Prologue

Author’s note:

Reported and Banned/Closed ang una ko na account @pattypatts.

---

Alas sais pa lang ng umaga, gising na ako para ihanda ang almusal. Sanay na ang katawan ko sa ganitong routine-ang maging reyna ng bahay na punong-puno ng mga barako.

I’m Lemon, 18 years old. Sabi nila, nakuha ko raw ang lahat ng feminine features ko kay Mama. Sadly, hindi ko na siya nakilala dahil namatay siya noong ipinanganak niya ako. Kaya siguro ganito na lang ako ka-spoiled sa kanila; ako ang nagsilbing alaala ni Mama sa bahay na ito.

Alam ng buong pamilya na gay ako. Sampung taon pa lang ako noong nagladlad ako, at wala silang paki. Sa katunayan, tanggap na tanggap nila ako at madalas pa ngang asarin na ako ang nag-iisang “Prinsesa at baby” ng pamilya. Kaya naman yung mga mamahaling beauty products at skincare ko, galing lahat kay Kuya Lucas.

Habang nagluluto ako, naririnig ko ang kalabog at hiningal na boses sa mini-gym sa garden. Routine na nilang apat ang mag-exercise bago ang almusal. Nang matapos sila, isa-isang pumasok sa kusina ang mga barako na basang-basa ng pawis, hinihingal, at mga naka-boxer shorts lang.

“Good morning, Bunso,” malambing na boses ni Kuya Lucas.

Si Kuya Lucas ang panganay, 30, isang engineer, 6’1. Basang-basa ang mabalbon niyang dibdib ng pawis, dahilan para kumapit ang tela ng boxer niya sa katawan. Naramdaman ko ang malalaki at mainit niyang braso na yumakap sa akin mula sa likod, bago niya ako hinalikan sa pisngi. “Bango ng Baby namin, ah.”

“Kuya! Ang lagkit mo, amoy pawis ka!” reklamo ko pero hindi ako lumalayo.

Sumunod na pumasok si Kuya Lucian, 28, isang policeman, 6 feet tall. Ang mga muscle niya sa braso ay lalong bumabakat dahil sa exercise. Naka-boxer lang din siya, exposing those thick, sweaty thighs. Kinurot niya ang pisngi ko. “Morning, Baby Lemon.”

Pangatlo si Kuya Lysander, 26. Moreno, 6’2, at basang-basa rin ang mga tattoo niya sa pawis. Siya ang carbon copy ni Daddy. Tumingin lang siya sa akin, walang kibo, pero lumapit din at mabilis na hinalikan ang pisngi ko bago umupo. “Hmmppp! Ang suplado talaga.” Bulong ko nang makalayo siya.

And lastly, the man of the house. Daddy Logan. 47 years old, retired Navy at business owner na. 6’3 siya at siya ang may pinakamalaking katawan. Morenong-moreno at balot din ng tattoo-braso, legs, likod, at pati sa may puson na di masyadong kita ang kabuoan. Hindi halata kay daddy na nasa late 40’s na siya. Ang bata kasi ng itsura niya parang panganay na kapatid nga lang namin siya eh.

Ewan ko ba kung bakit ako lang ang naiiba sa kanilang apat. Pinakita kasi ni dad sa akin ang picture ni mama at kamukha ko nga. Pero wala talaga ako na nakuha ni isa sa mga katangian ni Daddy.

Nakakainis, kasi may lahing Brazilian si daddy. Gusto ko pa naman maging latina, sobrang sikip at gorjas. Char!

Hindi na nag-asawa si daddy kasi sa samin na lang daw ang focus niya, mainly sa akin. Ang mga kuya ko naman, ’di ko alam kung may mga girlfirend kasi wala naman sila pinapakilala. Wala naman ako pake kung may girlfriend na sila basta lagi ko lang sila makita, masaya na ako.

Ang huling balita ba nagkagirlfriend sila is nung mga nag-aaral pa sila pero wala na after no’n.

“Good morning, Princess,” Daddy said in his deep voice. Hinawakan niya ang balikat ko at hinalikan ako sa noo. Naka-boxer lang din si Daddy. Minsan nang nabanggit ni Daddy na may piercing siya, pero hanggang ngayon, palaisipan pa rin sa akin kung nasaan ’yun. Saan kaya nakatago?

Habang nakaupo sila at naghihintay ng pagkain, nagsimula na akong magdadaldal habang nagsasalin ng kape.

“Kayong apat! ’Yung mga basang tuwalya niyo sa gym, iligpit niyo mamaya! At ikaw Kuya Lysander, huwag kang uupo sa sofa nang ganyan kalagkit! Maligo muna kayo bago kayo magkalat ng amoy-lalaki sa buong bahay!” Sermon ko habang nakapamewang.

Tumawa nang malakas si Daddy Logan at tiningnan ako nang mataman. “Honey, huwag ka nang masyadong magalit. Pakainin mo muna kami ng agahan, please?” Kunwaring asawa na sabi nya at kumindat pa.

Ganyan lagi si daddy. Honey ang tawag niya sa akin lalo na kapag nagbubunganga ako kasi parang asawa daw ako na talak nang talak.

Yung tatlo, tahimik lang pero rinig at kita ko kung paano tumikhim si kuya Lysander at nagsuplado na naman.

Bigla akong namula sa biro ni Daddy. “D-Daddy naman! Kung hindi ko kayo pagsasabihan, magmumukhang kuta ng sundalo ’tong bahay!” Panenermon ko.

Habang kumakain sila, tahimik lang akong nagsisilbi pero pasimpleng pinapanood ang paggalaw ng mga muscle nila habang sumusubo. My God, I want them. Lahat sila. Titikman!

Alam ko na mali kasi si daddy yan at mga kuya ko. Pero kasi ang hot nila! Naalala ko, unang naging krazz ko ay si Daddy nung nalaman ko sa sarili na lakaki ang gusto ko.

Matapos ang agahan, isa-isa na silang naghanda para pumasok sa trabaho.

“Alis na kami, Bunso. Mag-ingat ka rito,” bilin ni Kuya Lucas habang binibigyan nila ako ng huling halik sa pisngi bago sila lumabas ni Kuya Lucian.

Si Daddy naman ay may meeting sa business niya. “Baby, kung may kailangan ka, tawagan mo si Daddy, ha?” Isang mahigpit na yakap at halik sa noo ang ibinigay niya sa akin, ramdam na ramdam ko ang tigas ng dibdib niya bago siya umalis.

Naiwan kami sa bahay ni Kuya Lysander na suplado.

Tahimik ang sala. Nakaupo si Kuya Lysander sa sofa, naka-boxer lang, nakadekwatro at busy sa cellphone. Ang moreno niyang balat ay kumikinang sa tama ng araw, lalong nagpatingkad sa mga tattoo niya.

“Lemon,” biglang tawag niya sa akin nang hindi tumitingin.

“B-bakit, Kuya?”

Lumingon siya sa akin, yung mga mata niyang mapungay pero matalim. “Lika rito. Masakit ang balikat ko. Masahiin mo nga ako, Baby.” Utos niya na may lambing.

Ganyan siya. Malambing ang yan siya pag may kaylangan sa akin. Naku talaga!

“Sige po, kuya. Ubusin ko lang ’tong gatas,” Sabi ko. Narinig ko na may binulong si kuya Lysander pero di ko narinig.

Pagkatapos ko ubusin ang gatas, dahan-dahan akong lumapit kay kuya. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Umupo ako sa likuran niya habang siya naman ay prenteng nakaupo sa sahig sa pagitan ng mga binti ko. Amoy na amoy ko ang halo ng sabon at yung natural na amoy ng balat niya.

“Mmm… d’yan, Bunso. Ang sarap ng kamay mo,” ungol niya nang mahina habang napapapikit. Napansin ko ang bahagyang paggalaw ng katawan niya. Kitang-kita ang bawat muscle sa likod niya na humihigpit sa bawat pisil ko.

Bigla niyang hinawakan ang mga kamay ko at hinarap ako nang bahagya. “Bakit nanginginig ang mga kamay ng baby namin? Kinakabahan ka ba sa akin?” pang-aasar niya.

Bigla niyang hinila ang kamay ko pababa sa dibdib niya. “Dito rin, masakit. Huwag kang madaya, Baby Lemon.”

Napatitig ako sa malapad niyang dibdib. “Kuya…” bulong ko.

“Bakit?” tanong niya, unti-unting inilalapit ang mukha niya sa akin. “Gusto mo bang malaman kung bakit suplado ako sa ’yo minsan? Kasi masyado kang malambot para sa bahay na ’to, Baby. Minsan, mahirap magtimpi.” Sambit niya na parang nanggigigil pa.

Bago pa ako makasagot, narinig namin ang pag-vibrate ng phone niya. “Tsk. Istorbo,” aniya sabay bitaw sa kamay ko. “Sandali lang, Baby. Huwag kang aalis d’yan. Itutuloy natin ’to.”

Tumayo siya at lumakad palayo, iniwan akong nanginginig at nag-iinit sa gitna ng sala.

Habang naglalakad si Kuya Lysander palayo bitbit ang phone niya, naiwan akong nakatulala sa gitna ng sala. My Gosh, yung sinabi niya… mahirap magtimpi? May iba ba na ibigsabihin ’yon?

Napahawak ako sa sarili kong labi. Nararamdaman ko pa rin ang init ng balat niya sa mga palad ko. Pero bago pa ako tuluyang kainin ng imahinasyon ko, narinig ko ang pagbukas ng pintuan sa likod.

“Bunso?” Narinig ko na sabi niya sa pintuan.

Lumingon ako at nakita ko si Daddy Logan. Akala ko nakaalis na siya! Pero heto siya, pumasok mula sa garden, pawis na pawis pa rin at bitbit ang isang gallon ng tubig. Mukhang bumalik siya dahil may nakalimutan o baka hindi pa tapos sa workout niya kanina.

“D-Daddy? Akala ko may meeting ka?” nauutal kong tanong.

“Na-cancel, Baby. Next week na lang daw,” sagot niya habang tinutungga ang tubig. Kita ko ang paggalaw ng adams apple niya at ang pagdaloy ng pawis mula sa mabalbon niyang dibdib pababa sa garter ng boxer niya.

Dahil sa kadaldalan ko, hindi ko napigilan ang sarili ko. “Daddy naman! Nakaligo na kayo, ’di ba? Tignan mo, naglalaway na naman ’yang pawis mo sa sahig! Nakaka-stress kayong mga lalaki kayo!”

Lumapit si Daddy sa akin habang tumatawa, yung tawang malalim na nanggagaling sa dibdib niya. “Grabe naman ang Honey ko, ang aga-aga highblood. Halika nga rito.”

Bago pa ako makaiwas, hinila niya ako sa isang mahigpit na yakap. Napasubsob ang mukha ko sa dibdib niya-yung amoy ng Navy veteran, amoy barako, amoy pawis pero nakakaadik. Ramdam na ramdam ko ang bawat ukit ng tattoo niya sa balat ko.

“Daddy, nakakainis ka! Ang lagkit ko na rin tuloy!” pagmamaktol ko habang pilit kumakawala, pero ang totoo, gusto ko pang manatili doon.

Biglang huminto si Daddy at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata, yung titig na parang ina-analyze ang bawat facial feature ko. “Ang ganda-ganda mo talaga, Lemon. Kamukhang-kamukha mo ang Mama mo… pero may kakaiba sa mga mata mo ngayon.”

Bigla akong kinabahan sa titig ni Daddy. “A-ano po ’yun, Dad?”

Bumaba ang tingin niya sa labi ko bago muling bumalik sa mga mata ko. May dumaan na kakaibang kislap sa mga mata niya-isang ekspresyong hindi ko mabasa pero nagpabilis ng tibok ng puso ko. Ngumiti siya nang bahagya at ginulo ang buhok ko.

“W-wala, Baby. Sabi ko nga, ’di ba? Ikaw ang Prinsesa namin. At napakaswerte namin na ikaw ang nag-aalaga sa amin dito,” malambing niyang sabi. Huminga siya nang malalim at tumingin sa taas. “Sige na, aakyat muna ako. May kailangan lang akong asikasuhin sa office ko sa taas. Huwag kang masyadong magpagod sa paglilinis, Honey.” Sabi niya na may lambing at humalik ulit sa pisngi ko.

Isang huling tapik sa balikat ang ibinigay niya bago siya mabilis na tumalikod at umakyat sa hagdan. Sinundan ko siya ng tingin, at hindi ko napigilang mapako ang mata sa bawat paggalaw ng malalapad niyang balikat at ang unti-unting paglaho ng mga tattoo niya sa dilim ng hallway sa itaas.

“Tapos ka na bang tumunganga kay Dad?” Baritonong boses ang nagpabalik sa akin sa ulirat.

Nagulat ako sa boses ni Kuya Lysander. Nakabalik na pala siya sa sala at nakasandal sa hamba ng pinto, bitbit pa rin ang phone niya. “Akala ko ba itutuloy natin ’yung masahe? O gusto mong ako na lang ang mag-utos sa’yo para hindi ka natutulala d’yan?” Suplado niyang sabi. Umiigting pa ang panga niya.

“Heto na nga, Kuya! Napaka-mainipin mo talaga!” bulyaw ko sa kanya para itago ang pamumula ng mukha ko. “Upo na dali!”

Imbes na umupo sa sahig gaya kanina, tuluyan nang humiga si Kuya Lysander sa sofa. Ipinatong niya ang ulo niya sa kandungan ko-sa mismong hita ko na malambot. Nagulat ako sa bigat ng ulo niya, pero mas nagulat ako nang maramdaman ko ang init ng balat niya sa balat ko.

“Masahiin mo ’yung sentido ko, Baby. Tapos pababa sa leeg,” utos niya habang nakapikit at dahan-dahang ini-stretch ang mahaba niyang katawan sa sofa. Dahil matangkad siya, halos lumampas ang mga paa niya sa dulo, pero kumasya naman siya.

Habang minamasahe ko ang sentido niya, tinitigan ko ang mukha niya. Ang guwapo talaga ni Kuya Lysander-yung pagiging moreno niya ay lalong nagpapatapang sa features niya. Pero bago pa ako tuluyang matunaw sa kakatitig, bigla niyang hinawakan ang isa kong kamay at iginaya ito pababa.

Ipinatong niya ang palad ko sa malapad at matigas niyang dibdib.

“Dito rin, Bunso. Medyo masakit ang chest ko sa bench press namin kanina,” sabi niya sa paos na boses.

Huminga ako nang malalim. My God, ang laki ng chest niya! Ramdam na ramdam ng maliit kong palad ang bawat ukit ng muscles niya. Ang pecs niya ay parang dalawang matitigas na bundok-firm, siksik, at sobrang init. Ramdam ko ang pag-alon ng muscle sa ilalim ng balat niya sa tuwing humihinga siya nang malalim. Ang sarap sa pakiramdam ng texture ng mga tattoo niya na humahalo sa tigas ng dibdib niya. Para akong humahawak sa buhay na bato na may sariling pintig.

“Mmm… d’yan nga. Ang sarap ng kamay mo, Baby,” mahinang ungol niya habang bahagyang tumatagilid para mas lalong madiin ang kamay ko sa dibdib niya.

Napalunok ako. Ang sarap pakinggan ng bawat ungol na lumalabas sa bibig niya. Dahil nakahiga siya nang tuluyan at ako ay nasa uluhan niya, kitang-kita ko ang buong katawan niya mula sa itaas.

Habang nagpapatuloy ako sa paghimas sa dibdib at tiyan niya, hindi ko sinasadyang mapababa ang tingin ko sa bandang baywang niya. Dahil naka-boxer shorts lang siya na manipis, kitang-kita ko kung paano unti-unting may nabubuong tent sa gitna niyon. Tumitigas ito at tila pilit na kumakawala sa tela sa bawat malalim na buntong-hininga niya.

Nanigas ako sa kinauupuan ko pero hindi ko inalis ang kamay ko sa dibdib niya. Alam kong nararamdaman niya ang reaksyon ng sarili niyang katawan, pero mukhang wala siyang balak itago ’yun sa akin.

“Bakit huminto ang kamay mo, baby?” tanong niya, dahan-dahang iminulat ang mga mata at tumingin sa akin nang may mapanuksong ngiti. “Ituloy mo lang. Huwag kang mahiya kay kuya.”

Hindi ko na lang pinansin ang tent na nabubuo sa boxer ni Kuya Lysander. Itinuloy ko ang pagmamasahe sa kanya hanggang sa makatulog siya nang mahimbing sa kandungan ko. Mga bandang alas-diyes, kailangan ko nang maghanda para sa tanghalian. Paborito nila ang Caldereta kaya plano kong lumabas para bumili ng mga sariwang sangkap.

“Kuya, alis muna ako. Bibili lang ako ng panggisa sa labas,” paalam ko nang magising siya.

Agad na kumunot ang noo ni Kuya Lysander. “Saan ka pupunta? Ang tindi ng sikat ng araw sa labas, Lemon. Mangingitim lang maganda mo na balat, at tignan mo nga ’yang suot mo-napakamaikli n’yang shorts. Maraming tambay sa labas, baka mabastos ka lang.” Panenermon niya. Sus! Siya rin naman tambay. At anong tambay? Eh nasa mamahaling subdivision kami.

“Kuya naman! Malapit lang ’yung palengke! Ang daldal mo na, mas madaldal ka na sa akin!” sermon ko rin sa kanya habang nakapamewang. “Kung makaasta pa akala mo jowa!” Dagdag ko pa.

Natigilan si kuya sa huling sinabi ko. Pero bago pa ako nakabawi, nagsalita na agad siya. “A-ako na! Ako na ang bibili. Ilista mo ’yung kailangan mo,” mariin niyang sabi sabay tayo at kuha ng susi ng motor. “Huwag kang lalabas ng bahay, manatili ka rito sa loob, baby.” Sabi niya sabay kiss sa pisngi ko.

Wala akong nagawa kundi iabot ang listahan. Habang hinihintay ko siyang makabalik, naisipan kong umakyat muna sa kwarto ko para mag-retouch at magpahinga sandali. Pero bago pa ako makatapak sa huling baitang ng hagdan, may narinig akong kakaibang tunog.

Isang ungol.

Mababa, paos, at parang nanggigigil. Hinanap ko kung saan nanggagaling ’yun hanggang sa mapatigil ako sa tapat ng office ni Daddy Logan. Ang office ni Daddy ay parang isang malaking library; may limang naglalakihang bookshelves na puno ng mga lumang libro ni Kuya Lucas dahil bookwork siya at mga comics ni Kuya Lucian kasi fan na fan siya ng DC comics. Dahil sa laki ng mga shelves, maraming sulok na pwedeng pagtaguan.

Dahan-dahan akong pumasok, nagtatago sa likod ng mga libro pati sa may bandang gilid ko may mga libro na patong-patong. Halos tumigil ang paghinga ko sa nakita ko sa dulo ng silid, malapit sa office table.

Si Daddy Logan, nakaharap sa monitor ng computer, nanonood ng porn. Naka-man spread siya sa kanyang swivel chair, ang mga binti ay bukas na bukas habang ang isa niyang kamay ay mabilis na gumagalaw sa kanyang pagkalalaki.

“Tangina, ang laki at ang taba.” Bulong ko sa sarili ko.

“F-fuck… s-shit…” mahinang mura ni Daddy, ang boses ay puno ng pagnanasa.

Kitang-kita ko ang bawat ugat sa kanyang braso na mas lalong bumabakat dahil sa tensyon. Ang mga tattoo niya sa legs at puson na Kitang-kita ko na ay tila sumasayaw sa bawat galaw niya. Pero ang mas lalong nagpalaki ng mga mata ko ay ang nakita ko sa mismong ari niya.

Doon pala! Doon pala nakalagay ang piercing na sinasabi niya. Isang bakal na kumikinang sa bawat pag-alon ng kanyang kamay. Ang libog tignan, lalo na’t bakas sa mukha ni Daddy ang sobrang sarap habang napapikit pa siya at nagdidirty talk sa pinapanood.

“Putangina moooooo. Ayan naaa ohhhh… ahhhhh! Ipuputok ko lahat lahat ng tamod ko sa loob ng puke mo!” sigaw ni Daddy sa gitna ng matinding orgasm.

Nanginig ang katawan niya at nakita ko ang pagtalsik ng makapal at sago-sagong tamod sa kanyang mabalbon na tiyan at dibdib. Hingal na hingal siya, ang mga mata ay nanatiling nakapikit habang dinadama ang release.

Nang makita kong kumuha siya ng pinaghubaran niyang T-shirt para maglinis, doon na ako mabilis at dahan-dahang sumibat. Halos madapa ako sa pagtakbo patungo sa kwarto ko. Pagkasara ng pinto, isinandal ko ang likod ko rito, habol ang hininga at hindi makapaniwala sa nasaksihan.

“Gosh… si Daddy…” bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang mga tuhod.

Napatingin ako sa labas ng bintana at napakagat-labi. May malisyosong ideya na pumasok sa isip ko. “Kunin ko kaya ’yung pinagpunasan niya mamaya? Aamuyin ko ’yun… gusto kong malaman kung anong amoy ng tamod ni Daddy.”

Napangiti ako nang nakakaloko. Mukhang mas magiging exciting ang pagluluto ko ng Caldereta ngayong tanghali.

Nakaluto na ako ng Caldereta nang makabalik si Kuya Lysander. Tamang-tama naman ang pagbaba ni Daddy Logan mula sa kanyang office, fresh na at nakaligo na rin, pero gaya ng dati-naka-boxer shorts pa rin na itim.

Masaya kaming naupo sa hapag. Ang daldal ko na naman habang pinagsisilbihan sila ng kanin. “O, dahan-dahan sa pagkain, Kuya Lysander. Baka mabulunan ka, sayang ang pagkakaluto ko kung itatakbo lang kita sa ER!” Pangloloko ko sa kaniya.

Tumawa lang si Daddy habang sumusubo. Si Kuya Lysander nag “Tsk” lang. Pero sa kalagitnaan ng tawanan, bigla siyang natigilan at tumingin sa akin.

“Lemon, Baby,” tawag niya. “Nasaan ’yung mga pinaghubaran ko kanina sa office? ’Yung tuwalya na ginamit ko?” Tanong ni Daddy.

Muntik na akong mabulunan sa sarili kong laway, pero pinanatili ko ang poise ko. “Nasa labahan na, Dad. Bakit?” Kunwari walang alam na tanong ko din.

Nakita ko ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon ni Daddy. Mukhang nagulat siya. Alam kong nag-aalala siya dahil alam niyang may ebidensya ng ginawa niya sa mga gamit na ’yun-mga bakas ng malapot at sago-sago niyang tamod. Hindi niya alam na huli ko siya sa akto.

“Ah… wala naman. Agad mo kasing kinuha habang naliligo ako,” sabi ni Daddy, tila sinusuri ang reaksyon ko. “Wala ka bang… wala ka bang napansin doon sa mga pinaghubaran ko? O doon sa basurahan sa tabi ng table ko?”

Tumingin ako nang diretso kay Daddy, inosente ang mga mata pero sa loob-loob ko ay nagwawala na ang libido ko. “Wala naman, Dad. Bakit? May nawawala ba? Nako, napansin ko pala namuti na ’yung t-shirt mo dad dahil sa nanuyong pawis mo.” Dadag ko na kunwari wala pa rin akong alam.

Napatigil si Kuya Lysander sa pagsubo. NNapalunok naman si Daddy Logan. Umiwas siya ng tingin at uminom ng tubig nang mabilis. “Wala, wala naman. Akala ko lang may naiwan akong importante.”

Pinagsawalang-bahala na lang ni Daddy ang lahat nang makita niyang mukhang wala naman akong ideya sa nangyari. Itinuloy niya ang pagkain, pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa habang si Kuya Lysander ay busy na ulit sa pagkain ng karne.

Pasimple akong napangiti habang ngumunguya. ‘Kala mo ha…’ sabi ko sa isip ko.

“Mamaya sa akin ’yang pinangpahid mo ng tamod mo, Daddy. Aamuyin ko ulit Titignan natin kung anong amoy ng pagkalalaki mo,” Sabi ko ulit sa isip ko habang ninanamnam ang bawat subo ng pagkain. Di ko kasi masyadong naamoy yung t-shirt narinig ko kasi tinatawag na ako ni kuya.

“Lemon, bakit ka nakangiti d’yan? Para kang baliw,” puna ni Kuya Lysander habang nakatingin sa akin.

“Wala! Kumain ka na lang d’yan, Kuya! Huwag mo akong pakialaman!” pagtataray ko sa kanya, bago ako uminom ng juice para itago ang malisyosong ngiti na hindi ko na mapigilan. Umiling na lang si Kuya.

Tapos na ang tanghalian at mabilis kaming natapos magligpit. Para hindi mahalata, maglalaba agad ako dahil nakuha ko na ang target ko kanina.

Isinama ko na rin sa paglalaba ang mga tuwalyang ginamit nila kanina sa workout. Habang isinasalang ko ang mga damit sa machine, pasimple kong inamoy ang bawat tuwalya nila. Ang tapang ng amoy-halong pawis, amoy barako, at ang natural na amoy ng kanilang pagkalalaki. Napapikit ako sa sarap bago ko ito tuluyang nilabhan para wala nang maiwang bakas.

Dumating ang gabi at isa-isang umuwi ang dalawa ko pang kuya. Kumpleto na naman ang mga higante sa hapag para sa hapunan. Masaya ang kwentuhan, asaran, at gaya ng dati, hindi nawawala ang pagiging madaldal ko. Pinagsasabihan ko si Kuya Lucian dahil sa putik sa sapatos niya at si Kuya Lucas dahil sa kalat sa kwarto.

“Grabe talaga ’tong si Honey, mas madaldal pa sa radyo,” biro ni Daddy Logan habang tumatawa silang lahat maliban kay kuya Lysander na umiigting na naman ang panga sa di malamang dahilan. Namula na naman ako sa tawag ni daddy sa akin.

Habang nakaupo ako sa tapat nila at pinapanood silang kumain, bigla kong naalala na hindi lang pala si Daddy Logan ang nahuli ko sa ganoong akto. Sa katunayan, parang may third eye ako pagdating sa paninilip sa mga barakong kasama ko sa bahay.

Isa-isa silang dumaan sa paningin ko, at bawat alaala ay nagpapatindig sa balahibo ko.

Una si Kuya Lucian. Naalala ko pa noong grade 6 ako, may itatanong sana ako tungkol sa schedule niya sa police station. Pumasok ako sa kwarto niya at napansin kong hindi nakasarado ang pinto ng banyo. May narinig akong malalalim na ungol. Sumilip ako sa siwang at doon ko nakita si Kuya Lucian-hubad na hubad sa ilalim ng shower, hawak-hawak ang matigas niyang pagkalalaki habang nakapikit at hinahayaang dumaloy ang tubig sa mga siksik niyang muscle. Dahil first time ko noong makakita ng ganoon kalaki, tumakbo ako agad pabalik sa kwarto ko, ang bilis ng tibok ng puso ko.

Pangalawa, si Kuya Lucas. Akala siguro niya tulog na ang lahat noong alas-tres ng madaling araw. Bumaba ako para uminom ng tubig pero napatigil ako sa kusina. Nakatalikod siya sa akin, nakasandal sa lababo habang mabilis na nilalaro ang sarili. Sa pagkakataong ito, hindi na ako tumakbo. Sinulit ko ang bawat segundo. Pinanood ko kung paano humigpit ang mga mabalbon niyang braso at kung paano siya napahawak nang mahigpit sa lababo nang maglabas siya ng makapal na tamod. Pagkatapos, dahan-dahan akong bumalik sa kwarto ko na tila walang nakita, pero ang totoo, hinding-hindi ko na makakalimutan ang imaheng iyon.

At ang pinakahuli ay si Kuya Lysander. Maaga kaming pinauwi sa school noon dahil may meeting ang mga teachers. Akala niya siguro ay siya lang mag-isa sa bahay. Nagulat ako pagpasok ko dahil nasa sala siya, nakahandusay sa sofa at nanonood ng porn sa cellphone niya.

Gigil na gigil si Kuya Lysander. Tulad ni Daddy, nagdidirty talk din siya at nagmumura habang nagsasalsal. “Putangina, ang sarap… a-ahhh!” bulong niya. Nagulat ako kasi may bigla siyang kinuha sa gilid niya.

Hindi lang pala kamay ang gamit niya; nakita ko siyang may gamit na fleshlight. Gigil na gigil siya, bawat labas-masok ng kanyang pagkalalaki sa laruan ay may kasamang malulutong na mura at malalalim na ungol habang nanonood ng porn sa cellphone. Ang dumi niyang mag-dirty talk. Gigil na gigil pa siya nung pinaputok niya sa loob ng fleshlight yung tamod niya. Dali-dali ako lumabas no’n at pinalipas ang limang minuto bago pumasok at nagkunwaring walang nakita.

Tapos si Daddy naman kanina lang sa office.

Ilang beses ko pa nakita yung tatlo kong naggagwapuhan at makikisig na kuya na nagjajakol. Busog-lusog ang mga mata ko talaga haha.

Ang lalaki ng mga pagkalalaki nila. Di ko pa masukat. Pero alam ko magkasinghaba sila daddy at si kuya Lydander kasi yung kay kuya Lysander naalala sobrang haba ng fleshlight na gamit niya and take note: di niya yun nasasagad. Pero kay daddy pinakamataba.

Nabalik ako sa realidad nang marinig ko na nagsalita si kuya Lucas.

“Lemon, bakit ka tulala? Ayaw mo na ba ng ulam?” tanong ni Kuya habang tinitignan ako nang maigi.

“Ah… h-hindi naman, Kuya. Pagod lang siguro sa dami ng labahin,” palusot ko, kahit ang totoo ay halos mag-init ang buong katawan ko sa mga alaalang iyon.

“Pagkatapos nito, magpahinga ka na, Baby. Kami na ni Lucian ang magliligpit dito,” malambing na sabi ni Kuya Lucas sabay haplos sa buhok ko.

Nakangiti akong tumango, pero sa loob-loob ko, ang hirap kumilos nang normal. Paano ako makakatulog nang maayos kung alam kong ang apat na lalaking nakapaligid sa akin ngayon ay may mga bangis na ako lang ang nakakaalam? Bawat sulyap nila, bawat hawak sa balikat ko, at bawat tawag nila sa akin ng “Baby” o “Prinsesa” ay nagbibigay ng ibang kahulugan sa isip ko.

Pagkatapos ng hapunan, pinaghahalikan muna ako nila sa pisngi bago nag “goodnight” dahan-dahan akong umakyat sa kwarto ko. Pero bago ko isara ang pinto, sumulyap muna ako sa hallway. Alam kong mamaya, kapag tahimik na ang lahat, baka may marinig na naman akong ungol sa isa sa mga kwarto nila. At sa pagkakataong ito, hindi ko alam kung hanggang panonood na lang ba ang gagawin ko.

Pagkapasok ko sa kwarto, agad kong ni-lock ang pinto. Parang sasabog ang dibdib ko sa kaba at excitement. Dali-dali kong kinuha mula sa ilalim ng kama ang t-shirt ni daddy.

Ito ang t-shirt na ginamit niyang pampunas pagkatapos niyang magpalabas sa office.

Humiga ako sa kama at dahan-dahang iniladlad ang tela. Kitang-kita ko ang mga nanunuyong mantsa-ang ebidensya ng pagnanasa ng sarili kong ama. Inilapit ko ang t-shirt sa aking mukha at ibinaon ang ilong ko sa bahaging may pinakamaraming mantsa.

“Haaa…” Napabuntong-hininga ako nang malalim.

Ang amoy… My God, ang tapang. Amoy barako, at ang malapot na amoy ng tamod niya na humalo sa bango ng ginagamit niyang sabon. Sobrang masculine ng scent na halos mahilo ako sa sarap. Napapikit ako habang paulit-ulit na nilalanghap ang bawat hibla ng tela. Parang nararamdaman ko ang presensya ni Daddy sa loob ng kwarto ko, tila ba nasa tapat ko siya at pinapanood ako habang ninanakaw ko ang amoy ng kanyang pagkalalaki.

Hinimas-himas ko ang t-shirt sa aking pisngi pababa sa aking leeg. Ang gaspang ng tuyong mantsa ay nagbibigay ng kakaibang kiliti sa balat ko. Habang inaalala ko ang hitsura ni Daddy kanina-yung mga ugat sa braso niya, yung pag-igting ng panga niya, at yung piercing na kumikinang sa kanyang ari-lalong nag-iinit ang pakiramdam ko.

“Daddy… bakit ang libog mo?” bulong ko sa dilim, habang ang kabilang kamay ko ay dahan-dahan nang gumagapang sa sarili kong katawan bago ko ulit ibinalik sa mukha ko.

Habang baon na baon ang ilong ko sa t-shirt ni Daddy, unti-unting nanghina ang mga tuhod ko. Ang bawat singhot ko sa matapang at malapot na amoy ng kanyang pagkalalaki ay parang humahaplos sa buong pagkatao ko. Ipinikit ko ang aking mga mata at sa dilim, malinaw na malinaw kong nakikita ang hitsura ni Daddy sa swivel chair-yung pag-igting ng mga maskulado niyang hita, ang pagpintig ng mga ugat sa kanyang braso, at ang kumikinang na piercing sa kanyang ari habang nilalabasan siya.

“D-Daddy…” ungol ko sa loob ng tela. Pati banda sa kili-kili hindi ko pinalampas.

Bigla ako nakamdam ng init na dumadaloy sa puson ko. Lalong bumilis ang paghinga ko. Ang bawat pintig ng puso ko ay nararamdaman ko hanggang sa pagitan ng aking mga hita. Sa sobrang tindi ng pagnanasa at sa sobrang libog ko sa bango ng tamod ni Daddy, naramdaman ko ang isang matinding kuryente na gumapang sa buong katawan ko.

Nanigas ang aking mga binti at napakapit ako nang mahigpit sa t-shirt. Kasabay ng isang malalim na buntong-hininga, naramdaman ko ang biglang pagdaloy ng sarili kong init. Shit! Nilabasan ako nang hindi man lang dinidikit ang aking mga kamay sa sarili ko. Ang tanging nagpabigay sa akin ng rurok ay ang mapusok na amoy ng aking ama na nakabalot sa aking mukha.

Hingal na hingal ako habang nakahiga, damang-dama ang lagkit at ang panghihina ng aking katawan. Napangiti ako nang nakakaloko habang yakap-yakap pa rin ang t-shirt.

“Ganito pala katindi ang kamandag mo, Dad,” bulong ko habang dahan-dahang kumakalma ang pintig ng puso ko.

Sariwa pa ang amoy ni Daddy sa aking ilong, at sa gabing ito, alam kong masarap ang magiging tulog ko-bitbit ang lihim na nag-uugnay sa akin sa lahat ng mga barako sa bahay na ito.

Ibinukas ko ang drawer sa tabi ng kama ko at kinuha ang isang ziplock bag. Dito ko muna ito itatago. Bukas ko na ito lalabhan, o baka hindi muna. Gusto ko munang sulitin ang amoy na ’to habang sariwa pa sa isip ko ang ungol niya sa office kanina.

Inayos ko ang aking higaan at pilit na kinalma ang sarili, pero bawat pagpikit ko, ang mga imahe ng mga kuya ko at ni Daddy ang nakikita ko. Alam kong hindi ito ang huling beses na manonood ako, at siguradong hindi rin ito ang huling beses na kukuha ako ng souvenir mula sa kanila.

“Goodnight, Daddy. Goodnight, mga Kuya,” nakangisi kong sabi bago ako tuluyang bumalot sa kumot, dala pa rin ang anino ng pagnanasa sa loob ng tahimik naming tahanan.

Chapter 1

​Maaliwalas ang sikat ng araw ngayon at since school vacation, at dahil wala akong pasok, ako na muna lagi sa gawaing bahay full time kumbaga kasi ako na nagsabi na wag na kumuha ng kasambahay.

Hawak ko ang hose habang dahan-dahang dinidilig ang mga paboritong orchids ko kumakanta-kanta pa ako.

Tahimik ang buong paligid-wala ang mga kuya ko dahil abala sa kani-kanilang trabaho.

Si Kuya Lysander naman ay maagang umalis dahil binyag daw ng anak ng isa sa mga katropa niya.

​Kami lang ni Daddy ang naiwan sa bahay. Day-off niya ngayon, pero alam niyo naman ang mga barako-hindi mapakali nang walang ginagawa.

​“Lemon! Bunso, halika ka muna rito sa garahe!” Tawag ni Daddy sa akin mula sa garahe.

​Napatigil ako sa pagdidilig nang marinig ko ang baritono at malalim na boses ni Daddy. Pinatay ko ang gripo at mabilis na naglakad patungo sa garahe.

​Pagdating ko roon, halos manigas ako sa kinatatayuan ko. Nakabukas ang hood ng SUV ni Daddy. Siya naman ay nakayuko, halos kalahati ng katawan niya ay nakasubsob sa makina. Pero ang nakakuha ng atensyon ko ay ang ayos niya.

​Naka-white sando lang siya na bakat na bakat ang malalaki at malapad nalikod na puro muscles. Basang-basa na ito ng pawis, dahilan para maging transparent ang tela at dumikit sa balat niya.

Ang short niyang suot ay bahagyang nakababa, sapat para makita ang gilid ng kanyang balakang na puno rin ng mantika at dumi mula sa pag-aayos ng kotse.

​“Lemon, paki-abot nga nung socket wrench sa tool box. ’Yung 12mm,” utos niya nang hindi tumitingin sa akin. Ang boses niya ay medyo paos dahil sa pagod.

​“O-opo, Dad,” nauutal kong sagot.

​Mabilis kong hinalughog ang tool box. Nanginginig ang mga daliri ko habang hinahanap ang tool. Nang mahanap ko ito, lumapit ako sa kanya.

Sa sobrang lapit ko, amoy na amoy ko ang halo ng amoy ng langis, gasolina, at ang matapang na natural na amoy ng pawis ni Daddy. Ito ’yung amoy na nagpabigay sa akin ng rurok nung nakaraang araw habang yakap ko ang damit niya.

“Tulungan mo muna ako rito, bunso,”

​“Ito po, Dad, sige po,” sabi ko habang iniabot ang tool.

​Imbes na kunin lang ang wrench, bahagyang lumingon si Daddy sa akin. Tumulo ang pawis mula sa kanyang sentido, dumaan sa kanyang panga, hanggang sa pumatak ito sa dibdib niyang hitik sa balahibo.

Tumingin siya sa akin nang diretso, ang kanyang mga mata ay tila pagod pero puno ng awtoridad.

​“Salamat, Honey. Huwag ka muna umalis. Hawakan mo itong flashlight, itutok mo rito sa loob. Hindi ko makita ’yung turnilyo sa ilalim,” utos niya.

​Sumunod ako agad. Pumasok ako sa ilalim ng nakabukas na hood, dahilan para magkadikit ang aming mga braso. Ang init ng balat niya ay parang kuryenteng dumaloy sa akin.

Ramdam ko ang bawat paggalaw ng kaniyang maskuladong braso habang hinihigpitan ang makina.

​“Ang init dito, ’no?” biglang sabi ni Daddy habang humihingal. “Paki-punasan nga ’yung pawis sa noo ko, Bunso. Nalilito na ako, nahuhulog sa mata ko.”

​Kinuha ko ang bimpo na nakasabit sa balikat niya. Habang dahan-dahan kong pinupunasan ang kanyang mukha, hindi ko mapigilang mapatitig sa kanyang mga labi at sa bawat guhit ng pagkalalaki sa kanyang mukha.

Sigurado ako. Kung may ibang babae o binabae lang na nandito at nakikita ngayon si daddy, automatic na mapapaluhod talaga sa harap niya.

​“Ganito pala ang pakiramdam na mapalapit sa’yo nang ganito, Dad,” bulong ko sa isip ko.

​“Lemon? Okay ka lang? Namumula ka, baka nahihilo ka na sa init dito?” tanong niya nang mapansing nakatitig lang ako.

​“Ah, e, okay lang po, Dad. Medyo mainit lang talaga,” mabilis kong bawi sabay iwas ng tingin, habang ang puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko sa sobrang kaba at… pananabik.

Nakaluhod ako sa tabi ni Daddy habang nakatutok ang flashlight sa ilalim ng hood ng SUV. Ramdam ko ang buga ng init mula sa makina, pero mas ramdam ko ang init na nanggagaling sa katawan ni Daddy habang halos magkadikit na kami.

Sa bawat paggalaw niya, bumabakat ang mga ugat sa kanyang braso at lalong kumikinang ang mga tattoo niya dahil sa halo ng langis at pawis.

​“Ayan, nakita ko na,” bulong ni Daddy, ang boses ay malalim at medyo paos.

​Kinuha ko ang bimpo sa balikat niya at dahan-dahang pinunasan ang pawis sa kanyang noo.

Habang ginagawa ko ’yun, hindi ko maiwasang mapatingin sa kanyang dibdib. Dahil sa sando niyang puti na basang-basa na, kitang-kita ang bawat detalye ng kanyang muscles at ang mabalbon niyang balat.

Naalala ko tuloy yung nakita ko sa office niya-yung piercing na nakatago at yung ungol niyang punong-puno ng pagnanasa.

​“D-Dad, gusto niyo po ba ng tubig? Kanina pa kayo rito sa garahe, baka ma-dehydrate kayo,” alok ko para mabaling ang atensyon ko sa ibang bagay.

​Tumingin siya sa akin at ngumiti nang tipid. “Sige, Honey. Pakikuha na rin ako ng malamig na towel sa loob. Sobrang init na rito, naliligo na ata ako sa pawus.” Pagbibiro niya pa.

​Mabilis akong tumayo at pumasok sa kusina. Habang nagsasalin ng tubig, nanginginig pa rin ang mga kamay ko.

Hindi mawala sa isip ko yung amoy ni Daddy sa garahe-yung amoy barako na humahalo sa gasolina at langis, ang scent na nagpa-orgasm sa akin habang yakap ko ang t-shirt niya.

​Pagbalik ko sa garahe, nakita kong tinanggal na ni Daddy ang sando niya. Nakatalikod siya sa akin, exposing his broad, tattooed back. Bawat pag-unat niya para higpitan ang turnilyo ay nagpapakita ng lakas ng katawan niya.

​“Ito na po yung tubig, Dad,” sabi ko habang iniaabot ang baso.

​Lumingon siya at kinuha ang baso, pero imbes na uminom agad, tinitigan niya muna ako nang malalim. “Salamat, Bunso. Buti na lang nandito ka, kung hindi, baka inabot na ako ng gabi rito”. Nagpacute pa siya. Sarap kurutin ng pisngi!

​Hinawakan niya ang kamay ko habang kinukuha ang baso, at sa pagkakataong ito, hindi niya agad binitawan. Ang mga daliri niya ay magaspang pero mainit, at sa bawat segundo na magkadikit kami, lalong bumibilis ang tibok ng puso ko.

​“Honey, bakit parang nanginginig ka? Sobrang init ba para sa’yo?” tanong niya habang inilalapit ang mukha niya sa akin, amoy na amoy ko na naman ang nakakalasing niyang hininga.

​“O-opo, Dad. Mainit lang po talaga rito sa garahe,” pagsisinungaling ko, kahit ang totoo ay ang kamandag niya na naman ang nagpapahina sa mga tuhod ko.

Habang iniinom ni Daddy ang tubig, ginamit niya ang kanyang mga kamay na puno ng grasa at dumi para punasan ang sariling mukha.

Hindi niya namalayan na lalo lang kumalat ang itim na mantsa sa kanyang panga at pisngi.

​Napahagikgik ako sa nakita ko. “Dad! Tingnan niyo yung ginawa niyo, lalo lang nadumihan yung mukha niyo,” natatawa kong sabi.

​Tumigil siya sa pag-inom at kumunot ang noo, tila nagtataka. “Ha? Bakit, may dumi ba?” Tanong niya.

​“Opo, dami na pong grasa ng mukha niyo. Halika nga po rito,” tawag ko sa kanya. Lumapit naman siya at dahil mas matangkad siya sa akin, kailangan niyang yumuko nang bahagya para maabot ko ang mukha niya. “Yuko po kayo nang kaunti, Dad.” Utos ko.

​Sumunod siya at dahan-dahang yumuko. Gamit ang basang towel na kinuha ko kanina, maingat kong pinunasan ang bawat bahagi ng kanyang mukha.

Sobrang lapit ng mga mukha namin; nararamdaman ko ang mainit niyang hininga na humahaplos sa balat ko. Habang dahan-dahan kong nililinis ang kanyang panga, biglang huminto ang lahat.

​Nagtagpo ang aming mga mata. Ang lalim ng tingin ni Daddy, tila may gustong sabihin na hindi niya mabigkas. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa-isang uri ng kuryente na nagpatindig ng balahibo ko.

Tumagal ang titigan na iyon ng ilang segundo na parang oras ang itinagal.

​Agad kong pinutol ang titigan dahil baka mahalata niya ang panginginig ng kamay ko. “Ayan, malinis na ulit ang baby,” biro ko sabay tawa nang mahina para mawala ang awkwardness.

​Napangiti si Daddy sa biro ko. “Talaga ba? Sweet naman ng Bunso ko,” sabi niya na may halong panunukso.

Bigla niyang ipinulupot ang kanyang mga braso sa bewang ko at hinila ako palapit sa kanya.

​“Dad! Madudumihan ako!” reklamo ko, pero wala akong nagawa dahil mas malakas siya. Ang mga kamay niyang may grasa ay dumampi sa puting damit ko, at dahil shirtless siya, direkta kong naramdaman ang init at lagkit ng pawis niya sa balat ko.

​“Okay lang ’yan, maliligo rin naman tayo mamaya,” bulong niya bago niya ako sinimulang paulit-ulit na halikan sa pisngi.

​“Dad! Hahaha! Nakakakiliti!” sigaw ko habang pilit na umiiwas, pero hindi siya tumigil. Inilipat niya ang kanyang mga halik sa leeg ko, ang balbas niya ay humahaplos sa sensitibong balat ng leeg ko kaya lalo akong napahalakhak sa kiliti. Syempre nalibugan din ako hehe.

​“Ang bango-bango talaga ng Bunso namin, kahit amoy garden na,” sabi niya habang patuloy sa paglalambing. Sa gitna ng tawanan at harutan namin sa garahe, hindi ko maipaliwanag ang saya na may halong kakaibang kaba.

Gustung-gusto ko ang atensyong ibinibigay niya, ang haplos niya, at ang paraan kung paano niya ako iparamdam na espesyal ako sa kanya-kahit pa alam kong may lihim akong pagnanasa na hindi dapat malaman ng sinuman.

Nang matapos na kami sa wakas sa pag-aayos ng makina, narinig ko ang malakas na pagbagsak ng hood ng SUV. Napahinga nang malalim si Daddy Logan habang pinapagpagan ang kanyang mga kamay na punong-puno na ng itim na grasa.

​Sa totoo lang, kanina pa ako kinakabahan. May nabasa at napanood kasi ako dati na kapag tumutulong ang anak sa tatay sa garahe, laging nauuwi sa sigawan.

’Yung tipong magagalit ang tatay dahil lang mali ang pagkakahawak sa flashlight o hindi agad nahanap ang tamang wrench.

Inasahan ko na baka masigawan din ako ni Daddy lalo na’t minsan ay natatagalan ako sa pag-abot ng tools dahil nabo-bore ako o kaya naman ay nalo-lost ako sa kakatingin sa katawan niya.

​Pero iba si Daddy Logan. Buong oras na nandoon kami, cool lang siya. Kahit pa nagkamali ako ng abot ng socket wrench kanina, tinawanan lang niya ako at tinuruan kung paano malalaman ang tamang sukat.

​“Ayan, tapos na rin sa wakas,” sabi ni Daddy Logan habang nakangiti sa akin. “Salamat sa tulong, Bunso. Kung wala ka, baka hanggang gabi talaga ako rito.”

​Napangiti ako nang malapad, gumaan ang loob ko. “Akala ko po magagalit kayo sa akin, Dad. ’Yung iba po kasing tatay, sobrang sungit kapag nagaayos ng kotse.” Pagbibiro ko.

​Humalakhak siya at muling lumapit sa akin, kahit madumi ang kamay ay ginulo niya ang buhok ko. “Bakit naman ako magagalit sa’yo? Napakagaling mo kayang assistant. At saka, paano ako magagalit sa baby ko, eh ang sweet-sweet mo ngang magpunas ng pawis ko kanina?”

​Namula na naman ako sa sinabi niya. Kinuha niya ang sando niyang nakasabit at isinuot ito, pero dahil basa ng pawis ang katawan niya, mas bumakat pa ang hubog ng dibdib niya.

​“O siya, pumasok na tayo sa loob. Malagkit na ako, kailangan ko nang maligo,” aya niya. “Sumunod ka na, Honey. Nadumihan ka na rin dahil sa akin.”

​Tumango ako at sumunod sa kanya habang nakatingin sa likod niyang malapad.

Ang cool niya, ang bait, at ang hot na isang kombinasyon na lalong nagpapahirap sa akin na pigilan ang nararamdaman ko para sa sarili kong ama.

Bitbit ang tool box, sabay kaming naglakad ni Daddy Logan papasok ng bahay. Pansin ko ang bawat bakas ng grasa sa sahig na tiles na nanggagaling sa kaniyang tsinelas, pero hindi ko magawang magreklamo. Masyado akong abala sa pag-obserba sa kaniya.

​“Dito na muna ’to,” sabi niya habang inilalapag ang tool box sa gilid ng pintuan.

​Nang humarap siya sa akin, hindi ko mapigilang mapatingin sa kaniyang katawan. Ang puting sando niya ay halos wala nang silbi–transparent na ito dahil sa pawis at may mga itim na bahid pa ng grasa.

Lalo lang kasing naging mapang-akit ang kaniyang pigura; kitang-kita ang matitigas na muscle sa kaniyang tiyan at ang kurbada ng kaniyang dibdib.

​“Bunso, tingnan mo oh, nadumihan na rin ’tong damit mo dahil sa akin,” puna niya habang hinahawakan ang laylayan ng shirt ko. Bahagyang dumikit ang kaniyang daliri sa balat ko, at kahit may dumi ’yun, parang nakuryente ako.

​“Okay lang po, Dad. Lalabhan ko na lang po mamaya,” sagot ko habang pilit na pinapakalma ang sarili.

​“Naku, hindi pwedeng hindi ka maligo agad. Baka mangati ka sa dumi ng kotse,” malambing niyang sabi. Bigla niyang ipinulupot ang kaniyang braso sa leeg ko at hinila ako para sa isang headlock na punong-puno ng lambing. “Sabay na kaya tayo para makatipid sa tubig?” Suhestiyon niya.

​Alam kong biro lang ’yun, pero muntik na akong mabulunan sa sarili kong laway. “D-Dad naman! Ang laki ko na para makipagsabayan sa sa’yo!”

​Tumawa siya nang malakas, ’yung tawang mula sa malalim na dibdib na nagpapakita ng kaniyang pagkalalaki. “Nagbibiro lang.

Sige na, mauna ka na sa taas. Susunod ako pagkatapos ko lang uminom ng maraming tubig. Ang init talaga ng araw na ’to, parang nakakatuyo ng lalamunan.“

​Tumalikod na ako at nagsimulang umakyat sa hagdan, pero hindi ko napigilang lumingon muli. Nakita ko si Daddy na nakatayo sa tapat ng dispenser, itinaas niya ang kaniyang ulo habang iniinom ang tubig, dahilan para gumalaw ang kaniyang adam’s apple.

Ang mga patak ng tubig ay gumugulong mula sa kaniyang labi, pababa sa kaniyang leeg, hanggang sa mawala sa loob ng kaniyang basang sando.

​Napahawak ako nang mahigpit sa hawakan ng hagdan. Ang init sa garahe kanina ay tila dinala ko hanggang dito sa loob ng bahay. “Masarap ang tulog ko mamaya,” bulong ko sa sarili ko habang mabilis na pumasok sa kwarto ko, bitbit ang imahe ng kaniyang pawisang katawan.

Pagkatapos naming maligo-sa magkahiwalay na banyo, siyempre-ay nagkita kami ni Daddy Logan sa living room.

Presko na ang pakiramdam ko, pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga nangyari sa garahe.

​“Bunso, nood muna tayong movie habang wala pa ang mga kuya mo,” aya ni Daddy habang bitbit ang remote.

​“Sige po, Dad. Kayo na po pumili ng papanuorin natin,” sagot ko habang nauupo sa sofa.

Pinabayaan ko na siya dahil masaya naman ako basta kasama ko siya. Ang pinapanood namin ngayon is Avatar.

​Pinatay rin namin ang mga ilaw sa sala. Dahil tanghali naman, may kaunting liwanag pa ring pumapasok mula sa mga bintana, sapat na para makita ang bawat isa pero sapat din ang dilim para maging komportable ang panonood.

​“Halika rito, Lemon. Dito ka humiga sa kandungan ko,” malambing na utos ni Daddy.

​Hindi na ako nagdalawang-isip. Humiga ako at ipinatong ang ulo ko sa kaniyang matipunong hita. Habang nanonood, dahan-dahan niyang hinahaplos ang buhok ko.

Napakasweet ni Daddy, at sa bawat hagod ng kaniyang kamay, lalong bumibigat ang mga talukap ng mata ko. Sa sobrang komportable at presko ng pakiramdam, hindi ko na namalayang dinalaw na ako ng antok.

​Nagising ako makalipas ang ilang sandali dahil may nararamdaman akong mabigat at matigas na bagay sa ilalim ng pisngi ko.

Medyo blurred pa ang paningin ko kaya hindi ko agad naidilat ang mga mata ko. Sinubukan kong pakiramdaman kung ano ’yun. Mainit ito at tila tumitibok-tibok.

​Nang medyo mag-adjust na ang paningin ko, dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko pero nanatili akong nakahiga para hindi mahalata ni Daddy na gising na ako.

Nagulat ako sa nakita ko sa TV. Ang movie na pinili ni Daddy… hindi pala ito ordinaryong pelikula.

​Hingal na hingal ang mga tao sa screen, at ang tunog ng ungol ay dahan-dahang pumupuno sa tahimik na sala. Nanonood ng porn si Daddy!

​Doon ko napagtanto kung ano ang mabigat na nasa ilalim pisngi ko. Maingat na nag-adjust ng upo si daddy. Bahagyang nakahiga na siya pero nakaupo pa rin kaya sa bandang puson na niya ako nakahiga ngayon.

Dahil sa bagong posisyon ng pagkakahiga ko ngayon, ang kaniyang pagkalalaki ay direktang nakatapat sa mukha ko. Ramdam na ramdam ko ang init nito kahit may tela pa ng suot niyang shorts.

​Tigas na tigas na ang titi ni Daddy Logan. Sa bawat malalim na paghinga niya habang nakatitig sa TV, nararamdaman ko ang pagpintig nito sa balat ko.

Hindi ako makagalaw. Ang puso ko ay nagwawala sa dibdib ko-halo-halong takot, gulat, at ang matinding pagnanasa na dahan-dahang gumigising sa buong katawan ko.

Nanatili akong bahagyang nakapikit, pilit na pinapakalma ang bawat paghinga ko para hindi mahalata ni Daddy na gising na ako.

Pero sa bawat ungol na lumalabas sa TV, ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Ang puson niya na matigas kung saan nakasandal ang ulo ko ay lalong tumitigas.

​Naramdaman ko ang kamay ni Daddy na gumalaw patungo sa kaniyang harap. Hindi siya tumitingin sa akin; ang kaniyang atensyon ay nakapako sa screen ng TV, pero ang kaniyang kamay ay nagsimula nang humimas sa kaniyang alaga sa labas ng kaniyang shorts.

Dinig na dinig ko ang pagkaluskos ng tela habang hinahaplos niya ang mahaba at matigas na bukol na malapit sa pisngi ko. Bawat haplos niya ay may kasamang malalim na buntong-hininga.

​Maya-maya pa, narinig ko ang mahinang tunog ng pagbubukas ng butones. Dahan-dahan niyang inilabas ang kaniyang alaga mula sa loob ng boxer shorts.

Ramdam ko ang buga ng init nito nang tuluyan na itong makawala sa tela. Labas lahat pati mga itlog niya inilabas niya rib.

Ang dulo nito ay bahagyang tumama sa gilid ng noo ko, mainit at tila may sariling buhay dahil pumipintig.

​Nagulat ako nang biglang kunin ni Daddy ang aking kanang kamay. Akala ko ay itatabi niya lang ito, pero laking gulat ko nang igaya niya ang aking palad patungo sa kaniyang pagkalalaki.

Ipinahawak niya sa akin ang kaniyang nag-aapoy at matigas na kargada. Nanigas ako sa posisyon ko, pero hindi ko binawi ang kamay ko.

Ipinaikot niya ang kamay ko sa kargada niya gamit ng kamay niya na nasa likuran ng kamay ko at nakaalalay lang sa kamay ko para hindi matanggal dahil akala niya siguro tulog ako haha.

Dahil mataba ito, hindi nasasakop mg munting kamay ko ang katabaan ng alaga niya.

Ramdam ko yung gaspang ng kamay niya sa malambot na kamay ko.

“Ugh! Putangina…” Rinig ko na mura niya.

Sinimulan niyang igalaw ang kamay ko-paitaas, paibaba-ginagamit ang aking palad para pagsilbihan ang kaniyang sarili minsan hinihigpitan niya ang hawak.

Ang pakiramdam ng kaniyang balat sa aking palad ay kakaiba; magaspang pero puno ng init.

​“F-fuck… Honey…” napamura ulit si Daddy sa mahinang boses, ang kaniyang paghinga ay lalong bumilis at bumigat. “Ang init at ang lambot ng kamay mo, Honey… ahhh…” Ungol niya.

​Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong katawan sa bawat pagkuskos ng kamay ko sa kaniyang alaga.

Ang kaniyang kabilang kamay ay mariing nakahawak sa buhok ko, tila doon humuhugot ng lakas habang tinatapos ang kaniyang pagnanasa.

Kahit nakapikit ako, alam kong sa sandaling iyon, wala nang atrasan ang lihim na namamagitan sa aming dalawa.

“J-jakol lang nang jakol, Honey… Ohhh…”

Dinig na dinig ko ang bawat mabigat na paghinga ni Daddy Logan. Pabilis nang pabilis ang kaniyang ungol, at bawat mura na lumalabas sa kaniyang labi ay punong-puno ng pagnanasa.

Dahil nakasandal siya sa headboard ng sofa at bahagyang nakahiga, alam kong hindi niya kita na bukas na bukas ang mga mata ko.

Nakapikit pa ata siya, ninanamnam ang bawat hagod ng kamay ko na ginagabayan niya.

​“F-fuck… Lemon… ahhh… sige pa, Honey…” mahina pero madiin niyang ungol.

​Lalong bumilis ang galaw ng kaniyang balakang. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang mga hita kung saan nakapatong ang ulo ko.

Ang kaniyang alaga ay tila naging bakal na sa tigas, at ang init nito ay halos pumaso na sa aking palad. Akala ko mataba na ’to pero mas lalo pa ata lumaki.

Hindi ko inalis ang tingin ko roon-manghang-mangha ako sa nakikita ko, sa lakas ng kargada ng sarili kong ama.

​Sa huling ilang mabilis na hagod, naramdaman kong biglang nanigas ang buong katawan ni Daddy Logan.

Ang kaniyang kabilang kamay ay nabaon at napahawak ng madiin sa aking ulo.

​“Ugh! Ahhh… FUCK!”

​Sabay ng kaniyang huling ungol, naramdaman ko ang sunod-sunod na malalakas na pintig. Doon na tumalsik ang napakaraming mainit at malapot na tamod ni Daddy.

Ramdam ko ang pagtama ng mga puting likido sa aking pisngi, sa noo, at may ilang bahagi na tumalsik direkta sa aking labi.

​Hingal na hingal siya, unti-unting kumakawala ang tensyon sa kaniyang katawan habang ang kaniyang alaga ay dahan-dahang lumalambot sa aking kamay, pero punong-puno pa rin ng kaniyang labas.

​Nanatili akong nakahiga, hindi gumagalaw para hindi niya mahalata na gising ako. Pero ang dulo ng dila ko ay pasimpleng lumabas para dilaan ang malapot na likidong nasa labi ko.

Lasang-lasa ko ang alat at anghang ng kaniyang pagkalalaki. Dinamdam ko ang bawat patak, nilalasap ang ebidensya ng kaniyang sarap habang ang amoy ng kaniyang katas ay pumupuno sa aking pang-amoy.

​Ito na ang pinakamasarap na pakiramdam na naranasan ko-ang matikman ang bunga ng pagnanasa ni Daddy Logan habang ako ang naging kasangkapan niya para marating ang rurok.

Hingal na hingal pa rin si Daddy Logan, dinig ko ang bawat buga ng kaniyang hininga habang unti-unting kumakalma ang kaniyang katawan.

Nanatili akong nakapikit, pilit na pinapanatili ang ritmo ng isang taong mahimbing ang tulog kahit na ang puso ko ay parang sasabog na sa kaba at sarap.

​Naramdaman ko ang kaniyang pag-abot sa maliit na table sa harap ng sofa. Narinig ko ang kaluskos ng tissue box.

Dahan-dahan at maingat niyang pinunasan ang mga malapot na bakas na iniwan niya sa aking pisngi, noo, at sa aking kamay na ginamit niya kanina.

Bagama’t pinunasan na niya, hindi nawala ang amoy-ang matapang at mapusok na amoy ng kaniyang pagkalalaki ay nanatiling nakadikit sa aking balat, tila isang marka na pagmamay-ari niya ako sa sandaling iyon.

​Matapos akong linisin, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na braso na dahan-dahang binuhat ang ulo ko mula sa kaniyang kandungan.

Maingat niya akong ibinaba sa sofa at naramdaman ko ang malambot na unan na inilagay niya sa ilalim ng aking ulo.

​Bago siya lumayo, naramdaman ko ang kaniyang labi-mainit at malambot-na dumampi sa aking noo, at pagkatapos ay sa aking pisngi.

Isang halik na punong-puno ng lambing, pero alam ko ang lihim na kahulugang nakatago roon. Nagulat pa ako kasi pati labi ko hinalikan niya pero mabilis lang. Buti di niya nahalata na natigilan ako sa paghinga.

​“Thank you, Honey…” bulong niya, ang boses ay paos pa rin dahil sa katatapos lang na rurok.

​Natawa ako nang palihim sa isip ko. Kung alam mo lang, Dad, na hinding-hindi ako natutulog sa ganitong pagkakataon, sabi ko sa sarili ko.

​Narinig ko ang sunod-sunod na pindot sa remote. Pinanindigan ko ang pagpapanggap na tulog habang nararamdaman ko ang pagpalit ng pinapanood niya-mula sa mga ungol ng porn pabalik sa pinapanood namin kanina na tila ba walang nangyaring milagro sa sala.

​Huminga ako nang malalim, ninanamnam ang amoy ng kaniyang katas na nasa paligid ko pa rin.

Alam kong sa bawat pagpikit ko mamayang gabi, ang lasa ng kaniyang tamod at ang init ng kaniyang pasasalamat ang magiging huling alaala ko bago ako dalawin ng panaginip.

Naramdaman ko ang marahang pagtapik ni Daddy Logan sa balikat ko. “Bunso… Honey, gising na. Oras na para mag-meryenda,” malambing niyang tawag.

​Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, nag-iinat pa kunwari kahit kanina pa ako gising at mulat sa bawat detalye ng ginawa niya.

Nakita ko si Daddy na nakaupo na sa tabi ko, maayos na ang bihis at parang walang nangyaring milagro kanina.

​“Hmm… Dad,” ungol ko habang bumabangon. “Ang sarap ng tulog ko.”

​Napansin kong tinitigan niya ako, tila sinusuri kung may alam ba ako. Para asarin siya, hinawakan ko ang pisngi ko at nagbitiw ng isang biro. “Pero Dad, bakit ganon? Ang lagkit ng pakiramdam ko sa mukha ko, parang may natuyong ewan at kakaiba rin ang amoy.” Sabi ko at parang sumisinghot-singhot pa sa hangin.

​Biglang napaubo si daddy sa narinig. “A-ano? Ah, eh…” halos mamula ang buong mukha at leeg niya sa narinig.

​Agad akong nagpanggap na inosente at nagdahilan para hindi siya mahalata. “Baka dahil sa grasa kanina sa garahe, ’no? Siguro hindi ko nalinisan nang maayos kanina nung naligo ako pagkatapos nating mag-ayos ng kotse.”

​Ramdam ko ang malaking buntong-hininga ng relief ni Daddy. “O-oo, tama! Siguro nga grasa lang ’yun. M-masyadong madikit ’yung langis ng SUV eh,” nauutal niyang pagsang-ayon, hindi makatingin nang diretso sa akin.

Ang cute ni daddy haha.

​Natawa ako nang malakas sa isip ko. Kung alam mo lang, Dad, na hinding-hindi grasa ang lasa nito. Hanggang ngayon, parang malasado pa rin sa dila ko ang tamod mo-malapot, maalat na may kaunting tamis, at punong-puno ng kamandag mo.

​“O sige po, maghihilamos lang ako saglit,” sabi ko bago tumayo.

​Pagbalik ko sa sala, nakahanda na ang meryenda sa table. Masaya kaming kumain habang magkatabi sa sofa. Ipinagpatuloy namin ang panonood ng movie na parang isang normal na mag-ama, pero sa bawat sulyap ko sa kaniyang mga labi, hindi ko mapigilang mapangiti.

May lihim na kaming pinagsasaluhan, at alam kong simula pa lang ito ng mas marami pang init sa loob ng bahay na ito.

Nang mag-aala-sais na ng hapon, narinig ko na ang ingay ng mga sasakyan at motor sa labas-hudyat na pauwi na ang lahat ng mga kuya ko. Bigla akong dinalaw ng matinding kaba.

Kahit wala naman silang alam, parang pakiramdam ko ay nakasulat sa mukha ko ang lahat ng milagrong nangyari sa pagitan namin ni Daddy Logan kanina sa sala.

​“O, andyan na pala ang mga kuya mo,” wika ni Daddy, boses na kalmado na parang walang nangyari. “Ayusin mo na ’yang pinagkainan natin, Honey.”

​“O-opo, Dad. Sa taas na rin po ako dideretso, parang napagod po ako sa panonood,” mabilis kong sagot. Hindi ko na hinintay na makapasok sila Kuya Lucas, Lucian at Kuya Lysander sa loob.

Nagmamadali akong umakyat sa hagdan, halos magkandabuhol-buhol ang mga paa ko sa pagmamadali.

​Pagpasok sa kwarto, agad kong nilock ang pinto at sumandal doon. Ang puso ko ay nagwawala pa rin sa bilis ng tibok. Huminga ako nang malalim at dahan-dahang humiga sa kama, yakap ang unan.

​Sa dilim ng aking silid, bumalik sa isip ko ang bawat detalye ng tagpo kanina. Ang init ng palad ko habang ginagabayan ni Daddy Logan sa kaniyang nag-aapoy na alaga, ang malalim at paos niyang mga mura, at ang pakiramdam ng malapot at mainit niyang katas na tumalsik sa aking mukha at labi.

Hanggang ngayon, parang malasado pa rin sa dila ko ang alat at tamis ng kaniyang pagkalalaki.

​“Baliw ka na talaga, Lemon,” bulong ko sa sarili ko habang nakangiti nang nakakaloko.

​Dahil sa halo-halong pagod, kaba, at ang kakaibang sarap na naramdaman ko, hindi ko na namalayang dahan-dahan nang bumibigat ang aking mga mata.

Nakatulog ako nang mahimbing, bitbit ang amoy at alaala ni Daddy Logan na tila naging katuwang ko na sa bawat pangarap at pagnanasa sa bahay na ito.

Chapter 2

Ilang araw na ang lumipas mula nang huling milagrong nangyari sa amin ni Daddy Logan sa sala. Simula noon, parang naging mas matindi ang kuryenteng dumadaloy sa bawat haplos at titig namin sa isa’t isa. Pero hindi lang si Daddy ang nagpapagulo ng isip ko; si Kuya Lysander din ay may mga titig na mahirap balewalain.

​Nagising ako sa tunog ng malakas na kulog at hampas ng ulan sa bubong. Madilim ang paligid at ramdam ang lamig ng simoy ng hangin. Dahil sa malakas na bagyo, kanselado ang lahat ng pasok. Wala ring trabaho sina Kuya Lucas at Kuya Lysander, at sakto namang day-off ni Kuya Lucian.

Oo, may trabaho na si kuya Lysander pero di niya sinasabi kung ano o saan. Kinakabahan nga ako baka kasi pusher siya. Charot! Tanungin ko na lang pag magkataon. One of these days, nak, one of these days.

​Dahil malamig ang panahon, nagpasya akong magluto ng mainit na sopas para sa agahan. Gaya ng dati, ang mga barako ng bahay ay nagtipon-tipon sa kusina pagkatapos ng kanilang routine exercise sa mini-gym.

​“Ang sarap naman ng amoy niyan, Bunso,” bati ni Kuya Lucian habang pumapasok sa kusina. Naka-boxer shorts lang siya gaya ng nakagawian, at dahil malamig, bakat na bakat ang tigas ng kaniyang mga utong sa kaniyang mabalbon at pawisang dibdib. Umupo siya sa hapag at uminom ng mainit na kape.

​“Oo nga, sakto sa panahon,” dagdag ni Kuya Lucas na siyang nag-abot sa akin ng aking mga paboritong skincare products nitong nakaraan. Cutie. Pag nagka-girlfriend talaga si kuya, ang, swerte ng babae.

Sunod dumating si Kuya Lysander pero tulad nang dati, hindi ako pinansin pero diretso halik lang sa pisngi. Nagkunware pa ako na pinunasan ang pisngi para inisin siya lalo. Natawa ako kasi nakasimangot na siya, lalo ba sumimangot.

​Pumasok din si Daddy Logan, suot ang kaniyang white sando na naging paborito ko na dahil sa pagiging transparent nito kapag nababasa. “Honey, mukhang hindi tayo makakalabas ngayon. Mukhang maghapon ang ulan,” malambing niyang sabi sabay halik sa noo ko.

​Habang kumakain kami, ramdam ko ang titig ni Kuya Lysander sa akin. Tahimik lang siya pero alam ko ang ibig sabihin ng kaniyang mga pasulyap-sulyap.

​“Bunso, pakikuha nga yung t-shirt ko sa kwarto pagkatapos mo riyan,” utos ni Kuya Lucian sa kaniyang baritonong boses. “Medyo nilalamig na ako.”

​“O-opo, Kuya,” sagot ko habang pilit na iniiwas ang tingin sa kaniyang matatagas na hita.

Okay lang naman sa’kin na inuutusan nila kasi pag may gusto ako, binibigay agad nila.

​Nang matapos ang agahan, naiwan kaming lahat sa sala dahil walang magawa sa labas. Nakabukas ang TV pero walang nanonood. Si Daddy Logan ay abala sa kaniyang tablet, habang sina Kuya Lucas at Kuya Lysander ay naglalaro ng video games. Si Kuya Lucian naman ay nakahiga sa kabilang sofa, kitang-kita ang pag-umbok ng kaniyang pagkalalaki sa manipis na boxer shorts.

​“Lemon, halika rito,” tawag ni Daddy. “Nilalamig ang mga paa ko. Ikuha mo nga ako ng medyas sa taas.”

​“Sige po, Dad,” mabilis kong sagot.

​Habang papaakyat ako sa hagdan, narinig ko ang mahinang ungol ni Kuya Lucian mula sa sofa. Napalingon ako at nakita kong ini-stretch niya ang kaniyang katawan, sapat para mas lalong bumakat ang kaniyang mga muscle.

​Pumasok ako sa kwarto ni Kuya Lucian, at agad na humalimuyak ang amoy ng kaniyang panlalaking pabango na humahalo sa amoy ng bagong ligo.

Mabilis kong hinalughog ang kaniyang closet at kumuha ng isang malaking gray na t-shirt at hindi ko napigilang itapat ang t-shirt sa aking mukha at langhapin ang kaniyang amoy-isang bisyong tila nagiging routine ko na.

Bago pa ako nakalabas, napansin ko na nakakalat ang mga handcuffs na dala ni Kuya Lucian pag pumupunta ng presinto kaya inayos ko ang mga ito at inilapag sa side table. Napansin ko rin may latigo pa. Di ko alam nilalatigo rin pala nila ang nga nagkakasala sa batas. Nako lagot ka talaga kuya Lysander pag totoong pusher ka. Char ulit!

​Pagbaba ko sa sala, nakita kong nakatayo si Kuya Lucas malapit sa bintana, pinagmamasdan ang malakas na buhos ng ulan. Lumapit ako kay Kuya Lucian na nasa sofa pa rin.

​“Ito na po yung t-shirt mo, Kuya,” sabi ko habang iniabot ang damit.

​“Salamat, Baby,” sagot niya. Tumayo siya para isuot ang damit, at sa isang sandali, muling nalamas ng aking mga mata ang kaniyang matipunong katawan na puno ng muscles. Pagkatapos magbihis, bigla niya akong hinila palapit at ginulo ang aking buhok. “Ang sipag talaga ng Prinsesa namin, kahit may bagyo.”

​“Sige na, kukuha lang ako ng medyas ni Daddy sa taas nakalimutan ko,” paalam ko, pilit na itinatago ang pamumula ng aking mukha.

​Pag-akyat ko sa office ni Daddy Logan sa second floor, nakita ko siyang seryosong nagbabasa ng mga papeles. Ang kaniyang white sando ay bahagyang nanunubli dahil sa lamig ng aircon, bakat na bakat ang kaniyang malapad na dibdib.

​“Dad, ito na po yung medyas niyo,” bulong ko habang lumalapit.

​“Honey, halika rito,” tawag niya nang hindi inaalis ang tingin sa binabasa. Lumapit ako sa tabi niya. Bigla niyang hinawakan ang kamay ko at hinila ako para paupuin sa kaniyang kandungan.

​“D-Dad… baka makita tayo nina Kuya,” nauutal kong banta, pero ang puso ko ay nagwawala na sa kaba at pananabik.

​“Huwag kang mag-alala, abala sila sa baba,” paos niyang bulong sa aking tainga. Naramdaman ko ang kaniyang matitigas na hita sa ilalim ko at ang kaniyang mainit na hininga sa aking leeg. “Malamig ang panahon, hayaan mo na ako, baby.”

​Hindi na ako nakapalag. Pinabayaan ko na lang ang sarili kong nakaupo sa kaniyang kandungan. Bukod sa nilalamig ako dahil sa lakas ng aircon at ng bagyo sa labas, may ibang uri ng init na hatid ang katawan ni Daddy Logan.

​Dahan-dahan niyang hinawakan ang aking baywang at inikot ako para mapaharap sa kaniya. Ngayon, nakaupo na ako sa kaniyang kandungan nang paharap, ang aking mga binti ay nakapulupot na sa kaniyang bewang. Ibinaba ko ang aking ulo at isinandal sa kaniyang malapad na balikat, nilalanghap ang pamilyar at nakakalasing niyang amoy.

​“Ayan, mas mainit dito, ’di ba?” mahinang bulong ni Daddy habang ang isa niyang kamay ay bumalik sa pag-scroll sa kaniyang tablet, tila abala pa rin sa trabaho pero ang kabilang kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking balakang.

​Sa bawat bahagyang paggalaw niya, nararamdaman ko ang matigas na umbok sa pagitan ng kaniyang mga hita. Sinubukan kong i-adjust ang aking upo para mas maging komportable, pero sa bawat kiskis ng aking hita sa kaniyang pagkalalaki, pakiramdam ko ay mas lalo itong tumitigas.

​Dahil sa kuryosidad at bugso ng damdamin, bahagya akong gumalaw-isang dahan-dahang pag-indayog na naglalayong mas maramdaman ang kaniyang kargada. Ramdam na ramdam ko ang tigas nito sa ilalim ng kaniyang manipis na short.

​“Nghhh…” Isang malalim at paos na ungol ang kumawala sa mga labi ni Daddy Logan. Napatigil siya sa kaniyang ginagawa at binitawan ang tablet. Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya sa aking baywang, halos bumaon ang kaniyang mga daliri sa aking balat.

​“Lemon… Stop moving, Honey, please,” babala niya sa boses na punong-puno ng pagnanasa. Ngunit sa halip na matakot, mas lalo akong napa-rest sa kaniyang balikat, ramdam na ramdam ang mabilis na tibok ng kaniyang puso na tila nakikipag-karera sa akin.

Tumigil na ako sa pag-galaw pero​ hindi pa rin tumitigil si Daddy sa paglalambing. Ramdam ko ang kaniyang ilong na dahan-dahang gumagapang sa aking leeg, inaamoy-amoy ang aking balat na tila ba isang mamahaling pabango ito. Nakikiliti ako at napapapikit sa bawat dampi ng kaniyang mainit na hininga, lalo na nang simulan niyang lagyan ng maliliit at madiing halik ang bahaging iyon sa ilalim ng aking tainga.

​“D-Dad… nakikiliti ako,” reklamo ko sa mahinang boses, sinusubukang ilayo nang bahagya ang aking leeg, pero mas lalo lang siyang sumisiksik.

​“Hayaan mo na, Honey… minsan lang naman maglambing ang Daddy sa’yo,” malambing at paos niyang sagot, habang ang kaniyang mga kamay ay nananatiling nakayakap nang mahigpit sa aking baywang.

​Dahil sa lamig ng panahon at sa sobrang komportable ng kaniyang kandungan, tila unti-unting hinigop ang aking lakas. Sumuko na lang akk sa kaniyang mga haplos. Napayakap na lang ako nang mahigpit sa kaniyang leeg, isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang balikat. Ang init ng kaniyang katawan at ang nakakaantok na tunog ng ulan sa labas ay nagsilbing oyayi sa akin.

Hindi ko namalayan na dahan-dahan nang bumigat ang aking mga talukap hanggang sa tuluyan na akong dinalaw ng antok sa ganoong posisyon-nakaupo sa kaniyang kandungan, yakap-yakap ang aking ama.

​Nagising ako dahil sa muling paglakas ng kulog. Pagmulat ng aking mga mata, hindi na ang office ni Daddy ang tumambad sa akin. Madilim ang paligid at tanging ang maliit na lamp sa tabi ng aking kama ang nagbibigay ng liwanag.

​Nasa sarili ko na akong kwarto.

​Dahan-dahan akong umupo at napansin na maayos na nakakumot ang aking katawan. Sariwa pa sa aking alaala ang huling nangyari-ang init ng kandungan ni Daddy at ang kaniyang mga halik sa aking leeg. Siguradong binuhat niya ako patungo rito habang mahimbing ang tulog ko.

​Tiningnan ko ang digital clock sa bedside table. Mag-aalas sais na pala ng gabi. Masyadong napahaba ang tulog ko dahil sa antok at pagod ng katawan-o baka dahil na rin sa sobrang komportable sa kandungan ni Daddy kanina. Kahit medyo mabigat pa ang pakiramdam, nagpasya akong bumangon. Alam kong oras na para magluto ng hapunan para sa aming lahat.

​Pagbaba ko sa kusina, naabutan ko ang apat na barako na nasa sala, seryosong nag-uusap habang nakikinig sa balita tungkol sa bagyo.

​“O, gising na pala ang Baby namin,” bungad ni Kuya Lucas nang makita ako. Nginitian ko lang siya at dideretso na sana sa kusina nang maramdaman ko ang titig ni Daddy Logan.

​Nagluto ako ng masaganang sinigang na baboy, sakto sa malamig na panahon. Habang kumakain kami ng dinner, ramdam ang gaan ng loob ng bawat isa kahit may bagyo sa labas.

​“Dahil wala namang pasok bukas at stranded tayo rito, mag-inuman tayo,” mungkahi ni Kuya Lysander habang sumusubo ng kanin.

​“Game ako riyan. Matagal-tagal na rin nung huling session natin,” sang-ayon nina Kuya Lucian at Kuya Lucas.

​Tumingin sila kay Daddy Logan na tumango naman bilang pagsang-ayon. Agad na nabuhayan ang tatlo.

​“Sama ako!” excited kong hirit.

​Sabay-sabay silang apat na napatingin sa akin at mabilis na sumagot ng, “Hindi pwede.”

​“Bakit? Eighteen na ako ah!” reklamo ko, sabay nguso.

​“Kahit mag-twenty one ka pa, Lemon, hindi ka sasali sa inuman namin,” striktong sabi ni Daddy Logan habang pinupunasan ang kaniyang bibig. “Delikado ang mga barako kapag nalalasing, baka kung ano pang magawa namin sa ’yo.” Biro ni daddy pero mahahalata mo’ng medyo seryoso.

​“At baka kung ano ring magawa mo sa amin kapag ikaw ang nalasing, Bunso,” biro naman ni Kuya Lucas na ikinatawa nilang lahat, maliban sa akin.

​Wala akong nagawa kundi ang magligpit ng pinagkainan habang sila naman ay nagsimula nang maglabas ng mga bote ng alak at pulutan sa sala. Alam kong mahaba-habang gabi ito. Habang naririnig ko ang kanilang tawanan at ang kalansing ng mga baso, hindi ko mapigilang isipin kung ano ang itsura ng mga barako ng buhay ko kapag medyo tinatamaan na ng alak.

​Dahil bawal akong sumali sa inuman, nagpaalam na lang ako sa kanila. “Dad, mga Kuya, aakyat na ako. Matutulog na po ako,” paalam ko habang bitbit ang isang basong tubig.

​“Sige, Honey. Goodnight. Matulog ka nang mahimbing,” sagot ni Daddy Logan habang binubuksan ang unang bote ng mamahaling whiskey.

​Halos dalawang oras na ang lumipas pero gising na gising pa rin ang diwa ko. Siguro dahil na rin sa mahabang tulog ko kanina sa office ni Daddy, hindi ako madalaw-dalaw ng antok. Nakatingin lang ako sa kisame, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang init ng kandungan ni Daddy at ang malalim niyang ungol.

​Sa sobrang bagot, nagpasya akong bumaba muna. Baka sakaling makatulong ang panonood ng TV o ang pag-inom ng gatas para dalawin ako ng antok. Pero bago pa man ako makahakbang pababa ng hagdan, napatigil ako nang marinig ang tawanan at seryosong usapan mula sa sala. Mukhang tinatamaan na sila ng alak.

​“Kayo… kailan ba ang huling ‘putok’ niyo?” tanong ni Kuya Lucas na tila medyo paos na ang boses.

​Narinig ko ang sagot ni Kuya Lysander, “Noong isang linggo, doon sa condo ng naging fling ko.” Si Kuya Lucian naman ay sumagot na bago lang din daw noong huling labas nila ng mga katrabaho niya.

​“Ikaw, Dad?” tanong ni Kuya Lucian. “Kailan ang huling dilig?”

​Tumawa nang mahina si Daddy Logan. “Sobrang tagal na. Hindi ko na matandaan… pero ramdam ko na ang bigat dito sa baba,” sagot niya na nagdulot ng tawanan sa mga kuya ko. Hindi niya sinabi kung kailan, pero alam ko sobrang tagal na kasi puro trabaho at bahay lang naman siya. Di rin pinapansin ang mga babaeng umaaligid.

​Bababa na sana talaga ako para maki-epal nang biglang magsalita si Kuya Lucian. “May bago akong porn sa kwarto, HD at sobrang gaganda ng mga talent. Nood tayo sa malaking TV rito para makapagpalabas tayong apat. Tutal, bagyo naman at walang makakakita.”

​“G!” mabilis na sagot ni Kuya Lysander. “Para mabawasan ang init ng katawan.” Baliw talaga ’to, malamig na nga e.

​“Sige, ilabas mo na ’yan,” sang-ayon din ni Daddy Logan na tila nadala na rin ng impluwensya ng alak at ng init ng usapan.

​Nanlaki ang mga mata ko. Manonood sila ng porn? Sabay-sabay? At dahil alam kong aakyat si Kuya Lucian para kunin ang kaniyang gadget o laptop, dali-dali akong tumakbo pabalik sa aking kwarto. Halos hindi ako humihinga nang isara ko ang pinto.

​Agad akong tumalon sa kama, nagtalukbong ng kumot, at pumikit nang mariin. Nagpanggap akong mahimbing ang tulog. Ilang sandali pa, narinig ko ang dahan-dahang pagbukas ng pinto ng kwarto ko. Ramdam ko ang anino ni Kuya Lucian na nakatayo sa may pintuan, sinisiguro kung tulog na nga ang Baby nila bago sila magsimula ng kanilang lalaki-sa-lalaki na session sa baba.

​Naramdaman ko ang dahan-dahang paglapit ni Kuya Lucian sa aking kama. Pinanatili ko ang aking marahang paghinga, pilit na hindi gumagalaw kahit na nagwawala ang kaba sa dibdib ko. Nagulat ako nang maramdaman ko ang kaniyang mainit na labi na dumampi sa aking pisngi-isang matagal at malambing na halik.

​“Goodnight, Baby,” bulong niya bago dahan-dahang lumabas at isinara ang pinto.

​Nang masiguro kong wala na siya, napadilat ako at napahawak sa pisngi ko. Pero mas nangibabaw sa isip ko ang narinig ko sa baba kanina. Tuwang-tuwa ako sa nalaman ko-na matagal na palang walang nakaka-sex si Daddy Logan.

Okay lang sa akin kung may mga girlfriend o fling ang mga kuya ko, basta ba hindi nila ako iiwan o sa bahay pa rin sila titira. Pero pagdating kay Daddy, iba ang usapan. Gusto ko, sa akin lang siya. Ayaw kong may ibang babaeng humahawak sa kaniya. Makikita nila kademonyohan ko.

​Dahil sa sobrang kuryosidad, dahan-dahan akong bumangon. Maingat akong lumabas ng kwarto at tumungo sa pasilyo. Nagtago ako sa madilim na bahagi ng railings sa itaas ng hagdan, kung saan bahagyang natatakpan ng malaking vase at halaman, pero sapat na para makasilip ako sa sala nang hindi nila napapansin.

​Agad na bumungad sa pandinig ko ang malalakas na ungol mula sa TV. Pero habang tumatagal, nagtataka ako. Maraming boses ng lalaki ang naririnig kong umuungol, pero iisa lang ang boses ng babae na tila nalulunod sa kasarapan.

​“Shit, ang tindi nito. Pinagtutulungan nila ’yung babae,” rinig kong komento ni Kuya Lysander, na ang boses ay paos na at halatang tinitigasan na rin. “Tingnan niyo, parang sarap na sarap siya kahit apat silang gumagalaw sa kaniya.”

​“Iyan ang masarap, ’yung punong-puno ka sa lahat ng butas,” dagdag ni Kuya Lucas habang humihinga nang malalim.

​Doon ko nakumpirma ang hinala ko. Isang gangbang ang pinapanood nila. Sinilip ko sila mula sa kinalalagyan ko at halos mapasinghap ako sa nakita ko. Sila Daddy at ang mga kuya ko ay nakasandal sa kani-kanilang sofa, ang mga mata ay nakapako sa malaking screen. Pero ang mas nakakagulat ay ang kanilang mga kamay-hindi na sila nahihiyang himasin at masahihin ang kani-kanilang mga “alaga sa harap ng isa’t isa.

​Dahil sa impluwensya ng alak at ng pinapanood, tila nawala ang hiya sa pagitan ng mag-aama. Nakita ko kung paano bumabakat ang matitigas at malalaking umbok sa kanilang mga shorts habang sabay-sabay silang nagpapakasarap sa panonood ng malaswang palabas sa gitna ng malamig na gabi at malakas na bagyo.

​Nanatili akong nakakubli sa likod ng malaking halaman sa itaas ng hagdan, halos hindi makahinga sa tindi ng nasasaksihan. Mula sa aking puwesto, kitang-kita ko ang sunod-sunod na paglabas ng mga kuya ko at ni Daddy Logan sa kanilang mga naglalakihang pagkalalaki mula sa kanilang mga shorts.

​Walang pasabi na nagsimula silang mag-jakol nang sabay-sabay habang ang mga mata ay nakatitig pa rin sa screen kung saan pinagtutulungan ng maraming lalaki ang nag-iisang babae.

​“Ahhh, shit… ang sikip siguro niyan,” rinig kong ungol ni Kuya Lucas habang mabilis ang pagkilos ng kaniyang kamay.

​“Tingnan niyo ’yung mukha nung babae, parang hindi na alam kung saan kukuha ng hangin,” dagdag naman ni Kuya Lucian na ang boses ay punong-puno na ng pagnanasa. Ramdam na ramdam ko ang init na namumuo sa sala habang naririnig ko ang tunog ng kanilang balat na nagkiskisan at ang malalalim nilang paghinga.

Nagpapasahan pa sila ng lubricant na alam kong galing kay Kuya Lysander. Kaya rinig na rinig ko ang basang tunog ng pagjajakol nila.

​Sa isip-isip ko, bigla akong kinabahan. Napatingin ako sa babaeng nasa TV na tila nilalamon na ng mga lalaki. Kaya ko kaya ang ganoon? tanong ko sa sarili ko. Isipin ko pa lang na ang apat na lalaki ang sabay-sabay na gagamit sa akin, parang pakiramdam ko ay mahihimatay ako sa pagod o baka hindi ko kayanin ang sakit. Huwag naman sana itong mangyari sa akin, bulong ko sa aking sarili, pero kasabay ng takot ay ang isang lihim na pananabik na hindi ko maipaliwanag.

​Pinanood ko silang apat na umuungol at nagpapakasarap sa harap ng isa’t isa. Si Daddy Logan ay tahimik lang pero ang bawat madiing ungol na kumakawala sa kaniya ay nagpapayanig sa aking kalamnan. Ang kaniyang maskuladong braso ay bakat na bakat ang mga ugat habang mabilis ang pag-indayog ng kaniyang kamay.

​Para akong nanonood ng isang live na palabas na mas matindi pa sa nakikita nila sa TV. Ang apat na pinaka-importanteng lalaki sa buhay ko, sabay-sabay na naglalabas ng init sa gitna ng malamig na gabi. Hindi ko magawang alisin ang aking tingin; tila ba naging preso na rin ako ng pagnanasa habang pinagmamasdan ang bawat galaw at bawat ungol na nagmumula sa kanila.

​Habang tumatagal, lalong bumibilis ang galaw ng kanilang mga kamay na tila nakakalibog talaga pakinggan. Ang malalalim na boses ng apat na barako ay humahalo sa ungol ng mga nasa TV. Pakiramdam ko ay umiinit ang buong pasilyo kung saan ako nagtatago.

​“Ahhh… shit! Lalabasan na ako!” sigaw ni Kuya Lysander, habang ang katawan niya ay bahagyang naninigas sa sarap.

​Sumunod na rin ang iba pa. “Ako rin… f*ck, ang sarap!” ungol ni Kuya Lucas. Halos magkasabay-sabay silang apat sa pagpapakawala ng kanilang matitinding bugso. Kitang-kita ko ang pagtalsik ng malapot at mapuputing likido sa kanilang mga kamay at sa sahig ng sala.

​Pero ang pinakanakaka-shock ay ang kay Daddy Logan. Parang gripo na walang tigil ang pag-agos ng kaniyang tamod-sunod-sunod na labing-isang putok ang nabilang ko sa sobrang focus ko sa kaniya.

​“Grabe, Dad! Ano ’yan, imbakan?” asar ni Kuya Lucian habang hinihingal, habang tinitingnan ang dami ng kalat ni Daddy sa center table at sahig.

​“Kita niyo na? ’Yan ang epekto kapag sobrang tagal nang walang dilig. Kaya huwag niyo akong asarin,” sagot ni Daddy Logan habang pinapahiran ang pawis sa kaniyang noo, boses na punong-puno ng ginhawa.

​Doon ko lang din talaga napagmasdan nang maigi ang mga pagkalalaki nila. Ngayon ko lang napansin kung gaano sila pinagpala. Kay Kuya Lysander at Daddy ang pinakamahaba-sa tingin ko ay aabot iyon ng 9 inches. Kay Kuya Lysander, kahit moreno siya, ang kulay ng kaniyang alaga ay pantay at napakalinis tingnan. Kung may “pogi” na burat, kay Kuya Lysander na ’yun-perpekto ang hubog.

​Kay Kuya Lucas naman ang pinakamaugat. Mukhang nasa 8 inches din pero sobrang taba at bakat na bakat ang mga ugat na tila nananalaytay ang bagsik. Kay Kuya Lucian, pinkish at malinis din ang kulay, mataba at nasa 8 pulgada rin ang laki.

​Pero siyempre, ang kay Daddy Logan ang hari. Siya ang pinakamataba at pinakamahaba sa kanilang lahat. At ang mas nakakaakit pa, ang piercing niya na kumikinang sa ilalim ng ilaw ng sala. Sobrang attractive tingnan, lalo na ngayong basang-basa pa ito ng kaniyang sariling katas.

​Hindi ko namalayan na napapakapit na rin pala ako sa sarili ko habang nanonood. Ang daming tamod na lumabas sa kanila, punong-puno ang sala ng amoy ng pagkalalaki na lalong nagpapagulo sa aking katinuan. Nanatili akong nakasilip, hindi makapaniwala na ang mga barakong ito na tinitingala ko ay ganito katindi kapag pinapakawalan ang kanilang pagnanasa.

​Habang pinagmamasdan ko silang nagliligpit sa baba, hindi ko mapigilang makaramdam ng matinding inggit sa isip ko. Naiinggit ako sa mga babaeng nagiging girlfriend o nakaka-fling nina Kuya Lucas, Lucian, at Lysander. Sila ang nakakatikim at napapasukan ng mga naglalakihang pagkalalaki na ’yun. Sila ang nakakaramdam ng bawat pulgada ng sarap na kanina ko lang nakita nang buo. Samantalang ako, hanggang silip at panonood lang.

​Nang makita kong nagsimula na silang maglinis ng mga kalat at nagdesisyong matulog na, mabilis at maingat akong bumalik sa aking kwarto. Humiga ako at ipinikit ang aking mga mata, pero ang imahe ng apat na barako na sabay-sabay na naglalabas ng kanilang init ay nanatiling nakaukit sa isip ko hanggang sa dalawin na ako ng antok.

​Kinaumagahan, maaga akong nagising kahit na rinig ko pa rin ang malakas na bugso ng hangin at ulan sa labas. May bagyo pa rin, at mukhang wala talagang balak tumigil ang ulan. Dahil ako ang “Prinsesa” ng bahay, dumeretso agad ako sa kusina para ihanda ang aming almusal. Nagluto ako ng sinangag, itlog, at mainit na tsokolate para labanan ang lamig.

​Habang nagluluto, isa-isa nang bumaba ang apat na barako. Bakas pa sa kanilang mga mukha ang antok pero ramdam pa rin ang bagsik ng kanilang presensya.

​“Morning, Honey. Ang bango niyan ah,” bati ni Daddy Logan habang kinakamot ang kaniyang batok.

​“Good morning, Dad. Malapit na po itong matapos,” sagot ko habang nakatalikod.

​Dahil hindi pa lubos na luto ang agahan, nagpasya ang apat na mag-exercise muna sa mini-gym na katabi lang ng kusina. Sabi nila, kailangan daw nilang makapagpainit ng katawan dahil sa sobrang lamig ng panahon. Nakasilip ako sa kanila habang nag-uumpisa silang mag-stretching. Ang kanilang mga maskuladong katawan ay unti-unti nang nagbabaga sa init ng workout, at sa bawat galaw nila, hindi ko maiwasang maalala ang session nila kagabi sa sala.

​Habang kumakain kami ng almusal, tila wala ako sa sarili. Ang tunog ng ulan sa labas ay nalulunod ng mga imaheng paulit-ulit na bumabalik sa isip ko-ang apat na barako sa sala, ang mga ungol nila, at ang laki ng mga pagkalalaki na nasaksihan ko kagabi. Hindi ko mapigilang mapatingin sa bawat isa sa kanila habang humahawak sila ng kubyertos o humihigop ng kape. Ang bawat muscle na gumagalaw sa kanilang braso ay nagpapaalala sa akin kung gaano sila katindi kagabi.

​Katabi ko si Kuya Lysander. Habang abala ang lahat sa pagkain, napansin ko ang bahagyang paggalaw sa ilalim ng hapag. Sinulyapan ko ito at doon ko nakita na tila hindi mapakali ang kaniyang alaga sa loob ng kaniyang suot na maluwag na shorts. Nakita ko pa siyang dahan-dahang kumambyo-parang inaayos ang pwesto ng kaniyang mahaba at perpektong pogi na burat na hanggang ngayon ay malinaw pa sa memorya ko. Matagal ang pagkambyo niyang iyon, tila ninanamnam ang bawat haplos sa sarili.

​Bigla akong kinabahan kaya mabilis kong iniangat ang tingin ko. Doon ko napagtanto na huli na ang lahat-nakatingin pala sa akin si Kuya Lysander. Sa halip na magulat o umiwas, isang nakakalokong ngisi ang sumilay sa kaniyang morenong mukha. Kinindatan niya ako nang mabilis bago siya muling sumubo ng pagkain, na tila ba may lihim kaming dalawa na siya lang ang nakakaalam.

​Halos mabulunan ako sa sarili kong laway. Ang bilis ng tibok ng puso ko.

Para makabawi, inirapan ko siya pero sa loob loob ko, tuwang-tuwa ako sa ginawa niya. Nakita niya ’yon kaya biglaang bumusangot ang mukha.

​Matapos ang aming masarap na agahan, tiningnan ko ang paligid ng bahay. Dahil lahat ay narito at walang magawa dahil sa malakas na bagyo, naisipan kong ito na ang tamang oras para sa isang general cleaning. Gusto ko ring maalis sa isip ko ang mga napanood at naramdaman ko kanina habang kumakain.

​“Hoy, kayong apat! Walang tatambay lang ngayong araw,” anunsyo ko habang nakapamewang sa gitna ng sala. “Mag-ge-general cleaning tayo. Kayo ang magbubuhat ng mga mabibigat na gamit”.

​“Bunso naman, day-off ko ngayon oh,” reklamo ni Kuya Lucian habang nakahiga pa rin sa sofa, bakat na bakat ang pagkalalaki sa manipis niyang boxer shorts.

​“Oo nga, Lemon. Kakapanalo lang namin sa video games ni Lysander,” dagdag ni Kuya Lucas. Si Kuya Lysander naman ay tumingin lang sa akin nang suplado pero hindi nagsalita.

​“Walang pero-pero! Kung gusto ninyong kumain ng masarap na meryenda mamaya, sumunod kayo,” matigas kong sabi. Tumingin ako kay Daddy Logan para humingi ng suporta. Tumawa nang malalim si Daddy at tumayo mula sa kaniyang kinauupuan.

​“Sige na, mga anak. Alam ninyo namang si Lemon ang reyna rito. Kapag hindi tayo sumunod, baka meryendang hangin lang ang makuha natin”.

​Wala silang nagawa. Isa-isang tumayo ang mga higante ng bahay. Buong umaga hanggang hapon, naging abala ang lahat. Pinasan nina Kuya Lucas at Lucian ang mga mabibigat na sofa para malinis ang ilalim, habang si Kuya Lysander at Daddy Logan naman ang nag-ayos ng mga gamit sa itaas. Bawat galaw nila, kitang-kita ang pag-igting ng kanilang mga muscles at ang pagdaloy ng pawis sa kanilang mga katawang moreno at puno ng tattoo. kitang-kita ko rin ang nga malalagong kilikili buhok sa kilikili nila. Hindi ko maiwasang mapatitig sa likod ni Daddy Logan habang basang-basa ng pawis ang kaniyang sando.

​Bandang alas-tres na kami natapos. Lahat sila ay hinihingal at basang-basa ng pawis, dahilan para lalong bumakat ang kanilang mga pagkalalaki sa suot na shorts at umalingasaw ang napakabangong amoy sa buong bahay.

Gaya ng aking pangako, nagluto ako ng mainit at masarap na meryenda para sa kanila bilang pabuya sa kanilang pagod.

​Pagkatapos ng meryenda, nagdesisyon silang manood ng movie dahil wala namang magawa sa labas dahil sa bagyo. Nagtungo silang apat sa sala habang ako naman ay naiwan muna sa kusina para maghugas ng aming pinagkainan.

​Nang matapos ako sa gawaing kusina, dahan-dahan akong lumapit sa sala. Nakita ko ang ayos nila: si Daddy Logan, Kuya Lucian, at Kuya Lysander ay seryosong nakaupo sa papag, habang si Kuya Lucas naman ay relax na nakahiga sa mahabang sofa. Ang apat na tukmol ay tutok na tutok sa TV dahil isang action movie ang pinapanood nila. Rinig na rinig ang tunog ng mga barilan at pasabog na humahalo sa ingay ng ulan sa labas.

​Dahil malamig pa rin ang panahon, binalak kong tabihan si Daddy Logan. Gusto ko sanang ulitin ang pakiramdam kanina sa office-ang maupo muli sa kaniyang mainit na kandungan habang nanonood kami. Papalapit na sana ako kay Daddy nang biglang gumalaw si Kuya Lucas mula sa sofa.

​Bago pa man ako makarating sa papag, mabilis na inabot ni Kuya Lucas ang kamay ko at bigla akong hinila paupo sa tabi niya sa sofa.

​“Dito ka na lang sa tabi ko, Bunso. Masyadong masikip doon sa papag,” sabi ni Kuya Lucas sa kaniyang baritonong boses habang hindi inaalis ang tingin sa TV, pero ang kaniyang pagkakahawak sa braso ko ay mahigpit at tila ayaw akong pakawalan.

​Napasandal ako sa kaniya at agad na humalimuyak ang amoy ng kaniyang panlalaking pabango na humahalo sa init ng kaniyang katawan. Sa bawat putok ng baril sa movie, ramdam ko ang pag-igting ng mga muscle ni Kuya Lucas sa aking tabi, habang mula sa papag ay ramdam ko rin ang pagsulyap nina Daddy at Kuya Lysander sa amin.

​Muling ibinalik nina Daddy Logan at Kuya Lysander ang kanilang atensyon sa TV, pero bago pa man lumingon si Kuya Lysander, napansin kong madilim ang mukha nito-tila may namumuong inis o selos sa paraan ng paghila sa akin ni Kuya Lucas. Hindi ko na lang pinansin at hinayaan ang sarili na mabalot ng init mula sa tabi ng aking panganay na kuya.

​Nakahiga kaming pareho ni Kuya Lucas sa sofa. Nakatalikod ako sa kaniya habang siya naman ay tutok na tutok sa action movie. Mahigpit ang yakap niya sa akin mula sa likod, at ang isa niyang braso ay nagsisilbing unan ko. Sa posisyong ito, ramdam na ramdam ko ang laki at bigat ng kaniyang katawan na nakadikit sa akin.

​Maya-maya, sa gitna ng isang maingay na eksena sa pelikula, narinig kong nagmura nang mahina si Kuya Lucas. “Shit…” bulong niya.

​Doon ko napansin ang isang matigas at mainit na umbok na dahan-dahang sumisiksik sa aking puwet. Nanigas ako sa kinalalagyan ko. Malamig kasi ang panahon, katwiran ko sa aking isip, hindi siguro maiwasan ni Kuya na tumigas dahil sa siksikan namin. Pinilit kong ibalik ang atensyon sa TV at huwag pansinin ang tensyong namumuo sa pagitan namin.

​Pero hindi ako mabitawan ng distraction. Biglang lumalim at bumigat ang paghinga ni Kuya Lucas. Nararamdaman ko ang kaniyang mainit na hininga na tumatama sa aking batok, bawat bugso ay naghahatid ng kilabot sa aking buong katawan. Parang may kuryenteng gumagapang sa balat ko sa bawat dahan-dahang paggalaw niya sa likuran ko.

​Biglang bumitaw si Kuya Lucas sa pagkakayakap at mabilis na bumangon.

​“Mag-C-CR lang ako,” paalam niya sa paos na boses. Parang nagmamadali ang kaniyang pagkilos habang dideretso sa banyo, hindi man lang tinitingnan ang iba na seryoso pa rin sa panonood.

​Naiwan akong nakahiga sa sofa, hingal na hingal din kahit wala akong ginagawa. Alam ko ang ibig sabihin ng pagmamadali niyang iyon, lalo na’t sariwa pa sa isip ko ang nasaksihan ko kagabi. Di ko na lang pinansin at pilit na kinalma ang sarili, habang ang tunog ng ulan sa labas ay tila lalong nagpapatindi sa init na nararamdaman ko rito sa loob.

​Lumipas ang ilang oras at madami-dami na rin silang napanood na action movies. Kapansin-pansin na mula nang lumabas ng banyo si Kuya Lucas ay hindi na ito muling tumabi sa akin sa sofa; nanatili na lang siyang nakaupo sa isang silya sa gilid, tila iniiwasan ang anumang dikit ng balat namin.

​Dahil nagsasawa na ako sa puro putukan at habulan, sumingit ako sa usapan. “Mga Kuya, Daddy, pwede bang Barbie naman ang sunod nating panoorin?” Suggestion ko.

​Sabay-sabay na lumingon sa akin ang apat. Wala silang sinabi, pero ang masasamang tingin na ibinigay nila sa akin ay sapat na para itikom ko ang aking bibig. Napanguso na lang ako.

​Bandang alas-sais na ng gabi nang magpasya akong tumayo para maghanda ng aming hapunan. Madilim pa rin sa labas at hindi pa rin tumitigil ang ulan. Habang abala ako sa paghihiwa ng mga rekado sa kusina, bigla akong nakaramdam ng dalawang malalaking braso na pumalupot sa aking baywang mula sa likod.

​Si Kuya Lucian pala. Ibinaba niya ang kaniyang mukha sa aking balikat at sinimulang amoy-amuyin ang aking leeg. “Ang bango naman ng Prinsesa namin,” paos niyang bulong. Kasabay nito, ramdam na ramdam ko ang isang matigas na umbok na sumasalo sa aking likuran. Nanigas ako, pero hindi ako kumalas.

​“Tutulungan na kita rito, Baby,” sabi niya, bagaman ang kaniyang mga kamay ay nananatiling nakayakap sa akin sa halip na humawak ng kutsilyo.

​Habang nagluluto kami, hindi tumitigil si Kuya Lucian sa kaniyang paglalambing. Maya’t maya siyang yumayakap nang mahigpit, humahalik sa aking pisngi, at parang adik na inaamoy ang aking buhok at leeg. Ang init ng katawan niya ay tila nagpapatunaw sa aking katinuan, lalo na’t alam kong day-off niya at punong-puno siya ng enerhiya.

​Bigla namang pumasok sa kusina si Kuya Lysander. Nakakunot ang kaniyang noo at madilim ang mukha habang nakatingin sa aming posisyon.

​“Hoy, matagal pa ba ’yan?” reklamo ni Kuya Lysander sa malamig na boses. “Gutom na kami. Pakibilisan naman ang luto, huwag puro landi.”

​Sinimangutan ko lang siya. Masyado talagang mainit ang ulo ni Kuya Lysander simula pa kaninang agahan, pero imbes na matakot, mas lalo akong nakaramdam ng kakaibang kaba.

​Natapos ang dinner na puno ng tensyon. Halos walang nagsasalita sa hapag, tanging ang tunog lang ng kubyertos at ang walang tigil na pagbuhos ng ulan sa labas ang naririnig. Matapos ang ligpitin, nagpasya na ang lahat na magpahinga dahil sa pagod sa maghapong paglilinis.

​“Good night, Dad. Good night, mga Kuya,” paalam ko bago nagsimulang humakbang paakyat sa hagdan.

​Ngunit bago pa man ako makahawak sa doorknob ng sarili kong kwarto, isang malakas na kamay ang biglang humila sa braso ko. Hindi ako nakapagsalita nang mabilis akong ipinasok ni Kuya Lysander sa loob ng kaniyang kwarto at agad na nilock ang pinto.

​Madilim ang kaniyang mukha, mas madilim pa sa langit sa labas. Nanunuot ang titig niya sa akin na tila ba may malaki akong kasalanan.

​“Bakit?” seryosong tanong niya. “Bakit pagdating sa akin, hindi ka man lang ngumingiti o naglalambing? Kay Daddy, kay Kuya Lucas, lalo na kay Lucian kanina sa kusina… ang tamis ng ngiti mo. Pero sa akin, bakit parang laging matigas ang loob mo? Bakit hindi ka naglalambing sa akin, Lemon?”

​Hindi ako sumagot. Sa halip, lalo kong pinatigas ang aking mukha at sumimangot. Ang kaniyang pagiging demanding at ang biglaang paghila sa akin ay lalong nagpakulo ng dugo ko.

​Nainis si Kuya Lysander sa pananahimik ko. Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at pilit akong pinalaharap sa kaniya. “Sumagot ka! Ano bang problema mo sa akin?”

​Bago pa ako makabuo ng isasagot, bigla niyang isinubsob ang kaniyang mukha sa aking leeg. Sunud-sunod na halik ang ibinigay niya roon-madiin, gigil, at tila nagmamarka. Nagulat ako at sinubukang kumawala, pero mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa akin.

​Kinuha niya ang isa kong kamay at mabilis na iginaya iyon pababa, hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang pagkalalaki sa loob ng kaniyang shorts. Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman kung gaano na iyon katigas at kainit. Gigil na gigil siya, ang kaniyang paghinga ay mabilis at malalim na tila nawawala na sa katinuan.

​Sa sobrang gulat at takot na baka mauwi sa hindi maganda ang sitwasyon, nag-ipon ako ng lakas. Buong pwersa ko siyang itinulak palayo.

​PAK!

​Isang malakas na sampal ang dumapo sa morenong pisngi ni Kuya Lysander. Nabaling ang kaniyang mukha sa lakas ng tama, at panandaliang tumigil ang mundo sa loob ng kwartong iyon. Hinihingal akong nakatingin sa kaniya, ang kamay ko ay nanginginig pa sa ginawa ko.

​Nanatiling nakabaling ang mukha ni Kuya Lysander, tila hindi makapaniwala sa sampal na tinanggap niya. Ang tanging naririnig sa loob ng kwarto ay ang malakas na pintig ng puso ko at ang hampas ng hangin sa bintana. Inasahan kong magagalit siya, na baka sumigaw siya o gumanti, pero nanatili siyang tahimik.

​Dahan-dahan niyang hinarap ang kaniyang mukha sa akin. Walang bakas ng galit sa kaniyang mga mata, sa halip ay isang malungkot at tila nagmamakaawang tingin ang bumungad sa akin. Nakatitig lang siya sa akin nang matagal, ang kaniyang kamay ay dahan-dahang humawak sa pisnging sinampal ko.

​“Bakit, baby?” biglang sabi niya sa isang malambing at paos na boses, malayo sa kaninang pagalit niyang tono. “Binibigay ko na ang sarili ko sa’yo, oh. Bakit ayaw mo? Lambingin mo naman si Kuya…”

​Ang kaniyang biglaang paglambing at ang direktang pag-amin sa kaniyang pagnanasa ay lalong nagpagulo sa isip ko. Pakiramdam ko ay kinakapos ako ng hininga sa loob ng kwartong iyon na puno ng kaniyang amoy. Hindi ko alam kung paano magre-react sa kaniyang pagmamakaawa.

​Dahil sa sobrang kalituhan at takot na baka tuluyan akong madala sa kaniyang mga salita, mabilis akong kumilos. Hindi na ako sumagot. Pinihit ko ang lock ng pinto at dali-daling lumabas ng kaniyang kwarto.

​Halos tumakbo ako patungo sa sarili kong silid, hindi lumingon kahit naririnig ko pa ang mahina niyang pagtawag sa pangalan ko. Pagpasok ko sa kwarto, agad kong isinara ang pinto at napasandal doon habang pilit na kinakalma ang aking sarili. Ang init ng kaniyang balat at ang lungkot sa kaniyang boses ay tila nakaukit na sa aking sistema.

Dahil sa dami ng nangyari ngayong araw-mula sa paglilinis hanggang sa engkwentro namin ni Kuya Lysander-pakiramdam ko ay pagod na pagod ang isip ko. Pagkahiga ko sa kama, hindi ko namalayan na dinalaw na ako ng antok habang iniisip ang malungkot na boses ni Kuya.

​Ngunit sa kalagitnaan ng gabi, bigla akong nagising. Nanginginig ang buong katawan ko sa sobrang lamig. Kahit nakakumot ako nang makapal, tila nanunuot ang ginaw ng bagyo sa bawat buto ko. Hindi na ako makabalik sa tulog, kaya nagdesisyon akong tumayo.

​Dala ng pangangailangan ng init, dahan-dahan akong lumabas ng kwarto at nagtungo sa silid ni Daddy Logan. Pagpasok ko, madilim at tanging ang liwanag mula sa labas ang anino sa loob, pero laking gulat ko nang makitang bakante ang kama. Wala si Daddy.

​Hinanap ko siya hanggang sa makita ko ang liwanag mula sa kaniyang office. Pagbukas ko ng pinto at pagkarating sa working station, nakita ko siyang seryosong nakatitig sa mga papeles sa ilalim ng kaniyang desk lamp.

​“Lemon? Bakit gising ka pa, Honey?” gulat niyang tanong habang inaayos ang kaniyang salamin.

​“D-Dad… ang lamig po kasi. Hindi ako makatulog,” pag-amin ko habang nakayakap sa sarili ko.

​Hindi natiis ni Daddy ang makita akong nanginginig. Iniligpit niya ang kaniyang mga gamit at tumayo. “Sige na, matulog na tayo. Halika sa kwarto ko.”

​Pumunta kami sa kaniyang malaking master’s bedroom. Pagkahiga namin, hindi ko napigilan ang sarili ko. Agad akong yumakap nang mahigpit kay Daddy, isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang dibdib na bakat na bakat ang init sa kaniyang manipis na sando.

​“Ang init mo, Daddy… sarap sa pakiramdam,” bulong ko. Naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang katawan, pero hinayaan niya lang ako at niyakap din ako pabalik hanggang sa dinalaw kaming pareho ng antok.

​Ngunit sa kalagitnaan ng gabi, muli akong nagising. Hindi dahil sa lamig, kundi dahil sa kakaibang galaw ng kama.

​Narinig ko ang mahinang ungol ni Daddy Logan mula sa likuran ko. “F*ck… nghhh…” bulong niya, boses na punong-puno ng pagnanasa at tila nahihirapan.

​Nanatili akong nakapikit pero gising na gising ang diwa ko. Mas lalo akong nagulat nang maramdaman kong dahan-dahang dumikit ang katawan ni Daddy mula sa likuran ko. Ramdam na ramdam ko ang kaniyang nagbabagang hininga sa aking batok at ang matigas na umbok ng kaniyang pagkalalaki na muling sumisiksik sa akin, tila naghahanap ng paraan para mapawi ang init na nararamdaman niya sa gitna ng malamig na gabi.

Hindi ako makahinga nang maayos. Ramdam ko ang bawat pintig ng puso ni Daddy Logan sa likuran ko. Sa gitna ng dilim at lamig ng gabi, ang tanging nagbibigay ng init ay ang kaniyang katawan na nakadikit sa akin.

​“Nanggigigil ako sa amoy mo, Honey…” bulong niya sa isang paos at nanginginig na boses. Ang kaniyang mainit na hininga ay tumatama sa aking leeg, dahilan para kilabutan ang buong pagkatao ko. Ramdam ko ang kaniyang ilong na ibinaon sa aking balat, tila nilalanghap ang bawat pulgada ng aking bango na tila naging mitsa ng kaniyang pagnanasa.

​Nagulat ako nang maramdaman ko ang kaniyang malalaking kamay na maingat ngunit madiing hinawakan ang aking mga hita. Inayos niya ang aking posisyon at pinagdikit ang aking mga binti. Wala akong nagawa kundi ang mapapikit nang mariin at mapakapit sa unan.

​Walang ano-ano, naramdaman ko ang pagpasok ng kaniyang matigas na batuta sa pagitan ng aking mga hita. Ang kiskis ng kaniyang balat sa aking balat ay tila naglalabas-pasok, isang ritmong mabilis at mapusok. Ungol nang ungol si Daddy habang nakayakap nang mahigpit sa akin mula sa likod, ang bawat galaw niya ay punong-puno ng gigil at pagpipigil.

​“F*ck… Lemon… Honey…” Isang malalim at paos na mura ang kumawala sa kaniyang mga labi. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong katawan, isang senyales na hindi na niya kaya pang pigilan ang bugso ng kaniyang damdamin.

“I-Im coming, H-Honey… Ohhhh…”

​Lalong humigpit ang kaniyang yakap, halos ibaon niya ang kaniyang mukha sa aking leeg habang nararamdaman ko ang huling madiing pagkiskis niya sa aking mga hita. Sa isang iglap, naramdaman ko ang pagpulandit ng mainit at malapot na likido sa pagitan ng aking mga binti. Sunod-sunod na bugso ng kaniyang tamod ang bumasa sa aking balat, dala ang init na tila tumutunaw sa lamig ng bagyo sa labas.

​Hingal na hingal si Daddy habang unti-unting kumakalma ang kaniyang katawan sa ibabaw ko. Nanatili kaming ganoon sa gitna ng dilim-tanging ang tunog ng ulan at ang aming malalalim na hininga ang maririnig sa loob ng kwarto. Alam kong wala nang balikan ito; ang lihim na namumuo sa pagitan namin ni Daddy ay lalong lumalim sa gitna ng unos na ito.

Nanatili akong nakapikit, pilit na pinapakalma ang aking paghinga habang damang-dama ang lagkit at init ng kaniyang katas sa aking mga hita. Sa katahimikan ng kwarto, narinig ko ang mahinang bulong ni Daddy Logan, puno ng emosyon na hindi ko maipaliwanag.

​“Thank you, Honey… Thank you,” muli niyang sabi. Dahan-dahan niyang iniharap ang aking mukha sa kaniya. Ramdam ko ang kaniyang malalambing na halik-una sa aking noo, kasunod sa aking mga pisngi, at huli ay ang mabilis ngunit madiing halik sa aking mga labi.

​Maya-maya ay naramdaman ko ang bahagyang pag-alis niya sa kama. Mukhang nataranta siya nang mapansin ang dami ng tamod na tumagas; hindi lang ito sa balat ko kundi pati na rin sa kaniyang bedsheets. Rinig ko ang kaniyang mahinang pagmura habang pilit na pinupunasan ang kalat gamit ang tissue o kung anong tela na mahawakan niya.

​“Shit, ang dami nito,” bulong niya sa sarili, tila nakikipag-usap sa hangin. “Kailangan kong labahan ito bukas… baka mapansin ni Lemon.” Hindi niya alam na gising ang diwa ko at bawat salita niya ay tumatatak sa isip ko. May kurot ng saya sa puso ko dahil sa pag-aalala niyang iyon, kahit na ang totoo ay alam ko ang lahat.

“Kung alam mo lang daddy. Yung damit mo nga na tinamuran mo, di ko pinalampas.” Sabi ko sa isip-isip ko.

​Nang masiguro niyang malinis-linis na ang paligid, muli siyang humiga sa tabi ko. Hindi siya bumitaw; muli niyang ipinulupot ang kaniyang malalaking braso sa aking baywang at hinila ako palapit sa kaniyang mainit na dibdib. Punong-puno ng lambing ang bawat haplos niya sa aking buhok habang dahan-dahan na naman kaming nilalamon ng antok.

​Sa gitna ng malakas na ulan at bagyo sa labas, dito sa loob ng kwarto ni Daddy, natulog kaming mahimbing-yakap ang isa’t isa at bitbit ang isang lihim na habangbuhay na mag-uugnay sa aming dalawa. Ang dating lamig na gumising sa akin kanina ay napalitan ng isang uri ng init na hinding-hindi ko malilimutan.

Chapter 3

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ang init ng araw na sumisilip sa siwang ng kurtina. Agad kong kinapa ang kabilang panig ng kama, umaasang madarama ko pa ang matitigas na muscle at nag-aapoy na balat ni Daddy Logan. Pero malamig na ang unan. Wala na siya.

Napaupo ako at napatingin sa ilalim ko. Kumunot ang noo ko. Ang dating puting bedsheet na punong-puno ng ebidensya ng aming milagro kagabi-yung mga bakas ng kaniyang pagkalalaki na tumagas sa hita ko-ay wala na. Pinalitan na ito ng bagong asul na sheet, malinis at amoy downy.

“Sayang…” bulong ko sa sarili ko, sabay bagsak muli ng katawan sa kama. Naisip ko kasing aamuyin ko pa sana ang natuyong tamod niya bago ko sana ipagpatuloy ang pag-iilusyon ko. Gusto ko sanang malunod muli sa malapot na amoy na ’yun na galing mismo sa kaniyang katawan. Ang bilis naman magligpit ni Daddy.

Dali-dali akong bumangon. Alas siyete na ng umaga. Karaniwan ay ako ang nasa kusina sa oras na ito, kaya nagmamadali akong lumabas ng kwarto ni Daddy at tumakbo pababa.

Pagdating ko sa kusina, natigilan ako. Hindi gaya ng dati na ako ang naunang gising, nandun na silang lahat. Nakapaligid sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander sa dining table, nakatitig sa kanilang mga cellphone.

“Oh, gising na pala ang Prinsesa,” bati ni Kuya Lucas nang hindi inaalis ang tingin sa screen.

“Bakit ang aga niyo? At bakit… bakit gising na kayo?” tanong ko habang kinakamot ang ulo ko, medyo gulo-gulo pa ang buhok ko.

“Chine-check namin kung may pasok na o stranded pa rin dahil sa baha sa kalsada,” sagot ni Kuya Lucian na seryosong-seryoso.

Pero mas lalo akong nagulat nang mapatingin ako sa harap ng kalan. Si Daddy Logan, naka-topless at may apron at boxer shorts lang, ay abalang naghahalo ng sinangag at nagpiprito ng ham at itlog. Ang lapad ng likod niya ay bahagyang gumagalaw habang kumikilos siya. Ang hot puta.

“Morning, Honey,” nakangiting bati ni Daddy sa akin sabay halik sa pisngi, pero may kakaibang kislap sa mga mata niya. “Ang himbing ng tulog mo ah. Tulog mantika ka pala ’pag sa kwarto ko natutulog. Halos hindi ka na gumalaw kahit nagpapalit na ako ng bedsheet kanina.” Biro niya.

Narinig ko ang biglang pag-usog ng upuan. Napatingin ako kay Kuya Lysander. Nakita ko ang pag-igting ng kaniyang panga at ang mahigpit na pagkakahawak niya sa kaniyang kape. Madilim ang tingin niya sa amin ni Daddy, tila may malalim na iniisip o sinusuring mabuti ang bawat salitang binitawan ni Daddy.

“A-ah, tutulong na po ako, Dad,” sabi ko sabay lapit sa kaniya. Tumayo ako sa tabi niya, sapat na para maramdaman ang init ng kaniyang katawan. “Pasensya na, napasarap lang ang higa. Ang bango kasi sa kwarto niyo. Amoy na amoy kita, Daddy.” Sabi ko at tumawa lang siya.

Tumingin ako sa kaniya at nagkunwaring nagtataka. “Pero Dad, bakit nga pala pinalitan yung bedsheet? At saka…” Inilapit ko ang mukha ko sa tenga niya, sapat lang para siya lang ang makarinig pero kitang-kita ng mga kuya ko ang pagiging dikit namin.

“Daddy, bakit parang ang lagkit ng mga legs ko?” bulong ko na may kasamang nakakalokong ngiti.

Nakita ko ang biglang pagtigil ng kamay ni Daddy sa paghahalo ng kanin. Ang kaniyang leeg ay biglang namula at tila nabitawan niya ang sandok sa kawali. Mukha siyang bata na nahuli sa akto ng kaniyang magulang na nagnanakaw ng cookies-balisa, kabado, at hindi makatingin nang diretso sa akin.

“A-ano… kasi…” nauutal niyang simula.

Bago pa siya mabuko ng mga kuya ko, bigla akong tumawa nang mahina at nilakasan ang boses ko para marinig ng lahat.

“Dad! Nakaihi ba ako sa salawal kagabi habang tulog? Kaya ba pinalitan niyo yung bedsheet kasi nabasa ko?” tanong ko habang nakahawak sa baywang, nagpapanggap na hiyang-hiya. “Nakakahiya! Kaya pala malagkit yung hita ko kanina, baka natuyong ihi na ’yun!”

Agad na humalakhak sina Kuya Lucas at Kuya Lucian.

“Hahaha! Bunso, 18 ka na, naiihi ka pa sa kama?!” asar ni Kuya Lucian.

“Kaya pala ang aga naglaba ni Daddy kanina,” dagdag ni Kuya Lucas habang umiiling-iling.

Lihim akong napatingin kay Daddy. Nakahinga siya nang maluwag. Pero si Kuya Lysander? Nanatiling tahimik, ang kaniyang panga ay hindi pa rin lumuluwag, at ang titig niya ay nanatiling nakatusok sa akin-tila hindi naniniwala sa aking palusot.

Nagpatuloy ang tawanan sa hapag-kainan, pero hindi ko maalis ang pansin ko kay Kuya Lysander. Habang abala sina Kuya Lucas at Kuya Lucian sa pang-aasar sa akin tungkol sa pag-ihi ko sa kama, si Kuya Lysander ay nanatiling estatwa sa kaniyang kinauupuan. Ang kaniyang mga mata-matatalim at tila may binabasa sa bawat kilos namin ni Daddy-ay hindi man lang kumurap.

“Kumain na tayo,” malamig na utos ni Kuya Lysander. Biglang tumahimik ang lahat. May awtoridad sa boses niya na kahit si Daddy ay napalingon.

Naupo ako sa tabi ni Daddy, gaya ng nakagawian, pero ramdam ko ang init ng kaniyang hita na bahagyang dumidikit sa akin sa ilalim ng lamesa. Alam kong pareho kaming kinakabahan, pero kailangan kong panindigan ang pagiging inosenteng bunso ng pamilyang ito.

“Honey, kumuha ka na ng kanin,” pagbasag ni Daddy sa katahimikan. Inabot niya sa akin ang sandok, pero sa halip na sa hawakan ako humawak, sinadya kong dampian ang kaniyang malapad na palad. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang mga daliri.

“Salamat, Dad,” malambing kong sabi, sabay kindat sa kaniya na ako lang ang nakakakita.

Pagkatapos kumain, nagprisinta si Kuya Lysander na siya na ang maghuhugas ng pinggan. Bihira itong mangyari kaya lalong bumigat ang pakiramdam ko. Habang nagliligpit ako ng mesa, lumapit siya sa akin.

“Lemon,” tawag niya. Mababa ang boses, halos pabulong.

“Bakit, Kuya?” tanong ko, pilit na pinapanatili ang ngiti sa aking mga labi.

“Ang aga nagising ni Daddy. Alas kwatro pa lang, naririnig ko na siyang naglalaba,” wika niya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Ganoon ba karami ang naihi mo para kailanganin niyang mag-mabilis na labada bago kami magising?”

Natigilan ako. Masyadong matalas ang pandinig ni Kuya Lysander. Sa aming apat na magkakapatid, siya ang pinakatahimik pero siya rin ang pinaka-obserbante.

“A-ano… alam mo naman si Daddy, ayaw niya ng madumi. Saka nakakahiya naman kasi kung aabutan niyo yung amoy sa kwarto niya, ’di ba?” palusot ko, kahit na ang totoo ay ang amoy ng kaniyang tamod ang pilit na itinatago ni Daddy.

Hinawakan ni Kuya Lysander ang braso ko, hindi mahigpit pero ramdam ko ang tensyon. “Siguraduhin mo lang, Lemon. Ayaw kong may itinatago kayo sa akin… lalo na kung tungkol ito sa nangyayari sa loob ng kwarto ni Daddy.” Pagbabanta niya.

Binitawan niya ako at nagpatuloy sa paghuhugas, na tila walang sinabing banta.

Dahil stranded pa rin dahil sa baha, pumasok muli si Daddy sa kaniyang kwarto para magpahinga. Sinamantala ko ang pagkakataon. Tiniyak kong abala ang mga kuya ko sa sala bago ako dahan-dahang pumasok sa kwarto ni Daddy.

Naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama, nakahawak sa kaniyang noo. Bakas ang pagod at kaba sa kaniyang mukha.

“Daddy…” tawag ko sa aking pinakamalambing na boses.

Hindi ako naghintay ng imbitasyon. Agad akong lumapit at umupo sa kaniyang kandungan. Naramdaman ko ang bahagyang pagkagulat sa kaniyang katawan, pero hindi niya ako itinulak. Sa halip, isang nakakalokong ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi.

“Aba, himala,” asar ni Daddy habang nakatingin sa akin. “First time yata na ang Baby mismo ang lumapit at dumikit nang ganito ah? Karaniwan kailangan ko pang suyuin bago lumapit sa amin.”

Humilig ako sa kaniyang balikat. “Namiss lang po kita, Dad.”

“Ang Honey ko, nagpapalambing,” Natatawang sabi ni Daddy at pinaulanan ako ng halik sa noo at sa mga pisngi. Ramdam na ramdam ko ang pag-iingat at ang pagmamahal sa bawat dampi ng labi niya. Pero sa isip-isip ko, gusto ko ng higit pa roon. Nakaisip ako ng isang kapilyuhan.

Hinarap ko siya at bago pa siya makapagsalita, at bilang ganti, sunod-sunod halik din ang ibinigay ko sa kaniya sa noo, pisngi, baba pati panga at ilong.

Pero ang nakapagpahinto sa kaniya sa pagtawa ay sunod-sunod na mga halik ang ibinigay ko sa mismong mga labi niya. Mabilis. Madiin. Mapangahas.

Nanigas si Daddy. Nagkakatitigan lang kami sa loob ng ilang segundo-isang katahimikang punong-puno ng tensyon. Pero maya-maya, nakita ko ang pagbabago sa kaniyang mga mata. Kumunot ang kaniyang noo at bahagyang nagalit ang kaniyang ekspresyon.

“Lemon, ano ’yon?” seryoso niyang tanong. “Bakit mo ginawa ’yon? Sa pisngi lang dapat humahalik, Honey. Huwag sa labi.” Sabi niya pero iba ang ipinapakita ng mga mata niya.

Gusto kong tumawa. Kung alam mo lang, Dad, sabi ko sa isip ko. Kinikiss mo rin naman ako sa labi ’pag akala mong tulog ako, pero ang totoo, gising na gising ang diwa ko at ninanamnam ko ang bawat segundo.

Dahil gusto ko pa siyang inisin, nagpatuloy ako sa aking kabaliwan. “Dad, pwede mo ba akong turuan humalik? ’Yung matagal… ’yung katulad ng napapanood ko sa mga movies, please?” Pagmamakaawa ko at nag-puppy eyes pa.

Biglang tumayo si Daddy, dahilan para mapatayo rin ako mula sa pagkaka-kandong sa kaniya. “Lemon! Kung ano-ano na ang pinagsasabi mo! Hindi magandang biro ’yan!” galit niyang asik. Namumula ang kaniyang mukha-hindi ko alam kung sa galit o sa tindi ng pagpipigil.

“Tumigil ka! Bumaba ka na roon at makipaglaro ka muna sa mga kuya mo,”

Di ako nagpatinag. “Sige na, Daddy, please?”

“Bumaba ka na at itigil mo na iyang kahibangan mo!” Galit na sabi niya kaya medyo nainis na rin ako.

Nagkunwari akong nagtampo. Pinagsalikop ko ang aking mga braso at humaba ang nguso ko. “Fine! Kung ayaw mo, Dad, edi sa iba na lang ako magpapaturo. Marami namang dyan na pwedeng magturo sa akin-”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko.

Biglang nagdilim ang mukha ni Daddy Logan. Nakita ko na ang ganoong ekspresyon kay Kuya Lysander, pero ang kay Daddy… mas mapanganib. May kasamang awtoridad at isang uri ng pagmamay-ari na tila handang manakit ng sinumang mangahas humawak sa akin.

“Subukan mo, Lemon,” mababa at paos niyang banta habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Subukan mong magpaturo sa ibang lalaki at makikita nila kung sino ang kinakalaban nila. ’Di na sila sisikatan ng araw.” Natawa ako sa isip ko kasi yung huling salita pangmatanda talaga. FPJ yarn?

Sa halip na matakot, mas lalong nag-alab ang dugo ko. Alam kong nakuha ko na ang reaksyong gusto ko.

Padabog akong tumayo mula sa pagkakaharap sa kaniya. Pilit kong ibinaba ang laylayan ng shirt ko at hinarap siya nang may pekeng pait sa aking mga mata.

“Sige, Dad. Kung ayaw niyo, edi huwag. Nakakalimutan niyo yata na 18 na ako. Marami namang dyan na mas gustong magturo sa akin na… Humalik,” matapang kong sabi habang pilit na pinatitigas ang boses ko kahit na ang totoo ay nanginginig ang tuhod ko sa dilim ng kaniyang tingin.

Tinalikuran ko siya at mabilis na naglakad patungo sa pinto. “Doon na lang ako sa iba maglalambing at magpapahalik. ’Yung hindi ako papagalitan.”

Nasa tapat na ako ng pinto, tinanggal ang pagkaka-lock at bubuksan na sana para lumabas nang maramdaman ko ang isang malakas na hangin sa likuran ko. Sa isang iglap, naramdaman ko ang kaniyang malaking palad na humablot sa braso ko at marahas akong pinihit pabalik.

Click.

Ganoon na lamang ang bilis ng kaniyang kamay nang i-lock niya ang pinto. Idiniin niya ako sa likod ng pintuan, ang kaniyang malapad na dibdib ay nakadikit na sa akin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga-isang madilim na apoy na ngayon ko lang nakita sa kaniya. Sobrang lapit ng mukha niya, ramdam ko ang mainit at mabilis niyang hininga na humahalo sa akin.

“D-dad…” nauutal kong tawag. Bigla akong kinabahan. Iba ang aura niya ngayon. Parang hindi na ito ang mapagmahal na ama na kilala ko. Parang isa siyang gutom na leon na handang sumakmal.

“Sino ang sinasabi mong iba, Lemon?” mababa at mapanganib niyang tanong. “Sino ang lalaking hahayaan mong humawak sa ’yo? Humalik sa ’yo? Hmm?”

Hindi ako nakasagot. Napalunok na lang ako habang nakatingin sa kaniyang gumagalaw na panga.

“Fine,” maikli niyang sabi.

Bago pa ako makahinga nang maluwag, bigla niyang sinakop ang aking mga labi. Hindi ito gaya ng mga smack ko kanina. Isang marahas, gutom, at mapunong halik ang ibinigay niya sa akin. Tila gusto niyang burahin ang lahat ng ideya ko tungkol sa ibang lalaki gamit ang kaniyang sariling labi.

Nanigas ang buong katawan ko. Tila ako naging estatwa sa sobrang gulat. Ang dila niya ay mapangahas na pumasok, sinasakop ang bawat sulok ng aking bibig, humihingi ng tugon, nagpapakita ng dominasyon. Ang kaniyang kamay na nasa pinto kanina ay lumipat sa batok ko, idinidiin ako lalo sa kaniya.

Ito na ’yon. Ang matagal na halik na hiniling ko. Pero mas matindi ito sa kahit anong movie na napanood ko.

Kalaunan, dahan-dahan siyang kumalas, pero nanatiling magkadikit ang aming mga noo. Hinihingal siya, ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa aking mga labi na ngayon ay namumula na at bahagyang namamaga.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” bulong niya na may kasamang babala na tila isang sumpa. “Ako lang. Naiintindihan mo ba? Sa akin ka lang magpapalambing at magpapahalik. Hmm?” Pagbabanta niya bago ulit sakupin ang bibig ko.

Napapaungol ako sa halik niya at hindi ako makatugon dahil sa tindi ’non.

Nang kumalas ang mga labi ni Daddy, tanging ang malalim at mabilis naming paghinga ang maririnig sa loob ng kwarto. Ang kaniyang mga mata ay tila naging bintana ng isang madilim at mapanganib na pagnanasa na matagal na niyang ikinukulong.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” ulit niya, mas mariin ang boses ngayon.

Dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay at hinaplos ang kaniyang labi-ang labi na ilang minuto lang ang nakalipas ay marahas na sumakop sa akin. “Bakit, Dad? Kasi gusto niyo kayo lang?”

Hinawakan niya ang palad ko at hinalikan ang gitna nito, ang kaniyang titig ay hindi pumuputol sa akin. “Kasi akin ka. Akin ka lang, Lemon.”

“Pero nagalit kayo kanina nung hinalikan ko kayo,” pabulong kong sagot, pilit na ibinabalik ang laro. “Sabi niyo sa pisngi lang dapat.”

Isang mapait na ngiti ang sumilip sa kaniyang mukha. Inilapit niya muli ang kaniyang mukha sa akin, sapat na para maramdaman ko ang kiliti ng kaniyang balbas. “Nagalit ako dahil sinusubukan mo ako. At nagalit ako lalo nung sinabi mong sa iba ka magpapaturo. Hindi mo alam kung anong kayang gawin ng isang lalaki na mapanganib, Honey. Lalo na kung ako ang lalaking ’yun.”

Sa sandaling iyon, tila gusto ko nang sabihin sa kaniya ang totoo. Na alam ko ang lahat. Na gising ako habang kinikiskis niya ang alaga niya sa gitna ng mga hita ko. Na ramdam ko ang bawat smack na ibinibigay niya sa akin gabi-gabi habang nagpapanggap akong tulog.

Pero mas masarap ang ganito. Ang makita siyang naguguluhan at unti-unting bumibigay sa kaniyang sariling tukso.

“Dad… paano kung malaman nina Kuya?” tanong ko habang dahan-dahang isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang mainit na dibdib. “Lalo na si Kuya Lysander? Nakita mo ba kung paano siya tumingin kanina sa kusina?”

Naramdaman ko ang pag-igting ng katawan ni Daddy. “Huwag mong intindihin ang mga kuya mo. Hangga’t nakasara ang pintong ito, tayo lang ang nakakaalam. Tayo lang.”

Inangat ko ang aking tingin sa kaniya. “So, tuturuan niyo na ako? ’Yung katulad sa movies?”

Hindi siya sumagot gamit ang salita. Sa halip, binuhat niya ako-isang madali at magaan na pagkilos para sa isang barakong katulad niya-at inihiga sa kama. Sa kamang iyon kung saan bago na ang bedsheets, pero ang alaala ng lagkit at init kagabi ay sariwa pa rin sa aking balat.

Lumuhod siya sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang malalaking kamay ay nakatukod sa magkabilang gilid ng ulo ko.

“Tuturuan kita,” pabulong niyang sabi, ang boses ay puno ng pangako at panganib. “Pero tandaan mo ’to, Lemon. Kapag natutunan mo na ang lahat sa akin, wala ka nang kawala. Hinding-hindi mo na gugustuhing humanap ng iba.”

Nang muli niyang idampi ang kaniyang labi sa akin, alam kong wala na kaming balikan. Ang amoy ng pagkukunwari ay napalitan na ng amoy ng pagmamay-ari. At sa labas ng kwarto, ang ulan ay patuloy sa pagbuhos, tila tinatabunan ang anumang ungol at buntong-hininga na lilikhain namin sa loob ng teritoryo ni Daddy Logan.

Nakahiga ako sa kama habang si Daddy Logan ay nakaluhod sa pagitan ng aking mga hita. Ang bigat ng kaniyang presensya ay sapat na para manghina ang aking mga tuhod, pero ang kaniyang mga mata-na puno ng determinasyon at pagnanasa-ang tunay na nagpapakaba at nagpapa-excite sa akin.

“Gusto mong matuto, ’di ba?” mahina niyang tanong, ang kaniyang boses ay parang haplos sa aking pandinig. “Makinig ka sa akin, Lemon. Ang paghalik ay hindi lang basta pagdampi ng labi. It’s a dance. It’s about rhythm and breath.”

Wow! tinuturuan talaga ako.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha. Naamoy ko ang kaniyang hininga-amoy kape na may halong peppermint, mainit at nakakalasing. Nang lumapat ang kaniyang labi sa akin, hindi na ito marahas gaya kanina. Malambot ito, mapaglaro, at dahan-dahang sinisipsip ang ibabang bahagi ng aking labi.

“Mnggh…” Isang mahinang ungol ang kumawala sa lalamunan ko. Nasasarapan ako sa paraan ng kaniyang pagtikim sa akin, tila ba isa akong mamahaling alak na dahan-dahan niyang ninanamnam. Ang lasa ng kaniyang labi ay parang kombinasyon ng kaniyang pagkalalaki at ng tamis na siya lang ang meron.

Bigla siyang tumigil at lumayo nang kaunti, sapat lang para magkatitigan kami. “Huwag kang magmadali,” turo niya, tila isang serious teacher. “Feel my lips first. Open your mouth just a little bit… let my tongue explore. Huwag mong lalabanan, sumabay ka lang, Honey.” Turo niya in a seductive way.

Muli niyang sinakop ang bibig ko. Sinunod ko ang turo niya. Bahagya kong ibinuka ang aking mga labi at hinayaan ang kaniyang dila na pumasok. Nang magtagpo ang aming mga dila, parang may kuryenteng gumapang sa buong katawan ko. Ang init ng kaniyang bibig ay nakakahaling.

“That’s it, Honey… follow my lead,” bulong niya sa gitna ng halik.

“Ahhh… Dad…” napapaungol na ako sa tindi ng sensasyon. Ang kaniyang malalaking kamay ay nasa magkabilang gilid na ngayon ng aking leeg, ang kaniyang mga hinlalaki ay hinahaplos ang aking panga.

Tumigil muli siya, hinihingal na rin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagdidilim lalo. “Kapag naramdaman mong kinakapos ka na ng hininga, dahan-dahan kang huminga sa ilong… huwag kang bibitaw agad. Ang halik na matagal ay parang kwento, Lemon. May simula, may gitna, at may rurok.”

“Gusto ko na ng rurok, Dad,” Masigla at mapangahas kong bulong, habang ipinupulupot ko ang aking mga braso sa kaniyang matipunong leeg para hilahin siya pabalik sa akin.

Isang malalim na ungol ang pinakawalan ni Daddy Logan-isang tunog ng pagsuko sa kaniyang sariling disiplina. “Matigas ang ulo mo… pero magaling kang estudyante.”

Sa pagkakataong ito, wala nang tigil. Ang halik niya ay naging mas malalim, mas basa, at mas mapusok at rinig na rinig sa buong kwarto.

Ramdam ko ang bawat galaw ng kaniyang dila na tila tinatandaan ang bawat sulok ng aking bibig. Ang lasa niya, ang amoy niya, at ang paraan ng kaniyang pag-ungol sa loob ng aking bibig ay nagdala sa akin sa isang mundong kami lang ang nakakaalam.

Para kaming nasa isang private lecture kung saan siya ang master at ako ang kaniyang uhaw na estudyante, at ang bawat haplos at halik ay isang pahina ng bawal na kaalaman na sabik naming binubuklat.

“Wait, Dad… dahan-dahan,” hingal na hingal kong bulong nang muli siyang humiwalay para pagmasdan ang namumula kong mga labi.

Ang silid ay puno ng amoy ng peppermint mula sa kaniyang hininga at ang pamilyar na mapusok na amoy ng kaniyang balat. Hinawakan ni Daddy Logan ang baba ko, iginigiya ang aking mukha para muling magtama ang aming mga paningin.

“Anong lasa, Lemon?” tanong niya, ang boses ay paos at tila nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang dibdib.

“Lasang kayo… lasang Daddy,” Malanding sagot ko habang dahan-dahang dinidilaan ang sarili kong labi, ninanamnam ang naiwang tamis at pait ng kaniyang laway. “Mainit. Masarap.”

Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting punong-puno ng awtoridad. “Makinig ka. Kapag humahalik ka, kailangan mong gamitin ang dila mo para mang-akit, hindi para manakit. Let it glide. Parang ganito…”

Muli niyang inilapit ang kaniyang mukha. Ramdam ko ang mainit niyang hininga na humahaplos sa aking balat bago pa man dumampi ang kaniyang labi. Sa pagkakataong ito, mas naging detalyado ang kaniyang pagtuturo. Sinipsip niya ang aking itaas na labi, dahan-dahan at madiin, bago ipinasok ang kaniyang dila sa paraang tila hinahalughog ang bawat sulok ng aking pagkatao.

“Mngggghhh!” Napapikit ako nang mariin at napakapit sa kaniyang matipunong balikat. Ang bawat galaw niya ay tila may gustong sabihin-na akin siya, na teritoryo niya ako.

“Moan it, Honey… don’t hold it back,” utos niya sa gitna ng halik. “Gusto kong marinig kung gaano mo nagugustuhan ang ginagawa ko sa’yo.”

“Ahhh… Daddy… hmmm…” Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang kaniyang lasa ay nakakalasing, parang alak na dumadaloy sa aking lalamunan. Ang bawat pagsalubong ng aming mga dila ay naglilikha ng tunog ng lagkit na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aking mga hita.

Tumigil siya saglit, ang kaniyang mga mata ay naglalakbay sa aking mukhang punong-puno ng pagnanasa. “Good student. Nakukuha mo na ang ritmo. Ngayon, subukan mo namang ikaw ang manguna. Ipakita mo sa akin kung paano mo ako gustong tikman.” Sabi niya bago pagpalitin ang pwesto namin.

Sa pagkakataong ito, ako na ang nasa itaas, ako naman ang sumunggab sa kaniyang labi. Ginaya ko ang kaniyang ginawa-ang dahan-dahang pagsipsip, ang mapaglarong paggamit ng dila, at ang madiing pagdikit ng aming mga balat. Narinig ko ang kaniyang malalim na ungol, isang mababang tunog na nanggagaling sa kaniyang lalamunan na tila isang leong nagpapasakop sa kaniyang biktima.

“F-fuck, Lemon… ahh,” paos niyang mura habang mas lalo niyang idinidiin ang kaniyang katawan sa akin.

Sa loob ng kwarto,nawala ang konsepto ng tama at mali. Ang tanging mahalaga ay ang init ng kaniyang labi, ang bawat ungol na pinapakawalan namin, at ang sining ng paghalik na siya mismo ang nagturo sa akin.

“Sana… sana ganito na lang tayo lagi, Dad,” pabulong kong sabi habang hinihingal kaming dalawa, ang aming mga noo ay magkadikit pa rin.

“Ito ang sikreto natin, Lemon,” sagot niya habang hinahalikan ang dulo ng aking ilong. “Ang sikretong ikaw at ako lang ang may alam.”

Muling nagtagpo ang aming mga mata-ang sa kaniya ay puno ng nag-aalab na pagmamay-ari, at ang sa akin ay puno ng mapangahas na pag-imbita. Hindi na kailangan ng salita.

Pinagpalit niya ulit ang pwesto namin at dahan-dahang iniyuko ni Daddy Logan ang kaniyang ulo, at sa pagkakataong ito, hindi na ako naghintay. Sinalubong ko ang kaniyang mga labi nang may bagong tuklas na kumpiyansa.

Wala nang gabay, wala nang alinlangan. Ang bawat dampi ng aming mga labi ay tila may kuryenteng gumagapang sa aking buong pagkatao. Marunong na ako. Alam ko na kung paano sipsipin ang kaniyang ibabang labi at kung paano igalaw ang aking dila para sumabay sa kaniyang ritmo.

“Mnggggh…” Isang malalim at paos na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan. “Honey… f-fuck, ang galing mo na…” bulong niya sa pagitan ng aming mga halik.

Narinig ko ang kaniyang mabilis na paghinga. Ang bawat tawag niya sa akin ng “Honey” ay tila musika na nagpapalambot sa aking mga tuhod. Ramdam ko ang kaniyang mga daliri na nakabaon sa aking buhok, idinidiin ang aking mukha sa kaniya na tila natatakot siyang kumawala ako.

“Ang tamis ng bibig mo, Baby… parang ayaw ko nang huminto,” paos niyang sabi, ang kaniyang hininga ay mainit na humahaplos sa aking pisngi.

Labi sa labi, dila sa dila. Ang aming mga laway ay tila naghahalo sa bawat mapusok na pag-espahadan ng aming mga dila. Wala na ang takot, tanging ang lasa na lang ni Daddy Logan ang nananatili sa aking panlasa-isang kombinasyon ng kape, peppermint, at ang kaniyang likas na pagkalalaki.

Sa bawat pagkakataong bahagya kaming humihiwalay para huminga, napapansin ko ang isang mahaba at manipis na hibla ng laway na nakadugtong sa aming mga labi-isang ebidensya ng tindi at lagkit ng aming pagsasalu-salo. Pinapanood ko itong maputol bago muling dambahin ni Daddy ang aking bibig, tila ba nagugutom siya sa bawat segundo na hindi kami magkadikit.

“Ang bilis mong matuto, anak… ang sarap mong humalik,” anas niya, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakapikit habang ninanamnam ang bawat sulok ng aking bibig.

Sa loob ng kwartong iyon, habang ang ulan ay patuloy sa paghampas sa bubong, tila huminto ang mundo. Ang tanging totoo ay ang init ng kaniyang katawan, ang lagkit ng aming mga labi, at ang tamis ng bawal na pag-ibig na ito na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam. Sa bawat ungol na pinapakawalan niya, alam kong tuluyan ko na siyang nakuha. Wala nang bawian.

“Uhmmmm… Ang sarap mo, Daddy.”

Sa gitna ng aming mapusok na paglalakbay, biglang huminto si Daddy Logan. Ang kaniyang mga mata, na kanina lang ay puno ng pagnanasa, ay biglang nagdilim at napalitan ng isang mapanganib na banta. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking panga, sapat lang para mapilitan akong tumingin nang diretso sa kaniya.

“Ngayong alam mo na kung paano ako humalik, Honey,” paos at mababa niyang simula, “makikipaghalikan ka pa ba sa iba, ha? Magpapaturo ka pa ba sa ibang lalaki?”

Hingal na hingal ako, ang puso ko ay parang gustong lumabas sa aking dibdib. Ang lasa niya ay nananatili pa rin sa aking bibig, at ang init ng kaniyang katawan ay tila sumpa na ayaw ko nang takasan.

“Hindi na, Daddy,” sagot ko sa nanginginig na boses, pero puno ng katotohanan. “Hindi na po… Sobrang sarap niyo na po humalik. Kayo lang po ang gusto ko.”

Isang tipid na ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi-isang ngiti ng tagumpay at pagmamay-ari. “Good girl,” bulong niya bago muling sinakop ang aking bibig.

Halos labinlimang minuto pa kaming naghahalikan na parang mga hayok na ngayon lang nakatikim ng laman. Wala na kaming pakialam sa mundo.

Paminsan-minsan, kinakagat ni Daddy ang aking ibabang labi, sapat para mapadaing ako sa sarap at hapdi, na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aming mga hita. Ang bawat ungol at tunog ng lagkit ng aming mga dila ay bumabalot sa tahimik na silid.

Pero ang aming pribadong mundo ay biglang gumuho.

Bog! Bog! Bog!

Isang marahas at madiing pagkatok ang umalingawngaw mula sa pinto. Sabay kaming natigilan. Ang bawat pintig ng puso ko ay tila tumigil.

“Lemon? Nariyan ka ba sa loob?” Rinig ko na boses mula sa labas.

Boses iyon ni Kuya Lysander. Malamig, seryoso, at puno ng hinala.

“Wala ka sa kwarto mo at wala ka rin sa buong bahay. Buksan mo ’tong pinto, Daddy. Alam kong gising ka pa,” dagdag pa ni Kuya Lysander.

Bigla akong kinabahan nang husto. Napahawak ako sa braso ni Daddy Logan, ang aking mga mata ay nanlalaki sa takot. Kung makikita kami ni Kuya Lysander sa ganitong posisyon-magulo ang buhok, namumula ang mga labi, at magkadikit ang mga katawan-alam kong katapusan na namin.

Pero lalong lumakas ang kaba ko nang tumingin ako kay Daddy. Sa halip na matakot o magmadaling umiwas, nanatili siyang nakatitig sa akin. Isang nakakalokong ngisi ang nakapinta sa kaniyang mukha-isang ngising tila naghahamon, na tila ba natutuwa pa siya sa panganib na dala ng kaniyang sariling anak sa labas ng pinto.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang bawat marahas na pagkatok ni Kuya Lysander ay tila ba direktang tumatama sa dibdib ko. Ramdam ko ang pamumula ng aking mga labi at ang gulo-gulong ayos ng aking damit. Sa kabilang dako, si Daddy Logan ay nanatiling kalmado, tila ba mas lalo siyang naging mapanganib sa gitna ng tensyon.

“Lemon? Alam kong niyan ka sa loob. Buksan niyo ’to,” muling sigaw ni Kuya Lysander. May awtoridad sa kaniyang boses na hindi mapagkakaila.

Dahan-dahan akong kumalas mula sa pagkakahiga at pilit na inayos ang aking sarili. Ang panginginig ng aking mga kamay ay hindi ko maitago. Tumingin ako kay Daddy, naghahanap ng kasagutan, pero ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatutok sa pinto. Ang kaniyang ngisi ay tila nagsasabing handa siyang harapin ang anumang mangyayari.

“Sandali lang, Lysander,” sigaw ni Daddy sa kaniyang baritonong boses, sapat na para marinig sa kabila ng pinto. “Nag-uusap lang kami ni Lemon.”

Tumingin siya sa akin at dahan-dahang hinawakan ang aking pisngi. Ang kaniyang haplos ay tila ba nagbibigay ng lakas sa akin. “Huwag kang matakot, Honey,” pabulong niyang sabi. “Ako ang bahala.” Sabi niya at biglang matunog at malaway na halik ang binigay niya na umabot nang sampung segundo.

Dahan-dahan niyang nilakad ang pinto at pinihit ang lock. Ang bawat tunog ng mekanismo ay tila ba isang hudyat ng aming pagkahuli.

Pagbukas ng pinto, bumungad sa amin ang seryosong mukha ni Kuya Lysander. Ang kaniyang mga mata ay mabilis na naglakbay sa loob ng kwarto, tila ba may hinahanap na ebidensya ng aming ginagawa.

“Bakit kailangang naka-lock ang pinto, Dad?” tanong ni Kuya Lysander, ang kaniyang boses ay puno ng hinala. “At bakit parang… parang kakaiba ang amoy dito?”

Tumingin siya sa akin, at sa sandaling iyon, tila ba nabasa niya ang lahat ng aming sikreto. Ang kaniyang panga ay muling umiigting, at ang kaniyang mga mata ay nagdilim.

“Nag-uusap lang kami tungkol sa mga gawaing bahay, Lysander,” sagot ni Daddy nang walang alinlangan. “At tungkol sa pag-aaral ni Lemon.”

Hindi sumagot si Kuya Lysander. Nanatili siyang nakatitig sa akin, tila ba sinusuri ang bawat detalye ng aking mukha. Ang katahimikan sa pagitan namin ay tila ba isang bomba na handang sumabog anumang sandali.

“Siguraduhin niyo lang,” malamig na sabi ni Kuya Lysander bago siya tumalikod at naglakad palayo.

Nakahinga ako nang maluwag nang mawala na siya sa paningin ko. Pero ang kaba sa aking dibdib ay hindi pa rin nawawala. Tumingin ako kay Daddy, at nakita ko ang kaniyang muling pagngisi.

“Mukhang kailangan nating maging mas maingat, Honey,” bulong niya sa akin habang dahan-dahang muling isinasara ang pinto. “Dahil ang mga kuya mo… mukhang nagsisimula na silang makahalata.”

Nang makaalis si Kuya Lysander, bumalik ang nakabibinging katahimikan sa loob ng kwarto, pero hindi na ito puno ng takot kundi ng isang panibagong uri ng tensyon. Nanatili ang mga salita ni Daddy sa aking isipan-ang tungkol sa pagiging maingat dahil sa mga kuya ko.

Tumingin ako sa kaniya, pilit na hinuhuli ang kaniyang mga mata. “Daddy,” mahina kong tawag. “Dahil ba sa sinabi niyo na kailangan nating mag-ingat… ibig bang sabihin nito ay masusundan pa? May susunod pa ba sa mga halik na ’to?”

Hindi agad sumagot si Daddy Logan. Sa halip, lumapit siya sa akin at muling hinawakan ang aking baywang, hinihila ako palapit sa kaniyang mainit na katawan.

“Oo naman, Honey,” madiin niyang sagot, ang boses ay puno ng selos na pilit niyang itinatago. “Ayaw kong makita o malaman na makikipaghalikan ka sa ibang lalaki. Akin ka lang. Baka makapatay ako kapag nakita kitang may kasamang iba.”

Kinilabutan ako sa kaniyang sinabi, pero may bahagi sa akin ang lihim na natuwa sa kaniyang pagiging mapag-angkin.

Dahan-dahan niyang idinikit ang kaniyang noo sa akin. “At oo, siguradong may susunod pa. Paano ko ba matitigilan ’to? Napakatamis at napakalambot ng mga labi mo, Baby. Ang sarap-sarap mong halikan… hindi ako mapapagod na tikman ka.”

Natawa ako nang bahagya, isang mahinang hagikgik na puno ng kumpyansa. Ang takot na naramdaman ko kanina dahil kay Kuya Lysander ay tila naglaho dahil sa kumpirmasyong narinig ko mula sa kaniya.

“Sabi niyo ’yan, Dad ah,” biro ko habang inaayos ang kulyar ng kaniyang damit.

“Tara na,” aya niya habang binubuksan muli ang pinto, tinitiyak na maayos na ang lahat sa aming itsura. “Bumaba na tayo sa sala baka kung ano pang isipin ng mga kuya mo.”

Naglakad kami pababa, magkatabi pero may distansya-isang pagkukunwari na kailangan naming panindigan. Pero sa ilalim ng bawat hakbang namin sa hagdan, alam naming dalawa na may isang lihim na kasunduan na kaming binuo: isang ugnayang mas masarap pa sa anumang bawal.

Pagbaba namin sa sala, bumungad sa amin ang tatlo kong kuya. Si Kuya Lucas ay nakasandal sa hamba ng pinto habang nagbabasa sa kaniyang phone, si Kuya Lucian naman ay abala sa pag-aayos ng kaniyang gym gear, at si Kuya Lysander-na kakababa lang din-ay prenteng nakaupo sa sofa, ang mga mata ay tila matalas na kutsilyong nakatitig sa amin.

“Tagal niyo sa taas, ah?” untag ni Kuya Lucian habang sumusulyap sa amin. “Akala namin nakatulog na kayo roon sa lalim ng seryoso ng usapan niyo.”

“Marami lang kaming kailangang linawin ni Lemon tungkol sa mga darating na linggo,” sagot ni Daddy Logan sa kaniyang pinaka-kalmadong boses. Umupo siya sa kaniyang paboritong single-seater na sofa at kumuha ng dyaryo, tila walang anumang nangyari sa loob ng silid kanina.

Naupo naman ako sa kabilang dako, pilit na pinapakalma ang aking sarili. Ramdam ko pa rin ang bahagyang pamamanhid ng aking mga labi.

“Lemon,” tawag ni Kuya Lysander. Napatingin ako sa kaniya. Hindi siya nakangiti. “Bakit namumula ’yang labi mo? Parang namamagang ewan. Nakagat mo ba o may kumagat?”

Bigla akong nabulunan sa sarili kong laway. Daddy Logan slightly lowered his newspaper, just enough to see my reaction.

“Ah… eh, kasi Kuya, ano… tuyo kasi ’yung labi ko kaya siguro kinagat-kagat ko kanina habang nakikinig kay Daddy,” mabilis kong palusot. “Alam niyo naman kapag kinakabahan ako, napapagdiskitahan ko ’tong labi ko.”

Isang maikling tawa ang pinakawalan ni Kuya Lysander, pero walang saya sa kaniyang mga mata. “Ganoon ba? Akala ko kung ano na.”

Tumayo si Daddy Logan at lumapit sa amin. “Hayaan mo na ang kapatid mo, Lysander. Masyado kang mapuna. Lemon, kumuha ka nga ng malamig na tubig sa kusina, mukhang kailangan mo ’yan para kumalma.”

Tumango ako at mabilis na naglakad patungong kusina. Pero bago pa ako tuluyang makalayo, naramdaman ko ang mabilis na pagdaan ng kamay ni Daddy sa aking likuran-isang haplos na panandalian lang pero sapat na para magpaalala sa akin ng kaniyang banta at pangako kanina.

Habang nasa kusina, humarap ako sa salamin ng ref. Hinawakan ko ang aking labi. Matamis at malambot. Iyon ang sabi ni Daddy. At sa bawat titig nina Kuya sa labas, lalong nagiging kapana-panabik ang sikretong ito. Alam kong hindi ito ang huling beses na malalagay kami sa panganib, pero gaya ng sabi ni Daddy, may susunod pa. At hindi na ako makapaghintay.

Chapter 4

Lumipas ang ilang araw na tila ba bumalik sa normal ang lahat sa bahay. Wala nang bagyo, tuyo na ang mga kalsada, at ang mga kuya ko ay balik na sa kani-kanilang abalang buhay.

Bagaman hindi na muna nasundan ang mapusok na leksyon namin ni Daddy Logan sa loob ng kaniyang kwarto, ramdam ko pa rin ang init sa tuwing magtatama ang aming mga mata sa hapag-kainan. Tuwing naaalala ko ang lagkit ng aming mga labi at ang pagiging mapag-angkin niya, hindi ko mapigilang mapangiti nang lihim.

Ngunit ngayong araw, iba ang tensyon sa bahay. Abala ang lahat sa pag-aayos dahil pupunta kami sa kaarawan ng aming pinsan na si Luan na anak ni Tito Landav.

Si Tito Landav ang bunsong kapatid ni Daddy Logan. Sa edad na 43, masasabi kong siya ang “cool uncle.” Kung si Daddy ay moreno at seryoso, si Tito Lander naman ay golden retriever at angat na angat ang pagiging half-Brazilian. Maputi siya, matangkad, at may napakatipunong pangangatawan na tila ba hindi tumatanda. Madaldal din si Tito kaya nagkakasundo kami sa talakan.

Madalas siyang asarin nina Kuya Lucas na mas mukha pa silang magkapatid kaysa mag-tito dahil sa lakas ng dating nito.

“Lemon! Bilisan mo na riyan! Baka ma-late tayo sa party,” sigaw ni Kuya Lysander mula sa labas ng pinto.

“Opo, Kuya! Pababa na, nag-ayos lang ako!” sagot ko dito.

Narinig ko pa ’to nagsabing, “Mga babae talaga.” Kaya natawa ako dahil ginagawa talaga nila ako na babae sa bahay na ’to.

Naalala ko ang mga nakaraang araw matapos ang bagyo. Akala ko noong una ay tuluyan nang masisira ang samahan namin dahil sa ginawa niya, pero nagulat ako nang isang gabi, bago kami matulog, ay kumatok siya sa kwarto ko.

Seryoso ang mukha niya noon, pero bakas ang pagsisisi. “Bunso, sorry,” panimula niya. “Sorry dun sa ginawa ko sa ’yo… yung paghalik ko sa’yo, at yung… pagpawak ko sa ’yo sa alaga ko. Nadala lang ako ng bugso ng damdamin. Pati sa mga pagsusuplado ko sa’yo, sorry Baby.”

Doon ko napagtanto na balik na kami sa normal. Sa katunayan, naging mas sweet pa nga siya sa akin nitong huli sa hindi ko malamang dahilan. May mga pagkakataon na bigla na lang siyang mag-uuwi ng paborito kong milk tea o kaya naman ay yayayain akong manood ng movie sa kwarto niya. Nag-goo-goodmorninh na rin siya tuwing umaga bago humalik sa pisngi ko.

One time biniro pa niya ako. “Pero aminin mo, Bunso… nagulat ka ba? Malaki ba?” sabay tawa nang mahina at gulo sa buhok ko.

Ang nakakatuwa pa, si Kuya Lysander na rin ang madalas mag-volunteer sa gawaing bahay. Minsan siya na ang nagluluto ng hapunan at naglilinis ng sala para hindi na ako mapagod.

Tuwang-tuwa ako sa kaniya dahil ramdam ko ang pag-aalaga niya, kahit na minsan ay napapansin kong nagsusuplado pa rin siya kay Daddy Logan. Para silang dalawang leon na laging nagpapakiramdaman, lalo na kapag nasa paligid ako.

Bago ako lumabas ng kwarto, humarap muna ako sa salamin. Kinuha ko ang tinted sunscreen at tinted lip balm na palaging bigay sa akin ni Kuya Lucas-alam niya kasing maarte ako sa balat (Bukod pa iyan sa mga lotions, pabango, skincare, mga sabon at mga collagen drinks). Kahit may natural na mapulang pisngi na ako, naglagay pa rin ako ng kaunti sa pisngi para mas maging fresh ang dating ko.

Sinigurado kong maayos ang lahat bago ko isinuot ang aking dark fuchsia long sleeve silk satin polo. Ang tela nito ay napakalambot at bahagyang kumikinang sa tuwing tinatamaan ng liwanag, dahilan para lalong lumitaw ang ganda ng kutis ko. Hinayaan ko ang ilang butones sa itaas na nakabukas para hindi masyadong pormal, at ang pagkakayari nito ay swak na swak sa aking balingkinitang katawan.

Para bumagay sa polo, isinuot ko rin ang aking black fitted slacks. Dahil sa pagka-fitted nito, lalong nabigyang-diin ang aking maliit na baywang at hindi maikakaila ang pagkamalaman ng aking puwet na bakat na bakat sa bawat galaw ko. “Okay na ’to.” Sabi ko sa harap ng salamin.

Pagbaba ko ng hagdan, tila huminto ang mundo sa sala. Sabay-sabay na napalingon sa akin sina Daddy at ang mga kuya ko. Nakita ko ang panandaliang pagkatulala sa kanilang mga mata. Ramdam ko ang paghagod ng kanilang mga paningin mula sa aking mga labi, pababa sa aking maliit na baywang, hanggang sa hubog ng aking pang-ibaba na bakat na bakat sa fitted slacks.

Doon ko rin napansin ang ayos nila. Grabe, ang gagwapo at ang kikisig ng mga kasama ko sa bahay. Si Kuya Lucas ay mukhang kagalang-galang sa kaniyang button-down shirt na lalong nagpalapad sa kaniyang balikat. Si Kuya Lucian naman ay relax lang sa kaniyang suot pero bakat pa rin ang muscles, at si Kuya Lysander na kahit medyo suplado ang mukha ay ang lakas ng dating sa kaniyang dark jeans at polo.

Parang mga modelo silang lahat na lumabas sa magazine, pero aminin ko man o hindi, angat na angat pa rin si Daddy Logan. Sa kaniyang navy blue na polo shirt, mukha siyang karespe-respeto pero may taglay na panganib sa bawat galaw.

Ngunit sa gitna ng pagkatulala nila, napansin ko ang pagbabago sa ekspresyon ni Kuya Lysander. Mabilis siyang nakabawi at Nandilim ang kaniyang paningin habang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. Ang kaninang relax niyang tindig ay biglang tumigas.

“Bakit ganiyan ang suot mo?” seryoso at malamig na tanong ni Kuya Lysander. Halata ang iritasyon sa kaniyang boses na tila ba may mali sa itsura ko.

Napakunot ang noo ko at napatingin sa sarili. “Bakit, Kuya? Pangit ba?” tanong ko sa kaniya, medyo nag-aalangan kung dapat ko bang palitan ang pinaghirapan kong outfit.

“Hindi sa pangit,” mabilis niyang sagot, pero nanatiling madilim ang kaniyang mukha. Humakbang siya palapit sa akin at tiningnan ako nang diretso sa mata. “Masyadong hapit ’yang slacks mo. Kapansin-pansin ang maliit mong beywang.”

Bumuntong-hininga siya at lumingon kina Daddy at sa iba ko pang mga kuya bago muling tumingin sa akin. “Lemon, Huwag kang hihiwalay sa amin mamaya sa party. Dumikit ka lang sa amin, maliwanag?”

Nagulat ako nang makitang tumango nang seryoso si Daddy Logan, pati na rin sina Kuya Lucas at Kuya Lucian. “Tama ang kuya mo,” segunda ni Daddy habang mariing nakatingin sa akin. “Huwag kang lalayo sa paningin namin.”

Nagtaka ako. Hindi ko lubos maisip kung bakit ganoon na lamang ang naging reaksyon nila at ang higpit ng bilin ni Kuya Lysander. Para bang may panganib na naghihintay sa labas, o baka naman ayaw lang nilang may ibang makakita sa ayos ko ngayon?

“Let’s go,” tipid na sabi ni Daddy nang matapos ang tensyon sa sala. Pero bago kami tuluyang makalabas, lumapit siya at binulungan ako habang nakatingin nang madiin sa aking mga labi at sa makintab na tela ng polo ko.

“Masyadong agaw-atensyon ’yang suot mo, at masyadong mapula ’yang labi mo, Honey. Mag-ingat ka mamaya dahil baka hindi ako makapagpigil at sunggaban ko ’yan.”

Napangiti ako nang lihim.

Pagdating namin sa venue-isang malaking garden resort-agad kaming sinalubong ng malakas na tawanan at amoy ng inihaw na karne. Mula sa malayo, nakita ko agad si Tito Landav. Nakasuot siya ng white linen shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, kitang-kita ang kaniyang matikas at mabalhibong dibdib.

“Logan! My favorite brother!” masayang sigaw ni Tito Lander sabay yakap nang mahigpit kay Daddy. Napatingin na rin ang bisita dahil sa pagsigaw ni Tito. Pero iba ang tingin ng mga kalalakihan lalo na sa akin. Masyadong malagkit.

“Happy birthday sa anak mo, Landav,” nakangiting sagot ni Daddy.

Lumingon si Tito Landav sa aming magkakapatid. “At heto na ang mga pamangkin ko! Lucas, Lucian, Lysander… at siyempre, ang ating nag-iisang Prinsesa.”

Lumapit sa akin si Tito Landav at binuhat ako sa isang mahigpit na yakap. Iba ang amoy niya kay Daddy-amoy mamahaling pabango, at alak. Ramdam ko ang tigas ng kaniyang muscles sa braso habang nakayakap sa akin.

“Lemon, lalo kang gumaganda,” bulong ni Tito Landav sa aking tenga habang dahan-dahang akong ibinababa. “Parang kailan lang, baby ka pa. Ngayon, 18 ka na… isang ganap na dalaga-este, binata.”

Tumawa siya nang malakas, pero napansin ko ang matagal niyang pagtitig sa aking mukha. Isang uri ng tingin na pamilyar sa akin-tingin na puno ng paghanga, pero may halong panunuri.

Sa gilid ko, naramdaman ko ang paglapit ni Daddy Logan. Inakbayan niya ako nang mahigpit, tila ba binabakuran ako mula sa kaniyang sariling kapatid.

“Masyado mo namang ginigigilan ang bunso ko, Landav,” biro ni Daddy, pero may diin ang kaniyang boses.

“Siyempre, namiss ko ’to eh,” sagot ni Tito Landav na hindi inaalis ang ngiti. “Halikayo, doon tayo sa main table. Maraming pagkain at… kailangan nating mag-celebrate.”

Habang naglalakad kami, naramdaman ko ang titig ni Kuya Lysander sa aming likuran. Tahimik lang siya, gaya ng dati, pero ang kaniyang mga mata ay pabalik-balik kay Daddy at kay Tito Landav.

Naupo kami sa mahabang lamesa. Katabi ko si Daddy sa kaliwa at si Kuya Lysander naman sa kanan. Si Tito Lander ay nasa tapat namin, prenteng nakaupo habang umiinom ng beer.

“So, Lemon,” simula ni Tito Lander habang nilalaro ang baso niya. “May boyfriend ka na ba? O baka naman masyadong mahigpit ang Daddy at mga kuya mo?”

Nabulunan ako nang bahagya sa iniinom kong juice. “A-ah, wala po, Tito. Study first muna.”

“Mabuti ’yan,” hirit ni Kuya Lucian. “Walang pwedeng lumapit dito sa amin nang hindi dumadaan sa butas ng karayom.”

Tumawa si Tito Lander, pero sumeryoso ang kaniyang ekspresyon nang tumingin kay Daddy. “Alam mo Logan, ang swerte mo kay Lemon. He’s the perfect copy of his… M-mommy Lime. Kung hindi ko lang ’to pamangkin, baka naging karibal mo pa ako.”

Naging biglang tahimik ang lamesa. Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Daddy Logan. Ang hawak niyang tinidor ay tila ba balak niyang itusok sa lamesa.

Wala akong maintindigan sa pinag-uusapan nila. Pero kinabahan ako. Alam ba ni Tito Landav mga pinaggagagawa namin ni Daddy sa bahay? Baka naikuwento ni Daddy masarap ako humalik hehe.

“Landav, lasing ka na ba agad? Isang bote pa lang ang naiinom mo,” malamig na sabi ni Daddy.

“Nagbibiro lang, Kuya! Masyado kang seryoso,” bawi ni Tito Landav, pero kumindat siya sa akin nang hindi nakikita ni Daddy.

Habang nagpapatuloy ang party, hindi ko maiwasang mapansin ang kakaibang kuryente sa pagitan ng mga barako sa lamesang ito. Ang proteksyong ibinibigay ni Daddy ay tila ba mas humihigpit, habang ang mga titig ni Tito Landav ay tila ba may gustong ipahiwatig.

At si Kuya Lysander? Nanatiling nakamasid, tila ba naghihintay ng maling pagkilos mula sa aming lahat.

Naisip ko, mukhang hindi lang si Daddy ang kailangan kong paglaruan sa bahay na ito. May bagong mukha ng tukso na dumating, at hindi ko alam kung handa na ba si Daddy Logan na may kahati sa kaniyang atensyon-o kung handa na ba ang pamilya Busa mas malalim pang lihim na darating.

Sa gitna ng masayang tugtugan at amoy ng inihaw, isang pamilyar na boses ang narinig namin mula sa entrance ng garden.

“Dad! Sorry we’re late!”

Napalingon kaming lahat. Isang matangkad na lalaki ang papalapit sa aming lamesa. Siya si Luan, ang 23-anyos na anak ni Tito Landav. Kung guwapo si Tito Landav, si Luan ay parang carbon copy nito na mas bata-matipuno, matangkad, at may mapanuksong ngiti na tila laging may balak. Kasunod niya ang kaniyang girlfriend na si Shaina, na maganda rin pero parang medyo aloof ang dating.

“Luan! Akala ko hindi na kayo darating sa sarili mong birthday party,” masayang bati ni Tito Landav sabay tapik sa balikat ng anak.

Nagmanhug si Luan kay Daddy Logan at sa iba ko pang mga kuya. Pagdating sa akin, tumigil siya at tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Ang kaniyang mga mata ay nanatili sa aking fuchsia silk polo bago nag-angat sa aking mga labi.

“Lemon? Ikaw na ba ’yan?” tanong ni Luan na may halong gulat at panunuri. “Ang huling kita ko sa’yo, payat ka pa. Ngayon… parang nag-iba ang hubog mo. Gumaganda ka lalo, pinsan.”

Hindi ko alam kung bakit, pero kinilabutan ako sa paraan ng pagkakasabi niya. “Salamat, Kuya Luan,” tipid kong sagot.

“Huwag mo na akong tawaging Kuya, Luan na lang. Limang taon lang naman ang agwat natin,” hirit niya sabay kindat bago naupo sa tapat namin.

Ngunit ang hindi ko nagustuhan ay ang sumunod na nangyari. Si Shaina, ang girlfriend niya, ay tila naging sentro ng atensyon. Nagsimula siyang magpapabebe at magpapacute sa harap nina Kuya Lucas at Kuya Lucian. Todo dikit siya sa braso ni Luan pero ang mga mata niya ay panay ang sulyap kay Daddy Logan.

“Tito Logan, ang bango niyo naman po today. Ano pong pabango ’yan?” tanong ni Shaina habang hinahawakan ang dulo ng buhok niya at nagpapa-cute.

Napansin ko ang pag-igting ng panga ni Daddy Logan. Hindi siya kumportable, pero dahil bisita at girlfriend ng pamangkin niya, pilit siyang ngumingiti. “Salamat, Shaina. Kay Lucas galing ’to,” sagot ni Daddy sabay tingin sa akin, tila ba humihingi ng saklolo.

Nainis ako. Bakit ba kailangang mag-feeling-close ang babaeng ’to sa Daddy ko? At itong si Luan, imbes na pansinin ang girlfriend niyang nagpapapansin sa iba, ay panay naman ang sulyap sa akin. Sa tuwing susubo ako ng pagkain, nararamdaman ko ang kaniyang tingin na parang hinuhubaran ako sa harap ng lahat.

“Lemon, mukhang busog ka na agad. Gusto mo bang ilibot kita sa resort? May magandang pool doon sa likod,” alok ni Luan habang nakatingin sa aking maliit na baywang.

Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang biglang paghigpit ng hawak ni Kuya Lysander sa kaniyang baso. “Dito lang siya, Luan. Hindi pa siya tapos kumain,” malamig na singit ni Kuya Lysander.

“Grabe naman kayo, protective pa rin hanggang ngayon?” tawa ni Luan, pero hindi nawala ang mapanuksong titig sa akin. “Baka naman nakakasakal na ’yan para kay Lemon.”

Sa kabilang banda, patuloy pa rin si Shaina sa pag-idlip-idlip sa balikat ni Luan habang pasimpleng hinahawakan ang braso ni Kuya Lucian na nasa tabi niya. “Kuya Lucian, ang laki naman ng muscles mo. Nagji-gym ka ba lagi?” malanding tanong nito.

Uminit ang dugo ko. Teritoryo ko ’to. Ang mga barako sa lamesang ito ay akin-lalo na si Daddy Logan. Hindi ko hahayaang may ibang babaeng umeksena, kahit pa pinsan ko ang kasama niya.

Tumayo ako nang dahan-dahan, siniguradong bumakas ang hubog ng aking puwet sa fitted slacks ko habang umaayos ng tayo. Napatingin si Luan, napatingin si Tito Landav, at lalong nandilim ang paningin ni Daddy at ni Kuya Lysander.

“Dad, naiinitan po ako,” bulong ko kay Daddy Logan habang sadyang inilalapit ang mukha ko sa kaniya, sapat na para maamoy niya ang bango ng leeg ko. “Gusto ko po ng ice cream. Samahan niyo po ako sa loob?”

Nakita ko ang paglunok ni Daddy. Alam ko ang epekto ko sa kaniya. Sa harap ng kaniyang kapatid, ng kaniyang pamangkin, at ng mapagpanggap na girlfriend nito, kailangang malaman nila kung sino ang tunay na reyna sa pamilyang Buenaventura.

“Sige, sasamahan kita,” sagot ni Daddy sa paos na boses.

Tumayo si Daddy at bago kami lumakad, lumingon siya kay Luan at Tito Landav. “Maiwan muna namin kayo. May aasikasuhin lang kami ng Bunso ko.”

Bago kami tuluyang makalayo, napansin kong tumayo na rin sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander para makipag-usap sa iba pang mga bisitang kakilala nila. Napangiti ako nang lihim. Ngiting tagumpay. Sa wakas, masosolo ko rin si Daddy Logan nang walang haliparot na Shaina o mapanuring tingin ni Luan at Tito Landav.

Habang naglalakad kami palayo, naramdaman ko ang madiing tingin ni Luan sa likuran ko, at ang naiinis na mukha ni Shaina. Pero ang mas matindi ay ang kamay ni Daddy Logan na pasimpleng humawak sa aking baywang habang naglalakad kami sa dilim patungo sa main lobby ng resort. Kitang-kita ko ang mga mata na bisita na nakapako sa amin ni Daddy habang naglalakad.

Nagtungo kami sa buffet area sa loob ng clubhouse kung nasaan ang dessert station. Nang makakuha na kami ng isang cup ng double dutch ice cream, humanap kami ng medyo tahimik na sulok malapit sa veranda.

Umupo si Daddy sa tabi ko. Kinuha niya ang kutsara at siya na mismo ang sumalok ng ice cream para isubo sa akin. “Dahan-dahan, baka magka-brain freeze ka,” paalala niya habang maingat na pinapahid ang kaunting bakas ng ice cream sa gilid ng labi ko gamit ang kaniyang hinlalaki.

“Salamat, Dad,” sabi ko matapos lunukin ang lamig. “Ang sarap.”

Habang sinusubuan niya ako, tiningnan ko siya nang seryoso. May isang bagay na matagal na ring bumabagabag sa isip ko. “Dad, may itatanong lang ako. Tungkol sa pamilya niyo.”

Napatigil siya saglit sa pagsubo sa akin. “Ano ’yun, Honey?”

“Bukod kay Tito Landav, may isa pa kayong kapatid, ’di ba? Bakit parang hindi natin siya nakakasama? O bakit parang hindi siya nababanggit sa mga ganitong gathering?”

Bahagyang nagbago ang timpla ng mukha ni Daddy Logan. Ang kaninang malambot niyang tingin ay tila nagkaroon ng bahid ng lalim at misteryo. Inilapag niya ang cup ng ice cream sa lamesa at tumingin sa malayo, tila may inaalalang hindi masyadong maganda.

“Siya ang gitnang kapatid namin,” panimula ni Daddy sa mababang boses. “Pero matagal na siyang bumukod at piniling putulin ang ugnayan sa amin. May mga nangyari noon na hindi madaling kalimutan, Lemon.”

“Nasaan po siya ngayon?” usisa ko pa, lalong nag-uusisa ang aking isipan kung may isa pang barako na nagtatago sa anino ng pamilya namin.

Tumingin muli si Daddy sa akin, muling kinuha ang kutsara at isinubo sa akin ang huling scoop ng ice cream. “Huwag mo na munang isipin ’yun. Ang mahalaga, narito tayo ngayon. Pero mag-ingat ka, Lemon… dahil hindi lahat ng kapamilya ay may mabuting intensyon.”

Kinilabutan ako sa kaniyang huling sinabi habang ramdam ko ang madiing pagpisil niya sa aking hita sa ilalim ng lamesa.

Sa gitna ng seryosong pag-uusap namin tungkol sa kapatid niya at mga pinsan, muling kumuha si Daddy ng isang punong kutsara ng ice cream. Ngunit sa pagkakataong ito, dahil sa medyo natutunaw na ang lamig, muling may tumulong ice cream sa gilid ng aking labi.

Gaya ng kanina, hindi nagdalawang-isip si Daddy Logan. Inabot niya ang aking mukha at ginamit ang kaniyang malaki at magaspang na hinlalaki para dahan-dahang haplusin ang gilid ng aking bibig upang linisin ang mantsa.

Doon ako nakaisip ng kapilyuhan. Habang nakatitig ako nang diretso sa kaniyang madidilim na mga mata, dahan-dahan kong ibinuka ang aking bibig at mabilis na isinubo ang kaniyang hinlalaki.

Naramdaman ko ang paninigas ng kaniyang buong katawan. Ang kaniyang mga mata na kanina ay puno ng misteryo ay biglang naningkit at tila nanghina ang tingin habang nararamdaman ang init ng loob ng aking bibig. Hindi ko siya tinigilan. Gamit ang aking dila, dahan-dahan kong nilalaro at dinidila-dilaan ang kaniyang daliri sa loob.

Tumingin ako sa kaniya nang may inosenteng mukha habang kunwaring nilalabas-pasok ang kaniyang daliri sa aking basang mga labi, sadyang ginagaya ang ritmong alam kong nagpapatayo ng kaniyang balahibo. Ang tunog ng pagkakalagkit ng aking laway sa kaniyang balat ay tila musika sa pandinig ko sa gitna ng tahimik na veranda.

“P-putangina…” mahina pero paos na mura ni Daddy Logan.

Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang kamay na nasa loob ng bibig ko. Ang kaniyang kabilang kamay naman na nakahawak sa hita ko ay biglang humigpit ang pagkakahawak-isang mariing pisil na tila ba pinipigilan ang sariling sunggaban ako roon mismo sa harap ng maraming bisita.

“Lemon, itigil mo ’yan kung ayaw mong dito mismo kita anuhan…” bulong niya, ang kaniyang boses ay punong-puno ng pagnanasa at panganib.

Nginitian ko lang siya nang nakakaloko matapos kong ilabas ang kaniyang daliri, iniwan itong makintab at basa ng aking laway. “Bakit Dad? Gusto ko lang lasapin yung ice cream at tsaka ano’ng anuhan?”

Dahil nasa madilim na parte kami ng veranda at ang mga bisita ay nasa loob ng clubhouse, hindi na nakapagpigil si Daddy Logan. Ang kaniyang basang daliri na kakalabas lang sa aking bibig ay mabilis niyang ginamit para hawakan ang aking panga, at bago pa ako makahinga nang malalim, sinunggaban na niya ang aking mga labi.

Isang mapusok at gutom na halik ang sinalubong ko. Habang nagkakabuhol ang aming mga dila at nagpapalitan ng laway, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na braso na pumulupot sa aking baywang. Buong pwersa niya akong hinila patungo sa mas madilim at mas tago pang sulok ng veranda-isang parte na naliligiran ng matatayog na ornamental plants at mga poste, kung saan kahit may lumabas man ay hindi kami agad makikita.

“Hmmmm… Dad…” isang mahinang ungol ang nakawala sa aking lalamunan nang maramdaman ko ang kaniyang dila na pilit na binubuksan ang aking bibig para sa mas malalim na eksplorasyon.

Tumutugon ako sa bawat galaw niya, ang aking mga kamay ay kusang gumapang sa kaniyang malapad na balikat, pilit siyang hinahatak palapit sa akin hanggang sa wala nang puwang sa pagitan ng aming mga katawan. Rinig na rinig ko ang kaniyang mabibigat na hininga at ang mahihinang ungol na kumakawala sa kaniyang dibdib.

Sandali siyang humiwalay sa aking labi para habulin ang hininga, pero nanatiling nakadikit ang kaniyang noo sa akin. Ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa nang bumulong siya.

“Fuck, Lemon… Honey… sobrang sarap talaga ng labi mo,” hingal niyang sabi bago muling sipsipin at dilaan ang aking ibabang labi. “Ilang araw na akong nagpipigil… hindi ako makagawa ng move dahil nakabantay sa bawat kilos natin si Lysander. Punong-puno na ako.” Sabi niya at muli akong sinunggaban ng halik.

Ramdam ko ang init na nagmumula sa kaniya, isang babala na ang simpleng halikang ito sa dilim ay simula pa lamang ng mas matinding gutom na matagal na niyang kinikimkim. Muli niyang sinakop ang aking bibig, mas madiin, mas malagkit, at mas mapang-angkin.

Hindi na makontrol ni Daddy Logan ang kaniyang sarili. Patuloy ang aming mapusok na halikan, at sa bawat paggalaw ng kaniyang dila, tila nilalamutak niya ang buong pagkatao ko. Hindi lang labi ko ang kaniyang tinitikman; ang kaniyang mga halik ay gumagapang sa gilid ng aking bibig, sa aking pisngi, at pababa sa aking leeg, na tila ba nais niyang angkinin ang bawat pulgada ng aking mukha.

Sa gitna ng aming paglalapat, naramdaman ko ang isang matigas at mainit na bagay na tumutusok sa aking puson. Alam ko kung ano iyon-ang kaniyang alaga na nagngingitngit na sa loob ng kaniyang slacks, sumasabay sa pintig ng aking sariling pagnanasa. Napakapit ako nang mahigpit, ang aking mga kamay ay nakapulupot sa kaniyang matipunong leeg, pilit siyang hinihila pababa para mas lalong madiin ang aming mga katawan.

Ang isang kamay ni Daddy ay marahas na nakahawak sa aking pisngi, ang kaniyang mga daliri ay nakabaon nang bahagya sa aking buhok habang nilulubos ang bawat sipsip sa aking labi. Ang kabilang kamay naman niya, na kanina ay nasa aking baywang, ay dahan-dahang gumapang pababa sa aking likuran. Hindi nagtagal, naramdaman ko ang kaniyang malapad na palad na sumakop sa matambok kong puwet.

Walang babala niya itong nilamas nang madiin sa loob ng aking fitted slacks.

“Ahhh… Hmmmpp!” Isang malalim at gipit na ungol ang nakawala sa aking lalamunan sa gitna ng aming halikan. Ang higpit ng kaniyang hawak at ang diin ng kaniyang pagpisil ay nagpadala ng kuryente sa buong binti ko, dahilan para manghina ang aking mga tuhod. Napasandal ako nang husto sa kaniya, hinahayaan siyang kontrolin ang bawat galaw ko habang ang aming mga laway ay naghahalo at naglalapot sa pagitan ng aming mga bibig.

“Sobrang… sarap mo, Honey,” paos na bulong niya nang sandaling humiwalay ang kaniyang labi, pero hindi niya binitiwan ang paglamas sa aking puwet. “Hindi ko na alam kung paano pa tayo babalik sa labas na ganito ang itsura mo… at ganito ang nararamdaman ko.”

Hindi na kami mapaghiwalay sa init ng aming mga katawan. Patuloy ang mapusok na halikan namin ni Daddy Logan sa madilim na sulok ng veranda, habang ang kaniyang kamay ay walang tigil sa paglamas sa aking puwet na bakat na bakat sa fitted slacks. Sa bawat pisil niya, tila ba gusto niyang alisin ang harang ng tela para direkta kong maramdaman ang kaniyang palad.

Dahil sa sobrang bugso ng damdamin, dahan-dahang bumaba ang aking kamay mula sa kaniyang balikat. Ramdam ko ang matigas na batuta ni Daddy na tumutusok sa aking puson, at sa pagnanais kong mapawi ang kaniyang pangangailangan, hinawakan at hinimas-himas ko ito.

“Ahhhh… Putangina mo…” Ungol ni Daddy. Hindi ko alam pero mas lalo akong ginanagan na minura niya ako dahil sa kalibugan.

“A-ang laki, Daddy,” Tuloy lang ang himas ko at sobrang tigas na tigas na ’yon at ramdam ko rin ang piercing.

“Ang init ng palad mo… Tuloy mo lang, Honey… Holy shit!” Sabi niya na medyo nanginginig pa.

Bubuksan ko na sana ang zipper ni Daddy, nakarinig kami ng isang mahinang tunog-yapak ng mga paa at kaluskos ng mga dahon sa malapit.

Bahagyang humiwalay si Daddy sa aking mga labi, pero hindi dahil sa gulat sa tunog. Sa halip, ibinaon niya ang kaniyang mukha sa aking leeg. Doon ay nagsimula siyang magsabog ng malalagkit na halik, dinidilaan ang aking balat na tila ba isang paboritong dessert na ayaw niyang matapos.

“Hmmmm… Dad…” Mapapaungol sana ako nang malakas dahil sa sobrang sarap, pero mabilis na tinakpan ni Daddy ang aking bibig gamit ang kaniyang malapad na palad. Nanlaki ang aking mga mata habang nararamdaman ang kaniyang mainit na dila sa aking sensitibong balat.

Wala na akong paki sa narinig ko. Upang lalo niyang malasahan, itingala ko pa ang aking leeg, binibigyan siya ng mas malawak na espasyo para gawin ang gusto niya. Halos manghina ako sa bawat sipsip niya, habang nananatiling nakatakip ang kaniyang kamay sa aking bibig para manatili kaming tahimik.

Bigla kaming natigil pareho nang isang pamilyar na boses ang narinig namin mula sa kabilang panig ng mga ornamental plants.

“Bakit ba rito tayo? Baka may makakita sa atin, Kristoff,” bulong ng isang babae.

Si Shaina iyon, ang girlfriend ni Luan!

Sabi ko na nga ba! Haliparot talaga ang babae na ’to.

“Huwag kang mag-alala, abala ang lahat doon sa garden. Pati sila Tito Landav at Luan inaasikaso mga bisita nila. Miss na miss na kasi kita,” sagot ng isang baritono at malalim na boses.

Nagkatinginan kami ni Daddy Logan sa dilim. Si Kristoff. Anak siya ng pinsan ni Daddy, isa pa naming pinsan namin na akala ng lahat ay tahimik lang.

“Paano si Luan? Alam mo namang seryoso siya sa akin,” ani Shaina, pero maririnig ang mahinang tunog ng halikan sa pagitan ng kanilang mga salita.

“Hayaan mo si Luan. Alam mo namang ako ang mas nakakapagbigay sa’yo ng mga pangangailangan mo sa katawan,” mapang-uyam na sagot ni Kristoff.

“Uhm… Dahan-dahanin mo lang sa pag-finger,” Rinig ko na sabi ni Shaina pero walang sumagot. Ungol lang siya ng ungol.

Nanatili kaming estatwa ni Daddy Logan sa aming pinagtataguan. Hindi ko inakalang sa gitna ng sarili naming lihim na ugnayan, makakahuli kami ng isa pang mas matinding pagtataksil. Nagche-cheat si Shaina kay Luan sa mismong birthdat party nya, at kay Kristoff pa na pinsan din namin.

Ramdam ko ang pag-igting ng katawan ni Daddy habang nakikinig sa usapan ng dalawa. Ang kaninang mapusok na atmospera sa pagitan namin ay napalitan ng matinding tensyon habang patuloy na naglalandian ang dalawa sa hindi kalayuan.

Napailing ako sa isip-isip ko habang nakikinig sa mahihina pang ungol nina Shaina at Kristoff. Sabi ko na nga ba, hindi lang basta malandi ang babaeng ito-haliparot talaga. Akala mo kung sinong inosente kung makalingkis kina Luan at sa Daddy ko kanina, iyon pala ay may milagrong ginagawa sa madilim na sulok kasama ang isa pa naming pinsan.

Nang sa wakas ay tumigil ang tunog ng kanilang paghahalikan at narinig namin ang papalayong mga yapak nila, doon lang kami nakahinga nang maluwag ni Daddy Logan. Dahan-dahan niyang inalis ang kamay niya sa aking bibig, pero nanatili kaming magkadikit.

Humarap ako sa kaniya, bakas pa rin ang gulat at inis sa aking mukha. “Dad,” bulong ko habang inaayos ang nagulo kong polo. “Narinig niyo ’yun? Ang kapal ng mukha ni Shaina. Niloloko niya lang si Luan sa harap nating lahat.”

Huminga nang malalim si Daddy, kitang-kita ang pag-igting ng kaniyang panga. “Hindi ko akalain na pati si Kristoff ay kasama sa kalokohang ito,” sagot niya sa mababang boses.

“Dad, kailangang malaman nina Tito Landav at Luan ang totoo. Hindi pwedeng hayaan lang natin silang magmukhang tanga. Hikayatin natin silang mag-usap, o kaya tayo na ang magsabi,” pagpupumilit ko. Ayaw kong may ibang ahas sa pamilya, lalo na’t seryoso si Luan sa babaeng iyon.

Hinawakan ni Daddy ang balikat ko, tila pinapakalma ako. “Ako na ang bahala, Honey. Kakausapin ko si Landav at si Luan sa tamang pagkakataon. Ayaw kong gumawa ng eksena rito sa mismongparty niya, pero hindi ko rin ito palalagpasin.”

Tumango ako, kahit papaano ay gumaan ang loob ko dahil alam kong aaksyunan niya ito. “Sige po, Dad. Basta siguraduhin nating malalaman nila.”

“Halika na, bumalik na tayo sa clubhouse,” aya ni Daddy habang pasimpleng inaayos ang kaniyang sarili. “Baka hinahanap na tayo nina Lysander. Siguraduhin mong mukha tayong walang alam pagpasok natin doon.”

Habang naglalakad, nagsalita bigla si Daddy. Gigil na gigil siya. “Putang ina. Nabitin ako, Honey. Mamaya ka talaga sa akin.” Huling sabi niya bago kami nakabalik sa maliwanag na bahagi ng resort.

Sa likod ng aking isipan, alam kong bukod sa aming sariling lihim ni Daddy, may dala-dala na kaming panibagong pasabog na siguradong gugulo sa tahimik na gabi ng mga Buenaventura.

Chapter 5 - Daddy Logan

Pagkatapos ng mainit na tagpo sa veranda, dahan-dahan kaming bumalik ni Daddy Logan sa garden ng resort. Sinigurado muna namin na maayos ang aming mga suot at wala nang bakas ng pagkagulo ng aking polo. Pagpasok namin, sinalubong kami ng mas malakas na tugtugan. Nagsasayawan na ang ilan sa gitna, at ang iba naman ay halatang may tama na ng alak dahil sa lakas ng kanilang mga tawanan.

Lumingon-lingon ako sa paligid, pero hindi ko makita sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander. Mukhang nakikipag-inuman na ang mga ito sa malalayong lamesa kasama ang iba pang mga pinsan at kamag-anak.

“Honey, mag-CR lang ako saglit,” bulong ni Daddy Logan sa akin. Tumango ako at hinayaan siyang maglakad patungo sa clubhouse.

Naiwan akong nakatayo malapit sa buffet table nang mahagip ng paningin ko sina Luan at Shaina. Kumulo ang dugo ko. Nakalingkis na naman si Shaina sa braso ni Luan, tila ba tapat na tapat na girlfriend habang nakasandal ang ulo sa balikat nito. Kung hindi ko lang narinig ang milagro nila ni Kristoff sa dilim, baka naniwala pa akong mahal niya ang pinsan ko.

Ang kapal talaga ng mukha, sa loob-loob ko. Naawa ako kay Luan. Kahit na mapanuri siyang tumingin sa akin kanina, alam kong seryoso siya sa babaeng ito, pero niloloko lang siya sa harap ng maraming tao.

Habang hinihintay ko si Daddy Logan na makabalik mula sa pag-CR, nanatili akong nakatayo sa isang medyo madilim na bahagi malapit sa dessert station. Pinagmamasdan ko ang paligid nang biglang may maramdaman akong presensya sa likuran ko.

“Masyadong matamis ang ice cream, Lemon. Baka gusto mong paitan nang kaunti?” Isang malalim at mapang-uyam na boses ang narinig ko.

Paglingon ko, muntik na akong mapatalon. Si Kristoff. Hawak niya ang isang baso ng matapang na alak at tinitingnan ako nang may kakaibang kinang sa kaniyang mga mata. Si Kristoff ang pinsan naming akala ng lahat ay tahimik, pero ngayon ay alam ko na ang itinatago niyang bangis pagdating sa babae-lalo na sa girlfriend ni Luan.

“Salamat na lang, Kristoff. Hindi ako umiinom,” tipid kong sagot habang pilit na pinapakalma ang sarili.

“Ganoon ba? Sayang. Akala ko pa naman ay level up na ang baby ng pamilya Buenaventura,” aniya sabay hakbang nang mas malapit. Amoy na amoy ko ang alak at panigarilyo sa kaniya. “Kamusta ka na? Parang lalo kang nagkakalaman ngayon, ah. Bagay na bagay sa’yo ’yang suot mo.”

Habang nagkakamustahan kami, hindi ko mapigilang mapansin ang bawat haplos ng tingin niya sa baywang ko at sa mga labi ko. Pasimple niya akong nilalandi. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang pigura sa ’di kalayuan. Si Shaina.

Nakalingkis pa rin siya kay Luan, pero ang kaniyang mga mata ay nakapako sa amin ni Kristoff. Matalim, puno ng selos, at tila ba gustong sumabog sa galit habang nakikita ang ka-fling niya na may kinakausap na iba.

Isang nakakalokong ideya ang pumasok sa isip ko. Gusto mong maglaro, Shaina? Sige, pagbigyan natin.

Imbes na lumayo kay Kristoff, sadyang lumapit pa ako sa kaniya. Inilapit ko ang mukha ko sa kaniyang balikat na tila ba may ibinubulong na sikreto, habang dahan-dahang hinahawakan ang braso niyang matigas.

“Alam mo Kristoff, ang bango mo pala sa malapitan,” bulong ko sa paos na boses, sapat na para makita ni Shaina ang pagiging close namin. “Parang gusto ko tuloy subukan ’yang iniinom mo, basta galing sa baso mo.”

Nakita ko ang gulat at biglang pag-init ng tingin ni Kristoff. Hindi niya inaasahan na kakagat ako sa biro niya. “Talaga? Sige, tikman mo,” aniya habang dahan-dahang itinatapat ang baso sa labi ko.

Sa gilid ng mata ko, nakita ko ang pagpisil ni Shaina sa braso ni Luan sa sobrang inis. Halos magliyab ang mukha niya sa selos. Wala siyang magagawa. Hindi siya pwedeng sumugod o gumawa ng eksena dahil oras na kumibo siya, mabubuking sila ni Kristoff sa harap ni Luan at ng buong pamilya.

“Ang tapang…” sabi ko matapos ang isang maliit na sipsip, sabay dila sa aking labi habang nakatitig nang diretso kay Kristoff, pero ang mensahe ay para kay Shaina.

Naisip ko, masarap din palang paglaruan ang mga ahas sa pamilyang ito. Habang abala si Kristoff sa pagpapakitang-gilas sa akin, at habang mamatay-matay sa selos si Shaina, hinihintay ko na lang ang pagbabalik ni Daddy Logan. Siguradong mas uminit ang gabi kapag nakita niyang may ibang lalaki na sumusubok umaligid sa kaniyang Bunso.

Napansin ko na medyo matagal bumalik si Daddy Logan mula sa clubhouse. Noong lumingon ako sa malayo, nakita ko na hinarang pala siya ng ilang mga malayong kamag-anak at abala sa pakikipag-usap. Mukhang hindi siya agad makakaalis doon, kaya mas lalo akong ginanahang ituloy ang laro ko.

Habang wala si Daddy, mas lalo kong nilitis at nilandi si Kristoff. Ang uto-uto naman, akala niya ay seryoso ako kaya halos hindi na maalis ang tingin sa akin.

“Kristoff, saan ka ba nag-i-stay ngayon? Parang ngayon lang uli kita nakita sa mga ganitong gathering,” malambing kong tanong habang dahan-dahang hinahaplos ang laylayan ng baso niya.

“Dito lang ako kela Tito Landav tumutuloy, kasama ni Dad at ng mga kapatid ko,” sagot niya na tila ba proud na proud. “Doon muna kami habang nirerenovate ang bahay namin.”

Doon ako napa-isip. Kaya naman pala! Kaya pala nagkaroon sila ng ugnayan ni Shaina dahil magkasama sila sa iisang bubong. Napakalingkis pala ng ahas sa loob mismo ng teritoryo ni Luan.

Hindi nagtagal, lumapit na sa amin sina Luan at Shaina. Ramdam ko agad ang bigat ng hangin nang tumapat sila sa amin.

“O, Kristoff, Lemon, mukhang seryoso ang usapan niyo rito ah,” bati ni Luan na nakangiti, pero bakas ang pagod sa mga mata.

“Wala naman, Luan. Nagkakamustahan lang kami nitong magandang pinsan natin,” sagot ni Kristoff, pero napansin ko ang bahagyang pag-iwas niya ng tingin kay Shaina. Si Shaina naman ay tila naninigas sa tabi ni Luan, pilit na umiiwas na magtagpo ang mga mata nila ni Kristoff. Halatang-halata ang ilangan sa pagitan ng dalawang taksil.

Upang mas lalong mairita ang haliparot na babaeng ito, dahan-dahan akong lumapit kay Kristoff at mariing lumingkis sa kaniyang braso. Isinandal ko pa ang ulo ko sa balikat niya habang nakatingin nang diretso kay Shaina.

“Ang saya palang kausap ni Kristoff, Luan. Ang dami niyang kwento… lalo na ’yung tungkol sa mga ginagawa niyo sa bahay niyo,” pang-aasar ko na may double meaning.

Nakita ko ang panlalaki ng mata ni Shaina. Kitang-kita ko ang kaniyang gigil; ang kaniyang mga daliri ay mariing nakabaon sa braso ni Luan habang nakatingin sa akin nang matalim. Halos mamatay siya sa selos at takot na baka may masabi si Kristoff sa akin. Wala siyang magawa kundi ang magngitngit sa loob dahil hindi siya pwedeng magreklamo nang hindi nabubuko.

“Lemon, parang… parang masyado ka namang dikit kay Kristoff,” singit ni Shaina sa boses na pilit pinapakalma pero halatang nanginginig sa inis.

“Bakit, Shaina? Masama bang mapalapit sa pinsan ko?” nakangisi kong sagot. “Saka mabango naman si Kristoff, ’di ba? Siguradong alam mo ’yun.”

Mabilis na uminom ng alak si Kristoff, halatang kinakabahan sa direksyon ng usapan. Habang si Luan naman ay tila walang kamuwang-muwang sa tensyong namumuo sa harap niya.

Akmang bubuka na ang bibig ni Shaina para magpakitang-gilas at magsalita ng hindi maganda sa akin nang biglang may sumingit sa usapan.

“Kuya Kristoff? Lemon?”

Napaigtad kaming lahat nang lumapit si Khai, ang bunsong kapatid nila Kristoff. Katulad ko, si Khai ay gay din at kaming dalawa ang madalas na magka-vibes kapag may family reunion. Pero sa pagkakataong ito, hindi ngiti ang sumalubong sa akin.

Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa mukha ni Khai. Napasimangot siya at halos manlumo habang nakatingin sa braso ko na mahigpit na nakalingkis kay Kristoff. Mukhang may hindi ako alam-o baka masyadong close ang turing ni Khai sa sarili niyang kapatid na higit pa sa normal. Dahil sa gulat at awa sa ekspresyon niya, mabilis kong tinanggal ang pagkaka-angkla ko sa braso ni Kristoff.

“O, Khai, andyan ka na pala,” sabi ni Kristoff na tila walang nararamdamang tensyon, habang si Shaina naman ay tila nakahanap ng kakampi sa pagka-irita sa akin.

“Kanina pa kita hinahanap, Kuya. Bakit nandito kayo sa dilim?” tanong ni Khai, ang boses ay nanginginig at puno ng selos na hindi niya maitago.

Nagpalitan kami ng tingin nina Luan at Shaina, habang si Kristoff naman ay nagsimulang magpaliwanag ng kung ano-ano. Pero hindi ko na pinatagal ang pagkakataon. Alam kong kailangan kong kausapin si Khai dahil mukhang malalim ang pinaghuhugutan ng kaniyang reaksyon.

“Excuse me muna, Luan, Shaina… Kristoff,” sabi ko sa seryosong tono. “Kakausapin ko lang saglit si Khai. May itatanong lang ako tungkol sa school.”

Hindi ko na hinintay ang sagot nila. Hinawakan ko sa siko si Khai at marahan siyang hinila palayo sa grupo, ramdam ko ang matalim na tingin ni Shaina sa likuran ko at ang naguguluhang tingin ni Kristoff.

Nang makalayo kami sa karamihan, hinarap ko si Khai na tila ba sasabog na ang dibdib sa selos.

“Khai, makinig ka. Huwag kang magselos sa akin dahil wala akong balak agawin ang Kuya mo,” diretsahan kong sabi. “Ginawa ko lang ’yun para asarin si Shaina. Alam ko ang nararamdaman mo dahil ganyan din ako ka-possessive sa mga Kuya ko at lalo na kay Daddy. Intindi kita.”

Napatitig sa akin si Khai at nagulat sa narinig. Wala siyang maisisikreto sa akin. Pareho kami nag-sabihan ng sikreto na gusto namin mga Daddy namin nung huling gathering.

Bahagyang kumalma ang kaniyang mukha pero puno pa rin ng pagtataka. “Kung hindi mo pala gusto si Kuya Kristoff, bakit mo siya nilalandi sa harap ni Shaina? Ano’ng mapapala mo?”

Lumapit ako nang kaunti sa kaniya at ibinaba ang boses ko. “Dahil ang girlfriend ni Luan na si Shaina? Niloloko niya si Luan. Sila ni Kristoff ang may lihim na relasyon, Khai. Nakita ko silang naghahalikan kanina lang doon sa madilim na bahagi ng resort.”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Khai. Nanlaki ang kaniyang mga mata at unti-unting napalitan ng panggigigil ang kaniyang ekspresyon. Ang kaniyang mga kamao ay nagngitngit, at ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Ang Kuya niya na tinitingala niya, nakikipag-landian sa babae ng pinsan nila? At higit sa lahat, may ibang babaeng umaagaw sa atensyon ng kaniyang mahal na Kuya.

“Ang kapal ng mukha ng babaeng ’yan,” mariing bulong ni Khai. Ang mala-anghel niyang mukha ay nabahiran ng poot.

“Kaya Khai, ikaw ang kailangan ko rito,” payo ko sa kaniya. “Huwag kang gagawa ng eksena rito sa party, huwag mo ring sasabihin kahit kanino ang nalaman mo-lalo na kay Luan o kay Kristoff. Ang gawin mo, itaboy mo si Shaina nang pasimple. Alam ko kung gaano ka katalim kumilos kapag gusto mo.”

Kilala ko si Khai. Bagaman mukha siyang inosente, may itinatago siyang pagkademonyita na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam. Doon kami nagkakasundo-sa pagiging mapanuri at mapang-angkin sa mga lalaking mahal namin.

Biglang nagbago ang aura ni Khai. Isang nakakatakot na ngisi ang gumuhit sa kaniyang mga labi-isang ngising parang demonyo na nakahanap ng bagong laruan.

“Huwag kang mag-alala, Lemon,” aniya sa boses na malamig pa sa yelo. “Doon naman kami nag-i-stay sa bahay nina Luan, ’di ba? Ibig sabihin, hawak ko sila sa leeg. Ako na ang bahala sa babaeng ’yan. Sisiguraduhin kong magiging impiyerno ang pananatili niya sa buhay ni Kuya Kristoff.”

Tumingin siya sa akin nang may bagong antas ng respeto. “Wag mong ipagsasabi kahit kanino na alam ko na. I’ll make my move quietly. Pag nalaman nina Tito Landav ’to, tapos ang maliligayang araw nila, pero bago ’yun… lalaruin ko muna sila.”

Tumango ako, kuntento sa naging resulta ng pag-uusap namin. Alam kong kapag si Khai na ang kumilos, walang kawala ang ahas na si Shaina.

“Sige, mauna na ako doon. Baka hinahanap na ako ni Daddy,” sabi ko sabay kindat sa kaniya.

Habang naglalakad ako pabalik, isang tingin pa ang ibinigay ko kay Khai na ngayon ay nakatitig na muli sa direksyon nina Kristoff at Shaina-ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya ang nasasaktan, siya na ang nambibiktima.

“O, Lemon, mag-isa ka yata rito?”

Napaigtad ako nang bahagya nang marinig ang boses na iyon. Biglang tumabi sa akin si Tito Rowan ang isa sa mga pinsan ni Daddy na Tito ko din. Agad na humalimuyak sa ilong ko ang amoy niya-amoy mamahaling perfume na may halong bango ng tagumpay, pero hindi iyon ang hanap-hanap ng sistema ko.

“Nasaan ang Daddy Logan mo at parang napabayaan ang kaisa-isang prinsesa rito?” tanong niya habang nakangiti. Tinignan pa ako nito nang malagkit mula ulo hanggang paa.

Pilit akong ngumiti sa kaniya. Sinisikap kong itago ang pagkairita ko sa presensya ng ibang lalaki na sinusubukang kuhanin ang atensyon ko. Mas pogi pa rin si Daddy Logan sayo. Sabi ko sa isip ko.

“May kausap lang po si Dad sa banda roon, Tito. Nagpapahangin lang din po ako rito, masyadong mainit sa loob ng clubhouse, eh,” sagot ko habang pasimpleng sumusulyap sa pwesto nina Khai at Kuya Kristoff.

Napansin ko ang pag-igting ng panga ni Shaina na kanina pa nakatitig sa dalawa. Gusto kong matawa. Talagang mabilis kumilos si Khai; isang ngiti pa lang nito, mukhang nakakalimutan na ni Kristoff na nasa harap niya si Shaina.

“You’ve grown up to be a very fine young lad, Lemon,” dagdag ni Tito Rowan habang nakatitig sa akin at hinaplos pa ang pisngi ko na ikinairita ko.

Ramdam ko ang lagkit ng tingin niya-isang klase ng tingin na hindi ko nagustuhan. Ibang-iba ito sa nag-aapoy pero puno ng pag-iingat na titig ni Daddy Logan.

“Balita ko, ikaw ang reyna sa bahay niyo? Ang swerte naman ng mga kuya mo at ni Logan.”

“Sanayan lang po, Tito,” maikli kong sagot.

Sa isip-isip ko, ‘Kahit anong ganda pa ng lahi mo, Tito Rowan, hinding-hindi mo matatalo ang kamandag ni Daddy.’ Siya lang ang hari sa buhay ko, at ako ang kaniyang reyna.

“Bakit hindi ka sumama sa amin minsan? May property ako sa Tagaytay, maganda ang view doon, masarap mag-relax. Isama mo ang Daddy mo kung gusto mo,” pag-aanyaya niya, tila ba sinusubukang pumasok sa loob ko.

“Sige po, next time, Tito.” Pagsisinungaling ko. Neknek mo! Di ako pupunta. Kilala kitang lalaki ka!

“Nice. Bakit hindi tayo pumunta roon sa pool area? Mas maganda ang hangin doon, masarap mag-relax at mag-usap. Halika, samahan mo ako,” pag-aanyaya ni Tito Rowan. Ramdam ko na tinatamaan na siguro siya ng alak dahil medyo pumapungay na ang mga mata niya at nag-iiba ang tono ng pananalita.

“H-hindi na po, Tito. Dito na lang po ako, hihintayin ko si Daddy,” tanggi ko.

Pero laking gulat ko nang bigla siyang lumapit sa akin at ikinulong sa mga braso. Hindi ako makagalaw. Halos mangilabot ako nang bigla niyang inilapit ang kanyang mukha sa leeg ko at inaamoy-amoy pa ito hanggang sa napunta sa pisngi na h-hinaplos-haplos at dinila-dilaan.

Diring diri ako sa pinaggagawa niya sa akin. Hindi ako makakilos at makapag-salita dahil sa takot.

Nang natapos sa pangbababoy, bigla niyang hinawakan nang mahigpit ang braso ko. “Tara, Lemon. Sandali lang naman tayo roon. Masyadong masikip dito,” sabi niya habang pilit akong hinahila patayo at hinahawakan pa ang bewang ko.

“Tito, bitawan niyo po ako!” nagpupumiglas ako at pilit na binabawi ang braso ko pero mas lalo niyang hiningpitan ang hawak. Nagsisimula na akong manlambot dahil wala pa rin si Daddy sa paningin ko.

“Tito, ano ba! Nasasaktan ako!” nagpupumiglas ako, pero mas lalo niyang hiningpitan ang hawak. Malapit na niya akong tuluyang mahila nang biglang-BOGSH!

Isang malakas na suntok ang dumapo sa mukha ni Tito Rowan. Napabitaw siya sa akin at napasandal sa pader. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko kung sino ang sumuntok.

“Putang ina mo! Bakit mo hinahila ang kapatid ko?!” galit na galit na mura ni Kuya Lysander.

Hindi kilala nina Kuya si Tito Rowan dahil ako lang ang kasama ni Daddy noon sa isang private gathering kung saan siya ipinakilala. Para kay Kuya, isa lang itong bastos na estranghero na nambabastos sa akin.

“Oh my gosh!” napatakip ako ng bibig.

Aakmang susuntukin na sana ulit ni Kuya Lysander ang nakasalampak na si Tito Rowan nang mabilis akong humarang. “Kuya, tama na! Kuya Lysander, stop!” pigil ko sa kaniya. Napansin na kami ng ibang mga tao sa clubhouse at nagsisimula na silang magbulungan.

Eksakto namang dumating si Daddy Logan kasama sina Kuya Lucas at Kuya Lucian. “Anong nangyayari rito?!” maawtoridad na tanong ni Daddy.

Agad na nagpaliwanag si Kuya Lysander. “Dad, ang bastos ng lalaking ’to! Pinipilit hilaing palayo si Lemon kahit nasasaktan na si bunso!”

“Lemon?” Malaming na tanong ni Daddy.

“Totoo po, Dad… pilit niya po akong dinadala sa pool area kahit ayaw ko,” pagsang-ayon ko habang hawak ang namumulang braso ko.

Kasabay nito ang pumagitnang si Tito Landav. Nang makita niya si Tito Rowan na pinupunasan ang dumadagundong na labi, napailing siya sa lungkot at dismaya. “Rowan… hanggang ngayon ba naman, hindi ka pa rin nagbabago? Pati ba naman ang anak ni Logan?”

Hindi na nakapagsalita si Tito Rowan. Pero ang mas nagpakaba sa akin ay ang katahimikan ni Daddy. Pagtingin ko sa kaniya, kitang-kita ko kung paano nandilim ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit, halos mamuti na ang mga knuckles niya sa tindi ng gigil. Alam ko ang tingin na ’yan-iyon ang tingin ni Daddy Logan kapag handa na siyang pumatay para pumrotekta.

Gigil na gigil siya, ang panga niya ay parang bakal sa tindi ng pagkakakuyom, at ang kaniyang mga mata ay nagbabaga sa inis dahil nalaman niyang hinawakan ako ng ibang lalaki-at ng pinsan pa niya na si Rowan.

“Rowan, umalis ka na bago ko pa makalimutan na kadugo kita,” malamig na banta ni Daddy.

Lumingon siya sa akin at hinila ako palapit sa kaniya. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa tenga ko, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang mainit at galit na hininga.

“Sabi ko sa’yo, akin ka lang… at ako lang ang pwedeng humawak sa’yo, ’di ba?” gigil niyang bulong na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan.

“D-dad, nagpapaliwanag po ako… pinipilit niya po kasi ako,” mahina kong sagot, sinusubukang pakalmahin ang nag-aapoy niyang selos.

Pero mukhang hindi na nakapagtimpi si Daddy. Sa tindi ng kaniyang poot at possessiveness, hindi na niya hinintay na matapos ang party. “Uuwi na tayo. Ngayon din,” deklara niya.

Marahas niyang hinawakan ang braso ko at nagsimulang maglakad palayo sa clubhouse. “Dad! Dahan-dahan lang!” sigaw ni Kuya Lysander na nagalit dahil sa grabe niyang paghila sa akin.

“Dad, nasasaktan ang bunso!” dagdag pa ni Kuya Lucas, pero hindi sila pinansin ni Daddy.

Kahit medyo masakit ang pagkakahawak niya, okay lang sa akin. Alam ko ang ibig sabihin nito. Alam ko ang dahilan ng kaniyang pagkapraning.

Bago kami tuluyang makalabas, sandali kaming huminto nina Kuya para magpaalam kina Luan at Tito Landav. Muling humingi ng paumanhin si Tito Landav sa inasal ni Rowan, habang si Luan naman ay bakas ang pagtataka sa biglaang pag-alis namin.

Hila-hila pa rin ako ni Daddy patungo sa sasakyan, habang ang mga kuya ko ay nakasunod lang sa likuran namin, halatang hindi rin natutuwa sa tensyong nangyayari. Nang makarating kami sa gilid ng SUV at habang binubuksan niya ang pinto, muling bumulong si Daddy sa akin, isang pangako na alam kong tutuparin niya pagtapak namin sa loob ng bahay.

“Mamaya sa bahay, Lemon… lilinisin ko ang bawat bahagi ng katawan mo na hinawakan ng Tito Rowan mo. I’ll make sure you only remember my touch.”

Napalunok ako habang nakatingin sa nagdidilim niyang mga mata. Ang gabi na dapat ay para sa pinsan ko ay mauuwi sa isang mahaba at mapusok na leksyon sa ilalim ng mga kamay ni Daddy Logan.

Sa loob ng sasakyan, halos mabingi ako sa katahimikan. Ang tanging naririnig ko lang ay ang ugong ng makina ng SUV at ang malalim, mabilis na paghinga ni Daddy Logan habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nakatingin lang siya nang diretso sa madilim na kalsada, ang mga mata niya ay tila walang emosyon pero bakas ang panganib.

Nasa tabi niya ako, nakasandal sa upuan at hindi mapakali. Sinubukan kong sulyapan ang mga kuya ko sa back seat sa pamamagitan ng rearview mirror. Sina Kuya Lucas, Lucian, at Lysander ay tahimik din-isang pambihirang pagkakataon para sa mga barakong ito. Alam nila ang timpla ni Daddy. Kapag ganito ang aura niya, walang sinuman ang nagtatangkang magbiro o sumubok bumasag sa katahimikan.

“Dad…” mahina kong tawag. Gusto ko sanang sabihin na okay lang ako, na huwag na siyang masyadong magalit.

Hindi siya lumingon. Hindi man lang kumurap ang kaniyang mga mata.

“Dad, tungkol po kay Tito Rowan-”

“Huwag ngayon, Lemon,” putol niya sa akin. Ang boses niya ay mababa, paos, at puno ng pait.

Biglang may sumingit na sasakyan sa harap namin mula sa kabilang lane. Agad na inapakan ni Daddy ang preno nang malakas na halos masubsob ako sa dashboard.

“Putang ina! Gago ka ba?!” mura niya nang malakas habang binubusihan ang sasakyan sa harap. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang galit sa bawat sigaw niya.

Lalo akong kinabahan. Si Daddy ay laging kontrolado ang emosyon, lalo na kapag nasa harap naming magkakapatid, pero ngayon ay tila sumasabog na ang kaniyang pasensya. Naramdaman ko ang isang mainit na kamay na pumatong sa balikat ko mula sa likuran. Paglingon ko, nakita ko si Kuya Lucas na tipid na umiling sa akin. Pinapahiwatig niya na pabayaan ko muna si Daddy, na huwag ko na munang dagdagan ang apoy na kanina pa naniningas sa loob niya.

Sa bawat kilometrong tinatahak namin, mas lalong bumibigat ang presensya ni Daddy Logan sa loob ng sasakyan.

Ang Kanyang pagmamaneho Mabilis, agresibo, at wala nang pakundangan sa ibang motorista. Ang bawat paglipat niya ng gear ay tila may kasamang gigil.

Ang Kanyang titig nanatiling nakapako sa daan, pero alam kong sa likod ng mga matang iyon ay ang imahe ni Tito Rowan na hawak ang braso ko.

Kaming magkakapatid ay parang mga estatwa. Kahit ang mga kuya ko na madalas ay protektado ako, ngayon ay alam nilang ang Daddy ang pinakamapanganib na tao sa loob ng sasakyang ito.

“Mamaya sa bahay, Lemon… lilinisin ko ang bawat bahagi ng katawan mo na hinawakan ng Tito Rowan mo. I’ll make sure you only remember my touch.

Naaalala ko ang bulong niyang iyon bago kami pumasok sa sasakyan. Napalunok ako. Habang tinitingnan ko ang kaniyang matitigas na muscle sa braso na may tattoo na lalong bumabakat dahil sa higpit ng pagkakahawak sa manibela, alam ko na hindi lang basta pangaral ang naghihintay sa akin pag-uwi.

Ito ang possessive side ni Daddy Logan-isang bagyong walang sinumang makakapigil, kahit kaming magkakapatid. At sa gabing ito, ako ang nasa gitna ng kaniyang galit.

Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa loob ng bahay, sinalubong kami ng nakabibinging katahimikan. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng mga kamay ko habang magkahawak ang dalawang kamay ko. Ang bigat ng bawat hakbang ni Daddy Logan, parang bawat tapak niya sa sahig ay may dalang babala.

“Lucas, Lucian, Lysander… umakyat na kayo. Ngayon din.”

Ang boses ni Daddy ay hindi sumisigaw, pero ang talim at awtoridad niyon ay sapat na para mapatigil kaming lahat. Malamig, direkta, at walang puwang para sa anumang reklamo.

“Pero Dad-” akmang magsasalita si Kuya Lysander, marahil ay gusto akong ipagtanggol, pero isang matalim na tingin lang mula kay Daddy ay sapat na para mapatikom ang bibig niya.

“Sabi ko umakyat na kayo,” ulit ni Daddy, mas mababa ang tono pero mas nakakatakot.

Sabay-sabay silang tumalikod. Dahan-dahan akong humakbang, balak sumunod sa kanila at magtago na lang sa kwarto ko hanggang sa lumipas ang galit niya. Pero bago pa man tumapak ang paa ko sa unang baitang ng hagdan, narinig ko ang muling pag-alingawngaw ng kaniyang baritonong boses.

“Lemon. Hindi ka kasama sa aakyat.”

Para akong naging estatwa sa kinatatayuan ko. Ang puso ko, parang gustong kumawala sa dibdib ko sa sobrang bilis ng tibok. Dahan-dahan akong lumingon sa mga kuya ko, ang mga mata ko ay punong-puno ng takot at pagsusumamo-nanghihingi ng kahit anong tulong.

Sinalubong ako ng tingin nina Kuya Lucas. Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata nila, ang pagnanais na hilahin ako palayo, pero wala silang nagawa. Alam nila ang batas sa bahay na ito: Kapag ang tigre ay nagalit, walang sinumang pwedeng humarang. Yumuko na lang si Kuya Lucas at marahang tinapik ang balikat ng mga kapatid niya para ituloy ang pag-akyat.

Narinig ko pa si kuya Lysander na nagsalita nang “Baby” bago tumalikod.

Naiwan akong mag-isa sa sala, kaharap ang lalaking kanina pa handang manakmal.

Narinig ko ang pagsara ng mga pinto sa itaas. Ngayon, kaming dalawa na lang. Dahan-dahang lumapit sa akin si Daddy Logan. Ang bawat hakbang niya ay tila sumasabay sa pintig ng kaba ko. Huminto siya sa mismong harap ko, sapat na para maamoy ko muli ang pamilyar niyang bango na ngayon ay nahahaluan ng amoy ng alak at panganib.

Ang kanyang galit ay hindi yung galit na nagwawala; ito yung galit na naglalayab sa ilalim ng kalmadong anyo.

Ang aking takot na alam kong may kasalanan ako-ang pagpayag na mahawakan ng iba, kahit pa napilitan lang ako.

“Dito ka lang. May kailangan tayong tapusin,” bulong niya habang dahan-dahang hinahawakan ang baba ko, pinipilit akong tumingin nang diretso sa kaniyang nagdidilim na mga mata.

Huminga ako nang malalim, ramdam ang init na nagmumula sa kaniya. Ang gabing ito ay malayo pa sa pagtatapos.

Habang nakatayo ako sa harap ni Daddy Logan sa gitna ng madilim na sala, biglang nagbalik sa isip ko ang isang alaala-isang pangyayari noong Grade 5 pa lang ako na nagturo sa akin kung gaano kalupit ang kamandag ng galit ng aking ama.

Hinding-hindi ko malilimutan ang araw na iyon. Umuwi akong humahagulgol sa iyak, madumi ang uniporme, at puno ng galos ang aking mga siko at tuhod. Maaga pa noon para matapos agad ang klase kaya nagtaka sina Kuya Lucas. Sinubukan nila akong patahanin at tanungin, pero wala akong maisagot kundi ang lalong paglakas ng aking iyak. Parang gumuho ang mundo ko dahil naging sukdulan na ang pambubully sa akin sa school.

Kumalma lang ako nang bumukas ang pinto at pumasok si Daddy Logan. Agad siyang tumakbo palapit sa akin at binuhat ako, niyakap nang mahigpit na tila ba hinding-hindi hahayaang may lumapit sa akin. Doon ko nailabas ang lahat.

"Dad... sinasabihan nila akong bakla... tinutulak nila ako sa hallway... kinukuha ang baon ko..." sumbong ko sa pagitan ng mga hikbi. Sinabi ko rin kung paano nila ako pinapahiya sa harap ng maraming estudyante at ginagawang utusan dahil lang sa pagiging mahinhin ko.

Naalala ko ang mukha ni Daddy noon. Mula sa pagiging mapag-alagang ama, biglang nandilim ang kaniyang mga mata. Iyon ang unang pagkakataon na nakita ko siyang magmura nang magmura sa sobrang panggigigil. Galit na galit siya-hindi sa akin, kundi sa mga taong nangahas na saktan ang kaisa-isa nilang prinsesa.

Sugod kami agad sa school dahil hindi pa naman tapos ang oras ng klase. Walang nakapigil kay Daddy nang pasukin niya ang opisina ng principal.

"Nasaan ang mga guro rito?! Bakit hinahayaan niyo ang ganitong pambubully sa loob ng paaralan niyo?!" sigaw ni Daddy na nagpaatras sa mga teachers. Pinagmukha niya silang walang silbi dahil sa kapabayaan nila.

Pinatawag din ang mga magulang ng mga batang nambully sa akin. Pero sa halip na humingi ng paumanhin, nangatwiran pa ang nanay ng isa sa kanila. "Totoo naman pala kasing mahinhin at malambot ang anak niyo, Mr. Buenaventura. Baka natural lang na paglaruan siya ng mga kalaro niya dahil bakla-"

Hindi natapos ng babae ang sasabihin niya dahil-BOGSH!

Isang malakas na tunog ang umalingawngaw. Sinuntok ni Daddy Logan ang babasaging lamesa sa gitna ng opisina. Nagkalat ang bubog sa sahig, at nakita ko ang pagtulo ng dugo mula sa kaniyang kamao, pero hindi siya kumurap. Ang kaniyang panga ay tila bakal sa tigas.

"Ulitin mo ang sinabi mo," malamig na hamon ni Daddy, ang boses ay parang galing sa hukay. "Sabihin mo uli 'yan at sisiguraduhin kong bukas na bukas din, wala na kayong lahat sa bayang ito."

Wala nang nangahas magsalita. Maging ang principal at ang mayayabang na magulang ay napayuko sa takot. Doon ko nalaman na si Daddy Logan, kapag usaping proteksyon sa akin ang nakataya, ay walang kinatatakutan-kahit pa sarili niyang dugo ang dumanak.

Bumalik ako sa kasalukuyan. Nakatayo pa rin siya sa harap ko, mas malaki, mas matikas, at mas nakakatakot kaysa noong Grade 5 ako. Kung ganoon siya kabagsik noon para ipagtanggol ako sa mga bully, paano pa kaya ngayong nalaman niyang hinawakan ako ni Tito Rowan nang may malisya?

"Lemon..." tawag niya, ang boses ay katulad ng boses niya sa opisina ng principal noon-mababa, mapanganib, at puno ng pag-aari.

Napalunok ako. Ang bagsik na nakita ko noon ay narito na naman, at alam kong sa pagkakataong ito, walang lamesang mababasag... dahil ako ang pagbabalingan niya ng lahat ng kaniyang nag-aapoy na selos.

Ang alaalang iyon ay tila isang pelikulang Paulit-ulit na naglalaro sa isip ko habang nakatitig sa seryosong mukha ni Daddy Logan ngayon.

Kinabukasan matapos ang gulo sa school noong Grade 5 ako, pumasok ako nang may kaba sa dibdib. Puno ng Betadine ang mga sugat ko at may mga band-aid ang tuhod ko, pero pinanghawakan ko ang sinabi ni Daddy bago ako bumaba ng kotse: "Hindi na mauulit iyon, Honey. Pangako."

At totoo nga. Pagpasok ko, parang dumaan ang isang bagyo na naglinis sa buong paligid.

Nabigla ako dahil hindi na ang dati naming adviswr ang sumalubong sa amin. Iba na ang adviser ko, at balita ko ay biglaang nag-resign ang luma.

Ang tatlong batang halos araw-araw akong pahirapan? Hindi na sila pumasok. Nawala sila na parang bula. Walang nakakaalam kung lumipat ba sila ng paaralan o ano, basta't wala na sila.

Simula noon, naging payapa ang buhay ko sa school. Wala nang nangahas na humawak sa akin o kumuha ng baon ko. Pero dahil sa trauma, mas pinili kong mapag-isa. Nagkaroon ako ng sariling mundo, at kahit may mga lumalapit para makipagkaibigan, isang pilit na ngiti lang ang isinasagot ko.

Isang hapon, habang naghihintay ako sa tapat ng gate para sunduin ng noong family driver namin, isang eksena ang hindi ko inaasahan. Isang pamilyar na mukha-isa sa mga batang nambully sa akin-ang lumitaw. Pero hindi siya nakangisi. Namamaga ang mga mata niya sa kaiiyak.

Kasama niya ang kaniyang mga magulang na mukhang hindi nakatulog ng ilang gabi. Sa gitna ng maraming tao, bigla silang lumuhod sa harap ko.

"Lemon, parang awa mo na... sabihin mo sa Daddy mo tigilan na kami," hagulgol ng nanay ng bata, habang nakakapit sa laylayan ng shorts ko. "Nawalan na ng trabaho ang asawa ko... wala kaming malipatan... parang awa mo na, patawarin mo na ang anak namin!"

Nanginig ang buong katawan ko. Wala akong maintindihan. Anong kinalaman ni Daddy sa trabaho ng asawa niya? Bakit sila nagmamakaawa sa akin? Sa sobrang takot at lito, hindi na ako nakapagsalita. Kumaripas ako ng takbo patungo sa naghihintay na kotse at mabilis na isinara ang pinto.

Pagkauwi ko sa bahay, agad akong dumiretso kay Daddy Logan na noo'y nagbabasa ng dyaryo sa sala at may bakas pa rin ng sugat ang kamao na lagi kong nililinisan.

"Dad... may pumunta sa school. Yung batang nambully sa akin at ang mga magulang niya. Bakit sila nakaluhod? Bakit sila nagmamakaawa?" tanong ko, habang mabilis ang paghinga.

Hindi man lang nag-angat ng tingin si Daddy. Tiniklop niya lang nang maayos ang dyaryo at tinitigan ako nang may malambot na ekspresyon-ang ekspresyong para sa akin lang.

"Don't mind them, Honey," malumanay niyang sabi. Hinila niya ako paupo sa kandungan niya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. "Ang mahalaga, hindi ka na nila magagambala. Magiging okay din ang lahat, baby. Diba sabi ko sa'yo, walang pwedeng manakit sa'yo?"

"Daddy, pero kung may ginawa ka man na kung ano sa kanila, stop mo na po please. They learned their lesson naman na po ata." Pagmamakaawa ko kay Daddy at nagpuppy eyes pa.

Tumango na lang si Daddy at hindi na siya nagpaliwanag pa. Pero doon ko naintindihan na ang pagmamahal ni Daddy ay may kalakip na bagsik na kayang sumira ng buhay ng sinumang humarang sa gusto niya.

~~~End of Flashback~~~

Tinitigan ko ang kamao ni Daddy Logan na ngayon ay nakakuyom habang nakaharap sa akin sa sala. Ang bagsik na iyon na nagpabagsak sa isang pamilya noong Grade 5 ako... nararamdaman kong nakatutok na ngayon kay Tito Rowan.

"Lemon," tawag niya uli, ang boses ay mas malalim kaysa sa alaala ko. "Sabi ko sa'yo... ako lang ang pwedeng humawak sa'yo. Bakit mo hinayaan ang hayop na 'yun?"

Hindi ako makahinga nang maayos. Ang bawat salitang binitiwan ni Daddy Logan bago kami pumasok sa bahay ay tila mga kuko na bumabaon sa balat ko. Akala ko ay pamilyar na ako sa bagsik niya, pero iba ito. Ang kaniyang mga mata ay madilim, walang bahid ng pagtitimpi.

Akmang magsasalita na sana ako para magpaliwanag, para sabihing wala akong ginagawang masama, nang bigla niyang sunggaban ang aking batok. Bago pa ako makatunog, naramdaman ko na ang kaniyang mga labi sa akin. Ngunit hindi ito ang halik na nakasanayan ko. Walang lambing. Walang pag-iingat. Sobrang diin at sobrang rahas, tila ba gusto niyang burahin ang anumang bakas ng ibang tao na dumikit sa akin sa party kanina.

Napasinghap ako sa sakit nang kagatin niya ang aking ibabang labi na dumugo pa dahil nalasahan ko. Sinubukan kong tumugon, pero naninigas ang buong katawan ko sa gulat at kaba.

Sa gitna ng marahas na paghalik, naramdaman ko ang kaniyang malalaking kamay na sumunggab sa aking hita at binuhat ako nang mabilisan. Reflex na lang ang nagtulak sa akin na ipulupot ang aking mga braso sa kaniyang leeg at ang aking mga binti sa kaniyang matipunong beywang para hindi mahulog.

Umakyat siya sa hagdan nang hindi man lang pinuputol ang aming pagtatagpo. Bawat hakbang niya ay ramdam ko ang panginginig ng kaniyang galit. Pagdating sa kaniyang kwarto, hindi sa kama ang tungo namin. Dumiretso siya sa malaking bookshelf sa gilid. Mayroon akong narinig nang may pindutin siya na tila'y nakatagong switch.

Doon ako lalong nagulat. Ang akala kong simpleng dingding ay dahan-dahang bumukas, bumubunyag sa isang lihim na silid na hindi ko alam na umiiral sa loob ng bahay na ito. May malapad na higaan doon, madilim ang paligid, at tanging ang mabigat naming hininga ang naririnig.

Padaskol niya akong inihiga sa kama. Agad siyang pumatong sa akin, ang kaniyang mga kamay ay nakatukod sa magkabilang gilid ng aking ulo. Ang anino niya ay tila lumalamon sa buong pagkatao ko.

"Ngayon, Lemon..." simula niya, ang boses ay sobrang lalim at puno ng awtoridad na nagpapatayo ng mga balahibo ko. "Sabihin mo sa akin... Saan ka hinawakan ng Rowan na iyon?"

Tinitigan ko siya, nanginginig ang aking mga labi. Alam kong hindi siya titigil hangga't hindi niya nakukuha ang sagot na gusto niya, at sa bawat segundo ng katahimikan ko, lalong nag-iigting ang kaniyang panga.

Sa gitna ng madilim at lihim na silid, tanging ang mabigat na paghinga ni Daddy Logan ang pumupuno sa katahimikan. Ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas na uling, nakatitig sa akin nang may halo ng pagnanasa at matinding poot.

"Saan, Lemon?" ulit niya, mas mababa ang boses, mas mapanganib. "Ituro mo sa akin kung saan ka hinawakan ng hayop na iyon."

Nanginginig ang aking kamay habang dahan-dahan kong itinaas ang aking daliri. "Dito po sa braso, Dad..." bulong ko. "Tapos... sa kamay... hinawakan din niya ako sa bewang nung pilit niya akong hinila... Then ikinulong niya ako sa mga braso niya..." Kitang-kita ko kung paano umigting ang panga niya.

Huminto ako saglit, ramdam na rin ang pag-igting ng mga muscle sa braso ni Daddy na nakatukod sa gilid ko. Alam niya kasi na hindi pa ako tapos. "S-sa leeg din p-po inaamoy-amoy niya," Huminto ulit ako at nag-aalinlangan kung sasabihin ang pinakanakakadiring ginawa sa akin ni Tito Rowan. "T-tapos po sa p-pisngi... H-hinaplos-haplos at dinila-dilaan niya po." huling sabi ko at mariin na pumikit.

Sa huling salitang binitiwan ko, tila naputol ang huling pisi ng kaniyang pasensya. Mga malulutong na mura ang kumawala sa kaniyang mga labi.

"Putang ina! Putang ina mo talaga, Rowan!" Umaalingawngaw ito sa buong kwarto. Sinuntok niya pa nang ilang beses ang headboard ng kama. Nariinig ko kung paano nasira 'yon pero hindi naman tuluyang bumigay.

"D-dad? Y-youre scaring me," Sabi ko at sinubukan na haplusin ang pisngi niya pero hinawi lang niya.

"Dapat lang!" Bulyaw niya.

Bago pa ako makapagsalita muli, naramdaman ko ang marahas niyang pagdakma sa suot kong polo.

Halos mapatalon ako sa gulat nang mapunit ang tela nang walang kahirap-hirap sa ilalim ng kaniyang malalakas na kamay. Hindi siya tumigil doon. Lahat ng suot ko-mula sa t-shirt sa ilalim hanggang sa aking underwear-ay pinalayas niya sa aking katawan sa pamamagitan ng kaniyang nakapanlulumong lakas. Naiwan akong hubad at walang kalaban-laban sa ilalim ng kaniyang anino.

"Aalisin ko lahat ng bakas ng putang inang Rowan na 'yon," gigil niyang sabi. "Walang ibang pwedeng dumikit sa balat mo kundi ako lang."

Nagsimula ang kaniyang paglilinis. Hinalikan niya nang madiin ang aking braso, ang kaniyang dila ay dumadausdos sa bawat bahagi na tinuro ko. Ngunit hindi ito basta halik; ito ay pag-angkin. Sinusupsop niya ang aking balat at kinakagat nang madiin, sapat para mag-iwan ng pulang marka-isang babala sa sinumang titingin na ako ay pag-aari na.

"D-dad... ahh... dahan-dahan lang po..." pagmamakaawa ko, napapaigtad sa bawat kagat at higop niya sa aking bewang. Ramdam ko ang sakit, pero kasabay nito ay ang isang matinding init na gumagapang sa buong sistema ko. Hindi ko na alam kung ang mga luha sa mata ko ay dahil sa hapdi o sa sarap ng kaniyang pagiging possessive.

Nang makarating siya sa aking pisngi, lalong naging mapusok ang kaniyang mga galaw. Dinidilaan niya ang bawat pulgada niyon, tila ba gustong burahin ang alaala ng haplos ni Tito Rowan sa pamamagitan ng kaniyang sariling init. Ang kaniyang mga mura ay humahalo sa aking mga ungol sa loob ng tahimik na silid.

Bigla siyang tumigil. Hingal na hingal siya habang nakatingin sa aking katawan na ngayon ay puno na ng mga pasa at pulang marka-mga selyo ng kaniyang pagmamay-ari. Tumingin siya sa aking mga mata, at doon ko nakita ang isang klase ng pag-ibig na nakakatakot... dahil handa itong manira para lang manatiling akin.

"Ngayon, Lemon," paos niyang bulong habang dahan-dahang kinakapa ang kaniyang sinturon. "Wala nang Rowan sa katawan mo. Ako na lang ang matitira... at sisiguraduhin kong hinding-hindi mo malilimutan ang gabing ito."

Nakahiga ako sa gitna ng malapad na kama, hubad at nanginginig, habang nakatitig sa nag-aapoy na mga mata ni Daddy Logan. Ang kaniyang bawat hininga ay parang babala ng isang paparating na delubyo.

"Ngayong gabi, Lemon... aangkinit na kita nang buo," mariin niyang sabi.

Napahikbi ako. Ramdam ko ang mainit na luhang gumugulong sa aking mga pisngi. Hindi niya ako tinawag na Honey. Hindi niya ako tinawag na Baby. Ang pagtawag niya sa pangalan ko ay sapat na para malaman kong nilalamon na siya ng galit at selos. Wala na ang malambing na ama; ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking handang angkinin ang lahat sa akin.

Dahan-dahan siyang tumayo sa gilid ng kama. Hindi kumukurap ang kaniyang mga mata habang isa-isang tinatanggal ang kaniyang mga saplot. Una ang kaniyang polo, sunod ang kaniyang sapatos, hanggang sa huling piraso ng kaniyang suot.

Nanlaki ang aking mga mata at tila nakalimutan kong huminga nang tumambad sa akin ang kaniyang buong pagkatao. Kitang-kita ko na ngayon nang malapitan ang katawan na noon ay pinapangarap ko lang. Ang lahat ng kaniyang mga tattoo-mula sa mabuhok na dibdib hanggang sa kaniyang mga braso-ay tila sumasayaw sa ilalim ng madilim na ilaw ng silid.

Ngunit ang mas nakakuha ng aking atensyon ay ang tattoo sa kaniyang puson na ngayon ko lang nakita nang buo at malapitan, at ang kaniyang malaking pag-aari na tila nanunukso at nagbabanta sa laki nito. Ang piercing doon na kumikinang, isang bagay na lalong nagpadagdag sa kaniyang bangis bilang isang lalaki.

"D-dad..." tawag ko sa pagitan ng aking mga hikbi, pero hindi siya nakinig.

Bigla niyang hinawakan ang aking mga kamay at pinagdikit ang mga ito sa itaas ng aking ulo. Bago pa ako makapagsalita, naramdaman ko ang malamig na balat ng kaniyang leather na sinturon. Mabilis at mahigpit niya itong pinalupot sa aking mga pulso, itinatali ako sa headboard ng kama.

"Para hindi ka makawala, Lemon," bulong niya habang inilalapit ang kaniyang mukha sa akin. "Dahil ngayong gabi, sisiguraduhin kong sa bawat ungol mo, pangalan ko lang ang tatawagin mo. Buburahin natin ang lahat ng dumi na iniwan ng gago na 'yon."

Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ang kaniyang bigat na dumadagan sa akin. Wala na akong kawala. Ang sinturong nakagapos sa aking mga kamay ay simbolo ng kaniyang ganap na pag-aari. Sa gabing ito, wala nang takas sa kamandag ni Logan Buenaventura.

Pumuwesto si Daddy Logan sa pagitan ng aking mga binti at ipinaghiwalay ito, ang kaniyang bigat ay lalong nagpadama sa akin ng kaniyang kapangyarihan. Muli, sinakop niya ang aking mga labi ng isang marahas na halik-isang halik na walang halong lambing, kundi puno ng poot at pag-aari.

Sa gitna ng aming paglalaban ng mga hininga, naririnig ko ang kaniyang nanggigigil na boses. "Putang ina mo, Rowan..." mura niya sa pagitan ng mga halik. "Akin ka lang, Lemon. Akin lang!" Ang bawat salita niya ay parang latay sa aking pagkatao, itinatanim sa akin na wala na akong ibang pupuntahan.

Bigla siyang huminto at binitawan ang aking mga labi. Gamit ang kaniyang malaking kamay, pinisil niya nang matindi ang aking mga pisngi, sapat na para mapanganga ako sa sakit. Pero hindi siya nasiyahan.

"Ngumanga ka!" galit at halos pasigaw niyang utos. Dahil sa takot at sa bagsik ng kaniyang tinig, lalo kong ibinuka ang aking bibig, nanginginig ang aking buong katawan.

Nagulat ako nang bigla niyang ilapit ang kaniyang mukha at sunod-sunod na dura-duraan ang loob ng aking bibig. Hindi ko mabilang kung ilang beses niya itong ginawa, ramdam ko ang dami at init ng kaniyang laway na pumupuno sa aking lalamunan. Nanatili akong nakatali, walang magawa, habang pinagmamasdan niya ang bawat reaksyon ko.

Wala akong ibang mapagpipilian. Pinikit ko ang aking mga mata at dahan-dahang nilunok ang lahat ng iyon. Ang lasa ng kaniyang galit ay dumadaloy sa akin, nagiging bahagi ng aking sistema.

"Putang ina ka... Ganyan ba ang gusto mo, ha?" sabi ni Daddy Logan habang nakatitig sa akin nang diretso, ang mga mata ay puno ng madilim na pagnanasa at panunupil. "Gusto mo palang binababoy ka? Ngayon, akin lang ang lulunukin mo. Akin lang. Ako lang ang bababoy sa'yo"

Dinuraan niya muli ang loob ng aking bibig sa huling pagkakataon, ang init ng kaniyang laway ay humahalo sa aking sariling mga luhang umaagos. Matalim ang kaniyang tingin habang nakatitig sa akin.

"Masarap ba?" tanong niya, ang boses ay puno ng mapanganib na kalmado.

Tumango lang ako nang dahan-dahan, hindi makatingin nang diretso. Pero tila lalong nag-apoy ang kaniyang galit sa aking pananahimik. Marahas niyang hinawakan ang aking panga.

"Putang ina, magsalita ka! Masarap ba?!" halos pasigaw niyang utos.

"O-opo... masarap po, Daddy..." nanginginig kong sagot, ang boses ko ay halos pabulong na dahil sa kaba.

"Yan... ganyan," wika niya, tila nagustuhan ang aking pagsuko.

Bigla niyang ipinasok ang kaniyang dalawang malalaki at mahahabang daliri sa loob ng aking bibig. Walang pasintabi niyang nilabas-pasok ang mga ito, ginagawa akong tila isang laruan na kailangang busalan. Minsan ay isinasagad niya ito hanggang sa aking lalamunan, kaya naman ang tanging naririnig sa tahimik at madilim na silid ay ang tunog ng aking pag-uulol at ang "gulk, gulk" na galing sa aking lalamunan habang pilit kong tinatanggap ang kaniyang mga daliri.

"Diba gusto mo 'yan?" pangungutya niya habang patuloy sa pagbayo sa aking bibig. "Libog na libog ka nga habang sinusubo mo ang hinlalaki ko kanina di'ba? 'tang ina ka. Ngayon, lunukin mo lahat ng sa akin. Akin lang ang dapat na malasahan mo." Dagdag niya habang sinisilip pa ang loob ng bibig ko para makita kung gaano kalalim ang naaabot ng mga daliri niya.

Napapikit ako, ang aking mga kamay ay nananatiling nakatali sa itaas ng aking ulo, habang ang bawat pagdiin ng kaniyang mga daliri ay nagpapaalala sa akin kung gaano katindi ang kaniyang pag-aari sa aking buong pagkatao.

Nanatili ang kaniyang dalawang daliri sa loob ng aking bibig, marahas na nilalaro ang aking dila habang ang kaniyang paningin ay nakapako sa akin-tila ba binabasa ang bawat sakit at sarap na dumadaloy sa aking mukha. Ngunit hindi pa doon natatapos ang kaniyang pagpaparusa.

Dahan-dahang bumaba ang kaniyang tingin sa aking dibdib. Sa isang iglap, naramdaman ko ang kaniyang malaking kamay na sumunggab sa aking kanang dibdib, nilalamas iyon nang may pagkagigil habang ang kaniyang hinlalaki ay pilit na pinipitik at nilalaro ang aking utong.

"Ahh-mmmph!" Napaliyad ako nang husto. Ang aking likod ay humiwalay sa kama dahil sa biglaang sensasyon. Gusto kong umungol nang malakas pero barado ang aking bibig ng kaniyang mga daliri.

Kasabay nito, naramdaman ko ang init ng kaniyang hininga sa kabilang bahagi ng aking dibdib. Walang babala niyang sinakmal ang aking kaliwang utong, kinakagat-kagat iyon at sinusupsop nang madiin. Ang bawat kagat niya ay tila nagpapadala ng kuryente direkta sa aking puson.

Habang ginagawa 'yon, hindi siya pumuputol ng eye contact. Gusto niyang makita kung paano ako nasisira at nabubuo sa ilalim ng kaniyang mga kamay.

Patuloy ang labas-pasok ng kaniyang mga daliri sa aking bibig, sinasabayan ang ritmo ng kaniyang paglamas sa aking dibdib.

Ramdam na ramdam ko ang bigat at tigas ng kaniyang pagkalalaki na nakadiin sa aking puson. Ang lamig ng kaniyang piercing ay dumidikit sa aking balat, isang matinding kaibahan sa nag-aapoy niyang katawan.

"Ungol, Lemon... gusto kong marinig kung paano ka nilalantakan ng Daddy mo," paos niyang bulong habang panandaliang inilalabas ang mga daliri sa aking bibig, sapat lang para makawala ang isang malakas na ungol mula sa akin.

"D-daddy... ahh! Tama na po... masarap... sobrang sarap po..." nanginginig kong sabi, ang aking mga hita ay kusa nang bumubuka para mas lalong madama ang kaniyang kargada.

Hindi siya nakinig. Sa halip, ibinalik niya ang dalawang daliri sa bibig ko at lalo niyang hinigpitan ang pagpisil sa aking dibdib at lalong diniinan ang pagkagat sa aking utong, tila ba selyo iyon na hinding-hindi na mabubura kailanman. Sa bawat galaw niya, mas lalong lumalalim ang pagkabaon ko sa kaniyang mundo-isang mundong siya lang ang hari, at ako ang kaniyang tanging pag-aari.

Nahaluan ng sakit ang bawat bugso ng sarap na dumadaloy sa aking katawan habang nararamdaman ko ang matatalas na ngipin ni Daddy Logan na kumakagat sa aking utong. Bawat kagat niya ay tila isang pagtatak ng kaniyang pag-aari, nag-iiwan ng mga pulang marka na sumasaksi sa kaniyang bagsik. Upang mas lalong madiinan ang pagkagat, mariin niyang pinipisil ang aking dibdib, pinipilit itong umalsa patungo sa kaniyang naglalayab na mga labi.

Hindi tumigil si Daddy hanggang sa maging matingkad na pula at sobrang sensitive ang dati'y pinkish kong utong. Bawat dampi ng hangin ay nagpapakislot sa akin, pero ang mas nagpangatog sa aking mga tuhod ay ang ekspresyong sumilay sa kaniyang mukha.

Isang ngising demonyo ang bumungad sa akin habang nakahiga akong nanghihina at nanginginig sa ilalim niya. Ang kaniyang mga mata ay wala nang bahid ng awa-puro pagnanasa at galit na lamang ang natitira.

"Ano, putang ina? Nagsisimula pa lang tayo, Lemon," malamig niyang sabi, ang boses ay puno ng mapanganib na panunukso. "Akala mo ba matatapos tayo sa ganyan lang? Kulang pa 'yan para burahin ang dumi sa katawan mo."

Walang sabi-sabi, mabilis niyang binunot ang kaniyang dalawang daliri mula sa aking bibig. Bago pa ako makahinga nang maayos, naramdaman ko ang kaniyang biglaang pagbaba sa gitna ng aking mga hita. Sa isang marahas na galaw, mabilis niyang ipinasok ang kaniyang mga daliri sa aking butas. Dahil sa basang laway na naiwan doon, walang kahirap-hirap na pumasok ang mga ito, sapat para mapatili ako sa gulat at sakit.

"A-ahhh! Daddy! Masakit po! Parang awa niyo na..." Mangiyak-ngiyak kong pagsusumamo, habang pilit kong ibinabaon ang aking mukha sa unan. Ang aking katawan ay tila mabibiyak sa biglaang pagsakop niya.

Ngunit si Daddy Logan ay tila wala sa sarili. Isang mahina at nakakatakot na tawa ang kumawala sa kaniyang lalamunan habang pinapanood niya ang bawat paghihirap ko. Mas lalo niyang binilisan ang paglabas-pasok ng kaniyang mga daliri, tila ba nag-e-enjoy sa tunog ng aking pag-iyak.

"Hahaha! Ganyan, Lemon... iyak ka pa!" halakhak niya, ang tinig ay tila galing sa ilalim ng lupa. "Masakit ba? Gusto ko 'yan. Gusto kong maramdaman mo kung gaano ako kagalit! 'Tang inang Rowan na 'yan, titingnan natin kung maalala mo pa siya kapag tapos na ako sa'yo!"

"D-dad... huwag po... ahh!"

"Tumahimik ka at tanggapin mo 'to! Binabastos mo ako sa harap ng maraming tao sa pamamagitan ng pagpapakapit sa iba, ha? Ngayon, lalaruin kita hanggang sa makalimutan mo pati sarili mong pangalan!" muli siyang tumawa, isang tawang puno ng bangis at baliw na pagnanasa habang patuloy sa kaniyang marahas na pagbayo sa aking kaloob-looban.

Gusto kong magsalita, gusto ko sabihin na siya ang iniisip ko nang mga oras na iyon at sabihin na hindi ko hinawakan si Tito Rowan at siya ang kusang humila sa akin.

Nagpatuloy ang marahas na labas-pasok ng mga daliri ni Daddy Logan sa aking kaloob-looban. Sa bawat pagbaon niya, tila ba may hinahanap siyang parte na magpapasuko sa akin nang tuluyan. Noong una ay hapdi at bigat ang aking nararamdaman, ngunit habang tumatagal at habang bumibilis ang kaniyang ritmo, ang sakit ay unti-unting napapalitan ng isang nakakalunod na sarap.

"So fucking tight..." Sabi niya.

Ang bawat kiskis ng kaniyang balat sa aking maseselang bahagi ay nagpapadala ng kuryente sa buong katawan ko. Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Ang dating pagsusumamo dahil sa sakit ay naging paghingi na ng higit pa.

"A-ahhh! Ang sarap... Daddy, bilisan mo pa... please!" ungol ko, habang ang aking mga kamay ay nakatali pa rin at ang aking balakang ay kusang sumasabay sa kaniyang galaw. "Isagad mo pa, Daddy... please... kailangan ko po..."

Narinig ko ang muling pagmumura ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. "Putang ina, Lemon... kung nakikita mo lang ang itsura mo ngayon, sobrang nakakalibog ka. Para kang isang uhaw na putang nagmamakaawa sa akin."

Sobra-sobrang sarap na ang nararamdaman ko ngayon dahil parang hinahalukay na ng mga daliri niya ng bawat sulok ng kaloob-looban ko na tila'y may hinahanap.

Dama ko ang titig niya na tila ba tinutunaw ang aking pagkatao. Nang hindi na makuntento sa dalawa, bigla niyang idinagdag ang kaniyang pangatlong daliri. Halos mapatalon ang aking katawan sa biglaang pagluwang at pagpuno niya sa akin. Mas lalo niyang binilisan ang kaniyang pagbayo-marahas, madiin, at walang preno.

Ramdam na ramdam ko ang gigil sa bawat galaw ni Daddy, ang kaniyang galit na tila ginagamit niya para parusahan ako sa pamamagitan ng matinding sarap. Wala na akong ibang marinig kundi ang aming mabigat na hininga at ang tunog ng kaniyang mga daliri na bumubunggo sa akin. Nangingibabaw ang sarap na halos magpatirik sa aking mga mata, tila ba anumang sandali ay mawawalan na ako ng malay sa tindi ng sensasyong ibinibigay niya.

Nagulat ako nang biglang inangat pa ni Daddy ang aking mga binti, halos itupi na ang aking katawan sa tindi ng pagnanais niyang makita ang bawat reaksyon ko. Hinugot niya ang kaniyang tatlong daliri mula sa akin-isang mabilis na pagkawala na nag-iwan sa akin ng pakiramdam ng panandaliang pagkawalang-laman.

Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang ginawa niya. Walang pag-aalinlangan niyang ipinasok ang sariling mga daliri sa kaniyang bibig. Dinila-dilaan niya ang mga ito, ninanamnam ang bawat patak ng aking likido na nakuha niya mula sa loob ko. Habang dahan-dahang nililinis ng kaniyang dila ang bawat daliri na kapapasok lang sa aking kaloob-looban, hindi siya nag-alis ng tingin sa akin. Ang kaniyang mga mata ay madilim at puno ng pagnanasa, tila ba tinitingnan niya ang aking kaluluwa habang tinitikman ang bunga ng aking pagsuko.

"Ummm... you taste so good, Lemon," malalim at paos niyang bulong habang dahan-dahang sinisipsip ang kaniyang mga daliri na parang may naiwang bakas ng chichirya, ang tunog nito ay umalingawngaw sa tahimik na silid.

"A-ahhh! Daddy..." tanging naisambit ko, hindi makapaniwala sa nakikita. Ang bagsik niya ay nahahaluan ng isang klase ng pagnanasa na tila ba gusto niya akong kainin nang buo.

Ngunit bago pa man ako makabawi, muli siyang sumugod. Sa pagkakataong ito, hindi na daliri ang kaniyang ginamit. Isang malakas na hiyaw ang kumawala sa aking lalamunan nang bigla niyang sinunggaban ang aking butas. Ang init at basa ng kaniyang dila ay direktang tumama sa aking maseselang bahagi, nilalamon ako nang walang pasintabi.

"DADDYYY!!!" Napaliyad ako nang husto, ang aking mga kamay na nakagapos sa itaas ay pilit na bumabatak sa leather na sinturon. Ang bawat haplos ng kaniyang dila ay parang kuryenteng gumagapang sa aking gulugod.

Sa gitna ng nakakalunod na sarap, pumasok sa isip ko ang isang bagay. Napaisip ako na buti na lang pala at nakapaglinis ako nang maayos bago kami umalis kanina para sa party at tanging ice cream lang ang nilantakan ko.

Simula kasi noong nagkaroon kami ng mapusok na tagpo at naghalikan na kami ni Daddy Logan, naging routine ko na ang paglilinis sa aking kaloob-looban. Laging may bahagi sa akin na umaasa-na nagdarasal-na sa bawat gabi ay papasukin na niya ako nang tuluyan.

Pangarap ko na si Daddy ang makauna sa akin. Gusto ko, siya ang kukuha ng aking virginity. Gusto ko na ang kaniyang kamandag ang unang magmarka sa aking buong pagkatao, dahil alam ko sa loob-loob ko, siya lang ang nag-iisang lalaking karapat-dat na magmay-ari sa akin nang ganito.

"Ayan... ganyan, Lemon," paos niyang bulong sa gitna ng pag-atake sa aking ibaba. "Ang linis mo... ang sarap mong angkinin."

Lalo akong naiyak sa sarap. Sa bawat higop at dila niya, ramdam ko na papalapit na ang rurok na hinding-hindi ko makakalimutan. Ang bagsik ni Daddy Logan ay ang bagay na nais kong maramdaman habambuhay.

Ramdam ko ang bawat pintig ng aking puso sa buong katawan habang ang dila ni Daddy Logan ay tila may sariling isip na ginalugad ang aking kaloob-looban. Isang matinding hiyaw ang kumawala sa aking lalamunan nang bigla niyang pinatulis ang kaniyang dila at pilit itong ipinasok sa aking butas.

"D-daddy! Ahhh! Sobrang sarap... please, sige pa po!" pagsusumamo ko, ang aking katawan ay tila nawawala sa sariling kontrol. Halos mabaliw ako sa tindi ng sensasyong idinudulot ng kaniyang dila-isang kakaibang init na humahalo sa kiliti at pagnanasa.

Napagtagumpayan niyang maipasok ang dila niya sa loob ng aking butas at pinaikot-ikot ito ito sa loob.

Narinig ko ang kaniyang malalim na pagmumura habang pansamantalang humihiwalay ang kaniyang mukha sa aking pagkatao. "Damn this asshole of yours, Lemon... bakit sobrang tamis?" paos niyang sabi, ang mga mata ay naniningas sa pagnanasa.

Muli siyang sumugod. Sa pagkakataong ito, mas lalo niyang idiniin ang kaniyang dila, hinahagod iyon pababa at pataas sa aking butas nang mabilisan. Halos manginig ang buong katawan ko sa sarap; ang aking mga binti ay lalong bumuka nang kusa, tila nag-aanyaya sa kaniya na kainin ako nang buo.

"Holy fuck! Puro puke lang ang kinakain ko... Pero itong sayo... Sayo ang pinaka-matamis,"

Minsan ay nararamdaman ko ang mainit na dura na nagmumula sa kaniya, binabasa ang aking butas bago niya ito muling didilaan nang madiin. Kasabay nito, ipinapasok niya ang kaniyang daliri habang ang kaniyang dila ay patuloy sa pag-atake, isang kumbinasyon na nagpapatirik sa aking mga mata.

Sa gitna ng aking mga ungol, naririnig ko ang tunog ng kaniyang mga halik-mga "mwah" at "tsup" na tunog sa mismong butas ko na tila ba sinasamba niya ang bawat pulgada nito. Bahagya siyang umaatras, tumitigil nang ilang segundo para lang titigan ang aking maseselang bahagi na ngayon ay siguradong basang-basa at namumula na sa kaniyang ginagawa.

Inikot-ikot niya ang kaniyang hinlalaki sa aking butas, minamasahe iyon nang madiin bago muling duraan at ikalat. Ang kaniyang titig ay puno ng pagmamay-ari, isang tingin na nagsasabing wala nang ibang pwedeng tumingin o humawak sa akin kundi siya lang.

"You know what, Lemon?" bulong niya, ang boses ay sobrang lalim na tila yumayanig sa aking pandinig. "Parang puke ng babae 'tong butas mo... napakasarap, napakakipot at may kaunting katas pa."

Huminga siya nang malalim, ang kaniyang mainit na hininga ay dumidikit sa aking balat. "At simula ngayong gabi... Puke na ito. This little pussy is mine. Akin lang 'to, Lemon. Wala nang iba."

Napahikbi ako sa sarap at sa tindi ng kaniyang mga salita.

"Naiintindihan mo, Lemon? Hmm?" malalim at paos na tanong ni Daddy Logan, habang ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas sa tindi ng pagnanasa. "Sabihin mo... Puke na ito mula ngayon at sa akin na ang puke mong 'to."

Huminga ako nang malalim, pilit na kinalma ang sarili sa gitna ng nakakalunod na sarap. "Yes, daddy... sayong-sayo lang ang puke ko na nakahain sa harap mo," sagot ko nang may halong pagsuko.

Isang mapanganib na ngisi ang gumuhit sa kaniyang labi. "You little cunt, napakalibog mong bata ka," mura niya, ang boses ay puno ng awtoridad. "Tignan natin kung kayanin mo 'to". Bigla siyang umangat at lumuhod sa aking harap. Kitang-kita ko ang bawat galaw niya-ang pag-igting ng kaniyang mga muscle at ang bagsik ng kaniyang titig.

Dinuraan niya ang kaniyang sariling palad at marahas itong inilapat sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Paulit-ulit niya itong ginawa, walang pakundangan, hanggang sa bumasa at kuminang ang kaniyang kargada sa sarili niyang laway. Ang bawat pagbayo ng kaniyang kamay ay naglalabas ng isang mabasang tunog-isang tunog na tila musika sa aking pandinig at lalong nagpapadaloy ng init sa aking puson.

Habang pinapanood ko siyang jinajakol ang sarili sa harap ko, pakiramdam ko ay hihimatayin ako sa tindi ng libog. Ang kaniyang bawat ungol at ang tunog ng kaniyang pag-aliw sa sarili ay nagpapatunay lamang na ang gabing ito ay simula pa lamang ng aking tuluyang pagsuko sa kaniyang kapangyarihan.

Nakatingala ako kay Daddy habang siya ay nakaluhod sa harap ko, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas sa tindi ng pagnanasa at galit. Hawak niya ang kaniyang nag-aapoy na kargada.

"Tignan natin kung kayanin mo ang haba at taba ng burat na 'to sa loob mo, Lemon," paos at mariin niyang sabi, isang hamon na nagpatindig sa lahat ng balahibo ko.

Sa gitna ng kaba at sobrang libog na nararamdaman ko, bigla akong nakaramdam ng isang kakaibang udyok. Gusto ko siyang malasahan. Gusto kong ang unang pumasok sa bibig ko ay ang kaniyang pagkalalaki bago ang anuman.

"Dad... gusto ko muna kayo matikman," bulong ko, ang boses ko ay nanginginig sa pagnanais.

Ngunit bago pa man ako makakilos, isang mabilis na dampi ang naramdaman ko sa aking pisngi.

PAKKK!

Isang sampal ang isinukli ni Daddy Logan sa akin. Hindi iyon ganoon kalakas para saktan ako nang husto, pero hindi rin ganoon kahina para balewalain. Sapat lang iyon para mag-alingawngaw sa tahimik na silid at para magising ang ulirat ko mula sa mapangahas kong mungkahi.

"Ako ang masusunod dito," malamig at maawtoridad niyang sabi, ang kaniyang panga ay lalong nag-igting.

Saglit na lumipad ang isip ko. Napaisip ako kung paano ito nagagawa ni Daddy. Nasasaktan niya ako-sa pisikal at sa emosyonal na paraan-pero kasabay niyon ay ang isang nakakalunod na sarap na tanging siya lang ang nakakapagbigay. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong maramdaman; ang takot at pagnanasa ay naghahalo-halo sa aking dibdib, ginagawa akong alipin ng kaniyang bawat galaw.

Napabalik ako sa realidad nang maramdaman ko ang kaniyang pagpatong muli sa akin. Walang pasintabi, naramdaman ko ang dulo ng kaniyang malaking pagkalalaki na pilit na isinisiksik sa aking makipot na butas.

"DADDYYY!!! A-aray! D-dad... masakit!" napahiyaw ako nang malakas, ang aking mga kamay na nakagapos sa headboard ay pilit na bumabatak sa sinturon sa tindi ng sakit na nadarama.

Para akong mabibiyak sa gitna. Ang kaniyang laki ay tila hindi kakayanin ng aking katawan, pero wala siyang pakundangan. Patuloy ang kaniyang pagdiin, binabalewala ang aking mga luha at pagsusumamo, habang ang kaniyang mabigat na hininga ay tumatama sa aking leeg. Sa bawat pulgada ng kaniyang pagpasok, ramdam ko ang bagsik ng kaniyang pag-aari-isang sakit na unti-unting nilalamon ng isang mapusok at madilim na sarap.

Napasinghap ako nang malalim, halos mapatid ang aking hininga nang maramdaman ko ang dahan-dahang pagpasok ng dulo ng kaniyang pagkalalaki sa aking makipot na butas. Ramdam na ramdam ko ang bawat himaymay ng kaniyang laki na pilit na sumisiksik sa loob ko, tila ba binibiyak ang aking buong pagkatao.

Narinig ko ang mariing pagmumura ni Daddy Logan sa aking ibabaw, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. "Putang ina, Lemon... sobrang sikip," ungol niya, habang ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting sa tindi ng sarap na tila ba pinipiga ang kaniyang kargada sa loob ko.

Panandalian siyang huminto at hindi muna gumalaw, isang bagay na nagbigay sa akin ng bahagyang ginhawa mula sa matinding tensyon at sakit na aking nadarama. Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nagtagal. Dahan-dahan, nagsimula siyang gumalaw-isang mabagal at madiing pag-ulos na nagparamdam sa akin na tila ba unti-unti akong pinupunit ng kaniyang bagsik.

Sinubukan kong magpumiglas, ang aking mga kamay ay pilit na kumakawala mula sa pagkaka-lock sa headboard, ngunit mas hinigpitan ni Daddy ang kaniyang pagkakahawak sa akin. Ang bigat ng kaniyang katawan na nakapatong sa akin ay tila isang babala na wala akong takas.

"Ohhh... Yeah... Take this dick..." Ungol niya.

Halos mawalan ako ng hininga nang maramdaman ko ang isang huling madiin na pag-ulos. Kasabay ng isang malakas at mahabang hiyaw naming dalawa, tuluyan nang nasagad ang kaniyang dambuhalang pagkalalaki sa kaibuturan ko. Ramdam ko ang pagtama nito sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao-isang pakiramdam na tila ba sinasakop ang bawat hibla ng aking laman.

"Ahhh! D-daddy... please... sobrang sakit!" pagmamakaawa ko, habang ang aking mga mata ay nakapikit nang mariin at ang aking buong katawan ay nanginginig sa tindi ng tensyon. Ang pakiramdam ng pagkapuno ay sobra-sobra, na tila ba hindi na ako makakahinga sa laki ng kaniyang kargada sa loob ko.

Ngunit sa halip na tumigil, narinig ko ang kaniyang malalim at gumaralgal na boses sa aking ibabaw.

"Fuck! Sobrang sarap... sobrang sikip ng puke mo, Lemon!" ungol ni Daddy Logan. Dinilat ko nang bahagya ang aking mga mata at doon ko nakita ang anyo niya. Ang kaniyang mukha ay isang larawan ng matinding pagnanasa na nahahaluan ng hirap-ang kaniyang panga ay naka-igting, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas, at ang kaniyang noo ay naliligo na sa pawis.

"Parang pinipiga at minamasahe ang burat ko sa loob mo..." dagdag pa niya, habang dahan-dahan niyang sinisimulan ang pagbayo-isang mabagal pero madiing galaw na nagpapahiyaw sa akin sa bawat sagad. Kitang-kita ko kung paano siya nahihirapan na kontrolin ang kaniyang sarili dahil sa tindi ng sarap na ibinibigay ng aking pagsuko. Sa bawat pag-atake niya, ramdam ko ang pag-angkin niya sa akin-na sa pagkakataong ito, wala nang atrasan, dahil ang kamandag ni Daddy Logan ay tuluyan na ngang bumaon sa aking buong pagkatao.

Biglang umangat si Daddy Logan mula sa pagkakadagan sa akin at marahas niyang hinawakan ang aking magkabilang bewang na halos masakop na ng mga kamay niya dahil sa sobrang liit nito. Ang kaniyang mga daliri ay tila bumaon sa aking balat, isang hawak na nagpapakita ng kaniyang matinding pagnanasa at pag-aari.

Kahit bakas sa kaniyang mukha ang hirap dahil sa sobrang sikip ko, dahan-dahan siyang nagsimulang umatras-abante. Ang bawat galaw niya ay madiin at puno ng pwersa. Napapikit ako nang mariin, ang aking mga daliri ay nanatiling nakatali habang pilit kong tinitiis ang sakit na tila ba binibiyak ang aking katawan sa bawat pagpasok niya.

Ngunit si Daddy, tila nilalamon na ng kakaibang sarap. Narinig ko ang malalim at gumaralgal niyang mga ungol na lalong nagpatindig sa aking mga balahibo.

"Shh... fuck, Lemon... ahhh," ungol ni Daddy Logan, ang boses niya ay paos at puno ng panggigigil. "Ahhh gago! bakit ganito kasikip... Ohhh! Pinapatay mo ako sa sarap, bata ka..."

Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang mga kalamnan sa bawat baon niya. "A-ahhh... ganyan... ganyan ang gusto ko... piga-pigain mo lang ang burat ko sa loob ng puke mo, Lemon... fuck! Sobrang sarap... hnggh!"

Sa bawat malalim na hininga niya, nararamdaman ko ang kaniyang bagsik. Ang kaniyang mga mura ay tila naging musika sa aking pandinig, patunay na kahit nasasaktan ako, ay nagagawa ko siyang pasukuin sa sarap na tanging ako lang ang nakakapagbigay.

"Ohhh... Lemon... sayong-sayo lang 'to... fuck! Ang sarap... P-puta... ahhh!" muling ungol niya habang mabagal pa rin ang kaniyang pagbayo, tila ninanamnam ang loob ng aking pagkatao.

"Its feels so fucking good inside you, Lemon..."

Mula sa mabagal at madiing pag-ulos, biglang nagbago ang ritmo ni Daddy Logan. Ang kaniyang mga galaw na dati ay tila tinitimbang ang bawat sakit na nararamdaman ko ay biglang naging marahas at mabilis. Nanggigil siya. Ang kaniyang mga kamay na nakahawak sa aking bewang ay mas lalong bumaon, tila ibinabaon din ang kaniyang buong pagkatao sa loob ko.

Sa bawat mabilis na atras-abante niya, ang matinding sakit na tila binibiyak ang aking katawan ay unt-unting nahahaluan ng isang nakakalunod na sarap. Ang bawat kiskis, ang bawat pagtama niya sa aking kaibuturan ay nagpapadala ng kuryenteng gumagapang sa aking gulugod hanggang sa aking utak.

"F-fuck, Lemon... ahhh! Putang ina, ang sarap!" ungol ni Daddy, ang boses niya ay gumaralgal na at puno ng panggigigil habang mas lalong binibilisan ang pagbayo. "H-hindi ko na kaya... bakit ganito ka kasarap, bata ka?!"

Napatingala ako, ang aking leeg ay naninigas sa tindi ng sensasyon. "A-ahhh! Daddy... bilis po... s-sige pa..." ungol ko rin, habang ang aking balakang ay kusang sumasabay sa kaniyang marahas na ritmo.

Bigla siyang huminto nang bahagya, ngunit hindi niya hinugot ang kaniyang kargada. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata-isang titig na puno ng pag-aari at panganib.

"Sinasabi ko sa'yo, Lemon... akin lang ang puke na 'to, naintindihan mo?" paos niyang sabi, bago muling humampas ang kaniyang balakang sa akin nang mas malakas. "Akin lang ang katawan mo... kahit kailan, walang ibang makakahawak dito kundi ako!" Sabi nya na tila hindi nagsasawa sabihin na sa kaniya lang ang katawan ko.

"O-opo, Daddy... ahhh! Sa-sayo lang... akin lang din ang lahat ng 'to," sagot ko habang humihingal, ang aking mga mata ay nangingilid na ang luha sa sarap.

Mas lalong nanggigil si Daddy. Ang kaniyang mga mura ay naging mas mapangahas, mas madumi. "Putang ina ka, Lemon... puta ka, 'di ba? Puta na kita, 'di ba?" bulong niya sa aking tainga habang mabilis na binabayo ang aking kaloob-looban, ang tunog ng aming naglalapat na balat ay umaalingawngaw sa silid.

Hindi ako nakasagot agad dahil sa sunod-sunod na sarap, kaya lalo niyang idiniin ang kaniyang pag-atake. "Sagot! Puta kita, 'di ba?!"

"O-opo... a-ahhh! Puta niyo po ako, Daddy... sige pa... akining-ankinin niyo po ako!" sigaw ko, tuluyan nang isinusuko ang aking dangal at katawan sa kaniyang bagsik.

"Good... dahil hinding-hindi kita pakakawalan... AHHH! FUCK! SOBRANG SIKIP!" muling mura niya bago mas lalong naging mabilis at walang preno ang kaniyang pag-ulos, tila ba gusto niyang tuluyang wasakin ang aking pagkatao sa tindi ng kaniyang pagnanasa.

Sa gitna ng aming marahas na pagtatagpo, naramdaman ko ang biglang pagluwag sa aking mga kamay. Mabilis na kinalas ni Daddy ang leather na sinturong nakagapos sa akin, at bago pa ako makabawi, naramdaman ko na ang kaniyang bigat na dumagan sa buong katawan ko. Agad akong yumakap nang mahigpit sa kaniyang likod, ang aking mga binti ay awtomatikong pumulupot sa kaniyang matipunong baywang habang kami ay nasa missionary position.

Mula sa madiing baon, biglang bumilis ang kaniyang mga galaw. Ang kaniyang atras-abante ay naging parang rapido-mabilis, marahas, at walang humpay na tila ba gusto niyang tuluyang pasabugin ang aking kaloob-looban. Napakapit ako nang mariin sa kaniyang mga balikat, ang aking mga kuko ay tila bumaon sa kaniyang balat sa tindi ng sarap at sakit na nararamdaman.

Isiniksik ni Daddy ang kaniyang mukha sa aking leeg, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa aking balat habang ang kaniyang boses ay gumaralgal sa panggigigil.

"Putang ina, Lemon... bakit ganito kasikip... ahhh!" ungol niya, ang kaniyang boses ay paos at puno ng panggigigil. "Akin lang 'to, 'di ba? Puta kita, 'di ba?! Sasabog na ako sa loob mo, bata ka... ang sarap mong ankinin!".

"D-Daddy... ahhh! O-opo... puta niyo po ako... ahhh!" halos hindi ko na maibigkas ang mga salita dahil sa bilis ng kaniyang pag-atake. "Please, Daddy... sige pa... d-dahan-dahan... Ahhh... Bilisan niyo pa... h-hindi ko na kaya... ahhh! Sobrang sarap, Daddy!" Sabi ko na di alam kung ano na ang gagawin.

Ramdam ko ang bawat ugat at laki ng kaniyang pagkalalaki na tila binibiyak ang aking buong pagkatao sa bawat malalim na ulos. Ang tunog ng aming naglalapat na balat ay umaalingawngaw sa silid, kasabay ng aking mga ungol na puno ng pagsuko. Sa bawat mabilis na paghampas ng kaniyang balakang, tila ba idinidiin niya sa akin na siya lang ang may-ari ng bawat hibla ng aking katawan.

Sa gitna ng mabilis at walang humpay na pagbayo ni Daddy Logan, biglang may kung anong bahagi sa kaibuturan ko ang tinamaan ng kaniyang dulo. Isang matalas at nakakalunod na sensasyon ang gumuhit mula sa aking puson hanggang sa aking utak.

"AHHHHH!!! D-DADDY!!!" napatili ako nang malakas, ang aking katawan ay biglang napa-arko at nanginginig sa tindi ng kuryenteng naramdaman ko.

Naramdaman kong natigilan siya nang sandali, ramdam ang bawat panginginig ng aking kalamnan na tila ba ayaw nang kumawala sa kaniyang pagkalalaki. Isang mapanganib at mapaglarong ngisi ang sumilay sa kaniyang mukha nang mapagtanto niya kung ano ang natamaan niya.

"Found it," paos niyang bulong, ang boses ay puno ng panggigigil. "Right here, Lemon? Dito ba ang kahinaan mo?"

Hindi na niya ako hinintay na makasagot. Doon sa mismong parte na iyon, mas lalo niyang binilisan at idiniin ang kaniyang pagkadyot. Bawat ulos niya ay saktong-sakto sa bahaging iyon na nagpapadala sa akin sa rurok ng langit.

"A-AHH! H-HINDI KO... DADDY! AHHH! Ano 'yan... s-sige pa... m-mamatay ako sa sarap!" ungol at sigaw ko na halos hindi na magkaintindihan. Ang aking mga hita ay tila may sariling isip na humihigpit ang kapit sa kaniyang bewang, sinusubukang kontrolin ang bawat kiskis sa loob ko nang hindi ko namamalayan. Muscle control na kusa na lang lumalabas dahil sa sobrang sarap na tumatama sa aking g-spot.

"PUTANG INA, LEMON... S-STOP SQUEEZING IT LIKE THAT... AHHH!" ungol ni Daddy, habang ang kaniyang panga ay nag-iigting at ang mga ugat sa kaniyang leeg ay litaw na litaw na. "I'm close... So fucking close! Malapit na akong sumabog sa loob mo!"

Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang leeg, pilit siyang hinihila palapit sa akin habang ang aking mga mata ay nakapikit nang mariin. Sa tindi ng sarap na nararamdaman ko, wala sa sarili akong napakagat sa kaniyang balikat, ang aking mga kuko ay bumaon sa kaniyang likuran.

Ramdam na ramdam ko ang bawat pintig ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko-nararamdaman kong lalo itong lumalaki at tumitigas, tila ba naghahanda na ibuhos ang lahat ng kaniyang kamandag sa aking kaloob-looban.

"D-Daddy... a-ako rin... ahhh! Please... i-putok mo sa loob ko!" sigaw ko sa gitna ng aking pag-uulol, habang ang kaniyang mga mabilis na pagbayo ay tila nag-aapoy na sa loob ko, naghahanda sa huling pagsabog na magmamarka sa aking pagkatao.

Biglang umahon si Daddy Logan mula sa pagkakasubsob sa aking leeg. Gulo-gulo ang buhok, puno ng pawis at namumula ang mga mata.

Ang kaniyang mga mata ay tila nag-aapoy sa tindi ng pagnanasa habang mabilis na kumakadyot-marahas, madiin, at walang preno.

Bago pa ako makahinga nang maayos, sinunggaban niya ang aking mga labi. Isang halik na puno ng panggigigil, isang halik na tila gustong ubusin ang aking hininga habang ang kaniyang ibaba ay patuloy na bumabayo sa aking kaloob-looban.

"A-ahhh! D-daddy... hnggh!" ungol ko sa gitna ng aming halikan. Ang bawat kadyot niya ay tumatama sa rurok ng aking pagkatao. Ramdam ko na ang panginginig ng aking mga hita; hindi ko na kayang pigilan ang bugso ng emosyon at sarap.

Nang maghiwalay ang aming mga labi, kapwa kami habol ang hininga. Ang laway ay rumehistro sa pagitan ng aming mga bibig, isang ebidensya ng aming mapusok na pagtatagpo.

"AYAN NA... FUCK, LEMON... AYAN NA ANG DADDY!" paos na sigaw ni Daddy Logan, ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting. "LALABAS NA AKO... SASABOG NA AKO SA LOOB MO!"

"D-daddy! Ako rin... ahhh! Hindi ko na kaya!" Isang matinding kuryente ang gumapang sa buong katawan ko. Nanigas ang aking mga binti at kasabay ng isang malakas na hiyaw, nauna akong nilabasan na nagsitalsikan sa mga tyan namin.

Ang aking buong pagkatao ay tila lumutang sa ulap habang ang aking butas ay paulit-ulit na kumikirot at humihigpit sa paligid ng kaniyang kargada.

"HOLY SHIT! ANG SARAP... SUMIKIP PA LALO ANG PUKE, LEMON!" ungol ni Daddy Logan. Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong matipunong katawan. Muli siyang napasubsob sa aking leeg at napayakap nang mahigpit sa katawan ko, ang kaniyang hininga ay naglalaboy sa aking balat.

Sa puntong iyon, naramdaman ko ang kaniyang huling mga ulos-madiin, malalim, at tila gustong abutin ang aking kaluluwa. Umulos siya nang ilang beses bago ko naramdaman ang panginginig ng katawan niya.

Ramdam na ramdam ko ang pagbulwak ng kaniyang mainit at malapot na tamod. Bawat putok sa loob ko ay siyang pagpintig ng katawan niya.

Ginagalaw niya pa ang mga paa niya na tila'y gumagapang at may mas ipapasok pa ang kahabaan niya sa loob ko.

Hindi ko na mabilang kung nakailang putok siya sa kaloob-looban ko; tila isang gripo na nasira sa tindi ng presyur. Ang bawat bugso ng kaniyang katas ay nagpapainit sa aking tiyan, isang pakiramdam ng ganap na pagsuko at pag-aari.

"S-sayong-sayo lang ako, Dad..." bulong ko habang unti-unting kumakalma ang aming mga katawan, ngunit ang init ng kaniyang pag-aari ay nananatiling buhay sa loob ko.

"Haah... Haaah... That felt so good..."

Hingal na hingal kami at tila nawalan ng lakas ang aking mga buto matapos ang matinding pagsabog na iyon. Akala ko ay tapos na, na hahayaan na muna ni Daddy na makabawi ang aking katawan sa tindi ng rurok na aming narating. Ngunit nagkamali ako.

Bago pa man ako makahinga nang malalim, naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga braso sa aking katawan. Ang kaniyang mukha ay nananatiling seryoso, at ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga pa rin sa pagnanasa.

"I'm not done yet, Lemon," paos at mariin niyang sabi. Ang kaniyang boses ay may halong awtoridad na hindi matatanggihan.

Bago pa ako makasagot, bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Napa-ungol ako sa gulat at awtomatikong napakapit sa kaniyang matipunong leeg, habang ang aking mga binti ay muling ipinulupot ko sa kaniyang balakang para hindi mahulog. Ramdam na ramdam ko ang bigat at laki ng kaniyang pagkalalaki na nananatiling nakabaon sa loob ko habang naglalakad siya.

Nang marating namin ang malamig na semento, marahas niya akong isinandal pader. Ang lamig ng pader ay bumangga sa aking nag-aapoy na likod, isang matinding kontras sa init ng kaniyang katawan na nakadikit sa akin.

"D-daddy..." tanging naisambit ko, ang aking boses ay nanginginig.

Hindi siya nagsalita. Sa halip, mas hinigpitan niya ang hawak sa aking puwit at muling nagsimulang gumalaw. Ang bawat pag-ulos niya ay madiin, marahas, at puno ng panggigigil. Sa bawat pagbaon niya, umalingawngaw sa tahimik na silid ang isang basang tunog-ang 'plok, plok' ng kaniyang kargada na humahalo sa napakaraming tamod na nauna na niyang ipinutok sa loob ko.

Sa sobrang puno ng aking kaloob-looban, nararamdaman ko ang pagpiga at pag-apaw ng malapot niyang katas na gumagapang pababa sa aking hita sa tuwing isasagad niya ang kaniyang sarili. Ang tunog ng aming pagsasama ay naging musika ng kaniyang pag-aari, isang patunay na walang bahagi ng aking pagkatao ang hindi niya nakuha sa gabing ito.

"A-ahhh! Daddy! Ang sarap... p-please, sige pa!" sigaw ko habang isinisiksik ang aking mukha sa kaniyang balikat, nilalasap ang bawat hapdi at sarap ng kaniyang walang humpay na pag-atake.

Narinig ko ang sunod-sunod na malalim at gumaralgal na mura ni Daddy Logan sa aking tainga. Sa bawat marahas niyang pag-ulos habang nakasandal ako sa pader, lalong humihigpit ang kaniyang hawak sa aking puwit, tila ba ayaw niya akong bigyan ng kahit katiting na espasyo.

"Fuck, Lemon... ang sarap..." ungol niya, ang kaniyang boses ay paos na paos sa panggigigil. "Sobrang dulas na sa loob mo... pero putang ina, bakit ang sikip mo pa rin? Sinisipsip ng puke mo ang burat ko."

Napapikit ako nang mariin at isinubsob pa lalo ang aking mukha sa kaniyang leeg. Ang amoy ng kaniyang pawis at ang init ng kaniyang balat ay lalong nagpapatindi sa aking kalibugan. Sa posisyon naming ito-ang kaniyang mga braso na sumusuporta sa aking bigat at ang aking mga binti na mahigpit na nakapulupot sa kaniyang balakang-ramdam na ramdam ko ang sagad na sagad na pagbaon ng kaniyang pagkalalaki.

Bawat kadyot niya ay tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao. Pakiramdam ko ay tila binibiyak ang aking katawan, ngunit ang sakit na iyon ay agad na nilalamon ng isang nakakalunod na sarap.

"D-daddy... ahhh! Sagad na sagad po... hnggh!" tanging naisambit ko habang ninanamnam ang bawat pintig ng kaniyang kargada sa loob ko. "Ang laki niyo po... d-daddy, akin lang 'yan... sige pa po..."

"Akin ka lang, Lemon. Akin lang ang butas na 'to," madiin niyang sagot sabay isang malalim na baon na nagpa-arko sa aking likod.

Sa gitna ng aming mapusok na paglalapat, biglang hinila ni Daddy ang aking ulo para maiharap ang aking mukha sa kaniya.

"Nganga!" Utos niya. Alam ko na ang susunod niyang gagawin kaya ngumanga ako nang sobrang laki at nilabas ang aking dila.

"Pwe... Pwe.. Pwe..." Pinagduduraan niya ang loob ng bibig ko pati ang dila ko nang ilang beses. Sobrang nakakalibog ang mukha niya habang ginagawa 'yon.

Walang pakunangan ko iyong ninamnam muna bago ilunok habang nakatingin kay Daddy at muling ngumanga para ipakita. Kitang-kita ko na naging madilim na naman ang kaniyang mukha.

"Puta..." Mura niya.

Nakita ko na nagipon siya nang napakaraming laway at muling dinuraan ang aking bibig nang napakaraming laway. Biglang niyang sinunggaban ang bibig ko at pinagsaluhan namin ang laway niya.

Muli siyang Hindi niya itinigil ang kaniyang pagkadyot; sa halip ay lalo pa itong bumilis at bumigat habang ang aming mga dila ay naglalaban. Naramdaman ko ang kaniyang panggigigil sa bawat pag-ulos na tila ba gusto niyang pasabugin ang aking kaloob-looban.

"Putang ina, Lemon... hnggh!" ungol niya sa pagitan ng aming halikan, ang boses ay puno ng matinding kalibugan. "Hindi ko na kaya... lalabasan na naman ako... sobrang sarap mo, bata ka!". Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa aking puwit habang madiin ang bawat pagbayo.

"Bubuntisin kita, Lemon... sisiguraduhin kong mabubuntis ka sa dami ng ipuputok ko sa loob mo!" paos at nanggigigil niyang banta habang patuloy sa marahas na ritmo.

"O-opo, Daddy... sige po! Iputok niyo po ang mga apo niyo sa loob ko na magiging anak natin! Ahhh!" hiyaw ko, ang aking mga binti ay lalong humigpit ang pagkaka-angkla sa kaniyang balakang.

Biglang nanigas ang buong katawan ni Logan. Nakita ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle sa braso at likod, at ang kaniyang mga mata ay tila nawala sa sarili sa tindi ng rurok na narating. Napatingkayad siya nang husto, ang kaniyang panga ay nanigas habang ang kaniyang pagkalalaki ay tila kumikirot sa loob ko.

"AYAN NA NAMAN... FUCK, LEMON! SASABOG NA NAMAN AKO!"

Kasabay ng isang malalim at paos na sigaw, naramdaman ko ulit ang sunod-sunod na pintig at ang pagpulandit ng kaniyang mainit at malapot na tamod sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao. Tila gripo pa rin na nasira ang tindi ng bugso ng kaniyang katas na pumuno sa aking loob, isang pakiramdam ng ganap na pag-aari na hinding-hindi ko malilimutan.

Nasa ganoong posisyon lang kami nang ilang sandali, habol ang hininga habang ninanamnam ang init ng isa't isa pagkatapos ng matinding rurok. Akala ko ay doon na talaga magtatapos ang gabi, ngunit bago pa man ako tuluyang makapagpahinga, naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga bisig sa aking baywang.

"Not yet, I still have more," bulong ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay paos at muling kinakitaan ng bagsik.

Walang sabi-sabi, inalalayan niya ako nang mabilisan at dinala pabalik sa kama. Pinatuwad niya ako sa dulong bahagi nito, isang posisyon na nagpabukas nang husto sa aking pagkatao sa kaniyang paningin. Narinig ko ang kaniyang mahayap na pagmura nang tuluyan niyang mahugot ang kaniyang pagkalalaki mula sa akin.

"Ohhh..."

"Uhmm..."

Ungol naming pareho nang mawala sa pagkakakonekta. Ang pakiramdam ko ay blanko at tila'y may nawala sa loob ko na dapat naroon lang.

"Putang ina, Lemon... tignan mo 'to," aniya, ang boses ay puno ng pagkamangha habang nakatitig sa aking likuran. "Pulang_pula ang puke mo... Umaagos ang mga anak natin palabas sa butas mo... kumikiwal-kiwal pa ang puke mo sa sobrang dami ng tamod na gustong makalabas."

Minsan pa'y sinasalo niya gamit ng daliri niya ang mga tumutulong tamod at ibinababalik sa loob ko. "Sayang..." Sabi niya.

Naramdaman ko ang init ng kaniyang titig na tila ba tinutunaw ang aking balat. Muli siyang lumapit at hinawakan nang madiin ang aking puwit, muling inihahanda ang kaniyang sarili para sa isa pang round ng kaniyang walang humpay na pag-angkin.

Hindi na ako binigyan ng pagkakataon ni Daddy na makabawi ng hininga. Marahas niyang itinulak ang aking itaas na katawan pababa kaya ang aking kaliwang pisngi ay nabaon sa malambot na kama. Sa posisyong ito, lalong tumaas ang aking balakang, naka-arko at tila nag-aanyaya sa kaniyang muling pag-atake.

Naramdaman ko ang pag-angat ng kaniyang isang paa sa kama habang ang isa ay nananatiling nasa sahig, isang posisyong mas nagbigay sa kaniya ng bwelo at bagsik. Sobrang hot ni Daddy. "Akin ka lang talaga, Lemon... hinding-hindi ka na talaga makakatakas sa akin," paos niyang bulong bago niya muling isinagad ang kaniyang pagkalalaki sa aking loob sa isang iglap.

"Ohhh.." Ungol niya nang mabilis na sumagad 'yon dahil madulas ang loob ko dahil sa mga tamod niya.

"A-AHHH! DAD!" hiyaw ko, ang aking mga mata ay napapikit nang mariin sa tindi ng pressure. Ang kaniyang bawat kadyot ay mabilis, marahas, at puno ng panggigigil. Ang tunog ng mabasang pagtatagpo ng aming mga balat ay umalingawngaw sa buong silid, humahalo sa kaniyang malalalim na mura.

Minsan pa'y huhugutin niya ang alaga niya at iiwan ang ulo nito bago isasagad na nagpapaputi ng mata ko sa sarap.

"Putang ina... ang sarap mong bayuhin nang ganito," ungol ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay gumaralgal na sa tindi ng kalibugan. "Kitang-kita ko kung paano mo nilalamon ang buong burat ko... hnggh! Papunta na ako, Lemon... sasabog na naman ako sa loob mo!"

Lalong bumilis ang kaniyang ritmo, tila wala nang bukas ang bawat pag-ulos. Ang aking katawan ay nayayanig sa tindi ng kaniyang pwersa hanggang sa naramdaman ko ang kaniyang paninigas.

"Fuck, Lemon! Heto na... tanggapin mo muli lahat 'to!" Isang matinding hiyaw ang kumawala sa kaniyang lalamunan kasabay ng pag-igting ng lahat ng kaniyang mga muscle. Naramdaman ko ang sunod-sunod at madiing pintig ng kaniyang kargada sa pinakamalalim na bahagi ng aking butas.

"A-ahhh! Sige po, Dad! Iputok niyo po lahat!" hiyaw ko habang ang aking buong pagkatao ay tila lumulutang sa ulap. Ramdam na ramdam ko ang mainit at malapot na bugso ng kaniyang katas na muling pumupuno sa aking loob, tila walang katapusan ang pag-apaw nito. Napasubsob si Daddy sa aking likuran, hinihingal at nanginginig, habang ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa aking balat-isang ebidensya ng muli niyang pananalo at ganap na pag-angkin sa akin.

Hindi pa doon nagtapos ang gabi. Tila isang gutom na hayop si Daddy Logan na hindi makuntento sa isang hain lang. Naka-tatlong round pa kami bago siya tuluyang huminto. Sa bawat round, ang kaniyang bagsik ay hindi nababawasan; sa halip, tila lalo siyang nanggigil sa bawat pag-ungol ko.

Sa magkasunod na dalawang round, dalawang beses pa ako muling nilabasan nang magkasunod, isang pakiramdam na tila ba hinihigop ang lahat ng lakas sa aking katawan. Ngunit si Daddy, tila walang kapaguran. Hindi siya tumigil, hindi niya ako binigyan ng pagkakataon na makabawi ng hininga hangga't hindi niya nasasagad ang kaniyang sarili at hangga't hindi nauubos ang bawat patak ng kaniyang mainit na katas sa loob ko.

Ang tunog ng aming mga katawan na nagtatagpo at ang aming mabilis na paghinga ang tanging namayani sa loob ng silid sa loob ng mahabang oras.

Nang matapos ang lahat, pareho na kaming nakahiga sa kama, kapwa hinihingal at basang-basa ng pawis.

Ang aking katawan ay parang lantang gulay, nanginginig pa rin ang mga kalamnan mula sa tindi ng rurok na aming narating. Ramdam ko ang lagkit sa pagitan ng aking mga hita, ang ebidensya ng kaniyang walang humpay na pag-angkin.

Dahan-dahan kong iniharap ang aking mukha sa kaniya, kahit pa nanghihina. Sa gitna ng katahimikan at ng madilim na silid, naramdaman ko ang bugso ng emosyon. "Dad... mahal na mahal ko po kayo," bulong ko, ang boses ko ay paos at puno ng katapatan. Umasa ako na kahit sa pagkakataong ito, makakarinig ako ng tugon, o kahit man lang isang haplos na magpaparamdam na mahalaga rin ako sa kaniya.

Ngunit walang sagot. Nanatiling nakapikit ang kaniyang mga mata at diretso ang kaniyang paghinga. Hindi man lang siya gumalaw o niyakap ako pabalik. Ang tanging naramdaman ko ay ang lamig ng distansya sa pagitan namin sa kabila ng init ng aming mga katawan kanina.

Sa tindi ng pagod at sa bigat ng aking nararamdaman, hindi ko na rin namalayan ang oras. Tuluyan na akong nilamon ng antok, bitbit ang sakit at sarap ng gabing ito, habang unti-unting pumipikit ang aking mga mata sa tabi ng lalaking nagmamay-ari na ng aking buong pagkatao.

---------------------------------------------

Author's note.

14,700 words. First time ko 'to haha

Palagay naman feedback sa comsec kung okay lang ang BS nila. First time ko kasi gumawa ng bed scene tapos ganito pa katindi.

# Chapter 6

Nagising ako dahil sa pakiramdam nang matinding pagkauhaw. ​Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at sinalubong ako ng pamilyar na kisame ng aking kwarto. Napansin kong malinis na ang aking katawan at nakasuot na ako ng malaking damit at cycling.

"Si Daddy ba ang nagsuot at naglinis sa akin?" Bulong ko sa sarili.

Ngunit sa kabila ng linis at bango, ramdam ko ang matinding hapdi at bigat sa bawat bahagi ng aking kalamnan lalo na sa aking pang-upo.

​Tumingin ako sa orasan sa dingding. Alas-dos na ng hapon. Marahil ay nasa trabaho pa ang aking mga kuya sa mga oras na ito. Sa gitna ng katahimikan ng bahay, isa lang ang sigurado ko: ayaw ko munang makita ang aking Daddy.

​Hindi ko maikakaila sa sarili ko na nasarapan ako sa nangyari sa amin kagabi. Ginusto ko ang bawat haplos at bawat rurok na narating namin, kaya alam kong hindi ko masasabing hinalay ako ng sarili kong ama. Ngunit sa likod ng sarap na iyon, hindi maalis sa isip ko ang kaniyang naging karahasan. Hindi ko inaasahan na ganoon kalupit ang kaniyang magiging tugon sa kaniyang galit. Kahit anong pagmamakaawa ko kagabi ay tila naging bingi siya, dala ng kaniyang nag-aalab na pagnanasa at galit.

​Sinubukan kong bumangon para kumuha ng tubig, ngunit sa unang hakbang ko pa lang ay nangatog na ang aking mga tuhod. Nawalan ako ng balanse at tuluyang natumba sa sahig. Napadaing ako sa sakit, damang-dama ang panghihina ng aking katawan.

​Dahan-dahan akong nagpilit na tumayo muli. Gamit ang gilid ng kama at mesa bilang suporta, pilit akong lumapit sa malaking salamin sa dulo ng kwarto kahit nanginginig pa rin ang aking mga binti.

​Nang makarating ako sa harap ng salamin, dahan-dahan kong iniangat ang aking suot na damit. Doon ko nakita ang kabuuan ng kaniyang ginawa. halos mapasinghap ako sa gulat

Ang maputi kong balat ay puno ng mga pulang marka-na nagsisimula na maging kulay ube, mga marka ng kagat, at mga pasa-mga selyo ng pagmamay-ari na tanging kami lang ni Daddy Logan ang nakakaalam. 

Ang bawat marka ay tila isang paalala na sa loob ng silid na iyon, tuluyan na akong naging kaniya, sa paraang marahas man ngunit hinding-hindi ko na mabubura.

​Dahan-dahan kong ibinaba ang aking damit, ngunit ang bigat sa aking dibdib ay hindi nabawasan. Habang nakatingin sa sarili sa salamin, biglang naglandas ang mga luha sa aking pisngi hanggang sa maging isang malakas na hikbi ito.

​Naalala ko ang bawat sandali ng aming pagtatalo kagabi. Sa gitna ng kaniyang bagsik, paulit-ulit kong isinigaw sa kaniya kung gaano ko siya kamahal. Ibinuhos ko ang lahat ng emosyon ko, umaasang sa kabila ng kaniyang galit ay diringgin niya ang tibok ng puso ko.

​"Dad... mahal na mahal ko po kayo," bulong ko noon habang humihingi ng kahit kaunting lambing.

​Ngunit binalot lang ako ng nakabibinging katahimikan. Hindi niya ako tinugon. Wala akong narinig na "Mahal din kita." Hindi niya rin ako niyakap nang mahigpit para patahanin o pawiin ang takot ko. Higit sa lahat, hindi lumabas sa kaniyang mga labi ang mga tawag na "Baby" o "Honey" na dati ay nagpaparamdam sa akin na ako ang kaniyang mundo. Tila isang estranghero ang humarap sa akin kagabi-isang lalaking pag-aari lang ang habol at hindi ang puso ko.

​Ang sakit. Mas masakit pa ang panlalamig niyang iyon kaysa sa mga kagat at pasang nakaukit sa balat ko.

​Dahil sa tindi ng iyak at sa pagod na nararamdaman ng aking katawan at isipan, unti-unti na namang bumigat ang aking mga talukap. Wala akong lakas na harapin ang mundo o ang kahit na sino sa mga kuya ko.

​Dahan-dahan akong bumalik sa kama at nagbalot ng kumot. Hinayaan kong lamunin muli ako ng antok, umaasang sa muli kong paggising, kahit papaano ay mababawasan ang hapdi ng katotohanang ito. Nanatili akong nakapikit, pilit na tinatakasan ang sakit hanggang sa muli akong mahulog sa mahimbing na tulog.

~~~ Lucas's Point Of View ~~~

​Pagkaparada ko pa lang ng sasakyan sa garahe ay mabilis na akong bumaba. Hindi ko maipaliwanag, pero buong araw akong binalot ng kaba at pag-aalala habang nasa site ako. Agad kong hinanap si Lemon pagkapasok ko sa loob ng bahay.

​"Lemon? Bunso?" tawag ko, pero katahimikan lang ang sumalubong sa akin.

​Naalala ko ang tagpo kaninang umaga bago kami pumasok sa trabaho nina Lucian at Lysander. Nakapagtataka dahil wala ang aming prinsesa sa kusina. Kami na ang nagluto ng sarili naming agahan-isang bagay na bihirang mangyari dahil si Lemon ang palaging naunang gumigising sa aming lahat para mag-asikaso.

​Nang tanungin namin si Daddy Logan, maikli lang ang naging sagot niya habang kalmadong nagkakape. "Tulog pa siya nang mahimbing. Pagod siguro sa biyahe at puyat kagabi, kaya huwag niyo muna siyang gambalain," sabi niya sa boses na tila may awtoridad na hindi pwedeng baliin.

​Sa aming tatlo, ako ang pinaka-nagtaka. Kilala ko si Lemon; kahit puyat 'yan, sisilip at sisilip 'yan sa amin para bumati ng "Good morning." Pero kanina, kahit anino niya ay hindi namin nakita.

​Hindi rin nakaligtas sa paningin ko ang ikinilos ni Lysander kaninang umaga. Kitang-kita ko ang matalim at mapanuring tingin niya kay Daddy Logan habang kumakain kami. Tila may mensahe ang kaniyang mga mata na siya lang at si Daddy ang nakakaalam. 

May alam ba si Lysander na hindi namin alam ni Lucian?

​Dahil sa kailangang humabol sa deadline sa trabaho, napilitan kaming umalis nina Lucian kahit mabigat ang loob ko. Pero ngayong nakauwi na ako, hindi ako mapapakali hangga't hindi ko nakikita ang lagay ng bunso namin.

Pagpasok ko sa kusina, sinalubong ako ng malamig na hangin at ang katahimikang hindi ako sanay. Walang amoy ng masarap na ulam, walang tunog ng kutsara't tinidor, at higit sa lahat, walang masayang boses ni Lemon na babati sa akin.

​"Bunso?" muling tawag ko, baka sakaling nasa pantry lang siya o naglilinis, pero wala talaga kaya dali-dali akong nagtungo sa sala.

​Paakyat na sana ako ng hagdan nang marinig ko ang pagbukas ng pinto sa garahe. Pumasok sina Lucian at Lysander na halos sabay umuwi, bakas sa mga mukha nila ang pagod mula sa trabaho.

​"Kuya, nakapagluto na ba si Lemon? Nagugutom na ako, namiss ko agad ang luto ni bunso," bungad ni Lucian na nakasando na at nakaunipormeng pulis sa ibaba habang nagtatanggal ng sapatos.

​Umiling ako. "Wala siya sa kusina. Mukhang hindi pa rin bumababa mula kaninang umaga."

​Napatigil si Lysander sa paglalakad. Kumunot ang noo niya, at muling rumehistro sa mukha niya ang kakaibang tensyon na nakita ko sa kaniya kaninang almusal. "Hindi pa bumababa? Mag-aalas sais na ng gabi, Kuya. Imposibleng tulog pa rin 'yon hanggang ngayon."

​Doon na ako mas kinabahan. Hahakbang na sana kaming tatlo paakyat nang bumukas muli ang pangunahing pinto.

Pumasok si Daddy Logan. Seryoso ang kaniyang mukha, bitbit ang ilang paper bags ng pagkain at isang puting supot na malinaw na galing sa isang sikat na drug store.

​Nagkatinginan kaming tatlo. Bakit bumili si Daddy ng gamot? At bakit siya ang nag-uwi ng hapunan?

​Hindi na namin siya nagawang batiin o tanungin. Sabay-sabay kaming tumalikod at mabilis na tinahak ang hagdan patungo sa kwarto ni Lemon. 

Ang bawat baitang ay tila nagpapabigat sa dibdib ko. May hindi tama. Alam kong may nangyayari na hindi sinasabi sa amin ni Daddy, at kailangan kong malaman kung ano iyon.

​Huminto kami sa harap ng pinto ni Lemon. Dahan-dahan kong inabot ang pinto, umaasang sana ay maayos lang ang kalagayan ng bunso namin.

​"Lemon? Bunso, si Kuya Lucas 'to. Papasok kami," mahinang paalam ko habang kumakatok pero walang tugon mula sa loob.

​Dahan-dahan kong pinihit ang door knob at bumukas ang pinto. Sinalubong kami ng matinding dilim sa loob ng silid ni Lemon. Nakapatay ang lahat ng ilaw, pero dahil sa liwanag na nanggagaling sa hallway, naaninag namin ang kaniyang pigura. Nakahiga siya, nakatalikod sa amin, at balot na balot ng kumot at tanging ang ulo lang nito ang nakalabas.

​"Lemon?" muling tawag ko, pero kahit munting ungol o galaw ay wala kaming narinig.

​Hindi na nakapaghintay si Lucian. Mabilis siyang lumapit at tumabi sa gilid ng kama. "Bunso, gising na. Bakit hindi ka pa bumababa? Nakauwi na kami, tulog ka pa rin," malambing na sabi ni Lucian habang hinahawakan ang balikat ni Lemon para yugyugin sana ito nang bahagya.

​Pero biglang napatigil si Lucian. Nakita ko ang pagbabago ng kaniyang ekspresyon-mula sa pag-aalala, napalitan ito ng gulat at takot. Agad niyang idiniit ang kaniyang palad sa noo at leeg ni Lemon, tila kinukumpirma ang isang bagay na ayaw niyang paniwalaan.

​"Kuya... ang init niya," boses ni Lucian na tila nanginginig. "Nilalagnat si Lemon. Ang taas ng lagnat niya!"

​Parang bombang sumabog ang kaba sa dibdib ko nang marinig iyon. Si Lysander naman, na kanina pa tahimik sa gilid ko, ay nagkukumahog na lumapit sa kabilang panig ng kama. 

Alam ng lahat na si Lysander ang pinakasupulado at matipid magsalita sa aming magkakapatid, pero pagdating kay Lemon, siya ang pinakamabilis kumilos. kagaya ni Dad, hindi niya kayang makitang nasasaktan o naghihirap ang aming bunso.

​"Lemon, baby, gising..." bulong ni Lysander. Ang kaniyang malalaki at magagaspang na palad ay marahang humaplos sa pisngi ni Lemon, pilit itong ginigising. "Bunso, nandito na si Kuya. Gising na, please."

​Habang pinapanood ko silang dalawa na nag-aalala sa kaniya, napansin ko ang panginginig ng mga balikat ni Lemon sa ilalim ng kumot. Hindi ko maiwasang maisip-ano ba talaga ang nangyari kagabi pagkaakyat namin? Bakit biglang nagkasakit ang aming prinsesa kahit 'di naman naulanan o naambunan?

​Tumingin ako sa pinto, naghihintay kung papasok ba si Daddy Logan. Yung dalang gamot ni Daddy kanina... alam niya ba? Alam niya bang maysakit si Lemon bago pa man kami makauwi?

Dahan-dahang gumalaw si Lemon. Isang mahinang ungol ang kumawala sa kaniyang mga labi bago niya tuluyang imulat ang kaniyang mga mata. Tila lito pa siya noong una, patingin-tingin sa amin na parang sinisigurado kung totoo ba ang nakikita niya.

​"Mga Kuya ko... Kuya Lucas? Kuya Lysander? Kuya Lucian?" mahina at mabagal niyang tawag, halos pabulong na ang boses.

​Nakahinga kami nang maluwag. "Oo, bunso. Nandito kami," sagot ko habang hinahaplos ang buhok niya. "Grabe ka, buong araw kang tulog. Pinag-alala mo kami nang husto. Ang taas pa ng lagnat mo."

​Agad na inalalayan ni Lysander si Lemon para makaupo nang maayos sa kama. Nakasandal na ngayon si Lemon sa katawan ni Lysander.

Pero sa kabila ng init ng lagnat niya, naramdaman naming nanginginig siya sa lamig. Hindi nag-atubili si Lysander; niyakap niya nang mahigpit si Lemon para bigyan ng init.

​"Huwag kang mag-alala, kukuha kami ng gamot. May dalang gamot si Daddy kanina, baka alam niyang masama ang pakiramdam mo," sabi ko sa kaniya. "Magluluto rin kami ng soup para makakain ka bago uminom ng gamot."

​Pero laking gulat namin nung marinig ni Lemon ang kabuuan ng mga sinabi ko, biglang nagbago ang kaniyang mukha-napalitan ang panghihina ng matinding takot. Mas lalo siyang nanginginig at pilit na isinisiksik ang sarili sa dibdib ni Lysander, na tila naghahanap ng mapagtataguan.

​Doon na ako napa-isip. Bakit ganoon ang reaksyon niya?

​"Wait, bubuksan ko lang ang ilaw," sabi ni Lucian.

​Pagpindot niya ang switch, ang maliwanag na ilaw ay tila naging sumpa sa paningin namin. Doon ko nakita ang mga bakas na pilit itinago ng dilim. May mga pulang marka sa leeg ni Lemon na hindi maikakailang hindi galing sa kung anong sakit lang. Malapit na 'yon maging kulay ube. Dahil sa kaputian ni Lemon, halatang halata ang mga marka na hindi mabilang.

​"Ano 'to?" boses ni Lysander, puno ng pagbabanta habang pinapasadahan ng tingin ang leeg ni lemon.

Hinawakan at tinignan pa nito ang mga braso ni Lemon na may mga marka din. Kahit iniangat na ni Lysander ang mangas ng damit nito, hindi pa rin nawawala sa paningin namin ang mga marka. Pati mga binti ni Lemon nang tanggalin ko ang kumot, may mga marka din.

"Puta..." Rinig kong bulong ni Lucian sa likuran ko.

Para makumpirma ang hinala,​ dahan-dahan ko ring inangat ang laylayan ng malaking damit na suot ni Lemon para masuri ang buong katawan nito. Napasinghap kami ni Lucian sa nakita nang tuluyan ko nang maalis ang suot na dami ni Lemon.

Ang maputi at makinis na balat ng bunso namin ay punong-puno ng mga pasa-mga kulay ube at pulang marka na nakakalat sa kaniyang buong katawan-lalo na sa dibdib nito na tila'y kumpol-kumpol. May mga bakas ng kagat din. Sobrang halata ng mga iyon dahil naghahalo ang sobrang puti at maputlang balat ni Lemon ngayon.

"Bunso..." Sabi ko at napa-atras pa ako, ramdam ko ang panlalamig ng mga kamay habang napapamura na rin sa loob-loob ko. "Tang ina..." bulong ko pa.

Sobrang nanlumo at naaawa ako sa nanghihinang itsura at kalagayan ni Lemon ngayon.

Dahan-dahang inalalayan at isinandal ni Lysander si Lemon sa headboard ng kama dahil sa kuryosidad.

Dahil sa nakitang reaksyon namin ni Lucian mula sa harapan nila nung tinanggal ko ang suot na dami nito, mula sa likuran, naglakad siya papunta sa gilid ko para makita din ang harapan at kabuoan ni Lemon. Pati ito natulala sa nasaksihan.

​"PUTANG INA!" sobrang lakas na hiyaw ni Lysander, hindi na napigilan ang galit. "SINO'NG MAY GAWA NITO SA'YO, LEMON?!"

​Bumalik sa isip ko ang tagpo kagabi. Kami lang ang pinaakyat ni Daddy. Sila ang naiwan sa baba. Sila ang magkasama sa bahay buong araw. Si Daddy ang nag-uwi ng gamot na para bang alam na niya ang lagay ni Lemon bago pa kami pumasok sa kwartong ito.

​"Si Daddy ba...?" hindi ko naituloy ang tanong pero ang galit sa mga mata ni Lysander at ang panginginig ni Lemon ang tila sumasagot sa akin. Hindi ko matanggap. Ang kaba ko kaninang umaga, ang kakaibang tingin ni Lysander kay Dad-lahat ng piraso ng puzzle ay nagsisimula nang magtugma, at ang katotohanan ay mas masakit pa sa anumang lagnat.

​Nanlalamig ako habang nakatingin sa mga pasa at ni Lemon sa katawan, pero mas lalo akong kinabahan nang sulyapan ko si Lucian. Si Lucian ang pinakamahinahon sa aming lahat, ang boses ng katwiran, pero sa sandaling iyon, nakita ko ang pagdilim ng kaniyang anyo.

Walang sabi-sabing lumingon siya at buong lakas na pinagsusuntok ang pader ng kwarto ni Lemon. Ang malalakas na kalabog ay tila hudyat ng gulo bago siya mabilis na lumabas at naglakad patungo sa kung saan.

​"Higa ka muna, baby. Babalik ako, dito ka lang," mahinahon pero may diing sabi ni Lysander kay Lemon habang maingat itong inihiga muli at binalot ng kumot. Hinalikan niya pa ito sa noo at hinaplos-haplos ang pisngi.

​Ngunit pagtalikod ni Lysander, ang mukha niya ay parang sa demonyong handang pumatay. Kumaripas siya ng takbo palabas. Humalik muna ako sa pisngi ni Lemon bago nag-atubili at sumunod kay Lysander.

Pababa kami ng hagdan nang maabutan namin si Daddy Logan sa sala.

​Nakaupo si ito sa sofa, ang mga siko ay nakatukod sa kaniyang mga tuhod at ang kaniyang mga kamay ay nakahawak sa kaniyang ulo-ang buhok ay magulo. Tila malalim ang iniisip at hindi man lang namalayan ang pagdating namin.

​"PUTANG INA MO, DAD! HAYOP KA!" sigaw ni Lysander.

​Nabigla ako. Kahit basagulero si Lysander at madalas mapasabak sa away sa labas o nasasabihang walang modo at respeto, kailanman ay hindi niya binastos o minura si Daddy. Mataas ang respeto naming lahat sa kaniya dahil siya ang nagtaguyod sa amin. Pero ngayon, dinuduro-duro siya ni Lysander sa gitna ng sala.

​Nag-angat ng tingin si Daddy, bakas ang pagtataka sa kaniyang mga mata. "Anong problema? Bakit ka sumisigaw? Anong nangyari?" kalmadong tanong niya na tila ba wala siyang alam.

​Doon na tuluyang sumabog si Lysander. Sa bilis ng galaw niya, kinuwelyuhan niya si Daddy at hinila ito patayo mula sa sofa. "Anong nangyari?! Putang ina, huwag kang magmaang-maangan! Anong ginawa mo kay Lemon?! Anong ginawa mo sa kapatid namin?!"

​Hindi ako nakakilos agad. Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa-sa aming ama na napahinto nang maintindihan kung ano'ng sinasabi ni Lysander, at sa kapatid kong handang pumatay para sa aming bunso.

Bago pa man makasagot si Daddy, isang malutong na tunog ng suntok ang umalingawngaw sa buong sala. Tumilapon ang ulo ni Daddy sa lakas ng bwelo ni Lysander. Napasinghap ako, pero hindi gumanti ang aming ama. Nanatili lang siyang nakatayo, pinupunasan ang dugong lumabas sa gilid ng kaniyang labi habang nakatingin nang matalim kay Lysander.

​Akmang susuntukin na siyang muli ni Lysander, na tila nawalan na ng bait sa sobrang galit, nang mabilis akong pumagitna at hinawakan ang kaniyang braso.

​"Lysander, tama na!" sigaw ko, pilit siyang itinutulak palayo. Humarap ako kay Daddy, ramdam ko ang panginginig ng sarili kong boses sa halong takot at matinding pagkadismaya. "Dad, ano ba talagang nangyari? Bakit puro pasa ang katawan ni Lemon? Bakit parang kinaladkad siya sa impiyerno sa sobrang taas ng lagnat niya?!"

​Bumukas ang bibig ni Daddy para magsalita, pero hindi pa man siya nakakabuo ng salita ay biglang lumitaw si Lucian mula sa likuran. Sa isang iglap, lumipad ang kamao ni Lucian at tumama sa panga ni Daddy. Sa pagkakataong ito, hindi na nanatiling tahimik ang aming ama. Mabilis siyang kumilos at tinulak lang si Lucian. Napaatras si Lucian, pero hindi siya natinag. Agad siyang tumayo nang tuwid, ang kaniyang mga mata na dati ay puno ng kapayapaan ay ngayon ay nag-aapoy na sa poot.

​"Putang ina ka, Dad!" pagmumura ni Lucian, hindi na rin nakapagpigil. "Paano mo nagawa 'to? Kapatid namin 'yun! Bunso namin 'yun! Habang kami ay nagtatrabaho at nagtitiwala sa'yo rito sa bahay, hayop ka... Bakit sinaktan mo siya?! Sa lahat ng tao, ikaw pa talaga ang gagawa no'n kay Lemon!"

​Sinubukan muli ni Lysander na sumugod pero humarang ako sa gitna nila, itinutulak silang dalawa palayo kay Daddy habang ang mga mata ko ay nakatitig nang diretso sa lalaking nagpalaki sa amin.

​"Kung alam lang namin na sasaktan mo siya kagabi, kung alam lang naming magiging ganito kalupit ang gagawin mo kay Lemon, isinama na sana namin siya paakyat!" Sabi ko at hindi na napigilang tumulo na ang luha dahil sa galit. "Hindi sana kami natakot sa awtoridad mo! Hindi sana kami nakinig sa utos mo na iwan siya sa'yo! Pinagkatiwalaan ka namin, Dad... pero sinira mo!"

​Ang sala na dati ay puno ng tawanan ay naging arena ng kaguluhan. Habang ang aming ama ay nakatayo lang doon, tila isang tigreng nabulabog.

Muling umalingawngaw ang boses ni Lysander, puno ng pait at sarkasmo habang nakatitig nang matalim kay Daddy. "Kaya pala... kaya pala may dala kang gamot kanina pag-uwi mo, Dad. Alam mo na ang lagay niya bago pa kami pumasok sa kwartong 'yun. Para doon pala 'yon," asik niya.

​Dinuro-duro niya ang aming ama habang patuloy ang pag-agos ng kaniyang galit. "Kaya pala pinigilan mo kaming umakyat sa kwarto niya kanina. Sabi mo tulog pa siya, huwag gambalain... pero ang totoo, ayaw mo lang makita namin ang ginawa mo sa kaniya!"

​Napahilamos si Daddy Logan sa kaniyang mukha, bakas ang pagod at ang bigat ng kaniyang nararamdaman. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, ang tigre ay tila napaamo ng kaniyang sariling konsensya.

​"Hindi niyo naiintindihan," mahina ngunit nanginginig na simula ni Daddy. "Nadala ako ng galit... hindi ko na ma-control ang sarili ko sa nalaman ko tungkol sa hayop na Rowan na 'yon."

​Tumingin siya sa amin nina Lucian, humihingi ng kahit katiting na pang-unawa. "Sinabi sa akin ni Lemon ang lahat. Muntik na siyang mapagsamantalahan ng hayop na 'yun kung hindi lang dumating si Lysander kagabi. Pero hindi lang 'yong paghila sakaniya ang nangyari... sinabi ni Lemon na hinaplos-haplos siya, at dinila-dilaan pa ng Rowan na 'yon ang kaniyang pisngi habang pinupwersa siya!"

​Sa bawat salitang lumalabas sa bibig ni Daddy, ramdam ang poot na nagpaalab sa kaniyang galit at protektibong instinto. "Nandilim ang paningin ko. Ang isiping may ibang lalaking humawak at bumaboy sa kaniya sa ganoong paraan... hindi ko nakayanan. Nawalan ako ng kontrol, at sa kasamaang-palad, kay Lemon ko naibuhos ang lahat ng poot na nararamdaman ko."

​Natahimik kaming magkakapatid. Ang rebelasyong iyon ay tila isang malamig na tubig na ibinuhos sa nag-aapoy naming galit, ngunit hindi nito sapat na pawiin ang sakit na makitang durog ang aming bunso dahil sa kamay mismo ng aming ama.

Umiling ako, hindi pa rin sapat ang paliwanag niya para sa akin. "Pero Dad, hindi pa rin tama na sinaktan mo si Lemon nang ganoon!" sigaw ko, ang boses ko ay nanginginig sa halo-halong emosyon. "Wala siyang kasalanan! Biktima siya rito at wala siyang kalaban-laban sa laking tao ni Rowan! Bakit sa kaniya mo ibinuhos ang galit mo?"

​Napayuko si Daddy, ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit. "Alam niyo ba kung anong klaseng tao ang Rowan na 'yon?" pabulong niyang tanong pero bakas ang poot. "Nalaman ko... may nauna na palang mga kaso ng sexual assault at harassment ang hayop na 'yon. Dalawang beses na siyang nakulong dahil pinagsamantalahan ang mga bata, pero laging nakakalaya dahil sa pera at koneksyon."

​"Putang ina!" hiyaw ni Lysander. Nagsimula siyang maglakad nang pabalik-balik, pinagmumura si Rowan kahit wala ito sa harap namin. "Hayop ka, Rowan! Kung makikita lang kita, sisiguraduhin kong hindi ka na makakalaya habambuhay! Papatayin kita!"

​Sa gitna ng tensyon, humarap sa amin si Daddy Logan na may bakas ng pagsisisi sa mukha. "Patawarin niyo ako... Mga anak, hindi ko lang talaga nakontrol ang dilim sa isip ko kagabi," pagmamakaawa niya.

​Ngunit si Lucian, na kanina pa nakatitig nang malamig, ay nagsalita. "Hindi ka sa amin dapat manghingi ng tawad, Dad. Kay Lemon. Doon sa batang iniwan naming masaya at masigla pero dinatnan naming durog ang katawan at kaluluwa." Tumingin siya kay Daddy nang may pandidiri. "Hindi namin akalain na kaya mong saktan ang sarili mong bunsong anak nang ganoon... wala kang kwentang ama."

​Tila tumigil ang mundo sa huling binitiwang salita ni Lucian. Nakita ko ang pagpigtas ng huling pasensya ni Daddy. Ang tigre ay muling sumabog.

​"Anong sabi mo?!" sigaw ni Daddy sabay sugod kay Lucian. Pinagsusuntok niya ito nang sunod-sunod sa sikmura. "Ginawa ko ang lahat! Itinaguyod ko kayong apat nang mag-isa! Ibinigay ko ang lahat para maging maayos ang buhay niyo, tapos sasabihan mo akong walang kwentang ama?!"

​Hindi na ako makapamagitan dahil biglang sumali si Lysander sa gulo. Pinagtulungan nila ni Lucian si Daddy. Ang sala ay naging magulo-bagsak ang mga plorera, baligtad ang mga upuan, wala na sa ayos ang sofa. Pero kahit dalawa na ang kalaban niya, hindi basta-basta natitibag si Daddy. Naipagtatanggol niya ang sarili niya, ang bawat suntok nina Lysander at Lucian ay nasasalo, naiilagan o nagagantihan niya ng mas malakas na pwersa.

Sa gitna ng rambulan nilang tatlo, narinig ko ang pag-kasa ng isang baril. Si Lucian... May hawak na baril pero hindi nakatutok kay Dad. Parang nagbabala lang ito. "Ano, Dad?" Banta nito at may diin sa salitang "dad".

​"Tama na! Mag-aama kayo! Itigil niyo 'yan!" sigaw ko, pero parang bingi silang tatlo sa gitna ng marahas na pag-aaway na sumira sa huling hibla ng respeto sa loob ng bahay na ito.

"Tama na..."

"Tama na! Kuya... Dad... pakiusap, tama na!"

​Sa gitna ng marahas na palitan ng suntok at sigawan, isang nanghihinang boses ang naging sapat para tumigil ang mundo naming apat. Napalingon kaming lahat sa paanan ng hagdan. 

Doon ay nakatayo at nanghihina na nakahawak nang mariin sa handrail para alalayan ang sarili na si Lemon, maputla, nanginginig, at basang-basa ng luha ang mga mata. Nasaksihan niya ang lahat-ang pagkakagulo ng kaniyang mga kuya at ng aming ama.

​Humuhikbi siya nang malakas, ang kaniyang maliliit na balikat ay nayayanig sa bawat paghinga. "Tama na... pakiusap, tama na..." paulit-ulit niyang sambit, na tila ba isang sirang plaka na humihingi ng kapayapaan sa gitna ng gulo.

​Natigilan silang tatlo. Si Lysander ay binitawan ang pagkakasakal kay Daddy, si Lucian, biglang tinago ang hawak na baril sa likod nito, habang si Daddy naman ay dahan-dahang ibinaba ang kaniyang mga kamao. Lahat kami ay natulala, tila natauhan sa sakit na idinudulot namin sa bunso namin.

​Dahil ako lang ang tanging nasa tamang pag-iisip sa aming apat sa mga sandaling iyon, agad akong lumapit kay Lemon. "Baby... hush, tahan na," malambing kong tawag sa kaniya habang maingat siyang kinakabig para yakapin. Naramdaman ko ang init ng kaniyang lagnat at ang bilis ng pintig ng kaniyang puso. "Nandito lang si Kuya, tahan na, Baby."

​"Bakit?" tanong ni Lemon sa gitna ng pag-iyak, tumingin siya kina Lucian at Lysander, at pagkatapos ay kay Daddy. "Bakit kailangang magsakitan kayong mag-aama? Isang pamilya tayo, 'di ba? Bakit niyo pinagtutulungan ang sarili nating ama? At Dad... bakit niyo sinasaktan sina Kuya?"

​Ang kaniyang mga tanong ay tila mga saksak sa aming dibdib. Dahil sa kaniyang pakiusap, tuluyan nang kumalma ang tensyon sa sala. Bakas ang pagsisisi sa mukha nina Lucian at Lysander.

​"Sorry, Lemon... Patawarin mo si Kuya," sabay na hingi ng tawad nina Lucian at Lysander, hindi makatingin nang diretso sa aming bunso dahil sa hiyang nararamdaman.

​Ngunit ang mas nakakagulat ay ang ginawa ni Daddy. Dahan-dahan siyang lumapit kay Lemon. Kahit bakas ang takot sa mga mata ni Lemon at ang bahagyang pag-atras nito, hinayaan niya lang ang aming ama. Sa harap naming lahat, biglang lumuhod si Daddy Logan sa paanan ni Lemon.

​"Honey... Lemon, Baby ko..." basag ang boses ni Daddy, ang kaniyang mapagmataas na anyo ay tuluyang gumuho. "Patawarin mo si Daddy. Patawarin mo ako sa lahat ng nagawa ko sa 'yo kagabi... sa pananakit ko sa'yo. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko, pero pakiusap, patawarin mo ako."

Hindi ko maipaliwanag ang bigat sa aking dibdib habang pinapanood ang tagpong iyon. Si Daddy Logan-ang haligi ng tahanang ito, ang lalaking kailanman ay hindi yumuyuko sa kahit kanino-ay nakaluhod ngayon sa paanan ng aming bunso. Ang kaniyang mga balikat na dati ay simbolo ng katatagan ay nayayanig na sa bawat hikbi. Ang mga kamay niyang marahas na nanakit kagabi ay nakakapit ngayon sa paanan ni Lemon, tila humihingi ng kaligtasan mula sa sarili niyang konsensya.

​"Patawad, Baby... Patawarin mo ang Daddy," paulit-ulit niyang sambit. Ang kaniyang boses ay basag at puno ng pagsisisi, isang tunog na kailanman ay hindi namin inakalang maririnig mula sa kaniya.

​Nagkatinginan kaming tatlo nina Lucian at Lysander. Nakita ko ang gulat at pagkalito sa kanilang mga mata. Lumaki kaming kilala si Daddy bilang isang tigre-matigas, may awtoridad, at hindi nagpapakita ng kahinaan. Ang makita siyang ganito kaguho ay tila mas masakit pa kaysa sa mga pasa sa kanilang katawan. Maging si Lysander, na kanina lang ay handang pumatay, ay dahan-dahang nagbaba ng kaniyang kamao, hindi alam kung paano reresponde sa biglang paglambot ng aming ama.

​Tila nadala naman ang puso ni Lemon. Ang kaniyang iyak ay naging mas malakas, mas masakit pakinggan. Humagulgol siya na parang bata na inagawan ng laruan. Mas masakit pa 'to sa iyak niya nung araw na umuwi siya na madumi, puno ng sugat at galos ang katawan. 

Ang kaniyang buong katawan ngayon ay sumusuko na sa pagod at emosyon. Hindi na siya makapagsalita; tanging ang hikbi na lang niya ang pumupuno sa binging katahimikan ng sala.

​Hindi ko na hinayaang tumagal pa ang ganitong eksena. Alam kong kung mananatili si Lemon dito, lalo lang siyang madudurog.

Lumapit ako at marahang hinawakan ang balikat ni Lemon habang nananatiling nakaluhod si Daddy sa harapan niya.

​"Dad, tama na," matigas pero mahinahon kong sabi. Tiningnan ko ang mga kapatid ko. "Dadalhin ko muna si Lemon sa condo ko. Ako na muna ang bahala sa kaniya."

​"No! He's going with me!" mabilis na bulyaw ni Lysander, ang kaniyang protektibong instinto ay muling bumalik.

"Hindi, Kuya, sa akin siya dapat," pag-alma rin ni Lucian.

​Tinitigan ko silang dalawa nang diretso sa mga mata. "Sa tingin niyo ba, kayang sumama ni bunso sa inyo matapos makita ang pagbugbugan na ginawa niyo? Sa tingin niyo ba makakapagpahinga siya kung nandoon kayo at bawat tingin niya sa inyo ay may bakas ng gulo?"

​Natahimik ang dalawa. Hindi sila nakasagot dahil alam nilang tama ako. Ang galit nila, kahit para kay Lemon, ay nagdagdag lang sa takot na nararamdaman ng kapatid namin. Napayuko na lang sila, bakas ang panghihinayang.

​Humarap ako kay Lemon at hinawakan ang kaniyang mukha na basang-basa ng luha. "Bunso... baby, makinig ka kay Kuya. Gusto mo bang sumama muna sa akin? Doon muna tayo sa condo ko para makapagpahinga ka nang maayos. Walang gulo doon. Tahimik lang tayo, okay lang ba?"

​Tumitig sa akin si Lemon, ang kaniyang mga mata ay namumugto at puno ng pagod. Hindi siya nakapagsalita, ngunit dahan-dahan siyang tumango habang patuloy pa rin ang mahihinang hikbi. Inalalayan ko siyang tumayo, pilit na hindi tinitingnan ang nananatiling nakayukong si Daddy sa sahig.

​Sa mga sandaling ito, ang tanging mahalaga sa akin ay mailayo si Lemon sa bahay na unti-unting naging bilangguan ng kaniyang takot.

Akmang bubuhatin ko na sana si Lemon para tuluyan na kaming makaalis nang biglang pumulupot ang braso ng aming ama sa binti ng aming bunso. Humihulagpos ang kaniyang mga hikbi, at ang kaniyang mukha na dati'y puno ng awtoridad ay basang-basa na ngayon ng luha habang nakasubsob sa paanan ni Lemon.

​"Honey... baby, dito ka lang, please," pagmamakaawa ni Daddy, ang boses niya ay halos pabulong na dahil sa tindi ng emosyon. "Patawarin mo na si Daddy... hindi na ulit gagawin ni Daddy 'yon, pangako."

​Ramdam ko ang paninigas ng katawan ni Lemon sa aking bisig. Ang bawat salita ni Daddy ay tila nagpapabigat sa hangin sa loob ng sala.

​"Hindi mo lang narinig kanina pero mahal na mahal ka rin ni Daddy, kaya patawarin mo na ako... huwag mo akong iwan dito, please, Honey," patuloy ni Daddy, tila isang batang takot na takot maiwan sa dilim. "Naririnig mo, Honey? Mahal na mahal rin kita." Dagdag nito at pilit na isinisiksik ang sarili sa binti ni Lemon.

​Napahinto ako. Naramdaman ko ang pag-aatubili sa katawan ni Lemon. Alam ko ang puso ng aming bunso-marupok ito pagdating kay Daddy. Pero sa kabila ng mga salitang 'mahal kita,' hindi ko maaring balewalain ang panginginig ng kaniyang maliit na katawan. Ang pagmamahal na sinasabi ni Daddy ay ang siya ring dahilan kung bakit ganito ang kalagayan ni Lemon ngayon.

​"Dad," matigas kong tawag sa kaniya, pinipilit na huwag magpadala sa kaniyang pag-iyak. "Hindi ka pa kayang patawarin ni Lemon... at takot na takot pa siya sa 'yo. Hindi mo ba nararamdaman?"

​Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata na puno ng pagsisisi. "Nanginginig siya dahil sa 'yo, Dad. Ang presensya mo ngayon, imbes na magbigay ng kalinga, ay nagdudulot sa kaniya ng trauma."

​Tila tinamaan ng kidlat si Daddy sa sinabi ko. Unti-unting lumuwag ang kaniyang pagkakaakap sa binti ni Lemon. Ang kaniyang mga kamay ay dahan-dahang bumitaw, at ang kaniyang balikat ay tuluyang bumagsak. Natigilan siya, tila ngayon lang niya napagtanto ang lalim ng sugat na naidulot niya-hindi lang sa balat, kundi sa puso ng aming bunso.

​Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Maingat kong binuhat si Lemon, ang kaniyang ulo ay isinandal ko sa aking balikat habang patuloy siyang humihikbi nang mahina.

​"Bigyan mo muna siya ng time, Dad," sabi ko bago ako tumalikod. "Huwag kang mag-alala, babalitaan pa rin kita kung ano ang lagay niya sa condo ko. Pero sa ngayon, kailangan niya ng katahimikan... kailangan niya ng layo sa 'yo. Babalik kami kapag kaya na niya."

Tumayo na si Dad sa dahil sa narinig. "Hihintayin kita rito bumalik, Honey." Huling salita na narinig ko mula sa kaniya bago siya lumapit at hinalikan sa ulo at noo si Lemon.

​Dinaanan ko muna sina Lucian at Lysander na hanggang ngayon ay hindi pa rin makapagsalita pero nagbigay rin ng halik sa pisngi at noo ni Lemon.

Bitbit ko ang aming prinsesa palabas ng bahay na dati ay puno ng saya, pero ngayon ay nababalot ng pait at pagsisisi. Sa bawat hakbang ko palayo, ramdam ko ang bigat ng pamilyang ito na unti-unti nang nagkakalas-kalas.

# Chapter 7

​Dahil sa bigat ng aking katawan at sa init ng lagnat na tila sumusipsip sa aking lakas, unti-unti na akong dinalaw ng antok habang nasa biyahe. Pero bago pa man ako tuluyang lamunin ng kadiliman, naramdaman ko ang mainit na palad ni Kuya Lucas na lumipat mula sa manibela patungo sa aking hita. Hinaplos niya iyon nang marahan-isang simpleng galaw na tila sinasabing ligtas ako sa piling niya. Doon ako tuluyang nakatulog.

​Nagising ako na hindi na ang ugong ng makina ang naririnig ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at bumungad sa akin ang isang napakataas at eleganteng kisame.

​Nasa sofa ako, pero agad kong napansin na hindi ito ang dating condo ni Kuya Lucas. Mas malaki ito, mas malawak, at tila nasa tuktok kami ng mundo. Ang bawat sulok ay bakas ng karangyaan-mula sa floor-to-ceiling glass windows hanggang sa minimalistang disenyo.

​"Lemon... Bunso, gising na. Kailangan mong kumain," malambing na tawag ni Kuya Lucas habang nakaluhod sa gilid ng sofa.

​Inilibot ko ang aking paningin, bakas ang pagkamangha sa aking mga mata sa kabila ng panghihina. "Kuya... nasaan tayo? Iba 'to ah," mahina kong tanong.

​Ngumiti si Kuya Lucas, isang ngiting puno ng tagumpay. "Nasa penthouse tayo, Baby. Bago kong unit 'to. Katas ng lahat ng pagpupuyat at pagtatrabaho ko bilang engineer. Hindi ko pa ito nasasabi kay Daddy o sa mga kapatid natin dahil plano ko sanang i-surprise kayo, pero mukhang dito muna tayo. Mas tahimik at mas komportable ka rito."

​Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang paglusot ng kaniyang mga braso sa ilalim ng aking katawan. Sa isang mabilis at maingat na galaw, binuhat niya ako nang pa-bridal style. Napakapit ako sa kaniyang leeg dahil sa gulat. Ramdam na ramdam ko ang tigas ng kaniyang muscles at ang init ng kaniyang dibdib.

​"Kuya, kaya ko namang maglakad..." mahina kong protesta, pero tila wala siyang narinig.

​"Hush, Baby. May lagnat ka. Hayaan mong alagaan ka ni Kuya," seryoso niyang sabi habang naglalakad patungo sa napakalawak nilang kusina.

​Habang karga niya ako, hindi ko mapigilang mapatitig sa kaniyang panga. Malayo man ako sa bahay, tila isang bagong uri ng tensyon ang bumabalot sa amin dito sa itaas ng penthouse na ito-isang lugar na walang nakakaalam kundi kaming dalawa lang. Inilapag niya ako nang dahan-dahan sa high chair ng kitchen island para ihanda ang gamot at pagkain ko.

Inilapag ako ni Kuya Lucas nang dahan-dahan sa high chair, pero hindi agad bumitaw ang kaniyang mga kamay sa aking baywang. Nanatili siyang nakatayo sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang mukha ay pantay na sa akin. Sa lapit naming iyon, naamoy ko ang kaniyang panlalaking pabango na humahalo sa amoy ng bago at malinis na unit.

​"Dito ka muna, Bunso. Magluluto lang si Kuya ng mainit na soup," bulong niya habang hinahawi ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa aking noo. Ramdam ko ang init ng kaniyang palad. "Gusto kong bumalik ang lakas mo. Ayaw kong nakikita kang ganyan... parang lantang bulaklak."

​Pinanood ko siya habang kumikilos sa kusina. Ang bawat galaw niya ay kalkulado at puno ng awtoridad, pero kapag tumitingin siya sa akin, lumalambot ang kaniyang mga mata. Naalala ko tuloy ang sinabi ni Daddy noon, na si Kuya Lucas ang pinakakamukha niya pagdating sa pagiging protektado sa pamilya. Pero ngayon, sa loob ng penthouse na ito, ang proteksyong iyon ay tila may kalakip na ibang kahulugan.

​"Kuya," tawag ko, dahilan para mapatigil siya sa paghiwa ng mga sangkap. "Bakit... bakit hindi mo sinabi sa kanila ang tungkol dito? Kay Daddy?"

​Sandaling tumahimik si Kuya Lucas. Ibinaba niya ang kutsilyo at lumingon sa akin, ang kaniyang panga ay bahagyang umigting. "Dahil ang lugar na ito, Lemon, ay para sa atin lang. Ayaw kong may ibang makialam kung paano kita alagaan. Sa bahay, kailangang i-share kita kina Lucian at Lysander... pati na kay Daddy. Pero dito?"

​Humakbang siya pabalik sa akin at hinawakan ang magkabila kong pisngi. "Dito, ako lang ang masusunod. Ako lang ang mag-aalaga at lalambing sa'yo na walang kaagaw."

​Napalunok ako. Ang lagnat na nararamdaman ko ay tila nadagdagan ng kakaibang init na nagmumula sa kaniyang mga titig. "Pero paano kung hanapin nila ako?"

​"Hayaan mo sila," seryoso niyang sagot. "Sinabi ko na sa kanila na sa lumang condo kita dadalhin. Walang makakaalam na nandito tayo. For now, Lemon, kalimutan mo muna ang nangyari sa bahay. Kalimutan mo muna si Daddy. Ipagdadamot muna kita sa kanila kahit ngayon lang bunso." Mahabang dadag niya.

​Kinuha niya ang isang mangkok ng mainit na sabaw at dahan-dahang hinipan iyon bago itinapat sa aking bibig. "Akin ka muna ngayon, Bunso. Maliwanag?"

​Tumango ako nang bahagya, hindi magawang kumontra. Habang sinusubuan niya ako, hindi ko mapigilang mapaisip-ang penthouse na ito ay tila isang napakagandang kulungan, at si Kuya Lucas ang bantay na ayaw akong pakawalan.

​Nang matapos akong kumain, kinuha niya ang gamot at pinainom ako. "Matulog ka na muna sa master's bedroom. Doon ka sa kama ko, mas malambot doon."

​Muli niya akong binuhat. Sa pagkakataong ito, isinandal ko ang aking ulo sa kaniyang balikat. Habang naglalakad kami patungo sa kwarto, naramdaman ko ang mahigpit na pagkapit ng kaniyang mga daliri sa aking hita. Pagkapasok sa silid, dahan-dahan niya akong inihiga sa higanteng kama na amoy na amoy siya.

​"Kuya... dito ka lang?" mahina kong tanong.

​Naramdaman ko ang paglubog ng kama sa tabi ko. Humiga siya at niyakap ako mula sa likuran, ang kaniyang mainit na hininga ay dumadampi sa aking leeg.

​"Dito lang ako, Baby. Hindi ako aalis sa tabi mo," bulong niya. "Matulog ka na. At sa panaginip mo, siguraduhin mong ako lang ang nandoon."

Dahan-dahan akong humarap sa kaniya, pilit na kumakawala sa kumot para mahanap ang init na tanging siya lang ang makakapagbigay. Yumakap ako nang mahigpit sa kaniyang baywang, isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang matipuno at mabalbong dibdib. Ramdam ko ang bawat hibla ng kaniyang buhok sa balat na kumikiliti sa aking pisngi, at ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso na tila nakikipag-unahan sa akin.

​"Kuya..." mahina kong tawag, halos bulong na lang dahil sa panghihina.

​Hinayaan ko ang sarili kong malunod sa amoy niya-isang halo ng mamahaling sabon, pabango, at ang natural na amoy ng isang tunay na lalaki. Sa posisyong ito, pakiramdam ko ay wala nang makakasakit sa akin. Nawala ang takot ko kay Daddy, nawala ang sakit ng lagnat. Ang tanging mahalaga ay ang mga braso ni Kuya Lucas na mas humigpit ang pagyakap sa akin, tila ibinabaon ako sa kaniyang katawan para protektahan sa buong mundo.

​Naramdaman ko ang pagdampi ng kaniyang labi sa ibabaw ng aking ulo. "Hush, Lemon. Nandito si Kuya. Hinding-hindi kita bibitawan," aniya sa boses na puno ng pagnanasa at determinasyon.

​Habang nakasubsob ako sa kaniya, naramdaman ko ang paggalaw ng kaniyang kamay, hinahaplos ang aking likuran pababa sa aking baywang. Ang bawat haplos niya ay may kasamang init na nagpapatayo ng aking balahibo. Sa loob ng madilim na silid na iyon, sa itaas ng marangyang penthouse, alam kong nagsisimula nang mabura ang guhit sa pagitan ng pagiging magkapatid at ng isang bagay na mas malalim, mas mapusok, at mas mapanganib.

​"Akin ka lang, Lemon," muli niyang bulong, at sa pagkakataong ito, hindi lang ito pangako ng pag-aalaga-ito ay isang pag-angkin pero may lambing.

"Kuya... hindi pa ako makatulog," mahina kong sabi habang mas isinisiksik ang aking sarili sa kaniyang init. "Mag-usap na lang muna tayo."

​Habang nakasubsob ako sa kaniya, hindi ko mapigilang laru-laruin ng aking mga daliri ang malambot at makapal na balahibo sa kaniyang dibdib. Bawat ikot ng daliri ko roon ay tila nagbibigay ng kakaibang kuryente sa akin. Amoy na amoy ko ang kaniyang pagkalalaki-isang napakabango at matapang na scent na tila nanunuot sa aking sistema. Nakaka-adik ang bango ni Kuya Lucas; amoy na amoy ang pagiging barako niya.

​Biglang naramdaman ko ang paghigpit ng kaniyang yakap, at dahan-dahan niyang hinawakan ang aking baba gamit ang kaniyang malaking palad. Iniharap niya ang aking mukha sa kaniya. Sa lapit naming iyon, halos magtagpo na ang aming mga ilong. Dito ko naman naamoy ang kaniyang hininga-mabango, sariwa, at may halong init na tila nagpapabilis muli ng tibok ng puso ko.

​"Lemon..." seryosong tawag niya, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa dilim ng silid. "Naalala mo pa ba kung bakit kita laging binibilhan ng lahat ng gusto mo? Lalo na 'yung mga mamahaling sabon, lotions, at skincare na 'yan?"

​Napatingin ako sa kaniyang mga labi bago muling tumingin sa kaniyang mga mata. "Hindi na po... pwede niyo po bang ikuwento?" mahina kong sagot, umaasang malalaman ko na ang lihim sa likod ng kaniyang labis na pag-aalaga.

Ang naalala ko lang kasi nung araw umuwi ako na umiiyak na madumi at puro sugat at galos sa katawan. 

Ang naalala ko lang, noong umuwi ako na umiiyak at madumi at puno ng sugat ang katawan, gabi-gabi siyang kumakatok at pumapasok sa kwarto ko para dalhan ako ng gatas. Pinapahiran niya ng Betadine ang mga sugat ko. Noong natuyo na ang mga ito, may pinapahid naman siyang cream, at nang tuluyan nang maghilom, dinala niya ako sa isang kilalang dermatologist.

​(Sana all, Lemon! haha)

​Narinig ko pa noon kung paano niya nakiusap sa dermatologist: 'Please, make sure there are no traces of the wounds left; I want everything erased. If needed, you can check his whole body, but he should only be examined by a woman.'

​Marami silang pinapahid sa balat ko noon at gumagamit pa sila ng laser. Manghang-mangha pa ako sa mga equipment nila na galing pa raw ng Korea.

​Hanggang ngayon, ito pa rin ang derma ko. Si Kuya Lucas pa rin ang nagbabayad para rito. Alam kong mahal ang mga ginagastos niya, kaya tinanong ko siya kung magkano na ang nailalabas niya para sa mga luho ko na ito. Pero sinabihan niya lang ako na huwag na itong pagtuunan ng pansin

​Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting may kahulugan at pinagpatuloy ang sinasabi. "Dahil simula pa noong bata ka, Lemon, ayaw kong may bahid o gasgas ang balat mo. Nasasaktan ako. Gusto ko, pananatilihin kitang makinis, mabango, at maganda... At higit sa lahat, sobrang nasasaktan ang puso ko kapag nakikita kitang nasasaktan."

​Hinaplos niya ang aking labi gamit ang kaniyang hinlalaki. "Gusto kong alagaan ang bawat pulgada ng katawan mo, dahil sa paningin ko, ikaw ang pinakamagandang pagmamay-ari na meron ako."

"Ikukuwento ko na ang angbdahilan at kung kailan ito nagsimula," simula ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang malalim na boses ay tila musika sa aking pandinig sa gitna ng katahimikan ng penthouse. "Walong taong gulang ka lang noon. Isinama kita sa construction site kung saan ako ang kasalukuyang senior engineer."

​Napangiti ako nang lihim sa loob ng aking isipan habang nakikinig. Sobrang talino at sipag kasi talaga ni Kuya Lucas, sa loob-loob ko. Isipin mo, sa murang edad, senior engineer na siya agad.

At ngayon, isa na siyang distinguished engineer. Hindi na lang basta-basta projects ang hinahawakan niya; puro mga bigating skyscrapers at luxury developments na ang nasa ilalim ng kaniyang pamumuno. Siya ang depinisyon ng tagumpay at kapangyarihan.

Sa totoo lang, kahit masakit isipin, kaya na bumukod ni kuya at mag-asawa pero ayaw niyang humiwalay sa amin at paminsan-minsan lang umuuwi sa dati niyang condo.

​"Abala ako noon sa pagpirma ng mga blueprints at pakikipag-usap sa mga foreman," pagpapatuloy niya, habang hinahaplos ang aking buhok. "Masyado akong naging kampante. Hindi ko napansin na lumabas ka na pala ng office ko at nagsimulang gumala-gala sa mismong site."

​Naramdaman ko ang bahagyang pagpiit ng kaniyang panga, tila ba bumabalik sa kaniya ang kaba ng araw na iyon.

​"Nang mapansin kong wala ka na sa loob, halos mawalan ako ng bait. Dali-dali kitang hinanap sa buong area, sumisigaw ako, nagtatanong sa mga tauhan ko... hanggang sa naabutan kita sa isang sulok. Umiiyak ka nang malakas, nakaupo sa semento at hawak-hawak ang iyong tagiliran."

​Tumigil siya sandali at tiningnan ako nang diretso sa mga mata. "Nadulas ka pala noon. Sa kasamaang palad, tumama ang bewang mo sa isang nakausling bakal at gumasgas doon. Noong makita kita, puro dugo ang damit mo. Medyo malalim ang mahabang sugat na iyon, at kahit sinabi ng mga medic na hindi naman iyon delikado, para akong pinapatay sa sobrang galit sa sarili ko dahil hinayaan kitang masaktan."

​Huminga siya nang malalim, ang kaniyang hininga ay mainit sa aking mukha. "Doon ko ipinangako, Lemon... na hinding-hindi ko na hahayaang magkaroon ka pa ng kahit anong peklat o gasgas sa katawan mo. I will keep your skin flawless, because you are my masterpiece. Kahit na maalaga na talaga ako sa'yo noong Baby ka pa, nag-iba 'yon nung araw na nasa construction site ka." Mahabang sabi niya. "Baby ka pa rin naman." Pabiro niyang dagdag.

Naalala ko tuloy ang ikinuwento sa akin ni Daddy noon.

Kapag nasa trabaho daw siya, si Kuya Lucas ang nag-aalaga sa akin noong Baby pa ako. Hindi daw pumapayag si Kuya Lucas na pinapahawak ako kung kani-kanino lang basta-basta. Siya ang nagtitimpla ng gatas, naghehele, nagpapalit ng diaper. Yung crib ko daw nasa kwarto din niya at hindi daw narinig ni Daddy na nagreklamo ni isang beses si Kuya Lucas kahit pa nagigising siya sa gitna ng gabi dahil sa Iyak ko.

Dumating pa daw sa punto no'n na gusto ako isama ni Kuya Lucas sa School niya at walang pake kahit maissue na nakaanak siya. Ang ending, pinilit ni Daddy si Kuya Lysander at Kuya Lucian na alagaan din ako. Salit-salitan silang apat sa pag-aalaga. Kapag busy ang tatlo sa school at si Daddy sa work, kina Lolo at Lola ako sa side ni Daddy pinapaalaga.

"Noong nakita ko 'yung mga pasa mo sa katawan kanina sa bahay, Lemon..." pag-agaw atensiyon ni Kuya sa iniisip ko, ang boses niya ay naging mas mababa at tila may halong pait. "Halos hindi ko makontrol ang sarili ko. Sobrang sakit, gusto kong manakit. Pero pinilit kong maging kalmado para sa'yo."

​Dahan-dahan niyang hinawakan ang laylayan ng aking malaking damit. Sa isang maingat na galaw, hinawi niya ito pataas hanggang sa malantad ang aking tagiliran. Nanindig ang balahibo ko nang maramdaman ang malamig na hangin ng aircon, pero agad itong napalitan ng init nang haplusin ng kaniyang magaspang na palad ang aking balat.

​Huminto ang kaniyang mga daliri sa isang bahagi ng aking bewang-sa isang manipis at hindi na masyadong halatang linya. "Ito 'yun, baby," bulong ni Lucas habang matiyagang hinahaplos ang lumang peklat. "Ito 'yung sugat na nakuha mo sa site noon. Ang tanging peklat na pinayagan kong manatili pero hindi halata. Ito ang nagpapaalala sa akin na kailangang mas maging mahigpit ako sa pagbabantay sa'yo."

​Biglang bumalik sa akin ang mga alaala na tila isang pelikulang mabilis na tumatakbo. Naalala ko na...

​"Naalala ko na po, Kuya," mahina kong sabi, ang mga mata ko ay nagsisimula nang magtubig. "Kaya pala... kaya pala gabi-gabi, kahit tulog-tulugan lang ako noon, nararamdaman kong pumapasok ka sa kwarto ko. Ramdam ko ang pag-upo mo sa tabi ng kama ko at ang paghaplos mo sa bahaging ito."

Hindi ko kasi masyadong maalala 'yon. Blurred siya. Ang naalala ko lang, umiiyak ako at may masakit sa katawan.

​Tumingin ako sa kaniya, sa mga matang puno ng pag-aalaga na ngayon ay may bahid ng pagsinta. "May ipinapahid ka sa akin gabi-gabi. Akala ko noon ay panaginip lang, o kaya ay guni-guni ko lang dahil sa antok. Pero ikaw pala 'yun. Ikaw ang dahilan kung bakit halos hindi na makita ang peklat na ito ngayon."

​Ngumiti si Kuya Lucas, ngiting iyon ay halos umabot na sa kaniyang mga mata. "Dahil ayaw kong may kahit anong dumi sa obra maestra ko, Lemon. At ngayon na nakita ko ang mga bagong pasa na 'yan na gawa ni Daddy... hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang magtimpi."

​Isinandal niya ang kaniyang noo sa aking ulo, habang ang kamay niya ay nananatili sa aking bewang, tila sinisigurado na wala nang ibang makakahipo doon kundi siya lang.

Ilang minuto kami sa ganoong pasisyon nang biglang humalakhak si Kuya Lucas, isang tunog na puno ng pang-uuyam at amusement, habang tinitingnan ang reaksyon ko.

​"Alam mo ba, Lemon," panimula niya nang ilayo muli ang mukha habang umiiling-iling. "Naalala ko lang noong nasa site ako. Maraming babaeng lumalapit sa akin, 'yung mga makikinis at talagang nag-aalaga sa sarili. Pinapatulan ko ang pakikipag-flirt nila kahit hindi ko naman sila gusto."

​Naramdaman ko ang biglang pag-init ng aking mga pisngi-hindi dahil sa lagnat, kundi dahil sa inis. Kumunot ang noo ko at pilit na kumalas sa yakap niya. "Ah, kaya naman pala. So, nag-enjoy ka rin pala sa mga babaeng 'yun, Kuya? Nakikipaglandian ka rin pala?"

​Tumawa muli siya, pero hinila ako pabalik sa kaniyang dibdib. "Hindi mo naiintindihan, Bunso. Ginagawa ko lang 'yun dahil gusto kong malaman kung anong mga sikreto nila. Itatanong ko kung anong brand ng lotion ang gamit nila, anong sabon ang nagpapakinis sa kanila... literal na inililista ko ang mga produkto sa harap mismo ng mga mukha nila habang nagpapacute sila sa akin. Pagkatapos noon, bibili ako at ibibigay ko sa 'yo."

​Nanatili akong nakasimangot. "Kahit na. Nakikipaglandian ka pa rin. Matatamis din siguro ang sinasabi mo sa kanila."

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang aking baba at itinaas ito para magtama ang aming mga mata. "Makinig ka, Lemon. Puro salita lang 'yun. Matatamis na salita para makuha ang gusto kong impormasyon para sa'yo. Ni hindi ko sila hinahawakan. Walang nangyayari sa amin, hinding-hindi mangyayari. Kaya huwag ka nang magselos."

Naalala ko na naman nung gabi na nag-jakol silang apat nila Kuya at Daddy. Nagkekwentuhan sila about sa last sex sila. Kahit naiinis, iniisip ko na lang wala ako magagawa kasi may pangangailangan sila bilang lalaki.

​Hinaplos niya ang aking labi, ang kaniyang tingin ay naging mas malalim. "Kaya rin wala akong girlfriend hanggang ngayon. Paano ako magkakaroon, eh sa'yo lang naka-focus ang buong atensyon ko? Binabantayan kita dahil ayaw kong may ibang makikinabang sa mahal ko."

​Inilapit niya ang kaniyang bibig sa aking tenga, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang mainit na hininga. "Bunso... mahal na mahal kita. Higit pa sa iniisip mo."

​Para akong binuhusan ng kung anong mainit na likido sa buong katawan. Nawala ang inis ko at napalitan ng matinding kilig na nagpahina lalo sa aking mga tuhod.

Dahil sa tindi ng kuryenteng dulot ng kaniyang mga bulong, mabilis kong inilihis ang usapan. Hindi ko pa kayang harapin ang ganoong klaseng intensidad, lalo na't magulo pa ang isip ko dahil sa nangyari sa bahay at lalong-lalo na dahil sa lagnat na nagpapahina sa akin. Pakiramdam ko ay kakapusin ako ng hininga kung hahayaan ko pang magpatuloy ang mapusok niyang titig.

​"Kuya... ang dami mo namang alam," pilit kong tawa, sinusubukang ibalik ang usapan sa mas magaan na paksa. "Tungkol sa skincare, gaano ka na ba ka-expert ngayon? Parang mas kabisado mo pa ang mga beauty products kaysa sa mga blueprint mo ah." Sabi ko. Napansin ko pa na bahagyang natigilan si Kuya dahil wala siyang sagot na nakuha sa huling mga sinabi niya. L

​Nang makabawi, mgumiti si Kuya Lucas, isang ngiting kampante habang dahan-dahang sumasandal sa headboard ng kama. "Well, kailangan kong mag-aral, Lemon. Ayaw kong nagbibigay sa'yo ng kung ano-anong basura lang. Alam ko na kung para saan ang Azelaic Acid-na mainam para sa mga dark spots at redness. Alam ko rin ang tamang usage ng Retinol para sa skin renewal, at ang Collagen para manatiling firm at elastic ang balat mo."

​Napanganga ako. Hindi ko akalain na ang isang seryosong engineer at lalaki na barakong-barako na tulad niya ay maglalaan ng oras para sa ganitong mga detalye. Pati nga mga pamahiin tungkol sa skincare na wala namang basehan ay tila alam din niya at nagagawa pa niyang itama.

​"Grabe ka, Kuya. Dinaig mo pa ang mga derma ko," biro ko.

​Biglang nagbago ang timpla ng kaniyang mukha, naging mapaglaro ang kaniyang mga mata. "Pero alam mo, Bunso, may alam akong skincare na pinakamabisa sa lahat. Kulay puti... at sa susunod, ibibigay ko iyon sa'yo para mas lalo kang kuminis at sumigla. Pero kaylangan mo rin paghirapan 'yon."

​Naintriga man ako sa sinabi niya, hindi ko na masyadong binigyang-pansin ang kahulugan ng kaniyang biro. Hinayaan ko na lang ang kaniyang mga haplos habang unti-unti na namang bumibigat ang aking mga talukap. Sa gitna ng katahimikan ng penthouse, tanging ang malalim na boses ni Kuya Lucas ang nagsilbi kong hele hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng antok.

"Kuya, tama na muna 'yan. Matulog na tayo, inaantok na ako sa dami ng pamboboka mo," nakangiti kong sabi habang humihikab. Kahit na kinikilig ako sa mga sinasabi niya, ramdam ko na talaga ang bigat ng aking mga mata dahil sa pagod at lagnat.

​Bahagya akong nagulat nang bigla niyang hinawakan ang aking mukha at mabilis pero madiing hinalikan ako sa labi. Sandaling tumigil ang mundo ko sa bilis ng pangyayari. Hindi iyon tulad ng mga halik ni Daddy na punong-puno ng bagsik; ang halik ni Kuya Lucas ay may puno ng lambing at pagmamahal.

​"Sleep well, Mahal ko. I love you," bulong niya sa isang boses na seryoso pero puno ng lambing.

​Kinuha niya ang remote sa nightstand at sa isang pindot ay namatay ang malalaking ilaw sa kwarto, habang kasunod na bumukas ang madilim na dilaw na liwanag mula sa lamp shade sa gilid namin. Nagbigay ito ng mas intimate at kalmadong atmospera sa loob ng master's bedroom.

​Naramdaman ko ang muling pagpulupot ng kaniyang matipunong braso sa aking baywang. Niyakap niya ako nang napakahigpit, tila ayaw hayaan na kahit hangin ay makasingit sa pagitan namin, at dahan-dahan niya akong isiniksik sa kaniyang malapad na dibdib.

​Sa ilalim ng malambot na kumot, habang amoy na amoy ang barakong amoy at naririnig ang kalmado niyang paghinga, unti-unti na akong binalot ng katahimikan. Ramdam ko pa ang matigas na bagay na tumutusok sa binti ko.

Sa piling ni Kuya Lucas, sa loob ng kaniyang penthouse, naramdaman ko ang isang uri ng seguridad. Doon, tuluyan na akong nakatulog nang mahimbing, kampante na ligtas ako sa kaniyang mga bisig.

Nagising ako na tila may kulang sa tabi ko. Alimpungat akong napadilat at kinapa ang pamilyar na init ni Kuya Lucas, pero tanging malamig na unan na lang ang naramdaman ko. Sinilip ko ang digital clock sa gilid-3:14 AM.

​Nasaan siya?

​Dahan-dahan akong bumangon. Kahit medyo mabigat pa ang pakiramdam ko dahil sa lagnat kagabi, nanaig ang kuryosidad ko. Tahimik kong pinihit ang door knob ng master's bedroom. Hindi pa ako tuluyang nakakalabas nang may marinig akong gumaralgal na boses mula sa living room.

​Isang ungol.

Dahil sa curiousity, ​pinatigil ko ang paghinga ko. Maingat, parang pusa akong naglakad patungo sa madilim na sala ng penthouse. Doon, sa gitna ng kadiliman na tanging liwanag lang ng buwan mula sa bintana ang nagbibigay ng anino, nakita ko siya.

​Si Kuya Lucas. Nakaupo siya sa sofa, nakasandal ang ulo, nakapikit habang ang mga binti ay nakabukaka. Ang isang kamay niya ay mabilis at mariing gumagalaw sa kaniyang pagkalalaki. Nanlaki ang mga mata ko. Jackpot! sabi ko sa isip ko. Hindi ito ang unang beses na nakita ko siyang ganito, pero iba ang tensyon ngayon.

​Pero ang mas nagpatigil sa mundo ko ay ang mga salitang lumalabas sa pagitan ng kaniyang mga hingal.

​"Ugh... hng... Bunso... Ang sarap-sarap mo," ungol niya, ang boses ay malalim at basag na tila nahihirapan.

​"Sige lang, Bunso... ahh! Take this cock... it's all yours," patuloy niya habang mas binibilisan ang kumpas ng kamay. "Sipsipin mo, Baby... just like that... f*ck!"

​Nanlamig ako sa kinatatayuan ko. Ako. Ako ang nasa isip niya.

​"Bunso... mahal na mahal kita... sa'yong-sa'yo lang ako," garalgal na sabi niya habang humihigpit ang hawak sa sarili. "Agh! Hinding-hindi kita pakakawalan... Lemon, akin ka lang... fck, ang sarap mong isipin habang nagjajakol..."

​Inabot ng halos labing-limang minuto ang ganoong eksena. Hindi siya tumitigil, at bawat ungol niya ay may kasamang pagtawag sa pangalan ko na tila isang panalangin at kasalanan.

​"Ugh! Lemon... baby... imagine-ing those lips... sipsipin mo pa, Bunso... ahh!"

​"F*ck, Lemon! You're so tight... hng... h-huwag kang titingin sa iba... akin ka lang, 'di ba?"

​"Sh*t, Bunso... I'm close... ahh! Lemon! Lemon! Look at me... ugh... ahh!"

​"Mahal ko... Bunso... sa loob mo... doon ko gustong ilabas lahat... ugh!"

​Bawat malalim na hininga niya ay tumatama sa katahimikan ng madaling araw. Kitang-kita ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle sa braso at panga. Kitang-kita ko rin ang mga ugat niya sa katawan na nagsisilabasan na hanggang sa tuluyan siyang mapasinghap nang malalim.

​Napahawak ako sa dibdib ko. Ang Kuya Lucas ko... ganito pala siya katindi mangulila sa akin sa gitna ng gabi.

Nanigas ako sa aking pinagtataguan nang makita kong biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Napaliyad siya, ang kaniyang likod ay bumaluktot sa sarap habang ang kaniyang panga ay gigil na gigil.

​"Ugh! Bubuntisin na kita, Bunso... f*ck, bubuntisin kita! Ayan na! Ayan na!" bulyaw niya sa gitna ng silid.

​Kasabay ng kaniyang huling ungol, biglang sumirit ang napakaraming tamod mula sa kaniya. Parang gripo-eksakto tulad ng kay Daddy Logan. Sa bawat pintig, walang tigil ang pagbuga nito hanggang sa tumalsik at kumalat ang mapuputing likido sa kaniyang matipuno at mabalbong dibdib.

​"Shit... ang sarap, Bunso... ahh..." mahina niyang bulong habang nakapikit, habang ang pawis ay nangingintab sa kaniyang balat.

​Dahil natapos na siya, hindi ko na hinintay para mapanood na maglinks siya. Maingat at dahan-dahan akong bumalik sa kwarto, pilit na hindi gumagawa ng kahit anong ingay. Pagkahiga ko, hindi ko mapigilang mapangiti. Ang saya ko sa nasaksihan at narinig ko.

Ang Kuya Lucas ko, pinagnanasaan ako at baliw na baliw sa akin.

​Maya-maya pa, naramdaman ko ang paglubog ng kama. Naririnig ko ang mabigat niyang paghinga habang dahan-dahang tumatabi sa akin. Ipinuwesto niya ang kaniyang matipunong braso sa ilalim ng aking ulo para gawing unan, habang ang kabilang kamay ay mahigpit na yumakap sa aking baywang.

​Agad na humalimuyak sa ilong ko ang isang pamilyar na amoy. Napamura ako sa isip ko.

​Putangina... amoy tamod pa rin 'yung braso niya.*

​Ito 'yung braso na ginamit niya kanina, 'yung braso na natuluan ng kaniyang pagkalalaki. Kahit siguro nagpunas siya, nanunuot pa rin ang masarap na amoy na iyon sa balat niya. Pero sa halip na madiri, tila naging pampatulog ko pa ang amoy na iyon. Ramdam ko ang pag-angkin niya sa akin kahit sa kaniyang pagtulog.

Gusto ko sana dilaan ang braso pati kamay niya. Char!

​Bago ako tuluyang lamunin ng antok, naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa tuktok ng ulo ko.

​"I love you, Mahal ko..." napakahina, halos bulong na lang, pero sapat na para mapangiti ako bago ako tuluyang makatulog nang mahimbing sa piling ng kaniyang amoy at init.

Nagising ako dahil sa sikat ng araw na humahalik sa pisngi ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at agad na sumilip ang ngiti sa aking mga labi. Ramdam ko ang gaan ng aking pakiramdam, hindi lang dahil tila humupa na ang init ng aking lagnat, kundi dahil sa sobrang sarap ng tulog ko.

​Hindi ko mapigilang mapangiti nang maalala ang nasaksihan ko kagabi sa sala. Ang bawat ungol ni Kuya, ang pagtawag niya sa pangalan ko, at ang pag-amin niya habang binubuhos ang kaniyang sarili... lahat 'yun ay sariwang-sariwa pa sa isip ko. At ang amoy ng kaniyang pagkalalaki sa braso niya habang yakap niya ako hanggang sa pagtulog-imbis na madiri, parang naging tatak 'yun na sa akin lang siya.

​Nang kapain ko ang kabilang panig ng kama, malamig na ito. Wala na si Kuya. Agad akong bumangon at dahan-dahang lumabas ng master's bedroom para hanapin siya.

​Habang naglalakad ako patungo sa kusina, natigilan ako sa aking nakita. Nakatalikod si Kuya Lucas habang abala sa harap ng kalan. My goodness, halos malaglag ang panga ko. Nakasuot lang siya ng itim na boxer shorts at isang manipis na apron. Litaw na litaw ang kaniyang malapad na likod na puno ng muscles, ang kaniyang matitigas na balikat, at ang hindi ko mapigilang mapansin-ang matambok at matigas niyang puwet na bakat na bakat sa suot niyang boxers.

​Sobrang hot ni Kuya. Para siyang isang model sa gitna ng marangyang penthouse na 'to.

​Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya mula sa likuran at masuyong yumakap sa kaniyang gilid, isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang mainit na braso habang nilalanghap ang pamilyar niyang bango.

​"Kyaaaah..." malambing kong tawag, sapat na para mapatigil siya sa kaniyang ginagawa.

​Naramdaman ko ang paggalaw ng kaniyang katawan habang bumabaling siya sa akin. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa kaniyang mukha. "Gising na pala ang baby ko. Kumusta ang pakiramdam mo? Masakit pa ba ang ulo mo?" tanong niya habang dahan-dahang hinahaplos ang aking pisngi gamit ang kaniyang malaking palad.

​"Medyo magaan na po, Kuya. Salamat sa pag-aalaga mo," sagot ko habang hindi maalis ang tingin sa kaniyang matipunong katawan. "Ang aga mo namang nagluluto, at... bakit ganyan ang suot mo? Gusto mo ba akong atakihin sa puso?" biro ko sa kaniya.

​Tumawa siya nang mahina, isang malalim at baritong tunog na nagpakilig sa akin. "Wala namang ibang makakakita sa akin dito kundi ikaw lang, Baby. At dito sa penthouse na 'to, gaya ng sabi ko, tayo lang ang masusunod. Ngayon, maupo ka na roon at malapit nang maluto ang favorite mong breakfast."

​Bago ako maupo, hindi ko muna pinalampas ang pagkakataong lambingin siya. Tumingkayad ako para maabot ang kaniyang mukha, sabay sunod-sunod na halik sa kaniyang pisngi. Naririnig ko ang kaniyang mahinang tawa habang ginagawa ko iyon, halatang nage-enjoy din siya.

​"Ang kulit mo talaga, Bunso," nakangiti niyang sabi habang dahan-dahan akong inilalayo sa kaniyang braso para matapos na ang niluluto niya. "Sige na, maupo ka na roon."

​Sumunod naman ako at naupo sa high chair, pinapanood siyang i-plating ang pagkain. Pero nang ilapag niya ang mga ito sa mesa, kumunot ang noo ko. Isang plato lang ang nakalagay. Isang kutsara at isang tinidor din ang nandoon.

​"Kuya, nasaan 'yung sa 'yo? Bakit isa lang 'yan?" takang tanong ko.

​Hindi siya sumagot agad. Sa halip, lumapit siya sa akin at sa isang iglap, binuhat niya ako at ikinandong sa kaniyang kandungan habang siya ay nakaupo sa kabilang silya. Nagulat ako sa bilis ng galaw niya, ramdam ko ang init ng kaniyang balat sa aking hita dahil boxers lang ang suot niya.

​Nagsalin siya ng pagkain sa nag-iisang plato. "Sa iisang plato lang po tayo kakain, Bunso," seryoso pero malambing niyang sabi. Natawa naman ako kasi tinawag niya akong "bunso" Tapos nag "Po" siya.

​Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa aking mukha. Kinilig naman ako ulit; tila ba wala talagang balak si Kuya na bigyan ako ng distansya. Dahan-dahan niyang kinuha ang kutsara, hinipan ang pagkain, at maingat akong isinubo. "Ayan, dahan-dahan lang. Masarap ba?" tanong niya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata.

​Pagkatapos kong lumunok, tumango ako, siya naman ang sumubo gamit ang parehong kutsara. Hindi ko napigilan ang mapangiti. Sa bawat subo niya sa akin, sinusuklian ko rin siya ng pag-aalaga. Minsan ay inaagaw ko ang kutsara mula sa kaniyang kamay at ako naman ang nagpapakain sa kaniya.

​"O, ikaw naman, Kuya. Say ahh..." biro ko, na agad naman niyang sinunod habang may mapaglarong ngiti sa mga labi.

​Nang matapos kaming kumain, agad akong nagpresinta na ako na ang maghuhugas ng pinagkainan. "Kuya, ako na rito. Marami ka nang ginawa para sa akin ngayong araw," sabi ko habang dahan-dahan akong tumatayo.

​Habang abala ako sa pagsasabon ng mga plato, nakaramdam ako ng biglang init sa aking likuran. Alam ko na agad kung sino 'to. Naramdaman ko ang dalawang matitipunong braso na yumakap sa aking baywang. Halos mapatalon ako sa gulat nang maramdaman ang kaniyang dibdib na sumandal sa aking likod. Si Kuya Lucas-at sa pagkakataong ito, nakatapis na lang siya ng puting tuwalya.

​Inilapit niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at dahan-dahang inamoy ang aking balat. "Ang bango-bango mo talaga, Bunso. Iba ang natural amoy mo kahit binibilhan kita ng mga perfume," bulong niya bago mag-iwan ng sunod-sunod na malalambot na halik sa aking leeg. Ramdam ko ang kaniyang hininga na nagpapatayo ng aking mga balahibo, at mas lalo akong napaigting nang maramdaman ang kaniyang kargada sa likuran ko na tila tumutusok sa aking ibaba.

​"K-kuya..." tanging naisambit ko, pigil ang hininga.

​"Maliligo lang po ako saglit, Baby," sabi niya habang dahan-dahang humihiwalay sa akin. "Sumunod ka na rin sa banyo pagkatapos ko. Huwag kang mag-alala, may mga damit ka na rito. Kinumpleto ko na ang lahat ng gamit mo."

​Nagtaka ako sa sinabi niya. "Damit? gamit? Paano?"

​"Lahat ng binibili ko para sa 'yo sa bahay-mula sa paborito mong skincare, lotions, sabon, hanggang sa pabango-dinodoble ko ang bili," paliwanag ni Kuya Lucas habang naglalakad patungo sa kaniyang master bedroom. "Ang isa ay dinadala ko agad dito sa penthouse. Gusto ko kasi na kapag nandito ka, mararamdaman mo pa rin na nasa bahay ka... at higit sa lahat, para alam mong bahay mo din 'to. Bahay na tayong dalawa lang ang titira."

​Naiwan akong nakatayo sa harap ng sink, mabilis ang tibok ng puso at hindi maalis ang init sa aking mga pisngi. Ang bawat kilos ni Kuya Lucas ay tila isang pag-angkin pero may lambing, isang tahimik na pagpaparamdam na bawat sulok ng penthouse na ito ay inihanda niya para sa aming dalawa lang.

# Chapter 8

​Pang-apat na araw ko na rito sa penthouse ni Kuya Lucas. Sa loob ng tatlong araw na iyon, tila guminhawa ang lahat. Malayo sa tensyon sa bahay at sa pansamantalang malayo sa sakit na dulot ni Daddy Logan. Dito, pakiramdam ko ay protektado ako sa loob ng isang bubble na tanging kami lang ni Kuya Lucas ang nakakaalam.

​Kasalukuyan akong nagbibihis. Hindi pambahay na damit ang suot ko kundi isang formal na outfit. Inaya kasi ako ni Kuya Lucas na lumabas, pero hanggang ngayon ay hindi niya pa rin sinasabi kung saan kami pupunta.

​Naalala ko noong isang araw, pumunta kami sa isang boutique. Sinabihan niya ako na maghanap ng mga pormal na damit dahil puro casual lang ang mga binili niya na nasa closet ko rito sa penthouse.

​Nakapili ako ng pormal na damit at isinukat ito. Habang nasa harap ng malaking salamin, suot ang isang formal pero feminine-looking na outfit at boots na may two-inch heels (para maangas haha), hindi nakaligtas sa paningin ni Kuya ang ayos ko.

​"Wow," mahinang sambit ni Kuya Lucas na nasa likuran ko habang nakatingin sa repleksyon ko sa salamin. "Bagay na bagay sa'yo, Baby. Ang ganda mo... sobrang ganda."

​Napangiti ako pero agad din siyang humirit ng asar. "Akala ko tuloy nagkamali ako ng isinama, mukha ka na kasing tomboy," natatawang dagdag niya kaya hinampas ko siya sa braso habang tumatawa rin.

​Pero siya rin naman, halos tumulo ang laway at malaglag ang panga ko nang isukat niya ang kaniyang tuxedo. Sobrang gwapo! Pati ang mga sales assistant at ibang clients sa boutique ay natulala; tila tumigil ang mundo ng lahat nang lumabas siya sa fitting room.

​"Kuya, baka matunaw ka sa tingin nila," bulong ko sa kaniya habang inaayos ang kaniyang necktie. Tumingala ako at sinalubong ang kaniyang mga mata. "Seryoso, Kuya... ikaw na yata ang pinakagwapong engineer na nakita ko. Mukha kang model."

​Ngumiti lang siya nang tipid. Sa kabila ng dami ng tao sa paligid, diretso lang ang tingin niya sa akin-palaging sa mukha ko o 'di kaya ay sa likuran ko, na tila ba ako lang ang tanging tao sa silid na iyon.

​Inaya ko pa siyang mag-mirror shot habang suot namin ang aming mga napiling damit. Hindi ko iyon ipinost sa IG dahil ayaw kong pagpiyestahan siya ng iba. Wala ring social media account si Kuya Lucas dahil puro text message lang iyan siya, at totoo nga ang sinasabi nila: men who don't have-or rarely use-social media are so much hotter.

Naku. Kung may SocMed lang si Kuya, kusang lalapit mga endorsement sa kaniya at liligawan ng mga company. 



Author: I just got this from pinterest then edited.

This is just a visual sa mirror shot nila ha. Hindi yan ang kabuoan ng itsura nila. Yung iba lang.

Huwag na rin kayo magtaka kung bakit ganyan kaganda kutis ni Lucas. Alam na ata niyan lahat ng ingredients at description sa mga skincare products na binibili.

~~~ Flashback from last chapter ~~~

​Katatapos ko lang maligo at kasalukuyan kong pinapatuyo ang aking buhok gamit ang tuwalya nang lumabas ako ng kwarto. Inasahan kong makikita ko si Kuya na bihis na para pumasok sa opisina o bumisita sa kaniyang mga site projects, pero nagulat ako sa bumungad sa akin sa sala.

​Nakaupo siya sa sofa, relax na relax, at naka-boxer shorts lang. Lantad na lantad ang kaniyang matipunong katawan na tila ba hinalok ng panahon at hirap sa trabaho. Wala rin siyang suot na t-shirt, kaya kitang-kita ang bawat muscle sa kaniyang mabalbong dibdib hanggang sa abs.

​"Kuya? Bakit hindi ka pa nakabihis? Late ka na sa work ah," tanong ko habang lumalapit sa kaniya.

​Lumingon siya sa akin at ngumiti-yung ngiting tipikal na Lucas, maalaga at kampante. "Hindi ako papasok, Bunso. Naka-leave ako. Nag-file ako ng leave for two weeks. I decided na hindi muna kukuha ng kahit anong projects sa ngayon."

​Nanlaki ang mga mata ko. "Two weeks? Bakit? Sayang naman 'yung kikitain mo, Kuya. Okay naman na ako rito, kaya ko na ang sarili ko."

​Tumayo siya at lumapit sa akin, hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata. "Mas mahalaga ka kaysa sa kahit anong project, Baby. Gusto kong masiguro na okay ka talaga bago ako bumalik sa routine ko. At saka, namiss ko ring makasama ka nang ganito."

​Buong araw kaming walang ginawa kundi ang mag-relax. Para kaming bumalik sa pagkabata. Magkatabi kaming nanood ng mga movies at halos mag-agawan sa controller habang naglalaro ng games sa PS5. Sa tuwing natatalo niya ako, malakas siyang tumatawa at bigla na lang akong hihilahin para yakapin o guluhing muli ang buhok ko. Ang bawat lambing niya ay tila gamot sa mga sugat na iniwan ng nakaraang gabi.

​"Kuya, gutom ka na ba? Ako na ang magluluto, ha?" prisinta ko nang maramdaman ang pagkalam ng sikmura.

​"'Yun! Sige, Bunso. Miss na miss ko na ang luto mo. Iba talaga ang timpla mo, parang may magic," biro niya habang sinusundan ako ng tingin patungong kusina.

​Nagluto ako ng paborito naming sinigang at adobong siksik sa sahog. Habang kumakain kami, kitang-kita ko ang sarap sa bawat subo ni Kuya Lucas. Halos maubos niya ang tatlong portion ng kanin. "Sabi ko na nga ba, ikaw lang ang nakakabusog sa akin nang ganito," aniya habang hinihimas ang tiyan na matigas.

​Habang nagliligpit kami, biglang sumeryoso ang mukha niya. "Nga pala, tumawag sina Lysander at Lucian kanina habang naliligo ka. Nagtatanong kung nasaan tayo. Pinuntahan daw nila 'yung lumang condo ko pero wala tayo roon."

​Kinabahan ako bigla. "Anong sinabi mo?"

​"Hindi ko sinabi kung nasaan tayo. Sabi ko lang, huwag silang mag-alala dahil nasa maayos kang kalagay at kasama mo ako. Ayaw ko munang mabulabog ang katahimikan mo rito," paliwanag niya. "Kahit si Dad... laging nag-t-text. Nangungumusta sa'yo. Sinasagot ko naman na okay ka lang, pero hanggang doon lang."

​Napayuko ako nang mabanggit ang pangalan ni Daddy. May kung anong kirot pa rin sa puso ko. "Sina Kuya Lysander at Lucian... nasaan sila? Nandoon pa ba sila sa bahay?"

​Umiling si Kuya Lucas. "Lumayas din ang dalawa, Bunso. Hindi rin nila matiis ang bigat ng hangin sa loob ng bahay mula nung umalis tayo."

​Napatigil ako sa pagpupunas ng mesa. Kahit na galit at masama ang loob ko kay Daddy, hindi ko kayang isipin na mag-isa siya sa malaking bahay na 'yun. Alam kong kasalanan niya ang lahat, pero ang pamilya ay pamilya pa rin.

Nakahiga ba kami ngayon ni Kuya na magkayakap para matulog na.

​"Kuya..." tawag ko sa kaniya. "Sabihan mo sila Kuya Lysander at Lucian. Pabalikin mo na sila sa bahay. Sabihin mo huwag nilang iiwan si Daddy na mag-isa roon. Kahit anong mangyari, Daddy pa rin natin siya."

​Tiningnan ako ni Kuya Lucas nang matagal, tila kinikilatis kung seryoso ba ako. Sa huli, bumuntong-hininga siya at tumango. "Masyado kang mabait, Bunso. Sige, kakausapin ko sila. Pero dito ka lang muna sa akin, maliwanag? Dito ka muna hangga't hindi pa tayo sigurado."

​Tumango ako at mas yumakap pa sakaniya nang mas mahigpit. Sa kabila ng lahat, alam kong ligtas ako rito. Sa piling ni Kuya Lucas, pansamantala kong nakakalimutan ang gulo ng aming pamilya.

​"Sabihin mo sa kanila, Kuya," dagdag ko pa habang nakasandal sa dibdib ni Kuya Lucas, "Magtatampo talaga ako sa kanila kapag hindi sila bumalik sa bahay. Kahit... kahit huwag na muna nilang kausapin o pansinin si Daddy Logan kung hindi pa nila kaya, basta nandoon sila. Sapat na sa akin na malaman na nandoon silang dalawa at hindi mag-isa si Daddy. Doon lang mapapanatag ang loob ko."

​Huminga nang malalim si Kuya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. "Gagawan ko ng paraan, Bunso. Basta ikaw."

​Simula nang lumipat ako rito, naging routine na rin namin ang matulog nang magkatabi. Sa laki ng penthouse na ito, mas pinili kong sa tabi niya matulog dahil doon ko nararamdaman ang kaligtasan na ipinagkait sa akin ng huling gabi ko sa aming bahay. Ang init ng kaniyang katawan at ang mahigpit niyang yakap tuwing madaling araw ang nagsisilbing proteksyon ko laban sa mga masasamang panaginip.

​~~~ End of flashback ~~~

​Nasa loob kami ng sasakyan ni Kuya Lucas. Ilang araw na rin ang lumipas at sinabi niya sa akin na may pupuntahan kami, pero kahit anong pilit ko, ayaw niyang sabihin kung saan.

​"Surprise nga, 'di ba? Relax ka lang diyan, Baby," nakangiti niyang sabi habang ang isang kamay ay nasa manibela at ang isa naman ay matatag na nakapatong sa aking hita.

​Dahan-dahan niyang hinihimas ang hita ko, isang haplos na pamilyar pero laging nagpapatalon ng puso ko. Maya-maya ay kukunin niya ang kamay ko, dadalhin sa kaniyang mga labi, at hahalikan nang matagal ang likod niyon.

​"Mahal na mahal kita, Bunso. Alam mo 'yan, 'di ba?" bulong niya habang nakatingin sa daan pero ramdam ko ang katapatan sa boses niya.

​Tumango lang ako at ngumiti, bagaman may konting kaba pa rin sa dibdib ko. 

Huminto ang sasakyan sa harap ng isang napaka-eleganteng restaurant. Pagkakita ko pa lang sa labas, alam ko nang mahal ang presyo ng pagkain dito.

​"Kuya, huwag na rito," pigil ko sa kaniya nang papatayin na niya ang makina.

​"Bakit? Masarap ang steak dito, paborito mo 'yun, 'di ba?" Joker talaga 'to si kuya. Lahat naman kasi ng masarap, paborito ko talaga.

​"Kuya, ang mahal naman dito. Nakakahiya na," pabulong kong sabi habang nakatingin sa mga nakaparadang luxurious cars na nasa labas. "Wala pa nga akong natatapos sa pag-aaral, wala akong pera. Ni hindi ko man lang ma-afford na bayaran kahit isang appetizer dito, tapos lilibre mo na naman ako? Nakakahiya na talaga, Kuya. Sobra-sobra na 'yung binibigay mo sa akin." Dagdag ko. Oo, mayaman kami pero hindi naman gano'n kakapal ang mukha ko na kahit kuya siya, sasamantalahin 'yon.

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang baba ko at iniharap ako sa kaniya. "Lemon, pakinggan mo ako. Ang pera, kinikita 'yan. Pero ang makita kitang masaya at mabusog sa masarap na pagkain? Walang katumbas na halaga 'yun para sa akin. Huwag mo nang isipin ang bayad, at lalong huwag kang mahihiya sa akin. Lahat ng pagtatrabaho ko, para sa'yo rin 'yun. Intindihin mo na lang na isa itong date nating dalawa, okay?"

​Wala na akong nagawa kundi ang bumuntong-hininga at sumunod sa kaniya, bagaman nananatili ang hiya sa aking puso sa bawat hakbang papasok sa marangyang lugar na iyon.

​Bumaba si Kuya Lucas at umikot para pagbuksan ako ng pinto. Ang bawat galaw niya ay puno ng pormalidad na tila ba isang tunay na ginoo na nag-aassist sa kaniyang prinsesa. Napalunok ako habang nakatingin sa bungad ng restaurant. Ang arkitektura pa lang nito ay sumisigaw na ng karangyaan-mula sa malalaking glass doors hanggang sa chandelier na tanaw mula sa labas.

​"Halika na, Bunso," anyaya niya habang inaalalayan ako.

​Pagpasok namin, agad kaming sinalubong ng isang lalaking waiter. Matangkad ito, malinis ang suot na uniporme, at aaminin ko-napakagwapo niya. Ngumiti siya sa amin, pero napansin kong bahagya siyang napatigil at napatitig sa akin nang matagal. Marahil ay naninibago siya sa mukha ko o baka dahil sa ayos ko, pero nakaramdam ako ng matinding hiya. Umiwas ako ng tingin at ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi.

​Biglang tumikhim si Kuya Lucas sa tabi ko. Ang dating malambing niyang aura ay biglang nabalutan ng awtoridad. Hindi ko inaasahan nang bigla niyang ipulupot ang kaniyang malapad na kamay sa aking bewang at bahagya akong hinila palapit sa kaniya. Isang possessive move na tila nagmamarka ng kaniyang teritoryo.

​"Lucas Xavier Buenaventura. I have a reservation," seryosong saad ni Kuya habang nakatingin nang diretso sa waiter.

​Agad na natauhan ang waiter at tumango nang mabilis. "This way, Mr. Buenaventura. Follow me, please."

​Habang naglalakad kami, inilibot ko ang aking paningin. Kaunti lang ang tao rito, pero bakas sa bawat isa sa kanila ang estado sa buhay. Sa isang sulok, nakita ko ang isang kilalang korap na pulitiko na madalas kong mapanood sa TV dahil suki ng balita. May kasama itong binata na tila'y hindi masaya.

Napairap ako nang wala sa oras. 

Sa kabilang lamesa naman ay may isang sikat na artistang mukhang nag-e-enjoy sa kaniyang wine.

Halatang para lang sa mga elite ang lugar na ito.

​Ang ambiance ay lalong pinalakas ng isang live performer na kumakanta ng isang slow at eleganteng kanta na bagay na bagay sa marangyang interior ng restaurant. Ang bawat nota ay tila humahaplos sa pandinig, nagdadagdag ng romantikong tensyon sa pagitan namin ni Kuya Lucas.

​Hindi ko maiwasang mapaisip. Sa ganitong lugar ako dinala ni Kuya Lucas, malayo sa gulo nina Daddy Logan, at malayo sa ingay ng mundo. Pero habang nararamdaman ko ang higpit ng hawak niya sa bewang ko, alam kong kahit nasaan kami, ang atensyon niya ay nakatuon lang sa iisang tao-sa akin.

​Papunta na sana kami sa aming lamesa nang biglang may humarang sa aming isang magandang babaeng waiter na nakangiti. Slim ito, matangkad, at talaga namang agaw-pansin ang ganda.

Biglang tinanggal ni Kuya ang pagkakahawak sa bewang ko at lumayo ng kaunti sa akin. Nagulat na lang ako nang lumapit ang babae nang husto kay Kuya Lucas at may ibinulong dito. Ang mas masakit pa, nakita kong ngumiti nang matamis si Kuya Lucas sa kaniya bago tumango.

​Umakyat lahat ng dugo ko sa mukha, hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa matinding selos. Bakit kailangang bumulong? Bakit lumayo sa akin si Kuya? At bakit kailangang ngumiti nang ganoon si Kuya sa babae?

Mukhang alam ko na.

​"Bunso, maupo ka muna riyan saglit. Mag-CR lang ako," paalam ni Kuya Lucas sa akin, ang kaniyang boses ay tila wala lang, habang inaayos ang kaniyang suit.

​Lalong nag-iba ang timpla ng mukha ko. Nakita ko kasi na bago maglakad si Kuya, nauna nang umalis ang babaeng waiter at lumingon pa ito sa kaniya. Sumunod naman si Kuya Lucas na may nakakalokong ngisi sa kaniyang mga labi patungo sa direksyon ng banyo-na hindi naman talaga sa banyo ang punta.

​Nainis ako nang husto. Padabog akong naupo sa mamahaling upuan at napakapit nang mahigpit sa aking bag.

​"Bwisit," bulong ko sa sarili ko habang matalim ang tingin sa direksyong pinuntahan nila. "May nakita lang na maganda, nakipaglandian na agad at sa harap ko pa talaga. Ano 'to? May balak pa yata silang gumawa ng kahalayan sa kung saan?"

​Hindi ako mapakali. Ang akala ko ay espesyal ang gabing ito para sa aming dalawa, pero mukhang may iba siyang agenda. Habang tinitingnan ko ang paligid na puno ng mga mayayaman at sikat na tao, pakiramdam ko ay mas lalo akong naging maliit. Kung si Kuya Lucas ay kayang makipagngitian nang ganoon sa isang waiter sa harap ko mismo, paano pa kaya kung wala ako?

​Kumukulo ang loob ko at gusto ko na sanang tumayo para sundan sila, pero pinigilan ko ang sarili ko. Ayaw kong gumawa ng eksena sa ganitong klaseng restaurant, pero hinding-hindi ko ito palalagpasin pagbalik niya.

​Inabot lang ng limang minuto-limang minutong tila isang oras para sa akin-bago ko muling nakita ang bulto ni Kuya Lucas na pabalik sa aming lamesa. Namamasa nang pawis ang noo at nakatago ang kaniyang mga kamay sa likuran, at ang kaninang nakakalokong ngisi ay napalitan ng isang tila nahihiyang ngiti.

​"Grabe, sa sobrang bilis, quickie na yata ang ginawa nila nung babaeng waiter," bulong ko sa sarili ko sabay irap. "Hmmp!" Naiinis na dagdag ko.

​Hindi ko mapigilang magpaka-bitter. Pero nang tuluyan siyang makalapit, pinilit kong ngumiti kahit pilit, bilang tugon sa kaniyang masayang awra. Ngunit lahat ng pangamba, inis, at selos na namumuo sa dibdib ko ay tila bula na biglang naglaho nang mabilis pa sa kidlat.

Nagulat ako at napatayo nang ​dahan-dahang inilabas ni Kuya Lucas mula sa kaniyang likuran ang isang napakagandang bouquet ng mga sariwang bulaklak.

​"For you... mahal ko..." panimula niya, pero tila napatigil siya. "Bunso..." pagpapatuloy niya, na tila ayaw pang bitawan ang huling kataga o baka ayaw lang niyang may makarinig na iba.

​Kitang-kita ko ang pamumula ng kaniyang mga pisngi at hindi makatingin nang diretso sa akin. Ang seryoso at matipunong si Kuya Lucas, ngayon ay mukhang binatilyong nahihiya sa kaniyang first date.

​"Shuta..." mahina kong bulong sa sobrang gulat, guilt at kilig na pilit kong itinatago.

​"Anong sabi mo, Baby?" tanong niya habang iniaabot ang mga bulaklak, bakas ang kaba sa kaniyang boses.

​"Ah, wala, Kuya. Sabi ko... Thank you. Salamat dito," sagot ko habang kinukuha ang bouquet. Iniwas ko ang tingin ko dahil pakiramdam ko ay maging ako ay nag-aapoy na rin ang mukha sa hiya at tuwa.

"I love you, Bunso. Mahal na mahal kita at sana nagustuhan mo," Seryosong saad niya.

​Napatingin ako sa di-kalayuan, malapit sa gilid ng kitchen entrance. Nandoon ang babaeng waiter kanina, kasama ang isa pang babae at isang lalaking waiter. Nagtutulakan sila sa sulok, pasulyap-sulyap sa amin, at kitang-kita ang malalawak nilang ngiti na tila mga kinikilig na ewan.

​Doon ko napagtanto ang lahat. Walang "kahalayan" na nangyari sa banyo o kung saan. Kinausap lang pala ni Kuya ang mga staff para i-surprise ako. Ang pawis sa noo, ngisi at mga ngiti niya kanina ay hindi para sa landian, kundi dahil sa excitement na mapasaya ako.

Ang judgemental ko. Si Kuya Lucas pa talaga ang inisipan ko ng ganoong bagay. Si Kuya Lucian, pwede pa. Chariz!

​Napayakap ako nang mahigpit sa mga bulaklak at inamoy-amoy ito. Sa bawat talulot niyon, ramdam ko ang pagmamahal ni Kuya Lucas-isang pagmamahal na handang gumawa ng paraan para lang mapawi ang lungkot sa aking mga mata.

Inilapit ko ang mga bulaklak sa aking mukha para lang itago ang labis na pagngiti. "Nagustuhan ko po. I love you, Kuya... Mahal na mahal din kita," mahina kong sagot na sapat na para marinig niya.

​Nakita ko ang pagliwanag ng kaniyang mukha. Parang bata na nanalo sa teks ang saya sa kaniyang mga mata. Inalalayan niya ulit akong maupo at nagsimula na kaming kumain.

Napuno ang lamesa ng masasarap na putahe, pero tila nahihirapan akong tumuon sa pagkain. Paano ba naman, sa bawat galaw ni Kuya Lucas-mula sa paghiwa ng steak hanggang sa pag-inom ng wine-ay tila lalo siyang gumagwapo sa paningin ko. Ang kaniyang panga, ang kaniyang mga kamay na malalaki pero malumanay, at ang kaniyang mga mata na tila ako lang ang nakikita... lahat 'yun ay nagpapabilis ng tibok ng puso ko.

​Habang nag-uusap kami tungkol sa kung ano-anong bagay, hindi ko maiwasang maglakbay ang isip ko pabalik sa nakaraan. Naalala ko kung bakit nga ba, matapos kong aminin sa sarili na mahal ko si Daddy Logan nang higit pa sa isang ama, ay nahulog din ang loob ko sa kaniyang panganay.

Hindi lamang 'to tungkol sa mga bagay na kusang ibinibigay niya o sa mga pag-aalaga niya sa akin.

​Labing-anim na taong gulang pa lang ako noon. Isang weekend, bigla akong niyaya ni Kuya Lucas na mag-beach, kaming dalawa lang. Sobrang saya ko noon dahil kailangan ko ng pahinga sa eskwela.

Pagdating namin sa dagat, hindi siya lumalayo sa akin. Bantay-sarado ako. Kahit na tinatamad siyang maligo at mas gusto lang sana mag-relax sa lilim, napilitan pa rin siyang sumama sa akin sa tabing-dagat kapag inaaya ko. Hindi siya lumubog sa tubig, pero nakatayo lang siya roon, binabantayan ang bawat galaw ko na parang natatakot na baka tangayin ako ng alon.

​Pero hindi lang 'yun ang dahilan. Bago kami umuwi noon, may dinaanan muna kaming orphanage. Nagtaka ako kung bakit ang dami niyang inorder na Jollibee bago kami umalis sa town. Akala ko ay para sa amin, pero para pala sa mga bata roon. Nakita ko kung paano lumambot ang mukha ng matikas kong kuya habang kinakausap at pinapasaya ang mga bata.

​Kahit sa biyahe pauwi, sa tuwing may madadaanan ang kotse namin na mga palaboy, matatanda o nagugutom sa kalsada, hinihintuan niya ang mga ito. 

Walang pag-aalinlangan niyang ibinababa ang bintana o lumalabas ng sasakyan para habulin at para abutan sila ng pagkain o tulong. Hindi nga siya nandidiri 'pag niyayakap siya ng mga ito bilang pasasalamat.

​Doon ko napagtanto na sa likod ng kaniyang matipunong pangangatawan at pagiging seryosong engineer, may isang napakabuting puso si Kuya Lucas. Isang lalaking hindi lang marunong magmahal sa pamilya, kundi pati na rin sa kapwa.

​"Lemon? Okay ka lang? Kanina ka pa nakatitig sa akin ah. Pogi ba si kuya?" biro ni Kuya Lucas, na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan.

​Uminom ako ng tubig para maibsan ang kaba. "W-wala, Kuya. Naalala ko lang 'yung beach trip natin noon. 'Yung binigyan mo ng pagkain 'yung mga bata."

​Ngumiti siya, 'yung ngiting abot hanggang mata. "Gusto ko lang na lagi kang nakakakita ng kabutihan, Bunso. At gusto kong malaman mo na kahit anong mangyari, hinding-hindi kita pababayaan."

​Sa mga sandaling iyon, habang nasa tapat ko ang lalaking mahal ko, alam kong kahit gaano kagulo ang pamilya Buenaventura ngayon, sa piling ni Kuya Lucas, palaging may katahimikan at pag-ibig.

Habang abala ako sa pag-alala sa kabutihan ni Kuya Lucas, bigla siyang may inilabas na isang maliit na purple velvet box mula sa kaniyang bulsa. 

Dahan-dahan niya itong binuksan sa harap ko. Bumungad sa akin ang isang napakagandang kwintas-kumikinang ito sa ilalim ng chandelier ng restaurant, at sa isang tingin pa lang, alam kong napakamahal nito.

​"Kuya..." hindi ko makapaniwalang sambit.

​Hindi siya sumagot, sa halip ay tumayo siya at lumakad patungo sa likuran ko. Ramdam ko ang init ng kaniyang presensya nang yumuko siya nang bahagya. Ang kaniyang mga malalapad na palad ay marahang dumampi sa aking balikat at leeg habang maingat niyang isinusuot ang kwintas. Ang bawat haplos ng kaniyang daliri ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa buong katawan ko, dahilan para mapapikit ako sandali.

​"Bagay na bagay sa'yo, Baby," bulong niya malapit sa aking tainga bago siya bumalik sa kaniyang upuan.

​Hinawakan ko ang pendant ng necklace, ramdam ang lamig ng metal pero ang init ng pagmamahal na kalakip nito. "Thank you, Kuya. Sobrang ganda nito... Salamat sa lahat."

​"Para po sa'yo, gagawin ko ang lahat," seryoso niyang sagot.

​Nagpatuloy kami sa pagkain at pag-uusap, pero habang tumatagal, lalong nagiging mailap ang pakiramdam ko. Napapansin ko kasi na sa bawat subo ko, sa bawat pagtawa ko, o kahit sa simpleng pag-aayos ko ng buhok, ay hindi maalis ang titig ni Kuya Lucas sa akin.

​Ang kaniyang mga sulyap ay hindi lang basta pagtingin ng isang kapatid; may lalim ito, may pagnanasa, at may tindi na tila ba binabasa niya ang bawat iniisip ko. Sa tuwing magtatama ang aming mga mata, agad akong nag-iiwas dahil sa lakas ng kaba sa dibdib ko. Sa bawat sulyap niya, tila ba sinasabi niya na sa gabing ito, wala nang iba pang mahalaga kundi kaming dalawa lang.

Matapos ang marangyang hapunan at ang sorpresang kwintas, dahan-dahan kaming lumabas ni Kuya Lucas sa restaurant. Ramdam ko pa rin ang bigat ng kaniyang titig habang inaalalayan niya ako pasakay sa sasakyan. Pagkaupo ko, agad kong hinawakan ang pendant ng kwintas, tila sinisiguro na totoo ang lahat ng ito.

​Pinaandar ni Kuya ang makina, pero bago pa man niya itapak ang paa sa silinyador, naramdaman ko muli ang init ng kaniyang palad. Gaya kanina, maingat niyang ipinatong ang kaniyang kamay sa aking hita, hinahaplos ito nang marahan habang nagsisimulang magmaneho. Ang bawat haplos niya ay tila may gustong sabihin-isang tahimik na pag-angkin na nagpapabilis muli ng tibok ng puso ko.

​Nagpatugtog siya ng mga kanya sa radyo. Sa gitna ng biyahe, laking gulat ko nang marinig ko siyang sumasabay sa kanta.

Ang kaniyang boses... napakalalim, napakalambing, at napakaganda. Hindi ko akalain na pati sa pagkanta ay biniyayaan siya. Sa bawat nota na binibitawan niya, lalo siyang gumagwapo sa paningin ko. Napalingon ako sa kaniya-ang kaniyang panga na bahagyang gumagalaw, ang kaniyang mga mata na seryoso sa daan pero puno ng emosyon. Pakiramdam ko, ako na ang pinaka-swerteng tao sa mundo sa mga sandaling ito.

​"Bakit ka ulit nakatitig, Bunso?" nakangiti niyang tanong nang hindi inaalis ang tingin sa kalsada.

​"Wala, Kuya. Ang ganda lang ng boses mo... Parang ang-perfect mo na. Very ideal man ka," tapat kong sagot na ikinatawa niya nang mahina.

​Imbes na bumalik sa penthouse, napansin kong paakyat ang tinatahak naming daan. Hanggang sa huminto ang sasakyan sa isang mataas na burol. Pagkababa namin, halos mapanganga ako sa ganda ng tanawin. Tanaw na tanaw namin ang buong city na puno ng nagkikislapang mga ilaw-tila mga bituin na bumaba sa lupa.

​"Wow... Kuya, ang ganda!" tuwang-tuwang sambit ko habang nilalanghap ang malamig na hangin. Kami lang ang tao dito.

​"Alam kong magugustuhan mo rito," sagot niya. Kumuha siya ng isang kumot sa compartment at inilatag iyon sa damuhan, na parang gumagawa ng isang simpleng picnic sa ilalim ng gabi.

​Naupo kami nang magkatabi habang nakaharap sa city lights. Dahil sa lamig, kusang sumandal ang ulo ko sa kaniyang malapad na balikat. Agad naman niyang ipinulupot ang kaniyang braso sa akin, hinihila ako nang mas malapit para bigyan ng init.

Sa gitna ng katahimikan habang pinagmamasdan namin ang kislap ng mga ilaw sa ibaba, naramdaman ko ang paghigpit ng yakap ni Kuya Lucas. May kung anong bigat sa kaniyang paghinga na tila ba may malalim siyang iniisip.

​"Lemon," mahina niyang tawag. Humarap siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng emosyon na hindi ko pa nakita noon. "Gusto ko lang maging tapat sa'yo. Matagal ko itong itinago, matagal kong kinalaban ang sarili ko."

​Napatitig ako sa kaniya, naghihintay sa susunod niyang sasabihin.

​"Mahal kita, Lemon. Higit pa sa pagiging kapatid, higit pa sa inaakala mo," pag-amin niya, ang boses niya ay bahagyang nanginginig. "Sa totoo lang, noong una... naguluhan ako. Sinasabihan ko ang sarili ko na mali ito dahil kapatid kita. Hindi naman kita gusto nang higit pa sa doon noong una. Pero nitong nakaraang taon, hindi ko alam kung paano o bakit, pero nag-iba ang lahat. Bawat ngiti mo, bawat pag-aalaga mo... unti-unti nitong binago ang tingin ko sa'yo."

​Iniharap niya ako sa kaniya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko. "Alam kong mahirap, alam kong magulo. Pero Lemon, kahit anong mangyari, handa kitang panindigan. Handa akong harapin ang lahat basta kasama kita."

​Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata. Nakita ko roon ang takot pero higit sa lahat, ang katapatan. Hindi ko na rin kayang itago ang nararamdaman ko.

​"Kuya... Matagal na rin akong nahulog sa'yo," mahina kong sagot. "Hindi lang dahil sa pagiging maalaga mo... kundi dahil sa kabutihan ng puso mo. Noong nakita kita sa orphanage, noong nakita ko kung paano ka tumulong sa iba nang walang pag-aalinlangan... doon ko napagtanto na ikaw ang lalaking gusto kong makasama. Mahal din kita, Kuya Lucas. Higit pa sa isang kapatid."

​Dahan-dahang inilapit ni Kuya Lucas ang kaniyang mukha sa akin. Ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga hanggang sa unti-unting naglapat ang aming mga labi. Ang halik na iyon ay hindi katulad ng karahasan na naranasan ko kay Daddy Logan. Ito ay isang mabagal at banayad na halik-puno ng pagmamahal, pang-unawa, at matinding lambing. Tila ba bawat dampi ng kaniyang labi ay isang pangako na hinding-hindi niya ako sasaktan.

Mula sa marahang dampi, ang halik na iyon ay unti-unting lumalim at naging mapusok. Ang aming mga labi ay naglapat nang madiin, isang mainit na palitan na tila ba doon namin ibinubuhos ang lahat ng pangungulila at itinatagong nararamdaman. Ramdam ko ang basang paglalaro ng aming mga dila, madiin pero nandoon pa rin ang pag-iingat-yung tipong ayaw niya akong saktan, yung puno pa rin ng kalinga sa bawat galaw niya.

​Napaungol ako nang mahina sa gitna ng aming paghahalikan nang maramdaman ko ang kaniyang kamay na bumaba.

Nagulat ako nang bigla niyang kunin ang aking kamay at dinala iyon sa kaniyang pagitan. Nanlaki ang mga mata ko sa ilalim ng aking mga talukap nang maramdaman ko ang matigas na umbok sa kaniyang pantalon-tigas na tigas at tila nagpupumiglas.

​"Ito ang epekto mo sa akin, baby..." paos at malalim na bulong ni Kuya Lucas sa mismong labi ko. Ang tawag niyang iyon ay tila musika na nagpaliyab lalo sa nararamdaman ko.

​Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas ng loob, pero hinayaan ko ang aking kamay na himasin ang bahaging iyon. Naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang buong katawan at isang malalim na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan habang patuloy kaming naglalaplapan.

"Uhmm.." Rinig ko mula sa kaniya.

Ang bawat haplos ko ay sinasabayan niya ng madiin na halik, tila ba nawawala na kami sa katinuan sa gitna ng tahimik na burol na iyon.

​Ngunit bago pa kami tuluyang malunod sa bugso ng damdamin at bago pa lumampas sa hangganan ang lahat, dahan-dahan akong kumalas sa kaniyang mga labi. Hinihingal ako, habol ang bawat hininga habang nakatingin sa kaniyang mga matang nagdidilim sa pagnanasa na tila'y nakukulangan pa siya.

​"Kuya..." mahina at nanginginig kong tawag.

​Tumingin siya sa akin, bakas ang pang-uunawa sa kaniyang mukha sa kabila ng kaniyang kalagayan. Huminga siya nang malalim at isinandal ang kaniyang noo sa akin, pilit na kumakalma habang nananatili ang aming pagkakayakap sa ilalim ng maliwanag na buwan.

Natahimik ang paligid sa ibabaw ng burol. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang mabilis na tibok ng sarili kong puso at ang malalim na paghinga ni Kuya Lucas. Pagkatapos ng aming matinding paghahalikan, isang pahayag ang lalong nagpagulo sa isip ko.

​"Liligawan kita, Lemon. Hindi bilang kapatid, kundi bilang lalaking gustong makasama ka," seryosong saad ni Kuya Lucas habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata.

​Hindi ako makapagsalita. Parang may bumara sa lalamunan ko. Samu't saring emosyon ang humahagupit sa akin-kaba, lito, at ang nag-uumapaw na guilt. Sa likod ng lahat ng ito, sumagi sa isip ko ang mukha ni Daddy Logan. Kahit anong sakit ang dinanas ko sa kaniya, alam ko sa sarili ko kung gaano ko siya kamahal. Paano si Daddy?

​Tila nabasa ni Kuya Lucas ang tumatakbo sa isip ko. "Dahil ba kay Dad?" tanong niya na ikinagulat ko nang husto. Napatingin ako sa kaniya, nanlalaki ang mga mata.

​"K-kuya..."

​"Alam ko, Lemon. Alam ko ang namamagitan sa inyo ni Dad. Alam kong mahal mo rin siya na higit pa sa isang Ama," pagpapatuloy niya, ang boses niya ay walang halong biro. "Nakita ko kayo. Nakita ko kayong dalawa na naghahalikan sa veranda noong party ni Luan."

​Parang gumuho ang mundo ko sa narinig ko. Ibig sabihin, noong oras na nalaman namin ang pagtataksil nina Luan at Shaina, may iba palang nakatingin sa amin. "Oo, alam ko rin ang tungkol sa girlfriend ni Luan at kay Kristoff pero wala na akong paki do'n" Anggaling ni Kuya, nahuhulaan ang iniisip ko.

​"At ang mga pasa na 'yan sa katawan mo..." Hinawakan niya nang bahagya ang braso ko na hindi na halata ang mga pasa, ang tingin niya ay puno ng sakit at poot. "Alam kong hindi lang basta pananakit ang ginawa niya sa iyo. Alam kong inangkin ka niya nung gabing iyon, Lemon. Alam ko na ang lahat."

​Napayuko ako, kasabay ng pagtulo ng aking mga luha. Ang lihim na akala ko ay sa amin lang ni Daddy ay alam na pala ng kuya ko. Hindi ko alam kung paano siya titingnan, kung paano ko ipapaliwanag ang lahat ng dumi at sarap na naranasan ko sa kamay ng sarili naming ama.

Hindi ako makapagsalita. Ang bawat salita ni Kuya Lucas ay tila isang malakas na sampal na nagpagising sa akin mula sa panandaliang paraiso na binuo namin sa burol na ito. Ang luha ko ay kusa nang umagos, hindi lang dahil sa hiya, kundi dahil sa bigat ng katotohanang alam na ng kuya ko ang lahat ng dumi at lihim na pilit kong itinago.

​"Wala akong paki, Lemon," biglang bawi niya, ang kaniyang boses ay mas seryoso at puno ng determinasyon habang pinupunasan ang mga luha sa aking pisngi. "Wala akong paki kung may kaagaw ako sa'yo. Wala akong paki kung si Daddy man 'yun o kung sino pa man. At wala rin akong paki kung dalawa kaming mahal mo nang sabay."

​Nanlaki ang mga mata ko sa kaniyang sinabi. "K-kuya... a-anong ibig mong sabihin?"

​"Liligawan pa rin kita," matatag niyang sagot. "Handa akong makipagkumpitensya kahit sa sarili nating ama. Hindi ko hahayaang mawala ka sa akin nang dahil lang nauna siya. Kung kailangang ibigay ko ang lahat para lang piliin mo ako, gagawin ko. At kung hindi mo man kayang bitawan si Daddy... tatanggapin ko. Basta nasa akin ka rin."

​Natahimik ako at napayakap na lang ulit sa kaniya. Ang tindi ng kaniyang pagmamahal ay nakakatakot pero kasabay nito ay isang kakaibang seguridad. Sa kabila ng aking pagpayat dahil sa stress at lagnat nitong mga nakaraang araw, pakiramdam ko ay muling bumabalik ang lakas ko dahil sa kaniyang mga salita.

​"Umuwi na tayo, Bunso," malambing niyang aya. "Baka magkasakit ulit dahil sa lamig. Kailangan mong magpahinga at baka lamukin ka pa. Makakapatay talaga ako ng lamok." Dagdag niya na may halong biro.

​Tumango ako at inalalayan niya akong tumayo. Habang naglalakad kami pabalik sa sasakyan, ramdam ko ang pag-aalaga niya. Sa loob ng sasakyan, habang binabagtas ang daan pabalik sa penthouse, tila nagbago ang aura ni Kuya Lucas. Wala na ang lungkot at tensyon; napalitan ito ng isang nakakalokong ngiti na madalas kong makita sa kaniya.

​Habang nagmamaneho, hindi niya maalis ang kaniyang isang kamay sa akin. Minsan ay aalisin niya ito sa hita ko para lang pagsilakupin ang aming mga kamay. Minsa'y pipisilin din ang pisngi ko o kaya'y marahang hahawakan at paglalaruan ang aking mga labi gamit ang kaniyang hinlalaki.

​"Kuya, ano ba! Nagmamaneho ka kaya," natatawang saway ko sa kaniya, bagaman nararamdaman ko ang kiliti at init ng kaniyang bawat touch.

​"Ang ganda mo kasi, kahit namumutla ka," biro niya sabay kindat. "Masasanay ka rin sa akin, Baby. O dapat bang 'mahal ko' na ang itawag ko sa'yo?"

​Napa-irap ako pero hindi ko mapigilang mapabungisngis. Sa kabila ng bigat ng sitwasyon at ng komplikadong relasyon namin sa aming ama, ang pagiging maalaga ni Kuya Lucas ang nagbibigay ng kakaibang gaan sa loob ko. Natatawa na lang din ako sa inaakto niya-para siyang teenager na bago pa lang nanliligaw, puno ng sigla at walang takot na harapin ang anumang hadlang, maging ang sarili naming dugo.

# Chapter 9 - Kuya Lucas

Kuya Lucas!!!

Luluhuran, pota! 

      ![](https://img.wattpad.com/d60f4933ca60b39804aa14735bfb553a75f16d47/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f664a755558536b77414e4b6b65413d3d2d32352e313863333933666635373737363664663233303737393035303433362e6a7067)               

Photo taken by Lemon ❤

Char! AI generated din 'yan.

Mahina si Lemon. Kung ako siya, chinupa ko na sa ilalim ng lamesa si lucas.

Happy reading!

-------------------------------------------

​Pagkababa namin ni Kuya Lucas sa sasakyan, sinalubong agad kami ng malamig na hangin sa parking area ng gusali. Ramdam ko pa rin ang bahagyang pagod mula sa lakad namin, pero may iba akong nararamdaman na hindi ko maipaliwanag. Habang naglalakad kami patungo sa elevator, bawat hakbang ko ay tila may kasamang kaba na hindi naman nakakatakot.

​"Good evening po, Sir Lucas," bati ng guard na nagbabantay sa entrance. Tumango lang si Kuya bilang tugon habang ang isang kamay niya ay marahang nakapatong sa ibaba ng aking likuran, ginagabayan ako papasok.

​Pagpasok namin sa elevator, tumahimik ang paligid. Tanging ang mahinang ugong lang ng makina ang naririnig. Doon ko naramdaman ang kakaibang sensasyon sa aking tyan-isang uri ng kiliti na tila may mga paruparo na nagliliparan sa loob. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa gutom o sa tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa.

​Napatingin ako sa harap, sa makintab na pinto ng elevator na nagsisilbing salamin. Nakita ko ang repleksyon namin. Si Kuya Lucas ay nasa likuran ko lang, hindi nakatingin sa harap kundi diretso sa akin. Mula sa aking buhok, bumababa ang kaniyang tingin sa aking balikat, hanggang sa baywang, tila sinusuri ang bawat anggulo ng aking kabuuan.

​Ang paraan ng pagtingin niya... tila ba inaangkin niya ako gamit lang ang kaniyang mga mata. Dahil doon, lalong lumakas ang kiliti sa tyan ko, na nagpa-init sa aking mga pisngi.

​Bumukas ang pinto ng elevator pagdating sa itaas na palapag. Dahan-dahan kaming naglakad sa hallway. Si Kuya Lucas ay bakas ang saya sa mukha; ang kaniyang mga ngiti ay hindi nawawala, tila ba may ipinagdiriwang siyang tagumpay.

​Huminto kami sa tapat ng penthouse. Pinanood ko siyang itaas ang kaniyang kamay para itipa ang password sa digital lock. Dahan-dahan ang kaniyang pagpindot, tila ba sinasadya niyang ipakita sa akin.

​Namilog ang mga mata ko nang mapagtanto ang mga numerong kaniyang itinitipa.

Ang password ng kaniyang penthouse... ay ang mismong petsa ng kaarawan ko.

​Hindi ko napigilang mapahinga nang malalim. Sa dami ng numerong pwedeng gamitin, bakit ang birthday ko pa? Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Isang simpleng bagay, pero punong-puno ng kahulugan.

​"Pasok ka na, Baby," malambing niyang sabi nang bumukas ang pinto.

​Binuksan niya ito nang malawak at unang pinapasok ako, tila ba ako ang tunay na may-ari ng lugar na iyon.

​​Pagkapasok ko sa loob, naramdaman ko ang marahang pagsara ng pinto sa likuran namin. Akmang maglalakad na sana ako patungo sa sala para ibaba ang gamit ko nang biglang humawak ang mainit na kamay ni Kuya Lucas sa braso ko. Maingat niya akong hinila pabalik sa kaniya.

​Bago pa ako makapagsalita, sinalubong na niya ang mga labi ko. Isang halik na puno ng pagiingat, tila ba tinatantiya niya kung handa na ako. Pero dahil sa kiliting nararamdaman ko sa tyan mula kanina pa, hindi na ako nagdalawang-isip. Agad akong tumugon, ibinabalik ang bawat tamis at init na ibinibigay niya sa akin.

​Nang dahan-dahan kaming naghiwalay para huminga, magkadikit pa rin ang aming mga noo. Tumingin siya nang diretso sa aking mga mata, ang kaniyang boses ay paos at puno ng emosyon.

​"Mahal na mahal kita, Mahal ko. At hinding-hindi na magbabago 'yon, kahit anong mangyari," bulong niya.

​"Mahal din kita, Kuya," sagot ko, ramdam ang mabilis na kabog ng puso ko.

​Muling nagdikit ang aming mga labi. Pero sa pagkakataong ito, naging mapusok ito-madiin, malaway, at mapanlaban pero may pag-iingat pa rin. Nagtagpo ang aming mga dila sa isang sayaw na puno ng pagnanasa na matagal na naming kinimkim mula kanina pa. Dahil sa tindi ng sensasyon, napatingkayad ako at kusa nang pumulupot ang mga kamay ko sa leeg niya, pilit siyang inilalapit sa akin.

​Bigla kong naramdaman naumangat ako sa sahig. Binuhat ako ni Kuya Lucas nang hindi pinuputol ang aming halik. Awtomatikong pumulupot ang mga binti ko sa kaniyang baywang, kumakapit nang mahigpit habang dahan-dahan niya akong dinadala patungo sa sala.

​Umupo sa malambot na sofa habang naghahabol kami ng hininga. Ang kaniyang mga mata ay nagdidilim sa pagnanasa, habang ako naman ay tila natutunaw sa ilalim ng kaniyang titig. Sa puntong ito, alam kong wala na talagang balikan.

​"Mahal ko..." tawag niya, habang ang kaniyang mga kamay ay nagsisimulang gumapang sa aking hita. "Sa akin ka lang ngayong gabi."

​Tumango ako, walang boses na lumalabas sa lalamunan ko, tanging ang malakas na pintig ng puso ko ang sumasagot sa kaniya. Dito sa penthouse na ito, malayo sa lahat, kami lang dalawa ang magsusulat ng sarili naming batas.

​Habang nakasandal siya sa sofa at ako ay nakakandong sa kaniya paharap at nararamdaman ko ang init ng kaniyang katawan, isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Kuya Lucas. Hinaplos niya ang gilid ng labi ko gamit ang kaniyang hinlalaki.

​"Mukhang magaling magturo si Dad, ah," asar niya sa akin, ang boses ay puno ng panunukso. "Napakagaling mong humalik, Baby. Hindi ko akalain na ganito ka kabilis natuto."

​Dahil sa sinabi niya, agad na uminit ang aking mga pisngi at namula ako nang husto. Hindi ko magawang tumingin nang diretso sa kaniya. Sinalakay ako ng matinding hiya dahil alam kong alam niya ang lahat ng milagrong nangyari sa pagitan namin ni Daddy Logan.

​Ngunit hindi niya ako hinayaang umiwas. Inabot niya ang baba ko at dahan-dahang pinaharap ang mukha ko sa kaniya. "Huwag kang mahiya, Mahal," malambing niyang sabi habang nakatingin nang malalim sa aking mga mata. "Hindi ba't ang sabi ko sa'yo, okay lang naman sa akin kung magkahati kami ni Daddy sa'yo."

​Ang kaniyang pag-amin ay tila isang mabigat na tinik na nabunot sa dibdib ko. Napanatag ang loob ko. Sa halip na matakot, mas lalo akong nakaramdam ng pagkasabik. Ako na ang gumawa ng unang hakbang at muli siyang hinalikan nang mas matindi pa sa kanina.

​Dahil sa bugso ng nararamdaman, kusa nang gumalaw ang aking mga kamay. Maingat pero mabilis kong tinanggal ang mga suot niya hanggang sa tanging boxer shorts na lang ang natira sa kaniya. Bumungad sa akin ang kaniyang matipunong pangangatawan na dati ay pinapangarap ko lang makita nang malapitan.

​"Mahal..." ungol ni Kuya Lucas nang ibaba ko ang aking kamay at marahang himasin ang bukol na bakat na bakat sa kaniyang suot. Napapikit siya at napahinga nang malalim, halatang nahihirapan na ring kontrolin ang sarili.

​Sa sobrang uhaw ko sa kaniyang mga halik at sa atensyong ibinibigay niya, akmang sasakupin ko siyang muli nang bigla niyang hawakan ang aking mga balikat para pigilan ako.

​"Easy, mahal," dahan-dahan niyang sabi, habang hinahabol pa rin ang kaniyang hininga.

​Huminto ako at tumingin sa kaniya, naghihintay sa susunod niyang sasabihin. Ang kaniyang mga mata ay puno ng pagmamahal pero may bahid ng pagtitimpi, tila ba may mahalaga pa siyang gustong ipaliwanag bago namin tuluyang ituloy ang gabing ito.

"Mahal..." muling sambit ni Kuya Lucas, ang boses niya ay nanginginig sa lalim ng emosyon. "P-pwede bang... Pwede bang..."

​Tumitig siya sa akin, tila nahihirapan at nag-aalangan sa susunod na sasabihin, pero pinagpatuloy niya rin habang hinahawakan ang magkabilang pisngi ko. "Pwede bang angkinin kita ngayong gabi?"

​Natawa ako nang bahagya sa kaniyang tanong-isang tawang puno ng saya at kilig. Hindi ko akalain na sa kabila ng mapusok na tensyon sa pagitan naming dalawa, nagawa pa rin niyang humingi ng pahintulot.

​"Opo, Kuya," sagot ko nang may malambing na ngiti. "Angkinin mo ako ngayong gabi. Magpapaangkin naman talaga ako sa'yo kahit hindi mo na itanong."

​Dahil sa narinig, tila ba nagkaroon ng sapat na lakas ng loob si Kuya Lucas. Dahan-dahan niya akong ibinaba pahiga sa kama mula sa sofa, ang bawat kilos niya ay puno ng pag-iingat na tila ba isa akong mamahaling kristal na ayaw niyang mabasag.

​Maingat at isa-isa niyang tinanggal ang mga suot ko. Ang bawat pagkalas ng butones at paghila ng tela ay sinasabayan ng kaniyang mainit na hininga na dumadampi sa aking balat. Hanggang sa dahan-dahan, wala nang natirang saplot sa aking katawan.

​Nanatili siyang nakatitig sa akin. Kita ko sa mukha ni Kuya Lucas ang matinding mangha, tila ba ngayon lang siya nakakita ng isang sining na perpekto sa kaniyang paningin.

​"Sobrang ganda mo, Mahal... Sobrang ganda mo," bulong niya, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning habang dahan-dahang hinahaplos ang bawat kurba ng aking katawan. Ang kaniyang mga palad ay mainit, nag-iiwan ng bakas ng kuryente sa bawat bahagi ng balat ko na kaniyang nadidikit.

Dahan-dahang yumuko si Kuya Lucas at sinimulang dampian ng mga halik ang aking katawan. Ramdam ko ang kaibahan ng kaniyang bawat haplos-walang bahid ng pambababoy, walang kalupitan. Sa bawat dampi ng kaniyang mga labi sa aking balat, tila ba dahan-dahan niyang binubura ang bawat sakit at bakas ng hagupit na iniwan ni Daddy Logan noong nakaraang gabi.

​Hindi niya ako dinidilaan na parang hayop na nagpapakasasa sa pagnanasa. Sa halip, bawat halik niya ay puno ng paggalang at wagas na pagmamahal. Sinimulan niya sa aking noo, pababa sa aking mga pisngi, leeg, at balikat. Damang-dama ko ang kaniyang pag-iingat, tila ba bawat bahagi ng aking katawan ay isang banal na lugar na ayaw niyang saktan.

​Mula sa aking dibdib, bumaba ang kaniyang mga halik patungo sa aking tyan, hanggang sa marating niya ang aking mga paa. Bawat daliri ko ay kaniyang hinahalikan nang may pagsamba. Pakiramdam ko ay dahan-dahang naghihilom ang mga sugat sa aking puso sa tindi ng lambing na kaniyang ibinibigay.

​Unti-unting umangat ang kaniyang mga halik mula sa aking paa patungo sa aking hita, dahan-dahang lumalapit sa pinaka-sentro ng aking pagkatao. Nang marating niya ang gitna, marahan niyang itinaas ang aking mga binti, inilalantad ang lahat sa kaniyang paningin.

​Tumigil siya sandali at tumingin sa akin. Nakita ko sa kaniyang mga mata ang nag-aapoy na pagnanasa na hinaluan ng matinding respeto. Hindi siya nagsalita, pero ang kaniyang titig ay malinaw na nagtatanong-nanghihingi ng permiso para sa susunod niyang gagawin.

​Kahit hindi siya bumigkas ng salita, ang kaniyang mga mata ay sapat na para itanong ang kaniyang pagnanais. Tumango ako sa kaniya, isang matamis at mapagpalayang tango. "Sige lang, Kuya... ituloy mo lang," bulong ko sa gitna ng aking naghahabulang hininga.

​Dahan-dahan, ibinuka pa lalo ni Kuya Lucas ang aking mga binti. Ramdam ko pa rin ang matinding pag-iingat sa kaniyang mga haplos. Hanggang sa dahan-dahan siyang yumuko, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos na sa aking balat bago pa man dumampi ang kaniyang mga labi.

​At doon, sinakop ng kaniyang bibig ang aking lagusan.

​Napaigtad ako sa sarap. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang balikat habang ang aking mga daliri ay bumaon sa kaniyang matitigas na muscle. Iba ang dila ni Kuya Lucas-maamo pero mapang-angkin, bawat hagod ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa buong katawan ko.

​Habang nilalamutak niya ang aking butas, nakatingala siya sa akin. Hindi niya inaalis ang kaniyang tingin sa aking mukha, pinagmamasdan ang bawat paglukot ng aking noo at ang bawat pag-awang ng aking bibig sa tindi ng sensasyon. Gusto niyang makita kung paano niya ako binibigyan ng ligaya, at ang titig na iyon ay mas lalong nagpapatindi sa init na nararamdaman ko.

Sa gitna ng sarap na dulot ng mga dila ni Kuya Lucas, biglang pumasok sa isip ko ang isang nakaka-conscious na bagay. Kahit pa alam kong naglinis ako bago kami umalis ng bahay kanina, hindi ko maiwasang mapaisip kung malinis pa rin ba ang lagusan ko.

Paano kung may amoy na o hindi na sariwa dahil kumain pa kami sa labas bago tumuloy dito sa penthouse?

​Nagsimula akong kabahan nang bahagya, pero ang kaba na iyon ay agad ding napawi nang marinig ko ang mahina at paos na boses ni Kuya Lucas habang abala pa rin siya sa ibaba.

​"Mmm... Baby," ungol niya, huminto siya saglit para tumingala sa akin, ang kaniyang mga labi ay basa at mapula. "Napakasariwa mo, Mahal. Sobrang tamis at makatas... parang ayaw ko nang huminto."

​Doon ay tuluyan nang nawala ang lahat ng pagaalinlangan ko. Kung gaano siya kadiin sumipsip at kung paano niya nilalasap ang bawat bahagi ko, alam kong totoo ang sinasabi niya.

​Naririnig ko na ang basang tunog ng kaniyang pagdila-yung slurp at tsup-tsup na tunog na nagpapanginig sa aking mga tuhod. Bawat sipsip niya ay tila humihigop sa buong katinuan ko.

​"Ahhh... Kuya... d'yan... oo, d'yan nga," ungol ko habang pilit kong itinutulak ang aking balakang palapit sa kaniyang mukha. "Napakasarap, Kuya... Iba 'yung dila mo, napakalambot pero ramdam na ramdam ko 'yung init."

​Hindi sumasagot si Kuya Lucas sa pamamagitan ng salita, sa halip ay mas lalo niyang binilisan ang kaniyang pag-galaw. Ang tunog ng paglapat ng kaniyang dila sa aking balat ay nagmistulang musika sa aking pandinig. Pakiramdam ko ay sumasabog ang bawat ugat ko sa sarap.

​"Sobrang sarap, Baby... hinding-hindi ako magsasawa sa lasa mo," bulong niya sa gitna ng kaniyang pag-gawa, bago muling isinubsob ang kaniyang mukha sa aking pagkatao para sipsipin ang bawat katas na lumalabas mula sa akin.

​Napapikit ako nang mariin, hinahayaan ang sarili na malunod sa kaniyang pag-angkin. Sa bawat tunog ng pagsipsip niya, ramdam ko kung gaano siya nagpapakasasa sa akin, at ang kaalamang iyon ang mas lalong nagpapatindi sa rurok na malapit ko nang marating.

Sa gitna ng aking matinding pag-ungol habang tinatamasa ang bawat hagod ng dila ni Kuya Lucas sa aking lagusan, muli siyang huminto. Naramdaman ko ang pag-angat ng kaniyang ulo at ang muling pagtatama ng aming mga mata. Ang kaniyang mukha ay bakas ng pagnanasa pero nananatili ang kaniyang pagiging maingat.

​Nanghingi siya ng consent sa ikalawang pagkakataon, ang kaniyang boses ay mas paos at puno ng pagsuyo. "Mahal... gusto kitang iprepare. Okay lang ba kung gamitin ko ang daliri at mga laway ko para ihanda ka?"

​Wala na akong lakas para sumagot nang pasalita, kaya isang mabilis at siguradong tango na lamang ang itinugon ko. Sa sandaling iyon, nakita ko ang pag-angat ng kaniyang kamay. Dinala niya ang kaniyang mga daliri sa kaniyang bibig at nilawayan ang mga ito hanggang sa maging basang-basa. Hindi pa siya nakuntento, muli niyang nilawayan ang aking lagusan, tinitiyak na walang bahagi nito ang tuyo.

​Nang maramdaman niyang sapat na ang dulas, dahan-dahan niyang ipinasok ang kaniyang gitnang daliri sa loob ko.

​"Ahhh! Kuya..." napaigtad ako at napadaing sa sakit. Kahit gaano kadulas, ramdam ko pa rin ang paninikip ng aking katawan sa biglang pagpasok ng kaniyang daliri.

​Dahil sa narinig niyang daing, agad na umangat ang katawan ni Kuya Lucas patungo sa akin. Sinalubong niya ang aking mga labi ng isang malalim at mapusok na halik-isang paraan para malihis ang aking atensyon mula sa sakit na nararamdaman ko sa ibaba.

​Habang nagtatagpo ang aming mga dila sa isang matamis na sayaw, nanatiling nakabaon ang kalahati ng kaniyang daliri sa loob ng aking lagusan. Hinintay niyang kumalma ang aking paghinga at masanay ang aking katawan sa kaniyang presensya.

​Nang maramdaman ni Kuya Lucas ang aking mahinang ungol sa sarap ng kaniyang mga halik, doon niya sinimulang igalaw ang kaniyang daliri. Dahan-dahan, dinala niya ako sa isang ritmo ng paglabas-masok na nagpabago sa sakit patungo sa isang matinding uri ng ligaya.

Sa bawat paglabas-masok ng daliri ni Kuya Lucas, unti-unting napalitan ang hapdi ng isang nakakalunod na sarap. Pakiramdam ko ay nagliliyab ang buong katawan ko, at ang tanging nagpapakalma sa akin ay ang kaniyang mga halik na walang humpay na sumasabay sa kaniyang bawat galaw.

​"Kuya... bilisan mo pa... diinan mo..." bulong ko sa gitna ng aming paghahalikan. Tila naging hudyat ito sa kaniya dahil naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle.

​Sinunod niya ang gusto ko. Mas binilisan niya ang ritmo ng kaniyang daliri habang muling ibinaba ang kaniyang mukha para dilaan ang palibot ng aking butas. Ang kombinasyon ng kaniyang dila at ang paglabas-masok ng kaniyang daliri ay nagdulot ng kuryenteng tila sumasabog sa bawat ugat ko.

​"Ahhh... Kuya, masarap... Sobrang sarap... Ituloy mo lang, huwag kang hihinto," ungol ko, habang ang aking mga kamay ay nakasabunot na sa kaniyang buhok, pilit siyang idinidikit sa akin.

​Tumigil siya sandali at tumingala, ang kaniyang mga mata ay puno ng nag-aalab na pagnanasa. "Dadagdagan pa natin ng isa, Mahal," paos niyang sabi.

​Hindi pa ako nakakasagot ay naramdaman ko na ang pagpasok ng ikalawang daliri, hanggang sa naging tatlo na ang mga ito. Napasinghap ako at napakapit nang mahigpit sa kaniyang balikat. Noong una ay naramdaman ko muli ang paninikip, pero dahil sa dulas ng kaniyang laway at sa pag-iingat niya, unti-unti ring nag-adjust ang aking katawan hanggang sa tanging purong sarap na lang ang naramdaman ko.

​Nang maramdaman ni Kuya Lucas na relaks na ang aking butas sa tatlong daliri, huminto siya sa paggalaw pero nanatiling nakabaon ang mga ito sa loob ko. Tila tinitimbang niya kung handa na ba talaga ako sa mas malaki pang hamon.

​"Handa ka na ba, Lemon?" tanong niya, ang boses ay puno ng antisipasyon.

​Dahan-dahan siyang bumangon at lumuhod sa gitna ng aking mga binti. Hinawakan niya ang kaniyang boxer shorts at dahan-dahan itong ibinaba. Halos mapatigil ang paghinga ko nang tumambad sa akin ang kaniyang pagkalalaki-napakalaki, matigas, at bakas ang mga ugat na tila nagpupumiglas. Iba ito sa nakita ko kay Daddy Logan, pero parehong nakakalula ang laki.

​May biglang pumasok na ideya sa isip ko. Gusto ko siyang maramdaman hindi lang sa ibaba, kundi pati na rin sa aking bibig.

​"Kuya..." mahina kong tawag. "Pwede ko bang... pwede ko bang matikman muna 'yan?"

​Ngumiti nang tipid si Kuya Lucas, isang ngiting puno ng pagmamahal. "Sige, Mahal... kung 'yan ang gusto mo."

​Naramdaman ko ang muling pag-init ng aking mga pisngi. Kahit marami na kaming nagawa, may bahagi pa rin sa akin na nahihiya, pero ang pagnanasa ay mas matimbang. "Kuya... pwede bang... 69 tayo?" halos pabulong kong mungkahi.

Dahil sa suhestiyon ko, agad na kumilos si Kuya Lucas. "Sandali, Mahal... umangat ka muna. Ako ang hihiga sa ilalim para hindi ka mahirapan at mas maabot mo ako," malambing niyang utos habang ginagabayan ang aking katawan.

​Nang makalipat na kami sa posisyong 69, ako na ang nasa itaas. Ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga sa pagitan ng aking mga hita. Hindi na siya nag-aksaya ng panahon; muli niyang nilantakan ang aking butas. Gamit ang kaniyang dila at daliri, pinagpatuloy niya ang pag-prepara sa akin, ramdam na ramdam ko ang bawat pagpasok at paglabas ng kaniyang daliri na tila ba gustong-gusto niyang paluwagin ang aking lagusan.

​Kahit na nilalamon na ako ng sarap mula sa ginagawa niya sa ibaba, hindi ko maiwasang mapako ang tingin sa tapat ng mukha ko. Tumambad sa akin ang kaniyang pagkalalaki-napakalaki, matigas, at tila ba tumitibok-tibok sa pagnanasa. Sa bawat galaw ni Kuya Lucas sa ibaba, lalong tumitigas ang kaniyang alaga na nasa harap ko na ngayon.

​Dahan-dahan kong iniangat ang aking kamay at hinawakan ito.

​Biglang napatigil si Kuya Lucas sa kaniyang ginagawa sa ibaba. Isang malalim at paos na ungol ang pinakawalan niya. "Ahhh... Mahal... ang init ng palad mo," bulong niya, ang kaniyang boses ay nanginginig sa tindi ng sensasyon.

​Hindi ko siya sinagot sa salita. Sa halip, mas hinigpitan ko ang hawak at dahan-dahan itong itinaas-baba. Damang-dama ko ang pag-igting ng kaniyang katawan sa ilalim ko. Sa bawat hagod ko, lalong lumalakas ang kaniyang mga ungol na humahalo sa basang tunog ng kaniyang pagdila sa aking butas.

"Kuya... huwag kang hihinto. Ipagpatuloy mo lang 'yan," bulong ko sa gitna ng aking malalim na paghinga. Ang bawat hagod ng kaniyang dila at ang paglabas-masok ng kaniyang mga daliri sa loob ko ay tila musikang nagpapaingay sa aking pandinig. Hindi ko na alintana ang mundo sa labas; ang mahalaga lang ay ang sarap na ibinibigay niya sa akin sa bawat sandali.

​Habang abala si Kuya Lucas sa pagpapaligaya sa akin sa ibaba, hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. Dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa tapat ng kaniyang pagkalalaki. Amoy na amoy ko ang kaniyang pamilyar na bango-isang halo ng kaniyang mamahaling pabango at ang natural na amoy ng kaniyang pagkalalaki na lalong nagpapatindi ng aking pagnanasa.

​Inamoy-amoy ko muna ito, ninanamnam ang bawat hibla ng kaniyang pagkatao, bago ko dahan-dahang idinampi ang aking dila sa kaniyang kahabaan.

​"Ahhh... Lemon... Mahal..." Isang malalim at paos na ungol ang pinakawalan ni Kuya Lucas. Ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang katawan sa ilalim ko habang patuloy pa rin siya sa ginagawa niya sa aking butas. Kahit nahihirapan siyang kontrolin ang sarili, hindi niya hinayaang mabawasan ang sarap na ibinibigay niya sa akin.

​Ipinagpatuloy ko ang aking ginagawa. Dinidilaan ko ang kaniyang kahabaan na tila ba isang paboritong sorbetes o ice cream na ayaw kong matunaw. Mula sa puno hanggang sa dulo, dahan-dahan kong nilalasap ang bawat bahagi nito, ninanamnam ang init at ang tibok na nagmumula sa kaniyang pagnanasa.

​Nang makuntento na ako sa paglalaro gamit ang aking dila, dahan-dahan kong isinubo ang ulo nito. Ramdam ko ang pagkapuno ng aking bibig sa laki nito. Sabay nito, ang aking kamay ay nagsimula na ring gumalaw nang taas-baba sa kaniyang kahabaan, sumasabay sa ritmo ng aking pagsipsip.

​Ang bawat tunog ng aming pagnanasa-ang basang tunog ng kaniyang dila sa akin at ang tunog ng aking pagsuso sa kaniya-ay bumalot sa buong silid. Sa posisyong ito, ramdam na ramdam namin ang pag-iisa ng aming mga katawan at kaluluwa, isang lihim na kami lang ni Kuya Lucas ang nakakaalam sa loob ng penthouse na ito.

Sa bawat paggalaw ng aking kamay na nagsasalsal sa kaniyang katawan, ramdam ko ang panginginig ni Kuya Lucas. Ang kaniyang matipunong pangangatawan ay tila nakukuryente sa tindi ng sensasyong ibinibigay ko, lalo na't ang dulo ng kaniyang pagkalalaki ay nasa loob na ng aking bibig. Pero sa kabila ng kaniyang panginginig, hindi siya humihinto sa pagpapaligaya sa akin mula sa ibaba-ang kaniyang dila at daliri ay patuloy sa pag-araro sa aking lagusan, tinitiyak na sabay kaming nalulunod sa sarap.

​Habang nasa loob ng bibig ko ang kaniyang ulo, sinimulan ko itong sipsipin nang dahan-dahan. Doon ko nalasahan ang precum na lumalabas mula sa kaniya-isang kakaibang alat at tamis na nagpabaliw lalo sa aking sistema. Ramdam ko ang bawat tibok ng kaniyang alaga sa loob ng aking bibig, kasabay ng kaniyang mga pigil na ungol.

​Nang makuntento sa pagsipsip, hininto ko muna ang pagsasalsal. Inilipat ko ang aking mga kamay sa kaniyang matitigas na binti para maging alalay at balanse habang mas binabaan ko pa ang aking mukha. Dahan-dahan, mas pinalalim ko ang pagtanggap sa kaniyang alaga. Mula sa ulo, pilit kong inaabot ang kahabaan nito hanggang sa kung saan lang ang makakaya ng aking lalamunan.

​Nang masanay na ang aking bibig sa laki at tindi nito, sinimulan ko ang pagtaas-baba ng aking ulo. Isang ritmo na mapang-angkin pero puno ng pag-iingat.

​Napatigil si Kuya Lucas sa kaniyang ginagawa sa ibaba. Napaungol siya nang malalim, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa.

​"Ahhh... Lemon... Mahal... Putang ina, sobrang sarap," bulong niya. "Huwag kang hihinto... d'yan... sige lang, Baby..."

​Dahil alam ko kung gaano siya kaingat sa akin simula pa kanina, ganoon din ang ginagawa ko. Maingat kong chinuchupa si Kuya, tinitiyak na hindi tatama ang aking mga ngipin sa kaniyang sensitibong balat. Ayaw ko siyang masaktan; gusto ko lang na malasap niya ang rurok na siya rin ang nagparamdam sa akin.

​"Ang galing mo... Mahal..." muling ungol ni Kuya, habang ang kaniyang katawan ay tila bumigay na sa sarap na idinudulot ko.

Dahan-dahan kong inilabas ang kaniyang pagkalalaki mula sa aking bibig, ramdam ko pa ang init at ang bahagyang panginginig nito. Tumingala ako kay Kuya Lucas, ang aking mga mata ay puno ng pagsusumamo at pagnanasa.

​"Kuya... huwag ka nang hihinto," bulong ko, ang boses ko ay paos na sa tindi ng sensasyon. "Gawin mo na ang lahat ng gusto mong gawin sa butas ko. Hindi na ako nasasaktan... sobrang sarap na, Kuya. Gusto ko lang maramdaman ang dila at daliri mo."

​Habang sinasabi ko iyon, hindi tumitigil ang aking mga kamay sa pagsalsal sa kaniya, sinusundan ang ritmo ng kaniyang mabilis na paghinga. Tila naging hudyat ito sa kaniya; hindi na siya nag-atubili. Mas lalo niyang ibinaon ang kaniyang mga daliri sa loob ko habang ang kaniyang dila ay muling nanalakay sa aking lagusan.

​"Ahhh! Putang ina, Kuya! Sobrang sarap!" napaungol ako nang malakas, hindi na inintindi kung maririnig man kami sa labas ng penthouse. Ang bawat mura na lumalabas sa bibig ko ay katumbas ng ligayang ibinibigay niya sa akin.

​Dahil sa sobrang pagkasabik, muli kong sinakop ng aking bibig ang kaniyang alaga. Sinubukan kong isagad, pilit na ipinapasok ang kaniyang kahabaan hanggang sa dulo ng aking lalamunan, pero dahil sa laki nito, tila may humaharang. Naramdaman ko ang pag-ilid ng luha sa aking mga mata-hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa frustration na hindi ko siya makuha nang buo.

​Huminto ako saglit, hinihingal, at tiningnan ang kaniyang matigas na pagkalalaki na basang-basa na ng aking laway. Isang ideya ang pumasok sa isip ko. Dinuraan ko ang kaniyang katawan, lalo na ang bandang gitna at dulo na hindi ko maabot kanina, tinitiyak na maging ang bawat ugat nito ay maging madulas.

​Nang makitang kislap na kislap na ito sa dulas, muli akong sumubsob. Sa isang malakas at determinadong pagsipsip, bigla ko itong isinagad.

​"Mmmpphhh!" napaungol ako sa loob ng aking bibig. Nanlaki ang aking mga mata at naramdaman ko ang pagdaloy ng luha sa aking pisngi nang sa wakas ay aramdaman ko ang kaniyang dulo at ang bulbul na tumatama sa aking lalamunan at ilong.

​Isang matinding bugso ng garbo at tuwa ang naramdaman ko sa aking dibdib. First time kong chumupa, at nagawa ko pang isagad ang ganito kalaking pagkalalaki. Habang nakalubog ang kaniyang alaga sa loob ko, hindi ko mapigilang maging proud sa sarili ko. Alam kong sa sandaling ito, lubos na ang aking pag-aalay kay Kuya Lucas-katawan, kaluluwa, at bawat hininga ko ay sa kaniya lang.

​Dahil sa ginagawa ko, naramdaman ko ang pag-igting ng buong katawan ni Kuya Lucas. Napasigaw siya nang mahina, mga mura at malalalim na ungol ang sunod-sunod na kumawala sa kaniyang mga labi habang nananatili itong nakadikit at sipsip-sipsip ang aking lagusan. Tila hudyat ito na lubos niyang dininig ang pakiusap ko-hindi niya inaalis ang kaniyang bibig, tila ba nais niyang ubusin ang bawat tamis na lumalabas sa akin.

​Nakaliyad ang mga paa ni Kuya Lucas sa tindi ng sensasyong dulot ng aking pagdiin sa kaniyang pagkalalaki, kasabay ng kaniyang sariling gawa sa ibaba. Ramdam ko ang kaniyang panginginig, isang pagpapatunay na kahit gaano siya katikas na lalaki, tila tiklop siya sa bawat galaw ng aking bibig at kamay.

​Hinayaan ko muna na manatiling nakababad at nakasubsob ang aking mukha sa kaniyang kahabaan, ninanamnam ang bawat tibok nito sa loob ng aking bibig. Sa sobrang sarap na nararamdaman ko mula sa kaniyang dila at mga daliri, hindi ko na rin mapigilan ang sariling katawan. Napapaatras-abante na ang aking puwet sa isang ritmo na halos upuan ko na ang mukha ni Kuya Lucas.

​Ang bawat pag-abante ko ay pagsalubong sa kaniyang dila, at ang bawat pag-atras ay paghingi ng mas malalim pang pag-angkin. Ang penthouse na ito, na dati ay simbolo lang ng karangyaan ni Kuya, ay naging saksi sa aming mapusok na pag-iisa-isang tagpo kung saan ang bawat ungol at bawat basang tunog ay nagsisilbing kumpas sa aming sariling mundo.

​"Ahhh... Kuya... sige pa... d'yan..." ungol ko nang iniangat ko ang aking ulo at inilabas na ang kaniyang alaga. 

Naririnig ko pa ang mga ulmmm at slurp mula kay Kuya Lucas habang patuloy siya sa paglamutak sa aking lagusan. Ang tunog na iyon ay parang musikang nagpapabilis sa tibok ng puso ko. Sa sobrang curious ko sa kaniyang reaksyon, bahagya kong nilingon si Kuya sa likuran ko. Doon ko nakita na nakapikit pala siya, ang kaniyang mukha ay bakas ng matinding konsentrasyon at sarap, habang ang kaniyang mga labi ay hindi bumibitiw sa akin.

​Dahil sa nakita ko, lalo akong ginanahang pasayahin din siya. Pinagpatuloy ko na ulit ang pagchupa sa kaniya. Pero sa pagkakataong ito, ulo lang muna ang isinubo ko. Gusto kong dahan-dahanin, gusto kong malasap niya ang bawat dampi ng labi ko bago ko siya tuluyang angkinin.

​Habang nasa loob ng bibig ko ang kaniyang ulo, Sinipsip ko muli ito at iniikot ko ang aking dila sa paligid nito nang paulit-ulit. Ramdam ko ang init at ang bahagyang panginginig ng kaniyang pagkalalaki sa bawat hagod ko. Sabay nito, ang kamay ko naman ay hindi rin tumitigil; jinajakol ko ang katawan nito at minsa'y paikot na sinasalsal ang kaniyang kahabaan. Ang bawat galaw ko ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa aming dalawa.

​Dahil sa ginagawa ko, naramdaman ko ang panginginig ng mga binti ni Kuya Lucas. Parang gusto na niyang kumadyot, ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang balakang na tila nagpupumiglas na ilubog pa ang kaniyang sarili sa loob ng bibig ko. Pero alam kong nahihirapan siya dahil abala rin siya sa paglamutak sa butas ko gamit ang kaniyang dila at pag-finger sa akin.

​Muli, inilabas ko muna ang kaniyang alaga mula sa aking bibig. Tiningnan ko siya nang diretso sa kaniyang mga mata, kahit medyo nanlalabo na rin ang paningin ko sa sarap. Jinakol-jakol ko ito nang mabilis habang humihingal na nagsalita.

​"Kuya... huwag mong pigilan," bulong ko sa kaniya, ang boses ko ay paos na. "Okay lang na kumadyot ka, Kuya... sige lang. Basta huwag mo lang titigilan ang butas ko... patuloy mo lang ang paglamutak at pag-finger d'yan. Gusto kong sabay nating marating 'to."

Muling nagbaba-taas ang ulo ko sa pagkalalaki ni Kuya Lucas. Binilisan ko ang bawat galaw, at dahil sa dulas ng kaniyang precum at ng sarili kong laway, mas madali ko na itong naisusubsob nang malalim. Minsan ay sinasagad ko talaga ito, hinahayaan kong tumama ang kaniyang dulo sa dulo ng aking lalamunan kahit pa nakakaramdam ako ng kaunting hirap.

​Dahil sa sinabi ko sa kaniya, naramdaman kong tila nabuhayan lalo si Kuya Lucas. Damang-dama ko ang kaniyang pagkadyot-isang mapusok at madiin na pagsalubong sa bawat pagbaba ng ulo ko. Halos mabilaukan na ako sa tindi ng kaniyang pag-atake, pero hindi ako huminto. Hindi ko siya pinigilan dahil alam kong ito ang kailangan niya; kailangan naming dalawa ang rurok na ito.

​Sagad na sagad ang bawat pagsalubong namin. Ang tunog ng basang laman na naglalapat at ang kaniyang mga ungol ay lalong nagpapadulas sa bawat galaw ko.

​Biglang huminto si Kuya Lucas sa pagkadyot. Naramdaman ko ang kaniyang pag-igting, pero naririnig ko pa rin ang kaniyang mga malalalim na ulmmm habang patuloy niyang nilalamutak at sinisipsip ang aking lagusan. Tila mas naging madiin ang kaniyang pag-finger sa akin na tila'y may hinahanap sa loob habang ang kaniyang dila ay nanalakay nang mas matindi sa gilid butas ko.

​Kahit hindi na siya kumakadyot, hindi ako tumigil. Itinuloy ko pa rin ang pagsagad sa kaniyang kahabaan, ninanamnam ang kaniyang bawat tibok sa loob ng bibig ko. Palakas nang palakas ang kaniyang ungol, at may mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig na pilit niyang sinasabi habang lumalamutak, pero hindi ko maintindihan dahil nakasubsob pa rin siya sa pagitan ng mga hita ko.

​"A-ahhh... Le-lemon... mmmpp... la-lalab... Mmm... asan na... a-ahhh... mahal... ughhh... pu-putok na..." ang tila pabulong at nanginginig na boses ni Kuya Lucas, pero dahil sa bilis ng aming mga kilos at sa kaniyang pagkakasubsob, tanging mga ungol na lang ang malinaw sa akin.

​Hanggang sa naramdaman ko ang isang napakamadiin at mataas na kadyot-isang huling pag-ungos ng kaniyang balakang na tila gustong tumagos sa loob ko.

​Halos manlaki ang mga mata ko at napahawak ako nang mahigpit sa kaniyang mga hita nang maramdaman ko ang biglang pagdaloy. Nilabasan si Kuya Lucas nang napakaraming tamod sa loob mismo ng bibig ko. Ramdam na ramdam ko ang init at ang sunod-sunod na pagpintig ng kaniyang pagkalalaki habang inilalabas nito ang lahat ng katas na kaniyang kinimkim.

​Napapikit ako nang mariin, pilit na tinatanggap ang bawat talsik ng kaniyang pagkatao, ninanamnam ang alat at tamis ng kaniyang pag-ibig na ngayon ay bumabaha na sa aking dila.

Dahil hindi ko napaghandaan ang biglang pagsabog ni Kuya Lucas, halos malunod ako sa tindi ng kaniyang paglabas. Kahit na pilit kong nilulunok ang malapot na likido, parang gripo itong walang tigil sa pag-agos. Napuno ang buong bibig ko, ramdam na ramdam ko ang init na humahaplos sa aking lalamunan at pisngi.

​Nasa loob pa rin ang kaniyang pagkalalaki kaya tila lumobo na ang aking mga pisngi sa dami ng kaniyang katas. Hindi ko na kinaya ang volume kaya napaubo ako nang bahagya. Sa sandaling iyon, umapaw ang pinaghalong laway ko at ang kaniyang tamod, bumuhos ito nang husto mula sa aking bibig patungo sa kaniyang matipunong kargada.

​Namangha ako habang pinagmamasdan ang nangyayari. Ang kaniyang pagkalalaki ay tila naging isang chocolate fountain-pero sa halip na tsokolate, malapot na puting likido ang bumabalot dito. Mula sa kaniyang nag-aapoy na ulo, dahan-dahang gumugulong ang malapot na halo ng laway ko at katas niya, bumababa sa puno, hanggang sa mabasa na rin ang kaniyang mga bulbol.

​Hindi ako makapaniwala sa rami ng inilabas niya. Parang namuti na ang buong burat ni Kuya Lucas sa tindi ng kaniyang pagputok. Nakatitig lang ako rito, hinihingal, habang ang mga labi ko ay nananatiling basa at ang paningin ko ay nakapako sa ebidensya ng aming pagpapakasasa sa penthouse na ito.

Napahinto na rin si Kuya Lucas sa paglamutak at pagfinger sa butas ko. Huminto ang mundo sa paligid namin habang tanging ang mabigat at mabilis naming paghinga ang naririnig sa loob ng tahimik na penthouse.

​Dahan-dahan siyang umangat mula sa pagitan ng aking mga binti kaya nilingon ko siya. Kitang-kita ko ang pawis na namumuo sa kaniyang noo at ang pamumula ng kaniyang mukha. Hingal na hingal siyang tumingin sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng pagsuyo at bahagyang pagaalinlangan.

​"Sorry... s-sorry, mahal ko," paos niyang sabi habang hinahabol ang kaniyang hininga. "Sabi mo kasi... ugh... huwag kong aalisin ang bibig ko sa lagusan mo. Sinubukan kitang sabihan kanina na lalabasan na ako... pero hindi mo ata narinig nang maayos dahil sa tindi ng ginagawa natin."

​Nanlaki ang mga mata ko sa kaniyang sinabi. Ang sincere ng kaniyang paliwanag, walang halong biro. Doon ko napagtanto na kaya pala siya tila nanginginig at hirap na hirap kanina ay dahil pinipilit niyang tuparin ang utos ko. Sinunod niya talaga-word for word-na huwag aalisin ang kaniyang bibig sa akin kahit pa pumuputok na siya sa kabilang dulo.

​Napangiti ako nang lihim habang nakatingala sa kaniya. Para siyang isang tapat na kawal sa harap ng kaniyang reyna. Kahit anong iutos ko, kahit gaano kahirap o kahit anong mangyari, susundin niya dahil iyon ang gusto ng kaniyang mahal. Ang sarap sa pakiramdam na ganito ako kahalaga sa kaniya, na ang salita ko ay batas para sa isang katulad ni Kuya Lucas.

​"Ako rin, Kuya... sorry," mahina kong sagot, bakas ang lambing sa aking boses. "Hindi ko inexpect na seseryosohin mo at gagawin mo talaga nang buo 'yung sinabi ko. Akala ko kasi..."

​Hindi ko na tinapos ang sasabihin ko. Sa halip, dahan-dahan kong inabot ang kaniyang kahabaan na basang-basa pa rin ng aming mga katas. Gamit ang aking dila, sinimulan kong dilaan ang bawat patak na nakapalibot doon. Dahan-dahan, nilalasap ko ang init at ang alat-tamis ng kaniyang pag-ibig, nilulunok ang bawat likido na bumabalot sa kaniyang matipunong kargada.

​"A-ahhh... Mahal... ughhh... mmm..." Isang malalim at mahabang ungol ang kumawala kay Kuya Lucas nang maramdaman niya ang init ng dila ko. Napahawak siya nang mahigpit sa aking beywang, ang kaniyang mga kuko ay bahagyang bumaon sa balat ko.

​"Gagawin ko... ugh... lahat para sa'yo, Mahal... ahhh... ang sarap... mmm..." nanginginig niyang sabi habang patuloy akong naglilinis sa kaniya. "Mahal na mahal kita, Baby... ugh... sobrang sarap... h-huwag kang hihinto... mmmpp..."

​Bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay may kasamang ungol at pigil na hininga. Ramdam na ramdam ko ang tindi ng kaniyang nararamdaman sa bawat "ang sarap" na binibigkas niya.

"H-huwag kang... ugh... mag-alala, Lemon... mmm... hindi 'yan... ahhh... basta-basta lalambot," nanginginig at nauutal na sabi ni Kuya Lucas habang patuloy ang ginagawa ko sa kaniya. "M-minsan... ughhh... nakakatalong... ahhh... tatlong putok ako sa isang upuan... mmm... kapag... ahhh... kapag nagjajakol... ang sarap, Lemon... ugh... sige pa... mmm...".

​Dahil sa sinabi niya, bigla kong naalala ang madaling araw na nakita ko siyang nagpaputok. Napaisip ako-siguro nga ay nakaraming beses muna siya bago ko siya nadatnan sa huling bugso niya. Ibig sabihin, matagal na pala siyang nagpapakasarap bago ko pa siya nahuli. Ngunit hindi ko na iyon sinabi sa kaniya. Sa halip, pinagpatuloy ko lang ang pagdila at paglunok sa bawat patak ng kaniyang tamod na humahalo sa aking laway, nililinis ang bawat himaymay ng kaniyang matipunong pagkalalaki.

Nang masimot ko na ang lahat ng katas at maging malinis na muli ang kaniyang pagkalalaki, hinalikan ko ang ulo nito nang may buong pagmamahal. Sumulyap muli ako kay Kuya Lucas, ang aking mga mata ay puno ng pagnanasa.

​"K-kuya... puwede niyo na po akong k-kantutin," mahina, nahihiya at paos kong bulong.

​Hindi na nag-aksaya ng panahon si Kuya. Inalalayan niya ako nang may pag-iingat habang nararamdaman ko ang panginginig ng kaniyang mga kamay sa tindi ng kaniyang pinipigil na emosyon. Umupo siya sa sofa at malawak na pinaghiwalay ang kaniyang mga binti. Sa isang iglap, binuhat niya ako at ikinandong nang paharap sa kaniya, dahilan upang maglapat ang aming mga balat at maramdaman ko ang kaniyang tumitigas na kargada sa ilalim ko.

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang aking baywang at tumingin nang diretso sa aking mga mata. "Mahal... Baby... ikaw na ang magpasok nito sa loob mo," bulong niya habang ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking mukha. "Gusto ko ikaw ang may kontrol para hindi ka masyadong masaktan."

​Bakas ang pag-aalala sa kaniyang mukha nang muli siyang magsalita. "Pasensya ka na, wala akong lube o kahit anong pampadulas dito sa penthouse... okay lang ba sa'yo na laway muna ang gamitin natin?"

​Tumango ako at ngumiti nang tipid, ramdam ang kaniyang pagiging maalaga kahit sa gitna ng ganitong kainit na sitwasyon. "Opo, Kuya... okay lang po sa akin."

​Dahan-dahan kong inabot ang kaniyang mainit na pagkalalaki, ginagabayan ito patungo sa nag-aabang kong lagusan, handang-handa nang tanggapin ang buong bigat ng kaniyang pagmamahal.

Dahil sa sinabi ni Kuya Lucas, lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Ramdam ko ang pag-aalala niya, ang pagiging maingat na huwag akong masaktan kahit pa halata namang hirap na rin siyang kontrolin ang sarili. Dumura muna si Lucas sa kaniyang kamay nang ilang beses at maingat itong ikinalat sa kaniyang matigas na pagkalalaki, tinitiyak na basang-basa ito. Pagkatapos ay kinuha niya ang pagkakataon para lagyan din ng sapat na dulas ang butas ko.

​Nang makitang handa na ang lahat, tumingin siya sa akin nang may pagsuyo. "Sige na, Baby... ituloy mo na, Mahal ko," bulong niya.

​Hindi ako hinawakan ni Kuya Lucas sa baywang. Marahil ay tama ang hinala ko-ayaw niyang madala ng emosyon at biglang maisagad ang aking katawan pababa habang nakakandong ako, na alam niyang ikabibigla ng katawan ko. Inilagay lang niya ang kaniyang mga braso sa sandalan ng sofa, nakabuka ang dibdib at tila isinusuko ang buong pagkatao niya sa akin.

​Napakagwapo ng kuya ko sa itsura niya ngayon. Ang kaniyang panga ay nakadiin, ang buhok ay medyo gulo-gulo na, at ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa pagnanasa. Dahan-dahan akong kumilos. Gamit ang aking mga kamay na nakahaeak sa kaniyang matigas na balikat, dahan-dahan kong ibinaba ang aking katawan sa kaniyang pagkalalaki.

​"Ahhh..." napadaing ako ng mahina nang maramdaman ko ang unang pagdait ng kaniyang dulo sa aking lagusan. Napakapait ng pakiramdam pero may kasamang kakaibang sarap. Nang maipasok ko na ang ulo nito, huminto muna ako para huminga at hayaang mag-adjust ang aking katawan.

​Naramdaman ko naman ang kaniyang palad. Hinahaplos ni Kuya Lucas ang aking likuran gamit ang isa niyang kamay, pilit na pinagagaan ang pakiramdam ko. "Dahan-dahan lang, Baby... kaya mo 'yan," malambing niyang pag-alo.

​Muli, dahan-dahan akong bumaba. Bawat milimetro ng kaniyang pagpasok ay nagpapadaing sa akin sa sakit na nararamdaman, pero hindi ko iniinda dahil gusto ko itong mangyari. Kita ko ang nag-aalalang mukha ni Kuya Lucas, tila nararamdaman din niya ang hirap ko. Hindi na siya nag-atubili; iniangat niya ang kaniyang ulo at sinalubong ako ng isang malalim na halik para ilihis ang aking atensyon mula sa hapdi sa ibaba.

​Nang malapit na maisagad ang haba ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko, tila tumigil ang mundo. Napahinto kami sa paghahalikan, parehong hinihingal at nagtatama ang mga paningin na puno ng pagnanasa at pag-aalaga. Ramdam ko ang bawat pintig ng kaniyang dugo sa loob ko-napakalaki, napakatigas, at tila binubuksan ang bawat himaymay ng aking pagkatao.

​Sa isang malalim na paghugot ng hininga, dahan-dahan ko pang ibinaba ang aking balakang hanggang sa maramdaman ko ang kanyang bulbol. Naisagad ko na.

​"Ahhh... Sh-shit... Lemon..." ungol ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang mga mata ay napapikit nang mariin at ang kaniyang ulo ay napasandal sa sofa.

​"Mmmh... Kuya... napakalaki... Ahhh!" hindi ko napigilang dumaing habang nararamdaman ang sagad na pag-okupa niya sa loob ko.

​Nanatili akong nakahinto nang ilang sandali, ninanamnam ang pakiramdam na buo na kami. Pagkatapos, dahan-dahan kong itinaas ang aking katawan, sapat lang para maramdaman ang paghila ng kaniyang laman, bago muling bumaba nang dahan-dahan.

​Ang aking mga kamay ay lumipat mula sa kaniyang balikat patungo sa kaniyang mga pisngi. Hinawakan ko ang kaniyang mukha nang may pagsuyo habang patuloy ako sa mabagal na pagtaas-baba. Kitang-kita ko ang bawat reaksyon niya-ang pag-igting ng kaniyang panga, ang pagkunot ng kaniyang noo sa sarap, at ang paminsan-minsang pagbuka ng kaniyang labi para kumuha ng hangin.

​Di nagtagal, ang matinding hapdi na naramdaman ko kanina ay unti-unting naglaho. Napalitan ito ng isang klase ng sarap na tila kuryenteng gumagapang sa buong katawan ko. Bawat paglubog ko ay nagbibigay ng kakaibang rurok na nagpapalambot sa aking mga tuhod.

​"Ahhh! Kuya... Lucas... Ang sarap..." ungol ko, hindi na mapigilan ang boses habang mas bumibilis ang aking ritmo.

​Napahawak si Kuya sa aking baywang, ginagabayan na ang aking bawat galaw. Ang kaniyang mga ungol ay sumasabay na sa akin, isang simponya ng pagnanasa sa loob ng tahimik na penthouse.

​"Mahal na mahal kita, Lemon... Ahhh... Sobrang mahal kita, Baby," paos na sambit ni Kuya Lucas habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata, tila sinasabi na sa sandaling ito, ako lang ang nagmamay-ari sa kaniya.

​"Mahal din kita, Kuya... Mahal na mahal kita," tugon ko sa pagitan ng aking mga ungol, habang isinusuko ang lahat-lahat sa lalaking matagal ko nang lihim na minamahal.

​Sa gitna ng aming pagpapalitan ng mga salita ng pagmamahal, tila mas lalong nag-alab ang apoy sa loob ko. Ang mabagal at dahan-dahan kong pag-angat at pagbaba ay hindi na sapat para sa nararamdaman kong bugso ng laman. Gusto ko pa. Gusto ko pang maramdaman ang bawat pulgada niya na humahagupit sa loob ko.

​Nang hindi nagpapaalam, bigla kong binilisan ang aking ritmo. Mula sa marahang pag-ugoy, naging mabilis at mapusok ang aking bawat paglubog.

​"Ahhh! L-lemon! Shit... dahan-dahan, Baby!" napaigtad si Kuya Lucas, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na napahawak sa aking baywang habang ang kaniyang katawan ay tila naninigas sa sorpresang sarap.

​"Ugh... Kuya! Hindi ko na kaya... ang sarap! Ahhh! Gusto ko... gusto kong mabilis!" ungol ko, hindi na alintana kung gaano kalakas ang boses ko. Ang bawat pagtama ng aking singit sa kaniyang hita ay naglalabas ng tunog na nagpapatunay kung gaano kami kalapit sa isa't isa.

​"Fuck... sige... sige, Mahal ko... Ahhh! Bilisan mo pa... ganyan nga... shit!" napaungol na rin siya nang malakas, ang kaniyang boses ay puno ng pagnanasa. Kita ko ang kaniyang mga ugat sa leeg na lumalabas habang pinipigilan niyang huwag maparami ang kaniyang galaw.

​Umabot iyon ng halos sampung minuto. Sampung minutong walang humpay na mabilis na pagtaas-baba ko sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Basang-basa na kami ng pawis, at ang hangin sa penthouse ay tila nauubos sa bawat hininga naming dalawa. Pagod na ang aking mga binti pero ang sarap na nararamdaman ko ang nagpapatuloy sa akin.

​Biglang hinawakan ni Kuya Lucas ang aking balakang, pinahinto ako sa aking pag-galaw. "Sandali... Lemon... hinto muna..." hingal na hingal niyang sabi.

​Huminto ako, nakadikit pa rin ang aming mga katawan, habang ang dibdib ko ay mabilis na tumataas-baba. "B-bakit po, Kuya? H-hindi mo po ba nagustuhan?" tanong ko nang may pag-aalala.

​Tumingin siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila nagliliyab sa pagnanasa pero naroon pa rin ang kaniyang pagiging maingat. "Hindi... Hindi, Baby... okay lang ba sa'yo... kung sasabayan kita? Gusto ko... gusto rin kitang bayuhin habang bumababa ka... Pero ayaw kitang mabigla o masaktan. Okay lang ba?"

​Huminga ako nang malalim, nararamdaman ang kaniyang respeto kahit sa gitna ng ganitong kainit na sitwasyon. Ngumiti ako at hinaplos ang kaniyang pawisang mukha. "Opo, Kuya... sige po. Gawin niyo po ang gusto niyo... gusto ko ring maramdaman ang pagbayo niyo."

​Matapos makuha ang aking pagsang-ayon, nag-adjust si Kuya Lucas ng kaniyang upo. Mula sa pagkaka-upo nang tuwid, bahagya siyang humiga sa sofa. Tanging ang kaniyang mga balikat at ulo na lang ang nakasandal sa likod na sandalan, habang ang kaniyang balakang ay naka-angat at handa nang sumalubong sa bawat galaw ko. Ang posisyon niyang ito ay tila mas lalong naglantad sa kaniyang pagkalalaki, handang-handa na para sa mas matindi naming pagsasama.

​Naramdaman ko ang unang kadyot ni Kuya Lucas mula sa ibaba habang pababa ako. Isang matinding sensasyon ang gumuhit sa buong katawan ko nang magtagpo ang aming mga lakas. Sa bawat pag-baba ko, sasalubungin niya ako ng malakas na tulak paitaas, dahilan para mas lalong bumaon ang kaniyang pagkalalaki sa kaibuturan ko.

​"Ahhh! Kuya... Lucas! S-shet, nagsasalubong... mmmh!" napaungol ako nang malakas nang maramdaman ang madiing pagtama niya sa aking G-spot.

​"Mahal... Oh god, Baby... ang sikip mo sobra... Ahhh!" dumaing si Kuya habang ang kaniyang mga mata ay tila nawawala na sa sarap. "Gusto ko 'to... gusto ko ang pakiramdam mo sa loob... p-parang minamasahe ako..."

​Mula sa banayad na salubungan, tila nagkaroon kami ng sariling mundo at sabay naming binilisan ang kilos. Ako sa mabilis na pagtaas-baba, at siya sa walang humpay na pagkadyot paitaas. Ang bawat pagbagsak ko sa kaniyang katawan ay sinalubong niya ng pwersa, dahilan para mapuno ang penthouse ng tunog ng aming naglalapat na balat at ang aming magkasabay na ungol.

​"Ahhh! Ahhh! Mabilis pa, Kuya! Huwag kang hihinto!" sigaw ko, habang ang aking paningin ay nagsisimula nang lumabo dahil sa sobrang sarap.

​Hindi na nag-atubili si Kuya Lucas. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang, ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa aking balat-isang pagpapakita ng kaniyang pag-angkin. Siya na ang nagkontrol sa aking ritmo. Bawat pagbaba ko ay sinasabayan niya ng malalim at madiing kadyot paitaas, tinitiyak na bawat milimetro ng kaniyang burat ay nararamdaman ko hanggang sa kaloob-looban.

​"Hah... hah... Lemon... akin ka lang... Ahhh! Tatandaan mo 'yan..." bulong niya sa paos na boses habang walang tigil ang kaniyang pagbayo.

​"O-opo... ahhh! Sa'yo lang ako... Kuya... Lucas... Ahhh! Sagad po... ang sarap!" wala na akong ibang maisip kundi ang init at ang matinding rurok na unti-unting lumalapit sa aming dalawa.

​Bawat kadyot niya ay tila sumasagad sa aking kaluluwa, at sa bawat ungol namin na nagtatama, lalong tumitindi ang aming pag-iibigang bawal man sa paningin ng iba, ay siyang tanging nagbibigay sa amin ng buhay sa mga sandaling ito.

Sa bawat pag-angat at mabilis na pagbagsak ko sa kaniyang katawan, naramdaman ko ang lalong pagtigas at paglaki ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko. Tila ba may sarili itong buhay, tumitibok-tibok at pilit na sumasagad sa bawat sulok ng aking lagusan. Ramdam ko ang bawat ugat nito na kumakaskas sa aking dingding, nagbibigay ng sensasyong nagpapaiyak sa akin sa sobrang sarap.

​"Ahhh! Kuya... Lucas! P-pakiramdam ko... lalong lumalaki sa loob ko! Ahhh! Shet!" napaungol ako nang malakas habang ang aking mga kamay ay nakasabunot sa kaniyang buhok, pilit siyang idinidikit sa akin.

​Naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga muscle. Ang kaniyang kadyot ay naging mas mabilis at mas malalim, bawat tulak ay tila gustong tumagos sa aking tyan.

​"Hah... hah... Lemon... malapit na ako... ughhh... hindi ko na mapigil... Ahhh!" sigaw ni Kuya Lucas, ang kaniyang boses ay paos na paos at nanginginig sa pagnanasa.

​Tumingala siya sa akin, ang mga mata ay nanlalabo na sa sarap. "Mahal... saan... saan ko ipuputok? Ahhh! Sabihin mo... bago ako mawalan ng bait..."

​Huminga ako nang malalim, nilalasap ang bawat pintig niya sa loob ko. "Iputok mo sa loob, Kuya! Ahhh! Sige lang... buntisin mo ako! Iputok mo ang mga anak mo... na pamangkin ko... na magiging anak nating dalawa! Ahhh! Gusto kong mapuno ng katas mo ang kaloob-looban ko, Kuya!"

​Dahil sa narinig, tila ba nawalan na ng preno si Kuya Lucas. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang, ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa aking balat.

​"Lemon... pakinggan mo ako..." bulong niya sa gitna ng kaniyang mabilis na paghinga, pilit na inilalapit ang kaniyang mukha sa akin. "Kalimutan mo muna si Dad... ngayong gabi... ngayong oras na 'to... sa akin ka lang. Akin ka lang, Lemon. Tatandaan mo 'yan."

​"Opo, Kuya... Ahhh! Sa'yo lang ako... wala munang Daddy Logan... Kuya Lucas lang... Ahhh! Sige pa... mabilis pa!" tugon ko habang sinasalubong ang kaniyang bawat kadyot ng mas mabilis na pag-angat at pagbaba.

​"Sige, Baby... sige lang... ughhh... ganyan nga... mmmpphh!" napaungol si Lucas nang maramdaman ang aking pagsunod. "Ahhh! Sige, Lemon... sige lang, Mahal ko... malapit na... ughhh!"

​"Sige, Kuya! Sige lang! Ibigay mo lahat! Ahhh! I-isagad mo pa... ahhh! Ang sarap... sobrang sarap, Kuya!" sabay kaming napaungol nang malakas, ang aming mga boses ay nagtagpo sa isang simponya ng pagnanasa na bumalot sa buong penthouse.

​Biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Naramdaman ko ang kaniyang pag-igting nang higit sa kanina. Sa isang biglang galaw, niyakap niya ako nang napakahigpit, tila ba ayaw na niya akong pakawalan habambuhay. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa aking leeg, nararamdaman ko ang kaniyang mainit at naghahabulang hininga sa aking balat.

​Awtomatiko ring napayakap ang aking mga braso sa kaniyang ulo, pilit siyang isinusubsob lalo sa akin. "Kuya... Ahhh! Kuya!"

​Tatlong madidiin at sagad na sagad na kantot ang pinakawalan ni Kuya Lucas-mga huling bugso ng kaniyang lakas na tila gustong iukit ang kaniyang pagkatao sa kaloob-looban ko. Sa bawat pagbaon niya, ramdam ko ang init ng kaniyang pag-ibig na nagsisimulang bumaha sa loob ko.

​"Ahhhhhhh!" isang mahabang ungol ang kumawala sa kaniya bago siya tuluyang nilabasan sa loob ko.

​Ramdam na ramdam ko ang sunod-sunod na pagpintig ng kaniyang pagkalalaki habang ibinubuhos nito ang lahat ng kaniyang katas. Mainit, malapot, at napakarami-tila ba naramdaman ko ang pagdaloy nito paakyat hanggang sa aking tyan. 

Nanatili kaming magkayakap nang mahigpit, hinihingal at kapwa basang-basa ng pawis, habang ang mundo sa labas ng penthouse ay nanatiling tahimik, saksi sa aming bawal pero wagas na pag-iisa.

Nanatiling nakabaon ang pagkalalaki ni Kuya Lucas sa loob ko, matigas at mainit pa rin habang pareho kaming naghahabol ng hininga. Sa gitna ng katahimikan ng penthouse, tanging ang aming malalalim na paghinga ang naririnig.

​"Lemon... bunso..." bulong niya nang iangat ang ulo at habang dahan-dahang hinahaplos ang aking pisngi, ang kaniyang boses ay paos pa rin dahil sa katatapos lang na sarap. "Ramdam mo ba? Ramdam mo ba kung paano kita pinuno sa loob?".

​"O-opo, Kuya... ramdam na ramdam ko po. Ang init... ang dami..." sagot ko nang may kasamang mahinang ungol habang nakakapit pa rin sa kaniyang mga balikat.

​Isang tipid na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kuya Lucas habang tinititigan ako nang diretso sa mga mata. "Panigurado... mabubuntis kita, Mahal. Sa dami ng ipinutok ko sa loob mo, imposibleng hindi ka magdalang-tao," seryoso niyang sabi na tila ba iyon na ang pinaka-lohikal na susunod na mangyayari.

​Hindi ko napigilang mapatawa nang mahina sa sinabi niya. "Kuya naman... nakalimutan mo na yata," panunukso ko sa kaniya habang hinahaplos ang kaniyang buhok. "Wala po akong matres. Bakla po ang kapatid mo, kaya hinding-hindi ako mabubuntis kahit punuin mo pa ako ng tamod mo araw-araw".

​Bahagyang napakunot ang noo ni Kuya Lucas, at sa kabila ng pagod ay mababakas ang determinasyon sa kaniyang mukha. "Wala akong paki," madiin niyang sagot. "Gagawa ako ng paraan. Lahat gagawin ko para mabuntis ka, Lemon. Hahanap tayo ng paraan... kahit ano, basta magkaroon tayo ng sarili nating anak".

​Dahil sa kaniyang pagiging seryoso sa isang bagay na tila imposible, lalo akong natawa. Nakakahawa ang kaniyang determinasyon, hanggang sa maging si Kuya Lucas ay hindi na rin nakatiis at natawa na rin kasabay ko habang magkayakap kami sa gitna ng penthouse.

​Sa gitna ng aming pagtatawanan habang nakahiga na sa sofa, dahan-dahang humupa ang ingay at napalitan ng isang malalim na katahimikan. Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata, ramdam ko ang init na dumadaloy sa pagitan naming dalawa.

​"Mahal na mahal kita, Kuya Lucas," seryoso kong sabi habang hinahaplos ang kaniyang pisngi.

​"Mahal na mahal din kita, Lemon. Higit pa sa iniisip mo," tugon niya bago ako hinalikan nang madiin sa noo.

​Napangiti ako at hindi napigilang magbiro. "Alam mo Kuya, ikaw ang nagpatunay sa akin ng salitang 'maginoo na medyo bastos'. Akalain mo 'yun, sa gitna ng init ng eksena natin kanina, panay pa rin ang hingi mo ng consent? 'Okay lang ba, Lemon?', 'Pwede ba, Mahal?' Nakakatawa ka," panunukso ko sa kaniya.

​Natawa nang mahina si Lucas at bahagyang napakamot sa kaniyang ulo. "Kailangan 'yun, Lemon. Kahit na alam kong gusto mo rin, gusto kong sigurado ako na komportable ka. Hindi kita basta-basta papatulan nang hindi ko nararamdaman na handa ka. Ang paghingi ng consent ay tanda ng respeto ko sa'yo, hindi lang bilang kapatid, kundi bilang taong mahal ko."

​Dahil sa kaniyang sinabi, lalong lumambot ang puso ko. Hindi ko inaasahan ang ganoong kalalim na paliwanag. Natawa si Lucas sa naging reaksyon ko at bigla akong pinaulanan ng mga mabilis at maliliit na halik sa buong mukha-sa noo, sa mga pisngi, sa ilong, hanggang sa humantong muli sa aking mga labi.

​"Kuya, teka lang," biro ko muli nang maramdaman kong tila may muling nabubuhay sa ilalim ko. "Bakit matigas pa rin 'to? Kakatapos lang natin di'ba?"

​Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Lucas. "Sino ang nagsabing tapos na tayo? Pangalawang putok pa lang 'yun, Lemon. Hindi pa ako tapos sa'yo. Gusto mo pa ba ng isang round?"

​Nanlaki ang mga mata ko sa gulat pero sa kabilang banda ay nakaramdam ako ng matinding pananabik. "Kaya mo pa ba?" hamon ko sa kaniya.

​"Makikita mo," maikli niyang sagot bago muling sinakop ang aking mga labi.

​Nagsimula kaming maghalikan nang mas mapusok at mas passionate kaysa kanina. Ang aming mga dila ay muling nagtagpo sa isang sayaw na puno ng pagnanasa, habang ang aming mga kamay ay walang humpay sa paghaplos sa bawat bahagi ng aming mga katawan. Ramdam ko ang init ng kaniyang palad na gumagapang mula sa aking baywang paakyat sa aking dibdib.

​Sa gitna ng aming mapusok na paghahalikan, habang nakabaon pa rin ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko, bigla akong binuhat ni Kuya Lucas nang hindi kumakalas ang aming mga labi. Napayakap ako nang mahigpit sa kaniyang leeg at ang aking mga binti ay awtomatikong pumulupot sa kaniyang baywang.

​Nagsimula siyang maglakad patungo sa silid, at sa bawat hakbang niya, naramdaman ko ang pag-angat at pagbaba ng aking katawan sa kaniyang alaga. Bawat pagbagsak ko dahil sa kaniyang paghakbang ay nagdudulot ng madiing pagbaon niya sa kaibuturan ko.

​"Ahhh... Kuya... ughh!" hindi ko mapigilang mapasegunda ng ungol sa bawat hakbang niya.

​"Mmm... Lemon... ang sarap mo... ugh!" ungol din ni Lucas habang pilit na pinapanatili ang aming paghahalikan sa kabila ng paggalaw ng aming mga katawan.

​Bawat hakbang, bawat kurot ng laman, at bawat ungol na nagtatama ay lalong nagpapatindi sa init sa loob ng penthouse. Alam ko, mahaba-habang gabi pa ito, at sa piling ni Kuya Lucas, handa akong malunod muli sa sarap na siya lang ang nakakapagbigay.

​Dahan-dahang pinihit ni Kuya Lucas ang pinto ng silid habang karga-karga pa rin ako. Hindi naputol ang aming paghahalikan; tila ba naging isang mahabang sayaw ang paglalapat ng aming mga labi habang dahan-dahan niyang ibinababa ang aking katawan sa malambot na kama. Sa bawat pagdampi ng aking likod sa sapin, ramdam ko ang bigat at init ng kaniyang katawan na sumunod sa akin.

​Nanatili siyang nakapatong sa akin, ang kaniyang mga braso ay nakatukod sa magkabilang gilid ng aking ulo upang hindi ako madaganan nang husto. Sa kabila ng aming posisyon, hindi pa rin niya inilalabas ang kaniyang pagkalalaki; nanatili itong nakabaon nang malalim sa loob ko, tila ba ayaw niyang maputol ang koneksyong iyon.

​"Mahal na mahal kita, Lemon," bulong niya sa pagitan ng aming mga halik, ang kaniyang boses ay paos at puno ng emosyon. "Hinding-hindi kita bibitawan. Dito ka lang sa akin.".

​Napayakap ako nang mahigpit sa kaniyang leeg, hinahabol ang bawat hininga niya. "Mahal din kita, Kuya... sobra pa sa inaakala mo," sagot ko habang hinahaplos ang kaniyang buhok. "Salamat dahil pinoprotektahan mo ako... salamat dahil sa'yo, pakiramdam ko ay sapat ako."

​Nanatili kaming ganoon nang matagal-magkadikit ang mga labi, magkayakap nang mahigpit, habang ang init sa pagitan namin ay tila ba hindi nauubos. Walang gumagalaw, sapat na ang pakiramdam na kami ay iisa sa loob ng tahimik na silid na iyon. Ang bawat tibok ng kaniyang puso ay nararamdaman ko, at sa bawat segundo, mas lalong lumalalim ang ugnayang tanging kaming dalawa lang ang nakakaunawa.

Nang maramdaman ni Kuya Lucas na pinipiga ko ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko habang nakahiga kami sa kama, dahan-dahan siyang kumalas sa aming halik. Huminga siya nang malalim, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa ilalim ng malamlam na ilaw ng silid.

​"Lemon, Mahal ko..." paos niyang tawag habang hinahaplos ang gilid ng aking mukha. "Anong gusto mong position? Tell me, susundin ko."

​Napangiti ako at naramdaman ko ang muling pag-init ng aking mga pisngi. Kahit kanina pa kami nagpapakasarap, may bahagi pa rin sa akin na nahihiya, pero mas matimbang ang pagnanasa at ang gusto kong ipagawa sa kaniya.

​Ito na ang pagkakataong hinihintay ko. May gusto akong maranasan sa kaniya-isang bagay na magpaparamdam sa akin na ako ay kaniya at siya ay akin sa pinaka-intimadong paraan. "Missionary, Kuya... Gusto ko yung yakap na yakap mo ako," mahina kong sagot habang nararamdaman ang init sa aking mukha.

​Tumango si Kuya Lucas, ang kaniyang titig ay puno ng pagsuyo. "Gagawin ko 'yan para sa'yo, Baby."

​Sinunod niya ako nang walang pag-aalinlangan. Dahan-dahan siyang pumuwesto sa ibabaw ko, sinisiguradong hindi niya mailalagay ang buong bigat niya sa akin pero sapat na para maramdaman ko ang kaniyang matipunong katawan. Ipinulupot ko ang aking mga binti sa kaniyang beywang at ang aking mga kamay ay mahigpit na yumakap sa kaniyang malapad na likuran.

​Si Kuya Lucas naman ay yumakap din nang buo sa aking katawan, ang kaniyang mga bisig ay nakapulupot sa akin na tila ba ayaw na niya akong pakawalan. Sa posisyong ito, magkadikit ang aming mga dibdib-damang-dama ko ang mabilis na tibok ng kaniyang puso na sumasabay sa akin.

​Nang marahan niyang idiniin muli ang kaniyang pagkalalaki, napapikit ako at napakapit nang mahigpit sa kaniyang likod. Hindi ito mabilis; ang kaniyang bawat paggalaw ay maingat, mabagal, at puno ng kontrol. Bawat pagbaon niya ay tila isang pangako ng pagmamahal. Hindi siya nagmamadali, ninanamnam ang bawat sandali ng aming paglalapat.

"Mahal na mahal kita, Lemon," paos niyang sambit bago isinubsob ang kaniyang mukha sa aking leeg, ninanamnam ang aking amoy habang patuloy sa kaniyang madiin pero mapang-angking giling.

​"Ahhh! Kuya! Shet... d'yan... oo, d'yan nga!" napakapit ako nang mahigpit sa kaniya habang nararamdaman ang matinding sarap.

​"Gusto mo ba 'to, Mahal? Ang bigat ko?" tanong niya habang dahan-dahang kumakadyot, ang kaniyang mukha ay nakadiin sa leeg ko sa tindi ng sarap na nararamdaman din niya.

​"O-opo... ughhh... isagad mo pa, Kuya Lucas Xavier... sige lang..." tugon ko sa pagitan ng aking mga ungol.

Dahil sa narinig, ​sinunod niya ako. Mas binigatan pa niya ang kaniyang bawat paglubog. ​Ang bawat tulak niya ay sinalubong ko ng bahagyang pag-angat ng aking balakang, pilit na kinukuha ang lahat ng kaniyang maibibigay. Ang tunog ng aming naglalapat na balat at ang aming magkasabay na ungol ay bumalot sa buong silid, isang himig ng pag-ibig na kami lang ang nakakaalam. Sa bawat dahan-dahang kadyot ni Kuya, ramdam ko ang rurok na unti-unting lumalapit, bitbit ang tamis at init ng kaniyang pagmamahal.

​Sa posisyong ito, wala kaming takas isa't isa. Nararamdaman ko kung paano manginig si Kuya Lucas sa bawat kadyot, kung paano niya halikan ang aking leeg para mapigilan ang kaniyang mga ungol, at kung paano niya ako yakapin nang may wagas na pagmamahal sa gitna ng aming mapusok na pagsasama.

​Ito ang missionary na gusto ko-kung saan ramdam ko ang kaniyang buong pagkatao, ang kaniyang proteksyon, at ang kaniyang wagas na pag-angkin sa akin bilang kaniyang "baby" at "mahal."

​Habang nararamdaman ko ang mabagal at maingat na paggalaw ni Kuya Lucas, hindi ko maiwasang mapaisip. Ang bawat halik niya sa aking leeg at ang banayad na pagpasok niya ay puno ng pag-iingat, na tila ba takot siyang mabali ako sa kaniyang mga bisig. Pero ramdam ko... ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Alam kong nagpipigil siya.

​Gusto kong maranasan ang isa pang katauhan ni Kuya Lucas. Yung walang preno. Yung hayok na nakita ko noon, sabi ko sa aking isip.

​"Kuya..." mahina kong tawag habang nakayakap pa rin ang mga binti ko sa kaniyang beywang.

​Tumigil siya sa paghalik sa aking leeg at dahan-dahang iniangat ang kaniyang mukha. Bakas sa kaniyang mga mata ang matinding pagnanasa, pero pilit pa rin niyang kinakalma ang kaniyang paghinga. "Bakit, Baby? May masakit ba? Masyado bang madiin?" tanong niya, ang boses ay puno ng pag-aalala.

​Umiling ako at tinitigan siya nang diretso sa kabilugan ng kaniyang mga mata. "Kuya, wag mong pigilan. Gawin mo na kung ano ang gusto mong gawin," panimula ko, seryoso ang aking tono. "Kantutin mo ako nang marahas. Pagmumurahin mo ako at idirty talk mo ako... tulad nang kung paano mo sinabi sa akin nung nagjajakol ka nung nakaraang madaling araw sa sala."

​Sandaling natigilan si Kuya Lucas. Nakita ko ang biglang gulat sa kaniyang mga mata. Hindi niya alam. Hindi niya alam na nakita ko siya noong gabing iyon, na narinig ko ang bawat bastos na salitang lumabas sa kaniyang bibig habang hinihimas ang kaniyang sarili.

​Pero ang gulat na iyon ay mabilis na naglaho. Tila'y narinig na niya sa akin ang mga salita na makapagpapawala sa pagpipigil niya.

Unti-unting dumilim ang kaniyang mukha-isang uri ng dilim na hindi nakakatakot, kundi nakaka-ulol sa sobrang sidhi ng pagnanasa. Ang kaniyang panga ay nag-igting, at ang kaniyang mga mata ay tila nagliyab sa narinig na pahintulot.

​"Nakita mo pala ako, ha?" paos niyang sabi, ang boses ay wala na ang dating lambing. Ito ay naging malalim, mapanganib, at puno ng autoridad. "Sige, kung ganoon... huwag kang iiyak-iyak kapag hindi na kita tinigilan, Lemon. Ikaw ang humiling nito."

​Sa isang iglap, nawala ang lahat ng pag-iingat. Mas hinigpitan niya ang hawak sa aking balakang, at bago pa man ako makahinga nang malalim, isang mabilis at napakamadiing tulak ang ginawa niya na nagpasinghap sa akin at nagpaarko ng aking likod. Wala nang dahan-dahan. Ito na ang hayok na Lucas Xavier Buenaventura na gusto kong malasap.

​Biglang nagbago ang ritmo ng aming pagsasama. Sa isang iglap, ang maingat na si Kuya Lucas ay naglaho at pinalitan ng isang lalaking tila nagpapakawala ng lahat ng bugso na matagal niyang kinimkim. Kinantot niya ako nang sobrang rahas, sobrang diin, at sobrang bilis na halos mawalan ako ng hininga sa bawat kadyot niya. Napapakapit ako sa kaniyang malapad na balikat at ang aking mga kuko ay awtomatikong napapakamot sa kaniyang likuran sa tindi ng sensasyong dulot niya.

​"Putang ina ka, Lemon... Pinapanood no pala ako ha," paos at gigil niyang bulong sa aking tainga habang hindi tumitigil sa pagpukpok sa loob ko. "Puta ka, alam mo bang baliw na baliw ako sa pag-iisip kung paano kita kakantutin nang ganito?"

​"Ahhh! Kuya... sige pa... m-masarap," ungol ko na halos hindi na lumalabas sa lalamunan ko dahil sa bilis ng kaniyang galaw. Ang bawat salita niya, gaano man kabastos, ay tila musika sa aking pandinig na lalong nagpapainit sa aking katawan.

​"Masarap? Ha? Puta, masarap ba 'to?" madiin niyang tanong, bawat kadyot ay tumatama sa pinakasensitibong bahagi ng aking loob. "Ang landi mo, Mahal. Napakalandi mong bata ka."

​"O-opo... ahhh! Kuya Lucas!" sagot ko kasabay ng malalim na ungol habang pilit kong isinasalubong ang aking balakang sa kaniyang marahas na pag-angkin.

​Sa gitna ng kaniyang mabilis na pagkantot, hinawakan niya ang aking panga at pilit na ibinuka ang aking bibig. Hindi na ako nagulat nang pagduduraan niya ang loob ng aking nakaawang na labi habang patuloy pa rin ang kaniyang mabilis na kadyot sa ibaba. Sa halip na madiri, lalo akong nag-init.

Ninamnam ko muna ang nga dura niya nasa bibig ko nilunok nang walang alinlangan habang nakatitig sa kaniya.

"Puta..." Rinig kong sabi niya bago lalong nandilim ang kaniyang mukha. 

​Sa loob-loob ko, hindi ako natatakot sa kaniya. Malayong-malayo ito sa takot na naramdaman ko kay Daddy Logan. Kay Kuya Lucas, alam kong sa kabila ng karahasang ito ay nandoon pa rin ang lambing na ipinakita niya sa akin sa loob ng maraming taon-lalo na kanina. Ang nararanasan ko ngayon ay hindi galit-ito ay ang pagkawala ng mahabang pagpipigil ng isang lalaking uhaw na uhaw sa taong mahal niya.

​Nang tila masatisfied na siya sa posisyon naming missionary at sa bawat pagbababoy at pangmumura niya sa akin, bigla niyang inalis ang kaniyang sarili sa loob ko, na nagpabitaw sa akin ng isang mahinang "hmp."

​"Talikod, Lemon. Bilisan mo," utos niya, ang boses ay puno ng autoridad.

​Mabilis akong tumalima at dumapa sa malambot na kama. Dinaganan niya ako muli, pero sa pagkakataong ito, wala na ang anumang bahid ng pag-iingat. Hinawakan niya ang parehong kamay ko at hinila ang mga ito patungo sa aking likuran, nilolock ako sa ilalim ng kaniyang bigat.

​Kinantot niya ako nang mabilis mula sa likuran. Ang mukha ko ay nakatagilid at nakabaon sa unan, habang ang kaniyang mukha naman ay nakapatong din nang patagilid din sa aking pisngi, ramdam ko ang init ng kaniyang hininga at ang pag-igting ng kaniyang panga.

​"Tignan mo ang sarili mo, Mahal... bababuyin kita nang husto rito sa bawat sulok ng penthouse natin," bulong niya habang mabilis na pumupukpok sa likuran ko. "Putang ina, ang higpit mo pa rin... gusto mo ba 'to? Gusto mong kinakantot ka ng kuya mo na parang isang puta, ha, Lemon? Sabihin mo sa akin, Mahal."

​"O-opo... Kuya... mahal... ahhh! Kantutin mo pa ako... ako na puta mo... babuyin mo ako!" sigaw ko, ang boses ay basag na basag habang ang bawat kadyot niya ay nagpapayanig sa buo kong pagkatao.

​"Ibibigay ko sa'yo lahat, Mahal. Lahat ng dumi at lahat ng sarap na gusto mo," gigil niyang sabi, bawat kadyot ay mas nagiging madiin at mas mapang-angkin. "Dahil akin ka lang. Puta ka man sa paningin ko ngayon, ikaw lang ang kaisa-isang putang mamahalin ko habambuhay."

​Sa bawat mabilis at marahas na pagbayo ni Kuya Lucas mula sa aking likuran, tila nawawala na ako sa aking sarili. Ang tindi ng friction at ang bawat madiing pagtama niya sa aking loob ay nagdulot ng isang sensasyong hindi ko na kayang pigilin. Sa sobrang sarap, biglang nanginig ang buo kong katawan, nanigas ang aking mga binti, at naramdaman ko ang pag-agos ng sarili kong init-nilabasan ako nang hindi man lang hinahawakan ang aking sarili.

​Naramdaman iyon ni Kuya Lucas. Humigpit ang hawak niya sa aking mga kamay at lalong bumilis ang kaniyang kadyot. "Tang ina... tignan mo 'tong puta na 'to," paos niyang mura sa aking tainga. "Hindi mo hinahawakan pero nilabasan ka? Ganito ka ba kalandi kapag ako ang kumakantot sa'yo?"

​"Ahhh! Kuya... Lucas... s-sorry... ahhh!" tanging naisagot ko habang patuloy pa rin ang pag-alon ng sarap sa katawan ko.

​Pero hindi siya tumigil. Bigla siyang nagmura nang sobrang lakas, isang "Putang ina!" na yumanig sa buong silid. Kasabay niyon, naramdaman ko ang muling pag-igting at paglaki ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko-tila mas lalo pa itong tumigas at bumukol. Gumawa siya ng tatlong sunod-sunod at napakamadiing bayo na tila ba gusto niyang lumabas sa kabilang panig ng katawan ko.

​"M-mahal... lalabas na ako! Putang ina, Baby!" sigaw niya bago binitawan ang huling madiing tulak at naramdaman ko na naman ang pagdaloy ng napakainit at malapot niyang katas sa loob ko.

​Bumagsak ang bigat ng kaniyang katawan sa aking likuran. Dinaganan niya ako habang hinihingal nang malalim, ramdam ko pa rin ang bawat tibok ng kaniyang alaga sa loob ko habang patuloy na naglalabas ng init.

​"Putang ina... Daan-daang bilyon na ata ang naitapon kong mga anak natin sa loob mo, Mahal," hingal niyang sambit, ang mukha ay nakabaon pa rin sa gilid ng leeg ko. "Sa dami nito, putang ina, baka mabuntis ka na talaga sa ginagawa natin."

​"Mahal ko..." Seryosong panimula niya, ang kaniyang boses ay naging malalim at puno ng katapatan. "Anong magandang pangalan para sa anak natin?"

​Natigilan ako sa kaniyang tanong. Ramdam ko ang seryosong aura niya, walang halong biro. Napangiti ako nang bahagya at kahit pagod ay sinabayan ko na lang ang trip ni Kuya Lucas. "Pangalan agad, Kuya? Hindi pa nga natin alam kung may nabuo na ba rito sa loob ko," biro ko, pero hinigpitan ko rin ang yakap sa kaniya.

"Sa dami ng tamod na naiputok ko sa loob mo, mayroon na 'yan," sagot niya habang nakatitig nang diretso sa akin. "At gusto ko lang malaman. Para handa tayo maging Daddy ako at maging Mommy ka."

​Nag-isip ako sandali, hinahayaan ang aking sarili na mabitag sa imahinasyon ng isang pamilyang kaming dalawa ang bumuo. "Hmm... kung babae, gusto ko ang pangalang Lunari. Parang ang ganda lang pakinggan, misteryoso pero maliwanag."

​Tumango-tango si Kuya Lucas, tila ninanamnam ang tunog ng pangalan. "Lunari... maganda nga. Bagay sa'yo. Eh kung lalaki?"

​"Kapag lalaki naman... gusto ko Leighton. Mukhang matipuno at pormal, parang ikaw," sagot ko habang isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang dibdib.

​Naramdaman ko ang mahinang pagtawa niya at ang muling paghalik niya sa ibabaw ng ulo ko. "Lunari and Leighton they are... sige, tatandaan ko 'yan. Pero sa dami ng rounds natin kanina, baka kambal pa ang lumabas baka nga triplets pa. Kakayanin mo ba kung quadruplets? Eh kung octuplets?" Sunod suno na sabi niya.

​Natawa naman ako na napatango at kinabahan sa huling sinabi niya. Kung may matres at nabubuntis man ako, mapapamura talaga ako sa ire kung walo. 

Pero nawala ang kaba na iniisip ko. ​Akala ko kasi ay doon na matatapos dahil sa tindi ng pagod na bakas sa kaniyang paghinga. Pero nagkamali ako. Ramdam ko ang muling pag-init ng kaniyang katawan. "Akala mo ba tapos na tayo, Lemon? Madami pa akong mailalabas. Hindi kita titigilan hangga't hindi ka nanghihina sa sarap," bulong niya.

​Iniba niya ang aming posisyon. Pinatihaya niya ako at itinaas ang aking mga binti sa kaniyang balikat-isang piledriver position na mas lalong nagpabaon sa kaniya nang malalim.

​Umabot kami ng lima pa na rounds. Lima pang rounds ng walang humpay na pag-angkin, pagbababoy, at matinding pagnanasa. Mas marami pa ito kaysa sa mga rounds na ginawa namin ni Daddy Logan noon. At sa bawat round na iyon, hindi ako binigo ng aking katawan-nilabasan din ako kada round, sumasabay sa kaniyang bawat rurok.

​Nang tuluyan na kaming matapos, halos hindi ko na maigalaw ang aking mga binti. Basang-basa kami ng pawis at ang kama ay punong-puno ng ebidensya ng aming ginawa. Unti-unti nang bumalik ang dating Kuya Lucas-ang mapagmahal at maalaga kong kuya.

​Dahan-dahan niyang inalis ang kaniyang sarili at maingat akong binuhat para isandal sa headboard ng kama. Kumuha siya ng malinis na bimpo at maligamgam na tubig para linisin ako.

​"Baby... sorry," mahina niyang simula habang maingat na pinupunasan ang aking mga hita. "Masyado ba akong naging marahas? May masakit ba sa'yo? Nadala lang ako... putang ina, hindi ko lang talaga mapigilan kapag ikaw na ang nasa ilalim ko."

​"O-okay lang, Kuya... gusto ko rin naman," mahina kong sagot, bakas ang pagod sa boses ko.

​Inilapag niya ang bimpo at hinalikan ako nang matagal sa noo bago ako niyakap nang mahigpit. "Mahal na mahal kita, Lemon. Patawarin mo si Kuya kung masyado kitang nababoy kanina, ha? Hindi ko lang talaga matiis na hindi ka angkinin nang buong-buo. Magpahinga ka na, Baby... nandito lang ako. Hindi ako aalis."

"Mahal na mahal din po kita kuya. Hindi po ako nasaktan sa ginawa niyo," Sagot ko. "Maraming salamat kasi ipinaranas mo sa akin ang parehong masarap na maingat at marahas na kantot mo." Dagdag ko. Hinalikan niya lang muli ang akin noo.

Sa gitna ng pagod at sa init ng kaniyang mga bisig, dinalaw na kami ng antok, dala ang mga pangalang iyon na tila naging pangako ng isang kinabukasang kaming dalawa lang ang nakakaalam.

# Chapter 10

Iminulat ko ang aking mga mata, sinalubong ng liwanag na nanggagaling sa malaking glass window ng penthouse.

Agad kong naramdaman ang matinding bigat sa aking katawan-isang uri ng pagod na masarap pero may kasamang hapdi. Sinubukan kong igalaw ang aking mga hita, pero napadaing ako nang maramdaman ang ngalay at sakit sa pagitan nito.

​Napatingin ako sa kabilang side ng kama. Wala na si Kuya Lucas, pero ramdam ko pa rin ang kaniyang init sa unan. Sa gilid ng nightstand, may nakadikit na kulay dilaw na sticky note.

​"Mahal, kailangan ko lang lumabas sandali para bumili ng ointment, gamot, at ilang groceries. Huwag kang biglang babangon, hintayin mo ako. I love you."

​Napangiti ako habang binabasa 'yun. Kahit gaano siya naging marahas kagabi, bumabalik at bumabalik pa rin ang pagiging maalaga niyang taglay. Pero dahil makulit ako at medyo naiilang na sa lagkit na nararamdaman ko, pinilit kong bumangon kahit na nilinisan naman ako ni Kuya bago kami natulog.

​Halos gumapang ako patungo sa banyo. Bawat hakbang ay tila isang paalala ng bawat bayo at pag-angkin ni Kuya Lucas sa akin kagabi. Nang makapasok ako at humarap sa malaking salamin, hindi ko mapigilang mapahawak sa aking bibig.

​Puno ng mga pulang marka ang aking leeg hanggang sa dibdib. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang pakiramdam sa aking ibaba. May kung anong malapot na likido ang dahan-dahang umaagos pababa sa aking hita.

​"Shit, Kuya... gaano ba karami ang ipinasok mo sa loob?" bulong ko sa sarili.

​Umupo ako sa toilet seat at dahan-dahang ginamit ang aking mga daliri para linisin ang aking lagusan. Sa bawat pagpasok ng daliri ko, tila bumabalik ang kuryenteng naramdaman ko kagabi. At doon ko nakita-ang buo-buo at malapot na tamod ni Kuya Lucas ay walang humpay sa pag-agos. Puti, malapot, at amoy na amoy ang kaniyang pagkalalaki.

"Shuta... Amoy tamod siguro ako kanina pa."

​Napapikit ako habang pilit na inilalabas ang lahat ng ebidensya ng aming pagsasama. Parang hindi nauubos. Ramdam na ramdam ko ang pamamaga ng aking loob, isang matamis na hapdi na nagpapatunay na sa gabing nagdaan, si Kuya Lucas ang nagmamay-ari sa akin nang buong-buo.

​Nang matapos kong mailabas ang karamihan sa kaniyang katas, dahan-dahan akong tumayo para maligo. Binuksan ko ang shower at hinayaan ang maligamgam na tubig na dumaloy sa aking katawan. Habang sinasabunan ko ang aking sarili, hindi ko maiwasang maisip... paano na kami nito?

​Si Daddy Logan, si Kuya Lucas... ang pamilyang namin ay unti-unti nang nilalamon ng mga lihim na ako mismo ang mitsa.

​Paglabas ko ng banyo, nakabalot lang ako ng bathrobe habang dahan-dahang naglakad sa hagdan patungo sa sala. Saktong pag-upo ko ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng penthouse.

​"Mahal? Bakit ka bumangon?" Ang boses ni Kuya Lucas-mababa, baritono, at bakas ang pag-aalala. Pumasok siya sa akin sa sofa bitbit ang mga supot, at ang tingin niya ay agad na bumaba sa aking mga labi at sa leeg kong puno ng kaniyang marka.

​"Hindi ako makapaghintay, Kuya. Masyado mo akong pinuno sa loob," pang-aasar ko sa kaniya, kahit na ang totoo ay halos hindi na ako makalakad nang diretso.

​Lumapit siya sa akin, inilapag ang mga gamot, at marahang hinaplos ang aking pisngi. "Sorry... gagamutin natin 'yan. Dito ka lang."

​Inilapag ni Kuya Lucas ang mga supot sa sofa at kinuha ang isang maliit na tube ng ointment. Umupo siya sa tabi ko at tinitigan ako nang may halo-halong pagnanasa at pag-aalala.

​"Baby, humiga ka muna. Bukaka ka nang dahan-dahan, lalagyan natin 'to," malambing pero seryoso niyang utos.

​Uminit ang buo kong mukha. Kahit na anong baboy na ang ginawa namin kagabi, iba pa rin ang hiya kapag nasa ilalim ako ng maliwanag na ilaw at tititigan niya ang lagusan ko. Akala ko ay kakantutin niya uli ako-na handa naman akong ibigay-pero iba pala ang pakay niya.

​"K-kuya, nakakahiya..." bulong ko, pero dahan-dahan ko pa ring ibinuka ang aking mga hita.

​"Huwag kang mahiya sa akin. Masyado kitang napwersa kagabi. Eight rounds... Fuck! Hindi ko alam kung paano mo nakayanan 'yun," aniya habang dahan-dahang ipinapahid ang malamig na ointment sa namamagang bahagi ng aking pagkatao.

​Napasinghap ako sa hapdi at lamig. Damang-dama ko ang kaniyang maingat na paghaplos, tila bawat dampi ay humihingi ng tawad sa bagsik na ipinaras niya sa akin sa loob ng walong ulit na pag-angkin.

​Katatapos lang namin mag-ayos at kakain na sana kami ng agahan para makainom na ako ng gamot nang biglang tumunog ang doorbell.

​Napatigil kami pareho. Nagkatinginan kami ni Kuya Lucas, parehong nagtatanong kung sino ang darating nang ganitong oras. Tumayo siya at dahan-dahang sumilip sa peephole.

​"Anak ng... Shit," mahinang mura ni Kuya Lucas.

​"Sino 'yan, Kuya?" kaba kong tanong.

​"Sina Lucian at Lysander. Paano nila nalaman na nandito tayo?" Galit at gulat ang tono ng boses niya. Halatang ayaw niyang maistorbo ang solo naming oras.

​Nataranta ako. Hindi pwedeng makita nila ako sa ganitong kalagayan-namumugto ang mga mata, hirap lumakad, at puno ng marka.

​"Kuya, pagbuksan mo sila! Pero please, sabihin mo natutulog ako sa kwarto at huwag muna akong istorbohin," mabilis kong utos habang pilit na tumatayo.

​"Sigurado ka, Baby?"

​"Oo, dali na!" Mabilis na sagot ko.

​Dali-dali akong umakyat sa second floor ng penthouse kahit sumasakit ang balakang ko. Pagpasok sa kwarto niya, hindi ko ito isinara dahil soundproof ang kwarto ni Kuya at hindi ako makakapag-mosang sa usapan nila.

Agad kong hinalughog ang closet niya at kinuha ang isang hoddie niya na sobrang laki sa akin. Isinuot ko ito agad para maitago ang mga kiss marks na nagkalat sa aking leeg at dibdib.

​Humiga ako sa kama at nagtalukbong, pinakikinggan ang pagbukas ng pinto sa ibaba at ang papasok na boses ng dalawa ko pang kuya.

Ang tahimik na paraiso namin ni Kuya Lucas, mukhang magugulo na.

Nang marinig ko ang tawanan nina Kuya Lucian at Kuya Lysander sa ibaba, tila walang bakas ng tensyon na iniwan namin sa bahay. Parang normal na pagkikita lang ito para sa kanila, pero para sa akin, bawat tawa nila ay nagpapakaba sa akin dahil sa dami ng lihim na itinatago ko sa loob ng penthouse na ito.

​Nang makaramdam ako ng mga yabag ng paa na paakyat at papalapit sa kwarto, agad akong nagtulug-tulugan. Humiga ako nang patagilid at tumalikod sa pinto para hindi nila makita ang anumang bakas ng pagod o ang mga marka sa aking leeg na pilit kong itinago sa ilalim ng malaking hoodie ni Kuya Lucas.

​Pumasok sila sa kwarto at hindi nagtagal ay narinig ko ang boses ni Kuya Lysander.

​"Kuya, ba't ganyan ang itsura ng bunso natin? Parang pagod na pagod ah, mahimbing pa ang tulog kahit tanghali na," tanong ni Lysander habang nakasilip sa aking pwesto. "Ano bang ginawa niyo kagabi at parang lantang gulay 'yan?"

​Naramdaman ko ang bahagyang pag-init ng aking pisngi, pero nanatili akong nakapikit at pigil ang hininga.

​"Napagod lang 'yan kagabi, San," sagot ni Kuya Lucas sa seryosong tono, bagaman alam kong pigil din siya. "Medyo malayo rin kasi ang nilakad namin bago kami nakakain sa labas. Hindi sanay sa mahabang lakaran ang Ma- B-baby natin, 'di ba?" Dagdag niya at muntik pa akong tawagin na mahal.

​"Ah, kaya pala. Nakita ko nga 'yung sinend mong picture sa sa amin kagabi habang kumakain kayo sa restaurant," singit naman ni Kuya Lucian. "Mukha ngang masarap ang pagkain niyo, pero mukhang na-drain talaga ang energy ni Baby. Hayaan na muna nating magpahinga."

​Ito ang nagsilbing alibi namin para sa gabing puno ng nakatagong init-ang larawan sa isang mamahaling restaurant na naging panakip-butas sa walong rounds ng pag-angkin ni Kuya Lucas sa akin.

"Tara na. Nagpapahinga ang Baby natin," narinig kong sabi ni Kuya Lucian bago sila lumabas ng kwarto.

​Nang marinig kong medyo malayo na ang kanilang mga yabag, dahan-dahan akong bumangon. Kahit ramdam ko pa ang ngalay sa aking mga hita, nanaig ang kuryosidad ko.

Chismosa na kung chismosa, pero gusto kong malaman kung ano ang pinag-uusapan nila.

Kachismisan ko kasi minsan ang mga kasambahay ng kapitbahay namin. Mga Mosang kami haha.

Maingat akong lumabas at nagtago sa sulok ng hagdan, sapat na para marinig ang boses nila mula sa malawak na sala ng penthouse.

​"So, Kuya Lucas," panimula ni Kuya Lysander, habang naririnig ko ang pag-umpog ng baso sa lamesa. "Ano nga palang ginagawa niyo rito ni Lemon? Bakit parang biglaan ang paglipat niyo rito sa penthouse? At ang layo nito sa dati mong condo, ah."

​"I just want a new environment for Lemon," kalmadong sagot ni Kuya Lucas. "Masyadong mainit sa bahay, alam niyo naman ang tensyon doon. And about my old condo... I already sold it. Masyado na akong naliliitan doon. Dito, it's more spacious, quiet, and secured. Matagal na rin ako nakalipat dito."

​"Sabagay, napakaganda nga rito. Kitang-kita ang buong city skyline," puri ni Kuya Lucian. "Pero magkano ba ang inabot nitong penthouse? Based on my research, this building is the most expensive real estate sa Manila ngayon."

​Narinig ko ang bahagyang pagtawa ni Kuya Lucas bago sumagot. "I got this for almost 150 million pesos. Full payment, para wala na akong iniisip."

​Nanlaki ang mga mata ko at muntik na akong mapasigaw. Mahigit isang daan at limampung milyon?! Nalula ako sa halaga. Para sa akin, sapat na ang halagang 'yun para mabuhay habambuhay nang hindi nagtatrabaho, pero para kay Kuya Lucas, parang bumili lang siya ng bagong sasakyan.

​Pero ang mas nagpagulat sa akin ay ang naging reaksyon nina Kuya Lucian at Kuya Lysander.

​"Not bad," kaswal na sabi ni Kuya Lucian, na parang barya lang ang pinag-uusapan nila. "Actually, naghahanap din ako ng unit dito sa malapit. I might get one next month para may matuluyan din ako kapag ayaw kong umuwi sa mansion."

​"Ako rin, I'm thinking of moving here," dagdag naman ni Kuya Lysander. "Mas malapit 'to sa office ko. I'll check the unit sa kabilang tower bukas."

​Napahawak na lang ako sa dibdib ko habang nakasandal sa pader. Ibang klase talaga ang mga kuya ko. Habang ako ay halos himatayin sa presyo ng tinitirhan namin ngayon, sila naman ay parang nagpaplanong bumili lang ng bagong sapatos

Alam ko naman na mayaman kami, pero hindi ko alam na ganito kayaman kasi hindi naman ako nagtatanong ng yaman namin. Baka may airport at malls din kami, ha?

Dahil naging tungkol na lang sa mga sasakyan, bagong labas na motor, at kung anu-anong usapang barako ang paksa nina Kuya Lucian at Kuya Lysander, unti-unti na akong nawalan ng gana sa pakikinig.

Ang usapan nilang pang-milyonaryo ay parang mga ingay na lang sa pandinig ko habang nakasandal sa pader. Kaysa mahuli pa akong nagmo-mosang dito sa hagdan, minabuti ko nang dahan-dahang bumalik sa kwarto ni Kuya Lucas.

​Pagpasok ko, agad akong humiga pero hindi pa rin mapakali ang sikmura ko. Nagrerebolusyon na ang tyan ko sa gutom; paano ba naman, walong rounds ba naman ang kinuha sa akin kagabi? Kulang na lang ay kainin ko ang bedsheet sa sobrang paghahanap ng laman.

​Naalala ko ang mini-ref ni Kuya sa gilid ng kaniyang entertainment set. Tamad akong bumangon at binuksan iyon, umaasang may cheesecake o kahit anong matamis doon. Pero laking gulat ko nang makita ang mga bote sa loob.

​"Collagen drinks? At... placenta supplements?" Bulong ko habang nanlalaki ang mga mata.

​Kinuha ko ang isang bote at tiningnan ang brand-kilalang Japanese brand. "Shuta ka, Kuya Lucas! Nahawa ka na yata sa akin!" Napatawa ako nang mahina. Mukhang ang seryoso at barakong engineer ay lihim ding nag-aalaga ng kutis. Baka natatakot siyang tumanda at baka hindi ko na siya gustuhin? Wow, Feeling yarn?

​Uminom ako ng isang collagen drink at kumain ng ilang crackers na nakita ko sa tabi para lang malagyan ang tyan ko. Dahil sa sarap ng pakiramdam ng malamig na inumin at sa pagod na rin ng katawan, hindi ko namalayan na unti-unti nang bumibigat ang aking mga talukap.

​Nakaidlip pala ako.

​Pagdilat ko, tiningnan ko agad ang digital clock sa bedside table. Isang oras din pala akong nawala sa mundo. Himala dahil ramdam ko ang bahagyang pagbabalik ng lakas ko at nawala na rin ang matinding kirot sa pagitan ng mga hita ko, siguro dahil na rin sa ointment na inilagay ni Kuya kanina.

​"Okay, Lemon. Showbiz time," sabi ko sa sarili ko habang nag-aayos ng hoodie.

​Dahan-dahan akong bumaba, pilit na ginagawang normal ang bawat hakbang kahit may kaunting ngalay pa rin. Pagdating ko sa huling baitang ng hagdan, tumambad sa akin ang tatlo kong kuya na seryosong nag-uusap sa sala.

​"Oh... Kuya Lucian? Kuya Lysander?" Pagkukunwari ko, na parang gulat na gulat habang kinukuskos ang aking mga mata na parang bagong gising lang. "Nandito pala kayo? Kanina pa ba kayo?"

​Agad na napalingon ang dalawa sa akin nang may pag-aalala.

​"Hey, Bunso. Gising ka na pala," ani Kuya Lucian.

​Napatingin ako kay Kuya Lucas na nasa kabilang sofa. Nakita ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang balikat at ang pilit na pagpipigil ng tawa habang nakatingin sa akin. Alam niya! Alam niyang nagpapanggap lang ako at malamang ay alam niyang kanina pa ako gising.

​"Opo, Kuya... parang napahaba ang tulog ko. Napagod talaga ako kagabi," sabi ko habang pasimpleng tinitingnan si Kuya Lucas nang matalim. "Bakit parang... ang saya niyo yata rito?"

​"Wala naman, Baby. We're just thinking... na baka kumuha kami ng unit malapit dito," sagot ni Kuya Lysander. 

​Lalong lumawak ang ngisi ni Kuya Lucas, at sa pagkakataong ito, hindi na niya napigilang magpakawala ng isang maikling tawa bago uminom ng kape. Isang tawang parang nagsasabing, 'Ang galing mong umarte, Mahal.'

Hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko. Sa kabila ng hiya na nararamdaman ko, mabilis akong lumapit sa kanila.

​"Kuya Lulu! Kuya Lander!" Tawag ko sa kanila bago ko sila sinalubong ng isang mahigpit na yakap. "Namiss ko kayo... sobrang namiss ko kayo."

​Ramdam ko ang panandaliang pagkabigla nila bago nila ako niyakap pabalik nang mahigpit. Ilang araw din kaming hindi nagkita simula nung dinala ako ni Kuya Lucas dito sa penthouse, at kahit pa may mga nangyari sa amin ni Kuya Lucas, hindi mawawala ang puwang ng dalawa pa sa puso ko.

​"Sorry, Bunso," mahinang bulong ni Kuya Lucian habang hinahaplos ang likod ko. "Sorry kung hindi namin nagawang protektahan ka nung gabi na 'yun. Hindi dapat nauwi sa ganoon."

​"Oo nga, Baby," dagdag naman ni Kuya Lysander, bakas ang sinseridad sa boses. "Sorry kung naging mahina kami nung mga oras na kailangan mo kami. Sinunod namin ang gusto mo na bumalik kami sa bahay, pero gusto naming malaman mo na... hindi pa rin namin pinapansin si Dad. Ganoon din si Kuya Lucian. Hindi namin kayang umakto na parang walang nangyari pagkatapos ng ginawa niya sa'yo."

​Naramdaman ko ang pagbigat ng dibdib ko sa narinig ko. Sa gitna ng lahat, sila pa rin ang naging kakampi ko. "Thank you, mga Kuya. Maraming salamat kasi nananatili kayo sa tabi ko," sagot ko habang mas lalo pang hinihigpitan ang yakap sa kanila. Hindi ko na dinagdagan ang sasabihin ko dahil baka maiyak lang ako.

​Humiwalay na si Kuya Lucian, pero si Kuya Lysander ay tila walang balak bumitaw. Mas lalo niyang hinapit ang bewang ko at isiniksik ang mukha niya sa leeg ko-saktong sa tapat ng malaking hoodie ni Kuya Lucas. Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang maramdaman ko ang isang pamilyar na matigas na bagay na tumutusok sa aking puson.

​'Shuta... ano 'to?!' sigaw ng isip ko. Naloka ako dahil alam ko ang pakiramdam na 'yun. Ramdam na ramdam ko ang init at ang pag-igting ng kaniyang katawan habang nakayakap sa akin.

​Isang malakas na tikhim ang bumasag sa katahimikan.

​"Lysander, tama na 'yan. Masyado nang matagal ang yakap mo, baka maubusan ng hangin ang Baby natin," seryosong sabi ni Kuya Lucas. Nakatayo na siya at madilim ang tingin sa mga kamay ni Lysander na nasa bewang ko.

​Dahan-dahang humiwalay si Kuya Lysander at supladong tinignan si Kuya Lucian. "Fuck you, Bro! Ilang araw mo na nga kasama Bunso natin tapos ipagdadamot mo pa sa yakap lang," Seryoso na sabi ni Kuya Lysander na alam kong pabiro lang.

Kung hindi lang alam ni Kuya Lucas ang ugali ni Kuya Lysander, baka nagbugbugan na talaga ang dalawa. 

​Si Kuya Lucian naman, na kanina pa nakamasid sa amin, ay tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "Oo nga naman, Kuya. At ikaw, Baby... bakit suot mo 'yang hoodie ni Kuya Lucas? Halos lamunin ka na niyan," puna niya bago biglang ngumisi nang nakakaloko. "Hindi pa ba nawawala ang mga pasa at marka na iniwan ni Dad sa katawan mo?" Nag-aalala na dagdag niya.

'Kung alam mo lang, Kuya' isip-isip ko.

​"Tama na nga 'yan," pagsaway ni Kuya Lucas, pero bakas pa rin ang tensyon sa panga niya.

​Lumapit sa akin ulit si Kuya Lysander at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Ang kaninang supladong tingin niya ay napalitan ng sobrang lambing na ekspresyon. "Anyway, nagugutom ka na ba, Bunso? Mukhang hindi ka pa kumakain nang maayos. Sabihin mo lang kung anong gusto mo, ipagluluto kita ngayon din."

​"Kahit ano?" tanong ko habang dahan-dahang kumakalma ang pintig ng puso ko.

​"Kahit ano, Baby. Kahit ang puso ko pa ang iluto ko, basta mabusog ka lang," nakangiti niyang sagot, pero ramdam ko ang kakaibang kislap sa mga mata niya na nagpabalik ng kaba sa dibdib ko.

"Aswang ka ba, Kuya Lander? Anong puso mo ang lulutuin mo?" biro ko sa kaniya sabay tawa nang mahina. Pero bago pa siya makasagot, mabilis kong idinagdag, "Pero sige na, basta luto mo! Gusto ko ng bistek, 'yung specialty mo. Brunch na ang kakainin ko kasi sobrang gutom na talaga ako."

​Napangiti si Kuya Lysander at hinaplos ang pisngi ko. "Sige, Baby. Para sa'yo, kahit anong specialty pa 'yan, gagawin ko." Sabi niya sabay punta sa kitchen area.

​Lumingon siya kay Kuya Lucas. "Kuya, wala yatang sangkap ng bistek dito sa penthouse mo. Napansin ko, puro pang-mayaman at instant lang 'tong nasa ref mo, ah. Kahit sa pinamili mo na groceries."

​Tumango si Kuya Lucas habang tinitingnan ang pantry niya. "Oo nga. At may nakalimutan din akong bilhin kanina na importante. Sasama na ako sa'yo sa grocery sa baba para mabilis tayong makabalik. Lucian, maiwan ka muna rito kay Lemon at baka tumakas 'yan," biro ni Kuya Lucas, bagaman ramdam ko ang talas ng kaniyang mga mata kay Kuya Lucian.

​"Bilisan niyo ah! Gutom na ang princess natin," sagot ni Kuya Lucian habang nakaupo na sa mahabang sofa at naglalaro.

​Nang makaalis ang dalawa, naiwan kaming dalawa ni Kuya Lucian sa malawak na sala. Nakabukas ang malaking TV at seryoso siyang naglalaro sa Xbox. Ako naman, kinuha ko ang phone ko at nag-check ng social media. Nag-post ako nung solo picture ko kagabi sa restaurant-yung anggulong hindi halatang pagod ako, kundi mukha lang talagang blooming sa ilalim ng dim lights.

​"Baby," tawag ni Kuya Lucian habang tutok pa rin ang mga mata sa screen. "Halika rito sa tabi ko."

​Lumingon ako at nakitang tinatapik-tapik niya ang kaniyang hita, senyas na gusto niya akong pakandungin. Hindi na ako nag-atubili; lumapit ako at dahan-dahang kumandong sa kaniya nang patagilid. Agad kong naamoy ang pamilyar na barakong amoy ni Kuya Lucian.

Nakaupo ako ngayon sa isang hita niya, pero dahil sa laki at maskulado ng kaniyang mga binti, parang nakasandal na rin ako sa gitna niyon.

​Agad na ipinulupot ni Kuya Lucian ang kaniyang mga braso sa bewang, nilagay ang baba sa balikat ko at hinawakan ulit ang controller. "Wait lang, Baby... tapusin ko lang 'tong part na 'to," bulong niya bago ako mabilis na binigyan ng halik sa pisngi. Pagkatapos noon ay bumalik na uli ang focus niya sa paglalaro.

​Hindi ko maintindihan kung bakit kailangan pang magmadali o kung bakit kailangan niyang sabihing "sandali lang," pero nanatili lang akong nakasandal sa kaniya. Pinanood ko ang nilalaro niya sa malaking screen-Resident Evil 7 pala. Ang dilim ng paligid sa laro at ang nakakatakot na atmospera nito ay malayo sa init at bango na nararamdaman ko mula sa katawan ni Kuya Lucian.

​Habang hinihintay ko siyang matapos, hindi ko mapigilang mapaisip. Sa bawat paggalaw ng mga daliri niya sa controller at sa higpit ng pagkapulupot niya sa bewang ko, ramdam ko ang proteksyon-isang uri ng pag-aalaga na kahit puno ng lihim ang pamilyang ito, alam kong hinding-hindi nila ako pababayaan.

Habang nakasandal ako sa dibdib ni Kuya Lucian, hindi ko maiwasang mapatingin sa kaniyang mga kamay na busy sa pagpindot sa controller. Ang lalaki ng kaniyang mga palad, maugat, at bakas ang lakas sa bawat paggalaw ng kaniyang mga daliri. Ewan ko ba, pero habang pinapanood ko ang mga kamay na 'yun, bigla akong nakaramdam ng kakaibang init na gumagapang sa buo kong katawan.

​'Shuta ka talaga, Lemon... ano 'tong iniisip mo?' bulong ng malandi kong isip. Pero hindi ko talaga mapigilan, eh. Napaisip ako kung gaano kasarap siguro kung ang malalaking daliri na 'yan ang dahan-dahang lalabas-masok sa loob ko. Siguradong mapupuno ang backpussy ko sa laki ng mga 'yan. Paano kung nasa leeg ko ang mga 'yan tapos naka complete police uniform siya?

Oh my gosh! Naglalawa na ata ang imaginary pussy ko...

​Agad akong napailing at natauhan sa sarili kong kalandian. Mabilis kong ibinalik ang tingin ko sa TV screen para itago ang pamumula ng mukha ko. 'Huy, kakatapos lang ng walong rounds kay Kuya Lucas, Lemon! Kumalma ka!' pagsaway ko sa sarili ko.

​Maya-maya pa ay narinig ko ang pamilyar na tunog ng pag-pause ng laro. Binitawan ni Kuya Lucian ang controller at mas lalong hinigpitan ang yakap sa akin mula sa likod. Isiniksik niya ang kaniyang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko.

​"Baby..." mahinang bulong niya, ang boses ay mas malalim at paos kaysa kanina.

​Nagsimula siyang magtanim ng maliliit na halik sa aking pisngi, pababa sa panga, hanggang sa marating niya ang aking leeg. Noong una ay parang malambing na kuya lang na namiss ang kaniyang bunso, pero habang tumatagal, nag-iiba ang timpla ng bawat dampi ng labi niya. Mayroon nang dila. Nagiging mas madiin, mas matagal, at mas mapang-angkin.

​"K-kuya..." nauutal kong tawag sa kaniya. Ramdam ko ang kuryenteng dumadaloy sa bawat ugat ko dahil sa sensasyong ibinibigay niya. Ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa balat ko, dahilan para manindig ang aking mga balahibo.

​Tumigil siya sandali, pero hindi humiwalay. "Sorry, Baby... hindi ko na kasi talaga napigilan," paos niyang sabi habang dahan-dahang hinahaplos ang aking bewang sa ilalim ng malaking hoodie. "Ilang araw kitang hindi nakita at naaamoy... hindi mo alam kung gaano ako nagtiis na huwag kang sugurin agad dito kahapon nung nalaman ko kung nasaan kayo."

​Sa bawat salitang binibitawan niya, nararamdaman ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Alam ko ang tingin na 'yan, alam ko ang init na 'yan. At kahit alam kong mali, parang gusto ko ring maramdaman kung paano mag-angkin ang isang Lucian Buenaventura.

Dahan-dahan niyang iniharap ang aking mukha sa kaniya. Sa isang sandali, nagtagpo ang aming mga mata-ang kaniyang mga tingin ay tila nagniningas, puno ng pananabik na matagal na niyang kinikimkim. Hindi na siya nag-atubili; mabilis niyang sinakop ang aking mga labi ng isang mapusok at gutom na halik.

​Napasinghap ako sa biglaang pagsalakay ng kaniyang dila. Ang halikan namin ay naging malalim at basa, maririnig ang tunog ng paglalapat ng aming mga labi sa tahimik na sala. Pakiramdam ko ay matutunaw ako sa higpit ng kaniyang pagkapit habang ang aming mga laway ay dahan-dahang tumutulo mula sa gilid ng aking labi hanggang sa aking baba.

Gigil na gigil si Kuya Lucian, tila ba gusto niyang ubusin ang hininga ko sa bawat sipsip niya sa aking dila at halos lamunin na ang buong mukha ko.

​"Mmm... ahh..." hindi ko na napigilan ang mapapaungol sa gitna ng init na ibinibigay niya.

​"Putang ina, Baby... ang tamis mo," paos at gigil niyang bulong sa pagitan ng aming mga halik. "Ang sarap... ganito ka pala kasarap... parang ayaw ko nang huminto sa pagtikim sa'yo."

​Natapos ang aming halikan na kapwa kaming hingal na hingal. Ang dibdib ko ay mabilis na nagbababa-taas habang pilit na kumukuha ng hangin. Napatingin ako sa pinto ng penthouse, biglang binalot ng kaba ang puso ko.

​"K-kuya," bulong ko habang inaayos ang nagulo kong buhok. "Baka biglang dumating sina Kuya Lucas at Lysander... mahirap na kapag nakita nila tayo sa ganitong ayos."

​Sandaling tumitig si Kuya Lucian sa akin, bakas ang pagkadismaya sa kaniyang mukha pero dahan-dahan din siyang tumango. Pinunasan niya ang tumulong laway sa baba ko gamit ang kaniyang hinlalaki bago ako muling hinalikan nang mabilis sa noo.

​"Sige, Baby..." aniya habang dahan-dahang kumakalma ang kaniyang paghinga. "Pero... basta mamaya, ha? Patikim ulit ako ng mga labi mo. Sobrang tamis kasi, parang nakaka-adik."

​Ibinalik niya ang kaniyang focus sa TV at muling kinuha ang controller para ituloy ang paglalaro, pero hindi niya ako binitawan. Nanatili siyang nakayakap, nakasandal ang ulo ko sa kaniyang balikat habang pinapanood ang laro, kahit na ang totoo ay nagwawala pa rin ang sistema ko sa bilis ng pangyayari.

​Hindi nga ako nagkamali. Isang minuto lang ata ang lumipas matapos ma-resume ang laro nang marinig namin ang tunog ng pagbukas ng pinto.

​"We're back! At siguradong mapapakain ko na ang Baby namin!" Malakas na boses ni Kuya Lysander ang nanguna, kasunod si Kuya Lucas na tumatawa pa habang may bitbit na supot ng groceries.

​Pero ang tawanan at mga ngiti sa kanilang mga labi ay tila bula na biglang naglaho nang tumama ang paningin nila sa amin sa sofa. Napatigil sila sa mismong entrance ng sala. Nakita nila kung paano ako nakakandong at nakayakap nang mahigpit kay Kuya Lucian, habang nakapulupot din siya at naglalaro.

​Ang kaninang masayang atmospera ay biglang napalitan ng isang nakabibinging katahimikan at tensyon na tila ba hihiramin na ang hangin sa paligid.

Hindi ko alam kung anong mas nakakatakot-ang katahimikan ni Kuya Lucas o ang talim ng tingin ni Kuya Lysander. Halos mapatalon ako nang halos padabog na isinara ni Kuya Lucas ang pinto. Hindi man lang siya lumingon o tumingin sa aming dalawa ni Kuya Lucian. Hawak ang groceries, dumiretso siya sa kusina-sa pantry na ang bawat hakbang ay parang yumanig sa buong penthouse.

​Ramdam ko ang selos at galit na nagmumula sa kaniya, at kahit hindi siya nagsasalita, ang kaniyang presensya ay tila isang bagyong handang manalanta.

​"Wow," sarkastikong sabi ni Kuya Lysander habang nakapamulsa at nakatitig sa amin. "Parang sobrang dikit niyo yata ah? Kulang na lang ay maging isa na kayo sa sofa."

​Tumawa lang si Kuya Lucian-isang tawang tila nang-aasar pero puno ng kumpiyansa. Mas lalo pa niyang hinigpitan ang yakap sa bewang ko at isinandal ang baba niya sa balikat ko.

​"Ganito naman talaga ako kay Lemon, Bro. Huwag kang masyadong pahalata," sagot ni Kuya Lucian habang nakangisi. "Kayo rin naman, ganito kung maglambing sa kaniya, 'di ba? Masyado lang kayong seryoso ngayon. Diba, baby?"

​Napatingin sa akin si Kuya Lucian, naghihintay ng sagot. Pero ako? Hindi ko na magawang makapagsalita. Ang dila ko ay tila umurong at ang tanging nagawa ko na lang ay ang marahang pagtango. Ang bigat ng atmospera ay halos hindi ko na kayang hingahan, lalo na't naririnig ko ang marahas na pagbubukas ng mga cabinet ni Kuya Lucas sa pantry.

​Napailing na lang si Kuya Lysander, halatang hindi kumbinsido pero pinili na lang na huwag nang palakihin ang gulo.

​"Bahala kayo riyan," asik ni Lysander bago tumalikod at sumunod na rin sa kusina. "Magluluto na ako. Baka kapag nagtagal pa ako rito, may lumipad nang controller sa mukha mo, Kuya."

​Naiwan kami ni Kuya Lucian sa sala, pero ang isip ko ay nasa kusina-kung saan alam kong nagtatagpo ang dalawa pang barako na mukhang anumang oras ay sasabog na sa selos. Shuta, Lemon... ang ganda mo talagang bata ka, pero parang ito na yata ang ikamamatay mo.

Dahan-dahan akong kumalas mula sa pagkakaipit sa mga braso ni Kuya Lucian. Ramdam ko pa rin ang init ng kaniyang hininga sa aking leeg, at ang pakiramdam ng kaniyang mga labi ay tila nakatatak pa rin sa aking balat. Kahit ayaw ko sanang gumalaw dahil sa ngalay ng aking katawan, kailangan kong makasiguro na hindi sasabog ang bulkan sa loob ng pantry.

​"Saan ka pupunta, Baby?" tanong ni Kuya Lucian nang hindi inaalis ang tingin sa TV, pero ang kaniyang kamay ay bahagyang humigpit sa aking bewang bago ako tuluyang nakatayo.

​"Sa CR lang, Kuya. Medyo naiihi na ako," mabilis kong palusot. Isang simpleng dahilan para hindi siya maghinala.

​Tumango lang siya, at bago pa ako tuluyang makalayo, mabilis niyang hinapit muli ang batok ko at binigyan ako ng isang mabilis pero madiing halik sa labi. "Bilisan mo, ha? Namimiss agad kita," nakangisi niyang hirit.

​Agad akong napatingin sa direksyon ng kusina at pantry, kinakabahan na baka nakita nina Kuya Lucas o Kuya Lysander ang ginawa niya. Buti na lang at abala ang dalawa sa pag-aayos at paghahanda ng lulutuin kaya hindi nila kami napansin. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang naglakad patungo sa pantry banda, tinitiyak na hindi ako gagawa ng ingay.

​Pagdating ko sa bukana ng pantry, nakita ko si Kuya Lucas. Nakatalikod siya sa akin habang seryosong inilalagay ang mga de-lata at groceries sa mga estante. Ang kaniyang malapad na likod ay tila may dalang sariling bigat, at ang bawat kilos niya ay bakas ang matinding pagtitimpi.

​"Kuya... Kuya Lucas?" mahina kong tawag, sapat na para marinig niya sa loob ng maliit na espasyo.

​Pero hindi siya lumingon. Hindi rin siya sumagot. Patuloy lang siya sa pag-aayos, tila ba wala siyang naririnig o tila ba hindi ako nage-exist sa mismong harap niya. Kinuha niya ang isang box ng cereal at inilagay iyon nang medyo may kalakasan sa shelf, dahilan para mapatalon ako nang bahagya.

​"Kuya, galit ka ba?" tanong ko uli, dahan-dahang lumalapit sa kaniya. "Sorry na... naglalambing lang naman si Kuya Lucian."

​Nanatili siyang tahimik. Ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting mula sa gilid. Alam ko ang katahimikang ito-ito 'yung uri ng katahimikan ni Kuya Lucas na mas nakakatakot kaysa sa anumang sigaw. Dama ko ang selos na bumabalot sa kaniya, lalo na't kagabi lang ay sa kaniya lang ako, pero ngayon ay parang pinaghahati-hatian na naman ako ng kaniyang mga kapatid.

​Tumayo ako sa likuran niya at dahan-dahang hinawakan ang laylayan ng kaniyang t-shirt. "Kuya... pansinin mo naman ako. Gutom na ako, oh..."

​Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya bago niya ibinaba ang huling supot na hawak niya, pero hindi pa rin siya humaharap sa akin. Ang tensyon sa loob ng pantry ay halos maaari nang hiwain ng kutsilyo.

"Mahal..."

​Sa gitna ng tensyon at ng tunog ng mga de-latang inaayos niya, tila huminto ang mundo.

Natigilan si Kuya Lucas. Ang kamay niyang may hawak na box ng pasta ay nanatiling lapat sa shelf, at ang kaniyang malapad na likod ay bahagyang nanginig. Dahan-dahan, sa paraang tila bawat segundo ay may katumbas na bigat, lumingon siya sa akin.

​Nakita ko ang gulat sa kaniyang mga mata-isang bihirang pagkakataon na nawala ang kaniyang pagiging kontrolado. Pero hindi iyon tumagal. Mabilis niyang binawi ang emosyon at binalot muli ang sarili ng kaniyang pagiging suplado. Walang salita, binitiwan niya ang huling grocery na hawak niya at nilagpasan ako nang hindi man lang sumasagot. Ang hangin na iniwan niya ay malamig, bakas ang selos na pilit niyang itinatago.

​Naglakad siya palabas ng pantry at narinig ko ang mabibigat niyang hakbang patungo sa hagdan. Agad akong sumunod, hindi hinahayaang maputol ang pagkakataong amuhin siya.

​Pasimple akong sumulyap sa sala at kusina. Buti na lang, abalang-abala sina Kuya Lucian at Kuya Lysander-ang isa ay tutok sa kaniyang video game habang ang isa naman ay may busy sa pagluluto. Hindi nila napansin ang panunuyo na ginagawa ko kay Kuya Lucas. Para sa kanila, baka naghahanap lang ako ng meryenda, pero ang totoo, hinahabol ko ang panganay naming tigre na ngayon ay baka nagkukulong na sa kaniyang kwarto sa second floor.

​Dali-dali akong umakyat, bawat baitang ay tila nagpapabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko siya pwedeng hayaang magtampo na lng ganito ang timpla; alam ko kung gaano katindi ang pagmamahal ni Kuya Lucas, at alam ko rin kung gaano kasakit kapag nanlalamig na siya.

​Dahan-dahan kong pinihit ang door knob at laking pasasalamat ko nang maramdamang hindi ito nakasara. Pumasok ako sa loob at inilock ang pinto. Nakita ko si Kuya Lucas na nakaupo sa gilid ng kama, ang kaniyang malapad na likod ay bahagyang nakakuba habang tutok na tutok sa hawak niyang cellphone.

​Lumapit ako at pilit siyang nilambing, isiniksik ang sarili ko sa kaniya para suyuin ang nagtatampo naming tigre. Pero kahit anong ganda ng ngiti ko, hindi niya ako tinitignan o kinakausap.

​"Kuya... nagseselos ka ba?" bulong ko habang pilit na hinaharap ang kaniyang mukha sa akin. Pero sa bawat pagtatangka ko, mabilis niyang ibinabaling ang tingin sa cellphone-doon sa mga pictures ng mga building at structural designs na tila mas importante pa kaysa sa akin sa mga sandaling iyon.

​Dahil wala na akong maisip na paraan para makuha ang atensyon niya, sinimulan ko siyang paghalikan sa pisngi at panga, umaasang bibigay ang kaniyang pagiging suplado. Ngunit nanatili siyang parang estatwa, walang kibo at parang walang nararamdaman.

​Hindi ako sumuko. Ibinaba ko ang aking mga halik sa kaniyang panga patungo sa kaniyang leeg, dahan-dahang ginamit ang aking dila para lasapin ang kaniyang balat at sipsipin ito. Doon ko naramdaman ang biglang pag-igting ng kaniyang buong katawan.

​"A-ahhh... L-lemon... ughhh... mmm..." Isang malalim at mahabang ungol ang sa wakas ay kumawala sa kaniyang mga labi. Naramdaman ko ang kaniyang mabigat na paghinga, isang senyales na ang pader na itinayo niya ay unti-unti nang natitibag ng init ng aking mga halik at kamandag.

Kamandag ni Lemon Iari Buenaventura. Naks!

​Hindi ko tinigilan ang ginagawa ko. Mas lalo kong pinaggigilan ang pagsipsip, paghalik, at paggamit ng aking dila sa kaniyang leeg, hinahanap ang bawat sensitibong parte na magpapahina sa kaniyang paninindigan. Kasabay nito, dahan-dahan kong ibinaba ang aking kamay at hinaplos ang kaniyang alaga sa ibabaw ng kaniyang suot. Naramdaman ko ang matinding panginig ni Kuya Lucas, isang reaksyon na hindi niya na nagawang itago.

​"A-ahhh... Lemon... hmmm... mmm... Lemon..." Paulit-ulit niyang inuungol ang pangalan ko habang ang kaniyang mga mata ay tila nawawala na sa pokus. Ang kaniyang hawak na cellphone ay malapit na ring malaglag sa higaan dahil sa panghihina.

​Dahil doon, mas lalo akong ginanahang amuhin siya. "Lemon? Hmm?" bulong ko sa kaniyang tainga habang patuloy ang aking mga haplos. "Anong tawag mo sa akin, Kuya? Did I hear it correctly? Lemon?"

​Lalong bumigat ang kaniyang paghinga at tuluyan nang bumigay ang kaniyang depensa. Binitiwan niya ang cellphone at napahawak sa kama, mahigpit na tila doon na lang kumakapit.

​"Ughhh... m-mahal... mahal..." Sa wakas, ang salitang matagal ko nang gustong marinig ay kumawala sa kaniyang mga labi sa gitna ng kaniyang malalim na ungol. "Mahal... t-tama na... baka hindi ko na... mapigilan..."

"Sexbomb, ikaw ba yarn?" Pagbibiro ko pa sa sinabi niyang "Hindi ko na mapigilan". Pero di niya ito pinansin dahil lunod na lunod siya sa kamunduhan.

Pero hindi ko maiwasang ​mapangiti nang marinig ang salitang iyon ang salitang "Mahal". Isang tagumpay para sa akin na marinig siyang sumuko sa tawag ng nararamdaman niya.

​"Good boy," bulong ko sa kaniyang tainga habang hinihimas ang panga niya, isang puri na alam kong lalong magpapagulo sa kaniyang isipan. 

Dahan-dahan akong bumaba mula sa kama. Lumuhod ako sa pagitan ng kaniyang mga binti habang siya ay nananatiling nakaupo sa gilid ng kama, hingal at tila wala na sa sarili.

​Tiningnan ko siya nang direkta sa mga mata. "Kuya, open your legs wide for me... paghiwalayin mo," utos ko sa isang malambing ngunit determinadong boses.

​Hindi siya nakaimik, ngunit mabilis siyang sumunod. Dahan-dahan niyang ibinuka ang kaniyang mga binti, tila sunod-sunuran na sa bawat salitang bibitawan ko.

Bahagya pa akong umurong para makita ang kabuuan niya.

"Puta ang sarap mo tignan, Kuya..." Bulong ko pa.

Lumapit muli ako at hinawakan ko ang kaniyang mga tuhod, tinitigan ang umbok sa kaniyang harapan na halatang-halata na sa ilalim ng kaniyang suot.

​"Let's see kung makukuha mo pang mag-selos after this," pang-aasar ko sa kaniya bago ko idinikit ang aking mukha sa kaniyang harapan.

​Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Dinila-dilaan ko ang umbok na iyon kahit nasa loob pa ng tela. Ramdam ko ang init at ang tigas nito na lalong nagpapatindi sa tensyon sa pagitan naming dalawa. Sa bawat basa ng dila ko at haplos ng labi ko sa ibabaw ng tela, nararamdaman ko ang kaniyang panginginig.

​"M-mahal... ugh... mahal..." paulit-ulit niyang sambit, tila isang dasal na hindi niya matapos-tapos.

​Naramdaman ko ang kaniyang kamay na gumagalaw, pilit na inaabot ang aking ulo para sana ay gabayan ako o mas lalo akong ilapit sa kaniya. Ngunit bago pa niya mahawakan ang buhok ko, mabilis kong iniwas ang ulo ko at tiningnan siya nang may mapaglarong mga mata.

​"Don't touch me," seryoso ngunit may halong panunukso kong sabi. "Ako ang masusunod ngayon, Kuya. Just watch and feel.".

​Gusto kong maramdaman niya ang bawat sensasyon nang walang kontrol, ang matutong maghintay at umasa sa bawat galaw ko hanggang sa tuluyan siyang malunod sa sarili niyang pagnanasa.

​Hindi ko inalis ang paningin ko sa kaniya habang ginagawa ko iyon. Mas lalo kong pinag-igihan ang pagdila sa umbok ng kaniyang suot, tinitiyak na bawat himaymay ng tela ay mababasa ng aking mainit na laway. Ramdam ko ang bawat pag-igtig ng kaniyang kalamnan sa tuwing dumidikit ang dila ko.

​"M-mahal... ugh... h-huwag mong... gawin 'yan..." hirap na sambit ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa gilid ng kama.

​Naramdaman ko ang kaniyang panginginig nang tuluyan nang tumagos ang init ng laway ko sa tela, diretso sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Isang malalim na ungol ang kumawala sa kaniya, senyales na abot-langit na ang tensyong nararamdaman niya.

​Nang makitang basang-basa na ang tela, tumigil ako at tiningala siya nang may nakakalokong ngiti. "Is it hot, Kuya? Ramdam mo ba ang init ko kahit may harang pa?" bulong ko bago ko dahan-dahang inabot ang butones ng kaniyang pantalon.

​Sa gitna ng katahimikan ng kwarto, sinadya kong bagalan ang bawat galaw. Isang malutong na tunog ang narinig nang matanggal ko ang butones. Pagkatapos, dahan-dahan kong ibinaba ang zipper. Sinadya kong iparinig sa kaniya ang tunog ng pagbaba nito-isang mabagal at nanunuksong zi-ii-ip.

​"A-ahhh... Lemon... please..." halos magmakaawa na ang boses niya, nanghihina sa bawat segundong dumadaan.

​"Listen to that sound, Kuya... that's the sound of your surrender," pang-aasar ko habang tuluyang ibinababa ang zipper hanggang sa dulo.

​Nang bumukas ang siwang, sumilip ang kaniyang boxer shorts. Ngunit sa halip na ibaba ang kaniyang suot o hubarin ito, may iba akong plano. Inilabas ko lang ang kaniyang matigas na pagkalalaki mula sa siwang ng zipper, bukas na butonee at sa butas ng kaniyang boxer.

​Dahil hindi ko ibinaba ang kaniyang pantalon, kitang-kita kung paano naiipit ang kaniyang ari sa masikip na tela. Parang sasabog ito sa tindi ng tigas, habang ang kaniyang mga itlog ay tila lumobo dahil sa pagkakaipit sa ilalim. Isang imahe ng matinding pagnanasa na pilit na kumakawala.

​Tinitigan ko ang kaniyang alaga na ngayon ay lantad na sa harap ko, habang siya ay nakatingala, pikit ang mga mata, at basang-basa na ng pawis ang noo.

​"Look at you, Kuya Lucas... so hard and... so big," bulong ko habang dahan-dahang hinahaplos ang dulo nito gamit ang aking hinlalaki. "You want me to help you with this, don't you?"

​"Kuya, tingnan mo ako," utos ko sa kaniya sa isang mababang boses na puno ng awtoridad.

​Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata. Bakas doon ang matinding hirap at pagnanasa. Ang kaniyang isang kamay ay tila lumulutang sa ere, nangangatal, gustong-gusto akong hawakan o hilahin palapit pero tila napako siya sa kaniyang kinauupuan dahil sa banta ko.

​Habang nakatitig siya sa akin, dahan-dahan kong kinuha ang namumuong precum sa dulo ng kaniyang pagkalalaki gamit ang aking hinlalaki. Sinadya kong ikalat iyon sa mismong ulo ng kaniyang alaga, pabalik-balik, marahan, at mapang-asar.

​"Huwag mong aalisin ang tingin mo sa akin, Kuya. At huwag na huwag mo akong hahawakan," dagdag ko habang ang aking mga mata ay nakapako sa kaniya. "Just watch your baby brother take control."

​"M-mahal... ugh... please," ungol niya, pilit na pinipigilan ang sariling kamay na huwag dumampi sa akin.

​"Bibilisan ko naman, Kuya. Alam mo naman si Kuya Lysander, baka anumang oras ay maluto na 'yung niluluto niya sa ibaba. Ayaw naman nating mahuli tayo rito nang ganito, 'di ba?" Nakakaloko ang ngiting ipinakita ko sa kaniya.

​Sa mga sandaling ito, pakiramdam ko ay isa akong pornstar. Isang mapanuksong bida na dahan-dahang inaakit ang kaniyang kuya hanggang sa mawala ito sa katinuan. Naisip ko pa bigla, kung sakaling gumawa ako ng OnlyFans, siguro ay instant Millionaire na ako sa ganitong acting at hitsura ko.

​Inilapit ko ang aking mukha sa kaniyang harapan. Inamoy-amoy ko ang kaniyang pagkalalaki-isang pamilyar na amoy na lalong nagpapadagdag sa libog na nararamdaman ko. Halo-halo ang amoy: may konting amoy ng pawis dahil sa init ng tensyon, pero nanaig pa rin ang natural na amoy ni Kuya Lucas. Ang amoy na kinalakihan ko, ang amoy ng kaniyang pagiging barako na lalong nagpapatigas sa aking paninindigan.

Amoy Kuya Lucas.

​Bago ko tuluyang simulan ang tunay na laro, uminit ang lalamunan ko. Dinuraan ko muna ang kaniyang matigas na alaga, hinayaan kong dumaloy ang aking laway pababa sa katawan nito para magsilbing pampadulas.

​Pagkatapos, ginamit ko ang dalawa kong kamay. Dahil sa haba at tindi ng laki nito, hindi sapat ang isang kamay ko lang para mapagsilbihan ang buong kabuuan niya. Dahan-dahan ko itong jinakol, mula sa ibaba pataas, sinasabayan ang bawat mabilis na paghinga at mahihina niyang mura.

​"Ayan... ganyan nga, Kuya. Tumingin ka lang sa akin," bulong ko habang pinapanood siyang unti-unting sumusuko sa bawat galaw ng aking mga kamay.

​Ang mukha ni Kuya Lucas ay larawan ng matinding paghihirap at nag-uumapaw na libog. Nakakunot ang kaniyang noo, ang kaniyang panga ay nanginginig sa pag-igting, at ang kaniyang mga mata ay tila nagmamakaawa na ewan. Putang ina, ang gwapo niya pa rin kahit ganito na ang itsura niya. Ang sarap niyang panoorin na ganito.

Isang matikas na engineer, tiklop sa harap ng bunsong kapatid.

​"Ugh... M-mahal ko... s-shit... ahhh!" Paulit-ulit na ungol ang kumakawala sa kaniyang mga labi habang binibilisan ko ang bawat hagod ng dalawa kong kamay sa kaniyang matigas na alaga.

​"Lakasan mo pa ang ungol mo, Kuya," panunukso ko sa kaniya, ang boses ko ay puno ng kamandag. "Huwag mong pigilan. Total, alam ko namang pinagawa mong soundproof itong kwarto mo, 'di ba?"

​Tumigil ako sandali sa paghagod pero hindi ko binitawan ang kaniyang ari. Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata. "Matagal mo na itong plano, 'di ba? Alam ko, Kuya. Alam kong noon pa man ay gusto mo na akong angkinin. Kaya mo nga ginawang soundproof ito-para sa mga pagkakataon na tulad nito. At ngayon, dahil sa nangyari sa bahay, nakuha mo na ang pagkakataon mo."

Hindi ko talaga alam kung dahil ba roon kaya soundproof ang silid na ito. Gawa-gawa lang 'yong sinabi ko. Pero malay mo totoo pala at umamin siya dahil sa kalibugan.

​Hindi siya nakapagsalita. Ang tanging sagot niya ay ang mas malalim na paghinga at ang panginginig ng kaniyang buong katawan. Ang kaniyang pagtahimik ay kumpirmasyon ng lahat ng hinala ko.

​"Kaya sige na, Kuya Lucas... let it out," utos ko habang muling ibinabalik ang mabilis at madiin na pagjakol. "Iparinig mo sa akin kung gaano mo ako kagustong makuha. Ungol para sa akin, Kuya... sigaw mo ang pangalan ko."

​"Ahh! Mahal! Fuck... Baby!" Sa wakas ay bumigay na siya. Isang malakas at paos na ungol ang pumuno sa silid, isang tunog na musika sa aking pandinig.

​Habang naririnig ko ang bawat ungol niya, lalo kong nararamdaman ang kapangyarihang hawak ko. Si Kuya Lucas, ang seryoso at protektibong panganay, ay nagagawa kong paamuin at pasigawin sa sarap sa loob ng apat na sulok ng kaniyang lihim na santuwaryo.

Nang makita kong tila mawawala na sa sarili si Kuya Lucas dahil sa bilis at diin ng aking pagjakol, dahan-dahan kong itinigil ang aking kamay. Tinitigan ko siya nang diretso sa kaniyang mga mata na tila malulusaw na sa sobrang sarap. Alam kong satisfied na ako sa panunukso gamit ang mga kamay ko; oras na para sa susunod na level ng kaniyang pagpapasuko.

​Dahan-dahan akong yumuko, hindi pinuputol ang aming eye contact. Ngumanga ako sa harap niya, ipinapakita ang aking determinasyon na angkinin siya nang buong-buo. Isinubo ko ang kaniyang matigas na 'alaga'-mabagal, mariin, hanggang sa maramdaman kong sumagad na ito sa aking lalamunan.

​"Mmmph!" Isang muffled na ungol ang lumabas sa akin habang puno ang aking bibig.

​Kasabay nito ay ang pag-igting ng buong katawan ni Kuya Lucas. Nakita ko kung paano nanlaki ang kaniyang mga mata bago ito pumikit nang mariin at idinilat muli. Ang kaniyang panga ay tila masisira na sa tindi ng pagkaka-clench. Isang mahaba, malakas, at paos na ungol ang kumawala sa kaniya-isang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang pagkatao.

​"F-fuck... Lemon... ahhhh! Shit, Baby..." halos gumuho ang boses niya habang ang kaniyang mga kamay ay pilit na kumakapit sa bedsheet, nilalamukot ito sa tindi ng sensasyon.

​Habang nakasagad siya sa loob ng aking bibig at ramdam ko ang bawat tibok ng kaniyang ugat, may naisip akong kalokohan. Alam kong mas lalo siyang mababaliw dito. Tumingala ako sa kaniya, punong-puno pa rin ang aking bibig, at sinenyasan ko siya gamit ang aking kamay at mata na kunin ang kaniyang cellphone na nasa tabi niya sa kama-ang cellphone na nabitawan niya kanina nang magsimula na siyang mawala sa katinuan.

​Gusto kong makita ko ang aking sarili. Gusto kong may ebidensya kami ng gabing ito-kung paano ang isang marangal na Lucas Buenaventura ay nagpapakababa at sumusuko sa kaniyang bunsong kapatid. Sinenyasan ko siyang picturan ako habang nilalamon ko ang kaniyang pagkalalaki.

​Ang kaniyang nanginginig na kamay ay dahan-dahang gumapang sa kama para hanapin ang phone, habang ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakapako sa akin-puno ng pagsamba, pagnanasa, at ganap na pagsuko.

Kahit nararamdaman ko na ang bahagyang pagkakapos ng hininga dahil sa lalim ng pagkakasagad ng kaniyang pagkalalaki sa aking lalamunan, hindi ko hinayaan na mawala ang momentum. Sa gitna ng mapusok na tagpong iyon, mabilis kong hinablot ang kaniyang cellphone. Isang swipe lang at bumukas agad ito.

Walang password, tila ba talagang hinahayaan niya akong magkaroon ng access sa lahat ng kaniya.

​Agad kong pinindot ang camera icon. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ni Kuya Lucas nang hinawakan ko ang isa niyang palad, iginigiya ito para kunin ang phone mula sa akin. Tumingala ako sa kaniya, ang aking mga mata ay puno ng mapanghamong tingin habang punong-puno pa rin ang aking bibig.

​Nanginginig na tinanggap ni Kuya Lucas ang cellphone. Ang kaniyang mga mata ay tila hindi makapaniwala sa tapang ko, pero sa ilalim ng kaniyang pagkagulat ay ang nag-uumapaw na pagnanasa. Itinaas niya ang phone, ang kaniyang paningin ay nagpapalit-palit sa screen at sa mismong ayos ko sa harap niya.

​Click.

Tinignan muna ni Kuya ang litrato bago ito iharap sa akin.

​Sa screen ng cellphone, nakuha ang isang anggulong hinding-hindi ko malilimutan.

Nakaluhod ako sa pagitan ng kaniyang mga binti, ang aking buong katawan ay bakas ang pagsuko pero kasabay nito ay ang kapangyarihang hawak ko sa kaniya. Kita ang kalahati ng matikas na katawan ni Kuya Lucas habang ako naman ay abala sa pagpapasuko sa natitira niyang katinuan.

​"A-ahhh... M-mahal... bakit mo ginawa 'to?" paos niyang tanong, habang tinititigan muli ang kinuha niyang litrato.

​Hindi ako sumagot gamit ang salita. Sa halip, mas lalo ko pang iginalaw ang aking ulo, nilalaro ang kaniyang dulo at katawan gamit ang aking dila habang nakatingin nang diretso sa kaniyang mga mata.

Gusto kong malaman niya na ang litratong iyon ay hindi lang basta alaala-ito ay ebidensya na sa gabing ito, ang isang matikas na Lucas Buenaventura ay tuluyang naging alipin ng sarili niyang pagnanasa sa kaniyang bunsong kapatid.

Sa wakas, dahan-dahan kong iniaatras ang aking ulo. Damang-dama ko ang bawat ugat ng kaniyang pagkalalaki na humahagod sa aking lalamunan hanggang sa tuluyan itong makawala sa aking bibig. Isang mahaba at basag na ungol ang pinakawalan ni Kuya Lucas.

"Haaaaa... Haaa...." Habol hiningang paghinga ko.

​"Aaaaaahhhhh... shit... Lemon... h-haaa..." Halos gumuho ang kaniyang mundo sa sobrang sarap ng pagkakabitaw na iyon. Ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-bumaba, humihingal na parang kakatapos lang tumakbo ng marathon.

​Kinuha ko ang phone mula sa nanginginig niyang kamay habang ang isa kong kamay ay agad na sumunggab sa kaniyang ari. Sinimulan ko itong i-jakol nang marahan, ninanamnam ang lagkit ng kaniyang precum sa aking palad. Tinitigan ko muli nang maigi ang screen ng cellphone-ang litratong kakatapos lang naming nakuha.

​Napalunok ako. Ang ganda. Mukha akong nagmamakaawa sa kaniya, nakaluhod sa pagitan ng kaniyang mga binti. Nakalobo ang aking mga pisngi dahil sa laki ng kaniyang burat na halos sumakop sa buong mukha ko. Pero ang mas nakakalibog ay ang background-ang matikas na katawan ni Kuya Lucas. Kita ang kaniyang malalaking pecs na nangingintab sa pawis, ang abs niyang tila bato sa tigas at may mangilan-ngilang buhok na pababa sa kaniyang puson, at ang kaniyang mga hita na sadyang napakalaki at puno ng maskulado.

​Napaisip ako bigla... kung ibebenta ko kaya ang litratong ito, magkano kaya ang halaga? Pero agad kong iwinaksi ang isip na 'yun. Alam kong magagalit silang apat, at hinding-hindi ko kakayanin kung mawawala sila sa akin dahil lang sa pera. Sapat na sa akin na ako lang ang nakakakita nito.

​Ibinaba ko na ang phone sa kama at tumingin muli sa kaniya. "Huwag mong aalisin ang tingin mo sa akin, Kuya. Dito ka lang tumingin," utos ko sa kaniya sa mapang-akit na boses.

​Muli akong yumuko. Sa pagkakataong ito, hindi ko na siya tinigilan. Sinimulan kong sipsipin at chupain ang kaniyang pagkalalaki, dahan-dahan sa simula hanggang sa pabilis nang pabilis ang bawat galaw ng aking ulo. Habang ginagawa ko iyon, ang kamay ko ay abala sa pag-jakol sa ibaba ng kaniyang ari, minsan ay pinapaikot ko pa ang aking mga daliri sa pinaka-ulo nito.

​"Ah! Ah... ah... Baby! Fuck... ang sarap... m-masyado nang masarap, Mahal... ugh!" Paulit-ulit na ungol ni Kuya Lucas habang ang kaniyang balakang ay kusa nang umaangat, pilit na sumasabay sa bawat paghigop at pag-jakol ko. "H-hindi ko na kaya... Mahal... ahhh! Iba ka... ang sarap mo..."

"M-mahal... shit... hindi ko na kaya... l-lalabasan na ako..." paos na boses ni Kuya Lucas, ang kaniyang mga mata ay naniningkit sa sarap habang diretso itong nakatingin sa akin.

​Ang kaniyang mukha ay larawan ng pagsuko-basang-basa ng pawis, nakakunot ang noo, at ang kaniyang mga labi ay nanginginig. Para siyang nagmamakaawa na huwag ko siyang itigil habang hindi inaalis ang tingin sa aking mga mata.

​"Ma-mga Baby... Mga anak... Ugh! sa lalamunan m-muna ni Mommy ang d-diretso uhmm... niyo ha? ahh!" bulong ni Kuya Lucas sa sarili pero sa akin nakatingin, ang boses ay punong-puno ng pagnanasa habang nakatitig nang malalim sa akin.

​"P-putang ina... ang sarap... ah! Ah! Lemon!" Muli siyang napamura, ang kaniyang boses ay paos na sa tindi ng sensasyon. "Ahhh... f-fuck... s-sige pa, Baby... h-huwag kang titigil... ugh!"

​Biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Sa sobrang rurok, napaliyad siya at napaangat ang ibabang katawan mula sa kama. Dahil sa biglaang galaw na iyon, nasagad ang kaniyang buong pagkalalaki hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng aking lalamunan. Kahit ganoon, nananatiling nakakapit ang kaniyang mga kamay sa bedsheet-pinaninindigan ang utos ko na huwag akong hahawakan.

​"AAAAAHHHHHHH! SHIT! M-MAHAL!!!" Isang mahaba at basag na ungol ang pinakawalan niya.

​Doon na nagsimula ang sunod-sunod na pagputok. Hindi siya mapakali, nakatayo na nakayuko siya at ang dalawang kamay ay nasa ere na tila'y gusto akong yakapin.

Nararamdaman ko ang bawat bugso ng mainit at malapot na likido na diretso sa aking lalamunan. Sobrang lalim ng pagkakasagad niya kaya hindi ko na halos nanamnam ang lasa-diretso itong dumadaloy pababa sa aking pagkatao.

​"Ah! Ah! Ah! Sh-shit... mmm... ahhh!" Bawat pintig, bawat pagputok ay may kasamang putol-putol na ungol at paggalaw ng katawan niya. Tila bawat bugso ng kaniyang katas ay nagdadala ng panibagong kuryente sa kaniyang katawan habang hindi siya kumukurap sa pagkakatitig sa akin.

Nang humupa ang huling bugso ng kaniyang pagputok, bumagsak si Kuya Lucas sa kama, hingal na hingal at halos maubusan ng lakas. Ang kaniyang mga braso ay nakadantay sa kaniyang noo, habang ang dibdib niya ay mabilis pa ring tumataas-bumaba.

​"Putang ina... Mahal ko... ang sarap... h-hindi ko akalain na ganoon katindi," paulit-ulit niyang bulong sa pagitan ng kaniyang paghahabol ng hininga. "Sobrang sarap, Baby... h-halos mawalan ako ng malay... shit, ang sarap talaga."

​Hindi ako sumagot. Sa halip, nanatili akong nakaluhod sa pagitan ng kaniyang mga hita. Tinitigan ko ang kaniyang pagkalalaki na bagaman kakatapos lang maglabas ay nananatiling matigas at nanginginig pa. May mga natirang malapot na katas na dahan-dahang umaagos mula sa dulo nito patungo sa kaniyang bayag.

​Dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha at sinimulang dilaan ang bawat patak na naiwan. Sinipsip ko ang bawat bahagi nito, ninanamnam ang alat at tamis. Lasang-lasa ko ang kaniyang pagkalalaki, isang lasa na tila nakaka-adik at ayaw ko nang alisin sa aking dila.

​Nang masigurado kong malinis na ang lahat at napapak ko na ang natirang tamod, nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Good boy ka talaga, Kuya," malambing kong sabi habang hinahaplos ang kaniyang pisngi. "Huwag ka na ulit magseselos, ha?"

​Bahagya siyang napangiti, pero bakas pa rin ang pagkalula sa kaniyang mga mata. Hinawakan ko muli ang kaniyang ari na hanggang ngayon ay ayaw pang bumagsak.

​"Alam kong matigas pa rin 'to... ramdam ko na gusto mo pa at alam kong meron pa itong itinatagong bala sa loob," bulong ko habang pinapatayo ang sarili. "Pero bababa na muna ako, Kuya. Sumunod ka na lang sa akin kapag humupa na 'yan at lumambot na ulit. Papahupain mo muna 'yan dito."

​Bago ako tuluyang lumayo, yumuko muna ako at binigyan siya ng isang matagal at mariing halik sa labi-isang halik na may kasamang pangako ng mas marami pang sarap sa susunod. Si Kuya Lucas ay nanatiling nakahiga, tila hindi pa nakaka-move on sa nangyari.

​Mabilis akong nag-ayos ng sarili at nagmumog, inayos ang hoodie at buhok sa harap ng salamin. Lumingon ako sa kaniya bago lumabas ng pinto. Nakita ko siyang nakahiga pa rin, nakapikit ang mga mata pero may malapad na ngiti sa kaniyang mga labi. Mukha siyang baliw na hindi makapaniwala sa ligayang natamasa, halos walang malay sa paligid dahil sa tindi ng rurok na ibinigay ko sa kaniya.

​Dahan-dahan kong isinara ang pinto, bitbit ang lihim naming dalawa na tanging ang apat na sulok lang ng kwartong iyon ang nakakaalam.

Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan, pilit na pinapanatili ang normal na lakad kahit medyo nangangatog pa ang mga tuhod ko mula sa pa-apetizer ni Kuya Lucas sa itaas. Pagdating ko sa sala, bumungad sa akin si Kuya Lucian na seryosong-seryoso sa harap ng TV.

​Nagpapalit na pala siya ng laro-Resident Evil Village na ang salang. Sakto pang nakatutok ang screen kay Lady Dimitrescu, 'yung matangkad na MILF na sobrang laki ng suso, habang kasama ang mga anak niyang babae na puro chix din. At siyempre, nandoon ang bida na si Ethan Winters-kahit hindi kita ang mukha, alam mong masarap at palaban.

'Babe, Ethan Winters, kalimutan mo na si Mia... Tutulungan kitang hanapin ang anak mo' sabi ko sa isip ko

'Oh, Daddy Chris Redfield. Kantutin mo ako... Wasakin mo ako...' Dagdag ko kasi nasa screen bigla si Chris Redfield. Puta parang si Daddy Logan lang.

Naalala ko tuloy yung nakita ko sa tiktok live nung isang gamer. Naka-brief lang si Chris Redfield kasi modified ang game.

Hay nako. Napakalibog ko. Pati game characters, pinagpapantasyahan ko na. 

​Napahinto ako at napatingin sa screen. Bigla akong napaisip... parang ako lang ang peg, ah? Ang pinagkaiba lang, anak ako ni Daddy Logan, at imbis na mga babaeng bampira ang humahabol sa akin, mga naglalakihang barako sa bahay na ito ang nagpapaksasa sa katawan ko. Para kaming nasa isang live-action na laro.

​Kung bibigyan ko 'to ng pamagat, siguro ito ang:

​"Resident Bunso: The Breeding Village"

​"O, Bunso? Tulala ka naman sa screen," puna ni Kuya Lucian nang hindi inaalis ang tingin sa controller. "Nagustuhan mo ba 'yung graphics?"

​Agad akong nag-iwas ng tingin, nararamdaman ang biglang pag-init ng aking mga pisngi. Hindi ko pwedeng sabihin na iniisip ko kung paano ako pinapapak ng mga kuya ko na parang mga bampirang uhaw sa dugo.

​"A-ah... nakakatakot lang kasi, Kuya," mabilis kong palusot habang naglalakad palayo.

​Narinig ko ang mahina niyang tawa. "Nakakatakot pala, ha? Pero kung makatitig ka kanina, parang ayaw mo nang kumurap. Sige na, takbo na sa kusina bago ka pa kainin ng bampira sa harap mo."

​Hirit pa nito na may halong pang-aasar. Hindi ko na siya sinagot at dumeretso na lang ako sa dining area. Doon, nakita ko si Kuya Lysander na abala na sa pag-sasalin ng mga nalutong ulam.

​"Tulungan na kita, Kuya," prisinta ko para maiba ang takbo ng isip ko. Kumuha ako ng mga kubyertos at dahan-dahang inilatag sa lamesa, pilit na ibinabaon sa limot ang katawan nila Ethan Winters at Chris Redfield at ang mas malupit na eksenang iniwan ko sa kwarto ni Kuya Lucas sa itaas.

Habang tinutulungan ko si Kuya Lysander sa pag-aayos ng lamesa, hindi ko mapigilang mapangiti nang palihim. Buti na lang talaga at hindi nahalata nina Kuya Lucian at Lysander ang ginawa namin ni Kuya Lucas sa itaas, sa loob-loob ko.

Isang demonyong tawa ang dumaan sa isip ko habang inaalala ang init ng bawat tagpo namin kanina. Akala nila ay simpleng pagpapahinga lang ang ginawa namin, pero kung alam lang nila ang "lmilagrong naganap, baka mahulog ang mga panga nila sa sahig.

​Hindi nagtagal, narinig ko ang mga yabag mula sa hagdan. Pababa na si Kuya Lucas, at amoy na amoy ang bango ng sabon-halatang kakaligo lang para burahin ang anumang bakas ng aming pagtatalik. Napailing na lang ako sa isip ko. Ang bilis niyang maligo, pero mas mabilis siyang mag-isip ng idadahilan kung bakit siya nagtagal sa taas. Ang galing talaga mag-ninja move ng panganay namin.

​"O, Lucas, tapos ka na pala mag-shower," bati ni Kuya Lysander habang inilalapag ang huling putahe.

​"Oo, medyo nanikit kasi ang katawan ko sa pagod kanina, kaya minabuti ko nang maglinis bago kumain," kalmadong sagot ni Kuya Lucas na parang walang nangyari. Ang galing umakto, pang-best actor!

​"Sakto, Kuya, kakain na tayo," tawag ni Kuya Lysander kay Kuya Lucian. "Kuya Lucian! Itigil mo muna 'yang paglalaro mo, lalamig na ang pagkain!"

​Kahit mukhang bitin pa sa Resident Evil, tumayo na rin si Kuya Lucian at pinatay ang console. "Gege. Gutom na rin ako, salamat," sabi nito habang papalapit sa amin sa dining area.

​Nang makaupo na kaming apat at nagsimulang kumain, biglang nag-angat ng tingin si Kuya Lucas sa dalawa niyang kapatid. May bahid ng kuryosidad sa kaniyang boses.

​"Teka, paano niyo nga pala nalaman ang location ng penthouse na 'to? Hindi ko pa naman nasasabi sa inyo ang address, 'di ba?" tanong niya habang sumusubo.

​Ngumisi si Kuya Lysander, sabay subo ng malaking bahagi ng ulam. Bago siya sumagot, nginuso niya muna si Kuya Lucian habang punong-puno pa ang bibig ng pagkain. Ang cute tuloy tignan ni Kuya Lysander, parang hamster na pilit ngumunguya pero gustong magsumbong.

​Pagkalunok niya ng pagkain, tumawa siya nang mahina. "Wala namang nakakatakas dyan kay Lucian," sabi ni Lysander. "Parang si Detective Conan 'yan pagdating sa paghahanap ng kung ano-ano. Isang post mo lang o isang check-in, mahahalukay niyan ang coordinates mo."

​"Grabe ka naman sa Detective Conan," hirit ni Kuya Lucian habang tumatawa. "Sadyang magaling lang ako mag-obserba. At saka, hindi ka naman pwedeng magtago sa amin habang-buhay, Kuya. Alam mo namang kapag si Lemon ang kasama mo, siguradong hahanapin namin kayo."

​Nagkatinginan kami ni Kuya Lucas. Pinisil ko ang ilalim ng lamesa, isang tahimik na paalala na sa kabila ng pagiging detective nila, may mga sikreto pa rin kaming dalawa na hinding-hindi nila matutuklasan nang ganoon kadali.

Habang nagpapatuloy ang aming pagkain, isang tanong ang biglang kumawala sa aking mga labi na alam kong babago sa timpla ng paligid.

​"Kuya... kumusta na pala si Daddy?" mahina kong tanong.

​Biglang napahinto ang tatlo sa pagsubo. Ang ingay ng mga kutsara at tinidor na tumatama sa plato ay biglang nawala, pinalitan ng isang nakabibinging katahimikan. Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa ekspresyon ni Kuya Lysander-kumunot ang kaniyang noo at tumigas ang kaniyang anyo, halatang wala siyang balak sagutin ang tanong ko.

​Si Kuya Lucian ang bumasag sa katahimikan dahil mukhang hindi na talaga magsasalita si Lysander.

​"Okay naman siya, Bunso," simula ni Kuya Lucian, ang boses ay seryoso pero maingat. "Pero ayun... palaging lasing. Halos gabi-gabi na yata siyang nakikipag-inuman sa sarili niya o sa labas."

​Naramdaman ko ang kurot sa puso ko, pero itinuloy ni Kuya Lucian ang kaniyang sinasabi. "Pero huwag kang mag-alala, hindi naman naaapektuhan ang pagmamanage niya ng mga restaurant at iba pang business natin. Maayos pa rin ang takbo ng negosyo. At sinisiguradong hindi siya lasing kapag umaalis ng bahay o kapag nasa office niya. Disiplinado pa rin naman siya pagdating sa trabaho."

​Nakahinga ako nang maluwag sa narinig ko. Kahit papaano, guminhawa ang pakiramdam ko na malaman na maayos ang kalagayan niya sa aspeto ng trabaho, kahit na alam kong may dinaramdam siya sa kaniyang personal na buhay.

​"Kumain na lang tayo," maikling putol ni Kuya Lysander, hindi pa rin tumitingin sa akin pero halatang gusto nang ibahin ang usapan.

​Agad akong tumango para hindi na lumala ang tensyon. "Sige po, Kuya. Thank you po pala sa pagluluto nitong dinner natin. Sobrang sarap po talaga, as in!" Sabi ko sabay pa-cute at ibinigay ang pinakamatamis kong ngiti sa kaniya.

​Doon ko nakita ang dahan-dahang paglambot ng mukha ni Kuya Lysander. Hindi niya napigilan ang mapangiti sa ginawa ko, tila nawala ang inis sa kaniyang dibdib dahil sa lambing ko.

​"Bolero ka talagang bata ka," biro niya, pero bakas na ang sigla sa kaniyang boses. "Sige na, ubusin mo 'yan para lumakas ka."

Habang nagpapatuloy ang aming pagkain, nagsimulang umikot ang usapan nina Kuya Lucas, Lucian, at Lysander sa mga bagay na pang-barako-mga proyekto sa engineering, bagong labas na graphics card para sa gaming, at ang takbo ng ekonomiya na halos wala na akong maintindihan.

​Napabuntong-hininga na lang ako at pasimpleng pinaglalaruan ang kanin sa plato ko. Kahit medyo buryo na ako sa pakikinig sa mga technical nilang terms, may bahagi sa akin ang natutuwa. Sa isip-isip ko, at least walang babaeng nababanggit. Walang Shaina o kung sinumang linta ang sumisingit sa usapan. Solong-solo ko ang atensyon ng mga barako sa buhay ko, kahit pa tungkol sa semento o pixels ang pinag-uusapan nila.

​Biglang ibinaba ni Kuya Lysander ang kaniyang baso at lumingon sa dalawa. "Alam niyo, parang masarap uminom ngayon. Masyadong kalmado ang araw, kailangan natin ng pampagising," aya niya na may kasama pang mapanuksong ngiti.

​"G ako dyan," mabilis na sagot ni Kuya Lucian, tila nakalimutan na ang pagod sa paglalaro kanina.

​"Basta may pulutan, walang problema sa akin," dagdag naman ni Kuya Lucas habang tumatango.

​Nanlaki ang mga mata ko at agad akong pumagitna sa usapan. "Hoy! Anong inuman? Tanghaling tapat, alak agad ang nasa isip niyo?" Baling ko kay Kuya Lysander na siyang pasimuno. "At ikaw, Kuya Lysander, ikaw talaga ang palaging pasimuno sa mga ganiyan, 'no? Porke't masarap ang luto mo, gagawin mo kaming lasenggo rito? Wala ba kayong pasok?"

​Tumawa lang si Kuya Lysander at kinurot ang pisngi ko. "Minsan lang naman, Baby. At saka nandito naman kaming tatlo, walang mangyayaring masama. Wala din kami pasok hanggang bukas."

​Napairap ako, pero sa totoo lang, biglang nagbago ang takbo ng isip ko. Naalala ko kasi nung huling beses na uminom sila-ang mga kababalaghan at mapusok na galaw na ginagawa nila kapag nabibitawan na ang kanilang mga inhibisyon. Ano kaya ang gagawin ng tatlong 'to kapag sabay-sabay silang nalasing dito sa penthouse? Isang malanding kaisipan ang dumaan sa utak ko na nagpabilis ng tibok ng puso ko.

​"Sige na nga!" Sabi ko, kunyari ay napilitan lang pero ang totoo ay excited na. "Pero sa isang kondisyon... sasali ako sa inuman niyo!"

​Sabay-sabay na natigilan ang tatlo. Ang kanilang mga ngiti ay biglang napalitan ng seryosong tingin.

​"Hindi pwede," sabay-sabay nilang sagot-isang chorus ng pag-disagree na tila ba bawal na bawal ang sinabi ko.

​"Bunso, juice lang ang sa'yo," sabi ni Kuya Lucas sa boses na walang puwang para sa negosasyon. "Papanuorin mo lang kaming uminom, pero hinding-hindi ka titikim kahit isang shot."

Napakamot na lang ako ng ulo dahil sa pagiging strikto nila. "Fine! Kayo na ang masusunod. Pero dahil hindi ako pwedeng uminom, ako na lang ang magluluto ng pulutan niyo," pagsuko ko sabay tayo para iligpit ang pinagkainan.

​Pero sa loob-loob ko, iba ang sinisigaw ng isip ko habang nakatingin sa matitipunong katawan nila.

'Pulutan? Pwede naman ako na lang ang ipulutan niyo, sigurado akong mas masarap pa ako sa sisig,' malanding bulong ng demonyo sa utak ko.

​"O sige, ako na ang bibili ng alak," presinta ni Kuya Lucas habang kinukuha ang susi ng kotse.

​"Samahan mo na si Kuya Lucas, Kuya Lucian," mabilis na singit ni Kuya Lysander. "Maraming alak ang kailangan natin para mahaba-habang inuman 'to. Wala rin namang stocks dito sa penthouse, kaya mas mabuting dalawa kayo para mabilis at marami kayong mabitbit."

​"G ako, para makapili din ako ng alak," sang-ayon naman ni Kuya Lucian at agad na tumayo para sumunod sa panganay.

​Nang makatalikod na ang dalawa at papalabas na ng pinto, hindi nakaligtas sa paningin ko ang biglang pagbabago sa mukha ni Kuya Lysander. Isang nakakaloko at malademonyong ngiti ang kumurba sa kaniyang mga labi-isang ngiting ako lang ang nakakita. Tila ba may plano siyang siya lang ang nakakaalam, at ang mga tingin niya ay diretso sa akin, puno ng malisya at init.

​Bigla akong kinabahan. Alam ko ang ibig sabihin ng mga tinging 'yan; ganiyan ang hitsura niya kapag may balak siyang hindi maganda... o sa madaling salita, kapag gusto niyang mang-angkin. Pero sa kabila ng kaba, mabilis ding rumehistro ang pananabik sa buong katawan ko.

Binigyan ko siya ng malanding tingit at ngiti. Nagulat siya pero agad ding nabawi ito. Tila alam na niya kung ano na rin ang ipinapahiwatig ko.

​Sa wakas... sa loob-loob ko, matitikman ko na rin ang bagsik ni Kuya Lysander. "Tayo na lang pala ang naiwan dito, Baby," mahina niyang sabi, ang boses ay naging paos at mas malalim, sapat na para manginig ang tuhod ko.

​Hindi pa man ako nakakasagot, mabilis siyang humakbang palapit sa akin. Ramdam ko ang kaniyang awra-mapang-angkin at puno ng tensyon. Alam ko kung gaano ka-possessive si Kuya Lysander; siya 'yung tipo na hindi marunong magbahagi kapag gusto niya ang isang bagay. At ngayon, ako ang puntirya niya.

​Bago pa ako makahuma, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na bisig na pumalupot sa aking baywang. Binuhat niya ako nang parang wala lang bigat, ang kaniyang mga mata ay nakatitig nang diretso sa akin. "Bawal ka tumanggi, nakita ko ang mukha at tingin mo kanina," bulong niya sa mismong tenga ko, ang mainit niyang hininga ay nagpapatayo ng mga balahibo ko sa leeg. "Nakaraan pa ako nagpipigil habang wala ka sa bahay. Hindi mo alam kung gaano ko gustong gawin 'to."

​Napatitig na lang ako sa kaniyang poging mukha. Sa sobrang lapit namin, kitang-kita ko ang determinasyon sa kaniyang mga mata. Sandali kong naalala ang huling tagpo namin kung saan sinampal ko siya dahil sa kaniyang pagiging overprotective, pero sa sandaling ito, tila nawala ang lahat ng galit. Ang tanging nanatili ay ang pagnanasa na matagal na ring naglalaro sa isipan ko. Napatango ako, sumusuko sa kaniyang presensya nang walang anumang pag-aalinlangan.

​Sa isang iglap, nagulat na lang ako nang maramdaman ang malamig na marmol sa aking likuran. Nasa countertop na pala ako ng kusina. Mabilis at agresibo ang kaniyang mga kilos; bago ko pa mamalayan, wala na ang suot kong hoodie. Hinayaan ko siyang paghiwalayin ang aking mga binti habang pumuwesto siya sa gitna ko, kinukulong ako sa kaniyang mga braso.

​Nakasubsob na siya ngayon sa aking leeg, ibinabaon ang kaniyang mga labi at marahas na humahalik doon. "Ang sarap talaga ng leeg mo, Lemon... ito ang pinakapaborito ko sa lahat," paos niyang sabi sa gitna ng mga halik.

​Bahagya akong napahingal at napakapit sa kaniyang balikat. Kinabahan ako sandali, naalala ko ang mga markang iniwan ni Kuya Lucas sa akin kagabi. Pero dahil sa tindi ng kaniyang kahayukan at sa bilis ng kaniyang bawat haplos, tila hindi na napansin ni Lysander ang anumang ebidensya ng ibang lalaki sa balat ko. Ang tanging mahalaga sa kaniya ngayon ay ang maangkin ako, at sa pagkakataong ito, ibibigay ko ang lahat.

Habang nakasandal sa malamig na countertop at ninanamnam ang init ni Kuya Lysander, isang mapangahas na ideya ang pumasok sa isip ko. Napangiti ako nang lihim sa gitna ng aking paghingal. 'Pwede na akong magsuot ng sando mamaya,' bulong ng malanding demonyo sa utak ko.

​Kapag nakita nilang tatlo ang mga marka sa katawan ko, iisipin nilang sila lang din ang gumawa niyon. Baka mahiya pa silang tumingin sa akin dahil sila lang din ang nakatikim sa akin. Hindi nila alam, ang bawat isa sa kanilang tatlo ay may kanya-kanyang kontribusyon sa mga sining na nakaukit sa balat ko. Isa-isa nilang tinitikman ang bawat sulok ko, at bawat isa sa kanila ay nag-iiwan ng tatak ng pag-angkin.

​Patuloy ang ginagawa ni Kuya Lysander. Ramdam ko ang diin ng kaniyang mga labi at ang dulas ng kaniyang dila habang sinisipsip ang maputing balat ng leeg ko.

​"Ah... Kuya Lysander... h-hindi na ako makahinga," ungol ko habang pilit na iniaangat ang leeg para bigyan siya ng mas malawak na espasyo. "S-sige pa... ang sarap, Kuya..."

​"Akin ka lang, Lemon," paos na sagot niya, ang kaniyang boses ay tila galing sa ilalim ng lupa sa sobrang lalim. "Gagawa ako ng marka rito na kahit sila Kuya, mahihiyang tignan."

​Hindi siya tumigil doon. Marahan niyang iniangat ang kaniyang mga halik mula sa aking leeg, dahan-dahang tinatalunton ang linya ng aking panga. Ramdam ko ang basang sensasyon ng kaniyang dila na dumidila-dila sa aking baba, paakyat sa aking pisngi, na tila ba tinitiyak niyang walang bahagi ng mukha ko ang hindi niya nasasakop.

​Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ang kaniyang mainit na hininga sa aking ilong. At bago pa ako makahingi ng susunod na haplos, bigla niyang sinunggaban ang aking mga labi. Isang halik na walang pasubali-agresibo, mapunong-puno ng gutom, at punong-puno ng bagsik ni Kuya Lysander.

Hindi lang basta halik ang ibinibigay ni Kuya Lysander; nilalamutak niya ang aking bibig na tila ba nais niyang ubusin ang hininga ko. Dila sa dila, mapusok at basa. May kakaibang bagsik ang kaniyang estilo-mas agresibo kumpara kay Kuya Lucas, at mas mapang-angkin kumpara kay Kuya Lucian. Napakasarap. Ramdam ko ang bawat galaw ng kaniyang dila na tila naghahanap ng bawat sulok ng aking bibig na hindi pa niya nasasakop. Tumutunog pa 'yon sa loob ng bibig namin.

​Sobrang tagal naming naghahalikan, at hindi siya nakuntento sa aking mga labi. Ibinaling niya ang kaniyang atensyon sa aking leeg at collar bones, nilalamutak at sinisipsip ang aking balat hanggang sa makasiguro siyang may maiiwang marka.

Sa isip-isip ko, kay Daddy Logan pa rin ang pinakamasarap na halik-yung halik na ramdam mo ang awtoridad at karanasan-pero sa magkakapatid, si Kuya Lysander ang kampeon. May kakaibang kiliti at laro sa kaniyang mga halik. Ganito ba talaga humalik ang mga lalaking sobrang possessive? 'Yung tila ba ayaw kang pakawalan at nais kang markahan bilang kaniyang pag-aari?

​Sa gitna ng aming pagtatalo ng mga dila, bigla akong nakaramdam ng kurot sa puso. "Sorry, Daddy Logan," bulong ko sa aking isipan. "Ang mga anak mo ngayon, nilalamutak na ako. Isa-isa." Bahagya akong nakonsensya, pero ang sarap na nararamdaman ko ay mas matimbang kaysa sa hiya.

​Muling ipinalupot ni Kuya Lysander ang kaniyang mga braso sa akin at binuhat ako mula sa countertop habang hindi pinuputol ang aming halik. Nagtungo siya sa malaking lamesa sa gitna ng kusina at doon niya ako marahang inihiga. Ang lamig ng mamahaling kahoy sa aking likuran ay lalong nagpadama sa init ng kaniyang katawan na nakapatong sa akin.

​Hindi siya nagsayang ng oras. Nilamutak naman ni Kuya Lysander ang aking mga utong, pinaglalaruan ang mga ito gamit ang kaniyang mga daliri at labi. Napanginig ako sa sensasyon, ang aking mga kamay ay kusa nang sumabunot sa kaniyang magulo at malambot na buhok. "Ah... Kuya..." ungol ko nang maramdaman ang kaniyang dila na pinaglalaruan ang isa kong utong habang ang isa naman ay hinihimas niya nang madiin.

​Habang gumagalaw siya sa ibabaw ko, doon ko mas naramdaman ang matigas na bukol sa pagitan ng kaniyang mga hita na nakadiin sa aking binti. Nanlaki ang mga mata ko; hindi ko inaasahan na ganoon na siya kagalit.

​Biglang umangat si Kuya Lysander, hinihingal at ang mga mata ay nagniningas sa pagnanasa. Tinitigan niya ako nang malalim, ang kaniyang kamay ay marahang humahaplos sa aking pisngi.

​"Don't worry, Baby," bulong niya, ang boses ay sadyang nakakaakit. "Titikman lang kita nang ganito muna. Gusto kong malibog ka nang husto sa akin. Kapag ready ka na, doon na kita kakantutin at babarurutin nang husto. Sisiguraduhin kong hindi mo makakalimutan ang pangalan ko dahil ako ang makakauna sa'yo."

Oops!

Hindi namin namalayan ang oras sa ibabaw ng lamesa. Sobrang tagal naming nandoon, tila ba bawat minuto ay sadyang ninanamnam ni Kuya Lysander para ubusin ang lakas ko sa kaniyang mga haplos at halik. Pero hindi pa siya nakuntento roon; binuhat niya muli ako at dinala sa loob ng pantry.

​"Kuya," bulong ko habang isinasandal niya ako sa mga istante ng de-lata at sangkap. "Balak mo yata binyagan bawat sulok ng penthouse ni Kuya Lucas, ah?"

​Isang mapang-asar na ngisi lang ang isinagot niya bago muling sinunggaban ang mga labi ko. Ngunit sa gitna ng aming paglalim ng hininga at mainit na tagpo sa loob ng masikip na pantry, biglang nanigas ang katawan ko.

​Click. Ang tunog ng pagbukas ng pinto sa labas.

​Agad kaming napahinto. Halos tumigil ang tibok ng puso ko sa kaba habang si Kuya Lysander naman ay napamura nang mahina sa ilalim ng kaniyang hininga. "Putang ina," bulong niya, halatang nabitin at nairita sa istorbo.

​Nagkatinginan kami-isang tingin na punong-puno ng tensyon at panic. Mabilis kaming naghiwalay. Hindi pwedeng mahuli kami rito. Sa bilis ng kidlat, gumapang ako palabas ng pantry patungo sa sahig ng kusina para hablutin ang hoodie ko na nakakalat doon kanina. Halos magkandabuhol-buhol ang mga braso ko maisuot lang iyon nang maayos at maitago ang mga sariwang marka sa leeg ko.

​Nang masiguro kong maayos na ang suot ko, nakakita ako ng sandok sa counter. Mabilis ko itong inilagay sa ilalim ng lamesa at agad akong sumubsob doon, kunyari ay may kinukuha, sakto sa pagpasok ni Kuya Lucas sa kusina.

​"Lemon? Anong ginagawa mo riyan sa sahig?" tanong ni Kuya Lucas, bakas ang pagtataka sa kaniyang boses habang bitbit ang ilang pinamili.

​Dahan-dahan akong tumayo, pilit na pinapakalma ang mabilis kong paghinga at pinapagpagan ang tuhod ko. "Ah, Kuya... may nalaglag kasi na sandok, kinuha ko lang," sagot ko, pilit na ginagawang natural ang boses. Humarap ako sa counter at nagkunwaring abala. "Magluluto na kasi ako rito, nagpe-prepare ako ng pang-pulutan niyo mamaya!"

​Nilakasan ko ang huling bahagi ng sinabi ko para marinig ni Kuya Lysander mula sa loob ng pantry. Signal iyon na kailangan na rin niyang gumawa ng kaniyang alibi.

​Pumasok na rin si Kuya Lucian at inilibot ang paningin sa paligid. "Nasaan si Lysander? Kanina lang kasama mo 'yun dito ah?"

​Hindi ako lumingon sa kaniya habang naghihiwa na ngayon ng mga sangkap. "Nasa pantry siya, Kuya. Pinakuha ko 'yung ibang sangkap sa taas ng shelf, hindi ko kasi abot eh," mabilis kong palusot.

​Sa loob-loob ko, nagdadasal ako na sana ay makuha ni Kuya Lysander ang cue at lumabas siyang mukhang normal lang, habang ang puso ko ay parang sasabog pa rin sa kaba at sa natitirang init ng kaniyang mga halik.

Narinig ko ang mahinang tawa nina Kuya Lucas at Kuya Lucian. "Ang liit mo kasi, Ma- Baby. Kaya ka laging nahihirapan sa mga matataas na cabinet," biro ni Kuya Lucian habang inilalapag ang ilang bote ng alak sa counter.

​Napahinga ako nang maluwag. Mukhang bumenta ang palusot ko. Sa ilalim ng malaking hoodie ni Kuya Lucas, ramdam ko pa rin ang init ng mga marka ni Kuya Lysander, pero pinilit kong manatiling kalmado.

​Sakto namang bumukas ang pinto ng pantry at lumabas si Kuya Lysander. Bitbit niya ang isang basket na puno ng mga kakailanganin para sa pulutan-mga de-lata, seasoning, at chips. Tila nakatunog siya sa mga hirit ko dahil ang ayos na rin ng kaniyang itsura, bagaman bakas pa rin sa kaniyang mga mata ang nag-aapoy na pagnanasa na kanina lang ay halos tumupok sa akin.

​"Oo nga, sobrang liit mo kasi, Baby," dugtong ni Kuya Lysander habang nakangisi. Inilapag niya ang basket sa tapat ko at sandaling dumapo ang kaniyang kamay sa bewang ko-isang mabilis at pasimpleng haplos na ako lang ang nakaramdam. "Ayan na 'yung mga pinapakuha mo. Siguraduhin mong masarap 'yang pulutan na 'yan ha?"

​"Salamat, Kuya," sagot ko, hindi makatingin nang diretso sa kaniya.

​"O, tara na sa sala. Doon na tayo mag-set up," aya ni Kuya Lucas sa dalawa niyang kapatid. "Bunso, ihatid mo na lang doon 'pag tapos ka na rito."

​Naiwan akong mag-isa sa kusina, nakikinig sa papalayo nilang mga yabag at tawanan. Habang hinihiwa ko ang mga sangkap, hindi ko maiwasang mapangiti nang nakakaloko. Ang tatlong barako ng pamilya Buenaventura, magkakasama sa isang silid, iinom, at magpapakasaya.

​Napaisip ako... sa tindi ng tensyong nararamdaman ko sa bawat isa sa kanila, makakakita na naman ba ako ng mga lihim nilang "jakol sessions" mamaya? O baka naman sa pagkakataong ito, hindi na lang ako basta manonood mula sa malayo. Sana... sana sa harapan ko na mismo nila gawin. Gusto kong makita kung paano sila mawala sa sarili dahil sa akin.

"Nagsisimula pa lang ang araw,"

# Chapter 11 - Kuya Lucian

Author

Bago mag-start magread, baka naman? Kaunting support lang kahit vote lang. I-PTR ko ba? Charot! Charot lang ha.

Habang hinihintay kong kumulo ang niluluto ko sa kusina, kinuha ko muna ang phone ko para mag-check ng social media. Nagulat ako dahil ang dami na palang likes ng post ko nung kumain kami sa mamahaling restaurant kagabi-ang litratong sinend din ni Kuya Lucas sa group chat nila para maging alibi namin.



Liked by khai_dev and ​1,265 others

​lemonaaade_B: Tayo ay nasa fine dining restaurant, di’ba? Ang pagkasquater natin, iwan natin sa bahay. 🍷✨

16 hours ago

Siyempre, hindi mawawala ang mga comments ng mga kaibigan ko. Yes, I have friends na.

Comments

​khai_dev: Who is this Diva? Sobrang Latina naman ng atake natin today, Mi Amor! 💃✨ Ano’ng tea at bakit blooming ang lola mo? Nadiligan?

↳ lemonaaade_B: @khai_dev Hoy! Hahaha aura lang ’to, Couz! Char! 💦

↳ Low_gunnn: …

​randall.pogi: Sarappp 🤤

↳ khai_dev: @randall.pogi Hoy Randall! Alin ang masarap? 'Yung pagkain o 'yung nasa pic? Hahaha!

↳ lemonaaade_B: @randall.pogi Gutom lang 'yan, pre. Kain tayo soon!

↳ randall.pogi: @lemonaaade_B Kainin kita? 

↳ Low_gunnn: ... 

​Colour_Azul: Nagpapapansin na naman siya sa mga lalaki sa SocMed… 🙄💅

↳ user_123 @Colour_Azul Amoy inggit po rito sa comment section na ’to! 😂

↳ fanta_stic @Colour_Azul Masyadong high blood si ate, ganda kasi ni Lemon eh! 🤪

↳ solid_lemon @Colour_Azul Inggit lang ’yan kay Lemon, halatang bitter! Hahaha!

↳ khai_dev @Colour_Azul Tumahimik ka nga rito, demonyita ka talaga!

↳ lemonaaade_B: @Colour_Azul Miss mo lang ako eh… see you soon! 😘

_​Luann: Ganda naman ng baby namin. Miss you, Lems! 😗

↳ Shaina_sexy: ??? 

↳ lemonaaade_B: @_​Luann Thanks, Kuya! Miss you too! ❤😙

↳ Shaina_sexy: 🙄

↳ Low_gunnn: ...

Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga comments. Ang totoo niyan, masuwerte ako sa mga kaibigan ko kahit na kung minsan ay para kaming mga aso’t pusa sa ingay at asaran.

​Inilapag ko ang phone sa counter at ipinagpatuloy ang paghalo sa niluluto ko, pero hindi maalis sa isip ko ang mga loka-loka kong kaibigan. Unahin na natin si Randall. Siya ang kaisa-isang lalaki sa aming grupo na straight-well, straight na fuckboy ang atake. Pogi si Randall, only son, at kung titingnan mo ang pamilya niya, mapapanganga ka na lang dahil ampopogi rin ng mga tito, daddy at stepdad niya. Namana niya siguro ang kamandag nila. Ilang beses ko na siyang tinurn down-or should I say, biniro ang mga banat niya kasi friend lang naman ang tingin ko sa kaniya. Pero dahil nga fuckboy ang lolo niyo, palaging maraming babae ang nakapaligid sa kaniya. Madalas siyang pumunta sa bahay namin, kaya naman kilalang-kilala na siya nina Kuya at Daddy. Kampante naman sila sa kaniya dahil alam nilang barkada talaga kami.

​Pagdating naman kay Azul, siya ang “Rich Kid” ng grupo. As in, old money rich. Minsan nga binibiro ko ’yan na baka ang pamilya nila ang nakahanap ng Yamashita’s treasure dahil sa sobrang yaman. Pero sa kabila ng yaman at pagiging maldita sa social media, siya ang pinakamalambing at pinaka-sweet kapag kaming tatlo na nina Khai ang magkakasama.

​Mayroon kaming sinusunod na unspoken gaycode. Hindi namin nilalandi ang mga family members ng bawat isa. Kaya kapag nina Azul at Khai sa bahay, normal na magkakaibigan lang talaga. Walang malalagkit na tingin, walang malisya. Ganoon din ako sa mga pamilya nila. Sobrang close naming apat na umabot na sa punto na naghuhubad at nagpapalit kami ng damit sa harap ng isa’t isa nang walang anumang malisya. Sanay na kami sa katawan ng bawat isa… ewan ko na lang kay Randall. Haha! Siguro sa kaniya lang may konting “delikadeza” dahil nga straight siya, pero sa aming tatlo nina Khai at Azul? Para na kaming magkakapatid na iisang sinapupunan lang ang pinanggalingan.

Siguro kaya kami naging ganito ka-close is lahat kami mga bunso. Bine-baby namin ang isat-isa.

Bago ko pa man maibaba ang sandok, tumunog ang phone ko. Sunod-sunod na notifications ang lumitaw sa screen ko, at halos malaglag ang panga ko nang makita ko kung sino ang nag-react.

​[Low_gunnn ❤️ reacted to your story]

[Low_gunnn 😡 reacted to your story]

[Low_gunnn 😡 reacted to your story]

[Low_gunnn 😡 reacted to your story]

​“Hala, si Daddy!” bulong ko sa sarili ko. Oo, si Daddy Logan ’yan. haha! Galit na galit sa game character.

​Agad kong binuksan ang profile niya. Kahit kailan talaga, itong si Daddy Logan, napaka-misteryoso pero lakas ng dating sa social media.

​Low_gunnn • following

86,193 followers | 4 following

​Logan Buenaventura

Honey 🔐 | Real Estate | Family First

​Napailing ako. Siyam lang ang posts niya. Tatlo doon ay family pictures namin-yung mga pormal na kuha nung reunion at nung birthday ni Kuya Lucas. Apat naman ay puro stolen shots ko-habang nagbabasa ako ng libro, habang natutulog sa sofa, at yung isa habang nagdidilig ako ng orchids. Hindi ko man lang alam na kinuha niya ’yun!

​Pero yung dalawang natitira ang talagang pamatay. Isang picture niya sa beach, naka-topless at tanging board shorts lang ang suot. Kitang-kita ang bawat detalye ng kaniyang abs at ang tila bakal na muscles sa kaniyang dibdib. Hindi nakapagtataka na mas madami pa ang heart reacts nung photo na ’yun kaysa sa mismong followers niya and nung nirefresh ko, madagdagan ng walo.

---

​​low_gunnn

📍 Amanpulo, Palawan

​[📷]

​❤️ 211,186 · 💬 189,129 · 🔁 7,112 · ✈️ 9,192

Liked by Cian_bnvntr and ​others

low_gunnn: Photo taken by my 🍯

​archtct_migs: Work hard, play harder. Looking sharp as always, Logan. 🥃

February 18, 202X

At yung huli? Isang random na picture ng isang high-rise na ewan. Napaka-random talaga ng barakong ’to.

​Ibinalik ko ang tingin sa notifications. Mukhang hindi niya alam na iba ang Heart react na nasa gilid ng IG story sa pag-click ng mismong reaction emojis kapag nag-open ng Send Message

Kaya ayan, tinadtad niya ako ng galit na emoji sa pangalawang story ko kung saan background music ang “Hey Daddy” ni Usher habang si Chris Redfield ang nasa screen.

Matandang ’to talaga. Siguro akala niya ’di ko makikita ang mga reactions na sinend niya.

Napatitig ako sa pangalan ni Daddy sa inbox ko. Bago ang lahat ng gulo, bago ang tensyon at ang panlalamig niya sa akin pagkatapos ng party ni Luan, ganito kami ka-okay.

​Dahan-dahan kong ini-scroll pataas ang convo namin, pilit hinahanap ang huling pagkakataon na naramdaman ko ang dati niyang lambing.

​Low_gunnn

Active 5m ago

​lemonaaade_B: Dad? Anong oras ka uuwi? I’m cooking our dinner. Favorite mo ’to, beef caldereta! 🍲✨

​Low_gunnn: Almost there, Honey. Katatapos lang ng meeting. Why? Miss mo na agad ako?

​lemonaaade_B: Hahaha! Feelingero! I’m just asking baka kasi lumamig ’tong niluto ko, sayang naman ang effort ng baby mo. 🙄

​Low_gunnn: I’ll be there in 20 minutes. Don’t worry, kahit lumamig ’yan, kakainin ko pa rin basta luto mo. Wait for me, Honey. Love you.

​lemonaaade_B: Sige po! Drive safe, Dad! Love youuuu! ❤️

​Napabuntong-hininga ako habang binabasa ’yun. Ang sakit sa dibdib. Nakakamiss yung ganitong Daddy Logan-yung malambing, yung tinatawag akong “Honey” nang walang halong galit, yung excited umuwi dahil lang sa luto ko.

​Sana talaga hindi na lang siya uminom nung gabing ’yun sa resort. Sana hindi na lang siya nalasing, para hindi lumabas yung bagsik niya na hanggang ngayon ay nag-iiwan ng kaba sa akin.

“Sana bumalik na tayo sa dati, Dad.” bulong ko sa hangin habang pinapatay ang apoy sa niluluto ko. Sa ngayon, kahit yung tatlong tuldok niya na lang sa comments, papatulan ko na, basta alam kong binabantayan niya pa rin ako.

​Bigla na lang akong kinabahan at halos mapatalon sa gulat nang may maramdaman akong pares ng mga braso na pumulupot sa bewang ko mula sa likuran. Hindi ko agad nakita kung sino iyon dahil abala ako sa pagtipa sa screen ng phone ko, pero ang amoy na sumalubong sa akin-yung pamilyar na timpla ng mamahaling pabango na may kasamang bakas ng alak-ay alam na alam ko.

​Amoy ni Kuya Lucian.

​Dali-dali kong inilapag ang phone ko sa counter nang patalikod. Nataranta ako dahil ayaw kong makita niya ang mga comments ni Daddy Logan o ang mga posts ko. Buti na lang, mukhang hindi niya napansin dahil abala siya sa pagsisiksik ng mukha niya sa leeg ko.

​Bago pa ako makapagsalita, naramdaman ko na ang malalambot niyang labi na gumagapang mula sa balikat ko paakyat sa aking panga. Pinaghahalikan niya ako nang may kasamang gigil.

​“K-kuya…” mahina kong saway, ramdam ang mabilis na pintig ng puso ko. Lumingon ako nang bahagya sa direksyon ng sala. Kinakabahan ako dahil baka biglang lumingon sina Kuya Lucas at Kuya Lysander. Buti na lang, dahil sa pwesto ng lutuan, medyo tago kami at hindi kami direktang nakikita mula sa sofa.

​“Hmm… bakit, Baby?” bulong ni Kuya Lucian, ang boses niya ay paos at puno ng pagnanasa habang idinidiin niya ang kaniyang katawan sa likod ko. Dama ko ang matitigas niyang muscles at ang umbok sa kaniyang harapan na bumabakat sa aking puwitan. Amoy alak na siya, pero alam kong nasa wisyo pa rin siya-sadyang mapang-ahas lang talaga ang atake niya ngayon.

​Iniharap niya ako sa kaniya at hinawakan ang aking baba para pilitin akong tumingin sa kaniya. “Diba sinabi ko sa’yo kanina? Later ulit. Ito na ’yun,” nakangisi niyang sabi bago inilapit ang mukha sa akin. “Sige na, baby ko… namiss ko na ang tamis ng labi mo.”

​Muli akong sumulyap sa sala. Hindi ko sila makita mula rito pero naririnig ko ang malalakas na hiyaw at tawanan nina Kuya Lucas at Kuya Lysander. Mukhang busy sila sa paglalaro ng NBA sa PS5 dahil sa ingay ng dribol at sapatos na naririnig mula sa TV.

​“Kuya, baka makita tayo…” bulong ko muli, pero parang wala siyang naririnig.

​“Hayaan mo sila, abala sila sa laro,” sagot ni Lucian bago tuluyang sinakop ang mga labi ko.

​Wala na akong nagawa kundi ang pumayag sa kaniyang malaway at mapusok na halikan. Habang ang isang kamay ko ay nakahawak pa rin sa sandok at ang isa naman ay nakakapit sa kaniyang batok, hinayaan ko ang sarili kong malunod muli sa init na dala ng isa pang barako sa bahay na ito. Ang ingay ng laro sa sala ay nagsilbing background music sa bawat paghigop niya sa aking hininga, habang patuloy ang lihim na milagrong ito sa gitna ng aming kusina.

​Hindi ko na napigilan ang mapapikit nang lalong lumalim ang aming halikan. Rinig na rinig sa tahimik na sulok ng kusina ang basang tunog ng aming mga labi na naglalapat at naghihiwalay-isang malagkit at mapusok na tunog na tila musika sa pandinig naming dalawa.

​“Mmmh…” isang mahabang ungol ang kumawala mula sa lalamunan ni Kuya Lucian habang sinisipsip niya ang ibabang labi ko. Ramdam ko ang dulas at init ng kaniyang dila na pilit nakikipaglaro sa akin. Hindi ko na rin napigilan ang mapaungol sa loob mismo ng kaniyang bibig, isang mahinang “hnggh…” na puno ng pagnanasa.

​“Ang sarap, Lemon… tangina, ang tamis mo talaga,” pabulong at paos niyang sabi sa pagitan ng mga halik, habang ang kaniyang hininga na may amoy ng mamahaling alak ay lalong nagpapaikot ng mundo ko.

​“K-kuya… sige pa… mmmh,” sagot ko habang ang mga kamay ko ay kusang gumapang sa kaniyang batok at mahigpit na isinubsob ang mga daliri ko sa kaniyang makapal na buhok. Nasasabunutan ko na siya sa tindi ng sarap na nararamdaman ko. Bawat higop niya, bawat dampi ng kaniyang labi, ay tila humihigop din sa lakas ng mga tuhod ko. Halos mapakapit na lang ako sa kaniyang matipunong braso para hindi ako tuluyang matumba.

​Ang tunog ng aming paglalawayan ay lalong naging talamak. “Chups… tslck… mmmh.” Bawat galaw ng aming mga ulo ay lalong nagpapadiin sa aming katawan. Dama ko ang tigas ng kaniyang katawan na nakadikit sa akin, tila nagbabaga sa init.

​“Ang sarap mo, Baby… hindi ako mapapagod dito,” muling ungol ni Lucian, habang ang kaniyang dila ay mabilis na ginalugad ang bawat sulok ng aking bibig.

​Ngunit sa gitna ng aming mapusok na tagpo, biglang narinig ang baritono at malakas na boses ni Kuya Lucas mula sa sala.

​“Bunso! Luto na ba ’yang mga pulutan? Gutom na kami rito, para makapagsimula na tayong uminom!” sigaw ni Lucas, kasunod ang tawanan ni Kuya Lysander. “At ihanda mo na rin ’yung juice mo, para makasabay ka sa amin!” Kaloka, juice lang talaga.

​Agad kaming nagkahiwalay ni Kuya Lucian, kapwa habol ang hininga at nagmamadaling nag-ayos ng sarili. Halatang bitin na bitin si Lucian dahil sa talim ng tingin niya sa direksyon ng sala, habang ako naman ay mabilis na humarap sa niluluto ko para hindi mahalata ang pamumula ng mukha ko.

​“O-opo, Kuya! Malapit na! Ise-serve ko na riyan!” malakas kong sagot, pilit na pinapakalma ang boses para hindi ito manginig.

​Lumingon ako kay Kuya Lucian at napangiti nang makitang gulo-gulo ang buhok niya dahil sa pagsabunot ko kanina. Mukhang galing sa isang matinding labanan ang ayos niya.

​“Kuya, ’yung buhok mo, gulo-gulo,” bulong ko habang dahan-dahan kong inabot ang kaniyang ulo. Maingat kong inayos ang bawat hibla ng kaniyang buhok, sinusuklay ito gamit ang aking mga daliri para bumalik sa dati nitong porma. “Ayan, baka mahalata nila kung bakit ka nagkakaganyan.”

​Hinuli niya ang kamay ko at mabilis na hinalikan ang palad ko bago tuluyang lumayo. “Bitin, baby. Pero sige, doon muna ako sa sala bago pa ako tuluyang hindi makapagpigil dito,” nakangisi niyang sabi bago dahan-dahang lumakad papalabas ng kusina, tila walang nangyari.

​Naiwan akong mag-isa, huminga nang malalim, at kinuha ang baso ng juice ko. Juice lang talaga para sa baby ng pamilya, habang ang tatlong barako ay handa nang magpakalasing sa sala.

Nang makaalis si Kuya Lucian, kinuha ko ang malinis na bimpo at pinunasan ang paligid ng aking bibig. Ramdam ko pa ang lagkit at basa ng aming pinagsaluhang laway dahil sa tindi ng paglamutak niya sa mga labi ko.

Napangiti ako nang tipid habang nakatingin sa salamin ng oven; kitang-kita ang bahagyang pamamaga at pamumula ng labi ko. Kung hindi lang talaga sumigaw si Kuya Lucas, baka kung saan na kami dinala ng init sa kusinang ito.

​Bago ko pa man mabalikan ang pagluluto, biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng counter. Kinuha ko ito at agad na bumungad ang isang notification mula sa Instagram.

Low_gunnn

Active

Low_gunnn: Honey?

Low_gunnn: Miss na miss na kita… hindi ako sanay na wala ka rito sa tabi ko. 💔🥺

Low_gunnn: Uwi ka na please. Basta Makita lang kita. Okay lang kahit di mo ako pansinin. I love you so much!

​Napabuntong-hininga ako habang nakatitig sa screen. Kumurot ang puso ko nang makita ang broken heart at crying emoji ni Daddy. Alam kong seryoso siya, at sa totoo lang, halos mamatay na rin ako sa pangungulila sa kaniya.

Gusto ko siyang replayan ng mahaba, gusto kong sabihin na miss ko na soya at ang kaniyang yakap, pero kailangan kong magpigil.

Para sa kaniya rin itong pansamantalang paglayo ko-para humupa ang tensyon at para mas lalo niyang mapagtanto kung gaano ako kahalaga sa buhay niya.

​Hindi ko na lang nireplyan ang message at binigyan na lang ito ng isang mabilis na heart react. Iyon na lang muna ang kaya kong ibigay sa ngayon nang hindi ako tuluyang bumigay at tumakbo pabalik sa kaniya.

​Ibinaba ko ang phone at mabilis na tinapos ang pagluluto. Isinalin ko na ang mga bagong luto at mainit pang pulutan sa mga serving plates-mula sa sisig na maanghang hanggang sa crispy liempo na paborito nila. Inayos ko rin ang tray para sa mga pitsel ng tubig at ang juice ko.

​Bitbit ang mga pulutan, huminga ako nang malalim para iwanan ang lahat ng emosyon sa kusina at nagtungo na sa sala kung saan naghihintay ang tatlong barako ng pamilya Buenaventura.

Nadatnan ko sina Kuya Lysander at Kuya Lucas na huminto na sa paglalaro ng video games. Si Kuya Lucian naman, seryosong nakatitig sa kaniyang cellphone habang nakasandal sa sofa. Pagkalapag ko ng mga plato ng sisig at crispy liempo sa center table, tila nabuhayan ang tatlo.

​“Ayan na ang hinihintay namin! Salamat, Bunso,” nakangising sabi ni Kuya Lucas sabay kindat habang binubuksan ang unang bote ng alak.

​Nagsimula na silang magsalin at mag-inuman. Gaya ng utos nila, juice lang ang nasa baso ko. Pero dahil pasaway ako at gusto ko ring makisabay sa vibe nila, pasimple akong sumusulyap sa paligid. Kapag nakatalikod sila o abala sa pagnguya ng pulutan, mabilis kong hinahaluan ng kaunting alak ang juice ko. Isang maliit na tagay lang naman, pampainit lang.

​Sa gitna ng tawanan, biglang nagsalita si Kuya Lucian nang hindi inaalis ang tingin sa cellphone niya.

​“Ang ganda mo talaga sa post mo sa IG, baby,” sabi niya sa paos na boses, sapat na para marinig naming lahat.

​Napatigil si Kuya Lysander sa pag-inom at kumunot ang noo. “Anong post? May bago ba siyang upload?”

​“Tignan mo sa IG, nandoon,” maikling sagot ni Lucian na tila ayaw pang i-share ang nakikita niya.

​Agad na binunot ni Kuya Lysander ang kaniyang cellphone at mabilis na nag-swipe. Ilang sandali pa, napamura siya nang mahina. “Putang ina… ang ganda nga. I’ll save this, walang papalag.”

​“Gago, kanina ko pa nga ’yan na-screenshot eh,” hirit naman ni Lucian habang nakakaloko ang ngiti.

​Napatingin ako kay Kuya Lucas na noon ay nakakunot lang ang noo, halatang walang kamuwang-muwang sa pinag-uusapan ng dalawa niyang kapatid. Wala siyang social media kaya hindi niya alam ang gulo sa Instagram.

​“Anong picture ba ’yan? At bakit kailangang i-screenshot at i-save?” tanong ni Kuya Lucas, bakas ang pagiging protective sa tono ng boses.

​Mabilis akong lumapit sa kaniya at hinawakan ang braso niya para pakalmahin siya. “Kuya, ’yung picture lang po ’yun na kinuha niyo sa akin kagabi sa restaurant. Pinost ko lang po sa IG,” paliwanag ko habang nakangiti nang matamis.

​Nakahinga naman nang maluwag si Kuya Lucas. “Ah, ’yung kuha ko? Akala ko naman kung ano na. Maganda talaga ’yun, siyempre, ako ang kumuha eh.”

​Napanatag ang loob niya at nagpatuloy sa pag-inom, habang ang dalawa niyang kapatid ay palihim pa ring nagkakasubali sa kani-kanilang mga cellphone habang pasulyap-sulyap sa akin. Hindi nila alam, ang simpleng litratong ’yun ay mas lalong nagpaliyab sa pagnanasa nilang tatlo sa akin ngayong gabi.

Habang tumatagal ang inuman, mas lalong nag-iinit ang atmospera sa loob ng sala. Hindi naman ako nalalasing dahil pakonti-konti lang ang halo ng alak sa juice ko, pero nararamdaman ko ang kakaibang init na gumagapang sa aking balat-dala marahil ng halo ng alak at ng mga malalagkit na tingin na ipinupukol sa akin nina Kuya Lucian at Kuya Lysander.

​“Mga big bro, akyat muna ako saglit. Magpapalit lang ako ng sando, masyadong mainit na rito sa baba,” paalam ko habang pinapaypayan ang sarili gamit ang aking kamay.

​Halos hindi ako narinig ng tatlo dahil masyado silang abala sa kani-kanilang mga screen. Si Kuya Lucas, na wala namang sariling Instagram, ay nakadikit na kay Kuya Lucian. Sabay silang nakatitig sa feed ko, at bawat scroll ni Kuya Lucian ay sinusundan ng matatalas na mata ni Kuya Lucas.

​“I-send mo sa akin ’yan sa iMessage, Lucian. Lahat ng ’yan, huwag kang magtitira,” narinig kong utos ni Kuya Lucas habang nakaturo sa isang picture ko kung saan medyo hapit ang suot kong damit.

​“Oo na, Kuya. Chill ka lang, kanina ko pa ini-screenshot lahat,” sagot ni Kuya Lucian habang may sunod-sunod na tunog ng screenshots-isang senyales na tila balak nilang ubusin ang memory ng phone nila sa dami ng screenshots ng mga photos ko.

​Maging si Kuya Lysander ay hindi nagpapahuli. Nakita ko pa siyang nakangisi habang nagzu-zoom sa isang beach photo ko noong nakaraang bakasyon. “Putcha, ang kinis talaga… sige, save ko rin lahat ’to.” Sabi niya tapos pasimpleng kambyo.

Tanginang mga ’to. Balak atang pag-jakolan ang mga IG posts ko.

​Napailing na lang ako habang nakangiti. Mga baliw talaga. Pakiramdam ko ay hinuhubaran na nila ako sa isip nila gamit lang ang mga pictures na ’yun. Hindi ko na sila inabala at mabilis na akong tumakbo paakyat ng hagdan para magpalit. Magsisimula na ang show ko, at kailangan ko ng mas komportableng suot.

​Pagpasok ko sa kwarto, agad kong hinubad ang suot kong polo at kumuha ng isang manipis na white sando. Pagkaharap ko sa salamin, natigilan ako. Kitang-kita sa repleksyon ko ang mga nagkalat na kiss marks sa aking leeg at balikat-mga markang iniwan ni Kuya Lucas kagabi at ang mga sariwang marka mula sa kusina kanina kay Kuya Lucian.

​“Kaloka, ang dami nito… mukha na akong canvass na puro pasa,” bulong ko sa sarili ko habang hinahaplos ang isa sa mga pulang marka.

​Ngunit bago ko pa man maayos ang pagkakasabit ng sando sa balikat ko, biglang bumukas ang pinto ng kwarto. Hindi man lang kumatok. Nagulat ako at agad na lumingon, pero bago pa ako makapagsalita, sinalubong na ako ng isang matangkad at matipunong pigura.

​Si Kuya Lysander.

​Hindi siya nagsalita. Ang kaniyang mga mata ay tila nag-aapoy sa pagnanasa habang nakatitig sa hubad kong balikat at sa mga kiss marks na nakabalandra sa aking balat. Sa isang iglap, mabilis siyang lumapit at sinunggaban ako ng isang marahas at mapusok na halik.

“Mmmph…” ang tanging nawika ko habang ramdam ko ang tindi ng kaniyang gigil. Ang halik ni Kuya Lysander ay hindi biro-mapusok, malalim, at tila may gustong patunayan. Para siyang si Daddy Logan kung humalik, ’yung tipong wala kang kawala at parang hihigupin ang buong kaluluwa mo.

​“Tangina, Lemon… kanina pa ako nagtitimpi sa baba,” pabulong niyang mura sa pagitan ng aming mga labi. Muli niyang sinakop ang bibig ko, ang kaniyang dila ay mapang-ahas na nakikipaglaro sa akin, dahilan para mapakapit ako nang mahigpit sa kaniyang leeg.

​“N-nggh… Kuya…” isang mahinang ungol ang kumawala sa akin. Pakiramdam ko ay natutunaw ang mga tuhod ko sa sarap. Nawala na sa isip ko na nasa kabilang kwarto lang sina Kuya Lucas at Lucian, o kung may bigla mang pumasok. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ay ang init na ibinibigay niya.

​Habang busy ang aming mga labi sa isang basang laplapan, naramdaman ko ang pagsuot ng kaniyang malaking palad sa ilalim ng suot kong sando. Agad na gumapang ang kaniyang mga daliri patungo sa aking dibdib at doon ay nilaro ang aking matigas na utong.

​“Ahhh! K-kuya… wait-” Napasinghap ako at biglang nanginig ang buong katawan. Halos mawalan ako ng balanse dahil sa kuryenteng dulot ng kaniyang pagpiga at pag-ikot doon.

​Mabuti na lang at mabilis na pumulupot ang kaniyang kabilang braso sa aking bewang, hinahapit ako nang husto sa kaniyang matigas na katawan para hindi ako matumba. “Saan ka pupunta, Baby? Dito ka lang… tikman mo kung gaano ako kagigil sa’yo.”

​“Mmm… hnggh! Ang sarap… Kuya Lysander, d-dahan-dahan…” ungol ko habang isinisiksik ang mukha ko sa kaniyang leeg, langhap na langhap ang kaniyang panlalaking bango na humahalo sa amoy ng alak.

​“Ayoko ng dahan-dahan, Lemon. Gusto kong marinig mo kung gaano kita gustong angkinin,” sagot niya bago muling nilamutak ang aking mga labi, habang ang kamay niya sa loob ng sando ko ay patuloy na nagbibigay ng matinding sarap na nagpapaiyak sa akin sa tuwa.

​Ilang sandali pa ay napahinto na rin kami, kapwa naghahabol ng hininga. Ang init sa loob ng kwarto ay tila mas lalong tumindi, sapat para pagpawisan kaming dalawa sa kabila ng lamig ng aircon.

​“Baby, mauna na ako sa baba,” bulong ni Kuya Lysander habang dahan-dahang humihiwalay sa akin. Kita ko ang bahagyang pamumula ng kaniyang mukha at ang gulo-gulong buhok. “Makikihiram lang ako ng t-shirt kay Kuya Lucas. Ayun ’yung paalam ko.”

​Tumango lang ako habang pilit na kinakalma ang tibok ng puso ko. Pinanood ko siyang lumapit sa closet ni Kuya Lucas at kumuha ng isang malinis na t-shirt. Alam ko namang nagdadahilan lang siya-isang paraan para hindi kami sabay na bumaba at hindi masyadong halata ang nangyari sa pagitan namin.

​“Sumunod ka na agad ha? Baka tapos na ’yung dalawa sa panonood ng IG mo at hanapin ka pa,” paalala niya bago mabilis na lumabas ng pinto.

Hala! Baka pinagjajakolan na ’yon ng dalawa. Charot!

​Naiwan akong mag-isa, nakatitig sa salamin. Napahawak ako sa labi ko na ramdam kong bahagyang namamagang dahil sa tindi ng mga halik nila. Napaisip ako… sa loob lang ng maikling oras, nilantakan na ako ng tatlong barako ng pamilya Buenaventura. Si Kuya Lucas kagabi, si Kuya Lucian sa kusina kanina, at ngayon naman si Kuya Lysander dito sa kwarto, sa kusina at sa pantry. Halos malaspag na ang labi ko sa kanila, pero hindi ko maikakaila ang sarap na hatid ng bawat isa sa kanila.

​Nag-ayos muna ako ng sarili. Sinigurado kong maayos ang suot kong white sando, bagaman alam kong wala na itong maitatago. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang lumabas at bumaba patungo sa sala.

​Pagdating ko sa ibaba, tumigil ang usapan nina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander na noon ay magkakatabi na sa sofa. Sabay-sabay silang napalingon sa akin, at sa isang iglap, nabalot ng nakabibinging katahimikan ang buong sala.

​Ang kanilang mga mata ay sabay-sabay na dumapo sa aking leeg at balikat. Dahil sa manipis at maluwag na white sando, kitang-kita at lantad na lantad ang mga sariwa at nagliliyab na kiss marks na nakaukit sa aking balat. Walang nagsalita. Tanging ang malalim na paghinga nina Kuya Lucas at Kuya Lucian ang naririnig ko, habang si Kuya Lysander naman ay pasimpleng umiwas ng tingin na may kasamang nakakalokong ngisi sa kaniyang mga labi.

Dahan-dahan akong lumapit at umupo sa tapat nilang tatlo, ang lamesa na puno ng alak at pulutan ang nagsisilbing pagitan namin. Ramdam ko ang bigat ng titig nila, tila bawat isa ay may gustong itanong pero pinipiling itikom ang bibig.

​Napangiti ako nang lihim sa loob-loob ko. Alam kong kaya walang nagsasalita ay dahil iniisip ng bawat isa sa kanila na sila lang ang may gawa ng mga markang ito sa katawan ko. Iniisip ni Kuya Lucas na siya ang may sala, ganoon din si Kuya Lucian, at lalo na si Kuya Lysander na kani-kanina lang ay gigil na gigil sa akin sa taas. Pero ang hindi nila alam, silang tatlo ang may kasalanan kung bakit mukha na akong canvass ng pagnanasa ngayon.

​Dahil sobrang awkward na ng katahimikan, ako na ang bumasag nito. Kinuha ko ang baso ko na may lamang juice at itinaas ito na parang nakikipag-cheers.

​“Hala, ba’t ganyan kayo makatingin? Para kayong nakakita ng multo,” biro ko sabay tawa nang bahagya. Kunwari ay lula na ako kahit juice lang naman ang iniinom ko. “Grabe, parang nahihilo na ako… ang lakas yata ng tama nitong… juice ko? Hahaha!”

​Nagkatinginan ang tatlo, bahagyang gumaan ang tensyon dahil sa hirit ko, pero hindi pa rin mawala ang pagnanasa sa kanilang mga mata.

Sinimulan na nilang uminom at mag-usap tungkol sa kung ano-anong bagay-trabaho, sasakyan, at mga plano sa penthouse. Pero ramdam ko, sa bawat tawa at bawat kwento nila, maya’t maya ay dumadayo ang paningin nila sa balat ko.

​Tinitignan nila ang mga namumulang kiss marks sa leeg ko, ang hubog ng balikat ko sa manipis na sando, at ang bawat galaw ko habang sumasabay sa usapan. Habang lumalalim ang gabi at dumarami ang naiinom nilang alak, lalong nagiging mapangahas ang kanilang mga tingin-mga tinging tila nagsasabing hindi pa sila tapos, at ang gabing ito ay nagsisimula pa lang.

Sumulyap ako sa orasan na nakasabit sa pader ng penthouse. Alas-diyes na pala ng gabi. Habang tumatagal ang inuman nina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander, lalo ring tumitindi ang init na nararamdaman ko-hindi lang dahil sa sando ko, kundi dahil pasimple kong hinahaluan ng alak ang iniinom kong juice.

​Nararamdaman ko na ang bahagyang pag-ikot ng paligid at ang pag-angat ng tapang sa dibdib ko. Dahil sa tama ng alak, tila mas naging malikot ang isip ko. Sinadya kong umayos ng upo, dahan-dahang ibinubuka ang aking mga hita habang nakaharap sa kanila, bago muling magpalit ng posisyon na tila hindi mapakali. Minsan pa ay tumutuwad ako para abutin ang pulutan sa dulo ng lamesa, hinahayaang humubog nang husto ang aking katawan sa harap ng kanilang mga nanunuring mata.

​Napansin ko ang pasimpleng pagkamot ko sa aking dibdib, dinadaan-daan ang dulo ng aking mga daliri sa tumitigas kong utong na bakat na bakat sa manipis na tela ng sando.

​“Putang ina…” narinig kong bulong ni Kuya Lysander sabay lagok nang mabilis sa kaniyang baso.

​“Mmmh…” isang mahinang ungol naman ang kumawala kay Kuya Lucas habang mahigpit ang hawak sa kaniyang inumin. Kita ko ang matinding pamumula ng kanilang mga pisngi-hindi lang dahil sa alak, kundi dahil sa tensyong ako mismo ang gumagawa.

Kita ko pa na lumalaki ang mga bukol nila sa ibaba. Di pa nila ako niyan nahahawakan ha.

​Biglang tumayo si Kuya Lucian. “Sandali lang, kukuha lang ako ng bagong bote sa ref,” paalam niya.

​Nang bumalik siya pagkalipas ng ilang minuto, may kakaibang ngisi sa kaniyang mga labi na nagpataas ng balahibo ko. ’Yung tipong ngisi na alam mong may binabalak. Pag may alak, may balak, ika nga nila. Kinabahan ako nang bahagya, pero hindi ako magpapatalo.

​Agad kong kinuha ang pitsel ng juice at ako na mismo ang nagsalin sa baso ko. Nakita kong tila balak sana akong paglingkuran ni Kuya Lucian para lagyan ng extra ang baso ko, pero naunahan ko siya.

​“Ako na, Kuya Lucian. Baka maparami ang salin mo, mahilo pa ako lalo,” biro ko sabay kindat sa kaniya.

‘Ha! Kala mo ha!’ Sabi ko sa isip ko.

Habang nakatingin silang tatlo sa akin, alam kong bawat isa sa kanila ay naghihintay lang ng tamang pagkakataon para ako naman ang maging pulutan sa gabing ito. At sa bawat lagok ko ng juice na may halo, mas lalo kong nararamdaman na handa na rin akong magpakain sa mga leon ng pamilya Buenaventura.

Hindi ko na namalayan ang takbo ng oras dahil sa halo-halong emosyong namamayani sa loob ng penthouse. Nang sulyapan ko ang wall clock, lagpas hatinggabi na pala. Napansin ko ang unti-unting pagpikit ng mga mata nina Kuya Lucas at Kuya Lysander. Ang kanilang mga baso ay halos hindi na maigalaw, at ang kanilang mga pagkilos ay mabagal na. Samantala, si Kuya Lucian ay nakaupo lang sa tapat ko, pangiti-ngiti at tila ba nag-e-enjoy sa panonood sa amin. Sa dami ng nainom niya, parang hindi man lang siya tinatablan ng alak-mukhang napakataas talaga ng kaniyang alcohol tolerance.

Parang may binabalak talaga ’to.

​Ilang sandali pa, tuluyan nang bumagsak ang dalawa sa sofa. Rinig na rinig ko na ang mahihinang hilik nila na hinaluan ng amoy ng alak. Nilapitan ko sila at sinubukang tapikin ang kanilang mga balikat. “Kuya Lucas? Kuya Lysander? Gising na, baka manigas kayo rito sa sala,” tawag ko, pero wala akong nakuhang sagot kundi mas malalim na paghinga. Napasarap na yata ang tulog nila dahil sa pagod at tama ng alak.

​Binalingan ko si Kuya Lucian na noon ay nakatitig pa rin sa akin nang may kakaibang ngisi. “Kuya Lucian, tulungan mo naman ako,” pakiusap ko habang itinuturo ang dalawa niyang kapatid. “Dalhin na natin sila sa taas. Doon na lang natin sila pagtabihin sa kwarto ni Kuya Lucas para komportable sila,” dugtong ko pa habang pilit na inaayos ang nagulong sando ko. Tumayo si Kuya Lucian nang walang kahirap-hirap, isang patunay na matino pa rin ang kaniyang isipan sa kabila ng gabing puno ng pagnanasa at pag-inom.

​Sa isang iglap lang, binuhat ni Kuya Lucian si Kuya Lucas na parang wala itong bigat. Sumunod si Kuya Lysander na isinampay niya sa kaniyang balikat. Namangha ako sa lakas niya-kahit nakarami na siya ng alak, tila hindi man lang nanghina ang kaniyang mga braso. Pinanood ko silang paakyat ng hagdan habang ako naman ay naiwan sa sala para maglinis.

​Dahil hindi ko naman kayang magbuhat ng mga barako, ibinuhos ko na lang ang lakas ko sa pagliligpit. Kinuha ko ang mga bakanteng bote ng alak, ang mga platitong may tira-tirang pulutan, at ang mga basong nagkalat sa center table. Habang nagpupunas ako ng mesa, hindi ko maiwasang mapaisip. Tahimik na ang paligid, tanging ang mahinang ugong na lang ng aircon ang naririnig ko, pero ang kaba sa dibdib ko ay tila tambol na lalong bumibilis.

​Nang matapos ako sa kusina at sala, dahan-dahan akong umakyat para tignan kung ayos na ba ang dalawa.

Pagdating ko sa kwarto ni Kuya Lucas, nakita ko silang magkatabi-mahimbing ang tulog at tila mga batang walang kamuwang-muwang. Inayos ko nang bahagya ang kumot nila para siguradong komportable sila.

​Palabas na sana ako nang biglang bumukas ang pinto ng banyo. Natigilan ako at halos mapigilan ang paghinga.

Lumabas si Kuya Lucian na tanging puting tuwalya lang ang nakabalot sa kaniyang baywang. Bagong ligo siya; ang kaniyang balat ay basa pa at may mga butil ng tubig na gumagapang mula sa kaniyang malapad na dibdib pababa sa kaniyang abs.

​Namumula ang kaniyang mga pisngi-hindi dahil sa lagnat, kundi dahil sa tama ng alak na tila ngayon pa lang lumalabas ang init. Pero ang kaniyang mga mata… gising na gising at puno ng pagnanasa.

​“Baby…” tawag niya sa akin sa isang baritono at paos na boses. Sobrang hina niyon pero sapat na para manginig ang mga tuhod ko.

​Dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Bawat hakbang niya ay tila isang pag-angkin sa espasyo sa pagitan naming dalawa. Hindi ko maalis ang paningin ko sa kaniyang katawan.

Ang kaniyang matitigas na dibdib. Ang mga abs. Ang kaniyang V-line. Ang tuwalya ay nakasabit nang mababa, at doon, hindi ko maikakaila ang malaking umbok na tila nagpupumiglas na makawala.

​“Bakit gising ka pa? Akala ko ba… pagod ka?” bulong niya habang tuluyan nang nakatayo sa harap ko, sapat na para malanghap ko ang bango ng sabon na humahalo sa init ng kaniyang katawan. Hinawakan niya ang baba ko at pilit na itinaas ang mukha ko para magtama ang aming mga mata. “Ngayong tulog na sila… ako naman ang paglingkuran mo, Lemon.”

​Naramdaman ko ang kaniyang mainit at magaspang na palad nang bigla niyang haplusin ang aking pisngi. Ang kaniyang hawak ay banayad pero may kasamang kakaibang bigat na tila ba hinihigop ang lahat ng lakas ko.

​“Napakaganda mo, Baby,” pabulong niyang sabi habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. Ang kaniyang mga mata ay tila nagliliyab, at sa bawat segundo ng katahimikan, mas lalo akong nilalamon ng kaba at pananabik.

​“K-kuya… narito silang dalawa o, sila Kuya Lysander at Kuya Lucas,” nauutal kong sagot habang pasulyap-sulyap sa dalawang mahimbing na natutulog sa kama. Pakiramdam ko ay anumang oras ay magigising sila at mahuhuli kaming ganito ang ayos.

​Natawa nang mahina si Kuya Lucian, isang tunog na parang musika pero may kasamang panganib. “Don’t worry, Baby… nilagyan ko ng pampakalma at pampatulog ang iniinom nila kanina. Mga tulog ’yan at hindi magigising agad-agad kahit anong ingay at likot ang gawin natin.”

​Nanlaki ang aking mga mata sa kaniyang inamin. Kaya pala ganoon kabilis bumagsak ang dalawa, at kaya pala tila hindi man lang siya tinatablan ng alak kanina sa sala. May plano na siya simula pa lang. Hindi sa akin, kundi sa dalawa.

Pero imbes na matakot, may kung anong init ang gumapang sa puson ko nang mapagtanto ang tindi ng kaniyang pagnanasa.

​“Dito… Dito kita kakantutin, Baby,” deklara niya sa isang mariin na boses. “Sa harap at sa tabi mismo nila. Gusto kong maramdaman mo ang sarap habang ang mga kuya mo ay walang kamalay-malay sa ginagawa natin.”

​Bago pa ako makasagot, bigla niyang sinakop ang aking mga labi. Ang kaniyang halik ay mapang-angkin, gutom, at puno ng autoridad. Hinapit niya ang aking bewang at dinala ako sa gitna nina Kuya Lucas at Kuya Lysander na noon ay mahimbing na naghihilik.

​Naramdaman ko ang paglubog ng kama sa magkabilang gilid ko. Sa kaliwa ay si Kuya Lucas at sa kanan naman ay si Kuya Lysander-parehong mahimbing ang tulog at tila mga estatwa sa kani-kanilang pwesto. Sa gitna nila, nakahiga ako habang unti-unting pumapaibabaw si Kuya Lucian. Ang kaniyang matikas na katawan ay tila isang mainit na kumot na bumabalot sa akin, sapat na para maramdaman ko ang bawat pintig ng kaniyang pagnanasa.

​Muli niyang sinakop ang aking mga labi, pero sa pagkakataong ito, mas malagkit at mas mapusok. Ang kaniyang dila ay mapang-ahas na naggagalugad sa loob ng aking bibig, humahalo ang aming mga laway sa isang basang taltalan. Ramdam ko ang dulas at basa sa buong mukha ko habang nilalamutak niya ako ng mga halik. “Mmmh… Kuya…” ungol ko sa gitna ng aming paglalaplapan, hindi na alintana ang lagkit na kumakalat sa aking balat.

​Sa isang iglap, tila nawala ang lahat ng hadlang sa pagitan namin. Hindi ko na namalayan kung paano niya nahubad ang suot kong damit, at maging ang tapis niyang tuwalya ay nasa sahig na. Ngayon, hubad na kaming dalawa sa gitna ng dalawa kong kuya na walang kamuwang-muwang sa nangyayari.

​Dahan-dahang gumapang ang kaniyang mga halik mula sa aking panga patungo sa aking leeg. Ramdam ko ang init ng kaniyang hininga na nagpapatindig ng aking mga balahibo. “Ang bango mo talaga, Lemon… nakakaaliw na dito tayo gagawa ng milagro sa tabi nila,” bulong niya bago tuluyang bumaba ang kaniyang bibig sa aking dibdib.

​Tumigil siya sa tapat ng aking utong na noon ay matigas na dahil sa lamig ng aircon at sa tindi ng kaba. Naramdaman ko ang kaniyang dila na dahan-dahang umiikot sa paligid nito, tila tinatantiya ang bawat reaksyon ko. Pagkatapos, bigla niya itong sinipsip nang malakas.

​Slurp… Tsup!

​“Ahhh! K-kuya…” napasandal ang ulo ko sa unan habang napakapit ako sa kaniyang malalapad na balikat. Ang tunog ng kaniyang pagsipsip ay tila musika sa gitna ng katahimikan ng kwarto, hinaluan pa ng mahihinang hilik nina Kuya Lucas at Kuya Lysander.

​“Gusto mo ’to, ’di ba? ’Yung ganitong kalapit tayo sa kanila?” tanong ni Kuya Lucian habang pinaglalaruan ang kabila pang utong gamit ang kaniyang mga daliri, pinipiga at iniikot ito nang madiin. “Pakinggan mo sila, Baby… sarap na sarap sila sa tulog habang ikaw, sarap na sarap sa gagawin ko sa’yo.”

​Tspp… Chups…

​Muli niyang binalikan ang aking utong, mas gigil at mas gutom. Bawat sipsip niya ay tila humihigop sa aking katinuan. Ang basa at mainit niyang dila ay walang tigil sa pag-ikot, dahilan para mapakambiyo ang aking mga hita at lalong isiksik ang aking sarili sa kaniyang ilalim.

Nang magsawa na si Kuya Lucian sa paglaro sa aking mga utong, unti-unting gumapang ang kaniyang mga halik pababa. Bawat dampi ng kaniyang labi sa aking tiyan ay nag-iiwan ng rurok ng kuryente na nagpapanginig sa aking kalamnan. Huminto siya sa tapat ng aking hita at doon ay pinagmasdan ang munting pag-aari ko.

​“Ang cute naman nito… parang ikaw, baby. Hello there, cutie patootie,” bulong niya habang nakangisi. Naramdaman ko ang kaniyang hintuturo na dahan-dahang kinalabit at nilaro-laro ang dulo nito. Namula ako nang husto at pilit na itinago ang mukha sa unan.

Nainis din syempre, kasi bat gano’n naman kaliit huhu. Sarap kaya magjakol.

​“K-kuya… huwag mo namang pagtawanan,” nahihiya kong sabi, pero tila hindi niya ako narinig.

​Sa isang iglap, naloka na lang ako nang bigla niyang sinubo iyon. Nanlaki ang aking mga mata at halos mawalan ako ng hininga sa biglang sensasyon. Napaka-init ng kaniyang bibig at ang bilis ng paggalaw ng kaniyang dila.

​“Ahhh! Hnggg… K-kuya Lucian! Ang… ang init!” napapaarko ang aking likod habang ang mga kamay ko ay baon na baon sa kaniyang buhok. “Mmm… s-sarap… Kuya, dahan-dahan lang…”

​Dahil sa sobrang liit lang nung akin, parang lollipop lang ito sa kaniyang bibig. Hindi man lang napuno ang kaniyang bibig kaya malaya niyang nagagawa ang bawat sipsip at paglaro rito. Bawat tunog ng kaniyang pag-chupa ay umaalingawngaw sa tahimik na kwarto, nakikipagsabayan sa hilik nina Kuya Lucas.

​“S-shit… Kuya, teka… parang… parang naiihi ako! L-lalabasan na ata ako!” pagbabala ko habang nanginginig na ang buong katawan ko. Ramdam ko na ang pamumuo ng init sa aking puson na anumang oras ay sasabog na. “Kuya Lucian, l-lalabas na! Ahhh!”

​Pero imbes na tumigil, lalo niyang binilisan at ginalingan ang paggamit ng kaniyang dila. Hindi siya bumitaw hanggang sa tuluyan na akong manginig at mailabas ang lahat ng aking init sa loob mismo ng kaniyang bibig.

“G-gosh…” ​Hingal na hingal na sabi ko habang dahan-dahang kumakalma, pero lalo akong natigilan nang makita kong hindi niya iniluwa ang aking katas. Sa halip, dire-diretso niya itong nilunok habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata, tila ninanamnam ang bawat patak.

​“Ang tamis mo talaga, Baby,” sabi niya sabay dila sa kaniyang mga labi, bakas ang kasiyahan.

​Hindi ako makapaniwala. Hindi ko akalain na ganito pala ang trip ni Kuya Lucian-ang lunukin ang ebidensya ng aking pagsuko sa kaniya sa harap mismo ng mga natutulog naming mga kuya.

Nang matapos ang kaniyang ginawa, dahan-dahan niyang binitiwan ang aking munting pag-aari at muling hinuli ang aking paningin. “O, paano ba ’yan? Tapos na ako sa’yo,” bulong niya habang may nakakalokong ngisi pa rin sa mga labi. “Ngayon naman, gusto mo bang tikman ang Kuya Lucian mo?”

​Ramdam ko ang biglang pag-akyat ng dugo sa aking mga pisngi. Ang kaniyang hamon ay tila isang apoy na lalong nagpaalab sa init na nararamdaman ko. Hindi ako nakapagsalita agad, pero sapat na ang aking dahan-dahang pagtango para maging hudyat niya.

​“Good baby,” sambit niya. “Palit tayo ng puwesto, babe.”

​Dahan-dahan kaming kumilos sa gitna ng kama. Maingat ang bawat galaw namin, tila mga magnanakaw sa gabi na ayaw makalikha ng anumang ingay. Sa aming pagpapalit, muli kong nasilip ang kabilang panig nina Kuya Lucas at Kuya Lysander. Mahimbing pa rin silang nakahiga, walang kamuwang-muwang na sa pagitan nila ay may nagaganap na palitan ng pagnanasa.

​Prenteng nahiga si Kuya Lucian sa aking pwesto kanina. Nakasansal ang kaniyang magkabilang braso sa ilalim ng kaniyang ulo, tila isang hari na naghihintay na pagsilbihan. Ang kaniyang maskuladong katawan ay nakalantad sa akin-ang malapad na dibdib, ang kaniyang abs na tila inukit sa bato, at ang kaniyang mapupulang pisngi na dala ng alak at init.

​“Ang sarap mo namang pagmasdan, Kuya…” pabulong kong sabi habang nakaluhod sa kaniyang harapan. Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Wala nang pag-aalinlangan na nilantakan ko ang kaniyang katawan.

​Sinimulan ko sa kaniyang leeg. Dinampi ko ang aking mga labi sa kaniyang panga patungo sa kaniyang Adam’s apple. “Mmm… shit, Lemon… ang dulas ng dila mo,” ungol niya na parang kinakapos ng hininga. “Sige pa, Baby… ganiyan nga.”

​Bumaba ako sa kaniyang dibdib. Nilaro ko ang kaniyang mga utong gamit ang aking dila, sinisipsip ang mga ito gaya ng ginawa niya sa akin kanina. “Ahhh! Putang ina… ang sarap,” pigil-hiningang mura ni Kuya Lucian habang bahagyang tumitingala at bumabaon ang kaniyang mga siko sa unan. “Hnggg… huwag kang titigil, Lemon… ang galing mo palang gumamit niyan.”

​Hindi ko pinalampas ang kaniyang mga abs. Bawat kurba ng kaniyang muscles ay naramdaman ng aking mga labi. Ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang tiyan sa bawat halik ko. “Mmmh… d’yan… d’yan sa bandang baba,” utos niya sa isang paos na boses. “Ang init ng hininga mo, Baby… nakakabaliw.”

​At dahil sa sobrang bango niya-ang amoy ng sabon na humahalo sa kaniyang natural na amoy-lalaki-hindi ko rin pinalampas ang kaniyang mga kili-kili. Isang malalim na singhot ang ginawa ko roon bago ko ito pinasadahan ng dila.

​“F-fuck! Baby, ano ba… nakakakiliti pero… damn, ang sarap!” malakas na ungol ni Kuya Lucian. “Mmm… ahhh… sige, lantakan mo lang ako… I’m all yours tonight, Baby. Putang ina, ang bango mo rin… hnggg!”

​Naramdaman ko ang paggalaw ng kaniyang mga balakang, tila nagpupumiglas sa sarap na ibinibigay ko. Ang bawat ungol niya ay puno ng autoridad at pagnanasa-isang patunay na kahit siya na nakatatanda ay tiklop sa bawat dampi ng aking mga labi.

“Mabuti na lang at naturuan ka nang maayos ni Dad, Lemon,” biglang bulong ni Kuya Lucian sa gitna ng katahimikan.

​Napatigil ako sa paghagod ng dila sa kaniyang kili-kili. Parang biglang tumigil ang mundo ko at nanigas ang buong katawan ko sa narinig ko. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko-hindi na dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa matinding gulat. Paano niya nalaman?

​Natawa nang mahina si Kuya Lucian, isang mapang-asar na tunog na lalong nagpakaba sa akin. “Don’t look so surprised, Baby,” sabi niya habang dahan-dahang hinahawakan ang baba ko para pilitin akong tumingin sa kaniya. “Nakita ko kayo sa veranda. Kitang-kita ko kung paano kayo maglaplapan ni Dad. Akala niyo ba walang nakakakita sa inyo?”

​Hindi ako nakapagsalita. Ang mga labi ko ay bahagyang nakabukas pero walang boses na lumalabas.

​“Nakita ko rin si Kristoff at Shaina doon sa dilim, kung paano niya fininger yung gago na ’yun, pero wala akong paki sa kanila,” patuloy niya, ang kaniyang boses ay naging mas seryoso at puno ng awtoridad. “Kayo ni Dad ang kumuha ng atensyon ko. At huwag kang mag-alala, okay lang sa akin ’yun. Sa totoo lang, mas lalo akong nagigil sa’yo dahil doon.”

​Hinaplos niya ang pisngi ko gamit ang kaniyang magaspang na hinlalaki. “Kaya nga kita kakantutin ngayon eh. Dahil alam kong tikim tikim pa lang si Dad sa’yo. Sayang nga lang at hindi siya kasama nina Lucas na tulog dito sa tabi natin. Mas masarap sana kung nakikita niya kung paano kita kakanain ngayon habang wala siyang magawa.”

​Napalunok ako. Isang malalim na hininga ang pinakawalan ko habang pilit na pinapakalma ang sarili. Buti na lang… pasimpleng isip ko. Buti na lang at hanggang laplapan lang ang nakita niya. Hindi niya alam na higit pa roon ang ginawa sa akin ni Daddy-na kinantot ako ng sarili naming ama sa loob mismo ng kaniyang kwarto.

At puta… Nakita rin ni kuya Lucas ’yon ha. Magkasama ba sila?

​Kahit nakakaramdam ng hiya, nanaig pa rin ang pagnanasa sa katawan ko. Muli kong ibinaling ang aking atensyon sa kaniyang kili-kili, nilantakan ito nang mas masigla bago dahan-dahang gumapang ang mga halik ko paitaas, patungo sa kaniyang mapupulang labi.

​“Ang sarap… ang galing magturo ni Dad, ah,” ungol ni Kuya Lucian nang magdikit ang aming mga labi. “Kung alam ko lang na tinuruan ka niya ng ganito kagaling, baka hindi ko na siya pinagsusuntok noong nakaraan. Pero galit pa rin ako sa kaniya, Lemon. Galit ako dahil sa mga pasang iniwan niya sa balat mo. Akin ka lang dapat, at ang mga markang ’yan… dapat ako lang ang gumagawa niyan sa’yo.”

​Muli niyang sinakop ang aking bibig sa isang malalim at mapusok na halik. “Mmmh… sige pa, Baby. Ipakita mo sa akin lahat ng natutunan ng labi mo. Gusto kong maramdaman ang bawat galaw ng dila mo na parang tinutunaw ang buong pagkatao ko. Tangina, Lemon… gagalingan natin ’to para malimutan mo ang init ng labi ni Dad. Dito ka lang sa Kuya Lucian mo.”

Nang matapos ang aming mapusok na halikan, ramdam ko ang habol-hiningang paghinga naming dalawa. Nanatiling magkadikit ang aming mga noo habang ang kaniyang kamay ay nasa aking batok, tila ayaw pa akong bitawan.

​“Baby…” bulong ni Kuya Lucian, ang kaniyang boses ay mas lalong naging paos at puno ng pagnanasa. “Handa ka na ba? Handa ka na bang makantot ng Kuya Lucian mo?”

​Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata, tila sinusukat ang bawat reaksyon ko. “Sa tingin mo ba, kakayanin mo ’to? Kakayanin mo ba ang laki ng burat ko? Lemon. Sisiguraduhin kong matatandaan mo ang gabing ’to. Kukunin ko ang pagkabirhen mo.” Sabi niya.

Kung alam mo lang kuya. Dalawang malalaking burat na rin ang pumasok sa akin.

​Kahit nanginginig ang buong katawan ko sa kaba at pananabik, hindi ako nag-atubili. Sinalubong ko ang kaniyang tingin at dahan-dahang tumango. “O-opo, Kuya… handa na ako. Gusto ko… gusto kong maramdaman ka,” sagot ko sa isang feeling virgin na boses na puno ng determinasyon.

​Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi. “Good baby. Iyan ang gusto kong marinig.”

​Dahan-dahan niyang inalis ang pagkakayakap sa akin at iginiya ako sa gitna ng kama. “Tuwad,” utos niya sa isang boses na hindi matatanggihan.

​Sumunod ako. Sa gitna ng dilim at sa tabi nina Kuya Lucas at Kuya Lysander na mahimbing ang tulog, dahan-dahan akong tumuwad. Naramdaman ko ang malamig na hangin sa aking balat nang iangat ni Kuya Lucian nang bahagya ang aking puwet, inilalantad ang pinaka-sensitibong bahagi ng aking pagkatao sa kaniyang paningin.

​Naramdaman ko ang kaniyang titig na tila nanunuot sa aking balat. “Damn, Baby… ang ganda at sariwa,” pabulong niyang sambit habang pinagmamasdan ang aking pinkish na butas na tila nag-aanyaya.

​Hindi ko napigilang mapapikit nang marinig ko ang tunog ng kaniyang pagdura. Naramdaman ko ang mainit at malapot na likido na dumampi sa aking pasukan, isang hudyat na wala na itong balikan. Ang bawat sentimetro ng aking katawan ay tila naghihintay na sa susunod niyang gagawin, handang tanggapin ang anumang lupit o sarap na ibibigay ng kaniyang pag-angkin.

​Sandali siyang nawala sa aking likuran. Narinig ko ang mahinang lagitik ng switch at biglang nagliwanag ang buong silid. Napapikit ako nang bahagya dahil sa biglaang bugso ng liwanag, habang ramdam ko ang init ng hiya dahil alam kong kitang-kita niya ngayon ang lahat-ang bawat peklat, bawat marka, at ang aking pagkabukas sa kaniya.

​Pagbalik niya, muli niyang hinawakan ang aking baywang nang mahigpit. “Gusto kitang makita, Lemon. Gusto kong makita kung paano ka tutugon sa bawat galaw ko,” bulong niya. Muli akong nakarinig ng tunog ng pagdura, at naramdaman ko ang malapot na init na muling dumampi sa aking butas.

​Dahan-dahan niyang ipinasok ang kaniyang hintuturo. Napasinghap ako. “Mmmh… Kuya…” Masakit pa rin ’no!

​“Relaks lang, Baby. Masyado kang masikip. Virgin ka pa kasi,” aniya habang dahan-dahang iginagalaw ang daliri sa loob. Nang maramdaman niyang lumuluwag na ako nang bahagya, idinagdag niya ang pangalawang daliri.

​“Ahhh! Putang ina… Kuya Lucian, ang laki…” ungol ko habang ibinabaon ang mukha sa unan.

​“Shhh, daliri pa lang ’yan pero nalalakihan ka na,” biro niya, pero ramdam ko ang pagnanasa sa kaniyang boses. Hindi siya tumigil hanggang sa pilit niyang ipinasok ang pangatlong daliri. “Tignan mo ’to, Lemon… ang galing mong tumanggap. Kayang-kaya mo na ’to.”

​Naramdaman ko ang pag-adjust ng aking katawan sa kaniyang mga daliri. Ang hapdi ay unti-unting napalitan ng isang uri ng sarap na nakakabaliw. Nang sa tingin niya ay handa na ako, dahan-dahan niyang inalis ang kaniyang mga daliri na naging sanhi ng aking mahinang pagdaing dahil sa biglaang pangungulila ng aking butas.

​“Are you ready, Sweetie pie?” paos niyang tanong.

At anong sweetie pie? May mga call sign na sila sa akin ha. Dabat ba tawagin ko siyang Cutie pie? HAHAHA!

​Hindi na ako nakasagot nang maayos, tanging tango lang ang naisagot ko habang nanginginig ang mga binti.

Narinig ako ang pamilyar na basang tunog ng jinajakol na burat at maya-maya at naramdaman ko na lang ang dulo ng kaniyang matigas at naglalaway na burat na humalik sa aking pasukan.

​“Dahan-dahan lang, Lemon… tatanggapin mo ’to nang buong-buo,” aniya bago dahan-dahang itinulak ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko.

​“F-fuck… Ahhh!” Napakapit ako nang mahigpit sa bedsheet. Ramdam na ramdam ko ang bawat ugat at ang init ng kaniyang burat habang unti-unti itong lumulubog sa loob ko. Sobrang laki nito, tila pinupuno ang bawat sulok ng aking pagkatao.

​“Damn… Lemon… ang higpit mo, sisikipan mo pa ba?” ungol din ni Kuya Lucian, ang kaniyang boses ay punong-puno ng sarap at hirap habang pinipilit na ipasok ang lahat. “Tangina, ang sarap… mas masarap ka pa sa iniisip ko.”

​Sabay kaming napapaungol sa bawat sentimetro ng kaniyang pagpasok. Ang bawat tulak niya ay tila umaabot sa kaibuturan ng aking kaluluwa.

Nang tuluyan nang maisagad ni Kuya Lucian ang kaniyang pagkalalaki sa kaibuturan ko, tila tumigil ang mundo para sa aming dalawa. Isang mahaba at malakas na ungol ang sabay naming pinakawalan-isang tunog na puno ng pinaghalong sakit, gulat, at matinding sarap.

​“Ahhhhhhh! F-fuck… Sweetie!” sigaw ni Kuya Lucian, ang kaniyang boses ay nanginginig sa rurok ng sensasyon. Naramdaman ko ang kaniyang buong katawan na nanginig habang nakapatong sa akin, ang kaniyang mga kamay ay bumaon nang husto sa aking baywang. “Tangina… ang sikip… sobrang sikip mo, Baby… Putang ina talaga…”

​Napahukot ako at nabaon ang mukha sa unan, hinihingal at damang-dama ang bawat pintig ng kaniyang ari sa loob ko. Nanatili siyang nakabaon nang sagad, hindi muna gumagalaw habang hinahayaan naming kumalma ang aming mga puso.

​Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang katawan para tignan ako, isang nakakalokong ngisi ang sumilay sa kaniyang mga labi habang pinapahiran ang pawis sa kaniyang noo.

​“Ganyan muna, Sweetie Pie… huwag muna tayong gumalaw para makapag-adjust ’yang butas mo,” bulong niya, habang may mahinang tawa. “Tignan mo, o… dumudugo pa nang kaunti. Mukhang navirginan kita talaga kita, ah? ’Yung tight na ’to… ako lang ang makakagawa nito sa’yo.”

​Napangiti siya nang may pagmamalaki, tila isang tropeo ang tingin niya sa akin dahil sa nakitang bahid ng dugo, naniniwalang siya ang unang nakapasok sa akin nang ganoon kalalim.

​Sa kabilang banda, hindi ko napigilang mapatawa nang palihim sa aking isipan. ‘Kung alam mo lang, Kuya…’ sa loob-loob ko habang pilit na itinatago ang aking ngisi. ’Kung alam mo lang na kagabi lang ay kinantot na ako ng panganay nating si Kuya Lucas… at bago pa ‘yon, si Daddy pa.’

​Nakakatawang isipin na sa harap niya, ako ang virgin na kapatid na kailangang dahan-dahanin, pero sa katotohanan, ang katawan ko ay puno na ng mga lihim ng aming pamilya. Pero hinayaan ko siyang maniwala sa gusto niya. Mas mabuting isipin niyang siya ang una sa ganitong paraan para mas lalo siyang ganahan.

​“Masakit ba, Sweetie pie?” tanong niya muli, ang kamay ay dahan-dahang humahaplos sa aking buhok habang ang kaniyang burat ay nananatiling nakabaon nang matigas sa loob ko.

​“O-opo, Kuya… pero… gusto ko,” sagot ko sa paos na boses, sinasakyan ang kaniyang laro habang hinihintay ang susunod niyang bayo.

Dahan-dahan nang nagsimulang gumalaw si Kuya Lucian. Ang bawat atras at abante niya ay may kasamang bigat na tila ba sinusukat ang kailaliman ko. Sa bawat pagbaon niya, napapakapit ako sa kaniyang balikat at pilit na nagpapakawala ng mahihinang daing.

​“Ah… K-kuya… d-dahan-dahan lang,” pagkunwari ko, habang kinakagat ang aking labi. Pinapanatili ko ang imahe ng isang virgin na nahihirapan, kahit ang totoo ay nilalamon na ako ng matinding sarap dahil sa laki at tigas ng kaniyang pag-aari.

​Nakita ko ang kislap sa kaniyang mga mata. Tuwang-tuwa siya. Ang akala niyang paghihirap ko ay patunay para sa kaniya na siya ang nakabingwit ng unang pagkakataon. “Tiisin mo lang, Baby… masasanay rin ’yan. Ang sikip mo talaga, tangina, parang minamasahe pa ang burat ko at ayaw ako pakawalan,” bulong niya habang mas binibilisan ang kaniyang pagbayo.

​Nang tumagal, bahagya siyang huminto para baguhin ang aming posisyon. Pinatihaya niya ako at binuhat ang aking mga binti para isampa sa kaniyang balikat. Ngunit bago siya muling bumaon, napansin kong inabot niya si Kuya Lucas na mahimbing na natutulog sa tabi namin. Maingat niyang inayos ang higa nito, ipinihit ang katawan ni Kuya Lucas nang patagilid para direktang nakaharap sa aming ginagawa.

​Bahagyang nakanganga si Kuya Lucas at maririnig ang mahinang hilik nito, walang kaalam-alam sa milagrong nangyayari ilang pulgada lang ang layo sa kaniya. Kinabahan ako pero mas lalo akong uminit sa ideya ng panganib.

​Bigla akong kinantot nang sagad ni Kuya Lucian, isang malakas na bayo na nagpaungol sa akin nang malakas.

“Ahhh…” Mahabang ungol ko.

​“Tignan mo, Lemon… tignan mo ang panganay natin habang kinakantot kita,” paos na sabi ni Kuya Lucian, ang mga mata niya ay palipat-lipat sa akin at kay Kuya Lucas. “Walang kaalam-alam ang panganay natin na kinakantot ang bunsong kapatid ng pangalawa sa tabi niya mismo. Sa mismong penthouse niya… sa mismong kama niya.”

​Humingal siya, ang bawat salita ay may kasamang malakas na tunog ng pagdidikit ng aming mga balat. “Ahhh… s-sarap… Pasensya ka na, Kuya Lucas… pero ako ang nakauna kay Lemon. Ako ang nakatikim ng pagkabirhen niya.”

​Bawat salita niya ay puno ng pagmamayabang. Tumingin siya nang diretso kay Kuya Lucas habang patuloy ang marahas na pagbayo sa akin. “Ang sarap… tangina, Sweetie, ang sarap mong kantutin! Sa harapan pa mismo ng kuya mo na akala niya ay siya lang ang tanging nag-aalaga sa’yo.”

​Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Napatingin din ako kay Kuya Lucas habang nararamdaman ang bawat pag-angat at pagbagsak ni Kuya Lucian sa ibabaw ko. Ang halo-halong emosyon-ang pagtatraydor, ang lihim, at ang matinding pagnanasa-ay naghatid sa akin sa isang rurok na hindi ko pa nararamdaman noon.

​“K-kuya… Lucian… s-sige pa… ahhhh!” wala sa sarili kong hiling habang ang aming mga ungol ay sumasabay sa tahimik na hilik ni Kuya Lucas sa kadiliman ng silid.

Naririnig ko ang bawat malalim na hininga at ang sunod-sunod na ungol ni Kuya Lucian sa aking harapan. Bawat bayo niya ay tila may gustong patunayan-isang pag-angkin na punong-puno ng init at pagnanasa.

Sa gitna ng kaniyang pag-ungol, naramdaman ko ang kaniyang kamay na humawak sa aking baba, dahan-dahang ipinihit ang aking mukha para itapat kay Kuya Lucas na mahimbing pa ring natutulog at humihilik sa aming tabi.

​“Baby… tignan mo siya,” bulong ni Kuya Lucian, ang boses ay paos at basang-basa ng libog. “Tignan mo si Kuya Lucas… Sabihin mo sa harap niya… Sabihin mo sa kaniya itong mga kataga habang tulog siya.”

​Lalong bumilis ang pagbayo niya, dahilan para mapakapit ako nang mahigpit sa bedsheet. “Sabihin mo… ’Sorry Kuya Lucas, ‘di mo ako nabantayan… Ugh… N-nakantot na ako ng nakababatang… ahh… kapatid mo.’ Ulitin mo ’yan, S-sweetie, habang nakatingin ka sa kaniya!”

​Huminga ako nang malalim, pilit na kinakalma ang sarili habang nararamdaman ang bawat pagpasok at paglabas ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko. Tumingin ako nang diretso sa mukha ni Kuya Lucas, ang kaba at sarap ay naghalo sa aking dibdib.

​“S-sorry… ahhh… Kuya Lucas…” simula ko, ang boses ko ay nanginginig at may kasamang malalim na ungol sa bawat pagdiin ni Kuya Lucian. “D-di mo ako nabantayan… Uhmm… N-nakantot na ako… ahh! Ng nakababatang kapatid mo…”

​Ramdam ko ang tuwa sa bawat bayo ni Kuya Lucian nang marinig niya ang mga salitang iyon. Pero hindi pa ako natapos. Gusto ko ring makita kung hanggang saan ang itatagal ng kaniyang kontrol.

​“Kuya Lucas… p-panoorin mo ang bunso mo…” dagdag ko, habang diretsong nakatitig sa kaniyang tulog na anyo, “panoorin mo kung paano ako bubuntisin ng nakababatang kapatid mo… ahhhhh!”

​Sa isang saglit, naramdaman ko ang biglang pagbabago sa enerhiya ni Kuya Lucian. Ang kaniyang malalakas na bayo ay biglang tumigil, pero nanatili siyang nakabaon nang sagad. Nararamdaman ko ang kaniyang mabilis na paghinga sa aking pisngi ko. Dahan-dahan niya akong pinaharap sa kaniya, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na humawak sa aking mga balikat.

​Nandilim ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang panga ay nag-igting habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata.

​“Gusto mong buntisin kita, Sweetie? Hmm?” tanong niya sa isang mababa at mapanganib na boses na nagpatayo ng balahibo ko. “Gusto mong buntisin kita habang katabi natin sila?”

​Inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin, ang kaniyang mainit na hininga ay dumadampi sa aking mga labi. “Gusto mo bang sabihin ko sa mga magiging anak natin balang araw na ginawa natin sila sa harap at tabi mismo ng mga kapatid natin? Hmm? ’Yun ba ang gusto mo, Sweetie pie?”

​Ang kaniyang mga salita ay tila isang hamon na nagpaalab pa lalo sa init na nararamdaman ko. Hindi ko alam kung takot o excitement ang namamayani, pero isa lang ang sigurado: sa sandaling ito, si Kuya Lucian ang nagmamay-ari sa akin, at handa siyang gawin ang lahat para markahan ako bilang kaniya.

Nandilat ang aking mga mata sa hamon ni Kuya Lucian, ngunit sa halip na matakot, tila mas lalong nag-init ang aking dugo. Hinawakan ko ang kaniyang leeg at hinila siya palapit para mas maramdaman ang kaniyang hininga.

​“O-opo, Kuya… buntisin niyo ako… ahh! B-buntisin mo ang bunso mong kapatid… Uhmm! Buntisin niyo ako habang katabi natin sila,” sagot ko sa mapangahas na boses.

​Ang mga salitang iyon ang tila naging mitsa ng kaniyang tuluyang pagkawala ng kontrol. Walang babala siyang nagsimulang bumayo nang mabilis at marahas-isang sunod-sunod na kantot-barurot na nagpayanig sa buong katawan ko.

​“Ah! Ah! Ah! Ah!” Sabay naming ungol. Ang bawat pagbaon niya ay malalim at mabilis, dahilan para mawalan ako ng hangin at mapakapit na lamang sa kaniyang mga braso.

​Ngunit habang lalong bumibilis ang kaniyang paggalaw, napansin kong ang kaniyang atensyon ay hindi na sa akin nakatuon, kundi kay Kuya Lucas na mahimbing pa ring natutulog. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa panganay naming kapatid, at ang kaniyang boses ay puno ng pangungutya.

​“Tignan mo ’to, Kuya Lucas… tignan mo kung paano ko dinidikdik ang bunso natin sa harapan mo,” paos na uyam ni Kuya Lucian habang patuloy sa marahas na pagbayo. “Wala ka palang silbi, ’di ba? Panganay ka nga pero wala kang kaalam-alam na sa ilalim ng ilong mo, inaari ko na ang bunso mong kapatid.”

​Huminto siya sandali para isagad ang kaniyang pag-aari bago muling bumuwelo nang mas malakas.

​“Ang sikip, Lucas… sobrang sikip. Isang bagay na hinding-hindi mo mararanasan dahil akala mo hanggang pag-aalaga lang ang kaya mong gawin. Nakakatawa ka… habang nananaginip ka riyan, ako ang gumagawa ng milagro sa mismong penthouse mo, sa mismong kama mo. Panganay ka, pero nahigitan na kita ngayon. Ako ang nauna, ako ang nakatikim, at ako ang bubuo ng pamilya sa loob ng katawan ni Lemon. Mananatili kang talo sa sarili mong pamamahay.”

​Bawat salita niya ay may kasamang malakas na tunog ng pagdidikit ng aming mga balat, isang malupit na musika sa gitna ng katahimikan ng silid.

Ramdam ko na parang may lihim na galit o beef na matagal na niyang kinikimkim laban kay Kuya Lucas, at tila ginagamit niya ang pagkakataong ito para tuluyang lamangan ang panganay namin.

​Habang dinudurog niya ako sa bawat bayo, nanatili siyang nakatingin kay Kuya Lucas, tila ba ninanamnam ang bawat sandali ng kaniyang tagumpay habang ang panganay namin ay walang kamalay-malay sa kaniyang pagkatalo.

Ang bawat salita ni Kuya Lucian ay tila lason na humahalo sa sarap na nararamdaman ko. Habang patuloy siya sa marahas na pagbayo, naramdaman ko ang kaniyang panginginig-isang hudyat na malapit na siyang mawala sa sarili. Bigla siyang humawak nang mahigpit sa aking mga balakang, ibinabaon ang kaniyang sarili nang sagad, at nagsimulang magmura sa tabi ng tenga ko, pero ang kaniyang tingin ay nanatiling nakapako kay Kuya Lucas.

​“Putang ina… puta… sobrang sikip!” ungol niya, ang boses ay puno ng panggigil at pagnanasa. “Nararamdaman mo ba ’to, Lucas? Hindi! Putang ina, tignan mo kung gaano kasikip ang bunso natin! Ahhh! Hinding-hindi mo matitikman ’to, hayop ka!”

​Lalong bumilis ang kaniyang paggalaw, bawat tunog ng aming paglalapat ay umaalingawngaw sa tahimik na penthouse. Halos tumalsik na sila kuya Lucas at Kuya Lysander pababa sa kama.

Ang mukha ni Kuya Lucian ay namumula na sa tindi ng sensasyon.

​“Ahh! Lalabasan na ako, Lucas! Putang ina, panoorin mo ’to!” sigaw niya habang lalong idinidikit ang kaniyang katawan sa akin. “Tignan mo kung paano ko puputukan at pupunuin ng tamod ko ang bunsong kapatid natin sa harap mo mismo! Markado na siya, Lucas! Akin lang siya!”

​Bawat mura niya ay may kasamang malakas na bayo, tila ba gusto niyang sirain ang pagkatao ko sa bawat pagdiin.

​“Panoorin mo kung paano ko bubuntisin si Lemon sa harap mo! Puta, wala kang magagawa! Habang natutulog ka riyan na parang gago, ako ang nagtatanim ng binhi sa loob niya!” bulyaw niya, ang kaniyang panga ay nag-iigting. “Sakin lang ’to… akin lang ang sarap na ’to. Tignan mo kung paano ko gagawing akin ang mahal mong bunso, Lucas! Putang ina mo, talo ka!”

​Sa isang huling malakas at napakalalim na pagbayo, naramdaman ko ang kaniyang buong katawan na tumigas. Isang mahabang ungol na puno ng tagumpay at pagnanasa ang kumawala sa kaniyang lalamunan habang nararamdaman ko ang mainit at malapot na bugso ng kaniyang pagkalalaki sa kaibuturan ko-pinupuno ako, minamarkahan ako, sa harap mismo ng panganay naming kapatid.

​“Putang ina… Lucas… tignan mo!” hiningal na bulyaw ni Kuya Lucian, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakabaon sa aking balakang habang lalong idinidiiin ang kaniyang sarili sa akin. “Panoorin mo kung paano bumuhos ang mga pamangkin mo sa loob ng bunso natin! Wala kang magagawa, gago! Ako ang nakauna at dito pa sa putang inang penthouse mo mismo ko binuntis ang bunso mo!”

​Bawat pintig ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko ay nagpapadala ng kuryente sa buong katawan ko. Ramdam na ramdam ko ang init na kumakalat sa aking kaibuturan, isang ebidensya ng kaniyang pag-angkin.

​“Ahh… sweetie… ang sarap mooo,” ungol niya sa aking tainga, ang kaniyang hininga ay mainit at mabilis. “Puta… mas masarap ka palang kantutin sa harap ng panganay… yung alam mong wala siyang magawa habang dinudurog kita… ahhh!”

​Patuloy pa rin ang pagbulwak ng kaniyang tamod sa loob ko, tila walang katapusan ang init na ibinibigay niya. Ang kaniyang mga mura ay tila musika sa aking pandinig, nagpapatunay kung gaano siya kaganado sa sitwasyong ito. “Akin ka lang, Lemon… markadong-markado ka na ng binhi ko… Putang ina mo ka, Lucas, talong-talo ka!”

​Nang tuluyan nang matapos ang pagbulwak, nanatili siyang nakabaon nang malalim. Hingal na hingal si Kuya Lucian, ang kaniyang pawis ay tumutulo sa aking dibdib. Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang ulo at iginawad ang isang mabilis pero mariing halik sa aking noo bago tuluyang bumagsak ang kaniyang bigat sa aking katawan.

​Katahimikan ang bumalot sa silid, tanging ang malalakas na paghinga lang namin ang naririnig. Pero hindi nagtagal, naramdaman ko ang kaniyang paggalaw. Bahagya siyang lumingon sa kabilang bahagi ng malawak na kama.

​“Hindi pa… hindi pa tayo tapos, Lemon,” bulong niya, ang boses ay paos pero may pahiwatig ng panibagong pagnanasa. “May isa pa…”

​Kasunod ng kaniyang sinabi ay ang isang makahulugang sulyap kay Kuya Lysander na nakatihaya sa kabilang gilid at mahimbing pa ring natutulog na nakanganga rin, walang kamalay-malay sa init na katatapos lang mangyari sa tabi niya.

​Napalunok ako. Alam ko ang tingin na iyon. Alam ko kung ano ang susunod na balak ni Kuya Lucian. Hindi lang si Kuya Lucas ang gusto niyang talunin; gusto niyang ipamukha sa lahat ng barako sa pamilyang ito na siya ang may hawak sa akin ngayong gabi.



.



NOTICE

This will still be a Pay To Read story .

’Di naman ako nanghihinayang sa unang account ko. Sayang lang kasi magbibigay sana ako ng free access sa mga active voters and commenters d’on pero nagbago na ang story ko kasi nireport na nga.

Baka gawin ko na rin PTR ang story ni Jordy. Lahat lahat na siguro dahil sa nangyari.

DM me on;

TG: Patts428 TG Channel: t.me/busoseries

Inkitt: Pattypatts

X: Ephiepront

Chapter 12

Author

Ibabalik ko lang kung hanggang saan ang huling update ko sa unang account na na-report-hanggang chapter 33.

This is still PTR

---

Story Continuation

​Nagising ako sa pagtama ng sikat ng araw sa aking mukha, pero hindi ang pamilyar na amoy ng kwarto ni Kuya Lucas ang sumalubong sa akin. Iginalaw ko ang aking katawan at agad na gumuhit ang pamilyar na hapdi at ngalay sa pagitan ng aking mga hita. Bahagya akong napa-ungol sa sakit-isang paalala ng isa na namang gabing puno ng sikreto namin ni Kuya Lucian.

​Nasa guest room na ako ng penthouse.

​Dahan-dahan kong inalala ang nangyari kagabi. Matapos ang pag-atake ni Kuya Lucian ay kailangang maging maingat. Pinilit kong pagtabi-tabihin silang tatlo-si Kuya Lucas, Kuya Lysander, at Kuya Lucian-sa kabilang kwarto para lang hindi kami mahalata.

Isang malaking sugal, pero kailangang gawin para mapanatili ang maskara ng pagiging bunso ng pamilyang ito.

​Napatingin ako sa kisame at hindi mapigilang mapangiti nang mapait. Naalala ko ang ginawa namin ni Kuya Lucian kay Kuya Lysander kagabi. Malakas talaga ang amats ni Kuya Lucian; kapag gusto niya, nakukuha o. Nagagawa niya, at wala akong nagawa kundi sumunod na lang.

“Hay… Kuya Lysander. Kung gising ka lang. Hindi mo makakalimutan ’yon.” Bulong ko pa.

​Pero ang mas tumitimo sa isip ko ay ang nangyari dito mismo sa guest room matapos ang lahat. Dito ako dinala ni Kuya Lucian. Dito niya ipinaramdam sa akin ang pag-angkin na tila siya ang nagmamay-ari ng buong pagkatao ko.

​Paniwalang-paniwala si Kuya Lucian na siya ang nakauna sa akin. Nakita ko sa kaniyang mga mata ang garbo at pag-aalaga, na para bang isang kayamanan ang nakuha niya mula sa akin.

​Habang kinakantot niya ako, dama ko ang sarap na tanging siya lang ang nakakapagbigay sa ganoong paraan. Hinayaan ko siyang maniwala sa kasinungalingang iyon dahil iyon ang tanging paraan para manatili ang kontrol sa sitwasyong ito.

​Bumangon ako nang dahan-dahan, tinitiis ang bawat kirot sa aking balakang. Pagharap ko sa salamin, lalong dumami ang mga marka. Kung puno na ang leeg ko ng marka ni Kuya Lucas kagabi, ngayon ay tila wala na talagang mapaglagyan pa. Pakiramdam ko, biktima ako ng mga bampira.

​“Shit… paano ko naman itatago ’to kina Kuya Lysander at Kuya Lucas?” bulong ko sa sarili habang hinahaplos ang mga pulang marka na iniwan ni Lucian.

​Ramdam ko pa rin ang lagkit sa aking loob, ang bunga ng pag-angkin ni Kuya Lucian na hinaluan pa ng tira-tirang pagod mula kay Kuya Lucas at Kuya Lysander. Ang katawan ko ay tila naging isang battlefield ng kanilang pagnanasa, at ako ang mitsa ng unti-unting pagkagnat ng pamilyang Buenaventura.

Maingat akong nagtungo sa kwarto ni Kuya Lucas. Alam ko kasi na tulog pa sila dahil wala silang mga pasok sa trabaho.

​Bahagya akong napangiti nang bumungad sa akin ang hitsura nina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander. Kung titingnan sila mula sa malayo, hindi mo iisiping mga tinitingalang barako sila sa labas. Ngayon, magkakadikit silang tatlo sa malaking kama ni Kuya Lucas, tila mga sardinas sa sikip ng pwesto nila dahil sa laki ng kani-kanilang katawan.

​Maingat akong lumapit sa walk-in closet ni Kuya Lucas. Kumuha ako ng isa pang malaking hoodie-ang paborito kong amoy dahil nananatili doon ang natural na amoy niya. Isinuot ko ito sa ibabaw ng suot ko para masiguradong walang bakas ng mga marka sa katawan ko ang sisilip.

​Pagkababa ko sa kusina, nagsimula na akong mag-asikaso ng agahan. Ang tahimik ng penthouse, tanging ang tunog lang ng pag-igisa ko ng bawang ang naririnig. Pero sa gitna ng pagluluto ko, bigla akong napaigtad nang may maramdaman akong matitigas na braso na pumulupot sa bewang ko mula sa likod.

​“Good morning, mahal…” mahina at paos na bulong ni Kuya Lucas sa tenga ko.

​Hindi pa man ako nakakasagot ay naramdaman ko na ang mabilis pero madiin niyang halik sa aking pisngi. Ramdam ko ang init ng katawan niya na dumidikit sa likod ko, isang pamilyar na sensasyon na agad nagpabilis ng tibok ng puso ko.

​“Kuya, gising ka na pala,” sabi ko habang pilit na pinapakalma ang sarili. “Maluluto na ’tong agahan. Maupo ka na muna doon, baka mapatalsikan ka pa ng mantika.”

​Narinig ko ang mahina niyang tawa bago niya ako dahan-dahang pinakawalan, pero bago siya tuluyang lumayo ay hinaplos muna niya ang buhok ko nang may kasamang pagmamahal. Naupo siya sa stool malapit sa counter, ang mga mata ay diretso lang sa akin-tila nanamnam ang bawat galaw ko sa loob ng kusina niya.

Pagkaraan ng ilang minuto, habang abala ako sa pag-aayos ng mga plato, nakarinig ako ng mabibigat na yapak mula sa hagdan. Hindi ko na lang pinansin, iniisip na baka si Kuya Lysander na iyon na nagising dahil sa bango ng niluluto ko.

​Ngunit nagulat ako nang biglang may pumulupot na naman na braso sa aking bewang, mas mahigpit at tila mas mapang-angkin. Bago pa ako makalingon, naramdaman ko ang malambot na halik sa aking leeg, eksakto sa ibabaw ng hoodie na suot ko.

​“Good morning, Sweetie pie,” bulong ng boses na masigla pero may halong pilyo.

​Si Kuya Lucian pala. Bahagya akong napaigtad, hindi dahil sa gulat kundi dahil sa kaba. Lumingon ako nang bahagya at nakita kong nasa likuran lang pala niya si Kuya Lucas, nakaupo lang at seryosong nakatingin sa amin.

​Nagulat ako nang lumapit ulit si Kuya Lucas at, nang hindi nagsasalita, ay hinalikan din ako nang madiin sa aking bunbunan bago tumingin nang matalas kay Kuya Lucian.

​“Lucian, bitawan mo nga ang bunso. Nagluluto ’yan, baka mapaso,” sita ni Kuya Lucas, ang boses ay may awtoridad pero bakas ang bahagyang selos na tanging ako lang ang nakakapansin.

​Natawa lang nang malakas si Kuya Lucian habang dahan-dahang bumibitaw sa akin, pero bago siya lumayo ay kinindatan muna niya ako. “Napaka-strikto naman nitong si Kuya. Nag-go-good morning lang naman ako sa baby natin.”

​“Sweetie pie?” pag-uulit ni Kuya Lucas, nakataas ang isang kilay habang pinagmamasdan si Lucian. “Saan galing ’yang tawag na ’yan?”

​Hindi sumagot si Kuya Lucian, sa halip ay naglakad siya patungo sa stool sa tabi ni Kuya Lucas. “Wala lang, Kuya. Masarap lang ang gising ko ngayon. Parang ang bango-bango kasi ng umaga.”

​Napalunok ako at mabilis na tinalikuran sila para ipagpatuloy ang pagtitimpla ng kape. Alam ko ang ibig sabihin ni Kuya Lucian, at tila nanunuot ang kaba sa bawat himaymay ng katawan ko. Nag-abang na ang dalawa sa upuan habang pinapanood ang bawat kilos ko.

​Inilapag ko ang dalawang tasa ng kape sa harap nila. Napansin kong muling nagtama ang tingin nina Kuya Lucas at Kuya Lucian-isang tahimik na tensyon na tila nagpapatayan sa ilalim ng kanilang mga ngiti.

​Kinuha ko ang pangatlong tasa. “Para kay Kuya Lysander ’to,” Sabi ko at hindi tumitingin nang diretso sa kanila.

​“Hayaan mo na muna ’yung isang ’yun,” sagot ni Kuya Lucian sabay higop sa kape. “Pagod na pagod ’yun kagabi, paniguradong mahimbing pa ang tulog.”

​Ramdam ko ang init na umakyat sa aking mga pisngi. Habang humihigop sila ng kape, nararamdaman ko ang mga mata nilang nakatitig sa akin-dalawang barako na kapwa naniniwalang may hawak sa akin, habang ako naman ay pilit na itinatago ang lahat sa ilalim ng makapal na hoodie na ito.

Nagsasalin na ako ng mainit at mabangong sinangag sa malaking mangkok nang makarinig ako ng mabibigat na yabag mula sa hagdan. Hindi na ako lumingon, alam kong si Kuya Lysander na iyon. Pagdaan niya sa gilid ko patungo sa lababo, naamoy ko agad ang pamilyar niyang scent-yung amoy na kahit bagong gising at magulo pa ang buhok, tila amoy baby pa rin na nakakagigil.

​Pero hindi ko inaasahan ang susunod niyang ginawa.

​Bigla niyang hinawakan ang magkabilang pisngi ko at, nang walang babala, ay pinaulanan ako ng sunod-sunod na halik sa buong mukha. Mula sa noo, sa mga pisngi, hanggang sa dulo ng ilong ko.

​“Good morning, Baby!” masigla niyang bati, habang nakangiti nang malapad na parang walang nanonood sa amin.

​“Hoy, Lysander! Ano ba? Nakikita mo namang may hawak na mainit na sandok si bunso, eh!” bulyaw ni Kuya Lucas, ang boses ay puno ng pagsita.

​“Ang aga-aga, nanggugulo ka na naman, Lysander. Bitawan mo nga si Lemon,” dagdag naman ni Kuya Lucian na nakataas ang kilay, halatang hindi nagustuhan ang biglaang paglalambing ng kapatid.

​Napabusangot agad si Kuya Lysander at dahan-dahang binitawan ang mukha ko. “Naglalambing lang naman sa bunso natin, ah? Tsk. Baka nga hinalikan niyo rin yan kanina pagkadating niyo dito.” Para siyang batang inagawan ng laruan sa itsura niya ngayon.

​Natawa ako nang mahina habang inilalapag ang huling ulam sa lamesa. Tiningnan ko siya nang nakakaloko. “Kuya Lysander, sige na, maligo ka na o kaya magtoothbrush ka man lang muna. Amoy tulog ka pa kaya!” biro ko sa kaniya para mawala ang tensyon sa pagitan nilang tatlo.

​“Grabe ka naman sa akin, Baby! Mabango pa rin naman ako, ah?”

Para patunayan ang kaniyang sinabi, bigla niyang iniangat ang kaniyang braso at, nang walang kaabog-abog, ay itinapat ang kaniyang kilikili sa mismong ilong ko.

​“Oh, ’di ba? Mabango pa rin!” natatawang hirit niya.

‘​Putangina, ang bango. Amoy barako,’ sabi ko sa isip ko habang pilit na inilalayo ang mukha ko. Kahit bagong gising, nanunuot ang pamilyar na amoy ng kaniyang pagkalalaki-isang amoy na alam kong kahit kailan ay hindi ko pagsasawaan.

​“Ano ba ’yan, Kuya! Nakakadiri ka!” asar ko sa kaniya, kahit ang totoo ay mabilis na namang nagwawala ang puso ko. “Maligo ka na nga pagkatapos nating mag-almusal. O heto, magkape ka muna para magising ’yang diwa mo.” Inabot ko sa kaniya ang mainit na tasa na kanina ko pa itinimpla.

​Naupo na kaming apat sa hapag-kainan. Habang sumusubo ng sinangag, biglang sumandal si Kuya Lysander sa kaniyang upuan at napabuntong-hininga nang may kasamang malapad na ngiti.

​“Grabe, ang sarap ng tulog ko semilya-este, kagabi,” simula niya, na naging dahilan ng muntik ko nang mabulunan. “Alam niyo, parang masarap matulog dito sa penthouse mo, Lucas. Sobrang sarap kasi ng panaginip ko, parang totoo.”

​Naramdaman ko ang biglang paglamig ng aking mga kamay sa ilalim ng lamesa. Pasimple akong sumulyap kay Kuya Lucian, at saktong nagtama ang aming mga mata. May dumaan na kakaibang kislap sa kaniyang paningin-isang lihim na kaming dalawa lang ang nakakaalam.

​Alam kong hindi panaginip ang tinutukoy ni Kuya Lysander. Tandang-tanda ko pa ang bawat ungol niya kagabi habang magkatulong kami ni Kuya Lucian na pagsilbihan siya sa gitna ng kaniyang kalasingan. Ang akala niyang bunga lang ng kaniyang malikot na imahinasyon ay ang mismong katotohanang nangyari sa silid na iyon.

​“Panaginip lang ba talaga, Lysander?” makahulugang tanong ni Kuya Lucian bago uminom ng kape, ang mga mata ay nananatiling nakapako sa akin.

​“Oo, bakit? Mukha ba akong puyat?” balik na tanong ni Kuya Lysander na tila walang kamalay-malay.

​“Wala naman. Mukha ka lang… satisfied,” dagdag ni Kuya Lucian na may kasamang nakakalokong ngisi.

​Napayuko na lang ako at itinuon ang atensyon sa aking pagkain. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan nina Kuya Lucas at Kuya Lucian, habang si Kuya Lysander naman ay tila nasa sariling mundo, ninanamnam ang panaginip na hanggang ngayon ay bakas pa rin sa hapdi ng aking katawan.

Sa gitna ng tawanan at asaran ng tatlong barako, bigla akong huminga nang malalim. Ibinaba ko ang hawak kong sandok at tiningnan silang tatlo nang seryoso. Ito na ang pagkakataon para sabihin ang nasa loob ko.

​“Kuya Lucas…” panimula ko, sapat na para makuha ang atensyon nilang lahat. “Sa makalawa… Pwede na ba tayong umuwi sa bahay? Gusto ko na po sanang umuwi kasi miss ko na ang sarili nating bahay.” Sabi ko. Sa makalawa na. Baka kasi makita pa ang mga bakas nila Kuya sa katawan ko.

​Tumahimik ang buong penthouse. Ang kaninang masiglang palitan ng hirit nina Kuya Lucian at Kuya Lysander ay biglang naputol. Maging si Kuya Lucas na humihigop ng kape ay natigilan at dahan-dahang ibinaba ang tasa.

​“Kaya ko na rin po sigurong makita si Dad,” dagdag ko pa para basagin ang katahimikan. “Hindi na ako natatakot sa kaniya.”

​Matagal bago nakasagot si Kuya Lucas. Nakita ko ang pag-aalala at ang pag-igting ng kaniyang panga. Siya ang unang nagtanong sa akin, ang boses ay puno ng pag-iingat.

​“Sigurado ka ba, Lemon? Baby, alam mo namang hindi namin hahayaang may mangyari sa’yo, pero handa ka na ba talagang harapin ang Daddy?” tanong ni Kuya Lucas, ang mga mata ay tila binabasa ang bawat emosyon sa mukha ko.

​“Oo nga, Bunso,” segundada ni Kuya Lucian, nawala ang mapaglarong ngisi sa kaniyang mga labi. “Baka mamaya pag-uwi natin doon, bigla kang magkulong sa kwarto. Mas mabuti pang dito ka muna sa penthouse ni Lucas kung saan kontrolado natin ang sitwasyon.”

​“Baby, huwag mong pilitin kung hindi mo pa kaya,” hirit naman ni Kuya Lysander, seryoso na rin ang mukha habang nakatingin sa akin. “Kami ang bahala kay Dad kung gusto mo pa ritong maglagi.”

​Tiningnan ko silang tatlo-ang tatlong kuya ko na handang makipagpatayan para lang protektahan ako. Pero alam ko sa sarili ko na hindi ako pwedeng habambuhay na magtago sa penthouse na ito. Kailangan kong bumalik, kailangan kong harapin si Daddy Logan, at kailangan kong panindigan ang mga lihim na nagsimula sa bahay na iyon.

​“Opo, mga Kuya. Sigurado na po ako,” matatag kong sagot habang pilit na ngumingiti. “At saka, sa makalawa pa naman sa weekend at saktong wala kayong pasok. Kaya ko na po. Miss ko na rin po kasi ang luto ko sa sarili nating kusina, at gusto ko na ring ayusin ang mga gamit ko pati mga halaman ko sa garden.”

​Nagkatinginan silang tatlo-isang tahimik na komunikasyon na silang magkakapatid lang ang nakakaunawa. Pagkaraan ng ilang sandali, marahang tumango si Kuya Lucas.

​“Sige,” buntong-hininga niya. “Kung ’yan ang gusto mo. Pero tandaan mo, isang maling galaw lang ni Daddy, kukunin ka namin agad at ibabalik dito. Maliwanag ba?”

​“Maliwanag po, Kuya,” sagot ko, ramdam ang muling pagbilis ng tibok ng puso ko. Sa wakas, uuwi na kami. Pero kasabay ng pananabik ay ang kaba kung ano ang naghihintay sa akin sa pagbabalik ko sa ilalim ng bubong ni Daddy Logan.

“Pero Kuya,” hirit ko pa. “Huwag niyo munang sasabihin kay Daddy na uuwi na ako. Gusto ko sanang… sorpresahin siya. O kaya, para iwas muna sa tensyon bago pa man ako makatapak sa pintuan.”

​Nag-aalangan man ay tumango si Kuya Lucas bilang paggalang sa hiling ko.

Nakaraan na ang dalawang araw ngayon at nasa parking lot kami. Nagkakagulo na naman ang tatlo sa ’di malamang dahilan.

​“Sa akin sasakay si Lemon! Mas safe ang pagda-drive ko kaysa sa inyong dalawa,” giit ni Kuya Lucas habang hawak ang susi ng kaniyang sasakyan.

​“Anong mas safe? Mas mabilis ang motor ko, makakaiwas kami sa traffic para makauwi agad si Bunso!” sagot naman ni Kuya Lysander na handa nang sumakay sa kaniyang big bike.

Lagi ’yan silang ganiyan sa dalawang araw na nagdaan. Nakantot din ulit ako ni Kuya Lucian ’non nang palihim nung araw na nagsabi ako na gusto ko na umuwi. Si Kuya Lucas, nakantot lang ako nung wala na ang dalawa. Si Kuya Lysander, laplap lang haha. Pero sinabihan ko sila wag ako lagyan ng marka. Buti na lang at napigilan nila ang mga sarili kahit nanggigigil sila.

​“Tumigil nga kayong dalawa. Gamitin na lang natin ’yung kotseng dala ko para iisang sasakyan lang tayong apat,” awat ni Kuya Lucian. “Iwan niyo muna rito ’yang motor mo, Lysander, at ’yang kotse mo, Lucas. Mas mabuti nang magkakasama tayo sa loob ng iisang sasakyan para protektado si Lemon.”

​Wala nang nagawa ang dalawa kundi sumunod. Pumasok kaming apat sa sasakyan ni Kuya Lucian. Buong biyahe ay tahimik lang ako, nakatingin sa labas ng bintana habang pinapakiramdaman ang pamilyar na kaba na unti-unting bumabalot sa akin habang papalapit kami sa aming subdivision.

​Nang makarating sa tapat ng bahay, mabilis na bumaba sina Kuya Lucian at Kuya Lysander para maunang pumasok at tignan ang sitwasyon sa loob. Naiwan kami ni Kuya Lucas sa loob ng sasakyan.

​“Baby…” tawag ni Kuya Lucas. Lumingon ako sa kaniya at nakita ang higpit ng pagkakahawak niya sa pinto bago siya bumitaw para hawakan ang kamay ko. “Kaya mo ba talaga? Sabihin mo lang, handa akong paandarin ’to pabalik sa penthouse ngayon din.”

​Huminga ako nang malalim at tumango. “Kaya ko na po, Kuya. Salamat.”

​Dahan-dahang bumaba si Kuya Lucas at inalalayan ako na bumaba. Sabay kaming pumasok sa loob ng bahay. Tahimik ang sala-walang Daddy Logan na sumalubong sa amin.

​Pasimple kong sinilip ang kaniyang office, iniisip na baka nandoon siya at abala sa mga papeles, pero bakante ang upuan niya at madilim ang silid. Maging sa kaniyang kwarto ay wala rin siya. Pagbukas ko pa ng pinto ng silid ni Daddy, tumambad sa akin ang magulong higaan at ang amoy ng alak na humahalo sa kaniyang pamilyar na bango. May iilang bote ng alak pa sa sahig, patunay na mukhang hindi rin naging madali sa kaniya ang mga araw na wala ako.

​Nilapitan ko ang higaan niya at dahan-dahang inayos ang gusot-gusot na kumot. Pinulot ko rin ang mga bote sa sahig at inilagay sa basurahan.

​“Wala siya rito,” bulong ko sa sarili ko pagkalabas ng kwarto. “Baka nasa trabaho.”

​Pagbaba ko mula sa kwarto ni Daddy, naabutan ko ang tatlo kong kuya na naghihintay sa sala. Bakas sa kanilang mga mukha ang pag-aalala at tila nagpapakiramdaman kung ano ang nahanap ko sa itaas.

​“Lemon, nakita mo ba siya? Nakausap mo ba?” agad na tanong ni Kuya Lucian, habang si Kuya Lysander naman ay nakatitig lang sa akin, naghihintay ng sagot.

​Umiling ako nang dahan-dahan. “Wala po si Daddy sa kwarto niya. Pati sa office, silip ko na rin, pero bakante. Wala rin sa garahe,” paliwanag ko sa kanila.

​“Sigurado ka? Baka kung nasaan ’yun,” hirit ni Kuya Lysander, medyo kumukunot ang noo.

​“Baka nga mas mabuti nang wala siya rito para makapagpahinga ka muna nang maayos, Bunso,” sabi naman ni Kuya Lucas habang tinatapik ang balikat ko.

​“Aakyat muna po ako sa kwarto ko. Gusto ko lang munang makapag-ayos ng gamit at makapagpahinga saglit,” paalam ko sa kanila. Tumango naman sila bilang pagsang-ayon kaya dahan-dahan na akong humakbang paakyat.

​Pagdating ko sa harap ng pintuan ng sarili kong silid, huminga muna ako nang malalim bago pinihit ang door knob. Pero pagbukas ko pa lang, napatigil ako sa mismong hamba. Muntik ko nang mabitawan ang bitbit kong bag dahil sa gulat.

​Iba na ang disenyo ng silid ko. Mula sa kulay ng pintura hanggang sa mga bagong kurtina at ayos ng mga gamit-lahat ay bago at napakaganda. Sobrang aliwalas tingnan, tila ba pinaghandaan talaga ang pagbabalik ko. Nawala ang dating madilim na awra at napalitan ng isang presko at modernong hitsura na talagang nakaka-relax sa paningin.

​Matapos kong mamangha sa bagong anyo ng aking kwarto, mabilis akong naligo para mahugasan ang pagod at kaba mula sa biyahe. Pagkalabas ng banyo, nagsuot lang ako ng komportableng pambahay at nagpasiyang bumaba. Gusto ko munang silipin ang aking garden at ang mga paborito kong halaman bago magsimulang magluto ng tanghalian para sa aming magkakapatid.

​Dahan-dahan akong lumabas patungo sa garden, umaasang ang amoy ng mga bulaklak ang magpapakalma sa akin. Ngunit pagdating ko roon, halos mapako ako sa aking kinatatayuan.

​Nandoon si Daddy Logan.

​Nakatalikod siya sa akin, hawak ang hose at dahan-dahang dinidiligan ang mga orchids at halaman ko na tila ba ito ang pinakaimportante niyang misyon sa araw na iyon. Nakatanaw lang siya sa malayo, sa kawalan, at halatang napakalalim ng iniisip.

​Napansin ko ang pagbabago sa kaniyang pangangatawan. Mukhang pagod na pagod siya at parang nabawasan ng timbang, kahit isang linggo pa lang kaming hindi nagkikita. Ang kaniyang malapad na likod na dati ay tila pader sa tatag, ngayon ay bakas ang bigat ng dinadala.

​Hindi ko alam kung tatawagin ko ba siya o mananatili na lang akong nakatayo rito, pinagmamasdan ang haring tila nawalan ng trono sa sarili niyang bakuran.

​“Dad…” mahinang tawag ko. Sapat lang para marinig niya sa gitna ng mahinang lagaslas ng tubig mula sa hose.

​Napatigil siya. Kitang-kita ko ang bahagyang pag-igting ng kaniyang mga balikat, pero hindi siya lumingon. Nanatili siyang nakatalikod, at makalipas ang ilang sandali ay muli niyang itinutok ang hose sa mga halaman, tila mas lalong itinuon ang atensyon sa pagdidilig na parang hindi niya narinig ang boses ko. Akala niya siguro guni-guni lang ang narinig

​“D-daddy Logan ko…” pag-uulit ko, sa pagkakataong ito ay mas malakas na at may kasamang bahagyang panginginig ng boses.

​Dahan-dahan, tila ba may mabigat na bakal na nakapulupot sa kaniyang leeg, ay lumingon siya. Ang hose na hawak niya ay dahan-dahang bumaba hanggang sa tumatama na lang ang tubig sa kaniyang paanan.

​Nanatili siyang tulala sa akin nang ilang segundo. Ang kaniyang mga mata ay mabilis na gumala sa buong katawan ko-mula sa aking mukha, sa aking mga braso, hanggang sa aking mga paa-tila ba sinisiguro kung totoo ang nakikita niya, o kung buo ba at maayos ang kalagayan ko. At doon, sa harap ng matitikas na orchids na inalagaan niya, unti-unting nangilid ang luha sa kaniyang mga mata hanggang sa tuluyan itong bumagsak sa kaniyang pisngi.

​Hindi siya gumalaw. Nanatili lang siyang nakatayo roon, malayo sa akin, habang patuloy sa pag-agos ang kaniyang mga luha. Pasimple siyang nagpunas ng mata gamit ang kaniyang braso, pero hindi tumitigil ang paghikbi niya. Mukha siyang bata na nawalan ng gabay, malayo sa seryoso at matikas na Daddy Logan na kilala ng lahat.

​Hindi ko na hinintay na lumapit siya. Ako na ang humakbang, bitbit ang isang matamis na ngiti sa kabila ng luhang nagbababad na rin sa aking mga mata. Nang makalapit ako, agad akong sumubsob sa kaniyang dibdib at niyakap siya nang napakahigpit.

​Doon na siya tuluyang bumigay. Binitawan niya ang hose at humagulgol nang malakas-isang tunog na bumasag sa katahimikan ng garden. Naramdaman ko ang panginginig ng kaniyang buong katawan habang niyayakap ako pabalik, na tila ba natatakot siyang bigla akong maglaho.

​“Ho-Honey… patawad… p-patawarin mo si Daddy…” garalgal at putol-putol niyang sabi sa gitna ng kaniyang paghagulgol. “A-akala ko… akala ko hindi ka na babalik. P-putang ina, ang g-gago ko… pinabayaan kita… h-hindi ko mapapatawad ang sarili ko…”

​“Dad, ssshhh… nandito na po ako,” pagpapakalma ko habang hinahaplos ang kaniyang likod, ramdam na ramdam ang kaniyang panghihina.

​“Ho-Honey, ang s-sakit… bawat g-gabi… yung kwarto mo… a-ayaw kong madilim… k-kaya inayos ko m-mismo… para sa’yo…” patuloy niya, halos hindi ko na maintindihan ang ibang salita dahil sa tindi ng kaniyang iyak. “Ma-mahal na mahal kita… h-huwag mo na akong iwan… m-mamatay ako, Baby… h-hindi ko kaya nang wala ka…”

​Hinanap ng kaniyang mukha ang aking leeg, doon siya humagulgol habang ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa aking pambahay na damit. Sa bawat hikbi niya, ramdam ko ang bigat ng isang linggong pangungulila at pagsisisi na ngayon lang niya naibuhos nang buong-buo.

Dahan-dahan kong iniangat ang aking mga kamay at hinawakan ang magkabilang pisngi ni Daddy. Ramdam ko ang gaspang ng kaniyang balbas na tila ilang araw nang hindi naasikaso, isang malaking kaibahan sa dati niyang hitsura na laging malinis at kagalang-galang.

​“Dad… Dad, tingnan niyo po ako,” malambing kong sabi habang pilit na hinuhuli ang kaniyang mga mata. “Napatawad na kita, Daddy. Kaya nga po ako umuwi, eh. Kasi hindi ko rin kayang malayo sa inyo nang matagal. Namimiss na rin po kita nang sobra, Dad.”

​Gamit ang aking mga hinlalaki, dahan-dahan kong pinunasan ang mga luhang patuloy na umaagos sa kaniyang pisngi. Pero tila traydor din ang sarili kong mga mata dahil naramdaman ko na rin ang pag-init at paglabas ng sarili kong luha. Agad naman iyong napansin ni Daddy. Gamit ang kaniyang malalaking palad, maingat niyang pinunasan ang aking mukha, na tila ba isa akong napakahalagang kristal na ayaw niyang mabasag.

​Muli niya akong hinila palapit at niyakap nang mas mahigpit pa kaysa kanina. “Salamat, Honey… Salamat,” bulong niya sa aking buhok. “Pangako, hinding-hindi ko na hahayaang mangyari uli ’yon. Hinding-hindi ko na hahayaang lamunin ako ng galit o ng selos hanggang sa masaktan kita. Putang ina, nung nawala ka, parang kinuha na rin ang buhay ko. Bawat sulok ng bahay na ’to, ikaw ang nakikita ko. Hindi ko kaya, Baby… hindi ko kayang mawala ang nag-iisang prinsesa ko. Mula ngayon, poprotektahan kita, kahit sa sarili ko pa. Mahal na mahal kita, anak. Mahal na mahal kita, Honey.”

​Nanatili kami sa ganoong posisyon nang ilang minuto hanggang sa pareho na kaming kumalma. Nang tumigil na ang kaniyang paghikbi, dahan-dahan akong kumalas sa yakap, sapat lang para makita ko ang kabuuan ng kaniyang hitsura. Dito na bumalik ang pagiging reyna ng bahay ko.

​Bahagya kong itinuon ang aking mga kamay sa aking baywang at tiningnan siya nang may bahid ng pagsusungit. “Pero Dad, seryoso tayo… ano pong nangyari sa inyo? Tingnan niyo nga ang sarili niyo, mukha na kayong hindi kumakain nang maayos. Ang laki ng ibinagsak ng katawan niyo sa loob lang ng isang linggo.”

​Huminga ako nang malalim at itinuro ang direksyon ng bahay. “At kanina, sumilip ako sa kwarto niyo bago ako bumaba rito. Dad naman! Bakit ganoon kagulo ’yung silid niyo? May mga bote pa ng alak sa sahig at ang amoy… amoy bar na ’yung kwarto niyo! Pinabayaan niyo na po nang husto ang sarili niyo. Akala ko ba matitikas kayong mga Buenaventura? Bakit parang tinalo niyo pa ang namatayan ng asawa sa hitsura niyo ngayon. Naliligo ka pa ba?”

​Napayuko lang si Daddy, parang isang batang napagalitan ng kaniyang magulang.

​“Mula ngayon, bawal na ’yan,” pagpapatuloy ko habang sinusuklay ng mga daliri ko ang kaniyang magulong buhok. “Mag-aayos na po kayo. Lilinisin ko ulit ’yung kwarto niyo mamaya at sisiguraduhin kong kakain kayo nang marami. Hindi pwedeng ganito, Dad. Nandito na ako, kaya kailangang bumalik na rin ang dating Daddy Logan na kilala ko.”

Natawa nang mahina si Daddy Logan, isang tunog na matagal ko nang hindi naririnig mula sa kaniya. Sa kabila ng kaniyang pamumutla at pagod na hitsura, muling kumislap ang kaniyang mga mata.

​“Nagbalik ka na nga, Baby… nagbalik na ang Honey ko na putak nang putak,” wika niya habang dahan-dahang hinahaplos ang aking pisngi. Parang hindi siya makapaniwala na hawak niya ako muli. “Opo, Baby, hinding-hindi ko na uulitin. Hindi ko na hahayaang mangyari uli ’yon. Pero tingnan mo naman…” itinuro niya ang mga orchids na nasa paligid namin, “…ako ang nag-aalaga sa mga halaman mo. Araw-araw ko ’yan dinidiligan simula nung nawala ka kasi baka mas lalo ka magalit pag nakita mong malanta ’yan.” Dagdag niya na para bang mapagtatakpan lahat ng mga pinaggagawa niyang pagpapabaya sa sarili.

​Napangiti ako nang malapad. Sa kabila ng lahat ng nangyari, hindi niya pinabayaan ang mga paborito ko. Pinisil ko ang kaniyang pisngi nang bahagya, isang kilos na madalas kong gawin noon para asarin siya. “Mabuti naman at alam niyo, Dad. Kundi, baka lumayas ako uli,” biro ko, pero may kasamang lambing.

​Ramdam ko ang unti-unting pagbabalik ng dating sigla sa aming pagitan. Parang bumalik kami sa normal, malayo sa tensyon at sakit ng nakaraang linggo. “O sige na po, Dad. Tara na sa loob. Magluluto na ako ng tanghalian para sa ating lahat,” aya ko sa kaniya at ipinulupot ko ang mga kamay ko sa makisig na braso niya.

​Biglang nagbago ang aura ni Daddy. Ang kaniyang mukha ay nagliwanag na parang nanalo sa lotto. “Sa wakas… matitikman ko na ulit ang luto mo, Honey. Alam mo ba… lahat ng 5-star restaurant sa paligid, pinuntahan ko na para lang humanap ng kapalit, pero wala talaga. Iba talaga ang lasa ng luto mo. Kaya ayan… Nangayayat ako.”

​“Bolero ka talaga, Dad!” natatawa kong sagot habang hila-hila siya patungo sa pinto ng kusina. “O siya, sige na. Umakyat na kayo at mag-ayos. Siguradong naliligo na rin sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander sa taas. Pagbaba niyo, baka luto na ang ulam.”

​Pero sa pagbanggit ko sa pangalan ng mga kuya ko, bahagyang natigilan si Daddy. Ang kaninang malapad na ngiti ay dahan-dahang naglaho at napalitan ng isang seryosong tingin. Kita ko ang bahagyang pag-igting ng kaniyang panga at ang pagdilim ng kaniyang mga mata. Alam ko ang ibig sabihin niyon. Sa aming dalawa, maayos na ang lahat, pero sa pagitan niya at ng kaniyang tatlong anak na lalaki… may malaking pader pa ring nakaharang.

​“Sige, Honey… susunod ako,” maikli niyang sagot. Ang kaniyang boses ay naging malamig muli nang maalala ang presensya nina Kuya sa itaas. Alam kong hindi magiging madali ang tanghaliang ito, dahil sa ilalim ng bubong na ito, hindi lang ako ang may bitbit na lihim at galit-maging sila rin.

Hinapit ko ulit ang aking kamay sa matipunong braso ni Daddy Logan at dahan-dahan siyang hinila patungo sa pintuan. Mukhang nag-aalinlangan pa siya, pero hindi siya nanlaban; nagpatianod siya sa hila ko habang nakatitig pa rin sa akin na tila natatakot na baka bigla akong maglaho sa harap niya.

​Pagpasok namin sa malawak na sala, ang tanging tunog na bumati sa amin ay ang mahinang boses ni Kuya Lucas. Nakatayo siya malapit sa bintana, may hawak na cellphone at seryosong nakikipag-usap sa kabilang linya-malamang ay tungkol na naman sa trabaho sa engineering firm.

​Nang marinig ang aming mga yabag, bahagyang lumingon si Kuya Lucas. Kita ko ang sandaling pagkagulat sa kaniyang mga mata nang makitang magkasama kami ni Daddy, lalo na’t nakakapit pa ako sa braso nito. Saglit na tumigil ang kaniyang pananalita, pero mabilis din niyang ibinalik ang atensyon sa cellphone at nagpatuloy sa paglalakad palayo para tapusin ang tawag. Ramdam ko ang lamig ng hangin sa pagitan nila, isang tensyong hindi ko pwedeng balewalain.

​Napansin kong nananatiling nakayuko si Daddy, tila hindi komportable sa loob ng sarili niyang bahay ngayong alam niyang nandiyan ang kaniyang mga anak.

​“Dad,” mahina kong tawag para makuha ang atensyon niya. “Umakyat na po muna kayo. Maligo na kayo at mag-ayos dahil amoy garden at amoy araw na kayo. Gusto ko pagbaba niyo, fresh na ang Daddy Logan ko, okay?”

​Tumango lang siya nang tipid, binitawan ang kamay ko, at dahan-dahang umakyat sa hagdan nang hindi man lang tinitingnan ang direksyon ni Kuya Lucas.

​Nang masiguro kong nakapasok na siya sa kwarto niya, huminga ako nang malalim at dumiretso na sa kusina. Hindi ko muna pinansin si Kuya Lucas na abala pa rin sa pakikipag-usap; may mas mahalaga akong misyon ngayon-ang punuin ang hapag-kainan ng paborito nilang mga luto.

​Isinuot ko ang apron at nagsimulang ilabas ang mga sangkap mula sa ref. Napangiti ako habang hinahasa ang kutsilyo. Ngayong hapon, magluluto ako ng tatlong espesyal na putahe: ang paborito ni Daddy at kuya Lysander na Caldereta, ang Crispy Liempo na gustong-gusto nina Kuya dahil sa lutong nito, at ang Adobong Pusit na palaging request ni Kuya Lucian tuwing umuuwi siya.

​Habang nagsisimula akong mag-gisa ng bawang at sibuyas, ang bango ng kusina ay tila nagpapahiwatig na unti-unti nang bumabalik ang buhay sa tahanan ng mga Buenaventura. Ngunit sa bawat hiwa ko ng karne at gulay, hindi ko maiwasang mapaisip: Sapat na kaya ang masarap na pagkain para pagdugtungin ang mga pusong tila nagkawatak-watak habang wala ako?

Bigla akong napaigtad nang makarinig ako ng boses mula sa aking likuran. “Okay na ba kayo ni Daddy? Napatawad mo na ba siya talaga?”

​Lumingon ako at nakita ko si Kuya Lucas na nakasandal sa hamba ng pinto ng kusina, tapos na ang kaniyang tawag at ngayon ay nakatitig sa akin nang may pagsusuri.

​Dahan-dahan akong tumango at tipid na ngumiti. “Opo, Kuya. Napatawad ko na siya. Kaya nga ako pumayag na umuwi, ’di ba? Ayaw ko na ring bitbitin ’yung galit… pagod na rin ako.”

​Huminga nang malalim si Kuya Lucas at lumapit nang bahagya sa akin. “Sige, bunso. Kung ’yan ang desisyon mo, rerespetuhin ko,” seryoso niyang saad. “Pero huwag mong asahan na magiging katulad agad ng dati ang pakikitungo ko sa kaniya. Lalo na ’yung dalawa sa taas,” dagdag niya, tinutukoy sina Kuya Lucian at Kuya Lysander. “Hindi madaling makalimot sa ginawa niya sa’yo.”

​“Sige po, Kuya. Naiintindihan ko naman po ’yun,” mahina kong sagot.

​Alam ko sa sarili ko na si Kuya Lucas ang pinakanakakaintindi sa aming sitwasyon. Kahit na may sarili kaming ugnayan, siya ang nakasaksi sa hirap na pinagdaanan ko, kaya alam kong ang protektibong side niya ang nanaig ngayon.

​“Aakyat muna ako, bunso. Maliligo lang ako para presko bago kumain,” paalam niya bago marahang tinapik ang balikat ko.

​“Sige po, Kuya. Bilisan niyo ha, malapit na ’tong maluto,” pahabol ko habang pinapanood siyang lumabas ng kusina.

​Naiwan akong mag-isa sa gitna ng bango ng mga niluluto ko, pero sa likod ng ingay ng kumukulong sabaw, ramdam ko pa rin ang bigat ng pader na naghihiwalay kay Daddy sa mga kuya ko. Alam kong mahabang proseso ang paghilom ng pamilyang ito.

Inaayos ko na ang mga huling plato sa mahabang mesa nang makarinig ako ng sunod-sunod na yabag mula sa hagdan. Halos magkasabay na bumaba ang tatlong barako, at hindi ko mapigilang mapangiti nang makita ang kanilang mga reaksyon. Nag-uunahan pa sila pumunta ng kusina.

​“Lord, salamat sa biyaya! Akala ko sa panaginip ko lang ulit maaamoy ang luto ni Bunso sa bahay,” malakas na biro ni Kuya Lysander habang mabilis na lumalapit sa mesa. Bagong ligo na rin siya at amoy presko, pero ang atensyon niya ay nasa ulam na nakahain na inaamoy-amoy pa na parang baliw. Baliw naman talaga.

​“Kaya pala kahit nasa itaas ako, parang hinihila ang ilong ko pababa,” dagdag naman ni Kuya Lucian na nagpupunas pa ng kaniyang buhok. “Iba talaga ang timpla mo, Lemon. Nakakasawa na ’yung puro takeout o luto ng kung sino-sino habang wala ka.”

​“O, maupo na kayo. Huwag puro bola, baka lumamig ’to,” saway ko sa kanila habang inilalapag ang huling mangkok ng mainit na sabaw.

​Sumunod naman sila agad, pero bago pa man sila makakuha ng pagkain, nagsalita ako. “Sandali lang, huwag muna kayong kukuha. Pupuntahan ko lang si Daddy sa taas para sabay-sabay na tayong kumain.”

​Biglang tumahimik ang paligid. Natigilan sina Kuya Lucian at Kuya Lysander, nagkatinginan sila nang mabilis bago ibinalik ang tingin sa akin. Bakas ang ilang segundo ng pagkailang at tensyon, pero dahil ayaw nilang sirain ang moment, agad din silang nakabawi.

​“Ah… sige, Bunso. Ikaw ang bahala,” maikling sagot ni Kuya Lucian habang si Kuya Lysander naman ay nag-iwas ng tingin at kunyari ay inayos ang kaniyang kubyertos.

​Aalis na sana ako sa tapat ng mesa para akyatin si Daddy nang biglang may sumulpot na mataas na bulto papasok sa dining area.

​Pumasok si Daddy Logan. Hindi na siya tulad ng kanina na mukhang lantang gulay; nag-ayos siya ng sarili at bakas sa mukha niya ang pilit na sigla. Nang makita niya ako, agad na nagliwanag ang kaniyang mga mata.

​“Hi, Honey,” bati niya sa isang malambing na tono na tila ba nanginginig pa sa kaba. “Naamoy ko kasi ang luto mo mula sa kwarto… kaya hindi ko na napigilang bumaba. Akala ko ba ay tatawagin mo pa ako?”

​Tipid akong ngumiti at iginiya siya sa kaniyang upuan sa kabisera. “Papunta pa lang sana ako, Dad. Mabuti naman at bumaba na kayo.”

​Dahan-dahang naupo si Daddy. Ngunit sa sandaling lumapat ang kaniyang katawan sa upuan, ang masiglang batian kanina ay napalitan ng isang mabigat at nakabibinging katahimikan. Walang nagsasalita sa tatlong kuya ko. Tanging ang tunog lang ng aircon at ang mahinang pag-usok ng mainit na kanin ang naririnig. Ang dating masayang asaran nina Kuya Lucian at Lysander ay biglang naglaho, tila ba may pader na muling naitayo sa gitna ng hapag-kainan.

Nararamdaman ko ang bigat ng hangin sa loob ng kusina. Ang bawat kalansing ng kutsara at tinidor sa plato ay tila umaalingawngaw sa gitna ng katahimikang namamagitan kay Daddy at sa mga kuya ko. Ni isa sa kanila ay hindi nagtatama ang paningin, at ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang pagnguya.

​Hindi ko na matiis ang ganitong eksena. Huminga ako nang malalim at pilit na pinasigla ang aking boses para basagin ang pader na nakaharang sa aming lahat.

​“Alam niyo, ang sarap sa pakiramdam na ganito tayo ulit,” panimula ko, sabay tingin sa kanilang apat. “Namiss ko ’to nang sobra-’yung nakaupo tayo sa iisang mesa, kumakain nang sabay-sabay, at kumpleto ang pamilya Buenaventura. Parang dati lang.”

​Ngumiti ako sa kanila, umaasang may tutugon, pero nanatiling nakayuko sina Kuya Lucian at Kuya Lysander. Si Daddy naman ay marahang tumango, pero bakas sa kaniyang mga mata ang lungkot habang nakatingin sa kaniyang mga anak na ayaw siyang kausapin.

​“O, kamusta naman ’yung niluto ko?” tanong ko ulit, pilit na ibinabalik ang sigla sa usapan. “Kuya Lucian, Kuya Lysander… masarap ba? O kailangan ko pang dagdagan ng asin?”

​Walang sumagot. Patuloy lang sila sa pagkain na tila ba wala silang narinig. Lalo lang naging awkward ang paligid.

​Napabaling ang tingin ko kay Kuya Lucas na nasa tapat ko. Alam ko na siya lang ang makakatulong sa akin ngayon. Tiningnan ko siya nang madiin-isang tingin na nagmamakaawa at nag-uutos na gawin niya ang kaniyang parte bilang panganay para hindi maging disaster ang tanghaliang ito.

​Nahalata ni Kuya Lucas ang utos ng aking mga mata. Huminga siya nang malalim, inilapag ang kaniyang kubyertos, at kahit halatang labas sa loob at napipilitan lang, ay tumikhim siya para makiisa sa usapan.

​“Masarap, Bunso. Gaya ng dati,” sabi ni Kuya Lucas sa isang seryosong tono, bago dahan-dahang sinulyapan si Daddy na nasa dulo ng mesa. “Sakto lang ang timpla. Mabuti naman at hindi mo nakalimutan kung paano kami magpaluto rito sa bahay.”

​Tumingin siya kay Daddy nang mabilis, walang emosyon ang kaniyang mukha pero sapat na iyon para magkaroon ng konting palitan ng salita. “Mukhang nagustuhan din ni Dad. Kanina pa siya kumukuha ng kanin at ulam.”

​“Oo nga, Baby. Sobrang sarap,” sagot ni Daddy Logan habang dahan-dahang naglalagay ng panibagong sandok ng ulam sa kaniyang plato. Bahagyang gumaan ang kaniyang mukha, tila nakahanap ng paraan para makalusot sa tensyon. “Nakailang kanin na ako. Baka ma-bloated na ako nito sa sobrang sarap ng luto mo.”

​Binaling ni Daddy ang tingin kay Kuya Lucas, sinubukang dugtungan ang sinimulan nitong usapan. “Ikaw din Kuya, kanina ka pa kumakain. Kanina ka pa nga dumidighay d’yan, halatang ganado ka rin.” Biro ni Daddy kay Kuya Lucas. Nakaka-miss talaga ang ganito. Yung tinatawag ni Dad na Kuya si Kuya Lucas.

​Natawa nang mahina si Kuya Lucas, isang reaksyong bihirang makita sa harap ni Daddy simula nang bumalik kami. Inilapag niya ang kaniyang baso at tumingin kay Daddy nang may bahid ng pagkapahiya pero nakangiti na. “Hindi ko kasi mapigilan, Dad. Tatlong masasarap na ulam ba naman ang nasa harap natin… mahirap tanggihan.”

​“Dapat talaga ikaw na lang ang maging chef sa restaurant natin, Honey,” dagdag pa ni Daddy Logan, bakas ang pagmamalaki sa kaniyang boses. “Siguradong dudumugin ang mga luto mo doon. Baka hindi na makauwi ang mga customer sa sarap.”

​Napatawa ako nang malakas sa sinabi ni Daddy. “Ang dami nating restaurant, Dad! Hindi ko kayang maging chef sa lahat ng ’yon. Baka mapagod ako agad at hindi na ako makapag-beauty rest.”

​Sabay na natawa si Daddy Logan at Kuya Lucas sa hirit ko. Ang tunog ng kanilang tawanan ay tila isang musika sa pandinig ko-isang senyales na unti-unti nang natitibag ang pader.

​Sina Kuya Lucian at Kuya Lysander naman ay nanatiling tahimik, pero napansin kong mabilis din ang kanilang pagsubo. Bagaman hindi sila sumasali sa tawanan, hindi nila maitago na nagustuhan nila ang pagkain.

​“Masarap, Bunso,” tipid na komento ni Kuya Lucian habang nakayuko, pero sapat na iyon para mapangiti ako.

​“Oo, sakto lang,” dugtong naman ni Kuya Lysander na hindi rin tumitingin sa amin pero kumuha pa ng dagdag na kanin.

​Tumayo ako para muling lagyan ng juice ang kanilang mga baso. “Dahan-dahan lang sa pagkain, baka mabilaukan kayo niyan,” biro ko sa kanila. “Buti na lang talaga, tatlong kilo ng bigas ang isinalang ko kanina. Sa laki ba naman ng mga katawan niyo, parang kulang pa yata ’to sa inyong apat eh!”

​Sa gitna ng tawanan at simpleng asaran, naramdaman ko ang unti-unting pagbabalik ng dating init sa loob ng tahanan ng mga Buenaventura. Maaaring hindi pa lahat ay maayos, pero sa bawat subo at tawa, alam kong malapit na kaming maging buo ulit.

Dala ng katahimikan sa hapunan, tila naging paulit-ulit na plaka ang eksena sa aming hapag-kainan. Kaming tatlo lang nina Daddy Logan at Kuya Lucas ang nagpapalitan ng mga salita, habang sina Kuya Lucian at Kuya Lysander ay nananatiling matipid sa kanilang mga sagot, lalo na kapag si Daddy na ang nagtatanong. Bagaman malambing pa rin sila sa akin, ramdam ko ang pader na pilit nilang pinananatili laban kay Daddy.

​Napansin ko rin na unti-unti nang nagiging maayos ang pag-uusap nina Daddy at Kuya Lucas. Marahil ay nakatulong ang seryosong pag-uusap nila sa garahe na aksidente kong nasilip. Isang linggo na ang nakalipas simula nang bumalik kami, at kahit papaano ay bumabalik na ang normal na daloy ng buhay namin-may pasok na ulit ang mga kuya, at naiwan na naman ako bilang reyna ng bahay. Hindi na rin muna ako nagpagalaw sa mga kuya ko, kahit laplapan pa.

​Kasalukuyan akong nasa sala, nakatitig sa TV pero lumilipad ang isip. Napagpasyahan kong ipagluto ng meryenda si Daddy na kasalukuyang nasa loob ng kaniyang office para sa isang meeting. Pagpasok ko sa library/office, nakita ko siyang mag-isa na lang, seryosong nakatitig sa kaniyang tablet habang nakasandal sa swivel chair at nagsa-swipe.

​“Dad, meryenda po muna,” malambing kong tawag sa kaniya habang dahan-dahang inilalapag ang plato ng kaniyang paboritong meryenda sa gilid ng mesa.

​Inangat niya ang kaniyang tingin at pilit na ngumiti. “Salamat, Honey. Tamang-tama, katatapos lang ng meeting ko.”

​“Sabayan na kita rito, Dad ha?” wika ko sabay upo sa tapat niyang swivel chair.

​Kinuha niya ang tinidor pero napansin ko ang bahagyang pag-atras ng kaniyang kamay nang muntik nang magkadikit ang aming mga daliri. Simula nang bumalik ako, napapansin ko ang pag-iwas niya. Kahit okay na kami sa salita, parang may takot pa rin sa kaniyang mga mata-takot na baka sa isang dampi lang ay muling sumiklab ang karahasang nangyari noon.

​“Dad…” tawag ko sa kaniya, dahilan para mapatigil siya sa pagsubo. “Bakit ba parang… iniiwasan niyo akong hawakan? O kahit man lang tabihan nang malapitan?”

​Bahagyang nanginig ang kaniyang panga at ibinaba niya ang tinidor. “Honey, ayaw ko lang na… ayaw ko lang magkamali ulit. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag nasaktan na naman kita.”

​Huminga ako nang malalim, ramdam ang bigat ng kaniyang nararamdaman. “Nandito na ako, Dad. Pinatawad na nga kita, ’di ba? Hindi niyo kailangang matakot sa sarili niyo… o sa akin.”

​Tumitig siya sa akin, bakas ang pangungulila sa kaniyang mga mata, pero nanatili siyang nakapako sa kaniyang upuan, tila ba may invisible na harang na pumipigil sa kaniya na abutin ang aking kamay.

Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa kaniya. Gusto kong iparamdam na wala siyang dapat ikatakot, na ang Lemon na nasa harap niya ngayon ay ang kaniyang Honey na nagmamahal sa kaniya nang buo. Sinubukan kong umupo sa kaniyang kandungan, isang bagay na dati ay normal naming ginagawa bilang mag-ama, pero bago pa man ako makalapit nang husto ay mabilis niyang inatras ang kaniyang swivel chair.

​Napatigil ako sa ere at napanganga. Ramdam ko ang biglang paglamig ng hangin sa loob ng office. Ang mga yakap namin nitong mga nakaraang araw, laging limitado-kapag nakatayo lang kami, parang pormal na beso, at hindi man lang magawang higpitan ang kapit. Ang huling yakap namin na sobrang higpit ay nung araw na umuwi kami. Sobrang naninibago ako. Hindi ito ang Daddy Logan na nakilala ko; hindi ito ang kaniyang dating lambing.

​Nanatili siyang nakaiwas ng tingin, ang kaniyang mga mata ay nakatuon sa kung saan-saun maliban sa akin.

​“Dad? Look at me,” malambing kong tawag, pero hindi siya sumasagot at nakasiksik na lang sa isang sulok na parang batang takot na takot. Takot na takot na baka ang paglapit ko ay maging mitsa muli ng kaniyang pagkawala sa sarili.

​Dahil sa paulit-ulit niyang pag-iwas, naramdaman ko ang mabilis na pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko gusto ang ganitong distansya. Hindi ko gusto na parang may malaking pader sa pagitan namin kahit nasa iisang silid lang kami.

​“Dad!” tawag ko sa kaniya, sa pagkakataong ito ay matigas na at bakas ang seryosong tono.

​Napatingin siya sa akin, gulat sa biglang pagbabago ng boses ko.

​“Gusto mo ba talagang tuluyang mapatawad ang sarili mo?” hamon ko sa kaniya habang nakatitig nang diretso sa kaniyang mga mata. “Gusto mo ba na makalimutan mo mismo ang ginawa mo sa akin? Dahil sa ginagawa mong ’yan-sa pag-iwas mo, sa pagtrato mo sa akin na parang babasaging kristal na ayaw mong hawakan-mas lalo mo lang ipinapaalala sa akin na may nangyaring hindi maganda.”

​Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong boses. “Kung patuloy kang lalayo, paano tayo maghihilom? Paano tayo babalik sa dati kung ikaw mismo ang gumagawa ng distansya?”

Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang mga balikat habang nakatitig ako sa kaniyang mga mata. Ang Daddy Logan na kilala kong matikas at tila hindi natitinag ng kahit na ano ay mukhang marupok sa harap ko ngayon.

​“Ngayon Dad, sumagot ka kung gusto mo mismong kalimutan ang ginawa mo at mapatawad mo ang sarili mo, kasi tutulungan kita,” seryoso kong saad, hindi pinuputol ang aming pagtititigan. “Pero once na pumayag ka, bawal ka na umatras. Walang bawian, Dad. Paninindigan natin ’to.”

​Sandaling tumahimik ang paligid, tanging ang mahinang ugong lang ng aircon sa kaniyang office ang naririnig. Kita ko ang pakikipagbuno ng kaniyang isipan, ang takot na baka lalo lang lumala ang lahat, pero nanaig ang kagustuhan niyang maibalik ang dati.

​Dahan-dahan siyang tumango. “Opo, Honey… pumapayag ako. Tulungan mo ako makalimot at mapatawad ang sarili ko, please…” paos niyang sagot. Ang kaniyang boses ay puno ng pagsusumamo, tila ba ako lang ang tanging lunas sa sugat na siya rin ang gumawa.

​Isang matamis ngunit malademonyong ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Tumayo ako at dahan-dahang tumalikod sa kaniya, ramdam ko ang kaniyang mga mata na nakasunod sa bawat galaw ko.

​“Tara, sumunod ka sa akin, Dad. Tutulungan kita,” wika ko habang naglalakad patungo sa pinto. Huminto ako sandali at lumingon sa kaniya nang may mapanuring tingin. “Dahil pumayag ka, wala na itong atrasan.”

​Narinig ko ang pag-atras ng kaniyang swivel chair at ang kaniyang mabibigat na yabag habang sumusunod sa akin. Alam ko, sa bawat hakbang namin palayo sa silid na iyon, ay ang pag-iwan sa multo ng nakaraan at ang pagyakap sa isang bagong yugto na ako na ang may kontrol.

​Dinala ko siya sa aking kwarto-ang silid na naging saksi sa aking pag-iyak, pero ngayon ay magiging saksi sa muling pagkabuo, o marahil, sa mas matindi pang ugnayan. Pagpasok namin, agad kong nilock ang pinto. Ang tunog ng trangka ay tila naging hudyat na kaming dalawa lang, wala nang iba, at wala nang makakahadlang sa kung ano man ang susunod na mangyayari.

“Hindi lang ito tungkol sa paglimot at pagpapatawad mo sa sarili mo Dad, paghihiganti ko rin ito.” Huling linya ko bago ko kinuha ang basket sa ilalim ng kama na naglalaman ng mga “laruan” at may pinindot sa dingding ng kwarto ko.

Chapter 13

​Dahan-dahang bumukas ang bookshelf, ang tunog ng mekanismo nito ay tila musika sa aking pandinig. Kitang-kita ko ang gulat sa mga mata ni Daddy Logan. Hindi niya akalain na sa loob ng labing-walong taon na paninirahan ko sa bahay na ito, may ganito palang itinatago ang sarili kong kwarto.

Sa totoo lang, aksidenteng nahanap ko lang din ito nitong nakaraang linggo habang nag-aayos ako ng mga libro. May lumabg encyclopedia na parang may pindutan at nang pindutin ko, laking gulat ko nang bumukas ito.

​Napaisip tuloy ako… kung may ganito sa kwarto ni Daddy at meron din sa akin, paano pa kaya sa kwarto nina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander? Tila ang mansyong ito ay puno ng mga lagusan para sa mga sikretong hindi dapat mabulgar.

​“Pasok po kayo, Dad,” anyaya ko sa kaniya, ang boses ko ay kalmado pero may halong awtoridad.

​Iginaya ko siya sa loob. Ang silid ay hindi kasing dilim ng sa kaniya. Dito, ang mga ilaw ay kulay warm amber, nagbibigay ng isang mapang-akit at komportableng kapaligiran. Sa gitna ng silid ay tumatambad ang isang malaking kama-mas malaki pa sa king-sized bed ko sa labas. Malambot ang kutson at natatakpan ng kulay itim na silk sheets na tila nag-aanyaya ng kasalanan.

​Ramdam ko ang kaba ni Daddy. Ang matapang at seryosong si Logan Maximiliano Buenaventura ay tila isang tupang nawawala sa gitna ng aking teritoryo.

​“Lemon… ano ’to?” mahina niyang tanong, habang inililibot ang paningin sa mga dingding na soundproofed.

​Lumingon ako sa kaniya at ngumiti nang matamis-yung ngiting alam kong magpapalambot sa tuhod niya. “Dito tayo mag-uusap nang maayos, Dad. Walang makakarinig sa atin, kahit magsisigaw pa tayo-ikaw rito. Dito, hindi mo kailangang maging Daddy. Dito, ikaw lang si Logan… at ako ang iyong Lemon.”

​Lumapit ako sa kaniya at dahan-dahang hinawakan ang kaniyang mga kamay na medyo nanginginig pa. “Sabi mo kanina, gagawin mo ang lahat para mapatawad mo ang sarili mo, ’di ba?”

​Hindi siya nakasagot agad. Nakatitig lang siya sa akin, tila sinusuri kung ang bunso niya pa ba ang kaharap niya o isang bagong nilalang na hinubog ng kaniyang sariling karahasan.

​“Maupo ka muna, Logan,” wika ko habang dahan-dahang itinutulak siya paupo sa gilid ng kama. “Masyado kang tensyonado. Hayaan mong tulungan kitang mag-relax… gaya ng ginagawa mo sa akin noon.”

​Sa bawat segundong lumilipas, nararamdaman ko ang paglipat ng kapangyarihan. Noong gabing iyon sa sikretong silid niya, siya ang tigre. Pero ngayon, sa loob ng sikretong silid na ito, ako na ang may hawak sa kaniya.

​“Dahil pumayag ka,” bulong ko sa kaniyang tenga, “sisiguraduhin kong hindi mo pagsisisihan ang pagsunod sa akin dito.”

​Habang nakaupo si Daddy Logan sa gilid ng kama, kinuka ko muli ang isang itim na box na kanina ko hawak. Lumapit ako at nang walang pag-aalinlangan, inilaglag ko ang lahat ng laman nito sa tapat niya.

​Halos lumuwa ang mga mata ni Daddy Logan sa nakita. Hindi lang ito basta mga gamit; ang kama ay napuno ng iba’t ibang uri ng sex toys-mula sa vibrators, dildos, hanggang sa mga bondage gear. Ang lahat ng ito ay bago at tila kumikinang pa sa ilalim ng dim lights ng silid.

​“Ipinakita ko na agad sa sa’yo ’to, Logan, dahil sabi niyo handa na kayo,” malamig kong wika habang pinagmamasdan ang gulat na bakas sa kaniyang mukha.

​Hindi niya alam na nitong mga nakaraang araw, tinuruan ako nina Azul at Khai kung paano gamitin ang bawat isa sa mga ito. Alam ko na ang bawat function, ang bawat level ng sarap na hatid ng mga laruang ito. At ngayon, gagamitin ko ang lahat ng natutunan ko sa kaniya.

​Dahan-dahan kong ibinalik ang mga laruan sa loob ng box, maliban sa ilan, at inilapag ito sa gilid na table. Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata-mga matang dati ay punong-puno ng bagsik, pero ngayon ay tila sumusuko na.

​“Higa, Logan,” maotoridad kong utos.

​Saglit siyang natigilan, tila hindi pa rin makapaniwala na ang baby ng pamilya ay ganito na kung mag-utos sa kaniya. Pero dahil sa pangako niya kanina, dahan-dahan siyang sumunod at humiga sa malambot na kama.

​“Ngayon, ilagay mo ang mga kamay mo sa itaas ng ulo mo,” dagdag ko pa habang nakatayo sa gilid niya.

​Parang robot na sumunod ang matipunong katawan ni Daddy. Inilagay niya ang kaniyang mga kamay sa ibabaw ng kaniyang ulo, dahilan para lalong bumakat ang kaniyang dibdib at ang kaniyang biceps sa ilalim ng suot niyang polo.

​May kinuha ako sa box. Isang set ng leather handcuffs.

​“Para masiguro nating hindi ka gagalaw nang wala akong pahintulot, Logan,” bulong ko habang naririnig ang kalansing ng bakal.

​Ngumiti ako nang makitang napalunok siya. Ang kapangyarihan na dating nasa kaniya ay tuluyan na niyang isinuko sa akin. Sa loob ng silid na ito, ako ang batas, at siya ang aking susunod sa bawat laro.

Narinig ko ang mahinang kalansing ng bakal habang isinasara ko ang leather handcuffs sa magkabilang pulso ni Daddy Logan. Ang tunog na iyon ay tila selyo ng kaniyang pagsuko. Ngayon, ang kaniyang mga kamay ay naka-lock na sa bakal na headboard ng malaking kama, nakadipa at walang kalaban-laban sa anumang balak kong gawin.

​“H-honey… kailangan ba talaga ’to?” mahina at paos niyang tanong. Bakas sa kaniyang boses ang pinaghalong kaba at pananabik.

​Hindi ako sumagot. Sa halip ay kinuha ko ang isang matalas na gunting mula sa box. Nakita ko ang biglang pag-igting ng kaniyang buong katawan nang makita ang kislap ng talim nito sa ilalim ng amber na ilaw. Dahan-dahan kong inilapit ang gunting sa kaniyang katawan, binubuka at isinasara ito nang dahan-dahan sa tapat mismo ng kaniyang pagkalalaki na kahit may saplot pa ay halatang-halata na ang pagkabuhay.

​“B-bay… anong gagawin mo sa gunting na ’yan?” tanong niya, ang kaniyang mga mata ay nakapako sa bawat galaw ng aking kamay.

​Isang mapanuring ngiti ang sumilay sa aking mga labi. “Relax, Dad… huwag kang matakot. Tatanggalin ko lang naman ang mga nakakasagabal sa paningin ko. Gusto kitang makita nang mas malinaw.”

​Narinig ko ang kaniyang mabilis na paghinga habang sinisimulan kong gupitin ang kaniyang mamahaling polo. Isa-isang nahuhulog ang mga butones sa sahig, at kasunod niyon ay ang paggupit ko sa kaniyang pantalon hanggang sa ang tanging natira na lamang ay ang kaniyang boxer shorts.

​Napatitig ako sa malaking bukol na pilit kumakawala sa manipis na tela ng kaniyang underwear. Hindi ko napigilang mapangisi nang nakakaloko.

​“Putang ina mo ka, Logan. Tigas na tigas ka na agad, wala pa nga akong ginagawa sa’yo,” bulong ko, sapat na para marinig niya at lalong magpula ang kaniyang mukha. “Mukhang handang-handa na ang aso ko, ah?”

​Binitawan ko ang gunting at tumayo ako sa tapat niya. Sinimulan kong dahan-dahang tanggalin ang suot kong mga damit, hinahayaan itong bumagsak sa sahig, hanggang sa wala na ring matira sa aking katawan. Ang kaniyang mga mata ay tila naglalayab habang sinusundan ang bawat hubog ng aking balat.

​“Tandaan mo, Logan… hindi ka makakagalaw. Kahit anong gawin ko sa’yo, kailangan mong manatiling sunod-sunuran,” wika ko habang dahan-dahang lumalapit at sumasampa sa kaniyang ibabaw.

​Inilapit ko ang aking mukha sa kaniya, ramdam ko ang init ng kaniyang hininga. “Walang makakarinig sa’yo kahit sumigaw ka pa rito. Ipapakita at ipaparinig ko sa’yo ang lahat ng gagawin at sasabihin ko… dahil ngayong gabi, ako ang magtuturo sa’yo kung paano ang tunay na pag-angkin.”

Dahan-dahan kong inilapat ang aking palad sa mainit at tumitibok-tibok na umbok sa ilalim ng kaniyang manipis na underwear. Sinimulan ko itong himasin nang pabilog, marahan sa simula hanggang sa unti-unti kong naramdaman ang panginginig ng kaniyang buong katawan. Bawat haplos ko ay tila kuryenteng gumagapang sa kaniyang balat, dahilan para mapakapit siya nang mahigpit sa kaniyang mga posas.

​“Ah… h-honey… ang sarap,” paos at gumaralgal na boses ni Daddy Logan. Pumikit siya nang mariin, tila nilulunod ang sarili sa sensasyong ibinibigay ko. “Sige pa… ilabas mo na ’yan, Baby. Gusto kitang maramdaman…”

​Napatigil ako. Ang init na nananalaytay sa aking katawan ay biglang napalitan ng matinding inis. Inalis ko ang aking kamay at mabilis na dumapo ang palad ko sa kaniyang pisngi-isang malakas na sampal na umalingawngaw sa loob ng tahimik na silid. Hindi pa ako nakuntento at sinundan ko iyon ng isa pang sampal sa kabilang pisngi.

​“Sino ka para utusan ako, Logan?” malamig at matalim kong tanong habang nakatitig sa kaniyang gulat na mga mata. “Nakalimutan mo na ba kung nasaan ka? Nakalimutan mo na ba ang usapan? Dito, ako ang masusunod. Ako ang batas dito.”

​Napatahimik siya. Ang kaniyang paghinga ay nananatiling mabilis, pero ang kaniyang mga mata ay tila nagpapakumbaba na. Wala siyang nagawa kundi ang tumitig lang sa akin habang dahan-dahan akong bumababa sa pagitan ng kaniyang mga hita.

​Maingat kong hinawakan ang garter ng kaniyang boxer shorts at dahan-dahan itong ibinaba. Sa isang iglap, tumambad sa akin ang dambuhalang pagkalalaki ni Logan Maximiliano Buenaventura. Tumitibok-tibok ito at bahagyang gumagalaw na tila may sariling buhay, nag-aabang sa susunod na mangyayari.

​“Putang ina kang burat ka, gumagalaw-galaw ka pa sa harap ko,” bulong ko habang nakatitig dito nang may halong paghanga at panunuya.

​Nang hindi inaasahan, mabilis kong pinitik ang dulo nito.

​“UGHHH!” Napaigtad si Daddy Logan, ang kaniyang buong katawan ay tila bumangon mula sa kama bago muling bumagsak dahil sa higpit ng pagkaka-posas. “H-honey… please…”

​“Sshhh…” pagpapatahimik ko sa kaniya habang dinadama ang kaniyang takot at pagnanasa. “Diyan ka lang. Huwag kang gagalaw hangga’t hindi ko sinasabi.”

Nanginig ang katawan ni Daddy Logan habang nakatitig sa akin. Nararamdaman ko ang kaniyang takot, isang bagay na dati ay hindi ko akalaing makikita ko sa kaniya. Sa harap niya, dahan-dahan kong ipinatong ang aking daliri sa aking baba, tila ba malalim ang iniisip at tinitimbang ang kaniyang kapalaran.

​“Hmm… ano kaya ang sunod nating gagawin, Logan?” bulong ko habang dahan-dahang lumalakad sa harap niya, ang bawat hakbang ko ay sadyang mabagal para mas lalo siyang kabahan. Sandali akong huminto at tumingala sa kisame, pagkatapos ay bigla akong humalakhak-isang mahaba at tila baliw na tawa na umalingawngaw sa buong silid.

​“Honey… please, huwag naman ganito,” nangangatal na pakiusap ni Daddy Logan, ang kaniyang mga mata ay bakas ng matinding pag-aalala at kaba sa aking inaasta.

​Bigla akong tumigil sa pagtawa at tiningnan siya nang diretso sa mga mata, isang matamis ngunit nakakatakot na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. “Aha! Alam ko na!” malakas kong sabi sabay palakpak nang parang bata. “May naisip na ako. At sigurado ako, Dad, hinding-hindi mo ito malilimutan.”.

​Napalunok siya at bahagyang napaatras, tila ba isang biktima na nakaharap sa isang taong nawawala na sa katinuan. “A-ano… anong gagawin mo?” tanong niya sa pabulong na boses, puno ng takot sa kung ano man ang susunod na mangyayari sa loob ng silid na ito kung saan ako na ang may kontrol.

Dahan-dahan kong inilabas ang latigo mula sa itim na box. Ang balat nito ay malamig sa aking palad, pero ang bawat hibla nito ay nangangako ng matinding init. Tumingin ako kay Daddy Logan, at sa unang pagkakataon sa loob ng labing-walong taon, nakita ko ang tunay na takot sa mga mata ng isang tigre.

​“Nilagyan mo ako ng napakaraming pasa sa katawan, Logan,” simula ko, ang boses ko ay mababa pero puno ng talim. “Naalala mo ba noong gabing iyon? Ang bawat kagat, ang bawat sampal, ang bawat diin ng iyong mga daliri sa aking balat? Akala mo ba, dahil baby mo ako, ay basta-basta ko na lang kakalimutan ang sakit? Ngayon, Logan… dodoblehin ko ang lahat ng naramdaman at naranasan ko sa’yo.”

​Nakita ko ang paglunok niya. Wala siyang magawa kundi tumango, isang tahimik na pagsuko ng kaniyang dignidad sa harap ng kaniyang anak.

​Itinaas ko ang latigo at nilaro-laro ito sa hangin. Ang tunog nito ay tila musika sa aking pandinig. Bawat hampas ko sa hangin ay nagpapakita ng lakas ng mekanismo nito. Muli akong humalakhak-isang tawang parang baliw na umalingawngaw sa apat na sulok ng soundproofed room na ito.

​“Honey… please… makinig ka muna,” nangangatal na tawag ni Daddy Logan. “Baby, huwag ganito… hindi kita makilala.”

​Tumigil ako sa pagtawa at hinarap siya, ang latigo ay nakakalitong nakapulupot sa aking braso. “Hindi mo ako makilala? Bakit, Dad? Dahil ba ngayon, ako na ang may kontrol sa’yo? Dahil ba ngayon, ikaw na ang nakagapos at ako na ang malayang gumagalaw?”

​Nagsimula akong maglakad nang pabalik-balik, kinakausap ang sarili ko habang ang mga mata ko ay nananatiling nakapako sa kaniyang matipunong katawan. “Sabi nila, ang mga Buenaventura ay hindi sumusuko. Pero tingnan mo ang sarili mo ngayon, Logan. Nakadipa, nakaposas, at nagmamakaawa sa batang dati ay kinuha mo ang lahat ng lakas. Ang ganda mong tingnan… parang isang sining na kailangang markahan. Ano kayang uunahin ko? Ang iyong dibdib na laging nakadagan sa akin? O ang iyong mga hita na laging humahapit sa akin?”

​“B-baby, maawa ka… hindi ko sinasadyang saktan ka nang ganoon,” pagsusumamo niya, ang mga luha ay nagsisimula nang mamuo sa kaniyang mga mata.

​“Maawa? Maawa?!” muli akong humalakhak, mas malakas at mas nakakangilabot. “Nasaan ang awa mo noong nagsusumamo ako sa’yo? Nasaan ang Honey at Baby mo noong tanging sakit lang ang ibinibigay mo? Ngayon, Logan Maximiliano Buenaventura, matitikman mo ang lupit ng batas ni Lemon. Dito sa kwartong ito, walang Daddy… walang anak. Meron lang isang biktima… at isang panginoon.”

​Humarap ako sa kaniya at itinaas ang latigo nang mataas. “Huwag kang kukurap, Dad. Gusto kong makita mo ang bawat marka na ilalagay ko sa’yo. Gusto kong maramdaman mo kung paano ang tunay na pag-aari.”

​Hindi ko na kilala ang bunsong anak na nasa harap ko ngayon. Ang dating maamo at masunuring si Lemon ay tila nilamon na ng isang madilim na katauhan na hindi ko kailanman inakala na nananahan sa kaniya. Habang pinagmamasdan ko siya sa loob ng kaniyang sikretong silid, nakikita ko sa kaniyang mga mata ang isang uri ng determinasyon na hinaluan ng poot at baliw na pagnanasa. Tila nawala na siya sa katinuan at wisyo; ang bawat ngiti niya ay may kalakip na panganib na nagpapataas ng balahibo ko. Nakakatakot.

​"Dad, sabi ko sa'yo, walang atrasan ito," wika niya sa isang boses na malamig pa sa yelo.

​Napako ako sa aking kinatatayuan nang marinig ang tunog ng trangka ng pinto. Doon ko naramdaman ang tunay na takot-hindi dahil sa kung ano ang maaari niyang gawin sa akin, kundi dahil sa katotohanang ako ang mitsa ng pagbabagong ito sa kaniya. Habang malalim ang aking iniisip at pilit na inuunawa kung paano kami humantong sa ganitong sitwasyon, biglang bumasag sa katahimikan ang isang matalim na tunog.

​Isang matinding hapdi ang gumuhit sa aking dibdib. Hindi pa man ako nakakabawi ay sinundan iyon ng isa pa, at isa pa. Ang bawat hampas ng latigo ay tila humahati sa aking laman.

​"AHHHH!!! AUUUHHHHH!!!" Napasigaw ako sa sobrang sakit, sigaw na puno ng pagkabigla at pait.

​Ramdam ko ang init ng dugong nagsisimulang dumaloy mula sa mga sugat na nilikha ng latigo. Sa bawat hagupit, tila binabayaran ko ang bawat pagkukulang at kasalanang nagawa ko sa kaniya, ngunit ang mas masakit ay ang makita ang anak kong tila nagpapakasasa sa aking paghihirap.

​Huminto si Honey sa paghampas, hinihingal pero ang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin nang may kakaibang kinang. Dahan-dahan siyang lumapit, ang dulo ng latigo ay kinakaladkad sa sahig, na lumilikha ng isang nakakangilong tunog.

​"Kakalagan kita, Dad nang pansamantala," bulong niya habang binabagtas ang distansya sa pagitan namin. "Pero huwag na huwag kang gagawa ng kahit anong hakbang na pagsisisihan mo. Huwag kang susubok na tumakas o lumaban, dahil alam mo kung ano ang kaya kong gawin."

​Tumango ako, wala nang lakas na magsalita. Ang bawat bahagi ng aking likuran ay tila sinusunog sa hapdi. Nang makalag ang mga gapos sa aking kamay, inakala ko ay tapos na ang kalbaryo ko, ngunit hinila ako ni Honey patungo sa isang madilim na sulok ng silid.

​Doon, halos manigas ang puso ko sa takot. May dalawang kadenang nakasabit sa kisame, malamig at tila naghihintay ng biktima. Hindi ako nakakilos nang isa-isang isabit ni Lemon ang aking mga kamay sa mga kadenang iyon. Napilitan akong tumayo nang tuwid, ang aking mga braso ay nakataas at tanging dulo na lamang ng aking mga daliri ang bahagyang sumasayad sa malamig na sahig.

​"Diyan ka lang, Dad. Para mas makita ko ang bawat reaksyon mo," wika niya bago muling humakbang pabalik.

​Pakt!!! 

​Muling umalingawngaw ang tunog ng latigo, at kasabay nito ang aking nagngangalit na sigaw. "AAAHHHHH!!!"

​Hindi na lang sa harapan ko ang mga tama. Walang pinalampas si Lemon. Nararamdaman ko ang bawat hagupit sa aking mga binti, sa likod, sa aking mga hita, at sa bawat balat na maabot ng kaniyang galit. Tumatawa siya-isang tawang nakakakilabot, parang isang taong tuluyan nang nawala sa katinuan. Sa bawat tawa niya, mas lalong bumibilis at bumibigat ang kaniyang mga hampas.

"HAHAHAHA! 'YAN! TAMA IYAN SAYO!" Nababaliw na sigaw niya habang pinaghahampas ako ng latigo.

​"Lemon... Honey... Mahal kita... Tatanggapin ko ang lahat ng ito basta huwag ka nang umakto nang ganiyan," pagmamakaawa ko sa gitna ng aking mga hikbi. "Mahal na mahal kita... Patawarin mo si Daddy... Honey, mahal na mahal kita..."

​Paulit-ulit ko iyong sinambit, umaasang ang mga salitang iyon ang magsisilbing gamot sa sugat ng kaniyang puso, na baka sakaling bumalik ang dating Lemon na mapagmahal at malambing. Pero tila wala siyang naririnig. Ang dating masayahing Bunso ay wala na sa harap ko. Ang tanging naroon ay isang estrangherong tila nagpapakasasa sa bawat patak ng dugo at bawat ungol ng sakit na lumalabas sa aking mga labi. Patuloy lang siya sa panlalatigo, tila isang ritwal ng paghihiganti na walang katapusan.

​Patuloy pa rin ang pag-alingawngaw ng tunog ng latigo sa loob ng silid, bawat hagupit ay may kasamang poot na matagal nang kinimkim ni Lemon. Habang namamaluktot ako sa sakit, nanlilisik ang mga mata ni Lemon na parang isang baliw na nawala na sa katinuan. Sa gitna ng pagpaparusa, sumigaw si Lemon nang may halong pagnanasa at galit, inuutusan niya ako na huwag na huwag hahayaang lumambot ang pagkalalaki nito habang tinitiis ang bawat latigo.

​Muling humalakhak si Lemon, isang tawang nakakakilabot na yumanig sa buong silid. Lumapit siya kay Logan at idiniin ang kaniyang mukha sa ama, bawat salitang lumalabas sa kaniyang labi ay tila sumpa. "Markado na kita, Logan!" wika niya habang nakatingin nang diretso sa nanghihinang mga mata nito. "Akin ka lang, Logan... akin ka lang! Ako lang ang gagawa nito sa'yo!" Ang dating maamo at masunuring si Lemon ay tuluyan nang nilamon ng madilim na katauhan, tinitiyak na ang kaniyang ama ay mananatiling bilanggo ng kaniyang baliw na pagmamahal at paghihiganti.

​Nararamdaman ko ang bawat hapdi ng latigo na humahagupit sa aking balat, isang matinding parusa na tila walang katapusan. Pero sa gitna ng sakit, mas nakakakilabot ang boses ni Lemon na umaalingawngaw sa buong silid.

​"Logan! Huwag na huwag mong papalambutin 'yan!" sigaw niya habang nanlilisik ang mga mata. Nanlalaki ang kaniyang mga mata na parang isang pasyente sa mental na nawala na sa katinuan. Lumapit siya sa akin, ang mukha niya ay puno ng baliw na determinasyon.

​"Tandaan mo, Logan, sa bawat latigong matatanggap mo, kailangang manatiling matigas ang pagkalalaki mo! Gusto kong maramdaman mo ang sarap sa gitna ng hirap na ibinibigay ko sa'yo!" dagdag niya sa isang mahabang dialogue na puno ng poot at pagnanasa. "Gusto kong makita kung gaano ka katatag, kung hanggang saan ang kaya mong tiisin para sa akin. Huwag kang susuko, dahil hindi pa ako tapos!"

Whip! Whip! Whip! 

"HAHAHA! ITO ANG SA'YO!" Sabi niya na may kasamang halakhak habang nilalatigo ako.

"AHHH! AHHH! H-HONEY!" Sigaw ko habang tinatanggap ang mga panglalatigo niya.

​Pagkatapos niyang sumigaw ay muli siyang humalakhak nang malakas, isang tawang nakakakilabot na yumanig sa aking pagkatao. "Markado na kita, Logan... akin ka lang, Logan! Akin ka lang!" paulit-ulit niyang sambit habang patuloy ang pag-atake ng latigo.

​Sa bawat salitang lumalabas sa kaniyang labi, ramdam ko na tuluyan na siyang nilamon ng dilim na ako rin ang may gawa. Wala na ang maamong anak na kilala ko; ang nasa harap ko ngayon ay isang mapag-angkin na nilalang na handang gawin ang lahat para makuha ang kaniyang gusto.

​Nararamdaman ko ang bawat hapdi ng latigo na humahagupit sa aking balat, isang matinding parusa na tila walang katapusan. Ang bawat latay ay tila naglalayab, at lalong tumitindi ang kirot sa tuwing humahalubilo ang malagkit na pawis sa aking mga sariwang sugat.

"Ahhh... Haaa... Honey ko..."

​Hinihingal ako habang ang aking buong katawan ay nanginginig sa pinaghalong sakit at pagod. Habang namamaluktot ako sa sakit, nakita ko ang aking bunsong anak na nanlilisik ang mga mata na parang isang baliw na nawala na sa katinuan. Pinagmamasdan ni Lemon ang mga marka sa aking katawan nang may halong kasiyahan-isang ekspresyong hindi ko kailanman inakalang makikita sa kaniyang maamong mukha.

​Nang marinig niya ang aking mahinang pagkadaing, isang nakakakilabot na tawa ang kumawala sa kaniyang mga labi. Muling humalakhak si Lemon, isang tawang nakakakilabot na yumanig sa buong silid.

​"Ano, Dad? Masakit ba?" ngutya niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin, ang latigo ay nakakaladkad sa sahig. "Gusto kong maramdaman mo ang bawat hapdi. Gusto kong malaman mo kung paano ang masaktan nang paulit-ulit." Umiling lang ako.

​Lumapit siya sa akin at idiniin ang kaniyang mukha, bawat salitang lumalabas sa kaniyang labi ay tila sumpa. "Tingnan mo ang sarili mo, Logan. Kay laking tao, pero ngayon ay tila isang sugatang hayop na nagmamakaawa sa harap ko."

​Muling umalingawngaw ang kaniyang tawa, puno ng poot at pagnanasa. Alam ko sa sandaling iyon, tuluyan na siyang nilamon ng dilim na ako rin ang may gawa. Walang bakas ng awa sa kaniyang mga mata, tanging ang baliw na determinasyon na angkinin ako sa paraang siya lang ang nakakaalam.

​Matapos ang tila walang katapusang pag-ulan ng latigo, binitawan ni Lemon ang hawakan nito. Ang tunog ng pagbagsak ng latigo sa sahig ay tila isang hudyat ng panandaliang katahimikan, ngunit ang kaba sa aking dibdib ay hindi pa rin humuhupa. Lalong tumindi ang aking panghihina nang maramdaman ko ang kaniyang malamig na mga kamay na kumakalas sa aking mga gapos.

​Hindi pa man ako nakakabawi ng hininga ay kinaladkad niya ako pabalik sa kama. Wala akong lakas na lumaban; ang katawan ko ay tila lupaypay na hayop na sumusunod sa kaniyang bawat hila. Muli niyang itinaas ang aking mga kamay at narinig ko ang pamilyar at nakakangilong tunog ng posas habang ibinibitay niya muli ang aking mga braso sa headboard ng kama.

​Nakahiga ako, sugatan at walang laban, habang siya naman ay nakatayo sa paanan ng kama, pinagmamasdan ang bawat pinsalang idinulot niya. Biglang nanlaki ang kaniyang mga mata at isang malademonyong ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi nang mapadako ang kaniyang tingin sa gitna ng aking mga hita.

​"Tingnan mo ang burat mo, Logan... tigas na tigas sa gitna ng sakit na nararamdaman mo!" bulalas niya na parang isang baliw na nakakita ng isang premyo. Ang kaniyang boses ay punong-puno ng pagkamangha na hinaluan ng poot. "Kahit pala ang sarili mong laman ay traydor sa'yo, Dad. Habang ang balat mo ay nagliliyab sa hapdi, ang pagkalalaki mo naman ay naghahanap ng sarap. Nakakatawa... nakakaaliw! HAHAHA!"

​Dahan-dahan siyang lumapit at lumuhod sa gitna ng aking mga binti. Ang kaniyang mga mata ay hindi umaalis sa aking pagkalalaki na tila ba may sarili itong buhay. Pero imbis na gamitin ang kaniyang mga kamay, itinaas niya ang kaniyang mga bisig. Inipit niya ito sa aking pagkalalaki sa pagitan ng kaniyang mga bisig, ginagamit ang balat ng kaniyang mga bisig para salsalin ako nang madiin at marahas.

​Humalakhak si Lemon, isang tawang yumanig sa aking buong pagkatao. "Ano, Dad? Diba ginamit mo ang pagitan ng mga binti ko na parang manyak na kinakantot ang nasa gitna ng mga ito? Natatandaan mo ba 'yun? 'Yung hapdi at lagkit habang pinagsasamantalahan mo ang kawalan ko ng malay? Pati 'yung paggamit mo sa kamay ko para jakulin iyang burat mo."

Nagulat ako sa rebelasyon niya. Gising pala siya nung mga panahon na ginawa ko iyon. 

​Lalong diniinan ni Lemon ang pagkakaipit ng kaniyang mga bisig, mabilis ang bawat galaw na tila ba nais niyang bawiin ang bawat sandali ng kaniyang pagdurusa noon. "Ano, masarap ba kapag ang mga bisig ko naman ang ginagamit ko? Ano, sagot! Putang ina, sumagot ka! HAHAHA!" sigaw niya, ang kaniyang mukha ay namumula na sa galit habang patuloy ang kaniyang paghalakhak na parang nawalan na ng katinuan.

​"H-honey... please, y-you're scaring me... itigil mo na ito, please," nanghihina kong pakiusap. Ang kaniyang anyo ay hindi na ang anak na minahal ko; tila isang estranghero ang nasa harap ko, isang nilalang na binuo mula sa aking mga pagkakamali.

​"Takot? Natatakot ka na ngayon, Logan?" aniya habang idinidiin ang kaniyang mukha sa akin, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang mainit na hininga. "Ngayon mo sabihin sa akin ang tungkol sa takot! Noong mga panahong ako ang natatakot sa'yo, noong mga panahong bawat haplos mo ay nagdudulot sa akin ng bangungot, narinig mo ba ang mga sigaw ko? Hindi, dahil ang tanging mahalaga sa'yo ay ang sarili mong libog! Ngayon, lalasapin mo ang bawat rurok na ibibigay ko, pero sa bawat labas mo, ipapaalala ko sa'yo na pag-aari na kita. Hindi ka lang ama, Logan... ikaw ang aso ko, ang laruan ko na sasamba sa bawat utos ko! Akin ka lang, at hinding-hindi ka makakaalis sa impyernong ito na ginawa nating dalawa!"

​Muli siyang humalakhak nang malakas habang pinagpapatuloy ang marahas na pag-aliw sa aking pagkalalaki, tinitiyak na ang bawat hibla ng aking kalamnan ay sumasamo sa kaniyang baliw na pag-angkin.

​"Cum, Logan, cum," utos ni Lemon sa isang malamig at mapanuring boses habang ang kaniyang mga bisig ay mabilis at madiing gumagalaw sa pag-aari ko. Sa kabila ng matinding takot na nararamdaman ko dahil sa aking anak na tila nawala na sa katinuan, wala na akong nagawa kundi ang magpanggap na nasasarapan sa bawat haplos niya.

​"Aaahh... sige, Lemon... masarap... malapit na ako," ungol ko, bagaman ang bawat salita ay pilit at may halong panginginig. Pinilit kong ilabas ang aking tamod, hindi dahil sa tunay na sarap, kundi dahil sa kagustuhang matapos na ang kaniyang baliw na pag-angkin.

"Ahhh... Sarap h-honey..."

Ngunit nang sa wakas ay dumating ang rurok, nagulat ako nang bigla siyang kumuha ng isang shot glass at doon sinalo ang bawat patak ng aking katas. Pinanood ko siyang nakatitig sa basong puno ng aking pagkalalaki, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik pa rin sa isang paraang hindi ko na nakikilala.

​Napatingin si Lemon sa hawak niyang shot glass, at doon ko nakita ang unti-unting pagbabago ng kaniyang ekspresyon-mula sa malamig na pananabik tungo sa isang matinding poot. Halos mangalahati lang ang laman nito, malayo sa inaasahan niyang pag-apaw.

​"Ito lang? Ito lang!? Putang ina, Logan! Ito lang ang ibibigay mo sa akin pagkatapos ng lahat?!" angil niya, ang kaniyang boses ay punong-puno ng gigil at tila nawawala na sa katinuan.

​Hindi pa man humuhupa ang matinding pintig at hapdi ng aking pag-aari dahil sa kakatapos lang na paglabas, muli itong sinunggaban ni Lemon. Marahas niyang iginalaw ang kaniyang mga bisig, mabilis at madiin na parang gustong saktan ang bawat himaymay ng aking kalamnan.

​"A-aray... Lemon... sandali... s-sobrang sensitive pa... AHHH!" pagmamakaawa ko, habang ang buong katawan ko ay nanginginig sa pinaghalong sarap na may kasamang matinding kirot. Halos mapatirik ang mga mata ko at mapakapit sa gilid ng upuan, hindi malaman kung paano ititigil ang kaniyang baliw na pag-atake.

​"Huwag kang magreklamo! Maglabas ka pa! Punuin mo ito!" sigaw niya habang patuloy sa marahas na pagsalsal. "Akala mo ba matatapos tayo rito? Akala mo ba sapat na 'yan para mabayaran ang lahat ng ginawa mo sa akin? Putang ina mo, Dad! Akin ka lang! Akin lang ang bawat patak ng tamod mo!"

​Bawat mura niya ay tila latigo na humahagupit sa aking pandinig, kasabay ng mabilis na pagkiskis ng kaniyang balat sa aking nag-aapoy at namamanhid na pagkalalaki. Wala akong nagawa kundi ang umungol sa sakit at pilit na bumigay sa kaniyang malupit na pag-angkin, habang tinitiyak ni Lemon na ang bawat hibla ng aking pagkatao ay sumasamo sa kaniyang baliw na pagmamahal at paghihiganti.

​"Ano? Wala kang mailabas?!" bulyaw ni Lemon habang mas lalong diniinan ang pagkakasakal sa aking pagkalalaki. Nanlilisik ang kaniyang mga mata, tila sinusuri ang bawat reaksyon ng aking mukha. "Nagpagalaw ka ba sa iba nung wala ako rito sa bahay, ha? Putang ina mo pala, eh! Sabihin mo! Ibinigay mo ba sa iba ang dapat ay sa akin lang?!"

​"Ahhh... H-hindi honey ahhh... I-ikaw lang uhm... shit... baby, w-wait... please..." pautal-utal kong sagot, ang bawat hininga ko ay galing sa ilalim ng aking dibdib. "M-mahapdi... sensitive pa... ohhh... ahhh!" Hindi ko na mapigilan ang mapapikit at mapakapit nang mahigpit sa upuan. Ang buong katawan ko ay nanginginig, hindi dahil sa sarap, kundi dahil sa hapdi ng kaniyang marahas na pagtrato. Pakiramdam ko ay mababalatan ang aking ari sa bilis at diin ng kaniyang mga kamay.

​"Ano? Putang ina, maglalabas ka pa!" sigaw niya, hindi pinapansin ang aking pagmamakaawa. Ang kaniyang boses ay puno ng poot na may halong baliw na pagnanasa. "Gagawin kitang pinaghalong aso at baka! Gagatasan kita nang gagatasan hanggang sa wala nang matira sa'yo! Putang ina mo ka, Logan!"

​Sa kabila ng matinding hapdi at panghihina, wala akong nagawa kundi ang sumunod. Sa ilalim ng kaniyang malupit na kamay at mga mura, muling nag-init ang aking dugo. Pilit kong ibinuhos ang lahat ng natitira kong lakas.

"O-ohhhh... Putaaaa... Ayan naa...." Kasabay ng isang mahaba at paos na ungol, naramdaman ko ang muling pagbuga ng aking katas-mainit at malapot-diretso sa loob ng shot glass na hawak niya.

​Pinanood ko siyang nakangisi habang nakikita ang puting likido na unti-unting pumupuno sa baso. Nang sa wakas ay mapuno ito, bahagya siyang tumigil, ngunit ang kaniyang hawak ay nanatiling mahigpit.

​Lupaypay ang aking katawan, ang aking mga braso ay nanghihina habang nakasabit sa mga posas na humahawak sa akin. Hinihingal ako, basa ng pawis, at tila nawalan na ng lakas na lumaban pa. Nakayuko na lang ako, hinahayaan ang bawat mabigat na hininga na lumabas sa aking mga labi, habang nananatili akong bilanggo sa kamay ng sarili kong anak.

​Dahan-dahan kong iniangat ang aking paningin nang marinig ko ang kaniyang boses. Si Lemon ay nakatayo sa harap ko, hawak ang puno na shot glass na tila isang tropeo ng kaniyang tagumpay.

​"Now, Logan," bulong niya, ang kaniyang boses ay tila isang malamig na hanging humahaplos sa aking balat.

​Nanlaki ang aking mga mata at tila tumigil ang pagtibok ng aking puso nang makita ko siyang dahan-dahang itinaas ang baso. Walang pag-aalinlangan niyang ininom ang malapot at mainit kong katas, ngunit hindi niya ito nilunok. Nananatili itong nasa loob ng kaniyang bibig, habang ang kaniyang mga mata ay diretso at mapanghamong nakatitig sa akin.

​Lumapit siya nang mas malapit-sapat na para maamoy ko ang sarili kong bango na hinaluan ng kaniyang pamilyar na pabango. Bigla niyang iniabot ang kaniyang libreng kamay at marahas na piniga ang aking mga pisngi. Naramdaman ko ang diin ng kaniyang mga daliri, pinupuwersa ang aking panga na bumukas.

​"Ngumanga ka," utos ng kaniyang mga mata, kahit walang tunog na lumalabas sa kaniyang bibig.

​Sa kabila ng panlalambot at panghihina, pilit kong isinara ang aking bibig, ngunit mas lalo niyang idiniin ang pagkakasakal sa aking mukha hanggang sa wala na akong nagawa kundi ang sumunod. Nang tuluyan nang bumuka ang aking bunganga, inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin.

​Doon, sa harap mismo ng aking mga mata, dahan-dahan niyang isinalin-niluwa-mula sa kaniyang bibig patungo sa akin ang sarili kong tamod. Naramdaman ko ang lagkit at init ng likidong iyon na dumadaloy sa aking dila at lalamunan. Hindi pa siya nakuntento; agad niyang sinakop ang aking mga labi ng isang marahas at malalim na halik.

​Pinagsaluhan namin ang lasa ng aking sariling pagkalalaki sa loob ng aming mga bibig. Isang matinding pait at alat ang gumuhit sa aking pandama-ang lasa ng sarili kong katas na hinaluan ng laway ng anak kong tila nilamon na ng kadiliman. Kahit nandidiri ako, kahit na gusto kong isuka ang lahat, wala akong lakas na kumawala dahil na rin ay mahal ko siya. Hinayaan ko na lang siyang angkinin ang aking hininga at ang aking dignidad, habang ang bawat segundo ng aming paghahalikan ay punong-puno ng poot at baliw na pagnanasa.

​Nalasahan ko ang bawat hibla ng aking sariling pagkatao sa pagitan ng aming mga labi, isang paalala na sa gabing ito, wala na akong kontrol. Ako ay ganap nang pag-aari ni Lemon.

​Nang sa wakas ay humiwalay ang kaniyang mga labi sa akin, naiwan akong habol ang hininga at tuluyang lupaypay. Ang bigat ng aking katawan ay tila dinadala na lamang ng mga posas na nakakabit sa aking mga pulso. Pakiramdam ko ay ninakawan ako ng bawat onsa ng lakas. Ang lasa ng sarili kong katas ay nananatiling mapait sa aking dila-isang paalala ng aking kahihiyan.

​Tumayo si Lemon nang tuwid at tiningnan ako mula ulo hanggang paa nang may mapanuring mga mata. "Lalabas lang ako at may kukunin," malamig niyang pahayag, walang bakas ng emosyon ang kaniyang boses. "Patigasin mo ulit 'yan. Kapag hindi 'yan tumigas, dobleng parusa ang gagawin ko sa'yo."

​Hindi na niya hinintay ang sagot ko. Mabilis siyang tumalikod at lumabas ng silid, iniwan akong mag-isa sa gitna ng malamig at madilim na kuwarto.

​"Putang ina..." mahina kong mura, habang pilit kong hinahabol ang aking katinuan.

​Kahit ang hirap gumalaw dahil sa pagkaka-posas, pinilit kong ituon ang aking isip sa kung anong paraan para sumunod sa utos niya. Takot ang nangingibabaw sa akin. Pero gaano ko man pilitin, tila naging bato ang aking katawan. Ang aking pagkalalaki ay nanatiling malambot, tila sumuko na rin sa pagod at sa trauma ng mga pangyayari. Ang imahe ng galit at baliw na mukha ni Lemon ay lalong nagpapadugo sa aking loob, imbes na magbigay ng pagnanasa.

​Dumaan ang halos limang minuto na tila isang eternity para sa akin. Bawat segundo ay puno ng kaba. Nang bumukas muli ang pinto, pumasok si Lemon na may hawak na maliit na lalagyan-puno ito ng mga ice cubes.

​Agad dumapo ang kaniyang tingin sa pagitan ng aking mga hita. Doon, nakita ko ang mabilis na pag-igting ng kaniyang panga. Ang kaniyang mga mata ay muling nagliyab sa galit.

​"Wala pa rin?! Talagang sinusubukan mo ako, Logan!" sigaw niya habang padabog na inilapag ang yelo sa mesa sa tabi ko. Lumapit siya sa akin, ang mukha ay halos magdikit na sa akin.

​"Magbibilang ako ng animnapung segundo," bulong niya, pero ang bawat salita ay punong-puno ng banta. "Kapag hindi 'yan tumigas sa loob ng isang minuto, lalabas ako ng silid na ito. At sisiguraduhin kong magpapakantot ako sa unang lalaking makikita ko sa labas. Gusto mo ba 'yun? Ang panoorin akong babuyin ng iba dahil hindi mo ako kayang pagbigyan?"

​Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig. "H-honey... huwag... huwag mong gawin 'yan, please," pagmamakaawa ko, habang nagsisimula na siyang bumilang.

​"Isa... dalawa... tatlo..."

​Bawat bilang niya ay tila isang hampas ng latigo sa aking pandinig. Ang takot na mawala siya o masaktan siya sa kamay ng iba ay nagsimulang humalo sa aking desperasyon.

"Labing-anim... labing-pito... labing-walo..." Ang bawat bilang ni Lemon ay parang hatol ng kamatayan sa aking pandinig. Ang kaniyang boses ay walang emosyon, mekanikal, at puno ng panganib. Sa bawat segundo, ang imahe ng aking anak na hinahayaan ang kaniyang sarili sa ibang lalaki ay lalong sumisira sa aking katinuan.

​"Honey, tama na! Huwag!" sigaw ko, ang boses ko ay paos at basag dahil sa desperasyon. "Ayan na! Tingnan mo, tumitigas na ulit! Huwag mo nang ituloy ang balak mo, please! Maawa ka sa akin... huwag kang magpapakantot sa iba. Huwag mong hahayaan na hawakan ka nila, babuyin ka nila... hindi ko kakayanin, Baby. Akin ka lang, 'di ba? Ako lang ang pwedeng gumawa niyan sa'yo?!"

​Sa gitna ng aking takot, pilit kong ipinikit ang aking mga mata at hinalungkat ang mga alaala naming dalawa-yung mga panahong hindi pa ganito kadilim ang lahat. Inisip ko yung mga nakaw na sandali sa kusina, yung mga halik na puno ng tamis at pangako, at yung init ng kaniyang katawan tuwing tinatawag niya akong 'Honey' o 'Daddy' nang may pagmamahal. Doon, unti-unting rumehistro ang init sa aking pagkalalaki hanggang sa muli itong tumayo nang matigas at handa.

​Napatigil si Lemon sa pagbibilang nang mapansin ang pagbabago sa pagitan ng aking mga hita. Isang malademonyong ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi, at ang kaniyang mga mata ay tila nabuhayan ng dugo.

​"Good dog," bulong niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Hinaplos niya ang aking mukha, pero ang kaniyang mga kuko ay bahagyang bumaon sa aking balat. "Akala ko kailangan ko pang lumabas para lang matauhan ka. Mabuti naman at marunong kang makinig kapag natatakot ka nang mawala ako."

​"Honey... sige na," pagmamakaawa ko, habang ang aking hininga ay bumibilis. "Kantutin mo na ang sarili mo sa akin. Gamitin mo ako... gawin mo ang gusto mo, basta huwag ka lang lalabas ng pintong iyan."

​Ngunit sa halip na sumunod, tumawa siya nang mahina-isang tawang nakakakilabot. "Hindi muna, Logan. Masyado kang naging pasaway kanina. Kailangan mo ng parusa na hinding-hindi mo malilimutan. Hindi kita pakakantutin... hindi muna sa ngayon."

​Kinuha niya ang lalagyan ng yelo at kumuha ng ilang piraso ng ice cubes. Sa harap mismo ng aking mga mata, isinubo niya ang mga iyon. Narinig ko ang mahinang pag-umpog ng yelo sa kaniyang mga ngipin. Pagkatapos, nang walang babala, mabilis siyang lumuhod sa pagitan ng aking mga binti at sinunggaban ang aking pagkalalaki.

​"A-AHHHH! PUTANG INA, BABY!" halos mapatalon ako sa aking kinauupuan nang maramdaman ang matinding lamig.

​Ang kaniyang bibig ay puno ng yelo, at habang mabilis at madiin niyang chinuchupa ang aking ari, ang pinaghalong init ng kaniyang lalamunan at ang nakakangilong lamig ng mga ice cubes ay nagdulot ng isang sensasyong hindi ko maipaliwanag. Hindi lang ito sa sarap; ito ay isa pang uri ng torture na tila binabalatan ang bawat himaymay ng aking kalamnan.

​"H-honey... tama na... sobrang lamig! Nakakakiliti!" angil ko habang nanginginig ang buong katawan ko. Ang aking mga posas ay kumakalansing sa bawat pilit kong pag-iwas, pero hindi niya ako tinigilan.

​Tuwing malulusaw ang mga yelo sa loob ng kaniyang bibig, dahan-dahan siyang hihinto para lang kumuha muli sa mesa at isubo ang panibagong batch ng ice cubes. Pagkatapos ay muli siyang babalik sa kaniyang ginagawa, ang kaniyang mga mata ay nakatingala sa akin, mapang-uyam at puno ng pagnanasang may halong poot.

​"Ano, Logan? Masarap ba?" bulong niya matapos iluwa ang isang piraso ng yelong hindi pa lubos na tunaw. "Ito ang lasa ng panlalamig mo sa akin. Ito ang pakiramdam ng bawat segundong binalewala mo ang pagmamahal ko. Gusto kong manginig ka sa lamig, gusto kong maramdaman mo na kahit anong init ang ilabas mo, kaya kong gawing nagyeyelo ang lahat sa isang iglap lang."

​Muli niyang isinubo ang aking ari, mas madiin, mas malalim. Bawat labas-masok ng kaniyang bibig na may kasamang matitigas na yelo ay tila sumusugat sa aking balat. "Ahhhh... Haaa... Ang sarap! Ang lamig! Ohhh... Putang ina! Ang sarap!" Ang aking mga daliri sa paa ay naninigas sa bawat sipsip niya. Hindi ko malaman kung maglalabas ba ako o hihimatayin sa tindi ng sensasyon.

​"Maglabas ka pa, Logan... maglabas ka pa sa gitna ng lamig na ito!" utos niya habang patuloy sa marahas na pagchupa, tinitiyak na bawat segundo ay isang eternidad ng parusa at sarap.

​Hindi ko na kaya. Ang bawat sipsip ni Lemon na may kasamang yelo ay tila kuryenteng gumuguhit sa aking buong pagkatao. Ang lamig ay nanunuot hanggang sa aking mga buto, ngunit ang pilit na pagtigas ng aking ari ay naghahanap ng labasan.

​"OHHHH... HONEY!" Isang malakas at paos na sigaw ang kumawala sa aking mga labi kasabay ng marahas na pag-igting ng aking katawan. Wala na akong kontrol. Naramdaman ko ang mainit at malapot na buga ng aking katas-diretso sa kaniyang bibig na puno ng yelo. Ang init ng aking tamod at ang lamig ng yelo ay naghalo, isang pagsabog ng sensasyon na nag-iwan sa akin na tulalang nakatingala sa kisame.

​Ngunit hindi siya tumigil.

​Kahit na puno na ang kaniyang bibig, naramdaman ko ang patuloy na paggalaw ng kaniyang dila. Nilunok niya ang lahat-ang yelong natunaw at ang aking tamod-nang walang kurap habang nakatitig sa aking mga mata. Pagkatapos, muli niyang sinunggaban ang aking ari na sensitibong-sensitibo pa mula sa paglabas.

​"H-honey ko... tama na... wala na... ubos na..." pagmamakaawa ko, habang ang aking mga binti ay nanginginig at halos hindi na ako makahinga. Pero parang mas lalo siyang naging ganid. Ang kaniyang pagchupa ay naging mas mabilis, mas marahas, tila ba gusto niyang sipsipin ang bawat natitirang onsa ng buhay sa akin.

​"Maglabas ka pa, Logan! Alam kong mayroon pa!" aniya sa gitna ng pag-atake.

​Hindi ko alam kung paano, pero sa ilalim ng kaniyang malupit na kamay at bibig, muling rumehistro ang sakit na may halong sarap. Ang aking katawan ay tila naging isang makina na kailangang sumunod sa kaniyang utos. Sa pangalawang pagkakataon, sa loob lang ng ilang minuto, muling kumitig ang aking kalamnan. Isang masakit at pilit na paglabas ang sumunod. Halos mamilipit ako sa upuan, ang mga posas ay kumakalansing nang matindi habang ang aking katas ay muling dumadaloy sa kaniyang lalamunan.

​Nang sa wakas ay humiwalay siya, dahan-dahan akong napahiga nang tuwid, hingal na hingal at basang-basa ng pawis. Tila wala na akong nararamdaman sa aking mga braso na nakaposas; ang tanging naririnig ko na lang ay ang mabilis na tibok ng aking puso at ang sarili kong mabigat na hininga.

​"Ahhh... Ang sarap talaga ng tamod mo, Logan," sabi ni Lemon nang may mapang-uyam na tono. Dahan-dahan niyang pinunasan ang gilid ng kaniyang bibig gamit ang kaniyang hinlalaki, ninanamnam ang bawat patak na natira.

​Halos mapikit na ang aking mga mata sa tindi ng pagod at trauma nang bigla kong maramdaman ang sunod-sunod at malakas na sampal sa aking magkabilang pisngi. Pak! Pak!

​"Ano? Hindi mo na kaya?" singhal niya, ang kaniyang boses ay puno ng pangungutya habang hinahawakan nang mahigpit ang aking panga para pilitin akong tumingin sa kaniya. "Eh diba naka-lima ka nung kinantot mo ako nang sobrang rahas? Bakit ngayon, hindi mo pa nga ako nakakantot, lupaypay ka na? Akala ko ba barako ka? Akala ko ba ikaw ang hari sa bahay na ito?"

​Idiniin niya ang kaniyang mukha sa akin, ang amoy ng yelo at ng aking sariling katas ay humahalimuyak mula sa kaniyang hininga.

​"Patigasin mo ulit 'yan, Logan! Hindi pa tayo tapos. Hangga't hindi ko sinasabing sapat na, magsisilbi ka sa akin. Huwag kang magpanggap na pagod dahil alam nating dalawa na kaya mo pang maglabas para sa anak mong binalewala mo!"

​"Ano? Hindi na talaga kaya? Sa bagay, matanda ka na!" singhal ni Lemon, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik sa galit at pangungutya habang nakatingin sa aking lupaypay na anyo. "Hanggang apat o lima lang ang kaya mo! Buti pa ang panganay na anak mo, naka-walo sa akin na sunod-sunod. Oo! Nakantot ako ni Kuya Lucas!"

​Nanigas ang buong katawan ko sa narinig ko. Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng kumukulong tubig na biglang naging yelo. Ang sakit ng mga sampal niya ay nawalan ng saysay kumpara sa hapdi ng kaniyang mga salita. Si Lucas? Ang panganay ko? Ang inaasahan kong magtatanggol sa pamilya?

​"H-hindi... hindi totoo 'yan," kusa pang nanginig ang boses ko, pilit na itinatanggi ang katotohanang sumasampal sa akin. Umiling ako nang bahagya, kahit na mahigpit pa rin ang hawak niya sa aking panga. "Hindi ako naniniwala sa'yo, Honey. Sinasabi mo lang 'yan para tumigas uli ang pagkalalaki ko. Para saktan ako lalo."

​Pilit kong hinanap ang anumang bakas ng biro sa kaniyang mukha, pero ang nakita ko lang ay ang isang malademonyong ngiti.

​"Pagod na ang katawan ko at wala na akong mailalabas pa dahil sinimot mo na, kaya kalagan mo na ako, Baby," pagpapatuloy ko, ang bawat salita ay punong-puno ng pait. "At kahit matanda na ako, kaya ko pa kahit sampu. Basta huwag sa ganitong paraan... huwag mo namang gamitin ang kapatid mo para lang parusahan ako."

​Lalong lumawak ang ngisi ni Lemon, isang ekspresyong hindi ko kailanman inakalang makikita sa mukha ng aking bunso. "Talaga, Dad? Sige, tignan mo 'to."

​Binitawan niya ang aking panga at kinuha ang kaniyang cellphone sa ibabaw ng mesa. May pinindot siya roon at hinarap ang screen sa akin. Doon, bumungad ang isang litrato na nagpadurog sa natitira ko pang katinuan.

Litrato iyon ni Lemon na may subo subo na ari ng isang lalaki. Hindi kita ang mukha ng lalaki sa litrato pero kitang kita ko ang katawan nito. Parang katulad sa katawan ng anak ko na si Lucas. 

"Hindi! Hindi ako naniniwala! Edited lang iyang litrato! AI lang 'yan!" Bulyaw ko. 

Lemon's Point of View

Isang mapait na ngisi ang gumuhit sa aking mga labi nang makita ko ang gulat at sakit sa mga mata ni Dad. Ang kaniyang pagtanggi ay tila musika sa aking pandinig-isang patunay na unti-unti ko na siyang dinudurog. Pero hindi pa ako tapos. Kung ayaw niyang maniwala sa litrato, ibibigay ko sa kaniya ang ebidensyang hindi niya kailanman matatakasan.

​"Ayaw mo talaga maniwala, Dad? Akala mo ba nagi-ilusyon lang ako?" wika ko sa isang malamig at mapanghamong boses. Inilabas ko muli ang aking cellphone at mabilis na hinanap ang pangalan ni Kuya Lucas sa aking contacts. "Sige, pakinggan mo 'to. Para malaman mo kung sino talaga ang pinapaboran ng tadhana sa pamilyang ito."

​Pinindot ko ang call button at itinapat ang cellphone sa tapat ng mukha ni Dad, naka-loudspeaker para rinig na rinig niya ang bawat buntong-hininga sa kabilang linya. Ilang ring lang ay sumagot na ang baritonong boses ni Kuya Lucas.

​"Hello, Mahal? Bakit ka napatawag? May kailangan ka ba?" bungad ni Kuya Lucas, ang boses ay puno ng lambing na kailanman ay hindi narinig ni Dad sa ganitong paraan.

​Tumingin ako nang diretso sa mga mata ni Dad habang sumasagot. "Kuya... wala lang. Bigla lang kitang na-miss. Isang linggo na rin kasi mula noong huli tayong nagkantutan sa penthouse mo, 'di ba? Na-miss ko na kung paano mo ako angkinin... kung paano mo ako puyatin sa bawat bayo mo."

​Narinig ko ang mahinang tawa ni Kuya Lucas sa kabilang linya, isang tawang puno ng pagnanasa. "Putang ina, Baby... huwag mo akong ganyanin, nasa gitna ako ng trabaho. Pero oo, miss na miss ko na rin ang katawan mo. Pinagjajakolan ko nga picture natin na subo-subo mo burat ko e. Halos mabaliw ako rito sa opisina tuwing naaalala ko kung gaano ka kasarap umiyak sa ilalim ko. Kung ako lang ang masusunod, hindi kita palalabasin ng kwarto, 'di ba? Ikaw lang naman itong laging tumatanggi nitong mga nakaraang araw."

​"Gusto ko rin naman, Kuya... alam mo 'yan. Sobrang sarap mo kayang kumantot. Walang kapantay," sabi ko, habang nakikita ang unti-unting pagdidilim ng mukha ni Dad at ang panginginig ng kaniyang buong katawan.

​"Sige na, Baby. Mag-antay ka lang. Mamayang pag-uwi ko, sisiguraduhin kong hindi ka makakalakad bukas. Kakantutin kita hanggang sa magmakaawa ka uli sa akin. I love you," huling hirit ni Kuya Lucas bago ko pinatay ang tawag.

​Katahimikan. Isang nakabibinging katahimikan ang bumalot sa silid bago ito napalitan ng isang malakas at paos na mura mula kay Dad.

​"P-putang ina! Hayop ka! Hayop ka Lucas... anong ginawa niya sayo?!" sigaw ni Dad, ang kaniyang mukha ay halos magkulay ube na sa tindi ng galit at poot. Marahas siyang nagpupumiglas sa kaniyang pagkakagapos, tila isang sugatang hayop na nawawalan na ng katinuan. "Hayop! Lapastangan!"

​Lumapit ako sa kaniya, hindi natitinag sa kaniyang mga mura. Hinawakan ko muli ang kaniyang panga, mas madiin, mas marahas.

​"Ano? Pinagmumura mo ako, Dad?" tanong ko nang may halong panunuya, habang ang aking mga mata ay nakatitig nang husto sa kaniyang mga luhang nagsisimula nang pumatak. "Bakit, masakit ba? Masakit bang malaman na ang paborito mong anak ay matagal na akong inaangkin sa bawat sulok ng penthouse niya habang ikaw ay nagpapanggap na banal sa bahay na 'to? Ngayon, sabihin mo sa akin... sino sa atin ang tunay na talunan?"

​"Ano, Dad? Sasaktan mo ulit ako? Ha? Gagawin mo ulit? Sige, saktan mo ako! Ipakita mo sa akin ang bangis mo na ipinatikim mo sa akin noong gabing binalewala mo ang lahat ng pagmamakaawa ko!" singhal ko sa kaniya habang ang boses ko ay nanginginig sa pinaghalong galit at pananabik.

Kay kuya Lucas pa lang ang nalaman niya. Pano pa kaya kapag nalaman niya na kinantot na rin ako nu Kuya Lucian at nilalaplap naman ni Kuya Lysander.

​Kinuha ko ang susi at marahas na kinalagan ang mga posas sa kaniyang mga pulso. Inasahan ko ang kaniyang pagbawi, ang kaniyang pag-atake, o ang muling pag-alingawngaw ng kaniyang galit. Pero nagkamali ako.

​Nang matanggal ang bakal na pumipigil sa kaniya, dahan-dahang lumaylay ang kaniyang mga kamay sa gilid. Ang kaniyang mukha na kanina lang ay tila ube sa galit ay biglang nagbago. Ang mga mata niyang nanlilisik ay napalitan ng isang malalim na lungkot at pagsisisi.

​"L-lemon... Honey..." mahina at paos niyang simula. Umiling siya nang bahagya, ang kaniyang mga balikat ay bumagsak na tila pasan ang buong mundo. "Patawarin mo ako. Hindi kita minumura... H-hindi ko.... hindi ko na gagawin 'yun. Hindi na kita s-sasaktan, anak. Patawad kung naging halimaw ako sa paningin mo."

​Napangisi ako. Ang dating hari ng tahanan, ngayon ay nagmamakaawa na naman sa harap ng kaniyang bunso.

​"Good boy," bulong ko sa kaniya, isang salitang puno ng kamandag. "Patigasin mo ulit 'yan. Huwag mong hahayaang lumambot, dahil kapag ginawa mo 'yun, alam mo na ang kasunod. Kukunin ko lang sa aparador ko ang lube ko."

​Mabilis akong lumabas ng silid at nagtungo sa aking kwarto. Pagkakuha ko ng bote ng lubricant ay agad din akong bumalik. Pagpasok ko, natagpuan ko siyang tila isang maamong tupa na nakahiga sa kama, nakabukaka, at gaya ng iniutos ko-matigas na ang kaniyang pagkalalaki na halos mamula na. Ngunit sa likod ng kaniyang pagsunod, ramdam ko ang kakaibang tingin sa kaniyang mga mata. Isang tingin na puno ng trauma, gulat, at matinding selos dahil sa nalaman niya tungkol kay Kuya Lucas.

​"Ang kulit mo kasi, Dad. Ayaw ko sana sabihin sa'yo, kaso ayaw mong patigasin kanina kaya ayan. Sa ganitong paraan mo pa nalaman ang lihim namin ni Kuya," sabi ko habang dahan-dahang lumalapit sa kaniya.

​Binuksan ko ang bote at naglagay ng sapat na dami sa aking mga daliri. Ramdam ko ang kaniyang pag-igtad nang maramdaman ang lamig ng likido sa kaniyang balat. Dahan-dahan kong nilagyan ng lube ang aking butas, bago ko ibinaling ang aking atensyon sa kaniyang nag-aapoy na ari, nilalagyan din ito ng madulas na likido habang nakatitig nang diretso sa kaniyang nanghihinang mga mata.

​"Ngayon, Logan... ipakita mo sa akin kung sino talaga ang mas matindi. Ang ama ba... o ang panganay na anak?"

​Dahan-dahan kong iniangat ang aking katawan at ipinuwesto ang aking sarili sa ibabaw ng kaniyang nag-aalab na pagkalalaki. Habang dahan-dahan akong bumababa, naramdaman ko ang pamilyar na hapdi na tila binibiyak ang aking pagkatao.

​"Shhht... Ah!" napangiwi ako at napahawak nang mahigpit sa kaniyang mga hita. Ramdam ko ang bawat ugat at ang laki ng kaniyang ari na pilit na sumusuot sa masikip kong lagusan. Halos mapatigil ako sa tindi ng presyur.

​Narinig ko ang malalim na ungol ni Daddy, isang tunog na pinaghalong sarap at pag-aalala. "F-fuck... Baby, Ohh... d-dahan-dahan lang," paos niyang sabi habang ang kaniyang panga ay kitang-kitang nagngangalit. "Putang ina, Honey... bakit hindi mo muna kasi ni-stretch 'yan? Ahhh... Sobrang sikip... b-baka mapunit ka."

​"Tumahimik ka, Dad! Ako ang masusunod dito! Uhmm..." asik ko sa kaniya kahit na nanginginig ang aking mga binti sa sakit. Pinilit kong lunukin ang hapdi at dahan-dahang ipinagpatuloy ang pagbaba ng aking balakang.

​Nang maramdaman kong medyo lumuluwag na, bahagya siyang gumalaw at akmang hahawakan ang aking bewang para tulungan ako o baka para kontrolin ang lalim ng bawat baon ko.

​"Huwag mo akong hahawakan!" sigaw ko sa kaniya, sapat na para mapatigil siya sa ere. "Manatili ka lang diyan! Huwag kang gagawa ng kahit anong kilos na hindi ko iniuutos!"

​Napalunok siya at dahan-dahang ibinalik ang kaniyang mga kamay sa gilid, sumusuko sa aking kapangyarihan. Ipinagpatuloy ko ang paglubog hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang mga bayag na dumidikit na sa aking balat.

​"Ahhh!"

"Fuuuck!"

Halos sabay naming naisigaw nang tuluyan itong maisagad.

​"Putang ina... Logan... ang laki mo..." bulong ko habang hinihingal, ninanamnam ang pakiramdam ng pagkapuno sa loob ko.

​"Puta... Honey, you're so tight... God, it feels so good," ungol niya habang nakapikit at pilit na kinakalma ang sarili mula sa matinding sarap na dulot ng aking pagsakop sa kaniya. Sa sandaling iyon, alam kong kontrolado ko na ang hari ng tahanan.

"So tight ba, Dad?" tanong ko nang may mapang-uyam na ngiti, habang ninanamnam ang bawat pulgada niya na nasa loob ko.

​Hindi ko hinintay ang sagot niya. Sa halip, kinuha ko ang kaniyang mga kamay at pinagsaklop ang aming mga daliri. Itinaas ko ang aming mga kamay at idiniin ang mga ito sa kaniyang unan, isang paraan ng pagpapakita na kahit hindi siya nakagapos, ako pa rin ang may hawak sa kaniya.

​Humilig ako nang bahagya para humiga sa kaniyang dibdib, sapat na distansya para magkatitigan kami nang direkta habang ako ay nakatingala sa kaniya. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso laban sa aking balat-isang ritmong puno ng kaba at pagnanasa.

​"Ngayon, panoorin mo ako," bulong ko.

​Nagsimula akong gumalaw. Pinanatili ko ang aking itaas na katawan na nakapatong sa kaniya, ngunit ang aking balakang at puwet ay nagsimulang magtaas-baba sa isang kontrolado at mapang-akit na indayog. Bawat pag-angat ko ay dahan-dahan, sinasadyang bitinin siya, bago muling ibaba ang aking buong bigat para maramdaman ang kaniyang sagad na pagbaon.

"AHHHH! Puta... Sarap, honey..." Ungol niya habang ginagawa ko iyon. ​Napapikit si Dad at napakagat-labi pa.

​"Tingnan mo ako, Dad. Huwag kang pipikit," utos ko sa kaniya. "Matagal ko itong pinagpraktisan gamit ang isang human sized sex doll para lang masiguradong hinding-hindi mo makakalimutan ang mga sandaling katulad nito. Para siguradong mapapatunayan ko sa'yo na mas masarap ako kaysa sa kahit sinong babaeng dumaan sa buhay mo."

​Habang patuloy ang aking pagbayo, ramdam ko ang kaniyang pag-init. Ang kaniyang mga daliri na nakakulong sa akin ay nagsimulang humigpit ang kapit. Ang kaniyang titig ay hindi na lang puno ng gulat; unti-unti na itong nilalamon ng alab na ako mismo ang nagmitsa.

​Sa bawat taas-baba ng aking ibabang katawan, alam kong hindi lang ang kaniyang ari ang aking kinukuha, kundi maging ang kaniyang dangal at katinuan.

​"Putang ina, Honey! Ugh sarap... Huwag na huwag mong gagamitin ng mga ganiyan sa sarili mo!" napamura si Dad, ang kaniyang boses ay punong-puno ng awtoridad na may halong selos at matinding pagnanasa. Kitang-kita ko ang pag-igting ng kaniyang panga at ang pamumula ng kaniyang mukha habang nakatingala sa akin. "Ako lang ang dapat na nararamdaman mo. Ako lang ang dapat na nagpapasarap sa'yo, naiintindihan mo ba? Ohhh puta ganiyan nga..."

​Hindi ko siya pinansin at sa halip ay mas lalo ko pang ginalingan ang pagkontrol sa kaniyang katawan. Pinanindigan ko ang aking sinabi na ako ang masusunod sa gabing ito. Dahan-dahan kong iniangat ang aking balakang, dahan-dahan na tila ba tinutukso ko ang bawat hibla ng kaniyang pagkatao, bago ko ito biglang ibabagsak nang madiin at mabilis.

​"AHHH! Oh fuck! Baby ko... Honey..." pasigaw na ungol ni Dad, halos mamilipit siya sa ilalim ko habang ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa kamay ko para lang hindi makapagpumiglas gaya ng utos ko. "S-sagad ohhh... Putang ina, honey... ang sarap... huwag kang titigil!"

​Sa bawat bagsak ng aking katawan, nararamdaman ko ang kaniyang sagad na pagbaon at ang init na nagmumula sa kaniya. Ramdam ko ang kaniyang pagsuko sa aking kapangyarihan-ang hari ng tahanan na ngayon ay tila isang maamong tupa na sumusunod sa bawat kumpas ng kaniyang bunso.

​Hindi na magkamayaw ang tensyon sa pagitan namin. Habang patuloy ang aking marahas at kontroladong pagbayo, nararamdaman ko ang kaniyang buong pagkatao na tila sasabog na sa ilalim ko. Hindi na siya mapakali; ang kaniyang katawan ay bahagyang kumakawala, pilit na humahanap ng paraan para matigil ang matinding sarap na tila ba unti-unti siyang binabaliw.

​"B-baby... stop... shit... lalabas na ako..." hirap na hirap niyang sambit, ang kaniyang boses ay paos at halos galing na sa kailaliman ng kaniyang lalamunan.

​Ngunit hindi ko siya hinayaan. Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakasaklop ng aming mga daliri, itinutulak ang kaniyang mga kamay pababa sa unan para lalong idiin ang kaniyang kawalan ng kontrol. Nanatili akong nakahiga sa kaniyang dibdib, sapat na malapit para malanghap ang amoy ng kaniyang pawis at pagnanasa.

​Isang mapang-uyam at matamis na ngiti ang ibinigay ko sa kaniya habang diretso akong nakatingin sa kaniyang mga mata na ngayon ay dilat na dilat at puno ng paghihirap.

​"Ang sarap, Dad... sobrang sarap," ungol ko, kasabay ng isang madiin na pagbaba ng aking balakang. "Ugh... ang sarap mo tingnan na nagpupumiglas at nahihirapan sa harap ko... ohhh... nakikita mo ba? Ako ang may hawak sa'yo ngayon."

​"F-fuck... Baby... Honey kooo..." muling ungol ni Dad. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang mga hita sa ilalim ko. Ang kaniyang paghinga ay naging mabilis at mababaw, isang senyales na hindi na niya kayang pigilan ang rurok na kanina pa namin hinahabol.

​"Panoorin mo, Dad... panoorin mo kung paano ka susuko sa akin," bulong ko bago ko binilisan ang bawat indayog.

​"PUTANG INAAA AHHHH!" isang malakas at mahabang mura ang kumawala sa bibig ni Dad kasabay ng kaniyang marahas na pag-igtad.

​Naramdaman ko ang biglang panginginig ng kaniyang buong katawan habang ang kaniyang mga mata ay tila nawawala sa sarili. Kasunod nito ang mainit at sunod-sunod na pagpulandit ng kaniyang mga tamod sa kailaliman ko. Ramdam na ramdam ko ang bawat pintig ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko, tila ba ibinubuhos niya ang lahat ng kaniyang lakas at dangal sa bawat bugso ng kaniyang init.

"AHHH... ANG SARAP, HONEY... A-ANG DAMING TAMOD SA LOOB MO PUTA!" Malakas na ungol niya pa.

"My daddy! Sige, buntisin mo ako, Daddy!" Malanding sabi ko habang ninanamnam ang tamod niya sa kaloob-looban ko.

"OHHH... Fuck, Baby ko bunso! Oo, bubuntisin kita!"

​Napahilig ako nang lubusan sa kaniyang dibdib, hingal na hingal, habang ninanamnam pa rin ang pakiramdam ng pagkapuno at ang unti-unting pagpapakalma ng kaniyang nagwawalang katawan. Ang hari ng tahanan, sa wakas, ay tuluyan nang nalubog sa aking kapangyarihan.

​Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakahilig sa dibdib ni Dad, ngunit nanatili akong nakasakay sa kaniya. Damang-dama ko pa rin ang bawat pintig ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko-mainit, malaki, at gaya ng inaasahan ko, nananatiling matigas at mapanghamon sa kabila ng kakatapos lang na rurok.

​Isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa aking mga labi habang pinapanood ko siyang humihingal, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba habang pilit na ibinabalik ang katinuan.

​"Tingnan mo, Dad," panunuya ko sa kaniya, kasabay ng marahang pag-indayog ng aking balakang para ipaalala sa kaniya ang posisyon namin. "Ngayon, kahit hindi ko na utusan, matigas pa rin siya. Mukhang nagustuhan ng katawan mo ang pagsuko sa akin, ha?"

​Napalunok si Dad at umiwas ng tingin, bakas ang matinding hiya at kalituhan sa kaniyang mga mata. "B-baby... tama na..." mahina niyang pakiusap, boses na paos at tila wala nang lakas na lumaban.

​Ngunit hindi ako narito para maawa. Narito ako para tapusin ang sinimulan ko.

​"Pero Dad, hindi pa rin ako tapos," bulong ko na nagpabalik ng kaniyang tingin sa akin. Tumayo ako at pareho pa kaming napaungol nang mawala ang pagkakonekta ng aming katawan. 

"Ohhhhh shhhiit..."

"Uhmmmm..."

Mabilis akong umalis sa kama at hinila siya sa isang silya. Hindi naman siya nagpumiglas kahit na tinalian ko ang mga kamay niya patalikod at ang mga binti niya. Akala niya siguro normal na pagpapahirap na katulad kanina lang ang gagawin ko sa kaniya.

Mabagal kong inabot ang maliit na itim na box sa table at binuksan ito.

​Kitang-kita ko ang unti-unting paglaki ng kaniyang mga mata nang ilabas ko ang bago kong laruan. Isang urethra sounding rod-makintab, malamig sa tingin, at higit sa lahat, may nakakabit na maliit na vibrator na kulay pink sa dulo nito.

​Naramdaman ko ang biglang pag-igtad ng buong katawan ni Dad sa ilalim ko. Ang kaniyang panginginig ay hindi na dahil sa sarap kundi dahil sa purong takot at kaba.

Pilit na siyang nagpupumiglas ngayon na kung gumagalaw lang ang upuan na kinauupuan niya, baka nabaliktad na ito o kaya nasira kung normal na monoblock lang ito.

​"B-baby ko... a-ano 'yan? Huwag... huwag mong s-subukan..." nauutal niyang sabi habang sinusubukang iatras ang kaniyang katawan, ngunit wala siyang mapuntahan dahil sa pagkakatali ko sa kaniya.

​"Akala mo ba tapos na ang pagpapahirap ko sa'yo?" wika ko sa isang malamig at determinadong boses habang dahan-dahang inilalapit ang dulo ng rod sa kaniyang ari. "Pinaranas ko lang ang sarap sa'yo kanina, Logan... dahil ngayon, papahirapan ulit kita. At sa pagkakataong ito, masisiguro kong hinding-hindi mo malilimutan ang bawat segundo ng araw na ito."

​Pinaandar ko ang vibrator. Ang mahinang ugong nito sa gitna ng tahimik na silid ay tila naging hudyat ng kaniyang tuluyang pagbagsak. Ang hari ng tahanan ay nanginginig sa takot sa harap ng kaniyang bunso, at ako? Ninanamnam ko ang bawat sandali ng aking tagumpay.

​Bago pa man tuluyang lumambot ang kaniyang pagkalalaki dahil sa matinding takot, hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Hinawakan ko nang matatag ang kaniyang ari at dahan-dahang ipinasok ang dulo ng makintab na sounding rod sa kaniyang urethra.

​"AAHHHH! PUTANG INA, HONEY KO! AHHHHH!" Isang nakatitinging hiyaw agad ang kumawala kay Dad. Halos mamilipit siya sa upuan, bawat muscle sa kaniyang katawan ay nag-igtingan habang ang kaniyang mukha ay namumula sa matinding hapdi.

​Mabuti na lamang at napag-aralan ko na kung paano ang tamang paglagay nito gamit ang mga online research ko. Alam ko kung paano i-anggulo para pumasok nang swabe, kahit na alam kong walang swabe sa sakit na nararamdaman niya ngayon.

​Nang umabot na sa kalahati ang rod, nagsimula nang magmura nang sunod-sunod si Daddy Logan. Ang kaniyang boses na dati ay puno ng awtoridad ay basag na basag ngayon dahil sa tindi ng sakit.

​"Putang ina... gago... Baby, itigil mo 'to! Hayop... ahhhh! Mainit... putang ina, ang hapdi! Parang sinusunog ang loob ko! Ahhhh, tang ina, pakiusap, tanggalin mo 'yan, Baby!" pasigaw niyang mura habang umaangat ang kaniyang dibdib sa mabilis na paghinga. Lumalabas ang mga ugat sa kaniyang leeg at braso habang pilit niyang binabatak ang mga lubid na nakatali sa kaniya.

​Hindi ko siya pinakinggan. Mas lalo pa akong natawa na parang baliw nang makita ko kung paano dahan-dahang sumagad ang malamig na bakal sa kailaliman ng kaniyang ari. Ang makita ang dating makapangyarihang lalaki na walang laban sa kamay ko ay nagbigay sa akin ng kakaibang rurok ng tagumpay.

​"Ano, kaya pa ba, Logan?" tanong ko nang may mapang-uyam at nakatutunaw na ngiti habang nakatitig nang diretso sa kaniyang mga matang nanlalabo na dahil sa luha.

​Umuungol lang siya, hindi na makabuo ng maayos na salita. "Uhmmm... ahhh... f-fuck... Honey... m-mahapdi... parang... ahhh... hindi ko maiwasang... nakakakiliti na ewan... putang ina... pakiusap..." paulit-ulit niyang pagsusumamo, habang ang kaniyang katawan ay bahagyang umaangat-baba dahil sa halo-halong sensasyon ng sakit at kakaibang pangingilig na dulot ng banyagang bagay sa loob niya.

​Nang marinig ko ang salitang nakakakiliti, tila hudyat na ito para sa akin. Isang malawak na ngiti ang gumuhit sa aking mga labi. Hinawakan ko ang pink na vibrator sa dulo at pinindot ang button para i-activate ito.

​"AAAAAAAAAHHHHHHHH!"

​Isang napakalakas at napakatinding hiyaw ang umalingawngaw sa buong silid-isang tunog ng purong pagdurusa at matinding shock. Halos masira na ang mga makakapal na lubid na nakapulupot sa kaniyang mga kamay at binti dahil sa marahas na pag-igtad ng kaniyang katawan. Halos mangisay si Dad sa ibabaw ng upuan; ang kaniyang mga mata ay napadilat nang todo at tila nawawala sa sarili habang ang kuryente ng vibration ay gumagapang sa pinakasensitibong bahagi ng kaniyang pagkalalaki.

​Nilapitan ko siya nang mas malapit. Hawak ang rod, dahan-dahan ko itong inangat at ibinaba sa loob ng kaniyang ari habang humahalakhak ako nang malakas. Ang bawat bahagyang paghila at pagbaon ko habang umaandar ang vibrator ay nagiging dahilan para lalong mangatal ang kaniyang buong pangangatawan.

​Mangiyak-ngiyak na si Daddy sa tindi ng sakit at kakaibang rurok na pilit na sumasabog sa loob niya. Ang mga luha ay tuluyan nang umagos sa kaniyang mga pisngi habang ang kaniyang pawis ay basang-basa na sa kaniyang sando.

​"H-honey ko... t-tama na... parang-awa mo na, Bunso... ahhhhh! Kakalas ang katinuan ko... p-papatayin mo ako sa sakit... ahhh! F-fuck sarap... huwag mong galawin... putang inaaa! Ahhhh!" pagsusumamo niya, ang kaniyang boses ay tuluyan nang naging paos at basag, habang ang kaniyang katawan ay patuloy na nanginginig at sumusuko sa ilalim ng aking malupit na paghahari.

Ipinagpatuloy ko ang pag-angat at pagbaba ng sounding rod sa loob ng kaniyang ari. Ang pink na vibrator na nakakabit sa dulo nito ay patuloy sa mabilis at mariing pag-uga, naghahatid ng kuryente ng kakaibang sarap at matinding hiyang na pilit lumalaban sa kaniyang katawan. Ang bawat bahagyang paghila ko at muling pagbaon ng metal na rod ay nagiging sanhi para lalong mangatal ang kaniyang buong pangangatawan sa ibabaw ng silya.

​"B-baby... t-tama... ah-ahhhh! Ah! Ah! Ah!" pagmamakaawa ni Dad, habang ang kaniyang malalaking binti at braso ay pilit na pumipiglas, halos magkatingkabit ang mga makakapal na lubid na nakatali sa kaniya.

​Hindi ko siya pinakinggan. Sa halip, mas lalo ko pang ginalaw nang mabilis at pababa ang rod habang humahalakhak ako nang malakas sa kaniyang harap, ninanamnam ang sandali na ang dating makapangyarihang hari ng tahanan ay tuluyan nang sumusuko sa ilalim ng aking mga kamay. Mangiyak-ngiyak na si Dad; ang kaniyang mga luha ay tuluyan nang umagos sa kaniyang mga pisngi habang ang kaniyang sando ay basang-basa na ng pawis.

​"PUTANG INAAAAA! HONEY! AAAAHHHHH!" Isang napakalakas, paos, at napakatinding hiyaw ang biglang umalingawngaw sa buong silid-isang tunog ng purong shock, hirap, at rurok na hindi na kailanman napigilan.

​Kasabay ng kaniyang marahas at huling pag-igtad, naramdaman ko ang biglang puwersa mula sa kaniyang ari. Sa tindi ng presyur at biglang pagpapakawala ng kaniyang katawan, nagulat na lang ako nang biglang tumilapon ang urethral sounding rod patungo sa kung saan, lumikha ng matunog na kalansing nang tumama ito sa sahig.

"OOOHHHH PUTAAA..."

​Bago pa man ako makakilos o makaiwas, isang napakarami at mainit na malapot na katas ang biglang bumulwak nang napakalakas diretso sa aking mukha. Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ko ang sunod-sunod na pagpulandit ng kaniyang tamod na pumatak sa aking mga pisngi, noo, at dumaloy pababa sa aking mga labi.

"Haaa... Haaa... Honey... Sarap..."

​Hingal na hingal si Dad, nakayuko ang ulo at tila nawawala sa sarili habang ang kaniyang pagkalalaki ay patuloy na kumakatal at nagpapakawala ng huling patak ng kaniyang likido. Nanatili akong nakaluhod sa kaniyang harapan, dahan-dahang iminumulat ang aking mga mata habang pinupunasan ng aking kamay ang malapot at mainit na ebidensya ng kaniyang pagsuko na nakabalot sa aking mukha. Isang mapait ngunit matamis na ngiti ang muling gumuhit sa aking mga labi.

"Putang ina..." dahan-dahan kong bulong habang pinapakiramdaman ang init at lagkit na unti-unting gumagapang sa aking mukha pababa sa baba at may tumutulo pa sa dibdib ko. Hindi ko inaasahan na ganoon katindi ang magiging puwersa ng kaniyang pagpapakawala, na magagawa nitong itapon ang metal na rod palayo.

​Ngunit sa halip na mayari o mayamot, isang malakas na halakhak ang biglang kumawala sa aking mga labi. Umalingawngaw ang tunog ng aking tawa sa tahimik na silid-isang tawa ng tagumpay at lubos na kasiyahan.

​"HAHAHA! Nice one, Logan," nakangisi kong sabi habang dahan-dahang itinataas ang aking mga daliri sa aking mukha.

​Ginamit ko ang aking kanang palad para hagurin ang nagkalat na katas sa aking mga pisngi, baba, dibdib at noo, tinitipon ang malapot na likido bago ko ito dinala sa aking bibig. Nang malasahan ko ang pamilyar na alat at tamis ng kaniyang pagkalalaki, dahan-dahan ko itong nilunok nang walang pag-aalinlangan, ninanamnam ang bawat patak na tila ba ito ang pinakamasarap na premyo sa aking ginawang paghahari.

​Nang lumingon ako kay Dad, nakita ko siyang tuluyan nang lupaypay sa ibabaw ng upuan. Ang kaniyang malalaking balikat na laging tuwid at puno ng awtoridad ay bagsak na ngayon; ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba habang pilit na humihinga nang malalim upang bawiin ang lakas na tuluyan kong sinipsip.

​Dali-dali akong lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang makakapal na lubid na nakapulupot sa kaniyang mga kamay at binti, at maingat ngunit mabilis ko itong kinalas. Nang lumuwag ang mga tali, halos mawalan na siya ng balanse kaya agad ko siyang sinalo. Inakay ko ang kaniyang mabigat at nanghihinang katawan patungo sa malambot na higaan. Dahan-dahan ko siyang inihiga sa kama, kung saan tuluyan siyang bumagsak nang walang kalaban-laban.

​Habang nakatitig sa kisame ang kaniyang mga matang mapuputi at basa pa rin ng luha, nagsimulang gumalaw ang kaniyang mga labi. Ang kaniyang boses ay tila isang sirang plaka-mababa, paos, at may kasamang mahihinang paghikbi, na tila ba isang taong lasing sa tindi ng trauma at sarap.

​"D-deserve ko 'to... alam ko, Honey... deserve ko lahat lahat..." paulit-ulit niyang bulong, ang kaniyang dila ay tila pumapaltos na sa pagbigkas ng mga salita. "Deserve ko ang bawat sakit na ibinibigay mo sa akin ngayon... dahil sa mga kasalanan ko... dahil sa hirap na ipinaranas ko sa'yo noon... Honey, patawarin mo si Daddy... pero sige lang... gawin mo kung ano pa ang gusto mo... saktan mo ako, pahirapan mo ako... tulungan mo pa akong makalimot honey..."

​Huminto siya sandali para lumunok, ngunit patuloy pa rin ang pag-agos ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata patungo sa kaniyang unan.

​"Putang ina, ang sakit... pero sige lang, Baby... kung ito ang paraan para mapatawad ko ang sarili ko at makalimot, tatanggapin ko lahat. Ako ang may kasalanan kung bakit ka nagkakaganyan. Ang dating hari... ang daddy mo... ngayon ay narito, nakahandusay sa harap mo, sumusuko nang buong-buo. Deserve ko kung anong ginagawa mo sa akin ngayon, Lemon... walang-wala ako kapag ikaw na ang may hawak sa akin... patayin mo man ako sa sakit o sa sarap, hindi ako lalaban... dahil sa'yo lang ako susuko... sa'yo lang..."

​Nanatili akong nakatayo sa tabi ng kama, pinakikinggan ang kaniyang mahabang litanya ng pagsisisi at pagsuko. Ang bawat salitang lumalabas sa kaniyang bibig ay tila musika sa aking pandinig-isang patunay na ang kontrol, ang kapangyarihan, at ang buong pagkatao ng pamilyang ito ay nasa ilalim na ng aking mga kamay. Gusto kong umiyak pero pinipigilan ko.

Tinitigan ko ang kaniyang lupaypay na katawan na tila ba isang sining na ako mismo ang may gawa. Isang malamig at mapaglarong ngiti ang muling sumilay sa aking mga labi habang pinakikinggan ang bawat salita ng kaniyang pagsisisi.

​"Yan... ganyan, Dad. Tama nga 'yan," bulong ko, boses na puno ng malambing ngunit mapanganib na awtoridad habang dahan-dahan kong hinahaplos ang kaniyang noo. "Dahil may isang bagay pa akong kailangang gawin para tuluyang mapatawad mo ang sarili mo... at para tuluyan mo na ring makalimutan ang lahat ng hirap at sakit na ipinaranas mo sa akin noon."

Umalis ako sa harap niya at muling lumapit sa itim na box na nasa ibabaw ng table. Para akong bumubunot sa isang raffle habang dahan-dahan kong kinakapa ang loob nito, sinisiguradong maririnig niya ang marahang kaluskos ng aking mga kamay. Si Daddy naman ay nanatiling nakatitig lang sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding kaba at pag-aabang kung anong bagong parusa ang igagawad ko sa kaniya.

​Nang iangat ko ang aking kamay, doon na tuluyang nagbago ang kulay ng kaniyang mukha.

​Dildo. Isang malaki, matigas, at makintab na dildo ang inilabas ko mula sa kahon.

​Halos manlumo at mawalan ng lakas si Logan sa nakita. Ang kaniyang katawan na kanina lang ay nakahiga nang walang kalaban-laban ay tila biglang naging tuod sa tindi ng shock. Akala niya siguro na hindi ito para sa akin dahil pinagbawalan niya ako. 

​"Tuwad, Logan. Tumuwad ka!" ang madiin at maawtoridad kong utos. Ang boses ko ay walang bahid ng pag-aalinlangan, isang utos na hindi maaaring baliin ng kahit na sino, lalo na ng lalaking nakasubsob sa harap ko ngayon.

​Nanginig ang kaniyang mga labi, at sa gitna ng kaniyang panghihina ay pilit siyang umimik, sumusubok na magmakaawa. "H-honey... please... pakiusap, huwag ganito..." basag na basag ang kaniyang boses, puno ng purong takot. "Gagawin ko ang lahat... lahat-lahat ng gusto mo, saktan mo ako, pahirapan mo ako sa ibang paraan... huwag lang ito... pakiusap, Lemon..."

​Ngunit tila walang narinig ang aking mga tainga. Ang kaniyang mga pagsusumamo ay nagsilbi lamang na panggatong sa nag-aalab na apoy sa aking dibdib. Sa halip na makinig, dahan-dahan kong inabot ang bote ng lubricant sa tabi ng box.

​"AHAHAHAHA!"

​Isang malakas, hysterical, at tila baliw na halakhak ang biglang kumawala sa aking banta. Umalingawngaw ang tunog ng aking tawa sa buong silid, puno ng malademonyong galak. Namumula ang aking mga mata, nanginginig ang aking mga kamay sa tindi ng adrenaline at ligaya habang pinapanood ang kaniyang takot. Iniharap ko sa kaniya ang dildo, at sa harap ng kaniyang nanginginig na mga mata ay dahan-dahan kong pinalibutan ng makapal na lube ang buong katawan nito.

​"Tumingin ka sa akin, Dad! Tingnan mo kung paano ko 'to papadulasin para sa'yo! Hahaha! Bakit? Natatakot ka ba?! Akala ko ba handa mong tanggapin ang lahat?! Huwag kang madaya, Logan! Tapusin natin kung anong sinimulan natin! Tuwad!" muli kong sigaw, habang ang aking tawa ay unti-unting naging mahinang hagikhik na tila ba isang bata na may hawak na bagong laruan.

​Tinitigan ako ni Dad, nakikita ang kawalan ng awa sa aking mukha at ang tindi ng aking determinasyon. Alam niyang wala na siyang kawalan. Alam niyang ito na ang huling yugto ng kaniyang pagbabayad-sala.

​Huminga siya nang malalim, ang huling patak ng kaniyang luha ay pumatak sa unan.

​"Mahal na mahal kita, Honey... kaya gagawin ko ito sa'yo..." ang huling mahina at paos na salita na lumabas sa mga labi ni Logan bago niya dahan-dahang itinuwad ang kaniyang malaki at nanghihinang katawan sa ibabaw ng kama nang nakapikit, tuluyang isinusuko ang kaniyang huling natitirang dignidad sa aking malupit na paghahari.

Habang nakatingin ako sa nanginginig na likod ni Dad na dahan-dahang tumutuwad sa aking harap, lihim akong napangiti. Ang totoo niyan, nagkukunwari lang akong baliw at nawawala sa katinuan. Alam ko kung paano maglaro ng emosyon, at alam ko kung paano gamitin ang takot para pasukuin siya nang buong-buo. Pero hinding-hindi ko talaga papasakan ng dildo ang daddy ko. Kung may pinakastraight at pinakabarako na lalaki sa mundong ito, walang iba kundi si Logan Maximiliano Buenaventura. Ang dignidad niya bilang lalaki at bilang ama ang pinakamahalagang bagay sa kaniya, at sapat na sa akin na nakita kong handa niya itong isakripisyo para lang sa paglimot niya sa nakaraan at pagpapatawad sa sarili.

​Nanatiling nakatuwad si Dad, pigil ang hininga at ramdam ko ang bawat rehiyon ng kaniyang kalamnan na nag-aabang sa malamig at malupit na pagpasok ng laruan na hawak ko. Nanginginig ang kaniyang malalaking binti habang nakalapat ang kaniyang mukha sa unan, naghihintay sa susunod na parusa.

​Ngunit sa halip na ang malamig na silikon ng dildo ang maramdaman niya, isang kakaiba at pamilyar na init ang biglang sumalubong sa kaniyang pagkalalaki.

​Dahan-dahan kong ibinaba ang aking sarili, gumapang sa pagitan ng kaniyang mga binti, at maingat na idinikit ang aking mukha sa nag-aapoy niyang ari at naglagay pa ng unan sa likuran ng ulo ko. Mula sa kaniyang pwesto sa pagkakatuwad, bahagyang dinalaw ng gulat si Dad kaya napadungaw siya sa ibaba. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita kung ano ang ginagawa ko.

​Dahan-dahang ko namang ipinasok ang dildo kisa sarili kong butas, habang ang aking mga labi at dila ay nagsimula nang limasin at sipsipin ang kaniyang matigas na ari. Iniungol ko ang bawat pagbaba at pagtaas ng dildo sa sarili ko habang ninanamnam ang lasa ng kaniyang pagkalalaki.

​Sandali kong inilabas ang kaniyang ari mula sa aking bibig, habang may laway pa na natira sa aking mga labi, at tumingala ako sa kaniya nang may mapang-akit na tingin. Tulala lamang siya at hindi makapagsalita sa hindi inaasahang ginawa ko.

​"Ano, Dad? Kantutin mo na ang bibig ko..." basag at paos kong bulong, puno ng pagnanasa.

​Sa isang iglap, tila napawi ang takot at panginginig sa mukha ni Dad. Ang nagdidilim niyang mga mata na kanina lang ay puno ng trauma ay napalitan ng nag-aalab na pagnanasa na matagal nang nakatago sa ilalim ng kaniyang pagkatao. Alam kong ayaw niya akong saktan, alam kong may takot pa rin siya na maging marahas muli, ngunit ang kamandag ng kaniyang pagkalalaki ay tuluyan nang nagising sa ginawa ko.

​Dahan-dahan niyang ginalaw ang kaniyang balakang, ipinasok nang marahan ang kaniyang ari sa aking bibig. Ang kaniyang bawat bayo ay banayad, maingat, at tila nag-iingat na huwag akong masaktan o mabulunan. Ramdam ko ang pag-iingat at ang pagmamahal na nakahalo sa kaniyang bawat galaw.

"Hmmmm..." Ungol ko nang magsimula na niyang kantutin nang maingat abg bibig ko.

"Ahhh... Putang ina! Ang sarap, Honey..." Sabi niya habang kumakantot.

​Habang ginagawa niya iyon, napansin niya ang dildo na patuloy kong itinutusok sa sarili kong butas. Kumunot ang kaniyang noo, at sa gitna ng kaniyang mababaw na paghingal ay hinawakan niya ang aking kamay.

​"Alisin mo... tanggalin mo 'yan, Honey," paos na utos ni Dad, habang hinihila ang aking kamay palayo. "Gagamitin ko na lang ang mga daliri ko para sa'yo."

​Si Dad mismo ang humawak sa katawan ng dildo, hinila ito palayo sa aking butas, at nang walang pag-aalinlangan ay itinapon ito sa kung saang sulok ng silid. Lumikha ito ng mapurol na tunog nang tumama sa sahig, ngunit wala na sa aming dalawa ang may pakialam doon. Ang natitira na lang sa loob ng silid ay ang aming mga hininga, ang init ng aming mga balat, at ang muling pagkabuhay ng ugnayan na kaming dalawa lang ang nakakaalam.

Naka 69 kami ngayon pero siya abg nasa ibabaw. Kinakantot ang bibig ko gamit ang burat niya at kinakantot din ang butas ko gamit ang mga daliri niya.

​Umuungol lang si Dad habang kinakantot nang marahan ang aking bibig at butas nang sabay. Ang bawat lalim ng kaniyang pagbayo ay tila may kasamang pagpapasalamat, isang dahan-dahang pagpapakawala sa lahat ng bigat at trauma na nagpahirap sa kaniya nitong mga nakaraang araw. Ang kaniyang mga kamay ay dahan-dahang lumipat sa aking buhok, marahang hinahaplos ang aking mga hibla habang patuloy ang kaniyang banayad na paggalaw.

​"Mmmph... ahhh... Honey... putang ina, napakasarap..." paos at mababang ungol ni Dad, ramdam na ramdam ang init at higpit ng aking bibig. Patuloy ang kaniyang mababang paghingal, sumasabay sa ritmong kaming dalawa lang ang nakakaunawa. Habang tumatagal, naramdaman ko ang unti-unting pagtigas at pag-igting ng kaniyang mga hita-hudyat na malapit na siyang marating ang kaniyang rurok. Sa huling ilang malalalim na bayo, napatigil siya, napakapit nang mahigpit sa aking balikat, at kasabay ng isang mahabang ungol ay tuluyan siyang nagpakawala. "Ahhhhh... Honey... h-fuck..." Ramdam ko ang sunod-sunod na pagbuhos ng kaniyang mainit at malapot na katas sa loob ng aking bibig. Walang pag-aalinlangan ko itong nilunok nang buong-buo, ninanamnam ang bawat patak ng kaniyang pagkalalaki.

​Nang matapos magpalabas ni Dad, dahan-dahan siyang humiwalay sa akin at pareho na kaming nakahiga sa kama, kapwa hinihingal at binabalot ng katahimikan ng silid.

​Tumingin ako sa kaniya, sinalubong ang kaniyang mga mata na ngayon ay kalmado na at wala nang bakas ng takot. "Sorry, Dad," mahina kong simula, habang hinahaplos ang kaniyang dibdib. "Ito lang kasi ang naisip kong paraan para tuluyan mong mapatawad ang sarili mo. Ayaw mo kasi akong hawakan, takot na takot ka na baka masaktan mo ulit ako."

​Bumuntong-hininga si Dad nang malalim, isang buntong-hininga na tila nagpapakawala sa lahat ng bigat na kaniyang dinala sa loob ng maraming taon. Dahan-dahan niyang inabot ang aking kamay at hinawakan ito. Marahan niyang pinisil ang aking mga daliri, pinaparating ang init at katapatan ng kaniyang nararamdaman.

​Tinitigan niya ako nang may malambing at mapagkalingang mga mata. "Honey... maraming salamat," simula niya, habang medyo paos pa ang kaniyang baritonong boses. muling pinisil ang aking kamay bago nagpatuloy. "Maraming salamat dahil tinulungan mo akong patawarin ang sarili ko sa lahat ng mga nagawa ko. Sa mga pagkakamali ko, sa naging karahasan ko noong nakaraan... Akala ko habang-buhay ko nang dadaanin sa galit at guilt ang lahat, pero dahil sa'yo, sa pagmamahal mo, tila biglang gumaan ang dibdib ko."

​Bakas ang labis na ginhawa at kapayapaan sa kaniyang boses, isang bagay na matagal ko nang hindi naririnig mula sa kaniya mula nang magsimula ang mga lihim na tagpo sa ilalim ng bubong na ito.

​Ngunit habang nakikinig ako sa kaniya, may kakaibang pagnanasa na naman ang gumising sa kaibuturan ko. Ang kaniyang malambing na tinig at ang init ng kaniyang palad na nakalapat sa akin ay tila naging mitsa upang muling mag-alab ang aking katawan. Lumapit ako nang bahagya sa kaniya, at balak ko pa sana siyang tanungin nang direkta-na kung pupuwede ba niyang kantutin ulit ako nang parang asawa, nang walang preno, at gamit ang buong bangis ng kaniyang pagkalalaki.

​Gusto ko sanang marinig ang kaniyang baritonong ungol habang inaangkin ako sa ilalim ng mga bisig niya. Subalit bago ko pa man maibuka ang aking mga labi para sabihin ang mapang-akit kong hiling, napansin ko ang biglang pagbigat ng kaniyang paghinga.

​Dahan-dahan kong ibinaling ang aking tingin sa kaniyang mukha. Doon ko nakita na tulog na tulog na pala si Daddy. Nakapikit na nang mariin ang kaniyang mga mata, at ang kaniyang dibdib ay dahan-dahang tumataas-baba sa isang malalim at mahimbing na paghimlay. Tila hindi na talaga kinaya ng kaniyang katawan ang tindi ng pagod, ang emosyong pinakawalan niya, at ang bigat ng nakaraan na kaniyang dinala sa loob ng maraming taon.

​Napangiti na lang ako nang bahagya habang pinagmamasdan ang kaniyang kalmado at guwapong mukha. Hinayaan ko na muna siyang makapagpahinga, alam kong sa susunod na pagkakataon ay hindi na siya makatatanggi sa akin.

# Chapter 14 - Sorry, Daddy 

Kasalukuyan akong nasa kusina at nagluluto ng aming hapunan. Bago bumaba, sinigurado ko munang malinis at maayos si Dad bago ko iniwan. Nilagyan ko rin ng ointment ang mga sugat na gawa ng panglalatigo ko sa katawan niya. Naawa tuloy ako kay Dad bago ko siya iwan sa kwarto niya. Hinila ko lang kasi siya gamit ang kumot na inilagay ko sa ilalim niya. Buti na lang puro tiles ang sahig namin.

Pinatay ko ang apoy sa kalan at mabilis na inayos ang mga plato. Halos mayanig ang kusina sa halos sabay-sabay na pagpasok nina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander. Ang lalakas ng boses nila, tipikal na mga barako na tila laging gutom pagkatapos ng trabaho.

​"Ang bango naman ng luto ng baby namin," bati ni Kuya Lysander sabay halik sa noo ko. Sumunod si Kuya Lucian na ginulo pa ang buhok ko.

​Pero ang mas nagpakaba sa akin ay si Kuya Lucas. Pagkahalik niya sa pisngi ko, nanatili siyang malapit. Ang kaniyang mga mata ay tila nangsusuri, may dala-dalang kakaibang ngisngis na parang may alam siyang hindi ko alam.

​"Makahulugan ang ngiti mo, Kuya. May problema ba?" biro ko, kahit ang totoo ay naghuhumiyaw na ang kaba sa dibdib ko. Eh paano ba naman? Sinabi ko kasi miss ko na ang kantot niya.

​"Wala naman," sagot niya habang sumasandal sa counter. "Parang masigla ka lang kasi masyado ngayon. At parang may amoy na kakaiba rito sa kusina... bukod sa niluto mi."

​Bago pa ako makasagot, tumayo na siya nang tuwid. "Teka, nasaan si Dad? Tawagin ko lang at gigisingin ko para makakain na tayo nang sabay-sabay."

​"A-ah, Kuya, huwag na! Tulog pa yata si Dad-"

​Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang marinig namin ang mabibigat na yabag mula sa hamba ng pinto ng dining area. Napalingon kaming lahat. Doon, nakatayo si Daddy Logan.

​Napalunok ako.

​Naka-long sleeves siya na hanggang pulso at grey na sweatpants. Maayos ang kaniyang pananamit, pero hindi maitatago ng tela ang pamumutla ng kaniyang mukha at ang tila pagod na pagod niyang mga mata. Mukhang pinilit niya lang talagang bumaba para hindi maghinala ang mga kapatid ko, o baka dahil alam niyang kailangan niyang ipakita na okay siya.

​"Dad! Akala namin mahimbing pa ang tulog mo," bati ni Kuya Lucas.

​"Nagising na ako. Amoy hanggang itaas ang luto ng Baby natin," sagot ni Daddy. Ang boses niya ay medyo paos, dahilan para mapatingin sa kaniya nang matagal si Kuya Lucas.

​Habang nagsasalin ako ng kanin, pasimple kong pinagmamasdan si Daddy. Ang kaniyang long sleeves ay selyado hanggang sa itaas, pero bawat galaw niya ay tila may kasamang bahagyang ngiwi.

​Sa parteng leeg niya ako kinakabahan. Bagama't mataas ang kwelyo ng suot niya, alam kong isang maling lingon lang ay sisilip ang mapupulang bakas na iniwan ko roon.

​Maingat niyang itinatago ang kaniyang mga palad sa ilalim ng lamesa, pero nang abutin niya ang baso ng tubig, saglit na lumitaw ang mga pasa sa kaniyang pulso at likurang kamay.

​"Dad, bakit ka naka-long sleeves? Ang init-init yata ngayong gabi," biglang tanong ni Kuya Lucas habang nagsasalin ng ulam.

​Tumigil ang lahat sa pagkain. Tumingin si Daddy sa akin-isang mabilis at malalim na tingin na tila humihingi ng saklolo-bago bumaling kay Kuya.

​"Medyo giniginaw ako. Baka dahil sa pagod sa opisina sa itaas," maikling sagot ni Daddy.

​"Ganoon ba? Pero bakit parang may mga kalmot ka sa bandang leeg? At 'yang mga pasa sa kamay mo... parang hindi galing sa opisina 'yan, Dad," dagdag pa ni Kuya Lucas, na ngayon ay seryoso na ang mukha.

​Mabilis akong sumingit bago pa sila tuluyang makapag-imbestiga. "Ah, ano kasi 'yan, Kuya... kanina kasi, tinulungan ako ni Dad na ayusin 'yung mga lumang gamit sa bodega. 'Yung mga kahoy doon at mga sirang kagamitan, medyo matatalim. Nadali siguro siya habang naglilinis kami."

​Napataas ang kilay ni Kuya Lucian at hindi na napigilang manahimik. "Sa bodega? Akala ko ba nagpapahinga kayong dalawa kanina?"

​Naramdaman ko ang pawis sa aking likuran. Kailangan kong maging mas magaling na artista kung ayaw kong malintikan kaming dalawa ni Daddy-o ako sa kamay ng tatlong barakong kapatid ko na ito.

Halos tumigil ang pag-ikot ng mundo ko nang marinig ang kalansing ng tinidor na binitawan ni Kuya Lucas. Hindi siya kumbinsido. Alam ko ang tinging iyan-tingin ng isang mangangaso na alam na may itinatago ang kaniyang huli.

​"Bodega? Maghapong nasa opisina si Dad, Lemon. At sa pagkakaalam ko, malinis ang bodega natin," malamig na sabi ni Kuya Lucas.

​Bago pa man ako makahirit ng isa pang palusot, mabilis na tumayo si Kuya Lucas at lumapit sa gawi ni Daddy. "Teka nga, Dad. Parang hindi 'to gasgas lang ng kahoy."

​Sa isang iglap, bago pa makaiwas si Daddy, hinawakan ni Kuya Lucas ang kaniyang braso at marahas na hinila pataas ang manggas ng kaniyang long sleeves.

​Napaigtad ako. Napasinghap si Kuya Lucian, at maging si Kuya Lysander na kanina ay parang walang pakialam ay napatitig nang diretso sa bumulaga sa aming paningin pero agad din niyang binawi.

​Doon, sa matipunong braso ni Daddy, tumambad ang magkakadikit at naglalakihang latay. Mapupula, may ilang nag-uumpisa nang mag-violet, at ang iba ay tila nagbabakbak pa ang balat dahil sa tindi ng latigo. Hindi iyon galing sa bodega. Hindi iyon aksidente. Iyon ay bakas ng isang marahas at sadistang pag-angkin.

​"Ano 'to?" ang boses ni Kuya Lucas ay naging isang mahinang dagundong. "Dad, hubarin mo 'yang damit mo."

​"Lucas, enough. Pagod ako-" mahinang pagtanggi ni Daddy, halatang hirap magsalita dahil sa panghihina ng katawan. Pero dahil sa tindi ng ginawa ko sa kaniya kanina, wala siyang lakas para pumalag nang abutin ni Kuya Lucas ang mga butones ng kaniyang polo.

​Sa isang mabilis na galaw, halos mapunit ang tela sa paghila ni Kuya Lucas. Tuluyang nalantad ang dibdib at balikat ni Daddy.

​Katahimikan. Nakabibinging katahimikan.

​Puro latay ang kaniyang dibdib. May mga pasa at kagat sa kaniyang leeg na halos magdugo pa. Ang katawan ng aming tigre-ang lalaking kinatatakutan ng marami-ay mukhang isang canvass na pinaglaruan ng isang demonyo. At ang demonyong iyon ay walang iba kundi ako.

​"Shit," bulong ni Kuya Lucian, ang kaniyang mga mata ay nanlalaki sa gulat at tila hindi makapaniwala. Mas matindi pa kasi 'to sa mga pasang ginawa sa akin ni Daddy nung nakaraan. 

​Lahat sila ay nakatingin sa mga sugat sa harap at sa likuran niya. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ko habang nakahawak sa sandok. Hinihintay ko ang pagsabog nila. Hinihintay ko ang muling panunumbat o ang pagtatanong kung sinong hayop ang gumawa nito sa ama nila.

​Pero sa gitna ng tensyon, isang tunog ng pagsubo ang bumasag sa katahimikan.

ok

​Napalingon kaming lahat kay Kuya Lysander. Kalmado siyang nagpatuloy sa pagkain, tila walang nakitang kakaiba. Ibinalik niya ang kaniyang tingin sa plato at uminom ng tubig bago nagsalita nang walang emosyon.

​"Kumain na tayo. Malamig na 'yung niluto ni Lemon," sabi niya, sabay hiwa sa karne na nasa plato niya. "Kung ano man ang pinaggagagawa ni Dad sa opisina niya, o kung sino man ang hinahayaan niyang bumaboy sa kaniya... wala na tayong pakialam doon. Choice niya 'yan." Dagdag niya sabay lingon sa akin nang mabilis na tila'y alam na ako ang may gawa no'n.

​Ang bawat salita ni Kuya Lysander ay parang sampal-hindi lang kay Daddy, kundi pati sa akin. Ang kaniyang pagbabalik sa pagkain ay hindi tanda ng pagtanggap, kundi isang malalim na pagkamuhi at kawalan ng pakialam na mas masakit pa sa sermon.

​Nanatiling nakatayo si Kuya Lucas, ang mga kamao niya ay nakakuyom habang nakatingin sa sugatang katawan ni Daddy na ngayon ay nakayuko na lang, tila hiyang-hiya sa harap ng sarili niyang mga anak.

"Oh my gosh!" Biglang bulalas ko nang matitigan ko nang maigi si Daddy-ang katawan niya, maski ako ay napatakip na rin sa sarili kong bibig. Nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig sa dibdib at mga braso ni Daddy. Dahil hindi naman ganiyan katindi ang mga pasa at sugat niya pagkatapos ko siyang linisan at lagyan ng ointment bago ako bumaba rito sa kusina. Mas matindi at mas matingkad na ngayon ang kulay ng mga latay at kagat. Parang galing sa hazing si Dad, bugbog-sarado ang kaniyang matipunong katawan.

​Dahil sa pagnanasa ko na tulungan si Dad na makalimot sa ginawa niya sa akin noon-o mas okay sigurong sabihin na dahil sa pagnanais ko ring makaganti sa lahat ng karahasang ipinaranas niya sa akin-mukhang triple na ata ang naibalik ko sa kaniya. Literal na pinaglaruan ko ang kaniyang katawan nang walang awa.

​"Dad! What happened?!" biglang bulyaw ni Kuya Lucas. Napasigaw siya sa galit at labis na pag-aalala, ang kaniyang boses ay umalingawngaw sa buong silid-kainan. Lumapit pa siya nang bahagya at hinawakan ang magkabilang balikat ni Dad, pilit itong pinatitingin sa kaniya. "Mahigpit ang security sa subdivision natin! May nakapasok ba sa mansion natin?! Sugatan ka, Dad... nanghihina ka pa!"

​Nanatiling tahimik si Dad. Nanliliit ang kaniyang mga mata habang nakayuko, hindi makatingin nang diretso sa kaniyang panganay. Ang kaniyang hininga ay mababaw at hirap, bakas ang labis na kahihiyan at panghihina ng katawan.

​"Lemon?!" biglang baling sa akin ni Kuya Lucas, ang kaniyang matatalas na mata ay direktang tumusok sa aking pagkatao. "Ikaw lang ang kasama ni Dad buong maghapon dito sa bahay. Ano ba talaga ang nangyari?!"

"K-kuya I-"​ Bago pa ako makasagot nang buo o makaimbento ng panibagong palusot, biglang nagsalita si Kuya Lucian na nakasandal sa kaniyang upuan.

​"Did you do that?" tanong niya sa akin, sabay pakawala ng isang sarkastikong tawa na humati sa mabigat na tensyon sa sala. "Huh... ikaw ba ang gumawa niyan sa kaniya, Lemon?"

​"What? Bakit niya gagawin 'yan?!" galit na tanong ni Kuya Lucas kay Kuya Lucian, tila hindi matanggap ang pahiwatig ng kapatid. "Bakit sasaktan ni Lemon si Dad nang ganiyan katindi? At bakit papayag si Dad na masaktan nang ganiyan?"

​"Tanungin mo siya. Baka gustong makaganti," tamad ngunit mapang-uyam na sabi ni Kuya Lucian habang nakatingin pa rin sa akin nang makahulugan. Si Kuya Lysander naman ay nanatiling tahimik, patuloy lang sa dahan-dahang pagsubo ng pagkain na parang walang naririnig, bagaman ramdam ko ang lamig na nagbubuhat sa kaniyang pwesto.

​Muling humarap sa akin si Kuya Lucas. Sa pagkakataong ito, mas mababa ngunit mas matindi ang awtoridad sa kaniyang boses nang tawagin niya ako gamit ang buo kong pangalan. "Lemon Iari?"

​Napalunok ako. Ramdam ko ang panginginig ng aking tuhod habang hawak-hawak ko pa rin ang sandok. "Y-yes... I d-did that, b-but-"

​Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang mabilis na pumagitan ang kaniyang bulyaw. "Gumanti ka nga? Bakit mo naman ginawa 'yon?! Hindi ka naman ganiyan, Lemon! Kailan ka pa natutong maging marahas at sa sarili mong ama?!"

​"B-but, Kuya, i just did that becau-" Pilit ko muling isingit ang aking paliwanag, sinusubukang sabihin na ginusto rin naman ni Dad ang nangyari pero dahil sa pagpupumilit ko na makalimot siya, ngunit hindi ko na naman natapos ang aking linya nang magsalita muli si Kuya Lucian.

​"Gumanti ka para ano? Para patas kayo? Ganiyan ka na ba mag-isip ngayon, Lemon?" malamig na hirit ni Kuya Lucian, ang kaniyang mga mata ay nanunumbat habang nakatitig sa akin at kay Dad. "Na kapag sinaktan ka, kailangan mong ubusin ang lakas ng lumaban sa'yo hanggang sa maging ganito kalupaypay?"

​Bago pa man makahirit muli si Kuya Lucian, biglang ibinaba ni Kuya Lysander ang kaniyang kubyertos. Ang tunog ng pagtama ng tinidor sa plato ay tila naging hudyat ng kaniyang pagsalita.

​"Bayaan niyo na," malamig at kaswal na panimula ni Kuya Lysander, sabay sandig sa kaniyang upuan. "Deserve rin naman ni Dad iyan. Tama lang 'yan. Sinaktan niya kasi ang baby natin." Lumingon siya kay Dad na may pait sa mga mata. "At saka, tingnan niyo, kaya pa naman niya. Kung ako nga ang tatanungin ni Lemon, baka ako na dapat ang gumawa niyan sa kaniya at mas malala pa, eh," sambit niya bago pakawalan ang isang sarkastikong tawa habang nakatitig nang diretso sa nanghihinang anyo ni Dad.

​Sa narinig kong iyon, tuluyan nang nanghina ang aking mga binti. Kusang pumatak ang mga luha sa aking mga mata, basag ang aking panloob na katahimikan. Mag-aaway-away na naman ba kami dahil sa ginawa ko? Sisirain ko ba ang pamilyang ito dahil sa sarili kong mga desisyon?

​"Naririnig mo ba ang sarili mo, Lander, ha? Hindi matatakpan ng isa pang karahasan ang ginawa nang isa para makaganti," seryoso at mariing sagot ni Kuya Lucian, ang kaniyang boses ay punong-puno ng paghatol habang salit-salitang tumitingin sa amin ni Kuya Lysander.

​"Gago ka ba, Lysander?!" bulyaw naman ni Kuya Lucas, na hindi na napigilan ang galit. "Ama pa rin natin ang pinag-uusapan dito! Hindi pa ba sapat ang pambubugbog niyong dalawa ni Lucian sa kanita? At ikaw, kinukunsinti mo pa?!"

​"Bakit, Lucas? Noong sinaktan ni Dad si Lemon, nasaan ang awtoridad mo bilang panganay?! Ni hindi mo nga nasaktan si Dad nung nakita mo mga pasa niya eh. At Hindi naman mangyayari ang lahat ng 'to kung hindi mo kami hinila ni Lucian paakyat ng hagdan nung gabing 'yon!" Sinabayan sila ng sigaw ni Kuya Lysander, tumayo na ito mula sa kaniyang upuan upang harapin ang dalawa. "Pinagtatanggol niyo 'yang matandang 'yan matapos niyang iwanan ng trauma at mga marka ang bunso natin? Tama lang ang ginawa ni Lemon! Kung kulang pa 'yan, ako ang magpapatuloy!"

​"Sumusobra ka na, Lysander!" sabat ni Kuya Lucian, na tumayo na rin habang nag-aalab ang mga mata. "Hindi mo alam ang buong kwento kaya huwag kang umasta na parang ikaw lang ang may pakialam kay Lemon dito! Binababoy niyo ang respeto sa pamamahay na ito!"

​"Respeto?! Gago ka pala, Lucian-"

​"TAMA NA!!!"

​Isang malakas, mariin, at dumadagundong na baritonong boses ang biglang umalingawngaw sa buong silid-kainan.

Hindi ito ang boses ng isang lalaking pagod o lupaypay; ito ang boses ng isang galit na pinuno-ang boses ni Daddy Logan na kayang magpahinto ng kahit na anong bagyo.

​Agad na naputol ang sigawan ng tatlo. Ang buong paligid ay nabalot ng nakabibinging katahimikan habang ang lahat ng mata ay napabaling kay Dad. Dahan-dahan niyang iniangat ang kaniyang mukha, ang kaniyang mga mata ay nagdidilim sa galit ngunit may kalakip na matinding paninindigan.

​"Ako ang nakiusap sa kaniya na gawin 'to," diretsong pahayag ni Dad, bawat salita ay may bigat na nagpatahimik maging sa humihikbi kong puso. "Ako ang nagmakaawa para gawin ito sa akin... para makalimutan ko mismo kung ano ang ginawa ko sa kaniya noong nakaraang linggo. Dahil hindi ko malapitan o mayakap man lang ang bunso natin nang hindi ako dinadalaw ng konsensya."

​Huminga nang malalim si Dad, tiniis ang hapdi ng kaniyang mga latay habang pilit na itinutuwid ang kaniyang upo upang harapin ang kaniyang tatlong nakatatandang anak.

​"Kaya huwag niyong sisihin ang bunso niyo, ang honey ko," pagpapatuloy ng mahabang paliwanag ni Daddy, ang kaniyang tinig ay puno ng seryosong awtoridad na hindi matitibag. "Ako ang may gawa at ako ang nagdesisyon nito sa sarili ko. Walang kasalanan si Lemon dito."

​Natigilan sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander sa narinig. Ang matinding tensyon at galit na kanina lang ay tila sasabog sa silid-kainan ay biglang napalitan ng labis na pagkagulat. Walang sinuman sa kanila ang nakapagsalita; nanatili silang nakatitig kay Dad, tila hindi maiproseso ng kanilang isipan ang marahas na katotohanang inamin nito.

​Sa sandaling iyon, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Tuluyan nang bumigay ang natitira kong lakas at tulad ng isang sirang dam, tuluyan akong humagulgol ng iyak. Ang tindi ng bigat sa dibdib ko ay sumabog dahil sa matinding guilt. Pinagtanggol pa ako ni Dad. Inako niya ang lahat ng kasalanan at humingi ng paumanhin sa harap ng aking mga kuya, kahit na sa katotohanan, ako naman talaga ang nakaisip at nagplano ng lahat ng ginawa ko sa kaniya. Wala siyang kaalam-alam o ideya sa tindi ng karahasang ibabalik ko sa katawan niya, ngunit heto siya, nakatindig bilang kalasag ko laban sa galit ng sarili niyang mga anak.

​Tanging ang malalakas at basang hikbi ko na lang ang nag-iisang tunog na umalingawngaw sa buong dining area, pinupunit ang nakabibinging katahimikan ng paligid.

​Dahan-dahang bumaling ang tingin sa akin ni Dad. Lumambot ang nagdidilim niyang mga mata nang makita ang aking kalagayan.

​"Honey... halika rito, baby. Lumapit ka kay Daddy," malambing ngunit may gumiit pa ring panghihina sa kaniyang baritonong boses.

​Humihikbi at nanginginig ang buong katawan na lumakad ako patungo sa kaniya. Bawat hakbang ko ay mabigat, dala ng labis na kahihiyan at pagsisisi. Ngunit bago pa man ako tuluyang makarating sa tabi niya, mabilis ngunit maingat na inabot ni Dad ang aking baywang. Sa isang iglap, marahan niya akong hinila at pinaupo sa kaniyang kandungan, isinasandal ang aking nanghihinang katawan sa kaniyang matipunong dibdib.

​"Hushhh... Honey, tahan na. Wala kang kasalanan," bulong ni Dad habang marahang hinahaplos ang aking buhok, bawat dampi ng kaniyang palad ay puno ng pag-iingat na tila ba takot siyang mabasag ako. "Ginusto ko ito, okay? Ako ang may hiling nito sa'yo kaya huwag mo nang isipin 'yan. Stop crying na, baka maging haggard 'yang napakaganda mong mukha."

​Ngunit sa halip na kumalma, lalo lang akong napaiyak. Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang balikat, basang-basa ng aking mga luha ang kaniyang balat at ramdam ko ang init nito.

​"S-sorry po, Daddy ko... Sorry po sa ginawa ko sa inyo," pautal-utal kong sabi sa gitna ng aking paghagulgol, halos kapusin ako sa hininga. "Sobrang sama ko... Sobrang sama kong anak para saktan ka nang ganiyan katindi... B-bad na baby ako..."

​"Shh, tama na, Honey. Hindi ka masama," pilit akong pinapatahan ni Daddy gamit ang kaniyang mga sweet words. Paulit-ulit niyang hinahalikan ang tuktok ng aking ulo habang patuloy ang marahang pagtapik sa aking likod. "Sabi nang mas lalo ka lang papangit niyan, eh. Gusto mo ba na magka-wrinkles agad 'yang baby namin? Mapagkamalan ka pang mas matanda sa akin."

​Narinig ko ang bahagyang pag-singhal at pagbuntong-hininga ng mga kuya ko sa likuran, ngunit wala akong pakialam. Pilit man akong pinapatawa ni Dad sa kaniyang mga hirit, hindi talaga tumatalab sa akin ang kaniyang mga biro dahil mas nangingibabaw ang hapdi sa aking puso.

​Naramdaman marahil ni Dad na hindi ako basta-basta titigil sa pag-iyak habang narito kami sa harap ng aking mga kapatid. Nang walang babala, maingat niyang ipinasok ang kaniyang mga braso sa ilalim ng aking tuhod at likod. Sa kabila ng hapdi ng kaniyang mga latay at pasa, binuhat niya ako nang pa-bridal style sa kaniyang mga bisig nang may buong katatagan.

​Agad kong ipinalupot ang aking mga braso sa kaniyang leeg, isinusubsob nang tuluyan ang aking mukha sa siwang ng kaniyang leeg at balikat upang doon ibuhos ang aking mga luha.

​Humarap si Dad sa tatlo kong kuya na hanggang ngayon ay nananatiling estatwa sa kanilang kinatatawanan, ang kaniyang tinig ay bumalik sa pagiging seryoso at may awtoridad.

​"Ipagpatuloy niyo na lang ang ginagawa niyo rito," malamig na utos ni Dad sa kanila, bago muling ibinalik ang malambing na tingin sa akin. "Dadalhin ko muna ang bunso niyo sa kwarto para patahanin."

"Shhh... Tara na, honey ko..." Sabi niya pa. ​Bitbit ang aking mabigat na paghikbi, dahan-dahan kaming naglakad palayo sa dining area, iniwan ang tatlo kong kuya sa gitna ng kanilang malalim na pag-iisip at nagtatalong mga emosyon.

Dahan-dahan kaming pumasok sa loob ng aking kwarto. Maingat ako na ibinaba ni Dad sa aking malambot na higaan, ngunit bago siya lumapit muli sa akin ay humakbang muna siya patungo sa pinto at mabilis na nilock ito. Ang tunog ng trangka ay tila naghatid ng kakaibang kapanatagan sa akin-hudyat na ligtas kami rito at walang sinumang makakapanghimasok.

​Nang makabalik siya sa gilid ng kama, umupo siya sa aking tabi at bigla akong pinaulanan ng banayad at maiinit na halik sa aking noo. Ang bawat lapat ng kaniyang mga labi ay tila may dalang pakiusap na pawiin ang natitira kong takot. Ginamit niya ang kaniyang malalaking hinlalaki para dahan-dahang haplusin at tanggalin ang mga natuyong luha sa aking mga pisngi.

​"Honey, makinig ka sa akin," malambing niyang panimula, habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. "Hindi ako galit sa iyo, okay? Kaya huwag mo nang sisihin ang sarili mo. Sa totoo lang, nagpapasalamat pa ako sa ginawa mo kanina... Dahil sa mga latay at sakit na ibinigay mo sa katawan ko, pakiramdam ko ay tuluyan ko na ring napatawad ang sarili ko sa naging kasalanan ko sa iyo noong nakaraang linggo. Nabura ng hapdi na 'to ang bigat na dinala ng konsensya ko. Ganito pala kasakit ang naramdaman mo noon. Walang wala itong nararamdaman ko ngayon." Mahabang dagdag niya.

​Dahil sa kaniyang mga salita, dahan-dahang humupa ang natitirang pagsisikip ng aking dibdib hanggang sa tuluyan na akong tumahan. Ang kaniyang mainit na presensya ang nagsilbing lunas sa aking nagbabadyang trauma.

​Nang mapansin ni Dad na kalmado na ako, unti-unti niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin. Walang babala niyang nilapat ang kaniyang mga labi sa aking labi para sa isang maikli ngunit mapusok na halik na nag-iwan ng pamilyar na kuryente sa buong katawan ko.

​Bahagya siyang humiwalay, ngunit nanatiling malapit ang kaniyang mukha, sapat para maramdaman ko ang kaniyang mainit na paghinga. Isang pilyo ngunit makahulugang ngiti ang sumilay sa kaniyang mga labi bago siya muling nagsalita.

​"Alam mo ba, narinig ko ang sinabi mo kanina sa sikretong kwarto mo bago ako tuluyang nakatulog," bulong ni Dad, ang kaniyang baritonong boses ay biglang napalitan ng pamilyar na pagnanasa. "Sabi mo... gusto mo maranasan ang totoong kantot ko? Ang kantot asawa?"

​Sariwang dugo ang biglang dumaloy sa aking mga pisngi. Natigilan ako at literal na namula ang buong mukha ko hanggang sa mga tainga dahil sa direktang pagka-bisto ng aking lihim na pagnanasa. Hindi ko akalaing nakuha niya pang marinig ang parteng iyon sa gitna ng tensyon at pagod niya kanina.

​Nakita ni Dad ang aking reaksyon at ang biglaang pagkabahag ng aking buntot, kaya naman hindi niya napigilang pakawalan ang isang mahinang tawa.

​"Gusto mo ba talaga, Honey?" tanong niya nang may halong panunukso habang dahan-dahang hinahawakan ang aking baywang, ramdam ang mabilis na pagtibok ng aking puso. "Dahil kung oo, gagawin ko talaga at ibibigay ko sa iyo ang hinihiling mo kung papayag ka ngayon. Ano, Honey?"

​Sa tindi ng pamumula ng mukha ko at sa bilis ng tibok ng aking puso, napatango na lang ako sa kaniyang tanong. Wala nang urong ito. Handa ko nang isuko ang lahat sa kaniya.

​"Sige po, Dad... Thank you po," mahina kong sagot, halos bulong na lang habang nakatitig sa kaniyang nag-aapoy na mga mata. "Iparanas niyo sa akin ang kantot asawa, please... 'Yung kantot na hindi niyo pa ipinaparanas sa akin. Kalimutan na po natin pareho ang nangyari sa atin, Dad. Gumawa po ulit tayo ng alaala natin na bago. I love you po, Daddy ko."

"I love you too, Baby Honey ko" Sabi niya at hindi na nag-aksaya ng panahon si Daddy Logan. Agad niya akong siniil ng isang malalim at mapusok na halik. Pero magkaiba ito sa nakaraang halik niya na puno ng bagsik at galit-ngayon, may pambihirang lambing ang bawat paglapat ng kaniyang mga labi sa akin. Puno ito ng pagmamahal at pag-iingat, tila ba humihingi ng tawad sa bawat hapdi na idinulot niya noon.

​"Ugh... Honey... mahal na mahal kita," paos na bulong muli ni Dad sa gitna ng aming paghalik, habang ang kaniyang dila ay dahan-dahang nakikipaglaro sa akin.

​"I love you too, po, Daddy... ahh... hmmm... l-lagi't lagi," tugon ko naman habang nakapikit, ninanamnam ang pamilyar at nakakalasing niyang amoy. "Daddy ko..."

​Bahagya siyang humiwalay na may matamis na ngiti sa kaniyang mga labi. Hinawakan niya ang dulo ng aking suot na damit at dahan-dahan, walang pagmamadali, ay tinanggal niya ang mga suot ko. Ramdam ko ang kaniyang mainit na palad na humahaplos sa aking balat bago siya tuluyang tumayo sa aking harapan.

​Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa nang may matinding pagnanasa, subalit may kalakip na awtoridad.

​"Pero 'diba sabi mo noon, gusto mo muna ako matikman?" wika ni Daddy Logan habang dahan-dahang ibinababa ang kaniyang sariling kasuotan, pinalalabas ang kaniyang naglalakihang ari. "Sige, baby ko, honey ko... tikman mo muna si Daddy. Pagsilbihan mo ako, honey."

​Huminto sandali si Daddy Logan at dahan-dahang umupo sa gilid ng kama. Hinawakan niya ang aking kamay at hinila ako nang bahagya paitaas bago siya nag-angat ng tingin sa akin nang may malambing na ngiti.

​"Palit tayo, honey... ako naman ang hihiga," bulong ni Daddy Logan, habang maingat na inilalapag ang kaniyang matipunong katawan sa malambot na kutson. "Ikaw na muna ang bahala sa katawan ko. Pagsilbihan mo ang Daddy mo."

​Dahan-dahan akong pumatong sa kaniya, ngunit natigilan ako nang bahagya nang mapansin ko ang kaniyang buong anyo sa malapitan. Sa ilalim ng liwanag, kitang-kita ko ang mga sariwang marka, pasa, at bakas ng paglalatigo na ako mismo ang gumawa sa kaniyang katawan. Ang matitigas niyang dibdib at tiyan ay napaliligiran ng mga pulang linya na tila nagpaalala sa akin sa tindi ng aking ginawang paghihiganti. Nagbadyang bumalik ang guilt sa puso ko habang nakatitig sa mga sugat na iyon.

​Napansin naman agad ni Daddy ang biglaang paghinto ko at ang pagpapakumbaba ng aking mga mata, kaya naman hinawakan niya ang aking pisngi gamit ang kaniyang mainit na palad para iharap ang mukha ko sa kaniya.

​"Huwag mo nang pansinin ang mga marka na inilagay mo, honey," malambing na sabi ni Daddy, seryoso ang tingin ngunit may halong pilyong ngiti sa dulo ng kaniyang labi. "Para sa akin, hindi sugat ang mga iyan... marka iyan ng pagmamahal ng honey ko."

​Napatitig ako sa kaniya, at sa tindi ng kakornihan ng kaniyang banat ay hindi ko napigilang mapangiti sabay hampas nang pabiro sa kaniyang matipunong braso.

​"Naku, Dad! Napakakorny mo po talaga!" natatawa kong sabi habang namumula ang aking mga pisngi. "Seryoso po ang sitwasyon tapos nagagawa niyo pa pong bumanat ng ganiyan."

​Bahagya namang natawa si Daddy sa naging reaksyon ko, na nagpagaan ng tensyon sa pagitan naming dalawa. Upang tuluyang burahin ang anumang bakas ng pag-aalangan, dahan-dahan kong iniyuko ang aking ulo at siniil si Daddy ng isang mabilis ngunit matamis na halik sa kaniyang mga labi.

​Matapos iyon, hindi ko na hinayaang mag-aksaya pa ng panahon ang aming pagnanasa. Dahan-dahang bumaba ang aking mga labi patungo sa kaniyang leeg, kung saan ko sinimulang iwanan ang mga basa at mapusok na halik.

​"Ahhh... ugh, honey..." unang ungol ni Daddy Logan, ang kaniyang baritonong boses ay agad na napuno ng pagnanasa nang maramdaman ang dila ko sa kaniyang leeg.

​Habang patuloy kong sinisipsip ang balat sa kaniyang leeg, dahan-dahan kong ibinaba ang aking mga halik patungo sa kaniyang malalapad na balikat at dibdib. Doon ay sumalubong sa akin ang ilang malalalim na marka ng aking mga kagat at latay. Alam kong nasasaktan si Daddy sa bawat paglapat ng labi ko sa mga sugat na iyon, ngunit pinipilit niyang magpakatatag, pinalalalim lang ang kaniyang paghinga habang mahigpit na nakakapit ang kaniyang mga kamay sa bedsheet.

​"Mmmph... shhh... Honey..." paos na daing ni Daddy habang idinidikit ko ang aking mainit na labi sa gitna ng kaniyang dibdib, sadyang pinapasadahan ng dila ang nagbabalat niyang sugat. "Ugh... masakit... pero sige lang, baby... ahh... ugh, ang sarap ng mga labi mo..."

Nang matapos sa leeg, dumako ako papunta sa kilikili niya. Hinimod-simot ko to. Dinila-dilaan ko ang buong kilikili niya. Nilamutak ko. Sinubsob ko ang buong mukha ko roon. Sobrang bango amoy barako, amoy ni Daddy Logan.

"Ahhh... Daddy ko... Ang sarap po ng kilikili niyo. Nakakabaliw ang amoy..."

"Uhmmm... B-baby, sarap niyan... Sige lang ganiyan nga ohhh... Lamutakin mo, honey." Ungol niya.

Nang masatispa na ako, ​ipinagpatuloy ko ang aking pagbaba. Mula sa kilikili ay naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang matitigas na abs. Bawat halik na ibinibigay ko doon ay nagpapatalon sa kaniyang kalamnan, tila ba dinalaw siya ng matinding kuryente sa bawat dampi ng aking balat.

​"FUCK... ahhh! Honey... ugh, d-diyan nga..." ungol pa ni Dad, napapikit nang mariin habang ang kaniyang ulo ay pabalik-balik na gumagalaw sa unan. "Mmm-masarap at mmaambing... ugh... ang tindi mo talaga magpasarap sa Daddy mo, Baby... ahhh..."

​Bawat ungol, bawat daing ng sakit at sarap na lumalabas sa baritono niyang boses ay nagsilbing panggatong sa aking sariling pagnanasa. Alam kong tinitiis niya ang hapdi para lang mapagbigyan ako, at ang pagsuko niyang ito sa aking mga kamay ang lalong nagpatunay na handa niyang ibigay ang lahat sa kaniyang pinakamamahal na bunso.

​Dahan-dahan pa akong bumaba, nilagpasan ang kaniyang matitigas na abs hanggang sa tumigil ang aking paningin sa kaniyang nag-aapoy at naglalakihang pagkalalaki. Huminto ako mismo sa tapat nito. Walang pag-aalinlangan kong iniabot ang aking kamay at marahang binalot ng aking mainit na palad ang kaniyang matigas na ari.

​"Ahhh... SHIT!" mabilis na napaigtad si Daddy Logan, napahawak nang mahigpit sa gilid ng unan habang bawat ugat sa kaniyang leeg ay natigilan sa biglaang hawak ko. "M-mainit ang kamay mo, honey... ugh, f-fucking shit... ang sarap..."

​Isang nakatutuksong ngiti ang sumilay sa aking mga labi nang marinig ang kaniyang reaksyon. Kitang-kita ko ang maliit na butil ng malinaw na likido-ang precum na unti-unting lumalabas mula sa dulo nito. Gamit ang aking hinlalaki, dahan-dahan kong pinasadan ang dulo ng kaniyang burat, kinalat ang likidong iyon sa mismong ulo nito.

​Inikot-ikot ko ang aking daliri sa sensitibong bahaging iyon, pabalik-balik, sinasadya ang bawat haplos para mas lalo siyang mairita sa sarap.

​"Ughhh! Honey... ahhh! FUCK... h-huwag mong ihinto... Ang sarap!" ungol nang ungol si Logan, ang kaniyang baritonong boses ay nanginginig at halos mawalan na ng hangin. Lumilikha ang kaniyang likod ng bahagyang arko mula sa kama sa bawat paikot ng aking daliri. "Mmmph... s-sobrang sarap, baby... ahh, ganiyan nga mismo... ugh!"

​Hindi pa ako nakuntento sa likidong lumabas doon. Tumingala ako nang bahagya para salubungin ang kaniyang mapungay at nagdidilim na mga mata, bago ko dahan-dahang dinuraan ang kaniyang naglalagablab na ari. Nilapat ko muli ang aking buong palad doon, kinalat ang aking laway sa buong haba at laki ng titi ni Daddy Logan.

​Nagsimula ko itong jakulin nang mabilis ngunit may kontrol, pataas at pababa, sinisiguradong basang-basa at kumakalat ang init sa bawat pulgada ng kaniyang pagkalalaki.

​"PUTANG INA... ahhhh! Honey... ugh!" napamura nang malakas si Dad, tuluyan nang napapikit habang ang kaniyang mukha ay namumula na sa tindi ng pagnanasa. Ang kaniyang baritonong daing ay bumasag sa katahimikan ng silid, bawat bayo ng aking kamay ay sinasabayan ng kaniyang malalalim at mabilis na paghinga. "F-fuck... honey... ugh, p-papatayin mo ba talaga sa sarap ang Daddy mo?! Ahhh... sige pa, baby... ipagigihan mo pa ang pagkajakol riyan... ughhh!"

​Hindi na nakatiis si Daddy Logan sa bilis at lagkit ng pagjakol ko sa kaniyang ari. Ang kaniyang malalaking kamay ay nanginginig na dumikit din sa kamay ko at sinabayan ako sa pagjajakol sa kaniya habang ang kaniyang balakang ay bahagyang umaangat, tila naghahanap ng mas matindi pang lunas sa kaniyang nag-aapoy na pagnanasa.

​"H-honey... p-please..." paos at basag ang boses na pagmamakaawa ni Dad, ang kaniyang mapungay na mga mata ay nakatitig sa akin nang may matinding pagsusumamo. "Hindi ko na kaya... isubo mo na, baby... ugh, s-subo mo na ang Daddy ahhh..."

​Isang mapaglarong ngiti ang isinukli ko sa kaniya. Hindi ko na pinatagal ang kaniyang paghihirap. Tinanggal ko ang mga kamay niya at dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa kaniyang naglalagablab na pagkalalaki, bago ko dahan-dahang ibinuka ang aking bibig at nilamon ang ulo nito.

​"AAAHHHHH... SHIIIIT!!!" Isang napakalakas at gumaralgal na ungol ang pinakawalan ni Daddy Logan habang nararamdaman ang init at sikip ng aking bibig. Napaurong ang kaniyang ulo sa unan at bahagyang nanginig ang kaniyang buong matipunong katawan mula hita hanggang balikat. "Ughhh... o-oh god, Honey ko... n-napakasarap... f-fuck..."

​Hindi pa siya nakakabawi sa unang sensasyon ng aking pagsubo, ngunit wala akong balak na bigyan siya ng pahinga. Hinawakan ko nang mahigpit ang kaniyang dalawang hita at sa isang mabilis ngunit swabeng galaw ay bumaon ako pababa-naisagad ko nang buong-buo ang kaniyang dambuhalang burat hanggang sa kailaliman ng aking lalamunan.

​"PUTANG INA!!! UGHHH!" mabilis na napamura nang napakalakas si Dad. Sa tindi ng sarap at gulat, tuluyan na niyang nakalimutan ang kaniyang sarili. Wala na siyang pakialam kung marinig man kami ng mga kuya ko na nasa kabilang silid; ang kaniyang baritonong boses ay umalingawngaw sa buong apat na sulok ng kwarto. Ang kaniyang mga kamay ay mabilis na lumipat sa aking buhok, marahang isinusubsob pa ang aking mukha sa kaniyang ari habang patuloy siyang napapamura.

​"Puta! Puta! F-fuck... honey... ugh! Sobrang sarap... s-sagad na sagad... lasang-lasa ko ang lalamunan mo, baby... ahhh!" hingal na hingal at gigil na gigil na daing ni Dad, habang nararamdaman ang bawat pagbomba ng aking ulo pataas at pababa sa kaniyang alaga. "P-putang ina... natutunan mo ba 'to sa Kuya Lucas mo?! Ha, baby?!"

​Bahagya pa akong nabilaukan sa lalim ng kaniyang pagbaon, ngunit lalo ko pang ginalaw ang aking dila sa paligid ng kaniyang ulo upang mas lalo siyang mabaliw sa sarap.

​"Ughhh... s-shhh... f-fuck... kakausapin ko talaga nang masinsinan 'yang si Lucas pagkatapos natin dito!" galit ngunit punong-puno ng pagnanasang banta ni Dad, habang ang kaniyang balakang ay kusang sumasabay na sa ritmo ng aking bibig. "P-pinapainit niya ang ulo ko... p-pero putang ina, Honey... sige pa... ugh, s-sipsipin mo pa ang ulo ni Daddy... ahhhh... Ang sarap!"

​Dahan-dahan kong iniluwa ang kaniyang dambuhalang ari mula sa aking lalamunan, kaya naman narinig ko ang mahaba at basang tunog ng paghihiwalay ng aming mga balat. Hindi ko hinayaang lumamig ang sensasyon; agad kong binalot ng aking palad ang matigas at kumakalat na ugat sa kahabaan ng kaniyang titi. Nagsimula ko itong jakulin nang mabilis habang ang aking mga labi ay nananatili sa dulo nito. Sinipsip ko nang mariin ang mismong ulo ng kaniyang pagkalalaki, kasabay ng pabilog at mapaglarong pag-ikot ng aking dila sa sensitibong bahaging iyon.

​"PUTANG INA... ughhh! Lemon... honey... a-anggaling ng dila mo... Ganiyan nga mismo..." mariing ungol ni Dad, halos mapapaos ang kaniyang baritonong boses habang nararamdaman ang kakaibang kombinasyon ng aking kamay at dila. Napakapit siya nang mas mahigpit sa kaniyang unan, ang kaniyang panga ay nagngangalit sa tindi ng sarap. "Ang galing mo... sobrang galing mo, baby... ugh! Mukhang magaling nga magturo ang Kuya Lucas mo para magawa mo sa akin 'yan... pero putang ina, humanda pa rin siya sa akin mamaya!"

​Isang tawa ang pinakawalan ko sa aking isip nang marinig ang kaniyang selos at banta, ngunit hindi ako huminto. Nang masapatan ako sa reaksyon ni Dad, bahagya akong lumayo at pinagduduraan muli ang kaniyang naglalagablab na ari, sinisiguradong basang-basa at madulas ang bawat pulgada nito bago ko muling ipinagpatuloy ang mabilis na pagjakol.

​Matapos ang ilang sandali ng pagpapasarap sa kaniyang haba, dahan-dahan kong ibinaba ang aking mukha patungo sa ibabang bahagi ng kaniyang pagkalalaki. Walang pag-aalinlangan kong dinila-dilaan at pinaglaruan ng aking mainit na dila ang kaniyang mabibigat na itlog.

​"AHHHH! SHIT!!! Honey... ughhh... F-fucking shit, Baby ohhhh!" napahiyaw nang malakas si Daddy Logan, ang kaniyang balakang ay literal na napaigtad at umarko mula sa kama dahil sa hindi inaasahang sensasyon. Ang kaniyang buong matipunong katawan ay nanginig sa tindi ng sarap habang nararamdaman ang bawat dampi ng aking dila sa kaniyang ibaba.

​Bahagya kong inihinto ang aking pagdila, tumingala ako sa kaniya na may pilyo at mapang-akit na ngiti habang hawak-hawak ko pa rin ang kaniyang titi. "First time ko po dumila sa itlog, Dad... sa inyo ko po unang ginawa 'to kasi di naman ikaw unang nachupa ko. Hindi mo kasi ako pinagbigyan nung una," bulong ko sa isang malambing ngunit nakatutuksong boses.

​Nanlaki ang mga mata ni Dad, at ang kaniyang mukha ay lalong namula, hindi lang dahil sa pagnanasa kundi dahil sa labis na tuwa at pride na narinig mula sa akin. Ang kaniyang natitirang kontrol sa sarili ay tuluyan nang natunaw.

​"T-talaga, baby...? Sa Daddy mo lang...?" hingal na hingal at basang-basa ng pawis na tanong ni Dad, ang kaniyang tinig ay puno ng matinding pagsusumamo at pagnanasa habang nakatingin sa aking mga mata. "P-please, Honey... t-tumingin ka sa akin... pakatitig ka sa mga mata ko habang pinagsisilbihan mo ang burat ng Daddy... ugh, gusto kong makita ang mukha mo habang sinasagad mo 'yan... subuin mo uli ako, baby... please... ughhh!"

​Hindi ko inalis ang aking pilyong tingin kay Daddy Logan habang dahan-dahan kong ibinababa muli ang aking mukha. Sa halip na ang kaniyang matigas na haba ang unahin, binigyan ko ng pansin ang kaniyang naglalakihang mga itlog. Binuka ko nang malaki ang aking bibig at walang pag-aalinlangan kong isunubo nang buong-buo ang mga mabibigat na bahaging iyon ng kaniyang pagkalalaki, nilalamon ito ng init ng aking bibig.

​"PUTANG INA!!! UGHHH!" isang madiin, paos, at halos maputol na hiningang bulyaw ni Dad. Ang kaniyang malalaking kamay ay biglang napasabunot sa unan habang ang kaniyang buong katawan ay literal na nanginginig sa tindi ng sorpresang sensasyon. "H-honey ko... Uhm... baby! Ahhh... s-sobrang init... nilalamon mo ang buong itlog ng Daddy mo... P-puno ng tamod 'yan honey!"

​Ninanamnam ko ang tindi ng kaniyang panginginig habang marahan kong sinisipsip ang kaniyang ibaba, pinaparamdam sa kaniya ang bawat sulok ng aking mainit na bibig. Nang maramdaman kong halos mawalan na siya ng hangin, dahan-dahan kong inilabas ang kaniyang mga itlog mula sa aking mga labi, ngunit hindi ko siya hinayaang makahinga.

​Agad kong iniangat ang mga itlog ni Daddy at itinapat ang dulo ng aking dila sa pinakailalim ng kaniyang ari-mismong sa guhit na nagmumula sa pagitan ng kaniyang mga itlog at butas. Dahan-dahan, mabilis, at paulit-ulit kong pinasadahan ng dila ang sensitibong linyang iyon, nilalapitan ng aking mainit na laway ang bawat pulgada ng kaniyang balat.

​"OHHHH GOD... SHIT... FUCK! ANG SARAP! GAGO! AAAHHHH!" ang ungol ni Dad ngayon ay mas mahaba, mas malalim, at bakas ang labis na pagkabaliw sa sarap. Ang kaniyang balakang ay pabalik-balik na napaigtad mula sa kama, tila hindi alam kung paano tatanggapin ang kakaiba at matinding kiliti at sarap na ibinibigay ko. "Ughhh... Honey... d-diyan nga mismo... p-putang ina, Lemon! Huwag... ugh, b-babalaliwin mo ba ang Daddy mo?! Ahhh... Fuck fuck fuck! Ang sarap ng dila mo diyan, baby... ughhh!"

​Habang patuloy ko siyang pinapahirapan sa sarap gamit ang aking dila, biglang bumaba ang kaniyang nanginginig na kamay at marahan ngunit may awtoridad na hinawakan ang aking buhok para ihinto ako.

​"T-tama na muna, Honey... ugh... h-huminto ka muna riyan sa ibaba," hingal na hingal na daing ni Dad, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba habang basang-basa siya ng pawis. "Mukhang sobrang nag-e-enjoy ka na riyan, baby... b-baka hindi ko matantiya at labasan agad ang Daddy mo... uhh, masyadong matindi ang sensasyon."

​Nakahinga nang malalim si Dad, at dahan-dahang binalitaktak ang kaniyang dalawang kamay patungo sa kaniyang ulo, isinandal ang mga ito sa headboard habang nakabuka nang bahagya ang kaniyang matitigas na hita. "Bumalik ka rito sa itaas, baby... Isubo mo na uli ang Daddy... chupain mo ako habang nakatitig sa akin."

​Isang nakatutuksong ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Sumunod ako nang walang pag-aalinlangan. Dahan-dahan kong itinuon ang aking paningin sa kaniyang nag-aapoy at tumitibok-tibok na ari. Binasa ko muna ng aking dila ang ulo nito bago ko dahan-dahang ibinaon ang kaniyang dambuhalang burat sa loob ng aking bibig.

​Habang ginagawa ko ang pababa at pataas na pagbomba ng aking ulo, nanatili akong nakatitig nang diretso sa kaniyang mapupungay at nagdidilim na mga mata. Ang sarap-sarap sa paningin ko ng itsura ni Daddy Logan ngayon. Ang isang makapangyarihan at seryosong ama, ngayon ay lupaypay na nakahiga, nakanganga, nakataas ang dalawang kamay sa ulo, at walang magawa kundi ang sumuko sa bawat sipsip at laro ng aking bibig. Kitang-kita ko ang pag-igting ng kaniyang panga at ang pamumula ng kaniyang mukha sa bawat paghigop ko sa kaniyang alaga, habang ang kaniyang baritonong daing ay patuloy na bumabasag sa katahimikan ng aming silid.

Patuloy ang mabilis at malalim na pagbomba ng aking ulo, nilulunod ko ang aking buong bibig sa nag-aapoy na alaga ni Daddy Logan habang ang kaniyang mga daing ay lalong nagiging paos at basag. Ramdam ko ang bawat pagtibok ng kaniyang ugat sa loob ng aking lalamunan, isang patunay kung gaano siya kalapit sa kaniyang hangganan. Matapos ang ilang sandali ng walang katapusang sipsip at pagkuha sa kaniyang hininga, naramdaman ko ang biglang pag-igting ng kaniyang buong katawan. Kasabay ng isang malalim na ungal, dahan-dahan siyang humupa, hingal na hingal at tila lasing sa tindi ng sarap na aking ibinigay.

​Nang masatispa na kami ni Daddy, hinugot ko ang kaniyang ari mula sa aking bibig, may maiwang manipis na laway na kumikislap sa dulo nito. Akala ko ay tapos na ang leksyon para sa sandaling ito, ngunit nagulat ako nang marinig ang sunod na sinabi ni Dad. Ang kaniyang mapungay na mga mata ay muling nagdilim sa kakaibang pagnanasa habang nakatitig sa akin.

​"69 tayo, honey... Ikaw sa itaas. pagsilbihan natin ang isa't-isa, tara," paos at puno ng awtoridad na utos ni Dad.

​Hindi na ako nagdalawang-isip. Isang mapang-akit na ngiti ang sumilay sa aking mga labi at pumayag ako nang walang kaunting pag-aalinlangan. Agad akong kumilos para umikot sa kaniyang ibabaw. Ako ang pwestong nasa itaas, ang aking mukha ay nakatapat sa kaniyang ari habang ang aking ibaba naman ay direktang nakatutok sa kaniyang mukha.

​Agad kong sinimulan chupain ang aking daddy, muling binabalot ng aking mainit na bibig ang kaniyang matigas pa ring pagkalalaki. Sa tindi ng pananabik ko na maipagpatuloy ang pagpapasuko sa kaniya, hindi ko na hinintay kung ano ang gagawin niya sa aking butas. Hinayaan ko ang aking sarili na malunod sa ritmo ng aking pagbomba.

​Ngunit sa gitna ng aking paghigop, naramdaman ko ang malalaki at magaspang na kamay ni Daddy Logan na humawak sa aking mga hita patungo sa aking likuran. Dahan-dahan ngunit mariin niyang pinaghiwalay ang pisngi ng aking pwet para tignan nang malapitan ang itsura ng aking butas.

​Narinig ko ang kaniyang malalim na paghinga mula sa ilalim, at sa pagitan ng aking pagbomba ay umalingawngaw ang kaniyang mababang boses. "Sobrang ganda tignan ng puke mo, honey... ang sariwa tignan talaga at nakakatakam," untag ni Daddt, tila ba natutunaw ang natitirang kontrol sa sarili habang nakatitig doon.

​"Mmmph?!-AHHH!"

​Bigla akong napahiyaw nang malakas habang subo ang burat ni Logan. Halos mabitawan ng aking bibig ang kaniyang alaga dahil sa gulat at tindi ng bagong sensasyon. Bigla na lang kasi niyang pinagduduraan ang aking butas at walang pasabing dinila-dilaan ito nang marahas at malalim.

​"Ughhh! Dad... ahhh!" napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang mga binti habang patuloy kong sinusubo ang kaniyang ari.

​Ramdam na ramdam ko ang kakaibang sarap ng pagbayo ng kaniyang mainit at basang dila sa aking kaibuturan. Nilalamon ng kaniyang dila ang bawat sensitibong bahagi sa ilalim ko, at ang mas lalong nakadagdag sa sensasyon ay ang magaspang at patubong bigote niya na sumasayad at nangingiliti sa aking balat sa bawat galaw ng kaniyang mukha. Sobrang tindi ng kiliti at sarap na sabay-sabay na sumabog sa aking katawan; tila ba namuti ang aking mga mata at nawalan ako ng lakas habang patuloy pa ring nakasubo at nakabaon ang kaniyang dambuhalang burat sa loob ng aking bibig.

Sa kabila ng nag-uumapaw na sensasyon na tila nagpapakuryente sa aking buong katawan, pinilit kong panatilihin ang aking pagkakauniporme sa ibabaw ni Daddy Logan. Ang aming mga katawan ay magkakabit sa isang perpektong ritmo ng pagpapasandig sa isa't isa. Rinig na rinig sa buong sulok ng silid ang basang tunog ng aking pagbomba-ang bawat malalim na sipsip at paglamon ko sa kaniyang matigas na alaga ay sumasabay sa marahas at basang tunog ng kaniyang pag-ungol mula sa ibaba habang nilalamon niya ang aking kaibuturan.

​"Ughmm... shiiit, Honey... napakasarap ng puke mo," daing ni Dad sa gitna ng kaniyang pagbayo ng dila, ang boses ay basang-basa at paos na paos. "Napakalambot... napakasariwa... tignan mo kung paano ko lalamutakin 'to."

​Bago niya muling ibaon ang kaniyang dila, naramdaman ko ang mainit at basang likido nang muli niyang dilaan at pagsawaan ang aking butas, na sinundan ng mas malalim at mas agresibong pagbayo ng kaniyang mukha sa aking likuran. Ang magaspang niyang bigote ay patuloy na nangingiliti sa aking mga sensitibong balat, na nagdulot sa akin ng halo-halong sarap at tindi ng pagnanasa na lalo pang sipsipin nang buong-buo ang kaniyang ari. Pareho kaming nalulunod sa tindi ng sensasyon, walang gustong sumuko, at walang gustong magpaawat sa marahas na pagpapalitan ng likido.

​Ngunit sa gitna ng aking agresibong pagbomba, bigla akong napaigtad at napakapit nang mariin sa kaniyang matipunong binti nang maramdaman ko ang biglang pagdiin ng isang matigas at malaking daliri sa aking butas. Walang babala nitong pinasok ang aking kaibuturan.

​"Mmmph?!-Ughhh!" Isang pigil na ungol ang lumabas sa aking ilong dahil nakasubo pa rin ang kaniyang alaga. Gumuhit ang isang pamilyar na kirot at hapdi, ngunit sa halip na umatras, mas lalo kong pinag-igi ang pagchupa. Sa bawat unti-unting pagbuka ng aking puwetan sa kaniyang daliri, sinasabayan ko ito ng pagsagad ng kaniyang dambuhalang burat sa aking lalamunan. Ang bawat malalim na pagbomba ko ay naging dahilan para manginig ang buong katawan ni Logan sa ilalim ko, ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang mga kalamnan habang pilit kong kinukuha ang kaniyang hininga.

​Hindi nagtagal, ang isang daliri na unti-unting nagpapalawak sa aking butas ay nadagdagan. Naramdaman ko ang pagpasok ng pangalawa, hanggang sa maging tatlong daliri na ang sabay-sabay na humahataw at kumakalas sa aking kaselanan. Dinadagdagan pa ito ni Dad ng mabilis na pagdila sa paligid ng aking butas habang ang kaniyang tatlong daliri ay marahas na pabalik-balik sa loob ko.

​"Ayan... ugh, Honey... luwagan natin para sa Daddy," hingal na hingal na bulong ni Dad, ang kaniyang mga daliri ay patuloy ang malalim na pag-giling sa loob ko habang ang kaniyang dila ay nilalamon ang labas ng aking butas. "Tignan mo kung paano sumisikip ang puke mo sa mga daliri ko ohhh... sige pa, baby... sipsipin mo pa ang burat ng Daddy mo ahhh... habang pinupuno ko 'yang ilalim mo..."

Sa gitna ng aming marahas at basang pagtatalik, biglang napatigil ang pabalik-balik na hataw ng tatlong daliri ni Daddy Logan sa loob ng aking kaibuturan. Kasabay nito ang pag-angat ng kaniyang mukha mula sa aking puwetan, na nag-iwan ng malamig na hangin sa basang bahagi ng aking balat. Napangiti ako nang bahagya nang maramdaman ang kaniyang malalalim at naghahabol na hininga sa aking likuran.

​"H-Honey... fuuck... sandali..." hingal na hingal at paos na bulong ni Dad, ang kaniyang boses ay basag na basag dahil sa matinding pagnanasa. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang, tila pinipigilan ang patuloy kong pagbomba sa kaniyang ari. "Hindi ko na kaya, baby... parang sasabog na ang Daddy. Sobrang sarap ng puke mo, nilalamon ng buong-buo ang mga daliri ko."

​Dahan-dahan kong inilabas ang kaniyang dambuhalang alaga mula sa aking bibig, may manipis na laway na naiwan sa dulo nito. Lumingon ako nang bahagya, nakita ko ang kaniyang mapungay at namumulang mga mata na nakatitig sa akin nang may matinding pagsusumamo.

​"Honey, please... maawa ka sa Daddy mo," pagmamakaawa ni Dad, ang kaniyang tono ay tila isang bata na naghahangad ng kaniyang paboritong laruan, malayo sa kaniyang pamilyar na seryoso at may awtoridad na tindig. "Upuan mo ang mukha ko, baby... sige na. Gusto kong madiin nang husto ang dila ko sa butas mo habang sinisipsip ko ang bawat katas mo. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko, Honey... parang pinaliligiran ng kuryente ang buong katawan ko kapag hindi ko natikman nang buong-buo ang ilalim mo. Sige na, baby ko... pagbigyan mo ang Daddy, upuan mo ang mukha ko..."

​Kahit medyo nabitin ako sa pagchupa sa kaniyang nag-aapoy na ari, hindi ko napigilang mapatawa nang mahina. Nakakatuwang tignan na ang isang matipunong barako na tulad ni Daddy Logan ay nagmamakaawa at nagiging parang bata sa harap ko dahil lang sa labis na pagnanasa.

​"Ang pilyo mo talaga, Dad," natatawa kong bulong habang dahan-dahang binabago ang aking posisyon.

​Nananatili akong nakatalikod sa kaniya, ngunit sa pagkakataong ito ay dahan-dahan kong ibinaba ang aking balakang patungo sa kaniyang mukha. Ikinandong ko ang aking buong bigat sa kaniyang ibaba, dahan-dahang inuupuan ang kaniyang mukha hanggang sa sumakto ang aking basang butas sa kaniyang naghihintay na bibig.

​"Ughhh..." isang malalim na daing ang pakawalan ni Dad nang tuluyan nang maglapat ang kaniyang bibig sa aking kaibuturan.

​Agad na gumalaw ang kaniyang malalaking kamay patungo sa aking magkabilang binti, mahigpit na humawak sa aking mga hita para masiguradong hindi ako makakaalis nang basta-basta at para lalong madiin ang kaniyang mukha sa aking kaselanan. Ramdam ko ang lupit ng kaniyang hawak, tila ba ayaw na niyang pakawalan ang natatanging lunas sa kaniyang naglalayab na katawan. Para hindi ako mawalan ng balanse sa tindi ng kaniyang posisyon, dahan-dahan kong inilapat ang aking mga palad sa kaniyang matitigas at pawisang abs, umaalalay sa bawat marahas at malalim na pagbayo ng kaniyang dila mula sa ilalim.

​Sobrang sarap ng naramdaman ko nang maramdaman kong pinatulis ni Daddy Logan ang kaniyang dila para pumasok nang sagad at pasok na pasok sa pinakamalalim na bahagi ng aking butas. Ang kaniyang mainit at basang dila ay tila may sariling buhay na humahataw sa aking kaibuturan, na nagdulot ng matitinding kuryente na gumapang sa aking buong katawan. Napakapit ako nang higit na madiin sa kaniyang matitigas na abs habang ang aking buong katawan ay marahas na nanginginig.

​"Oh my gosh, Daddy... ahhhh! Ang sarap! Fucking shit, Dad, sige pa... sipsipin mo pa!" hindi ko napigilang mautal at maungol nang malakas, ang boses ko ay tuluyan nang nabasag sa tindi ng sensasyon. "Ganiyan nga, Daddy ko... ahhh! Pasagadin mo pa ang dila mo, putang ina, napakasarap... ughhh!"

​Hindi pa ako nakuntento sa ginagawa ni Daddy mula sa ilalim. Sa paghahangad ng mas matindi pang rurok, dahan-dahan kong iginalaw at ini-grind ang aking balakang sa kaniyang mukha. Pabalik-balik at paikot kong idiniin ang aking kaselanan, at sa bawat paggiling ko ay mas lalo kong naramdaman ang magaspang na bigote at balbas na bagong tumutubo sa kaniyang mukha. Ang bawat tusok at kiliti ng kaniyang balbas sa aking sensitibong balat ay nagdala ng kakaibang lupit at sarap na nagpaungol sa akin nang lalong malakas.

​"Ughhh! My Daddy... sandali... ahhhh!" hiningal kong daing habang patuloy ang pag-grind ng aking katawan. "Ang kiliti... ang sarap ng balbas mo, Dad... putang ina, idiin mo pa nang husto! Uhmmm... sige pa, Daddy ko... sipsipin mo pa ang bawat katas ko..."

​Dahil sa walang humpay at agresibong pagbayo ng kaniyang dila na sinabayan ng kiliti ng kaniyang balbas at aking pag-galaw, tuluyan nang nawala ang kontrol sa aking katawan. Biglang nanginig nang sobra-sobra ang aking mga binti at ang buong kalamnan ko ay nag-atake sa tindi ng paparating na rurok. Ramdam ko ang pag-igting ng mga kamay ni Dad sa aking mga hita, lalong ibinabaon ang kaniyang mukha sa aking ilalim habang ako naman ay tuluyan nang binalot ng naglalayab na sarap.

Sa isang matinding panginginig, bigla na lang akong nilabasan nang napakarami sa katawan ni Daddy nang hindi ko man lang hinahawakan ang sarili ko-ang tanging nagpabigay sa akin ng sukdulan ay ang lupit at tamis ng pag-angkin ng dila ng aking ama.

​"OH MY GOD, DADDY!!! AHHHH! I-IM CUMMING!!! FUCK... DADDYYY! UGHHH!!!" tuluyan kong isinigaw ang aking pagtatapos habang ang aking katawan ay nanlalambot at kusang bumabagsak sa kaniyang ibaba, habang patuloy pa ring nilalamon ni Daddy Logan ang bawat mainit na likido na umaagos mula sa aking kaibuturan.

Matapos ang ilang sandali ng walang humpay na pagdila at pagsipsip sa aking kaibuturan, biglang huminto si Daddy Logan. Dahan-dahan niyang inilayo ang kaniyang mukha at sinenyasan akong tumayo muna nang bahagya para makahinga kami pareho.

​Hingal na hingal akong napasandal sa aking mga siko, at doon ay kitang-kita ko ang kaniyang anyo. Ang kaniyang gupit na buhok ay bahagyang nagulo dahil sa marahas kong pagsabunot at pagkilos kanina, at ang kaniyang bibig ay basang-basa, makintab, at mapulang-mapula dahil sa aking mga katas na kaniyang nilunok at ninamnam.

​Isang mababa at baritonong tawa ang pinakawalan ni Daddy habang nakatitig sa aking nanghihinang katawan. May pilyo at mapang-asar na ngiti sa kaniyang mga labi nang muli siyang magsalita. "Tingnan mo nga naman ang baby ko... nilabasan nang ganiyan karami nang hindi man lang hinahawakan ang sarili," pang-aasar niya, ang boses ay paos ngunit puno ng awtoridad at pagnanasa. "Masarap ba, honey? Ganiyan ba katindi ang dila ng Daddy mo?" Sabi niya habang nililinis ng tissue ang kalat ko sa dibdib at tyan niya.

​Hindi ako makasagot. Ang aking dila ay tila napipi at ang aking buong pagkatao ay tuluyan nang nalumpo sa tindi ng nagdaang rurok. Ang tanging nagawa ko lang ay ang huminga nang mabilis at malalalim habang nakatitig sa kaniyang nagdidilim na mga mata.

​Hindi na nag-aksaya ng panahon si Dad. Muli siyang lumapit at nagsalita sa isang seryoso ngunit nag-aapoy na tono. "Ngayon, tapos na ang appetizer natin... it's time para magkantutan na talaga tayo, honey."

​Dahan-dahan ngunit mariin niyang inalalayan ang aking lupaypay at nanginginig pang katawan. Ipinahiga niya ako nang maayos sa gitna ng kama, sinisiguradong komportable ako ngunit walang kawala sa kaniyang gagawing pag-angkin. Matapos iyon, mabilis siyang pumuwesto sa pagitan ng aking mga hita na kusang bumukadkad para sa kaniya. Habang nakatitig ako sa kaniya nang may halong pananabik at kaba, kitang-kita ko kung paano niya hinawakan ang kaniyang matigas at nag-aapoy na burat, saka ito sinalsal nang mabilis at matunog sa mismong harap ko, tila ba naghahanda sa mas matindi at marahas na pagbayo na susunod na mangyayari.

​Kahit lupaypay at halos mamilipit pa sa sarap ang aking katawan, pinilit ko pa ring magsalita. Hindi pwedeng basta-basta na lang lilipas ang sandaling ito; gusto ko na permanenteng maitala ang pag-iisa ng aming mga katawan ng aking ama. Gusto kong may balik-balikan ako sa tuwing gigisilin ako ng pagnanasa sa kaniya.

​"D-Dad..." mahina at nangangatal kong panimula, habang ang aking mga mata ay nakatitig sa gumagalaw niyang kamay sa kaniyang pagkalalaki. "Kunin mo... kunin mo 'yung cellphone ko, Dad. I-record mo ang gagawin natin ngayon."

​Napatigil si Daddy Logan sa kaniyang pagsalsal. Kumunot nang malalim ang kaniyang noo at mabilis siyang umiling, halata ang pagtutol at pagkabahala sa kaniyang mukha. "Huwag na, Honey. Ano ba namang kalokohan 'yan? Hindi na kailangan. Baka kung mapunta pa sa ibang kamay 'yan o kumalat, masira pa ang buhay natin."

​Bahagya akong umarko mula sa kama at hinawakan ang kaniyang nanginginig na tuhod upang amuin siya. "Hindi 'yan kakalat, Dad. Alam mo namang fully encrypted at protected ang mga phone natin. Walang makakakita kundi tayo lang dalawa. Sige na, po, remembrance lang, Daddy..."

​Ngunit matigas pa rin si Logan. Umiling siya muli, ang kaniyang pagiging maingat bilang isang ama at may awtoridad ang nanaig. "Ayaw ko pa rin, Lemon. Delikado ang mga ganiyang bagay. Mag-focus na lang tayo rito sa nararamdaman natin."

​Dahil ayaw niyang pumayag sa santong dasalan, napilitan akong gamitin ang aking huling alas upang sadyang galitin at hamunin ang kaniyang pride bilang lalaki. Isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa aking mga labi kahit na nahihirapan akong huminga.

​"Bakit, Dad? Natatakot ka ba?" hamon ko sa kaniya, ginagawa ang boses na tila nagmamaliit sa kaniyang kakayahan. "Wala ka pala kay Kuya Lucian, eh. Si Kuya Lucian, hindi natatakot sa ganiyan. Noong siya ang huling kumantot sa akin, siya pa mismo ang nagmungkahi na videohan namin ang lahat ng milagro namin para may pinapanood at pinagjajakulan siya tuwing nami-miss niya ako. Kahit pulis, hindi siya naging duwag na katulad mo ngayon, Dad. Akala ko ba ikaw ang pinakamalakas at may kontrol sa bahay na ito? Pero bakit parang pagdating sa pag-record ng pag-angkin mo sa akin, urong agad ang bayag mo?"

​Nandilim bigla ang paningin ni Daddy Logan sa aking naging pahayag. Ang kaniyang mukha ay nag-iba ng reaksyon-mula sa pagnanasa ay napalitan ito ng matinding gulat, galit, at pagkabigla. Agad na tumigas ang kaniyang panga at mariin niyang hinawakan ang aking dalawang balikat, halos ibaon ang kaniyang mga daliri sa aking balat.

​"Hindi! Niloloko mo lang ako, Honey!" matigas at nagngangalit niyang sagot, habang ang kaniyang baritonong boses ay umalingawngaw sa apat na sulok ng silid. "Si Lucas lang ang alam kong gumalaw sa'yo! Huwag mo akong pinaglalaruan nang ganiyan, Lemon. Hindi kailanman gagawin ni Lucian ang bagay na iyon, at lalong hindi siya papayag na magpapavideo pa! Imposible ang sinasabi mo... Pulis ang Kuya Lucian mo, alam niya ang batas, kaya huwag mo akong binabaliw ng mga ganiyang kuwento!"

Tinitigan ko si Dad nang may mapang-asar na ngiti, ninanamnam ang bawat pintig ng galit na dumadaloy sa kaniyang katawan. Ang kaniyang mga kamay na nakadiin sa aking balikat ay nanginginig, hindi lang dahil sa pagnanasa kundi dahil sa matinding pagtanggi sa katotohanang inihahain ko sa kaniya.

​"Talaga ba, Dad? Ayaw mo talagang maniwala?" tanong ko sa isang malambing ngunit nakatutuksong boses, bahagyang ikiniling ang aking ulo habang nakatitig sa kaniyang nagdadalamhating mga mata. "Sinasabi mo lang 'yan kasi natatakot kang tanggapin na hindi lang si Kuya Lucas ang nakakaalam kung paano pasukuin ang bunso mo. Seryoso ka ba sa pagtanggi mo?"

​"Oo! Hindi ako naniniwala sa'yo, Lemon!" matigas at pasigaw na sagot ni Dad, bagaman ang kaniyang paghingal ay nagpapakita ng unti-unting pagkabaliw sa isipin. "Si Lucian ay disiplinado. Kilala ko ang anak ko. Huwag mo akong sirain sa mga ganiyang imbento para lang makuha ang gusto mo!"

​Nang makita kong sarado ang kaniyang isip, napilitan na akong kumilos. Wala nang magagawa ang salita kung ang ebidensya mismo ang hihila sa kaniya pababa sa reyalidad. Dahan-dahan kong inalis ang kaniyang mga kamay sa aking balikat, na hindi naman niya pinigilan dahil tila naparalisa siya sa matinding emosyon. Umabot ang kamay ko sa nightstand at kinuha ang aking cellphone.

​Mabilis kong itinuon ang paningin sa screen, habang si Dad ay nakatitig lang sa bawat galaw ko, ang kaniyang panga ay nananatiling matigas. Binuksan ko ang gallery at agad na nagtungo sa secret vault ng aking phone. Maingat kong itinipa ang aking password, ang bawat pagpindot ng aking daliri ay tila hudyat ng nalalapit na pagbagsak ng kaniyang natitirang pride.

​Nang bumukas ang vault, bumungad ang isang video na may habang 48 minuto. Ipinatong ko ang telepono sa ibabaw ng kama, mismong sa pagitan naming dalawa, at pinindot ang play habang nakatitig ako sa mukha ni Dad.

​Agad na umalingawngaw sa apat na sulok ng silid ang basang tunog ng pagtatalik at ang pamilyar, baritonong ungol ni Kuya Lucian. Sa screen, malinaw na malinaw at kitang-kita ang anggulo kung saan nakatuwad ako sa ibabaw ng kama sa guest room ng penthouse ni Kuy Lucas, habang si Kuya Lucian ay marahas na bumabayo mula sa likuran ko.

​"Ahhh... putang ina, Sweetie... ang sikip pa rin ng butas moohh fuck! Kantot asawa talaga kita ngayon, ughhh..." maririnig ang paos at gigil na boses ni Kuya Lucian sa video, habang ang tunog ng mabilis at malagkit na pagtatama ng aming mga balakang ay napakalakas. "Tingnan mo sa camera, Sweetie... tingnan mo kung paano ka kinakantot ng Kuya mong pulis... ahhhh! Recorded lahat, walang bawas!"

​Sa video, narinig din ang sarili kong boses na pira-piraso dahil sa tindi ng rurok. "O-opo, Kuya... sige pa... ahhh! Pasagadin mo pa po... uhmmm! Ang sarap, Kuya Lucian... ughhh!"

​Hindi makapagsalita si Daddy Logan. Ang kaniyang mga mata na nakatitig sa screen ay nanlaki, at unti-unting nawalan ng kulay ang kaniyang mukha. Natulala siya, tila ba dumaan ang isang malakas na kidlat na tumupok sa lahat ng kaniyang paniniwala at awtoridad bilang ama. Ang kaniyang bibig ay bahagyang nakabuka ngunit walang anumang tunog na lumabas dito. Ang kaniyang buong matipunong katawan ay tila naging isang estatwa na napako sa tindi ng katotohanang kaniyang nasasaksihan.

​Lumipas ang ilang sandali ng nakabibinging katahimikan mula kay Dad, habang ang video ay patuloy pa ring nagpe-play ng mararahas na ungol at lagkit ng pagkakantutan namin ni Kuya Lucian.

​Dahil walang marinig na kahit anong sagot o reaksyon mula sa kaniya, dahan-dahan kong kinuha muli ang phone ko at pinatay ang video. Isang malamig at kaswal na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang pilit na ibinabangon ang aking nanghihinang katawan mula sa pagkakahiga.

​"Kung ganiyan ka rin lang naman pala kaduwag at ayaw mong maniwala, Dad... huwag na lang," pang-aalaska na sabi ko sa kaniya, ang boses ko ay binalot ng kunwaring pagkadismaya at pagwawalang-bahala. "Kay Kuya Lucian na lang ako muling magpapakantot nang paulit-ulit. Doon, hindi ko na kailangang magmakaawa o hamunin ang pagkalalaki niya. Siya, buong-puso at proud na pumapayag na magpavideo habang inaangkin ako nang buong-buo. Hindi katulad mo na urong agad ang tapang pagdating sa camera."

​Tumayo ako mula sa kama, hinahayaan ang aking sarili na makaramdam ng bahagyang ngalay sa pagitan ng aking mga hita. Humakbang ako patungo sa upuan kung saan nakasabit ang aking mga damit, nagpapakita ng senyales na magbibihis na ako para iwanan siya sa kaniyang tulalang estado.

​Ngunit bago ko pa man mahawakan ang aking damit, isang marahas at mabilis na sabsab ng hangin ang naramdaman ko. Bigla akong hinawakan ni Daddy Logan sa aking baywang mula sa likod at buong-lakas akong binuhat pabalik sa ibabaw ng kama. Bago pa ako makareact ay muli siyang pumuwesto sa ibabaw ko, ang kaniyang mga mata ay nagliliyab sa pinaghalong selos, galit, at nag-aalab na pagnanasa.

​"Huwag kang aalis, Lemon! Hindi ka pupunta sa kahit kanino!" galit at paos na sulyap ni Dad, habang ang kaniyang baritonong boses ay nanginginig sa gigil. Mabilis niyang kinuha ang kaniyang sariling cellphone mula sa kaniyang bulsa sa pantalon sa gilid at marahas na binuksan ang camera mode at nagrecord, bago ito itinapat sa aming direksyon.

​"Sige! Putang ina! Kung video ang gusto mo, pagbibigyan kita! I-record mo ang lahat ng gagawin ko sa'yo ngayon!" sigaw niya, habang isinusuka ang kaniyang matinding galit. Hindi na niya napigilang magmura habang ang kaniyang panga ay halos magputukan sa tindi ng pagnanais na higitan ang kaniyang mga anak.

​"Mga putang inang gago na 'yan! Si Lucas at si Lucian... mga gago! Akala ba nila ay mauunahan nila ako sa sarili kong bahay?! Putang ina nina Lucas at Lucian, mga hayop sila! Pagka nakaharap ko ang dalawang 'yan, lagot talaga sila sa akin! Papatayin ko sila sa bugbog! Ipapakita ko sa kanila kung sino ang may-ari sa'yo, Lemon!" patuloy na pag-ungal ni Dad, ang kaniyang mukha ay namumula na sa tindi ng selos habang nakatitig sa akin.

​Inilapit niya ang kaniyang mukha sa aking tenga, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa aking balat. "Ngayon, Honey... tutukan mo ang camera na 'yan. Panuorin mo kung paano ka raratratin at wawasakin ng Daddy mo, para may mapanuod ang mga kapatid mo kung sino ang totoong nagmamay-ari sa'yo sa bahay na ito!"

Inayos ko ang posisyon ng cellphone na hawak ni Dad, maingat itong isinandal sa lampshade sa nightstand at iniharap nang diretso sa amin. Sa screen, kitang-kita ang buong anggulo ng kama-ang aming mga katawan na magkakrus, ang nag-aalab na mukha ni Dad, at ang aking mapang-akit na ngiti na handang sumuko sa kaniyang bagsik.

​Humarap si Daddy Logan sa lens ng camera, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nanlilisik sa galit habang itinuturo ang screen gamit ang kaniyang nanginginig na daliri.

​"Panoorin ninyong dalawa, mga gago!" sigaw ni Dad, ang baritono at malalim niyang boses ay tila umuga sa buong silid habang ang kaniyang panga ay gigil na gigil. "Lucas! Lucian! Tingnan ninyo kung paano ko aangkinin ang bunso ko ngayon! Akala niyo ba ay mauunahan niyo ako? Mga putang ina niyo, pulis ka man o engineer, wala akong paki! Panoorin niyo kung paano masarapan si Lemon sa kantot na gagawin ko sa kaniya, para malaman niyo kung sino ang totoong nagmamay-ari at hari sa bahay na ito!"

​Hingal na hingal siya matapos magpakawala ng sunod-sunod na mura, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba sa tindi ng selos at nag-uumapaw na pride.

​Bahagya akong umarko mula sa ilalim niya at hinawakan ang kaniyang namumulang mukha. Isang malambing ngunit nakatutuksong ngiti ang ipinakita ko sa kaniya habang marahan kong pinapawi ang tensyon sa kaniyang noo.

​"Dad, tama na po muna ang galit... huwag mo na silang isipin," bulong ko sa kaniya, ginagamit ang aking pinakamalambing na boses upang amuin ang natutulog na tigre sa kaniyang loob. "Huwag mo nang pansinin ang camera na 'yan. Hayaan mo na silang manood mamaya. Ang mahalaga ngayon ay tayong dalawa... magkantutan na lang tayo na parang normal, Dad. Ipakita mo sa akin kung gaano mo ako ka-gustong angkinin."

​Ang aking mga salita ay tila nagsilbing gasolina sa natitirang pagnanasa ni Dad. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang paningin sa akin, ang galit sa kaniyang mga mata ay unti-unting napalitan ng purong libog at marahas na pag-angkin.

Hindi na rin nakapagpigil si Dad dahil kanina niya pa ako gustong kantutin.

​Dahan-dahang hinawakan ni Dad ang aking dalawang hita, maingat ngunit may awtoridad na ipinalupot ang aking mga binti sa kaniyang malapad na baywang. Bago niya ipasok ang kaniyang nag-aapoy na alaga, hinawakan muna niya ang aking mukha, marahang hinahaplos ang aking pisngi gamit ang kaniyang magaspang ngunit mapagmahal na palad.

​Nang maramdaman niya ang kahandaan ng aking katawan, dahan-dahan niyang ipinasok ang kaniyang pagkalalaki sa aking butas. Sa bawat pulgada ng kaniyang pagpasok ay unti-unting napupuno ang aking pagkatao, hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang base na sumayad sa aking balat.

​"Ahhh..." "f-fuck, Honey..." sabay naming ungol ni Dad nang tuluyan na itong maisagad sa aking kaibuturan. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang malalaking braso, ramdam ang sarap na halos magpaiyak sa akin.

​"Mahal na mahal kita, Honey ko... ikaw lang ang asawa ko sa bahay na 'to," bulong ni Dad, halos mapiat ang boses sa tindi ng sarap habang nagsisimulang gumalaw.

​"Mahal na mahal din kita, Dad... ahh... sige pa po, punuin mo pa ako ng burat mo," sagot ko habang isinusuko ang buong katawan ko sa kaniyang bawat galaw.

​Yumuko si Dad at hinalikan ako nang malalim-isang halik na puno ng pagmamahal, pananabik, at pag-angkin, habang ang kaniyang balakang ay dahan-dahang bumabayo nang may perpektong ritmo. Ang bawat tulak ni Dad ay malalim, swabe, at ramdam na ramdam ang pagiging barako niya na matagal kong ipinagkait sa sarili ko. Sobrang sarap ng bawat bayo ni Dad, tila ba bawat sadsad ay abot hanggang sa aking puso.

"Uhmmm... Daddy ang sarap. Ang sarap mo kumantot," Malanding ungol ko habang pilit na isinasabay ang aking balakang sa bawat marahas at malalim niyang pagbayo. Ramdam na ramdam ko ang bawat ugat ng kaniyang pagkalalaki na tila ba naggagalugad sa aking kaibuturan.

​"Ahhh... I love you po, Honey ko. Sisiguraduhin kong makakalimutan mo ang kantot ng kuya Lucas at Kuya Lucian mo dahil dito ohhh..." paos at hingal na ungol ni Dad. Sa bawat salitang binibitawan niya ay mas lalo niyang itinatalon ang kaniyang bigat sa akin, na tila ba nais niyang ibaon doon ang buo niyang pagkatao.

​"Ahhh opo, Daddy... Sige pa, Daddy, idiin mo pa. I love you, Daddy, ahhh... Sarap... Ganito ka pala kasarap kumantot asawa, Daddy! Ah! Ah! Ah!"

​Hindi ko napigilang mapahiyaw nang biglang baguhin ni Dad ang ritmo. Mula sa mabagal at swabenong tulak ay bigla siyang kumantot nang napakabilis nang tatlong beses-tatlong magkakasunod at malalalim na sadsad na muntik nang magpatigil sa paghinga ko. Natawa nang bahagya si Dad nang makita ang gulat at nanlaking mga mata ko, kitang-kita ang tagumpay sa kaniyang mukha dahil sa reaksyon ko.

​"Ahhh... Baby ko... Honey ko... Hinding-hindi ako magsasawa na kantutin kita, ugh! Sobrang sikip, puta!" mura niya, habang ang pawis mula sa kaniyang noo ay pumapatak na sa aking dibdib. "Uhmm... Honey, wala nang mas hihigit pa sa iyo. Papalitan ko ng tamod ko kung mayroon mang natirang tamod ni Lucas at Lucian diyan sa loob mo."

​"Ahh! Opo, Daddyyy... Gawin niyo po, ohhh... ang laki niyo, Dad... Uhmmm... Sarap... Siguraduhin niyong bubuntisin niyo ako, Dad, ughh!" hikbi ko sa sarap, tuluyan nang nawawala sa katinuan habang nakakapit sa kaniyang malalapad na balikat.

​"Opo, baby honey kooo... Bubuntisin talaga kita ughhh... Plano ko na talaga iyan... Ohhh! Sikip! Malapit na ako, honey ko!" bulyaw ni Dad, mas lalong nag-alab ang kaniyang mga mata habang binibilisan ang kaniyang pagbayo nang walang katulad na bangis.

​"Ahhh! Sige pa po, Dad! Iputok mo sa loob ko! Punuin mo ako ng sa'yo!" ungol ko habang ang aking mga daliri ay bumaon sa kaniyang likod.

​"Ugh... Honey... Heto na... Ahhh, putang ina, Honey, ang sarap mo!" sa huling malalim na saksak ni Dad, naramdaman ko ang kaniyang biglang pagtigas. Kasabay nito ang mainit at malapot na bugso ng kaniyang katas na sunod-sunod na gumuhit at pumuno sa aking kaibuturan. Napasigaw ako sa tindi ng rurok, sabay na nanginginig ang aming mga katawan habang magkayakap nang mahigpit sa ibabaw ng kama.

Habang magkayakap kami nang mahigpit sa ibabaw ng kama, sabay naming narating ang rurok ng ligaya. Damang-dama ko ang mainit at malapot na bugso ng tamod ni Dad na sunod-sunod na pumupuno at gumuguhit sa aking kaibuturan, habang ang sarili ko namang init ay sabay na lumabas at pumutok, tumalsik at kumalat sa ibabaw ng aming mga tiyan.

​Hingal na hingal kaming dalawa, ang mga dibdib namin ay mabilis na tumataas-baba habang magkadikit ang aming mga balat na basang-basa ng pawis. Bago pa man kami tuluyang makabawi ng hininga, muling dinala ni Dad ang kaniyang mukha sa akin. Yumuko siya at muli akong hinalikan-isang matunog, basang-basa, at malaway na halik na sumasalamin sa tindi ng aming pagnanasa at pagmamahal.

​"Slurrppp... mhhg... ahh... muahh..." Ang tunog ng aming mga labi na naglalapat at naghihiwalay ay dinala kami sa ibang dimensyon. Ang aming mga laway ay naghalo, humahaba sa bawat paggalaw ng aming mga dila, habang pinupuno ng tunog ng basang halikan ang buong sulok ng sikretong silid.

​"I love you... I love you so much, Honey ko... ahh..." paos at malalim na bulong ni Dad sa pagitan ng aming mga labi, bawat salita ay may kasamang marahang kagat sa aking ibabang labi. "Ikaw lang... ikaw lang ang asawa ko, Honey... I love you."

​"I love you po, Daddy... ahh... hmmm... I love you, Daddy ko..." sagot ko habang nakapikit, isinusuko ang aking mga labi sa kaniyang walang katapusang pag-angkin. "Mahal na mahal kita, Dad... paulit-ulit... hinding-hindi ako mapapagod na sabihin sa'yo 'yan... I love you, Daddy ko..."

​Naglapat muli ang aming mga labi nang mas matagal at mas masalimoot, humihigop ng hininga ng isa't isa hanggang sa dahan-dahan kaming humiwalay, habang may maiwang manipis na sinulid ng laway sa pagitan ng aming mga bibig. Dinama ni Dad ang aking pisngi, hinahaplos ito gamit ang kaniyang hinlalaki habang nakatitig sa aking mga mata na mapungay pa rin dahil sa katatapos lang na rurok.

​Ilang sandali pa ang lumipas na nakahiga lang kami roon, ninanamnam ang lagkit at init na nag-uugnay sa aming dalawa. Ngunit nakita ko ang muling pagbabalik ng kakaibang kislap sa mga mata ni Dad. Ang kaniyang paghingal ay dahan-dahang napalitan ng pamilyar na baritonong pag-ungol. Hinawakan niya ang aking baywang at marahan akong binuhat para maupo sa tabi niya.

​"Isa pa, Honey," bulong ni Dad, ang kaniyang boses ay puno ng awtoridad at pananabik.

​Marahang umupo si Dad at isinandal ang kaniyang malapad at matipunong likod sa headboard. Ang kaniyang pagkalalaki ay muli na namang nag-aapoy at matigas na matigas, tila ba hindi man lang nabawasan ng lakas sa unang laban namin.

​"Tara, Honey... upuan mo ako para magkaharap pa rin tayo habang kinakantot kita," utos niya, habang nakabukas ang kaniyang mga binti, naghihintay sa aking pagsunod.

​Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Inihakbang ko ang aking mga paa para sumakay sa kaniyang kandungan, dahan-dahang lumuhod sa magkabilang gilid ng kaniyang baywang. Hawak-hawak ko ang kaniyang malalaking balikat para sa balanse, habang naramdaman ko ang dulo ng kaniyang naglalagablab na alaga na sumasayad na sa aking basang-basang bu butas.

​Dahan-dahan kong ibinaba ang aking balakang, dahan-dahan at pilit na ipinapasok ang kaniyang malaking burat sa loob ko.

​"Ughhh..." "f-fuck, Dad... ahhh!" sabay naming pakawala ng malalim na ungol nang maramdaman ang dahan-dahang pagbuka ng aking pagkatao para tanggapin muli ang kaniyang laki.

​"Ahhh... putang ina, Honey... ang sikip... dahan-dahan... ughhh!" mura ni Dad, napapikit siya nang mariin habang ang kaniyang mga kamay ay mariing humawak sa aking baywang, ginagabayan ang aking unti-unting pagbaba. "Puta, Honey... isagad mo pa... ahhh... sipsipin mo buong-buo ang sa Daddy mo..."

​"Ahh... D-Daddy... ughhh! Ang laki mo talaga... ang laki niyo po, Dad... ah! Putang ina, ang sarap ng ganito!" hindi ko na rin napigilang magmura habang ramdam na ramdam ko ang bawat pulgada ng kaniyang pagpasok na tila ba binubura ang lahat ng naging bakas ng mga kuya ko. Ipinasok ko pa nang dahan-dahan hanggang sa maramdaman kong sumayad ang base ng kaniyang ari sa aking balat, ganap na nakabaon sa aking kaibuturan habang magkaharap ang aming mga mukha, handa na naman sa mas matindi at mas marahas na pag-angkin.

Nang tuluyan nang maisagad ang kaniyang buong laki sa aking kaibuturan, panandalian kaming natigilan na dalawa ni Dad, kapwa hinahabol ang aming hininga habang dinarama ang bawat pintig sa loob ko. Ang init at higpit ng tagpong iyon ay sapat na para tuluyan kaming tangayin sa rurok ng pagnanasa.

​"Ahhh... puta, Honey... oo, ganyan nga..." paos na ungol ni Dad, habang ang kaniyang malalaking kamay ay mas lalong humigpit ang kapit sa aking baywang, itinutulak ang aking balakang pababa habang siya naman ay bahagyang umaangat para sumalubong. "Ang sarap... putang ina, ang sikip-sikip mo pa rin at madulaa na, honey ko... ughhh!"

​"Ahh! Daddyyy... ughmm... ang laki niyo po, halong-halo ang init sa loob..." hikbi ko, pilit kong iginalaw ang aking balakang nang paitaas at paibaba sa kaniyang ibabaw. Sa bawat pagbaba ko, nararamdaman ko ang kakaibang dulas sa loob ng aking butas-ang madulas na pakiramdam dulot ng natirang likido at tamod mula sa mga nakaraang tagpo. "Ahhh! Dad... ugh, nadudulas po ang burat niyo sa loob dahil... dahil sa natirang tamod mo... ahhh! Pero mas malalim na ngayon, Dad! Sobrang lalim!"

​Nandilim ang mga mata ni Dad sa narinig, tila ba mas lalong ginatungan ang kaniyang selos at pagiging barako. "Putang ina, Honey... dulas na dulas nga... ughhh! Ang galing-galing mo nang sumakay sa daddy mo, puta, Honey... ughhh... sarap!" mura niya habang nagsisimulang bumayo nang marahas mula sa ilalim.

​"Ahh! Ah! Dad... ughhh! Sige pa po... kantutin mo ako nang parang asawa... ahhh!" ungol ko, idiniin ko ang aking mukha sa kaniyang leeg habang patuloy ang marahas na sadsad ng kaniyang pagkalalaki sa aking kaibuturan. Bawat tulak niya ay umaabot hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao, tila ba niyayanig ang buong mundo ko.

​Hindi na nakatiis si Dad. Hinatak niya ang aking mukha at marahas na nilapat ang kaniyang mga labi sa akin. Isang malalim, basa, at mapusok na halik ang pinakawalan niya habang ang kaniyang balakang sa ibaba ay patuloy na bumabayo nang walang katulad na bangis.

​"Uhmmm... mmmph... ahhh..." naghahalong ungol ang lumalabas sa aming mga bibig habang magkalapat ang aming mga labi. Humihigop ng hininga ng isa't isa, habang maririnig ang basang tunog ng aming pagtatalik sa ibaba na sumasabay sa ritmo ng kaniyang marahas na bayo. Sobrang init, sobrang lagkit.

​Nang bahagya niyang ihiwalay ang kaniyang labi ay may naiwang manipis na laway sa pagitan namin, ngunit agad din siyang umungol nang malakas. "Puta, Honey... ugh! Ang init sa loob mo... parang nilalamon ang buong burat ko at hinihimas sa loob... ahhh! Ang sarap... titig ka sa akin habang kinakantot kita, Honey... ughhh!"

​"Ahhh! Opo, Dad... ah! Ah! Putang ina, Daddy ko... ang sarap-sarap mo kumantot... ughhh! Iputok mo sa loob ko... punuin mo ulit ako ng tamod mo!" sigaw ko, tuluyan nang nawawala sa katinuan habang mabilis na sumasakay sa kaniyang ibabaw, sinasabayan ang bawat marahas at malalim niyang tulak na tila ba hinding-hindi na matatapos.

"AHHHH! DAD! TEKA... AHHH!"

​Isang matindi, matalas, at halos mapunit-punit na tili ang biglang kumawala sa aking lalamunan nang maramdaman ko ang isang kakaibang sadsad sa pinakamalalim na bahagi ng aking kaibuturan. Natigilan si Daddy Logan. Ang kaniyang marahas na pagbayo ay biglang huminto habang ang kaniyang malaking pagkalalaki ay nanatiling nakabaon nang sagad sa loob ko. Ramdam ko ang kaniyang mabigat na hininga sa aking mukha, at ang pag-igting ng kaniyang buong katawan.

​Isang mapang-asar at nagmamalaking ngiti ang dahan-dahang sumilay sa kaniyang namumulang mukha habang nakatitig sa aking nagluluha at nanghihinang mga mata.

​"Ayan... huli ka," paos at baritonong bulong ni Dad, ang boses ay puno ng awtoridad at naglalayab na pagnanasa. "Nakita ko na naman kung nasaan ang kahinaan ng baby ko... Dito ba, Honey? Dito ba sa spot na 'to ang pumapatay sa'yo sa sarap?"

​Upang patunayan ang kaniyang sinabi, bahagya niyang iniatras ang kaniyang ari at muling isinadsad nang mariin sa mismong sensitibong bahagi ng aking prostate.

​"ANG SARAP! DAD, SIGE PA... AHHH! DIYAN MISMO, PUTANG INA, DADDY KO! OH! OH! OHHH!" sunod-sunod na malalakas at basag na ungol ang pinakawalan ko habang ang aking balakang ay kusang umaangat at sumasabay sa kaniyang ritmo.

​Hindi na ako binigyan ng pagkakataon ni Dad na makahinga. Sunod-sunod, mabilis, at walang humpay na madidiretsong saksak ang ginawa ni Logan sa parehong spot na iyon. Ang bawat tulak niya ay may kasamang bangis at puwersa, tila ba nais niyang markahan ang bawat pulgada ng aking loob. Ang buong silid ay napuno ng basang tunog ng aming pagtatalik at ng aking walang katapusang hiyaw ng sarap. Ang aking paningin ay nagdidilim na sa tindi ng sensasyon; pakiramdam ko ay matutunaw ang buong pagkatao ko sa ilalim ng kaniyang marahas na pag-angkin.

"AH! AH! AH! PUTANGINA ANG SARAP, BABY! AHHH!" Malakas na ungol ni Daddy.

"OH! OH! OH! SIGE LANG PO, DADDY! PUNUIN NIYO NG BURAT AT TAMOD MO ANG BABY MO! OOOHHHH!" Balik ko sa kaniya.

​Di-nagtagal, sa gitna ng kaniyang mababangis na bayo, biglang sumuko ang natitirang distansya sa pagitan naming dalawa. Bumaba ang matipunong katawan ni Dad at mahigpit niya akong niyakap. Nilapat niyang muli ang kaniyang mga labi sa akin-isang malalim, basa, at mapusok na halik habang ang kaniyang balakang sa ibaba ay patuloy pa ring humahataw nang walang katulad na bilis.

​Nawalan na ako ng lakas na pigilan ang sarili ko. Itinaas ko ang aking nanginginig na mga braso at mahigpit na yumakap sa kaniyang malawak at basang-basa ng pawis na likod. Ibinabaon ko ang aking mga kuko sa kaniyang matitigas na kalamnan sa bawat rurok na aking nararating. Sobrang init ng aming mga balat na nagdidikitan, at ang aming magkasamang paghingal ay sumasabay sa bawat sadsad ng kaniyang ari.

​Biglang naramdaman ko ang marahas na pagbago ng tibok ng puso ni Dad. Ang kaniyang yakap sa akin ay lalong humigpit, halos mawalan ako ng hininga sa tindi ng kaniyang kapit, sabay subsob ng kaniyang mukha sa aking leeg. Ang kaniyang nag-aapoy na hininga ay gumuhit sa aking balat.

​"FUCK... HONEY! AHHH! LABASAN NA NAMAN AKO... PUTANG INA, HINDI KO NA KAYA!" paos, gumaralgal, at nagngangalit na hiyaw ni Dad sa aking tenga, ang kaniyang panga ay gigil na gigil habang nararamdaman ang huling bugso ng kaniyang pagnanasa. "SA LOOB MO ULIT LAHAT, HONEY! SA'YO LANG 'TO... BUNTIS KA NA NAMAN! PUPUNUIN KITA NG MGA ANAK KO! AHMMMPH!"

"UHMM.. MY DADDY! SIGE PO BUNTISIN MO MULI AKO! AHHH! GANIYAN NGA!"

​Kasabay ng kaniyang malalakas na mura, pinakawalan ni Dad ang limang magkakasunod, pinakamabigat, at pinakamadidiretsong tulak paitaas na tila ba ibinaon niya ang kaniyang buong pagkalalaki hanggang sa kaibuturan ng aking pagkatao. Sa ikalimang madiing sadsad, naramdaman ko ang biglang pagbuhos at pag-umbok ng kaniyang napakainit, malapot, at nag-uumapaw na katas sa loob ng aking butas.

​"Ughhh... shiiit... Honey... ahhhh..." isang mahabang ungal ng tagumpay at labis na sarap ang pinakawalan ni daddy Logan habang dahan-dahang nanghihina ang kaniyang balakang, ngunit nananatiling nakabaon nang malalim sa loob ko, pinupuno ako ng kaniyang ebidensya ng pag-angkin na unti-unting tumatagas sa aking mga hita.

​Damang-dama ko ang bawat pintig at pulso ng kaniyang pagkalalaki habang walang humpay pa rin na bumubuhos ang kaniyang mainit na tamod sa pinakamalalim na bahagi ng aking butas. Ang tindi ng init ay tila nagpakuryente muli sa aking nanghihinang katawan. Napasandal ako sa kaniyang dibdib, habang ang kaniyang mabibigat na paghinga ay humihalik sa aking leeg.

​"Ahhh... putang ina, Honey... t-tingnan mo kung gaano na karami ang ibinigay ko sa'yo," hingal na hingal na bulong ni Daddy Logan, ang boses ay paos ngunit puno ng nagmamalaking awtoridad. "Buntis na naman ang honey ko... naramdaman mo ba kung paano ka pinuno ng Daddy mo? Napakasarap... kahit ilang beses na akong nilabasan ngayong araw, parang gripo pa rin na walang katapusan kapag ikaw na ang nasa ilalim ko."

​Hinawakan niya nang madiin ang aking balakang, isinusubsob ang kaniyang mukha sa aking buhok habang patuloy na hinihingal. "Ipagbubuntis mo ang mga apo ko, Honey... ang mga apo ko na magiging mga anak din natin. Ang sarap isipin na sa bawat pagbuhos ko sa loob mo, tinatatak ko ang dugo at lahi ko sa buong pagkatao mo. Ikaw lang ang may kayang magdala ng ganito katinding pagnanasa mula sa akin, baby. Walang makakahadlang sa atin... sa loob ng kwartong ito, akin ka lang."

​"D-Dad... ughhh... sobrang init po... punong-puno na ako..." tanging naisagot ko habang pilit na humihinga nang malalim, ang aking mga kamay ay nananatiling nakakapit sa kaniyang matitigas na balikat. Ramdam ko pa rin ang lagkit na unt-unting tumatagas sa aking mga hita, ngunit sa kabila ng kaniyang katatapos lang na rurok, may napansin akong kakaiba.

​Hindi lumiliit ang kaniyang pagkalalaki. Nanatili itong matigas, barado, at tila lalo pang humaba sa loob ng aking kaselanan.

​Naramdaman ni Dad ang aking bahagyang pag-igtad. Isang mababa at nakatutuksong tawa ang pinakawalan niya sa aking tenga, kasabay ng madiing pagpisil sa aking puwetan. "Akala mo ba tapos na tayo, Honey? Tingnan mo... ayaw pang umalis ng alaga ko sa loob mo. Gutom na gutom pa rin ang Daddy mo sa'yo."

​Hinihingal pa rin siya, ngunit ang kislap ng pagnanasa sa kaniyang mga mata ay muling nagliyab. "Sa banyo naman tayo... doon naman sa bathtub kita bubuntisin, Honey. Mas masarap doon, malamig ang tubig pero gagawin nating nag-aapoy ang bawat sulok ng banyo. Doon ko muling ibubuhos ang lahat-lahat sa loob mo hanggang sa magmakaawa ka sa sarap."

​Bago pa ako makasagot o makahingi ng kaunting pahinga, bigla niyang ipinasok ang kaniyang malalaking braso sa ilalim ng aking hita at likod. Sa isang maingat ngunit mabilis na pagkilos, binuhat niya ako nang buong-buo mula sa kama.

​"AHHH! DAD! TEKA... UGHHH!"

​Isang malakas at basag na ungol ang biglang kumawala sa aking mga labi. Binuhat niya ako sa parehong posisyon kung saan ang kaniyang matigas na burat ay nananatiling nakabaon nang sagad at walang kaunting distansya sa loob ko. Sa bawat hakbang niya patungo sa banyo, ang bigat ng kaniyang paglakad ay nagdudulot ng marahas na pag-uga sa aking kaibuturan. Ang kaniyang ari ay tila sumasadsad at humihimas sa aking prostate sa bawat galaw ng kaniyang katawan.

​"Oh my god, Daddy... ahhh! S-sagad na sagad po... ughhh, dahan-dahan lang po sa paglakad..." pagmamakaawa ko habang ang aking mga binti ay kusang pumulupot sa kaniyang baywang upang hindi ako mahulog. Napasubsob ang mukha ko sa kaniyang leeg, hinahabol ang aking hininga habang ninanamnam ang matinding kuryenteng dulot ng kaniyang bawat hakbang.

​"Ganiyan nga, Honey... kumapit ka nang mahigpit sa Daddy mo," paos na utos ni Logan, habang patuloy ang kaniyang mabibigat na yabag patungo sa pinto ng banyo. "Nararamdaman mo ba kung paano ka inaangkin ng Daddy mo habang naglalakad? Walang kawala ang baby ko... bawat hakbang ko, lalong ibinabaon nito ang pagmamay-ari ko sa'yo."

...

Hingal na hingal kaming dalawa habang dahan-dahang napuuno ng maligamgam na tubig ang bathtub, ngunit mas nangingibabaw ang init na nagmumula sa aming mga katawan. Katatapos lang ng isang matindi at mapusok na pagtatalik dito sa loob ng banyo_sa bathtub. Damang-dama ko pa rin ang bawat pintig ng kaniyang ari sa loob ko, kasabay ng mabagal ngunit tuluy-tuloy na pag-agos ng kaniyang mainit na likido na tila ba walang katapusan ang pagbuhos sa pinakamalalim na bahagi ng aking butas.

​Nakahilig ang aking ulo sa gilid ng bathtub habang si Dad naman ay nakasandal sa kabilang dulo, ngunit ang kaniyang mga binti ay nakabukas upang bigyan ako ng espasyo sa kaniyang pagitan. Magkaharap kami, ang kaniyang malalaking kamay ay marahang nakahawak sa aking pisngi habang ang aming mga labi ay muling magkalapat sa isang malalim, basa, at mapagmahal na halik. Walang pagmamadali, puro lasap ng tamis at pagmamahal ang bawat sipsip namin sa labi ng isa't isa habang ang tunog ng umaagos na tubig ay nagsisilbing musika sa aming paligid.

​Nang dahan-dahan naming ihiwalay ang aming mga labi, may naiwang manipis na sinulid ng laway sa pagitan namin. Tinitigan ko ang kaniyang mapupungay na mata na punong-puno ng labis na pagmamahal at pag-angkin.

​"I love you po, Dad... mahal na mahal kita, Daddy ko," bulong ko sa aking pinakamalambing na boses, habang hinahabol ko pa rin ang aking hininga.

​Isang matamis at punong-puno ng emosyong ngiti ang sumilay sa namumulang mukha ni Dad. Hinaplos ng kaniyang hinlalaki ang aking ibabang labi. "I love you more, Honey... mahal na mahal kita, aking asawa, aking buhay. Hinding-hindi ko kakayaning mawalay ka sa piling ko. Ikaw lang ang nag-iisang babae-ang nag-iisang reyna sa buhay ng Daddy."

​Bahagya niyang inilapit ang kaniyang mukha at hinalikan ang aking noo nang matagal. "Napakasarap sa pakiramdam na alam kong sa bawat pagbuhos ko sa loob mo, dinadala mo ang lahi ko. Ikaw ang magiging ina ng mga apo ko, Lemon... mga apo ko na magiging mga anak din natin pareho. Isipin mo pa lang, Honey, napakatindi ng koneksyon natin. Daddy Lo... Daddy Lo ang itatawag nila sa akin, at ikaw naman ang magiging Mommy ng mga sanggol natin. Walang sinuman o anuman ang makakahadlang sa atin. Akin ka lang, Honey, habangbuhay."

​"Ughhh... Dad..." Isang mahinang ungol ang nakawala sa akin nang bahagya niyang iurong ang kaniyang balakang.

​Naglalandian lang kaming dalawa sa loob ng bathtub habang ang kaniyang malaki at matigas na pagkalalaki ay nananatili pa ring nakabaon nang sagad sa loob ko, tila ayaw talagang bumitaw ng kaniyang alaga mula sa aking kaselanan. Kinuha ko ang malambot na basang bimpo na nakasabit sa gilid at dahan-dahang nagsimulang magpunas ng kaniyang katawan.

​Dahil alam kong sariwa pa rin ang sugat niya sa kaniyang nakaraan at ang mga galos sa kaniyang balat, sadyang naging maingat at banayad ang bawat hagod ng aking kamay. Lumikha ako ng maliliit at pabilog na galaw habang pinupunasan ang kaniyang malapad na dibdib at matitigas na balikat.

​"Dahan-dahan lang po, Dad... baka mapatindi ang hapdi ng mga sugat mo," malambing kong paalala habang nakatitig sa kaniyang mga mata.

​"Mmmph... ang sarap ng mga haplos mo, Honey..." paos na ugong ni Dad. Ngunit dahil sa banayad na paggalaw ng aking katawan habang inaabot ang kaniyang likod, ang kaniyang ari sa ibaba ay muling sumadsad nang madiin sa aking prostate.

​"AHHH! D-DADDY... UGHHH!" napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang leeg nang maramdaman ang matinding kuryente.

​"FUCK... HONEY... AHHH!" Sabay kaming napaungol nang malakas nang maramdaman din niya ang biglang pagsikip at paghigop ng aking butas sa kaniyang nag-aapoy na alaga na tila lalo pang tumitigas sa bawat segundo.

​"Putang ina, Honey... huwag kang masyadong gumalaw ng ganiyan kung ayaw mong dito ka muli magmakaawa sa sarap," hingal na banta ni Dad, habang ang kaniyang baritonong boses ay nanginginig sa muling nagbabalik na pagnanasa. "Masyadong masikip... parang nilalamon mo ang buong pagkalalaki ko sa bawat dahan-dahang pag-ungos mo."

​"S-sorry po, Dad... hmmm, hindi ko rin po sinasadya... sobrang matigas po kasi ng alaga mo sa loob ko, sagad na sagad ohhh..." bulong ko habang isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang leeg, ninanamnam ang mabangong amoy ng kaniyang pawis at sabon na naghahalo sa hangin.

Ang dahan-dahang paggalaw ng aking ilalim ay tila naging isang matinding lunas at sabay na parusa sa kaniya. Ramdam ko kung paano biglang sumikip ang aking butas, tila ba may sarili itong buhay na humihigop at lumalamon sa kaniyang malaking pagkalalaki sa bawat sandali na sinusubukan kong lumipat ng puwesto. Ang matinding init at ang basang tunog ng tubig na pumupuno sa bathtub ay lalo lamang nagpadagdag sa mapang-akit na sensasyon.

"D-daddy kooo..." ​"Putang ina, Honey... AHHH!" Sabay kaming napaungol nang malakas nang muling sumadsad nang madiin ang kaniyang ari sa aking prostate dahil sa bahagya kong pag-angat para linisin ang kaniyang balikat.

​Hindi ko na napigilan ang aking sarili; ang kuryenteng dulot ng kaniyang matigas na burat ay tila nagpagulo sa aking sistema. Napakapit ako sa kaniyang leeg, habang ang aking ilalim ay kusang pumitig at sumikip nang husto sa loob.

​Ang biglaang pagsikip na iyon ang tuluyang nagpasuko kay Dad. Nanlaki ang kaniyang mga mata, at ang kaniyang buong katawan ay marahas na nanginginig. Ang kaniyang baritonong boses ay napalitan ng isang basag, paos, at nagngangalit na ugong habang dahan-dahan siyang napapaatras sa gilid ng bathtub.

​"SHIT... Lemon! L-labasan na naman ako... AHHH! Putang ina, Honey... t-tinatapos mo ang Daddy mo sa maliit na galaw lang... UGHHH!"

​Kasabay ng kaniyang malakas na hiyaw, naramdaman ko ang mabilis at sunod-sunod na panginginig ng kaniyang ari sa loob ko. Kahit hindi siya bumabayo at kahit hindi ako kumakabayo sa kaniya, ang simpleng likot ng aking katawan at ang labis na kasikipan ng aking butas ay sapat na upang tuluyan siyang mapuno ng rurok. Ramdam na ramdam ko ang marahas na pagbuhos ng kaniyang bagong gawang malapot at mainit na tamod sa pinakamalalim na bahagi ng aking kaibuturan, muling pinupuno ang aking loob ng kaniyang lahi.

​Hingal na hingal si Dad, ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba habang dahan-dahang kumakalma ang panginginig ng kaniyang matitigas na kalamnan. Yumuko siya at isinubsob ang kaniyang mukha sa aking balikat, humihingal pa rin nang malalim habang ang kaniyang alaga sa ibaba ay unti-unting lumalambot ngunit nananatili pa ring nakabaon.

​"H-Honey... s-sorry..." paos at mahinang bulong ni Dad sa aking tenga, bakas ang labis na sarap at bahagyang kahihiyan sa kaniyang boses. "Pasensya na, Honey... hindi ko sinasadyang labasan ulit nang ganiyan... Napakakalikot mo kasi, tapos... putang ina, ang sikip-sikip mo pa rin. Parang pinipiga ng butas mo ang buong pagkalalaki ko sa bawat maliit na galaw mo."

​Natawa ako nang mahina sa kaniyang bulong, bagaman hinahabol ko rin ang aking hininga dahil sa tindi ng kuryenteng naramdaman ko kanina. Hinaplos ko ang kaniyang basang buhok. "Okay lang po, Dad... kasalanan ko rin po, naging malikot ako habang nagpupunas sa'yo."

​"Hindi, Honey..." hirit niya habang dahan-dahang inangat ang kaniyang mukha upang titigan ako sa aking mga mata, ang kaniyang mapupungay na tingin ay puno pa rin ng nag-aalab na pag-angkin. "Kahit hindi kita kinakantot o kahit hindi ka gumagalaw nang marahas sa ibabaw ko, ang kamandag ng baby ko ay sapat na para pasukuin ako nang ganito kabilis. Ang sarap... sobrang sarap sa loob mo, Honey. Kaya ayan, nilabasan ang Daddy mo nang wala sa oras dahil lang sa sobrang tamis at sikip ng honey ko."

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Dad habang dahan-dahang gumagalaw ang kaniyang balakang pabalik. Sa kabila ng kaniyang pagod, naramdaman ko ang kaniyang marahang pag-atras upang tuluyan nang hugutin ang kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki mula sa aking ilalim. Isang basang tunog ang sumabay sa pagkawala ng kaniyang alaga, at kasabay nito ang banayad na hapdi na agad napalitan ng kakaibang ginhawa sa aking butas.

​"Mabuti pang ilabas ko muna ito, Honey..." paos na bulong ni Dad habang dahan-dahang umuupo nang maayos sa kabilang dulo ng bathtub. Ang kaniyang mukha ay mapula pa rin, at ang kaniyang malalaking kamay ay nakahawak sa kaniyang magkabilang tuhod upang pakalmain ang panginginig ng kaniyang katawan. "Putang ina... dahil kahit kakalabasan ko pa lang, pakiramdam ko kapag nanatili pa ako sa loob mo, titigas na naman ito nang husto at baka hindi ko na mapigilan ang sarili kong kantutin ka ulit. Sobra ang kamandag mo ngayon, Lemon. Ayaw kong mapagod ka nang husto."

​Napangiti ako sa kaniyang sinabi, nararamdaman ang labis na pag-aalaga sa likod ng kaniyang mapusok na pagnanasa. Ngunit bago pa man ako makasagot, sabay kaming napatitig sa maligamgam na tubig na nakapaligid sa aming mga katawan.

​"Dad, tingnan mo..." mahina kong saad, nanlalaki ang aking mga mata sa gulat habang nakaturo sa tubig.

​Dahil sa sabon at sa gulo ng aming pagkilos kanina, ang tubig sa bathtub ay bahagyang bumula, ngunit ang mas nakakagulat ay ang mga puti, malapot, at sariwang likido na dahan-dahang lumulutang at humahalo sa tubig. Ang kaniyang tamod, na dinala ng natural na agos mula sa aking nagluluwang butas, ay tila gumawa ng sarili nitong anyo sa ibabaw ng tub.

​Natawa nang mahina si Dad, bagaman bakas pa rin sa kaniyang mukha ang pagkamangha at ang bahagyang kahihiyan. Hinawakan niya ang kaniyang batok at napailang. "Putang ina... Lumalabas ang mga baby natin... mukhang napakarami talaga ng ibinuhos ko sa loob mo, Honey. Ganiyan katindi ang epekto mo sa akin. Kahit sa simpleng galaw mo lang, tila gripo na walang humpay ang pag-agos ng lahi ko para punuin ka."

​"Kasalanan mo 'yan, Dad, masyado kang sabik sa Daddy mo," panunukso ko sa kaniya habang marahan kong pinapalo ang kaniyang binti sa ilalim ng tubig. "Tingnan mo nga, parang nagbago ang kulay ng tubig dahil sa dami ng katas mo. Lumabas lahat ang ebidensya ng milagro natin."

​"At hinding-hindi ko pagsisisihan 'yan, Baby ko," tugon niya na may kasamang mapag-angking ngiti, bago niya inabot ang drain plug ng bathtub upang pakawalan ang maruming tubig. "Halika na, magpalit tayo ng tubig. Kailangan nating mahugasan nang maayos ang katawan mo para hindi ka mangati o mapagod nang husto."

​Pinanood namin ang dahan-dahang pagbaba ng tubig kasama ang mga bakas ng aming pagtatalik. Nang tuluyan itong mamilis, umalis na kami sa bathtub at binuksan ni Dad ang shower sa itaas. Ang malamig-lamig at nakakarirelax na patak ng tubig ay sabay na dumaloy sa aming mga balat, hinuhugasan ang lagkit, pawis, at ang init ng aming pagnanasa. Si Dad mismo ang kumuha ng shower gel at marahang isinabon sa aking likod, balikat, hanggang sa aking mga hita, tinitiyak na malinis ang bawat bahagi ng aking katawan nang may pag-iingat at walang halong karahasan.

​Matapos ang nakapapawing-pagod na paliligo, tinulungan niya akong magpatuyo gamit ang malaking tuwalya. Sabay kaming lumabas ng banyo at nagtungo sa malawak na kama. Pagod na pagod ang aking mga kalamnan, ngunit ang puso ko ay punong-puno ng kapayapaan at pagmamahal.

​Dahan-dahan kaming humiga sa malambot na kutson. Agad na itinaas ni Dad ang kaniyang malapad at matipunong braso upang bigyan ako ng espasyo. Walang pag-aalinlangan kong isinandal ang aking ulo sa kaniyang braso, dinala ang aking katawan palapit sa kaniya hanggang sa maramdaman ko ang pamilyar at ligtas na tibok ng kaniyang puso.

​Ipinulupot ni Dad ang kaniyang kabilang braso sa aking baywang, hinahatak ako nang mas madiin patungo sa kaniyang dibdib. Isang marahang halik ang iginawad niya sa ibabaw ng aking buhok bago siya bumulong, ang boses ay puno ng malalim na lambing. "Matulog ka na, Baby ko... nandito lang ang Daddy mo. I love you, Honey."

​"I love you too, Daddy..." mahina kong sagot habang dahan-dahang pumipikit ang aking mga mata.

​Sa gitna ng katahimikan ng gabi, magkayakap kaming dalawa, nakakapit sa isa't isa na tila ba ang buong mundo ay naglaho at kaming dalawa lamang ang natira. Sa ilalim ng kaniyang proteksyon at mainit na yakap, tuluyan na kaming dinalaw ng isang mahimbing at mapayapang tulog.

# Thanks

A vote is highly appreciated. 

Thank you.

# Chapter 33 - Azul

--- Azul's POV ---

Basang-basa ang aming mga katawan sa pawis at malapot na laway sa loob ng marangyang kwarto ni Kuya Terrence. Kasalukuyan siyang nakadagan sa akin, ang kaniyang dambuhalang burat ay nakabaon nang malalim at buong-buo sa loob ko habang ako naman ay nakakapit nang mahigpit sa kaniyang balikat.

Bawat pagbayo ni Kuya Terrence ay nagdudulot ng matitinding ungol mula sa aming dalawa. Nakangiti siya sa akin habang pinagmamasdan ang bawat ekspresyon ng mukha ko, hanggang sa biglang tumunog ang kaniyang telepono sa side table.

"S-Shit... si Tito Logan," hingal na bulong ni Kuya habang sinusubukang patigilin ang ritmo. Sinagot niya ito gamit ang loud speaker, habang dahan-dahan pa ring ginagalaw ang kaniyang balakang sa loob ko.

"Terrence? Are you busy?" tanong ni Tito Logan mula sa kabilang linya.

"H-Hindi naman po, Tito... m-may ginagawa lang pong konting... exercise," sagot ni Kuya, ang kaniyang boses ay paos at pigil ang paghinga.

"Listen, Terrence. Masama ang pakiramdam ni Lemon. Sobra ang lagnat at panginginig ang nararamdaman niya, at ayaw ng mga anak ko na magpatingin siya sa ibang doktor. Ikaw lang ang pinagkakatiwalaan namin dahil ikaw ang laging nag-che-check sa kanila noon pa. Professional doctor ka naman, kaya kailangan namin ang tulong mo ngayon."

Habang nagsasalita si Tito Logan, hindi napigilan ni Kuya Terrence ang sarili. Isinagad niya ang kaniyang pagbayo. Napasinghap ako nang malakas at halos mapatili, kaya mabilis na inilayo ni Kuya ang cellphone para hindi mahalata ang ginagawa namin.

"Ah! Ah! Kuya... T-Terrence... mmffgh!" pigil kong ungol habang kinakalikot niya ang aking basang puke

"Okay po, Tito Logan... pupunta kami," mabilis na sagot ni Kuya sa gitna ng kaniyang sariling ungol.

"Good. Isama mo na rin si Azul para may makasama si Lemon kahit isang araw lang. May chopper na papunta d'yan sa mansion niyo ngayon para sunduin kayo."

Nagtaka si Tito Logan dahil narinig niyang magkasama na agad kami. "Bakit magkasama na pala kayo ni Azul?"

Mabilis na sumagot si Kuya habang ang kaniyang ritmo ay lalong bumibilis. "A-ah, nag-uusap lang kami tungkol sa... sa mga gamot, Tito. Don't worry, nasa helipad na kami paglapag ng chopper. See you there."

Pagkababa ng tawag, bakas ang excitement at pagmamadali sa mga mata ni Kuya Terence.

"Shit, Baby... bilisan na natin. Baka malapit na ang chopper!" bulyaw ni Kuya habang todong binabayo ang loob ko nang napakabilis. "Putang ina ang sarap talaga pag pinapasok ko ang burat ko sa puke mo."

"Ah! Ah! Kuya... sige po... ibuhos mo na... a-ang sarap... ahhh!"

Napakapit ako sa leeg niya habang ang aming mga katawan ay nag-iinit sa tindi ng pagtatagpo. Ang bawat kadyot ni Kuya ay nagiging marahas at puno ng pagnanasa. Naramdaman ko ang kaniyang pagbaba ng ritmo bago ang kaniyang tuluyang paglabas.

"Baby... f-fuck! Heto na!"

Naramdaman ko ang kaniyang mainit na tamod na pumutok sa loob ng pussy ko habang mahigpit niya akong niyakap. Magkayakap kaming dalawa habang humahabol ng hininga, ang katahimikan ng kwarto ay napalitan ng tunog ng aming mabibigat na paghinga.

Makalipas ang mabilis na pagligo at pag-aayos, nakasakay na kami sa chopper. Habang lumilipad kami patungo sa isla, abala si Kuya sa pag-aayos ng kaniyang medical kit, sinusuri ang bawat gamot at syringe na posibleng kailanganin ni Lemon.

Tumawag si Kuya Terence kay Tito Logan habang maingat na inilalagay ang mga gamot sa kaniyang bag.

"Tito Logan, papalapit na kami sa isla. Landing in five minutes," sabi ni Kuya habang seryosong chine-check ang mga vital signs monitor.

"Heto na ang mga gamot at kailangan kong medical supplies para kay Lemon. Sana naman ay maibsan natin ang lagnat at pagod niya as soon as possible para ma-enjoy niya ang birthday trip niya."

Lumingon ako sa kaniya at pinanood ang kaniyang propesyonalismong paghahanda. Alam kong kahit kakaiba ang relasyon namin sa loob ng kwarto, pagdating kay Lemon at sa trabaho, ang kuya ko ay isa sa pinakamagaling na doktor. Pero sa isip ko, hindi ko mapigilang mag-alala-paglapag namin sa isla, ano pa kaya ang gagawin ng apat na kasama ni Lemon na tila ba hindi na siya pinapakawalan?

Mabagal nang umikot ang elisi ng chopper nang tuluyan kaming lumapag sa pribadong helipad. Pagkababa pa lang namin ni Kuya Terrence, agad kong natanaw sina Tito Logan at Lucas na nag-aabang sa gilid. Sinalubong nila kami nang may pilit na ngiti, pero bakas sa kanilang mga mata na medyo puyat at pagod din sila.

Mabilis kaming lumapit sa kanila. Nagmano agad kami ni Kuya kay Tito Logan bilang paggalang, habang si Kuya Lucas naman ay tinapik si Kuya Terrence sa balikat.

"Salamat sa mabilis na pagpunta, Terrence, Azul," seryosong bungad ni Tito Logan habang kinakamayan si Kuya. "Mabuti na lang at nasingit niyo 'to sa schedule niyo."

"Walang anuman, Tito. Kamusta si Lemon? Ano ba talagang nangyari?" tanong ni Kuya Terrence habang tinutulungan siya ni Lucas na bitbitin ang mabibigat na medical equipment at bags na naglalaman ng mga gagamitin para sa check-up.

Inayos ko ang hawak ko sa bitbit kong basket ng mga sariwang prutas na dinala ko talaga para kay Lemon. Kinakabahan ako, kaya sumabay ako sa paglalakad nina Tito Logan patungo sa main villa.

"Tito... Lucas... ano ba talagang nangyari kay Lemon? Bakit bigla-biglang nagkalagnat at nanginginig ang mga binti? May nakain ba siya o napano?" nag-aalalang tanong ko.

Pero ang nakakapagtaka, hindi sumagot si Tito Logan. Nagkatinginan lang sila ni Lucas, at si Lucas naman ay umiwas ng tingin na tila ba may malaking sikreto silang itinatago. Dahil doon, lalong kinabahan ang dibdib ko. Anong klaseng sakit ba ang dapo kay Lemon para maging ganito sila ka-misteryoso?

Nang makapasok na kami sa loob ng marangyang villa, dinala kami nina Tito Logan sa pinakamalaking kwarto sa dulo ng pasilyo. Alam kong kwarto ito ni Tito Logan dahil sa pamilyar na disenyo, at dito pala siya nag-stay kasama si Lemon. Naalala ko tuloy 'yung huling chat sa akin ni Lemon noong isang araw-na magkasama raw silang dalawa sa iisang kwarto at kama matutulog.

Literal na nainggit ako no'n habang binabasa ang chat niya. Sa isip-isip ko, kuhang-kuha na talaga ni Lemon ang atensyon, pagmamahal, at ang buong pagkatao ng Daddy niya at ng mga kuya niya, samantalang ako... hanggang ngayon ay palihim pa rin kaming nagtatagpo ng dalawa kong Kuya sa loob ng kwarto nila, walang nakakaalam at kay Daddy naman ay parang walang improvement.

Nang buksan ni Tito Logan ang pinto ng kwarto, bumungad sa amin sina Kuya Lysander at Kuya Lucian. Si Lysander, gaya ng inaasahan, ay nakatayo sa tabi ng bintana habang magkakrus ang mga braso. Galit ang kaniyang mukha as always, parang anytime ay may susuntukin dahil sa tindi ng kaniyang pagiging overprotective at seloso. Pero si Lucian... natawa ako sa sarili ko nang patago. Hindi siya mapakali! Pabalik-balik ang lakad niya, tinitignan si Kuya Terrence at ang medical kit na dala niya at hindi ako matignan nang maayos.

Agad kong nakita si Lemon na nakahiga sa gitna ng malaking kama, nakakumot hanggang dibdib at halatang medyo maputla ang mukha ngunit may kakaibang aura. Mabilis kong ibinaba ang basket ng prutas sa table at sinalubong siya sa kama.

"Lems! Oh my gosh, anong nangyari sa 'yo? Okay ka lang ba, Bestie?" nag-aalala kong tanong habang umuupo sa gilid ng kutson at hinahawakan ang kamay niya.

Subalit sa halip na sumagot, biglang namula nang napakatindi ang maputlang mukha ni Lemon. Umiwas siya ng tingin sa akin at pilit na isiniksik ang mukha niya sa unan dahil sa matinding hiya. Tumingin ako sa kaniyang leeg, at doon ko napansin ang ilang bahagyang nakatagong pulang marka na pilit tinatakpan ng kumot.

Sa isip-isip ko... Ah. Alam ko na.

Hindi dahil sa nakain o simpleng lagnat kung bakit nangangatog ang mga binti niya. Bugbog-sarap lang pala ang katawan niya mula kagabi dahil sa apat na lalaking nakapaligid sa kaniya ngayon! Isang tagong nakakalokong ngiti ang ibinigay ko kay Lemon, sapat na para malaman niyang huli ko na ang sikreto niya.

"H-Huwag mo nga akong tingnan nang ganyan, Azul... nakakahahiya," pabulong at nahihiyang ungol ni Lemon sa akin

Natawa ako nang bahagya at mabilis siyang niyakap nang mahigpit para pakalmahin ang hiya niya. "Shh... don't worry, safe ang secret mo sa akin. Magpagaling ka riyan, ha? Andito si Kuya Terrence para alagaan ka."

Nagsimula nang lumapit si Kuya Terrence kay Lemon, dala ang kaniyang stethoscope at ilang medical supplies. Pero bago pa man niya mahawakan ang binti ni Lemon, biglang humarang si Lysander.

"Huwag mong masyadong idiin, Terrence," mariin na sabi ni Lysander, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik at puno ng pagbabanta. "Huwag kang masyadong lumapit, siguradohin mong kailangan lang ang hawak."

"Lysander, tama na 'yan!" awtoridad na awat ni Tito Logan, habang hinahawakan ni Lucas ang balikat ng galit na kapatid. "Si Terrence ang doktor dito, hayaan mo siyang gawin ang trabaho niya. Huwag kang maging sagabal."

Si Lucian naman ay nanatiling nakatayo sa isang gilid, pabalik-balik ang tingin sa sahig, at halatang hindi makatingin nang diretso sa akin. Alam kong guilty siya sa kung anong nangyayari sa loob ng kwartong ito.

"Sige na, boys," utos ni Tito Logan sa tatlo. "Lumabas muna kayo. Naiilang ang bunso dahil sa dami ng nakatingin. Mas mabilis siyang maaalagan at gagaling kung hindi siya tense."

Bago tuluyang lumabas si Lysander, binigyan niya muna si Kuya Terence ng isang huling, napakasamang tingin na tila ba sinasabing, "Kapag may ginawa kang kalokohan, yari ka sa akin."

Nang tuluyan nang maisara ang pinto at kaming apat na lang nina Lemon, Tito Logan, Kuya Terrence, at ako ang natira, huminga nang malalim si Kuya Terence. "Okay, Lemon. Saan ang masakit? Pakituro sa akin para masuri ko nang maayos."

Dahan-dahang itinaas ni Lemon ang kaniyang kamay at itinuro ang kaniyang mga binti, paangat hanggang sa kaniyang singit at pwet. Nang makita ko ang direksyon ng hintuturo ni Lemon, napansin kong biglang natigilan si Kuya Terrence. Nanlaki ang mga mata niya at napatingin sa akin.

Hala... Alam ko na ang iniisip niya. Ganyan na ganyan din ang tinuturo ko sa kaniya pagkatapos niya akong barurutin sa kwarto niya.

"Tama ang hinala mo, Terrence," seryosong sabi ni Tito Logan, habang nakatingin sa namamagang singit ni Lemon.

"Tama rin po, Kuya," singit ko naman, sabay tingin kay Kuya Terrence nang may nakakalokong ngiti. "Kung ano man ang hinala mo ngayon-na ginagawa rin nina Tito Logan at ng mga kuya ni Lemon ang ginagawa natin-tama ka. Ganoon na nga ang nangyayari dito."

Parehong nanlaki ang mata nina Tito Logan at Kuya Terrence. Napanganga sila sa direktang pag-amin ko. Napahagikhik kami ni Lemon dahil sa reaksyon ng dalawa; mukhang hindi nila akalain na ganito ka-wild ang setup sa loob ng isla na ito.

"A-ah..." napakamot ng batok si Kuya Terence, bago muling bumalik sa pagiging professional. "Okay. Professional ako. Focus tayo. Kailangan nating gamutin ang inflammation na 'to para makalakad ka na ulit as soon as it heals."

"A-ah... ako na lang siguro mag-aapply ng ointment, Terrence." Pakiusap ni Tito Logan kay Kuya.

"Mabuti nga po, Tito." Sagot ni Kuya sabay talikod.

Nagsimula nang kumilos si Tito Logan at pintuwad si Lemon. Kinuha niya ang isang medicated ointment. Nang ilalapat na niya ito sa paligid ng butas ni Lemon, inutusan siya ni Kuya kung ano ang gagawin habang nakatalikod lang ito.

"Just make sure na bawat bahagi na kahit di namamaga ay malalagyan, Tito.," sabi ni Kuya Terrence habang nakatalikod.

Napasinghap ako at napahawak sa aking bibig. Namangha at natakot ako sa nakita ko-magang-maga ang butas ni Lemon, mapula, at halatang husto sa bugbog ng matitigas na burat.

"My gosh, Lems... ganito ba talaga kalala?" bulong ko, habang napailing na lang si Tito Logan, bakas ang halo-halong hiya at pananagot sa kaniyang mga mata. "Kailangan nating lagyan 'yan ng soothing ointment agad para mabawasan ang hapdi."

Meticulous at seryoso si Tito Logan na nag-aapply ng ointment at si Kuya na nag-aadvise kung ano ang gagawin hanggang sa matapos na ang pag-asikaso kay Lemon. Tuwing may parteng kailangang hawakan o i-adjust sa pwesto ni Lemon, si Tito Logan ang inuutusan niya para maiwasan ang anumang isyu o selos mula sa mga kuya nitong nagwawala ang pagiging possessive.

"Okay, Tito Logan, as much as possible, huwag niyo muna siyang hahayaan na bumangon o mapwersa ang mga binti niya," pangaral ni Kuya Terrence habang nililigpit ang kaniyang stethoscope at medical bag. "I gave him the necessary anti-inflammatory medicine and a soothing ointment. Let him rest for a few hours. Lumabas muna tayong lahat para makatulog siya."

Nang makalabas na ang lahat sa malaking kwarto, nagpasya kami ni Kuya Terrence na magpalit ng pang-swimming para naman masulit namin ang ganda ng isla bago matapos ang isang araw na stay namin dito. Pumasok kami sa malaking banyo ng guest room para mag-bihis. Pero pagkasara pa lang ng pinto, nangibabaw ang tindi ng libog ko nang makita ko ang kaniyang maskuladong hubad na likod.

Mabilis akong lumuhod sa harap niya, ibinaba ang kaniyang boxer shorts, at walang sabi-sabing sinubo ang kaniyang matigas at mainit na burat.

"F-Fuck... Bunsoo... s-shit, 'yan nga... laliman mo pa, baby... mmmffgh," napasandal si Kuya Terence sa lababo, pabulong na napaungol nang napakalalim habang ang kaniyang mga kamay ay napasabunot sa buhok ko. "Tangina, baby... p-pader lang ang pagitan... baka marinig tayo... ahhh... mmmffgh!"

Chup... slurp...

Todo ang pagbaba-itaas ng ulo ko habang nilalamon ang kaniyang dambuhalang ahas. Naririnig ko ang bawat pigil ngunit nagmamadaling ungal ni Kuya Terence sa loob ng banyo. "Ahhh... baby... ang sarap... f-fuck... d-diinan mo hanggang sa dulo... h-heto na, baby... mmmffffghhh!" Sa isang huling malalim na sipsip, tuluyan niyang pinakawalan ang kaniyang mainit na tamod sa loob ng bibig ko, na mabilis at malugod ko naman itong nilunok bago kami nag-ayos ng sarili at lumabas na parang walang nangyari. Buti na lang talaga at busy si Tito Logan at ang mga Kuya ni Lemon sa labas.

Pagkatapos naming magtampisaw sa dagat at makapagbanlaw, binalikan namin si Lemon sa kwarto. Medyo bumaba na ang lagnat niya salamat sa gamot ni Kuya Terrence, pero nang subukan niyang itayo ang sarili niya, literal na nanginig at bumigay na naman ang mga tuhod niya.

Dahil diyan, ipinakuha na ni Kuya Terrence ang isang wheelchair. Ako na ang nagboluntaryo na magtulak kay Lemon para makapag-ikot naman siya at makalanghap ng sariwang hangin sa labas. Habang naglilibot kami sa sementadong pathway malapit sa pampang, natatanaw namin mula sa malayo ang limang lalaki-si Tito Logan, Lysander, Lucas, Lucian, at si Kuya Terrence-na kasalukuyang masayang nag-iinuman ng alak sa may veranda.

Tiningnan ko si Lemon na nakaupo sa wheelchair at hindi ko napigilang matawa nang patago bago siya sinimulang asarin.

"Grabe, Lems... iconic lang talaga," nakangisi kong pabulong na saad habang dahan-dahang itinutulak ang wheelchair niya. "Ganoon ba talaga katindi ang ganap kagabi at kaninang hapon na umabot sa puntong kailangan mo pa ng wheelchair para lang makita ang sunset? Iba ang lupit ng apat na lalaki mo, na-paralyze ang lola mo!"

Namula na naman ang mukha ni Lemon at lumingon siya sa akin nang may panggigigil. "Le is che ka talaga, Azul! Akala mo ba hindi ko alam ang ginawa niyo ni Kuya Terrence sa banyo kanina bago kayo lumabas? Narinig ko kaya ang pabulong na ungol ng kuya mo kahit pilit niyang pinipigilan! Akala niyo ah!"

"Hala, narinig mo?!" natatawa kong hiyaw habang mas lalo siyang inaasar. "Well, at least ako nakakalakad nang tuwid! Ikaw, gulong-gulong muna ang eksena for today's video!"

Nagtawanan kaming dalawa sa gitna ng aming asaran. Masaya ako dahil kahit papaano ay nabawasan ang stress at hiya ni Lemon, at kitang-kita ko na nage-enjoy siya sa pag-stay namin dito.

Nang sumapit ang gabi, sabay-sabay kaming walong naupo sa malawak na dining table sa labas para mag-hapunan. Napakasaya ng atmospera; ang tatlong kuya ni Lemon at si Kuya Terence ay seryoso ngunit masayang nag-uusap tungkol sa negosyo, medisina, at mga nakaraang kwento ng pamilya habang umiinom ng alak.

Subalit ang pansin ko ay napako kay Tito Logan. Nakaupo siya sa tabi ni Lemon, at ang kaniyang pag-asikaso rito ay napakatindi. Siya ang naghihimay ng hipon, naghihiwa ng steak, at nagpupunas ng gilid ng labi ni Lemon tuwing may natatapon na sarsa. Kung titignan mo sila mula sa malayo, para talagang pinagsisilbihan ni Tito Logan ang kaniyang sariling asawa na may buong pagmamahal at pag-aalaga.

Napatitig ako sa kanila habang nginunguya ang pagkain ko, at biglang gumapang ang tindi ng inggit sa dibdib ko. Pangarap ko rin na sana... sana si Daddy ay maging ganoon din sa akin-'yung mahal niya rin ako kung gaano kamahal ni Tito Logan ang Bunso niyang si Lemon. Gustong-gusto ko na sana ay ganoon din ang trato sa akin ng Daddy ko, tulad ng kung paano i-spoil at itrato ni Tito Logan si Lemon bilang reyna ng buhay niya.

--- Lemon's POV ----

Nang matapos ang masaganang hapunan at tuluyan nang mailigpit ang mga pinagkainan, nagpasya na kaming magsi-akyat sa malawak na master bedroom. Habang papasok sa kwarto, huminto ako at humarap sa kanilang apat na may kasamang seryosong tingin, kahit nakaupo pa rin ako sa wheelchair na itinutulak ni Azul.

"Tekang-teka lang po muna," deklara ko habang nakataas ang isang kamay. "Ngayong gabi, bawal muna ang kahit anong uri ng kamunduhan. Kaya ang desisyon ko, kami muna ni Azul ang magkatabi sa gitna ng kama na matutulog. Baka kapag isa sa inyo ang tumabi sa akin, mahipan na naman kayo ng matinding kalibugan at hindi niyo na naman mapigilan ang mga burat niyo. Kailangan kong makabawi ng lakas para makalakad ako bukas!"

Narinig iyon ng limang lalaki kaya naman nagkatinginan sila bago sabay-sabay na nagkatawanan nang mahina. Dahil doon, mabilis na nagbago ang kanilang pwesto sa pagtulog nang walang reklamo.

"Sige, wifey... panalo ka ngayon dahil birthday mo naman at kailangan mo talaga magpahinga," natatawang sagot ni Lysander habang tinatapik sa balikat si Kuya Terence. "Halika na nga, Terrence. Tayo na lang ang magkatabi rito sa gilid."

Kahanga-hanga dahil ang tindi ng selos at galit ni Lysander kay Kuya Terrence kanina ay tuluyan nang napawi. Mag-bro na ulit sila ngayon, nag-uusap tungkol sa gym at basketball na parang hindi sila nagkasukatan ng tingin kanina. Si Tito Logan naman ay nakangiting humiga nang mag-isa sa kabilang dulo ng malaking kama, habang sina Lucas at Lucian naman ang magkatabi sa kabilang bahagi, nagbubulungan pa tungkol sa kung anong negosyo ang aasikasuhin nila pagbalik sa Maynila.

Nang mapatay na ang pangunahing ilaw at tanging lampshade na lang ang nagbibigay ng liwanag sa kwarto, magkatabi kaming nakahiga ni Azul sa pinakagitna ng dambuhalang kama. Nakatalikod ang mga lalaki sa amin, kaya naman sinamantala namin ang pagkakataon para mag-usap nang pabulong, halos magkadikit ang aming mga mukha sa unan.

Napansin ko ang bahagyang lungkot sa mga mata ni Azul habang nakatitig sa kisame, kaya naman hinawakan ko ang kamay niya sa ilalim ng kumot.

"Azul... nakita ko 'yung tingin mo sa amin ni Daddy Logan kanina habang naghahapunan tayo," pabulong kong panimula, tinitiyak na hindi maririning ng iba. "Alam kong naiinggit ka dahil hindi mo pa magawa sa Daddy mo ang ginagawa namin ni Daddy sa harap ng maraming tao."

Bumuntong-hininga si Azul at tumingin sa akin nang may halo-halong panghihinayang. "Kasi naman, Lems... gustong-gusto ko rin na mahalin niya ako nang ganyan at 'yung ganoong set-up sa amin ng mga Kuya ko. 'Yung hindi namin kailangang magtago sa banyo o magmadali dahil baka may makahuli sa amin. Sobrang swerte mo kay Tito Logan at sa mga kuya mo dahil talagang reyna ang turing nila sa 'yo."

Ngumiti ako nang nakakaloko at bahagyang siniko ang kaniyang braso. "Naku, konting kembot na lang, Azul! Huwag kang mawalan ng pag-asa. Tignan mo ako ngayon, nakuha at naangkin ko nang buong-buo ang pagkatao ni Daddy Logan kahit marami ring harang noong una-Mayroon nga rin ngayon. Konting diskarte at landi lang sa Daddy mo, mapapasaiyo at mapapaamin mo rin 'yan nang tuluyan sa harap ng pamilya natin. Darating din ang araw na siya naman ang magsisilbi at mag-aasikaso sa 'yo sa harap ng lamesa na parang reyna."

Narinig iyon ni Azul kaya naman unt-unting bumalik ang kaniyang magandang ngiti, bakas ang tindi ng pag-asa sa kaniyang mukha sa mga susunod na araw pagbalik nila sa Manila.

"Salamat, Lems... sige na, matulog na tayo," bulong niya habang isinisiksik ang sarili sa kumot. "Dapat maayos na 'yang paglakad mo bukas nang umaga para makapag-swimming muna tayong dalawa sa beach bago kami sumakay uli sa chopper pabalik ng Manila."

"Oo, excited na ako mag-beach kasama ka... Good night, Bestie," huli kong sagot bago tuluyang ipinikit ang aking mga mata, liyang-liya sa katahimikan ng gabi habang napapaligiran ng limang pinakamahahalagang lalaki sa aming buhay sa gitna ng pribadong isla.

# Chapter 15 - Kuya Pulis, Huwag po!

Author

Hindi ko ipo-post ang BS dahil baka. Ma-report na naman. 

------------------

Iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ang bigat sa aking baywang. Ang pamilyar na bango ng mamahaling pabango na may halong amoy ng lalaki ang agad na sumalubong sa aking pang-amoy. Hindi ko na kailangang hulaan kung nasaan ako-nasa loob ako ng naglalakihang mga braso ni Daddy Logan.

​Mahigpit ang pagkaka-angkla ng kaniyang bisig sa akin, tila ba takot na takot siyang makawala ako sa sandaling lumuwag ang kaniyang hawak. Ang kaniyang matipunong dibdib ay nakadikit sa aking likod, at ramdam ko ang bawat malalim at regular na paghinga niya. Ang sarap sa pakiramdam, ang bango, at ang init ng kaniyang balat ay unti-unting nagpabalik sa mga alaala ng marubdob naming tagpo kagabi.

​Sinubukan kong gumalaw nang bahagya para bumangon. Kailangan ko nang ihanda ang almusal bago pa magising ang mga kuya kong barako sa bahay. Pero bago ko pa man maiangat ang aking katawan, lalo pang humigpit ang yakap niya. Isang mabigat na hila ang ginawa niya, dahilan upang muli akong mapasubsob sa kaniyang dibdib, ganap na ikinulong sa kaniyang mga bisig.

​"Mamaya na, Honey... maaga pa naman," paos at baritonong bulong ni Daddy malapit sa tainga ko. Ang kaniyang mainit na hininga ay nagdulot ng banayad na kuryente sa aking leeg, at naramdaman ko ang kaniyang ilong na isiniksik sa aking buhok.

​"Dad... kailangan ko nang bumangon," mahina kong saway, bagaman ang totoo ay gustong-gusto ko rin naman ang posisyon namin. "Baka magtaka sina Kuya kung bakit kagabi pa tayo magkasama rito sa kwarto. Buti nga at hindi pa sila kumakatok."

​Narinig ko ang mahinang ungol ni Daddy Logan, isang tunog ng pagiging possessive na lalong nagpatibok ng mabilis sa puso ko. Bahagya siyang sumiksik pa-ibaba para mas lalong maglapat ang aming mga katawan.

​"Pabayaan mo sila," seryoso ngunit paos niyang sagot, bakas ang awtoridad sa bawat salita. "Lagot sa akin sina Lucas at Lucian kapag nakita ko sila. Huwag mo silang intindihin ngayon, Honey... akin ka muna."

​Napalunok ako sa tindi ng kaniyang boses. Ang kaniyang nag-aapoy na alaga sa ibaba ay nagsisimula na namang magparamdam ng tigas sa aking puwetan, isang tahimik na banta na mukhang hindi pa talaga ako makakaalis sa silid na ito sa mga susunod na oras.

​Sa huli, wala na rin akong nagawa kundi ang magpatianod sa kagustuhan niya. Dahan-dahan akong pumihit paharap kay Daddy Logan, hinayaang magtagpo ang aming mga paningin habang ang kaniyang mga bisig ay nananatiling nakapulupot nang mahigpit sa aking baywang. Sinalubong ko ang kaniyang mapag-angking mga mata na tila may kung anong nagliliyab sa ilalim ng kalmadong anyo nito. Mas isiniksik ko pa ang aking sarili sa kaniyang matipunong dibdib upang mas mayakap ko rin siya nang maayos.

​Nang muling humilig ang kaniyang ulo sa aking leeg, pinalusot ko ang aking mga daliri sa mabalbon niyang dibdib. Pasimple kong nilalaro-laro ang kaniyang mga buhok doon, pilit na inaaliw ang sarili habang ninanamnam ang pamilyar at mamahaling bango na labis kong kinahuhumalingan.

​Narinig ko ang mahina at paos na tawa ni Daddy Logan dahil sa ginagawa ko. Bahagyang nangatal ang kaniyang dibdib laban sa aking balat. Inangat niya ang kaniyang mukha at tumingin sa akin nang may mapang-akit na ngiti.

​"Malikot ka masyado sa umaga, Honey..." bulong niya, ang kaniyang baritonong boses ay tila may kasamang kakaibang pahiwatig. "Ang aga-aga, sinusubukan mo ang pasensya ko. Puwede bang umisa muna bago tayo bumangon?"

​Nang-aasar ang kaniyang mga mata habang dahan-dahang gumagalaw ang kaniyang kamay pababa sa aking hita. Sa gulat at panggigil ko sa kaniyang hirit, bahagya kong hinila ang buhok sa kaniyang dibdib na hawak-hawak ko pa rin.

​"Aray! Baby..." napaaray si Daddy Logan habang nakangisi pa rin, bagaman hinawakan niya ang kamay ko para pigilan ang paghila ko.

​"Dad naman, eh!" pabiro ko siyang sinaway sabay simangot. "Ang takaw mo sa umaga. Ang dami-dami na nga nating ginawa kahapon, hindi ka pa ba napapagod? Halos hindi ko na nga maigalaw nang maayos ang katawan ko tapos hihirit ka pa ng ganiyan ngayon."

​Muli siyang humalakhak nang mahina, pero unti-unting napalitan ng seryosong ekspresyon ang kaniyang mukha. Hinawakan niya ang aking baba at bahagyang iniangat ito para magkatitigan kami nang diretso.

​"Paano akong mapapagod kung ikaw ang kaharap ko? Kahit buong araw pa, Honey," seryoso niyang saad, pero may biglang dumaang kaba sa aking dibdib nang maalaala ko ang mga nakaraang araw at ang sitwasyon namin sa bahay na ito.

​Bumuntong-hininga ako nang malalim, nawala ang mapaglarong mood ko. "Dad... tungkol nga pala sa atin. At saka kila Kuya..." panimula ko, maingat na pinipili ang mga salitang sasabihin ko.

​Bahagyang kumunot ang noo ni Daddy Logan, bakas ang pag-igting ng kaniyang panga. "Anong mayroon sa kanila? May ginawa ba silang hindi ko nagustuhan habang wala ako?"

​"Wala naman, Dad," sagot ko habang marahang hinahaplos ang kaniyang balikat para pakalmarhin siya. "Pero kailangan mong malaman... nag-usap kami ni Kuya Lucas nitong nakaraan. Inamin ko sa kaniya ang lahat tungkol sa atin."

​Tila nanigas ang buong katawan ni Daddy Logan sa sinabi ko. Ang kaniyang mga mata ay biglang nagdilim at ramdam ko ang biglang pagbago ng kuryente sa pagitan naming dalawa. "Sinabi mo kay Lucas? At ano ang sabi niya? Balak ba niyang humarang sa akin?" mapanganib ang tono ng kaniyang boses, puno ng awtoridad at pagiging possessive.

​"Hindi, Dad. Makinig ka muna," mabilis kong pagpapakalma sa kaniya. "Sinabi ni Kuya Lucas... na okay lang sa kaniya. Okay lang sa kaniya kung magkahati kayo sa akin. Tanggap niya kung anong mayroon tayo. At saka... Pareho ko rin naman kasi kayong mahal."

​Sa halip na kumalma, lalong nag-ugat ang galit sa mukha ni Daddy Logan. Bigla siyang bumitaw sa yakap at bahagyang lumayo sa akin, bagaman ang kaniyang mga mata ay nakatitig pa rin nang mariin.

​"Ayoko! Putang ina, Lemon, hindi ako papayag!" asik niya sa mababang boses, pilit na hindi nagwawala pero bakas ang matinding selos at galit. "Gusto ko, sa akin ka lang. Ako ang nauna sa'yo, ako ang nagmamay-ari sa'yo. Hindi ko kayang makita na hinahawakan ka ng iba, kahit pa si Lucas 'yan. Akin ka lang, Honey. Sa akin lang."

​Napalunok ako sa tindi ng kaniyang reaksyon. Alam kong mahihirapan ako, pero kailangan kong gawin ito para sa kapayapaan ng pamilyang ito. Muli akong lumapit sa kaniya at ipinatong ang aking dalawang kamay sa kaniyang pisngi, pilit siyang pinapaharap sa akin.

​"Dad, please... makinig ka sa akin," pagmamakaawa ko, lumambot ang boses ko. "Alam mo kung gaano kita kamahal, 'di ba? Sinuway ko na ang lahat para sa'yo. Pero isipin mo rin ang sitwasyon natin. Kung mag-aaway kayo ni Kuya Lucas, paano na ang pamilyang ito? Masisira lang tayo. Sinabi ni Kuya Lucas 'yun dahil mahal niya rin ako at ayaw niyang magkagulo tayo sa bahay. Kung matatanggap niyo ang isa't isa, walang magiging problema. Mananatili pa rin akong sa'yo, Dad... hinding-hindi magbabago 'yun."

​Tinitigan ako nang matagal ni Daddy Logan. Kita ko ang matinding pakikipagbuno sa loob ng kaniyang isipan. Ang kaniyang paghinga ay malalalim at mabibigat, bakas ang pride at selos na unti-unting dinadaig ng pagmamahal niya sa akin. Pagkaraan ng ilang sandali ng nakabibinging katahimikan, pinakawalan niya ang isang mahabang buntong-hininga at muling isinubsob ang mukha sa aking leeg, niyakap ako nang mas mahigpit pa kaysa kanina.

​"Gago talaga ang kapatid mong 'yan... pero putang ina, kung ito lang ang paraan para hindi ka mawala sa akin, titiisin ko," paos niyang bulong, bakas ang pagsuko sa kaniyang boses. "Pero huwag mong asahan na magiging madali sa akin na makita ka sa piling niya, Honey."

​Napangiti ako nang lihim, kahit papaano ay gumaan ang aking pakiramdam. "Salamat, Dad. Alam kong mahirap, pero para rin naman ito sa atin."

​Biglang sumagi sa isip ko ang dalawa ko pang kuya kaya agad akong napaayos ng higit. "Pero Dad... may isa pa akong pakiusap."

​"Ano 'yun?" tanong niya habang marahang hinahalikan ang aking balikat.

​"Huwag na huwag mo munang ipapaalam kay Kuya Lucian," babala ko sa kaniya. "Alam mo naman kung paano mag-isip 'yun kapag galit. Mapusok at mabilis magpadalos-dalos. Baka kung anong magawa niya kapag nalaman niya ang tungol sa atin nila Kuya Lucas." Dagdag ko.

Sa totoo niyan, kabado bente ako kasi paniwalang-paniwala talaga si Kuya Lucian na siya ang nakauna sa akin. Ano'ng gagawin ko huhu.

​Tumango si Daddy Logan, bagaman may biglang pumasok na tanong sa kaniyang isip kaya natigil siya sa paghalik. Bahagya siyang lumingon sa akin na may mapanuring tingin.

​"Si Lysander?" tanong ni Daddy Logan, ang boses ay muling naging seryoso. "May nangyari rin ba sa inyo? Nag-iwan din ba ng binhi niya sa katawan mo?"

​Mabilis akong umiling para alisin ang anumang hinala sa kaniyang isip. "Hindi, Dad. Wala. Walang-walang nangyayari sa amin ni Kuya Lysander. Normal lang ang pakikitungo niya sa akin, tulad ng dati. Kina Kuya Lucas at Kuya Lucian lang talaga... doon lang may lihim."

​Tila nakahinga nang maluwag si Daddy Logan sa narinig niya, bagaman may bakas pa rin ng pagiging possessive sa kaniyang mukha. "Mabuti naman kung ganoon... Dahil kung pati si Lysander ay kasama, baka tuluyan na akong mabaliw dito sa loob ng bahay na ito. At isa pa, alam mo ang ugali ng isang 'yon kung magalit. Siya ang pinakamalala sa atin."

​"Kaya nga huwag mo na munang isipin 'yun ngayon, Dad," nakangiti kong sabi habang muling isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang dibdib, ninanamnam ang natitirang sandali ng kapayapaan bago magsimula ang magulong araw.

​Makaraan ang ilan pang sandali ng pagbabaon ng aking mukha sa kaniyang dibdib, naramdaman ko ang unti-unting pagtindi ng sikat ng araw na sumisilip sa siwang ng kurtina. Maliwanag na talaga. Napabuntong-hininga ako at dahan-dahang gumalaw para kumalas sa mahigpit na yakap niya.

​"Dad, kailangan na talaga nating bumangon," bulong ko habang tinatapik ang kaniyang matigas na balikat. "Sumisikat na ang araw. Baka magising na ang mga kuya, mahirap na kung abutan ka pa nila rito sa kwarto ko."

​Bumitaw nang bahagya si Daddy Logan, ang mukha ay bakas ang matinding panghihinayang. "Sige na nga, Honey... pero maliligo muna ako rito sa banyo mo," paos niyang sabi sabay tayo sana patungo sa CR ng kwarto ko.

​Mabilis ko siyang hinila sa braso para pigilan. "Huwag, Dad! Doon ka na sa kwarto mo maligo," saway ko sa kaniya habang nanlalaki ang aking mga mata.

​"Bakit naman? Sabay na tayo, para mabilis at save water," nakangising hirit niya, muling bumabalik ang pagiging mapang-akit ng kaniyang boses.

​"Naku, naku, save water ka riyan, Logan Maximiliano! Alam ko na 'yang mga galawan mo," pagmamatarong ko sabay tulak sa kaniya patungo sa pinto. "Kapag nagsabay tayong maligo rito sa kwarto ko, paniguradong may mangyayari na namang milagro. Hindi matatapos ang agahan natin niyan. Sige na, doon ka na sa banyo mo. Doon ka magpakabusog sa tubig!"

​Narinig ko ang mahina niyang pagtawa bago siya sumuko. "Opo, Honey. Susunod na po. Basta 'yung agahan ko ah, damihan mo." Isang mabilis ngunit madiing halik muna ang iginawad niya sa aking mga labi bago siya tuluyang lumabas ng aking kwarto nang pasimple upang walang makakita.

​Nang makaligo na ako nang mabilis at makapag-ayos, dali-dali akong bumaba patungo sa kusina. Tahimik pa ang buong bahay; tulog na tulog pa ang mga barako mula sa pagod ng magdamag. Agad kong inihanda ang mga sangkap at nagsimulang magluto ng agahan. Nag-gisa ako ng maraming sinangag, nagprito ng bacon, hotdog, at nagluto ng scrambled eggs-ang mga paboritong pagkain ng pamilya kapag nagugutom sa umaga.

​Nang matapos ko ang pagluluto at maihain ang lahat sa mahabang lamesa, saktong narinig ko ang mabibigat na yabag ng mga paa mula sa hagdanan. Isa-isang bumaba ang aking mga kuya at si Daddy Logan.

​Tulad ng dati, nakaboxer shorts at topless lang silang lahat. Ngunit ang agaw-pansin sa akin ay ang kalagayan ni Daddy Logan. Ang bilis umayos ng kaniyang pakiramdam; buhay na buhay na naman ang kaniyang presensya at masigla ang kaniyang mukha. Kaya lang, dahil topless siya, kitang-kita pa rin ang mga pulang marka at sugat sa kaniyang katawan na likha ng aking panlalatigo kagabi.

​"Wow, ang bango naman ng agahan ng baby namin," masiglang bati ni Kuya Lysander habang papalapit sa akin. Agad siyang humilig at nag-iwan ng isang matamis na halik sa aking pisngi tulad ng nakagawian niya. "Salamat sa luto, Babe."

​"Walang anuman, Kuya Lysander," nakangiti kong sagot.

​Subalit, paglingon ko kina Kuya Lucas at Kuya Lucian, agad na sumikip ang dibdib ko. Tahimik silang umupo sa kani-kanilang pwesto, seryoso ang mga mukha at hindi man lang ako tinapunan ng tingin. Karaniwan ay ginugulo ni Kuya Lucian ang buhok ko at humahalik naman si Kuya Lucas sa noo ko, pero ngayon, tila ba hangin lang ako sa harap nila.

​Naupo si Daddy Logan sa kabisera. Napansin niya rin ang bigat ng atmospera sa pagitan ng mga anak niya. Tumingin siya nang seryoso kina Lucas at Lucian.

​"Lucas, Lucian," pagtawag ni Daddy Logan sa kaniyang baritonong boses, puno ng awtoridad ngunit may halong pagpapalubag-loob. "Kumain na kayo nang marami. Nasabi ko na sa inyo kagabi, okay na ang lahat sa amin ni Lemon. Huwag na kayong mag-alala o mag-isip ng kung anu-ano. Maayos na ang pakiramdam ko, at tapos na ang isyung 'yun."

​Bahagyang sumulyap si Kuya Lucas kay Daddy Logan at tumango nang pormal. "Opo, Dad. Mabuti naman kung ganoon. Kain na po kayo," maikli niyang sagot, ngunit hindi pa rin tumitingin sa direksyon ko.

​Hindi ko matiis ang ganitong trato. Sanay akong pinagkakaguluhan at bine-baby ng mga ito, kaya ang malamig nilang pakikitungo ay tila sumasaksak sa puso ko. Pilit kong pinasigla ang aking boses para kausapin sila habang naglalagay ng pagkain sa kanilang mga plato.

​"Kuya Lucas, gusto mo ba ng mas maraming bacon? Niluto ko 'to nang medyo crispy, 'di ba paborito mo 'to?" malambing kong tanong habang nakatitig sa kaniya, nagbabakasakaling ngingiti siya.

​Ngunit tila walang narinig si Kuya Lucas. Kusa siyang kumuha ng kanin at ulam gamit ang kaniyang sariling kutsara, tuloy-tuloy lang sa pagsubo nang hindi man lang ako sinasagot o tinitingnan.

​Napabaling naman ako sa katabi niya. "Kuya Lucian... ikaw? Gusto mo ba ng scrambled egg? Nag-gisa rin ako ng paborito mong sinangag na maraming bawang."

​Tulad ni Kuya Lucas, nanatiling nakatitig si Kuya Lucian sa kaniyang pinggan. Dire-diretso lang ang kaniyang pagkain, matigas ang panga at dedmadong-dedmado sa aking presensya. Parang invisible ako sa paningin nilang dalawa.

​Bahagyang uminom ng tubig si Daddy Logan at tumingin kay Lucas. "Lucas, kamusta ang schedule ng construction site niyo ngayon? May inspection ba kayo?"

​Agad na nag-angat ng tingin si Kuya Lucas, biglang nagbago ang mukha at naging magalang habang sumasagot sa ama. "Opo, Dad. May mahalagang site visit ako ngayon kasama ang mga kliyente mula sa labas ng bansa. Kailangang matutukan ang structural layout ng bagong building."

​"Mabuti naman. Ikaw, Lucian?" baling naman ni Daddy kay Kuya Lucian. "May mga bagong kaso ka ba sa opisina?"

​"Meron po, Dad," mabilis at seryosong sagot ni Kuya Lucian habang nakaharap kay Daddy Logan. "May nakatakda akong consultation sa isang malaking corporate client ngayong umaga. Kailangang i-review ang mga kontrata bago pirmahan."

​Nanliliit ako sa aking kinauupuan habang pinatitingnan sila. Kapag si Daddy ang nagsasalita, sumasagot sila nang maayos at direkta. Pero kapag ako na ang sumusubok na pumasok sa usapan, para lang akong multo na nagsasalita sa hangin. Patuloy ang naging kainan na puno ng nakabibinging katahimikan sa panig ko at ng dalawa kong kuya.

​Nang matapos ang agahan, mabilis na nag-asikaso ang lahat para pumasok sa kani-kanilang mga trabaho. Sabay-sabay silang bumaba na bihis na bihis na sa kanilang mga formal at corporate na kasuotan, bitbit ang kani-kanilang mga bag at susi ng kotse.

​Lumapit sa akin si Kuya Lysander at marahang tinapik ang aking ulo. "Aalis na ako, Baby. Huwag kang magpapakapagod dito sa bahay, ha?"

​"Opo, Kuya. Mag-iingat ka," sagot ko.

​Sina Kuya Lucas at Kuya Lucian naman ay dire-diretsong lumabas patungo sa garahe nang hindi man lang nagpapaalam o sumusulyap sa akin. Narinig ko na lang ang sabay na pag-ugong at pag-arangkada ng kanilang mga sasakyan palayo ng gate.

​Naiwan si Daddy Logan sa sala, inaayos ang kaniyang mamahaling coat. Lumapit ako sa kaniya, bakas ang lungkot at pangamba sa aking mga mata.

​"Daddy... si Kuya Lucas at Kuya Lucian, galit pa rin yata sa akin. Hindi talaga nila ako kinakausap," sumbong ko sa mababang boses, halos maiyak.

​Bumuntong-hininga si Daddy Logan at hinawakan ang aking dalawang balikat, pinapatahimik ang aking kalooban. "Huwag mo na munang isipin 'yun ngayon, Honey. Hayaan mo muna silang magpalamig ng ulo. May face-to-face meeting din ako ngayon sa opisina kasama ang mga board members kaya kailangan ko na ring umalis."

​Inilapit niya ang kaniyang mukha sa akin at nag-iwan ng isang mabilis na halik sa aking noo. "Dito ka lang sa bahay, magpahinga ka nang maayos. Ako nang bahala sa kanila pag-uwi ko. I love you, Honey."

​"I love you too, Daddy. Mag-iingat po sa biyahe," sagot ko habang pinatitingnan siyang maglakad palabas.

​Nang sumara ang malaking pinto ng mansion, tuluyan nang binalot ng katahimikan ang buong paligid. Ako na naman ang naiwang mag-isa sa loob ng malaking bahay na ito. Napabuntong-hininga ako habang nakatanaw sa kawalan, iniisip kung paano ko muling ibabalik ang dating sigla ng mga kuya ko habang bitbit ang mabigat na sikretong unti-unti nang sumisira sa aming pamilya.

​Dumeretso ako sa sala at binuhay ang malaking telebisyon para manood ng movie, subalit lumilipad ang isip ko. Hindi ako mapakali. Nababagabag talaga ako sa malamig na trato nina Kuya Lucas at Kuya Lucian kaninang agahan. Ang sakit sa dibdib na hindi nila ako pinapansin, lalo na't sanay akong ako ang laging bine-baby at inaalagaan sa bahay na ito.

​"Hindi pwede ang ganito. Kailangan ko silang suyuin," bulong ko sa aking sarili habang pinapatay ang TV.

​Naisipan kong pumunta sa mga trabaho nila para sorpresahin at amuhin sila. Kilalang-kilala naman na ako ng mga katrabaho nila dahil madalas akong naikukwento o naisasama noon, kaya alam kong hindi ako mahihirapang pumasok.

​Agad kong binuksan ang taxi app sa phone ko at nag-book ng masasakyan. Ang unang destinasyon ko ay ang construction site ni Kuya Lucas. Bago tuluyang pumunta roon, dumaan muna ako sa isang sikat na coffee shop para bilhin ang paborito niyang iced coffee. Paborito niya ang may dagdag na espresso shot para manatili siyang gising.

​Pagkababa ko pa lang ng taxi sa site, agad na pumukaw sa paningin ng mga tao ang presensya ko.

​"Oh, Lemon! Napadalaw ang Baby ah!" bati ng isang foreman na nakangiti sa akin.

​"Magandang umaga po! May dinala lang po ako para kay Kuya Lucas," masigla kong sagot habang bitbit ang kape.

​Habang naglalakad ako patungo sa main office ng site, sinalubong ako ng ilang pamilyar na mukha-ang mga lalaking junior engineers na matagal na palang pasimpleng pumoporma at nagpapapansin sa akin tuwing nakikita ako.

​"Hi, Lemon. Ang ganda naman natin ngayon, lalong nagliwanag ang site dahil sa'yo," nakangiting bati ng isa habang inaayos ang kaniyang hard hat. "Sino ang pinuntahan mo? Kung ako 'yan, baka nakalutang na ako sa saya."

​Bahagya akong natawa para maging magalang, bagaman ang isip ko ay nakatutok lang talaga kay Kuya Lucas. "Naku, si Kuya Lucas po ang pinuntahan ko. May mahalaga lang kaming pag-uusapan. Mauna na muna ako sa loob, ha?"

​"Sige, Lemon. Mag-iingat ka!" pahabol pa nila habang nakatanaw sa akin.

​Nagpatuloy ako sa paglalakad at dumiretso sa front desk ng admin building ng site. Nandoon si Ate Amira, ang receptionist na naging malapit na rin sa akin sa tuwing bumibisita ako rito noon.

​"Ate Amira! Good morning po," bati ko sabay sandal sa counter.

​"Uy, Lemon! Ikaw pala 'yan, ang tagal mong hindi napadpad dito ah," nakangiti niyang bati. "Nandito ka ba para kay Sir Lucas?"

​"Opo, Ate Amira. Itatanong ko nga sana kung nasaan si Kuya... Lucas? Kasama ba niya ang mga kliyente?"

​Umiling si Ate Amira at may tinignan sa logbook. "Ah, katatapos lang ng site inspection nila kanina. Sa ngayon, nasa loob lang siya ng kaniyang personal na opisina rito sa building, kasama ang bago niyang assistant."

​"Assistant po? May bago siyang assistant?" takang tanong ko.

​"Oo, bago lang. Kakasimula lang nitong linggo. Lalaki na nasa mid-20s ata. Magaling mag-asikaso ng mga schedule kaya kinuha ng kuya mo. Diretsuhin mo na lang doon sa opisina niya, Lemon, alam mo naman ang daan, 'di ba?"

​"Sige po, Ate Amira. Maraming salamat!"

​Bitbit ang iced coffee ni Kuya Lucas, masayang naglakad ako patungo sa kaniyang opisina na nasa dulo ng hallway. Habang papalapit ako, bumibilis ang tibok ng puso ko sa pananabik na may halong kaba. Iniisip ko kung paano ko siya yayakapin at hihingan ng tawad para mapansin na niya ako ulit.

​Nang makarating ako sa harap ng pinto, hindi na ako kumatok. Gusto ko siyang sorpresahin kaya dahan-dahan ngunit tuloy-tuloy kong inikot ang doorknob at binuksan ang pintuan.

​Subalit sa pagkabukas na pagkabukas ng pinto, tila gumuho ang mundong aking kinatatayuan. Nanlaki ang aking mga mata, naging estatwa ang aking buong katawan, at hindi ako makagalaw sa tindi ng nasaksihan ko.

​Sa loob ng opisina, nakita ko si Kuya Lucas... na may kahalikan. At hindi lang simpleng halik-ito ay isang mariin at mapusok na halikan at gigil na gigil ang lalaking kahalikan. Ang kahalikan niya ay ang bagong assistant na binanggit ni Ate Amira, ang lalaking nasa mid-20s na isa pa lang bakla. Nakahawak pa ang mga kamay ng bakla sa magkabilang pisngi ni Kuya Lucas habang sarap na sarap ito sa paghalik, at si Kuya Lucas naman ay tila hindi man lang pumapalag.

​Ang puso kong kanina lang ay puno ng pag-asa ay tila pinagpira-piraso ng libo-libong karayom. Ang mga mata ko ay agad na napuno ng init, at walang pigil na nagsimulang tumulo ang mga luha sa aking mga pisngi. Pakiramdam ko ay pinagtaksilan ako ng lalaking nagmamay-ari rin ng aking katawan sa penthouse.

​Sa tindi ng gulat, selos, at matinding sakit na naramdaman ko, biglang nanghina ang aking mga kamay. Tuluyang nabitiwan ko ang bitbit kong kape.

​SPLASH!

​Lumalabas ang tunog ng pagbagsak ng baso at pagtapon ng likido sa sahig na umalingawngaw sa tahimik na silid. Dahil sa ingay na ito, biglang napakalas ang dalawa sa kanilang paghahalikan at naitulak pa ni Kuya ang kaharao at sabay sila na napalingon sa direksyon ng pinto kung saan ako nakatayo habang umiiyak.

​Gulat na gulat ang mukha ni Kuya Lucas nang makita ako, habang ang assistant niya ay napahawak sa sarili nitong labi at nakangiti pa.

"B-baby..."

​"Liar... liar... you're a liar!" humihikbi kong isinigaw kay Kuya Lucas, ang boses ko ay nanginginig sa labis na sakit at galit. "Ang sinungaling mo!"

​"Lemon..." narinig kong tawag ni Kuya Lucas sa aking pangalan, bakas ang takot at pag-aalala sa kaniyang boses habang humahakbang siya para lumapit sa akin.

​Ngunit bago pa man niya ako tuluyang mahawakan, mabilis akong tumalikod. Hindi ko na kayang tignan ang mukha niya. Buong lakas akong tumakbo palabas ng kaniyang opisina, tinatahak ang hallway pabalik sa main entrance ng building.

​Habang tumatakbo ako na basang-basa ng luha ang mukha, naririnig ko pa ang pagbati at pagtawag ng ilang empleyado at mga junior engineers sa labas.

​"Lemon? Anong nangyari sa'yo?"

​"Lemon, bakit ka umiiyak?"

​Hindi ko pinansin ang sinuman sa kanila. Patuloy lang ako sa mabilis na pagtakbo, tanging ang tunog ng sarili kong hikbi ang naririnig ko sa aking isipan. Hindi ako lumingon sa aking likod kahit alam kong baka sumunod si Kuya Lucas.

​Pagkalabas na pagkalabas ko ng gate ng construction site, saktong may dumaang bakanteng taxi. Mabilis ko itong pinara, binuksan ang pinto, at sumakay agad sa loob bago pa man ako maabutan ng kahit na sino. Dumukot ako sa aking mukha at doon tuluyang humagulgol sa loob ng sasakyan, bitbit ang panibago at mas masakit na sugat na wawasak sa aking puso.

​Hindi ako dumiretso ng uwi sa mansyon pagkababa ko ng taxi. Sa kabila ng bigat sa aking dibdib at ng hapdi sa aking puso, pinilit kong punasan ang aking mga luha gamit ang likod ng aking mga kamay. Subalit alam kong halatang-halata pa rin ang aking mga mata dahil sa walang humpay na pag-iyak kanina sa biyahe.

​Sa halip na magmukmok sa bahay, nagpasya akong dumiretso agad sa presinto kung saan nakatalaga ang isa ko pang kapatid-si Kuya Lucian. Gusto ko siyang makita, gusto kong maramdaman ang kaniyang proteksyon, at gusto ko ring suyuin siya dahil sa panlalamig niya sa akin kanina sa hapag-kainan.

​Nang makapasok ako sa loob ng malaking himpilan ng pulisya, pansamantala kong nakalimutan ang matinding sakit na dulot ng tagpo sa opisina ni Kuya Lucas. Tulad sa construction site, kilalang-kilala rin ako ng mga tao rito bilang bunsong kapatid ng kanilang pinuno. Halos mapatitig ako sa paligid. Napakaraming mga barako ang nandoon-ang lalaki ng kanilang mga katawan, matitipuno, at lalong nagiging kaakit-akit sa paningin dahil sa suot nilang asul na police uniform. Isa-isa silang bumabati at ngumingiti sa akin habang naglalakad ako sa hallway.

​Sa loob-loob ko, bahagyang sumilay ang aking nakakalokong ngiti sa kabila ng lungkot. Napasabi pa ako sa aking isip, 'Kung kaya mo Kuya Lucas na makipaghalikan sa assistant mo, kaya ko rin makipag-landian dito. Marami pa namang iba riyan.'

​"Oh, Lemon! Napadpad ka rito sa presinto?" bati ng isang pulis na medyo bata, matangkad, at may kapogihang taglay habang papalapit sa akin. Napansin niya agad ang aking mukha kaya lumambot ang kaniyang boses. "Teka... bakit parang namumula 'yang mga mata mo? Umiyak ka ba, ganda?"

​Mabilis akong nag-iwas ng tingin at nagdahilan. "Ah, naku po, hindi po! May pumasok lang po na puwing sa mata ko habang nakasakay ako sa taxi kanina. Sobrang lakas kasi ng aircon kaya medyo nairita lang. Nasaan po pala si Kuya Lucian?"

​"Ah, nasa opisina niya si Major, katatapos lang ng briefing-"

​Subalit bago ko pa man maituloy ang pasimpleng pakikipagflirt at pakikipaglandian sa batang pulis na ito, isang pamilyar at baritonong boses ang umalingawngaw mula sa aking likuran.

​"Salamat, Corporal. Ako na ang bahala sa kaniya," seryoso ngunit mariing purnas ng aking Kuya Lucian.

​Napalingon ako at nakita ko si Kuya Lucian na naglalakad patungo sa amin, suot ang kaniyang malinis at kagalang-galang na uniporme na lalong nagpatingkad sa kaniyang awtoridad bilang isang Police Major. Seryoso ang kaniyang mukha at diretso ang tingin sa amin.

​Tumango naman ang batang pulis bilang paggalang at mabilis na nagpaalam. Bago pa ako makapagsalita, agad na hinawakan ni Kuya Lucian ang aking braso. Mahigpit ang kaniyang pagkakahawak ngunit may pag-iingat pa rin, tila ba ayaw niya akong saktan pero desidido siyang ilayo ako sa paningin ng kaniyang mga tauhan. Hinila niya ako nang mabilis patungo sa kaniyang pribadong opisina.

​Pagkapasok na pagkapasok namin sa loob, binitawan niya ang braso ko at mabilis na isinara ang pinto upang solohin ako. Agad siyang humarap sa akin, salubong ang mga kilay at bakas ang galit at pagkadismaya sa kaniyang boses.

​"Lemon, anong ginagawa mo rito?!" pasimula niyang sermon habang nakapamewang. "Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo na huwag na huwag kang pupunta rito sa presinto nang mag-isa? Delikado rito, maraming mga kriminal at iba't ibang tao ang labas-masok dito araw-araw. At saka bakit hindi ka man lang nagpasabi na pupunta ka? Paano kung abala ako sa operation?!"

​Nanatili lang akong nakayuko sa kaniyang harapan, pinaglalaruan ang mga daliri ko at hindi makaimik. Mas lalo akong naiyak sa isip ko dahil pakiramdam ko ay lahat sila ay galit sa akin ngayon.

​"Sumagot ka, Lemon. Huwag mo akong dadaanin sa pananahimik mo riyan," muling giit ni Kuya Lucian, ang boses niya ay puno ng awtoridad na tila nagpapasunod ng kaniyang nasasakupan. "Harapin mo ako habang kinakausap kita."

​Dahan-dahan niyang inabot ang aking baba at pilit na iniangat ang aking mukha upang iharap sa kaniya. Subalit sa pag-angat ng aking mukha, biglang natigilan si Kuya Lucian. Ang kaniyang mga salita ay tila nabara sa kaniyang lalamunan, at ang galit sa kaniyang mga mata ay biglang naglaho.

​Napatitig siya sa aking mukha-sa aking mga matang namumula, basang-basa pa rin ng mga bagong luha, at halatang mugto dahil sa matinding paghagulgol. Ang kaniyang matipunong pangangatawan ay tila naging estatwa rin nang makita ang aking kahinaan.

​Sa isang saglit, ang kaniyang matigas at striktong pananalita bilang isang pulis ay tuluyang napalitan ng labis na pag-aalala at lambing ng isang nagmamahal na kapatid.

​"Bunso..." mahinang bulong ni Kuya Lucian, habang ang kaniyang kamay na nasa aking baba ay marahang lumipat sa aking pisngi para patuyuin ang luhang muling pumatak. "Anong nangyari sa'yo? Bakit ka umiiyak nang ganyan? Sinong umaway sa'yo?"

​Sa tanong na iyon ni Kuya Lucian, tila ba tuluyang nawasak ang natitira kong lakas. Hindi ko na napigilan ang aking sarili-humagulgol ako nang napakalakas, isang iyak na galing sa kaibuturan ng aking nasaktang puso. Humakbang ako patungi sa kaniya at sumubsob sa kaniyang malapad at matipunong dibdib, sabay yakap nang napakahigpit sa kaniyang baywang.

​"H-huwag mo na akong pagalitan, Kuya... please..." hikbi ko habang basang-basa na ng aking luha ang kaniyang police uniform.

​Natigilan si Kuya Lucian, ngunit agad ding bumaba ang kaniyang dalawang malalaking braso upang gantihan ang yakap ko. Mas lalo niya akong isiniksik sa kaniyang katawan, tila ba ginagawa niyang taming ang kaniyang sarili laban sa kung ano mang nagdulot sa akin ng sakit.

​"Shh... tahan na, Baby. Hindi na kita pinapagalitan," malambing na bulong niya habang hinahaplos ang aking buhok. "Sino ang may gawa nito? Sabihin mo sa akin, Sweetie. May nanakit ba sa'yo sa daan? May nambastos ba sa'yo? Sagutin mo si Kuya, baka gusto nilang mabulok sa selda ngayon din."

​Ngunit kahit anong ulit at pilit na tanong ni Kuya Lucian, wala akong isinasagot. Patuloy lang ang pag-uga ng aking mga balikat dahil sa walang humpay na pag-iyak. Paano ko ba sasabihin sa kaniya? Paano ko sasabihin na ang panganay niyang kapatid, si Kuya Lucas na pinagkatiwalaan ko, ay may kahalikang iba sa opisina nito? Kaya mas pinili ko na lang manahimik at ibaon ang mukha ko sa kaniyang leeg, ninanamnam ang pamilyar at panlalaking bango ng kaniyang pabango na humahalo sa amoy ng kaniyang uniporme.

​Naramdaman kong bumuntong-hininga si Kuya Lucian nang mapagtantong wala talaga akong balak magsalita sa mga sandaling iyon. Dahan-dahan niyang kinalas ang aming yakap, ngunit hindi niya binitawan ang aking kamay. Iginaya niya ako patungo sa kaniyang malaking swivel chair.

​Naupo siya roon, at nang walang pag-aalinlangan ay marahan niya akong hinila upang pakandungin sa kaniyang kandungan. Isinandal ko ang aking ulo sa kaniyang matigas na balikat habang ang kaniyang isang kamay ay pumalupot sa aking baywang upang i-secure ako, at ang isa naman ay patuloy na nagpupunas ng mga luha sa aking pisngi gamit ang kaniyang malalaking daliri.

​Hindi na muling nangulit si Kuya Lucian kung bakit ako umiiyak. Hinayaan niya lang na mapayapa ang aking paghinga sa ibabaw ng kaniyang katawan. Sabay kaming nakaduyan sa kaniyang silya, mararamdaman ang kuryente ng kaniyang pagiging possessive at protective na kapatid.

​"Sorry, Sweetie..." biglang basag ni Kuya Lucian sa katahimikan, ang kaniyang baritonong boses ay mababa at puno ng sensiridad. "Sorry sa inasta ko kanina sa agahan, Baby. Galit ka ba dahil doon? Dahil ba hindi kita pinapansin pati ni Lucas kanina kaya ka umiiyak ngayon? Pasensya na... may mga iniisip lang kami tungkol sa trabaho at kay Daddy. Kung 'yun ang dahilan kung bakit ka nasasaktan nang ganyan, ipinangangako ko sa'yo, hindi ko na uulitin. Hindi ka na namin titiisin ng ganon."

​Narinig ko ang kaniyang malalim na paghinga malapit sa tainga ko, na nagdulot ng banayad na init sa aking leeg. "Kaya huwag ka nang umiyak, Sweetie. Nadudurog ang puso ng Kuya Major mo kapag nakikita kang ganyan. Sino na lang ang magpapasakit ng ulo namin sa bahay kung mahina ang baby namin?"

​Dahil sa kaniyang mga salita at sa mainit niyang pag-alaga, unti-unti nang kumalma ang aking paghinga. Napangiti ako nang bahagya habang nakasubsob pa rin sa kaniya. Pinunasan ko ang huli kong luha at tumingala sa kaniya, nakanguso.

​"Talaga, Kuya? Hindi mo na ako titiisin?" tanong ko sa kaniya sa paos na boses.

​"Oo naman," sagot niya sabay pisil nang mariin sa aking ilong, dahilan para mapadaing ako nang pabebe. "Basta huwag mo na akong tatakutin ng ganito. Akala ko kung ano nang nangyari sa'yo."

​Nagsimula na kaming mag-usap nang kung ano-ano habang nananatili akong nakakandong sa kaniya. Naglalambingan kami tulad ng dati, at paminsan-minsan ay inaasar niya ako tungkol sa pagiging iyakin ko. Napakaprotektado ng kaniyang mga braso sa aking baywang, na tila ba ayaw niya akong paalisin sa ibabaw niya kahit na medyo mabigat na ako.

​Habang nag-uusap kami, may iilang pulis at junior officers ang kumatok at pumasok sa opisina para magpasa ng mga report o humingi ng pirma. Sa tuwing bubukas ang pinto, bahagya akong gumagalaw para bumaba sa kandungan niya, ngunit mas lalo lang hihigpitan ni Kuya Lucian ang kaniyang hawak sa aking baywang upang pigilan ako.

​"Major, ito na po 'yung-oh," natitigilang bati ng isang pulis nang makita ang posisyon namin.

​Subalit hindi sila nagbibigay ng anumang malisya sa aming dalawa. Alam ng buong presinto kung gaano ka-spoiled at kung gaano kamahal ni Major Lucian ang kaniyang bunsong kapatid. Para sa kanila, normal lang na maglambing ang nag-iisang prinsesa ng pamilya Buenaventura sa kaniyang kuya.

​"Iwan mo na lang 'yan sa table, Sergeant. At pakisara ang pinto paglabas," malamig at seryosong utos ni Kuya Lucian sa kaniyang tauhan, na mabilis namang sumunod nang walang kibo. Pagkasara ng pinto, babalik muli ang kaniyang matamis at mapag-angking ngiti sa akin.

​Nang sumapit ang oras ng tanghalian, hindi na ako pinayagan ni Kuya Lucian na lumabas ng silid. Kinuha niya ang kaniyang radyo at telepono upang magpa-order na lang ng pagkain sa labas para sa aming dalawa. Isang masaganang tanghalian ang dinala sa opisina, at sabay kaming kumain sa kaniyang lamesa. Nilalagyan pa nga niya ng ulam ang plato ko, sinisiguradong nabubusog ako.

​"Dito ka lang sa loob ng opisina ko, Sweetie," paalala ni Kuya Lucian habang nagpupunas ng kaniyang kamay matapos kumain. Tinitigan niya ako nang mariin, may halong awtoridad na may kasamang labis na pag-aalaga. "Kapag lalabas ka o may kailangan ka, tatawagin mo ako. Huwag kang gagala sa hallway nang mag-isa, maliwanag? At saka huwag ka nang aalis... dito ka lang maghapon dahil sabay na tayong uuwi mamayang hapon pagkatapos ng shift ko. Ihahatid kita."

​"Opo, Kuya Major," Pabiro at nakangiti kong sagot, ramdam na ramdam ang kaniyang matinding pag-angkin at proteksyon sa akin.

​Sa bawat minutong lumilipas, ramdam ko ang pagbabalik ng malambing, maalaga, at protective na Kuya Lucian na nakasanayan ko. Ang kaniyang bawat haplos sa aking likod at ang mga nakatutunaw niyang titig ay nagdulot sa akin ng labis na kaligayahan.

​Dahil sa kaniyang presensya at sa init na kaniyang ipinaramdam sa akin sa loob ng kaniyang opisina, unti-unti nang nawala ang bigat sa aking dibdib. Tuluyan ko nang nakalimutan ang sakit na nakita ko kanina, at tuluyan ko na ring naitapon sa limot si Kuya Lucas at ang kaniyang assistant. Ngayon, sa piling ni Kuya Lucian, alam kong ligtas ako at ako lang ang nag-iisang baby sa kaniyang buhay.

​Kasalukuyan kaming magkahawak-kamay ni Kuya Lucian habang naglalakad patungo sa parking area ng presinto. Katatapos lang ng shift niya, at kahit medyo pagod siya mula sa maghapong trabaho, hindi nawawala ang mapag-angkin at protektibong ngiti sa kaniyang mukha. Nakasabit ang kaniyang isang braso sa balikat ko habang marahan niya akong hinahapit palapit sa kaniya.

​"Sutil ka talaga, Lemon," natatawang bulong ni Kuya Lucian habang pinipindot ang alarm ng kaniyang kotse. "Maghapon kang nagkulong sa opisina ko, hindi ka ba nainip? Kung sabagay, busog na busog ka naman sa yakap at lambing ng Kuya Major mo."

​"Hmm, hindi naman po, Kuya," sagot ko na may kasamang pabebe at malambing na boses habang sumisiksik sa kaniyang matipunong tagiliran. "Mas gusto ko nga 'to, eh. Solo kita. At saka, napakapogi mo kaya ngayon sa uniporme mo, lalo kang nagiging mukhang delikado at makapangyarihan."

​Nang mabuksan niya ang pinto ng kotse, sabay kaming pumasok sa loob. Agad na bumalot sa amin ang malamig na hangin mula sa aircon, ngunit mas matindi ang init na nagmumula sa aming mga katawan. Bago pa man niya mai-shift ang kambiyo, humarap siya sa akin na may mapanuring tingin, ang kaniyang mga mata ay puno ng pagnanasa na kanina pa niya pinipigilan sa loob ng presinto.

​"Gusto mo talaga ang uniporme ko, Sweetie, ha?" nakangising tanong niya, habang ang kaniyang malaking palad ay marahang humahaplos mula sa aking tuhod pataas sa aking hita. "Kanina mo pa ako tinititigan nang ganyan sa opisina. Akala mo ba hindi ko napapansin?"

​"Sino ba namang hindi matutunaw sa hitsura mo, Kuya?" panunukso ko, habang ang aking paningin ay bumaba sa kaniyang mabalbon at matigas na dibdib na nababalutan ng asul na police uniform.

​Hindi ko na talaga natiis. Sa sobrang pagiging marubdob ng kaniyang presensya at sa matinding kakisigan niya bilang isang Police Major, tila nawala ang lahat ng aking preno. Mabilis akong kumilos at lumipat mula sa passenger seat upang umupo nang paharap sa kaniyang kandungan sa drivers seat. Sinalubong ko ang kaniyang nagulat ngunit nananabik na mukha at siniil siya ng isang napakatindi at mapusok na halik.

​Bahagyang napasandal si Kuya Lucian sa sandalan ng upuan dahil sa biglaang bigat ng aking katawan, ngunit agad ding sumunod ang kaniyang mga instinct. Ang kaniyang dalawang malalaking kamay ay mabilis na humawak sa aking baywang upang i-secure ako sa kaniyang ibabaw, habang ang kaniyang mga labi ay nagsimulang tumugon nang may higit na bagsik at pananabik. Malalim at mapag-angkin ang bawat pagbuka ng kaniyang bibig, tila ba nilalamon ang bawat hininga ko bilang patunay na sa kaniya lang ako sa mga sandaling ito.

​Nang dahan-dahan kaming maghiwalay upang huminga, pareho kaming hinihingal. Ang kaniyang mga mata ay madilim at nag-aapoy na sa pagnanasa, habang ang kaniyang malalaking daliri ay nakabaon nang bahagya sa aking balakang.

​Humarap ako sa kaniya, nakatitig nang diretso sa kaniyang mga mata habang marahang hinahaplos ang mga badge at bituin sa kaniyang balikat. "Kuya... i-fuck mo ako rito sa loob ng kotse. Ngayon na... habang nakasuot ka ng complete police uniform mo. Please? Tinted naman ang mga salamin, walang makakakita sa atin mula sa labas."

​Isang malalim at paos na tawa ang pinakawalan ni Kuya Lucian, bakas ang labis na tuwa at pagkamangha sa katingkaran ng aking imahinasyon. Mas lalo niyang isiniksik ang kaniyang nag-aapoy at matigas na pagkalalaki sa ilalim ng aking puwetan, dahilan upang mapasinghap ako sa sarap.

​"FUCK... Sweetie, mukhang napakaganda ng iniisip mo," bulong niya sa aking tainga, ang kaniyang baritonong boses ay nanginginig sa tindi ng kalibugan habang ang kaniyang kamay ay nagsisimula nang kalasin ang butones ng kaniyang uniporme. "Gusto mong makatikim ng parusa mula sa isang alagad ng batas, ha? Sige, kunwari may nagawa kang napakalaking kasalanan sa batas. Nagtapon ka ng basura sa daan o kaya ay sumuway ka sa utos ng Kuya Major mo. At dahil doon, kailangang kitang arestuhin at bigyan ng leksyon na hindi mo makakalimutan habangbuhay. Tiyak na mapapasuko kita rito sa ilalim ng pamumuno ko, Lemon."

​"Sandali lang, Kuya," pigil ko sa kaniyang kamay na pababa na sana sa kaniyang sariling mga butones. Hinawakan ko ang kaniyang matipunong pulso at tiningnan siya nang may mapang-akit at determinadong mga mata. "Kalasin mo lang ang ilang butones sa itaas para lumuwag, pero huwag mong tatanggalin ang uniporme mo. Pati ang pantalon mo, huwag mong huhubarin. Gusto kong makita at maramdaman na finu-fuck ako ng Kuya ko habang kumpleto ang suot mong police uniform... at ako lang ang maghuhubad sa ating dalawa."

​Isang mapanuring ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kuya Lucian. Ang kaniyang panga ay nag-tagpo sa tindi ng kapusukan habang dahan-dahan niyang binitawan ang kaniyang pang-itaas, hinahayaan lang na nakabukas ang ilang butones na nagpapakita ng kaniyang mabalbon at matigas na dibdib. "Sutil... gustong-gusto mo talaga na pinapahirapan ako sa init, ha?" paos niyang bulong.

​"Simulan na natin, Kuya Major... i-roleplay na natin," pagmamakaawa ko, halos manginig ang boses ko sa excitement dahil sa wakas ay maisasakatuparan ko na ang aking ultimate fantasy.

​Hindi na nag-aksaya ng panahon si Kuya Lucian. Mabilis ngunit maingat kaming lumipat sa backseat ng kotse kung saan mas malawak ang espasyo. Umupo siya nang tuwid sa sandalan, ang kaniyang mahahabang binti ay bahagyang nakabuklat habang ang kaniyang awtoridad ay nananatiling nangingibabaw kahit sa dilim. Ako naman ay dahan-dahang lumuhod sa kaniyang harapan, sa pagitan ng kaniyang mga hita, tila isang tunay na salarin na handang magpasakop.

​Tinitigan ko ang kaniyang natatakpan pang pagkalalaki na bakat na bakat na sa kaniyang police slacks. Dahan-dahan kong inabot ang kaniyang baywang. Inalis ko ang kaniyang makapal na leather belt na may kasamang mga holster, narinig ang mahinang kalatog ng bakal nito sa sahig ng kotse. Isunod ko ang butones ng kaniyang pantalon, at sa pagbaba ko ng zipper, isang malalim na ungol ang pinakawalan ni Kuya Lucian.

​Doon ay tuluyan nang pumasok si Kuya Lucian sa kaniyang karakter bilang isang striktong alagad ng batas. Ang kaniyang boses ay lalong lumalim, puno ng seryosong awtoridad na nagpapatindig ng balahibo ko sa sarap.

​"Alam mo ba kung anong ginawa mo, Bata?" panimula niya, ang kaniyang dalawang kamay ay marahas na humawak sa aking buhok, hindi para saktan ako kundi para pilitin akong tumingin sa kaniya habang lumuluhod ako sa kaniyang harapan. "Nahuli kita sa aking nasasakupan. Gumawa ka ng kasalanan sa batas... nagtapon ka ng basura sa pampublikong daan, at ngayon, sinusubukan mo pa akong suwayin at akitin habang naka-uniporme ako. Sa tingin mo ba makakalusot ka sa akin? Ano'ng pangalan mo"

​Napasandig ako sa kaniyang hita, sumasakay sa laro na lalong nagpapainit sa aking buong pagkatao. "L-lemon po pangalan ko... p-patawad po, Kuya Major... hindi ko naman sinasadya," sagot ko sa aking pinakamalambing at boses-biktima na tono habang dahan-dahang ipinapasok ang aking palad sa siwang ng kaniyang underwear upang ilabas ang kaniyang nag-aapoy at dambuhalang pagkalalaki. "Huwag niyo po akong ikukulong... parusahan niyo na lang po ako rito."

​Nang tuluyan kong mahawakan ang kaniyang matigas na kargada, napasinghap si Kuya Lucian at napahigpit ang hawak sa aking buhok. Nagsimula kong himasin ang kaniyang alaga mula sa ugat patungo sa dulo, ninanamnam ang init at ang matitigas na ugat na pumupulsong dito habang dahan-dahan ko siyang jinajakol.

​"FUCK... Lemon... d-dahil sa ginagawa mo, lalo mong pinapabigat ang kasalanan mo," utal na utos ni Kuya Lucian, pilit na pinapanatili ang kaniyang striktong boses sa kabila ng matinding kalibugan na idinudulot ng aking mga kamay. "Ang isang salarin na tulad mo ay kailangang pagbayaran ang bawat danyos sa batas. Walang piyansa rito sa loob ng kotse ko. Tiyakin kong mararamdaman mo ang buong bigat ng parusa ng isang Police Major..."

​"H-handa po akong tanggapin ang parusa niyo, Kuya Major," pautal kong sagot habang nananatiling nakatingala sa kaniya. Pinalambot ko nang husto ang aking anyo, pilit na pinatitingkad ang takot sa aking mga mata at sadyang pinatatalon ang aking balikat na tila ba nanginginig ako sa tindi ng kaniyang awtoridad.

​"Sumasagot ka pa habang ginagawa mo 'yan?!" asik ni Kuya Lucian, ang kaniyang baritonong boses ay gumaralgal na sa galit at pagnanasa. Mas lalo niyang hinila ang aking buhok upang mapuwersa akong tumitig nang diretso sa nag-aapoy niyang mga mata. "Tingnan mo nga ang sarili mo-nanginginig ka sa takot pero ang kamay mo, patuloy sa pag-akit sa isang opisyal! Bakit ka nanginginig, Lemon? Ngayon ay natatakot ka matapos mong suwayin ang batas?!"

​"P-patawad po... sadyang natatakot lang po ako sa bagsik niyo..." hikbi ko, sumasakay nang husto sa aking karakter bilang isang kaawa-awang biktima sa ilalim ng kaniyang kapangyarihan.

​"Sumagot ka nang maayos!" tila galit na utos niya, bagaman ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng ugat sa kaniyang hita na nadidikitan ng aking braso. "Ano ngayon ang gusto mo? Ang mabulok sa malamig na kulungan ng presinto... o ang pagbayaran ang kasalanan mo rito mismo sa loob ng kotse ko?"

​"D-dito na lang po... pakiusap, Kuya Major... dito niyo na lang po ako parusahan. Gagawin ko ang lahat, huwag niyo lang po akong ikukulong," pagsusumamo ko sa aking pinakamalambing na tono, habang marahan kong pinaglalaruan ang dulo ng kaniyang dambuhalang kargada.

​"Kung ganoon, simulan mo na ang serbisyo!" paos na utos ni Kuya Lucian, ang kaniyang mukha ay seryosong-seryoso pa rin bilang isang pulis, ngunit ang kaniyang malalaking palad ay nanginginig na sa ibabaw ng aking ulo. "Isubo mo ang burat ko. Linisin mo ang bawat dumi ng kasalanan mo gamit ang bibig mo. Ngayon na!"

​Hindi na ako nag-atubili. Dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa kaniyang nag-aapoy na alaga. Binuksan ko ang aking bibig at dinila-dilaan ito bago marahang isinubo ang dulo nito, ninanamnam ang alat at anghang ng kaniyang balat habang dahan-dahan kong nilalamon ang kaniyang laki.

...... 

​"UGHHH! ISA... FUCK... DALAWA... TATLO... APAT... LIMA... AHHHHH! PUTANG INA MOOOO!"

​Isang napakalalim at nagngangalit na hiyaw ang kumawala sa lalamunan ni Kuya Lucian habang tuluyan niyang isinagad ang kaniyang pagkalalaki sa pinakamalalim na bahagi ng aking masikip na butas. Doon ay marahas na namuo at sumabog ang kaniyang mainit at malapot na tamod. Ramdam ko ang sunod-sunod na pintig ng kaniyang kargada habang ibinubuhos niya ang buong ebidensya ng kaniyang pagnanasa sa aking loob. Napakapit ako nang napakahigpit sa kaniyang malalapad na balikat, habang sabay din akong nilabasan, nanghihina at humihingal sa kaniyang ibabaw.

​Habang patuloy na bumubuhos ang kaniyang katas sa aking loob, nanatiling seryoso ang kaniyang mukha, hawak pa rin ang aking buhok habang dahan-dahang nagpapakawala ng mabibigat na hininga. "Putang ina... Lemon... ugh. Tandaan mo itong ginawa ko sa'yo. Kung sakaling mabuntis kita sa parusang ito... tinitiyak ko sa iyong hindi ko hahayaang magkasala sa batas ang magiging anak natin. Palalakahin ko siyang may disiplina... Naintindihan mo?"

​"O-Opo... Kuya Major... ughhh..." mahina at hingal kong sagot, habang unti-unting bumabalik ang aking lakas.

​Hindi pa natapos ang sunod-sunod na pagbulwak, kaya nanatili pa ring nakabaon ang kaniyang alaga sa aking loob, tila ayaw pa ring kumawala sa masikip kong yakap kaya naglaplapan muna kami.

"Hmmm... Sweetie... sarap... I love you, Sweetie Pie," Ungol niya sa pagitan ng laplapan namin.

"Mmm... Ughh... sige, kuya ohhh... Punuin mo lang ako ng tamod..."

Nang matapos ang pagbulwak ng tamod niya, unti-unti nang naglaho ang striktong mukha ni Kuya Lucian at napalitan ito ng kaniyang pamilyar, malambing, at protective na ngiti. Ang kaniyang malaking palad na kanina ay nakasabunot sa akin ay marahan nang humahaplos sa aking likod upang pakatuyuin ang aking pawis.

​"Gago, sobrang sarap noon, Sweetie..." bulong ni Kuya Lucian, habang dahan-dahang inilalapit ang kaniyang labi sa aking noo upang igawad ang isang mariing halik. "Ulitin natin 'to next time, ha? Tapos ibang kasalanan mo naman o 'di kaya, hihingi ka ng tulong sa pulis. Grabe, hindi ko akalaing ganoon katindi ang imahinasyon ng baby namin."

​Napangiti ako nang matamis at isiniksik ang aking mukha sa kaniyang leeg, ninanamnam ang amoy ng kaniyang pabango at pawis. "Shit! Sige, Kuya. Masarap 'yon. Pumapayag ako, Kuya... sobrang sarap din sa pakiramdam na maparusahan mo nang ganoon."

​Bago ako tuluyang umalis sa kaniyang kandungan upang ayusin ang aking sarili, lumingon ako sa harap ng sasakyan at pabirong tinitigan ang dashboard, bago muling tumingin kay Kuya Lucian na may mapang-asar na ngiti.

​"Pero Kuya... alam kong naka-on ang camera sa harapan ng kotse mo, at alam ko ring may mga sikretong camera ka pa sa paligid ng loob ng sasakyang ito," panunukso ko sa kaniya, sabay sulyap sa maliliit na lente na madalas niyang gamitin para sa kaniyang mga police operations. "Kaya... bigyan mo ako ng copy ng video natin ngayon, ha?"

​Napatitig sa akin si Kuya Lucian, natigilan sandali bago pakawalan ang isang malakas at matunog na tawa. Umiling-iling siya habang marahang ginugulo ang aking buhok. "Putang ina talaga, Lemon... wala talagang nakakalampas sa mapanuri mong mga mata. Sige, ibibigay ko sa'yo ang copy... sutil na salarin."

Matapos ang aming masiglang pag-uusap, dahan-dahan kong itinuon ang aking mga kamay sa kaniyang matipunong dibdib at unti-unting iniangat ang aking balakang upang hugutin ang aking sarili mula sa kaniyang nagbabagang pagkalalaki. Habang dahan-dahan itong lumalabas, pareho kaming napanganga ni Kuya Lucian, nakatitig sa isa't isa habang hinahabol ang aming hininga. Kitang-kita ko sa kaniyang mukha ang halo ng hirap at matinding sarap habang nararamdaman ang bawat pulgada ng kaniyang kargada na pahiwalay na sa aking kaibuturan. Nang tuluyan itong mahugot, pareho kaming napaungol nang napakahaba at napasandig sa isa't isa. Kasabay ng paghihiwalay ng aming mga laman, may mga natitirang katas at likido na pilit na umagos mula sa aking basang butas at direktang pumatak sa kaniyang uniporme at slacks.

​"Ahhh... putang ina, Lemon... ugh," paos na ungol ni Kuya Lucian, habang nakatitig sa mga basang marka sa kaniyang pantalon. "Tingnan mo ang ginawa mo sa pantalon ko... talagang sutil ka."

​"Sorry na po, Kuya... hindi ko rin naman napigilan, sobrang sarap kasi," mahina kong sagot habang humihingal pa rin at nakasandal sa kaniyang balikat.

​Nang makabawi kami ng kaunting lakas, mabilis na umabot si Kuya Lucian sa likod upang kumuha ng tissue at wet wipes. Maingat ngunit mabilis naming pinunasan ang aming mga sarili. Kinuha niya ang ilang piraso ng wipes at marahang pinunasan ang aking butas upang alisin ang lagkit at ang mga natitirang ebidensya ng aming laro, bago naman niya sinimulang linisin ang kaniyang slacks na nabahiran ng aming mga katas.

​"Ayusin mo na ang suot mo, Sweetie. Babalik na ako sa driver's seat para makabiyahe na tayo bago pa may makapansin sa atin dito," utos niya sa akin nang may kasamang malambing na ngiti habang isinasara ang kaniyang zipper.

​"Opo, Kuya Major," nakangisi kong tugon habang mabilis na isinusuot muli ang aking damit.

​Mabilis na lumipat si Kuya Lucian sa harapang upuan at umupo sa drivers seat. Inayos niya ang kaniyang salamin, binuhay ang makina ng sasakyan, at dahan-dahang binalik ang kotse sa pampublikong daan upang magsimula nang magmaneho.

​Subalit habang hawak niya ang manibela at tumatakbo ang sasakyan sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada, ang init na namumuo sa loob ng kotse ay tila hindi pa rin tuluyang napapawi. Ang bawat sulyap ko sa kaniyang profile-sa kaniyang matigas na panga at sa kaniyang police uniform na bahagyang nakabukas pa ang ilang butones-ay lalong nagpapakulo sa aking dugo. Hindi ko na naman napigilan ang aking sarili. Dahan-dahan akong sumubsob pababa sa kaniyang tabi, pumuwesto sa tapat ng kaniyang kandungan habang siya ay abala sa pagpapatakbo ng sasakyan.

​Walang sabi-sabi kong ibinaba muli ang kaniyang siper at inilabas ang kaniyang alaga na muling tumitigas dahil sa aking presensya. Isinubo ko ito nang malalim, ninanamnam ang init at laki nito sa loob ng aking bibig habang patuloy ang kaniyang pagmamaneho.

​"PUTA... Lemon... ughhh!" isang pigil ngunit mariing mura agad ang kumawala sa mga labi ni Kuya Lucian. Napahigpit ang hawak niya sa manibela, pilit na pinapanatili ang kontrol sa pagpapatakbo ng sasakyan habang ang aking ulo ay gumagalaw nang paitaas at paibaba sa kaniyang harapan. "Putang ina... sutil ka talaga... nagmamaneho ako... Ohhh!"

....... 
​

​"FUCK! Heto na naman ako... Lemon... ugh... saluhin mo lahat 'to! PUTANG INAAAA!"

​Kasabay ng kaniyang paos na hiyaw, marahas na sumabog at lumabas ang kaniyang mainit at malapot na tamod sa pangalawang pagkakataon, diretso at walang preno sa kaibuturan ng aking lalamunan. Sunod-sunod ang kaniyang pagbulwak, tila walang katapusan ang init na pumasok sa aking bibig habang nanginginig ang kaniyang buong katawan sa tindi ng rurok. Nilunok ko ang bawat patak ng kaniyang ebidensya nang walang pag-aalinlangan, ninanamnam ang alat at tamis nito habang dahan-dahan niyang ibinababa ang bilis ng sasakyan, hinihingal at tuluyang nawalan ng lakas sa kaniyang upuan.

# Not Update

Please follow Dilf_Loveer.

Nareport account niya. 

Dilf_

LoVee