Ang Amo ( The Boss ) Part 1

Hi! sa mga readers kung meron man. Part 1 na.

Tok! tok! tok! “Hijo gising na alas syete na ng umaga baka malate ka sa trabaho.” “Opo babangon na yaya.” ’Yan ang bungad ng aking yaya na simula palang nung maliit ako ay siya ng nag-aalaga sa akin. Matapos mag-tooth brush, maligo at magbihis bumaba na ako.

Ako nga pala si Alexander the grate, joke haha! Alexander Gomez Ang pinakagwapong Bachelor sa balat ng lupa. Sa edad kong 26, nasa akin na ang lahat pera, kotse, malapalasyong bahay, liban lang sa babae kasi naman di naman babae ang gusto ko. Yup you heard it right hindi ako straight pero hindi naman ako bading na nagbibihis babae o malamya kumilos mas tamang sabihin na ako’y pogay kaya malimit na hangaan ako ng nga kababaihan kasama na rin ang mga bading.

“O hijo halika na nang matikman mo ang niluto ko, na alam kong paborito mo.”

“Mmm.. amoy palang masarap na! the best

ka talaga yaya bukod sa maganda na magaling pang magluto.“

“Ikaw talagang bata ka nambola kapa, oh heto na ang paborito mong adobong manok.” “Oo nga pala may tumawag kanina

hinahanap ka mukha ngang galit na galit eh.“

“Ano daw sabi ya.”

“Bakit daw hindi ka sumipot sa usapan nyo halos mamuti na raw ang mata nya kahihintay sayo.”

“Ahh si Janna ’yon. ’Yung makulit na anak ni Mr. Mercado na nangungulit na mag date raw kami.” “Sa simula pa lang sinabi ko na na hindi ko ’sya gusto at hindi ako straight, ayaw ba namang maniwala.”

“Wag ka nang magtaka e ako nga ’di makapaniwala nung sinabi mong hindi ka tunay na lalake.” “Kung hindi kapa umiyak ’di ko pa nalaman na totoo nga ’yung mga sinabi mo.”

“Hayaan ’nyo ya mamaya kakausapin ko sya uli.” “Sige ya una na ako.”

“Mag-iingat ka.”

“O sir aalis na ho ba tayo?” “Opo mang Jimmy at tama na po yong pagtawag nyo sakin ng Sir at pag po at opo hindi pa naman po ako matanda, okay na sa akin kahit Lex nalang.”

“Hayaan nyo na po ako sa nakasanayan ko at nakakahiya naman po sa mga magulang ’nyo kung lex lang ang itatawag ko sa inyo.” “O sige po kayo pong bahala.”

“Sir saan ho ba tayo ngayon?” “Diretso na ho sa office sa Makati.” Habang bumabyahe patungong Makati hindi nauubusan nang kwento si mang Jimmy kaya hindi ko namalayan ang oras at nasa office na ako.

“Good morning Sir.” bungad ng guard na si mang Renato bago ako pumasok ng office “Good morning rin.”

Habang nasa hallway patungo sa aking opisina bigla

nalang akong nabingi sa biglang pagtili nang isang babae na nung paglingon koy hindi ako makapaniwala sa nakikita ko.

“Lexxx!” sabay yakap sa akin ng mahigpit na halos di na ako makahinga

“Anne!”

“Yup, the one and only beautiful and sexy Anne Enriquez.”

“Kailan ka pa dumating? akala ko ba next week pa ang flight mo?”

“Geezz lex isa-isa lang ang tanong no, kahapon lang at tsaka excited na rin akong makita ka. Kaya napaaga kasi may sasahin ako sa yo.” “Guess what?”

“Magpapakasal ka na?”

“Te…Teka paano mo nalaman ’wag mong sabihin sinabi na ni Dave sa’yo?” “Don’t worry hindi siya, si Tito Roman ang nagsabi at sinabi rin niya na sa bahay ko muna kita patuluyin bago siya dumating para daw may magbantay sayo.” “Si dad talaga kahit kailan kj sabi ko nang ako na lang ang magsasabi sayo inunahan pa ako, atsaka sa’yo talaga ako tutuloy no! namiss ko si yaya Linda at ’yung luto niyang napakasarap.” “O sige tatawagan ko na si Mang Jimmy para maihatid kana sa bahay at mamaya pa ako makakauwi.”

Pagkatapos tawagan si Mang Jimmy ay nauna na ngang umuwi si pinsan, hindi parin ako makapaniwala na ikakasal na nga ’sya. Ako kaya mahanap ko rin kaya ang lalakeng mamahalin ko at mamahalin rin ako? Pero sana, sana nga makilala ko na siya.

“Good morning Sir nandyan na ’yung mga suppliers para sa meeting at si Ms. Janna po kanina pa po tawag ng tawag hinahanap kayo sinabi niya na magkita raw po kayo mamaya.” Bungad ng aking sekretarya na si Grace. “O sige tawagan mo siya sabihin mo magkita kami mamayang 8 pm sa paborito ’nyang resto sa makati.”

Pagkatapos nga ng lahat ng trabaho sa office tinignan ko ang oras sa relo ko at mag-aalas ocho na pala kaya naman tinawagan ko na si mang Jimmy para maihatid na ako sa lugar kung saan mag-kikita kami ni Janna. Makalipas ang ilang minuto dumating na nga si mang Jimmy.

“Saan ho tayo Sir.” “Sa Resto sa Makati mang Jim.” Ilang sandali pa ay nandito na nga kami sa Resto kung saan mag-kikita nga kami ni Janna bumuntong hininga muna ako dahil hindi ko pa alam kung paano ko masasabi sa kanya na hindi ko siya gusto at para lubayan na ’nya ako.

Pagpasok ko palang sa resto makikita mo na kaagad ang napakaganda nitong disenyo halatang halos may kaya lamang ang makakakain dito. Ilang gawi pa ng aking mata at natanaw ko na si Janna.

“Hi Lex buti na lang at nakipag kita kana sa akin, akala ko ayaw mo na akong makita. Bago pa ako lumapit ay bigla ’syang tumayo at hinalikan ako na dapat sana sa labi buti na lang at naiwas ko at sa pisngi na lang dumapo. Talaga naman gusto pang nakawin ang first kiss ko. Tama sa edad kong ’to wala pa akong naging nobya o nobyo, kaya 100% virgin pa ako sa lahat ng bagay pagdating sa love.

“Actually Janna i’m here because i want to clarify things about us at para sana sabihin na..” Hindi ko na natuloy dahil bigla ’syang nagsalita.

“Mamaya na muna tayo mag-usap order na tayo kanina pa ako nagugutom.”

Habang kumakain hindi pa rin ako mapakali iniisip ko pa rin kung paano ko ba siya mapapaniwala na hindi ko siya gusto at hindi ako straight.

“Ja..Janna gusto ko sanang sabihin sayo na..” Again! hindi ko naman natuloy dahil nagsalita nanaman ’sya.

“Kung sasabihin mong manliligaw ka oo ang sagot ko sinasagot na kita ’di ba alam mo naman na gusto rin kita.” The hell no! hindi kita liligawan ang sasabihin ko sana pero syempre hindi ’yon ang sinabi ko.

“Hindi ’yon ang gusto kong sabihin.” This is it! Kaya ko ’to. “Hindi kita gusto dahil hindi ako straight at lalake rin ang gusto ko.”

“Pwede ba Lex ’wag ka ngang magsinungaling alam ko sinasabi mo lang ’yan dahil gusto mong lubayan na kita, pwes hindi mangyayari ’yon dahil hindi ako naniniwala na bading ka.” Mahaba nitong sabi. “Ano bang gusto mong gawin ko para maniwala kang hindi ako nagsisinungaling at totoong gay ako.” Tanong ko sa kanya saglit ’syang nag-isip at ng tumingin ’sya sa akin bigla akong kinabahan ano bang iniisip gawin ng babaeng ’to. “Sure kung ’yan ang gusto mo prove it!” “Waiter!” Malakas na tawag nito sa waiter. Habang papalapit ang waiter “Sige nga kung totoong bading ka kiss that waiter.” Ano nasisiraan na ba ’sya hahalikan ko ang waiter para lamang patunayan na bading ako, pero kung kapalit naman nito ay lulubayan na ’nya ako bahala na!

“Prove it.” Sabi nito ulit. Bahala na! Pagkalapit ng waiter tumayo ako at sa isang iglap lumapat ang aking labi sa labi ng waiter. “Tsup.”

Pangit ba pagpapasensyahan na. First story ko po ito, Thank you sa pagbasa…

Ang Amo ( The Boss ) Part 2

Part 2

Sa oras na maglapat ang mga labi namin ng waiter hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko para akong napunta sa isang lugar na tanging ako lang at ang aking kahalikan ang naroon, kasama ring naglaho ang mga taong nakapaligid sa amin. Kung gaano kabilis ang simula ng aking unang halik ganoon din kabilis natapos ito dahil bigla na lang..

“Oh my gosh! bading ka nga.” Sigaw ni Janna at pagkatapos ay.. “Pak.” Sabay sampal nito sa aking pisngi at pagkatapos ay lumabas na ito ng resto. Hindi pa man ako makapaniwala sa biglang pag walkout ni Janna ng may maramdaman akong isang matigas na bagay na tumama sa aking mukha na nakapag-patumba sa akin. Sinuntok pala ako ng waiter.

“Gago ka ba? Hindi porke mayaman ka maari mo nang gawin ang kahit anong gusto mo.” Galit na sabi ng waiter sa akin. Kunsabagay sino ba ang matutuwa kung bigla-bigla nalang may hahalik sa’yo. Buti na lang at kaagad na lumapit sa amin ang owner ng resto.

“Anong nangyari dito Marco bakit bigla mo na lang sinuntok ang costumer natin?” Dahil sa tanong ng may-ari ang dating galit na mukha ng waiter ay napalitan ng takot, takot baka mawalan ’sya ng trabaho. At dahil alam ko na ako naman ang tunay na may kasalanan ay nakialam na ako.

“Im sorry for what happened ako talaga ang may kasalanan kaya ako nasuntok ng waiter ’nyo at sana ’wag ninyo ’syang tanggalin sa trabaho ’nya dahil wala ’syang kasalanan.” Mahabang paliwanag ko. “Marco bumalik kana sa trabaho mo.” At dahil sa nakakahiyang nangyari minabuti ko na ring lumabas sa nasabing resto. Pagpasok ko sa kotse halata ang pagtatanong sa mukha ni mang Jim kung bakit ganito ang hitsura ko, ngunit pinili na lamang nitong manahimik.

“Diretso na po tayo sa bahay mang Jim.” “Opo Sir.” Habang binabagtas namin ang daan pauwi sa bahay naramdamang kong parang namanhid ang kanang pisngi ko, walanghiya kasing lakas yata sumuntok ni Paquiao ang waiter na ’yon. Pagpasok sa bahay nadatnan kong nanonood sa sala si pinsan.

“Anyare sa mukha mo Lex?” Tanong nito pagkakita sa akin. “Mahabang kwento.” “Then make it short.” Sagot naman nito at dahil sa alam kong hindi titigil ito hanggat hindi ko sinasabi ang totoo sa huli kinuwento ko rin ito sa kanya mula sa pagkikita namin ni Janna hanggang sa pagsuntok ng waiter na Marco pala ang pangalan sa akin.

“Omg! Ang wild ng first kiss mo Lex akalain mo sa isang stranger pa.” “Anong itsura nung waiter cute ba?” Usisa pa nito. “Sobra pa sa cute sa sobrang cute kamukha sya ni Shrek.” Ang pagsisinungaling ko. Sa totoo lang gwapo talaga ’yung waiter parang pamilyar nga ang hitsura ’nya parang nakita ko na ’sya dati hindi ko lang alam kung saan.

“Ewan ko sa’yo kahit kailan ang labo mo kausap, anyway asan ang first aid kit mo at ng magamot ko ’yang mukha mo.” “Sandali kukunin ko lang sa kwarto.”

“Arayy.. Dahan dahan naman Anne ang sakit eh.” Pagrereklamo ko grabe ngayon ko lang naramdaman ang sakit ng suntok nung waiter kanina. “Sa susunod kasi ’wag basta-basta hahalik para hindi ka masuntok.” Pang-aasar pa nito. Pagkatapos magamot ni Anne ang pisngi ko nagpaalam na ito para matulog. Heto ako ngayon nakahiga na sa kwarto nakatingin sa kisame hindi ako makatulog, paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang nangyari sa maghapon lalo na ang halikan namin ng waiter.

Kinabukasan

“Good Morning Lex upo kana patapos na itong sinangag.” Bati ni pinsan sa akin. “Good Morning, nasaan si yaya Linda, Anne?” “Parating na ’nyan siya, ang aga nga mamalengke eh ang sabi ’nya mas maaga mas fresh ’daw yung mabibili mong mga gulay at karne sa palengke.

“Lex samahan mo naman ako bukas sa mall may bibilhin lang ako.” “O sige wala naman akong importanteng appointment para bukas.” Pagdating ni yaya galing palengke tinawag ko na rin si Mang Jim para maihatid na ’ko sa office.

Pagpasok na pagpasok ko palang ng office kaagad ko nang napansin na parang may pinagkakaguluhan ang mga empleyado, pero nang makita na nilang dumating ako ay kaagad na nagsibalikan sila sa kani-kanilang mga pwesto. Paglingon ko naman ay parang lahat sila ay nakatingin sa akin. Itatanong ko pa lamang sana kay Grace kung anong meron at nagkakagulo ang mga ito ng bigla itong lumabas at may ipinakitang video clip sa hawak nitong cellphone. What the hell! paanong nakuhanan ang nangyari kagabi sa resto. Pagkatapos ng aking pagkagulat tinignan ko ang aking mga empleyado at pasigaw na sinabing “Everyone go back to your work! now!” At lahat ay humarap na sa kani-kanilang trabaho.

“Grace papaano mo nakuha ang video sa cellphone mo?” Tanong ko sa aking secretary. “Ah eh Sir pinasa lang sa akin ni Gina, tinanong ko nga sir kung kanino ’nya nakuha ang sabi ’nya sa pinsan daw ’nya nagulat nga kami sir na kayo po pala ang nandoon sa video.” “Pe.. Pero sir infairness ang gwapo nung waiter.” Dagdag pa nito na kaagad ko namang sinagot. “Mas gwapo ako dun.” At dahil alam ko naman na sa teknolohiya ngayon ang kahit na anong bagay lalo na kung video ay madali ng kumalat kaya hinayaan ko na lang. At matagal naman na nilang alam na bading ako kaya hindi na masyadong big deal para sa akin at sa kanila ’yon.

Pagkatapos ng nakakapagod na araw ay tinawagan ko na si Mang Jim para sunduin ako. Pagdating ko sa bahay ay kaagad ko ng tinungo ang kwarto para makapagbihis. Pag-baba ko as usual nanood na nanan si Anne, ay mali may pinapanood pala ’sya sa kanyang cellphone.

“Lexxx!” Nakakabinging sigaw nito sa akin. “Grabe trending na ang video mo at nung waiter na hinalikan mo, akala ko ba kamukha ni Shrek ’yung waiter ang gwapo pala ’nya kung tutuusin bagay nga kayo eh.” Pambihira naman hindi na nakuntento sa pagpasa ng video talagang inupload pa ito. “Anong sinasabi mong video hindi ako ’yan baka kamukha ko lang.” “Hindi ikaw ’to eh sino ’to kakambal mo?” Sabay pakita ng video sa akin. “Nasaan si yaya Linda?” Pag-iiba ko ng usapan. “Alam mo naman maagang matulog si yaya at ’wag mo ng ibahin ang usapan, seriously lex bagay kayo samahan mo ako bukas pupunta ako doon sa resto.” “Ano! sira ka ba kung gusto mong pumunta, pumunta ka mag-isa mo ’wag mo akong isali sa kalokohan mo.” “Talagang pupunta ako at hindi mo magugustuhan ang gagawin ko kapag hindi mo ako sinamahan bukas.” Tss talagang napaka sutil ng pinsan kong ito. “Bahala ka kung anong gusto mong gawin hindi ako natatakot.” Sagot ko rito. Minabuti ko na lang na matulog na pero habang paakyat na ako sa kwarto ko bigla na lang ’syang sumigaw. “Humanda ka bukas pinsan!”

Kinabukasan maaga akong nagising dahil naisipan kong mag-jogging. Pagkatapos maghilamos at nagbihis para sa jogging ay bumaba na ako.

“Goodmorning Anne ayaw mo bang samahan ako mag-jogging.” Tanong ko kay Anne pagkakita ko sa kanya. “Ikaw na lang pinsan sasamahan ko si yaya mamalengke maya-maya.” Sagot naman nito.

Habang nag-jojoging hindi maiwasan na pagtinginan ako iniisip ko tuloy hindi kaya dahil dun sa video pero pinagkibit balikat ko na lang tutal makakalimutan rin naman nila ’yun. Pagbalik ng bahay ay nagpahinga muna ako ng konti pagkatapos ay naligo na ako. Pagbaba ko sa kusina ay nag-almusal na ako. Ilang minuto pa ay dumating na nga si yaya at si pinsan at nagpaalam na ako papuntang office.

“Sir heto na po ’yung papeles na pinapahanap ’nyo.” “O sige ilapag mo na lang ’dyan, ilan pa ’yung mga appointments ko today?” Tanong ko kay Grace. “Isang meeting na lang mamayang 3 pm yun lang po.” “O sige paglabas mo tumawag ka sa flowershop alam mo naman kung anong flower diba.” “Opo sir sige po.” Sa wakas natapos din ang maghapong trabaho.

Ang Amo ( The Boss ) Part 3

Part 3 Alexander’s Past

Nandito ako ngayon sa harap ng puntod ng aking mahal na ina. Pagkatapos kong ayusin ang bulaklak na white lilies na paborito nito nung siya’y nabubuhay pa ay nag-sindi rin ako ng kandila. “Kumusta ka ma, alam mo hanggang ngayon hindi pa ako sana’y na wala kana. Bakit kailangang ikaw pa bakit hindi na lang ’sya ang nawala, siya naman ang may kasalanan kung bakit kayo naaksidente.

Flashback

“Anong gusto mong regalo sa birthday mo baby.” Tanong nito sa ’kin. “Ma! stop calling me baby magsi-sixteen na ’ko, next year nga magka-college na ’ko eh.” Tampo kong sabi.

  “Ikaw naman nag-lalambing lang ako eh, o sige promise pag college kana di na baby itatawag ko sayo ok ba yon.” Sabay gulo nito sa aking buhok. “Ma! ’yung buhok ko! kaayos ko palang ginulo mo na naman.” Ganyan kakulit at kalambing ang mom ko, pero ang inaasahan kong masayang birthday ay kabaligtaran pala ng mangyayari.

“Senorito may tawag po para sa inyo.” Ang sabi ng maid namin noon. “He.. Hello ako po si Alex bakit po kayo napatawag.” Sa mga oras na ’yon hindi ko alam kung bakit sobra ang kaba na nararamdaman ko.

“Hello Alex This is Doctor Robles nandito ngayon sa St. Lukes Hospital ang mga magulang mo, naaksidente ang kotseng sinasakyan nila at nasa malubhang kalagayan ang mga ito..” Hindi ko na pinatapos pa ang sinasabi ng doctor at dali-dali ’kong pinuntahan ang nasabing hospital, sa mga panahong ’yon marunong na akong magmaneho ng sasakyan.

Pagdating sa hospital kaagad kong tinanong kung nasaan ang mga magulang ko. “Ms. nasaan ang kwarto ng mg

a Gomez, Alexander Gomez anak nila ako.“ “Sa second floor room 7.” Pagkatapos sabihin ng receptionist ang kwarto ng mga magulang ko, kaagad ko ng tinungo ito.

Habang naghihintay ako tinawagan ko si yaya para sabihin ang nangyari, ilang oras din akong naghintay at lumabas na nga ang doctor.

“Doc kamusta po ang mga magulang ko?” “Ikaw ba ang anak ng mga pasyente?” Tanong nito. “Opo doc.” “Stable na ang Dad mo minor injuries lang ang natamo nito, pero ang mom mo under observation pa rin dahil sa dami ng tinamo nito sa aksidente.” Mahabang paliwanag nito “Paano maiwan na muna kita.” Pagka-alis ng doctor dumating na rin si Yaya kasama nito si Anne at si Mang Jimmy.

“Kumusta na ang lagay nina tito’t tita.” Tanong ni Anne.“ “Ok na si dad stable na daw sabi ni doc pero si mom under observation parin daw.” Malungkot na sagot ko rito. “May mga pulis na rin na nag-iimbestiga at tinatanong na rin ang mga saksi tungkol sa nangyaring aksidente.” Sagot naman ni mang Jim. Lumapit na rin sa akin

si

yaya “Hayaan mo hijo magiging ayos din ang lahat. Sabi nito pagkatapos ay niyakap ako.

Pagbalik ng doctor pinayagan na kaming puntahan si Dad sa kwarto nito. “Kumusta dad anong nararamdaman mo?” “Masakit ang katawan ko pero hindi naman ako nabalian ang sabi ni doc.” “Ang mom mo kumusta ’sya.” Tanong nito. “Under observation pa rin daw.” “Halika nga dito son.” Paglapit ko kay dad ay bigla ako nitong yinakap. “So.. Sorry son dahil sa akin

kaya naaksidente kami ng mom mo.“ “Dad ’wag mong sisihin ang sarili mo aksidente ang nangyari.” “Sorry parin anak.”

Paulit-ulit nitong paghinngi ng sorry. “Magpahinga

na po kayo para pag-gising ni mom sabay tayong makikita ’nya.

Nang makatulog na si dad naiwan si yaya para magbantay dito. Sinamahan naman ako ni Anne sa chapel para manalangin para sa pag-galing ni Mom. “Panginoon alam kong may katigasan ako ng ulo pero sana gumaling na si mom para makasama pa po namin ’sya, kahit ’yun na lamang po ang regalo ’nyo sa akin sa kaarawan ko ngayon.” Dala siguro ng pagod hindi ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagisi

ng

na lang ako ng gisingin ako ni Anne. “Lex gising na kailangan mong puntahan si tita.” Dali-dali ko ngang tinungo ang kwarto kung saan naroon si mom. Pero pinalabas kami ng mga doktor at sinabing bawal daw kami roon. Kaya nagkasya na lamang kaming tumingin sa salaming bintana sa labas ng kwarto. Sa mga sandaling ’yon walang patid ang pagtulo ng luha sa aking mga mata naawa ako kay mom alam kong hirap na hirap ’sya. Dahil sa hindi ko na makayanan ang mga nangyayari tumakbo ako palabas ng ospital. “San ka pupunta lex?” Dinig ko pang sigaw ni pinsan habang tumatakbo ako palabas. Pagdating ko sa parking lot kaagad akong pumasok sa kotse at pinaharurot ko ito ng mabilis.

Habang nagmamaneho parang sirang plakang paulit-ulit sa isipan ko ang mga masasayang bagay na nangyari sa akin kasama ang mga magulang ko. Dahil sa bilis ng pagmamaneho ko, huli na ng makita kong may papalapit na sasakyan sa sinasakyan ko sinubukan ko pang iliko ang sinasakyan ko pero huli na dahil sa mabilis ding pagpapatakbo nito. At ang huling natatandaan ko ay ang nakakasilaw na

liwanag na nagmumula rito at ang pagtama

ng malakas ng ulo ko sa sasakyan..

After three weeks

“Gising na ’sya”  Sigaw na dinig ko pagkamulat ng aking mga mata, iginala ko ang aking paningin sa kwarto at nalaman kong nasa ospital pala ako. Ilang sandali pa ay dumating ang doctor pagkatapos ay tinignan ako at kung anu-ano pang test ang ginawa sa akin. “Ok na ’sya ilang araw pa pwede na ’syang lumabas. “Anne nasaan sina Mom at Dad?” Kita ko ang pagkagulat sa mukha ni Anne at tumingin ito sa doktor pero sandali lang at sumagot din ito. “Alam mo naman busy ang mga iyon sa trabaho pero kanina lang nandito sila, sayang nga eh hindi ka nila nakitang magising.” Dahil sa narinig ng doktor bigla itong nagtanong. “Pwede bang sagutin mo lahat ng itatanong ko para malaman ko kung okay ka na talaga. Tumango lang ako. “Anong pangalan mo?” Unang tanong nito. “Alexander Gomez. “Ilang taon kana”  “15 magsi-sixteen.” Sa sagot kong ’yon nagtinginan na naman si Anne at si doc. “Ano ang pangalan ng mga magulang mo?” “Alberto at Patricia Gomez.” “Ok last question na lang bakit nandito ka ngayon sa ospital.” “???” “Uulitin ko bakit ka nsa ospital ngayon?” Kahit na anong isip ko hindi ko alam kung bakit nasa ospital ako parang sumasakit ang ulo ko sa kakaisip. “Aah! ang sakit ng ulo ko doc!” “Tama na muna ’wag ka munang mag-isip magpahinga ka na lang muna. Sabi ni doc sa akin at pagkatapos lumabas na ito, nagpaalam din na lumabas si pinsan at bibili lang daw ng pagkain sa labas.

Author’s note

Grabe ayaw ko talaga sa ganitong mga eksena pero kailangan eh. May karugtong pa ito at nagsisimula palang tayo. Kaya pls do votes and comments.

Ang Amo ( The Boss ) Part 4

Part 4 Alexander’s Past Continuation

Flashback

Paglabas ni pinsan sa kwarto iniisip ko pa rin kung ano’ng nangyari at nasa ospital ako ngayon, pero kahit na anong isip ko wala akong maalala.

Hanggang sa makatulog ulit ako.

Anne’s POV

“Doc bakit hindi naaalala ni lex ’yung mga nangyari sa kanya?” Tanong ko sa doctor ni pinsan. “Based on the observation from him, he had a selective amnesia. Selective amnesia is a rare side effect of head injuries when the victim loses certain parts of his memory.” “Kaya nga hindi ’nya naaalala ang mga nangyari bago ang aksidente specialy ’yung mga bagay na ayaw na nitong maalala gaya na lamang ng nangyari sa mga magulang nito.” Mahabang paliwanag ni doc. “Pero babalik naman ’yung mga nakalimutan ’nya diba?” “Maaring oo sa mga susunod na araw, buwan o taon pero maari ring hindi na.” “Salamat doc.” Nasabi ko na lamang pagkatapos ay nagpaalam na si doc. Paano ko sasabihin kay pinsan ang mga nangyari lalo na ang pagkamatay ng mom ’nya iniisip ko palang naiiyak na ako alam kong labis ’syang masasaktan kapag nalaman na ’nya ito.

Nandito ako ngayon sa loob ng kwarto ni pinsan, pinagmamasdan ko ’syang natutulog. Hindi ako mapakali siguradong

pagkagising nito magtatanong na naman ito

kung nasaan na naman sina tito’t tita. Tinawagan ko na si tito kanina at sinabi kong nagising na si lex. Sinabi nitong pupunta ’sya mamaya at ’wag ko daw munang sabihin kay lex na wala na si tita

at baka hindi ’nya makayanan ito.

Pagdating ni tito sinabi ko sa kanya na nagkaroon ng selective amnesia si lex at nakalimutan ’nya ang mga nangyari bago ’sya maaksidente. Sinabi rin ’nya na ’sya na lang daw ang magsasabi na wala na si tita, pinuntahan ’nya rin si doc at itinanong kung kailan maaari nang lumabas si pinsan. Pagbalik nito nadatnan na ’nyang gising si pinsan.

“Talaga! tatlong linggo na akong natutulog?” Gulat nitong reaksyon ng sinabi kong tatlong linggo na itong walang malay, sinabi ko rin na nahulog ’sya sa hagdan kaya ’sya naospital. “O gising kana pala son kumusta ang pakiramdam mo?” Lumapit si tito at binigyan ng pagkain si pinsan. Sinabi kanina ni doc na maaari ng kumain si pinsan at sa sunod na linggo pwede na itong lumabas dahil maayos na ang pakiramdam nito, liban nga lang sa pagkakaroon nito ng amnesia.

“ Si mom bakit hindi pa ’sya dumalaw alam na ba ’nyang gising na ako.“ Tanong ni pinsan pagkatapos nitong kumain. “Dumalaw na kanina, ikaw kasi tulog ng tulog kaya hindi mo na naman ’sya nakita.” Mukhang naniwala naman ’sya sa sinabi ko. “Sabi ni doc next week maari ka ng lumabas

.“

Sabat ni tito. “Salamat naman nababagot na ako rito.” “Kaya magpagaling ka para makita mo agad ’yung regalo mo sa mom mo.” Ang sabi ni tito.

After a week

“Maari ka nang lumabas ngayon next month bumalik ka uli para sa follow up check up okay.” Sabi ng doctor kay pinsan.

Pagkatapos magbayad

ng hospital bill si tito

ay umuwi na kami sa bahay nina pinsan.

Habang nagbabyahe

.

“Busy ba si mom

sa trabaho

kaya hindi

’sya sumabay

sa atin?“ Tanong ni pinsan.

“Ah eh tama busy ’sya may out of town pala

’sya kahapo

n baka nextweek pa ito makakauwi.“ Sagot naman ni tito.

“

Welcome Home !“

Sabay-sabay na salubong ni yaya at ng mga kasambahay pagpasok namin nina pinsan sa bahay. “Salamat po namiss ko kayo lalo na ikaw yaya, bakit ’di mo man lang ako dinalaw sa ospital.” “Lagi ka na lang tulog ’pag pinupuntahan kita kaya hindi mo alam na dumalaw ako, nang sabihin ng dad mo na gising kana at malapit ng lumabas naging busy na kami para sa paghahanda sa pagbalik mo.” “Oh heto ’yung mga regalo namin sa’yo nung birthday mo.”  Sagot ni yaya. At isa-isa nga nagbigay ng kanya-kanyang regalo si yaya, ako, mang jim, mga kasambahay at pang huli si tito. “Here son regalo namin sa’yo ng mom mo.” Sabay abot ni tito sa isang maliit na kahon. “Wow! a key for my own car thank’s dad, anne pahiram naman ng phone mo tatawagan ko lang si mom.” Hindi ko alam ang gagawin ko ng oras na ’yon kaya tinignan ko si tito at bigla itong tumango. “Diba gusto mo ng makita si tita?” “Oo naman nasaan ba ’sya?” “Tara samahan mo ko pupuntahan natin ’sya.”

Sa kotse habang papunta kami sa sementeryo gamit ang sasakyan na minamaneho ni mang jim, kami naman ni pinsan ay nasa likod halata sa mukha ni lex ang excitement na makita si tita ako nama’y naluluha na dahil ilang minuto na lang malalaman ni pinsan ang katotohanan.

Habang papalapit sa sementeryo halata ang pagtatanong sa mga mata ni pinsan, ilang saglit pa huminto na ang sasakyan at bumaba na ’ko. “Akala ko ba pupuntahan natin si mom anong ginagawa natin sa sementeryo?” Pero hindi ko na ’sya sinagot pa, patuloy lang akong sa paglalakad papunta sa puntod ni tita, habang patuloy din ang pagluha ng aking mga mata. “

Ano ba Anne! Bakit ba tayo nandito?“

Galit na sigaw ni pinsan. Habang naluluha na ito. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad habang sumusunod lang ’sya. Tumigil ako sa harap mismo ng puntod ni tita, tumigil rin si lex pagkatapos ay tumingin ’sya harap ng lapida. “

Hindiiiiii!,

hindi ’to totoo sabihin mo Anne sabihin mo sabihin mo hindi ’to totoo pa.. pa.. papa.. papa.. a..anong wa..wa.wa..la..la.. na si mom?“ Unti unting napaluhod si pinsan habang walang patid ang pagtulo ng mga luha nito, sa tagal ko nang kilala si pinsan ngayon ko lang ’sya nakitang umiyak. “

Mommmm

bakit bakit mo ako iniwan bakit mom bakit mo ’ko iniwan.“  Nang bigla na lamang nitong pinagsusuntok ang puntod nito. “Tama na lex gusto mo bang maospital ulit.” Awat ko rito, pero wala akong nagawa sa lakas nito. Kitang kita ko ang sakit at galit sa kanya habang patuloy lang ito sa pagsuntok ’di alintana ang dugo na kanina pa dumadaloy sa mga kamay nito. Mabuti na lamang at pinuntahan kami ni mang Jim at inawat ito. “Akin na ang panyo mo senorita.”  Tinalian ni mang Jim ang mga kamay ni pinsan  gamit ang mga panyo namin.

Nandito pa rin kami ni pinsan sa sementeryo wala pa rin ’tong imik, naaawa ako sa kalagayan ni pinsan. Kanina pa ’sya nakatingin sa lapida ni tita hindi ito gumagalaw habang patuloy pa rin sa pagluha ang mga mata nito.

Gabi na pero hindi pa rin umiimik si pinsan kung ano ang posisyon nito kanina hindi nagbago hanggang ngayon. “Lex hindi pa ba tayo aalis.” Pero hindi ito sumasagot o kaya kahit tignan lang ako. Nagulat na lang ako ng bigla nitong iuntog ang ulo nito.

“Lexx

anong ginagawa mo?“ Lumapit si mang Jim  para awatin ito.

“Ahh ahh ang ulo ko ang sakit ng ulo ko.”

Biglang sigaw ni pinsan. “Lex anong nangyayari.” Nang biglang dumating si tito at may kasama itong nurse pagkatapos ay tinurukan ng pampakalma si pinsan. Dahil sa epekto ng gamot nakatulog si pinsan at inakay na ito para maisakay sa sasakyan.

Sa bahay habang tulog parin si pinsan kinausap ko si tito. “Alam kong magtatanong na naman si lex paggising ’nya tito handa ’nyo na bang sabihin sa kanya ang lahat ng katotohanan kung bakit kayo naaksidente?” May halong galit kong tanong sa kanya. “Hindi ko pa kaya hija at sana ’wag mo munang sabihin sa kanya ito.” “

No!

kung ayaw mong sabihin pwes ako ang magsasabi alam kong magagalit ’sya inyo, pero hindi ko na kaya ang magsinungaling pa sa kanya.“ “Nakikiusap ako sa’yo hija hayaan mong ako ang magsabi ng lahat sa kanya.” “Ano! hanggang kailan ’nyo itatago ito sa kanya.” Galit kong sagot rito, pagkatapos ay pumasok na ako sa kwarto kung saan natutulog si pinsan.

Mag-gagabi na ng magkamalay ito. “Kamusta ang pakiramdam mo masakit pa ba ang ulo mo.” Tanong ko sa kanya, pero hindi man lang ito sumagot.“  “Sandali lang lex ikukuha lang kita ng pagkain sa baba.”

Pagdating ko sa kusina nadatnan kong naghuhugas ng plato si yaya. “Kumusta na sya hija?” “Nagising na po ’sya pero hindi ito umiimik kapag kinakausap ko ’sya.” Malungkot na tugon ko rito. “Kawawa naman ang alaga ko alam kong nalulungkot ’sya sa nangyari sa mama nito.” “Oo nga ya hindi ko nga alam ang gagawin ko para maging ok ’sya.

“Kumain ka na pinsan, pinaghanda ka ni yaya ng paborito mo.” Pero hindi man lang ’nya ako pinansin. “O sige labas muna ako ilalagay ko na lang sa mini table itong pagkain.” Pagkalabas ko nakitang kong naghihintay si yaya sa pinto ng kwarto. “Ano hija kumain na ba ’sya?” “Wala na naman ’syang imik yaya, kaya lumabas muna ako nilagay ko na lang sa mini table ’yung pagkain baka sakaling kainin ’nya mamaya. “Ganoon ba, hayaan na muna natin ’sya alam naman natin na mahirap ang pinagdaraanan nya ngayon.

“

Ang Amo ( The Boss ) Part 5

Part 5 Alexander’s Past Last Part

Flashback

Anne’s POV

Kinabukasan maaga akong gumising

para puntahan si pinsan sa kwarto

.

Binuksan ko ang silid nito

at napansin ko ang pinagkainan ’nya, mabuti naman at kumain ’sya kagabi

.

Pagbaba ko sa kusina nadatnan kong naglilinis ang mga kasambahay, si yaya naman ay abala sa pagluluto ng agahan.

“Salamat naman at kumain ’sya kagabi.” Ang sabi ni yaya pagkakita sa pinagkainan ni pinsan. “Oo nga akala ko nga hindi ’nya kakainin eh.” “Kilala ko na kayo ng pinsan mo basta luto ko hindi ’nyo matitiis na hindi kainin.” “Kaya nga ikaw ang the best yaya in town.” Pambobola ko kay yaya. “Pagkatapos nitong niluluto

ko ipag-akyat mo ’sya ng makakain.“ “Opo ya sa kwarto na rin ’nya ako kakain para sabay kami.”

Pagpasok ko ng kwarto ni pinsan habang dala-dala ang pagkain namin nakita ko ’syang nakaupo malapit sa bintana at nakatingin lang sa labas alam kong iniisip na naman ’nya si tita.

“Kain na pinsan pagkatapos natin kumain sasagutin ko lahat ng mga tanong mo.” “Alam kong mahirap na tanggapin na wala na si tita pero nandito pa kami maraming nagmamahal sa’yo.” Pagkasabi ko rito lumapit na ’sya at kumain na kami.

“Dadalhin ko lang sa labas ang pinagkainan natin pagkatapos ay sasabihin ko na ang lahat ng mga nangyari bago ka maaksidente.” Dahil nga bumaba ako sandali hindi ko namalayan na bumaba rin pala si pinsan.

Pagbalik ko sa kwarto nagulat ako dahil wala si lex sa kwarto nito. “Lex nasaan ka?” Sigaw ko sa kwarto, dahil walang sumasagot bumaba ako at tinanong ko ang mga kasambahay kung nakita si lex pero kahit si yaya hindi daw napansin na bumaba

ito.

Nang bigla na lang naming marinig na may sumigaw.

“Ahhhh! Bakit ayaw mong umandar.”

Nasa loob pala ng kotse si pinsan. “Lex ’san ka pupunta.” Tanong ko sa kanya, pero ilang minuto pa ay hindi gumana ang sasakyan. “Bakit ayaw umandar, paano ka ba aandar?” Inis nitong tanong dahil ayaw umandar ng sasakyan. Sinubukan kong buksan ang pinto ng sasakyan at bumukas ito, buti na lang at hindi nakalock. Pagpasok sa kotse patuloy pa rin si lex sa pagsubok na paandarin ang sasakyan pero hindi ito umandar.

“Hindi talaga aandar ’yan dahil nakalimutan mo rin siguro pati ang pag-dadrive.” Ang sabi ko sa kanya.

“Anong ibig mong sabihin?”

“Makinig ka dahil sasabihin ko na ang mga nangyari bago ka maaksidente at kung bakit wala na si tita.”

“Bago ka maaksidente sa araw ng birthday mo naaksidente rin sina tito at tita.” “Si tito mga gasgas lang ang nakuha, pero si tita grabe ang mga natamo nito sa aksidente.”

Patuloy lang si pinsan sa pakikinig sa akin.

“Ilang oras pa at nagkakagulo na sa kwarto ni tita ang sabi ni doc nahihirapan daw si tita na huminga, kaya tinawag kita nasa chapel ka noon dala siguro ng pagod kaya nakatulog ka.” “Ginising kita at sinabi kong

kailangan mong puntahan si tita, pagkarinig mo sa sinabi ko tumakbo ka patungo sa kwarto ’nya pero agad rin tayong pinalabas ng doctor.“ “Habang nakatingin tayo noon sa salamin sa pinto ng kwarto ni tita kitang kita natin kung paano ’sya nahihirapan, pagkatapos bigla-bigla ka na lang umalis.”

Umiiyak na si pinsan ng mga oras na’yon.

“Ilang minuto lang pagka

alis mo binawian na ng buhay si tita.“ “Wala pang isang oras noon ng may isunugod na lalake at pagkakita namin ni yaya sa lalakeng duguan nagulat kami ng makilala namin na ikaw pala ’yon.” “Oo hindi ka nahulog sa hagdan nabangga ang sinasakyan mo sa kotseng nakasalubong mo.” “Gaya mo duguan din na isinugod ang lalakeng nakabanggaan mo.” “Pagkatapos ng dalawang linggo nakalabas din ng hospital ang lalake na nakabanggaan mo, pinuntahan ka nga ’nya sa kwarto mo at humingi ’sya ng tawad ang sabi naman ni tito walang may gusto sa nangyari.”

“Pagkatapos nga ng tatlong linggo nagkamalay kana ang sabi nga ni doc okay ka na, kaya lang bigla kang nagtanong at hinahanap mo sina tito’t tita.” “Kaya nga tinanong ka ni doc kung anong pangalan mo, sino ang mga magulang mo at ng tanungin ka ni doc kung ilan taon kana sinabi mong fifteen at magsi-sixteen doon na nakumpirma ni doc na nagka-selective amnesia ka.” “Isang klase ito ng amnesia kung saan nakakalimutan ng isang tao ang mga ibang nangyari sa buhay nito, sa kaso mo ’yung araw na naaksidente sina tito ang nakalimutan mo.” “Pati ang pagmamaneho kasama rin sa nakalimutan mo, dahil siguro sa parehong car accident ang nangyari sa’yo at sa mga magulang mo.”

Mahaba kong paglalahad sa kanya.

“Pa..Papaanong.. paano sila naaksidente?” “Alam kong hindi ako ang dapat na magkwento nito sa’yo, pero kailangan mo ng malaman ito.”

Ilang oras bago ang aksidente

ng mga magulang ni lex

Anne’s POV

Umaga noon at tinawagan ako ni tita sa bahay. Sinabi ’nya na kung pwede ako na daw bahala sa cake para sa kaarawan ni pinsan ngayon. Tatapusin kasi ’nya ng maaga ang lahat ng trabaho nito sa office, para makauwi ng maaga para ka kaarawan ni pinsan. Pumayag naman ako at sinabi kong tatawag na lang ako kapag nakabili na ako.

Sa cakeshop habang hinihintay na matapos ang cake ni pinsan tinawagan ko si tita. “Hello tita ok na po ang cake ni pinsan.” Ang sabi ko. “Salamat Anne nandito ako ngayon sa office

ng tito mo pinuntaham ko ’sya para sabay na kamimg umuwi para sa birthday ni lex.“ Sabi ni tita. Ngunit nabigla na lang ako ng bigla itong sumigaw. Dala siguro ng nakita, aksidente nitong nai-loudspeaker

ang phone nito.

“Mga hayop kayo!! kailan ’nyo pa ako niloloko.

“

Hon magpapaliwanag ako mali ang iniisip mo wala akong ginagawang masama, hindi kita niloloko maniwala ka sa’kin. “Ano, anong ipapaliwanag mo na hindi mo sinasadyang halikan ’sya pwes hindi ako tanga sapat na ang nakita ko para maniwala na totoo nga na kinakalantari mo ’tong malanding ’to.” “Totoo nga ang nababalitaan ko sa mga kaibigan ko na kabet mo ang babaeng ’to.”

Hindi ako makapaniwala na magagawa ni tito na lokohin si tita.

“Hon saan ka pupunta? hintayin mo ko.” Rinig kong sigaw ni tito sa kabilang linya. Patuloy lang ako sa pakikinig sa cellphone ko. “Hon buksan mo itong kotse.” “Umalis ka bumalik ka na ’dun sa kabit mo.” “Makinig ka muna kasi hindi ko nga kabet ’yun.” “Sinungaling, lumabas ka nga sa sasakyan, bakit ka ba pumasok.” “Akin na akong magmamaneho pag-uwi natin sa bahay pag-usapan natin ’to ng maayos.” “Wala na tayong pag-uusapan pa kaya mabuti….

“Hon ang kotse!!”

Pagkatapos ’nun isang nakakabinging ingay ang narinig ko sa kabilang linya. “Hello, hello tita hello hello hello anong nangyari hello tita anong nangyari. Pero walang sumasagot sa kabilang linya. Agad akong lumabas ng cakeshop at dali-daling pinuntahan ang bahay nina pinsan.

“Lex nasaan ka.” “Ay senorita wala ho si senorito umalis po ’sya kani-kanina lang.” Ang sabi ng kasambahay. “Saan daw ’sya pupunta?” “Wala po ’syang sinabi para nga po ’syang nagmamadali eh.”

“

Ano!

saang hospital sige pupunta kami ’dyan. Bigla ko na lang narinig sumigaw si yaya. “Ya anong nangyari?” “Sina mam at sir nasa ospital, naaksidente sila.”

Pagkatapos 'kong sabihin kay pinsan kung papaano naaksidente sina tito at tita. Kita ko ang galit sa mga mata nito. Pagkatapos bumaba 'sya sa kotse at pumasok sa bahay, kaagad ko itong sinundan. Tinungo nito ang kwarto ni tito at kumatok ito ng malakas. "Dad buksan mo ang pinto." "Sandali lang hijo may ginagawa ako." Rinig kong sagot ni tito. "O son anong gus.." Hindi na natapos na tanong ni tito dahil bigla na lang 'syang sinuntok ni pinsan. "Lexxx." Awat ko rito. "Ang sama mo bakit mo nagawa kay mom 'yun akala ko ba mahal mo 'sya?" "Son mali ang iniisip mo hindi ko niloko ang mom mo." "Sinungaling! kung hindi mo niloko si mom hindi sana kayo naaksidente sana kasama ko parin 'sya hanggang ngayon." "Sana ikaw na lang ang nawala at kahit kailan hindi kita mapapatawad." Pagkatapos ay pumasok na sa kanyang kwarto si pinsan.

Kinabukasan hindi na namin nakita sa bahay si tito

. Mula noon wala na kaming nabalitaan sa kanya.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 6

Part 6

 The Dinner

Alexander's POV

Pagkatapos ng isang oras 'kong pagdalaw sa sementeryo, dumiretso na ako sa bahay.

"Lex 'san kaba nagpunta? Kanina pa kita tinatawagan sa cellphone, pero hindi mo sinasagot."
 
Tanong ni Anne pagpasok ko. "Sa sementeryo, dinalaw ko si mom. Bakit ka tumawag may problema ba?" "Huwag mong sabihin na nakalimutan mo. Diba ang sabi mo sasamahan mo ako sa mall. Hay ganyan talaga kapag matanda na nagiging ulyanin na." "Ano? Ako matanda na. E sino ba sa atin ang madalas pagkamalan na matanda e diba ikaw." "Noon 'yon hindi na ngayon sigurado 'pag may nakakita sa atin pagkakamalan kang tatay ko." "O sige pustahan tayo ang matatalo manlilibre ng dinner. Ano deal?" "Sige deal."

Mag-aalas sais ng makarating kami sa nasabing mall. Pagpasok palang agaw pansin na kaming dalawa. Hindi naman sa pagmamayabang, bulag lang ang taong hindi magwagwapuhan sa akin. Idagdag mo pa ang magandang babaeng kasama ko na tinalo pa ang itsura ng ibang artista.

"So umpisahan natin ang pustahan. Magtatanong tayo ng limang tao, ang unang makakatatlo ang panalo." "Para patas dalawang babae at dalawang lalake ang tatanungin natin at ang natitirang isa bato-bato pik nalang tayo." Suhestyon ni Anne.

"Ok sa babae muna tayo. Miss pwedeng magtanong?" Sabay pacute ko sa babae na kaagad din lumapit. "Ok lang, ano ba ang itatanong mo kuya pogi. Itatanong mo ba number ko?" "Ah miss sorry pero hindi 'yon. Itatanong ko sana kung sino sa tingin mo ang mas matanda sa aming dalawa?" "Sorry miss pero mas bata yata si kuya pogi sa'yo." "Salamat miss sige una na kami." Sabay hila kay Anne para makalayo na kami kay ate. "O paano pinsan one point na 'ko." "Isa palang 'yan pinsan kaya 'wag ka munang magsaya." Sa pangalawang babae panalo na naman ako. Sa unang lalake at pangalawa si Anne naman ang nanalo. "So paano 'yan lex naka-two points tayo pareho. Kaya magbato-bato pik na tayo." Ako ang nanalo kaya ako ang pumili na babae ang huling tatanungin namin. "Miss pasensya na, pwede bang magtanong?" "Ok lang, ano bang itatanong mo? "Sa tingin mo sinong mas matanda sa amin?" Saglit itong tumingin sa amin at pagkatapos ay sinabi nitong.. "Sa tingin ko kuya mas matanda ka sa kanya, kasi mas matangkad ka kumpara sa kanya eh." Anak ng! Hindi ako makapaniwala dahil lang sa height ko kaya inisip 'nyang mas matanda ako.

"Paano ba 'yan lex dahil ako ang nanalo iti-treat mo ako ng dinner at gusto ko sa restaurant sa makati tayo kumain. Tara na nagugutom na 'ko." "Te..Taka dito na lang tayo gabi na at pagod na ako gusto ko ng umuwi." "A deal is a deal kaya sa makati tayo kakain and that's final." Sagot nito. Hindi ko akalain na ang sarili ko mismo ang magpapahamak sa akin. Bakit pa kasi ako nakipag-pustahan. Sa huli sa makati nga kami pumunta para kumain. Kapag naiisip ko kung anong nangyari sa huling pagpunta ko rito hindi ko maiwasang mahiya. Lalong lalo na sa waiter na bigla ko na lang hinalikan.

"Ang ganda pala rito no! Naisip ko tuloy paano kaya kung magtayo nalang kami ni Dave ng sarili naming resto. Ano sa tingin mo lex?" "Huy! Lex. Anong nangyari sa'yo? Kanina pa ako daldal ng daldal dito hindi ka naman pala nakikinig." Kanina pa pala nagsasalita si Anne hindi ko man lang narinig. "A..Ano 'yon Anne hindi kasi kita narinig." Paano ba naman pagpasok pa lang namin ang dami ng nakatingin sa amin specially sa akin 'yung iba nagbubulungan pa. Sigurado ako lahat ng mga nandito napanood na 'yung video, na ako lang naman ang bida. "Relax ka lang lex mamaya pa lalapit 'yung 
waiter mo
 kaya 'wag ka munang kabahan." Na talagang pinag-diinan pa 'nya ang salitang waiter mo. "Sinong nagsabing kinakabahan ako? At anong sinasabi mong waiter ko, bakit ako ba ang may-ari ng resto na 'to?" "Naku lex 'wag mong sabihin na hindi ka nagwapuhan sa kanya. Kunyari ka pa alam ko type mo rin 'sya e 'nung halikan mo 'sya parang ayaw munang tumigil eh." "Anong pinagsasabi mo na ayaw kunang tumigil? Alangan namang smack lang ang gawin ko, paanong maniniwala si Janna na gay ako." Pagpapaliwanag ko. Paglapit ng waiter sa amin.

"Hi Marco right?" Tanong nito sa waiter. Tumango lang ito. Pagkatapos umorder na kami. Habang naghihintay ng mga kakainin namin hindi tumigil si Anne sa kakatanong sa akin.

"Ano lex hindi mo ba talaga type si Marco?" "Tigilan mo nga ako Anne nilibre na kita kaya kumain ka na lang pagdating ng mga inorder natin." "Ang sungit mo naman 
Omg! 
May period ka?" "Anong period? Sira ka talaga gay ako hindi ako babae, kung ano-ano pumapasok sa ulo mo. Bawas bawasan mo nga ang kababasa mo ng mga yaoi manga." "Ang cute kaya nila. Pero mas cute kayo ni Marco 'pag nagkatuluyan" "Tumigil ka nga mamaya may makarinig pa sa'yo.

"Heto na po 'yung order 'nyo mam, sir." Pagkatapos inilapag na 'nya ang mga order namin. "Ay! May order pa pala si lex ano nga kasi 'yon? Ah isang order daw ng kiss." Muntik kunang maibuga ang iniinom ko pagkarinig ko sa sinabi ni Anne. "Anne ano bang pinagsasabi mo? I'm sorry nakalimutan lang 'nyang uminom ng gamot kaya nagkakaganyan 'sya." Sabay baling sa waiter. Nang mapatingin ako ay seryoso lang na nakatingin sa akin. "Sige po kung wala na kayong order aalis na po ako." Sagot naman nito. "Ikaw talaga. Ipapahamak mo pa ako. Paano na lang kung suntukin uli ako 'non." Inis kong sabi kay Anne. "Hehe sorry lex akala ko kasi hindi magagalit, hayaan mo pag-sinuntok ka naman 'nya gagamutin ko naman eh." "Ewan ko sa'yo." Pagkatapos naming kumain ay tumayo ako para pumunta ng cr. Pagbalik ko nakita kong may kausap si Anne at paglapit ko si Marco pala ang kausap nito. "Oh lex tara na, sige Marco una kami." "Sige po." Ano na naman kayang ginawa nito at parang close na sila.

Pagdating sa bahay

"Hay nakakapagod. Lex tumawag pala si Dave kanina. Bukas na daw 'sya uuwi. Samaan mo ako bukas sa airport ah." "Mga anong oras ba 'sya darating?" "Mga 9 pm siguro." "O sige, tapos naman na ang trabaho sa office sa oras na 'yon." "Nga pala ano sa tingin mo kung magtayo na lang kami ng resto ni Dave." "Bakit hindi na ba kayo babalik ng US pagkatapos ng kasal?" "Ako ayaw ko na, napag-usapan namin 'to bago pa kami magpakasal na dito na kami mag-i-stay for good. Tatapusin na lang 'nya 'yung contract sa company sa US at magtatayo na lang kami ng business dito sa pilipinas." "Masyadong malaki kung resto agad 'yung itatayo 'nyo baka maubos ang lahat ng ipon sa pagpapatayo pa lang dito. Bakit hindi na lang bar muna, tapos ako na ang bahala sa mga wine. Para kapag kumita ka kikita rin ako. "Oo nga 'no, gumagawa nga pala ang company mo ng mga alak. Pagdating ni Dave kakausapin ko 'sya na magtayo na lang kami ng bar." "Ilang months na lang ba bago ang kasal 'nyo?" "Wala pang exact date. Pero as soon na natapos namin lahat ng tungkol sa wedding preparation at nakauwi na si Dad then magpapakasal na kami. "Tandaan mo na nandito lang ako lagi at masaya ako para sa inyo ni Dave." "Thank's lex at sana ikaw rin magka-lovelife na. Talaga bang bading ka pinsan e hindi ka nga nagka-gilfriend, hindi karin naman nagka-boyfriend?" "Oo bading ako at tungkol naman sa bf na sinasabi mo hindi ko hinahanap 'yan. Kung magkakaroon man maghihintay lang ako, pero kung wala ok lang ayoko lang umasa at sa bandang huli ako rin ang masasaktan. Alam naman natin na mahirap hanapin ang tunay na pagmamahal sa amin na kabilang sa third sex." "E paano kung sa kahihintay mo sa magmahal sa'yo hindi mo nakikita na nasa paligid mo na pala ang tunay na magmamahal sa'yo. Ang masaktan kasama na 'yan kapag nagmahal ka. Tignan mo kami ni Dave hindi naman perpekto ang relasyon namin. Nagkakaroon din kami ng tampuhan pero dahil sa marami na kaming mabibigat na problemang nalagpasan na magkasama heto hanggan ngayon kami parin at malapit ng ikasal."

Bago matulog iniisip ko parin ang mga sinabi ni pinsan paano nga kaya kung sa kahihintay ko sa taong magmamahal sa akin hindi ko na napapansin na nasa paligid lang pala ito at naghihintay lang para tumingin ako.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 7

Part 7  "Kevin"

Kinaumagahan

Alexander's POV

Pagbaba ko sa kwarto ko naabutan kong nagluluto sina yaya at si pinsan.

"Mmmm.. Ang bango ng niluluto 'nyo ah! Para sa akin ba yan yaya?" Hindi to para sa'yo noh para sa honey Dave ko to. Alam kong namiss 'nya ang mga luto ko kaya pinagluto ko 'sya ng paborito 'nya." Sagot ni pinsan. "Pahingi naman Anne, titikman ko lang kung masarap, para malaman natin kung magugustuhan ni Dave." "Sorry lex pero sa Dave ko lang 'tong niluto ko at kahit hindi mo tikman, basta luto ko siguradong magugustuhan 'nya." "Yaya ayaw akong bigyan ni Anne oh." Parang bata kong sumbong kay yaya. "Oo nga naman hija bigyan mo naman si lex kahit konti lang." "Yaya hayaan mo na 'yang baby damulag na 'yan at nang-aasar lang 'yan." Dahil kagabi ako ang inaasar 'nya lintik lang ang walang ganti. Ako naman ang mang-aasar sa kanya.

"Alam ko na! Kaya siguro nagustuhan ka ni Dave dahil ginayuma mo 'sya, siguro nilalagyan mo ng gayuma ang mga pagkain na ibinibigay mo sa kanya." "Excuse me. Hindi ko na kailangan ng gayuma para lang mahalin ako ni dave no! Sa ganda at sexy kong 'to." Matapos ang asaran kay pinsan ay naghanda na ako para pumasok sa office.

"Grace ano-ano ang mga appointments ko today? Tanong ko sa secretary ko. "Sir 11 am may meeting ulit with the suplliers about sa final bottle na gagamitin for our new product then 2pm for the ads agency and last mamayang 6pm to Mr. Mercado.

"So kayo nang bahala about sa advertisement i email 'nyo na lang sa akin then ako na ang bahalang pumili kung alin ang gagamitin para sa commercial."

Pagkatapos ng meeting sa ads agency tinawagan ko si pinsan. "Hello Anne mga seven or eight pm na ako makakaalis papuntang airport. Pupunta pa ako sa birthday ni Mr Mercado."

Si Mr. Arthur Mercado parang siya na ang tumayong Dad ko mula ng umalis si Dad. Siya rin ang matalik na kaibigan ni Dad at kaisa-isang ninong ko.

"Ok lang lex mamayang 9pm palang naman ang dating ni Dave eh." "O sige kitakits na lang tayo sa airport.

Pagdating ko sa bahay o mas tamang sabihin sa mansyon ng mga Mercado marami ng mga bisita ang naroon.

"Anong ginagawa mo dito?" Bungad na tanong ni Janna pagkakita sa akin. "Janna i'm sorry alam kong galit ka sa akin, pero nandito ako ngayon dahil inimbitahan ako ng papa mo." "Oh hijo nandito kana pala tara at ipapakilala kita sa mga business partners ko." Buti na lang kaagad na dumating si Mr Mercado at nakaiwas na ako sa anak 'nya.

"Mga kumpadre heto na si Alex 'yung kinukwento ko sa inyo na magaling pagdating sa mga alak. Natikman 'nyo na ba 'yung bagong alak na ginawa ng company nya? Kapag natikman 'nyo siguradong hahanap-hanapin 'nyo." Buong pagmamalaki 'nyang pagpapakilala sa akin. "Heto po pala 'yung regalo ko sa inyo." Sabay abot sa isang kahon na may laman na isang bote ng alak na ilang buwan ko ring ginawa.

"Salamat hijo, hindi kana sana nag-abala pa." Binuksan naman agad ni Mr Mercado ang kahon at gumuhit sa mukha 'nya ang saya pagkakita sa alak na regalo ko. "Bago na naman ba itong alak na ito hijo?" "Actually para lang po talaga sa inyo yan tito." "Salamat hijo. Oh mga kumpadre maswerte kayo at matitikman 'nyo ang alak na ito na ginawa lang para sa akin." At binigyan nga lahat ng mga kumpadre 'nya ng alak na ginawa ko. "Ang sarap! Ibang klase ka talaga hijo gumawa ng alak." Sabi ni tito "Oo nga kumpadre siguradong magiging mabenta itong alak na 'to." Sagot naman ng mga kaibigan ni tito. Ilang minuto pa ang nakalipas  at tinawag si tito sa stage para magbigay 'sya ng speech para sa selebrasyon ng kaarawan 'nya.

"Maraming salamat sa mga dumalo sa birthday ko ngayon. Sa mga business partners, mga kaibigan, mga relatives ko at relatives ng asawa ko at sa aking inaanak na si Alex na alam kong magiging matagumpay na businessman na kagaya ko. Again, thank you to all of you and enjoy the rest of the party." Pagkatapos ng speech ni tito tinignan ko ang relo ko at mag-aalas otso palang ng gabi, kaya minabuti ko munang mag-stay sa party ni tito.

"Are you alone? Do you mind if i join you?" Narinig kong tanong sa akin. 

"Yes. I..I mean, no its okay." Paglingon ko sa lalaking nagtanong shit! Ang gwapo pala 'nya para 'syang modelo. Matangos ang ilong medyo singkit na mga mata na kulay blue, halata mong banyaga ito." "So kaano-ano mo si Mr Mercado." May pagka-slang na pag-tatagalog na tanong nito. Imbes na sagutin ito. "Oh marunong ka pa lang mag-tagalog?" Gulat na tanong ko rin sa kanya, hindi halata kasi sa itsura nito ang marunong na mag-tagalog.

"Yup, marunong akong magsalita at nakakaintindi rin ako kasi Filipino si Mom. So ano ang sagot mo?" "Anong sagot?" Naguguluhan kong tanong dito. "About Mr. Mercado." "Ah. Si tito i mean si ninong. Ninong ko siya." Sagot ko sa tanong 'nya kung kaano-ano ko si Mr. Mercado. Bakit ba ako nauutal? Tanong ko sa sarili ko.

"So wala kang kasama?" Tanong 'nya uli. "Wala. Ikaw anong ginagawa mo dito?" "Im with my Dad, you know about business partner thingy. And by the way my name is Kevin, Kevin Anderson." Pagpapakilala nito sabay abot ng kamay nito. "Ako naman si Alex, Alexander Gomez." "Oh ikaw pala si Alex, narinig ko kasi 'yung pangalan mo sa speech kanina businessman ka pala." "Oo, gumagawa ang company ko ng ibat-ibang klase ng alak. Iyong iba ako mismo ang gumagawa. Ikaw anong trabaho mo?" Tanong ko naman sa kanya.

"Well back in the states i was a photographer,pero dahil sa gustong ipamana sa akin ni Dad ang business niya so pareho tayong businessman and i think magiging soon to be business partner tayo." "Oh that's great, so cheers?" "Cheers." Marami pa kaming napagkwentuhan ni Kevin. Masarap siya, i mean masarap 'syang kausap st may pagkamakulit rin. Nalaman ko rin na only child din 'sya gaya ko at nakapag-partime model na rin 'sya. Sabagay mukha naman talaga 'syang modelo.

"Kringggg kringggg." Pagtunog ng cellphone ko. Pagtingin ko sa cellphone ko si Anne pala ang tumatawag. Shit! Oo nga pala anong oras na at pupunta pa pala ako sa airport.

"May problema ba?" Tanong ni Kevin. "Pasensya na Kevin ah pupunta pa pala ako sa airport." Tatawagan ko na sana si Mang Jim ng magsalita ito. 

"Kung gusto mo hatid na kita. Aalis narin naman ako at wala naman akong pupuntahan." 

"Sigurado ka?" 

"Yup, so tara na." Dahil 'sya naman ang nag-alok pumayag na rin ako. Tinawagan ko narin si Mang Jim na sa bahay na ito tumuloy. Saktong alas nuebe na ng gabi pagdating namin ng airport.

"Wala pa ba si Dave, Anne?" Tanong ko kay Anne.

"Parating na 'nyan siya. Sino 'tong kasama mo? Tanong nito pagkakita kay Kevin.

"Hi, i'm Kevin, Alex's Boyfriend." Pagkarinig sa sinabi ni Kevin sabay kaming nagulat ni Anne.

"Ano" Si Anne "What!" Ako

"I mean manliligaw pa lang pala." "Hi i'm Anne. Well goodluck Kevin at sana nga mapasagot mo si Alex." Sagot naman ni pinsan.

"Mr Kevin tigilan mo nga 'yang kalokohan mo at hindi ako nagpapaligaw. I'm gay pero hindi ako babae." Pagkasabi ko rito wala nang umimik pa sa kanilang dalawa. Maya-maya pa ay dumating na nga si Dave.

Pagkakita ni Anne kay Dave ay kaagad itong tumakbo para salubugin ito. Pagkatapos ng kanilang lambingan ay lumapit na sila sa amin nitong katabi ko na mula pa kanina ay wala nang imik.

"Welcome back Bayaw." Kantyaw ko pagkalapit nila sa amin. "Salamat Kuya Alex." "Nga pala heto pala si Kevin" Pakilala ko kay Dave kay Kevin. "Kevin bro." Sabay abot nito sa kamay niya. "Dave here bro." Sabay abot nito ng kamay ni Kevin. "Guys iwan muna namin kayo ah pupunta la kami ng cr." Sabi ni Anne pagkatapos ay hinila ako palayo sa dalawa. "Pupunta ka lang ng cr bakit sinama mo pa ako?" Tanong ko sa kanya. "Lex hindi mo ba napansin na ang tahimik ng kasama mo? Alam mo, siguro nasaktan 'yon sa sinabi mo." "Siguro nga, pero posible ba na totoo 'yung sinabi 'nya na manliligaw 'sya?" "Well mukha naman na nagsasabi siya ng totoo, malay mo 'sya na 'yung hinihintay mo na magmamahal sa iyo. Bakit 'di mo 'sya bigyan ng pagkakataon." Pagkatapos ng usapan namin ni pinsan ay bumalik na kami.

"Hon tara na, si lex kay kevin sasabay." "Sige Kuya Lex and Kevin bro kita na lang tayo sa bahay." "Sige Dave, Anne ingat sa pagmamaneho."Sabi ko sa kanilang dalawa.

Sa kotse ni Kevin habang pauwi sa bahay. Tahimik pa rin ito "Uhm Kevin, sorry kung nasaktan ka kanina sa nasabi ko." "It's okay, pero totoo lang nasaktan talaga ako. Alam kong mahirap paniwalaan pero lahat ng sinabi ko kanina totoo ang lahat ng iyon. And i hope you'll give me a chance to prove it to you." Tango lang ang binigay kong sagot sa kanya. Sino ba naman kasi ang maniniwala na sa isang saglit lang ay may magkakagusto sa akin at hindi lang 'yon gusto pa nitong manligaw. Ilang minuto pa ay nasa tapat na kami ng aking bahay.

"Salamat sa paghatid kanina sa airport at hanggang dito sa bahay." Hingi kong pasasalamat sa kanya. "Wala 'yun at salamat din sa pagpayag na maihatid ka. O sige mauna na ako."

"W..wait! Kung hindi naman makaka-abala sayo pasok ka muna sa bahay pasasalamat ko na rin dahil hinatid mo 'ko." Nakakahiya naman kung hindi ko man lang 'sya iimbitahan pumasok sa bahay. "Talaga! Syempre naman ok lang." Masaya nitong sagot pagkarinig nito sa sinabi ko.

Pagpasok namin ng bahay abalang-abala si Anne sa pagse-serve kay Dave.

"oh hon baka naman pumutok ang tiyan ko 'nyan sa dami ng pagkain ko." "Ano ka ba hon kaunti lang yan, alam ko naman na miss mo ang luto ko." "Oo nga naman Dave niluto lang ni Anne ang mga 'yan para lang sa'yo." Asar ko kay Dave. Alam ko kasing hindi ito makakatanggi kay Anne dahil alam kong magtatampo ang una kapag tumanggi ito sa pagkain na niluto nito. "Oh hijo mas bisita ka pala. Sino ba 'tong gwapo na bisita mo at parang ngayon ko lang 'sya nakita?" Sabi ni yaya pagkakita at sa lalakeng kasama ko. "Goodevening po, ako po pala si Kevin." "Magandang gabi rin hijo ako naman si Belinda ang yaya nina Akex at Anne." Pagpapakilala ng dalawa sa isat-isa.

"Oh 'sya mga hijo halina kayo sa hapag at ng makakain na tayo." Masayang mungkahi ni Yaya sa amin at umupo na kami. "So Kevin anong pinagkakabalahan mo sa buhay."Tanong ni Anne. "I'm a photographer in States, but right now i'm focusing on our company." "Talaga! Photographer ka? Pwede ka bang makuha bilang photographer sa wedding ko?" "Ok lang and congrats sa inyo." "Thank you pero baka naman mahal ka maningil, magkano ba kung saka-sakali?" "Oh anything for alex's loveone's its defenitely free." Sabay tingin nito sa akin. "Oh really! Thank you Kevin, narinig mo ba 'yon hon may photograper na tayo at libre pa." Masayang pahayag ni Anne. Sa totoo lang masaya akong nakilala ko 'sya. Bukod sa gwapo na napakabait 'nya pa, lalo tuloy akong humahanga sa kanya. Pagkatapos ng salo-salo kasama si Kevin ay nagpaalam na rin itong umuwi at nagpasalamat ito sa dinner sa bahay.

"Again salamat ulit." "Ano ka ba wala 'yon salamat nga pala dun sa pagpayag bilang photographer sa wedding ni Anne." "Wala 'yon sige una na ako." Pagkatapos ay pumasok na ito ng sasakyan. Hinintay ko munang makalayo ang sasakyan nito bago ako pumasok sa bahay.

Author's Note:

Sorry sa matagal na update busy lang sa work. Pero promise tatapusin ko itong story... Thank you sa lahat ng mga bumabasa...

# Ang Amo ( The Boss ) Part 8

Part 8

  The Date

Alexander's POV

"
Lex gising na! 
Bungad na sigaw ni Anne sa akin ngayong umaga. "Ano ba ang aga pa eh at anong ginagawa mo sa kwarto ko?" "Ano ba linggo ngayon ayaw mo bang magsimba, bangon na dali para sabay-sabay na tayong pumunta sa simbahan." "O sige babangon na, sa susunod nga pagising mo na lang ako kay yaya ang ingay mo daig mo pa ang alarm clock eh." "Whatever! dalian mo ah."

"Good morning hijo napasarap yata ang tulog mo ah." "Paano 'di sasarap ang tulog yaya, siguradong napanaginipan 'nya si Kevin." "Tumigil ka nga at kumain ka na lang. Nga pala Dave nasabi na ba ni Anne iyong tungkol sa itatayo 'nyong business." "Ah oo kuya, sa palagay ko maganda nga kung bar nalang muna. Problema nalang 'yung lugar na pagtatayuan para dun." "Hanggang kailan ka ba dito sa atin. Kung gusto mo ako na lang bahala doon. Isasama ko na lang si Anne sa lugar kapag may nakita na ako pagkatapos kapag nagustuhan 'nya ipapadala nalang namin sa'yo 'yung complete details." "Sige kuya ikaw na ang bahala at two weeks lang ako dito. Tatapusin ko na lang 'yung contract sa US then after two to three months makakauwi na ako dito. Salamat sa lahat kuya ah, ikaw na muna ang bahala kay Anne habang wala ako." "Wala 'yon at kahit anong oras nandito lang ako para sa inyo."

Sasakyan na ni Dave ang ginamit namin papunta sa simbahan. Pagdating namin sa simbahan saktong nag-uumpisa pa lang ang misa. Nasa kalagitnaan na kami ng misa nang may kumalabit sa akin.

"Hi, dito ka rin pala nagsisimba." Paglingon ko si Kevin pala ito. "Ah oo pero sa dami ng trabaho kung minsan nakakalimutan ko nang magsimba. Sa totoo lang ginising lang ako ni pinsan kaya ako nakapagsimba ngayon." "Ganoon ba. May gagawin kaba pagkatapos ng mass?" Tanong nito.

"Actually kakain kami sa labas nina Anne at Dave. Bakit mo pala natanong?" "Iimbitahan sana kitang kumain sa labas." "Oh Kevin nandito ka pala. Kakain kami sa labas sumama kana sa amin para may ka-date naman si lex at para hindi na 'sya mainggit sa amin dalawa ni Dave." Sabat ni Anne. "Anne hindi ako naiinggit sa inyo." Pagtanggi ko." "Ok sabi mo eh." "Tanungin ko muna si Alex kung papayag 'syang sumama ako." Sabi ni Kevin. "Oo naman okay lang." "Okay saan 'nyo ba gustong kumain?" Tanong ni Dave." "Bro kung gusto 'nyo may alam akong bagong bukas na resto malapit dito at treat ko na dahil pumayag si Alex na isama ako." Mungkahi ni Kevin. "Ano kaba nakakahiya naman ang lakas pa naman kumain ni Anne baka maubos laman ng wallet mo pagnagkataon." Pagtanggi ko. "Hon oh matakaw daw ako sabi ni Lex." "Totoo naman iyon hon, hayaan mo kahit maging lumba-lumba kapa hindi kita pagpapalit sa iba." "Ewan ko sa inyo lagi 'nyo na lang akong inaasar." Maktol ni Anne dahil 'don sabay-sabay kaming nagtawanan nina Dave at Kevin 
"Ha! ha! ha!"

Sa Resto

"Wow! Ang sarap naman ng pagkain dito at napakaganda pa ng lugar para kang kumain sa isang five star na resto." Bulalas ni Anne. Tama nga siya ang ganda nga talaga ng resto na ito. "I'm glad that you liked it but honestly this is really a five star resto." "Talaga! Kaya pala ang ganda, sana one day magkaroon din tayo ng katulad nito hon." Sabi ni Anne. "Don't worry hon kapag naumpisahan na natin ang negosyo natin pag-iipunan natin dalawa ang pangarap mong magkaroon ng kagaya nito." Sagot ni Dave.

"Kevin nakakahiya naman at dito pa tayo kumain, hayaan mong kami na lang ang magbayad ng mga kinain namin." "No need for that ako ang nagyaya na dito na lang kumain kaya ako ang magbabayad and besides this is our first date kaya kailangan ako ang magbayad." Sabi nito. Hindi ko maiwasan mailang pagkasabi niya ng firts date pakiramdam ko nga namula pa ako dahil dun kaya hindi na ako tumanggi pa sa sinabi 'nyang siya na lang ang magbabayad. 

Pagkatapos namin kumain lumapit na ang waiter sa amin hindi ko naman maiwasan na tignan kung magkano lahat ng babayaran ni Kevin. Nanlaki ang mata ko pagkakita sa five digits na halaga ng kinain namin, kaya inilabas ko ang atm card ko para ako na ang magbayad. 

"Heto dito nalang sa atm ko babayaran." Abot ko sa waiter ng atm ko. 

"Ang kulit, sabing ako nalang." 

"Hindi ako nalang." 

"No! Ako nalang." 

"Sabi ng ako nalang eh." 

"Ako nalang sabi eh sige kapag nagpumilit ka pa hahalikan kita." Banta nito. Sa huli 'sya nga ang nagbayad.

"Sayang dapat nangulit ka pa sana hinalikan ka 'nya." Singit ng mahalay kong utak. "Thank you Kevin sa Masarap na Lunch ah. Hayaan mo tutulungan kita kay lex." "Oo nga bro basta 'wag mo lang saktan si kuya." "Kayong dalawa tumigil nga kayo lalo ka na Anne ang dami pa naman ng kinain mo hindi ka man lang nagprisintang magbayad. Sige Kevin salamat uli hayaan mo sa susunod babawi na lang ako." "Sure basta sa susunod ah." Pagkatapos ay umuwi na kami. 

"Kunwari ka pa lex gustong-gusto mo naman palang kasama si Kevin."

"Sinabi ko lang 'yon dahil gusto ko lang makabawi sa kanya dahil nakakahiya na siya lahat ang nagbayad ng mga kinain natin." "Alam mo lex boto talaga ako kay Kevin para sa'yo hindi lang dahil sa gwapo at mayaman 'sya, kundi dahil sa mabait 'sya. Ikaw hindi mo ba siya gusto?" "Alam ko naman na mabuti 'syang tao pero alam mo namam na bago pa lang sa akin ang ganitong pakiramdam. Aaminin ko gusto ko rin siya kaya lang hindi pa ako sigurado kung handa na ako na humigit pa 'don." "Sabagay hindi naman nasusukat sa maikling panahon ang magmahal kaagad ng isang tao, pero sa tingin ko handa naman maghintay si Kevin para sa'yo."

# Ang Amo ( The Boss ) Part 9

Part 9

 Batangas Part 1

Alexander's POV

Kinabukasan maaga akong gumising para pumasok ng office. Ngayon ang araw ng pag-produce namin ng mga bagong alak sa market. Ngayon din ang araw para i-shoot ang commercial para sa pinakamahal at pinakasarap naming alak na tinawag kong Lexan Wine. Galing ito sa pinagsamang pangalan ko at ni Anne.

"Sir kayo na lang po ang kulang para maumpisahan ang meeting para po sa commercial ng Lexan Wine." Sabi ni Grace pagpasok nito ng aking office.

"Okay." Maikli kong tugon.

Natapos din agad ang meeting para sa commercial at nagustuhan ko ang concept at ang lugar kung saan ito gagawin. 

I-shoo-shoot ito sa isang beach sa Batangas. May isang couple na magde-date na mauuwi sa failure dahil sa pangit ang lasa ng pagkain ihahanda ng lalake pero magiging okay ito dahil sa may ilalabas itong lexan wine at kanila itong iinumin at pagkatapos ay sasabihin ng babae na. "Lexan Wine and everything's fine." At hahalikan nito ang lalake at doon ito matatapos.

"Sir okay na po ang lahat, papunta na po sa Batangas ang mga magshoo-shoot sa commercial." Inform sa akin ni Grace.

"Okay. Sige umuwi ka na rin at sa bahay ka na pumunta mamaya para sabay-sabay na tayong umalis papunta doon." Sinabi ko kay Anne ang tungkol sa shooting sa
 
Batangas at sinabi nitong sasama sila ni Dave para raw makapagbakasyon sila bago bumalik sa Amerika si Dave.

Papalabas na ako ng office ng biglang pumasok si Grace at may hawak itong bulaklak. "Oh Grace bakit nandito ka pa? May nanliligaw yata sayo ah." "Hay naku Sir hindi po sa akin 'to." Sagot nito. "Eh para kanino 'yan?" Tanong ko rito. "Para sa inyo daw po ito sabi ng guard." Sabay abot nito sa akin ng bulaklak. "Teka lang 'wag ka munang umalis, babasahin ko muna 'yung card baka kasi nagkamali lang 'yung nag-deliver nito." Pagkabukas ko ng card heto ang nakasulat.

"For my Alex, thank you for letting me express my feelings for you. From Kevin." Pagkabasa ko ng nakasulat hindi ko maiwasan ang mapangiti na kaagad namang napansin ni Grace. "Uy si Sir nangingiti siguro galing sa manliligaw mo 'yan no." "Grace umuwi kana para kaagad kang makapunta sa bahay, sige kapag nahuli ka hindi ka makakasama sa Batangas." Takot ko sa kanya para hindi na 'sya mangulit pa.

"Si Sir ayaw pang sabihin na galing sa manliligaw niya 'yung bulaklak."

"Grace hindi ako nagbibiro talagang iiwanan ka namin kapag nahuli ka sa bahay."

"Heto na nga po aalis na po ako hmmp." Pagkaalis ni Grace ay inayos ko lang ang mga gamit ko at lumabas na rin ako ng office.

"Aalis na ho ba tayo Sir?" Tanong ni Mang Jimmy.

"Opo mang Jim diretso na tayo sa bahay."

Pagdating ko sa bahay handa na ang mga gamit nina Anne, kaya umakyat na ako sa kwarto ko at inimpake ang lahat ng mga gagamitin ko para sa ilang araw naming pananatili sa Batangas.

"Tara na Anne, Dave mahaba pa ang byahe papunta sa Batangas."

"Hay naku lex kanina pa naming gustong umalis kaya lang ang tagal mo. Mukhang inimpake mo yata lahat ng gamit mo eh."

"Ewan ko sa'yo. Nga pala wala pa ba si Grace?" Pagkatanong ko kay Anne ay saktong tumunog ang Cellphone ko. May nagtxt pala at si Grace ito at nasa labas na daw ito.

"Oh nasa labas na pala si Grace, tara na.

Paglabas namin ng bahay napansin ko ang itim na sasakyan na kung hindi ako nagkakamali ay pagmamay-ari ni Kevin.

Pagtingin ko kay Anne ay nakangiti ito.

"Sorry Lex nasabi ko kasi kay Kevin na pupunta tayo sa Batangas. Pagkatapos ay nagtanong ito kung pwede ba daw na sumama 'sya syempre sinabi kong okay lang." "Ikaw talaga, magpapalusot ka pa eh alam ko naman plinano mo ito para makasama ko 'sya." Bulong ko rito. Hindi naman sa nagpapakipot o ayaw kung makasama si Kevin. Pero ayoko naman na madaliin ang lahat.

"Hi Alex, Dave and Anne." Bati ni Kevin pagkalapit nito sa amin.

"Hi Kevin, nabanggit ni Anne na gusto mo raw sumama sa Batangas." Tanong ko sa kanya.

"Ah, oo halika na sa akin kana sumabay." Sabay bitbit nito sa mga gamit ko.

"Sandali lang, kay mang Jimmy na lang ako sasabay." Pagtanggi ko.

"Sir siya ba 'yung manliligaw mo?" Sabat naman ni Grace.

"Yup ako nga iyon." Sagot ni Kevin kay Grace. 

"Nga pala natanggap mo ba iyong mga bulaklak na pinadala ko?" Baling nito sa akin.

"Oo natangga--" Hindi ko na natapos na sabihin dahil sa pagtili ni Anne

"Waaaaaaahhh. Ang sweet mo naman Kevin, diba hon parang tayo lang noong nililigawan mo ako."

"Tara na nga sige Anne, Dave ingat sa pagmamaneho. Grace kay mang Jim kana sumabay at kay Kevin na lang ako sasakay."

"Sus pakipot kapa Sir papayag ka rin pala." "Ano ba Grace sasakay kaba o maiiwan ka rito." Inis-inisan kong sabi kay Grace."

"Sasakay na po. Hmmp galit-galitan kunwari." Bulong nito sa huli 'nyang sinabi.

"May sinasabi ka." Baling ko rito.

"Wala po, ang sabi ko lang po sasakay na po ako at baka mainis po kayo." Pagkatapos ay sumakay na ito sa sasakyan na minamaneho ni Mang Jimmy. Pagharap ko sa lalaking katabi ko ay nakangiti ito habang nakatingin sa akin.

"Uhm may problema ba?"

"Wala, natutuwa lang ako kay Grace para lang 'syang si Anne na lagi kang iniinis. Pero mas natutuwa ako dahil pumayag kang sumabay sa akin." Sa huli 'nyang sinabi ay parang kinilig ako na ewan. Sa simpleng pagpayag ko lang pala na sumabay sa kanya ay napasaya ko 'sya.

Mahaba-haba ang oras ng byahe kaya minabuti kong 'wag matulog at sinumulan kong kausapin siya.

"Kevin hindi kaba naabala? I mean kung wala ka bang importanteng gagawin sa kumpanya ng dad mo?" "Wala naman, atsaka hindi pa naman ako totally nagtatrabaho sa company ni dad." "Akala ko ba ang sabi mo tututukan mo 'yung company 'nyo?" "Saka na 'yon may iba na akong tinututukan ngayon." Sa sinabi niyang 'yon itatanong ko sana kung ano ang tinututukan 'nya ngayon. Pagtingin ko sa mukha niya, nakitang kong nakatingin siya sa akin ng mabuti doon ko lang naisip na ako pala at hindi kung ano pa man ang sinasabi niyang tinututukan niya ngayon. At dahil doon naramdaman kong namula na naman ako. "Sige na matulog ka na muna kung inaantok kana, gigisingin na lang kita pagkarating natin sa Batangas."

"Ok lang hindi naman ako inaantok. "Lex alam kong kanina kapa inaantok kaya matulog ka na muna. 'Wag kang mag-alala sanay na ako sa mahabang byahe at sisiguraduhin kong safe tayong makakarating sa pupuntahan natin." Dahil sa sinabi ni Kevin ay natulog na muna ako.

Nagising na lang ako nang may maramdaman akong bagay na humahaplos sa pisngi ko. Pagmulat ko nakita kong magkalapit ang mukha namin ni Kevin.

"Ah eh Kevin nandito na ba tayo?" Tanong ko kay Kevin para lumayo ang mukha nito sa akin. Pero hindi man lang ito sumagot sa halip ay lalo lang itong lumapit sa akin at halos mag-dikit na ang aming mga labi. Dahil doon ay unti-unting pumikit ang aking mga mata at handa na sana akong sa kung anong mangyayari pa. Ilang segundo pa ang nakalipas ay wala akong naramdaman na kahit ano. Ang buong akala kong halikan na mangyayari ay hindi natuloy. Pagbukas ng mata ko, ang nakangiting mukha ni Kevin ang nakita at malayo na rin ang mukha nito sa akin.

 Nakakahiya para tuloy akong tanga na may papikit-pikit pang nalalaman. Sa totoo lang akala ko ay hahalikan 'nya talaga ako.

 "Ano nga kasi ang tinatanong mo?" Tanong nito pagkatapos ng nakakailang na nangyari. "Ah.. Nandito na ba tayo sa Batangas?"

 "Oo actually kanina pa tayo nandito. Kaya lang ang sarap kasi ng tulog mo kaya hindi na muna kita ginising." "Ganoon ba, pasensya na ah sana ginising mo na ako pagkarating natin." "Ok lang iyon at naenjoy ko naman ang pagmasdan ka habang natutulog ka." Hindi ba titigil ang lalaking ito sa pagpapakilig sa akin, sigurado akong nakita rin niya kung paano namula ang pisngi ko.

 "Ang cute mo talaga kapag nagba-blush ka." "Hindi ako nag-blush mainit lang talaga ang panahon. Sige bababa na ako at marami pa kaming gagawin na trabaho dito at salamat pala sa pagsabay sa akin." "Anytime basta ikaw at ako naman ang nag-aya na sumabay ka sa akin. Sige kita na lang tayo mamaya." Sabi nito sa akin bago ako pumasok sa resort para puntahan na sina Anne at ang mga magsho-shoot ng commercial.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 10

Part 10 Batangas Part 

2

Alexander's POV

Pagpasok ko sa hotel na tutuluyan namin para sa dalawang araw namin dito sa Batangas, kumpleto na ang lahat para sa shoot sa commercial na gagawin namin. Si Anne at Dave naman ay kumuha na rin ng kanilang kwartong tutuluyan.

Pagsapit ng tanghali ay sama-sama kaming kumain ng mga kasama ko sa company, sina Anne, Dave, Mang Jimmy at ng mga crew sa gagawing commercial. Si Kevin naman ay 'di ko pa nakita mula pa kanina. "Sir hinahanap mo si Kevin no?" Tanong ni Grace.

"Oo, akala ko kasi susunod siya sa akin pagpasok ko dito." "Baka naman sir may ginawa lang." "Siguro nga." Pagkatapos naming kumain sinabi ko rin na bukas na lang gawin ang shoot para sa commercial. Alam ko naman na lahat ay pagod sa napakalayong byahe at para na rin makapagrelax kami.

Maghahapon na ngunit hindi ko pa rin makita kahit anino man lang ni Kevin. Inisip ko baka umuwi na ito sa syudad para asikasuhin ang company nila, na hanggang ngayon ay 'di ko parin alam kung ano. Habang iniisip ko kung saan lupalop na lugar nandoon si Kevin narinig ko na tinatawag ako ni Anne.

"
Lexxx!" 
Ang babae talagang 'to parang megaphone ang bibig sa lakas ng boses. "O anong kailangan mo at parang may nasusunog kung makasigaw ka?" Sabi ko rito ng makalapit ako sa kanya. 

"Tara sa labas mag-swimming tayo, 'wag kang mag-mukmok sa kwarto mo. Ayun si Grace parang nakawala sa lungga habang nag-eenjoy magswimming." "Teka lang kukuha lang ako na maisusuot ko." Pagpasok ko sa kwarto nagsuot na lang ako ng boxer at short. Paglabas ko ng kwarto ay nasa labas na si Anne at kasama niya si Dave. Bagay na bagay talaga sila sa isat-isa. Seksing-seksi si Anne sa suot nitong two piece na tinatakpan lang ng scarf ang ibabang bahagi nito. Si Dave naman ay naka-boxer din at short halata rin ang ganda ng katawan nito.

At dahil sa hapon na marami ng tao ang nasa beach para magswimming. Hindi kasi masyadong mainit ang araw at marami rin ang gustong makita ang paglubog nito na maya-maya lang ay mangyayari na.

Habang nasa kalagitnaan ako ng panonood sa mga taong masayang lumalangoy sa tubig ay biglaan na lang akong nabasa at paglingon ko si Anne pala ang may gawa.

"Peace lex. Halika na samahan mo na kami mag-swimming." Sabay takbo nito sa dagat. "Kapag nahabol kita humanda ka sa akin." Walang sawa kaming lumangoy, naglaro at naghabulan sa dagat. Aaminin kong ngayon ko lang ulit naranasan ang ganitong pakiramdam ang mag-enjoy na parang nagbalik ako sa pagkabata. Nang mapagod na kami ay hinintay namin ang paglubog ng araw. Napakaganda talagang pagmasdan ito habang humahalik ang araw sa dagat, nagmimistulang ginto ang tubig.

Gaya kanina sabay-sabay rin kaming kumain ng hapunan. Kasama ko sina Anne, Dave, Mang Jimmy at Grace sa isang table samantala nasa kabila namang table ang mga crew sa commercial. Habang kumakain kami mayroong din banda na tumutugtog. Ang ganda ng boses ng male vocalist nila may pagkakahawig nga ang boses nito kay Jimmy Bondoc. Pagkatapos pa ng ilang kanta ay nagsalita ang bokalista ng banda.

"Maraming salamat po sa inyong walang sawa na nakikinig sa mga awitin na kinakanta namin. Heto pong huling kakantahin namin ngayong gabi ay request po ng isang tao na itatago nalang namin sa pangalang Kevin at para daw po ito sa taong nililigawan nya." Pagkatapos magsalita ng bokalista ay nag-umpisa ng tumugtog ang isang kanta na pamilyar sa akin.

Ikaw na ang may sabi 

Na ako'y mahal mo rin 

At sinabi mo 

Na ang pag-ibig mo'y 'di magbabago 

Ngunit bakit sa tuwing ako'y lumalapit ika'y lumalayo 

Puso'y laging nasasaktan pag may kasama kang iba 

'Di ba nila alam 

Tayo'y nagsumpaan 

Na ako'y sa'yo 

At ika'y akin lamang 

At kahit ano'ng mangyari 

Pag-ibig ko'y sa 'yo pa rin 

At kahit ano pa 

Ang sabihin nila'y ikaw pa rin

Ang mahal 

Maghihintay ako kahit kailan

Kahit na 

Umabot pang ako'y nasa langit na 

At kung 'di ka makita 

Makikiusap kay Bathala 

Na ika'y hanapin 

At sabihin

Ipaalala sa iyo 

Ang nakalimutang sumpaan 

Na ako'y sa iyo 

At ika'y akin lamang 

uh..... 

Umasa kang 

Maghihintay ako kahit kailan

Kahit na 

Umabot pang ako'y nasa langit na 

At kung 'di ka makita 

Makikiusap kay Bathala 

Na ika'y hanapin at sabihin 

Ipaalala sa iyo 

Ang nakalimutang sumpaan 

Na ako'y sa iyo 

At ika'y akin lamang...

Pagkatapos kumanta ng banda ay nagpalakpakan ang mga tao. Habang ako'y halo-halong emosyon ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon. Ilang sandali pa at nakita kong papalapit ang taong kanina ko pa hinahanap at ang may kagagawan sa kung ano mang emosyon ang nararamdaman ko ngayon.

"Hi." Maikling sabi nito pagkatapos ay tumabi ito sa bakanteng upuan sa tabi ko. "Uhm.. hi din." Ang akward kong tugon. "Ang sweet mo naman pala papa Kevin." Sabat naman ni Grace, na nginitian naman ni Kevin. "Oo nga lex ang swerte mo kay Kevin kaya kung ako sa'yo sagutin mo na siya." Ang sabi naman ni Anne. Tumingin naman ako kay Anne at nagpahiwatig na kung pwede ay maiwan muna kami ni Kevin na agad naman nitong nakuha. "Hon, Mang Jim, Grace tara muna sa labas at maiwan muna natin silang dalawa." Agad naman nila kaming iniwan at pagkatapos ay kinausap ko na si Kevin.

"Ke-Kevin.. Salamat sa lahat ng ginawa mo.. Sa pagpapadala sa akin ng bulaklak sa pagsama sa akin dito sa Batangas at ngayon sa kanta na pinatugtog mo para sa akin. Alam kong mabuti kang tao at naniniwala rin ako na gusto mo ako pe-pero alam mo naman na bago lang sa akin ang lahat ng ito. Kaya sana maunawaan mo na hindi ko pa kayang ibigay ang gusto mo na maging tayo." Mahaba kong pahayag sa kanya. Maya-maya pa ay tinignan ko 'sya at nakita kong nalungkot siya sa sinabi ko ngunit agad din itong ngumiti kahit na alam kong iba ang nararamdaman nito. "Okay lang 'yon basta nandito lang ako para sa'yo at maghihintay ako hanggang sa handa ka na. May gusto sana akong gawin kung pwede sana?" Tugon na tanong nito. 

"A-ano ba 'yon?"

"Pwede ba kitang yakapin?" Sa tanong niyang 'yon hindi ko alam at agad ko itong sinagot na okay lang. Pagyakap nito sa akin naramdaman kong biglang tumibok ang puso ko. Hindi ko alam kung gaano katagal ang yakapan naming 'yon para kasing ayaw na ako nitong bitawan kaya nagsalita na ako.

"Ke-Kevin." Kaagad din itong kumalas pagkarinig nito sa akin. "Salamat at pumayag ka, pasensya na kung ayaw na kitang bitawan." "Wala 'yon, tatawagin ko na si Anne para samahan na nila tayo." Pagkabalik nila Anne ay nagpatuloy na kaming kumain kasama si Kevin. Hindi na rin sila nangulit pa tungkol sa amin ng huli at pinag-usapan na lang namin kung gaano kami kasaya kanina sa paglangoy at paglalaro namin sa dagat. Pagkatapos naming kumain ay naisipan ng iba kasama na si Grace na pumunta sa malapit na bar para uminom at mag-enjoy dahil minsan lang daw ang ganitong pagkakataon na makapag out of town. Sina Anne st Dave ay kaagad naman pumunta sa isang cottage si mang Jim naman ay nagpaalam na matutulog na. Si Kevin ay umalis na rin at umuwi sa kanilang bahay bakasyunan dito sa Batangas na nalaman namin na doon pala ito pumunta kanina. Gaya ni Mang Jim ay pumunta na rin ako sa aking kwarto at natulog na.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 11

Part 11 Batangas Part 3

Alexander's POV

Kinabukasan inumpisahan kaagad ang commercial para sa Lexan Wine. Samantalang kami naman nina Anne ay napagkasunduan na puntahan ang mga magagandang lugar dito sa Batangas.

Una naming pinuntahan ang pinagmamalaki at isa sa mga magandang tourist part dito saBatangas. Ang Basilica of St. Martin de Tours na itinuturing pinakamalaking simbahan sa Pilipinas at sa Asya. Kung ano ang laki ng sukat nito ay ganoon din ang ganda sa loob at sa labas nito. Ang sabi nga ng mga matandang nagtitinda ng sampaguita at ibat-ibang rosaryo ay naghihimala raw ang simbahang ito kaya siguro maraming nagsisimba at mga deboto rito. Dahil sa maaga kaming nakarating sa simbahan sa harapang bahagi kami pumwesto para mas marinig at nang makita namin ng malapitan ang ibat-ibang poon na nasa harapan ng simbahan.

Pagkatapos ng misa ay lumabas na kami ng simbahan at dahil sa gutom na kami, sa isang fast food chain na malapit na lang kami kumain. Pagkatapos kumain ay may natanggap akong text message galing kay Kevin at sasamahan daw niya kami sa isa pang tourist part na dapat naming pasyalan bago kami bumalik sa syudad. Sinabi ko ito kina Anne at gumuhit ang excitement sa mukha nila at pumayag kaagad sa gusto ni Kevin. Nagtext ako sa kanya na dito na lang sa fastfood chain na malapit sa simbahan na lang namin siya hintayin at kaagad naman itong nagreply na alam nito ang lugar.

Pagkatapos nga na ilang minuto ay natanaw ko na ang itim na kotse ni Kevin na papalapit sa amin.

"Hi Guys so tara na. Lex sa akin ka na sumabay." 

"Papa Kevin saan mo ba kami dadalhin?" Sabat ni Grace. "Malalaman 'nyo rin kapag nandoon na tayo." Sagot naman ni Kevin.

"Oo nga Grace kay Mang Jim kana sumakay para kaagad tayo makarating sa lugar na sinasabi ni Kevin." Sabi ni Anne.

"Tara na?" Tanong ulit sa akin ni Kevin. "Uhm sige." Maikli kong sagot.

Habang nasa byahe patungo sa lugar na sinasabi ni Kevin ay tahimik lang kaming dalawa sa kotse. Siguro hinihintay niya rin na ako ang unang umimik kaya hindi rin ito nagsasalita. Sa totoo lang hindi ko rin alam kung paano ko siya pakikitunguhan pagkatapos ng nangyari kagabi. Alam ko naman na nasaktan ko rin siya sa nangyari kahit pa sabihin niyang ok lang iyon. At isa pa kapag naiisip ko 'yung pagyakap niya sa akin ewan ko ba at parang nahihiya ako. Siguro para mawala ang katahimikan ay binuksan niya ang radyo at kung nang-iinis nga naman ang tadhana sakto pang pinatutugtog ang kanta na ni-request niya kagabi para sa akin. Ang loko sumabay pa sa kanta.

"Umasa ka maghihintay ako kahit kailan kahit na umabot pang ako'y nasa langit na at kung 'di ka makita makikiusap kay bathala na ika'y hanapin at sabihin ipaalala sa iyo ang nakalimutang sumpaan na ako'y sa'yo at ika'y akin lamang." Pagkatapos ng kanta ay saglit nitong hininto ang sasakyan.

"Ah lex... Sana 'wag ka nang mailang sa akin, napansin ko kasi mula pa kanina na wala kang imik diba sinabi ko naman na okay lang ako."

"Pasensya na, hindi ko kasi maiwasan na mailang pagkatapos ng nangyari kagabi."

"Ano kaba ako nga ang dapat humingi ng sorry sa'yo at para sa peace offering ko pupuntahan natin ang Taal Volcano.

"Taal Volcano?! Doon ba tayo pupunta? Hindi ba mapanganib ang pumunta doon?" Gulat na tanong ko. Iniisip ko kasi paano kung pumutok 'yon hindi ko pa siya nasasagot ay mamatay na ako. Ano ba 'tong pinag-iisip ko.

"Ha ha ang cute mo pala kapag natatakot ka, but don't worry you'll never get hurt as long as i'm with you." Nakuha pa nitong bumanat pagkatapos ako nitong pagtawanan dahil sa reaksyon ko.

"Dapat lang." Kaagad kong sagot rito para hindi nito mapansin ang kilig na nadarama ko sa mga oras na iyon.

"Tara na at baka tayo na lang ang hinihintay nila."

"Wait alam nila na sa Taal Volcano tayo pupunta?"

"Ah.. Oo i called Anne early this morning about my plan at sinabi ntong tutulungan niya ako pero kailangan kasama rin sila sa pupuntahan natin."

"Kaya pala sinabi nitong mamamasyal kami." Ilang minuto pa nga at natanaw ko na ang imahe ng Taal Volcano aaminin ko excited na rin akong makita ito ng malapitan.

Pagkatapos ihinto ni Kevin ang sasakyan ay bumaba na kami at tama nga na kaming dalawa na nga lang ang hinihintay nila.

"Ang tagal 'nyo ah saan pa kayo pumunta at ngayon lang kayo?" Pang-uusisa ni pinsan.

"Hoy Anne kung anuman ang kahalayan ang iniisip mo tigilan mo na at may kasalanan ka sa akin."

"Defensive much hay naku lex syempre no! Sino bang hindi papayag sa libre na makapunta at makita ang Taal." "Oo nga naman sir." Sang-ayon naman ni Grace. "Isa ka pa sino ba sa amin ang amo mo?" "Syempre sir kayo po, pero sa pagkakataong ito kay Anne ako kakampi sayang naman itong bag na bigay niya no." Sabay pakita nito ng chanel na bag na ibinigay ni Anne sa kanya. At dahil sa sinabing iyon at natawa ang lahat liban sa akin.

"Okay lang iyon nandito naman ako at kakampi mo." Banat ulit ni Kevin.

"Tama na 'yang kasweetan na 'yan at naiinggit na ako gusto ko nang makita ang Taal." Ang sabi ni Grace.

Malayo pa pala mula sa kinatatayuan namin ang Taal pero kung titignan parang malapit lang ito. Sumakay kami sa tatlong bangka bawat bangka ay may tatlong sakay dalawang turista at isang bangkero. Sa isang bangka magkasama sina Anne at Dave sa isa naman sina Mang Jim at Grace at kami naman ng gwapong ito na kanina ko pa yakap dahil sa takot ako sa dagat feeling ko kasi ay lulubog ito kahit na marunong akong lumangoy. Naiisip ko kasi baka may pating at bigla nalang ako nitong kainin i guess kailangan ko ng bawasan ang panonood ng mga saw movies. Ilang minuto pa ay huminto na ang bangka at nasa paanan na pala kami ng bulkan. Pero hindi pa rin ako bumitaw sa pagkakayakap kay Kevin.

"Ah Lex nandito na tayo." Pero hindi ko ito narinig.

"
Huy Lex!" 
At dahil sa sigaw ni Anne ay nagbalik ako sa reyalidad. Nakakahiya at kanina pa pala kami nandito sa paanan ng bulkan.

"Ah Kevin paano tayo makakapunta sa taas ng bulkan?"

"Maglalakad tayo."

"Seryoso ka? Ang taas niyan lalakarin lang natin?"

"Hehe im just kidding, sasakay tayo sa kabayo."

"Ka-Kabayo sasakay tayo sa kabayo? Marunong ka bang mangabayo?" Dahil sa tanong kong iyon bigla siyang nangiti. Nang maisip ko ang tinanong ko biglang pinamulahanan ako at narealize kong may pagka-green pala ito.

"Oo naman so shall we?"

"Si-Sige." At sumakay na ito ng kabayo at inalalayan ako nito sa pagsakay.

"Ilagay mo sa bewang ko ang mga kamay mo at baka bigla na lang tumakbo ng mabilis ang kabayo." Sabi nito pagkasakay ko na agad ko naman itong sinunod. Kesa naman mahulog ako at mabalian. Sa una ay dahan dahan lang kami pero bigla na lang bumilis

"Kumapit ka ng mabuti sa akin. Nahuli na pala tayo, tignan mo sina Anne nasa harapan na natin sila."

"Oo nga no, dalian mo at nang mahabol natin sila." Binilisan nga nito ang pagpapatakbo sa kabayo at nahabol na nga namin sina Anne at Dave, si Mang Jim naman at Grace ay nalampasan na namin.

"Mang Jim dalian mooo!" Rinig kong sigaw ni Grace.

"Hon dali nahahabol na nila tayo." Sabi ni Anne. Sa huli halos sabay kaming nakarating malapit sa bukana ng taal hinintay na lang namin sina Grace dahil nahuli sila ni Mang Jim.

"Ang ganda." Pare-parehong nasambit namin pagkakita sa bukana ng bulkan. Parang nawala lahat ng pagod namin sa byahe patungo rito. Matapos ang pagkamangha namin sa ganda ng taal ay isa-isa kaming kumuha ng litrato gamit ang camera na dala ni Kevin.

"Nagustuhan mo ba?" Bulong sa akin ni Kevin

"Oo naman at salamat dahil dinala mo kami rito." Ewan ko ba dala siguro ng sobrang pasasalamat sa lahat ng ginawa ni Kevin para sa akin ay bigla ko na lang siyang yinakap.

Nandito ako ngayon sa sasakyan ni Kevin at pabalik na kami sa resort na tinutuluyan ko. Tahimik lang ako sa buong byahe at iniisip ko ang nangyari kanina, ang sandaling niyakap ko si Kevin. Nang ibaling ko ang tingin ko sa kanya ay seryoso lang ito sa pagmamaneho pero ng mapansin niya na nakatingin ako sa kanya ang kaninang seryosong mukha nito ay napalitan ng saya at pangiti-ngiti pa ito. Nang nasa parking space na kami at ihinto nito ang sasakyan ay nagsalita ito.

"Thank you, and i love you."

"I love you too."

Two hour

's e

arlier

Habang yakap ko si Kevin ay biglang tumibok ng malakas ang puso ko. Ramdam ko rin ang malakas na pagtibok ng puso nito at sa sandaling iyon alam ko na mahal ko na rin siya. Humiwalay ako sa pagyakap sa kanya at halata ang gulat sa mukha niya dahil sa ginawa ko ngunit lalo itong nagulat sa sunod na ginawa ko.

"Tsup." Nanatiling nakadikit ang labi ko sa labi niya at wala itong reaksyon sa biglaang paghalik ko sa kanya, aalisin ko na sana ito ngunit kinabig ako nito at tumugon ito pabalik. Sa mga sandaling iyon wala na akong pakialam kung ano man ang nangyayari sa paligid namin ang mahalaga lang ay ang ginagawa naming halikan sa mga oras na iyon. Tumagal din siguro ito na ilang minuto. Pagkatapos ng halikan namin at tumingin ito sa akin at tinanong ako nito.

"Ibig bang sabihin nito sinasagot mo na ako?!" Na sinagot ko rin agad

"Oo."

"Really?!" Kulit nito.

"Oo." 

"Yes! Yahoooo! sinagot na ako ni Alex."  Masayang sigaw nito at niyakap ako nito. Pagtingin namin sa mga kasama namin ay nakangiti sila at alam kong masaya sila para sa amin ni Kevin.

Present

"So goodnight." Paalam ko sa kanya at bababa na sana ako pero hinila ako nito pabalik.

"Wala bang goodnight kiss?" Pacute nitong tanong.

"Wala sige bababa na ako."

"Isa lang please."

"Mr Kevin nakarami kana kanina kaya bukas na lang ulit."

"Please." Sa huli pinagbigyan ko rin siya pero smack lang at dali-dali na akong bumaba sa kotse niya.

"Bye i love you."

"Bye, ingat sa pag-uwi"

"Wala bang i love you too."

"I love you too, text mo ako 'pag nakauwi kana."

"Yeah." Kumaway ito at umalis na rin pagkatapos
. 
Hinintay ko lang na makalayo ito at pumasok na ako sa hotel at dumiretso sa kwarto ko. Nakatanggap nga ako ng text sa kanya at sinabi nitong nakauwi na siya at nag i love you pa ito at kaagad din akong nag reply ng i love you too.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 12

Part 12 Batangas Last Part

Alexander's POV

Ngayong araw ang huling pananatili namin dito sa Batangas kaya naman maaga palang ay abala na ang mga gagawa sa commercial at ipinaalam na rin sa akin kanina ni Grace na malapit na rin silang matapos.

Kaya naman inutusan ko si Grace na maghanda ng isang selebrasyon para sa aming lahat mamayang gabi.

At dahil babalik na kami bukas sa syudad kasama ko ngayon sina Anne at Dave sa sasakyan na si Mang Jim ang nagmamaneho. Pupunta kami sa palengke upang mamili ng mga pasalubong para kina yaya at sa mga kasambahay namin pati narin sa mga empleyado ko.

"Anne ano sa tingin mo ang magandang ipasalubong para sa mga empleyado ko?" Tanong ko kay Anne.

"Well since marami sila pwede na siguro kung t-shirt na lang at may naka-print na Batangas sa harap. Heto oh ang dami dito." Sabay kuha ng t-shirt na may naka-print nga na ibat-ibang disenyo na may kinalaman sa Batangas. Marami pa kaming pinamiling ibat-ibang pasalubong na dito sa Batangas lamang mabibili tuland ng mga kakanin, puto at marami pang iba.

Matapos mamili pumunta pa kami sa mall dahil gusto raw ni Anne manood ng sine. "Ano kayang ginagawa ni Kevin ngayon?" Tanong ko sa sarili ko dahil mula pa kaninang pag-gising ko ni hindi man lang ito tumawag o kaya ay nag text lang, inisip ko na lang baka may importante na naman itong inasikaso.

"Hon anong gusto mong panoorin?" Tanong ni Anne kay Dave. 

"Ikaw, kahit anong gusto mo 'yun na lang." Tugon naman nito. Habang abala ako sa pagtingin sa mga pelikulang palabas ngayon bigla na lang dumilim ang paningin ko at naramdaman kong may mga kamay na tumakip sa mga mata ko.

"Guess who?" Bulong ng lalake sa tenga ko. Sa mga oras na 'yon alam ko na kung sino ito bukod kasi sa boses niya ang pamilyar na amoy ng pabango nito.

"Clark?" Pabiro kong tugon. Kaagad naman nitong tinaggal ang kamay nito at pagtingin ko sa kanya ay nakasimangot ito.

"Sinong Clark? Kunot noong tanong nito.

"Oh Kevin ikaw pala anong ginagawa mo rito?"

"Nag-text sa akin si Anne na pupunta kayo rito kaya nandito ako. Sasamahan sana kita kaya lang mukhang may hinihintay kang iba. Sige mauuna ako." At tumalikod na nga ito kaya bago paman 'sya tuluyang umalis.

"Actually may hinihintay nga ako, hinihintay ko ang boyfriend ko." Pagkasabi nito ay humarap 'sya sa akin.

"Ang sabi ko hinihintay ko ang boyfriend ko." Ulit na sabi ko

"Kevin ba ang pangalan ng boyfriend mo? Kasi parang ibang pangalan ang narinig kong sinabi mo kanina."

"Yup Kevin nga."

"So sino si Clark?"

"Si Clark ba? Pangalan siya ng crush ko."

"Akala ko ba may boyfriend ka na bakit may crush ka pa?"

"Hindi na man 'nya alam kaya okay lang."

"Eh paano kung alam niya at nagseselos na siya."

"Okay lang 'yon hanggang crush lang naman ang pwedeng mangyari sa amin ni Clark."

"Really? Bakit naman?"

"Kasi may Louis Lane na siya." Sabay pakita ng superman action figure na hawak ko.

"Oh crap."

"So tell me magseselos pa kaya ang boyfriend ko?"

"I'm so embarrased."

"Kayong dalawa ano pang hinihintay niyo tara na at mag-uumpisa na ang movie." Biglang sabat ni Anne.

"Sige guys mauna na kayo ibibili ko lang ng popcorn ang babe ko." Pagpasok namin sa sinehan ay kaagad na kaming humanap ng mauupuan sinabi ni Anne na sa bandang gitna kami pumwesto para mas mapanood naming mabuti ang pelikula. 

"Nga pala anong movie ang papanoorin natin?" Tanong ko kay Anne

"Here." Abot ni Kevin sa akin ng popcorn at umupo na ito sa tabi ko.

"Thank you."

"Mahilig ka rin pala sa mga horror movies sabi ni Anne, pareho pala tayo." Bulong sa akin ni Kevin. Matapos marinig ang sinabi niya ay nag-umpisa na ang movie na papanoorin namin kasabay rin nito ang pagtibok ng malakas ng dibdib ko. Humanda talaga kayo pagkatapos ng movie na 'to. Sa buong palabas ng pelikula ay wala akong ginawa kungdi ang sumigaw, pumikit at humawak sa katabi ko na tatawa-tawa pa habang takot na takot ako.

Sa wakas at natapos rin ang pelikula at nakalabas na kami ng sinehan kaya naman.

"Toinks!" Batok ko kay Kevin.

"Ouch! Para saan 'yon?"

"Nagtanong ka pa at ikaw Anne alam mo namang ayaw ko sa mga horror movies ito pa talaga ang pinili mong panoorin natin."

"Hon inaaway ako ni lex oh." Sumbong ni Anne kay Dave.

"Sorry na kuya hayaan mo treat ko na lang ang lunch natin."

"Ewan ko sa inyo." Sabay lakad palayo  sa kanila, narinig ko pang tinawag ako ni Kevin pero patuloy lang ako sa paglakad. Nahanap ko na lang ang sarili ko na nasa harapan ng sikat na tindahan ng mga laruan.

Abala ako sa pagtingin ng mga laruan nang may kumalabit sa akin.

"Gusto niyo rin po pala si superman para pong kayo si papa." Pagtingin ko, isang cute na bata pala ang kumalabit sa akin habang nakatingin ako sa kanya parang pamilyar ang mukha nito.

"Tito ayos lang po kayo?"

"Ah oo gusto ko rin si superman kasi mabait matapang at malakas siya kaya dapat paglaki ko maging katulad mo rin siya ha."

"Opo, para pong si papa malakas at matapang din po siya.

"Talaga?! Siya ba ang kasama mo?"Amused na tanong ko, nakakatuwa kasi siya bukod sa cute ay napakabibo pa."

"Opo kasa--" Naputol na sabi nito dahil may bigla na lang nagsalita.

"Clark diba ang sabi ko 'wag kang lalayo sa tabi ko ikaw talaga 'pag nawala ka lagot ako sa papa mo." Pagkarinig ko sa babae na tinawag ang pangalan ng bata hindi ko maiwasan ang mapangiti, talaga ngang fan ang papa nito ni superman dahil ipinangalan pa nito sa kanyang anak ang pangalan ni superman.

"Tita gusto ko po itong toy na superman wala pa po akong ganito sa bahay." Ang sabi ni Clark sa babae.

"Di ba ang dami mo ng toys na supeman sa bahay atsaka wala na ang papa mo umalis na may pinuntahan daw na importante, kaya tara na at uuwi na rin tayo para kaagad na tayong makarating sa bahay sigurado akong marami ka nang bisita sa birthday mo."

"Ayoko pa pong umalis sabi ni papa inibili pa niya ako ng toys eh." Tugon ng bata sa tita niya. Patuloy lang ako sa pakikinig sa usapan ng mag-tita.

"Paano 'yan naubos na ang pera ni tita. Hayaan mo bukas babalik na lang tayo para bilhin kung ano mang gusto mong toy okay ba iyon?"

"Ayoko!  Gusto ko ng toy na ito eh hu hu hu." Sa pag-iyak ni Clark sumingit na ako sa usapan nila.

"Akala ko ba gusto mong maging tulad ni superman diba si superman malakas at matapang siya kaya 'wag ka nang umiyak atsaka mabait din si superman kaya dapat goodboy ka rin katulad niya."

"Opo kagaya ko po si superman." At tumigil na nga si Clark sa pag-iyak.

"At dahil birthday mo bibigyan kita ng toys kaya dali pili ka na at si tito ang magbabayad."

"Talaga po!" At tumango ako bilang sagot. Dali-dali naman itong pumili ng mga laruan.

"Pasensya na kuya makulit talaga 'tong pamangkin ko nakakahiya at napagastos ka pa dahil sa amin."

"Wala 'yon nakakatuwa nga siya eh." Limang toys ang pinili ni Clark at lahat ay superman.

"Salamat talaga kuya sa pagbili ng laruan ng pamangkin ko."

"Okay lang birthday gift ko na lang kay Clark 'yon diba Clark."

"Opo."

"Oh anong sasabihin mo kay tito."

"Maraming salamat po tito superman."

"Walang anuman sige be a goodboy okay."

"Opo." Tumakbo ito papunta sa akin at yumakap sa mga binti ko. Umupo naman ako para yakapin ito.

"Salamat po ulit tito superman."

"Wala 'yon oh sige na aalis na daw kayo ng tita mo sigurado ako hinihintay ka na rin ng mga friends mo sa inyo."

"Sige kuya mauna na kami salamat ulit.

"Sige po bye bye tito superman."

"Bye bye din Clark." Umalis na nga ang mag-tita. Lumabas na rin ako ng toy store na pangiti-ngiti pa dahil sa kakulitan ni Clark at maya-maya lang ay narinig kong may tumatawag sa akin.

"Lexxx, nandito ka lang pala kanina ka pa namin hinahanap akala ko umalis ka na. 'Wag ka ng magalit please ." Sabi ni Kevin pagkalapit nito sa akin.

"So does it mean na ikaw ang pumili na horror ang papanoorin natin."

"Yes and i'm sorry."

"Okay apology accepted but for one condition."

"Anything just say it."

"Be my date for tonight."

Ang bilis talaga ng oras at bukas na ang alis namin dito sa Batangas natapos na rin ang commercial tulad ng inaasahan maganda ito sigurado ako na magiging patok at mabenta ang bagong alak na gawa ng company ko. Kaya naman para sa selebrasyon papunta na kami sa isang bar kung saan si Grace ang namili para sa gagawin ngang selebrasyon. Ilang minuto pa nga at nasa bar na kami.

"So first of all palakpakan natin si Sir Alex para sa party natin ngayong gabi." Kaagad na sabi ni Grace pag-akyat nito sa stage. At nagpalakpakan nga sila.

"Sir akyat po kayo." Tawag ni Grace sa akin.

"Everybody just enjoy the party and let cheers for the future success of Lexan."

"Cheersssss." Sabay sabay naming sabi at kaagad ng napatugtog ng party music ang dj. Walang sawang sayawan at inuman 'yan ang makikita mo sa loob ng lugar. Kasama ko sina pinsan dito sa isang table hinihintay lang naming dumating si Kevin.

"Hi babe." Bati nito pagdating niya pagkatapos ay humalik ito sa pisngi ko.

"Hi guys sorry naflat kasi ang kotse ko kaya natagalan ako." Hinging paumanhin ni Kevin sa amin.

"Ok lang 'yon atsaka halos kauumpisa pa lang ng party." Sagot ni Anne.

"So tara na at makisali na tayong sumayaw sa kanila." Sabi ko sa kanya at kaagad nitong kinuha ang kamay ko at nagsimula na kaming sumayaw. Sunod-sunog na hit party song ang pinapatug-tog at ilang kanta pa ay mga romantic song na nga ang sumunod.

Patuloy lang kami ng boyfriend ko sa pagsayaw na hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na boyfriend ko na talaga siya.

"Are you happy?" Tanong nito sa akin.

"Very happy and it's all because of you." Kaagad naman itong ngumiti pagkarinig nito sa sagot ko na lalong nagpagwapo sa kanya.

"I love you." Sabi nito.

"I love you too." At dahan dahang lumapit ang mukha nito sa akin at naglapat ang mga labi namin...

# Ang Amo ( The Boss ) Part 13

Part 13  With Him

Alexander's POV

Ang sakit ng ulo ko! Ano bang nangyari kagabi at bakit parang mabibiyak ang ulo ko?

Pinilit kong alalahanin kung anong nangyari kagabi at naalala ko na nasa bar kami at kasayaw ko si Kevin sunod ay uminom kami kasama namin sina pinsan at pagkatapos wala na akong matandaan kung anong nangyari.

Minulat ko ang mata ko.

"Ahhhh!" Pero kaagad ko rin itong ipinikit dahil nasilaw ako sa liwanag na nanggagaling sa bintana ng kwarto. Te-Teka kwarto? Bakit parang hindi naman ito ang room ko sa hotel ah? Sa pangalawang beses minulat ko ang mata ko ng dahan-dahan at nang maka-adjust na sa liwanag ay iginala ko ang paningin ko at tama nga, wala ako sa hotel na tinutuluyan ko. Kung wala ako sa hotel kanino kwarto 'tong kinahihigaan ko? Maya-maya pa ay may narinig akong mga yabag na papunta sa kwarto at mukhang bubuksan nito ang pinto, dahil sa taranta na baka masamang loob ang papasok sa kwarto ay nag-talukbong ako ng kumot at lalo akong nagulat ng makitang tanging underwear lang ang suot ko sa katawan.

"Hey lex are you okay?" Rinig kong sabi ng taong pumasok.

"Where are my clothes? Why am i naked?" Imbes na sagutin ay sunod-sunod na tanong ko sa kanya.

"Babe relax, nadumihan mo kagabi dahil nagsuka ka. Nalabhan na rin ni manang kagabi kaya maya-maya lang ay pwede mo ng masuot.

"Ganoon ba? Wa-wala naman bang nangyaring iba bukod sa pagsusuka ko?"

"Bakit? Wala ka bang natandaan kung anong ginawa natin kagabi?" Dahil sa sagot nito ibat-ibang bagay ang pumasok sa isip ko at ng maisip ko ang tungkol sa sex ay parang nawalan ako ng dugo at hindi ko alam kung anong susunod na sasabihin.

"Babe are you alright?" Tanong nito.

"I'm okay masakit lang ang ulo ko."

"Just wait here okay i'll go downstairs and get you a medicine." Pagkatapos ay bumaba nga ito.

"Anong ibig niyang sabihin na wala akong maalala sa ginawa namin kagabi? Ano bang ginawa namin kagabi?" Paulit-ulit na tanong ko sa sarili ko. Sa totoo lang para na akong tanga sa kakaisip kung may nangyari bang iba, 'yung alam niyo na. Ilang saglit pa nga at narinig ko na ang pag-akyat niya kaya inayos ko na ang sarili ko.

"Here drink this." Abot nito sa gamot na agad ko ring ininom.

"Thank you."

"Nga pala paakyat na rin si yaya at dala na ang mga damit mo kaya maaari mo ng isuot."

"Babe can i ask you something?" Bahala na kailangan ko ng itanong ang kanina pa gumugulo sa isip ko.

"Oo naman bakit ano ba 'yon?"

"May nangyari ba sa atin kagabi?"

"Anong ibig mong sabi--?" Naputol na sagot nito dahil...

"Tok! Tok! Tok! Senorito heto na 'yung mga damit ni senorito Alex." Pumasok nga si yaya dala ang mga damit ko.

"Sige bababa na ako para makapaghanda na ako ng agahan. Oo nga pala senorito tumawag ang papa mo kahapon at itinatanong kung kailan ka raw uuwi sa inyo." Sabi nito kay Kevin.

"Ganoon po ba. Tatawagan ko na lang po siya mamaya."

"O siya sige iwan ko na muna kayo." At bumaba na nga si yaya.

"Babe baba na muna ako para makapag-bihis ka na." Pagkatapos ay hinalikan niya ako sa labi. "At sa tanong mo pala kanina, 'wag kang mag-alala at walang nangyari sa atin." Hindi ko maiwasan na mamula  dahil sa huling sinabi nito na hindi nakaligtas sa kanya.

"Ang cute mo babe pag nag-bablush ka" Pang-iinis pa nito kaya naman kumuha ako ng pillow at ibinato ko sa kanya.

"Lumabas ka na nga!" 

"Yes Boss." Paglabas nito ng kwarto ay nagsimula na akong magbihis na mga damit ko. Habang nagbibihis ay naisip ko ang swerte ko pala talaga at nakilala ko siya napatunayan kong mahal niya talaga ako dahil hindi ito nag-take advantage sa akin habang lasing ako.

Pagbaba ko ay naabutan ko si yaya na abala sa pagluluto ng almusal naalala ko tuloy bigla si Aling Linda at ang masarap niyang luto.

"Ya nasaan po si Kevin?" Dahil sa bigla kong pagtatanong sa kanya ay nagulat ito.

"Ay! Palakang kumo-kokak!"

"Ha ha ha! Nakakatuwa po pala kayong magulat yaya ha ha ha!"

"Ikaw bata ka oo, ganoon talaga ako magugulatin si Senorito ba kamo? Baka nasa kwarto niya at naliligo puntahan mo na at malapit na rin matapos itong niluluto ko."

"Sige po saan banda po ba 'yung kwarto ni Kevin?"

"Iyong unang pinto sa kaliwa hijo." Pagkasabi nga ni yaya ay pinuntahan ko na sa kwarto si Kevin.

"Babe tapos ka na ba? Tara na at nakahain na ang pagkain." Sigaw ko rito ngunit hindi ito sumasagot. Kaya binuksan ko ang pinto at hindi naman pala ito naka lock kaya tuloy-tuloy na akong pumasok at para akong napako sa kinatatayuan ko ng makita ko 'sya. Wala itong suot na pang-itaas at mukhang kalalabas lang nito ng banyo dahil sa tubig nito sa katawan. Kitang-kita ko ang magandang hubog ng kanyang katawan mula sa malapad nitong dibdib papunta sa kanyang mala-pandesal na tiyan dahil sa abs nito. Sa tanawing 'yon parang biglang natuyo ang lalamunan ko at nag-init ang katawan ko. Pagdako ng tingin ko sa ibabang bahagi na natatakpan lang ng puti nitong twalya ay lalong nag-init ang naramramdaman ko. Pagtingin ko sa mukha niya ay halata ko rin ang pagnanasa sa mga mata nito. Sa isang iglap ay lumapit ito sa akin at hinalikan ako nito sa labi na kaagad ko ring tinugon. Naglabas-masok ang dila nito sa aking bibig at parang uhaw-uhaw ito sa pagsipsip rito, kung ano ang ginawa nitong paghalik sa akin ay ganoon din ang ginawa kong paghalik sa kanya ilang minuto rin ang halikan naming 'yon na naputol lang dahil kay yaya

"Mga hijo halina kayo at nakahanda na ang pagkain." Sigaw ni yaya.

Pagkatapos nga ng halikan namin ay may naramdaman akong para tumutusok sa bandang bewang ko.

"Palagi itong nangyayari kapag malapit ako sa'yo kaya nga nag-shower ako para matanggal ang init ng katawan ko pero heto ka at lalo lang itong nagalit dahil sa ikaw na mismo ang lumapit." Bulong nito sa akin.

"Ang sabihin mo talagang manyak ka lang." Tugon ko sa kanya sabay mabilis na tinungo ang pinto palabas ng kwarto nito.

"Ha Ganoon pala ha humanda ka kapag nahabol kita." Rinig ko pang sigaw nito. Hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyaring halikan namin, siguro kung hindi lang tumawag si yaya ay higit pa 'don ang mangyayari sa amin.

Sa hapag tahimik lang ako sa pagkain ko. Si Kevin naman ay panay ang tingin sa akin habang kumakain ito. Ang loko para pang nang-aakit habang sinusubo ang hawag nitong hotdog.

"Babe paabot naman ng ketchup oh." Pero hindi ko ito pinansin.

"Babe 'yung ketchup paabot please." Ulit na pakiusap nito, pero kagaya kanina ay hindi ko pa rin ito pinansin. Kaya naman napilitan din itong tumayo at siya na mismo ang kumuha ng ketchup. Samantalang tahimik parin ako hanggang sa matapos akong kumain. Dahil sa wala parin akong imik inakala siguro nito na galit ako sa nangyari kanina sa amin.

"Babe galit ka ba dahil sa nangyari kanina?"

"Ano sa palagay mo?" Seryoso kung tanong sa kanya.

"I'm sorry, hayaan mo hindi na mauulit."

"Ha ha ha." Pagkarinig nito sa biglang pagtawa ko ay halata sa mukha nito ang pagtatanong kung bakit ganoon ang naging reaksyon ko. Nang maisip nito na niloloko ko lang siya at hindi ako galit sa kanya ay lumapit ito sa akin pagkatapos ay pinahiran ako nito ng ketchup sa aking mukha.

"Ano ba! Bakit mo ko pinahiran ng ketchup."

"Iyan ang parusa mo dahil pinag-alala mo 'ko akala ko talaga galit ka sa akin."

"Kasalanan ko bang magaling akong umarte at napaniwala kitang galit ako." Pagkatapos ako naman ang kumuha ng ketchup at mas grabe ang ginawa ko nilagay ko lang naman ito sa kanyang buhok.

"Babe!" Gulat nitong reaksyon pagkatapos kong lagyan siya ng ketchup sa kanyang buhok. At dahil sa alam kong galit na galit siya sa ginawa ko ay dali-dali akong tumakbo papunta sa kanyang kwarto at ni-lock ito.

"Babe buksan mo itong pinto, humanda ka talaga sa akin kapag nagkataon." Galit nitong sigaw sa labas.

"Subukan mo lang at isusumbong naman kita kay yaya." Sigaw ko naman sa kanya.

"Aaaaarghhhh." Rinig ko ulit na sigaw nito

"Anong nangyari sa'yo senorito at kulay pula 'yang buhok mo." Rinig ko namang tanong ni yaya sa kanya.

"Gawa po 'yan ng makulit na bata, hayaan 'nyo po at papaluin ko pa siya mamaya." Rinig ko namang tugon nito kay yaya. Pagkatapos ay sumilip ako sa bintana ng kwarto at nakita ko itong paalis na, siguro maliligo ito ulit dahil sa ketchup na nilagay ko sa kanyang buhok. Pumunta na rin ako sa banyo ng kwarto niya at naghilamos na rin ako, ang lagkit ng mukha ko dahil sa pinahid nitong ketchup naisip ko tuloy nasobrahan yata ang pag-ganti ko sa kanya. May nakita rin akong mga bagong toothbrush sa banyo kaya kumuha ako ng isa at nagsepilyo na rin.

Oo nga pala anong oras na at ngayon na rin ang pagbalik namin sa syudad. Kinapa ko ang cellphone ko sa bulsa at wala ito. Shit! Siguradong naiwan sa kwartong tinulugan ko kagabi. Paano ko makukuha 'yon lagot ako kapag nahuli 'nya ko. Ano ba kasing kalokohan ang ginawa ko at nilagyan ko pa ng ketchup ang buhok niya.

Dumungaw ako sa bintana at baka sakaling makita ko si yaya at ipapakuha ko na lang sa kanya ang cellphone ko pero kahit anino ni yaya wala akong makita. Lalabas na muna ako sigurado namang naliligo pa 'yon pero paano kung hindi hays! Bahala na.

Paglabas ko sa kwarto nito ay tumingin muna ako kung wala ito at nang masigurong wala nga siya ay kaagad kong tinungo ang kwarto na tinulugan ko kagabi. Umakyat na nga ako ng hagdan at agad na pumasok sa kwarto na tinulugan ko nga kagabi. Una kong hinanap ang cellphone ko sa kama pero wala ito, sunod ay sa kabinet pero wala rin ito. Saan ko kaya naiwan 'yon? Oo nga pala nilagay ko ito sa bulsa ko. Ibig sabihin kung nilabhan ni yaya ang mga damit ko siguradong na kay yaya ang cellphone ko. Kaagad ko na ngang pinuntuhan si yaya at nakalimutan kong lagot pala ako kay babe kapag nagkataon. Papunta na sana ako sa kusina nang marinig ko ang malakas na boses ni babe.

"Huli ka!" 
Patay! Sa huli mahuhuli niya pa rin pala ako.

"Hi babe. Tara na, hinihintay na ako nila pinsan." Kunwaring hindi ko pansin sa kanyang sinabi.

"Babe remember the kechup in my hair?"

"Ah eh." Patay na talaga ako.

"And now its my turn."

"Sorry na please."

"Sorry rin babe at 'di ko matatanggap ang sorry mo." Seryoso nitong tugon.

"Okay, ano bang gusto mo at gagawin ko para lang tanggapin mo ang sorry ko."

"Talaga! Gagawin mo kahit anong gusto ko." Sabay ngiti nito.

"Hoy hoy kung ano mang kahalayan ang iniisip mo ay 'wag mo ng sabihin dahil hindi ko gagawin, kahit ano 'wag lang 'yon."

"What? Anong kahalayan?  Ikaw babe ah anong pinagsasabi mo. Siguro babe baka ikaw ang may iniisip na iba."

"Dali na sabihin mo na kung anong gusto mo na gawin ko, anong oras na oh baka iniwan na nila ako."

"Don't worry babe tinawagan ko na sila. Sinabi ko rin na may pupuntahan pa tayo at ako na lang ang maghahatid sa'yo. Here tawagan mo si Anne." Sabay abot nito ng cellphone ko.

Pagkaabot ko nito ay tibawagan ko nga si Anne at kaagad naman itong sumagot.

"Oo pinsan enjoy your trip." Pambihira hindi pa man ako nakaka-hello ay kaagad na nitong sagot.

"At sino na mang may sabing sasama ako sa'yo?" Baling ko sa lalaking kanina pa ngiti ng ngiti.

"Well as far as i remember you don't know how to drive atsaka hindi ka rin naman siguro magko-commute."

"Tama ka hindi nga ako marunong mag-drive pero marunong akong mag-commute." Sabay lakad palabas ng bahay niya.

"Babe saan ka pupunta?" Habang naglalakad ako palabas ng bahay ay sumusunod naman ito sa akin.

"Uuwi na at pwede ba 'wag ka nang sumunod."

"Really uuwi ka na talaga."

"Oo."

"Sige babe bye, ingat sa pag-uwi." Pagkarinig ko sa kanya ay tumigil ako sa paglalakad. Ano?! Talagang hindi niya ako pipigilang umalis.

"Ano ba?! Talaga bang wala kang balak na pigilan akong umalis?"

"Eh ang sabi mo aalis kana."

"Naniwala ka naman agad, 'dyan ka na nga." Sabay talikod sa kanya at tuluyan na akong lumabas ng bahay.

Paano ba ako makakauwi sa amin, nakakainis bakit ba kasi hindi ko na lang inamin na gusto ko naman talagang kasama siya. Naglakad-lakad ako at ng may makita akong waiting shed ay nagpahinga muna ako ng kaunti. Magtatanong na lang ako sa mga tao kung may dadaang bang bus o kahit na anong sasakyan na babyahe papuntang sa syudad.

Habang naghihintay ay may sasakyan na huminto sa harapan ko at pagbaba ng bintana nito ay bumungad ang mukha ng lalaking kanina ko pa iniisip.

"Babe sakay ka na." Sabi nito.

"Babe mo mukha mo, umalis ka na nga."

"Sorry na nagbibiro lang naman ako eh, ikaw kasi ayaw mo pang sabihin na gusto mo rin naman ako ang maghatid sa'yo eh. At hindi ba ang sabi mo kahit ano gagawin mo kapalit ng ginawa mo sa buhok ko." Sabagay baka magbago pa ang isip nito kaya sa huli sumakay na rin ako sa kotse.

"Sige na, pasalamat ka at gwapo ka." Bulong ko sa huling sinabi ko.

"Thank you babe, pero matagal ko nang alam na gwapo ako kaya nga napasagot kita eh."

"Oo nga gwapo ka pero mas gwapo ako sa'yo."

"Sige na ikaw na ang gwapo at ikaw lang din ang mahal ko." Talagang nakuha pa nitong bumanat.

"Babe salamat sa pagmamahal mo at mahal rin kita." Pagkatapos ay lumapit ang mukha ko sa kanya at hinalikan ko ito. Pagkatapos ng paghalik kong iyon sa kanya ay pinaandar nito ang sasakyan at umalis na kami.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 14

Part 14

Alexander's POV

Sa mga sumunod na mga araw ay naging abala ang buong company sa mga bago naming alak. Bukod kasi sa wine ay nadagdagan pa ng ibat-ibang klase ng alak ang ginawa namin na sunod sa pangalang Lexan. Nariyan ang Lexan Vodka, Lexan Champagne at Lexan Beer na ikalawa sa Lexan Wine sa pinakamabenta dahil sa ito ang may mababang presyo sa mga alak namin.

Sa aming dalawa naman ni Kevin ay mas lalo naming nakilala ang isat-isa, isang car company pala ang pagmamay-ari ng pamilya nito, no wonder at laging iba-iba ang minamaneho niyang sasakyan.

Nandito ako ngayon sa labas ng office at katatapos lamang ng napakaraming trabaho hinihintay ko si Mang Jim para maihatid niya ako sa resto kung saan magkikita kami ni babe. Oo nga pala ngayon ang unang monthsary namin bilang mag-boyfriend.

...

Ilang minuto lang ang byahe at nasa harap na kami ng resto. Pagkababa ng kotse ay dumiretso na ako sa loob at ginabayan agad ako ng waiter sa pinareserve na seat ni babe para sa amin. Maya-maya pa nga ay nakita ko ng papunta sa akin ang taong na-miss ko ng sobra dahil isang linggo rin kaming hindi nagkita dahil sa pareho kaming abala sa kanya-kanya naming trabaho.

Paglapit nito ay tumayo ako at kaagad ko itong yinakap ng mahigpit.

"I miss you." Bulong ko rito.

"Oh wala man lang bang i love you." Sagot naman nito.

"I love you."

"I love you too." At hinalikan ako nito sa labi ngunit smack lang. Ayoko rin naman na gumawa kami ng eksena, oo proud akong gay ako pero inilalagay ko lang sa lugar kung saan pwede naming gawin ang ginagawa ng magkasintahan. Mamaya na lang namin iyon itutuloy kapag kaming dalawa na lamang ha ha ha.

Pagkaupo namin ay kaagad na kaming umorder. Tulad ng inaasahan ay marami na naman itong inorder at ayaw rin nito na hati kami sa pagbayad kahit na anong pilit ko na hati na lang kami. Habang kumakain ay napag-usapan namin ang mga ginawa namin sa nakalipas na ilang araw. Kagaya ko busy rin ito sa company nila lalo na at siya na mismo ang namamahala.

"Babe do you have plans tomorrow." Tanong nito.

"Wala naman, linggo bukas kaya magsisimba lang kami ni pinsan. Bakit mo natanong?"

"Ganoon ba, sa bahay ka nalang matulog para sabay tayong makapunta ng simbahan bukas."

"Hindi ba nakakahiya sa mga parents mo?"

"Syempre naman hindi, sa totoo lang si Papa nga mismo ang nag-suggest na imbitahan ka one day para daw makilala na nila ang magiging soon to be son in law nila."

"Ikaw ang bahala."

"Does it mean pumapayag ka?"

"Oo basta hindi tayo tabi matutulog ok ba iyon?"

"Babe naman, ngayon na nga lang tayo nagkasama ulit tapos hindi pa tayo tabi matutulog akala ko ba namiss mo ko?"

"O sige kung ayaw mo sa bahay na lang ako matutulog."

"Fine, kung iyon ang gusto mo." Talo nitong sabi.

Matapos nga naming kumain ay lumabas na rin kami ng resto, tinawagan ko na rin si Mang Jimmy para sabihing umuwi na ito. Tinawagan ko rin si Anne para ipaalam na kina babe ako matutulog ngayong gabi.

Pinaandar na nga ni Kevin ang sasakyan at nagbyahe na kami pauwi sa kanilang bahay. First time kong makikita ang bahay nito sa syudad na sigurado akong hindi lang ito bahay ngunit isang masyon dahil alam ko naman na maimpluwensya ang mga magulang nito. Habang nasa byahe ay kinakabahan ako, kahit pa alam ko na tanggap nila ang anak nila sa kasarian niya at na may karelasyon ito hindi ko maiwasan na kabahan pa rin.

"Don't worry they will surely like you and besides kasama mo naman ako." Sa sinabi niyang 'yon ay nawala ang anumang kabang nararamdaman ko sa mga oras na 'yon.

...

Matapos ihinto ang kotse ay bumaba na kami. Gaya nga nang iniisip ko isang mansyon nga ang bahay nila. 

Sa labas pa lang makikita mo na ang napaka-eleganteng kabuuan ng kanilang mansyon.

Matapos mamangha ay hinawakan ni babe ang aking kamay at sabay na kaming pumasok sa loob.

Pagpasok namin ng mansyon ay bumungad ang napakaganda at napakalawak na living room nila. Sa taas ay makikita mo ang napalaki at ibat-ibang klase ng chandelier na nakasabit sa kisame.

"Pa,  Ma,  We're home. " Ang sabi ni babe,  sunod nito ay ang paglabas ng isang babae na napakaganda sa suot nitong damit. Kung 'di ako nagkakamali ay ang mama ni Kevin. 

"Welcome home son, so he must be?
"

"
A-Ako po pala si Alex." Pakilala ko sa sarili ko

"Nice meeting you Alex, so are you the boyfriend of my son?" Tanong nito na nakataas ang kilay pagkatapos ako nitong tignan mula ulo hanggang paa. Dahil doon ay lalo akong kinabahan.

"Ah eh--." Naputol na sabi ko dahil nagsalita si Kevin.

"Ma stop the act okay? Tignan niyo kinakabahan tuloy si babe."

"Son naman, im just joking okay, and Alex ako pala si Sophia but call me Ma na lang tutal boyfriend mo na si Kevin." 

Pagkatapos ay niyakap ako nito. Ang buong akala ko ay totoo ang pagtataray niya sa akin mabuti na lang at biro lang pala iyon.

"Halina kayo sa dining at nagpaluto ako ng marami." Masayang sabi nito

"Ma nasaan si Papa?"

"Wala pa siya, sigurado at nasa office pa iyon."

Gaya ng sabi ni Mama. Iyon kasi ang sabi nitong itawag ko na lang sa kanya. Hindi parin ako sana'y na may tinatawag na mama, naalala ko tuloy bigla si mama at ang pag-aalaga nito sa akin ng nabubuhay pa siya. 

Nagpunta na kami sa dining at marami ngang pagkain ang nakahanda sa mesa.

Umupo na kami sa kanya kanya naming upuan, katabi ko si Kevin at sa bandang dulo ng mesa sa kaliwa ang mama nito.

"Kumakain ka ba ng kare-kare Alex?" 

"Opo ma paborito niya po iyon." Sabat ni Kevin.

"Talaga! Ito kasing anak ko eh ayaw niya ng kare-kare, ewan ko ba dito ang sarap ko nga magluto nito pero hindi naman niya kinakain. Heto at tikman mo sigurado akong magugustuhan mo ang luto ko." At iniabot nito sa akin ang kare-kare. 

Paano ba ako makakain nito eh busog-busog pa ako sa dami ng kinain namin sa resto kanina. Pagtingin ko sa katabi ko ay pinipigilan nito ang kanyang pagtawa.

"Babe kuha ka ng marami specialty ni Mama 'yan." Pang-aasar pa nito.

Kahit na busog ako ay kumain na rin ako. Matapos kong tapunan ng masamang tingin si Kevin, ang loko ngumiti pa ng nakakaloko.

"Ma diba marunong ka ring mag-bake ng cake? Sigurado akong gusto rin tikman ni Alex kung gaano kayo kasarap mag-bake."

"Oo nga naman Alex, kailangan mong tikman ang cake na ako mismo ang gumawa." Masayang pahayag ni Mama.

"Sige po." Ang naisagot ko na lang.

Nagpatuloy kaming tatlo sa pagkain habang masayang nagkwe-kwento si mama tungkol sa childhood ni Kevin, kung gaano ito katigas ng ulo noong bata pa ito. Nakakatuwa nga at nalaman ko ang ilang bagay na hindi ko pa alam sa kanya. 

Kahit na parang puputok ang tiyan ko sa busog ay sinikap kong ubusin ang pagkain ko at bago pa kami matapos kumain ay narinig naming tumunog ang doorbell.

"Siguradong ang papa mo na 'yon."

Pagpasok nito ay kaagad kaming tumayo ni Kevin.

"Welcome home pa, nga pala si Alex po 'yung kinukwento kong boyfriend ko."

"Alexander Gomez po."

"Nice to finally meet you Alex, i heard a lot of good things from you at sana maambunan mo kahit konti 'tong anak ko. By the way My name is Arthur and please call me Papa na lang."

"Sige po papa." 

"Si papa naman parang sinabi mo naman na bad impluence ako, baka maniwala si Alex niyan."

"Ikaw Alex sa tingin mo good impluence ba ang anak ko sa'yo?"

"Sa totoo lang po tama kayo, bad impluence nga po si Kevin." Pagsakay ko sa biro ng papa nito.

"Ewan ko sa inyo, Ma oh pinagkakaisahan nila ako."

Matapos ang biruan ay pinagpatuloy na namin ang pagkain kasama na ang papa ni Kevin. Katulad ng mama nito ay napaka-bait rin ng papa nito at parang older version siya ni papa dahil kamukhang-kamukha siya ni babe. Napag-usapan rin namin ang business at nasabi kong plano kong bumili ng bagong sasakyan. Ang sabi naman nito ay makakasiguro ako kung sa kanya ako bibili, biniro ko pa nga ito na dapat ay may discount ako na agad naman nitong sinagot na kahit 50 percent pa.

...

"O alis na matutulog na ako."

"Eh ang aga-aga pa, dito muna ako."

"Mr. Kevin anong oras na baka malate tayo bukas sa mass kaya labas na."

"Ang sweet mo naman babe at mister na ang tawag mo sa akin."

"Loko hindi mister na asawa. Dali na lumabas kana." "Ayaw" Ang damuho talagang walang balak umalis sa kwarto at nagtulog-tulogan pa. Sa huli wala rin akong nagawa at dala na rin ng pagod ay nahiga na rin ako sa tabi niya. Paghiga ko ay humarap ito sa akin at hinalikan ako sa labi.

"Goodnight babe."

"Goodnight" At niyakap ako nito at natulog na kami...

Author's Note :

Pasensya na sa matagal na update katatapos lang ng isang madilim na pangyayari sa aking buhay. Sa totoo lang hindi pa ako okay, pero sabi nga nila life goes on kaya heto kinakaya ko kahit na mahirap...  At promise tatapusin ko ang story na 'to at marami pang story ang gagawin ko.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 15

Part 15

Alexander's POV

Sunday Morning

Kinabukasan gwapong mukha ang bumungad sa akin pag-gising ko. Babangon na sana ako kaya lang 'di ko magawa dahil sa braso nitong nakayakap sa akin. Sinubukan ko itong gisingin pero masarap talaga ang tulog ng mokong. Tinignan ko ang oras sa alarm clock na nasa table at 7:30 am na pala kaya naman sinubukan ko ulit na gisingin siya at nagising na nga ito.

"Good morning babe." Pupungas-pungas nitong sabi pagkagising niya.

"Good morning, bangon kana at magsisimba pa tayo. Siya nga pala babe pahiram ng damit wala pala akong dalang damit."

"Tignan mo na lang sa closet babe kung may kasya ka, may mga bagong towel rin 'dyan. 'Yung pintong malapit sa closet ay ang banyo."

...

Pagbaba ko ay pumunta ako ng kusina at nakahanda na ang almusal. Naabutan kong nagkakape si babe habang nagbabasa ng dyaryo, kagaya ko nakaligo at nakapagbihis na rin ito.

"Tara na babe kain na tayo." Yakag nito pagkakita sa akin.

"Nasaan sina papa at mama?"

"Oo nga pala nakalimutan kong sabihin every other sunday maaga silang umaalis para pumunta sa province, remember the resthouse in Batangas?

"Ahh." Tanging naisagot ko at nagsimula na kaming kumain.

"By the way you look great wearing my clothes." Pagpuna nito sa suot kong damit na pagmamay-ari niya.

"Thank you, hindi nga ako nahirapan na pumili kasi parang sinukat para sa akin ang mga damit na nasa closet."

"Ganoon ba, wala ka bang nakitang kahit na ano diyan sa suot mong pants?" Pagkatanong nito ay kaagad kong tinignan ang suot kong pantalon at wala naman akong makitang iba bukod sa isa nga itong pantalon, kaya tinignan ko 'sya sa mata na nagtatanong kung anong ibig 'nyang sabihin.

"I mean nakita sa pocket na kung ano?" Dahil sa sinabi nito ay tumingin ako sa bulsa ng pants na suot ko at napansin ko na parang may nakapaloob na kung anong bagay rito. Kinuha ko ito sa aking bulsa at paglabas ko ay isa pala itong singsing na naka-engrave ang letrang K at katabi nito ang symbol na & sunod ang letrang A na napapalamutian ng diamante.

"Babe?" Tanging nasambit ko. Kinuha nito sa akin ang singsing at isinuot ito sa aking daliri. May kinuha rin ito sa kanyang bulsa na isa ring singsing at iniabot ito sa akin.

"Ikaw naman babe." At kagaya nito ay pinasuot ko rin ang singsing na hawak ko sa daliri nito na kaparehas ng nasa akin.

"Nagustuhan mo ba?" 

"Oo naman at sorry kung wala man lang akong naibigay na regalo para sa'yo." Nahihiya kong sabi kasi naman first monthsary namin wala man lang akong nairegalo sa kanya, buti pa siya naalala pa nito na bigyan ako na hindi lang basta regalo kungdi napakamahal na regalo. 

"Ok lang 'yon babe sapat ng kasama kita ngayon na regalo para sa akin."

Nagpatuloy na kami sa pagkain ng agahan habang nag-uusap tungkol sa ibat-ibang bagay  at nabanggit nito na para sa akin pala talaga ang mga sinuot kong damit sa closet niya. Sigurado din siya na maisusuot ko ang pants na may singsing dahil lahat daw ng mga iyon ay may mga singsing na kagaya nitong nasa daliri ko. Tinanong ko rin sa kanya kung ano ang gagawin niya sa ibang mga singsing na nasa mga pantalon at ang sabi niya ay ibabalik niya ito sa pinagbilhang jewerly shop. Pagmamay-ari  pala ito ng classmate niya noong college at pumayag ito na ipahiram sa kanya ang mga singsing para sa surprise nito para sa akin. Masasabi ko talagang napaka-romantic niyang boyfriend.

...

Papunta na kami ng sasakyan ng maalala ko na naiwan ko pala sa kwarto ang cellphone ko kaya dali-dali akong bumalik sa loob at kinuha ito. Kaagad ko naman itong nakita at tatawagan na sana si pinsan para sabihing papunta na kami sa simbahan ngunit sakto naman na lowbatt ito kaya minabuti ko na lang na sa loob ng kotse ko na lang ito tawagan.

"So tara na?" Tanong ni Kevin pagpasok ko ng sasakyan.

"Oo babe diretso na tayo sa simbahan." At pinaandar nito ang sasakyan. Nag-charge na rin kaagad ako ng cellphone para matawagan na si pinsan. Bago ko pa siya matawagan ay bigla na lang tumunog ang cellphone ni Kevin.

"Kringg! Kringg! Kringgg!"

Kaagad naman nitong kinuha ang headset at kinausap ang sino mang nasa kabilang linya habang nagmamaneho.

  "Hello" 

"Yes, he's with me."

"Sige i'll give it to him." 

Mga sinabi ni Kevin sa kausap niya bago nito itabi sa gilid ang sasakyan at bumaling para iabot ang cp nito sa akin. Pagkakita ko sa screen ng cp. Si Anne pala ang nasa kabilang linya ay dali-dali ko itong kinausap at nabigla ako pagkarinig ko sa mga sinabi nito sa akin.

...

Anne's POV

Saturday Evening

Bukas ang huling linggo na makakasama ko magsimba ang aking fiancee dahil sa wednesday na ang flight nito pabalik sa states para ayusin ang mga dapat ayusin para sa permanenteng pananatili namin dito sa pililpinas.

 Abala ako sa pagpili ng susuotin namin ni Dave ng tumunog ang cellphone ko at pagtingin ko si pinsan pala ang tumatawag

. Tumawag lang pala ito para ipaalam na kina Kevin ito matutulog ngayong gabi.

...

Nagising na lang ako ng madaling araw dahil sa malakas na katok sa pinto ng kwarto namin ni Dave. Pagbukas ko ng pinto si yaya pala ito at nagulat ako sa sunod nitong sinabi.

"Anne si

 Jimmy

 naaksidente!" 

"Ano po?! Paanong naaksidente?!" 

"Hindi ko rin alam, may tumawag lang sa telepono at ang sabi nasa ospital daw ito at isinugod lang ng mga taong nakakita sa kanya matapos bumangga ang sinasakyan nito." Paliwanag ni yaya

"Saan daw ospital ya? Halina kayo at puntahan natin 'sya." Sabi ni Dave at pumunta na nga kami ng ospital pagkasabi ni yaya kung saang ospital dinala si Mang 

Jimmy

...

Pagdating ng ospital ay kaagad na naming tinanong kung nasaan ang kwarto ni Mang Jimmy at pinuntahan na namin 'to. Pagpasok namin ng kwarto ay nadatnan namin itong nakahiga at may benda ito sa bandang tiyan at ilang galos din sa iba pang parte ng katawan nito. Nadatnan namin ang isang nurse at ang sabi ay consious na ang pasyente. Oobserbahan nalang daw ito ni doc kung may iba pang fructure sa katawan ni Mang

 Jimmy.

"Diyos ko mabuti naman." Nasabi ni
 
yaya pagkarinig sa nurse, ako rin ay nagpasalamat na maayos ang lagay niya. Lumabas na ang nurse at sinundan ko ito para itanong kung nasaan si doc para makausap ko ito, sumama rin si Dave samantalang naiwan naman si yaya para magbantay kay mang 

Jimmy

...

Matapos makausap si doc ay tinawagan ko si pinsan para sabihin ang nangyari kay mang Jimmy. Si Dave naman ay pumunta sa police station para ipaalam ang aksidenteng nangyari.

 Ilang minuto na akong tumatawag pero hindi parin sinasagot ni pinsan ang cellphone nito, ring lang ito ng ring hanggang sa hindi ko na ito macontact.

Matapos ang bigong matawagan si pinsan ay bumalik na ako sa kwarto ni Mang Jimmy at nadatnan kong natutulog parin ito, si yaya naman ay nasa upuan at nakatulog na rin ito. Ilang minuto pa lang akong nagbabantay nang pumasok si Doc at ng makita ako nito ay sinabi nito ang findings sa kalagayan ni Mang Jimmy. Sinabi nito na mas mabuting sa labas na kami mag-usap para na rin hindi magising ang pasyente.

"Base sa CT scan niya wala namang nakitang damage sa utak ng pasyente, pero sa x-ray niya ay may nakita akong minor fracture sa right foot nito. Pero kahit na minor fracture lang ito makakaepekto parin ito sa kanya. Mas makakabuti na magpahinga muna ito na ilang linggo at makakatulong din na magpa-teraphy ang pasyente para sa mabilis na pag-galing niya." Mahabang pagpapaliwanag ni doc.

"Ibig po ba nitong sabihin na hindi ito makakalakad?" Tanong ko pagkatapos marinig ang kalagayan ni Mang 

Jimmy.

"Oo. Makakatayo naman ito pero mahihirapan itong maglakad ng maayos

." Niresetahan din ng ilang gamot ni doc si Mang Jimmy at pagkatapos ay nag-paalam na ito.

...

Umaga na nang makabalik ng ospital si Dave at sinabi nito ang detalye kung paano naaksidente si Mang

 Jimmy.

May nakita raw itong ale na patawid sa kalye at 

iniwasan niya ito, dahil sa pag-iwas niya rito ay hindi niya agad nakita na may paparating pala na sasakyan. Sinubukan daw nitong umiwas sa paparating na sasakyan at nagawa niya ito kaya lang hindi na nito na control ang manibela hanggang sa bumangga na ito sa isang nakaparadang sasakyan.

"Nakausap ko rin ang isa sa nag-sugod sa kanya sa ospital at sinabi nito na naipit pala ang paa nito sa kotse dahil pumailalim ang kotseng minamaneho niya sa nabangga nitong sasakyan." Dagdag pa ni Dave.

...

Alas sais na ng umaga ng magising si Mang Jimmy.

"
Kumusta ang pakiramdam mo Jimmy?" May pag-aalalang tanong ni yaya.

"

Masakit lang ang katawan ko ate Linda at pasensya na po kayo ma'am sa nanyari

."

Sagot nito kay yaya at paumanhin naman nito sa akin.

"Mang Jim naman, wala po kayong dapat ipag-paumanhin ang mahalaga po ay ligtas kayo at ang dapat niyo pong gawin ay magpahinga kayo para gumaling kayo agad ok" Agad ko namang tugon sa kanya.

"O narinig mo ang sabi ni Anne magpahinga ka muna. Nang sa ganoon gumaling ka kaagad para maipag-drive mo si Lex."

"Opo ate. Nasaan po pala si Sir." Pagkarinig ko sa tanong ni Mang Jim ay naalala ko na may number nga pala s

i Kevin sa akin kaya kaagad ko itong tinawagan.

...

Halos 20 minutes ko rin itong tinatawagan bago nito sagutin ang tawag ko.

"Hello Kevin, kasama mo ba si lex." 

"Yes h

e's with me."

"I want to talk to him, can you give him the phone?"

"Sige i'll give it to him." Pagkarinig ko na si lex na ang nasa kabilang linya ay sinabi ko na sa kanya ang nangyari kay mang Jimmy at sinabi nito na didiretso na sila papunta ng ospital.

 
Author's Note

 :

 Magsisimula na sa mga susunod na parts ang mga exciting na mangyayari sa story. Patuloy lang sana kayo sa pag-basa na Ang Amo kahit na matagal ako mag-update ^o^

# Ang Amo (The Boss) Part 16

Part 16

Alexander's POV

Matapos makausap si pinsan ay sinabi kong didiretso agad kami sa ospital.

"O babe anong nangyari? Sinong nasa ospital?"

"Si Mang Jimmy babe, naaksidente daw kagabi. Mabuti na lang at ligtas na daw ito, pwede bang pumunta na muna tayo sa ospital?"

"Sige, saang ospital daw." Pagkasabi ko kung saang ospital naroon si Mang Jimmy ay tumungo na nga kami papunta 'don.

...

Pagdating sa ospital ay dumiretso na kami sa kwartong sinabi ni Anne kung saan naroon si Mang Jim.

Pagpasok ko ay nadatnan kong sinusubuan ni yaya si Mang Jim ng pagkain.

"Nandito kana pala hijo." Sabi ni yaya pagkakita sa akin.

"Opo, kasama ko si Kevin. Dumiretso na kami dito pagkasabi ni Anne sa amin sa nangyari."

"Kumusta po kayo Mang Jim? May masakit ba sa inyo?" Pag-aalala kong tanong rito, napansin ko kasi na may mga benda ito sa ibat-ibang parte ng katawan nito.

"Ayos lang naman po ako sir, liban lang po sa masakit ang katawan ko dahil sa aksidente." Tugon naman nito sa akin.

"Pasensya na po, siguro kung hindi ko kayo pinauwi ay hindi po nangyari sa inyo ito." Hindi ko maiwasan na maguilty, siguro kung kasama ko itong umuwi kagabi ay hindi siya maaaksidente.

"Huwag 'nyo po sisihin ang sarili ninyo sir. Wala po kayong kasalanan at aksidente lang po ang nangyari."

"Oo nga naman hijo, aksidente ang nangyari at walang may gusto na mangyari 'yon. Ang importante ay ligtas si Jim kaya 'wag mong sisihin ang sarili mo." Pag-aalo ni yaya sa akin.

"Oh nandito kana pala kuya." Ang sabi ni Dave pagpasok nito sa kwarto.

"Oo kararating lang namin ni Kevin. Nasaan si Anne bakit di mo siya kasama?"

"Nasa labas lang at bumili ng mga kailangan gamot na nireseta para kay Mang Jim. Nga pala may pagkain akong dala baka gutom na kayo kuya, yaya kumain na rin po kayo."

"Salamat Dave, pero busog pa kami ni Kevin katatapos lang namin kumain sa kanila. Yaya kayo po kumain na kayo, ako na lang ang magpapakain kay mang Jim.

...

Matapos kumain ni Mang Jimmy ay pinainom ko na rin ito ng gamot. Nakausap ko na rin si Anne at sinabi nito ang detalye kung paano naaksidente si Mang Jim. Nalaman ko rin na pansamantalang hindi ito makakalakad dahil sa bali ng isang paa nito na naipit sa kotse. Matapos ang pag-uusap namin ni Anne ay nagpaalam muna ako na umuwi para makapagpalit na rin ng damit. Si babe na rin ang nag-drive kasama ko papunta sa bahay.

...

Someone's POV

Sat

urday

 Evening

Abala ako sa opisina nang biglang tumunog ang cellphone ko sa mesa at ng tignan ko kung sino ang tumatawag ay kaagad ko itong sinagot.

"Hello tay napatawag po kayo may problema po ba?"

 Sinabi nito ang dahilan kung bakit ito napatawag

.

"Ganoon po ba? Siguro po panahon na para lumapit at makasama ko na siya."  At patuloy lang ito sa pagkwento sa mga nangyari.

"Sige po umpisahin na natin ang plano sa lalong madaling panahon."  At pumayag ito sa gagawin namin.

"Sisiguraduhin ko na magiging tayo sa bandang huli dahil matagal rin akong naghintay para sa panahon na makasama kita ulit. Ipinapangako ko na mahuhulog ka rin sa akin at mamahalin mo rin ako." Ang sabi ko sa sarili ko.

...

Alexander's POV

Ilang minuto lang at nandito na kami sa bahay.

"Pasok ka muna babe, pasensya na at hindi tayo natuloy sa pagsimba." 

"Okay lang 'yon babe may next time pa naman ang mahalaga ay napuntahan natin si Mang Jim."

"Ang swerte ko talaga at naging boyfriend kita bukod sa mabait na ay napakamaunawain pa."

"Oo naman babe at higit sa lahat napakagwapo pa, kaya 'wag na 'wag mo na 'kong pakakawalan dahil nag-iisa lang ako." Dugtong naman nito sa mga papuri ko sa kanya.

"Oo na nga lang ikaw na ang pinakagwapo. Dito ka muna sa sala babe at aakyat lang ako sa kwarto, ikaw babe gusto mo bang magpalit na damit?"

"Ah Oo babe, ang init nga nitong suot kong polo." Agad na sagot nito.

Nagsuot lang ako ng isang white t-shirt at short kumuha rin ako ng isa pang white t-shirt para naman kay babe. Pagbaba ko ay nadatnan ko itong abala sa panonood ng tv.

"Heto babe okay na ba itong t-shirt? Sabay pakita sa kanya ng damit.

"Okay na 'yan babe." Sabay hubad nito sa suot nitong polo at nakita ko na naman ang magandang katawan nito. Matapos makita ito ay nag-init na naman ang katawan ko at napako ang paningin ko sa katawan nito. Kaya naman hindi ko namalayan na tinatawag na pala ako nito.

"Babe akin na ang t-shirt. Babe 'yung t-shirt baka matunaw na ako 'nyan." Pagkarinig ko sa sinabi niya ay naramdaman kong parang namula na naman ang mukha ko.

"Babe okay lang na pagnasahan mo ko, sayong sayo naman ako eh." Sa sunod nitong sinabi ay lalong namula ang mukha ko, ganito na ba ako halata at alam nitong pinagnanasahan ko na siya.

"Mukha mo! Isuot mo na nga ang damit mo at hindi kita pinagnanasahan. Ikaw na mismo ang nagsabi na mainit.. kaya namumula ako ay dahil sa mainit ang panahon." Mahabang sagot ko rito, na nagmukha yata na napaka-defensive ko.

"Oh babe relax, binibiro lang naman kita eh. Saan tayo?  Babalik na ba tayo sa ospital?"

"Oo babe." Mahina kong tugon sa kanya.

Bumalik na nga kami sa ospital at habang nasa byahe ay wala ni isang gustong magsalita sa amin dalawa. Well sa part ko gusto ko palang magsalita at magsorry. Alam ko namam na kasalanan ko at mukhang nagtatampo sa akin ang loko, pero hanggang sa pagdating sa ospital ay minabuti ko na lang na tumahimik.

Pagpasok sa kwarto ay nadatnan ko si yaya at Anne na nakikipagbiruan sa nakahigang si Mang Jimmy.

"Anong problema na isang 'yon." Puna ni Anne sa kasama ko na hanggang ngayon wala parin imik.

"Sinusumpong na naman siguro." Tanging sagot ko na lamang kay pinsan.

"Alam ko na, siguro hindi pa siya nakaka-score sa'yo no? Naku! Pinsan 'wag ka nang magkipot bahala ka baka sa iba pa mapunta 'yan." Bulong nito sa akin. Ano bang klase mag-isip ang pinsang kong ito.

"Tumigil ka nga 'yang bibig mo, kung anu-ano na namang kahalayan ang lumalabas 'dyan."

"Hmmpph.. Ewan ko sa inyong dalawa, para kayong teenager kung magtampuhan." Asar nitong sagot.

...

Makalipas ang ilang minuto ay nagpaalam nang umuwi sina pinsan dahil may mga ilang bagay na kailangan ayusin si Dave para sa pagbalik nito ng states. Sumama na rin si yaya para daw maipagluto si Mang Jim ng paborito nitong ulam na Sinigang na Baboy at syempre nag-request na rin ako ng paborito kong adobong manok.

Nakatulog na rin si Mang Jim matapos nitong uminom ng gamot.

"Babe." Mahinang tawag ko sa taong kasama ko na kanina pa ako hindi kinikibo.

"Babe." Tawag ko ulit, pero wala parin hindi parin ako nito pinapansin. Kaya naman tumayo na ako at lumapit sa kanya at bigla ko na lang itong hinalikan sa labi.

Halata pang nagulat ito sa paghalik na ginawa ko dahil sa reaksyon ng katawan nito. Pagtingin ko sa mukha ng loko ay nakangiti ito na maluwag.

"Teka sinong nagsabi sayong pwede mo 'kong halikan?" Ngingiti-ngiti nitong tanong.

"Bakit ayaw mo ba." Ganting tanong ko naman.

"Bakit may sinabi ba akong ayaw ko?" Sa bilis ng pangyayari ay napansin ko na lamang ang aking sarili na gumaganti ng halik sa mga halik nito sa akin. Natigil na lang ito ng may pumasok na nurse sa kwarto.

"I'm sorry." Paumanhin ng nurse dahil sa nakita nitong halikan namin ni Kevin.

Sa nangyari maging ako ay nahiya sa sarili ko pero ang mokong na kasama ko ay ang tamis ng ngiti. Hindi pa nakuntento at 

"Ang swerte ko sa boyfriend ko miss, bukod sa cute na wild pa pagdating sa kiss." Pagmamalaki pa nito.

"Ah eh opo bagay nga po kayo pareho po kayong cute." Nahihiyang tugon ng nurse. Pagkaalis ng nurse ay binatukan ko ang mokong.

"Toink!"

"Ouch! Babe naman bakit mo naman ako binatukan?"

"Nagtanong ka pa. Oo nga pala babe wala ka bang ibang gagawin? Pwede mo naman akong iwan at okay lang naman akong mag-isang magbantay kay Mang Jim dito."

"Actually meron pero mamayang gabi pa naman 'yon. Kaya okay lang na samahan kita."

Sa mga sumunod na oras wala kaming ginawa ng kasama ko kungdi ang magkulitan at mag-asaran.

...

Pagbalik ni yaya ay dala na nito ang mga pagkain na siya mismo ang nagluto.

"Kumain lang kayo ng kumain at marami pa dito, lalo kana Jim para mapabilis ang paggaling mo." Ang sabi ni yaya.

"Oo ate."

"Siya nga pala hijo sino nang magiging driver mo habang hindi pa magaling si Jim?" Biglang sabi ni yaya. Oo nga pala hindi na muna ako mapagmamaneho ni Mang Jim dahil hindi pa ito magaling.

"Tatawagin ko na lang po si Grace mamaya para ipaghanap ako ng pansamantalang magiging driver ko." Tugon ko sa tanong ni yaya.

  "Sir kung maaari po sana ay 'yung anak ko na muna ang pansamantalang pumalit sa akin sa pagmamaneho, makakasiguro po kayo na magaling magmaneho at mapagkakatiwalaan ang anak ko." Mungkahi ni Mang Jim sa akin.

"Oo nga hijo may anak nga palang magaling magdrive itong si Jim."

"Sige po 'yung anak 'nyo na lang. Pakisabi nalang po na sana maaga po ito bukas dahil maaga po akong pupunta ng opisina."

"Babe pwede naman kita ihatid bukas wala naman akong gagawin." Sabi ni Kevin.

"Okay lang babe 'yung anak nalang ni Mang Jim at isa pa malaking abala pa sa iyo kung ikaw pa ang maghahatid sa akin. Eh ang layo na bahay ko sa'yo." Pagtanggi ko sa suhestyon ni babe.

"Eh oo nga pala." Sagot ni babe ng marealize nito ang sinabi ko.

"Sige po ipapasabi ko nalang sa pamangkin ko na dadalaw sa akin mamaya na tanggap na po siya sa trabaho, sakto pa naman na naghahanap ito ng bagong trabaho dahil tapos na ang kontrata nito sa dating pinagtatrabahuhan." Masayang sabi ni Mang Jim pagkarinig sa sinabi ko.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 17

Part 17

Alexander's POV

Kringggg!!!

Maingay na tunog ng alarm clock ko ang gumising sa akin kinaumagahan. Kahit na inaantok pa ay pinilit ko ng bumangon dahil kailangan maaga akong pumasok sa opisina. Ngayon kasi ang meeting kasama ang mga bagong investors mula pa sa ibang bansa. Kahit na alam ko naman na magiging successful ito ay kailangan ko rin na maging handa kung saka-sakali, sabi nga sa kasabihan expect the unexpected. Speaking of which ngayon nga pala ang araw na inaasahan kong pagdating ng anak ni Mang Jimmy na sinabi nitong papalit sa kanya sa pagmamaneho. Nakakatuwa ngang isipin na sa tagal nang pagiging driver ni Mang Jim sa akin ay hindi ko alam na mayroon pala itong anak. Alam ko lang kasi na maaga itong nabalo dahil sa pagkamatay ng asawa nito sa sakit sa puso o isa lang ito sa mga bagay na hindi ko maalala hanggang sa ngayon dahil sa amnesia ko. Pagkatapos maligo at makapagbihis ay bumaba na ako sa kusina.

...

Sa kusina ay nadatnan kong abala si yaya sa paghahanda ng agahan kasama ang ilang kasambahay.

"O maupo kana hijo at handa na ang almusal." Sabi nito ng makita ako. Pag-upo ko ay napansin ko ang ilang pagkain na ngayon ko lang nakitang inihanda sa almusal.

"Nagtataka ka siguro kung bakit iba ang mga pagkaing inihanda ko ano? Galing 'yan kay kiko 'yung anak ni Jimmy. Ang aga nga niya kanina, pag-gising ko ay nakita ko siya sa labas na naghihintay. Kaagad ko naman siyang pinapasok nang mamukhaan ko." Mahabang paliwanag ni yaya.

"Masarap ang mga kakanin na iyan tikman mo galing pa sa probinsya nila." Dagdag pa ni yaya.

"Una kong tinikman ang tamalis daw ang tawag doon, isa itong kakanin na gawa sa bigas na dinurog at nilagyan ng ibat-ibang toppings tulad ng itlog at karne ng manok." Pagka-tikim ay kaagad ko itong nagustuhan dahil sa lasa nito. Siguro dahil sa bago itong pagkain na natikman ko. May mga ibat-iba pang klase ng suman na gawa sa kamoteng kahoy, malagkit at ibat-iba pang klase ng kalamay. Sa huli parang puputok ang tiyan ko dahil sa dami ng nakain ko.

"Mukhang nagustuhan mo hijo para kang hindi nakakain ng ilang araw."

"Oo nga yaya, ang sarap po kasi atsaka ngayon lang ako nakakain ng ilan sa mga ito. Tulad nitong tamalis." Turo ko pa sa kakanin. 

"Nga pala ya nasaan pala ang anak ni Mang Jimmy?" Tanong ko pagkatapos.

"Naroon sa garahe at nililinis 'yung mga sasakyan. Aba! ang sipag na bata at pati ang mga halaman sa garden ay nilinis pagkatapos ay diniligan pa." Natutuwang sabi ni yaya.

"Ganoon po ba? Sinabi 'nyo po sana na hindi naman 'nya kailangang gawin 'yon at ang trabaho niya lang po ay ipagmaneho ako."

"Iyon nga ang sabi ko eh ang kaso okay lang daw at hindi daw siya sanay na walang ginagawa habang hinihintay ka para sa pagpasok mo sa opisina, kaya hinayaan ko na lang. Mabuti pa ay puntahan mo na siya at ikaw na ang mag-abot na kape niya. Ihahanda ko lang ang mga pagkain na dadalhin ko kay Jim sa ospital." Mahabang litanya ni yaya.

"O sige po." Pag-kaabot ni yaya ng kape ay lumabas na ako at dumiretso na ng garahe para ibigay sa driver ang kape nito. Habang papalapit ako sa kanya. Nakatalikod ito sa akin at abala sa paglilinis ng sasakyan kung kaya bahagya pa itong nagulat ng bigla akong magsalita.

"Heto na ang kape mo inumin mo muna." Kung siya ay nagulat ng magsalita ako. Gulat din ang reaksyon ko na humarap ito sa akin.

"Ikaw?!"

"Good morning sir salamat po sa kape." Parang wala lang na bati nito at hindi narinig ang pagtatanong ko sa kanya sabay kuha ng hawak kong kape.

"Te-Teka, ikaw ang anak ni Mang Jimmy?" Tanong ko ulit sa kanya.

"Ako nga Sir. Ako nga po pala si Marco, pero kiko na lang po sana ang itawag 'nyo sa akin." Sagot nito sa akin at walang anu-ano ay hinubad nito ang suot nitong damit, kaya naman tumambad ang magandang katawan nito sa akin. Na hindi ko maiwasang tignan.

"A-Ano ang ginagawa mo bakit ka naghubad ng damit?" Ang naitanong ko na lang ng mahimasmasan sa pagtitig sa katawan nito.

"Ah pasensya na Sir, nainitan lang po ako. Ano nga po pala ang pangalan niyo?"

"My name is Alexander pero tawagin mo na lang akong Sir Alex at kung pwede 'wag mo nang isama ang po at opo, sa palagay ko naman mas matanda kapa sa akin." Ang may pagkabossy kong sabi sa kanya, nang maalala ko ang malakas na pagsuntok nito sa akin. Yeah right sa dinama-dami ng magiging driver ko ang waiter pa na bigla kong hinalikan dahil sa pagka-desperado kong umiwas kay Janna noon ang siya pang anak ni Mang Jimmy.

"Okay  Sir Alex. Ah Sir Alex aalis na ba tayo?

"Oo bilisan mo ng linisan itong van ito muna ang gagamitin natin."

"Okay sir."

...

Habang papunta ng office ay tahimik lang ako habang nagbabasa ng text sa cp galing kay Anne.

"Ano lex yummy ba?" Unang text nito sa akin pagkatapos kong sabihin sa kanya na ang driver kong anak ni Mang Jim ay ang waiter na hinalikan ko noon sa resto.

"Anong pinagsasabi mong yummy, mas yummy si babe sa kanya."

"Sure kang yummy ang bf mo? Oh my G! Lex natikman mo na ba si papa Kevin?"

"Geez Anne, ano na naman ang pinag-iisip mo.  Nasa'n kayo ngayon ni Dave?" Pag-iiba ko ng usapan.

"Pauwi na kami sa bahay may magbabantay na man na kay Mang Jim nandito na 'yung pamangkin niya."

"O sige mamaya ka na lang ulit mag-text at malapit na ako sa office." Pagkasend ay itinabi ko na ang cp ko. Paghinto nang sasakyan ay bumaba na si kiko pagkatapos ay binuksan na nito ang pinto nang van at bumaba na ako.

"Good luck Sir Alex." Bigla nitong sabi bago pa ako pumasok sa gusali.

"Salamat, mamaya pa naman ang uwi ko tatawagan na lang kita kapag pauwi na ako. Puntahan mo na muna si yaya sa bahay para sabay niyo nang puntahan si Mang Jim. Heto ang isa kong cellphone gamitin mo muna nariyan narin ang pangalan ko."

"Sige po Sir Alex." Masayang sabi naman nito.

...

Anne's POV

"Hon mami-miss kita." Emote ko sa fiancee ko habang nagmamaneho ito ng sasakyan. Sa makalawa na kasi ang balik nito ng states para sa ilang bagay na aayusin nito bago ang kasal namin.

"Hon naman 'wag ka ng malungkot ilang linggo lang naman ako dun at pag-uwi ko matutuloy na ang matagal na nating pangarap ang makasal at bumuo ng pamilya sa hinaharap." Pag-papatahan nito sa akin.

"I love you hon." Paglalambing ko rito.

"I love you too hon. At dahil dalawang araw na lang bago ako bumalik ng states.. here." Sabay abot nito sa akin ng isang panyo.

"Anong gagawi ko rito? Naguguluhang kong tanong sa kanya. Nang bigla nitong itinabi ang sasakyan.

"May pupuntahan tayo pero secret muna." At kinuha ulit nito sa akin ang panyo pagkatapos ay piniringan ako nito.

...

Monday Morning

Marco's POV

Ngayon ang unang araw ko sa bago kong trabaho. Ang maging driver ng isang Alexander Gomez na noon pa ay matagal ko ng hinintay at sa wakas ay mangyayari na. Kaya humanda ka Alexander dahil ito na ang pagbabalik ko at this time sisiguraduhin kong matutuloy na ang noon ay naudlot sa pagitan nating dalawa.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 18

Part 18

Alexander's POV

"As you can see our wines and other beverages are doing good in local market and with the help of advertising and ofcourse my company itself we can be more in the other country." Pagtatapos ng aking presentation and i can see to all of their faces the possibility of good outcome. Pagkatapos ay isa-isa na ngang nagsitayuan ang mga investors at nakipag-kamay sa akin.

"Nice to do business with you Mr. Gomez." Ang nagagalak na sabi ni Mr. Lee isa sa executive sa mga investors at hudyat na nito ng kanilang pamumuhunan sa aking company.

...

"Cheers!!" Sabay-sabay na sigaw ng aking mga empleyado at syempre kasama na ako. Pagkatapos nga nang matagumpay na pag-invest ng mga investors sa company ay dumiretso na kami sa paborito kong resto. Ipinangako ko kasi sa kanila na once na matagumpay ang presentation na ginawa namin ay ililibre ko sila ng dinner at heto na nga tulad ng ipinagdasal naming lahat ay nagkatotoo nga ito.

"Sabi ko na nga sir magiging successful ang presentation basta may libreng dinner eh." Ang sabi ni Grace habang walang tigil ito sa pag-order ng kakainin nito na sinang
-
ayunan naman ng lahat.

"Kayo talaga basta libre wala kayong palalampasin, hayaan 'nyo sa susunod pag-increase naman ng salary ninyo ang pag-iisipan ko." Pagkasabi ko nito sa kanila ay muntik na akong matawa sa kanilang reaksyon na parang hindi makapaniwala sa sinabi ko.

"O bakit ganyan ang mga reaksyon ninyo ayaw 'nyo ba?"

"Sir naman syempre gustong gusto." Sabay-sabay naman nilang sagot.

"O sige order lang kayo ng order dahil bukas may bayad na 'yan." At nag-umpisa nang umorder ang bawat isa sa kanila. Ako naman ay umorder narin ng marami at pinatake-out ko na lang. Sa ospital na lang ako kakain para narin madalaw si Mang Jimmy. Nang matapos bayaran ang lahat ng binili ko, ibinigay ko kay grace ang atm ko para siya na ang magbayad pagkatapos nilang kumain. May tiwala naman ako sa kanya sa tagal na nitong nagtatrabaho sa akin.

...

Paglabas ko ng resto ay tinulungan ako ni kiko sa mga dala kong pagkain.

"Saan tayo sir?"

"Sa ospital muna tayo, dadalhan ko ng pagkain sina Mang Jim at yaya Linda."

"Okay sir, siguradong matutuwa si tatay niyan. Siya nga pala sir salamat at pumayag kayong maging driver ako kapalit ni tatay. At hihingi rin po sana ako ng paumanhin sa nagawa ko noon sa inyo 'yung ano paano ba 'to?"

"Alin 'yung pagsuntok mo sa akin ng malakas?" Tuloy ko sa nais niyang sabihin.

"A.. 'Yon nga sir." Nahihiyang sabi nito.

"Kalimutan mo na 'yon may dahilan ka naman ng ginawa mo sa akin 'yon, pero sa totoo lang ang lakas talaga ng suntok mo."

"Ah pasensya na ulit sir. Nabigla kasi ako 'non pero kung sinabi mo lang na gusto mo ng kiss ko papayag naman ako eh."

"Anong sabi mo?!" Gulat na tanong ko pagkarinig sa huli nitong sinabi.

"Ah eh nagbibiro lang po ako sir." Mabilis na sagot nito at kaagad nitong pinaandar ang sasakyan.

Tahimik lang ako habang nasa byahe. Iniisip ko ang sinabi ni kiko kanina. Anong ibig niyang sabihin sa sinabi nitong papayag siya kung sinabi ko lang na gusto ko ng kiss niya. Ano bang gusto niyang ipahiwatig o siguro binibiro lang talaga ako nito.

...

Dave's POV

Nandito na kami ngayon ng aking soon to be wife, my college sweetheart and the one whom i want to be with for the coming years of my life sa magiging tahanan namin pagkatapos ng aming kasal. Sa tagal ng pag-iibigan namin ni Anne alam ko na halos lahat ng bagay patungkol sa kanya. Mula sa mga insecurities niya, mga bagay na ayaw at gusto 'nya. Naala ko pa no'n kung paano ang unang pagkikita namin.

...

Flashback

Galing ako sa isang simpleng pamilya. Ang aking tatay ay isang jeepney driver samantalang  ang nanay ko naman ay isang tindera ng isda sa palengke. Dahil siguro sa hirap ng buhay kaya nag-iisang anak lamang nila ako. Mula pa elementarya ay nagsumikap ako sa aking pag-aaral at hanggang sa highschool ay ako ang nanguna sa klase kaya ako rin ang naging valedictorian sa pagtatapos ko ng highschool. Nang magko-kolehiyo na ay napapayag ko ag aking mga magulang na sa manila ako mag-aaral at sa tulong ng nakuwa kong scholarship ay nakapag-aral ako sa isang magandang university dito. Sa unang taon ko sa kolehiyo ay hindi naging madali ang aking pag-aaral. Kaya naman kung anu-anong raket ang ginawa ko para madagdagan ang perang ibinibigay nina tatay. Naging tagagawa ako ng project ng aking ilang kaklase at nakapagtrabaho rin ako sa isang fastfood chain na malapit sa aking tinutuluyang boarding house.

Ang huli kong taon sa kolehiyo ay ang taon rin pala na makikilala ko ang babae na magiging kauna-unahan kong nobya.

Sa unang araw ng huli kong taon sa college ay maraming mga transferee ang aking naging kaklase at isa nga dito si Anne.

"Good morning everyone i'm Anne Enriquez from Canada, i'm tranferring here because of my dad's work and i hope guys we can be friends." Pakilala nito sa amin ng isa-isa na kaming nag-pakilala sa klase. Nang matapos itong mag-pakilala ay umupo na ito sa upuan sa tabi ko dahil ito na lang ang bakante noon.

Nang maupo na ito ay nagpakilala ito sa akin ulit at ganoon din naman ako sa kanya. Naging mabilis ang panahon at kasabay din nito ang pag-kilala namin sa isat-isa kasama pa ng ilan kong kaibigan na naging kaibigan narin niya dahil sa pagiging friendly nito. Ako ang naging tutor nito sa ilang subject at sa mga aralin na hindi nito gaanong maintindihan at sa panahong rin 'yon ay unti-unting umusbong ang damdamin ko para sa kanya. Sumali rin ito sa pageant ng university dahil siya ang naging representative ng college of business and management na pareho naming kurso noon. Tulad nga ng inaasahan dahil sa taglay nitong kagandahan at talino ay ito ang nanalo sa pageant.

Pagkatapos ng pagkapanalo nito ay nagkaroon ng party sa isang bar. Sa gabi rin 'yon ay sinabi ko sa sarili ko na kailangan ko nang sabihin sa kanya ang nararamdaman ko kahit ano paman ang maging kalabasan nito pagkatapos niyang malaman. Pagkapasok namin sa bar ay kanya-kanya ng sayawan inuman at kung anu-ano pang bagay ang ginawa ng iba sa mga kasama namin. Samantalang ako ay pumunta sa harap ng counter ng bar at umorder ng isang tagay ng alak bilang pampalakas ng loob para sa pagtatapat ko ng pag-ibig kay Anne. Ilang minuto rin ako sa kinauupuan ko at hinanap ko ang kinaroroonan ni Anne. Nakita ko ito na sumasayaw kasama ng ilan naming kaibigan at kaklase. Tumayo ako at lumapit sa kanya pagkatapos ay kinuha ko ang kamay nito. Habang hawak ko ang kanyang kamay ay sumusunod naman ito at patuloy lang kaming naglalakad palabas sa bar.

Nang nasa labas na ay binitawan ko na ang kamay nito.

"Alam kong nagtatanong ka kung bakit bigla na lang kitang hinila palabas." Simula ko. Tinignan ko ito sa mata at tahimik lang itong nakatingin sa akin kaya pinagpatuloy ko ang gusto kong sabihin.

"Gusto ko lang sabihin na.. Gusto kong sabihin sa iyo na ma.. Mahal kita Anne na gu-gu-gusto kita." Kinakabahan at uutal-utal na sabi ko ng totoong damdamin

 

ko sa kanya. Tumingin ako ulit sa kanya at nakita kong basa ang mata nito.

"Anne?" Naguguluhan kong tanong sa kanya ng makita itong lumuluha at bigla itong yumakap sa akin.

"I'm sorry kung nabigla ka sa sinabi ko kung hindi mo ako gusto okay lang kalimutan mo na lang ang si-." Hindi ko na natapos sabihin ng humiwalay ito sa pagyakap sa akin at naramdam ko na lang ang labi nito sa aking labi at sa unang pagkakataon sa buhay ko natikman ko ang sarap nang unang halik. Ganito pala kasarap ito hindi mo maipaliwanag lalo na at sa taong mahal mo ito unang naranasan.

"Totoo ba 'to?!" Hindi ko makapaniwalang tanong sa sarili ko ng humiwalay ito ng halik sa akin.

"Ibig ba nitong sabihin na gusto mo rin ako?" Tanong ko sa kanya pagkatapos.

"Yes." Maikli nitong tugon...

...

"Malayo pa ba tayo hon?"

"Nandito na tayo hon." Pagkatapos kong sabihin 'yon ay tinanggal ko na ang piring nito sa mata.

"Ka-Kanino bahay 'to?"

"Kanino pa sa tingin mo hon." Nangi-ngiti kong sabi sa kanya sabay labas ko ng susi sa aking bulsa.

"Hon." Tanging nasambit muli nito at pagkatapos ay naramdaman ko ang pagyakap nito sa akin.

...

Alexander's POV

Pagdating namin sa ospital ay naabutan naming nanood ng tv sina Mang Jimmy at Yaya Linda.

"Mukhang busy kayo ah." Bungad ko sa dalawa pagpasok namin sa kwarto kasunod ko si Kiko na dala-dala ang mga pagkain na pina-take out ko.

"Oh buti naman at nandito na kayo hijo may magandang balita kami sa inyo." Sabi ni yaya.

"Ano pong magandang balita 'yon?" Kaagad ko naman na tanong sabay tingin ko sa kanila. Kasabay nito ang pagtango ni yaya habang nakatingin kay Mang Jimmy para ito na ang magsabi sa magandang balita.

"Ah Sir pwede na raw akong lumabas bukas ang sabi ni doc kanina."

"Talaga ho! Mabuti naman kung ganoon, narinig mo ba 'yon Kiko?" Masaya kong sabi sa nalaman na pwede nang umuwi si Mang Jimmy.

"Oo Sir narinig ko 'yon. Kaya tay magpahinga po muna kayo, 'wag kayong mag-alala at ako ang bahala kay leklek." Sabi ni Kiko.

"Dapat lang hijo kasi ikaw ang malalagot sa'kin kapag may nangyaring masama kay Sir Alex." Sagot  naman ni Mang Jimmy.

"Anong tinawag mo sa'kin?" Tanong ko kay Kiko ng malaman kong ako pala ang tinutukoy ng mag-ama.

"Ha! Alin Sir 'yung pagtawag ko sa inyo ng leklek?" Parang gulat nitong reaksyon sa tanong ko sa kanya.

"Oo 'yun nga?"

"Na-Nakasanayan ko na kasi Sir na tawagin ang isang tao sa palayaw nila kaya leklek ang natawag ko sa inyo kanina." Paliwanag ni Kiko.

"Hindi leklek ang palayaw ko at kung maari Alex ang itawag mo sa'kin."

"O sige Sir Alex pasensya na po kung natawag ko kayong leklek kanina. Lalabas lang ako saglit Tay, Aling Linda at Sir Alex." Nang sabihin nitong Sir Alex ay tinignan ako nito ng matagal na parang may gusto pa itong sabihin, pagkatapos nga ay lumabas na si Kiko sa kwarto. Habang ako ay nagtataka kung bakit ganoon ang reaksyon nito sa sinabi ko.

...

Marco's POV

Ang sarap talagang makasama ang taong mahalaga sa'yo pero mas masarap sana kung alam ng taong ito na mahal mo siya at mahal ka rin niya. Eh ang kaso sa sitwasyon ko hindi ko na nga alam kung mahal 'nya rin ako ang malala pa ay hindi ako nito maalala.

 Unang subok ko ay nang maghubad ako ng damit sa harapan niya para malaman ko kung may epekto ba ang katawan ko sa kanya. Yes! Sigaw ng utak ko ng makita ko kung paano ito napatingin sa katawan ko. Sa pangalawa naman ay nang sinubukan kong buksan ang ginawa nitong paghalik sa akin sa resto noon sa pamamagitan ng paghingi ko ng paumanhin sa pagsuntok ko sa kanya. At sinabi ko rin na kung gusto lang niya ng kiss ko noon ay papayag naman ako na sa tulad ng inasahan ay gulat ang naging reaksyon nito. Kung alam lang niya na ang tagal kong hinintay na mahalikan siya pero hindi pa pwede sa panahong 'yon dahil kumplikado pa ang lahat kaya kahit na ayaw ko pang matapos ang halikan naming 'yon sa halip ay sinuntok ko pa ito ng malakas. Masasabi kong wala parin nagbago sa ugali nito dahil likas na sa kanya ang pagiging mabait. Nakita ko kung paano ito makitungo sa kanyang mga empleyado lalo na kay tatay at naisipan pa nitong dalhan ng pagkain ito. Pagpasok namin sa kwarto ni tatay ay nadatnan namin na abala sila ni Aling Linda sa panonood ng tv at sinabi nila na may maganda silang balita sa amin ni Alex. Lingid sa kaalaman ni Alex at Aling Linda ay alam ko dahil parte lang ito sa akin plano para mapalapit ako kay Alex. Sa kalagitnaan ng pag-uusap namin nabanggit ko ng hindi sinasadya ang palayaw ni Alex at nang malaman nito na ang tinutukoy ko na leklek ay siya ay tinanong ako nito kung bakit tinawag ko ito sa ganoong palayaw. Nakaisip naman kaagad ako ng maisasagot sa kanya, pero ang huling sinabi nito ang siyang nagpasikip sa dibdib ko. Na hindi raw leklek ang palayaw niya at kung maaari ay Alex ang itawag ko sa kanya. Sa mga oras na 'yon pakiramdam ko ay wala na talaga akong natitirang pag-asa na maalala pa niya akong muli. Kaya pinili ko na lamang na lumabas ng kwarto pero bago ako tuluyang lumabas tinignan ko ito sa kanyang mga mata na waring sinasabing ako si kiko at ikaw si leklek hindi mo na ba talaga maalala.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 19

Part 19

Alexander's POV

Kringg!!!

Pagtunog ng aking alarm clock ay kaagad na akong bumangon para makapaghanda para mag-jogging dahil ilang umaga rin na hindi ko nagawa ito.

Pagbaba ko ng kusina ay abala na ang mga kasambahay at si yaya sa pagluluto.

"Goodmorning yaya mukhang masarap na naman ang niluluto mo ah."

"Syempre kailangan kong galingan baka nagsasawa kana sa mga niluluto ko." Parang nagtatampo nitong tugon.

"Yaya naman 'wag ka nang magtampo hindi ko naman kasi alam na nagluto ka ng hapunan kagabi. Edi sana hindi na ako nag-take out kung alam ko lang atsaka wala ng sasarap pa sayong magluto."

"Ikaw talagang bata ka ang galing mong mambola o siya hindi na ako galit basta mamaya damihan mo ang kakainin mo."

"Ok no prob. Sige ya jo-jogging na ako." Paalam ko at pagkatapos ay humalik ako sa pisngi nito.

Paglabas ko ng bahay ay nag stretching muna ako bago mag-umpisang mag-jogging.

"Good morning Sir." Pagbati ni Kiko paglabas ko ng gate. Naka sando at jogging pants ito na sa tingin ko ay mag-jo-jogging din ito.

"Mag-jo-jogging rin kayo Sir?"

"Ah oo matagal na rin ng last ko itong ginawa pero kapag may oras ay araw-araw akong nag-jo-jogging."

"Sakto sir at mag-jo-jogging rin ako, pwede bang sabayan ko na kayo." 

"Ikaw ang bahala." Naisagot ko nalang at nag-simula na akong tumakbo.

...

Ilang minuto rin akong tumatakbo habang nasa likod ko naman na sumusunod si kiko. Nang malapit na ako sa isang bench na nasa lilim ng isang puno ay tumigil muna ako at nagpahinga.

"Pagod naba kayo sir?" Tanong ni Kiko pagkalapit nito sa akin.

"Ah oo, nanibago yata ang katawan ko dahil narin sa tagal na ng huli akong tumakbo kaya ang bilis kong napagod." Sagot ko sa kanya at nang tignan ko siya ay seryoso ito habang nakatingin sa akin.

"Kiko may gusto ka bang sabihin?" Naitanong ko na lang sa kanya.

"Ah eh wala sir. Sige sir mauna nako para maihanda na ang sasakyan na gagamitin natin." At umalis na nga ito.

Samantalang ako ay minabuti ko munang magpahinga pa bago bumalik sa bahay. Abala ako sa pagtingin sa mga taong naglalakad ng mabaling ang tingin ko sa dalawang bata na nag-hahabulan. Tumatakbo ang mas matangkad habang pilit na hinahabol naman nito ng mas maliit. Sa pagtitig ko mga bata ay bigla nalang may pumasok sa isip ko na dalawang ring bata na naghahabulan katulad ng dalawang bata na pinagmamasdan ko. Pagkatapos ay bigla nalang sumakit ang ulo ko.

...

Habang kumakain ay iniisip ko parin ang nangyari kanina.

"Ano hijo masarap ba ang niluto ko?"

Alam ko na ako 'yung isa sa mga bata pero sino kaya ang hinahabol ko ng mga oras na iyon.

"Alex hijo may problema ba?" Narinig ko nalang na may sinasabi si yaya.

"Ha? Ano po 'yon?"

"Kanina pa ako nagsasalita akala ko naman nakikinig ka. Ang sabi ko may problema ka ba at ang lalim yata ng iniisip mo."

"Wala 'yon yaya may naalala lang ako. Sige ya mauna na ko."

...

Paglabas ko ng bahay ay kaagad na pinagbuksan ako ng sasakyan ni kiko at sinabi kong sa opisina na kami.

Sa loob ng sasakyan tahimik lang ako kagaya kanina hindi parin maalis sa isip ko ang tagpo ng dalawang bata na naghahabulan.

Bago pa makarating sa opisina nadaanan namin ang isang ospital. Kaagad ko naman pinahinto ang sasakyan.

"Kiko ihinto mo saglit ang sasakyan." At kaagad naman nitong itinabi sa gilid ng kalsada ang sasakyan.

"Bakit sir may nakalimutan ba kayo?"

"Ahh.. wala, ngayon na diba lalabas ng ospital si Mang Jimmy kaya mas mabuti pa na sa ospital na muna tayo pumunta."

"O sige sir." At kaagad na nga kami tumungo sa ospital.

...

Sa ospital

"Maraming salamat po talaga sir Alex sa lahat ng naitulong niyo sa akin at sa pamilya ko." Lubos na pasasalamat ni Mang Jim sa akin.

"Si Mang Jim naman walang anuman ho 'yon, parang pamilya na po kayo at tatay na ang turing ko sa inyo." Pagkatapos ay naramdamang kong may bigla na lang yumakap sa akin.

"Ah ki-kiko baka ako naman ang maospital niyan sa higpit ng yakap mo." Nasabi ko na lang ng matanto ko na si kiko pala ang yumakap sa akin.

"Pa-Pasensya na po kayo sir dala lang po ng sobrang pasasalamat dahil sa lahat ng tulong niyo sa amin."

"Wala 'yon ang importante ay magaling na si Mang Jimmy. O kiko ihatid mo na sa bahay si Mang Jim." Ang sabi ko matapos mabayaran ang gastos at pirmahan ang release paper para sa paglabas nga ni Mang Jimmy.

"Okay Sir, matapos ihatid si tatay diretso na ba tayo ng office sir?"

"Hindi magpahinga kana rin at may pupuntahan pa ako."

"Eh sino ang magmamaneho sir?"

"Oo nga pala kasama ko si Kevin 'yung boyfriend ko alam mo naman siguro na gay ako diba."

"Ah oo naman sir o sige mauna na kami ni tatay. Ingat na lang sir at kung may maging problema tawag na lang kayo."

"O sige." Matapos makasigurong nakauwi na ang mag-ama ay pinuntuhan ko na ang isa pa sa sadya ko kung bakit ako nandito sa ospital.

...

"Maliban sa sinabi mong pagsakit ng ulo mo ano pa ang ibang naramdaman mo?" Tanong ng Doktor na siyang nag-asikaso sa akin noong ng naaksidente ako.

"Wala naman doc pero bago sumakit ang ulo ko may bigla akong naalala na dalawang bata na naghahabulan katulad ng dalawang bata na tinitignan ko kanina." Patuloy lang akong nagkwekwento habang nagsusulat naman si doc.

"I'm very honest to you Alex kung sa tingin mo na nangyari ang bagay na iyon bago ang naging aksidente mo. There's a chance that you're memory lost will come back. Pero gaya nga ng sabi ko noon maari ring hindi na bumalik ito kailanman. Ang maipapayo kulang 'wag mong pilitin ang sarili mo na alalahanin ang mga pangyayaring nakalimutan mo, kung sakaling bumalik at sana nga ay mangyari ito mas mabuti. May mga ilang cases na rin na katulad mo na bumabalik ang alaala nila dahil sa naulit na pangyayari sa kanila na katulad nga ng nangyari sa'yo kanina na bigla mo na lang naalala."

"So pupwede nga na bumalik ang mga ala-ala ko doc?" Tanong ko matapos marinig ang paliwanag ni doc.

"Oo sa tingin ko posible dahil naalala mo ang nangyari sa'yo noong bata ka palang. Siguro kung alam mo kung sino ang batang kasama mo mas makakatulong ito para sa mabilis na pagbalik ng ala-laa mo. Kasi sa dami ng nakalimutan mo may dahilan kung bakit ang pangyayaring iyon ang unang naalala mo." Mahabang paliwanag ni doc.

...

Marco's POV

Kagaya ng nakagawian maaga palang ay nagising na ako. Kaagad na akong naghanda para maligo, mahaba-habang araw na naman kung saan kailangan kong magpanggap para maging driver ng mahal kong si Alex. Na hanggang ngayon ay 'yon na lang ang pinang-hahawakan ko.

Matapos maligo ay lumabas na ako at tinungo ang kusina para magtimpla ng kape. Habang nagtitimpla naisip ko ang nangyari kahapon kung saan si Alex pa ang nag-abot sa akin ng kape at hindi ko maiwasan ang mapangiti ng maalala ito.

Ilang sandali pa ay nagising na rin si yaya kasunod ang ilan pang kasambahay na pupungas-punga
s
 pa.

"Magandang Umaga po yaya Linda at sa inyo mga ate."

"Magandang Umaga rin hijo, naku! parang ikaw ang tatay mo na ang aga-aga kung magising."

"Ganoon po ba, nakagawian na po kasi gawa nang ako ang kasama ni tatay noon sa probinsya tuwing pumapalaot ito sa dagat."

"Siya nga hijo, 'yun din ang sabi niya akin noon. Matanong nga kita hijo bakit hindi naman nabanggit ni Jimmy na may anak pala siya. Eh kung umuwi siya alam ko ilang beses palang mula noong maging driver siya nina Sir Albert at Mam Patricia sumalangit nawa." Tanong ni yaya na kaagad ko namang sinagot. Alam ko kasi na isa palang ito sa mga maraming tanong na kailangan kong mapaghandaan dahil sa pag-papanggap ko.

"Ah malihim po talaga si tatay at wala naman po siyang uuwian sa bahay gawa ng wala namang nakatira 'don. Sa kapatid niyang nakapag-asawa ng tiga maynila na ako tumira dahil siya na po ang nag-paaral sa akin. Atsaka para narin may kasama ito sa bahay gawa ng hindi sila nagkaroon ng anak." Paliwanag ko na sana ay kumagat at paniwalaan ni yaya.

"Ganoon ba hijo. Kung hindi pa kita nakita noong isang araw na kasama siya sa palengke ay 'di pa kita makikilala."

"Oo nga po eh, kasama ko ho 'yung dati kong amo na may-ari     ng ilang pwesto sa palengke."

"Naku! Kung 'di ko pa nalaman na driver ka lang 'nong amo mo akala ko may artistang anak pala si Jimmy dahil sa ang gwapo-gwapo mo at ang ganda pa ng suot mo." Paalala pa ni yaya sa insidente ng magawi ako ng palengke dahil sa may importante akong insikaso. Nang makita ko si tatay ay bumaba ako at kinamusta ko siya na saktong pagbalik naman ni yaya kaya nakita niya ako.

"Si yaya naman hindi naman po masyado mas gwapo parin po si Sir Alex kesa sa akin."

"Tama wala ng mas gwa-gwapo pa sa alaga ko."

...

Kung ano ang gawain ni tatay ay ako rin ang pansamantalang gumagawa matapos maipag-maneho para makapamalengke si yaya ay naisipan kong mag-jogging, na kung sinuswerte ka nga naman ay saktong paglabas ni Alex na kagaya ko ay mukhang mag-jo-jogging rin.

Matapos batiin ito ng good morning ay tinanong ko kung mag-jo-jogging rin ito at nalaman ko rin na palagi niya pala itong ginagawa kapag may oras ito. At syempre sinamantala ko na ang pagkakataon para sabayan ito sa pagtakbo kaya tinanong ko ito kung maaring makasabay siya at pumayag naman ito.

Mga ilang minuto na rin kaming tumatakbo, nauuna siya habang ako naman ay nakasunod sa kanya. Nang makakita ito ng upuan na nasa lilim ng puno ay tumigil na ito sa pagtakbo at nagpahinga.

Nang makalapit na sa kanya ay tinanong ko kung pagod na ito at sinagot naman ako nito na hindi ko na alam kung anong sinabi niya dahil abala na ang sarili ko sa pagtingin sa maamo nitong mukha na hindi man lang nagbago sa paglipas ng panahon bagkus ay lalo pa itong gumwapo. Natigil lang ako sa pagtitig sa kanya ng tanungin ako nito. Sasagot sana ako na maaari ba kitang halikan pero sa halip ay wala ang sinabi ko at nag-paalam rin ako na babalik na para maihanda ang gagamitin naming sasakyan.

Habang pabalik sa mansyon ay naalala ko ang madalas na paghahabulan namin noon, kung paano ako nito habulin sa tuwing naglalaro kami dahil higit na mas malaki at mabilis akong tumakbo sa kanya. 

"Kung sana hindi ako umalis noon iba kaya ang magiging sitwasyon namin ngayon?" Tanong ko sa sarili ko.

Ang hirap kasi na mahal ko siya pero hindi ko maaring ipaalam sa kanya dala ng kalagayan niya. Pero handa ba ako na maaring sa piling na ng iba ito mapunta 'pag nagkataon.

...

Sa sasakyan napansin ko na mukhang may malalim na iniisip si Alex dahil mula pa kanina ay tahimik lang ito. Pagkatapos ay pinahinto nito ang sasakyan. Akala ko ay may naiwan ito kaya tinanong ko siya at wala na man ang naging sagot nito. Nang maalala nito na ngayong araw ang paglabas ni tatay sa ospital, sa halip na sa opisina ang tungo namin ay sa ospital na lang daw kami pumunta.

Nang makarating na sa ospital nagpasalamat si tatay sa lahat ng naitulong ni Alex para sa kanya at sa aming pamilya. Gaya ng inaasahan walang anuman ang naging tugon ni Alex kay tatay at sinabi rin nito na parang tatay na ang turing nito sa huli.

At dala siguro ng emosyon, nakita ko na lang ang sarili ko na kayakap ko si Alex at ayaw ko na itong pakawalan pa. Maya-maya pa narinig ko na lang itong nagsalita na baka siya naman daw ang maospital dahil sa higpit na yakap ko. Kaagad naman akong nag-sorry at idinahilan ko na lamang na dala ng sobrang pasasalamat sa mga tulong nito sa amin.

Nang makapagbayad na si Alex pinahatid na nito si tatay.

Tinanong ko rin na didiretso na ba kami sa opisina nito matapos maihatid si tatay na sinagot naman niya na hindi at magpahinga na rin ako dahil may pupuntahan pa ito.

Naitanong ko rin kung sino ang magmamaneho dahil ang sabi niya ay magpahinga na rin daw ako at ang mga sunod nitong sinabi ang labis na nagpasikip sa dibdib ko. May sakit mang nadarama dahil sa nalaman na makakasama nito ang boyfriend niya ay hindi ko nalang ipinahalata at nagpaalam na mauuna kami ni tatay. Sinabi ko rin na mag-iingat ito at tumawag kung sakaling magkaroon ng problema.

Sa kotse habang kasama si tatay.

"Ano anak kaya mo pa ba?" Buong pag-aalala ni tatay sa akin. Alam kong alam nito ang nararamdaman kong sakit sa mga sandaling iyon kaya nagpatuloy lang ito.

"Naiintindihan din kita at tama ka na maaring makasama sa kalagayan niya ang kung anumang ala-ala na meron ka sa kanya. Pero ang maipapayo ko lang kung mahal mo talaga siya ipaglaban mo siya"

"Salamat tay at naiintidihan niyo ako." At pinaandar ko na ang sasakyan habang nasa isip ko pa rin ang huling sinabi ni tatay na kung mahal ko siya kailangang ipaglaban ko siya.

Author's Note

As promise heto na ang Part 19 at sana 'wag na 'wag kayong magsawa sa pagbabasa kahit parang pagong ako kung mag-update ha ha.

May bago na akong uumpisahan na story at gusto ko na mag-suggest kayo ng pangalan syempre dapat panglalake dahil bromance ito..

# Ang Amo ( The Boss ) Part 20

Part 20  Marco's Past Part 1

Marco's POV

"Mabuti naman kuya at umuwi kana." Bungad ni Jane sa akin. Umuwi na muna ako sa bahay ko matapos ngang sabihin ni Alex na magpahinga na lang ako.

"Ah sumaglit lang ako pinsan, umalis kasi si Alex. Oo nga pala kamusta na ang anak ko?" Si pinsan kasi ang nag-aalaga sa anak ko habang wala ako.

"Nasa school na ayaw ngang pumasok kanina eh, sinabi ko na lang na uuwi ka ngayon kaya napapayag kong pumasok. Kuya hanggang kailan mo ba balak maghintay kay Alex?"

"Alam mo na naman ang sagot tungkol 'dyan 'di ba? Hayaan mo, siguradong gabi na makakabalik si Alex kaya makakasama ko ng buong araw ang anak ko."

"Naaawa lang kasi ako sa pamangkin ko, palagi ka na lang kasing walang oras sa kanya. Lagi ka na lang niyang hinahanap at kung anu-anong palusot na lang ang sinasabi ko."

Sandali akong natahimik sa sinabi ni pinsan. Alam ko rin naman sa sarili ko na tama siya, halos wala na akong oras para sa anak ko. Dahil na rin sa trabaho, isama pa ang tungkol sa pagiging driver ni Alex.

"Alam ko naman 'yon Jane at salamat at lagi kang nandyan para sa anak ko."

"Wala 'yon kuya mahal ko ang pamangkin ko, kaya hindi ko siya pababayaan."

...

Nandito ako sa private school kung saan nag-aaral ng preparatory ang anak ko. Balak ko kasi itong sorpresahin. Binigyan ko rin ng extrang pera si Jane para lumabas naman ito dahil isang linggo rin nitong inaalagaan ang anak ko.

Matalinong bata ang anak ko, katunayan nga sa edad niyang apat na taon ay gusto na siyang i-accelerate sa grade 1 ng teacher niya dahil sa above average na IQ nito.

Ang sabi naman ng anak ko ay ayaw niya, kaya tinanong ko ito kung bakit at ang sagot nito ang nakapag-pagulat sa akin.

"Eh ayaw ko dad, kasi hindi ko na magiging classmate si Angel."

Tukoy nito sa classmate niya na naging kapit-bahay namin dito sa subdivision, nang makauwi kami galing state one year ago.

Pagdating ko sa classroom niya ay sumilip ako sa bintana at nakita ko itong nagsusulat katabi naman nito si Angel na nagsusulat din. Nangiti na lang ako habang pinagmamasdan ko sila.

"So goodbye class see you tommorrow and don't forget the activity tomorrow okay." Narinig kong sabi ng teacher nila, maya-maya pa ay nag-sitayuan na ang mga bata at isa-isa ng nag-silabasan ang mga ito.

Habang nag-hihintay na lumabas ang anak ko ay nagpa-reserve na ako ng seats sa isang restaurant para doon na kaming dalawa kumain ng dinner mamaya.

"Where's your Tita Grace, Clark?" Tanong ni Angel sa anak ko paglabas nila sa room ng hindi nito makita si Grace. Hindi kasi nila ako napansin dahil sa natatakpan ang mukha ko ng librong binabasa ko sa mga sandaling iyon.

"I don't know i think i'll just wait for her."

"If you want, you can ride with us besides we're neighbors remember?"

"I'd like to, but Aunt told me that she's the one who pick me in school." 

"Okay see you tommorrow then, bye bye." 

Paalam ni Angel sa anak ko. Pag-alis ni Angel ay nakita kong umupo ang anak ko sa upuan sa labas ng classroom kaya naman lumapit na ako at tumabi ako sa inuupuan nito.

"Hey kiddo! Are you waiting for someone?" Bahagya pa itong nagulat ng magsalita ako.

"Yes po. My Aunt Jane, she's- Dad!" Naputol na sagot nito sa akin ng tumingin ito sa nagtanong sa kanya at ng matanto nitong ako, ay excited itong tumayo at yumakap sa akin.

"Akala ko po next week ka pa uuwi."

"Why, are you not happy to see me?"

"Nope, i'm happy."

"Okay so saan mo gusto pumunta at mamasyal tayo buong araw."

"Talaga dad! Gusto kong pumunta sa mall Brian told me the latest superman toys had arrived yesterday."

...

Pumunta nga kami ng anak ko sa pinakamalaking mall sa Pilipinas at kaagad naman naming pinuntahan ang toy section sa nasabing mall. Habang papunta sa nasabing bilihan ay nakatanggap ako ng tawag kay tatay.

"O tay napatawag po kayo?"

"Anak hindi uuwi si Sir Alex, kaya pwedeng hindi ka muna umuwi dito. Samahan mo na muna ang anak mo diyan."

"Ganoon po ba? Ayos narin ho 'yon kahit na alam kong kasama niya ang boyfriend niya, masasamahan ko naman po ang anak ko."

"Pasensya na anak, alam kong hindi mo magugustuhan ang ipinaalam ko sa'yo.

"Okay lang ho ako, 'wag niyo akong alalahanin."

...

"Oh tapos ka na bang pumili son?" Tanong ko matapos ang ilang minuto nitong pagtingin sa mga laruan.

"Dad can i ask you something?" Tumingin ako rito at nagtataka kung bakit bigla na lang itong nagtanong. Napansin ko rin na wala man lang itong napiling laruan.

"Yes what is it?"

"Tommorow sa school we're having a activity.." Sandali itong natahimik kaya naman.

"And?"

"I want you to be there."

"Is that it?"

"Yes po."

"Okay pupunta si Dad sa school tommorrow."

"Promise?"

"Yup promise."

Nang sabihin ko sa anak ko na pupunta ako sa school niya bukas ay kaagad na nitong namili ng mga laruan na gusto nito at matapos mabayaran ang mga ito ay umalis na rin kami.

"Dad where are we going? Are we going home na?"

"Not yet son, pupunta na muna tayo sa resto."

...

Sa resto ay kaagad na kaming sinamahan ng waiter sa seat na pinareserve ko kanina. Matapos makita ang menu ay pumili narin ako ng makakain namin. Habang naghihintay ng order namin ay kinausap ko muna ang anak ko.

"So kamusta ang school mo today son?"

"It's fine dad, my teacher taught us to count; we draw several shapes, numbers, letters and reading a ba ka da."

"That's good, basta remember to be friendly and polite to your classmate and teacher okay?"

"Opo dad."

Pagdating ng mga inorder namin ay kumain na kami. Ang bilis talaga ng panahon, sinong mag-aakala na sa simpleng pamumuhay ko noon kasama si tatay sa probinsya ay heto at halos nasa akin na ang lahat. Magandang estado sa buhay kasama nina tatay ni pinsan at ng anak ko, kulang na lang talaga ay si Alex.

Matapos kumain ay dumiretso na kami pauwi sa aming bahay sa isang kilalang subdivision.

Pagdating sa bahay ay bumaba na ako ng sasakyan at binuhat si Clark na nakatulog na dahil sa pagod sa mag-hapon.

Pagpasok sa loob ng bahay nadatnan kong nag-rereview si Jane.

"Mukhang napagod ang cute kong pamangkin kuya ah!"

"Oo nga, ikaw bakit ang aga pa nandito kana. Akala ko gumala ka?"

"Alam mo naman na hindi ko hilig ang gumala, nagkita lang kami ni Leah sa isang cafe at ibinalik lang sa akin 'yung hiniram niyang libro. Isa pa malapit na ang board exam kailangan mag-review para naman hindi masayang 'yung pag-papaaral mo sa akin kuya."

"Alam ko naman na makakapasa ka at tungkol sa pag-papaaral ko sa'yo walang kaso 'yon pinsan. Proud na proud nga ako sa'yo eh."

"Salamat talaga kuya."

"Wala 'yon, o sige akyat ko lang sa kwarto si Clark."

Matapos ihatid ang anak ko sa kwarto nito ay dumiretso na ako sa aking kwarto. Binuksan ko ang isang drawer sa kabinet at kinuha ang isang photo album at binuksan ito. Pagbukas ko rito ay larawan ng taong mahal ko ang unang nakalagay dito, walang iba kungdi sa Alex. Sa kabilang bahagi naman ay si Samantha, ang ina ni Clark. Ang babaeng lubos na nagmahal sa akin na sa paglipas ng panahon ay nagawa ko ring mahalin, pero hindi sa kapantay na pagmamahal na sa hanggang ngayon ay kay Alex ko lang kayang ibigay. Habang pinagmamasdan ang larawan ni Samantha ay biglang bumalik ang mga nangyari ilang taon na ang nakakaraan.

...

Flashback

"Anak may gusto akong sabihin sa'yo, di ba ang sabi ko noon na nasa ibang bansa ang totoong tatay mo?" 

  
Sa mga sandaling 'yon hindi ko alam ang mararamdaman ko. Sa tagal ng panahon ni sa litrato hindi ko man lang alam ang hitsura ng totoong tatay ko. Bata pa lang ako nang mamatay si nanay dahil sa panganganak sa akin. Kaya si tatay Jimmy, na pinsan ni nanay ang nakagisnan kong magulang. Nang mag-kaisip na ako ay ipinaalam sa akin ni tatay ang lahat pati kung sino ang tunay kong mga magulang. Nagpatuloy lang si tatay sa gusto nitong sabihin.

"May naging kaibigan noon ang nanay mo sa maynila at kilala pala nito ang naging nobyo ng nanay mo. Nagkita sila sa America at nalaman ng totoong tatay mo ang tungkol sa pagkakaroon nito ng anak sa nanay mo. Sa mga susunod na linggo baka dumating ang tatay mo at nais nitong isama ka sa America para doon ay makapag-aral ka."

"'Iyon lang po ba?"

"Anong ibig mong sabihin anak? Ayaw mo ba na sa wakas ay makikilala at makaka
s
ama mo na ang totoong tatay mo?"

"Alam 'nyo naman po na kayo lang itinuring kong tatay at kahit siya pa ang totoong tatay ko hindi ko gustong sumama sa kanya."

"Akala ko ba anak na gusto mong makapag-aral? Kapag sumama ka sanya kahit hanggang kolehiyo ay makakapag-aral ka. Sa katayuan ng pamumuhay na mayroon ako anak, hindi ako sigurado na makakapag-aral ka hanggang kolehiyo. Pero sa kanya kahit anong gusto mo kaya niyang ibigay sa'yo.

"Pero tay hindi naman po ako nagreklamo kung ano lang ang meron tayo. At kung sa pag-aaral naman po kahit mag-working student ako kakayanin ko basta kasama ko lang kayo ni leklek ay ayos na ako."

"Alam ko naman anak na kahit kailan hindi ka nagreklamo sa payak na pamumuhay natin, pero alam ko rin na ginusto mo na sana mas magandang buhay ang kinalakihan mo. Ngayon na maari mo nang maranasan 'yon sana ay tanggapin mo ito. Isa pa magkakaroon ka rin ng pagkakataon na makilala ang totoong tatay mo. Sige anak pag-isipan mong mabuti kung anong magiging desisyon mo at sana sa ikakabuti mo ang piliin mo.

Gaya nga ng sabi ni tatay pagkalipas ng dalawang linggo ay dumating sa Pilipinas ang tunay kong Ama, sa tulong rin ni Tita Susan na naging kaibigan ni nanay ay sinamahan niya ito sa lugar kung saan kami 

nakatira

.

"

Magandang araw Jimmy gaya ng sinabi ko sa'yo nang mag-kausap tayo dumating na sa Pilipinas si Matthew, katunayan nga kasama ko siya ngayon." Sabi ni Tita Susan.

"Ah tuloy kayo, papasukin mo siya."

Nag-uusap sina Tita Susan si Tatay Jimmy at ang totoo kong Tatay na si Daddy Matthew nang dumating ako sa bahay galing sa eskwela.

Sandali silang tumigil sa pag-uusap at lahat sila ay bumaling ang tingin sa akin. Isa-isa ko naman silang tunignan, una si tatay na nakangiti pero halata mo sa mukha nito ang lungkot. Sunod ay si Tita Susan na nakangiti rin at pinakahuli ay ang mukha ni Daddy Matthew na naluluha pagkakita sa akin. Sa oras na iyon sigurado ako na siya nga ang tatay ko dahil sa hawig na hawig na itsura nito sa akin. Bahagya pa akong nagulat ng pagkatapos nitong tumayo ay bigla itong yumakap sa akin.

"My son!" Habang yakap ako nito ay parang otomatikong dumaloy ang luha ko, na kagaya ng kay Daddy Matthew.

Matapos nga no'n ay kinwento lahat ni Daddy Matthew ang lahat-lahat kung paano sila nag-kakilala ni nanay. 

 

Nagta-trabaho noon si nanay at tita Susan sa isang restaurant sa Manila bilang waitress.

  Habang nasa Pilipinas naman ang pamilya ni Daddy Matthew

 para sa expansion ng kanilang kumpanya. Nalaman ko nang minsan kumain doon si daddy ay saktong si nanay ang nag-serve sa kanya. Nang mag-tagpo ang kanilang mga mata ay nginitian ito ni daddy pero hindi man lang daw siya pinansin ni nanay. Pagkatapos nga ng insidenteng 'yon hindi na maalis sa isip ni daddy ang mukha ni nanay, kaya naman lagi-lagi na lang kung kumain doon si daddy. Hanggang sa isang araw ay may isang costumer na galit-galit dahil sa natapunan ito nang tubig na hindi sinasadya ni nanay. Sa sobra raw nitong galit ay nag-mumura na ito at sinabihan nito si nanay ng masasakit na salita. Samantalang walang tigil naman sa pag-hingi ng tawad si nanay sa costumer. Dahil sa nangyari ay isinumbong ng customer si nanay sa boss nito na naging dahilan kaya natanggalan ito ng trabaho.

Lahat ng pangyayaring 'yon ay nasaksihan ni daddy, kaya naman may naisip itong paraan para matulungan si nanay at para narin mag-kakilala silang dalawa. Inalok niya ito ng trabaho bilang janitress sa kompanya na pagmamay-ari ng kanyang pamilya. Sa una daw ay ayaw ni nanay na tanggapin ito at maghahanap na lang daw ito ng ibang trabaho, pero napapayag daw niya ito ng sabihin ni daddy na sampong libo ang magiging sahod nito sa isang buwan.

Lumipas ang mga araw ay walang ginawa si daddy kung hindi ang palaging panoorin si nanay habang naglilinis sa kanilang kompanya. Lagi niya rin itong isinasabay sa kanyang kumain ng lunch na kunwari ay ipapalinis nito ang kanyang opisina. Sa pangyayaring iyon ay lubos nakilala nang dalawa ang isat-isa at ipinagtapat ni daddy ang pagmamahal niya kay nanay na sinagot din naman ng huli. Naging lihim ang pagmamahalan nilang dalawa dahil sa kumukuwa pa ng tyempo si daddy para ipaalam sa magulang nito ang lahat, pero hingid sa kaalaman ng dalawa na alam na ito ng daddy niya.

Sa sumunod nga na araw ay hindi na nakita ni daddy sa kanilang kompanya si nanay at nalaman din nito na umuwi na ito ng probinsya. Hinanap daw niya ito pero hindi niya ito nakita, gawa ng hindi rin naman nito alam kung saan probinsya ito naroon.

Nalaman na lang ni daddy na kagagawan pala ng dad nito kung bakit umalis si nanay. Nagbanta rin ito na may masamang mangyayari kay nanay kung sakaling ipagpatuloy nito ang paghahanap kay nanay. Wala rin nagawa si daddy kung hindi ang sumunod sa dad niya, dahil alam nito na kayang nitong gawin ang lahat kapag sinuway niya ito. Labag man sa kalooban ay bumalik si daddy sa America kasama ang pamilya nito. Hanggang isang araw nga ay nakita niya si Tita Susan at nalaman niya ang lahat nang nangyari kay nanay at ang pagkakaroon niya ng anak sa babaeng una at huli nitong minahal.

Matapos malaman ang lahat ay sinabi nito na gusto niyang bumawi sa lahat ng panahon na hindi ako nito nakasama, na kaagad ko namang tinanggap taliwas sa gusto kong gawin bago ko pa malaman ang lahat ng nangyari sa kanilang dalawa ni nanay.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 21

Part 21 Marco's Past Continuation

Marco's POV

Sa sumunod na araw ay maaga akong gumising at kaagad kong pinuntahan si leklek para sabihin na nakilala ko na ang tunay kong Ama at ang pagpunta ko sa Amerika kasama si Daddy Matthew.

Pagdating ko sa hacienda ng mga Gomez na hindi gaanong malayo kung saan kami nakatira ay kaagad kong tinanong si Aleng Mameng kung 

gising na ito.

"Hindi mo ba alam na bumalik na sila sa syudad

." Ang agad naman na tugon nito.

"Ho?! Hindi po, kailan pa po sila umalis?

"

"Kagabi lang hijo, biglaan nga eh." Matapos makausap si Aleng Mameng ay malungkot akong bumalik sa amin. Bakit hindi man lang siya nagpaalam na uuwi na pala siya. Akala ko ba kaibigan niya ako. Ang dami ko pa naman gustong sabihin sa kanya tungkol sa nangyari noong isang araw.

Pag-uwi sa bahay nadatnan kong nagluluto si Tatay Jimmy.

"Saan ka galing anak? Ang aga yata ng gising mo, akala ko nasa kwarto ka pa at natutulog." Hindi ko na pinansin ang tanong nito sa halip ay tanong rin ang isinagot ko

 rito.

"Bakit hindi ho ninyo sinabi sa akin na umalis na pala si leklek?"

"Anong umalis? Kailan pa?" Naguguluhan rin na tanong ni Tatay Jimmy.

"Ibig sabihin hindi rin ho ninyo alam?"

"Oo anak, bakit biglaan naman yata."

"Ewan ko nga rin tay eh, maging si Aleng Mameng hindi rin alam kung bakit bigla silang bumalik sa syudad."

"Baka naman importante lang hijo. Mabuti pa ay kumain na muna tayo at mamaya susubukan kong makibalita sa mga kasama ko doon sa hacienda, baka isa sa kanila alam ang dahilan sa pag-uwi nila."

Ang balak ko sanang pagliban sa klase para makasama ko si leklek ay hindi natuloy dahil sa umalis na pala ito. Kaya imbes na magmukmok ay minabuti ko na lang pumasok at umaasa na sa pag-uwi ko ay may balita na si Tatay Jimmy kung bakit umuwi si leklek at hindi man lang ito nagpaalam sa akin.

Pag-uwi ko si Tatay kaagad ang hinanap ko. Sa mga sunod nitong sinabi ay tuluyan ng nawala ang pag-asa ko para sa huli sana naming pag-uusap ni leklek, bago ang pag-alis ko patungong Amerika kasama si Daddy Matthew.

"Kaya pala biglaan ang pag-alis nila dahil sa pagpunta nila sa ibang bansa para sa pag-aaral ni Alex."

...

Mabilis na lumipas ang mga araw at ngayon na ang araw kung kailan ang pag-alis ko ng Pilipinas para makasama si Daddy Matthew sa Amerika. Matapos mag-paalam sa mga kaibigan, kaklase, kapitbahay at kamag-anak lalo na kay Tatay Jimmy ay sumakay na kami sa eroplano.

Pagdating sa Amerika, sa mansion na pag-aari ni Daddy Matthew kaagad kami tumuloy. Isa-isa namang nag-pakilala ang mga maids at mga drivers ni daddy sa akin, si Daddy Matthew naman ang nagpakilala sa akin sa mga ito.

"Everybody i want to introduce to all of you my one and only long lost son, Marco Lopez."

...

Lumipas ang mga araw at dumating na ang oras para sa pag-aaral ko sa college.

Ibat-ibang klase ng tao ang nakilala ko dito. May ibang galing din sa ibang bansa pero karamihan ay mga amerikano at may ilan ding na kagaya kong pinoy at isa nga rito si Samantha.

Third year college ako sa kursong Bachelor of Professional Studies in Culinary Arts Management ng maging classmate ko si Samantha

. 

Kagaya ko rin itong half American. Tatay niya ang pinoy at nanay niya naman ang

 American

.

Naging malapit kami sa isat-isa ni Samantha dahil na rin sa pareho kami ng interes sa halos lahat ng bagay. Isama na rin na kilalang pamilya ang magulang niya at business partner ito ni Daddy Matthew

 sa isa naming negosyo.

Sa Amerika ko rin nalaman ang totoong ako. Kahit na noong una ay ibinaling ko sa babae ang atensyon ko para lang mapatunayan na ang naramdaman ko noon kay leklek ay parte lang ng aking pag-bibinata. Nakakilala ako ng mga gay couples at nalaman ko kung paano nila tinanggap sa sarili nila ang tunay nilang sekswalidad.

Sa huli napatunayan ko na hindi babae ang gusto ng puso ko at ang naramdaman ko noon sa pagitan namin ni leklek ay ang tunay na ako ang may gusto nito.

Kaya naman nagsumikap akong mag-aral para kapag kaya ko ng tumayo sa sarili kong paa. At sa muling pagkikita namin ni Alex ay ipagtatapat ko ang matagal ko ng gustong sabihin sa kanya na mahal na mahal ko siya.

Pero sabi nga nila ang buhay ay puno ng pagsubok na susubukan ka kung hanggang kailan ang kaya mo. Bago pa ako magtapos ng college, nalaman ko na may brain tumor si Daddy Mathhew at matagal na pala niya itong nararamdaman

.

Hindi nga nag-tagal ay namatay rin ito dahil sa sakit nito.

Kasabay ng pagpanaw ni Daddy Matthew ng makatanggap ako ng isa pang masamang balita galing sa Pilipinas. Naaksidente ang mga magulang ni Alex at ang halos dumurog sa puso ko ang malaman na maging si Alex ay naaksidente

 rin.

Sa mga nangyari parang pinagsakluban ako ng langit at lupa, gusto kong tanungin ang diyos kung bakit nangyayari ito sa buhay ko. Gusto ko man umuwi ng Pilipinas ay hindi ko magawa dahil kasalukuyang nakaburol si Daddy.

Matapos ang libing ni Daddy Matthew, nakatanggap ako ng tawag kay Tatay Jimmy at nalaman ko na 

nakaligtas si Sir Alberto sa aksidente pero sa kasamaan palad ay namatay si Tita Patricia. 

Samantalang si Alex ay

 nanatiling wala parin malay.

Araw-araw nagdarasal ako na sana gumising na si Alex dahil hindi ko kakayanin kung pati siya pa ay tuluyan ng mawawala sa akin.

Nawalan na rin ako ng gana na mag-aral at gabi-gabi rin kung pumunta ako sa bar. Idinadaan ko na lang sa pag-inom ng alak upang makalimutan ko ang mga masamang nangyari sa akin sa mga lumipas na araw.

Isang gabi matapos ang ikalabindalawang araw buhat ng maaksidente si Alex ay wala parin itong malay. Sinabi rin ni tatay na ihanda ko na ang sarili ko sa maaaring hindi magandang bagay na mangyari kay Alex. Kagaya ng dati pumunta na naman ako sa bar para uminom at makalimot. Halos wala na ako sa ulirat ng may maramdaman akong umakay sa akin palabas sa bar na iyon. Dala ng kalasingan ay hindi ko na alam kung sino iyon at kung ano pang nangyari pagkatapos 'non.

Kinabukasan pagdilat ng mata ko ay sakit sa ulo ang unang naramdaman ko. Pagtingin ko sa kama ay may kasama ako. Wala rin akong kahit na anong saplot sa katawan ko kagaya ng babaeng katabi ko. Sa naisip na pwedeng nangyari sa gabing yon, dahan-dahan ako bumangon at matapos magbihis ay lumabas na ako sa kwartong iyon na isa palang motel.

Tuliro man sa kung anumang nangyari kagabi ay umuwi na muna ako sa mansion na ngayon ay ako na 

ang may-ari.

...

Mag-gagabi nang magising ako, dala siguro nang puyat at pagod kaya 'di ko namalayan na nakatulog pala ako.

Pagbaba ko sa kusina ay inutusan ko ang isa kong maid at naghanda ito ng aking makakain. Habang hinihintay ang pagkain ay naligo na rin ako.

Habang nagbibihis sandali kong tinignan ang cellphone ko at nagbabakasakaling may 

text

 akong natanggap galing kay Tatay Jimmy.

Pagkakita ko sa cellphone marami itong received calls at text messages na galing lahat kay Samantha.

Samantha's text messages

"Marc about what happened last night, can we talk about it?"

"I'm sorry, but please 

let's talk about it.

"

"I'm sorry, i know you're mad who wouldn't be. 

I j

ust want to talk to you please."

"I'm sorry."

...

In the end nandito ako ngayon sa restaurant kung saan madalis kaming kumain ni Samantha kapag nagkayayan na kumain sa labas. Kasama na rin ang pag-aaaral sa mga ibat-ibang dishes na kinakain namin.

Pagpasok sa restaurant sa madalas na pwesto namin dati ay kaagad kong nakita ito. Alam siguro nito na nandito na ako kaya kaagad din na dumako ang tingin nito sa akin.

Pagkaupo ko ay tahimik lang ito. Kaagad namang dumating ang waiter para kunin ang order namin. Nanatiling walang kibo ito kaya ako na lang umorder.

Pagdating ng pagkain na inorder ko para sa amin dalawa ay kumain na ako na katulad lang ng dati kapag kaming dalawa ay nagkayayaan na dito kumain. Pero kahit na anong pilit kong

 gawin na katulad lang ng dati ang lahat ay alam kong hindi na maaari.

Ilang sandali pa ay narinig ko na lang ito na pinipigilan ang sarili nito sa pag-iyak. At hindi ko narin napigilan ang sarili ko at malakas na pinalo ko sa nakayukom kong kamao ang mesa na naging dahilan para pagtinginan kami ng ibang tao sa loob ng resto.

"Why Samantha? Akala ko ba mag-kaibigan tayo?" Wala pa rin itong tigil sa pag-iyak.

"Is it not yet clear to you that I'm inlove with somebody else

?" Matapos sabihin 'yon sa kanya ay pinilit nitong pigilin ang pag-iyak nito.

 "I'm so-sorry Marc."

 "I don't know Samantha, to be honest I really dont know. Whatever happened last night just forget it."

 

 Matapos sabihin 'yon ay umalis ma rin ako. Alam ko sa pag-alis ko ay umiyak ulit ito, pero sa tingin ko ay tama lang ang lahat ng sinabi ko. Hindi ko na rin sigurado kung maibabalik ko pa ang dating samahan namin bilang magkaibigan.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 22

Part 22  Marco's Past Last Part

Marco's POV

Matapos ang gabi na may nangyari sa amin dalawa ni Samantha ay hindi na ako muling pumunta sa bar para uminom. Kahit lutang pa rin dahil sa mga sunod-sunod na hindi magandang nangyari sa buhay ko ay pinilit kong mag-patuloy.

Bumalik na rin ako sa aking pag-aaral at iniisip ko na lang na lahat ng pagsisikap na ginagawa ko ay para kay Daddy Matthew.

Kahit na hindi gaanong matagal ang pagsasama naming mag-ama, ipinaramdam nito sa akin ang pagmamahal na hindi nito nagawa sa akin ng matagal na panahon.

...

Dumating ang ika-dalawangput isang araw matapos maaksidente si Alex ng makatanggap ako ng tawag kay Tatay Jimmy.

"Hello anak may magandang balita ako sa'yo."

"Oh tay ano po 'yon? Tungkol ba kay leklek?"

"Oo nak nagising na 'sya."

"Talaga tay!" Salamat sa Diyos, oh kamusta na po 'sya?"

"Ayos na 'sya, kaya lang nak nakalimutan niya ang nangyari sa kanya."

"Ano pong ibig 'nyong sabihin?" Na nagka-amnesia ho 'sya?"

"Parang ganoon yata, pero alam naman 'nya ang pangalan niya maging ang sa mga magulang at pati ako naalala rin 'nya. 

Ang hindi niya maalala ay ang nangyaring aksidente sa mga magulang 'nya at maging ang nangyari sa kanya kung bakit nandito 'sya ngayon sa ospital."

"Parang alam ko na ho kung anong nangyari sa kanya. Ang mahalaga tay ay gising at ligtas na ho siya."

"Oo nga nak, 'wag kang mag-alala at ako ang bahala kay Alex habang nandyan ka pa. O sige nak alagaan mo ang sarili mo at mag-pakatatag ka, darating din ang araw at magiging maayos ang lahat.

...

Malapit ng matapos ang klase ng mapansin ko na hindi na pumapasok si Samantha. Buong akala ko na lumipat na ito dahil sa nangyari sa amin at para makalimot. Hindi lingid sa akin na may nararamdaman ito sa akin, pero sinabi ko rin sa kanya na hindi pwede dahil sa may mahal na akong iba at hindi ko masusuklian ang pag-ibig nito para sa akin.

...

Isang umaga ay bigla na lamang dumating sa aking bahay ang

 mga magulang ni Samantha.

"Alex do you know where our daughter is? It's almost a week since her last time she come home and we knew Samantha, she never leave's without telling us where she might go." Naiiyak na sabi ni Aunt Diane pagkakita sa akin.

"Ah Uncle John, Aunt Diane , Samantha and I we'rent talking for a while now. Have you contacted her already?"

"Oo hijo, we already go to the police yesterday. Naisip ko kasi na baka alam mo kung saan siya naroon o nasabi niya sa'yo, kaya nagbakasali kami na puntahan ka." Sabi naman ni Uncle John.

"Ganoon po ba Uncle? Sige po i will inform you kapag nakita ko po siya. Aunt Diane, i promise i will do

 everything to find Samantha."

"Thank you Marc."

Pag-alis ng mga magulang ni Samantha ay kaagad akong nagbihis at umalis para hanapin ito. Pinuntahan ko ang lahat ng mga kaibigan namin pero isa man sa kanila at hindi rin alam kung saan ito naroon. Iniisa-isa ko rin lahat ng mga lugar na madalas naming puntahan pero sa huli ay hindi ko rin ito makita.

Mag-gagabi na pero patuloy pa rin ako sa paghahanap kay Samantha, tumawag din si Uncle John sa akin at maging sila ay hindi pa rin alam kung nasaan ito

.

Hindi ko na talaga alam kung saan hahanapin si Samantha. Hindi ko rin maiwasang sisihin ang sarili ko sa nangyari, dahil alam ko na ang nangyari sa amin ay baka ang dahilan kung bakit nawawala ito ngayon.

Natapos ang buong araw pero bigo akong makita si Samantha. Wala na rin akong alam na ibang lugar kung saan maari itong pumunta, kaya naisipan ko na lang umuwi na at bukas na lang ipagpatuloy ang paghahanap sa kanya.

...

Kinaumagahan ay agad na akong naghanda para sa paghahanap muli kay Samantha pero hindi na natuloy dahil sa pagdating ni Uncle John bago pa ako makalabas ng bahay.

"Thug!" Biglang pagsuntok ni Uncle John sa kaliwa kong pisngi at dahil sa lakas nito ay bumagsak ang katawan ko sa sahig.

"Why Marc, how can you do this to our daughter?!" Galit na galit na sabi nito.

"

Ano pong ibig 'nyong sabihin at bakit 'nyo po ako sinuntok?" Naguguluhan kong tanong rito pagkatapos.

"Hindi mo alam? Hindi mo alam na buntis siya at may nangyari sa inyo kaya nagdadalang-tao siya ngayon?"

Parang bombang sumabog sa akin ang mga huling sinabi ni Uncle John. Buntis si Samantha? Hindi.. hindi puwede paano na si Alex? Paano na ako at paano na kami

?

Para akong nanghina dahil sa nalaman ko, talaga bang wala na akong pag-asa na makasama pang muli si Alex?

"I love my daughter Marc and you're going to marry her

 whether you like it or not." At umalis na nga si Uncle John pagkatapos.

...

Nanatili lang ako buong araw sa bahay sa totoo lang hindi ko na alam ang gagawin ko. Minabuti ko na lang na tawagin si Tatay Jimmy at ipaalam sa kanya ang lahat para na rin makahingi ng payo sa kanya kung ano ang dapat kong gawin.

"O nak napatawag ka may problema ba?"

"Tay may sasabihin po sana ako sa inyo."

"Oh ano 'yon?"

"Tay nakabuntis po ako."

"Anong ibig mong sabihin? Totoo bang nakabuntis ka paanong?"

Kinuwento ko nga ang lahat ng tungkol kay Samantha kay Tatay Jimmy, kasama na kung paano kami nagkakilala hanggang sa maging mag-kaibigan kami at kung paano may nangyari sa amin.

"Sa totoo lang anak alam kong mahirap ang sitwasyon mo ngayon, kaya lang anak kung sa'yo nga ang ipininag-bubuntis ni Samantha mahirap man ay kailangan mong panindigan siya at ang magiging anak ninyo."

"Pero tay alam 'nyo naman po na hindi ko mahal si Samantha."

"Alam ko 'yon anak, kaya lang hahayaan mo bang lumaking walang ama ang magiging anak mo? Hindi ba alam mo kung paano lumaki na hindi kilala ang tunay mong Ama? Sana anak kahit mahirap ay gawin mo kung anong makakabuti hindi na para kay Samantha kungdi sa magiging anak mo."

...

Nandito ako ngayon sa ospital kung saan naroon si Samantha. Matapos matagpuan ito sa isang hotel kung saan pansamatala itong tumuloy matapos niyang malaman na siya ay buntis. Natakot ito na malaman ng kanyang mga magulang ang pagdadalang-tao nito kaya naman naisipan niya na umalis sa kanila.

Sa tulong ng kanyang kaibigan na si Cindy, na tanging nakaka-alam sa pag-alis ni Samantha sa kanila ay ipinaalam nito sa mga pulis kung saan naroroon si Samantha matapos malaman ang totoong dahilan kung bakit ito umalis.

"I'm sorry Marc

." Kaagad na sabi ni Samantha pagkakita niya sa akin at nag-umpisa na naman ito sa pag-iyak

.

"

Stop saying i'm sorry 'cause it can't back everything that happened. When your Dad told me that your pregnant, do you know what's on my mind?! All the things that i'm dreaming for my life was disappeared and it's all was because of you."

 Marahil sa sobrang galit ay nasabi ko ang mga ito. Hindi ko na rin napigil ang sarili ko at kusa na rin dumaloy ang luha sa akin mga mata.

Matapos mailabas ang lahat ng sama ng loob ko ay sinabi ko na ang dapat kong sabihin kay Samantha.

"I will marry you not because of you or what's your Dad want me to do, i will marry you for our baby."

...

Napag-kasunduan namin ni Samantha na matapos na lang ng kanyang panganganak gagawin ang aming kasal. Para na rin sa kaligtasan ng kanyang pagbubuntis. Inaamin ko na excited rin akong makita ang magiging anak namin, pero kasabay rin nito ang maisip na kailanman ay hindi na maaari maging kami ni Alex.

Mabilis na lumipas ang mga buwan at araw na lang ang hinihintay at anumang oras ay puwede ng manganak si Samantha.

Huling araw ng buwan ng Nobyembre ay tumawag Si Uncle John at manganganak na yata si Samantha at sinabi nito na dumiretso na ako sa ospital kung saan ito dadalhin.

Pagdating ko sa ospital ay kaagad kong hinanap si Samantha at sinabi ni Uncle na nasa delivery room na ito. Maya-maya pa ay lumabas ang Doctor

 at sinabi nito na kailangang

 ma-secarean si Samantha dahil hindi nito kayang manganak ng normal dahil sa laki ni baby. Matapos sabihin ito sa amin ay inihanda na ang operasyon sa panganganak ni Samantha. Ilang minuto lang ay narinig na namin ang pag-iyak ng sanggol at pumasok kaagab ako sa loob at nakita ko na katabi na ni Samantha ang baby namin. Lumapit ako sa kanila at hinawakan ko ang kamay ni Samantha at hinalikan ko ito sa noo.

 Pinisil nito ang kamay ko at sinabi niya ito sa akin.

"I love you Marc and i'm happy that you're the person that i love. Take care for our son and tell him how much i love him." 

Matapos sabihin ito sa akin ni Samantha ay bigla na lang tumunog ang 

heart beat monitor ng ospital at pagtingin ko rito ay diretsong linya ang nakita ko. Kaagad naman akong pinalabas ng doktor at si baby naman ay dinala na nursery section ng ospital.

Ilang minuto lang ang lumipas ay lumabas na ang doktor at sinabi nito sa amin na hindi nila nailigtas si Samantha, dahil nagkaroon ng komplikasyon sa kanyang panganganak isama pa ang dami ng dugo na nawala sa kanya sa kanyang secarean.

Sa nalaman ay hinimatay ang nanay ni Samantha. Ako man ay nabigla rin. Naisip ko na ang sinabi nito sa akin ay iyon na pala ang kanyang huling habilin at parang alam na nito na mamaalam na siya.

...

After 3 years

Nandito kami ngayon ni Clark sa airport at anumang oras ay lilipad na ang eroplano na sasakyan namin pauwi sa Pilipinas.

"Are you excited son? At last makikita na natin ang Lolo Jimmy mo."

"Yes Dad and i will tell Lolo that i can speak tagalog na."

"Really! Can you give me a few tagalog words that you already know."

"Okay. Gwapo is handsome like me right?"

"Yes you are gwapo like Daddy."

Sa pagbalik ko ng Pilipinas ay umaasa ako na mamahalin ako ni Alex gaya ng pagmamahal ko sa kanya na hindi nagbago mula pa noon hanggang sa ngayon.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 23

Part 23 At Last

Alexander's POV 

Mag-aalas-sais na ng umaga ng makarating ako sa aking bahay kasama si Kevin. Sa kanila na ako natulog kagabi, sinulit namin ang oras na magkasama kaming dalawa dahil sa madalang lang kami kung magkita at namiss namin ang isat-isa. Iba pa rin talaga kung kasama mo ang taong mahal mo, kaysa sa katext o kausap mo lang sa cellphone. Naging masaya ang araw na kasama ko siya kahapon, namasyal kami, kumain sa labas at kung anu-anong pang ginawa namin.

"Tara sa loob pasok ka muna."

"Hindi na babe, baka kapag pumasok pa ako sa loob hindi kana makapasok sa opisina."

"Anong ibig mong sabihin?" Naguguluhan kong tanong sa sinabi nito at ng maisip ko kung anong nangyari kagabi ay biglang namula na naman ang mukha ko.

"Ang halay mo talaga."

"What? Ako pa ngayon eh sino kaya ang maha--mmph." Hindi na natuloy na sabi nito dahil sa tinakpan ko ang bibig niya.

"Ssshh 'wag ka ngang maingay baka may makarinig pa sa'yo ano pang isipin."

"Okay i'll stop already. I will text you later."

"Lagi ka naman nagte-text eh o sige bye ingat sa pagmamaneho ah."

"Bye, teka wala ba akong goodbye kiss." Kaagad naman akong lumapit sa kanya at hinalikan ko ito. Smack lang naman.

"Bitin naman, isa pa please."

"Sige na umalis kana, baka malate ka pa sa office mo."

"Okay basta mamaya ite-text kita, bye babe."

...

Pagpasok ko sa loob ay kaagad kong tinungo ang aking kwarto at isa-isa ko ng nilagay sa aking maleta ang lahat ng importanteng bagay para presentation mamaya. Matapos maihanda ang lahat ng ito'y bumaba na'ko.

Pagbaba ko'y si Mang Jimmy at Yaya Linda ang naabutan ko sa kusina na nag-uusap.

"Oh mukhang aga mo yatang papasok sa opisina?" Puna ni yaya pagkakita sa akin.

"Ah oo ya, may presentation kasi ngayon sa opisina. Oo nga pala kamusta na po kayo Mang Jim?" Baling ko naman kay Mang Jimmy.

"Heto sir kahit papano ay nakakalakad na ako, kaya lang kailangan pa na may aakay sa akin."

"Ewan ko nga kay Jim at ang tigas ng ulo hindi na muna magpahinga." Sabat naman ni yaya.

"Eh hindi naman kasi ako sanay na walang ginagawa at gusto ko na rin kaagad na gumaling."

"Basta huwag niyo pong bibiglain ang sarili ninyo. O sige po aalis na po ako."

...

Paglabas ko ng bahay ay nadatnan ko si Kiko na naghihintay na sa sasakyan.

"Good morning Sir Alex, saan tayo?"

"Good morning, sa opisina na tayo. Oo nga pala may gamot pa ba si Mang Jimmy?"

"Ah oo sir meron pa naman."

"Sabihin mo na lang sa akin kapag wala para mabilhan ko kaagad."

"Okay sir."

...

Pagdating ko sa office ay sinimulan ko ng i set-up ang lahat para sa presentation. Makalipas ang halos isang oras ay isa-isa nang nagsidatingan ang lahat ng member of the board kasama ang ilang potential investors.

Sa tingin ko naman ay naging maganda ang kinalabasan sa ilang araw naming paghihirap kasama ng creative member ng aking kumpanya. Bakas ang ngiti sa mga mukha ng mga investors habang patuloy ang presentation ng aking mga empleyado.

...

Walang pagsidlan ang saya sa mga empleyado ko matapos maisara ang isa na namang deal sa isang investor. Well sa ilan naman na hindi namin nakuha ay hindi naman kami nalungkot dahil sa isang major company naman ang na i-close namin. Sinabi rin ng aming investor na hindi pala ito mismo ang nag-invest at ito'y secretary lang, nasabi rin niya na ang amo nito ay may-ari ng ilang exclusive restaurant dito sa Pilipinas. Bago pa ito nag-paalam ay sinabi rin nito na makikilala rin namin ang kanyang boss as soon as possible.

...

Matapos umalis ng secretary nang aming investor at dahil wala na man rin pang gagawin sa opisina kaya naman pinauwi ko na ang mga empleyado ko liban lang kay Grace.

"Sir naman, pinauwi mo na silang lahat bakit ako hindi pa?" Eksaheradang tanong at reklamo nito sa akin.

"O sige umalis kana rin isaman mo na pati mga gamit mo at sisante kana." Biro ko rito.

"Si Sir Alex hindi na mabiro kung gusto mo kahit ot pa go!
" 
Kaagad namang bawi nito.

"Oh 'yun naman pala o s'ya at kunin mo na ang gamit mo at may pupuntahan pa tayo."

...

Anne's POV

Nandito na kami sa airport ni Dave at hinihintay na lang namin ang flight niya pabalik ng states. Hindi na kami nasamahan ni Kuya Alex dahil may pupuntahan pa raw ito, naiintindihan ko naman ito gawa ng sobrang busy niya sa kanyang kumpanya.

"Hon mami-miss kita." 'Di ko maiwasan na malungkot at maiyak dahil aalis na naman ito at ilang buwan na naman bago ito bumalik.

"Tahan na hon, sige ka papangit ka n'yan." At hinalikan ako nito sa pisngi.

"Hon naman eh nag-eemote nga ako tapos binibiro mo pa ako." Tampo-tampohan kong sabi.

"Oh sorry na hon, ilang months lang naman tapos pagbalik ko aasikasuhin na natin ang kasal natin."

"I love you hon." Sabi ko at yumakap ako sa kanya.

"Mahal na mahal rin kita hon." Sagot naman nito at ilang minuto lang dumating na ang oras para sa pagsakay nito sa eroplano.

...

"Sa tingin mo Grace anong magandang iregalo ko para kay Kevin?" Tanong ko kay Grace. Nandito kami ngayon sa mall para bilhan ko ng regalo si Kevin dahil bukas na ang kaarawan nito.

"Eh kayo Sir ano sa tingin niyo ang mga paborito ni Sir Kevin na alam n'yo?" Balik naman na tanong ni Grace sa akin. Maya-maya nga ay nag-isip ako kung ano nga bang hilig ni Kevin kapag kasama ko ito. Oo nga pala nasabi noon nito na isa s'yang photographer sa states.

"Halika punta tayo sa Digital shop." Kaagad kong yakag kay Grace matapos maisip ang pwede kong iregalo kay Kevin.

Matapos makapili ng dlsr camera na ayon sa saleslady na in demand ngayon sa mga mahilig kumuha ng picture pati na rin sa mga photographer, kaagad ko itong pina-wrap at ito ang ibibigay ko kay Kevin bukas para sa kaarawan niya.

"Sigurado ako Sir na magugustuhan 'yan ni Sir Kevin." Sabi ni Grace sa akin.

"Oo nga at salamat din Grace sa suggestion mo kanina." Sagot ko naman.

"You're welcome Sir, ano pa bang hahanapin mo sa isang secretary bukod sa maganda na matalino pa." Pagmamalaki pa nito.

"Oo na lang. Para naman makabawi ako sa'yo saan mo gustong kumain at ililibre kita.

"Aba Sir basta libre go ako at dahil libre mo naman susulitin ko na ito."

...

Paglabas namin ng mall, kaagad na kaming sumakay sa sasakyan ko at parang nakakita ng multo si Grace pagkakita kung sino ang driver ko.

"Whhaaaa! Siya ang driver mo sir?" Gulat na tanong ni Grace sa akin.

"Ano sa tingin mo? Alangan namang yaya ko?" Pilosopong sagot ko naman kay Grace na ewan ko kung naintindihan nito dahil mukhang sa driver ko lang ito nakatingin.

"Grace sasakay ka ba o hindi?" Dagdag ko pa. Ang gaga parang doon palang natauhan ng marinig nito ang huling sinabi ko.

"O-Oo naman sir."

"Ah Kiko siya nga pala si Grace Ocampo ang sipsip kong secretary." Pakilala ko kay Kiko sa aking sekretarya.

"Nice to meet you Grace, ako nga pala si Marco pero gaya ng pakilala ni Sir Alex Kiko na lang." Pakilala naman ni Kiko kay Grace sabay lahad pa ng kamay sa huli.

"Ako rin nice to meet you papa este Kiko." Maharot namang sabi ni Grace sabay lahad rin ng kamay nito.

"Umayos ka Grace baka bawiin ko ang treat ko sa'yo." Biro ko naman kay Grace.

"Si Sir naman binibiro ko lang si Kiko baka naman maakit sa charm ko e di may instant papa na ako." Maharot nito sabi.

Ewan ko ba kung anong pumasok sa isip ko at bigla ko itong natanong kay Kiko.

"Oh Kiko may pag-asa ba naman ba si Grace kung sakali?"

"Naku Grace pasensya na at nakareserve na kasi ang puso ko sa isang tao eh, 'di ba Sir?" Sagot naman ni Kiko at tumingin pa ito sa akin sa huli nitong sinabi.

"Ah Oo Grace." Ang naisagot ko na lang.

"Sayang naman, akala ko naman makikilala ko na ang magiging papa ko at bubuhay sa natutulog ko lovelife." Emote naman na sabi ni Grace.

"Mabuti pa at ikain mo na lang ang pagka-broken heart mo." Sagot ko kay Grace at tumungo na kami sa restaurant.

...

Pagpasok namin ni Grace sa restaurant at kaagad na kaming sinamahaan ng waiter sa pinareserved kong seats kanina. Matapos ay kaagad na kaming umorder ng kanya-kanya naming kakainin.

Habang hinihintay ang mga inorder namin ay wala namang tigil sa kaka-kwento si Grace ng kung anu-ano hanggang napunta kay Kiko ang topic.

"Sir parang pamilyar ang mukha ni Kiko sa akin, hindi sa sinasabi kong may past kami na wish ko lang ay mayro'n nga hindi ko lang alam kung saan ko s'ya nakita dati." Mahabang sabi nito, alam ko naman kung alin ang tinutukoy nito. Maya-maya pa at naalala na nga ng bruha kung saan n'ya noon ito nakita.

"Waaahhhh!! Alam ko na siya yung lalaking kahalikan mo sa video noon!" Malakas na bulalas nito na sinamahan pa ng pagtayo sa kinauupuan nito. At dahil nga sa sigaw n'yang 'yon kaya halos lahat ng tao sa loob ay sa kanya ay mali sa amin dalawa pala lahat napatingin.

"Grace umupo ka na nga at pinagtitinginan na tayo, isa pa bakit ka pa sumigaw." Nahihiya at inis kong sabi sa kanya.

"Ay sorry Sir nabigla lang ako." Mabuti na lang at dumating na ang mga inorder namin.

Habang kumakain ay tahimik lang kaming dalawa, siguro nahihiya lang itong magsalita dahil sa alam nitong nainis ako sa ginawa niya kanina. Siguro nga nainis ako pero hindi naman sa galit na galit.

"Magsalita ka na Grace at hindi ako sanay na tahimik ka." Putol ko sa katahimikan sa pagitan namin.

"Ah Sir hindi ka na galit?" Tanong pa nito.

"Hindi na basta sa susunod 'wag masyadong oa ang reaksyon mo okay?" Sabi ko naman at sinamahan ko pa ng ngiti para ipalam na hindi na'ko galit sa kanya.

At nagpatuloy na kaming magkwentuhan well halos siya lang naman ang bumangka likas na siguro sa kanya ang pagkatsismosa at ang daming alam na tsismis pati hiwalayan ng mga sikat artista alam pa nito.

...

Paglabas sa restaurant ay pinagbuksan na kami ni Kiko ng sasakyan.

"Oo nga pala Sir salamat sa treat at sa paghatid sa akin." Sabi ni Grace habang nasa biyahe papunta sa tinutukuyan nito.

"Wala 'yon at salamat din sa'yo dahil sa sinamahan mo ako sa mall kanina." Sabi ko naman.

"Ay naku Sir wala naman akong magagawa dahil sisante ang abot ko kapag hindi kita sinamahan." Sabi nito sa akin.

"Exactly." At sabay kaming nagtawanan.

Ilang minuto pa ay nandito na kami sa tapat ng bahay ni Grace. Masasabi kong maayos naman tinutuluyan nito na siya mismo ang nakapagpatayo dahil sa nasabi niya sa'kin noon na sa pagpapatayo ng mas magandang bahay mapupunta ang mga maiipon nito sa kanyang sweldo. Alam ko kasing siya ang bread winner sa kanila kaya naman nagsusumikap ito sa trabaho niya sa akin bilang secretary ko.

"Salamat ulit Sir Alex sa uulitin, Kiko kapag nag-break kayo ng dyowa mo sabihin mo sa akin at available pa ako." Nakuwa pa nitong magbiro bago ito bumaba ng sasakyan.

"Sige Miss Grace pero mukhang malabo 'yon dahil sa kanya lang ako eh, hindi ba Sir Alex?" Sagot naman ni Kiko sabay tingin sa akin, ewan ko ba pati ako ay tinanong na naman nito.

"O sige na Grace aalis na kami." Ang sabi ko nalang.

"Sige Sir Alex bye, ingat sa pagdadadrive Kiko bye ulit." Paalam sa amin ni Grace pagkatapos.

...

Ilang minuto lang at nandito na kami sa bahay.

"Palabiro pala Sir si Grace at napakamasayahin pa." Biglang sabi ni Kiko matapos pagbuksan ako ng pintuan ng sasakyan.

"Oo kalog talaga ang babaeng 'yon at mukhang may gusto pa sa'yo." Sagot ko naman kay Kiko.

"Sorry na lang siya Sir at may iba na akong gusto." Kaagad namang sabi ni Kiko. At dala siguro ng kuryosidad, naalala ko kanina na parang sinasabi niya sa akin na alam ko kung sino iyon kaya naman.

"Eh sino na nga ba 'yon?" Ang naitanong ko sa kanya, saglit itong natahimik maya-maya pa ay parang bombang sumabog sa pandinig ko ang naging sagot nito.

"Ikaw."

# Ang Amo ( The Boss ) Part 24

Part 24 Unexpected

Alexander's POV

"Anong sabi mo?!" Ulit na tanong ko matapos maproseso ng utak ko kung anong naging sagot nito sa tanong ko.

"Ang sabi ko, ikaw. Ikaw ang gusto ko." Pag-ulit na sabi ni Kiko.

"Nagbibi--biro ka hindi ba?" Utal na tanong ko. Bakit ba ako nauutal? Tanong ko pa sa sarili ko.

"Seryoso ako Alex sa sinabi ko at hindi ako nagbibiro." Sabi pa nito at unang beses kong marinig na sabihin n'ya ang pangalan ko na walang kasamang Sir, sa ayos ng mukha nito totoo ngang seryoso ito pero bakit at paanong may gusto s'ya sa akin? Para na tuloy akong tanga pati sarili ko kinakausap ko.

"Pero paanong may gusto ka sa'kin?" Ang naitanong ko na lang sa kanya. Maging ako'y naguguluhan kung paano n'ya nasabing may gusto s'ya sa akin.

"Hindi na mahalaga 'yon, isa pa alam ko rin naman na may mahal ka ng iba, kaya mas mabuti pang kalimutan mo na lang na may sinabi ako." Ang naging sagot nito.

"So pagkatapos mong sabihin na may gusto ka sa akin, sasabihin mo na kalimutan ko na lang kung ano ang narinig ko?" Inis na tanong ko, para kasing ako pa ang may kasalanan na may gusto ito sa akin.

"Oo, kalimutan mo na lang." Huling sabi nito at iniwan ako.

...

Pagpasok ko sa bahay iniisip ko parin ang sinabi ni Kiko na may gusto siya sa akin. Kaya hindi ko napansin na kanina pa ako pinagmamasdan ni yaya.

"Hijo mukhang malalim 'yang iniisip mo? May problema ba?" Alalang tanong ni yaya.

"Wala ho ya, sige po aakyat lang ako sa kwarto." Ang sabi ko at tinungo ko na ang kwarto ko.

...

Pagpasok ko sa kwarto ko ay naghubad na'ko ng damit at habang ginagawa ito'y naalala ko na naman ang mga sinabi ni Kiko. Iwinaksi ko na lang kung anong naisip ko at tinungo ko na ang banyo para maligo.

Matapos makapag-bihis ay hinanap ko ang cellphone ko at kaagad kong tinignan kung may text o baka tumawag si Kevin na hindi ko alam. Pagtingin ko nga rito ay may dalawang messages ako, isa galing kay Kevin at isa naman kay pinsan. Una kong binasa ang text na galing kay Anne at ang laman ng text ay nakaalis na nga si Dave, nag-paalam din ito na sa magiging bahay nila ni Dave muna s'ya tutuloy ngayong gabi. Sunod ay ang text na galing kay Kevin at nangangamusta lang, tinanong rin nito kung naging successful ang presentation kanina. Matapos mabasa ang mga text ay nag-reply kaagad ako.

Maaga pa naman at 8 pm palang kaya naisipan ko na manood muna ng tv. Sa sala naabutan ko pang nanonood ng teleserye si yaya.

"Oh akala ko matutulog ka na? Nagugutom ka ba? Teka lang at ipag-aahin kita." Kaagad na tanong ni yaya pagkakita sa akin.

"Huwag na po ya, busog pa naman ako. Maaga pa kaya sasamahan na muna kitang nanood." Ang sabi ko naman.

"Siya nga pala nagpaalam si Kiko na kung maari daw ba na umuwi muna s'ya sa kanila. Sinabi rin n'ya na maaga naman itong babalik bukas para maihatid ka, kaya pinayagan ko na rin." Napatingin naman ako sa sinabi ni yaya.

"Ah ganun po ba." Ang naisagot ko na lang.

"Si Mang Jimmy po kamusta naman s'ya, masakit parin ba ang paa n'ya?" Dagdag ko pa.

"Ang sabi n'ya kanina hindi na raw masyadong masakit at sabi pa nga n'ya baka wala pang isang buwan ay makakapag-maneho na s'ya ulit. Mukhang mabisa ang mga gamot na binigay ng duktor sa kanya." Mahabang sabi ni yaya.

"Mabuti naman po kung gano'n. Oo nga pala ya, bukas ay kaarawan ni Kevin at baka sa kanila na ako tutuloy bukas." Paalam ko rito.

"Ganun ba? Pakisabi na lang na Happy Birthday sa kanya at sabihin mo rin na kapag may oras s'ya ay dito siya kumain ng hapunan at ipagluluto ko s'ya ng kahit anong paborito n'ya." Mahabang litanya ni yaya.

Pagkatapos ng pinapanood ni yaya ay nagpaalam na rin itong matulog, habang ako'y nanatili parin sa sala at nanonood ng balita. Hindi parin ako dinadalaw ng antok hanggang sa matapos ang balita kaya pinatay ko na ang tv.

Naisipan kong gumawa ng gatas at baka matapos kong inumin ito ay dalawin ako ng antok. Habang nagtitimpla ako ng gatas ay narinig kong tumunog ang doorbell, sa una ay hinayaan ko muna at baka guni-guni ko lang dahil sino naman ang darating sa ganitong maghahating-gabi na, pero naulit pa ito kaya lumabas na rin ako. Sandali rin akong tumigil bago pa pagbuksan kung sino man itong nasa labas, imposible kasing si pinsan ito dahil nagpaalam s'ya sa text na hindi uuwi. Gawa kasi sa mataas na pader ang gate at ang pinto naman nito ay gawa sa bakal at wala itong butas o espasyo na maari mong makita kung sino man ang nasa labas. Sa naisip na baka masamang loob ito, minabuti kong 'wag na munang pagbuksan at tinanong ko muna kung sino ito.

"Sino 'yan?" Hinintay kong magsalita kung sino man 'yon na nasa labas pero walang sumagot. Babalik na sana ako sa loob ng magsalita na ito.

"Ako 'to." Narinig kong sagot nito. Nang mabosesan ko kung sino 'yon ay pinagbuksan ko na rin ito. Bahagya pa akong nagulat ng makita ito sa ganoong ayos, sa sunod nitong ginawa ay mas lalo pa akong nagulat.

...

Marco's POV

18 Hours 

Earlier

Gaya ng nakagawian ay alas-singko palang nang madaling araw ay nagising na ako. Kaagad na akong naligo at pagkatapos ay inihanda ko na ang magiging almusal namin nina pinsan pati na ng anak kong si Clark. Matagal ko na rin itong hindi nagagawa kaya naman para makabawi sa anak ko ay ipagluluto ko s'ya ng mga paborito nitong pagkain. Hindi naman sa pagmamalaki ay tunay na masarap akong magluto para saan pa at isa akong chef hindi lang basta chef kungdi world class na chef.

Matapos ngang maluto ng mga ito ay sinumulan ko na itong ihanda sa hapag. Sakto naman na nagising si pinsan.

"Wow kuya ang dami naman n'yan?!" Manghang reaksyon ni Jane pagkakita sa lahat ng pagkain sa hapag.

"Bawi ko sa inyo ni Clark, sige d'yan ka muna at gigisingin ko lang ang anak ko."

Pagpasok ko sa kwarto ni Clark ay mahimbing parin ang tulog nito.   

"Clark gising na anak." Pag-gising ko rito. Pero nanatili parin itong tulog kaya naman kiniliti ko ito.

"Dad! Stop please. I'm awake na." Sabi ko na at kiliti lang ang katapat nito para magising.

"Come on kiddo fix yourself then we should eat na." Kaagad na nga itong nag-ayos at sabay na kaming pumunta sa hapag.

"Wow! All of my favorites, thanks dad." Masayang sabi nito pagkakita sa mga inihanda kong pagkain.

...

Matapos kumain ay nag-paalam na rin ako na aalis para sa trabaho ko at alam na ni Jane kung aling trabaho ang tinutukoy ko. Ang alam kasi ng anak ko na ang pamamahala sa mga restaurants na pagmamay-ari namin ang inaasikaso ko. Bata pa kasi ito at alam kong kahit matalino itong bata ay hindi madaling unawain na ang Dad n'ya ay lalaki rin ang mahal. Nangako rin akong pupunta sa school n'ya para sa activity na gagawin mamayang hapon.

...

5:45 palang ng umaga

 ng makarating 

ako sa bahay ni Alex at wala pa ito. 

Matapos buksan ang gate ay pinasok ko muna ang sasakyan. Bago pa ako bumaba ay may kotseng huminto sa tapat ng gate at mukhang si Alex na 

ito kasama ng boyfriend n'ya. Nakita ko na ito sa picture na ipinadala sa akin ni tatay sa cellphone noon, 'yun din ang araw kung kailan ipinaalam sa akin ni tatay na sinagot ni Alex ang lalaking nanliligaw sa kanya. Sa totoo lang nasaktan ako ng malaman ko ito kaya nabuo ang plano ko na magpanggap na driver n'ya. Aaminin ko na gusto kong ako na lang ang mahalin n'ya kagaya noong mga bata pa kami.

Matapos huminto ng sasakyan ay bumaba na silang dalawa at mukhang masaya s'ya habang kinakausap s'ya ng boyfriend n'ya.

Sa nakita ay panghihinayang at inggit ang naramdaman ko pero nadagdagan pa ng sakit ng makita kong hinalikan n'ya ito sa labi. Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang luha ko.

...

Kahit na masakit ang tagpong kani-kanina lang ay nakita ko. Pinilit ko itong kinalimutan para hindi makaapekto sa trabaho ko bilang driver ni Alex. Hinihintay ko na lang ito para sa pagpasok n'ya sa opisina at ilang sandali lang ay lumabas na rin ito.

Pagsakay nito sa sasakyan ay itinanong kaagad nito kung may mga gamot pa ba si tatay

 at ipaalam ko raw kung sakali para kaagad n'ya itong mabilhan.

...

Matapos maihatid si Alex sa opisina ay nakatanggap ako ng text galing kay Jane at sinabi nitong walang pasok ang anak ko mamayang hapon dahilan para hindi rin matuloy ang activity nila sa school mamayang hapon.

 Nag-paalam pa naman ako kanina kay Alex na aalis sandali mamayang hapon.

...

Mag-aalas-kwartro na ng hapon ng makita kong papalabas sa opisina si Alex kasama ang isang babae na kung hindi ako nagkakamali ay empleyado nito. Bababa na sana ako para salubungin sila ng makatanggap ako ng text sa kanya at ang sabi nito sa text n'ya ay sa labas ng mall n'ya na lang ako maghintay mamaya

.

 Akala siguro nito ay wala na ako dahil sa paalam ko kanina na aalis ako na nakalimutan ko rin sabihin sa kanya na hindi natuloy.

 Nakita ko na lang sila na pumara ng taxi at kaagad narin sumakay.

...

Saktong alas-sais na gabi ng lumabas sina Alex at ng babaeng empleyado nito

 sa mall. Wala pa ngang kalahating oras mula ng dumating ako rito galing sa resataurant ko na malapit sa mall kung saan sila pumunta. Doon muna ako nagpalipas ng oras

 kanina.

Bahagya pa akong nagulat pagsakay nila Alex dahil sa pagtili ng kasama nitong babae habang nakatayo ito sa tapat ng pinto ng sasakyan. Akala ko nga kakilala ko ito

 pero mabuti na lang at hindi dahil siguradong katapusan na ng pag-papanggap ko 'pag nagkataon.

 Ipinakilala kami ni Alex sa isat-isa at nalaman ko na Grace Ocampo pala ang pangalan n'ya at secretary ito ni Alex. Mukhang kalog at masayahin ito

. Sinaway naman sya ni Alex pero sinabi naman n'ya na binibiro lang naman ako nito at baka sakali daw na 

maakit ako sa charm n'ya at maging instant papa 

ako nito. Alam kong biro lang 'yon ni Grace sa akin at kung sakali mang totoo 'yon imposibleng maging kami sa dahilang isa lang ang mahal ko at 'yon ay si Alex. Napatingin pa ako rito ng itanong n'ya sa akin kung may pag-asa ba si Grace 

kung sakali.

 K

aagad ko namang sinagot na pasensya na lang ito dahil nakareserve na ang puso ko sa isang tao

 at 'yon ang taong tinitignan ko sa mga oras na iyon at bigla ko pang natanong si Alex ng "'di ba sir?" At pinahihiwatig ko na alam n'ya 

kung sino ang taong 'yon.

...

Pagdating sa restaurant ay bumaba na sila Alex at bilang driver nito nanatili lang ako sa sasakyan habang naghihintay kung kailan sila lalabas. Isa pa baka tuksuhin na naman ako ni Jason kapag nakita ako nito sa sarili kong restaurant. Isa s'ya sa mga tapat kong kaibigan at alam rin nito ang pagpapanggap ko bilang driver ni Alex. Siya rin ang manager sa branch na ito

. Naalala ko pa na dito

 mismo nangyari ang biglang paghalik ni Alex sa akin, mabuti na lang at magaling umarte si Jason at hindi ako nito natawag na boss noon.

Paglabas nila Alex sa resto

 ay kaagad na silang sumakay sa sasakyan, habang nagmamaneho ako ay tinitignan ko naman sila sa salamin na nasa harap ng sasakyan. Natutuwa ako na para lang silang mag-kaibigan ng kanyang secretary habang nagkwekwentuhan. Narinig ko pa silang nagtatawanan at parang musika sa tenga ko ang pagtawa ni Alex, siguro nga ganoon kapag mahal mo ang isang tao na kahit simpleng bagay sa kanya ay gusto mo.

Pagdating namin sa lugar kung saan nakatira si Grace ay 

nagpasalamat ulit ito kay Alex at bago pa bumaba ng sasakyan ay biniro pa ako na kapag daw nag-break kami ng dyowa ko ay available pa ito.

 Sinagot ko naman ito na malabong mangyari 'yon dahil sa 

kanya lang ako, tukoy ko sa kung sino man ang taong mahal ko sabay tanong pa ulit kay Alex ng "Hindi ba Sir?

" 

Pagkatapos magpaalam ni Grace ay dumiretso na kami pauwi sa bahay ni Alex. Pagdating sa bahay ay nasabi ko pa 

na palabiro at masayahin si Grace na sinang-ayunan naman ni Alex sabay komento pa nito na mukhang may gusto 

ito sa akin. Sinagot ko naman 

na sorry na lang siya

 dahil may iba na akong gusto.

Hindi ko inaasahan na itatanong sa akin ni Alex kung sino ang taong 'yon na gusto ko.  Sandali akong natahimik 

at gusto ko mang bawiin ay kusang lumabas sa bibig ko na siya ang taong gusto ko.

Kita ang pagkagulat sa kanya matapos marinig ang sagot ko, na s'ya ang taong gusto ko. Tinanong pa ako nito kung nagbibiro lang ba ako. Sa naging reaksyon nito ay parang nanghina ako, pero sinagot ko na lang na seryoso ako sa sinabi ko at hindi iyon biro.

 Kita ko kung paano ito maguluhan sa nalaman n'ya at nagtanong pa ito kung bakit at paano ako nagkagusto sa kanya. Gustong-gusto ko ng sabihin sa kanya na noon pa kita gusto pero natatakot ako sa maaring maging epekto nito sa kanyang amnesia. Sa nalaman niya pa lang na gusto ko s'ya ay labis na itong naguluhan paano pa kaya kapag nalaman nito ang lahat. Minabuti ko na lang na sabihin na hindi na mahalaga 'yon dahil may mahal na siyang iba at kalimutan na lang n'ya na may sinabi ako. Nagalit ito sa sinabi ko at tinanong nito na pagkatapos kong sabihin sa kanya na gusto ko s'ya ay kakalimutan na lang n'ya 'yon. Sinagot ko naman na oo, kalimutan n'ya na lang at iniwan ko na ito.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko matapos ang pag-uusap namin ni Alex. Pagkakita ko kay Yaya Linda ay nagpaalam na lang ako na uuwi muna at babalik na lang ako ng maaga kinabukasan. Pumayag naman ito kaya umalis na rin ako.

...

Pagdating ko sa bahay ko ay nadatnan kong nanonood sina Jane at Clark sala. Kaagad naman akong sinalubong ng anak ko ng makita ako nito at kita ko ang saya sa mukha nito dahil sa pagdating ko. Kahit papa'no ay nabawasan ang lungkot na nadarama sa mga oras na 'yon.

Pinatulog ko na ito sa kanyang kwarto ng alas-nuebe na ng gabi. Samantalang kami ni pinsan ay pinag-usapan namin ang dahilan sa bigla kong pag-uwi. Matalino talaga si pinsan at kaagad nitong alam na may problema ako, maging ang dahilan sa kung sino 'yon ay alam rin nito. Sinabi ko nga sa kanya ang lahat ng nangyari at kita ko sa kanya na maging s'ya man ay nalulungkot para sa'kin.

Ang naipayo na lang niya ay subukan ko na ipaglaban ang pagmamahal ko kay Alex pero ihanda ko rin ang sarili ko sa kung anong kalalabasan nito.

...

Nandito ako ngayon sa isang bar at kagaya noon t'wing may problema ako, dito ko naiisip na pumunta para kahit papaano ay makalimutan ko ito. Nakakatuwa ngang isipin na palaging isang tao lang ang 

sanhi nito.

 Pag-upo ko sa bar counter ay kaagad akong inalok ng bartender ng kanyang specialty na alak. Kaagad kong kinuha ang inabok nito sabay lagok dito. Ilan minuto pa lang mula ng umupo ako ng may lumapit sa akin na isang babae at sinubukan pang tuksuhin ako. Sa una ay hinayaan ko lang pero ng mag-umpisa ng lumikot ang kamay nito na papunta na sa aking pag-kalalaki ay bigla kong hinawakan ang kamay n'ya para pigilan kung anumang gusto nitong mangyari. Mukhang napahiya ito ng kaunti kaya iniwan din ako nito. Nakita ng waiter ang nangyari at  nagkumento pa ito na sayang daw ang chicks na 'yon pero ngisi lang isinagot ko rito matapos ay humingi pa ako na isa pang baso ng alak. Medyo tinamaan na rin ako sa ilang basong alak na nainum ko kaya minabuti ko ng lumabas sa bar na iyon. Bago pa ako makalabas ay nadaanan ko pa ang babaeng napahiya kanina, 'di ko inaasahan ng bigla akong itulak ng lalaking kasama n'ya na naging dahilan ng pagkatumba ko. Narinig ko pang sinabi nang lalaki na layuan ko raw ang girlfriend n'ya. Kaagad na man akong bumangon at sinabi ko sa kanya na, kasalanan ko ba na sa sobrang guwapo ko na pati ang malanding girlfriend n'ya ay may gusto sa akin.

 Sa narinig ay lalong nagalit ang loko at inambahan ako ng suntok na kaagad ko maman nailagan, kahit na medyo lasing na ako ay kaya po namang makipagsuntukan. Matapos ako naman ang nagpakawala ng suntok at sapul ang loko pero hindi ko inasahan na may resbak ang gago at pinagtulungan ako ng dalawa pang kasama nito. Kahit na tatlo na sila ay sinubukan ko pa ring lumaban pero hindi ko naiwasan ang isa at tinamaan ako sa pisngi. Mabuti na lang at dumating ang mga bouncer bago pa ako mapuruhan ng mga gago at pinalabas na rin sila sa bar pati na ako. Sinamahan pa ako ng isang bouncer sa labas at baka raw abangan pa ako sa labas ng mga nakasuntukan ko. Nang makarating na ako sa sasakyan ay nagpasalamat ako sa bouncer at umalis na rin ako.

...

Nandito na ako ngayon sa tapat ng bahay ni Alex. Hindi ko nga alam kung bakit dito ako dumiretso na dapat ay sa bahay ako uuwi. Bumaba ako ng sasakyan at pinindot ko ang doorbell baka sakaling may gising pa sa mga oras na ito. Inulit ko pa ng isang beses kung wala pa talagang lalabas ay sa saakyan na lang ako matutulog sa isip-isip ko. Bago pa ako bumalik sa sasakyan ay narinig kong may papalabas at mukhang may gising pa, hindi ko inaasahan na boses ni Alex ang maririnig ko na nagsalita at tinatanong kung sino ang taong na nasa labas. Sandali akong natahimik bago pa ako sumagot na ako 'to, sunod ay ang pagbukas n'ya sa pintuan ng gate. Kita ko pa ang gulat na reaksyon n'ya pagkakita sa akin at dala siguro ng alak kasama pa ang nangyari sa buong araw namalayan ko na lang na siniil ko ito ng halik.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 25

Part 25 Bestfriend

Alexander's POV'S

Hindi ko alam kung ilang segundo bago ako matauhan sa biglang paghalik sa akin ni Kiko. Nang humiwalay ako sa halikan na nangyari sa amin ay gustong-gusto ko itong sapakin at bulyawan kung bakit n'ya ito ginawa, pero kahit isang salita ay walang lumabas sa aking bibig ng madako ang tingin ko sa kanyang mga mata na nangungusap.

"Ha-Halika sa loob." Ang nasabi ko na lang matapos makita na naman ang pisngi nito na mukhang nasuntok dahil sa namamaga ito.

"Pu-Puwede bang akayin mo ako?" Nahihiyang tanong pa nito sa akin. Mukhang lasing rin ito dahil sa amoy alak ang hininga nito. Bakit hindi ko naman nalasahan kanina ng halikan n'ya ako? Ano ba 'tong pinag-iisip ko?

"Si-Sige." Kinuha ko ang isang braso nito at inilagay sa balikat ko. Habang akay ko ito ay dahan-dahan kaming naglakad papunta sa loob, sa ganoong posisyon ay ramdam ko ang init ng hininga nito na tumatama sa aking leeg at tenga na nagbigay ng hindi ko maipaliwanag na pakiramdam.

Nang makarating sa loob ay kaagad ko itong dinala sa sofa at dahan-dahan kong inihiga ang katawan n'ya. Pagkatapos ay kumuha ako ng yelo at inilagay ko sa ice pack para kahit papa'no ay malunasan ang pamamaga ng pisngi n'ya.

"Kiko heto ang ice pack at ilagay mo sa pisngi mo para mabawasan ang pamamaga." Ang sabi ko sabay abot sa kanya ng ice pack. Kinuha naman n'ya ito sa akin at kaagad na itinapat sa kanyang pisngi.

"Salamat Alex
.

" 
Mahinang usal nito.

"Wa-Walang anuman sige maiwan na kita."

"Tu-Tungkol pala sa pag-halik ko sa-"

"Kalimutan na lang natin." Putol ko sa nais nitong sabihin at iniwan ko na ito.

...

Kinabukasan paglabas ko pa lang sa kwarto ko ay amoy na amoy ko ang sarap ng pagkain na niluluto sa kusina kaya kaagad akong bumaba patungo doon. Buong akala ko ay si Yaya Linda ang nagluluto, pero isang lalaki na tanging apron lang ang suot na pang-itaas ang bumungad sa'kin at kitang-kita ko kung paano humapit sa magandang katawan n'ya ang apron na suot nito ng humarap ito sa akin. Parang nag-init ang katawan ko sa nakitang itsura nito.

"Good morning sir, doon na kayo sa mesa at malapit na rin maluto ito."

"Ha? Anong sabi mo?" Ulit ko sa sinabi ni Kiko, paano ko maririnig ang sinabi n'ya gayong hindi ko maiwasan na sa kanyang katawan ako mapatingin.

"Ang sabi ko sir pumunta na kayo sa mesa at malapit na rin itong maluto." Pag-ulit nito sabay turo pa sa kanyang niluluto.

"Ah si-sige." Ang nasabi ko nalang. Nakakahiya ka pati driver mo pinagnanasahan mo. Saway ko sa sarili ko.

...

Ilang minuto nga lang nakita ko ng papalapit ito sa mesa dala ang pagkain na niluto n'ya. Hindi naman ako makatingin sa kanya at baka ano na namang kahalayan ang makita ng mga mata ko.

"Pasensya na sir at nakialam na'ko sa kusina, nasabi kasi ni yaya na paborito mo ang adobo kaya naisipan kong ipagluto kayo, bawi na rin sa nangyari kagabi." Mahabang sabi ni Kiko at doon pa lang ako tumingin sa kanya na kagaya kanina ay ganoon pa rin ang ayos n'ya, hindi na rin masyadong halata ang maga sa kanyang pisngi.

"Wa-Wala 'yon, o sige sabayan mo na'kong kumain at hindi ako sana'y na walang kasabay." Mabuti na lang at nagawa kong sabihin ito sa kanya ng hindi halata na naiilang ako rito.

"Talaga sir?" Hindi pa makapaniwalang tanong nito.

"Oo dalian mo baka magbago pa ang isip ko." Biro ko naman.

Mabilis pa sa alas-kwatro itong umupo sa tapat ko at naglagay ng kanin sa plato. Napailing na lang ako sa naging asal nito na parang bata.

"Heto sir tikman mo muna ang luto ko kung pasado ba sa panlasa mo." Sabi ni Kiko at nilagyan ang plato ko ng adobong manok na niluto n'ya.

"Ang sarap." Nasabi ko na lang ng matapos kong tikman ang niluto nito. 

"Talaga sir?"

"Oo masarap nga, ang sarap ng luto mo."

"Mabuti naman sir at nagustuhan mo." Ang sabi ni Kiko at ng tumingin ako sa kanya ay nakangiti pa ito. Ngayon ko lang ito nakitang nakangiti na lalong nagpa-guwapo sa kanya. Ang swerte ng taong magugustuhan n'ya naisip ko na lang. Naalala ko pa ang sinabi n'ya na ako ang gusto nito kaya kaagad ko ring binura ang mga naisip ko.

Ipinagpatuloy ko na ang pagkain ko at hindi ko maiwasan na mailang ulit dahil sa wari ko'y ako lang ang kumakain habang s'ya ay nakatingin lang sa'kin.

Natapos akong kumain habang s'ya ay hindi man lang nagalaw ang pagkain n'ya.

"Salamat sa masarap na adobo at nabusog ako. Ikaw bakit 'di man lang nagalaw ang sa'yo?" Pasasalamat at puna ko sa pagkain nito.

"Busog na ako sir.. Sa pagtingin pa lang sa'yo." Sagot naman ng loko.

"Ewan ko sa'yo, dalian mo ng kumain at aalis na tayo paglabas ko." Ang nasabi ko na lang. Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko at parang kinilig ako sa naging sagot nito sa'kin.

...

Pagbaba ko ng kwarto ay nakita ko sina Anne at Yaya sa kusina. Oo nga pala bakit hindi ko man lang napansin na wala kanina si yaya.

"O pinsan mabuti naman at bumaba kana. Akala ko hindi na kita aabutan." Bungad ni Anne sa'kin.

"Bakit anong meron?" Naitanong ko na lang. Imbes na sagutin ako ay pinakita nito sa akin ang kanyang kamay at napansin ko kaagad ang sing-sing na nakasuot sa daliri n'ya.

"Wow! Anne, saan ninakaw ni Dave 'yan ang ganda ha." Asar ko naman sa kanya.

"Ewan ko sa'yo and FYI sa America pa pinagawa ni Dave ko 'to at kami lang ang meron ng ganitong design dahil pina-customised pa n'ya ito." Pagyayabang naman ni Anne.

"O sige na nga ikaw na ang may magandang wedding ring, bakit kasama mo pala si yaya?"

"Actually nagpasama ako sa kanya kay Tita Marisol 'yung kakilala ni Yaya na may-ari ng flower shop sa bayan."

"Yeah i know her, so ibig mong sabihin s'ya na ang nakuha mong flower arrangers para sa kasal mo." Kumpirma ko.

"Yes at take note naka 50% discount ako dahil kay Yaya." Masayang sabi ni Anne sabay apir pa kay yaya.

"Mabait talaga si Tita Marisol at sigurado akong magiging maganda ang mga bulaklak sa araw ng kasal mo." Ang sabi ko.

"Oo nga hija pero mas maganda ka dahil ikaw ang reyna sa araw na 'yon." Masayang sabi naman ni yaya.

"Naku yaya binola mo na naman si Anne baka maniwala 'yan. O sige alis na ako papasok pa ako sa opisina." Pang-aasar ko naman kay pinsan sabay paalam na sa kanila.

"I hate you." Narinig mo pang sigaw ni Anne paglabas ko ng bahay.

Gaya ng dati kaagad akong pinagbuksan ni Kiko ng sasakyan ng makita na ako nito. Nang makasakay na rin ito ay pinaandar na n'ya ang sasakyan papunta ng opisina.

...

"Kiko puwede ka nang umuwi at may lakad pa kami ni Kevin mamaya." Ang sabi ko kay Kiko ng makarating na kami sa opisina.

"Okay sir." Tugon naman nito. Pagkatapos ay bumaba na ito at pinagbuksan ako ng pinto ng sasakyan.

"Sir... 'Yung sinabi ko kahapon sana 'wag mong isipin na biro lang 'yon at binabawi ko na rin ang sinabi kong kalimutan mo na lang ang lahat ng 'yon." Dagdag pa nito atsaka umalis na habang iniwan akong naguhuluhan sa mga narinig ko.

...

Sa opisina ay wala naman akong masyadong ginawa dahil kakaunti lang ang appointments ko. Isa pa mga importanteng meeting lang ang pina-schedule ko ngayong araw gawa ng birthday ngayon ni Kevin at gusto kong makasama s'ya ng mahabang oras sa espesyal na araw na ito. Gayunpaman kung gaano ako kasaya para sa pagkikita namin ni Kevin mamaya ay hindi pa rin maalis sa isip ko ang tungkol sa mga sinabi ni Kiko.

...

Paglabas ko sa opisina ay naroon na si Kevin habang hinihintay ako. Nang makita na n'ya ako ay kaagad naman itong lumapit sa'kin.

"I miss you." Ang sabi nito at hinalikan ako sa labi bago ko pa masabi na namiss ko rin ito. Matapos n'on ay sumakay na kami sa sasakyan nito at umalis na rin.

...

Paghinto namin sa tapat ng mansyon nila ay puno na ng bisita sa loob at mukhang ang birthday celebrant na lang ang hinihintay para mag-umpisa na ang birthday party.

Kaagad kaming sinalubong ng Mama at Papa nito at ilang sandali pa ay tinawag na ng emcee ang pangalan ni Kevin na kaagad ring pumunta sa harap para magsalita.

"Good Evening everyone, especially to my Father and Mother, to all of my friend's and of course to my boyfriend Alex. Thanks to all of you for being here tonight as i celebrating my birthday and let us enjoy the party." Mahabang sabi ni Kevin.

Pagbaba nito sa stage ay isa-isang lumapit ang mga bisita sa party para batiin ito sa kanyang birthday. Habang ako ay nasa tabi lang at hinihintay ito.

"Hey you are Alex right?" Tanong ng lalaki na tumabi sa akin, kumuha pa ito ng dalawang champagne sa waiter at inabot ang isa sa akin na kaagad ko ring kinuha. Gwapo ito at sa pananamit naman ay mukhang mayaman rin ito.

"Thanks, yeah i'm Alex." Sagot ko naman.

"Oh i'm sorry, i'm Timothy pala and you can call me Tim for short." Pakilala naman ni Tim.

"Nice meeting you Tim." Ang sabi ko na lang.

"Don't worry hindi kita aagawin kay Kevin." Sabi nito.

"Excuse me?" Tanong ko kung anong ibig sabihin nito.

"Hey i'm just joking, para kasing ayaw mo akong kausap eh. Oh heto na pala ang Prince charming mo." Ang sabi ni Tim. Pagtingin ko nga ay papalapit na si Kevin sa amin.

"Have you guys knew each other already?" Tanong ni Kevin sa amin ng makalapit na ito.

"Oo pinsan and it seems that Alex don't like me." Pagsusumbong naman ni Tim kay Kevin. Kaya naman pala kahawig ito ni Kevin.

"Hindi naman sa gan'on Tim, baka kasi makita tayo ng boyfriend ko ano pang isipin at seloso pa naman 'yon." Sakay ko sa biro ni Tim, sigurado ngang magpinsan sila dahil katulad ni Kevin may pagka-isip bata rin ito.

"Oh how sweet." Parang tangang reaksyon ni Tim, pagtingin ko naman kay Kevin ang lapad nang ngiti ng loko.

"Kaya naman mahal kita babe at kung kay Tim lang naman 'di hamak na mas gwapo ako." Pagyayabang naman ni Kevin at inakbayan pa ako nito.

"O sige pinsan pagbibigyan na kita besides birthday mo naman and Alex nice meeting you again." Ang sabi na kang ni Tim at iniwan na kami ni Kevin.

"Mukhang close kayong dalawa ni Tim at pareho rin kayong palabiro."

"Yeah babe, only child ako at s'ya naman dalawa lang sila ng sister n'ya which is ten years younger than him. Siya na ang naging bestfriend ko at parang kuya ko na rin kahit isang taon lang naman ang agwat ng edad namin." Mahabang sabi ni Kevin.

"Parang kami lang rin ni Anne babe, siya na rin ang naging kapatid ko at bestfriend na rin." Ang sabi ko naman.

Nang bigla na lang may naalala ako matapos ko itong sabihin.

"Ako at ikaw magbestfriend na tayo simula ngayon ah." 
Kasunod nito ay ang pagsakit ng ulo ko.

"Aahhh!"

"Babe! What's wrong?!" 

"Ahhhh! Ahhhh! Ang sakit ng ulo ko."

# Ang Amo ( The Boss ) Part 26

Part 26 Picture

Alexander's POV

Pagmulat ko ng mga mata ko'y kaagad na bumungad sa'kin ang natutulog na mukha ni Kevin. Iginala ko ang paningin ko at napagtanto na nasa ospital ako. Ilan sandali lang ay nagising na si Kevin at pagkakita sa akin ay mabilis itong yumakap.

"Thanks god you're awake!" Ang sabi pa nito at naramdaman kong nabasa ang leeg ko nang luha na galing sa kanyang mga mata.

"Are you okay? Masakit pa ba ang ulo mo?" Sunud-sunod pang tanong nito.

"Hindi na masyado babe, how long i've been sleep?"

Sandali itong tumingin sa kanyang relo.

"It's been 5 hours, why you didn't tell me?" Tanong pa ulit nito matapos sagutin kung ilang oras mula nang mawalan ako ng malay. Alam na rin siguro nito ang pagkakaroon ko ng amnesia base sa kanyang reaksyon.

"Akala ko kasi hindi na importante kung alam mo o hindi na may amnesia ako, isa pa matagal na rin 'yon at maayos na naman na ako." Mahinang sabi ko rito.

"Of course it's important, hindi mo lang alam kung gaano ako kinabahan kanina when you passed out." Medyo malakas na sabi ni Kevin at nag-crack pa ang boses nito sa huli at pagtingin ko sa kanya ay naluluha na naman ito.

"I'm sorry babe." Maikling sabi ko at pinunasan ko ang luha sa mga nito gamit ang kamay ko.

...

Matapos ang dramahan namin ay sandali itong lumabas para puntahan si Dr. Robles at ipaalam na gising na ako. Ilang sandali lang ay bumukas na naman ang pinto at kaagad na lumapit sa akin si pinsan kasama rin si yaya.

"Kamusta ka na hijo kaagad kaming pumunta rito matapos malaman kay Kevin kung anong nangyari sa'yo." Alalang-alala na tanong ni yaya samantalang si Anne naman ay tahimik lang sa gilid.

"Okay na'ko ya, tinawag na rin ni Kevin si Doc." Sagot ko naman.

"O Anne ba't ang tahimik mo yata?" Tanong ko naman kay Anne.

"Ha? Si-Siguradong okay ka na?"

"Oo okay na ako hintayin na lang natin si Doc para malaman kung puwede na akong lumabas." Sagot ko naman.

"Ikaw okay ka lang?" Tanong ko kay Anne.

"A-Ako o-okay lang ako, sige lalabas muna ako at pupuntahan ko rin si Doc." Sagot nito.

"Anong problema n'on ya?" Tanong ko kay yaya paglabas ni Anne.

"Anong ibig mong sabihin hijo." Sabi naman ni yaya.

"Ewan parang naninibago lang ako kay Anne."

"Huwag ka nang mag-isip ng kung anu-ano baka nami-miss lang niya si Dave."

"Siguro nga po."

Pagpasok ni Doc sa kwarto ko ay kasama na rin n'ya sina Kevin at Anne.

"Mr. Gomez hindi na ba masakit ang ulo mo?" Tanong ni Dr. Robles sa akin.

"Hindi na doc, maari na ba akong lumabas?"

"May ilang test lang na gagawin pa at kung okay naman ang resulta ay puwede ka ng lumabas." Sabi ni Doc at nagpaalam na itong lumabas.

...

Anne's POV

"Kamusta na si Alex okay na ba siya?" Tanong nito sa akin paglabas ko sa kwarto ni pinsan.

"Sa ngayon oo, pero hindi ko alam sa mga susunod pang mga araw. Alam kong mahal mo s'ya pero kailangan pa ba n'yang malaman ang lahat ng tungkol sa inyo?" Tanong ko naman sa kanya.

"....." Hindi ito umimik.

"Bakit kasi ngayon lang bakit hindi pa noon? Bakit kung kailan maayos na ang lahat sa kanya?."

"........" Wala na naman itong tugon.

"Ano ba! Magsalita ka naman Kiko!" Pasigaw na tanong ko sa kanya ng hindi pa rin ito sumagot.

"Ewan kasi gago ako, kasi akala ko kaya kong wala s'ya sa buhay ko. Maniwala ka Anne pinilit kong pigilan ang pagmamahal ko sa kanya pero sa huli wala rin akong nagawa. Paano ko ba makakayang burahin sa puso ko ang taong mula pa noon ay mahal ko na." Mahabang sabi nito habang naluluha at kita ko ang sakit na nararamdaman n'ya.

"So ano ng plano mo? Sasabihin mo parin ba sa kanya?" Tanong ko pagkatapos.

"Hindi ko rin alam, tama ka wala naman akong karapatan para ipaalam pa sa kanya pero sana hayaan mo na lang akong maging driver pa rin n'ya."

"Kung 'yan ang gusto mo, isa pa magtataka rin iyon kapag umalis ka na lang bigla." Sagot ko rito.

"Salamat."

...

Alexander's POV

"Maari ka ng lumabas Mr. Gomez at okay naman ang mga results sa tests mo. Bumalik ka na lang next month para sa follow-up check-up." Sabi ni Dok.

"Salamat naman sa diyos." Sabi ni yaya matapos marinig ang sinabi ni doc.

"Salamat Dr. Robles." Sabi ko naman.

"O sige maiwan ko na kayo."

At dahil sa 3 am pa lang ay nagpahinga na muna ako. Habang nagpapahinga ay hindi umalis sa tabi ko si Kevin, si yaya naman ay pinauwi ko na rin kasama si Anne.

...

7 am na ng magising ako at nakangiting mukha ni Kevin ang bumungad sa akin.

"Good morning babe, breakfast in bed coming up." Pagkasabi nito ay tumayo ito at kinuha ang pagkain na nasa mesa.

"Good morning din babe. Salamat at nadyan ka sa tabi ko."

"Anything for you babe, heto kumain kana."

Matapos kong kumain ay nagpaalam itong lumabas para asikasuhin ang ospital bill at ng makalabas na rin ako ng ospital.

...

Marco's

 POV

Earlier Yesterday

Paggising ko ay kaagad kong naalala ang ginawa kong paghalik kay Alex pagdating ko kaninang madaling araw. Akala ko nga panaginip lang ang lahat pero ng makita ko ang icepack sa mesa na ibinigay n'ya sa akin para malunasan ang pamamaga ng pisngi ko ay napangiti ako, totoo nga palang nangyari iyon.

Kaagad na akong bumangon at pumunta ng banyo para maghilamos. Sunod ay nilinis ko na ang sasakyan ni Alex. Ilang saglit lang ay

 may narinig akong bumusina at ng tignan ko kung sino 'yon ay kaagad kong pinagbuksan ng malaman si Anne pala iyon.

Pagkatapos maglinis ng sasakyan ay pumasok na ako para maligo dahil maya-maya lang ay pupunta pa kami ni yaya Linda sa palengke.

Matapos maligo ay kaagad na akong lumabas para hintayin si yaya para sa pagpunta namin sa palengke. Pero hindi na ito natuloy dahil silang dalawa na lang daw ni Anne ang mamalengke sa halip ay pinakiusapan ako nitong magluto ng almusal namin at kaagad naman akong pumayag. Nabanggit kasi ni tatay sa kanya na dati rin akong cook sa isang ko pang pinag-tatrabahuhan

. Tinanong ko pa si yaya kung ano bang lutong ulam ang magandang iluto ko sa almusal namin, na kaagad naman nitong sinagot na adobo dahil sa paborito daw 'yon ni Alex, lihim pa akong nangiti dahil hanggang ngayon pala ay adobo pa rin ang paborito n'ya.

...

Sinumulan ko na ngang magluto ng adobong manok para sa mahal ko. Mukhang kakampi ko yata ang tadhana ngayong araw. Una nahalikan ko ito kanina at ngayon naman ay ipagluluto ko pa ito na matagal ko ng gustong gawin.

Matapos ng maluto ang adobo ng marinig ko ang yabag na nanggagaling hagdan at alam kong si Alex na iyon.

At hindi nga ako nagkamali na si Alex nga ito. Matapos batiin ito ng good morning ay sinabi kong pumunta na ito sa mesa at malapit nang maluto ang niluluto ko. Hindi n'ya yata ako narinig kaya inulit ko pa ang sinabi ko

 sabay turo pa sa niluluto ko.

Nang mailagay sa mesa ang niluto ko ay humingi rin ako rito ng pasensya 

dahil nakialam ako sa kusina, 

sinabi ko rin na nabanggit ni yaya ang paborito nitong adobo kaya iyon ang niluto ko sabay sabi ko pa na bawi ko ito sa 

nangyari kagabi.

Sinagot naman ako nito na wala na 'yon at sabayan ko ito sa pagkain. 

Tiniyak ko pa kung totoong sasabay ako ng pagkain sa kanya at sinagot naman ako nito na 

oo na dalian ko baka magbago pa ito ng isip.

Excited naman akong umupo at 

nilagyan ng adobong niluto ko ang plato n'ya at kaagad ko itong 

pinatikim sa kanya para malaman ko kung pasado ba sa kanya ang luto ko.

 Matapos n'yang tikman ay rinig kong sinabi nito na masarap ang luto ko. Pero tinanong ko ulit ito at sinagot naman ako nito na masarap daw talaga ang luto ko.

Mabuti naman sir at nagustuhan mo ang nasabi ko na lang at masaya akong nagustuhan n'ya ito kaya hindi ko maiwasan na mapangiti.

Abala ito sa pagkain habang ako'y pinagmamasdan lang ito

 sa habang kumakain. Nang matapos ito'y napuna n'ya na hindi man lang nabawas ang pagkain ko

. Ang sabi ko naman ay busog na ako

 sa pagtingin pa lang sa kanya na sinagot naman nito nang ewan ko sa'yo at dalian ko raw at aalis na rin kami.

...

Paglabas ni Alex ay pinagbuksan ko na itong sasakyan at tumungo na kami sa opisina nito.

Pagdating sa opisina nito ay sinabi ako nitong umuwi na ako at may lakad pa sila ng boyfriend n'ya.

Bago pa ako umalis ay sinabi ko sa kanya 

na hindi isang biro ang lahat ng sinabi ko kahapon sa kanya at binabawi ko na

 nang sabihin kong kalimutan na lang n'ya ang mga 'yon.

...

Nang makabalik sa bahay ni Alex ay tinawag ako ni Anne ng makita ako nitong pumasok sa loob.

Itatanong ko pa lang sana kung bakit ako nito tinawag ng makita kong hawak nito ang wallet ko. "

"Anak ng! Nahulog siguro ito kanina ng matulog ako sa sofa. Bakit kasi hindi ko ito napansin kanina?" Sisi ko sa sarili ko.

"Anong ibig sabihin nito Kiko!?" Kaagad na tanong nito sabay labas ng isang litrato.

"Nalintikan na!" Sabi ko pa sa sarili ko.

"Kiko sumagot ka! Bakit may picture ka na kasama ni Alex sa wallet mo?"

Sa huli ay sinabi ko ang lahat kay Anne. Ang lahat-lahat ng tungkol sa amin noon ni Alex.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 27

Part 27 Clark

Alexander's POV

Ilang araw na ang lumipas mula nang sumakit ang ulo ko dahilan para maospital ako at malaman ni Kevin ang tungkol sa pagkakaroon ko ng amnesia. Mula no'n ay palagi na itong tumatawag para malaman kung okay lang ako, kung may oras naman siya ay dumadaan pa ito para magkasama kami na laging napupunta sa pagkain namin sa labas o kaya naman ay mamasyal sa kung saan kami mapunta.

At ngayon nga ang araw na babalik ako sa ospital para sa follow up check up ko.

Matapos ipa-cancel ang mga appointments ko ngayong araw kay Grace ay lumabas na ako ng office.

...

Kaagad na akong pinagbuksan ni Kiko ng sasakyan pagkakita sa akin. Sinabihan ko rin na sa ospital ang tungo namin at kaagad na rin nitong pinaandar ang sasakyan.

...

Sa Ospital

"Well Alex okay naman lahat ng mga results sa mga tests mo at masasabi kong wala namang problema sa kalusugan mo." Mahabang sabi ni Dr. Robles.

"Salamat naman doc."

"By the way, nang sumakit ang ulo may nangyari ba o naalala ka na naman bago ito?" Tanong pa ni Doc.

"Ah oo Doc." Sagot ko naman.

"And i'm guessing the same person na naalala mo last time kaya sumakit ang ulo mo right?." Dagdag pa ni Doc na nabasa yata ang gusto kong sabihin, na kagaya nga ng unang pagsakit ng ulo ko ay naalala ko ulit ang isang pangyayari kasama ang parehong bata na hinahabol ko noon.

"Oo doc."

"Bibigyan na lang ulit kita ng painkiller para in case na sumakit ang ulo mo ay inumin mo." Sabi ni Doc.

"At sasabihin ko ulit 'wag mong pilitin na maalala ang lahat, marami na rin na kagaya ng kalagayan mo na bigla mo na lang ma-aalala ang lahat and who knows it will happen as soon as possible." Mahabang dagdag pa ni Doc.

...

Mabilis na lumipas ang mga araw at patuloy lang ang magandang pagtakbo ng kumpanya. Sa amin naman ni Kevin ay ipinaalam ko na sa kanya ang dahilan kung bakit ako nagkaroon ng amnesia at matapos n'on ay parang lumuwag ang pakiramdam ko dahil nailabas ko sa kanya ang lahat ng hinanakit at sama ng loob ko sa nangyari sa akin noon.

Si pinsan naman ay excited na sa pag-uwi ni Dave para sa kasal nila. Tumawag rin ito sa kanya at ipinaalam na sabay na silang uuwi ni Tito Roman na Tatay ni Anne.

Si Mang Jimmy naman ay nakakalakad na ulit at baka sa susunod na linggo ay maipagmamaneho na ako nito.

Si Kiko naman ay nagpaalam na, na kapag puwede na ngang magmaneho si Mang Jimmy na Tatay nito ay maghahanap na rin ito ng kanyang trabaho. Dahil sa masipag naman ito ay inalok ko ito nang trabaho na maging hardinero pero tinanggihan lang n'ya ito at sabay sabing. 

"

Baka

 

kapag

 

nagtrabaho

 pa 

ako

 

sa

 iyo 

ay

 

baka

 

lalo

 ko lang sasaktan ang 

sarili

 ko, 

mabuti

 na rin na 

umalis

 na lang 

ako

 pero 

salamat

 pa rin at 

inalok

 mo 

ako

 ng 

trabaho

."

Matapos nga ang pangyayaring 'yon ay parang nagbago na ito ng pakikitungo sa akin, Ewan ko rin sa sarili ko at parang hinahanap ko ang dating ginagawa nito na pagbati sa akin ng good morning.

...

Kinabukasan

Maaga akong gumising ngayong araw para makapag-jogging ulit. Matapos magbihis ay bumaba na rin ako.

Paglabas ko sa bahay ay bahagya pa akong natigilan ng  madatnan ko si Mang Jimmy na nililinis na ang sasakyan.

"Good morning sir ang aga yata ng gising natin." Bati ni Mang Jimmy pagkakita sa akin.

"Ah oo nga po Mang Jim, naisipan ko kasing mag-jogging." Ang sabi ko naman.

"Umalis na po ba si Kiko?" Dagdag na Tanong ko, kahit alam ko na rin ang sagot.

"Oo hijo, hindi na ito nakapag-paalam dahil maaga itong umalis kaninang madaling araw." Sagot ni Mang Jimmy.

"Ah gano'n po ba." Ang nasabi ko na lang at iniwan ko na ito.

...

Pawisan ako ng bumalik ako sa bahay matapos mag-jogging. Pagpasok sa loob ay kaagad kong naamoy ang nilulutong ulam at ng matanto na adobo ito ay mabilis kong tinungo ang kusina.

Hindi ko maintindihan kung bakit nadismaya ako nang si yaya ang madatnan ko na nagluluto.

"Pumunta kana sa mesa hijo at malapit na itong maluto." Ang sabi ni Yaya.

Natigilan ako matapos marinig ang sinabi ni Yaya.

"Ayos ka lang ba hijo?" Tanong ni Yaya na nakapagbalik sa akin sa reyalidad.

"Ah oo ya, sige maliligo lang po ako."

...

Matapos maligo ay bumaba ako para kumain.

Kaagad kong tinikman ang adobong manok na luto ni Yaya at kagaya kanina nadismaya ako ng matikman ito.

"Ano hijo masarap hindi ba?" Sabi ni Yaya matapos kong tikman ang luto nito. Tango lang ang naging tugon ko. Bakit kahit na alam kong masarap magluto si yaya ay hindi ko nagustuhan ang adobo na niluto n'ya? Sa huli ay pinilit kong inubos ang pagkain ko.

Matapos kumain ay lumabas na ako para sa pagpasok ko ng opisina.

...

Sa labas ay nandoon na si Mang Jim at hinihintay na ako. Pagkakita sa akin ay bumaba na ito ng sasakyan at bago pa n'ya ako pagbuksan ng pinto ng sasakyan ay mabilis ko na itong binuksan.

Tahimik lang ang biyahe patungo sa aking opisina. Ano bang nangyayari sa'yo? Tanong ko sa sarili ko.

...

Pagdating sa opisina.

"Mang Jim puwede na po kayong umuwi at may pupuntahan pa po kami ni Kevin mamaya." Ang sabi ko kay Mang Jim at kaagad ko rin binuksan ang sasakyan, sunod ay lumabas na ako.

...

Matapos ang isang meeting ay pina-cancel ko na ang ilan pang appointments ko Kay Grace ngayong araw.

Paglabas ko ng opisina ay pumara ako ng taxi at naisipan kong pumunta ng mall para maalis ang kung anumang gumugulo sa isipan ko.

...

Sa Mall

Palakad-lakad ako sa loob ng mall at hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang namalayan ko na lang na dinala ako ng mga paa ko sa toy section ng mall.

Isa-isa kong tinitignan ang ibat-ibang laruan may mga robots, mga toy cars at mga action figure na mga superhero. Nadako ang tingin ko sa mga action figure ng Marvel Comics, oo nga pala at palabas ang Captain America Civil War, pihadong mabenta ito ngayon. Nang saktong kukunin ko ang isang action figure ni Captain America na latest release dahil may kasama pang civil war sa label nito ay bahagya pa akong nagulat nang may marinig akong nagsalita.

"Ayaw ko 'yang Captain America mas gusto ko si Superman kasi malakas at marunong pa s'yang lumipad." Ang sabi nito. Napangiti ako sa sinabi nito dahil tama nga naman s'ya na hindi nga marunong lumipad si Captain America 'di gaya ni Superman.

Lalo pa akong napangiti ng tignan ko kung sino itong nagsalita.

"Natatandahan mo pa ba ako Clark?" Tanong ko sa bata. Nanlaki pa ang mata nito sabay sigaw sa pangalan ko, na s'yang nagbigay sa akin noon sa isang mall sa Batangas

"Tito Superman!"

"Oo, ako nga akala ko hindi mo na ako natatandaan. Te-teka sino pala ang kasama mo?" Sabay tanong ko rito.

"Si papa po, nandoon po s'ya." Sabay turo sa labas.

"Ah ganoon ba, o sige dahil sa natatandaan mo pa ako, pumili ka ng mga toys na gusto mo at ibibili kita." Sabi ko sa bata.

"Talaga po!" Masayang sabi nito.

Abala si Clark sa pagpili ng mga laruan habang ako naman ay pinagmamasdan ko lang ito. Napaka bibong bata ang swerte ng mga magulang niya at may anak silang cute bukod sa matalino pa.

"Tito Superman okay na po ito." Ang sabi ni Clark  sabay pakita sa akin ng dalawang action figure na Superman.

"Oh bakit dalawa lang pili ka pa ng iba."

"Okay na po ito, ang sabi kasi ni Papa hindi daw mahalaga ang marami mas mabuti daw po na kahit konti lang basta gusto mo ang mga ito." Mahabang sabi ng bata at literal na napanganga ako dahil sa sinabi nito. Nakapaka talino nga nitong bata at sa mura n'yang edad ay alam na nito ang mga ganoong bagay.

"O sige kung 'yan ang gusto mo, akin na babayaran na natin."

Matapos bayaran ang mga laruan ay lumabas na kami sa toy section.

"Nasaan na ang papa mo?" Tanong ko kay Clark paglabas namin.

"Ah eh Tito Superman hindi ko po alam." Ang sabi nito.

"Hi-hindi ba ang sabi mo kanina ay nandito lang sa labas." Naguguluhan kong tanong sa bata.

"Hu hu hu ka-kasi may ka-kausap po si papa ka-kanina ng pu-pumunta po ako rito hu hu hu." Iyak na sabi ng bata.

"Okay tahan na Clark, tara at sasamahan kitang hanapin ang papa mo." 

"Ba-baka pa-pagalitan po ako ni pa-papa hu hu hu."

"Tahan na akong bahala at kakausapin ko s'ya para hindi ka n'ya pagalitan okay. Halika ka at bubuhatin kita."

Habang buhat ko si Clark ay dahan-dahan na itong huminto sa pag-iyak, naisipan ko na lang na pumunta ng paging station para mas madali namin mahanap ang papa n'ya.

...

"Miss nawawala kasi itong bata, paki-page naman ang papa n'ya para kaagad n'yang mahanap ito." Ang sabi ko sa babaeng nagbabantay sa paging station.

"Okay Sir anong pangalan ng bata at ng papa n'ya?"

"Clark anong pangalan ng papa mo?" Tanong ko sa bata.

"Ma-marco po. Marco Lopez." Kapangalan pa pala ng papa n'ya ang taong dahilan kung bakit naguguluhan ako ngayon.

"Marco Lopez miss at Clark naman ang pangalan ng bata." Ang sabi ko sa babae.

"Okay Sir." At sinumulan na nitong i-page ang papa ni Clark.

Paging

 

Mr

. 

Marco

 

Lopez

 

your

 

son

 

is

 

here

 

in

 

the

 

second

 

floor

 

of

 

paging

 

room

.

Paging Mr. Marco Lopez your son is here in the second floor of paging room

.

Paging Mr. Marco Lopez your son is here in the second floor of paging room

.

Ilang minuto lang at may parating na na lalake at habang palapit na ito ay parang lalabas ang puso ko sa kaba ng makilala ko ito.

Kaagad na tumakbo si Clark papunta kay Kiko na ang Marco pala na papa n'ya at ang Marco na naging driver ko ay iisa.

"Alex!" Gulat na sabi ni Kiko ng makalapit silang dalawa ni Clark sa akin.

# Ang Amo ( The Boss ) Part 28

Part 28 Memories

Alexander's POV

"Papa s'ya po si Tito Superman, Tito Superman s'ya naman po ang Papa ko." Pakilala ni Clark sa amin dalawa ni Marco.

"Ah nice to meet you Sir." Parang nahihiyang pakilala ni Kiko sa akin sabay lahad nito ng kamay n'ya. Ako man hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko sa oras na 'yon.

"Ah eh nice to meet you too." Naging sagot ko na lang.

"Ah sige mauuna na ako at may pupuntahan pa pala ako." Paalam ko sa mag-ama.

"Tito Superman samahan n'yo po muna kami ni Papa na kumain please." Ang sabi ni Clark.

"Ah ka-kasi Clark may importante pa kasi akong pupuntahan."

"Sige na po, para naman po makapag-thank you po ako kasi binili n'yo po ako ng toys tapos hinanap n'yo pa po si papa." Sabi pa ulit ni Clark.

Sandali pa akong tumingin sa bata na hinihintay ang magiging sagot ko. Pagtingin ko sa papa n'ya ay nakatingin din ito sa amin.

"Si-sige pero sandali lang ha."

"Yehey! Tara na po.

...

Sa isang fast food chain kami papunta sunod sa gusto ng bata, hawak nito ang mga kamay namin ng papa n'ya, sa kanan ako sa kaliwa naman si Kiko habang naglalakad. Kaya naman hindi maiwasan na pagtinginan kami ng mga tao na nakasalubong namin. Alam ko sa mga oras na'yon na pulang pula na ako, isama pa ang hindi mapigilang komento ng ilan sa nakatingin sa amin.

"Ang guwapo ng magdyowa at ang cute ng anak nila." Sabi ng isang beki sa gilid ko.

"Oo nga teh ang swerte nila no." Sagot naman ng kasama rin nitong beki. At Ilang pang bulung-bulungan ang maririnig mo sa kanila.

...

Sa fast food chain.

"Papa kayo na lang ni Tito Superman ang umorder ako na lang po ang hahanap ng puwesto natin." Ang sabi ni Clark sa papa n'ya.

"Ah sasamahan ka na lang ni Tito Superman ako na lang ang oorder at baka mawala ka na naman." Sagot naman ni Kiko.

"Ah Alex pasensya na at nadamay ka pa sa kakulitan ng anak ko." Mahinang sabi ni Kiko sa akin.

"A-ayos lang sige sasamahan ko na si Clark." Sagot ko naman at iniwan ko na ito.

Habang nakapila si Kiko para umorder ng mga pagkain namin, kaming dalawa naman ni Clark ay nakaupo na.

"Ah Tito Superman may problema po ba kayo?" Tanong ni Clark na nagpabalik sa akin. Mula kasi ng pag-upo namin ay marami na akong tanong sa sarili ko kung bakit at ano ang nararamdaman ko ngayon. Nakadagdag pa ang malaman na ang taong gumugulo sa isip ko nitong mga nakaraang araw ay may anak na pala.

"Ah okay lang si Tito, nga pala Clark sino ang kasama mo 'pag wala ang Papa mo?" Tanong ko sa bata, gusto ko ring malaman ang mga bagay na tungkol sa papa nito.

"Si Tita po." Kaagad naman na sagot ng bata.

"Ang Tita mo lang? Ang Mama mo hindi mo ba kasama?" Tanong ko pa.

"Si Mama po? Ahh kasama rin po, ang sabi nga po ni Papa ay lagi akong sinasamahan ni Mama." Sagot ng bata.

Sa nalaman kong 'yon ay naging malinaw na sa akin ang lahat. Alam ko na, na lahat ng mga sinabi ni Kiko sa akin noon na may gusto ito sa akin ay hindi totoo. Sino namang lalake ang sasabihang mahal nito ang kapwa n'ya lalake gayong may asawa at anak ito? Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit parang nagalit ako sa aking nalaman. Kung tutuusin dapat ay bale wala lang ito gayong hindi naman kami at isa pa alam kong may taong tunay na nagmamahal sa akin. Siguro ay dahil sa nagsinungaling ito sa akin at kung sakali mang kumagat ako sa sinabi n'yang may gusto ito sa akin ay alam kong masasaktan lang ako, tama 'yon nga lang ang dahilan.

Pagdating ni Kiko sa puwesto namin ay dala-dala na nito ang mga pagkain na inorder nito.

"Hindi ko pala natanong kung anong gusto mo kaya dinamihan ko na lang ang inorder ko." Ang sabi ni Kiko na alam kong ako ang tinutukoy nito.

"Ahh okay na ito." Sagot ko na lang. Hindi na rin ito nagsalita at alam kong maging s'ya ay naiilang rin sa mga oras na 'yon.

"Papa pagkatapos natin kumain pwede bang isama natin sa bahay si Tito Superman?" Biglang sabi ni Clark.

"Ano!?" Halos sabay naman naming sagot ni Kiko sa bata.

"Ah hi-hindi ba ang sabi ni Tito Alex ay may pupuntahan pa s'ya." Sabi ni Kiko.

"Oo nga Clark may lakad pa ako." Sabi ko naman.

"Sayang naman po, papakita ko po sana sa into 'yung iba ko pang toys sa bahay." Malungkot na sabi ng bata.

"Pasensya na ha, may importante pa kasing pupuntahan si Tito." Ang sabi ko na lang. Malungkot man si Clark sa pagtanggi ko sa pagpunta sa kanila ay nagpaalam na ako sa mag-ama na mauuna na ako.

...

Sumakay na lang ako ng taxi pauwi sa bahay, hindi ko na rin inabala pa si Mang Jim para sunduin ako dahil sa paalam ko na may lakad kami ni Kevin kanina kahit na wala naman.

Buong biyahe ay walang ibang laman ang isip kung hindi ang mga nangyari sa maghapon. Itanggi ko man pero alam ko kung ano itong nararamdaman ko ngayon para kay Kiko.

"Se-sir! Ba-bangga tayo!" Gulat at takot na narinig kong sabi ng driver na nakapag-balik sa akin at matapos n'on ay naramdaman ko na lang ang pagtama ng ulo ko sa sasakyan at bago pa ako mawalan ng malay ay isa-isa kong naalala ang lahat ng mga nangyari sa akin noon.

"Ki-kiko."

# Ang Amo ( The Boss ) Part 29

Part 29 Secrets of the past

Anne's POV

Masaya kaming nanonood ng teleserye ni yaya ng marinig namin ang pagtunog ng telepono.

Ringgg!!!

"Hello Alex?" Pauna kong sabi ng makita sa caller I.D. ng telepono ang pangalan ni Alex.

"Ah ma'am hindi po 'to si Alex. 'Wag po sana kayong mabibigla, naaksidente po si Alex at kasulukuyan na nasa ospital ito ngayon." Mahabang sabi ng nasa kabilang linya.

Sa mga narinig ay kumabog ang puso ko at kasabay n'on ang pagtulo ng mga luha ko. Matapos malaman kung saang ospital naroon si Alex ay sinabi ko kaagad kay Yaya ang nangyari at kagaya ko ay umiyak rin ito ng malaman na naaksidente si pinsan.

Kaagad rin namin pinuntahan sa kwarto si Mang Jim at ipinaaalam ang nangyari. Mabilis nitong inihanda ang sasakyan at dumiretso na kami sa ospital kung saan naroon ngayon si pinsan.

...

Sa ospital

Nandito kami ngayon sa labas ng ICU kung saan naroon si pinsan. Grabe raw ito ng isinugod sa ospital kasama ang driver ng taxi na sinasakyan nito. Sa kasamaang palad ay nasawi ang driver dahil sa tindi ng pagtama nito sa puno ng tumama ang minamaneho nitong sasakyan.

Hinihintay rin namin ang paglabas ni Doc. para malaman kung ano na ang lagay ni Alex.

"Kayo po ba ang kamag-anak ng pasyente?" Bungad ni Doc ng lumabas ito.

"Opo doc kamusta na po si pinsan?" Tanong ko kay doc habang pinipigilan ko ang pag-iyak ng makita ko ang nakaratay na si pinsan.

"Under observation pa ang pasyente at kung sakaling hindi nagkamalay ito within 24 hours, maari itong mauwi sa coma." Mahabang sabi ni Doc. At sa narinig ay tuluyan ng dumaloy ang pinipigilan kong luha. Kaagad namang yumakap sa akin si yaya habang wala rin itong tigil sa pag-iyak.

"Diyos ko bakit ito nangyayari kay pinsan?! Napakabuti n'yang tao pero bakit laging na lang may nangyayari hindi maganda sa kanya." Hagulgol na tanong ko sa Diyos habang yakap ako ni yaya.

"Hija tahan na alam kong masakit, ako man ay nasasaktan dahil sa nangyari kay Alex pero alam kong may dahilan ang Diyos sa lahat." Naiiyak namang sabi ni yaya.

"Mabuti pa samahan mo ako sa chapel para ipagdasal natin si Alex." Dagdag pa ni yaya.

...

Marco's POV

Matapos ang 'di inaasahang pagkikita namin ni Alex sa mall kanina ay umuwi na rin kami ni Clark ilang minuto matapos mag-paalam ni Alex.

...

Pagdating sa bahay ay dumiretso kaagad ang anak ko sa kanyang kwarto habang ako naman ay ibinagsak ang aking katawan sa sofa dala ng pagod sa nangyari kanina.

...

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako at nagising lang sa pagdating ni pinsan.

Aakyat na sana ako sa kwarto ko ng mag-ring ang cellphone ko at pagtingin ko ay si Tatay pala ang tumatawag.

"Hello tay napatawag po kayo?" Kaagad kong sabi pagsagot ko sa tawag ni Tatay.

"A-anak si Alex.." Sa narinig palang sa pangalan ni Alex ay bigla na akong kinabahan.

"Anak naaksidente ito." Sa narinig na sinabi ni Tatay ay nanghina ako at sa mga oras na 'yon ay gustong-gusto ko nang puntahan si Alex.

"A-anak alam kong masakit ang nalaman mo pero sana ay tibayan mo ang loob mo." Alalang sabi ni tatay. Matapos n'on ay sinabi nito kung saang ospital naroon si Alex at sa sandaling 'yon ay kaagad rin akong pumunta sa ospital.

...

Sa ospital

Pagdating ko sa ospital ay kaagad kong tinungo ang ICU sunod sa text ni tatay na nandoon ngayon si Alex.

Pagdating sa ICU ay nadatnan kong nagbabantay si Tatay.

"Anak.." Alalang sabi ni tatay pagkakita sa akin.

Pagkakita sa kalagayan ni Alex ay 'di ko namalayan ang masaganang luha na dumadaloy sa mga mata ko. Naramdaman ko na lang ang pagyakap sa akin ni tatay. Ang sakit na makitang nasa ganoong kalagayan ang taong mahal mo habang wala kang magawa para sa kanya.

Nang mahimasmasan ay umupo na kami ni Tatay at umaasang anumang oras ay magkamalay na si Alex.

...

Anne's POV

Matapos naming magdasal ni yaya ay bumalik na kami ng ICU. Hindi na ako nagulat ng makitang nandoon rin si Kiko. Tinawagan ko na rin si Kevin kanina at alam na rin n'ya ang nangyaring aksidente kay pinsan, sinabi rin nito na papunta na ito ng ospital.

...

Jimmy's POV

Sandali akong nagpaalam kina Ate Linda para makipagkita sa kanya matapos ko itong tawagan para ipaalam ang nangyari kay Alex.

"Kamusta na s'ya?" Malungkot na sabi nito.

"Hanggang ngayon ay wala parin itong malay. Siguro panahon na para harapin mo s'ya bago pa mahuli ang lahat." Malungkot ko ring sabi sa kanya.

"Napakalaki ng kasalanan ko sa anak ko, sa tingin mo mapapatawad pa kaya n'ya ako?" Tanong nito.

"Mabait ang anak mo at sigurado akong maiintidihan rin nito ang lahat. Isa pa hindi lang naman ikaw ang may kasalanan, maging ako man ay malaki rin ang kasalanan na hanggang sa ngayon ay dala-dala ko habang nakikitang nasasaktan din si Kiko. Siguro ito ang kabayaran sa lahat ng nagawa ko." Sisi ko sa sarili ko.

"Ginawa mo lang ang sa tingin mo ang tama."

"Tama siguro 'yun ang akala ko noon, pero alam kong ngayon na mali ang lahat ng nagawa ko."

...

Flashback

Matapos

 

ang

 

maraming

 

taon

 

ay

 

nabalitaan

 

ko

 

na

 

uuwi

 na ang 

pamilya

 

ni

 

Alberto

 

dito

 

sa

 

aming

 

probinsya

. 

Halo-

halong

 

emosyon

 

ang

 

nadarama

 

ko

 

na

 

sa

 

wakas

 

ay

 

magkikita

 

na

 

kami

 

ulit

 

matapos

 

ang

 

napakahabang

 

panahon

.

Mayaman

 

sin

a

 

Alberto

 

dahil

 

parehong

 

mayaman

 

ang

 

kanyang

 

mga

 

magulang

. 

Nasa

 

mataas

 

na

 

posisyon

 

sa

 

militar

 

ang

 

kanyang

 

Ama

, 

samantalang

 

isang

 

Doktora

 

ang

 

kanyang

 

Ina

.

Anak

 

ako

 

ng

 

kanilang

 

kasambahay

 

na

 

si

 

Nanay

 

Pacita

 

at

 

nag-iisa

 

ako

 

nitong

 

anak

 

sa

 

Tatay

 

ko

 

na

 

kaagad

 

namatay

 

dahil

 

sa

 

sakit

 

nito

 

sa

 

puso

.

Mabubuti

 

ang

 

mga

 

magulang

 

ni

 

Alberto

 

at

 

parang

 

pamilya

 

na

 

rin

 

ang

 

kanilang

 

t

uring

 

sa

 

amin

 

ni

 

nanay

.

Unang

 

beses

 

kong

 

nakita

 

si

 

Alberto

 

nan

g

 

sabihin

 

sa

 

akin

 

ni

 

nanay

 na 

pinayagan

 

s'ya

 

ng

 

kanyang

 

amo

 

na

 

isam

a

 

ako

 

nito

 

sa

 

kanilang

 

mansyon

.

Labing-

walong

 

taon

 

na

 

ako

 

sa

 

panahong

 

'

yon

 

at

 

dala

 

ng

 

kahirapan

 

ay

 

hindi

 

ako

 

nakapagtapos

 

kahit

 

na

 

highschool

 

lamang

.

Pagdating

 

sa

 

mansyon

 

ay

 

ipinakilala

 

ako

 

ni

 

Nanay

 

Pacita

 

sa

 

mga

 

Gomez

. 

Kaagad

 

namang

 

tinawag

 

si

 

Alberto

 

ng

 

kanyang

 

Am

a

 

para

 

ipakilala

 

ang

 

kanyang

 

nag-

iisang

 

anak

 

na

 

lalake

. 

Parang

 

nanliit

 

pa

 

ako

 

ng

 

tinignan

 

ako

 

ni

 Alberto 

mula

 

ulo

 

hanggang

 

paa

.

 

Sabay

 

sabi

 

nitong

 "

Sino

 '

to

 

bago

 

n'yong

 

ampon

?"

Sa

 

narinig

 

na

 

sinabi

 

nito

 

ay

 

sabay

 

pa

 

kaming

 

yumuko

 

ni

 

Nanay

 

at

 

isang

 

malutong

 

na

 

sampal

 

ang

 

narinig

 

namin

, 

sinampal

 

pala

 ito 

ng

 

kanyang

 

Ama

 

dahil

 

sa

 

sinabi

 

nito

 

sa

 

amin

.

Sinubukan

 

kong

 

maging

 

malapit

 

kay

 

Alberto

, 

suno

d

 

sa

 

sinabi

 

ng

 

kanyang

 

Ama

. 

Ako

 

rin

 

ang

 

naging

 

tagabantay

 

nito

 

at

 

parang

 

bodyguard

 

na

 

rin

. 

Hindi

 

nagtagal

 

ay

 

nagkasundo

 

rin

 

kaming

 

dalawa

 

at

 

isa

 

marahil

 

ang

 

insendenteng

 

napaaway

 

ito

 

at

 

ako

 

ang

 

rumesbak

 

sa

 

kanyang

 

mga

 

kaklase

 

na

 

halos

 

ikamatay

 

ko

 

dahil

 

sa

 

saksak

 

na

 

natamo

 

ko

 

sa

 

mga

 

ito

.

Mula

 

noon

 

ay

 

hindi

 

na

 

kami

 

mapaghiwalay

, 

kung

 

saan

 

kasi

 

ito

 

naroon

 

ay

 

nandoon

 

din

 

ako

. 

Ako

 

ang

 

nagin

g

 

tulay

 

nito

 

sa

 

kauna-

unahan

 

nitong

 

nobya

 

pero

 

naghiwalay

 

rin

 

kaagad

 

sila

. 

Tinanong

 

ko

 

nga

 

ito

 

minsan

 

kung

 

bakit

 

sila

 

naghiwalay

 

dahil

 

alam

 

ko

 

naman

 

sa

 

simul

a

 

palang

 

ay

 

gusto

 

na

 

ito

 

ng

 

babae

. 

At

 

sa

 

ginawa

 

nito

 

ang

 

nakapag-

pagulat

 

sa

 

akin

. 

Hinalikan

 

lang

 

naman

 

ako

 nito 

sa

 

labi

.

Matapos

 

ang

 

nangyari

 

ay

 

nagkulong

 

ito

 

sa

 

kanyang

 

kwarto

. 

Ako

 

naman

 

ay

 '

d

i

 

ko

 

rin

 

alam

 

ang

 

gagawin

 

ko

. 

Dala

 

ng

 

pag-

aalala

 

sa

 

kung

 

anong

 

maaring

 

mangyar

i

 

sa

 

kanya

, 

isang

 

araw

 

ay

 

pinuntahan

 

ko

 

ito

 

sa

 

kanyang

 

kwarto

.

Pagkarinig

 

nito

 

sa

 

akin

 

ay

 

kaagad

 

nitong

 

binuksan

 

ang

 

kanyang

 

kwarto

 

at

 

napag

-usapan

 

namin

 

ang

 

nangyari

. 

Ipinagtapat

 

nito

 na

 

may

 

nararamdaman

 

ito

 

sa

 

akin

. 

Sinagot

 

ko

 

naman

 

na

 

hindi

 

maari

 

ang

 

kung

 

anuman

 

na

 

nararamdaman

 

n'ya

 

dahil

 

sa

 

pareho

 

kaming

 

lalaki

.

Sinabi

 

nitong

 

kahit

 

subukan

 

lang

 

namin

 

at

 

kung

 

hindi

 

ko

 

ito

 

magugustuhan

 

ay

 

tatangapin

 

naman

 

n'ya

 

iyon

.

Lingid

 

sa

 

kaalaman

 

n'ya

 

nung

 

una

 

palang

 

ay

 

gusto

 

ko

 

rin

 

s'ya

 

at

 

natatakot

 

lang

 

ako

.

Nagkaroon

 

nga

 

kami

 

ng

 

relasyon

 

at

 

kaming

 

dalawa

 

lang

 

ang

 

nakakaalam

. 

Pero

 

isang

 

balita

 

ang

 

pumutol

 

noon

 

ng

 

isang

 

gabi

 

sa

 

kaarawan

 

ni

 

Alberto

 

ay

 

sinabi

 ng 

kanyang

 

am

a

 

ang

 

nakatakda

 

nitong

 

pagpapakasal

 

sa

 

magandang

 

babae

 

na

 

si

 

Patricia

.

Sa

 

nalaman

 

kong

 

'

yon

 

ay

 

halos

 

madurog

 

ang

 

puso

 

ko

. 

Alam

 

kong

 

talo

 

ako

 

sa

 

lahat

 

ng

 

aspeto

 

kung

 

ikukumpara

 

sa

 

magiging

 

asawa

 

nito

.

Nagulat

 

rin

 

ako

 

ng

 

makipagtalo

 

si

 

Alberto

 

sa

 

kanyang

 

Ama

 

at

 

sinabi

 

nitong

 

ayaw

 

n'yang

 

maikasal

 

kay

 

Patricia

 

sa

 

dahilang

 

may

 

iba

 

itong

 

mahal

. 

At

 

sinabi

 

rin

 

nito

 

na

 

may

 

relasyon

 

kaming

 

dalawa

 

at

 

mahal

 

namin

 

ang

 

isat-

isa

.

Gaya

 

nga

 

ng

 

inaasahan

 

ay

 

isang

 

suntok

 ang 

natamo

 

nito

 

sa

 

kanyang

 

Ama

, 

sunod

 

ang

 

pag-

papalayas

 

sa

 

amin

 

ni

 

Nanay

 

Pacita

 

sa

 

mansyon

 

ng

 

mga

 

Gomez

.

...

Lumuwas

 

kami

 

ng

 

Nanay

 

ko

 

sa

 

Manila

 

at

 

doo

n

 

kami

 

nakipagsapalaran

 

para

 

mabuhay

.

Lumipas

 

pa

 

ang

 

ilang

 

taon

 at 

napagpasyahan

 

ni

 

Nanay

 

na

 

umuwi

 

na

 

kami

 

sa

 

probinsya

.

Sa

 

kapatid

 

nitong

 

si

 

Tito

 

Ricardo

 

kami

 

tumuloy

, 

balo

 na ito at 

may 

isa

 

itong

 

anak

 

na

 

babae

.

Huli

 

ng

 

malaman

 

kong

 

may

 

iniinda

 

palang

 

sakit

 

si

 

nanay

. 

Inilihim

 

nito

 

dala

 

ng

 

wala

 

kaming

 

pera

 

at

 

ayaw

 

nitong

 

mag-

alala

 

pa

 

ako

. 

Hindi

 

nga

 

nagtagal

 

ay

 

pumanaw

 

rin

 

si

 

nanay

.

Ilang

 

buwan

 

lang

 

ang

 

lumipas

 

ng

 

mamatay

 

rin

 

si

 

Tito

 

Ricardo

 

dahil

 

rin

 

sa

 

sakit

. 

Matapos

 na 

mailibing

 

si

 

Tito

 

ay

 

nagpaalam

 

na

 

luluwas

 

ng

 

Maynila

 

si

 

pinsan

 

kasama

 

ng

 

kaibigan

 

n'ya

 

para

 

magtrabaho

 

doon

.

Wala

 

pang

 

kalahating

 

taon

 

ng

 

umuwi

 

sa

 

probinsya

 

si

 

pinsan

 

at

 

ipinagtapat

 

niya

 

na

 

nagdadalang

 tao ito 

sa

 

naging

 

nobyo

 

sa

 

Maynila

.

Kahit

 

hirap

 

sa

 

buhay

 

ay

 

sinabi

 

nitong

 

bubuhayin

 

ang

 

nasa

 

sinapupunan

 

n'ya

 

na

 

labis

 

ko

 

namang

 

ikinagalak

. 

Nagtrabaho

 

ako

 

ng

 

mabuti

 

at

 

pinasok

 

ko

 

ang

 

kahit

 

anong

 

trabaho

 

para

 

matulungan

 

si

 

pinsan

 

at

 

ang

 

magiging

 

pamangkin

 

ko

.

Dumating

 

ang

 

araw

 

na

 

manganganak

 

na

 

si

 

pinsan

 

at

 

kampante

 

ako

 

na

 

wala

 

na

 

itong

 

po

-

problemahin

 

sa

 

gastos

 

dahil

 

sapat

 

naman

 

na

 

ang

 

perang

 

naipon

 

ko

.

Matagumpay

 

itong

 

nanganak

 

at

 

lalake

 

ang

 

naging

 

sanggol

 

nito

, na 

malusog

 

naman

 

ang

 

sabi

 

ng

 

komadrona

.

Kaagad

 

na

 

pinatingin

 

ang

 

sanggol

 

kay

 

pinsan

 

pero

 

matapos

 

nitong

 

mahalikan

 

ang

 

kanyang

 

anak

 

ay

 

bigla

 

itong

 

nawalan

 

ng

 

malay

. 

Sinubukan

 

pa

 

namin

 

itong

 

isugod

 

sa

 

ospital

 

pero

 

huli

 

na

, 

komplikasyon

 

sa

 

kanyang

 

panganganak

 

ang

 

naging

 

dahilan

 

ng

 

pagpanaw

 

ni

 

pinsan

.

...

"

Tay

 

may

 

naghahanap

 

po

 

sa

 

inyo

." 

Sabi

 

sa

 

akin

 

ni

 

Marco

 

isang

 

umaga

.

"

Si-sino

 

ang

 

naghahanap

 

sa

 

akin

?" 

Tanong

 

ko

 

naman

.

"

Eh

 

hindi

 

ko

 

po

 

kilala

 

mukha

 

nga

 

pong

 

mayaman

 

at

 

ang

 

sabi

 

po

 

n'ya

 

ay

 

kaibigan

 

n'yo

 ho 

s'ya

." 

Mahabang

 

sabi

 

naman

 

ni

 

Marco

.

Lumabas

 

na

 

ako

 

ng

 

bahay

 

para

 

makita

 

at

 

malaman

 ko 

kung

 

sino

 

nga

 

'

yong

 

naghahanap

 

sa

 

akin

.

Pagkakita

 

sa

 

kanya

 

ay

 

nagulat

 

pa

 

ako

 ng 

makita

 

ito

. 

Ang

 

dating

 

gwapong

 

lalake

 

na

 

tang

i

 

kong

 

minahal

 

ay

 

lalo

 

pang

 

kumisig

 

pagkalipas

 ng 

maraming

 

taon

.

Mabilis

 

itong

 

lumapit

 

at

 

yumakap

 

sa

 

akin

 

na

 

sinuklian

 

ko

 

rin

 

ng

 

mahigpit

 

na

 

yakap

.

Halata

 

sa

 

kanya

 

na

 

masaya

 

itong

 

makita

 

ako

 

ulit

 

na

 

kagaya

 

ko

 

ay

 

ganoon

 

din

 

ang

 

nararamdaman

 

sa

 

mga

 

oras

 

na

 

'

yon

.

Ipinakilala

 

ko

 

sa

 

kanya

 

si

 

Marco

 

na

 

akala

 

n'ya

 

noong

 

una

 

e

 

tunay

 na 

anak

 

ko

 

dahil

 

sa

 

tatay

 

nga

 

ang

 

tawag

 

sa

 

akin

 

nito

.

Sinabi

 

rin

 

n'ya

 

ang

 

nangyari

 

sa

 

kanya

 

at

 

nalaman

 

ko

 

na

 

natuloy

 

ang

 

kasunduang

 

kasal

 

nito

 

kay

 

Patricia

 

na

 

nagbunga

 ng 

isang

 

anak

 

na

 

lalake

 

at

 

Alexander

 

ang

 

pangalan

 

nito

.

Halos

 

dalawang

 

taon

 

na

 

rin

 

ang

 

lumipas

 

ng

 

pumanaw

 

ang

 

mga

 

magulang

 

ni

 

Alberto

 

sa

 

isang

 

plane

 

crash

 

accident

. 

Maging

 

ako'y

 

nalungkot

 

sa

 

nalaman

 

ko

, 

kahit

 

papaano

 

naman

 

kasi

 

ay

 

naging

 

mabuti

 

ang

 

mga

 

ito

 

sa

 

amin

 

ni

 

nanay

 

noon

.

...

Sa

 

pagkikita

 

namin

 

ulit

 

ni

 

Alberto

 

ay

 

inaamin

 

ko

 

na

 

sa

 

hanggang

 

ngayon

 

e

 

mahal

 

ko

 

parin

 

s'ya

, 

pero

 

alam

 

ko

 

rin

 

naman

 

kung

 

saan

 

ako

 

lulugar

 

lalo

 

pa't

 

may

 

asawa

 

na

 

at

 

anak

 

ito

.

Inalok

 

ako

 

nitong

 

magtrabaho

 

sa

 

kanilang

 

mansyon

 

na

 

kaagad

 

ko

 

naman

 

tinanggap

. 

Doo

n

 

nakilala

 

ko

 

si

 

Patricia

 

ang

 

babaeng

 

pinakasalan

 

na

 

taong

 

alam

 

ko

 

ay

 

una

 

at

 

huli

 

kong

 

mamahalin

.

Inaamin

 

ko

 

na

 

maswerte

 

si

 

Alberto

 

at

 

bukod

 

sa

 

magandan

 na 

e

 

napakabuti

 pa ng 

kanyang

 

napangasawa

.

Siguro

 

tama

 

rin

 

na

 

hindi

 

kami

 

nagkatuluyan

 

noon

 

at

 

si

 

Patricia

 

talaga

 

ang

 

para

 

sa

 

kanya

.

...

Dumating

 

ang

 

Fiesta

 

sa

 

probinsya

 

namin

 

at

 

dahil

 

sa

 

umuwi

 

na

 

ulit

 

ang

 

mga

 

Gomez

 

ang

 

may-ari

 

sa

 

halos

 

kalahati

 

ng

 

lupang

 

kinatitirikan

 

ng

 

mga

 

bahay

 

dito

 

sa

 

probinsya

.

Isang

 

engrandeng

 

salo

-

salo

 

ang

 

inihanda

 

ng

 

mga

 

Gomez

 

at

 

ang

 

inaabangan

 

ng

 

lahat

 

ay

 

ang

 

unang

 

beses

 

na

 

makikita

 

ang

 

heredero

 

ni

 

Alberto

 

ang

 

kaisa-isa

 

nitong

 

anak

 

na

 

si

 

Alexander

.

# Ang Amo Part 30 (1/2)

Marco's POV

Ilang oras na rin kaming nandito sa ospital at patuloy akong nagdarasal na sana magkamalay na si Alex. Hindi ko siguro kakayanin kapag nawala ito ng tuluyan sa akin.

Hindi ko parin malimutan kung paano ko ito unang nakita at makilala ang taong pinakamamahal ko.

Flashback

Many

 

years

 ago

Pista

 

ngayon

 

sa

 

aming

 

probinsya

 at 

sa

 

unang

 

pagkakataon

 

mula

 ng 

magkaisip

 

ako

, 

ay

 

ngayon

 lang 

umuwi

 ang 

may-ari

 

sa

 

mansyon

 ng 

mga

 Gomez.

Nakilala

 ko ito 

dahil

 

kaibigan

 pala ito noon 

ni

 

Tatay

 ang 

may-ari

 

sa

 

mansyon

 na si Tito Alberto.

Dahil

 

sa

 

ngayon

 

nga

 ang 

Pista

, 

kaya

 

naman

 

abala

 ang 

lahat

 

lalo

 pa at 

ngayong

 

araw

 rin 

ipapakikilala

 ang 

nag-

iisang

 

anak

 

ni

 Tito Alberto.

Binigyan

 

nga

 

ako

 

ni

 

Tatay

 ng 

pera

 

para

 

ipambili

 ko ng 

damit

 

para

 

gwapo

 raw 

ako

 

lalo

 

pa't

 

makikilala

 

namin

 ang 

tagapagmana

 ng 

mga

 Gomez.

...

Kaagad

 na 

akong

 

naligo

 at 

nagagalak

 na rin 

akong

 

makilala

 ang 

anak

 

ni

 Tito Alberto. 

Matapos

 

magbihis

 

ay

 

dumiretso

 na 

ako

 

sa

 hacienda ng 

mga

 Gomez 

gamit

 ang 

bisikleta

 ko.

...

Pagdating

 

sa

 hacienda 

ay

 

puno

 na ng 

maraming

 tao ang 

malawak

 na 

bakuran

 ng 

mga

 Gomez. Hindi ko na rin 

hinanap

 pa si  

tatay

 at 

umupo

 

nalang

 

ako

 

sa

 

isang

 mesa 

kasama

 ng 

mga

 

kapit-

bahay

 ko.

Nagsimula

 na 

nga

 ang 

kainan

 at 

lahat

 

ay

 

masaya

 

dahil

 

kagaya

 ko 

ay

 

ngayon

 lang din 

makakatikim

 ng 

ibat-ibang

 

masasarap

 na 

pagkain

 ang 

mga

 tao 

dito

 

sa

 

probinsya

.

Matapos

 

ang

 

kainan

 

ay

 

nagsalita

 

sa

 

harap

 

si

 

Tito

 

Alberto

 

upang

 

ipakilala

 

sa

 

lahat

 ang 

kanyang

 

nag-

iisang

 

anak

.

"

Masaya

 

ako

 

dahil

 

sa

 

tagal

 

ng

 

panahon

 

ay

 

sa

 

wakas

 

nakabalik

 

na

 

ako

 

dito

 

sa

 

atin

g

 

probinsya

." 

Panimulang

 

pahayag

 

ni

 

Tito

 

Alberto

.

"

At

 

hindi

 

lang

 

ako

, 

kasama

 

ko

 

rin

 

ang

 

aking

 

asawa

 

nasi

 

Patricia

 

Gomez

.." 

Pagpatuloy

 

ni

 

Tito

, 

kasabay

 

nito

 

ay

 

ang

 

paglabas

 

ng

 

magandang

 

babae

. 

Lahat

 

ay

 

nagpalakpakan

 

upan

g

 

magbigay

 

galang

 

sa

 

asawa

 

ni

 

Tito

 

Alberto

.

"

Masaya

 

po

 

ako

 

na

 

makilala

 

ang

 

mga

 

taong

 

naging

 

bahagi

 

na

 

ng

 

buhay

 

na

 

aking

 

asawa

, 

na

 

magiging

 

bahagi

 

nari

n

 

ng

 

akin

 

at

 

na

 

aming

 

anak

." 

Masayang

 

pahayag

 

naman

 

ng

 

asawa

 

ni

 

Tito

 

Alberto

 

nasi

 

Ma'am

 

Patricia

.

"

Kagaya

 

nga

 

ng

 

sabi

 

ko

 

bukod

 

sa

 

amin

 

ng

 

aking

 

asawa

 

ay

 

nais

 

ko

 

ring

 

ipakilala

 

ang

 

amin

g

 

nag-iisang

 

anak

 

nasi

 

Alexander

.

" 

Pagpapatuloy

 

ni

 

Tito

.

Matapos

 

sabihin

 

ang

 

pangalan

 

ng

 

anak

 

ni

 

Tito

 

ay

 

lumabas

 

ang

 

isang

 

batang

 

lalake

.

Lahat

 

ay

 

natahimik

 

pagkakita

 

sa

 

anak

 

ni

 

Tito

 

at

 

hinihintay

 

ang

 

kanyang

 

sasabihin

.

"

Ako

 

po

 

si

 

Alexander

 

at

 

magandang

 

araw

 

po

 

sa

 

inyong

 

lahat

." 

Masayang

 

sabi

 

nito

 

at

 

matapos

 

itong

 

magsalit

a

 

ay

 

nagpalakpakan

 

ang

 

mga

 

tao

.

"

Ang

 

gwapong

 

bata

 

at

 

mukhang

 

mabait

 

pa

." 

Rinig

 

kong

 

sabi

 

ni

 

Alin

g

 

Tess

 

na

 

kapit-

bahay

 

ko

.

"

Oo

 

nga

 

mare

, 

man

a

 

kay

 

Sir

 

Alberto

." 

Sabi

 

naman

 

ng

 

kanyang

 

kausap

.

...

Matapos

 

ang

 

kainan

 

ay

 

ibat-

ibang

 

palaro

 

ang

 

sumunod

 

na

 

naganap

, gaya ng 

palosebo

, 

habulan

, at 

marami

 pang 

iba

. Pinakahuli 

ang

 

larong

 

habulan

 

ng

 

biik

 

na

 

kung

 

sino

 

man

 

ang

 

makakahuli

 

ay

 

mananalo

 

ng

 

tatlo

 

pang

 

biik

 

kasama

 

ng

 

nahuli

 

at

 

mayroon

 

pang

 

dalawang

 

sako

 

ng

 

feeds

 

para

 

sa

 

pagkain

 

ng

 

mga

 

ito

.

Mga

 

batang

 

nasa

 

edad

 

sampu

 

hanggang

 

labing-

tatlo

 

ang

 

kasali

 

kaya

 

naman

 

kasama

 

ako

 

sa

 

mga

 

sumali

. 

Inisip

 

ko

 

na

 

makakatulong

 

sa

 

aming

 

pamumuhay

 

ni

 

Tatay

 

kung

 

ako

 

ang

 

mananalo

.

...

Nagsimula

 

na

 

nga

 

ang

 

habulan

 ng 

biik

 

at

 

binilisan

 ko 

ang

 

pagtakbo

 

para

 

ako

 

ang

 

maunang

 

makahuli

 

sa

 

biik

. 

Sa

 kabutiang 

palad

 

ay

 

ako

 

nga

 

ang

 

nanalo

 

kaya

 

naman

 

tuwang-

tuwa

 

si

 

Tatay

 

dahil

 

sa

 

pagkapanalo

 

ko

.

...

Isa-

isa

 

ng

 

tinawag

 

ang

 

lahat

 

ng

 

nanalo

 

at

 

pagkatapos

 

ay

 

ibinigay

 

na

 

rin

 

ang

 

mga

 

papremyong

 

napanalunan

.

Nang

 

pangalan

 

ko

 

na

 

ang

 

tinawag

 

ay

 

lumapit

 

na

 

ako

 

kay

 

Tito

 

Alberto

 

dahil

 

ito

 

mismo

 

ang

 

bumabati

 

sa

 

mga

 

nanalo

 

at

 

nagbibigay

 

sa

 

mga

 

papremyong

 

na

 

napanalunan

.

"

Ang

 

galin

g

 

mo

 

hijo

 

hindi

 

na

 

ako

 

nagulat

 

at

 

ikaw

 

ang

 

nanalo

, 

alam

 

kong

 

nagmana

 

ka

 

sa

 

tatay

 

mo

 

na

 

maabilidad

." 

Masayang

 

sabi

 

ni

 

Tito

 

Alberto

 

matapo

s

 

ako

 

nitong

 

kamayan

.

"

Ma-

marami

 

pong

 

salamat

." 

Ang

 

nahihiya

 

ko

 

pang

 

tugon

 

dahil

 

sa

 

papuri

 

nito

 

sa

 

akin

.

"

Oo

 

nga

 

pala

 

hijo

 

'wag

 

ka

 

munang

 

aalis

 

at

 

ipapakilala

 

kita

 

kay

 

Alexander

." 

Dagdag

 

pang

 

sabi

 

nito

.

"

Na-

naku

 

Sir

 

nakakahiya

 

naman

 

po

 

at

 

ganito

 

po

 

ang

 

itsura

 

ko

." 

Sagot

 

ko

 

naman

, 

dahil

 

nga

 

sa

 

palaro

 ang 

kaninang

 

presentable

 

kong

 

suot

 

ay

 

nadumihan

 

na

.

"

Ayos

 

lang

 

'yan

 

hijo

, 

o

 

paano

 

tara

 

na

?" At gaya 

ng

 

sabi

 

ni

 

Tito

 

ay

 

sumama

 

ako

 

sa

 

kanya

 

sa

 

loob

 

ng

 

mansyon

.

...

"

Alexander

 

siya

 

si

 

Kuya

 

Kiko

 

mo

 

ang

 

nanalo

 

kanina

 

sa

 

palaro

 

sa

 

habulan

 ng 

biik

 

at

 

s'ya

 

rin

 

ang

 

anak

 

ng

 

Tito

 

Jimmy

 

mo

." 

Pakilala

 

ni

 

Tito

 

sa

 

akin

 

kay

 

Alexander

.

"

Ah

 

nice

 

to

 

meet

 

you

 

kuya

." 

Nakangiting

 

sabi

 

ni

 

Alexander

 

sabay

 abot 

ng

 

kanyang

 

kamay

 

sa

 

akin

 

para

 

makipagkamay

 

sa

 

kanya

. 

Bahagya

 

pa

 

akon

g

 

natigilan

 

dahil

 

sa

 

kanyang

 

pag-

ngiti

.

"

Ah

 

nice

 

to

 

meet

 

you

 

din

 

A-Alex

." 

Ang

 

nasabi

 

ko

 

na

 

lang

 

sabay

 

abot

 

sa

 

kanyang

 

kamay

.

"

O

 

paano

 

puntahan

 

ko

 

lang

 

sa

 

laba

s

 

ang

 

mga

 

tao

, 

Kiko

 

samahan

 

mo

 

muna

 

si

 

Alex

 

at

 

maya-

maya

 lang 

ay

 

darating

 

din

 

ang

 

Tatay

 

Jimmy

 mo 

rito

." 

Mahabang

 

sabi

 

ni

 

Tito

 

Alberto

 

tsaka

 

lumabas

 

na

 

ng

 

mansyon

.

"

Ah

 

Kuya

 

Kiko

 

ilang

 

taon

 

kana

?" 

Kaagad

 

akong

 

napatingin

 

kay

 

Alex

 

ng

 

marinig

 

ko

 

itong

 

nagtanong

.

"13 

na

 

ako

." 

Maiklin

g

 

sabi

 

ko

, 

kasi

 

naman

 

nahihiya

 

ako

 

dahil

 

sa

 

kausap

 

ko

 

ang

 

anak

 

ng

 

may-ari

 

ng

 

pinakamayaman

 

sa

 

aming

 

probinsya

 

na

 

kahit

 

sinon

g

 

bata

 

ay

 

gustong

 

maging

 

kaibigan

 pero 

heto

 

ngayon

 at 

kasama

 

ako

 

nito

.

"

Ako

 10 na, 

kaya

 

dapat

 

na

 

kuya

 

ang

 

itawag

 

ko

 

sa'yo

 

kasi

 

mas

 

matanda

 

ka

 

sa

 

akin

." 

Suno

d

 

pang

 

sabi

 nito 

samantalang

 

tahimik

 

lang

 

ako

.

"

Ayaw

 

mo

 

ba

 

akon

g

 

maging

 

friend

?" 

Narinig

 

kong

 

sabi

 

nito

.

"

Ah

 

eh

 

hindi

 

naman

." 

Ang

 

kinakabahan

 

ko

 

pang

 

sabi

.

"

Bakit

 

ang

 

tahimik

 

mo

?" 

Sunod

 pang 

tanong

 nito.

"

Nahihiya

 

lang

 

ako

 

kasi

 

dapat

 

hindi

 

kita

 

kinakausap

." 

Ang

 

pag-amin

 

ko

 

sa

 

aking

 

nararamdaman

.

"

Bakit

 

naman

?" 

Tanong

 

na

 

naman

 

nito

.

"

Ka-

kasi

 

anak

 

ka

 

ni

 

Tito

 

Alberto

 

ang

 

ibig

 kong 

sabihin

 

mayaman

 

ka

 

at

 

mahirap

 

lang

 

ako

." 

Sagot

 

ko

 

naman

.

"

Bakit

 

hindi

 

ba

 

puwedeng

 

maging

 

kaibigan

 

mo

 

ako

 

dahil

 

sa

 

mayaman

 

si

 

Papa

?" 

Tanong

 

pa

 

ulit

 

nito

.

"

Hindi

 

naman

 

sa

 

ganoon

." 

Ang

 

sagot

 

ko

 

na

 

lang

.

"

Eh

 

bakit

 

nga

?" 

Sunod

 

pang

 

tanong

 

nito

.

"

Baka

 

kasi

 

magalit

 

ang

 

Mama

 

mo

 

kapag

 

nakita

 

n'ya

 

akon

g

 

kasama

 

ka

." 

Sagot

 

ko

 

pa

.

Nagulat

 

na

 

lang

 

ako

 

ng

 

hinawakan

 

n'ya

 

ang

 

kamay

 

ko

 

at

 

hinila

 

pa

 

ako

 

nito

.

"

A-

Anong

 

gi-

ginagawa

 

mo

." 

Kinakabahan

 

kong

 

sabi

 

sa

 

kanya

.

"

Pupuntahan

 

natin

 

si

 

Mama

 

at

 

sasabihin

 

kong

 

may

 

bago

 

na

 

ako

 ng

 

friend

 

at

 

ikaw

 

'

yon

 

kuya

 

Kiko

.

...

Naging

 

magkaibigan

 

nga

 

kami

 

ni

 

leklek

 

at

 

ako

 

rin

 

ang

 

nagbigay

 

ng

 

leklek

 

bilang

 

palayaw

 

n'ya

 

dahil

 

sa

 

nalaman

 

nitong

 

palayaw

 

ko

 

lang

 

ang

 

Kiko

 

at

 

Marco

 

talaga

 

ang

 

tunay

 

kong

 

pangalan

.

...

Isang

 

araw

 

ay

 

inaya

 

ko

 

itong

 

umakyat

 

sa

 burol, kaya naman 

nagpaalam

 kami 

sa

 

kanyang

 

Mama

 

at

 pumayag 

naman

 ito.

Tumakbo

 

pa

 

ako

 

para

 

kaagad

 

naming

 

mapuntahan

 

ang

 

burol

 

habang

 

nasa

 

hulihan

 

ko

 

si

 

leklek

 

na

 

hinahabol

 

ako

. 

Sa

 

tuwing

 

medyo

 

malayo

 

na

 

ako

 

sa

 

kanya

 

ay

 binabagalan 

ko

 

ang

 

aking

 pagtakbo 

para

 

mahabol

 

ako

 

nito

. 

May

 

dala

 

rin

 

akon

g 

dalawang

 

bote

 

ng

 

tubi

g 

na

 

kaagad

 

kong

 

ibinigay

 

sa

 

kanya

 

ng

 

maabutan

 

ako

 

nito

 

habang

 

hinga-hingal

 

ito

 

sa

 

pagtakbo

. 

Halata

 

mong

 

masaya

 

s'ya

 

kahit

 

na

 

napagod

 

ito

 

sa

 

paghabol

 

sa

 

akin

.

...

Nang

 

makarating

 

sa

 

paanan

 

ng

 

burol

 

ay

 

minabuti

 

kong

 

pasanin

 

na

 

lang

 

ito

 

dahil

 

alam

 

ko

 

naman

 

na

 

hindi

 

ito

 sanay 

sa

 pag-akyat. 

Ibinaba

 

ko

 

lang

 

ito

 

ng

 

marating

 

na

 

naming

 

ang

 

itaas

 

ng

 

burol

. 

Kita

 

ko

 

kung

 

paano

 

ito

 

namangha

 

ng

 

makita

 

nito

 

ang

 

magandang

 

tanawin

 

sa

 

taas

 

ng

 

burol

 

kung

 

paano

 

makikita

 

ang

 

mga

 

naglalakihang

 

puno

 

habang

 

ang

 

mga

 

bahay

 

ay

 

parang

 

laruan

 

lang

 

sa

 

lii

t 

dahil

 

sa

 

nasa

 

ibaba

 

ito

 

ng

 

burol

.

Nagulat

 

ako

 

ng

 

bigla

 

itong

 

yumakap

 

sa

 

akin

 

at

 

nagpasalamat

 

na

 isinama 

ko

 

ito

 

sa

 

burol

. 

Pero

 

alam

 

kong

 

nagustuhan

 

ko

 

ang

 

ginawa

 

nitong

 

pagyakap

 

sa

 

akin

. 

Pasan

 

ko

 

parin

 

ito

 

ng

 

tinahak

 namin 

ang

 pagbaba 

sa

 

burol

.

Ilang

 

beses

 

pang

 

naulit

 

ang

 

pagpunta

 

namin

 

sa

 

burol

 

bago

 

pa

 

ito

 

bumalik

 

sa

 Maynila 

para

 

tapusin

 

pa

 

ang

 

tatlong

 

buwan

 

nitong

 

klase

 

bilang

 

Grade

 

Five

.

...

Mabilis

 

na

 

natapos

 

ang

 

tatlong

 

buwan

 at 

isang

 

umaga

 

ay

 

pumunta

 

ito

 

sa

 

aming

 

bahay

 

kubo

.

Ipinagmalaki

 

pa

 

nito

 

na

 

ganap

 

na

 

itong

 

binata

 

dahil

 

sa

 

tuli

 

na

 

daw

 

ito

. 

Bahagya

 

nga

 

itong

 

tumangkad

 

pero

 

hindi

 

nawala

 

ang

 

pagka-cute

 

nito

 

kaya

 

naman

 

pinisil

 

ko

 

ito

 

sa

 

mukha

.

Tinanong

 

ko

 

pa

 

kung

 

namiss

 

ba

 

ako

 

nito

 

na

 

sinagot

 

naman

 

niya

 

ng

 

oo

, 

pagkatapos

 

ay

 

ako

 

naman

 

ang

 

tinanong

 

nito

 

kung

 

namiss

 

ko

 

raw

 

s'ya

 

na

 

sinagot

 

ko

 

ng

 

hindi

 

at

 

sa

 

narinig

 

nitong

 

sagot

 

ko

 

ay

 

umalis

 

ito

, 

kaya

 

naman

 

bago

 

pa

 

ito

 

makalabas

 

ng

 

kubo

 

ay

 

sinabi

 

ko

 

ang

 

totoo

 

na

 

namiss

 

ko

 

ito

 

ng

 

sobra

.

Ibinalita

 

rin

 

nito

 

na

 

sa

 

sunod

 

na

 

pasukan

 

ay

 

dito

 

na

 

ito

 

sa

 

probinsya

 

mag-

aaral

 

para

 

daw

 

lagi

 

kaming

 

magkasama

 

at

 

para

 

samahan

 

ko

 

itong

 

puntahan

 

ang

 

iba

 

pang

 

pasyalan

 

dito

 

sa

 

probinsya

.

...

Dumating

 

ang

 

pasukan

 

at

 

Secong

 

year

 

high

 

school

 

na

 

ako

 

habang

 

Grade

 

Six

 

naman

 

si

 

leklek

. 

Naging

 

mas

 

malapit

 

pa

 

kami

 

sa

 

isat-

isa

 

at

 

parang

 

nagkaroon

 

ako

 

ng

 

nakababatang

 

kapatid

 

sa

 

katauhan

 

ni

 

leklek

.

...

Dalawang

 

taon

 

pa

 

ang

 

lumipas

 

at

 

ito

 

na

 

ang

 

huling

 

taon

 

ko

 

bilang

 

highschool

 

si

 

leklek

 

naman

 

ay

 

second

 

year

 

na

. 

Dahil

 

sa

 

guwapo

 

ito

 

isama

 

pa

 

na

 

kilala

 

ito

 

bilang

 

isang

 

anak

 

mayaman

 

kaya

 

nagkaroon

 

ito

 

ng

 

maraming

 

kaibigan

 

at

 

hindi

 

maiiwasan

 

na

 

ang

 

iba

 

ay

 

bad

 

influence

 

sa

 

kanya

. 

Kaya

 

naman

 

lagi

 

ko

 

itong

 

pinapangaralan

 

na

 

huwag

 

tutulad

 

sa

 

mga

 

ito

. 

Pero

 

iba

 

pala

 

ang

 

naging

 

dating

 

noon

 

sa

 

kanya

.

...

Isang

 

araw

 

pumunta

 

ito

 

sa

 

bahay

 

at

 

bago

 

pa

 

ako

 

magsalita

 

ay

 

isang

 

suntok

 

ang

 

natamo

 

ko

 

rito

 

na

 

ikinatumba

 

ko

 

dahil

 

hindi

 ko 

naisip

 

na

 

magagawa

 

nito

 

ang

 

ganoon

 

sa

 

akin

.

Nalaman

 

pala

 

nito

 

ang

 

sinabi

 

ko

 

sa

 

kaibigan

 

niya

 

na

 

layuan

 

na

 

nila

 

si

 

Alex

 

at

 

huwag

 

itong

 

isama

 

sa

 

mga

 

katarantaduhan

 

nila

.

Tahimik

 

lang

 

ako

 

dahil

 

alam

 

kong

 

sarado

 

ang

 

isip

 

ni

 

leklek

 

sa

 

mga

 

oras

 

na

 

'

yon

 

pero

 

ang

 

huli

 

nitong

 

sinabi

 ang 

labis

 

na

 

ikinasaktan

 

ko

, 

masakit

 

pa

 

kaysa

 

sa

 

suntok

 

na

 

ginawa

 

nito

.

"

Mabuti

 

nga

 

sila

 

siguradong

 

mga

 

kaibigan

 

ko

 

e

 

ikaw

 

kaya

 

mo

 

lang

 

ako

 

kinaibigan

 

dahil

 

natatakot

 

kang

 

mawala

 ang 

binigay

 

na

 

scholarship

 

ni

 

Papa

 na 

kapag

 

nagkataon

 

ay

 

hindi

 kana 

makakapag-aral

."

Nakita

 

ko

 

pa

 

itong

 

tumingin

 

sa

 

akin

, pero 

hindi

 

ko

 

alam

 

kung

 

nakita

 

ba

 

n'ya

 na 

nasaktan

 

ako

. 

Pagkatapos

 

narinig

 

ko

 

na

 

lang

 

ang

 

pagtakbo

 

nito

 

palabas

 

ng

 

bahay

 

kubo

.

Sa

 

pag-

alis

 

ni

 

leklek

 

ay

 

tuluyan

 

ng

 

kumawala

 

ang

 

luha

 

ko

 

at

 

iniisip

 

ko

 

na

 

ganoon

 lang pala 

kaliit

 

ang

 

tingin

 

nito

 

sa

 

akin

.

...

Kinabukasan

 

ay

 

hindi

 

muna

 

ako

 

pumasok

 

at

 

naisipan

 

ko

 

na lang

 

na

 

umakyat

 

ng

 

burol

 

para

 

makalimutan

 

ang

 

mga

 

sinabi

 

ni

 

leklek

 

sa

 

akin

.

# Ang Amo Part 30 (2/2)

Flashback

Marco's

 

POV

Kinabukasan

 

ay

 

hindi

 

muna

 

ako

 

pumasok

 

at

 

naisipan

 

ko

 

na lang

 

na

 

umakyat

 

ng

 

burol

 

para

 

makalimutan

 

ang

 

mga

 

sinabi

 

ni

 

leklek

 

sa

 

akin
.
..

...

Hindi

 

ko

 

namalayan

 

na

 

nakatulog

 

pala

 

ako

 

at

 

pag-

gising

 

ko'y

 

maghahapon

 

na

. 

Kaagad

 

ko

 

ring

 

naisip

 

ang

 

nangyari

 

kahapon

 

sa

 

amin

 

ni

 

leklek

 

at

 

nakaramdam

 

na

 

naman

 

ako

 

ng

 

kalungkutan

 

sa

 

aking

 

naisip

. 

Bago

 

pa

 

ako

 

bumaba

 

ng

 

burol

 

ay

 

naisipan

 

kong

 

umakyat

 

sa

 

puno

 

ng

 

mangga

 

para

 

pumitas

 

ng

 

bunga

 

nito

. 

Nakaramdam

 

rin

 

ako

 

ng

 

gutom

 

dahil

 

sa

 

hindi

 

nga

 

pala

 

ako

 

nakakain

 ng

 

pananghalian

.

Abala

 

ako

 

sa

 

pagpitas

 

ng

 

madako

 

ang

 

paningin

 

ko

 

sa

 

taong

 

paakyat

 

ng

 

burol

 at 

nang

 

makilala

 

ko

 

kung

 

sino

 ito 

ay

 

hindi

 

ko

 

maipaliwanag

 

kung

 

anong

 

naramdaman

 

ko

.

Kita

 

ko

 

pa

 

kung

 

paano

 

ito

 

patingin-

tingin

 

sa

 

palagid

 

at

 

waring

 

may

 

hinahanap

 

at

 

ng

 

maisip

 

ko

 

na

 

baka

 

ako

 

ang

 

hinahanap

 

nito

 

ay

 

gumuhit

 

ang

 

tuwa

 

sa

 

aking

 

mukha

.

Ilang

 

minuto

 

pa

 

akong

 

nanatili

 

sa

 

puno

 

at

 

hindi

 

ko

 

alam

 

kung

 

babab

a

 

ba

 

ako

 

at

 

magpapakita

 

sa

 

kanya

 

o

 

hayaan

 

ko

 

na

 

lang

 

itong

 

umalis

 

sa

 

burol

, 

hindi

 

rin

 

naman

 

ako

 

sigurado

 

kung

 

ako

 

nga

 

ang

 

kanyang

 

hinahanap

 

o

 

baka

 

mayroon

 

lang

 

itong

 

ibang

 

tinitignan

, 

iniisip

 

ko

 

rin

 

na

 

baka

 

'

pag

 

nakita

 

naman

 

ako

 

nito

 

ay

 

magalit

 

lang

 

ito

 

ulit

. 

At

 

sa

 

kanyang

 

pagsigaw

 

sa

 

aking

 

pangalan

 

ay

 

minabuti

 

ko

 na lang na 

bumaba

 

sa

 

puno

.

"

Kuya

 

Kiko

 

nandito

 

ka

 

ba

?!" 

Rinig

 

ko

 

pang

 

sigaw

 

ulit

 

nito

 

bago

 

ako

 

makababa

 

sa

 

puno

.

Sandali

 

itong

 

natigilan

 

ng

 

makita

 

ako

. 

Napatingin

 

din

 

ako

 

sa

 

kanya

 

at

 

hindi

 

ako

 

sigurado

 

kung

 

luha

 

ba

 

ang

 

nakita

 

ko

 

sa

 

gilid

 

ng

 

kanyang

 

mata

 

pero

 

bakit

 

naman

 

ito

 

maiiyak

?

"

A-

anong

 

ginagawa

 

mo

 

dito

 

at

 

bakit

 

mo

 

ako

 

hinahanap

?" 

Seryoso

 

kong

 

tanong

 

sa

 

kanya

.

Sandali

 

itong

 

natahimik

 

at

 

ako

 

naman

 

ay

 

hinihintay

 lang ang 

magiging

 

sagot

 

nito

.

"

Ano

 

ka

..

kasi

 

bakit

 

hindi

 

ka

 

pumasok

 

kanina

 

sa

 

school

?" 

Imbes

 

na

 

sagutin

 

ako

 

ay

 

tanong

 

rin

 

ang

 

naging

 

sagot

 

nito

 

sa

 

akin

.

"

Pumasok

 

ako

 

baka

 

hindi

 

mo

 

lang

 

ako

 

nakita

." 

Pagsisinugaling

 

ko

 

sa

 

kanya

.

Pagkarinig

 

sa

 

sinabi

 

ko

 

ay

 

inaasahan

 

ko

 

na

 

sasabihin

 

nitong

 

hindi

 

ako

 

nagsasabi

 

ng

 

totoo

, pero 

iba

 

ang

 

sinabi

 

nito

.

"

Galit

 

ka

 

ba

 

sa

 

akin

 

dahil

 

sa

 

pagsuntok

 

ko

 

sa'yo

?" 

Parang

 

maamong

 

tupa

 

nitong

 

tanong

 

at

 

napayuko

 

pa

.

"

Sino

 

namang

 

matutuwa

 

kapag

 

may

 

sumuntok

 

sa'yo

 ha! 

Sabihin

 

mo

?" 

Kunwari'y

 

galit

 

kong

 

sagot

 

rito

.

Sa

 

narinig

 

nitong

 

sagot

 

ko

 

ay

 

napayuko

 

ito

 

ulit

 

at

 

narinig

 

ko

 

nalang

 

ang

 

kanyang

 

paghikbi

 

na

 

hindi

 

ko

 

inaasahang

 

mangyayari

.

Kaagad

 

akong

 

lumapit

 

sa

 

kanya

 

para

 

yakapin

 

ito

. 

Patuloy

 

lang

 

ito

 

sa

 

pag-

iyak

 

habang

 

humigpit

 

pa

 

lalo

 

ang

 

yakap

 

ko

 

sa

 

kanya

. 

Nang

 

tumigil

 

ito

 

sa

 

pag-

iyak

 

ay

 

binitawan

 

ko

 

na

 rin ito.

"

So-sorry

 

na

 

kuya

 

alam

 

kong

 

nagalit

 

ka

 

sa

 

mga

 

sinabi

 

ko

, 

nadala

 

lang

 

ako

 

sa

 

galit

 

ko

 

lalo

 

na

 

dahil

 

sa

 

sinabi

 

ng

 

is

a

 

sa

 

mga

 

kaibigan

 

ko

, 

na

 

kaya

 

mo

 

lang

 

ako

 

kinaibigan

 

dahil

 lang kay Papa." 

Mahabang

 

saa

d

 

ni

 

leklek

.

"

Halika

 

nga

 

rito

, 

sino

 

bang

 

nagsabing

 

galit

 

ako

 

sa'yo

? 

Nasaktan

 

ako

 

oo

, 

sa

 

sinabi

 

mo

 

sa

 

akin

 

pero

 

kahit

 

kailan

 

hindi

 

ko

 

magagawang

 

magalit

 

sa'yo

 

alam

 

mo

 

kung

 

bakit

?" 

Lumapit

 

nga

 

ito

 

sa

 

akin

 

at

 

umiling

 

lang

 

sa

 

tanong

 

ko

.

"

Dahil

 

mahalaga

 

ka

 

sa

 

akin

." 

Dagdag

 

ko

 

pang

 

sabi

 

sa

 

kanya

.

Sa

 

narinig

 

nito

 

ay

 

yumakap

 

ito

 

sa

 

akin

 

na

 

kaagad

 

ko

 

ring

 

sinuklian

 

ng

 

mahigpit

 

din

 

na

 

yakap

 

habang

 

hinahalik-

halikan

 

ko

 

ang

 

kanyang

 

pisngi

.

"

Ang

 

cute

 

mo

 

talaga

 

bunso

." 

Sabay

 

pisil

 

ko

 

pa

 

sa

 

kanyang

 

pisngi

 

pagkatapos

.

"

Tara

 

na

 

at

 

mag-

gagabi

 

na

 

siguradong

 

hinahanap

 

na

 

ako

 

ni

 

Tatay

." 

Sabi

 

ko

 

pa

 

at

 

kinuha

 

ko

 

na

 ang

 

ilang

 

bunga

 

ng

 

mangga

 

sa

 

tabi

 

ng

 

puno

.

"

Teka

 

lang

 

umupo

 

ka

 

muna

 

at

 

kargahin

 

mo

 

ako

." 

Rinig

 

kong

 

sabi

 

nito

 

ng

 

bababa

 

na

 

sana

 

ako

 

sa

 

burol

.

"

Ano

 

ang

 

tanda

 

mo

 

na

 

papakarga

 

kapa

?" '

Di

 

ko

 

makapaniwalang

 

tanong

 

sa

 

kanya

.

"

Sige

 

na

 

kuya

 

ang

 

hirap

 

kanyang

 

umakyat

 

kanina

, 

sumakit

 

nga

 

ang

 

paa

 

ko

 

oh

." 

Sagot

 

naman

 

nito

 

sabay

 

pakita

 

sa

 

kanyang

 

paa

 

na

 

namumula

 

nga

.

"

Eh

 

sino

 

ba

 

kasing

 

may

 

sabing

 

umakyat

 

ka

 

ng

 

burol

?"

"

Wala

, 

syempre

 

gusto

 

kitang

 

makausap

 

alam

 

ko

 

naman

 

kasi

 

na

 

dito

 

lang

 

kita

 

mahahanap

 

kapag

 

hindi

 

kita

 

makita

." 

Paliwanag

 

pa

 

nito

.

"

O

 

dali

 

na

 

'

wag

 

kang

 

malikot

 

baka

 

gumulong

 

tayo

 

pababa

." 

Pagsuko

 

ko

 

sabay

 

upo

 

para

 

kargahin

 

nga

 

ito

.

Pagsakay

 

nito

 

sa

 

likod

 

ko

 

ay

 

bumaba

 

na

 

kami

 

ng

 

burol

, 

alam

 

kong

 

sa

 

oras

 

na

 

'

yon

 

ay

 

masaya

 

si

 

l

eklek

 

gaya

 

na

 

nararamdaman

 ko.

...

Pagdating

 

sa

 

bahay

 

ay

 

kaagad

 

na

 

akong

 

nagsaing

 

habang

 

nasa

 

tabi

 

lang

 

na

 

nakaupo

 

si

 

leklek

 

at

 

tinitignan

 

ako

 

sa

 

aking

 

ginagawa

.

Sa

 

tuwing

 

susulyapan

 

ko

 

naman

 

ng

 

tingin

 

ito

 

ay

 

iiwas

 

lang

 

ito

 

ng

 

tingin

, 

hindi

 

ko

 

tuloy

 

alam

 

kung

 

may

 

gusto

 

itong

 

sabihin

 

o

 

baka

 

pinagtitripan

 

lang

 

ako

 

nito

.

...

"
Kanina

 

ka

 

pa

 

tingin-

tingun

 

sa

 

akin

 

may

 

gusto

 

ka

 

bang

 

sabihin

?" 

Tanong

 

ko

 

kay

 

leklek

 

ng

 

matapos

 

kong

 

isalang

 

ang

 

kaldero

 

at

 

makalapit

 

sa

 

kanya

.

"
Ako

 

tinitignan

 

ka

? 

Bakit

 

naman

 

kita

 

titignan

?" 

May

 

pagkadefensive

 

niton

g

 

sagot

.

"

Ewan

 

ko

 

sa'yo

 

leklek

, 

teka

 

nga

 

pala

 

alam

 

ba

 

sa

 

mansyon

 

na

 

nanditio

 

ka

?" 

Tanong

 

ko

 

na

 

lang

 

rito

.

"

Hindi

." 

Maikling

 

sagot

 

naman

 

nito

.

"

Anong

 

hindi

? 

Bakit

 

naman

 

hindi

 

mo

 

sinabi

, 

kahit

 

kailan

 

talaga

 

ang

 

tigas

 

ng

 

ulo

 

mo

, 

paano

 

na

 

lang

 

kung

 

hinahanap

 

ka

 

sa

 

inyo

?" 

Pangaral

 

ko

 

rito

. 

Ewan

 

ko

 

ba

 

at

 

ang

 

tigas

 

ng

 

ulo

 

nito

.

"

Relax

 

ka

 

lang

 

kuya

, 

atsaka

 

ano

 

ako

 

bata

? 

Alangan

 

naman

 

bawat

 

galaw

 

ko

 

ay

 

kailangan

 ko pang 

ipaalam

 

muna

 

sa

 

kanila

." 

Sagot

 

naman

 

nito

.

"

Huwag

 

ka

 

ngang

 

pilosopo

, 

mabuti

 

pa

 

umuwi

 

kana

 

siguradong

 

papagalitan

 

pa

 

ako

 

ni

 

tatay

 

dahil

 

nandito

 

ka

 

at

 

kasama

 

ko

, 

iisipin

 

pa

 

n'on

 

na

 

kasama

 

mo

 

ako

 

sa

 

kalokohan

 

mo

." 

Pagtataboy

 

ko

 

rito

.

"

Oh

 

Man

g

 

Jim

 

nandito

 

na

 

po

 pala 

kayo

, 

sakto

 

at

 

magpapaalam

 

po

 

sana

 

ako

 

na

 

dito

 

muna

 

matulog

 

sa

 

inyo

." 

Rinig

 

kong

 

sabi

 

nito

 

at

 

napatingin

 

sa

 

pinto

 

kung

 

saan

 

kadarating

 

lang

 

ni

 

tatay

. 

Kaagad

 

naman

 

akong

 

lumapit

 

at

 

nagmano

 

kay

 

tatay

.

"

Naku

 

sir

 

kahit

 

kailan

 

mo

 

gustong

 

matulog

 

dito

 

ay

 

puwedeng-

puwede

, 

sakto

 

may

 

dala

 

akong

 

manok

 

para

 

sa

 

hapunan

 

natin

." 

Masayang

 

sabi

 

ni

 

tatay

.

"

Eh

 

bakit

 

sabi

 

ni

 

kuya

 

Kiko

 

ay

 

ayaw

 

n'ya

, 

baka

 

raw

 

hindi

 

ito

 

makatulog

 

at

 

sinabihan

 

pa

 

akong

 

malakas

 

humilik

." 

Pagsisinungaling

 

nito

 

na

 

sinamahan

 

pa

 

ng

 

lungkot

 

sa

 

kanyang

 

mukha

.

"

Ikaw

 

Kiko

 

bakit

 

mo

 

sinabi

 

'

yon

 

kay

 

sir

 

Alex

 

hindi

 

kana

 

nahiya

." 

Sermon

 

sa

 

akin

 

ni

 

tatay

 

habang

 

ang

 

luko

-loko

 

ay

 

pinipigalan

 

ang

 

pagtawa

 

dahil

 

naniwala

 

na

 

naman

 

sa

 

kanya

 si 

tatay

.

"

Si

 

tatay

 

binibiro

 

ko

 

lang

 

si

 

leklek

 

alam

 

mo

 

naman

 

'

ya

n

 

mahilig

 

din

 

'yan

 

mang-

asar

." 

Sagot

 

ko

 

naman

.

....

Matapos

 

katayin

 

ni

 

tatay

 

ang

 

manok

 

ay

 

ako

 

na

 

ang

 

nagluto

 at 

inadobo

 

ko

 

ito

 

suno

d

 

sa

 

paborito

 

ni

 

leklek

.

"

Ang

 

bango

 

kuya

 

ah

, 

dalian

 

muna

 

sa

 

pagluto

 

at

 

gutom

 

na

 

ako

." 

Rinig

 kong 

sabi

 

leklek

, 

kahit

 

kailan

 

talaga

 

maamoy

 

lang

 

ang

 

adobo

 

ay

 

ginugutom

 

ito

.

"

Heto

 

na

 

po

 

mahal

 

na

 

Prinsipe

 

ang

 

paborito

 

n'yong

 

ulam

 na 

Adobong

 

Manok

 

ay

 

luto

 

na

." 

Sabi

 

ko

 

rito

 

at

 

inilapag

 

na

 

ang

 

ulam

 

sa

 mesa.

Bago

 

pa

 

ito

 

sumandok

 

ng

 

ulam

 

ay

 

sinabihan

 

ko

 

itong

 

magdasal

 

muna

 

na

 

kaagad

 

naman

 

nitong

 

ginawa

 

at

 

pagkatapos

 

ay

 

sabay-

sabay

 

na

 

kaming

 

kumain

 

ni

 

tatay

, 

ako

 

at

 

si

 

leklek

.

"

Ang

 

sakit

 

na

 

tiyan

 

ko

 

napasobra

 

yata

 

ako

 

sa

 

pagkain

." 

Daing

 

ni

 

leklek

 

matapo

s

 

naming

 

kumain

.

"

Anong

 

yata

, 

oo

 

kamo

, 

para

 

ka

 

ngan

g

 

hindi

 

nakakain

 

ng

 

isang

 

linggo

 

at

 

nakailang

 

plato

 

ka

 

ng

 

kanin

." 

Pang-

aasar

 

ko

 

rito

.

...

Nang

 

oras

 

na

 

nang

 

pagtulog

 

ay

 

sabay

 

na

 

kaming

 

humiga

 

sa

 

nilapag

 

kong

 

banig

 

sa

 

kwarto

 

ko

.

"

Kuya

 

may

 

itatanong

 

ako

." 

Sabi

 

ni

 

leklek

"

Ano

 

'

yon

?" 

Sagot

 

ko

 

naman

.

"

Saan

 

ka

 

magkokolehiyo

?" 

Tanong

 

nito

"

Hindi

 

ko

 

pa

 

alam

, 

isa

 

pa

 

wala

 

pa

 

kaming

 

pera

 

ni

 

tatay

 

baka

 

ng

a

 

tumigil

 

na

 

muna

 

ako

." 

Sagot

 

ko

 

sa

 

tanong

 

nito

.

"

Hindi

 

ba

 

sagot

 

naman

 

ni

 

Papa

 

ang

 

pag-

aaral

 

mo

 

pagtunton

 

mo

 

ng

 

college

?" 

Tanong

 

pa

 

ulit

 

nito

.

"

Oo

, 

te-

teka

 

lang

 

bakit

 

mo

 

pala

 

na 

tanong

?" 

Sagot

 

ko

 

na

 

tanong

 

rito

.

"

Wala

 

lang

 

naisip

 

ko

 

lang

. 

Kapag

 

nagkolehiyo

 ka 

na

, 

ibig

 

sabihin

 

hindi

 

na

 

kita

 

makakasama

 

palagi

." 

Malungkot

 

nitong

 

sabi

.

"

Huwag

 

mo

 

munang

 

isipin

 

'

yon

. 

Isa

 

pa

 

ilang

 

buwan

 

pa

 

bago

 

ako

 

makatapos

 

ng

 

highschool

 

at

 

kung

 

sa

 

Maynila

 

man

 

ako

 

magkokolehiyo

, 

sisiguraduhin

 

kong

 

palagi

 

akong

 

uuwi

 

kapag

 

weekend

." 

Sabi

 

ko

 

rito

.

"

Talaga

!?" 

Tanong

 

pa

 

ulit

 

ni

 

leklek

.

"

Oo

, 

pangako

." 

Sagot

 

ko

.

"

Matulog

 

na

 

tayo

 

para

 

maaga

 

tayong

 

magising

 

bukas

." 

Dagdag

 

ko

 

pa

 

at

 

natulog

 

na

 

nga

 

kami

.

...

Hindi

 

ko

 

alam

 

kung

 

nanaginip

 

lang

 

ako

 

pero

 

parang

 

totoo

 

ang

 

nararamdaman

 

ko

. 

May

 

humahalik

 

sa

 

aking

 

labi

 

at

 

dahil

 

sa

 

nagugustuhan

 

ko

 

ang

 

kanyang

 

paghalik

 

sa

 

akin

 

ay

 

tumugon

 rin 

ako

 ng 

halik

. 

Pagmulat

 

ko

 

ng

 

aking

 

mga

 

mata

 

tsaka

 

ko

 

napagtanto

 

na

 

totoo

 

nga

 

palang

 

may

 

kahalikan

 

ako

 

at

 'di 

ako

 

makapanwala

 

nasi

 

leklek

 

ang

 

taong

 

'

yon

.

"

A-

anong

 

ginagawa

 

mo

?" 

Dala

 

ng

 

gulat

 

ay

 

lumabas

 

sa

 

bibig

 

ko

 

ang

 

salitang

 

'

yon

.

"

Ku-kuya

!" 

Halata

 

mong

 

gulat

 

ito

 

ng

 

magsalita

 

ako

.

Hinihintay

 

ko

 

itong

 

sumagot

 

pero

 

mabilis

 

itong

 

tumayo

 

at

 

mabilis

 

ring

 

tumakbo

 

palabas

 

ng

 

bahay

 kubo.

Kaagad

 

din

 

akong

 

tumayo

 

at

 

balak

 

ko na

 

habulin

 

ito

 

pero

 

naharang

 

ako

 

ni

 

Tatay

 

sa

 

dadaanan

 

ko

.

"

O

 

bakit

 

tumatakbo

 

si

 

sir

 

Alex

 

nag-away

 

na

 

naman

 

ba

 

kayo

? 

Tanong

 

ni

 

tatay

.

Hindi

 

ko

 

na

 

sinagot

 

si

 

tatay

 

pero

 

may

 

ibinalita

 

ito

 

sa

 akin 

kaya

 hindi 

ko

 

na

 

natuloy

 

ang

 

balak

 

kong

 

paghabol

 

kay

 

leklek

. 

Ito

 

ang

 

balita

 

tungkol

 

sa

 

Totoo

 kong 

Ama

.

...

Marco's POV

Naputol ang pagbabalik tanaw ko dahil sa maingay na nangyayari sa ICU kung saan kasalukuyang naroon si Alex.

Parang mauubusan ako ng paghinga habang hinihintay na lumabas ang duktor para sabihin kung ano nang lagay ni Alex.

Samantalang magkayakap naman sina Anne at Yaya Linda. Sa isang upuan sa tapat ko naroon naman ang boyfriend ni Alex na hindi rin mapalagay.

Ang sumunod na sinabi ng duktor sa paglabas nito ang nagpakawala ng luha sa aking mga mata.

"Gising na ang pasyente at ligtas na ito."

Author

's 

Note

Salamat

 

sa

 

mga

 

patuloy

 

na

 

bumabasa

 

ng

 

Ang

 

Amo

. 

Sa

 

mga

 

nagkokoment

 

at

 

nagvovote

, 

napakalaking

 

bagay

 

para

 

sa

 

akin

 

na

 

malaman

 

na

 

may

 

mga

 

taong

 

nakaka-

apreciate

 

sa

 

aking

 

gawa

. 

Sana

 

patuloy

 

n'yong

 

abangan

 

dahil

 

malapit

 

na

 

itong

  

matapos

 

at

 

marami

 

pang

 

mangyayari

. 

God bless

 

sa

 

ating

 

lahat

.

# Ang Amo Part 31 (1/3)

Marco's POV

Matapos narinig ang sinabi ng duktor na ligtas na si Alex ay kaagad na itong inilipat sa isang kuwarto ng ospital.

Kaagad ko na rin tinawagan si Tatay para ipaalam na gising at ligtas na si Alex.

...

Nasa kuwarto na nga si Alex at kasama na nito sa loob ang mga taong nagmamahal sa kanya. Habang ako'y nasa labas lang ng kanyang kuwarto, isa pa ano ba naman ako sa kanya gayong hindi naman nito maalala ang tungkol sa akin. Gayunpaman nagpapasalamat ako sa Diyos at ligtas na ito.

...

"Kamusta na si Alex?" Tanong ko kay Anne paglabas nito sa kuwarto.

"Okay na s'ya, may ilang tests na lang na gagawin sa kanya si Dr. Robles para malaman kung puwede na rin itong lumabas ng ospital." Mahabang sabi ni Anne.

"Mabuti naman, siguro aalis na rin ako at alam ko naman na marami kayong nagmamahal kay Alex at hindi n'yo s'ya papabayaan." Sabi ko at akmang aalis na.

"Te-teka lang Kiko." Sabi ni Anne kaya napahinto ako sa paglalakad sabay baling sa kanya at hinihintay ang sasabihin nito.

"Salamat, alam kong mahal na mahal mo nga si Alex at kung ano man ang gusto mong gawin, kung gusto mong ipaglaban ito ay okay lang sa akin." Mahabang sabi ni Anne.

"Salamat Anne, hindi ko pa alam kung may pag-asa pa ba ako kay Alex pero masaya ako sa nalaman kong okay na sa'yo." Ang sabi ko at lumapit naman ito para yakapin ako.

...

Pagdating ni Tatay Jimmy ay nagpaalam na rin akong umalis sa ospital. Sinabihan pa ako nito na 'wag akong mag-alala at s'ya na ang bahala kay Alex.

...

Jimmy's POV

Masakit sa aking makita na kahit gaano kagusto ng anak ko na makita at makamusta si Alex ay hindi nito magawa. Lalo pa itong nagpapabigat sa aking pakiramdam dahil ako ang may kasalanan kung bakit ito nangyayari sa kanya. Kung sana hindi ko nalang nagawa ang ginawa ko noon baka iba sana ang nangyayari ngayon.

Flashback

Many

 

years

 

ago

Simula

 

ng

 

nakilala

 

ni

 

Kiko

 

ang

 

anak

 

ni

 

Alberto

 

nasi

 

Alex

 

ay

 

napansin

 

kong

 

naging

 

masayahin

 

at

 

lalo

 

pang

 

naging

 

mabuting

 

anak

 

ito

.

Masaya

 

ako

 

na

 

makita

 

itong

 

masaya

 

kapag

 

kasama

 

nito

 

si

 

Alex

. 

Lagi

 

nga

 

nitong

 

kinukweto

 

sa

 

akin

 

ang

 

mga

 

ginagawa

 

nila

 

kapag

 

magkasama

 

silang

 

dalawa

 

ni

 

Alex

.

Parang

 

nakababatang

 

kapatid

 na 

rin

 

ang

 

turing

 

ni

 

Kiko

 

kay

 

Alex

, 

minsan

 

pa

 

nga

 

ay

 

narinig

 

ko

 

na

 

tinawag

 

ni

 

Alex

 

na

 

kuya

 

si

 

Kiko

.

Buong

 

akala

 

ko

 

na

 

parang

 

magkapatid

 

lang

 

ang

 

turing

 

ng

 

dalawa

 

sa

 

isat-

isa

. 

Isang

 

araw

 

ng

 

pauwi

 

ako

 

ay

 

nakita

 

kong

 

dumating

 

si

 

Alex

 

sa

 

amin

 

at

 

parang

 

galit

 

na

 

galit

 

ito

. 

Tahimik

 

akong

 

lumapit

 

sa

 

kubo

 

para

 

hindi

 

malaman

 

ng

 

dalawa

 

na

 

naroon

 

ako

 

at

 

nakita

 

ko

 

ang

 

pagsuntok

 

ni

 

Alex

 

kay

 

Kiko

. 

Patuloy

 

lang

 

sa

 

pagsasalita

 

si

 

Alex

 

habang

 

tahimik

 

lang

 

na

 

nakahiga

 

si

 

Kiko

 

dahil

 

sa

 

natumba

 

ito

 

sa

 

suntok

 

ni

 

Alex

. 

Sa

 

sumunod

 

na

 

sinabi

 

ni

 

Alex

 

ay

 

kita

 

kung

 

paano

 

nasakta

n 

ang

 

aking

 

anak

. 

Sandali

 

ako

 

nagtago

 

ng

 

makita

 

kong

 

palabas

 

na

 

si

 

Alex

 

sa

 

kubo

. 

Sa

 

pag-

alis

 

ni

 

Alex

 

ay

 

suno

d

 

kong

 

narinig

 

ang

 

paghikbi

 

ni

 

Kiko

.

Kinabukasan

 

maaga

 

akong

 

umalis

 

para

 

pumunta

 

kina

 

Alberto

. 

Hindi

 

ko

 

na

 

rin

 

ginising

 pa si 

Kiko

, 

alam

 

ko

 

kasin

g

 

mabigat

 

parin

 

ang

 

pakiramdam

 

nito

 

dulot

 

ng

 

nangyari

 

kahapon

 

sa

 

kanila

 

ni

 

Alex

.

...

Malapit

 

na

 

ako

 

sa

 

kubo

 

ng

 

marini

g

 

kong

 

may

 

kasama

 

ang

 

anak

 

ko

 

dahil

 

sa

 

narinig

 

ko

 

silang

 

nag-

uusap

 

at

 

parang

 

nag-

aasaran

 

pa

 

silang

 

dalawa

. 

Nang

 

makalapit

 

na

 

ako'y

 

hindi

 

na

 

ako

 

nagulat

 

ng

 

si

 

Alex

 

pala

 

iyon

.

Mukhang

 

nagkasundo

 

na

 

ang

 

dalawa

 

dahil

 

kita

 

kong

 

masaya

 

na

 

ang

 

aking

 

anak

 

taliwas

 

sa

 

nakita

 

kong

 

ayos

 

nito

 

kagabi

. 

Kahit

 

na

 

may

 

hinala

 

na

 

ako

 

na

 

higit

 

pa

 

bilang

 

magkapatid

 

ang

 

turing

 

ng

 

dalawa

 

sa

 

isat-

isa

 

ay

 

tumahimik

 

na

 

lang

 

ako

.

...

Kinaumagahan

 

ay

 

bumungad

 

sa

 

dalawang

 mata ko, ang 'di 

ko

 

inaasahang

 

mangyari

, 

na

 

naging

 

dahilan

 

para

 

makurpirma

 

ko

 

na

 

tama

 

ang

 

aking

 

hinala

 

na

 

may

 

nararamdaman

 

ang

 

dalawa

 

sa

 

isat-

isa

.

Sa

 

nakitang

 

paghahalikan

 

ng

 

dalawa

 

ay

 

kaagad

 

akong

 

lumabas

 

ng

 kubo, na 

kaagad

 

namang

 

nasundan

 

ng

 

paglabas

 

ni

 

Alex

 

habang

 

mabilis

 

itong

 

tumakbo

. 

Kaagad

 

akong

 

pumasok

 

para

 

mapigilan

 

si

 

Kiko

 

dahil

 

alam

 

kong

 

susundan

 

nito

 

si

 

Alex

, 

kaya

 

naman

 

ibinalita

 

ko

 

ang

 

sinabi

 

sa

 

akin

 

ng

 

kaibigan

 

ng

 

nanay

 

n'ya

 

noon

 na 

nakita

 nito at 

kilala

 ang 

tunay

 

nitong

 

Ama

.

...

Sa

 

araw

 

ding

 

'

yon

 

ay

 

sinabi

 

ko

 

kay

 

Alberto

 

ang

 

tungkol

 

sa

 

nalaman

 

ko

 

tungkol

 

sa

 

dalawang

 

bata

. 

Nagulat

 

rin

 

ito

 

sa

 

nalaman

 

at

 

tinanong

 

ako

 

kung

 

ano

 

ang

 

aking

 

gagawin

 

sa

 

dalawang

 

bata

.

Sa

 

kanyang

 

tanong

 

ay

 

is

a

 

lang

 

ang

 

naisip

 

kong

 

gawin

 

sa

 

mga

 

oras

 na 

'yon

 at 

ito

 

ay

 

paghiwalayin

 

ang

 

dalawa

 

habang

 

maaga

 

pa

.

Sinabi

 

ko

 

na

 

ipaalam

 

nito

 

kay

 

Alex

 

na

 

ikakasal

 

si

 

Kiko

 

sa

 

babaeng

 

anak

 

ni

 

Kapitana

 

kapag

 

nasa

 

waston

g

 

edad

 

na

 

ang

 

dalawa

.

Sa

 

narinig

 

na

 

suhestiyon

 

ko

 

ay

 

tumutol

 

pa

 

si

 

Alberto

 

at

 

sinabi

 

nitong

 

bakit

 

hindi

 

na

 

lang

 

hayaan

 

ang

 

dalawa

 

kung

 

saan

 

man

 

patungo

 

ang

 

kanilang

 

relasyon

. 

Sinabihan

 

rin

 

ako

 nito 

na

 

ang

 

gusto

 

kong

 

mangyari

 

sa

 

mga

 

bata

 

ay

 

parang

 

ako

 

na

 

rin

 

ang

 

kanyang

 

Ama

 

noon

 

na

 

tinutulan

 

ang

 

naging

 

relasyon

 

namin

, 

pero

 

bu

o

 

na

 

ang

 

desisyon

 

ko

 

at

 

ito'y

 

paghiwalayin

 

sina

 

Alex

 

at

 

Kiko

.

...

Pag-

uwi

 

ko

 

ng

 

bahay

 

ay

 

iniisip

 

ko

 pa rin kung 

tama

 

ba

 

o

 

mali

 

ang

 

naging

 

desisyon

 

ko

. 

Naisantabi

 

lang

 

ito

 

dahil

 

pagdating

 

ko

 

sa

 

bahay

 

ay

 

nadatnan

 

kong

 

naghihintay

 

ang

 

kaibigan

 

ni

 

pinsan

 

kasama

 

ang

 

totoong

 

Ama

 

ni

 

Kiko

.

...

Pag-

uwi

 

ni

 

Kiko

 

galing

 

sa

 

eskuwela

 

ay

 

nadatnan

 

nito

 

ang

 

kanyang

 

Ama

 

at

 

sa

 

nakitang

 

pagyayakapan

 

ng

 

dalawa

 

ay

 

ramdam

 

ko

 

ang

 

pangungulila

 

ng

 

mag-

ama

 

sa

 

piling

 

ng

 

isat-

isa

.

Sa

 

araw

 

rin

 

na

 

iyon

 

ay

 

sinabi

 

ng

 

Ama

 

ni

 

Kiko

 

ang

 

balak

 

nitong

 

isama

 

ang

 

nawalay

 

na

 

anak

 

sa

 

Amerika

 

na

 

akin

 

namang

 

pinahintulutan

.

...

Kinabukasan

 

ay

 

kaagad

 

na

 

sumalubong

 

sa

 

akin

 

ang

 

balita

 

ni

 Marco na 

bumalik

 

na

 

nang

 

Maynila

 

ang

 

pamilya

 

ni

 

Alberto

. 

T

inanong

 

pa

 

ako

 

ni

 

Kiko

 

kung

 

bakit

 

hindi

 

ko

 

ito

 

sinabi

 

sa

 

kanya

,

 

na

 

sinagot

 

ko

 

naman

 na

 

hindi

 

ko

 

rin

 

alam

 

na

 

umalis

 

na

 

pala

 

sila

 

at

 

sinabihan

 ko ito 

na

 

makikibalita

 

ako

 

sa

 

mansyon

 

mamaya

 

kung

 

bakit

 

bigla

 

na

 

lang

 

bumalik

 

ng

 

syudad

 

sina

 

Alex

.

Wala

 

ng

 

nagawa

 

si

 

Kiko

 

at

 

pumasok

 

na

 

lang

 

ito

 

sa

 

paaralan

. 

Sa

 

nalaman

 

ko

 ngang 

balita

 

ay

 

napagtanto

 

ko

 

na

 

pumayag

 

si

 

Alberto

 

sa

 

sinabi

 

kong

 

paghiwalayin

 

ang

 

mga

 

bata

.

Kaya

 

naman

 

pag-uwi

 

ni

 

Kiko

 

ay

 

isang

 

kasinungalingan

 

na

 

naman

 

ang

 

aking

 

sinabi

, na 

ang

 

dahilan

 

kung

 

bakit

 

umuwi

 

ng

 

syudad

 

sina

 

Alex

 

ay

 

dahil

 

sa

 

pag-

aaral

 

nito

 

sa

 

ibang

 

bansa

.

...

Matapos alalahanin ang lahat ng nagawa ko noon ay isang desisyon ang kailangan ko nang gawin at ito'y sabihin ang totoo kina Alex at Kiko kahit na kapalit nito ay kamuhian ako ng dalawa.

Author

's 

Note

Kaya

 

hinati

 

ko

 

sa

 3 

parts

 

dahil

 

masyadong

 

mahaba

 

ang

 

part

  31. 

Kaya

 

pakiabangan

 

ang

 

mga

 

kasunod

 

at

 

sana

 

bago

 

matapos

 

ang

 

buwan

 

ay

 

maipost

 

ko

 

ang

 

dalawa

 

pang

 

parts

.

# Ang Amo Part 31 (2/3)

Alberto's POV

Matapos ang maraming taon ay nandito ako ngayon sa ospital. Ngayong araw din na ito ay magpapakita na ako sa aking anak para sabihin at ipagtapat ang aking mga lihim, alam ko rin na lalo itong magagalit sa mga malalaman, pero buo na ang aking isip na ipagtapat ang lahat-lahat ng mga mangyari noon, kasama na ang totoong dahilan sa nangyaring aksidente sa amin ng mama n'ya na magpasahanggang ngayon ay lubos kong pinag-sisisihan.

...

Flashback

Galing

 

ako

 

sa

 

maimpluwensyang

 

pamilya

. 

Isang

 

militar

 ang 

aking

 

Ama

 

at

 

Doktora

 

naman

 

ang

 

aking

 

Ina

.

Ang

 

tahimik

 

kong

 

buhay

 

ay

 

biglang

 

nagulo

 

ng

 

makilala

 

ko

 

ang

 

anak

 

ng

 

aming

 

kasambahay

.

Ang

 

pangalan

 

nito

 

ay

 

Jimmy

. 

Naging

 

malapit

 

kami

 

sa

 

isat-

isa

 

dahil

 

na

 

rin

 

sa

 

utos

 

ng

 

aking

 

Ama

 

sa

 

kanya

 

para

 

bantayan

 

ako

 

sa

 

lahat

 

ng

 

oras

.

Noong

 

una'y

 

naiinis

 

ako

 

sa

 

kanya

 

dahil

 

para

 

itong

 

anino

 

ko

 

na

 

laging

 

bumubuntot

 

sa

 

akin

. 

Pero

 

isang

 

insedente

 

ang

 

nangyar

i

 

ng

 

isang

 

araw

 

ay

 

masaksak

 

ito

 

dahil

 

sa

 

pagresbak

 

nito

 

sa

 

aking

 

mga

 

kaklase

.

Mula

 

noon

 

ay

 

napalitan

 

na

 

ng

 

paghanga

 

ang

 

dating

 

inis

 

na

 

nararamdaman

 

ko

 

rito

. 

Sinubukan

 

ko

 

pa

 

nga

 

itong

 

pigilan

 

at

 

nanligaw

 

ako

 

ng

 

babae

 

pero

 

hindi

 

rin

 

nagtagal

 

ay

 

nakipaghiwalay

 

ako

 

sa

 

naging

 

nobya

 

ko

.

Isang

 

araw

 

ay

 

tinanong

 

ako

 

ni

 

Jimmy

 

kung

 

bakit

 

nakipaghiwalay

 

ako

 

sa

 

aking

 

nobya

 

pero

 

imbes

 

na

 

sagot

 

ang

 

marinig

 

nito

 

ay

 

naglakas-

loob

 

akong

 

halikan

 ito

 

labi

.

Sa

 

nangyari

 

ay

 

lagi

 

lang

 

akong

 

nasa

 

aking

 

kuwarto

, 

hindi

 

ko

 

rin

 

kasi

 

alam

 

ang

 

gagawin

 

ko

, 

isa

 

pa

 

alam

 

ko

 

naman

 

na

 

walang

 

kasiguraduhan

 

na

 

gusto

 

rin

 

ako

 

ni

 

Jimmy

.

Pinuntahan

 

ako

 

ni

 

Jimmy

 

sa

 

aking

 

kuwarto

 

at

 

napag

-

usapan

 

namin

 

ang

 

nangyari

. 

Ipinagtapat

 

ko

 

na

 

may

 

gusto

 

ako

 

sa

 

kanya

, 

noong

 

una

 

ay

 

sinabi

 

nitong

 

hindi

 

puwede

 ang 

kung

 

anuman

 

ang

 

nararamdaman

 

ko

 

sa

 

kanya

, 

ngunit

 

sa

 

huli

 

ay

 

ipinagtapat

 

rin

 

nito

 

na

 

may

 

nararamdaman

 

din

 

ito

 

sa

 

akin

 

kaya

 

naman

 

nauwi

 

sa

 

sikretong

 

relasyon

 

ang

 

pagmamahalan

 

namin

 

sa

 

isat-

isa

.

...

Akala

 ko 

magiging

 

masaya

 

ang

 

pagdiriwang

 

sa

 

aking

 

kaarawan

 

ngunit

 

parang

 

bombamg

 

sumabog

 

ang

 

inanunsyo

 

ng

 

aking

 

Ama

 

na

 

malapit

 

na

 

akong

 

ikasal

 

sa

 

anak

 

ng

 

kasosyo

 

nito

.

Tumutol

 

ako

 

sa

 

gustong

 

mangyari

 

ng

 

aking

 

Ama

 

kaya

 '

di

 

ko

 

napigilan

 

na

 

sabihing

 

may

 

iba

 

akong

 

mahal

 

at

 

ito

 

ay

 

si

 

Jimmy

. 

Sa

 

narinig

 

ay

 

isang

 

malakas

 

na

 

suntok

 

ang

 

ginawa

 

nito

 

sa

 

akin

. 

Nagbanta

 

rin

 

ito

 

na

 

may

 

masamang

 

mangyayar

i

 

kina

 

Jimmy

 

kapag

 

hindi

 

natuloy

 

ang

 

pag-

iisang

 

dibdib

 

namin

 

ng

 

anak

 

ng

 

kasosyo

 

nito

.

Dala

 

nang

 

wala

 

akong

 

magawa

 

ay

 

naisipan

 

ko

 

pang

 

kitilin

 

ang

 

sarili

 

kong

 

buhay

 

pero

 

bago

 

ko

 

pa

 

ito

 

magawa

 

ay

 

napanaginipan

 

ko

 

si

 

Jimmy

 

at

 

sa

 

aking

 

panaginip

 

ay

 

masaya

 

kaming

 

dalawa

. 

Kaya

 

nama

n

 

kahit

 

masakit

 

sa

 

akin

 

ay

 

natuloy

 

ang

 

pag-

iisang

 

dibdib

 

namin

 

ni

 

Patricia

 

at

 

mula

 

noon

 

ay

 

wala

 

na

 

akong

 

narinig

 

na

 

balita

 

kung

 

saan

 

na

 

naroon

 

si

 

Jimmy

.

...

Makalipas

 

ang

 

ilang

 

taon

 

ay

 

isang

 

masamang

 

pangyayari

 

ang

 

dumating

 

sa

 

buhay

 

ko

 

ng

 

malamang

 

nasawi

 

ang

 

aking

 

mga

 

magulang

 

dahil

 

sa

 

pagbagsak

 

ng

 

eroplanong

 

kanilang

 

sinasakyan

.

...

Matapos

 

ang

 

pangyayaring

 

'

yon

 

ay

 

naisipan

 kong 

ipahanap

 

si

 

Jimmy

 

kaya

 

naman

 

kumuha

 

ako

 

ng

 

isang

 

detective

 

para

 

hanapin

 

kung

 

saan

 

na

 

ito

 

naroon

.

Kaagad

 

naman

 

nahanap

 

ang

 

kinaroroonan

 

ni

 

Jimmy

 

at

 'di 

pa

 

ako

 

makapaniwala

 

na

 

sa

 

probinsy
a 
kung

 

saan

 

kami

 

nagkakilala

 noon, 

ay

 

dito

 

ko

 

rin

 

pala

 ito 

muling

 

makikita

.

Kaya

 

naman

 

inasikaso

 

ko

 

na

 

ang

 

pag-

uwi

 

namin

 

sa

 

hacienda

 

sa

 

probinsya

 na 

pag-

mamay-ari

 ko na 

ngayon

.

...

Sa

 

pagkikita

 

namin

 

muli

 

ni

 

Jimmy

 

ay

 

lubos

 

na

 

kasiyahan

 

ang

 

aking

 

naramdaman

. 

Ibinalita

 

ko

 

sa

 

kanya

 

ang

 

lahat

 

ng

 

nangyari

 

sa

 

akin

 

noon

 

at

 

maging

 

s'ya

 

ay

 

ikinuwento

 

rin

 

sa

 

akin

 

ang

 

mga

 

nangyari

 

sa

 

kanya

 

sa

 

mga

 

nakalipas

 

na

 

taon

.

...

Dito

 

sa

 

probinsya

 

na

 

nga

 

kami

 

tumira

, 

kasama

 

ng

 

aking

 

asawa

 

at

 

anak

. 

Inalok

 

ko

 

naman

 

si

 

Jimmy

 

ng

 

trabaho

 

para

 

maging

 

driver

 

ko

 

na

 

kaagad

 

naman

 

nitong

 

tinanggap

.

Ipinagtapat

 

ko

 

kay

 

Jimmy

 

na

 

kahit

 

lumipas

 

ang

 

maraming

 

taon

 

ay

 

nanatili

 

ang

 

pagmamahal

 

ko

 

sa

 

kanya

, 

ngunit

 

sinabi

 

nito

 

na

 

hindi

 

na

 

puwede

 

na

 

magkaroon

 

kami

 

ng

 

relasyon

 

dahil

 

sa

 

may

 

pamilya

 

na

 

ako

 

at

 

s'ya

 

naman

 

ay

 

meron

 

ng

 

anak

, 

kahit

 pa 

alam

 

ko

 

rin

 na 

mahal

 

ako

 

nito

.

...

Lumipas

 

pa

 

ang

 

mga

 

taon

 

at

 

ang

 

naging

 

relasyon

 

sa

 

pagitan

 

namin

 

ni

 

Jimmy

 

ay

 

driver

 

ko

 

ito

 

at

 

ako

 

naman

 

ang

 

kanyang

 

amo

.

Naging

 

malapit

 

naman

 

ang

 

anak

 

ko

 

sa

 

kanyang

 

anak

. 

Ngunit

 

isang

 

araw

 

ay

 

nalaman

 

ko

 

mismo

 

kay

 

Jimmy

 

na

 

higit

 

pa

 

pala

 

sa

 

magkaibigan

 

ang

 

turing

 

ng

 

dalawa

 

sa

 

isat-

isa

. 

At

 

ito'y

 

hindi

 

nagustuhan

 

ni

 

Jimmy

 

kaya

 

kahit

 na 

tutol

 

ako

 

sa

 

nais

 

nitong

 

paghiwalayin

 

ang

 

dalawa

 

ay

 

sinunod

 

ko

 

na lang

 

ito

.

Sinabi

 ko 

nga

 kay Alex 

na

 

ikakasal

 

si

 

Kiko

 

sa

 

anak

 

na

 

babae

 

ni

 

kapitana

 

kapag

 

nasa

 

wastong

 

edad

 

na

 

ang

 

mga

 

ito

. Nang 

malaman

 

nga

 

ni

 

Alex

 

ito

 

ay

 

doon

 

ko

 

napagtanto

 

na

 

may

 

gusto

 

nga

 

ang

 

anak

 

ko

 

kay

 

Kiko

 

sapagkat

 

sa

 

gabing

 

'

yon

 

ay

 

kaagad

 

itong

 

bumalik

 

sa

 

Maynila

 

kasama

 

ng

 

aking

 

asawa

.

 

Kahit

 

na

 

walang

 

ideya

 

ang

 

Mama

 

nito

 

sa

 

dahilan

 

ng

 

kanilang

 

pag-

uwi

 

sa

 

Maynila

 

ay

 

simahan

 

na

 

lang

 

nito

 

si

 

Alex

.

...

Nalaman

 

ko

 

rin

 

kay

 

Jimmy

 

na

 

pumunta

 

na

 

ng

 

Amerika

 

ang

 

kanyang

 

anak

 

na

 

si

 

Kiko

, 

kasama

 

nito

 

ang

 

kanyang

 

totoong

 

Ama

. 

Sa

 

nangyaring

 

'

yon

 

ay

 

napapayag

 

kong

 

sumama

 ito 

sa

 akin 

sa

 

Maynila

 

at

 

ipagpatuloy

 

ang

 

pagiging

 

driver

 

nito

 

sa

 

akin

.

Dala

 

ng

 

pagmamahalan

 

naming

 

dalawa

 

na

 

kahit

 pa 

pigilan

 

namin

 

ito'y

 

hindi

 

namin

 

nagawa

,

 

kaya

 

nagkaroon

 

ulit

 

kami

 

ng

 

sikretong

 

relasyon

. 

Pero

 

sabi

 

nga

 

sa

 

kasabihan

 

na

 

walang

 

sikretong

 hindi 

mabubunyag

.

...

Isang

 

araw

 

sa

 

mismong

 

opisina

 

ko

 

habang

 

naghahalikan

 

kami

 

ni

 

Jimmy

 

ay

 

biglang

 

pumasok

 

ang

 

secretary

 

ko

 

at

 

napasigaw

 

sa

 

nakitang

 

ayos

 

namin

 

Jimmy

.

Simula

 

n'on

 

ay

 

binantaan

 

ako

 

nito

 

na

 

ipapaalam

 

n'ya

 

sa

 

aking

 

asawa

 

ang

 

nakita

 

nito

. 

Dala

 

ng

 

takot

 

sa

 

magiging

 

kahihinatnan

 nito 

kapag

 

nalaman

 

ni

 

Patricia

 

ang

 

lahat

 

ay

 

nakipag-

kasunduan

 

ako

 

sa

 

kanya

 

na

 

ibibigay

 

ko

 

kung

 

anuman

 

ang

 

gusto

 

nito

. 

Akala

 

ko

 

na

 

makukuntento

 

ito

 

sa

 

mga

 

materyal

 

na

 

bagay

. 

Ngunit

 

isang

 

araw

 

ay

 

pumasok

 

ito

 

sa

 

aking

 

opisina

 at gusto 

nito

 

na

 

magkaroon

 

kami

 

ng

 

relasyon

 

sabay

 

halik

 

sa

 

akin

,

 

nang

 

bigla

 

namang

 

bumukas

 

ang

 

pinto

 

ng

 

aking

 

opisina

 

at

 

ang

 

galit

 

na

 

galit

 

na

 

mukha

 

ni

 

Patricia

 ang 

bumungad

 

sa

 

amin

 

at

 

ilang

 

sandali

 lang 

habang

 

habol-

habol

 

ko

 

ito

 

ay

 

nakarating

 

kami

 

sa

 

kanyang

 

sasakyan

 

at

 

kasunod

 

nito

 

ay

 

naaksidente

 

kaming

 

dalawa

 

habang

 

minamaneho

 

nito

 

ang

 

sasakyan

.

Nakaligtas

 

nga

 

ako

 

sa

 

aksidente

 pero 

sa

 

kasamaang

 

palad

 

ay

 

namatay

 

si

 

Patricia

. 

Isa

 pang 

masamang

 

balita

 ang 

sumunod

 na 

nalaman

 ko na 

maging

 

si

 

Alex

 

ay

 

naaksidente

 

rin

.

...

Nang

 

magkaroon

 

na

 

ng

 

malay

 

si

 

Alex

 

ay

 

nagkaroon

 

ito

 

ng

 

selective

 

amnesia

 

sabi

 

sa

 

akin

 

ng

 

duktor

.

...

Buong

 

akala

 

ni

 

Alex

 

na

 

ang

 

pagkakaroon

 ko ng 

babae

 

ang

 

dahilan

 

sa

 

aksidente

 

namin

 

ng

 

mama

 

n'ya

, 

kaya

 

inaway

 

ako

 

nito

 

at

 

sa

 

sobrang

 

galit

 

ay

 

sinuntok

 pa 

ako

 

pagkatapos

, 

sunod

 

ang

 

pagsabi

 

nito

 

sa

 

akin

 na 

sana

 

ako

 

na lang

 

ang

 

nawala

 at 

hindi

 

ang

 

mama

 

nito

.

...

Sa

 

araw

 

'

din

 

na

 

'

yon

 

ay

 

nagpaalam

 

ako

 

kay

 

Jimmy

 

na

 

magpapakalayo

 

na

 

ako

 

sa

 

aking

 

anak

, 

sabay

 

habilin

 

ko

 

sa

 

kanya

 

na

 

ito

 

muna

 

ang

 

bahala

 

kay

 

Alex

.

...

"Handa ka na ba?" Tanong ni Jimmy na nakapagpabalik sa akin.

"Oo." Maikling tugon ko at sabay na kaming pumasok sa kuwarto ni Alex.

# Ang Amo Part 31 (3/3)

Alexander's POV

"

Nasaan

 

ako

?" 

Naguguluhan

 

kong

 

tanong

 

sa

 

sarili

 

ko

. 

Habang

 

patuloy

 lang 

akong

 

naglalakad

 

ngunit

 

hindi

 

ko

 

alam

 

kung

 

saan

 

ako

 

naggaling

 

at

 

saan

 

rin

 

ako

 

patungo

. 

Tanging

 

puti

 na 

parang

 

usok

 

lang

 ang 

aking

 

nakikita

, ilang 

sandali

 pa 

sa

 

aking

 

paglalakad

 

ay

 

natanaw

 

ko

 

ang

 

isang

 

imah

e

 

at

 

sa

 

tingin

 

ko

 

ay

 

isa

 

itong

 

babae

 

base

 

na

 rin 

sa

 

mahaba

 

nitong

 

buhok

 

na

 

tang

i

 

kong

 

nakikita

 

sa

 

dahilang

 

nakatalikod

 

ito

 

sa

 

akin

.

Lumapit

 

pa

 

ako

 

sa

 

babae

 

at

 

nan

g

 

makalapit

 

na

 

ako

 

ay

 

nagtanong

 

ako

 

rito

.

"

A-ale

 

anong

 

lugar

 

po

 

ba

 

ito

?" 

Sa

 

narinig

 

nga

 

na

 

tanong

 

ko'y

 

humarap

 

sa

 

akin

 

ang

 

babae

 

at

 '

di

 

ako

 

makapaniwala

 ng 

makita

 

ko

 

ang

 

mukha

 

ng

 

babae

.

'

Ma-mama

?!" 

At

 

bago

 

pa

 

ito

 

magsalita

 

ay

 

kaagad

 

akong

 

yumakap

 

sa

 

kanya

. 

Ilang

 

minut

o

 

siguro

 

na

 

yakap

 

ko

 

ito

 

habang

 

patuloy

 

naman

 

ang

 

pagdaloy

 

ng

 

luha

 

sa

 

aking

 

mga

 

mata

. 

Nang

 

sumagi

 

sa

 

isip

 

ko

 

na

 

bakit

 

ko

 

kasama

 

si

 

Mama

 

gayong

 

matagal

 

na

 

itong

 

pumanaw

 

ay

 

humiwalay

 

na

 

ako

 

sa

 

pagkakayakap

 

ko

.

"

Ba-

bakit

 

nandito

 

ako

 at 

kasama

 

mo

 

mama

? 

Patay

 

na

 

rin

 

ba

 

ako

?" 

Sunod-

sunod

 

na

 

tanong

 

ko

 

kay

 

Mama

.

"

Anak

 

makinig

 

kang

 

mabuti

." 

Ang

 

sabi

 

nito

 

at

 

kasunod

 

ay

 

hinawakan

 

nito

 

ang

 

aking

 

kamay

 

at

 

sa

 

isang

 

iglap

 lang 

ay

 

nakita

 

ko

 

ang

 

sarili

 

kong

 

katawa

n

 

sa

 

isang

 

ospital

 

habang

 

nakaratay

 

ito

.

"

Mama

 

ibig

 bang 

sabihin

 

ay

 

kaluluwa

 

na

 

lang

 

ako

?!" 

Kusang

 

lumabas

 

na

 

salita

 

sa

 

akin

.

"

Oo

 

anak

 

at

 

kapag

 

hindi

 

na

 

nakaya

 

ng

 

katawan

 

lupa

 

mo

 

ang

 

nangyaring

 

aksidente

 

ay

 

tuluyan

 

ka

 

ng

 

magpapaalam

 

sa

 

kanila

." 

Ang

 

sunod

 

na

 

sinabi

 

ni

 

Mama

 

at

 

sa

 

iglap

 

pa

 

ay

 

nakita

 

ko

 

isa-isa

 

ang

 

mga

 

mahahalagang

 

tao

 

sa

 

buhay

 

ko

.

Una

 

kong

 

nakit

a

 

ang

 

umiiyak

 

na

 

sina

 

Anne

 

at

 

Yaya

 

Linda

 

habang

 

magkayakap

 

ito

. 

Suno

d

 

si

 

Kiko

 

kasama

 

ni

 

Mang

 

Jimmy

 

at

 

nagulat

 

rin

 

ako

 

dahil

 

sa

 

nakita

 

ko

 

ito

 

kung

 

paano

 

umiyak

 

at

 

naramdaman

 

ko

 

na

 

lang

 

na

 

umiiyak

 

na

 

rin

 

pala

 

ako

 

habang

 

tinitignan

 

ko

 

ito

.

Nakita

 

ko

 

rin

 

ang

 

lungkot

 

sa

 

mukha

 

ni

 

Kevin

 

habang

 

tinitignan

 

ang

 

nakaratay

 

kong

 

katawan

 

sa

 

loob

 

ng

 

ICU

.

"

Halika

 

anak

 

at

 

may

 

sasabihin

 

ako

 

sa'yo

." 

Sunod

 

na

 

sabi

 

ni

 

Mama

 

at

 

hinawakan

 

ulit

 

nito

 

ang

 

aking

 

kamay

 

at

 

nagbalik

 

kami

 

sa

 

puting

 

lugar

 

kung

 

saan

 

ko

 

ito

 

nakita

.

...

"

Anak

 

gusto

 

mo

 

na

 

ba

 

akong

 

makasama

?" 

Tanong

 

ni

 

Mama

.

"

Oo

 

Mama

, 

namiss

 

kita

 

at

 

alam

 

mo

 

ba

 

na

 

matagal

 

ko

 

ng

 

hinihiling

 

na

 

sana

 

makita

 

ka

." 

Ang

 

sagot

 

ko

 

naman

.

"

Namiss

 

din

 

kita

 

anak

. 

Pero

 

hand

a

 

ka

 

na

 

ba

 

na

 

iwan

 

sila

." 

Sabi

 

naman

 

nito

 

at

 

kaagad

 

kong

 

naisip

 

ang

 

mga

 

taong

 

mahalaga

 

sa

 akin.

"

Magkakasama

 

nga

 

tayo

 

pero

 

ang

 

kapalit

 

n'on

 

ay

 

iiwanan

 

mo

 

na

 

sila

." 

Dagdag

 

pang

 

sabi

 

ni

 

Mama

.

"

Hindi

 

ko

 

po

 

alam

." 

Maikling

 

sagot

 

ko

.

"

Anak

 

masaya

 

akong

 

makita

 

ka

 

at

 

alam

 

ko

 

na

 

hindi

 

pa

 

oras

 

para

 

magkasama

 

tayo

. 

Kahit

 

sinabi

 

mong

 

hindi

 

mo

 

pa

 

alam

 

ay

 

alam

 

kong

 

alam

 

ng

 

puso

 

mo

, 

na

 

nais

 

mo

 

pang

 

makasam

a

 

ang

 

mga

 

mahal

 

mo

 

na

 

umaasang

 

anuman

 

oras

 

ay

 

gigising

 

ka

. 

Kaya

 

halika

 

na

 

anak

 

at

 

hinihintay

 

ka

 

na

 

nila

." 

Mahabang

 

sabi

 

ni

 

Mama

 

at

 

hinawakan

 

muli

 ang 

aking

 

kamay

.

...

Hindi ko alam kung bakit masakit ang aking katawan at pagmulat ko ng aking mata ay nasilaw pa ako dahil sa liwanag ng ilaw, naramdaman ko rin ang luha sa aking mga mata kahit 'di ko naman alam kung bakit ako umiyak.

...

Nalaman ko kay Dr. Robles na naaksidente pala ako at halos isang araw na akong walang malay habang nasa ICU ako.

...

Nandito na ako ngayon sa loob ng kuwarto ng ospital kasama sina Anne, Yaya Linda at ng boyfriend kong si Kevin.

"Anong nararamdaman mo may masakit ba sa'yo babe?" Tanong ni Kevin sa akin.

"Medyo masakit lang ang katawan ko babe, dahil sa aksidente." Sagot ko naman.

"Kaya hijo magpahinga ka at bukas ay iluluto ko ang paborito mong adobo para kaagad ka nang gumaling." Sabi naman ni yaya.

"Oo nga pinsan kailangan magpagaling ka kaagad para naman guwapo ka sa araw ng kasal ko, dahil 'di ka invited kapag haggard ang itsura mo kahit ikaw pa ang best man." Sabi naman ni Anne habang pinipigilan ang sarili sa pag-iyak.

"Ga-ganoon ba pero kapag hindi ako invited wala kayong honeymoon ni Dave sa Palawan." Sagot ko naman rito sabay lahad ko ng aking mga kamay at kaagad naman itong lumapit para yakapin ako.

"Lagi mo na lang akong pinapaiyak." Sabi pa ni Anne habang yakap ko ito.

"Pangako last na ito." Bulong ko naman rito. Lumapit na rin si Yaya at Kevin para sumali sa yakapan namin.

...

Pagdating ni Dr. Robles sa kuwarto ko ay kaagad ako nitong kinausap para sa test ko. Nagbabakasakali kasi ito na baka bumalik na ang aking ala-ala. Matapos n'on ay sinabi nitong ilang test pa ang  kanyang gagawin para malaman kung walang komplikasyon sa aking utak sa nangyaring aksidente. Sa huli ay sinabi nito na may amnesia pa rin ako. Lingid sa kaalaman n'ya at ng mga kasama ko sa kuwarto ay bumalik na aking mga ala-ala at natatandan ko na ang lahat, ang lahat-lahat ng mga nangyari noon hanggang sa kung paano ako naaksidente na naging dahilan ng pagkakaroon ko ng selective amnesia.

...

Kinabukasan at ikalawang araw ko dito sa ospital. Pag-gising ko ay mukha ni Kevin habang tulog ang bumungad sa akin. Wala na rin sina pinsan at yaya na nagpaalam kanina bago ako makatulog na uuwi sandali sa bahay.

Abala ang aking kamay sa paghaplos sa mukha ni Kevin habang natutulog ito, samantalang abala rin ang isip ko sa mga bagay na nangyari noon.

"Good morning babe." Sabi ni Kevin na nakapagpabalik sa malalim kong pag-iisip.

"Good morning." Sagot ko rin.

"Gutom ka na siguro, teka lang at bibili ako ng makakain natin." Sunod na sabi nito.

"Okay lang ako." Ang sabi ko rito sabay hawak sa kamay nito para 'wag itong umalis.

"Hintayin na lang natin sina Yaya at siguradong may dala silang pagkain pagdating nila." Dagdag ko pa.

"O sige." Sabi naman nito at tumabi ulit ito sa akin habang magkahawak kamay kami.

...

Pagdating nina Anne at Yaya ay kaagad na kaming kumain sa pagkain na dala nila. Gaya nga ng sabi ni Yaya ay ipinagluto nga ako nito ng Adobong Manok. Sinusubuan pa nga ako ni Kevin habang kumakain kami. Matapos kumain ay uminom na ako ng gamot.

...

Pagpasok ni Dok sa kuwarto ay kaagad na isinagawa ang pag x-ray sa akin at sumunod naman ang CT scan.

...

Bumalik na ako sa kuwarto matapos ang mga tests sa akin at sinabi rin ni Dok na pagbalik nito sa kuwarto ay dala na nito ang resulta sa mga tests na ginawa sa akin.

Hindi naman umalis si Kevin sa tabi ko. Si Anne naman ay nagpaalam na aalis saglit. Samantalang natutulog naman si Yaya sa sulok ng kuwarto dala siguro ng puyat sa pag-aalala sa akin habang wala akong malay.

Nanatali lang na binabantayan ako ni Kevin habang nagkwe-kwento ng kung anu-ano tungkol sa kanyang trabaho.

"Pasensya na at 'di makakapunta sina Mom dahil nasa States parin sila." Sabi ni Kevin.

"Okay lang babe alam ko naman na busy sila at isa pa nandito ka naman." Sabi ko.

...

Pag-gising ni yaya ay sinabihan ko si Babe na umuwi muna kahit noong una ay ayaw nitong umalis, pumayag lang itong umalis ng may tumawag sa kanya at dahil mukhang importante ang tawag na 'yon, base na rin sa narinig kong pakikipag-usap nito sa kabilang linya ay nag-paalam na itong umuwi.

Pag-alis ni Kevin ay pumasok naman si Mang Jimmy.

"Kamusta kana Sir?" Tanong nito.

"Okay na po Mang Jim medyo masakit lang ang katawan ko." Sagot ko rito.

Sandali itong tumahimik habang ako'y nakatingin lang sa kanya.

"Ah may problema po ba?" Naitanong ko rito ng hindi parin ito nagsalita.

"Si-sir may gustong makita kayo, sana hayaan mo muna itong magsalita at pakinggan ang lahat ng sasabihin n'ya." Sa narinig na sinabi ni Mang Jimmy ay pagkalito ang reaksyon ko lalo pa ng makita ko itong umiiyak.

"Ate Linda samahan po muna n'yo ako sa labas." Sunod na narinig kong sinabi ni Mang Jimmy at sabay ngang lumabas ang dalawa samantalang naiwan naman akong  naguguluhan at walang ideya kung sinong may gusto na makita ako.

Maya-maya pa ay bumukas ang pinto at pagkakita sa taong pumasok ay galit ang naramdaman ko sa mga oras na iyon.

# Ang Amo Part 32

Part 32 Broken

Alexander's POV

Maya-maya pa ay bumukas ang pinto at pagkakita sa taong pumasok ay galit ang naramdaman ko sa mga oras na iyon.

"Anong ginagawa mo dito!?" Galit kong tanong pagpasok nito sa kuwarto. Tahimik naman itong umupo sa upuang nasa loob ng aking kuwarto.

"Bakit ka nandito? Kung anong ipinunta mo ay sabihin mo na para 'pag natapos na ay puwede ka ng umalis." Puno pa rin ng galit na sabi ko.

"A-anak kamusta na ang pakiramdam mo?" Unang salitang lumabas sa bibig nito.

"Ang alam ko wala na akong Papa kaya 'wag mo akong tawaging anak at kung may kailangan ka sabihin mo na pero kung wala puwede ka ng umalis." Balewala ko sa tanong nito at alam kong nasaktan ito sa mga sinabi ko pero ako 'di ba n'ya naisip na nasaktan ako noon ng dahil sa kanya kaya nawala si Mama?

"Alam kong galit na galit ka parin sa akin at 'di ako pumunta para patawarin mo ako.. Gu-gusto ko lang sabihin sa'yo ang lahat ng totoo na nangyari noon, kasama na ang totoong dahilan kung bakit humantong pa sa pagkawala ng mama mo." Narinig kong sabi n'ya kaya naman para matapos na ay pinakinggan ko na lang ang lahat ng sasabihin n'ya.

...

Matapos marinig ang mga sinabi ni Papa. Mula sa kung paano sila nagkakilala ni Mang Jimmy at nagkarelasyon, nagkahiwalay ng dahil kay lolo at ipinagkasundong ikasal kay Mama, sa pag-uwi namin noon sa probinsya para makita muli nito si Mang Jimmy, ang pagkakaroon muli nila ng sikretong relasyon, habang kasal na sila ni Mama na nalaman ng kanyang sekretarya, na naging dahilan ng pangba-blackmail sa kanya ng sekretarya nito na buong akala ni Mama na may relasyon sila ng kanyang sekretarya at naging dahilan para maaksidente ang kanilang sasakyan na s'ya ring aksidente kung bakit namatay si Mama.

Hindi ako makapaniwala sa mga narinig ko at patuloy lang ang aking pag-iyak.

"Alam ko na kasalanan kong lahat kung bakit humantong pa sa pagkawala ng mama mo." Patuloy rin si papa sa pag-iyak mula pa kanina habang kinu-kuwento ang mga nangyari noon.

"Pero anong magagawa ko, nagmahal lang ako anak. Minahal ko ang mama mo lalo pa ng dumating ka sa amin pero naging makasarili ako, dahil sa mahal ko rin si Jimmy at natatakot akong mawala ni isa sa kanila." Dagdag pa nito.

"Hindi ko alam kung kaya pa kitang mapatawad ngayon alam ko na ang lahat ng totoong nangyari noon, tama ka rin napaka-makasarili mo, masaya kaba na pareho mong niloloko silang dalawa at ako hindi mo ba naisip na kawawa rin ako? Napaka-duwag mo!" Galit ko parin sabi.

"Umalis kana!" Dagdag ko pa habang patuloy parin ako sa pag-iyak hangang sa lumabas na ito ng kuwarto.

...

Kaagad namang pumasok si yaya at lumapit ito sa akin para yakapin ako. Ibinuhos ko lahat ng sama ng loob ko rito habang patuloy naman ito sa pagpapatahan sa akin na wari mo'y isa akong musmos. Hindi ko rin alam kung galit parin ba ang nararamdaman ko para kay papa o sa sarili ko dahil hinayaan kong lamunin ako ng galit, kaya wala akong ginawa kungdi ang umiyak habang inaalala parin ang nangyaring aksidente na ikinamatay ni Mama.

Nang tumigil na ako sa pag-iyak ay sinabihan ako ni Yaya na magpahinga muna at kalimutan sandali ang nangyari, sinabi rin nito na lahat ng sakit na nararamdaman ko ngayon ay lilipas din pagdating na panahon.

...

Marco's POV

Matapos malaman na okay na si Alex ay dumiretso na ako sa bahay. Kahit na nalulungkot na 'di ko ito nakita ng ilipat na ito sa kuwarto.

...

Pagdating sa bahay ay wala na akong naabutan, nasa school na siguro si Clark ngayon dahil oras na ng kanyang klase at kasama si Jane na nagbabantay rito.

Kaagad kong ibinagsak ang katawan ko sa kama pagpasok sa aking kuwarto at dala ng puyat at pagod sa pagbabantay kay Alex sa ospital ay kaagad akong nakatulog.

...

Pag-gising ko'y maghahapon na at dahil sa gutom ay nag-padeliver na lang ako ng pizza at naligo na rin ako habang hinihintay ito.

Matapos kong maligo ay narinig ko ang pagtunog ng doorbell kaya naman kaagad akong lumabas para kunin ang inorder na pizza.

Pagbukas ko'y nagulat pa ako na imbes na delivery boy ay si tatay ang nakita ko.

"O tay bakit 'di kayo nagsabi na pupunta kayo?"

"Anak puwede bang pumasok muna tayo." Seryosong sabi ni Tatay, kahit na nagtataka sa kilos ni tatay ay pumasok na kami sa loob.

"Anong gusto mong inumin tay juice o tubig?" Sabi ko.

"Tubig na lang." Sabi lang nito. Matapos ay kumuha ako ng tubig at inabot kay tatay.

"Dahil ba kay Alex?" Umpisa kong tanong sa nais sabihin ni tatay.

"Hindi anak, may ipagtatapat lang ako sa'yo." Simula ni Tatay kaya naman mataman akong tumingin sa kanya at hinihintay ang gusto nitong sabihin.

"Di ka ba nagtatanong kung bakit hindi ako nakapag-asawa?" 'Di ako sumagot kaya naman nagpatuloy si tatay.

"Sa dahilang gaya mo sa kapwa lalaki rin ako nagkagusto at ang lalaking 'yon ay si Alberto ang Papa ni Alex." Patuloy lang akong nakikinig kahit pa 'di ako makapaniwala sa lahat ng narinig ko, nagpatuloy ulit si tatay.

"Nagmahalan kami noon ni Alberto pero ng malaman ng Ama n'ya ay 'di nito nagustuhan dahil sa ipinagkasundo nito si Alberto kay Patricia ang Mama ni Alex. Pinalayas kami ng nanay ko at ilang taon rin kaming lumayo sa probinsya pero umuwi rin kami pagkalipas ng ilang taon.

Pagkatapos nga ng maraming taon ay nagkita ulit kami ni Alberto at sa panahong din na 'yon ay nakilala mo si Alex."

"Ano pong ibig n'yong sabihin?" Sa oras na iyon ay kinakabahan na ako sa malalaman ko at sa naisip kong nangyari ay nagsimula ng pumatak ang luha sa mga mata ko.

"Patawarin mo ako anak." Nag-umpisa na ring umiyak si tatay.

"Naging malapit kayo ni Alex sa isat-isa at 'di nagtagal ay nalaman ko na higit pa sa magkaibigan at magkapatid ang turingan n'yo.."

"Wag na po n'yong ituloy." Patuloy parin ako sa pag-iyak at alam kong masasaktan lalo ako sa susunod pang sasabihin ni tatay.

"Anak pa-patawarin mo'ko, akala ko na makakabuti na paghiwalayin kayo habang maaga pa, ng makita ko kayo noon ni Alex na naghahalikan ay sinabihan ko si Alberto, sinabi ko sa kanya na ipaalam kay Alex na ikakasal kana kapag nasa hustong edad ka na at alam kong masasaktan si Alex sa malalaman niya."

"Bakit tay? Bakit n'yo nagawa ang lahat ng 'yon?" Puno ng hinanakit kong tanong kay tatay at walang tigil parin ako sa pag-iyak. Ang sakit-sakit ng nararamdaman ko, kasing sakit ng naramdaman ko noon ng mamatay si Daddy Matthew at malaman na naaksidente rin si Alex.

"Patawarin mo ako anak, alam kong kasalanan ko ang lahat." Umiiyak rin na sabi ni tatay.

Sa sobrang galit ay pinagsusuntok ko ang pader at kaagad akong umalis ng bahay baka 'di ko mapigilan ang sarili ko at masama mang gawin ay masuntok ko si tatay.

Kaagad akong sumakay sa kotse at pinaandar ito, hinayaan ko nalang kung saan ako dadalhin nito habang patuloy naman ang pagdurugo ng mga kamao ko at pagluha ng mga mata ko.

# Ang Amo Part 33

Part 33 Troubled

Alexander's POV

Ngayon ang ikatlong araw na nandito ako sa ospital. Medyo gumanda na rin ang pakiramdam ko at nabawasan na rin ang pananakit ng aking katawan. Ngayon din ay malalaman ko na kay Dok ang results sa mga tests sa akin.

Habang hinihintay nga si Dok ay sinabihan ko si Anne na papuntahan si Mang Jimmy para kausapin ko ito. Sa mga nalaman ko kahapon ay isang desisyon ang kailangan ko ng gawin.

...

"Sir." Maikling sabi ni Mang Jimmy pagpasok nito sa kuwarto.

"Hindi na ako magpapaliguy-ligoy pa, simula ngayong araw ay hindi na kayo magtatrabaho bilang driver ko. Alam n'yo naman siguro kung bakit?" Prangkang sabi ko kay Mang Jimmy.

"Naiintindihan ko po Sir. Sige po aalis na ako." Tanging sagot lang nito.

"Paano n'yo nagagawang makasama ang anak ng taong pinagtataksilan n'yo ha!? Hindi n'yo ba naisip na may kasalanan rin kayo kung bakit namatay si Mama.

Sana naging masaya kayo. Kungdi dahil sa inyong dalawa ni papa sana kasama ko parin si Mama ngayon." Galit na galit kong sumbat rito. Masisi n'yo ba ako gayong dahil sa kanya ay nawala ang pinaka importanteng tao sa buhay ko.

"Patawarin mo ako sir, alam ko naman na kasalanan ko ang lahat at alam ko rin na 'di mo ako mapapatawad.. 'Di mo man alam ay pinagsisihan ko ang mga nagawa ko noon at araw-araw ko itong pinagbabayaran sa bawat araw na nagtatrabaho ako bilang driver mo... Ngunit kahit na gaano ko kagustong ibalik ang lahat para sana itama ang mga nagawa ko ay 'di na maari... Kaya 'di kita masisisi na kamuhian ako, mahirap mang paniwalaan pero tinuring na rin kitang anak Sir.. Si-sige sir aalis na po ako." Mahabang saad ni Mang Jimmy habang nakayuko. 

Pag-alis ni Mang Jimmy ay pumasok na si Anne sa kuwarto.

"Tahan na Lex." Sabi nito sa akin at lumapit para yakapin ako.

"Ang sakit-sakit Anne. Parang Ama na rin ang turing ko kay Mang Jimmy pero sa nalaman ko ay parang ipinagkanulo nila akong dalawa ni Papa." Naiiyak kong sumbong rito.

"Tahan na, magiging okay rin ang lahat."

...

Ilang oras ang lumipas at pumasok na si Dok sa kuwarto.

"Okay Alex I now have the results and I'm glad to tell you na wala naman akong nakitang masamang epekto sa naging aksidente mo, walang nabaling buto at wala rin akong nakitang pagdudurugo sa iyong utak, pero kailangan mo pang magpahinga ng hanggang dalawang araw pero kung gusto mo na sa bahay ka na magpahinga ay pupuwede rin. O sige mauna na ako at pupuntahan ko pa ang ibang pasyente." Mahabang saad ni Dok.

At sa narinig nga ay parang nabunutan ako ng tinik.

"Salamat Dok." Ang nasabi ko lang at lumabas na si Dok.

"Salamat sa Diyos at okay na ang alaga ko." Sabi naman Yaya.

"Oo nga Yaya, kaya dalian mo ng magpagaling Lex at ilang weeks na lang kasal ko na." Sabi rin Anne.

"Oo nga pala kawawa naman si Dave at ilang araw na lang ay magpapasakal na sa iyo." Inis ko rito.

"Ewan ko sa'yo."

...

Marco's POV

Pag-gising ko ay kaagad na akong umuwi sa bahay. Sa isang hotel na ako tumuloy kagabi at iniiwasan ko pang umuwi kahapon at baka nandoon pa sa bahay si tatay. Hindi ko rin alam kung makakaya ko ng makita ito na hindi makakaramdam ng galit matapos malaman ang kasalanan nitong ginawa noon.

Dahil sa nagawa nito noon kaya ang lumipas na mga taon sa buhay ko ay puno ng panghihinayang na hindi ko nakasama si Alex. Paano n'ya nagawa ang bagay na 'yon at naisip na para sa kapakanan namin ni Alex ang lahat?

Buong akala ko na galit sa akin si Alex dahil sa nasabi ko noon ng halikan ako nito, kaya ito umalis at iniwan ako. Iba pala ang nangyari at habang naiisip na si tatay ang may kasalanan sa nangyari ay lalo lang akong nagagalit sa kanya.

...

Pagdating sa bahay.

"Papa." Kaagad na salubong ni Clark sa akin ng makita ako.

"Oh ang aga yata ng gising mo." Sabay tingin sa relo ko at 6:10 palang ng umaga.

"Papa naman today is Saturday right? Promise mo sa akin na ngayon ang punta natin sa zoo 'di ba?" Tuloy-tuloy na sabi nito.

"Oo nga pala no, te-teka maliligo lang ako tapos aalis na tayo." Kaagad kong sabi at mabilis na tinungo ang banyo para maligo.

"Yippie!" Rinig ko pang sabi ni Clark pagkatapos.

...

Nandito na kami sa sasakyan ni Clark habang nagmamaneho ako papunta sa zoo. Hindi na sumama si pinsan dahil may lakad ito kasama ng kaibigan n'ya. Biniro ko pa ito na baka may date lang sila ng boyfriend n'ya na kanya lang tinawanan sabay sabing wala pa itong nobyo.

...

Matapos nga ang halos ilang oras na biyahe ay narating na namin ang zoo at kita ko sa mukha ni Clark ang saya pagbaba namin sabay takbo pa nito sa entrance sa nasabing zoo.

"Hey kiddo wait for me!" Sigaw ko rito. At sabay na kaming pumasok sa loob ng zoo.

...

Alexander's POV

Sa sinabi nga ni Dok kanina na puwedeng sa bahay na lang ako magpahinga ay kaagad ko rin sinabihan si Anne na lalabas na ako ng ospital ngayon. Tinawagan ko rin si Kevin para ipaalam sa kanya na lalabas na ako ng ospital at sa nalaman ay sinabi nitong pupunta ito kaagad para ito na ang maghatid sa akin sa bahay.

...

Matapos mabayaran ni Anne ang bill ay lumabas na kami ng ospital. Nasa wheelchair ako na hawak ni Kevin habang palabas kami at ng makarating sa sasakyan ay kaagad ako nitong inalalayan papasok ng sasakyan. Si Kevin na rin ang nagmaneho samantalang nasa harap si Yaya at katabi ko naman sa likod si Anne.

Habang nasa biyahe.

"Ang sweet ni Kevin no, ilang buwan na kayo lex?" Ang biglang pabulong na sabi Anne.

"Kailan ka pa naging interesado sa lovelife ko, naku Anne alam ko 'yang style mo na 'yan." Bulong ko rin na sabi rito.

"Anong style 'di ba puwede na curious lang?" Sagot na pabulong naman nito.

"Ewan ko sa'yo, para matigil ka lang next month ay mag-iisang taon na kami." Sagot ko rito.

"Oh. Mahal mo ba si Kevin, lex?" Sunod na tanong nito.

"Ano bang klaseng tanong 'yan, syempre oo." Sagot ko.

"E si Kiko?" Tanong ulit nito.

"Anong si Kiko?" Tanong ko rin rito.

"I mean si Kiko na naging driver mo, 'di kaba nagkagusto sa kanya?" Paglilinaw nito. Alam ko naman ang gusto nitong sabihin kanina, iniiwasan ko lang na tanungin nito ang tungkol kay Kiko na useless din pala.

"Hindi, bakit naman ako magkakagusto 'don?" Sagot ko na tinutukoy ay si Kiko.

"Wala lang nacurios lang." Naging sagot lang nito. Matapos nga n'on ay hindi na nagtanong si pinsan. 

Ako naman ay iniisip pa rin ang naging tanong ni Anne kanina tungkol kay Kiko. Ano bang nararamdaman ko ngayong naalala ko na ang lahat lalo na ang tungkol sa amin noon ni Kiko?

Minahal ko ito noon kahit na hindi ko pa alam na pagmamahal pala ang naramdaman ko noon sa kanya. Samantalang sa kasalukuyan ay may nagmamahal sa akin na mahal ko rin naman pero 'di ko rin maitatanggi na may nararamdaman rin ako kay Kiko ngayon, bago pa nangyari ang aksidente ilang araw pa lang ang lumipas na lalo pang nagpagulo sa isip ko sa dahilang naaalala ko na ang lahat. 

"Ano na nga bang gagawin ko at sino ba sa kanilang dalawa ang mas mahal ko?" Litong tanong ko sa sarili ko.

# Ang Amo Part 34

Alexander's POV

Halos isang linggo rin akong nagpahinga sa bahay at ngayong araw nga ay papasok na ako ng opisina. Tinawagan ko na rin si Grace kanina at ipinaalam ang pagpasok ko. Kaagad kong pinatawag sa kanya ang mga board of directors para sa meeting mamayang hapon. Ito rin kasi ang araw na makikilala namin ang bagong investor sa aking kumpanya.

...

May bago na rin akong driver na pinadala ng isang kilalang agency kaya tiyak na mapagkakatiwalaan ito. Dumating na din ito kanina pa, ayon sa sabi sa akin ni Yaya ng katukin nito ang aking kuwarto para gisingin ako.

Pagbaba sa kusina ay kumain na ako ng almusal kasabay si Anne.

"Good morning lex, nga pala nasa labas na ang bago mong driver." Sabi ni Anne.

"Good morning din, sabi nga sa akin ni yaya. Ikaw wala ka bang lakad ngayon?" Sabi ko naman.

"Meron pupuntahan ko si Tita Marisol, isasama ko na rin si yaya, alam mo na para ipalam kung kailan ang kasal namin ni Dave." Sagot nito.

"Eh si Dave kailan s'ya uuwi." Tanong ko rito.

"Baka sa makalawa, si Dad naman may gagawin pa sa states kaya 'di sila sabay makakauwi." Sagot nito.

"Sayang naman, kunsabagay marami ding trabaho doon si Uncle." Sabi ko naman.

Matapos kumain ay pumunta na ako sa kuwarto para kunin ang mga gamit ko para sa meeting mamaya.

...

Paglabas ko ng bahay ay nadatnan kong naghihintay ang bago kong driver at pagtingin ko rito ay mukhang 'di naman nagkakalayo ang edad namin base sa itsura nito. Moreno ito at matangkad, guwapo rin ito sa semi kalbo nitong buhok.

"Good morning sir, ako pala si Juancho ang bago n'yong driver." Sabi nito sabay lahad nito ng kamay.

"Good morning din Juancho, oo nga pala ang pangalan ko ay Alex." Sabi ko naman sabay abot ng kamay nito. Matapos ay binuksan na nito ang sasakyan at kaagad pinaandar.

Sa biyahe.

"Juancho matagal ka na bang driver?" Tanong ko rito.

"Medyo pa lang sir, kungdi ako nagkakamali magtatatlong taon pa lang." Sagot naman nito.

"Ganoon ba, ano bang dating trabaho bago ka naging driver." Tanong ko pa rito.

"Wala sir, ibig kong sabihin working student ako dati bago ako nagtrabaho at una kong naging trabaho ang pagmamaneho ng taxi." Sagot nito.

"Eh paano ka mag-aaral kung magiging driver kita." Naguguluhan kong tanong sa kanya.

"Huminto na'ko sir, baka mag-iipon muna para pang tuition, marami rin kasing gastusin sa bahay." Sagot naman nito.

"Ah ganoon ba, basta kung kailangan mo ng pera 'wag kang mahihiyang magsabi sa akin." Sabi ko naman. Ewan ko ba at ang gaan kaagad na loob ko rito, siguro dahil na rin sa masipag ito.

"Sige sir, salamat." 

"Oo nga pala ilang taon ka na?" Tanong ko rito.

"22 na sir." Sagot nito.

Ilang minuto lang ay nandito na kami sa opisina. Kaagad naman akong pinagbuksan ng sasakyan ni Juancho.

"Good luck sir." Sabi nito at sa narinig ay saglit pa akong natigilan, naalala ko kasi na palagi rin itong sinasabi sa akin ni Kiko kapag nandito na kami sa opisina.

"Sir may problema ba?" Sabi ni Juancho na nakapagbalik sa akin.

"Ah wala may naalala lang ako. Salamat sa good luck." Sabi ko naman sa kanya at ngumiti lang ito sa akin.

...

Pagpasok sa opisina.

"Sir ready na ang meeting room at padating na rin daw ang mga board. Si Mr. Guzman naman na secretary ng ating investor ay on the way na rin." Mahabang sabi ni Grace.

"Mabuti naman, oo nga pala nasabi ba sa'yo kung kasama nito ang boss n'ya?" Tanong ko rito.

"Ah 'di ko naitanong pero wala naman itong sinabi, te-teka lang at tatawagan ko." Sagot naman nito at lumabas para tawagin sa telepono si Mr. Guzman.

Isa-isa ko nang inayos ang mga kailangan para sa meeting mamaya, mabuti nang prepare at baka mamaya kasama na pala ni Mr Guzman ang boss nito na isa na sa pinakamalaking investor na mamumuhunan sa aking kumpanya.

...

Matapos ang isang oras ay pumasok na si Grace at ipinaalam na nasa loob na ng meeting room ang mga board of directors kasama na si Mr. Guzman.

Kaagad na rin akong pumunta sa meeting room.

...

Isang presentation ang inihanda ko para sa susunod na project ng aking kumpanya at nagustuhan naman nilang lahat ang aking presentation.

"Excuse me." Biglang sabi ni Mr. Guzman pagkatapos ng presentation. Kaya naman lahat kami na nasa meeting room ay nabaling ang tingin sa kanya.

"Nag text si Boss na on the way na s'ya papunta dito at pinasasabi n'ya Mr. Gomez na be ready at excited na itong makilala ka." Mahabang sabi ni Mr. Guzman at tumingin pa ito sa akin sa huli nitong sinabi.

"Well lahat rin kami ay excited na, na makilala ang boss mo." Nasabi ko na lang kahit na naguluhan sa sinabi ni Mr Guzman kanina.

Ilang minuto pa.

"Nandito na si Boss." Sabi ni Mr. Guzman sabay tayo at binuksan na ang pinto.

Parang slow motion ang nangyari at nang bumukas ang pinto ay literal na nanlaki ang aking mga mata ng makita at makilala ang sinasabing boss ni Mr. Guzman.

"Good afternoon everyone." Bati nito sa amin. "Especially to Mr. Gomez." Dagdag pa nito sabay tingin diretso sa aking mga mata na para bang binabasa nito ang aking kaluluwa sa paraan ng pagtitig nito sa akin.

"Everyone meet my boss, Mr. Marco Lopez." Pakilala ni Mr. Guzman sa boss nito na dati ako ang naging Amo nito.

Kumpara sa dati nitong ayos ng driver ko pa ito, ibang-iba na ang pananamit nito at sa tingin pa lang sa porma nito ay masasabi mo, na isa itong executive at may-ari ng isang malaking kumpanya.

Isa-isa namang tumayo ang mga board para makipagkamay sa kanya at pinakahuli akong tumayo para makipakamay din sa kanya.

Nang magtagpo ang aming mga kamay ay parang may kuryente akong naramdaman na nagbigay ng kiliti sa akin at naramdaman ko rin ang marahan nitong pagpisil sa aking kamay.

"It's nice to finally meet you Alex." Bulong pa nito sa tenga ko nagbigay init hindi lang sa aking tenga pati na rin sa aking buong katawan.

# Ang Amo Part 35

Alexander's POV 

Nandito ako ngayon sa loob ng aking opisina at hindi pa rin ako makapaniwala sa nalaman ko, na si Marco pala ang mayamang businessman na nag-invest sa aking kompanya.

Hindi ko rin alam kung ano bang gusto o balak nitong gawin sa kung bakit sa dinami-dami ng kompanya sa Pilipinas ay sa akin pa talaga nito napiling mamuhunan.

Isa pang hindi ko maintindihan ay kung bakit pa ito nagpanggap na maging driver ko gayong mayaman naman pala ito.

Hindi rin naman ako naniniwala sa naisip kong dahil sa akin kaya n'ya nagawa ang magpanggap bilang driver ko at ngayon naman ang pag-invest sa aking kompanya. Inisip ko na lang na dahil lang sa negosyo ang lahat at makakabuti naman ang pag-invest niya hindi lang sa akin pati na rin sa mga empleyado ko.

Abala ako sa pag-iisip ng biglang bumukas ang pinto at pagtingin ko ay si Grace pala ang pumasok.

"Ah sir pasensya na, gusto ka raw makausap ni Kiko I mean ni Sir Marco at naroon s'ya sa labas." Mahabang sabi ni Grace at pagtingin ko nga sa pinto na gawa sa salamin ay nakita kong nakatayo nga doon si Marco.

"Si-sige papasukin mo na s'ya." Sabi ko na lang at lumabas na si Grace.

Kaagad naman akong umupo at nagkunwaring may ginagawa sa PC na nasa desk ko. Nakita ko naman ang pagpasok nito kahit na kunwari ay tutok na tutok ang aking paningin sa PC.

"May kailangan ka Mr. Lopez?" Sabi ko na abala parin sa PC ang aking mga mata.

"Busy ka pa yata, kaya dito muna ako habang 'di kapa tapos sa 
pinag-kakaabalahan

 mo
. Sabihin mo nalang kapag tapos kana at tsaka ko na lang sasabihin kung ano ang kailangan ko." Mahabang sabi nito at sabay diin sa salitang pinag-kakaabalahan mo na wari mo'y may gustong ipahiwatig. Sa narinig ay parang nagpantig ang tenga ko kaya naman kaagad kong binaling ang paningin ko rito.

"Look Mr. Lopez spill it kung ano bang kailangan mo at gaya nga ng sabi mo busy ako sa 
pinag-

kakaabalahan

 

ko

." 
Medyo napalakas na sabi ko sa kanya.

"Woah! easy Mr Gomez hindi naman kita pinuntahan para inisin ka, here." Sabi nito at inabot sa akin ang isang maliit na envelope.

Tinignan ko lang s'ya at waring nagtatanong kung para saan itong envelope.

"Open it." Sunod namang sabi nito.

Matapos ngang kunin ang envelope ay kaagad ko itong binuksan at napangiti ako sa aking nakita. Isa pala itong invitation card para sa pagtatapos ng preparatory ni Clark at nabasa kong ito rin ang first honor sa klase nila.

"So that's smile means pupunta ka." Rinig kong sabi ni Marco at pagtingin ko sa kanya ay nakangiti rin ito.

"Titignan ko." Sabi ko naman.

"Bakit busy ka ba sa araw na 'yan?" Tanong naman nito.

"Hindi ko alam, baka, basta sasabihin ko na lang sa'yo kapag pupunta ako." Sabi ko naman, ewan ko bakit 'yon ang sinabi ko eh sa totoo lang pupunta naman talaga ako kahit pa magkataon na may lakad ako sa araw na 'yon.

"O-okay sabihin mo na lang para isabay na lang kita pauwi sa bahay dahil doon din ang venue." Sabi nito

"Sige." Nasabi ko na lang.

"Sana makapunta ka siguradong sasaya si Clark 'pag nakita ka.. Pati na rin ako." Sabi pa nito. Sa narinig nga ay napatingin ako rito at kita ko sa kanyang mga mata na seryoso ito sa sinabi pagkatapos ay kumindat pa ito sa akin. 'Di ko tuloy alam kung nakita ba n'ya ang pamumula ng pisngi ko matapos n'on, dahil alam ko na namula ako sa ginawa nitong pagkindat sa akin.

Paglabas nito ay napailing na lang ako sa aking sarili. Bakit ba ang lakas ng epekto nito sa akin?

...

Paglabas ko ng building ng kompanya ay kaagad kong nakita na naghihintay na si Juancho sa sasakyan.

Nang makita ako nito ay kaagad na nitong binuksan ang pinto. Papunta na ako sa sasakyan ng may marinig ako.

"Beep! Beep!" Napatingin ako sa isang magarang sasakyan na kulay itim kung saan galing ang narinig kong ingay.

Sunod ang paghinto nito sa tapat ko at pagbukas ng salamin ng sasakyan.

"Halika na Mr. Gomez." Sabi ng may-ari ng sasakyan na walang iba kungdi si Marco.

"Huwag ka ng mag-abala pa Mr. Lopez at may sasakyan din ako." Sabi ko sabay turo sa katabi nitong sasakyan kung saan naroong naghihintay si Juancho.

"Basta hihintayin na lang kita baka magbago ang isip mo." Sunod nitong sabi at may kasama pang ngiti.

'Di ko na ito sinagot pa at dumiretso na ako sa aking sasakyan at sumakay.

Pinaandar naman kaagad ni Juancho ang sasakyan. Pagstart nito ng makina ay umandar na ito pero kaagad din naman namatay. Ilang subok pa na paandarin ito ay aandar nga sandali pero kaagad ding hihinto.

"Sir nasiraan yata tayo." Sabi ni Juancho.

"Ano! Bakit, hindi ba maayos naman ito kanina?" 'Di ko makapaniwalang sabi.

"Ewan ko nga sir, nakailang start na ako ayaw talaga eh." Sabi pa nito.

"Te-teka tatawag ako ng mekaniko." Sabi ko na lang at lumabas muna ako ng sasakyan ay tinawagan ang mekaniko ko.

Matapos matawagan ang mekaniko ay sinabi nitong matatagalan pa ito dahil sa trapik at sinabi rin nito na hanggang dalawang oras din ang gugugulin sa pag-aayos ng sasakyan. Sa nalaman ay napakamot na lang ako ng ulo. Ang pinaka ayaw ko pa naman ay ang maghintay pero wala naman akong magagawa dahil ano bang alam ko sa paggawa ng sasakyan? Si Juancho naman ay pilit parin pinapaandar ang sasakyan pero kagaya kanina ay aandar ito sandali at hihinto rin.

Dahil sa wala naman akong magagawa ay naghintay na lang ako. Si Juancho ay bumili naman ng makakain namin para daw kahit papaano ay mabawasan ang pagkainip ko.

Abala ako sa pagpindot sa cellphone ng biglang may nagsalita.

"Anong nangyari Mr. Gomez akala ko ba uuwi ka na ba't nandito ka parin?" Sabi nito at pagtingin ko sa nagsalita ay si Marco pala, na nakaplaster ang ngiti sa mukha.

"Mr. Lopez kung mang-aasar ka lang mabuti pa umuwi ka na, ikaw akala ko ba paalis ka na rin ba't nandito ka pa." Balik ko sa tanong nito sa akin.

"Hindi ba ang sabi ko kanina hihintayin kita baka kako magbago ang isip mo? Kaya nandito pa rin ako. So paano sasabay ka na ba sa akin o mas gugustuhin mo ang maghintay hanggang mamayang gabi?" Mahabang sabi nito.

Hindi na lang ako umimik sa sinabi nito. Kaya naman.

"O paano mauna na ako, kita na lang tayo bukas." Rinig kong sabi nito dahil hindi ko ito sinagot at bumalik na ito sa kanyang sasakyan.

"Sandali!" Sigaw ko bago pa ito pumasok sa sasakyan.

Tumigil naman ito at bumaling sa akin, kaya naman naglakad na ako palapit sa kanyang kinaroroonan.

"May kailangan ka Mr. Gomez?" Tanong nito pagkalapit ko.

"Ah 'yung sinabi mo kanina.. Pu-puwede bang sumabay na ako sa'yo?" Sabi ko rito kesa naman maghintay nga ako ay pumayag na ako sa alok nito sa akin kanina.

Sandali namang sumilay ang ngiti sa mukha nito at sumagot "Oo naman." Kaagad na nitong binuksan ang pinto sa tabi ng driver seat ng sasakyan kung saan doon nga ako sumakay, pagkatapos ay sumakay na rin ito.

"A-anong ginagawa mo?" Kinakabahan kong tanong ng lumapit ang katawan nito sa akin. Nakita kong kinuha nito ang seatbealt at isinuot sa akin at sa napagtanto ay muntik ko pang batukin ang sarili ko.

"Mabuti ng sigurado baka 'pag napano ka ulit balatan ako ng buhay ni Yaya Linda." Rinig kong sabi nito.

"Sa-salamat." Ang sagot ko na lang at pinaandar na nito ang sasakyan.

Tahimik lang ang biyahe at wala ni isa sa amin ang gustong magsalita. Minsan ay titingin ako sa kanya pero 'pag napansin ko na titingin naman ito sa akin ay kaagad akong iiwas at sa labas na lang ako titingin. Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko kung bakit kinakabahan ako at 'di mapakali, kapag naisip ko naman ang tungkol sa nararamdaman ko rito ay lalo pang bumibilis ang tibok ng puso ko kasunod naman nito ay maalala ko ang mukha ni Kevin. Kaya wala akong magawa kungdi ang magbuntong hininga na lang. Ano ba 'tong napasok ko?

Abala ako sa pagtingin sa labas ng matanto na iba na ang dinadaanan namin.

"Ki-kiko saan tayo pupunta?" Sa gulat ay natawag ko ito sa kanyang palayaw.

"....." Hindi ito sumagot.

"Ano ba Mr. Lopez ibaba mo na lang ako kung ayaw mong sagutin ang tanong ko!" Inis ko ng sabi dito.

"May pupuntahan lang tayo." Sagot lang nito.

"Anong pupuntahan? Mabuti pa ay ibalik mo na ang sasakyan at iuwi mo na ako." Utos ko rito. Itinabi naman nito sa gilid ang sasakyan.

"Sa ayaw at gusto may pupuntahan pa tayo." Seryosong sabi nito at tumingin pa ito ng mata sa mata sa akin.

"Please Alex pagbigyan mo na ako kahit minsan lang at may ipapa-alala lang ako sa'yo." Dagdag pa nito at sa narinig ay natigilan ako. Sunod kong naramdaman ay pinaandar na ulit nito ang sasakyan...

# Ang Amo Part 36

Marco's POV

Kasama ko ngayon ang taong pinakamamahal ko papunta sa kung saan kami unang nagkakilala. Alam kong magiging makasarili ako sa gagawin ko pero ang ipinangako ko sa sarili ko na magising lang si Alex ay ipapa-alala ko rito ang mga nangyari sa amin sa nakaraan. Kung sakali man na hindi parin nito maalala ang nangyari noon sa amin ay hahayaan ko nalang ito sa piling ng iba kung saan magiging masaya ito.

Tahimik lang ito habang binabagtas namin ang daan papunta sa probinsya ng Bataan ang lugar na saksi sa una kong pag-ibig sa taong katabi ko ngayon.

Kahit wala itong kibo ay alam kong galit ito sa akin dahil sa ginawa ko.

Nang madaan kami sa isang fast food chain ay inihinto ko muna ang sasakyan para bumili ng makakain namin dahil alam kong gutom na rin ito kagaya ko.

"Bibili lang ako na makakin natin, ikaw anong gusto mo?" Nagbabakasakali kong tanong sa kanya.

"....." At gaya nga ng inaasahan ay 'di ito kumibo, kaya napabuntong hininga na lang ako.

"Si-sige maiwan na muna kita." Ang nasabi ko na lang.

Dinamihan ko na lang ang inorder ko at bumili na rin ako ng tubig sa katabi nitong convenient store. Matapos nga n'on ay bumalik na ako sa sasakyan.

Pabalik ako sa sasakyan ng kinabahan ako sa naisip na baka umalis na si Alex habang wala ako. Nang makarating sa sasakyan ay nawala ang kaba ko ng makita na naroon parin at nakatulog pala ito.

Dahan-dahan akong pumasok at baka magising ko ito.

Sandali ko pang pinagmasdan ang mukha nito habang natutulog na animo'y isang anghel ito at nakabuka pa ng kaunti ang bibig, kung 'di ko lang napigilan ang sarili ko ay baka nahalikan ko na ito. Matapos n'on ay ipinagpatuloy ko na ang pagmamaneho para kaagad na kaming makarating sa pupuntahan namin.

...

Ilang minuto lang at mararating na namin ang lugar na sadya namin sa Mariveles nang magising si Alex.

"Nasaan na tayo?" Kaagad na tanong nito pagkamulat ng kanyang mga mata. Hindi na rin galit ang boses nito kumpara kanina.

"Nasa Mariveles Bataan na tayo, kaunti nalang at mararating na natin ang Hacienda Gomez." Sagot ko rito.

"Baka ibig mong sabihin dating Hacienda ng mga Gomez, matagal ng ibinenta ni Papa 'yon." Rinig kong sabi nito.

"Alam ko. 'Wag kang mag-alala kakilala ko ang may-ari." Sagot ko pa rito at ilang sandali pa nga ay nakarating na rin kami.

...

Malalim na ang gabi ng makarating kami at pagbaba namin ay kaagad kaming sinalubong ni Mang Lino ang katiwala na ngayon sa Mansyon.

"Mabuti naman Marco at umuwi ka na rin, aba ang tagal na rin ng huli kang bumisita dito." Kaagad na bungad sa amin ni Mang Lino.

"Ah oo nga po, alam n'yo na medyo naging busy lang sa Maynila." Sagot ko rito.

"Oo nga pala kasama ko si Alex, kilala parin ho ba ninyo?" Dagdag ko pa.

"Ah oo naman, naku ang laki-laki mo na pala Sir Alex at lalo pang gumwapo, o paano pumasok na tayo sa loob at nakahanda na rin ang pagkain." Sabi naman ni Mang Lino.

Saglit lang akong tinignan ni Alex na wari'y nagtatanong kung tutuloy kami sa loob.

"Inaasahan na nila ang pagdating natin kaya halika na." Sabi ko rito at pumasok na kami sa loob.

...

Alexander's POV

Parang nagbalik sa akin ang lahat ng mga nangyari noon ng makapasok na kami sa loob ng Mansyon na dating pagmamay-ari ng pamilya ko.

Naalala ko na dito sa loob ng mansyon ko unang nakilala si Marco, kasama pa nga ito ni Papa noon ng ipakilala n'ya kami sa isat-isa.

Kahit na naisip kong bumalik na lang sa syudad kanina ng umalis para bumili si Marco ng makakain ay parang may nag-udyok sa isip ko na hayaan na lang ito sa gusto nitong gawin. Siguro kalahati ng isip ko ay gustong malaman kung ano bang mangyayari sa amin ni Marco, ngayong nandito kami sa lugar kung saan nagsimula ang lahat.

Gaya nga ng sabi ni Marco ay puno ng mga pagkain ang nakahanda sa malaking mesa para sa pagdating namin. 

...

Pagkatapos kumain ay nagpaalam si Marco na maliligo lang sandali, samantalang pinasamahan ako ni Mang Lino sa asawa nitong si Aleng Laling sa tutuluyan kong kuwarto ngayong gabi.

"Kumusta ka na hijo ang tagal rin na panahon mula ng huli kitang makita." Sabi ni Aleng Laling habang naglalakad kami patungo sa aking kuwarto.

"Ah okay lang naman po ako, pasensya na't hindi ko po kayo maalala, siguro alam n'yo naman po ang nangyari sa akin." Ang sabi ko na pinaninindigan parin na wala akong maalala.

"Oo nga hijo, lahat kami ay gustong mabisita ka ng malaman namin ang nangyari sa'yo pati na rin kina Ma'am at Sir." Sabi pa ni Aleng Laling.

"Maiba po ako, si-sino po pala ang nakabili sa Hacienda pati na rin po nitong mansyon." Curious kong tanong.

"Si Sir Matthew ang Daddy ni Sir Marco." Ang sagot naman ni Aleng Laling.

"Ho!? Akala ko ba ay si Mang Jimmy ang tatay ni Marco?" Naguguluhan kong tanong rito.

"Hay naku Sir pasensya na at may pagkamatabil ang dila ko, nandito na tayo sa magiging silid n'yo, mayroon din na malinis na tuwalya at mga damit sa aparador, kumpleto rin ng mga gamit sa panligo na nasa banyo kung gusto mong maligo o si-sige hijo mauuna na ako." Ang nasabi na lang ni Aleng Laling at mabilis na umalis at iniwan ako sa kuwarto.

Naiwan nga ako na maraming tanong sa isip ko dahil sa nalaman. Ibig sabihin hindi tunay na tatay ni Marco si Mang Jim at may totoong itong Ama? Bakit wala naman itong nasabi sa akin noon? Kaya pala nasabi nitong kakilala n'ya ang may-ari ng hacienda sa dahilang ang Daddy nito ang nakabili, pero nasaan na 'yong Daddy n'ya? Alam ko naman na isa lang ang makakasagot sa mga tanong ko kaya susubukan kong tanungin ito bukas, sa ngayon maliligo na muna ako at pagkatapos ay matutulog na dahil alam kong maraming mangyayari bukas sa pananatili namin dito sa Bataan ni Marco.

...

Marco's POV

Maaga akong nagising ngayong araw dahil sa araw rin na ito ko gagawin ang plano ko para ipaalala kay Alex ang mga masasayang ala-ala namin noon.

Kaagad rin akong naghanda ng almusal na kakainin namin at lahat ng paborito nitong pagkain ay niluto ko rin at isa na dito ang paborito nitong Adobo.

Matapos ngang maluto ay tinulungan na ako ni Aleng Laling na ilagay sa hapag ang mga pagkain at pagkatapos ay pinuntahan na rin nito si Alex sa kanyang kuwarto para gisingin ito.

...

Alexander's POV

Nagising ako sa pagkatok sa pinto ng kuwarto na kung saan ako natulog kagabi. Bahagya pa nga akong nagulat dahil sa nagising ako sa ibang kuwarto, pero matapos kong maalala na nasa Bataan nga kami ni Marco ay kaagad na rin akong bumangon.

"Gising na po ako Aleng Laling!" Sigaw ko rito para ipaalam na gising na ako.

"Sige hijo pumunta kana sa hapag paglabas mo sa kuwarto at handa na ang pagkain!" Malakas ring sabi nito.

"Sige po!" 

Matapos maghilamos ay tinignan ko muna ang sarili ko sa salamin. Nang masigurong okay na ang ayos ko ay lumabas na rin ako ng kuwarto at tinungo na ang hapag sunod sa sabi ni Aling Laling.

...

Pagdating sa hapag ay bumungad sa akin ang maraming pagkain na nasa mesa, ilan pa nga roon ay mga paborito ko.

"Good morning, nakatulog ka ba ng maayos kagabi?" Bati at tanong ni Marco sa akin.

"Ah oo, good morning din." Sagot ko rito at umupo na ako sa upuan na kaharap si Marco.

"Kain na tayo ay may pupuntahan tayo mamaya, oo nga pala tinawagan ko na rin si Anne kanina at sinabi ko sa kanya na kasama kita." Sabi ni Marco.

"Marco bakit mo ba ako sinama dito?" Kusang lumabas sa bibig ko at alam kong nagulat ito sa tanong ko.

"Sa-sasabihin ko mamaya, kumain na muna tayo." Sagot naman nito at gaya nga ng sabi nito ay kumain na kami.

...

Marco's POV

Hindi ko alam kung anong kalalabasan nang plano ko na ipaalala kay Alex ang lahat ng pinagsamahan namin noon. Kinakabahan man sa magiging resulta ng lahat ay inihanda ko na ang sarili ko kahit na masaktan pa ako. 

Matapos kumain ay kinuha ko na ang bag na may laman na mga gamit na kailangan namin para sa pag-akyat sa burol. Umaasa ako na ang pagpunta namin sa burol na madalas naming gawin noon ay isa sa mga bagay na mag-papa-alala sa kanya sa nakaraan.

Paglabas ko ay nakita kong naghihintay na ito sa sasakyan para sa pag-alis namin.

"Salamat at kahit alam kong 'di mo gusto ay nandito ka at kasama ko ngayon. Gaya nga ng sabi ko kanina pagdating natin sa lugar na pupuntahan natin ay sasabihin ko na ang dahilan sa pagsama ko sa'yo dito." Mahabang sabi ko rito. Tahimik lang itong tumingin sa akin at hihintay ko naman ang sasabihin nito ngunit walang lumabas ni isang salita mula sa kanya kaya naman pinaandar ko na ang sasakyan at sinimulan na naming tinahak ang daan patungo sa burol.

...

Paghinto ng sasakyan ay kaagad na kaming bumaba at kita kong nagtatanong ang mukha nito sa kung saan kami naroon.

"Nandito tayo sa paanan ng burol, alam kong wala ka pang maalala kaya dinala kita dito dahil isa itong burol na madalas nating puntahan noong mga bata pa tayo." Sabi ko rito.

"Ga-ganoon ba?" Sagot naman nito.

"Oo kaya tara na." Sabi ko naman at sinimulan ko na ang pag-akyat.

Patuloy lang ako sa pag-akyat sa burol habang matiyaga namang sumusunod sa likod ko si Alex. Isa itong burol sa dahilan kung bakit ko sinabing bilhin ni Daddy Matthew ang hacienda ng mga Gomez ng malaman kay Tatay Jimmy na ibinenta ito ni Sir Alberto.

Ilang minuto pa ay narating na rin namin ang burol. Kaagad ko naman iniabot kay Alex ang isang bote ng tubig dahil alam kong napagod ito sa pag-akyat.

"Tirhan mo 'ko at isa lang pala ang nadala kong tubig." Sabi ko habang iniinom na nito ang tubig. Pero sa totoo lang mayroon pa namang tubig sa bag ko. Korny man pakinggan sa naisip na ang boteng nadampian ng kanyang bibig sa pag-inom nito ay ang bote ring dadampian ng aking bibig na para bang labi na nito ang aking matitikman.

"Si-sige." Sagot naman nito. Pagkatapos nga nitong uminom ay kalahati pa ang natira, aabutin ko na sana ito ng bigla ba naman nitong punasin ang bibig ng bote na parang nabasa yata ang balak ko. Sa nangyari ay napakamot na lang ako ng ulo.

"He-heto, pinunasan ko muna kasi nakakahiya at baka may laway pang natira sa bote." Sabi pa nito.

"Ahh." Ang naging sagot ko na lang sabay lagok ng tubig pagka-abot nito sa bote.

Abala si Alex sa pagtingin sa tanawin na makikita sa baba. Habang abala naman ako sa pag-iisip kung ano nga ba ang sasabihin ko sa kanya mamaya sa dahilan ng pagsama ko sa kanya dito sa probinsya.

"Ang ganda pala rito at ang presko ng hangin, nakakatuwang pagmasdan ang tanawin sa baba." Rinig kong sabi nito.

"Oo maganda talaga rito, 
lalo

 

na

 

kung

 

kasama

 

kita

." 
Sagot ko rito, sabay bulong sa huling mga salita.

"A-anong sabi mo?" Tanong nito at 'di nga nito narinig ang huling salita sa dahilang mahina ang pagkakasabi ko.

"Ang sabi ko maganda talaga dito." Ang sagot ko rito. Sandali itong natahimik pagkarinig sa sagot ko. Habang tahimik din ako. Sasabihin ko na ba sa kanya ang lahat? Makakaya ko bang tanggapin kung sakaling wala talaga itong maalala at kung maalala man nito ang lahat magiging kagaya ba noong bata pa kami ang magiging samahan namin? Alam kong masasagot ang lahat ng tanong ko sa sandaling sabihin ko na ang totoong rason ng pagpunta namin dito. Kaya bahala na its now or never.

"A-alex..." Pagkarinig sa pagtawag ko ng pangalan n'ya ay tumingin ito sa akin.

"Alam kong gusto mo nang malaman ang dahilan ng pagpunta natin dito kaya makinig kang mabuti sa sasabihin ko..." Tinignan ko ito at kagaya kanina ay sa akin parin nakatutok ang tingin nito at alam kong hinihintay na nito ang aking sasabihin.

"Ikaw at ako ay matagal ng magkakilala, si Tatay ay kakilala ng papa mo at nang umuwi kayo dito sa probinsya ay doon kita unang nakita. Naging magkaibigan tayo at daig pa nga natin ang magkapatid, isa itong burol sa madalas nating puntahan noon kapag wala tayong magawa. Umaasa ako na sa pag-uwi natin dito ay maalala mo ang mga nangyari sa atin noon at ako makilala mo ako hindi bilang naging driver mo o isang investor sa'yong kompanya, kungdi bilang si Kiko na laging kasama mo noon at hindi ka iniwan sa lungkot man o saya at lagi lang nasa tabi mo kapag kailangan mo." Mahabang sabing ko rito.

"Iyon lang ba?" Sabi nito. Napatingin naman ako rito pagkarinig sa sinabi nito. At alam kong sa oras na 'yon ay wala nang pag-asa na maalala pa ako nito.

"Oo iyon lang ang dahilan." Ang nasabi ko na lang.

"Okay sige baba na tayo para makauwi na ako sa amin at marami pang trabaho ang kailangang asikasuhin sa opisina." Sabi pa nito. Sa narinig ko na parang balewala lang sa kanya ang lahat ng mga sinabi ko ay 'di ko napigilan ang bibig ko at kusang lumabas ang mga salita rito.

"Wa-wala ka bang maalala kahit isa sa mga nangyari noon sa atin?" Sa sandaling 'yon pati ang luha sa aking mga mata ay kusa na ring dumaloy.

"Kung gaano ka halaga sa akin at kung gaano kita minahal noon kahit pa 'di ko pa alam na pagmamahal na pala ang tawag sa nararamdaman ko para sa'yo." Matapos kong masabi ang lahat ay napaluhod ako at napayuko, hindi ko alam na ganito pala kasakit ang mararamdaman ko dahil sa tuluyang wala ng pag-asa para sa aming dalawa ni Alex.

"Kiko bakit mo ba ginagawa sa akin ito?" Sa narinig kong sabi ni Alex ay inangat ko ang mukha ko para tignan ito at nagulat pa ako sa nakitang pati s'ya ay umiiyak. Kaya kaagad akong tumayo para yakapin ito.

"Ano bang sabi ko noon? 'Di ba ang sabi ko ayaw kong nakikita kang umiiyak dahil mas nasasaktan ako kapag umiiyak ka? Tahan ka na at pasensya narin at ang drama-drama ko." Sabay himas pa sa likod nito habang yakap ko parin ito. Naramdaman ko nalang na lumuwang ang pagkakayakap nito sa akin...

At sa sunod nitong ginawa ang lubos na ikinagulat ko....

Hinalikan ako nito sa labi.

# Ang Amo Part 37

Alexander's POV

Hindi ko maipaliwanag ang pakiramdam sa sandaling magtagpo muli ang mga labi namin ni Kiko dahil sa ginawa kong paghalik sa kanya.

Alam kong mali na gawin ito ngunit sa oras na 'yon ang paghahalikan namin ang tanging mahalaga para sa akin at alam ko rin na ito ang nais ng puso ko na mangyari.

Ilang saglit lang siguro ito at humiwalay na rin ako. Kita ko sa mga mata nito ang ilan pang luha na galing sa pag-iyak nito kanina. Sa isang iglap pa nakita ko na lang ang dahan-dahang paglapit ng mukha nito sa akin kasunod nito ang paglapat muli ng labi namin sa isat-isa.

Ang kaninang masuyong paghahalikan namin ay napalitan ng mas mariin at mapusok na halikan, naramdaman ko rin kung paano gustong pumasok ng kanyang dila sa aking bibig at ng makapasok ito ay ibang pakiramdam ang nagbigay kiliti at init sa aking katawan, kasunod pa nito ang paglapit ng katawan nito sa aking katawan at kahit pa pareho pa kaming may suot na damit ay dama ko ang init ng aming katawan ng magdikit ito. Patuloy lang ang aming paghahalikan at para bang ayaw na namin matapos pa ang sandaling ito, 'di ko rin mapigilan ang mapaungol na maging s'ya man ay ganoon rin. Nang parang mauubusan na nang hininga ay doon lang kami humiwalay sa isat-isa. Pareho naming habol ang hininga dahil sa nangyari, doon ko lang rin napansin ang paghigpit ng aking suot na pantalon dahil sa pagwawala ng bagay na nasa loob non.

Pagtingin ko sa mukha ni Kiko ay 'di ko alam kung pagnanasa ba ang nakita ko sa kanyang mga mata dahil sa paraan ng pagtitig nito sa akin. Nang maisip ang halikan na nangyari ay doon ko napagtanto na siguro nga ay pagnanasa 'yon.

Nanatili lang kaming nakatayo at tahimik lang na dalawa, parang naghihintayan kung sino ang gustong maunang magsalita pagkatapos ng awkward na nangyari. Nang hindi parin ito nagsalita ay ako na ang pumutol sa katahimikan.

"Ki-kiko..." Sandali pa akong natigilan dahil 'di ko rin alam kung ano ba ang aking sasabihin.

"A-alex..." Sabi naman nito at kagaya ko ay natigilan rin ito.

"Ah eh Kiko pu-puwede na ba tayong bumaba ng burol?" Ang nasabi ko na lang at ewan ko ba kahit hindi naman 'yon ang gusto kong sabihin ay iyon na lang ang nasabi ko.

"Si-sige." Ang sagot naman nito.

Nauna na akong bumaba ng burol at alam kong kasunod ko si Kiko na nasa likod. Habang patuloy parin sa pagbaba sa burol ay 'di ko napansin ang nakaharang na ugat ng puno at napatid ang paa ko sa paghakbang, kasunod nito ang dapat na pagbagsak sana ng aking katawan ng maramdaman ko ang isang kamay na sumalo sa aking katawan paharap, kaya naman sunod na namalayan ko ay nakayakap na ako rito.

Parang huminto ang oras at rinig ko ang malakas na tibok ng puso ko na 'di ko alam kung dahil ba sa kaba na gumulong ako pababa ng burol o dahil sa taong yakap ko na naman sa pangalawang pagkakataon..

"O-okay ka lang?"

"Ah a-ayos lang ako." Sagot ko naman.

Nanatili parin na yakap ako nito.

"Kiko puwede ba na bumaba na tayo." Sabi ko para bitawan na ako nito.

"Sige, pero para siguradong hindi ka mahulog papasanin na lang kita." Sabi naman nito.

"Okay lang kaya ko na, dahan-dahan na lang ako sa pagbaba." Sagot ko naman rito.

"Huwag ng matigas ang ulo mo at papasanin na lang kita.. Kagaya ng dati." Sa narinig pa ay naalala ko ulit ang mga nangyari noon kapag umaakyat kami ng burol. Kagaya na lang ng una naming pagpunta dito na pasan ako nito dahil sa maliit pa ako noon at 'di sanay na umakyat ng burol, kapag tinatamad naman akong maglakad kahit pa lumipas na ang mga taon at kaya ko ng mag-isang umakyat at bumaba sa burol ay papasanin parin ako nito. Namiss ko nga ang mga simpleng bagay na ginagawa nito para sa akin, na naging dahilan kaya ko ito nagustuhan noon, na akala ko ay 'di nito kayang suklian pero alam ko na ngayon na mahal rin pala ako nito.

Sunod nga sa sinabi n'ya ay umupo ito para sa pagpasan sa akin at pumunta na ako sa likod nito.

Naglakad na ito habang pasan na ako. Pasipol-sipol pa nga ito sa isang kanta ng bandang Calla Lily na ang pamagat nito ay walang iba kungdi ang sitwasyon namin ngayon.

...

Nang makababa na ng burol ay bumitaw na ako sa pagpasan nito sa akin.

"Alex..." Tawag ni Kiko sa pangalan ko, tumingin naman ako rito at hinihintay ang sasabihin nito.

"Alam kong naalala mo na ang lahat at sana bigyan mo ako ng pagkakataon na patunayan ang pagmamahal ko sa'yo.. Alam ko rin na may iba pang nagmamahal sa'yo pero sana hayaan mo ako na mahalin ka." Mahabang sabi pa ni Kiko.

"Hi-hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa sinabi mo.. Tama ka rin na naaalala ko na ang lahat pero 'di 'yon sapat para masabi kong maari ang kung anumang nararamdaman ko ngayon para sa'yo... Noong mga panahong wala akong maalala at umaasa na may taong magmamahal sa akin ay dumating si Kevin at ang pagmamahal na akala ko ay 'di ko mararanasan ay ipinaramdam n'ya sa akin.. Tama na siguro ang mga ala-ala natin sa lugar na ito noon at kaya rin siguro tayo nagkahiwalay ay dahil hindi talaga tayo para sa isat-isa." Mahabang sabi ko kahit pa sa totoo lang ay nasaktan ako sa aking sinabi.

"Huwag mo namang sabihin 'yan, pinaglaruan tayo ng tadhana kaya tayo naghiwalay pero alam ko na ito rin ang naglapit muli sa atin para matuloy ang naudlot na namagitan sa atin noon... Maraming taon ang lumipas at akala ko wala na talagang pag-asa para sa atin, pero ng nangyari ang biglang paghalik mo noon sa akin sa loob ng restaurant ay alam kong 'yon ang matagal ko ng hinihintay na sign para ipagpatuloy ang mga naudlot sa atin." Mahabang sabi ni Kiko.

"Hindi sapat ang sign para sabihing maari na maging tayo, paano si Kevin dahil lang sa mga nangyari sa atin noon ay iiwan ko na s'ya, isa pa paano rin si Clark at asawa mo 'di ka ba nahihiya at may pamilya kang tao pagkatapos ay sasabihin mong gusto mo ako? Magpakalalake ka naman!" Sabi ko naman at pilit na ipinaintindi sa kanyang ang sitwasyon namin.

"Anong sabi mong asawa? Wala akong asawa at kahit kailan 'di pa ako ikinasal dahil mula pa noon sa'yo ko lang gugustuhin na maikasal." Sabi nito.

"Eh gago ka pala anong tawag sa Mama ni Clark kungdi Asawa 'wag mong sabihing parausan mo lang s'ya!" Inis na sigaw ko rito.

"Te-teka lang saan ba nanggaling ang naisip mong may asawa na ako? Oo anak ko si Clark sa Mama nito na ang pangalan ay Samantha at para malinaw matagal na itong patay mula pa nang matapos n'yang isilang si Clark." Sabi pa nito.

"Pa-patay na s'ya? Pa-papaano?" Naguguluhan kong tanong.

"Oo matagal ng patay si Samantha dahil sa komplikasyon sa panganganak n'ya kay Clark." Paliwanag ni Kiko.

"Ka-kasi sinabi sa akin noon ni Clark na palagi n'yang kasama ang Mama n'ya sa bahay." Paliwanag ko rin.

"Kailan n'ya sinabi 'yon at bakit n'ya naman 'yon sasabihin?" Tanong nito. Natahimik naman ako ng maisip ko ang pag-uusap namin ni Clark noong nasa mall kami at tinanong ko ang bata tungkol sa papa n'ya.

"Oh I see, tinanong mo siguro si Clark ng mga bagay tungkol sa akin, bakit naman 'di na lang ako ang tinanong mo, hayan tuloy mali ang mga nalaman mo." Sabi nito na sinamahan pa ng mahinang tawa.

"Ewan ko sa'yo , mabuti pa iuwi mo na ako sa amin at may lakad pa kami ng boyfriend ko." Pagsisinungaling ko dahil sa inis ko rito.

"Ano ako hilo? Sa ayaw at gusto mo walang babalik ng syudad hanggat 'di mo maamin sa sarili mo na mahal mo rin ako." Sabi pa nito na para bang isa itong boss na susundin ko kung anumang gusto nito.

"Sa ayaw at gusto mo rin aalis na ako, wala akong pakialam kung maglakad man o gumapang ako basta makauwi lang." Sabi ko naman at inumpisahan ng maglakad.

"Huwag ka ng magpagod dahil kahit gustuhin mo man na umalis 'di maaari, alam mo kung bakit?" Sabi nito. Ako naman si tanga ay nagtanong.

"Bakit?"

"Simple lang ang sagot, noon pa man mahal na natin ang isat-isa." Sabi nito at sa isang iglap lang sa ikatlong pagkakataon ay naglapat muli ang aming mga labi at sa puntong 'yon tama s'ya na mahal nga ako nito at mahal ko rin s'ya...

# Ang Amo Part 38

Alexander's POV

Matapos naming pumunta sa burol ay umuwi na kami sa hacienda na ngayon ay pagmamay-ari na ni Kiko.

Ikinuwento nito sa akin ang mga nangyari sa kanya noon, mula ng malaman nito na bumalik na kami sa siyudad, na inakala rin nito na pumunta ako sa ibang bansa para mag-aral sunod sa sinabi sa kanya ni Mang Jimmy.

Mula sa pagkikita nila ng kanyang totoong Ama na mula pa sa kanyang pagsilang ay 'di na nito nakilala. Ang pagpunta nila sa Amerika para doon ito mag-aral. Pati na rin kung paano sila nagkakilala ni Samantha at naging magkaibigan, na lihim pa lang may pagtingin sa kanya kaya nito nagawa ang isang bagay na nauwi sa pagkakaroon nila ng anak.

Matapos malaman ang lahat ay 'di ko namalayan na umiiyak na pala ako at tama nga s'ya na pinaglaruan kami ng tadhana.

Pagkatapos, ako naman ang nagkuwento sa mga nangyari sa akin noon, mula ng bumalik kami sa siyudad dahil sa labis akong nasaktan noon nang malaman ko na nakatakda na itong ikasal.

Matapos ko ngang magkwento ay inamin ko rin sa kanya na sa oras na nagkamalay ako matapos ang aksidente ay naalala ko na ang lahat, kasama na ang lahat ng nangyari sa amin noon. Sinabi ko rin sa kanya na kailangan ko munang ayusin ang sarili ko, lalo na ang tungkol sa amin ni Kevin bago pa may mamagitan ulit sa amin. Naintindihan naman n'ya ito at nangako rin s'ya na kahit gaano pa katagal ay maghihintay ito.

...

Sa sumunod na araw ay bumalik na kami sa syudad at hinatid pa ako nito sa bahay.

...

Halos isang linggo na rin ang nakalipas matapos ang pagpunta namin ni Kiko sa Bataan.

Ngayong araw rin na ito ay kailangan ko ng gawin ang isang bagay para itama ang lahat.

Matapos ngang tawagan si Kevin kanina ay napagkasunduan naming magkita sa isang resto.

Alam kong masasaktan ito sa aking gagawin pero alam kong ito rin ang makakabuti sa aming dalawa at ayaw ko nang magsinungaling pa sa kanya.

...

Seven PM na ng gabi ng makarating ako sa resto.

Ilang minuto lang ay dumating na ang taong hinihintay ko at lalo pang sumikip ang dibdib ko ng makita ang ayos nito na todo porma na lalong nagpaguwapo sa kanya.

"Good evening babe." Sabi nito pagkalapit sabay halik pa sa aking pisngi.

Pansin siguro nito ang pananahimik ko.

"May problema ba?" Sunod pang sabi nito.

Sa oras na 'yon 'di ko na napigilan at tumulo na ang luha ko.

"Hey babe, bakit ka umiiyak." Sabi pa nito at naramdaman ko na lang ang pagpunas nito sa aking luha sa kanyang hawak na panyo.

"I'm sorry." Unang salitang lumabas sa bibig ko at tumingin ako sa kanyang mga mata.

"I'm sorry Kevin but i can't love you anymore." Pagpapatuloy ko habang nagsimula na naman akong umiyak at kita ko kung paano ito nagulat sa sinabi ko.

"Please tell me you're joking, you're joking ri-right?" Sabi na naman nito.

Hindi ako umimik at alam kong alam na nito na seryoso ako.

"No! Please babe don't do this, may nagawa ba ako? Please tell me?" Sabi pa nito habang umiiyak na rin ito kagaya ko.

"I'm sorry." Sabi ko at 'di ko na kaya pang makita itong umiiyak kaya mabilis akong tumayo at lumabas na ng resto.

...

Pagdating sa sasakyan ay sinabihan ko si Juancho na idiretso na sa bahay ang sasakyan at mabilis naman itong sumunod. Habang nasa biyahe ay patuloy lang ako sa pag-iyak, lalo pa ng sumagi ang mukha ni Kevin sa isip ko habang umiiyak ito. Sa oras na 'yon ay sinisisi ko ang sarili ko dahil nasaktan ko ito at 'di ko alam kung magagawa ko bang maging masaya ngayon na alam kong may nasaktan akong tao.

...

Pagdating sa bahay ay mabilis akong umakyat sa kwarto at doon nagkulong at umiyak. Tinanong ko pa ang sarili ko na tama ba ang ginawa ko? Tama bang saktan ko ang isang tao na walang ginawa ay mahalin ako?

Ilang minuto rin siguro ako na nanatili lang sa kwarto ng marinig ko na may kumatok sa pinto.

Dahil 'di ako sumagot ay nagsalita ang taong kumatok at nalaman kong si pinsan pala 'yon.

Sinabi nitong papasok ito pero 'di ko ito sinagot pero binuksan parin nito ang pinto at pagbukas nito ng pinto ay nakita nito ang ayos ko na nakaupo sa paanan ng kama na nakayuko habang umiiyak.

"Lex.." Matapos ay naramdaman ko na lang ang pagyakap nito sa akin.

"Anne ang sama-sama ko" Iyak na sumbong ko habang yakap parin ako nito.

"Ang sakit pala na may masaktan kang tao. Bakit pa kasi nangyari sa akin ito?" Sabi ko pa.

"Sshh tahan na pinsan."

"Ang bait ni Kevin at ang sama ko para saktan ko ito."

"Lex 'wag mong isisi lahat sa sarili mo, tama ka sinaktan mo s'ya pero kung 'di mo ginawa 'yon ay lalo mo lang s'yang masasaktan pati na rin ang sarili mo dahil 'di ka naging tapat sa totoong nararamdaman mo." Sabi ni pinsan at sa narinig ay napatingin ako rito.

"Papaano mo-."

"Alam ko na ang lahat at alam kong mas mahal mo si Kiko. Bago ka pa maaksidente at bumalik ang ala-ala mo ay nalaman ko na nagpapanggap lang na driver si Kiko at kaya n'ya nagawa iyon ay dahil sa mula pa noong mga bata kayo ay mahal ka na n'ya." Mahabang sabi ni pinsan.

"Tama ako na mahal mo nga si Kiko hindi ba?" Sabi pa nito.

"Oo, pero sinabi ko sa kanya na 'di gano'n kadali 'yon, lalo pa ngayon na may sinaktan akong tao dahil sa pagmamahal ko sa kanya." Sabi ko at naisip ko na naman ang nangyari kanina sa resto at nagsimula na naman akong umiyak.

"Sige iiyak mo lang 'yan pinsan at lagi lang akong nandito sa tabi mo."

Kahit papano ay nagpapasalamat ako at may pinsan ako na gaya ni Anne, na laging nandito lang at kasama ko, sa masaya o malungkot mang parte ng buhay ko. Umaasa rin ako na sana dumating din ang araw na maging maayos rin ang lahat.

# Ang Amo Part 39

Alexander's POV

Lumipas ang isang buwan at mula ng makipaghiwalay ako kay Kevin ay wala na akong naging balita sa kanya.

Sa opisina naman ay naging busy ako dahil gusto kong maging maganda at 'wag pagsisihan ng mga investors ang pamumuhunan nila sa aking kompanya.

Isa na rito si Marco na tanging business lang ang naging relasyon namin sa mga nakalipas na araw dahil na rin sa sinabi kong 'di pa ako handa na makipag-relasyon sa kanya.

Hanggang ngayon kasi ay sinisisi ko parin ang sarili ko na nasaktan ko si Kevin ng makipaghiwalay ako sa kanya.

Matapos nga ang meeting sa araw na ito ay lumabas na ako ng building at pinuntahan na si Juancho.

...

Pagdating sa kinaroroonan ni Juancho ay mabilis na nitong binuksan ang sasakyan at pumasok na rin ako.

"Sir saan tayo?" Tanong ni Juancho pagsakay nito sa kotse.

"Idaan mo muna sa mall at may bibilhin lang ako." Sagot ko rito.

"Okay Sir." At pinaandar na ni Juancho ang sasakyan.

...

Sa mall

Naglakad-lakad lang ako habang patingin-tingin sa mga nadadaanan kong mga tindahan sa loob.

Nadako ang paningin ko sa tindahan ng mga libro at kaagad akong pumasok dito. Matagal-tagal narin akong 'di nakakabili ng libro, isa ito sa mga hobby ko lalo na kapag may libreng oras ako o kaya naman kapag naiinip. Pinaka-gusto kong genre ang fiction, sa katunayan ay natapos ko ng basahin ang mga Harry Potter Books na likha ng magaling na Author na si J.K. Rowling. Isa-isa kong tinignan ang mga libro na nasa shelf at napili ko ang isa na may title na The Sword of Truth na akda ng author na si Terry Goodkind. Matapos mabayaran ay lumabas na rin ako sa bookstore na iyon. Patuloy lang ako sa paglalakad at patingin-tingin parin sa mga nadadaanan kong tindahan. Nahinto ako sa paglalakad ng matapat ako sa fastfood, kung saan dito rin sa lugar na ito ko nakasama si Marco at ang anak nitong si Clark at sa naisip ay napangiti na lang ako. Dahil na rin sa gutom na ako ay minabuti ko na lang na bumili dito ng makakain. Ewan ko ba kahit na mahaba ang pila at ayaw na ayaw ko ang naghihintay ay natiyaga akong pumila sa mga oras na iyon. Ilang minuto pa ang lumipas at sa wakas ay makaka-order na rin ako.

"Good Evening Sir, ano pong order nila." Masayang bati at sabi sa akin ng empleyado ng nasabing fastfood.

"Ah give me 1, order of Burger and fries" Sabi ko naman.

"Ok Sir, 1 order of burger and fries, dine in or take out sir?" Sunod pang tanong nito.

"Dine in." At kaagad na rin nitong inihanda ang inorder ko at ilan saglit pa ay hawak ko na ito. Naghanap na rin ako ng pwesto ko pero puno na ang lahat ng mga pwesto na nasa ibaba. Kaya naman pumunta ako sa secondfloor ng fastfood para doon humanap ng mauupuan ko. Kagaya kanina ay puno na rin ang lahat ng pwesto na narito, maya-maya pa ay isang pamilyar na boses ang narinig kong tumawag.

"Tito Superman!" Walang iba kung 'di si Clark.

"Tito Superman dito na po kayo umupo." Sunod pang sabi ng bata. Tumingin naman sa akin ang kasama nito at bahagya pa akong nagulat ng makita ang ayos ng mukha nito.

...

Marco's POV

Matapos ang mga lumipas na araw mula ng pumunta kaming dalawa ni Alex sa Bataan ay parang nag-iba na ito ng pakikitungo sa akin. Siguro dahil na rin sa sinabi kong handa akong maghintay kung kailan ito magiging handa para sa akin. Alam kong hindi madali sa kanya na magkaroon kami ng relasyon lalo na at may karelasyon ito sa kasalukuyan. Alam ko rin na naging makasarili ako at masama dahil parang ako ang dahilan kung sakaling makipaghiwalay ito sa boyfriend n'ya na alam kong mangyayari lalo pa't sinabi nito sa akin na mahal rin ako nito.

Sa opisina kahit na palagi kaming magkasama ay parang hindi ako naroon at kagaya lang ng iba pang namumuhanan sa kompanya n'ya ang turing nito sa akin.

Gustong-gusto ko na nga itong tanungin kung nais pa ba nitong may mamagitan ulit sa amin, pero inuunahan ako ng takot na baka 'di ko magustuhan ang isasagot nito sa akin, kaya gaya nga ng sabi ko sa kanya ay matiyaga na lang akong maghihintay sa oras na maging handa na ito.

Pero lumipas ang isang buwan at patuloy lang na laging ganoon ang pakikitungo nito sa akin, mabuti pa nga noon kahit na driver lang ako nito ay nakakusap ko ito ng kaming dalawa lang. Kaya naman minabuti ko nang gumawa ng paraan para alamin kung ano nga ba ang nararamdaman at kung bakit ganoon na lang ang pakikitungo ni Alex sa akin.

...

Ipina-cancel ko ang meeting ko ngayong araw kasama na ang meeting ko sa kompanya ni Alex.

Kaagad kong tinawagan ang isang taong alam kong nakakaalam sa mga nangyayari kay Alex.

Matapos makausap ito sa cellphone ay pumayag naman itong magkita kami ngayong araw, para personal nitong sabihin ang lahat ng tanong ko sa kanya tungkol kay Alex.

...

Sa Resto na pagmamay-ari ko ay magkikita kami maya-maya ni Anne, kaya kaagad kong tinawagan si Jason para ipa-reserve ang isang seat para sa pagkikita namin.

...

Nandito na ako sa resto at nag-text na rin si Anne na malapit na ito, ilang minuto pa nga at nakita ko na itong dumating kaya kaagad ko naman itong kinawayan ng makita ako nito.

Matapos nitong umupo ay sinabi ko munang umorder na ito, na kaagad nitong sinagot na dapat lang at mahal daw ang bayad sa mga sagot na sasabihin nito sa akin sa mga itatanong ko sa kanya at sabay pa kaming nagtawanan.

"Okay umpisahan munang magtanong." Sabi ni Anne.

"May nangyari bang 'di ko alam at parang iba si Alex sa mga nakaraang araw? Ibig kong sabihin parang lalo pa itong naging seryoso." Simula ko.

"Okay dahil alam ko naman na mahal n'yo ang isat-isa at alam ko rin na makakabuti na malaman mo ang nanyari sa kanya noong isang araw... Gusto mo ba talagang malaman?" Sandali itong tumigil.

"Oo ituloy muna." Kinakabahan tuloy ako dahil sa paraan ng pagsasalita ni Anne.

"I'm sorry Marco pero ikakasal na sina Alex at Kevin." Sa narinig kong sinabi ni Anne ay parang bomba itong sumabog sa tenga ko at literal na nanlaki ang mata ko.

"Ha ha ha! Huy Marco joke lang kung makikita mo lang ang mukha mo it's priceless ha ha ha." Lalo pa akong naguluhan sa pagtawa ni Anne at sa mga sinunod nitong sinabi.

"Huy Marco joke lang at sorry na rin, ikaw kasi ang seryoso mo masyado." Sabi pa nito.

"O-okay akala ko pa naman totoo na at talaga namang paniwalang-paniwala ako sa sinabi mo. But seryoso talaga, ano nga ba ang nangyari kay Alex?" Tanong ko rito.

"Sige seryoso na rin ako... Ang dahilan kung bakit nagkakaganoon si Alex, gaya nga ng sabi mo na lalo itong naging seryoso ay dahil sa nakipaghiwalay na ito kay Kevin."

"Ka-kailan pa?" Sagot kong tanong kay Anne matapos marinig ang sinabi nito.

"Mga isang buwan na rin siguro, alam mo naman na hindi madali ang ginawang pakikipaghiwalay ni Alex at alam mo ba na sinisisi parin hanggang ngayon ni Alex ang sarili n'ya dahil sa nasaktan nito si Kevin ng hiwalayan n'ya ito." Sunod na sabi pa ni Anne.

"Salamat Anne at ngayon alam ko na ang lahat, ipapangako rin sa'yo na gagawin ko ang lahat para maging okay na si Alex."

"Sige aasahan ko 'yan."

...

Matapos ang pag-uusap namin ni Anne ay isang plano ang naisip ko at sana maging maganda ang kalalabasan nito.

...

Nandito ako sa isang Car Company na alam kong pagmamay-ari ng ex-boyfriend ni Alex.

"Nandyan ba ang Manager n'yo?" Tanong ko sa isang empleyado nito.

"Good Afternoon Sir may appointment ba kayo kay Sir Kevin?" Tanong rin na sagot nito.

"Oo sabihin mo ako si Alexander Gomez." Pagsisinungaling kong sabi sa empleyado nito, dahil alam kong kakausapin ako ng boss nito kapag pangalan ni Alex ang pakilala ko.

"Sir Alexander maari na raw po kayong pumasok." Gaya nga ng inaasahan ay sunod na sinabi ng empleyado nito.

Pagbukas ko ng pinto ng opisina nito ay halata mo ang saya sa kanyang mukha pero napalitan ng pagtatanong nang 'di si Alex ang makita nito.

"Who are you? Why do you used the name Alexander?! Galit na sabi pa nito.

"I'm Marco Lopez and to answer your question i am also the reason why Alex broke up with you." Kaagad itong lumapit sa akin matapos marinig ang sinabi ko at naramdaman ko ang isang malakas na suntok na dumapo sa mukha ko.

"You son of a bitch." Galit na galit pang sabi nito pagkatapos. Samantalang nakahiga parin ako dahil sa pagsuntok nito sa akin.

"Ano bang pinunta mo rito ha?! Para ba ipamukha sa akin na kayo na ni Alex? Mabuti pa umalis kana sa harapan ko at baka 'di ko mapigilan ang sarili ko at ano pang magawa ko sa'yo. Galit pang dagdag nito.

"Alam ko na kasalanan ko kung bakit ka hinawalayan ni Alex.." Simula ko. Tahimik naman itong nakikinig kaya nagpatuloy ako.

"Ka-kahit pa alam kong malaya kang gawin o malala pa ay mapatay mo ako kapag nalaman mong ako ang dahilan kaya ka hiniwalayan ni Alex ay wala na akong pakiaalam... Pinuntahan kita dahil gustong kong ipaalam sa'yo na sinisisi parin ni Alex ang sarili n'ya dahil nasaktan ka n'ya.. Hindi ko na rin kaya na makita si Alex na malungkot at lagi na lang seryoso sa opisina. Kaya gusto kong sabihin sa'yo na handa akong lumayo sa kanya basta ba alam kong magiging masaya s'ya sa'yo. Kaya sana kausapin mo s'ya.. Si-sige aalis na ako." Mahabang sabi ko sa nararamdaman ko.

"Mahal mo nga talaga s'ya, sige kakausapin ko s'ya pero hindi pa ngayon at 'di pa ako handa na makita s'ya na hindi masasaktan.. Malabo na rin na magkabalikan kami dahil bago pa ito makipaghiwalay ay ramdam kong nag-iba na ito ng nararamdaman sa akin, pero dahil nga mahal ko s'ya ay 'di ko ito matanggap kaya kahit pa nasasaktan na ako ay minahal ko parin s'ya at dumating nga ang araw na kinatatakutan ko. Mahal ko parin s'ya hanggang ngayon pero mas mahal ka n'ya dahil nagawa n'yang makipaghiwalay sa akin kahit na alam n'yang masasaktan ako, kaya kung mahal mo talaga s'ya ay ipaglaban mo at iparamdam mo ito sa kanya lalo na ngayon na kailangan n'ya ang pagmamahal mo." Mahabang sabi nito at 'di ko inaasahan na marinig ang lahat ng 'yon sa kanya. 'Di na rin ako nagtaka at minahal ito ni Alex dahil sa mabuti itong tao.

"Salamat Bro, sana dumating din ang araw na maging magkaibigan tayo." Sabi ko rito at umalis na rin ako. Sa pag-alis ko ay isang pangako ang gagawin ko at ito ang pangako na ipaparamdam ko kay Alex kung gaano ko ito kamahal.

# Ang Amo Part 40

Alexander's POV

One Year Later

Ring! Ringgg! Ringggggg!!!!

Nagising ako dahil sa ingay ng alarm clock at pagtingin sa oras ay nakita kong 6:30 na ng umaga.

Mabilis akong bumangon at pagkatapos ay pumunta na ng banyo para maligo. "Ano ba naman bakit ba ngayon pa ako nalate ng gising?" Saway ko sa sarili ko.

Mabilisan ang ginawa kong pagligo at isinuot ko na ang Barong para sa mangyayaring seremonya mamaya.

Pagbaba ko ay kaagad na akong lumabas at nadatnan kong naghihintay ang isang sasakyan at ang driver nito na ubod ng gwapo lalo na sa suot rin nitong Barong.

"Tara na Hon." Sabi nito pagkakita sa'kin.

"Bakit 'di ka pumasok at ginising ako? 'Di tuloy ako nagising ng maaga." Tampong sabi ko rito.

"Alam ko naman na magigising ka ng maaga ngayong araw, isa pa malapit lang naman ang venue." Sagot nito.

Matapos pagbuksan ako ng kotse ay sumakay narin ako. Pagpasok nito ng sasakyan ay pinaandar na rin nito at tinungo na namin ang simbahan.

...

Pagdating sa simbahan ay marami narin ang mga tao, mabuti na lang at wala pa ang Bride at nakakahiya kung mauuna pa ito sa'kin na Bestman lang.

"Dave ikaw na ang bahala kay Anne at 'wag kang magkakamali na paiyakin 'yon at ako mismo ang bubugbog sa'yo." Sabi ko kay Dave pagkalapit ko sa kanya.

"Oo Kuya promise aalagaan at mamahalin ko si Anne at salamat rin sa lahat ng mga tulong mo sa amin dalawa." Sagot naman nito sabay yakap sa akin.

At ilang minuto lang ay dumating na ang bride, kaya naman nag-umpisa na ang seremonya.

Maraming tao ang naririto ngayon sa simbahan para makiisa sa kasal nina Dave at Anne. Na sa wakas matapos ang ilang buwan din na pag-adjust dahil tinamad si author este dahil sa dami ng preparasyon sa kasal ay dumating na rin at ilang sandali pa ay mag-uumpisa na. Ilan sa mga narito ngayon ay ang mga magulang ni Dave na sina Tito Arman at Tita Leni, si Tito Roman na Daddy ni Anne at pati na rin sina Daddy Alberto at Tatay Jimmy. Nakita ko rin kanina si Kevin at ito rin ang magiging photographer para sa kasal ni Anne, hindi man naging kami sa bandang huli ay tinupad nito ang pangako n'ya kay pinsan.

Si Yaya Linda at Tito Roman ang naghatid kay Anne sa aisle papunta sa Groom nito na si Dave.

Matapos ang yakapan nina Yaya Linda at Tito Roman kay Anne ay sumunod naman ako.

"Ang ganda mo Anne at masaya ako sa'yo dahil deserve mo ang maging masaya at mahal na mahal kita pinsan." Naiiyak kong sabi habang yakap ko parin ito.

"Salamat Lex at alam kong ikaw rin ay masaya na rin sa wakas at mahal rin kita pinsan." Naiiyak rin sabi nito. Humiwalay narin ako sa yakapan namin at pinunasan ko ang luha nito.

"Yan tama na ang drama natin, kanina pa naghihintay ang gwapo mong mapapangasawa." Sabi ko rito at ngumiti naman ito.

Sabay na ngang tinungo nina Dave at Anne ang altar at ilang saglit pa ay nagsalita na ang Pari.

"Magsitayo po tayong lahat." Panimula ng Pari at nagsitayuan naman ang lahat ng nasa loob ng simbahan at hudyat na nito ng pag-uumpisa ng seremonya ng kasal...

At ng dumating na sa palitan ng kanilang vow sa isat-isa ay namayani ang katahimikan sa loob.

"Ako na siguro ang pinakamasaya at pinakamaswerteng lalake sa mundo at nakilala ko ang babaeng alam ko, na sa una palang na makita ko siya ay nabighani na ako sa kanya, kaya naman nangarap ako na sana kahit na imposible na magkagusto ito sa'kin ay naglakas loob ako na ipagtapat kung gaano ko ito kamahal, at siguro malakas ako kay Lord dahil sinabi rin ng babaeng ito na gusto rin ako nito... At ngayon nga, heto at kaharap ko ngayon sa pinaka-importanteng sandali ng buhay ko. Kaya naman isinusumpa ko na mamamahalin kita Anne sa hirap man o ginhawa sa lungkot man o saya, nandito lang ako lagi sa tabi mo, kaya naman isuot mo ang singsing na ito na tanda ng aking wagas na pagmamahal para sa'yo." Madamdaming saad ni Dave habang naluluha ito. Ako man ay nagsisimula na ring maluha dahil isa ako sa saksi sa pagmamahalan ng dalawa. Matapos ni Dave ay sumunod naman nagsalita si Anne.

"Siguro lahat naman ng tao ay nangarap na sana'y may dumating na magmamahal sa atin. Isa ako sa mga mapalad at dumating ang taong ito sa'kin. Inaamin ko na humanga ako sa kanya dahil sa matalino ito sa klase, bukod pa sa napakamabuti rin nitong anak dahil sa kabila ng kahirapan ay gumawa ito ng paraan para matapos ito ng pag-aaral, kaya naman ang paghanga na una kong naramdaman sa kanya ay nadagdagan ng pagmamahal. At sa oras na ipinagtapat nito sa akin ang kanyang nararamdaman ay hindi na'ko nagpakipot pa at sinabi ko na may gusto rin ako sa kanya. At sa wakas sabi nga sa kasabihan sa hinahaba-haba raw ng prusisyon at heto nasa simbahan na ako at kaharap ang lalakeng pinapangarap ko. Kaya naman isuot mo ang singsing na ito Dave, na tanda ng aking pagmamahal sa'yo at nangangako rin na magiging karamay mo sa hirap man o ginhawa sa lungkot at saya hanggang sa tayo ay tumanda, na lagi rin akong narito sa tabi mo." Naluluhang saad naman ni Anne at sa mga narinig sa dalawa ay kumawala na ang luha sa aking mga mata, hindi dahil sa lungkot kungdi sa saya na nararamdaman ko dahil alam kong mamahalin ng dalawa ang isat-isa. Naramdaman ko na lang ang paghigpit ng hawak sa kamay ko ng lalakeng katabi ko at pagtingin ko rito ay nakangiti ito sa'kin at pagkatapos ay inilapit pa ako nito sa katawan nya sa pamamagitan ng pag-akbay nito.

At sunod na narinig namin na nagsalita ang Pari.

"Saksi ang Panginoon at lahat ng mga tao na naririto sa simbahan ay ikinagagalak kong sabihin na kayo'y mag-asawa na. Kaya naman Mister Dave maaari mo ng halikan ang Misis mong si Anne." At dahan-dahan ngang naglapit ang mukha nilang dalawa at nagtapo ang kanilang mga labi.

"Mabuhay ang bagong kasal!" Sigaw ng mga tao matapos ang halikan nina Dave at Anne.

Sumunod ang sunud-sunod na pagkuha ng mga litrato sa bagong kasal ng mga photographer kasama si Kevin.

"Ang saya ko at alam kong ganoon rin ang nararamdaman ng dalawa." Sabi ko sa katabi ko.

"Alam ko, maging ako man masaya sa kanilang dalawa." Sagot naman nito.

"At masaya rin ako dahil maayos na ang lahat sa mga taong mahal natin lalo na sa ating dalawa hon." Dagdag pa nito.

"Salamat at kahit na alam kong matagal kang naghintay para sa atin ay hindi ka nagsawa sa pagmamahal mo sa akin. Dahil rin sa iyo ay nalaman ko na masarap pa lang mabuhay ng walang sama ng loob at ikaw rin ang gumawa ng lahat para maging maayos kami ni Dad."

"Alam mo naman na gagawin ko ang lahat para sa'yo. Kaya naman Alexander Gomez puma-."

"Mga girls! Ihahagis na ng bride ang bulaklak!" Sigaw ni Yaya Linda na pumutol sa pag-uusap namin.

At sumunod na nakita ng mga mata ko ang dahan-dahang pagbagsak ng bouquet na bulaklak sa harapan ko.

"Naku Lex! Congrats ikaw ang susunod na ikakasal." Sigaw ni Anne na nakapagbalik sa akin sa reyalidad na hawak ko ngayon ang bulaklak. At sa sumunod pang nangyari ay nakita ko ang pagluhod ng lalaking kanina lang ay kausap ko.

"Alexander Gomez, pumapayag ka bang maging asawa ko at maging Alexander Lopez." Sunod na rinig kong sinabi nito.

"Naku pinsan sagot na dali baka may iba pang sumagot d'yan." Sigaw na sabi ni Anne.

"Oo Marco pumapayag ako." Masaya kong sabi at mabilis itong tumayo at hinalikan ako sa labi...

...

Matapos ang kasal sa simbahan ay dumiretso na kami sa reception sa isang Restaurant sa Makati na pagmamay-ari ni Marco.

Naging masaya ang gabi ng selebrasyon ng kasal nina Dave at Anne at matapos ang ilan pang oras ay natapos na ito.

Sa bahay na naipundar ni Dave na tumuloy ang dalawa ngayong gabi at bukas ay pupunta sila sa Puerto Prinsesa para sa honeymoon na regalo ko sa kanila...

...

Sina Dad at Tatay Jim ay magkasama na rin ngayon sa iisang bahay at masaya na rin sa wakas. Alam ko naman na noon pa ay mahal na nila ang isat-isa, kaya ng isang araw ay pumunta sa bahay si Dad at humingi ulit ng tawad sa akin kasama ni Kiko ay pinatawad ko na ito. Sa araw din na iyon ay magkasama kami nina Dad at Kiko pumunta sa Hacienda sa Mariveles kung saan naroon si Tatay Jimmy.

Nagulat pa nga si Tatay Jim ng makita kaming magkasama ni Dad. Humingi pa ito ng tawad sa akin pero sa halip ay mabilis akong yumakap sa kanya at humingi rin ako ng tawad.

Pagkatapos nun ay iniwan namin dalawa ni Kiko ang mga Tatay namin.

At matapos lang ang isang buwan ay humingi ng permiso sa akin si Dad kung papayag daw akong magsama silang dalawa ni Tatay Jim, dahil kung 'di raw ako payag ay 'di rin papayag si Tatay Jim na magsama sila. Sumagot naman ako ng Oo at kasama ni Kiko ay plinano namin ang magiging date nina Dad at Tatay Jim. At sa gabing 'yun ay pumayag rin si Tatay Jim na magsama na sila ni Dad.

...

"Ah hon masakit." Daing ko kay Kiko.

"Relax ka lang hon dahan-dahan na nga lang ako eh." Sabi naman nito.

"Matagal pa ba 'yan, masakit na kasi eh." Sabi ko pa ulit.

"Te-teka lang malapit na."

"Sigurado kang hindi na sasakit 'yan?" Paninigurado kong tanong kay Kiko.

"Oo nga, 'wag mo lang bibiglain para hindi na sumakit."

"Ikaw kasi hon, kasalanan mo kaya sumakit 'yan." Sisi ko rito.

"Tignan mo to ako pa ang sinisi, ikaw kasi nagmamadali ka."

"Eh kasi naman ang tagal mo, kung 'di pa ako tumakbo para puntahan ka, di mo pa malalaman na nandito na ako."

"Sorry na hon, masakit pa ba?" Tanong nito sabay haplos sa paa ko na may benda dahil sa natapilok ako kanina ng tumakbo ako papunta sa kanya.

Nandito kami ngayon sa mall para bumili na regalo para sa kaarawan ni Clark na gaganapin bukas at dito kami magkikitang dalawa sunod sa sinabi n'ya ng tawagan ako nito kanina. Kaya naman ng makita ko ito na naghihintay malapit sa toy section ng mall ay nagmadali akong lapitan ito na naging sanhi kung bakit ako natapilok.

"Mabuti pa hon ay umuwi na tayo, para makapagpahinga kana, ako na lang ang bibili ng regalo natin kay Clark bukas." Suhestyon nito.

"Ano ka ba hon ayos lang ako." Sagot ko rito at sinubukan kong tumayo pero pagkapaapak ko ay labis kong pinagsisihan ito.

"Shit! Ang sakit!"

"Sabi na kasing umuwi na tayo, halika na nga at papasanin na lang kita." May inis na sabi nito. Kaya kahit na nahihiya dahil marami na palang nakatingin sa amin ay sumunod na ako sa gusto ni Kiko at pumasan na ako sa kanya.

...

Pagdating namin sa kotse ay inalalayan ako nito sa pagsakay at nang makaupo na ako ay mabilis na rin itong pumasok at pinaandar na ang sasakyan.

Tahimik lang kami habang pauwi sa aking bahay. Alam kong may tampo pa rin ito sa akin. Ewan ko rin sa sarili ko at kahit na kami na at sa katunayan ay engage na rin ay ayaw ko pa rin na magsama kami sa iisang bubong.
Pero kahit ganun ay 'di ito nagpumilit na magsama na kami. Nakokonsenya na rin ako kahit na alam kong malayo ang bahay ko sa bahay n'ya ay nagagawa pa nito ang sunduin at ihatid ako sa amin. Tumutol nga ako nung una dahil sabi ko sa kanya na nandito naman si Juancho para ipagmaneho ako, pero 'di ko makalimutan kung anong sinagot nito sa'kin ng sabihin ko ito sa kanya. "Nagseselos ako kay Juancho kaya gusto ko ako lang ang maging driver mo." Aaminin ko na kinilig ako sa sandaling 'yon lalo na't inamin nito sa'kin ang nararamdaman n'ya. Sinabi rin nito sa akin ang kalokohan na ginawa n'ya noon para matuloy ang balak nito na isama ako sa Bataan. Na siya mismo pala ang sumira sa sasakyan ko.

"Hon galit ka pa rin ba." 'Di ko na mapigilan at binasag ko na ang katahimikan.

"Hindi ako galit." Matipid na sagot lang nito. Habang nakatutok lang ang tingin sa daan. 'Di na ako nangulit pa at baka lalo pa itong magalit sa akin.

...

Pagdating sa bahay.

Paghinto ng sasakyan ay bumaba kaagad ito at pinagbuksan ako.

"Dali pumasan kana at baka lalo pang sumakit ang paa mo." Sabi nito. Kaya wala na rin akong nagawa hanggang sa pagpasok namin sa loob ng bahay ay pasan parin ako nito.

"O napano ka Hijo?" Bungad ni yaya pagkakita sa amin.

"Natapilok ho s'ya ya, sige po mauuna na'ko." Sagot ni Kiko kay yaya.

"Mukhang nagtatampo sa'yo ang isang 'yon." Sabi ni yaya pag-alis ni Kiko.

"Sinumpong na naman siguro." Sagot ko naman.

"Kayo talagang dalawa para kayong aso't pusa. Alam mo naman kung papaano susuyuin 'yon 'di mo pa ginawa." Sabi pa ni yaya. Tama si yaya panahon na siguro para ako naman ang gumawa ng paraan para mapatunayan ko rin kay Kiko kung gaano ko rin ito kamahal. Kaya naman bukas sa mismong kaarawan ni Clark ay sasabihin kong magsama na kami sa iisang bubong.

Author's

 

Note

:

Salamat

 

sa

 

patuloy

 

parin

 

na

 

bumabasa

 

ng

 

Ang

 

Amo

.
 
Sa

 

ngayon

 

ay

 63k+ 

na

 

ang

 mga 

bumasa

 

nito

. 

Higit

 

na

 

marami

 

kesa

 

sa

 

ilang

 

stories

 

dito

 

sa

 

wattpad

 

na

 

likha

 ng 

mas

 

magaling

 

na

 

author

 

kesa

 

sa

 

akin

. Pasenya na rin dahil 

sa

 

tagal

 

na

 

walang

 

update

 

at

 

godbless

 

sa

 ating 

lahat

.

# Ang Amo Part 41

Marco's POV

Ngayong araw na ito ay kaarawan ng nag-iisang taong minahal, minamahal at mamahalin pa hanggang sa huling araw ko dito sa mundong ito na si Alexander.

Magkahalong kaba at excitement ang nararamdaman ko mula pa kaninang paggising ko, para sa mangyayaring selebrasyon mamayang gabi.

Kani-kaninalang rin ay katatawag palang ni Tatay Jimmy at Daddy Albert sa'kin, para ipaalam na maya-maya lang ay darating na sila sa bahay ko ng sa gano'n ay makasama namin sila mamaya sa Birthday party na gaganapin sa pag-aari kong restaurant sa Makati, kung saan naririto ako ngayon kasama ng pinsan kong si Jane, si Grace na secretary ng mahal kong si Alex na lihim pang nagpaalam sa huli na liliban dahil sa may sakit daw ito at ang mag-asawang sina Anne at Dave na kasabwat ko para sa surprise namin para sa mahal naming si Alex.

'Di lingid sa kaalam naming lahat na ang araw rin na ito ay ang araw rin ng pagpanaw ng Mama ni Alex.

Alam ko rin na mula ng mamatay ang Mama ni Alex ay 'di narin nito binigyan ng halaga ang araw ng kaarawan n'ya, dahil sa masamang pangyayari noon at kapag naiisip ko iyon ay labis rin akong nasasaktan, dahil alam kong maging ito man ay labis na lungkot ang nararamdaman nito.

"Relax lang Marco siguradong magugustuhan ni pinsan ang surprise natin sa kanya." sabi ni Anne na nakapagbalik sa akin mula sa malalim na pag-iisip.
"Sana nga Anne, alam mo naman kung gaano kagustong maging masaya si Alex." sabi ko naman kay Anne at tipid na ngumiti sa kanya.

"Oo naman, alam na alam ko kung gaano mo kamahal si pinsan." nakangiting sabi naman nito.

"So.. Anong nangyari sa suhestyon ko sa'yo?" Dagdag pa ni Anne at kita mo sa tingin nito sa akin na gustong-gusto na nitong malaman ang sasabihin ko.

"Naku mukhang walang epekto eh." Sagot ko naman sa kanya.

"Sigurado ka? Baka naman kulang ka sa acting kaya mukhang 'di ka kapani-paniwala?" Sagot naman nito sa'kin na nagdududa.

"Oo nga, isa pa baka ayaw pa ni Alex kaya okay lang naman sa'kin." Sagot ko pa rito.

Nasabi ko kasi kay Anne ng tumawag ito nung isang araw, na 'di parin kami nagsasama sa iisang bahay ni Alex. At dahil sa nalaman nga ni Anne ay tinawanan pa ako nito at sinabihan pa ng mahina raw ako, sabay bigay ng suhestyon na mag-galit-galitan raw ako sa pinsan nito para malaman ko kung paano ako suyuhin ni Alex at malay ko daw na baka mapapayag ko na itong magsama na kami sa iisang bahay sa wakas. Pero sa huli nga ay mukhang malabo dahil 'di pa ako tinawagan o kahit i-text lang ni Alex mula pa kanina. Gustong-gusto ko na nga na ako na lang ang tumawag sa kanya at ako na rin ang hihingi ng sorry pero 'di ko rin ginawa dahil na rin sa suhestyon ni Anne na kahit mukhang 'di epektib ay sinunod ko parin.

Ipinagpatuloy ko na lang kasama nila ang paghahanda sa party at isinantabi ko muna ang pag-iisip kay Alex at alam ko rin na pupunta naman ito maya-maya lang para kay Clark na mukhang paniwalang-paniwala na kaarawan nga ngayon ng anak namin ang aming ipagdiriwang.

...

Alexander's  POV

Halos 'di ako nakatulog mula pa kaninang madaling araw dahil kahit na matagal ng panahon na ang lumipas, mula ng mangyari ang aksidente na ikinasawi ni Mama ay parang sariwa parin sa akin ang lahat. Lalo pa ngayon sa mismong araw na kaarawan ko ito nangyari.

Sinubukan kong kalmahin ang sarili ko para maging maayos naman ako kahit papaano at nang sa ganun ay makapunta ako sa kaarawan ng anak namin ni Kiko na si Clark. Nang maisip ko nga iyon ay nabawasan ang tensyon na nararamdaman ko at napalitan ng isang ngiti ng maalala ko ang nangyari nang sabihin namin ni Kiko kay Clark, kung anong meron sa amin ng kanyang Papa. 

...

Flashback

Two months 

ago

"Hon sigurado ka ba na hindi maguguluhan ang bata?" Nag-aalalang tanong ko kay Kiko ng dumating kami sa bahay nila.

"Trust me hon, everything will be fine." Sagot naman nito sa akin sabay kuha ng kamay ko na inilagay sa kamay nito upang magtagpo at magkahawak kamay na kaming pumasok sa loob.

"Son look who's with me!"

 

Excited na sigaw ni Kiko ng nasa sala na kami kung saan naroroon si Clark kasama ng Tita Jane nito.

"Daddy Superman!" Sigaw ng bata at mabilis itong tumakbo sa kinaroroonan namin at yumakap sa'kin. Tinignan ko ang katabi ko at ngiti lang ang isinagot nito sa'kin pagkatapos ay umupo ako para magpantay kami ni Clark.

"A-anong tinawag mo sa'kin." Naluluha kong tanong kay Clark. Dahil sa labis na saya ang naramdaman ko sa sandaling 'yon.

"Daddy Superman po, 'di ba kayo ang matagal ng love ni Papa ko po." Nakangiti nitong tugon sa akin.

 Sa narinig na sagot ng bata ay lumingon ako ulit sa lalaking mahal ko at gaya kanina ay nakangiti parin ito at ang loko kumindat pa ito sa akin.

"Paano mo naman nasabing mahal ako ng Papa mo?" Curious kong tanong sa bata. Saglit na natigilan si Clark at tumingin sa Papa nito.

"Papa pahiram po na wallet n'yo." Sunod na sabi ni Clark at kahit naguguluhan ay mataman lang akong nakatingin sa bata at sa Papa nito. Kinuha nga ni Kiko ang wallet nito at kaagad namang ibinigay nito kay Clark.

"Heto po Daddy Superman." Sabi ng bata at binuksan ang wallet ng papa nito at may isang bagay itong kinuha doon.

Nanlaki ang mata ko ng iharap sa akin ni Clark ang isang larawan ko noong high school pa ako na katabi ang papa nito.

"Lagi nga po 'yan kini-kiss ni Papa bago matulog. Tapos po tinanong ko po si papa kung sino po 'yan at sabi po nito sa'kin na ito pong nasa picture ay matagal na n'ya pong love." Mahabang sabi ng bata.

"At alam mo ba ang isinagot sa'kin ng anak natin hon.." Sabat ni Kiko sa amin at kita kong kagaya ko ay naluluha na rin pala ito. 

"Na kilala ka daw n'ya.." Saglit pa itong natawa. "Akala ko nga ay niloloko lang ako ni Clark ng sabihin nito na kilala ka n'ya, pero ng magkita tayo noon sa mall bago ka maaksidente, doon ko nalaman na ikaw rin pala ang kinukwento n'yang bumili ng mga Supeman toys sa kanya noong pumunta kami sa Batangas. At alam mo ba sa sandaling 'yon ay napatunayan ko sa sarili ko, na para talaga tayo sa isat-isa dahil tadhana na ang gumawa ng paraan para magkakilala ang dalawang pinaka mahalagang tao sa buhay ko." At sa narinig kong sinabi ni Kiko ay napuno ang puso ko ng kaligayahan habang patuloy rin sa pagtulo ang mga luha ko. 

"I love you hon." Hayag ko sa nararamdaman ko sa lalakeng mula pa noon ay minamahal ako.

"Mahal na mahal rin kita hon." At mabilis ko itong hinalikan sa labi.

"Yehey!" Sigaw ni Clark na nakapagpahiwalay sa amin dalawa at sabay namin hinalikan sa magkabilang pisngi ang bata.

"Yippie! Dalawa na ang Papa ko!" Sabi pa nito.

"Masaya ako sa wakas na masaya na si Kuya Kiko at salamat sa'yo Kuya Alex." Sabi ni Jane at yumakap ito sa akin.

"Salamat rin sa Kuya mo Jane at kagaya n'ya masaya rin ako dahil pagmamahal nito sa akin." Sabi ko naman Kay Jane.

"Naku tama na 'yan hon at nagseselos na ako." Sabi naman ni Kiko at humiwalay na ako sa yakapan namin ng pinsan n'ya.

"Naku Kuya Alex may oras pa para matakasan si pinsan." Pang-iinis ni Jane kay Kiko.

"Talaga Jane! May kaklase ka bang gwapo pakilala mo naman ako." Sakay ko sa biro ni Jane.

"Hep hep, akin ka lang." Sabi naman ni Kiko at mabilis ako nitong hinalikan sa labi.

Napuno ng masayang kwentuhan at harutan ang gabing 'yon sa bahay ni Kiko. Dito rin ako nagpalipas ng gabi,  akala ko nga rin ay may mangyayari na sa amin pero dahil sa anak naming si Clark na labis ang kulit ay naudlot ang mainit na tagpo na dapat sanang mangyari. Kita ko rin sa mukha ni Kiko ang labis na asar dahil sa pagpasok ni Clark sa aming kwarto at pumagitna pa sa amin sa pagtulog.

"Akala ko makaka-score na rin sa wakas." Bulong pa ni Kiko na narinig ko naman.

"Konting hintay na lang hon at darating din tayo diyan." Bulong ko naman rito sabay kagat pa ng labi ko."

"Humanda ka sa'kin hon at palaban itong akin." 'Di papatalong bulong rin nito.

"Papa, Daddy tulog na po tayo." Sabay pa kaming nagulat dalawa ng marinig na bumulong rin si Clark.

"Okay tulog na tayo dito ka sa kabila Clark baka madaganan ka ng Daddy mo." Sabi ni Kiko.

"No Papa dito po ako sa gitna para katabi ko kayo pareho." Sabi naman ng bata.

"Oo nga gusto kong katabi si Clark at hindi ikaw." Asar ko pa kay Kiko sabay yakap ko sa bata at pagtingin ko sa loko daig pa sa nalugi ang itsura nito.

...

Sa opisina

Nakatulong rin ang pagpasok ko sa opisina at nakalimutan ko kahit papaano ang bagay na gusto kong kalimutan.

Nakakapanibago nga lang at wala ang maingay na secretary ko, na tumawag kanina at nagpaaalam na 'di ito makakapasok dahil sa masama daw ang pakiramdam. Biniro ko nga ito na tinatablan din pala ang katawan mo ng sakit at ang luka-loka ay dinramahan pa ako, na buti pa raw ako kung magkasakit man ay may Papa akong super yummy na mag-aalaga sa'kin 'pag nagkataon, eh s'ya raw nganga. Matapos ko nga itong makausap ay naalala ko ang nangyari kagabi sa amin ni Kiko na mukhang hangga ngayon ay nagtatampo parin, dahil kahit isang tawag o text man lang ay wala pa akong natatangap rito mula pa kaninang umaga. Kahit simpleng Good Morning lang kaninang umaga ay wala, na 'di nito nakakalimutan gawin araw-araw. Kaya naman naisipan kong i-text na ito.

Hon, how's your day?  

See you later na lang

sa resto mo at d'yan ako

magla-lunch, love you.

Lumipas ang ilang oras at dumating na ang lunch break pero kahit isang text ay wala akong natanggap kay Kiko. Paglabas ko ng opisina ay kaagad na akong pinagbuksan ni Juancho ng sasakyan at kahit na wala akong reply na natanggap mula Kay Kiko ay sinabihan ko si Juancho na sa resto ni Kiko ang punta namin. 
'Busy lang siguro sa trabaho' Bulong ko sa sarili ko.

"Sir may problema ba?" Sabi ni Juancho na nahalata na siguro ang pananahimik ko.

"A-ayos lang ako Juancho, oo nga pala nasabi sa akin ni Yaya na babalik ka raw sa pag-aaral." Lihis ko sa usapan.

"Ah oo sir, mag-papaalam rin po sana ako na kapag dumating na ang pasukan ay 'di na ako makakapag-trabaho sa inyo." Nahihiyang sabi naman ni Juancho.

"Okay lang sa akin kung anong gusto mo, mas mabuti nga na ipagpatuloy mo ang pag-aaral mo, basta gaya nga ng sabi ko magsabi ka lang sa'kin kapag kailangan mo ng tulong." Sabi ko naman.

"Sa-salamat sir at kahit na sandali  lang akong makapagtrabaho sa inyo ay masasabi kong mabuti kayong tao. At masaya akong nakilala ko kayo." Sabi pa nito.

"Naku binola mo pa ako, oo nga pala saan ka tutuloy n'yan 'pag dumating na ang pasukan?" Tanong ko pa rito. 

"Baka maghahanap na lang ako ng marerentahan malapit sa University." Sagot naman ni Juancho.

"Ano sa tingin mo, kung magtrabaho ka na lang sa akin kapag weekend tapos kapag pasukan ay gamitin mo ang sasakyan papasok sa University?" Suhestyon ko rito.

"Naku Sir nakakahiya na 'yon, baka sabihin pa nila ay sinasamantala ko ang kabaitan n'yo sa akin."

"Sige na, para na rin may kasa-kasama si Yaya sa bahay." Pilit ko pa rito.

"Pwede bang pag-isipan ko muna sir?" Sunod na sabi ni Juancho.

"Okay ikaw ang bahala." Talo kong sabi. Magaan talaga ang loob ko kay Juancho mula pa nung una, kaya gusto kong tulungan ito, isa sigurong dahilan ay dahil nakikita ko ang sarili ko noon sa kanya.

Nasa kalagitnaan kami ng biyahe papunta sa Resto ni Kiko ng makatanggap ako ng text kay Anne.

Lex umuwi ka sandali

dito sa bahay.. Si yaya.

Sa nabasang text galing kay Anne ay mabilis kong ipinabalik ang sasakyan papunta sa bahay at kaagad rin akong nag-text kay Kiko na 'di na ako makakapunta sa kanyang resto kahit na wala parin akong text o tawag na natanggap sa kanya.

...

Sa Bahay

Mabilis akong pumasok sa loob at pinuntahan ang kwarto ni Yaya.

"Anong nangyari Anne?" Kinakabahan kong tanong pagpasok ko sa kwarto. Habang si yaya naman ay nakahiga sa kama nito at natutulog.

"Si yaya kasi bigla na lang nahilo kanina, mabuti na lang at magkakasama kami sa kusina kaya maagap na nasalo s'ya ni Dave." Mahabang paliwanag naman ni Anne.

"Kamusta na s'ya?"

"Okay na raw s'ya sabi niya kanina bago ito makatulog, pinainom ko na rin s'ya ng gamot." Sabi pa ni Anne.

"Mabuti naman kung gano'n. Nga pala bakit di mo naman sinabi sa'kin na nakabalik na kayo ni Dave?"

"Ah eh ano kasi gusto ka namin sanang surpresahin, kaya nga lang sa nangyari kay yaya dala na rin ng nerbyos ay naisipan kong i-text ka kaagad." Paliwanag ni Anne.

"May problema ba Lex?" Dagdag pa ni Anne.

"Anong ibig mong sabihin?" Takang tanong ko naman.

"Eh kanina ka pa tingin ng tingin d'yan sa cellphone mo."

"Ah wala naman.. Si Kiko kasi nakailang text na'ko sa kanya pero kahit isang text mula pa kanina ay wala pa akong natatanggap galing sa kanya."

"Baka naman busy lang 'yon." sabi naman ni Anne.

"Siguro nga at kaarawan ngayon ni Clark. Sige na ako na ang bahala kay Yaya baka may pupuntahan pa kayo ni Dave."

"Naku pinsan may pupuntahan nga kami, sigurado kang ikaw na ang bahala kay yaya?" Pagtitiyak ni Anne.

"Oo nga, sige na umalis na kayo."

"Okay, sige aalis na kami." At lumabas na nga si Anne.

Nanatili lang ako sa kwarto ni yaya at habang binabantayan ito ay ganoon rin ako sa cellphone ko at hinihintay naman ang text o tawag mula kay Kiko. Lumipas pa ang ilang oras at dala na rin ng pagod at gutom ay nakatulog rin ako.

...

"Hijo gising na." Rinig kong boses. Pagmulat ko nga na aking mata ay nakangiting mukha ni yaya ang bumungad sa akin.

"Yaya! Bakit bumangon na kayo, ayos na po ba ang pakiramdam n'yo?" Gulat kong sabi ng makita si yaya.

"Oo ayos na ako hijo, mabuti pa ay kumain kana at naghanda ako ng pagkain sa baba, alam kong gutom ka na rin." Sabi pa ni yaya.

Naguguluhan man ay sinunod ko na lang si yaya. Pagdating sa hapag ay sabay na kaming kumain ng inihandang merienda ni yaya.

"Oo nga pala hijo, 'di ba kaarawan ni Clark ngayon hindi ka ba pupunta?" Sa narinig na tanong ni yaya ay mabilis kong tinignan kung anong oras na at na makitang 5:30 na ng hapon ay mabilis kong inubos ang pagkain ko at kaagad na akong naligo at ilang saglit lang ay lumabas na ako ng bahay.

...

"Juancho halika na." Kaagad kong sabi kay Juancho paglabas ko ng bahay.

"Tara na sir kanina pa nga ako dito naghihintay." Sabi naman nito.

"Te-teka anong ibig mong sabihin?"

"Basta sir, akong bahala at relax ka lang d'yan. Sinabi na ni Sir Kiko kung saan tayo pupunta para sa party." Sabi pa nito at dahil nga sa narinig ay sinunod ko na lang si Juancho.

...

Huminto kami ni Juancho sa restaurant ni Kiko sa Makati.

"Sigurado ka bang dito ang party? Bakit ang dilim?" Tanong ko kay Juancho.

"Sir pumasok kana kaya, ipapark ko pa itong sasakyan" Sabi lang ni Juancho at umalis na nga ito.

Dahil sa wala naman akong choice ay sinunod ko na lang si Juancho at sinubukan kong buksan ang pinto ng resto at ng bubuksan ko na ito ay hindi naman pala ito naka-lock. Kaya naman pumasok na ako pagkatapos ay... 

"Happy Birthday." 
Sabay-sabay na bumungad sa akin kasabay rin nito ang pagbukas ng ilaw at nakita ko isa-isa ang mga taong mahalaga sa akin.

"Happy Birthday hon." Sunod na narinig ko at 'di ko namalayan na nakalapit na pala ito sa akin. Kasunod nito ang pagyakap ko rito na ginantihan rin nito.

"Sshh tahan na 'di ba ang sabi ko ayaw na ayaw kong nakikita kitang umiiyak." Sabi ni Kiko sabay pahid nito ng mga luha ko na 'di ko namalayan na kanina pa pala ako umiiyak.

"Ikaw kasi.." Parang bata kong sabi rito.

"Aww ang cute ng hon ko, halika na at kanina pa nila gustong bumati sa'yo." Kinuha ko ang kamay nito at nakuha naman nito ang gusto kong sabihin kaya magkahawakak kamay na kaming lumapit sa mga mahal namin sa buhay.

"Happy Birthday Son, Happy Birthday Anak." Bati sa akin nina Daddy Albert at Tatay Jimmy sabay yakap din sa akin. Saglit naman kaming iniwan nina Tatay at Kiko pagkatapos para makapag-usap kami ni Dad.

"Sana anak simula ngayon ay maging masaya ka na sa araw na ito." Bulong sa akin ni Daddy habang yakap parin ako nito. 

"Opo Dad." Tugon ko naman.

Matapos makausap si Dad ay pinuntahan ko na rin sina Anne at Dave na kasama rin sina Yaya, Grace,  Jane at Juancho.

"Happy Birthday pinsan." Bati ni Anne

"Happy Birtday Bayaw." Bati ni Dave

"Happy Birthday Kuya Alex." Bati ni Jane

"Happy Birthday Sir Alex." Bati nina Grace at Juancho.

"Happy Birthday Hijo." At pinakahuli si Yaya Linda na naiiyak pa ng lumapit sa akin at binigyan ako ng yakap.

"Masaya ako na sa wakas masaya ka na hijo."

"Salamat yaya, masaya rin ako na kasama ko kayong lahat sa araw na ito, na akala ko noon na 'di ko na magagawang maging masaya sa araw ng kaarawan ko." At nag-umpisa na naman ang mga luha ko.

"Naku tama na ang iyak pinsan. Kaya naman guys group hug!" Sigaw ni Anne.

Masaya ang naging selebrasyon na kaarawan ko lalo pa't kasama ko silang lahat, nandyan ang kwentuhan, asaran. Napakasarap rin ng mga pagkain na luto mismo ng lalakeng pinaka-mamahal ko, na s'yang punong abala para sa suprise birthday para sa akin. Nalaman ko rin na ako lang pala ang may kaarawan ngayon at dahilan lang na kaarawan din ni Clark ang aming ipagdiriwang para sigurado daw na makakapunta ako sa party. Muntik pa ngang mabisto ko ang surprise na ito ng mag-text ako kay Kiko na pupunta ako dito para mag-lunch, kaya naman kaagad nakaisip sina Yaya at Anne na gumawa ng paraan at iyon nga ang kunwaring mahilo si yaya.

Bago pa matapos ang suprise na celebration ng kaarawan ko ay isa-isa rin silang nagbigay na regalo para sa'kin.

Unang binuksan ko ang regalo nina Daddy Albert at Tatay Jim na mga libro. Kahit na ilang taon rin ang lumipas na 'di ko nakasama si Dad ay alam kong mahal ako nito dahil 'di nito nakalimutan na hilig ko ang pagbabasa ng mga libro.

Sunod ay si Yaya naman na isang cook book para raw sabukan ko rin na magluto para kay Kiko.

Si Dave at Anne naman ay isang picture frame na may larawan namin magkatabi ni Kiko na kuha noong araw ng kasal ng dalawa.

Si Juancho ay 'di rin nakalimutan na bigyan ako ng regalo at ang laman ay mga ballpen. Humingi pa ito ng paumanhin at 'yon lang daw ang nakayanan nitong ibigay. Nagpasalamat naman ako sa kanya at sinabi ko rin na kahit anong regalo o kahit wala man ay ayos lang sa'kin.

Si Jane naman ay isang stuffed toy ang regalo nito sa akin.

At pinakahuling regalong binuksan ko ay sa aking sekretarya na si Grace na buti nalang ay maingat ko itong binuksan at sinilip muna. Alam kong pulang-pula ako matapos tignan ang laman ng regalo nito sa akin. Paano ba naman mga condom lang naman ang mga ito.

"Are you okay hon, o anong regalo sa'yo ni Grace." Sabi ni Kiko ng 'di ko mabuksan-buksan ang huling regalo.

"Ah eh hon, ano mga stickers lang." Utal-utal na sabi ko kay Kiko. Pagtingin ko sa bruha ay pigil na pigil ang tawa nito.

"Patingin nga Lex." Curious na tanong ni Anne. Pero 'di ko ito pinatingin sa kanya dahil alam kong uulanin lang ako ng tukso sa may saltik rin na pinsan kong ito. Sunod na narinig ko ang pagtawa nilang dalawa ng sekretaya kong may saltik din na gaya n'ya, alam kong alam na rin nito na condom talaga ang regalo sa akin ni Grace.

"Ang galing ng regalo mo Grace isa ka talagang magaling na sekretarya." Puri pa ni Anne kay Grace

"Naman Anne! Sana Sir magamit n'yo lahat ng mga stickers na 'yan." Sabi pa nito sa'kin. Sa narinig ay lalong namula ako, na napansin naman ng lalakeng katabi ko.

"Naku kayong dalawa talaga binibiro ninyo na naman si hon." Rinig ko na sabi ni Kiko at 'di ko namalayan na kinuha nito sa akin ang regalo at pagtingin ko sa loko ay namumula na rin pero napalitan rin ng ngisi pagkatapos.

"Salamat Grace sa regalo mo para tuloy ako ang may birthday." Sabi pa nito sabay apir kina Grace at Anne..

"I hate you!" Inis kong sabi ko kay Kiko.

"And I love you too hon." Sagot lang ni Kiko sabay lapit sa akin at walang anu-ano ay binuhat ako nito.

"Goodluck sa honeymoon n'yo." Halos sabay na sabi ni Anne at Grace.

Umalis na nga kami sa resto at buhat-buhat ako ni Kiko hanggang sa kotse, na inaamin ko na kahit nahihiya kanina ay kinilig ako sa ginawa nitong pagbuhat sa akin.

Pagpasok sa kotse. 

"Tara na hon ng makarami!" Excited  na saad ni Kiko.

"Anong makarami iuwi mo na ako sa bahay." Asar ko naman rito. Pero imbes na sagutin ay isang halik ang naramdaman ko.

"Hon naman wala pa akong regalo sa'yo kaya naman hayaan mong sarili ko na lang ang ibibigay ko." Sabi nito sa nang-aakit nitong boses.

"Okay siguraduhin mo lang na mag-eenjoy ako." Mga salitang lumabas sa akin na 'di ko alam kung paano ko ito nasabi, kaya naman ang loko mabilis na nitong pinaandar ang sasakyan.

# Ang Amo Part 42

Author's Note.

Warning!!! 

This part contains scene that may not suitable for the young reader's. Pero kung nasa edad ka na at may pagkamahilig gaya ko he he walang problema. Enjoy! And one more thing the next part will be the finale... Thank you sa inyong lahat na patuloy na nagbabasa ng Ang Amo, see you guys sa finale.

Alexander's POV

Hindi ko alam kung ilang minuto lang namin tinahak ang pauwi sa bahay ni Kiko, dahil nakita ko na lamang ang aming mga sarili na sinisiil ng halik ang isat-isa pagkapasok na pagkapasok namin ng bahay.

Iba ang halik na ito kaysa sa halik na nagawa na namin sa isat-isa, may halong pagnanasa at pag-aangkin ang naging palitan namin ng halik at tuloy-tuloy ito habang patuloy naman ang pagtanggal ng mga saplot namin sa katawan.

Saglit pa akong natigilan...
"Don't worry hon wala ng istorbo this time." Bulong ni Kiko na nabasa yata ang nasa isip ko kaya ako natigilan. Sa narinig nga ay tuluyan na namin tinanggal ang mga suot namin. Saglit kaming natigil sa paghahalikan para pagmasdan ko ito sa kanyang kahubdan at pagtingin ko sa katawan nito ay nakita ko ang kanyang pagkakalalake na nakasaludo kagaya ng sa akin. Sa nakitang tanawin ay biglang napalunok ako. Ito ang unang pagkakataon na makakita ako ng bagay na 'yon liban ng sa akin. At masasabi kong mas binayayaan ito kumpara sa akin.

"Are you ready hon?" Saad ni Kiko sa baritono ngunit may pang-aakit nitong boses na lalong nagbigay init sa katawan ko. 'Di ko ito sinagot bagkus ay inalagay ko ang mga kamay ko at hinila ito sa batok palapit sa akin sabay halik ko muli rito.

Patuloy ang halikan namin at ilang sandali pa ay naglakbay na rin ang mga kamay nito sa aking kahubdan, kasabay rin nito ang pag-galaw ng aming katawan at sunod na namalayan ko na lamang ang pagbagsak ng aking likod sa malambot na kama nito. Sa posisyon na nakapatong na ito sa akin sa kama ay patuloy parin sa paghalik si Kiko at sunod na naramdaman ko ay bumaba na ang halik nito sa aking leeg habang ang mga kamay ko naman ay naglakbay na rin sa likod nito.

Magkahalong kiliti ang init ang nararamdaman ko sa ginagawa nitong paghalik sa akin at hindi ko na napigilan ang mapaungol

"Ahhh." ungol ko.

"Sige lang hon your moan makes me more horny." Sabi pa ni Kiko at sunod na naramdaman ko ang dila nito sa aking mga utong.

"Ahhh hon ahh." Para na'kong mababaliw dahil sa sarap sa ginagawa nito. Hindi ko alam na ganito pala kasarap ang sinasabi nilang pleasure of sex at masasabi kong totoo nga na para kang nasa alapaap.

Patuloy si Kiko sa pagpapaligaya sa akin at kahit 'di ko tignan ay alam kong pre-cum ang basa at malapot na likidong naramdaman kong lumalabas sa aking pagkalalake, kaya bago pa akong tuluyang labasan ay mabilis kong nagawang pumaibabaw kay Kiko.

"Now it's my turn hon, are you ready?" May pang-aakit kong tanong kay Kiko sabay kagat pa na aking labi. Kita ko sa mukha nito ang pagnanasa, ang mga mata nitong mapupungay, ang labi nitong nakauwang ng kaonti ay mabilis ko ring hinalikan.

"I'm ready hon and my body is all yours only." Sagot sa akin ni Kiko ng humiwalay ang aming mga labi. Matapos ngang marinig ang sagot ni Kiko ay inumpisahan ko na rin ang pagpapaligaya sa kanya. Kahit ito ang unang pagkakataon na makipagtalik ako ay 'di naman ako inosente para sa ganitong bagay. Sa tulong ng internet ay nalaman ko ang mga bagay na ginagawa ng mga taong nagtatalik para mapaligaya ang isat-isa.

Gaya ng paghalik nito sa aking leeg kanina ay ganoon rin ang ginawa ko kay Kiko. Mula sa leeg ay pumaibaba ang halik ko sa dibdib, patungo sa mga utong nito.

"Ahh hon." ungol ni Kiko. Sa narinig ay lalo ko pang 'pinag-igihan ang pagpapaligaya kay Kiko at ilang sandali pa'y naramdaman ko na lang ang mga kamay nito sa'king ulo na iginiya pababa.

"Hon, can you please?" Sa narinig ay natawa pa ako.

"Ayoko 'di pa'ko ready." biro ko rito.

"Sorry hon, alam kong naging mapusok ako, ayokong isipin mo na kaya lang kita mahal ay dahil gusto ko lang ang katawan mo." malungkot na saad ni Kiko, kaya natawa na naman ako.

"O nag-sorry na nga tinawanan mo pa ako." sabi pa ni Kiko, kaya bago pa ito magtampo ay hinalikan ko ulit ito.

"Eh ikaw kasi, sino bang nagsabing ayoko 'tong nangyayari sa'tin. Natuwa lang ako ng tanungin mo pa ako kung pwede ba. Kaya natawa ako, tapos nag-sorry ka pa kaya natawa ulit ako... Napatunayan mo na sa akin hon na mahal mo ako sa haba ng panahon na naghintay ka sa akin. At gusto kong gawin at ibigay ang lahat sa'yo ngayon pati sarili ko." Mahabang saad ko.

Sunod ay inumpisahan ko na ulit ang pagpapaliga kay Kiko.

Mula sa leeg pababa sa dibdib, pumaibaba pa sa matigas nitong abs na perpekto sa pagkakahubog dahil sa ganda ng katawan nito. Hinalikan ko isa-isa ang pandesal ni Kiko pati ang pusod nito ay dinilaan ko. Naramdaman ko rin ang pagpintig ng pagkalalake nito na tumatama sa aking leeg

"Aahh hon ang sarap." ungol na salita ni Kiko.

Matapos sa pusod ay pamaibaba pa ako at tumapat sa kanyang pagkalalake na sa sandaling 'yon ay basa na rin ng kanyang pre-cum. Kagaya ko ay alam kong pareho na kaming inaalipin ng libog kaya naman walang pag-aalinglangan kong inilabas ang dila ko at dinilaan ang ulo ng kanyang batuta at nalasahan ko ang dagta nito. 'Di ko alam kung matamis o maalat o mapakla pero masasabi kong nagustuhan ko ang lasa nito. Inumpisahan ko na rin ang pagtaas-baba sa kanyang batuta at pinilit kong isubo ang lahat, pero dahil sa laki at taba ay kalahati lang ang nakaya ko.

"Ahh hon sige pa."

"Shit hon ang sarappp ahhh." Ilan lang ito sa mga salita at ungol ni Kiko habang patuloy parin ang paglabas-masok ng kanyang batuta sa aking bibig.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na ang paglaki pa lalo ng batuta nito.

"Ahh hon ang sarap, ahhh hayan na malapit na ahhh shitt ahhhhhhhhhh." Kasunod ang mahabang ungol ni Kiko ay naramdaman ko ang pagputok na masagana nitong dagta sa loob ng aking bibig. Kaya naman nalunok ko halos lahat ng lumabas, ang ilan ay lumabas pa sa bibig ko dahil sa dami ng inilabas nitong dagta.

Nang iluwa ko ang batuta ni Kiko ay matigas at malaki parin ito.

"Hon sabi ko na sa'yo palaban 'tong akin eh." Sabi ni Kiko at hinalikan ako nito sa labi kaya nalasahan rin nito ang sariling dagta.

"Ganito pala ang lasa ng dagta ko." Sabi pa ng loko.

"Ano hon ready for round two?" Tanong ko pa sabay hawak sa matigas parin nitong batuta.

Sandaling nagtapo ang aming mga mata at sumilay ang ngisi sa mukha ni Kiko dahil sa narinig.

Mabilis na naihiga ako nito sa kama at inumpisahan ang pagpapaligaya sa katawan ko. Hindi ko alam kung saan ipapaling ang ulo ko dahil sa sarap na nararamdaman.

Sunod ay kumuha itong ng unan at ipinatong sa aking balakang. Kita ko sa mukha nito ang libog habang nakatingin sa aking likuran...

"Ahhhh." ungol ko ng maramdaman ang dila nito sa aking butas. Para nakong lalabasan sa patuloy na pagdila nito. Ang kiliti at sarap na nararamdaman ko sa pagdila ni Kiko sa aking butas ay napalitan ng kirot ng umpisahan na nitong ipasok ang isang daliri nito.

"Ahh hon masakit ahh." impit na ungol ko ng dahan-dahang maramdaman ko ang pagpasok ng isa nitong daliri.

"Relax lang hon, paluluwagin ko lang ng kaunti, akong bahala,  sisiguraduhin kong masasarapan ka rin mamaya." malambing na wika ni Kiko. 

Inumpisahan na nga ni Kiko ang paglabas-masok ng isang daliri nito at ang isang daliri ay nadagdagan ng isa pa. Nang maramdaman kong 'di na gaanong masakit ang likuran ko'y ako na mismo ang nagbigay hudyat kay Kiko.

"Hon I'm ready."

"Okay hon, don't worry dadahan-dahanin ko lang." Matapos nga nun ay kinuha na ni Kiko ang mga paa ko at ipinatong sa magkabila nitong balikat at inumpisahan na nitong ipasok sa likuran ko ang alaga nito.

"Ahhhhh." Ungol ko ng maramdaman ang dahan-dahang pagpasok ng alaga nito. Parang napupunit ang likod ko sa bawat pagpasok ng alaga ni Kiko.
Kita ko sa mukha n'ya ang sarap ng nararamdaman, habang nakapikit ito. Pagmulat ng mata nito'y napalitan ng awa ng makitang naluluha ako.

"Shit! Hon I'm sorry."

"Ayos lang ako hon, ituloy mo na."

"Si-sigurado ka hon? Ok lang kahit hindi na natin ituloy ayoko-"

"Promise ayos lang ako hon, anong sabi ko sa'yo kanina, lahat gagawin ko at pati sarili ko ibibigay ko dahil kulang pa 'yon para sa pagmamahal mo sa'kin." Mahabang sabi ko.

"I love you hon." Sabi ni Kiko.

"Mahal din kita hon." Sabi ko naman at matapos nun ay inumpisahan na ni Kiko ang paglabas-masok ng alaga nito sa aking butas.

"Ahhhh hon sige ipasok mo pa aahhhh." Ungol na sabi ko kahit na masakit pa rin ang nararamdaman ko sa bawat paggalaw ng alaga ni Kiko sa likuran ko.

"Ahh hon ang sarap ang sikip ng butas mo ahhhh." ungol naman ni Kiko.

"Ahh hon sige pa ahhh bilisan mo ahhhh." ungol ko pa, nabawasan na rin kahit papaano ang hapdi na nararammdaman ko.

"Shit hon ang sarap talaga ahhhhh." Ungol pa ni Kiko. Napuno nang mga ungol naming dalawa ang apat na sulok ng kwarto ni Kiko.

"Ahhhh hon malapit na'ko ahhh." Ungol ko habang patuloy parin si kiko sa paglabas-masok sa likod ko'y ako naman ay patuloy rin sa pagtaas-baba ng batuta ko.

"Hon malapit na rin ako ahhh." ungol rin ni Kiko.

"Ahhh hon lalabasan na'ko ahhhh." ungol ko pa.

"Hon sabay na tayo ahhhhhhh. Hayan na ahh hon ahhhhhhhhh." Pagputok ng dagta ko ay kasunod rin na naramdaman ko ang pagdaloy ng dagta ni Kiko sa loob ng butas ko. Parehong pawisan at habol hininga kami matapos ang nangyari at pumatong ang katawan ni Kiko sa katawan ko na puno ng dagta. Naramdaman ko rin na kusang lumabas na ang alaga ni Kiko sa butas ko.

"Thank you hon at kahit na nasaktan kita sa nangyari ay ibinigay mo ang sarili mo sa akin." Mahinang sabi ni Kiko sabay halik nito sa labi ko.

"Basta para sa'yo hon dahil mahal na mahal kita." sabi ko naman at 'di ko na alam ang nangyari pagkatapos.

...

Marco's POV

Dala siguro ng pagod ay kaagad na nakatulog ang mahal ko. Sandali pa akong nagulat ng makitang kulay pula at puti ang bumabalot na likido sa aking alaga. Sa naisip ay 'di ko mapigilang makonsensya at sisihin ang sarili ko sa nangyari, lalo pa ng makitang puno rin ng dugo ang bed sheet ng aking kama.

Sandali kong inayos sa pagkakahiga ang mahal ko at kinumutan ko na rin ito, nilinis ko na rin ang kwarto at pagkatapos ay naligo na ako.

...

Matapos maligo ay nagsuot na lang ako ng boxer short at dahan-dahan na akong pumunta sa kama para 'di ko na magising ang mahal ko.

Saglit kong pinagmasdan ang natutulog na mukha ni Alex at ibayong saya ang naramdaman ko, dahil matapos ng lahat ng mga nangyari sa amin ay heto ako ngayon at katabi na ang lalakeng pinakamamahal ko.

Humiga na ako sa tabi ni Alex at kinuha ko ang ulo nito para iunan sa dibdib ko. 

"Salamat hon at mahal na mahal kita." Mahinang sabi ko sabay halik sa noo nito. 

"Hmmmmp." napangiti ako ng marinig ito kay Alex. At nakatulog na rin ako na may ngiti sa aking labi...

# Ang Amo Last Part

Author's Note

Heto na guys ang last part. Sana magustuhan n'yo ang pa-valentine ko sa inyo...

Alam ko matagal bago ko ito natapos na inabot ng higit sa 3 years.

Pakibasa na rin ang iba ko pang stories at promise kapag inumpisahan ko nang mag-update sa mga 'yon ay mabilis ko itong tatapusin...

Salamat ulit sa mga nagtiyagang bumasa ng unang kwentong ginawa ko and God bless sa ating lahat.

Alexander's POV

One Year Later

Hindi pa rin ako makapaniwala sa oras na ito, na maya-maya lang ay gaganapin ang isang pangyayari na ni sa panaginip ay 'di ko lubos naisip na mararanasan ko.

Ang daming nangyari sa mga lumipas na mga taon. Bumalik ang mga ala-ala ko na matagal na nawala dahil sa amnesia ko at kasabay nun ay ang pagbalik rin ng mga mahahalagang tao sa buhay ko.

Tinignan kong mabuti ang itsura ko sa salamin at isang ngiti ang lumabas sa mukha ko.

"Ano pinsan tapos ka na ba?" Boses ni Anne na narinig ko pagbukas nito sa pinto ng kwarto.

"Oo, ayos na ba ang itsura ko?" Tanong ko naman kay Anne sabay harap ko sa kanya.

Lumapit naman si Anne at yumakap ito sa akin.

"Congrats mamaya Lex at masaya ako para sa inyo ni Kiko." Sabi pa nito.

"Salamat Anne, kinakabahan nga ako eh."

"Relax ka lang okay at ang gwapo mo ngayon Lex, sigurado akong 'pag nagkita kayo ni Kiko mamaya ay matutulala 'yon." Sabi ni Anne at humiwalay na ito sa akin.

"Ano tara na?" Sabi ni Anne.

"Tara." Sabi ko naman at sabay na kaming lumabas ng kwarto.

...

Paglabas namin ni Anne sa hotel na tinuluyan ko na ilang araw kasama ni Yaya Linda ay sumakay na kami sa naghihintay na sasakyan ni Dave.

"Congrats bayaw." sabi ni Dave pagpasok ko.

"Salamat Dave."

Nalaman ko rin kay Anne na nasa venue na si Yaya. Habang nasa biyahe ay kinakabahan parin ako.
Ang daming pumapasok sa isip ko na baka hindi sumipot si Kiko at baka nagbago na ito ng isip.

"Lex relax ka lang okay." sabi ni Anne na napansin na yata ang pagkabalisa ko.

"O-okay."

"Isipin mo na lang na mahal na mahal ka ni Kiko, sigurado akong hindi na makapaghintay 'yon na muli kang makita." Sabi pa ni Anne at sa narinig nga ay bahagyang nabawasan ang kaba ko. Binura ko rin ang mga gumugulo sa isip ko at inalala ko na lang ang mga masasayang nangyari sa amin ni Kiko, mula ng mangpanggap ito bilang driver ko hanggang sa pumayag ako na magsama na kami sa iisang bahay.

...

Marco's POV

Ngayon ang araw na pinakahihintay ko ang maging isa kami ng mahal kong si Alex. Sa totoo lang ilang araw na akong 'di mapakali dahil na rin sa ilang linggo na mula ng umalis ako sa Pilipinas para ayusin ang magiging kasal naman ni Alex dito sa Amerika. Isama mo pa ang pamahiin nina Tatay Jimmy, Daddy Alberto at ni Yaya Linda na bawal daw magsama ang dalawang tao bago ang araw ng kasal nila. Kaya naman miss na miss ko na si Alex pero maya-maya lang ay makakasama ko na rin siya.

"Papa tapos ka na bang magbihis?" Sabi ng anak kong si Clark na pumasok ito ng kwarto.

"Malapit na anak, ikaw nakapagbihis ka na ba?"

"Opo kanina pa, ikaw na lang nga po ang hinihintay namin nina Lolo pogi at Lolo Jim."

Pagtingin ko nga kay Clark ay bihis na bihis na nga ito.

"Okay tapos na si Papa, ano son excited ka na ba na makita ang Daddy Alex mo?"

"Yes Papa kaya tara na." Sagot ni Clark at hinila pa ang kamay ko palabas ng kwarto.

...

"Ready ka na ba anak?" Sabi ni Tatay paglabas namin. 

"Oo tay, kinakabahan nga lang." Sagot ko naman.

"Wag kang kabahan hijo, kabahan ka kapag sinaktan mo ang anak ko?" Biro naman ni Daddy Alberto.

"Si Dad naman, alam mo naman na mahal ko po ang anak n'yo."

"Ha ha alam ko ikaw naman 'di kana mabiro. Kaya salamat Marco at ingatan mo anak ko."

"Opo Dad."

"Mabuti pa umalis na tayo at baka mauna pa sina Alex sa venue." Sabi naman ni Tatay at pinaandar na ni Dad ang van papunta sa venue.

...

Alexander's POV

Pagdating sa venue ay marami ng mga tao ang naroon. Pagbaba namin ng sasakyan ay kaagad kong pinuntahan sina Dad at Tatay.

"Masaya kaming dalawa ng tatay n'yo para sa inyo ni Marco anak." Sabi ni Dad.

"Salamat Dad, salamat Tatay." at yumakap ako sa dalawang tatay namin ni Kiko.

"Naku ang alaga ko ikakasal na, masaya ako para sa inyo ni Kiko." sabi naman ni yaya at yumakap rin ito sa akin.

"Salamat yaya."

"Daddy!" Sigaw ni Clark sabay takbo palapit sa akin.

"You look handsome anak."

"Thank you po Dad, kayo rin po ni Papa, tara na po puntahan na natin siya." 

Kaagad na nga namin pinuntahan si Kiko na nakangiti pa habang hila-hila ako ni Clark palapit sa kanya. Sa oras nga na 'yon ay gustung-gusto ko na nga itong yakapin at halikan bago pa ang kasal namin pero pinigil ko muna ang sarili ko. Kaya naman paglapit namin ni Clark.. 

"Ang gwapo mo hon." Sabi ni Kiko.

"Ikaw rin hon." pagkasabi ko nga nun ay kaagad ko ng kinuha ang kamay nito at sabay na kaming naglakad palapit sa Ministro na magkakasal sa amin.

"We are here to celebrate the love of two people. And today we will witness on how their love from one another makes them as one." Panimula ng Ministro. At nagsimula na ang seremonya ng aming kasal... 

Ilang sandali pa ay dumating na ang palitan namin ng vow sa isat-isa...

"Masaya ako ngayon dahil dumating din and araw na ito. Ang araw na inaasam ko mula pa noon, na maikasal sa unang taong minahal ko kahit na 'di ko pa alam na mahal ko na pala ito. Pinaghiwalay man kami ng pagkakataon ay 'di ako sumuko at nawalan ng pag-asa na darating din ang araw na ito... At ngayon nga ay natupad na at kaharap ko ang lalaking pinakamamahal ko, saksi kayong mahal namin sa buhay at sinusumpa ko na mamahalin ka Alexander... Kaya leklek mahal ko isuot mo ang singsing na ito na tanda ng pagmamahal ko sa'yo mula pa noon at nangagako akong mamahalin ka habang nabubuhay ako." mga salitang narinig ko sa mahal ko na tumatagos pati sa puso ko at dahilan ng masaganang luhang dumadaloy sa mga mata ko ngayon.

"A-ako na siguro ang pinaka-masayang tao ngayon sa oras na ito... Hindi ko lubos maisip na darating ang lalakeng magmamahal sa akin ng ga-ganito." sandali akong natigil sa pagsasalita habang patuloy naman ang masaganang luha na dumadaloy sa aking mga mata na nakatingin parin sa lalakeng mahal ko.
"Ang swerte ko dahil may lalakeng hindi nagsawa na mahalin ako mula pa noon, kaya naman ngayon mahal ko.. Marco nangangako rin ako na mamahalin ka sa hirap man o ginhawa at isuot mo ang singsing na ito bilang tanda ng pagmamahal ko sa'yo. Mahal na mahal kita Kiko." matapos ngang maisuot ang singsing sa daliri ni Kiko ay mabilis itong lumapit at yumakap sa akin. At kasunod nito ang paglapat ng labi namin sa isat-isa. Malakas na palakpakan at sigawan ang narinig namin pagkatapos.

"Salamat mahal ko." Sabi ko kay hon ng maghiwalay kami sa paghahalikan namin.

"Salamat rin asawa ko." sabi naman nito na nagpangiti sa amin dalawa, ang sarap palang matawag na asawa ng taong mahal mo.
Sumunod ang picture taking kasama ng mga mahal namin sa buhay. Masaya kami ng Asawa kong si Kiko dahil matapos ang mga pinagdaanan namin ay heto kami ngayon at magkatuwang nang haharapin ang mga susunod pang bukas.

...

Marco's POV

Ang saya-saya ko! Kasal na kami ng mahal kong si Leklek. Matapos nga ang kasal ay sabay-sabay na kaming pumunta at nandito na kami ngayon sa isang hotel na reception ng aming kasal.

Kasama ko ngayon ang mga naging kaibigan ko na kaklase ko rin dito sa states noong college at walang katapusan kumustahan at congratulate ang natanggap ko mula sa kanila. Ang dami ngang tanong ng mga loko at paano raw na kapwa ko lalake ang nakatuluyan ko, dahil sa ang dami raw patay na patay sa'kin na babae noon. Sinagot ko naman sila na mas patay na patay ako sa lalakeng naging asawa ko ngayon. Kaya naman inulan pa ako ng tukso pagkatapos. Kagaya ko maimpluwensa rin ang ilan sa kanila at matapos nga ang kamustahan ay napag-usapan rin namin ang tungkol sa business at ang plano nilang mag-invest sa kumpanya namin ni Alex.

Dala siguro ng masayang kumustahan ay medyo napatagal ang pag-uusap namin ng mga kaklase ko. Pagkatapos kong mag-paalam sa kanila ay hinanap ng mata ko si Alex pero ni anino nito ay 'di ko man lang makita.

"Ah Anne alam mo ba kung nasaan si Alex?" tanong ko kay Anne ng makalapit ako.

"Naku Dave hindi ko alam, kanina lang kasama namin s'ya." Sagot ni Anne at kaagad ko na itong iniwanan para hanapin na si Alex. 

"Oh anak saan ka pupunta at parang may hinahabol ka?" tanong ni Tatay Jim ng madaanan ko ito.

"Hinahanap ko po si Alex, hindi n'yo ho ba alam kung nasa'n s'ya?"

"Hindi eh, hindi ba kayo ang magkasama kanina bakit 'di mo alam kung nasa'n s'ya." sabi ni Tatay at sa narinig nga ay kinabahan na ako. Nasaan ka na ba mahal, bakit ba kasi iniwan pa kita kanina...

...

Alexander 's POV

Hindi ko alam kung ilang baso na ng wine ang nainom ko dahil sa inis sa asawa ko. Paano ba naman pagdating namin dito sa hotel ay kaagad itong nagpaalam na kakausapin ang mga naging kaibigan nito dito sa Amerika noon. Kaya ang siste imbes na kami ang magkasama ay nag-iisa ako ngayon dito sa kwarto ko sa hotel habang hawak parin ang isang bote ng wine at binubuhos sa hawak ko ring baso para maubos ang laman nito.

"Nakakainis ka Kiko!" Maktol na sabi ko pa kahit alam kong 'di naman ako nito maririnig.

Patuloy pa ako sa pag-inom at ramdam kong tinamaan na rin ako dahil sa medyo nakakaramdam na ako ng hilo. Maya-maya pa'y naramdaman ko na lang na may pumulupot na mga braso sa aking katawan.

"Hon bakit nandito ka sa kwarto." mahina nitong sabi at ramdam ko ang hininga nito sa aking leeg dahil sa pagyakap nito sa katawan ko.

Imbes na sagutin ay tinanggal ko ang mga braso nitong nakayakap sa akin.

"Hon sorry na, alam ko na dapat 'di kita iniwan kanina." Dagdag pa nito.

Hindi ko parin ito kinibo kaya naman narinig ko na lang na napabuntong hininga ito.

Hinintay ko pa ang susunod nitong gagawin at baka suyuin pa ako nito, pero narinig ko nalang ang pagsara ng pinto ng kwarto at patingin ko nga ay lumabas na pala ito.

"Bahala ka nga." nasabi ko na lang dahil masama pa rin ang loob ko kanya.

Makalipas lang ang ilang minuto ay narinig ko na bumukas ulit ang pinto at alam kong si Kiko ito.

"Hi, pwede bang samahan kita." Masiglang sabi nito na para bang ngayon lang kami nagkakilala.

Kaya naman sinakyan ko na lang ang trip nito.

"Sorry pero 'di ako nakikipag-usap sa hindi ko kilala."

Bahagya pa itong natawa dahil sa sinabi ko at alam kong alam nitong'di na'ko nagtatampo sa kanya.

"Ok, ako nga pala si Marco hayan kilala mo na ako."

"Oh nice to meet you Marco, pero sorry kung nakikipaglandian ka hindi na'ko available... May asawa na'ko."

"Talaga! Pero sorry din at hindi ako nakikipaglandian, may asawa narin ako. Actually kasama ko s'ya ngayon."

Sa narinig na sinabi nito ay ako naman ang natawa.

"Ok then cheers na lang tayo dahil pareho na tayong may asawa." Sabi ko naman.

"Sige ba." at nilagyan nito ng wine ang mga baso namin. 

"Cheersss!" sabay naming sabi.

"Oo nga pala, nakalimutan kong sabihin at kakakasal lang namin ng asawa ko." sabi ko.

"Nice pareho pala tayo."

"Sa katunayan nga ay honeymoon namin ngayon eh...  Kanina ko pa hinihintay na halikan n'ya ako." Sabi ko pa sabay kagat ng labi ko at kita ko kung paano ito nagulat sa sinabi ko.

Mabilis na naitabi nito ang mga iniinom namin at lumapit ito sa akin, sabay halik sa labi ko at maya-maya pa ay naihiga na'ko nito sa kama.

Dahil sa nainom ay lalong nag-init ang katawan ko at pinag-saluhan namin ang sarap at alab ng aming pagmamahalan.

...

Matapos ang nagyaring mainit na tagpo sa amin ay nakahiga na kami ngayon habang nakaunan ako sa braso nito.

"I love you hon." sabi ni Kiko.

"Mahal din kita hon."

"Ang saya-saya ko at wala na akong mahihiling pa dahil nandito na sa tabi ko ang mula pa noon ay hiniling ko sa Diyos na makasama ko habang buhay.. Ang Amo ko noon ay mahal na asawa ko na ngayon." Sabi ni Kiko at sa narinig ay ibayong saya at pagmamahal ang naramdaman ko dahil alam kong galing sa puso ang mga sinabi nito.

"Ako rin hon, masaya ako at ikaw naman ang Driver ko na 'di lang naging tiga-hatid at sundo ko. Nang dahil sa pagmamahal mo ay ikaw rin ang nagdala sa akin sa piling mo."

End...

# Pasasalamat

Thanks sa inyong lahat at umabot na ng 100k reads ang Ang Amo. At bilang pasasalamat ko sa inyo ay gagawan ko ng special part ang kwento nina Alexander at Marco.

# Special Part

Alexander's POV

Isang ngiti ang lumabas sa aking labi pagkagising ko. Ang sarap talagang magising sa umaga na ang mukha ng taong mahal mo ang bubungad sa'yo. Pero nang maisip ko ang dahilan, kung bakit mas maagang akong nagising ngayong araw ay kaagad na akong bumangon. Bago pa ako lumabas ng aming silid ng asawa kong si Marco ay binigyan ko muna ito ng isang halik sa pisngi at kaagad na rin akong umalis. Baka kung hindi ko pa mapigil ang aking sarili ay magising ko pa ito at hindi ko na magawa ng maayos ang surprise ko sa kanya ngayong araw ng kaarawan nito.

"Hello Grace papunta na ako maya-maya diyan kaya siguraduhin mong papunta ka na rin." bungad ko kay Grace ng sagutin nito ang tawag ko.

"Oo naman sir, actually paalis na ako. Kaya relax ka lang sir." sagot nito sa kabilang linya.

"Ok sige kita na lang tayo." sagot ko at binabaan ko na ito ng tawag.

Bago pa ako umalis ay nag-iwan na lang ako ng note sa ref para ipaalam kay Marco na magkita na lang kami mamayang gabi sa kompanya na pareho na naming pinapatakbo ngayon. Sinabi ko rin na pumunta muna ito sa restaurant namin sa Makati dahil nagkaproblema doon. Kahit sa totoo lang ay hindi naman.

Pinuntahan ko rin ang silid ng anak naming si Clark at dahil maaga pa ay masarap pa rin ang tulog ng gwapo naming anak. Hinalikan ko rin ito sa pisngi bago ako lumabas sa kwarto nito.

Paglabas ko ng bahay ay kaagad na akong sumakay sa aking sasakyan. Sa lumipas na tatlong taon naming pagsasama bilang mag-asawa ni Marco ay ito ang napursige na turuan ako na muling makapagmaneho ng sasakyan. Lagi rin nitong sinasabi na 'wag na akong matakot pa dahil lagi naman raw itong nasa tabi ko na nakaalalay sa akin sa pagmamaneho. At makalipas lang ang dalawang linggo ay nakapagmaneho na akong ng maayos.

...

Marco's POV

Kringg! Kringg! 

Tunog ng alarm clock ang gumising sa akin ngayong araw. Pero bago ko pa patayin ang alarm clock ay kaagad ko munang kinapa ang katawan ng asawa ko sa tabi ko habang nakapikit parin ang mga mata ko.

Pero 'di gaya ng inaasahan ay wala akong nakapa. Nakagawian ko na kasi ang kapain ito paggising ko at pagkatapos ay yayakapin ko ito at hahalikan para magising na rin ito. 

Magmula ng maging mag-asawa kami ni Alex ay madala lang na una itong magising dahil siguro sa pagod gawa ng mainit naming tagpo bago kami matulog. Ewan ko ba, para bang hindi kumpleto ang gabi ko kung hindi kami magsisiping. Kaya naman lagi ako nitong inaasar na manyak at laging tawa lang ang sinasagot ko sa kanya. Minsan pa nga paggising namin ay nagagawa ko pang humirit ng isa pang round na lagi naman nitong pinagbibigyan. Siguro dahil sa tagal kong naghintay sa kanya bago may mangyari sa amin kaya heto ngayon at sinusulit ko ang mga araw ng pananabik ko sa kanya. 

Matapos kong patayin ang alarm clock ay inayos ko muna ang kama bago ako lumabas ng kwarto.

Oo nga pala ngayong araw ay kaarawan ko, kaya siguro maagang nagising amg mahal ko para ito ang maghanda ng aming almusal. 

Pero pagbaba ko sa kusina ay ni anino ni Alex ay hindi ko man lang nakita. Kaya naman naisipan ko na lang na puntahan ang silid ng anak naming si Clark para gisingin ito. Pero bago pa ako makapunta sa silid ni Clark ay napansin ko ang isang note na nakadikit sa ref.

Matapos mabasa ang note na galing kay Alex ay hindi ko maiwasan na makaramdam ng pagkadismaya. Paano ba naman kaarawan ngayon ng kanyang asawa pero hindi man lang nito nagawang batiin ako. 

Matapos gisingin si Clark ay naghanda na ako ng aming almusal. 

Habang kumakain ay tahimik lang ako at wala gana. Iniisip ko na lang na baka dala ng maraming trabaho sa kompanya, kaya pati ang kaarawan ko ay nakalimutan ni Alex.

"Papa may problema ka po ba?" rinig kong sabi ni Clark na nakapagbalik sa akin.

"Wa-wala anak. Sige kumain ka na para maihatid na kita sa school."

"Okay po, oo nga pala nasaan po si Dad bakit hindi natin s'ya kasabay kumain?"

"Maagang umalis ang dad mo dahil maraming trabaho ngayon sa company anak." sagot ko na lang.

Isa pa 'tong anak ko. Matapos naming kumain ay dumiretso na kami sa pinapasukan nitong school, pero maging siya'y nakalimutan rin yata na kaarawan ko ngayon.

...

Alexander's POV

"Sigurado bang ayos na ang lahat Grace?" kinakabahan kong tanong sa aking sekretarya na kasama kong nagplano sa magiging surprise birthday party namin sa asawa ko. 

"Naku sir siguradong masusuprise 'yong si Sir Marco, kaya humanda ka na mamayang gabi sa kanya pag-uwi nyo sa inyo. Tiyak na magsesex- hmmp." walang preno nito sabi kaya naman tinakpan ko ang bibig nito.

"Kahit kailan talagang babae ka ang bibig mo para kang si Anne." inis-inisan kong sabi kay Grace.

"Ano 'yan pinsan bakit narinig ko ang pangalan ko." sabi ng boses at pagtingin namin ang paparating na si Anne kasama ang anak nito na si Alexandra ang nakita namin ni Grace.

"Wala ang sabi ko ang tagal ninyo, eh kanina ko pa gustong makita ang maganda kong pamangkin na si Alexandra."
"Hi baby namiss bo ba si uncle?" baling ko naman sa bata.

"Yes po, i miss you uncle." sagot naman ni Alexandra sa maliit nitong boses. At kaagad ko naman itong kinuha sa mommy nito para kargahin ko.

"Naku Lex ng sabihin kagabi ng Daddy niya na pupuntahan ka namin ngayon ay nagtatalon s'ya sa tuwa." natatawang sabi ni Anne.

"Oo nga pala wala ba kayong planong sundan na si Clark." dagdag pa ni Anne.
Sa tanong nga ni Anne ay naalala ko ang mga nangyari ilang buwan pa lang ang nakakaraan. 

...

Flashback

Sa halos tatlong taon namin bilang mag-asawa ni Marco ay biglang sumagi sa isip ko ang plano na bigyan na ng kapatid si Clark.

Kung nagkataon lang na kagaya lang ng isang simpleng pamilya ang meron kami, na kung saan makakabuo ang isang lalake at babae ng kanilang magiging anak sa kanilang pagmamahalan. Pero hindi ganoon ang kalagayan namin, dahil ilang beses at paulit-ulit man na may mangyari sa amin, sa aming pagtatalik ay hindi kami makakabuo ng anak.

Naisip ko ang pagkakaroon ng surrogate mother para sa aming dalawa pero nagbago ito ng mabasa ko ang tungkol sa adoption. 

Kinabukasan nga ay nagpaalam ako kay Marco na may pupuntahan lang ako saglit at lingid sa kaalaman nito na sa isang orphanage ako pumunta.

...

Pagdating sa nasabing bahay ampunan ay malugod naman akong sinalubong ng isang madre na s'yang namamahala roon nang ipaalam ko ang sadya ko.

Nalaman ko sa madre na si Mother Aurora, na ang mga batang kanilang kinukupkop sa ampunan ay ang mga batang iniwan na lamang malapit rito sa ampunan, may ilan naman na maagang naulila at minabuti na lang na dito alagaaan, meron ring nasagip dahil sa pang-aabuso ng kanilang sariling pamilya.

Sa unang pagpunta ko nga sa bahay ampunan ay sinamahan ako ni Mother Aurora para na rin makita ko ang mga bata na kanilang inaalagaan.

May mga sanggol na sa tingin ko ay kapapanganak pa lamang. Sa nakitang sitwasyon ng mga batang naroon ay 'di ko namalayan na tumulo na pala ang aking luha dahil sa awa. Natanong ko pa sa aking sarili na paano nagawa ng isang magulang na iwan na lamang ang kagaya nilang 

anghel?

Napansin ni Mother Aurora ang pagluha ko kaya kaagad nitong inabot ang kanyang panyo sa akin na kaagad ko namang kinuha sabay pasalamat ko rito.

Pinuntahan rin namin ang mga batang naglalaro sa playground na ang edad ay mula 2-12.

Abala ang aking mata sa pagtingin sa mga batang masayang naglalaro ay isang bata ang pumukaw sa akin. Habang abala kasi ang mga batang kasama n'ya ay tahimik lang itong nakaupo sa sulok at parang tulala ito.

Dala nga ng kuryosidad ko ay tinanong ko si Mother Aurora tungkol sa bata.

"Mother ano pong pangalan nung bata na tahimik lang na nakaupo sa sulok?" narinig kong napabuntong hininga muna si Mother Aurora bago ako sagutin nito.

"Sa katunayan n'yan Alex ay maging kami man ay hindi namin alam ang tunay na pangalan n'ya. Pero pinangalanan nalang namin s'yang Alvin."

"Bakit ano po bang nangyari sa bata?" ewan ko pero sa tanong kong 'yon kay Mother ay biglang kinabahan ako.

"Inabuso ang bata ng kanyang stepfather. Sa murang edad ng bata ay napakalaki na ng kanyang pinagdaanan. Kaming mga madre lang ang nakakaalam sa nangyari sa bata at ikaw palang liban sa amin."

"Ba-bakit po nangyari 'yon sa bata? Nasaan po ba ang tunay na mga magulang ng bata?"

"Wala kaming balita sa tunay na ama ng bata. Ang nanay naman n'ya ay kagaya ng kanyang stepfather ay parehong gumagamit at tulak ng droga. Isang kapit-bahay lamang ang nagmagandang loob na isumbong sa pulis ang ginawang pang-aabuso sa bata ng stepfather n'ya. Ang masakit pa alam pala ng nanay ng bata ang ginagawa sa kanya." Mahabang kwento ni Mother Aurora.

"Nakakaawa naman po pala ang bata."

"Oo nga, alam mo ba sa halos mag-iisang taon na narito si Alvin ay kahit isang beses lang ay 'di namin narinig na nagsalita ang bata. Madalas ay binabangungot pa ito at alam namin na tungkol ito sa pang-aabuso sa kanya. 

"Ma-maaari po bang lumapit ako sa bata?" nag-aalangan kong tanong kay Mother. 

"Oo naman, pero kapag nakita mong natatakot ang bata ay lumayo ka na lang kaagad."

"Opo naiintidihan ko po."

Kinakabahan ako habang patuloy ako sa paglapit sa bata. At ilang minuto pa nga ay nasa tapat na ako ni Alvin.

Kagaya kanina 

ay tahimik at tulala parin ito.

Sinubukan kong umupo sa tabi nang medyo may hahabaan na kinauupuan nito.

Pero gaya kanina ay wala itong naging reaksyon. Ni tignan ako ay 'di man lang rin nito ginawa. 

Habang patuloy parin ako sa pagtingin sa mukha ng bata ay napansin ko ang parang basa sa gilid ng mata nito, marahil ay dahil sa umiyak ito.

Kahit na hindi ako pinansin ni Alvin ay hindi parin ako umalis, dahil na rin hindi rin naman ito natakot sa akin. Kaya naman isang ideya ang pumasok sa isip ko at baka sakaling pansinin ako ng bata.

"Alam mo Alvin, tama ba Alvin ba ang pangalan mo?" simula kong pag-kausap sa bata. Nanatili naman na tahimik ang bata. 

"Alam mo ba kaya pumunta ako rito? Ang sabi kasi ni Mother Aurora ay mababait ang mga bata rito. At dahil sa mabait ang mga bata kaya gusto kong magbigay ng maraming candy at maraming laruan sa inyo." mahabang sabi ko. Tahimik parin si Alvin.

"Pero dahil sa dami ng mga candy at mga laruan ay hindi ko naman kayang buhatin mag-isa, kaya kailangan ng malaking sasakyan at maraming tao para magdala rito. At dahil sabi sa akin ni Mother Aurora na ikaw ang pinakamabait na bata sa mga narito, kaya ikaw ang unang bibigyan ko ng mga nadala ko." Matapos ko ngang sabihin iyon ay inalagay ko sa tabi ni Alvin ang candy at laruan na nasa bulsa ko kanina.

Hindi ko na inasahan pa na imikan ako ni Alvin kaya naman..

"O sige Alvin aalis na ako, pero bukas babalik ako para lahat ng mga kasama mong bata ay mabigyan ko ng mga candies at laruan. Syempre pati ikaw ay bibigyan ko rin ulit. Sana bukas pagbalik ko ay ngumiti ka naman kahit isa lang kahit 'di mo parin ako kausapin." mahabang sabi ko kay Alvin at tumayo na ako. 

"Maraming salamat po Mother Aurora, sa pagpayag sa akin na makausap si Alvin." sabi ko kay Mother pagbalik ko sa kanya.

"Walang anuman 'yon hijo. Masaya nga ako at kahit na mukhang 'di ka kinausap ni Alvin ay sinamahan at kinausap mo parin ito." May ngiting sabi ni Mother.

"Eh oo nga po, ang gaan kasi ng loob ko sa bata lalo pa ng kausapin ko ito at gaya po ng sabi n'yo ay di nga po ako pinansin nito haha." masayang sabi ko naman.

"Alam mo kahit 'di ka kinausap ni Alvin palagay ko'y gusto ka ng bata." sabi ni Mother.

"Talaga po? Paano naman po n'yo nasabi." masaya na medyo may gulat na saad ko.

"Kasi hindi natakot sa'yo ang bata. Alam mo ba na ilang beses na, na kapag lalake ang 'di sinasadyang makalapit sa bata ay halata mong natatakot ang bata at sunod nito ang pag-iyak niya." paliwanag naman ni Mother Aurora. Kaya naman napatingin ako ulit sa bata. At isang ngiti ang sumilay sa akin nang makita kong wala na sa tabi ni Alvin ang kaninang candy at laruan na iniwan ko sa tabi nito, sa halip ay hawak na ito ni Alvin.

...

Gaya nga ng ipinangako ko kay Alvin, sa sumunod na araw ay bumalik ako ng bahay ampunan na dala ang mga nasabing mga laruan at kendi. Sa pagbalik ko sa nasabing lugar ay lihim parin ito sa aking asawang si Marco. 

Naging masaya ang ilang oras kong kasama ang mga bata. Walang pagsidlan ang mga ngiti sa kanilang mga labi na nagbigay sa aking ng ibayong saya.

Pero ang higit pang nagbigay saya sa akin ay nakita ko ang kahit kaunting sayang sumilay sa mukha ng batang si Alvin at sa pangyayaring 'yon ay isang desisyon ang pumasok sa isip ko at ito ay ang pagkupkop kay Alvin.

Kaya bago ang pag-alis ko'y kinausap ko si Mother Aurora tungkol sa gusto kong pagkupkop kay Alvin.

"Sigurado ka ba Alexander!? Hindi naman sa ayaw ko pero alam mo naman ang sitwasyon ng bata." gaya ng inaasahan ko ay nabigla nga si Mother Aurora sa sinabi ko.

"Opo sigurado po ako, alam ko pong maselan ang sitwasyon ng bata. Kaya naman aaraw-arawin ko po ang pagdalaw dito sa ampunan at gagawin ko po ang lahat para maging kumportable ang bata sa akin. Pero handa rin po ako kung sakaling ayaw ng bata sa nais ko." mahabang saad ko sa madre.

"Sa narinig ko ay masaya ako kung sakaling mangyari nga na ikaw ang kukupkop sa bata. Alam kong higit na maibibigay mo ang pagmamahal at pangangailangan ni Alvin. Kaya naman payag ako sa nais mong pagkupkop sa bata." masayang sabi ni Mother at sa tuwa ko'y napayakap ako sa madre.

"Maraming salamat po talaga Mother, asahan ninyo na magiging maayos ang bata sa piling namin ng asawa ko." masayang sabi ko.

...

"Huy! Lex kanina pa kami daldal ng daldal ni Grace dito bakit parang ang lalim ng iniisip mo." malakas na sigaw ni Anne na nakapagpabalik sa akin.

"Ah eh anong sabi mo?" parang tanga kong sabi kay Anne.

"Grace pwede bang iwan mo muna kami ni Alex." seryosong saad ni Anne.

"Sige, sir tawagan mo na lang ako 'pag may kailangan ka." paalam naman ni Grace.

At naiwan nga kaming dalawa ni Anne. Alam ko na 'di rin ako titigilan ni pinsan kaya minabuti ko na ring sabihin ang lahat sa kanya, ang plano kong pag-ampon sa batang si Alvin.

"Well sa totoo lang pinsan 'di ko alam ang sasabihin ko. Maganda naman ang gusto mong mangyari pero mas mabuti na ipaalam mo kaagad sa asawa mo ang balak mong pag-ampon sa bata.

"Hi-hindi ko nga alam kung paano ko sisimulan na sabihin sa kanya. Alam kong mabait si Marco pero hindi ko alam ang gagawin ko kapag hindi ito pumayag sa balak ko." 

"Ikaw na rin ang nagsabi na mabait si Marco at sa palagay ko naman papayag 'yon." sabi naman ni Anne.

"Sana nga."

...

At dumating nga ang oras ng pagdating ni Marco at bumungad ang suprise birthday namin sa kanya.

...

Marco's POV

Matapos ngang maihatid ang anak ko sa kanyang school ay tinawagan ko si Jason, para ipaalam na papunta na ako sa restaurant para alamin kung anong problema roon.

...

Pagdating sa resto.

"O Jason may problema raw dito sabi ng asawa ko?"

"Sa totoo lang sir meron nga." sagot nito at sabay turo sa mga taong nasa labas ng resto.

"O bakit walang tao rito sa loob?"

"Natatakot ang mga tao na baka raw magaya sila sa mga nasa labas na nasiraan raw ng tiyan dahil sa pagkain nila kahapon sa resto natin sir." mahabang paliwanag ni Jason.

"Si-sigurado ka ba? Paanong nangyari 'yon? Eh alam mo naman na isa sa sinisigurado ko na malinis hindi lang ang resto pati na ang mga pagkain na inihahanda rito?"

"Alam ko naman po 'yon sir, eh ang kaso sabi ng doctor na lahat ng idinala sa ospital na nasiraan ng tiyan kagabi ay galing dito sa ating resto." paliwanag ni Jason.

"Bakit naman ngayong araw pa. Sige puntahan mo sila at sabihin mo ay kakausapin ko sila isa-isa."

Sa madaling salita ganoon nga ang nangyari. Matapos kong kausapin ang mahigit sa 20 na tao ay pumayag naman ang lahat na sasagutin ko ang hospital bill at bibigyan ko rin sila ng refund sa nagastos nila sa resto kahapon. Kapalit noon ay 'di na sila magsasampa ng kaso sa akin pati na rin sa resto.

"Salamat naman sir at nadala natin sa pakiusap ang mga tao. Ako na ang bahala sa lahat sir, tumawag rin kanina sa akin si Sir Alex at hinahanap ka na."

"Oo nga pala hindi ko namalayan ang oras at mag-gagabi na. O s'ya inform mo na lang ako pag okay na ang lahat." 

"Okay sir at happy birthday pala sir."

"Salamat." 

Bago paandarin ang sasakyan ko at nitext ko na si Alex na papunta na ako sa kompanya. 

...

Pagpasok ko sa opinsina ni Alex...

"Happy Birthday!!! 

Gulat ang unang reaksyon ko pagbukas ko ng pinto at namalayan ko na lang ang pagyakap at paghalik sa akin ng asawa kong si Alex. 

"I Love You at Happy Birthday hon." sobrang saya. Yan ang naramdaman ko taliwas kaninang paggising ko. Buong akala ko ay nakalimutan ni Alex ang kaarawan ko. 

"Happy Birthday Papa, halika na blow mo muna ang candle." Sabi ng anak namin si Clark sabay hila nito sa akin.

Matapos i-blow ang candle ay isa-isa naman akong binati ng mga empleyado namin, nina Dave, Anne at ng pinsan kong si Jane. Sina Daddy Alberto at Tatay Jimmy ay hindi nakarating pero nakausap namin sila via video call at binati rin ako. Huling bumati sa akin si Jason habang nakapalupot ang kamay nito sa bewang ng girlfriend nitong si Grace na sekretary ni Alex.

"May kasalanan ka sa akin." bulong ko sa asawa ko.

"Ha?" nalilitong tanong naman nito.

"Yung tungkol sa resto?"

"Ah oo, actually sina Jason at Grace ang nakaisip ng ideyang 'yon."

"Pero salamat hon, akala ko talagang nakalimutan muna."

"Basta para sa mahal ko." pagkatapos ay hinalikan ako nito sa labi na tinugon ko naman.

"Ako rin may surprise sa'yo hon."

"Bakit eh ang layo pa naman ng birthday ko?"

"Basta, pero hindi pa ngayon."

"Siguraduhin mo lang hon na masusuprise ako."

...

NEW YEAR'S DAY

Marco's POV

Naging masaya ang selebrasyon namin ng bagong taon dito sa Hacienda sa Bataan.

Kasama ang mga malalapit sa amin ng mahal kong si Alex. 

Tuwing unang umaga na bagong taon ay nakagawian na naming mamigay ng mga groceries sa mga tao.

At gaya ng pangako ko kay Alex ay ngayon ko gagawin ang supresa ko sa kanya.

"Tay, Dad mauna na kami ni Alex, kayo na po muna ang bahala sa apo n'yong si Clark." paalam ko sa mga tatay namin.

"Ikaw naman Clark, behave anak."

"Opo Pa sunduin n'yo lang ako ni Dad sa pasukan."

"Una na po kami dad, tay, Clark be good okay."

"Opo dad baka sabihin na mga nagbabasa sa inyo sa wattpad ay matigas ang ulo ko."

"Ikaw talaga puro ka kalokohan." sagot naman ni tatay. 

...

Sa daan habang pabalik sa syudad.

"Hon 'di ba ang sabi ko last birthday ko ay may surprise ako sa'yo." Tumingin naman si Alex sa akin. Sandali ko munang itinabi ang sasakyan. 

"Ngayon na ang surprise ko sa'yo at dahil nga surprise ito ay kailangan na isuot mo ito." kinuha ko ang blindfold at isinuot ko ito kay Alex.

"Kailangan talaga na may blindfold pa haha." sagot naman ni Alex.

"Yup at 'wag kang sisilip trust me magugustuhan mo ito."

"Well Mr Lopez let's see."

...

Alexander's POV

Hindi ko alam at wala akong ideya sa sinasabing supresa sa akin ng asawa kong si Marco ngayong araw.

Matapos ang humigit kumulang sa isang oras ay tumigil ang sasakyan.

"Huwag mo munang tanggalin hon." kaagad na sabi ni Marco. Narinig kong lumabas na ito ng sasakyan. 

"Halika ka na hon." inalalayan ako nitong lumabas ng sasakyan habang nakapiring parin ako.

Matapos pa ang ilang minutong paglalakad namin ay... 

"Open it." matapos sabihin ito ni Marco ay tinanggal ko ang piring sa mga mata ko at dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko. Sandali pa akong nasilaw at nang makita ko kung nasaan kami ay gulat at pagtatanong ang gumuhit sa mukha ko kasabay ng paglingon ko sa asawa ko.

"Paanong?"

"Matagal na siguro ilang buwan na rin. Halika na hinihintay ka ng mga bata lalong-lalo na ng bunso natin." masayang sabi ni Marco.

Kaagad ko itong binigyan ng yakap at halik habang tumutulo ang luha ko dala ng labis na kaligayahan.

"Maraming salamat hon at sobrang mahal na mahal kita." sabi ko.

"At mahal na mahal rin kita hon." sagot ni Marco at magkahawak kamay naming pinuntahan ang mga bata na narito sa bahay ampunan.

Naging masaya ang mga bata sa mga regalong ibinigay namin sa kanila. At ngayong araw rin na ito ay sumama na sa amin ang bunso naming si Alvin.