Prologue

Author’s note:

Reported and Banned/Closed ang una ko na account @pattypatts.

---

Alas sais pa lang ng umaga, gising na ako para ihanda ang almusal. Sanay na ang katawan ko sa ganitong routine-ang maging reyna ng bahay na punong-puno ng mga barako.

I’m Lemon, 18 years old. Sabi nila, nakuha ko raw ang lahat ng feminine features ko kay Mama. Sadly, hindi ko na siya nakilala dahil namatay siya noong ipinanganak niya ako. Kaya siguro ganito na lang ako ka-spoiled sa kanila; ako ang nagsilbing alaala ni Mama sa bahay na ito.

Alam ng buong pamilya na gay ako. Sampung taon pa lang ako noong nagladlad ako, at wala silang paki. Sa katunayan, tanggap na tanggap nila ako at madalas pa ngang asarin na ako ang nag-iisang “Prinsesa at baby” ng pamilya. Kaya naman yung mga mamahaling beauty products at skincare ko, galing lahat kay Kuya Lucas.

Habang nagluluto ako, naririnig ko ang kalabog at hiningal na boses sa mini-gym sa garden. Routine na nilang apat ang mag-exercise bago ang almusal. Nang matapos sila, isa-isang pumasok sa kusina ang mga barako na basang-basa ng pawis, hinihingal, at mga naka-boxer shorts lang.

“Good morning, Bunso,” malambing na boses ni Kuya Lucas.

Si Kuya Lucas ang panganay, 30, isang engineer, 6’1. Basang-basa ang mabalbon niyang dibdib ng pawis, dahilan para kumapit ang tela ng boxer niya sa katawan. Naramdaman ko ang malalaki at mainit niyang braso na yumakap sa akin mula sa likod, bago niya ako hinalikan sa pisngi. “Bango ng Baby namin, ah.”

“Kuya! Ang lagkit mo, amoy pawis ka!” reklamo ko pero hindi ako lumalayo.

Sumunod na pumasok si Kuya Lucian, 28, isang policeman, 6 feet tall. Ang mga muscle niya sa braso ay lalong bumabakat dahil sa exercise. Naka-boxer lang din siya, exposing those thick, sweaty thighs. Kinurot niya ang pisngi ko. “Morning, Baby Lemon.”

Pangatlo si Kuya Lysander, 26. Moreno, 6’2, at basang-basa rin ang mga tattoo niya sa pawis. Siya ang carbon copy ni Daddy. Tumingin lang siya sa akin, walang kibo, pero lumapit din at mabilis na hinalikan ang pisngi ko bago umupo. “Hmmppp! Ang suplado talaga.” Bulong ko nang makalayo siya.

And lastly, the man of the house. Daddy Logan. 47 years old, retired Navy at business owner na. 6’3 siya at siya ang may pinakamalaking katawan. Morenong-moreno at balot din ng tattoo-braso, legs, likod, at pati sa may puson na di masyadong kita ang kabuoan. Hindi halata kay daddy na nasa late 40’s na siya. Ang bata kasi ng itsura niya parang panganay na kapatid nga lang namin siya eh.

Ewan ko ba kung bakit ako lang ang naiiba sa kanilang apat. Pinakita kasi ni dad sa akin ang picture ni mama at kamukha ko nga. Pero wala talaga ako na nakuha ni isa sa mga katangian ni Daddy.

Nakakainis, kasi may lahing Brazilian si daddy. Gusto ko pa naman maging latina, sobrang sikip at gorjas. Char!

Hindi na nag-asawa si daddy kasi sa samin na lang daw ang focus niya, mainly sa akin. Ang mga kuya ko naman, ’di ko alam kung may mga girlfirend kasi wala naman sila pinapakilala. Wala naman ako pake kung may girlfriend na sila basta lagi ko lang sila makita, masaya na ako.

Ang huling balita ba nagkagirlfriend sila is nung mga nag-aaral pa sila pero wala na after no’n.

“Good morning, Princess,” Daddy said in his deep voice. Hinawakan niya ang balikat ko at hinalikan ako sa noo. Naka-boxer lang din si Daddy. Minsan nang nabanggit ni Daddy na may piercing siya, pero hanggang ngayon, palaisipan pa rin sa akin kung nasaan ’yun. Saan kaya nakatago?

Habang nakaupo sila at naghihintay ng pagkain, nagsimula na akong magdadaldal habang nagsasalin ng kape.

“Kayong apat! ’Yung mga basang tuwalya niyo sa gym, iligpit niyo mamaya! At ikaw Kuya Lysander, huwag kang uupo sa sofa nang ganyan kalagkit! Maligo muna kayo bago kayo magkalat ng amoy-lalaki sa buong bahay!” Sermon ko habang nakapamewang.

Tumawa nang malakas si Daddy Logan at tiningnan ako nang mataman. “Honey, huwag ka nang masyadong magalit. Pakainin mo muna kami ng agahan, please?” Kunwaring asawa na sabi nya at kumindat pa.

Ganyan lagi si daddy. Honey ang tawag niya sa akin lalo na kapag nagbubunganga ako kasi parang asawa daw ako na talak nang talak.

Yung tatlo, tahimik lang pero rinig at kita ko kung paano tumikhim si kuya Lysander at nagsuplado na naman.

Bigla akong namula sa biro ni Daddy. “D-Daddy naman! Kung hindi ko kayo pagsasabihan, magmumukhang kuta ng sundalo ’tong bahay!” Panenermon ko.

Habang kumakain sila, tahimik lang akong nagsisilbi pero pasimpleng pinapanood ang paggalaw ng mga muscle nila habang sumusubo. My God, I want them. Lahat sila. Titikman!

Alam ko na mali kasi si daddy yan at mga kuya ko. Pero kasi ang hot nila! Naalala ko, unang naging krazz ko ay si Daddy nung nalaman ko sa sarili na lakaki ang gusto ko.

Matapos ang agahan, isa-isa na silang naghanda para pumasok sa trabaho.

“Alis na kami, Bunso. Mag-ingat ka rito,” bilin ni Kuya Lucas habang binibigyan nila ako ng huling halik sa pisngi bago sila lumabas ni Kuya Lucian.

Si Daddy naman ay may meeting sa business niya. “Baby, kung may kailangan ka, tawagan mo si Daddy, ha?” Isang mahigpit na yakap at halik sa noo ang ibinigay niya sa akin, ramdam na ramdam ko ang tigas ng dibdib niya bago siya umalis.

Naiwan kami sa bahay ni Kuya Lysander na suplado.

Tahimik ang sala. Nakaupo si Kuya Lysander sa sofa, naka-boxer lang, nakadekwatro at busy sa cellphone. Ang moreno niyang balat ay kumikinang sa tama ng araw, lalong nagpatingkad sa mga tattoo niya.

“Lemon,” biglang tawag niya sa akin nang hindi tumitingin.

“B-bakit, Kuya?”

Lumingon siya sa akin, yung mga mata niyang mapungay pero matalim. “Lika rito. Masakit ang balikat ko. Masahiin mo nga ako, Baby.” Utos niya na may lambing.

Ganyan siya. Malambing ang yan siya pag may kaylangan sa akin. Naku talaga!

“Sige po, kuya. Ubusin ko lang ’tong gatas,” Sabi ko. Narinig ko na may binulong si kuya Lysander pero di ko narinig.

Pagkatapos ko ubusin ang gatas, dahan-dahan akong lumapit kay kuya. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Umupo ako sa likuran niya habang siya naman ay prenteng nakaupo sa sahig sa pagitan ng mga binti ko. Amoy na amoy ko ang halo ng sabon at yung natural na amoy ng balat niya.

“Mmm… d’yan, Bunso. Ang sarap ng kamay mo,” ungol niya nang mahina habang napapapikit. Napansin ko ang bahagyang paggalaw ng katawan niya. Kitang-kita ang bawat muscle sa likod niya na humihigpit sa bawat pisil ko.

Bigla niyang hinawakan ang mga kamay ko at hinarap ako nang bahagya. “Bakit nanginginig ang mga kamay ng baby namin? Kinakabahan ka ba sa akin?” pang-aasar niya.

Bigla niyang hinila ang kamay ko pababa sa dibdib niya. “Dito rin, masakit. Huwag kang madaya, Baby Lemon.”

Napatitig ako sa malapad niyang dibdib. “Kuya…” bulong ko.

“Bakit?” tanong niya, unti-unting inilalapit ang mukha niya sa akin. “Gusto mo bang malaman kung bakit suplado ako sa ’yo minsan? Kasi masyado kang malambot para sa bahay na ’to, Baby. Minsan, mahirap magtimpi.” Sambit niya na parang nanggigigil pa.

Bago pa ako makasagot, narinig namin ang pag-vibrate ng phone niya. “Tsk. Istorbo,” aniya sabay bitaw sa kamay ko. “Sandali lang, Baby. Huwag kang aalis d’yan. Itutuloy natin ’to.”

Tumayo siya at lumakad palayo, iniwan akong nanginginig at nag-iinit sa gitna ng sala.

Habang naglalakad si Kuya Lysander palayo bitbit ang phone niya, naiwan akong nakatulala sa gitna ng sala. My Gosh, yung sinabi niya… mahirap magtimpi? May iba ba na ibigsabihin ’yon?

Napahawak ako sa sarili kong labi. Nararamdaman ko pa rin ang init ng balat niya sa mga palad ko. Pero bago pa ako tuluyang kainin ng imahinasyon ko, narinig ko ang pagbukas ng pintuan sa likod.

“Bunso?” Narinig ko na sabi niya sa pintuan.

Lumingon ako at nakita ko si Daddy Logan. Akala ko nakaalis na siya! Pero heto siya, pumasok mula sa garden, pawis na pawis pa rin at bitbit ang isang gallon ng tubig. Mukhang bumalik siya dahil may nakalimutan o baka hindi pa tapos sa workout niya kanina.

“D-Daddy? Akala ko may meeting ka?” nauutal kong tanong.

“Na-cancel, Baby. Next week na lang daw,” sagot niya habang tinutungga ang tubig. Kita ko ang paggalaw ng adams apple niya at ang pagdaloy ng pawis mula sa mabalbon niyang dibdib pababa sa garter ng boxer niya.

Dahil sa kadaldalan ko, hindi ko napigilan ang sarili ko. “Daddy naman! Nakaligo na kayo, ’di ba? Tignan mo, naglalaway na naman ’yang pawis mo sa sahig! Nakaka-stress kayong mga lalaki kayo!”

Lumapit si Daddy sa akin habang tumatawa, yung tawang malalim na nanggagaling sa dibdib niya. “Grabe naman ang Honey ko, ang aga-aga highblood. Halika nga rito.”

Bago pa ako makaiwas, hinila niya ako sa isang mahigpit na yakap. Napasubsob ang mukha ko sa dibdib niya-yung amoy ng Navy veteran, amoy barako, amoy pawis pero nakakaadik. Ramdam na ramdam ko ang bawat ukit ng tattoo niya sa balat ko.

“Daddy, nakakainis ka! Ang lagkit ko na rin tuloy!” pagmamaktol ko habang pilit kumakawala, pero ang totoo, gusto ko pang manatili doon.

Biglang huminto si Daddy at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata, yung titig na parang ina-analyze ang bawat facial feature ko. “Ang ganda-ganda mo talaga, Lemon. Kamukhang-kamukha mo ang Mama mo… pero may kakaiba sa mga mata mo ngayon.”

Bigla akong kinabahan sa titig ni Daddy. “A-ano po ’yun, Dad?”

Bumaba ang tingin niya sa labi ko bago muling bumalik sa mga mata ko. May dumaan na kakaibang kislap sa mga mata niya-isang ekspresyong hindi ko mabasa pero nagpabilis ng tibok ng puso ko. Ngumiti siya nang bahagya at ginulo ang buhok ko.

“W-wala, Baby. Sabi ko nga, ’di ba? Ikaw ang Prinsesa namin. At napakaswerte namin na ikaw ang nag-aalaga sa amin dito,” malambing niyang sabi. Huminga siya nang malalim at tumingin sa taas. “Sige na, aakyat muna ako. May kailangan lang akong asikasuhin sa office ko sa taas. Huwag kang masyadong magpagod sa paglilinis, Honey.” Sabi niya na may lambing at humalik ulit sa pisngi ko.

Isang huling tapik sa balikat ang ibinigay niya bago siya mabilis na tumalikod at umakyat sa hagdan. Sinundan ko siya ng tingin, at hindi ko napigilang mapako ang mata sa bawat paggalaw ng malalapad niyang balikat at ang unti-unting paglaho ng mga tattoo niya sa dilim ng hallway sa itaas.

“Tapos ka na bang tumunganga kay Dad?” Baritonong boses ang nagpabalik sa akin sa ulirat.

Nagulat ako sa boses ni Kuya Lysander. Nakabalik na pala siya sa sala at nakasandal sa hamba ng pinto, bitbit pa rin ang phone niya. “Akala ko ba itutuloy natin ’yung masahe? O gusto mong ako na lang ang mag-utos sa’yo para hindi ka natutulala d’yan?” Suplado niyang sabi. Umiigting pa ang panga niya.

“Heto na nga, Kuya! Napaka-mainipin mo talaga!” bulyaw ko sa kanya para itago ang pamumula ng mukha ko. “Upo na dali!”

Imbes na umupo sa sahig gaya kanina, tuluyan nang humiga si Kuya Lysander sa sofa. Ipinatong niya ang ulo niya sa kandungan ko-sa mismong hita ko na malambot. Nagulat ako sa bigat ng ulo niya, pero mas nagulat ako nang maramdaman ko ang init ng balat niya sa balat ko.

“Masahiin mo ’yung sentido ko, Baby. Tapos pababa sa leeg,” utos niya habang nakapikit at dahan-dahang ini-stretch ang mahaba niyang katawan sa sofa. Dahil matangkad siya, halos lumampas ang mga paa niya sa dulo, pero kumasya naman siya.

Habang minamasahe ko ang sentido niya, tinitigan ko ang mukha niya. Ang guwapo talaga ni Kuya Lysander-yung pagiging moreno niya ay lalong nagpapatapang sa features niya. Pero bago pa ako tuluyang matunaw sa kakatitig, bigla niyang hinawakan ang isa kong kamay at iginaya ito pababa.

Ipinatong niya ang palad ko sa malapad at matigas niyang dibdib.

“Dito rin, Bunso. Medyo masakit ang chest ko sa bench press namin kanina,” sabi niya sa paos na boses.

Huminga ako nang malalim. My God, ang laki ng chest niya! Ramdam na ramdam ng maliit kong palad ang bawat ukit ng muscles niya. Ang pecs niya ay parang dalawang matitigas na bundok-firm, siksik, at sobrang init. Ramdam ko ang pag-alon ng muscle sa ilalim ng balat niya sa tuwing humihinga siya nang malalim. Ang sarap sa pakiramdam ng texture ng mga tattoo niya na humahalo sa tigas ng dibdib niya. Para akong humahawak sa buhay na bato na may sariling pintig.

“Mmm… d’yan nga. Ang sarap ng kamay mo, Baby,” mahinang ungol niya habang bahagyang tumatagilid para mas lalong madiin ang kamay ko sa dibdib niya.

Napalunok ako. Ang sarap pakinggan ng bawat ungol na lumalabas sa bibig niya. Dahil nakahiga siya nang tuluyan at ako ay nasa uluhan niya, kitang-kita ko ang buong katawan niya mula sa itaas.

Habang nagpapatuloy ako sa paghimas sa dibdib at tiyan niya, hindi ko sinasadyang mapababa ang tingin ko sa bandang baywang niya. Dahil naka-boxer shorts lang siya na manipis, kitang-kita ko kung paano unti-unting may nabubuong tent sa gitna niyon. Tumitigas ito at tila pilit na kumakawala sa tela sa bawat malalim na buntong-hininga niya.

Nanigas ako sa kinauupuan ko pero hindi ko inalis ang kamay ko sa dibdib niya. Alam kong nararamdaman niya ang reaksyon ng sarili niyang katawan, pero mukhang wala siyang balak itago ’yun sa akin.

“Bakit huminto ang kamay mo, baby?” tanong niya, dahan-dahang iminulat ang mga mata at tumingin sa akin nang may mapanuksong ngiti. “Ituloy mo lang. Huwag kang mahiya kay kuya.”

Hindi ko na lang pinansin ang tent na nabubuo sa boxer ni Kuya Lysander. Itinuloy ko ang pagmamasahe sa kanya hanggang sa makatulog siya nang mahimbing sa kandungan ko. Mga bandang alas-diyes, kailangan ko nang maghanda para sa tanghalian. Paborito nila ang Caldereta kaya plano kong lumabas para bumili ng mga sariwang sangkap.

“Kuya, alis muna ako. Bibili lang ako ng panggisa sa labas,” paalam ko nang magising siya.

Agad na kumunot ang noo ni Kuya Lysander. “Saan ka pupunta? Ang tindi ng sikat ng araw sa labas, Lemon. Mangingitim lang maganda mo na balat, at tignan mo nga ’yang suot mo-napakamaikli n’yang shorts. Maraming tambay sa labas, baka mabastos ka lang.” Panenermon niya. Sus! Siya rin naman tambay. At anong tambay? Eh nasa mamahaling subdivision kami.

“Kuya naman! Malapit lang ’yung palengke! Ang daldal mo na, mas madaldal ka na sa akin!” sermon ko rin sa kanya habang nakapamewang. “Kung makaasta pa akala mo jowa!” Dagdag ko pa.

Natigilan si kuya sa huling sinabi ko. Pero bago pa ako nakabawi, nagsalita na agad siya. “A-ako na! Ako na ang bibili. Ilista mo ’yung kailangan mo,” mariin niyang sabi sabay tayo at kuha ng susi ng motor. “Huwag kang lalabas ng bahay, manatili ka rito sa loob, baby.” Sabi niya sabay kiss sa pisngi ko.

Wala akong nagawa kundi iabot ang listahan. Habang hinihintay ko siyang makabalik, naisipan kong umakyat muna sa kwarto ko para mag-retouch at magpahinga sandali. Pero bago pa ako makatapak sa huling baitang ng hagdan, may narinig akong kakaibang tunog.

Isang ungol.

Mababa, paos, at parang nanggigigil. Hinanap ko kung saan nanggagaling ’yun hanggang sa mapatigil ako sa tapat ng office ni Daddy Logan. Ang office ni Daddy ay parang isang malaking library; may limang naglalakihang bookshelves na puno ng mga lumang libro ni Kuya Lucas dahil bookwork siya at mga comics ni Kuya Lucian kasi fan na fan siya ng DC comics. Dahil sa laki ng mga shelves, maraming sulok na pwedeng pagtaguan.

Dahan-dahan akong pumasok, nagtatago sa likod ng mga libro pati sa may bandang gilid ko may mga libro na patong-patong. Halos tumigil ang paghinga ko sa nakita ko sa dulo ng silid, malapit sa office table.

Si Daddy Logan, nakaharap sa monitor ng computer, nanonood ng porn. Naka-man spread siya sa kanyang swivel chair, ang mga binti ay bukas na bukas habang ang isa niyang kamay ay mabilis na gumagalaw sa kanyang pagkalalaki.

“Tangina, ang laki at ang taba.” Bulong ko sa sarili ko.

“F-fuck… s-shit…” mahinang mura ni Daddy, ang boses ay puno ng pagnanasa.

Kitang-kita ko ang bawat ugat sa kanyang braso na mas lalong bumabakat dahil sa tensyon. Ang mga tattoo niya sa legs at puson na Kitang-kita ko na ay tila sumasayaw sa bawat galaw niya. Pero ang mas lalong nagpalaki ng mga mata ko ay ang nakita ko sa mismong ari niya.

Doon pala! Doon pala nakalagay ang piercing na sinasabi niya. Isang bakal na kumikinang sa bawat pag-alon ng kanyang kamay. Ang libog tignan, lalo na’t bakas sa mukha ni Daddy ang sobrang sarap habang napapikit pa siya at nagdidirty talk sa pinapanood.

“Putangina moooooo. Ayan naaa ohhhh… ahhhhh! Ipuputok ko lahat lahat ng tamod ko sa loob ng puke mo!” sigaw ni Daddy sa gitna ng matinding orgasm.

Nanginig ang katawan niya at nakita ko ang pagtalsik ng makapal at sago-sagong tamod sa kanyang mabalbon na tiyan at dibdib. Hingal na hingal siya, ang mga mata ay nanatiling nakapikit habang dinadama ang release.

Nang makita kong kumuha siya ng pinaghubaran niyang T-shirt para maglinis, doon na ako mabilis at dahan-dahang sumibat. Halos madapa ako sa pagtakbo patungo sa kwarto ko. Pagkasara ng pinto, isinandal ko ang likod ko rito, habol ang hininga at hindi makapaniwala sa nasaksihan.

“Gosh… si Daddy…” bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang mga tuhod.

Napatingin ako sa labas ng bintana at napakagat-labi. May malisyosong ideya na pumasok sa isip ko. “Kunin ko kaya ’yung pinagpunasan niya mamaya? Aamuyin ko ’yun… gusto kong malaman kung anong amoy ng tamod ni Daddy.”

Napangiti ako nang nakakaloko. Mukhang mas magiging exciting ang pagluluto ko ng Caldereta ngayong tanghali.

Nakaluto na ako ng Caldereta nang makabalik si Kuya Lysander. Tamang-tama naman ang pagbaba ni Daddy Logan mula sa kanyang office, fresh na at nakaligo na rin, pero gaya ng dati-naka-boxer shorts pa rin na itim.

Masaya kaming naupo sa hapag. Ang daldal ko na naman habang pinagsisilbihan sila ng kanin. “O, dahan-dahan sa pagkain, Kuya Lysander. Baka mabulunan ka, sayang ang pagkakaluto ko kung itatakbo lang kita sa ER!” Pangloloko ko sa kaniya.

Tumawa lang si Daddy habang sumusubo. Si Kuya Lysander nag “Tsk” lang. Pero sa kalagitnaan ng tawanan, bigla siyang natigilan at tumingin sa akin.

“Lemon, Baby,” tawag niya. “Nasaan ’yung mga pinaghubaran ko kanina sa office? ’Yung tuwalya na ginamit ko?” Tanong ni Daddy.

Muntik na akong mabulunan sa sarili kong laway, pero pinanatili ko ang poise ko. “Nasa labahan na, Dad. Bakit?” Kunwari walang alam na tanong ko din.

Nakita ko ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon ni Daddy. Mukhang nagulat siya. Alam kong nag-aalala siya dahil alam niyang may ebidensya ng ginawa niya sa mga gamit na ’yun-mga bakas ng malapot at sago-sago niyang tamod. Hindi niya alam na huli ko siya sa akto.

“Ah… wala naman. Agad mo kasing kinuha habang naliligo ako,” sabi ni Daddy, tila sinusuri ang reaksyon ko. “Wala ka bang… wala ka bang napansin doon sa mga pinaghubaran ko? O doon sa basurahan sa tabi ng table ko?”

Tumingin ako nang diretso kay Daddy, inosente ang mga mata pero sa loob-loob ko ay nagwawala na ang libido ko. “Wala naman, Dad. Bakit? May nawawala ba? Nako, napansin ko pala namuti na ’yung t-shirt mo dad dahil sa nanuyong pawis mo.” Dadag ko na kunwari wala pa rin akong alam.

Napatigil si Kuya Lysander sa pagsubo. NNapalunok naman si Daddy Logan. Umiwas siya ng tingin at uminom ng tubig nang mabilis. “Wala, wala naman. Akala ko lang may naiwan akong importante.”

Pinagsawalang-bahala na lang ni Daddy ang lahat nang makita niyang mukhang wala naman akong ideya sa nangyari. Itinuloy niya ang pagkain, pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa habang si Kuya Lysander ay busy na ulit sa pagkain ng karne.

Pasimple akong napangiti habang ngumunguya. ‘Kala mo ha…’ sabi ko sa isip ko.

“Mamaya sa akin ’yang pinangpahid mo ng tamod mo, Daddy. Aamuyin ko ulit Titignan natin kung anong amoy ng pagkalalaki mo,” Sabi ko ulit sa isip ko habang ninanamnam ang bawat subo ng pagkain. Di ko kasi masyadong naamoy yung t-shirt narinig ko kasi tinatawag na ako ni kuya.

“Lemon, bakit ka nakangiti d’yan? Para kang baliw,” puna ni Kuya Lysander habang nakatingin sa akin.

“Wala! Kumain ka na lang d’yan, Kuya! Huwag mo akong pakialaman!” pagtataray ko sa kanya, bago ako uminom ng juice para itago ang malisyosong ngiti na hindi ko na mapigilan. Umiling na lang si Kuya.

Tapos na ang tanghalian at mabilis kaming natapos magligpit. Para hindi mahalata, maglalaba agad ako dahil nakuha ko na ang target ko kanina.

Isinama ko na rin sa paglalaba ang mga tuwalyang ginamit nila kanina sa workout. Habang isinasalang ko ang mga damit sa machine, pasimple kong inamoy ang bawat tuwalya nila. Ang tapang ng amoy-halong pawis, amoy barako, at ang natural na amoy ng kanilang pagkalalaki. Napapikit ako sa sarap bago ko ito tuluyang nilabhan para wala nang maiwang bakas.

Dumating ang gabi at isa-isang umuwi ang dalawa ko pang kuya. Kumpleto na naman ang mga higante sa hapag para sa hapunan. Masaya ang kwentuhan, asaran, at gaya ng dati, hindi nawawala ang pagiging madaldal ko. Pinagsasabihan ko si Kuya Lucian dahil sa putik sa sapatos niya at si Kuya Lucas dahil sa kalat sa kwarto.

“Grabe talaga ’tong si Honey, mas madaldal pa sa radyo,” biro ni Daddy Logan habang tumatawa silang lahat maliban kay kuya Lysander na umiigting na naman ang panga sa di malamang dahilan. Namula na naman ako sa tawag ni daddy sa akin.

Habang nakaupo ako sa tapat nila at pinapanood silang kumain, bigla kong naalala na hindi lang pala si Daddy Logan ang nahuli ko sa ganoong akto. Sa katunayan, parang may third eye ako pagdating sa paninilip sa mga barakong kasama ko sa bahay.

Isa-isa silang dumaan sa paningin ko, at bawat alaala ay nagpapatindig sa balahibo ko.

Una si Kuya Lucian. Naalala ko pa noong grade 6 ako, may itatanong sana ako tungkol sa schedule niya sa police station. Pumasok ako sa kwarto niya at napansin kong hindi nakasarado ang pinto ng banyo. May narinig akong malalalim na ungol. Sumilip ako sa siwang at doon ko nakita si Kuya Lucian-hubad na hubad sa ilalim ng shower, hawak-hawak ang matigas niyang pagkalalaki habang nakapikit at hinahayaang dumaloy ang tubig sa mga siksik niyang muscle. Dahil first time ko noong makakita ng ganoon kalaki, tumakbo ako agad pabalik sa kwarto ko, ang bilis ng tibok ng puso ko.

Pangalawa, si Kuya Lucas. Akala siguro niya tulog na ang lahat noong alas-tres ng madaling araw. Bumaba ako para uminom ng tubig pero napatigil ako sa kusina. Nakatalikod siya sa akin, nakasandal sa lababo habang mabilis na nilalaro ang sarili. Sa pagkakataong ito, hindi na ako tumakbo. Sinulit ko ang bawat segundo. Pinanood ko kung paano humigpit ang mga mabalbon niyang braso at kung paano siya napahawak nang mahigpit sa lababo nang maglabas siya ng makapal na tamod. Pagkatapos, dahan-dahan akong bumalik sa kwarto ko na tila walang nakita, pero ang totoo, hinding-hindi ko na makakalimutan ang imaheng iyon.

At ang pinakahuli ay si Kuya Lysander. Maaga kaming pinauwi sa school noon dahil may meeting ang mga teachers. Akala niya siguro ay siya lang mag-isa sa bahay. Nagulat ako pagpasok ko dahil nasa sala siya, nakahandusay sa sofa at nanonood ng porn sa cellphone niya.

Gigil na gigil si Kuya Lysander. Tulad ni Daddy, nagdidirty talk din siya at nagmumura habang nagsasalsal. “Putangina, ang sarap… a-ahhh!” bulong niya. Nagulat ako kasi may bigla siyang kinuha sa gilid niya.

Hindi lang pala kamay ang gamit niya; nakita ko siyang may gamit na fleshlight. Gigil na gigil siya, bawat labas-masok ng kanyang pagkalalaki sa laruan ay may kasamang malulutong na mura at malalalim na ungol habang nanonood ng porn sa cellphone. Ang dumi niyang mag-dirty talk. Gigil na gigil pa siya nung pinaputok niya sa loob ng fleshlight yung tamod niya. Dali-dali ako lumabas no’n at pinalipas ang limang minuto bago pumasok at nagkunwaring walang nakita.

Tapos si Daddy naman kanina lang sa office.

Ilang beses ko pa nakita yung tatlo kong naggagwapuhan at makikisig na kuya na nagjajakol. Busog-lusog ang mga mata ko talaga haha.

Ang lalaki ng mga pagkalalaki nila. Di ko pa masukat. Pero alam ko magkasinghaba sila daddy at si kuya Lydander kasi yung kay kuya Lysander naalala sobrang haba ng fleshlight na gamit niya and take note: di niya yun nasasagad. Pero kay daddy pinakamataba.

Nabalik ako sa realidad nang marinig ko na nagsalita si kuya Lucas.

“Lemon, bakit ka tulala? Ayaw mo na ba ng ulam?” tanong ni Kuya habang tinitignan ako nang maigi.

“Ah… h-hindi naman, Kuya. Pagod lang siguro sa dami ng labahin,” palusot ko, kahit ang totoo ay halos mag-init ang buong katawan ko sa mga alaalang iyon.

“Pagkatapos nito, magpahinga ka na, Baby. Kami na ni Lucian ang magliligpit dito,” malambing na sabi ni Kuya Lucas sabay haplos sa buhok ko.

Nakangiti akong tumango, pero sa loob-loob ko, ang hirap kumilos nang normal. Paano ako makakatulog nang maayos kung alam kong ang apat na lalaking nakapaligid sa akin ngayon ay may mga bangis na ako lang ang nakakaalam? Bawat sulyap nila, bawat hawak sa balikat ko, at bawat tawag nila sa akin ng “Baby” o “Prinsesa” ay nagbibigay ng ibang kahulugan sa isip ko.

Pagkatapos ng hapunan, pinaghahalikan muna ako nila sa pisngi bago nag “goodnight” dahan-dahan akong umakyat sa kwarto ko. Pero bago ko isara ang pinto, sumulyap muna ako sa hallway. Alam kong mamaya, kapag tahimik na ang lahat, baka may marinig na naman akong ungol sa isa sa mga kwarto nila. At sa pagkakataong ito, hindi ko alam kung hanggang panonood na lang ba ang gagawin ko.

Pagkapasok ko sa kwarto, agad kong ni-lock ang pinto. Parang sasabog ang dibdib ko sa kaba at excitement. Dali-dali kong kinuha mula sa ilalim ng kama ang t-shirt ni daddy.

Ito ang t-shirt na ginamit niyang pampunas pagkatapos niyang magpalabas sa office.

Humiga ako sa kama at dahan-dahang iniladlad ang tela. Kitang-kita ko ang mga nanunuyong mantsa-ang ebidensya ng pagnanasa ng sarili kong ama. Inilapit ko ang t-shirt sa aking mukha at ibinaon ang ilong ko sa bahaging may pinakamaraming mantsa.

“Haaa…” Napabuntong-hininga ako nang malalim.

Ang amoy… My God, ang tapang. Amoy barako, at ang malapot na amoy ng tamod niya na humalo sa bango ng ginagamit niyang sabon. Sobrang masculine ng scent na halos mahilo ako sa sarap. Napapikit ako habang paulit-ulit na nilalanghap ang bawat hibla ng tela. Parang nararamdaman ko ang presensya ni Daddy sa loob ng kwarto ko, tila ba nasa tapat ko siya at pinapanood ako habang ninanakaw ko ang amoy ng kanyang pagkalalaki.

Hinimas-himas ko ang t-shirt sa aking pisngi pababa sa aking leeg. Ang gaspang ng tuyong mantsa ay nagbibigay ng kakaibang kiliti sa balat ko. Habang inaalala ko ang hitsura ni Daddy kanina-yung mga ugat sa braso niya, yung pag-igting ng panga niya, at yung piercing na kumikinang sa kanyang ari-lalong nag-iinit ang pakiramdam ko.

“Daddy… bakit ang libog mo?” bulong ko sa dilim, habang ang kabilang kamay ko ay dahan-dahan nang gumagapang sa sarili kong katawan bago ko ulit ibinalik sa mukha ko.

Habang baon na baon ang ilong ko sa t-shirt ni Daddy, unti-unting nanghina ang mga tuhod ko. Ang bawat singhot ko sa matapang at malapot na amoy ng kanyang pagkalalaki ay parang humahaplos sa buong pagkatao ko. Ipinikit ko ang aking mga mata at sa dilim, malinaw na malinaw kong nakikita ang hitsura ni Daddy sa swivel chair-yung pag-igting ng mga maskulado niyang hita, ang pagpintig ng mga ugat sa kanyang braso, at ang kumikinang na piercing sa kanyang ari habang nilalabasan siya.

“D-Daddy…” ungol ko sa loob ng tela. Pati banda sa kili-kili hindi ko pinalampas.

Bigla ako nakamdam ng init na dumadaloy sa puson ko. Lalong bumilis ang paghinga ko. Ang bawat pintig ng puso ko ay nararamdaman ko hanggang sa pagitan ng aking mga hita. Sa sobrang tindi ng pagnanasa at sa sobrang libog ko sa bango ng tamod ni Daddy, naramdaman ko ang isang matinding kuryente na gumapang sa buong katawan ko.

Nanigas ang aking mga binti at napakapit ako nang mahigpit sa t-shirt. Kasabay ng isang malalim na buntong-hininga, naramdaman ko ang biglang pagdaloy ng sarili kong init. Shit! Nilabasan ako nang hindi man lang dinidikit ang aking mga kamay sa sarili ko. Ang tanging nagpabigay sa akin ng rurok ay ang mapusok na amoy ng aking ama na nakabalot sa aking mukha.

Hingal na hingal ako habang nakahiga, damang-dama ang lagkit at ang panghihina ng aking katawan. Napangiti ako nang nakakaloko habang yakap-yakap pa rin ang t-shirt.

“Ganito pala katindi ang kamandag mo, Dad,” bulong ko habang dahan-dahang kumakalma ang pintig ng puso ko.

Sariwa pa ang amoy ni Daddy sa aking ilong, at sa gabing ito, alam kong masarap ang magiging tulog ko-bitbit ang lihim na nag-uugnay sa akin sa lahat ng mga barako sa bahay na ito.

Ibinukas ko ang drawer sa tabi ng kama ko at kinuha ang isang ziplock bag. Dito ko muna ito itatago. Bukas ko na ito lalabhan, o baka hindi muna. Gusto ko munang sulitin ang amoy na ’to habang sariwa pa sa isip ko ang ungol niya sa office kanina.

Inayos ko ang aking higaan at pilit na kinalma ang sarili, pero bawat pagpikit ko, ang mga imahe ng mga kuya ko at ni Daddy ang nakikita ko. Alam kong hindi ito ang huling beses na manonood ako, at siguradong hindi rin ito ang huling beses na kukuha ako ng souvenir mula sa kanila.

“Goodnight, Daddy. Goodnight, mga Kuya,” nakangisi kong sabi bago ako tuluyang bumalot sa kumot, dala pa rin ang anino ng pagnanasa sa loob ng tahimik naming tahanan.

Chapter 1

​Maaliwalas ang sikat ng araw ngayon at since school vacation, at dahil wala akong pasok, ako na muna lagi sa gawaing bahay full time kumbaga kasi ako na nagsabi na wag na kumuha ng kasambahay. Hawak ko ang hose habang dahan-dahang dinidilig ang mga paboritong orchids ko kumakanta-kanta pa ako.

Tahimik ang buong paligid-wala ang mga kuya ko dahil abala sa kani-kanilang trabaho. Si Kuya Lysander naman ay maagang umalis dahil binyag daw ng anak ng isa sa mga katropa niya.

​Kami lang ni Daddy ang naiwan sa bahay. Day-off niya ngayon, pero alam niyo naman ang mga barako-hindi mapakali nang walang ginagawa.

​“Lemon! Bunso, halika ka muna rito sa garahe!” Tawag ni Daddy sa akin mula sa garahe.

​Napatigil ako sa pagdidilig nang marinig ko ang baritono at malalim na boses ni Daddy. Pinatay ko ang gripo at mabilis na naglakad patungo sa garahe.

​Pagdating ko roon, halos manigas ako sa kinatatayuan ko. Nakabukas ang hood ng SUV ni Daddy. Siya naman ay nakayuko, halos kalahati ng katawan niya ay nakasubsob sa makina. Pero ang nakakuha ng atensyon ko ay ang ayos niya.

​Naka-white sando lang siya na bakat na bakat ang malalaki at malapad nalikod na puro muscles. Basang-basa na ito ng pawis, dahilan para maging transparent ang tela at dumikit sa balat niya. Ang short niyang suot ay bahagyang nakababa, sapat para makita ang gilid ng kanyang balakang na puno rin ng mantika at dumi mula sa pag-aayos ng kotse.

​“Lemon, paki-abot nga nung socket wrench sa tool box. ’Yung 12mm,” utos niya nang hindi tumitingin sa akin. Ang boses niya ay medyo paos dahil sa pagod.

​“O-opo, Dad,” nauutal kong sagot.

​Mabilis kong hinalughog ang tool box. Nanginginig ang mga daliri ko habang hinahanap ang tool. Nang mahanap ko ito, lumapit ako sa kanya. Sa sobrang lapit ko, amoy na amoy ko ang halo ng amoy ng langis, gasolina, at ang matapang na natural na amoy ng pawis ni Daddy. Ito ’yung amoy na nagpabigay sa akin ng rurok nung nakaraang araw habang yakap ko ang damit niya.

“Tulungan mo muna ako rito, bunso,”

​“Ito po, Dad, sige po,” sabi ko habang iniabot ang tool.

​Imbes na kunin lang ang wrench, bahagyang lumingon si Daddy sa akin. Tumulo ang pawis mula sa kanyang sentido, dumaan sa kanyang panga, hanggang sa pumatak ito sa dibdib niyang hitik sa balahibo. Tumingin siya sa akin nang diretso, ang kanyang mga mata ay tila pagod pero puno ng awtoridad.

​“Salamat, Honey. Huwag ka muna umalis. Hawakan mo itong flashlight, itutok mo rito sa loob. Hindi ko makita ’yung turnilyo sa ilalim,” utos niya.

​Sumunod ako agad. Pumasok ako sa ilalim ng nakabukas na hood, dahilan para magkadikit ang aming mga braso. Ang init ng balat niya ay parang kuryenteng dumaloy sa akin. Ramdam ko ang bawat paggalaw ng kaniyang maskuladong braso habang hinihigpitan ang makina.

​“Ang init dito, ’no?” biglang sabi ni Daddy habang humihingal. “Paki-punasan nga ’yung pawis sa noo ko, Bunso. Nalilito na ako, nahuhulog sa mata ko.”

​Kinuha ko ang bimpo na nakasabit sa balikat niya. Habang dahan-dahan kong pinupunasan ang kanyang mukha, hindi ko mapigilang mapatitig sa kanyang mga labi at sa bawat guhit ng pagkalalaki sa kanyang mukha.

Sigurado ako. Kung may ibang babae o binabae lang na nandito at nakikita ngayon si daddy, automatic na mapapaluhod talaga sa harap niya.

​“Ganito pala ang pakiramdam na mapalapit sa’yo nang ganito, Dad,” bulong ko sa isip ko.

​“Lemon? Okay ka lang? Namumula ka, baka nahihilo ka na sa init dito?” tanong niya nang mapansing nakatitig lang ako.

​“Ah, e, okay lang po, Dad. Medyo mainit lang talaga,” mabilis kong bawi sabay iwas ng tingin, habang ang puso ko ay parang gustong kumawala sa dibdib ko sa sobrang kaba at… pananabik.

Nakaluhod ako sa tabi ni Daddy habang nakatutok ang flashlight sa ilalim ng hood ng SUV. Ramdam ko ang buga ng init mula sa makina, pero mas ramdam ko ang init na nanggagaling sa katawan ni Daddy habang halos magkadikit na kami. Sa bawat paggalaw niya, bumabakat ang mga ugat sa kanyang braso at lalong kumikinang ang mga tattoo niya dahil sa halo ng langis at pawis.

​“Ayan, nakita ko na,” bulong ni Daddy, ang boses ay malalim at medyo paos.

​Kinuha ko ang bimpo sa balikat niya at dahan-dahang pinunasan ang pawis sa kanyang noo. Habang ginagawa ko ’yun, hindi ko maiwasang mapatingin sa kanyang dibdib. Dahil sa sando niyang puti na basang-basa na, kitang-kita ang bawat detalye ng kanyang muscles at ang mabalbon niyang balat. Naalala ko tuloy yung nakita ko sa office niya-yung piercing na nakatago at yung ungol niyang punong-puno ng pagnanasa.

​“D-Dad, gusto niyo po ba ng tubig? Kanina pa kayo rito sa garahe, baka ma-dehydrate kayo,” alok ko para mabaling ang atensyon ko sa ibang bagay.

​Tumingin siya sa akin at ngumiti nang tipid. “Sige, Honey. Pakikuha na rin ako ng malamig na towel sa loob. Sobrang init na rito, naliligo na ata ako sa pawus.” Pagbibiro niya pa.

​Mabilis akong tumayo at pumasok sa kusina. Habang nagsasalin ng tubig, nanginginig pa rin ang mga kamay ko. Hindi mawala sa isip ko yung amoy ni Daddy sa garahe-yung amoy barako na humahalo sa gasolina at langis, ang scent na nagpa-orgasm sa akin habang yakap ko ang t-shirt niya.

​Pagbalik ko sa garahe, nakita kong tinanggal na ni Daddy ang sando niya. Nakatalikod siya sa akin, exposing his broad, tattooed back. Bawat pag-unat niya para higpitan ang turnilyo ay nagpapakita ng lakas ng katawan niya.

​“Ito na po yung tubig, Dad,” sabi ko habang iniaabot ang baso.

​Lumingon siya at kinuha ang baso, pero imbes na uminom agad, tinitigan niya muna ako nang malalim. “Salamat, Bunso. Buti na lang nandito ka, kung hindi, baka inabot na ako ng gabi rito”. Nagpacute pa siya. Sarap kurutin ng pisngi!

​Hinawakan niya ang kamay ko habang kinukuha ang baso, at sa pagkakataong ito, hindi niya agad binitawan. Ang mga daliri niya ay magaspang pero mainit, at sa bawat segundo na magkadikit kami, lalong bumibilis ang tibok ng puso ko.

​“Honey, bakit parang nanginginig ka? Sobrang init ba para sa’yo?” tanong niya habang inilalapit ang mukha niya sa akin, amoy na amoy ko na naman ang nakakalasing niyang hininga.

​“O-opo, Dad. Mainit lang po talaga rito sa garahe,” pagsisinungaling ko, kahit ang totoo ay ang kamandag niya na naman ang nagpapahina sa mga tuhod ko.

Habang iniinom ni Daddy ang tubig, ginamit niya ang kanyang mga kamay na puno ng grasa at dumi para punasan ang sariling mukha. Hindi niya namalayan na lalo lang kumalat ang itim na mantsa sa kanyang panga at pisngi.

​Napahagikgik ako sa nakita ko. “Dad! Tingnan niyo yung ginawa niyo, lalo lang nadumihan yung mukha niyo,” natatawa kong sabi.

​Tumigil siya sa pag-inom at kumunot ang noo, tila nagtataka. “Ha? Bakit, may dumi ba?” Tanong niya.

​“Opo, dami na pong grasa ng mukha niyo. Halika nga po rito,” tawag ko sa kanya. Lumapit naman siya at dahil mas matangkad siya sa akin, kailangan niyang yumuko nang bahagya para maabot ko ang mukha niya. “Yuko po kayo nang kaunti, Dad.” Utos ko.

​Sumunod siya at dahan-dahang yumuko. Gamit ang basang towel na kinuha ko kanina, maingat kong pinunasan ang bawat bahagi ng kanyang mukha. Sobrang lapit ng mga mukha namin; nararamdaman ko ang mainit niyang hininga na humahaplos sa balat ko. Habang dahan-dahan kong nililinis ang kanyang panga, biglang huminto ang lahat.

​Nagtagpo ang aming mga mata. Ang lalim ng tingin ni Daddy, tila may gustong sabihin na hindi niya mabigkas. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa-isang uri ng kuryente na nagpatindig ng balahibo ko. Tumagal ang titigan na iyon ng ilang segundo na parang oras ang itinagal.

​Agad kong pinutol ang titigan dahil baka mahalata niya ang panginginig ng kamay ko. “Ayan, malinis na ulit ang baby,” biro ko sabay tawa nang mahina para mawala ang awkwardness.

​Napangiti si Daddy sa biro ko. “Talaga ba? Sweet naman ng Bunso ko,” sabi niya na may halong panunukso. Bigla niyang ipinulupot ang kanyang mga braso sa bewang ko at hinila ako palapit sa kanya.

​“Dad! Madudumihan ako!” reklamo ko, pero wala akong nagawa dahil mas malakas siya. Ang mga kamay niyang may grasa ay dumampi sa puting damit ko, at dahil shirtless siya, direkta kong naramdaman ang init at lagkit ng pawis niya sa balat ko.

​“Okay lang ’yan, maliligo rin naman tayo mamaya,” bulong niya bago niya ako sinimulang paulit-ulit na halikan sa pisngi.

​“Dad! Hahaha! Nakakakiliti!” sigaw ko habang pilit na umiiwas, pero hindi siya tumigil. Inilipat niya ang kanyang mga halik sa leeg ko, ang balbas niya ay humahaplos sa sensitibong balat ng leeg ko kaya lalo akong napahalakhak sa kiliti. Syempre nalibugan din ako hehe.

​“Ang bango-bango talaga ng Bunso namin, kahit amoy garden na,” sabi niya habang patuloy sa paglalambing. Sa gitna ng tawanan at harutan namin sa garahe, hindi ko maipaliwanag ang saya na may halong kakaibang kaba. Gustung-gusto ko ang atensyong ibinibigay niya, ang haplos niya, at ang paraan kung paano niya ako iparamdam na espesyal ako sa kanya-kahit pa alam kong may lihim akong pagnanasa na hindi dapat malaman ng sinuman.

Nang matapos na kami sa wakas sa pag-aayos ng makina, narinig ko ang malakas na pagbagsak ng hood ng SUV. Napahinga nang malalim si Daddy Logan habang pinapagpagan ang kanyang mga kamay na punong-puno na ng itim na grasa.

​Sa totoo lang, kanina pa ako kinakabahan. May nabasa at napanood kasi ako dati na kapag tumutulong ang anak sa tatay sa garahe, laging nauuwi sa sigawan. ’Yung tipong magagalit ang tatay dahil lang mali ang pagkakahawak sa flashlight o hindi agad nahanap ang tamang wrench. Inasahan ko na baka masigawan din ako ni Daddy lalo na’t minsan ay natatagalan ako sa pag-abot ng tools dahil nabo-bore ako o kaya naman ay nalo-lost ako sa kakatingin sa katawan niya.

​Pero iba si Daddy Logan. Buong oras na nandoon kami, cool lang siya. Kahit pa nagkamali ako ng abot ng socket wrench kanina, tinawanan lang niya ako at tinuruan kung paano malalaman ang tamang sukat.

​“Ayan, tapos na rin sa wakas,” sabi ni Daddy Logan habang nakangiti sa akin. “Salamat sa tulong, Bunso. Kung wala ka, baka hanggang gabi talaga ako rito.”

​Napangiti ako nang malapad, gumaan ang loob ko. “Akala ko po magagalit kayo sa akin, Dad. ’Yung iba po kasing tatay, sobrang sungit kapag nagaayos ng kotse.” Pagbibiro ko.

​Humalakhak siya at muling lumapit sa akin, kahit madumi ang kamay ay ginulo niya ang buhok ko. “Bakit naman ako magagalit sa’yo? Napakagaling mo kayang assistant. At saka, paano ako magagalit sa baby ko, eh ang sweet-sweet mo ngang magpunas ng pawis ko kanina?”

​Namula na naman ako sa sinabi niya. Kinuha niya ang sando niyang nakasabit at isinuot ito, pero dahil basa ng pawis ang katawan niya, mas bumakat pa ang hubog ng dibdib niya.

​“O siya, pumasok na tayo sa loob. Malagkit na ako, kailangan ko nang maligo,” aya niya. “Sumunod ka na, Honey. Nadumihan ka na rin dahil sa akin.”

​Tumango ako at sumunod sa kanya habang nakatingin sa likod niyang malapad. Ang cool niya, ang bait, at ang hot-isang kombinasyon na lalong nagpapahirap sa akin na pigilan ang nararamdaman ko para sa sarili kong ama.

Bitbit ang tool box, sabay kaming naglakad ni Daddy Logan papasok ng bahay. Pansin ko ang bawat bakas ng grasa sa sahig na tiles na nanggagaling sa kaniyang tsinelas, pero hindi ko magawang magreklamo. Masyado akong abala sa pag-obserba sa kaniya.

​“Dito na muna ’to,” sabi niya habang inilalapag ang tool box sa gilid ng pintuan.

​Nang humarap siya sa akin, hindi ko mapigilang mapatingin sa kaniyang katawan. Ang puting sando niya ay halos wala nang silbi-transparent na ito dahil sa pawis at may mga itim na bahid pa ng grasa. Lalo lang kasing naging mapang-akit ang kaniyang pigura; kitang-kita ang matitigas na muscle sa kaniyang tiyan at ang kurbada ng kaniyang dibdib.

​“Bunso, tingnan mo oh, nadumihan na rin ’tong damit mo dahil sa akin,” puna niya habang hinahawakan ang laylayan ng shirt ko. Bahagyang dumikit ang kaniyang daliri sa balat ko, at kahit may dumi ’yun, parang nakuryente ako.

​“Okay lang po, Dad. Lalabhan ko na lang po mamaya,” sagot ko habang pilit na pinapakalma ang sarili.

​“Naku, hindi pwedeng hindi ka maligo agad. Baka mangati ka sa dumi ng kotse,” malambing niyang sabi. Bigla niyang ipinulupot ang kaniyang braso sa leeg ko at hinila ako para sa isang “headlock” na punong-puno ng lambing. “Sabay na kaya tayo para makatipid sa tubig?” Suhestiyon niya.

​Alam kong biro lang ’yun, pero muntik na akong mabulunan sa sarili kong laway. “D-Dad naman! Ang laki ko na para makipagsabayan sa sa’yo!”

​Tumawa siya nang malakas, ’yung tawang mula sa malalim na dibdib na nagpapakita ng kaniyang pagkalalaki. “Nagbibiro lang. Sige na, mauna ka na sa taas. Susunod ako pagkatapos ko lang uminom ng maraming tubig. Ang init talaga ng araw na ’to, parang nakakatuyo ng lalamunan.”

​Tumalikod na ako at nagsimulang umakyat sa hagdan, pero hindi ko napigilang lumingon muli. Nakita ko si Daddy na nakatayo sa tapat ng dispenser, itinaas niya ang kaniyang ulo habang iniinom ang tubig, dahilan para gumalaw ang kaniyang adam’s apple. Ang mga patak ng tubig ay gumugulong mula sa kaniyang labi, pababa sa kaniyang leeg, hanggang sa mawala sa loob ng kaniyang basang sando.

​Napahawak ako nang mahigpit sa hawakan ng hagdan. Ang init sa garahe kanina ay tila dinala ko hanggang dito sa loob ng bahay. “Masarap ang tulog ko mamaya,” bulong ko sa sarili ko habang mabilis na pumasok sa kwarto ko, bitbit ang imahe ng kaniyang pawisang katawan.

Pagkatapos naming maligo-sa magkahiwalay na banyo, siyempre-ay nagkita kami ni Daddy Logan sa living room. Presko na ang pakiramdam ko, pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang mga nangyari sa garahe.

​“Bunso, nood muna tayong movie habang wala pa ang mga kuya mo,” aya ni Daddy habang bitbit ang remote.

​“Sige po, Dad. Kayo na po pumili ng papanuorin natin,” sagot ko habang nauupo sa sofa. Pinabayaan ko na siya dahil masaya naman ako basta kasama ko siya. Ang pinapanood namin ngayon is Avatar.

​Pinatay rin namin ang mga ilaw sa sala. Dahil tanghali naman, may kaunting liwanag pa ring pumapasok mula sa mga bintana, sapat na para makita ang bawat isa pero sapat din ang dilim para maging komportable ang panonood.

​“Halika rito, Lemon. Dito ka humiga sa kandungan ko,” malambing na utos ni Daddy.

​Hindi na ako nagdalawang-isip. Humiga ako at ipinatong ang ulo ko sa kaniyang matipunong hita. Habang nanonood, dahan-dahan niyang hinahaplos ang buhok ko. Napakasweet ni Daddy, at sa bawat hagod ng kaniyang kamay, lalong bumibigat ang mga talukap ng mata ko. Sa sobrang komportable at presko ng pakiramdam, hindi ko na namalayang dinalaw na ako ng antok.

​Nagising ako makalipas ang ilang sandali dahil may nararamdaman akong mabigat at matigas na bagay sa ilalim ng pisngi ko. Medyo blurred pa ang paningin ko kaya hindi ko agad naidilat ang mga mata ko. Sinubukan kong pakiramdaman kung ano ’yun. Mainit ito at tila tumitibok-tibok.

​Nang medyo mag-adjust na ang paningin ko, dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko pero nanatili akong nakahiga para hindi mahalata ni Daddy na gising na ako. Nagulat ako sa nakita ko sa TV. Ang movie na pinili ni Daddy… hindi pala ito ordinaryong pelikula.

​Hingal na hingal ang mga tao sa screen, at ang tunog ng ungol ay dahan-dahang pumupuno sa tahimik na sala. Nanonood ng porn si Daddy!

​Doon ko napagtanto kung ano ang mabigat na nasa ilalim pisngi ko. Maingat na nag-adjust ng upo si daddy. Bahagyang nakahiga na siya pero nakaupo pa rin kaya sa bandang puson na niya ako nakahiga ngayon. Dahil sa bagong posisyon ng pagkakahiga ko ngayon, ang kaniyang pagkalalaki ay direktang nakatapat sa mukha ko. Ramdam na ramdam ko ang init nito kahit may tela pa ng suot niyang shorts.

​Tigas na tigas na ang titi ni Daddy Logan. Sa bawat malalim na paghinga niya habang nakatitig sa TV, nararamdaman ko ang pagpintig nito sa balat ko. Hindi ako makagalaw. Ang puso ko ay nagwawala sa dibdib ko-halo-halong takot, gulat, at ang matinding pagnanasa na dahan-dahang gumigising sa buong katawan ko.

Nanatili akong bahagyang nakapikit, pilit na pinapakalma ang bawat paghinga ko para hindi mahalata ni Daddy na gising na ako. Pero sa bawat ungol na lumalabas sa TV, ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Ang puson niya na matigas kung saan nakasandal ang ulo ko ay lalong tumitigas.

​Naramdaman ko ang kamay ni Daddy na gumalaw patungo sa kaniyang harap. Hindi siya tumitingin sa akin; ang kaniyang atensyon ay nakapako sa screen ng TV, pero ang kaniyang kamay ay nagsimula nang humimas sa kaniyang alaga sa labas ng kaniyang shorts. Dinig na dinig ko ang pagkaluskos ng tela habang hinahaplos niya ang mahaba at matigas na bukol na malapit sa pisngi ko. Bawat haplos niya ay may kasamang malalim na buntong-hininga.

​Maya-maya pa, narinig ko ang mahinang tunog ng pagbubukas ng butones. Dahan-dahan niyang inilabas ang kaniyang alaga mula sa loob ng boxer shorts. Ramdam ko ang buga ng init nito nang tuluyan na itong makawala sa tela. Labas lahat pati mga itlog niya inilabas niya rib. Ang dulo nito ay bahagyang tumama sa gilid ng noo ko, mainit at tila may sariling buhay dahil pumipintig.

​Nagulat ako nang biglang kunin ni Daddy ang aking kanang kamay. Akala ko ay itatabi niya lang ito, pero laking gulat ko nang igaya niya ang aking palad patungo sa kaniyang pagkalalaki. Ipinahawak niya sa akin ang kaniyang nag-aapoy at matigas na kargada. Nanigas ako sa posisyon ko, pero hindi ko binawi ang kamay ko.

Ipinaikot niya ang kamay ko sa kargada niya gamit ng kamay niya na nasa likuran ng kamay ko at nakaalalay lang sa kamay ko para hindi matanggal dahil akala niya siguro tulog ako haha. Dahil mataba ito, hindi nasasakop mg munting kamay ko ang katabaan ng alaga niya.

Ramdam ko yung gaspang ng kamay niya sa malambot na kamay ko.

“Ugh! Putangina…” Rinig ko na mura niya.

Sinimulan niyang igalaw ang kamay ko-paitaas, paibaba-ginagamit ang aking palad para pagsilbihan ang kaniyang sarili minsan hinihigpitan niya ang hawak. Ang pakiramdam ng kaniyang balat sa aking palad ay kakaiba; magaspang pero puno ng init.

​“F-fuck… Honey…” napamura ulit si Daddy sa mahinang boses, ang kaniyang paghinga ay lalong bumilis at bumigat. “Ang init at ang lambot ng kamay mo, Honey… ahhh…” Ungol niya.

​Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong katawan sa bawat pagkuskos ng kamay ko sa kaniyang alaga. Ang kaniyang kabilang kamay ay mariing nakahawak sa buhok ko, tila doon humuhugot ng lakas habang tinatapos ang kaniyang pagnanasa. Kahit nakapikit ako, alam kong sa sandaling iyon, wala nang atrasan ang lihim na namamagitan sa aming dalawa.

“J-jakol lang nang jakol, Honey… Ohhh…”

Dinig na dinig ko ang bawat mabigat na paghinga ni Daddy Logan. Pabilis nang pabilis ang kaniyang ungol, at bawat mura na lumalabas sa kaniyang labi ay punong-puno ng pagnanasa. Dahil nakasandal siya sa headboard ng sofa at bahagyang nakahiga, alam kong hindi niya kita na bukas na bukas ang mga mata ko. Nakapikit pa ata siya, ninanamnam ang bawat hagod ng kamay ko na ginagabayan niya.

​“F-fuck… Lemon… ahhh… sige pa, Honey…” mahina pero madiin niyang ungol.

​Lalong bumilis ang galaw ng kaniyang balakang. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang mga hita kung saan nakapatong ang ulo ko. Ang kaniyang alaga ay tila naging bakal na sa tigas, at ang init nito ay halos pumaso na sa aking palad. Akala ko mataba na ’to pero mas lalo pa ata lumaki.

Hindi ko inalis ang tingin ko roon-manghang-mangha ako sa nakikita ko, sa lakas ng kargada ng sarili kong ama.

​Sa huling ilang mabilis na hagod, naramdaman kong biglang nanigas ang buong katawan ni Daddy Logan. Ang kaniyang kabilang kamay ay nabaon at napahawak ng madiin sa aking ulo.

​“Ugh! Ahhh… FUCK!”

​Sabay ng kaniyang huling ungol, naramdaman ko ang sunod-sunod na malalakas na pintig. Doon na tumalsik ang napakaraming mainit at malapot na tamod ni Daddy. Ramdam ko ang pagtama ng mga puting likido sa aking pisngi, sa noo, at may ilang bahagi na tumalsik direkta sa aking labi.

​Hingal na hingal siya, unti-unting kumakawala ang tensyon sa kaniyang katawan habang ang kaniyang alaga ay dahan-dahang lumalambot sa aking kamay, pero punong-puno pa rin ng kaniyang labas.

​Nanatili akong nakahiga, hindi gumagalaw para hindi niya mahalata na gising ako. Pero ang dulo ng dila ko ay pasimpleng lumabas para dilaan ang malapot na likidong nasa labi ko. Lasang-lasa ko ang alat at anghang ng kaniyang pagkalalaki. Dinamdam ko ang bawat patak, nilalasap ang ebidensya ng kaniyang sarap habang ang amoy ng kaniyang katas ay pumupuno sa aking pang-amoy.

​Ito na ang pinakamasarap na pakiramdam na naranasan ko-ang matikman ang bunga ng pagnanasa ni Daddy Logan habang ako ang naging kasangkapan niya para marating ang rurok.

Hingal na hingal pa rin si Daddy Logan, dinig ko ang bawat buga ng kaniyang hininga habang unti-unting kumakalma ang kaniyang katawan. Nanatili akong nakapikit, pilit na pinapanatili ang ritmo ng isang taong mahimbing ang tulog kahit na ang puso ko ay parang sasabog na sa kaba at sarap.

​Naramdaman ko ang kaniyang pag-abot sa maliit na table sa harap ng sofa. Narinig ko ang kaluskos ng tissue box. Dahan-dahan at maingat niyang pinunasan ang mga malapot na bakas na iniwan niya sa aking pisngi, noo, at sa aking kamay na ginamit niya kanina. Bagama’t pinunasan na niya, hindi nawala ang amoy-ang matapang at mapusok na amoy ng kaniyang pagkalalaki ay nanatiling nakadikit sa aking balat, tila isang marka na pagmamay-ari niya ako sa sandaling iyon.

​Matapos akong linisin, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na braso na dahan-dahang binuhat ang ulo ko mula sa kaniyang kandungan. Maingat niya akong ibinaba sa sofa at naramdaman ko ang malambot na unan na inilagay niya sa ilalim ng aking ulo.

​Bago siya lumayo, naramdaman ko ang kaniyang labi-mainit at malambot-na dumampi sa aking noo, at pagkatapos ay sa aking pisngi. Isang halik na punong-puno ng lambing, pero alam ko ang lihim na kahulugang nakatago roon. Nagulat pa ako kasi pati labi ko hinalikan niya pero mabilis lang. Buti di niya nahalata na natigilan ako sa paghinga.

​“Thank you, Honey…” bulong niya, ang boses ay paos pa rin dahil sa katatapos lang na rurok.

​Natawa ako nang palihim sa isip ko. Kung alam mo lang, Dad, na hinding-hindi ako natutulog sa ganitong pagkakataon, sabi ko sa sarili ko.

​Narinig ko ang sunod-sunod na pindot sa remote. Pinanindigan ko ang pagpapanggap na tulog habang nararamdaman ko ang pagpalit ng pinapanood niya-mula sa mga ungol ng porn pabalik sa pinapanood namin kanina na tila ba walang nangyaring milagro sa sala.

​Huminga ako nang malalim, ninanamnam ang amoy ng kaniyang katas na nasa paligid ko pa rin. Alam kong sa bawat pagpikit ko mamayang gabi, ang lasa ng kaniyang tamod at ang init ng kaniyang pasasalamat ang magiging huling alaala ko bago ako dalawin ng panaginip.

Naramdaman ko ang marahang pagtapik ni Daddy Logan sa balikat ko. “Bunso… Honey, gising na. Oras na para mag-meryenda,” malambing niyang tawag.

​Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, nag-iinat pa kunwari kahit kanina pa ako gising at mulat sa bawat detalye ng ginawa niya. Nakita ko si Daddy na nakaupo na sa tabi ko, maayos na ang bihis at parang walang nangyaring milagro kanina.

​“Hmm… Dad,” ungol ko habang bumabangon. “Ang sarap ng tulog ko.”

​Napansin kong tinitigan niya ako, tila sinusuri kung may alam ba ako. Para asarin siya, hinawakan ko ang pisngi ko at nagbitiw ng isang biro. “Pero Dad, bakit ganon? Ang lagkit ng pakiramdam ko sa mukha ko, parang may natuyong ewan at kakaiba rin ang amoy.” Sabi ko at parang sumisinghot-singhot pa sa hangin.

​Biglang napaubo si daddy sa narinig. “A-ano? Ah, eh…” halos mamula ang buong mukha at leeg niya sa narinig.

​Agad akong nagpanggap na inosente at nagdahilan para hindi siya mahalata. “Baka dahil sa grasa kanina sa garahe, ’no? Siguro hindi ko nalinisan nang maayos kanina nung naligo ako pagkatapos nating mag-ayos ng kotse.”

​Ramdam ko ang malaking buntong-hininga ng relief ni Daddy. “O-oo, tama! Siguro nga grasa lang ’yun. M-masyadong madikit ’yung langis ng SUV eh,” nauutal niyang pagsang-ayon, hindi makatingin nang diretso sa akin. Ang cute ni daddy haha.

​Natawa ako nang malakas sa isip ko. Kung alam mo lang, Dad, na hinding-hindi grasa ang lasa nito. Hanggang ngayon, parang malasado pa rin sa dila ko ang tamod mo-malapot, maalat na may kaunting tamis, at punong-puno ng kamandag mo.

​“O sige po, maghihilamos lang ako saglit,” sabi ko bago tumayo.

​Pagbalik ko sa sala, nakahanda na ang meryenda sa table. Masaya kaming kumain habang magkatabi sa sofa. Ipinagpatuloy namin ang panonood ng movie na parang isang normal na mag-ama, pero sa bawat sulyap ko sa kaniyang mga labi, hindi ko mapigilang mapangiti. May lihim na kaming pinagsasaluhan, at alam kong simula pa lang ito ng mas marami pang “init” sa loob ng bahay na ito.

Nang mag-aala-sais na ng hapon, narinig ko na ang ingay ng mga sasakyan at motor sa labas-hudyat na pauwi na ang lahat ng mga kuya ko. Bigla akong dinalaw ng matinding kaba. Kahit wala naman silang alam, parang pakiramdam ko ay nakasulat sa mukha ko ang lahat ng milagrong nangyari sa pagitan namin ni Daddy Logan kanina sa sala.

​“O, andyan na pala ang mga kuya mo,” wika ni Daddy, boses na kalmado na parang walang nangyari. “Ayusin mo na ’yang pinagkainan natin, Honey.”

​“O-opo, Dad. Sa taas na rin po ako dideretso, parang napagod po ako sa panonood,” mabilis kong sagot. Hindi ko na hinintay na makapasok sila Kuya Lucas, Lucian at Kuya Lysander sa loob. Nagmamadali akong umakyat sa hagdan, halos magkandabuhol-buhol ang mga paa ko sa pagmamadali.

​Pagpasok sa kwarto, agad kong nilock ang pinto at sumandal doon. Ang puso ko ay nagwawala pa rin sa bilis ng tibok. Huminga ako nang malalim at dahan-dahang humiga sa kama, yakap ang unan.

​Sa dilim ng aking silid, bumalik sa isip ko ang bawat detalye ng tagpo kanina. Ang init ng palad ko habang ginagabayan ni Daddy Logan sa kaniyang nag-aapoy na alaga, ang malalim at paos niyang mga mura, at ang pakiramdam ng malapot at mainit niyang katas na tumalsik sa aking mukha at labi. Hanggang ngayon, parang malasado pa rin sa dila ko ang alat at tamis ng kaniyang pagkalalaki.

​“Baliw ka na talaga, Lemon,” bulong ko sa sarili ko habang nakangiti nang nakakaloko.

​Dahil sa halo-halong pagod, kaba, at ang kakaibang sarap na naramdaman ko, hindi ko na namalayang dahan-dahan nang bumibigat ang aking mga mata. Nakatulog ako nang mahimbing, bitbit ang amoy at alaala ni Daddy Logan na tila naging katuwang ko na sa bawat pangarap at pagnanasa sa bahay na ito.

Chapter 2

Iminulat ko ang aking mga mata nang maramdaman ang init ng araw na sumisilip sa siwang ng kurtina. Agad kong kinapa ang kabilang panig ng kama, umaasang madarama ko pa ang matitigas na muscle at nag-aapoy na balat ni Daddy Logan. Pero malamig na ang unan. Wala na siya.

Napaupo ako at napatingin sa ilalim ko. Kumunot ang noo ko. Ang dating puting bedsheet na punong-puno ng ebidensya ng aming milagro kagabi-yung mga bakas ng kaniyang pagkalalaki na tumagas sa hita ko-ay wala na. Pinalitan na ito ng bagong asul na sheet, malinis at amoy downy.

“Sayang…” bulong ko sa sarili ko, sabay bagsak muli ng katawan sa kama. Naisip ko kasing aamuyin ko pa sana ang natuyong tamod niya bago ko sana ipagpatuloy ang pag-iilusyon ko. Gusto ko sanang malunod muli sa malapot na amoy na ’yun na galing mismo sa kaniyang katawan. Ang bilis naman magligpit ni Daddy.

Dali-dali akong bumangon. Alas siyete na ng umaga. Karaniwan ay ako ang nasa kusina sa oras na ito, kaya nagmamadali akong lumabas ng kwarto ni Daddy at tumakbo pababa.

Pagdating ko sa kusina, natigilan ako. Hindi gaya ng dati na ako ang naunang gising, nandun na silang lahat. Nakapaligid sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander sa dining table, nakatitig sa kanilang mga cellphone.

“Oh, gising na pala ang Prinsesa,” bati ni Kuya Lucas nang hindi inaalis ang tingin sa screen.

“Bakit ang aga niyo? At bakit… bakit gising na kayo?” tanong ko habang kinakamot ang ulo ko, medyo gulo-gulo pa ang buhok ko.

“Chine-check namin kung may pasok na o stranded pa rin dahil sa baha sa kalsada,” sagot ni Kuya Lucian na seryosong-seryoso.

Pero mas lalo akong nagulat nang mapatingin ako sa harap ng kalan. Si Daddy Logan, naka-topless at may apron at boxer shorts lang, ay abalang naghahalo ng sinangag at nagpiprito ng ham at itlog. Ang lapad ng likod niya ay bahagyang gumagalaw habang kumikilos siya. Ang hot puta.

“Morning, Honey,” nakangiting bati ni Daddy sa akin sabay halik sa pisngi, pero may kakaibang kislap sa mga mata niya. “Ang himbing ng tulog mo ah. Tulog mantika ka pala ’pag sa kwarto ko natutulog. Halos hindi ka na gumalaw kahit nagpapalit na ako ng bedsheet kanina.” Biro niya.

Narinig ko ang biglang pag-usog ng upuan. Napatingin ako kay Kuya Lysander. Nakita ko ang pag-igting ng kaniyang panga at ang mahigpit na pagkakahawak niya sa kaniyang kape. Madilim ang tingin niya sa amin ni Daddy, tila may malalim na iniisip o sinusuring mabuti ang bawat salitang binitawan ni Daddy.

“A-ah, tutulong na po ako, Dad,” sabi ko sabay lapit sa kaniya. Tumayo ako sa tabi niya, sapat na para maramdaman ang init ng kaniyang katawan. “Pasensya na, napasarap lang ang higa. Ang bango kasi sa kwarto niyo. Amoy na amoy kita, Daddy.” Sabi ko at tumawa lang siya.

Tumingin ako sa kaniya at nagkunwaring nagtataka. “Pero Dad, bakit nga pala pinalitan yung bedsheet? At saka…” Inilapit ko ang mukha ko sa tenga niya, sapat lang para siya lang ang makarinig pero kitang-kita ng mga kuya ko ang pagiging dikit namin.

“Daddy, bakit parang ang lagkit ng mga legs ko?” bulong ko na may kasamang nakakalokong ngiti.

Nakita ko ang biglang pagtigil ng kamay ni Daddy sa paghahalo ng kanin. Ang kaniyang leeg ay biglang namula at tila nabitawan niya ang sandok sa kawali. Mukha siyang bata na nahuli sa akto ng kaniyang magulang na nagnanakaw ng cookies-balisa, kabado, at hindi makatingin nang diretso sa akin.

“A-ano… kasi…” nauutal niyang simula.

Bago pa siya mabuko ng mga kuya ko, bigla akong tumawa nang mahina at nilakasan ang boses ko para marinig ng lahat.

“Dad! Nakaihi ba ako sa salawal kagabi habang tulog? Kaya ba pinalitan niyo yung bedsheet kasi nabasa ko?” tanong ko habang nakahawak sa baywang, nagpapanggap na hiyang-hiya. “Nakakahiya! Kaya pala malagkit yung hita ko kanina, baka natuyong ihi na ’yun!”

Agad na humalakhak sina Kuya Lucas at Kuya Lucian.

“Hahaha! Bunso, 18 ka na, naiihi ka pa sa kama?!” asar ni Kuya Lucian.

“Kaya pala ang aga naglaba ni Daddy kanina,” dagdag ni Kuya Lucas habang umiiling-iling.

Lihim akong napatingin kay Daddy. Nakahinga siya nang maluwag. Pero si Kuya Lysander? Nanatiling tahimik, ang kaniyang panga ay hindi pa rin lumuluwag, at ang titig niya ay nanatiling nakatusok sa akin-tila hindi naniniwala sa aking palusot.

Nagpatuloy ang tawanan sa hapag-kainan, pero hindi ko maalis ang pansin ko kay Kuya Lysander. Habang abala sina Kuya Lucas at Kuya Lucian sa pang-aasar sa akin tungkol sa pag-ihi ko sa kama, si Kuya Lysander ay nanatiling estatwa sa kaniyang kinauupuan. Ang kaniyang mga mata-matatalim at tila may binabasa sa bawat kilos namin ni Daddy-ay hindi man lang kumurap.

“Kumain na tayo,” malamig na utos ni Kuya Lysander. Biglang tumahimik ang lahat. May awtoridad sa boses niya na kahit si Daddy ay napalingon.

Naupo ako sa tabi ni Daddy, gaya ng nakagawian, pero ramdam ko ang init ng kaniyang hita na bahagyang dumidikit sa akin sa ilalim ng lamesa. Alam kong pareho kaming kinakabahan, pero kailangan kong panindigan ang pagiging inosenteng bunso ng pamilyang ito.

“Honey, kumuha ka na ng kanin,” pagbasag ni Daddy sa katahimikan. Inabot niya sa akin ang sandok, pero sa halip na sa hawakan ako humawak, sinadya kong dampian ang kaniyang malapad na palad. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang mga daliri.

“Salamat, Dad,” malambing kong sabi, sabay kindat sa kaniya na ako lang ang nakakakita.

Pagkatapos kumain, nagprisinta si Kuya Lysander na siya na ang maghuhugas ng pinggan. Bihira itong mangyari kaya lalong bumigat ang pakiramdam ko. Habang nagliligpit ako ng mesa, lumapit siya sa akin.

“Lemon,” tawag niya. Mababa ang boses, halos pabulong.

“Bakit, Kuya?” tanong ko, pilit na pinapanatili ang ngiti sa aking mga labi.

“Ang aga nagising ni Daddy. Alas kwatro pa lang, naririnig ko na siyang naglalaba,” wika niya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Ganoon ba karami ang naihi mo para kailanganin niyang mag-mabilis na labada bago kami magising?”

Natigilan ako. Masyadong matalas ang pandinig ni Kuya Lysander. Sa aming apat na magkakapatid, siya ang pinakatahimik pero siya rin ang pinaka-obserbante.

“A-ano… alam mo naman si Daddy, ayaw niya ng madumi. Saka nakakahiya naman kasi kung aabutan niyo yung amoy sa kwarto niya, ’di ba?” palusot ko, kahit na ang totoo ay ang amoy ng kaniyang tamod ang pilit na itinatago ni Daddy.

Hinawakan ni Kuya Lysander ang braso ko, hindi mahigpit pero ramdam ko ang tensyon. “Siguraduhin mo lang, Lemon. Ayaw kong may itinatago kayo sa akin… lalo na kung tungkol ito sa nangyayari sa loob ng kwarto ni Daddy.” Pagbabanta niya.

Binitawan niya ako at nagpatuloy sa paghuhugas, na tila walang sinabing banta.

Dahil stranded pa rin dahil sa baha, pumasok muli si Daddy sa kaniyang kwarto para magpahinga. Sinamantala ko ang pagkakataon. Tiniyak kong abala ang mga kuya ko sa sala bago ako dahan-dahang pumasok sa kwarto ni Daddy.

Naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama, nakahawak sa kaniyang noo. Bakas ang pagod at kaba sa kaniyang mukha.

“Daddy…” tawag ko sa aking pinakamalambing na boses.

Hindi ako naghintay ng imbitasyon. Agad akong lumapit at umupo sa kaniyang kandungan. Naramdaman ko ang bahagyang pagkagulat sa kaniyang katawan, pero hindi niya ako itinulak. Sa halip, isang nakakalokong ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi.

“Aba, himala,” asar ni Daddy habang nakatingin sa akin. “First time yata na ang Baby mismo ang lumapit at dumikit nang ganito ah? Karaniwan kailangan ko pang suyuin bago lumapit sa amin.”

Humilig ako sa kaniyang balikat. “Namiss lang po kita, Dad.”

“Ang Honey ko, nagpapalambing,” Natatawang sabi ni Daddy at pinaulanan ako ng halik sa noo at sa mga pisngi. Ramdam na ramdam ko ang pag-iingat at ang pagmamahal sa bawat dampi ng labi niya. Pero sa isip-isip ko, gusto ko ng higit pa roon. Nakaisip ako ng isang kapilyuhan.

Hinarap ko siya at bago pa siya makapagsalita, at bilang ganti, sunod-sunod halik din ang ibinigay ko sa kaniya sa noo, pisngi, baba pati panga at ilong.

Pero ang nakapagpahinto sa kaniya sa pagtawa ay sunod-sunod na mga halik ang ibinigay ko sa mismong mga labi niya. Mabilis. Madiin. Mapangahas.

Nanigas si Daddy. Nagkakatitigan lang kami sa loob ng ilang segundo-isang katahimikang punong-puno ng tensyon. Pero maya-maya, nakita ko ang pagbabago sa kaniyang mga mata. Kumunot ang kaniyang noo at bahagyang nagalit ang kaniyang ekspresyon.

“Lemon, ano ’yon?” seryoso niyang tanong. “Bakit mo ginawa ’yon? Sa pisngi lang dapat humahalik, Honey. Huwag sa labi.” Sabi niya pero iba ang ipinapakita ng mga mata niya.

Gusto kong tumawa. Kung alam mo lang, Dad, sabi ko sa isip ko. Kinikiss mo rin naman ako sa labi ’pag akala mong tulog ako, pero ang totoo, gising na gising ang diwa ko at ninanamnam ko ang bawat segundo.

Dahil gusto ko pa siyang inisin, nagpatuloy ako sa aking kabaliwan. “Dad, pwede mo ba akong turuan humalik? ’Yung matagal… ’yung katulad ng napapanood ko sa mga movies, please?” Pagmamakaawa ko at nag-puppy eyes pa.

Biglang tumayo si Daddy, dahilan para mapatayo rin ako mula sa pagkaka-kandong sa kaniya. “Lemon! Kung ano-ano na ang pinagsasabi mo! Hindi magandang biro ’yan!” galit niyang asik. Namumula ang kaniyang mukha-hindi ko alam kung sa galit o sa tindi ng pagpipigil.

“Tumigil ka! Bumaba ka na roon at makipaglaro ka muna sa mga kuya mo,”

Di ako nagpatinag. “Sige na, Daddy, please?”

“Bumaba ka na at itigil mo na iyang kahibangan mo!” Galit na sabi niya kaya medyo nainis na rin ako.

Nagkunwari akong nagtampo. Pinagsalikop ko ang aking mga braso at humaba ang nguso ko. “Fine! Kung ayaw mo, Dad, edi sa iba na lang ako magpapaturo. Marami namang dyan na pwedeng magturo sa akin-”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko.

Biglang nagdilim ang mukha ni Daddy Logan. Nakita ko na ang ganoong ekspresyon kay Kuya Lysander, pero ang kay Daddy… mas mapanganib. May kasamang awtoridad at isang uri ng pagmamay-ari na tila handang manakit ng sinumang mangahas humawak sa akin.

“Subukan mo, Lemon,” mababa at paos niyang banta habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Subukan mong magpaturo sa ibang lalaki at makikita nila kung sino ang kinakalaban nila. ’Di na sila sisikatan ng araw.” Natawa ako sa isip ko kasi yung huling salita pangmatanda talaga. FPJ yarn?

Sa halip na matakot, mas lalong nag-alab ang dugo ko. Alam kong nakuha ko na ang reaksyong gusto ko.

Padabog akong tumayo mula sa pagkakaharap sa kaniya. Pilit kong ibinaba ang laylayan ng shirt ko at hinarap siya nang may pekeng pait sa aking mga mata.

“Sige, Dad. Kung ayaw niyo, edi huwag. Nakakalimutan niyo yata na 18 na ako. Marami namang dyan na mas gustong magturo sa akin na… Humalik,” matapang kong sabi habang pilit na pinatitigas ang boses ko kahit na ang totoo ay nanginginig ang tuhod ko sa dilim ng kaniyang tingin.

Tinalikuran ko siya at mabilis na naglakad patungo sa pinto. “Doon na lang ako sa iba maglalambing at magpapahalik. ’Yung hindi ako papagalitan.”

Nasa tapat na ako ng pinto, tinanggal ang pagkaka-lock at bubuksan na sana para lumabas nang maramdaman ko ang isang malakas na hangin sa likuran ko. Sa isang iglap, naramdaman ko ang kaniyang malaking palad na humablot sa braso ko at marahas akong pinihit pabalik.

Click.

Ganoon na lamang ang bilis ng kaniyang kamay nang i-lock niya ang pinto. Idiniin niya ako sa likod ng pintuan, ang kaniyang malapad na dibdib ay nakadikit na sa akin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga-isang madilim na apoy na ngayon ko lang nakita sa kaniya. Sobrang lapit ng mukha niya, ramdam ko ang mainit at mabilis niyang hininga na humahalo sa akin.

“D-dad…” nauutal kong tawag. Bigla akong kinabahan. Iba ang aura niya ngayon. Parang hindi na ito ang mapagmahal na ama na kilala ko. Parang isa siyang gutom na leon na handang sumakmal.

“Sino ang sinasabi mong iba, Lemon?” mababa at mapanganib niyang tanong. “Sino ang lalaking hahayaan mong humawak sa ’yo? Humalik sa ’yo? Hmm?”

Hindi ako nakasagot. Napalunok na lang ako habang nakatingin sa kaniyang gumagalaw na panga.

“Fine,” maikli niyang sabi.

Bago pa ako makahinga nang maluwag, bigla niyang sinakop ang aking mga labi. Hindi ito gaya ng mga smack ko kanina. Isang marahas, gutom, at mapunong halik ang ibinigay niya sa akin. Tila gusto niyang burahin ang lahat ng ideya ko tungkol sa ibang lalaki gamit ang kaniyang sariling labi.

Nanigas ang buong katawan ko. Tila ako naging estatwa sa sobrang gulat. Ang dila niya ay mapangahas na pumasok, sinasakop ang bawat sulok ng aking bibig, humihingi ng tugon, nagpapakita ng dominasyon. Ang kaniyang kamay na nasa pinto kanina ay lumipat sa batok ko, idinidiin ako lalo sa kaniya.

Ito na ’yon. Ang matagal na halik na hiniling ko. Pero mas matindi ito sa kahit anong movie na napanood ko.

Kalaunan, dahan-dahan siyang kumalas, pero nanatiling magkadikit ang aming mga noo. Hinihingal siya, ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa aking mga labi na ngayon ay namumula na at bahagyang namamaga.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” bulong niya na may kasamang babala na tila isang sumpa. “Ako lang. Naiintindihan mo ba? Sa akin ka lang magpapalambing at magpapahalik. Hmm?” Pagbabanta niya bago ulit sakupin ang bibig ko.

Napapaungol ako sa halik niya at hindi ako makatugon dahil sa tindi ’non.

Nang kumalas ang mga labi ni Daddy, tanging ang malalim at mabilis naming paghinga ang maririnig sa loob ng kwarto. Ang kaniyang mga mata ay tila naging bintana ng isang madilim at mapanganib na pagnanasa na matagal na niyang ikinukulong.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” ulit niya, mas mariin ang boses ngayon.

Dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay at hinaplos ang kaniyang labi-ang labi na ilang minuto lang ang nakalipas ay marahas na sumakop sa akin. “Bakit, Dad? Kasi gusto niyo kayo lang?”

Hinawakan niya ang palad ko at hinalikan ang gitna nito, ang kaniyang titig ay hindi pumuputol sa akin. “Kasi akin ka. Akin ka lang, Lemon.”

“Pero nagalit kayo kanina nung hinalikan ko kayo,” pabulong kong sagot, pilit na ibinabalik ang laro. “Sabi niyo sa pisngi lang dapat.”

Isang mapait na ngiti ang sumilip sa kaniyang mukha. Inilapit niya muli ang kaniyang mukha sa akin, sapat na para maramdaman ko ang kiliti ng kaniyang balbas. “Nagalit ako dahil sinusubukan mo ako. At nagalit ako lalo nung sinabi mong sa iba ka magpapaturo. Hindi mo alam kung anong kayang gawin ng isang lalaki na mapanganib, Honey. Lalo na kung ako ang lalaking ’yun.”

Sa sandaling iyon, tila gusto ko nang sabihin sa kaniya ang totoo. Na alam ko ang lahat. Na gising ako habang kinikiskis niya ang alaga niya sa gitna ng mga hita ko. Na ramdam ko ang bawat smack na ibinibigay niya sa akin gabi-gabi habang nagpapanggap akong tulog.

Pero mas masarap ang ganito. Ang makita siyang naguguluhan at unti-unting bumibigay sa kaniyang sariling tukso.

“Dad… paano kung malaman nina Kuya?” tanong ko habang dahan-dahang isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang mainit na dibdib. “Lalo na si Kuya Lysander? Nakita mo ba kung paano siya tumingin kanina sa kusina?”

Naramdaman ko ang pag-igting ng katawan ni Daddy. “Huwag mong intindihin ang mga kuya mo. Hangga’t nakasara ang pintong ito, tayo lang ang nakakaalam. Tayo lang.”

Inangat ko ang aking tingin sa kaniya. “So, tuturuan niyo na ako? ’Yung katulad sa movies?”

Hindi siya sumagot gamit ang salita. Sa halip, binuhat niya ako-isang madali at magaan na pagkilos para sa isang barakong katulad niya-at inihiga sa kama. Sa kamang iyon kung saan bago na ang bedsheets, pero ang alaala ng lagkit at init kagabi ay sariwa pa rin sa aking balat.

Lumuhod siya sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang malalaking kamay ay nakatukod sa magkabilang gilid ng ulo ko.

“Tuturuan kita,” pabulong niyang sabi, ang boses ay puno ng pangako at panganib. “Pero tandaan mo ’to, Lemon. Kapag natutunan mo na ang lahat sa akin, wala ka nang kawala. Hinding-hindi mo na gugustuhing humanap ng iba.”

Nang muli niyang idampi ang kaniyang labi sa akin, alam kong wala na kaming balikan. Ang amoy ng pagkukunwari ay napalitan na ng amoy ng pagmamay-ari. At sa labas ng kwarto, ang ulan ay patuloy sa pagbuhos, tila tinatabunan ang anumang ungol at buntong-hininga na lilikhain namin sa loob ng teritoryo ni Daddy Logan.

Nakahiga ako sa kama habang si Daddy Logan ay nakaluhod sa pagitan ng aking mga hita. Ang bigat ng kaniyang presensya ay sapat na para manghina ang aking mga tuhod, pero ang kaniyang mga mata-na puno ng determinasyon at pagnanasa-ang tunay na nagpapakaba at nagpapa-excite sa akin.

“Gusto mong matuto, ’di ba?” mahina niyang tanong, ang kaniyang boses ay parang haplos sa aking pandinig. “Makinig ka sa akin, Lemon. Ang paghalik ay hindi lang basta pagdampi ng labi. It’s a dance. It’s about rhythm and breath.”

Wow! tinuturuan talaga ako.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha. Naamoy ko ang kaniyang hininga-amoy kape na may halong peppermint, mainit at nakakalasing. Nang lumapat ang kaniyang labi sa akin, hindi na ito marahas gaya kanina. Malambot ito, mapaglaro, at dahan-dahang sinisipsip ang ibabang bahagi ng aking labi.

“Mnggh…” Isang mahinang ungol ang kumawala sa lalamunan ko. Nasasarapan ako sa paraan ng kaniyang pagtikim sa akin, tila ba isa akong mamahaling alak na dahan-dahan niyang ninanamnam. Ang lasa ng kaniyang labi ay parang kombinasyon ng kaniyang pagkalalaki at ng tamis na siya lang ang meron.

Bigla siyang tumigil at lumayo nang kaunti, sapat lang para magkatitigan kami. “Huwag kang magmadali,” turo niya, tila isang serious teacher. “Feel my lips first. Open your mouth just a little bit… let my tongue explore. Huwag mong lalabanan, sumabay ka lang, Honey.” Turo niya in a seductive way.

Muli niyang sinakop ang bibig ko. Sinunod ko ang turo niya. Bahagya kong ibinuka ang aking mga labi at hinayaan ang kaniyang dila na pumasok. Nang magtagpo ang aming mga dila, parang may kuryenteng gumapang sa buong katawan ko. Ang init ng kaniyang bibig ay nakakahaling.

“That’s it, Honey… follow my lead,” bulong niya sa gitna ng halik.

“Ahhh… Dad…” napapaungol na ako sa tindi ng sensasyon. Ang kaniyang malalaking kamay ay nasa magkabilang gilid na ngayon ng aking leeg, ang kaniyang mga hinlalaki ay hinahaplos ang aking panga.

Tumigil muli siya, hinihingal na rin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagdidilim lalo. “Kapag naramdaman mong kinakapos ka na ng hininga, dahan-dahan kang huminga sa ilong… huwag kang bibitaw agad. Ang halik na matagal ay parang kwento, Lemon. May simula, may gitna, at may rurok.”

“Gusto ko na ng rurok, Dad,” Masigla at mapangahas kong bulong, habang ipinupulupot ko ang aking mga braso sa kaniyang matipunong leeg para hilahin siya pabalik sa akin.

Isang malalim na ungol ang pinakawalan ni Daddy Logan-isang tunog ng pagsuko sa kaniyang sariling disiplina. “Matigas ang ulo mo… pero magaling kang estudyante.”

Sa pagkakataong ito, wala nang tigil. Ang halik niya ay naging mas malalim, mas basa, at mas mapusok at rinig na rinig sa buong kwarto.

Ramdam ko ang bawat galaw ng kaniyang dila na tila tinatandaan ang bawat sulok ng aking bibig. Ang lasa niya, ang amoy niya, at ang paraan ng kaniyang pag-ungol sa loob ng aking bibig ay nagdala sa akin sa isang mundong kami lang ang nakakaalam.

Para kaming nasa isang private lecture kung saan siya ang master at ako ang kaniyang uhaw na estudyante, at ang bawat haplos at halik ay isang pahina ng bawal na kaalaman na sabik naming binubuklat.

“Wait, Dad… dahan-dahan,” hingal na hingal kong bulong nang muli siyang humiwalay para pagmasdan ang namumula kong mga labi.

Ang silid ay puno ng amoy ng peppermint mula sa kaniyang hininga at ang pamilyar na mapusok na amoy ng kaniyang balat. Hinawakan ni Daddy Logan ang baba ko, iginigiya ang aking mukha para muling magtama ang aming mga paningin.

“Anong lasa, Lemon?” tanong niya, ang boses ay paos at tila nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang dibdib.

“Lasang kayo… lasang Daddy,” Malanding sagot ko habang dahan-dahang dinidilaan ang sarili kong labi, ninanamnam ang naiwang tamis at pait ng kaniyang laway. “Mainit. Masarap.”

Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting punong-puno ng awtoridad. “Makinig ka. Kapag humahalik ka, kailangan mong gamitin ang dila mo para mang-akit, hindi para manakit. Let it glide. Parang ganito…”

Muli niyang inilapit ang kaniyang mukha. Ramdam ko ang mainit niyang hininga na humahaplos sa aking balat bago pa man dumampi ang kaniyang labi. Sa pagkakataong ito, mas naging detalyado ang kaniyang pagtuturo. Sinipsip niya ang aking itaas na labi, dahan-dahan at madiin, bago ipinasok ang kaniyang dila sa paraang tila hinahalughog ang bawat sulok ng aking pagkatao.

“Mngggghhh!” Napapikit ako nang mariin at napakapit sa kaniyang matipunong balikat. Ang bawat galaw niya ay tila may gustong sabihin-na akin siya, na teritoryo niya ako.

“Moan it, Honey… don’t hold it back,” utos niya sa gitna ng halik. “Gusto kong marinig kung gaano mo nagugustuhan ang ginagawa ko sa’yo.”

“Ahhh… Daddy… hmmm…” Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang kaniyang lasa ay nakakalasing, parang alak na dumadaloy sa aking lalamunan. Ang bawat pagsalubong ng aming mga dila ay naglilikha ng tunog ng lagkit na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aking mga hita.

Tumigil siya saglit, ang kaniyang mga mata ay naglalakbay sa aking mukhang punong-puno ng pagnanasa. “Good student. Nakukuha mo na ang ritmo. Ngayon, subukan mo namang ikaw ang manguna. Ipakita mo sa akin kung paano mo ako gustong tikman.” Sabi niya bago pagpalitin ang pwesto namin.

Sa pagkakataong ito, ako na ang nasa itaas, ako naman ang sumunggab sa kaniyang labi. Ginaya ko ang kaniyang ginawa-ang dahan-dahang pagsipsip, ang mapaglarong paggamit ng dila, at ang madiing pagdikit ng aming mga balat. Narinig ko ang kaniyang malalim na ungol, isang mababang tunog na nanggagaling sa kaniyang lalamunan na tila isang leong nagpapasakop sa kaniyang biktima.

“F-fuck, Lemon… ahh,” paos niyang mura habang mas lalo niyang idinidiin ang kaniyang katawan sa akin.

Sa loob ng kwarto,nawala ang konsepto ng tama at mali. Ang tanging mahalaga ay ang init ng kaniyang labi, ang bawat ungol na pinapakawalan namin, at ang sining ng paghalik na siya mismo ang nagturo sa akin.

“Sana… sana ganito na lang tayo lagi, Dad,” pabulong kong sabi habang hinihingal kaming dalawa, ang aming mga noo ay magkadikit pa rin.

“Ito ang sikreto natin, Lemon,” sagot niya habang hinahalikan ang dulo ng aking ilong. “Ang sikretong ikaw at ako lang ang may alam.”

Muling nagtagpo ang aming mga mata-ang sa kaniya ay puno ng nag-aalab na pagmamay-ari, at ang sa akin ay puno ng mapangahas na pag-imbita. Hindi na kailangan ng salita.

Pinagpalit niya ulit ang pwesto namin at dahan-dahang iniyuko ni Daddy Logan ang kaniyang ulo, at sa pagkakataong ito, hindi na ako naghintay. Sinalubong ko ang kaniyang mga labi nang may bagong tuklas na kumpiyansa.

Wala nang gabay, wala nang alinlangan. Ang bawat dampi ng aming mga labi ay tila may kuryenteng gumagapang sa aking buong pagkatao. Marunong na ako. Alam ko na kung paano sipsipin ang kaniyang ibabang labi at kung paano igalaw ang aking dila para sumabay sa kaniyang ritmo.

“Mnggggh…” Isang malalim at paos na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan. “Honey… f-fuck, ang galing mo na…” bulong niya sa pagitan ng aming mga halik.

Narinig ko ang kaniyang mabilis na paghinga. Ang bawat tawag niya sa akin ng “Honey” ay tila musika na nagpapalambot sa aking mga tuhod. Ramdam ko ang kaniyang mga daliri na nakabaon sa aking buhok, idinidiin ang aking mukha sa kaniya na tila natatakot siyang kumawala ako.

“Ang tamis ng bibig mo, Baby… parang ayaw ko nang huminto,” paos niyang sabi, ang kaniyang hininga ay mainit na humahaplos sa aking pisngi.

Labi sa labi, dila sa dila. Ang aming mga laway ay tila naghahalo sa bawat mapusok na pag-espahadan ng aming mga dila. Wala na ang takot, tanging ang lasa na lang ni Daddy Logan ang nananatili sa aking panlasa-isang kombinasyon ng kape, peppermint, at ang kaniyang likas na pagkalalaki.

Sa bawat pagkakataong bahagya kaming humihiwalay para huminga, napapansin ko ang isang mahaba at manipis na hibla ng laway na nakadugtong sa aming mga labi-isang ebidensya ng tindi at lagkit ng aming pagsasalu-salo. Pinapanood ko itong maputol bago muling dambahin ni Daddy ang aking bibig, tila ba nagugutom siya sa bawat segundo na hindi kami magkadikit.

“Ang bilis mong matuto, anak… ang sarap mong humalik,” anas niya, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakapikit habang ninanamnam ang bawat sulok ng aking bibig.

Sa loob ng kwartong iyon, habang ang ulan ay patuloy sa paghampas sa bubong, tila huminto ang mundo. Ang tanging totoo ay ang init ng kaniyang katawan, ang lagkit ng aming mga labi, at ang tamis ng bawal na pag-ibig na ito na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam. Sa bawat ungol na pinapakawalan niya, alam kong tuluyan ko na siyang nakuha. Wala nang bawian.

“Uhmmmm… Ang sarap mo, Daddy.”

Sa gitna ng aming mapusok na paglalakbay, biglang huminto si Daddy Logan. Ang kaniyang mga mata, na kanina lang ay puno ng pagnanasa, ay biglang nagdilim at napalitan ng isang mapanganib na banta. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking panga, sapat lang para mapilitan akong tumingin nang diretso sa kaniya.

“Ngayong alam mo na kung paano ako humalik, Honey,” paos at mababa niyang simula, “makikipaghalikan ka pa ba sa iba, ha? Magpapaturo ka pa ba sa ibang lalaki?”

Hingal na hingal ako, ang puso ko ay parang gustong lumabas sa aking dibdib. Ang lasa niya ay nananatili pa rin sa aking bibig, at ang init ng kaniyang katawan ay tila sumpa na ayaw ko nang takasan.

“Hindi na, Daddy,” sagot ko sa nanginginig na boses, pero puno ng katotohanan. “Hindi na po… Sobrang sarap niyo na po humalik. Kayo lang po ang gusto ko.”

Isang tipid na ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi-isang ngiti ng tagumpay at pagmamay-ari. “Good girl,” bulong niya bago muling sinakop ang aking bibig.

Halos labinlimang minuto pa kaming naghahalikan na parang mga hayok na ngayon lang nakatikim ng laman. Wala na kaming pakialam sa mundo.

Paminsan-minsan, kinakagat ni Daddy ang aking ibabang labi, sapat para mapadaing ako sa sarap at hapdi, na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aming mga hita. Ang bawat ungol at tunog ng lagkit ng aming mga dila ay bumabalot sa tahimik na silid.

Pero ang aming pribadong mundo ay biglang gumuho.

Bog! Bog! Bog!

Isang marahas at madiing pagkatok ang umalingawngaw mula sa pinto. Sabay kaming natigilan. Ang bawat pintig ng puso ko ay tila tumigil.

“Lemon? Nariyan ka ba sa loob?” Rinig ko na boses mula sa labas.

Boses iyon ni Kuya Lysander. Malamig, seryoso, at puno ng hinala.

“Wala ka sa kwarto mo at wala ka rin sa buong bahay. Buksan mo ’tong pinto, Daddy. Alam kong gising ka pa,” dagdag pa ni Kuya Lysander.

Bigla akong kinabahan nang husto. Napahawak ako sa braso ni Daddy Logan, ang aking mga mata ay nanlalaki sa takot. Kung makikita kami ni Kuya Lysander sa ganitong posisyon-magulo ang buhok, namumula ang mga labi, at magkadikit ang mga katawan-alam kong katapusan na namin.

Pero lalong lumakas ang kaba ko nang tumingin ako kay Daddy. Sa halip na matakot o magmadaling umiwas, nanatili siyang nakatitig sa akin. Isang nakakalokong ngisi ang nakapinta sa kaniyang mukha-isang ngising tila naghahamon, na tila ba natutuwa pa siya sa panganib na dala ng kaniyang sariling anak sa labas ng pinto.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang bawat marahas na pagkatok ni Kuya Lysander ay tila ba direktang tumatama sa dibdib ko. Ramdam ko ang pamumula ng aking mga labi at ang gulo-gulong ayos ng aking damit. Sa kabilang dako, si Daddy Logan ay nanatiling kalmado, tila ba mas lalo siyang naging mapanganib sa gitna ng tensyon.

“Lemon? Alam kong niyan ka sa loob. Buksan niyo ’to,” muling sigaw ni Kuya Lysander. May awtoridad sa kaniyang boses na hindi mapagkakaila.

Dahan-dahan akong kumalas mula sa pagkakahiga at pilit na inayos ang aking sarili. Ang panginginig ng aking mga kamay ay hindi ko maitago. Tumingin ako kay Daddy, naghahanap ng kasagutan, pero ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatutok sa pinto. Ang kaniyang ngisi ay tila nagsasabing handa siyang harapin ang anumang mangyayari.

“Sandali lang, Lysander,” sigaw ni Daddy sa kaniyang baritonong boses, sapat na para marinig sa kabila ng pinto. “Nag-uusap lang kami ni Lemon.”

Tumingin siya sa akin at dahan-dahang hinawakan ang aking pisngi. Ang kaniyang haplos ay tila ba nagbibigay ng lakas sa akin. “Huwag kang matakot, Honey,” pabulong niyang sabi. “Ako ang bahala.” Sabi niya at biglang matunog at malaway na halik ang binigay niya na umabot nang sampung segundo.

Dahan-dahan niyang nilakad ang pinto at pinihit ang lock. Ang bawat tunog ng mekanismo ay tila ba isang hudyat ng aming pagkahuli.

Pagbukas ng pinto, bumungad sa amin ang seryosong mukha ni Kuya Lysander. Ang kaniyang mga mata ay mabilis na naglakbay sa loob ng kwarto, tila ba may hinahanap na ebidensya ng aming ginagawa.

“Bakit kailangang naka-lock ang pinto, Dad?” tanong ni Kuya Lysander, ang kaniyang boses ay puno ng hinala. “At bakit parang… parang kakaiba ang amoy dito?”

Tumingin siya sa akin, at sa sandaling iyon, tila ba nabasa niya ang lahat ng aming sikreto. Ang kaniyang panga ay muling umiigting, at ang kaniyang mga mata ay nagdilim.

“Nag-uusap lang kami tungkol sa mga gawaing bahay, Lysander,” sagot ni Daddy nang walang alinlangan. “At tungkol sa pag-aaral ni Lemon.”

Hindi sumagot si Kuya Lysander. Nanatili siyang nakatitig sa akin, tila ba sinusuri ang bawat detalye ng aking mukha. Ang katahimikan sa pagitan namin ay tila ba isang bomba na handang sumabog anumang sandali.

“Siguraduhin niyo lang,” malamig na sabi ni Kuya Lysander bago siya tumalikod at naglakad palayo.

Nakahinga ako nang maluwag nang mawala na siya sa paningin ko. Pero ang kaba sa aking dibdib ay hindi pa rin nawawala. Tumingin ako kay Daddy, at nakita ko ang kaniyang muling pagngisi.

“Mukhang kailangan nating maging mas maingat, Honey,” bulong niya sa akin habang dahan-dahang muling isinasara ang pinto. “Dahil ang mga kuya mo… mukhang nagsisimula na silang makahalata.”

Nang makaalis si Kuya Lysander, bumalik ang nakabibinging katahimikan sa loob ng kwarto, pero hindi na ito puno ng takot kundi ng isang panibagong uri ng tensyon. Nanatili ang mga salita ni Daddy sa aking isipan-ang tungkol sa pagiging maingat dahil sa mga kuya ko.

Tumingin ako sa kaniya, pilit na hinuhuli ang kaniyang mga mata. “Daddy,” mahina kong tawag. “Dahil ba sa sinabi niyo na kailangan nating mag-ingat… ibig bang sabihin nito ay masusundan pa? May susunod pa ba sa mga halik na ’to?”

Hindi agad sumagot si Daddy Logan. Sa halip, lumapit siya sa akin at muling hinawakan ang aking baywang, hinihila ako palapit sa kaniyang mainit na katawan.

“Oo naman, Honey,” madiin niyang sagot, ang boses ay puno ng selos na pilit niyang itinatago. “Ayaw kong makita o malaman na makikipaghalikan ka sa ibang lalaki. Akin ka lang. Baka makapatay ako kapag nakita kitang may kasamang iba.”

Kinilabutan ako sa kaniyang sinabi, pero may bahagi sa akin ang lihim na natuwa sa kaniyang pagiging mapag-angkin.

Dahan-dahan niyang idinikit ang kaniyang noo sa akin. “At oo, siguradong may susunod pa. Paano ko ba matitigilan ’to? Napakatamis at napakalambot ng mga labi mo, Baby. Ang sarap-sarap mong halikan… hindi ako mapapagod na tikman ka.”

Natawa ako nang bahagya, isang mahinang hagikgik na puno ng kumpyansa. Ang takot na naramdaman ko kanina dahil kay Kuya Lysander ay tila naglaho dahil sa kumpirmasyong narinig ko mula sa kaniya.

“Sabi niyo ’yan, Dad ah,” biro ko habang inaayos ang kulyar ng kaniyang damit.

“Tara na,” aya niya habang binubuksan muli ang pinto, tinitiyak na maayos na ang lahat sa aming itsura. “Bumaba na tayo sa sala baka kung ano pang isipin ng mga kuya mo.”

Naglakad kami pababa, magkatabi pero may distansya-isang pagkukunwari na kailangan naming panindigan. Pero sa ilalim ng bawat hakbang namin sa hagdan, alam naming dalawa na may isang lihim na kasunduan na kaming binuo: isang ugnayang mas masarap pa sa anumang bawal.

Pagbaba namin sa sala, bumungad sa amin ang tatlo kong kuya. Si Kuya Lucas ay nakasandal sa hamba ng pinto habang nagbabasa sa kaniyang phone, si Kuya Lucian naman ay abala sa pag-aayos ng kaniyang gym gear, at si Kuya Lysander-na kakababa lang din-ay prenteng nakaupo sa sofa, ang mga mata ay tila matalas na kutsilyong nakatitig sa amin.

“Tagal niyo sa taas, ah?” untag ni Kuya Lucian habang sumusulyap sa amin. “Akala namin nakatulog na kayo roon sa lalim ng seryoso ng usapan niyo.”

“Marami lang kaming kailangang linawin ni Lemon tungkol sa mga darating na linggo,” sagot ni Daddy Logan sa kaniyang pinaka-kalmadong boses. Umupo siya sa kaniyang paboritong single-seater na sofa at kumuha ng dyaryo, tila walang anumang nangyari sa loob ng silid kanina.

Naupo naman ako sa kabilang dako, pilit na pinapakalma ang aking sarili. Ramdam ko pa rin ang bahagyang pamamanhid ng aking mga labi.

“Lemon,” tawag ni Kuya Lysander. Napatingin ako sa kaniya. Hindi siya nakangiti. “Bakit namumula ’yang labi mo? Parang namamagang ewan. Nakagat mo ba o may kumagat?”

Bigla akong nabulunan sa sarili kong laway. Daddy Logan slightly lowered his newspaper, just enough to see my reaction.

“Ah… eh, kasi Kuya, ano… tuyo kasi ’yung labi ko kaya siguro kinagat-kagat ko kanina habang nakikinig kay Daddy,” mabilis kong palusot. “Alam niyo naman kapag kinakabahan ako, napapagdiskitahan ko ’tong labi ko.”

Isang maikling tawa ang pinakawalan ni Kuya Lysander, pero walang saya sa kaniyang mga mata. “Ganoon ba? Akala ko kung ano na.”

Tumayo si Daddy Logan at lumapit sa amin. “Hayaan mo na ang kapatid mo, Lysander. Masyado kang mapuna. Lemon, kumuha ka nga ng malamig na tubig sa kusina, mukhang kailangan mo ’yan para kumalma.”

Tumango ako at mabilis na naglakad patungong kusina. Pero bago pa ako tuluyang makalayo, naramdaman ko ang mabilis na pagdaan ng kamay ni Daddy sa aking likuran-isang haplos na panandalian lang pero sapat na para magpaalala sa akin ng kaniyang banta at pangako kanina.

Habang nasa kusina, humarap ako sa salamin ng ref. Hinawakan ko ang aking labi. Matamis at malambot. Iyon ang sabi ni Daddy. At sa bawat titig nina Kuya sa labas, lalong nagiging kapana-panabik ang sikretong ito. Alam kong hindi ito ang huling beses na malalagay kami sa panganib, pero gaya ng sabi ni Daddy, may susunod pa. At hindi na ako makapaghintay.

Chapter 3

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ang init ng araw na sumisilip sa siwang ng kurtina. Agad kong kinapa ang kabilang panig ng kama, umaasang madarama ko pa ang matitigas na muscle at nag-aapoy na balat ni Daddy Logan. Pero malamig na ang unan. Wala na siya.

Napaupo ako at napatingin sa ilalim ko. Kumunot ang noo ko. Ang dating puting bedsheet na punong-puno ng ebidensya ng aming milagro kagabi-yung mga bakas ng kaniyang pagkalalaki na tumagas sa hita ko-ay wala na. Pinalitan na ito ng bagong asul na sheet, malinis at amoy downy.

“Sayang…” bulong ko sa sarili ko, sabay bagsak muli ng katawan sa kama. Naisip ko kasing aamuyin ko pa sana ang natuyong tamod niya bago ko sana ipagpatuloy ang pag-iilusyon ko. Gusto ko sanang malunod muli sa malapot na amoy na ’yun na galing mismo sa kaniyang katawan. Ang bilis naman magligpit ni Daddy.

Dali-dali akong bumangon. Alas siyete na ng umaga. Karaniwan ay ako ang nasa kusina sa oras na ito, kaya nagmamadali akong lumabas ng kwarto ni Daddy at tumakbo pababa.

Pagdating ko sa kusina, natigilan ako. Hindi gaya ng dati na ako ang naunang gising, nandun na silang lahat. Nakapaligid sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander sa dining table, nakatitig sa kanilang mga cellphone.

“Oh, gising na pala ang Prinsesa,” bati ni Kuya Lucas nang hindi inaalis ang tingin sa screen.

“Bakit ang aga niyo? At bakit… bakit gising na kayo?” tanong ko habang kinakamot ang ulo ko, medyo gulo-gulo pa ang buhok ko.

“Chine-check namin kung may pasok na o stranded pa rin dahil sa baha sa kalsada,” sagot ni Kuya Lucian na seryosong-seryoso.

Pero mas lalo akong nagulat nang mapatingin ako sa harap ng kalan. Si Daddy Logan, naka-topless at may apron at boxer shorts lang, ay abalang naghahalo ng sinangag at nagpiprito ng ham at itlog. Ang lapad ng likod niya ay bahagyang gumagalaw habang kumikilos siya. Ang hot puta.

“Morning, Honey,” nakangiting bati ni Daddy sa akin sabay halik sa pisngi, pero may kakaibang kislap sa mga mata niya. “Ang himbing ng tulog mo ah. Tulog mantika ka pala ’pag sa kwarto ko natutulog. Halos hindi ka na gumalaw kahit nagpapalit na ako ng bedsheet kanina.” Biro niya.

Narinig ko ang biglang pag-usog ng upuan. Napatingin ako kay Kuya Lysander. Nakita ko ang pag-igting ng kaniyang panga at ang mahigpit na pagkakahawak niya sa kaniyang kape. Madilim ang tingin niya sa amin ni Daddy, tila may malalim na iniisip o sinusuring mabuti ang bawat salitang binitawan ni Daddy.

“A-ah, tutulong na po ako, Dad,” sabi ko sabay lapit sa kaniya. Tumayo ako sa tabi niya, sapat na para maramdaman ang init ng kaniyang katawan. “Pasensya na, napasarap lang ang higa. Ang bango kasi sa kwarto niyo. Amoy na amoy kita, Daddy.” Sabi ko at tumawa lang siya.

Tumingin ako sa kaniya at nagkunwaring nagtataka. “Pero Dad, bakit nga pala pinalitan yung bedsheet? At saka…” Inilapit ko ang mukha ko sa tenga niya, sapat lang para siya lang ang makarinig pero kitang-kita ng mga kuya ko ang pagiging dikit namin.

“Daddy, bakit parang ang lagkit ng mga legs ko?” bulong ko na may kasamang nakakalokong ngiti.

Nakita ko ang biglang pagtigil ng kamay ni Daddy sa paghahalo ng kanin. Ang kaniyang leeg ay biglang namula at tila nabitawan niya ang sandok sa kawali. Mukha siyang bata na nahuli sa akto ng kaniyang magulang na nagnanakaw ng cookies-balisa, kabado, at hindi makatingin nang diretso sa akin.

“A-ano… kasi…” nauutal niyang simula.

Bago pa siya mabuko ng mga kuya ko, bigla akong tumawa nang mahina at nilakasan ang boses ko para marinig ng lahat.

“Dad! Nakaihi ba ako sa salawal kagabi habang tulog? Kaya ba pinalitan niyo yung bedsheet kasi nabasa ko?” tanong ko habang nakahawak sa baywang, nagpapanggap na hiyang-hiya. “Nakakahiya! Kaya pala malagkit yung hita ko kanina, baka natuyong ihi na ’yun!”

Agad na humalakhak sina Kuya Lucas at Kuya Lucian.

“Hahaha! Bunso, 18 ka na, naiihi ka pa sa kama?!” asar ni Kuya Lucian.

“Kaya pala ang aga naglaba ni Daddy kanina,” dagdag ni Kuya Lucas habang umiiling-iling.

Lihim akong napatingin kay Daddy. Nakahinga siya nang maluwag. Pero si Kuya Lysander? Nanatiling tahimik, ang kaniyang panga ay hindi pa rin lumuluwag, at ang titig niya ay nanatiling nakatusok sa akin-tila hindi naniniwala sa aking palusot.

Nagpatuloy ang tawanan sa hapag-kainan, pero hindi ko maalis ang pansin ko kay Kuya Lysander. Habang abala sina Kuya Lucas at Kuya Lucian sa pang-aasar sa akin tungkol sa pag-ihi ko sa kama, si Kuya Lysander ay nanatiling estatwa sa kaniyang kinauupuan. Ang kaniyang mga mata-matatalim at tila may binabasa sa bawat kilos namin ni Daddy-ay hindi man lang kumurap.

“Kumain na tayo,” malamig na utos ni Kuya Lysander. Biglang tumahimik ang lahat. May awtoridad sa boses niya na kahit si Daddy ay napalingon.

Naupo ako sa tabi ni Daddy, gaya ng nakagawian, pero ramdam ko ang init ng kaniyang hita na bahagyang dumidikit sa akin sa ilalim ng lamesa. Alam kong pareho kaming kinakabahan, pero kailangan kong panindigan ang pagiging inosenteng bunso ng pamilyang ito.

“Honey, kumuha ka na ng kanin,” pagbasag ni Daddy sa katahimikan. Inabot niya sa akin ang sandok, pero sa halip na sa hawakan ako humawak, sinadya kong dampian ang kaniyang malapad na palad. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang mga daliri.

“Salamat, Dad,” malambing kong sabi, sabay kindat sa kaniya na ako lang ang nakakakita.

Pagkatapos kumain, nagprisinta si Kuya Lysander na siya na ang maghuhugas ng pinggan. Bihira itong mangyari kaya lalong bumigat ang pakiramdam ko. Habang nagliligpit ako ng mesa, lumapit siya sa akin.

“Lemon,” tawag niya. Mababa ang boses, halos pabulong.

“Bakit, Kuya?” tanong ko, pilit na pinapanatili ang ngiti sa aking mga labi.

“Ang aga nagising ni Daddy. Alas kwatro pa lang, naririnig ko na siyang naglalaba,” wika niya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Ganoon ba karami ang naihi mo para kailanganin niyang mag-mabilis na labada bago kami magising?”

Natigilan ako. Masyadong matalas ang pandinig ni Kuya Lysander. Sa aming apat na magkakapatid, siya ang pinakatahimik pero siya rin ang pinaka-obserbante.

“A-ano… alam mo naman si Daddy, ayaw niya ng madumi. Saka nakakahiya naman kasi kung aabutan niyo yung amoy sa kwarto niya, ’di ba?” palusot ko, kahit na ang totoo ay ang amoy ng kaniyang tamod ang pilit na itinatago ni Daddy.

Hinawakan ni Kuya Lysander ang braso ko, hindi mahigpit pero ramdam ko ang tensyon. “Siguraduhin mo lang, Lemon. Ayaw kong may itinatago kayo sa akin… lalo na kung tungkol ito sa nangyayari sa loob ng kwarto ni Daddy.” Pagbabanta niya.

Binitawan niya ako at nagpatuloy sa paghuhugas, na tila walang sinabing banta.

Dahil stranded pa rin dahil sa baha, pumasok muli si Daddy sa kaniyang kwarto para magpahinga. Sinamantala ko ang pagkakataon. Tiniyak kong abala ang mga kuya ko sa sala bago ako dahan-dahang pumasok sa kwarto ni Daddy.

Naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama, nakahawak sa kaniyang noo. Bakas ang pagod at kaba sa kaniyang mukha.

“Daddy…” tawag ko sa aking pinakamalambing na boses.

Hindi ako naghintay ng imbitasyon. Agad akong lumapit at umupo sa kaniyang kandungan. Naramdaman ko ang bahagyang pagkagulat sa kaniyang katawan, pero hindi niya ako itinulak. Sa halip, isang nakakalokong ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi.

“Aba, himala,” asar ni Daddy habang nakatingin sa akin. “First time yata na ang Baby mismo ang lumapit at dumikit nang ganito ah? Karaniwan kailangan ko pang suyuin bago lumapit sa amin.”

Humilig ako sa kaniyang balikat. “Namiss lang po kita, Dad.”

“Ang Honey ko, nagpapalambing,” Natatawang sabi ni Daddy at pinaulanan ako ng halik sa noo at sa mga pisngi. Ramdam na ramdam ko ang pag-iingat at ang pagmamahal sa bawat dampi ng labi niya. Pero sa isip-isip ko, gusto ko ng higit pa roon. Nakaisip ako ng isang kapilyuhan.

Hinarap ko siya at bago pa siya makapagsalita, at bilang ganti, sunod-sunod halik din ang ibinigay ko sa kaniya sa noo, pisngi, baba pati panga at ilong.

Pero ang nakapagpahinto sa kaniya sa pagtawa ay sunod-sunod na mga halik ang ibinigay ko sa mismong mga labi niya. Mabilis. Madiin. Mapangahas.

Nanigas si Daddy. Nagkakatitigan lang kami sa loob ng ilang segundo-isang katahimikang punong-puno ng tensyon. Pero maya-maya, nakita ko ang pagbabago sa kaniyang mga mata. Kumunot ang kaniyang noo at bahagyang nagalit ang kaniyang ekspresyon.

“Lemon, ano ’yon?” seryoso niyang tanong. “Bakit mo ginawa ’yon? Sa pisngi lang dapat humahalik, Honey. Huwag sa labi.” Sabi niya pero iba ang ipinapakita ng mga mata niya.

Gusto kong tumawa. Kung alam mo lang, Dad, sabi ko sa isip ko. Kinikiss mo rin naman ako sa labi ’pag akala mong tulog ako, pero ang totoo, gising na gising ang diwa ko at ninanamnam ko ang bawat segundo.

Dahil gusto ko pa siyang inisin, nagpatuloy ako sa aking kabaliwan. “Dad, pwede mo ba akong turuan humalik? ’Yung matagal… ’yung katulad ng napapanood ko sa mga movies, please?” Pagmamakaawa ko at nag-puppy eyes pa.

Biglang tumayo si Daddy, dahilan para mapatayo rin ako mula sa pagkaka-kandong sa kaniya. “Lemon! Kung ano-ano na ang pinagsasabi mo! Hindi magandang biro ’yan!” galit niyang asik. Namumula ang kaniyang mukha-hindi ko alam kung sa galit o sa tindi ng pagpipigil.

“Tumigil ka! Bumaba ka na roon at makipaglaro ka muna sa mga kuya mo,”

Di ako nagpatinag. “Sige na, Daddy, please?”

“Bumaba ka na at itigil mo na iyang kahibangan mo!” Galit na sabi niya kaya medyo nainis na rin ako.

Nagkunwari akong nagtampo. Pinagsalikop ko ang aking mga braso at humaba ang nguso ko. “Fine! Kung ayaw mo, Dad, edi sa iba na lang ako magpapaturo. Marami namang dyan na pwedeng magturo sa akin-”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko.

Biglang nagdilim ang mukha ni Daddy Logan. Nakita ko na ang ganoong ekspresyon kay Kuya Lysander, pero ang kay Daddy… mas mapanganib. May kasamang awtoridad at isang uri ng pagmamay-ari na tila handang manakit ng sinumang mangahas humawak sa akin.

“Subukan mo, Lemon,” mababa at paos niyang banta habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata. “Subukan mong magpaturo sa ibang lalaki at makikita nila kung sino ang kinakalaban nila. ’Di na sila sisikatan ng araw.” Natawa ako sa isip ko kasi yung huling salita pangmatanda talaga. FPJ yarn?

Sa halip na matakot, mas lalong nag-alab ang dugo ko. Alam kong nakuha ko na ang reaksyong gusto ko.

Padabog akong tumayo mula sa pagkakaharap sa kaniya. Pilit kong ibinaba ang laylayan ng shirt ko at hinarap siya nang may pekeng pait sa aking mga mata.

“Sige, Dad. Kung ayaw niyo, edi huwag. Nakakalimutan niyo yata na 18 na ako. Marami namang dyan na mas gustong magturo sa akin na… Humalik,” matapang kong sabi habang pilit na pinatitigas ang boses ko kahit na ang totoo ay nanginginig ang tuhod ko sa dilim ng kaniyang tingin.

Tinalikuran ko siya at mabilis na naglakad patungo sa pinto. “Doon na lang ako sa iba maglalambing at magpapahalik. ’Yung hindi ako papagalitan.”

Nasa tapat na ako ng pinto, tinanggal ang pagkaka-lock at bubuksan na sana para lumabas nang maramdaman ko ang isang malakas na hangin sa likuran ko. Sa isang iglap, naramdaman ko ang kaniyang malaking palad na humablot sa braso ko at marahas akong pinihit pabalik.

Click.

Ganoon na lamang ang bilis ng kaniyang kamay nang i-lock niya ang pinto. Idiniin niya ako sa likod ng pintuan, ang kaniyang malapad na dibdib ay nakadikit na sa akin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga-isang madilim na apoy na ngayon ko lang nakita sa kaniya. Sobrang lapit ng mukha niya, ramdam ko ang mainit at mabilis niyang hininga na humahalo sa akin.

“D-dad…” nauutal kong tawag. Bigla akong kinabahan. Iba ang aura niya ngayon. Parang hindi na ito ang mapagmahal na ama na kilala ko. Parang isa siyang gutom na leon na handang sumakmal.

“Sino ang sinasabi mong iba, Lemon?” mababa at mapanganib niyang tanong. “Sino ang lalaking hahayaan mong humawak sa ’yo? Humalik sa ’yo? Hmm?”

Hindi ako nakasagot. Napalunok na lang ako habang nakatingin sa kaniyang gumagalaw na panga.

“Fine,” maikli niyang sabi.

Bago pa ako makahinga nang maluwag, bigla niyang sinakop ang aking mga labi. Hindi ito gaya ng mga smack ko kanina. Isang marahas, gutom, at mapunong halik ang ibinigay niya sa akin. Tila gusto niyang burahin ang lahat ng ideya ko tungkol sa ibang lalaki gamit ang kaniyang sariling labi.

Nanigas ang buong katawan ko. Tila ako naging estatwa sa sobrang gulat. Ang dila niya ay mapangahas na pumasok, sinasakop ang bawat sulok ng aking bibig, humihingi ng tugon, nagpapakita ng dominasyon. Ang kaniyang kamay na nasa pinto kanina ay lumipat sa batok ko, idinidiin ako lalo sa kaniya.

Ito na ’yon. Ang matagal na halik na hiniling ko. Pero mas matindi ito sa kahit anong movie na napanood ko.

Kalaunan, dahan-dahan siyang kumalas, pero nanatiling magkadikit ang aming mga noo. Hinihingal siya, ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa aking mga labi na ngayon ay namumula na at bahagyang namamaga.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” bulong niya na may kasamang babala na tila isang sumpa. “Ako lang. Naiintindihan mo ba? Sa akin ka lang magpapalambing at magpapahalik. Hmm?” Pagbabanta niya bago ulit sakupin ang bibig ko.

Napapaungol ako sa halik niya at hindi ako makatugon dahil sa tindi ’non.

Nang kumalas ang mga labi ni Daddy, tanging ang malalim at mabilis naming paghinga ang maririnig sa loob ng kwarto. Ang kaniyang mga mata ay tila naging bintana ng isang madilim at mapanganib na pagnanasa na matagal na niyang ikinukulong.

“Hinding-hindi ka magpapahalik o magpapahawak sa iba, Lemon,” ulit niya, mas mariin ang boses ngayon.

Dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay at hinaplos ang kaniyang labi-ang labi na ilang minuto lang ang nakalipas ay marahas na sumakop sa akin. “Bakit, Dad? Kasi gusto niyo kayo lang?”

Hinawakan niya ang palad ko at hinalikan ang gitna nito, ang kaniyang titig ay hindi pumuputol sa akin. “Kasi akin ka. Akin ka lang, Lemon.”

“Pero nagalit kayo kanina nung hinalikan ko kayo,” pabulong kong sagot, pilit na ibinabalik ang laro. “Sabi niyo sa pisngi lang dapat.”

Isang mapait na ngiti ang sumilip sa kaniyang mukha. Inilapit niya muli ang kaniyang mukha sa akin, sapat na para maramdaman ko ang kiliti ng kaniyang balbas. “Nagalit ako dahil sinusubukan mo ako. At nagalit ako lalo nung sinabi mong sa iba ka magpapaturo. Hindi mo alam kung anong kayang gawin ng isang lalaki na mapanganib, Honey. Lalo na kung ako ang lalaking ’yun.”

Sa sandaling iyon, tila gusto ko nang sabihin sa kaniya ang totoo. Na alam ko ang lahat. Na gising ako habang kinikiskis niya ang alaga niya sa gitna ng mga hita ko. Na ramdam ko ang bawat smack na ibinibigay niya sa akin gabi-gabi habang nagpapanggap akong tulog.

Pero mas masarap ang ganito. Ang makita siyang naguguluhan at unti-unting bumibigay sa kaniyang sariling tukso.

“Dad… paano kung malaman nina Kuya?” tanong ko habang dahan-dahang isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang mainit na dibdib. “Lalo na si Kuya Lysander? Nakita mo ba kung paano siya tumingin kanina sa kusina?”

Naramdaman ko ang pag-igting ng katawan ni Daddy. “Huwag mong intindihin ang mga kuya mo. Hangga’t nakasara ang pintong ito, tayo lang ang nakakaalam. Tayo lang.”

Inangat ko ang aking tingin sa kaniya. “So, tuturuan niyo na ako? ’Yung katulad sa movies?”

Hindi siya sumagot gamit ang salita. Sa halip, binuhat niya ako-isang madali at magaan na pagkilos para sa isang barakong katulad niya-at inihiga sa kama. Sa kamang iyon kung saan bago na ang bedsheets, pero ang alaala ng lagkit at init kagabi ay sariwa pa rin sa aking balat.

Lumuhod siya sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang malalaking kamay ay nakatukod sa magkabilang gilid ng ulo ko.

“Tuturuan kita,” pabulong niyang sabi, ang boses ay puno ng pangako at panganib. “Pero tandaan mo ’to, Lemon. Kapag natutunan mo na ang lahat sa akin, wala ka nang kawala. Hinding-hindi mo na gugustuhing humanap ng iba.”

Nang muli niyang idampi ang kaniyang labi sa akin, alam kong wala na kaming balikan. Ang amoy ng pagkukunwari ay napalitan na ng amoy ng pagmamay-ari. At sa labas ng kwarto, ang ulan ay patuloy sa pagbuhos, tila tinatabunan ang anumang ungol at buntong-hininga na lilikhain namin sa loob ng teritoryo ni Daddy Logan.

Nakahiga ako sa kama habang si Daddy Logan ay nakaluhod sa pagitan ng aking mga hita. Ang bigat ng kaniyang presensya ay sapat na para manghina ang aking mga tuhod, pero ang kaniyang mga mata-na puno ng determinasyon at pagnanasa-ang tunay na nagpapakaba at nagpapa-excite sa akin.

“Gusto mong matuto, ’di ba?” mahina niyang tanong, ang kaniyang boses ay parang haplos sa aking pandinig. “Makinig ka sa akin, Lemon. Ang paghalik ay hindi lang basta pagdampi ng labi. It’s a dance. It’s about rhythm and breath.”

Wow! tinuturuan talaga ako.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha. Naamoy ko ang kaniyang hininga-amoy kape na may halong peppermint, mainit at nakakalasing. Nang lumapat ang kaniyang labi sa akin, hindi na ito marahas gaya kanina. Malambot ito, mapaglaro, at dahan-dahang sinisipsip ang ibabang bahagi ng aking labi.

“Mnggh…” Isang mahinang ungol ang kumawala sa lalamunan ko. Nasasarapan ako sa paraan ng kaniyang pagtikim sa akin, tila ba isa akong mamahaling alak na dahan-dahan niyang ninanamnam. Ang lasa ng kaniyang labi ay parang kombinasyon ng kaniyang pagkalalaki at ng tamis na siya lang ang meron.

Bigla siyang tumigil at lumayo nang kaunti, sapat lang para magkatitigan kami. “Huwag kang magmadali,” turo niya, tila isang serious teacher. “Feel my lips first. Open your mouth just a little bit… let my tongue explore. Huwag mong lalabanan, sumabay ka lang, Honey.” Turo niya in a seductive way.

Muli niyang sinakop ang bibig ko. Sinunod ko ang turo niya. Bahagya kong ibinuka ang aking mga labi at hinayaan ang kaniyang dila na pumasok. Nang magtagpo ang aming mga dila, parang may kuryenteng gumapang sa buong katawan ko. Ang init ng kaniyang bibig ay nakakahaling.

“That’s it, Honey… follow my lead,” bulong niya sa gitna ng halik.

“Ahhh… Dad…” napapaungol na ako sa tindi ng sensasyon. Ang kaniyang malalaking kamay ay nasa magkabilang gilid na ngayon ng aking leeg, ang kaniyang mga hinlalaki ay hinahaplos ang aking panga.

Tumigil muli siya, hinihingal na rin. Ang kaniyang mga mata ay tila nagdidilim lalo. “Kapag naramdaman mong kinakapos ka na ng hininga, dahan-dahan kang huminga sa ilong… huwag kang bibitaw agad. Ang halik na matagal ay parang kwento, Lemon. May simula, may gitna, at may rurok.”

“Gusto ko na ng rurok, Dad,” Masigla at mapangahas kong bulong, habang ipinupulupot ko ang aking mga braso sa kaniyang matipunong leeg para hilahin siya pabalik sa akin.

Isang malalim na ungol ang pinakawalan ni Daddy Logan-isang tunog ng pagsuko sa kaniyang sariling disiplina. “Matigas ang ulo mo… pero magaling kang estudyante.”

Sa pagkakataong ito, wala nang tigil. Ang halik niya ay naging mas malalim, mas basa, at mas mapusok at rinig na rinig sa buong kwarto.

Ramdam ko ang bawat galaw ng kaniyang dila na tila tinatandaan ang bawat sulok ng aking bibig. Ang lasa niya, ang amoy niya, at ang paraan ng kaniyang pag-ungol sa loob ng aking bibig ay nagdala sa akin sa isang mundong kami lang ang nakakaalam.

Para kaming nasa isang private lecture kung saan siya ang master at ako ang kaniyang uhaw na estudyante, at ang bawat haplos at halik ay isang pahina ng bawal na kaalaman na sabik naming binubuklat.

“Wait, Dad… dahan-dahan,” hingal na hingal kong bulong nang muli siyang humiwalay para pagmasdan ang namumula kong mga labi.

Ang silid ay puno ng amoy ng peppermint mula sa kaniyang hininga at ang pamilyar na mapusok na amoy ng kaniyang balat. Hinawakan ni Daddy Logan ang baba ko, iginigiya ang aking mukha para muling magtama ang aming mga paningin.

“Anong lasa, Lemon?” tanong niya, ang boses ay paos at tila nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang dibdib.

“Lasang kayo… lasang Daddy,” Malanding sagot ko habang dahan-dahang dinidilaan ang sarili kong labi, ninanamnam ang naiwang tamis at pait ng kaniyang laway. “Mainit. Masarap.”

Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting punong-puno ng awtoridad. “Makinig ka. Kapag humahalik ka, kailangan mong gamitin ang dila mo para mang-akit, hindi para manakit. Let it glide. Parang ganito…”

Muli niyang inilapit ang kaniyang mukha. Ramdam ko ang mainit niyang hininga na humahaplos sa aking balat bago pa man dumampi ang kaniyang labi. Sa pagkakataong ito, mas naging detalyado ang kaniyang pagtuturo. Sinipsip niya ang aking itaas na labi, dahan-dahan at madiin, bago ipinasok ang kaniyang dila sa paraang tila hinahalughog ang bawat sulok ng aking pagkatao.

“Mngggghhh!” Napapikit ako nang mariin at napakapit sa kaniyang matipunong balikat. Ang bawat galaw niya ay tila may gustong sabihin-na akin siya, na teritoryo niya ako.

“Moan it, Honey… don’t hold it back,” utos niya sa gitna ng halik. “Gusto kong marinig kung gaano mo nagugustuhan ang ginagawa ko sa’yo.”

“Ahhh… Daddy… hmmm…” Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang kaniyang lasa ay nakakalasing, parang alak na dumadaloy sa aking lalamunan. Ang bawat pagsalubong ng aming mga dila ay naglilikha ng tunog ng lagkit na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aking mga hita.

Tumigil siya saglit, ang kaniyang mga mata ay naglalakbay sa aking mukhang punong-puno ng pagnanasa. “Good student. Nakukuha mo na ang ritmo. Ngayon, subukan mo namang ikaw ang manguna. Ipakita mo sa akin kung paano mo ako gustong tikman.” Sabi niya bago pagpalitin ang pwesto namin.

Sa pagkakataong ito, ako na ang nasa itaas, ako naman ang sumunggab sa kaniyang labi. Ginaya ko ang kaniyang ginawa-ang dahan-dahang pagsipsip, ang mapaglarong paggamit ng dila, at ang madiing pagdikit ng aming mga balat. Narinig ko ang kaniyang malalim na ungol, isang mababang tunog na nanggagaling sa kaniyang lalamunan na tila isang leong nagpapasakop sa kaniyang biktima.

“F-fuck, Lemon… ahh,” paos niyang mura habang mas lalo niyang idinidiin ang kaniyang katawan sa akin.

Sa loob ng kwarto,nawala ang konsepto ng tama at mali. Ang tanging mahalaga ay ang init ng kaniyang labi, ang bawat ungol na pinapakawalan namin, at ang sining ng paghalik na siya mismo ang nagturo sa akin.

“Sana… sana ganito na lang tayo lagi, Dad,” pabulong kong sabi habang hinihingal kaming dalawa, ang aming mga noo ay magkadikit pa rin.

“Ito ang sikreto natin, Lemon,” sagot niya habang hinahalikan ang dulo ng aking ilong. “Ang sikretong ikaw at ako lang ang may alam.”

Muling nagtagpo ang aming mga mata-ang sa kaniya ay puno ng nag-aalab na pagmamay-ari, at ang sa akin ay puno ng mapangahas na pag-imbita. Hindi na kailangan ng salita.

Pinagpalit niya ulit ang pwesto namin at dahan-dahang iniyuko ni Daddy Logan ang kaniyang ulo, at sa pagkakataong ito, hindi na ako naghintay. Sinalubong ko ang kaniyang mga labi nang may bagong tuklas na kumpiyansa.

Wala nang gabay, wala nang alinlangan. Ang bawat dampi ng aming mga labi ay tila may kuryenteng gumagapang sa aking buong pagkatao. Marunong na ako. Alam ko na kung paano sipsipin ang kaniyang ibabang labi at kung paano igalaw ang aking dila para sumabay sa kaniyang ritmo.

“Mnggggh…” Isang malalim at paos na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan. “Honey… f-fuck, ang galing mo na…” bulong niya sa pagitan ng aming mga halik.

Narinig ko ang kaniyang mabilis na paghinga. Ang bawat tawag niya sa akin ng “Honey” ay tila musika na nagpapalambot sa aking mga tuhod. Ramdam ko ang kaniyang mga daliri na nakabaon sa aking buhok, idinidiin ang aking mukha sa kaniya na tila natatakot siyang kumawala ako.

“Ang tamis ng bibig mo, Baby… parang ayaw ko nang huminto,” paos niyang sabi, ang kaniyang hininga ay mainit na humahaplos sa aking pisngi.

Labi sa labi, dila sa dila. Ang aming mga laway ay tila naghahalo sa bawat mapusok na pag-espahadan ng aming mga dila. Wala na ang takot, tanging ang lasa na lang ni Daddy Logan ang nananatili sa aking panlasa-isang kombinasyon ng kape, peppermint, at ang kaniyang likas na pagkalalaki.

Sa bawat pagkakataong bahagya kaming humihiwalay para huminga, napapansin ko ang isang mahaba at manipis na hibla ng laway na nakadugtong sa aming mga labi-isang ebidensya ng tindi at lagkit ng aming pagsasalu-salo. Pinapanood ko itong maputol bago muling dambahin ni Daddy ang aking bibig, tila ba nagugutom siya sa bawat segundo na hindi kami magkadikit.

“Ang bilis mong matuto, anak… ang sarap mong humalik,” anas niya, ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakapikit habang ninanamnam ang bawat sulok ng aking bibig.

Sa loob ng kwartong iyon, habang ang ulan ay patuloy sa paghampas sa bubong, tila huminto ang mundo. Ang tanging totoo ay ang init ng kaniyang katawan, ang lagkit ng aming mga labi, at ang tamis ng bawal na pag-ibig na ito na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam. Sa bawat ungol na pinapakawalan niya, alam kong tuluyan ko na siyang nakuha. Wala nang bawian.

“Uhmmmm… Ang sarap mo, Daddy.”

Sa gitna ng aming mapusok na paglalakbay, biglang huminto si Daddy Logan. Ang kaniyang mga mata, na kanina lang ay puno ng pagnanasa, ay biglang nagdilim at napalitan ng isang mapanganib na banta. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking panga, sapat lang para mapilitan akong tumingin nang diretso sa kaniya.

“Ngayong alam mo na kung paano ako humalik, Honey,” paos at mababa niyang simula, “makikipaghalikan ka pa ba sa iba, ha? Magpapaturo ka pa ba sa ibang lalaki?”

Hingal na hingal ako, ang puso ko ay parang gustong lumabas sa aking dibdib. Ang lasa niya ay nananatili pa rin sa aking bibig, at ang init ng kaniyang katawan ay tila sumpa na ayaw ko nang takasan.

“Hindi na, Daddy,” sagot ko sa nanginginig na boses, pero puno ng katotohanan. “Hindi na po… Sobrang sarap niyo na po humalik. Kayo lang po ang gusto ko.”

Isang tipid na ngiti ang sumilip sa kaniyang mga labi-isang ngiti ng tagumpay at pagmamay-ari. “Good girl,” bulong niya bago muling sinakop ang aking bibig.

Halos labinlimang minuto pa kaming naghahalikan na parang mga hayok na ngayon lang nakatikim ng laman. Wala na kaming pakialam sa mundo.

Paminsan-minsan, kinakagat ni Daddy ang aking ibabang labi, sapat para mapadaing ako sa sarap at hapdi, na lalong nagpapasiklab sa init sa pagitan ng aming mga hita. Ang bawat ungol at tunog ng lagkit ng aming mga dila ay bumabalot sa tahimik na silid.

Pero ang aming pribadong mundo ay biglang gumuho.

Bog! Bog! Bog!

Isang marahas at madiing pagkatok ang umalingawngaw mula sa pinto. Sabay kaming natigilan. Ang bawat pintig ng puso ko ay tila tumigil.

“Lemon? Nariyan ka ba sa loob?” Rinig ko na boses mula sa labas.

Boses iyon ni Kuya Lysander. Malamig, seryoso, at puno ng hinala.

“Wala ka sa kwarto mo at wala ka rin sa buong bahay. Buksan mo ’tong pinto, Daddy. Alam kong gising ka pa,” dagdag pa ni Kuya Lysander.

Bigla akong kinabahan nang husto. Napahawak ako sa braso ni Daddy Logan, ang aking mga mata ay nanlalaki sa takot. Kung makikita kami ni Kuya Lysander sa ganitong posisyon-magulo ang buhok, namumula ang mga labi, at magkadikit ang mga katawan-alam kong katapusan na namin.

Pero lalong lumakas ang kaba ko nang tumingin ako kay Daddy. Sa halip na matakot o magmadaling umiwas, nanatili siyang nakatitig sa akin. Isang nakakalokong ngisi ang nakapinta sa kaniyang mukha-isang ngising tila naghahamon, na tila ba natutuwa pa siya sa panganib na dala ng kaniyang sariling anak sa labas ng pinto.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Ang bawat marahas na pagkatok ni Kuya Lysander ay tila ba direktang tumatama sa dibdib ko. Ramdam ko ang pamumula ng aking mga labi at ang gulo-gulong ayos ng aking damit. Sa kabilang dako, si Daddy Logan ay nanatiling kalmado, tila ba mas lalo siyang naging mapanganib sa gitna ng tensyon.

“Lemon? Alam kong niyan ka sa loob. Buksan niyo ’to,” muling sigaw ni Kuya Lysander. May awtoridad sa kaniyang boses na hindi mapagkakaila.

Dahan-dahan akong kumalas mula sa pagkakahiga at pilit na inayos ang aking sarili. Ang panginginig ng aking mga kamay ay hindi ko maitago. Tumingin ako kay Daddy, naghahanap ng kasagutan, pero ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatutok sa pinto. Ang kaniyang ngisi ay tila nagsasabing handa siyang harapin ang anumang mangyayari.

“Sandali lang, Lysander,” sigaw ni Daddy sa kaniyang baritonong boses, sapat na para marinig sa kabila ng pinto. “Nag-uusap lang kami ni Lemon.”

Tumingin siya sa akin at dahan-dahang hinawakan ang aking pisngi. Ang kaniyang haplos ay tila ba nagbibigay ng lakas sa akin. “Huwag kang matakot, Honey,” pabulong niyang sabi. “Ako ang bahala.” Sabi niya at biglang matunog at malaway na halik ang binigay niya na umabot nang sampung segundo.

Dahan-dahan niyang nilakad ang pinto at pinihit ang lock. Ang bawat tunog ng mekanismo ay tila ba isang hudyat ng aming pagkahuli.

Pagbukas ng pinto, bumungad sa amin ang seryosong mukha ni Kuya Lysander. Ang kaniyang mga mata ay mabilis na naglakbay sa loob ng kwarto, tila ba may hinahanap na ebidensya ng aming ginagawa.

“Bakit kailangang naka-lock ang pinto, Dad?” tanong ni Kuya Lysander, ang kaniyang boses ay puno ng hinala. “At bakit parang… parang kakaiba ang amoy dito?”

Tumingin siya sa akin, at sa sandaling iyon, tila ba nabasa niya ang lahat ng aming sikreto. Ang kaniyang panga ay muling umiigting, at ang kaniyang mga mata ay nagdilim.

“Nag-uusap lang kami tungkol sa mga gawaing bahay, Lysander,” sagot ni Daddy nang walang alinlangan. “At tungkol sa pag-aaral ni Lemon.”

Hindi sumagot si Kuya Lysander. Nanatili siyang nakatitig sa akin, tila ba sinusuri ang bawat detalye ng aking mukha. Ang katahimikan sa pagitan namin ay tila ba isang bomba na handang sumabog anumang sandali.

“Siguraduhin niyo lang,” malamig na sabi ni Kuya Lysander bago siya tumalikod at naglakad palayo.

Nakahinga ako nang maluwag nang mawala na siya sa paningin ko. Pero ang kaba sa aking dibdib ay hindi pa rin nawawala. Tumingin ako kay Daddy, at nakita ko ang kaniyang muling pagngisi.

“Mukhang kailangan nating maging mas maingat, Honey,” bulong niya sa akin habang dahan-dahang muling isinasara ang pinto. “Dahil ang mga kuya mo… mukhang nagsisimula na silang makahalata.”

Nang makaalis si Kuya Lysander, bumalik ang nakabibinging katahimikan sa loob ng kwarto, pero hindi na ito puno ng takot kundi ng isang panibagong uri ng tensyon. Nanatili ang mga salita ni Daddy sa aking isipan-ang tungkol sa pagiging maingat dahil sa mga kuya ko.

Tumingin ako sa kaniya, pilit na hinuhuli ang kaniyang mga mata. “Daddy,” mahina kong tawag. “Dahil ba sa sinabi niyo na kailangan nating mag-ingat… ibig bang sabihin nito ay masusundan pa? May susunod pa ba sa mga halik na ’to?”

Hindi agad sumagot si Daddy Logan. Sa halip, lumapit siya sa akin at muling hinawakan ang aking baywang, hinihila ako palapit sa kaniyang mainit na katawan.

“Oo naman, Honey,” madiin niyang sagot, ang boses ay puno ng selos na pilit niyang itinatago. “Ayaw kong makita o malaman na makikipaghalikan ka sa ibang lalaki. Akin ka lang. Baka makapatay ako kapag nakita kitang may kasamang iba.”

Kinilabutan ako sa kaniyang sinabi, pero may bahagi sa akin ang lihim na natuwa sa kaniyang pagiging mapag-angkin.

Dahan-dahan niyang idinikit ang kaniyang noo sa akin. “At oo, siguradong may susunod pa. Paano ko ba matitigilan ’to? Napakatamis at napakalambot ng mga labi mo, Baby. Ang sarap-sarap mong halikan… hindi ako mapapagod na tikman ka.”

Natawa ako nang bahagya, isang mahinang hagikgik na puno ng kumpyansa. Ang takot na naramdaman ko kanina dahil kay Kuya Lysander ay tila naglaho dahil sa kumpirmasyong narinig ko mula sa kaniya.

“Sabi niyo ’yan, Dad ah,” biro ko habang inaayos ang kulyar ng kaniyang damit.

“Tara na,” aya niya habang binubuksan muli ang pinto, tinitiyak na maayos na ang lahat sa aming itsura. “Bumaba na tayo sa sala baka kung ano pang isipin ng mga kuya mo.”

Naglakad kami pababa, magkatabi pero may distansya-isang pagkukunwari na kailangan naming panindigan. Pero sa ilalim ng bawat hakbang namin sa hagdan, alam naming dalawa na may isang lihim na kasunduan na kaming binuo: isang ugnayang mas masarap pa sa anumang bawal.

Pagbaba namin sa sala, bumungad sa amin ang tatlo kong kuya. Si Kuya Lucas ay nakasandal sa hamba ng pinto habang nagbabasa sa kaniyang phone, si Kuya Lucian naman ay abala sa pag-aayos ng kaniyang gym gear, at si Kuya Lysander-na kakababa lang din-ay prenteng nakaupo sa sofa, ang mga mata ay tila matalas na kutsilyong nakatitig sa amin.

“Tagal niyo sa taas, ah?” untag ni Kuya Lucian habang sumusulyap sa amin. “Akala namin nakatulog na kayo roon sa lalim ng seryoso ng usapan niyo.”

“Marami lang kaming kailangang linawin ni Lemon tungkol sa mga darating na linggo,” sagot ni Daddy Logan sa kaniyang pinaka-kalmadong boses. Umupo siya sa kaniyang paboritong single-seater na sofa at kumuha ng dyaryo, tila walang anumang nangyari sa loob ng silid kanina.

Naupo naman ako sa kabilang dako, pilit na pinapakalma ang aking sarili. Ramdam ko pa rin ang bahagyang pamamanhid ng aking mga labi.

“Lemon,” tawag ni Kuya Lysander. Napatingin ako sa kaniya. Hindi siya nakangiti. “Bakit namumula ’yang labi mo? Parang namamagang ewan. Nakagat mo ba o may kumagat?”

Bigla akong nabulunan sa sarili kong laway. Daddy Logan slightly lowered his newspaper, just enough to see my reaction.

“Ah… eh, kasi Kuya, ano… tuyo kasi ’yung labi ko kaya siguro kinagat-kagat ko kanina habang nakikinig kay Daddy,” mabilis kong palusot. “Alam niyo naman kapag kinakabahan ako, napapagdiskitahan ko ’tong labi ko.”

Isang maikling tawa ang pinakawalan ni Kuya Lysander, pero walang saya sa kaniyang mga mata. “Ganoon ba? Akala ko kung ano na.”

Tumayo si Daddy Logan at lumapit sa amin. “Hayaan mo na ang kapatid mo, Lysander. Masyado kang mapuna. Lemon, kumuha ka nga ng malamig na tubig sa kusina, mukhang kailangan mo ’yan para kumalma.”

Tumango ako at mabilis na naglakad patungong kusina. Pero bago pa ako tuluyang makalayo, naramdaman ko ang mabilis na pagdaan ng kamay ni Daddy sa aking likuran-isang haplos na panandalian lang pero sapat na para magpaalala sa akin ng kaniyang banta at pangako kanina.

Habang nasa kusina, humarap ako sa salamin ng ref. Hinawakan ko ang aking labi. Matamis at malambot. Iyon ang sabi ni Daddy. At sa bawat titig nina Kuya sa labas, lalong nagiging kapana-panabik ang sikretong ito. Alam kong hindi ito ang huling beses na malalagay kami sa panganib, pero gaya ng sabi ni Daddy, may susunod pa. At hindi na ako makapaghintay.

Chapter 4

Lumipas ang ilang araw na tila ba bumalik sa normal ang lahat sa bahay. Wala nang bagyo, tuyo na ang mga kalsada, at ang mga kuya ko ay balik na sa kani-kanilang abalang buhay.

Bagaman hindi na muna nasundan ang mapusok na leksyon namin ni Daddy Logan sa loob ng kaniyang kwarto, ramdam ko pa rin ang init sa tuwing magtatama ang aming mga mata sa hapag-kainan. Tuwing naaalala ko ang lagkit ng aming mga labi at ang pagiging mapag-angkin niya, hindi ko mapigilang mapangiti nang lihim.

Ngunit ngayong araw, iba ang tensyon sa bahay. Abala ang lahat sa pag-aayos dahil pupunta kami sa kaarawan ng aming pinsan na si Luan na anak ni Tito Landav.

Si Tito Landav ang bunsong kapatid ni Daddy Logan. Sa edad na 43, masasabi kong siya ang “cool uncle.” Kung si Daddy ay moreno at seryoso, si Tito Lander naman ay golden retriever at angat na angat ang pagiging half-Brazilian. Maputi siya, matangkad, at may napakatipunong pangangatawan na tila ba hindi tumatanda. Madaldal din si Tito kaya nagkakasundo kami sa talakan.

Madalas siyang asarin nina Kuya Lucas na mas mukha pa silang magkapatid kaysa mag-tito dahil sa lakas ng dating nito.

“Lemon! Bilisan mo na riyan! Baka ma-late tayo sa party,” sigaw ni Kuya Lysander mula sa labas ng pinto.

“Opo, Kuya! Pababa na, nag-ayos lang ako!” sagot ko dito.

Narinig ko pa ’to nagsabing, “Mga babae talaga.” Kaya natawa ako dahil ginagawa talaga nila ako na babae sa bahay na ’to.

Naalala ko ang mga nakaraang araw matapos ang bagyo. Akala ko noong una ay tuluyan nang masisira ang samahan namin dahil sa ginawa niya, pero nagulat ako nang isang gabi, bago kami matulog, ay kumatok siya sa kwarto ko.

Seryoso ang mukha niya noon, pero bakas ang pagsisisi. “Bunso, sorry,” panimula niya. “Sorry dun sa ginawa ko sa ’yo… yung paghalik ko sa’yo, at yung… pagpawak ko sa ’yo sa alaga ko. Nadala lang ako ng bugso ng damdamin. Pati sa mga pagsusuplado ko sa’yo, sorry Baby.”

Doon ko napagtanto na balik na kami sa normal. Sa katunayan, naging mas sweet pa nga siya sa akin nitong huli sa hindi ko malamang dahilan. May mga pagkakataon na bigla na lang siyang mag-uuwi ng paborito kong milk tea o kaya naman ay yayayain akong manood ng movie sa kwarto niya. Nag-goo-goodmorninh na rin siya tuwing umaga bago humalik sa pisngi ko.

One time biniro pa niya ako. “Pero aminin mo, Bunso… nagulat ka ba? Malaki ba?” sabay tawa nang mahina at gulo sa buhok ko.

Ang nakakatuwa pa, si Kuya Lysander na rin ang madalas mag-volunteer sa gawaing bahay. Minsan siya na ang nagluluto ng hapunan at naglilinis ng sala para hindi na ako mapagod.

Tuwang-tuwa ako sa kaniya dahil ramdam ko ang pag-aalaga niya, kahit na minsan ay napapansin kong nagsusuplado pa rin siya kay Daddy Logan. Para silang dalawang leon na laging nagpapakiramdaman, lalo na kapag nasa paligid ako.

Bago ako lumabas ng kwarto, humarap muna ako sa salamin. Kinuha ko ang tinted sunscreen at tinted lip balm na palaging bigay sa akin ni Kuya Lucas-alam niya kasing maarte ako sa balat (Bukod pa iyan sa mga lotions, pabango, skincare, mga sabon at mga collagen drinks). Kahit may natural na mapulang pisngi na ako, naglagay pa rin ako ng kaunti sa pisngi para mas maging fresh ang dating ko.

Sinigurado kong maayos ang lahat bago ko isinuot ang aking dark fuchsia long sleeve silk satin polo. Ang tela nito ay napakalambot at bahagyang kumikinang sa tuwing tinatamaan ng liwanag, dahilan para lalong lumitaw ang ganda ng kutis ko. Hinayaan ko ang ilang butones sa itaas na nakabukas para hindi masyadong pormal, at ang pagkakayari nito ay swak na swak sa aking balingkinitang katawan.

Para bumagay sa polo, isinuot ko rin ang aking black fitted slacks. Dahil sa pagka-fitted nito, lalong nabigyang-diin ang aking maliit na baywang at hindi maikakaila ang pagkamalaman ng aking puwet na bakat na bakat sa bawat galaw ko. “Okay na ’to.” Sabi ko sa harap ng salamin.

Pagbaba ko ng hagdan, tila huminto ang mundo sa sala. Sabay-sabay na napalingon sa akin sina Daddy at ang mga kuya ko. Nakita ko ang panandaliang pagkatulala sa kanilang mga mata. Ramdam ko ang paghagod ng kanilang mga paningin mula sa aking mga labi, pababa sa aking maliit na baywang, hanggang sa hubog ng aking pang-ibaba na bakat na bakat sa fitted slacks.

Doon ko rin napansin ang ayos nila. Grabe, ang gagwapo at ang kikisig ng mga kasama ko sa bahay. Si Kuya Lucas ay mukhang kagalang-galang sa kaniyang button-down shirt na lalong nagpalapad sa kaniyang balikat. Si Kuya Lucian naman ay relax lang sa kaniyang suot pero bakat pa rin ang muscles, at si Kuya Lysander na kahit medyo suplado ang mukha ay ang lakas ng dating sa kaniyang dark jeans at polo.

Parang mga modelo silang lahat na lumabas sa magazine, pero aminin ko man o hindi, angat na angat pa rin si Daddy Logan. Sa kaniyang navy blue na polo shirt, mukha siyang karespe-respeto pero may taglay na panganib sa bawat galaw.

Ngunit sa gitna ng pagkatulala nila, napansin ko ang pagbabago sa ekspresyon ni Kuya Lysander. Mabilis siyang nakabawi at Nandilim ang kaniyang paningin habang nakatingin sa akin mula ulo hanggang paa. Ang kaninang relax niyang tindig ay biglang tumigas.

“Bakit ganiyan ang suot mo?” seryoso at malamig na tanong ni Kuya Lysander. Halata ang iritasyon sa kaniyang boses na tila ba may mali sa itsura ko.

Napakunot ang noo ko at napatingin sa sarili. “Bakit, Kuya? Pangit ba?” tanong ko sa kaniya, medyo nag-aalangan kung dapat ko bang palitan ang pinaghirapan kong outfit.

“Hindi sa pangit,” mabilis niyang sagot, pero nanatiling madilim ang kaniyang mukha. Humakbang siya palapit sa akin at tiningnan ako nang diretso sa mata. “Masyadong hapit ’yang slacks mo. Kapansin-pansin ang maliit mong beywang.”

Bumuntong-hininga siya at lumingon kina Daddy at sa iba ko pang mga kuya bago muling tumingin sa akin. “Lemon, Huwag kang hihiwalay sa amin mamaya sa party. Dumikit ka lang sa amin, maliwanag?”

Nagulat ako nang makitang tumango nang seryoso si Daddy Logan, pati na rin sina Kuya Lucas at Kuya Lucian. “Tama ang kuya mo,” segunda ni Daddy habang mariing nakatingin sa akin. “Huwag kang lalayo sa paningin namin.”

Nagtaka ako. Hindi ko lubos maisip kung bakit ganoon na lamang ang naging reaksyon nila at ang higpit ng bilin ni Kuya Lysander. Para bang may panganib na naghihintay sa labas, o baka naman ayaw lang nilang may ibang makakita sa ayos ko ngayon?

“Let’s go,” tipid na sabi ni Daddy nang matapos ang tensyon sa sala. Pero bago kami tuluyang makalabas, lumapit siya at binulungan ako habang nakatingin nang madiin sa aking mga labi at sa makintab na tela ng polo ko.

“Masyadong agaw-atensyon ’yang suot mo, at masyadong mapula ’yang labi mo, Honey. Mag-ingat ka mamaya dahil baka hindi ako makapagpigil at sunggaban ko ’yan.”

Napangiti ako nang lihim.

Pagdating namin sa venue-isang malaking garden resort-agad kaming sinalubong ng malakas na tawanan at amoy ng inihaw na karne. Mula sa malayo, nakita ko agad si Tito Landav. Nakasuot siya ng white linen shirt na nakabukas ang unang tatlong butones, kitang-kita ang kaniyang matikas at mabalhibong dibdib.

“Logan! My favorite brother!” masayang sigaw ni Tito Lander sabay yakap nang mahigpit kay Daddy. Napatingin na rin ang bisita dahil sa pagsigaw ni Tito. Pero iba ang tingin ng mga kalalakihan lalo na sa akin. Masyadong malagkit.

“Happy birthday sa anak mo, Landav,” nakangiting sagot ni Daddy.

Lumingon si Tito Landav sa aming magkakapatid. “At heto na ang mga pamangkin ko! Lucas, Lucian, Lysander… at siyempre, ang ating nag-iisang Prinsesa.”

Lumapit sa akin si Tito Landav at binuhat ako sa isang mahigpit na yakap. Iba ang amoy niya kay Daddy-amoy mamahaling pabango, at alak. Ramdam ko ang tigas ng kaniyang muscles sa braso habang nakayakap sa akin.

“Lemon, lalo kang gumaganda,” bulong ni Tito Landav sa aking tenga habang dahan-dahang akong ibinababa. “Parang kailan lang, baby ka pa. Ngayon, 18 ka na… isang ganap na dalaga-este, binata.”

Tumawa siya nang malakas, pero napansin ko ang matagal niyang pagtitig sa aking mukha. Isang uri ng tingin na pamilyar sa akin-tingin na puno ng paghanga, pero may halong panunuri.

Sa gilid ko, naramdaman ko ang paglapit ni Daddy Logan. Inakbayan niya ako nang mahigpit, tila ba binabakuran ako mula sa kaniyang sariling kapatid.

“Masyado mo namang ginigigilan ang bunso ko, Landav,” biro ni Daddy, pero may diin ang kaniyang boses.

“Siyempre, namiss ko ’to eh,” sagot ni Tito Landav na hindi inaalis ang ngiti. “Halikayo, doon tayo sa main table. Maraming pagkain at… kailangan nating mag-celebrate.”

Habang naglalakad kami, naramdaman ko ang titig ni Kuya Lysander sa aming likuran. Tahimik lang siya, gaya ng dati, pero ang kaniyang mga mata ay pabalik-balik kay Daddy at kay Tito Landav.

Naupo kami sa mahabang lamesa. Katabi ko si Daddy sa kaliwa at si Kuya Lysander naman sa kanan. Si Tito Lander ay nasa tapat namin, prenteng nakaupo habang umiinom ng beer.

“So, Lemon,” simula ni Tito Lander habang nilalaro ang baso niya. “May boyfriend ka na ba? O baka naman masyadong mahigpit ang Daddy at mga kuya mo?”

Nabulunan ako nang bahagya sa iniinom kong juice. “A-ah, wala po, Tito. Study first muna.”

“Mabuti ’yan,” hirit ni Kuya Lucian. “Walang pwedeng lumapit dito sa amin nang hindi dumadaan sa butas ng karayom.”

Tumawa si Tito Lander, pero sumeryoso ang kaniyang ekspresyon nang tumingin kay Daddy. “Alam mo Logan, ang swerte mo kay Lemon. He’s the perfect copy of his… M-mommy Lime. Kung hindi ko lang ’to pamangkin, baka naging karibal mo pa ako.”

Naging biglang tahimik ang lamesa. Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Daddy Logan. Ang hawak niyang tinidor ay tila ba balak niyang itusok sa lamesa.

Wala akong maintindigan sa pinag-uusapan nila. Pero kinabahan ako. Alam ba ni Tito Landav mga pinaggagagawa namin ni Daddy sa bahay? Baka naikuwento ni Daddy masarap ako humalik hehe.

“Landav, lasing ka na ba agad? Isang bote pa lang ang naiinom mo,” malamig na sabi ni Daddy.

“Nagbibiro lang, Kuya! Masyado kang seryoso,” bawi ni Tito Landav, pero kumindat siya sa akin nang hindi nakikita ni Daddy.

Habang nagpapatuloy ang party, hindi ko maiwasang mapansin ang kakaibang kuryente sa pagitan ng mga barako sa lamesang ito. Ang proteksyong ibinibigay ni Daddy ay tila ba mas humihigpit, habang ang mga titig ni Tito Landav ay tila ba may gustong ipahiwatig.

At si Kuya Lysander? Nanatiling nakamasid, tila ba naghihintay ng maling pagkilos mula sa aming lahat.

Naisip ko, mukhang hindi lang si Daddy ang kailangan kong paglaruan sa bahay na ito. May bagong mukha ng tukso na dumating, at hindi ko alam kung handa na ba si Daddy Logan na may kahati sa kaniyang atensyon-o kung handa na ba ang pamilya Busa mas malalim pang lihim na darating.

Sa gitna ng masayang tugtugan at amoy ng inihaw, isang pamilyar na boses ang narinig namin mula sa entrance ng garden.

“Dad! Sorry we’re late!”

Napalingon kaming lahat. Isang matangkad na lalaki ang papalapit sa aming lamesa. Siya si Luan, ang 23-anyos na anak ni Tito Landav. Kung guwapo si Tito Landav, si Luan ay parang carbon copy nito na mas bata-matipuno, matangkad, at may mapanuksong ngiti na tila laging may balak. Kasunod niya ang kaniyang girlfriend na si Shaina, na maganda rin pero parang medyo aloof ang dating.

“Luan! Akala ko hindi na kayo darating sa sarili mong birthday party,” masayang bati ni Tito Landav sabay tapik sa balikat ng anak.

Nagmanhug si Luan kay Daddy Logan at sa iba ko pang mga kuya. Pagdating sa akin, tumigil siya at tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Ang kaniyang mga mata ay nanatili sa aking fuchsia silk polo bago nag-angat sa aking mga labi.

“Lemon? Ikaw na ba ’yan?” tanong ni Luan na may halong gulat at panunuri. “Ang huling kita ko sa’yo, payat ka pa. Ngayon… parang nag-iba ang hubog mo. Gumaganda ka lalo, pinsan.”

Hindi ko alam kung bakit, pero kinilabutan ako sa paraan ng pagkakasabi niya. “Salamat, Kuya Luan,” tipid kong sagot.

“Huwag mo na akong tawaging Kuya, Luan na lang. Limang taon lang naman ang agwat natin,” hirit niya sabay kindat bago naupo sa tapat namin.

Ngunit ang hindi ko nagustuhan ay ang sumunod na nangyari. Si Shaina, ang girlfriend niya, ay tila naging sentro ng atensyon. Nagsimula siyang magpapabebe at magpapacute sa harap nina Kuya Lucas at Kuya Lucian. Todo dikit siya sa braso ni Luan pero ang mga mata niya ay panay ang sulyap kay Daddy Logan.

“Tito Logan, ang bango niyo naman po today. Ano pong pabango ’yan?” tanong ni Shaina habang hinahawakan ang dulo ng buhok niya at nagpapa-cute.

Napansin ko ang pag-igting ng panga ni Daddy Logan. Hindi siya kumportable, pero dahil bisita at girlfriend ng pamangkin niya, pilit siyang ngumingiti. “Salamat, Shaina. Kay Lucas galing ’to,” sagot ni Daddy sabay tingin sa akin, tila ba humihingi ng saklolo.

Nainis ako. Bakit ba kailangang mag-feeling-close ang babaeng ’to sa Daddy ko? At itong si Luan, imbes na pansinin ang girlfriend niyang nagpapapansin sa iba, ay panay naman ang sulyap sa akin. Sa tuwing susubo ako ng pagkain, nararamdaman ko ang kaniyang tingin na parang hinuhubaran ako sa harap ng lahat.

“Lemon, mukhang busog ka na agad. Gusto mo bang ilibot kita sa resort? May magandang pool doon sa likod,” alok ni Luan habang nakatingin sa aking maliit na baywang.

Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang biglang paghigpit ng hawak ni Kuya Lysander sa kaniyang baso. “Dito lang siya, Luan. Hindi pa siya tapos kumain,” malamig na singit ni Kuya Lysander.

“Grabe naman kayo, protective pa rin hanggang ngayon?” tawa ni Luan, pero hindi nawala ang mapanuksong titig sa akin. “Baka naman nakakasakal na ’yan para kay Lemon.”

Sa kabilang banda, patuloy pa rin si Shaina sa pag-idlip-idlip sa balikat ni Luan habang pasimpleng hinahawakan ang braso ni Kuya Lucian na nasa tabi niya. “Kuya Lucian, ang laki naman ng muscles mo. Nagji-gym ka ba lagi?” malanding tanong nito.

Uminit ang dugo ko. Teritoryo ko ’to. Ang mga barako sa lamesang ito ay akin-lalo na si Daddy Logan. Hindi ko hahayaang may ibang babaeng umeksena, kahit pa pinsan ko ang kasama niya.

Tumayo ako nang dahan-dahan, siniguradong bumakas ang hubog ng aking puwet sa fitted slacks ko habang umaayos ng tayo. Napatingin si Luan, napatingin si Tito Landav, at lalong nandilim ang paningin ni Daddy at ni Kuya Lysander.

“Dad, naiinitan po ako,” bulong ko kay Daddy Logan habang sadyang inilalapit ang mukha ko sa kaniya, sapat na para maamoy niya ang bango ng leeg ko. “Gusto ko po ng ice cream. Samahan niyo po ako sa loob?”

Nakita ko ang paglunok ni Daddy. Alam ko ang epekto ko sa kaniya. Sa harap ng kaniyang kapatid, ng kaniyang pamangkin, at ng mapagpanggap na girlfriend nito, kailangang malaman nila kung sino ang tunay na reyna sa pamilyang Buenaventura.

“Sige, sasamahan kita,” sagot ni Daddy sa paos na boses.

Tumayo si Daddy at bago kami lumakad, lumingon siya kay Luan at Tito Landav. “Maiwan muna namin kayo. May aasikasuhin lang kami ng Bunso ko.”

Bago kami tuluyang makalayo, napansin kong tumayo na rin sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander para makipag-usap sa iba pang mga bisitang kakilala nila. Napangiti ako nang lihim. Ngiting tagumpay. Sa wakas, masosolo ko rin si Daddy Logan nang walang haliparot na Shaina o mapanuring tingin ni Luan at Tito Landav.

Habang naglalakad kami palayo, naramdaman ko ang madiing tingin ni Luan sa likuran ko, at ang naiinis na mukha ni Shaina. Pero ang mas matindi ay ang kamay ni Daddy Logan na pasimpleng humawak sa aking baywang habang naglalakad kami sa dilim patungo sa main lobby ng resort. Kitang-kita ko ang mga mata na bisita na nakapako sa amin ni Daddy habang naglalakad.

Nagtungo kami sa buffet area sa loob ng clubhouse kung nasaan ang dessert station. Nang makakuha na kami ng isang cup ng double dutch ice cream, humanap kami ng medyo tahimik na sulok malapit sa veranda.

Umupo si Daddy sa tabi ko. Kinuha niya ang kutsara at siya na mismo ang sumalok ng ice cream para isubo sa akin. “Dahan-dahan, baka magka-brain freeze ka,” paalala niya habang maingat na pinapahid ang kaunting bakas ng ice cream sa gilid ng labi ko gamit ang kaniyang hinlalaki.

“Salamat, Dad,” sabi ko matapos lunukin ang lamig. “Ang sarap.”

Habang sinusubuan niya ako, tiningnan ko siya nang seryoso. May isang bagay na matagal na ring bumabagabag sa isip ko. “Dad, may itatanong lang ako. Tungkol sa pamilya niyo.”

Napatigil siya saglit sa pagsubo sa akin. “Ano ’yun, Honey?”

“Bukod kay Tito Landav, may isa pa kayong kapatid, ’di ba? Bakit parang hindi natin siya nakakasama? O bakit parang hindi siya nababanggit sa mga ganitong gathering?”

Bahagyang nagbago ang timpla ng mukha ni Daddy Logan. Ang kaninang malambot niyang tingin ay tila nagkaroon ng bahid ng lalim at misteryo. Inilapag niya ang cup ng ice cream sa lamesa at tumingin sa malayo, tila may inaalalang hindi masyadong maganda.

“Siya ang gitnang kapatid namin,” panimula ni Daddy sa mababang boses. “Pero matagal na siyang bumukod at piniling putulin ang ugnayan sa amin. May mga nangyari noon na hindi madaling kalimutan, Lemon.”

“Nasaan po siya ngayon?” usisa ko pa, lalong nag-uusisa ang aking isipan kung may isa pang barako na nagtatago sa anino ng pamilya namin.

Tumingin muli si Daddy sa akin, muling kinuha ang kutsara at isinubo sa akin ang huling scoop ng ice cream. “Huwag mo na munang isipin ’yun. Ang mahalaga, narito tayo ngayon. Pero mag-ingat ka, Lemon… dahil hindi lahat ng kapamilya ay may mabuting intensyon.”

Kinilabutan ako sa kaniyang huling sinabi habang ramdam ko ang madiing pagpisil niya sa aking hita sa ilalim ng lamesa.

Sa gitna ng seryosong pag-uusap namin tungkol sa kapatid niya at mga pinsan, muling kumuha si Daddy ng isang punong kutsara ng ice cream. Ngunit sa pagkakataong ito, dahil sa medyo natutunaw na ang lamig, muling may tumulong ice cream sa gilid ng aking labi.

Gaya ng kanina, hindi nagdalawang-isip si Daddy Logan. Inabot niya ang aking mukha at ginamit ang kaniyang malaki at magaspang na hinlalaki para dahan-dahang haplusin ang gilid ng aking bibig upang linisin ang mantsa.

Doon ako nakaisip ng kapilyuhan. Habang nakatitig ako nang diretso sa kaniyang madidilim na mga mata, dahan-dahan kong ibinuka ang aking bibig at mabilis na isinubo ang kaniyang hinlalaki.

Naramdaman ko ang paninigas ng kaniyang buong katawan. Ang kaniyang mga mata na kanina ay puno ng misteryo ay biglang naningkit at tila nanghina ang tingin habang nararamdaman ang init ng loob ng aking bibig. Hindi ko siya tinigilan. Gamit ang aking dila, dahan-dahan kong nilalaro at dinidila-dilaan ang kaniyang daliri sa loob.

Tumingin ako sa kaniya nang may inosenteng mukha habang kunwaring nilalabas-pasok ang kaniyang daliri sa aking basang mga labi, sadyang ginagaya ang ritmong alam kong nagpapatayo ng kaniyang balahibo. Ang tunog ng pagkakalagkit ng aking laway sa kaniyang balat ay tila musika sa pandinig ko sa gitna ng tahimik na veranda.

“P-putangina…” mahina pero paos na mura ni Daddy Logan.

Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang kamay na nasa loob ng bibig ko. Ang kaniyang kabilang kamay naman na nakahawak sa hita ko ay biglang humigpit ang pagkakahawak-isang mariing pisil na tila ba pinipigilan ang sariling sunggaban ako roon mismo sa harap ng maraming bisita.

“Lemon, itigil mo ’yan kung ayaw mong dito mismo kita anuhan…” bulong niya, ang kaniyang boses ay punong-puno ng pagnanasa at panganib.

Nginitian ko lang siya nang nakakaloko matapos kong ilabas ang kaniyang daliri, iniwan itong makintab at basa ng aking laway. “Bakit Dad? Gusto ko lang lasapin yung ice cream at tsaka ano’ng anuhan?”

Dahil nasa madilim na parte kami ng veranda at ang mga bisita ay nasa loob ng clubhouse, hindi na nakapagpigil si Daddy Logan. Ang kaniyang basang daliri na kakalabas lang sa aking bibig ay mabilis niyang ginamit para hawakan ang aking panga, at bago pa ako makahinga nang malalim, sinunggaban na niya ang aking mga labi.

Isang mapusok at gutom na halik ang sinalubong ko. Habang nagkakabuhol ang aming mga dila at nagpapalitan ng laway, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na braso na pumulupot sa aking baywang. Buong pwersa niya akong hinila patungo sa mas madilim at mas tago pang sulok ng veranda-isang parte na naliligiran ng matatayog na ornamental plants at mga poste, kung saan kahit may lumabas man ay hindi kami agad makikita.

“Hmmmm… Dad…” isang mahinang ungol ang nakawala sa aking lalamunan nang maramdaman ko ang kaniyang dila na pilit na binubuksan ang aking bibig para sa mas malalim na eksplorasyon.

Tumutugon ako sa bawat galaw niya, ang aking mga kamay ay kusang gumapang sa kaniyang malapad na balikat, pilit siyang hinahatak palapit sa akin hanggang sa wala nang puwang sa pagitan ng aming mga katawan. Rinig na rinig ko ang kaniyang mabibigat na hininga at ang mahihinang ungol na kumakawala sa kaniyang dibdib.

Sandali siyang humiwalay sa aking labi para habulin ang hininga, pero nanatiling nakadikit ang kaniyang noo sa akin. Ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa nang bumulong siya.

“Fuck, Lemon… Honey… sobrang sarap talaga ng labi mo,” hingal niyang sabi bago muling sipsipin at dilaan ang aking ibabang labi. “Ilang araw na akong nagpipigil… hindi ako makagawa ng move dahil nakabantay sa bawat kilos natin si Lysander. Punong-puno na ako.” Sabi niya at muli akong sinunggaban ng halik.

Ramdam ko ang init na nagmumula sa kaniya, isang babala na ang simpleng halikang ito sa dilim ay simula pa lamang ng mas matinding gutom na matagal na niyang kinikimkim. Muli niyang sinakop ang aking bibig, mas madiin, mas malagkit, at mas mapang-angkin.

Hindi na makontrol ni Daddy Logan ang kaniyang sarili. Patuloy ang aming mapusok na halikan, at sa bawat paggalaw ng kaniyang dila, tila nilalamutak niya ang buong pagkatao ko. Hindi lang labi ko ang kaniyang tinitikman; ang kaniyang mga halik ay gumagapang sa gilid ng aking bibig, sa aking pisngi, at pababa sa aking leeg, na tila ba nais niyang angkinin ang bawat pulgada ng aking mukha.

Sa gitna ng aming paglalapat, naramdaman ko ang isang matigas at mainit na bagay na tumutusok sa aking puson. Alam ko kung ano iyon-ang kaniyang alaga na nagngingitngit na sa loob ng kaniyang slacks, sumasabay sa pintig ng aking sariling pagnanasa. Napakapit ako nang mahigpit, ang aking mga kamay ay nakapulupot sa kaniyang matipunong leeg, pilit siyang hinihila pababa para mas lalong madiin ang aming mga katawan.

Ang isang kamay ni Daddy ay marahas na nakahawak sa aking pisngi, ang kaniyang mga daliri ay nakabaon nang bahagya sa aking buhok habang nilulubos ang bawat sipsip sa aking labi. Ang kabilang kamay naman niya, na kanina ay nasa aking baywang, ay dahan-dahang gumapang pababa sa aking likuran. Hindi nagtagal, naramdaman ko ang kaniyang malapad na palad na sumakop sa matambok kong puwet.

Walang babala niya itong nilamas nang madiin sa loob ng aking fitted slacks.

“Ahhh… Hmmmpp!” Isang malalim at gipit na ungol ang nakawala sa aking lalamunan sa gitna ng aming halikan. Ang higpit ng kaniyang hawak at ang diin ng kaniyang pagpisil ay nagpadala ng kuryente sa buong binti ko, dahilan para manghina ang aking mga tuhod. Napasandal ako nang husto sa kaniya, hinahayaan siyang kontrolin ang bawat galaw ko habang ang aming mga laway ay naghahalo at naglalapot sa pagitan ng aming mga bibig.

“Sobrang… sarap mo, Honey,” paos na bulong niya nang sandaling humiwalay ang kaniyang labi, pero hindi niya binitiwan ang paglamas sa aking puwet. “Hindi ko na alam kung paano pa tayo babalik sa labas na ganito ang itsura mo… at ganito ang nararamdaman ko.”

Hindi na kami mapaghiwalay sa init ng aming mga katawan. Patuloy ang mapusok na halikan namin ni Daddy Logan sa madilim na sulok ng veranda, habang ang kaniyang kamay ay walang tigil sa paglamas sa aking puwet na bakat na bakat sa fitted slacks. Sa bawat pisil niya, tila ba gusto niyang alisin ang harang ng tela para direkta kong maramdaman ang kaniyang palad.

Dahil sa sobrang bugso ng damdamin, dahan-dahang bumaba ang aking kamay mula sa kaniyang balikat. Ramdam ko ang matigas na batuta ni Daddy na tumutusok sa aking puson, at sa pagnanais kong mapawi ang kaniyang pangangailangan, hinawakan at hinimas-himas ko ito.

“Ahhhh… Putangina mo…” Ungol ni Daddy. Hindi ko alam pero mas lalo akong ginanagan na minura niya ako dahil sa kalibugan.

“A-ang laki, Daddy,” Tuloy lang ang himas ko at sobrang tigas na tigas na ’yon at ramdam ko rin ang piercing.

“Ang init ng palad mo… Tuloy mo lang, Honey… Holy shit!” Sabi niya na medyo nanginginig pa.

Bubuksan ko na sana ang zipper ni Daddy, nakarinig kami ng isang mahinang tunog-yapak ng mga paa at kaluskos ng mga dahon sa malapit.

Bahagyang humiwalay si Daddy sa aking mga labi, pero hindi dahil sa gulat sa tunog. Sa halip, ibinaon niya ang kaniyang mukha sa aking leeg. Doon ay nagsimula siyang magsabog ng malalagkit na halik, dinidilaan ang aking balat na tila ba isang paboritong dessert na ayaw niyang matapos.

“Hmmmm… Dad…” Mapapaungol sana ako nang malakas dahil sa sobrang sarap, pero mabilis na tinakpan ni Daddy ang aking bibig gamit ang kaniyang malapad na palad. Nanlaki ang aking mga mata habang nararamdaman ang kaniyang mainit na dila sa aking sensitibong balat.

Wala na akong paki sa narinig ko. Upang lalo niyang malasahan, itingala ko pa ang aking leeg, binibigyan siya ng mas malawak na espasyo para gawin ang gusto niya. Halos manghina ako sa bawat sipsip niya, habang nananatiling nakatakip ang kaniyang kamay sa aking bibig para manatili kaming tahimik.

Bigla kaming natigil pareho nang isang pamilyar na boses ang narinig namin mula sa kabilang panig ng mga ornamental plants.

“Bakit ba rito tayo? Baka may makakita sa atin, Kristoff,” bulong ng isang babae.

Si Shaina iyon, ang girlfriend ni Luan!

Sabi ko na nga ba! Haliparot talaga ang babae na ’to.

“Huwag kang mag-alala, abala ang lahat doon sa garden. Pati sila Tito Landav at Luan inaasikaso mga bisita nila. Miss na miss na kasi kita,” sagot ng isang baritono at malalim na boses.

Nagkatinginan kami ni Daddy Logan sa dilim. Si Kristoff. Anak siya ng pinsan ni Daddy, isa pa naming pinsan namin na akala ng lahat ay tahimik lang.

“Paano si Luan? Alam mo namang seryoso siya sa akin,” ani Shaina, pero maririnig ang mahinang tunog ng halikan sa pagitan ng kanilang mga salita.

“Hayaan mo si Luan. Alam mo namang ako ang mas nakakapagbigay sa’yo ng mga pangangailangan mo sa katawan,” mapang-uyam na sagot ni Kristoff.

“Uhm… Dahan-dahanin mo lang sa pag-finger,” Rinig ko na sabi ni Shaina pero walang sumagot. Ungol lang siya ng ungol.

Nanatili kaming estatwa ni Daddy Logan sa aming pinagtataguan. Hindi ko inakalang sa gitna ng sarili naming lihim na ugnayan, makakahuli kami ng isa pang mas matinding pagtataksil. Nagche-cheat si Shaina kay Luan sa mismong birthdat party nya, at kay Kristoff pa na pinsan din namin.

Ramdam ko ang pag-igting ng katawan ni Daddy habang nakikinig sa usapan ng dalawa. Ang kaninang mapusok na atmospera sa pagitan namin ay napalitan ng matinding tensyon habang patuloy na naglalandian ang dalawa sa hindi kalayuan.

Napailing ako sa isip-isip ko habang nakikinig sa mahihina pang ungol nina Shaina at Kristoff. Sabi ko na nga ba, hindi lang basta malandi ang babaeng ito-haliparot talaga. Akala mo kung sinong inosente kung makalingkis kina Luan at sa Daddy ko kanina, iyon pala ay may milagrong ginagawa sa madilim na sulok kasama ang isa pa naming pinsan.

Nang sa wakas ay tumigil ang tunog ng kanilang paghahalikan at narinig namin ang papalayong mga yapak nila, doon lang kami nakahinga nang maluwag ni Daddy Logan. Dahan-dahan niyang inalis ang kamay niya sa aking bibig, pero nanatili kaming magkadikit.

Humarap ako sa kaniya, bakas pa rin ang gulat at inis sa aking mukha. “Dad,” bulong ko habang inaayos ang nagulo kong polo. “Narinig niyo ’yun? Ang kapal ng mukha ni Shaina. Niloloko niya lang si Luan sa harap nating lahat.”

Huminga nang malalim si Daddy, kitang-kita ang pag-igting ng kaniyang panga. “Hindi ko akalain na pati si Kristoff ay kasama sa kalokohang ito,” sagot niya sa mababang boses.

“Dad, kailangang malaman nina Tito Landav at Luan ang totoo. Hindi pwedeng hayaan lang natin silang magmukhang tanga. Hikayatin natin silang mag-usap, o kaya tayo na ang magsabi,” pagpupumilit ko. Ayaw kong may ibang ahas sa pamilya, lalo na’t seryoso si Luan sa babaeng iyon.

Hinawakan ni Daddy ang balikat ko, tila pinapakalma ako. “Ako na ang bahala, Honey. Kakausapin ko si Landav at si Luan sa tamang pagkakataon. Ayaw kong gumawa ng eksena rito sa mismongparty niya, pero hindi ko rin ito palalagpasin.”

Tumango ako, kahit papaano ay gumaan ang loob ko dahil alam kong aaksyunan niya ito. “Sige po, Dad. Basta siguraduhin nating malalaman nila.”

“Halika na, bumalik na tayo sa clubhouse,” aya ni Daddy habang pasimpleng inaayos ang kaniyang sarili. “Baka hinahanap na tayo nina Lysander. Siguraduhin mong mukha tayong walang alam pagpasok natin doon.”

Habang naglalakad, nagsalita bigla si Daddy. Gigil na gigil siya. “Putang ina. Nabitin ako, Honey. Mamaya ka talaga sa akin.” Huling sabi niya bago kami nakabalik sa maliwanag na bahagi ng resort.

Sa likod ng aking isipan, alam kong bukod sa aming sariling lihim ni Daddy, may dala-dala na kaming panibagong pasabog na siguradong gugulo sa tahimik na gabi ng mga Buenaventura.

Chapter 5 - Daddy Logan

Pagkatapos ng mainit na tagpo sa veranda, dahan-dahan kaming bumalik ni Daddy Logan sa garden ng resort. Sinigurado muna namin na maayos ang aming mga suot at wala nang bakas ng pagkagulo ng aking polo. Pagpasok namin, sinalubong kami ng mas malakas na tugtugan. Nagsasayawan na ang ilan sa gitna, at ang iba naman ay halatang may tama na ng alak dahil sa lakas ng kanilang mga tawanan.

Lumingon-lingon ako sa paligid, pero hindi ko makita sina Kuya Lucas, Kuya Lucian, at Kuya Lysander. Mukhang nakikipag-inuman na ang mga ito sa malalayong lamesa kasama ang iba pang mga pinsan at kamag-anak.

“Honey, mag-CR lang ako saglit,” bulong ni Daddy Logan sa akin. Tumango ako at hinayaan siyang maglakad patungo sa clubhouse.

Naiwan akong nakatayo malapit sa buffet table nang mahagip ng paningin ko sina Luan at Shaina. Kumulo ang dugo ko. Nakalingkis na naman si Shaina sa braso ni Luan, tila ba tapat na tapat na girlfriend habang nakasandal ang ulo sa balikat nito. Kung hindi ko lang narinig ang milagro nila ni Kristoff sa dilim, baka naniwala pa akong mahal niya ang pinsan ko.

Ang kapal talaga ng mukha, sa loob-loob ko. Naawa ako kay Luan. Kahit na mapanuri siyang tumingin sa akin kanina, alam kong seryoso siya sa babaeng ito, pero niloloko lang siya sa harap ng maraming tao.

Habang hinihintay ko si Daddy Logan na makabalik mula sa pag-CR, nanatili akong nakatayo sa isang medyo madilim na bahagi malapit sa dessert station. Pinagmamasdan ko ang paligid nang biglang may maramdaman akong presensya sa likuran ko.

“Masyadong matamis ang ice cream, Lemon. Baka gusto mong paitan nang kaunti?” Isang malalim at mapang-uyam na boses ang narinig ko.

Paglingon ko, muntik na akong mapatalon. Si Kristoff. Hawak niya ang isang baso ng matapang na alak at tinitingnan ako nang may kakaibang kinang sa kaniyang mga mata. Si Kristoff ang pinsan naming akala ng lahat ay tahimik, pero ngayon ay alam ko na ang itinatago niyang bangis pagdating sa babae-lalo na sa girlfriend ni Luan.

“Salamat na lang, Kristoff. Hindi ako umiinom,” tipid kong sagot habang pilit na pinapakalma ang sarili.

“Ganoon ba? Sayang. Akala ko pa naman ay level up na ang baby ng pamilya Buenaventura,” aniya sabay hakbang nang mas malapit. Amoy na amoy ko ang alak at panigarilyo sa kaniya. “Kamusta ka na? Parang lalo kang nagkakalaman ngayon, ah. Bagay na bagay sa’yo ’yang suot mo.”

Habang nagkakamustahan kami, hindi ko mapigilang mapansin ang bawat haplos ng tingin niya sa baywang ko at sa mga labi ko. Pasimple niya akong nilalandi. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang pigura sa ’di kalayuan. Si Shaina.

Nakalingkis pa rin siya kay Luan, pero ang kaniyang mga mata ay nakapako sa amin ni Kristoff. Matalim, puno ng selos, at tila ba gustong sumabog sa galit habang nakikita ang ka-fling niya na may kinakausap na iba.

Isang nakakalokong ideya ang pumasok sa isip ko. Gusto mong maglaro, Shaina? Sige, pagbigyan natin.

Imbes na lumayo kay Kristoff, sadyang lumapit pa ako sa kaniya. Inilapit ko ang mukha ko sa kaniyang balikat na tila ba may ibinubulong na sikreto, habang dahan-dahang hinahawakan ang braso niyang matigas.

“Alam mo Kristoff, ang bango mo pala sa malapitan,” bulong ko sa paos na boses, sapat na para makita ni Shaina ang pagiging close namin. “Parang gusto ko tuloy subukan ’yang iniinom mo, basta galing sa baso mo.”

Nakita ko ang gulat at biglang pag-init ng tingin ni Kristoff. Hindi niya inaasahan na kakagat ako sa biro niya. “Talaga? Sige, tikman mo,” aniya habang dahan-dahang itinatapat ang baso sa labi ko.

Sa gilid ng mata ko, nakita ko ang pagpisil ni Shaina sa braso ni Luan sa sobrang inis. Halos magliyab ang mukha niya sa selos. Wala siyang magagawa. Hindi siya pwedeng sumugod o gumawa ng eksena dahil oras na kumibo siya, mabubuking sila ni Kristoff sa harap ni Luan at ng buong pamilya.

“Ang tapang…” sabi ko matapos ang isang maliit na sipsip, sabay dila sa aking labi habang nakatitig nang diretso kay Kristoff, pero ang mensahe ay para kay Shaina.

Naisip ko, masarap din palang paglaruan ang mga ahas sa pamilyang ito. Habang abala si Kristoff sa pagpapakitang-gilas sa akin, at habang mamatay-matay sa selos si Shaina, hinihintay ko na lang ang pagbabalik ni Daddy Logan. Siguradong mas uminit ang gabi kapag nakita niyang may ibang lalaki na sumusubok umaligid sa kaniyang Bunso.

Napansin ko na medyo matagal bumalik si Daddy Logan mula sa clubhouse. Noong lumingon ako sa malayo, nakita ko na hinarang pala siya ng ilang mga malayong kamag-anak at abala sa pakikipag-usap. Mukhang hindi siya agad makakaalis doon, kaya mas lalo akong ginanahang ituloy ang laro ko.

Habang wala si Daddy, mas lalo kong nilitis at nilandi si Kristoff. Ang uto-uto naman, akala niya ay seryoso ako kaya halos hindi na maalis ang tingin sa akin.

“Kristoff, saan ka ba nag-i-stay ngayon? Parang ngayon lang uli kita nakita sa mga ganitong gathering,” malambing kong tanong habang dahan-dahang hinahaplos ang laylayan ng baso niya.

“Dito lang ako kela Tito Landav tumutuloy, kasama ni Dad at ng mga kapatid ko,” sagot niya na tila ba proud na proud. “Doon muna kami habang nirerenovate ang bahay namin.”

Doon ako napa-isip. Kaya naman pala! Kaya pala nagkaroon sila ng ugnayan ni Shaina dahil magkasama sila sa iisang bubong. Napakalingkis pala ng ahas sa loob mismo ng teritoryo ni Luan.

Hindi nagtagal, lumapit na sa amin sina Luan at Shaina. Ramdam ko agad ang bigat ng hangin nang tumapat sila sa amin.

“O, Kristoff, Lemon, mukhang seryoso ang usapan niyo rito ah,” bati ni Luan na nakangiti, pero bakas ang pagod sa mga mata.

“Wala naman, Luan. Nagkakamustahan lang kami nitong magandang pinsan natin,” sagot ni Kristoff, pero napansin ko ang bahagyang pag-iwas niya ng tingin kay Shaina. Si Shaina naman ay tila naninigas sa tabi ni Luan, pilit na umiiwas na magtagpo ang mga mata nila ni Kristoff. Halatang-halata ang ilangan sa pagitan ng dalawang taksil.

Upang mas lalong mairita ang haliparot na babaeng ito, dahan-dahan akong lumapit kay Kristoff at mariing lumingkis sa kaniyang braso. Isinandal ko pa ang ulo ko sa balikat niya habang nakatingin nang diretso kay Shaina.

“Ang saya palang kausap ni Kristoff, Luan. Ang dami niyang kwento… lalo na ’yung tungkol sa mga ginagawa niyo sa bahay niyo,” pang-aasar ko na may double meaning.

Nakita ko ang panlalaki ng mata ni Shaina. Kitang-kita ko ang kaniyang gigil; ang kaniyang mga daliri ay mariing nakabaon sa braso ni Luan habang nakatingin sa akin nang matalim. Halos mamatay siya sa selos at takot na baka may masabi si Kristoff sa akin. Wala siyang magawa kundi ang magngitngit sa loob dahil hindi siya pwedeng magreklamo nang hindi nabubuko.

“Lemon, parang… parang masyado ka namang dikit kay Kristoff,” singit ni Shaina sa boses na pilit pinapakalma pero halatang nanginginig sa inis.

“Bakit, Shaina? Masama bang mapalapit sa pinsan ko?” nakangisi kong sagot. “Saka mabango naman si Kristoff, ’di ba? Siguradong alam mo ’yun.”

Mabilis na uminom ng alak si Kristoff, halatang kinakabahan sa direksyon ng usapan. Habang si Luan naman ay tila walang kamuwang-muwang sa tensyong namumuo sa harap niya.

Akmang bubuka na ang bibig ni Shaina para magpakitang-gilas at magsalita ng hindi maganda sa akin nang biglang may sumingit sa usapan.

“Kuya Kristoff? Lemon?”

Napaigtad kaming lahat nang lumapit si Khai, ang bunsong kapatid nila Kristoff. Katulad ko, si Khai ay gay din at kaming dalawa ang madalas na magka-vibes kapag may family reunion. Pero sa pagkakataong ito, hindi ngiti ang sumalubong sa akin.

Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa mukha ni Khai. Napasimangot siya at halos manlumo habang nakatingin sa braso ko na mahigpit na nakalingkis kay Kristoff. Mukhang may hindi ako alam-o baka masyadong close ang turing ni Khai sa sarili niyang kapatid na higit pa sa normal. Dahil sa gulat at awa sa ekspresyon niya, mabilis kong tinanggal ang pagkaka-angkla ko sa braso ni Kristoff.

“O, Khai, andyan ka na pala,” sabi ni Kristoff na tila walang nararamdamang tensyon, habang si Shaina naman ay tila nakahanap ng kakampi sa pagka-irita sa akin.

“Kanina pa kita hinahanap, Kuya. Bakit nandito kayo sa dilim?” tanong ni Khai, ang boses ay nanginginig at puno ng selos na hindi niya maitago.

Nagpalitan kami ng tingin nina Luan at Shaina, habang si Kristoff naman ay nagsimulang magpaliwanag ng kung ano-ano. Pero hindi ko na pinatagal ang pagkakataon. Alam kong kailangan kong kausapin si Khai dahil mukhang malalim ang pinaghuhugutan ng kaniyang reaksyon.

“Excuse me muna, Luan, Shaina… Kristoff,” sabi ko sa seryosong tono. “Kakausapin ko lang saglit si Khai. May itatanong lang ako tungkol sa school.”

Hindi ko na hinintay ang sagot nila. Hinawakan ko sa siko si Khai at marahan siyang hinila palayo sa grupo, ramdam ko ang matalim na tingin ni Shaina sa likuran ko at ang naguguluhang tingin ni Kristoff.

Nang makalayo kami sa karamihan, hinarap ko si Khai na tila ba sasabog na ang dibdib sa selos.

“Khai, makinig ka. Huwag kang magselos sa akin dahil wala akong balak agawin ang Kuya mo,” diretsahan kong sabi. “Ginawa ko lang ’yun para asarin si Shaina. Alam ko ang nararamdaman mo dahil ganyan din ako ka-possessive sa mga Kuya ko at lalo na kay Daddy. Intindi kita.”

Napatitig sa akin si Khai at nagulat sa narinig. Wala siyang maisisikreto sa akin. Pareho kami nag-sabihan ng sikreto na gusto namin mga Daddy namin nung huling gathering.

Bahagyang kumalma ang kaniyang mukha pero puno pa rin ng pagtataka. “Kung hindi mo pala gusto si Kuya Kristoff, bakit mo siya nilalandi sa harap ni Shaina? Ano’ng mapapala mo?”

Lumapit ako nang kaunti sa kaniya at ibinaba ang boses ko. “Dahil ang girlfriend ni Luan na si Shaina? Niloloko niya si Luan. Sila ni Kristoff ang may lihim na relasyon, Khai. Nakita ko silang naghahalikan kanina lang doon sa madilim na bahagi ng resort.”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Khai. Nanlaki ang kaniyang mga mata at unti-unting napalitan ng panggigigil ang kaniyang ekspresyon. Ang kaniyang mga kamao ay nagngitngit, at ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Ang Kuya niya na tinitingala niya, nakikipag-landian sa babae ng pinsan nila? At higit sa lahat, may ibang babaeng umaagaw sa atensyon ng kaniyang mahal na Kuya.

“Ang kapal ng mukha ng babaeng ’yan,” mariing bulong ni Khai. Ang mala-anghel niyang mukha ay nabahiran ng poot.

“Kaya Khai, ikaw ang kailangan ko rito,” payo ko sa kaniya. “Huwag kang gagawa ng eksena rito sa party, huwag mo ring sasabihin kahit kanino ang nalaman mo-lalo na kay Luan o kay Kristoff. Ang gawin mo, itaboy mo si Shaina nang pasimple. Alam ko kung gaano ka katalim kumilos kapag gusto mo.”

Kilala ko si Khai. Bagaman mukha siyang inosente, may itinatago siyang pagkademonyita na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam. Doon kami nagkakasundo-sa pagiging mapanuri at mapang-angkin sa mga lalaking mahal namin.

Biglang nagbago ang aura ni Khai. Isang nakakatakot na ngisi ang gumuhit sa kaniyang mga labi-isang ngising parang demonyo na nakahanap ng bagong laruan.

“Huwag kang mag-alala, Lemon,” aniya sa boses na malamig pa sa yelo. “Doon naman kami nag-i-stay sa bahay nina Luan, ’di ba? Ibig sabihin, hawak ko sila sa leeg. Ako na ang bahala sa babaeng ’yan. Sisiguraduhin kong magiging impiyerno ang pananatili niya sa buhay ni Kuya Kristoff.”

Tumingin siya sa akin nang may bagong antas ng respeto. “Wag mong ipagsasabi kahit kanino na alam ko na. I’ll make my move quietly. Pag nalaman nina Tito Landav ’to, tapos ang maliligayang araw nila, pero bago ’yun… lalaruin ko muna sila.”

Tumango ako, kuntento sa naging resulta ng pag-uusap namin. Alam kong kapag si Khai na ang kumilos, walang kawala ang ahas na si Shaina.

“Sige, mauna na ako doon. Baka hinahanap na ako ni Daddy,” sabi ko sabay kindat sa kaniya.

Habang naglalakad ako pabalik, isang tingin pa ang ibinigay ko kay Khai na ngayon ay nakatitig na muli sa direksyon nina Kristoff at Shaina-ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya ang nasasaktan, siya na ang nambibiktima.

“O, Lemon, mag-isa ka yata rito?”

Napaigtad ako nang bahagya nang marinig ang boses na iyon. Biglang tumabi sa akin si Tito Rowan ang isa sa mga pinsan ni Daddy na Tito ko din. Agad na humalimuyak sa ilong ko ang amoy niya-amoy mamahaling perfume na may halong bango ng tagumpay, pero hindi iyon ang hanap-hanap ng sistema ko.

“Nasaan ang Daddy Logan mo at parang napabayaan ang kaisa-isang prinsesa rito?” tanong niya habang nakangiti. Tinignan pa ako nito nang malagkit mula ulo hanggang paa.

Pilit akong ngumiti sa kaniya. Sinisikap kong itago ang pagkairita ko sa presensya ng ibang lalaki na sinusubukang kuhanin ang atensyon ko. Mas pogi pa rin si Daddy Logan sayo. Sabi ko sa isip ko.

“May kausap lang po si Dad sa banda roon, Tito. Nagpapahangin lang din po ako rito, masyadong mainit sa loob ng clubhouse, eh,” sagot ko habang pasimpleng sumusulyap sa pwesto nina Khai at Kuya Kristoff.

Napansin ko ang pag-igting ng panga ni Shaina na kanina pa nakatitig sa dalawa. Gusto kong matawa. Talagang mabilis kumilos si Khai; isang ngiti pa lang nito, mukhang nakakalimutan na ni Kristoff na nasa harap niya si Shaina.

“You’ve grown up to be a very fine young lad, Lemon,” dagdag ni Tito Rowan habang nakatitig sa akin at hinaplos pa ang pisngi ko na ikinairita ko.

Ramdam ko ang lagkit ng tingin niya-isang klase ng tingin na hindi ko nagustuhan. Ibang-iba ito sa nag-aapoy pero puno ng pag-iingat na titig ni Daddy Logan.

“Balita ko, ikaw ang reyna sa bahay niyo? Ang swerte naman ng mga kuya mo at ni Logan.”

“Sanayan lang po, Tito,” maikli kong sagot.

Sa isip-isip ko, ‘Kahit anong ganda pa ng lahi mo, Tito Rowan, hinding-hindi mo matatalo ang kamandag ni Daddy.’ Siya lang ang hari sa buhay ko, at ako ang kaniyang reyna.

“Bakit hindi ka sumama sa amin minsan? May property ako sa Tagaytay, maganda ang view doon, masarap mag-relax. Isama mo ang Daddy mo kung gusto mo,” pag-aanyaya niya, tila ba sinusubukang pumasok sa loob ko.

“Sige po, next time, Tito.” Pagsisinungaling ko. Neknek mo! Di ako pupunta. Kilala kitang lalaki ka!

“Nice. Bakit hindi tayo pumunta roon sa pool area? Mas maganda ang hangin doon, masarap mag-relax at mag-usap. Halika, samahan mo ako,” pag-aanyaya ni Tito Rowan. Ramdam ko na tinatamaan na siguro siya ng alak dahil medyo pumapungay na ang mga mata niya at nag-iiba ang tono ng pananalita.

“H-hindi na po, Tito. Dito na lang po ako, hihintayin ko si Daddy,” tanggi ko.

Pero laking gulat ko nang bigla siyang lumapit sa akin at ikinulong sa mga braso. Hindi ako makagalaw. Halos mangilabot ako nang bigla niyang inilapit ang kanyang mukha sa leeg ko at inaamoy-amoy pa ito hanggang sa napunta sa pisngi na h-hinaplos-haplos at dinila-dilaan.

Diring diri ako sa pinaggagawa niya sa akin. Hindi ako makakilos at makapag-salita dahil sa takot.

Nang natapos sa pangbababoy, bigla niyang hinawakan nang mahigpit ang braso ko. “Tara, Lemon. Sandali lang naman tayo roon. Masyadong masikip dito,” sabi niya habang pilit akong hinahila patayo at hinahawakan pa ang bewang ko.

“Tito, bitawan niyo po ako!” nagpupumiglas ako at pilit na binabawi ang braso ko pero mas lalo niyang hiningpitan ang hawak. Nagsisimula na akong manlambot dahil wala pa rin si Daddy sa paningin ko.

“Tito, ano ba! Nasasaktan ako!” nagpupumiglas ako, pero mas lalo niyang hiningpitan ang hawak. Malapit na niya akong tuluyang mahila nang biglang-BOGSH!

Isang malakas na suntok ang dumapo sa mukha ni Tito Rowan. Napabitaw siya sa akin at napasandal sa pader. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko kung sino ang sumuntok.

“Putang ina mo! Bakit mo hinahila ang kapatid ko?!” galit na galit na mura ni Kuya Lysander.

Hindi kilala nina Kuya si Tito Rowan dahil ako lang ang kasama ni Daddy noon sa isang private gathering kung saan siya ipinakilala. Para kay Kuya, isa lang itong bastos na estranghero na nambabastos sa akin.

“Oh my gosh!” napatakip ako ng bibig.

Aakmang susuntukin na sana ulit ni Kuya Lysander ang nakasalampak na si Tito Rowan nang mabilis akong humarang. “Kuya, tama na! Kuya Lysander, stop!” pigil ko sa kaniya. Napansin na kami ng ibang mga tao sa clubhouse at nagsisimula na silang magbulungan.

Eksakto namang dumating si Daddy Logan kasama sina Kuya Lucas at Kuya Lucian. “Anong nangyayari rito?!” maawtoridad na tanong ni Daddy.

Agad na nagpaliwanag si Kuya Lysander. “Dad, ang bastos ng lalaking ’to! Pinipilit hilaing palayo si Lemon kahit nasasaktan na si bunso!”

“Lemon?” Malaming na tanong ni Daddy.

“Totoo po, Dad… pilit niya po akong dinadala sa pool area kahit ayaw ko,” pagsang-ayon ko habang hawak ang namumulang braso ko.

Kasabay nito ang pumagitnang si Tito Landav. Nang makita niya si Tito Rowan na pinupunasan ang dumadagundong na labi, napailing siya sa lungkot at dismaya. “Rowan… hanggang ngayon ba naman, hindi ka pa rin nagbabago? Pati ba naman ang anak ni Logan?”

Hindi na nakapagsalita si Tito Rowan. Pero ang mas nagpakaba sa akin ay ang katahimikan ni Daddy. Pagtingin ko sa kaniya, kitang-kita ko kung paano nandilim ang kaniyang mga mata. Ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit, halos mamuti na ang mga knuckles niya sa tindi ng gigil. Alam ko ang tingin na ’yan-iyon ang tingin ni Daddy Logan kapag handa na siyang pumatay para pumrotekta.

Gigil na gigil siya, ang panga niya ay parang bakal sa tindi ng pagkakakuyom, at ang kaniyang mga mata ay nagbabaga sa inis dahil nalaman niyang hinawakan ako ng ibang lalaki-at ng pinsan pa niya na si Rowan.

“Rowan, umalis ka na bago ko pa makalimutan na kadugo kita,” malamig na banta ni Daddy.

Lumingon siya sa akin at hinila ako palapit sa kaniya. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa tenga ko, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang mainit at galit na hininga.

“Sabi ko sa’yo, akin ka lang… at ako lang ang pwedeng humawak sa’yo, ’di ba?” gigil niyang bulong na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan.

“D-dad, nagpapaliwanag po ako… pinipilit niya po kasi ako,” mahina kong sagot, sinusubukang pakalmahin ang nag-aapoy niyang selos.

Pero mukhang hindi na nakapagtimpi si Daddy. Sa tindi ng kaniyang poot at possessiveness, hindi na niya hinintay na matapos ang party. “Uuwi na tayo. Ngayon din,” deklara niya.

Marahas niyang hinawakan ang braso ko at nagsimulang maglakad palayo sa clubhouse. “Dad! Dahan-dahan lang!” sigaw ni Kuya Lysander na nagalit dahil sa grabe niyang paghila sa akin.

“Dad, nasasaktan ang bunso!” dagdag pa ni Kuya Lucas, pero hindi sila pinansin ni Daddy.

Kahit medyo masakit ang pagkakahawak niya, okay lang sa akin. Alam ko ang ibig sabihin nito. Alam ko ang dahilan ng kaniyang pagkapraning.

Bago kami tuluyang makalabas, sandali kaming huminto nina Kuya para magpaalam kina Luan at Tito Landav. Muling humingi ng paumanhin si Tito Landav sa inasal ni Rowan, habang si Luan naman ay bakas ang pagtataka sa biglaang pag-alis namin.

Hila-hila pa rin ako ni Daddy patungo sa sasakyan, habang ang mga kuya ko ay nakasunod lang sa likuran namin, halatang hindi rin natutuwa sa tensyong nangyayari. Nang makarating kami sa gilid ng SUV at habang binubuksan niya ang pinto, muling bumulong si Daddy sa akin, isang pangako na alam kong tutuparin niya pagtapak namin sa loob ng bahay.

“Mamaya sa bahay, Lemon… lilinisin ko ang bawat bahagi ng katawan mo na hinawakan ng Tito Rowan mo. I’ll make sure you only remember my touch.”

Napalunok ako habang nakatingin sa nagdidilim niyang mga mata. Ang gabi na dapat ay para sa pinsan ko ay mauuwi sa isang mahaba at mapusok na leksyon sa ilalim ng mga kamay ni Daddy Logan.

Sa loob ng sasakyan, halos mabingi ako sa katahimikan. Ang tanging naririnig ko lang ay ang ugong ng makina ng SUV at ang malalim, mabilis na paghinga ni Daddy Logan habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nakatingin lang siya nang diretso sa madilim na kalsada, ang mga mata niya ay tila walang emosyon pero bakas ang panganib.

Nasa tabi niya ako, nakasandal sa upuan at hindi mapakali. Sinubukan kong sulyapan ang mga kuya ko sa back seat sa pamamagitan ng rearview mirror. Sina Kuya Lucas, Lucian, at Lysander ay tahimik din-isang pambihirang pagkakataon para sa mga barakong ito. Alam nila ang timpla ni Daddy. Kapag ganito ang aura niya, walang sinuman ang nagtatangkang magbiro o sumubok bumasag sa katahimikan.

“Dad…” mahina kong tawag. Gusto ko sanang sabihin na okay lang ako, na huwag na siyang masyadong magalit.

Hindi siya lumingon. Hindi man lang kumurap ang kaniyang mga mata.

“Dad, tungkol po kay Tito Rowan-”

“Huwag ngayon, Lemon,” putol niya sa akin. Ang boses niya ay mababa, paos, at puno ng pait.

Biglang may sumingit na sasakyan sa harap namin mula sa kabilang lane. Agad na inapakan ni Daddy ang preno nang malakas na halos masubsob ako sa dashboard.

“Putang ina! Gago ka ba?!” mura niya nang malakas habang binubusihan ang sasakyan sa harap. Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang galit sa bawat sigaw niya.

Lalo akong kinabahan. Si Daddy ay laging kontrolado ang emosyon, lalo na kapag nasa harap naming magkakapatid, pero ngayon ay tila sumasabog na ang kaniyang pasensya. Naramdaman ko ang isang mainit na kamay na pumatong sa balikat ko mula sa likuran. Paglingon ko, nakita ko si Kuya Lucas na tipid na umiling sa akin. Pinapahiwatig niya na pabayaan ko muna si Daddy, na huwag ko na munang dagdagan ang apoy na kanina pa naniningas sa loob niya.

Sa bawat kilometrong tinatahak namin, mas lalong bumibigat ang presensya ni Daddy Logan sa loob ng sasakyan.

Ang Kanyang pagmamaneho Mabilis, agresibo, at wala nang pakundangan sa ibang motorista. Ang bawat paglipat niya ng gear ay tila may kasamang gigil.

Ang Kanyang titig nanatiling nakapako sa daan, pero alam kong sa likod ng mga matang iyon ay ang imahe ni Tito Rowan na hawak ang braso ko.

Kaming magkakapatid ay parang mga estatwa. Kahit ang mga kuya ko na madalas ay protektado ako, ngayon ay alam nilang ang Daddy ang pinakamapanganib na tao sa loob ng sasakyang ito.

“Mamaya sa bahay, Lemon… lilinisin ko ang bawat bahagi ng katawan mo na hinawakan ng Tito Rowan mo. I’ll make sure you only remember my touch.

Naaalala ko ang bulong niyang iyon bago kami pumasok sa sasakyan. Napalunok ako. Habang tinitingnan ko ang kaniyang matitigas na muscle sa braso na may tattoo na lalong bumabakat dahil sa higpit ng pagkakahawak sa manibela, alam ko na hindi lang basta pangaral ang naghihintay sa akin pag-uwi.

Ito ang possessive side ni Daddy Logan-isang bagyong walang sinumang makakapigil, kahit kaming magkakapatid. At sa gabing ito, ako ang nasa gitna ng kaniyang galit.

Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa loob ng bahay, sinalubong kami ng nakabibinging katahimikan. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng mga kamay ko habang magkahawak ang dalawang kamay ko. Ang bigat ng bawat hakbang ni Daddy Logan, parang bawat tapak niya sa sahig ay may dalang babala.

“Lucas, Lucian, Lysander… umakyat na kayo. Ngayon din.”

Ang boses ni Daddy ay hindi sumisigaw, pero ang talim at awtoridad niyon ay sapat na para mapatigil kaming lahat. Malamig, direkta, at walang puwang para sa anumang reklamo.

“Pero Dad-” akmang magsasalita si Kuya Lysander, marahil ay gusto akong ipagtanggol, pero isang matalim na tingin lang mula kay Daddy ay sapat na para mapatikom ang bibig niya.

“Sabi ko umakyat na kayo,” ulit ni Daddy, mas mababa ang tono pero mas nakakatakot.

Sabay-sabay silang tumalikod. Dahan-dahan akong humakbang, balak sumunod sa kanila at magtago na lang sa kwarto ko hanggang sa lumipas ang galit niya. Pero bago pa man tumapak ang paa ko sa unang baitang ng hagdan, narinig ko ang muling pag-alingawngaw ng kaniyang baritonong boses.

“Lemon. Hindi ka kasama sa aakyat.”

Para akong naging estatwa sa kinatatayuan ko. Ang puso ko, parang gustong kumawala sa dibdib ko sa sobrang bilis ng tibok. Dahan-dahan akong lumingon sa mga kuya ko, ang mga mata ko ay punong-puno ng takot at pagsusumamo-nanghihingi ng kahit anong tulong.

Sinalubong ako ng tingin nina Kuya Lucas. Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata nila, ang pagnanais na hilahin ako palayo, pero wala silang nagawa. Alam nila ang batas sa bahay na ito: Kapag ang tigre ay nagalit, walang sinumang pwedeng humarang. Yumuko na lang si Kuya Lucas at marahang tinapik ang balikat ng mga kapatid niya para ituloy ang pag-akyat.

Narinig ko pa si kuya Lysander na nagsalita nang “Baby” bago tumalikod.

Naiwan akong mag-isa sa sala, kaharap ang lalaking kanina pa handang manakmal.

Narinig ko ang pagsara ng mga pinto sa itaas. Ngayon, kaming dalawa na lang. Dahan-dahang lumapit sa akin si Daddy Logan. Ang bawat hakbang niya ay tila sumasabay sa pintig ng kaba ko. Huminto siya sa mismong harap ko, sapat na para maamoy ko muli ang pamilyar niyang bango na ngayon ay nahahaluan ng amoy ng alak at panganib.

Ang kanyang galit ay hindi yung galit na nagwawala; ito yung galit na naglalayab sa ilalim ng kalmadong anyo.

Ang aking takot na alam kong may kasalanan ako-ang pagpayag na mahawakan ng iba, kahit pa napilitan lang ako.

“Dito ka lang. May kailangan tayong tapusin,” bulong niya habang dahan-dahang hinahawakan ang baba ko, pinipilit akong tumingin nang diretso sa kaniyang nagdidilim na mga mata.

Huminga ako nang malalim, ramdam ang init na nagmumula sa kaniya. Ang gabing ito ay malayo pa sa pagtatapos.

Habang nakatayo ako sa harap ni Daddy Logan sa gitna ng madilim na sala, biglang nagbalik sa isip ko ang isang alaala-isang pangyayari noong Grade 5 pa lang ako na nagturo sa akin kung gaano kalupit ang kamandag ng galit ng aking ama.

Hinding-hindi ko malilimutan ang araw na iyon. Umuwi akong humahagulgol sa iyak, madumi ang uniporme, at puno ng galos ang aking mga siko at tuhod. Maaga pa noon para matapos agad ang klase kaya nagtaka sina Kuya Lucas. Sinubukan nila akong patahanin at tanungin, pero wala akong maisagot kundi ang lalong paglakas ng aking iyak. Parang gumuho ang mundo ko dahil naging sukdulan na ang pambubully sa akin sa school.

Kumalma lang ako nang bumukas ang pinto at pumasok si Daddy Logan. Agad siyang tumakbo palapit sa akin at binuhat ako, niyakap nang mahigpit na tila ba hinding-hindi hahayaang may lumapit sa akin. Doon ko nailabas ang lahat.

"Dad... sinasabihan nila akong bakla... tinutulak nila ako sa hallway... kinukuha ang baon ko..." sumbong ko sa pagitan ng mga hikbi. Sinabi ko rin kung paano nila ako pinapahiya sa harap ng maraming estudyante at ginagawang utusan dahil lang sa pagiging mahinhin ko.

Naalala ko ang mukha ni Daddy noon. Mula sa pagiging mapag-alagang ama, biglang nandilim ang kaniyang mga mata. Iyon ang unang pagkakataon na nakita ko siyang magmura nang magmura sa sobrang panggigigil. Galit na galit siya-hindi sa akin, kundi sa mga taong nangahas na saktan ang kaisa-isa nilang prinsesa.

Sugod kami agad sa school dahil hindi pa naman tapos ang oras ng klase. Walang nakapigil kay Daddy nang pasukin niya ang opisina ng principal.

"Nasaan ang mga guro rito?! Bakit hinahayaan niyo ang ganitong pambubully sa loob ng paaralan niyo?!" sigaw ni Daddy na nagpaatras sa mga teachers. Pinagmukha niya silang walang silbi dahil sa kapabayaan nila.

Pinatawag din ang mga magulang ng mga batang nambully sa akin. Pero sa halip na humingi ng paumanhin, nangatwiran pa ang nanay ng isa sa kanila. "Totoo naman pala kasing mahinhin at malambot ang anak niyo, Mr. Buenaventura. Baka natural lang na paglaruan siya ng mga kalaro niya dahil bakla-"

Hindi natapos ng babae ang sasabihin niya dahil-BOGSH!

Isang malakas na tunog ang umalingawngaw. Sinuntok ni Daddy Logan ang babasaging lamesa sa gitna ng opisina. Nagkalat ang bubog sa sahig, at nakita ko ang pagtulo ng dugo mula sa kaniyang kamao, pero hindi siya kumurap. Ang kaniyang panga ay tila bakal sa tigas.

"Ulitin mo ang sinabi mo," malamig na hamon ni Daddy, ang boses ay parang galing sa hukay. "Sabihin mo uli 'yan at sisiguraduhin kong bukas na bukas din, wala na kayong lahat sa bayang ito."

Wala nang nangahas magsalita. Maging ang principal at ang mayayabang na magulang ay napayuko sa takot. Doon ko nalaman na si Daddy Logan, kapag usaping proteksyon sa akin ang nakataya, ay walang kinatatakutan-kahit pa sarili niyang dugo ang dumanak.

Bumalik ako sa kasalukuyan. Nakatayo pa rin siya sa harap ko, mas malaki, mas matikas, at mas nakakatakot kaysa noong Grade 5 ako. Kung ganoon siya kabagsik noon para ipagtanggol ako sa mga bully, paano pa kaya ngayong nalaman niyang hinawakan ako ni Tito Rowan nang may malisya?

"Lemon..." tawag niya, ang boses ay katulad ng boses niya sa opisina ng principal noon-mababa, mapanganib, at puno ng pag-aari.

Napalunok ako. Ang bagsik na nakita ko noon ay narito na naman, at alam kong sa pagkakataong ito, walang lamesang mababasag... dahil ako ang pagbabalingan niya ng lahat ng kaniyang nag-aapoy na selos.

Ang alaalang iyon ay tila isang pelikulang Paulit-ulit na naglalaro sa isip ko habang nakatitig sa seryosong mukha ni Daddy Logan ngayon.

Kinabukasan matapos ang gulo sa school noong Grade 5 ako, pumasok ako nang may kaba sa dibdib. Puno ng Betadine ang mga sugat ko at may mga band-aid ang tuhod ko, pero pinanghawakan ko ang sinabi ni Daddy bago ako bumaba ng kotse: "Hindi na mauulit iyon, Honey. Pangako."

At totoo nga. Pagpasok ko, parang dumaan ang isang bagyo na naglinis sa buong paligid.

Nabigla ako dahil hindi na ang dati naming adviswr ang sumalubong sa amin. Iba na ang adviser ko, at balita ko ay biglaang nag-resign ang luma.

Ang tatlong batang halos araw-araw akong pahirapan? Hindi na sila pumasok. Nawala sila na parang bula. Walang nakakaalam kung lumipat ba sila ng paaralan o ano, basta't wala na sila.

Simula noon, naging payapa ang buhay ko sa school. Wala nang nangahas na humawak sa akin o kumuha ng baon ko. Pero dahil sa trauma, mas pinili kong mapag-isa. Nagkaroon ako ng sariling mundo, at kahit may mga lumalapit para makipagkaibigan, isang pilit na ngiti lang ang isinasagot ko.

Isang hapon, habang naghihintay ako sa tapat ng gate para sunduin ng noong family driver namin, isang eksena ang hindi ko inaasahan. Isang pamilyar na mukha-isa sa mga batang nambully sa akin-ang lumitaw. Pero hindi siya nakangisi. Namamaga ang mga mata niya sa kaiiyak.

Kasama niya ang kaniyang mga magulang na mukhang hindi nakatulog ng ilang gabi. Sa gitna ng maraming tao, bigla silang lumuhod sa harap ko.

"Lemon, parang awa mo na... sabihin mo sa Daddy mo tigilan na kami," hagulgol ng nanay ng bata, habang nakakapit sa laylayan ng shorts ko. "Nawalan na ng trabaho ang asawa ko... wala kaming malipatan... parang awa mo na, patawarin mo na ang anak namin!"

Nanginig ang buong katawan ko. Wala akong maintindihan. Anong kinalaman ni Daddy sa trabaho ng asawa niya? Bakit sila nagmamakaawa sa akin? Sa sobrang takot at lito, hindi na ako nakapagsalita. Kumaripas ako ng takbo patungo sa naghihintay na kotse at mabilis na isinara ang pinto.

Pagkauwi ko sa bahay, agad akong dumiretso kay Daddy Logan na noo'y nagbabasa ng dyaryo sa sala at may bakas pa rin ng sugat ang kamao na lagi kong nililinisan.

"Dad... may pumunta sa school. Yung batang nambully sa akin at ang mga magulang niya. Bakit sila nakaluhod? Bakit sila nagmamakaawa?" tanong ko, habang mabilis ang paghinga.

Hindi man lang nag-angat ng tingin si Daddy. Tiniklop niya lang nang maayos ang dyaryo at tinitigan ako nang may malambot na ekspresyon-ang ekspresyong para sa akin lang.

"Don't mind them, Honey," malumanay niyang sabi. Hinila niya ako paupo sa kandungan niya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. "Ang mahalaga, hindi ka na nila magagambala. Magiging okay din ang lahat, baby. Diba sabi ko sa'yo, walang pwedeng manakit sa'yo?"

"Daddy, pero kung may ginawa ka man na kung ano sa kanila, stop mo na po please. They learned their lesson naman na po ata." Pagmamakaawa ko kay Daddy at nagpuppy eyes pa.

Tumango na lang si Daddy at hindi na siya nagpaliwanag pa. Pero doon ko naintindihan na ang pagmamahal ni Daddy ay may kalakip na bagsik na kayang sumira ng buhay ng sinumang humarang sa gusto niya.

~~~End of Flashback~~~

Tinitigan ko ang kamao ni Daddy Logan na ngayon ay nakakuyom habang nakaharap sa akin sa sala. Ang bagsik na iyon na nagpabagsak sa isang pamilya noong Grade 5 ako... nararamdaman kong nakatutok na ngayon kay Tito Rowan.

"Lemon," tawag niya uli, ang boses ay mas malalim kaysa sa alaala ko. "Sabi ko sa'yo... ako lang ang pwedeng humawak sa'yo. Bakit mo hinayaan ang hayop na 'yun?"

Hindi ako makahinga nang maayos. Ang bawat salitang binitiwan ni Daddy Logan bago kami pumasok sa bahay ay tila mga kuko na bumabaon sa balat ko. Akala ko ay pamilyar na ako sa bagsik niya, pero iba ito. Ang kaniyang mga mata ay madilim, walang bahid ng pagtitimpi.

Akmang magsasalita na sana ako para magpaliwanag, para sabihing wala akong ginagawang masama, nang bigla niyang sunggaban ang aking batok. Bago pa ako makatunog, naramdaman ko na ang kaniyang mga labi sa akin. Ngunit hindi ito ang halik na nakasanayan ko. Walang lambing. Walang pag-iingat. Sobrang diin at sobrang rahas, tila ba gusto niyang burahin ang anumang bakas ng ibang tao na dumikit sa akin sa party kanina.

Napasinghap ako sa sakit nang kagatin niya ang aking ibabang labi na dumugo pa dahil nalasahan ko. Sinubukan kong tumugon, pero naninigas ang buong katawan ko sa gulat at kaba.

Sa gitna ng marahas na paghalik, naramdaman ko ang kaniyang malalaking kamay na sumunggab sa aking hita at binuhat ako nang mabilisan. Reflex na lang ang nagtulak sa akin na ipulupot ang aking mga braso sa kaniyang leeg at ang aking mga binti sa kaniyang matipunong beywang para hindi mahulog.

Umakyat siya sa hagdan nang hindi man lang pinuputol ang aming pagtatagpo. Bawat hakbang niya ay ramdam ko ang panginginig ng kaniyang galit. Pagdating sa kaniyang kwarto, hindi sa kama ang tungo namin. Dumiretso siya sa malaking bookshelf sa gilid. Mayroon akong narinig nang may pindutin siya na tila'y nakatagong switch.

Doon ako lalong nagulat. Ang akala kong simpleng dingding ay dahan-dahang bumukas, bumubunyag sa isang lihim na silid na hindi ko alam na umiiral sa loob ng bahay na ito. May malapad na higaan doon, madilim ang paligid, at tanging ang mabigat naming hininga ang naririnig.

Padaskol niya akong inihiga sa kama. Agad siyang pumatong sa akin, ang kaniyang mga kamay ay nakatukod sa magkabilang gilid ng aking ulo. Ang anino niya ay tila lumalamon sa buong pagkatao ko.

"Ngayon, Lemon..." simula niya, ang boses ay sobrang lalim at puno ng awtoridad na nagpapatayo ng mga balahibo ko. "Sabihin mo sa akin... Saan ka hinawakan ng Rowan na iyon?"

Tinitigan ko siya, nanginginig ang aking mga labi. Alam kong hindi siya titigil hangga't hindi niya nakukuha ang sagot na gusto niya, at sa bawat segundo ng katahimikan ko, lalong nag-iigting ang kaniyang panga.

Sa gitna ng madilim at lihim na silid, tanging ang mabigat na paghinga ni Daddy Logan ang pumupuno sa katahimikan. Ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas na uling, nakatitig sa akin nang may halo ng pagnanasa at matinding poot.

"Saan, Lemon?" ulit niya, mas mababa ang boses, mas mapanganib. "Ituro mo sa akin kung saan ka hinawakan ng hayop na iyon."

Nanginginig ang aking kamay habang dahan-dahan kong itinaas ang aking daliri. "Dito po sa braso, Dad..." bulong ko. "Tapos... sa kamay... hinawakan din niya ako sa bewang nung pilit niya akong hinila... Then ikinulong niya ako sa mga braso niya..." Kitang-kita ko kung paano umigting ang panga niya.

Huminto ako saglit, ramdam na rin ang pag-igting ng mga muscle sa braso ni Daddy na nakatukod sa gilid ko. Alam niya kasi na hindi pa ako tapos. "S-sa leeg din p-po inaamoy-amoy niya," Huminto ulit ako at nag-aalinlangan kung sasabihin ang pinakanakakadiring ginawa sa akin ni Tito Rowan. "T-tapos po sa p-pisngi... H-hinaplos-haplos at dinila-dilaan niya po." huling sabi ko at mariin na pumikit.

Sa huling salitang binitiwan ko, tila naputol ang huling pisi ng kaniyang pasensya. Mga malulutong na mura ang kumawala sa kaniyang mga labi.

"Putang ina! Putang ina mo talaga, Rowan!" Umaalingawngaw ito sa buong kwarto. Sinuntok niya pa nang ilang beses ang headboard ng kama. Nariinig ko kung paano nasira 'yon pero hindi naman tuluyang bumigay.

"D-dad? Y-youre scaring me," Sabi ko at sinubukan na haplusin ang pisngi niya pero hinawi lang niya.

"Dapat lang!" Bulyaw niya.

Bago pa ako makapagsalita muli, naramdaman ko ang marahas niyang pagdakma sa suot kong polo.

Halos mapatalon ako sa gulat nang mapunit ang tela nang walang kahirap-hirap sa ilalim ng kaniyang malalakas na kamay. Hindi siya tumigil doon. Lahat ng suot ko-mula sa t-shirt sa ilalim hanggang sa aking underwear-ay pinalayas niya sa aking katawan sa pamamagitan ng kaniyang nakapanlulumong lakas. Naiwan akong hubad at walang kalaban-laban sa ilalim ng kaniyang anino.

"Aalisin ko lahat ng bakas ng putang inang Rowan na 'yon," gigil niyang sabi. "Walang ibang pwedeng dumikit sa balat mo kundi ako lang."

Nagsimula ang kaniyang paglilinis. Hinalikan niya nang madiin ang aking braso, ang kaniyang dila ay dumadausdos sa bawat bahagi na tinuro ko. Ngunit hindi ito basta halik; ito ay pag-angkin. Sinusupsop niya ang aking balat at kinakagat nang madiin, sapat para mag-iwan ng pulang marka-isang babala sa sinumang titingin na ako ay pag-aari na.

"D-dad... ahh... dahan-dahan lang po..." pagmamakaawa ko, napapaigtad sa bawat kagat at higop niya sa aking bewang. Ramdam ko ang sakit, pero kasabay nito ay ang isang matinding init na gumagapang sa buong sistema ko. Hindi ko na alam kung ang mga luha sa mata ko ay dahil sa hapdi o sa sarap ng kaniyang pagiging possessive.

Nang makarating siya sa aking pisngi, lalong naging mapusok ang kaniyang mga galaw. Dinidilaan niya ang bawat pulgada niyon, tila ba gustong burahin ang alaala ng haplos ni Tito Rowan sa pamamagitan ng kaniyang sariling init. Ang kaniyang mga mura ay humahalo sa aking mga ungol sa loob ng tahimik na silid.

Bigla siyang tumigil. Hingal na hingal siya habang nakatingin sa aking katawan na ngayon ay puno na ng mga pasa at pulang marka-mga selyo ng kaniyang pagmamay-ari. Tumingin siya sa aking mga mata, at doon ko nakita ang isang klase ng pag-ibig na nakakatakot... dahil handa itong manira para lang manatiling akin.

"Ngayon, Lemon," paos niyang bulong habang dahan-dahang kinakapa ang kaniyang sinturon. "Wala nang Rowan sa katawan mo. Ako na lang ang matitira... at sisiguraduhin kong hinding-hindi mo malilimutan ang gabing ito."

Nakahiga ako sa gitna ng malapad na kama, hubad at nanginginig, habang nakatitig sa nag-aapoy na mga mata ni Daddy Logan. Ang kaniyang bawat hininga ay parang babala ng isang paparating na delubyo.

"Ngayong gabi, Lemon... aangkinit na kita nang buo," mariin niyang sabi.

Napahikbi ako. Ramdam ko ang mainit na luhang gumugulong sa aking mga pisngi. Hindi niya ako tinawag na Honey. Hindi niya ako tinawag na Baby. Ang pagtawag niya sa pangalan ko ay sapat na para malaman kong nilalamon na siya ng galit at selos. Wala na ang malambing na ama; ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking handang angkinin ang lahat sa akin.

Dahan-dahan siyang tumayo sa gilid ng kama. Hindi kumukurap ang kaniyang mga mata habang isa-isang tinatanggal ang kaniyang mga saplot. Una ang kaniyang polo, sunod ang kaniyang sapatos, hanggang sa huling piraso ng kaniyang suot.

Nanlaki ang aking mga mata at tila nakalimutan kong huminga nang tumambad sa akin ang kaniyang buong pagkatao. Kitang-kita ko na ngayon nang malapitan ang katawan na noon ay pinapangarap ko lang. Ang lahat ng kaniyang mga tattoo-mula sa mabuhok na dibdib hanggang sa kaniyang mga braso-ay tila sumasayaw sa ilalim ng madilim na ilaw ng silid.

Ngunit ang mas nakakuha ng aking atensyon ay ang tattoo sa kaniyang puson na ngayon ko lang nakita nang buo at malapitan, at ang kaniyang malaking pag-aari na tila nanunukso at nagbabanta sa laki nito. Ang piercing doon na kumikinang, isang bagay na lalong nagpadagdag sa kaniyang bangis bilang isang lalaki.

"D-dad..." tawag ko sa pagitan ng aking mga hikbi, pero hindi siya nakinig.

Bigla niyang hinawakan ang aking mga kamay at pinagdikit ang mga ito sa itaas ng aking ulo. Bago pa ako makapagsalita, naramdaman ko ang malamig na balat ng kaniyang leather na sinturon. Mabilis at mahigpit niya itong pinalupot sa aking mga pulso, itinatali ako sa headboard ng kama.

"Para hindi ka makawala, Lemon," bulong niya habang inilalapit ang kaniyang mukha sa akin. "Dahil ngayong gabi, sisiguraduhin kong sa bawat ungol mo, pangalan ko lang ang tatawagin mo. Buburahin natin ang lahat ng dumi na iniwan ng gago na 'yon."

Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ang kaniyang bigat na dumadagan sa akin. Wala na akong kawala. Ang sinturong nakagapos sa aking mga kamay ay simbolo ng kaniyang ganap na pag-aari. Sa gabing ito, wala nang takas sa kamandag ni Logan Buenaventura.

Pumuwesto si Daddy Logan sa pagitan ng aking mga binti at ipinaghiwalay ito, ang kaniyang bigat ay lalong nagpadama sa akin ng kaniyang kapangyarihan. Muli, sinakop niya ang aking mga labi ng isang marahas na halik-isang halik na walang halong lambing, kundi puno ng poot at pag-aari.

Sa gitna ng aming paglalaban ng mga hininga, naririnig ko ang kaniyang nanggigigil na boses. "Putang ina mo, Rowan..." mura niya sa pagitan ng mga halik. "Akin ka lang, Lemon. Akin lang!" Ang bawat salita niya ay parang latay sa aking pagkatao, itinatanim sa akin na wala na akong ibang pupuntahan.

Bigla siyang huminto at binitawan ang aking mga labi. Gamit ang kaniyang malaking kamay, pinisil niya nang matindi ang aking mga pisngi, sapat na para mapanganga ako sa sakit. Pero hindi siya nasiyahan.

"Ngumanga ka!" galit at halos pasigaw niyang utos. Dahil sa takot at sa bagsik ng kaniyang tinig, lalo kong ibinuka ang aking bibig, nanginginig ang aking buong katawan.

Nagulat ako nang bigla niyang ilapit ang kaniyang mukha at sunod-sunod na dura-duraan ang loob ng aking bibig. Hindi ko mabilang kung ilang beses niya itong ginawa, ramdam ko ang dami at init ng kaniyang laway na pumupuno sa aking lalamunan. Nanatili akong nakatali, walang magawa, habang pinagmamasdan niya ang bawat reaksyon ko.

Wala akong ibang mapagpipilian. Pinikit ko ang aking mga mata at dahan-dahang nilunok ang lahat ng iyon. Ang lasa ng kaniyang galit ay dumadaloy sa akin, nagiging bahagi ng aking sistema.

"Putang ina ka... Ganyan ba ang gusto mo, ha?" sabi ni Daddy Logan habang nakatitig sa akin nang diretso, ang mga mata ay puno ng madilim na pagnanasa at panunupil. "Gusto mo palang binababoy ka? Ngayon, akin lang ang lulunukin mo. Akin lang. Ako lang ang bababoy sa'yo"

Dinuraan niya muli ang loob ng aking bibig sa huling pagkakataon, ang init ng kaniyang laway ay humahalo sa aking sariling mga luhang umaagos. Matalim ang kaniyang tingin habang nakatitig sa akin.

"Masarap ba?" tanong niya, ang boses ay puno ng mapanganib na kalmado.

Tumango lang ako nang dahan-dahan, hindi makatingin nang diretso. Pero tila lalong nag-apoy ang kaniyang galit sa aking pananahimik. Marahas niyang hinawakan ang aking panga.

"Putang ina, magsalita ka! Masarap ba?!" halos pasigaw niyang utos.

"O-opo... masarap po, Daddy..." nanginginig kong sagot, ang boses ko ay halos pabulong na dahil sa kaba.

"Yan... ganyan," wika niya, tila nagustuhan ang aking pagsuko.

Bigla niyang ipinasok ang kaniyang dalawang malalaki at mahahabang daliri sa loob ng aking bibig. Walang pasintabi niyang nilabas-pasok ang mga ito, ginagawa akong tila isang laruan na kailangang busalan. Minsan ay isinasagad niya ito hanggang sa aking lalamunan, kaya naman ang tanging naririnig sa tahimik at madilim na silid ay ang tunog ng aking pag-uulol at ang "gulk, gulk" na galing sa aking lalamunan habang pilit kong tinatanggap ang kaniyang mga daliri.

"Diba gusto mo 'yan?" pangungutya niya habang patuloy sa pagbayo sa aking bibig. "Libog na libog ka nga habang sinusubo mo ang hinlalaki ko kanina di'ba? 'tang ina ka. Ngayon, lunukin mo lahat ng sa akin. Akin lang ang dapat na malasahan mo." Dagdag niya habang sinisilip pa ang loob ng bibig ko para makita kung gaano kalalim ang naaabot ng mga daliri niya.

Napapikit ako, ang aking mga kamay ay nananatiling nakatali sa itaas ng aking ulo, habang ang bawat pagdiin ng kaniyang mga daliri ay nagpapaalala sa akin kung gaano katindi ang kaniyang pag-aari sa aking buong pagkatao.

Nanatili ang kaniyang dalawang daliri sa loob ng aking bibig, marahas na nilalaro ang aking dila habang ang kaniyang paningin ay nakapako sa akin-tila ba binabasa ang bawat sakit at sarap na dumadaloy sa aking mukha. Ngunit hindi pa doon natatapos ang kaniyang pagpaparusa.

Dahan-dahang bumaba ang kaniyang tingin sa aking dibdib. Sa isang iglap, naramdaman ko ang kaniyang malaking kamay na sumunggab sa aking kanang dibdib, nilalamas iyon nang may pagkagigil habang ang kaniyang hinlalaki ay pilit na pinipitik at nilalaro ang aking utong.

"Ahh-mmmph!" Napaliyad ako nang husto. Ang aking likod ay humiwalay sa kama dahil sa biglaang sensasyon. Gusto kong umungol nang malakas pero barado ang aking bibig ng kaniyang mga daliri.

Kasabay nito, naramdaman ko ang init ng kaniyang hininga sa kabilang bahagi ng aking dibdib. Walang babala niyang sinakmal ang aking kaliwang utong, kinakagat-kagat iyon at sinusupsop nang madiin. Ang bawat kagat niya ay tila nagpapadala ng kuryente direkta sa aking puson.

Habang ginagawa 'yon, hindi siya pumuputol ng eye contact. Gusto niyang makita kung paano ako nasisira at nabubuo sa ilalim ng kaniyang mga kamay.

Patuloy ang labas-pasok ng kaniyang mga daliri sa aking bibig, sinasabayan ang ritmo ng kaniyang paglamas sa aking dibdib.

Ramdam na ramdam ko ang bigat at tigas ng kaniyang pagkalalaki na nakadiin sa aking puson. Ang lamig ng kaniyang piercing ay dumidikit sa aking balat, isang matinding kaibahan sa nag-aapoy niyang katawan.

"Ungol, Lemon... gusto kong marinig kung paano ka nilalantakan ng Daddy mo," paos niyang bulong habang panandaliang inilalabas ang mga daliri sa aking bibig, sapat lang para makawala ang isang malakas na ungol mula sa akin.

"D-daddy... ahh! Tama na po... masarap... sobrang sarap po..." nanginginig kong sabi, ang aking mga hita ay kusa nang bumubuka para mas lalong madama ang kaniyang kargada.

Hindi siya nakinig. Sa halip, ibinalik niya ang dalawang daliri sa bibig ko at lalo niyang hinigpitan ang pagpisil sa aking dibdib at lalong diniinan ang pagkagat sa aking utong, tila ba selyo iyon na hinding-hindi na mabubura kailanman. Sa bawat galaw niya, mas lalong lumalalim ang pagkabaon ko sa kaniyang mundo-isang mundong siya lang ang hari, at ako ang kaniyang tanging pag-aari.

Nahaluan ng sakit ang bawat bugso ng sarap na dumadaloy sa aking katawan habang nararamdaman ko ang matatalas na ngipin ni Daddy Logan na kumakagat sa aking utong. Bawat kagat niya ay tila isang pagtatak ng kaniyang pag-aari, nag-iiwan ng mga pulang marka na sumasaksi sa kaniyang bagsik. Upang mas lalong madiinan ang pagkagat, mariin niyang pinipisil ang aking dibdib, pinipilit itong umalsa patungo sa kaniyang naglalayab na mga labi.

Hindi tumigil si Daddy hanggang sa maging matingkad na pula at sobrang sensitive ang dati'y pinkish kong utong. Bawat dampi ng hangin ay nagpapakislot sa akin, pero ang mas nagpangatog sa aking mga tuhod ay ang ekspresyong sumilay sa kaniyang mukha.

Isang ngising demonyo ang bumungad sa akin habang nakahiga akong nanghihina at nanginginig sa ilalim niya. Ang kaniyang mga mata ay wala nang bahid ng awa-puro pagnanasa at galit na lamang ang natitira.

"Ano, putang ina? Nagsisimula pa lang tayo, Lemon," malamig niyang sabi, ang boses ay puno ng mapanganib na panunukso. "Akala mo ba matatapos tayo sa ganyan lang? Kulang pa 'yan para burahin ang dumi sa katawan mo."

Walang sabi-sabi, mabilis niyang binunot ang kaniyang dalawang daliri mula sa aking bibig. Bago pa ako makahinga nang maayos, naramdaman ko ang kaniyang biglaang pagbaba sa gitna ng aking mga hita. Sa isang marahas na galaw, mabilis niyang ipinasok ang kaniyang mga daliri sa aking butas. Dahil sa basang laway na naiwan doon, walang kahirap-hirap na pumasok ang mga ito, sapat para mapatili ako sa gulat at sakit.

"A-ahhh! Daddy! Masakit po! Parang awa niyo na..." Mangiyak-ngiyak kong pagsusumamo, habang pilit kong ibinabaon ang aking mukha sa unan. Ang aking katawan ay tila mabibiyak sa biglaang pagsakop niya.

Ngunit si Daddy Logan ay tila wala sa sarili. Isang mahina at nakakatakot na tawa ang kumawala sa kaniyang lalamunan habang pinapanood niya ang bawat paghihirap ko. Mas lalo niyang binilisan ang paglabas-pasok ng kaniyang mga daliri, tila ba nag-e-enjoy sa tunog ng aking pag-iyak.

"Hahaha! Ganyan, Lemon... iyak ka pa!" halakhak niya, ang tinig ay tila galing sa ilalim ng lupa. "Masakit ba? Gusto ko 'yan. Gusto kong maramdaman mo kung gaano ako kagalit! 'Tang inang Rowan na 'yan, titingnan natin kung maalala mo pa siya kapag tapos na ako sa'yo!"

"D-dad... huwag po... ahh!"

"Tumahimik ka at tanggapin mo 'to! Binabastos mo ako sa harap ng maraming tao sa pamamagitan ng pagpapakapit sa iba, ha? Ngayon, lalaruin kita hanggang sa makalimutan mo pati sarili mong pangalan!" muli siyang tumawa, isang tawang puno ng bangis at baliw na pagnanasa habang patuloy sa kaniyang marahas na pagbayo sa aking kaloob-looban.

Gusto kong magsalita, gusto ko sabihin na siya ang iniisip ko nang mga oras na iyon at sabihin na hindi ko hinawakan si Tito Rowan at siya ang kusang humila sa akin.

Nagpatuloy ang marahas na labas-pasok ng mga daliri ni Daddy Logan sa aking kaloob-looban. Sa bawat pagbaon niya, tila ba may hinahanap siyang parte na magpapasuko sa akin nang tuluyan. Noong una ay hapdi at bigat ang aking nararamdaman, ngunit habang tumatagal at habang bumibilis ang kaniyang ritmo, ang sakit ay unti-unting napapalitan ng isang nakakalunod na sarap.

"So fucking tight..." Sabi niya.

Ang bawat kiskis ng kaniyang balat sa aking maseselang bahagi ay nagpapadala ng kuryente sa buong katawan ko. Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Ang dating pagsusumamo dahil sa sakit ay naging paghingi na ng higit pa.

"A-ahhh! Ang sarap... Daddy, bilisan mo pa... please!" ungol ko, habang ang aking mga kamay ay nakatali pa rin at ang aking balakang ay kusang sumasabay sa kaniyang galaw. "Isagad mo pa, Daddy... please... kailangan ko po..."

Narinig ko ang muling pagmumura ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. "Putang ina, Lemon... kung nakikita mo lang ang itsura mo ngayon, sobrang nakakalibog ka. Para kang isang uhaw na putang nagmamakaawa sa akin."

Sobra-sobrang sarap na ang nararamdaman ko ngayon dahil parang hinahalukay na ng mga daliri niya ng bawat sulok ng kaloob-looban ko na tila'y may hinahanap.

Dama ko ang titig niya na tila ba tinutunaw ang aking pagkatao. Nang hindi na makuntento sa dalawa, bigla niyang idinagdag ang kaniyang pangatlong daliri. Halos mapatalon ang aking katawan sa biglaang pagluwang at pagpuno niya sa akin. Mas lalo niyang binilisan ang kaniyang pagbayo-marahas, madiin, at walang preno.

Ramdam na ramdam ko ang gigil sa bawat galaw ni Daddy, ang kaniyang galit na tila ginagamit niya para parusahan ako sa pamamagitan ng matinding sarap. Wala na akong ibang marinig kundi ang aming mabigat na hininga at ang tunog ng kaniyang mga daliri na bumubunggo sa akin. Nangingibabaw ang sarap na halos magpatirik sa aking mga mata, tila ba anumang sandali ay mawawalan na ako ng malay sa tindi ng sensasyong ibinibigay niya.

Nagulat ako nang biglang inangat pa ni Daddy ang aking mga binti, halos itupi na ang aking katawan sa tindi ng pagnanais niyang makita ang bawat reaksyon ko. Hinugot niya ang kaniyang tatlong daliri mula sa akin-isang mabilis na pagkawala na nag-iwan sa akin ng pakiramdam ng panandaliang pagkawalang-laman.

Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang ginawa niya. Walang pag-aalinlangan niyang ipinasok ang sariling mga daliri sa kaniyang bibig. Dinila-dilaan niya ang mga ito, ninanamnam ang bawat patak ng aking likido na nakuha niya mula sa loob ko. Habang dahan-dahang nililinis ng kaniyang dila ang bawat daliri na kapapasok lang sa aking kaloob-looban, hindi siya nag-alis ng tingin sa akin. Ang kaniyang mga mata ay madilim at puno ng pagnanasa, tila ba tinitingnan niya ang aking kaluluwa habang tinitikman ang bunga ng aking pagsuko.

"Ummm... you taste so good, Lemon," malalim at paos niyang bulong habang dahan-dahang sinisipsip ang kaniyang mga daliri na parang may naiwang bakas ng chichirya, ang tunog nito ay umalingawngaw sa tahimik na silid.

"A-ahhh! Daddy..." tanging naisambit ko, hindi makapaniwala sa nakikita. Ang bagsik niya ay nahahaluan ng isang klase ng pagnanasa na tila ba gusto niya akong kainin nang buo.

Ngunit bago pa man ako makabawi, muli siyang sumugod. Sa pagkakataong ito, hindi na daliri ang kaniyang ginamit. Isang malakas na hiyaw ang kumawala sa aking lalamunan nang bigla niyang sinunggaban ang aking butas. Ang init at basa ng kaniyang dila ay direktang tumama sa aking maseselang bahagi, nilalamon ako nang walang pasintabi.

"DADDYYY!!!" Napaliyad ako nang husto, ang aking mga kamay na nakagapos sa itaas ay pilit na bumabatak sa leather na sinturon. Ang bawat haplos ng kaniyang dila ay parang kuryenteng gumagapang sa aking gulugod.

Sa gitna ng nakakalunod na sarap, pumasok sa isip ko ang isang bagay. Napaisip ako na buti na lang pala at nakapaglinis ako nang maayos bago kami umalis kanina para sa party at tanging ice cream lang ang nilantakan ko.

Simula kasi noong nagkaroon kami ng mapusok na tagpo at naghalikan na kami ni Daddy Logan, naging routine ko na ang paglilinis sa aking kaloob-looban. Laging may bahagi sa akin na umaasa-na nagdarasal-na sa bawat gabi ay papasukin na niya ako nang tuluyan.

Pangarap ko na si Daddy ang makauna sa akin. Gusto ko, siya ang kukuha ng aking virginity. Gusto ko na ang kaniyang kamandag ang unang magmarka sa aking buong pagkatao, dahil alam ko sa loob-loob ko, siya lang ang nag-iisang lalaking karapat-dat na magmay-ari sa akin nang ganito.

"Ayan... ganyan, Lemon," paos niyang bulong sa gitna ng pag-atake sa aking ibaba. "Ang linis mo... ang sarap mong angkinin."

Lalo akong naiyak sa sarap. Sa bawat higop at dila niya, ramdam ko na papalapit na ang rurok na hinding-hindi ko makakalimutan. Ang bagsik ni Daddy Logan ay ang bagay na nais kong maramdaman habambuhay.

Ramdam ko ang bawat pintig ng aking puso sa buong katawan habang ang dila ni Daddy Logan ay tila may sariling isip na ginalugad ang aking kaloob-looban. Isang matinding hiyaw ang kumawala sa aking lalamunan nang bigla niyang pinatulis ang kaniyang dila at pilit itong ipinasok sa aking butas.

"D-daddy! Ahhh! Sobrang sarap... please, sige pa po!" pagsusumamo ko, ang aking katawan ay tila nawawala sa sariling kontrol. Halos mabaliw ako sa tindi ng sensasyong idinudulot ng kaniyang dila-isang kakaibang init na humahalo sa kiliti at pagnanasa.

Napagtagumpayan niyang maipasok ang dila niya sa loob ng aking butas at pinaikot-ikot ito ito sa loob.

Narinig ko ang kaniyang malalim na pagmumura habang pansamantalang humihiwalay ang kaniyang mukha sa aking pagkatao. "Damn this asshole of yours, Lemon... bakit sobrang tamis?" paos niyang sabi, ang mga mata ay naniningas sa pagnanasa.

Muli siyang sumugod. Sa pagkakataong ito, mas lalo niyang idiniin ang kaniyang dila, hinahagod iyon pababa at pataas sa aking butas nang mabilisan. Halos manginig ang buong katawan ko sa sarap; ang aking mga binti ay lalong bumuka nang kusa, tila nag-aanyaya sa kaniya na kainin ako nang buo.

"Holy fuck! Puro puke lang ang kinakain ko... Pero itong sayo... Sayo ang pinaka-matamis,"

Minsan ay nararamdaman ko ang mainit na dura na nagmumula sa kaniya, binabasa ang aking butas bago niya ito muling didilaan nang madiin. Kasabay nito, ipinapasok niya ang kaniyang daliri habang ang kaniyang dila ay patuloy sa pag-atake, isang kumbinasyon na nagpapatirik sa aking mga mata.

Sa gitna ng aking mga ungol, naririnig ko ang tunog ng kaniyang mga halik-mga "mwah" at "tsup" na tunog sa mismong butas ko na tila ba sinasamba niya ang bawat pulgada nito. Bahagya siyang umaatras, tumitigil nang ilang segundo para lang titigan ang aking maseselang bahagi na ngayon ay siguradong basang-basa at namumula na sa kaniyang ginagawa.

Inikot-ikot niya ang kaniyang hinlalaki sa aking butas, minamasahe iyon nang madiin bago muling duraan at ikalat. Ang kaniyang titig ay puno ng pagmamay-ari, isang tingin na nagsasabing wala nang ibang pwedeng tumingin o humawak sa akin kundi siya lang.

"You know what, Lemon?" bulong niya, ang boses ay sobrang lalim na tila yumayanig sa aking pandinig. "Parang puke ng babae 'tong butas mo... napakasarap, napakakipot at may kaunting katas pa."

Huminga siya nang malalim, ang kaniyang mainit na hininga ay dumidikit sa aking balat. "At simula ngayong gabi... Puke na ito. This little pussy is mine. Akin lang 'to, Lemon. Wala nang iba."

Napahikbi ako sa sarap at sa tindi ng kaniyang mga salita.

"Naiintindihan mo, Lemon? Hmm?" malalim at paos na tanong ni Daddy Logan, habang ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas sa tindi ng pagnanasa. "Sabihin mo... Puke na ito mula ngayon at sa akin na ang puke mong 'to."

Huminga ako nang malalim, pilit na kinalma ang sarili sa gitna ng nakakalunod na sarap. "Yes, daddy... sayong-sayo lang ang puke ko na nakahain sa harap mo," sagot ko nang may halong pagsuko.

Isang mapanganib na ngisi ang gumuhit sa kaniyang labi. "You little cunt, napakalibog mong bata ka," mura niya, ang boses ay puno ng awtoridad. "Tignan natin kung kayanin mo 'to". Bigla siyang umangat at lumuhod sa aking harap. Kitang-kita ko ang bawat galaw niya-ang pag-igting ng kaniyang mga muscle at ang bagsik ng kaniyang titig.

Dinuraan niya ang kaniyang sariling palad at marahas itong inilapat sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Paulit-ulit niya itong ginawa, walang pakundangan, hanggang sa bumasa at kuminang ang kaniyang kargada sa sarili niyang laway. Ang bawat pagbayo ng kaniyang kamay ay naglalabas ng isang mabasang tunog-isang tunog na tila musika sa aking pandinig at lalong nagpapadaloy ng init sa aking puson.

Habang pinapanood ko siyang jinajakol ang sarili sa harap ko, pakiramdam ko ay hihimatayin ako sa tindi ng libog. Ang kaniyang bawat ungol at ang tunog ng kaniyang pag-aliw sa sarili ay nagpapatunay lamang na ang gabing ito ay simula pa lamang ng aking tuluyang pagsuko sa kaniyang kapangyarihan.

Nakatingala ako kay Daddy habang siya ay nakaluhod sa harap ko, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas sa tindi ng pagnanasa at galit. Hawak niya ang kaniyang nag-aapoy na kargada.

"Tignan natin kung kayanin mo ang haba at taba ng burat na 'to sa loob mo, Lemon," paos at mariin niyang sabi, isang hamon na nagpatindig sa lahat ng balahibo ko.

Sa gitna ng kaba at sobrang libog na nararamdaman ko, bigla akong nakaramdam ng isang kakaibang udyok. Gusto ko siyang malasahan. Gusto kong ang unang pumasok sa bibig ko ay ang kaniyang pagkalalaki bago ang anuman.

"Dad... gusto ko muna kayo matikman," bulong ko, ang boses ko ay nanginginig sa pagnanais.

Ngunit bago pa man ako makakilos, isang mabilis na dampi ang naramdaman ko sa aking pisngi.

PAKKK!

Isang sampal ang isinukli ni Daddy Logan sa akin. Hindi iyon ganoon kalakas para saktan ako nang husto, pero hindi rin ganoon kahina para balewalain. Sapat lang iyon para mag-alingawngaw sa tahimik na silid at para magising ang ulirat ko mula sa mapangahas kong mungkahi.

"Ako ang masusunod dito," malamig at maawtoridad niyang sabi, ang kaniyang panga ay lalong nag-igting.

Saglit na lumipad ang isip ko. Napaisip ako kung paano ito nagagawa ni Daddy. Nasasaktan niya ako-sa pisikal at sa emosyonal na paraan-pero kasabay niyon ay ang isang nakakalunod na sarap na tanging siya lang ang nakakapagbigay. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong maramdaman; ang takot at pagnanasa ay naghahalo-halo sa aking dibdib, ginagawa akong alipin ng kaniyang bawat galaw.

Napabalik ako sa realidad nang maramdaman ko ang kaniyang pagpatong muli sa akin. Walang pasintabi, naramdaman ko ang dulo ng kaniyang malaking pagkalalaki na pilit na isinisiksik sa aking makipot na butas.

"DADDYYY!!! A-aray! D-dad... masakit!" napahiyaw ako nang malakas, ang aking mga kamay na nakagapos sa headboard ay pilit na bumabatak sa sinturon sa tindi ng sakit na nadarama.

Para akong mabibiyak sa gitna. Ang kaniyang laki ay tila hindi kakayanin ng aking katawan, pero wala siyang pakundangan. Patuloy ang kaniyang pagdiin, binabalewala ang aking mga luha at pagsusumamo, habang ang kaniyang mabigat na hininga ay tumatama sa aking leeg. Sa bawat pulgada ng kaniyang pagpasok, ramdam ko ang bagsik ng kaniyang pag-aari-isang sakit na unti-unting nilalamon ng isang mapusok at madilim na sarap.

Napasinghap ako nang malalim, halos mapatid ang aking hininga nang maramdaman ko ang dahan-dahang pagpasok ng dulo ng kaniyang pagkalalaki sa aking makipot na butas. Ramdam na ramdam ko ang bawat himaymay ng kaniyang laki na pilit na sumisiksik sa loob ko, tila ba binibiyak ang aking buong pagkatao.

Narinig ko ang mariing pagmumura ni Daddy Logan sa aking ibabaw, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. "Putang ina, Lemon... sobrang sikip," ungol niya, habang ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting sa tindi ng sarap na tila ba pinipiga ang kaniyang kargada sa loob ko.

Panandalian siyang huminto at hindi muna gumalaw, isang bagay na nagbigay sa akin ng bahagyang ginhawa mula sa matinding tensyon at sakit na aking nadarama. Ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nagtagal. Dahan-dahan, nagsimula siyang gumalaw-isang mabagal at madiing pag-ulos na nagparamdam sa akin na tila ba unti-unti akong pinupunit ng kaniyang bagsik.

Sinubukan kong magpumiglas, ang aking mga kamay ay pilit na kumakawala mula sa pagkaka-lock sa headboard, ngunit mas hinigpitan ni Daddy ang kaniyang pagkakahawak sa akin. Ang bigat ng kaniyang katawan na nakapatong sa akin ay tila isang babala na wala akong takas.

"Ohhh... Yeah... Take this dick..." Ungol niya.

Halos mawalan ako ng hininga nang maramdaman ko ang isang huling madiin na pag-ulos. Kasabay ng isang malakas at mahabang hiyaw naming dalawa, tuluyan nang nasagad ang kaniyang dambuhalang pagkalalaki sa kaibuturan ko. Ramdam ko ang pagtama nito sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao-isang pakiramdam na tila ba sinasakop ang bawat hibla ng aking laman.

"Ahhh! D-daddy... please... sobrang sakit!" pagmamakaawa ko, habang ang aking mga mata ay nakapikit nang mariin at ang aking buong katawan ay nanginginig sa tindi ng tensyon. Ang pakiramdam ng pagkapuno ay sobra-sobra, na tila ba hindi na ako makakahinga sa laki ng kaniyang kargada sa loob ko.

Ngunit sa halip na tumigil, narinig ko ang kaniyang malalim at gumaralgal na boses sa aking ibabaw.

"Fuck! Sobrang sarap... sobrang sikip ng puke mo, Lemon!" ungol ni Daddy Logan. Dinilat ko nang bahagya ang aking mga mata at doon ko nakita ang anyo niya. Ang kaniyang mukha ay isang larawan ng matinding pagnanasa na nahahaluan ng hirap-ang kaniyang panga ay naka-igting, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningas, at ang kaniyang noo ay naliligo na sa pawis.

"Parang pinipiga at minamasahe ang burat ko sa loob mo..." dagdag pa niya, habang dahan-dahan niyang sinisimulan ang pagbayo-isang mabagal pero madiing galaw na nagpapahiyaw sa akin sa bawat sagad. Kitang-kita ko kung paano siya nahihirapan na kontrolin ang kaniyang sarili dahil sa tindi ng sarap na ibinibigay ng aking pagsuko. Sa bawat pag-atake niya, ramdam ko ang pag-angkin niya sa akin-na sa pagkakataong ito, wala nang atrasan, dahil ang kamandag ni Daddy Logan ay tuluyan na ngang bumaon sa aking buong pagkatao.

Biglang umangat si Daddy Logan mula sa pagkakadagan sa akin at marahas niyang hinawakan ang aking magkabilang bewang na halos masakop na ng mga kamay niya dahil sa sobrang liit nito. Ang kaniyang mga daliri ay tila bumaon sa aking balat, isang hawak na nagpapakita ng kaniyang matinding pagnanasa at pag-aari.

Kahit bakas sa kaniyang mukha ang hirap dahil sa sobrang sikip ko, dahan-dahan siyang nagsimulang umatras-abante. Ang bawat galaw niya ay madiin at puno ng pwersa. Napapikit ako nang mariin, ang aking mga daliri ay nanatiling nakatali habang pilit kong tinitiis ang sakit na tila ba binibiyak ang aking katawan sa bawat pagpasok niya.

Ngunit si Daddy, tila nilalamon na ng kakaibang sarap. Narinig ko ang malalim at gumaralgal niyang mga ungol na lalong nagpatindig sa aking mga balahibo.

"Shh... fuck, Lemon... ahhh," ungol ni Daddy Logan, ang boses niya ay paos at puno ng panggigigil. "Ahhh gago! bakit ganito kasikip... Ohhh! Pinapatay mo ako sa sarap, bata ka..."

Ramdam ko ang panginginig ng kaniyang mga kalamnan sa bawat baon niya. "A-ahhh... ganyan... ganyan ang gusto ko... piga-pigain mo lang ang burat ko sa loob ng puke mo, Lemon... fuck! Sobrang sarap... hnggh!"

Sa bawat malalim na hininga niya, nararamdaman ko ang kaniyang bagsik. Ang kaniyang mga mura ay tila naging musika sa aking pandinig, patunay na kahit nasasaktan ako, ay nagagawa ko siyang pasukuin sa sarap na tanging ako lang ang nakakapagbigay.

"Ohhh... Lemon... sayong-sayo lang 'to... fuck! Ang sarap... P-puta... ahhh!" muling ungol niya habang mabagal pa rin ang kaniyang pagbayo, tila ninanamnam ang loob ng aking pagkatao.

"Its feels so fucking good inside you, Lemon..."

Mula sa mabagal at madiing pag-ulos, biglang nagbago ang ritmo ni Daddy Logan. Ang kaniyang mga galaw na dati ay tila tinitimbang ang bawat sakit na nararamdaman ko ay biglang naging marahas at mabilis. Nanggigil siya. Ang kaniyang mga kamay na nakahawak sa aking bewang ay mas lalong bumaon, tila ibinabaon din ang kaniyang buong pagkatao sa loob ko.

Sa bawat mabilis na atras-abante niya, ang matinding sakit na tila binibiyak ang aking katawan ay unt-unting nahahaluan ng isang nakakalunod na sarap. Ang bawat kiskis, ang bawat pagtama niya sa aking kaibuturan ay nagpapadala ng kuryenteng gumagapang sa aking gulugod hanggang sa aking utak.

"F-fuck, Lemon... ahhh! Putang ina, ang sarap!" ungol ni Daddy, ang boses niya ay gumaralgal na at puno ng panggigigil habang mas lalong binibilisan ang pagbayo. "H-hindi ko na kaya... bakit ganito ka kasarap, bata ka?!"

Napatingala ako, ang aking leeg ay naninigas sa tindi ng sensasyon. "A-ahhh! Daddy... bilis po... s-sige pa..." ungol ko rin, habang ang aking balakang ay kusang sumasabay sa kaniyang marahas na ritmo.

Bigla siyang huminto nang bahagya, ngunit hindi niya hinugot ang kaniyang kargada. Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata-isang titig na puno ng pag-aari at panganib.

"Sinasabi ko sa'yo, Lemon... akin lang ang puke na 'to, naintindihan mo?" paos niyang sabi, bago muling humampas ang kaniyang balakang sa akin nang mas malakas. "Akin lang ang katawan mo... kahit kailan, walang ibang makakahawak dito kundi ako!" Sabi nya na tila hindi nagsasawa sabihin na sa kaniya lang ang katawan ko.

"O-opo, Daddy... ahhh! Sa-sayo lang... akin lang din ang lahat ng 'to," sagot ko habang humihingal, ang aking mga mata ay nangingilid na ang luha sa sarap.

Mas lalong nanggigil si Daddy. Ang kaniyang mga mura ay naging mas mapangahas, mas madumi. "Putang ina ka, Lemon... puta ka, 'di ba? Puta na kita, 'di ba?" bulong niya sa aking tainga habang mabilis na binabayo ang aking kaloob-looban, ang tunog ng aming naglalapat na balat ay umaalingawngaw sa silid.

Hindi ako nakasagot agad dahil sa sunod-sunod na sarap, kaya lalo niyang idiniin ang kaniyang pag-atake. "Sagot! Puta kita, 'di ba?!"

"O-opo... a-ahhh! Puta niyo po ako, Daddy... sige pa... akining-ankinin niyo po ako!" sigaw ko, tuluyan nang isinusuko ang aking dangal at katawan sa kaniyang bagsik.

"Good... dahil hinding-hindi kita pakakawalan... AHHH! FUCK! SOBRANG SIKIP!" muling mura niya bago mas lalong naging mabilis at walang preno ang kaniyang pag-ulos, tila ba gusto niyang tuluyang wasakin ang aking pagkatao sa tindi ng kaniyang pagnanasa.

Sa gitna ng aming marahas na pagtatagpo, naramdaman ko ang biglang pagluwag sa aking mga kamay. Mabilis na kinalas ni Daddy ang leather na sinturong nakagapos sa akin, at bago pa ako makabawi, naramdaman ko na ang kaniyang bigat na dumagan sa buong katawan ko. Agad akong yumakap nang mahigpit sa kaniyang likod, ang aking mga binti ay awtomatikong pumulupot sa kaniyang matipunong baywang habang kami ay nasa missionary position.

Mula sa madiing baon, biglang bumilis ang kaniyang mga galaw. Ang kaniyang atras-abante ay naging parang rapido-mabilis, marahas, at walang humpay na tila ba gusto niyang tuluyang pasabugin ang aking kaloob-looban. Napakapit ako nang mariin sa kaniyang mga balikat, ang aking mga kuko ay tila bumaon sa kaniyang balat sa tindi ng sarap at sakit na nararamdaman.

Isiniksik ni Daddy ang kaniyang mukha sa aking leeg, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa aking balat habang ang kaniyang boses ay gumaralgal sa panggigigil.

"Putang ina, Lemon... bakit ganito kasikip... ahhh!" ungol niya, ang kaniyang boses ay paos at puno ng panggigigil. "Akin lang 'to, 'di ba? Puta kita, 'di ba?! Sasabog na ako sa loob mo, bata ka... ang sarap mong ankinin!".

"D-Daddy... ahhh! O-opo... puta niyo po ako... ahhh!" halos hindi ko na maibigkas ang mga salita dahil sa bilis ng kaniyang pag-atake. "Please, Daddy... sige pa... d-dahan-dahan... Ahhh... Bilisan niyo pa... h-hindi ko na kaya... ahhh! Sobrang sarap, Daddy!" Sabi ko na di alam kung ano na ang gagawin.

Ramdam ko ang bawat ugat at laki ng kaniyang pagkalalaki na tila binibiyak ang aking buong pagkatao sa bawat malalim na ulos. Ang tunog ng aming naglalapat na balat ay umaalingawngaw sa silid, kasabay ng aking mga ungol na puno ng pagsuko. Sa bawat mabilis na paghampas ng kaniyang balakang, tila ba idinidiin niya sa akin na siya lang ang may-ari ng bawat hibla ng aking katawan.

Sa gitna ng mabilis at walang humpay na pagbayo ni Daddy Logan, biglang may kung anong bahagi sa kaibuturan ko ang tinamaan ng kaniyang dulo. Isang matalas at nakakalunod na sensasyon ang gumuhit mula sa aking puson hanggang sa aking utak.

"AHHHHH!!! D-DADDY!!!" napatili ako nang malakas, ang aking katawan ay biglang napa-arko at nanginginig sa tindi ng kuryenteng naramdaman ko.

Naramdaman kong natigilan siya nang sandali, ramdam ang bawat panginginig ng aking kalamnan na tila ba ayaw nang kumawala sa kaniyang pagkalalaki. Isang mapanganib at mapaglarong ngisi ang sumilay sa kaniyang mukha nang mapagtanto niya kung ano ang natamaan niya.

"Found it," paos niyang bulong, ang boses ay puno ng panggigigil. "Right here, Lemon? Dito ba ang kahinaan mo?"

Hindi na niya ako hinintay na makasagot. Doon sa mismong parte na iyon, mas lalo niyang binilisan at idiniin ang kaniyang pagkadyot. Bawat ulos niya ay saktong-sakto sa bahaging iyon na nagpapadala sa akin sa rurok ng langit.

"A-AHH! H-HINDI KO... DADDY! AHHH! Ano 'yan... s-sige pa... m-mamatay ako sa sarap!" ungol at sigaw ko na halos hindi na magkaintindihan. Ang aking mga hita ay tila may sariling isip na humihigpit ang kapit sa kaniyang bewang, sinusubukang kontrolin ang bawat kiskis sa loob ko nang hindi ko namamalayan. Muscle control na kusa na lang lumalabas dahil sa sobrang sarap na tumatama sa aking g-spot.

"PUTANG INA, LEMON... S-STOP SQUEEZING IT LIKE THAT... AHHH!" ungol ni Daddy, habang ang kaniyang panga ay nag-iigting at ang mga ugat sa kaniyang leeg ay litaw na litaw na. "I'm close... So fucking close! Malapit na akong sumabog sa loob mo!"

Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang leeg, pilit siyang hinihila palapit sa akin habang ang aking mga mata ay nakapikit nang mariin. Sa tindi ng sarap na nararamdaman ko, wala sa sarili akong napakagat sa kaniyang balikat, ang aking mga kuko ay bumaon sa kaniyang likuran.

Ramdam na ramdam ko ang bawat pintig ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko-nararamdaman kong lalo itong lumalaki at tumitigas, tila ba naghahanda na ibuhos ang lahat ng kaniyang kamandag sa aking kaloob-looban.

"D-Daddy... a-ako rin... ahhh! Please... i-putok mo sa loob ko!" sigaw ko sa gitna ng aking pag-uulol, habang ang kaniyang mga mabilis na pagbayo ay tila nag-aapoy na sa loob ko, naghahanda sa huling pagsabog na magmamarka sa aking pagkatao.

Biglang umahon si Daddy Logan mula sa pagkakasubsob sa aking leeg. Gulo-gulo ang buhok, puno ng pawis at namumula ang mga mata.

Ang kaniyang mga mata ay tila nag-aapoy sa tindi ng pagnanasa habang mabilis na kumakadyot-marahas, madiin, at walang preno.

Bago pa ako makahinga nang maayos, sinunggaban niya ang aking mga labi. Isang halik na puno ng panggigigil, isang halik na tila gustong ubusin ang aking hininga habang ang kaniyang ibaba ay patuloy na bumabayo sa aking kaloob-looban.

"A-ahhh! D-daddy... hnggh!" ungol ko sa gitna ng aming halikan. Ang bawat kadyot niya ay tumatama sa rurok ng aking pagkatao. Ramdam ko na ang panginginig ng aking mga hita; hindi ko na kayang pigilan ang bugso ng emosyon at sarap.

Nang maghiwalay ang aming mga labi, kapwa kami habol ang hininga. Ang laway ay rumehistro sa pagitan ng aming mga bibig, isang ebidensya ng aming mapusok na pagtatagpo.

"AYAN NA... FUCK, LEMON... AYAN NA ANG DADDY!" paos na sigaw ni Daddy Logan, ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting. "LALABAS NA AKO... SASABOG NA AKO SA LOOB MO!"

"D-daddy! Ako rin... ahhh! Hindi ko na kaya!" Isang matinding kuryente ang gumapang sa buong katawan ko. Nanigas ang aking mga binti at kasabay ng isang malakas na hiyaw, nauna akong nilabasan na nagsitalsikan sa mga tyan namin.

Ang aking buong pagkatao ay tila lumutang sa ulap habang ang aking butas ay paulit-ulit na kumikirot at humihigpit sa paligid ng kaniyang kargada.

"HOLY SHIT! ANG SARAP... SUMIKIP PA LALO ANG PUKE, LEMON!" ungol ni Daddy Logan. Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng kaniyang buong matipunong katawan. Muli siyang napasubsob sa aking leeg at napayakap nang mahigpit sa katawan ko, ang kaniyang hininga ay naglalaboy sa aking balat.

Sa puntong iyon, naramdaman ko ang kaniyang huling mga ulos-madiin, malalim, at tila gustong abutin ang aking kaluluwa. Umulos siya nang ilang beses bago ko naramdaman ang panginginig ng katawan niya.

Ramdam na ramdam ko ang pagbulwak ng kaniyang mainit at malapot na tamod. Bawat putok sa loob ko ay siyang pagpintig ng katawan niya.

Ginagalaw niya pa ang mga paa niya na tila'y gumagapang at may mas ipapasok pa ang kahabaan niya sa loob ko.

Hindi ko na mabilang kung nakailang putok siya sa kaloob-looban ko; tila isang gripo na nasira sa tindi ng presyur. Ang bawat bugso ng kaniyang katas ay nagpapainit sa aking tiyan, isang pakiramdam ng ganap na pagsuko at pag-aari.

"S-sayong-sayo lang ako, Dad..." bulong ko habang unti-unting kumakalma ang aming mga katawan, ngunit ang init ng kaniyang pag-aari ay nananatiling buhay sa loob ko.

"Haah... Haaah... That felt so good..."

Hingal na hingal kami at tila nawalan ng lakas ang aking mga buto matapos ang matinding pagsabog na iyon. Akala ko ay tapos na, na hahayaan na muna ni Daddy na makabawi ang aking katawan sa tindi ng rurok na aming narating. Ngunit nagkamali ako.

Bago pa man ako makahinga nang malalim, naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga braso sa aking katawan. Ang kaniyang mukha ay nananatiling seryoso, at ang kaniyang mga mata ay tila nagbabaga pa rin sa pagnanasa.

"I'm not done yet, Lemon," paos at mariin niyang sabi. Ang kaniyang boses ay may halong awtoridad na hindi matatanggihan.

Bago pa ako makasagot, bigla niya akong binuhat nang walang kahirap-hirap. Napa-ungol ako sa gulat at awtomatikong napakapit sa kaniyang matipunong leeg, habang ang aking mga binti ay muling ipinulupot ko sa kaniyang balakang para hindi mahulog. Ramdam na ramdam ko ang bigat at laki ng kaniyang pagkalalaki na nananatiling nakabaon sa loob ko habang naglalakad siya.

Nang marating namin ang malamig na semento, marahas niya akong isinandal pader. Ang lamig ng pader ay bumangga sa aking nag-aapoy na likod, isang matinding kontras sa init ng kaniyang katawan na nakadikit sa akin.

"D-daddy..." tanging naisambit ko, ang aking boses ay nanginginig.

Hindi siya nagsalita. Sa halip, mas hinigpitan niya ang hawak sa aking puwit at muling nagsimulang gumalaw. Ang bawat pag-ulos niya ay madiin, marahas, at puno ng panggigigil. Sa bawat pagbaon niya, umalingawngaw sa tahimik na silid ang isang basang tunog-ang 'plok, plok' ng kaniyang kargada na humahalo sa napakaraming tamod na nauna na niyang ipinutok sa loob ko.

Sa sobrang puno ng aking kaloob-looban, nararamdaman ko ang pagpiga at pag-apaw ng malapot niyang katas na gumagapang pababa sa aking hita sa tuwing isasagad niya ang kaniyang sarili. Ang tunog ng aming pagsasama ay naging musika ng kaniyang pag-aari, isang patunay na walang bahagi ng aking pagkatao ang hindi niya nakuha sa gabing ito.

"A-ahhh! Daddy! Ang sarap... p-please, sige pa!" sigaw ko habang isinisiksik ang aking mukha sa kaniyang balikat, nilalasap ang bawat hapdi at sarap ng kaniyang walang humpay na pag-atake.

Narinig ko ang sunod-sunod na malalim at gumaralgal na mura ni Daddy Logan sa aking tainga. Sa bawat marahas niyang pag-ulos habang nakasandal ako sa pader, lalong humihigpit ang kaniyang hawak sa aking puwit, tila ba ayaw niya akong bigyan ng kahit katiting na espasyo.

"Fuck, Lemon... ang sarap..." ungol niya, ang kaniyang boses ay paos na paos sa panggigigil. "Sobrang dulas na sa loob mo... pero putang ina, bakit ang sikip mo pa rin? Sinisipsip ng puke mo ang burat ko."

Napapikit ako nang mariin at isinubsob pa lalo ang aking mukha sa kaniyang leeg. Ang amoy ng kaniyang pawis at ang init ng kaniyang balat ay lalong nagpapatindi sa aking kalibugan. Sa posisyon naming ito-ang kaniyang mga braso na sumusuporta sa aking bigat at ang aking mga binti na mahigpit na nakapulupot sa kaniyang balakang-ramdam na ramdam ko ang sagad na sagad na pagbaon ng kaniyang pagkalalaki.

Bawat kadyot niya ay tumatama sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao. Pakiramdam ko ay tila binibiyak ang aking katawan, ngunit ang sakit na iyon ay agad na nilalamon ng isang nakakalunod na sarap.

"D-daddy... ahhh! Sagad na sagad po... hnggh!" tanging naisambit ko habang ninanamnam ang bawat pintig ng kaniyang kargada sa loob ko. "Ang laki niyo po... d-daddy, akin lang 'yan... sige pa po..."

"Akin ka lang, Lemon. Akin lang ang butas na 'to," madiin niyang sagot sabay isang malalim na baon na nagpa-arko sa aking likod.

Sa gitna ng aming mapusok na paglalapat, biglang hinila ni Daddy ang aking ulo para maiharap ang aking mukha sa kaniya.

"Nganga!" Utos niya. Alam ko na ang susunod niyang gagawin kaya ngumanga ako nang sobrang laki at nilabas ang aking dila.

"Pwe... Pwe.. Pwe..." Pinagduduraan niya ang loob ng bibig ko pati ang dila ko nang ilang beses. Sobrang nakakalibog ang mukha niya habang ginagawa 'yon.

Walang pakunangan ko iyong ninamnam muna bago ilunok habang nakatingin kay Daddy at muling ngumanga para ipakita. Kitang-kita ko na naging madilim na naman ang kaniyang mukha.

"Puta..." Mura niya.

Nakita ko na nagipon siya nang napakaraming laway at muling dinuraan ang aking bibig nang napakaraming laway. Biglang niyang sinunggaban ang bibig ko at pinagsaluhan namin ang laway niya.

Muli siyang Hindi niya itinigil ang kaniyang pagkadyot; sa halip ay lalo pa itong bumilis at bumigat habang ang aming mga dila ay naglalaban. Naramdaman ko ang kaniyang panggigigil sa bawat pag-ulos na tila ba gusto niyang pasabugin ang aking kaloob-looban.

"Putang ina, Lemon... hnggh!" ungol niya sa pagitan ng aming halikan, ang boses ay puno ng matinding kalibugan. "Hindi ko na kaya... lalabasan na naman ako... sobrang sarap mo, bata ka!". Mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa aking puwit habang madiin ang bawat pagbayo.

"Bubuntisin kita, Lemon... sisiguraduhin kong mabubuntis ka sa dami ng ipuputok ko sa loob mo!" paos at nanggigigil niyang banta habang patuloy sa marahas na ritmo.

"O-opo, Daddy... sige po! Iputok niyo po ang mga apo niyo sa loob ko na magiging anak natin! Ahhh!" hiyaw ko, ang aking mga binti ay lalong humigpit ang pagkaka-angkla sa kaniyang balakang.

Biglang nanigas ang buong katawan ni Logan. Nakita ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle sa braso at likod, at ang kaniyang mga mata ay tila nawala sa sarili sa tindi ng rurok na narating. Napatingkayad siya nang husto, ang kaniyang panga ay nanigas habang ang kaniyang pagkalalaki ay tila kumikirot sa loob ko.

"AYAN NA NAMAN... FUCK, LEMON! SASABOG NA NAMAN AKO!"

Kasabay ng isang malalim at paos na sigaw, naramdaman ko ulit ang sunod-sunod na pintig at ang pagpulandit ng kaniyang mainit at malapot na tamod sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao. Tila gripo pa rin na nasira ang tindi ng bugso ng kaniyang katas na pumuno sa aking loob, isang pakiramdam ng ganap na pag-aari na hinding-hindi ko malilimutan.

Nasa ganoong posisyon lang kami nang ilang sandali, habol ang hininga habang ninanamnam ang init ng isa't isa pagkatapos ng matinding rurok. Akala ko ay doon na talaga magtatapos ang gabi, ngunit bago pa man ako tuluyang makapagpahinga, naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga bisig sa aking baywang.

"Not yet, I still have more," bulong ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay paos at muling kinakitaan ng bagsik.

Walang sabi-sabi, inalalayan niya ako nang mabilisan at dinala pabalik sa kama. Pinatuwad niya ako sa dulong bahagi nito, isang posisyon na nagpabukas nang husto sa aking pagkatao sa kaniyang paningin. Narinig ko ang kaniyang mahayap na pagmura nang tuluyan niyang mahugot ang kaniyang pagkalalaki mula sa akin.

"Ohhh..."

"Uhmm..."

Ungol naming pareho nang mawala sa pagkakakonekta. Ang pakiramdam ko ay blanko at tila'y may nawala sa loob ko na dapat naroon lang.

"Putang ina, Lemon... tignan mo 'to," aniya, ang boses ay puno ng pagkamangha habang nakatitig sa aking likuran. "Pulang_pula ang puke mo... Umaagos ang mga anak natin palabas sa butas mo... kumikiwal-kiwal pa ang puke mo sa sobrang dami ng tamod na gustong makalabas."

Minsan pa'y sinasalo niya gamit ng daliri niya ang mga tumutulong tamod at ibinababalik sa loob ko. "Sayang..." Sabi niya.

Naramdaman ko ang init ng kaniyang titig na tila ba tinutunaw ang aking balat. Muli siyang lumapit at hinawakan nang madiin ang aking puwit, muling inihahanda ang kaniyang sarili para sa isa pang round ng kaniyang walang humpay na pag-angkin.

Hindi na ako binigyan ng pagkakataon ni Daddy na makabawi ng hininga. Marahas niyang itinulak ang aking itaas na katawan pababa kaya ang aking kaliwang pisngi ay nabaon sa malambot na kama. Sa posisyong ito, lalong tumaas ang aking balakang, naka-arko at tila nag-aanyaya sa kaniyang muling pag-atake.

Naramdaman ko ang pag-angat ng kaniyang isang paa sa kama habang ang isa ay nananatiling nasa sahig, isang posisyong mas nagbigay sa kaniya ng bwelo at bagsik. Sobrang hot ni Daddy. "Akin ka lang talaga, Lemon... hinding-hindi ka na talaga makakatakas sa akin," paos niyang bulong bago niya muling isinagad ang kaniyang pagkalalaki sa aking loob sa isang iglap.

"Ohhh.." Ungol niya nang mabilis na sumagad 'yon dahil madulas ang loob ko dahil sa mga tamod niya.

"A-AHHH! DAD!" hiyaw ko, ang aking mga mata ay napapikit nang mariin sa tindi ng pressure. Ang kaniyang bawat kadyot ay mabilis, marahas, at puno ng panggigigil. Ang tunog ng mabasang pagtatagpo ng aming mga balat ay umalingawngaw sa buong silid, humahalo sa kaniyang malalalim na mura.

Minsan pa'y huhugutin niya ang alaga niya at iiwan ang ulo nito bago isasagad na nagpapaputi ng mata ko sa sarap.

"Putang ina... ang sarap mong bayuhin nang ganito," ungol ni Daddy Logan, ang kaniyang boses ay gumaralgal na sa tindi ng kalibugan. "Kitang-kita ko kung paano mo nilalamon ang buong burat ko... hnggh! Papunta na ako, Lemon... sasabog na naman ako sa loob mo!"

Lalong bumilis ang kaniyang ritmo, tila wala nang bukas ang bawat pag-ulos. Ang aking katawan ay nayayanig sa tindi ng kaniyang pwersa hanggang sa naramdaman ko ang kaniyang paninigas.

"Fuck, Lemon! Heto na... tanggapin mo muli lahat 'to!" Isang matinding hiyaw ang kumawala sa kaniyang lalamunan kasabay ng pag-igting ng lahat ng kaniyang mga muscle. Naramdaman ko ang sunod-sunod at madiing pintig ng kaniyang kargada sa pinakamalalim na bahagi ng aking butas.

"A-ahhh! Sige po, Dad! Iputok niyo po lahat!" hiyaw ko habang ang aking buong pagkatao ay tila lumulutang sa ulap. Ramdam na ramdam ko ang mainit at malapot na bugso ng kaniyang katas na muling pumupuno sa aking loob, tila walang katapusan ang pag-apaw nito. Napasubsob si Daddy sa aking likuran, hinihingal at nanginginig, habang ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa aking balat-isang ebidensya ng muli niyang pananalo at ganap na pag-angkin sa akin.

Hindi pa doon nagtapos ang gabi. Tila isang gutom na hayop si Daddy Logan na hindi makuntento sa isang hain lang. Naka-tatlong round pa kami bago siya tuluyang huminto. Sa bawat round, ang kaniyang bagsik ay hindi nababawasan; sa halip, tila lalo siyang nanggigil sa bawat pag-ungol ko.

Sa magkasunod na dalawang round, dalawang beses pa ako muling nilabasan nang magkasunod, isang pakiramdam na tila ba hinihigop ang lahat ng lakas sa aking katawan. Ngunit si Daddy, tila walang kapaguran. Hindi siya tumigil, hindi niya ako binigyan ng pagkakataon na makabawi ng hininga hangga't hindi niya nasasagad ang kaniyang sarili at hangga't hindi nauubos ang bawat patak ng kaniyang mainit na katas sa loob ko.

Ang tunog ng aming mga katawan na nagtatagpo at ang aming mabilis na paghinga ang tanging namayani sa loob ng silid sa loob ng mahabang oras.

Nang matapos ang lahat, pareho na kaming nakahiga sa kama, kapwa hinihingal at basang-basa ng pawis.

Ang aking katawan ay parang lantang gulay, nanginginig pa rin ang mga kalamnan mula sa tindi ng rurok na aming narating. Ramdam ko ang lagkit sa pagitan ng aking mga hita, ang ebidensya ng kaniyang walang humpay na pag-angkin.

Dahan-dahan kong iniharap ang aking mukha sa kaniya, kahit pa nanghihina. Sa gitna ng katahimikan at ng madilim na silid, naramdaman ko ang bugso ng emosyon. "Dad... mahal na mahal ko po kayo," bulong ko, ang boses ko ay paos at puno ng katapatan. Umasa ako na kahit sa pagkakataong ito, makakarinig ako ng tugon, o kahit man lang isang haplos na magpaparamdam na mahalaga rin ako sa kaniya.

Ngunit walang sagot. Nanatiling nakapikit ang kaniyang mga mata at diretso ang kaniyang paghinga. Hindi man lang siya gumalaw o niyakap ako pabalik. Ang tanging naramdaman ko ay ang lamig ng distansya sa pagitan namin sa kabila ng init ng aming mga katawan kanina.

Sa tindi ng pagod at sa bigat ng aking nararamdaman, hindi ko na rin namalayan ang oras. Tuluyan na akong nilamon ng antok, bitbit ang sakit at sarap ng gabing ito, habang unti-unting pumipikit ang aking mga mata sa tabi ng lalaking nagmamay-ari na ng aking buong pagkatao.

---------------------------------------------

Author's note.

14,700 words. First time ko 'to haha

Palagay naman feedback sa comsec kung okay lang ang BS nila. First time ko kasi gumawa ng bed scene tapos ganito pa katindi.

# Chapter 6

Nagising ako dahil sa pakiramdam nang matinding pagkauhaw. ​Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at sinalubong ako ng pamilyar na kisame ng aking kwarto. Napansin kong malinis na ang aking katawan at nakasuot na ako ng malaking damit at cycling.

"Si Daddy ba ang nagsuot at naglinis sa akin?" Bulong ko sa sarili.

Ngunit sa kabila ng linis at bango, ramdam ko ang matinding hapdi at bigat sa bawat bahagi ng aking kalamnan lalo na sa aking pang-upo.

​Tumingin ako sa orasan sa dingding. Alas-dos na ng hapon. Marahil ay nasa trabaho pa ang aking mga kuya sa mga oras na ito. Sa gitna ng katahimikan ng bahay, isa lang ang sigurado ko: ayaw ko munang makita ang aking Daddy.

​Hindi ko maikakaila sa sarili ko na nasarapan ako sa nangyari sa amin kagabi. Ginusto ko ang bawat haplos at bawat rurok na narating namin, kaya alam kong hindi ko masasabing hinalay ako ng sarili kong ama. Ngunit sa likod ng sarap na iyon, hindi maalis sa isip ko ang kaniyang naging karahasan. Hindi ko inaasahan na ganoon kalupit ang kaniyang magiging tugon sa kaniyang galit. Kahit anong pagmamakaawa ko kagabi ay tila naging bingi siya, dala ng kaniyang nag-aalab na pagnanasa at galit.

​Sinubukan kong bumangon para kumuha ng tubig, ngunit sa unang hakbang ko pa lang ay nangatog na ang aking mga tuhod. Nawalan ako ng balanse at tuluyang natumba sa sahig. Napadaing ako sa sakit, damang-dama ang panghihina ng aking katawan.

​Dahan-dahan akong nagpilit na tumayo muli. Gamit ang gilid ng kama at mesa bilang suporta, pilit akong lumapit sa malaking salamin sa dulo ng kwarto kahit nanginginig pa rin ang aking mga binti.

​Nang makarating ako sa harap ng salamin, dahan-dahan kong iniangat ang aking suot na damit. Doon ko nakita ang kabuuan ng kaniyang ginawa. halos mapasinghap ako sa gulat

Ang maputi kong balat ay puno ng mga pulang marka-na nagsisimula na maging kulay ube, mga marka ng kagat, at mga pasa-mga selyo ng pagmamay-ari na tanging kami lang ni Daddy Logan ang nakakaalam. 

Ang bawat marka ay tila isang paalala na sa loob ng silid na iyon, tuluyan na akong naging kaniya, sa paraang marahas man ngunit hinding-hindi ko na mabubura.

​Dahan-dahan kong ibinaba ang aking damit, ngunit ang bigat sa aking dibdib ay hindi nabawasan. Habang nakatingin sa sarili sa salamin, biglang naglandas ang mga luha sa aking pisngi hanggang sa maging isang malakas na hikbi ito.

​Naalala ko ang bawat sandali ng aming pagtatalo kagabi. Sa gitna ng kaniyang bagsik, paulit-ulit kong isinigaw sa kaniya kung gaano ko siya kamahal. Ibinuhos ko ang lahat ng emosyon ko, umaasang sa kabila ng kaniyang galit ay diringgin niya ang tibok ng puso ko.

​"Dad... mahal na mahal ko po kayo," bulong ko noon habang humihingi ng kahit kaunting lambing.

​Ngunit binalot lang ako ng nakabibinging katahimikan. Hindi niya ako tinugon. Wala akong narinig na "Mahal din kita." Hindi niya rin ako niyakap nang mahigpit para patahanin o pawiin ang takot ko. Higit sa lahat, hindi lumabas sa kaniyang mga labi ang mga tawag na "Baby" o "Honey" na dati ay nagpaparamdam sa akin na ako ang kaniyang mundo. Tila isang estranghero ang humarap sa akin kagabi-isang lalaking pag-aari lang ang habol at hindi ang puso ko.

​Ang sakit. Mas masakit pa ang panlalamig niyang iyon kaysa sa mga kagat at pasang nakaukit sa balat ko.

​Dahil sa tindi ng iyak at sa pagod na nararamdaman ng aking katawan at isipan, unti-unti na namang bumigat ang aking mga talukap. Wala akong lakas na harapin ang mundo o ang kahit na sino sa mga kuya ko.

​Dahan-dahan akong bumalik sa kama at nagbalot ng kumot. Hinayaan kong lamunin muli ako ng antok, umaasang sa muli kong paggising, kahit papaano ay mababawasan ang hapdi ng katotohanang ito. Nanatili akong nakapikit, pilit na tinatakasan ang sakit hanggang sa muli akong mahulog sa mahimbing na tulog.

~~~ Lucas's Point Of View ~~~

​Pagkaparada ko pa lang ng sasakyan sa garahe ay mabilis na akong bumaba. Hindi ko maipaliwanag, pero buong araw akong binalot ng kaba at pag-aalala habang nasa site ako. Agad kong hinanap si Lemon pagkapasok ko sa loob ng bahay.

​"Lemon? Bunso?" tawag ko, pero katahimikan lang ang sumalubong sa akin.

​Naalala ko ang tagpo kaninang umaga bago kami pumasok sa trabaho nina Lucian at Lysander. Nakapagtataka dahil wala ang aming prinsesa sa kusina. Kami na ang nagluto ng sarili naming agahan-isang bagay na bihirang mangyari dahil si Lemon ang palaging naunang gumigising sa aming lahat para mag-asikaso.

​Nang tanungin namin si Daddy Logan, maikli lang ang naging sagot niya habang kalmadong nagkakape. "Tulog pa siya nang mahimbing. Pagod siguro sa biyahe at puyat kagabi, kaya huwag niyo muna siyang gambalain," sabi niya sa boses na tila may awtoridad na hindi pwedeng baliin.

​Sa aming tatlo, ako ang pinaka-nagtaka. Kilala ko si Lemon; kahit puyat 'yan, sisilip at sisilip 'yan sa amin para bumati ng "Good morning." Pero kanina, kahit anino niya ay hindi namin nakita.

​Hindi rin nakaligtas sa paningin ko ang ikinilos ni Lysander kaninang umaga. Kitang-kita ko ang matalim at mapanuring tingin niya kay Daddy Logan habang kumakain kami. Tila may mensahe ang kaniyang mga mata na siya lang at si Daddy ang nakakaalam. 

May alam ba si Lysander na hindi namin alam ni Lucian?

​Dahil sa kailangang humabol sa deadline sa trabaho, napilitan kaming umalis nina Lucian kahit mabigat ang loob ko. Pero ngayong nakauwi na ako, hindi ako mapapakali hangga't hindi ko nakikita ang lagay ng bunso namin.

Pagpasok ko sa kusina, sinalubong ako ng malamig na hangin at ang katahimikang hindi ako sanay. Walang amoy ng masarap na ulam, walang tunog ng kutsara't tinidor, at higit sa lahat, walang masayang boses ni Lemon na babati sa akin.

​"Bunso?" muling tawag ko, baka sakaling nasa pantry lang siya o naglilinis, pero wala talaga kaya dali-dali akong nagtungo sa sala.

​Paakyat na sana ako ng hagdan nang marinig ko ang pagbukas ng pinto sa garahe. Pumasok sina Lucian at Lysander na halos sabay umuwi, bakas sa mga mukha nila ang pagod mula sa trabaho.

​"Kuya, nakapagluto na ba si Lemon? Nagugutom na ako, namiss ko agad ang luto ni bunso," bungad ni Lucian na nakasando na at nakaunipormeng pulis sa ibaba habang nagtatanggal ng sapatos.

​Umiling ako. "Wala siya sa kusina. Mukhang hindi pa rin bumababa mula kaninang umaga."

​Napatigil si Lysander sa paglalakad. Kumunot ang noo niya, at muling rumehistro sa mukha niya ang kakaibang tensyon na nakita ko sa kaniya kaninang almusal. "Hindi pa bumababa? Mag-aalas sais na ng gabi, Kuya. Imposibleng tulog pa rin 'yon hanggang ngayon."

​Doon na ako mas kinabahan. Hahakbang na sana kaming tatlo paakyat nang bumukas muli ang pangunahing pinto.

Pumasok si Daddy Logan. Seryoso ang kaniyang mukha, bitbit ang ilang paper bags ng pagkain at isang puting supot na malinaw na galing sa isang sikat na drug store.

​Nagkatinginan kaming tatlo. Bakit bumili si Daddy ng gamot? At bakit siya ang nag-uwi ng hapunan?

​Hindi na namin siya nagawang batiin o tanungin. Sabay-sabay kaming tumalikod at mabilis na tinahak ang hagdan patungo sa kwarto ni Lemon. 

Ang bawat baitang ay tila nagpapabigat sa dibdib ko. May hindi tama. Alam kong may nangyayari na hindi sinasabi sa amin ni Daddy, at kailangan kong malaman kung ano iyon.

​Huminto kami sa harap ng pinto ni Lemon. Dahan-dahan kong inabot ang pinto, umaasang sana ay maayos lang ang kalagayan ng bunso namin.

​"Lemon? Bunso, si Kuya Lucas 'to. Papasok kami," mahinang paalam ko habang kumakatok pero walang tugon mula sa loob.

​Dahan-dahan kong pinihit ang door knob at bumukas ang pinto. Sinalubong kami ng matinding dilim sa loob ng silid ni Lemon. Nakapatay ang lahat ng ilaw, pero dahil sa liwanag na nanggagaling sa hallway, naaninag namin ang kaniyang pigura. Nakahiga siya, nakatalikod sa amin, at balot na balot ng kumot at tanging ang ulo lang nito ang nakalabas.

​"Lemon?" muling tawag ko, pero kahit munting ungol o galaw ay wala kaming narinig.

​Hindi na nakapaghintay si Lucian. Mabilis siyang lumapit at tumabi sa gilid ng kama. "Bunso, gising na. Bakit hindi ka pa bumababa? Nakauwi na kami, tulog ka pa rin," malambing na sabi ni Lucian habang hinahawakan ang balikat ni Lemon para yugyugin sana ito nang bahagya.

​Pero biglang napatigil si Lucian. Nakita ko ang pagbabago ng kaniyang ekspresyon-mula sa pag-aalala, napalitan ito ng gulat at takot. Agad niyang idiniit ang kaniyang palad sa noo at leeg ni Lemon, tila kinukumpirma ang isang bagay na ayaw niyang paniwalaan.

​"Kuya... ang init niya," boses ni Lucian na tila nanginginig. "Nilalagnat si Lemon. Ang taas ng lagnat niya!"

​Parang bombang sumabog ang kaba sa dibdib ko nang marinig iyon. Si Lysander naman, na kanina pa tahimik sa gilid ko, ay nagkukumahog na lumapit sa kabilang panig ng kama. 

Alam ng lahat na si Lysander ang pinakasupulado at matipid magsalita sa aming magkakapatid, pero pagdating kay Lemon, siya ang pinakamabilis kumilos. kagaya ni Dad, hindi niya kayang makitang nasasaktan o naghihirap ang aming bunso.

​"Lemon, baby, gising..." bulong ni Lysander. Ang kaniyang malalaki at magagaspang na palad ay marahang humaplos sa pisngi ni Lemon, pilit itong ginigising. "Bunso, nandito na si Kuya. Gising na, please."

​Habang pinapanood ko silang dalawa na nag-aalala sa kaniya, napansin ko ang panginginig ng mga balikat ni Lemon sa ilalim ng kumot. Hindi ko maiwasang maisip-ano ba talaga ang nangyari kagabi pagkaakyat namin? Bakit biglang nagkasakit ang aming prinsesa kahit 'di naman naulanan o naambunan?

​Tumingin ako sa pinto, naghihintay kung papasok ba si Daddy Logan. Yung dalang gamot ni Daddy kanina... alam niya ba? Alam niya bang maysakit si Lemon bago pa man kami makauwi?

Dahan-dahang gumalaw si Lemon. Isang mahinang ungol ang kumawala sa kaniyang mga labi bago niya tuluyang imulat ang kaniyang mga mata. Tila lito pa siya noong una, patingin-tingin sa amin na parang sinisigurado kung totoo ba ang nakikita niya.

​"Mga Kuya ko... Kuya Lucas? Kuya Lysander? Kuya Lucian?" mahina at mabagal niyang tawag, halos pabulong na ang boses.

​Nakahinga kami nang maluwag. "Oo, bunso. Nandito kami," sagot ko habang hinahaplos ang buhok niya. "Grabe ka, buong araw kang tulog. Pinag-alala mo kami nang husto. Ang taas pa ng lagnat mo."

​Agad na inalalayan ni Lysander si Lemon para makaupo nang maayos sa kama. Nakasandal na ngayon si Lemon sa katawan ni Lysander.

Pero sa kabila ng init ng lagnat niya, naramdaman naming nanginginig siya sa lamig. Hindi nag-atubili si Lysander; niyakap niya nang mahigpit si Lemon para bigyan ng init.

​"Huwag kang mag-alala, kukuha kami ng gamot. May dalang gamot si Daddy kanina, baka alam niyang masama ang pakiramdam mo," sabi ko sa kaniya. "Magluluto rin kami ng soup para makakain ka bago uminom ng gamot."

​Pero laking gulat namin nung marinig ni Lemon ang kabuuan ng mga sinabi ko, biglang nagbago ang kaniyang mukha-napalitan ang panghihina ng matinding takot. Mas lalo siyang nanginginig at pilit na isinisiksik ang sarili sa dibdib ni Lysander, na tila naghahanap ng mapagtataguan.

​Doon na ako napa-isip. Bakit ganoon ang reaksyon niya?

​"Wait, bubuksan ko lang ang ilaw," sabi ni Lucian.

​Pagpindot niya ang switch, ang maliwanag na ilaw ay tila naging sumpa sa paningin namin. Doon ko nakita ang mga bakas na pilit itinago ng dilim. May mga pulang marka sa leeg ni Lemon na hindi maikakailang hindi galing sa kung anong sakit lang. Malapit na 'yon maging kulay ube. Dahil sa kaputian ni Lemon, halatang halata ang mga marka na hindi mabilang.

​"Ano 'to?" boses ni Lysander, puno ng pagbabanta habang pinapasadahan ng tingin ang leeg ni lemon.

Hinawakan at tinignan pa nito ang mga braso ni Lemon na may mga marka din. Kahit iniangat na ni Lysander ang mangas ng damit nito, hindi pa rin nawawala sa paningin namin ang mga marka. Pati mga binti ni Lemon nang tanggalin ko ang kumot, may mga marka din.

"Puta..." Rinig kong bulong ni Lucian sa likuran ko.

Para makumpirma ang hinala,​ dahan-dahan ko ring inangat ang laylayan ng malaking damit na suot ni Lemon para masuri ang buong katawan nito. Napasinghap kami ni Lucian sa nakita nang tuluyan ko nang maalis ang suot na dami ni Lemon.

Ang maputi at makinis na balat ng bunso namin ay punong-puno ng mga pasa-mga kulay ube at pulang marka na nakakalat sa kaniyang buong katawan-lalo na sa dibdib nito na tila'y kumpol-kumpol. May mga bakas ng kagat din. Sobrang halata ng mga iyon dahil naghahalo ang sobrang puti at maputlang balat ni Lemon ngayon.

"Bunso..." Sabi ko at napa-atras pa ako, ramdam ko ang panlalamig ng mga kamay habang napapamura na rin sa loob-loob ko. "Tang ina..." bulong ko pa.

Sobrang nanlumo at naaawa ako sa nanghihinang itsura at kalagayan ni Lemon ngayon.

Dahan-dahang inalalayan at isinandal ni Lysander si Lemon sa headboard ng kama dahil sa kuryosidad.

Dahil sa nakitang reaksyon namin ni Lucian mula sa harapan nila nung tinanggal ko ang suot na dami nito, mula sa likuran, naglakad siya papunta sa gilid ko para makita din ang harapan at kabuoan ni Lemon. Pati ito natulala sa nasaksihan.

​"PUTANG INA!" sobrang lakas na hiyaw ni Lysander, hindi na napigilan ang galit. "SINO'NG MAY GAWA NITO SA'YO, LEMON?!"

​Bumalik sa isip ko ang tagpo kagabi. Kami lang ang pinaakyat ni Daddy. Sila ang naiwan sa baba. Sila ang magkasama sa bahay buong araw. Si Daddy ang nag-uwi ng gamot na para bang alam na niya ang lagay ni Lemon bago pa kami pumasok sa kwartong ito.

​"Si Daddy ba...?" hindi ko naituloy ang tanong pero ang galit sa mga mata ni Lysander at ang panginginig ni Lemon ang tila sumasagot sa akin. Hindi ko matanggap. Ang kaba ko kaninang umaga, ang kakaibang tingin ni Lysander kay Dad-lahat ng piraso ng puzzle ay nagsisimula nang magtugma, at ang katotohanan ay mas masakit pa sa anumang lagnat.

​Nanlalamig ako habang nakatingin sa mga pasa at ni Lemon sa katawan, pero mas lalo akong kinabahan nang sulyapan ko si Lucian. Si Lucian ang pinakamahinahon sa aming lahat, ang boses ng katwiran, pero sa sandaling iyon, nakita ko ang pagdilim ng kaniyang anyo.

Walang sabi-sabing lumingon siya at buong lakas na pinagsusuntok ang pader ng kwarto ni Lemon. Ang malalakas na kalabog ay tila hudyat ng gulo bago siya mabilis na lumabas at naglakad patungo sa kung saan.

​"Higa ka muna, baby. Babalik ako, dito ka lang," mahinahon pero may diing sabi ni Lysander kay Lemon habang maingat itong inihiga muli at binalot ng kumot. Hinalikan niya pa ito sa noo at hinaplos-haplos ang pisngi.

​Ngunit pagtalikod ni Lysander, ang mukha niya ay parang sa demonyong handang pumatay. Kumaripas siya ng takbo palabas. Humalik muna ako sa pisngi ni Lemon bago nag-atubili at sumunod kay Lysander.

Pababa kami ng hagdan nang maabutan namin si Daddy Logan sa sala.

​Nakaupo si ito sa sofa, ang mga siko ay nakatukod sa kaniyang mga tuhod at ang kaniyang mga kamay ay nakahawak sa kaniyang ulo-ang buhok ay magulo. Tila malalim ang iniisip at hindi man lang namalayan ang pagdating namin.

​"PUTANG INA MO, DAD! HAYOP KA!" sigaw ni Lysander.

​Nabigla ako. Kahit basagulero si Lysander at madalas mapasabak sa away sa labas o nasasabihang walang modo at respeto, kailanman ay hindi niya binastos o minura si Daddy. Mataas ang respeto naming lahat sa kaniya dahil siya ang nagtaguyod sa amin. Pero ngayon, dinuduro-duro siya ni Lysander sa gitna ng sala.

​Nag-angat ng tingin si Daddy, bakas ang pagtataka sa kaniyang mga mata. "Anong problema? Bakit ka sumisigaw? Anong nangyari?" kalmadong tanong niya na tila ba wala siyang alam.

​Doon na tuluyang sumabog si Lysander. Sa bilis ng galaw niya, kinuwelyuhan niya si Daddy at hinila ito patayo mula sa sofa. "Anong nangyari?! Putang ina, huwag kang magmaang-maangan! Anong ginawa mo kay Lemon?! Anong ginawa mo sa kapatid namin?!"

​Hindi ako nakakilos agad. Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa-sa aming ama na napahinto nang maintindihan kung ano'ng sinasabi ni Lysander, at sa kapatid kong handang pumatay para sa aming bunso.

Bago pa man makasagot si Daddy, isang malutong na tunog ng suntok ang umalingawngaw sa buong sala. Tumilapon ang ulo ni Daddy sa lakas ng bwelo ni Lysander. Napasinghap ako, pero hindi gumanti ang aming ama. Nanatili lang siyang nakatayo, pinupunasan ang dugong lumabas sa gilid ng kaniyang labi habang nakatingin nang matalim kay Lysander.

​Akmang susuntukin na siyang muli ni Lysander, na tila nawalan na ng bait sa sobrang galit, nang mabilis akong pumagitna at hinawakan ang kaniyang braso.

​"Lysander, tama na!" sigaw ko, pilit siyang itinutulak palayo. Humarap ako kay Daddy, ramdam ko ang panginginig ng sarili kong boses sa halong takot at matinding pagkadismaya. "Dad, ano ba talagang nangyari? Bakit puro pasa ang katawan ni Lemon? Bakit parang kinaladkad siya sa impiyerno sa sobrang taas ng lagnat niya?!"

​Bumukas ang bibig ni Daddy para magsalita, pero hindi pa man siya nakakabuo ng salita ay biglang lumitaw si Lucian mula sa likuran. Sa isang iglap, lumipad ang kamao ni Lucian at tumama sa panga ni Daddy. Sa pagkakataong ito, hindi na nanatiling tahimik ang aming ama. Mabilis siyang kumilos at tinulak lang si Lucian. Napaatras si Lucian, pero hindi siya natinag. Agad siyang tumayo nang tuwid, ang kaniyang mga mata na dati ay puno ng kapayapaan ay ngayon ay nag-aapoy na sa poot.

​"Putang ina ka, Dad!" pagmumura ni Lucian, hindi na rin nakapagpigil. "Paano mo nagawa 'to? Kapatid namin 'yun! Bunso namin 'yun! Habang kami ay nagtatrabaho at nagtitiwala sa'yo rito sa bahay, hayop ka... Bakit sinaktan mo siya?! Sa lahat ng tao, ikaw pa talaga ang gagawa no'n kay Lemon!"

​Sinubukan muli ni Lysander na sumugod pero humarang ako sa gitna nila, itinutulak silang dalawa palayo kay Daddy habang ang mga mata ko ay nakatitig nang diretso sa lalaking nagpalaki sa amin.

​"Kung alam lang namin na sasaktan mo siya kagabi, kung alam lang naming magiging ganito kalupit ang gagawin mo kay Lemon, isinama na sana namin siya paakyat!" Sabi ko at hindi na napigilang tumulo na ang luha dahil sa galit. "Hindi sana kami natakot sa awtoridad mo! Hindi sana kami nakinig sa utos mo na iwan siya sa'yo! Pinagkatiwalaan ka namin, Dad... pero sinira mo!"

​Ang sala na dati ay puno ng tawanan ay naging arena ng kaguluhan. Habang ang aming ama ay nakatayo lang doon, tila isang tigreng nabulabog.

Muling umalingawngaw ang boses ni Lysander, puno ng pait at sarkasmo habang nakatitig nang matalim kay Daddy. "Kaya pala... kaya pala may dala kang gamot kanina pag-uwi mo, Dad. Alam mo na ang lagay niya bago pa kami pumasok sa kwartong 'yun. Para doon pala 'yon," asik niya.

​Dinuro-duro niya ang aming ama habang patuloy ang pag-agos ng kaniyang galit. "Kaya pala pinigilan mo kaming umakyat sa kwarto niya kanina. Sabi mo tulog pa siya, huwag gambalain... pero ang totoo, ayaw mo lang makita namin ang ginawa mo sa kaniya!"

​Napahilamos si Daddy Logan sa kaniyang mukha, bakas ang pagod at ang bigat ng kaniyang nararamdaman. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, ang tigre ay tila napaamo ng kaniyang sariling konsensya.

​"Hindi niyo naiintindihan," mahina ngunit nanginginig na simula ni Daddy. "Nadala ako ng galit... hindi ko na ma-control ang sarili ko sa nalaman ko tungkol sa hayop na Rowan na 'yon."

​Tumingin siya sa amin nina Lucian, humihingi ng kahit katiting na pang-unawa. "Sinabi sa akin ni Lemon ang lahat. Muntik na siyang mapagsamantalahan ng hayop na 'yun kung hindi lang dumating si Lysander kagabi. Pero hindi lang 'yong paghila sakaniya ang nangyari... sinabi ni Lemon na hinaplos-haplos siya, at dinila-dilaan pa ng Rowan na 'yon ang kaniyang pisngi habang pinupwersa siya!"

​Sa bawat salitang lumalabas sa bibig ni Daddy, ramdam ang poot na nagpaalab sa kaniyang galit at protektibong instinto. "Nandilim ang paningin ko. Ang isiping may ibang lalaking humawak at bumaboy sa kaniya sa ganoong paraan... hindi ko nakayanan. Nawalan ako ng kontrol, at sa kasamaang-palad, kay Lemon ko naibuhos ang lahat ng poot na nararamdaman ko."

​Natahimik kaming magkakapatid. Ang rebelasyong iyon ay tila isang malamig na tubig na ibinuhos sa nag-aapoy naming galit, ngunit hindi nito sapat na pawiin ang sakit na makitang durog ang aming bunso dahil sa kamay mismo ng aming ama.

Umiling ako, hindi pa rin sapat ang paliwanag niya para sa akin. "Pero Dad, hindi pa rin tama na sinaktan mo si Lemon nang ganoon!" sigaw ko, ang boses ko ay nanginginig sa halo-halong emosyon. "Wala siyang kasalanan! Biktima siya rito at wala siyang kalaban-laban sa laking tao ni Rowan! Bakit sa kaniya mo ibinuhos ang galit mo?"

​Napayuko si Daddy, ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit. "Alam niyo ba kung anong klaseng tao ang Rowan na 'yon?" pabulong niyang tanong pero bakas ang poot. "Nalaman ko... may nauna na palang mga kaso ng sexual assault at harassment ang hayop na 'yon. Dalawang beses na siyang nakulong dahil pinagsamantalahan ang mga bata, pero laging nakakalaya dahil sa pera at koneksyon."

​"Putang ina!" hiyaw ni Lysander. Nagsimula siyang maglakad nang pabalik-balik, pinagmumura si Rowan kahit wala ito sa harap namin. "Hayop ka, Rowan! Kung makikita lang kita, sisiguraduhin kong hindi ka na makakalaya habambuhay! Papatayin kita!"

​Sa gitna ng tensyon, humarap sa amin si Daddy Logan na may bakas ng pagsisisi sa mukha. "Patawarin niyo ako... Mga anak, hindi ko lang talaga nakontrol ang dilim sa isip ko kagabi," pagmamakaawa niya.

​Ngunit si Lucian, na kanina pa nakatitig nang malamig, ay nagsalita. "Hindi ka sa amin dapat manghingi ng tawad, Dad. Kay Lemon. Doon sa batang iniwan naming masaya at masigla pero dinatnan naming durog ang katawan at kaluluwa." Tumingin siya kay Daddy nang may pandidiri. "Hindi namin akalain na kaya mong saktan ang sarili mong bunsong anak nang ganoon... wala kang kwentang ama."

​Tila tumigil ang mundo sa huling binitiwang salita ni Lucian. Nakita ko ang pagpigtas ng huling pasensya ni Daddy. Ang tigre ay muling sumabog.

​"Anong sabi mo?!" sigaw ni Daddy sabay sugod kay Lucian. Pinagsusuntok niya ito nang sunod-sunod sa sikmura. "Ginawa ko ang lahat! Itinaguyod ko kayong apat nang mag-isa! Ibinigay ko ang lahat para maging maayos ang buhay niyo, tapos sasabihan mo akong walang kwentang ama?!"

​Hindi na ako makapamagitan dahil biglang sumali si Lysander sa gulo. Pinagtulungan nila ni Lucian si Daddy. Ang sala ay naging magulo-bagsak ang mga plorera, baligtad ang mga upuan, wala na sa ayos ang sofa. Pero kahit dalawa na ang kalaban niya, hindi basta-basta natitibag si Daddy. Naipagtatanggol niya ang sarili niya, ang bawat suntok nina Lysander at Lucian ay nasasalo, naiilagan o nagagantihan niya ng mas malakas na pwersa.

Sa gitna ng rambulan nilang tatlo, narinig ko ang pag-kasa ng isang baril. Si Lucian... May hawak na baril pero hindi nakatutok kay Dad. Parang nagbabala lang ito. "Ano, Dad?" Banta nito at may diin sa salitang "dad".

​"Tama na! Mag-aama kayo! Itigil niyo 'yan!" sigaw ko, pero parang bingi silang tatlo sa gitna ng marahas na pag-aaway na sumira sa huling hibla ng respeto sa loob ng bahay na ito.

"Tama na..."

"Tama na! Kuya... Dad... pakiusap, tama na!"

​Sa gitna ng marahas na palitan ng suntok at sigawan, isang nanghihinang boses ang naging sapat para tumigil ang mundo naming apat. Napalingon kaming lahat sa paanan ng hagdan. 

Doon ay nakatayo at nanghihina na nakahawak nang mariin sa handrail para alalayan ang sarili na si Lemon, maputla, nanginginig, at basang-basa ng luha ang mga mata. Nasaksihan niya ang lahat-ang pagkakagulo ng kaniyang mga kuya at ng aming ama.

​Humuhikbi siya nang malakas, ang kaniyang maliliit na balikat ay nayayanig sa bawat paghinga. "Tama na... pakiusap, tama na..." paulit-ulit niyang sambit, na tila ba isang sirang plaka na humihingi ng kapayapaan sa gitna ng gulo.

​Natigilan silang tatlo. Si Lysander ay binitawan ang pagkakasakal kay Daddy, si Lucian, biglang tinago ang hawak na baril sa likod nito, habang si Daddy naman ay dahan-dahang ibinaba ang kaniyang mga kamao. Lahat kami ay natulala, tila natauhan sa sakit na idinudulot namin sa bunso namin.

​Dahil ako lang ang tanging nasa tamang pag-iisip sa aming apat sa mga sandaling iyon, agad akong lumapit kay Lemon. "Baby... hush, tahan na," malambing kong tawag sa kaniya habang maingat siyang kinakabig para yakapin. Naramdaman ko ang init ng kaniyang lagnat at ang bilis ng pintig ng kaniyang puso. "Nandito lang si Kuya, tahan na, Baby."

​"Bakit?" tanong ni Lemon sa gitna ng pag-iyak, tumingin siya kina Lucian at Lysander, at pagkatapos ay kay Daddy. "Bakit kailangang magsakitan kayong mag-aama? Isang pamilya tayo, 'di ba? Bakit niyo pinagtutulungan ang sarili nating ama? At Dad... bakit niyo sinasaktan sina Kuya?"

​Ang kaniyang mga tanong ay tila mga saksak sa aming dibdib. Dahil sa kaniyang pakiusap, tuluyan nang kumalma ang tensyon sa sala. Bakas ang pagsisisi sa mukha nina Lucian at Lysander.

​"Sorry, Lemon... Patawarin mo si Kuya," sabay na hingi ng tawad nina Lucian at Lysander, hindi makatingin nang diretso sa aming bunso dahil sa hiyang nararamdaman.

​Ngunit ang mas nakakagulat ay ang ginawa ni Daddy. Dahan-dahan siyang lumapit kay Lemon. Kahit bakas ang takot sa mga mata ni Lemon at ang bahagyang pag-atras nito, hinayaan niya lang ang aming ama. Sa harap naming lahat, biglang lumuhod si Daddy Logan sa paanan ni Lemon.

​"Honey... Lemon, Baby ko..." basag ang boses ni Daddy, ang kaniyang mapagmataas na anyo ay tuluyang gumuho. "Patawarin mo si Daddy. Patawarin mo ako sa lahat ng nagawa ko sa 'yo kagabi... sa pananakit ko sa'yo. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko, pero pakiusap, patawarin mo ako."

Hindi ko maipaliwanag ang bigat sa aking dibdib habang pinapanood ang tagpong iyon. Si Daddy Logan-ang haligi ng tahanang ito, ang lalaking kailanman ay hindi yumuyuko sa kahit kanino-ay nakaluhod ngayon sa paanan ng aming bunso. Ang kaniyang mga balikat na dati ay simbolo ng katatagan ay nayayanig na sa bawat hikbi. Ang mga kamay niyang marahas na nanakit kagabi ay nakakapit ngayon sa paanan ni Lemon, tila humihingi ng kaligtasan mula sa sarili niyang konsensya.

​"Patawad, Baby... Patawarin mo ang Daddy," paulit-ulit niyang sambit. Ang kaniyang boses ay basag at puno ng pagsisisi, isang tunog na kailanman ay hindi namin inakalang maririnig mula sa kaniya.

​Nagkatinginan kaming tatlo nina Lucian at Lysander. Nakita ko ang gulat at pagkalito sa kanilang mga mata. Lumaki kaming kilala si Daddy bilang isang tigre-matigas, may awtoridad, at hindi nagpapakita ng kahinaan. Ang makita siyang ganito kaguho ay tila mas masakit pa kaysa sa mga pasa sa kanilang katawan. Maging si Lysander, na kanina lang ay handang pumatay, ay dahan-dahang nagbaba ng kaniyang kamao, hindi alam kung paano reresponde sa biglang paglambot ng aming ama.

​Tila nadala naman ang puso ni Lemon. Ang kaniyang iyak ay naging mas malakas, mas masakit pakinggan. Humagulgol siya na parang bata na inagawan ng laruan. Mas masakit pa 'to sa iyak niya nung araw na umuwi siya na madumi, puno ng sugat at galos ang katawan. 

Ang kaniyang buong katawan ngayon ay sumusuko na sa pagod at emosyon. Hindi na siya makapagsalita; tanging ang hikbi na lang niya ang pumupuno sa binging katahimikan ng sala.

​Hindi ko na hinayaang tumagal pa ang ganitong eksena. Alam kong kung mananatili si Lemon dito, lalo lang siyang madudurog.

Lumapit ako at marahang hinawakan ang balikat ni Lemon habang nananatiling nakaluhod si Daddy sa harapan niya.

​"Dad, tama na," matigas pero mahinahon kong sabi. Tiningnan ko ang mga kapatid ko. "Dadalhin ko muna si Lemon sa condo ko. Ako na muna ang bahala sa kaniya."

​"No! He's going with me!" mabilis na bulyaw ni Lysander, ang kaniyang protektibong instinto ay muling bumalik.

"Hindi, Kuya, sa akin siya dapat," pag-alma rin ni Lucian.

​Tinitigan ko silang dalawa nang diretso sa mga mata. "Sa tingin niyo ba, kayang sumama ni bunso sa inyo matapos makita ang pagbugbugan na ginawa niyo? Sa tingin niyo ba makakapagpahinga siya kung nandoon kayo at bawat tingin niya sa inyo ay may bakas ng gulo?"

​Natahimik ang dalawa. Hindi sila nakasagot dahil alam nilang tama ako. Ang galit nila, kahit para kay Lemon, ay nagdagdag lang sa takot na nararamdaman ng kapatid namin. Napayuko na lang sila, bakas ang panghihinayang.

​Humarap ako kay Lemon at hinawakan ang kaniyang mukha na basang-basa ng luha. "Bunso... baby, makinig ka kay Kuya. Gusto mo bang sumama muna sa akin? Doon muna tayo sa condo ko para makapagpahinga ka nang maayos. Walang gulo doon. Tahimik lang tayo, okay lang ba?"

​Tumitig sa akin si Lemon, ang kaniyang mga mata ay namumugto at puno ng pagod. Hindi siya nakapagsalita, ngunit dahan-dahan siyang tumango habang patuloy pa rin ang mahihinang hikbi. Inalalayan ko siyang tumayo, pilit na hindi tinitingnan ang nananatiling nakayukong si Daddy sa sahig.

​Sa mga sandaling ito, ang tanging mahalaga sa akin ay mailayo si Lemon sa bahay na unti-unting naging bilangguan ng kaniyang takot.

Akmang bubuhatin ko na sana si Lemon para tuluyan na kaming makaalis nang biglang pumulupot ang braso ng aming ama sa binti ng aming bunso. Humihulagpos ang kaniyang mga hikbi, at ang kaniyang mukha na dati'y puno ng awtoridad ay basang-basa na ngayon ng luha habang nakasubsob sa paanan ni Lemon.

​"Honey... baby, dito ka lang, please," pagmamakaawa ni Daddy, ang boses niya ay halos pabulong na dahil sa tindi ng emosyon. "Patawarin mo na si Daddy... hindi na ulit gagawin ni Daddy 'yon, pangako."

​Ramdam ko ang paninigas ng katawan ni Lemon sa aking bisig. Ang bawat salita ni Daddy ay tila nagpapabigat sa hangin sa loob ng sala.

​"Hindi mo lang narinig kanina pero mahal na mahal ka rin ni Daddy, kaya patawarin mo na ako... huwag mo akong iwan dito, please, Honey," patuloy ni Daddy, tila isang batang takot na takot maiwan sa dilim. "Naririnig mo, Honey? Mahal na mahal rin kita." Dagdag nito at pilit na isinisiksik ang sarili sa binti ni Lemon.

​Napahinto ako. Naramdaman ko ang pag-aatubili sa katawan ni Lemon. Alam ko ang puso ng aming bunso-marupok ito pagdating kay Daddy. Pero sa kabila ng mga salitang 'mahal kita,' hindi ko maaring balewalain ang panginginig ng kaniyang maliit na katawan. Ang pagmamahal na sinasabi ni Daddy ay ang siya ring dahilan kung bakit ganito ang kalagayan ni Lemon ngayon.

​"Dad," matigas kong tawag sa kaniya, pinipilit na huwag magpadala sa kaniyang pag-iyak. "Hindi ka pa kayang patawarin ni Lemon... at takot na takot pa siya sa 'yo. Hindi mo ba nararamdaman?"

​Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata na puno ng pagsisisi. "Nanginginig siya dahil sa 'yo, Dad. Ang presensya mo ngayon, imbes na magbigay ng kalinga, ay nagdudulot sa kaniya ng trauma."

​Tila tinamaan ng kidlat si Daddy sa sinabi ko. Unti-unting lumuwag ang kaniyang pagkakaakap sa binti ni Lemon. Ang kaniyang mga kamay ay dahan-dahang bumitaw, at ang kaniyang balikat ay tuluyang bumagsak. Natigilan siya, tila ngayon lang niya napagtanto ang lalim ng sugat na naidulot niya-hindi lang sa balat, kundi sa puso ng aming bunso.

​Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Maingat kong binuhat si Lemon, ang kaniyang ulo ay isinandal ko sa aking balikat habang patuloy siyang humihikbi nang mahina.

​"Bigyan mo muna siya ng time, Dad," sabi ko bago ako tumalikod. "Huwag kang mag-alala, babalitaan pa rin kita kung ano ang lagay niya sa condo ko. Pero sa ngayon, kailangan niya ng katahimikan... kailangan niya ng layo sa 'yo. Babalik kami kapag kaya na niya."

Tumayo na si Dad sa dahil sa narinig. "Hihintayin kita rito bumalik, Honey." Huling salita na narinig ko mula sa kaniya bago siya lumapit at hinalikan sa ulo at noo si Lemon.

​Dinaanan ko muna sina Lucian at Lysander na hanggang ngayon ay hindi pa rin makapagsalita pero nagbigay rin ng halik sa pisngi at noo ni Lemon.

Bitbit ko ang aming prinsesa palabas ng bahay na dati ay puno ng saya, pero ngayon ay nababalot ng pait at pagsisisi. Sa bawat hakbang ko palayo, ramdam ko ang bigat ng pamilyang ito na unti-unti nang nagkakalas-kalas.

# Chapter 7

​Dahil sa bigat ng aking katawan at sa init ng lagnat na tila sumusipsip sa aking lakas, unti-unti na akong dinalaw ng antok habang nasa biyahe. Pero bago pa man ako tuluyang lamunin ng kadiliman, naramdaman ko ang mainit na palad ni Kuya Lucas na lumipat mula sa manibela patungo sa aking hita. Hinaplos niya iyon nang marahan-isang simpleng galaw na tila sinasabing ligtas ako sa piling niya. Doon ako tuluyang nakatulog.

​Nagising ako na hindi na ang ugong ng makina ang naririnig ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at bumungad sa akin ang isang napakataas at eleganteng kisame.

​Nasa sofa ako, pero agad kong napansin na hindi ito ang dating condo ni Kuya Lucas. Mas malaki ito, mas malawak, at tila nasa tuktok kami ng mundo. Ang bawat sulok ay bakas ng karangyaan-mula sa floor-to-ceiling glass windows hanggang sa minimalistang disenyo.

​"Lemon... Bunso, gising na. Kailangan mong kumain," malambing na tawag ni Kuya Lucas habang nakaluhod sa gilid ng sofa.

​Inilibot ko ang aking paningin, bakas ang pagkamangha sa aking mga mata sa kabila ng panghihina. "Kuya... nasaan tayo? Iba 'to ah," mahina kong tanong.

​Ngumiti si Kuya Lucas, isang ngiting puno ng tagumpay. "Nasa penthouse tayo, Baby. Bago kong unit 'to. Katas ng lahat ng pagpupuyat at pagtatrabaho ko bilang engineer. Hindi ko pa ito nasasabi kay Daddy o sa mga kapatid natin dahil plano ko sanang i-surprise kayo, pero mukhang dito muna tayo. Mas tahimik at mas komportable ka rito."

​Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang paglusot ng kaniyang mga braso sa ilalim ng aking katawan. Sa isang mabilis at maingat na galaw, binuhat niya ako nang pa-bridal style. Napakapit ako sa kaniyang leeg dahil sa gulat. Ramdam na ramdam ko ang tigas ng kaniyang muscles at ang init ng kaniyang dibdib.

​"Kuya, kaya ko namang maglakad..." mahina kong protesta, pero tila wala siyang narinig.

​"Hush, Baby. May lagnat ka. Hayaan mong alagaan ka ni Kuya," seryoso niyang sabi habang naglalakad patungo sa napakalawak nilang kusina.

​Habang karga niya ako, hindi ko mapigilang mapatitig sa kaniyang panga. Malayo man ako sa bahay, tila isang bagong uri ng tensyon ang bumabalot sa amin dito sa itaas ng penthouse na ito-isang lugar na walang nakakaalam kundi kaming dalawa lang. Inilapag niya ako nang dahan-dahan sa high chair ng kitchen island para ihanda ang gamot at pagkain ko.

Inilapag ako ni Kuya Lucas nang dahan-dahan sa high chair, pero hindi agad bumitaw ang kaniyang mga kamay sa aking baywang. Nanatili siyang nakatayo sa pagitan ng aking mga binti, ang kaniyang mukha ay pantay na sa akin. Sa lapit naming iyon, naamoy ko ang kaniyang panlalaking pabango na humahalo sa amoy ng bago at malinis na unit.

​"Dito ka muna, Bunso. Magluluto lang si Kuya ng mainit na soup," bulong niya habang hinahawi ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa aking noo. Ramdam ko ang init ng kaniyang palad. "Gusto kong bumalik ang lakas mo. Ayaw kong nakikita kang ganyan... parang lantang bulaklak."

​Pinanood ko siya habang kumikilos sa kusina. Ang bawat galaw niya ay kalkulado at puno ng awtoridad, pero kapag tumitingin siya sa akin, lumalambot ang kaniyang mga mata. Naalala ko tuloy ang sinabi ni Daddy noon, na si Kuya Lucas ang pinakakamukha niya pagdating sa pagiging protektado sa pamilya. Pero ngayon, sa loob ng penthouse na ito, ang proteksyong iyon ay tila may kalakip na ibang kahulugan.

​"Kuya," tawag ko, dahilan para mapatigil siya sa paghiwa ng mga sangkap. "Bakit... bakit hindi mo sinabi sa kanila ang tungkol dito? Kay Daddy?"

​Sandaling tumahimik si Kuya Lucas. Ibinaba niya ang kutsilyo at lumingon sa akin, ang kaniyang panga ay bahagyang umigting. "Dahil ang lugar na ito, Lemon, ay para sa atin lang. Ayaw kong may ibang makialam kung paano kita alagaan. Sa bahay, kailangang i-share kita kina Lucian at Lysander... pati na kay Daddy. Pero dito?"

​Humakbang siya pabalik sa akin at hinawakan ang magkabila kong pisngi. "Dito, ako lang ang masusunod. Ako lang ang mag-aalaga at lalambing sa'yo na walang kaagaw."

​Napalunok ako. Ang lagnat na nararamdaman ko ay tila nadagdagan ng kakaibang init na nagmumula sa kaniyang mga titig. "Pero paano kung hanapin nila ako?"

​"Hayaan mo sila," seryoso niyang sagot. "Sinabi ko na sa kanila na sa lumang condo kita dadalhin. Walang makakaalam na nandito tayo. For now, Lemon, kalimutan mo muna ang nangyari sa bahay. Kalimutan mo muna si Daddy. Ipagdadamot muna kita sa kanila kahit ngayon lang bunso." Mahabang dadag niya.

​Kinuha niya ang isang mangkok ng mainit na sabaw at dahan-dahang hinipan iyon bago itinapat sa aking bibig. "Akin ka muna ngayon, Bunso. Maliwanag?"

​Tumango ako nang bahagya, hindi magawang kumontra. Habang sinusubuan niya ako, hindi ko mapigilang mapaisip-ang penthouse na ito ay tila isang napakagandang kulungan, at si Kuya Lucas ang bantay na ayaw akong pakawalan.

​Nang matapos akong kumain, kinuha niya ang gamot at pinainom ako. "Matulog ka na muna sa master's bedroom. Doon ka sa kama ko, mas malambot doon."

​Muli niya akong binuhat. Sa pagkakataong ito, isinandal ko ang aking ulo sa kaniyang balikat. Habang naglalakad kami patungo sa kwarto, naramdaman ko ang mahigpit na pagkapit ng kaniyang mga daliri sa aking hita. Pagkapasok sa silid, dahan-dahan niya akong inihiga sa higanteng kama na amoy na amoy siya.

​"Kuya... dito ka lang?" mahina kong tanong.

​Naramdaman ko ang paglubog ng kama sa tabi ko. Humiga siya at niyakap ako mula sa likuran, ang kaniyang mainit na hininga ay dumadampi sa aking leeg.

​"Dito lang ako, Baby. Hindi ako aalis sa tabi mo," bulong niya. "Matulog ka na. At sa panaginip mo, siguraduhin mong ako lang ang nandoon."

Dahan-dahan akong humarap sa kaniya, pilit na kumakawala sa kumot para mahanap ang init na tanging siya lang ang makakapagbigay. Yumakap ako nang mahigpit sa kaniyang baywang, isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang matipuno at mabalbong dibdib. Ramdam ko ang bawat hibla ng kaniyang buhok sa balat na kumikiliti sa aking pisngi, at ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso na tila nakikipag-unahan sa akin.

​"Kuya..." mahina kong tawag, halos bulong na lang dahil sa panghihina.

​Hinayaan ko ang sarili kong malunod sa amoy niya-isang halo ng mamahaling sabon, pabango, at ang natural na amoy ng isang tunay na lalaki. Sa posisyong ito, pakiramdam ko ay wala nang makakasakit sa akin. Nawala ang takot ko kay Daddy, nawala ang sakit ng lagnat. Ang tanging mahalaga ay ang mga braso ni Kuya Lucas na mas humigpit ang pagyakap sa akin, tila ibinabaon ako sa kaniyang katawan para protektahan sa buong mundo.

​Naramdaman ko ang pagdampi ng kaniyang labi sa ibabaw ng aking ulo. "Hush, Lemon. Nandito si Kuya. Hinding-hindi kita bibitawan," aniya sa boses na puno ng pagnanasa at determinasyon.

​Habang nakasubsob ako sa kaniya, naramdaman ko ang paggalaw ng kaniyang kamay, hinahaplos ang aking likuran pababa sa aking baywang. Ang bawat haplos niya ay may kasamang init na nagpapatayo ng aking balahibo. Sa loob ng madilim na silid na iyon, sa itaas ng marangyang penthouse, alam kong nagsisimula nang mabura ang guhit sa pagitan ng pagiging magkapatid at ng isang bagay na mas malalim, mas mapusok, at mas mapanganib.

​"Akin ka lang, Lemon," muli niyang bulong, at sa pagkakataong ito, hindi lang ito pangako ng pag-aalaga-ito ay isang pag-angkin pero may lambing.

"Kuya... hindi pa ako makatulog," mahina kong sabi habang mas isinisiksik ang aking sarili sa kaniyang init. "Mag-usap na lang muna tayo."

​Habang nakasubsob ako sa kaniya, hindi ko mapigilang laru-laruin ng aking mga daliri ang malambot at makapal na balahibo sa kaniyang dibdib. Bawat ikot ng daliri ko roon ay tila nagbibigay ng kakaibang kuryente sa akin. Amoy na amoy ko ang kaniyang pagkalalaki-isang napakabango at matapang na scent na tila nanunuot sa aking sistema. Nakaka-adik ang bango ni Kuya Lucas; amoy na amoy ang pagiging barako niya.

​Biglang naramdaman ko ang paghigpit ng kaniyang yakap, at dahan-dahan niyang hinawakan ang aking baba gamit ang kaniyang malaking palad. Iniharap niya ang aking mukha sa kaniya. Sa lapit naming iyon, halos magtagpo na ang aming mga ilong. Dito ko naman naamoy ang kaniyang hininga-mabango, sariwa, at may halong init na tila nagpapabilis muli ng tibok ng puso ko.

​"Lemon..." seryosong tawag niya, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa dilim ng silid. "Naalala mo pa ba kung bakit kita laging binibilhan ng lahat ng gusto mo? Lalo na 'yung mga mamahaling sabon, lotions, at skincare na 'yan?"

​Napatingin ako sa kaniyang mga labi bago muling tumingin sa kaniyang mga mata. "Hindi na po... pwede niyo po bang ikuwento?" mahina kong sagot, umaasang malalaman ko na ang lihim sa likod ng kaniyang labis na pag-aalaga.

Ang naalala ko lang kasi nung araw umuwi ako na umiiyak na madumi at puro sugat at galos sa katawan. 

Ang naalala ko lang, noong umuwi ako na umiiyak at madumi at puno ng sugat ang katawan, gabi-gabi siyang kumakatok at pumapasok sa kwarto ko para dalhan ako ng gatas. Pinapahiran niya ng Betadine ang mga sugat ko. Noong natuyo na ang mga ito, may pinapahid naman siyang cream, at nang tuluyan nang maghilom, dinala niya ako sa isang kilalang dermatologist.

​(Sana all, Lemon! haha)

​Narinig ko pa noon kung paano niya nakiusap sa dermatologist: 'Please, make sure there are no traces of the wounds left; I want everything erased. If needed, you can check his whole body, but he should only be examined by a woman.'

​Marami silang pinapahid sa balat ko noon at gumagamit pa sila ng laser. Manghang-mangha pa ako sa mga equipment nila na galing pa raw ng Korea.

​Hanggang ngayon, ito pa rin ang derma ko. Si Kuya Lucas pa rin ang nagbabayad para rito. Alam kong mahal ang mga ginagastos niya, kaya tinanong ko siya kung magkano na ang nailalabas niya para sa mga luho ko na ito. Pero sinabihan niya lang ako na huwag na itong pagtuunan ng pansin

​Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting may kahulugan at pinagpatuloy ang sinasabi. "Dahil simula pa noong bata ka, Lemon, ayaw kong may bahid o gasgas ang balat mo. Nasasaktan ako. Gusto ko, pananatilihin kitang makinis, mabango, at maganda... At higit sa lahat, sobrang nasasaktan ang puso ko kapag nakikita kitang nasasaktan."

​Hinaplos niya ang aking labi gamit ang kaniyang hinlalaki. "Gusto kong alagaan ang bawat pulgada ng katawan mo, dahil sa paningin ko, ikaw ang pinakamagandang pagmamay-ari na meron ako."

"Ikukuwento ko na ang angbdahilan at kung kailan ito nagsimula," simula ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang malalim na boses ay tila musika sa aking pandinig sa gitna ng katahimikan ng penthouse. "Walong taong gulang ka lang noon. Isinama kita sa construction site kung saan ako ang kasalukuyang senior engineer."

​Napangiti ako nang lihim sa loob ng aking isipan habang nakikinig. Sobrang talino at sipag kasi talaga ni Kuya Lucas, sa loob-loob ko. Isipin mo, sa murang edad, senior engineer na siya agad.

At ngayon, isa na siyang distinguished engineer. Hindi na lang basta-basta projects ang hinahawakan niya; puro mga bigating skyscrapers at luxury developments na ang nasa ilalim ng kaniyang pamumuno. Siya ang depinisyon ng tagumpay at kapangyarihan.

Sa totoo lang, kahit masakit isipin, kaya na bumukod ni kuya at mag-asawa pero ayaw niyang humiwalay sa amin at paminsan-minsan lang umuuwi sa dati niyang condo.

​"Abala ako noon sa pagpirma ng mga blueprints at pakikipag-usap sa mga foreman," pagpapatuloy niya, habang hinahaplos ang aking buhok. "Masyado akong naging kampante. Hindi ko napansin na lumabas ka na pala ng office ko at nagsimulang gumala-gala sa mismong site."

​Naramdaman ko ang bahagyang pagpiit ng kaniyang panga, tila ba bumabalik sa kaniya ang kaba ng araw na iyon.

​"Nang mapansin kong wala ka na sa loob, halos mawalan ako ng bait. Dali-dali kitang hinanap sa buong area, sumisigaw ako, nagtatanong sa mga tauhan ko... hanggang sa naabutan kita sa isang sulok. Umiiyak ka nang malakas, nakaupo sa semento at hawak-hawak ang iyong tagiliran."

​Tumigil siya sandali at tiningnan ako nang diretso sa mga mata. "Nadulas ka pala noon. Sa kasamaang palad, tumama ang bewang mo sa isang nakausling bakal at gumasgas doon. Noong makita kita, puro dugo ang damit mo. Medyo malalim ang mahabang sugat na iyon, at kahit sinabi ng mga medic na hindi naman iyon delikado, para akong pinapatay sa sobrang galit sa sarili ko dahil hinayaan kitang masaktan."

​Huminga siya nang malalim, ang kaniyang hininga ay mainit sa aking mukha. "Doon ko ipinangako, Lemon... na hinding-hindi ko na hahayaang magkaroon ka pa ng kahit anong peklat o gasgas sa katawan mo. I will keep your skin flawless, because you are my masterpiece. Kahit na maalaga na talaga ako sa'yo noong Baby ka pa, nag-iba 'yon nung araw na nasa construction site ka." Mahabang sabi niya. "Baby ka pa rin naman." Pabiro niyang dagdag.

Naalala ko tuloy ang ikinuwento sa akin ni Daddy noon.

Kapag nasa trabaho daw siya, si Kuya Lucas ang nag-aalaga sa akin noong Baby pa ako. Hindi daw pumapayag si Kuya Lucas na pinapahawak ako kung kani-kanino lang basta-basta. Siya ang nagtitimpla ng gatas, naghehele, nagpapalit ng diaper. Yung crib ko daw nasa kwarto din niya at hindi daw narinig ni Daddy na nagreklamo ni isang beses si Kuya Lucas kahit pa nagigising siya sa gitna ng gabi dahil sa Iyak ko.

Dumating pa daw sa punto no'n na gusto ako isama ni Kuya Lucas sa School niya at walang pake kahit maissue na nakaanak siya. Ang ending, pinilit ni Daddy si Kuya Lysander at Kuya Lucian na alagaan din ako. Salit-salitan silang apat sa pag-aalaga. Kapag busy ang tatlo sa school at si Daddy sa work, kina Lolo at Lola ako sa side ni Daddy pinapaalaga.

"Noong nakita ko 'yung mga pasa mo sa katawan kanina sa bahay, Lemon..." pag-agaw atensiyon ni Kuya sa iniisip ko, ang boses niya ay naging mas mababa at tila may halong pait. "Halos hindi ko makontrol ang sarili ko. Sobrang sakit, gusto kong manakit. Pero pinilit kong maging kalmado para sa'yo."

​Dahan-dahan niyang hinawakan ang laylayan ng aking malaking damit. Sa isang maingat na galaw, hinawi niya ito pataas hanggang sa malantad ang aking tagiliran. Nanindig ang balahibo ko nang maramdaman ang malamig na hangin ng aircon, pero agad itong napalitan ng init nang haplusin ng kaniyang magaspang na palad ang aking balat.

​Huminto ang kaniyang mga daliri sa isang bahagi ng aking bewang-sa isang manipis at hindi na masyadong halatang linya. "Ito 'yun, baby," bulong ni Lucas habang matiyagang hinahaplos ang lumang peklat. "Ito 'yung sugat na nakuha mo sa site noon. Ang tanging peklat na pinayagan kong manatili pero hindi halata. Ito ang nagpapaalala sa akin na kailangang mas maging mahigpit ako sa pagbabantay sa'yo."

​Biglang bumalik sa akin ang mga alaala na tila isang pelikulang mabilis na tumatakbo. Naalala ko na...

​"Naalala ko na po, Kuya," mahina kong sabi, ang mga mata ko ay nagsisimula nang magtubig. "Kaya pala... kaya pala gabi-gabi, kahit tulog-tulugan lang ako noon, nararamdaman kong pumapasok ka sa kwarto ko. Ramdam ko ang pag-upo mo sa tabi ng kama ko at ang paghaplos mo sa bahaging ito."

Hindi ko kasi masyadong maalala 'yon. Blurred siya. Ang naalala ko lang, umiiyak ako at may masakit sa katawan.

​Tumingin ako sa kaniya, sa mga matang puno ng pag-aalaga na ngayon ay may bahid ng pagsinta. "May ipinapahid ka sa akin gabi-gabi. Akala ko noon ay panaginip lang, o kaya ay guni-guni ko lang dahil sa antok. Pero ikaw pala 'yun. Ikaw ang dahilan kung bakit halos hindi na makita ang peklat na ito ngayon."

​Ngumiti si Kuya Lucas, ngiting iyon ay halos umabot na sa kaniyang mga mata. "Dahil ayaw kong may kahit anong dumi sa obra maestra ko, Lemon. At ngayon na nakita ko ang mga bagong pasa na 'yan na gawa ni Daddy... hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang magtimpi."

​Isinandal niya ang kaniyang noo sa aking ulo, habang ang kamay niya ay nananatili sa aking bewang, tila sinisigurado na wala nang ibang makakahipo doon kundi siya lang.

Ilang minuto kami sa ganoong pasisyon nang biglang humalakhak si Kuya Lucas, isang tunog na puno ng pang-uuyam at amusement, habang tinitingnan ang reaksyon ko.

​"Alam mo ba, Lemon," panimula niya nang ilayo muli ang mukha habang umiiling-iling. "Naalala ko lang noong nasa site ako. Maraming babaeng lumalapit sa akin, 'yung mga makikinis at talagang nag-aalaga sa sarili. Pinapatulan ko ang pakikipag-flirt nila kahit hindi ko naman sila gusto."

​Naramdaman ko ang biglang pag-init ng aking mga pisngi-hindi dahil sa lagnat, kundi dahil sa inis. Kumunot ang noo ko at pilit na kumalas sa yakap niya. "Ah, kaya naman pala. So, nag-enjoy ka rin pala sa mga babaeng 'yun, Kuya? Nakikipaglandian ka rin pala?"

​Tumawa muli siya, pero hinila ako pabalik sa kaniyang dibdib. "Hindi mo naiintindihan, Bunso. Ginagawa ko lang 'yun dahil gusto kong malaman kung anong mga sikreto nila. Itatanong ko kung anong brand ng lotion ang gamit nila, anong sabon ang nagpapakinis sa kanila... literal na inililista ko ang mga produkto sa harap mismo ng mga mukha nila habang nagpapacute sila sa akin. Pagkatapos noon, bibili ako at ibibigay ko sa 'yo."

​Nanatili akong nakasimangot. "Kahit na. Nakikipaglandian ka pa rin. Matatamis din siguro ang sinasabi mo sa kanila."

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang aking baba at itinaas ito para magtama ang aming mga mata. "Makinig ka, Lemon. Puro salita lang 'yun. Matatamis na salita para makuha ang gusto kong impormasyon para sa'yo. Ni hindi ko sila hinahawakan. Walang nangyayari sa amin, hinding-hindi mangyayari. Kaya huwag ka nang magselos."

Naalala ko na naman nung gabi na nag-jakol silang apat nila Kuya at Daddy. Nagkekwentuhan sila about sa last sex sila. Kahit naiinis, iniisip ko na lang wala ako magagawa kasi may pangangailangan sila bilang lalaki.

​Hinaplos niya ang aking labi, ang kaniyang tingin ay naging mas malalim. "Kaya rin wala akong girlfriend hanggang ngayon. Paano ako magkakaroon, eh sa'yo lang naka-focus ang buong atensyon ko? Binabantayan kita dahil ayaw kong may ibang makikinabang sa mahal ko."

​Inilapit niya ang kaniyang bibig sa aking tenga, sapat na para maramdaman ko ang kaniyang mainit na hininga. "Bunso... mahal na mahal kita. Higit pa sa iniisip mo."

​Para akong binuhusan ng kung anong mainit na likido sa buong katawan. Nawala ang inis ko at napalitan ng matinding kilig na nagpahina lalo sa aking mga tuhod.

Dahil sa tindi ng kuryenteng dulot ng kaniyang mga bulong, mabilis kong inilihis ang usapan. Hindi ko pa kayang harapin ang ganoong klaseng intensidad, lalo na't magulo pa ang isip ko dahil sa nangyari sa bahay at lalong-lalo na dahil sa lagnat na nagpapahina sa akin. Pakiramdam ko ay kakapusin ako ng hininga kung hahayaan ko pang magpatuloy ang mapusok niyang titig.

​"Kuya... ang dami mo namang alam," pilit kong tawa, sinusubukang ibalik ang usapan sa mas magaan na paksa. "Tungkol sa skincare, gaano ka na ba ka-expert ngayon? Parang mas kabisado mo pa ang mga beauty products kaysa sa mga blueprint mo ah." Sabi ko. Napansin ko pa na bahagyang natigilan si Kuya dahil wala siyang sagot na nakuha sa huling mga sinabi niya. L

​Nang makabawi, mgumiti si Kuya Lucas, isang ngiting kampante habang dahan-dahang sumasandal sa headboard ng kama. "Well, kailangan kong mag-aral, Lemon. Ayaw kong nagbibigay sa'yo ng kung ano-anong basura lang. Alam ko na kung para saan ang Azelaic Acid-na mainam para sa mga dark spots at redness. Alam ko rin ang tamang usage ng Retinol para sa skin renewal, at ang Collagen para manatiling firm at elastic ang balat mo."

​Napanganga ako. Hindi ko akalain na ang isang seryosong engineer at lalaki na barakong-barako na tulad niya ay maglalaan ng oras para sa ganitong mga detalye. Pati nga mga pamahiin tungkol sa skincare na wala namang basehan ay tila alam din niya at nagagawa pa niyang itama.

​"Grabe ka, Kuya. Dinaig mo pa ang mga derma ko," biro ko.

​Biglang nagbago ang timpla ng kaniyang mukha, naging mapaglaro ang kaniyang mga mata. "Pero alam mo, Bunso, may alam akong skincare na pinakamabisa sa lahat. Kulay puti... at sa susunod, ibibigay ko iyon sa'yo para mas lalo kang kuminis at sumigla. Pero kaylangan mo rin paghirapan 'yon."

​Naintriga man ako sa sinabi niya, hindi ko na masyadong binigyang-pansin ang kahulugan ng kaniyang biro. Hinayaan ko na lang ang kaniyang mga haplos habang unti-unti na namang bumibigat ang aking mga talukap. Sa gitna ng katahimikan ng penthouse, tanging ang malalim na boses ni Kuya Lucas ang nagsilbi kong hele hanggang sa tuluyan na akong lamunin ng antok.

"Kuya, tama na muna 'yan. Matulog na tayo, inaantok na ako sa dami ng pamboboka mo," nakangiti kong sabi habang humihikab. Kahit na kinikilig ako sa mga sinasabi niya, ramdam ko na talaga ang bigat ng aking mga mata dahil sa pagod at lagnat.

​Bahagya akong nagulat nang bigla niyang hinawakan ang aking mukha at mabilis pero madiing hinalikan ako sa labi. Sandaling tumigil ang mundo ko sa bilis ng pangyayari. Hindi iyon tulad ng mga halik ni Daddy na punong-puno ng bagsik; ang halik ni Kuya Lucas ay may puno ng lambing at pagmamahal.

​"Sleep well, Mahal ko. I love you," bulong niya sa isang boses na seryoso pero puno ng lambing.

​Kinuha niya ang remote sa nightstand at sa isang pindot ay namatay ang malalaking ilaw sa kwarto, habang kasunod na bumukas ang madilim na dilaw na liwanag mula sa lamp shade sa gilid namin. Nagbigay ito ng mas intimate at kalmadong atmospera sa loob ng master's bedroom.

​Naramdaman ko ang muling pagpulupot ng kaniyang matipunong braso sa aking baywang. Niyakap niya ako nang napakahigpit, tila ayaw hayaan na kahit hangin ay makasingit sa pagitan namin, at dahan-dahan niya akong isiniksik sa kaniyang malapad na dibdib.

​Sa ilalim ng malambot na kumot, habang amoy na amoy ang barakong amoy at naririnig ang kalmado niyang paghinga, unti-unti na akong binalot ng katahimikan. Ramdam ko pa ang matigas na bagay na tumutusok sa binti ko.

Sa piling ni Kuya Lucas, sa loob ng kaniyang penthouse, naramdaman ko ang isang uri ng seguridad. Doon, tuluyan na akong nakatulog nang mahimbing, kampante na ligtas ako sa kaniyang mga bisig.

Nagising ako na tila may kulang sa tabi ko. Alimpungat akong napadilat at kinapa ang pamilyar na init ni Kuya Lucas, pero tanging malamig na unan na lang ang naramdaman ko. Sinilip ko ang digital clock sa gilid-3:14 AM.

​Nasaan siya?

​Dahan-dahan akong bumangon. Kahit medyo mabigat pa ang pakiramdam ko dahil sa lagnat kagabi, nanaig ang kuryosidad ko. Tahimik kong pinihit ang door knob ng master's bedroom. Hindi pa ako tuluyang nakakalabas nang may marinig akong gumaralgal na boses mula sa living room.

​Isang ungol.

Dahil sa curiousity, ​pinatigil ko ang paghinga ko. Maingat, parang pusa akong naglakad patungo sa madilim na sala ng penthouse. Doon, sa gitna ng kadiliman na tanging liwanag lang ng buwan mula sa bintana ang nagbibigay ng anino, nakita ko siya.

​Si Kuya Lucas. Nakaupo siya sa sofa, nakasandal ang ulo, nakapikit habang ang mga binti ay nakabukaka. Ang isang kamay niya ay mabilis at mariing gumagalaw sa kaniyang pagkalalaki. Nanlaki ang mga mata ko. Jackpot! sabi ko sa isip ko. Hindi ito ang unang beses na nakita ko siyang ganito, pero iba ang tensyon ngayon.

​Pero ang mas nagpatigil sa mundo ko ay ang mga salitang lumalabas sa pagitan ng kaniyang mga hingal.

​"Ugh... hng... Bunso... Ang sarap-sarap mo," ungol niya, ang boses ay malalim at basag na tila nahihirapan.

​"Sige lang, Bunso... ahh! Take this cock... it's all yours," patuloy niya habang mas binibilisan ang kumpas ng kamay. "Sipsipin mo, Baby... just like that... f*ck!"

​Nanlamig ako sa kinatatayuan ko. Ako. Ako ang nasa isip niya.

​"Bunso... mahal na mahal kita... sa'yong-sa'yo lang ako," garalgal na sabi niya habang humihigpit ang hawak sa sarili. "Agh! Hinding-hindi kita pakakawalan... Lemon, akin ka lang... fck, ang sarap mong isipin habang nagjajakol..."

​Inabot ng halos labing-limang minuto ang ganoong eksena. Hindi siya tumitigil, at bawat ungol niya ay may kasamang pagtawag sa pangalan ko na tila isang panalangin at kasalanan.

​"Ugh! Lemon... baby... imagine-ing those lips... sipsipin mo pa, Bunso... ahh!"

​"F*ck, Lemon! You're so tight... hng... h-huwag kang titingin sa iba... akin ka lang, 'di ba?"

​"Sh*t, Bunso... I'm close... ahh! Lemon! Lemon! Look at me... ugh... ahh!"

​"Mahal ko... Bunso... sa loob mo... doon ko gustong ilabas lahat... ugh!"

​Bawat malalim na hininga niya ay tumatama sa katahimikan ng madaling araw. Kitang-kita ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle sa braso at panga. Kitang-kita ko rin ang mga ugat niya sa katawan na nagsisilabasan na hanggang sa tuluyan siyang mapasinghap nang malalim.

​Napahawak ako sa dibdib ko. Ang Kuya Lucas ko... ganito pala siya katindi mangulila sa akin sa gitna ng gabi.

Nanigas ako sa aking pinagtataguan nang makita kong biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Napaliyad siya, ang kaniyang likod ay bumaluktot sa sarap habang ang kaniyang panga ay gigil na gigil.

​"Ugh! Bubuntisin na kita, Bunso... f*ck, bubuntisin kita! Ayan na! Ayan na!" bulyaw niya sa gitna ng silid.

​Kasabay ng kaniyang huling ungol, biglang sumirit ang napakaraming tamod mula sa kaniya. Parang gripo-eksakto tulad ng kay Daddy Logan. Sa bawat pintig, walang tigil ang pagbuga nito hanggang sa tumalsik at kumalat ang mapuputing likido sa kaniyang matipuno at mabalbong dibdib.

​"Shit... ang sarap, Bunso... ahh..." mahina niyang bulong habang nakapikit, habang ang pawis ay nangingintab sa kaniyang balat.

​Dahil natapos na siya, hindi ko na hinintay para mapanood na maglinks siya. Maingat at dahan-dahan akong bumalik sa kwarto, pilit na hindi gumagawa ng kahit anong ingay. Pagkahiga ko, hindi ko mapigilang mapangiti. Ang saya ko sa nasaksihan at narinig ko.

Ang Kuya Lucas ko, pinagnanasaan ako at baliw na baliw sa akin.

​Maya-maya pa, naramdaman ko ang paglubog ng kama. Naririnig ko ang mabigat niyang paghinga habang dahan-dahang tumatabi sa akin. Ipinuwesto niya ang kaniyang matipunong braso sa ilalim ng aking ulo para gawing unan, habang ang kabilang kamay ay mahigpit na yumakap sa aking baywang.

​Agad na humalimuyak sa ilong ko ang isang pamilyar na amoy. Napamura ako sa isip ko.

​Putangina... amoy tamod pa rin 'yung braso niya.*

​Ito 'yung braso na ginamit niya kanina, 'yung braso na natuluan ng kaniyang pagkalalaki. Kahit siguro nagpunas siya, nanunuot pa rin ang masarap na amoy na iyon sa balat niya. Pero sa halip na madiri, tila naging pampatulog ko pa ang amoy na iyon. Ramdam ko ang pag-angkin niya sa akin kahit sa kaniyang pagtulog.

Gusto ko sana dilaan ang braso pati kamay niya. Char!

​Bago ako tuluyang lamunin ng antok, naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa tuktok ng ulo ko.

​"I love you, Mahal ko..." napakahina, halos bulong na lang, pero sapat na para mapangiti ako bago ako tuluyang makatulog nang mahimbing sa piling ng kaniyang amoy at init.

Nagising ako dahil sa sikat ng araw na humahalik sa pisngi ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at agad na sumilip ang ngiti sa aking mga labi. Ramdam ko ang gaan ng aking pakiramdam, hindi lang dahil tila humupa na ang init ng aking lagnat, kundi dahil sa sobrang sarap ng tulog ko.

​Hindi ko mapigilang mapangiti nang maalala ang nasaksihan ko kagabi sa sala. Ang bawat ungol ni Kuya, ang pagtawag niya sa pangalan ko, at ang pag-amin niya habang binubuhos ang kaniyang sarili... lahat 'yun ay sariwang-sariwa pa sa isip ko. At ang amoy ng kaniyang pagkalalaki sa braso niya habang yakap niya ako hanggang sa pagtulog-imbis na madiri, parang naging tatak 'yun na sa akin lang siya.

​Nang kapain ko ang kabilang panig ng kama, malamig na ito. Wala na si Kuya. Agad akong bumangon at dahan-dahang lumabas ng master's bedroom para hanapin siya.

​Habang naglalakad ako patungo sa kusina, natigilan ako sa aking nakita. Nakatalikod si Kuya Lucas habang abala sa harap ng kalan. My goodness, halos malaglag ang panga ko. Nakasuot lang siya ng itim na boxer shorts at isang manipis na apron. Litaw na litaw ang kaniyang malapad na likod na puno ng muscles, ang kaniyang matitigas na balikat, at ang hindi ko mapigilang mapansin-ang matambok at matigas niyang puwet na bakat na bakat sa suot niyang boxers.

​Sobrang hot ni Kuya. Para siyang isang model sa gitna ng marangyang penthouse na 'to.

​Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya mula sa likuran at masuyong yumakap sa kaniyang gilid, isinusubsob ang aking mukha sa kaniyang mainit na braso habang nilalanghap ang pamilyar niyang bango.

​"Kyaaaah..." malambing kong tawag, sapat na para mapatigil siya sa kaniyang ginagawa.

​Naramdaman ko ang paggalaw ng kaniyang katawan habang bumabaling siya sa akin. Isang matamis na ngiti ang sumilay sa kaniyang mukha. "Gising na pala ang baby ko. Kumusta ang pakiramdam mo? Masakit pa ba ang ulo mo?" tanong niya habang dahan-dahang hinahaplos ang aking pisngi gamit ang kaniyang malaking palad.

​"Medyo magaan na po, Kuya. Salamat sa pag-aalaga mo," sagot ko habang hindi maalis ang tingin sa kaniyang matipunong katawan. "Ang aga mo namang nagluluto, at... bakit ganyan ang suot mo? Gusto mo ba akong atakihin sa puso?" biro ko sa kaniya.

​Tumawa siya nang mahina, isang malalim at baritong tunog na nagpakilig sa akin. "Wala namang ibang makakakita sa akin dito kundi ikaw lang, Baby. At dito sa penthouse na 'to, gaya ng sabi ko, tayo lang ang masusunod. Ngayon, maupo ka na roon at malapit nang maluto ang favorite mong breakfast."

​Bago ako maupo, hindi ko muna pinalampas ang pagkakataong lambingin siya. Tumingkayad ako para maabot ang kaniyang mukha, sabay sunod-sunod na halik sa kaniyang pisngi. Naririnig ko ang kaniyang mahinang tawa habang ginagawa ko iyon, halatang nage-enjoy din siya.

​"Ang kulit mo talaga, Bunso," nakangiti niyang sabi habang dahan-dahan akong inilalayo sa kaniyang braso para matapos na ang niluluto niya. "Sige na, maupo ka na roon."

​Sumunod naman ako at naupo sa high chair, pinapanood siyang i-plating ang pagkain. Pero nang ilapag niya ang mga ito sa mesa, kumunot ang noo ko. Isang plato lang ang nakalagay. Isang kutsara at isang tinidor din ang nandoon.

​"Kuya, nasaan 'yung sa 'yo? Bakit isa lang 'yan?" takang tanong ko.

​Hindi siya sumagot agad. Sa halip, lumapit siya sa akin at sa isang iglap, binuhat niya ako at ikinandong sa kaniyang kandungan habang siya ay nakaupo sa kabilang silya. Nagulat ako sa bilis ng galaw niya, ramdam ko ang init ng kaniyang balat sa aking hita dahil boxers lang ang suot niya.

​Nagsalin siya ng pagkain sa nag-iisang plato. "Sa iisang plato lang po tayo kakain, Bunso," seryoso pero malambing niyang sabi. Natawa naman ako kasi tinawag niya akong "bunso" Tapos nag "Po" siya.

​Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa aking mukha. Kinilig naman ako ulit; tila ba wala talagang balak si Kuya na bigyan ako ng distansya. Dahan-dahan niyang kinuha ang kutsara, hinipan ang pagkain, at maingat akong isinubo. "Ayan, dahan-dahan lang. Masarap ba?" tanong niya habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata.

​Pagkatapos kong lumunok, tumango ako, siya naman ang sumubo gamit ang parehong kutsara. Hindi ko napigilan ang mapangiti. Sa bawat subo niya sa akin, sinusuklian ko rin siya ng pag-aalaga. Minsan ay inaagaw ko ang kutsara mula sa kaniyang kamay at ako naman ang nagpapakain sa kaniya.

​"O, ikaw naman, Kuya. Say ahh..." biro ko, na agad naman niyang sinunod habang may mapaglarong ngiti sa mga labi.

​Nang matapos kaming kumain, agad akong nagpresinta na ako na ang maghuhugas ng pinagkainan. "Kuya, ako na rito. Marami ka nang ginawa para sa akin ngayong araw," sabi ko habang dahan-dahan akong tumatayo.

​Habang abala ako sa pagsasabon ng mga plato, nakaramdam ako ng biglang init sa aking likuran. Alam ko na agad kung sino 'to. Naramdaman ko ang dalawang matitipunong braso na yumakap sa aking baywang. Halos mapatalon ako sa gulat nang maramdaman ang kaniyang dibdib na sumandal sa aking likod. Si Kuya Lucas-at sa pagkakataong ito, nakatapis na lang siya ng puting tuwalya.

​Inilapit niya ang kaniyang mukha sa aking leeg at dahan-dahang inamoy ang aking balat. "Ang bango-bango mo talaga, Bunso. Iba ang natural amoy mo kahit binibilhan kita ng mga perfume," bulong niya bago mag-iwan ng sunod-sunod na malalambot na halik sa aking leeg. Ramdam ko ang kaniyang hininga na nagpapatayo ng aking mga balahibo, at mas lalo akong napaigting nang maramdaman ang kaniyang kargada sa likuran ko na tila tumutusok sa aking ibaba.

​"K-kuya..." tanging naisambit ko, pigil ang hininga.

​"Maliligo lang po ako saglit, Baby," sabi niya habang dahan-dahang humihiwalay sa akin. "Sumunod ka na rin sa banyo pagkatapos ko. Huwag kang mag-alala, may mga damit ka na rito. Kinumpleto ko na ang lahat ng gamit mo."

​Nagtaka ako sa sinabi niya. "Damit? gamit? Paano?"

​"Lahat ng binibili ko para sa 'yo sa bahay-mula sa paborito mong skincare, lotions, sabon, hanggang sa pabango-dinodoble ko ang bili," paliwanag ni Kuya Lucas habang naglalakad patungo sa kaniyang master bedroom. "Ang isa ay dinadala ko agad dito sa penthouse. Gusto ko kasi na kapag nandito ka, mararamdaman mo pa rin na nasa bahay ka... at higit sa lahat, para alam mong bahay mo din 'to. Bahay na tayong dalawa lang ang titira."

​Naiwan akong nakatayo sa harap ng sink, mabilis ang tibok ng puso at hindi maalis ang init sa aking mga pisngi. Ang bawat kilos ni Kuya Lucas ay tila isang pag-angkin pero may lambing, isang tahimik na pagpaparamdam na bawat sulok ng penthouse na ito ay inihanda niya para sa aming dalawa lang.

# Chapter 8

​Pang-apat na araw ko na rito sa penthouse ni Kuya Lucas. Sa loob ng tatlong araw na iyon, tila guminhawa ang lahat. Malayo sa tensyon sa bahay at sa pansamantalang malayo sa sakit na dulot ni Daddy Logan. Dito, pakiramdam ko ay protektado ako sa loob ng isang bubble na tanging kami lang ni Kuya Lucas ang nakakaalam.

​Kasalukuyan akong nagbibihis. Hindi pambahay na damit ang suot ko kundi isang formal na outfit. Inaya kasi ako ni Kuya Lucas na lumabas, pero hanggang ngayon ay hindi niya pa rin sinasabi kung saan kami pupunta.

​Naalala ko noong isang araw, pumunta kami sa isang boutique. Sinabihan niya ako na maghanap ng mga pormal na damit dahil puro casual lang ang mga binili niya na nasa closet ko rito sa penthouse.

​Nakapili ako ng pormal na damit at isinukat ito. Habang nasa harap ng malaking salamin, suot ang isang formal pero feminine-looking na outfit at boots na may two-inch heels (para maangas haha), hindi nakaligtas sa paningin ni Kuya ang ayos ko.

​"Wow," mahinang sambit ni Kuya Lucas na nasa likuran ko habang nakatingin sa repleksyon ko sa salamin. "Bagay na bagay sa'yo, Baby. Ang ganda mo... sobrang ganda."

​Napangiti ako pero agad din siyang humirit ng asar. "Akala ko tuloy nagkamali ako ng isinama, mukha ka na kasing tomboy," natatawang dagdag niya kaya hinampas ko siya sa braso habang tumatawa rin.

​Pero siya rin naman, halos tumulo ang laway at malaglag ang panga ko nang isukat niya ang kaniyang tuxedo. Sobrang gwapo! Pati ang mga sales assistant at ibang clients sa boutique ay natulala; tila tumigil ang mundo ng lahat nang lumabas siya sa fitting room.

​"Kuya, baka matunaw ka sa tingin nila," bulong ko sa kaniya habang inaayos ang kaniyang necktie. Tumingala ako at sinalubong ang kaniyang mga mata. "Seryoso, Kuya... ikaw na yata ang pinakagwapong engineer na nakita ko. Mukha kang model."

​Ngumiti lang siya nang tipid. Sa kabila ng dami ng tao sa paligid, diretso lang ang tingin niya sa akin-palaging sa mukha ko o 'di kaya ay sa likuran ko, na tila ba ako lang ang tanging tao sa silid na iyon.

​Inaya ko pa siyang mag-mirror shot habang suot namin ang aming mga napiling damit. Hindi ko iyon ipinost sa IG dahil ayaw kong pagpiyestahan siya ng iba. Wala ring social media account si Kuya Lucas dahil puro text message lang iyan siya, at totoo nga ang sinasabi nila: men who don't have-or rarely use-social media are so much hotter.

Naku. Kung may SocMed lang si Kuya, kusang lalapit mga endorsement sa kaniya at liligawan ng mga company. 



Author: I just got this from pinterest then edited.

This is just a visual sa mirror shot nila ha. Hindi yan ang kabuoan ng itsura nila. Yung iba lang.

Huwag na rin kayo magtaka kung bakit ganyan kaganda kutis ni Lucas. Alam na ata niyan lahat ng ingredients at description sa mga skincare products na binibili.

~~~ Flashback from last chapter ~~~

​Katatapos ko lang maligo at kasalukuyan kong pinapatuyo ang aking buhok gamit ang tuwalya nang lumabas ako ng kwarto. Inasahan kong makikita ko si Kuya na bihis na para pumasok sa opisina o bumisita sa kaniyang mga site projects, pero nagulat ako sa bumungad sa akin sa sala.

​Nakaupo siya sa sofa, relax na relax, at naka-boxer shorts lang. Lantad na lantad ang kaniyang matipunong katawan na tila ba hinalok ng panahon at hirap sa trabaho. Wala rin siyang suot na t-shirt, kaya kitang-kita ang bawat muscle sa kaniyang mabalbong dibdib hanggang sa abs.

​"Kuya? Bakit hindi ka pa nakabihis? Late ka na sa work ah," tanong ko habang lumalapit sa kaniya.

​Lumingon siya sa akin at ngumiti-yung ngiting tipikal na Lucas, maalaga at kampante. "Hindi ako papasok, Bunso. Naka-leave ako. Nag-file ako ng leave for two weeks. I decided na hindi muna kukuha ng kahit anong projects sa ngayon."

​Nanlaki ang mga mata ko. "Two weeks? Bakit? Sayang naman 'yung kikitain mo, Kuya. Okay naman na ako rito, kaya ko na ang sarili ko."

​Tumayo siya at lumapit sa akin, hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at tinitigan ako nang diretso sa mga mata. "Mas mahalaga ka kaysa sa kahit anong project, Baby. Gusto kong masiguro na okay ka talaga bago ako bumalik sa routine ko. At saka, namiss ko ring makasama ka nang ganito."

​Buong araw kaming walang ginawa kundi ang mag-relax. Para kaming bumalik sa pagkabata. Magkatabi kaming nanood ng mga movies at halos mag-agawan sa controller habang naglalaro ng games sa PS5. Sa tuwing natatalo niya ako, malakas siyang tumatawa at bigla na lang akong hihilahin para yakapin o guluhing muli ang buhok ko. Ang bawat lambing niya ay tila gamot sa mga sugat na iniwan ng nakaraang gabi.

​"Kuya, gutom ka na ba? Ako na ang magluluto, ha?" prisinta ko nang maramdaman ang pagkalam ng sikmura.

​"'Yun! Sige, Bunso. Miss na miss ko na ang luto mo. Iba talaga ang timpla mo, parang may magic," biro niya habang sinusundan ako ng tingin patungong kusina.

​Nagluto ako ng paborito naming sinigang at adobong siksik sa sahog. Habang kumakain kami, kitang-kita ko ang sarap sa bawat subo ni Kuya Lucas. Halos maubos niya ang tatlong portion ng kanin. "Sabi ko na nga ba, ikaw lang ang nakakabusog sa akin nang ganito," aniya habang hinihimas ang tiyan na matigas.

​Habang nagliligpit kami, biglang sumeryoso ang mukha niya. "Nga pala, tumawag sina Lysander at Lucian kanina habang naliligo ka. Nagtatanong kung nasaan tayo. Pinuntahan daw nila 'yung lumang condo ko pero wala tayo roon."

​Kinabahan ako bigla. "Anong sinabi mo?"

​"Hindi ko sinabi kung nasaan tayo. Sabi ko lang, huwag silang mag-alala dahil nasa maayos kang kalagay at kasama mo ako. Ayaw ko munang mabulabog ang katahimikan mo rito," paliwanag niya. "Kahit si Dad... laging nag-t-text. Nangungumusta sa'yo. Sinasagot ko naman na okay ka lang, pero hanggang doon lang."

​Napayuko ako nang mabanggit ang pangalan ni Daddy. May kung anong kirot pa rin sa puso ko. "Sina Kuya Lysander at Lucian... nasaan sila? Nandoon pa ba sila sa bahay?"

​Umiling si Kuya Lucas. "Lumayas din ang dalawa, Bunso. Hindi rin nila matiis ang bigat ng hangin sa loob ng bahay mula nung umalis tayo."

​Napatigil ako sa pagpupunas ng mesa. Kahit na galit at masama ang loob ko kay Daddy, hindi ko kayang isipin na mag-isa siya sa malaking bahay na 'yun. Alam kong kasalanan niya ang lahat, pero ang pamilya ay pamilya pa rin.

Nakahiga ba kami ngayon ni Kuya na magkayakap para matulog na.

​"Kuya..." tawag ko sa kaniya. "Sabihan mo sila Kuya Lysander at Lucian. Pabalikin mo na sila sa bahay. Sabihin mo huwag nilang iiwan si Daddy na mag-isa roon. Kahit anong mangyari, Daddy pa rin natin siya."

​Tiningnan ako ni Kuya Lucas nang matagal, tila kinikilatis kung seryoso ba ako. Sa huli, bumuntong-hininga siya at tumango. "Masyado kang mabait, Bunso. Sige, kakausapin ko sila. Pero dito ka lang muna sa akin, maliwanag? Dito ka muna hangga't hindi pa tayo sigurado."

​Tumango ako at mas yumakap pa sakaniya nang mas mahigpit. Sa kabila ng lahat, alam kong ligtas ako rito. Sa piling ni Kuya Lucas, pansamantala kong nakakalimutan ang gulo ng aming pamilya.

​"Sabihin mo sa kanila, Kuya," dagdag ko pa habang nakasandal sa dibdib ni Kuya Lucas, "Magtatampo talaga ako sa kanila kapag hindi sila bumalik sa bahay. Kahit... kahit huwag na muna nilang kausapin o pansinin si Daddy Logan kung hindi pa nila kaya, basta nandoon sila. Sapat na sa akin na malaman na nandoon silang dalawa at hindi mag-isa si Daddy. Doon lang mapapanatag ang loob ko."

​Huminga nang malalim si Kuya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. "Gagawan ko ng paraan, Bunso. Basta ikaw."

​Simula nang lumipat ako rito, naging routine na rin namin ang matulog nang magkatabi. Sa laki ng penthouse na ito, mas pinili kong sa tabi niya matulog dahil doon ko nararamdaman ang kaligtasan na ipinagkait sa akin ng huling gabi ko sa aming bahay. Ang init ng kaniyang katawan at ang mahigpit niyang yakap tuwing madaling araw ang nagsisilbing proteksyon ko laban sa mga masasamang panaginip.

​~~~ End of flashback ~~~

​Nasa loob kami ng sasakyan ni Kuya Lucas. Ilang araw na rin ang lumipas at sinabi niya sa akin na may pupuntahan kami, pero kahit anong pilit ko, ayaw niyang sabihin kung saan.

​"Surprise nga, 'di ba? Relax ka lang diyan, Baby," nakangiti niyang sabi habang ang isang kamay ay nasa manibela at ang isa naman ay matatag na nakapatong sa aking hita.

​Dahan-dahan niyang hinihimas ang hita ko, isang haplos na pamilyar pero laging nagpapatalon ng puso ko. Maya-maya ay kukunin niya ang kamay ko, dadalhin sa kaniyang mga labi, at hahalikan nang matagal ang likod niyon.

​"Mahal na mahal kita, Bunso. Alam mo 'yan, 'di ba?" bulong niya habang nakatingin sa daan pero ramdam ko ang katapatan sa boses niya.

​Tumango lang ako at ngumiti, bagaman may konting kaba pa rin sa dibdib ko. 

Huminto ang sasakyan sa harap ng isang napaka-eleganteng restaurant. Pagkakita ko pa lang sa labas, alam ko nang mahal ang presyo ng pagkain dito.

​"Kuya, huwag na rito," pigil ko sa kaniya nang papatayin na niya ang makina.

​"Bakit? Masarap ang steak dito, paborito mo 'yun, 'di ba?" Joker talaga 'to si kuya. Lahat naman kasi ng masarap, paborito ko talaga.

​"Kuya, ang mahal naman dito. Nakakahiya na," pabulong kong sabi habang nakatingin sa mga nakaparadang luxurious cars na nasa labas. "Wala pa nga akong natatapos sa pag-aaral, wala akong pera. Ni hindi ko man lang ma-afford na bayaran kahit isang appetizer dito, tapos lilibre mo na naman ako? Nakakahiya na talaga, Kuya. Sobra-sobra na 'yung binibigay mo sa akin." Dagdag ko. Oo, mayaman kami pero hindi naman gano'n kakapal ang mukha ko na kahit kuya siya, sasamantalahin 'yon.

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang baba ko at iniharap ako sa kaniya. "Lemon, pakinggan mo ako. Ang pera, kinikita 'yan. Pero ang makita kitang masaya at mabusog sa masarap na pagkain? Walang katumbas na halaga 'yun para sa akin. Huwag mo nang isipin ang bayad, at lalong huwag kang mahihiya sa akin. Lahat ng pagtatrabaho ko, para sa'yo rin 'yun. Intindihin mo na lang na isa itong date nating dalawa, okay?"

​Wala na akong nagawa kundi ang bumuntong-hininga at sumunod sa kaniya, bagaman nananatili ang hiya sa aking puso sa bawat hakbang papasok sa marangyang lugar na iyon.

​Bumaba si Kuya Lucas at umikot para pagbuksan ako ng pinto. Ang bawat galaw niya ay puno ng pormalidad na tila ba isang tunay na ginoo na nag-aassist sa kaniyang prinsesa. Napalunok ako habang nakatingin sa bungad ng restaurant. Ang arkitektura pa lang nito ay sumisigaw na ng karangyaan-mula sa malalaking glass doors hanggang sa chandelier na tanaw mula sa labas.

​"Halika na, Bunso," anyaya niya habang inaalalayan ako.

​Pagpasok namin, agad kaming sinalubong ng isang lalaking waiter. Matangkad ito, malinis ang suot na uniporme, at aaminin ko-napakagwapo niya. Ngumiti siya sa amin, pero napansin kong bahagya siyang napatigil at napatitig sa akin nang matagal. Marahil ay naninibago siya sa mukha ko o baka dahil sa ayos ko, pero nakaramdam ako ng matinding hiya. Umiwas ako ng tingin at ramdam ko ang pamumula ng aking mga pisngi.

​Biglang tumikhim si Kuya Lucas sa tabi ko. Ang dating malambing niyang aura ay biglang nabalutan ng awtoridad. Hindi ko inaasahan nang bigla niyang ipulupot ang kaniyang malapad na kamay sa aking bewang at bahagya akong hinila palapit sa kaniya. Isang possessive move na tila nagmamarka ng kaniyang teritoryo.

​"Lucas Xavier Buenaventura. I have a reservation," seryosong saad ni Kuya habang nakatingin nang diretso sa waiter.

​Agad na natauhan ang waiter at tumango nang mabilis. "This way, Mr. Buenaventura. Follow me, please."

​Habang naglalakad kami, inilibot ko ang aking paningin. Kaunti lang ang tao rito, pero bakas sa bawat isa sa kanila ang estado sa buhay. Sa isang sulok, nakita ko ang isang kilalang korap na pulitiko na madalas kong mapanood sa TV dahil suki ng balita. May kasama itong binata na tila'y hindi masaya.

Napairap ako nang wala sa oras. 

Sa kabilang lamesa naman ay may isang sikat na artistang mukhang nag-e-enjoy sa kaniyang wine.

Halatang para lang sa mga elite ang lugar na ito.

​Ang ambiance ay lalong pinalakas ng isang live performer na kumakanta ng isang slow at eleganteng kanta na bagay na bagay sa marangyang interior ng restaurant. Ang bawat nota ay tila humahaplos sa pandinig, nagdadagdag ng romantikong tensyon sa pagitan namin ni Kuya Lucas.

​Hindi ko maiwasang mapaisip. Sa ganitong lugar ako dinala ni Kuya Lucas, malayo sa gulo nina Daddy Logan, at malayo sa ingay ng mundo. Pero habang nararamdaman ko ang higpit ng hawak niya sa bewang ko, alam kong kahit nasaan kami, ang atensyon niya ay nakatuon lang sa iisang tao-sa akin.

​Papunta na sana kami sa aming lamesa nang biglang may humarang sa aming isang magandang babaeng waiter na nakangiti. Slim ito, matangkad, at talaga namang agaw-pansin ang ganda.

Biglang tinanggal ni Kuya ang pagkakahawak sa bewang ko at lumayo ng kaunti sa akin. Nagulat na lang ako nang lumapit ang babae nang husto kay Kuya Lucas at may ibinulong dito. Ang mas masakit pa, nakita kong ngumiti nang matamis si Kuya Lucas sa kaniya bago tumango.

​Umakyat lahat ng dugo ko sa mukha, hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa matinding selos. Bakit kailangang bumulong? Bakit lumayo sa akin si Kuya? At bakit kailangang ngumiti nang ganoon si Kuya sa babae?

Mukhang alam ko na.

​"Bunso, maupo ka muna riyan saglit. Mag-CR lang ako," paalam ni Kuya Lucas sa akin, ang kaniyang boses ay tila wala lang, habang inaayos ang kaniyang suit.

​Lalong nag-iba ang timpla ng mukha ko. Nakita ko kasi na bago maglakad si Kuya, nauna nang umalis ang babaeng waiter at lumingon pa ito sa kaniya. Sumunod naman si Kuya Lucas na may nakakalokong ngisi sa kaniyang mga labi patungo sa direksyon ng banyo-na hindi naman talaga sa banyo ang punta.

​Nainis ako nang husto. Padabog akong naupo sa mamahaling upuan at napakapit nang mahigpit sa aking bag.

​"Bwisit," bulong ko sa sarili ko habang matalim ang tingin sa direksyong pinuntahan nila. "May nakita lang na maganda, nakipaglandian na agad at sa harap ko pa talaga. Ano 'to? May balak pa yata silang gumawa ng kahalayan sa kung saan?"

​Hindi ako mapakali. Ang akala ko ay espesyal ang gabing ito para sa aming dalawa, pero mukhang may iba siyang agenda. Habang tinitingnan ko ang paligid na puno ng mga mayayaman at sikat na tao, pakiramdam ko ay mas lalo akong naging maliit. Kung si Kuya Lucas ay kayang makipagngitian nang ganoon sa isang waiter sa harap ko mismo, paano pa kaya kung wala ako?

​Kumukulo ang loob ko at gusto ko na sanang tumayo para sundan sila, pero pinigilan ko ang sarili ko. Ayaw kong gumawa ng eksena sa ganitong klaseng restaurant, pero hinding-hindi ko ito palalagpasin pagbalik niya.

​Inabot lang ng limang minuto-limang minutong tila isang oras para sa akin-bago ko muling nakita ang bulto ni Kuya Lucas na pabalik sa aming lamesa. Namamasa nang pawis ang noo at nakatago ang kaniyang mga kamay sa likuran, at ang kaninang nakakalokong ngisi ay napalitan ng isang tila nahihiyang ngiti.

​"Grabe, sa sobrang bilis, quickie na yata ang ginawa nila nung babaeng waiter," bulong ko sa sarili ko sabay irap. "Hmmp!" Naiinis na dagdag ko.

​Hindi ko mapigilang magpaka-bitter. Pero nang tuluyan siyang makalapit, pinilit kong ngumiti kahit pilit, bilang tugon sa kaniyang masayang awra. Ngunit lahat ng pangamba, inis, at selos na namumuo sa dibdib ko ay tila bula na biglang naglaho nang mabilis pa sa kidlat.

Nagulat ako at napatayo nang ​dahan-dahang inilabas ni Kuya Lucas mula sa kaniyang likuran ang isang napakagandang bouquet ng mga sariwang bulaklak.

​"For you... mahal ko..." panimula niya, pero tila napatigil siya. "Bunso..." pagpapatuloy niya, na tila ayaw pang bitawan ang huling kataga o baka ayaw lang niyang may makarinig na iba.

​Kitang-kita ko ang pamumula ng kaniyang mga pisngi at hindi makatingin nang diretso sa akin. Ang seryoso at matipunong si Kuya Lucas, ngayon ay mukhang binatilyong nahihiya sa kaniyang first date.

​"Shuta..." mahina kong bulong sa sobrang gulat, guilt at kilig na pilit kong itinatago.

​"Anong sabi mo, Baby?" tanong niya habang iniaabot ang mga bulaklak, bakas ang kaba sa kaniyang boses.

​"Ah, wala, Kuya. Sabi ko... Thank you. Salamat dito," sagot ko habang kinukuha ang bouquet. Iniwas ko ang tingin ko dahil pakiramdam ko ay maging ako ay nag-aapoy na rin ang mukha sa hiya at tuwa.

"I love you, Bunso. Mahal na mahal kita at sana nagustuhan mo," Seryosong saad niya.

​Napatingin ako sa di-kalayuan, malapit sa gilid ng kitchen entrance. Nandoon ang babaeng waiter kanina, kasama ang isa pang babae at isang lalaking waiter. Nagtutulakan sila sa sulok, pasulyap-sulyap sa amin, at kitang-kita ang malalawak nilang ngiti na tila mga kinikilig na ewan.

​Doon ko napagtanto ang lahat. Walang "kahalayan" na nangyari sa banyo o kung saan. Kinausap lang pala ni Kuya ang mga staff para i-surprise ako. Ang pawis sa noo, ngisi at mga ngiti niya kanina ay hindi para sa landian, kundi dahil sa excitement na mapasaya ako.

Ang judgemental ko. Si Kuya Lucas pa talaga ang inisipan ko ng ganoong bagay. Si Kuya Lucian, pwede pa. Chariz!

​Napayakap ako nang mahigpit sa mga bulaklak at inamoy-amoy ito. Sa bawat talulot niyon, ramdam ko ang pagmamahal ni Kuya Lucas-isang pagmamahal na handang gumawa ng paraan para lang mapawi ang lungkot sa aking mga mata.

Inilapit ko ang mga bulaklak sa aking mukha para lang itago ang labis na pagngiti. "Nagustuhan ko po. I love you, Kuya... Mahal na mahal din kita," mahina kong sagot na sapat na para marinig niya.

​Nakita ko ang pagliwanag ng kaniyang mukha. Parang bata na nanalo sa teks ang saya sa kaniyang mga mata. Inalalayan niya ulit akong maupo at nagsimula na kaming kumain.

Napuno ang lamesa ng masasarap na putahe, pero tila nahihirapan akong tumuon sa pagkain. Paano ba naman, sa bawat galaw ni Kuya Lucas-mula sa paghiwa ng steak hanggang sa pag-inom ng wine-ay tila lalo siyang gumagwapo sa paningin ko. Ang kaniyang panga, ang kaniyang mga kamay na malalaki pero malumanay, at ang kaniyang mga mata na tila ako lang ang nakikita... lahat 'yun ay nagpapabilis ng tibok ng puso ko.

​Habang nag-uusap kami tungkol sa kung ano-anong bagay, hindi ko maiwasang maglakbay ang isip ko pabalik sa nakaraan. Naalala ko kung bakit nga ba, matapos kong aminin sa sarili na mahal ko si Daddy Logan nang higit pa sa isang ama, ay nahulog din ang loob ko sa kaniyang panganay.

Hindi lamang 'to tungkol sa mga bagay na kusang ibinibigay niya o sa mga pag-aalaga niya sa akin.

​Labing-anim na taong gulang pa lang ako noon. Isang weekend, bigla akong niyaya ni Kuya Lucas na mag-beach, kaming dalawa lang. Sobrang saya ko noon dahil kailangan ko ng pahinga sa eskwela.

Pagdating namin sa dagat, hindi siya lumalayo sa akin. Bantay-sarado ako. Kahit na tinatamad siyang maligo at mas gusto lang sana mag-relax sa lilim, napilitan pa rin siyang sumama sa akin sa tabing-dagat kapag inaaya ko. Hindi siya lumubog sa tubig, pero nakatayo lang siya roon, binabantayan ang bawat galaw ko na parang natatakot na baka tangayin ako ng alon.

​Pero hindi lang 'yun ang dahilan. Bago kami umuwi noon, may dinaanan muna kaming orphanage. Nagtaka ako kung bakit ang dami niyang inorder na Jollibee bago kami umalis sa town. Akala ko ay para sa amin, pero para pala sa mga bata roon. Nakita ko kung paano lumambot ang mukha ng matikas kong kuya habang kinakausap at pinapasaya ang mga bata.

​Kahit sa biyahe pauwi, sa tuwing may madadaanan ang kotse namin na mga palaboy, matatanda o nagugutom sa kalsada, hinihintuan niya ang mga ito. 

Walang pag-aalinlangan niyang ibinababa ang bintana o lumalabas ng sasakyan para habulin at para abutan sila ng pagkain o tulong. Hindi nga siya nandidiri 'pag niyayakap siya ng mga ito bilang pasasalamat.

​Doon ko napagtanto na sa likod ng kaniyang matipunong pangangatawan at pagiging seryosong engineer, may isang napakabuting puso si Kuya Lucas. Isang lalaking hindi lang marunong magmahal sa pamilya, kundi pati na rin sa kapwa.

​"Lemon? Okay ka lang? Kanina ka pa nakatitig sa akin ah. Pogi ba si kuya?" biro ni Kuya Lucas, na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan.

​Uminom ako ng tubig para maibsan ang kaba. "W-wala, Kuya. Naalala ko lang 'yung beach trip natin noon. 'Yung binigyan mo ng pagkain 'yung mga bata."

​Ngumiti siya, 'yung ngiting abot hanggang mata. "Gusto ko lang na lagi kang nakakakita ng kabutihan, Bunso. At gusto kong malaman mo na kahit anong mangyari, hinding-hindi kita pababayaan."

​Sa mga sandaling iyon, habang nasa tapat ko ang lalaking mahal ko, alam kong kahit gaano kagulo ang pamilya Buenaventura ngayon, sa piling ni Kuya Lucas, palaging may katahimikan at pag-ibig.

Habang abala ako sa pag-alala sa kabutihan ni Kuya Lucas, bigla siyang may inilabas na isang maliit na purple velvet box mula sa kaniyang bulsa. 

Dahan-dahan niya itong binuksan sa harap ko. Bumungad sa akin ang isang napakagandang kwintas-kumikinang ito sa ilalim ng chandelier ng restaurant, at sa isang tingin pa lang, alam kong napakamahal nito.

​"Kuya..." hindi ko makapaniwalang sambit.

​Hindi siya sumagot, sa halip ay tumayo siya at lumakad patungo sa likuran ko. Ramdam ko ang init ng kaniyang presensya nang yumuko siya nang bahagya. Ang kaniyang mga malalapad na palad ay marahang dumampi sa aking balikat at leeg habang maingat niyang isinusuot ang kwintas. Ang bawat haplos ng kaniyang daliri ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa buong katawan ko, dahilan para mapapikit ako sandali.

​"Bagay na bagay sa'yo, Baby," bulong niya malapit sa aking tainga bago siya bumalik sa kaniyang upuan.

​Hinawakan ko ang pendant ng necklace, ramdam ang lamig ng metal pero ang init ng pagmamahal na kalakip nito. "Thank you, Kuya. Sobrang ganda nito... Salamat sa lahat."

​"Para po sa'yo, gagawin ko ang lahat," seryoso niyang sagot.

​Nagpatuloy kami sa pagkain at pag-uusap, pero habang tumatagal, lalong nagiging mailap ang pakiramdam ko. Napapansin ko kasi na sa bawat subo ko, sa bawat pagtawa ko, o kahit sa simpleng pag-aayos ko ng buhok, ay hindi maalis ang titig ni Kuya Lucas sa akin.

​Ang kaniyang mga sulyap ay hindi lang basta pagtingin ng isang kapatid; may lalim ito, may pagnanasa, at may tindi na tila ba binabasa niya ang bawat iniisip ko. Sa tuwing magtatama ang aming mga mata, agad akong nag-iiwas dahil sa lakas ng kaba sa dibdib ko. Sa bawat sulyap niya, tila ba sinasabi niya na sa gabing ito, wala nang iba pang mahalaga kundi kaming dalawa lang.

Matapos ang marangyang hapunan at ang sorpresang kwintas, dahan-dahan kaming lumabas ni Kuya Lucas sa restaurant. Ramdam ko pa rin ang bigat ng kaniyang titig habang inaalalayan niya ako pasakay sa sasakyan. Pagkaupo ko, agad kong hinawakan ang pendant ng kwintas, tila sinisiguro na totoo ang lahat ng ito.

​Pinaandar ni Kuya ang makina, pero bago pa man niya itapak ang paa sa silinyador, naramdaman ko muli ang init ng kaniyang palad. Gaya kanina, maingat niyang ipinatong ang kaniyang kamay sa aking hita, hinahaplos ito nang marahan habang nagsisimulang magmaneho. Ang bawat haplos niya ay tila may gustong sabihin-isang tahimik na pag-angkin na nagpapabilis muli ng tibok ng puso ko.

​Nagpatugtog siya ng mga kanya sa radyo. Sa gitna ng biyahe, laking gulat ko nang marinig ko siyang sumasabay sa kanta.

Ang kaniyang boses... napakalalim, napakalambing, at napakaganda. Hindi ko akalain na pati sa pagkanta ay biniyayaan siya. Sa bawat nota na binibitawan niya, lalo siyang gumagwapo sa paningin ko. Napalingon ako sa kaniya-ang kaniyang panga na bahagyang gumagalaw, ang kaniyang mga mata na seryoso sa daan pero puno ng emosyon. Pakiramdam ko, ako na ang pinaka-swerteng tao sa mundo sa mga sandaling ito.

​"Bakit ka ulit nakatitig, Bunso?" nakangiti niyang tanong nang hindi inaalis ang tingin sa kalsada.

​"Wala, Kuya. Ang ganda lang ng boses mo... Parang ang-perfect mo na. Very ideal man ka," tapat kong sagot na ikinatawa niya nang mahina.

​Imbes na bumalik sa penthouse, napansin kong paakyat ang tinatahak naming daan. Hanggang sa huminto ang sasakyan sa isang mataas na burol. Pagkababa namin, halos mapanganga ako sa ganda ng tanawin. Tanaw na tanaw namin ang buong city na puno ng nagkikislapang mga ilaw-tila mga bituin na bumaba sa lupa.

​"Wow... Kuya, ang ganda!" tuwang-tuwang sambit ko habang nilalanghap ang malamig na hangin. Kami lang ang tao dito.

​"Alam kong magugustuhan mo rito," sagot niya. Kumuha siya ng isang kumot sa compartment at inilatag iyon sa damuhan, na parang gumagawa ng isang simpleng picnic sa ilalim ng gabi.

​Naupo kami nang magkatabi habang nakaharap sa city lights. Dahil sa lamig, kusang sumandal ang ulo ko sa kaniyang malapad na balikat. Agad naman niyang ipinulupot ang kaniyang braso sa akin, hinihila ako nang mas malapit para bigyan ng init.

Sa gitna ng katahimikan habang pinagmamasdan namin ang kislap ng mga ilaw sa ibaba, naramdaman ko ang paghigpit ng yakap ni Kuya Lucas. May kung anong bigat sa kaniyang paghinga na tila ba may malalim siyang iniisip.

​"Lemon," mahina niyang tawag. Humarap siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng emosyon na hindi ko pa nakita noon. "Gusto ko lang maging tapat sa'yo. Matagal ko itong itinago, matagal kong kinalaban ang sarili ko."

​Napatitig ako sa kaniya, naghihintay sa susunod niyang sasabihin.

​"Mahal kita, Lemon. Higit pa sa pagiging kapatid, higit pa sa inaakala mo," pag-amin niya, ang boses niya ay bahagyang nanginginig. "Sa totoo lang, noong una... naguluhan ako. Sinasabihan ko ang sarili ko na mali ito dahil kapatid kita. Hindi naman kita gusto nang higit pa sa doon noong una. Pero nitong nakaraang taon, hindi ko alam kung paano o bakit, pero nag-iba ang lahat. Bawat ngiti mo, bawat pag-aalaga mo... unti-unti nitong binago ang tingin ko sa'yo."

​Iniharap niya ako sa kaniya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko. "Alam kong mahirap, alam kong magulo. Pero Lemon, kahit anong mangyari, handa kitang panindigan. Handa akong harapin ang lahat basta kasama kita."

​Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata. Nakita ko roon ang takot pero higit sa lahat, ang katapatan. Hindi ko na rin kayang itago ang nararamdaman ko.

​"Kuya... Matagal na rin akong nahulog sa'yo," mahina kong sagot. "Hindi lang dahil sa pagiging maalaga mo... kundi dahil sa kabutihan ng puso mo. Noong nakita kita sa orphanage, noong nakita ko kung paano ka tumulong sa iba nang walang pag-aalinlangan... doon ko napagtanto na ikaw ang lalaking gusto kong makasama. Mahal din kita, Kuya Lucas. Higit pa sa isang kapatid."

​Dahan-dahang inilapit ni Kuya Lucas ang kaniyang mukha sa akin. Ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga hanggang sa unti-unting naglapat ang aming mga labi. Ang halik na iyon ay hindi katulad ng karahasan na naranasan ko kay Daddy Logan. Ito ay isang mabagal at banayad na halik-puno ng pagmamahal, pang-unawa, at matinding lambing. Tila ba bawat dampi ng kaniyang labi ay isang pangako na hinding-hindi niya ako sasaktan.

Mula sa marahang dampi, ang halik na iyon ay unti-unting lumalim at naging mapusok. Ang aming mga labi ay naglapat nang madiin, isang mainit na palitan na tila ba doon namin ibinubuhos ang lahat ng pangungulila at itinatagong nararamdaman. Ramdam ko ang basang paglalaro ng aming mga dila, madiin pero nandoon pa rin ang pag-iingat-yung tipong ayaw niya akong saktan, yung puno pa rin ng kalinga sa bawat galaw niya.

​Napaungol ako nang mahina sa gitna ng aming paghahalikan nang maramdaman ko ang kaniyang kamay na bumaba.

Nagulat ako nang bigla niyang kunin ang aking kamay at dinala iyon sa kaniyang pagitan. Nanlaki ang mga mata ko sa ilalim ng aking mga talukap nang maramdaman ko ang matigas na umbok sa kaniyang pantalon-tigas na tigas at tila nagpupumiglas.

​"Ito ang epekto mo sa akin, baby..." paos at malalim na bulong ni Kuya Lucas sa mismong labi ko. Ang tawag niyang iyon ay tila musika na nagpaliyab lalo sa nararamdaman ko.

​Hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas ng loob, pero hinayaan ko ang aking kamay na himasin ang bahaging iyon. Naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang buong katawan at isang malalim na ungol ang kumawala sa kaniyang lalamunan habang patuloy kaming naglalaplapan.

"Uhmm.." Rinig ko mula sa kaniya.

Ang bawat haplos ko ay sinasabayan niya ng madiin na halik, tila ba nawawala na kami sa katinuan sa gitna ng tahimik na burol na iyon.

​Ngunit bago pa kami tuluyang malunod sa bugso ng damdamin at bago pa lumampas sa hangganan ang lahat, dahan-dahan akong kumalas sa kaniyang mga labi. Hinihingal ako, habol ang bawat hininga habang nakatingin sa kaniyang mga matang nagdidilim sa pagnanasa na tila'y nakukulangan pa siya.

​"Kuya..." mahina at nanginginig kong tawag.

​Tumingin siya sa akin, bakas ang pang-uunawa sa kaniyang mukha sa kabila ng kaniyang kalagayan. Huminga siya nang malalim at isinandal ang kaniyang noo sa akin, pilit na kumakalma habang nananatili ang aming pagkakayakap sa ilalim ng maliwanag na buwan.

Natahimik ang paligid sa ibabaw ng burol. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang mabilis na tibok ng sarili kong puso at ang malalim na paghinga ni Kuya Lucas. Pagkatapos ng aming matinding paghahalikan, isang pahayag ang lalong nagpagulo sa isip ko.

​"Liligawan kita, Lemon. Hindi bilang kapatid, kundi bilang lalaking gustong makasama ka," seryosong saad ni Kuya Lucas habang nakatitig nang diretso sa aking mga mata.

​Hindi ako makapagsalita. Parang may bumara sa lalamunan ko. Samu't saring emosyon ang humahagupit sa akin-kaba, lito, at ang nag-uumapaw na guilt. Sa likod ng lahat ng ito, sumagi sa isip ko ang mukha ni Daddy Logan. Kahit anong sakit ang dinanas ko sa kaniya, alam ko sa sarili ko kung gaano ko siya kamahal. Paano si Daddy?

​Tila nabasa ni Kuya Lucas ang tumatakbo sa isip ko. "Dahil ba kay Dad?" tanong niya na ikinagulat ko nang husto. Napatingin ako sa kaniya, nanlalaki ang mga mata.

​"K-kuya..."

​"Alam ko, Lemon. Alam ko ang namamagitan sa inyo ni Dad. Alam kong mahal mo rin siya na higit pa sa isang Ama," pagpapatuloy niya, ang boses niya ay walang halong biro. "Nakita ko kayo. Nakita ko kayong dalawa na naghahalikan sa veranda noong party ni Luan."

​Parang gumuho ang mundo ko sa narinig ko. Ibig sabihin, noong oras na nalaman namin ang pagtataksil nina Luan at Shaina, may iba palang nakatingin sa amin. "Oo, alam ko rin ang tungkol sa girlfriend ni Luan at kay Kristoff pero wala na akong paki do'n" Anggaling ni Kuya, nahuhulaan ang iniisip ko.

​"At ang mga pasa na 'yan sa katawan mo..." Hinawakan niya nang bahagya ang braso ko na hindi na halata ang mga pasa, ang tingin niya ay puno ng sakit at poot. "Alam kong hindi lang basta pananakit ang ginawa niya sa iyo. Alam kong inangkin ka niya nung gabing iyon, Lemon. Alam ko na ang lahat."

​Napayuko ako, kasabay ng pagtulo ng aking mga luha. Ang lihim na akala ko ay sa amin lang ni Daddy ay alam na pala ng kuya ko. Hindi ko alam kung paano siya titingnan, kung paano ko ipapaliwanag ang lahat ng dumi at sarap na naranasan ko sa kamay ng sarili naming ama.

Hindi ako makapagsalita. Ang bawat salita ni Kuya Lucas ay tila isang malakas na sampal na nagpagising sa akin mula sa panandaliang paraiso na binuo namin sa burol na ito. Ang luha ko ay kusa nang umagos, hindi lang dahil sa hiya, kundi dahil sa bigat ng katotohanang alam na ng kuya ko ang lahat ng dumi at lihim na pilit kong itinago.

​"Wala akong paki, Lemon," biglang bawi niya, ang kaniyang boses ay mas seryoso at puno ng determinasyon habang pinupunasan ang mga luha sa aking pisngi. "Wala akong paki kung may kaagaw ako sa'yo. Wala akong paki kung si Daddy man 'yun o kung sino pa man. At wala rin akong paki kung dalawa kaming mahal mo nang sabay."

​Nanlaki ang mga mata ko sa kaniyang sinabi. "K-kuya... a-anong ibig mong sabihin?"

​"Liligawan pa rin kita," matatag niyang sagot. "Handa akong makipagkumpitensya kahit sa sarili nating ama. Hindi ko hahayaang mawala ka sa akin nang dahil lang nauna siya. Kung kailangang ibigay ko ang lahat para lang piliin mo ako, gagawin ko. At kung hindi mo man kayang bitawan si Daddy... tatanggapin ko. Basta nasa akin ka rin."

​Natahimik ako at napayakap na lang ulit sa kaniya. Ang tindi ng kaniyang pagmamahal ay nakakatakot pero kasabay nito ay isang kakaibang seguridad. Sa kabila ng aking pagpayat dahil sa stress at lagnat nitong mga nakaraang araw, pakiramdam ko ay muling bumabalik ang lakas ko dahil sa kaniyang mga salita.

​"Umuwi na tayo, Bunso," malambing niyang aya. "Baka magkasakit ulit dahil sa lamig. Kailangan mong magpahinga at baka lamukin ka pa. Makakapatay talaga ako ng lamok." Dagdag niya na may halong biro.

​Tumango ako at inalalayan niya akong tumayo. Habang naglalakad kami pabalik sa sasakyan, ramdam ko ang pag-aalaga niya. Sa loob ng sasakyan, habang binabagtas ang daan pabalik sa penthouse, tila nagbago ang aura ni Kuya Lucas. Wala na ang lungkot at tensyon; napalitan ito ng isang nakakalokong ngiti na madalas kong makita sa kaniya.

​Habang nagmamaneho, hindi niya maalis ang kaniyang isang kamay sa akin. Minsan ay aalisin niya ito sa hita ko para lang pagsilakupin ang aming mga kamay. Minsa'y pipisilin din ang pisngi ko o kaya'y marahang hahawakan at paglalaruan ang aking mga labi gamit ang kaniyang hinlalaki.

​"Kuya, ano ba! Nagmamaneho ka kaya," natatawang saway ko sa kaniya, bagaman nararamdaman ko ang kiliti at init ng kaniyang bawat touch.

​"Ang ganda mo kasi, kahit namumutla ka," biro niya sabay kindat. "Masasanay ka rin sa akin, Baby. O dapat bang 'mahal ko' na ang itawag ko sa'yo?"

​Napa-irap ako pero hindi ko mapigilang mapabungisngis. Sa kabila ng bigat ng sitwasyon at ng komplikadong relasyon namin sa aming ama, ang pagiging maalaga ni Kuya Lucas ang nagbibigay ng kakaibang gaan sa loob ko. Natatawa na lang din ako sa inaakto niya-para siyang teenager na bago pa lang nanliligaw, puno ng sigla at walang takot na harapin ang anumang hadlang, maging ang sarili naming dugo.

# Chapter 9 - Kuya Lucas

Kuya Lucas!!!

Luluhuran, pota! 

      ![](https://img.wattpad.com/d60f4933ca60b39804aa14735bfb553a75f16d47/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f664a755558536b77414e4b6b65413d3d2d32352e313863333933666635373737363664663233303737393035303433362e6a7067)               

Photo taken by Lemon ❤

Char! AI generated din 'yan.

Mahina si Lemon. Kung ako siya, chinupa ko na sa ilalim ng lamesa si lucas.

Happy reading!

-------------------------------------------

​Pagkababa namin ni Kuya Lucas sa sasakyan, sinalubong agad kami ng malamig na hangin sa parking area ng gusali. Ramdam ko pa rin ang bahagyang pagod mula sa lakad namin, pero may iba akong nararamdaman na hindi ko maipaliwanag. Habang naglalakad kami patungo sa elevator, bawat hakbang ko ay tila may kasamang kaba na hindi naman nakakatakot.

​"Good evening po, Sir Lucas," bati ng guard na nagbabantay sa entrance. Tumango lang si Kuya bilang tugon habang ang isang kamay niya ay marahang nakapatong sa ibaba ng aking likuran, ginagabayan ako papasok.

​Pagpasok namin sa elevator, tumahimik ang paligid. Tanging ang mahinang ugong lang ng makina ang naririnig. Doon ko naramdaman ang kakaibang sensasyon sa aking tyan-isang uri ng kiliti na tila may mga paruparo na nagliliparan sa loob. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa gutom o sa tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa.

​Napatingin ako sa harap, sa makintab na pinto ng elevator na nagsisilbing salamin. Nakita ko ang repleksyon namin. Si Kuya Lucas ay nasa likuran ko lang, hindi nakatingin sa harap kundi diretso sa akin. Mula sa aking buhok, bumababa ang kaniyang tingin sa aking balikat, hanggang sa baywang, tila sinusuri ang bawat anggulo ng aking kabuuan.

​Ang paraan ng pagtingin niya... tila ba inaangkin niya ako gamit lang ang kaniyang mga mata. Dahil doon, lalong lumakas ang kiliti sa tyan ko, na nagpa-init sa aking mga pisngi.

​Bumukas ang pinto ng elevator pagdating sa itaas na palapag. Dahan-dahan kaming naglakad sa hallway. Si Kuya Lucas ay bakas ang saya sa mukha; ang kaniyang mga ngiti ay hindi nawawala, tila ba may ipinagdiriwang siyang tagumpay.

​Huminto kami sa tapat ng penthouse. Pinanood ko siyang itaas ang kaniyang kamay para itipa ang password sa digital lock. Dahan-dahan ang kaniyang pagpindot, tila ba sinasadya niyang ipakita sa akin.

​Namilog ang mga mata ko nang mapagtanto ang mga numerong kaniyang itinitipa.

Ang password ng kaniyang penthouse... ay ang mismong petsa ng kaarawan ko.

​Hindi ko napigilang mapahinga nang malalim. Sa dami ng numerong pwedeng gamitin, bakit ang birthday ko pa? Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Isang simpleng bagay, pero punong-puno ng kahulugan.

​"Pasok ka na, Baby," malambing niyang sabi nang bumukas ang pinto.

​Binuksan niya ito nang malawak at unang pinapasok ako, tila ba ako ang tunay na may-ari ng lugar na iyon.

​​Pagkapasok ko sa loob, naramdaman ko ang marahang pagsara ng pinto sa likuran namin. Akmang maglalakad na sana ako patungo sa sala para ibaba ang gamit ko nang biglang humawak ang mainit na kamay ni Kuya Lucas sa braso ko. Maingat niya akong hinila pabalik sa kaniya.

​Bago pa ako makapagsalita, sinalubong na niya ang mga labi ko. Isang halik na puno ng pagiingat, tila ba tinatantiya niya kung handa na ako. Pero dahil sa kiliting nararamdaman ko sa tyan mula kanina pa, hindi na ako nagdalawang-isip. Agad akong tumugon, ibinabalik ang bawat tamis at init na ibinibigay niya sa akin.

​Nang dahan-dahan kaming naghiwalay para huminga, magkadikit pa rin ang aming mga noo. Tumingin siya nang diretso sa aking mga mata, ang kaniyang boses ay paos at puno ng emosyon.

​"Mahal na mahal kita, Mahal ko. At hinding-hindi na magbabago 'yon, kahit anong mangyari," bulong niya.

​"Mahal din kita, Kuya," sagot ko, ramdam ang mabilis na kabog ng puso ko.

​Muling nagdikit ang aming mga labi. Pero sa pagkakataong ito, naging mapusok ito-madiin, malaway, at mapanlaban pero may pag-iingat pa rin. Nagtagpo ang aming mga dila sa isang sayaw na puno ng pagnanasa na matagal na naming kinimkim mula kanina pa. Dahil sa tindi ng sensasyon, napatingkayad ako at kusa nang pumulupot ang mga kamay ko sa leeg niya, pilit siyang inilalapit sa akin.

​Bigla kong naramdaman naumangat ako sa sahig. Binuhat ako ni Kuya Lucas nang hindi pinuputol ang aming halik. Awtomatikong pumulupot ang mga binti ko sa kaniyang baywang, kumakapit nang mahigpit habang dahan-dahan niya akong dinadala patungo sa sala.

​Umupo sa malambot na sofa habang naghahabol kami ng hininga. Ang kaniyang mga mata ay nagdidilim sa pagnanasa, habang ako naman ay tila natutunaw sa ilalim ng kaniyang titig. Sa puntong ito, alam kong wala na talagang balikan.

​"Mahal ko..." tawag niya, habang ang kaniyang mga kamay ay nagsisimulang gumapang sa aking hita. "Sa akin ka lang ngayong gabi."

​Tumango ako, walang boses na lumalabas sa lalamunan ko, tanging ang malakas na pintig ng puso ko ang sumasagot sa kaniya. Dito sa penthouse na ito, malayo sa lahat, kami lang dalawa ang magsusulat ng sarili naming batas.

​Habang nakasandal siya sa sofa at ako ay nakakandong sa kaniya paharap at nararamdaman ko ang init ng kaniyang katawan, isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Kuya Lucas. Hinaplos niya ang gilid ng labi ko gamit ang kaniyang hinlalaki.

​"Mukhang magaling magturo si Dad, ah," asar niya sa akin, ang boses ay puno ng panunukso. "Napakagaling mong humalik, Baby. Hindi ko akalain na ganito ka kabilis natuto."

​Dahil sa sinabi niya, agad na uminit ang aking mga pisngi at namula ako nang husto. Hindi ko magawang tumingin nang diretso sa kaniya. Sinalakay ako ng matinding hiya dahil alam kong alam niya ang lahat ng milagrong nangyari sa pagitan namin ni Daddy Logan.

​Ngunit hindi niya ako hinayaang umiwas. Inabot niya ang baba ko at dahan-dahang pinaharap ang mukha ko sa kaniya. "Huwag kang mahiya, Mahal," malambing niyang sabi habang nakatingin nang malalim sa aking mga mata. "Hindi ba't ang sabi ko sa'yo, okay lang naman sa akin kung magkahati kami ni Daddy sa'yo."

​Ang kaniyang pag-amin ay tila isang mabigat na tinik na nabunot sa dibdib ko. Napanatag ang loob ko. Sa halip na matakot, mas lalo akong nakaramdam ng pagkasabik. Ako na ang gumawa ng unang hakbang at muli siyang hinalikan nang mas matindi pa sa kanina.

​Dahil sa bugso ng nararamdaman, kusa nang gumalaw ang aking mga kamay. Maingat pero mabilis kong tinanggal ang mga suot niya hanggang sa tanging boxer shorts na lang ang natira sa kaniya. Bumungad sa akin ang kaniyang matipunong pangangatawan na dati ay pinapangarap ko lang makita nang malapitan.

​"Mahal..." ungol ni Kuya Lucas nang ibaba ko ang aking kamay at marahang himasin ang bukol na bakat na bakat sa kaniyang suot. Napapikit siya at napahinga nang malalim, halatang nahihirapan na ring kontrolin ang sarili.

​Sa sobrang uhaw ko sa kaniyang mga halik at sa atensyong ibinibigay niya, akmang sasakupin ko siyang muli nang bigla niyang hawakan ang aking mga balikat para pigilan ako.

​"Easy, mahal," dahan-dahan niyang sabi, habang hinahabol pa rin ang kaniyang hininga.

​Huminto ako at tumingin sa kaniya, naghihintay sa susunod niyang sasabihin. Ang kaniyang mga mata ay puno ng pagmamahal pero may bahid ng pagtitimpi, tila ba may mahalaga pa siyang gustong ipaliwanag bago namin tuluyang ituloy ang gabing ito.

"Mahal..." muling sambit ni Kuya Lucas, ang boses niya ay nanginginig sa lalim ng emosyon. "P-pwede bang... Pwede bang..."

​Tumitig siya sa akin, tila nahihirapan at nag-aalangan sa susunod na sasabihin, pero pinagpatuloy niya rin habang hinahawakan ang magkabilang pisngi ko. "Pwede bang angkinin kita ngayong gabi?"

​Natawa ako nang bahagya sa kaniyang tanong-isang tawang puno ng saya at kilig. Hindi ko akalain na sa kabila ng mapusok na tensyon sa pagitan naming dalawa, nagawa pa rin niyang humingi ng pahintulot.

​"Opo, Kuya," sagot ko nang may malambing na ngiti. "Angkinin mo ako ngayong gabi. Magpapaangkin naman talaga ako sa'yo kahit hindi mo na itanong."

​Dahil sa narinig, tila ba nagkaroon ng sapat na lakas ng loob si Kuya Lucas. Dahan-dahan niya akong ibinaba pahiga sa kama mula sa sofa, ang bawat kilos niya ay puno ng pag-iingat na tila ba isa akong mamahaling kristal na ayaw niyang mabasag.

​Maingat at isa-isa niyang tinanggal ang mga suot ko. Ang bawat pagkalas ng butones at paghila ng tela ay sinasabayan ng kaniyang mainit na hininga na dumadampi sa aking balat. Hanggang sa dahan-dahan, wala nang natirang saplot sa aking katawan.

​Nanatili siyang nakatitig sa akin. Kita ko sa mukha ni Kuya Lucas ang matinding mangha, tila ba ngayon lang siya nakakita ng isang sining na perpekto sa kaniyang paningin.

​"Sobrang ganda mo, Mahal... Sobrang ganda mo," bulong niya, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning habang dahan-dahang hinahaplos ang bawat kurba ng aking katawan. Ang kaniyang mga palad ay mainit, nag-iiwan ng bakas ng kuryente sa bawat bahagi ng balat ko na kaniyang nadidikit.

Dahan-dahang yumuko si Kuya Lucas at sinimulang dampian ng mga halik ang aking katawan. Ramdam ko ang kaibahan ng kaniyang bawat haplos-walang bahid ng pambababoy, walang kalupitan. Sa bawat dampi ng kaniyang mga labi sa aking balat, tila ba dahan-dahan niyang binubura ang bawat sakit at bakas ng hagupit na iniwan ni Daddy Logan noong nakaraang gabi.

​Hindi niya ako dinidilaan na parang hayop na nagpapakasasa sa pagnanasa. Sa halip, bawat halik niya ay puno ng paggalang at wagas na pagmamahal. Sinimulan niya sa aking noo, pababa sa aking mga pisngi, leeg, at balikat. Damang-dama ko ang kaniyang pag-iingat, tila ba bawat bahagi ng aking katawan ay isang banal na lugar na ayaw niyang saktan.

​Mula sa aking dibdib, bumaba ang kaniyang mga halik patungo sa aking tyan, hanggang sa marating niya ang aking mga paa. Bawat daliri ko ay kaniyang hinahalikan nang may pagsamba. Pakiramdam ko ay dahan-dahang naghihilom ang mga sugat sa aking puso sa tindi ng lambing na kaniyang ibinibigay.

​Unti-unting umangat ang kaniyang mga halik mula sa aking paa patungo sa aking hita, dahan-dahang lumalapit sa pinaka-sentro ng aking pagkatao. Nang marating niya ang gitna, marahan niyang itinaas ang aking mga binti, inilalantad ang lahat sa kaniyang paningin.

​Tumigil siya sandali at tumingin sa akin. Nakita ko sa kaniyang mga mata ang nag-aapoy na pagnanasa na hinaluan ng matinding respeto. Hindi siya nagsalita, pero ang kaniyang titig ay malinaw na nagtatanong-nanghihingi ng permiso para sa susunod niyang gagawin.

​Kahit hindi siya bumigkas ng salita, ang kaniyang mga mata ay sapat na para itanong ang kaniyang pagnanais. Tumango ako sa kaniya, isang matamis at mapagpalayang tango. "Sige lang, Kuya... ituloy mo lang," bulong ko sa gitna ng aking naghahabulang hininga.

​Dahan-dahan, ibinuka pa lalo ni Kuya Lucas ang aking mga binti. Ramdam ko pa rin ang matinding pag-iingat sa kaniyang mga haplos. Hanggang sa dahan-dahan siyang yumuko, ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos na sa aking balat bago pa man dumampi ang kaniyang mga labi.

​At doon, sinakop ng kaniyang bibig ang aking lagusan.

​Napaigtad ako sa sarap. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniyang balikat habang ang aking mga daliri ay bumaon sa kaniyang matitigas na muscle. Iba ang dila ni Kuya Lucas-maamo pero mapang-angkin, bawat hagod ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa buong katawan ko.

​Habang nilalamutak niya ang aking butas, nakatingala siya sa akin. Hindi niya inaalis ang kaniyang tingin sa aking mukha, pinagmamasdan ang bawat paglukot ng aking noo at ang bawat pag-awang ng aking bibig sa tindi ng sensasyon. Gusto niyang makita kung paano niya ako binibigyan ng ligaya, at ang titig na iyon ay mas lalong nagpapatindi sa init na nararamdaman ko.

Sa gitna ng sarap na dulot ng mga dila ni Kuya Lucas, biglang pumasok sa isip ko ang isang nakaka-conscious na bagay. Kahit pa alam kong naglinis ako bago kami umalis ng bahay kanina, hindi ko maiwasang mapaisip kung malinis pa rin ba ang lagusan ko.

Paano kung may amoy na o hindi na sariwa dahil kumain pa kami sa labas bago tumuloy dito sa penthouse?

​Nagsimula akong kabahan nang bahagya, pero ang kaba na iyon ay agad ding napawi nang marinig ko ang mahina at paos na boses ni Kuya Lucas habang abala pa rin siya sa ibaba.

​"Mmm... Baby," ungol niya, huminto siya saglit para tumingala sa akin, ang kaniyang mga labi ay basa at mapula. "Napakasariwa mo, Mahal. Sobrang tamis at makatas... parang ayaw ko nang huminto."

​Doon ay tuluyan nang nawala ang lahat ng pagaalinlangan ko. Kung gaano siya kadiin sumipsip at kung paano niya nilalasap ang bawat bahagi ko, alam kong totoo ang sinasabi niya.

​Naririnig ko na ang basang tunog ng kaniyang pagdila-yung slurp at tsup-tsup na tunog na nagpapanginig sa aking mga tuhod. Bawat sipsip niya ay tila humihigop sa buong katinuan ko.

​"Ahhh... Kuya... d'yan... oo, d'yan nga," ungol ko habang pilit kong itinutulak ang aking balakang palapit sa kaniyang mukha. "Napakasarap, Kuya... Iba 'yung dila mo, napakalambot pero ramdam na ramdam ko 'yung init."

​Hindi sumasagot si Kuya Lucas sa pamamagitan ng salita, sa halip ay mas lalo niyang binilisan ang kaniyang pag-galaw. Ang tunog ng paglapat ng kaniyang dila sa aking balat ay nagmistulang musika sa aking pandinig. Pakiramdam ko ay sumasabog ang bawat ugat ko sa sarap.

​"Sobrang sarap, Baby... hinding-hindi ako magsasawa sa lasa mo," bulong niya sa gitna ng kaniyang pag-gawa, bago muling isinubsob ang kaniyang mukha sa aking pagkatao para sipsipin ang bawat katas na lumalabas mula sa akin.

​Napapikit ako nang mariin, hinahayaan ang sarili na malunod sa kaniyang pag-angkin. Sa bawat tunog ng pagsipsip niya, ramdam ko kung gaano siya nagpapakasasa sa akin, at ang kaalamang iyon ang mas lalong nagpapatindi sa rurok na malapit ko nang marating.

Sa gitna ng aking matinding pag-ungol habang tinatamasa ang bawat hagod ng dila ni Kuya Lucas sa aking lagusan, muli siyang huminto. Naramdaman ko ang pag-angat ng kaniyang ulo at ang muling pagtatama ng aming mga mata. Ang kaniyang mukha ay bakas ng pagnanasa pero nananatili ang kaniyang pagiging maingat.

​Nanghingi siya ng consent sa ikalawang pagkakataon, ang kaniyang boses ay mas paos at puno ng pagsuyo. "Mahal... gusto kitang iprepare. Okay lang ba kung gamitin ko ang daliri at mga laway ko para ihanda ka?"

​Wala na akong lakas para sumagot nang pasalita, kaya isang mabilis at siguradong tango na lamang ang itinugon ko. Sa sandaling iyon, nakita ko ang pag-angat ng kaniyang kamay. Dinala niya ang kaniyang mga daliri sa kaniyang bibig at nilawayan ang mga ito hanggang sa maging basang-basa. Hindi pa siya nakuntento, muli niyang nilawayan ang aking lagusan, tinitiyak na walang bahagi nito ang tuyo.

​Nang maramdaman niyang sapat na ang dulas, dahan-dahan niyang ipinasok ang kaniyang gitnang daliri sa loob ko.

​"Ahhh! Kuya..." napaigtad ako at napadaing sa sakit. Kahit gaano kadulas, ramdam ko pa rin ang paninikip ng aking katawan sa biglang pagpasok ng kaniyang daliri.

​Dahil sa narinig niyang daing, agad na umangat ang katawan ni Kuya Lucas patungo sa akin. Sinalubong niya ang aking mga labi ng isang malalim at mapusok na halik-isang paraan para malihis ang aking atensyon mula sa sakit na nararamdaman ko sa ibaba.

​Habang nagtatagpo ang aming mga dila sa isang matamis na sayaw, nanatiling nakabaon ang kalahati ng kaniyang daliri sa loob ng aking lagusan. Hinintay niyang kumalma ang aking paghinga at masanay ang aking katawan sa kaniyang presensya.

​Nang maramdaman ni Kuya Lucas ang aking mahinang ungol sa sarap ng kaniyang mga halik, doon niya sinimulang igalaw ang kaniyang daliri. Dahan-dahan, dinala niya ako sa isang ritmo ng paglabas-masok na nagpabago sa sakit patungo sa isang matinding uri ng ligaya.

Sa bawat paglabas-masok ng daliri ni Kuya Lucas, unti-unting napalitan ang hapdi ng isang nakakalunod na sarap. Pakiramdam ko ay nagliliyab ang buong katawan ko, at ang tanging nagpapakalma sa akin ay ang kaniyang mga halik na walang humpay na sumasabay sa kaniyang bawat galaw.

​"Kuya... bilisan mo pa... diinan mo..." bulong ko sa gitna ng aming paghahalikan. Tila naging hudyat ito sa kaniya dahil naramdaman ko ang pag-igting ng kaniyang mga muscle.

​Sinunod niya ang gusto ko. Mas binilisan niya ang ritmo ng kaniyang daliri habang muling ibinaba ang kaniyang mukha para dilaan ang palibot ng aking butas. Ang kombinasyon ng kaniyang dila at ang paglabas-masok ng kaniyang daliri ay nagdulot ng kuryenteng tila sumasabog sa bawat ugat ko.

​"Ahhh... Kuya, masarap... Sobrang sarap... Ituloy mo lang, huwag kang hihinto," ungol ko, habang ang aking mga kamay ay nakasabunot na sa kaniyang buhok, pilit siyang idinidikit sa akin.

​Tumigil siya sandali at tumingala, ang kaniyang mga mata ay puno ng nag-aalab na pagnanasa. "Dadagdagan pa natin ng isa, Mahal," paos niyang sabi.

​Hindi pa ako nakakasagot ay naramdaman ko na ang pagpasok ng ikalawang daliri, hanggang sa naging tatlo na ang mga ito. Napasinghap ako at napakapit nang mahigpit sa kaniyang balikat. Noong una ay naramdaman ko muli ang paninikip, pero dahil sa dulas ng kaniyang laway at sa pag-iingat niya, unti-unti ring nag-adjust ang aking katawan hanggang sa tanging purong sarap na lang ang naramdaman ko.

​Nang maramdaman ni Kuya Lucas na relaks na ang aking butas sa tatlong daliri, huminto siya sa paggalaw pero nanatiling nakabaon ang mga ito sa loob ko. Tila tinitimbang niya kung handa na ba talaga ako sa mas malaki pang hamon.

​"Handa ka na ba, Lemon?" tanong niya, ang boses ay puno ng antisipasyon.

​Dahan-dahan siyang bumangon at lumuhod sa gitna ng aking mga binti. Hinawakan niya ang kaniyang boxer shorts at dahan-dahan itong ibinaba. Halos mapatigil ang paghinga ko nang tumambad sa akin ang kaniyang pagkalalaki-napakalaki, matigas, at bakas ang mga ugat na tila nagpupumiglas. Iba ito sa nakita ko kay Daddy Logan, pero parehong nakakalula ang laki.

​May biglang pumasok na ideya sa isip ko. Gusto ko siyang maramdaman hindi lang sa ibaba, kundi pati na rin sa aking bibig.

​"Kuya..." mahina kong tawag. "Pwede ko bang... pwede ko bang matikman muna 'yan?"

​Ngumiti nang tipid si Kuya Lucas, isang ngiting puno ng pagmamahal. "Sige, Mahal... kung 'yan ang gusto mo."

​Naramdaman ko ang muling pag-init ng aking mga pisngi. Kahit marami na kaming nagawa, may bahagi pa rin sa akin na nahihiya, pero ang pagnanasa ay mas matimbang. "Kuya... pwede bang... 69 tayo?" halos pabulong kong mungkahi.

Dahil sa suhestiyon ko, agad na kumilos si Kuya Lucas. "Sandali, Mahal... umangat ka muna. Ako ang hihiga sa ilalim para hindi ka mahirapan at mas maabot mo ako," malambing niyang utos habang ginagabayan ang aking katawan.

​Nang makalipat na kami sa posisyong 69, ako na ang nasa itaas. Ramdam ko ang kaniyang mainit na hininga sa pagitan ng aking mga hita. Hindi na siya nag-aksaya ng panahon; muli niyang nilantakan ang aking butas. Gamit ang kaniyang dila at daliri, pinagpatuloy niya ang pag-prepara sa akin, ramdam na ramdam ko ang bawat pagpasok at paglabas ng kaniyang daliri na tila ba gustong-gusto niyang paluwagin ang aking lagusan.

​Kahit na nilalamon na ako ng sarap mula sa ginagawa niya sa ibaba, hindi ko maiwasang mapako ang tingin sa tapat ng mukha ko. Tumambad sa akin ang kaniyang pagkalalaki-napakalaki, matigas, at tila ba tumitibok-tibok sa pagnanasa. Sa bawat galaw ni Kuya Lucas sa ibaba, lalong tumitigas ang kaniyang alaga na nasa harap ko na ngayon.

​Dahan-dahan kong iniangat ang aking kamay at hinawakan ito.

​Biglang napatigil si Kuya Lucas sa kaniyang ginagawa sa ibaba. Isang malalim at paos na ungol ang pinakawalan niya. "Ahhh... Mahal... ang init ng palad mo," bulong niya, ang kaniyang boses ay nanginginig sa tindi ng sensasyon.

​Hindi ko siya sinagot sa salita. Sa halip, mas hinigpitan ko ang hawak at dahan-dahan itong itinaas-baba. Damang-dama ko ang pag-igting ng kaniyang katawan sa ilalim ko. Sa bawat hagod ko, lalong lumalakas ang kaniyang mga ungol na humahalo sa basang tunog ng kaniyang pagdila sa aking butas.

"Kuya... huwag kang hihinto. Ipagpatuloy mo lang 'yan," bulong ko sa gitna ng aking malalim na paghinga. Ang bawat hagod ng kaniyang dila at ang paglabas-masok ng kaniyang mga daliri sa loob ko ay tila musikang nagpapaingay sa aking pandinig. Hindi ko na alintana ang mundo sa labas; ang mahalaga lang ay ang sarap na ibinibigay niya sa akin sa bawat sandali.

​Habang abala si Kuya Lucas sa pagpapaligaya sa akin sa ibaba, hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. Dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha sa tapat ng kaniyang pagkalalaki. Amoy na amoy ko ang kaniyang pamilyar na bango-isang halo ng kaniyang mamahaling pabango at ang natural na amoy ng kaniyang pagkalalaki na lalong nagpapatindi ng aking pagnanasa.

​Inamoy-amoy ko muna ito, ninanamnam ang bawat hibla ng kaniyang pagkatao, bago ko dahan-dahang idinampi ang aking dila sa kaniyang kahabaan.

​"Ahhh... Lemon... Mahal..." Isang malalim at paos na ungol ang pinakawalan ni Kuya Lucas. Ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang katawan sa ilalim ko habang patuloy pa rin siya sa ginagawa niya sa aking butas. Kahit nahihirapan siyang kontrolin ang sarili, hindi niya hinayaang mabawasan ang sarap na ibinibigay niya sa akin.

​Ipinagpatuloy ko ang aking ginagawa. Dinidilaan ko ang kaniyang kahabaan na tila ba isang paboritong sorbetes o ice cream na ayaw kong matunaw. Mula sa puno hanggang sa dulo, dahan-dahan kong nilalasap ang bawat bahagi nito, ninanamnam ang init at ang tibok na nagmumula sa kaniyang pagnanasa.

​Nang makuntento na ako sa paglalaro gamit ang aking dila, dahan-dahan kong isinubo ang ulo nito. Ramdam ko ang pagkapuno ng aking bibig sa laki nito. Sabay nito, ang aking kamay ay nagsimula na ring gumalaw nang taas-baba sa kaniyang kahabaan, sumasabay sa ritmo ng aking pagsipsip.

​Ang bawat tunog ng aming pagnanasa-ang basang tunog ng kaniyang dila sa akin at ang tunog ng aking pagsuso sa kaniya-ay bumalot sa buong silid. Sa posisyong ito, ramdam na ramdam namin ang pag-iisa ng aming mga katawan at kaluluwa, isang lihim na kami lang ni Kuya Lucas ang nakakaalam sa loob ng penthouse na ito.

Sa bawat paggalaw ng aking kamay na nagsasalsal sa kaniyang katawan, ramdam ko ang panginginig ni Kuya Lucas. Ang kaniyang matipunong pangangatawan ay tila nakukuryente sa tindi ng sensasyong ibinibigay ko, lalo na't ang dulo ng kaniyang pagkalalaki ay nasa loob na ng aking bibig. Pero sa kabila ng kaniyang panginginig, hindi siya humihinto sa pagpapaligaya sa akin mula sa ibaba-ang kaniyang dila at daliri ay patuloy sa pag-araro sa aking lagusan, tinitiyak na sabay kaming nalulunod sa sarap.

​Habang nasa loob ng bibig ko ang kaniyang ulo, sinimulan ko itong sipsipin nang dahan-dahan. Doon ko nalasahan ang precum na lumalabas mula sa kaniya-isang kakaibang alat at tamis na nagpabaliw lalo sa aking sistema. Ramdam ko ang bawat tibok ng kaniyang alaga sa loob ng aking bibig, kasabay ng kaniyang mga pigil na ungol.

​Nang makuntento sa pagsipsip, hininto ko muna ang pagsasalsal. Inilipat ko ang aking mga kamay sa kaniyang matitigas na binti para maging alalay at balanse habang mas binabaan ko pa ang aking mukha. Dahan-dahan, mas pinalalim ko ang pagtanggap sa kaniyang alaga. Mula sa ulo, pilit kong inaabot ang kahabaan nito hanggang sa kung saan lang ang makakaya ng aking lalamunan.

​Nang masanay na ang aking bibig sa laki at tindi nito, sinimulan ko ang pagtaas-baba ng aking ulo. Isang ritmo na mapang-angkin pero puno ng pag-iingat.

​Napatigil si Kuya Lucas sa kaniyang ginagawa sa ibaba. Napaungol siya nang malalim, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pagnanasa.

​"Ahhh... Lemon... Mahal... Putang ina, sobrang sarap," bulong niya. "Huwag kang hihinto... d'yan... sige lang, Baby..."

​Dahil alam ko kung gaano siya kaingat sa akin simula pa kanina, ganoon din ang ginagawa ko. Maingat kong chinuchupa si Kuya, tinitiyak na hindi tatama ang aking mga ngipin sa kaniyang sensitibong balat. Ayaw ko siyang masaktan; gusto ko lang na malasap niya ang rurok na siya rin ang nagparamdam sa akin.

​"Ang galing mo... Mahal..." muling ungol ni Kuya, habang ang kaniyang katawan ay tila bumigay na sa sarap na idinudulot ko.

Dahan-dahan kong inilabas ang kaniyang pagkalalaki mula sa aking bibig, ramdam ko pa ang init at ang bahagyang panginginig nito. Tumingala ako kay Kuya Lucas, ang aking mga mata ay puno ng pagsusumamo at pagnanasa.

​"Kuya... huwag ka nang hihinto," bulong ko, ang boses ko ay paos na sa tindi ng sensasyon. "Gawin mo na ang lahat ng gusto mong gawin sa butas ko. Hindi na ako nasasaktan... sobrang sarap na, Kuya. Gusto ko lang maramdaman ang dila at daliri mo."

​Habang sinasabi ko iyon, hindi tumitigil ang aking mga kamay sa pagsalsal sa kaniya, sinusundan ang ritmo ng kaniyang mabilis na paghinga. Tila naging hudyat ito sa kaniya; hindi na siya nag-atubili. Mas lalo niyang ibinaon ang kaniyang mga daliri sa loob ko habang ang kaniyang dila ay muling nanalakay sa aking lagusan.

​"Ahhh! Putang ina, Kuya! Sobrang sarap!" napaungol ako nang malakas, hindi na inintindi kung maririnig man kami sa labas ng penthouse. Ang bawat mura na lumalabas sa bibig ko ay katumbas ng ligayang ibinibigay niya sa akin.

​Dahil sa sobrang pagkasabik, muli kong sinakop ng aking bibig ang kaniyang alaga. Sinubukan kong isagad, pilit na ipinapasok ang kaniyang kahabaan hanggang sa dulo ng aking lalamunan, pero dahil sa laki nito, tila may humaharang. Naramdaman ko ang pag-ilid ng luha sa aking mga mata-hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa frustration na hindi ko siya makuha nang buo.

​Huminto ako saglit, hinihingal, at tiningnan ang kaniyang matigas na pagkalalaki na basang-basa na ng aking laway. Isang ideya ang pumasok sa isip ko. Dinuraan ko ang kaniyang katawan, lalo na ang bandang gitna at dulo na hindi ko maabot kanina, tinitiyak na maging ang bawat ugat nito ay maging madulas.

​Nang makitang kislap na kislap na ito sa dulas, muli akong sumubsob. Sa isang malakas at determinadong pagsipsip, bigla ko itong isinagad.

​"Mmmpphhh!" napaungol ako sa loob ng aking bibig. Nanlaki ang aking mga mata at naramdaman ko ang pagdaloy ng luha sa aking pisngi nang sa wakas ay aramdaman ko ang kaniyang dulo at ang bulbul na tumatama sa aking lalamunan at ilong.

​Isang matinding bugso ng garbo at tuwa ang naramdaman ko sa aking dibdib. First time kong chumupa, at nagawa ko pang isagad ang ganito kalaking pagkalalaki. Habang nakalubog ang kaniyang alaga sa loob ko, hindi ko mapigilang maging proud sa sarili ko. Alam kong sa sandaling ito, lubos na ang aking pag-aalay kay Kuya Lucas-katawan, kaluluwa, at bawat hininga ko ay sa kaniya lang.

​Dahil sa ginagawa ko, naramdaman ko ang pag-igting ng buong katawan ni Kuya Lucas. Napasigaw siya nang mahina, mga mura at malalalim na ungol ang sunod-sunod na kumawala sa kaniyang mga labi habang nananatili itong nakadikit at sipsip-sipsip ang aking lagusan. Tila hudyat ito na lubos niyang dininig ang pakiusap ko-hindi niya inaalis ang kaniyang bibig, tila ba nais niyang ubusin ang bawat tamis na lumalabas sa akin.

​Nakaliyad ang mga paa ni Kuya Lucas sa tindi ng sensasyong dulot ng aking pagdiin sa kaniyang pagkalalaki, kasabay ng kaniyang sariling gawa sa ibaba. Ramdam ko ang kaniyang panginginig, isang pagpapatunay na kahit gaano siya katikas na lalaki, tila tiklop siya sa bawat galaw ng aking bibig at kamay.

​Hinayaan ko muna na manatiling nakababad at nakasubsob ang aking mukha sa kaniyang kahabaan, ninanamnam ang bawat tibok nito sa loob ng aking bibig. Sa sobrang sarap na nararamdaman ko mula sa kaniyang dila at mga daliri, hindi ko na rin mapigilan ang sariling katawan. Napapaatras-abante na ang aking puwet sa isang ritmo na halos upuan ko na ang mukha ni Kuya Lucas.

​Ang bawat pag-abante ko ay pagsalubong sa kaniyang dila, at ang bawat pag-atras ay paghingi ng mas malalim pang pag-angkin. Ang penthouse na ito, na dati ay simbolo lang ng karangyaan ni Kuya, ay naging saksi sa aming mapusok na pag-iisa-isang tagpo kung saan ang bawat ungol at bawat basang tunog ay nagsisilbing kumpas sa aming sariling mundo.

​"Ahhh... Kuya... sige pa... d'yan..." ungol ko nang iniangat ko ang aking ulo at inilabas na ang kaniyang alaga. 

Naririnig ko pa ang mga ulmmm at slurp mula kay Kuya Lucas habang patuloy siya sa paglamutak sa aking lagusan. Ang tunog na iyon ay parang musikang nagpapabilis sa tibok ng puso ko. Sa sobrang curious ko sa kaniyang reaksyon, bahagya kong nilingon si Kuya sa likuran ko. Doon ko nakita na nakapikit pala siya, ang kaniyang mukha ay bakas ng matinding konsentrasyon at sarap, habang ang kaniyang mga labi ay hindi bumibitiw sa akin.

​Dahil sa nakita ko, lalo akong ginanahang pasayahin din siya. Pinagpatuloy ko na ulit ang pagchupa sa kaniya. Pero sa pagkakataong ito, ulo lang muna ang isinubo ko. Gusto kong dahan-dahanin, gusto kong malasap niya ang bawat dampi ng labi ko bago ko siya tuluyang angkinin.

​Habang nasa loob ng bibig ko ang kaniyang ulo, Sinipsip ko muli ito at iniikot ko ang aking dila sa paligid nito nang paulit-ulit. Ramdam ko ang init at ang bahagyang panginginig ng kaniyang pagkalalaki sa bawat hagod ko. Sabay nito, ang kamay ko naman ay hindi rin tumitigil; jinajakol ko ang katawan nito at minsa'y paikot na sinasalsal ang kaniyang kahabaan. Ang bawat galaw ko ay tila nagpapadaloy ng kuryente sa aming dalawa.

​Dahil sa ginagawa ko, naramdaman ko ang panginginig ng mga binti ni Kuya Lucas. Parang gusto na niyang kumadyot, ramdam ko ang pag-igting ng kaniyang balakang na tila nagpupumiglas na ilubog pa ang kaniyang sarili sa loob ng bibig ko. Pero alam kong nahihirapan siya dahil abala rin siya sa paglamutak sa butas ko gamit ang kaniyang dila at pag-finger sa akin.

​Muli, inilabas ko muna ang kaniyang alaga mula sa aking bibig. Tiningnan ko siya nang diretso sa kaniyang mga mata, kahit medyo nanlalabo na rin ang paningin ko sa sarap. Jinakol-jakol ko ito nang mabilis habang humihingal na nagsalita.

​"Kuya... huwag mong pigilan," bulong ko sa kaniya, ang boses ko ay paos na. "Okay lang na kumadyot ka, Kuya... sige lang. Basta huwag mo lang titigilan ang butas ko... patuloy mo lang ang paglamutak at pag-finger d'yan. Gusto kong sabay nating marating 'to."

Muling nagbaba-taas ang ulo ko sa pagkalalaki ni Kuya Lucas. Binilisan ko ang bawat galaw, at dahil sa dulas ng kaniyang precum at ng sarili kong laway, mas madali ko na itong naisusubsob nang malalim. Minsan ay sinasagad ko talaga ito, hinahayaan kong tumama ang kaniyang dulo sa dulo ng aking lalamunan kahit pa nakakaramdam ako ng kaunting hirap.

​Dahil sa sinabi ko sa kaniya, naramdaman kong tila nabuhayan lalo si Kuya Lucas. Damang-dama ko ang kaniyang pagkadyot-isang mapusok at madiin na pagsalubong sa bawat pagbaba ng ulo ko. Halos mabilaukan na ako sa tindi ng kaniyang pag-atake, pero hindi ako huminto. Hindi ko siya pinigilan dahil alam kong ito ang kailangan niya; kailangan naming dalawa ang rurok na ito.

​Sagad na sagad ang bawat pagsalubong namin. Ang tunog ng basang laman na naglalapat at ang kaniyang mga ungol ay lalong nagpapadulas sa bawat galaw ko.

​Biglang huminto si Kuya Lucas sa pagkadyot. Naramdaman ko ang kaniyang pag-igting, pero naririnig ko pa rin ang kaniyang mga malalalim na ulmmm habang patuloy niyang nilalamutak at sinisipsip ang aking lagusan. Tila mas naging madiin ang kaniyang pag-finger sa akin na tila'y may hinahanap sa loob habang ang kaniyang dila ay nanalakay nang mas matindi sa gilid butas ko.

​Kahit hindi na siya kumakadyot, hindi ako tumigil. Itinuloy ko pa rin ang pagsagad sa kaniyang kahabaan, ninanamnam ang kaniyang bawat tibok sa loob ng bibig ko. Palakas nang palakas ang kaniyang ungol, at may mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig na pilit niyang sinasabi habang lumalamutak, pero hindi ko maintindihan dahil nakasubsob pa rin siya sa pagitan ng mga hita ko.

​"A-ahhh... Le-lemon... mmmpp... la-lalab... Mmm... asan na... a-ahhh... mahal... ughhh... pu-putok na..." ang tila pabulong at nanginginig na boses ni Kuya Lucas, pero dahil sa bilis ng aming mga kilos at sa kaniyang pagkakasubsob, tanging mga ungol na lang ang malinaw sa akin.

​Hanggang sa naramdaman ko ang isang napakamadiin at mataas na kadyot-isang huling pag-ungos ng kaniyang balakang na tila gustong tumagos sa loob ko.

​Halos manlaki ang mga mata ko at napahawak ako nang mahigpit sa kaniyang mga hita nang maramdaman ko ang biglang pagdaloy. Nilabasan si Kuya Lucas nang napakaraming tamod sa loob mismo ng bibig ko. Ramdam na ramdam ko ang init at ang sunod-sunod na pagpintig ng kaniyang pagkalalaki habang inilalabas nito ang lahat ng katas na kaniyang kinimkim.

​Napapikit ako nang mariin, pilit na tinatanggap ang bawat talsik ng kaniyang pagkatao, ninanamnam ang alat at tamis ng kaniyang pag-ibig na ngayon ay bumabaha na sa aking dila.

Dahil hindi ko napaghandaan ang biglang pagsabog ni Kuya Lucas, halos malunod ako sa tindi ng kaniyang paglabas. Kahit na pilit kong nilulunok ang malapot na likido, parang gripo itong walang tigil sa pag-agos. Napuno ang buong bibig ko, ramdam na ramdam ko ang init na humahaplos sa aking lalamunan at pisngi.

​Nasa loob pa rin ang kaniyang pagkalalaki kaya tila lumobo na ang aking mga pisngi sa dami ng kaniyang katas. Hindi ko na kinaya ang volume kaya napaubo ako nang bahagya. Sa sandaling iyon, umapaw ang pinaghalong laway ko at ang kaniyang tamod, bumuhos ito nang husto mula sa aking bibig patungo sa kaniyang matipunong kargada.

​Namangha ako habang pinagmamasdan ang nangyayari. Ang kaniyang pagkalalaki ay tila naging isang chocolate fountain-pero sa halip na tsokolate, malapot na puting likido ang bumabalot dito. Mula sa kaniyang nag-aapoy na ulo, dahan-dahang gumugulong ang malapot na halo ng laway ko at katas niya, bumababa sa puno, hanggang sa mabasa na rin ang kaniyang mga bulbol.

​Hindi ako makapaniwala sa rami ng inilabas niya. Parang namuti na ang buong burat ni Kuya Lucas sa tindi ng kaniyang pagputok. Nakatitig lang ako rito, hinihingal, habang ang mga labi ko ay nananatiling basa at ang paningin ko ay nakapako sa ebidensya ng aming pagpapakasasa sa penthouse na ito.

Napahinto na rin si Kuya Lucas sa paglamutak at pagfinger sa butas ko. Huminto ang mundo sa paligid namin habang tanging ang mabigat at mabilis naming paghinga ang naririnig sa loob ng tahimik na penthouse.

​Dahan-dahan siyang umangat mula sa pagitan ng aking mga binti kaya nilingon ko siya. Kitang-kita ko ang pawis na namumuo sa kaniyang noo at ang pamumula ng kaniyang mukha. Hingal na hingal siyang tumingin sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng pagsuyo at bahagyang pagaalinlangan.

​"Sorry... s-sorry, mahal ko," paos niyang sabi habang hinahabol ang kaniyang hininga. "Sabi mo kasi... ugh... huwag kong aalisin ang bibig ko sa lagusan mo. Sinubukan kitang sabihan kanina na lalabasan na ako... pero hindi mo ata narinig nang maayos dahil sa tindi ng ginagawa natin."

​Nanlaki ang mga mata ko sa kaniyang sinabi. Ang sincere ng kaniyang paliwanag, walang halong biro. Doon ko napagtanto na kaya pala siya tila nanginginig at hirap na hirap kanina ay dahil pinipilit niyang tuparin ang utos ko. Sinunod niya talaga-word for word-na huwag aalisin ang kaniyang bibig sa akin kahit pa pumuputok na siya sa kabilang dulo.

​Napangiti ako nang lihim habang nakatingala sa kaniya. Para siyang isang tapat na kawal sa harap ng kaniyang reyna. Kahit anong iutos ko, kahit gaano kahirap o kahit anong mangyari, susundin niya dahil iyon ang gusto ng kaniyang mahal. Ang sarap sa pakiramdam na ganito ako kahalaga sa kaniya, na ang salita ko ay batas para sa isang katulad ni Kuya Lucas.

​"Ako rin, Kuya... sorry," mahina kong sagot, bakas ang lambing sa aking boses. "Hindi ko inexpect na seseryosohin mo at gagawin mo talaga nang buo 'yung sinabi ko. Akala ko kasi..."

​Hindi ko na tinapos ang sasabihin ko. Sa halip, dahan-dahan kong inabot ang kaniyang kahabaan na basang-basa pa rin ng aming mga katas. Gamit ang aking dila, sinimulan kong dilaan ang bawat patak na nakapalibot doon. Dahan-dahan, nilalasap ko ang init at ang alat-tamis ng kaniyang pag-ibig, nilulunok ang bawat likido na bumabalot sa kaniyang matipunong kargada.

​"A-ahhh... Mahal... ughhh... mmm..." Isang malalim at mahabang ungol ang kumawala kay Kuya Lucas nang maramdaman niya ang init ng dila ko. Napahawak siya nang mahigpit sa aking beywang, ang kaniyang mga kuko ay bahagyang bumaon sa balat ko.

​"Gagawin ko... ugh... lahat para sa'yo, Mahal... ahhh... ang sarap... mmm..." nanginginig niyang sabi habang patuloy akong naglilinis sa kaniya. "Mahal na mahal kita, Baby... ugh... sobrang sarap... h-huwag kang hihinto... mmmpp..."

​Bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay may kasamang ungol at pigil na hininga. Ramdam na ramdam ko ang tindi ng kaniyang nararamdaman sa bawat "ang sarap" na binibigkas niya.

"H-huwag kang... ugh... mag-alala, Lemon... mmm... hindi 'yan... ahhh... basta-basta lalambot," nanginginig at nauutal na sabi ni Kuya Lucas habang patuloy ang ginagawa ko sa kaniya. "M-minsan... ughhh... nakakatalong... ahhh... tatlong putok ako sa isang upuan... mmm... kapag... ahhh... kapag nagjajakol... ang sarap, Lemon... ugh... sige pa... mmm...".

​Dahil sa sinabi niya, bigla kong naalala ang madaling araw na nakita ko siyang nagpaputok. Napaisip ako-siguro nga ay nakaraming beses muna siya bago ko siya nadatnan sa huling bugso niya. Ibig sabihin, matagal na pala siyang nagpapakasarap bago ko pa siya nahuli. Ngunit hindi ko na iyon sinabi sa kaniya. Sa halip, pinagpatuloy ko lang ang pagdila at paglunok sa bawat patak ng kaniyang tamod na humahalo sa aking laway, nililinis ang bawat himaymay ng kaniyang matipunong pagkalalaki.

Nang masimot ko na ang lahat ng katas at maging malinis na muli ang kaniyang pagkalalaki, hinalikan ko ang ulo nito nang may buong pagmamahal. Sumulyap muli ako kay Kuya Lucas, ang aking mga mata ay puno ng pagnanasa.

​"K-kuya... puwede niyo na po akong k-kantutin," mahina, nahihiya at paos kong bulong.

​Hindi na nag-aksaya ng panahon si Kuya. Inalalayan niya ako nang may pag-iingat habang nararamdaman ko ang panginginig ng kaniyang mga kamay sa tindi ng kaniyang pinipigil na emosyon. Umupo siya sa sofa at malawak na pinaghiwalay ang kaniyang mga binti. Sa isang iglap, binuhat niya ako at ikinandong nang paharap sa kaniya, dahilan upang maglapat ang aming mga balat at maramdaman ko ang kaniyang tumitigas na kargada sa ilalim ko.

​Hinawakan ni Kuya Lucas ang aking baywang at tumingin nang diretso sa aking mga mata. "Mahal... Baby... ikaw na ang magpasok nito sa loob mo," bulong niya habang ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking mukha. "Gusto ko ikaw ang may kontrol para hindi ka masyadong masaktan."

​Bakas ang pag-aalala sa kaniyang mukha nang muli siyang magsalita. "Pasensya ka na, wala akong lube o kahit anong pampadulas dito sa penthouse... okay lang ba sa'yo na laway muna ang gamitin natin?"

​Tumango ako at ngumiti nang tipid, ramdam ang kaniyang pagiging maalaga kahit sa gitna ng ganitong kainit na sitwasyon. "Opo, Kuya... okay lang po sa akin."

​Dahan-dahan kong inabot ang kaniyang mainit na pagkalalaki, ginagabayan ito patungo sa nag-aabang kong lagusan, handang-handa nang tanggapin ang buong bigat ng kaniyang pagmamahal.

Dahil sa sinabi ni Kuya Lucas, lalong bumilis ang tibok ng puso ko. Ramdam ko ang pag-aalala niya, ang pagiging maingat na huwag akong masaktan kahit pa halata namang hirap na rin siyang kontrolin ang sarili. Dumura muna si Lucas sa kaniyang kamay nang ilang beses at maingat itong ikinalat sa kaniyang matigas na pagkalalaki, tinitiyak na basang-basa ito. Pagkatapos ay kinuha niya ang pagkakataon para lagyan din ng sapat na dulas ang butas ko.

​Nang makitang handa na ang lahat, tumingin siya sa akin nang may pagsuyo. "Sige na, Baby... ituloy mo na, Mahal ko," bulong niya.

​Hindi ako hinawakan ni Kuya Lucas sa baywang. Marahil ay tama ang hinala ko-ayaw niyang madala ng emosyon at biglang maisagad ang aking katawan pababa habang nakakandong ako, na alam niyang ikabibigla ng katawan ko. Inilagay lang niya ang kaniyang mga braso sa sandalan ng sofa, nakabuka ang dibdib at tila isinusuko ang buong pagkatao niya sa akin.

​Napakagwapo ng kuya ko sa itsura niya ngayon. Ang kaniyang panga ay nakadiin, ang buhok ay medyo gulo-gulo na, at ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa pagnanasa. Dahan-dahan akong kumilos. Gamit ang aking mga kamay na nakahaeak sa kaniyang matigas na balikat, dahan-dahan kong ibinaba ang aking katawan sa kaniyang pagkalalaki.

​"Ahhh..." napadaing ako ng mahina nang maramdaman ko ang unang pagdait ng kaniyang dulo sa aking lagusan. Napakapait ng pakiramdam pero may kasamang kakaibang sarap. Nang maipasok ko na ang ulo nito, huminto muna ako para huminga at hayaang mag-adjust ang aking katawan.

​Naramdaman ko naman ang kaniyang palad. Hinahaplos ni Kuya Lucas ang aking likuran gamit ang isa niyang kamay, pilit na pinagagaan ang pakiramdam ko. "Dahan-dahan lang, Baby... kaya mo 'yan," malambing niyang pag-alo.

​Muli, dahan-dahan akong bumaba. Bawat milimetro ng kaniyang pagpasok ay nagpapadaing sa akin sa sakit na nararamdaman, pero hindi ko iniinda dahil gusto ko itong mangyari. Kita ko ang nag-aalalang mukha ni Kuya Lucas, tila nararamdaman din niya ang hirap ko. Hindi na siya nag-atubili; iniangat niya ang kaniyang ulo at sinalubong ako ng isang malalim na halik para ilihis ang aking atensyon mula sa hapdi sa ibaba.

​Nang malapit na maisagad ang haba ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko, tila tumigil ang mundo. Napahinto kami sa paghahalikan, parehong hinihingal at nagtatama ang mga paningin na puno ng pagnanasa at pag-aalaga. Ramdam ko ang bawat pintig ng kaniyang dugo sa loob ko-napakalaki, napakatigas, at tila binubuksan ang bawat himaymay ng aking pagkatao.

​Sa isang malalim na paghugot ng hininga, dahan-dahan ko pang ibinaba ang aking balakang hanggang sa maramdaman ko ang kanyang bulbol. Naisagad ko na.

​"Ahhh... Sh-shit... Lemon..." ungol ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang mga mata ay napapikit nang mariin at ang kaniyang ulo ay napasandal sa sofa.

​"Mmmh... Kuya... napakalaki... Ahhh!" hindi ko napigilang dumaing habang nararamdaman ang sagad na pag-okupa niya sa loob ko.

​Nanatili akong nakahinto nang ilang sandali, ninanamnam ang pakiramdam na buo na kami. Pagkatapos, dahan-dahan kong itinaas ang aking katawan, sapat lang para maramdaman ang paghila ng kaniyang laman, bago muling bumaba nang dahan-dahan.

​Ang aking mga kamay ay lumipat mula sa kaniyang balikat patungo sa kaniyang mga pisngi. Hinawakan ko ang kaniyang mukha nang may pagsuyo habang patuloy ako sa mabagal na pagtaas-baba. Kitang-kita ko ang bawat reaksyon niya-ang pag-igting ng kaniyang panga, ang pagkunot ng kaniyang noo sa sarap, at ang paminsan-minsang pagbuka ng kaniyang labi para kumuha ng hangin.

​Di nagtagal, ang matinding hapdi na naramdaman ko kanina ay unti-unting naglaho. Napalitan ito ng isang klase ng sarap na tila kuryenteng gumagapang sa buong katawan ko. Bawat paglubog ko ay nagbibigay ng kakaibang rurok na nagpapalambot sa aking mga tuhod.

​"Ahhh! Kuya... Lucas... Ang sarap..." ungol ko, hindi na mapigilan ang boses habang mas bumibilis ang aking ritmo.

​Napahawak si Kuya sa aking baywang, ginagabayan na ang aking bawat galaw. Ang kaniyang mga ungol ay sumasabay na sa akin, isang simponya ng pagnanasa sa loob ng tahimik na penthouse.

​"Mahal na mahal kita, Lemon... Ahhh... Sobrang mahal kita, Baby," paos na sambit ni Kuya Lucas habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata, tila sinasabi na sa sandaling ito, ako lang ang nagmamay-ari sa kaniya.

​"Mahal din kita, Kuya... Mahal na mahal kita," tugon ko sa pagitan ng aking mga ungol, habang isinusuko ang lahat-lahat sa lalaking matagal ko nang lihim na minamahal.

​Sa gitna ng aming pagpapalitan ng mga salita ng pagmamahal, tila mas lalong nag-alab ang apoy sa loob ko. Ang mabagal at dahan-dahan kong pag-angat at pagbaba ay hindi na sapat para sa nararamdaman kong bugso ng laman. Gusto ko pa. Gusto ko pang maramdaman ang bawat pulgada niya na humahagupit sa loob ko.

​Nang hindi nagpapaalam, bigla kong binilisan ang aking ritmo. Mula sa marahang pag-ugoy, naging mabilis at mapusok ang aking bawat paglubog.

​"Ahhh! L-lemon! Shit... dahan-dahan, Baby!" napaigtad si Kuya Lucas, ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na napahawak sa aking baywang habang ang kaniyang katawan ay tila naninigas sa sorpresang sarap.

​"Ugh... Kuya! Hindi ko na kaya... ang sarap! Ahhh! Gusto ko... gusto kong mabilis!" ungol ko, hindi na alintana kung gaano kalakas ang boses ko. Ang bawat pagtama ng aking singit sa kaniyang hita ay naglalabas ng tunog na nagpapatunay kung gaano kami kalapit sa isa't isa.

​"Fuck... sige... sige, Mahal ko... Ahhh! Bilisan mo pa... ganyan nga... shit!" napaungol na rin siya nang malakas, ang kaniyang boses ay puno ng pagnanasa. Kita ko ang kaniyang mga ugat sa leeg na lumalabas habang pinipigilan niyang huwag maparami ang kaniyang galaw.

​Umabot iyon ng halos sampung minuto. Sampung minutong walang humpay na mabilis na pagtaas-baba ko sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Basang-basa na kami ng pawis, at ang hangin sa penthouse ay tila nauubos sa bawat hininga naming dalawa. Pagod na ang aking mga binti pero ang sarap na nararamdaman ko ang nagpapatuloy sa akin.

​Biglang hinawakan ni Kuya Lucas ang aking balakang, pinahinto ako sa aking pag-galaw. "Sandali... Lemon... hinto muna..." hingal na hingal niyang sabi.

​Huminto ako, nakadikit pa rin ang aming mga katawan, habang ang dibdib ko ay mabilis na tumataas-baba. "B-bakit po, Kuya? H-hindi mo po ba nagustuhan?" tanong ko nang may pag-aalala.

​Tumingin siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay tila nagliliyab sa pagnanasa pero naroon pa rin ang kaniyang pagiging maingat. "Hindi... Hindi, Baby... okay lang ba sa'yo... kung sasabayan kita? Gusto ko... gusto rin kitang bayuhin habang bumababa ka... Pero ayaw kitang mabigla o masaktan. Okay lang ba?"

​Huminga ako nang malalim, nararamdaman ang kaniyang respeto kahit sa gitna ng ganitong kainit na sitwasyon. Ngumiti ako at hinaplos ang kaniyang pawisang mukha. "Opo, Kuya... sige po. Gawin niyo po ang gusto niyo... gusto ko ring maramdaman ang pagbayo niyo."

​Matapos makuha ang aking pagsang-ayon, nag-adjust si Kuya Lucas ng kaniyang upo. Mula sa pagkaka-upo nang tuwid, bahagya siyang humiga sa sofa. Tanging ang kaniyang mga balikat at ulo na lang ang nakasandal sa likod na sandalan, habang ang kaniyang balakang ay naka-angat at handa nang sumalubong sa bawat galaw ko. Ang posisyon niyang ito ay tila mas lalong naglantad sa kaniyang pagkalalaki, handang-handa na para sa mas matindi naming pagsasama.

​Naramdaman ko ang unang kadyot ni Kuya Lucas mula sa ibaba habang pababa ako. Isang matinding sensasyon ang gumuhit sa buong katawan ko nang magtagpo ang aming mga lakas. Sa bawat pag-baba ko, sasalubungin niya ako ng malakas na tulak paitaas, dahilan para mas lalong bumaon ang kaniyang pagkalalaki sa kaibuturan ko.

​"Ahhh! Kuya... Lucas! S-shet, nagsasalubong... mmmh!" napaungol ako nang malakas nang maramdaman ang madiing pagtama niya sa aking G-spot.

​"Mahal... Oh god, Baby... ang sikip mo sobra... Ahhh!" dumaing si Kuya habang ang kaniyang mga mata ay tila nawawala na sa sarap. "Gusto ko 'to... gusto ko ang pakiramdam mo sa loob... p-parang minamasahe ako..."

​Mula sa banayad na salubungan, tila nagkaroon kami ng sariling mundo at sabay naming binilisan ang kilos. Ako sa mabilis na pagtaas-baba, at siya sa walang humpay na pagkadyot paitaas. Ang bawat pagbagsak ko sa kaniyang katawan ay sinalubong niya ng pwersa, dahilan para mapuno ang penthouse ng tunog ng aming naglalapat na balat at ang aming magkasabay na ungol.

​"Ahhh! Ahhh! Mabilis pa, Kuya! Huwag kang hihinto!" sigaw ko, habang ang aking paningin ay nagsisimula nang lumabo dahil sa sobrang sarap.

​Hindi na nag-atubili si Kuya Lucas. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang, ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa aking balat-isang pagpapakita ng kaniyang pag-angkin. Siya na ang nagkontrol sa aking ritmo. Bawat pagbaba ko ay sinasabayan niya ng malalim at madiing kadyot paitaas, tinitiyak na bawat milimetro ng kaniyang burat ay nararamdaman ko hanggang sa kaloob-looban.

​"Hah... hah... Lemon... akin ka lang... Ahhh! Tatandaan mo 'yan..." bulong niya sa paos na boses habang walang tigil ang kaniyang pagbayo.

​"O-opo... ahhh! Sa'yo lang ako... Kuya... Lucas... Ahhh! Sagad po... ang sarap!" wala na akong ibang maisip kundi ang init at ang matinding rurok na unti-unting lumalapit sa aming dalawa.

​Bawat kadyot niya ay tila sumasagad sa aking kaluluwa, at sa bawat ungol namin na nagtatama, lalong tumitindi ang aming pag-iibigang bawal man sa paningin ng iba, ay siyang tanging nagbibigay sa amin ng buhay sa mga sandaling ito.

Sa bawat pag-angat at mabilis na pagbagsak ko sa kaniyang katawan, naramdaman ko ang lalong pagtigas at paglaki ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko. Tila ba may sarili itong buhay, tumitibok-tibok at pilit na sumasagad sa bawat sulok ng aking lagusan. Ramdam ko ang bawat ugat nito na kumakaskas sa aking dingding, nagbibigay ng sensasyong nagpapaiyak sa akin sa sobrang sarap.

​"Ahhh! Kuya... Lucas! P-pakiramdam ko... lalong lumalaki sa loob ko! Ahhh! Shet!" napaungol ako nang malakas habang ang aking mga kamay ay nakasabunot sa kaniyang buhok, pilit siyang idinidikit sa akin.

​Naramdaman ko ang muling pag-igting ng kaniyang mga muscle. Ang kaniyang kadyot ay naging mas mabilis at mas malalim, bawat tulak ay tila gustong tumagos sa aking tyan.

​"Hah... hah... Lemon... malapit na ako... ughhh... hindi ko na mapigil... Ahhh!" sigaw ni Kuya Lucas, ang kaniyang boses ay paos na paos at nanginginig sa pagnanasa.

​Tumingala siya sa akin, ang mga mata ay nanlalabo na sa sarap. "Mahal... saan... saan ko ipuputok? Ahhh! Sabihin mo... bago ako mawalan ng bait..."

​Huminga ako nang malalim, nilalasap ang bawat pintig niya sa loob ko. "Iputok mo sa loob, Kuya! Ahhh! Sige lang... buntisin mo ako! Iputok mo ang mga anak mo... na pamangkin ko... na magiging anak nating dalawa! Ahhh! Gusto kong mapuno ng katas mo ang kaloob-looban ko, Kuya!"

​Dahil sa narinig, tila ba nawalan na ng preno si Kuya Lucas. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking baywang, ang kaniyang mga daliri ay bumaon sa aking balat.

​"Lemon... pakinggan mo ako..." bulong niya sa gitna ng kaniyang mabilis na paghinga, pilit na inilalapit ang kaniyang mukha sa akin. "Kalimutan mo muna si Dad... ngayong gabi... ngayong oras na 'to... sa akin ka lang. Akin ka lang, Lemon. Tatandaan mo 'yan."

​"Opo, Kuya... Ahhh! Sa'yo lang ako... wala munang Daddy Logan... Kuya Lucas lang... Ahhh! Sige pa... mabilis pa!" tugon ko habang sinasalubong ang kaniyang bawat kadyot ng mas mabilis na pag-angat at pagbaba.

​"Sige, Baby... sige lang... ughhh... ganyan nga... mmmpphh!" napaungol si Lucas nang maramdaman ang aking pagsunod. "Ahhh! Sige, Lemon... sige lang, Mahal ko... malapit na... ughhh!"

​"Sige, Kuya! Sige lang! Ibigay mo lahat! Ahhh! I-isagad mo pa... ahhh! Ang sarap... sobrang sarap, Kuya!" sabay kaming napaungol nang malakas, ang aming mga boses ay nagtagpo sa isang simponya ng pagnanasa na bumalot sa buong penthouse.

​Biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Naramdaman ko ang kaniyang pag-igting nang higit sa kanina. Sa isang biglang galaw, niyakap niya ako nang napakahigpit, tila ba ayaw na niya akong pakawalan habambuhay. Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa aking leeg, nararamdaman ko ang kaniyang mainit at naghahabulang hininga sa aking balat.

​Awtomatiko ring napayakap ang aking mga braso sa kaniyang ulo, pilit siyang isinusubsob lalo sa akin. "Kuya... Ahhh! Kuya!"

​Tatlong madidiin at sagad na sagad na kantot ang pinakawalan ni Kuya Lucas-mga huling bugso ng kaniyang lakas na tila gustong iukit ang kaniyang pagkatao sa kaloob-looban ko. Sa bawat pagbaon niya, ramdam ko ang init ng kaniyang pag-ibig na nagsisimulang bumaha sa loob ko.

​"Ahhhhhhh!" isang mahabang ungol ang kumawala sa kaniya bago siya tuluyang nilabasan sa loob ko.

​Ramdam na ramdam ko ang sunod-sunod na pagpintig ng kaniyang pagkalalaki habang ibinubuhos nito ang lahat ng kaniyang katas. Mainit, malapot, at napakarami-tila ba naramdaman ko ang pagdaloy nito paakyat hanggang sa aking tyan. 

Nanatili kaming magkayakap nang mahigpit, hinihingal at kapwa basang-basa ng pawis, habang ang mundo sa labas ng penthouse ay nanatiling tahimik, saksi sa aming bawal pero wagas na pag-iisa.

Nanatiling nakabaon ang pagkalalaki ni Kuya Lucas sa loob ko, matigas at mainit pa rin habang pareho kaming naghahabol ng hininga. Sa gitna ng katahimikan ng penthouse, tanging ang aming malalalim na paghinga ang naririnig.

​"Lemon... bunso..." bulong niya nang iangat ang ulo at habang dahan-dahang hinahaplos ang aking pisngi, ang kaniyang boses ay paos pa rin dahil sa katatapos lang na sarap. "Ramdam mo ba? Ramdam mo ba kung paano kita pinuno sa loob?".

​"O-opo, Kuya... ramdam na ramdam ko po. Ang init... ang dami..." sagot ko nang may kasamang mahinang ungol habang nakakapit pa rin sa kaniyang mga balikat.

​Isang tipid na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kuya Lucas habang tinititigan ako nang diretso sa mga mata. "Panigurado... mabubuntis kita, Mahal. Sa dami ng ipinutok ko sa loob mo, imposibleng hindi ka magdalang-tao," seryoso niyang sabi na tila ba iyon na ang pinaka-lohikal na susunod na mangyayari.

​Hindi ko napigilang mapatawa nang mahina sa sinabi niya. "Kuya naman... nakalimutan mo na yata," panunukso ko sa kaniya habang hinahaplos ang kaniyang buhok. "Wala po akong matres. Bakla po ang kapatid mo, kaya hinding-hindi ako mabubuntis kahit punuin mo pa ako ng tamod mo araw-araw".

​Bahagyang napakunot ang noo ni Kuya Lucas, at sa kabila ng pagod ay mababakas ang determinasyon sa kaniyang mukha. "Wala akong paki," madiin niyang sagot. "Gagawa ako ng paraan. Lahat gagawin ko para mabuntis ka, Lemon. Hahanap tayo ng paraan... kahit ano, basta magkaroon tayo ng sarili nating anak".

​Dahil sa kaniyang pagiging seryoso sa isang bagay na tila imposible, lalo akong natawa. Nakakahawa ang kaniyang determinasyon, hanggang sa maging si Kuya Lucas ay hindi na rin nakatiis at natawa na rin kasabay ko habang magkayakap kami sa gitna ng penthouse.

​Sa gitna ng aming pagtatawanan habang nakahiga na sa sofa, dahan-dahang humupa ang ingay at napalitan ng isang malalim na katahimikan. Tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata, ramdam ko ang init na dumadaloy sa pagitan naming dalawa.

​"Mahal na mahal kita, Kuya Lucas," seryoso kong sabi habang hinahaplos ang kaniyang pisngi.

​"Mahal na mahal din kita, Lemon. Higit pa sa iniisip mo," tugon niya bago ako hinalikan nang madiin sa noo.

​Napangiti ako at hindi napigilang magbiro. "Alam mo Kuya, ikaw ang nagpatunay sa akin ng salitang 'maginoo na medyo bastos'. Akalain mo 'yun, sa gitna ng init ng eksena natin kanina, panay pa rin ang hingi mo ng consent? 'Okay lang ba, Lemon?', 'Pwede ba, Mahal?' Nakakatawa ka," panunukso ko sa kaniya.

​Natawa nang mahina si Lucas at bahagyang napakamot sa kaniyang ulo. "Kailangan 'yun, Lemon. Kahit na alam kong gusto mo rin, gusto kong sigurado ako na komportable ka. Hindi kita basta-basta papatulan nang hindi ko nararamdaman na handa ka. Ang paghingi ng consent ay tanda ng respeto ko sa'yo, hindi lang bilang kapatid, kundi bilang taong mahal ko."

​Dahil sa kaniyang sinabi, lalong lumambot ang puso ko. Hindi ko inaasahan ang ganoong kalalim na paliwanag. Natawa si Lucas sa naging reaksyon ko at bigla akong pinaulanan ng mga mabilis at maliliit na halik sa buong mukha-sa noo, sa mga pisngi, sa ilong, hanggang sa humantong muli sa aking mga labi.

​"Kuya, teka lang," biro ko muli nang maramdaman kong tila may muling nabubuhay sa ilalim ko. "Bakit matigas pa rin 'to? Kakatapos lang natin di'ba?"

​Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Lucas. "Sino ang nagsabing tapos na tayo? Pangalawang putok pa lang 'yun, Lemon. Hindi pa ako tapos sa'yo. Gusto mo pa ba ng isang round?"

​Nanlaki ang mga mata ko sa gulat pero sa kabilang banda ay nakaramdam ako ng matinding pananabik. "Kaya mo pa ba?" hamon ko sa kaniya.

​"Makikita mo," maikli niyang sagot bago muling sinakop ang aking mga labi.

​Nagsimula kaming maghalikan nang mas mapusok at mas passionate kaysa kanina. Ang aming mga dila ay muling nagtagpo sa isang sayaw na puno ng pagnanasa, habang ang aming mga kamay ay walang humpay sa paghaplos sa bawat bahagi ng aming mga katawan. Ramdam ko ang init ng kaniyang palad na gumagapang mula sa aking baywang paakyat sa aking dibdib.

​Sa gitna ng aming mapusok na paghahalikan, habang nakabaon pa rin ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko, bigla akong binuhat ni Kuya Lucas nang hindi kumakalas ang aming mga labi. Napayakap ako nang mahigpit sa kaniyang leeg at ang aking mga binti ay awtomatikong pumulupot sa kaniyang baywang.

​Nagsimula siyang maglakad patungo sa silid, at sa bawat hakbang niya, naramdaman ko ang pag-angat at pagbaba ng aking katawan sa kaniyang alaga. Bawat pagbagsak ko dahil sa kaniyang paghakbang ay nagdudulot ng madiing pagbaon niya sa kaibuturan ko.

​"Ahhh... Kuya... ughh!" hindi ko mapigilang mapasegunda ng ungol sa bawat hakbang niya.

​"Mmm... Lemon... ang sarap mo... ugh!" ungol din ni Lucas habang pilit na pinapanatili ang aming paghahalikan sa kabila ng paggalaw ng aming mga katawan.

​Bawat hakbang, bawat kurot ng laman, at bawat ungol na nagtatama ay lalong nagpapatindi sa init sa loob ng penthouse. Alam ko, mahaba-habang gabi pa ito, at sa piling ni Kuya Lucas, handa akong malunod muli sa sarap na siya lang ang nakakapagbigay.

​Dahan-dahang pinihit ni Kuya Lucas ang pinto ng silid habang karga-karga pa rin ako. Hindi naputol ang aming paghahalikan; tila ba naging isang mahabang sayaw ang paglalapat ng aming mga labi habang dahan-dahan niyang ibinababa ang aking katawan sa malambot na kama. Sa bawat pagdampi ng aking likod sa sapin, ramdam ko ang bigat at init ng kaniyang katawan na sumunod sa akin.

​Nanatili siyang nakapatong sa akin, ang kaniyang mga braso ay nakatukod sa magkabilang gilid ng aking ulo upang hindi ako madaganan nang husto. Sa kabila ng aming posisyon, hindi pa rin niya inilalabas ang kaniyang pagkalalaki; nanatili itong nakabaon nang malalim sa loob ko, tila ba ayaw niyang maputol ang koneksyong iyon.

​"Mahal na mahal kita, Lemon," bulong niya sa pagitan ng aming mga halik, ang kaniyang boses ay paos at puno ng emosyon. "Hinding-hindi kita bibitawan. Dito ka lang sa akin.".

​Napayakap ako nang mahigpit sa kaniyang leeg, hinahabol ang bawat hininga niya. "Mahal din kita, Kuya... sobra pa sa inaakala mo," sagot ko habang hinahaplos ang kaniyang buhok. "Salamat dahil pinoprotektahan mo ako... salamat dahil sa'yo, pakiramdam ko ay sapat ako."

​Nanatili kaming ganoon nang matagal-magkadikit ang mga labi, magkayakap nang mahigpit, habang ang init sa pagitan namin ay tila ba hindi nauubos. Walang gumagalaw, sapat na ang pakiramdam na kami ay iisa sa loob ng tahimik na silid na iyon. Ang bawat tibok ng kaniyang puso ay nararamdaman ko, at sa bawat segundo, mas lalong lumalalim ang ugnayang tanging kaming dalawa lang ang nakakaunawa.

Nang maramdaman ni Kuya Lucas na pinipiga ko ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko habang nakahiga kami sa kama, dahan-dahan siyang kumalas sa aming halik. Huminga siya nang malalim, ang kaniyang mga mata ay tila nagniningning sa ilalim ng malamlam na ilaw ng silid.

​"Lemon, Mahal ko..." paos niyang tawag habang hinahaplos ang gilid ng aking mukha. "Anong gusto mong position? Tell me, susundin ko."

​Napangiti ako at naramdaman ko ang muling pag-init ng aking mga pisngi. Kahit kanina pa kami nagpapakasarap, may bahagi pa rin sa akin na nahihiya, pero mas matimbang ang pagnanasa at ang gusto kong ipagawa sa kaniya.

​Ito na ang pagkakataong hinihintay ko. May gusto akong maranasan sa kaniya-isang bagay na magpaparamdam sa akin na ako ay kaniya at siya ay akin sa pinaka-intimadong paraan. "Missionary, Kuya... Gusto ko yung yakap na yakap mo ako," mahina kong sagot habang nararamdaman ang init sa aking mukha.

​Tumango si Kuya Lucas, ang kaniyang titig ay puno ng pagsuyo. "Gagawin ko 'yan para sa'yo, Baby."

​Sinunod niya ako nang walang pag-aalinlangan. Dahan-dahan siyang pumuwesto sa ibabaw ko, sinisiguradong hindi niya mailalagay ang buong bigat niya sa akin pero sapat na para maramdaman ko ang kaniyang matipunong katawan. Ipinulupot ko ang aking mga binti sa kaniyang beywang at ang aking mga kamay ay mahigpit na yumakap sa kaniyang malapad na likuran.

​Si Kuya Lucas naman ay yumakap din nang buo sa aking katawan, ang kaniyang mga bisig ay nakapulupot sa akin na tila ba ayaw na niya akong pakawalan. Sa posisyong ito, magkadikit ang aming mga dibdib-damang-dama ko ang mabilis na tibok ng kaniyang puso na sumasabay sa akin.

​Nang marahan niyang idiniin muli ang kaniyang pagkalalaki, napapikit ako at napakapit nang mahigpit sa kaniyang likod. Hindi ito mabilis; ang kaniyang bawat paggalaw ay maingat, mabagal, at puno ng kontrol. Bawat pagbaon niya ay tila isang pangako ng pagmamahal. Hindi siya nagmamadali, ninanamnam ang bawat sandali ng aming paglalapat.

"Mahal na mahal kita, Lemon," paos niyang sambit bago isinubsob ang kaniyang mukha sa aking leeg, ninanamnam ang aking amoy habang patuloy sa kaniyang madiin pero mapang-angking giling.

​"Ahhh! Kuya! Shet... d'yan... oo, d'yan nga!" napakapit ako nang mahigpit sa kaniya habang nararamdaman ang matinding sarap.

​"Gusto mo ba 'to, Mahal? Ang bigat ko?" tanong niya habang dahan-dahang kumakadyot, ang kaniyang mukha ay nakadiin sa leeg ko sa tindi ng sarap na nararamdaman din niya.

​"O-opo... ughhh... isagad mo pa, Kuya Lucas Xavier... sige lang..." tugon ko sa pagitan ng aking mga ungol.

Dahil sa narinig, ​sinunod niya ako. Mas binigatan pa niya ang kaniyang bawat paglubog. ​Ang bawat tulak niya ay sinalubong ko ng bahagyang pag-angat ng aking balakang, pilit na kinukuha ang lahat ng kaniyang maibibigay. Ang tunog ng aming naglalapat na balat at ang aming magkasabay na ungol ay bumalot sa buong silid, isang himig ng pag-ibig na kami lang ang nakakaalam. Sa bawat dahan-dahang kadyot ni Kuya, ramdam ko ang rurok na unti-unting lumalapit, bitbit ang tamis at init ng kaniyang pagmamahal.

​Sa posisyong ito, wala kaming takas isa't isa. Nararamdaman ko kung paano manginig si Kuya Lucas sa bawat kadyot, kung paano niya halikan ang aking leeg para mapigilan ang kaniyang mga ungol, at kung paano niya ako yakapin nang may wagas na pagmamahal sa gitna ng aming mapusok na pagsasama.

​Ito ang missionary na gusto ko-kung saan ramdam ko ang kaniyang buong pagkatao, ang kaniyang proteksyon, at ang kaniyang wagas na pag-angkin sa akin bilang kaniyang "baby" at "mahal."

​Habang nararamdaman ko ang mabagal at maingat na paggalaw ni Kuya Lucas, hindi ko maiwasang mapaisip. Ang bawat halik niya sa aking leeg at ang banayad na pagpasok niya ay puno ng pag-iingat, na tila ba takot siyang mabali ako sa kaniyang mga bisig. Pero ramdam ko... ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Alam kong nagpipigil siya.

​Gusto kong maranasan ang isa pang katauhan ni Kuya Lucas. Yung walang preno. Yung hayok na nakita ko noon, sabi ko sa aking isip.

​"Kuya..." mahina kong tawag habang nakayakap pa rin ang mga binti ko sa kaniyang beywang.

​Tumigil siya sa paghalik sa aking leeg at dahan-dahang iniangat ang kaniyang mukha. Bakas sa kaniyang mga mata ang matinding pagnanasa, pero pilit pa rin niyang kinakalma ang kaniyang paghinga. "Bakit, Baby? May masakit ba? Masyado bang madiin?" tanong niya, ang boses ay puno ng pag-aalala.

​Umiling ako at tinitigan siya nang diretso sa kabilugan ng kaniyang mga mata. "Kuya, wag mong pigilan. Gawin mo na kung ano ang gusto mong gawin," panimula ko, seryoso ang aking tono. "Kantutin mo ako nang marahas. Pagmumurahin mo ako at idirty talk mo ako... tulad nang kung paano mo sinabi sa akin nung nagjajakol ka nung nakaraang madaling araw sa sala."

​Sandaling natigilan si Kuya Lucas. Nakita ko ang biglang gulat sa kaniyang mga mata. Hindi niya alam. Hindi niya alam na nakita ko siya noong gabing iyon, na narinig ko ang bawat bastos na salitang lumabas sa kaniyang bibig habang hinihimas ang kaniyang sarili.

​Pero ang gulat na iyon ay mabilis na naglaho. Tila'y narinig na niya sa akin ang mga salita na makapagpapawala sa pagpipigil niya.

Unti-unting dumilim ang kaniyang mukha-isang uri ng dilim na hindi nakakatakot, kundi nakaka-ulol sa sobrang sidhi ng pagnanasa. Ang kaniyang panga ay nag-igting, at ang kaniyang mga mata ay tila nagliyab sa narinig na pahintulot.

​"Nakita mo pala ako, ha?" paos niyang sabi, ang boses ay wala na ang dating lambing. Ito ay naging malalim, mapanganib, at puno ng autoridad. "Sige, kung ganoon... huwag kang iiyak-iyak kapag hindi na kita tinigilan, Lemon. Ikaw ang humiling nito."

​Sa isang iglap, nawala ang lahat ng pag-iingat. Mas hinigpitan niya ang hawak sa aking balakang, at bago pa man ako makahinga nang malalim, isang mabilis at napakamadiing tulak ang ginawa niya na nagpasinghap sa akin at nagpaarko ng aking likod. Wala nang dahan-dahan. Ito na ang hayok na Lucas Xavier Buenaventura na gusto kong malasap.

​Biglang nagbago ang ritmo ng aming pagsasama. Sa isang iglap, ang maingat na si Kuya Lucas ay naglaho at pinalitan ng isang lalaking tila nagpapakawala ng lahat ng bugso na matagal niyang kinimkim. Kinantot niya ako nang sobrang rahas, sobrang diin, at sobrang bilis na halos mawalan ako ng hininga sa bawat kadyot niya. Napapakapit ako sa kaniyang malapad na balikat at ang aking mga kuko ay awtomatikong napapakamot sa kaniyang likuran sa tindi ng sensasyong dulot niya.

​"Putang ina ka, Lemon... Pinapanood no pala ako ha," paos at gigil niyang bulong sa aking tainga habang hindi tumitigil sa pagpukpok sa loob ko. "Puta ka, alam mo bang baliw na baliw ako sa pag-iisip kung paano kita kakantutin nang ganito?"

​"Ahhh! Kuya... sige pa... m-masarap," ungol ko na halos hindi na lumalabas sa lalamunan ko dahil sa bilis ng kaniyang galaw. Ang bawat salita niya, gaano man kabastos, ay tila musika sa aking pandinig na lalong nagpapainit sa aking katawan.

​"Masarap? Ha? Puta, masarap ba 'to?" madiin niyang tanong, bawat kadyot ay tumatama sa pinakasensitibong bahagi ng aking loob. "Ang landi mo, Mahal. Napakalandi mong bata ka."

​"O-opo... ahhh! Kuya Lucas!" sagot ko kasabay ng malalim na ungol habang pilit kong isinasalubong ang aking balakang sa kaniyang marahas na pag-angkin.

​Sa gitna ng kaniyang mabilis na pagkantot, hinawakan niya ang aking panga at pilit na ibinuka ang aking bibig. Hindi na ako nagulat nang pagduduraan niya ang loob ng aking nakaawang na labi habang patuloy pa rin ang kaniyang mabilis na kadyot sa ibaba. Sa halip na madiri, lalo akong nag-init.

Ninamnam ko muna ang nga dura niya nasa bibig ko nilunok nang walang alinlangan habang nakatitig sa kaniya.

"Puta..." Rinig kong sabi niya bago lalong nandilim ang kaniyang mukha. 

​Sa loob-loob ko, hindi ako natatakot sa kaniya. Malayong-malayo ito sa takot na naramdaman ko kay Daddy Logan. Kay Kuya Lucas, alam kong sa kabila ng karahasang ito ay nandoon pa rin ang lambing na ipinakita niya sa akin sa loob ng maraming taon-lalo na kanina. Ang nararanasan ko ngayon ay hindi galit-ito ay ang pagkawala ng mahabang pagpipigil ng isang lalaking uhaw na uhaw sa taong mahal niya.

​Nang tila masatisfied na siya sa posisyon naming missionary at sa bawat pagbababoy at pangmumura niya sa akin, bigla niyang inalis ang kaniyang sarili sa loob ko, na nagpabitaw sa akin ng isang mahinang "hmp."

​"Talikod, Lemon. Bilisan mo," utos niya, ang boses ay puno ng autoridad.

​Mabilis akong tumalima at dumapa sa malambot na kama. Dinaganan niya ako muli, pero sa pagkakataong ito, wala na ang anumang bahid ng pag-iingat. Hinawakan niya ang parehong kamay ko at hinila ang mga ito patungo sa aking likuran, nilolock ako sa ilalim ng kaniyang bigat.

​Kinantot niya ako nang mabilis mula sa likuran. Ang mukha ko ay nakatagilid at nakabaon sa unan, habang ang kaniyang mukha naman ay nakapatong din nang patagilid din sa aking pisngi, ramdam ko ang init ng kaniyang hininga at ang pag-igting ng kaniyang panga.

​"Tignan mo ang sarili mo, Mahal... bababuyin kita nang husto rito sa bawat sulok ng penthouse natin," bulong niya habang mabilis na pumupukpok sa likuran ko. "Putang ina, ang higpit mo pa rin... gusto mo ba 'to? Gusto mong kinakantot ka ng kuya mo na parang isang puta, ha, Lemon? Sabihin mo sa akin, Mahal."

​"O-opo... Kuya... mahal... ahhh! Kantutin mo pa ako... ako na puta mo... babuyin mo ako!" sigaw ko, ang boses ay basag na basag habang ang bawat kadyot niya ay nagpapayanig sa buo kong pagkatao.

​"Ibibigay ko sa'yo lahat, Mahal. Lahat ng dumi at lahat ng sarap na gusto mo," gigil niyang sabi, bawat kadyot ay mas nagiging madiin at mas mapang-angkin. "Dahil akin ka lang. Puta ka man sa paningin ko ngayon, ikaw lang ang kaisa-isang putang mamahalin ko habambuhay."

​Sa bawat mabilis at marahas na pagbayo ni Kuya Lucas mula sa aking likuran, tila nawawala na ako sa aking sarili. Ang tindi ng friction at ang bawat madiing pagtama niya sa aking loob ay nagdulot ng isang sensasyong hindi ko na kayang pigilin. Sa sobrang sarap, biglang nanginig ang buo kong katawan, nanigas ang aking mga binti, at naramdaman ko ang pag-agos ng sarili kong init-nilabasan ako nang hindi man lang hinahawakan ang aking sarili.

​Naramdaman iyon ni Kuya Lucas. Humigpit ang hawak niya sa aking mga kamay at lalong bumilis ang kaniyang kadyot. "Tang ina... tignan mo 'tong puta na 'to," paos niyang mura sa aking tainga. "Hindi mo hinahawakan pero nilabasan ka? Ganito ka ba kalandi kapag ako ang kumakantot sa'yo?"

​"Ahhh! Kuya... Lucas... s-sorry... ahhh!" tanging naisagot ko habang patuloy pa rin ang pag-alon ng sarap sa katawan ko.

​Pero hindi siya tumigil. Bigla siyang nagmura nang sobrang lakas, isang "Putang ina!" na yumanig sa buong silid. Kasabay niyon, naramdaman ko ang muling pag-igting at paglaki ng kaniyang pagkalalaki sa loob ko-tila mas lalo pa itong tumigas at bumukol. Gumawa siya ng tatlong sunod-sunod at napakamadiing bayo na tila ba gusto niyang lumabas sa kabilang panig ng katawan ko.

​"M-mahal... lalabas na ako! Putang ina, Baby!" sigaw niya bago binitawan ang huling madiing tulak at naramdaman ko na naman ang pagdaloy ng napakainit at malapot niyang katas sa loob ko.

​Bumagsak ang bigat ng kaniyang katawan sa aking likuran. Dinaganan niya ako habang hinihingal nang malalim, ramdam ko pa rin ang bawat tibok ng kaniyang alaga sa loob ko habang patuloy na naglalabas ng init.

​"Putang ina... Daan-daang bilyon na ata ang naitapon kong mga anak natin sa loob mo, Mahal," hingal niyang sambit, ang mukha ay nakabaon pa rin sa gilid ng leeg ko. "Sa dami nito, putang ina, baka mabuntis ka na talaga sa ginagawa natin."

​"Mahal ko..." Seryosong panimula niya, ang kaniyang boses ay naging malalim at puno ng katapatan. "Anong magandang pangalan para sa anak natin?"

​Natigilan ako sa kaniyang tanong. Ramdam ko ang seryosong aura niya, walang halong biro. Napangiti ako nang bahagya at kahit pagod ay sinabayan ko na lang ang trip ni Kuya Lucas. "Pangalan agad, Kuya? Hindi pa nga natin alam kung may nabuo na ba rito sa loob ko," biro ko, pero hinigpitan ko rin ang yakap sa kaniya.

"Sa dami ng tamod na naiputok ko sa loob mo, mayroon na 'yan," sagot niya habang nakatitig nang diretso sa akin. "At gusto ko lang malaman. Para handa tayo maging Daddy ako at maging Mommy ka."

​Nag-isip ako sandali, hinahayaan ang aking sarili na mabitag sa imahinasyon ng isang pamilyang kaming dalawa ang bumuo. "Hmm... kung babae, gusto ko ang pangalang Lunari. Parang ang ganda lang pakinggan, misteryoso pero maliwanag."

​Tumango-tango si Kuya Lucas, tila ninanamnam ang tunog ng pangalan. "Lunari... maganda nga. Bagay sa'yo. Eh kung lalaki?"

​"Kapag lalaki naman... gusto ko Leighton. Mukhang matipuno at pormal, parang ikaw," sagot ko habang isinusubsob ang mukha ko sa kaniyang dibdib.

​Naramdaman ko ang mahinang pagtawa niya at ang muling paghalik niya sa ibabaw ng ulo ko. "Lunari and Leighton they are... sige, tatandaan ko 'yan. Pero sa dami ng rounds natin kanina, baka kambal pa ang lumabas baka nga triplets pa. Kakayanin mo ba kung quadruplets? Eh kung octuplets?" Sunod suno na sabi niya.

​Natawa naman ako na napatango at kinabahan sa huling sinabi niya. Kung may matres at nabubuntis man ako, mapapamura talaga ako sa ire kung walo. 

Pero nawala ang kaba na iniisip ko. ​Akala ko kasi ay doon na matatapos dahil sa tindi ng pagod na bakas sa kaniyang paghinga. Pero nagkamali ako. Ramdam ko ang muling pag-init ng kaniyang katawan. "Akala mo ba tapos na tayo, Lemon? Madami pa akong mailalabas. Hindi kita titigilan hangga't hindi ka nanghihina sa sarap," bulong niya.

​Iniba niya ang aming posisyon. Pinatihaya niya ako at itinaas ang aking mga binti sa kaniyang balikat-isang piledriver position na mas lalong nagpabaon sa kaniya nang malalim.

​Umabot kami ng lima pa na rounds. Lima pang rounds ng walang humpay na pag-angkin, pagbababoy, at matinding pagnanasa. Mas marami pa ito kaysa sa mga rounds na ginawa namin ni Daddy Logan noon. At sa bawat round na iyon, hindi ako binigo ng aking katawan-nilabasan din ako kada round, sumasabay sa kaniyang bawat rurok.

​Nang tuluyan na kaming matapos, halos hindi ko na maigalaw ang aking mga binti. Basang-basa kami ng pawis at ang kama ay punong-puno ng ebidensya ng aming ginawa. Unti-unti nang bumalik ang dating Kuya Lucas-ang mapagmahal at maalaga kong kuya.

​Dahan-dahan niyang inalis ang kaniyang sarili at maingat akong binuhat para isandal sa headboard ng kama. Kumuha siya ng malinis na bimpo at maligamgam na tubig para linisin ako.

​"Baby... sorry," mahina niyang simula habang maingat na pinupunasan ang aking mga hita. "Masyado ba akong naging marahas? May masakit ba sa'yo? Nadala lang ako... putang ina, hindi ko lang talaga mapigilan kapag ikaw na ang nasa ilalim ko."

​"O-okay lang, Kuya... gusto ko rin naman," mahina kong sagot, bakas ang pagod sa boses ko.

​Inilapag niya ang bimpo at hinalikan ako nang matagal sa noo bago ako niyakap nang mahigpit. "Mahal na mahal kita, Lemon. Patawarin mo si Kuya kung masyado kitang nababoy kanina, ha? Hindi ko lang talaga matiis na hindi ka angkinin nang buong-buo. Magpahinga ka na, Baby... nandito lang ako. Hindi ako aalis."

"Mahal na mahal din po kita kuya. Hindi po ako nasaktan sa ginawa niyo," Sagot ko. "Maraming salamat kasi ipinaranas mo sa akin ang parehong masarap na maingat at marahas na kantot mo." Dagdag ko. Hinalikan niya lang muli ang akin noo.

Sa gitna ng pagod at sa init ng kaniyang mga bisig, dinalaw na kami ng antok, dala ang mga pangalang iyon na tila naging pangako ng isang kinabukasang kaming dalawa lang ang nakakaalam.

# Chapter 10

Iminulat ko ang aking mga mata, sinalubong ng liwanag na nanggagaling sa malaking glass window ng penthouse.

Agad kong naramdaman ang matinding bigat sa aking katawan-isang uri ng pagod na masarap pero may kasamang hapdi. Sinubukan kong igalaw ang aking mga hita, pero napadaing ako nang maramdaman ang ngalay at sakit sa pagitan nito.

​Napatingin ako sa kabilang side ng kama. Wala na si Kuya Lucas, pero ramdam ko pa rin ang kaniyang init sa unan. Sa gilid ng nightstand, may nakadikit na kulay dilaw na sticky note.

​"Mahal, kailangan ko lang lumabas sandali para bumili ng ointment, gamot, at ilang groceries. Huwag kang biglang babangon, hintayin mo ako. I love you."

​Napangiti ako habang binabasa 'yun. Kahit gaano siya naging marahas kagabi, bumabalik at bumabalik pa rin ang pagiging maalaga niyang taglay. Pero dahil makulit ako at medyo naiilang na sa lagkit na nararamdaman ko, pinilit kong bumangon kahit na nilinisan naman ako ni Kuya bago kami natulog.

​Halos gumapang ako patungo sa banyo. Bawat hakbang ay tila isang paalala ng bawat bayo at pag-angkin ni Kuya Lucas sa akin kagabi. Nang makapasok ako at humarap sa malaking salamin, hindi ko mapigilang mapahawak sa aking bibig.

​Puno ng mga pulang marka ang aking leeg hanggang sa dibdib. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko ay ang pakiramdam sa aking ibaba. May kung anong malapot na likido ang dahan-dahang umaagos pababa sa aking hita.

​"Shit, Kuya... gaano ba karami ang ipinasok mo sa loob?" bulong ko sa sarili.

​Umupo ako sa toilet seat at dahan-dahang ginamit ang aking mga daliri para linisin ang aking lagusan. Sa bawat pagpasok ng daliri ko, tila bumabalik ang kuryenteng naramdaman ko kagabi. At doon ko nakita-ang buo-buo at malapot na tamod ni Kuya Lucas ay walang humpay sa pag-agos. Puti, malapot, at amoy na amoy ang kaniyang pagkalalaki.

"Shuta... Amoy tamod siguro ako kanina pa."

​Napapikit ako habang pilit na inilalabas ang lahat ng ebidensya ng aming pagsasama. Parang hindi nauubos. Ramdam na ramdam ko ang pamamaga ng aking loob, isang matamis na hapdi na nagpapatunay na sa gabing nagdaan, si Kuya Lucas ang nagmamay-ari sa akin nang buong-buo.

​Nang matapos kong mailabas ang karamihan sa kaniyang katas, dahan-dahan akong tumayo para maligo. Binuksan ko ang shower at hinayaan ang maligamgam na tubig na dumaloy sa aking katawan. Habang sinasabunan ko ang aking sarili, hindi ko maiwasang maisip... paano na kami nito?

​Si Daddy Logan, si Kuya Lucas... ang pamilyang namin ay unti-unti nang nilalamon ng mga lihim na ako mismo ang mitsa.

​Paglabas ko ng banyo, nakabalot lang ako ng bathrobe habang dahan-dahang naglakad sa hagdan patungo sa sala. Saktong pag-upo ko ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng penthouse.

​"Mahal? Bakit ka bumangon?" Ang boses ni Kuya Lucas-mababa, baritono, at bakas ang pag-aalala. Pumasok siya sa akin sa sofa bitbit ang mga supot, at ang tingin niya ay agad na bumaba sa aking mga labi at sa leeg kong puno ng kaniyang marka.

​"Hindi ako makapaghintay, Kuya. Masyado mo akong pinuno sa loob," pang-aasar ko sa kaniya, kahit na ang totoo ay halos hindi na ako makalakad nang diretso.

​Lumapit siya sa akin, inilapag ang mga gamot, at marahang hinaplos ang aking pisngi. "Sorry... gagamutin natin 'yan. Dito ka lang."

​Inilapag ni Kuya Lucas ang mga supot sa sofa at kinuha ang isang maliit na tube ng ointment. Umupo siya sa tabi ko at tinitigan ako nang may halo-halong pagnanasa at pag-aalala.

​"Baby, humiga ka muna. Bukaka ka nang dahan-dahan, lalagyan natin 'to," malambing pero seryoso niyang utos.

​Uminit ang buo kong mukha. Kahit na anong baboy na ang ginawa namin kagabi, iba pa rin ang hiya kapag nasa ilalim ako ng maliwanag na ilaw at tititigan niya ang lagusan ko. Akala ko ay kakantutin niya uli ako-na handa naman akong ibigay-pero iba pala ang pakay niya.

​"K-kuya, nakakahiya..." bulong ko, pero dahan-dahan ko pa ring ibinuka ang aking mga hita.

​"Huwag kang mahiya sa akin. Masyado kitang napwersa kagabi. Eight rounds... Fuck! Hindi ko alam kung paano mo nakayanan 'yun," aniya habang dahan-dahang ipinapahid ang malamig na ointment sa namamagang bahagi ng aking pagkatao.

​Napasinghap ako sa hapdi at lamig. Damang-dama ko ang kaniyang maingat na paghaplos, tila bawat dampi ay humihingi ng tawad sa bagsik na ipinaras niya sa akin sa loob ng walong ulit na pag-angkin.

​Katatapos lang namin mag-ayos at kakain na sana kami ng agahan para makainom na ako ng gamot nang biglang tumunog ang doorbell.

​Napatigil kami pareho. Nagkatinginan kami ni Kuya Lucas, parehong nagtatanong kung sino ang darating nang ganitong oras. Tumayo siya at dahan-dahang sumilip sa peephole.

​"Anak ng... Shit," mahinang mura ni Kuya Lucas.

​"Sino 'yan, Kuya?" kaba kong tanong.

​"Sina Lucian at Lysander. Paano nila nalaman na nandito tayo?" Galit at gulat ang tono ng boses niya. Halatang ayaw niyang maistorbo ang solo naming oras.

​Nataranta ako. Hindi pwedeng makita nila ako sa ganitong kalagayan-namumugto ang mga mata, hirap lumakad, at puno ng marka.

​"Kuya, pagbuksan mo sila! Pero please, sabihin mo natutulog ako sa kwarto at huwag muna akong istorbohin," mabilis kong utos habang pilit na tumatayo.

​"Sigurado ka, Baby?"

​"Oo, dali na!" Mabilis na sagot ko.

​Dali-dali akong umakyat sa second floor ng penthouse kahit sumasakit ang balakang ko. Pagpasok sa kwarto niya, hindi ko ito isinara dahil soundproof ang kwarto ni Kuya at hindi ako makakapag-mosang sa usapan nila.

Agad kong hinalughog ang closet niya at kinuha ang isang hoddie niya na sobrang laki sa akin. Isinuot ko ito agad para maitago ang mga kiss marks na nagkalat sa aking leeg at dibdib.

​Humiga ako sa kama at nagtalukbong, pinakikinggan ang pagbukas ng pinto sa ibaba at ang papasok na boses ng dalawa ko pang kuya.

Ang tahimik na paraiso namin ni Kuya Lucas, mukhang magugulo na.

Nang marinig ko ang tawanan nina Kuya Lucian at Kuya Lysander sa ibaba, tila walang bakas ng tensyon na iniwan namin sa bahay. Parang normal na pagkikita lang ito para sa kanila, pero para sa akin, bawat tawa nila ay nagpapakaba sa akin dahil sa dami ng lihim na itinatago ko sa loob ng penthouse na ito.

​Nang makaramdam ako ng mga yabag ng paa na paakyat at papalapit sa kwarto, agad akong nagtulug-tulugan. Humiga ako nang patagilid at tumalikod sa pinto para hindi nila makita ang anumang bakas ng pagod o ang mga marka sa aking leeg na pilit kong itinago sa ilalim ng malaking hoodie ni Kuya Lucas.

​Pumasok sila sa kwarto at hindi nagtagal ay narinig ko ang boses ni Kuya Lysander.

​"Kuya, ba't ganyan ang itsura ng bunso natin? Parang pagod na pagod ah, mahimbing pa ang tulog kahit tanghali na," tanong ni Lysander habang nakasilip sa aking pwesto. "Ano bang ginawa niyo kagabi at parang lantang gulay 'yan?"

​Naramdaman ko ang bahagyang pag-init ng aking pisngi, pero nanatili akong nakapikit at pigil ang hininga.

​"Napagod lang 'yan kagabi, San," sagot ni Kuya Lucas sa seryosong tono, bagaman alam kong pigil din siya. "Medyo malayo rin kasi ang nilakad namin bago kami nakakain sa labas. Hindi sanay sa mahabang lakaran ang Ma- B-baby natin, 'di ba?" Dagdag niya at muntik pa akong tawagin na mahal.

​"Ah, kaya pala. Nakita ko nga 'yung sinend mong picture sa sa amin kagabi habang kumakain kayo sa restaurant," singit naman ni Kuya Lucian. "Mukha ngang masarap ang pagkain niyo, pero mukhang na-drain talaga ang energy ni Baby. Hayaan na muna nating magpahinga."

​Ito ang nagsilbing alibi namin para sa gabing puno ng nakatagong init-ang larawan sa isang mamahaling restaurant na naging panakip-butas sa walong rounds ng pag-angkin ni Kuya Lucas sa akin.

"Tara na. Nagpapahinga ang Baby natin," narinig kong sabi ni Kuya Lucian bago sila lumabas ng kwarto.

​Nang marinig kong medyo malayo na ang kanilang mga yabag, dahan-dahan akong bumangon. Kahit ramdam ko pa ang ngalay sa aking mga hita, nanaig ang kuryosidad ko.

Chismosa na kung chismosa, pero gusto kong malaman kung ano ang pinag-uusapan nila.

Kachismisan ko kasi minsan ang mga kasambahay ng kapitbahay namin. Mga Mosang kami haha.

Maingat akong lumabas at nagtago sa sulok ng hagdan, sapat na para marinig ang boses nila mula sa malawak na sala ng penthouse.

​"So, Kuya Lucas," panimula ni Kuya Lysander, habang naririnig ko ang pag-umpog ng baso sa lamesa. "Ano nga palang ginagawa niyo rito ni Lemon? Bakit parang biglaan ang paglipat niyo rito sa penthouse? At ang layo nito sa dati mong condo, ah."

​"I just want a new environment for Lemon," kalmadong sagot ni Kuya Lucas. "Masyadong mainit sa bahay, alam niyo naman ang tensyon doon. And about my old condo... I already sold it. Masyado na akong naliliitan doon. Dito, it's more spacious, quiet, and secured. Matagal na rin ako nakalipat dito."

​"Sabagay, napakaganda nga rito. Kitang-kita ang buong city skyline," puri ni Kuya Lucian. "Pero magkano ba ang inabot nitong penthouse? Based on my research, this building is the most expensive real estate sa Manila ngayon."

​Narinig ko ang bahagyang pagtawa ni Kuya Lucas bago sumagot. "I got this for almost 150 million pesos. Full payment, para wala na akong iniisip."

​Nanlaki ang mga mata ko at muntik na akong mapasigaw. Mahigit isang daan at limampung milyon?! Nalula ako sa halaga. Para sa akin, sapat na ang halagang 'yun para mabuhay habambuhay nang hindi nagtatrabaho, pero para kay Kuya Lucas, parang bumili lang siya ng bagong sasakyan.

​Pero ang mas nagpagulat sa akin ay ang naging reaksyon nina Kuya Lucian at Kuya Lysander.

​"Not bad," kaswal na sabi ni Kuya Lucian, na parang barya lang ang pinag-uusapan nila. "Actually, naghahanap din ako ng unit dito sa malapit. I might get one next month para may matuluyan din ako kapag ayaw kong umuwi sa mansion."

​"Ako rin, I'm thinking of moving here," dagdag naman ni Kuya Lysander. "Mas malapit 'to sa office ko. I'll check the unit sa kabilang tower bukas."

​Napahawak na lang ako sa dibdib ko habang nakasandal sa pader. Ibang klase talaga ang mga kuya ko. Habang ako ay halos himatayin sa presyo ng tinitirhan namin ngayon, sila naman ay parang nagpaplanong bumili lang ng bagong sapatos

Alam ko naman na mayaman kami, pero hindi ko alam na ganito kayaman kasi hindi naman ako nagtatanong ng yaman namin. Baka may airport at malls din kami, ha?

Dahil naging tungkol na lang sa mga sasakyan, bagong labas na motor, at kung anu-anong usapang barako ang paksa nina Kuya Lucian at Kuya Lysander, unti-unti na akong nawalan ng gana sa pakikinig.

Ang usapan nilang pang-milyonaryo ay parang mga ingay na lang sa pandinig ko habang nakasandal sa pader. Kaysa mahuli pa akong nagmo-mosang dito sa hagdan, minabuti ko nang dahan-dahang bumalik sa kwarto ni Kuya Lucas.

​Pagpasok ko, agad akong humiga pero hindi pa rin mapakali ang sikmura ko. Nagrerebolusyon na ang tyan ko sa gutom; paano ba naman, walong rounds ba naman ang kinuha sa akin kagabi? Kulang na lang ay kainin ko ang bedsheet sa sobrang paghahanap ng laman.

​Naalala ko ang mini-ref ni Kuya sa gilid ng kaniyang entertainment set. Tamad akong bumangon at binuksan iyon, umaasang may cheesecake o kahit anong matamis doon. Pero laking gulat ko nang makita ang mga bote sa loob.

​"Collagen drinks? At... placenta supplements?" Bulong ko habang nanlalaki ang mga mata.

​Kinuha ko ang isang bote at tiningnan ang brand-kilalang Japanese brand. "Shuta ka, Kuya Lucas! Nahawa ka na yata sa akin!" Napatawa ako nang mahina. Mukhang ang seryoso at barakong engineer ay lihim ding nag-aalaga ng kutis. Baka natatakot siyang tumanda at baka hindi ko na siya gustuhin? Wow, Feeling yarn?

​Uminom ako ng isang collagen drink at kumain ng ilang crackers na nakita ko sa tabi para lang malagyan ang tyan ko. Dahil sa sarap ng pakiramdam ng malamig na inumin at sa pagod na rin ng katawan, hindi ko namalayan na unti-unti nang bumibigat ang aking mga talukap.

​Nakaidlip pala ako.

​Pagdilat ko, tiningnan ko agad ang digital clock sa bedside table. Isang oras din pala akong nawala sa mundo. Himala dahil ramdam ko ang bahagyang pagbabalik ng lakas ko at nawala na rin ang matinding kirot sa pagitan ng mga hita ko, siguro dahil na rin sa ointment na inilagay ni Kuya kanina.

​"Okay, Lemon. Showbiz time," sabi ko sa sarili ko habang nag-aayos ng hoodie.

​Dahan-dahan akong bumaba, pilit na ginagawang normal ang bawat hakbang kahit may kaunting ngalay pa rin. Pagdating ko sa huling baitang ng hagdan, tumambad sa akin ang tatlo kong kuya na seryosong nag-uusap sa sala.

​"Oh... Kuya Lucian? Kuya Lysander?" Pagkukunwari ko, na parang gulat na gulat habang kinukuskos ang aking mga mata na parang bagong gising lang. "Nandito pala kayo? Kanina pa ba kayo?"

​Agad na napalingon ang dalawa sa akin nang may pag-aalala.

​"Hey, Bunso. Gising ka na pala," ani Kuya Lucian.

​Napatingin ako kay Kuya Lucas na nasa kabilang sofa. Nakita ko ang bahagyang panginginig ng kaniyang balikat at ang pilit na pagpipigil ng tawa habang nakatingin sa akin. Alam niya! Alam niyang nagpapanggap lang ako at malamang ay alam niyang kanina pa ako gising.

​"Opo, Kuya... parang napahaba ang tulog ko. Napagod talaga ako kagabi," sabi ko habang pasimpleng tinitingnan si Kuya Lucas nang matalim. "Bakit parang... ang saya niyo yata rito?"

​"Wala naman, Baby. We're just thinking... na baka kumuha kami ng unit malapit dito," sagot ni Kuya Lysander. 

​Lalong lumawak ang ngisi ni Kuya Lucas, at sa pagkakataong ito, hindi na niya napigilang magpakawala ng isang maikling tawa bago uminom ng kape. Isang tawang parang nagsasabing, 'Ang galing mong umarte, Mahal.'

Hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko. Sa kabila ng hiya na nararamdaman ko, mabilis akong lumapit sa kanila.

​"Kuya Lulu! Kuya Lander!" Tawag ko sa kanila bago ko sila sinalubong ng isang mahigpit na yakap. "Namiss ko kayo... sobrang namiss ko kayo."

​Ramdam ko ang panandaliang pagkabigla nila bago nila ako niyakap pabalik nang mahigpit. Ilang araw din kaming hindi nagkita simula nung dinala ako ni Kuya Lucas dito sa penthouse, at kahit pa may mga nangyari sa amin ni Kuya Lucas, hindi mawawala ang puwang ng dalawa pa sa puso ko.

​"Sorry, Bunso," mahinang bulong ni Kuya Lucian habang hinahaplos ang likod ko. "Sorry kung hindi namin nagawang protektahan ka nung gabi na 'yun. Hindi dapat nauwi sa ganoon."

​"Oo nga, Baby," dagdag naman ni Kuya Lysander, bakas ang sinseridad sa boses. "Sorry kung naging mahina kami nung mga oras na kailangan mo kami. Sinunod namin ang gusto mo na bumalik kami sa bahay, pero gusto naming malaman mo na... hindi pa rin namin pinapansin si Dad. Ganoon din si Kuya Lucian. Hindi namin kayang umakto na parang walang nangyari pagkatapos ng ginawa niya sa'yo."

​Naramdaman ko ang pagbigat ng dibdib ko sa narinig ko. Sa gitna ng lahat, sila pa rin ang naging kakampi ko. "Thank you, mga Kuya. Maraming salamat kasi nananatili kayo sa tabi ko," sagot ko habang mas lalo pang hinihigpitan ang yakap sa kanila. Hindi ko na dinagdagan ang sasabihin ko dahil baka maiyak lang ako.

​Humiwalay na si Kuya Lucian, pero si Kuya Lysander ay tila walang balak bumitaw. Mas lalo niyang hinapit ang bewang ko at isiniksik ang mukha niya sa leeg ko-saktong sa tapat ng malaking hoodie ni Kuya Lucas. Nanigas ako sa kinatatayuan ko nang maramdaman ko ang isang pamilyar na matigas na bagay na tumutusok sa aking puson.

​'Shuta... ano 'to?!' sigaw ng isip ko. Naloka ako dahil alam ko ang pakiramdam na 'yun. Ramdam na ramdam ko ang init at ang pag-igting ng kaniyang katawan habang nakayakap sa akin.

​Isang malakas na tikhim ang bumasag sa katahimikan.

​"Lysander, tama na 'yan. Masyado nang matagal ang yakap mo, baka maubusan ng hangin ang Baby natin," seryosong sabi ni Kuya Lucas. Nakatayo na siya at madilim ang tingin sa mga kamay ni Lysander na nasa bewang ko.

​Dahan-dahang humiwalay si Kuya Lysander at supladong tinignan si Kuya Lucian. "Fuck you, Bro! Ilang araw mo na nga kasama Bunso natin tapos ipagdadamot mo pa sa yakap lang," Seryoso na sabi ni Kuya Lysander na alam kong pabiro lang.

Kung hindi lang alam ni Kuya Lucas ang ugali ni Kuya Lysander, baka nagbugbugan na talaga ang dalawa. 

​Si Kuya Lucian naman, na kanina pa nakamasid sa amin, ay tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "Oo nga naman, Kuya. At ikaw, Baby... bakit suot mo 'yang hoodie ni Kuya Lucas? Halos lamunin ka na niyan," puna niya bago biglang ngumisi nang nakakaloko. "Hindi pa ba nawawala ang mga pasa at marka na iniwan ni Dad sa katawan mo?" Nag-aalala na dagdag niya.

'Kung alam mo lang, Kuya' isip-isip ko.

​"Tama na nga 'yan," pagsaway ni Kuya Lucas, pero bakas pa rin ang tensyon sa panga niya.

​Lumapit sa akin ulit si Kuya Lysander at hinawakan ang magkabilang balikat ko. Ang kaninang supladong tingin niya ay napalitan ng sobrang lambing na ekspresyon. "Anyway, nagugutom ka na ba, Bunso? Mukhang hindi ka pa kumakain nang maayos. Sabihin mo lang kung anong gusto mo, ipagluluto kita ngayon din."

​"Kahit ano?" tanong ko habang dahan-dahang kumakalma ang pintig ng puso ko.

​"Kahit ano, Baby. Kahit ang puso ko pa ang iluto ko, basta mabusog ka lang," nakangiti niyang sagot, pero ramdam ko ang kakaibang kislap sa mga mata niya na nagpabalik ng kaba sa dibdib ko.

"Aswang ka ba, Kuya Lander? Anong puso mo ang lulutuin mo?" biro ko sa kaniya sabay tawa nang mahina. Pero bago pa siya makasagot, mabilis kong idinagdag, "Pero sige na, basta luto mo! Gusto ko ng bistek, 'yung specialty mo. Brunch na ang kakainin ko kasi sobrang gutom na talaga ako."

​Napangiti si Kuya Lysander at hinaplos ang pisngi ko. "Sige, Baby. Para sa'yo, kahit anong specialty pa 'yan, gagawin ko." Sabi niya sabay punta sa kitchen area.

​Lumingon siya kay Kuya Lucas. "Kuya, wala yatang sangkap ng bistek dito sa penthouse mo. Napansin ko, puro pang-mayaman at instant lang 'tong nasa ref mo, ah. Kahit sa pinamili mo na groceries."

​Tumango si Kuya Lucas habang tinitingnan ang pantry niya. "Oo nga. At may nakalimutan din akong bilhin kanina na importante. Sasama na ako sa'yo sa grocery sa baba para mabilis tayong makabalik. Lucian, maiwan ka muna rito kay Lemon at baka tumakas 'yan," biro ni Kuya Lucas, bagaman ramdam ko ang talas ng kaniyang mga mata kay Kuya Lucian.

​"Bilisan niyo ah! Gutom na ang princess natin," sagot ni Kuya Lucian habang nakaupo na sa mahabang sofa at naglalaro.

​Nang makaalis ang dalawa, naiwan kaming dalawa ni Kuya Lucian sa malawak na sala. Nakabukas ang malaking TV at seryoso siyang naglalaro sa Xbox. Ako naman, kinuha ko ang phone ko at nag-check ng social media. Nag-post ako nung solo picture ko kagabi sa restaurant-yung anggulong hindi halatang pagod ako, kundi mukha lang talagang blooming sa ilalim ng dim lights.

​"Baby," tawag ni Kuya Lucian habang tutok pa rin ang mga mata sa screen. "Halika rito sa tabi ko."

​Lumingon ako at nakitang tinatapik-tapik niya ang kaniyang hita, senyas na gusto niya akong pakandungin. Hindi na ako nag-atubili; lumapit ako at dahan-dahang kumandong sa kaniya nang patagilid. Agad kong naamoy ang pamilyar na barakong amoy ni Kuya Lucian.

Nakaupo ako ngayon sa isang hita niya, pero dahil sa laki at maskulado ng kaniyang mga binti, parang nakasandal na rin ako sa gitna niyon.

​Agad na ipinulupot ni Kuya Lucian ang kaniyang mga braso sa bewang, nilagay ang baba sa balikat ko at hinawakan ulit ang controller. "Wait lang, Baby... tapusin ko lang 'tong part na 'to," bulong niya bago ako mabilis na binigyan ng halik sa pisngi. Pagkatapos noon ay bumalik na uli ang focus niya sa paglalaro.

​Hindi ko maintindihan kung bakit kailangan pang magmadali o kung bakit kailangan niyang sabihing "sandali lang," pero nanatili lang akong nakasandal sa kaniya. Pinanood ko ang nilalaro niya sa malaking screen-Resident Evil 7 pala. Ang dilim ng paligid sa laro at ang nakakatakot na atmospera nito ay malayo sa init at bango na nararamdaman ko mula sa katawan ni Kuya Lucian.

​Habang hinihintay ko siyang matapos, hindi ko mapigilang mapaisip. Sa bawat paggalaw ng mga daliri niya sa controller at sa higpit ng pagkapulupot niya sa bewang ko, ramdam ko ang proteksyon-isang uri ng pag-aalaga na kahit puno ng lihim ang pamilyang ito, alam kong hinding-hindi nila ako pababayaan.

Habang nakasandal ako sa dibdib ni Kuya Lucian, hindi ko maiwasang mapatingin sa kaniyang mga kamay na busy sa pagpindot sa controller. Ang lalaki ng kaniyang mga palad, maugat, at bakas ang lakas sa bawat paggalaw ng kaniyang mga daliri. Ewan ko ba, pero habang pinapanood ko ang mga kamay na 'yun, bigla akong nakaramdam ng kakaibang init na gumagapang sa buo kong katawan.

​'Shuta ka talaga, Lemon... ano 'tong iniisip mo?' bulong ng malandi kong isip. Pero hindi ko talaga mapigilan, eh. Napaisip ako kung gaano kasarap siguro kung ang malalaking daliri na 'yan ang dahan-dahang lalabas-masok sa loob ko. Siguradong mapupuno ang backpussy ko sa laki ng mga 'yan. Paano kung nasa leeg ko ang mga 'yan tapos naka complete police uniform siya?

Oh my gosh! Naglalawa na ata ang imaginary pussy ko...

​Agad akong napailing at natauhan sa sarili kong kalandian. Mabilis kong ibinalik ang tingin ko sa TV screen para itago ang pamumula ng mukha ko. 'Huy, kakatapos lang ng walong rounds kay Kuya Lucas, Lemon! Kumalma ka!' pagsaway ko sa sarili ko.

​Maya-maya pa ay narinig ko ang pamilyar na tunog ng pag-pause ng laro. Binitawan ni Kuya Lucian ang controller at mas lalong hinigpitan ang yakap sa akin mula sa likod. Isiniksik niya ang kaniyang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko.

​"Baby..." mahinang bulong niya, ang boses ay mas malalim at paos kaysa kanina.

​Nagsimula siyang magtanim ng maliliit na halik sa aking pisngi, pababa sa panga, hanggang sa marating niya ang aking leeg. Noong una ay parang malambing na kuya lang na namiss ang kaniyang bunso, pero habang tumatagal, nag-iiba ang timpla ng bawat dampi ng labi niya. Mayroon nang dila. Nagiging mas madiin, mas matagal, at mas mapang-angkin.

​"K-kuya..." nauutal kong tawag sa kaniya. Ramdam ko ang kuryenteng dumadaloy sa bawat ugat ko dahil sa sensasyong ibinibigay niya. Ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa balat ko, dahilan para manindig ang aking mga balahibo.

​Tumigil siya sandali, pero hindi humiwalay. "Sorry, Baby... hindi ko na kasi talaga napigilan," paos niyang sabi habang dahan-dahang hinahaplos ang aking bewang sa ilalim ng malaking hoodie. "Ilang araw kitang hindi nakita at naaamoy... hindi mo alam kung gaano ako nagtiis na huwag kang sugurin agad dito kahapon nung nalaman ko kung nasaan kayo."

​Sa bawat salitang binibitawan niya, nararamdaman ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Alam ko ang tingin na 'yan, alam ko ang init na 'yan. At kahit alam kong mali, parang gusto ko ring maramdaman kung paano mag-angkin ang isang Lucian Buenaventura.

Dahan-dahan niyang iniharap ang aking mukha sa kaniya. Sa isang sandali, nagtagpo ang aming mga mata-ang kaniyang mga tingin ay tila nagniningas, puno ng pananabik na matagal na niyang kinikimkim. Hindi na siya nag-atubili; mabilis niyang sinakop ang aking mga labi ng isang mapusok at gutom na halik.

​Napasinghap ako sa biglaang pagsalakay ng kaniyang dila. Ang halikan namin ay naging malalim at basa, maririnig ang tunog ng paglalapat ng aming mga labi sa tahimik na sala. Pakiramdam ko ay matutunaw ako sa higpit ng kaniyang pagkapit habang ang aming mga laway ay dahan-dahang tumutulo mula sa gilid ng aking labi hanggang sa aking baba.

Gigil na gigil si Kuya Lucian, tila ba gusto niyang ubusin ang hininga ko sa bawat sipsip niya sa aking dila at halos lamunin na ang buong mukha ko.

​"Mmm... ahh..." hindi ko na napigilan ang mapapaungol sa gitna ng init na ibinibigay niya.

​"Putang ina, Baby... ang tamis mo," paos at gigil niyang bulong sa pagitan ng aming mga halik. "Ang sarap... ganito ka pala kasarap... parang ayaw ko nang huminto sa pagtikim sa'yo."

​Natapos ang aming halikan na kapwa kaming hingal na hingal. Ang dibdib ko ay mabilis na nagbababa-taas habang pilit na kumukuha ng hangin. Napatingin ako sa pinto ng penthouse, biglang binalot ng kaba ang puso ko.

​"K-kuya," bulong ko habang inaayos ang nagulo kong buhok. "Baka biglang dumating sina Kuya Lucas at Lysander... mahirap na kapag nakita nila tayo sa ganitong ayos."

​Sandaling tumitig si Kuya Lucian sa akin, bakas ang pagkadismaya sa kaniyang mukha pero dahan-dahan din siyang tumango. Pinunasan niya ang tumulong laway sa baba ko gamit ang kaniyang hinlalaki bago ako muling hinalikan nang mabilis sa noo.

​"Sige, Baby..." aniya habang dahan-dahang kumakalma ang kaniyang paghinga. "Pero... basta mamaya, ha? Patikim ulit ako ng mga labi mo. Sobrang tamis kasi, parang nakaka-adik."

​Ibinalik niya ang kaniyang focus sa TV at muling kinuha ang controller para ituloy ang paglalaro, pero hindi niya ako binitawan. Nanatili siyang nakayakap, nakasandal ang ulo ko sa kaniyang balikat habang pinapanood ang laro, kahit na ang totoo ay nagwawala pa rin ang sistema ko sa bilis ng pangyayari.

​Hindi nga ako nagkamali. Isang minuto lang ata ang lumipas matapos ma-resume ang laro nang marinig namin ang tunog ng pagbukas ng pinto.

​"We're back! At siguradong mapapakain ko na ang Baby namin!" Malakas na boses ni Kuya Lysander ang nanguna, kasunod si Kuya Lucas na tumatawa pa habang may bitbit na supot ng groceries.

​Pero ang tawanan at mga ngiti sa kanilang mga labi ay tila bula na biglang naglaho nang tumama ang paningin nila sa amin sa sofa. Napatigil sila sa mismong entrance ng sala. Nakita nila kung paano ako nakakandong at nakayakap nang mahigpit kay Kuya Lucian, habang nakapulupot din siya at naglalaro.

​Ang kaninang masayang atmospera ay biglang napalitan ng isang nakabibinging katahimikan at tensyon na tila ba hihiramin na ang hangin sa paligid.

Hindi ko alam kung anong mas nakakatakot-ang katahimikan ni Kuya Lucas o ang talim ng tingin ni Kuya Lysander. Halos mapatalon ako nang halos padabog na isinara ni Kuya Lucas ang pinto. Hindi man lang siya lumingon o tumingin sa aming dalawa ni Kuya Lucian. Hawak ang groceries, dumiretso siya sa kusina-sa pantry na ang bawat hakbang ay parang yumanig sa buong penthouse.

​Ramdam ko ang selos at galit na nagmumula sa kaniya, at kahit hindi siya nagsasalita, ang kaniyang presensya ay tila isang bagyong handang manalanta.

​"Wow," sarkastikong sabi ni Kuya Lysander habang nakapamulsa at nakatitig sa amin. "Parang sobrang dikit niyo yata ah? Kulang na lang ay maging isa na kayo sa sofa."

​Tumawa lang si Kuya Lucian-isang tawang tila nang-aasar pero puno ng kumpiyansa. Mas lalo pa niyang hinigpitan ang yakap sa bewang ko at isinandal ang baba niya sa balikat ko.

​"Ganito naman talaga ako kay Lemon, Bro. Huwag kang masyadong pahalata," sagot ni Kuya Lucian habang nakangisi. "Kayo rin naman, ganito kung maglambing sa kaniya, 'di ba? Masyado lang kayong seryoso ngayon. Diba, baby?"

​Napatingin sa akin si Kuya Lucian, naghihintay ng sagot. Pero ako? Hindi ko na magawang makapagsalita. Ang dila ko ay tila umurong at ang tanging nagawa ko na lang ay ang marahang pagtango. Ang bigat ng atmospera ay halos hindi ko na kayang hingahan, lalo na't naririnig ko ang marahas na pagbubukas ng mga cabinet ni Kuya Lucas sa pantry.

​Napailing na lang si Kuya Lysander, halatang hindi kumbinsido pero pinili na lang na huwag nang palakihin ang gulo.

​"Bahala kayo riyan," asik ni Lysander bago tumalikod at sumunod na rin sa kusina. "Magluluto na ako. Baka kapag nagtagal pa ako rito, may lumipad nang controller sa mukha mo, Kuya."

​Naiwan kami ni Kuya Lucian sa sala, pero ang isip ko ay nasa kusina-kung saan alam kong nagtatagpo ang dalawa pang barako na mukhang anumang oras ay sasabog na sa selos. Shuta, Lemon... ang ganda mo talagang bata ka, pero parang ito na yata ang ikamamatay mo.

Dahan-dahan akong kumalas mula sa pagkakaipit sa mga braso ni Kuya Lucian. Ramdam ko pa rin ang init ng kaniyang hininga sa aking leeg, at ang pakiramdam ng kaniyang mga labi ay tila nakatatak pa rin sa aking balat. Kahit ayaw ko sanang gumalaw dahil sa ngalay ng aking katawan, kailangan kong makasiguro na hindi sasabog ang bulkan sa loob ng pantry.

​"Saan ka pupunta, Baby?" tanong ni Kuya Lucian nang hindi inaalis ang tingin sa TV, pero ang kaniyang kamay ay bahagyang humigpit sa aking bewang bago ako tuluyang nakatayo.

​"Sa CR lang, Kuya. Medyo naiihi na ako," mabilis kong palusot. Isang simpleng dahilan para hindi siya maghinala.

​Tumango lang siya, at bago pa ako tuluyang makalayo, mabilis niyang hinapit muli ang batok ko at binigyan ako ng isang mabilis pero madiing halik sa labi. "Bilisan mo, ha? Namimiss agad kita," nakangisi niyang hirit.

​Agad akong napatingin sa direksyon ng kusina at pantry, kinakabahan na baka nakita nina Kuya Lucas o Kuya Lysander ang ginawa niya. Buti na lang at abala ang dalawa sa pag-aayos at paghahanda ng lulutuin kaya hindi nila kami napansin. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang naglakad patungo sa pantry banda, tinitiyak na hindi ako gagawa ng ingay.

​Pagdating ko sa bukana ng pantry, nakita ko si Kuya Lucas. Nakatalikod siya sa akin habang seryosong inilalagay ang mga de-lata at groceries sa mga estante. Ang kaniyang malapad na likod ay tila may dalang sariling bigat, at ang bawat kilos niya ay bakas ang matinding pagtitimpi.

​"Kuya... Kuya Lucas?" mahina kong tawag, sapat na para marinig niya sa loob ng maliit na espasyo.

​Pero hindi siya lumingon. Hindi rin siya sumagot. Patuloy lang siya sa pag-aayos, tila ba wala siyang naririnig o tila ba hindi ako nage-exist sa mismong harap niya. Kinuha niya ang isang box ng cereal at inilagay iyon nang medyo may kalakasan sa shelf, dahilan para mapatalon ako nang bahagya.

​"Kuya, galit ka ba?" tanong ko uli, dahan-dahang lumalapit sa kaniya. "Sorry na... naglalambing lang naman si Kuya Lucian."

​Nanatili siyang tahimik. Ang kaniyang panga ay kitang-kita kong nag-iigting mula sa gilid. Alam ko ang katahimikang ito-ito 'yung uri ng katahimikan ni Kuya Lucas na mas nakakatakot kaysa sa anumang sigaw. Dama ko ang selos na bumabalot sa kaniya, lalo na't kagabi lang ay sa kaniya lang ako, pero ngayon ay parang pinaghahati-hatian na naman ako ng kaniyang mga kapatid.

​Tumayo ako sa likuran niya at dahan-dahang hinawakan ang laylayan ng kaniyang t-shirt. "Kuya... pansinin mo naman ako. Gutom na ako, oh..."

​Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya bago niya ibinaba ang huling supot na hawak niya, pero hindi pa rin siya humaharap sa akin. Ang tensyon sa loob ng pantry ay halos maaari nang hiwain ng kutsilyo.

"Mahal..."

​Sa gitna ng tensyon at ng tunog ng mga de-latang inaayos niya, tila huminto ang mundo.

Natigilan si Kuya Lucas. Ang kamay niyang may hawak na box ng pasta ay nanatiling lapat sa shelf, at ang kaniyang malapad na likod ay bahagyang nanginig. Dahan-dahan, sa paraang tila bawat segundo ay may katumbas na bigat, lumingon siya sa akin.

​Nakita ko ang gulat sa kaniyang mga mata-isang bihirang pagkakataon na nawala ang kaniyang pagiging kontrolado. Pero hindi iyon tumagal. Mabilis niyang binawi ang emosyon at binalot muli ang sarili ng kaniyang pagiging suplado. Walang salita, binitiwan niya ang huling grocery na hawak niya at nilagpasan ako nang hindi man lang sumasagot. Ang hangin na iniwan niya ay malamig, bakas ang selos na pilit niyang itinatago.

​Naglakad siya palabas ng pantry at narinig ko ang mabibigat niyang hakbang patungo sa hagdan. Agad akong sumunod, hindi hinahayaang maputol ang pagkakataong amuhin siya.

​Pasimple akong sumulyap sa sala at kusina. Buti na lang, abalang-abala sina Kuya Lucian at Kuya Lysander-ang isa ay tutok sa kaniyang video game habang ang isa naman ay may busy sa pagluluto. Hindi nila napansin ang panunuyo na ginagawa ko kay Kuya Lucas. Para sa kanila, baka naghahanap lang ako ng meryenda, pero ang totoo, hinahabol ko ang panganay naming tigre na ngayon ay baka nagkukulong na sa kaniyang kwarto sa second floor.

​Dali-dali akong umakyat, bawat baitang ay tila nagpapabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko siya pwedeng hayaang magtampo na lng ganito ang timpla; alam ko kung gaano katindi ang pagmamahal ni Kuya Lucas, at alam ko rin kung gaano kasakit kapag nanlalamig na siya.

​Dahan-dahan kong pinihit ang door knob at laking pasasalamat ko nang maramdamang hindi ito nakasara. Pumasok ako sa loob at inilock ang pinto. Nakita ko si Kuya Lucas na nakaupo sa gilid ng kama, ang kaniyang malapad na likod ay bahagyang nakakuba habang tutok na tutok sa hawak niyang cellphone.

​Lumapit ako at pilit siyang nilambing, isiniksik ang sarili ko sa kaniya para suyuin ang nagtatampo naming tigre. Pero kahit anong ganda ng ngiti ko, hindi niya ako tinitignan o kinakausap.

​"Kuya... nagseselos ka ba?" bulong ko habang pilit na hinaharap ang kaniyang mukha sa akin. Pero sa bawat pagtatangka ko, mabilis niyang ibinabaling ang tingin sa cellphone-doon sa mga pictures ng mga building at structural designs na tila mas importante pa kaysa sa akin sa mga sandaling iyon.

​Dahil wala na akong maisip na paraan para makuha ang atensyon niya, sinimulan ko siyang paghalikan sa pisngi at panga, umaasang bibigay ang kaniyang pagiging suplado. Ngunit nanatili siyang parang estatwa, walang kibo at parang walang nararamdaman.

​Hindi ako sumuko. Ibinaba ko ang aking mga halik sa kaniyang panga patungo sa kaniyang leeg, dahan-dahang ginamit ang aking dila para lasapin ang kaniyang balat at sipsipin ito. Doon ko naramdaman ang biglang pag-igting ng kaniyang buong katawan.

​"A-ahhh... L-lemon... ughhh... mmm..." Isang malalim at mahabang ungol ang sa wakas ay kumawala sa kaniyang mga labi. Naramdaman ko ang kaniyang mabigat na paghinga, isang senyales na ang pader na itinayo niya ay unti-unti nang natitibag ng init ng aking mga halik at kamandag.

Kamandag ni Lemon Iari Buenaventura. Naks!

​Hindi ko tinigilan ang ginagawa ko. Mas lalo kong pinaggigilan ang pagsipsip, paghalik, at paggamit ng aking dila sa kaniyang leeg, hinahanap ang bawat sensitibong parte na magpapahina sa kaniyang paninindigan. Kasabay nito, dahan-dahan kong ibinaba ang aking kamay at hinaplos ang kaniyang alaga sa ibabaw ng kaniyang suot. Naramdaman ko ang matinding panginig ni Kuya Lucas, isang reaksyon na hindi niya na nagawang itago.

​"A-ahhh... Lemon... hmmm... mmm... Lemon..." Paulit-ulit niyang inuungol ang pangalan ko habang ang kaniyang mga mata ay tila nawawala na sa pokus. Ang kaniyang hawak na cellphone ay malapit na ring malaglag sa higaan dahil sa panghihina.

​Dahil doon, mas lalo akong ginanahang amuhin siya. "Lemon? Hmm?" bulong ko sa kaniyang tainga habang patuloy ang aking mga haplos. "Anong tawag mo sa akin, Kuya? Did I hear it correctly? Lemon?"

​Lalong bumigat ang kaniyang paghinga at tuluyan nang bumigay ang kaniyang depensa. Binitiwan niya ang cellphone at napahawak sa kama, mahigpit na tila doon na lang kumakapit.

​"Ughhh... m-mahal... mahal..." Sa wakas, ang salitang matagal ko nang gustong marinig ay kumawala sa kaniyang mga labi sa gitna ng kaniyang malalim na ungol. "Mahal... t-tama na... baka hindi ko na... mapigilan..."

"Sexbomb, ikaw ba yarn?" Pagbibiro ko pa sa sinabi niyang "Hindi ko na mapigilan". Pero di niya ito pinansin dahil lunod na lunod siya sa kamunduhan.

Pero hindi ko maiwasang ​mapangiti nang marinig ang salitang iyon ang salitang "Mahal". Isang tagumpay para sa akin na marinig siyang sumuko sa tawag ng nararamdaman niya.

​"Good boy," bulong ko sa kaniyang tainga habang hinihimas ang panga niya, isang puri na alam kong lalong magpapagulo sa kaniyang isipan. 

Dahan-dahan akong bumaba mula sa kama. Lumuhod ako sa pagitan ng kaniyang mga binti habang siya ay nananatiling nakaupo sa gilid ng kama, hingal at tila wala na sa sarili.

​Tiningnan ko siya nang direkta sa mga mata. "Kuya, open your legs wide for me... paghiwalayin mo," utos ko sa isang malambing ngunit determinadong boses.

​Hindi siya nakaimik, ngunit mabilis siyang sumunod. Dahan-dahan niyang ibinuka ang kaniyang mga binti, tila sunod-sunuran na sa bawat salitang bibitawan ko.

Bahagya pa akong umurong para makita ang kabuuan niya.

"Puta ang sarap mo tignan, Kuya..." Bulong ko pa.

Lumapit muli ako at hinawakan ko ang kaniyang mga tuhod, tinitigan ang umbok sa kaniyang harapan na halatang-halata na sa ilalim ng kaniyang suot.

​"Let's see kung makukuha mo pang mag-selos after this," pang-aasar ko sa kaniya bago ko idinikit ang aking mukha sa kaniyang harapan.

​Hindi na ako nag-aksaya ng panahon. Dinila-dilaan ko ang umbok na iyon kahit nasa loob pa ng tela. Ramdam ko ang init at ang tigas nito na lalong nagpapatindi sa tensyon sa pagitan naming dalawa. Sa bawat basa ng dila ko at haplos ng labi ko sa ibabaw ng tela, nararamdaman ko ang kaniyang panginginig.

​"M-mahal... ugh... mahal..." paulit-ulit niyang sambit, tila isang dasal na hindi niya matapos-tapos.

​Naramdaman ko ang kaniyang kamay na gumagalaw, pilit na inaabot ang aking ulo para sana ay gabayan ako o mas lalo akong ilapit sa kaniya. Ngunit bago pa niya mahawakan ang buhok ko, mabilis kong iniwas ang ulo ko at tiningnan siya nang may mapaglarong mga mata.

​"Don't touch me," seryoso ngunit may halong panunukso kong sabi. "Ako ang masusunod ngayon, Kuya. Just watch and feel.".

​Gusto kong maramdaman niya ang bawat sensasyon nang walang kontrol, ang matutong maghintay at umasa sa bawat galaw ko hanggang sa tuluyan siyang malunod sa sarili niyang pagnanasa.

​Hindi ko inalis ang paningin ko sa kaniya habang ginagawa ko iyon. Mas lalo kong pinag-igihan ang pagdila sa umbok ng kaniyang suot, tinitiyak na bawat himaymay ng tela ay mababasa ng aking mainit na laway. Ramdam ko ang bawat pag-igtig ng kaniyang kalamnan sa tuwing dumidikit ang dila ko.

​"M-mahal... ugh... h-huwag mong... gawin 'yan..." hirap na sambit ni Kuya Lucas, habang ang kaniyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa gilid ng kama.

​Naramdaman ko ang kaniyang panginginig nang tuluyan nang tumagos ang init ng laway ko sa tela, diretso sa kaniyang nag-aapoy na pagkalalaki. Isang malalim na ungol ang kumawala sa kaniya, senyales na abot-langit na ang tensyong nararamdaman niya.

​Nang makitang basang-basa na ang tela, tumigil ako at tiningala siya nang may nakakalokong ngiti. "Is it hot, Kuya? Ramdam mo ba ang init ko kahit may harang pa?" bulong ko bago ko dahan-dahang inabot ang butones ng kaniyang pantalon.

​Sa gitna ng katahimikan ng kwarto, sinadya kong bagalan ang bawat galaw. Isang malutong na tunog ang narinig nang matanggal ko ang butones. Pagkatapos, dahan-dahan kong ibinaba ang zipper. Sinadya kong iparinig sa kaniya ang tunog ng pagbaba nito-isang mabagal at nanunuksong zi-ii-ip.

​"A-ahhh... Lemon... please..." halos magmakaawa na ang boses niya, nanghihina sa bawat segundong dumadaan.

​"Listen to that sound, Kuya... that's the sound of your surrender," pang-aasar ko habang tuluyang ibinababa ang zipper hanggang sa dulo.

​Nang bumukas ang siwang, sumilip ang kaniyang boxer shorts. Ngunit sa halip na ibaba ang kaniyang suot o hubarin ito, may iba akong plano. Inilabas ko lang ang kaniyang matigas na pagkalalaki mula sa siwang ng zipper, bukas na butonee at sa butas ng kaniyang boxer.

​Dahil hindi ko ibinaba ang kaniyang pantalon, kitang-kita kung paano naiipit ang kaniyang ari sa masikip na tela. Parang sasabog ito sa tindi ng tigas, habang ang kaniyang mga itlog ay tila lumobo dahil sa pagkakaipit sa ilalim. Isang imahe ng matinding pagnanasa na pilit na kumakawala.

​Tinitigan ko ang kaniyang alaga na ngayon ay lantad na sa harap ko, habang siya ay nakatingala, pikit ang mga mata, at basang-basa na ng pawis ang noo.

​"Look at you, Kuya Lucas... so hard and... so big," bulong ko habang dahan-dahang hinahaplos ang dulo nito gamit ang aking hinlalaki. "You want me to help you with this, don't you?"

​"Kuya, tingnan mo ako," utos ko sa kaniya sa isang mababang boses na puno ng awtoridad.

​Dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mga mata. Bakas doon ang matinding hirap at pagnanasa. Ang kaniyang isang kamay ay tila lumulutang sa ere, nangangatal, gustong-gusto akong hawakan o hilahin palapit pero tila napako siya sa kaniyang kinauupuan dahil sa banta ko.

​Habang nakatitig siya sa akin, dahan-dahan kong kinuha ang namumuong precum sa dulo ng kaniyang pagkalalaki gamit ang aking hinlalaki. Sinadya kong ikalat iyon sa mismong ulo ng kaniyang alaga, pabalik-balik, marahan, at mapang-asar.

​"Huwag mong aalisin ang tingin mo sa akin, Kuya. At huwag na huwag mo akong hahawakan," dagdag ko habang ang aking mga mata ay nakapako sa kaniya. "Just watch your baby brother take control."

​"M-mahal... ugh... please," ungol niya, pilit na pinipigilan ang sariling kamay na huwag dumampi sa akin.

​"Bibilisan ko naman, Kuya. Alam mo naman si Kuya Lysander, baka anumang oras ay maluto na 'yung niluluto niya sa ibaba. Ayaw naman nating mahuli tayo rito nang ganito, 'di ba?" Nakakaloko ang ngiting ipinakita ko sa kaniya.

​Sa mga sandaling ito, pakiramdam ko ay isa akong pornstar. Isang mapanuksong bida na dahan-dahang inaakit ang kaniyang kuya hanggang sa mawala ito sa katinuan. Naisip ko pa bigla, kung sakaling gumawa ako ng OnlyFans, siguro ay instant Millionaire na ako sa ganitong acting at hitsura ko.

​Inilapit ko ang aking mukha sa kaniyang harapan. Inamoy-amoy ko ang kaniyang pagkalalaki-isang pamilyar na amoy na lalong nagpapadagdag sa libog na nararamdaman ko. Halo-halo ang amoy: may konting amoy ng pawis dahil sa init ng tensyon, pero nanaig pa rin ang natural na amoy ni Kuya Lucas. Ang amoy na kinalakihan ko, ang amoy ng kaniyang pagiging barako na lalong nagpapatigas sa aking paninindigan.

Amoy Kuya Lucas.

​Bago ko tuluyang simulan ang tunay na laro, uminit ang lalamunan ko. Dinuraan ko muna ang kaniyang matigas na alaga, hinayaan kong dumaloy ang aking laway pababa sa katawan nito para magsilbing pampadulas.

​Pagkatapos, ginamit ko ang dalawa kong kamay. Dahil sa haba at tindi ng laki nito, hindi sapat ang isang kamay ko lang para mapagsilbihan ang buong kabuuan niya. Dahan-dahan ko itong jinakol, mula sa ibaba pataas, sinasabayan ang bawat mabilis na paghinga at mahihina niyang mura.

​"Ayan... ganyan nga, Kuya. Tumingin ka lang sa akin," bulong ko habang pinapanood siyang unti-unting sumusuko sa bawat galaw ng aking mga kamay.

​Ang mukha ni Kuya Lucas ay larawan ng matinding paghihirap at nag-uumapaw na libog. Nakakunot ang kaniyang noo, ang kaniyang panga ay nanginginig sa pag-igting, at ang kaniyang mga mata ay tila nagmamakaawa na ewan. Putang ina, ang gwapo niya pa rin kahit ganito na ang itsura niya. Ang sarap niyang panoorin na ganito.

Isang matikas na engineer, tiklop sa harap ng bunsong kapatid.

​"Ugh... M-mahal ko... s-shit... ahhh!" Paulit-ulit na ungol ang kumakawala sa kaniyang mga labi habang binibilisan ko ang bawat hagod ng dalawa kong kamay sa kaniyang matigas na alaga.

​"Lakasan mo pa ang ungol mo, Kuya," panunukso ko sa kaniya, ang boses ko ay puno ng kamandag. "Huwag mong pigilan. Total, alam ko namang pinagawa mong soundproof itong kwarto mo, 'di ba?"

​Tumigil ako sandali sa paghagod pero hindi ko binitawan ang kaniyang ari. Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata. "Matagal mo na itong plano, 'di ba? Alam ko, Kuya. Alam kong noon pa man ay gusto mo na akong angkinin. Kaya mo nga ginawang soundproof ito-para sa mga pagkakataon na tulad nito. At ngayon, dahil sa nangyari sa bahay, nakuha mo na ang pagkakataon mo."

Hindi ko talaga alam kung dahil ba roon kaya soundproof ang silid na ito. Gawa-gawa lang 'yong sinabi ko. Pero malay mo totoo pala at umamin siya dahil sa kalibugan.

​Hindi siya nakapagsalita. Ang tanging sagot niya ay ang mas malalim na paghinga at ang panginginig ng kaniyang buong katawan. Ang kaniyang pagtahimik ay kumpirmasyon ng lahat ng hinala ko.

​"Kaya sige na, Kuya Lucas... let it out," utos ko habang muling ibinabalik ang mabilis at madiin na pagjakol. "Iparinig mo sa akin kung gaano mo ako kagustong makuha. Ungol para sa akin, Kuya... sigaw mo ang pangalan ko."

​"Ahh! Mahal! Fuck... Baby!" Sa wakas ay bumigay na siya. Isang malakas at paos na ungol ang pumuno sa silid, isang tunog na musika sa aking pandinig.

​Habang naririnig ko ang bawat ungol niya, lalo kong nararamdaman ang kapangyarihang hawak ko. Si Kuya Lucas, ang seryoso at protektibong panganay, ay nagagawa kong paamuin at pasigawin sa sarap sa loob ng apat na sulok ng kaniyang lihim na santuwaryo.

Nang makita kong tila mawawala na sa sarili si Kuya Lucas dahil sa bilis at diin ng aking pagjakol, dahan-dahan kong itinigil ang aking kamay. Tinitigan ko siya nang diretso sa kaniyang mga mata na tila malulusaw na sa sobrang sarap. Alam kong satisfied na ako sa panunukso gamit ang mga kamay ko; oras na para sa susunod na level ng kaniyang pagpapasuko.

​Dahan-dahan akong yumuko, hindi pinuputol ang aming eye contact. Ngumanga ako sa harap niya, ipinapakita ang aking determinasyon na angkinin siya nang buong-buo. Isinubo ko ang kaniyang matigas na 'alaga'-mabagal, mariin, hanggang sa maramdaman kong sumagad na ito sa aking lalamunan.

​"Mmmph!" Isang muffled na ungol ang lumabas sa akin habang puno ang aking bibig.

​Kasabay nito ay ang pag-igting ng buong katawan ni Kuya Lucas. Nakita ko kung paano nanlaki ang kaniyang mga mata bago ito pumikit nang mariin at idinilat muli. Ang kaniyang panga ay tila masisira na sa tindi ng pagkaka-clench. Isang mahaba, malakas, at paos na ungol ang kumawala sa kaniya-isang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang pagkatao.

​"F-fuck... Lemon... ahhhh! Shit, Baby..." halos gumuho ang boses niya habang ang kaniyang mga kamay ay pilit na kumakapit sa bedsheet, nilalamukot ito sa tindi ng sensasyon.

​Habang nakasagad siya sa loob ng aking bibig at ramdam ko ang bawat tibok ng kaniyang ugat, may naisip akong kalokohan. Alam kong mas lalo siyang mababaliw dito. Tumingala ako sa kaniya, punong-puno pa rin ang aking bibig, at sinenyasan ko siya gamit ang aking kamay at mata na kunin ang kaniyang cellphone na nasa tabi niya sa kama-ang cellphone na nabitawan niya kanina nang magsimula na siyang mawala sa katinuan.

​Gusto kong makita ko ang aking sarili. Gusto kong may ebidensya kami ng gabing ito-kung paano ang isang marangal na Lucas Buenaventura ay nagpapakababa at sumusuko sa kaniyang bunsong kapatid. Sinenyasan ko siyang picturan ako habang nilalamon ko ang kaniyang pagkalalaki.

​Ang kaniyang nanginginig na kamay ay dahan-dahang gumapang sa kama para hanapin ang phone, habang ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakapako sa akin-puno ng pagsamba, pagnanasa, at ganap na pagsuko.

Kahit nararamdaman ko na ang bahagyang pagkakapos ng hininga dahil sa lalim ng pagkakasagad ng kaniyang pagkalalaki sa aking lalamunan, hindi ko hinayaan na mawala ang momentum. Sa gitna ng mapusok na tagpong iyon, mabilis kong hinablot ang kaniyang cellphone. Isang swipe lang at bumukas agad ito.

Walang password, tila ba talagang hinahayaan niya akong magkaroon ng access sa lahat ng kaniya.

​Agad kong pinindot ang camera icon. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ni Kuya Lucas nang hinawakan ko ang isa niyang palad, iginigiya ito para kunin ang phone mula sa akin. Tumingala ako sa kaniya, ang aking mga mata ay puno ng mapanghamong tingin habang punong-puno pa rin ang aking bibig.

​Nanginginig na tinanggap ni Kuya Lucas ang cellphone. Ang kaniyang mga mata ay tila hindi makapaniwala sa tapang ko, pero sa ilalim ng kaniyang pagkagulat ay ang nag-uumapaw na pagnanasa. Itinaas niya ang phone, ang kaniyang paningin ay nagpapalit-palit sa screen at sa mismong ayos ko sa harap niya.

​Click.

Tinignan muna ni Kuya ang litrato bago ito iharap sa akin.

​Sa screen ng cellphone, nakuha ang isang anggulong hinding-hindi ko malilimutan.

Nakaluhod ako sa pagitan ng kaniyang mga binti, ang aking buong katawan ay bakas ang pagsuko pero kasabay nito ay ang kapangyarihang hawak ko sa kaniya. Kita ang kalahati ng matikas na katawan ni Kuya Lucas habang ako naman ay abala sa pagpapasuko sa natitira niyang katinuan.

​"A-ahhh... M-mahal... bakit mo ginawa 'to?" paos niyang tanong, habang tinititigan muli ang kinuha niyang litrato.

​Hindi ako sumagot gamit ang salita. Sa halip, mas lalo ko pang iginalaw ang aking ulo, nilalaro ang kaniyang dulo at katawan gamit ang aking dila habang nakatingin nang diretso sa kaniyang mga mata.

Gusto kong malaman niya na ang litratong iyon ay hindi lang basta alaala-ito ay ebidensya na sa gabing ito, ang isang matikas na Lucas Buenaventura ay tuluyang naging alipin ng sarili niyang pagnanasa sa kaniyang bunsong kapatid.

Sa wakas, dahan-dahan kong iniaatras ang aking ulo. Damang-dama ko ang bawat ugat ng kaniyang pagkalalaki na humahagod sa aking lalamunan hanggang sa tuluyan itong makawala sa aking bibig. Isang mahaba at basag na ungol ang pinakawalan ni Kuya Lucas.

"Haaaaa... Haaa...." Habol hiningang paghinga ko.

​"Aaaaaahhhhh... shit... Lemon... h-haaa..." Halos gumuho ang kaniyang mundo sa sobrang sarap ng pagkakabitaw na iyon. Ang kaniyang dibdib ay mabilis na tumataas-bumaba, humihingal na parang kakatapos lang tumakbo ng marathon.

​Kinuha ko ang phone mula sa nanginginig niyang kamay habang ang isa kong kamay ay agad na sumunggab sa kaniyang ari. Sinimulan ko itong i-jakol nang marahan, ninanamnam ang lagkit ng kaniyang precum sa aking palad. Tinitigan ko muli nang maigi ang screen ng cellphone-ang litratong kakatapos lang naming nakuha.

​Napalunok ako. Ang ganda. Mukha akong nagmamakaawa sa kaniya, nakaluhod sa pagitan ng kaniyang mga binti. Nakalobo ang aking mga pisngi dahil sa laki ng kaniyang burat na halos sumakop sa buong mukha ko. Pero ang mas nakakalibog ay ang background-ang matikas na katawan ni Kuya Lucas. Kita ang kaniyang malalaking pecs na nangingintab sa pawis, ang abs niyang tila bato sa tigas at may mangilan-ngilang buhok na pababa sa kaniyang puson, at ang kaniyang mga hita na sadyang napakalaki at puno ng maskulado.

​Napaisip ako bigla... kung ibebenta ko kaya ang litratong ito, magkano kaya ang halaga? Pero agad kong iwinaksi ang isip na 'yun. Alam kong magagalit silang apat, at hinding-hindi ko kakayanin kung mawawala sila sa akin dahil lang sa pera. Sapat na sa akin na ako lang ang nakakakita nito.

​Ibinaba ko na ang phone sa kama at tumingin muli sa kaniya. "Huwag mong aalisin ang tingin mo sa akin, Kuya. Dito ka lang tumingin," utos ko sa kaniya sa mapang-akit na boses.

​Muli akong yumuko. Sa pagkakataong ito, hindi ko na siya tinigilan. Sinimulan kong sipsipin at chupain ang kaniyang pagkalalaki, dahan-dahan sa simula hanggang sa pabilis nang pabilis ang bawat galaw ng aking ulo. Habang ginagawa ko iyon, ang kamay ko ay abala sa pag-jakol sa ibaba ng kaniyang ari, minsan ay pinapaikot ko pa ang aking mga daliri sa pinaka-ulo nito.

​"Ah! Ah... ah... Baby! Fuck... ang sarap... m-masyado nang masarap, Mahal... ugh!" Paulit-ulit na ungol ni Kuya Lucas habang ang kaniyang balakang ay kusa nang umaangat, pilit na sumasabay sa bawat paghigop at pag-jakol ko. "H-hindi ko na kaya... Mahal... ahhh! Iba ka... ang sarap mo..."

"M-mahal... shit... hindi ko na kaya... l-lalabasan na ako..." paos na boses ni Kuya Lucas, ang kaniyang mga mata ay naniningkit sa sarap habang diretso itong nakatingin sa akin.

​Ang kaniyang mukha ay larawan ng pagsuko-basang-basa ng pawis, nakakunot ang noo, at ang kaniyang mga labi ay nanginginig. Para siyang nagmamakaawa na huwag ko siyang itigil habang hindi inaalis ang tingin sa aking mga mata.

​"Ma-mga Baby... Mga anak... Ugh! sa lalamunan m-muna ni Mommy ang d-diretso uhmm... niyo ha? ahh!" bulong ni Kuya Lucas sa sarili pero sa akin nakatingin, ang boses ay punong-puno ng pagnanasa habang nakatitig nang malalim sa akin.

​"P-putang ina... ang sarap... ah! Ah! Lemon!" Muli siyang napamura, ang kaniyang boses ay paos na sa tindi ng sensasyon. "Ahhh... f-fuck... s-sige pa, Baby... h-huwag kang titigil... ugh!"

​Biglang nanginig ang buong katawan ni Kuya Lucas. Sa sobrang rurok, napaliyad siya at napaangat ang ibabang katawan mula sa kama. Dahil sa biglaang galaw na iyon, nasagad ang kaniyang buong pagkalalaki hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng aking lalamunan. Kahit ganoon, nananatiling nakakapit ang kaniyang mga kamay sa bedsheet-pinaninindigan ang utos ko na huwag akong hahawakan.

​"AAAAAHHHHHHH! SHIT! M-MAHAL!!!" Isang mahaba at basag na ungol ang pinakawalan niya.

​Doon na nagsimula ang sunod-sunod na pagputok. Hindi siya mapakali, nakatayo na nakayuko siya at ang dalawang kamay ay nasa ere na tila'y gusto akong yakapin.

Nararamdaman ko ang bawat bugso ng mainit at malapot na likido na diretso sa aking lalamunan. Sobrang lalim ng pagkakasagad niya kaya hindi ko na halos nanamnam ang lasa-diretso itong dumadaloy pababa sa aking pagkatao.

​"Ah! Ah! Ah! Sh-shit... mmm... ahhh!" Bawat pintig, bawat pagputok ay may kasamang putol-putol na ungol at paggalaw ng katawan niya. Tila bawat bugso ng kaniyang katas ay nagdadala ng panibagong kuryente sa kaniyang katawan habang hindi siya kumukurap sa pagkakatitig sa akin.

Nang humupa ang huling bugso ng kaniyang pagputok, bumagsak si Kuya Lucas sa kama, hingal na hingal at halos maubusan ng lakas. Ang kaniyang mga braso ay nakadantay sa kaniyang noo, habang ang dibdib niya ay mabilis pa ring tumataas-bumaba.

​"Putang ina... Mahal ko... ang sarap... h-hindi ko akalain na ganoon katindi," paulit-ulit niyang bulong sa pagitan ng kaniyang paghahabol ng hininga. "Sobrang sarap, Baby... h-halos mawalan ako ng malay... shit, ang sarap talaga."

​Hindi ako sumagot. Sa halip, nanatili akong nakaluhod sa pagitan ng kaniyang mga hita. Tinitigan ko ang kaniyang pagkalalaki na bagaman kakatapos lang maglabas ay nananatiling matigas at nanginginig pa. May mga natirang malapot na katas na dahan-dahang umaagos mula sa dulo nito patungo sa kaniyang bayag.

​Dahan-dahan kong inilapit ang aking mukha at sinimulang dilaan ang bawat patak na naiwan. Sinipsip ko ang bawat bahagi nito, ninanamnam ang alat at tamis. Lasang-lasa ko ang kaniyang pagkalalaki, isang lasa na tila nakaka-adik at ayaw ko nang alisin sa aking dila.

​Nang masigurado kong malinis na ang lahat at napapak ko na ang natirang tamod, nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Good boy ka talaga, Kuya," malambing kong sabi habang hinahaplos ang kaniyang pisngi. "Huwag ka na ulit magseselos, ha?"

​Bahagya siyang napangiti, pero bakas pa rin ang pagkalula sa kaniyang mga mata. Hinawakan ko muli ang kaniyang ari na hanggang ngayon ay ayaw pang bumagsak.

​"Alam kong matigas pa rin 'to... ramdam ko na gusto mo pa at alam kong meron pa itong itinatagong bala sa loob," bulong ko habang pinapatayo ang sarili. "Pero bababa na muna ako, Kuya. Sumunod ka na lang sa akin kapag humupa na 'yan at lumambot na ulit. Papahupain mo muna 'yan dito."

​Bago ako tuluyang lumayo, yumuko muna ako at binigyan siya ng isang matagal at mariing halik sa labi-isang halik na may kasamang pangako ng mas marami pang sarap sa susunod. Si Kuya Lucas ay nanatiling nakahiga, tila hindi pa nakaka-move on sa nangyari.

​Mabilis akong nag-ayos ng sarili at nagmumog, inayos ang hoodie at buhok sa harap ng salamin. Lumingon ako sa kaniya bago lumabas ng pinto. Nakita ko siyang nakahiga pa rin, nakapikit ang mga mata pero may malapad na ngiti sa kaniyang mga labi. Mukha siyang baliw na hindi makapaniwala sa ligayang natamasa, halos walang malay sa paligid dahil sa tindi ng rurok na ibinigay ko sa kaniya.

​Dahan-dahan kong isinara ang pinto, bitbit ang lihim naming dalawa na tanging ang apat na sulok lang ng kwartong iyon ang nakakaalam.

Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan, pilit na pinapanatili ang normal na lakad kahit medyo nangangatog pa ang mga tuhod ko mula sa pa-apetizer ni Kuya Lucas sa itaas. Pagdating ko sa sala, bumungad sa akin si Kuya Lucian na seryosong-seryoso sa harap ng TV.

​Nagpapalit na pala siya ng laro-Resident Evil Village na ang salang. Sakto pang nakatutok ang screen kay Lady Dimitrescu, 'yung matangkad na MILF na sobrang laki ng suso, habang kasama ang mga anak niyang babae na puro chix din. At siyempre, nandoon ang bida na si Ethan Winters-kahit hindi kita ang mukha, alam mong masarap at palaban.

'Babe, Ethan Winters, kalimutan mo na si Mia... Tutulungan kitang hanapin ang anak mo' sabi ko sa isip ko

'Oh, Daddy Chris Redfield. Kantutin mo ako... Wasakin mo ako...' Dagdag ko kasi nasa screen bigla si Chris Redfield. Puta parang si Daddy Logan lang.

Naalala ko tuloy yung nakita ko sa tiktok live nung isang gamer. Naka-brief lang si Chris Redfield kasi modified ang game.

Hay nako. Napakalibog ko. Pati game characters, pinagpapantasyahan ko na. 

​Napahinto ako at napatingin sa screen. Bigla akong napaisip... parang ako lang ang peg, ah? Ang pinagkaiba lang, anak ako ni Daddy Logan, at imbis na mga babaeng bampira ang humahabol sa akin, mga naglalakihang barako sa bahay na ito ang nagpapaksasa sa katawan ko. Para kaming nasa isang live-action na laro.

​Kung bibigyan ko 'to ng pamagat, siguro ito ang:

​"Resident Bunso: The Breeding Village"

​"O, Bunso? Tulala ka naman sa screen," puna ni Kuya Lucian nang hindi inaalis ang tingin sa controller. "Nagustuhan mo ba 'yung graphics?"

​Agad akong nag-iwas ng tingin, nararamdaman ang biglang pag-init ng aking mga pisngi. Hindi ko pwedeng sabihin na iniisip ko kung paano ako pinapapak ng mga kuya ko na parang mga bampirang uhaw sa dugo.

​"A-ah... nakakatakot lang kasi, Kuya," mabilis kong palusot habang naglalakad palayo.

​Narinig ko ang mahina niyang tawa. "Nakakatakot pala, ha? Pero kung makatitig ka kanina, parang ayaw mo nang kumurap. Sige na, takbo na sa kusina bago ka pa kainin ng bampira sa harap mo."

​Hirit pa nito na may halong pang-aasar. Hindi ko na siya sinagot at dumeretso na lang ako sa dining area. Doon, nakita ko si Kuya Lysander na abala na sa pag-sasalin ng mga nalutong ulam.

​"Tulungan na kita, Kuya," prisinta ko para maiba ang takbo ng isip ko. Kumuha ako ng mga kubyertos at dahan-dahang inilatag sa lamesa, pilit na ibinabaon sa limot ang katawan nila Ethan Winters at Chris Redfield at ang mas malupit na eksenang iniwan ko sa kwarto ni Kuya Lucas sa itaas.

Habang tinutulungan ko si Kuya Lysander sa pag-aayos ng lamesa, hindi ko mapigilang mapangiti nang palihim. Buti na lang talaga at hindi nahalata nina Kuya Lucian at Lysander ang ginawa namin ni Kuya Lucas sa itaas, sa loob-loob ko.

Isang demonyong tawa ang dumaan sa isip ko habang inaalala ang init ng bawat tagpo namin kanina. Akala nila ay simpleng pagpapahinga lang ang ginawa namin, pero kung alam lang nila ang "lmilagrong naganap, baka mahulog ang mga panga nila sa sahig.

​Hindi nagtagal, narinig ko ang mga yabag mula sa hagdan. Pababa na si Kuya Lucas, at amoy na amoy ang bango ng sabon-halatang kakaligo lang para burahin ang anumang bakas ng aming pagtatalik. Napailing na lang ako sa isip ko. Ang bilis niyang maligo, pero mas mabilis siyang mag-isip ng idadahilan kung bakit siya nagtagal sa taas. Ang galing talaga mag-ninja move ng panganay namin.

​"O, Lucas, tapos ka na pala mag-shower," bati ni Kuya Lysander habang inilalapag ang huling putahe.

​"Oo, medyo nanikit kasi ang katawan ko sa pagod kanina, kaya minabuti ko nang maglinis bago kumain," kalmadong sagot ni Kuya Lucas na parang walang nangyari. Ang galing umakto, pang-best actor!

​"Sakto, Kuya, kakain na tayo," tawag ni Kuya Lysander kay Kuya Lucian. "Kuya Lucian! Itigil mo muna 'yang paglalaro mo, lalamig na ang pagkain!"

​Kahit mukhang bitin pa sa Resident Evil, tumayo na rin si Kuya Lucian at pinatay ang console. "Gege. Gutom na rin ako, salamat," sabi nito habang papalapit sa amin sa dining area.

​Nang makaupo na kaming apat at nagsimulang kumain, biglang nag-angat ng tingin si Kuya Lucas sa dalawa niyang kapatid. May bahid ng kuryosidad sa kaniyang boses.

​"Teka, paano niyo nga pala nalaman ang location ng penthouse na 'to? Hindi ko pa naman nasasabi sa inyo ang address, 'di ba?" tanong niya habang sumusubo.

​Ngumisi si Kuya Lysander, sabay subo ng malaking bahagi ng ulam. Bago siya sumagot, nginuso niya muna si Kuya Lucian habang punong-puno pa ang bibig ng pagkain. Ang cute tuloy tignan ni Kuya Lysander, parang hamster na pilit ngumunguya pero gustong magsumbong.

​Pagkalunok niya ng pagkain, tumawa siya nang mahina. "Wala namang nakakatakas dyan kay Lucian," sabi ni Lysander. "Parang si Detective Conan 'yan pagdating sa paghahanap ng kung ano-ano. Isang post mo lang o isang check-in, mahahalukay niyan ang coordinates mo."

​"Grabe ka naman sa Detective Conan," hirit ni Kuya Lucian habang tumatawa. "Sadyang magaling lang ako mag-obserba. At saka, hindi ka naman pwedeng magtago sa amin habang-buhay, Kuya. Alam mo namang kapag si Lemon ang kasama mo, siguradong hahanapin namin kayo."

​Nagkatinginan kami ni Kuya Lucas. Pinisil ko ang ilalim ng lamesa, isang tahimik na paalala na sa kabila ng pagiging detective nila, may mga sikreto pa rin kaming dalawa na hinding-hindi nila matutuklasan nang ganoon kadali.

Habang nagpapatuloy ang aming pagkain, isang tanong ang biglang kumawala sa aking mga labi na alam kong babago sa timpla ng paligid.

​"Kuya... kumusta na pala si Daddy?" mahina kong tanong.

​Biglang napahinto ang tatlo sa pagsubo. Ang ingay ng mga kutsara at tinidor na tumatama sa plato ay biglang nawala, pinalitan ng isang nakabibinging katahimikan. Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa ekspresyon ni Kuya Lysander-kumunot ang kaniyang noo at tumigas ang kaniyang anyo, halatang wala siyang balak sagutin ang tanong ko.

​Si Kuya Lucian ang bumasag sa katahimikan dahil mukhang hindi na talaga magsasalita si Lysander.

​"Okay naman siya, Bunso," simula ni Kuya Lucian, ang boses ay seryoso pero maingat. "Pero ayun... palaging lasing. Halos gabi-gabi na yata siyang nakikipag-inuman sa sarili niya o sa labas."

​Naramdaman ko ang kurot sa puso ko, pero itinuloy ni Kuya Lucian ang kaniyang sinasabi. "Pero huwag kang mag-alala, hindi naman naaapektuhan ang pagmamanage niya ng mga restaurant at iba pang business natin. Maayos pa rin ang takbo ng negosyo. At sinisiguradong hindi siya lasing kapag umaalis ng bahay o kapag nasa office niya. Disiplinado pa rin naman siya pagdating sa trabaho."

​Nakahinga ako nang maluwag sa narinig ko. Kahit papaano, guminhawa ang pakiramdam ko na malaman na maayos ang kalagayan niya sa aspeto ng trabaho, kahit na alam kong may dinaramdam siya sa kaniyang personal na buhay.

​"Kumain na lang tayo," maikling putol ni Kuya Lysander, hindi pa rin tumitingin sa akin pero halatang gusto nang ibahin ang usapan.

​Agad akong tumango para hindi na lumala ang tensyon. "Sige po, Kuya. Thank you po pala sa pagluluto nitong dinner natin. Sobrang sarap po talaga, as in!" Sabi ko sabay pa-cute at ibinigay ang pinakamatamis kong ngiti sa kaniya.

​Doon ko nakita ang dahan-dahang paglambot ng mukha ni Kuya Lysander. Hindi niya napigilan ang mapangiti sa ginawa ko, tila nawala ang inis sa kaniyang dibdib dahil sa lambing ko.

​"Bolero ka talagang bata ka," biro niya, pero bakas na ang sigla sa kaniyang boses. "Sige na, ubusin mo 'yan para lumakas ka."

Habang nagpapatuloy ang aming pagkain, nagsimulang umikot ang usapan nina Kuya Lucas, Lucian, at Lysander sa mga bagay na pang-barako-mga proyekto sa engineering, bagong labas na graphics card para sa gaming, at ang takbo ng ekonomiya na halos wala na akong maintindihan.

​Napabuntong-hininga na lang ako at pasimpleng pinaglalaruan ang kanin sa plato ko. Kahit medyo buryo na ako sa pakikinig sa mga technical nilang terms, may bahagi sa akin ang natutuwa. Sa isip-isip ko, at least walang babaeng nababanggit. Walang Shaina o kung sinumang linta ang sumisingit sa usapan. Solong-solo ko ang atensyon ng mga barako sa buhay ko, kahit pa tungkol sa semento o pixels ang pinag-uusapan nila.

​Biglang ibinaba ni Kuya Lysander ang kaniyang baso at lumingon sa dalawa. "Alam niyo, parang masarap uminom ngayon. Masyadong kalmado ang araw, kailangan natin ng pampagising," aya niya na may kasama pang mapanuksong ngiti.

​"G ako dyan," mabilis na sagot ni Kuya Lucian, tila nakalimutan na ang pagod sa paglalaro kanina.

​"Basta may pulutan, walang problema sa akin," dagdag naman ni Kuya Lucas habang tumatango.

​Nanlaki ang mga mata ko at agad akong pumagitna sa usapan. "Hoy! Anong inuman? Tanghaling tapat, alak agad ang nasa isip niyo?" Baling ko kay Kuya Lysander na siyang pasimuno. "At ikaw, Kuya Lysander, ikaw talaga ang palaging pasimuno sa mga ganiyan, 'no? Porke't masarap ang luto mo, gagawin mo kaming lasenggo rito? Wala ba kayong pasok?"

​Tumawa lang si Kuya Lysander at kinurot ang pisngi ko. "Minsan lang naman, Baby. At saka nandito naman kaming tatlo, walang mangyayaring masama. Wala din kami pasok hanggang bukas."

​Napairap ako, pero sa totoo lang, biglang nagbago ang takbo ng isip ko. Naalala ko kasi nung huling beses na uminom sila-ang mga kababalaghan at mapusok na galaw na ginagawa nila kapag nabibitawan na ang kanilang mga inhibisyon. Ano kaya ang gagawin ng tatlong 'to kapag sabay-sabay silang nalasing dito sa penthouse? Isang malanding kaisipan ang dumaan sa utak ko na nagpabilis ng tibok ng puso ko.

​"Sige na nga!" Sabi ko, kunyari ay napilitan lang pero ang totoo ay excited na. "Pero sa isang kondisyon... sasali ako sa inuman niyo!"

​Sabay-sabay na natigilan ang tatlo. Ang kanilang mga ngiti ay biglang napalitan ng seryosong tingin.

​"Hindi pwede," sabay-sabay nilang sagot-isang chorus ng pag-disagree na tila ba bawal na bawal ang sinabi ko.

​"Bunso, juice lang ang sa'yo," sabi ni Kuya Lucas sa boses na walang puwang para sa negosasyon. "Papanuorin mo lang kaming uminom, pero hinding-hindi ka titikim kahit isang shot."

Napakamot na lang ako ng ulo dahil sa pagiging strikto nila. "Fine! Kayo na ang masusunod. Pero dahil hindi ako pwedeng uminom, ako na lang ang magluluto ng pulutan niyo," pagsuko ko sabay tayo para iligpit ang pinagkainan.

​Pero sa loob-loob ko, iba ang sinisigaw ng isip ko habang nakatingin sa matitipunong katawan nila.

'Pulutan? Pwede naman ako na lang ang ipulutan niyo, sigurado akong mas masarap pa ako sa sisig,' malanding bulong ng demonyo sa utak ko.

​"O sige, ako na ang bibili ng alak," presinta ni Kuya Lucas habang kinukuha ang susi ng kotse.

​"Samahan mo na si Kuya Lucas, Kuya Lucian," mabilis na singit ni Kuya Lysander. "Maraming alak ang kailangan natin para mahaba-habang inuman 'to. Wala rin namang stocks dito sa penthouse, kaya mas mabuting dalawa kayo para mabilis at marami kayong mabitbit."

​"G ako, para makapili din ako ng alak," sang-ayon naman ni Kuya Lucian at agad na tumayo para sumunod sa panganay.

​Nang makatalikod na ang dalawa at papalabas na ng pinto, hindi nakaligtas sa paningin ko ang biglang pagbabago sa mukha ni Kuya Lysander. Isang nakakaloko at malademonyong ngiti ang kumurba sa kaniyang mga labi-isang ngiting ako lang ang nakakita. Tila ba may plano siyang siya lang ang nakakaalam, at ang mga tingin niya ay diretso sa akin, puno ng malisya at init.

​Bigla akong kinabahan. Alam ko ang ibig sabihin ng mga tinging 'yan; ganiyan ang hitsura niya kapag may balak siyang hindi maganda... o sa madaling salita, kapag gusto niyang mang-angkin. Pero sa kabila ng kaba, mabilis ding rumehistro ang pananabik sa buong katawan ko.

Binigyan ko siya ng malanding tingit at ngiti. Nagulat siya pero agad ding nabawi ito. Tila alam na niya kung ano na rin ang ipinapahiwatig ko.

​Sa wakas... sa loob-loob ko, matitikman ko na rin ang bagsik ni Kuya Lysander. "Tayo na lang pala ang naiwan dito, Baby," mahina niyang sabi, ang boses ay naging paos at mas malalim, sapat na para manginig ang tuhod ko.

​Hindi pa man ako nakakasagot, mabilis siyang humakbang palapit sa akin. Ramdam ko ang kaniyang awra-mapang-angkin at puno ng tensyon. Alam ko kung gaano ka-possessive si Kuya Lysander; siya 'yung tipo na hindi marunong magbahagi kapag gusto niya ang isang bagay. At ngayon, ako ang puntirya niya.

​Bago pa ako makahuma, naramdaman ko ang kaniyang malalakas na bisig na pumalupot sa aking baywang. Binuhat niya ako nang parang wala lang bigat, ang kaniyang mga mata ay nakatitig nang diretso sa akin. "Bawal ka tumanggi, nakita ko ang mukha at tingin mo kanina," bulong niya sa mismong tenga ko, ang mainit niyang hininga ay nagpapatayo ng mga balahibo ko sa leeg. "Nakaraan pa ako nagpipigil habang wala ka sa bahay. Hindi mo alam kung gaano ko gustong gawin 'to."

​Napatitig na lang ako sa kaniyang poging mukha. Sa sobrang lapit namin, kitang-kita ko ang determinasyon sa kaniyang mga mata. Sandali kong naalala ang huling tagpo namin kung saan sinampal ko siya dahil sa kaniyang pagiging overprotective, pero sa sandaling ito, tila nawala ang lahat ng galit. Ang tanging nanatili ay ang pagnanasa na matagal na ring naglalaro sa isipan ko. Napatango ako, sumusuko sa kaniyang presensya nang walang anumang pag-aalinlangan.

​Sa isang iglap, nagulat na lang ako nang maramdaman ang malamig na marmol sa aking likuran. Nasa countertop na pala ako ng kusina. Mabilis at agresibo ang kaniyang mga kilos; bago ko pa mamalayan, wala na ang suot kong hoodie. Hinayaan ko siyang paghiwalayin ang aking mga binti habang pumuwesto siya sa gitna ko, kinukulong ako sa kaniyang mga braso.

​Nakasubsob na siya ngayon sa aking leeg, ibinabaon ang kaniyang mga labi at marahas na humahalik doon. "Ang sarap talaga ng leeg mo, Lemon... ito ang pinakapaborito ko sa lahat," paos niyang sabi sa gitna ng mga halik.

​Bahagya akong napahingal at napakapit sa kaniyang balikat. Kinabahan ako sandali, naalala ko ang mga markang iniwan ni Kuya Lucas sa akin kagabi. Pero dahil sa tindi ng kaniyang kahayukan at sa bilis ng kaniyang bawat haplos, tila hindi na napansin ni Lysander ang anumang ebidensya ng ibang lalaki sa balat ko. Ang tanging mahalaga sa kaniya ngayon ay ang maangkin ako, at sa pagkakataong ito, ibibigay ko ang lahat.

Habang nakasandal sa malamig na countertop at ninanamnam ang init ni Kuya Lysander, isang mapangahas na ideya ang pumasok sa isip ko. Napangiti ako nang lihim sa gitna ng aking paghingal. 'Pwede na akong magsuot ng sando mamaya,' bulong ng malanding demonyo sa utak ko.

​Kapag nakita nilang tatlo ang mga marka sa katawan ko, iisipin nilang sila lang din ang gumawa niyon. Baka mahiya pa silang tumingin sa akin dahil sila lang din ang nakatikim sa akin. Hindi nila alam, ang bawat isa sa kanilang tatlo ay may kanya-kanyang kontribusyon sa mga sining na nakaukit sa balat ko. Isa-isa nilang tinitikman ang bawat sulok ko, at bawat isa sa kanila ay nag-iiwan ng tatak ng pag-angkin.

​Patuloy ang ginagawa ni Kuya Lysander. Ramdam ko ang diin ng kaniyang mga labi at ang dulas ng kaniyang dila habang sinisipsip ang maputing balat ng leeg ko.

​"Ah... Kuya Lysander... h-hindi na ako makahinga," ungol ko habang pilit na iniaangat ang leeg para bigyan siya ng mas malawak na espasyo. "S-sige pa... ang sarap, Kuya..."

​"Akin ka lang, Lemon," paos na sagot niya, ang kaniyang boses ay tila galing sa ilalim ng lupa sa sobrang lalim. "Gagawa ako ng marka rito na kahit sila Kuya, mahihiyang tignan."

​Hindi siya tumigil doon. Marahan niyang iniangat ang kaniyang mga halik mula sa aking leeg, dahan-dahang tinatalunton ang linya ng aking panga. Ramdam ko ang basang sensasyon ng kaniyang dila na dumidila-dila sa aking baba, paakyat sa aking pisngi, na tila ba tinitiyak niyang walang bahagi ng mukha ko ang hindi niya nasasakop.

​Napapikit ako nang mariin habang nararamdaman ang kaniyang mainit na hininga sa aking ilong. At bago pa ako makahingi ng susunod na haplos, bigla niyang sinunggaban ang aking mga labi. Isang halik na walang pasubali-agresibo, mapunong-puno ng gutom, at punong-puno ng bagsik ni Kuya Lysander.

Hindi lang basta halik ang ibinibigay ni Kuya Lysander; nilalamutak niya ang aking bibig na tila ba nais niyang ubusin ang hininga ko. Dila sa dila, mapusok at basa. May kakaibang bagsik ang kaniyang estilo-mas agresibo kumpara kay Kuya Lucas, at mas mapang-angkin kumpara kay Kuya Lucian. Napakasarap. Ramdam ko ang bawat galaw ng kaniyang dila na tila naghahanap ng bawat sulok ng aking bibig na hindi pa niya nasasakop. Tumutunog pa 'yon sa loob ng bibig namin.

​Sobrang tagal naming naghahalikan, at hindi siya nakuntento sa aking mga labi. Ibinaling niya ang kaniyang atensyon sa aking leeg at collar bones, nilalamutak at sinisipsip ang aking balat hanggang sa makasiguro siyang may maiiwang marka.

Sa isip-isip ko, kay Daddy Logan pa rin ang pinakamasarap na halik-yung halik na ramdam mo ang awtoridad at karanasan-pero sa magkakapatid, si Kuya Lysander ang kampeon. May kakaibang kiliti at laro sa kaniyang mga halik. Ganito ba talaga humalik ang mga lalaking sobrang possessive? 'Yung tila ba ayaw kang pakawalan at nais kang markahan bilang kaniyang pag-aari?

​Sa gitna ng aming pagtatalo ng mga dila, bigla akong nakaramdam ng kurot sa puso. "Sorry, Daddy Logan," bulong ko sa aking isipan. "Ang mga anak mo ngayon, nilalamutak na ako. Isa-isa." Bahagya akong nakonsensya, pero ang sarap na nararamdaman ko ay mas matimbang kaysa sa hiya.

​Muling ipinalupot ni Kuya Lysander ang kaniyang mga braso sa akin at binuhat ako mula sa countertop habang hindi pinuputol ang aming halik. Nagtungo siya sa malaking lamesa sa gitna ng kusina at doon niya ako marahang inihiga. Ang lamig ng mamahaling kahoy sa aking likuran ay lalong nagpadama sa init ng kaniyang katawan na nakapatong sa akin.

​Hindi siya nagsayang ng oras. Nilamutak naman ni Kuya Lysander ang aking mga utong, pinaglalaruan ang mga ito gamit ang kaniyang mga daliri at labi. Napanginig ako sa sensasyon, ang aking mga kamay ay kusa nang sumabunot sa kaniyang magulo at malambot na buhok. "Ah... Kuya..." ungol ko nang maramdaman ang kaniyang dila na pinaglalaruan ang isa kong utong habang ang isa naman ay hinihimas niya nang madiin.

​Habang gumagalaw siya sa ibabaw ko, doon ko mas naramdaman ang matigas na bukol sa pagitan ng kaniyang mga hita na nakadiin sa aking binti. Nanlaki ang mga mata ko; hindi ko inaasahan na ganoon na siya kagalit.

​Biglang umangat si Kuya Lysander, hinihingal at ang mga mata ay nagniningas sa pagnanasa. Tinitigan niya ako nang malalim, ang kaniyang kamay ay marahang humahaplos sa aking pisngi.

​"Don't worry, Baby," bulong niya, ang boses ay sadyang nakakaakit. "Titikman lang kita nang ganito muna. Gusto kong malibog ka nang husto sa akin. Kapag ready ka na, doon na kita kakantutin at babarurutin nang husto. Sisiguraduhin kong hindi mo makakalimutan ang pangalan ko dahil ako ang makakauna sa'yo."

Oops!

Hindi namin namalayan ang oras sa ibabaw ng lamesa. Sobrang tagal naming nandoon, tila ba bawat minuto ay sadyang ninanamnam ni Kuya Lysander para ubusin ang lakas ko sa kaniyang mga haplos at halik. Pero hindi pa siya nakuntento roon; binuhat niya muli ako at dinala sa loob ng pantry.

​"Kuya," bulong ko habang isinasandal niya ako sa mga istante ng de-lata at sangkap. "Balak mo yata binyagan bawat sulok ng penthouse ni Kuya Lucas, ah?"

​Isang mapang-asar na ngisi lang ang isinagot niya bago muling sinunggaban ang mga labi ko. Ngunit sa gitna ng aming paglalim ng hininga at mainit na tagpo sa loob ng masikip na pantry, biglang nanigas ang katawan ko.

​Click. Ang tunog ng pagbukas ng pinto sa labas.

​Agad kaming napahinto. Halos tumigil ang tibok ng puso ko sa kaba habang si Kuya Lysander naman ay napamura nang mahina sa ilalim ng kaniyang hininga. "Putang ina," bulong niya, halatang nabitin at nairita sa istorbo.

​Nagkatinginan kami-isang tingin na punong-puno ng tensyon at panic. Mabilis kaming naghiwalay. Hindi pwedeng mahuli kami rito. Sa bilis ng kidlat, gumapang ako palabas ng pantry patungo sa sahig ng kusina para hablutin ang hoodie ko na nakakalat doon kanina. Halos magkandabuhol-buhol ang mga braso ko maisuot lang iyon nang maayos at maitago ang mga sariwang marka sa leeg ko.

​Nang masiguro kong maayos na ang suot ko, nakakita ako ng sandok sa counter. Mabilis ko itong inilagay sa ilalim ng lamesa at agad akong sumubsob doon, kunyari ay may kinukuha, sakto sa pagpasok ni Kuya Lucas sa kusina.

​"Lemon? Anong ginagawa mo riyan sa sahig?" tanong ni Kuya Lucas, bakas ang pagtataka sa kaniyang boses habang bitbit ang ilang pinamili.

​Dahan-dahan akong tumayo, pilit na pinapakalma ang mabilis kong paghinga at pinapagpagan ang tuhod ko. "Ah, Kuya... may nalaglag kasi na sandok, kinuha ko lang," sagot ko, pilit na ginagawang natural ang boses. Humarap ako sa counter at nagkunwaring abala. "Magluluto na kasi ako rito, nagpe-prepare ako ng pang-pulutan niyo mamaya!"

​Nilakasan ko ang huling bahagi ng sinabi ko para marinig ni Kuya Lysander mula sa loob ng pantry. Signal iyon na kailangan na rin niyang gumawa ng kaniyang alibi.

​Pumasok na rin si Kuya Lucian at inilibot ang paningin sa paligid. "Nasaan si Lysander? Kanina lang kasama mo 'yun dito ah?"

​Hindi ako lumingon sa kaniya habang naghihiwa na ngayon ng mga sangkap. "Nasa pantry siya, Kuya. Pinakuha ko 'yung ibang sangkap sa taas ng shelf, hindi ko kasi abot eh," mabilis kong palusot.

​Sa loob-loob ko, nagdadasal ako na sana ay makuha ni Kuya Lysander ang cue at lumabas siyang mukhang normal lang, habang ang puso ko ay parang sasabog pa rin sa kaba at sa natitirang init ng kaniyang mga halik.

Narinig ko ang mahinang tawa nina Kuya Lucas at Kuya Lucian. "Ang liit mo kasi, Ma- Baby. Kaya ka laging nahihirapan sa mga matataas na cabinet," biro ni Kuya Lucian habang inilalapag ang ilang bote ng alak sa counter.

​Napahinga ako nang maluwag. Mukhang bumenta ang palusot ko. Sa ilalim ng malaking hoodie ni Kuya Lucas, ramdam ko pa rin ang init ng mga marka ni Kuya Lysander, pero pinilit kong manatiling kalmado.

​Sakto namang bumukas ang pinto ng pantry at lumabas si Kuya Lysander. Bitbit niya ang isang basket na puno ng mga kakailanganin para sa pulutan-mga de-lata, seasoning, at chips. Tila nakatunog siya sa mga hirit ko dahil ang ayos na rin ng kaniyang itsura, bagaman bakas pa rin sa kaniyang mga mata ang nag-aapoy na pagnanasa na kanina lang ay halos tumupok sa akin.

​"Oo nga, sobrang liit mo kasi, Baby," dugtong ni Kuya Lysander habang nakangisi. Inilapag niya ang basket sa tapat ko at sandaling dumapo ang kaniyang kamay sa bewang ko-isang mabilis at pasimpleng haplos na ako lang ang nakaramdam. "Ayan na 'yung mga pinapakuha mo. Siguraduhin mong masarap 'yang pulutan na 'yan ha?"

​"Salamat, Kuya," sagot ko, hindi makatingin nang diretso sa kaniya.

​"O, tara na sa sala. Doon na tayo mag-set up," aya ni Kuya Lucas sa dalawa niyang kapatid. "Bunso, ihatid mo na lang doon 'pag tapos ka na rito."

​Naiwan akong mag-isa sa kusina, nakikinig sa papalayo nilang mga yabag at tawanan. Habang hinihiwa ko ang mga sangkap, hindi ko maiwasang mapangiti nang nakakaloko. Ang tatlong barako ng pamilya Buenaventura, magkakasama sa isang silid, iinom, at magpapakasaya.

​Napaisip ako... sa tindi ng tensyong nararamdaman ko sa bawat isa sa kanila, makakakita na naman ba ako ng mga lihim nilang "jakol sessions" mamaya? O baka naman sa pagkakataong ito, hindi na lang ako basta manonood mula sa malayo. Sana... sana sa harapan ko na mismo nila gawin. Gusto kong makita kung paano sila mawala sa sarili dahil sa akin.

"Nagsisimula pa lang ang araw,"

# Chapter 33 - Azul

--- Azul's POV ---

Basang-basa ang aming mga katawan sa pawis at malapot na laway sa loob ng marangyang kwarto ni Kuya Terrence. Kasalukuyan siyang nakadagan sa akin, ang kaniyang dambuhalang burat ay nakabaon nang malalim at buong-buo sa loob ko habang ako naman ay nakakapit nang mahigpit sa kaniyang balikat.

Bawat pagbayo ni Kuya Terrence ay nagdudulot ng matitinding ungol mula sa aming dalawa. Nakangiti siya sa akin habang pinagmamasdan ang bawat ekspresyon ng mukha ko, hanggang sa biglang tumunog ang kaniyang telepono sa side table.

"S-Shit... si Tito Logan," hingal na bulong ni Kuya habang sinusubukang patigilin ang ritmo. Sinagot niya ito gamit ang loud speaker, habang dahan-dahan pa ring ginagalaw ang kaniyang balakang sa loob ko.

"Terrence? Are you busy?" tanong ni Tito Logan mula sa kabilang linya.

"H-Hindi naman po, Tito... m-may ginagawa lang pong konting... exercise," sagot ni Kuya, ang kaniyang boses ay paos at pigil ang paghinga.

"Listen, Terrence. Masama ang pakiramdam ni Lemon. Sobra ang lagnat at panginginig ang nararamdaman niya, at ayaw ng mga anak ko na magpatingin siya sa ibang doktor. Ikaw lang ang pinagkakatiwalaan namin dahil ikaw ang laging nag-che-check sa kanila noon pa. Professional doctor ka naman, kaya kailangan namin ang tulong mo ngayon."

Habang nagsasalita si Tito Logan, hindi napigilan ni Kuya Terrence ang sarili. Isinagad niya ang kaniyang pagbayo. Napasinghap ako nang malakas at halos mapatili, kaya mabilis na inilayo ni Kuya ang cellphone para hindi mahalata ang ginagawa namin.

"Ah! Ah! Kuya... T-Terrence... mmffgh!" pigil kong ungol habang kinakalikot niya ang aking basang puke

"Okay po, Tito Logan... pupunta kami," mabilis na sagot ni Kuya sa gitna ng kaniyang sariling ungol.

"Good. Isama mo na rin si Azul para may makasama si Lemon kahit isang araw lang. May chopper na papunta d'yan sa mansion niyo ngayon para sunduin kayo."

Nagtaka si Tito Logan dahil narinig niyang magkasama na agad kami. "Bakit magkasama na pala kayo ni Azul?"

Mabilis na sumagot si Kuya habang ang kaniyang ritmo ay lalong bumibilis. "A-ah, nag-uusap lang kami tungkol sa... sa mga gamot, Tito. Don't worry, nasa helipad na kami paglapag ng chopper. See you there."

Pagkababa ng tawag, bakas ang excitement at pagmamadali sa mga mata ni Kuya Terence.

"Shit, Baby... bilisan na natin. Baka malapit na ang chopper!" bulyaw ni Kuya habang todong binabayo ang loob ko nang napakabilis. "Putang ina ang sarap talaga pag pinapasok ko ang burat ko sa puke mo."

"Ah! Ah! Kuya... sige po... ibuhos mo na... a-ang sarap... ahhh!"

Napakapit ako sa leeg niya habang ang aming mga katawan ay nag-iinit sa tindi ng pagtatagpo. Ang bawat kadyot ni Kuya ay nagiging marahas at puno ng pagnanasa. Naramdaman ko ang kaniyang pagbaba ng ritmo bago ang kaniyang tuluyang paglabas.

"Baby... f-fuck! Heto na!"

Naramdaman ko ang kaniyang mainit na tamod na pumutok sa loob ng pussy ko habang mahigpit niya akong niyakap. Magkayakap kaming dalawa habang humahabol ng hininga, ang katahimikan ng kwarto ay napalitan ng tunog ng aming mabibigat na paghinga.

Makalipas ang mabilis na pagligo at pag-aayos, nakasakay na kami sa chopper. Habang lumilipad kami patungo sa isla, abala si Kuya sa pag-aayos ng kaniyang medical kit, sinusuri ang bawat gamot at syringe na posibleng kailanganin ni Lemon.

Tumawag si Kuya Terence kay Tito Logan habang maingat na inilalagay ang mga gamot sa kaniyang bag.

"Tito Logan, papalapit na kami sa isla. Landing in five minutes," sabi ni Kuya habang seryosong chine-check ang mga vital signs monitor.

"Heto na ang mga gamot at kailangan kong medical supplies para kay Lemon. Sana naman ay maibsan natin ang lagnat at pagod niya as soon as possible para ma-enjoy niya ang birthday trip niya."

Lumingon ako sa kaniya at pinanood ang kaniyang propesyonalismong paghahanda. Alam kong kahit kakaiba ang relasyon namin sa loob ng kwarto, pagdating kay Lemon at sa trabaho, ang kuya ko ay isa sa pinakamagaling na doktor. Pero sa isip ko, hindi ko mapigilang mag-alala-paglapag namin sa isla, ano pa kaya ang gagawin ng apat na kasama ni Lemon na tila ba hindi na siya pinapakawalan?

Mabagal nang umikot ang elisi ng chopper nang tuluyan kaming lumapag sa pribadong helipad. Pagkababa pa lang namin ni Kuya Terrence, agad kong natanaw sina Tito Logan at Lucas na nag-aabang sa gilid. Sinalubong nila kami nang may pilit na ngiti, pero bakas sa kanilang mga mata na medyo puyat at pagod din sila.

Mabilis kaming lumapit sa kanila. Nagmano agad kami ni Kuya kay Tito Logan bilang paggalang, habang si Kuya Lucas naman ay tinapik si Kuya Terrence sa balikat.

"Salamat sa mabilis na pagpunta, Terrence, Azul," seryosong bungad ni Tito Logan habang kinakamayan si Kuya. "Mabuti na lang at nasingit niyo 'to sa schedule niyo."

"Walang anuman, Tito. Kamusta si Lemon? Ano ba talagang nangyari?" tanong ni Kuya Terrence habang tinutulungan siya ni Lucas na bitbitin ang mabibigat na medical equipment at bags na naglalaman ng mga gagamitin para sa check-up.

Inayos ko ang hawak ko sa bitbit kong basket ng mga sariwang prutas na dinala ko talaga para kay Lemon. Kinakabahan ako, kaya sumabay ako sa paglalakad nina Tito Logan patungo sa main villa.

"Tito... Lucas... ano ba talagang nangyari kay Lemon? Bakit bigla-biglang nagkalagnat at nanginginig ang mga binti? May nakain ba siya o napano?" nag-aalalang tanong ko.

Pero ang nakakapagtaka, hindi sumagot si Tito Logan. Nagkatinginan lang sila ni Lucas, at si Lucas naman ay umiwas ng tingin na tila ba may malaking sikreto silang itinatago. Dahil doon, lalong kinabahan ang dibdib ko. Anong klaseng sakit ba ang dapo kay Lemon para maging ganito sila ka-misteryoso?

Nang makapasok na kami sa loob ng marangyang villa, dinala kami nina Tito Logan sa pinakamalaking kwarto sa dulo ng pasilyo. Alam kong kwarto ito ni Tito Logan dahil sa pamilyar na disenyo, at dito pala siya nag-stay kasama si Lemon. Naalala ko tuloy 'yung huling chat sa akin ni Lemon noong isang araw-na magkasama raw silang dalawa sa iisang kwarto at kama matutulog.

Literal na nainggit ako no'n habang binabasa ang chat niya. Sa isip-isip ko, kuhang-kuha na talaga ni Lemon ang atensyon, pagmamahal, at ang buong pagkatao ng Daddy niya at ng mga kuya niya, samantalang ako... hanggang ngayon ay palihim pa rin kaming nagtatagpo ng dalawa kong Kuya sa loob ng kwarto nila, walang nakakaalam at kay Daddy naman ay parang walang improvement.

Nang buksan ni Tito Logan ang pinto ng kwarto, bumungad sa amin sina Kuya Lysander at Kuya Lucian. Si Lysander, gaya ng inaasahan, ay nakatayo sa tabi ng bintana habang magkakrus ang mga braso. Galit ang kaniyang mukha as always, parang anytime ay may susuntukin dahil sa tindi ng kaniyang pagiging overprotective at seloso. Pero si Lucian... natawa ako sa sarili ko nang patago. Hindi siya mapakali! Pabalik-balik ang lakad niya, tinitignan si Kuya Terrence at ang medical kit na dala niya at hindi ako matignan nang maayos.

Agad kong nakita si Lemon na nakahiga sa gitna ng malaking kama, nakakumot hanggang dibdib at halatang medyo maputla ang mukha ngunit may kakaibang aura. Mabilis kong ibinaba ang basket ng prutas sa table at sinalubong siya sa kama.

"Lems! Oh my gosh, anong nangyari sa 'yo? Okay ka lang ba, Bestie?" nag-aalala kong tanong habang umuupo sa gilid ng kutson at hinahawakan ang kamay niya.

Subalit sa halip na sumagot, biglang namula nang napakatindi ang maputlang mukha ni Lemon. Umiwas siya ng tingin sa akin at pilit na isiniksik ang mukha niya sa unan dahil sa matinding hiya. Tumingin ako sa kaniyang leeg, at doon ko napansin ang ilang bahagyang nakatagong pulang marka na pilit tinatakpan ng kumot.

Sa isip-isip ko... Ah. Alam ko na.

Hindi dahil sa nakain o simpleng lagnat kung bakit nangangatog ang mga binti niya. Bugbog-sarap lang pala ang katawan niya mula kagabi dahil sa apat na lalaking nakapaligid sa kaniya ngayon! Isang tagong nakakalokong ngiti ang ibinigay ko kay Lemon, sapat na para malaman niyang huli ko na ang sikreto niya.

"H-Huwag mo nga akong tingnan nang ganyan, Azul... nakakahahiya," pabulong at nahihiyang ungol ni Lemon sa akin

Natawa ako nang bahagya at mabilis siyang niyakap nang mahigpit para pakalmahin ang hiya niya. "Shh... don't worry, safe ang secret mo sa akin. Magpagaling ka riyan, ha? Andito si Kuya Terrence para alagaan ka."

Nagsimula nang lumapit si Kuya Terrence kay Lemon, dala ang kaniyang stethoscope at ilang medical supplies. Pero bago pa man niya mahawakan ang binti ni Lemon, biglang humarang si Lysander.

"Huwag mong masyadong idiin, Terrence," mariin na sabi ni Lysander, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik at puno ng pagbabanta. "Huwag kang masyadong lumapit, siguradohin mong kailangan lang ang hawak."

"Lysander, tama na 'yan!" awtoridad na awat ni Tito Logan, habang hinahawakan ni Lucas ang balikat ng galit na kapatid. "Si Terrence ang doktor dito, hayaan mo siyang gawin ang trabaho niya. Huwag kang maging sagabal."

Si Lucian naman ay nanatiling nakatayo sa isang gilid, pabalik-balik ang tingin sa sahig, at halatang hindi makatingin nang diretso sa akin. Alam kong guilty siya sa kung anong nangyayari sa loob ng kwartong ito.

"Sige na, boys," utos ni Tito Logan sa tatlo. "Lumabas muna kayo. Naiilang ang bunso dahil sa dami ng nakatingin. Mas mabilis siyang maaalagan at gagaling kung hindi siya tense."

Bago tuluyang lumabas si Lysander, binigyan niya muna si Kuya Terence ng isang huling, napakasamang tingin na tila ba sinasabing, "Kapag may ginawa kang kalokohan, yari ka sa akin."

Nang tuluyan nang maisara ang pinto at kaming apat na lang nina Lemon, Tito Logan, Kuya Terrence, at ako ang natira, huminga nang malalim si Kuya Terence. "Okay, Lemon. Saan ang masakit? Pakituro sa akin para masuri ko nang maayos."

Dahan-dahang itinaas ni Lemon ang kaniyang kamay at itinuro ang kaniyang mga binti, paangat hanggang sa kaniyang singit at pwet. Nang makita ko ang direksyon ng hintuturo ni Lemon, napansin kong biglang natigilan si Kuya Terrence. Nanlaki ang mga mata niya at napatingin sa akin.

Hala... Alam ko na ang iniisip niya. Ganyan na ganyan din ang tinuturo ko sa kaniya pagkatapos niya akong barurutin sa kwarto niya.

"Tama ang hinala mo, Terrence," seryosong sabi ni Tito Logan, habang nakatingin sa namamagang singit ni Lemon.

"Tama rin po, Kuya," singit ko naman, sabay tingin kay Kuya Terrence nang may nakakalokong ngiti. "Kung ano man ang hinala mo ngayon-na ginagawa rin nina Tito Logan at ng mga kuya ni Lemon ang ginagawa natin-tama ka. Ganoon na nga ang nangyayari dito."

Parehong nanlaki ang mata nina Tito Logan at Kuya Terrence. Napanganga sila sa direktang pag-amin ko. Napahagikhik kami ni Lemon dahil sa reaksyon ng dalawa; mukhang hindi nila akalain na ganito ka-wild ang setup sa loob ng isla na ito.

"A-ah..." napakamot ng batok si Kuya Terence, bago muling bumalik sa pagiging professional. "Okay. Professional ako. Focus tayo. Kailangan nating gamutin ang inflammation na 'to para makalakad ka na ulit as soon as it heals."

"A-ah... ako na lang siguro mag-aapply ng ointment, Terrence." Pakiusap ni Tito Logan kay Kuya.

"Mabuti nga po, Tito." Sagot ni Kuya sabay talikod.

Nagsimula nang kumilos si Tito Logan at pintuwad si Lemon. Kinuha niya ang isang medicated ointment. Nang ilalapat na niya ito sa paligid ng butas ni Lemon, inutusan siya ni Kuya kung ano ang gagawin habang nakatalikod lang ito.

"Just make sure na bawat bahagi na kahit di namamaga ay malalagyan, Tito.," sabi ni Kuya Terrence habang nakatalikod.

Napasinghap ako at napahawak sa aking bibig. Namangha at natakot ako sa nakita ko-magang-maga ang butas ni Lemon, mapula, at halatang husto sa bugbog ng matitigas na burat.

"My gosh, Lems... ganito ba talaga kalala?" bulong ko, habang napailing na lang si Tito Logan, bakas ang halo-halong hiya at pananagot sa kaniyang mga mata. "Kailangan nating lagyan 'yan ng soothing ointment agad para mabawasan ang hapdi."

Meticulous at seryoso si Tito Logan na nag-aapply ng ointment at si Kuya na nag-aadvise kung ano ang gagawin hanggang sa matapos na ang pag-asikaso kay Lemon. Tuwing may parteng kailangang hawakan o i-adjust sa pwesto ni Lemon, si Tito Logan ang inuutusan niya para maiwasan ang anumang isyu o selos mula sa mga kuya nitong nagwawala ang pagiging possessive.

"Okay, Tito Logan, as much as possible, huwag niyo muna siyang hahayaan na bumangon o mapwersa ang mga binti niya," pangaral ni Kuya Terrence habang nililigpit ang kaniyang stethoscope at medical bag. "I gave him the necessary anti-inflammatory medicine and a soothing ointment. Let him rest for a few hours. Lumabas muna tayong lahat para makatulog siya."

Nang makalabas na ang lahat sa malaking kwarto, nagpasya kami ni Kuya Terrence na magpalit ng pang-swimming para naman masulit namin ang ganda ng isla bago matapos ang isang araw na stay namin dito. Pumasok kami sa malaking banyo ng guest room para mag-bihis. Pero pagkasara pa lang ng pinto, nangibabaw ang tindi ng libog ko nang makita ko ang kaniyang maskuladong hubad na likod.

Mabilis akong lumuhod sa harap niya, ibinaba ang kaniyang boxer shorts, at walang sabi-sabing sinubo ang kaniyang matigas at mainit na burat.

"F-Fuck... Bunsoo... s-shit, 'yan nga... laliman mo pa, baby... mmmffgh," napasandal si Kuya Terence sa lababo, pabulong na napaungol nang napakalalim habang ang kaniyang mga kamay ay napasabunot sa buhok ko. "Tangina, baby... p-pader lang ang pagitan... baka marinig tayo... ahhh... mmmffgh!"

Chup... slurp...

Todo ang pagbaba-itaas ng ulo ko habang nilalamon ang kaniyang dambuhalang ahas. Naririnig ko ang bawat pigil ngunit nagmamadaling ungal ni Kuya Terence sa loob ng banyo. "Ahhh... baby... ang sarap... f-fuck... d-diinan mo hanggang sa dulo... h-heto na, baby... mmmffffghhh!" Sa isang huling malalim na sipsip, tuluyan niyang pinakawalan ang kaniyang mainit na tamod sa loob ng bibig ko, na mabilis at malugod ko naman itong nilunok bago kami nag-ayos ng sarili at lumabas na parang walang nangyari. Buti na lang talaga at busy si Tito Logan at ang mga Kuya ni Lemon sa labas.

Pagkatapos naming magtampisaw sa dagat at makapagbanlaw, binalikan namin si Lemon sa kwarto. Medyo bumaba na ang lagnat niya salamat sa gamot ni Kuya Terrence, pero nang subukan niyang itayo ang sarili niya, literal na nanginig at bumigay na naman ang mga tuhod niya.

Dahil diyan, ipinakuha na ni Kuya Terrence ang isang wheelchair. Ako na ang nagboluntaryo na magtulak kay Lemon para makapag-ikot naman siya at makalanghap ng sariwang hangin sa labas. Habang naglilibot kami sa sementadong pathway malapit sa pampang, natatanaw namin mula sa malayo ang limang lalaki-si Tito Logan, Lysander, Lucas, Lucian, at si Kuya Terrence-na kasalukuyang masayang nag-iinuman ng alak sa may veranda.

Tiningnan ko si Lemon na nakaupo sa wheelchair at hindi ko napigilang matawa nang patago bago siya sinimulang asarin.

"Grabe, Lems... iconic lang talaga," nakangisi kong pabulong na saad habang dahan-dahang itinutulak ang wheelchair niya. "Ganoon ba talaga katindi ang ganap kagabi at kaninang hapon na umabot sa puntong kailangan mo pa ng wheelchair para lang makita ang sunset? Iba ang lupit ng apat na lalaki mo, na-paralyze ang lola mo!"

Namula na naman ang mukha ni Lemon at lumingon siya sa akin nang may panggigigil. "Le is che ka talaga, Azul! Akala mo ba hindi ko alam ang ginawa niyo ni Kuya Terrence sa banyo kanina bago kayo lumabas? Narinig ko kaya ang pabulong na ungol ng kuya mo kahit pilit niyang pinipigilan! Akala niyo ah!"

"Hala, narinig mo?!" natatawa kong hiyaw habang mas lalo siyang inaasar. "Well, at least ako nakakalakad nang tuwid! Ikaw, gulong-gulong muna ang eksena for today's video!"

Nagtawanan kaming dalawa sa gitna ng aming asaran. Masaya ako dahil kahit papaano ay nabawasan ang stress at hiya ni Lemon, at kitang-kita ko na nage-enjoy siya sa pag-stay namin dito.

Nang sumapit ang gabi, sabay-sabay kaming walong naupo sa malawak na dining table sa labas para mag-hapunan. Napakasaya ng atmospera; ang tatlong kuya ni Lemon at si Kuya Terence ay seryoso ngunit masayang nag-uusap tungkol sa negosyo, medisina, at mga nakaraang kwento ng pamilya habang umiinom ng alak.

Subalit ang pansin ko ay napako kay Tito Logan. Nakaupo siya sa tabi ni Lemon, at ang kaniyang pag-asikaso rito ay napakatindi. Siya ang naghihimay ng hipon, naghihiwa ng steak, at nagpupunas ng gilid ng labi ni Lemon tuwing may natatapon na sarsa. Kung titignan mo sila mula sa malayo, para talagang pinagsisilbihan ni Tito Logan ang kaniyang sariling asawa na may buong pagmamahal at pag-aalaga.

Napatitig ako sa kanila habang nginunguya ang pagkain ko, at biglang gumapang ang tindi ng inggit sa dibdib ko. Pangarap ko rin na sana... sana si Daddy ay maging ganoon din sa akin-'yung mahal niya rin ako kung gaano kamahal ni Tito Logan ang Bunso niyang si Lemon. Gustong-gusto ko na sana ay ganoon din ang trato sa akin ng Daddy ko, tulad ng kung paano i-spoil at itrato ni Tito Logan si Lemon bilang reyna ng buhay niya.

--- Lemon's POV ----

Nang matapos ang masaganang hapunan at tuluyan nang mailigpit ang mga pinagkainan, nagpasya na kaming magsi-akyat sa malawak na master bedroom. Habang papasok sa kwarto, huminto ako at humarap sa kanilang apat na may kasamang seryosong tingin, kahit nakaupo pa rin ako sa wheelchair na itinutulak ni Azul.

"Tekang-teka lang po muna," deklara ko habang nakataas ang isang kamay. "Ngayong gabi, bawal muna ang kahit anong uri ng kamunduhan. Kaya ang desisyon ko, kami muna ni Azul ang magkatabi sa gitna ng kama na matutulog. Baka kapag isa sa inyo ang tumabi sa akin, mahipan na naman kayo ng matinding kalibugan at hindi niyo na naman mapigilan ang mga burat niyo. Kailangan kong makabawi ng lakas para makalakad ako bukas!"

Narinig iyon ng limang lalaki kaya naman nagkatinginan sila bago sabay-sabay na nagkatawanan nang mahina. Dahil doon, mabilis na nagbago ang kanilang pwesto sa pagtulog nang walang reklamo.

"Sige, wifey... panalo ka ngayon dahil birthday mo naman at kailangan mo talaga magpahinga," natatawang sagot ni Lysander habang tinatapik sa balikat si Kuya Terence. "Halika na nga, Terrence. Tayo na lang ang magkatabi rito sa gilid."

Kahanga-hanga dahil ang tindi ng selos at galit ni Lysander kay Kuya Terrence kanina ay tuluyan nang napawi. Mag-bro na ulit sila ngayon, nag-uusap tungkol sa gym at basketball na parang hindi sila nagkasukatan ng tingin kanina. Si Tito Logan naman ay nakangiting humiga nang mag-isa sa kabilang dulo ng malaking kama, habang sina Lucas at Lucian naman ang magkatabi sa kabilang bahagi, nagbubulungan pa tungkol sa kung anong negosyo ang aasikasuhin nila pagbalik sa Maynila.

Nang mapatay na ang pangunahing ilaw at tanging lampshade na lang ang nagbibigay ng liwanag sa kwarto, magkatabi kaming nakahiga ni Azul sa pinakagitna ng dambuhalang kama. Nakatalikod ang mga lalaki sa amin, kaya naman sinamantala namin ang pagkakataon para mag-usap nang pabulong, halos magkadikit ang aming mga mukha sa unan.

Napansin ko ang bahagyang lungkot sa mga mata ni Azul habang nakatitig sa kisame, kaya naman hinawakan ko ang kamay niya sa ilalim ng kumot.

"Azul... nakita ko 'yung tingin mo sa amin ni Daddy Logan kanina habang naghahapunan tayo," pabulong kong panimula, tinitiyak na hindi maririning ng iba. "Alam kong naiinggit ka dahil hindi mo pa magawa sa Daddy mo ang ginagawa namin ni Daddy sa harap ng maraming tao."

Bumuntong-hininga si Azul at tumingin sa akin nang may halo-halong panghihinayang. "Kasi naman, Lems... gustong-gusto ko rin na mahalin niya ako nang ganyan at 'yung ganoong set-up sa amin ng mga Kuya ko. 'Yung hindi namin kailangang magtago sa banyo o magmadali dahil baka may makahuli sa amin. Sobrang swerte mo kay Tito Logan at sa mga kuya mo dahil talagang reyna ang turing nila sa 'yo."

Ngumiti ako nang nakakaloko at bahagyang siniko ang kaniyang braso. "Naku, konting kembot na lang, Azul! Huwag kang mawalan ng pag-asa. Tignan mo ako ngayon, nakuha at naangkin ko nang buong-buo ang pagkatao ni Daddy Logan kahit marami ring harang noong una-Mayroon nga rin ngayon. Konting diskarte at landi lang sa Daddy mo, mapapasaiyo at mapapaamin mo rin 'yan nang tuluyan sa harap ng pamilya natin. Darating din ang araw na siya naman ang magsisilbi at mag-aasikaso sa 'yo sa harap ng lamesa na parang reyna."

Narinig iyon ni Azul kaya naman unt-unting bumalik ang kaniyang magandang ngiti, bakas ang tindi ng pag-asa sa kaniyang mukha sa mga susunod na araw pagbalik nila sa Manila.

"Salamat, Lems... sige na, matulog na tayo," bulong niya habang isinisiksik ang sarili sa kumot. "Dapat maayos na 'yang paglakad mo bukas nang umaga para makapag-swimming muna tayong dalawa sa beach bago kami sumakay uli sa chopper pabalik ng Manila."

"Oo, excited na ako mag-beach kasama ka... Good night, Bestie," huli kong sagot bago tuluyang ipinikit ang aking mga mata, liyang-liya sa katahimikan ng gabi habang napapaligiran ng limang pinakamahahalagang lalaki sa aming buhay sa gitna ng pribadong isla.

# NOTICE

This will still be a 
Pay To Read story
.

'Di naman ako nanghihinayang sa unang account ko. Sayang lang kasi magbibigay sana ako ng free access sa mga active voters and commenters d'on pero nagbago na ang story ko kasi nireport na nga.

Baka gawin ko na rin PTR ang story ni Jordy. Lahat lahat na siguro dahil sa nangyari.

DM me on;

TG: Patts428
TG Channel: t.me/busoseries

Inkitt: Pattypatts

X: Ephiepront