Intro ;3

Pagkatapos maghiwalay nina Kiji at Chance ay muli silang magkikita after ng isang taon. Nandun pa din ba ang pag ibig? o magkakaroon sila ng kanya kanya ng buhay? may mga bagong taong dadating sa buhay ng dalawa,kakampi ba sila o kaaway? ating tunghayan ang ikalawang libro ng buhay pag ibig nina Chance at Kiji. Ang makulit at masarap na buhay college nilang dalawa.

February 20,2015

PROLOGO

Parang dinudurog na ang puso ko. Hindi ko na kaya! Mamamatay ako sa sama ng loob!  Bakit kailangan mangyari yon? Hindi ko na mapigilan ang mapa hikbi at mapahagulhol. Dahil pag sinolo ko ito ay magkaka sakit ako sa puso.

“Nooooooooo!!!! Hindi! Hindi ako payag! Bakit ganon?!” Ang umiiyak kong sigaw. I cant take this anymore!

“Kiji! Natutulog ang kapatid mo! Ano ba yan?! Mas malala pa yang iyak mo ngayon!?’ Ang biglang sita ni Mama na kakalabas lang ng kwarto nila.

’Mama! Bakit ganon?“ Umiiyak kong sabi ng lumapit si Mama sa akin.

“Hoy Kiji ah?! Aba malay ko sayo!”

“Bakit namatay si Golf!? Bakiiiit? Kawawa naman si Bank! Bakit ganon? Bakit bigla siyang nagka brain tumor?! Bakkkeeetttt!!!???” At hinila ko ang duster ni Mama. “Ouch! Ma naman eh!”

“Tigilan mo kakapanood ng ganyan Kiji! Hindi lang kurog aabutin mo sa akin!” Ani mama at nagpunta sa kusina.

“P’Golf!!! Whhhhhhhyyyyyyy???!!!” Sigaw ko sa harapan ng Tv namin.

“Kiji! Malilintikan ka!”

“Gonna swiiiiinnngggg from the chandeliiieeerrr! From the chandeliiiieeerrr” tumayo na ako at pinatay ang Tv. Pinunasan ko ang luha ko,ayoko ng manood ng ganyan,nakaka dipress.

Bakit kaya ganon ginawa ng direktor sa kwento ng My Bromance? Ang saklap,nakarelate ako eh.

At bago pa ako tuluyang ma dipress ay nagpunta na ako ng banyo para maligo. May klase pa ako at ayoko ng bumagsak,October na ngayon at dapat magsikap na akong mag aral.

And guess whatt? From RHS ay PLP na ako ngayon. Five months na din akong nagtitiis sa Main building kung saan nandun lahat ng year at courses,pero okay naman mga kaklase ko,mabilis kaming nagkapalagayan ng loob.

Ang tanging nakaka inis lang eh ang pila sa pagpasok ng gate,panay sundot sa bag ang guard,buti na lang hindi ko dinadala sina Chaji at Chaki baka ilang beses na din sila nasundot kung sakali. Iiyak talaga ako pag nagkanda butas butas sila.

Ang nagpapalungkot lang sa akin tuwing papasok ay pag napapalingon ako sa lugar kung saan ako iniwan ni Chance.

Tandang tanda ko pa nun sobra na ang iyak ko ay nilalamig na ako sa hangin at ulan pero wala akong pakialam,gusto ko lang umiyak ng umiyak nun. Pero biglang may nagsalita kaya nagulat ako.

“Mahal ang gamot. Mahal ang ma confine sa ospital. Mahal ang kabaong. Kung ako sayo umuwi ka na bago ka magkasakit.’

Pag angat ko ng tingin,walang sabi sabi,kahit basa ako ay niyakap ko siya.

“Chance!”

“Babalik ako pagkatapos ng lahat Jiko. Aayusin ko ito. Sana mahintay mo ako at mahal mo pa din ako sa mga panahong iyon.” Aniya habang hawak ang mukha ko.

“Maghihintay ako Chance kahit gaano katagal. Asahan mo na hindi mawawala ang pagmamahal ko saiyo. Hihintayin kita.” Ang umiiyak kong sabi.

Hinalikan niya ako sa ilalim ng ulan. Pinaramdam ko sa kanya sa pamamagitan ng halik kung gaano ko siya kamahal.

That was seven months ago,at hanggang ngayon ay matyaga pa din akong naghihintay. Kahit gaano katagal,hindi ako mapapagod maghintay.

“Gurl,may transferree daw galing sa ibang bansa mamaya.” Ang salubong agad sa akin ni Summer pag papasok ko sa room. Buti na lang at third floor lang ako.

“Oh? Dito sa course natin?” Ang interesado ko ding tanong.

“Hindi pa sure! Excited lang mag chika yang si Summer.” Ang biglang pag singit ni Ritz. Alam niyo na siguro kung ano siya.

“Basag trip ka din eh!” Ani Summer.

“Hindi kasi reliable ang chika mo eh!” Sagot naman ni Ritz kaya natawa ako.

“Oy! Tama na yan,nagsisimula na naman kayo eh. Iba na lang ang pag usapan natin.” Ang awat ko sa dalawa at naupo na kami.

Napalingon ako sa classmate naming lalaki na mula ata nung pasukan eh bilang lang ang pinapansin,nakasandal siya sa upuan niya,nakapikit at naka headset.

Gwapo siya,madaming may crush sa kanya dahil may lahi,kaso tinarayan na niya ako nung una pa lang kaya lagi na kaming nag uungusan. Malakas siya mang asar,parang si Chance.

Bigla itong nagmulat ng mga mata at tumingin sa akin ng masama 

Aba? Anong kasalanan ko?

“Dont you know its rude to stare at someone? Tsk tsk!” Sabi nito na ikininganga ko.

Chance! Nasan ka na ba? May nang aaway sa akin oh?

- AYAN PO MUNA. MATATAGALAN ANG CHAPTER ONE DAHIL FOCUS AKO SA BEAUTIFUL DAYS. SANA MAKAPAGHINTAY KAYO AT SUPORTAHAN NIYO DIN ANG BEAUTIFUL DAYS. THANK YOU :)

BSK wan :3

May binigay na group project sa amin ang aming homeroom teacher. Dahil blocked section kami it was a group project.

Gagawa kami ng mini drama na hanggang 10 minutes lang ang length. Masaya na sana ako na kasama ko sa group project sina Ritz at Summer. Ang hindi ko lang matanggap ay kasama din namin si Arloo sa grupo.

Tama po kayo ng hinala,siya yung classmate naming may foreign blood.

Katatapos lang mag discuss ng aming last prof at break time na kaya nasa may pintuan kami nina Ritz at Summer.

“Gurl,sa labas na lang tayo kumain.” Ani Summer,on which I agree,mahal ang mga pagkain sa canteen at wala pang justice.

“Streetfoods o Mcdo?” Ani naman ni Ritz.

“Nagtitipid nga tayo tas Mcdo pa? Kwek-kwek na lang,mura na masarap pa.” Ang sabi ko naman at tumango ang dalawa.

“Sige! Deal—”

“Araaaaaayyyyyy!” Hindi natapos ang sasabihin ni Ritz dahil sa sigaw ko. Paano ba naman,may bumangga sa akin at montik akong matumba.

Paglingon ko si Arloo na hinayupak pala!

“Paharang harang kasi sa daanan eh!” Asik nito sa akin kaya nag init agad ang tumbong ko.

“Hoy! Lalaking walang pakial sa paligid! Pwede ka naman mag excuse!” Sigaw kong ganyan. Pakiramdam ko umuusok na mga tenga ko.

“Huh? Ako pa mag excuse eh ikaw tong nakaharang? Palibhasa agaw atensiyon ka!”

Abaaaa!? Matindeee!

“Tarantado ka ah?” Galit ko ng sabi pero tinalikuran lang ako ng hinayupak at naglakad na palayo.

“Kiji..”

“Huwag niyo akong awatin! Masasaktan ko ang gagong yan!” Galit na ako at nagliliyab na. Wala ngang umawat sa akin kaya nilingon ko ang dalawa. “Hindi niyo talaga ako inawat? Walang effort?”

“Teh,ano pang sense? Wala na ang kaaway mo.” Ani Ritz. “Palampasin mo na muna,gutom lang yan.”

“Oo nga gurl! Para kang gutom na Amazona,ikain natin yan para kumalma ka.” Ang segunda pa ni Summer. Huminga na lamang ako ng malalim para makalma.

Sarap na sarap ako sa pag ngasab ng fishball sa tapat ng Mcdo ng mamataan namin si Arloo na lumabas sa 7/11 at mukhang siopao ang kinakain.

Pakialam ko sa siopao niya? Mas masarap pa din ang fishball,walang tatalo.

Nung dissmisal na ay napagkasunduang sa bahay kami mag meeting,mabuti na lamang at tumawag ako kay Papa at pumayag ito.

Ang usapan ay uuwi muna sila at susunduin ko sila sa labas ng Batis compound.

Bandang alas sais ng dumating sila,sakto kumakain kami ng hapunan kaya inimbitahan na sila nina Mama at Papa na kumain.

Pagkatapos ay dun na kami sa kwarto ko pumunta. Pagpasok pa lang ay iba iba na ang reaksiyon nila.

“Wow! Ang cute ng mga teddy bears mo!” Inamoy at niyakap ito ni Summer. Ang iba naming mga kasama sa grupo ay naupo na sa lapag. “San mo binili?”

“Si Chaji at Chaki yan. Bigay sa akin ni Chance.” Ngumiti ako at naalala ang mga panahong bagong bili lang namin ni Chance sina Chaji at Chaki.

“Sinong Chance?” Ani Ritz at sa kama naman naupo. “May mga gamit ka din ng lalaki. Kuya mo si Chance?”

“Huh? Hindi. Uhm,boyfriend ko si Chance,nasa ibang bansa siya ngayon.” Ang nahihiya kong sabi. Hindi ko kasi alam kung tama ba ang sinabi ko na boyfriend ko si Chance? Kasi hindi din ako sure dun.

“May pumatol pala sayo? Mabuti at iniwan ka din. Sino ba magtyatyaga sa bading?” Ang pag butt in ni Arloo. Hindi ko alam kung aawayin ko ba siya o mananahimik ako at irerespeto na lang na nasa pamamahay ko siya.

“Arloo,sobra ka na. Bading din kaya ako.” Ani Ritz at nag reak na din ang iba pa.

“Okay! Okay! Sorry na.” Sabi ni Arloo at naupo na din sa lapag.

“Simulan na nating pag usapan kung anong gagawin natin.” Ang sabi ng group leader namin at agad kaming tumalima.

10PM nang magpasya kaming tumigil na. Antok na din ako at may mga nagpaiwan para mag sleep over,siyempre kasama si Ritz at Summer,ang hindi ko inaasahan ay pati si Arloo.

Sa kwarto kami lahat,kwentuhan muna habang nagpapaantok. Tengene lang ng bunganga nina Summer at Ritz,parang hindi napapagod. Naalala ko tuloy na ganyan din ako dati kadaldal.

Nang makatulog na lahat ay lumipat ako sa sala at sa sofa ako natulog. Mas mainam na ito para mauna akong magising at mapaghandaan sila ng almusal mamayang umaga.

Nasa kalagitnaan na ako ng pagtulog ng maramdaman kong may humalik sa labi ko. Hindi ko pinansin dahil akala ko ay parte ito ng panaginip ko kung saan nag me-make love kami ni Chance sa Cr ng Jollibee!

Kinaumagahan ay nag almusal na kami. Swerte lang talaga ng mamayang 11AM pa ang simula ng klase namin. Nalibang din sila sa pangungulit sa kapatid ko. Bwisit lang dahil kinukumpara nila ang mukha ko sa kapatid ko,para daw akong ampon! Ang sarap palayasin ng mga animal!

At ng makapag desisyon na silang umuwi ay ako naman ang nag alaga sa kapatid ko.

“Panigurado matutuwa si Chance pag nakit niya si Ioji.” Ani Mama ng nasa sala kami.

“Ganyan na din siguro kalaki ang anak ni Chance ano? Diba magka buwan kayo nung babae nak?” Ani Papa kay Mama.

“Ay oo nga pala noh?” Pag sang ayon naman ni Mama.

Bigla akong napa isip,nakalimutan kong may anak na nga pala si Chance,nakalimutan kong walang kasiguruhan ang paghihintay ko. Pero deep inside my heart umaasa talaga ako.

Pero paano kung mas pinili ni Chance ang tuwid na buhay? I mean its the way of nature,ang lalaki ay para sa babae at bubuo sila ng pamilya. Paano na ako pag nagkataon?

May hihintayin pa ba ako o naghihintay lang ako sa wala? Whatever it is,si Chance lang ang kasagutan.

Ay nako,kaya ayokong isip ng isip eh,napapa english ako.

Sa school ay para na akong lutang,ewan iniisip ko pa din yung kanina. Buti na lamang at hindi ako nahahalata ng mga prof kundi malamang tegi ako ng wala sa oras.

Napagkasunduan ng grupo namin na mamaya na ang practice,at ang napili naming drama ay ang eksena sa Diary ng Panget,pero dapat ang script namin ay yung binigay sa aming project.

“Kaninong bahay naman tayo?” Ani ng isa sa amin.

“Kina Kiji na lang.” Ani Summer.

“Agree,ang daming gwapo sa san miguel!” Dagdag pa ni Ritz.

“Group project to bakla hindi landi landi pag may time!” Bara kay Ritz ng leader namin kaya natawa kami.

“Sa last floor na lang tayo mag practice,magpaalam tayo sa faculty saglit lang din naman tayo.!” Ang suggestion ko naman.

“Mahirap yan,hindi tayo makakapag concentrate pag ganon.” Ang sagot naman ni Arloo. Tiningnan ko siya at inirapan lang niya ako.

Edi wow! Bakit ba ang bigat sa akin ng loob ng isang to?

“Saan tayo kung ganon?” Sabi ko naman pero sa mga kagrupo namin ako nakatingin.

“Sa puso mo.”

Pagkarinig ko pa lang nun ay nanginig na ako. Ang bilis ng tibok ng puso ko at nangilid na ang mga luha ko.

Could it be?

• ayan na po :) balik naman ulit tayo sa BEAUTIFUL DAYS :) last two chapters na lang iyon :3

BSK tuu :3

APRIL 22,THATS MY BIRTHDAY :) Ngayon pa lang tumatanggap na ako ng regalo,basta wag mag promise,I hate promises :)

Sinabi kong after one year na ako mag update dahil pagod na ako at wala pa din akong magamit na pang draft. But I just love writing and I cannot stop,I just love the readers to the point na nakukunsensya ako pag hindi nakakapag update.

Mahal ko kayo kahit wala kayong pakialam sa akin,kahit hindi niyo binabasa ang mga Author’s note ko at panay ang demand niyo. Wala po akong sweldo dito tandaan niyo iyan,kaya sana intindihin niyo sitwasyon ko po. =)

Hindi niyo kailangan mag demand kung may magagamit o nagagamit na akong pang draft at update dahil mabilis talaga akong mag update,alam yan ng mga matagal ko ng supporters.

MARAMING SALAMAT AND ENJOY READING :)

---

“Sa puso mo.”

Pagkarinig ko pa lamang ay nanginig na ako at nangilid ang mga luha ko.

Kilala ko ang boses na iyon,kabisadong kabisado ko,hindi ako maaaring magkamali.

Ang lakas ng pintig ng puso ko. Pero natatakot akong lumingon,baka kasi nananaginip lang ako o dinadaya ako ng pandinig ko.

“Pag hindi ka pa lumingon,aalis na ako. Huwag kang magtanga tangahan dyan Jiko.”

Nanlaki na ang mga mata ko,sigurado na ako ngayon. Tiningnan ko sina Summer,Ritz,Arloo at ang mga kagrupo namin. Nakatingin sila sa akin na para bang nakakita sila ng abnormal.

“Teh?” ani Ritz. At dun na ako parang natauhan talaga.

Mabilis kong hinarap ang taong nagsalita sa likuran ko. At dun na ako napahikbi at bumuhos na ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan.

“Chance!!” agad ko siyang niyakap. Mahigpit,isinubsob ko ang ulo ko sa kanyang dibdib.

“Yan,ganyan nga. Namiss kita ng sobra Jiko. Hindi ako mapakali lagi.” ani Chance na mahigpit din akong niyakap.

“Miss na miss din kita. Sobra.” umiiyak kong sabi. Humiwalay siya sa yakap at tinitigan ako. Ganun din ang ginawa ko,tinitigan ko din siya.

Ang laki ng pinagbago niya,nagkalaman na siya at ang laki na ng braso niya,lalo siyang pumuti at gumwapo.

“Nandito na ulit ako. Lagi na ulit tayong magkakasama.” aniya. Yumuko siya at naglapat ang aming mga labi.

Ito yung pinaka namimiss ko,ang matamis niyang labi. Ang nakakayanig at nakakalasing niyang halik.

Ipinasok niya sa bibig ko ang dila niya,sinipsip ko ito at nag espadahan ang aming mga dila. Nanginginig na ako lalo,pakiramdam ko ay natutunaw na ang mga buto ko sa tuhod at nabibingi na ako dahil ang malakas at mabilis na tibok ng puso ko na lamang ang nadidinig ko.

“Ahem.” boses ni Ritz.

“May project pa kaming gagawin.” boses naman ni Arloo,kaya bumitaw na kami ni Chance sa aming halikan. Saka lang ako nakaramdam ng hiya.

Kasi naman itong si Chance eh! Pag nandyan talaga siya nakakalimutan ko ang ibang tao sa paligid namin.

“Pasensya na sa inyo. Namiss ko lang talaga ang asawa ko,halos isang taon kaming nagkahiwalay eh.” nakangising baling ni Chance sa mga kagrupo ko,hinapit ako at inakbayan.

Asawa talaga? Taena mo Chance! Parang gusto ko tuloy mag dolphin dive!

“Pero may group project pa kami.” sabi ni Arloo na hindi naman sa amin nakatingin.

“Oo nga. Sorry pero kailangan gawin namin ang group project at ngayon kami magsisimula.” ani Summer.

Ano buyun! Ganito eged! Hindi ko pa nga napapakilala si Chance ng maayos eh.

“Let Kiji decide. Script pa lang naman ang gagawin natin at pipili palang tayo ng mga gaganap.” pag butt in ng group leader namin.

“Huh? Eh,ano… Paano ba ito?” ang nahihiya at nahihirapan kong sabi.

“Kiji will be one of the main characters diba? Hindi siya pwedeng mawala. At napag usapan na ito.” sabi ni Arloo.

Ano ba problema ng isang to? Gusto ata niyang bayagan ko siya ng hindi na kumalat ang lahi niya eh! Pero tama naman kasi si Arloo.

“Edi sasama ako. Babantayan ko si Kiji at sabay kaming uuwi sa kanila. Wala naman sigurong problema dun diba? He’s my boyfriend,and Im his boyfriend. Ngayon lang ulit kami nagkita at madami pa sana kaming pag uusapan,kaya sana payagan niyo na ako.” ang mahabang sabi ni Chance.

Napatingin ako kay Ritz at Summer na panay hagikgik,parang alam ko na kung ano ang pinag uusapan ng mga bruhang ito.

“Tss.” pagpalatak ni Arloo. Mawalan lang ng tao,kukurugan ko talaga ang isang to. Lakas maka kontrabida ng gago eh. Eh ano kung gwapo siya at maz foreign blood siya? Mas gwapo at mas masarap pa din si Chance.

“Okay. If that’s the case,pwede kang sumama kuya–”

“Chance Santillan.” pamumutol ni Chance sa group leader namin at idinagdag niya ang year at course niya na ikinanganga ko.

“Uhm! Gago ka! Ikaw pala yung transferee?” sinapak ko si Chance sa braso. Wow! Ang tigas,kumpara dati. Pero mas matigas pa din ang ano nya.

Ano ba yan?! Namamanyak na ako! Beseet!

“I love you too!” sagot ni Chance sa sinabi ko sabay kindat sa akin at kagat labi.

My gawd! Tara na Chance at gumawa ng bebe! Fifty pesos lang ang kwarto sa taas ng Landbank sa kapasigan kahit electric fan lang fighting na!

And yaknowhat gurl? Biglang sumabog ang buhok ko at humaba. Nag si “ayeee!” ang mga kagrupo namin.

Sobrang nakaka kilig lang no? Ang sabihan ka ng I love you ng taong mahal mo sa harapan ng madaming tao. Kahit na pareho kayo ng kasarian. I just wanna cry!

“Pero,wala pa nga tayong place.” ani Summer.

“Payag na ako. Dun na lang tayo sa amin.” sabi ko para matigil na sila sa pag iisip kung saan.

Pagdating sa amin ay saktong walang tao. Pati si baby at dala nina Mama at Papa,nasan na naman mga yon? Hindi na ako nakakasama sa mga rampa nila. 

Sa sala kami pumwesto at ang ingay namin. Si Chance naman ay pumasok sa kwarto,dun daw siya maghihintay.

“Sino ang gustong maging Eya at Cross?” tanong ng leader namin. Nakakapagod na laging group leader sinasabi ko,kaya papangalanan ko na siya,her name is Perry.

“Si Arloo! Pwedeng Cross!” sabi ni Summer. “Almost the same naman sila.”

“Its okay with me.” pa cool na sabi ni Arloo at sumandal sa sofa namin at nakabukaka pa.

Napalunok ako,bakit parang nakabukol yon? Parang ang laki,o sadyang fitted lang ang pants niya?

“Edi si Kiji ang Eya!” dagdag pa ni Ritz. Sabunutan ko kaya ngalangala nito?

“At bakit ako? Babae si Eya at beki ako!” ang agad kong reklamo.

“Pwede din.” ani Perry. “At ang Lory? Ikaw na lang Summer. Sino ngayon si Chad?!”

“Mas okay yan. Diba inaalipusta ni Cross si Eya? Thats very okay with me.” nakangising sabi ni Arloo.

Gagong to ah? Tiningnan ko siya ng masama saka ako bumaling kay Perry.

“Hoy! Teka! Ano ba yan?! Pwede ba talaga yon?” sabi ko pero hindi ako pinansin ng mga timawa.

“Si Khyerr ang Chad!” malanding sabi ni Ritz. Napatingin kami kay Khyerr na busy sa ipad air niya,isa din siya sa pinaka gwapo sa block namin.

“Ano iyon?” ani Khyerr na diretso sa akin ang tingin. Napalunok ako,gwapo nga din talaga ang isang ito. Actually hindi ko siya nakakausap parang ang ilap kasi niya.

“Ikaw ang gaganap na Chad.” sabi ni Perry.

“Ganon ba? Okay.” ani Khyerr at binalik ang atensyon niya sa kanyang ipad air.

Yun lang? Ganon lang yon? Pumayag agad siya? Ako lang pala ata ang nagreklamo ah? Paano naman kasi,ako pa ang gaganap na Eya,paano kung hindi ko mabigyang justice? Patay ako kay Haveyouseenthisgirl at kay Nadine Lustre,diba?

Ang ending,bukas na lang ang totoong practice. Umuwi na sila pagkatapos kong palamunin.

“Tulog na siguro ang bastos na si Chance.” ani ko ng malinis ko na lahat ng kalat namin. Alas siete na at wala pa din sina Mama at Papa.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay nabungaran ko si Chance na hubo’t hubad na nakatihaya sa kama ko,nasa magkabilang gilid niya sina Chaji at Chaki kaya napangiti ako.

Lumapit ako at naupo sa tabi niya. Ang ganda na ng katawan niya. Ang dibdib,may abs na din siya.

Napatingin ako sa dako paroon. Malaki pa din kahit hindi matigas. At ang pubes niya,hindi na makapal. Haha ni trim siguro ni gago!

Teka?! Ano yung nasa ano niya?

“Huwag mong titigan lang. Isubo mo na,namiss ka niyan Jiko.”

“Pota! Gising ka pala!”

“Dali na Jiko,pagkatapos na tayo mag usap. Madami kang dapat malaman.” kinuha ni Chance ang kamay ko at nilagay sa gitna niya.

Paghawak ko palang dito ay unti-unti agad itong tumigas kaya napanganga ako sa gulat.

“Ano yan?! Bakit may bulitas? At yung bayag mo? Ano yan nakatali?” shock kong sabi. Bakit ganon?

Alam niyo yung mga nasa porn? Tas yung bayag may parang ano? Basta yun na yon.

“Para sayo yan. Kaya nagpalagay ako.” nakangising sabi ng bastos. Na speechless ako,ngayon lang ako nakakita ng ganito sa personal.

“Ang dami mong alam!” yun lang nasabi ko. Yumuko ako at dinilaan ang ulo ng pagkalalaki nya,paikot sa paligid,tapos shaft. Dumiretso ako sa dalawang bola at hinimod ito,naiilang kasi ako dun sa bulitas.

“Uhmmm Kiji.. Namiss ko yan.” ang ungol ni Chance at ginawang unan ang kanyang mga kamay. Nag init ako ng makita ko ang mas malago na niyang mga buhok sa kili-kili.

Dahan dahan kong sinubo ng buo ang kanya,kahit nakakailang ang bulitas ay sinipsip ko ang kahabaan niya at isinagad ko ito sa aking lalamunan.

“Shit! Ang sarap mo talaga mag deepthroat,Jiko!” ungol ni Chance at minouthfuck ako habang nakaunan pa din sya sa mga kamay niya,napapakagat labi pa siya.

Sarap na sarap na din ako habang naglalabas pasok siya sa bibig ko ay nakatingin ako sa kanya. Tumutulo tulo na ang laway ko pero wala akong pakialam.

Pagsagad ni Chance ay halos masuka ako kaya niluwa ko ito.

“Teka,Chance!” ani ko at nagpahid ng luha. Tengene! Ang sarap sana kung hindi lang ako nabulunan.

“Im sorry,Jiko. I love you.” hinila ako ni Chance at hinalikan,napa ibabaw ako sa kanya. Habang naghahalikan kami ay hinuhubad niya ang pants ko. Pero hindi ko iyon pinansin,dahil nalalasing na naman ako sa masarap nyang halik.

Naramdaman kong may malamig syang pinahid sa butas ko,pero hindi ko pa din pinansin dahil abala ako sa pagsipsip sa lower lip niya.

“Chance!” daing ko ng may bumubundol na sa butas ko.

“Mahal na mahal kita,Jiko.” aniya at inangkin ang labi ko. Saka ko naramdamang may pumasok na sa akin.

Sobrang sakit at halos nakakamatay! Matagal akong hindi napasok idagdag pa na may bulitas siya. Sinipsip ni Chance ang dila ko kaya hindi ako makareklamo habang dahan dahan syang pumasok sa akin.

“Ugh! Chance!”

Bumaon na siya ng tuluyan at sobrang sakit talaga. Napasubsob ako sa dibdib niya at napakagat labi.

“Ang sarap mo talaga Jiko. Akin ka lang.”

BSK tri :3

WARNING: BAWAL SILENT READER,BAWAL DEMANDING.

Ate charo,para po akong ni-rape. Nakahiga kami ngayon ni Chance sa kama ko at katatapos ko lang siyang bugbugin.

Ikaw ba naman pasukan ng malaking sandata na may dalawang bulitas,idagdag pa na ngayon lang ulit ako napasok,aba’y matinde! Edi mapapa wow ka talaga!

Nyemas lang talaga! Nagdugo siya te! Para akong dinatnan ng monthly period. Panay sorry si Chance pagkatapos ko siyang patikimin ng combo ko.

“Chance?” pagtawag ko kay Chance nakayakap pa din sa akin.

“Hmmm?”

“Makalakad pa kaya ako? Ang sakit sakit talaga eh! Pwede bang patanggal mo yan? Or else,hindi ka na makaka score!” direderetso kong sabi kaya humiwalay ng yakap si gago.

“Sige,papatanggal ko ito. Sorry talaga,akala ko magugustuhan mo eh.” paglalambing niya at hinalikan ako sa noo kaya kinilig na naman ako.

“Chance?” tawag ko ulit. Ako naman ang yumakap sa kanya. Nasa dibdib niya ang ulo ko kaya dinig na dinig ko ang malakas at mabilis na pag pintig ng puso niya.

“Ano yon,Jiko?”

“Kamusta na ang pamilya mo?” lakas loob kong tanong. Yun naman kasi talaga ang bumabagabag sa akin. Kailangan ko ng linaw kung may patutunguhan pa ba kami ngayon.

Umayos siya ng higa,tumihaya at ginawang unan ang braso saka parang natulala.

“Healthy ang baby boy ko,kamukhang kamukha ko siya.” aniya at ngumiti sa kawalan. Napangiti din ako,sobrang proud niya siguro,ang sarap siguro sa pakiramdam na isa ka ng ama. Kahit bata pa siya pinanindigan talaga niya.

“Talaga? Masaya ako para sayo.” totoo sa loob na sabi ko.

“But her mother died after giving birth to him.” sumeryoso si Chance. Ako naman ay nagulat at napanganga. Namatay si Vane? “May sakit pala siya sa puso,tumigil ang heartbeat niya pagkapanganak niya mismo kay baby.”

Hindi ako nakapag salita. I was caught off guard. Bakit kailangang danasin iyon ni Vane? Kahit naging karibal ko siya kay Chance ay hindi naman siya nagpakita ng pagkamasama ng ugali,I find her sweet and loyal to Chance before.

Pareho kaming tahimik ni Chance. Napatingin lang din ako sa kisame at napatulala. It must have been hard for him,minahal din niya si Vane,si Vane ang nagtyaga at nagmahal sa kanya kahit pa man hindi pa kami nagkaka kilala ni Chance.

“Chance…”

“Pero okay na,Jiko. Kinausap ko mga parents ni Vane,at naintindihan nila. Hindi nga lang nagustuhan nina Mama at Papa ang pag uwi ko dito. Pero huwag kang mag alala,kaya natin ito.” aniya,nilingon ako at ngumiti.

Ako na mismo ang yumakap at humalik sa kanya. At kahit masakit pa ang butas ko ay nagpaubaya ako. Muli akong pinasok ni Chance,balewala ang sakit na ito kumpara sa pagmamahal niya sa akin. I guess,masasanay din ako at hindi na niya iyon kailangang ipatanggal.

Umibabaw na ako kay Chance,ako na ang gumagalaw para matantya ko ang hapdi at sarap. Hawak ni Chance ang bewang ko at ako naman ay nakatingala at nagtatawag ng mga santo.

Nadinig kong bumukas ang pinto.

“Kiji! Nag uwi kami ng pagkain–Tang ina?! Ano yan?!” boses ni Papa. Nagulat kami ni Chance,pagtingin namin sa pinto ay sumara na ito. “Ma! Mukhang busog pa si Kiji! Pinapakain siya ni Chance!!”

Nagkatinginan kami ni Chance at napangisi.

“Si Chance?!” dinig pa naming sigaw ni Mama. Kaya ang ginawa ko ay binilisan ko na ang pagtaas baba,tutal puro sarap na nararamdaman ko dahil may kung anong natatamaan si Chance sa kaloob looban ko.

“Ah! Jikooo!! Ayan naaaa!!” naramdaman kong sumabog sa loob si Chance kasabay ng pagsabog ko din. Hindi ko na alam kung anong sasabihin dahil sa sarap ng pag abot namin sa ika siyam na glorya.

Kinabukasan ay ang sakit ng katawan ko. Pakiramdam ko ay nasa America ako at umuulan ng snow dahil sa sobrang lamig. Hindi ko na mapigilan ang panginginig.

Madaling araw umalis si Chance at humirit pa. Sino ba naman ako para tumanggi sa taong mahal ko. Yun nga lang,eto napala ko.

Bumukas ang pinto at pumasok si Mama karga si baby.

“Kiji,maaga pasok mo ngayon diba? Sabay na kayo ng papa mo kumain.” ani Mama at lumapit. “Ang init init nagtatalukbong ka dyan?!”

“Ma,pakipatay ang aircon,sobrang lamig naaaa.” nangangatal kong sabi.

“Ambisyosa! Wala tayong aircon. Ano bang nangyayari sayo?” ani Mama,lumapit at kinapa ang noo ko. “My golly! Nilalagnat ka. Saglit!”

Lumabas na si Mama at nagtalukbong ulit ako. Kingina,nanibago siguro ako kaya ako nilagnat! Grabe naman kasi si Chance eh! Ako naman eh gustong gusto din,ayan tuloy!

Ang serep nemen kese eh!

Pagbalik ni Mama ay may dala ng pagkain at gamot.

“Kumain ka at uminom nyang gamot. Umalis na Papa mo,ayaw din sana kitang iwan pero kailangan namin ni Baby pumunta sa clinic.”

“Ma,may wheelchair ba tayo o saklay?” ang agad ko namang tanong.

“Wala tayong ganon Kiji! Napilayan ka ba sa paa kaya ka nilalagnat? Bakit walang binanggit si Chance kagabi nung kausap namin siya ng Papa mo?”

“Wala po Ma. Sige,itetext ko na lang si Chance. Don’t worry about me.” siyempre,hindi ko sasabihing nilagnat ako dahil sa sobrang sex. At hindi ko din sasabihin na sobrang masakit ang butas ko at pakiramdam ko hindi ako makakalakad. Kahit pa pinagalitan kami ni Papa kagabi ay hindi kami nagpa awat nung madaling araw.

Ang ending,eto nilalagnat ako,absent sa school. Sex pa more! Nyeta ka Kiji!

Umalis na si Mama,kinuha ko ang phone ko sa ilalim ng unan at nag scroll sa contacts para itext si Chance.

Halos ihagis ko ang phone ng ilang beses na ako paulit ulit na nag scroll,saka ko lang narealize na wala nga pala akong number ni Chance!

My gowd! Bakit ba hindi ko agad hiningi number niya? Namanyak kasi agad ako eh.

Paano ’to? Ako mag aalaga sa sarili ko? Waaahh! Hindi ako marunong mag alaga ng may sakit! Paano ko aalagaan ang sarili ko?

And so,kailangan ipaalam ko sa school na absent ako dahil sa severe fever ko. Wow! Severe! Kaya ang ginawa ko ay nag GM ako sa mga classmates ko.

And you know what? Hindi na pala ako unli at hindi ko alam kung kanino lang na send ang GM ko dahil tres lang pala ang extra ko.

Sumasakit ang ulo ko sa bwisit,kaya nagdesisyon na lang ako na matulog,baka pag gising ko wala na akong lagnat,tutal naman nakakain at naka inom na ako ng gamot. Pag hindi nawala ang lagnat ko,susugurin ko lahat ng pharmacy o botika sa buong pasig at magwewelga ako na hindi effective ang produkto nila.

Hindi ko alam kung anong oras na ako nagising. Basta bumangon na ako dahil tuyot na lalamunan ko at uhaw na uhaw na ako. Kaya kahit masakit ang katawan ko ay bumangon ako,hirap ako sa paglalakad,parang nalapnos ang balat ko sa parteng iyon at mahapdi. Gayunpaman ay tinalunton ko pa din ang tuwid na daan,gusto ko kasing sundin ang sabi ni Pnoy,dun tayo sa tuwid na daan.

Pagdating sa kusina ay agad akong uminom ng tubig. Nakakadalawang baso na ako ng may kumatok.

“Baka si Chance.” ani ko. Pero bakit siya kakatok? May spare key naman siya? Ay! Baka naiwan ni gago.

Pagbukas ko ng pinto ay ang nakapamulsang si Arloo ang nabungaran ko.

Anong ginagawa niya dito?

“Anong ginagawa mo dito Arloo?” ani ko.

“Baka gusto mong papasukin muna ako?” aniya. Gusto ko siya tadyakan pero wala pa akong powers. Kaya nagpasensya na lang ako at niluwagan ang pagkakabukas ng pinto.

Pagpasok ay naupo siya sa sofa. Ako ay naupo naman sa kabilang banda,hindi pa din okay ang pakiramdam ko kaya sumandal ako at pumikit.

“Ano ngang ginagawa mo dito?” tanong ko ulit.

“Narecieve ko GM mo. And I found out na ako na lang ang magsasabi sayo na walang pasok bukas. Isinasama ko sina Summer at Ritz pero madami pa silang tinatapos sa school.” ang sagot niya naman.

“Salamat sa info.” ani ko.

“Your sick and your alone? I understand na busy ang mga magulang mo. But where’s your boyfriend?” aniya at tinitigan ako. Tinaasan ko siya ng kilay. Pasalamat talaga ang isang ito at may sakit ako.

“Hindi alam ni Chance. Kaninang umaga lang nagsimula ang lagnat ko.” sagot ko naman.

“He should be the one taking care of you.” aniya. Napapagod na akong dumaldal kaya hindi ako sumagot. “C’mon. Samahan na kita sa kwarto mo. You should rest,nag lunch ka na ba?”

Huh? Bakit parang nag iba ang ihip ng hangin?

“Kakain ako mamaya ng kaunti. Iwan mo na lang ako. Mamaya nandito na din siguro si Chance.” ang pagsusuplada ko sa kanya.

“Look,Kiji. Im not doing this dahil gusto ko. Ito kasi ang bilin nina Ritz at Summer. Tsk! Dapat pala hindi na ako pumayag!” aniya at padabog na tumayo.

Parang bigla tuloy akong nakonsensya. Napaka feelingera ko talaga,hayst! I need to change.

“Okay fine. Pero umalis ka din agad. Ayokong nakaka abala ng ibang tao. Alam kong madami ka pang gagawin sa school.” ang sabi ko na lang at tumayo din para sana pumunta sa kusina. Kaso bigla akong nahilo.

Napahiga ako sa sofa at agad na lumapit ang nagulat na si Arloo.

“Ang taas ng lagnat mo. Dapat ka ng magpa ospital.” aniya ng kinapa ang leeg ko.

“Dito lang ako. Hihintayin ko si Chance.”

“Ang tigas pala talaga ng kukote mo. Akala ko mga babae lang ang ganyan. Pati pala bakla.” aniya. “Dyan ka lang,papakainin na lang kita. Buti at may nakita akong lugaw sa labas,bibili lang ako.”

Hindi na ako sumagot. Pumikit na lang ako at narinig ko na lang na nagbukas sara ang pinto.

“Here,kumain ka na. Susubuan na kita para makainom ka agad ng gamot.” pagkalipas ng ilang minuto ay sabi ni Arloo,kaya medyo umayos ako ng pwesto.

Hindi na ako kumibo,pinabayaan ko lang siya na subuan ako. Ang sarap ng lugaw,san niya kaya nabili?

“Wow! Ang sweet naman. Pero dapat ako ang gumagawa niyan hindi ibang lalaki.”

Nanlaki ang mga mata ko at nabilaukan ako sa lugaw.

Si Chance! Nakatayo sa may pintuan at masama ang tingin sa amin ni Arloo.

Taena! Im dead!

BSK por :3

APRIL 22,MY BIRTHDAY,NGAYON PALANG IPINAPAALAM KO NA SA INYO :) TUMATANGGAP PO AKO NG REGALO VIA LBC,PALAWAN,CEBUANA AT AUTOLOADMAX,SMARTLOAD AT SUNLOAD :D TUMATANGGAP DIN AKO NG TAB KAHIT LUMA,O ANDROID PHONE BASTA VERSION 4 HAHAHA! XD

---

“Wow! Ang sweet naman. Pero dapat ako ang gumagawa niyan hindi ibang lalaki.”

Nanlaki ang mga mata ko at nabilaukan ako sa lugaw.

Si Chance! Nakatayo sa may pintuan at masama ang tingin sa amin ni Arloo.

Taena! Im dead!

“C-chance!” gulat kong sabi. Tiningnan ako ni Chance at tinaasan ng kilay.

“Nandyan ka na pala.” ani Arloo,nilapag sa lamesita ang lugaw,tumayo at hinarap si Chance. “Tama ka,dapat ikaw ang gumagawa nyan,nakaka abala pa ang boyfriend mo sa ibang tao,lalo na sa akin na madaming ginagawa sa school. Kaya next time,talasan mo ang radar mo,and don’t you worry,hindi ako gaya mo na pumapatol sa bakla.”

“Anong sabi? Gago ka ah?!” biglang kinwelyuhan ni Chance si Arloo pero hindi nagpatinag ang huli.

“Tinamaan ka no?” ani Arloo,tinulak si Chance at saka inayos ang kwelyo at walang sabing lumabas na ng bahay.

Ako naman ay nakanganga lang sa buong pangyayari. Hindi pinoproseso ng utak ko yung nangyari,ganito talaga siguro pag inaapoy ka ng lagnat.

Bumaling sa akin si Chance,sumandal ako sa sofa at pumikit. Nahihilo ako at nanlalambot pa din ako.

“Baka kung hindi pa ako dumating eh narape ka na ng amboy na yon.” matigas ang pagkakasabi ni Chance. Hindi ako kumibo.

Naramdaman ko na lang na tumabi sya sa akin sa sofa. Kinapa niya ang leeg at noo ko saka siya bumuntong hininga.

“Gutom ka pa ba? Bumili din ako ng pagkain at gamot,Jiko.” ngayon ay malambing ng sabi ni Chance.

“Gamot na lang siguro. Gusto kong magpahinga pa.” ang sagot ko naman.

“Sige,sige. Bakit ka ba kasi nilagnat?” ani Chance,tumayo at nagpunta sa kusina.

“Hala siya oh? At nagtanong ka pa talaga? Bakit hindi mo yan itanong sa pututoy mo at sa dalawang bakal na nakakabit dyan!” sabi ko at pinandilatan siya ng mga mata habang palapit na at may dalang baso ng tubig.

Tumawa ang gago,iniabot sa akin ang gamot at ininom ko na ito.

“Pasensya na. Magtitiis muna akong hindi galawin ang big butt mo!”

“Gago ka talaga! Hindi na talaga muna pwede,gago ka Chance,parang nagwawangwang ang butas ko at parang tumitibok tibok,bwisit ka!” sinapak ko siya at tumawa lang ang gago.

“Sorry! Hindi na mauulit! Pagtyagaan ko muna dila mo!”

“Inaka! Tse!”

Ilang minuto ang nakalipas ay dinala na ako ni Chance sa kwarto. Pinahiga na niya ako at tumabi siya sa akin.

“Hindi ako magtatagal Jiko. Uuwi din ako kasi kukunin ko si Baby sa mga lola niya.” ani Chance habang hinihimas ang ulo ko.

“Okay lang. Uhm,Chance?”

“Jiko?”

“Kailan ko pwedeng makita ang anak mo?”

“Bago matapos ang semester na ito Jiko. May pinaplano din kasi ako eh.” aniya at ngumiti.

Ang gwapo talaga ng gago! Hanggang ngayon,parang panaginip pa din na ako ang minahal niya. Gusto kong manataili lang kaming ganito,sawa na ako sa mga problema.

Ano kaya ang plano niya? Pero teka,kailangan ko din palang humingi ng pasensya kay Arloo,kahit papaano naman ay nakakahiya ang ginawa ni Chance,napaka seloso kasi ng bastos na ’to eh. Pero siyempre nakaka kilig at nakaka proud na nagseselos siya. Matakot na ako pag hindi siya nag selos.

Madami pa kaming napag usapan,pinag usapan din namin na dadalaw sa puntod ni Vane balang araw,nasa states daw kasi nilibing. Na excite naman ako,pero siyempre balang araw pa iyon. Hanggang sa nakatulog na lang ako,at ng pag gising ko eh wala na si Chance at medyo madilim na din ang kwarto.

Tinantya ko ang pakiramdam ko,medyo magaan na. Bumangon ako at ini on ko ang ilaw sa kwarto ko saka ako lumabas.

Pag labas ko eh nagulat ako at napanganga sa nakita ko.

“SURPRISE!!!” sabay sabay na sigaw ng mga gago.

“Teban? Khaim? Aiko? Karissa?” ang hindi ko makapaniwalang sabi. Bakit nandito ang mga ’to?

“Yes,kami nga? Nagulat ka ba?” nakangising sabi ni Aiko.

“Mukha ngang na surprise. Nakanganga pa din eh.” ani naman ni Karissa kaya isinara ko ang bibig ko.

“Anong ginagawa niyo dito?” ani ko na lumapit na sa mga ito.

“Dinadalaw ka. May nag timbre kasi sa amin na montik ka ma deads. Kaya sumugod agad kami.” ani Teban na ang lawak ng ngiti.

“Gusto mong ikaw ang ma deads? Yung seryoso kasi!” ani ko at bumaling kay Khaim,siya ang pinaka matino sa mga kaharap ko ngayon.

“Pinapunta kami ni Chance. Nag set kasi ako ng get together natin. Kaso sabi ni Chance nagkasakit ka at hindi makalakad kaya dito na lang daw sa inyo. Kamusta na? Nakakalakad ka na ah.” ang mahabang sagot ni Khaim. Bigla tuloy akong napahawak sa puwit ko.

“H-ha? Ganon ba? Teka,wala pang pagkain eh. Hindi ko kayo mapapakain. Hindi pa ako nakakapag saing tas wala pang ulam,wala pa din sina Mama at Papa.” ang taranta kong sabi.

“Its okay. May pagkain na,hintayin na lang natin.” sabi ulit ni Khaim. Bigla tuloy kumalam ang ang tyan ko. Gusto kong bumawi ng kain,konti lang yung lugaw na nakain ko kanina eh,diba nga biglang dumating si Chance?

Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Chance. Kasama ang taong sobrang tagal ko ng hindi nakikita. Pareho silang may mga bitbit na pagkain,at kasama din nila si Adz at Mauro.

“O-ohm?” sa wakas ay nasabi ko.

“Kamusta Kiji? Its been a while.” ani Ohm,lumapit at niyakap ako kaya napatingin ako kay Chance.

“Ahem.” ang kunwaring pagtikhim pa ni Chance.

“Yakap lang yan dude. Huwag kang over acting!” pagsita ni Adz kay Chance. Bumitaw na sa yakap si Ohm na napaka gwapo pa din. Bumaling sa akin si Adz. “Kamusta Kiji?”

“Happy birthday Kiji!” sabi naman ni Mauro na ikinanganga ko. Hindi ko tuloy alam kung sino ang kakausapin ko,si Ohm ba? Si Adz o si Mauro?

“Hindi birthday ni Jiko,ugok ka talaga Mauro!” puna ni Chance at bumaling sa akin. “Magbihis ka muna bago ka humarap sa mga bisita mo. Ang baho mo na,amoy banig ka.”

At nagtawanan po silang lahat. Parang gusto ko hugutin ang dila ni Chance,hindi talaga siya nagbago pagdating sa ganyan. Which is,I find it cute dahil hindi siya boring.

“Humanda ka sa aking bastos ka. Magbibihis lang ako.” ani ko at nagpaalam na sa tropa.

Masaya ako na nandito silang lahat. Akalain mo iyon? Instant reunion?! Sana lang huwag ng bumalik ang lagnat ko dahil gusto ko talaga sila maka bonding ulit after how many months.

Pagkatapos ko magbihis ay lumabas na ako ng kwarto,nasa hapag na sila lahat at mukhang ako na lang ang hinihintay. Ano kaya magiging reaksyon nina Mama at Papa pag naabutan sila dito?

And so it goes,to the sea,to the sea,to the open home of the sea! Ayun kumain na kami,ang daming putahe,parang fiesta lang. Sobrang nagalak ang bituka ko at lalamunan ko dahil lahat ay gusto ko.

Kamustahan at kwentuhan habang kumakain,binabalikan namin ang High school days kung saan kami nabuo. Parang kailan lang,tas ngayon college na kami. Si Chance nga may anak na,ako kaya?

I mean hello,grabe kaya ang mga honeymoon namin ni Chance,tas walang mabubuo? Aba?! Lagi pa naman akong fertile?! Don’t tell me,baog ako?! My gowd! Huwag sana!

“Kamusta naman si Emo boy ha,Teban?” ani ko ng ako naman ang bangka.

“Change,topic!” ani Teban at nagtawanan lahat. “Kiji,balita ko may bagong nahuhumaling sayo ah? Ang lupet ng kamandag mo!”

Hala? Napaka tsismoso talaga nito ni Teban!

“Hoy! Sinasabi mo dyan?! Classmate ko yon no?!” sagot kong ganyan at napatingin ako kay Chance na tinaasan ako ng kanang kilay,amazing!

“Weh? Bakit panay mura ni Chance kanina habang nagkekwento?” pagsabat naman ni Adz. Pagbuhulin ko kaya mga dila ng mga lalaking ito? Sabihin niyong gawa! Aba?!

“Panong hindi ka mapapamura? Naabutan ko nagsusubuan.” ani Chance at ngumiwi.

“NAGSUSUBUAN?!” sabay sabay nilang sabi na ikinaluwa ng mga mata ko.

“Hoy! Hoy! Hoy! Hoy! Huwag kayong green minded! Malala pa ang lagnat ko kanina,at nagkataong inutusan nina Summer at Ritz na pumunta dito si Arloo,lugaw ang sinusubo niya! Huwag kayong ano!” ang agad kong dipensa,nagtinginan ang mga animal na parang hindi naniniwala sa akin.

“Syempre. Papayag ba ako na sumubo siya ng iba? Papatayin ko muna kung sino magtangka!” tiim bagang na sabi ni Chance.

“Aaakkk!!” napatingin kami kay Ohm na biglang nasamid. Oh my gowd! Alam ko na kung bakit?!

“Okay ka lang,Ohm?” ani Karissa matapos inumin ang coke na ini abot nito.

“Oo,pasensya na. Bigla akong nasamid.” ani Ohm na parang biglang nahiya.

“Tapos na siguro kayong kumain? Inom tayo ng kaunti.” ani Adz.

“Pwede ba dito?” tanong ni Khaim,uminom muna ako ng coke bago sumagot.

“Oo,pero sa labas na lang tayo. Dadating na sina Mama at Papa mamaya. Baka hindi makatulog si baby.” ang sagot ko naman. Nanlaki ang mga mata ko ng kuhain ni Chance ang kamay ko at ipatong sa dako paroon.

Oh my gowd! Bastos talaga walang kupas.

And so,nag set na kami sa labas ng mga monoblocks at lamesa. Isang case na redhorse ang nakita ko. Sabi nila konti lang? Bakit isang case?

“Group selfie muna tayo mga baliw!” ani Karissa,pumwesto na kami,naka timer ang cam kaya lahat kami kasama sa picture. Inakbayan ako ni Chance at hinapit,saka inamoy.

“Ang baho muna talaga.” aniya na ikinanganga ko.

CLICK!

O sige! Pag hindi nila binura yung picture aawayin ko sila! Gagong Chance,tawa ng tawa!

“Eeehhhh! Langya! Sinadya mo yon!” ani ko sabay kurot sa tagiliran niya.

“Aray! Masakit yon ah?”

“Tse!” at saka ako bumaling kay Karissa. “Bakla burahin mo yan! Pag hindi,hindi na din madadagdagan ang edad mo!”

“NO! NO!” sagot ni Karissa sabay tago sa cam.

“Huwag na Kiji. Ang cute nga eh,walang pinagbago ang mukha mo pag nakanganga!” entrada naman ni Aiko. Kaibigan ko ba talaga ang mga ito?

“Burahin niyo! Pag hindi mag saulian na tayo ng mga kandila!!” sigaw ko pero tumawa lang sila. Pinagkakaisahan talaga ako ng mga ito ah?

“Tama na yan,Jiko.” pag awat ni Chance sa akin at hinapit ako.

“Burahin na kasi–”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko,hinalikan na ako ni Chance sa harapan nilang lahat.

Chance always know how to handle me.

And Im so loving it.

Pag labi at halik na talaga niya ay nawawala na ako sa sarili. And Im willing to be out of my mind kung si Chance ang dahilan.

I love him with every fiber in my being.

See? Napapa english ako. Taena ni Chance eh.

BSK payb :3

PASENSYA NA SA PAGHIHINTAY. AYOKO NG MAGPALIWANAG,BASTA ALAM NIYO NA KUNG BAKIT? :)

Today is the final rehearsal para sa pag imitate namin sa DNP. Nakaka inis lang na yung eksenang iniiwasan ko ang talagang gagawin namin.

“Sa amin tayo magpractice,medyo malayo pero huwag kayong mag alala,may snack naman.” ani Arloo habang nakikipag kwentuhan sa mga ka grupo namin.

“Bet ko yan fafa Arloo.” dagdag ni Ritz. Lahat naman ay bet niya eh.

“Ang saya niya. Matagal na din simula ng makapunta ako sa bahay ng classmate. Napaka common na kasi ng bahay ni Kiji eh!” sabi ni Summer kaya nilingon ko siya at tinunaw ng aking lazer na mga mata.

“Anong sabi mo gurl? Pagkatapos mong lafangin yung mga cookies,ginaganyan mo ako? How dare you?!” sabi kong ganyan ng lumapit. Nag peace sign ang luka-luka at ngumisi.

“Joke lang! Ang lapit kasi ng bahay mo kaya nasabi kong common.”

“I thought you were my friend–”

“Bro,may xbox ka ba?” pamumutol ni Khyerr sa sasabihin ko.

“Oo,maglaro tayo pagkatapos ng rehearsal.” sagot ni Arloo dito.

“Ano nga sinasabi mo teh?” nakangising pang iinis ni Ritz. Pag umpugin ko sila ni Summer eh!

“As I was saying–”

“Arloo,pwede ba mag over night sa inyo?!” entrada ni Perry,kung hindi lang sya leader dinukot ko na falopian tube niya! Bakit ayaw nila akong pagsalitain? Why? Why?

“Oo naman! Mas maganda yang naisip mo!” sagot naman ni Arloo. Oh well,hindi ko muna sila kakausapin,baka makatikim lang sila ng powers ko.

“Jiko.” sabi ng boses sa labas kaya napatingin ako.

“Chance!!” masaya kong sabi at agad lumabas. Kita ko agad ang take out niyang Jollibee kaya napangiti ako.

Napaka memorable kaya ng Jollibee sa aming dalawa,alam niyo yan!

“Kain na tayo.” ani Chance after he kissed me. Oh my he is just sooo sweet!

“Dito na lang tayo sa room,mamaya pa naman ang next class ko eh?!” maligalig kong sabi. Tumingin si Chance sa loob ng room at bumaling sa akin.

“Hindi ba nakakahiya?”

“Bakit ka naman mahihiya? Room namin yan,hindi kanila yan. At isa pa,kakain lang tayo. Keber diba? Edi panoorin nila tayo–”

“Tayo na,gutom na ako.” hindi na ako pinatapos ni Chance,hinila nya ako papasok sa room. At ang lahat ng ulo ng mga classmates ko ay nag 360 degree! Ugh! Parang mga exorcist!

And so,pinagharap namin ni Chance ang dalawang upuan at nagsimula kaming kumain. Yung pakiramdam na may mga matang nakatingin sa inyo ay damang dama ko,yung tipong nakakapanindig balahibo,tas biglang tumahimik ang lahat.

Kaya lumingon ako!

Bigla ulit umingay,kanya kanyang kwentuhan. Ipinagkibit balikat ko na lang,baka after shock lang ito ng lagnat ko nung nakaraan.

Pero feel ko talagang may nakatingin eh,hindi ako pwedeng magkamali sa pakiramdam ko,women’s instinct! Ahaha!

Lumingon ako ulit.

Nagka iba iba sila ng pwesto,ang weird talaga eh.

“Kung ipagpapatuloy mo yang ginagawa mo,lalo kang magmumukhang kengkoy,Jiko. Pabayaan mo silang panoorin tayo. Naba-bothered ako sa mukha mo,nagmumukha kang gago.” biglang sabi ni Chance kaya natigilan ako. “Eat this.”

Sinubuan niya ako kaya kinilig na naman ako. Bahala na silang mga nanonood. Mamatay sila sa inggit.

Busy din sa Chance sa araw na ito dahil may group project din sila. Ni hindi ko nga nasabi sa kanya na kina Arloo ang final rehearsal,e-tetext ko na lang siya mamaya.

“Lahat tayo mag over night! Walang killjoy! Minsan lang ito!” sabi ni Perry. “Kaya ang mabuting gawin ay kunin ang mga phone at magtext sa ating mga parents! Ready set,go!”

Oh,parang mga praning,unahan nga sila sa pagtext,akala mo naman may premyo ang unang makapag send. Bahala sila,mamaya na ako magtetext kina Mama at Papa pati kay Chance!

“Una akong nakapag send!” sabi ng kagroup naming si Mitz.

“At dahil ikaw ang unang nakapag send. May premyo ka,papasahan kita ng fifty load.” sabi ni Perry.

Nanlaki ang mga mata ko at nalaglag ang panga ko sa sahig.

Hayup! May premyo nga?! Bwisit na yan! Alien ba tong mga ka group ko?

“Yehey! Thank you so much Perry!” galak na galak na sabi ni Mitz.

At ayun nga,nang uwian na ay naghanda na kami,tinext ko na sina Mama at Papa,at ayun nagpangaral pa sa text. Hayaan mo na,ganyan talaga ang mga mapagmahal na magulang.

Paglabas namin sa napakalaking Pamantasan ng Lungsod Pasig ay nangunguna talaga si Arloo. I wonder,san kaya ang bahay niya? Hindi nya ako masyadong pinapansin kahit nung mga naunang practice,pag tapos na ang practice parang hindi na niya ako kilala. Its not a big deal,I mean hindi naman ako matetegi kung hindi niya ako papansinin,medyo na shock lang ako.

Pumara siya ng jeep at hindi ko nabasa ang destinasyon,basta papunta sa crossing. Tumigil ang jeep na sakto wala pang laman,lumapit si Arloo sa driver at saglit itong kinausap. Pagkatapos ng ilang sandali ay sumenyas na sa amin si Arloo na sumakay na daw kami.

Ang saya lang nung nasa jeep na! Gaguhan! Sabunutan! Sipaan at hilahan ang drama! Patok pa ang jeep kaya sobrang enjoy namin.

Hanggang sa napansin ko na lumampas na kami sa Kapitolyo. Saan ba ang bahay nitong si Arloo?

Hala! Sige,deadma muna. More chika more fun muna with groupmates.

Makalipas ang ilan pang saglit at nasa highway na kami. At maya maya pa tumigil kami sa tapat ng isang subdivision na dati ko pang nadidinig pero ngayon ko lang nakita.

“OW MY GASH?! Taga green meadows ka fafa Arloo?!” sabi ni Ritz. Tumango si Arloo at nagbayad sa driver,I think color yellow ang binayad niya at niyaya na niya kaming bumaba.

Nakakaloka! Pang sobrang mayayaman na subdivision ’to eh?! Bakit sa PLP lang nag aaral si Arloo? Parang si Ohm lang! Sa bagay,mahirap ang maging mayaman,malapit sa mga kidnapping. Kaya siguro nagpapaka low profile si Arloo.

Sumaludo sa kanya yung mga gwardya sa gate,pumasok na kami at sinusundan lang namin siya. Hindi ko alam kung ilang street ang nilikuan namin,basta napanganga na lang ako ng tumigil kami sa harap ng napakalaking bahay,napakalawak,at ang gate ay sobrang taas!

“Dito na tayo.” ani Arloo. Nilingon ko mga ka groupmates ko,lahat sila nakaka nganga,maliban kay Khyerr na ang cool pa din ng dating.

Nag doorbell lang si Arloo at bumukas na ang napaka laking gate. Pumasok kami,at feeling ko nag lock na ang jaw ko. May fountain sila sa gitna,at medyo maglalakad ka pa papunta sa mismong bahay,tas ang gaganda ng mga halaman at bulaklak sa paligid.

“Sa likod tayo mag practice,malapit sa pool. May mga pwede din kayong paglibangan dun after ng practice.” sabi ni Arloo habang sinusundan namin siya,may sumalubong sa kanyang maid na talagang naka uniform pa. Saglit niya itong kinausap at umalis din ito.

At ng nandun na kami sa sinasabi nya eh na excite ang mga ka groupmates ko ng makita ang napakalaki at napakalawak na pool. Like duh?! May ganyan din kaya sa Pasig! Sa Rainforest nga lang.

“Lets start. At sana,wala ng magkakamali.” ani Perry na halatang gusto din maglangoy.

Kaya ayun nga,ginawa na namin yung eksena. Yung last part ng DNP movie.

“Tutunganga ka na lang ba dyan blah blah blah…” linya ni Arloo bilang Cross. Medyo nakaka ilang kasi focus talaga siya.

“Ah..Eh…Ih…Oh…Uh…” at ayun nga teh. Niyakap ko na si Cross,este si Arloo. I feel awkward talaga.

“Yung pinaka last part na! Huwag umarte!” sigaw ni Perry.

Naghiwalay kami ng yakap ni Arloo. Ewan ko ba,ninenerbyos ako.

Dahan dahan lumapit ang mukha ni Arloo sa akin. Napapikit ako at narealized kong halos hindi na ako humihinga.

Lumapat ang labi nya sa labi ko. And I swear to God,sobrang natakot ako,kahit pa play lang ito. Pakiramdam ko nakagawa ako ng sobrang laking kasalanan.

Busy na silang lahat na naliligo sa pool,ang mga lalaki naman ay nagbi-billiard. For some reason,sobrang bothered ako. Hindi ko naman dapat maramdaman ito pero guilty ako. Parang gusto ko ng umuwi at makasama si Chance.

“Ang tahimik mo teh? Pareho kayo ni fafa Arloo. Iniisip niyo ang isa’t isa?” pagpukaw ni Ritz sa pagkakatulala ko. Dahan dahan ko siyang nilingon gaya ni Annabelle doll. “Eehhh! Putangena mo teh! Huwag ganyan!”

“Charot lang!” ang agad kong sabi. “Oy,hindi ko iniisip yang si Arloo. Iniisip ko si Chance,hindi niya alam na nandito ako. Hindi ko pa sya tinetext.”

“Problema ba yon? Text mo na!” sabi niya kaya napabuntong hininga ako.

“Galit si Arloo kay Chance,at panigurado papauwiin niya ako o di kaya ay susunduin.”

“At bakit galit si fafa Chance? Nako ah?! Inggit na talaga ako sa ganda mo!” at hinampas pa ako ng bruhilda kaya nalaglag ako sa lapag.

“Anak ka ba ni Pacquiao?” sabi ko at hinampas din siya. “Basta,long story.”

“Nako ah? Tell me something I dont know.” nakangising sabi ni Ritz na hindi ko na sinagot dahil saktong nag ring ang phone ko,pagtingin ko ay si Chance ang tumatawag kaya sinagot ko agad.

“Hello,Chance?”

“Nasan ka? Kanina pa kitang hinahanap?” napalunok ako,ayaw kong magsinungaling.

“Uhm,nandito kina Arloo,last practice. Over night nga eh.” ang kinakabahan kong sagot. Nilingon ko si Ritz pero wala na siya sa tabi ko. Ayun! Hinahaliparot si Khyerr.

“Susunduin kita. Hindi ka pwedeng mag over night. Wala akong tiwala sa Arloo na iyan,Jiko. Give me the address.” galit na sabi ni Chance,napabuntong hininga ako. I have no choice.

“Sige,tatanungin ko lang si Arloo,basta nasa GreenMeadows kami.”

“Yung boyfriend mo ba ang kausap mo? Tell him na wala siyang magagawa,overnight tayo at kailangan ma polished ang play.” nagulat ako sa nagsalita,si Arloo,nasa tabi ko na pala.

“Narinig ko yon Jiko! Sabihin mo sa gagong yan,kung hindi ka niya papauwiin,sasamahan kitang mag over night dyan!” biglang sabi ni Chance,kaya nalito na ako.

“Uhm,ano. Uhm,Arloo sasamahan daw ako ni Chance na mag overnight dito.”

“What?!”

Dear diary,sabihin mo nga sa akin. Magkano ba ang ariel talaga? 7.50 o 8 pesos?

Iinumin ko lang para hindi ko masaksihan mamaya ang gyera nina Chance at Arloo.

BSK siks :3

HAAY! Ilang araw na lang birthday ko na,at wala akong maipon kahit nagtitinda na ulit ako. Hayst,hindi ko na mabibili ang gusto ko na Tablet na second hand. Maybe next year,mag iipon na talaga ako.

Enjoy reading! Vote and comment! =)

_

“Ano ba yan?! Talagang gusto mo ba mag overnight dito,Jiko?” bulong ni Chance,habang pinapanood namin ang mga kagrupo ko na naglalangoy sa napaka laking pool nina Arloo.

yes! Talagang sumunod siya dito. You know Chance,pag sinabi niya ay gagawin niya.

“Oo naman! First time ko kaya ito. Kaya please? Ipagpaalam mo na ako kina Mama at Papa!” pagmamaka awa ko. Aba! Minsan lang ako makaranas ng ganitong overnight.

Sobrang ipinagpasalamat ko nga na hindi na niya naabutan ang rehearsal. Ayaw ko din namang makita niya na may ibang humahalik sa akin,baka sumabog siyang parang bulkan.

Tiningnan niya muna si Arloo na kakwentuhan sina Khyerr,Perry,Summer at Ritz. Saka siya bumaling sa akin.

“Wala akong tiwala sa Arloo na yan,Jiko.” aniya na ikinalaki ng mga mata ko.

“Chance naman. Kaklase ko yan,huwag ka ngang magbigay ng malisya! Hindi ko siya gusto,alam mong ikaw lang ang mahal ko. At saka,isipin mo nga,mukha ba siyang papatol sa bakla?” pagdadahilan ko naman. Nakakahiya naman kasi para kay Arloo na pinag iisipan na siya ni Chance ng ganon.

“Jiko,makinig ka.” ani Chance. “Akala ko din dati hindi ako papatol sa bakla. Pero nagkamali ako,minahal kasi kita. At ang pagmamahal ko sayo,walang katapusan. Oo nga at hindi mo siya gusto. Pero siya? I doubt! The moment na naabutan ko siya na sinusubuan ka,nagpahayag na siya ng gyera. Basta,wala akong tiwala sa kanya.”

Parang may kung anong humaplos sa puso ko dahil sa sinabi ni Chance. Sana nga,hindi maglaho ang pagmamahal niya para sa akin.

“Chance. Trust me please?” pagmamaka awa ko. “Text mo na sina Mama at Papa.”

Bumuntong hininga si Chance,alam kong pagbibigyan niya ang gusto ko. Hindi niya ako matatanggihan,tulad ng hindi ko pagtanggi sa mga gusto niya.

“Sige. But if the prize is right. Remember,sasamahan kita dito.” aniya at pilyong ngumisi kaya kinurot ko siya sa braso na ikinatawa niya.

“Tol?” boses ni Ritz. Kaya nilingon ko siya at tinaasan ng kilay. Kailan pa naging tol ang tawag niya sa akin? Sampalin ko siya eh! “Keme lang! Kiji,sama ka sa amin,ililibot kami ni fafa Arloo sa buong bahay.”

“Impakta ka! Akala ko kung sinong tol?!” sabi kong ganyan at nilingon ko si Chance. “Tara! Sama ka!”

“Hindi na. Hindi naman ako kasama sa grupo niyo. Maghihintay na lang ako dito.” ani Chance at ngumiti. Nginitian ko din siya at tumayo na ako.

“Fafa Arloooo!! Yuhooo! Sasama si Kijii!” sigaw ni Ritz habang naglalakad kami papunta kay Arloo. Tinulak ko nga. Ayun,muntik ng madapa.

Nakakamangha talaga itong bahay ni Arloo,nasan kaya mga parents niya? Tas yung mga maids,pag nakikita o nakakasalubong kami eh nagba-vow. Parang ang sarap maging maid dito.

Ang chandelier nila,kahit hindi pa sinisindihan eh grabe kung kuminang,mapapakanta ka talaga. Tas ang hagdan,parang grand staircase ng Titanic,ang dinning hall napaka haba ng lamesa,ang mga muwebles,mga vase na kung mababasag mo eh kulang pa buhay mo pangbayad.

“Naiihi na ako. Ang dami kong juice na nainom.” ang bulong ko kay Ritz.

“Fafa Arloo. Puputok na daw ang panubigan ni Kiji.” ani Ritz na ikinanganga ko.

“Ganon ba? Tara muna sa leisure room at sasamahan ko si Kiji sa restroom.” sagot ni Arloo at sumunod pa din kami sa kanya.

Oh! Oh! I think its a bad idea.

Pumasok muna ang lahat sa leisure room,dun sila nagwala. Ako din gusto kong magwala kaso ihing ihi na talaga ako.

“Lalabas na ihi ko!” sabi kong ganyan at nilingon nila ako. Wala ng hiya hiya,mas nakakahiya kung dito ako maiihi.

“Tara,follow me.” sabi ni Arloo at lumabas,sumunod ako sa kanya. Nakaka amazed din talaga ang hallway nila,para kang nasa hotel dahil sa mga ilaw at wallpaper. Lumiko si Arloo at sumunod ako,tumigil siya sa tapat ng isang pinto. “Dito.”

“Salamat!” agad akong pumasok. Napanganga ako dahil pati ang CR ay sobrang ganda. Pero mamaya ko na yan pupuriin,iihi muna ako.

Pagkatapos kong gawin ang dapat ay nagpunta na ako sa sink at naghugas ng mga kamay. Bumukas ang pinto at pumasok si Arloo kaya medyo kinabahan ako.

“Sakto na ang edad mo para umakto ang boyfriend mo na parang bata ka. He don’t have to worry that much dahil safe ka naman sa akin.” ani Arloo. Nagkitinginan kami sa salamin.

Ano ba ang gusto niyang palabasin?

“Ganon talaga si Chance. Pero mabait yon. Kung kikilalanin nyo siya hindi kayo magsisisi.” sagot ko naman.

“Okay. Huwag lang kayo magpapaka PDA dahil nakakairita.” aniya,tumalikod na at lumabas.

Hmp! Hindi ko alam kung magkakasundo pa talaga kami ng Arloo na yan. Hindi ko siya maintindihan. Kaya mas napatunayan ko na mali ang hinala ni Chance na may gusto sa akin si Arloo,napaka imposible.

At yun nga,inabutan na kami ng gabi,lahat kami ay pinaghandaan ng masasarap na pagkain,napag alaman din namin na out of town pala ang parents ni Arloo kaya mag isa lang siya. Pagkatapos ng dinner ay sinamahan kami ni Arloo sa gagamitin naming kwarto.

Apat na tao kada guestroom kaya tatlong kwarto naukupa namin. Si Chance ay hindi pumayag na maghiwalay kami ng kwarto.

“Youre really getting into my nerves!” inis na sabi ni Arloo kay Chance.

“Huwag mo akong ini-english tol. Kung hindi ka payag ay pwede naman kaming umuwi ni Jiko.” sagot din ni Chance kaya natahimik kami. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko para matigil ang dalawa.

“Sus! Para kayong mga bata! Stop fighting at matulog na tayo.” pagsingit ni Khyerr at bumaling kay Arloo. “Bro,wala kang magagawa kung gusto nila magsama at magtabi. Magkarelasyon sila,and they can do whatever they want.”

“Bahala na kayo. Sige,matulog na tayo.” sabi na lang ni Arloo at pumasok na sa kwarto.

Hindi ko alam kung anong oras na pero naalimpungatan ako sa mga halik sa leeg ko,siyempre sino pa bang gagawa nun?

“Chance. Itigil mo yan. Makikita nila tayo.” ang bulong ko. Kahit ang totoo ay nasasarapan na ako sa mumunting halik na ginagawa niza sa leeg ko.

“Umuwi na ako,Jiko” bulong ni Chance na ikinagulat ko.

“Bakit?”

“Aalis mamayang umaga ang nag aalaga sa anak ko. Kailangan kong umuwi. Sumunod lang ako dito para makasiguradong okay ka.” sagot niya at hinalikan ako. Pag hinahalikan na talaga ako ni Chance ay nawawala na ako sa katinuan.

Sobrang na touch ako sa sinabi niya. Lampshade lang ang nagbibigay liwanag sa buong kwarto kaya nilingon ko ang mga kasama namin sa kwarto.

“Uuwi na din ako,Chance.” sabi ko ng maghiwalay ang mga labi namin.

“Sigurado ka? Baka hanapin ka nila.” nag aalalang tanong ni Chance,umiling ako at ngumiti.

“Sigurado ako. Kung ako nga ang lagi mong inuuna,dapat ganon din ako sayo.” ani ko at ngumiti si Chance.

“Inuuna kita hindi dahil kailangan o obligasyon ko iyon. Inuuna kita kasi mahal kita,at huwag mong kakalimutan yon.” aniya at niyakap ko siya.

“Mahal na mahal din kita,Chance.”

Nilingon ko ang mga kasama namin sa kwarto,tulog na tulog sina Khyerr at Ritz na nasa foam sa lapag sa tabi ng kama,nasa sofa naman si Arloo at kami ni Chance ang gumamit sa kama.

Dahan dahan ang paglakad namin papunta kay Arloo para gisingin sana ito at makapag paalam na uuwi na.

“Arloo.” sabay tapik ko kay Arloo,madali naman siyang nagising. Pagkakita sa amin ni Chance ay bumangon siya.

“Oh,Kiji? May kailangan ka?”

“Uhm,salamat sa pagpapatuloy pati sa pagkain. Pero kailangan na naming umuwi ni Chance eh.” sagot ko. Nilingon ni Arloo si Chance.

“Mahihirapan kayong makasakay. Mamayang umaga na lang.” sagot naman ni Arloo. “2AM pa lang oh.”

“Jiko,ako na lang ang uuwi. Maiwan ka na lang.” sabi ni Chance,pero hindi naman ako papayag dun.

“Uuwi tayong dalawa. Dun ako matutulog sa inyo.” final kong sabi at pareho silang walang nagawa.

Lumabas na kami ng bahay,sakto may dumating na taxi na tinawagan ni Arloo. Nagpasalamat lang kami ni Chance kay Arloo at sumakay na kami sa taxi.

Pagsakay sa taxi ay sumandal si Chance. Ako naman ay inihilig ko ang ulo ko sa kanyang dibdib. Dinig na dinig ko ang malakas at mabilis na tibok ng puso niya,tulad ng sa akin na ganon din tuwing nakikita ko siya o kasama ko siya.

“Chance,hindi ka ba nagsisisi na ako ang minahal mo?”

“Hindi. Bakit naman ako magsisisi? Mula ng minahal kita marami na akong natutunan. Ang pagmamahal ko sa iyo ay hindi dapat pagsisihan,dahil ng minahal kita yun ang pinaka magandang nangyari sa buhay ko,Jiko.”

Right there and then,may parang kung anong bumara sa lalamunan ko at nag unahang tumulo ang mga luha ko.

Wala akong masabi kaya mas sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib ni Chance.

Ipinapangako ko,kahit anong mangyari,hinding hindi ako bibitaw Chance.

ANNOUNCEMENT!

May isang reader na naestress sa mga Authors note ko dahil nanghihingi daw ako ng phone. Hindi na ako maglalagay ng author’s note nagmumukha na talaga akong buraot haha! Author na hampas lupa,na kahit pang draft at pang update ay wala? Bakit pko nag wattpad? Haha! XD

ANYWAY. Tulad ng sinabi ko dati,huwag niyo tadtadin ng msg ang inbox at MB ko demanding me to update,kung bakit hindi na ako laging nag a-update ay nasabi ko na dati,ayoko ng ulitin.

Kaya sana,maghintay kayo kung kailan ako makakapag update,kung may free time ako at pera para makapag comp,huwag niyo ako e-pressure! XD

AYUN,WALA MUNANG UPDATE TILL FIRST WEEK OF MAY,BUSY AKO SA PAGTITINDA,SA PAG GAPANG NG BUHAY PARA MABUHAY. AT ISA PA,BIRTHDAY GIFT KO NA SA SARILI KO NA WALA MUNANG STRESS :D

Ayun lang,maraming salamat sa pag intindi :)

• Tzekai

BSk seven!

Sa awa ng Diyos,nairaos namin ang report slash play namin. May plus kami sa card para sa second semester. Bakit hindi? Bumilib ang prof namin kung paano namin naipapasok ang aming topic sa bawat dialogue at eksena,kaya ayun nagdiwang kami.

Laking pasalamat ko na nga lang talaga na hindi maisipan ni Chance na manood,kasi baka hindi ako maka akto ng maayos.

Idagdag pa na si Arloo at Khyerr ang partner ko,mabuti na lang talaga at medyo nawala ang inhibitions ko that time.

At yun nga,semestral break na,nandito si Chance sa amin at masinsinang kinakausap sina Mama at Papa habang nakatayo lang ako at ipinaghehele ang baby brother ko.

“Sige na po,Ma,Pa.” ani Chance kina Mama at Papa.

“Alam ba ito ng parents mo,anak?” ani Mama kay Chance,umiling si Chance. “Kung ganon ay hindi ka namin mapagbibigyan. Alam natin kung gaano kaayaw ng mga magulang mo sa relasyon niyo ni Kiji.”

Nalungkot ako,kasi yun ang katotohanan,hanggang ngayon hindi pa din nila tanggap ang relasyon namin ni Chance,at yun ang isang malaking bagay na maaaring maging wall sa pagitan namin ni Chance.

“Pero,Ma,Pa. Ako po ang bahala,hindi naman nila ako laging pinupuntahan sa inuupahan ko. At hinding hindi din ako papayag na masaktan si Jiko. Pumayag na po kayo,please?” lumuhod si Chance na ikinagulat naming lahat.

“Chance,ijo. Masyado pa kayong bata ni Kiji. May tiwala kami sayo,alam naming hindi mo papabayaan si Kiji at hindi mo siya hahayaang masaktan. Pero paano kung sobrang sakit? Hindi namin kakayanin na masaktan pa ulit si Kiji.” ang sabi ni Papa.

“Please po! Ma! Pa! Kahit buong third semester lang! Gusto ko lang talaga maranasang kaming dalawa lang ni Jiko. Pumayag na po kayo!” nagmamaka awa pa ding sabi ni Chance. Napalingon sa akin sina Mama at Papa,nanatili akong tahimik.

Alam kong mahihirapan kami,pero tulad ni Chance,gusto ko din maranasan na kaming dalawa lang. Isa itong panibagong hakbang para sa relasyon namin.

“Sige. Pumapayag na kami. Pero,once na umuwi dito si Kiji na hindi maayos. Kami na mismo ang puputol sa kung anong meron kayo.” pagkalipas ng ilang minutong katahimikan ay sabi ni Papa.

Agad tumayo si Chance at niyakap sina Mama at Papa,pagkatapos ay ako ang niyakap niya.

Ang ending ate Mel,nung araw ding iyon ay nag alsa balutan ako. Gusto kasi ni Chance na makalipat agad ako,ganon siya ka excited! Pero alam kong mas excited din siya sa ibang bagay,alam niyo yan! So,I will prepare myself hihi.

Sa may Sto.Tomas pala nakatira na si Chance,apartment ito,magara pero medyo magulo,knowing him kung wala pang pumupunta dito para maglinis eh para na itong na Yolanda.

Dalawa ang kwarto,pero hindi ko muna iyon pinagpapansin dahil dakdak ng dakdak si Chance habang papasok sa isang kwarto bitbit ang mga luggage ko. Wow! Parang nasa ibang bansa lang ang peg.

“Hindi tayo magugutom Jiko. I have my savings. At ang allowance na para sa akin ay ibinibili ko ng mga kailangan ng anak ko at pambayad sa yaya niya. Every morning naglilinis at luto ang yaya,pagdating ng gabi bumibili na lang ako ng luto ng pagkain. Pag sunday ay kinukuha nina Mama at Papa si Vaughn at isasauli ng monday ng gabi.” mahabang sabi ni Chance at naupo sa kama.

“Magpapa kita ba ako sa parents mo o hindi na lang para walang gulo?” ang agad kong sabi. Gosh,kailangan ko talagang mag adjust na.

“Oo naman! Ako ang kinakasama mo,hindi sila. Hindi man nila tayo tanggap,atleast may iilang tanggap at mahal tayo at iyon ang mahalaga,Jiko.” tumayo siya,lumapit sa akin at inakbayan ako.

“Okay. Sabi mo eh. Pero may suggestion ako? Pwedeng magluto na lang tayo at ako na din ang maglilinis ng bahay? Para hindi masyadong maraming trabaho ang yaya ni baby.” ani ko,nilingon ako ni Chance at ngumiti.

“Naghahanda ka na talaga para maging asawa ko ha? Lets see,Jiko.” ani Chance at ngumiti ng pilyo kaya sinapak ko sa braso.

Matapos kong mailagay ang mga damit ko sa lalagyan ay lumabas na ako ng kwarto. Lumabas si Chance at may pupuntahan daw saglit. Kaya ang ginawa ko ay inenspeksyon ang bahay.

Hindi ko mapigilang mapangiti kasi para na talaga kaming mag asawa,pero hindi ko din maiwasang mangamba,maraming pwedeng mangyari,pero tulad ng pangako ko ay hindi ako bibitaw.

Napukaw ng atensyon ko ang isang picture frame,nilapitan ko ito. It was Chance,kissing his baby. Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko at hindi ko alam kung bakit.

Mahal na mahal niya ang anak niya,nagsisisi kaya siya na wala na si Vane? Mahirap sigurong maging single parent lalo na sa edad niya. Pero nakikita ko at nararamdaman kong he’s doing his best. Ang laki na ng pinagbago ni Chance,at sobrang proud ako sa kanya.

Ibinalik ko sa pwesto yung frame at huminga ng malalim. Inayos ko ang mga gamit para wala ng magiging masyadong trabaho yung yaya.

Gabi na ng dumating si Chance,karga niya ang anak niya at may kasama siyang babae na medyo may edad na,yun siguro ang yaya at may mga bitbit itong plastik bag.

“Jiko,siya si Manang Glory,siya ang yaya ni Baby Chad.” pakilala ni Chance,parang nagulat pa ito,ine-expect siguro na babae ako.

“Magandang gabi po!” ang sabi ko at ngumiti.

“Magandang gabi din. Sige,magluluto muna ako.” ngumiti ito at dumiretso sa kusina.

“Mabait yan si Manang.” ani Chance. “Now,meet baby Chad.”

Tinitigan ko ang natutulog na baby,kasing edad lang siya ng kapatid ko. At pinaghalong mukha ni Vane at mukha ni Chance ang itsura nito.

“Chad ang pangalan niya?” ang amazed kong tanong.

“Yup. Chad Azrael Vaughn Santillan.” sagot ni Chance at pinasa sa akin ang baby.

Pagkarga ko palang ay nakaramdam na ako ng kakaiba. Ewan ko ba,overwhelmed siguro? Ang batang ito ay galing kay Chance at dapat ko din siyang mahalin.

Matapos ang hapunan ay umalis din si Manang Glory. Ako na naghugas ng plato at si Chance naman ay pinapatulog si baby Chad.

Hanggang sa pumasok na lang ako sa kwarto at nakatulog ay wala pa din si Chance. Naalimpungatan ako at tumayo. Sinilip ko ang kabilang kwarto.

Nasa rocking chair si Chance,tulog at nasa dibdib niya si baby Chad. Napangiti ako,nakatulog na din siguro siya habang pinaghehele si baby chad.

Kinabukasan ng magising ako ay nagluluto na si Manang Glory. Gusto ko sanang tumulong pero hindi ako pinayagan nito,maglilinis na sana ako ng sabihin nito na nakapag linis na siya.

Ano ng gagawin ko ngayon? Ayoko namang gisingin si Chance dahil puyat ito kay baby Chad.

“Uhm,Manang? Pwede po bang lumabas lang saglit?”

“Sige,bumalik ka agad dahil paluto na ito at gigising na din si Chance.” sagot nito at ngumiti.

Nagtoothbrush at hilamos lang ako saka lumabas na ako sa bahay.

San ba pwedeng pumunta? Wala naman akong kakilala dito sa Sto.Tomas?

Alam ko na! Pupunta muna ako sa may 7/11 dahil kahapon pa ako nag ke-crave sa siopao!

Pagpasok ko sa 7/11 simbahan ay na feel ko na ang malamig na simoy ng aircon. Ang sarap lang sa pakiramdam,ipinikit ko ang mga mata ko at dinama ang lamig nito sa aking mga balat. Naisip ko na mas masarap na kasama ko si Chance ngayon para may yayakap sa akin at mawala ang lamig.

“Araaay!! Potangenaaaa!!”

Sigaw ko iyan,tinamaan ng glass door ang maganda kong likod.

“Sorry!” sabi ng boses na ikinalaki ng mga mata ko. Nilingon ko ito at hindi nga ako nagkamali.

“Arloo? Istatue?”

“Huh? Kiji? Anong ginagawa mo dito? Ikaw pala ang tinamaan ng pinto? Ang galing ko talaga!”

Sa narinig ko ay nagalit ang aking inner wolf! Gusto kong magtransform at kalmutin siya!

“Ay! Hindi ako yun?! Hindi nga ako nasaktan eh? Potangena magkaka eskolyosis ako sayo eh! At saka hello? Para sa lahat ang 7/11! Bwisit! Ang sakit ng likod ko!”

“Eh bakit kasi nakaharang ka? Alam mong madaming pumapasok?”

“Aba’t sumasagot ka pa? Sana din tinitingnan mo kung may tao bago mo e-push ang pinto!” inis kong sabi. Tinalikuran ko siya at nagmartsa ako papunta sa kinalalagyan ng siopao.

Bwisit na Arloo yon! Akala ko hindi ko siya makikita ngayong sembreak? Madami ngang namamatay sa maling akala! Ang layo ng bahay niya eh nakarating siya dito?

Nang makakuha ng siopao ay dumiretso na ako sa counter. Magbabayad na sana ako ng may maglapag ng dalawang Slurpee at junkfood sa cashier.

“Miss,isama mo na ’to. Ako na ang magbabayad.” ani Arloo kaya napairap ako sa kawalan.

“May pera ako pambayad. Siopao lang yan.” inis kong sabi.

“I insist. Sayo na din ang isang slurpee.”

“Anong akala mo sa akin? Kaya ko din bumili ng slurpee!”

“Thank you.” sabi ni Arloo sa cashier kaya natauhan ako. Naglakad si Arloo papunta dun sa pwesto na pwedeng kumain.

Kinuha ko yung slurpee at humigop,kailangan kong pakalmahin ang aking sarili.

Umupo ako sa tabi ni Arloo at tahimik na kumain. Nilingon ako saglit ni Arloo at binaling na niya sa phone niya ang kanyang atensyon.

Kailangan kong magpasalamat kahit papaano.

“Salamat sa slurpee.” ani ko.

“Uhm,Arloo.” ang tawag pansin ko.

“Ano?!” asik nito sa akin habang ngumunguya ng Nova.

“Galit ka pa niyan? Ano,uhm.. Salamat.”

“Wala yun. Kaya kita nilibre ng slurpee ay para hindi ako ma guilty–”

“Kaya pala umalis ka ng bahay ng walang paalam eh makikipag kita ka lang sa maputlang lalaking yan? Really,Kiji?!”

Nanlaki ang mga mata ko at inubo sa biglaang paghigop ko ng slurpee.

My gowd! Patay ako!

Si Chance!

• ANO REGALO NIYO SA AKIN? BTW,HERE’S MY CONTACT NUMBERS,PWEDE KAYO MAGTEXT AT MAGPAKILALA PERO WALA AKONG PANGREPLY ;D 09054104675 09226475065 09997470934 ENJOY! :3

BSK eyt :3

HAPPY TWO YEARS SA ANG MAMAW SA LABORATORY! AT HAPPY BIRTHDAY TO MY ULTIMATE IDOL,REGINE VELASQUEZ! AND LASTLY,HAPPY APRIL 22! =)

Dumating na lang ang araw na ito,walang ni isang natupad sa mga nangako,dumating na lang ang araw na ito wala pa din ako naipon pangbili ng phone o tab,anak ng wachichaw nga naman! XD

OH AYAN,KAHIT SINABI KONG FIRST WEEK NA AKO NG MAY MAG UPDATE AY NAG UPDATE PA DIN AKO,HINDI KO KAYO MATIIS EH. KAYA SANA… NEVERMIND.

Enjoy reading! Bawal silent reader! Ang makita kong mag vote dapat magcomment din and vice versa.

Have a good day po! :) ako magsisimba mamaya then uwi at tulog na :)

~

“Uy! Chance! Nako pasensya na,nag crave ako sa siopao eh saka hindi ko namalayan ang oras!” sabi ko sabay tayo at lapit kay Chance.

“I can see na hindi mo nga namalayan ang oras.” ani Chance na nakatitig kay Arloo,si Arloo naman walang pakialam. Bumaling ang tingin ni Chance sa slurpee na hawak ko. “Ang aga aga,ganyan kalamig ang binabanatan mo?”

“Libre ko yan. Gutom na gutom ang syota mo eh.” pakshet! Bakit ka pa sumagot Arloo?

“Really?.” salubong na mga kilay ni Chance,at sobrang kumakalabog na ang dibdib ko sa kaba.

“Really.”

“Ano,uhm? Teka!–”

“Gutom pala eh. Oh,edi busugin mo!” pamumutol ni Chance sa sasabihin ko sabay walk out.

Napatingin tuloy ako kay Arloo na tumayo na din.

“Next time,sabihin mo sa syota mo,talian ka para hindi ka nakakawala.” ani Arloo at lumabas na din.

Napanganga ako. Seriously? Hindi pa nagsi-sink in sa utak ko ang nangyari tapos bigla silang magwo-walk out? Edi wow!

Kaya ang ginawa ko eh lumabas na din at nanakbo na pauwi. Paniguradong umuwi na si Chance,kailangan kong mag sorry at maglambing.

Pagdating sa bahay ay walang tao. Pumunta ako sa kusina,nandun pa yung niluto ni Manang Glory. Tiningnan ko ang ref,may nakadikit na note. Umalis na si Manang Glory dala si baby Chad.

Napahilamos ako ng palad sa aking mukha dahil sa frustration.

Bakit kasi umalis pa ako eh? San ko hahanapin si Chance? Ang tanga tanga ko talaga!

Pumasok ako sa kwarto at nagpalit ng damit,pinagpawisan ako kanina kakatakbo eh. Ang gagawin ko ngayon ay isa-isahin ang mga posibleng tambayan ni Chance.

Tae naman din kasi si Arloo eh,sumagot pa,ayan tuloy. Pero sabagay,wala naman siyang kasalanan dahil kasalanan ko naman ang nangyari.

Bumalik ako sa kapasigan at nagpaikot ikot para hanapin si Chance.

~ Ikot ikot lang,ikot ikot lang, ikot ikoot ~

Bakit parang nadidinig ko si Sarah Geronimo?

Pumasok ako sa Ingen at inisa isa ko ang mga costumer hanggang sa may nakita akong pamilyar na tao.

“ISLE!!” sigaw ko kaya napatingin ang lahat sa akin. “Ay! Sorry po!”

“Woi,Kiji?! Anong atin?” yan si Isle,tulad ni Rook ay kinakapatid ko din siya.

“Pag galit o nagtatampo ka sa syota mo,san ka pumupunta?” walang ligoy ligoy na tanong ko.

“Wala akong syota!”

“Hindi yan ang tanong ko! Ang gwapo mo,mukha kang koreano pero boplaks ka! Nasan na talino mo?” sabi kong ganyan.

“Pinuri mo na nga,nilait mo pa! Sobra ka! Porket gumanda ka lang?”

“Sagutin mo na lang kasi ang tanong ko para hindi kita malait! Para kang si Rook!”

“Pipi naman si Rook at laging mainit ang ulo! Ang sagot sa tanong mo? Edi mambababae! Iinom,magpapakalasing!” ani Isle at ngumisi. “Bakit? May pumatol na ba sayo?”

“Sapakin ko yagbols mo eh! Outdated ka! Naku! Sana mainlove ka sa bading! Walang kwenta sagot mo!”

“Dapat hindi ka na nagtanong.”

“Tse! Dyan ka na!” at tumawa lang ang gago kaya lumabas na ako ng Ingen.

Paano kung nambabae nga si Chance para gantihan ako? O kaya ay naglasing! My gowd! Saang beerhouse ko siya hahanapin?

Sunod kong pinuntahan ay ang kanto. Sumakay ako ng trycicle papuntang San Miguel,hindi ako uuwi sa amin no? Pupuntahan ko si Adz. Anong oras na din kasi baka nagugutom na si Chance! Pag nagutom siya ay kasalanan ko! Tapos baka magka ulcer siya! O mahimatay dahil sa gutom.

Tengene! Ayoko ng mag isip!

Pagdating sa harap ng One Mercedez Plaza ay agad akong bumaba at nanakbo.

“HOYYY!!” may sumigaw galing sa likuran ko,pagtingin ko yung trycicle driver pala.

“Bakit po kuya?” ang nagtataka kong tanong.

“Bayad mo?! Nagpa special ka kaya magbayad ka! Hindi yung bigla ka tumatakbo! Ipapakulong kita!” galit na sabi nito na ikinalaki ng mga mata ko.

Walangya! Nakalimutan ko pala magbayad.

“Naku kuya! Sorry po! Nagmamadali kasi ako! Eto po bayad!” inabot ko ang singkwenta at nanakbo na ulit ako. Ayokong makulong no? Nakakahiyang makulong dahil lang sa singkwenta.

Pagdating ko sa harap ng bahay nina Adz ay panay na ang pag doorbell ko,sunod sunod talaga.

“Adz!! Lumabas ka dyan! Mag usap tayo! Pag hindi ka lumabas dyan magwawala ako–”

“Magwawalang ano?” sabi ng isang babaeng lumabas sa maliit na gate.

Shit! Mama ata ni Adz!

“Magwawalang kibo po.” ang nahihiya kong sabi at napalunok.

“Wala si Adz dito,umalis.” mataray na sabi nito kaya napalunok ulit ako.

“Sorry po! Kayo po Mama niya? Nasaan po siya?”

“May kasama,hindi ko alam kung san nagpunta!”

Baka si Chance ang kasama? Teka? Kung ito ang mama ni Adz,kailangan kong magpasalamat para dun sa mga beauty products na binibigay ni Adz dati.

“Uhm,Maam. Thank you nga pala sa mga beauty products!” nakangiti kong sabi dito.

“Anong sinasabi mo dyan?”

“Diba po kayo ang Mama ni Adz?” taka kong tanong.

“OFELIA! Tumawag si Maam! Plantsahin mo daw mga uniform niya!” sigaw ng isang lalaki sa loob ng bahay.

“Oo! Papasok na ako!” pumasok na ito at isinara ang gate. Napanganga na naman ako.

Bwiset?! Akala ko mama ni Adz? Plantsadora pala? Ano ba naman yan! May susunod pa ba dito?

Umalis akong nagmamartsa sa lugar na iyon. Naku Chance,magpakita ka na,huwag ka namang ganyan? Mag so-sorry na nga ako eh!

Saan pa ba pumupunta si Chance?

Aha! Baka nasa Infinitea siya! Dun sila dati nagpupunta ni Vane eh! Baka nagkakape lang siya! Tama! Ganon na nga siguro.

Kaya ayun,walkaton ang drama ko hanggang sa nakarating ako sa Infinitea,ang daming tambay pero walang Chance! Walang himala!

Nagkakape ba ang mga ito o nakiki wifi lang? Dapat pala dinala ko phone ko!

Shet! Ang pakyu ko talaga?! Bakit nga ba hindi ko na lang tinawagan si Chance? Ano beyen! Ang tenge tenge ke!

Umuwi na lang kaya ako at tawagan si Chance? O kaya hintayin ko na lang siyang umuwi din? Kaso magiging unfair naman yon para sa kanya. Ang dating eh wala akong kwentang kasintahan kasi hindi ko man lang siya hinabol at hinanap.

Pero kasi naman,nasan ba kasi siya? Anak ng teletubies naman oh?!

Saang lupalop ng Pasig ko hahanapin si Chance? Kasalanan ko kasi eh,dapat hindi ko na kinausap si Arloo,pero magiging bastos naman ako kung hindi ko kakausapin si Arloo.

“Hey! Kiji?!” sabi ng boses sa tabi ko. Paglingon ko ay si Khyerr.

“Oh? Khyerr? Musta? Whatyadoin hea??” sabi ko sabay tingin sa paligid. Chance magpakita ka na! Umuwi na tayo at kumain.

“Tambay lang. Usually dito ako pumupunta pag gusto kong makakita ng mukha ng ibang tao. Eh ikaw?” at sinalpak nito sa kanang tenga niya ang isang earphone. Ang tangkad at gwapo ng isang to,bakit kung kailan sem break saka niya ako kinakausap? Sa bagay,medyo naging malapit din kami nung mga time ng rehearsal.

“Ha? Ako?”

“Hindi. Yung kasama mo. May nakikita akong hindi mo nakikita.”

“Gago ka! Huwag kang ganyan!” takot kong sabi. Kahit tirik ang araw ay nagkalat ang mga mumu no? Diba nga,sabi sa Readers Digest,sa 100 ba yun o 200 na nakakasalamuha mo sa araw araw ay isa dun ang multo. Kaya huwag tayo pakasiguro.

“Siyempre ikaw ang kausap ko,kaya ikaw ang tinatanong ko. Kiji naman! Yan ba epekto ng halik ni bro Arloo?” ani Khyerr kaya inirapan ko siya.

“Baliw! Play lang yun. Teka,bakit ba napunta kay Arloo?”

“Ewan ko.”

“Dyan ka na nga! Hahanapin ko pa si Chance!” sabi ko at tumawa lang ang impakto.

“Goodluck sa paghahanap!” pahabol pa ni Khyerr,nilingon ko siya at binelatan.

Hay nako Chance! Kahit saan ka pa magtago hahanapin kita. You cannot escape me. You can run,you can hide but you cannot escape my love.

Tirik na ang araw! Im sure alas dose na o lampas alas dose na,kumakalam na din ang sikmura ko,nag gigyera na ang mga dragon at buwaya. Naisip ko yung niluto ni Manang Glory,sayang naman yon. Iinitin ko na lang mamaya pag uwi,pero hanapin ko padin muna si Chance.

Pero wala,hindi ko na talaga alam kung saan hahanapin si Chance. Kaya sumakay na lang ako ng trycicle pauwi sa sto.Tomas dahil hindi ko na kaya ang gutom.

Pagdating ko sa bahay ay nandun si Chance. Naka upo sa sofa.

Huminga ako ng malalim at lumapit sa kanya. Walang emosyong tiningnan lang niya ako.

“Chance.” panimula ko. “Sorry,hindi ko naman alam na nandun si Arloo,saka siya ang nagpumilit na ilibre ako.”

“O? Tapos?” sarcastic niyang sabi kaya napakagat ako ng labi. Paano ba ito?

“Hinabol kita,hinanap kita pero hindi kita makita.” sagot ko naman at naupo sa tabi niya,hinawakan ko ang mga kamay niya pero hindi pa din nagbabago ang ekspresyon niya.

“Hindi mo ako mahanap kasi ayokong magpahanap. Nagpalamig lang ako ng ulo.”

“Sorry talaga,hindi na mauulit.” nakayuko kong sabi at sobrang guilty dahil sa nangyari.

“Ayos lang sana kasi nagkataon lang na nagkita kayo. Naiintindihan ko iyon. Pero ang umalis ng bahay ng walang paalam? Kiji,nasa puder kita,hindi ka ba nag iisip? Halos mapraning si Manang sa kakahanap sayo,nakakahiya!” mahabang sabi ni Chance.

Mas lalo akong nahiya at naguilty. Dun na ako bumigay,napahikbi na ako at pinabayaan ko ng tumulo ang mga luha ko.

“Sorry talaga. Tama ka,hindi ako nag iisip–” naputol ang sasabihin ko dahil bigla niya akong hinapit at niyakap.

“Huwag mo ng uulitin,Jiko. Sobrang pinag alala mo ako.” bulong niya at hinalikan ang noo ko.

“Sorry–”

“Tama na ang kaka-sorry. Nangyari na,kaya kailangan mong maparusahan.”

Bigla niya akong hinalikan,yung uhaw na halik kaya tinugon ko ito. Hindi ko na naman maiwasang mayanig dahil sa halik ni Chance.

Hanggang sa hinila niya ako patayo,nakarating kami sa kwarto ng hindi naghihiwalay ang aming mga labi.

Tangena mo Chance! Nawala ang gutom ko! Humanda ka sa akin ngayon.

BSK nayn :3

HELLO? Ano? Hindi ko kayo matiis,pero ako natitiis niyo wahahaha! Nasan na yung mga nangako dyan? Huwag na kayong mangangako ulit ah? Baka madagdagan ang sama ng loob ko wahaha Joke! Hindi ako nanghihingi,kayo ang kusang nangako ng cp na yan,tab na yan,load na yan hahaha! XD Tinanggap ko na sa sarili ko na hindi talaga ako magkakaroon ng bagong magagamit pang draft at update,kaya tuloy ko na lang ang para paraang update,huwag lang po kayong demanding! :)

at sa mga nagtetext,magpakilala po kayo,pasensya na din at hindi makapag reply,alam niyo naman gaano ako kahirap,ang pangload sana ay ibibili ko na lamang ng pagkain,kaya please understand my situation.

ENJOY READING! =)

==== Araw ng linggo,umuwi muna ako sa amin at si Chance naman ay nakipag bonding sa pamilya niya at kay baby Chad.

Pagdating ko sa amin walang tao,agad kong kinuha ang susi ko at binuksan ang pinto. Nasan kaya sila? San na naman kaya dinala nina Mama at Papa ang kapatid ko?

Pagpasok ko sa bahay ay dumiretso ako sa kwarto. Pagbukas ko pa lang ng pinto ay nawindang na ang braincells ko.

“Anyare dito? Bakit parang binagyo?” ang gulo-gulo ng kwarto ko. Parang dinaanan nina Hurricane Katrina at ni Yolanda.

Ipinagkibit balikat ko na lamang ito at sinimulan ko ng maglinis. Baka nagkaroon ng bisita kahapon at dito nakitulog tas nag wrestling? Nako ah,hindi wrestling ring ang kwarto ko,baka basagin ko panga nila.

Miss ko na kapatid ko,masyado akong nagmamadali umuwi kanina hindi ako nakabili ng laruan niya.

“Makapunta na lang ng palengke.” nagbihis na ulit ako at gumayak pagkatapos ko linisin ang aking kwarto.

Pagdating sa Pasig palengke ay dumiretso ako sa second floor,damit at laruan ang bibilhin ko. Kahit hindi pa nakakapaglaro ang kapatid ko ay magagamit naman niya iyon pag nag one year old na siya.

Busy ako sa pagtingin sa damit na pangbata ng may kumalabit sa akin.

“Ikaw yung jowa ni Chance Santillan diba?” sabi nung babae,napakurap pa ako ng ilang beses. Kilala niya ako? “Classmate ko siya.”

“Ah,oh anong atin?” taka ko pa ding tanong.

“Wala lang. Akala ko sinama ka niya sa swimming. May swimming kami,pwede magsama kaso hindi ako sumama.” anito at tumingin din ng damit.

“Swimming?” eh kanina sabi niya uuwi siya ng kapasigan.

“Yup. Sa rainforest. Nako,ang dami pa namang may gustong mga classmate ko kay Chance.” anito na lalong ikinasalubong ng mga kilay ko.

“Nako,okay lang. Hindi naman magtataksil si Chance.” ani ko at ngumiti.

“Ewan ko lang. Alam mo naman,iba pa din ang babae.” anito. “O sige,dito lang ako sa kabilang side.”

kahit nakabili na ako ng damit at laruan ay iniisip ko pa din ang sinabi nung babae. Alam ko ang gusto niyang iparating,at kahit tiwala ako sa pagmamahal ni Chance ay hindi ko pa din maiwasang mangamba. Tama yung babae kanina,iba pa din pag babae at yun ang nakaka insecure.

Agad na akong umuwi at iniwan ang pinamili ko at dali daling nagpunta ng Rainforest.

Pagpasok ay hindi ko alam ang gagawin. Inilibot ko ang tingin ko sa paligid,madami dami din ang nagsiswimming. Hanggang sa nakita ko si Chance na nakikipag tawanan sa mga kaklase niyang lalaki.

Naghanap ako ng bakanteng cottage at dun naupo. Okay naman pala si Chance,I don’t need to worry,hindi ko kailangang ma insecure.

Tumayo si Chance at naupo sa gilid ng pool,may tumabi sa kanyang magandang babae at kinausap siya. Napasinghap ako,nakakainsecure din talaga ang mga babae.

Inihilig ng babae ang ulo niya sa balikat ni Chance,inakbayan ito ni Chance at sumubsob pa yung babae sa dibdib ni Chance.

Oh my gowd! You don’t do that Chance!

Napatayo ako at napalapit sa gilid ng pool,ang cottage ko kasi na pinwestuhan ay malapit sa slide,ang kina Chance naman ay nasa kabila.

Napunta ang kamay ni Chance sa bewang ng babae,ang bilis na ng paghinga ko. I need to control myself,kino-comfort lang ni Chance yung babae diba?

“Waaahhh! Ayaw ko naaaa!!” sigaw ng bata na parang papalapit sa akin.

“Humanda kaaaa!!” sigaw pa ng isang bata. Nanatili ang tingin ko kay Chance at sa babae. Naglapitan ang iba nilang classmates,nagtawanan at biglang hinalikan ni Chance yung babae sa lips.

Parang dinudurog ang puso ko,gusto ko ng umiyak,ang sakit. Pero I tried to reason out,baka adare lang iyon kay Chance kasi nagtatawanan sila.

Kinagat ko ang lower lip ko at huminga ng malalim.

“Eto na akooo!!” sigaw ulit nung bata,sa likod ko pala sila naghahabulan. Nabunggo ako nung isang bata,nawalan ako ng balanse,tumama ang ulo ko sa gilid ng pool at nahulog ako sa pool,sa malalim na part.

“Jiko?!” dinig ko pa bago ako tuluyang bumagsak sa tubig.

Pumikit ako sa ilalim ng tubig. Pinigil ko ang paghinga ko. Kung si Chance nga yung sumigaw,matatagalan bago niya ako mailigtas dahil iikot pa siya,at kung lalangoy sya papunta sa akin ay mas matagal. Hanggang sa tuluyan ng nagdilim ang paningin ko.

Nagising ako dahil sa ingay na naririnig ko. Pagmulat ko ng mga mata ko ay mukha ni Chance ang bumungad sa akin.

“Chance! Dalhin natin siya sa ospital! For pete’s sake! Ang laki ng sugat niya sa ulo!” sabi nung babaeng hinalikan ni Chance kanina.

“Teka lang! Huwag niyo akong tarantahin!” sigaw ni Chance.

“Kaibigan mo siya kaya mo siya niligtas,kaya dapat dalhin mo siya sa ospital!” sigaw din nung babae.

kaibigan? Sabagay,hindi ako kilala ng mga classmates ni Chance. Pumikit ulit ako. Ang sakit ng ulo ko at parang umiikot ang paligid. Nakakainis! Lagi na lang ako sa ulo napupuruhan!

“Jiko! Huwag kang matulog.” boses ni Chance at naramdaman kong may bumuhat sa akin.

Ang selos at takot ko kanina ay nawala. Mahal ako ni Chance at hindi niya ako pagtataksilan.

Nang muli akong magising ay nasa ospital na ako,siguro nandito ako sa Pineda hospital.

“Chance?” tawag ko kay Chance na nakayuko at busy sa pagtetext.

“Jiko? Kamusta pakiramdam mo? Shit! Pinag alala mo ako.” aniya,umusod at hinawakan na ang mga kamay ko. “Natahi na ang sugat mo,kaya huwag ka masyadong malikot.”

Ngumiti ako saka sumagot. “Okay na ako. Malayo naman ito sa bituka.”

“Baliw ka ba? Malayo nga sa bituka,malapit naman sa utak. Hay! Kahit kailan ka talaga!”

“Huwag na lang natin ipaalam kina Mama at Papa.” sabi ko at pinisil ang mga kamay niya.

Tinitigan niya ako ng matagal bago nagsalita. “Anong ginagawa mo dun a t bakit nahulog ka sa pool?”

“Sinabi ng classmate mo na nakasalubong ko sa palengke na nagswimming kayo. Ikaw? Akala ko uuwi ka sa kapasigan?” sagot at tanong ko din.

“Bigla nila akong pinuntahan pag alis mo. Kaya ayun.” aniya at nagpout. “uwi na tayo?”

“Natahi na naman ang sugat ko diba? Balik ka na sa mga classmates mo. Ang panget naman na bigla mo silang iiwanan dahil sa akin.” sabi ko at ngumiti.

“Jiko,ikaw ang laging una para sa akin–”

“Chance,hindi sa lahat ng pagkakataon ay dapat mo akong unahin. Madaming opportunities ang pwedeng dumating at tatanggihan mo dahil sa akin?”

“P-pero–”

“Sasamahan kita. Babalik tayo sa mga classmates mo.” final kong sabi at nginitian siya.

“Sige na nga!” aniya at ngumiti na din.

Pagbalik namin sa Rainforest ay nandun pa din ang mga kaklase niya. Nagtataka siguro ang mga ito kung bakit sumama pa ako pabalik,hindi ko sila masisisi,hindi nila alam na kami ni Chance.

“Okay ka na?” tanong nung babaeng hinalikan ni Chance kanina. Siguro kung hindi lang niya inaway si Chance kanina para madala ako sa ospital eh nilunod ko na ang babaeng ito,pero siyempre wala naman siyang ginawang masama sa akin,so kailangan maging mabait ako. “By the way,Im Lux.”

“Im Kiji. At oo,okay na ako. Thanks nga pala sa concern.” sabi ko at ngumiti.

“Nice to meet you. Sobrang close kayo ni Chance no? Mabait kasi siya.”

Mabait? Eh halos mamamatay ako sa inis dyan dati. Pero siyempre,nagbabago ang tao.

“Dati hindi siya ganyan. Ngayon lang siya bumait.” at tumawa pa ako. Tiningnan ko si Chance na nakikipagkwentuhan sa mga lalaki nilang classmates.

“Ganon ba? Ang gwapo niya no? Ang daming may crush sa kanya. Napaka swerte ng babaeng mamahalin niya.” ani Lux.

Nako! Kung alam niyo lang! Hindi babae ang mahal niya! Bakla,at ako yon.

“Isa ka sa may crush sa kanya?” ang naninigurado kong tanong. Nilingon ako ni Lux,kumislap ang mga mata at namula ang mukha.

“May sakit ka ba teh? Namumula ka?” sabi ko pang ganyan.

“Oo,crush ko siya. Hindi nga lang ata crush,I think mahal ko na siya.”

Bigla akong naubo sa sarili kong laway. Mahal niya si Chance? My gowd naman!

“Nako,baka taken na siya!” bulalas ko.

“I don’t think so,wala naman akong nakikitang babae na lagi niyang kasama.”

Kasi nga bakla ang karelasyon niya at ako iyon!

“Baka secret lang?” ani ko at lumunok ulit ng laway. Ayaw ko ng ganito eh! Hindi ako nananalo sa ganito.

“Feeling ko wala. Tutal close kayo. Pwede mo ba akong tulungan na mas mapalapit kay Chance? Please?”

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Anong gagawin ko? Sasabihin ko ba na ako ang mahal at karelasyon ni Chance? Pero baka magalit si Chance kasi pinangunahan ko siya? Diba nga hindi alam ng mga kaklase niya na ako ang kasintahan niya?

“Jiko!? Samahan mo ako sa Cr.” ani Chance,nakalapit ng hindi ko man lang napapansin.

“Jiko? Diba Kiji pangalan mo?” takang tanong ni Lux.

“Ha? Ah eh–”

“Jiko ang tawag ko sa kanya. Ibig sabihin,Kiji KO.” ani Chance at hinila ako,napanganga si Lux at ako naman ay lihim na napangiti.

“Ang salbahe mo,crush ka pa naman ni Lux. Okay lang din naman sa akin na hindi nila alam.” sabi ko ng nasa Cr na kami.

“Hindi okay sa akin. Tanga ka ba? Crush nga ako diba? Magselos ka naman kahit papaano!” inis niyang sabi at binuksan na ang shower.

“Hindi ako magseselos kasi may tiwala ako sayo. Mahal mo ako eh.” sabi ko at nilingon ako ni Chance.

“Yan,ganyan ka. Halika nga dito!” pinatay niya ang shower at hinablot ako papasok sa cubicle.

Ramdam na ramdam ko agad ang init. Kakaiba talaga tong si Chance,tuwing aabot kami sa ganitong sitwasyon ay nanghihina at nanlalambot ang mga tuhod ko.

Siniil ako ng halik ni Chance,ako naman ay agad gumanti. Gustong gusto ko talaga na sinisipsip ang dila niya at lower lip. Pero mas nakakabaliw pag siya ang sumisipsip sa dila ko at sa aking lower lip.

Para akong maliit na baga na biglang nagliyab. Itinalikod ako ni Chance,dinilaan niya ang earlobe ko pababa sa leeg ko at sa aking batok.

“C-chance..” naramdaman kong tinutusok na ni Chance ang aking butas.

“Ngayon pa lang mag so-sorry na ako,Jiko.” hinalikan niya ako at naramdaman ko ang pagpasok niya ng biglaan.

“Potangena Chance!” kumawala ako sa halik dahil sa sakit ng pagpasok niya.

“Im sorry.” hinalikan niya ulit ako.

Sobrang sakit! Tangena ni Chance! Pinasok ako ng walang pampadulas idagdag pa na hindi pa pala inaalis ang bulitas niya! Sheeett!

“C-chance..Ang sakit–” napatigil ako dahil parang may kung anong tinamaan si Chance sa loob ko at ang sarap sa pakiramdam. “Ang saraaappp!!”

“Sshhh. Alam kong masarap,Jiko. Pero huwag kang maingay.”

BSK ten :3

A PROMISE IS A PROMISE :) ENJOY READING! XD

==

And so,pasukan na ulit! Im so excited dahil sabay na kami ni Chance,ngayon ko lang ito mararanasan!

Nakakabugnot lang talaga minsan dito sa PLP,ang haba ng pila sa gate,yung guard akala siguro may dalang bomba lahat ng estudyante! Ka imbey,pinagpapawisan na kili-kili ko ang aga aga pa lang!

“Oh panyo,napaka tanga mo talaga,ilang beses kita sinabihan na magdala lagi ng panyo.” ani Chance at iniabot ang panyo,agad ko naman itong tinanggap.

“Ang sweet mo talaga!” sabi kong ganyan na ikinangisi niya. Kinuha nya sa akin ang panyo at siya ang nagpunas ng pawis ko sa mukha at leeg. Napatingin ako sa likod namin,nagbubulungan yung mga kasunod namin sa pila.

Pero hindi iyon pinansin ni Chance,kinuha ko ang panyo at siya naman ang pinunasan ko ng pawis.

“Ang sweet naman!” napalingon kami ni Chance. Si Lux pala kaya nginitian ko.

“Pwede mamaya na yan? Umaandar na ang pila oh?!” biglang sulpot na sabi ni Arloo,tiningnan siya ng masama ni Chance,ako naman ay tumahimik na lang.

Pagkatapos nung nangyari sa Rainforest,naging mas maalaga si Chance,hindi ko alam kung nakokonsensya sya o talagang nag aalala sya. Ayoko na din namang e-open pa yung tungkol sa paghalik niya kay Lux. Nakakamatay ang magselos ng walang rason.

Hinatid ako ni Chance hanggang sa tapat ng room.

“Hindi muna tayo sabay mag lunch,pero hintayin mo ako dito mamayang uwian.” aniya at ngumiti.

“Sige,alam ko namang kayo naman ang busy ngayon.” sagot ko naman. Yumuko si Chance,alam ko na ang mangyayari kaya pumikit na ako para hintayin ang paglapat ng kanyang malambot at matamis na labi sa aking labi.

“Excuse me.” napadilat ako at napakurap. Napahiwalay kami ni Chance dahil sa gitna namin dumaan si Arloo!

“Tarantado–”

“Chance,huwag na. Pumunta ka na sa room niyo. I love you!” pamumutol ko,tumingkayad ako at mabilisan siyang ginawaran ng smack. Napapailing na lang si Chance na naglakad palayo.

Pagpasok sa room ay agad hinanap ng aking mga mata si Arloo,pero sinalubong naman ako nina Ritz at Summer.

“Walang palya talaga sa pagka sweet si fafa Chance.” ani Ritz na kinikilig.

“Kamusta naman ang sembreak ng dyosang si Kiji? Masaya ba?” pagsegunda naman ni Summer.

“Ayos lang naman. Quality time with my family and Chance.” sabi ko at naupo. Nakita ko pang lumapit si Khyerr kay Arloo,may sinabi at nagtawanan ang dalawa saka nag high five.

Pagbuhulin ko mga bayag ng mga ito mamaya.

Ganado akong mag aral,siyempre Im always inspired. Maya’t maya ko nililingon si Arloo at iniirapan. Humanda ka sa akin mamaya,basag trip eh,pumikit na ako kanina tas dadaan siya sa gitna? Nangawit ang nguso ko kaka intay sa labi ni Chance.

Nung nag break na ay hindi ako mapakali na ewan. Pakiramdam ko kailangan kong puntahan si Chance,pero ano naman ang ira-rason ko?

Nagpalinga linga ako sa classroom,wala na si Arloo! Ang walangya,alam ata niyang papatigilin ko na ang pagdagdag niya ng edad! May pagka ninja pala ang gago!

Si Ritz wala na,ang nakita ko na lang ay si Summer na panay ang pagsuklay sa buhok. Wala ba siyang balak kumain? Ipakain ko sa kanya ang suklay niya eh.

Tumayo na ako at lumapit kay Summer. “Teh,samahan mo ako bumili ng pagkain na ihahatid kay Chance,samahan mo na din ako ihatid iyon kay Chance.”

“And what makes you think na papayag ako?” aniya at tinaasan ako ng kilay. Napanganga ako,ano daw?

“Pag hindi mo ako sinamahan,bubungiin ko yang suklay mong altangler at ipapalunok sayo! Kaloka ka?! Ini-english mo ako?” pinamewangan ko nga ang bruha.

“Joke lang. Tara na! Anong pagkain ba ang gusto ni Chance ng mabilhan na? Im excited!”

“Gaga! Ako ang bibili hindi ikaw! Tara lets go!”

Lumabas muna kami sa napakalaking PLP at pumunta sa Mcdonalds,burger,fries at coke ang binili ko para kay Chance at bumalik na kami sa PLP.

Nasa third floor ang room nina Chance at ngayon lang ako napadpad dito.

“Ang astig pala dito,Kiji. Mukhang susyal ang mga nandito sa floor na ’to.” ani Summer na patingin tingin sa mga room na nadadaanan namin.

“Kung susyal sila,bakit sila nandito sa PLP?” pambabara kong ganyan.

“Ewan! Edi si Arloo ang tanungin natin?” aniya pa. “Teka,san ba ang ang first year dito?”

“Hindi ko din alam eh.” sagot ko. Tumigil kami sa paglakad at hinarap ako ni Summer.

“Yan tayo eh! Sumusugod sa gyera ng walang alam?” pinamewangan pa ako ng bruha. Tas parang nagulat siya at nanlaki ang mga mata.

“Bakit?” taka kong tanong.

“Girl,yuko ka lang. Akin na yang Mcdo mo!”

“Huh? Bakit? Ang PG mo girl! Para kay Chance to!” taka kong sabi at nilingon ang tinitingnan niya.

Natulala ako. Parang tumigil yung oras,tas may parang maliliit na blade na humihiwa sa puso ko.

Totoo ba ’tong nakikita ko?

Naglalakad palapit sina Chance,kasama mga kablockmates niya. Ang matindi pa dun,naka akbay siya kay Lux habang nagtatawanan.

Parang gusto ko tuloy silang sipain ng mahulog sila groundfloor!

“Kiji…” ani Summer.

Napatingin sila sa amin,nagulat si Chance at parang tinakasan ng sariling kaluluwa. Ngumiti ako at hinintay na makalapit sila.

Ipakita mo Kiji ang pagka maldita mo. Sayo si Chance diba? Huwag kang papayag na may ibang magtatangkang ariin ka.

“J-jiko!” ani Chance ng tuluyan na silang nakalapit. Tiningnan ko si Summer,napalunok siya. Alam kong damang dama niya ang pagka awkward ng sitwasyon.

“Hi Kiji!” bati pa ni Lux. Ang kapal lang ng mukha teh?

“Binilhan kita ng lunch. Surprise sana,pero ako pala na surprise.” sabay lapag ng Mcdo sa harapan nila. Hinawakan ko agad ang kamay ni Summer. “Tara na! May gagawin pa ako.”

“Jikooo!!” tawag ni Chance,hindi ko siya pinansin. Tumakbo lang ako habang hila ko si Summer.

Hingal na hingal kami ni Summer ng makabalik sa room. Nagtataka kaming tiningnan ni Ritz. Ako naman ay naupo sa upuan ko. Kahit papaano,I was hoping na susundan niya ako,pero walang Chance na sumunod.

Panay ang comment ni Summer tungkol kay Lux pero hindi ko na iniintindi. Iniisip ko kasi kung paano haharapin si Chance mamayang uwian,aawayin ko ba siya? O tama bang nagselos agad ako dahil sa akbay niya kay Lux?

Pero bakit ganon si Lux? Alam na niya na kami ni Chance,pero parang nang iinis pa siya? Gust o ba niyang tanggalin ko ang falopian tube niya ng mabaog siya?

Pero sa kakaisip ko,bumagsak ako sa isang desisyon. Kakalimutan ko yung nakita ko,akbay lang naman yun diba? Hindi ko na bibigyan ng malisya.

Kaya nung dissmisal ay agad akong pumunta sa room nina Chance,wala si Chance doon,pero nakita ko yung babaeng nakausap ko sa Pasig Palengke.

“Si Chance ba? Umalis na,nagmamadali.” anito kaya laglag balikat ako. Sa bahay ko na lang nga kakausapin si Chance,ang dami ko pa namang panahon at oras.

Naisip ko munang mag Cr dahil sasabog na ang panubigan ko. Puputok na ang aking pantog dahil sa kakainom kanina ng tubig.

Pagpunta ko sa Cr ng boys ay tahimik naman. Hanggang sa may marinig ako sa kabilang cubicle.

“C-chance! Shit! Oohhh..”

Nanlaki ang mga mata ko at agad na bumilis ang tibok ng puso ko. Niloloko ba ako ng pandinig ko?

“L-lux… Aaahhh..”

BOSES NI CHANCE!!

Agad akong naghugas ng mga kamay. Huminga ako ng malalim,nilalamon na ako ng galit. Isa lang ang paraan para makasiguro.

Sinipa ko ang pinto ng cubicle,sa nakita ko ay agad na nag unahan ang mga luha ko,parang pinira piraso ang puso ko,napailing ako.

Nakaupo si Chance sa bowl at nakaupo sa kanya si Lux.

Gulat na gulat sila at hindi nakagalaw.

Kinagat ko ang pang ibabang labi ko. Nagkamali ba ako ng pagtitiwala sa pagmamahal ni Chance? Hindi pa ba ako sapat? O talagang babae ang kailangan niya at hindi isang baklang gaya ko?

“Kiji!/Jiko!” sabay nilang sabi ng maka recover.

“Enjoy na enjoy ah?! Pasensya sa istorbo! Bye!” agad na akong tumalikod at nanakbo palabas ng Cr. Nanlalabo ang mga mata ko dahil sa luha.

Hindi ako makapaniwala na kayang gawin iyon sa akin ni Chance! Akala ko ba wagas ang pagmamahal niya sa akin? Pero ano itong ginawa niya?

“Aray!” nabunggo ako at napaupo. Pag angat ko ng tingin si Arloo pala. Salubong ang mga kilay na nakatingin sa akin. Huminga ako ng malalim at tumayo.

“Umiiyak ka?”

“Hindi! Napuwing lang ako ng buto ng atis!” agad din akong tumakbo palayo kay Arloo.

“Wait Kiji! Pinaiyak ka ba ni Chance?!” ramdam kong hinabol ako ni Arloo,buti pa siya hinabol ako,si Chance hindi.

Naabutan ako ni Arloo sa may plaza. Wala akong nagawa kundi ang harapin siya.

“Uuwi na ako,Arloo. Huwag mo na akong intindihin.” ani ko na nakayuko. Kahit na ang totoo ay ayokong umuwi,hindi din ako pwedeng umuwi sa San Miguel,ayokong malaman nina Mama at Papa ang nangyari.

“Anong ginawa ni Chance?” matigas niyang tanong. Napatingala ako sa kanya,para na namang hinihiwa ang puso ko at napaiyak na naman ako.

“U-uwi na ako.” ang sabi ko habang umiiyak. Hinawakan ni Arloo ang mga balikat ko.

“Hindi ka pwedeng umuwi ng ganyan,Kiji. Lets go to my house,pag usapan natin yan. Maybe,I can help.”

Tumango na lamang ako,pumara ng taxi si Arloo at sumakay na kami sa backseat.

Naalala ko na naman yung kanina,kung paano nakaupo si Lux sa pagkalalaki ni Chance at kung paano sila umungol sa sarap.

Mas lalo akong napaiyak at napahagulhol na. Hinapit ni Arloo ang ulo ko papunta sa dibdib niya,doon ako umiyak ng umiyak.

Bakit mo nagawa sa akin ito Chance?

BSK eleben :3

MAY NAKITA AKO, CHERRY SPIN,ANDROID 4.4 kitkat. Kaso 1799php siya. Sana mabili ko para tuloy update na :)

THANKS PO TOMMY! :* thanks din sa lahat ng nag message at post sa MB ko,ayoko na munang mag react dahil baka makatanggap na naman ako ng mga nega words :/

BITIN ITO,SINADYA KO DAHIL LAGI AKONG NAUUBUSAN NG TIME SA PAGTATYPE SA COMPSHOP. Please wala sanang magdemand :)

= “What happened?” agad na tanong ni Arloo. Nandito na kami sa terrace ng kwarto niya,at mula rito tanaw ang kanilang pool. “Gutom ka ba? Kain ka muna bago ka magkwento.”

Napabuntong hininga ako. Mula sa pagkakayuko ay tiningnan ko si Arloo,maybe I can trust him? Baka mabaliw kasi ako pag hindi ko ito nailabas.

“Arloo,may tanong ako. I want your honest question. Don’t worry,handa na ako sa magiging sagot mo.” sabi ko at huminga ulit ng malalim. Malapit ng magdilim,Im sure naka uwi na si Chance sa apartment.

“Go ahead,spill.” aniya at sumandal pero nakatitig sa akin.

Lumunok muna ako ng laway,alam kong masasaktan ako sa magiging sagot ni Arloo,pero okay na yun para patong patong na sakit.

“Ganon ba talaga kasarap makipag sex sa babae? Na kahit committed ka na ay gagawin mo pa din? Pero sinabi niya na mahal ka niya?” napakagat labi ako,para na namang hinihiwa ang puso ko. This is really hurting me,pero kailangan kong malinawan.

“Para sa aming mga lalaki,YES.” sagot niya na idiniin pa ang last word. “Ang sarap kaya ng babae,kumpara sa inyong mga bakla. Bilang lalaki hahanap hanapin talaga namin ang sarap ng babae.”

Pinilit kong huwag humikbi,pakiramdam ko nagdugo na ang lower lip ko sa diin ng kagat ko.

Lalaki si Chance at pangangailangan niya iyon. Kailangan ko bang tanggapin na ganon talaga?

“But.” ani Arloo na nagpabalik sa akin sa wisyo. “Kung committed na siya,sa babae man o sa gaya mo,hindi na dapat siya naghahanap ng ibang putahe. Ang pagmamahal hindi lang basta isang pakiramdam,dapat ginagawa at pinapakita,higit sa lahat dapat pinapanindigan. Im not favor of same sex,pero kung totoong pagmamahal na ang involved,hindi dapat sinisira at sinasayang.”

That very moment napaiyak na ako. Ang gulo na ng utak ko,hindi ko na alam kung ano pa ang dapat isipin at maramdaman. Will I let go? O ipaglalaban ko si Chance? Paano kung ipaglaban ko nga siya pero bumitaw naman siya? Is it worth fighting?

“Mahal ko si Chance,Arloo. Mahal na mahal. Wala naman kaming problema,lagi nyang pinaparamdam at sinasabi na mahal niya ako. Pero pag si Lux na ang kasama niya para siyang nag iiba.” ang umiiyak ko ng sabi. Napasubsob ako sa mesa,tumayo si Arloo at hinimas ang aking likuran.

“Yun naman pala eh. Edi ipaglaban mo. Talk to him,deretsuhin mo. Hindi yung nagmumukmok ka. Fight for what is yours!” payo ni Arloo. “Wait a minute,sila ang tinutukoy mo? Kaya ka umiiyak at tumatakbo?”

“Oo! Tangena ng mga yon! Ungol ungol pa! Kinakabayo pa ni Lux si Chance! Sana pala totoo yung unding sa mga toiletbowl at hinigop sila! Mga gago!” sabi kong ganyan habang naiimagine ko yung nakita ko kanina.

“Oh boy.” sabi ni Arloo. “Baka mas gusto niya yung Lux?”

“Gusto mong sipain kita? Contradicting yung payo mo sa sinabi mo ngayon.” inis kong sabi at ngumisi lang ang Arloo.

“Kasi pwedeng totoo.” sabi pa ng gago,gusto ko tuloy mag walk out. “Ang gawin mo,obserbahan mo muna si Chance pag wala sa paligid yung babae. And maybe I can help you. And you would get even with them.”

“Anong ibig mong sabihin?” taka kong tanong at pinunasan ang uhog ko. Bakit ba walang tissue dito?

“Simple lang. Kung mapatunayan mo na ayaw na talaga sayo ni Chance. Magpapanggap tayong magkarelasyon,and we will do whatever theyre doing to,para makuha mo ulit si Chance.”

“HUWAATT?” nanlaki ang mga mata ko,umurong ang luha at sipon ko. Anong sabi ni Arloo?

“Look Kiji. This is a win-win situation. Huwag kang umaktong virgin dahil obvious naman na ina araw araw ka ni Chance,so payag ka? Pareho lang may benefits. Think about it.”

“Tulong ba yan o panglalait?”

“Your choice,Kiji.”

“Hindi ba ako lugi?”

“In what way ka naman magiging lugi?” kunot noong tanong ni Chance.

“Ano kasi,uhm..” tangena,paano ko ba sasabihin? Bwiset! “Magse-sex din tayo?”

“Kung kailangan. Huwag kang mag assume na gustong gusto ko to. Im just helping you,para kang basang unggoy na umiiyak,nakaka awa.” aniya kaya napalabi ako. “Make sure na malinis yan pag tayo ang magkasama.”

Dear diary,nalaglag talaga ang panga ko sa sinabi ni Arloo. Ano ba? Tatanggapin ko ba ang tulong niya?

Ofcourse! Mahal ko si Chance,at gagawin ko lahat huwag lang siyang mawala sa akin. I remember na nangako ako sa kanya na hindi ko siya bibitawan kahit anong mangyari. And I will stand to that.

“Tinatanggap ko ang tulong mo.” sabi ko at bumuga ng hangin.

“Good,maligo ka na.” sabi ni Arloo,tumayo at lumabas na ng kwarto.

Hindi ko alam kung dapat ba akong magsisi,pero wala akong dapat pagsisihan basta para kay Chance. Kung sa iba ay bibitaw agad sila sa ganitong sitwasyon,ako hindi. I love Chance so much na kahit paulit ulit siyang magkamali ay paulit ulit ko din siyang bibigyan ng chance.

Martyr diba? I know,but that’s love. May mga nagagawa ang mga tao dahil sa sobrang pagmamahal. Sabi nga sa kanta diba? Love can move mountains.

Dahan dahan kong binuksan ang pinto,hindi ito naka lock,7PM na at patay na agad ang ilaw. Pumasok ako sa loob ng apartment,kinapa ko ang switch at binuhay ang ilaw.

Napasinghap ako,nakahiga si Chance sa sofa,tulog at naka uniform pa,napakagat labi ako.

Lumapit ako at naupo,hinaplos ko ang gwapo niyang mukha.

“Chance,kahit ilang ulit mo akong saktan ayos lang. Mahal na mahal kita eh.” ang bulong ko,yumuko ako at hinalikan siya sa noo.

“Jiko?” ani Chance at bumalikwas kaya napa urong ako. Ang bilis ng tibok ng puso ko. “Akala ko hindi ka uuwi! Im sorry!”

“Chance–” niyakap niya ako. I hugged him back. Pumikit ako,hindi ko siya kayang bitawan.

“Sorry! Hindi ko alam kung anong nangyayari. Patawarin mo ako,hindi ko din maintindihan ang sarili ko. Huwag mo sanang isipin na niloloko kita. Mahal kita Jiko,mahal na mahal! Pero hindi ko alam kung bakit ganon? Kung bakit humantong kami ni Lux sa ganon. Naguguluhan ako.” aniya,kita sa mga mata niya ang pagkalito at takot.

“Kausapin natin si Lux. Hindi pwedeng magpatuloy ang ganyan Chance. Magkakasakitan tayo.”

“Sorry at nasaktan kita. Hindi ko talaga alam,one minute everything was normal,tas biglang nag iinit ako at gusto ko ng sex. Hindi ko alam Jiko–”

“Sshhh. Huwag mo ng masyadong isipin yan.” pagpigil ko sa kanya. Naiintindihan ko na dahil iyon sa libido niya,masakit pero kailangan kong tanggapin.

“Jiko. Patawad talaga.”

“Okay na Chance. Kumain ka na ba?”

“Hindi pa,hinihintay kita eh. Halos mabaliw ako kakahanap sayo kanina eh. Pero bumili ako ng pagkain. Sabay na nating kainin?”

Nginitian ko si Chance,hinawakan ko ang mga kamay niya. “Kahit anong gawin mo,lagi kitang iintindihin.”

Ngumiti din si Chance at agad akong hinalikan sa labi. Parang may malaking tinik ang nabunot sa dibdib ko at lumuwag na ang bawat paghinga ko.

Kinabukasan ay masaya kaming nagkekwentuhan ni Chance habang papasok sa gate ng PLP,malayo palang ay kita ko na si Lux at ang iba nilang classmates. Alam kong natetense si Chance,pero kailangan ko ipakita kay Lux na ang akin ay akin lamang.

Nakipag high five si Chance sa mga lalaki. Nagkatinginan kami ni Lux. Ngumiti siya at nagtaas ng kilay,nginisihan ko siya. Sino sa amin ngayon ang kaawa awa?

“Hatid ko lang si Jiko. Mauna na kayo sa room.” ani Chance sa mga ito at hinila na ako palayo.

“Mukhang hindi tinatalaban ng hiya si Lux ah?” ani ko. “Chance,lumayo ka sa kanya kung talagang mahal mo ako.”

“I’ll do that,Jiko. Sorry ulit.” malungkot niyang sabi. Nasa tapat na kami ng room.

“Huwag mo ng isipin yon!” ani ko at ngumiti. Tumingkayad at mabilisan siyang hinalikan sa labi. “Sige na! Hintayin kita mamayang uwian.”

Agad na akong tumalikod at pumasok sa room,paglingon ko ay umalis na si Chance. Tumingin ako sa paligid,wala pa si Ritz at Summer.

Biglang nadako ang tingin ko kay Arloo. Ngumisi siya at nagtayuan ang mga balahibo ko.

Tangena Arloo! Huwag kang ganyan.

BSK twelb :3

TULUNGAN NIYO AKONG MAKAMIT ANG CHERRY SPIN =D I know maraming typo error,wrong spelling,deretso post po kasi pagka retype ko,ni hindi ko na din macheck ang notebook na pinag draft-an ko,wala nko time mag proof read,dahil sa pag type palang ubos na time ko sa netshop. So bear with me :)

Hindi ko alam kung ano ba talagang nangyayari kay Chance. Pag nasa bahay kami ay okay naman siya,nagkukulitan at lambingan kami. Pero pag nasa school na ay para siyang ibang tao.

Para bang unti unti nang nagkakaroon ng pader sa amin pag nasa school kami. At masakit talaga kasi,wala akong magawa.

Tulad ngayon,tinakasan ko sina Ritz at Summer para lang palihim na sundan sina Chance at ang mga kaklase niya. Nandito sila ngayon sa Jollibee nagkakasiyahan. Ang masakit pa tinutukso nila sina Lux at Chance sa isa’t isa.

Bakit ganon? Parang hindi naman umiiwas si Chance kay Lux? Sinubuan pa niya ito ng fries bago ininom ang drinks niya.

Mula dito sa labas,sa likod ng kotseng tinataguan ko ay napakagat labi ako. Ang sikip ng dibdib ko! Bakit hindi na lang ako deretsuhin ni Chance? Kasi kung ayaw na niya talaga,I’ll let him go kahit sobrang sakit. Pero kung ginagawa niya iyan dahil gusto lang niyang makatikim ng babae ng paulit ulit ay pwede ko naman syang intindihin.

At ito namang bruhildang Lux,kilig na kilig ang pota! Huwag lang niya talaga akong pakitaan ng hindi kaaya-aya sa aking paningin ay ko-combohin ko siya!

Natapos na silang kumain at sabay sabay ng lumabas at naglakad pabalik sa PLP. Palihim pa din akong sumunod kahit mukha na akong tanga.

Nang nasa PLP na ay nauna ang mga classmates nila,sina Chance at Lux naman ay lumiko papunta sa Cr. Kinabahan na ako,ang lakas na ng kabog ng dibdib ko.

Kahit nangangatog ang mga tuhod ko ay sumunod pa din ako. Biglang hinalikan ni Lux si Chance,si Chance naman ay agad na tumugon.

May kung anong parang nabasag sa loob ko. Huminga ako ng malalim,kung hindi sila titigil ay ako ang magpapatigil sa kanila.

Pumasok sila sa Cr,dumiretso sa isang cubicle. Parang hindi ko na kayang intindihin si Chance,ang hirap na niyang intindihin.

Paano kung mabuntis niya si Lux? Hindi pa ba siya nadala sa nangyari sa kanila ni Vane? Hindi pa ba sya natututo?

Nagmadali akong pumasok sa Cr,handa ko na sanang sipain ang pinto ng cubicle ng may humila sa akin.

Galit ko itong nilingon,si Arloo pala.

Umiling siya na para bang sinasabi na mali ang gagawin ko. Napakagat labi ako,gusto ko ng umiyak.

Pero ganon na lang ang gulat ko ng bigla niya akong halikan sa labi. Nanlaki ang mga mata ko! Ang lambot ng labi niya! Kinagat niya ang lower lip ko kaya napabuka ang aking labi at naipasok niya ang kanyang dila.

Tinugon ko ang halik niya. Napaatras ako,napatukod siya sa pinto ng cubicle at ako naman ay napasandal. Nanginginig ang mga tuhod ko.

Nadinig kong bumukas ang pinto ng cubicle. Pero wala eh,para na akong lumilipad dahil sa halikan namin ni Arloo. Idiniin niya ang katawan niya sa akin at naramdaman ko na sa tiyan ko ang pagpapatunay na sobrang turn on na din siya.

“JIKO?!” boses ni Chance.

Dun lang ako bumalik sa wisyo. Naitulak ko si Arloo. Tiningnan ko si Chance,hindi pa maayos ang polo niya,pawis na pawis pero halatang nagulat siya. Si Lux naman ay ngumisi pero hindi ko na siya tiningnan ulit.

“Oh? Bro?! Tapos na kayo? Kami naman ni Kiji! He’s giving me a head kaya nagmamadali din kami.” nakangising sabi ni Arloo at namulsa,nalaglag ang panga ko sa sinabi niya.

“Ch-Chance–”

“Ano ito Jiko?!” galit na baling sa akin ni Chance. Nagpanting ang tenga ko. Sya pa talaga ang galit? Dapat siguro ibalik ko ang dating Kiji para kahit papaano ay masindak si Chance.

“Eh kayo Chance? Ano yan? Kagaguhan lang yung mga pag sorry mo at sinasabi mo pag nasa bahay tayo?” galit kong sabi,nanlaki mga mata ni Chance.

“Kasi nga,hindi ka niya maderetso na ayaw na niya sayo. Wala namang katas na lumalabas sa butas mo,walang sarap! Kawawa ka daw pag hiniwalayan ka niya–”

“Hindi kita kinakausap! Manahimik kang burikat ka!” sigaw ko kay Lux,napaurong ito sa gulat. “Alam kong may ginagawa kang kakaiba. Sa hilatsa pa lang ng mukha mo,alam kong madami kang ginagawang hindi maganda!”

“Excuse me?! Bawal ang magbintang kung walang patunay!” sagot pa ni Lux. “Just accept it. Walang lugar para sa lalaki ang mga bakla.”

“Anong sabi mo?!” lumapit ako sa kanya. Ang kapal ng mukha ng babaeng ito.

“Salot! Bakla! Walang lugar–” hindi na niya natuloy ang sasabihin niya dahil tinulak ko siya. Napaupo siya sa bowl,shoot ang pwet niya at paniguradong nabasa iyon. “Argggh!! Humanda ka sa akin!!”

“Jiko..”

“Huwag mo akong ma Jiko jiko!” sigaw ko kay Chance at hinablot ang kamay ni Arloo. “Tara na.”

“Una na kami,tol! Sa ibang cr na lang kami.” pang iinis pa ni Arloo habang palabas kami ng cr.

“Chance! Help me!!” dinig ko pang sigaw ni Lux.

“JIKOOO!!”

Serves her right. Suit yourself,biatch!

“Wew! That was intense! Pero sana hindi mo na tinulak si Lux.” sabi ni Arloo ng nasa labas na kami ng PLP. Wala na,cutting na kami for this day. Tiningnan ko siya ng masama saka sinapak sa mukha. “Fuck! Ang sakit nun ah? Bakit?!”

“Bakit? Bakit mo ako hinalikan! Walangya ka!”

“Hoy Kiji,huwag kang umarte! That was favorable. Effective nga,nagselos si Chance,it means may pag asa pa kayo. Baka nakakalimutan mo yung napag usapan natin?”

Napasabunot na lang ako sa buhok ko. Parang ayaw ko na,paano ko ba mapapatigil sina Chance at Lux? Makakatulong ba talaga yung plano ni Arloo?

“Pakyu kasi! Hindi ko na alam ang gagawin,Arloo. Tangena,makita nga lang silang magkasama eh ang sakit na,yung gumawa pa kaya sila ng milagro? Shet nila!”

“Naiintindihan kita. May option naman dyan eh. Let him go,o ilaban mo kahit wala ka ng pag asa. Im just a little help here,kung hindi talaga gagana ang plano ko,papabayaan na kita.” nakapamulsang sabi ni Arloo.

“Bakit lagi ka bang nakapamulsa?”

“Why do you care? Gusto mo kamay mo ipasok dito? Huwag na,naisu–”

“Sige! Broadcast mo pa! Dapat hindi na ako pumayag eh! Bwisit ka!” sinipa ko nga para matigil.

“Nakaka dalawa ka na Kiji ah? Tsk.”

“Uuwi na ako. Tinatamad na akong pumasok. Hihintayin ko na lang sa bahay si Chance.” sabi kong ganyan at tumalikod na.

“Hoy! Iiwanan mo ako pagkatapos mo akong hilahin palabas ng PLP? Ganyan ka?!”

Napatigil ako sa paglakad dahil sa inis. Nilingon ko siya at ngumisi ang gago.

Ang ending,nandito lang kami sa may videokehan at inuman sa rotonda. Wala lang,trip ko uminom,para kahit papaano eh makalimutan ko ang mga iniisip ko.

~Nilunok kong lahaatt ang mgaaa ~ kanta kong ganyan,umiikot na paningin ko,ang bilis makalasing ng mainit na katanghalian. “Tangena mo Chance,pakyu! Mahal na mahal kitang bastos kang animal ka! Isa ka pang Lux ka! Next time mukha mo naman ang isu-shoot ko sa bowl! Hik!”

“Tsk! Umalis na nga tayo dito. Dyahe ka pa lang malasing!” dinig kong sabi ni Arloo.

“Hoy Arloo! May kasalanan ka sa akin! Hik! Pagbabayaran mo pag halik sa akin! Hik!” at sumubsob ako sa mesa,para akong nasa dagat na malakas ang alon,nakakahilo.

“Tara na nga!” dinig ko pang sabi ni Arloo pero nakapikit na ako. Naramdaman ko ding umangat ako sa ere,binuhat ako ng gago,sana ihatid na niya ako,para hihintayin ko si Chance at aawayin,tas magsosorry si Chance at maglalambingan na kami.

Naramdaman kong parang umaakyat kami sa hagdan pero hindi ako dumilat dahil baka masuka ako. Ang sunod na naramdaman ko ay ang paglapat ng likod ko sa higaan.

Nagdilat ako ng mga mata,malabo ang paningin ko kaya pumikit ulit ako. Ramdam kong unti unti na akong hinuhubaran pero okay lang dahil ang init ng pakiramdam ko.

“Oh,nanghingi ako ng tubig,inumin mo para mahimasmasan ka.” boses iyon ni Arloo diba? Pero hindi pa din ako dumilat. “Hayst! Alcoholic ka pala.”

Inalalayan ako ni Arloo sa likod,naramdaman ko sa labi ko ang baso,malamig. Agad akong nagmulat ng mga mata at ininom ang malamig na tubig.

Haaay! Ang sarap ng malamig na tubig! Nakaka refresh!

Humiga ulit ako at pumikit. Ilang saglit pa ay naramdaman kong uminit ang pakiramdam ko,lasing ako pero hindi naman ako nakakaramdam ng ganito dati pag nalalasing.

Kung anu-anong naiimagine ko,mga eksena pag nag se-sex kami ni Chance! Tangena! Anong nangyayari? Bakit ganito? Bakit nalilibugan ako? Bakit gusto kong may pumasok sa akin? Nasan na ba si Chance?

“Ch-chance? Please…” hindi ko mapigilang sabi. Para na akong magliliyab.

“Uhm.?”

“Pasukin mo ako,Chance. Please?..” naramdaman ko na may humihimas sa katawan ko at lalo akong nag init.

Bakir ganito?

BSK tertin :3

2nd update,ganito ang eksena kung may magagamit nko pang draft,2 to 3 updates a day. Dont I deserve a reward? Pinagbibigyan ko kayo,ako hindi niyo pinagbibigyan! XD

busy ako bukas hanggang sa mga susunod na araw. Hintayin kong may tumupad ng wish ko na cherry spin bago ako mag update ulit! Choz! wahahaha! XD

OH BAKA MAY MA STRESS NA NAMAN SA AUTHORS NOTE KO? Pulubi nga po ako kaya buraot =p

Maraming salamat nga po pala kay JESSYSASORI :*

CHERRY SPIN,MAGIGING AKIN KA DIN SOMEDAY.

=

Lumipas ang mga araw,para lang wala. Pag nasa bahay okay na okay si Chance,hindi ko na alam,para na akong pagod,ilang araw na akong hindi makatulog. Alam ko at ramdam kong may nagbago.

Pag nasa campus,parang wala na lang din,parang hindi na ako nasasaktan pag nakikita ko na magkasama sina Chance at Lux. Yung pakiramdam na manhid ka na? Hindi ka na nakakaramdam? Ni hindi na nga ako nagrereact eh,naisip ko kasi na tama si Lux,baka naaawa na lang sa akin Chance.

Namiss ko tuloy yung dating Chance na grabe yumanig ng mundo ko at grabe magpakilig. Ano bang nangyari sa aming dalawa? May kulang ba ako o hindi lang siya nakontento at hindi na niya mapanindigan ang pagmamahal niya sa akin.

Pagpasok ng room ay si Arloo agad ang nakita ko. Nag iwas ako ng tingin,hanggang ngayon hindi ko makalimutan yung nangyari,pero hindi ko siya pwedeng sisihin,ako ang may gusto nung nangyari.

“Teh,kung may problema ka,sabihin mo,one week ka ng ganyan. Ang laki at itim na ng eyebags mo!” ani Ritz ng maka upo ako.

“Napapansin din namin na hindi ka na pinupuntahan ni Chance,ayaw naming makialam,nandito lang kami para alalayan ka.” dagdag pa ni Summer.

“Baka naman kasi nagseselos si fafa Chance?” sabi ni Ritz. “Lagi namin kayong nakikita ni fafa Arloo na magkasama? Nagtataksil ka teh?”

Nagtataksil nga ba ako? Hindi naman effective yung plano ni Arloo eh!

“Bunganga mo teh! Pakain ko sayo sapatos ko eh!” sita ni Summer kay Ritz.

“Huwag na! Busog ako!” sagot ni Ritz at bumaling sa akin. “Ano nga teh?”

“Okay lang ako. Kaya ko pa naman.” sabi ko at ngumiti.

“Okay? My gowd! Para kang zombie! Tinitingnan mo ba sarili mo sa salamin?!” high pitch na sabi ni Summer kaya napatingin sa amin ang iba. “Kasalanan to ng malanding Lux na yan eh. Iba talaga kutob ko.”

Huminga ako ng malalim,ilang araw pa lang tong nangyayari pero pagod na ako. Yung tipong gusto ko na lang matapos ang lahat ng ito.

“Huwag niyo na yung isipin.” ani ko.

“Kiji pinapatawag ka sa President’s office.” sabi ng isang ka blockmate namin. Napatingin sa akin sina Ritz at Summer.

Himala? Ngayon lang nag sumbong si Lux? Kulang pa nga yung ginawa ko sa kanya eh!

“Sige,dyan na muna kayo.” ani ko at tumayo na.

Habang papunta sa President’s office ay iniisip ko pa din si Chance. Should I give up? Or should I keep on chasing pavements? Charot!

Seriously? Wala na eh,hindi ko na alam.

Pagpasok ko sa President’s office ay nandun si Lux at Chance. Tiningnan ko si Chance,para syang naaawa sa akin. Hindi naman niya kailangang maawa,after all,kasalanan ko naman.

“Kiji Santos,totoo ba ang sinasabi ni Luxury Del mundo na itinulak mo siya sa bowl?” ani ng President,tiningnan ko si Lux,masama ang tingin niya sa akin.

“Opo.” pag amin ko. Anong sense kung tumanggi ako?

“In what reason?”

Ang tiningnan ko naman ay si Chance,ano bang ginagawa niya dito? Sinusuportahan si Lux?

“Magka away kami eh.” sagot ko. Siyempre hindi ko sasabihin na si Chance ang dahilan.

“Nag away po sila dahil sa akin.” biglang singit ni Chance. “I cheated on him. Karelasyon ko po si Kiji.”

Napanganga ako at bumilis ang tibok ng puso ko.

“But that was before. Hindi po kasi niya matanggap na kami na ni Chance kaya inaway niya ako at tinulak sa bowl. He’s dangerous.” ang pagsabat ni Lux pero kay Chance pa din ako nakatingin.

Chance,ipagtanggol mo lang ako hindi ko na itutuloy ang gagawin ko. I know you still love me,magkasama pa din nga tayo sa bahay diba?

“Totoo ba ito,Kiji?” ani President.

Pumikit ako,pinigilan kong umiyak. This is it,sisimulan ko na.

“Opo,totoo yun. Hindi ko po ma control ang sarili ko pag nagselos. I just love Chance that much kaya hindi ko matanggap.” sabi ko,pinunasan ko ang luhang kumawala.

“We don’t tolerate that kind of attitude. Pwede kang ma expel dahil dyan. Wala akong pakialam sa love triangle niyo,pero nandito kayo sa school kaya dapat pag aaral ang inaatupag niyo.” kinagat ko ang labi ko. “Kiji Santos,your suspended. I need to see your parents,pag hindi sila pumunta,alam mo na ang mangyayari.”

“Pero,ako po–”

“You may go now.” pamumutol ni President sa sasabihin ni Chance. Huminga ako ng malalim saka tumayo at lumabas.

“Jiko…” bigla akong niyakap ni Chance mula sa likuran. Ewan ko ba,wala na akong maramdaman,parang pati ang pagyakap niya sa akin ay nagdudulot ng sakit.

“Bitawan mo ako,Chance.” tinanggal ko ang pagkakayakap ni Chance,he was crying and it really breaks my heart,pero ano pa nga bang magagawa ko? Siya na ang lumalayo?

“Chance,lets go.” ani Lux. I looked at her. Napangiti ako,para siyang mangkukulam sa paningin ko,hindi ko na siya dapat pag aksayahan ng panahon.

“Jiko,mag usap tayo.” pagmamaka awa ni Chance.

“Mamaya na lang,sa bahay. Hinihintay ka na ni Lux oh?” I smiled,parang ang pait ng pakiramdam ko. I never knew na mas makakaramdam ako ng ganitong pakiramdam.

Tumalikod ako,pagkatalikod ko pa lang ay nag unahan ng lumandas ang mga luha ko. Tumakbo ako pabalik sa building,nakita kong nakatayo doon sa may hagdan si Arloo.

Sinalubong niya ako at niyakap. Mas lalo akong naiyak,mas lalo akong naawa sa sarili ko.

“Sshh..You can cry,pero pag nailuha mo na lahat,dapat matatag ka na,show them na pagkatapos mong magluksa ay agad kang nakabangon. Ang masarap na ganti sa mga taong nanakit sayo ay ang ipakitang masaya ka pa din at matatag pagkatapos ng mga nangyari.”

Hindi ko na maalala ang mga sumunod na nangyari,o talagang ayaw ko ng alalahanin ang nangyari sa araw na ito. Sobrang nag alala sina Summer at Ritz,hinatid nila ako sa apartment ni Chance.

Nang maka alis sila ay dumiretso ako sa kwarto. Kinuha ko ang dalawa kong maleta at ipinasok dun ang mga damit at gamit ko,there’s no sense na mag stay pa dito. Akala ko dito na ako tatagal sa bahay na ito kasama si Chance,pero madami ngang namamamatay sa maling akala.

Nang matapos ay pumunta ako sa sala bitbit ang mga maleta ko. Bumukas ang pinto at pumasok si Chance,nagulat pa siya ng nakita ako,agad napunta sa mga maleta ang tingin niya.

“Jiko? Bakit ka nag empake? Diba mag uusap pa tayo?” aniya at agad lumapit. “Ibalik mo sa kwarto yang mga maleta.”

Huminga ako ng malalim. Kailangan kong lakasan ang loob ko,dito din naman papunta ang lahat eh.

“Tama na Chance.” sabi ko,napatingin sa akin si Chance,namumula na ang mga mata niya,ang hirap niyang tingnan,parang pinipiga ang puso ko.

“Jiko,teka. Dadalhin ko sa kwarto ang maleta mo.”

“Tigilan mo na ang pag arte Chance,nakakasawa na.”

“Ano bang sinasabi mo?”

Sige Chance,maglaro tayo ng tanga tangahan.

“Diretsuhin mo ako! Gusto mo talaga si Lux diba? Mahal mo pa ba ako? Nakakapagod na kasi! Akala ko kaya pa kitang intindihin,pero ikaw mismo ang gumagawa ng paraan para hindi na kita maintindihan!” humikbi na ako,kailangan ko na itong tapusin.

“Hindi ko alam Jiko.” frustrated na sabi ni Chance,napailing ako.

“Hindi mo alam? Kasi hinayaan mo. Nakipag sex ka sa kanya! Hindi lang isang beses,marami! Alam mo ba kung gaano yon kasakit? Sobrang sakit,Chance,pero ininda ko at inintindi kita!”

“Sa inyo din naman ni Arloo diba? Alam mo ng matagal ko na siyang kinaiinisan,pero dikit ka pa din ng dikit sa kanya. Nasasaktan din ako.” umiiyak niyang sabi.

“May magagawa ka naman sana,may magagawa tayo,pero hinayaan mong lumala.” sabi ko,nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha. “Sex yun eh,babae si Lux,kaya ka niyang masatisfied,ako? Hindi. Sabihin mo na kasi kung mahal mo pa ako.”

Pinunasan ni Chance ang mga luha niya at tinitigan ako. “Mahal kita,Jiko.”

Napangiti ako ng mapait,totoo nga ang sinasabi nila,napaka ironic ng buhay.

“Mahal mo ako pero hindi mo na kayang panindigan. Kasi babae pa din ang kailangan mo diba? Hindi na kita pipigilan. Pagod na ako,Chance.” sabi ko at pinigil ko ng mapahikbi.

“Magsimula ulit tayo,Jiko.” ani Chance at hinawakan ang mga kamay ko. Napapikit ako,ito ang huling beses na dadampi ang balat niya sa balat ko. “Pagod ka na bang mahalin ako?”

“Hindi Chance. Hindi ako mapapagod mahalin ka. Pagod na ako kasi,paulit ulit mo ng ginagawa at masakit na.” binawi ko ang mga kamay ko.

“Jiko…”

“Ano yon,Chance?” tumayo na ako,yumuko si Chance,hinawakan ko na ang dalawa kong maleta.

“Im sorry.”

Yun lang ang hinihintay ko. Humagulhol na ako at lumabas ng apartment.

Mahal na mahal kita,Chance.

BSK portin :3

Thank you po TOM :) words are not enough to thank you! Maraming maraming salamat talaga :*

Umuwi ako sa amin sa San Miguel,para na akong pagod na pagod,mentaly,physicaly and emotionaly. Huminga ako ng malalim at tiningnan ang arko ng Batis compound,walang nagbago. Naglakad na ako papunta sa aming bahay at nag iisip kung paano ko sasabihin ang lahat ng ito kina Mama at Papa.

Kumatok ako at agad namang bumukas ang pinto. Nagulat pa si Papa ng makita ako,tinitigan ako bago dumako ang tingin niya sa dalawa kong maleta.

“Kiji? Anak? Anong nangyari?” tanong agad ni Papa at niluwagan ang pagkakabukas sa pinto. Ngumiti ako,pero pumatak pa din ang mga luha ko kaya napayuko ako.

“Papa,sorry po sa inyo ni Mama.” sabi ko at naramdaman ko na lang na niyakap ako ni Papa. Napahagulhol na ako,ganito pala talaga kabigat at kasakit ang dinadala ko.

“Anak..” sabi ni Papa,pero alam kong alam na niya ang nangyari. Magulang sila at alam nila kung may problema ang anak nila.

“Papa?! Sino yung kumatok?!” boses ni Mama kaya napahiwalay ako ng yakap kay Papa. “Kiji? Anak?”

“Mama! Sorry po!!” lumapit ako kay Mama at niyakap siya. Iyak lang ako ng iyak. Pakiramdam ko hindi na mauubos ang mga luha ko.

Nang mahimasmasan ako ay pumasok na kami sa loob. Kinwento ko sa kanila lahat hindi dahil gusto kong magalit sila kay Chance,kundi dahil karapatan nilang malaman. Pati ang pagkaka expel ko at pagpapatawag sa kanila sa PLP ay sinabi ko. Nang matapos akong magkwento ay walang nagkomento sa kanila.

“Sige,pupunta kami sa school mo bukas. Sa ngayon ay magpahinga ka na muna.” ani Papa at tinapik ang balikat ko. “Gusto mo bang lumipat ng school next year?”

“Po? Kayo po ang bahala ni Mama,Pa.” ang sagot ko at tumingin kay Mama. Nginitian ako ni Mama at may parang kung anong mainit na humaplos sa puso ko.

“Tawagin mo lang ako kung may kailangan ka. Nasa kwarto lang kami.” ani Mama at tumayo na din. Pumasok na sila sa kanilang kwarto,ganon din ang ginawa ko.

Pagpasok ko palang ng kwarto ay napakagat labi ako. Ang dami naming alaala ni Chance dito,dito namin unti unting binuo ang pagmamahalan namin. Paano ako makaka move on? Kung bawat parte ng bahay na ito ay may alaala niya? Kaya ko ba?

Napatingin ako sa kama,nandun padin sina Chaji at Chaki.

Agad akong humiga sa kama,niyakap ko sina Chaji at Chaki. Pumikit ako at inalala yung mga panahong magkasama kami ni chance sa kwarto na ito.

Sana,pagkagising ko eh hindi na ako iiyak. Nakakapagod kasi eh,nakakapagod na sa lahat ng aspeto.

Pagod ako,pero alam ko sa sarili ko na mahal na mahal ko si Chance,mawawala ba ang nararamdaman ko para sa kanya? Hindi ko alam.

Basta,ang huling alam ko ay nakatulog ako habang umiiyak.

kinabukasan ay mabigat ang katawan ko na bumangon. This is a new day,I have to start a new life.

Bumangon na ako at lumabas ng kwarto. Mukhang wala na naman sina Mama at Papa,gusto ko pa naman lambingin ang kapatid ko,mamaya na lang siguro pag uwi nila.

Pumunta na ako sa cr,naghilamos at toothbrush,pagkatapos ay pumunta ako sa kusina,may luto ng pagkain,sakto at kumakalam na ang tiyan ko.

Paborito ko pa naman ang ulam,adobong manok. Lumafang lang ako hanggang sa hindi na ako nakahinga sa kabusugan.

Nang tumayo ako ay saka ko lang naalala na baka nasa school sina Mama at Papa. Ito ang unang araw ng pagka suspend ko,ano na kayang nangyayari sa school? Maayos kaya naging usapan ng mga magulang ko at ni President?

Pagkatapos maghugas ng plato ay nagwalis naman ako. I want to keep myself busy. Nang matapos ay saka ako naligo at nag isip kung saan ako pwedeng pumunta para malibang naman ako kahit papaano.

Alam ko na,pupuntahan ko si Adz,siya lang naman ang malapit dito sa akin,at isa pa isa sya sa pwedeng makapag pawala ng lungkot ko.

Pagdating kina Adz ay saktong nakita ko siya sa labas ng gate nila,nang mapansin niya ako ay ngumiti agad at parang nagmamadaling nagpaalam sa kausap sa phone.

“Oy! Kiji! What brought you here?” anito ng makalapit ako,ang lapad agad ng ngiti ng mokong.

“Wala lang.” ani ko at ngumiti.

“Totoo ba ang nakikita ko? Namamaga ang mga mata mo? You look awful!”

“Alam ko! Huwag mo ng idiin pa!” sabi ko na ikinatawa ni Adz.

“Mukhang alam ko na ang nangyari. Gago talaga yung kulugo na yon.” sabi ni Adz at napapalatak. “Tara mag fundae sa 7/11 at pag usapan natin yan.”

“Sige ba! Yun lang naman talaga ang habol ko kaya kita pinuntahan! Ang fundae!”

“Pwede ka ng umuwi Kiji!” nakasimangot na sabi ni Adz na ikinatawa ko.

“Yun nga,kailangan ko na lang tanggapin.” pagtatapos ko sa kwento,nandito pa din kami sa 7/11 at kumakain ng fundae.

“Sinabi niyang mahal ka niya,pero ilang beses sila nag sex nung babae? Tapos hindi ka pinili ni Chance? Thats weird.” ani Adz na halatang hindi makapaniwala.

“You know Chance,babaero siya bago naging kami.” sabi ko naman.

“Yun na nga,kilalang kilala ko si Chance,Kiji. Mahal ka niya at totoo yun.”

“Hindi na niya napanindigan Adz. Anong laban ng bakla sa babae? Wala,kahit baliktarin ang mundo,wala Adz,wala.”

“Hoy! Kalma! Makain mo ng buo ang fundae eh!” natatawang sabi ni Adz. “Ang gusto ko lang naman sabihin,Kiji. Hindi mo ba naisip na may anumalya? Na baka hawak sa leeg nung babae si Chance? Na baka may pinapainom siya kay Chance kaya na adik sa sex? There are so many possibilities Kiji,dont close your mind.”

Napakagat labi ako,kasi totoo,hindi ko naisip ang mga iyan,oo nga at inintindi ko si Chance,pero damdamin ko padin ang inuna ko.

“Pero bakit hindi na niya ako pinanindigan? Yung pagmamahal na sinasabi niya Adz?” ang pagpupumilit ko pa din.

Huminga ng malalim si Adz bago naging seryoso at tinitigan ako.

“Kasi Kiji. Baka naisip ni Chance na hindi ka niya kayang panindigan sa ngayon,alam nyang nagkamali siya. Pero ang mga taong nagkakamali Kiji ay gumagawa ng paraan,hindi man nila maitama pa ang mga maling nagawa nila,panigurado namang babawi sila. Please don’t lose hope,gusto kong kayo padin ng gagong iyon hanggang sa huli.” mahabang sabi ni Adz na talagang nagpa isip sa akin.

“Adz..”

“Pinapalamig pa siguro ni Chance ang sitwasyon. Magalit at isumpa man siya ng marami dahil sa mga ginawa niya,ikaw alam kong tatanggapin mo siya. Mahal na mahal mo siya diba?”

“Sobra Adz,sobra kaya sobra din akong nasasaktan.” inubos ko na yung apa ng fundae dahil sa pagkaseryoso ni Adz.

“Ang pagmamahal Kiji ay hindi lang sa sarap,ang pagmamahal ay pagtanggap. Pagtanggap sa pagkakamali ng taong mahal mo. I know this won’t make sense pero naisip mo na ba na alamin talaga ang pinagmulan? Hindi ka pwedeng basta bumitaw. Naiintindihan kong napagod at nasaktan ka,pero ang kaibigan ko ba hindi napagagod at hindi nasasaktan? Doble ang kanya Kiji kasi nagkamali siya,at ngayon siguro hindi na niya alam kung paano babalik sayo.”

Hanggang sa makauwi ako ay yung mga sinabi ni Adz ang nagpa ulit ulit sa isipan ko. Bigla akong nahiya,totoo ang sinabi niya na hindi lang ako ang nasaktan at mas doble pa ang kay Chance.

May parte sa akin na gusto ng tuluyang lumimot,may parte din na gusto pa ulit ilaban ang pagmamahalan namin Chance.

Ang sakit sa ulo! Parang sasabog ang dibdib ko! Bakit ba naman kasi ang aga kong lumande eh? Sana pala mas nag focus ako sa pag aaral,ayan tuloy ito ang napala ko.

Bumangon ako sa kama at naisipang mag internet,hindi na kasi ako nakabili ng bagong phone eh,diba nga nag swimming siya nung malunod ako.

Pero saan ako mag i-internet? Gusto ko din kasi talagang kontakin ang tropa,sina Aiko,Karissa,Teban at Khaim. Gusto ko mas malibang.

Bahala na! Sa may Ingen sa kanto na lang ako mag i-internet.

Pagdating sa kanto ay para pa akong tanga na nagmamadali. Napalingon ako dun sa daanan papunta sa Sagad,dun ko unang nakita si Chance,umiihi kahit may nakalagay ng bawal umihi dun.

“Kiji! Thank God! Akala ko mahihirapan akong hanapin ka.” napatigil ako sa nagsalita sa likod ko,nilingon ko ito agad.

“Arloo? Anong ginagawa mo dito?” ang taka kong tanong. Naka uniform parin siya,hindi pa umuuwi ang gago.

“Dumaan ako sa kinakapatid ko at naisipan din kitang puntahan. Buti at dito pa lang nakita na kita. Sama ka naman sa akin?” direderetsong sabi ni Arloo.

Napalunok ako,sasama ba ako? Hanggang ngayon hindi ko pa din nakakalimutan yung nangyari sa amin. Ni hindi ko nga alam paano siya kakausapin ng deretso.

“Ano,Arloo,.” napatingin ako sa paligid,paano ba ako tatakas.

“C’mon. Huwag mo akong tanggihan,gusto lang kitang pasayahin,alam kong malungkot ka pa din.” ngumiti si Arloo,nawala ang pangamba ko,oras naman na siguro para suklian ko ang kabaitan niya sa akin.

“Sige.” pagpayag ko at ngumiti din.

“Yan! Ganyan,ngiti lang! Lets go!”

Agad nyang hinawakan ang kamay ko at hinila ako.

Bahala na si ibong adarna!

BSK pibtin :3

SPG:

“Arloo? San ba tayo pupunta?” tanong ko kay Arloo ng sumakay kami ng taxi. Feeling ko kasi hindi magandang idea na pumunta ng malayo ganong kaka balik ko pa lang sa bahay namin.

“Somewhere,Kiji. Gusto lang kitang maka usap. Gusto kong pag usapan ang atin.” sagot ni Arloo,nandito kami sa backseat,napatingin tuloy sa rearview mirror ang driver.

Pero teka,ano daw? Pag usapan ang tungkol sa amin? Tungkol ba yun sa dalawang beses na may nangyari sa amin? Oh my gosh!

“Ano kasi,uhm. Baka hinahanap na ako sa amin? Hindi ako nakapag paalam?” ang kinakabahan kong sabi.

“Mamaya na Kiji. Relax ka lang dyan.”

Nanahimik na lang ako at kung anu-ano na ang pumasok sa isipan ko. Baka magalit lalo si Chance pag nalaman niyang kasama ko na naman si Arloo.

Ano ka ba? Hiwalay na kayo ni Chance!

Pero kahit na,yung may nangyari pa lang sa amin ni Arloo parang wala na akong pinagkaiba sa ginagawa nina Chance at Lux,tapos dalawang beses pang may nangyari sa amin ni Arloo.

Am I being fair here?

Dito lang pala kami sa may Padis Crossing,iinum daw,akala ko ba mag uusap kami? Makakapag usap ba kami nito? Sobrang ingay kaya.

“Arloo,ano ba ang dapat nating pag usapan?” sabi ko ng maibaba na ng waiter ang isang bucket ng San Mig lights at sisig. Natakam ako,parang walang kabusugan ang bituka ko.

“Random things? Mga plano mo? At yung mga nangyari sa atin.” aniya at uminom.

Sumubo muna ako ng sisig bago sumagot sa kanya.

“Hindi naman effective ang plano. Saka hindi na naman mauulit iyon. Mali kasi Arloo eh,sobrang nadala ako kaya lahat ay gagawin ko ng mga panahon na iyon.” at lumagok ako ng San Mig.

“Pero nag enjoy tayong dalawa diba? Pwede nating ituloy iyon without committing to each other,you know FUBU?”

Napanganga ako sa sinabi niya. “Bakit ako? Ayoko na,ang pagkakamali ay hindi na pwedeng itama ng isa pang pagkakamali Arloo.” uminom ulit ako. “Are you kiddin’ me? FUBU alam ko yon,brand ng sapatos!”

Natigilan si Arloo,napangisi at napailing.

“Kakaiba ka talaga Kiji. Ibang Fubu ang sinasabi ko,Fuck Buddy. Besides,nagkamali si Chance,naghiwalay kayo,ang gagawin natin ay hindi na matatawag na pagkakamali dahil single ka na.” kumain sya ng sisig,pagkatapos ay uminom ng San Mig.

Tumingin ako sa paligid,hindi ko alam kung ano ba ang gusto ni Arloo,pero hindi ako papayag sa gusto niyang mangyari na maging fuck buddy,pakikipag sex sa iba ang dahilan ng paghihiwalay namin ni Chance,so bakit ko iyon gagawin?

“Ewan ko,Arloo.” sabi ko at kumain na lang.

“Or do you want a relationship with me?” bigla akong napatingin kay Arloo. Seryoso ba siya? Ang gwapo gwapo niya tas papatol siya sa akin? Hawasdat?

“Arloo,alam mong galing ako sa matinding break up. Why are you bringing this up? Hindi kita maintindihan,bakit?” frustrated ko ng sabi. Takot na ako sa mga ganito,hindi na ako kakagat pa.

“Nevermind. C’mon,lets dance!” tumayo siya,hinawakan ang kamay ko at hinila papunta sa dancefloor.

Wala na akong nagawa kundi ang sumayaw,para kahit papaano naman ay mag enjoy ako at hindi lang puro iyak. Nandito si Arloo,tinutulungan akong huwag maging malungkot,I wont waste his effort.

Sumayaw lang ako ng sumayaw,sa harapan ko sumasayaw si Arloo,at masasabi kong ang gwapo niya habang sumasayaw,may mga babae pang lumalapit sa kanya para makipag sayaw. Kinuha ko ang pagkakataon na iyon para ma excuse ko ang aking sarili.

“Cr lang ako.” sabi ko kay Arloo,ngumiti siya at tumango saka ako tumalikod at naglakad papuntang Cr.

Nararamdaman ko na din ang espirito ng alak,mahina talaga ang tolerance ko sa alak.

Pagbalik ko sa table namin ay nandun na si Arloo at may panibago na namang bucket ng San Mig lights. Napailing ako,mukhang mapapalaban na naman ako ah? Gaya nung tanghaling nasa videokehan kami ni Arloo,nalasing ako nun. At ang huli kong natatandaan ay nakahiga na ako ng hubad katabi si Arloo.

Hindi ko din alam kung anong nangyari sa akin ng mga panahon na yon,basta bigla akong nag init at gusto ko magpagalaw,para bang sobrang nagpagka active ang mga hormones ko ng panahon na iyon.

“Kiji. Tara ubusin na natin ito,last batch na at ihahatid kita sa inyo.” ani Arloo at inabutan ako ng isang bote na agad ko namang tinanggap.

Umupo ako at tinungga ito,tas binanatan ko naman yung onion rings. Tas inom ulit,panay na din ang headbang ko at talagang nakakaramdam na ako ng pagkahilo,pag init ng katawan at parang gusto ko na naman makipag sex. I need Chance! I need him inside me.

“Ihatid mo ako ah? Bangenge na ako. Tama na tong nainom ko.” sabi ko kay Arloo at tinungga ang pangatlong bote.

“Kaya mo pa bang tumayo? Ihahatid na kita.” ani Arloo,tumango ako,tumayo siya at lumapit sa akin,inalalayan akong tumayo at inakbayan niya ako habang palabas kami ng Padis.

Ang bango bango ni Arloo! Lalo akong nag init. Parang gusto kong maulit ang nangyari sa amin.

Shet! Mali itong naiisip ko! Pero bakit hindi na mapakali ang katawan ko? Para akong mababaliw na ewan.

Sumakay kami ng taxi. Umurong si Arloo at nilagay ang ulo ko sa lap niya. Huminga ako ng malalim,hindi na ako makatiis,shet! Anong nangyayari?

“San tayo,ijo?”

“Sa Rosal po Manong.” sagot ni Arloo. Rosal? Ano yun? San yun?

Siniksik ko ang ulo ko sa harap mismo ni Arloo! Medyo hinawakan ko ito at matigas na! Ni hindi nag reak si Arloo sa ginawa ko! Shet! Gusto ko ng gawin!

Hinimas himas ko ito,gusto ko ng dukutin at ilabas. Pero kahit gaano na ako nag iinit ay hindi ko iyon gagawin dito.

Pagbaba ay dumiretso kami sa isang kwarto pagkatapos kami lapitan ng isang lalaki.

Pagpasok ay may isa pang pinto kaya namangha ako. Ganito pala dito? Nang tuluyan kaming makapasok at na on na ang aircon ay ang bilis na ng kalabog ng puso ko.

Nilingon ko si Arloo na naghuhubad na,napalunok ako. Ito na,aatras ba ako? Pero tangena,hindi ko na mapigilan ang katawan ko at yung kung ano mang rumaragasang pagnanasa sa buong sistema ko.

Hubad na si Arloo,kitang kita ko ang naghuhumindig niyang pagkalalaki. Ito ang unang beses na natitigan ko ito,yung una kasi sa bahay nila ay handjob lang,yung pangalawa nung nalasing nga ako ay nakapikit ako the whole time na nasa ibabaw ko siya at gumagalaw.

Humiga siya sa kama,kinuha ang remote at binuksan ang Tv. Porn ang palabas.

“Kiji.” tawag ni Arloo,lumunok muna ako bago lumapit. Pag upo ko pa lang sa kama ay hinawakan na niya ang ulo ko at hinalikan.

Sumabog na yung pagnanasa ko,tinugon ko ang halik niya. Para akong uhaw na uhaw,dinilaan ko ang tenga niya,pababa sa leeg hanggang sa magkabila niyang nipples.

Hinahaplos ni Arloo ang likod ko hanggang sa napunta ang kamay niya sa puwit ako,lalo akong nagliyab.

Bumaba pa ako,dinilaan ko ang pusod niya pababa pa,hinawakan ko ang naghuhumindig niyang pagkalalaki,malinis ito at mabango. Hindi katabaan pero mahaba.

Dinilaan ko paikot ang ulo at ang ilalim ng ulo.

“Shit,Kiji!” bulalas ni Arloo. Pero hindi ko muna siya pinansin.

Dahan dahan ko itong sinubo ng sagad,sinikipan ko ang aking bibig at sinipsip ito na parang dede,napa angat ang mga paa ni Arloo at panay na ang pagmumura.

Ramdam ko sa tonsil ko ang kanya,pero binalewala ko iyon sa tindi ng pagnanasang nararamdaman ko. Habang masikip ang bibig ko ay inilabas pasok ko ito. Sagad! Gusto kong malaman at maramdaman ni Arloo kung gaano ako kagaling.

“Fuck! Kiji! Sana noon pa kita nakilala!”

Iniluwa ko ang kanya,dinalaan ko ang katawan pababa sa dalawa niyang bola. Salitan ko itong hinimod,ang sarap sarap!

Tapos ay iniangat ko ang mga paa niya,nagulat siya pero saglit ko lang siyang tiningnan at sinimulan ko ng dilaan ang butas niya.

“Holy cow! Ang sarap nyan,Kiji! Damn it!”

Bigla niya akong hinila paangat,inihiga niya ako at siya ang umibabaw sa akin. Nagmamadali niyang hinubad ang mga saplot ko habang nag e-espadahan ang aming mga dila. Para na akong wala sa sarili.

“A-arloo…”

“Ive been dying to do this to you ng gising ka at hindi tulog Kiji. Ive been fantasazing you since ng makilala kita.” ani Arloo at naramdaman kong pinasok niya ang isa niyang daliri.

Hindi maproseso ng utak ko ang sinabi niya,ang tanging gusto ko na lang ay pasukin niya ako! Shet! Bakit ganito?

“A-arloo…Ugh! P-pasukin mo na akoo!! Please!” hinaing ko ng maglabas pasok ang daliri niya sa butas ko. Gusto ko ng pasukin niya ako! Hindi ko na kaya!

“I’ll do that,kung magiging tayo.” binagalan niya ang ginagawa niya,para na akong mababaliw sa nararamdaman kong sensasyon,this is crazy!

“Please,Arloo. Hindi ko na kaya!” pagsusumamo ko sa kanya,medyo bumangon ako,inabot ko ang pagkalalaki niya,pinisil ko ito.

“Bad,ganyan ka pala,Kiji! Kayang gustong gusto kita eh. Pero sige,ibibigay ko ang gusto mo.” ani Arloo at nakahinga ako ng maluwag. Iniangat niya ang mga paa ko at pumosisyon na siya.

“Arloo,sige na..”

Dahan dahan akong pinasok ni Arloo,napakagat labi ako. Mas lalong uminit ang pakiramdam ko,gusto kong bilisan niya ang paglabas pasok sa akin.

Nagsimula nang umindayog si Arloo,mabagal,mabilis,tas huhugutin at biglang ipapasok kaya napapasigaw na ako.

“I love you Kiji,sana maging akin ka na.”

BSK sikstin :3

SECOND UPDATE FOR THE DAY ;)

BSK sebentin

NALOLOKA AKO SA MGA COMMENTS HAHAHAHA! =D BAWAL PO SILENT READER DITO.

=

And so,Monday came. Kailangang ituloy ang buhay,kailangang ituloy ang pag aaral. Kailangan kong ipakita sa lahat na naka bangon ako pagkatapos ng bagyo sa buhay ko.

Pagkapasok pa lang sa PLP ay huminga na ako ng malalim. I need to be firm,nawala na yung Kiji na panay patawa at pala iyak,napalitan na ng Kiji na matapang at matatag.

Agad kong nakita si Lux na lumabas sa President’s office,napaka sipsip ata niya at napaka sumbungera,lahat ba ng nangyayari dito ay nirereport niya sa President? Tumigil ako sa paglalakad at tinitigan siya,hinintay kong mapalingon siya sa akin.

And when she did,I gave her a smile. Yung tipo ng ngiti na mapapa isip siya.

Nag salubong ang mga kilay niya pero agad din niya akong inirapan.

Nagkibit balikat na ako at naglakad na papunta sa classroom. Liliko na sana ako ng biglang sumulpot si Chance sa harapan ko.

“Chance?! Ano ba? Tumigil ka na! Nakaka irita ka na.”

“Sige lang Jiko. Mairita ka lang,pero bigyan mo lang ako ng kaunting time para maka usap ka please?” nagsusumamo niyang sabi. Kita sa mga mata niya ang determinasyon niya.

“Masasayang ang oras ko. Hindi mo pa din ba makuha ang lahat? Nagkamali ka–”

“Alam ko iyon,Jiko. Kahit paulit ulit akong humingi ng tawad ay hindi ako magsasawa,hanggang sa mapatawad mo ako. Pero sana bigyan mo ako ng pagkakataon na makausap ka ng masinsinan.” aniya na ikina sikip na naman ng bra ko,este ng dibdib ko.

“Tumabi ka dyan,umalis ka sa dadaanan ko,late na ako.” matapang kong sabi. Alam ko,isa lang to sa mga araw na titiisin ko si Chance.

“Jiko,kahit isang beses lang.” ani Chance,pero bahagya ko siyang tinulak at nilampasan. Kaya ko ito,kakayanin ko ito.

~ Letting go aint easy.. Ooh its just exceedingly hurtful.. ~

Oo na Mariah Carey,tama ka nga sa kanta mo.

Nagmadali na ako pumunta sa classroom. Pagpasok ko ay tahimik lahat,ipinagkibit balikat ko ito at naglakad na papunta sa upuan ko,pero napatigil ako sa gulat sa aking nakita.

May tatlong pulang rosas sa aking upuan,napatingin ako sa paligid. Kanino galing ito?

Yumuko ako at kinuha ito saka nilanghap.

Nagtilian ang mga babae at naghiyawan ang mga lalaki na sadyang ipinagtaka ko. Sino ba may pakana nito? Nasan ba sina Summer at Ritz? Pati sina Perry at Khyerr?

“Did you liked it?” boses sa likuran ko at kilalang kilala ko kung sino.

Hinarap ko siya,ngumiti ako saka nagsalita. “Salamat Arloo,pero hindi mo naman ito kailangang gawin. Ayaw kitang paasahin at saktan,hindi pa ako handang pumasok sa kung ano mang relasyon.”

“I understand,Kiji. Hindi kita pipilitin,just let me show you what you are to me. Atleast hindi na ako magtitiis.” sagot ni Arloo at ngumiti.

“Pasensya na ah? At maraming salamat sa roses.” sabi ko na lamang at ngumiti.

“Sabay tayo mag break mamaya? My treat?”

“Ang dami ko ng utang sayo. Pero ikaw ang bahala,masama namang tumanggi sa libre eh.”

Tumawa si Arloo sa sinabi ko. “That’s the real Kiji!”

Nang umalis na ang prof namin at magbebreak na ay naglapitan agad ang tropa,yup that includes perry and Khyerr.

“Ang sama ng Lux na yon!” sabi ni Summer habang naglalakad kami palabas,si Arloo naman ay kausap si Khyerr sa likuran namin.

“She’s a devil. Pero nakarma naman siya diba?” dagdag pa ni Ritz,wala na sana akong pakialam pero talagang na curious ako sa mga sinasabi nila.

“Huwag niyo ng pag usapan si Lux,atleast kahit na suspend ako ng one week ay nalublob naman siya sa bowl.” kunwari ay walang gana kong sabi. Ngayon ay nakalabas na kami ng PLP at nagpalinga linga kung saan kakain,huwag ko lang sana ulit makita si Chance.

“Kulang pa yon!” sabay na sabi nina Ritz at Perry.

“Sa chowking tayo.” pagsingit ni Khyerr at nauna sila sa paglalakad,nilingon pa ako ni Arloo at ngumiti pa ito.

“Anong gayuma ginamit mo kay Arloo? Mortal enemy kayo nung eh.” sabi ni Perry na ikinatawa ko.

“Huwag mo na siyang tanungin teh,wala kang mapapala.” segunda ni Ritz at pinanindigan ko ang pananahimik.

“Anyways,mamayang dissmissal na lang natin pag usapan si Lux,baka mawala tayo lahat sa mood.”

Ano kaya ang sinasabi nilang Karma kay Lux? Hindi siya mukhang na karma,nagawa pa nga niya akong irapan kaninang umaga diba? O sadyang ganon lang talaga kakapal ang pagmumukha niya?

True to his word,nilibre kaming lahat ni Arloo,gusto ko sanang mag request na sa Jollibee o Mcdo na lang kumain,hindi ko kasi alam at maintindihan ang mga pagkain dito sa chowking,ngayon nga lang ata ako kakain dito eh.

Nang pabalik na kami ay nakita ko agad si Chance na naka upo sa may gilid ng Mcdo at mukhang ang lalim ng iinisip,ang hirap niyang tingnan,parang pinipiga ang puso ko.

Nagtago ako sa gilid nina Perry at Ritz hanggang sa makapasok kami sa loob ng PLP.

Buong araw ay si Chance ang iniisip ko. Kung ano nga ba talaga ang mga sasabihin niya? Ang sabi niya kailangan ko lang daw maging bukas at tanggapin ang katotohanan. Nakaka guilty na hindi ko siya binibigyan ng pagkakataon na masabi ang gusto niyang sabihin. Pero kung papakinggan ko siya,lalambot na naman ang puso ko at bibigay ako.

Alam kong sobrang nahihirapan na si Chance,alam ko din na may rason siya,takot lang ako na tanggapin na nagkamali din ako dahil pinangunahan ko siya.

“May gagawin pa ako,hindi na kita maihahatid sa inyo.” ani Arloo habang nasa labas na kami ng room,uwian na din kasi.

“Ano ka ba? Hindi mo naman iyon obligasyon.” sagot ko. Paano ko ba mapapatigil si Arloo? Hindi naman sa nagpapaka choosy ako at nagmamaganda,pero ayaw ko na kasi talaga,hanggang pagkakaibigan lang ang kaya kong ibigay sa kanya. Kung ibang bakla pa siguro kinilig na,pero ako hindi,hindi ko gusto ang ganito,kasi alam ko na in the end ay makaka sakit ako.

“Basta. O sige na,ingat kayo sa pag uwi.” sabi ni Arloo at naglakad na palayo. Bumuntong hininga na lang ako.

“Na checkmate mo si Arloo ah?” ani Khyerr. “Anong plano mo?”

“Ang patigilin siya.” sagot ko at hindi na kumibo si Khyerr,nagkibit balikat na lamang ito.

“Alam mo bang nag away yang sina Lux at Chance? Grabe pala yang si Lux. Hinawakan sa leeg si Chance.” out of the blue ay sabi ni Summer kaya taka ko siyang nilingon.

“Hawak sa leeg?”

“Yes! Ang mga magulang niya nasa U.S of A din pala,na unfortunately ka business partner ng mga magulang ni Chance,may malaking deal at transaction dapat na magaganap,matutuloy lang kung magiging sila ni Chance.” sagot ni Summer. Kumalabog ang dibdib ko.

“Kaya walang nagawa ang fafa Chance mo kundi ang maging mabait sa kanya. Akala siguro niya,tuso na siya. Pero nahuli siya ni Chance na may nilalagay sa inumin. Dun na nagtaka si Chance,nagpatulong siya sa amin dahil alam niyang hindi siya tutulungan ng mga kaklase niya dahil pinagbantaan na pala ni Lux.” mahabang dagdag ni Ritz.

“Huh? Hindi ko ma gets? Eh nagse-sex nga sila! Paanong napilitan si Chance? Gusto niya yon! Ilang beses nilang ginawa!” ang naguguluhan ko ng sabi,nandito na kami ngayon sa may kanto.

“Napipilitan siyang makipag sex,after mag sex blackmail. Damay ang pamilya mo. Matagal na palang deads na deads yang Lux na yan kay Chance.” sabi ulit ni Ritz.

“Damay ang pamilya ko? Bakit ngayon niyo lang sinabi?!” frustrated kong sabi. Parang gusto kong iuntog ang ulo ko sa poste ng Meralco.

“Eh kasi ngayon ka lang pumasok. Teh naman nag aaral din kami.” ani Summer. “Pero gusto ka talaga naming tulungan. Kaya ito,sinasabi na namin. Ang hindi lang namin alam ay kung anong pagbabanta para sa pamilya mo ang sinabi ni Lux kay Chance kaya napapasunod niya ito,plus the fact na may pinapa inom siya kay Chance.”

“Ang sakit ng ulo ko,naguguluhan na ako.” sabi ko at naupo sa may gutter. Bakit ngayon ko lang nalaman ang mga ito? Anong pagbabanta? Anong pinapainom?

“At alam mo ba kung anong pinapainom ni Lux kay Chance?” sabi pa ni Ritz,nag angat ako ng tingin,kasama pa pala namin si Khyerr?

“It was a special drugs na pinagawa ng dating leader ng Korean underground Mafia. Mas matindi pa sa ecstacy,dahil kahit ayaw ng utak mo ay gugustuhin ng katawan mo,you wont resist the urge na makipag sex,it will triple your libido. Ang side effect nito ay delikado,kung sino ang nakasex mo nung naka inom ka nun ay yun na ang hahanap hanapin mo at kaka adikan mong maka sex tuwing makaka inom ka nito.” mahabang sabi ni Khyerr na ikinanganga ko.

(YUN YUNG DRUGS NA GINAMIT NI KY KAY CHASTY SA REBEL HEART.)

Parang ang tagal nagproseso sa utak ko ng mga rebelasyong nalaman ko. Parang pumipintig pintig ang ulo ko at nahihilo ako.

This is too much information.

BSK eytin :3

AGAIN,MAIKLI LANG ITO,MAY LAKAD KAMING PAMILYA NG 8AM,PUPUNTA KAMI SA SAN REMIGIO CEBU,MAGTIRIK NG KANDILA AT MAGPAMISA PARA SA LOLA KO,BDAY NYA SA MAY 23,CELEBRATE NAMIN KAHIT MATAGAL NA SYANG WALA,6HOURS ANG BYAHE PAPUNTA,GANON DIN PAUWI,SO BAKA HINDI AKO MAKAPAG SECOND UPDATE,BUT I’LL TRY KUNG MAKAKA UWI NG MAAGA.

=

Sumakit ang ulo ko,nagpabalik balik sa utak ko ang sinabi ng tropa kahit nandito na ako sa bahay.

Ganon pala yon pag sobrang dami mong nalalaman,nakaka sakit sa ulo,naghalo halo ang iniisip ko.

Drugs na nakakapag pa wild at hahanap hanapin mo ang naka sex mo? Nakakatakot ang drugs na yon. San nakuha ni Lux ang drugs na iyon? At anong panananakot ang ginawa ni Lux kay Chance? Kung sa business nila iyon bakit damay ang pamilya ko? Shet naman!

Oras na siguro para harapin ko si Lux,hindi dahil gusto kong maayos kami ni Chance,kami na ni Chance ang bahala dun,ang gusto ko na lang ay tigilan niya ang pananakot sa tao.

Ang sabi pa ni Ritz,nakarma daw agad si Lux dahil nahuli ito ni Chance na may nilalagay sa inumin ni Chance kaya nag away sila at nireport ni Chance sa president kaya pala galing sa President’s office si Lux ay dahil pinapatawag ang mga magulang niya,pero mukhang imposible dahil nasa ibang bansa ang mga magulang niya.

Pag natapos ko ang lahat ng ito,saka ko haharapin si Chance kung makakapag hintay pa siya,at si Arloo dahil ayoko ng ituloy pa niya ang ginagawa niya,masasaktan siya,hindi ako para sa kanya.

Agh! Ang sakit na talaga ng ulo ko! Bukas ko na lang gagawin ang mga naiisip ko. Kung juntis lang ako nakunan na siguro ako,hayup na yan,bakit ba humantong sa ganito ang lahat?

Imbis na makatulog ay napuyat ako. Bumangon na ako at lumabas ng kwarto. Naisipan kong sumilip sa labas,hindi nga ako nagkamali ng iniisip. Nasa labas si Chance,nakaupo at matyagang naghihintay.

Suminghap ako at napakagat labi. Kung ipagpapatuloy niya iyan ay magkakasakit siya. Ano pa ba ang ginagawa niya diyan? Hindi pa ako handang kausapin siya,tatapusin ko muna ang sa amin ni Lux.

Huminga ako ng malalim at tumalikod na,titiisin ko muna siya.

Tumalikod na ako at naglakad pabalik sa aking kwarto. Itutulog ko na muna ito,mamayang pag gising ay magsisimula na akong ayusin ang lahat,I need to do this bago pa lumala ang lahat,bago pa mas gumulo ang lahat.

Kinabukasan ay determinado na ako,kakausapin ko si Lux.

Nag abang ako sa labas ng PLP,hanggang sa makita ko siya,huminga ako ng malalim at hinintay siyang makalapit.

“Lux,mag usap tayo.” sabi ko,tinaasan niya ako ng kilay at tiningnan mula paa hanggang ulo,napangiwi ako sa ginawa niya.

“At bakit ako makikipag usap sayo?” mataray niyang sabi.

“Pag usapan natin ang atin,ang kay Chance,pamilya niya at pamilya ko.” diretso kong sabi. “Alam ko na ang lahat,pag hindi ka nakipag usap mapipilitan akong isumbong ka.”

Biglang nag iba ang timpla ng mukha ni Lux,halatang nagalit siya pero hinanda ko na ang sarili ko at hindi ako magpapatalo.

“Wala kang maisusumbong,tanggapin mo na kasi ang katotohanan.”

“Are you really sure? How about the drugs? Ay oo nga pala,sinumbong ka na ni Chance,pero mas matinding kasalanan ang pakikipag sex sa Cr ng school diba? Ano mangyayari pag sinumbong kita?” taas kilay ko ding sabi. Hindi lang siya ang marunong manakot.

“How dare you?! Hindi sila maniniwala sayo! Bitter ka! Bakla ka kasi!”

“Yun lang ang kaya mong sabihin? My God,Lux! Hindi ka nag iisip?” pang iinis ko pa.

“Ang kapal ng mukha mo?!” sasampalin sana ako ni Lux pero nasalo ko ang kamay niya.

“Subukan mo?! Hindi ako mangingiming isubsob ang mukha mo sa pader!”

Sunod sunod na ang paghinga ni Lux dahil sa galit,ako naman ay ang lakas ng kabog ng dibdib sa halo halong emosyon.

“Wala ka ng magagawa! Kahit hindi kami magkatuluyan ni Chance,hindi ka na niya babalikan! Ako ang hinahanap hanap ng katawan niya at ng isip niya!”

Nagtagis ang mga bagang ko dahil sa sinabi ni Lux,matigas talaga siya at kailangan ko tanggalin ang pagka matigas niya.

Marahas kong binitawan ang kamay niya kaya halos matumba siya. Nagngingitngit na siya sa galit.

“Nakaka awa ka Lux. Alam mo bang pwede ka ng makulong dahil sa pangdodroga mo kay Chance? San mo yon nakukuha? At mas nakaka awa ka kasi hanggang katawan mo lang ang habol ni Chance,hindi mo mapapasok ang puso niya. Wala kang pinagkaiba sa mga prostitute!” mahaba kong sabi na ikinalaki ng mga mata niya.

Ganyan nga,masindak ka. Hindi na ako mananahimik Lux,hindi na ako iiyak at iiyak lang.

“Bakit mo ito ginagawa?!” ani Lux,napangisi ako. “Kakasuhan kita!”

“Try it,maghihintay ako na makasuhan mo. Diba dapat ako ang nagtatanong nyan? May paraan naman para hindi kita isumbong at hindi kita ipakulong.” napatingin ako sa paligid,ang bawat tao na dumadaan ay napapatingin sa amin.

“Hindi mo ako masisindak bakla! Hindi pa ipinapanganak ang taong makakasindak sa akin!” matapang pa ding sabi ni Lux,napapalatak ako at napailing.

“Tigilan mo ang pagdamay sa mga magulang ni Chance,its your parents and his parents business,huwag mong gamitin sa pang sarili mong interes. At pang huli huwag mong idadamay ang pamilya ko,hindi mo alam kung ano ang kaya kong gawin,Lux. Your choice,titigil ka para matahimik na tayong lahat? O itutuloy mo pa din ang sinimulan mong gyera.”

Tinitigan niya ako ng masama,ganon din ang ginawa ko.

“Kiji?! Hindi ka ba papasok? Male-late na tayo!” boses ni Arloo pero hindi ko siya nilingon.

“Gagawin ko ang gusto mong mangyari kung aalis ka sa school na ito. Titigil ako kung mawawala ka,now its your choice.” taas noong sabi ni Lux at nilampasan ako.

Huminga ako ng malalim. Ngayon lang ako biglang nanlambot. Kakaiba pala talaga si Lux,binigyan ko siya ng choice,pero binigyan niya ako ng choice na naka depende ang lahat lahat sa magiging desisyon ko.

“Tara na Kiji. Hindi magandang nakikipag usap ka pa kay Lux.” hinila na ako ni Arloo at nagpati-anod na lamang ako.

I have no choice,kailangan kong gawin ang dapat,even if it means breaking again my heart.

Siyempre,lutang na naman ako buong araw,this problem is not healthy for me,apektado na pati pag aaral ko.

Wala namang magawa ang tropa,sinabihan ko sila na huwag ng idamay ang mga sarili nila,tutal ay natulungan na nila si Chance at nasabi na nila sa akin ang lahat lahat. Alam kong na-a-awa sila sa akin,pero hindi dapat,kasi kung kaka awa-an ako,lalo akong magiging emosyonal and that’s not good.

“You okay?” ani Arloo ng ihatid ako sa may kanto. Tumango ako at tinitigan siya,tatapusin ko na.

“Pwedeng humingi ng pabor,Arloo?” lakas loob kong tanong.

“And what is it?”

“Tigilan mo na ito.” ani ko at tinitigan siya,nagsalubong ang mga kilay niya na para bang hindi niya nakuha ang gusto kong iparating.

“Tigilan ang alin? Kakaiba naman ata ang favor mo.”

“Tigilan mo na ito,you can still be nice to me,pero itigil mo na ang pagpaparamdam. Kahit hindi na kami magkabalikan ni Chance ay siya pa din ang mahal ko,ayaw kong masaktan ka pa.” nag iwas ako ng tingin,dahil mas tumiim ang pagtitig niya sa akin.

“Yon ba? Wow! Just wow Kiji! Kaka amin ko pa lang ng nararamdaman ko,magsisimula pa lang ako pero ito agad? Do you even have a heart?” sarcastic na sabi ni Arloo,umiling pa siya na parang hindi makapaniwala.

“Im sorry,makakalimutan niyo din lahat ng mga ginawa ko. At sana balang araw mapatawad niyo ako.” agad akong tumalikod at nanakbo,dun ako sa may daanan papunta sa Sagad pumasok.

Buo na ang desisyon ko. Even if I dont like it,I still have to do it,its for the better. Lilipas din naman ang panahon at makakalimutan naming lahat ang mga masasamang pangyayaring ito.

Pagkarating sa Sagad High school ay pumara na ako ng trycicle,lutang na lutang ako. Kaya ng makababa ako sa tapat ng Batis compound ay natigilan ako sa aking nakita,parang biglang piniga ang puso ko at parang nahirapan akong huminga.

Si Chance,naka yuko habang nakaluhod sa harapan nina Mama at Papa,nasa harapan sila ng bahay,yumuyugyog ang mga balikat ni Chance,he’s crying,and it really breaks my heart,lalo pa at yakap yakap niya si Chaji.

Hindi ko na namalayang tumulo na din ang mga luha ko.

BSK nayntin :3

WEW! BUTI NAKAPAG UPDATE AKO,BUKAS NA SIGURO NG HAPON ANG NEXT UPDATE. SANA WALANG DEMANDING,HINDI KAMI NATULOY KANINA KAYA BUKAS NG 5AM KAMI TUTULOY. NAWINDANG AKO EH,SABI KO SA LAST CHAPTER WALANG MAGDEDEMAND,50% PERCENT NG COMMENT PURO DEMANDS,NAGBABASA PO BA KAYO NG AUTHOR’S NOTE? BAKA GUSTO NIYO AKONG PAGPAHINGAHIN,PATULUGIN AT I-ENJOY SAGLIT ANG BUHAY KO OUTSIDE WATTDAD :D

ANYWAYS,ENJOY READING PO! YOU KNOW WHAT TO DO,BAWAL ANG SILENT READER =D

=

Nanginginig man ang aking mga tuhod ay humakbang ako. Bakit siya umiiyak at nakaluhod sa harapan nina Mama at Papa?

Buti na lang at walang masyadong tao dito sa Batis hindi gaya sa Jabson at Orchids.

Teka nga? Bakit yakap niya si Chaji? Bakit nasa kanya?

Oh my Gowd! Nandun siya! Siya ang kumuha sa malaking box ng mawala ako!

Napatingin sa akin sina Mama at Papa,pero nanatiling nakayuko si Chance at umiiyak.

“Alam ko pong mahirap ako mapatawad,Ma,Pa. Pero kaya lang naman na hinayaan kong umalis si Kiji ay alam kong galit siya,nagkamali ako eh. Ayoko ng patungan pa ng apoy ang isa pang apoy. Hindi ako nag walang kibo,alam niyo po iyon,tahimik akong gumagawa ng paraan. Pero alam niyo din po na gabi gabi ko siyang binabantayan,ngayon na nabulilyaso ko na si Lux ay may kaonti na akong pag asa kay Kiji.” sa pagitan ng bawat pag hikbi ni Chance ay nasabi niya iyon.

Chance,hindi mo kailangang lumuhod at magmaka awa,kakausapin naman kita eh.

“Alam ko din po na hindi katanggap tanggap ang ginawa kong pakikipagtalik sa ibang babae habang kami ni Jiko. Pero,Ma,Pa,ang drogang pinapainom ni Lux sa akin ay matapang. I cant’ resist it,its consuming me,ang takbo ng utak at puso ko ay nawawalan ng silbi,hahanap hanapin mo ang nakatalik mo,kinakain nito ang katinuan mo. Ganon pa man,ang pagkakamali ay pagkakamali,kaya humihingi ako ng tawad. Gusto ko pong patawarin niyo muna ako bago ako mapatawad ni Jiko.”

Pumikit ako,hindi ko pala kaya. Hindi ko kayang patuloy na magkasakitan kami kung pwede namang tanggapin namin ang mga nangyari at maging maayos.

“Pero paano ang mga magulang mo? Ang business deal nila? Lalo silang magagalit kay Kiji. Lalo nilang kakamuhian ang anak ko. At higit sa lahat,paano kami? Dinamay kami. Alam na siguro ito ni Kiji at ramdam kong magdedesisyon sya para sa ikabubuti nating lahat.” ani Mama at tumingin sa akin,gusto kong maiyak. Pati mga magulang ko nasasaktan na dahil sa akin.

“Maniwala po kayo,walang madadamay. Basta po makausap ko si Kiji. Maaaring magalit sila kay Kiji,pero ang mahalaga po sa akin ay mahal niyo kami ni Kiji,na tinanggap niyo ako. Kaya sana po mapatawad niyo ako. Kasi,parang sasabog na ang dibdib ko eh.” sagot ni Chance,nagpunas siya ng mga luha at hindi sinasadyang napatingin sa akin. Tinitigan ko siya.

“Ganon naman pala eh,edi tumayo ka dyan! Hindi pwedeng isa lang ang lumalaban sa inyo,dapat sabay at magkasama kayong lalaban. Ganon ang pagmamahalan. Ewan ko ba sa inyong mga bata kayo!” sabi ni Papa at bumaling kay Mama. “Tara na Ma,pabayaan natin silang mag usap diyan.”

Tumango sina Mama at Papa sa akin saka pumasok sa bahay. Nanatiling nakaluhod si Chance at nakatitig sa akin. Para akong hinihigop ng mga mata niya,punong puno ito ng emosyon,para na akong nabibingi sa lakas at bilis ng tibok ng puso ko.

“Luluhod ka lang ba dyan at iiwanan kita o gusto mong makapag usap tayo?” sabi ko at dali daling tumayo si Chance.

“Jiko,madami akong gustong sabihin. Sana huwag kang mapagod makinig.” aniya na yakap pa din si Chaji,tinaasan ko siya ng kilay.

“Alam ko na lahat,ang gusto ko na lang pag usapan ay ang atin.” at tiningnan ko si Chaji. “Ikaw ang kumuha ng box?!”

“Pasensya na,hindi ko ma-atim na masama sila sa mga basura kaya kinuha ko. Mahalag sa akin si Chaji kasi ito ang unang naibigay ko sayo.” aniya at iniabot si Chaji sa akin. “Huwag mo na ulit iyon gagawin.”

Kinuha ko si Chaji at niyakap. Saka ako bumaling kay Chance. Kanina ay handa na akong sundin ang gusto ni Lux,ang tanga ko lang,nung una siya ang sinindak ko,sa huli ako din ang nalugi. Pero tama si Papa,kailangan dalawa kami ni Chance na lumaban. Nakakapagod na din kasi ang lahat ng ito,nakakapagod na mag isa lang ako nung una.

“Mag usap tayo Chance.” ani ko,tumalikod at naramdaman kong sinundan niya ako. Naglakad ako hanggang sa may San Miguel Elementary school,sa waiting shed kami pumwesto habang tinitingnan ang mga dumadaang sasakyan.

“Patawad,Jiko.” ani Chance,nilingon ko siya,kitang kita sa mukha nya ang pagsisisi. “Nagkamali ako,kahit pa sabihin natin na walang drugs na involve ay nagkamali pa din ako kahit saang aspeto.”

Parang sumikip ang dibdib ko,huminga ako ng malalim at bumuga ng hangin.

“Matagal na kitang napatawad. Naging gago lang ako at isinara ko ang aking isipan. Diba sabi ko dati kahit paulit ulit kang magkamali ay tatanggapin pa din kita ng paulit ulit kasi ganon kita kamahal Chance.” sabi ko at ako mismo ang humawak sa kamay niya.

“Gagawa ako ng paraan para matigil si Lux,ang dami niyang dinadamay.” napailing si Chance. “Pakiramdam ko ay may sakit siya sa utak.”

“May sakit talaga siya! Kanina kinausap ko siya,nagsindakan kami pero tuso siya at halos mapasunod ako sa gusto niya. Pero Chance,lalaban tayo ng magkasama diba?”

“Oo naman. Pwede naman natin siyang unahan.” ngumiti si Chance,ginuri ng daliri niya ang palad ko kaya napangiti din ako. Ang sarap lang sa pakiramdam,nabawasan ang bigat ng aking dibdib. “Ang pinagtataka ko lang ay kung saan niya kinukuha ang drogang iyon,galing iyon sa Korean Underground Mafia,paano siya nagkakaroon nun?”

Napaisip ako,hindi kaya kunektado si Lux sa Mafia? O ang mga magulang niya? Napaka delikado talaga niyang tao,I wonder may nangyari kaya sa kanya nung bata pa siya kaya naging ganon ang takbo ng utak niya? I really think kailangan niyang madala sa isang Rehabilitation Center.

“Wala akong idea Chance.”

“Lets walk pauwi sa apartment? Miss ka ng ng apartment.” nakangiting sabi ni Chance kaya inirapan ko siya.

“Magpaalam muna tayo kina Mama at Papa.” sabi kong ganyan.

Nagpaalam nga kami,pumayag naman sina Mama at Papa,tulad ng sabi ni Chance ay naglakad lang kami,sa Dr.Pilapil kami dumaan.

Pagdating sa apartment ay parang dejavu lang. Parang nung unang punta ko lang dito. Nilingon ko si Chance na nakangiti.

“Welcome back,Jiko.” aniya. Ngumiti din ako at agad siyang niyakap ng mahigpit. I just love him so much na kahit gaano kasakit ang mga pangyayari ay babalewalain ko para lang makasama siyang uli. Hindi ko na mapigilan ang mapa iyak,sobrang kaligayahan siguro ito. “Huwag kang umiyak please?”

“Mahal na mahal lang talaga kita Chance,martyr,tanga,itawag na nila sa akin ang lahat,pero sadyang mahal na mahal kita.” humahagulhol kong sabi.

“Mahal na mahal din kita Jiko. Im sorry for everything na nagawa kong mali.” ani Chance,humiwalay sa yakap,tinitigan ako at pinunasan ang aking mga luha. “Lalaban tayo,kahit anong mangyari walang susuko. Kakayanin natin ito Jiko.”

He kissed me,napasinghap ako. Matagal akong nangulila sa halik niya,matagal kong pinangarap na muling mahalikan niya. At para itong isang panaginip na nagkatotoo.

“Chance..”

“Oo nga pala.” aniya at may kinuha sa bulsa. “Regalo ko sana sayo,diba nasira ang phone mo? Nandyan na din ang dati mong sim card.”

Nagulat ako,bagong phone,taka ko siyang tiningnan. “Hindi naman kailangan Chance eh.”

“Sakin galing,huwag mo tanggihan.” aniya. “Teka,dalhin ko muna sa kwarto ang mga maleta mo.”

“Sige.” sabi ko na lang,hila ang mga maleta ay pumasok na si Chance sa kwarto.

Naupo ako sa sofa at tiningnan ang phone,nandito pa din ang mga dati kong contacts,ang inbox puro GM galing sa mga ka blockmates ko. May mga quotes galing kina Ritz,Summer at Perry,kaya nireplyan ko sila kahit matagal na yung text.

Maya maya ay nag GM si Ritz na welcomeback daw sa phone ko. Ilang saglit lang ay nag ring ito,si Arloo ang tumatawag.

Nagdalawang isip ako kung sasagutin ko ba ito,pero sinagot ko pa din.

“Hello?”

“Kiji? Pwede mo ba akong puntahan dito sa Plaza? I need you.” malungkot ang boses ni Arloo,naawa naman ako. Naging rude ba ang pagkakasabi ko kanina sa kanya na itigil na niya ang ginagawa niya?

“Huh? Uhm,Arloo,nandito ako kina–”

“Please?” ani Arloo,napabuntong hininga na lang ako. Kailangan ko sigurong mag sorry sa kanya?

“Sige,hintayin mo ako.”

“Thanks.” pinutol ko na ang tawag,pumunta ako sa kwarto para magpaalam kay Chance.

“Chance,tumawag si Arloo,makikipag kita lang ako sa kanya saglit.” paalam ko,natigil si Chance sa paglalagay ng mga damit ko sa cabinet at nilingon ako.

“Jiko. Wala akong tiwala sa kanya diba?” kunot noo na sabi ni Chance.

“Mabait siya Chance,hindi siya masama,naging mabuti siyang kaibigan sa akin. Pumayag ka na,saglit lang naman please?”

Natigilan si Chance,isang minuto ata ang lumipas bago siya nagsalita.

“Sige,pero dalian mo,gusto kong gising pa ako pag uwi mo ah? Namiss na talaga kita ng sobra eh.” ngumiti si Chance,lumapit ako at mabilisan siyang hinalikan sa labi.

“Salamat! Babalik agad ako!” sabi ko at umalis na.

Pagdating sa Plaza ay nakita kong nakaupo sa bench si Arloo,ng makita ako ay ngumiti ito at tumayo agad.

Akala ko ba malungkot siya?

BSK twenti :3

“Arloo?” Pagtawag pansin ko kay Arloo ng mapansin kong sa tapat ng bahay niya tumigil ang taxi. Nilingon niya ako ngunit hindi pinansin,nagbayad siya sa taxi driver at naunang bumaba,wala akong nagawa kundi ang sumunod.

Bakit dito pa? Pwede namang dun lang kami sa plaza nag usap,paniguradong hahanapin na ako ni Chance,paano ba ako napapayag ni Arloo? Nakaka awa kasi siya kanina eh.

“Arloo?” muling pagtawag ko. “Uuwi na ako. Next time na lang tayo mag usap? Alam mo kasi,kaka ayos lang namin ni Chance,saglit lang ipinaalam ko.”

“Saglit lang naman ’to. Gusto ko lang makausap ka ng tayo lang.” aniya,hinawakan ang kamay ko at hinila na ako papasok sa mansyon nila.

Dumiretso kami sa kwarto niya,medyo kinakabahan na ako,may kakaiba akong nararamdaman pero ayaw ko itong pangunahan.

“Ano ba pag uusapan natin Arloo? Kung tungkol ito sa sinabi ko kanina,Im sorry kung naging rude ang pagkakasabi ko,pero I think na tama lang na sinabi ko iyon.” lakas loob kong sabi.

“Nagmamadali? Maupo ka muna sa couch.” aniya,dumiretso sa mini ref niya at kumuha ng alak na ikinanganga ko,San Mig Pale Pilsen in can. Nag iwas ako ng tingin at nilibot sa buong silid niya,ito ang pangalawang beses na nakapasok ako dito. At ang lakas ng pakiramdam na stranger ako sa kwartong ito.

“Arloo,hindi ako iinom. Alam mong mahina ang tolerance ko sa alak.” pagdadahilan ko pa din. Ayoko ng may mangyari pa ulit.

“Come on,Kiji! Isa lang. Inumin natin habang nag uusap,sit here.”

Huminga ako ng malalim at naupo sa katapat niyang couch. Gusto kong tingnan ang phone ko dahil panay vibrate,pero ayoko namang magmukhang bastos kay Arloo.

“Sorry ulit.” ani ko ng iabot niya ang alak,lumagok ako,masarap pala pag nasa lata? May magic?

“Tanggap ko na. Pasensya na sa inasta ko. Hindi ko lang agad natanggap. Pero okay na ako,as long as maging magka ibigan pa din tayo.” sabi ni Arloo at ngumiti kaya ngumiti na din ako,medyo nawala na yung pagka guilty ko.

“So? Iba na lang ang pag uusapan?” ang nananantya kong tanong. Awkward naman kasi kung yun parin ang pag uusapan eh okay naman na pala sa kanya. Mas mainam ito kasi makaka uwi na din ako agad. Hindi na ako makapag hintay na mayakap at makatabi ulit matulog si Chance.

“Yah. So,kamusta ang pagbabalikan niyo ni Chance? Paano si Lux?” at tumungga siya kaya tumungga din ako.

“Masayang masaya ako na nagkabalikan kami. Nawala ang lahat ng sakit ng magka ayos kami. Sobrang sarap sa pakiramdam Arloo. At si Lux? Kaming dalawa na mismo ni Chance ang kakausap sa kanya.” ang mahaba kong sagot,naiimagine ko pa yung pag aayos namin ni Chance kanina.

“That’s good. Sana huwag ng manggulo si Lux. She’s beautiful,makaka kuha siya ng lalaking magmamahal sa kanya.” ani Arloo at lumagok ulit kaya ganon din ang ginawa ko.

“Oo nga eh. Nakakapagod na–shet! Ang tapang ng San Mig na yan,nahihilo na ako o baka lumilindol lang talaga?” napakapit pa ako sa couch,umaalon na ang paningin ko,kaya ayoko talagang umiinom ng kahit anong klaseng alak eh.

“Sumandal ka. Ikukuha kita ng tubig.” tumayo na si Arloo,sumandal ako at pumikit. Tae,paano ako makaka uwi nito? Nabangenge ako sa isang lata ng San Mig Pale Pilsen! Bwiset!

“Para akong inaalon..” hindi ko mapigilang sabi.

“Here,drink this.” dumilat ako,agad na pinainom sa akin ni Arloo ang malamig na tubig,ang sarap sa pakiramdam. Pero pumikit ulit ako at sumandal. “Take a rest,ihahatid kita pag nagising ka.”

Ilang saglit pa ay naramdaman kong nag iinit na ako,kung anu-anong mahalay na eksena na ang na i-imagine ko. Parang may kung ano sa katawan ko na gustong ma satisfied,gusto kong makipag sex! Gusto kong pasukin ako hanggang sa hindi ko na kayanin.

Teka? Nangyari na ito dati ah? Pero… Shet! Gusto ko ng makipagtalik.

“Arloo….” mahinang tawag ko.

“Hmmmn?..”

“Anong ginawa mo sa akin? Bakit ganito? Gusto kong makipag sex.” shet,wala na talaga ako sa katinuan.

“Ako din,Kiji. Gusto kong makipag sex.” sagot ni Arloo na ikinagulat ko. Nagmulat ako ng mga mata,wala na siyang saplot! Lumapit siya sa akin,binuhat ako,paglapat pa lang ng balat niya sa akin ay nagliyab na ang pagnanasa ko.

“Arloo,huwag. Magagalit si Chance–” agad akong hinalikan ni Arloo pagkalapag pa lamang niya sa akin sa kama. Marahas ang paraan ng paghalik niya,hindi ko maintindihan.

“Gustong gusto kita Kiji. Hindi ito ang gusto kong mangyari pero nahulog ako sayo. That’s a shit kasi committed ka na. Pero iba ako,kung ano ang gusto ko ay nakukuha ko.” sabi ni Arloo habang hinahalikan ang tenga ko,pababa sa aking leeg,umaayaw ang utak ko pero ipinagkakanulo ako ng katawan ko.

“Arloo.. Huwag..” hinubaran ako ni Arloo at wala akong nagawa.

“There’s no stopping Kiji. Pareho naman tayong nasasarapan diba?” bulong ni Arloo at hinimas ang butas ko,rumagasa na ang mas dobleng pagnanasa sa akin,pero ayokong magpatalo.

Sa mga sinasabi pa lang ni Arloo ay alam ko na,may mali. Mali ang pagkaka kilala ko sa kanya.

“Please Arloo,huwag ako. Akala ko ba naintindihan mo na–Ugh!” mas dumiin ang pagkakapikit ko,pinasok ni Arloo ang dalawa niyang daliri sa butas ko.

“Oo Kiji,naiintindihan ko. Pero hindi ko matanggap. Now,tell me sino sa amin ni Chance ang mas masarap?” hinugot niya ang daliri niya,iniangat niya ang mga paa ko at naramdaman kong bumubundol na ang kanya sa bukana ng butas ko.

“Tama na Arloo,please?” naiyak na ako. Pero wala akong magawa,nanghihina ako,at pag didilat ako ay nahihilo ako,idagdag pa ang ang nararamdaman kong init,para akong alila na walang magawa.

“Magpapakasawa muna ako Kiji. Hindi ako papatalo.” at naramdaman kong dahan dahan niya na akong pinasok.

Napahikbi na ako,nagkamali ako ng pagkakakilala kay Arloo,kahit may nangyari dati kinaibigan ko pa din siya. I trusted him kaya sumama ako,pero sana pala hindi na ako sumama,sana hindi ako naniwala sa kanya. Looks can really decieve us,ganon si Arloo.

“Tama na Arloo..” pagmamaka awa ko habang umiiyak. Marahas na ang ginagawang paglabas pasok ni Arloo. At ramdam ko ng pagod na ang aking katawan,parang wala siyang narinig.

Hanggang sa pinabayaan ko na lang siya,kung anu-anong posisyon ang ginawa niya pero nanatili akong walang imik at umiiyak.

Tuluyan ng nag iba ang tingin ko kay Arloo,kinamumuhian ko na siya,baka pag nawala ang nararamdaman ko ay mapatay ko siya. Binaboy na niya ako,akala ko romantic ang pagkaka gusto niya sa akin,hindi pala.

“Eto na Kijii! Aahhh! Fuck! Shit!!” naramdaman ko sa mukha ko ang katas niya. Lalo akong naawa sa sarili ko,lalong nagliyab ang galit ko kay Arloo. Putangena niya!

“Teka po! Baka tulog na si Sir Arloo!” dinig kong boses sa labas.

“Wala akong pakialam! Papatayin ko siya!!”

Chance? Nandito si Chance?!

Agad akong dumilat,nakita ko si Arloo na nasa couch,naka boxers na at tulala. Kahit bangag pa ay kinuha ko ang mga damit ko at nagmadaling isuot ang mga ito.

Panay na ang galabog ng pinto,tiningnan ko ulit si Arloo,tulala pa din.

“Teka lang po! Miss Lux? Bakit niyo yan pinapunta dito?”

Nandito si Lux?

“Don’t talk to me.” sagot ni Lux.

“Arloo! Papatayin kitang gago ka! Nasaan si Kiji?!” sigaw ni Chance,agad akong nanakbo papunta sa pinto at binuksan ito. Nagulat si Chance,tiningnan ako,agad nagtagis ang mga bagang niya. “Jiko anong nangyari?”

Agad akong umiyak at niyakap niya ako. Hindi ko akalain na kahit bakla ako ay mararanasan ko yung kanina,pakiramdam ko ay ang dumi dumi ko.

Bumitaw si Chance,pumasok sa kwarto,sumunod kami ni Lux at ang katulong.

“Gago ka!!” bumagsak si Arloo sa sahig. Panay ang suntok sa kanya ni Chance,hindi siya lumalaban. “Alam ko na ang lahat! Ginamit nyo kami ni Kiji! Mga hayop!”

“Sorry…” sagot ni Arloo,bumangon siya puro dugo na an mukha niya.

“Anong ginamit?” taka kong tanong. Napatingin ako kay Lux.

“Everything is a deal. Patawarin nyo sana kami. Pero–aaahhh!” hindi na natapos ni Lux ang sasabihin niya,sinabunutan ko siya saka tinulak kay Arloo.

“Anong deal?! Bakit kami?” naiiyak ko ng sabi,kailangan kong malaman ang puno’t dulo ng lahat.

“Jiko,ginagamitan ka din ni Arloo ng drugs na ginagamit sa akin ni Lux. It was part of their test.” sabi ni Chance,nagsalubong ang mga kilay ko. “Pero papatayin ko muna yang dalawang yan.”

Susugod sana si Chance pero inawat ko siya,napa atras sa takot si Lux at Arloo naman ay walang kibo.

“Naibenta lang sa amin ang Drugs na iyon. We want to try it,at kayo ang naging subject–”

Hindi natapos ni Arloo ang sasabihin niya,sinampal ko siya,agad namula ang pisngi niya,para na akong sasabog sa sobrang galit.

“Magkasabwat kayo ng babaeng iyan?! Ginamit niyo kami pang test sa drugs na yon? Sinira niyo kami!” tumulo na ang mga luha ko,niyakap ako ni Chance at lalo akong naiyak. Pakiramdam ko para kaming mga palaka na ida-disect pagkatapos matesting ay tapos na.

“Yun ang plano namin. Pero totoong nagkagusto na ako kay Chance..” ani Lux. “Patawad Kiji,alam kong sobra yung ginawa ko.”

“Nang mabili namin ang drugs ay kayo nga ang naging target namin,pero ako Kiji mahal talaga kita. Alam kong hindi mo ako mapapatawad sa ginawa ko kanina,naka drugs din ako,” segunda ni Arloo. “Patawad.”

“Anong sabi mo?! Anong ginawa mo kay Jiko!!” agad tinulak ni Chance si Arloo at susuntukin na sana pero niyakap ko si Chance.

“Umuwi na tayo. Pagod na ako.” totoo,pagod na pagod na ako. Sina Lux at Arloo? Ewan ko,mukhang hindi ko pa sila kayang patawarin,pagkatapos ng lahat ng ginawa nila? Panahon na lamang ang makakapag sabi.

Hindi ko matanggap na parte lang kami ng deal nila,na testingan ng droga nila,hindi ko papaniwalaan na gusto ako ni Arloo,si Chance oo obvious na gusto siya ni Lux. Pero mula ngayon,iisipin ko na lamang na hindi sila nag e-exist.

“Im sorry,sana hindi na kita pinayagan. Sorry kasi nadala ako sa mga ginagawa namin ni Lux,sorry kasi…” nagcrack ang boses ni Chance,nandito kami sa backseat ng taxi,pauwi na. Parang may kung anong bumara na naman sa lalamunan ko. “sorry,sana hindi iyon nagawa sayo ni Arloo.”

Hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya. Gusto kong iparamdam sa kanya na hindi niya dapat sinasabi ang mga ganon.

“Hindi ka dapat nagso-sorry Chance,biktima lang tayo ng pangyayari. Kailangan na natin iyong kalimutan,ang mahalaga ay magkasama na ulit tayo.”

“Basta sorry. Jiko,mahal na mahal kita,sobra.” napangiti ako sa sinabi niya. Parang natunaw yung mga kung anong sakit na dinulot ng mga pangyayari.

“Mahal na mahal din kita,Chance.”

Pagdating namin sa apartment ay nagulat kami. Nandun ang Mama ni Chance,at mukhang hinihintay talaga kami.

“Ma?”

Tumaas ang kanang kilay nito saka nagsalita,kinabahan na ako.

“Finally,now lets fix things. Mag usap tayo.”

BSK twenti wan :3

“Ma?” gulat na sabi ni Chance. Ako naman ay kinabahan,hanggang ngayon kasi hindi pa nila ako tanggap para kay Chance,at yun ang pinaka mabigat na pagsubok.

“Lets talk. Akala mo ba hindi ko alam ang mga nangyayari? Kaya pala sa amin mo pina stay muna si baby Chad? Inuuna mo yang–”

“Ma?! Pwede ba? Bukas na lang? Pagod kami ni Jiko! Kakagaling lang namin na mag solve ng problema,huwag mo naman patungan agad!” pamumutol ni Chance sa Mama niya.

Nakonsensya naman ako,dahil sa akin hindi na nakakasama ni Chance ang anak niya,baka multuhin ako ni Vane nito.

At oo nga naman,ni hindi ko pa nga natatanong si Chance kung bakit magkasama sila ni Lux na dumating eh,idagdag pa na nanlalagkit ako,lalo na ang mukha ko! Pero mali pa din si Chance.

“Chance,uuwi na lang ako.” sabi ko at bumaling sa Mama niya. “Pasensya na po Madam.”

“No! Dito ka lang.” pagpigil sa akin ni Chance. “Umuwi ka na Ma,bukas tayo mag usap kahit isama mo pa si Papa.”

“Okay. I’ll be back tomorrow.” ani ng Mama ni Chance at bumaling sa akin. “Kasama ka sa pag uusap.”

Napigil ko bigla ang pag hinga ko,ng lumabas ito ay saka lang ako nakahinga ng maayos.

“Chance–”

“Hindi! Hindi tayo maghihiwalay dahil gusto lang nila Jiko. Nalampasan nga natin sina Lux at Arloo,ngayon ka pa mag iisip ng ganyan?” matigas niyang sabi na ikinanganga ko.

“P-pero–”

“Huwag ng mag rason. Maligo ka na,hindi ko gusto ang amoy mo. Hihintayin kita sa kwarto.” tinalikuran na ako ni gago at dumiretso sa kwarto.

“Hmp! Ang sungit!” ani ko at napangiti. Dumiretso na din ako sa banyo para maligo.

Hindi ko alam kung ilang beses ako naghilod at nagsabon,hindi ko maiwasang maisip ang ginawa ni Arloo. Kinamumuhian ko siya,I trust him,tinuring ko siyang kaibigan pero binaboy niya ako. Ginamit nila kami ni Chance,naging susi nila ang droga para makuha nila ang gusto nila,matagal na pala silang magkakilala,pinaikot ako ni Arloo,galit ako sa kanila.

Ano kami ni Chance? Testingan ng kung anu ano? Tinesting nila sa amin ang drogang iyon gamit ang sarili nilang mga intensyon,madaling nakuha ni Lux si Chance,pero ako hindi ko agad napansin ang motibo ni Arloo,gusto daw niya ako? Gusto niya akong babuyin,nagdusa kami ni Chance dahil sa kanila,hindi ko sila mapapatawad.

“Jiko?! Anong nangyari? Bakit ang tagal mo?” katok ni Chance at dun lang ako natauhan,tiningnan ko ang katawan ko,namumula na sa kakahilod,gusto ko nga pati balat ko ay matanggal mawala lang ang bakas ng ginawa ni Arloo.

“Tumatae pa ako! Tapos na din ako maligo,hintayin mo na lang ako sa kwarto!” ang agad kong sagot at nagsabon ulit ng katawan.

“Sige,hintayin kita.”

Nang matapos akong maligo ay nanakbo ako papuntang kwarto,hindi nga pala ako nakapag dala ng towel.

“Nasan ang towel ko?”

“Hindi mo naman kailangan ng towel ah.” nakangising sabi ng gagong si Chance. Itinaas ko ang kamao ko at ipinakita sa kanya.

“Pacman punch gusto mo? Akin na! Basang basa pa ako oh?”

“Hay Jiko! Ayan sa likod ng pinto,naka sabit.” sumandal sa headboard ng kama si Chance,ginawang unan ang mga braso,kitang kita ang kili-kili,idagdag pa na naka brief lang ang animal! Walangya talaga!

Nang makapag bihis ay naupo na ako sa tabi nya,inamoy niya ako at dinilaan ang tenga ko kaya agad ko siyang sinapak. Ayaw ko muna,may mga gusto muna akong itanong at sabihin.

“Anong plano Chance? Ayaw ko munang makita sina Lux at Arloo,at saka natatakot ako sa Mama mo,pag sinabi niya ay gagawin niya talaga. Takot na akong magkahiwalay tayo.” ang panimula ko,hinapit ako ni Chance at nilagay ang ulo ko sa dibdib niya,ang bilis at lakas ng tibok ng puso niya,ang sarap pakinggan.

“Kay Mama? Huwag tayong papasindak Jiko. Patunayan natin kung gaano natin kamahal ang isa’t isa. Tungkol kina Lux at Arloo,hindi pwedeng hindi mo sila makita,hindi ka pwedeng tumigil,sayang last semester na lang,saka magagalit sina Mama at Papa mo.” mahaba niyang sagot. Natulala tuloy ako at hindi alam ang sasabihin.

“Hindi ko alam Chance,nakakapagod yung mga nangyari. Parang natuyo na ang utak ko.”

“Edi didiligan kita!” hinampas ko nga sa hita. “Aray! Joke lang naman. Basta Jiko,whatever happens,walang bibitaw. Magpakatatag lang tayo. I know na malalampasan din natin ito.”

Napangiti naman ako sa sinabi niya,at wala sa sariling nilaro ko ng daliri ko ang utong niya.

“Tanggap at mahal mo pa din ba ako sa kabila ng ginawa ni Arloo?” napakagat labi ako,hindi ako iiyak.

“Oo naman,tinanggap at minahal mo pa din ako kahit na ilang beses ako nagkamali. Ganon din ako Jiko,hindi naman mababaw ang pagmamahal ko sayo eh. Kaya please,huwag mo ng isipin ang kay Arloo,maaapektuhan ka lalo,at mapapatay ko na talaga siya.” hinimas ni Chance ang buhok ko,pumikit ako at hindi sumagot,sana nga hindi ko na iyon maisip.

“Chance? Bakit nga pala kayo magkasama ni Lux na dumating?” ang pag iiba ko ng usapan.

“Nakasalubong ko siya dahil susunduin na kita. Humihingi ng tawad,tas sinabi niya na may balak nga si Arloo,magkina kapatid pala ang dalawang yon. Kaya ayon dali dali na akong pumunta,pero late na pala ako.” humina ang boses ni Chance,alam kong nagpipigil na naman siya ng emosyon. “Patawad at wala akong nagawa,Jiko.”

Umayos ako ng upo at pumantay sa kanya,namumula mga mata niya kaya nag iwas siya ng tingin. Bakit ganon? Pag si Chance na ang umiiyak parang nadudurog ang puso ko?

I kissed him,yung halik na nakalapat lang ang labi ko sa labi niya,then humiwalay ako. “Diba ikaw na nagsabi? Huwag ng isipin yon? Hindi mo kailangan mag sorry kasi wala ka namang kasalanan.”

“J-jiko…” ang nabigla pa ding sabi ni Chance,sinandal ko ulit ang ulo ko sa dibdib niya,kumportable akong pakinggan ang tibok ng puso niya.

“Lets start a new,Chance. Kalimutan na natin lahat ng masasakit na nangyari. Atleast,tumatag tayo at natuto.”

“Tama ka Jiko. Magsimula tayo ulit.” naramdaman kong hinalikan niya ang ulo ko,bumilis lalo ang tibok ng puso ko. I smiled then I closed my eyes. Magsisimula kami bukas,at sana kayanin namin. “Good night Jiko. I love you so much.”

“I love you too Chance. Sana ganito na lang tayo palagi.”

“Lagi na tayong magiging ganito Jiko. Basta,walang bibitaw.” bulong ni Chance,nanatili akong nakapikit. Sana matapos na ang lahat.

Nang magising ako ay wala na si Chance sa tabi ko. Agad akong bumangon at inayos ko ang kama,nagbihis na din ako dahil hindi nga ako nakapag bihis kagabi.

Paglabas ko ng kwarto ay walang tao,pero may mga nakahanda ng pagkain sa mesa,maaga sigurong umalis si Manang. Pero nasaan si Chance?

Bigla kong naalala na kakausapin nga pala kami ng Mama niya,pero hindi naman siguro mag uusap ang mga iyon na wala ako? Kailangan ako ni Chance sa pag uusap na iyon,at ganon din ako sa kanya.

Lumabas ako sa pagbabaka sakali na nasa labas sila. Luminga linga ako,wala naman sila sa paligid. Kaya naglakad ako papuntang Sagad,nalampasan ko na ang Brgy.Hall at Sagad High School at nandito na ako sa gilid ng highway.

Nasaan ba ang gagong iyon? Kukurugan ko talaga siya,kinakabahan na ako.

Biglang may tumigil na kotse sa harapan ko,kinabahan ako at kumalabog ang dibdib ko.

Tungunu?! Makikidnap ba ako?! Walang pang tubos sina Mama at Papa! Anong gagawin ko?

Umatras ako at bumukas ang bintana sa frontseat kaya natigilan ako.

“Sakay na. Naghihintay si Chance.” ang Mama ni Chance! Mas dumoble tuloy ang kaba ko. “Sasakay ka ba o tutunganga dyan?”

“Po? Pasensya na po!” agad kong binuksan ang pinto ng kotse at naupo sa frontseat.

“Naghihintay si Chance sa Infinitea,ako na ang sumundo sayo para magkaroon ako ng time na linawin sayo ang mga bagay bagay.” anito,binuhay na ang makina at pina andar na ang kotse.

“T-tungkol saan po?”

“Sa relasyon niyo. Hindi mo namamalayang sinisira mo na ang buhay ng anak ko. He was straight as a pole,at hindi namin matanggap na pumatol siya sayo. Anong ginawa mo sa anak ko?” puno ng galit ang pagkakasabi nito,parang bigla tuloy sumakit ang puso ko,napakatalas ng pagkaka sabi,nakakahiwa.

“Ang totoo niyan Mrs.Santillan,hindi dapat ako ang tinatanong niyo. Ang tanging alam ko lang po kasi ay mahal ko si Chance,hindi naman po dapat binibigyan ng label ang pagmamahal,hindi porket ako ang minahal ni Chance ay bakla na din siya.” ang mahinhin ngunit matapang kong pagkakasabi.

Natanaw kong malapit na kami sa Infinitea,kita ko agad si Chance na nakatayo at sa amin nakatingin.

“Ang babae ay para sa lalaki. Its the way of nature! Kasalanan sa Diyos ang relasyon niyo. Hinihila mo papuntang empyerno ang anak ko!” tumingin sa akin si Mrs.Santillan,nanlaki ang mga mata ko,dahil siguro sa galit niya ay hindi niya napansing nawala kami sa lane.

“Mrs.Santillan!!” sigaw ko ng may papalapit nang truck. Nanlaki ang mga mata niya,agad ko siyang niyakap at hinarang ko ang katawan ko.

Pagkatapos nun ay mahaba ng kadiliman ang tanging natatandaan ko.

WAKAS! :3

Salamat at naka abot kayo dito! Kita kits sa iba kong story! :)

~

“Anak,umuwi ka muna at magpahinga,dadating ang tropa niyo para sila naman daw ang magbantay.” ani Mama (Mama ni Kiji.)

“Ayoko po,hihintayin kong magising si Jiko.” ang sagot ko. Ang bigat bigat ng dibdib ko. Hindi ko matanggap na nangyari ito sa kanya,tuwing nakikita ko siyang nakaratay at walang malay ay nahihiling ko na sana ay ako na lang ang nasa pwesto niya. Mag li-limang araw na siyang walang malay,madami siyang bali at sugat,ang salamin ng kotse na nabasag ay tumusok sa likuran niya,na dislocate ang tuhod niya at may internal bleeding siya sa ulo,kaya sobrang takot na takot ako.

“Huwag matigas ang ulo,Chance! Gusto mo bang ikaw naman ang ma ospital? Ang mabuti pa,alagaan mo ang Mama mo sa bahay niyo.” lumakas na ang boses ni Mama. Kahit ayoko ay tumayo na ako,gusto ko kasi kung magigising si Jiko ay isa ako sa unang makikita niya.

“Ma,tawagan niyo po agad ako ah?” ani ko,tumango si Mama,yumuko ako at hinalikan sa noo si Kiji.

“Ikamusta mo ako sa Mama mo,at pakisabi na salamat ulit.” ani Mama at ngumiti. Tumango ako at lumabas na.

Alam kong hindi lang ako ang nasasaktan at nahihirapan sa nangyari kay Jiko. Doble ang sakit na nararamdaman ng mga magulang niya. At sinisisi ko ang sarili ko,sana pala hinintay ko siyang magising ng araw na iyon. Napaka imposibleng tao ni Jiko,ang sabi ni Mama hinarang ni Jiko ang sarili niya,kung hindi daw ay malamang wala na akong ina.

Tatlong araw lang si Mama sa ospital,may mga sugat at bali siya ngunit hindi kasing lala ng kay Jiko.

Dumiretso ako sa Chapel ng ospital. Hindi ako madalas tumawag sa kanya,pero mula ng mangyari iyon ay araw araw na akong nananawagan at nagdadasal sa Kanya.

Lumuhod ako at yumuko,naninikip na naman ang dibdib ko at gusto kong umiyak. Paulit ulit na bumabalik sa akin kung paano sila na aksidente,nakatayo lang ako sa sobrang pagka bigla,para akong tinakasan ng kaluluwa ng mga oras na iyon.

“S-si Ki-kiji,una-unahi-hin nyo.” sabi pa noon ni Mama.

Madaming nawalang dugo kay Jiko,nataranta ako,lahat ay tinawagan ko,agad na nag donate si Papa (Papa ni Kiji) pati sina Summer at Ohm. Pero ang ikinagulat ko ay ang pagdating nina Lux at Arloo.

“Anong ginagawa niyo dito?!” ang galit kong pagsalubong sa dalawa. Bakit pa sila nagpunta dito?

“Nabalitaan namin ang nangyari.” sabi pa nun ni Lux.

“I heard na kailangan nya ng blood donor,at compatible kami ni Lux na mag donate.” ang kalmado pang dagdag ni Arloo,lalo akong nag ngitngit sa galit.

“Madami ng nag donate,makaka alis na kayo.” sabi ko at biglang lumapit si Aiko.

“I dont think its the right time para unahin mo ang galit mo Chance,they are here to help. Huwag mong pairalin ang pride mo.” ani Aiko,wala na akong nagawa nun.

Pagkatapos nun ay dinala si Jiko sa ICU,si Mama naman ay inilipat sa OR. Sinisi ako ng mga tito at tita ko,pati si Kiji ay dinamay nila,pero pinagalitan sila ni Papa. Parang sasabog na ang utak ko nun,dumating si Papa,ang mga pinsan ko,mga tito at Tita pero wala na ako sa wisyo,tulala na ako nun at blangko na ang utak ko. Dalawang mahal ko ang nanganganib ang buhay,pakiramdam ko ay napaka wala kong kwenta dahil wala akong nagawa.

Pinunasan ko ang luha ko matapos kong balikan ang mga pangyayari. Tumingala ako at nanalangin sa Diyos.

“Alam ko pong kasalanan sa inyo ang pagmamahalan namin ni Jiko. Pero alam ko din po na maunawain kayo at mapagmahal. Nagpapasalamat po ako na ayos na ang Mama ko,dininig niyo ang dasal ko. Pero sana po dinggin niyo din ang dasal ko para kay Jiko.” ani ko,tumulo na naman ang mga luha ko,ganito ko pala kamahal si Jiko,ganito kalalim ang pagmamahal ko sa kanya. “Huwag niyo po siyang papabayaan,mahal na mahal ko siya,hindi ko na po alam ang gagawin ko.”

Ngayon lang ako bumigay at natakot ng ganito. Im so inlove with Jiko at nakakatakot,nakakatakot na hindi ko kakayaning mawala siya sa akin,akala ko dati ay sa babae ka lang pwedeng magmahal ng sobra,hindi pala. Kasi kay Jiko ko natagpuan at naramdaman ang pagmamahal na halos hindi ko na kayang ipaliwanag,yung tipo ng pagmamahal na umaapaw at parang sasabog na ang dibdib ko.

Minahal ko si Vane,pero sinadya siguro talaga na makilala ko si Jiko,mas minahal ko siya dahil kahit kaano ako katarantado at nakagawa ng kasalanan,tinanggap at minahal niya pa din ako. Kahit na naulit pa ng ilang beses kay Lux ang pagkakamali ko,still he accepts and loved me.

Si Jiko ang naging liwanag ko,nabago ang mga pangit kong ugali dahil sa kanya ng hindi ko namamalayan,naging seryoso ako sa bawat pangako na binibitawan ko. Hindi ko kayang wala siya,mababaliw siguro ako.

Nanatili pa ako ng ilang minuto sa chapel bago ako nagdesisyong tumayo na. Sisilip muna ako sa private room bago tuluyang umuwi,gusto ko pang makita si Jiko.

Maliit lang ang pagkaka bukas ng pinto,nandun na nga ang tropa. Kita ko agad si Jiko,wala pa ding malay. Naninikip ang dibdib ko,ang dami niyang sugat sa mukha na dulot ng pagkaka basag ng salamin.

Huminga ako ng malalim,pinuno ko ng hangin ang aking baga. Kailangan kong magpakatatag,alam kong hindi kami iiwan ni Jiko,bukas may pasok na,ayaw ni Jiko na nagpapabaya ako sa pag aaral,kaya lahat ng gusto niya ay gagawin ko kahit hindi niya nakikita.

Pagdating sa bahay ay pinapakain ni Papa si Mama,pina alis ni Papa ang mga tito at tita ko dahil makadagdag stress kay Mama dahil maya’t maya kasi nila sinisisi si Jiko.

“Chance? How was Kiji?” tanong ni Papa,si Mama naman ay tinitigan ako.

“Hindi pa din po nagigising. Ganon pa din.” ani ko at naupo din.

“Hindi ba siya under comatose?” tanong ulit ni Papa. Napaisip tuloy ako,kung comatose si Jiko,matatagalan siyang magising.

“Hindi ko po alam. Walang nababanggit si Mama.” sagot ko naman.

“Limang araw na siyang walang malay eh. Pero sa bagay,may mga ganyang sitwasyon.” ani Papa at tinapos ang pagpapa kain kay Mama.

“Chance,anak.” biglang pag singit ni Mama. Nilingon ko siya,kitang kita sa mga mata niya ang matinding pagka guilty na hindi naman niya dapat maramdaman.

“Ma,please. Huwag kang mag isip ng hindi maganda,hindi mo kailangan ma guilty,aksidente ang nangyari at walang may gusto na mangyari iyon.” ani ko kay Mama at niyakap siya. “Nasaan si Chad?”

“Nasa Lolo at Lola niya.” si Papa ang sumagot na ang tinutukoy ay ang mga magulang ni Vane.

Nakaka guilty,hindi ko na naaasikaso ang anak ko. Sa edad kong ito,hindi ko lubos akalain na mararanasan ko ang mga ganitong pangyayari.

“Kung magising na siya,please let me know. Gusto kong humingi ng tawad,not because guilty ako. Nakatatak pa sa aking isipan ang sinabi niya bago kami ma aksidente,yun ang paulit ulit na bumabalik sa aking isipan ng nasa hospital pa ako. He is a great child,ang laki ng kasalanan ko.” ani Mama at tuluyan ng umiyak,parang pinipiga ang puso ko kaya niyakap ko siya ulit.

“Maiintindihan ka ni Jiko,Ma! The best iyon eh! Kaya nga mahal na mahal ko iyon at ng tropa. He was the light,siya ang susi at siya din ang nagpapasaya sa amin. He is one of a kind. And Im so inlove with him dahil sa pagiging ganon niya.” pinigil ko na huwag maiyak,I have to be strong,hindi magugustuhan ni Jiko kung lagi akong malungkot.

Kinabukasan ay maaga akong gumising,alas tres pa lang ng madaling araw ay gumayak na ako,uunahin ko kasing puntahan si Jiko sa ospital,araw araw ganito ang routine ko,kung ang iba napapagod,ako ay hindi.

Pagdating sa ospital ay naabutan kong natutulog sa sofa si Papa,kumuha ako ng monoblock,itinabi sa kama.

Hinawakan ko ang isa niyang kamay at tinitigan siya. Ang sakit lang talaga makita na ganito ang sitwasyon ng taong mahal na mahal mo. Totoo nga na nakakawasak ng puso,nakakadurog.

“Jiko? Kailan ka ba gigising? Limang araw ka ng tulog ah? Hindi ka ba napapagod matulog?” huminga ako ng malalim,araw araw ganito,iniimagine ko na gigising siya at kakausapin ko. “Pag nagising ka na,ipapasyal pa natin sina Chad at ang kapatid mo,ipagpapatuloy mo pa ang pag aaral,ga-graduate pa tayo ng college.”

Suminghap ako,nararamdaman ko kasing namumuo na ang mga luha sa gilid ng aking mga mata,kung gising pa si Jiko inasar na niya ako,syempre aasarin ko din siya hanggang magkapikunan kami at mauuwi sa lambingan.

Pinisil ko ang kamay niya,tiningnan ko ang makina na nagpapakita ng heartbeat niya. Normal naman ito at iyon ang ipinagpapasalamat ko kahit papaano.

“Papupuntahin ko mamaya ang tropa after school,magkekwentuhan tayo.” mapait pa akong ngumiti. “Inaantok pa ako Jiko,idlip lang ako saglit,huwag mong bibitawan ang kamay ko.

Hanggang nagising na lang ako sa mahihinang tapik sa balikat ko,si Papa pala.

“Mag agahan ka muna Chance bago pumasok sa school.” ani Papa. Nilingon ko si Jiko,wala ganon pa din.

“Sa school na lang po ako kakain.” nakangiti kong sabi. “Papupuntahin ko po ang buong tropa mamaya,okay lang ba sa inyo ni Mama?”

“Oo naman! Mas gusto iyon ni Kiji diba? O siya,gumayak ka na baka ma late ka pa. Ayaw ni Kiji ng napapabayaan mo ang pag aaral mo.”

“Salamat po,Pa!” ngumiti ako at lumabas na.

Bago dumating sa PLP ay nag GM na ako sa tropa,personal ko na ding iimbitahin sina Perry,Ritz at Summer pati na si Khyerr sa room nila,kaibigan din sila ni Jiko.

Buong araw ay lutang ako,na kay Jiko ang isip ko. Iniisip ko na baka bigla siyang magising at hanapin kami. Sana talaga magising na siya,sobrang miss na miss ko na siya.

Nang dissmisal ay nagmadali na ako. May nararamdaman kasi akong hindi ko maipaliwanag,nabwisit pa ako dahil sa traffic. Kaya ng makarating sa ospital ay halos liparin ko ang pagpunta sa private room para kay Jiko.

Nagtataka pa ako na may mga nurse na nagmamadaling pumasok. Kinabahan agad ako.

Pagbukas ko pa lang ng pinto ay nanginig na ako.

“Anak! Lumaban ka!” umiiyak na sabi ni Mama habang yakap ni Papa.

“Kiji! Anak,huwag muna!” dagdag ni Papa.

Parang tumigil sa pagtibok ang puso ko. Pinapalibutan ng mga nurse at ng duktor si Kiji at nirerevive. Parang unti unti akong nawawalan ng buhay.

“ANAKK!!” sigaw ni Mama. Napatingin ako sa monitor ng heartbeat ni Jiko. Nag flat na ito.

“JIKOOO!! Hindeee!!!” sigaw ko at napaluhod na. Napahagulhol na ako.

Hindi! Nangyari na ang kinatatakutan ko. Wala na,wala na ang buhay ko,wala na ang pinakamamahal ko,wala na si Jiko.

“Ugh!!”

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Posible kaya iyon o dinadaya ako ng pandinig ko?

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

WAKAS! :)

Abangan ang Epilogue!

Alrights reserved.

February to May 2015

EPILOGUE :3

Oh?! Hanggang dito na lang,wala pong book 3 pasensya na. Maraming maraming salamat po sa lahat ng sumoporta mula sa book 1 nito. Don’t worry makikita niyo pa sina Kiji at Chance sa Ang Bagito sa Hagdan :)

Again,maraming maraming salamat po! God bless! Kahit yung iba hindi tumupad sa pangako wahaha!

Enjoy reading! =)

---

Nakatulala lang ako dito sa kwarto habang hinihintay si Chance. Iniisip ko yung mga nangyari sa buhay ko. Akalain mo yon? Montik na ako mategi dahil nagpaka Darna ako? But its worth it naman,Mama yon ni Chance at hindi ko naman maaatim na mawalan ng ina si Chance.

Limang buwan na din ang lumipas mula nung aksidente,tumigil ako sa pag aaral pero nagpatuloy si Chance,ayaw ko na dahil sa akin ay maapektuhan ang pag aaral niya.

Maraming nangyari mula ng ma aksidente kami. Isa na dun ang pagkasira ng mukha ko,tumanggi akong magpa plastic surgery,dati na akong pangit kaya walang kaso na pumangit ulit ako,lalo akong minahal ni Chance,napatunayan ko na hindi mababaw ang pagmamahal niya,napakalalim nito.

Isa sa mga nangyari ay ang malaman ko na sina Lux at Arloo ang mga blood donor ko,ako mismo ang lumapit sa kanila para magpasalamat. Humingi sila ulit ng tawad pero sinabi ko na hindi na kailangan,ang pagpapatawad kasi ay madaling ibigay kung bukal sa dibdib,nung nasa bingit ako ng kamatayan marami akong narealize ng magising ako,at yun nga pinatawad ko ang dalawa kahit hindi sang ayon si Chance.

Panigurado naman kasi na makakalimutan ko ang masamang mga nangyari dahil papatungan namin ito ni Chance ng mga bago at masasayang pangyayari.

Pero ang hindi ko makakalimutan ay nung sinadya ako ng mga magulang ni Chance sa bahay,bumalik kasi ako kina Mama at Papa,nagulat kami lahat,lalo na si Chance na nilalaro si Chad at Ioji,dinala niya kasi si Chad.

“Kiji.” ani Mrs.Santillan,nasa sala kami at tahimik ang lahat. “I just wanna say thank you for saving my life.”

Hinawakan nito ang mga kamay ko. Somehow I felt relieved. Nakangiti si Mr.Santillan,ganon din sina Mama at Papa,si Chance naman ay pasulyap sulyap lang at nakikinig din.

“Kahit sino naman po ay gagawin iyon.” ani ko at ngumiti. “Masaya po ako na ligtas ka.”

“Youre really amazing,tama si Chance. You know what? Tanggap ko na ang relasyon niyo hindi dahil guilty ako,tinanggap ko dahil nagising ako sa sinabi mo bago tayo madisgrasya.” anito,namasa ang mga mata na ipinagtaka ko. “Nung nasa ospital ako,napaisip ako kung gaano niyo kamahal ang isa’t isa,parang sobrang sama ko namang ina kung hindi ko susoportahan ang anak ko.”

Umiyak siya kaya nagulat ako. Napatingin ako kay Mr.Santillan.

“Ako mula nung makilala kita nung graduation,I know na ikaw ang magpapasaya sa anak ko.” ani Mr.Santillan at ngumiti.

“Salamat po!” ani ko at bumaling kay Mrs.Santillan. “Teka po madaam! Huwag kayong umiyak! Wala akong tissue!”

Natawa ito at nagpunas ng mga luha. “Im sorry for everything. Napaka swerte ni Chance sa iyo. Thanks for coming into his life.”

“Ako po ang swerte sa kanya,minahal niya po ako na ganito ako.” ngumiti ako,ang gaan na ng pakiramdam ko.

“Mister and Missis Santos,salamat sa pag papalaki kay Kiji ng maayos,salamat din sa pagtanggap at aruga kay Chance nung nasa states pa kami.” sabi ni Mr.Santillan.

Tumayo si Chance,kalong niya sina Chad at Ioji na mga tulog na,dinala niya ang mga ito sa kwarto nina Mama at Papa.

“We owe you guys a lot.” ani Mrs.Santillan.

“Wala iyon,para na naming anak si Chance eh.” sabi ni Papa.

“Ang mahal ni Kiji ay mahal din namin.” dagdag pa ni Mama na lalo kong ikinangiti.

“Kiji. Dahil sa aksidente nasira ang mukha mo,gusto kong tulungan ka. I’ll pay for your plastic surgery.” ani Mrs.Santillan.

“Gora na nak! Jusko naman! Maaatim mo bang makita ng mga bata ang mukha mo?” biglang sabi ni Mama.

“At saka anak,baka lagi silang matakot pag nakita ka?” dagdag pa ni Mama at Papa.

Literal na napanganga ako,napangiti sina Mr.And mrs.Santillan.

My gowd?! Kailan ba titino mga magulang ko?! Sakit sa ngidngid eh!

“Naku Madam,huwag na po. Pangit ako ng makilala ni Chance,nasanay akong pangit kaya hindi na kailangan ng plastic surgery.” agad kong sabi ng makabawi ako sa pagka shock.

“Anak naman!”

“Ma?! Pa?!”

“Joke lang!” ani Papa na nakangisi.

“Ganon ba? Basta maisipan mong magpa surgery,my offer is always open.” ani Mrs.Santillan. Nakabalik na si Chance at naupo na sa tabi ko. “Chance,samahan mo sila mamayang gabi sa bahay.”

Nagkatinginan kami ni Chance at kumindat pa ang gago.

“Jiko?! Nakabihis ka na ba?” natigil ako sa pagbabalik tanaw dahil kay Chance. “Nandun na din ang tropa,kainis may iba akong plano this day eh.”

Tumayo na ako at binuksan na ang pinto. Napaka gwapo ni Chance,humahalimuyak pa ang bango.

“Birthday yon ni Chad at ni Ioji. Umayos ka nga!”

“Bakit kasi pinagsabay? At ngayong araw pa talaga? Ide-date dapat kita eh!” pikon na sabi ng gago,kinilig ako pero hindi ko pinahalata,kinurugan ko pa. “Aray!”

“Madami pang araw Chance! Ang araw na ito ay para sa anak mo at sa kapatid ko,gets mo na? O gusto mo ulit ng kurog?!”

“Joke lang! Tara na,ikaw ang bida dun sa party,hindi ka dapat magalit!” nakangising sabi ni Chance at mabilisan akong hinalikan sa pisngi.

Parang gusto ko maiyak,kahit puro peklat na mukha ko ay hinahalikan pa din niya ang mukha ko. Hindi siya nandidiri.

Nakakapagod ang birthday party nina Ioji at Chad,nameet ko din dun ang parents ni Vane at masasabi kong mababait silang tao. Mahal na mahal nila si Chad.

Nag enjoy ako kasi nandun din ang tropa,na kahit kailan ay hindi ako iniwan,sinuportahan nila kami ni Chance mula pa sa umpisa.

Pag uwi sa bahay ay bagsak agad kami ni Chance,yakap ko si Chaji,yakap niya si Chaki. Hanggang sa ako na ang yakap niya at dun lang ako nakatulog.

Nagising ako sa mahihinang yugyog. Pag dilat ko ng mga mata ay si Chance pala.

“Chance?! Madaling araw pa lang,tulog ka na lang ulit.” sabi ko at pumikit ulit.

“Jiko,gumising ka na. Magbihis ka na! Pag hindi ka pa bumangon gagahasain kita.”

“Go!” sagot ko naman.

“Are you sure?”

“Joke lang! Bakit mo ba ako pinagbibihis?” sabi ko at agad na bumangon. Nako hindi pa ako ready,matagal na kaming walang sex ni Chance kaya feeling ko makakawawa ako pag may naganap na himala.

“Edi natakot ka.” nakangising sabi ng animal. “Magbihis ka na,hintayin kita sa sala.”

At ayun nga ate Charo,nandito na kami ngayon sa bus papuntang Batangas. Panay ang tanong ko kay Chance kung anong meron pero ngumingisi lang ang gago,ayun at naisipan ko na lang na matulog,tutal ay antok pa ako talaga.

“Dito tayo nag swimming dati ng tropa diba?” ani ko ng makarating kami.

“Yup. Pero this time,walang tropa. Just you and me.” ani Chance na nakangiti.

“Ano ngang meron?” ani ko ng naglalakad na kami papunta sa cottage.

“Wala lang. Diba sabi ko gusto kitang e-date? Ito na yun! Tara na sa loob!” ani Chance at pumasok sa cottage.

Nanatili akong nakatayo at hindi na maalis ang ngiti. Ang bilis ng tibok ng puso ko,alam na alam ni Chance kung paano ako pakiligin.

Nang mailagay namin sa kwarto ang bag ay nagpaalam si Chance na bibili ng pagkain. Ako naman ay tinanaw ang dagat,ang ganda talaga dito,gusto ko na sanang maglangoy,kaso ang init pa,alas diyes na kasi ng umaga,masakit na sa balat ang init.

Nang makabalik si Chance ay kumain agad kami. Gutom na gutom ako eh! At ng matapos ay saka kami naglangoy ni Chance.

Nag snorkling kami,nag jetski na talaga namang halos matanggal ang kaluluwa ko sa takot pero enjoy naman. Ang huli ay nag banana boat kami,nakakapagod pero worth it,mag e-enjoy ka pala talaga ng sobra kahit dalawa lang kayo.

Ang dami naming pictures! Panigurado maiinggit ang tropa nito haha!

Palubog na ang araw at kulay kahel na ang langit. Naupo ako sa buhangin at tinitingnan lang ang araw,napaka gandang view ng sunset.

Naramdaman kong naupo sa likod ko si Chance,niyakap niya ako. Ipinatong niya ang baba niya sa balikat ko.

“Ito ang matagal ko ng gusto,ang panoorin ang sunset na yakap yakap ka.” ang sabi ni Chance,parang may kung anong humaplos sa puso ko dahil sa sinabi niya.

“Ako din.” sabi ko naman. “Chance,maraming salamat sa pagmamahal mo.”

“Ako ang dapat magpasalamat dahil minahal mo ako. Words are not enough kaya ginagawa ko na lang. Mahal na mahal kita Jiko,salamat sa Diyos at nakita kita dati sa kanto,naalala mo pa ba?”

Napangiti ako. Sakto na lumubog na ang araw kaya tinagilid ko ang ulo ko,hinalikan ko siya sa pisngi na ikinagulat niya.

“Tandang tanda ko pa yon no? First time kong masabihan ng linis tubo,at ikaw alam mong may nakalagay na bawal ang umihi ay dun ka pa talaga umihi? Bastos kang tunay.” ani ko at natawa.

“Salamat sa kanto.” aniya na tumatawa din.

“Oo,dahil sa kanto nakilala kita,naka away kita,naging kaibigan kita at minahal kita.”

“Sarap naman pakinggan.” nakangiting sabi ni Chance.

“Ikaw ang bastos sa kanto na mahal na mahal ko.”

Mas lumapad ang ngiti ni Chance,parang sasabog ang puso ko sa sobrang kaligayahan.

– *

THE END!