yun ang sabihin mo!” Sikmat nya sa akin.

Naihilamos ko naman ang kamay sa mukha.

“Alvin! Alvin!” Sigaw ni daddy mula sa sala.

Napapalunok na tumingin ako kay mommy para humingi ng saklolo.

“Sige na, puntahan mo na ang daddy mo susunod ako.”

Humugot ako ng malalim na hininga at dahan dahang tumayo at tumungo ng sala. Nakita ko si dad na nakatayo sa gitna habang nakapamewang. May limang pulis din ang naroon. Nang makita ako ni dad ay nagdilim ang kanyang paningin.

“Dad.”

“Ano naman tong katarantaduhang ginawa mo!” Singhal niya sabay unday sa akin ng suntok sa mukha. Napasalampak naman ako sa sahig.

“Ay jusko! Henry! Ano bang ginagawa mo sa anak mo?” Tungayaw ni mommy at dinaluhan ako.

Tinulungan nya akong tumayo. Pinahid ko naman ang labi kong pumutok.

“D-Dad.”

“Balak mo ba talagang sirain ang pangalan ko ha?!” Sigaw ni daddy at kinuwelyuhan ako.

“Ano ba Henry! Bitiwan mo ang anak mo!” Hinawakan ni mommy ang kamay ni daddy at pilit binabaklas.

Sya naman ang binalingan ni daddy at tiningnan ng matalim. “May kinalaman ka ba dito Melissa?”

Bahagya namang natigilan si mommy. “W-Wala! Anong magiging kinalaman ko dyan?”

“Siguraduhin mo lang na wala ka talagang kinalaman sa pagbaril ng tauhan natin kay Carlitos, kung hindi ako na mismo ang magpapakulong sayo. Hinding hindi na kita pagtatakpan pa.” Mariing sabi ni daddy.

Naguguluhan naman ako sa mga salitang lumalabas sa bibig nya. Pabalya akong binitawan ni daddy at hinarap na ang mga pulis..

---

Amira

“Pinapunta ko na ang kapulisan sa bayan ng Guadalupe para arestuhin ang tauhan ni vice mayor Henry sa pagbaril kay Carlitos. Kinausap ko na rin ang mayor kung sakaling hindi makipag cooperate si vice mayor Henry.” Hayag ni Mayor Rodolfo.

Tinuktok naman ni lolo Arsenio ang tungkod sa marmol na sahig. “Gusto kong siguraduhin na mananagot ang bumaril kay Carlitos. Kung may kinalaman ang mag asawa ay kasama din sila sa mananagot.” Mariing sabi nya.

Umuwi kami ni Yñigo galing ng hospital dahil narito na raw si Mayor Rodolfo at gusto syang makausap hinggil sa insidente. Ayoko sanang sumama pauwi pero pinilit ako ni inay para makapagdala na rin mga gamit at damit ni itay pamalit. Magkatabi kaming naupong dalawa sa sofa habang magkahawak ang kamay at nakikinig sa sinasabi ng mayor.

“Kinukuhanan na ng mga kasama kong pulis ng statement ang mga tauhan nyong saksi sa pamamaril. Dahil nasisiguro kong gagawa sila ng alibi.” Dagdag ng mayor.

Tumikhim ako. “Mayor gusto ko hong mabuksan muli ang kaso ng lolo at lola ko. Posible ho ba yun? Gusto ko silang managot.” Ani ko. Naramdaman ko naman ang pagpisil ni Yñigo sa kamay ko nagpapahiwatig ng suporta.

Tinanguan naman ako ng mayor. “Ikokonsulta natin yan sa abogado at kapag nagising na ang itay mo hihingian natin sya ng salaysay.”

“At wag kang mag alala hija, nasa likod nyo lang kami ni Yñigo. Pamilya na namin kayo kaya sisiguraduhin naming mananagot ang dapat managot.”

Tumango naman ako at ngumiti at umusal ng pasasalamat.

Nagtagal pa ang paguusap ng halos isang oras kaya nagpaalam muna ako para pumunta sa bahay namin para kumuha ng mga damit. Hindi naman pumayag si Yñigo na mag isa ako kaya sumama sya.

Naglagay ako ng ilang damit pamalit ni itay sa isang bag. Sinamahan ko rin ng ilang damit ni inay dahil nasisiguro kong hindi sya aalis sa tabi ni itay habang nasa hospital ito.

Lumabas na ako ng kwarto nila inay bitbit ang bag. Hindi ko na nakita sa sala si Yñigo kung saan ko sya iniwan. Nakita ko namang bukas ang pinto ng kwarto ko. Nilapag ko ang bag sa sopang kawayan at tinungo ang kwarto. Nakita ko syang nakaupo sa single bed at hawak hawak ang isang photo album kung saan puro pictures ko lang ang naroon. Mayroong isang picture doon kung saan titig na titig sya. Nilapitan ko sya at nakita ang picture na tinititigan nya. Ang picture ko noong nagdiwang ako ng 16th birthday ko. Nakasuot ako ng jumper pants at nakaupo sa isang kawayang bangko. Nakalugay ang mahaba at itim na itim kong buhok habang nakangiti sa camera. Kuha ang larawan sa may bukid, doon sa pahingahan ng mga magsasaka sa malaking puno ng mangga.

Nag angat sya ng tingin sa akin at ngumiti. Mapupungay ang mata nyang tumingin sa akin.

“Can I have this?” Aniya at tinuro ang picture kong kanina pa nya tinitingnan.

Tumango naman ako.

Inangat naman nya ang plastic na naka cover at kinuha ang picture ko. Hinugot nya ang wallet sa likuran ng pantalon at doon nilagay ang picture ko. Parang may mainit na kamay na humaplos sa puso ko dahil sa ginawa nya. Binalik nya ang photo album sa ibabaw ng nightstand. Tumayo sya at binalik muli ang wallet sa likurang bulsa ng pantalon nya. Hinawakan nya ang kamay ko at sabay na kaming lumabas ng kwarto.

“Amira.”

Humahangos na pumasok sa bahay si Tonio.

“Ikaw pala Tonio.” Bati ko sa kanya.

Tumingin naman sya kay Yñigo at binati ito.

“Nalaman namin nila tatay ang nangyari kay Mang Carlitos. Kamusta na sya?” Nagaalalang sabi nya.

Tipid naman akong ngumiti. “Natanggal na ang bala sa dibdib nya pero inoobserbahan pa rin sya.” Ani ko.

“Hay salamat naman kung ganun. Kanina pa nga kami nila tatay alalang alala eh. Gusto sana naming dumalaw sa hospital.”

“Oo naman, kapag nagising na si itay iti-text kita para pwede na kayong dumalaw.”

Tumango tango naman sya.

Bukod kay Tonio ay nagsipuntahan din sa bahay ang mga kapitbahay namin para makibalita. Si Yñigo ang kumausap sa kanila. Bakas sa mukha nila ang pag aalala para kay itay. Nututuwa naman ako sa pinapakita nilang pagmamalasakit kay itay at nangakong dadalaw sa hospital sa susunod na araw.

“Ayos ka lang?” Untag ni Yñigo at pinisil ang kamay ko. Ang isa nyang kamay ay nakahawak sa manibela. Pabalik kami ngayon ng mansion para kunin ang ibang gamit na dadalhin sa hospital.

Tumango naman ako at nginitian sya.

“Gusto mo bang magpahinga muna?” Malambing na tanong nya.

“Mamaya na lang, pumunta muna tayo ng hospital para madala na yung mga gamit.”

“Alright, ikaw ang masusunod.” Nakangiting sabi nya. 

Humilig ako sa balikat nya. Naramdaman ko namang hinalikan nya ang tuktok ng ulo ko..

---

chapter 24

Amira

Halos isang linggo na ang nakalipas mula ng mabaril si itay. Naging maayos na rin ang kalagayan nya at nagpapagaling na lang ng sugat. Bukas ay maaari na rin syang lumabas. Sa mga nagdaang araw ay marami ang nangyari. Dinalaw sya ng mga kapitbahay namin at mga kasamahan nya sa sakahan. Dumalaw din sila Tonio pati ang tatay nya. Nahuli na rin ang tauhan nila Alvin na bumaril kay itay kasama pa ang dalawang tauhan. Pinaghahanap na rin ang mommy nya na syang utak sa pamamaril. Naabswelto naman sya at ang daddy nya dahil napatunayang wala silang kinalaman.

“Tay dahan dahan sa paggalaw dahil baka bumuka ang tahi nyo.” Alerto ko syang inalalayang tumayo.

“Kuh parehas talaga kayo ng inay mo, masyado nyo akong binibeybi.” Aniya at naglakad papuntang banyo.

“Nag aalala lang ho kami ni inay sa inyo.”

“Ayos na ako, makakalabas na nga ako bukas eh. Masyado lang kayong nagiisip ng inay nyo. Mga babae talaga.” Iiling iling na sabi nya bago sinarado ang pinto ng banyo.

Napanguso na lang ako. Mukhang okay na okay na nga si itay. Matigas na ang ulo eh.

Bumalik na lang ako sa sofang kinauupuan ko kanina. Lumabas saglit si inay para bumili ng pagkain. Si Yñigo naman ay bumalik sa hacienda dahil may kailangang asikasuhin saglit. Babalik din sya maya maya lang. Wala naman na kaming kailangan pang bayaran dahil sinagot ni Yñigo ang lahat ng gastuhin pati gamot ni itay. Ayaw pa nga pumayag ni itay at inay dahil may ipon naman kami pero hindi rin pumayag si Yñigo dahil pamilya na rin nya kami. Sumegunda pa si lolo Arsenio kaya wala na silang nagawa.

“Wala pa ba ang inay mo?” Tanong ni itay pagkalabas nya ng banyo. Mabilis naman akong tumayo para alalayan syang bumalik sa kama.

“Wala pa ho, nagugutom na ba kayo?”

Umiling naman sya. “Hindi naman, kaya lang masyado yatang natagalan ang inay mo.” May pag alala sa tinig nya.

Akmang magsasalita ako ng bumukas ang pinto. Magkasabay pa kami ni itay na nilingon ito. Pumasok si inay na may bitbit na brown paper bag pero kapansin pansin ang seryosong mukha nito.

“Natagalan ka naman yata Esme, akala ko natabunan ka ng mga kaldero.” Biro ni itay.

Pero hindi man lang nangiti si inay at bumuntong hininga pa. Pumasok sya at nilapag ang paper bag sa maliit na lamesa. Tumingin sya muli sa amin ni itay.

“May gustong kumausap sayo.” Aniya na matiim na nakatingin kay itay.

“Kumausap? Sino naman yan?” Tanong ni itay.

Muling bumuntong hininga si inay at tinungo ang pinto at binuksan ng dahan dahan. Tumambad si tito Henry na seryoso rin ang mukha. May tatlong lalaki pa syang kasama sa likuran na mukhang mga bodyguard nya.

“Pwede bang pumasok?” Tanong nya habang palipat lipat ang tingin sa aming tatlo.

Pinaunlakan naman sya ni inay at nilakihan ang bukas ng pinto para makapasok sya. Tumiim naman ang anyo ni itay habang nakatingin kay tito Henry. Naging blanko ang mukha nya.

“Anong ginagawa mo dito Hermano?” Matigas na boses na tanong ni itay.

Humugot ng malalim na hininga si tito Henry. “Maaari ba tayong magusap Carlitos?”

Ilang saglit na hindi kumibot si itay at matiim lang na nakatingin kay tito Henry. Lumapit na si inay sa kanya at hinawakan sya sa braso.

“Mag usap na kayo Carlitos para maging malinaw na ang lahat.” Untag ni inay sa kanya. 

Tiningnan naman ni itay si inay at mariing naglapat ang mga labi. Humugot sya ng malalim na hininga at minuwestra ang kamay sa sofa para paupuin si tito Henry.

Tipid naman na ngumiti si tito Henry at umupo. Si itay naman ay umayos ng upo sa kama. Si inay ay umupo sa upuan na nasa gilid ng kama. Ako naman ay nasa kabilang gilid ni itay at nakatayo. Tiningnan ako ni tito Henry at nginitian. Tipid ko rin syang nginitian pabalik kahit na ba parang may mabigat na nakadagan sa dibdib ko dahil sa pagdating nya.

“Kung nagpunta ka rito para sa asawa mo ay nagaaksaya ka lang ng oras. Hanggang ngayon ay hindi pa rin tumitigil ang kapulisan para tugisin si Melissa. Hinding hindi na mauulit ang nangyari noon na matatakasan nyong muli ang batas. Hindi ako natatakot sa inyo.” Mariing sabi ni itay na matalim ang tingin kay tito Henry.

Bumuntong hininga si tito Henry bago nagsalita. “Hindi ako nagpunta rito para ipaabswelto ang asawa ko. Naparito ako para tumulong.”

Natigilan kaming tatlo sa sinabi ni tito Henry. Nagdududang tiningnan sya ni itay.

“At bakit mo naman gagawin yan?”

“Dahil pagod na akong pagtakpan ang mga kasalanang ginagawa nya.” Tila hapong hapo na sabi ni tito Henry. Bakas nga sa kanyang mukha ang pagod at bahagya din syang nangayayat.

“Anong ibig mong sabihin?” Salubong ang kilay na tanong ni itay.

Matiim na tumingin si tito Henry kay itay. “Sya ang nagpabaril sa itay at inay mo. Pinagtakpan lang siya ni papa dahil natatakot syang bawiin ang investment ng mga magulang ni Melissa sa negosyo namin noon. Patawad Carlitos, kung wala akong nagawa noon. Sunod sunuran lang ako kanila papa.” Yumuko sya pagkasabi nun na parang nahihiya.

Marahas namang bumuntong hininga si itay at kinumpas kumpas pa ang kampay. Samu’t saring emosyon ang nakapinta sa kanyang mukha. Namumula na rin ang kanyang mga mata dahil sa luhang nagbabantang malaglag.

Ako naman ay nahihiwagaan sa mga sinasabi ni tito Henry. Mukhang matagal na silang magkakilala ni itay at may pinagsamahan. Kaya siguro mabait sya sa akin.

“Ano pang silbi ng paghingi mo ng tawad. Hindi na maibabalik ang buhay ng mga magulang ko kahit pa mamatay ang kriminal na asawa mo. Kahit na wala kang kinalaman ay wala ka namang ginawa gayung alam mo na ang kahayupang ginawa ng asawa mo bagkus ay kinunsinte pa ng papa mo. Kaya walang kapatawaran ang ginawa nyo. Mabubulok ang asawa mo sa kulungan sa oras na mahuli sya.” Matigas na sabi ni itay sa mataas na boses.

“Naiintindihan ko ang galit mo Carlitos. At naiintindihan ko rin kung hindi mo ako mapapatawad.” Mapagkumbabang sabi ni tito Henry. “Pero makakaasa kang tutulong akong mahuli si Melissa para mapanagutan ang mga kasalanan nya. At sana dumating ang araw na mapatawad mo ako kahit na hindi na maibabalik ang dating samahan natin.”

Nagiwas ng tingin si itay at kumuyom ang kamao. “Umalis ka na. Pakibantayan din ang anak mo at wag ng palalapitin sa anak ko dahil ayoko ng magkaroon ng kahit anong koneksyon sa pamilya mo.” Pinal na sabi ni itay.

Bumuntong hininga si tito Henry at tumayo. Tiningnan pa nya kami isa isa at nginitian. Pero si itay ay nanatiling matigas ang anyo at hindi man lang sya tinapunan ng tingin.

“Sige alis na ko, magpagaling ka Carlitos.” Aniya at bagsak ang balikat na lumabas ng pinto.

Ilang sandaling katahimikan ang namayani sa kwarto at tila kami nagpapakiramdaman.

Tumikhim si inay. “Kumain na tayo para makainom ka na ng gamot.” Aniya at tumayo. Tinungo nya ang maliit na lamesa para maghain ng pagkain. Nilapitan ko naman sya at tinulungan..

“Napagod ka ba?” Tanong ni Yñigo habang nakaunan ako sa dibdib nya. Dinig na dinig ko ang tibok ng puso nya.

Tumingala ako at ngumiti sa kanya. “Hindi naman. Makulit lang si itay pero hindi naman sya alagain. Bukas ay makakalabas na sya.” Binuntutan ko pa ng tawa ang sinabi.

Ngumiti naman sya at hinaplos ang buhok ko sabay halik sa aking noo. “Paglabas ni itay sa hospital, gusto ko sanang dito muna sila ni inay mamalagi sa mansion para maalagaan sya.” Aniya.

Gusto ko ang sinabi nya. Para maalagaan ko rin si itay. Ang problema nga lang ay kung papayag si itay. Mataas pa naman ang pride nun.

“Kausapin mo si itay at sana pumayag sya para maalagaan ko rin sya. Pero kung hindi naman, pwede bang doon muna ako sa bahay namin para maalagaan ko sya?”

Tumingin muna sya sa akin na parang tinatantya ang sinabi ko. “Kung hindi sang ayon si itay, sige doon muna tayo sa bahay nyo.”

Tumango naman ako at ngumiti. Parang naexcite ako bigla na sa kwarto ko sya sa bahay namin matutulog. “Sigurado ka kaya mong matulog sa bahay? Maliit ang kwarto ko nakita mo naman. Wala kaming kamang kasing lambot nito. Wala kaming aircon at wala rin kaming shower. Wala rin kaming coffee maker. Instant coffee lang ang meron kami. Kaya mo ba?” Nanghahamong tanong ko sa kanya.

“Problema ba yun? Eh di ipa-renovate natin ang bahay nyo para lumaki ang kwarto mo tapos bumili tayo ng malaki at malambot na kama. Magpalagay tayo ng aircon at shower. Magpabili tayo ng coffee maker.” Nakangising sabi nya.

Napanguso naman ako. Marami nga pala syang pera at lahat ay posible sa kanya sa iglap lang.

Tumawa naman sya at pinisil ako sa pisngi. “Syempre naman kaya ko para sayo. At wala akong pakialam kung saan pa yan. Wala rin akong pakialam kahit sa lapag mo lang ako patulugin at asin pa ang ipaulam mo sa akin.” Aniya sabay kintal ng halik sa labi ko.

Bumilis naman ang pintig ng puso ko sa kilig dahil sa sinabi nya. Napakagat labi ako para supilin ang ngiti.

“Talaga lang ha? Wag ka lang magrereklamo dahil pauuwiin kita dito.”

Tumawa lang uli sya at niyakap ako ng mahigpit sabay pupog ng halik sa mukha ko. Ang sarap lang pakinggan ng tawa nya, malutong at buhay na buhay.

“May isa nga lang tayong problema wifey.” Aniya.

Kumunot noo naman ako. “Ano naman yun?”

“Hindi soundproof ang kwarto mo maririnig nila tayo. Ang lakas mo pa naman umungol.” Wika nya na may ngisi sa labi.

Namula naman ang mukha ko sa winika nya. “Puwes hindi tayo magsisiping kapag doon tayo natulog sa bahay namin.”

Nagisang linya naman ang kilay nya at tila nag iisip. Napakagat labi naman ako.

“Ganun ba? Ibig sabihin mada-diet pala ako. Eh di.. lulubusin ko na ngayon.” Sabi nya sabay dagan sa akin at sinubsob ang mukha sa leeg ko.

Napahagikgik naman ako sa kiliti dahil tumutusok ang patubong bigote at balbas nya sa leeg ko kasabay ng pagiinit ng katawan ko. “T-Teka lang – “ Nakulong sa bibig ang protesta ko ng siilin nya ako ng halik. Wala na akong nagawa kundi ang tugunin ang mapusok nyang halik. Hanggang sa isa isang nahubad ang saplot namin at muli nya akong inangkin..

---

“Sigurado ka ba hijo kaya mong matulog dito sa bahay?” Tanong ni itay na may pagalalang nakarehistro sa mukha.

Gaya nga ng inaasahan ay hindi pumayag si itay sa alok ni Yñigo na sa mansion muna sya mamalagi para maalagaan ko. Kesyo hindi sya komportable sa mansion kahit pa de aircon dahil pakiramdam nya di sya agad gagaling. Kaya hindi na kami nagpumilit pa bagkus ay nagsuhestiyon na lang na dito muna kaming mag asawa sa bahay para maalagaan ko sya. Nagpaalam din kami kay lolo Arsenio at pumayag naman sya. Wala namang problema dahil may titingin naman sa kanya habang wala ako. Kumuha sila ng nurse na pansamantalang magaalaga sa kanya.

“Oho naman tay. Gusto ko rin maranasan ang simpleng buhay nyo.” Ani Yñigo at ngumiti kay itay at inay.

“O sige, ikaw ang bahala. Pasensya ka na at maliit lang itong bahay namin at medyo mainit.”

“Wala hong problema sa akin tay. Ang importante kung nasaan ang asawa ko nandun din ako.”

Napakagat labi naman ako sa sinabi nya. Iba talaga ang epekto sa akin ng mga ganitong salitaan nya. Parang kinikiliti ang puso ko.

Ngumiti naman si itay at may kakaibang kislap akong nakita sa mata nya. Parang masaya sya. Tumango sya at tinapik sa balikat si Yñigo.

Binalingan nya ako at hinaplos ang pisngi ko. “Ikaw na ang bahala sa asawa mo Amira. Magpapahinga muna ako.”

Ngumiti ako at tumango. “Opo tay.”

Pumasok na sya sa kwarto nila ni inay para magpahinga. Naiwan naman kaming dalawa ni Yñigo sa sala. Si inay naman ay nasa kusina at naggagayak na ng lulutuin.

Nilingon ko sya ng gagapin nya ang kamay ko. “Let’s go your room wifey.”

Tumango naman ako at nagpatianod sa kanya..

---

Pasensya na mga vebs kung isang update lang ngayong araw. Medyo busy ako sa paghahanap buhay. Pero kung may time ako mag do-double update ako sa isang araw. 😊♥️

chapter 25

Amira

Sumisilip na ang araw sa bintana ng magising ako. Wala na si Yñigo sa aking tabi at tanging amoy na lang nya ang naiwan. Napangiti naman ako at bumangon habang kinukusot ng kamay ang mata. Sa lapag na kami natulog dahil hindi kami kakasya sa katre ko dahil pang isahang tao lang ito idagdag pa na malaking tao sya. Itinagilid na lang muna namin ang katre para maluwang sa ibaba at nilatagan na lang namin ng banig at kutson. Napangiti ako ng maalala ang hitsura nya kagabi. Halatang hindi sya komportable dahil hindi kasing lambot ng kama nya sa mansion ang kinahihigaan namin. Pero wala akong narinig na anumang reklamo sa kanya kagabi bagkus ay naging mahimbing pa ang tulog.

Niligpit ko muna ang hinigaan bago lumabas. Naamoy ko ang bawang ni ginigisa ni inay. Malamang ay nagsasanghag ito ng kanin. Luminga linga ako pero hindi ko rin makita si Yñigo pati na rin si itay. Baka ay nasa labas ang mga ito. Dumiretso muna ako ng banyo para maghilamos.

“Nay, si Yñigo po at si itay?” Tanong ko kay inay pagpasok ko ng kusina at naabutan ko na syang sinasalin sa isang malaking bandehado ang sinangag.

“Gising ka na pala anak. Naku nasa likod bahay ang dalawa at nagpapatuka ng manok. Tawagin mo na nga para makakain na.” Ani inay at naglalabas na ng mga plato at baso.

“Sige ho.”

Lumabas ako at tinungo ang likod bahay. Doon ko nga naabutan si itay at Yñigo. Parehas silang may hawak na manok pangsabong. May sinasabi si itay sa kanya na parang tinuturuan nya kung paano hawakan ng tama ang manok na pangsabong. Nagpupumiglas na kasi ang manok na hawak nya. Lumapit na ako sa kanila bago pa sya turuan ni itay kung paano magbitaw ng manok.

“Yñigo, tay, kakain na.” Tawag ko sa kanila.

Parehas naman silang tumingin sa akin. Nginitian nya ako at tiningnan mula ulo hanggang paa. Nag init naman ang pisngi ko.

Binalik naman ni itay sa tali ang hawak nyang manok pati na rin ang hawak ni Yñigo. Magkasabay silang lumapit sa akin at sabay sabay na kaming naglakad pabalik ng bahay. Hinawakan naman nya ang kamay ko at pinisil pisil.

“Morning baby.” Paanas na bati nya sabay halik sa pisngi ko. Mabuti na lang ay nauna sa amin si itay.

“Morning hubby.” Paanas ko ring bati sa kanya.

Natigilan naman sya at napahinto sa paglalakad. Nagtaka naman ako.

“Come again?”

“Huh?” Naguguluhang sabi ko.

“Anong tinawag mo sa akin?” Tanong nya na may kakaiba nang kislap sa mga mata nya na para bang natutuwa sya.

“Hubby?” Sabi ko.

“Yeah.” Tumatango tangong sabi nya habang nangingiti na. “Can you say that again?”

Napakagat labi naman ako at biglang nahiya. Tiningnan ko sya. Naghihintay sya na muli kong banggitin ang salitang yun.

“Sinabi ko na hindi ko na uulitin.” Sabi ko at naglakad na pero hinapit naman nya ako sa bewang at niyakap. Parang umakyat ang lahat ng dugo ko sa mukha dahil dikit na dikit na ang katawan namin. Napalunok ako.

“Say that again please.. I wanna hear it again.” Malambing na sabi nya habang mapupungay ang mga matang nakatitig sa akin.

Para naman akong nahihipnotismo sa mga titig nya kaya bumuka ang labi ko at binigkas ang katagang nais nyang marinig. “Hubby..”

Ngumiti sya at siniil ako ng madiin na halik. Pumikit naman ako at dinama ang malambot at mainit na labi nyang nakalapat sa akin.

Napaigtad ako ng may tumikhim. Bahagya ko syang tinulak para maghiwalay ang labi namin at nilingon ang tumikhim.

“Mamaya na yan mga anak, kumain muna tayo.” Ani itay at nagpalipat lipat ang tingin sa amin dalawa at tumalikod saka umiling iling.

Sinubsob ko naman ang mukha sa dibdib nya. “Nakakahiya, nakita tayo ni itay.” Sambit ko.

Tumawa naman sya at muli akong hinalikan sa ulo. “Tara na sa loob baka mapagalitan pa tayo ni itay.” Aniya at magkahawak kamay na kaming pumasok sa loob ng bahay.

Nakagat ko ang labi para pigilan ang pagtawa. Si itay at inay naman ay halatang nagpipigil din na mangiti at umiling iling na lang habang tinitingnan si Yñigo na halatang hindi komportable sa pagkain gamit ang kamay. Halata din na ito ang unang bases na kumain sya ng tuyo at itlog na maalat na may kamatis. Palibhasa sanay sa ham at bacon. Kumuha ako ng itlog na maalat na may kamatis at nilagay sa kanin. Inipon ko ito at idiniin sa plato at inumang sa bibig nya. Binuka naman nya ang bibig at sinubo ito. Walang arteng kinain nya at tumango tango pa na parang sarap na sarap. Tuluyan ng natawa si itay at inay. Nakitawa na rin sya.

“Pasensya na ho tay nay, hindi pa ako sanay magkamay.”

“Ayos lang iho, masasanay ka rin.” Ani inay at sinandukan pa sya ng sinangag. Tinuruan ko naman sya ng tamang pagkamay ng pagkain..

---

Hacienda

Nobrales

Melissa

“Ano? Kelan ba tayo kikilos? Kating kati na ang kamay ko makaganti kay Carlitos at sa pamilya nya.” Asik ko habang nakapamewang na palakad lakad sa malawak na library.

“Pwede ba Melissa, wag kang masyadong atat! Hindi ganun kadali ang nais mo. Isang maling galaw lang natin ay pare parehas tayong maghihimas ng rehas.” Sikmat ni Abel na matalim ang tingin sa akin at humithit ng sigarilyo at binuga ang usok pataas.

“At hanggang kelan ako magtitiis at maghihintay? Naiinip na ako sa pagtatago.”

Dinutdot nya ang sigarilyo sa ashtray at ikiniling ang ulo. “Sa tingin mo ba makakaligtas ka kung sakaling mapatay si Carlitos at ang pamilya nya? Tanga! Ikaw na ang nagsabi na kasal na ang anak nya sa isang Alejos. Sa tingin mo ba hindi ka nila hahabulin gayung alam nila na ikaw ang utak sa pagbaril ng tauhan mo sa kanya.”

Natigilan naman ako sa sinabi nya at napamura. Punyeta! Bakit ko ba nakalimutan agad yun!

Letse

naman kasing babaeng yun, hindi nga nya nakuha ang anak ko kaya pinalit na lang nya sa mas mayaman.

Mautak

talaga ang babaeng yun! Pero hindi ko pa rin sya mapapatawad at ang itay nya sa

pananakit

sa anak ko! Kung nakaligtas man si Carlitos sa tauhan ko, puwes sisiguraduhin kong

mapupuruhan

na sya sa susunod!

“At hindi na rin ganun kadaling malapitan ang pamilyang yun dahil bantay sarado din lalo na at nahihirapan na rin ang mga tauhan kong magmatyag sa kabilang hacienda dahil palaban ang binatang Alejos. Nasa likod pa nya si Rodolfo na isa ring pakialamero.” Dagdag nya sabay mura ng mulutong ng banggitin ang pangalan ng dating katunggali sa politika.

Napapalatak na dinampot ko ang pakete ng sigarilyo sa ibabaw ng lamesa at humugot ng isa. Nilagay ko sa labi at sinindahan saka humithit. Dumukwang naman sya at hinawakan ang kamay ko at hinila palapit sa kanya. Pinaupo nya ako sa kandungan nya at hinalik halikan sa pisngi at leeg.

“Maghintay hintay ka lang hon, malapit na rin mangyari ang nais mo. Hinihintay ko lang ang impormante ko sa kabilang hacienda para solido ang plano at hindi pumalpak.” Aniya sa malambing na boses habang nagsisimula na ring maging malikot ang kanyang kamay sa katawan ko.

Bumuntong hininga naman ako dahil nagiinit na rin ang aking pakiramdam. “Basta tuparin mo ang ipinangako mo kung hindi, hindi na ako babalik sayo at magpapakalayo na kami ng anak mo.”

“Yan ang wag na wag mong gagawin Melissa, dahil kahit saan ka magpunta at ng anak ko mahahanap ko pa rin kayo.” Sabi nya sabay pasok ng kamay sa ilalim ng palda ko at sinapo ang pagkababae ko. “Sana sinama mo ang anak natin baka sinasaktan na yun ng asawa mo.”

“Ahh hindi yun magagawa ni Henry hon, lalo na at ang alam pa rin nya ay anak nya si Alvin. Istrikto si Henry pero mahal nya ang mga anak nya hmm..” Napaungol ako ng himas himasin nya ang pagkababae kong namamasa na. Tanging si Abel lang talaga ang nakakapag painit sa akin ng ganito.

“Tsk! Hindi nya anak si Alvin. Anak ko sya at kikilalanin din nya ako!” Asik nya sabay hiklas sa panty ko at pasok ng dalawang daliri sa pagkababae ko na aking ikinaungol.

Hindi na ako nakapagsalita dahil darang na darang na ako sa ginagawa sa akin ni Abel.

“Puta ka Mel, basang basa ka na! Hindi ka ba madalas galawin ni Henry kaya ganito ka kasabik hmm?” Aniya na patuloy sa pagdadaliri sa basang basa kong bukana. Ayoko nang marinig ang pangalan ng asawa ko na walang inatupag kundi ang trabaho nya. Wala syang pakialam sa akin.

“Ohh sige pa Abel! Bilisan mo pa ahh!” Ungol ko sa sarap.

“Malandi ka talaga hon! O heto pa! Tanggapin mo! Uhh!” Mas binilisan pa nga nya ang pagdadaliri na ikinauungol ko ng malakas at ikinatirik ng mata. Pansamantala kong kinalimutan ang problemang kinakaharap at nagtampisaw sa makamundong kasalanan..

---

“Accla!”

Nilingon ko ang tumawag sa akin. Kumekendeng na lumapit sa akin si Tonio habang nakatikwas ang mga daliri.

“Tonio ikaw pala.” Bati ko sa kanya.

Pagkatapos kong linisin ang sugat ni itay ay naglaba ako ng damit namin habang nagbobomba ng poso si Yñigo.

“Sipag naman ni señorita.” Nanunuksong sabi nya. “Magandang umaga ho señorito!” Buti naman nya kay Yñigo na nagbobomba ng poso. Tinanguan lang sya nito. Para naman syang bulateng inasinan sa kilig. “Infairness ang gwapo ng taga bomba mo ha. Ikaw na ang pinagpala sa lahat.”

Inirapan ko naman sya habang tinuloy ang pagbabanlaw ng damit.

“Pero bakit naman nagpapakahirap kang maglaba eh kayang kaya mo nang kumuha ng labandera.” Aniya at umupo sa isang bangkito na nasa tagiliran ko.

“Bakit naman ako kukuha ng labandera eh kayang kaya ko namang maglaba at nagtitipid kami no.”

“Sus! Eh anong silbi ng pera ni señorito na asawa mo. Dapat kinuhanan ka nya ng sangkaterbang kasambahay.”

Winisikan ko sya ng tubig sa mukha. Tumili naman sya. Ayaw nga akong paglabahin ni Yñigo kanina at tatawagan na lang daw nya isa sa mga kasambahay sa mansion para ito na lang maglaba. Tigas tanggi naman ako dahil kaya ko namang maglaba at hindi naman marami ang lalabhan ko. Kahit na ba asawa na nya ako at mayaman sya ay ayokong sanayin ang sarili ko sa masarap na buhay.

“Gaga, pera nya yun hindi akin.” Ani ko sabay irap.

“Ganun din yun no. Asawa ka na nya kaya may karapatan ka na sa pera nya.”

“Ewan ko sayong bakla ka dami mong sinasabi.” Piniga ko ang damit at hinagis sa batyang may tubig. Tumalsik ang tubig sa gawi nya.

“Ay ano ba accla! Kaliligo ko lang!” Maarteng tili nya.

Nginisihan ko na lang sya.

Impit pa syang tumili at hinampas pa ako sa braso. “Ano na naman ba?” Asik ko sa kanya. Ang bigat ng kamay makahampas eh.

“Shutangina accla! Pahiram ng asawa mo kahit isang gabi lang. Papabomba lang ako.” Kinagat pa nya ang daliri at parang nangangarap ng gising.

“Pinagsasabi mo dyan bakla ka?”

Ngumuso naman sya.

Sinundan ko naman ng tingin ang nginunguso nya. Napanganga ako ng makitang nakahubad baro na si Yñigo at nagfi-flex ang naglalakihang mga masel nito sa braso. Kumikinang din ang balat nito dahil sa pawis na natatamaan ng araw. Wala sa sariling napalunok ako.

“Bukod tanging pinagpala ka talaga sa lahat Amira Capalad Alejos. Ang sarap ng asawa mo uhmmp!”

Binatukan ko sya. “Heh! Wag mong pagnasaan ang asawa ko.”

“Aray ko! Possessive yarn?” Hinimas nya ang ulong binatukan ko at inirapan ako.

Parehas naman kaming natahimik ng makitang papalapit sa amin si Yñigo habang bitbit sa magkabilang kamay ang dalawang gallon na may lamang tubig. Parang napakagaan lang sa kanya ng dalawang malaking gallon ng tubig. Hindi ko naman magawang maialis ang tingin sa kanya lalo na sa katawan nyang namumutok sa masel. Mabuti na lang nasa likod bahay kami kaya walang gaanong makakakita sa kanyang katawan maliban lang dito sa talandi kong kaibigan.

“Hindi ka pa tapos?” Aniya ng mailapag ang dalawang gallong tubig sa tabi ng batya.

Ipinilig ko naman ang ulo at tumikhim. Nakataas naman ang kilay na nakatingin lang sa amin si Tonio.

“Malapit na, isang banlaw na lang to.”

“Tulungan na kita.” Presinta nya at umuklo na sa harap ng batya. Akala mo naman marunong.

“Wag na kaya ko na to.”

“No, tutulungan kita.”

Wala na akong nagawa ng kumuha na ito ng damit at ginagaya ang ginagawa ko. Napakagat labi naman ako para supilin ang ngiti dahil sa umahong kilig sa puso ko. Binalingan ko naman si Tonio na tahimik na nakamasid sa amin.

‘Arte mo’ Bigkas ng bibig nya pero walang tunog. Inirapan ko naman sya..

---

chapter 26

Amira

“Tay nay, may gusto ho sana akong sabihin sa inyo.” Untag ni Yñigo habang nasa gitna kami ng hapunan.

Magkasabay na nag angat ng tingin si itay at inay sa kanya. Ganun din ako na nasa tabi nya.

“Ano yun iho?” Tanong ni inay.

Tumikhim muna si Yñigo at nilingon ako. Hinawakan nya ang kamay kong nakapatong sa lamesa.

“Gusto ko ho sanang pormal na hingiin ang kamay ni Amira sa inyo. Gusto ko ho syang pakasalan sa simbahan.”

Napasinghap ako sa sinabi nya. Tila may naghabulang daga sa dibdib ko sa lakas ng pintig nito. Natigilan naman si itay at inay pero agad ding nakabawi.

“Napagusapan nyo na bang dalawa yan?” Tanong ni itay.

Nilingon naman nya ako at binigyan ng tingin na nanghihingi ng permiso.

“Kasal na tayo di ba?” Sabi ko.

Mapupungay ang mata nyang nakatitig sa akin. “Pero gusto kong ikasal tayo simbahan. Will you marry me?”

Napakagat labi ko dahil mas lalong lumala ang kalabog ng puso ko. Walang dahilan para tanggihan ko ang alok nya. Kasal na kami sa batas at ngayon ay ikakasal sa harap ng Diyos. Wala akong makapang pagtanggi sa puso ko bagkus ay nanabik pa ito. Nakikita ko rin ang imahe naming dalawa na sabay kaming tatanda kapiling ang mga anak namin.

Ngumiti ako at tumango sa kanya.

Ngumiti naman sya at kumislap sa tuwa ang kanyang mga mata. Dumukwang sya at hinalikan ako sa noo bago binalingan ang mga magulang ko.

Ngumiti din sila itay at inay. “O wala na palang problema. Sa amin din ng inay nyo ay walang problema. Pag usapan nyo na lang kung kelan ang balak nyo.” Ani itay.

“Oho tay.” Sambit ni Yñigo.

“Ayos ka lang? Ang tahimik mo.” Untag nya sa akin habang hinahaplos ang buhok ko.

Nasa kwarto na kami at nakaunan ako sa dibdib nya. Bumuntong hininga ako at tumingala sa kanya.

“Papayagan mo naman akong mag aaral kahit ikakasal ulit tayo diba?” Nananantyang tanong ko sa kanya. Pagkatapos nyang ihayag ang pagpapakasal naming muli ay umuukilkil sa isip ko ang tungkol sa pag aaral ko. Kahit may asawa na ako ay gusto ko pa ring makapagtapos.

Ngumiti naman sya. “Oo naman, pero hindi ka na sa Maynila mag aaral. Ayoko kasing malayo ka sa akin.” Nakanguso pang sabi nya na animo’y nagpapacute.

Natawa naman ako at pinisil ang nanghahabang nguso nya. Hindi bagay sa kanya dahil sanay akong laging seryoso ang mukha nya. Dumapa ako at nilapat ang labi sa labi nya. Kinabig naman nya ang batok ko para idiin ang labi ko. Bahagya pa nyang kinagat ang labi ko para mabuka at pinasok nya ang kanyang dila para palalimin ang halik. Tumugon naman ako at walang inhibisyon na nakipag palitan ng laway. Naghiwalay lang ang mga labi namin ng kapusin kami ng hininga. Magkadikit ang mga noo at nagtama ang mga hininga namin.

“Damn.. ang hirap magpigil. Gustong gusto na kitang angkinin.” Anas nya at panaka nakang hinahalikan ang ilong at labi ko.

Ako rin naman ay namimiss na ang pagiisang katawan namin. Kelan ba kami huling nagniig? Noong bago mangyari ang insidente kay itay at hindi na nasundan yun dahil naging abala kami paroo’t parito sa hospital. Pagkatapos ay may isang linggo na rin kaming nanatili dito sa bahay. Mahigit dalawang linggo na rin pala.

Napakagat labi ako at tiningnan sya sa mata. “Pwede naman nating gawin yun eh..” Halos pabulong na sabi ko.

Saglit naman syang natigilan sa sinabi ko na parang hindi makapaniwala. Nagiba din ang kislap ng mata. Nag aapoy sa pagnanais na angkinin ako. Nakaramdam naman ako ng hiya pero walang balak bawiin ang sinabi ko. Nasasabik na rin naman ako na muli nyang maangkin.

Humugot sya ng malalim na hininga at tinihaya ako sabay dagan sa akin. “Wag lang tayong masyadong maingay baka marinig tayo nila itay.” Pabulong na sabi nya at kumagat labi sabay hubad ng suot nyang puting t-shirt.

Tumango naman ako at pinagmasdan ang hubad nyang katawan. Tinaas ko ang kamay at hinaplos ang malapad nyang dibdib na may buhok. Kinuha nya ang kamay ko kinintalan ng halik. Hinawakan nya ang dulo ng damit ko at tinaas pahubad. Tumambad ang mga suso kong natatakpan na lang ng bra. Kumunot naman ang noo nya at tumingin sa akin.

“Bakit nagsusuot ka pa rin ng bra kapag natutulog?” Tanong nya.

“Hindi ako sanay na walang bra.” Sagot ko.

“Simula ngayon kailangan mo nang masanay. Maliban na lang kung hindi mo ko kasama.”

Napanguso naman ako sa sinabi nya.

Inabot nya ang hook ng bra ko sabay hila sa  strap. Tumambad ngayon ang katamtamang laki ng suso ko. Napapalunok na tinititigan nya muna ito bago sinapo ng mga kamay at pinisil pisil. Nilaro laro pa ng kanyang daliri ang utong kong matigas na. Wala na syang inaksayang panahon at sumubsob na sa mga suso ko. Sinakop ng bibig nya ang isa habang minamasahe naman ng kamay ang isa. Salit salitan nya itong ginawa hanggang sa magsawa sya. Kagat kagat ko naman ang labi ko para pigilan ang ungol na gustong umalpas. Dahil hindi malabong marinig kami nila inay lalo na’t manipis lang ang pader na nakapagitan sa kwarto namin.

Napasinghap ako ng dumako na ang mukha nya sa ibaba ko. Sa bilis ng kamay nya ay halos hindi ko namalayan na nahubad na nya ang huling saplot ko. Nasabunutan ko sya ng sipsipin nya ang kuntil ko at ilabas masok ang daliri sa basang bukana ko. Mariin kong nakagat ang  labi para masupil ang ungol. Tumitirik na ang mata ko sa kiliti at sarap ng ginagawa nya. Hanggang sa nanigas na ang katawan ko at labasan ako.

Habol habol ko ang hininga ng matapos ako. Nagangat naman sya ng katawan at hinubad ang huling saplot sa katawan. Kahit madilim sa loob ng kwarto ko ay may liwanag naman na galing sa labas ng bintana kaya aninag ko ang pagkalalaki nyang tayong tayo. Hinawakan nya ito at tinaas baba. Napalunok naman ako at nanabik na muli itong maramdaman sa loob ko.

Dumagan syang muli sa akin at siniil ako ng halik. Tinugon ko naman ang kanyang halik at binuka ng husto ang mga hita para bigyan sya ng laya na angkinin ako. Naramdaman kong kinikiskis nya ang pagkalalaki nya sa hiwa ko hanggang sa itutok na nya ito sa bukana ko. Napasinghap ako ng itulak nya ito papasok. Nakaramdam ako ng kaunting kirot habang sinasagad pa nya.

“Fuck! Sobrang sikip mo pa rin Amira..” Anas nya.

Hindi na ako sumagot at kumagat labi na lang. Maya maya pa ay gumalaw na sya. Napakapit ako sa kanyang braso at pinulupot ang mga binti sa kanyang balakang.

“Hmm.. ahh.. “ Impit kong ungol habang bumibilis ang paggalaw nya sa ibabaw ko. Siniil naman nya ako ng halik para makulong ang mga ungol na namumutawi sa aming bibig. 

“Ohh baby.. you feel so good hmmph!” Impit na ungol nya at mas nilaliman pa ang paglabas masok ng pagkalalaki nya sa kalooban ko.

“Ahh Yñigo.. sige pahh..” Daing ko kasabay ng pasalubong ng balakang ko sa bawat ulos nya.

“Ugh fuck Amira.. you’re killing me baby ohhh shit!”

Sumubsob sya sa mga suso ko at sinakop ito ng kanyang bibig habang patuloy sa mabilis at malalalim na pagulos. Niyakap ko ng isang kamay ang ulo nya habang kagat kagat ko naman ang isang kamay para pigilin ang pagalpas ng malalakas na ungol.

“Ahh ughh.. Yñigo malapit na ko ohh!”

“Wait for me baby.. sabay tayo nghh hmmp!”

Mahigpit kong pinulupot ang mga binti at braso sa kanya kasabay ng paninigas ng aking katawan. Ilang ulos pa nya ay nanigas na rin ang kanyang katawan kasabay ng pagpulandit ng aming katas sa loob ko.

Kapwa kami habol ang hininga habang magkayakap. Nanatili lang sya sa ibabaw ko at hindi hinuhugot ang kahabaan sa loob ko. Hindi ko na ininda ang bigat nya sa ibabaw ko dahil nangingibaw pa rin ang sarap na bumabalot sa sistema ko. Nag angat sya ng mukha at hinalik halikan ako sa pisngi sa ilong sa noo at sa labi.

“I love you Amira..“Anas nya sa pagitan ng panaka nakang halik sa gilid ng labi ko.

Bumilis ang pintig ng puso sa mga salitang namutawi sa kanyang bibig. Hindi ko inaasahan na maririnig ko ito sa kanya. O baka bugso lamang ng damdamin.

“I’m so inlove  with you baby..” Muling anas nya. Mas malinaw na ngayon sa pandinig ko.

Napangiti ako at hinaplos ang magaspang nyang pisngi. Tumingin naman sya sa akin. Kakaiba ang kislap ng kanyang mga mata. Punong puno ng emosyon. Napakagat labi ako. May takot pa rin sa puso ko dahil sa naranasan ko sa lalaking una kong minahal. Pero magkaiba naman si Yñigo at Alvin. Pinakiramdaman ko ang tibok ng puso ko kung sino na ang nilalaman nito. Simula ng ikasal kami hindi na sumasagi sa isip ko si Alvin maliban na lang sa problema na dala ng pamilya nya. At sa maiksing panahon ng pagsasama namin ni Yñigo ay unti unti ko syang nakikila. Sa kabila ng malaking agwat ng edad namin ay hindi yun naging dahilan para hindi kami magkasundo sa maraming bagay. Mapagbigay sya at maalalalahanin. Lalo na sa mga magulang ko. Malambing din sya at gustong lagi akong nasa tabi nya. At sa panahon na yun ay nagiiba na rin ang nararamdaman ko sa kanya. At ayoko na ring itanggi pa yun dahil habang lumilipas ang araw ay lalo lang yun tumitindi.

Bumuntong hininga sya. Lumambong ang lungkot sa kislap ng kanyang mga mata. “Naiintindihan ko kung hindi mo pa ako kayang mahalin. Handa naman – “

Nilagay ko ang daliri sa kanyang labi para pigilin ang kanyang sasabihin. “I love you too..” Anas ko sabay kagat labi. Mukhang sumang ayon din ang puso ko sa sinabi ko dahil hindi na ito maawat sa malakas na pagtibok.

Ilang sandali syang hindi nakapag salita na tila nabingi. Pinigil ko naman ang ngiti ko. Nilapat ko ang kamay sa kanyang dibdib. Ramdam ko ang malakas na tibok ng kanyang puso.

“What?”

Napanguso ako. Nabingi na nga.

“Ang sabi ko.. I love you too.” Ulit ko habang nangingiti.

Unti unti namang sumilay ang ngiti sa labi nya at ang lungkot na lumambong sa kanyang mga mata ay muling napalitan ng saya.

“Really?” Tila hindi makapaniwalang tanong nya.

Kagat labing tumango tango ako. Napamura naman sya kaya agad kong tinakpan ang bibig nya dahil baka biglang kumatok sila itay at akalaing minumura ako.

“Shit Amira! Pinasaya mo ko wifey.” Hinawakan nya ang pisngi ko at muli akong pinupog ng halik. “Hmm.. I love you baby! I love you. I love you..” Anas nya sa pagitan ng mga halik.

Para namang nalulunod ang puso ko sa mga salitang lumalabas sa labi nya. “I love you din po hubby ko..” Nangingiting sabi ko.

Napakagat labi naman sya at tinitigan ako. “Ang sarap naman nun. Isa pa nga!” Hirit pa nya.

“I love you. I love you. I love you po hubby ko. Happy na?” Natatawang sabi ko. Nakakatuwa kasi ang ekspresyon ng mukha nya. Halatang masayang masaya sya dahil sa sinabi ko. At gusto kong makitang lagi syang masaya.

Tumango naman sya. “At dahil dyan.. round two tayo!”

Impit akong napitili ng baliktarin nya ang posisyon namin. Ako na ngayon ang nasa ibabaw at sya naman ang nasa ilalim. Napasinghap ako ng maramdaman ang muling pagkabuhay ng kanyang pagkalalaki sa loob ko. Mabilis din namang naginit ang aking katawan. Dumukwang ako at siniil sya ng halik sa labi na mapusok naman nyang tinugon. At sa tahimik na gabi ay muli naming pinagsaluhan ang matamis na pag iisang katawan..

---

Mabagal po ba akong magupdate? 😅 Pasensya na mga vebs medyo busy lang talaga. Pero sinisikap ko naman na makapag update kahit isa sa isang araw. Kapag maraming time dalawamg update kaya ko. Yun lang. Happy weekend! ♥️😘

chapter 27

Hacienda Nobrales

Melissa

“Nakahanda na ba ang lahat?” Tanong ni Abel sa mga tauhan nyang nagtipon tipon sa malawak na front porch ng mansion. Sinukbit nya ang baril sa tagiliran ng jacket. May sa sampung tao na armado ang susugod sa kabilang hacienda partikular sa bahay ng mga Capalad.

“Yes boss!” Halos sabay sabay na sabi ng mga tauhan.

“Magaling! Siguraduhin nyo lang mapupuruhan nyo lalo na yang apo ni Arsenio. Masyadong pabida. Tingnan lang natin ang tapang nya kapag pinaulanan sya ng bala.” Nakapamewang na asik ni Abel.

“Siguraduhin nyo rin na mapapatay nyo ang pamilyang yun lalo na yung mag ama.” Segunda ko at humithit ng sigarilyo habang nakahalukipkip. Ngayon pa lang nalalasahan ko na ang tamis ng tagumpay sa plano namin. At bukas na bukas ay may puputok na magandang balita sa buong lalawigan. Napangisi ako.

Kung nanahimik ka lang sana Carlitos at hindi mo sinaktan ang anak ko ay hindi mo

dadanasin

ang

dinanas

ng mga magulang mo. Masyado kang

nagmamatapang

!

Kung bakit kasi hindi ka pa

natuluyan

!

Nagsipasukan na sa dalawang van ang mga tauhan at handa ng umalis. Gayundin si Abel na sumakay sa kanyang mamahaling sasakyan. Hinagis ko ang upos ng sigarilyo at tinapakan ito. Binuksan ko ang pinto ng likuran ng hummer na lulan ni Abel at sumampa.

“Honey wag ka nang sumama baka mapahamak ka pa.” Aniya ng lingunin ako.

“Gusto kong makita at marinig ang mga panaghoy ng pamilya ni Carlitos habang nag aagaw buhay.” Nakangising sabi ko.

Humalakhak naman sya at mariin akong hinalikan sa pisngi. “Kaya mahal na mahal kita eh.”

Nakihalakhak na rin ako sa kanya at inabot ang labi nya para halikan. Wala kaming pakialam na naghalikan kahit kasama namin ang dalawa nyang tauhan sa harap ng sasakyan.

Sa tahimik at kalaliman ng gabi ay binabagtas ng sasakyan namin ang daan patungo sa kabilang hacienda. Nauna na ang dalawang van at sa hulihan naman ang aming sasakyan para magmasid at manood..

Yñigo

Naalimpungatan ako sa tilaok ng mga manok. Tanging liwanag lang ng buwan na tumatagos sa bintana ang tumatanglaw sa silid. Inabot ko ang cellphone para tingnan ang oras. Pasado ala una na ng madaling araw. Pero masyadong maaga pa yata para tumilaok ang mga manok.

Nilingon ko ang asawa kong mahimbing na natutulog at nakaunan sa dibdib ko. Bahagya pang nakaawang ang kanyang bibig. Napangiti ako at hinaplos ang malambot at mamula mula nyang pisngi. Hinalikan ko ang noo at ilong nya. Nang matapos ko syang angkinin sa pangalawang beses ay agad din syang nakatulog sa pagod kaya binihisan ko na lang sya ng t-shirt ko para hindi lamigin. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na may katugon din ang nararamdaman ko sa kanya. Lubos ang sayang naramdaman ko kanina habang paulit ulit nya iyon binibigkas. At magpasa hanggang ngayon ay walang pagsidlan ang saya ko. Muli kong diniin ang labi ko sa noo nya. 

Napapitlag ako ng may ingay na nanggaling sa labas at lalo pang lumakas ang mga tilaok ng manok na sinabayan pa ng kahulan ng mga aso ng kapitbahay. Gumalaw naman si Amira at bahagyang naalimpungatan dahil sa ingay. Naririnig ko na rin ang paguusap nila itay at inay sa katabing kwarto. Nagising siguro sa ingay sa labas.

Dahan dahan kong inalis ang braso ni Amira para hindi sya magising. Bumangon ako at sinuot ang pantalon na hinubad ko kanina. Binuksan ko ang cabinet at kumuha ng isang t-shirt.

“Holy shit!”

Napayuko ako ng mabasag ang salaming bintana kasunod ng pagulan ng sunod sunod na bala. Nakita ko si Amira na gising na at nakabaluktot habang nakasiksik sa gilid ng silid. Agad ko syang dinapaan para hindi mahagip ng bala. Nakakabingi ang mga putok ng baril. Narinig ko pa ang pagsigaw ni inay sa kabilang kwarto.

“Yñigo a-anong nangyayari?” Nahihintakutang tanong nya. Nanginginig na rin ang katawan nya.

“Hindi ko alam.” Tanging naisagot ko na lang dahil kahit ako ay hindi alam kung ano ang nangyayari.

“Natatakot ako.” Aniya sa nanginginig na boses. Wala pa ring tigil ang putukan ng baril sa labas. Halos wala na ring natira sa bintanang salamin.

“Shhh.. nandito lang ako.” Pag alo ko sa kanya.

Napatiim bagang ako habang nakatingin sa kanya. Mas natatakot akong may mangyaring masama sa kanya. At talagang makakapatay ako sakali mang mangyari yun. Yumakap sya sa akin ng mahigpit at mariing pumikit. Dinikit ko naman ang labi ko sa kanyang ulo at piping nanalangin. Nagaalala din ako sa mga nasa kabilang kwarto.

“S-sila inay at itay.. B-Baka kung ano na ang nangyari sa kanila.” Mangiyak ngiyak ng sabi nya.

Humugot naman ako ng malalim na hininga at pinatalas ang pakiramdam. Naghintay muna ako ng ilang segundo. Nang medyo humupa na ang barilan ay bumitaw ako sa kanya. Mahigpit pa ang kapit nya sa damit ko at bakas ang takot sa kanyang mukha na nakatingin sa akin.

“Kukunin ko lang yung cellphone ko. Dito ka lang wag kang gagalaw.” Ani ko at agad na gumapang para kunin ang cellphone. Mabuti na lang at hindi ito nahagip ng bala. Binuksan ko naman ang cabinet at hinila ang duffel bag ko. Nilabas ko ang baril at nilagyan ng bala saka ikinasa. Gumapang ulit ako pabalik sa kanya. May panaka naka pang pagbaril galing sa labas.

Nanlaki ang mata nya ng makita ang hawak kong baril. “B-Bakit may baril ka?” Nahihintakutang tanong nya.

“Galing kay ninong to, para sa proteksyon.” Sagot ko. Hindi na sya sumagot at kumapit na lang sa akin. Binuhay ko naman ang cellphone ko at tinawagan ang tauhan ko na nasa mansion. Pero nakakailang ring na ay wala pa ring sumasagot. Napamura ako at dinial naman ang numero ni ninong. Umabot pa ng dalawang ring bago nya ito sinagot.

[“Hello Yñigo, napatawag ka ng ganitong oras?”] Inaantok na tanong nya. Narinig ko pa ang kanyang paghikab.

Akmang magsasalita ako ng may tatlong sunod sunod na putok na naman ng baril ang umalingawngaw kasunod ng pagkabasag ng kagamitan sa labas ng kwarto. Napatili si Amira at mas nagsumiksik pa sa katawan ko.

[“Ano yun? Putok ba ng baril yun? Yñigo! Ano bang nangyayari dyan?”] Sunod sunod na tanong ni ninong na mukhang nawala na ang antok.

“Ninong help us! May mga armadong nagpapaulan ng bala dito sa bahay ng mga byenan ko. I need your help – shit!”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng mahagip ng bala ang salamin ng aparador at nabasag ito.

[“Yñigo! Yñigo ayos ka lang? Answer me!”] Ani ninong sa kabilang linya na natataranta.

“Yes ninong I’m okay just please – “

[“Okay pupunta na ko dyan kasama ang mga tauhan natin. Just please keep safe iho.”]

Pagkasabi naman nun ay agad nyang pinatay ang telepono. Binulsa ko naman ang cellphone at binalingan si Amira. Nakasiksik pa rin ito sa akin. Pero kailangan kong silipin kung ligtas sila itay sa kabilang silid.

“Baby dito ka lang wag kang lalabas.” Sabi ko.

Humigpit naman agad ang kapit nya sa akin na parang ayaw akong pakawalan. Hinawakan ko naman ang pisngi nya.

“Titingnan ko kung ligtas sila itay at inay sa kabilang kwarto. Babalik ako.” Awtomatikong bumitaw sya pagkasabi ko nun. Hinalikan ko naman sya sa noo.

“M-Mag iingat ka. Iligtas mo sila itay at inay.” Nanginginig ang boses na sabi nya.

“Akong bahala, basta dito ka lang ha?”

Tumango tango naman sya.

Humugot ako ng malalim na hininga at mahigpit na hinawakan ang baril. Nakiramdam muna ako sa paligid. Sinakto kong walang nagpaputok bago ko payukong tinakbo ang pinto at lumabas. Sumalubong sa akin ang mga basag na gamit sa munting sala pero hindi ko na yun binigyan ng pansin at tinungo ang silid nila itay. Agad kong binuksan ang pinto. Nakita kong yakap yakap ni itay si inay habang nakasiksik sila isang sulok. Sabay silang nag angat ng tingin sa akin. Bakas sa kanilang mukha ang takot at pangamba.

“Tay nay, ayos lang kayo?” Nag aalalang tanong ko at mabilis na nilapitan sila.

“Nadaplisan sa braso si Esme.” Ani itay.

Noon ko lang napansin ang telang nakabalot sa kanang braso ni inay at may mantsa na ng dugo. Napamura ako at kinuha   ang kumot at pumunit ng kapiraso. Kinuha ko ang telang nakabalot sa braso ni inay at tinalian ito ng pinunit kong kumot para maampat kahit papaano ang pagdugo.

“Si Amira iho?” Nagaalalang tanong ni inay habang tinatali ko ang kapirasong tela.

“Ayos lang ho sya inay.” Sagot ko.

“Sino ba ang mga tarantadong yan at parang wala yatang balak na buhayin tayo.” Paasik na sabi ni itay. Bakas na ang galit sa kanyang mukha habang sapo ang dibdib na may naghihilom na sugat.

“Hindi ko rin ho alam pero may hinala na ako. Tinawagan ko na si ninong, papunta na sila rito. Kaya dito muna kayo at wag kayong lalabas o gumalaw. Mas ligtas kayo dito.” Ani ko at alertong luminga linga.

“San ka pupunta iho? Mas mainan sigurong wag ka nang lumabas at samahan na lang si Amira habang hinihintay natin si Mayor. Baka mapahamak ka pa.” Nagaalang sabi ni inay.

Akmang magsasalita ako ng tumunog ang cellphone ko. Agad ko itong hinugot at sinagot.

[“Malapit na kami Yñigo.”] Anang ninong sa kabilang linya. Dinig ko rin ang tunog ng minamanehong sasakyan.

“Pakibilisan ho ninong.” Sabi ko sabay patay ng cellphone. Binalingan ko ang mag asawa. “Dito lang ho kayo at sisilip lang ako sa labas. Aabangan ko na rin sila ninong.”

“Magiingat ka iho.”

Tumango ako at payukong lumabas ng kwarto. Mabuti na lang at sementado ang bahay kaya kahit papaano ay ligtas pa kami. Maliban na lang kung pasukin kami at yun ang dapat kong paghandaan habang wala pa sila ninong. Dahil hindi lang buhay ko ang nakataya, nakasalalay din sa akin ang buhay ng mga byenan ko at ng asawa ko. Napatiim bagang mahigpit kong  hinawakan ang baril. Sumilip ako sa bintanang basag basag na. Nakita ko ang dalawang itim na van na nakaparada sa harap ng bahay. Pamilyar sa akin ang isang van kaya nakumpirma ko na ng hinala ko. Sa di kalayuan ay isang makintab na itim na hummer. May mahigit sa limang tao ang nasa labas at may mga hawak na de kalibreng baril.

“Ano, pasukin na natin?” Dinig kong tanong  ng isang lalaking may hawak na sigarilyo.

Napamura ako at naging alerto.

“Itanong muna natin kay boss.” Anang isang lalaki ay patakbong lumapit sa likurang bahagi ng hummer. Bumaba ang bintana ng sasakyan pero tanging braso lang ng kausap ng lalaki ang nakita ko.  Maya maya ay patakbo nang bumalik ang lalaki.

“Pasukin na daw natin sabi ni boss.” Anang isang lalaki.

“Sige! Kayong dalawa, doon sa likod.” Utos ng lalaking may hawak na sigarilyo kanina sa dalawang lalaking may hawak na mahabang baril.

“Shit!” Hindi sila pwedeng makapasok!

Hindi na ako nag aksaya ng panahon at agad na pinaputukan ang lalaking nasa malapit sa pinto. Tinamaan sya sa dibdib. Sinunod ko ang lalaking dinaluhan sya at pinaputukan sa kamay. Nagkagulo na sila sa labas at lumabas pa ang tatlong lalaki sa dalawang van. Muli na naman silang nagpaulan ng bala. Ilang sandali pa ang lumipas ng may marinig akong sagitsit ng gulong ng mga sasakyan kasunod ng sunod sunod na putukan ng baril. Tumunog ang cellphone ko sa bulsa. Hinugot ko ito at sinagot.

[“Iho nandito na kami! Kasama ko ang kapulisan.”]

Medyo nakahinga ako ng maluwag sa sinabi nya. Pero hindi pa rin ako pwedeng magpakampante.

“Salamat ninong.”

Pinatay ko ang cellphone at binalik sa bulsa. Muli akong sumilip sa bintana. Wala na sa direksyon ng bahay ang putukan ng baril. Nagpapalitan na ng putukan ang mga armadong nagpaulan ng bala kanina at ang grupo nila ninong. Kaya sinamantala ko ito at patakbong binalikan si Amira sa kwarto.

Nagimbal ako sa nakita at parang may sumasak sa puso ko. Nakahandusay na si Amira at duguan.

“Amira!”

---

chapter 28

Yñigo

“Amira!”

Agad ko syang nilapitan at kinalong. Tiningnan ko ang bandang balikat nya na may umaagos na dugo. Hinawakan ko ang kanyang mukha at tinapik tapik ang pisngi.

“Baby wake up!” Gumagaralgal na tawag ko sa kanya. Parang may nakabara sa lalamunan ko at malakas ang kalabog ng dibdib ko na masakit na sa loob.

Pero hindi sya natitinag at nakapikit lang. Hinawakan ko naman ang pulsuhan nya. Pumipintig pa. Mabilis kong hinugot ang cellphone sa bulsa at tinawagan si ninong. Sinagot naman nya ito agad.

“Ninong may tama ang asawa ko. Kailangan ko syang dalhin sa hospital.”

[“Sige lumabas kayo, ico-cover kayo ng mga pulis para makalabas.”] Aniya.

Pinatay ko na ang cellphone at agad kong binuhat ang duguang asawa ko. “Hold on baby! Dadalhin kita sa hospital.”

Pagkalabas ko ng silid ay sumalubong sa akin sila itay at inay. Nagaalang tiningnan nila si Amira na duguan sa bisig ko.

“Diyos ko ang anak ko!”

“Amira anak!”

“Tinamaan sya ng bala, kailangan syang dalhin sa hospital.” Sabi ko.

Napamura naman si itay at napahagulhol si inay.

“Maghanda na ho kayo, lalabas na tayo.” Hayag ko sa kanila.

“Pero paano, may putukan pa sa labas.” Nagaalalang tanong ni itay.

“Si ninong at mga pulis na ho ang bahala. Kailangan na nating madala si Amira at inay sa hospital bago pa sila maubusan ng dugo.”

Tumango tango naman si itay at inalalayan si inay.

Pagbukas ni itay ng pinto ay may dalawa nang pulis na may hawak na baril ang nakaabang. “Sir Ynigo wag kayong lalayo sa amin, ico-cover namin kayo.” Anang isang pulis at alertong hinarang ang katawan sa amin. Ang isang pulis naman ay nasa unahan namin. Nakikipag palitan pa sya ng putok. Mabilis kaming naglakad patungo sa nakaabang na nakabukas na isang sasakyan. May dalawang naka civilian ang nakabantay at may hawak din na baril. Bumaba ang bintana sa passenger seat at dumungaw ang ulo ni ninong.

“Bilisan nyo!” Sigaw nya.

May tatlo pang pulis at dalawang civillian ang pumalibot sa amin at nakikipag palitan ng putok. May nadadaanan pa kaming tatlong katawan na nakahandusay at may mga pulis na nakabantay habang tinitingnan kung may pulso pa.

Matagumpay naman kaming nakapasok sa loob ng sasakyan at agad na sinarado ang pinto.

“Sa hospital tayo Jezhiro madali!” Maawtoridad na utos ni ninong sa lalaking nasa likod ng manibela. Agad naman nitong pinaharurot ang sasakyan.

“Ang anak ko..” Mangiyak ngiyak na sabi ni inay at inabot ng kamay ang buhok ni Amira. Hindi ko na rin napigilan ang pagtulo ng luha ko. Hinawakan kong muli ang pulsuhan nya. Bahagya na iyon humihina. Lalong lumakas ang kalabog ng puso ko sa takot.

“Pakibilisan pa ninong please!” Halos magmakaawang pakiusap ko.

Bumuntong hininga naman si ninong at sinenyasan ang nagmamaneho kaya tumulin pa ang takbo ng lulan naming sasakyan.

Unti unti namang nagkamalay si Amira sa mga bisig ko. Dahan dahan nyang minulat ang mata. Nataranta naman ako at hinaplos haplos ang pisngi nya ng duguan kong kamay.

“Y-Yñigo..”

“Shhh.. don’t talk baby. Baka mapagod ka. Malapit na tayo sa hospital..” Gumagaralgal na sabi ko.

“S-Sila itay at i-nay..”

“Nandito kami anak, ligtas kami. Wag ka nang magsalita ha.” Ani inay sabay punas ng luha sa pisngi.

Dahan dahan namang tumango si Amira at tipid na ngumiti. Binaling naman nya ang tingin sa akin. Inangat nya ang kamay at inabot ang pisngi ko. Hinawakan ko naman ang kamay nya at ipinaling ang ulo para mahalikan ang kanyang palad.

Hindi nagtagal ay nakarating na kami ng hospital. Agad na dinala si Amira sa operating room nang sinabi kong tinamaan sya ng bala. Si inay naman ay sa emergency room dinala para malinisan ang nadaplisang braso nito.

“Sir dito lang po kayo bawal kayong sumama sa loob.” Sabi ng isang nurse na hinarang ako papasok sa operating room.

“Pero miss yung asawa ko.”

“Kami na ho ang bahala sa kanya, nandito na rin ho ang doctor.” Iminuwestra nya ang doctor na nasa likuran ko. Binati ako nito bago pumasok sa loob.

Nakatulala lang ako sa pinto at bagsak ang balikat. Pakiramdam ko ay bigla akong tinakasan ng lakas.

“Iho.” Tinapik ako ni ninong sa balikat.

Hindi ko sya nilingon at parang patay na naglakad at umupo sa waiting chair na naroon. Itinukod ko ang siko sa tuhod. Natuyo na ang dugo ni Amira sa mga kamay ko. Isinuklay ko ang mga kamay sa buhok. Umupo naman si ninong sa tabi ko.

“Makakaligtas ang asawa mo iho. Magdasal ka lang.” Aniya at muling tinapik ang balikat ko.

Tumuwid naman ako ng upo at isinandal ang ulo sa pader at pumikit. Kelan ba ako huling nagdasal? Noong nagaagaw buhay din ang mga mgulang ko sa hospital. Nagdasal ako na sana makaligtas sila. Pero hindi pinakinggan ang dasal ko kaya simula noon ay ayoko ng magdasal. Pero ngayon.. gusto ko uling kumapit sa dasal. At sana, mapakinggan na ako sa pagkakataon na ito. Ikababaliw ko kapag nawala sa akin si Amira.

Hindi ko alam kung gaano na ako katagal naghihintay sa labas ng operating room at nakatitig lang sa pinto at naghihintay na bumukas. Kanina pa umalis si ninong para kausapin ang mga pulis. Sya na rin ang kumausap kay lolo kanina ng tumawag. Nalaman kong pati rin pala ang mansion ay pinaulanan ng bala kaya pala hindi sumasagot ang mga tauhan ko. Wala naman nasaktan sa kanila at mukhang kami talaga ang puntirya.

Maya maya ay nakita kong humahangos na papalapit si itay habang sapo sapo ang dibdib.

“Yñigo ano nang balita?” Nagaalalang tanong nya.

Tumayo naman ako nilapitan sya. “Hindi pa ho lumalabas ang doctor.” Nanghihinang sabi ko.

Napahimas naman sya sa noo at mariing naglapat ang labi. Mabigat din ang mga hiningang binibitawan nya.

“Sana lang talaga makaligtas sya baka maging kriminal ako kapag..” Hindi nya maituloy ang sasabihin at kinuyom na lang ang kamao.

Napatiim bagang naman ako at muling bumalik sa pagupo sabay hilamos ng palad sa mukha.

“Kamusta ho si inay?”

“Ayos na sya, nilinis na ang sugat nya at tinurukan ng anti tetanus. Nakatulog syang walang humpay na sinasambit ang pangalan ni Amira.”

Tumango tango ako sa sinabi nya. Mabuti naman at hindi ganun kalala. Atleast hindi gaanong mag aalala si Amira.

Sabay sabay kaming napalingon ni itay ng bumukas ang pinto ng operating room. Agad naman akong tumayo. Lumabas ang doctor na nag opera kay Amira kasunod ang isang nurse na may mga dalang ginamit na gunting at bulak sa loob. Tinanggal ng doctor ang mask at tiningnan kaming dalawa ni itay.

“Doc, kamusta na ho ang asawa ko?”

Bumuntong hininga ang doctor. “Natanggal na namin ang bala na bumaon sa balikat nya pero maraming dugo ang nawala sa kanya kaya kakailanganin nya ng dugo sa lalong madaling panahon.” Anang doctor.

“Ako ho ang tatay ng pasyente doc, baka makakatulong ako.” Presinta ni itay.

“Hindi nyo pa ho kakayanin tay dahil nagpapagaling pa kayo. Ako na hong bahala.” Sabi ko naman at tinapik sya sa balikat.

“Pero kakayanin ko para sa anak ko, kahit pa maubos ang dugo ko.” Giit pa nya.

“Tama ho ang manugang nyo, at wag nyong isakripisyo ang kalusugan nyo kung may iba pang paraan.” Magalang na sabi ng doctor sa kanya bago bumaling sa akin. “Ang mabuti pa ay makipagugnayan na kayo sa blood bank para agad ng masalinan ang asawa mo.” Anang doctor at nag excuse.

Agad naman akong kumilos. Kung kinakailangan na gamitin ko ang lahat ng koneksyon ko ay gagawin ko mailigtas ko lang ang asawa ko..

---

Naalimpungatan ako ng maramdaman ko ang banayad na haplos sa ulo ko. Idinilat ko ang mata at inangat ang ulo mula sa pagkakayukyok sa gilid ng kama. Nakita kong gising na si Amira. Inabot nya ng pisngi ko at hinaplos. Kinuha ko naman ang kamay nya at pinupog ng halik. Katatapos lang nyang salinan ng dugo kanina.

“Kamusta mo ang pakiramdam mo?” Malumanay kong tanong ng hindi inaalis ang tingin sa kanyang mukha habang hawak hawak ko ang kanyang kamay.

Ngumiti naman sya. “Medyo nahihilo ako at  masakit ang balikat ko.” Paos ang boses na sagot nya. Parang musika sa tenga ko na muli kong marinig ang boses nya.

Tumango naman ako at nginitian sya. “Ang importante ligtas ka na.” Madamdaming sabi ko at muling hinalikan ang palad nya. “Hindi ko kakayanin kung mawawala ka sa akin Amira. Mahal na mahal kita..”

Tumulo ang luha nya sa gilid ng mata. Pinahid ko ito ng kamay sabay haplos ng kanyang pisngi.

“Mahal na mahal din kita..” Nakangiting sabi nya.

Tumayo ako at niyuko sya sabay halik sa kanyang noo, ilong at labi.

Ilang sandali ko pa syang pinagmamasdan habang natutulog at hawak ko ang kanyang kamay. Ako lang ang bantay nya dahil pinauwi ko muna sila itay at inay para makapag pahinga. Noong una ayaw pa nila hangga’t hindi nagigising si Amira. Hanggang ang doctor na mismo ang nakiusap sa kanila. Mamaya ay tatawag na lang ako sa mansion para ibalita sa kanila na nagising na si Amira para mabawasan ang pag alala nila.

Bumuntong hinanga ako at tumayo. Muli ko syang hinalikan sa noo bago lumabas ng silid. Tumayo naman ang dalawang tauhan na itinalaga ko para magbantay sa silid ng asawa ko. Wala pa akong pinapayagan na dumalaw sa kanya maliban kanila itay at inay. Gusto ko kasing masigurong ligtas sya habang nandito sa hospital lalo pa at hindi pa nahuhuli si Don Abel. Si Melissa Hermano naman na kasabwat nito ay nahuli na nang tamaan ito ng bala ng pulis. Nasa kabilang hospital naman sya at nagpapagaling habang binabantayan ng mga pulis. Sa oras na maging maayos na ang lagay nito ay sa kulungan na ito dideretso.

“May napansin ba kayong kahina hinala?” Tanong ko sa dalawang tauhan.

“May lalaki ho kaninang nagpupumilit na gustong pumasok. Pero hindi ho namin hinyaan.”

Napakunot ang noo ko. “Sino raw?”

“Hindi ho nya sinabi ang pangalan pero sa tantya ko ay nasa edad bente pataas. Halos magmakaawa na nga ho eh.”

Napatiim bagang ako at may bumangong galit sa dibdib ko. May hinala na ako kung sino ang tinutukoy nya.

“Kanina pa ba?” Kuyom ang kamaong tanong ko.

“Kani kanina lang ho.”

Humugot ako ng malalim na hininga. “Sige, lalabas lang ako. Mag bantay kayong maigi. Kapag nagising si Amira tawagan nyo ko agad.”

“Señorito gusto nyo ho bang samahan ko kayo?” Presinta ng isa kong tauhan.

Umiling ako. “Hindi na, hindi naman ako magtatagal. May sisilipin lang ako.” Ani ko at tumalikod na.

Palinga linga ako habang tinatahak ang hallway. Hindi ko inalintana ang pinaghalong amoy ng gamot at alcohol na nanunuot sa ilong ko. Hanggang sa makarating ako ng parking area at nagbabaka sakaling makita ang taong may kaugnayan sa kriminal na gustong pumatay sa amin.

“Yñigo Alejos.”

Nagtatagis ang bagang na nilingon ko ang tumawag sa akin. Mula sa isang kotse ay bumukas ang pinto at niluwa ang taong kanina pa gustong dapuan ng kamao ko..

---

chapter 29

Yñigo

Nagdidilim ang paningin na parang torong sinugod ko sya at inundayan ng malakas na suntok. Pumalakda sya sa sahig. Hindi pa sya nakakabangon ng hablutin ko sya sa kanyang kwelyo at hinila patayo sabay suntok sa kanyang sikmura. Napaubo naman sya sabay sapo sa kanyang sikmura.  Nanlilisik ang mata at nagtatagis ang bagang na kinuwelyuhan ko sya at halos ibalibag sa pader. Napaigik sya ng tumama ang kanyang likod sa pader. Duguan na rin ang kanyang bibig pero ni katiting na awa ay wala akong naramdaman sa kanya.

“Ang kapal ng apog mong magpakita pa dito pagkatapos ng ginawa ng hayop mong ina.” Nanggagalaiting sabi ko.

“G-Gusto ko lang makita si Amira.” Inuubo ubo pang sabi nya.

“Si Amira. Ang asawa ko. Hayun, muntik nang mag agaw buhay dahil sa kriminal mong ina!” Gigil na asik ko sa kanya at mas idiniin pa sya sa pader. Halos umangat na sya dahil sa higpit ng pagkakahawak ko sa kayang kwelyo.

“Pakiusap.. gusto kong makita si Amira..”

“Wala kang karapatan makiusap at mas lalong wala kang karapatan na makita ang asawa ko!” Pasigaw na sabi ko sabay unday ng suntok sa kanyang mukha. Sumadlak sya sa isang sasakyan at tumunog ito. Dumating naman ang mga security guard ng hospital at nilapitan kami.

Pero bago pa sila tuluyang makalapit ay tinadyakan ko muna sya ng dalawang beses. Nakaharang na ang mga braso nya sa katawan at namimilipit na. Akmang tatadyakan ko sya ulit ng may mga brasong pumigil sa akin.

“Yñigo maghunusdili ka!” Pumigil din sa braso ko si ninong na kadarating lang. “Baka mapatay mo yan.”

“Talagang mapapatay ko yan, kabayaran ng  ginawa ng ina nya kay Amira!” Galit na sikmat ko habang mabibigat ang hiningang pinapakawalan sa galit.

“Hindi nya kasalanan ang ginawa ng ina nya, kaya pabayaan mo na sya.” Ani ninong at sinenyasan ang isang tauhan na tulungan tumayo ang dating kasintahan ng asawa ko. Parang gusto kong magmura.

Pumiksi naman ako sa pumipigil sa braso ko at salubong ang kilay na nilingon ito. Ito pala ang nagmaneho ng sasakyan ni ninong  nung gabing sinugod namin sa hospital si Amira at si inay. Tinanguan lang nya ako at tahimik na namulsa. Tinanguan ko rin sya.

“P-Parang awa nyo na, gusto kong makita si Amira uhuk..” Iniihit pa ng ubo na sabi nya. Sapo sapo pa rin ang nasaktan na sikmura.

Nagpanting naman ang tenga ko sa sinabi niya. Akmang susugurin ko syang muli nang harangan ako ni ninong at binigyan ng nagbabalang tingin.

“Ang mabuti pa umuwi ka na iho.” Sambit ni ninong sa kanya.

“Pero – “

“Sige na, wag ka nang magpumilit.” Pinal na sabi ni ninong sa kanya.

May dumating naman na pulis at pina-aasisst sya ni ninong dito. Dineretso muna sya sa emergency room para malapatan ng lunas.

Bumuntong hininga naman na bumaling sa akin si ninong. Ilang sandali syang hindi nagsalita at nakatingin lang sa akin.

“Kamusta na ang asawa mo?”

Humugot ako ng malalim na hininga. “Nagising na ho sya kanina.”

“Mabuti naman kung ganon.”

“Wala pa ho bang balita kay Don Abel?” Tanong ko.

“Nakaalis na sya ng lalawigan. Pero nakipag ugnayan na kami sa mga katabing lalawigan at nagbaba na ng kautusan ang korte para dakpin sya. Kaya kahit saan sya magpunta ay aarestuhin sya. Wag kang mag alala iho mahuhuli din sya.”

Napatiim bagang ako. Hangga’t hindi sya nahuhuli ay hindi ako makakampante. Humugot ako ng malalim na hininga para pakalmahin ang bumabangon na namang galit sa dibdib ko.

“Sya nga pala, si Jeizhiro Natividad. Ang bagong bodyguard ko dati syang sundalo. Jeiz si Yñigo Alejos inaanak ko at apo ni Señor Arsenio na may ari ng Hacienda Alejos.” Pagpapakilala ni ninong sa aming dalawa ng lalaking pumigil sa akin kanina.

Nagtanguan kaming dalawa at nagdaupang palad.

---

Amira

Pagmulat ko ng mata ay puting kisame agad ang aking nakita. Pinikit pikit ko pa ang mata dahil medyo naguulap pa. Sumusuot pa sa ilong ko ang amoy ng alcohol at gamot. Bumukas ang pinto at pumasok ang nakangiting mukha ng asawa ko.

“Gising ka na pala.” Lumapit sya sa akin at hinalikan ako sa noo bago umupo sa gilid ko. Kinuha pa nya ang kamay ko at kinulong sa malalaking kamay nya.

Nginitian ko naman sya.

“Nagugutom ka na ba?” Malambing na tanong nya.

Tumango naman ako dahil medyo nakakaramdam na rin ako ng gutom. Tumayo naman sya at inalalayan akong umupo. Itinaas pa nya ang ulunang bahagi ng kama ko.

“Sila inay wala pa ba?” Tanong ko.

“Paparating pa lang sila ni itay.” Nakangiting sabi nya at aligaga nang hinanda ang kakainin ko.

Nakangiting pinagmamasdan ko sya sa kanyang ginagawa. Seryosong seryoso sya sa pagsasalin ng kanin sa plato. Pang apat na araw ko na dito sa hospital at bumubuti naman na kahit papaano ang lagay ko. Salamat sa gwapo at butihin kong personal nurse. Hindi sya umalis sa tabi ko, kung umalis man siguro ay saglit lang para magpalit ng damit. Pagtulog ko ay sya ang huli kong makikita at pag gising ko naman ay sya din ang una kong makikita. Wala syang reklamo kahit sa sofa lang sya natutulog o kahit nakayukoyok lang sa gilid ko habang hawak ang kamay ko. Sila inay at itay naman ay palagian ding dumadalaw. Pero hindi sila pwedeng magdamagan dahil parehas silang nagpapagaling pa ng sugat. Doon na rin muna sila sa mansion nanunuluyan habang hindi pa naaayos ang bahay namin at hindi pa nahuhuli si Don Abel. Si ma’am Melissa naman ay nakapiit na sa kulungan. Akala ko ay katapusan ko na ng tamaan ako ng bala. Mabuti na lang at mabait ang Diyos at hindi nya ako pinabayaan pati na rin ang buong pamilya ko. Labis din ang pag alala ko ng malaman kong may sugat din si inay dahil nadaplisan ng bala.

Napabuntong hininga ako. Sana ay matapos na ang gulong ito. Gusto ko ng  tahimik na buhay.

“Ayos ko lang?” Nagaalalang tanong ni Yñigo sa akin. May hawak syang bed table na may lamang pagkain.

Ngumiti naman ako at tumango.

Nilapag nya ang bed table sa hita ko. Inalalayan naman nya ako sa pagkain dahil isang kamay lang ang gamit ko. Hindi ko pa kasi maigalaw ang kaliwang braso ko dahil sumasakit ang sugat ko kapag naigagalaw ko ito.

“Kumain ka na ba?” Tanong ko sa kanya habang ngumunguya.

Umiling naman sya.

Napanguso naman ako. “Kumain ka na rin.”

Ngumiti naman sya. “Oo na po.”

Magkasalo na nga kaming kumakain sa isang plato. Parang kinikiliti ang puso ko na isang plato at isang kutsara lang ang gamit namin.

Pagkatapos naming kumain ay dumating na sila itay at inay na may dalang mga prutas at damit na pamalit ko. Lumabas naman sandali si Yñigo para kausapin ang doctor.

“Kamusta naman ho ang braso nyo nay? Baka magdugo yan kung galaw kayo ng galaw.” Sabi ko kay inay habang pinupunasan nya ng basang bimpo ang mga braso ko.

“Ayos naman na ang braso ko anak. Hindi naman malalim ang sugat. At saka gusto kong alagaan ka. Wala ako sa tabi mo nung inooperahan ka. Alam mo bang labis labis akong nag alala noon. Nakatulugan ko na ang pagdadasal na sana maligtas ka.” Madamdaming sabi nya at hinaplos pa ang pisngi ko.

Ngumiti ako sa kanya at hinawakan ang kamay nyang nasa pisngi ko at bahagyang humilig. “Okay na po ako nay, wag na po kayong mag alala.”

“Naku, halos hindi na nga iyan makatulog ang inay mo sa kakaisip sayo. Eh ako naman ay kampante dahil nasa tabi mo naman si Yñigo. Alam ko kasing hindi ka nya pababayaan.” May pagmamalaki sa boses na singit ni itay habang nagbabalat ng ponkan.

Totoo naman ang sinabi nya. Pakiramdam ko ay ligtas ako basta nasa tabi ko lang si Yñigo. Hindi ko makakalimutan kung paano nya ako protektahan noong paulanan ng bala ang bahay namin.

“Kamusta naman ho kayo sa mansion?”

“Ayos naman kami ni itay mo anak. Medyo namamahay lang. Eto ngang itay mo parang kiti kiti sa likot matulog. Hindi sanay sa malambot na kama at de aircon na kwarto.” Natatawang sabi ni inay.

Napasimangot naman si itay at lumapit sa amin sabay subo sa akin ng isang pirasong ponkan. Hindi ko naman napigilang tumawa habang ngumunguya.

“Ikaw naman Esme, pinapahiya mo ko sa anak natin eh. Baka isipin nya ignorante ako. Sanay lang ako sa matigas na papag natin at electric fan.” Paliwanag pa ni itay.

Inikutan lang sya ng mata ni inay. “Hmmph nag dadahilan ka pa eh.”

“Ikaw talaga Esme. O ito kumain ka na lang nitong orange.” Sabay subo ni itay ng isang pirasong ponkan sa bibig ni inay.

Sinamaan naman sya ni inay ng tingin at pinalo sya sa braso. Tumawa lang sya. Nakitawa na rin ako.

“Baka gusto mong dumugo yang sugat mo sa dibdib Carlitos.” Pagbabanta ni inay sa kanya.

Itinikom naman ni itay ang kanyang bibig. Ako naman ay nagpigil na ng tawa.

“Eto naman di na mabiro.“Hirit pa ni itay. Sinamaan muli sya ng tingin ni inay.

“Eto na nga titigil na. O heto anak kain ka ng kain nitong orange.” Binalingan naman ako ni itay at muling sinubuan ng orange. “Pangit ka bonding ng inay mo.” Pabulong nyang sabi sa akin. Impit naman akong tumawa.

“May sinasabi ka Carlitos?”

“Wala.”

---

chapter 30

Amira

“Aw.” Napaigik ako ng sumakit ang balikat ko nang itaas ko ang kaliwang braso para maisuot ang sleeve ng dress.

“Careful.” Agad naman akong dinaluhan ni Yñigo at tinulungan maipasok ang braso ko sa sleeve.

Nang matugampay na naipasok ang braso ko ay napabuntong hininga naman sya. “Dapat pala yung de tali na lang sa balikat mo yung dress na isusuot mo para hindi mapwersa ang balikat mo.” Aniya na para bang problemadong problemado.

“Ayos na to. Nabigla ko lang igalaw yung braso ko kaya sumakit yung balikat ko.” Sabi ko.

Ngayong araw kasi ang labas ko sa hospital. Hinihintay lang namin ang discharge paper bago umuwi.

Masuyo nya akong hinapit sa bewang at nilapat ang labi sa noo ko. Napahawak naman ko sa kanyang dibdib at napapikit. Hinalik halikan din nya ang buhok ko at hinaplos haplos.

Dumilat ako at tumingala sa kanya. “Bakit? May problema ba?”

Umiling naman sya at ngumiti. “Masaya lang ako makakauwi ka na.”

Ngumiti naman ako. “Naiinip ka na dito sa hospital no.”

Tumawa naman sya. “Hindi sa ganun wifey. Masaya ako makakauwi ka na kasi ligtas ka na. Hindi kasi ako mapanatag kapag nandito ka sa hospital.”

“Ah, akala ko naiinip ka na eh.”

“Hindi ako maiinip sa isang lugar basta ikaw ang kasama ko.” Aniya sabay halik sa tungki ng ilong ko.

Napahagikgik naman ako. “Ang cheesy naman ng hubby ko.”

Kumagat labi sya. “I like it when you call me hubby baby..” Anas nya sabay siil ng masuyong halik sa labi ko. Pumikit naman ako at tinugon ang kanyang halik.

“Ay sorry po!”

Agad ko syang naitulak ng may magsalita. Ang nurse pala na hindi maka tingin sa amin at may hawak na papel. Namula naman ang pisngi ko at sumubsob sa dibdib nya. Narinig ko pa ang pagtawa nya. Hinampas ko sya sa dibdib.

“Sir heto na po ang discharge paper ni Mrs. Alejos.” Sabi ng nurse sabay abot ng papel. Kinuha naman ito ni Austin at tumango tango.

“Thanks Miss.” Nakangiting sabi nya sa nurse.

Tumango naman ang nurse na namumula pa ang pisngi at lumabas. Napasimangot naman ako.

“O bakit ka nakasimangot?”

Bumaba ang nguso ko. “Siguro crush ka nung nurse.”

Kumunot naman ang noo nya. “Sino naman ang may sabi?” Natatawang tanong nya.

“Wala! Eh kasi namumula sya kanina.” Nanghahaba ang ngusong sabi ko.

Tumawa na sya at muli akong hinapit sa bewang. “Uy nagseselos ang misis ko.”

Nag init naman ang pisngi ko at lalong nanghaba ang nguso ko. Natatawang niyakap nya ako at hinalikan sa ulo..

---

Nagkaroon ng kaunting salo salo pagdating namin sa mansion. Todo alalay pa sila sa akin at hindi ako pinapakilos. Nasa mansion din si Mayor Rodolfo kasama ang bago nyang bodyguard. Pagkatapos ng kainan ay nagtipon tipon pa kami sa library ni lolo para pag usapan ang kaso laban kay Don Abel at ma’am Melissa. Nandoon pa rin ang pangamba ko. At alam kong ganoon din sila itay at inay. Hindi ko naman maiwasang makaramdam ng pag alala sa pamilya ng Hermano lalo na at nakakulong ngayon si Ma’am Melissa. Alam kong matinding kahihiyan ang nararanasan nila dumagdag pa ang  ang kumalakalat na balitang kabit ni Ma’am Melissa si Don Abel. Kung gaano man katotoo ang balita na yun ay walang nakaka alam.

“Hangga’t hindi pa nahuhuli si Abel ay manatili muna kayo ni Esme dito sa mansion. Hindi natin alam ang maaaring mangyari sa susunod.” Ani lolo Arsenio sa mga magulang ko.

Tumango si itay at bumuntong naman si inay.

“Ipapaayos ko na rin ho ang bahay itay. Para kapag okay na ho ang lahat ay pwede na kayong bumalik doon. “ Ani Yñigo. 

“Salamat iho. Malaking abala na nga itong dinudulot naming mag asawa sa inyo.” Wika ni itay na may nahihiyang ngiti sa labi.

“Ano ka ba Carlitos. Anong abala? Walang naabala basta tungkol sa pamilya. Isang pamilya na tayo dito.” Sambit ni lolo Arsenio.

“Salamat ho señor Arsenio. Napakabuti nyo ho talaga sa aming pamilya.” Sabi naman ni inay at nahihiya ring ngumiti.

“Kuh wala iyon Esme. Kahit noon pa ay hindi na kayo iba sa akin ni Carlitos. Para ko na rin kayong mga anak. Dapat nga papa na ang itawag nyo sa akin eh.”

Napasinghap naman sila itay at inay. Napakagat labi naman ako.

“Naku hindi naman ho yata namin magagawa yun señor Arsenio. Ano na lang ang sasabihin ng mga anak nyo pa at ng ibang tao sa amin. Baka isipin pa nila oportunista kami.” Bulalas ni itay.

“Wag nyo nang isipin ang sasabihin ng ibang tao. Kahit ano naman ang buti ng isang tao ay may masasabi at masasabi pa rin sila. Wag mo na lang silang pansinin. At isa pa sila Noemi at Cecil naman ay hindi na iba ang turing sa inyo. Halos sabay sabay na kayong lumaki at parang magkakapatid na.” Litanya pa ni lolo Arsenio.

Napahimas naman sa batok si itay.

“Sige na! Hindi ko na kayo pipilitin. Basta wag na kayong mahiya ni Esme sa akin. Kung kailangan nyo ng tulong nandito lang kami ni Yñigo.”

Tumango tango naman si Yñigo at lumingon sa akin sabay ngiti. Humilig naman ako sa balikat nya.

“Pero mas masaya siguro kong may bata na dito sa mansion ano. Nakakamiss na din ang may tumatakbo at maingay na bata. Ano na ang balita sa inyong dalawa, wala pa ba?” Kami naman ang binalingan ni lolo Arsenio. Pati sila inay at itay ay sa amin na din nakatingin.

Naginit naman ang pisngi ko at bahagyang yumuko. Tumawa naman si Yñigo at inakbayan ako.

“Darating din ho tayo dyan lo. Kapag magaling na magaling na si Amira tatrabahuin na namin yan.” Walanghiyang sabi ni Yñigo.

Kinurot ko naman sya sa tagiliran. Napaigik naman sya na ikinatawa lang ng lahat na naroon..

“Ako na dyan Amira. Naku, baka bumuka pa ng tahi mo.” Natatarantang inagaw sa akin ni manang Flor ang kutsilyo.

“Kaya ko naman na manang Flor. Saka gusto kong ako ang gumawa ng meryenda ni Yñigo.” Nakangiting sabi ko.

“Ay sus! Kalambing naman ng batang ere kaya patay na patay sayo si señorito eh. O sya ako na lang ang maghihiwa nitong pipino ikaw na lang magdurog nyang itlog. Basta wag mo lang pwersahin ang kaliwang braso mo baka bumuka yang tahi mo.” Paalala nya sa akin.

“Oho.” Magiliw na sabi ko at inumpisahan na ngang durugin ang itlog sa isang mangkok.

Wala si inay sa kusina at nasa garden house ito para manduhan ang bagong hardinero. So itay naman ay kasama ni Yñigo sa sakahan dahil malapit na ang anihan.

“Wait lang ma’am, wala po si señorito dito.” Nauulinigan kong sabi ng bagong kasambahay na si ate Mona.

Pareho kaming natigilan ni manang Flor at nagkatingin.

“May bisita si señorito?” Tanong nya sa akin.

“Hindi ko ho alam. Sisilipin ko ho.” Ani ko at binitawan ang ginagawa.

Lumabas ako ng kusina at tumungo ng sala. Nakita ko si ate Mona kaharap ang babaeng hinding hindi ko makakalimutan ang mukha. Bakit sya nandito? May kung anong sumundot sa puso ko.

“Ay Amira nandyan ka pala. Hinahanap nya si señorito ayaw naman nyang maniwala na wala dito.” Sabi ni ate Mona.

Nilingon naman ako ng babae at nakataas ang kilay na tiningnan ako mula ulo hanggang paa. Lumapit pa sya sa akin habang may nanguuyam na ngiti.

“Tsk! Unang araw ko pa lang dito sa mansion ang pangit na agad ng bumungad sa akin. Anong ginagawa mo dito? Nangangatulong ka rin?” Nakangising sabi nya sa akin at humalukipkip pa. Halos lumuwa tuloy ang malalaki nyang mga suso sa suot nyang chiffon v neck blouse.

Bago pa ako makapagsalita ay inunahan na ako ni ate Mona. “Hindi po sya katulong dito ma’am. Asawa po sya ni señorito.” Nakangiti pang sabi nya.

Halos malaglag naman ang panga ng babae sa pagkakanganga..

---

Short update lang muna ngayon mga vebs. Bukas naman. 😘

chapter 31

Amira

“What? Ako ba pinagloloko mo?” Asik ng babae kay ate Mona at nakapamewang na dinuro duro sya.

“Naku hindi ho ma’am! Totoo ho ang sinabi ko. Di ba Amira? Asawa ka talaga ni señorito?” Kinalabit pa ako ni ate Mona.

“That’s impossible! Paanong magiging asawa ni Yñigo ang hampaslupang uhugin na ito?”

“Grabe naman kayo ma’am! Ang ganda ganda ni Amira para tawagin nyo lang na uhugin. Kung tutuusin mas maganda pa sya sa inyo. Hindi pa retokada.”

Parang gusto kong takpan ang bibig ni ate Mona.

“Anong sabi mo?” Mataas na boses na sabi ng babae. Namumula na ang mukha nya sa inis.

“Ate Mona!” Hinawakan ko na sa braso si ate Mona.

“Ay sorry po ma’am. Nagsasabi lang po ng totoo.” Aniya sabay tuptop ng bibig.

Napangiwi naman ako sa hitsura ng babae na kulang na lang ay umusok ang ilong at tenga sa inis.

“Kapag nalaman kong pinagloloko nyo kong dalawa. Tatamaan kayo sa akin.” Pagbabanta ng babae at dinuro pa kaming dalawa ni ate Mona.

“Yñigo!”

“Ang kulit, sinabi na ngang wala dito eh.” Pabulong na sabi ni ate Mona.

“Hayaan mo na ate.” Untag ko sa kanya. Baka mamaya marinig pa sya ng babae ay balikan pa sya.

“Ano? Hahayaan mo na lang na harutin ng babae na yan ang asawa mo?”

“Syempre hindi no! May tiwala naman ako kay Yñigo.” Sabi ko habang nakamasid lang sa babae na akala mo ay nasa bundok kung makatawag sa pangalan ng asawa ko.

“Babe! Yñigo! I’m here na! I miss you babe! Yñigo!” Tawag ng babae sa asawa ko.

Parang nagpapanting na ang tenga ko sa pagtawag nya sa asawa ko. Nakakabulahaw na rin sya. Lalo na at nagpapahinga pa si lolo Arsenio. Ang ilang kasambahay ay nakikiusyo na at nagbubulungan. Halata sa mukha nila ang pagka disgusto sa babae.

“Ma’am, wala po sya dito. Nasa sakahan ho sya.” Magalang pang sabi ko.

Salubong ang kilay na nilingon naman nya ako at namaywang. “Puwes puntahan mo at sabihin mo na nandito ako. Tiyak na matutuwa sya kapag nalaman na dumating ako.” Aniya at maarte pang kinumpas kumpas ang kamay.

“Sa tingin ko hindi matutuwa si señorito kapag nalamang nandito ka.” Singit ni manang Flor na lumabas din pala galing kusina.

Ito naman ang binalingan nya. “Anong sinasabi mo dyan tanda?”

Napasinghap ako sa tinawag nya kay manang Flor.

“Ang mabuti pa ay umalis ka na ma’am. Hindi matutuwa ang señor at si señorito kapag nalamang nandito kayo.” Magalang na sabi ni manang Flor at tiningnan pa ako. Sinaway pa nya ang mga kasambahay na magsibalik na sa kanilang gawain.

Pero nagulat kaming lahat ng itulak ng babae si manang Flor. Napasalampak ito sa sahig. Agad naman naming dinaluhan si manang Flor. Nakangiwi sya habang hawak hawak ang balakang.

“How dare you? Who are you ba para pagsalitaan ako ng ganyan. Eh katulong ka lang din naman dito!” Nanggagalaiting sabi ng babae at dinuro duro pa si manang Flor pati na rin kami ng mga kasambahay. “Hoy kayo! Itong tatandaan nyo. Kapag nagpakasal kami ni Yñigo tanggal kayong lahat. Mga walang silbi! Pweh!” Tungayaw nya sabay dura sa sahig na marmol.

Hindi ako makapaniwala sa ugaling pinakikita nya. May tao pa palang ganito. Kunsabagay, may nga tao ngang gaya ni Ma’am Melissa at Don Abel na pumapatay ng tao.

Mariing nagdikit ang labi ko at tumayo. Sumosobra na ang kabastusan nya. Parang binastos na rin nya si Señor Arsenio sa pag dura nya sa lapag.

“Amira.” Tawag sa akin ni manang Flor. Hindi ko syang nilingon at hinarap ang babae.

“O ano pang tinatanga tanga mo dyan. Tawagin mo na si Yñigo at sabihing nandito ako.” Parang siga na sabi nya sa akin.

Humalukipkip naman ako at binigyan sya ng mapang asar na tingin. “Ayoko nga! Sino ka ba? Hindi ka naman girlfriend ni señorito ah!”

Napaawang naman ang labi nya sa inasta ko.

“Aba’t! Nagmamatapang ka na ha! Hindi ka pa siguro nadadala sa ginawa ko sayo noon.” Aniya at dinutdot pa ang noo ko ng hintuturo nya. “Gusto mo uli yatang mapahiya eh!” Sabay tulak nya sa kanang braso ko.

Hindi naman ako nakatiis at malakas syang tinulak. Napasalampak naman sya sa sahig at natukuran pa ng palad nya ang dura nya. Naghiyawan naman ang mga kasambahay sa pangunguna ni ate Mona.

Nandidiri namang tiningnan nya ang laway nyang dumikit sa palad nya. Dali dali syang kumuha ng tissue at pinunasan ang palad nya. Padarag syang tumayo at nanlilisik ang matang binato sa akin ang tissue. Hindi pa ako nakakahuma ng hablutin nya ang buhok ko at iwagwag ang ulo ko. Hinawakan ko naman ang kamay nya at pilit binabaklas.

“Hawakan mo rin ang buhok nya Amira!” Rinig kong buyo ni ate Mona kaya hinablot ko rin ang buhok ng babae. Hindi ako nagpatalo kahit na ba mas mataas sya sa akin. Hinding hindi ko na mapapalampas ang pambabastos nya sa mga tao dito. At hindi ko na rin mapapalampas ang paghahangad nya sa asawa ko.

“Ano bang tinatayo tayo nyo? Awatin nyo!” Ani manang Flor sa mga kasambahay na tila tuwang tuwa pa sa nangyayari.

Napaigik ako ng madiin nyang hawakan ang kaliwang balikat ko at tinulak ako. Nabitawan ko sya at hinawakan ang kumirot kong balikat. Agad naman akong dinaluhan ni manang Flor at ng mga kasambahay.

“Ayos ka lang Amira? Naku, baka dumugo ang sugat mo.” Nagaalalang sabi ni manang Flor at tiningnan ang balikat ko.

“Ako naman ang harapin mo ngayon bruha ka!” Narinig kong sabi ni ate Mona.

At sa isang iglap lang ay sila na ng babae ang magkasabunutan ngayon. Gumulong gulong pa sila sahig. Tuwang tuwa naman ang ilang mga kasambahay at parang nanonood lang ng sabong.

“Ay susmaryosep! Ano bang nangyayari dito?” Dinig kong bulalas ni inay nang mabungaran nya ang dalawang nagpapambuno sa sahig. Muli syang lumabas at tinawag ang mga tauhan na nakabantay sa labas. Pagpasok nya sa loob ay kasunod na nya ang mga ito. Agad nya naman akong nilapitan at nanlaki ang mata nya ng makita ang hitsura ko. “Amira anak, bakit ganyan ang hitsura mo?” Nag aalalang tanong nya at inayos ang nagulo kong buhok. Napansin naman nyang hawak hawak ko ang balikat. “Teka, nasaktan ka ba?” Agad nyang sinuri ang balikat ko. Hindi naman ito nagdugo. Kumirot lang dahil sa diin ng pagkakahawak ng babae.

“Anong kaguluhan to?!”

Lahat kami ay natigilan ng dumagundong ang galit na boses ni lolo Arsenio na nasa puno ng hagdan at inalalayan ng kanyang bagong nurse. Matalim ang tingin nya sa bawat isa sa amin lalo na sa babaeng dumating na ngayon ay hawak na sa magkabilaang braso ng isang tauhan. Magulo ang buhok nya kagaya din ng kay ate Mona na pigil pigil na rin ng ilang mga kasambahay. Lahat kami ay nakatingala lang kay lolo Arsenio na dahan dahan nang bumababa sa hagdan. Agad namang lumapit sa kanya ang babae ng makawala sa hawak ng isang tauhan.

“Lolo Arsenio, pinagtutulungan ako ng mga katulong nyo. Sinaktan nila ako. Heto nga at may mga sugat na ako.” Mangiyak ngiyak pa na sabi nya at pinakita pa ang mga kalmot ni ate Mona sa braso nya.

Tinuktok naman ni lolo Arsenio ang tungkod sa marmol na ikinaigtad naming lahat. Mukhang hindi bumenta sa kanya ang drama ng babae.

“Ano bang ginagawa mo dito babae?” Tanong ni lolo Arsenio sa babae.

“Lolo, Debrah ho ang pangalan ko nakalimutan nyo na. Hinahanap ko ho si Yñigo. K-Kaso yung mga katulong nyo sinalbahe ako.” Aniya na binuntutan pa ng hikbi.

Sumimangot naman kaming lahat. Si ate Mona naman ay minumuwestra pa ang kamay na gigil na gigil na gusto muling sabunutan at kalmutin ang maarteng babae.

“Wala dito si Yñigo. Abala sya sa sakahan ngayon. At bakit mo ba sya hinahanap?” Walang kangiti ngiting hinarap ni lolo ang babae.

“I miss him na po kase. And I know miss na miss nya na rin po ako.” Maarteng sabi ng babae at kunwari pang nagpunas ng luha.

Umirap naman ako sa hangin. Napatingin naman sa akin si inay pati na ang mga kasambahay.

“Hindi ka na dapat pa nag aksaya ng panahon na pumunta dito dahil hindi ka rin maasikaso ng apo ko dahil bukod sa abala sya sa hacienda ay abala din sya sa asawa nya.”

Nag iba naman ang reaksyon ng mukha ng babae. “May asawa na si Yñigo? Imposible!”

Tumango naman si lolo at tumingin sa akin.  Sinenyasan nya akong lumapit sa kanya. Napakagat labi naman ako at tumingin pa kay inay at kay manang Flor. Tumango silang pareho na parang sinasabing lapitan ko na si lolo Arsenio.

Lumapit naman amo kay lolo. Inakbayan nya ako. Nagugulumihanan namang tumingin sa akin ang babae at kay lolo.

“Siguro naman natatandaan mo si Amira. Sya ang asawa ni Yñigo.” Nakangiting sabi ni lolo at tinapik tapik ako sa balikat.

Umiling iling naman ang babae at nakapinta na sa kanyang mukha ang galit. “No! It can’t be. Yñigo is mine! Hindi sya pwedeng mag asawa ng iba lalo na sa uhugin na to lolo!” Halos pasigaw nyang sabi sabay duro sa akin.

“Lower your voice woman! Nasa pamamahay kita kaya kung ayaw mong ipakaladkad kita sa mga tauhan ko matuto kang gumalang sa mga taong narito. Lalo na kay Amira.” Sermon ni lolo Arsenio sa kanya.

Kinagat ko naman ng mariin ang labi ko para pigilan nag sariling belatan sya. Buti nga sayo!

Assumera

ka kasi! Inirapan ko na lang sya.

“No!No! There’s no way na igagalang ko ang  hamapas lupang uhugin na yan. Inagaw nya sa akin si Yñigo. Malandi ka!” Tungayaw nya sabay muling hablot sa buhok ko.

“Aray!” Napaigik ako sa higpit ng hila nya sa buhok ko.

“Bitiwan mo sya!” Saway ni lolo.

May mga lumapit sa amin at pilit hinihiwalay ang nagwawalang babae sa akin.

“Bitiwan mo ang asawa ko!”

May malalaking braso ang yumakap sa akin at nilayo ako sa babae. Nakita ko pa ang pagtulak nya sa babae na muntik ng matumba kung hindi lang nasalo ng isang tauhan. Inayos ko ang buhok ko at tumingala. Nagaalalang mukha ni Yñigo ang nabungaran ko. Inayos nya rin ang magulong buhok ko.

“Ayos ka lang?” Paanas na tanong nya.

Tumango naman ako sabay ngiwi at sapo sa balikat kong bahagyang kumirot. Napamura naman sya at sinuri ang balikat kong may gasa pa. May kaunti nang dugong bumakas sa gasa. Napakagat labi naman ako ng makita ang madilim nyang mukha. Napalunok ako.  Ngayon ko lang nakita ang ganitong mukha nya. Nakakatakot..

---

Thank you sa mga comments at votes nyo. Naaapreciate ko yun lahat. Bukas ulet! 😘❤️

chapter 32

Amira

Nakatangang pinagmamasdan ko lang si Yñigo na galit na galit na mariing hawak sa braso at halos kaladkarin ang babae palabas ng mansion.

“Aray babe, n-nasasaktan ako!” Nakangiwi at mangiyak ngiyak nang sabi ng babae.

“Shut up! Matagal na akong nagtitimpi sayo. Hinding hindi ko na mapapalampas ang pananakit mo sa asawa ko!” Bulyaw nya sa babae.

Namutla naman ang babae.

“Y-Yñigo.” Tawag ko sa kanya. Nagalala ako baka kung ano ang gawin nya sa babae. Nakakatakot kasi ang galit na nakikita ko sa mukha nya.

“Stay there baby.” Aniya nang sinulyapan ako.

“Pero – “

“Hayaan mo sya iha, alam ni Yñigo ang ginagawa nya.” Anang lolo Arsenio.

Napakagat labi na lang ako. Lumapit naman sa akin si inay at inabutan ako ng isang basong tubig. Agad ko naman iyon ininom para mabawasan ang kaba sa dibdib ko.

“Mabuti na lang at wala ang itay mo.” Ani inay.

Mabuti na nga lang talaga. Kung hindi baka mas lalo pang lumaki ang gulo.

“Hay naku! Dapat nga nandito si Mang Carlitos para nahati sa dalawa ang imapaktitang babaeng yun.” Segunda ni ate Mona habang inaayos ang nagulong buhok.

“Magtigil ka nga! Imbis na umawat ka kanina nambuyo at nakisali ka pa.” Sita sa kanya ni manang Flor. Ngumuso na lang sya.

Napabuntong hininga na lang si lolo Arsenio.

“Yñigo wag mong gawin sakin to please!” Dinig kong sigaw ng babae. Akmang maglalakad ako para lumabas ng pigilan ako ni inay sa braso.

“Dito ka na lang. Hayaan mo na sila labas.” Wika ni inay.

Maya maya ay pumasok na si Yñigo na madilim pa rin ang mukha. Kasunod nya ang dalawang tauhan.

“Ayoko nang maulit to sa susunod nagkakaintindihan ba tayo? Kapag naulit pa ito ibabalik ko na kayo sa agency nyo.” Maawtoridad na sabi nya sa mga tauhan.

“Yes sir, pasensya na po ulit.” Hinging paumanhin naman ng dalawang tauhan at lumabas na.

Lumapit naman sya sa akin at hinapit ako sa bewang sabay halik sa noo ko.

“Sana naman ay hindi na bumalik ang babaeng yun dito. Stress lang ang hatid nya sa mga tao dito.” Wika ni lolo Arsenio.

“Wag kayong mag alala lo hindi na yun babalik dito. Pinahatid ko na sya sa mga tauhan sa airport at pinasiguro kong makakasakay sya ng eroplano pabalik ng Maynila.” Mariing sabi nya.

“Mabuti naman kung ganon.”

Seryoso ang mukhang binalingan nya naman ako. “Dadalhin kita sa hospital baka bumuka yang sugat mo kaya nagdugo.”

Magpoprotesta na sana ako pero mahigpit na nyang hawak ang kamay ko at inakay na ako palabas ng mansion..

---

Pabalik  na kami ng mansion galing hospital. Seryoso pa rin ang mukha nya at walang kakibo kibo. Nagsusungit nga sya kanina sa mga nurse habang inaasikaso ako. Ako na lang tuloy ang nahihiya at humingi ng paumanhin.

Hinawakan ko ang kamay nyang  nakapatong sa kaliwang kamay ko at pinaglaruan ang mga mahahaba at malalaki nyang daliri. Narinig ko naman ang pagbuntong hininga nya kaya nag angat ako ng tingin. Lumingon naman sya at tipid akong nginitian. Ngumuso ako. Tumaas naman ang gilid ng labi nya.

“Problem?” Tipid na tanong nya.

Tumango ako.

Kumunot naman ang noo nya. “What?”

“Nakakatakot ang mukha mo.” Sabi ko sabay kagat labi.

“Huh?” Tila naguguluhan sya.

“Sabi ko nakakatakot ang mukha mo, sobrang seryoso.”

Ngumisi sya. “Natatakot ka ba sa akin?”

“Medyo, naalala ko kasi ang mukha mo noong galit na galit ka sa akin dati kasi dinrawingan ko yung mga papeles mo. Tingin ko nga sa’yo nun monster eh.” Nangungusong sabi ko.

Napabuntong hininga naman sya at binitawan ang kamay ko sabay kamot sa batok. Agad din naman nyang binalik ang kamay sa akin at nilingon ako na may pagsisisi sa mukha.

“Naalala mo pa pala yun.” Tila nahihiyang sabi nya.

“Oo naman! Isa yun sa mga alaala ko sayo na di ko makakalimutan kahit tumanda na ko. Nakakatakot ka kaya nun! Ang bait bait mo tapos biglang ang sungit sungit mo. Akala ko nga kakain mo ko ng buhay eh.”

Napangiwi naman sya sa mga sinabi ko. Pero agad din napalitan ng ngisi ang ngiwi nya. “Pero bakit ngayon kapag kinakain kita hindi ka naman natatakot. Nasasarapan ka pa nga eh.”

Naginit ang pisngi ko sa sinabi nya. “B-Bakit napunta dyan ang usapan?” Nauutal kong sabi.

“Ewan ko. Ikaw ang nagumpisa eh.” Tatawa tawang sabi nya.

Ngumuso na lang ako at humalukipkip sabay iwas ng tingin sa kanya dahil paniguradong pulang pula na ang pisngi ko.  Kinuha naman nya ang kamay ko at dinala sa labi nya at pinupog ng halik. Para namang may nagrarambulang daga sa dibdib ko sa lakas ng pintig nito..

Two weeks later..

“Sigurado ka na ba baby? Wala ka ng idadag?” Seryosong tanong ni Yñigo sa akin habang kaharap namin ang wedding planner. Napagdesisyon na kasi namin na planuhin na ang kasal habang hindi pa pasukan. Simpleng kasal lang naman ang gusto ko. Pero ang gusto ni Yñigo ay bongga na agad ko namang tinutulan. Hindi ko naman pinangarap ang magarbong kasal. Basta kaharap ko lang sa dambana ang lalaking mahal ko saksi ang mga importanteng tao sa buhay ko ay sapat na.

Tumango tango naman ako at nakangiting hinarap ang wedding planner. “Kailan ako masusukatan ng wedding gown?” Excited na tanong ko. 

“Next week ma’am, pagbalik namin dito ay kasama na namin ang designer.” Nakangiting sabi ng babae.

“Mukhang excited ka ng magsuot ng wedding gown.” May nanunuksong ngiti na sabi ni Yñigo ng maiwan na lang kaming dalawa dito sa library.

“Syempre! Once in a lifetime lang kaya yun para sa aming mga babae.” Nakangusong sabi ko.

Natatawang kinabig naman nya ako at hinalikan sa sentido. “Excited din akong makasal sayo sa simbahan Amira.” Anas nya sa tenga ko sa pagitan ng paghalik.

Tiningala ko naman sya at inabot ang magaspang nyang pisngi at matamis na ngumiti. “Ako rin.”

Bumaba ang mukha nya at sinakop ang labi ko. Tinugon ko ang kanyang magaan na halik hanggang sa unti unting naging mapusok. Pumihit ako at kumandong paharap sa kanya. Halos wala nang hangin ang makakaraan sa sobrang dikit ng aming katawan. Hinapit pa nya ako lalo sa ilalim ng puwitan. Ramdam ko na rin ang katigasan nyang bumubundol sa gitna ko.

“Hmm..” Daing nya ng bahagya kong kagatin ang labi nya.

Hinawakan ko pa sya sa batok para mas mapalalim pa ang halik. Mabuti na lang ay pagaling na ang sugat ko sa balikat.

“Hmm wait baby..” Anas nya at bahagyang hiniwalay ang labi sa akin at parehas kaming naghahabol ng hininga.

Kumunot naman ang noo ko. “Bakit?”

May pilyong ngiti ang sumilay sa labi nya sabay kagat. “Baka may biglang pumasok.. sa kwarto na lang tayo.” Nanghihibong suhestiyon nya.

Napakagat labi naman ako at naexcite. Tumango ako at tumayo na mula sa kandungan nya..

“Ohh nghh Yñigo!” Daing ko habang mabilis na nagtataas baba sa kandungan nya.

Damang dama ko ang kalakihan nya sa loob ko. Pero nasanay na rin ako. Tinukod ko pa ang kamay sa matigas nyang tiyan para doon kumuha ng suporta. Panay din ang pakawala nya ng ungol at daing.

“Ughh fuck baby! Yes faster! Ohh shit! Ahh!”

Mura nya ng sinabayan ko ng giling ang pagtaas baba ko. Nang mangawit na ang mga hita ko ay pumirmi na lang ako at iginiling giling na lang ang balakang ko. Humigpit naman ang hawak nya sa aking balakang. Mas binilisan ko pa ang paggiling dahil nararamdaman kong malapit na ulit akong labasan. Nararamdaman ko na rin ang paglaki nya sa loob ko tanda na malapit na rin syang labasan. Hanggang sa parehas nang nanigas ang aming katawan kasabay ng pagbulwak ng aming katas sa loob ko.

Hinihingal at pagod akong dumapa sa ibabaw nya. Dinig na dinig ko ang malakas na tibok ng puso nya. Para silang nagpapaligsahan ng puso ko.

Hinalik halikan nya ang ulo ko kasabay ng paghaplos sa buhok ko. Ako naman ay nilalaro ng daliri ang mga balahibo nya sa dibdib.

“I love you Amira. You are the best thing that ever happened to me.. I love you so much my baby..” Madamdaming anas nya.

Tumingala ako sa kanya at ngumiti. Hinaplos ko ang gilid ng mapupungay nyang mga mata.

“I love you too Yñigo.. ikaw lang wala nang iba..”

Ngumiti naman sya na umabot pa sa kanyang mata. Muli nya akong pinaulanan ng halik sa mukha at sa buhok..

Sarap na sarap ako sa kinakaing manggang hilaw habang sinasawsaw sa asin na may paminta at sili.

Asim na asim naman sila inay at manang Flor sa akin.

Pagpasok ko kasi dito sa kusina kanina ay gutom na gutom ako. Hindi kasi ako nakakain ng marami kaninang tanghali dahil parang wala akong gana. Nakita ko naman ang mangga na binabalatan ni ate Mona. Naglaway ako kaya humingi na rin ako. Hiningi daw nya ito sa dumaang magsasaka kanina. Hindi ko na nga mabilang kung nakakailan na nga ako. Samantalang si ate Mona ay isa pa lang ang nakakain ay suko na sa asim. Ang sarap sarap kaya!

“Anak baka sumakit na ang tiyan mo nyan.” Nakangiwing sabi ni inay.

“Hindi po yan nay.” Nakangiting sabi ko na ang buto naman ang nilantakan ko.

Natawa pa ako sa hitsura ni manang Flor na halos hindi na maipinta ang mukha.

“Daig mo pa ang naglilihi Amira. Sabihin mo nga sa amin ng inay mo. Buntis ka na ba?”

“Ho?” Natigilan naman ako sa pagnguya dahil sa sinabi ni manang Flor. Pati si inay ay natigilan din..

---

chapter 33

Amira

Natawa na lang ako sa sinabi ni manang Flor.

“Kumain lang ng mangga buntis na? Kayo ho talaga manang Flor.” Umiling iling na sabi ko. “At saka paborito ko ho talaga ang manggang hilaw lalo na kung ang sawsawan ay bagoong. Nakaka isang kilo nga ako sa isang upuan lang. Di ba nay?” Binalingan ko pa si inay.

Tumango tango lang si inay at bumuntong hininga.

“Ah akala ko buntis ka na eh, sayang naman.” May himig panghihinayang na sabi ni manang Flor.

“Darating din ang mga bata dyan, mag antay antay lang tayo.” Ani inay at hinarap na ang naudlot na gawain.

Bahagya naman akong natigilan ng maisip ang sinabi nila. May umusbong na excitement sa puso ko sa isiping mabubuntis ako at magkakaanak.

Wala sa sariling napangiti ako at tinuloy ang pagkain ng mangga..

“Excited na ko sa kasal mo accla. Hindi ko lang bet na hindi ako maggagown. Bastos ka  talaga sa akin kahit kelan. Sana man lang naisipan mong ilagay ako sa bridesmaids.” Ani Tonio na tumitirik tirik pa ang mga mata.

Nginisihan ko naman sya. “Shunga! Hindi mo ba naisip na puro lalaki ang kasama mo. Malay mo may mabetan ka.” Panunulsol ko pa.

Nagliwanag naman ang mukha nya at hinampas ako sa braso. Napangiwi naman ako at sinabunutan ko sya.

“Aray ko naman señorita!” Angal nya.

Inirapan ko sya. Ang bigat ng kamay ng baklang to.

“O ano, may masasabi ka pa?”

“Wala na! Ang clever mo talaga accla, naisip mo pa yun.” Nasisiyahan ng sabi nya at parang inasinan na bulateng kinikilig kilig pa. “Kaya mahal na mahal kita accla!” Sabay yakap pa nya sa akin at humilig pa sa balikat ko.

Muli ko syang nginisihan at umiling iling na lang.

“Ehem!”

Halos sabay naming nilingon ang tumikhim.

Ngumiti ako ng makita si Yñigo na pumasok ng gazebo. Matiim ang tingin nya sa aming dalawa ni Tonio. Bumitaw naman ang kaibigan ko sa pagkakayakap sa akin pero nakadikit pa rin.

“Magandang hapon ho señorito.” Nakangiting bati ni Tonio sa kanya.

Tumango naman si Yñigo. “Masyado ka yatang madikit sa asawa ko Tonio.” Seryosong sabi nya sa kaibigan ko.

“Naku ganito ho talaga kami ni accla – este Amira kahit noon bata pa kami. Hindi kami mapaghiwalay. Sabay pa nga kaming naliligo noong bata pa kami eh.” Daldal ni Tonio.

Naniningkit naman ang mata nya sa sinabi ng kaibigan ko. “Sabay kayong naliligo?” Malakas na boses na tanong nya.

Napaigtad naman si Tonio sa tabi ko.

Halos hindi naman maipinta ang mukha ni Yñigo at salubong ang kilay na tiningnan ako.

“O-Oho señorito, pero mga maliliit pa kami noon.” Ninenerbyos na sagot ni Tonio.

Tinaasan ko naman ng kilay si Yñigo. Problema nito? Nag iba na ang ekspresyon ng mukha nya.

Lumapit naman sya sa akin at naging maaliwalas na ang kanyang kanina ay madilim na mukha. Yumuko sya at hinalikan ako sa noo.

“Aalis ako baby. Pupunta ako sa kabilang bayan.” Malambing na paalam nya sa akin.

Bahagya naman akong napasimangot na aalis na naman sya. Nitong mga nakaraang araw kasi ay mabilis ko syang mamiss. Gusto ko syang laging nakikita at naamoy.

“Mabilis lang ako.” Sabi pa nya sa akin na nangingisi na dahil sa reaksyon ng mukha ko. Pinisil pa nya ang baba ko.

Tumango na lang ako. Siguro ay pupuntahan nya ang bagong supplier. Ngumiti ako at hinaplos ang pisngi nya. “Basta mag iingat ka at wag kang magpapagabi.”

Pilyo naman syang ngumiti sa akin. “Opo.”

Binalingan naman nya si Tonio sa tabi ko. “Konting distansya Tonio pare.” Mariing sabi nya sabay tapik sa balikat ni Tonio na ikinaigtad nya.

Sinundan pa namin sya ng tingin ni Tonio habang pabalik ng mansion. Nang wala na sya sa aming paningin ay pumalatak si Tonio ay nagpapadyak pa.

“Kainis naman si señorito. Tinawag talaga akong pare at ang mas nakakainis pa mukhang pinagselosan pa ako. Nakakadiri ha! Mas maganda kaya ako sayo.” Maarteng sabi nya.

“Saan banda?” Nakataas ang kilay na tanong ko sa kanya.

“Tse! Pangit nyong ka bonding ni señorito. Bagay nga kayo.” Ganting irap nya sa akin at  dumistansya ng kaunti.

Napangiti naman ako sa sinabi nyang bagay kami ni Yñigo.

“Ay nga pala may ichichika ako. Alam kong hindi mo pa alam to.” Dumikit sya uli sa akin.

“Ano na naman?” Hindi ko interesadong tanong.

“Alam mo bang buntis na si Suzette?”

Natigilan ako sa sinabi nya.

“Sigurado ka?”

“Oo no, nakita ko kaya sya kasama ang mommy nya sa bayan nung isang araw. Halata na nga ang tiyan nya eh. Mukhang nagpa check up. Nakita ko nga rin si Alvin.”

Hindi ako naka imik at nakatingin lang sa kanya habang nagkukwento sya.

“Alam mo matagal na ngang tsismis yan sa gc namin eh. Akala ko nga tsismis lang talaga yun pala totoo. At ayon na nga sa nasagap kong tsimis, mukhang ikakasal na rin sila.” .

Mariing naglapat ang labi ko. Dapat pa ba akong maapektuhan? Pinakiramdaman ko ang sarili ko. Siguro inis na lang dahil sa ginawang panloloko sa akin ni Alvin. Panghihinayang na rin dahil sinira nya ang tiwala ko sa kanya.

“Eh di maganda. Atleast pinanagutan nya si Suzette at hindi tinakbuhan.” Balewalang sabi ko.

Matiim naman syang tumingin sa akin na parang sinusuri ang reaksyon ko. “Yun lang ang sasabihin mo?”

“Bakit ano ba dapat?”

Nagkibit balikat sya. “Ewan ko.”

Bumuntong hininga naman ako. “Hindi naman nakakapagtaka na mabuntis si Suzette. Matagal na nilang ginagawa yun. At saka wala na akong pakialam dun. May asawa na ako at ikakasal ulit. May kanya kanya na kaming buhay. At sana lang magbago na si Alvin dahil magkakaanak na sya.”

Tumango tango sya sa sinabi ko. “Tama ka dyan accla. At saka isa pa mas gwapo at yummy naman si señorito. Mas mayaman pa. Who you yang Alvin na yan. Bagay nga sila ni Suzette.”

Hindi na lang ako nagkomento sa sinabi nya at inaya na lang syang maglakad lakad sa bukid dahil hindi na mataas ang araw. Nanguha pa kami ng bunga ng mangga at nilantakan sa mansion..

“Hmmph!” Inalis ko ang braso ni Yñigo na nakapulupot sa akin at agad na bumangon. Mabilis akong tumakbo ng banyo at sumuka sa inidoro.

“Baby, are you ok?” Nag aalalang tanong ni Yñigo habang hinahagod ang likod.

Hindi ako makasagot dahil parang binabaligtad ang sikmura ko. Halos nailabas ko na ang lahat ng kinain ko kaninang hapunan.

Nang matapos ako ay hiningal pa ako. Inalalayan naman nya akong magmumog sa sink.

“Shit, ang putla mo ah. Dadalhin kita sa ospital.” Aniya na bakas sa mukha ang pagkabahala.

Umiling naman ako. “Hindi na, baka hindi lang ako natunawan.” Hinang hina na sabi ko.

Bumuntong hininga sya. “Sigurado ka?”

Tumango ako. “Pahingi na lang ako ng maligamgam na tubig please..” Malambing na pakiusap ko.

“Okay.” Hinalikan pa nya ako sa ulo at lumabas ng banyo.

Naghilamos na rin ako ng mukha pagkatapos ay lumabas ng banyo. Hinang hina na umupo ako sa kama at sumandal sa headboard. Kinuha ko naman ang remote at hininaan ang tv. Wala pang ilang minuto ay bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok si Yñigo na may dalang baso ng maligamgam na tubig kasunod si inay na bakas ang pagalala sa kanyang mukha.

“Baby heto na ang tubig.” Ani Yñigo at inabot sa akin ang baso.

Nakatingin lang sila sa akin ni inay habang umiinom ako ng tubig. Guminhawa naman ang lagay ng sikmura ko ng masayaran ng maligamgam na tubig. Nilapag ko ang baso sa night stand. Lumapit sa akin si inay.

“Ayos ka lang ba Amira anak?” Nagaalalang tanong nya.

Tumango naman ako. “Ayos lang ho ako inay. Hindi lang ho ako natunawan.”

Matiim akong tiningnan ni inay na parang sinusuri.

Lumapit si Yñigo sa akin at hinaplos haplos ang buhok ko. “Ayaw mo ba talagang dalhin kita sa hospital?”

Tiningala ko sya. “Hindi na.”

“Kelan ang huling regla mo Amira?” Biglang tanong ni inay.

Halos sabay pa namin syang nilingon ni Yñigo. Hindi ko inaasahan ang tinanong nya. Nag isip naman ako. Kelan ba ang huli kong regla? Noong isang buwan pa at hindi pa ako dinadatnan ngayong buwan. Delayed ako ng halos isang buwan. Ngayon lang nangyari ito dahil regular naman ang regla ko.

“Noong nakaraang buwan pa ho inay.”

“At hindi ka pa dinadatnan hanggang ngayon?” Paniniyak nya.

Umiling uling ako. May bumundol namang kaba sa dibdib ko.

Bumuntong hininga si inay at salitan kaming tiningnan ni Yñigo. “Sa tingin ko kailangan mo nang magpacheck up anak.”

“I told you baby, kailangan mong magpa check up baka kung ano na yan. Ang putla putla mo oh.” Wika ni Yñigo.

Hindi ko sya nilingon at nakatingin lang kay inay. Para kasing may gusto syang ipahiwatig.

“Baka kasi, buntis ka na.”

“Ho? Buntis si Amira?” Bulalas ni Yñigo sa tabi ko.

---

Isang update lang muna ngayon mga vebs. Author nyo pagod na. Katatapos lang kasi maglaba. 😁 Alam ko bitin, sinadya ko talaga yan. Bukas ulet. 😘♥️

chapter 34

Amira

Natigilan ako sa sinabi ni inay at mas kumalabog sa kaba ang dibdib ko. Galing na mismo sa kanyang bibig ang kanina pa umuukilkil sa isip ko.

“Hindi pa naman sigurado iho. Pero pwede naman kayong mag pregnancy test para nakumpirma natin at bukas makapag pa check up na kayo.” Suhestyon ni inay sa amin.

Umupo naman sa harap ko si Yñigo at hinawakan ang aking kamay. May nabanaag akong kakaibang kislap sa mga mata nya. Pagkasabik.

“Baby ok lang ba kung mag pi-pregnancy test ka? Para lang makasiguro tayo?” Tila excited pang sabi nya.

Napakagat labi ako at tumingin pa kay inay. Tumango naman sya sa akin na parang sinasabing ako ang bahala. Parang bigla rin akong naexcite.

Tumingin akong muli kay Yñigo. Mapupungay ang kanyang mga matang nakatingin sa akin na naghihintay ng sagot ko.

Tumango ako.

Ngumiti sya at hinalik halikan ako sa noo bago tumayo. “Lalabas lang ako, bibili ako ng pregnancy test. Inay kayo ho muna ang bahala sa asawa ko.” Pagkasabi nun ay mabilis na syang lumabas.

Umupo naman si inay sa harap ko at inipit ang buhok ko sa likod ng tenga. “Mukhang excited ang asawa mo.”

Napakagat labi ako. Maging ako man ay excited din. Pero may agam agam pa rin sa sa akin.

“Paano kung.. hindi naman nay?” Kinakabahang tanong ko.

“Eh di subukan nyo uli. Bata ka pa naman at malusog pa.” Nakangiting sabi ni inay. Mukhang sya ay excited din.

“Gusto nyo na rin bang magka apo nay?” Tanong ko sa kanya.

“Aba’y oo naman! Nakakamiss din mag alaga ng bata. Sana kung babae ay kamukha mo, kung lalaki naman kamukha ng asawa mo.”

“Wala pa nga nay eh.” Nagiinit ang pisnging sabi ko.

“Hmm..pero malakas ang kutob ko meron na yan. Ang lakas ng pintig ng pulso mo dito oh.” May sinalat sya sa parte ng ibaba ng leeg ko. 

Napangiti ako at sinalat na rin ang parteng iyon..

Agad na lumapit sa akin si Yñigo pagbukas ko ng pinto ng banyo. Bakas ang excitement at pagalala sa mukha nya. Nasa loob na rin ng kwarto namin sila itay at lolo Arsenio pati na rin ang mga kasambahay na nag hihintay ng magandang balita. Gaya ni Yñigo ay bakas din sa mukha nila ang excitement.

“What happened baby?” Halos natataranta pang tanong ni Yñigo.

Napakagat labi ako at halos nanginginig ang kamay kong inabot sa kanya ang PT. Kinuha naman nya ito sa kamay ko at tiningnan.

Bahagyang napaawang ang labi nya at nanlalaki ang matang tumingin sa akin pati na rin sa lahat ng naroon.

“Ano? Ano nang resulta iho?” Nasasabik ding tanong ni lolo Arsenio.

Si itay at inay ay magkahawak pa ang kamay na nakatingin din sa amin ni Yñigo. Naluluha pa ang mga mata ni inay.

Maya maya pa ay sabay sabay kaming napatili ng bigla na lang bumagsak sa sahig si Yñigo.

“Yñigo!” Sigaw ko at agad syang dinaluhan.

Lumapit na rin sila inay at ilang mga kasambahay. Abot abot ang kaba ko. Tinapik tapik ko ang kanyang pisngi para magising sya. Hinawakan ko pa ang pulsuhan nya. Malakas naman ang pulso. Umuklo din si Manang Flor at hinawakan din si señorito. Kinuha nya ang PT sa kamay nito at tiningnan. Nanlalaki ang mata nyang tumingin sya sa akin. Nginitian ko naman sya.

“Anong nangyari sa apo ko?” Nagaalalang tanong ni lolo Arsenio nang lumapit sa amin.

“Ayos lang ho si señorito señor, hinimatay lang.” Ani Manang Flor.

“Aba’y bakit?”

“Kasi ho buntis na si Amira.” Masayang sabi ni Manang Flor.

Napasigaw naman sa tuwa si lolo at si itay kasabay ng hiyawan ng mga kasambahay. Si inay naman ay tuluyan ng naluha sa galak. Parang may victory party na nga ang nagaganap sa loob ng kwarto namin dahil nagkakasiyahan na sila. Nakalimutan na si Yñigo na wala pa ring malay sa sahig.

“Yes! Magkakaapo na ako!” Masayang masaya na turan ni itay at niyakap pa si inay.

Tumayo naman ako at natatawang pinagmamasdan sila na animo ay nanalo sa isang patimpalak.

“Naku Amira, sana babae ang anak mo at kamukha mo.” Masayang sabi ni ate Mona na sinegundahan naman ng ibang kasambahay.

“Pero mas gusto ko lalaki para may dadala ng apelyido ko.” Sabat naman ng nakangiting si lolo Arsenio.

“Ako rin gusto ko rin ng lalaki. Aba! Matagal ko ng pangarap na magkaroon ng lalaking anak.” Masayang segunda rin ni itay.

“Sana kambal na lang, isang lalaki at isang babae. Para mas masaya.” Hirit naman ni Manang Flor.

“Kahit ano pa yan, basta malusog.” Nakangiting sabi ni inay at tumingin sa kin. Hinaplos nya ang pisngi ko. “Masaya ako para sa’yo anak.” Naluluhang sabi nya.

“Baby..”

“Ay gising na si señorito!” Bulalas ni ate Mona. Kaya napatingin kaming lahat kay Yñigo na nakabangon na at maluha luhang nakatingin sa akin.

Kinabig nya ako at niyakap ng mahigpit. Narinig ko pa ang pagsinghot nya. Umiiyak ba sya?

“M-Magiging daddy na ko..” Pumipiyok pa na sabi nya.

Natahimik naman ang lahat at nakangiting nakatingin sa amin. Naluha na rin ako sa tuwa. Hinagod hagod ko ang likod ni Yñigo. Ramdam ko ang tuwa nya dahil buntis ako.

“Thanks baby.. thank you so much for making me happy. I love you..” Anas nya sa tenga ko sabay pupog ng halik sa ulo ko. “I promise, I’ll take care of you and our baby..”

Ilang sandali pa kaming magkayakap lang habang mga nakangiting nakatingin lang sa amin ang lahat ng naroon. Hanggang sa napagpasyahan nilang lumabas na lang sa kwarto namin para mabigyan kami ng privacy.

Nag angat sya ng ulo at kinulong ang mukha ko sa malalaki nyang kamay at pinaghahalikan ako sa mukha. Ang huling lapat ng labi nya ay sa labi ko na nagtagal pa.

“Bukas na bukas din magpapa check up tayo.” Aniya na bakas ang excitement sa boses nya.

Tumango ako sabay angat ng kamay at pinahid ang luha nyang gumuhit sa kanyang pisngi. Ito na siguro ang pinaka magandang blessing na natanggap ko sa buong ko, ang baby namumuo pa lang sa tiyan ko at ang lalaking nasa harap ko na walang sandaling hindi pinaparamdam kung gaano nya ako kamahal..

---

“Doc kelan ho pwedeng malaman ang gender ng baby namin?” Excited na tanong ni Yñigo na mahigpit ang hawak sa kamay ko habang nagsusulat si doctora ng reseta.

“Mga 5 months po mister maaari ng malaman ang gender ng baby. Pero depende pa rin sa posisyon ng baby sa tiyan ni misis.” Nakangiting sabi ng doctora at inabot sa kanya ang reseta. Binilinan pa kami ng doctor na buwan-buwan magpa konsulta para mamonitor ang baby ko.

Pagkabayad namin ay lumabas na kami ng clinic at dumiretso sa isang sikat na fast food chain. Bigla kasing parang gusto kong kumain ng fried chicken at spaghetti at syempre ng mangoe pie. Habang hinihintay ang order ay para na akong naglalaway maisip ko pa lang na sasayad ang mangoe pie sa dila ko.

Lumingon ako kay Yñigo ng tumunog ang cellphone nya. “Baby, labas lang ako sandali. Sagutin ko lang to.” Paalam nya sabay tayo at halik sa ulo ko.

Nakangiti naman ako habang hinihintay sya at ang order.

“Amira.”

Nilingon ko ang pamilya na boses na tumawag sa akin. Nawala ang ngiti ko ng makita sya.

“Alvin.” Mahinang usal ko sa pangalan nya. Kapansin pansin na nangayayat sya. Parang bigla akong naawa sa kanya. Alam kong hindi biro ang pinagdadaanan ng pamilya nya ngayon.

“Babe, ano bang ginagawa mo dyan. Tara na!” Nilingon ko ang babaeng parang naiirita na.

Si Suzette na halata na ang umbok ng tiyan at bahagyang nagkalaman. Inirapan pa nya ako. Hindi ko na lang sya pinansin. Ilang sandali pang nakatutok lang mga mata ni Alvin sa akin. Kakaiba ang kislap ng mata nya na nakikita ko. Parang lungkot at pananabik. Naputol lang ang titig nya ng hablutin ni Suzette ang braso nya.

“Tara na nga sabi eh!” Asik ni Suzette at binigyan pa ako ng matalim na tingin bago nya hinatak palabas si Alvin.

Sinundan ko na lang sila ng tingin. Ilang sandali pa silang nagkatitigan ni Yñigo na pabalik na rin dito sa loob. Kita ko ang pagdilim ng mukha nya at pagtiim ng bagang.

“Ma’am, heto na po ang order nyo.”

Nilingon ko ang crew na nakangiting nilapag ang tray na may laman ng inorder ko. Nakangiting nagpasalamat ako sa kanya. Una kong kinuha ang spaghetti at isang pirasong hita ng fried chicken. Panay lunok na ako ng laway.

Nag angat ako ng tingin ng maupo na sa harap ko si Yñigo na madilim pa rin ang mukha. Nilapag ko sa harap nya ang spaghetti.

“Kinausap ka ba ng gagong yun?” Mahina pero mariin nyang tanong sa akin. Nahihimigan ko pa ang inis sa boses nya. Alam ko naman kung sino ang tinutukoy nya.

“Hindi, maliban sa tinawag lang nya ang pangalan ko. Galit ka ba?” Tanong ko sa kanya na parang balewala lang sa akin ang dilim sa mukha nya. Hindi na nga ako nakakaramdam ng takot eh.

Bumuntong hininga namin sya. “Bakit hindi naman ako magagalit? Kasalanan ng ina nya ang nangyari sayo tapos may mukha pa syang humarap sayo.” Naiinis na sabi nya.

Kumagat muna ako ng fried chicken pagkalunok ko ng spaghetti. “Gaya nga ng sabi mo, kasalanan ng ina nya hindi nya. Kaya wag ka ng masyadong magalit sa kanya. O baka naman nagseselos ka?” Panunudyo ko sa kanya sabay taas ng kilay.

Matiim naman nya akong tinitigan habang ngumunguya ako. Mukhang natumbok ko ang mas kinaiinisan nya. Lihim akong napangiti.

“Wag ka nang magselos. Kita mo naman buntis na yung kasama nya at balita ko ikakasal na rin sila. Kaya wala nang dahilan para magselos ka. Buntis na nga rin ako eh. Sige ka, baka maging pangit ang hitsura ng baby natin kapag nakasimangot ka. Mukhang ikaw pa naman ang pinaglilihian ko” Ani ko.

Bumuntong hininga naman sya at ngumisi. Nawala na ang dilim sa mukha nya. “Imposibleng maging pangit ang baby natin. Ang gwapo ko kaya.” Pagmamayabang nya.

Inirapan ko naman sya. Well totoo naman.

Naging magana ang pagkain namin. Mukha namang nagustuhan nya ang pagkain kahit na first time nyang kumain sa isang fast food chain. Palibhasa sanay kasi sa mga sikat at mamahaling restaurant. Pagkatapos naming kumain ay nagpa take out pa ako ng isang box ng mangoe pie. Pinagtake out din namin ang tatlong tauhan na kasama namin.

Pagdating namin ng bahay ay nasurpresa pa ako dahil parang may fiesta sa dami ng pagkain at halos naroon ang lahat ng mga magsasaka. Nagpahanda pala si lolo Arsenio bilang selebrasyon. At si itay naman ay kuntodo estima at kwento pa sa mga kasamahang magsasaka kung ano ang gagawin nya paglabas ng apo nya. Hindi naman halatang masyado silang excited. Napailing iling na lang si inay. Binati naman kami ng mga magsasaka ng makita kami.

Nakita ko pa si Tonio na lumalantak ng paborito nyang shanghai at halos hindi na makapag salita kaya sumenyas na lang na mamaya na lang kami mag usap. Inirapan ko na lang sya. Pagdating talaga sa pagkain ay hindi maistorbo ito..

---

Saka na ako mag u-update sa In Lust With You pagkatapos nitong Amira. Ilang chapters na lang din naman. At pinag iisipan ko na rin kung sino ang isusunod ko kay Austin. 😗♥️

chapter 35

Yñigo

“Ohh mmm..” Ungol ni Amira habang nakasubsob ako sa pagkababae nya.

Hindi ko iniinda ang mahigpit na sabunot nya dahil gusto kong lalo pa syang mag enjoy at masarapan sa ginagawa ko. Gusto kong suklian ang ligayang binigay nya sa akin. Kaya ngayong gabi sisiguraduhin kong mamamaos sya kakaungol sa sarap at kakaungol sa pangalan ko. Malikot ang paggalaw ng balakang nya na tila ayaw malayo sa dila ko. Mas lumakas pa ang ungol nya ng bahagya kong kagatin ang kuntil nya sabay sipsip.

“Ahh Yñigo!” Daing nya habang lumiliyad.

“Hmm..” Ungol ko sa pagitan ng pagsipsip at pagdila  sa kuntil nya. Pinaikot ko ang mga braso ko sa mga hita nya para maipirming nakabuka. Gustong gusto ko ang lasa ng katas nya, nakakadarang.

Maya maya pa naninigas na ang katawan nya at nanginginig ang mga hita nya tanda na malapit na syang labasan. Kaya mas pinagbutihan ko pa ang pagpapala sa pagkababae nya.

“Oohhh malapit na ko ahh!” Malakas na daing nya kasabay ng pagsambulat ng katas nya sa bibig ko na agad ako namang sinipsip at dinilaan hanggang sa wala ng matira. Binigyan ko muna ng huling halik ang pumipintig na pagkababae nya bago gumapang pataas sa kanya. Pinapatakan ko ng halik ang bawat balat nyang nadadaanan ng labi ko. At mas nagtagal sa parteng impis na tiyan nya kung saan nabubuo pa lang ang bunga ng pagmamahalan namin. Pinupog ko ito ng halik bago muling gumapang pataas sa dalawang matatayog nyang mga suso at binigyan ito ng salitang mga halik. Hindi ko rin pinalampas ang peklat nya sa balikat at masuyo rin itong hinalikan.

“You taste so sweet baby..” Anas ko at sinakop ang bahagyang nakaawang na mga labi nya. Hindi naman ako nabigo ng tugunin nya ang halik ko.

“Ang sarap ng ginawa mo hubby.” Pilya nyang sabi at kumagat labi.

Napangiti naman ako sa sinabi nya at mas lalo pang nagwala at nanabik ang pagkalalaki ko at nais na syang pasukin. 

“Puwes, mas lalo ka pang masasarapan sa susunod kong gagawin. Handa ka na ba wifey?” Nanunukso kong tanong sa kanya at hinawakan ang pagkalalaki kong tigas na tigas at dinunggol dunggol sa bukana nya.

“Yes hubby!” Masayang sabi nya at mas binuka pa ang mga hita.

Natawa naman ako sa reaksyon nya. Gustong gusto ko na hindi na sya nahihiya at naiilang sa akin sa tuwing magtatalik kami.

Napasinghap sya ng dahan dahan ko ng ipasok ang pagkalalaki ko sa masikip nyang bukana. Kagat kagat nya ang labi nya at napapapikit. Halos bumaon din ang kuko nya sa likuran ko. Napadaing naman ako ng tuluyan ko ng maipasok ang kabuuan ko sa loob nya at nadama ko ang init at kasikipan nya.

“Ughh – shit! Ang sikip mo Amira ahh!” Ungol ko at sandali munang hindi gumalaw dahil gusto kong lasapin ang kasikipan nya.

“Hmm.. galaw ka na please..” Daing nya at bahagyang ginalaw ang balakang. Mukhang naiinip na sya.

Bahagya kong itinukod ang mga tuhod ko at nilagay ang dalawang braso ko sa gilid nya at inumpisahan nang hugutin at muling ibabaon ang pagkalalaki ko sa lagusan nya. Lihim akong napapamura dahil damang dama ko ang kasikipan nyang umiipit sa pagkalalaki ko. Bahagya ko pang binilisan ang paglabas masok.

“Ahh fuck baby! Ang sikip mo talaga! Nghh!” Daing ko sa bawat hugot at baon ko.

Pinagmamasdan ko ang mukha nya. Bahagyang nakaawang ang labi nya habang umuungol sa sarap. Bahagya akong yumuko at hinalik halikan sya sa leeg at pisngi.

“Masarap ba wifey?” Nanunukso kong tanong sa kanya.

Nagmulat naman sya ng mata at mapupungay ang mga matang tumingin sa akin at tumango tango.

“Tell me..” Anas ko sabay kagat ng marahan sa mapula nyang labi.

“Ahh ang sarap Yñigo – ohh!”

“You want more hmm?”

“O-Oo.. sige pah please!”

“Brace yourself baby! Hmmph!” Mas binilisan ko pa ang pagulos at mas malalim. Napakapit naman sya ng mahigpit sa akin at pinulupot ang mga binti sa balakang ko. Nagaalugan na rin ang tayong tayo nyang mga suso. Yumuko ako at sinakop ng bibig ko ang isa at sinipsip. 

“Ahh! Ahhh! Ughh!” Halos mangiyak ngiyak ng ungol nya.

“Putangina  Amira! Sobrang sarap mo hmmph! Fuck! Fuck! Fuck!” Halos mabaliw baliw na sa sarap na ungol ko dulot ng mas lalo pang pagsikip ng kalooban nya na tila hinihigop ang pagkalalaki ko.

“Ahhhh Yñigo! Lalabasan na naman ako! Ahh! Nghhh!”

“Go on baby! Cum for me!” Mas lalo ko pang nilalaliman ang bawat baon ko hanggang sa naramdaman ko ang mainit nyang katas na bumalot sa pagkalalaki ko.

Hinayaan ko lang sya hanggang sa matapos. Hingal na hingal sya at pawisan na rin ang kanyang katawan. Bahagya pa syang napaungol ng hugutin ko ang pagkalalaki ko na matigas na matigas pa rin at nababalutan ng kanyang katas. Tumingin sya sa akin.

Ngumisi naman ako sa kanya. “Hindi pa tayo tapos wifey.”

Bago pa sya makasagot ay maingat ko syang binaliktad. Nakadapa na sya ngayon at kaharap ko na ang maputi, makinis at makurba nyang likod. Napadila ako ng labi at hinaplos haplos ang likod nya. Yumuko ako at hinalikan ang balikat nya pababa sa likod hanggang sa kanyang mabilog na pang upo. Bahagya ko pa itong kinagat at pinisil pisil na ikinaungol nya.

Pumwesto na ko sa ibaba ng pang upo nya. Kumuha pa ako ng isang unan at nilagay sa ilalim nya para bahagyang umangat ang pang upo nya. Pinaghiwalay ko ng bahagya ang kanyang mga hita. Hinimas himas ko muna ang basang basa nyang bukana bago ko tinutok ang pagkalalaki ko at umulos papasok.

“Ugh fuck!” Daing ko ng muli kong maramdaman ang kasikipan nya. Kahit paulit ulit ko syang angkinin ay hinding hindi ako magsasawa.

Hinawakan ko ang balakang nya mabilis na umulos. Impit naman syang napapatili at inuungol ang pangalan ko na kay sarap sa tenga. Kaya mas lalo pa akong nag init at ginanahan. Bagamat mabilis ang aking galaw ay nag iingat naman ako na hindi sya maipit ng husto at mapwersa.

At ilang mga mabibilis na ulos pa nga ay muli na naman syang nilabasan. Mas bumilis pa ang pag ulos ko at sumambulat na rin ang katas ko sa loob nya. Habol ang hiningang maingat akong dumapa sa likod nya. Gaya ko ay habol din nya ang kanyang hininga habang nakapikit. Hinalik halikan ko sya buhok, sa pisngi at sa balikat nya.

“I love you baby..” Anas ko sa tenga nya sabay halik.

Ngumiti naman sya at pabulong na sinabi ang katabang ‘mahal kita’.

Napangiti naman ako kasabay ng pagsikdo ng puso ko.

Hinugot ko na ang pagkalalaki ko at humiga sa tabi nya. Maingat ko syang tinahaya at kinabig papalapit sa akin. Umunan sya sa braso ko at yumakap sa dibdib ko. Hinugot ko naman ang comforter at tinakip sa hubad naming katawan. Nilagay ko naman ang isa kong kamay sa kanyang impis na tiyan at banayad na hinaplos haplos..

Alas dos ng madaling araw ay naalimpungatan ako dahil halos nakasiksik na sa akin si Amira at bahagya pang nangangaligkig sa ginaw. Inabot ko ang remote ay binaba ang temperatura ng aircon. Dahan dahan akong bumangon at inabot ang t-shirt kong nasa sahig at maingat na ipinasuot sa kanya. Napangiti naman ako dahil hindi man lang sya nagising. Mukhang napagod ko talaga sya ng husto. Inayos ko ang comforter sa katawan nya at hinalikan sya sa noo.

Muli akong tumayo at kumuha ng damit sa closet. Sinulyapan ko muna sya bago ko binuksan ang pinto. Balak kong i-check ang mga tauhan ko dahil baka mga nakatulog na. Hindi kami pwedeng magpabaya. Kahit na ba halos dalawang buwan na ang nakalipas ay hindi pa rin pwedeng magpakampante dahil hindi pa nahuhuli si Don Abel.

Hindi pa man ako nakakahakbang pababa sa huling baitang ng may marinig akong putok ng baril. Paisa isa hanggang naging sunod sunod. Shit!

Dali dali akong umakyat pabalik ng kwarto at kinuha ang baril sa drawer. Pinuno ko muna ito ng bala. Akmang lalabas ako ng pinto ay sinulyapan ko munang muli si Amira na mahimbing pa rin ang tulog. Humigpit ang hawak ko sa baril. Kailangan ng matapos to para sa

kaligtasan

ng mag ina ko!

Lumabas ako ng kwarto at sinarado ang pinto. Nakita ko pang lumabas si lolo na mukhang nagising sa ingay. Kumunot ang noo nya ng makita ang hawak kong baril.

“Yñigo, ano bang nangyayari?”

“Nandyan ho ulit sila lo. Kaya wag na ho kayong lumabas at doon na lang kayo sa kwarto nyo at maglock ng pinto. Pakitawagan na rin ho si ninong.” Sabi ko.

Tumango naman sya. “Basta mag iingat ka apo.”

Tumango ako at mabilis nang bumaba ng hagdan. Nakasalubong ko pa sila inay at itay na nagising din sa putok ng mga baril. Pati ang mga kasambahay ay nagising na rin. Bakas sa kanilang mga mukha ang takot.

“Iho, mukhang naandyan na naman sila.” Nahihintakutan na sabi ni inay.

“Mukhang hindi talaga nila tayo tatantanan.” Mariing sabi ni itay.

Humahangos namang lumapit sa akin ang tatlo sa mga tauhan na may mga hawak na baril. “Sir! Inaatake ho nila tayo. Kasama nila si Don Abel!”

Humugot ako ng malalim na hininga. “Pinatawagan ko na si ninong kay lolo. Kaya paparating na ang back-up. Maging alisto kayo. Wag nyong hayaang makapasok sila.” Maawtoridad na utos ko sa kanila.

Tumango naman sila at agad nang lumabas.

“Ay!” Sabay sabay na tili ng mga kasambahay at yumuko. Natamaan ng bala ang malaking salamin na syang dingding sa sala.

“Magsibalik kayo sa kwarto nyo at mag lock ng pinto. Wag kayong lalabas!” Utos ko sa kanila. Agad naman silang tumalima.

“Nay, tay, doon muna ho muna kayo sa kwarto namin ni Amira. Wag nyo ho syang palabasin ng kwarto kapag nagising. I-lock nyo rin ho ang pinto.”

“Pero paano ka iho?” Nagaalalang tanong ni inay. Nakatingin naman sa akin si itay na hinihintay ang sasabihin ko.

“Wag ho kayong magalala sa akin. Mag iingat ho ako.”

“Basta iho, siguraduhin mong ligtas ka.” Bilin ni itay at tinapik ako sa balikat.

Mariing naglapat ang labi ko at tumango.

Wala nang nagawa ang dalawa kundi sumunod sa sinabi ko at mabilis na umakyat ng hagdan.

Tiim bagang kinasa ko ang baril at malalaki ang hakbang na lumabas ng mansion..

---

chapter 36

Amira

Naalimpungatan ako dahil parang may nauulinigan akong ingay. Nilingon ko ang tabi ko pero wala si Yñigo. Napansin kong suot ko na ang t-shirt nya. Akmang babangon ako ng bumukas ang pinto at humahangos na pumasok si inay at itay. Nilock pa nila ang pinto.

“Nay, tay, bakit ho kayo nandito? Si Yñigo ho?” Tanong ko kay inay.

Narinig ko pang humugot ng mabigat na hininga si itay at parang hindi sila mapakali. Lumapit sa akin si inay at umupo sa gilid ko.

“Gising ka na pala anak, dapat matulog ka pa. Mag a-alas tres pa lang ng madaling araw.” Sabi nya at hinaplos haplos ang buhok ko.

Kumunot ang noo ko. Ramdam kong parang may hindi tama.

“Ano hong nangyayari nay? Bakit kayo nandito ni itay? Nasaan ho si Yñigo?” Luminga linga ako. Palipat lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa ni itay. May bumundol na kaba sa dibdib ko.

“Nasa baba anak.” Ani inay.

Akmang babangon ako ng pigilan ako ni inay. “Saan ka pupunta anak?”

“Bababa ho.”

“Hindi ka pwedeng bumaba anak, dito ka lang.”

“Pero – “

“Makinig ka na lang sa inay mo Amira. Yun din ang bilin sa amin ng asawa mo.” Sabat ni itay na matiim na nakatingin sa akin.

Base sa hitsura nilang dalawa ay seryoso sila. Mas lalo tuloy akong kinabahan.

“Nay, ano ho bang nangyayari?” Nagaalalang tanong ko. Yung kaba ko ay katulad ng kaba ko noong gabing pinagbabaril ang bahay namin.

“May mga armadong grupo sa labas at pinagbabaril ang mansion. Ang sabi nila grupo daw ni Don Abel.” Sagot ni inay. 

Natigagal ako sa sinabi ni inay. Parang biglang bumalik ang bangungot noong gabing yun. Nanginig ang katawan ko sa takot at pag alala para kay Yñigo.

“N-Nay si Yñigo baka m-mapahamak sya.” Nanginginig ang boses na sabi ko.

“Sinabi naman nya na mag iingat sya anak. Magtiwala lang tayo sa kanya at magdasal para sa kaligtasan nya at ng lahat.” Aniya at habang hinaplos haplos ang buhok ko.

Yumakap ako kay inay at taimtim na nagdasal..

Yñigo

“Sir nandyan na ho ang back up! Dumating na sila mayor at mga tauhan nya!” Sigaw ng isa sa mga tauhan ko. Mabilis nilang binuksan ang gate at pumasok ang  sumasagitsit na gulong ng sasakyan na lulan nila ninong. Agad namang sinarado ang gate pagpasok ng sasakyan. Sa labas ay naiwan ang apat na sasakyan na kasama ni ninong at nagsilabasan ang mga lalaking armado at mga naka unipormeng pulis at nakipag palitan ng putok sa kabilang grupo.

Nakita ko pa kanina si Don Abel na sakay ng sasakyan habang nakangisi sa akin at pinauulanan ng bala ang harap ng gate. Pinapaikutan nila ang mansion at papaulanan ng bala kapag tumapat na ang sasakyan na lulan nila.

Bumukas ang sasakyan at agad na bumaba si ninong na may sukbit na baril. Bumaba din ang bodyguard nya na si Jeizhiro na may hawak na ring baril.

“Iho ayos lang ba kayong lahat dito?” Nagaalalang tanong nya paglapit sa akin.

“Ayos lang ho ninong. Wala pa namang nasaktan sa amin. Kanina pa sila paikot ikot at pinapaulanan kami ng bala kapag tumapat na.” Sabi ko.

“Wag kang mag alala ang mga tauhan ko na at mga pulis ang bahala sa kanila.” Aniya sabay tapik sa balikat ko.

Mabigat naman akong bumuntong hininga. “Kailangan nang mahuli si Don Abel ninong, hindi ligtas ang pamilya ko hangga’t nandyan sya at nanggugulo.” Tiim bagang na sabi ko.

“Naiintindihan ko iho. Maging ako man ay kating kati nang hulihin sya at ikulong.”

“Dapa!” Sigaw ni Jeizhiro kasunod ng sunod sunod na namang putok.

Agad naman kaming dumapa at kumubli. Inumang ko rin ang baril ko at nakipagpalitan ng putok. Naririnig ko pa ang malutong na halakhak ni Don Abel.

“Yan! Ganyan nga! Magsama sama kayo para sabay sabay kayong mamatay!” Sabay tawa nya kasabay ng pagpapaulan ng mga tauhan nya ng bala sa amin.

Pero hindi rin nagpatalo ang mga tauhan ko at mga tauhan ni ninong at sumagot din ng sunod sunod na putok. Pinuntirya nila ang gulong ng mga sasakyan nito. Hanggang sa pumutok na ang gulong ng dalawang sasakyan at hindi na makausad. Agad na nagsibabaan ang mga sakay nito at tumakbo sa kakahuyan. Sinundan naman sila ng mga tauhan ni ninong at mga pulis.

Agad ko namang pinuntahan ang sasakyan ko at pinaandar. Kumatok naman sa bintana ng sasakyan si ninong. Binaba ko  ang salamin.

“Iho, saan ka pupunta?”

“Susundan ko si Don Abel, baka makatakas na naman sya.” Sagot ko.

“Ano? Delikado ang gagawin mo!”

“Hindi ko na ho hahayaan na makatakas pa sya. Kaya susundan ko sya.” Mariing sabi ko. Hindi ko na pinakinggan ang anumang sasabihin nya.

Pinagbuksan ko ang gate sa mga tauhan ko. Agad naman silang tumalima. Pero bago ko pa pasibatin ang sasakyan palabas ay bumukas ang pinto ng passenger seat at pumasok si Jeizhiro.

Kunot noong tiningnan ko sya. “Anong ginagawa mo dito?”

“Hindi mo kakayanin mag isa. Kakailanganin mo ang tulong ko.” Aniya sabay kasa ng baril.

Tumango na lang ako at pinasibad na ang sasakyan. Nakita ko sa side mirror ang pamilyar na sasakyan na kasunod namin. Hindi na ako nagtaka na pinasunod sila ni ninong. Pinabilis ko pa ang pagtakbo ng sasakyan hanggang sa may isang puting van ang papasalubong sa amin. Agad kaming yumuko ng paputukan kami. Gumanti naman ng putok si Jeizhiro at ang kasunod naming sasakyan hanggang sa gumewang gewang na ito at tumagilid sa gilid ng kalsada.

Nagkatinginan pa kami ni Jeizhiro at sabay na ngumisi. Hinayaan na namin ito sa kasunod naming sasakyan at umusad na.

“Hayun!” Ani Jeizhiro at may tinurong sasakyan.

Natanaw ko naman ang sasakyan na lulan ni Don Abel. Tiim bagang na binilisan ko pa ang patakbo habang mahigpit ang hawak sa manibela. Nakita ko ang kumikislap na dulo ng baril na nakatutok sa amin.

“Shit!” Mura ko sabay yuko kasunod ng halos limang putok na tumama sa sasakyan namin. Nag crack ang windshield at bahagya pang gumewang ang sasakyan namin.

Nilabas ko naman ang baril sa bintana at pinaputukan ang kamay na nakasungaw sa bintana ng nasa unahan ng sasakyan na may hawak na baril. Tinamaan ito at nabitawan ang baril. Bahagya pang gumewang ang sasakyan nila.

“Asintado ko pala.” Puri sa akin ni Jeizhiro na nakangisi. Nginisihan ko na lang sya.

Bumilis ang takbo ng sasakyan na lulan ni Don Abel kaya mas binilisan ko pa ang takbo hanggang sa halos magkadikit na ang sasakyan namin. Bumukas ang bintana sa likod ng sasakyan at bumungad ang mukha nang nakangising si Don Abel.

“Balak mo na yatang magpakamatay Yñigo Alejos! At nagsama ka pa talaga ng alalay! Sa tingin mo ba kakayanin mo ko? Hahaha! Nagkakamali ka bata!”

Parang demonyo na ang tingin ko sa kanya sa lutong ng tawa nya. Napamura ako ng banggain ng sasakyan nila ang sasakyan namin. Humigpit ang hawak ko sa manibela at gumanti din ng bangga sa sasakyan nila. Muli na naman nila kaming pinaulanan ng bala.

“Yuko!”

Tuluyan nang nabasag ang windshield kaya malaya nang nakakaposk ang bala sa loob ng sasakyan. Sumasagitsit na ang gulong ng sasakyan namin at gumewang gewang. Nang huminto ang putukan ay halos sabay pa kami ni Jeizhiro nag angat ng katawan. Napamura akong muli ng makitang malayo na ang sasakyan sa amin.

“Hindi sya pwedeng makatakas!” Nangigigil na sabi ko at pinatulin ang takbo ng sasakyan para mahabol ang papalayong sasakyan ni Don Abel. Hanggang sa makarating na kami ng highway at may ilang mga sasakyan na kaming nakakasabayan.

“Lapitan mo sa likuran, babarilin ko ang gulong.” Ani Jeizhiro at na nakaumang na ang baril sa labas ng bintana.

Sinunod ko naman ang sinabi nya. Sunod sunod na putok ang pinakawalan ni Jeizhiro sa gulong ng sasakyan na nasa unahan. Gumewang gewang na ito sa gitna ng kalsada at nagbubusinahan na ang ilang sasakyan na nakakasalubong. Hanggang sa gumitna na ang sasakyan na lulan ni Don Abel at makakasalubong ang paparating na truck. Sinubukan pa ng ng truck umiwas pero sumalpok na ito at tumilapon ang  sasakyan pabaliktad. Hininto ko naman ang sasakyan at lumabas kami ni Jeizhiro. Eksakto namang dumating na rin ang mobile car ng pulis at huminto sa tumaob ng sasakyan. Nakababa na rin ang driver at pahinante ng ten wheeler truck at bakas sa kanilang mukha ang pagalala at takot.

Lumapit kami sa sasakyan ni Don Abel na tumaob. Nawala na ang porma nito sa pagkakabangga ng truck.

“Sir, ayos lang ho kayo?” Tanong ng isang pulis na kasama ni ninong kanina.

Tumango naman kami ni Jeizhiro. “Ayos lang kami.”

“Sige ho, kami na ang bahala dito.”

Bumukas ang pinto sa passenger seat at pagapang na  lumabas ang driver na binaril ko sa kamay. Agad syang tinutukan ng baril ng pulis. Nang tuluyan na itong makalabas ay kinapkapan ito ng pulis at nakuha ang baril na nakasuksok sa tagiliran. Pinadapa ito ay pinosasan. Binuksan naman ng ibang pulis ang mga pintuan ng sasakyan. Inilabas nila ang sakay sa passenger seat na mukhang naghihingalo na. Sa likuran naman ay isa pang tauhan na walang malay. At ang panghuli ay si Don Abel na pahirapan pang ilabas dahil naipit ang paa at mukhang naghihingalo na rin. Duguan ang kanyang mukha at hindi na rin makausap ng matino ng mga pulis. Nagtagal pa ng ilang minuto ang paglabas sa kanya hanggang sa may dumating ng ambulansya at agad syang nilagay sa stretcher. May binanggit pa syang pangalan bago pumikit.

“A-Alvin anak..”

---

Nahirapan ako sa chapter na to. Hirap magsulat ng aksyon. Mas sanay ako sa spg. 🤣

chapter 37

Amira

Naging malaking balita sa lalawigan namin ang pagkamatay ni Don Abel. Naibalita pa ito sa mga news ng sikat na mga channel. Kabi kabila pala ang mga kaso nito sa pagpatay at pagka sangkot sa illegal na droga. Nakumpiska din ang mga illegal na baril at paraphernalia na ginagamit sa droga sa mansion nito sa kanyang hacienda. Pero ang mas nakakagimbal sa lahat ay anak pala nito si Alvin kay ma’am Melissa at matagal nang may relasyon ang dalawa. Naging malaking balita din ang kusang pagbaba sa pwesto ni tito Henry dahil sa sunod sunod na eskandalo na dala ng asawa nya. Ang bali-balita pa ay nag file na ito ng annulment sa asawa.

Mahigit isang linggo na rin ang nakalipas ng mangyari ang insidenteng yun. Bumalik na rin sa normal ang lahat. Sila itay at inay ay malapit na rin bumalik sa bahay namin pagnatapos na itong maayos. Nauwi kasi sa renovation ang bahay namin ayon na rin sa request ni Yñigo para mas lalong maging komportable sila lalo pa at ayaw naman nilang manatili dito sa mansion. Wala na rin silang nagawa kundi pumayag na rin. Yung kwarto ko doon ay nilakihan para sa aming dalawang mag asawa. Hindi na rin ako tutuloy ngayong darating na pasukan. Sarili kong desisyon yun at suportado naman ako ni Yñigo sa gusto ko. Gusto ko kasing tutukan muna ang pagbubuntis ko. Nalalapit na rin ang araw ng kasal namin. Ang gusto ni Yñigo ay kasal na kami sa simbahan bago pa lumaki ang tiyan ko.

Tawang tawa ako sa hitsura ni Yñigo na hindi na maipinta habang pinapanood akong kumakain ng hilaw na mangga. “Gusto mo?” Alok ko sa kanya.

Umiling iling naman sya at napapalunok ng laway.

“Masarap to.” Ani ko.

“Pero mas masarap ka.” Nakangising sabi nya.

Naginit naman ang pisngi ko sa sinabi nya. At hindi lang ang pisngi ko ang nag init kundi buong katawan. Napapansin ko nitong mga nakaraang araw ay mabilis magreact ang katawan ko sa simpleng haplos lang nya o sa mga salita nyang may double meaning. Ito na nga siguro ang tinatawag nilang pregnancy hormones.

“Uy, namamula sya.” Tukso nya sa akin sabay sundot ng daliri sa pisngi ko.

“Wag ka nga, baka may makarinig sayo nakakahiya.” Kunwaring inirapan ko sya. Kahit ang totoo naman ay imposibleng may makarinig sa amin dahil nasa gazebo kami at kaming dalawa lang ang narito.

“Gusto mo bang.. sa kwarto muna tayo pagkatapos mong kumain?” Nanghihibong sabi nya. Kumagat labi pa sya at pinaraanan ng daliri nya ang panga ko pababa sa leeg. Parang may kuryenteng dumaloy sa mga ugat ko at dumiretso sa gitna ko.

Napalunok naman ako. “D-Diba may gagawin ka pa?” Nauutal pang sabi ko.

Umiling sya habang malagkit pa rin ang tingin sa akin. “Wala na, tinapos ko na kanina para masolo kita ngayon.” Aniya sa nang aakit na boses.

Napakagat labi na rin ako dahil naaapektuhan na rin ako sa pinahihiwatig nya. Dumikit pa sya ng husto sa akin at nilapit ang mukha sa leeg ko sabay halik. Bumaba na ang kamay nya sa hita ko at hinaplos haplos ito. Nagtayuan naman ang balahibo ko sa ginawa nya.

“Y-Yñigo baka may makakita sa atin.” Paanas na sabi ko at pinigilan ang kamay nyang nasa loob na ng dress ko.

“Then let’s go to our room.. I want you baby..” Namamaos na boses na anas nya sa tenga ko.

Para na akong kakapusin ng hininga sa sinabi nya. Pinilit kong kalmahin ang sarili at kumalas sa hawak nya. Umusod ako ng kaunti dahil para na akong yelong matutunaw sa init na nararamdaman. Kunot noong nakatingin lang sya sa akin. Tumikhim ako.

“Bago tayo umakyat sa kwarto, tulungan mo muna akong ubusin to.” Sabi ko at tinuro ang mangga. May isang buo pang manggang hilaw na balat na ang natitira pa sa mangkok. Kumagat labi ako para pigilan ang ngiti.

Bumuntong hininga sya. “Fine, pero pagka ubos nito akyat na tayo sa kwarto.” Aniya sabay kindat sa akin.

Tumango tango naman ako kasabay ng muling pag iinit ng pisngi ko.

Kinuha nya ang isang buong mangga at pinilas ang isang pisngi. Kagat kagat ko ang labi habang pinapanood sya.

“Putangina ang asim!” Mura nya habang ngumunguya.

Napatawa na ako ng malakas sa reaksyon nya. Nang akmang iluluwa nya ay pinigilan ko sya.

“Hep! Bawal mong iluwa yan. Kapag niluwa mo yan mag isa kang aakyat sa kwarto.” Banta ko.

Natigilan naman sya. Pero maya maya lang sapilitan na nya itong nilunok. Panay ang mura nya habang malalaki ang kagat na ginagawa. Tawa naman ako ng tawa. Kinuha ko pa ang cellphone at binuksan ang camera at tinutok sa kanya. Hinayaan naman nya ako sa ginagawa..

---

“Ano ba yan bakla? Kain ka ng kain eh hindi pa nga natin nababayaran yan.” Sermon ko kay Tonio na nilapang na ang tsitsirya. Nandito kami ngayon sa isang kilalang supermarket dito sa bayan. Mabuti na lang at pinayagan ako ni Yñigo. Gusto sana nyang sumama kaya lang ay may gagawin sa hacienda na kailangan ang presensya nya. Kaya pinasama na lang nya sa akin ang driver at isang tauhan. Binigay pa nya sa akin ang card nya at bilhin ko daw kung anoman ang magustuhan ko. Nahihiya man ay tinanggap ko na rin dahil siguradong ipipilit lang nya. Mabuti na lang ay dinalaw ako ni Tonio kaya kahit papaano ay hindi ako maiinip.

“Eh di babayaran mamaya!” Aniya na sinipsip pa ang mga daliri na may cheese powder ng tsitsirya.

“Basta wag mong kainin pati balat.”

“Ang harsh mo shaken señorita ah.” Inirapan nya ako.

Tinawanan ko lang sya.

Kung ano ano lang ang pinagkukuwentuhan namin habang dumadampot ako ng magugustuhan ko. Pero ang sadya ko talaga dito ay mga gummy bear candy at mga fruit jelly candy. Nag ki-crave kasi ako sa mga yun. Nakakahiya naman kasing mag utos sa mga kasambahay. Kaya ako na lang. Makakapili pa ako ng gusto ko.

“Ay! Sorry po!” Hinging paumanhin ko ng makabungguan ng cart ko ang cart na nasa harapan.

“Ano ba yan accla! Hindi ka kasi nag iingat.” Sermon sa akin ni Tonio. “Sorry po. Sorry po.” Hinging paumanhin din nya at hinila ang cart ko.

“It’s okay Amira.” Anang may ari ng cart na nabunggo ko.

Nag angat naman ako ng tingin ng banggitin nya ang pangalan ko. Narinig ko pa ang pagsinghap ni Tonio. Maging ako man ay napasinghap ng mapagsino ang kaharap.

“T-Tito Henry, kayo ho pala.”

Ngumiti sya. Casual lang ang suot nya at hindi mo mapagkakamalan na nanungkulan sya bilang bise alkalde sa kabilang bayan.

“Kamusta ka na iha?” Banayad ang boses na tanong nya.

Nginitian ko sya. Kahit kelan naman ay hindi ako pinakitaan ng pangit ni Tito Henry. Sobrang bait nya sa akin nung kami pa ni Alvin. Kahit na ba may hindi sila pagkakaunawan ng mga magulang ko at nagdamdam din ako sa kanya ay hindi naman nawala ang respeto ko sa kanya.

“Mabuti naman ho. Ako nga ho ang dapat magtanong sa inyo nyan. Kamusta na ho kayo?” Balik tanong ko.

Bumuntong hininga sya. Bakas sa kanyang mga mata ang lungkot at pagod. Nakaramdam ako ng awa sa kanya. Dahil sa kagagawan ng asawa nya ay pati sya at ang mga anak nya ay nadadamay ngayon sa panghuhusga ng mga tao. Siguradong doble ang sakit na nararanasan nya, hindi man pisikal kundi emosyonal at mental. Ang asawa na minahal nya ay may karelasyon palang iba at ang mas masaklap ay hindi pala nya tunay na anak ang panganay nya. Ang lupit nga naman maglaro ng tadhana. Hindi ko rin maiwasan mag alala sa dalawang anak nya lalo na kay  Alvin. Siguradong nasasaktan sya sa mga nangyari.

“Maayos naman ako iha. Pasasaan ba at babalik din sa normal ang lahat. Lalo na kapag nakaalis na kami.”

“Aalis ho kayo?”

Tumango sya. “Pupunta na kami ng America ng mga anak ko.”

Saglit akong natigilan. “I-Isasama nyo ho ba si Alvin?”

“Oo naman. Pati na rin si Suzette para doon na rin sya manganganak.”

Ngumiti ako. “Masaya ho ako na tanggap nyo pa rin si Alvin.”

“Anak ko pa rin sya kahit iba ang ama nya. Ako ang nagpalaki sa kanya at ako ang kinikilala nyang ama kaya anak ko sya.” Nakangiti ring sabi nya. Wala akong nabanaag na pait sa kanyang mga mata.

Para tuloy may naalis na mabigat na bagay sa dibdib ko dahil sa sinabi nya. Wala pala akong dapat ipag alala dahil kahit iba ang ama ni Alvin ay tanggap pa rin sya ni tito Henry at anak pa rin ang turing sa kanya.

“Ang swerte po ni Alvin at ni Aileen sa inyo tito Henry. Mabuti po kayong ama.”

“Salamat iha, maswerte din naman ako sa kanila dahil nauunawan nila ako at suportado ang desisyon ko. At salamat din pala dahil sa kabila ng hindi namin pagkakaunawan ng ama mo ay nirerespeto mo pa rin ako.”

“Naniniwala naman ho kasi ako na wala kayong kasalanan. At sana ho ay magbago na si ma’am Melissa para man lang ho kay Alvin at Aileen.” Sinserong sabi ko.

“Magdilang anghel ka sana iha.”

Pagkatapos ng munti naming pag uusap ni Tito Henry ay mas lalo pang naging maganda ang pakiramdam ko. Mas makakabuti nga na doon muna sila sa America para malayo sa maiinit na mata. At sana sa pagbalik nila ay maayos na ang lahat sa pamilya nila..

---

Salamat sa mga comments at votes nyo mga vebs. Nakaka happy lang. 😁♥️

chapter 38

Amira

“I now pronounce you husband and wife. You may now kiss your bride.”

Sumigabo ang palakpakan sa loob ng simbahan. Hinawakan ni Yñigo ang puting veil at tinaas. Pareho kaming may matamis na ngiti sa labi at may munting luha sa mata sa labis na kagalakan. Inangat nya ang kamay at inabot ang pisngi ko at banayad na hinaplos. Mapupungay ang kanyang mga matang nakapako sa akin.

“I love you baby..” Anas nya.

“I love you too Yñigo..”

Bumaba ang mukha nya at siniil ako ng malalim na halik na agad ko namang tinugon. Mas lalong umugong ang palakpakan na sinabayan pa ng mga hiyawan.

Sinabayan kami ng pagsaboy ng mga petals ng bulak at bigas habang palabas kami ng simbahan. Lahat ay may ngiti sa kanilang labi at puro magandang mensahe ang hinahatid sa amin. Kanya kanyang lapit din ang mga bisita at binati kami. Ang itay at inay ay naluluha pa at panay ang punas ng luha. Inaalo naman sila nila tita Cecil at tita Noemi na mga anak ni lolo Arsenio na umuwi pa galing Manila para dumalo sa kasal namin. Si lolo Arsenio naman ay tuwang tuwa at panay ang estima sa mga bisita. At lahat sila ay masaya para sa amin lalo na sa paparating naming baby.

“O sa lahat ng girls na mga single dyan, humilera na kayo sa likod. Ihahagis na ng bride ang bulaklak. May the best girl win!” Anunsyo ng wedding organizer namin.

Agad naming tumalima ang mga abay at humilera sa likod. Dinig na dinig ko pa ang hagikgikan nila. Pero mas nangingibaw ang maharot na boses ni Tonio. At mukhang nakisali sya. Lumingon ako. Tama nga ako. Panay tulak sa kanya ng mga kasambahay naming mga abay din at single. Natatawa na lang ang iba pa.

“Uy bakla! Di ka pwedeng sumali.” Ani ate Mona at nakipagbalyahan pa ng balikat kay Tonio.

“Wag kang paladesisyon Monalisa. Bestfriend ako ng bride kaya may karapatan ako at nakasalalay sa bulaklak na yan ang kapalaran ko.” Pagtataray ni Tonio kay Ate Mona na magandang maganda ngayon sa ayos at suot. Di ko nga sya nakilala kanina eh.

“Ambisyosa ka! Aagawan mo pa kami ng kapalaran eh!”

Nagtawanan ang ilang mga bisitang naroon.

“Hayaan nyo na si bading girls! Kaisa nyo rin yan. O ready na!” Sabat ng organizer sa kanila. Nagkanya kanya naman sila ng pwesto.

Binalingan ako ng organizer. “Pagbilang ko ng tatlo ihagis mo na ok.”

Tumango naman ako.

“Accla, dito sa kaliwa!” Sigaw ni Tonio.

“Hindi, dito sa kanan Amira!” Sigaw naman ni ate Mona.

“Gitna lang señorita!”

Nakatingin lang ako sa organizer at hinihintay ang hudyat nya. At saktong ikatlong bilang nya ay hinagis ko na patalikod ang bulaklak. Nakarinig naman ako ng tilian. Lumingon ako. Nasalo ni Tonio ang bulaklak at ngayon ay tumatakbo sya habang hinahabol ni ate Mona para agawin ang bulaklak. Tumatawa lang ako habang pinapanood sila. Naramdaman ko ang kamay na humawak sa bewang ko at labing dumikit sa ulo ko. Tumingala ako at ngumiti.

“Mukhang nag e-enjoy ka sa kanila wifey. Nakalimutan mo na ako.” Kunwaring nagtatampong sabi nya.

“Sorry hubby, natutuwa lang ako sa kanila eh. Parang mga bata.” Natatawang sabi ko.

“It’s ok, ang importante nag e-enjoy ka at masaya sa araw na to.” Nakangiting sabi nya sabay halik sa noo ko.

“Ang sweet naman ng bagong kasal. Para tuloy bigla akong nainggit.” Anang isang baritonong boses na nagsalita sa likuran nya.

Nilingon namin sya ni Yñigo. Ang pinsan pala nyang si Edward na syang bestman nya. Gwapong gwapo ito sa suot na tuxedo. Pero syempre mas gwapo pa rin ang asawa ko.

“Kung naiinggit ka, magpakasal ka na rin. You’re not getting any younger couz.” Sabi ni Yñigo sa pinsan nya. Ang pagkakaalam ko ay halos magkasing edad lang sila. Sa Maynila ito namamalagi at sya ang namamahala sa kanilang kumpanya.

“Sure, basta ihanap mo ko ng kagaya ng asawa mo.” Ani Edward sabay kindat pa sa akin.

Namula naman ang pisngi ko sa hiya.

“Sorry ka na lang couz, wala ka ng mahahanap na kagaya ng asawa ko. Nagiisa lang sya.” Nakangising sabi ni Yñigo sabay hapit sa bewang ko. “Maghanap ka na lang ng iba dyan.”

Ngumisi naman si Edward at namulsa na lang.

“Hoy ibalik mo sakin yan bruha ka!” Narinig naming sigaw ni Tonio.

“Ayoko nga! Akin na to at magpapakasal na kami fafa Jeiz! Bleh!” Binelatan pa ni ate Mona si Tonio na papalapit na ngayon sa kanya. Tumakbo naman sa direksyon namin si ate Mona habang nakalingon kay Tonio kaya hindi nya tuloy napansin na babangga sya kay Edward. Napasinghap ako ng tuluyan na nga syang bumangga. Mabuti na lang ay nasalo sya kundi ay nangudngod na sya sa semento. Inalalayan syang tumayo ni Edward na kunot na kunot ang noo.

“Ay sorry po sir Edward! Hindi ko po kayo napansin.” Natatarantang hinging paumanhin ni ate Mona.

“Paano mo ko mapapansin eh sa iba ka nakatingin. Sa susunod tumingin ka sa harapan mo.” Masungit na sabi ni Edward kay ate Mona.

“Eh kaya nga, sorry na nga po. Hindi ko naman sinasadya.” Pagtataray naman ni ate Mona.

Napasinghap ako sa sinabi ni Ate Mona. Mukhang hindi man lang sya nangilag kay Edward.

“Aba’t sumasagot ka pa.” Tila naiinis nang sabi ni Edward.

“Ang sungit nyo po kasi eh, nagso-sorry na nga.” Sabat pa ni ate Mona.

Mariing naglapat ang labi ni Edward at kinumpas pa ang kamay na parang pinipigilan ang sariling magsalita ng hindi maganda.

Tumikhim naman si Yñigo para basagin ang tensyon na namamagitan sa dalawa.

Lumingon naman si Ate Mona sa amin at alanganing ngumiti. Narealize nya siguro ang ginawa nya at sa harap pa mismo ni Yñigo. Napakagat labi na lang ako para pigilan ang ngiti.

“Ehe, sorry po señorito, Amira. Err, Sige maiwan ko na ho kayo.”

Tinanguan sya ni Yñigo. Nginitian ko naman sya. Pero bago pa sya umalis ay binalingan nya muna si Edward na masama na ang tingin sa kanya. “Sorry po ulit sir Edward.” Aniya at ngumiti pa ng pagkatamis tamis sabay peace sign at umalis. Nakita ko pang hinablot sa kanya ni Tonio ang bulaklak at pabirong sinabunutan pa sya.

“Tsk! Parang bata.” Naiiling na anas ni Edward habang nakasunod pa rin ang mata kay ate Mona.

Muling tumikhim si Yñigo. “Ang mabuti pa bumalik na tayo sa mansion para sa reception.” Tiningnan nya ako at muling hinalikan sa ulo.

Pagdating namin sa mansion ay halos mapuno ng mga upuan at lamesa ang malawak na bakuran. Namumutiktik ito sa mga bulaklak na halatang pinagkagastusan. Nakakaakit din pagmasdan ang maliliit na bumbilya na nakahang sa itaas na parang nakikipaligsahan pa sa kislap ng mga bituin. Bumabaha din ng pagkain. At halos lahat ng kapitbahay namin ay naroon at masayang binati kami. Pati na rin ang mga magsasaka.

Masaya ang reception dahil sa mga programang hinanda ng organizer. Walang killjoy at lahat ay nag e-enjoy. Naiyak pa ako sa mensaheng sinabi nila itay at inay at kung gaano sila kasaya sa akin.

Humilig ako sa balikat ni Yñigo habang magkasalikop ang aming mga kamay. Hinalik halikan nya ang ulo. Sa simpleng gesture lang nya ay damang dama ko ang pagmamahal nya sa akin. Ngayong gabing ito ay pakiramdam ko ako ang pinaka maswerteng babae sa mundo..

---

“Careful baby.” Ani Yñigo habang parang babasagin akong inalalayan habang papasok ng clinic. Anim na buwan na kasi ang tiyan ko at mabilog na.

“Ano ka ba? Kaya ko namang maglakad.” Natatawang sabi ko sa kanya habang hawak hawak ko ang tiyan.

“Baka madulas ka.” Malambing na sabi nya.

Umiling iling na lang ako. Sa anim na buwan na pagdadalantao ko ay ni hindi man lang nabawasan ang pagiging maalaga nya sa akin. Mas dumoble pa nga. Minsan naiinis na ako dahil parang ang oa na.

Habang nakahiga ako at nakatingin sa monitor ay nasa tabi ko naman si Yñigo na hawak hawak ang kamay ko at nakatingin din sa monitor. Hindi ko gaanong maintindihan ang nakikita ko sa monitor. Pero nasasabik na rin akong malaman ang kasarian ng baby namin.

“Masyadong malaki ang tiyan mo sa anim na buwan misis.” Anang butihing doctora.

Sabay namin syang nilingon ni Yñigo.

“May problema ho ba don doctora?” Naulinigan ko pag alala sa boses ni Yñigo habang humigpit ang hawak sa kamay ko. May bumundol naman na kaba sa dibdib ko.

Nginitian kami ni doctora. “Wala naman mister. Sa katunayan ay healthy ang baby nyo.” Itinuro nya ang monitor. “Ang mga baby nyo. Kambal ho ang baby nyo. Isang lalaki at babae. Congratulations po.”

“Ho?”

Halos sabay naming bulalas ni Yñigo..

---

Nakakatuwa. Hindi pa tapos ang Amira pero nasa 40k na ang reads. Salamat sa inyo mga vebs. 😘❤️

At pasensya na kung mali mali minsan nasusulat ko. Pagkauwi ko kasi galing work habang nagpapahinga nagsusulat ako, minsan nakakatulugan ko pa hahaha. 🤣

chapter 39

Amira

“Kamusta mga anak? Anong balita sa check up?” Bungad ni inay sa amin ni Yñigo pagpasok pa lang namin ng mansion.

Nasa sala sila ni itay kasama si lolo Arsenio habang nagtsatsaa. Mukhang may pinaguusapan sila bago kami dumating.

Inalalayan naman akong maupo ni Yñigo sa sofa at tumabi sya sa akin. Nakangiting hinarap namin sila na nakatingin din sa amin at naghihintay ng sasabihin.

“Kamusta? Nalaman na ba ang gender ng unang apo ko sa tuhod? Lalaki ba?” Nakangiting sunod sunod na tanong ni lolo Arsenio.

Nagkatinginan pa kami ni Yñigo at nagngitian. Nilapag namin ang ultrasound sa lamesita sa harap nila. Gusto namin sila mismo ang makaalam.

Nagtataka namang tiningnan nila ang mahabang papel na nakalapag sa lamesita. Si lolo Arsenio ang unang dumampot at in-adjust ang suot na salamin para makita ang nasa papel. Ilang sandali pa nya itong pinakatitigan.

“Teka, bakit parang dalawa itong hugis patani na ito?” Tanong nya ng hindi inaalis ang tingin sa papel.

“Dalawa? Bakit dalawa?” Nagtatakang tanong naman ni itay at nakisilip na rin.

Ngiting ngiti naman kami ni Yñigo. Kanina ng sabihin sa amin ni doctora na kambal ang baby namin at lalaki at babae pa ay labis labis ang aming tuwa. Naluha pa nga sya at panay pupog ng halik sa bilog kong tiyan.

Napalingon kami kay inay ng marinig namin syang suminghap. Tuptop nya ang dibdib habang naluluhang nakatingin sa amin.

“K-Kambal ng anak ninyo?” Di makapaniwalang tanong nya.

Lumingon sa kanya si itay at lolo Arsenio.

Tumango tango naman kami ni Yñigo.

“Kambal?” Halos sabay na tanong ni itay at lolo Arsenio at binalingan kami.

“Kambal ho ang baby namin lo, tay. Lalaki at babae.” Nakangiting sabi ni Yñigo.

“Talaga?” Mabilis na napatayo si lolo Arsenio.

“Kambal ang apo ko? Isang lalaki at babae?” Bulalas naman ni itay.

Natatawang tumango tango lang kami ni Yñigo.

Tuwang tuwa si itay at napapahiyaw pa. Si lolo Arsenio naman ay panay ang halik sa ultrasound. Samantalang si inay ay nagpupunas na ng luha. Nagsilabasan mula sa kusina ang mga kasambahay at si manang Flor.

“Ano hong nangyayari?” Tanong ni manang Lita. Nasa mukha nila ni manang Flor at mga kasambahay ang pagtataka.

Nilapitan sila ni inay at hinawakan sa kamay si manang Flor. “Kambal ang apo ko. Lalaki at babae.” Masayang sabi ni inay.

“Talaga ho?” Bulalas ni ate Mona. “Aba’y dapat tayong mag celebrate diba ho señor.”

“Aba’y oo naman! Sige, magluto kayo. Damihan nyo. Magce-celebrate tayo.” Masayang sabi ni lolo.

“Yes! Magkakainan ulit tayo!” Ani ate Mona.

“Ikaw talaga Mona, parang hindi ka kumakain.” Anang manang Lita at bahagya pa syang kinurot.

“Iba naman ho kasi ang pagkain sa mga selebrasyon, mas espesyal.” Hirit pa ni ate Mona.

“Kuh! Ikaw talaga pagdating sa pagkain.”

Humilig ako sa dibdib ni Yñigo habang nakangiting pinagmamasdan ang mga mahal namin sa buhay na masayang masaya. Naramdaman ko ang magagaang halik ni Yñigo sa ulo ko. Magaan nyang pinatong ang kamay sa mabilog kong tiyan ay hinimas himas. Tumingala ako sa kanya at ngumiti. Bumaba ang kanyang mukha at magaang dinampian ng halik ang aking labi.

Simula ng malaman ang gender ng babies namin ay bumaha ng gamit ng baby ang kwarto namin. Kaya ang balak ni Yñigo ay ipa-renovate ang katabing kwarto para maging silbing nursery room at ico-connect sa kwarto namin. Karamihan ay galing sa regalo ang mga gamit pang baby. Galing kay tita Cecil at tita Noemi na tumawag pa ng ibalita sa kanila ni lolo na kambal ang baby namin. Nagregalo din si Edward at personal pang dinala sa mansion. Nagpasabi na rin sya na ninong sya ng kambal. Syempre hindi rin napahuli sa pagreregalo sila itay at inay. Pati na rin ang mga kasambahay. Ngayon pa lang ay nakikita ko na na mas magiging masaya pa ang mansion sa pagdating ng kambal namin.

“Iha, bakit hindi ka pa natutulog? Gabi na ah. Bawal sa buntis ang magpuyat.”

Nilingon ko si lolo na papalapit sa akin na akay ng kanyang baston. Tumayo ako at inalalayan syang maupo sa sofa.

“Hinihintay ko pa ho kasi si Yñigo matapos sa kausap nya.” Sabi ko. Hindi kasi ako makatulog kapag wala sa tabi ko si Yñigo. Sanay kasi ako na hinihimas himas nya ang tiyan ko bago ako matulog.

“Ganun ba. Hay naku, ang mga buntis talaga napaka lambing sa asawa.” Natatawang sabi nya.

Naginit naman ang pisngi ko sa sinabi nya. Ganun na ganun kasi ako kay Yñigo. Yung tipong gusto ko lagi syang nasa tabi ko. Bihira na nga lang sya sa sakahan dahil mas marami syang oras sa akin kaya si tatay na lang ang madalas na nagmomonitor sa sakahan. Naiintindihan naman iyon ng mga magsasaka dahil buntis ako.

“Naalala ko tuloy ang namayapa kong asawa. Noong sya’y nagdadalantao din. Napakalambing sa akin. Maliban na lang kung may topak.” Nangingiting kwento nya. Nahihimigan ko sa kanyang boses ang pagkamiss sa namayapang señora.

Lumingon sya sa akin at tinapik ako sa balikat. “Salamat iha sa pagbibigay buhay at kulay dito sa mansion. Nagpapasalamat ako sa Diyos na ikaw ang binigay Nya sa apo ko.” Madamdaming nyang sabi sa akin

Ngumiti ako at hinawakan ang kulubot na nyang kamay. Kahit noon pa man ay sobrang bait na sa akin ni lolo. “Salamat din ho sa pagiging mabuti sa pamilya ko lolo. Wag ho kayong mag alala, magiging mabuti ho akong asawa kay Yñigo at magiging mabuting ina sa mga anak namin.”

“Alam ko yun iha. Malaki ang puso mo kaya malaki ang tiwala ko sayo.” Ipinatong pa nya ang kamay sa ulo ko at marahang tinapik.

---

“Arghhh!” Daing ko sa sakit habang humihilab ang tiyan ko.

“Sige pa misis. Iire mo pa. Nakikita ko na ang ulo ni baby.” Sabi ni doctora na nasa pagitan ng mga nakabuka kong hita.

“Kaya mo yan baby. Huminga ka ng malalim sabay ire.” Ani Yñigo na nasa ulunan ko habang hawak ko ang kamay nya ng mahigpit.

Sinasabayan nya ang bawat hugot ko ng mabibigat na hininga. At sa tuwing napapasigaw ako ay napapasigaw din sya at napapapikit.

“Arghhh!”

“Hayan na misis! Isa pa!” Anang doctor.

“Arghhh!” Sinabayan ko ng malakas na sigaw ang pagire ko. At kasunod nito ay may marinig na akong iyak ng sanggol.

“Heto na si baby boy! Ang lusog lusog.” Anang doctora habang hawak ang anak kong nababalutan pa ng dugo.

Napaiyak ako ng makita ko sya. Bumilis ang tibok ng puso ko sa tuwa. Gusto ko syang abutin pero hindi pa pwede. May naramdaman akong mainit na likidong pumatak sa pisngi ko. Tumingala ako. Umiiyak din pala si Yñigo habang nakatingin sa anak namin. Pinisil ko ang kanyang kamay. Nagbaba syang tingin sa akin sabay punas ng luha nya. Ngumiti sya sa akin at hinaplos ng isang kamay ang pisngi ko at dinampian ng tissue ang pawisan kong noo. Bakas din sa kanyang mukha at kislap ng mata ang tuwa.

Maya maya pa ay muling humilab ang tiyan ko. Mukhang sabik na ring lumabas ang baby girl namin. Napahigpit ang hawak ko sa kamay ni Yñigo.

“Doc, yung asawa ko.” Natatarantang sabi nya kay doctora.

“Misis hinga muli ng malalim at kapag sinabi kong ire umire ka ok.”

Tumango tango lang ako at hinanda na ang sarili. Sumalakay muli ang matinding kirot. Huminga ako ng malalim at pagkasabi ng doctora ng ire ay sumisigaw ako ng malakas kasabay ng pag ire.

“Isang malakas na ire pa misis!”

“Arghhh!”

“Isa pa!”

“Arghhh!” Kasabay ng sigaw ko ay sigaw din ni Yñigo kasunod nun ang malakas na iyak ng anak namin.

Parehas na rin kaming muling naiyak ni Yñigo. Hindi na namin naiintindihan ang sinasabi ni doctora. Punong puno ng galak ang mga puso namin dahil sa wakas isa na kaming ganap na ina at ama.

Umuklo sya at hinalikan ako sa noo, ilong at labi. Luhaan ang kanyang mukha kaya inabot ko ito at pinunasan. Sobrang mahal ko ang lalaking ito. Mahal na mahal.

“I love you.. I love you.. I love you..” Paulit ulit na anas nya habang pinupupog ako ng halik sa noo.

“I love you..” Anas ko bago ako lamunin mg kadiliman..

---

Last chapter na next. 😁

May update na rin pala ang Be My Baby ni Seb at Thea. 😉

END

Yñigo

“Papa I want moby yung chocolate.” Malambing na ungot ni Ynna ang limang taong gulang kong anak na babae habang tinuturo ang malaking pack ng paboritong tsitsirya sa estante.

“Me too papa, pero yung caramel flavor ang gusto ko.” Ungot din ni Alonzo ang limang taong gulang kong anak na lalaki na kambal ni Ynna.

“Alright, pero tig isa lang kayo ha. Magagalit si mama.” Sabi ko sa kanila at inabot ang tig isang flavor ng moby sa estante at nilagay sa cart. Tuwang tuwa naman ang dalawa. Napangiti ako. Kay sarap lang nilang tingnan na masaya sila.

Nandito kami sa supermarket sa bayan at nag go-grocery. Dito muna kami pumunta bago sunduin si Amira sa hospital. Dapat ako lang susundo pero mapilit ang kambal na sumama kaya wala na akong nagawa. Isa nang ganap na nurse si Amira. At sa hospital sya ng San Agustin nagtatrabaho.

Kinuha ko sa kamay ni Ynna ang tatlong pakete ng chocolate na dinampot nito. “No baby, may chocolate ka pa sa bahay.”

“Pero ibang brand naman po ito eh.” Nakangusong sabi nya. Kagaya ni Amira ay mahilig din ito sa chocolate. Pero hindi namin sya hinahayaang panay panay ang kain. May oras ang kain nito at limitado lang. At kapag ganitong nakanguso sya ay si Amira agad ang sumasagi sa isip ko. Bukod kasi na magkamukha talaga sila naaalala ko pa noong maliit sya na nangungulit kay inay ng chocolate. Itong anak ko naman mukhang alam na alam na ang kahinaan ko at paano ako mapapa oo sa lahat ng gusto nya.

Nagkamot muna ako ng ulo. “Fine, pero isa lang.” Sabi ko at binigay sa kanya ang isa at binalik sa estante ang dalawang pakete. Ngumiti naman ito at niyakap ako sa hita. “Thank you papa!”

“You’re welcome.” Natatawang sabi ko sabay pisil sa baba nya.

Hinanap ko naman si Alonzo. Nakita ko sya sa dulo at parang binibilang ang itlog na nakalagay sa tray. “Alonzo anak, come here!” Tawag ko sa kanya.

Nakangiting tumakbo naman sya palapit sa amin. Napailing iling na lang ako. Sa kanilang dalawa ng kambal ay ito ang pinaka makulit. Ang sabi ni lolo akong ako daw noong maliit pa. Mas sumobra nga lang daw ito ng kaunti. At kailangan talagang bantayan. Tanging si Amira lang ang nakakasaway dito. Gamit ang tingin lang. Pero gaya ni Ynna ay ubod din ito ng lambing.

Pagkatapos makuha ang lahat ng gusto nila ay dumiretso na kami ng cashier para magbayad.

Habang nasa byahe patungong hospital ay pakanta kanta pa ang kambal sa backseat. Nangingiting pinagmamasdan ko na lang silang dalawa sa rare view mirror.

“Papa kelan po kami magkakaroon ng baby sister o kaya baby brother.” Biglang tanong ni Ynna.

Bahagya naman akong natigilan sa tanong nya. Sinilip ko silang dalawa sa rare view mirror. Parehas silang nakatingin sa akin.

“Yung mga classmates namin papa meron silang baby sister o kaya baby brother. Iniinggit nga nila kami eh. Sabi ko na lang malapit na rin kaming magkaroon kasi gagawa kayo ni mama.” Sabi naman ni Alonzo.

Muntik na akong masamid sa sarili kong laway dahil sa sinabi nya.

“Sige, sasabihin natin sa mama nyo na gusto nyo na ng kapatid.” Natatawa na lang na sabi ko.

“Yehey! Sana bukas meron na kaming kapated.” Nae-excite pang sabi ni Ynna at nagpalakpakan pa sila ni Alonzo.

Naiiling at natatawa na lang ako sa kainosentihan ng mga anak ko. Kung pwede nga lang na hindi na lang sila lumaki at manatili na lang na bata pero imposible naman yun. Siguro kailangan na namin silang sundan ni Amira. Limang taon na rin naman. At gusto ko rin ng maraming anak. Bagamat active ang sex life namin ni Amira ay nagpipills naman sya. Wala naman akong reklamo dun kung hindi pa sya handa na magbuntis muli. Nirerespeto ko sya dahil katawan nya yun. At kahit naman hindi na sya magbuntis muli ay hindi yun magiging kabawasan ng pagmamahal ko sa kanya. At sa bawat araw na dumaraan ay mas lalo ko syang minamahal.

Binati kami ng gwardya nang humimpil ang sasakyan namin sa parking area. Lumabas ako ng sasakyan pero hindi na pinababa ang kambal. Naghintay pa kami ng limang minuto at nakita ko na si Amira na palabas na. Bagay na bagay sa kanya ang suot na puting uniporme. Mukha syang anghel na nakangiting papalapit sa amin. Hindi pa rin nagbabago ang bilis ng tibok ng puso ko sa tuwing nakikita ko sya.

“Hi.” Nakangiting bati nya sa akin nang makalapit at hinalikan ako sa pisngi.

“Hey wifey.” Bati ko sa kanya at kinuha ang sukbit nyang shoulder bag.

Naagaw naman ang atensyon nya ng sumungaw ang mga ulo ng kambal sa bintana ng backseat. “Mama!”

“Aw, nandito rin pala ang mga makukulit na kambal ni mama.” Nilapitan nya ang dalawa at pinaghahalikan sa mukha. Tuwang tuwa naman ang kambal na humahagikgik pa.

“Kasama mo pala sila?” Baling nya sa akin.

“Yeah, nagpumilit sila eh. Kaya sinama ko na.” Napapakamot sa kilay na sabi ko. Kabilin bilinan nya kasi sa akin na wag isama pag sundo ang kambal dito sa hospital dahil baka kung anong bacteria ang makuha. Eh hindi ko naman kayang tiisin ang kambal.

“Ok, tara na sa loob ng makauwi na.” Aniya.

Mabilis ko naman binuksan ang pinto sa passenger seat at inalalayan syang makapasok. Umikot ako at binuksan ang pinto sa driver seat at pumasok. Kinuha nya sa akin ang shoulder bag nya. Binuhay ko naman ang makina. Pero bago ko imaniobra ay tsinek ko muna ang kambal sa likod kung maayos na ang seatbelt.

Masaya kami sa byahe habang papauwi. Kanya kanyang kwento ang kambal kay Amira tungkol sa school nila. Ipinagmalaki pa nila ang mga stars na nakuha nila. Halatang miss na miss nila si Amira. Palibhasa kasi bihira lang nila ito makita sa isang araw. Tuwing hapon at gabi lang. Sa umaga kasi ay maagang umaalis si Amira para sa duty nya. Gusto ko man syang wag nang pagtrabahuin at sa mansion na lang mamalagi ay ayaw ko naman syang tanggalin ng karapatan sa mga nais nya. Pangarap nya ang maging nurse. Kung tutuusin ay naging sagabal nga ako sa pag abot ng pangarap nya kaya wala akong karapatan na magreklamo. At mahal na mahal ko sya kaya kahit ano pa ang nais nya ay susuportahan ko sya.

Naging full time na ako sa pamamahala sa hacienda at mas pinalawak ko pa ito. Sa ngayon ay nangunguna na kami sa pag export ng produkto namin sa iba’t ibang bansa. Ang ilang negosyo ko naman sa Manila ay binenta ko na sa mga kakilala ko at kay Edward at bumili na lang ako ng shares sa kanya. Kaya ako ang madalas na kasama ng kambal. At syempre lahat ng gusto nila ay hindi ko naman mahindian.

Puno pa rin ng tawanan ang loob ng sasakyan at nangingibabaw ang tawa ng kambal ng ihinto ko na ang sasakyan. Pinatay ko ang makina at in-unlock ang mga pintuan. Kanya kanya naman ng tanggal ng seatbelt ang dalawa.

“Careful sa pagbaba mga anak. Wag tatalon.” Paalala ni Amira sa dalawa.

Sabay na rin kaming bumabang dalawa.

“Papa karga.” Ungot ni Ynna na nasa harapan ko at nakataas ang dalawang kamay at nagpapakarga. Napangiti ako. Naglalambing na naman ang prinsesa ko. Agad ko syang binuhat at kinarga. Yumakap naman sya sa leeg ko.

“Papa ako din!” Syempre hindi rin magpapatalo ang makulit. Kinarga ko rin sya. Bale dalawa na sila ni Ynna na karga ko sa dalawang braso ko. Kahit mabibigat na sila ay hindi pa rin ako mapapagod  kargahin sila.

“Hmp! Naglalambing ang mga baby ni papa.” Sabi ko at salit salitan silang pinaghahalikan. Hagikgil naman sila ng hagikgik dahil nakikiliti sa patubong balbas at bigote ko.

Nakahalukipkip naman si Amira sa harap namin at striktang nakatingin.

“Masyado mo na silang ini-spoiled mahal.” Walang kangiti ngiting sabi nya.

Napangiti naman ako sa ginamit nyang endearment sa akin.

“Ang bigat na nila para buhatin mo. Baka sumakit ang likod mo nyan.”

Napangisi naman ako. Mukhang hinahamon ako ng mahal kong asawa.

“Iniismol mo yata ako mahal ko, gusto mo buhatin din kita eh.” Nakangising sabi ko.

“Kaya mong buhatin si mama papa?” Tanong ni Ynna.

“Oo naman baby.” Sagot ko.

“Wow! Ang strong mo pala papa. Gusto namin makita buhatin mo si mama.” Anang Alonzo.

“Mamayang gabi ko pa sya pwedeng buhatin baby sa kwarto namin – aww!” Napaigik ako ng kurutin nya ako sa braso.

Tumawa naman ang kambal na nasa mga bisig ko. Nakitawa na rin ako dahil pulang pula na ang mukha ni Amira. Inaya na nya kaming pumasok sa loob. Sumunod naman kami sa kanya habang naghaharutan kami ng kambal.

Sinalubong kami ni lolo na nasa sala. Lumabas naman galing sa kusina si itay at inay nang marinig ang mga boses ng kambal. Nagsibabaan ang kambal sa mga bisig ko at patakbong lumapit kay lolo para magmano ay ganun na rin kanila itay at inay. Sumunod naman kami ni Amira.

“Ano ha? Nangulit na naman kayo habang nasa byahe.” Ani lolo na pisil pisil ang matambok na pisngi ni Alonzo habang nasa pagitan ng hita nya. Habang si Ynna naman ay buhat buhat ni itay.

“Hindi po! Behave lang po kami.” Bibong sagot ni Alonzo. 

“Eh ikaw Amira liit, behave ka rin ba?” Tanong naman ni lolo kay Ynna.

“Opo, hindi po ako masyadong nangulit. Konti lang.” Sagot ni Ynna.

“Pero nangulit pa rin.” Ani itay.

Natawa naman kaming lahat.

Ganito na ang eksena sa araw araw dahil sa kakulitan ng mga anak ko. Laging masaya at maingay ang dating tahimik na mansion. Inakbayan ko si Amira at hinalikan sa ulo. At salamat sa asawa ko..

Nilingon ko si Amira na kalalabas lang ng banyo at bagong shower habang pinupunasan ng tuwalya ang basang buhok. Amoy na amoy ko ang mabangong sabon na gamit nya. Napakagat labi naman ako habang pasimpleng pinagmamasdan sya. Nakasuot lang sya ng manipis na bestida. Kahit na nanganak sya sa kambal ay halos walang pinagbago sa katawan nya. Mas lalo lang itong kumurba. Bahagyang nagkalaman pa ang mga suso nya at mas bumilog ang balakang.

Mahina akong napamura ang sumikip ang pajama ko. Naalala ko naman ang inuungot kanina ng kambal. Gusto na nila ng kapatid. Siguro naman walang masama kung banggitin ko sa kanya at baka pwede naming umpisahan na ngayong gabi.

Tumabi sya sa akin sa kama at sinundot ng daliri ang pisngi ko. Mas lalo lang nanuot sa ilong ko ang humahalimuyak nyang bango. 

“Nakatulala ka dyan.” Untag nya sa akin.

Hinapit ko naman sya sa bewang at nilagay sa kandungan ko. Pinatong naman nya ang mga braso sa balikat ko. Pinakatitigan ko ang kanyang magandang mukha.

“Psst! Uy! Baka matunaw ako nyan.” Birong  sabi nya.

Natawa naman ako at kinintalan sya ng halik sa labi.

“Wifey..” Anas ko.

“Hmm?”

Humugot muna ako ng malalim na hininga.

“Gusto na ng kambal ng kapatid.” Sabi ko.

Hindi sya nagsalita at nakatingin lang sa akin. Bigla naman ako kinabahan na baka ayaw nya.

“Gusto ng kambal o gusto mo?”

“G-Gusto ko rin mahal ko, kasi, kasi five years na rin naman di ba. Baka.. pwede na natin silang sundan.” Alanganing sabi ko habang tinatantya ang bawat reaksyon ng mukha nya.

Umalis sya sa kandungan ko at bumalik ng banyo.

Humugot naman ako ng mabigat na hininga at napahimas sa batok. Mukhang hindi nya nagustuhan ang sinabi ko. Mukhang ayaw pa nyang magbuntis. Shit! Baka

nainis

sya sa akin! Hihingi na lang ako ng sorry.

Hindi nagtagal ay lumabas ulit sya ng banyo at lumapit sa akin. Blangko ang kanyang mukha. Mas lalo tuloy akong kinabahan.

“Wifey.. mahal ko – “

Hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng itaas nya ang nakakuyom na kamay at parang may ibibigay sa akin. Tinaas ko naman ang kamay ko. May nilagay sya sa nakabuka kong kamay. Agad ko naman yung tiningnan.

“Holy shit!” Mura ko ng makita ang pregnancy test at may dalawang guhit ito na pula. Nanlalaki ang matang tiningnan ko sya. Mula sa blangkong mukha ay napalitan ng matamis na ngiti.

Agad akong bumangon at niyakap sya ng mahigpit. Hinagod hagod naman nya ang likod ko habang natatawa. Bumitaw ako sa kanya at siniil sya ng malalim na halik. Labis labis nya akong pinasaya ngayong gabi.

“Salamat mahal ko, labis mo kong pinasaya.” Naluluhang anas ko sa pagitan ng panaka nakang paghalik sa kanya.

“Walang anuman mahal, para sa’yo. Mahal na mahal kita. Kayo ng kambal at ng bagong baby natin.” Nakangiting sabi nya.

Napangiti na rin ako sa sinabi nya at muli syang hinalikan at lumuhod para halikan ang impis nyang tiyan. “I love you baby..” Anas ko at muling tumayo sabay siil muli sa kanya ng malalim na halik.

“Mahal na mahal kita Amira.. Higit pa sa buhay ko..”

WAKAS

---

Special Chapter 1

Alonzo

“MA, MALAKI na ako.” Natatawang sabi ko habang inaayos ni mama ang kwelyo ng polo uniform ko.

“Kahit malaki ka na at tumanda ka baby pa rin kita. Kayo ng kambal mo at ni bunso.” Sabi ni mama at pinisil pa ang pisngi ko. Natawa na lang ako.

16 years old na ako pero baby pa rin ako kung ituring nya, kami ng mga kapatid ko. Hindi naman sa ayaw ko kung paano ako itrato ni mama,  natutuwa pa nga ako dahil ramdam kong mahal na mahal nya kami, sila ni papa.

“Let’s go na brother.” Nilingon ko si Ynna na patakbong bumaba ng hagdan.

“Ynna anak halika muna rito.” Tawag ni mama sa kambal ko.

“Yes ma?” Lumapit naman si Ynna kay mama.

“Bakit naman ganyan kapula ang labi mo anak?” Ani mama na inayos din ang uniporme ni Ynna.

“May pictorial kasi kami mamaya sa school ma. Isa ako sa mga model.” Sabi ni Ynna.

“Talaga ba? Baka naman may pinapagandahan ka na?”

Nilingon namin si papa na pababa din ng hagdan.

“Wala po pa. Sadyang maganda lang ako.” Nakangusong sabi ni Ynna.

Tumawa naman si papa at si mama.

“Walang duda dyan anak, maganda ka talaga dahil mana ka kay mama.” Sabi ni papa at bahagyang ginulo ang buhok ni Ynna.

“Pa yung buhok ko po magugulo.” Protesta ni Ynna at inayos ang buhok.

Tumawa naman si papa. “Dalaga na nga ang princess ko.” Pinanggigilan pa ni papa ang pisngi ng kambal ko.

“O sige na pumasok na kayo baka malate na kayo sa school nyo. Si Yago nasaan na?” Hanap ni mama sa bunso namin.

“Baka nasa labas na ma, nilalaro na naman siguro si Pepito.” Tukoy ko sa aso naming aspin. Sinukbit ko na ang bagpack ko.

“Naku, talaga yang batang yan. Madudumihan na agad sya.”

“Wait lang mahal ako na ang tatawag.” Lumabas si papa para tawagin ang bunso naming kapatid na ubod ng kulit.

“O magiingat kayo sa school ha. Alonzo ikaw na ang bahala sa mga kapatid mo.” Bilin ni mama sa akin.

“Yes ma.”

“Mama!” Patakbong lumapit si Yago kay mama at yumakap. Medyo pawisan na nga.

“Naku ikaw talagang bata ka. Alam mong papasok ka pa nakipag laro ka pa sa aso. Tingnan mo o pawis ka na agad.” Sermon ni mama kay Yago at pinunasan ang pawis sa mukha.

“Mamimiss ko kasi si Pepito ma eh.” Sabi ng bunso kong kapatid na mahilig sa mga hayop. Grade six na sya pero isip bata pa rin at makulit.

“Sus! Eh magkikita pa naman kayo mamaya. Sige na pumasok na kayo at anong oras na.”

Humalik na kami sa pisngi nila papa at mama. 

“Papasok na ba ang mga apo namin?”

Sabay sabay naming nilingon si lolo Arsi na mabagal na naglalakad habang akay ni lolo Carlitos at lola Esme. Mukhang galing sila sa library. Lumapit kami sa kanila at nagmano. Tuwang tuwa pa nga kami dahil binigyan pa kami ng pera ni lolo Arsi. Lagi nya kaming binibigyan ng pera kahit noong malililiit pa kami. May baon naman kami. Binibigyan na kami ni papa ng allowance linggo pa lang ng gabi para sa isang linggong pasok.

“Mag iingat kayo sa school mga anak. Mag aral ng mabuti. Alonzo, ikaw na ang bahala sa dalawa mong kapatid.” Bilin ni papa sa akin.

“Yes pa ako pong bahala.” Sabi ko.

Isa isa na kaming pumasok sa sasakyan na maghahatid sa amin sa school. Sa isang private school lang kaming tatlo nag aaral. Kami ni Ynna ay nasa grade 10 na at parehas kaming honor student.

Kinausap muna ni papa ang driver bago umusad ang sasakyan palabas ng mansion. Binuksan namin ang bintana ng sasakyan at kumaway sa kanila.

Pagababa namin ng sasakyan ay hinatid muna namin ni Ynna si Yago sa kabilang building kung nasaan ang classroom nya. Habang naglalakad kami Ynna sa hallway ng building patungo sa room namin ay maraming tumatawag sa pangalan namin. Ang iba ay mga kakilala at classmates namin. Binabati din namin sila. Ang iba naman ay sadyang nagpapapansin lang sa amin. Tipid na ngiti lang ginaganti namin sa kanila. Hindi naman kami magiging ganito kakilala kung hindi dahil sa mga hitsura namin at apelyido. Ang sabi nila ay marami daw kaming kaibigan pero hindi naman lahat ay sinsero sa pakikipagkaibigan. Ang iba sa kanila ay may lihim na inggit at inis sa amin dahil sa estado namin sa buhay. Basta ang lagi lang pangaral sa amin nila lolo at lola ay hindi dapat kami magyabang at laging magpakumbaba na syang sinusunod naman naming magkakapatid.

“Hi Ynna.” Bati ng kaklase naming lalaki sa kambal ko pagpasok namin sa room. Nginitian naman sya ni Ynna.

Tinaasan ko ng kilay ang kambal at binigyan sya ng babalang isusumbong kay papa. Inirapan naman nya ako at dumiretso na sa upuan nya. Ngumisi lang ako at pumunta na sa upuan ko. Mahigpit kasi ang bilin sa kanya ni papa na wag munang magpapaligaw dahil bata pa. Magkamukha nga sila ni mama pero malayong malayo naman ang ugali nila. May pagkamaldita kasi sya at maarte pero mabait naman. Yung ibang mga lalaking lumalapit sa kanya ay tinatakot ko na lang minsan.

“Hi Alonzo.”

Nag angat ako ng tingin at nabungaran ko ang tatlo kong kaklase na babae na malapad ang ngiti sa mga labi at may ningning pa sa mga mata.

“Yes?”

“Ahm, can we invite you for a lunch later?” Sabi ni Jessa na nasa gitna.

“Sorry girls I can’t. Kasabay ko ang dalawang kapatid ko.” Sabi ko at tipid silang nginitian. Nawala naman ang mga ngiti nila.

“Ano ba yan? Lagi mo na lang kaming tinatanggihan.” Nakasimangot na sabi ni Arlyn.

“Oo nga, parang pangit na pangit ka sa amin kaya ayaw mo kaming kasabay kumain.” Segunda naman ng nakasimangot ding si Dianne.

Tumawa ako. “Hindi naman sa ganun girls. Talagang yun lang ang bilin sa amin ng parents namin na dapat lagi kaming sabay kumain. Why not sabayan ko na lang kayo sa recess time mamaya?” Sabi ko na lang. Mababait naman silang tatlo kahit medyo may kaartehan.

“Really?” Sabay sabay na sabi ng tatlo. Nagtinginan pa sa amin ang mga kaklase namin.

Natatawang tumango naman ako.

“Sabi mo yan ha. Don’t worry libre ka namin.”

“It’s ok girls, ako na ang manlilibre sa inyo.” Sabi ko.

Tuwang tuwa naman sila at nagtitili ng bumalik sa mga upuan nila. Natatawa at napailing iling na lang ako.

“Iba ka talaga boss Alonzo. Lakas mo sa mga girls.” Sabi ni Gilbert na kaibigan ko. Umupo na sya sa katabing upuan.

Nginisihan ko na lang sya.

Sanay na ako sa mga babaeng nagpapapansin sa akin. May ilan nga na mga agresibo pa. Hindi ko naman sila tini-take advantage. May respeto ako sa mga babae dahil kay mama at sa kambal ko. Si mama talaga ang ideal girl ko. Gusto ko ang mapapangasawa ko ay kagaya ni mama. Mabait, mapagmahal at magpagkumbaba. At higit sa lahat isang lalaki lang ang mamahalin. Kagaya ng si papa lang ang lalaking mahal nya.

Ynna

TININGNAN KO ang sarili ko sa life size mirror. Inayos ko ang suot kong jumper shorts pati ang t-shirt sa loob. Hindi naman ito ganun kaiksi, hanggang kalahati ng hita ko ito at litaw ang mapuputing kalahati kong hita at mga binti. Mana kasi ako kay mama na maputi. Tinali ko naman ng kalahati ang buhok ko at nilagyan ng ribbon. Pagkatapos ay nagpahid ako ng face powder at naglagay ng pink na liptint. Ng makuntento na sa hitsura ng mukha ko ay nagwisik naman ako ng cologne.

Sinilip ko ang oras sa suot kong relo. Nanlaki ang mata ko ng makitang mag aalas tres y medya na pala ng hapon. Kailangan ko ng magmadali dahil baka hindi ko na sya maabutan.

Sinuksok ko ang cellphone ko sa bulsa at kinuha ang payong ko saka lumabas na ng kwarto. Dali dali akong bumaba ng hagdan. Nagpalinga linga ako. Walang tao. Malamang ay nagpapahinga ngayon sa headquarters sila manang habang nanonood.

Patingkayad akong tumakbo sa labas ng mansion. Kailangan ko ng magmadali dahil baka biglang bumaba si papa at makita pa ako. Ayaw kasi ni papa na pumupunta ako ng sakahan. Dahil bukod sa mainit dun ay baka madisgrasya pa raw ako. Masyado kasi syang overprotective sa akin. Kaunting galos nga lang gusto pa nya ipaospital pa ako. Naiintindihan ko naman si papa dahil nag iisa nya akong anak na babae. Protective din sya sa dalawa kong kapatid na lalaki. Over nga lang sa aming dalawa ni mama.

“Apo saan ka pupunta?”

Natigilan ako sa paglalakad ng mabilis ng marinig ang boses ni lolo Arsi. Nilingon ko sya. Nasa balkonahe sya ng kwarto nya sa unang palapag at nakaupo sa rocking chair. Patakbo akong lumapit sa kanya.

“Lo.” Bati ko sa kanya at humawak sa railing ng balkonahe at inabot ang kamay nya at nagmano.

“Saan ka pupunta apo at nagmamadali ka?” Tanong ni lolo Arsie at inadjust ang suot na salamin.

“Eh.. dyan lang po sa bukid lo.” Nagaalangan na sabi ko.

Matiim akong tiningnan ni lolo Arsie. “At ano naman ang gagawin mo roon? Tirik na tirik ang araw, napakainit. At alam ba ng papa mo?”

Ngumiwi ako. “Eh lolo Arsie, sandali lang naman po ako. May titingnan lang po ako.”

Tinaasan ako ng kilay ni lolo Arsie at may mapaglarong ngiti. “May titingnan kang pogi?” Nanunuksong tanong nya.

Nagiinit ang pisnging umiling iling ako. “H-Hindi po lo, m-may titingnan lang po talaga ako.” Tigas tanggi ko.

Tumawa si lolo Arsie. “O sige na bilisan mo bago pa bumaba ang papa mo at hanapin ka.”

Ngumiti ako at hinawakan ang kamay ni lolo Arsie. “Thanks po lolo Arsie. Alis na po ako baka hindi ko na sya maabutan – oops!” Mabilis kong tinakpan ang bibig.

Lalo lang lumakas ang tawa ni lolo Arsie. “Sabi ko na eh.”

“Shh! Secret lang po natin yun lo ha. Sige po.” Paalam ko sa kanya.

“Mag iingat ka apo at kwentuhan mo din ako ha.” Pabulong na sabi ni lolo Arsie.

“Opo, pagbalik ko.” Tumakbo na ako at kumaway kay lolo Arsie.

Mainit pa nga ang araw sa balat. Mabuti na lang may dala akong payong. Nilabas ko pa ang cellphone ko at nagselfie pa ako. Malapit na ako sa tubuhan. Nakikita ko na ang mga truck kung saan nilalagay ang mga inaning tubo. Nagkalat din ang mga magsasaka na abala sa pagani ng tubo. Lumapit ako sa malaking puno ng mangga kung saan una ko syang nakita. Ng makarating ako doon ay luminga linga ako. Mukhang wala pa sya pati yung truck na palaging dinadrive nya.

“Bulaga!”

“Ay!” Napatili ako sa gulat.

Inis na nilingon ko ang nanggulat sa akin. Si Farrah lang pala na kaibigan ko. Anak sya ng isa sa mga magsasaka.

“Ikaw lang pala yan Farrah. Ginulat mo naman ako.” Nakangusong sabi ko.

Tumawa naman sya. “Ano ba kasing ginagawa mo dito? Ang init init gumagala ka at dito ka pa talaga sa sakahan gumagala.” Sabi ni Farrah.

Nagiwas ako ng tingin sa kanya at ngumuso. “W-Wala. Gusto ko lang manood ng mga nag aani.” Palusot ko.

Tinaasan naman nya ako ng kilay. “Alam ba ng papa mo na nandito ka?”

“Hindi. Kaya nga ako nandito eh.” Sabi ko at humagikgik.

“Luka luka.” Sabi nya na natawa na rin.

Magkasing edad lang kami ni Farrah at bagama’t magkaiba ang estado ng pamumuhay namin ay hindi naging hadlang yun para maging malapit kaming magkaibigan. Kahit nga ang ilang mga anak ng mga magsasaka ay nakakasundo ko rin at ang iba ay mga kaibigan ko rin. Pero si Farrah lang talaga ang masasabi kong best friend ko.

Nakita ko ang hawak nyang water jug at basket na may nakatakip na dahon ng saging.

“Ano yan?” Tanong ko at tinuro ang basket.

“Ah turon yan meryenda nila tatay.”

Nanlaki ang mata ko. Paborito ko kasi ang turon. “May langka?”

“Oo naman. Si nanay pa. Hindi yun gumagawa ng turon na walang langka.” Sabi nya. Masarap gumawa ng meryenda ang nanay nya.

“Pwedeng penge ng isa?” Sabi ko. Tamang tama hindi pa ako nagmemeryenda.

“Oo ba. Marami naman ito eh.”

Binaba ni Farrah sa malaking ugat ng punong mangga ang basket at binuksan nya ang takip ng dahon. Mas lalo akong natakam ng makitang halos puno amg basket ng turon. Parang gusto kong humingi ng dalawa pero nakakahiya naman dahil meryenda yun ng mga magsasaka.

Pumilas si Farrah ng dahon ng saging at kumuha ng isang turon at binigay sa akin. Agad ko naman iyong kinuha. Mainit init pa ang turon at ang bango bango.

“Salamat bes.” Sabi ko.

“Walang anuman señorita. Sige maiwan na muna kita at dadalhin ko na to kanila tatay.” Paalam nya.

“Sama ako.” Baka kasi nasa kabila ang hinihintay ko.

“Wag na. Dyan ka na lang. Baka masugatan ka pa ng mga dahon ng tubo.” Sabi nya at lumakad na.

“Basta balik ka dito ah.” Nakasimangot na lang na sabi ko.

“Opo señorita sandali lang ako.” Natatawang sabi nya.

Wala na akong nagawa kundi papakin na lang ang hiningi kong turon. Unang kagat saging agad at may langka na. Solid talaga gumawa ng turon ang nanay ni Farrah. Habang kumakain ako ng turon ay may ilang dumadaan na mga magsasaka ang binabati ako. Binati ko rin sila.

Nasa huling kagat na ako ng turon ng matigilan ako. Bumilis ang tibok ng puso ko. Dumating na kasi ang hinihintay ko. Huminto ang isang truck na magkakarga ng tubo sa aking harapan.. Bumaba ang lalaking kanina ko pa hinihintay. The tall, dark and handsome Teo Salvador. Ang ultimate super crush ko! Kanang kamay slash secretary sya ni papa. Minsan bodyguard pa sya. Ang gwapo gwapo nya talaga. Ang tangos ng ilong at ang ganda ng mala kape nyang mga mata na malalim kung tumingin, tagos hanggang kaluluwa. Pangahan ang mukha at may papatubong balbas at bigote na bagay na bagay sa kanya. Ang tangkad pa at ang laki ng katawan na parang kaya kang pisatin. Mukhang hindi pa nya ako napapansin dahil busy sa pagkausap sa isang magsasaka. Dahili kung mapansin nya ako ay malamang pauuwiin nya ako. Kaya nagtago ako sa likod ng puno ng mangga at doon sya patagong pinagmasdan.

Napaawang ang labi ko at wala sa sariling sinubo ang huling kagat ng turon ng hubarin nya ang kanyang checkered polo at ihagis sa loob ng truck. Tumambad ang naglalakihan nyang mga braso at ang malapad nyang dibdib na bakat sa suot na puting sando. And I’m sure meron din syang tinatagong anim na pandesal o baka walo pa sa loob ng sando nya. Ayan nga o bumabakat pa ang mamasel nyang tiyan sa sando.

Ihh! Grabe na talaga. Hindi lang sya super gwapo. Super hot pa! Walang panama ang mga kaklase kong mga yatot na papansin at mga feeling pogi pa.

Muling napaawang ang labi ko ng buhatin nya ang isang kumpol ng mga tubo at hinagis sa likod ng truck. Naggalawan ang masel nya. Napalunok ako kasabay ng pagdulas ng turon sa lalamunan ko. Hindi ko na ito maluwa at malunok. Binayo ko ang dibdib ko. Nahihirapan na rin akong huminga.

“Uhuk!” Binayo ko pang muli ang dibdib.

“Señorita ayos lang kayo?”

Niligon ko ang magsasakang bumati sa akin kanina. Naluluha na ako habang pinagbabayo ang dibdib. Hindi ako makapagsalita at umiling iling sa magsasaka.

“Naku, mukhang nabulunan yata kayo señorita.” Anang magsasaka at nataranta.

“Anong nangyayari dito?”

Lumingon ako ng marinig ang baritonong boses na pamilyar na pamilyar sa akin. Kumunot ang noo nya ng tingnan ako. Mas lalo tuloy akong nahirapang huminga. Nakabara pa rin ang turon at hindi ko malunok o mailuwa. Naiiyak na ako sa takot dahil hindi na ako makahinga. I don’t wanna die! Kaya humawak ako sa braso ni Theo.

“Nabulunan yata si señorita Teo. Kanina may kinakain sya eh.” Sabi ng magsasaka.

Tumingin sa akin si Theo. “Nabulunan ka?”

Tumango tango ako.

“Shit.” Dinig kong mahinang mura nya.

Pero hindi ko inasahan ang sumunod nyang ginawa. Niyakap nya ako sa likuran at pinalibot ang malalaki nyang braso sa katawan ko. Inipit nya ng braso nya ang tiyan ko at binunggo bunggo ang likuran ko sa matigas nyang katawan. Naaamoy ko din ang pabangong gamit nya. Sobrang bilis na ng tibok ng puso ko na tila ba may nagkakarerahan na mga kabayo sa loob.

Ilang sandali pa ay nailuwa ko na ang turon at tumilapon. Nakahinga na ako ng maluwag kasabay ng sunod sunod na pagubo ko. Hinagod naman ang likod ko ng malaking kamay ni Theo. Damang dama ko ang init ng kamay nya.

“Here. Drink this señorita.” Inabot nya sa akin ang bagong bukas na bote ng mineral water. Kinuha ko naman ito at ininom.

“Dahan dahan lang baka mabulunan ka na naman.” Palala nya habang patuloy pa rin sya sa paghagod sa likod ko.

Sinunod ko naman sya at dinahan dahan ang paginom ng tubig. Guminhawa na ang pakiramdam ko at halos maubos ko ang lamang tubig sa bote ng mineral.

“Ayos ka na señorita?” Nakapamewang na tanong ni Theo.

Tumango naman ako at ngumiti sa kanya. “Thank you Teo.”

“Walang anuman señorita. Ano nga palang ginagawa mo rito? Di ba pinagbabawalan ka ng papa mo na pumunta rito?” Kunot noong sabi nya.

Napakagat labi naman ako. Ang sungit ng mukha nya.

“A-Ano.. hinihintay ko yung kaibigan ko naghatid lang sya ng meryenda sa tatay nya.” Palusot ko.

Bumuntong hininga sya. “Ang mabuti pa umuwi ka na señorita.”

“Pero – “

“Umuwi ka na kung hindi tatawagan ko ang papa mo at sasabihing nandito ka.” Banta nya at alam kong hindi sya nagbibiro. At paniguradong pagagalitan ako ni papa kapag nalamang nagpunta ako rito.

“Oo na uuwi na. Tsk!” Nagdadabog na nagmartsa na ako pauwi.

“Magpayong ka, mainit.”

Nilingon ko sya at inirapan sabay bukas ng payong.

Sungit talaga! Pero di bale, magiging mabait din sya sa akin kapag naging kami na.

Napangiti ako at kinilig sa isiping yun. Hanggang ngayon nga ay ramdam ko pa rin ang yakap nya sa akin. Parang nararamdaman ko pa rin ang tigas ng mga braso at katawan nya pati na rin ang mabangong amoy nya.

Hay, siguradog mahihirapan na naman akong makatulog mamaya sa kaiisip sa kanya.

---

Special Chapter 2

Yago

MABILIS AKONG tumakbo sa malaking gate kasunod ang aso kong si Pepito ng matanaw ko na ang batang anak ng magsasaka na paborito kong asarin. Nakakatawa ang suot nya. Neon green na dress. Akala mo naman bagay sa kanya eh ang negrita nya. Glow in the dark yarn?

“Alicia Negrita!” Tawag ko sa kanya.

Hindi nya ako pinansin at tuloy tuloy lang sa paglalakad habang hila hila ang panungkit. Malamang manunungkit na naman sya ng bayabas sa bukid.

“Alicia Negrita. Yuhoo!” Pakantang tawag ko pa sa kanya. Tinatahulan din sya ni Pepito. Pero di pa rin nya ako pinapansin. Alam kong naririnig nya ako di nya lang ako pinapansin.

“Mangunguha ka ng bayabas no? Mukha ka talagang bayabas kaya ka umiitim eh. Pati damit mo kulay bayabas.” Pang aasar ko sa kanya. Pero di pa rin nya ako pinapansin o kahit tingnan man lang.

“Aba’t! Isnabera ka na ha.” Naiinis na sabi ko. Akala mo naman ang ganda ganda. Negrita na nga isnabera pa.

Napangisi ako at tumingin kay Pepito na tumingin din sa akin. Parang nagkakaintindihan kami. Binuksan ko ang maliit na gate.

“Pepito habulin mo si Negrita.” Utos ko kay Pepito.

Agad naman syang sumunod at hinabol nga si Alicia at tinatahulan. Lumingon si Alicia at nanlaki ang mata ng makitang tumatakbo papalapit sa kanya si Pepito at tinatahulan sya.

“Wahh! Tatay ko!” Sigaw nya at tumakbo. Nabitawan pa nya ang hawak na panungkit. Lalo naman syang hinabol ni Pepito. Tawa naman ako ng tawa. Hanggang sa naabutan na sya ni Pepito at kinagat ang damit nya. Nadapa sya. Doon na ako tumakbo palapit sa kanila at inawat si Pepito.

“Pepito! Stop it!” Saway ko kay Pepito. Tumigil naman si Pepito at lumapit sa akin.

Umupo sa sementadong kalsada si Alicia na umiiyak na at punit ang laylayan ng neon green nyang dress. Napansin kong may dugo ang bunti nya.

“Hala! May dugo ka negrita.” Bulalas ko at lumapit sa kanya. Pero tinulak naman nya ako at napaupo ako sa sementadong kalsada.

Tumayo sya habang hawak ang punit na laylayan ng dress nya at ang binting dumudugo. Matalim na tumingin sya sa akin. “Kasalanan mo to! Salbahe ka talaga! Isusumbong kita sa tatay ko!” Sigaw nya sa akin at tumakbo na pauwi. Akmang hahabulin pa sya ni Pepito ng sawayin ko ito.

Tumayo ako pinagpag ang puwitan ng shorts habang tinatanaw na lang syang tumatakbo palayo. Napakamot na lang ako sa ulo. Nakita ko ang panungkit ni Alicia na nabitawan nya kanina. Kinuha ko ito. Natawa pa ako sa panungkit nya dahil pinagdugtong dugtong lang ito na mga sanga tapos may nakabaluktot na alambre sa dulo. Itatago ko muna ito.

“Halika na Pepito.” Tawag ko sa alaga kong aso at bumalik na kami sa mansion tangay ang panungkit ni Alicia.

NAPAYUKO AKO habang sinisermonan ni papa dito sa sala. Katabi ko naman si mama na matiim din ang tingin sa akin. Sa harap ko naman ay nakaupo si Alicia Negrita na matalim ang tingin sa akin at may band aid sa binti. Katabi nya ang tatay nya na nagsusumbong kay papa.

“Bakit mo ginawa yun Yago?” Galit na tanong sa akin ni papa na nakapamewang at salubong ang kilay.

Napalunok ako. Mabait si papa pero kapag nagalit nakakatakot.

“Hindi ko naman po alam na kinagat sya ni Pepito eh. Akala ko po nasugatan lang sya.” Nakangusong katwiran ko. Hindi ko naman talaga alam na kinagat sya.

“Hindi sya kakagatin ni Pepito kung hindi mo sya pinahabol.” Sermon pa ni papa.

Napayuko akong muli.

“Anak, mali yung ginawa mo ha.” Mahinahong sabi naman ni mama.

Kumamot naman ako sa ulo.

“Anong sasabihin mo?” Tanong sa akin ni papa.

“Sorry po.”

“Sa kanila ka magsorry.” Utos ni papa at minuwestra ang kamay kay Mang Ador at Alicia.

Tumingin naman ako sa kanila. “Sorry po Mang Ador at Alicia. Di na po mauulit.” Sabi ko.

Ngumiti si Mang Ador. “Pinapatawad ka na namin señorito.”

“Tay ako hindi pa.” Sabat naman ni Alicia na inirapan pa ako.

“Anak, nagsorry na si señorito Yago.”

“Mukha naman po syang hindi sincere eh. Saka lagi nya po akong inaasar na Alicia Negrita sa tuwing nakikita nya ako. Hindi ko naman po sya inaano.” Nakangusong sumbong ni Alicia at inirapan ako ulit.

“Totoo ba yun Yago?” Tanong ni mama na seryosong seryoso na ang mukha. Ganun din si papa.

Napakamot naman ulit ako sa ulo. Patay ako. Sumbungera talaga tong negritang to eh. Tiningnan ko sya ng matalim pero nginisihan lang nya ako.

“Yago, tinatanong ka ng mama mo.” Untag ni papa na pigil pigil ang pagtaas ng boses.

Tumingin naman ako kay mama na bakas sa mukha ang disappointment sa akin. “Sorry po ma. Inaasar ko lang naman po sya.”

Bumuntong hininga naman si mama at napahimas sa batok. “Umakyat ka muna sa kwarto mo. Maguusap tayo mamaya ng masinsinan.” Utos nya.

“Opo ma.” Tumayo na ako at nakayukong umalis. Pero bago ako umakyat ng hagdan ay tiningnan ko muna si Alicia. Nakatingin din pala sya sa akin ng matalim. Binelatan ko naman sya at umakyat na ng hagdan.

“Humihingi kaming magasawa ng pasensya sayo Ador sa inasal ng bunso namin sa anak mo. Hayaan mo at pagsasabihan namin sya.”

Napahinto ako sa paglalakad ng marinig ang sinabi ni papa.

“Naiintindihan ko ho Señor Yñigo. Likas na talaga sa mga bata ang mang asar kung minsan.” Sabi naman ni Mang Ador.

“Wag kang mag alala ako na ang bahala sa pagpapaturok sa anak mo. Yun man lang ay makabawi kami sa ginawa ng bunso namin sa anak mo.”

“Iha, pagpasensyahan mo na ang anak ko ha. Sadyang makulit lang talaga yun pero mabait naman.” Sabi ni mama kay Alicia.

“Hindi po sya mabait señora, salbahe po si señorito Yago. Kanina nga po binelatan pa nya ako bago umakyat ng hagdan eh.” Nakangusong sumbong ni Alicia.

Sabay na tumingala naman sa taas ng hagdan si mama at papa at nakita ako. Mabilis naman akong pumihit at dali dali ng umakyat papunta sa kwarto ko.

Tsk! Napaka sumbungera talaga ng negrang yun. May araw din sya sa akin.

---

Pinost ko na dito ang dalawang special chapter. Pero nasa GoodNovel po ang edited version ng Amira. Maraming scene ang nadagdag, tatlong chapter din ang nadagdag at syempre mas hot na bedscene. Kung gusto nyo pong mabasa go na sa GoodNovel. Kung walang coins para maunlock ang chapter nood lang po ng ads para magkacoins. 😉