Panimula

Ako si Arthur, simpleng empleyado… masipag… maunawain… mabait at laging inaapi dahil sa mababang uri ng trabaho.

Ngunit, di ko maitatanggi na lapitin ako ng mga

pa-men

at mga bakla dahil sa banak kung katawan at kaakit-akit na tindig na may burat na pinagmamalaki.

Nais ko ibahagi ang buhay ko na kung saan nagbago…

Abangan

…

DIACLAIMER

Ang kwentong ito ay

(Boy X Boy)

Umiikot ang kwento sa pagitan ng lalake sa lalake at pinagkakalooban nito ng maseselang bagay, pananalita, sekswal, pagmumura na kung saan di na-aangkop sa mga 18 y.o pababa at sa mga mambabasang konserbatibong pananaw sa buhay.

Ang mga tauhan, lugar at pinangyarihan ay walang kinalaman sa mga kwentong nabasa nyo na at di sinasadyang may pagkakahalintulad dito.

Ang kwentong ito ay gawa ng imahinasyon ng manunulat at walang parte ng kwentong ito na kinuha sa ibang manunulat.

Ang kwentong ito ay sariling gawa ng manunulat at hindi pinapahintulutan ang sino man na kopyahin ang mga nilalaman para ibahagi sa kanilang pansariling pagsulat na walang pahintulot sa may-ari nito.

Patnubay po lamang sa mga mambabasa ang

SAFE SEX.

Nagpapasalamat,

khenthot

Author’Note

Bilang isang manunulat nais ko ibahagi ang aking mga kwento na Boy x Boy na kung saan ay nais ko pong bigyang buhay ang aking kwento base sa aking malikhaing isip at karanasan bilang kagaya nila.

Hinihiling ko lang po ang respeto ng mga mambabasa na kung ano mang typo sa kwento ay pagpasensyahan nyo na po gawa po ang kwento ay direct writing at di na po ako gumagamit ng draft.

Ang nais ko lang po ay sana suportahan nyo ang kwento at

mag-vote

sa bawat chapter.

Kung may nais po kayong iparating ay bukas ang comment section para malaya nyo pong ibahagi ang inyong saloobin.

Isang maligayang pagbati sa iyo aking mambabasa at sana ay magustuhan nyo po ang kwento.

Nagpapasalamat,

khenthot

TIME Z Magazines

Ang

Time Z Magazines

ay isa sa mga International Magazines na may branch sa pilipinas para sa mga gustong mag modelo.

Ito ay matatagpuan sa isang 10th floor building sa Makati na kung saan dito ginagawa ang maraming photo shoots ng mga aspiring models a8t mga modelong nakikita na sa ibang magazines

Ang magasin na ito ay  may mga modelo kada buwan na kung saan ang Magasing ito ay 

For Men Only

at kilala itong magasin sa mga bansang pinapalooban ng mga Gay Communtity. Sa madaling sabi ay ang magasing ito ay para lamang sa mga Gays.

Di maitatanggi ng mga Men’s Model ng kompanya ay mga Discreet gay o Straight talaga.

Sa Kompanyang ito ay may mga bagay na kung ano ang nakita ay di na dapat pa makakalabas kung kayat piling-pili ang mga empleyado ng kompanya dahil may mga nangyayaring kababalaghan na kung saan ay di na dapat pa maikwento sa labas ng kompanya.

Ating silipin ang mga napiling modelo sa buwan ng Enero, Pebrero at Marso.

JANUARY

FEBRUARY

MARCH

Ilan lamang yan sa mga modelong nailabas ng nakaraang buwan…

Abangan po natin ang kwento ng

Time Z Magazines

na kinakabilangan ni Arthur bilang isa sa mga dyanitor nito.

Abangan…..

kentootero

1

Calling…

“pre, si Jaime ito… may trabaho ka na ba?” wika ng barkada ko.

“wala pang tumatawag sa inaplayan ko pre, bakit?” wika ko.

“dito samin pre, baka gusto mo? Kulang kami kasi ng dyanitor at umalis na kasi yong dati kung kasamahan” wika nya.

Napangiti ako na para bang nagliwanag ang paligid dahil sa narinig.

“gusto ko pre, kaso baka di ako magustuhan, 2nd year hayskul lang natapos ko pre” wika ko.

“ako na bahala pre, kadikit ko naman yong ibang staff rito at panigurado magugustuhan ka” wika pa nya na napakapositibong sagot nito sa kabilang linya.

“sige pre, kailan ako pupunta dyan?” wika ko.

“hanggang alas-kwatro ako rito, at sabihin mo sa guard na kaibigan kita at nag-aaplay ka bilang dyanitor para tawagin ako sa loob at maiharap kita sa HR” wika nito.

“sige pre, ayusin ko biodata ko pre at punta na ako dyan” wika ko.

“okey, asahan kita pre” wika nito.

END OF CONVO

Nagtungo ako sa kwarto at humarap sa salamin.

Tinignan ang buhok ko at pansin kung maiksi pa at presentable namang tignan.

Dumako ako sa aparador at tumingin ng damit.

Nakita ko ang dark blue na short sleeve at pantalon na black.

Nilabas ko ito at tinignan ang document folder ko.

May biodata pa pala ako rito at NBI Clearance na personal copy at photocopy ng voter’s id ko.

Kinuha ko ang twalya at nagtungo na ng banyo.

Pasado alas-nuebe na at baka sa daan na ako mananghalian.

Natapos na ako naligo at naghanda na para sa pagpunta sa bago kung pag-aaplyan.

Di naman kalayuan ang lugar na ppupuntahan ko kung kayat makakahabol pa naman ako sa oras.

Nilakad ko ang kanto namin at nag-antay ng masasakyan.

Nakarating ako sa lugar ng eksaktong 11:10am. at nagtungo sa guard.

“ good morning manong, aplikante po ako at kaibigan ko po si Jaime na dyanitor.

“ah, si Jaime… Sige po sir at pasok po kayo at pakisabi sa helpdesk” wika nito.

Pumasok ako at lumapit sa helpdesk.

“goodmorning po mam, aplikante po ako for Janitor at kaibigan ko po si Jaime na dyanitor po dito” wika ko.

Tinignan ako ng babae at napangiti.

“ah, maupo muna kayo sa sofa at tatawag po ako sa quarters nila.

Naupo ako na napakalambot na sofa nila at hinintay ang kaibigan ko.

Ilang minuto ay dumating ito na nakauniporme na dark blue na overall.

“pre, pasensya na late ako ng labas, halika samahan kita sa HR” wika nito.

Sa palapag na ito ay daming kwarto ang aming nadaanan at kapansin-pansin ang mga dumaraan na mga tao rito na abala sa kanya-kanyang trabaho.

Nakarating kami sa isang silid na may nakalagay na HUMAN RESOURCE DEPARTMENT.

Kumatok ito at ilang segundo ay bumukas ito.

“good morning ma’m Odette” wika ni Jaime.

“oh, Jaime ano kailangan mo?” wika nito.

“dito po bagong aplikante na dyanitor at kaibigan ko po” wika nito.

Lumuwag ang pinto at natnaw ako nang napakaputing babae na parang nasa trenta na ang edad.

Napatingin ito sa akin ng mula ulo hanggang paa.

“pasok kayo” wika nito na natagalang sumagot.

“Jaime , iwan mo sya dito at ako na bahala sa kanya” wika nito.

Lumapit si Jaime sa akin at bumulong…

“galinagn mo at siguradong pasok ka na dito” wika nito na nakangiti.

Di ko mawari ibig sabihin nito pero gagalingan ko talaga.

Pagkaalis ni Jaime ay dumako kami sa isang pang-apatang lamesa na maliit lamang.

Binigay ko ang biodata ko at tinignan nya ito nang napakatagal saka humarap ito sa akin.

“kulang kami ng dyanitor pero kasi ang requirements namin ay atleast highschool graduate” wika nito.

“kahit ano pong trabaho po sanay nanay naman po ako mga mahihirap na trabaho” wika ko na parang mawawalan na ako ng trabaho.

“pasensya na po sir kasi dyanitor lang po ang bakante namin” wika nito.

Napakamot naman ako ng ulo at nawalan ng pag-asa.

Tumayo na ako at nagpaalam at kasalukuyang papunta na ng pinto ng biglang nagsalita ito.

“gaano mo kagusto magtrabaho dito?” wika nito.

“gustong-guso ko po magkatrabaho na po kahit ano po gagawin ko po basta makapasok lang po ng trabaho” wika ko.

“ganito, matuttlungan kita na makapasok dito pero may kondisyon” wika nito na lumapit sa akin na isang pulgada na lamang ang pagitan ko sa pader na malapit sa pinto.

“ano po yon ma’am at gagawin ko po tanggapin niyo lamang po ako” wika ko.

Pinasandal nya ako sa pader at magkaharap na kami.

Itinukod nito ang isang kamay sa parteng uluhan ko at bumulong.

“talaga? gagawin mo lahat makapasok ka lang dito?” wika nito.

“opo,ma’m kahit ano tanggapin nyo lang po ako” wika ko na kinakabahan at halos di makahinga dahil napakalapit na nya sakin at amoy na amoy ko na ang pabango nito.

“kaya ko naman gawan ito ng paraan basta ba susunod ka sa ipapagawa ko” wika pa na mahina ang boses nito.

“opo, ma’m promise!” wika ko.

“sumunod ka sa akin sa loob at may ipapagawa ako sa’yo” wika nito.

Pumasok sya isang kwarto na di kalayuan sa kinatatyuan namin.

Pagbukas ko ng kwarto ay isang maliit lang na banyo na may shower stall, toilet at kurtinang humahati sa dalawa.

Pagkarating ko ay nakita kong nakabra nalang ito at ang suot nitong mini-skirt.

Napalunok ako at nakita ko ang makinis nitong katawan at binitng napakaputi.

“Lumapit ka at alam mo na siguro ang ibig kong sabihin” wika nito.

Lumapit ako at halos di na ako makahinga dahil sa kaba.

Magkaharap na kami at bigla nyang dinakma ang ari ko na semi-erect.

“uhmmm, mukhang malaki ito ah, gusto ko romansahin mo ako” wika nito.

Lumapit na ako at hinalikan ng marahan at bumaba ako sa bandang leeg nito.

“papaligayahin kita basta wag mo ako pabayaan, ma”m“ wika ko.

“walang problema ako ang bahala sa’yo basta ba, busugin mo ako ng napakasarap mong titi” wika nito.

“walang problema, basta ba alam mo naman ang kailangan natin pareho, ma’m” wika ko.

“wag mo na ako tawaging ma’am, odette o dette pag tayong dalawa nalang” wika nito.

“cge dette, walang problema” wika ko at bumaba ang kamay ko sa suso niya.

Hinimas-himas ko ito at napapaungol ito.

Pumunta ang kamay ko sa likuran nya at dumako sa parte ng bra nya at tinanggal ito.

Bumungad ang suso nitong napakapula ng utong at malusog.

Sinuso ko at hinimas himas ito at di na sya magkandaumayaw at ungol ng ungol ito.

“dette, tsupain mo ako” wika ko

Bumaba ito agad at tinungo ang zipper ko at dinukot ang ari ko.

Tumambad ang otso y medya kung burat at napanganga ito.

“sh!t! ang laking titi mo…” wika nito at sabay subo.

Tsinupa nya ito na parang mauubusan at napapapbilis ang pagtsupa nito.

Nakalipas ng tatlong minuto na pagtsupa nya at puno na ng laway ang kabuuan ng ari ko.

Hinila ko sya patayo at ipinako ang kamay nito sa may toilet tank at itinaas ang mini-skirt nya sabay baba ng panty nyang pink.

Tumambad ang pwet nya at uminit ng sobran ang katawan ko at tigas na tigas kong titi.

Hinila ko ng konti at bumuka ng konti ang pwetan nito.

Dinakma ko ang titi ko at itinutok sa bukana nito.

Ramdam ko ang pagbuka ng kanyang lagusan at napamura ito na impit.

Dahan-dahan akong umulos at napansin ko ang sikip nya kung kayat lalo akong ginanahan.

Itinaas ko ang isang paa nya sa toilte bowl na may takip kung kayat bumuka lalo ang kweba nito.

Naglalabas-pasok na ari ko at ramdam ko ang likido ng kanyang katas dahil lalo itong dumulas.

Sinasagad ko na at napapatulak ang isang kamay nya sa pader dahil sa pagkadyot ko na napapakagat labi ito.

“sige pa… ang sarap mo bhe” wika nito na sarap na sarap sya sa pagkantot ko.

Inabot ng isang kamay ko ang hiwa ng kepyas ng puke nya at nahanap ko ang napakaliit nitong clit at basang-basa na.

“tangnang puke ito, sobrang init sa loob at ang sarap kantotin” wika ko na mahina sa likuran nya na malapit sa tenga nya.

“sige pa bhe, isagad mo at napkasarap ng titi mo, tangnang laki yan! hapdi na ng puke ko!” wika nito na lalo pang nagpalibog sa akin.

“kainin mo katas ko babe” wika ko.

Pinayuko ko sya sa harapan ko at pinasubo pero ayaw nya kya pinatayo ko ulit at pinasok ang puke nya.

Binilisan ko na dahil malapit na ako at balak ko sana iputok sa loob nya ngunit nagsalita ito.

“wag mo iputok sa loob bhe ha” wika nito kung kayat hinugot ko na ito at sinalsal.

Naramdaman ko na ang pagtigas ng ari ko at ipinutok sa matambok nyang pwetan.

Napakalapot at napakaraming katas ang inilabas ko dahil di ko ugali ang magmariang palad.

Inabot ng babae ang tissue at romolyo ng napakaraming tissue at pinunasan ang katas ko sa pwetan nya at ang butas nyang nangingintab sa likidong nilabas nya.

Habol hininga kami pareho kung kayat napasandal ang kamay ko sa pader.

Maya-maya ay itinaas ko na ang brief ko at may pinaghalong katas namin at saka itinaas na rin ang panalon ko.

Inayos na rin nya ang panty at mini-skirt nito at isinuot na rin ang bra.

Dinampot ko na rin ang damit ko at dinukot ang panyo sa bulsa ko at pinunasan ang pawis sa mukha ko.

Natapos na kami nag-ayos at lumabas ng banyo saka bumalik sa lamesa.

“Palitan mo itong biodata mo at ilagay mo highschool graduate ka at ako na bahala, saka ibalik mo ito bukas pag mag-uumpisa kana. Sasabihan ko na ang boss ko na may bagong dating na dyanitor at si Jaime nalang ang tanungin mo sa detalye ng trabaho nyo” wika nito.

Napangiti na lamang ako at may trabaho na ako muli.

Dumukot ang babae sa shoulder bag nya at inilabas ang 500 at inabot sa akin.

“ano ito ma’m?” wika ko.

“pangtanghalian mo at alam kung napagod ka sa ginawa natin” wika nito.

“wag na po, nakakahiya naman po” wika ko.

“bawal tumanggi, para pag nagkita tayo ulit ay di mo ako pwedeng tanggihan” wika pa nito.

Kinuha ko na lang ang pera at nagpaalam na sa kanya at dala pa rin ang biodata ko.

Pagkalabas ko ay saktong paglabas ni Jaime.

“kumusta ang interview? mukhang pinahirapan ka ata ni ma’m odette ah!” wika nito.

Napailing ako at inakbayan ito para makapagtanghalian.

“pre, tanungin daw kita kung ano ang mga rules at gagawin ko dito” wika ko.

“ah ganun ba? 8:-5pm ang trabaho natin at di tayo sabay maglunch” wika nito.

“ganun ba? pwede ba mag-ot dito bro?” wika ko.

“oo, kaw bahala kung gang 7pm ka at sayang din yon, kaso malayo pa ako kaya di ako nag-oot” wika nito.

“ah ganun ba? Pre musta sahuran dito?” wika ko.

“ATM, ang sahuran dito kung kayat bago matapos ang buwan ay may ATM kana, saka dito uso ang tip kya di ka mawawalan ng buget kahit wala pang sahuran, basta kung ano ang pinagawa gawin mo lang at magkakatip ka ng malaki” wika nito at may pahabol pa ito.

“at saka pala pre, dito… kung ano ang nakita at narinig mo bawal ikwento o lumabas pa sa building na kasi alam muna, mayayaman sila at kaya ka nilang ipakulong kahit wala kang kasalanan” wika nito na kinabahan naman ako.

Sa totoo lang, parang wala naman magiging problema kung masasarapan ka naman di ba?

Gaya ng kanina, sinong makakapagsabi na di ako highschool graduate pero nakalusot ako sa kapalit na panandaliang sarap.

Di naman ako santo para tanggihan ang laman na mismong sila na ang lumalapit di ba?

Nakarating na kami sa gilid ng building at may maliit na karenderya.

“sagot ko na pre, para naman makabawi sa tulong mo” wika ko.

“naks, talaga pre! salamat kung gayon” wika nito.

Umorder na kami at kumain habang kinikwento nya ang mga dapat kung gawin sa trabaho.

Natapos na kami kumain at nagpaalam na ako sa kanya at pumasok na rin sya sa building para makapagtrabaho na ulit.

Kasalukuyang dumaan pa ako ng photocopy center at bumili ng bagong biodata at nagpaphotocopy na ring nga mga requirements ng HR.

Lumipas an kalahating oras at natapos rin sa pagpapaphotocopy dahil daming nakapila.

Binaybay ko na ang daan papuntang paradahan para makauwi na at makapagpahinga.

ITUTULOY…

2

Sa paglalakad ko ay may dumaang motor sa gilid ko at huminto ito sa aking harapan.

“Art? Oo, kaw nga!” wika ng nakasakay ng motor.

“Pauwi ka na ba?” wika nya.

Halos di ako makasagot kasi kaklase ko sya noong elementarya at di ko sya pinapansin dahil binabae sya.

“oo eh, saka malapit na ako sa paradahan ng sasakyan” wika ko.

“kahit kailan ganyan pa rin ang ugali mong suplado” wika nya.

Di ako umimik at yumuko.

“sakay kana at pauwi na rin ako” wika nya.

Tatanggi pa sana ako ng biglang inabot ang helmet na extra sa akin.

Di na ako nakapalag at pumayag na rin ako.

“hatid na kita sa inyo Art at para naman makapagkwentohan tayo ng konti” wika nya.

Naku, alam ko na mga ganyang  taktika.

Kunwari makikipagkwentohan pero ang sadya ay tsumupa.

Di naman ako tatanggi kaso napasabak na ako sa kantotan kanina sa opisina ng HR.

Pero kaya pa naman kung may alak.

Habang nagmamaneho sya ay nakabukas ang helmet nya at nagtatanong-tanong.

“galing ka ng trabaho?” wika nya.

“oo eh” wika ko naman.

“anong work?” wika nya pa.

“Janitor sa Time Z Magazine” wika ko.

“Wow, bigatin ang kompanya mo ah” wika nya.

“Di naman, dyanitor nga lang ako doon ei, wika ko.

“okey lang yan” wika pa nya.

“san pala apartment mo?” wika pa nyang dagdag.

“Sa Esguerra St nalang” wika ko.

“what?! San ka doon?” wika nya na napalakas ang pagkakasabi nya.

“sa ikalawang kanto” wika ko.

“ah, okey sa ikatlong kanto lang din ako” wika nya.

“teka, may daan lang ako sa 7/11 at may bibilhin lang ako” wika nya.

Huminto kami saglit at hinintay ko na lamang sa motor.

Maya-maya ay lumabas na ito na may dalang alak sa lata at tsitserya.

“ano yan?” wika ko.

“alak malamang” wika nyang may pagkapilosopo.

“oo alam kung alak, iinumin mo sa bahay nyo?” wika ko.

“hindi, sa inyo. pampasarap ng tulog lang” usal nya.

“baka malasing ka dyan?” wika ko naman.

“anong malasing ka dyan, tayo ang iinom at di tayo malalasing dito noh” wika nya.

Di na ako sumagot pa at alam ko na ang mangyayari.

Wag nya lang akong bitinin at talagang masasaktan sya sa akin.

Nang makarating kami sa bahay ay pinaupo ko sya sa aking maliit na sala.

Nagpaalam muna ako at para makapagbihis.

Di ko pa pala naipakilala ang bisita ko.

Sya si Adam, kaklase ko nun elementarya at di kami close dahil pasosyal itong baklang ito. Palibhasa kasi may kaya sila kaya bago lagi ang gamit nya at mamahalin pa.

Abroad ang ina at may business ang papa nya sa bayan namin.

Wala na ako balita ng makapagtapos ako ng elementarya at ngayon lang kami muli nagkita.

Awkward pero malaki na rin pinagbago nya.

Di na sya ang dating malamya at maarte kumilos.

Lalake na sya tignan at may pagbabago na rin sa katawan nya at kung di ko alam ang kanyang nakaraan ay di mo aakalaing binabae ito.

Napangiti na lamang ako sa aking naisip at mukhang di ito makakatanggi sa mangyayari.

Kumuha ako ng twalya para makapag quick shower ako.

Nagtapis ako ng lumabas para makita nya ang hubog ng aking katawan at maglaway sya.

Pagkalabas ko ng kwarto ay napatitig ito sa akin at di nakapagsalita.

“oh, di kana dyan nakagalaw, nakatapis pa ako at di pa hubad kaw talaga” wika ko pero ang nais ko ay maglaway ito.

“kaw kasi, inaakit mo ako” wika pa nya.

“di ah, pinapainit ko lang ang pakiramdam mo, joke ✌” sabay peace sign sa kanya.

“kaw talaga, dalian mo na maligo at makapag-umpisa na tayo” wika pa nya.

“oo na, a atat na atat ka naman matikman ako este ang alak na dala mo” pabiro ko pero half -meant ang pahiwatig ko.

Nag quick shower ako at sinabon ko na ang ari ko at nag trim ng bulbol.

Makalipas ang bene minutong paliligo ay lumabas na ako ng banyo.

Nagtungo na ako ng kwarto para makapagbihis na at makapag umpisa na sa kantotan este inuman.

Nakapagbihis na ako at lumabas na sa aking kwarto.

Napadako ang tingin nya sa akin at napatulala

Nakasuot lamang ako ng maluwag na sando at boxer short na bakat ang harapan.

Syempre pandagdag pulutan sa paningin nya at para maglaway ito.

Pero bago ako lumapit ay nagpaalam ako muna na magbanyo at umihi muna.

Pagbalik ko sa sala ay dala na ang baso at ang lalagyanan ng yelo.

Isalin mo yang tube ice sa lalagyanan at para makainom na tayo.

“San ka pala work Adam?” wika ko.

“secret, basta malapit lang sa work place mo” wika nya.

“ah, ganun ba?” wika ko.

“isa akong Editor manager dyan lang malapit sa building ng Time Z Magazine” wika nya.

Napatango na lamang ako dahil di ko alam ang ibig sabihin ng posisyong nasabi nya.

“musta na pala buhay buhay natin” wika pa nya.

“pagkatapos ng elementarya ay di na ako nakapag-aral pang muli at tumulong nalang sa bukirin ni amang sa probinsya” wika ko.

“ah, ganun ba? kailan ka pa nakabalik di sa maynila?” wika nyang tanong.

“halos mag isang buwan na rin at dito ako naghahanap ng trabaho” paliwanag ko.

“buti nakapasok ka agad ng trabaho” wika pa nya.

“nagpatulong ako sa barkada ko at tamang-tama dyanitor ito sa Time Z kaya nagbakasaling maipasok nya ako, ayon nga nagpasa ako ng resume kanina at nagkita tayo” kwento ko sa kanya.

Nag-inuman kami at okey rin sya kausap at walang bahid na kalibugan mula sa kwentohan.

“eh, ikaw musta ang love life?” wika nya.

“naku, di ko na iniisip yan at wala akong maipapakain kundi burat ko lang” wika ko sabay tawa.

“atleast napakain mo di ba?” wika pa nya.

Natawa ako at magaling rin maki ride sa trip ko.

“kaw talaga, pero maiba ako… kaw naman, musta sex life mo?” wika ko.

Napatingin ito sa akin at di nakapagsalita.

“wow, next question please” wika nya at napatawa ng mahina sabay inom.

“okey, sige next question ko. kailan last sex mo?” wika ko.

“wow, ganda ng second question mo ah” wika nya.

“sabi mo kasi, next question eh” wika ko.

“wala eh, tigang na nga ako at walang may gusto” wika nya.

“tingin-tingin ka lang dyan marami dyan” wika ko.

“ganun, teka maiba tayo. magkano upa mo dito?” wika nya.

“5k, mahal nga eh at di pa ako nakakabayad ng down at kailangan ng maibigay sa katapusan kaya naghanap na agad ako ng trabaho para may pambayad ako” wika ko.

Di na ito tumugon sa sinabi ko at uminom nalang.

Makalipas halos isang oras na inuman at nagpapaalam na ito.

“pre, thanks sa time ng kwentohan at pasensya na sa abala.

“teka, magpahinga ka muna at para bumaba ang tama ng alak sa’yo” wika ko.

Tinamaan kasi ako sa ininom namin at malamang ay tamado na rin ito.

“ano kaya kung dito kana matulog at baka mapano ka pa” wika ko.

“di, ayos lang ako at kaya ko pa magmotor” wika nya pero iba na ang kilos at parang nabubulol na ito at halatang tamado na rin.

“teka pre, magpababa ka muna ng tama at ipagtimpla kita ng kape pampainit” wika ko.

Nang papunta na ako sa kusina ay bigla na lamang ako itinulak sa single seat na sofa.

Nabigla ako sa sinabi nya at di na nakapagsalita.

“ayoko ng kape, ang gusto ko ikaw” wika nya.

Di ako makapaniwala sa sinabi nya at mukhang totoo nga ang nasa isip ko.

Oo, gusto nya magparaos ng init ng katawan kasama ko.

Sino ba naman ang tatanggi at nakapagrecharge na rin ng baterya ang junior ko.

Nabigla ako ng lumapit ito sa aking kinauupuan at nagsalita muli.

“sana pagbigyan mo ako ngayon Art, at matagal na kita pinapantasya” wika nyag

Nabigla ako sa pagtatapat nya na pinapatasya pala ako ng taong ito.

“wag ka na tumanggi Art at wag kana mag-alala sa upa ng apartment mo at ibibigay ko sa’yo bukas pagbalik ko rito” wika pa nya.

Mukhang di ko na proproblemahin ang perang pambayad sa upa ko dito.

Sino ba ako na tatanggi kung may kapalit pala ang tamod ko.

Di na ako gumalaw at hinayaan ko na lamang sa nais nya.

Di na ako nag-inarte at ibinaba ko na ang boxer short ko.

Dahil sa libog na rin na dulot ng alak ay matigas na rin ang ari ko at sumampal pa ito sa aking puson.

Sino ba ang makakatanggi sa siyam na pulgada ng ari ko at alam ko sa sarili ko na maipagmamalaki ko ito at kaya kung ipangtapat sa kanino man.

Lumapit sya sa akin at lumuhod ito.

Kung titignan mo ang posisyon naming dalawa ay parang sinasamba nya ang nasa harapan ko.

Humawak ito sa aking hita at pinagmamasdan ang aking ari.

“naku Art, pinagpala ka at may malaki kang alaga” wika pa nya.

“salamat, baka di mo kayanin yan ha” wika kong pabiro.

“naku, kakayanin ko kasi matagal na kita gustong matikman Art” wika pa nya.

“okey lang naman sa akin basta ba pag kailangan ko tulong mo eh andyan ka para sa akin” wika ko.

“magsabi ka lang Art, at kung ito naman ang kapalit ay di ako mag-aatubiling tulungan ka” wika pa nya.

“naku, di naman sa ganun ang nais ko, I mean suporta pag nagkaproblema o nagipit ako.Wag ka mag-alala anytime pwede ako pag gusto mo at dito lang naman ako” pahayag ko.

“okey, bukas daanan kita dito at sabay na tayo pumasok” wika nyang alok.

“okey, mga 7am dapat dito ka na ha” wika ko.

“sure, tapos sunduin kita pagkatapos mo ng work” wika ko.

“di ko pa alam kung anong oras ang out ko” wika ko.

“text mo ako,okey” wika nya at napalinghap ako ng maramdaman ko ang bunganga nyang isubo ang ulo ng ari ko.

Napakainit ng bibig nya.

Hinayaan ko ang gusto nya at pumikit na lamang.

Ramdam ko ang pagdila nya sa butas ng ari ko at nakakakiliti ito.

Napakasarap sa pakiramdam at sabayan pa ang hilo na hatid ng alak.

Mainit ang katawan ko dahil sa alak at naghahatid ito nang kakaibang sensasyon at nagpapatigas ng bahaya sa aking ari.

Gumilid si Adam at na malapit sa arm seat ng sofa na kinauupuan ko.

Nakaramdam na rin ako ng pagkasabik at inangat na ang laylayan ng kanyang damit para mahaplos ko ang makinis nitong likuran habang tsinusupa nya ako.

Isa sa aking best asset ay pangmatagalan ang kaya kung performance kaya kawawa ang makakantot ko at panigurado matutuyuan ang puke ng babae at kung bakla man ay mamamaga ng sobra ang butas nito.

Pagkaangat ng laylayan ng kanyang damit ay dumako ang kamay ko sa bandang parte ng kanyang pantalon.

Hapit na hapit kung kayat bakat ang tambok ng pwetan nito.

Sinubukan kong ipasok ang kamay ko sa makipot na pantalon nya sa likuran para maabot ang tumbong nya.

Nagtagumpay naman ako ng lumuwang ito.

Ipinasok ko ang aking kamay at inabot ang tumbong nito.

Nasininghap ako at mukhang napakalusog ng tumbong nya at ramdam ko rin ang hiwa papuntang lagusan nito.

Sinubukan kung siilin ng aking pang gitnang daliri ang hiwa at mukhang mainit na ito.

Mukhang libog na rin sya at mainit na rin ang katawan nya.

Hinahayaan ko siyang magpakasaya sa haba ng aking taguro.

Napakasarap nyang tsumupa dahil habang nagtataas-baba ang bibig nya ay naglalaro ang dila nito sa loob ng bunganga.

Nagbibigay kiliti ang dila nya sa loob ng bunganga nya at nagpapadagdag ng sarap ito sa akin.

Pinilit kung abutin ang butas at nagsimula ko na itong pininger.

Napakasikip at mainit ang butas nya.

Nagpatuloy kung dinudutdot ang butas para masanay ito.

Habang subo ang ari ko ay may kasamang mahinang ungol mula sa pagsubo at maaaring dulot ng sarap na nararamdaman nya mula sa pagdutdot ko sa maselang butas nya.

“masarap ba ang ari ko, pre?” wika ko.

Tumango na lamang at di na ako nilingon dahil abala sa pagsuso sa ari ko.

May pagkakataong nadadali nya ang kiliti ko sa ari kung kayat ramdam ko ang swabeng sarap na dulot ng ginagawa nya.

Di ko na rin napigilan at dinukot ko ang parte ng butones sa harapan ng pantalon nito.

Pagkatanggal nya ay binaba na nya ng bahagya at lantad na rin ang ari nito.

Habang subo ang akin ay sinusundot ko ang butas nya at hawak din ng isang kamay nito ang ari at dahan-dahang nagsasalsal.

Medyo nakaadjust na ang butas nito at lumuwang na rin pagkatapos kong sundutin ng maraming beses.

Basang-basa na ang burat ko at mukhang handa na rin siya para kantotin.

Tumayo ako at pinaluhod sya saka pinasak ko ang ari ko sa bunganga nya.

Humawak ako sa likuran ng ulo nya at para maisagad ko ng husto ang ari ko sa lalamunan nya.

Nakakatuwa siyang pagmasdan dahil nakuha nya itong ibaon ng halos buo sa kanyang bibig.

Ramdam ko ang dulas at sikip ng bunganga nya at napakasarap sa pakiramdam.

Pinatayo ko sya at pinapwesto sa upuan.

Pinaluhod ko sya sa ibabaw ng sofa at nakatalikod sa aking harapan.

Bungad ang butas nito at diruan para mas lalong dumulas at bilang pampadulas na rin sa aking pag-araro sa kanya.

Pinababa ko ng konti ang pwetan nya para maging kalevel ng ari ko ang butas nito.

Itinutok ko ang ulo at sinubukang ipasok.

Medyo dumudulas at lumilihis sa butas.

Hinawakan ko ang kahabaan at itinutok ang ulo sa mismong butas.

Pumasok na ang ulo at napaungol sya.

Nalibugan ako sa ungol na narinig mula sa kanya at napakasarap sa tenga kung pakikinggan ang pag-ungol nya.

“sabik ka na bang makantot ng siyam na pulgada?” wika ko.

“ipasok muna please at buntisin mo ako papa Art” wika nya.

Natawa ako at tinawag pa ako ng baklang ito ng papa.

Pero sarap sa tenga na papa Art ang tawag nya sa akin.

Saan ka pa makakahanap ng lalakeng simple pero rock pagdating sa kantotan.

Mukhang hardcore ang gusto nya kaya pagkapasok ng ulo ay sabay kantot ng pasagad.

Di ito nakapagsalita at napaurong.

Maaaring nasaktan kaya di nakapagsalita.

“dahan-dahan papa art, masakit” wika nya ng malakas ang boses.

Akala ko nasarapan kaya di nakapagsalita.

Yon pala ay ininda ang sakit kaya napipi ito.

“akala ko nasarapan ka kaya di ka nakapagsalita, sorry” wika ko na lamang

Di muna ako gumalaw at hinayaang nakabaon lang ang ari ko.

Pagkatapos ng ilang segundo ay hinugot ko ito at nag-iba kami ng posisyon.

Patagid sa sofa ang posisyon namin at nakataas ang paa ko sa arm ng sofa at para pasok na pasok nakadogstyle na posisyon nya.

Pinasok ko muli ang ari ko at nagsimulang binarorot ng mabilis.

“tangna ang sarap papa Art, sige pa at wasakin mo ako” wika nya.

Mukhang masokista ang baklang ito at gusto ang nasasaktan.

Pasagad ang pagkantot ko at kulang na lang ay pumasok na rin sa loob ang itlog ko.

Balat sa balat ang tagpo ng aming pagpapaligaya at halos ungol nalang at may halong mur ang naririnig sa apartment ko.

“ito ba ang gusto mo ha!, puta ka ng taon!” wika ko.

“oo, at kahit di mo na tanggalin ay okey lang papa Art basta ikaw” wika pa nya

Natatawa lang ako kung ano ba ang pakiramdam ng kinakantot sa pwet ng siyam na pulgada.

Sa totoo lang napapabilib ako sa mga baklang kayang lamunin nila ang ganitong kahaba.

Di ba sila nasasaktan pag kinakantot sa pwet?

Samantalang pag constipated ka ay hirap kana dumumi, ito pa kayang kantotin ka ng ganito kalaki at napakatigas pa ay sarap ang dulot nito sa kanila.

Nakakabilib talaga ang mga kagaya nila.

Umakyat ako sa sofa at pinaangat ng konti ang butas nya para maabot ko ang lagusan.

Sumakto ang ari ko sa butas at swak ang pagkakapasok nito sa loob.

kadyot kuneho ngayon ang eksena namin at mukhang napapaligaya ko sya.

May halinghing sa kanyang tinig na para bang sarap na sarap sa bawat baon ko sa kanya.

“sige pa papa Art, magpakasarap ka sa butas ko” wika pa nito na habol ang hininga at halatang nag-eenjoy sa pagkantot ko sa pwet nya.

Nakaramdam ako ng pagod kung kayat pinatayo ko muna at ako ang umupo sa sofa.

Inuupuan nya ang ari ko at nakatalikod ito sa akin.

Hinayaan ko syang magpakasarap sa haba ng ari ko at sinasabayan ko sya sa pagtaas -baba at sagad kung sagad ang salpukan ng aming mga balat.

Swabe na ang salpukan at rinig na rinig ang tunog na likha ng kanyang pagbayo at sumasampal pa ang kanyang yag sa aking balat.

Hawak nya rin ang kanyang ari at sinasalsal na rin at mukhang sarap na sarap na rin sa ginagawa at tirik na tirik ang ari nito.

Nakatingala sa kisame ang kanyang mukha kung kayat ang mukha ko ay nasa bandang leeg nito.

“ahhhh, sh!t! sagad mo pa!” wika ko at sarap ng butas nyang masikip.

“f*ck me hard, papa Art Ahhhh!!!!!” wika nya na may kasama pang mura sa bawat bayo nya sa ari ko.

Mukhang napagod na sya at mabilis na paghinga ang ginagawa nya.

Pinatayo ko muna at paharap sa akin para makita ko ang mukha nyang sarap na sarap.

putah, para syang nakadrugs at mukhang lutang sa sarap na kanyang nadarama.

Di ko naman makaila na nasasarapan ako sa bakla kaysa babae.

Bukod sa di maarte ay palaban sa sagaran ang laban, di gaya ng babae na marami pang seremonya bago pumayag magpakantot.

Itong si Adam parang gusto ko sya as f*ckin’buddy.

Bukod sa kakilala ko pa ay mukhang gusto ko ang pagkawild nya.

Nang makaharap na sa akin si Adam at patuloy na pagbayo ay naramdaman ko na ang namumuong likido sa aking bayag at anumang oras ay lalabas na.

Pinatayo ko muna at ako na ang kokontrol. Sapagkat baka labasan ako ng wala pa sa oras.

Pinatuwad ko ulit sa patagilid sa sofa at itinaas ang isang paa.

Humawak ako sa magkabilang beywang at saka ipinasok muli.

Sapul ang butas at mukhang maluwang na ng sobra kaya swabe na ang pasok ng ari ko sa butas.

Naramdaman ko na paakyat na ang tamod ko sa ulo kung kayat hinugot ko na ito sinalsal.

Tumirik ang mga mata ko at nanginig ang mga hita ko.

Ramdam ko na puputok na ang katas kung kayat hugot saka salsal na ang ginawa ko.

Itinutok ko ang ulo ng ari ko sa malapit sa butas ng pwet nya.

“ito nahhh!!!!!” wika ko at sumirit ang masaganang krema na naipon mula sa kaila-ilaliman ng aking bayag.

Napakarami at sobrang lapot.

Nasa ibabaw ng kanyang matambok na pwet ang aking malakremang katas at ginamit ko ang kahabaan ng ari ko para ipunas sa buong bahagi ng pwet nya at sa bukana ng pwerta nya.

Napakasarap sa pakiramdam at nawala na ang pagkahilo ko sa alak.

Hingal na hingal kami pareho at dinampot ko ang sando ko saka pinusan ang ari ko.

Pagkatapos kung magpunas ay pinusan ko ang katas sa pwet nya.

Matapos makapagpunas ay naupo na rin sya sa kabilang sofa at kasalukuyang magkatapat kami ng direksyon.

Habol hininga kami na daig pa namin ang nakipagkarera ng kabayo.

“ang sarap mo, Art!” wika nya.

“di naman, sakto lang” wika ko.

“sana maulit pa ito” wika pa nya.

“depende!” wika ko saka sabay tawa ng mahina.

“ganun?! Ayaw mo na maulit?” wika pa nya.

“pag may time tayo pareho, bakit hindi” wika ko.

“promise mo yan ha” wika nya.

“yap, at sa tingin ko ay nawala na ang amats mo” wika ko.

“oo nawala na tama ko kasi ang sarap mo eh” wika pa nya.

“oo na, magbihis ka na at para makapagpahinga ka na rin” wika ko.

“bukas sunduin kita para sabay na tayo pumasok, okey” wika nya na habang nagsusuot ng damit sa katawan.

“opo sir!” wika ko na lang at sabay saludo.

“Adam nalang itawag mo at magkaedad lang naman tayo eh” wika nya.

“okey Adam at ingat ka sa pag-uwi” wika ko.

Tumango na lamang ito palabas ng pinto at inihatid na sa labasan.

“goodnight pre at salamat!” wika nya.

“no problemo!! Ingat at saka goodnight” wika ko.

Pinagmasdan ang kanyang paglayo hanggang di ko na matanaw sa aking kinaroroonan.

Nagligpit ako ng pinag-inuman namin saka nag quick shower para mawala ang lagkit ng pawis at amoy ng tamod.

Pagka apos kung maligo ay tumungo na lamang ako sa kwarto at humiga na ng walang saplot.

Di ko na namalayan at nakatulog na rin ako sa sobrang pagod ko ng buong araw.

ITUTULOY…

3

KINAUMAGAHAN…

Nakabihis na ako at handa sa pagpasok.

Narinig ko ang beep ng motor at alam ko na kung sino ang nag aantay sa labas.

Di nga ako nagkamali sa nakita ko.

“handa ka na ba pumasok pre?” wika nya.

Tumango na lamang ako at sumaklang sa likod nya sa motor.

Pinaandar na nya ito at handa na sa tatahaking direksyon patungo sa aming pagtatrabahuan.

Nakarating na ako sa harap ng building at muli akong humarap sa kanya.

“salamat pre, ingat ka sa daan” wika ko na lamang sa kanya.

Tumango na ito at di ko na nakita ang mukha nya dahil sa helmet na suot na ito.

Di ko na sya tinignan paalis dahil nagmamadali na ako pumasok at para di na mahuli sa duty.

Pagpasok ko sa ENTRANCE ay nakita ako ng guard at nagsalita ito.

“kaw yong bagong dyanitor ng Time Z di ba?” wika nya.

“opo” wika ko.

“pirma ka muna dito at dumaan ka sa Recruitment Office at humingi ka ng ID mo” wika nya.

Napangiti ako at tumango na lamang.

Dumiretso ako sa Elevator at may mga kasabayan ako  na mukhang kasama kong employee ng Time Z.

Napangiti ako at ang gaganda ng kanilang suot.

Hanga ako sa kanilang pananamit at ang galing nilang magdala nito at kaaya-aya sa paningin.

Mapapansin sa kanilang Taga Time Z dahil sa ID lace nila.

Pagdating namin sa Time Z Floor ay dumiretso ako sa pinakadulo ng floor dahil yon ang bilin ng kaibigan ko para makapagpalit ng uniporme.

Pagdating ko ay nakita ko ang barkada kong nagpasok sa akin dito.

“aga mo pre ah!” wika nya.

“kailangan para maimpress ko ang management” wika ko.

“tama yan, saka punta ka pala sa Recruitment Office para kunin mo ang ID mo” wika nya.

“okey pre” wika ko.

“saka check mo ang bulletin board natin kung saan ang schedule mong office o room” wika pa nya.

Sumaludo ako sa kanya at sabay tinahak ang direksyon ng Recruitment Office.

Medyo natagalan ako sa paghahanap ng Rec Office dahil halos lahat ng pinto ay may mga pangalan.

Nakita ko rin ang Rec Office at pangalawa sa dulo.

Pagbukas ko ay bumungad ang unang babae at ngumiti ito sa akin.

Di ako masagot ng ngiti at nahihiya ako.

Di ko kasi inaakala na pagbukas ko ng pinto ay ang babaeng unang nakatikim sa akin dito sa kompanya.

Naiilang ako at parang namumula ang mukha ko.

Bigla kasing nag flashback ang mukha nya na sarap na sarap noong kinakantot ko sya at nasa taas ng balikat ko ang isang binti nya.

Nagsenyales sya kung saan ako didiretso at sabay lumihis ng daan at papunta ito sa isang cubicle.

Pagkarating ko sa isang cubicle na tinuro nya ay nabigla ako.

“hello sir, ako po yong bagong dyanitor” wika ko.

Nakayuko ang lalake at may binabasa sa isang papel.

Pagkaangat nya ng mukha ay tumitig ito sa akin.

“ikaw pala ang new dyanitor,  maupo ka at sagutin mo lahat ng info dito sa papel” wika nya at may hinugot itong form.

Pinalibot ko ang paningin ko at walang upuan sa kanyang cubicle.

Tumayo ito at nagsalita.

“dalhin mo yang papel at sagutin mo lahat ng personal info mo doon sa isang room.

Ngumiti na lamang ako sa kanya bilang pagsang-ayon.

Lumabas kami ng Rec Office at pumasok sa isang room na nasa dulo na kasunod ng room na ito.

Pagkabukas nya ay nakapatay lahat ng mga ilaw rito at mukhang spare room ito para sa mga aplikante at dito ata ginaganap ang interbyu.

Pinaupo ako sa isang upuan at sa lamesa ko nilapag ang papel.

“sagutin mo ang info sheet later at makinig ka sa akin for the orientation muna”.

Nilathala nya ang mga patakaran ng kompanya at  buong atensyon akong nakikinig sa kanya.

May isang bagay akong napansin sa kanya.

Iba ang titig nito sa akin at parang may punto ang mata nito.

“by the way, kung gusto mong tumagal dito sa kompanya ay dapat marunong kang makibagay sa lahat ng empleyado” wika nya.

“opo, alam ko po yon sir” wika ko.

“ano ang kaya mong gawin para maipakita mo sa lahat na mapagkakatiwalaan ka ng kompanya?” wika pa nito.

“susunod po ako sa patakaran at susunod sa lahat ng ipag-uutos ng nakakataas sa akin sir” wika ko.

“tama yan, pero ang kompanyang ito ay maraming kakompetensya at hangad ng kompanya ang loyalty at integrity ng bawat empleyado” wika nya.

Sa totoo lang yong loyalty lang ang alam ko at di ko alam yong integrity.

Tumango na lamang ako sa kanyang sinabi at sumagot ng “opo sir at naiintindihan ko po”.

“bibigyan kita ng isang sitwasyon, handa ka na ba?” wika nya.

“opo sir” ikling sagot ko.

“halimbawang may nalaman ka na patungkol sa isang empleyado, ikukwento mo ba ito sa ibang empleyado o sa labas ng kompanya?” wika nya.

“hindi po” wika ko.

“anong gagawin mo?” wika pa nito.

“kung anuman ang nalaman ko rito sa kompanya ay mananatiling dito lang at di lalabas pa” wika ko.

“good, yan ang tamang sagot” wika pa nya.

Tumayo ito at lumapit sa akin.

“tayo ka” wika nya.

Tumayo naman ako dahil utos nya.

Nabigla ako ng pumunta ito sa likod ko at bumulong.

“kung sakaling hubaran kita dito, ipagsasabi mo ba sa labas o sa kapwa empleyado natin?” wika nya.

“hindi po sir” wika ko.

“bakit di mo ipagsasabi?” wika pa nya na nasa likod ng aking tenga habang nagsasalita ito.

“dahil po kailangan ko n trabaho at nangako ako na di ko ipagsasabi kong anuman ang alam ko patungkol sa kompanya” wika ko sabay lunok ng laway ko.

“so, kung hubaran kita at hawakan ko ang ari mo, magpapaubaya ka ba?” wika nyang muli.

Sa totoo lang kanina pa ako nag-iinit mula ng magsalita sa aking likuran.

Di ko maitatanggi na tinatayuan ako at pilit kung iwinawaksi ang aking isip dahil pumapalag na ang aking alaga at nasasaktan ako sa hapit kung brief.

Di makawala ang aking alaga kong kayat nakakaramdam ako ng pagka-irita.

“di ka masagot sa tanong ko?” wika nyang muli.

“sir, kinakabahan ako sa sinasabi nyo po” wika ko.

“bibigyan kita ng 20 minutes para tapusin ang info sheet, make sure pagbalik ko ay tapos ka na okey” wika nya.

Pagkalayo nya sa likod ko at ilang segundo lang ang lumipas ay narinig ko amgm pagbukas ng pinto at ang pagsara nito.

Nakahinga ako ng malalim at bumuga ng hangin.

Lumakas ang kabog ng dibdib ko.

Binuksan ko ang bandang ibaba ng uniporme ko at dinukot si junior.

Inayos ko sya at para di na sya nahihirapan.

Umupo na muna ako saka dumako na ako sa info sheet.

Natapos ko ang ineo sheet bago matapos ang itinakdang minuto para ritog

Bumukas ang pinto ng eksaktong 20 minutes mula ng umalis ito.

“tapos na ba?” wika nya.

“opo sir” wika ko.

Kinuha nya ang info sheet at nagsalita ito.

“maiwan ka muna dito at “ibibigay ko ang info sheet at para magawan kana ng data at ID card” wika nya.

“opo sir” wika kong muli.

Tumalikod ito at saka binuksan ang pinto.

Pagkalabas nito ay nakahinga na akong muli.

Kakaiba ang kompanyang napasukan ko.

Di ko akalaing ganito ang mga empleyado.

Wala namang masama, ngtjnit mukhang mapapasubo ata ako nito.

Sa tono ng kanyang pananalita ay mukhang may punto ang kanyang mga sinabi.

Ngunit aalamin ko kay Jaime  ang tungkol sa kompanyang ito.

Ilang minuto lang ang nakalipas ay bumukas ang pinto.

“after 30 minutes at gawa na ang ID mo” wika nya.

“salamat sir” wika ko.

“wag ka muna magpasalamat dahil di pa tayo tapos sa orientation” wika nya.

“ano pong ibig nyong sabiîn sir?” wika ko.

Pagkalapit nya ay humawak ito sa aking balikat at nagsalitang muli sa likuran ko at nakaupo pa rin sa mesa.

“dito kasi Art, dapat marunong kang makibagay lalo na sa aming department” wika nya.

“opo sir” wika ko.

“anong opo sir? Di ko pa nga nasasabi lahat eh” whka nya.

“ang ibig ko pong sabihin ay susunod po ako sa utos ng nakakataas sa akin” wika ko na lamang at nakaramdam ako ng takot mula sa kanyang mga pahayag.

“so, kahit ano ipag-utos namin, I mean ipag-utos ko?” wika nya.

“opo sir” wika ko na lamang.

Lumayo ito sa akin at tinungo ang pinto.

Ang akala ko ay lalabas muli, ngunit pinindot nito ang lock para walang makapagbukas mula sa labas.

“tayo ka” wika nya.

Tumayo ako ng matuwid at nakatingin na lamang sa kanya.

“gusto kong makita ang pinagmamalaki mong hinaharap” wika nya.

Nabigla ako sa kanyang pahayag.

Di man ako sigurado ay tiyak na alam ko na ang pinupunto nya.

“sir, baka may makakita po” wika kong palusot.

“wala ka dapat ikabahala, walang CCTV dito at ako lang ang may hawak ng room na ito”  wika nya.

“sir, pwedeng iba nalang ipag-utos nyo po?” wika ko.

“di ba, susunod ka sa utos mula sa nakakataas?” wika pa nya.

Malakas ang kabog ng dibdib ko at di makapaniwala sa sitwasyon ko ngayon.

“sir…” wika ko at di na naipagpatuloy ng muli itong nagsalita.

“kaibigan ka ni Jaime  di ba?” wika nya.

“opo” wika ko.

“pwede kong kanselahin ang pagtatrabaho mo dito kung gugustuhin ko, or makakapagtrabaho ka dito at promise ko sa’yo na mareregular ka after 6 months” wika nya.

Di na ako makasagot. Sapagkat kailangan ko ng trabaho.

“so ano ang pasya mo?” wika pa nya.

“ano po ba ang aking gagawin, sir?” wika ko na lamang.

“simple lang naman, gusto ko makita ang hinaharap mo” wika nya.

“kasi po sir, baka malaman ng ibang empleyado po” wika kong palusot.

“why shoukd I let them know? wala ka ba tiwala sa akin?” wika nya.

“di sa ga…” wika ko at di naituloy ang sasabihin ng magsalitang muli.

“wag na kung ayaw mo at pwede ka nang makalabas ng building” wika na lamang nya.

“sige na po sir, gagagwin ko na po” wika ko.

Dumako ang aking dalawang kamay at binubuksan ang uniporme kon overall.

Pagkatapos kong matanggal ang butones ng parteng ibaba ay dinukot ko ang ari ko at inilabas sa brief ko.

“good, alam kong malaki yan eh. I offer you one thing…” wika nya.

“ano po yon sir” wika ko.

“I have your number at itetext kita pag kailangan kita” wika nya.

Tumango ako sa kanyang salaysay bilang tugon sa kanyang mga salita.

“gusto ko ang ganyang kalaking ari, at wag ka mag-aalala… may bayad ang bawat serbisyo mo” wika nya.

Napalunok ako sa aking narinig.

Dyanitor ang pinasok ko rito at hindi kolboy.

Pero kung dito ako tatagal ng trabaho, bakit di ko pagtiisan. May bayad naman ang extra service na gagawin ko.

“may 30 minutes tayo, kayat ang gusto ko ay paligayahin mo ako” wika nya.

Nakalapit na ito sa akin ng bahagya at amoy ko ang imported scent ng kanyang pabago.

Di masangsang sa ilong at halatang di ordinaryong cologne o pabango na nabibili lang dito sa atin.

“ako muna ang kikilos at pag malapit ka na ay saka mo ako kantotin” wika nya.

Nanlaki ang mata ko sa aking narinig.

Bakit ba gustong-gusto nila ako na kumantot sa kanila.

Siguro sa ari ko sila naaakit.

umupo ito sa silyang umiikot at sakto lang ang pagyuko para maisubo ng maayos ang ari ko.

Hinayaan ko na lamang sa nais nito at nag-umpisa nang kamayin ang pag-aari ko.

Napasinghap ako sa pagkakahawak nya at tumayo ang mga balahibo ko sa braso.

Di ko itatanggi na malibog din ako, kung kayat okay lang naman sa akin ang trip nila. Basta “the price is right”.

Ayoko rin sana ng ganitong kalakaran, ngunit kung trabaho ang pag-uusapan ay titiisin ko nalang. Nagpaligaya lang naman ako at bayad na agad ang bawat putok.

Kung sa ibaba ay iisiping napakababa na ng tingin sa aking trabaho ay lalong bababa ang tingin sa aking pinaggagagawa.

Di naman ako sensitive kung sabihan man ako ng nais nilang itawag, Ang importante sa akin ay di ako nagnanakaw at di sa kanila nanggagaling ang pinangkakain ko.

Nawala ang day dreaming ko ng maramdaman ko ang kamay nito na pinaglalaruan ang aking bayag.

Napakasarap sa pakiramdam at nag nagpapadagdag ng kiliti sa aking kaselanan.

Kita ko ang pagdila nya sa butas ng aking ari.

Napapangiti ako sa kanyang ginawang pagdila sa hiwa ng ari ko.

Dila sabay subo ng ulo ng ari ko at may twist pa ng bunganga na para bang kinikiliti ang ulo ng ari ko.

Napapalingad ako dahil sa kiliti ng ginagawa nya.

“uhmmm, ang sarap ng burat mo pre” wika nya.

Nakakatuwa dahil lalakeng lalake pero titi pala ang hanap.

“sige lang at para matapos na tayo” wika ko.

“wag ka mag-alala, ako ang bahala sa’yo pag hinanap ka” wika nya.

“baka hinahanap ako ni Jaime” wika ko.

“sabihin mo may pinagawa si Sir Rick” wika nya.

Rick pala ang name nya at mukhang kilala ni Jaime  na kasama ko sa trabaho.

“okey sir” wika ko na lamang.

“sir, malapit na ako labasan” wika ko at namumuo na ang likido ko mula bayag paakyat ng puno ng ari ko.

Tumayo ito at dali-daling kinalas ang sinturon at tuluyang binaba lahat ng kanyang pang-ibaba.

Natawa ako sa tumambad sa akin.

Tangnang lalakeng ito, mahaba ang ari pero mas pinili pang magpakantot.

Dinuraan nya ang kanang palad saka pinahid sa kanyang butas.

Halatang namasa ang butas at hiwa ng pwetan nito pagkatapos nyang pahiran ng laway.

Hinawakan nya ang aking kabuuan at saka nya itinutok ang ulo sa kanyang bukana.

Napakasikip nya at mukhang mahihirapan nya ipasok ang ari ko sa kanyang lagusan.

Tinulungan ko na lamang sya para di na sya mahirapan.

“hinga ka ng malalim sir” wika ko.

Pagkahinga nya ng malalim ay sinabayan ko ng kadyot ang kanyang butas, dahil nakatutok na ang ulo ko rga bukana kanina pa.

“ugggh!!!! Tangna pre, shit! dahan-mahan” wika nya at napakapit ang isang kamay nito sa kamay kong nakahawak sa kahabaan ng ari ko.

Alam kong gusto nyang itulak ang kamay ko at di sya nagtagumpay.

Pinasok ko pa rin ng sapilitan at pigil ang bunganga nya na lamang ang tanging nagawa upang di lumikha ng ingay.

Nang maipasok ko ay di muna ako gumalaw upang makapagrelax pa sya sa unang pasok ko.

“pre, saglit muna at napakasakit” wika nya na impit ang boses at halatang namumula ang mukha dahil sa pagpipigil nito ng bunganga para lumikha ng salita.

Kapansin-pansin ang higpit ng kanyang pwet at ramdam ko ang pagkakasal ng kabuuan ko.

“pwede na ba kitang kantotin at kanina pa ako nabibitin” wika ko.

“sige, dahan dahan ha at please wag mo iputok sa loob” wika nya.

“wala akong pamunas pag sa labas ko ipuputok” wika ko.

“May tissue ako dyan at gamitin mong pamunas mamaya” wika nya.

“sige sir” wika ko at mukhang kailangan ko nang bilisan para matapos na.

Humawak na ako sa beywang nya at para maumpisahan na ang kantotan.

Pailalim ang kantot ko at para maisagad ang ari ko ng bahagya.

“ah, sh!t! ang sarap ng ginagawa mo pre” wika nya.

“ganito ba? huh!” wika ko at di ko na mapigilan ang labis na pangigigil.

“oh  yeah! f*ck me bro so hard please!” wika nya na may halinghing ang boses at mukhang abot na abot nito ang langit.

“sh!t! sana ulitin pa natin ito next time” wika pa nya na paputol putol ang pagsasalita dahil sa pagsagad ko ng kantot ay sumasagad ang ari ko, kung kayat bawat sagad ay napuputol ang salita nya.

“pero sir, kailangan ko kasi magtrabaho at mag OT dahil sa matinding pangangailangan” wika ko at alam kong kakagat ito pag ako na ang humingi ng pabor.

“ako bahala sa’yo, basta ba lagi mo akong kantotin” wika nya.

“oo sir, kahit araw-araw pa” wika ko na lamang pero alam ko di ko yon kakayanin at tuluyan akong manghihina at baka maapektuhan ang trabaho ko.

“gusto ko yang sinabi mo, pero saka na natin yan pag-usapan at malapit na ako” wika nya.

Napansin ko na nagsasalsal na pala ito.

“ok sir” wika ko at nagpattloy nang kantotin syang muli.

Mabilis na kantot ang ginawa ko dahil puputok na ang katas ko.

“malapit na ako pre, bilisan mo ang pagkantot” wika nya na sumasabay ang kamay sa pagjajakol.

Isang mabilis na kadyot at pasagad at ilang segundo ay lalabasan na ako.

Hinugot ko na ito at muli pang sinalsal.

“ito na ang katas ko sir!!!!” wika ko at tuluyan ng bumulwak ang katas ko.

Sa pwetan nya ko pinutok.

Bukod sa napakalapot ay marami ito.

Hingal kabayo ang hininga ko at napahawak ang kamay ko patalikod sa hulihan ng mesa.

Pagkatapos na masaid na ang katas ko ay inabot ni Rick ang tissue saka paabot ng tissue ng nakatalikod ito.

Pagkatapos kong kumuha ay iniabot ko ito sa kanya at saka nagpunas na ako.

Lumipas ang ilang minutong pagpupunas ng pawis at tamod namin ay muli nang isinuot ang aming mga damit.

“mauna muna ako lalabas, at kaw na maglock ng room na ito, okey” wika nya.

Tumango ako at wala naman ako magagawa pa.

Dinukot nya ang wallet nya sa bulsa mula sa likod nya.

“ito, pamlunch mo at salamat sa time at magkikita pa tayo ulit, okey” usal ng kaharap kong mukhang napagod sa ginawa namin.

“at saka pala, ikumusta mo ako kay Jaime  ha” wika pa nya at di pa nakakaalis ay may dinukot ulit sa kanyang wallet.

“ito pala calling card ko, wag mo ako kalimutan magload at itext ako agad, ASAP!” wika nya nang tuluyan ng buksan ang pinto ng silid.

Di ako nakasagot mula ng magsalita sya.

Ngunit sa kabila ng pagkakatahimik ko ay napangiti na lamang ako at nakatitig sa binigay nyang calling card at pera.

Kung siswertehin ka naman ay nagkapera ako kapalit ng tamod ko.

Di na masama ang 500 kapalit ng panandaliang pagod at tamod na hinihingi ng mga taong uhaw sa init ng katawan.

Trabaho na muna tayo Art at kailangan mo mag-ipon ng lakas.

Lumabas na ako ng silid at isinara na ito.

“pre, kanina pa kita hinahanap” wika ng isang boses.

Nanggagalhng sa likuran ko kung kayat napalingon ako sa likuran ko.

“kaw pala pre, kakatapos ko lang kasi na-orient ni Sir Rick” wika ko.

Napako ang tingin nito at napangiti ng nakakaloko.

“bakit ka ganyan makatingin sa akin, pre” wika ko.

“wala lang naman, so nabinyagan ka na pala? este na-orient ka na pala” wika nya.

“gago! kaw talaga palabiro ka” wika ko na lamang.

Nakangisi ito at napailing lang bilang reaksyon.

“pre, kamusta ka na raw sabi ni Sir Rick” wika ko.

“kinamusta nya pala ako ng baklang yon” wika nya.

“grabe ka naman makasabi ng bakla, mamaya marinig ka noon” wika ko.

“usap tayo sa lunchbreak sa maintenance room” wika nya.

“sige, teka pre saan pala yong ICT room?” wika ko.

Sa Recruitment Room din yon pero sa left wing lang yon makikita, or tanungin mo na lang kay Sir Rick“ wika nya.

“sige pre para makuha ko na ID ko, tapos kita tayo later” wika ko.

Naghiwalay na kami at bumalik sa Recruitment Office.

“Sir, okey na po ba ID ko?” wika ko ng makabalik sa cubicle ni Sir Rick.

Napangiti ito at tumayo sa kanyang kinauupuan.

“lika at puntahan natin at may pipirmahan ka pa doon” wika nya.

Nang makarating kami sa ICT Department ay binigay ang ID ko na may kasamang makapal na card at sabi ng isang empleyado ay access card daw ito para sa lahat ng Restricted Area.

Iniwan na ako ni Sir Rick ng madala ako sa ICT Department.

Panibagong orientation mula sa kanila at patungkol naman sa mga restricted Area.

Pagkatapos ng orientation ay nilisan na ang silid at isinuot na ang ID ko.

Mula ngayon ay isa na akong empleyado ng Time Z at pinagmamalaki ko ito.

Nang makalabas na ako ng Recruitment Room ay dumiretso na ako sa maintenance room at ilang minuto nalang at tanghalian na kung kayat hihintayin ko na lamang si Jaime dito.

Napaisip ako at kailangan ko pala bumili ng pananghalian.

Lumabas muna ako ng mainterance room at kailangan ko muna lumabas para makabili ng pagkain sa labas ng building.

Tinungo ko ang elevator at hinintay bumukas ito.

Nang makapasok ako ay may nadatnan na ako rito na mga empleyado.

Mga naggagandahan at naggagwapohan ang mga ito.

Nang marating ang ground floor ay day dumako ako sa receptionist para magpaalam na bibili lang ng pagkain sa labas.

Pinapagamit na ang access card ko pero ipinaalam ko na kakakuha ko lang at bukas  pa daw magagamit sabi ng ICT  Dept at iaactivate pa ito ngayong araw.

Pinagpirma muna ako ng logbook saka tinungo ang exit.

Napangiti ang guard at nakita na nyang may ID na ako.

Nilakbay ko ang likod ng building at may karenderya dito.

Bumili ako ng dalawang ulam at inumin namin ni Jaime libre ko ito dahil sa binigay ni Sir Rick.

Nang mabalot na ito ay agad ko ng tinungo muli ang Entrance ng building at para maaga kaming matapos kumain ni Jaime at makapagkwentuhan pa ng matagal.

Pinakita ko ang ID ko sa guard at dumiretso muli sa Receptionist.

Nagpirma muli ako sa logbook at nang akmang ibabalik na ang logbook ay nagsalita ang receptionist.

“bago ka palang ng Time Z? wika ng gwapong Receptionist.

Mukhang anghel ang mukha nya na napakaamo itong tignan.

“ah opo sir” wika ko.

Ngumiti ito at muling nagsalita.

“bukas po kahit di ka na po magpirma sa logbook, gamitin mo nalang ang access card mo rito” wika nya at tinuro ang isang maliit parihaba na may pulang ilaw.

Napatingin ako rito at mangha kong pano ba gamitin ang access card na ito.

Nahalata ata ng receptionist na di ko alam gamitin ang card.

“madali lang gamitin ang card, idikit mo lang yan at tutunog ito at mag-iiba ang kulay ito” wika nyang palhwanag.

“salamat, pasensya na kasi first time ko po” wika ko.

Ngumiti lang ito at mukhang ang lagkit ng tingin nito.

Di ko man nakuha ang name nya ay mukhang mabait sya.

Naglakad na ako patungo sa elevator kasi di na nya ako tinignan at yumuko na ito at mukhang may ginawa sa computer nya.

Ilang minuto rin ang pinalagpas ko at nakarating na rin sa maintenance room.

Pagdating ko ay nadatnan ko na si Jaime .

“dito ka na pala” wika ko.

“sakto lang at kakarating ko lang din” wika nya.

“bumili ako ng pagkain natin sa labas” wika ko.

Napatingin ito sa binili ko at bumalik ang tingin sa akin.

“hmmm, mukhang masarap ata dala mo ah” wika nya.

“lika na at kumain na tayo at para makarami tayo ng oras para makapagkwentuhan pa tayo” wika ko.

Pagkatapos maisalin ang pagkain ay nagsimula na kaming kumain.

“umamin ka nga sa akin, pre” wika nya.

“anong umamin?” wika ko.

“wag ka na magkaila, pinagdaanan ko na yan” wika nya.

“ang alin?” wika ko na kunwari di ko alam ang pinupunto nya.

“pre, tayo lang naman andito, wag ka na magtago at okey lang yan sa akin” wika nya na may ngiting nakakaloko.

“gago! kumain ka na nga dyan” wika ko.

“pinaligaya mo si Rick noh?” wika nya.

Napatigil ako sa pangunguya ng pagkain at biglang napalunok ako.

Bigla kong kinuha ang softdrinks at nabulunan ako.

“relax, wag ka nga mapressure at alam ko ang kalakaran dito” wika nya.

Di ako makaimik ng makainom na ako ng softdrinks at naging maayos na ang lagay ko.

“pre, kung kaya mo sikmurain ang lahat dito ay talagang tatagal ka” wika nya.

“anong pinupunto mo pre?” wika ko na may blankong mukha.

“pre, kung susunod ka sa lahat ng pinapagawa dito ay maganda ang kalalagyan mo” wika nya.

“dahil ba sa maganda ang pasahod dito?” wika ko.

“kung pasahod ang pag-uusapan ay okey naman, pero ang tinutukoy ko ay ang kantotan” wika nya.

Napalunok ako sa sinabi nya at mukhang alam nya nga ang nangyari sa akin kanina.

“alam kong kinantot mo si Rick” wika nya.

“pano mo nalaman?” wika ko.

“pre, sa katulad mong baguhan dito ay pipilahan ka ng mga yon, at kaw ang mauubusan ng tamod” wika nya at napatawa pa ito.

“gago ka talaga!” wika ko at wala akong masabing iba.

“pinagdaanan ko na lahat yan dito, pero sila rin nagsawa” wika nya.

“so di ka na ba nila tinatawagan o kinukulit” wika ko.

“paminsan-minsan pag wala na silang mahanap na papayag sa gusto nila” wika nyang paliwanag.

“ibig mong sabihin ay talamak ang kantotan dito?” wika ko.

“oo, at kung ano ang nakita mo ay di mo na dapat pa ipagsabi” wika nya.

“binigyan nga pala ako ni Sir Rick ng 500 kanina” wika ko.

“ganyan dito, pag pinagbigyan mo sila ay may kapalit yon na pera” wika nya.

Ngayon ko napag-alaman na pag pinagbigyan sila sa nais nila ay may kabayarang matataggap mula sa kanila.

“kaya kung ako sa’yo ay sumunod ka lang gusto nila at kita naman sa’yo na pipilahan ka kung kayat makakapag-ipon ka nyan” wika pa nito.

“basta ba andyan ka sa likod ko ay kakayanin ko ang lahat” wika ko.

“wag ka mag-alala pre, susuportahan kita” wika nya.

Natapos na kaming kumain at hinihintay nalang matapos ang lunchbreak namin.

“pre, kaw muna sa corridor at ako muna doon sa production floor” wika nya.

“okey, no problem” wika ko.

“saka pla pre, ang trabaho natin ay dyanitor pero ang totoo ay all-around job” wika nya.

“anong ibig mong sabihin” wika ko.

“may pagkakataong uutusan ka na lumabas para bilhin ang ipinabibili nila, at kung minsan ay delivery boy ka” wika nya.

“bakit ganoon ang trabaho natin?” wika ko.

“ganun talaga dito, pero sulit naman kasi may tip ka pa pag ganun, lalo na pag mataas na empleyado ang nag-utos sa’yo” wika nya.

“pano ang maiiwan nating trabaho, eh di hindi natapos?” wika ko.

“pre, dito di minadali ang trabaho. Trabahuin mo lang ang kaya mong gawin at walang sisita sa’yo” wika nya.

“ganun ba? bakit pala umalis yong kasama mo rito?” wika ko.

“yong kasama ko dati? di na kasi kinaya ng konsensya ang sitwasyon, palibhasa kasi bagong kasal kaya di nya masikmurang babuyin sya” wika nya.

“kaya pala, pero pre bakit ikaw kinaya mo?” wika ko.

“noong una napapaisip ako at nandidiri, pero nasanay na rin at kailangan ko ng trabaho” wika nya.

“pero ngayon, kinakaya mo pa ba?” wika ko.

“oo naman, kaya nga di na ako nagjajakol kasi nirereserba ko sa mga tigang” wika nya at may kasamang tawa.

“gago ka talaga, pero kung sabagay sayang din kasi kung masasayang ang tamod ng walang bayad di ba?” wika ko.

“tama ka dyan, pero ang totoo may nag-aantay sa akin mamaya sa production room kung kayat kailangan ko magpakalakas” wika nya.

“wow, di ka pala bokya pre eh” wika ko.

“tama, pero may sekreto akong ikukwento” wika nya.

“ano yon pre” wika ko.

“yong pinalitan mo kasi, kaya nagresign kasi isa sa mataas na empleyado dito ay inutusan kami” wika nya.

“anong inutos nya?” wika ko.

“pinag-overtime kami gang 10pm” wika nya.

“eh bayad naman ang OT dia ba?” wika ko

“oo nga bayad kami, pero ang nangyari kasi ay threesome kami sa opisina nya” wika ko.

“ano?!” wika ko na nagulat sa narinig ko.

“oo, at wala kaming nagawa kundi sumunod sa utos ng boss” wika nya.

“so kinantot nyo ang boss mo?” wika ko.

“noong una, kinantot namin pareho kaso naunang nilabasan yong kasama ko, kung kayat..” wika nya at naputol ang sinabi at uminom muna ng tubig.

“kaya lang, nang inutos ng boss na sya ay tumuwad, ayon nakantot ang kasama ko ng boss ko” wika nya.

Bigla akong napalunok sa sinabi nya.

“di sana sya kakantotin ni boss kung tumanggi ito, kaso pumayag eh di ayon nakantot namin tuloy” wika nya na tumatawa pa.

“grabe naman yan” wika ko.

“pre, di naman sila dominante dito, kung ayaw mo pakantot di ka pipilitin pero pag pumayag ka malaki ang bayad mo noon” wika nya.

“weh, ilan ba binayad sa’yo?” wika ko.

“binayadan ako ni boss ng dyes mil, pero sya mas malaki kasi nagpakantot kaya kinse mil ang binayad sa kanya” paliwanag nya.

“wow! isang araw lang yon?” wika ko.

“tama!” wika nya.

“malapit na matapos ang break natin, dyan ka muna at kailangan ko nang maghanda para sa laban ko mamaya” wika nya.

“goodluck!” wika ko at niligpit ko na ang pinagkainan namin.

ITUTULOY…

( this update is now available at

kentootero4@blogspot.com

)

Good News

WebNovel

send the contract today and read it through Email.

They wanted me to have a full-time writer with them and one of their policy is to “delete” my other account like “wattpad”. I made an arrangement that I couldn’t delete my wattpad account due to some stories that haven’t done yet.

In a long conversation…

We end up with the cancellation of said contract.

So, the good news is…

Makakasama tayo ulit dito sa wattpad!

Di ko naman need ng full-time contract kung gigipitin ka naman sa oras.

Ang hiling ko lang guys “no pressure sa pag-update ha”.

My work din kasi ako sa araw kung kayat pag may extra time o vacant saka lang ako nakakapagsulat ng putol-putol hanggang makabuo ako ng isang chapter.

Salamat in advance sa pag intindi nyo sa akin.

Ingat po tayo guys lagi and I love you all my readers…

kentootero

♥♥♥♥♥

Announcement

I open my wattpad this 4pm and found out that PAMPAINIT VOL.1 was missing in my list of stories.

I don’t know what happened and I didn’t do anything about it.

I tried to refreshed and re-install the apps and it’s  totally gone.

I have back-up in my blog page. However, it doesn’t include the last story which is the “Group Project”

Please bear with me guys and I have to back-up all the lates  chapters of my stories to avoid losing them again.

I will repost the PAMPAINIT VOL.1 as soon as I back-up the necessary update.

Sorry for inconvenience and don’t know whom to blame.

As far as I know, the PAMPAINIT VOL.1 was still in my list last night and now was totally gone and untraceable.

This is the thing that I wanted to avoid. Losing my efforts in a single snap.

In the other hand,  IN MY LIFE will be put on-hold  for a moment and I am struggling with the time doing updates in all my stories.

I am currently workin’ with “Ang dyanitor and soon will be uploaded.

Give me this day to back up all and restore the PAMPAINIT VOL.1 once done for the back -up process.

Pasensya na talaga guys!

Di ko alam what happened at wala naman akong narecieve na notice from wattpad if ever ni-report man ito.

Once again, pasensya na po talaga kung may delay sa uploading ng update, pero promise ko na may update na magaganap sa di pa nauupdate na story.

Have a great afternoon.

Author’s New Page

Good Eve Guys.

The Link below is another page in my list, wiere you could see my announcement regarding the schedule of the new update of my story.

https://my.w.tt/s2fR7z9vP9

Or, You can open the list of my stories and you can find it there.

AUTHOR’S NOTEBOOK

It contains also my blogspot link, where you could read it outside the wattpad apps.

It has the steps that may help other readers on how to see and view the story using browser.

Please add the page “Author’s Notebook” so you will be getting an update or news coming from the author.

Have a great night everyone!

kentootero

4

Tinignan ko ang schedule ng trabaho ko at sa patio ako ng floor ang lilinasan ko.

Habang naglalampaso ako ng sahig ay nakikita ko ang akyat-baba na mga empleyado ng kompanya.

Mahahalata mo talaga ang mga empleyado sa kanilang pananamit at mukhang kagalang-galang.

Habang naglalampaso ako ay muli ko na naman nakita si Sir Rick.

Napangiti ito sa akin at lumapit.

“nakapaglunch ka na bro?” wika nya.

“opo sir” wika ko.

“wag ka na mag sir kung tapos na ang work natin ha” wika pa nya.

“okey po sir” wika kong sagot bilangPaggalang.

“siya nga pala, siguraduhin nyong malinis ang lahat at pati ang conference room dahil darating ang mga boss natin at mga ibang kliyente ng ating kompanya” wika nito.

“ganun  po ba? Wala pong problema at lilinisan namin ni Jaime ang conference room” wika kong sagot.

“wag gumamit ng detergent doon at spray lang dahil ayaw ng mga boss natin na matapang ang amoy” wika nito na tip.

“ganun po ba? buti pinaalala nyo po at tatandaan ko po yon” wika kong sagot.

“kailan pala day-off mo?” pagtatanong nya.

“di ko pa po alam” wika ko.

“text mo ako agad kung kailan ang off mo at para naman makapag unwind tayo” wika pa nya.

“okey po sir, wala pong problema” sagot ko sa kanya.

Umalis na ito at nagtungo na ng Recruitment Office.

Habang naglalampaso ng sahig ay napako ang mata ko sa malaking bulltetin board.

TIME Z MAGAZINES

At sa baba nito ay mga Litrato at mga  pangalan nila.

Sa pinakataas ay nakita ko ang pangalan na Mateo Finns. President ang nakalagay na posisyon.

Ito marahil ang pinakaboss namin.

May lahi siguro dahil kakaiba ang apelyido.

At sa baba ng kanyang pangalan at posisyon ay pinapalooban ng maraming sangay ng departamento at mukhang mga boss rin namin ang mga ito.

Nang isa-isahin ko ang mga iba’t ibang mga empleyado biglang nanlaki ang mata ko sa nakitang isang empleyado at pamilyar ito.

( tangnang lokong yon ah, dito rin pala ang trabaho tapos itinatago pa nya)

Si Adam na nakasama ko kagabi sa inuman ay dito pala nagtatrabaho, kaya pala ayaw ipakita ang ID nito sa akin kagabi.

Balita ko kasi may dalawang floor ang Time Z  at di ko pa napupuntahan ang isa pang floor.

Sa paglilinis ko ay di ko nakita ang production floor na pinuntahan ni Jaime .

Maaaring sa isang floor ito.

Napatingin ako sa oras at mukhang napakabilis ng oras.

Mag-aalas kwatro na at maya-maya ay uwian na.

8am to 4pm lang ang duty ko at ang extra time ay OT na.

Ang maganda lang dito ay pumasok sa tamang oras at kahit late kana umuwi ay OT na.

Inilapag ko muna ang lampaso at umupo muna saglit at nakaramdam ako ng pagod.

Bumukas ang isang pinto at may lumabas na taga Recruitment Room.

Lalake ito at may angking kagwapuhan.

“your new here, di ba?” wika pa nito.

“opo sir” wika kong tugon.

“masipag ka ah, by the way ako pala si John” wika nito.

“ako po pala si Arthur, Art for short” wika ko.

“nice meeting you, medyo busy mga empleyado ngayon at parating ang boss kasi bukas at mga kliyente kaya dapat malinis nyo lahat ang bawat floor lalo na ang conference room” wika pa nitong paliwanag.

“ganun po ba sir, sige po at ako nalang po ang maglinis ng conference room” wika ko.

“sa 8th floor yon, kaya dapat malinis yon ngayon ha” wika pa nito.

“pero sir gang 4pm lang po ang duty ko” wika kong paliwanag.

“ganun ba? Mag OT ka na lang o kausapin mo ang kasama mo kung sino ang mag OOT sa inyo, kami nga mag-OOT rin kami para sa presentation ng bawat department bukas, medyo mabusisi kasi ang boss natin” wika pa nya.

“ganun po ba, sige po kausapin ko kasama ko po kung sino ang mag-oot mamaya” wika ko na lamang.

“oh sya, maiwan na kita at kukuha lang ako ng maiinom” wika nya bago tumalikod at umalis.

Napatingin ako sa likuran nya habang papalayo ito at may kembot ang pwet nito.

Napangiti na lang ako sa naglalarong ideya sa utak ko.

(Naku naman, ba’t dumadami ang mga silahis samantalang di naman sila nanganganak)

Hinila ko na ang floor wipe tray at para maigilid muna sa tabi ng maintenance room namin at para makapagpahinga ng konti at hintayin ang kasama ko.

Lunch break kami nagkahiwalay pero bakit ang tagal nya.

JAIME POV

Kakatapos lang namin maglunch ni Art.

Di ko akalain na bibinyagan na sya agad ng mga higad na empleyado ng kompanya.

Nabinyagan langa ko matapos ang dalawang linggo sa trabaho, pero mantakin mo itong si Art, first day ng work, nakakantot na agad.

Well, maganda kasi ang awra nya at lapitin ang kanyang katawan.

Ako siguro ay mapapanganga rin kung makikita ko sya dito at bilang empleyado ng opisina.

Kaso di kami talo eh. Di ko sinabi na straight ako kaso di ko type magpakantot.

Ayoko muna magsalita about my sexual preference kung pure top o versa top.

Pero di ko pa kasi natry makantot at di ko balak.

I’m refreshed at kailangan mabango ako sa harap ng isang boss namin dito.

Akalain mong may asawa at anak pero gustong gusto nya makipaglaro sa lalake.

Kung sa bagay, pag may pera ay kayang gawin ang gusto.

Di ito ang una naming sex, kung bibilangin ko ay pang anim na ito na nagawa namin at madalang lang kung busy ang lahat ng empleyado. Dahil isa sya boss ay nagagwa nyang lumabas ng opisina anumang oras nya gustuhin.

Dating gawi ang pamamaraan nya.

Sa basement nya ako hihintayin at pupunta kami ng malapit na inn.

Ang probrema ko lang sa taong ito ay talagang uubusin talaga ang tamod mo.

Minsan kailangan ko talagang mag-ipon kasi pag ito kasama ko, di pwedeng isang round lang.

Pinaka mininum nya na ang tatlong putukan sa loob ng ilang oras.

Baka nga gabihin kami ngayon kung kayat kawawa si Art na iiwan ko mamaya.

Di bale, mag-ot na lang sya at itetext ko mamayang 4pm para mag-ot at ako na bahala bumawi sa kanya bukas.

Nakarating na ako ng basement at hinahanap ang kotse nya.

Sumenyas ito ng tatlong beses ng flash ng kanyang ilaw sa harap.

Napangiti ako at tinungo na agad ito.

Nang makarating na ako ay agad nyang binuksan ang pinto ng katabing driver seat.

“musta Jaime ?” wika nya.

“okey lang boss” wika ko.

“namiss kita” wika nya na gumagapang ang kamay nya sa aking hita.

“ako rin boss” wika ko.

“siya nga pala bukas ng hapon, daan ka sa opisina ko at puntahan mo yong kaibigan ko sa Motortrade at bayad na ang downpayment ng motor na ilalabas mo” wika nya.

Nabigla ako sa sinabi nya at sa wakas ay magkakaroon na ako ng motor.

“talaga boss?” wika ko.

“oo, at isang taon mo lang huhulugan at 1,200 lang kada buwan” wika nya.

“boss, di ko kakayanin ang 1.200 kada buwan kasi dami ko po bayarin at nagpapaaral pa po ako ng kapatid” wika kong paliwanag.

“sinabi ko ba na sa sahod mo kukunin ang pambayad? 1.200 kada buwan pero manggagaling sa akin ang pambayad at kaw ang magbabayad dun para walang makaalam” wika nyang paliwanag.

“talaga boss? salamat ng marami” wika ko.

“regalo ko sa’yo kasi maganda ang performance mo na ginagawa sa akin” wika nya.

“okey lang yon boss kasi malaking bagay kasi ang binibigay nyo sa akin at nakakatulong ng malaki sa pagpapaaral ng mga kapatid ko” wika ko.

“alam ko, at di ka nagsisinungaling sa mga bagay na yon, kung kayat pinagkakatiwalaan kita hanggang ngayon” wika nya.

“salamat sa pagtitiwala boss” wika ko na abot tenga ang ngiti sa naunang narinig mula sa kanya.

“kahit gustuhin kong ibahay kita ay di ko magawa dahil magiging mainit ang mata ng lahat sa akin sa kompanya, kung kayat tiis-tiis na lang tayo sa ganitong sitwasyon.

Habang nag-uusap kami ay kanina pa himas ng himas ng alaga kong tirik na.

“gusto mo na ba boss na ilabas ko na?” wika ko.

Sa backseat tayo at para makapwesto tayo ng maayos.

Naka-fortuner sya at maluwag sa likuran kung kayat malaya kaming magawa ang gusto nya.

Tinted ang sasakyan at nasa dulo kami ng mga sasakyan at medyo di gaano abot ng ilaw ang lugar ng sasakyan nya.

sa ganitong oras ay madalang ang bumaba ng basement dahil busy sila sa trabaho.

Alam ko kasia ang gusto nya.

Tsupa sa unang round at tsupa ulit pagdating sa motel, at kantot sa pangatlo at kung di naman nagmamadali ay may pang -apat pa at tsupa na lamang ito after ng shower sex.

Wala naman kasi problema sa kanya at malinis sa katawn kahit may konting edad na rin.

Sa aming pagkikita ay di nawawala ang energy drink at robust bilang pampagana sa seks.

Gusto nito kasi ng long performance pagdating sa kantotan. Pero pagtsupa ay madalian ang trip dahil ayaw nya ng nangangawit ang panga nito.

Binuksan nya ang aircon at ayaw nya ng pinapawisan sya.

Nasa likuran na kami ng kotse at medyo umangat ng konti para maibaba ang pantalon ko hanggang sa ibaba ng tuhod.

“namiss ko ito Jaime “ wika nya.

“matagal na nga po yong huli boss” wika ko.

“Jaime , gusto ko ako lang ang kakantotin mo ha” wika pa nya.

“wala pong problema boss” wika ko.

“saka may pabor nga pala ako” wika nya.

“ano po yon boss” wika ko.

“gusto ko mameet ang bago mong kasamang dyanitor” wika nya.

Parang alam ko na ang pinupunto nya.

Mukhang mauulit ang nangyari sa aming orgy kasama ng huling katrabaho ko.

“ah sir siya po kasi nakatoka sa mga iniwan kong trabaho para makapunta rito” wika kong palusot.

“di ko naman sinabing ngayon” wika nya.

“sige po at iimbitahan ko po sya” wika ko nalang at para di na mangulit.

“pag tapos na ang conference meeting namin ng mga boss” wika nya.

Sa pagkakaalam ko ay darating ang presidente ng kompanya bukas at kasama ang mga kliyente nito.

“sabihan nyo lang po ako ng maaga boss at para masabihan ko po sya” wika kong muli.

Naputol na ang pag-uusap namin ng hawakan na nya ang tumatangong ari ko na naghihimagsik na sa tigas.

“sobrang tigas ah, ito ang gusto ko” wika nya.

Pagkasalsal nya ng konti ay agad nyang isinubo.

“sige pa boss, higpit pa!” wika ko.

Napakalambot ng kamay nya at kung sumubo ay lamon kung lamon.

“ang bango nito Jaime “ wika nya.

Natuwa ako at napangiti sa narinig.

Kailangan ko maglinis at maging mabango dahil   di basta-basta ang kasama ko ngayon.

Boss ito ng Production floor ng Editing Department.

“para sa’yo boss dapat mabango ako lagi” wika ko na pagmamalaki dahil talagang inahitan ko ito at sinabong mabuti.

“kaw talaga, Migs nalang itawag mo pag tayong dalawa, total kabit kita di ba?” wika pa nito.

Pinaalala na naman nya kung ano ako sa buhay nya.

Mula ng noong magkakilala kami at sa di na mabilang na pangyayari ay nilinaw na nya na sa umpisa palang ay kabit ang lugar ko sa pagitan namin at walang karapatang maghangad ng bukod sa ipinangakong katayuan ko sa pagitan namin.

Noong una ay masakit dahil alam ko ang mga pinaggagawa namin ay literal na babuyan at sa huli ay tanggap ko na rin.

Sa tagal ko na rito ay di naman nya ako pinabayaan at andyan siyang sumusuporta pag kailangan ko ng back up na pera. Syempre lahat naman may kapalit na kaligayahan.

“naintindihan ko naman ang papel ko sa’yo Migs” wika ko nalang at ayoko masira ang mood nya at panigurado ay masasaktan lang ako.

May ugali kasi si Migs na pag binitin mo o nasira ang mood nito ay suntok ang sasalo ng mukha mo.

Pero pagkatapos naman nyang gawin ang pananakit ay susuyuin ka talaga at di ka makakatanggi sa alok nyang pera.

Nasaktan na nya ako minsan noong bago palang kami.

Gusto nyang tsupain ko sya at di ako pumayag.

Ngunit wala akong magawa at napilitan sa nais nya.

Pero bago ko sya natsupa ay nalapatan na ako ng suntok kung kayat napilitang ibuka ang bunganga ko at nagtagumpay sa nais nya.

Yon ang unang beses na nasaktan ako.

Sa kabilang pananakit nya ay may katumbas na pera akong natanggap ng magkahiwalay kami.

Trenta mil in cash na nakalagay sa sobre.

Naalala ko ang eksenang iyon na di ko makakalimutan at di na rin naulit.

(flashback)

(bog!)

isang suntok ang lumapat sa aking kaliwang pisngi.

“urgh!” sambit ko at naramdaman ko ang suntok na galing sa kanya.

Hinawakan nya ang aking panga at nagsalita ito

kung ano ang ipapagawa ko ay susunod ka kung ayaw mo masaktan!

di po kasi ako sumusubo, boss

Wag ka na mag-inarte at bayad naman ang gagawin mong serbisyo. Kung ako sa’yo gawin mo nalang lahat ng pinapagawa ko at di kana masasaktan kung mag-iinarte ka pa.

(napayuko ako at iniinda ang pagkakasuntok sa akin )

Lumapit ito at saka pinabuka ang bunganga ko.

“nganga!” wika nya na halata ang galit nito.

Tama naman siya, pumayag ako magpalabas sa kanya at isa lang ibig sabihin noon.

Kung anuman ang nais ipagawa ay wala akong karapatang tumanggi dahil kung di ko talaga nais ang ganitong gawain ay di ako papayag sa unang pagkakataon.

Kilala kita Jaime at ang buong pamilya mo. Kaya kung ako ang gagaguhin mo ay mag isip-isip ka nang maraming beses bago ka gumawa ng hakbang. Pera lang naman ang nagpapaikot sa mundo, at kung meron noon ay giginhawa ang buhay mo at ang pamilya mo.

“ngayon, bubuka mo ba ang bibig mo o isa pang suntok ulit” wika nya.

Sa pagkakataong iyon ay nilunok ko na ang pride ko bilang straight na lalake.

Nagtagumpay ito sa nais nya at ginawa ko nalang ang nais nya.

Nang panahong yon ay di mawala ang unang karanasang tsumupa ng kapwa lalake.

Ngunit napag isip-isip ko na ang s3xual pleasure ay di lang dapat sa pagkantot lang o pagpapatsupa.

Noong time na yon ay nakaramdam ako ng sensasyon at kakaiba ng tsinutupa ko sya.

Aaminin ko na di nawala ang tigas ng ari ko ng panahong labas-pasok ang ari niya sa bunganga ko.

Totoong nagpapagana ng pakiramdam pag nakaramdam ka ng kakaibang ligaya sa ginagawa mo.

Isa pang nagpapasarap ng aming pagniniig ay ang mag 69 kami at doon ko naramdaman ang kakaibang pakiramdam.

Tsupaan at di mo aakalain nd doon pala siya magaling.

(End of Flashback)

Mula sa pangyayaring iyon ay nagustuhan ko na at wala nang sapilitan sa pagitan namin.

“Migs, namiss kita sobra sa motel na tayo at maliit ang espayo natin dito” wika ko.

“madali lang yan” wika nya.

Binuksan nya ang pinto na paharap sa pader at saka sya pumwesto.

Alam ko na nais nya kayat dali-dali kung tinaas ng konti ang aking pantalon at saka pumwesto sa hulihang bahagi ng upuan ng backseat na nakabukas na pinto.

Binaba ko ang binti ko sa bukas na pinto ng kotse at napahiga sa buong backseat.

Nakabuyangyang na ang kabuuan mula sa aking beywang hanggang ibabang biniti ko.

“ayan at malaya ko nang natatanaw ang iyong ibabang bahagi babe” wika nya.

Napangiti ako at sa tagal namin ay di Jaime ang tawag nya at ngayon ay napakasarap sa pandinig ang salitang winika nya… Ang salitang “babe”.

Muli itong lumuhod sa dulo ng kotse at yumuko na ito na sakto sa ari ko.

Tirik na tirik na ang ari ko at di ko na mapipigilan ang pamumuo ng aking likido na parang aakyat na sa puno.

“migs, mukhang lalabasan na ako” wika ko

“sige at kanina ko pa gustong malasap ang katas mo babe” wika nya na parang atat na atat ng uminom ng gatas.

Sa pagkakasubo nya ngayon ay matinding hawak at pagsalsal ang ginagawa nito at nakasapo ang bunganga sa ulo at inaantabayan ang aking masaganang katas na inipon ko ng isang linggo para sa kanya.

“migs, higpitan mo pa at bilisan ang pagsalsal at lalabas na” wika ko.

Binilisan nga nya at mahigpit ang pagkakahawak.

Nakakasakal na parang di dadaloy ang dugo sa pagkakasakal nya ng maghigpit.

“migs, ayan na kooohhh!!!” wika ko na nagpatigas na ng tuhod na napaunat pa ito dahil sa sarap na umaakyat sa buong katatwan ko.

Napapikit pa nga ako at napahawak sa mga pwedeng kapitan at para bang mawawalan ako ng ulilarat sa sarap na ginagawa nya.

Tangnang Migs at nadali nya talaga ang kahinaan ko. Hawak ang kahabaan at saka nakasubo ang bibig habang hawak ang dalawang bayag ko ng isang kamay nya at pinaglalaruan ito.

Nang masaid nya ang katas ko ay naramdaman ko na ang panghihina ko at panlalambot ng ari ko.

Maya-maya ay kinuha nya ang kanyang panyo at pinunasan ang bunganga saka nya inabot sa akin at para makapagpunas.

Tumayo na ito at inayos ang sarili saka pumunta ng driver’seat.

Nang matapos ako maglinis ay umayos ako ng upo at naupo sa likuran.

“ba’t ka dyan, dito ka sa harap at gusto kitang nakikita” wika nya.

Di ko lubos maunawaan at ganito ang eksena namin.

Nang makarating ako sa harap at sinara ang pinto ay nagsimula na itong nagpaandar ng kotse.

“migs, mamaya tatawag ako sa kasama ko para mag-ot sya at para sya muna maglinis ng naiwan ko” wika ko.

“good, at  magsasama tayo ngayong buong gabi at nagpaalam ako sa bahay na di ako uuwi dahil may clients meeting bukas at sinabi kung paghahandaan namin iyon” paliwanag nya.

Di ako makasagot sa narinig ko at kakaiba sa pandinig ko.

“ilang taon ka na pala sa trabaho mo babe?” wika nya

Sobrang nakakapanibago at ang narinig kong babe kanina ay di lang pala dala ng libog at naririnig kung muli ito.

“apat na taong mahigit na migs” wika ko.

“so, apat na taon na pala tayong ganito” wika nya.

Nakaramdam ako ng kaba at takot dahil seryoso itong nagmamaneho habang kinakausap ako.

Di man lang ito tumitingin sa akin na kahit sulyap lang.

Di ko gusto ang ganito at parang di ko alam ang susunod na mangyayari.

Mukhang nagpapaalam na sya at parang di ko kakayanin.

“may problema ba tayo Migs” wika ko.

Di ito sumagot at di man lang ito lumingon sa akin.

“iiwan mo na ba ako?” wika ko na may lungkot sa aking tinig.

Wala pa ring reaksyon at patuloy pa rin sa pagdridrive.

Napansin kong lumagpas na kami ng motel na lagi naming pinupuntahan at di ko na alam ang tinatahak naming daan.

“please migs, magsalita ka naman oh” pagmamakaawa ko at naghihintay ng sagot.

Lumipas ang bente minutong pagdridrive at mukhang wala itong balak magsalita.

Napansin ko ang toll-gate at mukhang papalabas kami ng maynila.

“migs, may kulang ba sa ginagawa natin? sabihin mo lang at susubukan ko wag mo lang akong iwan” wika ko na may pagmamakaawa na sa aking tinig at nagbabantang pagpatak ng luha ko.

Kalahating oras na ulit at wala akong narinig na sagot mula sa kanya.

Di na ako nagsalita pa at tumingin na lang sa bintana at di na napigilang pumatak ang mga luha ko.

Naglalakbay ang utak ko at naglalarong mga katanungan na parang ikakamatay ko pag nangyari ito.

Di ko na rin namalayan ang lahat at nakarating kami sa di ko alam kung raan ito.

Mukhang pribadong resort at huminto na ang aming sasakyan.

Pagkatapos nyang magbayad ay pumasok na kami sa VIP room.

Wala pa ring imikan sa pagitan namin.

Napansin nya ang mata ko at walang reaksyon ito.

Nang makapasok na kami ng kwarto ay di ko maappreciate ang ganda ng kwarto dahil sa nararamdamang takot at lungkot sa nangyayari.

Napapaisip na lang ako na baka ito na ang huli naming pagkikita.

Napaupo na lamang ako sa hulihan sa kama at napatulala nalang.

“wait mo ako dito babe, may tatawagan lang ako” wika nya.

Tumango langa ko at di ko na kaya ang lungkot na nadarama ko ngayon at napaiyak na muli ako.

MIGS POV

Nakita ko ang pagkalungkot ni Jaime at wala ako magagwa doon, ayoko magbigay ng reaksyon dahil ngayon ko nakikita ang pagpapahalaga nya sa akin at ganun din ako.

Kung wala lang akong pamilya at reputasyon ay tatanggapin ko na sya ng buo, ngunit di pa ako handa sa pagkakataong ito.

Pagkadating ko sa kotse ay may kinuha akong box at inilabas ito.

Hinugot ko ang phone ko at hinanap ang isang pangalan na kailangan kong tawagang

Dialling…

Hello Boss

Naayos mo na ba ang papeles?

Opo boss at nakahanda na.

Yong pinapahanap ko na malapit sa building ngTIME Z, nakakita ka ba?

Opo boss at di sya kalayuan at ilang minuto ang layo nito sa building.

Good! Ideliver mo na ngayon doon at dapat pagdating namin doon ay makikita ko na sa harapan ko, okey!

Opo boss!

Text mo sa akin ang exact address pagkatapos ng pag-uusap natin at ang account number mo para sa full-payment.

Salamat boss

End Call

Tinahak ko na ang daan papunta sa kwarto namin at di ko alam kong pano ito sisimulan sa kanya at para di mabigla.

Ngunit di man ako naghahangad ng kapalit pero ramdam ko kanina ng pagiging sinsero nya sa kanyang pahayag.

Totoo bang ayaw nya ako mawala?

Di ko rin naman napapansin na pera ang habol nito.

Dahil sa simula’t sapul ay di sya nagsabi ng pera. Ako lang naman nagbibigay sa kanya kapalit ng serbisyong ginagawa nya.

Sya nga pala di pa ako nakapagpakilala sa nyo.

Ako pala si Miguel Tiongco, 28 palang ako at naging Boss ng Production Floor dahil sa pagpupursige ko ring makaangat sa buhay.

Bukod sa aking angking talino at tiwala ng kompanya ay naabot ko ang posisyong ito.

21 years old ako ng mag-umpisa sa TIME Z at bilang isang Editor lamang ng mga photo shoots.

At sa edad kong 28 ay naging Boss ako sa trabaho kong ito.

Ikinasal pala ako ng edad 24 at sa panahong iyon ay nakilala ko si Jaime ng panahong bagong kasal ako.

Boss na ako ng panahong iyon at lagi akong ginagabi sa trabaho.

Kapansin-pansin ang matsagang si Jaime dahil pag-oot nito ng madalas.

Nagsimula sa kwentuhan at nagkapalagayan ng loob at may nangyari sa loob ng opisina ko.

Una ay tsupa lang hanggang tumagal na ay may kantotan na rin.

Di na rin kami nagkahiwalay at parang magbarkada na lamang.

Alam nya ang katayuan nya sa pagitan namin at nilinaw ko sa kanya na di kami pwedeng magsama at kabit sya sa pag-aakalang ganun na kami kalalim ng pinagsamahan.

Maaaring ganun na kami siguro na matatawag pero napamahal na rin ito sa akin.

Malapit na ako sa pinto ay napabuntong hininga na lamang ako at bahala na si Batman kung anong resulta ng plano ko.

Wala ito sa kwarto at mukhang nasa banyo dahil dinig ko ang lagaslas ng tubig.

Nilapag ko ang box upuan na malapit sa side table..

Nagtanggal na ako ng pang itaas at at isinampay ito sa upuan para di makusot at para matakpan ang box.

Nagtanggal na rin ako ng pang ibaba at kasama na ang brief ko.

Sinubukan kong lumapit sa banyo at tinignan kung bukas ang pinto ng banyo.

Bukas nga ito.

Pinasok ko ang ulo ko at tumambad ang katawan nitong napakasarap pagmasdan.

“pwede makisabay” wika ko.

Ngungiti lang ito bilang pagsang-ayon nya.

Nang makalapit ako ay tumaas ang balahibo ko sa tubig na ilang segundo rin ay nakapag adjust na rin sa tamang lamig nito.

Nakaharap sya sa shower stall at nakatapat sa shower.

Pumwesto ako sa likuran nya at napahaplos sa katawan nya.

“pasensya na kanina ha, dami lang kasi ako iniisip” wika ko.

Humarap ito at biglang napayakap sa akin.

“migs, di naman ako naghahangad ng anuman basta ipangako mo lang na wag mo ako iwan, please” wika nya na mukhang iiyak na naman.

Napayakap na rin ako at ang isang kamay ko sa parteng batok nya na kasalukuyang napadikit sa aking dibdib.

Slim-type si Jaime pero may maskulado ring pangangatawan kong kayat angat ang kanyang kakisigan.

“sinong may sabing iiwan kita?” wika kong paglalambing.

“bakit parang ang tamlay mo pagkatapos ng kanina? Di ka ba nasarapan? Ulitin natin dito kong gusto mo” wika nya.

“Jaime , makinig ka… kasi… ganito yon, ah… pa’no ko ba sisimulan” wika ko na lamang at di alam pa’no simulan.

Di kasi ako sure sa mga ganitong sitwasyon at wala akong alam kung pa’no umpisahan.

“alam ko na ang gusto, mo” wika nya at biglang lumuhod at saka humawak sa ari ko at sinalsal nya ang malambot kong ari at subo nito.

“Jaime , tumayo ka nga dyan, maya na tayo magseks at kailangan nating maligo na at makapag-usap” wika ko at nakikita ko ang pagkaaburido nito sa mukha.

Di ko matiis na nakikita syang ganito.

Kaya hinawakan ko sa bandang kili-kili nito at pinatayo.

“please Migs nagmamakaawa ako, mahal kita at kahit kabit ako tanggap ko at kahit wag mo na ako bayaran wag mo lang akong iwan, nagmamakaawa ako migs” wika nya na umiiyak na ito at ayaw tumayo kahit anong gawing hila mula sa kili-kili nito.

Ngayon ko lang nakita itong umiyak at nagmakaawa.

Grabe naman, di ako sanay ng ganito.

Napaluhod na rin ako at itinaas ang mukha nito na namumula sa pag-iyak.

“wag ka nga umiyak, kalalake mong  tao, iyakin!” wika ko para naman gumaan ang dibdib nito.

Patuloy pa rin sa pagtangis ng parang namatayan.

“parang awa muna migs, di ko kakayanin pag nawala ka sa akin” wika niyang muli.

“di naman ako mawawala ah” wika ko.

“please, gagawin ko gusto mo basta wag mo akong iwan” wika pa nyang paulit-ulit na kanina pa.

“promise, gagawin mo lahat ng gusto ko?” wika ko na may ngiti sa aking mukha at may nais ipahiwatig.

“oo migs, kahit ano” wika nyang muli.

“pano pag gusto kitang kantotin, papayag ka?” wika ko.

Napatingin ito sa mukha ko at natigil sa pag-iyak at di makasagot.

“oh, di ka nakasagot” wika ko.

“yon ba ang paraan para di mo ako iwan?” wika nya.

Tumango ako pero deep inside gusto ko rin, kaso ewan ko ba iyon ang pumasok sa isip ko.

“sige, titiisin ko para sa’yo” wika nya.

Tumayo ito at tumalikod sa akin.

Napahawak ito sa pader at nakaharap sa shower.

Di ko alam kung gagawin ko pero di ito ang nais ko.

Lumapit ako sa katawan nya mula sa likod at yumakap.

Hinalikan ko ang batok nya pero ikinikiskis ko ang nagsisimulang tumigas na ari ko.

Di naman kalakihan pero may katabaan ang ari ko at sakto lang sa pinoy size na ari.

“ummm, alam mo na matagal ko na ito gawin sa’yo, kaso baka magalit ka sa akin” wika ko na patuloy pa rin ang paghalik ko mula sa likuran hanggang batok, leeg at sa likuran ng tenga nya.

“gawin mo na ang gusto mo wag mo lang ako iwan, dahil mahal na mahal kita, migs” wika nyang muli.

Kahit paulit-ulit nyang sinasabi ay di nagsasawa ang tenga ko na marinig ang mga iyon na galing kay sa kanya.

“Ligo na muna tayo at mamaya kita kakantotin” wika ko.

Napatingin ito sa akin  ng di nababago ang posisyon nito mula sa likuran.

“maya usap tayo ha, akin na nga ang sabon aat para masabon kita” wika ko.

“wag muna ako paasahin migs kung talagang nais mo na akong iwan, ngayon palang sabihin muna at para di na ako masaktan pa masyado” wika nya na seryoso na ang tingin.

“pwede ba! mamaya na natin pag-usapan, maligo muna tayo please” wika ko.

“hindi! kung ito na ang huling pagsasama natin ay di ko na palalampasin pa ang natitira kung oras” wika nito.

Pinasandal nya ako sa pader at itinaas ang dalawa kong kamay.

Humalik ito sa akin at pilit ko pa ring umiiwas pero sadyang mapilit na ito.

“pagbigyan mo na ako sa huling pagkakataon at nais ko iparamdam ang pagmamahal ko sa’yo ngayon dito mismo” wika nito.

Natutuwa ako sa naririnig at sobra pala ang pagmamahal nito sa akin.

Pano ko ba sisimulan ang plano ko. Pero sa ngayon ay magpapaubaya muna ako sa kanya.

Nagsimula ang lahat sa halikan.

Marubdob na halikan at halos walang hingaang nangyayari.

Mapusok ang bawat halik nito na para talagang huling halikan na ito.

Bumaba ang halik nito sa katawan ko.

Mula leeg pababa sa dibdib ko.

Sinuso nya ang suso ko habang hinihimas nya ang ari ko.

Double sensation ang nararamdaman ko.

Pagsuso at paghimas ng ari ko ang nagbibigay ng ibayong sarap.

Sa pagkakataong ito ay naramdaman ko na ang bahagyang pagtayo ng ari ko.

Nang maramdaman nya ang tirik kong ari ay bumalik ito sa aking labi at tinungo ang aking tenga sa bumulong.

“nais ko malasap ang matagal ko nang dapat ginawa… ang kainin ang katas mo, bilang tanda ng pagmamahal ko sa’yo at mamaya ay ipapaubaya ko ang pinakahihiling mong makantot ako” wika nya.

Mukhang seryoso ito at di na papaawat pa.

Unti-unting bumaba at halos paupo na ang ginawa nya para makatapat ang ari ko.

Hinawakan nya ito saka isinubo.

Salsal ang kabuuan ng ari ko ang kanyang ginagawa at subo ang ulo ng ari ko na parang sinusupsop nya ito.

Ramdam ko ang kiliti na ginagawa nya at alam kong  desidido ito sa nais nyang pagpapasya.

“sh!t! ang sarap babe” wika ko.

Mas lalong sumarap ng i-deepthrota nya ito.

Naduduwal sya pero tiniis nya.

Di na ako makapagpigil at umakyat na ang katas ko paakyat ng puno ng ari ko.

“babe, puputok na!” wika ko.

Binilisan nya ang pagsalsal at di na nya niluwa pa ang ari ko.

“ayan na babe!!!!!” wika ko.

Di na sya nagdalawang isip at sipsip kung sipsip ang ginawa nya.

Nasaid ang katas ko at nakita ko ang paglunok nya at may kasamang pagduduwal, ngunit di nya niluwa ito.

Patunay na ginawa nya ito dahil sa malaking pagmamahal nya sa akin.

Nang masaid nya ito ay parang nawalan na sya ng lakas at di na nakatayo.

Hinila ko sya patayo at gusto ko syang makita.

Lungkot ang nagsasalarawan sa kanyang mukha at batid ko ito.

Amoy ko ang tamod mula sa hininga nya at wala akong pakialam dahil katas ko rin iyon.

Hinalikan ko sya ng may pagmamahal at saka nagsalita.

“maligo na tayo at baka darating na ang dinner natin sa kwarto” wika ko.

Matamlay siyang gumagalaw at halos di makahakbang sa pangyayari sa pagitan namin.

Nagsuot na lang kami ng underwear at saka roba para di na magbihis.

Tinungo ko ang telepono at sinabihan ang receptionist na ipasok ang pagkain.

Nakita ko siya na kinuha ang phone nito at mukhang lalabas.

“saan ka pupunta babe?” wika ko.

“tawagan ko lang kasama ko at magpapaalam na di na ako makakabalik” wika nya.

“dalian mo dyan at kakain na tayo” wika ko.

Tumango lang ito at di na nagsalita.

JAIME POV

Pagkalabas ko ay parang wala ako sa katinuan.

Napatingin ako sa oras ng phone ko.

5:40PM na pala at di ko na namalayan mula kanina pag

Dialling…

Hello bro!

Bro, di ako makakabalik dyan ngayon, pasensya na

Okey lang, ako na totoka sa conference room para linisan kasi gagamitin daw bukas.

Oo nga pre eh, pasensya na talaga

mukhang malungkot ka pre, may problema ba?

wala naman pre, sorry na kung di ako makabalik. Bawi ako ng lunch bukas

Wag muna isipin yan, mag enjoy ka dyan at panigurado said ang tamod mo nyan (sabay tawa)

Salamat, oh cge pre ingat dyan!

END CALL

pagkatapos naming mag-usap ay pumasok na ako.

Nabigla ako at may table na good for two at may pagkain na.

“halika na babe at kumain na tayo” wika nya.

Parang wala akong gana at parang gusto ko ng umuwi at magmukmok.

Tumayo ito saka pinaupo ako.

Pagkaupo ko ay kinuha nya ang table napkin.

Akala ko ay ilalagay nya sa lap ko, ngunit ipiring nya ito sa akin.

“wag mo tatanggalin yan ha, saka bumilang kang dalawang po” wika nya.

Nagbilang ako dahil yon ang gusto nya at baka pag-awayan pa namin.

labing-walo labing siyam dalawang po

“tanggalin mo na babe ang piring mo” wika nya.

Kinakabahan ako sa pwedeng bumulaga sa akin.

“migs, takot kong tanggalin baka kung ano na naman ito at di ko na kayanin pa” wika ko.

“just take-off the napkhn, okey!” wika nya

Nang matanggal ko ito ay halos ayoko ng ibuka ang mata ko sa makikitang di kanais-nais at dahilan na naman ng pag-iyak ko.

“open your eyes,babe” wika nya

Pagmakamulat ko ay may di ako makapagsalita.

Isang box at tinatalian ng ribbon.

“babe, ano ito?” wika ko.

“just open it” wika nya

“huling regalo mo na ba ito sa akin babe?” wika ko na mukhang nawala ang lakas ko at di ko kayang hilain ang ribbon.

“open it now, ang tagal!” wika nya na at parang nainis sya.

Nang matanggal ko na ang ribbon ay saka ko na binuksan ang balot.

Nang matanggal ko na nang bahagya ang balot ay tumambad ang isang imahe.

Samsung  *** ang tatak.

Napatingin ako sa kanya at ngumiti.

“happy 4 years, babe” wika nito.

Tumayo saka humalik sa akin.

“anong ibig mong sabihin” wika ko na may blankong mukha.

“1st regalo ko yan sa’yo” wika nya.

Natulala ako sa mga sinasabi nya at di ako makapaniwala sa mga naririnig ko.

“anong ibig mong sabihin sa unang regalo mo sa akin” wika ko.

“dahil apat na taon na tayo, dapat apat din ang regalo ko sa’yo” wika nya

“babe, di ko kailangan ang mga ganito kong iiwan mo langa ko” wika ko na malungkot ang mukha at di alam kung ano ang pinupunto nya.

“mamaya ang iba kun regalo” wika pa nito.

“wag na kung binibigyan mo ako nito ay iiwan mo rin ako” wika ko na di na ako nangiti sa mga pinagsasabi nya..

“gago ka ba? Ba’t pa kita reregaluhan kong maghihiwalay rin tayo” wika nito.

Di ko talaga mawari ang gusto nyang mangyari

Kinakabahan ako sa susunod nitong gagawin.

“mahal kita, kaya deserve mo rin ng mga ganyang bagay. Saka wag ka mag-isip na iiwan kitah okey! Saka pasensya na sa surprise ko at sinadya ko kunwaring malungkot akn para maiba naman” wika nya

Nangilid ang luha ko sa narinig.

Akala ko talaga ay iiwan na nya ako.

“ibig sabihin ba ay di mo ako iiwan?” wika ko na may lukso sa aking puso na di maipaliwanag.

Tumango ito at ngumiti.

Di ko napigilan at napatayo ako sa saya at lumapit sa kanya.

Napahalik ako sa kanya ng madiin.

“kaw talaga migs, pinaiyak mo pa ako, halika nga a  gugulpihin kita sa sarap” wika ko at pinapatayo ko sa kanyang pagkakaupo.

“kain muna tayo babe” wika nya

“hindi! sa kama tayo magkakainan” wika ko.

Pinatayo ko sya dinala sa kama.

Pagkatulak ko sa kanya ay tinanggal ko ang aking suot na roba at ganoon din sya.

“gugulpihin kita kasi pinaiyak mo ako ng hustog, wika ko na lamang at masaya ako ng sobra.

Gagawin ko lahat para sa kanya.

Naghalikan kami at mapusok na halikan.

Nakaibabaw ako at lapat na lapat ang aming katawan.

Kapwa nakabrief nalang kami at nagkikiskisan ang aming harapan.

Pinahiga nya ako at siya ngayon ang nasa ibabaw.

“fuck kita babe” wika nya

Tumango ako at handa na ako magpaubaya sa kanya.

Kinuha nya ang pampadulas na nasa tabi lang ng kama.

Pinahiran nya ang ari niya at pati ang pwetan ko.

Ramdam ko pa ang pagpasok ng kanyang hintuturo at mukhang napakadulas ng ginamit nya

Nakasaklang ang aking hita sa kanyang hita.

Pinaangat nito ang aking binti at ipinosisyon ang kanyang ari.

Nang maitama nya ang ulo sa butas ko ay ramdam ko ang pagpasok ng ulo nito.

Ramdam ko ang sakit at mukhang may pagkapunit mula sa bukana ng akinp pwet.

Tiniis ko at mukhang matagumpay ang ulo na nakapasok.

“hinga ka babe ng malalim” wika nya.

Pagkahinga ko ay saka tusok ng ari nya.

Muntik na akong nawalan ng malay sa pagkakapasok nito at mukhang humiwalay ang kaluluwa ko sa aking katawan.

“dahan-dahan babe, ang sakit!” wika ko at di mapakali sa inindang sakit.

Di ito gumalaw at pilit akong hinahalikan.

Halikan ang ginawa namin haang di sya gumagalaw sa pagkakabaon.

Niratrat nya ako ng unti-un i na itong magtaas-baba.

Masakit ito at di ako makapagsalita dahil sa humahalik ito sa akin.

Lumipas ang ilang minutong mabagal na pagkantot at bumilis na ito.

Banayad ang pagkantot nito at di na masakit.

Masarap pala at sa una lang pala ito masakit.

Masarap na halikan at kasama ang pagkantot nito sa akin ay wala sa aking plano na gawin.

Dahil sa mahal ko sya ay hhnayaan ko na lamang na angkinin nya ako.

Umabot rin ng ilang minutong pagkantot nya sa akin at di na ako nasasaktan di gaya kanina.

May tinamaan sa loob ko na kakaiba ang dukot nitong sarap.

“sh!t! lalabasan ako babe” wika ko.

“ako rin pero ako naman ang kantotin mo at iputok mo sa loob” wika nya.

Di na ako umangal pa at gagawin ko lahat ng gusto nya.

Hinugot nito ang ari nya at saka kinuha ang pampadulas.

Umangkla ito sa akin at pinahiran nya ang ari ko at pwet nya.

Ipinasok nya ang ari ko sa butas nya.

Pagkapasok ng ari ako ay siya na ang nagtaas-baba.

Napakasarap ngunit di na ako tatagal at namuo na ang tamod ko at nagbabadya ng pumutok.

“lalabasan na ako migs” wika ko.

“iputok mo sa loob at sasabayan na kita” wika nya at sakto lang ang bilis ng kanyang pag-taas baba.

“ito na ako migs!” wika ko at nagsimulang tumigas ang aking binti.

“sige lang babe at buntisin mo pwet ko!” wika nya

Sumirit ang katas ko sa loob at ramdam ko ang panghihina.

“ito na rin ako babe” wika nya at nagsasalsal sa ibabaw ko at taas-baba pa rin siya

Pumutok ang napakaraming katas at umabot pa sa pisngi ko.

Makalipas ang ilang segundo ay umalis sa pagkakaupo sa ari ako at dahilan ng pagkahugot nito.

Kinuha nya ang tissue box at pinunasan ang mga tumilamsik na katas nya sa aking mukha.

“sorry babe” wika nya.

“ayos lang babe” wika ko.

“hugas na tayo at para makaphapunan na” wika nya.

Nagquick shower at nagsabon at saka sinuot na lamang ang roba na ginamit namin kanina.

Masaya kaming kumain ng hapunan at nagsubuan pa na parang bagong kasal.

“mahal kita babe” wika nya.

“marg mahal kita ngayon at sigurado na ako sa nararamdaman ko” wika ko sa kanya.

“salamat” wika nya.

Nagsubuan kami ng pagkain hanggang lumipas ang kalahating oras na kainan.

“dalian na nating kumain at uuwi na tayo” wika nya.

“akala ko ba buong gabi tayo” wika ko.

“emergency text kasi natanggap ko kanina ng lumabas ka” wika nya.

“okey, bihis na tayo” wika ko at may pagmamadali sa amin.

Nang makapagbihis na ay nagcheck out na kami agad.

Nang makalabas na kami ay nagsalita ito.

“wala na ba tayong naiwan?” wika nya.

Tinignan ko lahat at dala ko naman ang mga gamit ko at gamit nya pati ang regalo.

“wala na migs, dala ko na lahat” wika ko.

Pumasok na kami ng kotse at sinimulan na nya magdrive.

May ngiti sa aking mukha mula ng umalis kami kanina at nakakapag-usap na rin kami ng kung anu-ano.

ITUTULOY…

(this update is now available at

kentootero4@blogspot.com

)

5

Sa walang humpay na kwentuhan namin ni Migs ay di ko na napapansin kung saan kami patungo.

Nakita ko na lamang ang way pabalik sa establisyentong kinatatayuan ng aming gusali.

“babe, balik na ba tayo ng opisina?” wika ko.

“may pupuntahan tayo at kailangan mo akong samahan” wika nya.

May nasabi itong emergency at di ko matukoy kong ano iyon at malamang ay doon kami patungo.

Nang makalagpas kami sa aming building ay lumiko kami sa kaliwa at patungo kami sa isang kanto na mukhang mga apartment ito.

Sa di kalayuan ng aming binabasbas na daan ay mukhang dulo na ito ng daan at huminto kami sa isang gate.

Binuksan ni Migs ang isang lagayan na nasa gitna ng front mirror at sa ilalim ng stereo.’ Inabot nya ang sobre sa akin.

“ano ito babe?” wika kong may pagktataka.

Binuksan nya ang gate at mukhang madilim sa loob ng bahay.

Kung titignan ito ay simpleng 2 storey concrete house at walang nakasinding ilaw.

“babe, kuksan mo yong sobre” wika nya.

binuksan ko ito at naglalaman ng isang susi.

“ano gagawin ko rito babe?” wika ko.

“buksan mo ang pinto gamit ng susing yan” wika nya.

napakamot ako ng ulo at sa akin pa talaga nya ipapabukas ang pinto.

Nang mabuksan ko ang pinto ay napakadilim.

Kinapa ko ang gilid at hinanap ang switch.

(tik)

bumukas ang ilaw at nag liwanag sa loob.

May mga kagamitan at simpleng sala lamang ito.

“babe, buksan mo ang kwarto sa ikalawang palapag at bandang kaliwa” wika nya.

Sinunnod ko naman ang inutos nya.

Nang marating ang kaliwang pinto ay binuksan ko ito.

Kinapa ang switch sa gilid upang magliwanag ang kwarto.

(tik)

Isang napakagandang kwarto at may sobre sa gitna ng kama.

“babe, may sulat sa kama” wika ko.

“baka sulat ng may-ari” wika nya.

Napatingin ako sa kanya at di ako nakagalaw.

(phone ringing)

dyan ka muna at sagutin ko lang ito.

Nang makalabas sya ay may motor akong narinig na pumasok sa bakuran.

Di ko na pinansin at alam kong andoon si Migs.

Di ko binuksan ang sulat at baka para kay Migs ito.

Pagkatapos ng ilang minuto ay pumasok si Migs.

“babe, may tao sa labas at mukhang hinahanap ka” wika nya.

Kinabahan ako at wala akong inaasahang simunan ang maghahanap sa akin.

“nasaan sya babe?” wika ko.

“nasa labas, teka dalhin mo rin ang sulat” wika nya

kinuha ko naman ito at utos nya.

Pagkalabas ko ay may isang lalake.

“kayo po ba si Jaime Lague?” wika nya.

Kinabahan ako at alam nya ang buong pangalan ko.

“ano pong kailangan nila sa akin?” wika ko.

“pakrecieve lang po ito” wika nya.

Inabot ang mgj papeles at ballpen.

Nagtaka ako at may nakalagay na pangalan ko.

“teka, ano ito?” wika ko.

“pirmahan mo na kasi at may gagawin pa tayo sa loob” wika nya.

umandar na naman ang malikot kong imahinasyon at iba ang pahiwatig ng aking narinig.

Napangiti na lamang ako at tinignan sya.

Napatingin ito sa akin na may blankong mukha.

“ano pa tinitingin-tingin mo dyan” wika nya.

Di ko na pinansin at pinirmahan ko na lang ang ilang pirasong papel.

Nang matapos ay binalik ko sa lalake.

Nagtaka ako at may inabot itong susi at saka nagsalita.

“3 months sir at makukuha nyo na po ang kompletong rehistro ng motor at may 1 year warrany sa labor at tune-up…“wika nya.

Di ko na maintindihan ang mga sinasabi nya at tila bang nabingi ako at wala akong matandaan at tanging pagbuka lang ng bibig nito an aking nakikita.

Ngunit tanging an utak ko na lamang ang gumagana at maraming opinyon ang pumapasok rito.

susi?

rehistro?

motor?

tune up?

Ano mga ito at para saan ang susing inabot ng lalake.

Biglang bumalik ang aking ulirat ng nagparamdam ang lalakeng kaharap.

Ehem!

(clear throat)

“may katanungan ka pa sir?” wika nya.

“ah, eh wa… wala!” wika kong utal.

“hayan po ang motor sir  at may gasolina na rin po yan, pero di po full-tank, at saka nasa bag na po ang ilan pong freebie” wika nya na ang kamay nito ay nakaturo sa motor na nasa kaliwa.

Sa totoo ay di ako makapaniwala sa sinabi nya.

Lumapit ako sa motor at napahawak rito.

“sa akin ba ito?” wika ko.

“opo sir at bayad na po yan” wika nya.

Napatingin akong muli sa kanya at halos di ko maibuka ang bibig sa narinig.

“pe… pero, di ako kumuha ng motor at sino ang nagbigay?” wika ko.

“si…” wika nya at naputol ng dumating si Migs.

“Jaime , kanina pa kayo nag-uusap at halika na sa loob” wika nya.

“sige sir, pag may problema ay tumawag nalang po kayo sa opisina at ito po ang iyong kopya, salamat pong muli sir” wika nya.

Pagkaabot ng isang papel na kopya ko raw ay agad na itong umalis at tumango lang kay Migs.

Di ako nakapagsalita mula sa pag-alis nito at iniwan rin ako ni Migrg at bumalik na sa loob.

Kinuha ko ang backpack na nakapatong sa motor at pumasok na ng bahay.

Naabutan ko si Migs na may nilabas itong inumin na galing sa mini ref.

Lumapit ito sa akin at ibinigay ang bote ng beer.

“asan yong sulat na nasa kwarto?” wika nya.

Naalala ko ang sulat at sinuksok ko ito sa likod ng aking bulsa na hinati ko ang pagkakatubi sa dalawang bahagi.

Dinukot ko ito at iniabot sa kanya.

“bakit mo iniaabot sa akin yan? buksan mo ah!, wika nya.

Nilapag ko muna ang hawak kong papel na binigay ng kake at ang backpack sa upuan.

Nang buksan ko ang sobre ay may isang sulat.

Binasa ko ito at tumutukoy sa Educational Plan.

Napakamot ako at di alam ang iisipin.

Lumapit ito sa akin at mukhang may tanong ang mukha nito.

“ano yan babe?” wika nya.

“di ko nga alam kung para saan ito” wika ko.

Lumapit at tinignan nya ito.

“educational plan yan para sa mga kapatid mo?” wika nya.

“huh?! kanino galing?” wika ko

“aba malay ko” wika nya.

“babe nalilito na ako, sino at kanino ba galing ang mga ito?” wika ko.

“babe, umamin ka nga sa akin. May iba bang may humahawak sa’yo bukod sa akin?” wika nya.

Napansin ko ang seryosong tingin nya sa akin.

Alam ko ang mukhang ito at di magandang pangitain.

“babe walang may hawak sa akin at sa’yo lang ako” wika ko.

Lumapit ito at napahawak sa kwelyo ko at mukha siyang galit.

“ang totoo?!” wika nya.

Mata sa mata ang namamagitan sa amin.

“wala talaga babe, teka itatanong ko nalang kong kanino ito galing at baka nagkamali lang sila sa napagbigyan” wika ko.

“nagkamali? alam ang buong pangalan mo?” wika pa nya.

“wala talaga akong alam babe, promise” wika ko.

Sa totoo lang ay sa takot ko ngayon ay para akong maiihi sa bilis ng kabog ng dibdib ko at panginginig.

Kumalma ito at muling nagsalita.

“naniniwala naman ako na di ka nagloloko” wika nya at bumitaw sa pagkakahawak.

“salamat babe, promise kahit putulin mo pa ari ko ay sa’yo lang talaga ako” wika ko.

Mula ng naging kami ay tumatanggi na ako sa mga pinapakita nilang pang-aakit at may mga nakakaalam na hawak ako ng isang tao sa kompanya at kahit di nila matukoy kung sino ay may mangilan-ilan ang nakakapansin ang madalas kong pagpunta sa opisina nito.

“good!” wika nya.

Bumitaw sa pagkakahawak ito at saka umupo.

Nakahinga ako ng malalim at sa wakas ay di nya ako binugbog.

Napaupo ako at nagsalita.

“Bukas babe, ibabalik ko ang mga ito kung sino man ang nagbigay” wika ko.

“wag na, at enjoyin mo na lang ang bigay sa’yo” wika nya.

Napatingin ako sa kanya at nagsalita.

“anong ibig mong sabihin babe?” wika ko.

“saka ayusin mo itong bahay at gusto ko pagbalik ko rito ay maayos na ng pagkakalagay ng mga yan” wika nya at sabay turo sa mga kasangkapang natatanaw ng mata nito.

“bakit babe? Dito na ba ako magtatrabaho at di na sa opisina?” wika ko.

“gago! Syempre dapat mo ayusin ang bahay na ito ayon sa gusto mo” wika nya.

Napanganga ako at di ko alam ang isasagot.

“ayon sa gusto ko? Di kita maintindihan babe” wika ko.

“bayad na ang buong taon nito at kuryente saka tubig nalang ang babayaran mo kaya magtipid ka sa appliances mo” wika nya.

Mula kanina pa ay palaisipan na lahat ng nangyayari.

Para akong nilublob sa drum na puno ng tubig at di makaahon dahil di alam kong saan ako kakapit.

“gift ko ang lahat ng yan sa’yo dahil sa apat na taon na natin” wika nya.

Napaluha ako sa mga narinig.

Luha na dala ng di maintindihang ligaya.

Luha na sa wakas ay nagkaroon na rin ako ng halaga sa kanya at hindi isang laruan lamang.

Luha na di maikubli ang saya na dulot ng pagmamahal ko sa kanya kahit kapareho ko ng kasarian.

“ibig mong…” wika ko at naputol.

“oo nga ang kulit! Ako may bigay ng mga yan at itong bahay” wika nya.

Sa aking mga narinig ay wala na akong mahihiling pa.

Masaya ako sa oras na ito na daig pa ang sagutin ng isang nililigawan.

Yong pakiramdam na pagmamahal na kusang namukadkad at nasa tamang panahon.

“sobra na itong binibigay mo babe at di ko ito matuumbasan ng kahit ano pa man” wika ko.

“ako nga dapat magpasalamat dahil kahit ganito sitwasyon natin ay di mo sinamantala ang pagkakataon na para makuha lahat ng gusto mo” wika nya.

Sa totoo lang, noong una ay dahil sa baon ako sa pagkakautang at kailangan ko manatili sa kompanya.

Kung kayat nilunok ko ang pride ko na pumatol sa kapwa ko lalake, kapalit ng pera sa pansamantalang kaligayan.

“masaya naman ako sa kung ano meron tayo. Basta kasama kita ay wala na akong hinahangad pa” wika ko.

“ako rin, pero ayoko ng drama. Nagugutom na ako at papadeliver nalang tayo” wika nya.

“di ba may stock sa ref?” wika ko.

Tumango ito at di na nagsalita pa.

“magpahinga ka muna babe sa kwarto at ako na magluluto” wika ko.

“sure ka?” wika nya.

“yap, at saka magkakainan tayo mamaya pagkatapos” wika ko.

“gago, kantotin kita dyan eh” wika nya.

“sure, ngayon pa na asawa mo ako, of course you can do want you want to me, babe” wika ko.

“talaga? eh kung kaw na kainin at kantotin ko na ngayon, ha?!” wika nya na papalapit sa akin.

“babe, mamaya na yan at kailangan natin kumain para may lakas tayo mamaya” wika ko.

Nang makalapit ay humalik ito sa akin sa labi at saka nagwika.

“di ako nagkamali na ibigay ko ang lahat ng pagmamahal ko sa’yo kahit na pamilyado ako” wika nya.

“di naman ako magtatampo kong pamilya mo ang karibal ko at di sa isang lalake, babe” wika ko.

“ba’t pa ako maghahanap ng iba eh kaw palang full-package na” wika nya.

Napangiti naman ako.

ARTHUR’S

 POV

Kausap ko si Jaimes at di makakarating kaya ako ang totoka sa trabaho.

Alam ko naman na busy yon sa raket nya at malamang masasaid tamod nya.

Di ko talaga akalain na ganito ang kalalabasan ng aking magiging trabaho.

(

Dyanitor

 slash 

pokpo

he! he! he!)

Pero wala rin naman mawawala sa akin kundi lakas lang naman at saka mag-eenjoy pa ako.

aakyat akn ogayon sa conference room at kailangan maglinis roon.

Hinintay ko bumukas ang elevator.

Pagkabukas nya ay may isang lalakeng nakasakay.

Nakalongsleeve at khaki pants.

“time z office, tama?” wika nya.

“opo sir” wika ko.

Pinindot nya ang floor at isa pang floor.

Habang paakyat ang floor ay banaag ko ang kanyang itsura sa harapan ng pinto ng elevator.

Nagulat ako ng magsalita ito.

“full-time ka bang dyanitor sa Time  Z?” wika nya.

“opo sir, pero may day-off rin po” wika ko.

“I see, pag need mo ng work you can contact me” wika nya.

Binigay nya calling card nya.

Tinago ko ang calling card sa bulsa at di ko sya maharap ng maayos dahil napakadesente nyang gumalaw.

Pero sa totoo lang ang gwapo nya at napakakisig nyang tumayo.

Malamang mabulin ng puke este babae ang lalakeng itog

Narating ko na ang floor ng Time Z.

Humarap ako sa kanya at saka nagpaalam.

Tumango lang ito at sa taas pa ang pupuntahan nya.

Di naiiba ang floor na pinuntahan ko, dahil halos pareho lang sa floor na aking pinanggalingan.

Ang pagkakaiba ay mas matao ang lugar na ito at puro busy ang mga tao.

Di nawawalang ng tao na lumalabas mula sa iba’t-ibang pinto.

Tama nga pala sinabi ng nakausap ko na production floor ito at dito ginaganap karamihan ang lahat ng agenda at meeting ng mga empleyado.

Habang naglalakad ako ay may lumapit na napakagandang babae.

“kuya, sa conference room ang una mong linisan at no detergent ha” wika nya.

“yes, ma’am” wika ko.

May inabot itong spay cleaner at white cloth.

“ yan ang gamitin mo ha“ wika pa nya.

“opo ma’am” wika ko na lamang.

“pagkatapos mo ay lampasuhin mo ang floor at wag ka mag-alala at OT yan” wika pa nya.

“salamat po ma’am” wika ko.

“basta mag-logout ka sa guard sa malapit sa helpdesk sa baba” wika pa nya.

“opo ma’am” wika ko.

“punta ka na at magsimula ka na, saka ang hallway dapat malinis yan” wika pa nya.

Pagkatapos namin mag-usa ay saka na sya umalis.

Grabe yon ah, halos di na ako makatingin sa kanya ng deretso.

Napakaganda nya at napakaamo pa ng mukha.

Parang anghel na nahulog galing langit.

Tiyak mayamanang boyfriend ng babaeng yon.

Pagkapasok ko ng confrence room ay talagang nakakamangha.

Napakaganda ng tanawin at para kang nasa langit na tanaw ang mga siyudad.

Nakakaagaw pansin ang paglubog ng araw na dahilan ng pagdilim ng kalupaan.

Nagsimula na akong maglinis at para matapos na.

Ginamit ko ang spray at ang malambot na telang puti na bigay ng magandang babae.

Lumipas ang oras at napansin ko na ang kadiliman sa labas.

Pasado alas-siyete na rin ng matapos ko ang hallway na lampasuhin.

Marami akong napadaan na mga empleyado at may mga naiiwan pa sa loob.

Halata sa kanilang mga kilos ang rush hour.

Di mo lang matukoy kong nagmamadali ba sila sa pag-uwi o nagmamadali sila sa mga utos ng kanila ng nakakataas sa kanila.

Di ko alintana ang oras at bayad naman ito.

Nang matapos na ako sa aking trabaho ay nagpasya na akong bumalik sa maintenance room.

Dahil busy ako sa pag-aayos ng mga gamit na aking dala ay di ko na namalayan ang kasama ko sa elevator.

Dalawa lamang kami and Guess who?!

Ang nakasakayan ko kanina paakyat at kasabay ko rin sya pababa.

“oh, it’s you again. Napakasipag mo talaga Artthur” wika nya.

“kailangan Sir, para tumagal sa trabaho” wika ko.

“uuwi ka na ba nyan?” wika nya.

“mag-aayos lang po ng gamit saka uuwi na rin po” wika ko.

“ganun ba? hatid nalang kita total uuwi na rin ako mamaya” wika pa nito.

“naku sir wag na po at nakakahiya naman po” wika ko.

“sus, wag ka na mahiya at gusto lang din ng makakausap kong okey lang sa’yo” wika niya.

“pero sir maglologout pa po ako sa guard po eh” wika ko palusot.

“eh di hintayin kita sa lobby” wika pa nya.

Wala ako lusot kaya bahala na si batman.

“sir, okey lang po ba mga 30 minutes po kayo mag-aantay?” wika ko.

“yap, wag ka mag-alala at wala naman akong gagawim sa bahay” wika pa nya.

“okey po sir, wait nyo nalang po ako sa lobby” wika ko.

(ting)

Lumabas na ako at nagpaalam sa kanya.

Napangiti pa sya at napakagwapo nya sa kanyang itsura.

Ano ba yan! Gusto ko na nga magpahinga tapos may mag-aaya pa sa akin.

Okey lang sana kung di maarte. Pero sa tingin ko ay okey naman sya at di mapili ng kakaibiganin.

Nasa maintenance room na ako at inayos ang mga gamit panglinis.

Kinuha ko ang gamit ko sa locker room para makapagpalit na ng damit at may lakad pa kami.

Nagquick shower muna ako at may spare naman akong damit na dinala for emergency.

Fitted shirt na grey at bakat ang hulma ng aking katawan.

Tattered Jeans naman sa baba.

Parang bad boy ang labas pero di naman bastosin sa paningin.

Halata naman ang simpleng kasuotan ko at ang kagisigan ko ang nagdala para maging kaaya-aya sa paningin.

Sa itsura ko ngayon ay di mapagkakamalang dyanitor pala ako sa araw.

Nang makarating sa lobby ay agad itong tumayo.

Magkasabay kaming lumabas pagkatapos kong maglog-out sa guard.

Sinundan pa kami ng tingin ng guard at napailing ito.

Di ko man alam ang ibig sabihin noon pero mukhang may alam ang guard.

Naglakad kami ng kaunti at saka huminto sa isang sasakyan.

“sakay na!” wika nya.

Namangha ako at napaganda ng sasakyan.

Ang akala ko ay maglalakad kami, yon pala ay pinuntahan namin ang sasakyan nyang nakapark sa gilid ng building.

Nang makapasok ako sa loob ng sasakyan nya ay napansin ko ang malambot na upuan at napakabango sa loob.

“walang sir sa ngayon ha, at call me Pete, okey” wika nya.

“saan tayo pupunta?” wika ko.

“shot tayo ng dalawang bote at saka hatid na kita” wika nya.

“sir, pasensya na po pero sakto lang ang dala ko pong pera” wika ko.

To be honest 300 nalang pero ko at ipagkakasya ko pa ito ganggang sa susunod na araw ng sahod.

“sinabi ko bang ililibre mo ako?” wika nya.

Napayuko na lamang ako at di makaharap.

“bili nalang tayo ng alak at pulutan at sa inyo na lang tayo iinom” wika nya.

“sir maliit lang po kasi tinutuluyan ko po eh at saka nakakahiya po” wika kong palusot.

Maliit lang kasi inuupahan kong apartment at sakto lang sa pang-isahang tao.

“Art, wala ka dapat ipag-alala okey? Mahirap lang din ako gaya mo” wika nya.

Napatingin ako sa kanya eh maganda ang sasakyan tapos sasabihing mahirap lang sya.

“nagbibiro ka ata Sir” wika ko.

“Sir na naman! Sabi ko Pete nalang” wika nya.

“paanong mahirap eh, napaganda ng sasakyan mo at mukhang mamahalin ang iyong kasuotan” wika ko.

“pag-aari kasi ng kompanya ang sasakyang ito at para pang-akit sa trabaho saka hiniram ko lang ito dahil nasa talyer pa ang sasakyan ko at pinapatune-up ko” wika pa nya.

May ganun? Di ko matumbok ang punto nya.

Anong ibig nyang sabihin sa dala nyang sasakyan? Props?

Napangiti na lamang ako sa iniisip ko.

“Isa akong account manager sa isang callcenter at main office ko yong sa building” wika nya.

Napatango na lamang ako at nagets ko na rin ang punto nya kaya ganito pala sya kumilos.

Kailangan nya maging magandang lalake para sa mga katrabaho nya..

“Akala ko sa’yo itong sasakyan” wika ko.

Napatingin ito sa akin at napangiti.

“hinuhulugan ko pa rin yong sasakyan ko at isang taon pa bago matapos” wika nya.

Ibig sabihin may sasakyan talaga sya at di ang sasakyang ito.

“kala ko ito ang sasakyan mo, hehehe” wika ko

“naku, mura lang yong sasakyan ko noh, di gaya nito” wika pa nya.

Nakarating kami sa Convenience Store at bumili ito ng alak at tsitserya.

Nang tunguhin namin ang papunta sa aking tinutuluyan ay napadaan pa kami sa isang ihawan at bumili pa nang pulutan.

Pinarada nya ang sasakyan sa di kalayuan at inihabilin sa katapat na bahay para humingi ng permiso para ipark ito dito.

Narito na kami sa bahay at medyo nahihiya ako.

May kaiitan kasi ang apartment ko.

Pinaupo ko saglit ito sa upuan at para makapagpalit.

Dahil nasa bahay lang ako ay di ako nagsusuot ng may mangas at mostly ay sando na lamang at shorts.

Wala naman siguro problema sa taong ito at mukhang di naman maarte.

Nang makalabas mula sa kwarto ay inayos ko na ang pulutan sa tamang lalagyan at dinala sa maliit na espasyo ng aking sala.

Naupo ako at nagsimula na kami.

CONVO WITH PETE WHILE DRINKING

Di ba panggabi ang mga callcenter

Oo pero sa amin kasi ay Asian Country lang ang hawak namin.

Ano ba produkto nyo?

Hindi kami product selling. Shipping Company kami.

Ah kaya pala pang-araw.

Oo, at ibang department yong outside Asia.

ah ganun ba Mahirap din ba?

Di naman, minsan lang pag nagkaproblema sa shipment.

Eh di nosebleed kayo lagi?

Loko, di naman. Pero 

EOP (English On Policy

) pa rin kasi sa opisina.

Marami ka rin bang hawak?

Oo, may apat akong Team at 20 bawat team.

Wow, dami rin pala.

Medyo nakakasakit ng ulo sa mga agents na pasaway.

Ganun talaga, may mga matitigas ang ulo kahit saan mang trabaho. Teka, bakit mo pala ako inayang mag-inom eh di mo pa ako kilala at kakakilala lang natin kanina.

Wala akong maaya uminom at ayoko nang maisyu pag nag-alok ako ng inom sa mga agents ko.

Anong ibig mong sabihin?

(Buntong Hininga)

May nangyari kasing di maganda sa pagitan namin ng isang agents ko.

Nakaaway mo?

Di naman, kasi bawal ang makipagrelasyon sa agents ko dapat. Eh kasi sya naman ang mapilit at ayon nag eskandalo.

Anong eskadalo naman yon? Kinalat nya sex video nyo?

Gago! Di ganun!

Ah, kala ko ganun. Ano ba ang nangyari, kwento mo at naexcite ako.  (sabay lagok ng beer)

kasi Team Building ng isang grupo namin. Inaya ako sa outing nila. tapos nang pauwi na ako ay nakisakay ang isang agent sa akin.

Tapos?

di umuwi sa kanila at nakitulog sa pad ko.

wow! parang alam ko na ang susunod.

Ganun nga, kahit di ko gus o ay pinilit nya ako. May gusto na pala ang lokong iyon sa akin.

sabi ko na nga ba eh, basta pag sumama sa bahay ang isang tao ay panigurado may balak.

hoy, don’t think na pumunta ako rito eh may balak ako sa’yo noh!

di ko naman sinabing kaw ay may balak. Ang sabi ko yong tinutukoy mong agent, may balak sa’yo.

Ayan, linawin mo para di ko isiping na ako ang tinutukoy mo sa sinasabi mo.

kaw talaga, alam ko naman sa gwapo mong yan, panigurado di ka papatol sa kagaya kong dyanitor.

di naman ako choosy na tao noh.

weh?! di nga? kagwapo mo kayang yan kaya di ako magtatakang daming magkakagusto sa’yo.

gago! faithful ako pag nagkarelasyon ako noh.

teka, di ka ba nagkajowa ng babae?

meron kaso nakipaghiwalay after nang malaman ang eskandalo ng agents ko.

aray! yon ang masaklap.

di na nya ako napatawad at lumayo na. 

yong agent mo, anong ginawa nya pagkatapos ng eskandalong ginawa nya.

nagsorry sa akin at sa lahat pero nangyari na eh. kaya ayon, sa hiya nagresign.

yan kasi ang problema pag nagmahal ng sobra eh.

alam mo pre, best agent ko yon. Inspirasyon nya pala ako kaya ginawa nya lahat para mapansin ko sya. kaso nag take advantage sya sa mga papuri ko sa kanya dahil sa galing nya.

Minran kasi, napakahirap yong magmahal ka ng tao ng naghahangad ng kapalit. gaya ng nangyari sa inyo.

hanggang ngayon nga ay nagstalk pa rin sa akin.

hala, delikado yan.

alam kong sya yon, kasi kabisado ko ang mga kilos nya.

dapat mag-ingat ka kasi obsess na talaga sa’yo.

alam naman nya na wala akong karelasyon kaya di yon gagawa ng kalokohan sa akin.

Humaba ang inuman namin at napasarap sa aming kwentohan.

Maraming topic ang napagkwentohan at may mga kalokohan ang iba at saka tungkol sa aming mga trabaho.

Di namin namalayan na alas-nuebe na pala ng gabi.

Nang matapos ang huling bote ay napagkasunduan namin na huli na iyon at may pasok pa bukas.

Nang matapos kami ay inihatid ko ito sa labasan.

Nang makaalis na ang sasakyan nya ay saka ko tinungo ang daan pauwi sa amin.

Dahil sa pagod sa trabaho ay may tama ang alak sa akin.

Habang tinatahak ko ang daan ay may napansin akong lalake sa di kalayuan na nakatambay sa waiting shed.

(

psssttt

!)

napalingon ako sa pinanggagalingan ng sitsit.

Sa may waiting shed na may aninong lalake na aking nababanaag.

Nang makatapat ako sa waiting area ay magsalita ito.

“pre, may pansindi ka ba dyan?” wika nya.

“pasensya na pre kasi di ako naninigarilyo eh” wika ko.

“ah, ganun ba? ingat ka sa daanan mo at gabi na baka mapano ka” wika nya.

“salamat pre” wika ko.

“saka mag-ingat ka sa nakainuman mo at baka mapahamak ka ng di mo alam” wika nya.

Nabigla ako sa narinig at napalingon ako sa kanya ng di kalayuan sa akin.

Di ko man makita mukha nito at tanging hulma ng katawan lamang nya ang nababanaag ko ay paniguradong matangkad na lalake at may magandang pangangatawan.

“anong ibig mong sabihin mo pre?” wika ko habang nakahinto ako sa aking pagkakatayo.

“wala akong sinabi pre, sabi ko ingat ka sa pauwi at gabi na” wika nya.

Alam ko di iyon ang hulimgm winika nya at tanda ko pa ang mga sinabi nya.

Ayoko na mag-isip kaya kumaway nalang ako sa naglakad na palayo sa kanya.

Nang makarating sa aking tinutuluyan ay pumasok na ako ng bahay at isinara ang aking pinto.

Tinungo ko ang kwarto at kumuha ng twalya para makaligo at mawala na ang amats ko.

Nang marating ang shower stall at kasalukuyang rumaragasa ang tubiig sa buong katawan ko ay di maalis sa aking isipan ang lalake sa waiting area.

Sino siya?

Anong ibig nyang sabihin kay Pete?

Magkakilala ba ang dalawa?

O baka napansin nya ang usapan namin ng ihatid ko ito sa kanto na kung saan nya pinarada ang kanyang sasakyan.

Di ko lubos maintindihan ang winika nya.

(…mag-ingat ka sa 

nakainuman

 mo at baka 

mapahamak

 ka ng di mo alam)

Dinig na dinig ko lahat at sakto lahat ang mga sinabi nya.

Kung sakali man ay wala akong intensyong masama kay Pete at magkaibigan lang kami.

Ano naman mapapala ng taong iyon sa akin eh wala naman akong kasangkapan dito sa bahay at maliit lang naman sahod ko.

Kung sakali ay siya ang may balak na masama kay Pete.

Teka, may calling card ito at itetext ko mamaya.

Mahirap na atleast mabalaan ko man lang ay paniguradong mag-iingat ito.

Nagmadali akong maligo at saka nagpunas na ng katawan.

Nang makapasok na ako sa kwarto ay dinukot ko ang phone ko sa bulsa ng pantalon ko at ang calling card niya.

Nagtext ako sa kanya at para mabalaan ito.

Nang nagbibihis na ako ay tumunog ito.

CONVO WITH 

PETE

Pre, napatawag ka!

Anong ibig mong sabihin sa text mo

Pre, art ito. mag-ingat ka lagi kasi may lalakeng di ko kilala at binalaan ako na mag-ingat daw ako sa’yo

Yon nga pre, napansin mo ba ang lalake sa waiting area ng inihatid kita?

May napansin ako pero madilim kaya di ko na binigyan ng pansin pa nang naglalakad tayo.

Yon mismo pre, mag-ingat daw ako sa’yo at baka daw mapahamak ako sa’yo.

Wala akong kilalang kaaway bukod sa gf ko at sa agent na stalker ko.

Ingat ka dyan pre at mukhang sinusubaybayan ka nya palagi.

Maisasalarawan mo ba sya?

Matangkad at magandang pangangatawan at max kalaliman ang boses nito.

Tama, ang agent ko nga ito. Ingat ka pre at may pagka impulsive yon.

Wag ka mag-alala sa akin pre at kaya ko sarili ko. Kaw inaalala ko dahil baka mapano ka sa kanya.

Di ako nun gagalawin, kasi alam ng mga ibang agents na pag ginalaw ako ay siya ang dadamputin.

Kung sakali mang nagkaproblema ka pre, tawagan mo lang ako ha.

sure, pahinga kana at may pasok ka pa bukas.

kakatapos ko lang maligo pre at kaw inuna kong itext mahirap na.

Sus, wag ka na mag-alala sa akin.

Pre, send mo nga address mo at in case ay mapuntahan kita dyan.

sige, after this call.

kain ka na muna dyan at magpahinga ka na rin at may trabaho ka rin bukas.

salamat pre, kaw rin goodnight.

thanks sa tawag, goodnight

END CALL

ITUTULOY…

(This update is now available at

kentootero4@blogspot.com)

Anniuncement

Hello Guys,

Here’s my list that are scheduled/done updates with my stories.

Pamilia Del Tierro

(done posted last Dec. 25)

Sheno At Ang Magngingisda

(done posted last Dec.31)

Benjo At Ang Mga Borders (done  posted last Jan.7)

Renz, Ang Masahista

(scheduled on Sun (tomorrow)

Ang Dyanitor (next week)

Pampainit Vol.1 (next week)

I can’t do full writings…

Hope everyone knew that this is not a paid stories.

I do love doing an updates, kaso I need to update other stories on my list.

Sabi nila natulog na daw si otor.

Di naman po. May kailangan din po kasi akong gawin bukod sa pagsusulat.

Wag po kayo mag-alala at may updates pong magaganap.

May sinusunod po kasi akong flow ng updates

Pamilia Del Tierro

↓

Sheno At Ang Mangingisda

↓

Benjo At Ang Mga Borders

↓

Renz, Ang Masahista

↓

Ang Dyanitor

↓

Pampainit Vol.1

↓

then, from the Top again

Behind Bars

In My Life

Sheno At Tenok

They are (On-hold) due to full loaded schedule of the Stories.

Kapag ang Sheno At Ang Mangingisda ay natapos na ay agad na susu nod ang book II- Sheno At Tenok .

Pag nakompleto na ang 10 short stories sa Pampainit Vol. 1 ay susunod na ang In My Life / Behind Bars (Alternate Schedule )

Pampainit Vol. 2 still on going since short story lang naman ito. Pero indefinite schedule date.

Sana maintindihan nyo po kung bakit ko po kailangang sundin ang flow ng bawat update.

Iniiwasan ko po kasi ang lapses ng bawat chapter dahil sa konektado po ang mga ibang karakter sa ibang kwento.

Wag po kayo mabahala dahil pagkatapos ng new update ay sinasabi ko naman po ang susunod na kwento na magkakaroon ng update.

Wag lang sana po natin madaliin si author kasi iisa lang po ang katawan ko po.

As you can see naman po na ang bawat update ko po may mahaba.

Less than 10 thousand words at di bababa sa 7-8 thousand words kada update ng kwento.

Di ko naman po kasi sinusulat ito ng isang araw lang po.

Kadalasan ay inaabot ako ng 3-5 days per update, depende po sa bakanteng oras ko po.

Pagpasensyahan nyo na po si Author kung delay minsan pero naihahabol ko naman din po.

Nagpapasalamat po ako sa walang sawang pagsuporta sa kwento ko.

Enjoy and keep safe lagi

kentootero

Not An Update

Hello Guys,

Another cover of Ang Dyanitor has been created by @

yowhan44g.

Thank you bro for undying support with my stories.

By the way guys,

isasabay ko

po ang update ng Ang Dyanitor sa Ang Sireno At Ang Mangingisda sa Monday 8pm.

May power interruption dito sa amin kaya di ko po ito matatapos agad.

Pagpasensiyahan nyo na po ang delay.

Goodnight everyone

kentootero

6 (02.01.21)

KINABUKASAN…

Napatingin ako sa orasan ng aking keypad phone.

5:00AM

Nang bumangon ako ay may konting sakit ng ulo.

Marahil sa ininom namin kagabi.

Bumalik na naman ang nangyari kagabi.

Sino kaya yong lalake sa kanto.

Hay naku, makapag-almusal na nga at para makapasok ng maaga.

Sh!t! Ngayon pala ang Conference ng mga nasa mataas na posisyon.

Dapat agahan ko ang pasok at di ako pwede malate at paniguradong maraming tao sa opisina.

Nang akmang tatayo na ako at para buksan ang pinto ay tumunog ang phone ko.

Napatingin  ako sa screen.

Pete Calling…

Hello Pre.

Good Morning…

Good Morning din pre

Napatawag ka.

Naglalakad na ako papunta dyan at para makialmusal.

Ano?! Pre, di ako nakapagluto ng almusal at kape saka pandesal lang ako sa umaga.

Okey lang, nagtake out na ako para sa atin.

Naku, kakahiya naman.

Sus, okey lang at para naman makabawi ako sa pang-iistorbo ko sa’yo kagabi.

Wala yon, basta pag may time ka at wala ako work ay pwede ako.

Wag ka nga mag-inarte at andyan na ako in a bit.

Hala, di pa ako nakaligo pre.

Eh di sabayan na kita.

Huh?!

I mean sabayan kitang kumain at pagkatapos ay maligo at sabay na tayo punta ng work.

Ah, kala ko kung sasabay ka sa paligo.

Baliw, ka talaga. Labas ka at nasa gate na ako.

(Napalingon naman ako sa bintana at nakita ko nga siyang kumaway)

Naku, boxer brief lang at walang itaas ako ngayon.

Aakyat papasok pa ba ako ng kwarto para magbihis?

Di na. Bahala na at saka madilim pa naman at pareho naman kaming lalake.

Tinungo ko agad ang pinto at binaba na rin nya ang tawag.

Nang buksan ko ang gate ay may dala itong supot.

Ang lamig pala sa labas.

Putah, tigas pa rin titi ko.

Napatingin ito sa akin at napalunok ng dumako ang mata sa ibaba.

“ayusin mo pre at nakayuko at parang tent” wika nya at nakaturo ang nguso nya sa alaga ko.

Dinukot ko at saka pinataas.

Nakakahiya at lumabas pa ang ulo sa boxer brief ko.

“sorry, pasok ka na pre at magsuot lang ako ng shorts” wika ko.

“sus, okey lang. Pareho naman tayong lalake”  wika nya.

“ah okey” wika ko.

Sinara ko na ang gate at saka tinungo na namin ang pinto.

Pagkapasok nya ay agad ko tinungo ang kwarto at kumuha ng shorts.

PETE POV

Nag alarm ang phone ko ng alas kwatro.

Pinatay ko ang alarm ng phone ko.

Huminga ako at saka tumagilid.

Naalala ko si Art.

Maappeal ang lalakeng iyon.

Barakong-barako at parang may pagka badboy.

Ang gwapo nya tignan kagabi at ang sarap nyang tignan.

Tangna naman oh.

Tinatayuan ako.

Nang dahil ba ito kay Art.

Ano kaya itsura pag hubo’t hubad.

Sh!t! Parang gusto ko siyang luhuran.

Kung siya ang aangkin sa akin ay di ako mag-iinarte at handa ako magpabiyak sa kanya.

Pero. mukhang malabo ang iniisip ko at straight siya

Di iyon papatol sa akin at baka magalit pa ito at sanhi ng pag iwas nya sa akin.

Paano ko naman malalaman kung di ko susubukan, di ba?

Tumayo na ako at kumuha ng twalya.

Pagkadating ko sa banyo at isinabit ang twalya sa likod ng pinto ng banyo ay saka ko na hinubad ang damit at salawal ko.

Tinungo ko na ang shower at binuksan ito.

Napasigaw pa ako sa lamig ng tubig.

Minadali ko ang pagligo at baka di ko sya maabutan sa bahay nila.

Sana doon na lang ako natulog at nalaman ko kung papayag siyang patikim nya ang kanyang batuta.

Sa tingin ko talaga ay malaki ang ari nya.

Sh!t! Parang gusto kong magpalabas ngayon.

Ngunit di pwede at kailangan ko magmadali.

Sinabon ko na lahat ng sulok ng katawan ko at baka kung sakaling magdilang anghel ay patikim sya sa akin.

Matapos magbanlaw ay agad ko nang tinungo ang kinaroroonan ng twalya.

Nang makarating sa kwarto ay agad ko nang kinuha ang damit ko at isinuot na ito.

Sa bilis kong kumilos ay natapos ko na lahat ng bente minutos lamang.

Pinaandar ko na agad ang kotse at tinungo ang drive-thru na bukas ng 24 oras.

Nang makuha ang order ay nilakbay na ang daan patungo sa kanila.

Dahil maaga pa ay walang trapik kung kayat mga kinse minutos ko lang tinakbo sa kanila.

Nang maipark ang kotse sa dating pinagparkan namin ay agad ko nang nilakad ang daan patungo sa kanilag

Nadaanan ko ang kanto na kung saan dito nagstay ang tinutukoy ni Art kagabi.

Alas sinko na at malapit na ako sa tirahan ni Art.

Dinukot ko na ang aking phone at para matawagan ito at masabihan na malapit na ako sa kanyang tirahan  at ito ay isang surpresa at di na nya pa matatanggihan.

Di ko alam kung bakit gusto ko mapalapit sa kanya.

Samantalang dyanitor lamang ito at mas angat pa ang iba pagdating sa lebel ng trabaho.

Pero ang tanging nagpapalamang sa kanya ay ang kanyang kakisigan at kabaitan.

Barakong-barako ito at di mo aakalaing makikipagkaibigan ito sa akin at mukhang okey siyang kasama.

Samahan mo pa ng maganda nitong pangangatawan at may mapang-akit na boses.

Sobrang tuwa ako ng makasama sya kagabi at napakagaan ng aming pag-uusap na di tinitignan ang katayuan.

Dialling…

Hello Pre.

Good Morning…

Good Morning din pre

Napatawag ka.

Naglalakad na ako papunta dyan at para makialmusal.

Ano?! Pre, di ako nakapagluto ng almusal at kape saka pandesal lang ako sa umaga.

Okey lang, nagtake out na ako para sa atin.

Naku, kakahiya naman.

Sus, okey lang at para naman makabawi ako sa pang-iistorbo ko sa’yo kagabi.

Wala yon, basta pag may time ka at wala ako work ay pwede ako.

Wag ka nga mag-inarte at andyan na ako in a bit.

Hala, di pa ako nakaligo pre.

Eh di sabayan na kita.

Huh?!

I mean sabayan kitang kumain at pagkatapos ay maligo at sabay na tayo punta ng work.

Ah, kala ko kung sasabay ka sa paligo.

Baliw, ka talaga. Labas ka at nasa gate na ako

Narito ako sa gate at tanaw ko sya mula dito sa labas at hawak nito ang phone nya.

Napalingon at mukhang tarantang-taranta.

Nang ibaba ko ang aking phone ay napansin ko na ang paglabas nito.

Nakaboxer brief lang ito at walang pang-itaas.

Napangiti naman ako sa magandang tanawin na bumungad sa aking umaga.

Mala-adonis na katawan at parang di ako makapaniwala na may kaibigan akong pornstar, este model.

Nakakatuwa ang umaga ko ngayon.

Semi-erect ang bumulaga sa akin ng makalapit na ito sa gate.

“ayusin mo pre at nakayuko at parang tent” sabi at tinuro ng nguso ko ang bandang ibaba nya.

Tangnang taong ito.

Dinukot pa talaga ang ari sa harapan ko pa.

Shit! Dumungaw ang ulo nya mamula-mula.

Naku, nanlalambot ako sa nakikita ko ngayon.

“sorry, pasok ka na pre at magsuot lang ako ng shorts” wika nya at bumalik ang aking diwa sa katinuan.

“sus, okey lang. Pareho naman tayong lalake”  wika ko.

Pero ang totoo ay muntik ko nang mabitawan ang bitbit ko.

Pwede bang itong nakatayo nalang ang almusal ko.

Hotdog with egg with pandesal sa kanyang dibdib.

“ah okey” wika nya.

Pagkapasok ko sa loob ay saka na niya ito sinara.

Habang sinasara nya ang gate ay pinagmamasdan ko ang mga hulma sa katawan nya.

Napakaperpekto sa paningin ko.

Pagkapasok namin sa bahay ay umupo na sa sala nya.

Tinungo na nya ang kwarto at mukhang magpapalit ata ng damit.

Arte naman, okey na nga sa akin ang itsura nya at warm up ko na yon for this day.

Mamaya ay may gagawin ako at para di ko sya makalimutan.

“pre, nakatunganga ka dyan at nakabuka pa talaga ang bunganga mo” wika nya.

“huh?! Ano yong tanong mo?” wika ko.

“uuuyyy, siguro may iniisip ka noh!” wika nya.

“ikaw” wika ko.

“huh?! Ako? Bakit ako?” wika nya.

“ikaw, di pa ba tayo mag-aalmusal” wika kong palusot.

“lika na sa hapag, ready naman na ang pagkain natin” wika nya.

Tinungo na namin ang hapag at napaupo ako sa di kalayuan sa kanya.

Tahimik kong binuksan ang inorder kong almusal.

“bakit ang tahimik mo, pre” wika nya.

“naalala ko kasi yongj kagabi, pre” wika ko.

“natatakot ka ba?” wika nya.

“day off ko bukas kasi at baka puntahan nya na naman ako at kulitin” wika ko.

Sa totoo lang ay di ko alam kung bakit nya alam ang mga schedule ko at kung anong oras ang pasok at uwian ko.

Di ko naman malaman kung kanino nya ito nalalaman.

Di ko matukoy kung sino sa aking mga hawak at paniguradong may koneksyon ito.

Sa tuwing day-off ko ay palaging nagpupunta ng apartment ko.

“pre, di ka na naman naimik dyan” wika nya.

Napatingin na lang ako at saka para akong maiiyak.

Napansin nya ata at tumayo ito.

Dinala ang upuan nya at umupo malapit sa akin.

“sabihin mo nga sa akin pre kung ano ang nagpapagulo sa’yo?” wika nya.

Di ko maamin ang totoo.

Ang totoo na di ko alam papaano makawala kay John.

Si John na obsess sa akin at di ko alam kung paano ako makakatakas sa kanya.

Tumulo ang luha ko ng di ko na napigilan.

Humawak ito sa aking mukha at saka nagsalitang muli.

“pre, may gusto ka bang ipagtapat sa akin” wika ko.

Napayakap na lang ako at medyo humikbi na rin at tulvyan ng pumatak ang masaganang luha ko sa balikat nya.

“pre, andito ako at handang makinig, basta magsabi ka lang” wika nya.

Di ko na kinaya at nasabi ko na ang matagal ko nang tinatago.

“natatakot ako Art, ayoko na” wika ko.

“sssh! sabihin mo para maintindihan ko” wika nya.

CONVO WITH HIM

Ano ang dapat kong malaman.

Si John, ang dati kong agent.

Yong nag-abang sa kanto?

(ttmango na lamang ako)

May ginawa ba sya sa’yo?

Last day-off ko, pinasok nya apartment ko.

huh?! Paano? Bakit di ka nagreport sa mga pulis?

Di pwede!

Bakit di pwede? Dapat mahuli yan.

Di pwede, Art. Natatakot ako.

Wag ka matakot at andito ako.

Art, sorry. Pero di ko talaga pwedeng gawin ang sinasabi mo.

bakit nga?

kasi pinagbantaan nya ako.

Nang ano?

Nang makapunta ito sa apartment ko ay pinilit nya akong may mangyari.

Tangnang lalake yan!

Dapat na natin ireport yan.

Art, di pwede at natatakot ako.

sabihin mo nga ang dahilan at sobrang takot mo sa kanya.

Art, kinunan nya ng video ang pagtatalik nmin at gagamitin daw nya yon pag nagsumbong daw ako.

(di sya nakapagsalita at napatitig na lamang sa akin)

Anong gusto mong gawin ko?

Di ko alam, Art. Siguro dapat na layuan na kita at baka madamay ka pa sa akin.

Hindi pwede, sa day-off mo ay sa apartment mo ako matutulog.

Pero may pasok ka di ba?

Aabsent ako ng araw na iyon pre

wag na pre, ang gusto ko lang naman ay yong di ako hinaharas.

Anong ibig mong sabihin?

Kaya siguro sya napakaprotective kasi noong una ay tinanggihan ko ang kanyang panliligaw.

Ibig mo bang sabihin ay alam mo nang gusto ka matagal na.

(tumango lang ako)

Bakit di mo nalang siya hinayaang manligaw?

Agent ko kasi. Kung ibang tao sana gaya mo ay di naman ako tatanggi. Kaso agent ko sya at nawalan sya ng work dahil tinerminate ko sya.

Pero ang tanong, mahal mo ba sya?

(tumango ako bilang pagsang-ayon)

Eh di kausapin mo sya ng maayos.

Pero, paano? Mukhang nagalit pa ata ng malaman nya na nakipagkaibigan pa ako sa’yo.

Gawan natin ng paraan yan sa day-off mo.

Sure ka ba? Baka mapano ka.

Wag mo akong alalahanin.

Pero Art, may ipagtatapat ako sa’yo pero sana wag ka magalit

Ano yon?

Ano kasi, ah… wag na lang.

Sabihin mo na, total andito ka na rin lang at baka magawan natin ng paraan.

wag na pre, ayoko masira pagkakaibigan natin.

Ano nga kasi?

Wag na nga, ayoko at saka magalit ka pa sa akin.

Pag di mo sabihin, hahalikan kita.

Di ko sasabihin nga.

Isa! Pag di mo sinabi ay talagang hahalikan kita.

Eh di gawin mo, di ko sasabihin.

Talagang ayaw mo sabihin ah!

(lumapit ito sa aking mukha at talagng hahalik na ito)

Pumikit ako at hinihintay ang pagdapo ng labi nya.

Sh!t! Naramdaman ko nga ang hininga nya at napakalapit na talaga.

“ito ba ang gusto mong sabihin” wika nya

Napakalapit ng kanyang tinig at ramdam ko ang buga ng kanyang hininga.

Tumango ako sa kanyang sinabi.

Lumapat ang labi nya sa aking labi.

Di na ako nag-inarte pa at hinawakan ko ang magkabilang pisngi nya at para makatugon ako ng halik.

“pinapantasya kita Art, mula pa ng unang araw mo sa Time Z” wika ko

Patuloy pa rin ang halikan namin kung kayat di siya makatugon sa aking sinabi.

Tumigil ito sa pagtugon ng aking halik.

“gusto mo pala ng kantot, sana sinabi mo kagabi pa at di na ako nagpigil pa ng puson” wika nya.

“ngayon Art, kantotin mo ako at sana ilihim nalang natin ito kung pwede” wika ko.

“oo, at kung may pagkakataon at gusto mo ng di alam ng obsess mong jowa ay handa akong paligayahin ka” wika nya.

“oo Art. Sana kahit anong mangyari ay friends pa rin tayo” wika ko.

“oo, friends with benefits” wika pa nya.

Tumayo ako at saka hinila ko sa kwarto nya.

“Pre, sa kwarto mo ako kantotin at baka may makakita sa atin dito” wika ko.

Nang makarating ako ay agad kong tinanggal ang butones ng aking damit habang humahalik ito sa akrn.

“kaya pala obsess jowa mo dahil ang sarap mo” wika nya.

Nang matanggal ko ang damit sa taas ay agad kong ibinaba ang pantalon ko kasama ang brief ko.

Naglinis naman ako kanina at may condom ako sa bulsa.

“pre, bilisan lang natin at para di tayo malate” wika ko.

“sige” wika nya.

binigay ko ang condom at saka ako lumuhod.

Tangna! Ang haba at maugat.

Sh!t! Di ko akalain na ganito pala ito kalaki.

Mas mahaba kay John kung aking ikukumpara.

Ilang minuto ko rin siyang tsinupa at di kami pwede magtagal.

“pre, kantotin na kita at mabilisan lang ito” wika nya.

Pinasandal nya ako sa likod ng pinto ng kwarto nya.

Binuksan nya ang condom at kita ko ang pagbalot nya sa ari nya.

Di nasakop ng condom ang kabuuan ng ari nya.

Patunay lang na mahaba ito

Dinuraan nya ang palad nya.

Pinahid sa pwetan ko at nakaramdam ako ng pagkislot ng butas ko.

“bibiyakin na kita pre, at saglitan lang ito. Saka na ulit natin ulitin pag may pagkakataon” wika nya.

Napansin ko ang pagsasal nya sa ari nito at saka tinutok sa bukana ko.

Naramdaman ko ang pagpasok ng ulo, kung kayat napakapit ako sa doorknob at huminga ng malalim.

Dahan-dahan nyang ipinapasok ang kanyang ari at mukhang matagumpay ang pagpasok ng halos kalahati.

Lumapit ang mukha nya sa likuran ko at bumulong ito.

“pre, para sa friendship natin” wika nya.

Pinasok nya ang kabuuan at nakaramdam ako ng sakit at hapdi sa loob.

Nanlambot ang katawan ko at di ko na kaya pang labanan, kung kayat hinayaan ko na lamang.

“bibilisan ko na pre, at para maibsan na ang libog nating pareho” wika nya.

Humawak ako sa ari ko at gusto ko syang sabayan.

“sige, at sasabayan kita, Art” wika ko.

Nag-umpisa na itong kumantot at di ko na nararamdaman ang hapdi dahil sinasabayan ko na ang pagsalsal ng aking ari.

“sh!t! Ang sikip mo rin pala pre” wika nya.

“sige Art. At sana maulit pa ito” wika ko.

“sure, next time pag di ka busy, text mo lang ako” wika ko.

“Art, bilisan mo pa at malapit na ako” wika ko.

Ramdam ko na ang semilya ko at sa bawat bayo niya ay dagdag sa libog ko.

“ito na ako pre” wika nya.

Humawak ang dalawa nyang kamay sa aking balikat at pasagad ang kantot.

Gusto kong sumigaw at parang hinahalukay ang bituka ko na di maipaliwanag ang sarap.

“ito na ako Arrrrtttt! sambit ko.

Sumirit ang katas ko at di ko alam kung gaano karami ito.

“ito na rin ako preeehhh!” wika nya ng isinagad nya ang ari at tumigil ito sa loob.

Sagad kong sagad ang nangyari.

Parang humiwalay ang kaluluwa ko sa aking katawan sa pangyayaring iyon.

Pagkapit na lamang sa pinto ang nagwa ko.

“ang sarap mo pala pre” wika nya.

Mga ilang segundo ay unti-unti nyang hinugot.

Napatingin ako sa mukha nya at napako ang mata nito sa kanyang ari.

“sorry pre at dinugo ka” wika nya.

Nang bumaba ang mata ko sa ari nya ay may dugo nga ang condom.

Napalunok naman ako sa aking nakita.

Di ako makapaniwala na duduguin pala ako sa haba ng ari nya.

Nakakapagtaka naman dahil kay John ay di naman ako dinugo.

“okey lang, inom nalang ako ng antibiotic” wika ko.

Gusto mo sabay tayo maligo?“ wika nya.

“sige, pero quick shower lang at baka maabutan tayo ng trafik” wika ko.

Tinungo namin ang banyo at quick shower ang nangyari.

Sabon ng buong katawan at saka banlaw.

Nang maisuot ko ang aking damit habang nasa kwarto kami at nagbibihis ito ay napatingin ako sa likod ng pinto.

Napangiti ako at marami pala akong nailabas na tamod at tumulo pa talaga sa hulihan ng kanyang pinto.

Napansin nya pala ako na sa pinto ako nakatingin.

Di ko napansin na dinampot nya ang kanyang sando kanina at pinangpunas sa tamod ko sa pader.

“mukrang nasarapan ka pre at naparami ka ng katas na nilabas” wika nya.

“oo nga eh, laki ng burat mo eh kya ayon, nasarapan at dinugo” wika ko.

Sabay tawa pagkatapos ko iyon nasabi.

“baliw, atleast alam mo na at dapat paghandaan mo ang next time” wika nya.

“sure” ikling sagot ko.

Matapos nyang ligpitin ang di natapos na pagkain ay agad na naming tinungo ang pinto at para makapunta na sa kotse.

Kwentuhan patungkol sa trabaho habang mabilisang paglalakad.

Naituro na rin ni Art kung saan nakatayo si John kagabi.

Nang makarating na kami sa kotse ay agad ko nang pinaandar ang makina.

“pre, salamat at pinagbigyan mo ako” wika ko.

“sana, kagabi mo sinabi eh di sana napatagal pa ang ating kantotan” wika nya.

“tagal? grabe naman nun” wika ko.

“matagal ako labasan, pre. Yong kanina ay mabilisan lang at di ako nakapag-enjoy masyado” wika nya.

“pasensya na, pre” wika ko.

“okey lang, saka may trabaho tayo eh” wika nya.

“tama, basta text text nalang tayo. At pag need ko help mo ay itext kita agad” wika ko.

“sige, pero dapat makapag-usap kayo ni obsess jowa at wag ka mag-alala at di nya malalaman ang nangyari at sa mga susunod pang mangyayari” wika pa niya.

Napangiti naman ako sa sinabi.

Narating kami ng maaga at sa parking lot kami dumiretso.

“pre, punta muna ako sa ground at kailangan ko muna maglogin sa front desk” wika nya.

Di lang kami sa parking lot at may mga kasabay kaming aakyat.

Pinindot ko ang G para makapaglogin pa ako at ang iba ay sa kanya-kanya nilang floor.

Nang makarating ako sa Ground ay mga empleyado ako ng Time Z na papaakyat palang.

Ang aga nila at ngayon nga pala ang meeting nila.

Nang makarating ako sa front desk ay napatingin ang lalakeng receptionist.

Alam ko na nagtaka ito at di ako galing sa Entrance.

At maging ang gwardiya ay halatang nagtataka at kung bakit ako galing sa elevator at di nya ako napadaan sa Entrance.

Saka ko na lamang ipapaliwanag sa kanya.

Napansin ko ang receptionist na may sinulat sa maliit na papel at iniabot sa akin.

Nang basahin ko ito ay napa  tingin na lamang ako sa kanya at sa nametag nito.

Eric ang name na nasa nametag at mukhang may ibig sabihin ang kanyang tingin at ang nasa papel.

Naglogin na lamang ako at saka ngumiti at iniwan ko na sya.

Sumakay ako ng elevator upang makapunta na sa mainterance quarter at makapagpalit na.

May mga sumakay pa na nakasabay sa akin.

Mukhang mga matataas na mga tao ito

Ang isa ay kinausap pa ako at nagbigay pa ng calling card.

Mukhang mabait din ito gaya ni Pete.

Nang makarating ako sa maintenance quarter ay napansin kong wala pa ang kasama ko.

Di ba papasok si Jaime?

Teka nga at matawagan. Kailangan pa naman ng mga tao rito dahil darating ang mga bisita ng Time Z.

Dialling…

Good morning pre

Oh, napatawag ka?

Aba pre, may amnesia ka? May trabaho tayo ah.

Sh!t! Di ako nagising ng maaga, pasensiya na.

Asus, mukhang inubos ata katas mo ah.

Di naman, medyo napasarap ng tulog.

What time ka papasok?

darating ako dyan in 20 minutes.

Di ba bibyahe ka pa mula dyan papunta rito.

May motor na ako pre

what?! Kailan pa?

Maya na tayo usap at para di na ako malate ng matagal.

Ingat

END CALL

Aba, sinuwerte ata ang tropa ko ah.

Dapat may pakain ito mamaya.

Inayos ko na mga gagamiting panlinis at marami ang kailangang linisin at paniguradong makalat ngayon dahil dumating ang mga matataas na empleyado ng kompanya.

Napansin ko na nga rin ang itsura ng pinakaboss at napakagwapo pala ng Sir Mateo ng Time Z.

Daming nakapaligid sa kanya at halos di makapaglakad sa daming alalay.

Hay naku, ang mayayaman talaga.

(ting)

Napadako ang aking mata sa elevator.

Tangnang Jaime na ito at di pa talaga nakauniporme.

Patakbong nagpunta ng maintenance quarter at para magbihis.

Late siya kaya malamang may bawas sa suweldo.

Kaninan nang pumasok ako ay sumisenyas ang guwardiya sa akin.

Di ko alam kung may nais itong sabihin na di ko maintindihan.

Saka ko nalang tanungin pag kakain kami ni Jaime sa labas.

Teka nga at mapuntahan nga ang mokong sa maintenance quarter.

“hoy, kung makaasta ka ay may amnesia ka ah at nakalimutan mo kasama rito” wika ko.

“Pasensiya na pre, wag ka alala sagot ko lunch mo ng isang linggo” wika niya.

“Aba, kung ganyan ang usapan ay mananahimik ako at mukhang malaking isda ang nakantot mo kagabi” wika ko.

“gago! Si Migs lang kaya kasama ko” wika niya.

“wow, Migs na ang tawag at di na Sir Migs ah” wika ko.

Ganun na ba kaclose ang dalawa.

“may sekreto akong malupet at baka maingit ka pre” wika nya.

“bago ako mainggit ay magtrabaho na muna tayo at mamaya na yan ikweno pagkakain na tayo ng lunch” wika ko.

Napailing na lamang si Jaime at agad na niya kinuha ang gamit niya para makapaglinis.

Sinimulan naming linisan ang hallway at dahil abala lahat sa itaas na floor ay walang katao-tao sa lower floor ng Time Z.

Nang matapos namin ang hallway ay naghati kami ng mga rooms na lilinisan.

Mag-aalas dose na kayat nagpasya muna kaming itigil ito at para makapananghalian.

Pinuntahan ko si Jaime at sa isang kwarto at para makakain na kami.

Nang akmang papasok na ako ay may narinig akong boses.

“Sinong pinagmamalaki mo? Si Migs dahil binibigay niya ang gusto mo?” wika ng isang boses.

“Di sa ganun. Nangako na kasi ako na di na ako magpapagalaw pa sa iba bukod sa kanya” wika ni Jaime.

“So, di mo ako pagbibigyan? Babayaran naman kita ah” wika ng lalake.

“may mairerekomenda ako sa’yo at tiyak masasarapan ka sa kanya. Bukod sa gwapo at magandang katawan ay malaki ang ari nito” wika ni Jaime.

Sino naman kaya ang tinutukoy nito.

“wag mo ako gaguhin Jaime. Pag ako di mo pinagbigyan ay ikakalat ko ang relasyon nyo ni Migs” wika pa ng lalake.

“nasa iyo yan. Mawalan man ako ng trabaho ay ayos lang dahil dyanitor lang ako rito. Pero ikaw? Mas malaki ang mawawala sa’yo” wika ni Jaime.

Di nakapagsalita ang lalake.

“hayaan mo na lang kami ni Migs. Pangako, pag di masarap ang kasama kong dyanitor ay hahanapan kita ng bago” wika ni Jaime.

Nanglaki ang aking mata sa narinig.

Yon pala! Ako pa talaga ang ipapain nya sa lalakeng ito.

Naku naman, kung minamalas ay ako pa talaga ang sasalo sa lalakeng ito.

“sige, paano siya makikita at matitikman?” wika ng lalake.

“Eh di ipapakilala kita at kahit sa maintenance quarter pa niyo gawin at walang pumapasok doon” wika pa ng isa.

“kailan mo ipapakikala sa akin?” wika ng lalake.

“mamayang uwian, puntahan mo siya doon. Basta wag mo kalimutan ang perang ibabayad mo at sinusuportahbn niya ang magulang nya sa probinsiya” wika ni Jaime.

Tangna! Naloko na at gumawa pa talaga ng kwento.

Hintayin ko nalang sa maintenance quarter at doon ko nalang gigisain.

Dahan-dahan kong sinara ang pinto at para di malamang narinig ko ang kanilang usapan.

Tinungo ko ang maintenance quarter at nag-ayos ng sarili.

Kailangan kong mag-ayos at may titirahin ako mamaya.

Kung sabagay eh may bayad naman at panigurado ay masasarapan din naman ako.

Pagkalingon sa likuran ay nakatayo pala si Jaime at hinihintay akong humarap.

“langya naman oh! Gugulatin mo ba ako?” wika ko.

“di ka naman mukhang nagulat eh” wika niya.

“kain na ba tayo at may lilinisan pa tayo sa taas” wika ko.

“lika na at may pag-uusapan pa tayo sa canteen habang kumakain tayo” wika niya.

Tinungo namin ang elevator at para makababa na.

Habang nasa elevator kami at pababa ay nagsalita si Jaime at kaming dalawa lamang rito.

“pre, may ipapakiusap sana ako” wika niya.

“ano yon, pre” wika niya.

Sa loob-loob ko ay alam ko na ang tinutukoy niya.

“may gustong magpatira sa akin. Kaso di na pwede at magagalit si Migs” wika niya.

“eh di tumanggi ka!” wika ko.

“pre, di sa ganun kadali eh” wika niya na may pagkaaburido ang kanyang kinikilos.

“anong ibig mong sabihin?” wika ko.

“ipagkakalat niya ang relasyon namin ni Migs pag di ko pinagbigyan” wika niya.

“mahirap yan pre” wika ko.

Pakunwaring di ko alam ang tinutukoy niya.

“pre, kailangan kong tulong mo” wika niya.

“di ako pwede pre eh” wika ko.

Ang totoo ay kailangan ko ring magpakipot at para naman maisahan ko rin itong mokong na ito.

“pre, parang awa muna. Promise ngayon lang ito at sagot ko ang isang linggong pananghalian mo” wika niya.

“di talaga ako pwede kasi may lakad ako mamayang gabi” wika ko.

“pre maman! Please, sige na. Ganito na lang, sagot ko ang pananghalian mo ng isang buwan. Oh hayan, di ka na lugi, saka masasarapan ka na nga at may bayad ka pa” wika niya.

“kasi, ganito pre. May lakad nga ako mamaya” wika ko.

Tumalikod na ito at di na niya ako kinibo.

(ting)

Bumukas na ang pinto at di pa rin ako kinikibo.

Pagkadaan namin sa guard sa Exit ay sinalubong kami ng Guard.

“pre, pwede ba kita makausap?” wika ng guard kay Jaime.

Di ito sumagot at tinuro na lamang ako.

“ano yon manong? Pasensiya na at wala sa mood kasama ko” wika ko na lamang at nauna sa Canteen.

“maya nalang pagkatapos niyo mananghalian” wika niya.

“sige, balikan po kita maya manong” wika ko

Binilisan ko na ang lakad ko at para mahabol ko si Jaime.

Nang makatapat ako sa kanya ay saka ako umakbay.

Nabigla ako ng tinanggal ang kamay ko sa balikat niya at saka nauna na sa Canteen.

Pumila na ito, kung kayat binilisan ko at para magkasunod kami.

Bumulong ako sa kanya.

“promise mo na isang buwan na pananghalian ang libre mo sa akin” wika ko.

Napatingin ito sa akin at saka nagsalita.

“tangna mo! Gago ka talaga! Papayag ka rin pala tapos dami mong arte” wika niya.

Mukhang nawala na yong simangot sa mukha nito.

“humanap ka na ng pwesto natin at ako na oorder.

Umalis na ako sa pila at naghanap ng magandang pwesto.

Nakita ko ang bandang sulok at maganda ito para sa pang dalawahang tao at para makapag-usap kami ng maayos.

Kung sa isang buwang libreng pananhalian ay malaki ang matitipid ko.

Okey na rin yon kaysa humugot pa ako ng pera araw-araw.

Makalipas ang 5 minuto ay dumating ito na may hawak na tray.

Mukhang maraming order ang loko at talagang galante ata.

Pagkalapag niya ng tray ay may extra rice at tatlong putaheng ulam na may kasama pang softdrinks.

“wow! kung ganito araw-araw ay wala na tayo dapat pang pag-usapan at payag na ako sa gusto mo” wika ko.

“dapat lang at mapapasabak ka mamaya” wika niya.

“mamaya na ba?” wika ko.

“oo, kaya mag-OT ka para bayad ka na nga at may exra payment pa” wika niya

“Eh ikaw? Uuwi ka na agad?” wika ko.

“Oo eh, kasi kailangan kong mag-ayos ng mga gamit sa bago kung inuupahan” wika niya.

“wow! Big time ka na ah” wika ko.

“di naman, lumipat lang ako ng inuupahan at kailangan ko ng garahe para sa motor” wika niya.

“Nasaan pala ang motor mo?” wika ko.

“nasa basement parking lot ng building” wika niya.

“Ah, kaya pala bilis mo nakarating” wika ko.

“mamaya pala pupuntahan ka ni Mama Ling” wika niya.

“babae ba yon?” wika ko.

“di ah. dambuhalang balyenang bakla” wika niya.

“tangna naman pre, binabawi ko na usapan natin” wika ko.

“umuo ka na kanina pre at wala nang bawian” wika niya.

“pre naman, baka kailangan ko pa yan romansahin?” wika ko.

“di pre, tatayo o hihiga ka lang at siya ang magtatrabaho” wika niya.

“siguraduhin mo lang pre” wika ko.

“saka malaki ang binabayad niyan sa akin dati” wika niya.

“weh?! Magkano ba bayad niya sa’yo” wika ko.

“pag tsupa lang ay tres mil. Pero pag nagrequest ng kantot ay nagpapakipot ako at binayaran ako ng syete mil” wika niya.

Natigil ako sa pagkain at ganun kalaki ang bayad.

“sigurado ka pre?” wika ko.

“oo, kaya pakipot ka pag nagrequest ng kantot para itaas niya ang bayad” wika niya.

“sige, malaki rin yon” wika ko.

“pre, pasensiya ka na ha. Going straight na ako kay Migs at ayoko siyang biguin sa pinangako ko na di na ako papagamit pa sa iba” usal ng huli.

Naiintindihan ko naman ang gusto niya.

At saka utang ko sa kanya ang makapasok sa kompanyang ito at sa natapos ko ay malamang na di ako tatanggpin sa mga ganitong kompanya.

Bilang utang na loob ay kailangan ko rin siyang sagipin sa mga sitwasyong ganito.

“maiba tayo pre, ano ba nangyari kahapon?” wika ko.

“ayon, una nagcheck in kami sa motel. Tapos Emergency daw” wika niya.

“ano?! May nangyaring di maganda kahapon?” wika ko.

“noong una ay akala ko na huli na naming pagkikita yon” wika niya.

“tangna naman pre, pabitin ka ng kwento” wika ko

“iyong emergency gala ay surprise niya sa akin” wika niya.

“emergency, tapos surprise? Ano yon?” wika ko na di ko magets ang mga huling pahayag niya.

“dinala niya ako sa isang bahay, tapos may pakunwaring tao kaming hinahanap. Yon pala ay ito ang gift niya sa akin. Ang new house at bayad na ang upa ng isang taon” wika niya.

“iba na talaga ang level mo pre at nakahanap ka ng kagaya ni Migs” wika ko.

“di lang yon pre” wika ko.

“talaga?! Ano pa!” wika ko na ako na mismo ang naiexcite sa kwento niya.

“may binigay siyang dokumento at nang buksan ko ay Educational Plan ng mga kapatid ko at may kasama pang ATM  na naglalaman ng allowance ko buwan-buwan” wika pa niya.

Para akong nalulula sa naririnig at daig pa niya ang nanalo sa lotto.

“grabe na talaga pre at di na kita mareach” wika ko.

“at ang panghuli nga ay ang motor na huhulog-hulugan ko pero nakahiwalay sa allowance ko ang bayad niya buwan-buwan” wika niya.

Napapailing na ako sa mga naririnig at di ko maitangging mainggit sa kanya.

Kahit suntok sa buwan na may mahanap akong kagaya ni Migs ay di pa rin ako nawawalan ng pag-asa na magkaroon ako ng magandang kinabukasan gaya ni Jaime.

“teka, bakit ka pala niya binigyan ng mga ganyan?” patanong ko.

“4 Year Anniv namin kahapon” wika ko.

“wow, tagal niyo na palang nagkakantotan, este magkarelasyon” wika ko.

“gago ka talaga! Kaya nga nangako na ako sa kanya na siya lang ang huling aangkin ng katawan ko” wika niya.

“kaya pala. Ngayon ko lang naintindihan ang sitwasyon” wika ko.

“salamat pre ha” wika niya.

“anong salamat? Isang buwan na lunch ito noh!” wika ko.

Napangiti ito at alam ko naman ang magandang naitullong ko sa kanya.

“wag ka mag-alala pre, darating din ang araw at ako naman ang babawi sa’yo” wika niya.

“ano balak mo? Di ka pa ba magreresign, total binahay ka na ni Migs?” wika ko.

“di pwede pre at di ko pwede iasa lahat sa kanya” wika niya.

“tama ka dyan” wika ko.

Nabusog ako sa mga order niya at talagang napasarap ang aming kwentuhan, kung kayat di ko namalayan ang oras.

Nang iwan namin ang Canteen ay patuloy pa rin ang usapan namin habang nilalakad ang kahabaan ng daan patungo sa building.

“ano nga pala sinabi ni manong sa’yo pre?” wika niya

“di na niya nasabi at medyo nahiya sa pagkakakita niya ng mukha mong nakabusangot” wika ko.

“kaw kasi, panira ka eh” wika niya.

“ako talaga? Eh, ikaw nga ang kinausap ng Mama Ling mo sa kwarto Eh” wika ko.

Napatigil ito at humarap sa akin.

“ibig mong sabihin ay narinig mo ang usapan namin?” wika niya

“konti lang at sinara ko agad at baka makaistorbo ako sa inyo” wika ko.

“nakita mo siya?” wika niya.

“di pa, pero nadinig ko ang mala-diyosa  niyang tinig” wika ko na may pang-aasar

“tangna mo! Gago! Kung nakita mo lang itsura niya ay malamang mahirapan kang tayuan, sigurado ako dyan” wika niya.

“weh, pinagbigyan mo na nga dati di ba?” wika ko.

“no choice kasi ako noon, pero iba na ngjyon pre” wika niya.

“oo na” wika ko.

Nakarating na kami sa harap ng building at nakatitig sa amin ang guard at nakangiti.

“kaw na kumausap sa kanya at mauna na ako. sabihin mo na lang sa akin doon pagdating mo” wika niya.

Tinuro ako ni Jaime na ako ang kausapin at nagmadali na itong tinungo ang elevator.

“ano nga po pala manong ang sasabihin niyo po sana sa akin kanina” wika ko.

“may ipapakiusap sana ako” wika niya.

“ano po iyon?” wika ko.

“dumating kasi pamangkin ko at hirap makapasok ng trabaho dito sa bayan. Kung pwede po sana ay i-backer nyo siya ni Jaime at para naman magkatrabaho na” wika niyja.

“ilang taon na ba siya manong?” wika ko.

“bente dos na at walang mahanap na trabaho kasi hayskul lang natapos niya” wika nito.

“ah, sige. May kakausapin ako sa HR at ako na bahala sa kanya” wika ko.

“naku, salamat at sana maipasok mo siya” wika niyang muli.

“wala yon manong” wika ko.

“saka hinahanap ka pala ng isang receptionist at kitain mo raw siya ngaynon” wika niya.

Napatingin ako sa front desk at nakita ko siyang nakatitig sa akin.

“ah, okey po. Salamat at kausapin ko kayo bukas o mamayang gabi pagka out ko at mag OOT kasi ako mamaya” wika ko.

“ganun ba? Salamat ulit hijo” wika niya.

Tinungo ko na ang front desk matapos naming mag-usap ni manong.

“hi” wika ko.

Napangiti ito at saka lumabas sa front desk pagkatapos niyang bumulong sa kasama niya.

Sumenyas ito na mag-usap kami sa isang corner na may upuan.

“Eric, pala pre” wika niya.

“Art” wika ko.

“di ka man lang nagtext sa binigay kong numero na nasa papel nun kamakailan” wika niya.

Sa totoo lang ay nahihiya ako makihalo sa mga ganitong tao.

Mga disenteng tao na mukhang mataas ang standard pagdating sa pakikipagkaibigan.

“kasi wala ako load” wika ko.

Inabot niya ang phone niya.

“type mo numero at ako nalang magtext o tatawag sa’yo” wika niya.

“teka, di ba nasa trabaho ka at bawal makipag-usap?” wika kong palusot.

“nakabreak ako” wika niyang sagot.

Di na ako nakasagot ng magsalita ito.

“gusto ko sana ipasok mo sa trabaho ang kapatid ko bilang dyanitor” wika niya.

Nabigla ako sa narinig.

“ha? Bakit pagiging dyanitor pa?” wika ko.

“di yon maarte at sanay sa hirap na trabaho” wika niya.

“ganun ba? Ilang taon na ba siya?” wika ko.

“24 na at isang linggo ko na rin kasama mula ng lumuwas galing probinsiya” wika niya.

“ ganun ba? Subukan ko ha pero di ko maipapangako“ wika ko.

“sa totoo kasi, lumuwas na rito at kamamatay ng aming ina at ako nalang ang pwede niyang lapitan” wika niya.

Bakas sa mukha nito ang kalungkutan at di ko maisip ang tamang isasagot.

“sige, gagawan ko ng paraan. Teka, bakit di ko napansin na umuwi ka sa inyo ng burol ng pamilya mo?” wika ko.

“kapos kami ng panahon na mamatay ang aming ina kaya minabuti kong magtrabaho at ang kapatid ko ang humalili sa lahat at ako naman ang sumuporta ng panggastos nila” paliwanag niya.

“sorry, at nakikiramay ako sa nangyari” wika ko.

Parang nadurog ang puso ko at ramdam ko ang pangungulila sa aking mga magulang.

Di ko man sila kasama ay alam ko ang pakiramdam na malayo at mawalan ng pamilya.

“ganito, update kita bukas at ako ang gagawa ng paraan” wika ko.

“salamat, di pa man siya nakakapasok ay lubos na ang aking pasasalamat” wika niya.

“makakaasa ka at itetext kita agad ha. Pasensiya na ulit” wika ko.

“wala yon, kaw nga ang naistorbo ko eh” wika niya.

Nang matapos ang 15 minutes break niya ay saka na ito tumayo.

Ngiti ang huling namagitan sa amin bago ko binagtas ang direksyon ng elevator.

Di ko man alam ang gagawin, ngunit ako mismo ang gagawa ng paraan para maipasok ko ang kapatid ni Eric.

Sh!t! Biglang pumasok ang napag-usapan namin ni manong.

Dalawa pala silang naghahanap ng trabaho.

Subukan kong pumasok sa HR at ipakiusap ang dalawang papasok na dyanitor.

Nasa harap ako ng elevator at hinihintay itong bumaba.

Nang bumukas ay nakita ko ang mga empleyado ng Time Z ang bumungad at kasama nila ang President ng komanya.

Gumilid ako at bigyang daan ang mga ito.

Patuloy pa rin ang kanilang usapan na para bang walang pakialam sa mga nakapaligid.

Pumasok na ako ng elevator at pinindot na ang aming floor.

Nang makarating ako sa floor namin at tinungo ang maintenance quarter ay may naririnig akong nag-uusap.

Pagkabungad ko sa pinto ay may isang lalakeng nakatalikod at kausap si Jaime.

“heto na pala inaantay natin” wika niya.

Nang makaharap na ang lalakeng nakatalikod ay napalunok ako ng di sinasadya rga tumambad na itsura ng lalake.

Nakamulagat ang mata at tinignan niya ako mula ulo hanggang paa at parang uusok ang ilong ng lumaki ito.

Matapos ako tignan mula ulo hanggang paa ay saka humarap ito kay Jaime.

“ito ba ang sinasabi mo?” wika niya.

Pamilyar ang boses at mukhang ito na nga ang kausap ni Jaime sa isang room.

“oo, di ba siya nakapasa sa panlasa mo?” wika niya.

“hmm, pwede na rin. Ang tanong… payag ba siya?” wika nito.

“hu… o… o! Di ba pre?” wika ni Jaime na nakaharap sa akin.

“siya ba ang sinasabi mo pre?” wika ko.

“oo, pre” wika niya.

“ako nga pala si Art. Pwede ko po ba malaman ang pangalan ng magandang nilikha ng langit na aking kaharap?” wika ko.

Nagliwanag ang mukha nito at mukhang nawala ang pagkasungit.

Nilahad niya ang kamay niya at saka nagpakilala.

“Lincoln,but everyone calls me as Mama Ling” wika niya.

Nakipagkamayan ako at biglang lumambot ang pananalita niya.

“kung ganito kakisig Jaime ay tiyak kong magugustuhan” wika niya.

Nakita ko si Jaime na nag thumbs up 👍

“so, mama ling iwan ko muna kayo at mag-usap muna kayo at ako na muna ang hahawak ng ibang room ng matapos na ang aming trabaho” wika niya.

Iniwan nya kami at inaya ko siya sa loob para makapag-usap.

CONVO WITH HIM

ano po ba ang sadya nyo mama ling?“

Nais ko ipalinis ang isang  kwarto kong pwede

Sige po. wala pong problema.

Pero, kailangan ko rin ng extra service kung papayag ka?

Anong service po?

(lumapit ito sa akin at bumulong)

Paligayahin mo ako at name the your price.

Anong klaseng pagpapaligaya po? Masahe?

Oo, masahe ng buong katawan na gamit iyan.

(sabay haplos sa aking ari)

Ah, eh kasi po mahiyain po yan mama ling.

Eh kung sabihin mo sa ari mo bayadan ko siya ng dyes mil, baka naman pumayag.

Sigurado ka po mama ling?

Oo naman, baka naman pwedeng pahaplos dyan

Hmm, sige po at pwede mo rin pong buhayin kung gusto niyo po.

talaga? (tinungo ang pinto at saka sinara)

Tinanggal ko ang butones at saka ko inilabas ang patay ko pang ari.

OMG! ang laki nito (dinakma niya at saka nilaro.

5 minutes mama ling at gawin mo ang gusto mo at mamaya nalang ang iba pagkatapos ko magtrabaho.

Sinubo ni mama ling ang ari ko na di pa buhay at talagang parang suso kung makasipsip.

Nang mabuhay ito ay halos ulo nalang ang kaya niyang isubo at talagang nabuhay na ito.

“ops, 5 minutes na mama ling at mamaya na at kailangan ko nang magtrabaho” wika ko.

“ngayon na natin gawin, please at di ko inaasahang ganito kalaki ang ari mo” wika niya.

Nilayo ko na ang aking ari at saka binalik sa brief at kahit basa ito ng laway.

“tangna naman Art, binitin mo” wika niya.

“may trabaho pa kasi ako at di pwedeng si Jaime lang ang magtrabaho” wika ko.

“hayaan mo na siya at ako na bahala sa kanya” wika niya.

“di talaga pwede, pero kung di ka makapag-antay ay sa susunod na lang” wika ko.

“oo na, maya ay puntahan mo ako sa room ng eksaktong alas-otso at di ko maantay yang alaga mo” wika niya.

“wag ka mag-alala. Tatapatan ko yang dyes mil mo at ihanda mo na rin yang pwet mo mama ling” wika ko.

Nanlaki ang mata nya at halos umabot hanggang tenga ang kanyang ngiti.

“asahan ko yan, iiwan ko ang pera sa front desk bukas ng umaga” wika niya.

Sumenyas ako ng 👌 okey sa kanya.

Nang makalabas na ito ay agad ko nang kinuha ang mga gamit ko para magsimula ng magtrabaho.

Nilinis ko ang isang kwarto na ginamit ng mga empleyado at nagkalat ang mga upuan at marumi ang sahig.

Tatlong kwarto ang aking nilinis at inabot ako ng apat na oras.

Mukhang mapapa OT talaga ako sa mga natitirang kwarto

Isang oras nalang at nakaramdam ako ng pagkapagod, kung kayat nag short break muna ako.

Tinungo ko ang quarters namin at para makainom ng malamig na tubig.

Pagdating ko ay si Jaime na nadatnan kong nakaupo at nagmemerienda.

“kain tayo pre, at idinaan ni mama ling kanina” wika nito.

Nakita ko ang ensaymada at softdrinks.

Umupo naman ako at saka kumain.

“pre, alagaan mo si mama ling at malakas ang koneksyon niyan sa dito sa kompanya” wika ni Jaime.

“talaga?” wika ko.

“oo, kasi malapit yan sa mga boss kaya kong may sinabi yan ay talagang nasusunod” wika niyang muli.

Siya nga ang dapat kong lapitan para sa mga papasok na mga bagong dyanitor.

Nang matapos na kaming kumain ay may sinabi si Jaime bago ito tumungo sa isang kwarto pa.

“pre, alas-otso pala daw sabi ni mama ling at dyan ka pumasok” wika niya.

Tinuro niya ang kwarto na aking papasukan mamaya.

At may pinahabol pa ito sa akin.

“maligo ka pala pre at paniguradong hihimurin niya ng dila ang buo mong katawan” wika niya.

Tumango ako bilang tugon sa aming pag-uusap.

Sabay kaming pumasok sa magkatapat na kwarto na aming lilinisin.

May napansin ako sa kwartong aking pinasukan.

Mukhang private room ito para sa mga private meeting.

Tanda ko pa ang sinabi ng sekretarya na bawal ang detergent sa mga private room at may isang maliit na kwarto sa loob nito na kung saan nakalagay ang mga gamit na panglinis.

Binuksan ko ito at napakaraming stock na spray at malalambot na telag

May nakalagay sa taas ng mga tela.

(For cleaning purposes only)

Gamit ito siguro rito sa kwarto.

Kumuha ako ng spray at ilang piraso ng tela.

Nagsimula ako sa mga upuan na makikita sa loob at mukhang mamahalin ito at agawa sa balat.

Spray at pamunas ang ginamit ko rito at lumabas ang kinang ng bawat upuan.

Nang matapos ako sa upuan ay isinunod ko ang lamesa.

Nakita ko ang pangalan ng may-ari ng kwarto.

Mateo Finn

CEO

May larawan rito at napakagwapo rin pala niya.

Swerte ng magiging girlfriend nito.

Sa di sinasadya ay may nakita akong kuminang sa ilalim ng kanyang lamesa.

Nang pulutin ito ay isang wallet na maumbok.

Di ko binuksan at ipinatong ko sa kanyang table.

Nakita ko ang isang pirasong papel at ballpen.

Gumawa ako ng mensahe at inilakip sa ilalim ng wallet.

Lost & Found  Wallet

by: Dyanitor

Tinapos ko ang mga lilinisan at may booking pa ako ng alas otso.

Saktong alas-syete y medya ng matapos ako.

Pagkadating ko sa quarters namin ay may mensahe sa harap ng aking locker room.

“nauna na ako umuwi at alam kong mapapagod ka. Goodluck ✌ P.S. Maligo ka muna bago ka pumunta sa meeting place.

Napangiti naman ako sa nabasa.

Binuksan ko na ang locker ko at kinuha na ang aking bag na naglalaman ng damit ko.

May tatlong damit ako rito at dakawang pantalon at tatlong brief para sa emergency na pangangailangan.

Tinungo ko na ang shower stall at naligo ng mabilisan.

Nagshampoo ng ulo at nagsabon ng katawan.

Medyo nagtrim ako ng bulbol at para maging presentableng tignan.

Nang matapos na ako maligo ay saka na ako nagbihis.

Sakto sa oras at kailangan ko ng magtungo sa kwartong itinuro ni Jaime.

Nang kakatok na ako ay napansin kong may ilaw na sa loob.

Kumatok pa rin ako bilang paggalang.

Napansin ko na may papalapit sa pinto.

Bumukas ang pinto at ngiti ang sumalubong sa akin.

“pasok ka at di na ako makapag-anay” wika niya.

Amoy ko ang pabango niya at mukhang naligo rin ito.

Maganda pala ang loob ng kwarto at parang may sarili itong private room.

“dito ako natutulog pag kailangang di umuwi dahil sa big event ng kompanya” wika niya.

Pinaupo niya ako sa dulo ng kanyang kama habang nagsasalita ito.

“make-up artist ako ng kompanya, For your information” wika niya.

Nagtungo ito sa isang closet at nagtanggal ng damit.

Nakakailang at talagang fitted boxer short ang isinuot nito at walang pang itaas.

Malaki ang tiyan at medyo petite ito na may katabaan talaga  ang katawan.

“Ano pang inaantay mo a dapat maghubad ka na” wika niya.

Mabilis pa sa alas-kwatro at tinanggal ko ang pang-itaas at tanging brief lang tinira.

“you look so yummy at di nga nagkamali si Jaime ng ireto ka niya sa akin” wika niya.

Humiga ito sa kama at sumenyas na lumapit ako sa kanya.

“kung may gusto ka pala ay magsabi ka lang ha” wika niya.

“hmm, may ipapakiusap pala ako kung pwede” wika ko.

“ano yon, anything I will do it for you” wika pa niya.

“wag nalang nakakahiya naman” wika ko.

“pag di mo sasabihin ay babawasan ko ang napag-usapan nating pera” wika niya.

“sige sasabihin ko na” wika ko.

Huminga ako ng malalim bago ko sinimulan.

“kailangan namin ng dalawa pang dyanitor at medyo nahihirapan kami pag nagkasabay-sabay ang paglilinis” wika ko.

“di ba may OT kayo? Bakit kailangan pa ng dalawa?” wika niya.

“di sa OT eh, pag kailangang tapusin ang trabaho ay dapat mag-antay ang isang kwarto na dapat ay sabay na ito natapos” wika ko.

“sabagay, tama ka. Pero gusto ko ay ikaw lang ang maglilinis dito sa kwartong ito ha” wika niya.

“sure, pero okey lang ba na kakilala ko nalang ang ipasok ko rito para matulungan ko sila ng maayos” paliwanag ko.

“mas okey yan para di na sila maghanap pa ng dyanitor na ipapasok rito at di na manggaling pa sa agency” wika niya.

“kailan ko sila papupuntahin para mag-apply?” wika ko.

“ipapaalam ko muna sa HR at saka mo papuntahin sila rito” wika niya.

“salamat nang marami” wika ko.

“yon lang ba?” wika niya.

“oo, yon lang” wika ko.

“pwede na ba tayo magsimula?” wika niya.

“sure, bahala ka na sa katawan ko” wika ko.

Napangiti ito at mukhang nasayahan sa sinabi ko.

Itinaas niya ang dalawa kong kamay at para lumantad ang aking kili-kili.

Biglang dumapo ang mainit niyang dila sa aking kili-kili at napakainit nito.

May kakaibang sensasyon pala ang naidudulot ng paghimod sa kili-kili.

Dinilaan nya ang mga maninipis na balahibo at nakakakiliti ito.

Masarap pala ang pakiramdam at paulit-ulit niyang dinilbaan ang magkabilang kili-kili ko.

“ang sarap mo pala” wika niya.

Matapos ang aking kili-kili ay hinimas nya ang aking dibdib at marahas na paghimas ang ginawa.

Sinupsop niya ang isa kong dede habang himas ang isa ko pang dibdib.

“sh!t! Ang sarap ng ginagawa mo” wika kong mahina ang boses.

Dumako sa kabila at sinupsop ito at nilalapirot naman niya ang isang utong.

“ahhh! Tangna!” wika ko.

Pumatong ito sa akin tiyan at patuloy ang ginagawang paglapirot at pagsuso ng aking dede.

Unti-unti itong kumadyot pababa at ibinubundol niya ang kanyang hiwa  sa nakabrief pang ari ko na tirik na rin at dumungaw ang ulo mula rito.

Bumalik muli sa aking kili-kili at dinilaan itong muli.

“sigeeehhh… Ang sarrraaap!” wika kong paungol.

Bigla itong tumigil at tumayo saka bumaba ito at tinanggl ang aking brief at kasabay niya ring tinanggal ang kanyang brief.

Napansin ko ang ari nito na di tuli at maliit lang.

Ang cute niyang tignan sa malayo at parang maliit lang na longganisa na nakausli.

Bumalik sa ibabaw ko at muling sinibasib ang aking kili-kili at dating pakiramdam ang namayani sa aking katawan.

Medyo sumakit ang dede ko dahil sa marahas niyang paglamas at samahan mo pa ang pangigigil niyang supsopin ang aking utong.

Sa pagdede nya ay ramdam ko ang pagtama ng ulo ng titi ko sa bukana ng kanyang pwet na sadyang napakasarap rin at nagpapatigas lalo ng aking ari.

“hmmm, tsupain mo na ko please” wika ko.

Nagpalabas na ako ng paunang katas at talagang nakakalibog ang aming eksena.

bumaba ang pagdila nya at sa pusod naman ang pinunterya niya.

Pinatulis nito ang kanyang dila at paggalugad ng aking pusod ang ginawa habang ang isang kamay nya ay nasa aking bayag.

Himas kung himas ang ginawa nya sa aking bayag habang khnakalikal niya ang aking pusod.

Napapaangat ang aking pwet at di ako mapakali sa kakaibang dulot nito sa akin.

Impit sa aking labi at paghawak sa headboard sa bandang uluhan ang tangi kong nagawa at di ako makakilos ng maayos at sapul na sapul ang aking bayag na para bang ginawa niyang stressball sa pagpisil nito habang basang-basa na ng lamay ang aking pusod.

Nang matapos sa aking pusod ay pinatulis niya muli ang dila at pababa sa aking puson ang kanyang pagdila.

Nagdulot muli ito ng panibagong pakiramdam at pagtayo ng aking balahibo sa aking batok.

Sinapol niya rin ang aking bagong trim na mga bulbol at pasimpleng pagsinghot sa ulo ng aking ari.

“nakakatakam ka naman, at mapang-akit ang iyong tayo” wika niya nang humawak ito sa kahabaan ng aking ari.

Napakapit ako sa unan at nang isubo niya ito at pinaikot niya ang dila sa ulo ng aking ari.

“tangna! Yan sige lang at napakasarappp!!!!” wika ko na napapaangat ang ulo ko at sabay bagsak sa unan.

Napabuntong hininga ako ng maramdamang isinubo nito ang ulo at sinubukang ideepthroat ito.

Tumulo ang napakalapot na laway niya at mukhang pinipilit niyang ipasok sa loob ng bunganga niya.

Ilang segundo rin at saka niya ito niluwa.

Kapansin-pansin ang nangingilid niyang luha sa mata.

“tangnang laking titi ito at di ko maisubo ang kalati” wika niya.

Umalis ito sa pagkakahiga at saka niya hinawakan ang kamay ko.

Nabigla ako ng ayain niya ako tumayo.

Pinasandal niya ako sa pader at saka lumuhod ito.

Humawak sa aking beywang isinubo muli ang ari ko.

Napakainit ng bunganga niya.

Nabigla ako ng kumapit sa aking beywang at saka isinasagad ang bunganga niya sa ari ako at para maipasok ito.

Ramdam ko ang sikip ng bunganga niya, kung kayat humawak ako sa ulo niya at tinulungan kong maipasok ang ari ko mula sa loob ng bunganga niya.

Pigil na paghinga ang ginawa niya at mukhang namumula na ang mukha nito.

Tinulak niya ako at bumulwak ang napakalapot na laway nito mula sa loob ng kanyang bibig.

Nangingintab na ang ulo at halos madulas na ang aking kalahating ari.

Tumayo siya at saka tinungo ang drawer.

Kinuha nya ang bote at maliit na supot.

Binuksan niya ang supot sa pamamagitan ng pagpilas nito ng kanyang ngipin.

Inilabas niya ang condom at saka isinuot sa aking ari.

Pinahiran niya ito ng lub at para dumulas.

Nang malagyan niya ito ay saka tumayo at dumapa sa hulilan ng kama at parang nakaluhod na nakadapat ang katawan.

“kantotin mo ako at wag kang titigil kahit sumigaw ako ha”  wika niya.

Pinahid niya ang butas niya ng ginamit niyang kamay kanina sa paglagay ng lub sa ari ko.

Parang gusto niya ng hardcore at sa totoo lang ay perstaym ko ito.

Sinalsal ko ang aking ari at para maisaayos ang condom.

Itinutok ko ang aking hintuturo sa butas at pinilit ipasok ito at saka binarena.

Nang mapadulas na ito ay itinutok ko ang ulo.

“teka, medyo masakit” wika niya.

Naalala ko ang sinabi niya na kahit ano pa man at sumigaw ako ay ituloy ko lang.

Nang maipwesto ko na ang ulo at halos maipasok ito ay humawak ako sa magkabilang beywang niya.

Kinantot ko ito at halos kalahati ang pumasok sa unang kadyot ko.

“aaaah!” wika niya.

Tinutulak ang tiyan ko ng isang kamay niya.

Gaya ng sinabi niya ay di ako titigil sa gagawin ko.

Kahit anong tulak niya ay di ako nagpatinag.

Kinantot ko na siya at dahan-dahang pagbaon mula kalahati at pilit ipasok ang kabuuan.

Alam kong malaki ang ari ko. Ngunit sumusunod lang ako sa napagkasunduan.

Nasasarapan ako sa sikip nito at di ko na mapigilan ang aking pangigigil at talagang ipinasok ko ang kabuuan ko sa loob at sagad kong sagad.

“putangna!!!!!!” wika niya at napakalakas na sigaw.

Dalawang kamay nito ang pilit na tumutulak sa aking pagkakabaon.

Pero sa lakas ko ay nahawakan ko ang dalawang kamay nito at inilapag sa hulilan ng kama at saka ko nilapat ang akin katawan sa likuran niya.

“please. tanggalin mo at napakasakit, please!” wika niya na nagmamakaawa.

Di ako nakinig at bumulong pa ako sa likod ng tenga niya.

“Di ba ito ang gusto mo?” wika ko.

“tama na, masakit na, please!” pagmamakaawa niya.

Lumayo ako sa pagkakadapa sa likuran niya at humawak sa kanyang beywang at saka hinugot ang kalahati.

Pagkahugot ng kalahati ay agad ko muling binayo ng may konting bilis at ito ay pasagad.

Napabuka ang bunganga at di makapagsalita.

Nang maisagad na ay saka ko binilisan ang kantot.

Alam kong nahirapan ito at sabi nga niya ay wag ako hihinto.

Nangina ata siya at nawalan ng lakas.

Para siyang lantang gulay sa kanyang itsura at di na nakapagsalita.

Kumantot na ako ng mabilis at napansin ko na rin ang pagluwang ng kanyang lagusan at ang madulas na paglabas pasok ng aking ari.

Napansin ko na di na niya ako tinutulak ng kanyang kamay at hinayaan na lamang ako sa pagkantot ko sa kanya.

Hinugot ko at tumulo pa talaga ang lub mula sa loob.

Hinila ko siya at pinasandal sa malaking salamin.

Kita ko ang harapan niya sa salamin at pati nitong ari.

Hinila ko ng konti at pinaangat ang bandang pwetan.

Tanging ang pagkapit sa pader na lamang ang kanyang magagawa.

Pinasok ko muli ang aking ari at saka sinimulan ang pagkantot.

Lumuwang na nga ang pwetan nito at malaya na akong naipapasok ang ari ko pag ito ay nahuhugot.

Naramdaman ko na ang pamumuo ng aking katas.

Bumulong ako para alam niya.

“lalabasan na ako, sa loob ko ba ipuputok?” wika ko.

“iputok mo sa bunganga ko” wika niya.

Kinantot ko na ng mabilis at nakikita ko ang nakapikit niyang mukha.

Napahawak ito sa kanyang ari at kapansin-pansin ang pagsirit ng kanyang katas na parang ihi na sa harap ng salamin pa ito dumapo.

Nalibugan ako sa aking nakita ng maramdaman ko nang pag-akyat ng katas ko ay saka ko binunot mula sa pagkakabaon.

“ito naaahhh!!!!!” wika ko.

Lumuhod agad siya at siya na rin ang nagtanggal ng comdom.

Saktong pagkatanggal ng condom ay sumirit ang katas at sa mukha pa napunta.

Kung kayat agad niya ito sinubo at tsinupa at ramdam ko ang pagsupsop niya rito.

Napakalapot at marami-marami rin ito dahil naparami ang kinain ko kaninang tanghali.

Napasandal ang aking kamay sa gilid ng salamin at habol ang hininga.

Nang masaid niya ito ay saka niya dinilaan ang paliid ng aking ari.

Kinain niya ito at di ko napansin dahil sa paghabol ko sa hininga at napapikit ako sa pagnamnam ng sarap na dulot nito.

Nang matapos ay humiga ako agad sa kama.

Umalis siya tinungo ang banyo.

Ilang minuto rin akong nagpahinga at maya-maya ay lumabas na ito at nakaroba na.

“pwede ka nang umuwi kong gusto mo at mamaya pa ako papasundo sa driver ko” wika.

Kinuha ko na ang aking gamit at saka nagsuot.

“kunin mo ang pera sa front desk at ang 2 Endorsement Letter na ibibigay mo sa dalawang aplikante para di na sila pahirapan ng HR” wika niya.

Nang matapos na ako makapagbihis ay akma na sana akong aalis ng magsalita ito.

“asan ang kiss ko?” wika niya na tinuro ang parte ng kanyang pisngi para dito ako humalik.

Pagkatapos ko humalik ay nagsalita muli ito.

“kaw palang ang unang lalakeng may malaking alaga na kumantot sa akin” wika niya.

Napangiti naman ako sa kanyang sinabi.

Iniwan ko siya sa may kama at tinungo ko na ang pinto.

Sa bahay nalang ako maliligo.

Tinungo ko ang quarters at saka kinuha ko ang isang bag na naglalaman ng nagamit kong damit.

Tinungo ko ang elevator at saka dinaanan ang front desk.

Wala na si Eric kung kayat si manong nalang ang dinaan ko.

“manong, kausapin kita bukas ha at hintayin ko ang update sa kaibigan ko” wika ko.

“salamat na marami hijo” wika niya.

Pumara na ako ng tricycle at medyo ngayon ko naramdaman ang pagod.

Sinabi ko na lamang sa driver ang aking address.

Nakaidlip pala ako at ginising pa talaga ako ng driver.

Dumukot nalang ako ng pera at saka binayad sa driver.

Nang makapasok na ng bahay ay agad kong tinungo ang higaan at binagsak ko ang aking katawan.

Di ko na namalayan at nakatulog na pala ako.

ITUTULOY

…

(This update is now available to

kentootero4@blogspot.com

)

7 (07.30.2021)

Nagising ako ng alas kwatro ng madalhng araw.

Nakaramdam ako ng panlalambot ng katawan at marahil ay sa kantotang naganap kagabi at gawa na rin sa pagod ng trabaho at matinding iyotan sa pagitan namin ng taong iyon.

Di ko na maalala ang pangalan pero napapangiti na lamang ako sa mga eksena kagabi.

Bukod sa may bayad ako ay maipapasok ko pa ang dalawang nangangailangan ng tulong ko.

Maaga ako papasok at kailangan ko makausap si Eric at si Manong para makapagsimula na sila pagkakuha ko ng endrorsement letter ng dalawa.

Bumangon ako mula sa higaan at kailangan kong kumain.

Di pala ako nakapaghapunan kagabi, kung kayat ramdam ko ang panghihina ng aking katawan.

Pagkatayo ko ay tinungo ko na ang kusina at para makapagluto.

Nakita ko ang kaing tira, kung kayat fried rice, egg at saka kape na muna.

Tipid muna at di ko pa nakukuha ang perang kabayaran ng nangyari kagabi.

Nakakatawa lang at talaga ngang kikita ka talaga sa Time Z Magazine.

Akalain mo bang dyanitor slash extra service.

Napatawa ako ng mahina at parang callboy ang dating naming mga dyanitor pero may

Class

ang dating.

Di kailangang magpunta pa ng madilim at para lang makakuha ng

booking

.

Yong dalawang papasok kaya?

Makakaya ba nila ang ganitong pamamaraan para kumita ng madali.

Bahala na sila at ang importante ay maipasok ko ang dalawa bilang kapalit na binigay na blessing sa akhn noong wala pa akong trabaho at ipinadala si Jaime ng langit kaya napunta ako sa ganitong trabaho.

Alam kung easy money, pero di naman choosy na tanggihan ang grasyang dumarating sa akin.

Teka, naalala ko yong kapirasong papel na binigay ni Eric.

Tama, may nakasulat nga rito.

Napangiti naman ako nang maalala iyon at basahin ang nakasulat.

… gusto kita, hope we can be friends in the future.

Eric : 0919-278xxxx

Teka, matext nga at di ko siya nadatnan kagabi bago ako umuwi.

Dinukot ko ang phone at saka nagtext…

(sent)

Ok. May sobre dito at dalawang sulat. See me before 8AM. (recieved)

nereplyan ko na lamang na okey na at papuntahin ang kapatid nito by 9AM para sa orientation sa HR at pakisabihan si Manong Guard na papuntahin rin ng 9AM ang kapatid rin nito. (sent)

Ok. See you Mwah! 😘 (recieved)

Napangiti naman ako sa text convo namin ng receptionist.

Naku naman, kagwapo niya pero mukhang pakantot rin ata.

Sana barkada lang ang gusto at walang tikiman.

Sa wakas ay may makakasama na kaming magtrabaho.

At kung sakali mang may di pumasok ay may karelyibo sa ibang gawain ang isang wala sa amin.

Naku, mukhang mapapadalas ang absent ng utol kung si Jaime at paniguradong iba ang tatrabahuin nito.

Agahan ko pumasok at para makausap ko pa ng matagal ang mga baguhan at mahirap nang mapagalitan sa di pagbibigay ng dapat nilang gawin.

Nang matapos kong mag-almusal at makaligo ay inagahan ko na ang maghanda para sa araw na ito.

Mag alas-syete na ng umaga at malapit na ako sa gusaling pinagtatrabahuan ko.

Napansin ako ni manong na paparating.

Halata ang ngiti nito sa kanyang mukha at alam ko ang ibig nitong sabihin.

Nang makalapit ako ay siya naman ang lumapit sa akin.

“hijo, maya-maya ay darating na ang aking pamangkin at salamat nga pala sa tulong mo” wika nito.

“Naku, gusto ko lang i-share ang blessing na nabigyan din ako ng pagkakataong makapasok rito sa napakalaking gusali” wika ko.

“napakabait mo talaga. Wag ka mag-alala pag naging pasaway ang pamangkin ko ay sabihin mo lang sa akin at pagsasabihan ko ito” wika niya.

“wag po kayo mag-alala, di naman po mabigat ang trabaho namin sa TIME z” wika ko.

“ganun ba, salamat uli hijo. Siya nga pala inaantay ka ni poging Eric sa helpdesk at may pag-uusapan pa ata kayo” wika nito.

Tumango na lamang ako at saka pumasok.

Nang makapasok ako ay napansin ko agad si Eric na kanina pa ata ito nakatingin sa akin.

“ha-hai!” wika ko na nauual pa sa pagkakasabi.

“salamat sa pagpasok mo sa kapatid ko ha” wika nito.

“Naku, wala iyon” wika ko.

May kinuha ito at saka inabot sa akin.

Tatlong sobre at ang isa ay medyo makapal.

Mukhang ito ata ang sinasabi ni tabachingching.

Binuksan ko ang dalawang sobre at iniwan kay Eric ang isa.

“ibigay mo sa kapatid mo at dalhin HR mamayang 9AM at pagkatapos ay puntahan ako sa Maintenance Room para malaman kung ano ang sinabi ng HR sa kapatid mo at sa pamangkin ni manong” wika ko.

Tumango ito at nagsalita ng akmang aalis na ako.

“Art, birthday ko sa susunod na linggo, at iniimbitahan kita sa bahay para sa konting salu-salo” wika nito.

“ah, sige at day-off ko ang susunod na araw nun” wika ko.

“asahan kita ha?!” wika pa niyang pahabol.

“sure, asahan mo at darating ako” wika ko.

Di maipaliwanag na kasiyahan ang aking nadarama dahil sa araw na ito.

Nakatulong ako at saka nagkapera pa.

Kung sa probinsiya ito ay tiyak na di ko kikitain sa pangingisda.

Dati kasi akong mangingisda at mula ng mamatay si Itang at sinundan ni Inang ay binenta ko ang aking bangka at tanging ang bahay lamang namin ang aking iniwan.

Iniwan ko ang aming barong-barong na bahay at para manirahan sa dito sa maynila at makipagsapalaran.

Sa awa naman ng Maykapal ay nagkatrabaho rin ng malaking kita kahit dyanitor lang at may kasamang sideline.

Pag nakaipon ako ay babalik ako sa probinsiya at ang maganda roon ay sariwa ang hangin, tahimik at di mahal ang mga bilihin.

Di gaya dito na pati talbos ng kamote ay binibili.

Samantalang nahihingi lang ito sa amin sa probinsiya at sariwa pa.

Nang makarating na ako sa maintenance room ay agad na ako nagpalit ng damit pangtrabaho at para makapaghanda para sa mga gawain mamaya.

Dumating si Jaime bago mag alas-otso at himalang di na-late ito.

“aga natin ah!” wika ko.

“nakamotor kasi ako kaya pwedeng lumusot-lusot” wika niya.

“yan ang ikinaganda pag may sariling sasakyan” wika ko.

“kaya dapat maglabas ka na ng motor mo,pre” wika nito.

“naku, renta nga lang halos di ko maipon kung walang sideline” wika ko.

“speaking of sideline, musta kayo ni Tabs?” wika nito.

Napangiti ako sa tawag niya kay Tabachingching.

“okey naman at sulit ang bayad” wika ko.

“so,treat mo lunch ko ngayon?” wika niya.

“teka pre, baka nakalimutan mo ang usapan natin nun nakaraan” wika ko.

Napakamot ng ulo ito saka nagsalita.

“baka makalusot!” wika nito.

Nagtawanan kami pareho.

“pre, sa taas ako ngayon at kaw dito tumoka para makausap mo mga bagong recruit” wika niya.

“oo,pre! Salamat!” wika ko.

“kaw na bahala sa mga kalat ng bawat kwarto at sa parking lot ay nakaschedule ngayon ang humahakot ng basura dito sa buong building” wika nito.

Tumango na lamang ako at medyo madali ang trabaho ngayong araw.

Nang makabihis ito ay saka iniwan akong mag-isa sa maintenance room.

Inuna ko muna ang katapat kong room na linisin at hakutin ang mga basura.

Mostly namang mga baro rito ay ang coffee cup na ginamit at mga papel na napunit na ng machine.

Natapos ko ang magkatabing kwarto na linisin at may napansin ako sa salamin na dingding ang pagdating ng dalawang lalake na di taga Time Z at mukhang sila ang aking hinihintay.

Nilabas ko muna ang black bag na naglalaman na napunit na mga papel at saka tinungo ang maintenance room.

“hi, kayo ba yong bagong dyanitor?” wika ko.

Humarap ang dalawa at tumambad ang dalawang lalakeng magkaiba ang kanilang pisikal na awra.

Mga binatang may dating at mukhang di bagay maging dyanitor.

“kayo po ba si Manong Art?” wika ng isang medyo kayumanggi ang kutis at astigin ang awra.

“ako nga, naku, kuya Art nalang o pre” wika ko.

Ako nga pala si Terrence pero Teroy tawag sa akin sa probinsiya at ng tiyuhin ko na guard“ wika nito.

Ito pala ang itsura niya at kayo na ang humusga.

“Ako nga pala si Bryce, kapatid ni Kuya Eric na nasa front desk. Ice for short nalang pre” wika ng isang maganda rin ang hubog ng katawan at mala-modelo ang tindig nito.

Ito pala ang larawan niya

Nakipagkamayan ako saka ako nagpakilala sa dalawa.

“ako si Art, at may kasama ako rito na ang pangalan ay Jaime” wika ko.

Naglakad kami papasok ng maintenance room.

Naging malikot ang mga mata ng dalawa at pinagmamasdan ang loob ng maintenance room.

Itinuro ko ang dalawang locker room na pwede nilang paglagyan ng kanilang gamit.

At sinabihan na rin na magdala ng sariling kandado para rito.

Tinuro ko rin ang isang shower at urinal na pang isahan.

At pinakita ang isang double deck na pwedeng pagpahingahan pag lunchbreak.

Pinakita ko rin ang bulletin board ng weekly task at dito rin sila pwedeng mag-iwan ng mensahe.

Nalaman ko sa dalawa na bukas na pala sila magsisimula at na-orient na ng HR.

Sa palagay ko ay di sila hinarass kasi dalawa sila at baka matanggal sa trabaho ang gagawa sa kanila nito.

Naungkat din sa usapan ang lunchbreak namin na plano nilang magsasabay kaming apat lagi.

Sa tingin ko ay okay ang dalawa at di sila maarte.

Bukas daw ay treat ng dalawa ang lunch kaya dapat ko daw sabihin kay Jaime ito.

Sa ikli ng minutong pag-uurap ay nabuo ang magandang samahan na alam ko na maganda ang kalalabasan ng aming pagkakaibigan.

Halata kay Teroy sa kanyang pananalita ang pagiging maginoo pero may pagkabastos kung titignan.

Pagtitig pa lang niya ay para kang gustong kantotin at sa tingin ko ay ito ang asset niya.

Ito namang si Ice ay halata ang desenteng pagkatao.

Pino kung magsalita pero di naman pormal.

At sa pagkakaalam ko ay tapos ito ng Kolehiyo at stepping stone niya ang pagdyadyanitor hanggang makahanap ng pwestong bakante dito sa Time Z.

Kabaliktaran naman kay Teroy na hayskul lang at di nakapagtapos, kung kayat hirap ito makahanap ng trabaho.

Matapos ng medyo mahaba-habang kwentuhan ay dumating si Jaime.

“Oh, narito pala ang kasama ko mga pre!” wika ko.

Napatingin ang dalawa sa bukana ng maintenance room.

“Mukhang maganda ang usapan natin dito ah” wika ni Jaime ng pumasok ito.

“pakilala kayo mga pre!” wika ko.

Tumayo ang dalawa at nakipagkamayan.

“Bryce, Ice for short, pre!” wika ni Ice.

“Terrence, Teroy for short!” wika ng isa.

“Jaime, Jaime pa rin!” wika ng isa.

Nagtawanan ang lahat at konting kwentuhan lang.

Nasabi ko na rin na bukas na sila magsisimula at sagot nila ang lunch bukas.

“yes! Nakaligtas ako sa usapan matin, pre!” wika ni Jaime.

“gago! bukas ka lang ligtas at isang buwan ang usapan natin yon noh!” wika ko.

“Oo na!” wika niya agad.

Maya-maya ay nagpaalam na rin ang dalawa at tatapusin pa nila daw ang requirements ng HR para maipasa na bukas.

Umalis na rin si Jaime at bumalik sa itaas at tapos na siyang mag break.

Bumalik na rin ako sa trabaho ko at para maitapon ang mga basura ng alas-tres ng hapon.

Natapos ko na ang ikatlong kwarto at nailabas na ang basura mula rito ay napansin ko na ang pagkalam ng aking sikmura.

Pagtingin ko sa aking relo ay mag alas-onse na ng tanghali.

Inihilira ko na ang basura at para maibaba ko io mamayang alas-dos bago kunin ng basurero.

Tinungo ko na ang maintenance at para magpahinga saglit at darating na rin si Jaime mamayang konti.

Nang buksan ko ang aking phone ay may text ako.

Binasa ko ito at galing kay Eric na front desk.

hanggang anong oras ang duty mo? -recieved sms

nereplyan ko siya at simula ng teksan namin.

TEXT CONVO WITH ERIC

kung wala akong OT mga 4pm

Wala ka bang lakad o importanteng gagawin?

Wala naman, bakit?

Invite kita sana ng dinner mamaya?

Saan?

Sa bahay? Ipagluluto kita bilang pasasalamat sa pagtulong mo kay Ice.

Naku, wala yon! Sino pa ba ang magtutulungan di ba?

Kasi, daming inaplyan pero 1 month na at wala pang tumatawag.

Okay lang ba sa kanya ang pagiging dyanitor?

Natanong ko na rin kasi yan sa kanya. Pero okay lang daw kaysa wala.

Tama nga naman. Atleast di siya maboboring.

Tama, kaysa nasa bahay lang at walang ginagawa kundi inom ng inom.

You mean magkasama kayo sa isang bubong?

Oo, at para na rin daw makatulong sa gastosin sa bahay.

Teka, gang anong oras ka ba?

Hanggang 5pm lang din ako.

Ah, ganun ba? Hintayin nalang kita at para masamahan kitang mamalengke ng uulamin.

Naku, nakakahiya naman sa’yo pag-aantayin pa kita.

Wala yon, ilang minuto lang din yon kaya.

Sigurado ka? Kasi kahit mga 7pm kana magpunta ng bahay para sa hapunan.

Samahan nalang kita at para may kasama ka.

Okay, di na ako tatanggi at para naman makapag-usap naman tayo ng medyo matagal.

Walang problema.

So, kita nalang tayo mamaya after duty nating pareho.

Okay.

END OF CONVO

Wala namang masama sa offer ni Eric.

Halata naman kasi sa kanya na desenteng lalake ito at inamin niya na rin na gusto niya ako maging kaibigan.

At kung iisipin mo ay pareho lang sila ni Ice na mukhang desente sa panlabas pero di ko alam kung may tinatagong lansa ito.

“pangiti-ngiti tayo ah” wika ni Jaime ng dumating ito.

“katext ko si Eric na taga front desk sa lobby” wika ko.

“ah, yong mistesohing lalake” wika nhya.

“oo, at nag-aaya ng hapunan, treat niya kasi naipasok kapatid niya rito?” wika ko.

“aba, tama yan at para maparami ang kaibigan mo rito” wika niya.

“di ka ba sasama?” wika ko.

“hmmm, sunod nalang ako pag wala kaming pupuntahan ni Migs” wika niya.

“Lunch na tayo” wika ko ng makatayo at para may oras pang maglakad-lakad.

“Pre, matanong ko lang. Nakita mo na ba yong President ng kompanya?” wika ko.

“Sa malayuan lang, at minsan lang. Kasi, napapaligiran ito ng mga empleyado at matataas na tao ng kompanya” wika niya.

“Ah, ganun ba?” wika ko na lamang.

Nang makasakay na kami ng Elevator pababa ay nagwika akong muli.

“Pre, punta ka at itetext ko rin si Teroy para bonding tayo” wika ko.

“Bakit pupupnta ba siya?” wika nito.

“itetext palang di ba?” wika ko.

“eh di itext mo akn pagpupunta at sunod ako” wika nito.

“ayaw mo ba na uminom tayo?” wika ko.

Napatingin ito sa akin at ngumiti.

“bawasan natin yong kinita mo kagabi!” wika nito.

“hmm, sige, treat ko San Mig at di tayo pwede maglasing” wika ko.

“ayan ang gusto ko sa’yo eh” wika nito at umakbay ito ng bumukas ang Elevator.

May papasok kaya binilisan naming lumabas.

Napatingin ako sa front desk at nakita ko si Eric na may kausap na customer kaya di na ako dumaan.

Dinaanan ko si manong at nagsalita ako.

“okay na manong, bukas 8AM dapat nandito na po siya” wika ko.

“salamat hijo, sabihin ko sa kanya pagkauwi ko” wika niya.

Nagpatuloy na kami naglakad at tinungo ang papuntang canteen.

As usual, isang buwan na libre ang lunch ko at treat ni Jaime.

Pero babawi ako mamaya kina Eric at magpapainom ako.

“pre, may itatanong ako sa’yo” wika nito.

“ano yon. pre!” wika ko.

Kung sakali ba na ngayong ibinabahay na ako ni Migs, pa’no pag nagsawa na ito at iwan ako? Anong gagawin ko?“ wika nito.

Napatitig ako sa kanya at parang seryosong tanong ang namamagitan na sa amin.

“mukhang mahirap yan pre, pero ang sa akin lang ay wag mo ibigay ng buo ang pagmamahal at oras mo sa kanya” wika ko.

Wala man ako eksperyensiya sa ganito, pero parang babae lang naman ang sitwasyon eh.

Kasarian lang naman ang pinagkaiba.

“anong ibig mong sabihin, pre?” wika niya.

“wag mo ibigay lahat sa kanya, magtira ka para sa sarili mo” wika kong paliwanag.

“natatakot ako pre kung sakaling magsawa ito at iwan ako” wika niya.

“kung dumating man ang ganyang pagkakataon ay dapat handa ka lagi. Pamilyado siya kasi at doon palang ay talo kana”wika ko.

Nang tumingin ito muli sa akin ay agad bawi at saka napatitig na lamang sa dinaraanan namin.

Alam ko naman na darating ang araw na pag nagsawa na si Migs at pinagpili siya ito ay tiyak na pamilya nya pa rin ng pipiliin nito.

Nakarating kami sa canteen at siyempre, siya ang taya kaya siya na ang bahala sa order.

Nang makalipas ang ilang minuto at dumating ang serbidora.

Napaangat ako ng tingin ng nagsalita ito.

Lalake at nagbibinata ito.

Halata sa boses nito ang pagbabago at tanda ng pagbibinata.

Ngayon ko lang ito nakita at di ko na pinansin ng umalis agad pagkatapos maihain ang mga pagkain sa lamesa.

Tatlong putahe, softdrinks at extra rice.

Sa totoo lang ay napakatakaw naming pareho pag tanghalian na.

Masarap kasi luto nila sa kantenang ito at di ko alam kung bakit sa dami ng nakahilerang kainan ay dito pa kami kumain.

Mahahalata naman kasi na masarap dito dahil maraming taong kumakain rito pag ganitong oras na.

Sisig Piccadilio Bullalo Isang Litro ng coke 2 baso na puno ng cube ice

Ito ang makikita ngayon sa lamesa na pangdalawahan at magkaharap kami ni Jaime.

Mukhang mapapakain ako ng sobra pag ganito ang nakahaing ulam.

Dagdagan mo pa ang refreshing na coke na malamig.

Napansin ko mula ng mapakapasok ako sa Time Z ay halata ko ang pagbabago sa akin.

Una, ang paglaki ng katawan ko at pagdagdag ng timbang ko sa bagong lifestyle at pamamaraan ng trabaho ko at nagsisilbing daily workout ko.

Pangalawa, ay ang sexlife ko.

Aminado naman ako na nagjajakol ako dati at minsan sa isang linggo.

Ang pagkakaiba ngayon ay bukod sa matinding kantotan ay may kapalit na pera ang katas na nilalabas ko.

Saan ka pa! Nasarapan ka na nga, may bayad pa.

Ang ikatlo, ay social life ko.

Iba-ibang tao ang nakakaharap at kapansin-pansin ang pagkakaiba nito sa kinaugaliang kong buhay noong nasa probinsiya ako.

Pangingisda kasi ang hanapbuhay ko roon at kalimitang ginugugol ko ang oras sa pampang at ni wala nga ngang makausap at karamihan ay abala sa kanikang bangka o sa mga nahuli nilang isda.

Hay… Naalala ko na naman ang aking dating buhay.

Si inay na tangi kong karamay ay ngayon ay isang alaala na lamang.

“hoy, kakain ka ba o tititig ka na lang sa plato?” wika ni Jaime.

Napatingin ako bigla sa kanya at napakalalim pala ng aking iniisip ng nagbalik-tanaw ang aking diwa mula sa nakaraan.

Napangiti na lamang ako at saka sumandok na ng kanin at nagsimula ng kumain.

Mebusog ako sa pagkain ngayon at mukhang bagong ulam ang naisipan ni Jaime na orderin.

Dati kasi ay Sinigang na baboy, inihaw na bangus at binagoongang baboy.

Masarap rin ang mga ito. Pero sa ngayon ay naging iba sa panlasa ko.

Ngayong tapos na kami kumain ay medyo relax ng konti para makabalik na ng trabaho.

“anong plano mo? Punta ka ba maya?” wika ko.

“paalam ako muna kay Migs” wika niya.

“potah! Asawang-asawa ang dating ah!” wika ko.

“baka kasi sa bahay umuwi, atleast para alam niya na wala ako doon” paliwanag niya.

“ah. okey” wika ko na lamang.

“andoon yong dalawa, tapos ikaw ang wala?” wika ko.

“magpapaalam pa nga ako!” wika niyang muli.

“okey, okey!” wika ko na lamang at di na nagpilit pa.

Matapos ng ilang minuto ay tumayo ito at saka ipinasok na niya ang upuan sa ilalim ng lamesa.

“tara na, at sa maintenance room na lang tayo pahinga” wika niya.

Tumayo na rin ako at saka uminat pa

Sobrang busog ko talaga ngayon at parang ang sarap matulog.

Pero may trabaho pa ngayon na dapat tapusin.

Nang makarating kami ng harapan ng building ay nakangiti sa di kalayuan si manong na sa dako naming ito nakatanaw.

Alam kong masaya ito at may trabaho na ang pamangkin nito.

Sa lunes na sila magsisimula at mukhang napakagandang pagkakataon na makakaharap ko ito at di na kami masyadong mahihirapan sa trabaho.

Kaso, walang nang OT ngayong apat na kami sa trabaho.

Day-off na bukas…

Mamimili ako bukas ng gamit sa bahay at gagamitin ko ang bayad sa akin kagabi.

Saka, magdown na ako ng upa ng bahay at para wala na akong isipin pa.

Nakaplano na lahat at sa magaganap mamayang gabi.

Narito na kami sa maintenance room at di naman kami nagtagal sa pwesto ni manong kanina at di ko nakita si Eric sa front desk, kung kayat narito na kami sa room para makapagpahinga.

“musta sa taas?” wika ko.

“ayon, walang pinagbago. Parang palengke na di maubos-ubos ang mga labas-pasok ng bawat kwarto” wika niya.

“di kayo nagkita ni Migs?” wika ko.

“pag working hours niya ay di pwedeng kausapin at iwas na rin sa mga makakakita sa amin” wika nito

“wow, may ganun pa talaga kayong eksena?” wika ko.

“yap, at kunwari ay di kami magkakilala pag minsang lalabas ito at kakausapin ang mga empleyado niya” wika nito.

“wow,ganda ng love story ah. Sana all!” wika ko.

“magjowa ka na kasi! Dami na ngang pagpipilian… choosy pa kasi!” wika nito.

“gago! ayoko nang mga ganyan at saka di pwede. Wala akong pampapakain” wika ko.

“ayaw mo ba si Tabachingching?” wika niya.

“tangna mo! Ano kung palit tayo at si Migs sa akin!” wika ko.

“Gago! Di ko iyon ipagpapalit kahit tropa tayo!” wika niya.“yon pala eh! Tapos, irereto mo sa akin si Tabachingching” wika ko.

“Joke lang naman!” wika niya.

Nagtawanan kami ng biglang tumigil si Jaime sa pagtawa at napaharap sa pinto ng room namin.

“hello, yummy boys! Mga 1PM daw, Baby boy sa room daw ni Sir Migs at ikaw daw ang maglilinis ng room niya” wika nito.

“ah….! O… Opo sir!” wika ni Jaime na nauual sa pagsagot.

“At ikaw, Kolekathin mo ang mga basura sa floor na ito at wag mo kalimutang kunin ang basura sa room ko ha!” wika nito na nakaharap sa akin.

“sure, Wala pong problema sir!” wika ko.

“Saka, pwede ka ba mamaya?” wika nito.

Patay! Mukhang gusto na namang pakantot ang baboy.

“Saka na muna Sir at di ko pa nababawi lakas ko kagabi” palusot ko.

“Ganun ba? Basta sa susunod ulit ha” wika nito.

“Opo, Sir!” wika ko.

“Mauna na ako at maglulunch na rin ako” wika nito at saka kumaway para magpaalam.

Nang makalayo nang konti ay saka ako nagpakawala ng isang malalim na hininga.

“Tangna, pre! Muntik ng di matuloy lakad ko mamaya” wika ko.

“buti at nakaisip ka ng idadahilan mo” wika nito.

“buti na lang, pre!” wika ko.

“oh siya! Mauna na ako at baka may ipapagawa si Migs sa opisina niya” wika nito.

“para-paraan kayong dalawa ah. Pagbigyan mo na at para makapunta ka mamaya!” wika ko.

“gago!” wika niyang pahabol bago makalayo.

Nang makalayo na ito at tahimik na ang kapaligiran ay bigla akong napaisip.

Kung dumating kaya ang pagkakataong makahanap ako ng gaya ni Migs na magpaparaya sa pagmamahal at ako ang piliin, tatanggi pa ba ako?

Pero, gusto ko rin magkaanak at mag-asawa ng babae…

Naku, ano ba iniisip ko…

Malabong may magkagusto sa kagaya kong mahirap at walang natapos sa buhay.

Ayoko rin namang dumating ang panahon na iwan ako pagkatapos ng lahat ng sakripisyong gagawin ko.

Bahala na at trabaho ang aatupagin ko muna.

Nag-ayos na ako ng sarili at may tatlo pang kwarto akong lilinisan at saka ay pupunta sa basement para itapon ang mga basura mamayang alas-tres.

Di ko namalayang lumipas ang oras at hanggang mahakot ko na ang mga basura at maging ang basura sa kwarto ni Tabachingching.

Salamat at wala siya roon at malamang nahipuan na naman ako ng baboy na yon!

Anim na black na plastic ang ibababa ko para maitapon sa basement.

Ang basement ay kilalang parking lot ng building at dito naglalagi ang dump truck at may schedule ito sa pagpunta sa building na ito.

Narito ako ngayon sa harap ng elevator at hinihintay na bumaba at daanan ako.

Galing ito sa top floor ng building at kalimitan ay mga private floor ang mga ito.

(ting)

Nang bumukas ito ay napatulala ako sa aking nakita.

Napakagwapong lalake na naka long-sleeve na dark blue at pants.

Nakasalamin at mukhang Korean ata o Chinese.

Basta, di ko alam ang lahi at gwapo ito.

Pinindot niya ang freeze button at hinayaan niya akong makapasok.

“pasensiya na po sir” wika ko.

May kahon pala sa tabi nito at nakalapag sa sahig at di ko napansin kanina nang nasa labas palang ako ng elevator.

“okey lang, saan ka?” wika nito.

“sa basebent po” wika ko.

Pinindot niya ito at saka pagkatapos sumara ang pinto.

“Time Z ka di ba?” wika niya.

“Opo, sir” wika ko.

“bago ka palang noh?” wika niya.

“Opo, sir” wika niya.

“I see, I’m Liam” wika niya.

inabot niya ang kamay nito para makipagkamayan.

Di ko maitaas ang kamay ko sa kadahilanang nahihiya ako sa kanya.

“wag ka na mahiya, di naman ako nangangain ng tao eh” wika nito.

Nakipagkamayan na ako pagkatapos niyang sabihin ito.

“Arthur, Art for short sir” wika ko.

“Nice meeting you. Anyway, I’m a private doctor at sa top floor ang clinic ko” wika niya.

“ganun po ba sir, nice meeting din po sa inyo sir” wika ko.

Doktor pala ito at napakadesente nito sa itsura.

“pag kailangan mo ng sideline, you can work sa akin kahit once a week as housekeeper” wika niya.

Inabot nito ang calling card at saka ibinalik nito ang kamay sa loob n bulsa.

“sige po sir, salamat po” wika ko.

“bahay ko lang naman ang lilinisan mo at pwede ka maglinis sa day-off mo” wika pa niyang muli.

“pag-isipan ko po sir” wika ko.

“naku, Liam nalang at ayoko ng sir… nakakairitang pakinggan” wika nito.

Kahit ganun ang pagkakasabi niya ay di nakakabastos pakinggan at parang down to earth ito.

“sige, Liam” wika ko.

“ganyan nga. Eh di mas magandang pakinggan at di awkward di ba” wika niya.

(ting)

Nakarating na pala kami ng basement at di ko man lang namalayan.

Nang lumabas na ito ay saka naman ako sumunod para dalhin ang anim na plastic bag.

Nang maibigay ko na ang basura sa nangongolekta nito ay dagli na akong tumungo ng papuntang elevator.

“Art!” wika ng isang boses.

Pagkalingon ko sa likod ay si Liam.

“oh, Liam! Bakit?” wika ko ng makalapit mula sa di kakayuan.

“Pakibantay muna itong kahon kung pwede at naiwan ko ang susi ng kotse ko” wika niya.

“sure, walang problema” wika ko.

Nang iabot niya ang kahon ay saka na ito tinungo ang elevator.

Nakita ko ang laman ng kahon at parang gamit talaga sa ospital.

Habang inaantay si Liam ay napatingin ako sa elevator ng bumukas ito.

Inakala kong si Liam ito at mukhang napakabilis niyang bumalik.

Nang aking pagmasdang mabuti mula sa aking posisyon ay rumehistro ang isang lalakeng una ko palang nakita sa personal.

Si Mr. Finns at totoo ngang napakagwapo pala nito at nakakalaglag panty ang kanyang awra at paglalakad.

Naku, kung ganito ang magpapaibig sa akin ay di na ako tatanggi pa at talagang papayag na akong ibahay niya.

Sinundan ko nang tingin ang kanyang paglakad at talagang nakakaakit siyang tignan.

May mga kasama ito at mukhang mga empleyado sila at may kanya-kanyang sasakyan.

“mukhang malalim ang iniisip at nakatitig ka sa boss niyo ah” wika ng taong nasa tabi ko at di namalayang narito na pala ito.

“dito kana pala Liam” wika ko.

“oo, at kasabay ko sila sa elevator kanina” wika nito.

“pasensiya na at di kita napansing dumating” wika ko.

“paano mo mapapansin ang presensiya ko kung sa ibang tao nakapako ang mga mata mo” wika nito.

Napakamot ako ng ulo at napangiti na lamang.

“Teka, pwede bang kain muna tayo saglit” wika nito.

“ah, eh… may trabaho pa kasi ako eh” wika ko.

“mga 15 minutes lang tayo at sa drive-thru naman tayo eh” wika nito.

Di na ako nakatanggi at mapilit ito talaga.

Sumakay na ako sa kotse niya at agad na pinaandar.

Sa malapit lang na food chain kami dumaan at nag take-out at saka umalis din agad.

Nang makabalik kami sa parking lot ay dito na kami kumain at saka nagkwentuhan.

CONVO WITH LIAM

Kilala mo ba boss mo?

Di pa eh at saka mag-iisang buwan palang ako rito.

Ah, kaya pala.

Bakit mo natanong?

Kilala ko kasi yan si Mateo

Mateo? Wow, parang close kayo ah.

Wag ka mag-alala, di naman niya naririnig at tinawag ko lang siya sa pangalan niya.

Kaw talaga, oh!

Si Mateo ay matagal na yan dito sa building at nakainuman ko na rin yan dati.

Nakainuman? Wow, ganun siya kaopen sa ibang tao?

Naku, mabait yan at pag nasa labaskayo niyan ay ayaw na ayaw niya na may work related ang usapan.

Ganun? Di siya masungit?

Di ah, yon nga lang ay lapitin ng mga lalake

Lapitin? Anong ibig mong sabihin?

Di yan straight noh?! Silahis yan, I mean ummmh… Alam mo na.

Anong alam ko na?

Lalake kasi asawa niyan at sa pagkakaalam ko ay yong model nya ata dati na si Sam.

Ah, wala ako alam dyan sa mga modelo ng kompanya.

Balita ko kasi ay nagpakasal na sila ibang bansa

Talaga?! Wow… Eh di malamang na pupunta sa Time Z ang asawa niya?

Di ko sure, kasi di ko pa nakikitang nagpunta yon dyan sa Time Z.

Ah ganun ba. Akala ko pumupunta siya dyan.

Saka, alam mo bang kahit ganyan yan si Mateo ay takot landiin ng ibang mga lalake.

Takot? Eh di ba sabi mo kanina na lapitin ng lalake.

Dati pa yon. Pero, mula ng mapangasawa nya yon si Sam ay takot nang lapitan yan si Mateo.

Ganun?! Ganun kagwapo ang asawa niya?

Di sa ganun kagwapo, kundi ay pinagbabantaan nya ang mga ito. Iyon ang pagkakaalam ko.

Dapat lang naman. Eh di ba mag-asawa na sila.

Pero, di sa lahat ng oras ay ganun ang asawa niya.

Kung sabagay ay may tama ka.

Kasi, kahit work related eh ipinagbabawal niyang makipagkita ito sa labas.

Ganun, matindi rin pala ang asawa niya.

Tama, teka… may gf ka na niyan?

Ako? Magkakagf? Wala akong pangdedate sa mga ganyan kaya mas okey ng single.

Date agad? Di ba pwedeng inspirasyon.

Naku, okey na ako sa kamay kamay lang at di magastos.

Gago! Kamay lang? Wow, sayang.

Eh, ano nga dapat?

Dapat may gumagawa niyan para sa’yo

Eh sino naman?

Eh di hanap ka!

Naku, wag na at mapapagastos lang ako.

Baliw! Paminsan-minsan lang naman.

Di na… Okey na ako sa kamay.

Okey, sabi mo eh.

Ahm, salamat sa treat at balik na ako sa work.

Teka, text mo ako sa binigay kong calling card.

Okey. Pagkauwi ko mamaya.

END OF CONVO

Iniwan ko na ito at bumalik na ako sa floor ng Time Z.

Nang tignan ko ang relo ko ay quarter to 4 na.

Sakto at maliligo na ako at mag-out na.

Nang paakyat na ang elevator ay nagstop muna ito sa ground floor

Pagkabukas ay si Pete na papasok.

Pagkasara ng pinto ay nagsalita ito.

“saan ka galing?” wika niya.

“sa basement” wika ko.

“anong ginawa mo doon?” wika nito.

“nagtapon ng basura sa dump truck” wika ko.

“ah, okey. May gagawin ka ba mamaya pagkatapos ng work mo?” wika nito.

“meron, may nag imbita kasi sa akin na kaibigan ng hapunan” wika ko.

“ganun ba, pwede ka ba next week?” wika pa nito.

“oo naman, text mo lang ako” wika ko.

“sige, pag okey na schedule ko” wika pa nito.

(ting)

“text text nalang tayo” wika niya.

Tumango na lamang ako at saka lumabas na ng elevator.

Agad ko tinungo ang kwarto namin at para makapag-ayos ng gamit at saka makaligo na rin.

Saktong alas-kwatro na at makakapag-out na rin ako sa wakas.

Naghubad na ako ng damit at saka tinungo na ang banyo para makaligo.

Quick shower lang at di naman ako nadumihan sa ginawa ko kanina.

Nang matapos at lumabas ng banyo ay napansin kong may kasama na ako sa kwarto.

Pagkalabas ay si Jaime na nagtanggal ng damit pangtaas.

Nabigla ako sa nakita at napangiti mula sa kinaroroonan ko.

“wow, dito na pala ang chikinini boy” wika ko.

Napahawak ito sa dibdib at saka humarap sa akin.

“gago!” wika niyang bigla.

“uso na pala ang marka para masabing pag-aari ka na ng jowa” wika kong pang-aasar.

“loko! Nanggigil kasi siya kaya ayon” wika nito.

“ano, nakapag-alam ka na ba sa asawa mo?” wika ko.

Tumango lang ito at saka kinuha na ang twalya at pumunta na ng banyo.

“asahan kita ah.Text o tawag ka pag papunta ka na mamaya” wika ko.

“oo na. Text mo lang address at sagot mo alak ha” wika nito.

“oo na, basta walang indyanan” wika ko.

“mapapalaban ang bulsa mo pre, kaya humanda ka mamaya” wika pa nito.

“walang problema, basta bonding moment natin ito mamaya” wika ko.

“okey” wika niya.

“mauna na ako mag-out at kita nalang tayo sa lobby” wika ko.

Kinuha ko na ang bag at saka iniwan na siya sa room.

Nang makasakay sa elevator pababa at nang bumukas ito sa main floor ay tumambad ang mga aakyat ng upper floor.

Nauna ako lumabas at sa aking peripheral view ay napansin ko na naman ang pinagwapong nagmamay-ari ng Time Z na si Mr. Finns.

Di ko maipaliwanag pero sobra ko talagasiyang hinahangaan.

Dahil sa aking kisig, itsura at mapang-akit na awra niya.

Hay naku Art, wag kana mangarap ng gising at Boss mo yan.

Kahit anong gawin mong pagsisikap ay di mo mapapantayan ang kanyang kinatatayuan.

Dumiretso na ako sa lobby pagkatapos ko maglog-out at para hintayin ang pag-out ni Eric.

Nakita ko ito at di ako iniwanan ng mata mula sa paglalakad ko hanggang sa pag-upo ko sa isang lamesa na may pang dalawahang upuan.

Sumenyas ito at nakuha ko naman ang nais nitong ipahiwatig.

Nilabas ko ang aking phone at saka dinukot ang calling card ni Liam at itinext ito.

Dahil 5PM pa ang out ni Eric ay dito muna ako sa isang sulok hanggang 5PM.

Nag-ring ang phone ko, kaya agad ko sinagot.

CONVO WITH LIAM

Naka-out ka na ba niyan?

Oo, kaw saan ka pa niyan.

Dito na sa bahay at naliligo

huh?! Naliligo? Bakit wala akong naririnig na lagaslas ng tubig?

Nakababad katawan ko sa bathtub para makapagrelax.

Ah, ganun ba? Baka nakakaistorbo ako sa pagbababad mo?

Ngek, ako nga ang tumawag di ba?

Ay, oo pala!

Wala ka ba gagawin ngayon?

Inimbitahan ako ng isang kaibigan na maghapunan sa kanila at saka imemeet ko na rin doon mga katrabaho ko.

Ah, ganun ba? Mag-iinuman kayo?

Oo, para bonding na rin namin.

Kailan pala day-off mo?

Sabado-Linggo off ko.

Ah, so wala kang work bukas?

Oo.

Kung wala kang gagawin bukas ay pwede ka bang anyayahan din dito sa bahay ng inuman, kung okey lang din sa’yo?

ha-huh?! Sure ka? Nakakahiya naman sa’yo at unang kita palang natin kanina.

sus, kumain na nga tayo ng sabay sa kotse eh

si-sige! mga anomg oras ba?

Ikaw kung anong oras ka pwede?

Okey lang ba ng mga hapon?

Sure, walang problema.

O-okey! Text kita pag pupunta na ako dyan.

sure, I’ll text you the location.

Okey, thank you sa tawag.

Don’t mention it

END CALL

“tapos ka na makipaglandian?” wika ng boses sa likuran ko.

Pagkalingon ko ay si Jaime.

“Baliw! Kausap lang. Landian na agad!” wika ko.

“sus, may pa sure-sure pang nalalaman ang kausap!” wika nito ng makaupo at nakaharap nasa akin.

“gago! kaibigan ko lang yon!” wika ko.

“weh, kaibigan ba talaga o customer” wika nito.

“gago! customer agad! Nakilala ko lang kanina sa parking lot ng magtapon ako ng basura.

“Anong pangalan?” wika niyang pang-uusisa

“Liam” agad kung tugon.

“Liam? Taga-dito sa building?

“Oo, doktor daw siya” wika ko.

“ah, kilala ko na. Yong gwapong doktor na taga top floor” wika nito.

“Yon na nga siya marahil” wika ko.

“ingat ka baka operahan ka!” wika nito

“gago! makikipag-inuman lang naman” wika ko.

“saan? Sa bar?” wika niya.

“Di ko pa alam. Sa bahay niya ata?” wika ko.

“pre, payo lang ha!” wika nito agad putol ng sinabi niya.

“baka wala kanang tamod dahil sa palaging nasasaid katas mo!” wika niya.

“gago! Di ako kagaya mo na hanggang tumatayo pa ay sige pa ng sige” wika ko nang palabiro.

“mahirap na kasi baka iwan ako pag di ko siya mapaligaya” wika niya.

“Kahit kailan talaga ay napakalibog mo” wika ko.

“maghanap ka na kasi” wika niya.

Sa pagkakasabi niya ng ganun ay agad na pumasok sa isip ko si Mr. Finns.

Di ko alam ba’t siya pa talaga ang pumasok sa isip ko.

Sobra talaga ang paghanga ko sa taong iyon.

Suntok sa buwan ang ganitong pangarap.

Malay natin, mabago ng tadhana at maglaro ito.

Kung sa kagaya kong lalake ako iibig ay sa kagaya na lang niya.

One in a million man ang tyansang mangyari ay ang mahalaga ay di masama ang mangarap ng ganitong pagkakataon.

Handa ako magpakaalipin kung sa kagaya niya ako mahuhulog.

“wow! Parang out of this world na ang utak ng kaharap ko at di na nakapagsalita!” wika ng kaharap ko.

Bumalik ang aking diwa ng marinig ko siya.

Yong pagkakasbi niya kanina ay parang nabingi ako at huminto ang oras.

Yong pakiramdam na wala kang kasama at nasa isang lugar ka na tanging mukha lang ni Mr.Finns ang nakikita ko.

“wala, may naalala lang ako” wika ko.

Napatingin si Jaime sa front desk at saka binalik ang mata nito sa akin.

“Pa-out na si Eric. Iwan muna kita at kitakits na lang mamaya” wika nito ng tumayo at saka tinungo na ang exit.

Itinago ko na ang phone at umayos na ng pagkakaupo.

Napansin ko si Eric na papalabas na at nakacivilian na ito.

Ang puti niya at napakadesente rin itong tignan.

“pasensiya at pinag-antay kita” wika nito.

“wala yon, saka parang ang bilis nga ng oras at heto ka na sa harapan ko” wika ko.

“salamat, tayo na” wika nito.

Kumaway na lamang ako kay manong guard at alam na niya iyon.

Sumakay kami at papuntang pamilihan.

Sa public market kami nagtungo at para makabili ng kakailanganin at para mas mura.

Bumili siya ng kanyang lulutuin at ako rin naman ay bumili na gagawing pulutan para mamaya.

Dalawang kilong baka at mga sangkap ang binili ko.

Isang lutong probinsiya na kinagigiliwang pulutan ng mga manginginom sa aming lugar.

Pigar-Pigar

, ang tawag sa aming lugar ito.

Ito ang nais kong ipatikim sa kanila mamaya.

Natapos kaming mamili at saktong mag aalas-syete na ng makarating kami ng bahay nila Eric.

Simpleng apartment lang pala ang tinutuluyan nito.

Maluwag din sa loob at may dalawang kwarto.

May maliit lang na sala at karugtong na rin nito ay ang kusina.

Nasa Second floor ang dalawang kwarto at may beranda rin ito.

Nang makapasok na kami sa loob ay tumambad ang dalawang lalakeng nagkukwentuhan.

Si Teroy at Ice pala ang narito sa sala.

“kuya, dito ka na pala” wika ni Ice.

Tumayo ito at sinalubong kami para kunin ang mga bitbit.

“Pre, buti at narito na kayo” wika ni Teroy.

Si Teroy ang tipong sa tingin ko ay astigin sa kanyang kilos.

Di gaya ni Ice na mahahalata ang firm na kilos nito.

“pasensiya na at medyo natagalan kaming mamalengke” wika ko.

“oks lang yon, pre!” wika niya.

Kinuha ko ang pitaka ko sa likod ng aking bulsa at saka dumukot ng pera sabay abot sa kanya.

“kaw na bahala dyan para sa inumin natin. At ako na ang magluluto ng pulutan para mamaya” wika ko.

“wow, mukhang mapapasabak ata ang sikmura ko nito ah” wika niya.

“saka darating si Jaime kaya kahit Tanduay Ice o San Miguel Light ang bilhin mo” wika ko.

“sure, ako na bahala sa ganito,Pre!” wika niya.

“kuha ka na rin ng Tube Ice” wika ko.

Lumapit si Ice na sumulpot sa likuran ko.

“kuya, maiwan muna namin kita rito at samahan ko si Teroy para may kasamang magbitbit” wika nito.

“sige, at kami na bahala muna sa kusina ng kuya mo para magluto ng ulam at pulutan” wika ko.

Tumango ito at saka sabay ng lumabas ang dalawa para pumunta ng labasan at para bumili ng inumin.

Tinungo ko ang kusina at napansin kung abala ito sa pagsasalansan ng mga pinamili namin kanina.

Lumapit ako ng dahan-dahan sa likuran niya ng di niya mamalayan.

“may kulang pa ba sa pinamili natin?” wika ko.

“Ay, Titi!” wika niya at mukhang nagulat ito.

“titi? Gusto mo?” wika ko.

Lumapit ako mula sa likuran niya at saka dinikit ang katawan ko mula sa likuran niya.

Di siya umiwas at mukhang gusto rin niya.

Nilapit ko ang aking bibig sa likod ng kanyang tenga.

“titi ko gusto mo?” wika ko.

Di pa rin ito gumalaw at parang ayos lang sa kanya.

Nang maidikit ko ang aking bukol na ari na kanina pa ito unti-unting tumitigas ay agad kong idikit sa kanyang bandang bahagi.

“wag mo ako tuksuhin Art at marupok ako” wika niya.

“Alam ko, kaya nga ako na ang gumagawa ng paraan para mapagbigyan kita” wika ko.

“wag, baka… madatnan tayo!” wika niya.

“eh, di bilisan kung magpalabas” wika ko.

Mula sa aming posisyon ay hinawakan ko siya at pinaharap sa akin.

Tumambad ang kanyang napakaamong mukha at ang manipis na namumulang labi.

Agad kong sinunggaban ang kanyang labi at pinapak na parang uhaw sa halik.

Napakasarap ng kanyang labi at lasa ko ang matamis nitong laway.

Napatigil ako at saka bumulong sa kanyang tenga.

“Tsupain mo ako” wika ko.

Nagpalit kami ng posisyon at ako ngayon ang nakatalikod sa hulihan ng lababo.

Nabigla ako ng bigla itong lumuhod at agad na kinalas ang butones ng aking pantalon.

Nang mabuksan ito at tanging brief na lamang ng naiwan ay agad niyang dinukot sa loob si jun-jun.

“sh!t!, ang laki naman nito!” wika niya.

Napangiti naman ako sa sinabi niya at parang nakaramdam ng tuwa sa narinig.

Hhnawakan niya ang kahabaan at saka niya dinilaan ang bawat kanto ng aking kahabaan.

Napapaigtad ako ng dilaan niya ang aking dalawang itlog habang sinasalsal niya ang aking kahabahaan.

Napahawak naman ako sa hulihan ng lababo mula sa aking likuran at nakakakiliti ang ginagawa nito.

“sige lang at pagkakataon muna ito para matikman ang pinakamasarap na putahe sa balat ng lupa” wika ko.

Isinubo niya niya ang ulo at naramdaman ko ang pagguhit ng dulo ng kanyang dila sa hiwa ng aking butas.

Bigla ako napapaurong at nakakakiliti.

Habang subo nito ang ulo ay sinabayan niya ang pagsalsal nito.

Ramdam ko ang dulo ng kanyang dila na gumuguhit sa butas ng titi ko.

Napakasarap at kakaiba ang dulot nitong sarap sa akin.

Dahil sa pagsalsal nito ay nakakaramdam na ako ng pamumuo ng aking katas sa aking bayag.

Ilang minuto na rin ang lumipas at medyo nababahala na ako na baka madatnan kami ng dalawang bumibili ng alak sa labas.

“tulungan na lang kita at para matikman mo na ang aking katas” wika ko.

Ako na ang humawak ng aking ari mula sa kahabaan nito.

Sinalsal ko ito habang nakasubo ang pinakaulo sa bunganga niya at pinaglalaruan ang butas ng titi ko.

Umakyat na ang katas ko at napuno na ang bayag ko.

“malapit na ako,Eric” wika ko.

Tumango lang ito at inaantay na ang paglabas ng katas ko.

Aminado ako na matagal ako labasan at nangawit na rin kamay ko sa pagsalsal.

Binilisan ko at nang napagod ako ay saka ako bumitaw na habol ang aking paghinga.

Napahawak akong muli sa hulihan ng lababo at siya naman ang humawak sa kahabaan ng ari ko.

Muli niya itong sinalsal habang subo ang ulo ko.

Pumikit ako at sa di sinasadya ay si Mr.Fhnns ang nakikita ko.

Si Mr.Finns na papalapit sa akin at may nakasubong lollipop.

Nang makalapit ito sa akin ay saka ito nagsalita.

“gusto ko isubo titi mo at kainin ang katas mo, Art” wika niya.

“o… oo! Sa’yong-sayo ito” wika ko.

Lumuhod ito at saka hinawakan ang kahabaan ng ari ko.

Sh!t! Si Mr.Finns… subo niya ang titi ko.

“palabasin mo na Art at sabik na akong matikman ang katas mo” wika niya.

Mula sa kanyang pagkakasabi ay para bang sumunod ang aking mga semilya na umakyat na sa pinakapuno at lumabas ito.

“ito naaaahhh” wika ko.

Napahawak ako sa likuran ng ulo nito at isinagad ang aking ari mula sa loob ng bunganga ito.

Alam ko ang napakaraming katas na sumirip mula sa aking ari at nanghina ako makalipas na mailabas ko ang pinakadulong katas ko.

“mmmm”wika ng isang boses.

Bumalik ang aking pandama ng marinig ito.

Hindi ganito ang boses ni Mr.Finns.

Biglang rumehistro ang mukha ni Eric at di na ako nagpahalata pa.

Mula sa kanyang pagkakaluhod ay agad itong tumayo ng may maulinigan kaming maliit na boses na nagmumumla sa di kalayuan.

Agad ko kinuha ang brief ko at itinaas ito at saka isinunod ang pantalon.

Tinungo ni Eric ang banyo ng makatayo ito.

Di ako magka ganda-ugaga ng papalapit na ang boses sa kalayuan.

Agad ko kinuha ang kutsilyo at saka dinampot ang bawang para balatan ito.

“dito na kami” wika ng pamilyar na boses.

“buti at narito na kayo” wika ko.

“akala ko ay luto na ang ulam at pulutan?” wika ni Ice,

“ha, huh?! Ah, kasi ang kuya mo ay nasa banyo at di ko alam ang lulutuin niya” wika ko.

“ah, ganun ba? Bakit ka po pinagpapawisan?” wika pa nito.

Tangnang ito oh!

Napansin pa talaga ang pawis ko.

“mainit kasi” wika ko.

“ah, pwede ka naman kuya maghubad ng pang-itaas at puro naman tayo mga lalake rito.

“huh?! Hi-hindi! Okey lang!” wika ko.

“okey, maiwan ko muna kita kuya at para maibabad ang mga alak sa cooler at para malabig ito mamaya” wika nito at humakbang na papalayo.

Bigla akong nakapagpakawala ng malalim na hininga.

Muntik na ako doon, ah!

Biglang bumukas ang pinto ng banyo at lumuwa ang topless na katawan ni Eric.

Malabos ang kutis at sadyang kaakit-akit ang katawan nito.

Ano pa ba ang di ko aasahan sa taong ito, syempre, front desk kaya dapat gwapo at presentable.

Virgin pa kaya ito?

Pero sa ginawa niyang pagchupa kanina ay halatang may karanasan na ito.

Kung sabagay, sa ganito bang itsura niya ay walang magtatangkang ligawan at angkinin ang katawan niyang napakaputi at napakakinis.

Sarap nitong himurin ang kanyang katawan ng labi ko.

Hay naku Art, wag ka na nga mangarap na maangkin pa siya at saka isa lang naman ang pinapangarap mong tao… at iyon si Mr.Finns.

“bakit ganyan ka makatitig?” wika niya.

“ah, eh… nakakasilaw ang kaputian mo kasi” wika kong palusot.

“weh, gusto mo lang ata maangkin ang katawan ko eh” wika nito.

Napangiti naman ako at saka lumapit at bumulong.

“pwede ba? Sarap mo sigurong umungol” wika ko.

“baliw, pero malay natin di ba?” wika nito nang iniwan ako at nagsimula ng maglakad.

tsk! Sayang! Makakaiskor din ako sa’yo sa susunod.

Nagsimula ko nang hiwain ng maliliit at manipis ang karne at ang atay para sa gagawin kong pulutan mamaya.

Espesyal ito at alam kung di pa nila ito natitikman dito sa syudad.

“aba, mukhang ang saya natin pre ah!” wika ng isang tinig.

Si Teroy pala ang nasa bukana ng pinto mula sa di kalayuan.

“wala naman, masaya lang ako ngayon” wika ko.

Lumapit ito at saka nagsalita ng mahina.

“may pag-asa ba kay Eric?” wika niya.

“gago! Barkada lang at bawal patusin ang kapatid ng katrabaho” wika ko.

“hmmm, mukhang may tama kayo pareho eh at saka napaghahalata kaya kayo” wika niya.

“wala yon, pero malay natin” wika ko na lamang.

“ha! ha! ha! Eh di ganun din yon” wika niya.

“baka magalit si Ice,pre” wika ko.

“alam mo pre, pag ginusto ng kuya niya ay labas na siya roon” wika nito.

“ganun ba? OK!” wika ko na lamang.

“anong oras darating si Jaime?” wika niya.

“Teka, tawagan mo na nga lang siya” wika ko at sabay dukot ng phone ko na keypad.

Nang makuha niya ito ay agad naman lumabas.

Dumating si Eric at nakasando na lamang na puti at boxer short.

Tangnang ito oh!

Ganito pa talaga ang isusuot at sobrang bakat ang ari.

Mukhang mang-aakit ba ang gusto niyang gawin.

Lumapit sa akin at tumabi para ihanda na rin niya ang kanyang lulutuin nito.

“palit ka nga ng pang-ibaba at para kang nang-aakit sa suot mo” wika ko.

“bakit naaakit ka?” wika pa nito.

“di ah” wika ko.

“weh, gusto mo rin ba ito?” wika niya at sabay nguso sj ibaba niya.

“di ako sumusubo eh” wika ko.

“oook- kkkey!” wika niya.

“sarapan po ang luto ha” wika ko.

“ano? Masarap ako?” wika nito.

“ha! ha! ha! Oo na, wag ka nga ganyan at pag di ako mlapagpigil ay gasahain kita” wika ko

“do it, don’t say it!” wika nito

“sure, next time at sa bahay tayo” wika ko.

“ganun?” wika niya.

“alangan dito, nandito kapatid mo noh” wika ko.

“oook-kkeyyy!” wika nito.

Dumaan ito sa likuran ko na dala ang lulutuin.

Langya nito at talagang ipinadaplis ang bukol sa likuran ko.

“ho-hoy! Di ako bottom noh, kantotin kita dyan eh” wika ko.

“ha! ha! ha! I know. Tinignan ko lang reaksyon mo noh!” wika niya.

“kala mo maiisahan mo ako noh. Wag ka mag-alala at matitikman mo rin ito at titirik ang mga mata mo pag ito ang pumasok sa pwet mo” wika ko.

“ha! ha! ha! How I wish!” wika nito habang naghihiwa ng mga rekado.

Nilapit ko bibig ko sa tenga niya at bumulong ako.

“gusto mo kantotin kita ngayon habang naghihiwa ka?” wika ko.

“wag na, at okey na ako sa katas mo kanina at solve na ako dun. Saka nalang sa bahay mo nalang” wika niya.

“okey” wika ko.

“Paano matatapos yang paghihiwa niyo kung landian ang inuuna niyo?” wika ngdumating.

“gago! Kwentuhan lang” sabi ko.

“kwenuhan? Pabulong-bulong ka pa eh!” wika ni Teroy na sakto namang dumating si Ice sa likuran niya.

“Anong meron?” wika ni Ice.

“eh, itong utol mo at Art naglalampungan!” wika ni Teroy.

“kuya naman, maya mo na landiin si Kuya Art at pwede naman mamaya mo gawin pagkatapos niyo magluto” wika ni Ice.

“Magtigil ka nga Ice at ito na nga minamadali ko na oh, 30 minutes lang ito at luto na” wika naman ni Eric.

“Eh, ikaw Art? Kailan mo yan lulutuin?” wika ni Teroy na nakaharap sa akin.

“mamaya pagkatapos maghapunan para mainit init pa ang pulutan” wika ko.

(Phone Ringing)

Ringtone ko yon kaya alam kong phone ko ang tumunog at hawak ni Teroy ito.

Sinagot niya ito…

Hello?!

Ah, okey!

See you Pre!

END CALL

“oh, ano sabi?” wika ko.

“malapit na daw siya” wika ni Teroy.

“okey” wika ko.

“Ice, ihanda mo na ang hapag at lulutuin ko na ang ulam” wika ni Eric.

Umalis ito at sumunod si Teroy.

“kaya mo na yan?” wika ko.

“oo, bihis ka na muna at narga higaan ko iyong idadamit mo” wika niya.

Tinungo ko ang kwarto niya at para makapagbihis.

Pagkabukas ko ay napakabango nito at kapansin-pansin ang pagkakaayos nito.

May mini table ito na malapit sa bintana at side table sa bandang ulohan ng kanyang kama na may lampshade.

Napakaorganisado niya sa gamit at halata sa wallpaper nito ang light grey at may mga portrait ng kanyang mga larawan.

Napakagwapo niya sa mga nakadisplay na portrait niya at halata itong ginawa sa studio at fully edited ang bawat kanto ng mga larawan.

Sando na grey ang binigay nito at di nagpahiram ng short man lang.

Okey na ito at saka uuwi rin naman din ako.

Nang mailagay ko na ang damit kong t-shirt sa bag ay saka na ako lumabas.

Pagkalabas ko ay naulinigan ko na ang boses ni Jaime.

Mukhang nagkakatuwaan na ang mga ito sa sala.

Bumungad ang tatlo na magkakaharap sa mga upuan at mukhang maganda na ang kanilang topic.

“oh, galing kwarto? May kasama ka ata?” biro ni Jaime sa akin.

“gago! Nagpalit lang ako ng damit” wika ko.

“wow, babae at kailangan pa talaga sa kwarto magpalit ng sando?” wika niyang pang-aasar.

“ulol! Nang hiram kasi ako” wika ko.

“okey” wika niya

May boses namang sumunod na nagsalita sa likuran ko.

“handa na ang ulam at pumwesto na sa hapag at para makakain na” wika nito.

Si Eric na dala ang malaking lalagyanan at amoy na ang sinigang na baboy niyang luto.

Nang maihain ang lahat ng ulam ay saka kami kumain.

Syempre, di mamawala ang kwentohan, tawanan at asaran.

Napakasaya pala ng ganito pag nasa grupo ka ng mga kaibigan mo.

Sana ganito palagi at para di ako malungkot.

Nang matapos kaming kumain ay tinulungan ko si Eric magdala ng mga huhugasan at ako naman ang nagluto ng pulutan.

Abala kami pareho kaya walang imikan sa kusina.

Samantalang ang iba ay nasa sala at samo’t-saring usapan ang kanilang nauungkat.

Narinig ko na rin na nag-open si Jaime ng kalakaran sa loob ng kompanya.

Nagtawanan ang mga ito at parang wala lang sa kanila

Dahil siguro open-minded na sila sa seks ay di na nila ito binibigyang malisya.

Malakas ang amoy ng niluluto kong

Pigar-Pigar

kaya napalingon ang mga nasa sofa sa bandang kinaroroonan ko.

“mukhang espesyal yan ah” wika ni Eric.

“first time ko itong lutuin at gusto kong matikman niyo mamaya” wika ko.

“wow, talaga?! Mukhang malalasing ako mamaya” wika nito.

“sige at para makantot kita” wika ko.

“weh?! Uuwi ka di ba?” wika ko.

“hmmm, depende…” wika ko.

“Di ba may lakad ka pa bukas?” wika nito.

Biglang pumasok sa isip ko si Liam.

May lakad nga ako bukas.

“oo nga pala” wika ko.

“tapos paasa ka na makakasama kita, hmp!” wika nito.

Hmm, parang trip ko siya iuwi mamaya.

Kaso, alangan mag-commute kami tapos iwan ang kapatid niya rito.

Sobrang obvious naman pag ganun.

Saka usapan namin ni Jaime na sasakay ako sa motor niya at alam ko namang matibay ito sa inuman kaya paniguradong makakauwi kami.

Usapan naman naming ihatid niya ako hanggang bahay.

Nang maluto ko na ang pulutan at saka nasa tabi ni Teroy ang cooler na pinagbabaran ng San Miguel Light ay nagsimula na ang inuman.

Walang humpay na papuri sa ginawa kong pulutan at napakalambot.

“tangna pre, galing mo pala magkusinero!” wika ni Jaime.

“gago! Di ako chef at saka natutunan ko lang yan sa amin dahil pag inaaya ako ng inuman ay di yan nawawalang pulutan” paliwanag ko.

“turuan mo ako minsan kung paano lutuin yan” wika ni Eric.

“sure, next off nating lahat at inuman tayong muli” wika ko.

“mukhang maganda ito mga pre na simula nang ating samahan” wika ni Teroy.

“tama” sang-ayon ni Ice.

“basta ba walang laglagan” wika naman ni Jaime.

“laglagan? Anong ibig mong sabihin?” wika ni Eric.

“kasi, binahay na yan at di na pwedeng i-booking” wika ko.

“wow, sana all” wika naman ni Teroy.

“weh, kaw? Papatali ka. Trip trip pwede pa!” wika naman ni Ice.

“ha! ha! ha! Parang kilala mo na ako ah” wika naman ng isa.

“halata naman kasi sa’yo na di ka papatali sa mga… alam mo na” wika naman ni Eric.

“di ko masasagot yan mga pre” wika namang depensa ni Teroy.

“ganyan ako dati,pre. Pero ito ako ngayon… gwardiyado na at di na pwedeng i-booking” wika naman ni Jaime.

“ano ba ang pinagkaiba ng ibinahay at booking?” wikang tanong ni Ice.

Napapangiti na lamang ako sa mga nag-uusap at talagang kakaiba ang topic.

Ang kagandahan lang sa mga ito ay open-minded at walang malisya sa mga usaping patungkol sa seks at relasyon.

“pag ibinahay ka na, bawal ka nang magpatikim sa iba. Di gaya ng booking na instant money. The more kantot… the more money sa bulsa” paliwanag ni Jaime.

“ha! ha! ha! Pero said naman katas mo at kailangan ng buko juice lagi” biro ni Teroy.

“di naman nauubos ang tamod noh! Konting ipon lang tapos Go na ulit” wika ni Jaime.

“wow, ano yon? Refilling Station?” sabat ni Eric.

Nagsitawanan ang lahat at sabay cheers at tagay.

“Pero Joke aside, nang ibahay ako ay doon ko naramdaman yong kakaibang atensyon, yong parang seks na di minamadali… Yong tipong pag humalik at kumantot ka ay may halong pagmamahal at hindi libog lang” wika ni Jaime.

“wow, tinamaan ka na talaga ng pag-ibig ni kupido” wika ni Ice.

“yuck, ayoko magpatali noh” wika ni Teroy.

“wow, Ano yon? Kantot-kantot lang! Kantot-kantot lang!” sabi ni Ice.

“Sarah G?Iyot-iyot lang! Iyot-iyot lang!” wika naman ni Jaime.

Nagsitawanan na naman ang lahat.

“Pero, serious talk lang. Hanggang di ka natatali ay di mo masasabing nagmahal ka na pala” wika ni Jaime.

Pansin mo sa kanyang salita ang pagiging seryoso niya.

Tumahimik ang lahat.

“wala namang masama kung magmahal ka” wika ni Eric.

“Tama, ang mahalaga ay pinakita mo at ipinadama mo. At kung sakaling di sapat ay saka mo masasabing nagmahal ka sa di tamang tao sa tamang pagkakataon” wika ni Ice.

“yon! May nanalo na! Uwian na!” wika ni Teroy.

“gago!” wika ni Ice saka tapik sa balikat ni Teroy.

“tama naman siya guys! Siguro ay dumating na kay Jaime ang ganitong pagkakataon kaya nasabi niya ang ganoong bagay” wika ni Eric.

Tumango naman ang lahat at saka tinungga ang bote.

“kaw Art, kung sakali ba? Papatali ka?” wika ni Eric.

“di ko alam at saka natatakot din ako masaktan at iwan” wika ko.

“naku, bayaw! Di ka iiwan ni kuya pag siya ang naging asawa mo” wika ni Ice.

“ulol! Di ako ang tipo ni Art” wika ni Eric.

“Parang may alam ako” wika ni Jaime.

“anong alam mo?” wika ko naman.

“Parang letter M na pangalan at F na apelyido. Yong parang name na M for Mateo at apelyidong F for Finns” wika ni Jaime.

Nanlaki ang mga mata ng mga kasama namin at napako ang kanilang mata sa akin.

“hoy! mga gago kayo ha! Wag kayo magbiro ng ganyan” wika ko.

“weh?! Di nga?! Yong totoo?” wika ni Eric.

“Uy, di ah!” wika ko.

Kinuha ko ang bote sa ko tinungga.

Halata sa mga kinikilos ko ang pagkataranta at nangingiti ang mga ito.

Di ko akalain na ganito magsismula ang aming samahan. Sa grupo naming mabubuo ay paniguradong isag samahang walang makakabuwag kong sa pagdaan ng panahon ay walang lalabas na traydor sa amrng grupo.

“hoy pre”, naging mansanas ka na dyan sa pamumula ng pisngi mo! “ wika ni Teroy.

“ha?!”, wika ko ng bigla akong mapabaling ang paningrn sa kanya.

“pustahan tayo nga pre, si Sir Mateo ang naglalaro sa kanyang isipan ngayon”, wika naman ni Jaime.

Di ako nakasagot at kinuha ang bote sabay langok para di mahalata.

Habang nilalangok ang alak ay napansin ko ang reaksyon ni Eric na para bang naapektuhan sa sinabi ni Jaime.

“CR lang ako guys!”, wika ni Eric.

Pagkababa ko ng bote ay agad akong tumayo at para sundan si Eric.

“Teka pre, saan ka naman pupunta?”, ika ni Ice.

“malamang at susundan si Eric, kaw ba naman na marinig ang karibal nito”, wika ni Jaime.

“CR din ako kasi di pa ako umiihi mula pa nang magluto ako” palusot ko.

“Sige pre at wag mo ng pansinin itong gagong taken na ito” wika ni Teroy at sabay akbay na pasakal kay Jaime.

tok! tok! tok!

“pasok!” wika ng nasa loob ng banyo.

Pagkabukas ko ng pinto ay siya namang pagkagulat ko sa sumunod na naganap.

“pwede ko rin naman ibigay ang kayang ibigay ni Mateo na iyon ah!”, banggit ng taong nagpasandal sa akin sa pader ng banyo at sabay sunggab ng halik sa akin.

Di ako nakapalag at talagang napakapusok ng taong humahalik sa akin ngayon.

Isang maamong mukha at tahimik sa work at ngayon ay nasa beast mode ng dahil sa narinig niya kanina.

Alam ko naman ang ganitong pakiramdam.

Kahit sino naman ay talagang tataas ang boltahe sa katawan pag nakarinig ng mga bagay na magpapainit ng ulo at katawan mo.

Gumanti nalang ako ng halik at para maibsan ang galit nito sa loob.

Nahalata ko ang pagsara ng lock ng banyo at ng ibuka ko ang isang mata ko ay nakita ko ang kamay nito na nagsara ng lock.

Pinikit ko na muli ang mata ko at para di na maging hadlang sa pagkakataong inaasam ng taong kaharap ko.

Napakainit ng kanyang labi at napakalambot A nito.

Kung aking iisipin ay talagang mapagkakamalan kung babae ang kahalikan ko.

Sa sarap ng halikan namin ay talagang aminado ako na tirik na si junjun at bukod sa naiihi ako ay tinablan na ako ng libog.

Dinukot ni Eric ang ari ko at napansin ko sa kanya ang pagkagulat.

“Pwede bang ako lang ang magmay-ari nito?”, wika niyag

“ah, depende”, wika ko.

“susustentuhan kita basta’t ako lang ang makakantot nito”, wika niyang muli.

tok! tok! tok!

ITUTULOY…

8 (04.11.2022)

Binuksan ko ang pinto ng banyo at saka iniluwa nito si Ice.

Papalit-pavit ang mata nito sa amin ni Eric.

Saka ngumiti.

“mukhang naistorbo ko kayo. Pag tapos na kayo ay sumunod nalang kayo sa sala”, wika ni Ice.

Halos di ako makasagot sa kanyang inusal.

Inayos ni Eric ang sarili at saka lumabas ito.

Nang makalabas ito ay saka ako nakahinga ng maayos.

Agad kong inayos ang sarilqg at saka ang pang-ibaba ko.

Nakaramdam ako ng pananakit ng puson at tiniis ko na lamang ito.

Nang makabalik sa sala ay iniwasan ko na ang isipin ang mga naganap sa amin ni Eric sa banyo.

Natapos ang aming inuman at halos ala-una ng mamaling araw na ako nakarating sa inuupahan ko.

Gaya ng usapan namin ni Jaime na ihahatid niya ako.

Nang makarating sa kwarto ay agad kong inilapat ang katawan sa kama.

Tumunog ang phone ko at may nagtext.

Ang kaibigan kong doktor na nangungupahan sa gusali na kung saan naroon ang Time Z.

May appointment raw ito at need nitong pumunta ng Cebu for the appointment at seminar.

Nagreply naman ako na okey lang at saka mag-ingat ito.

Wala na akong nahintay pa na reply hanggang makatulog na.

Wala akong date bukas kaya maglalaba na lang ako.

KINAUMAGAHAN…

Maaga akong naglaba at tanging boxer bridf lang ang suot at walang pang-itaas.

Mag-isa ko lang naman rito sa apartment ko at wala namang pupunta rito.

Iniwan ko na lamang ang phone ko sa ibabaw ng kama at wala naman akong inaantay na tatawag at dahil linggo naman ito.

Halos abutin na ako ng tanghalian at di pa ako nakakapagsaing.

Nang maisampay ang mga damit na nilabhan ko sa likod ng bahay ay narinig ko ang isang di kalakasang katok.

Halos di ko ito marinig at nasa likod ako ng bahay.

Nang mapansin ko na parang sa pinto ko ito kumakatok ay dali-dali akong pumasok at para pagbuksan ang kumakatok.

Ano na naman ang sadya ni Jaime ngayon?

Si Jaime lang naman ang may alam ng inuupahan kong apartment.

Laking gulat ko na lamang ng makita si Eric.

Napatulala ako at napaisip kong paano nito nalaman ang apartment ko.

“di mo ba ako patutuluyin?”, wika ni Eric.

“pa… pasok!”, utal kong sagot.

Nang makapasok na ito ay pinaupo ko sa upuang gawa sa kahoy.

Wala akong pang-itaas at tanging boxer short lang na walang panloob at dahil sa naglalaba nga ako ng mga damit ko.

Inilapag ko ang pagkaing dala ni Eric sa lamesa at parang nagtake-out lang ito ng pagkain na pangdalawahan.

Umupo ako sa tabi niya at tinanong kong paano nito nalaman ang tinutuluyan ko.

Kay Jaime raw at wag daw ako magalit sa kanya.

Siya raw kasi ang nangulit rito.

Napakamot na lamang ako ng ulo.

“Naglalac ka pala, di may date kayo ng doktor mo?”, wika nito na may diin sa huling winika nito.

“may appointment daw ito at ilang araw na semintwar kung kaya’t di na kami natuloy”, paliwanag ko.

Mukhang umaliwalas ang mukha nito.

Napatingin ito mula sa aking dibdib  pababa at napakagat ng labi.

“pasensya na at di ako nakapagbihis, teka at kukuha muna ako ng pang-itaas”, wika ko at nahalata ko na sa kanyang mga mata ang kakaibang kahulugan nito.

“wag na, ayos na sa akin ang ganyan”, wika niya.

“Sure ka? kakatapos ko lang kasing nagsampay”, sagot ko.

“Ang kulit, okey lang sabi eh. Pag di ka tumigil dyan ay dudukutin ko yan eh!”, sabay nguso ng kanyang bibig sa aking nakaumbok na kargada.

“naku, wag naman po at kawawa ang junior ko”, pabiro ko at nakatawanan na kami.

“Kumain na nga tayo at alam ko na gutom ka na rin.

Sabay na kaming tinungo ang hapag at saka kumain.

May kwentuhan sa pagitan namin at di naman naungkat. ang nangyari sa amin kahapon.

Hanggang sa nauwi ang usapan sa lovelife.

“Art, nakailang relasyon ka na ba ng mga kagaya ko?”, tanong niya.

“ang totoo ay wala pa. Pero, crush ay meron na rin”, wika ko.

“at isa na ba roon ang boss mo na si Mateo”, wika nito.

Di sana ako sasagot.

Ang totoo kasi ay si Mateo pa lamang ang unang natipuhan ko.

Sa una ay akala kong malabo ang pantasya ko.

Dahil sa inakala kong straight ito.

Di naman ako bakla.

Kaso, nang makita ko ang picture niya sa bulletin ay may parang isang kabuti na tumubo sa puso ko ng makita ang larawan nito.

Napakagwapo niya at napasabi pa nga ako ng time na iyon na…

Kung sakaling magkagusto ako at maka one night stand siya ay papayag ako.

Hanggang nakarating sa akin ang balita na may asawang lalake ito.

Suntok sa buwan ang lahat, pero di ako umaasang mangyayari ang pinapantasya kong si Mateo na makatalik ito.

“hoy, di ka na nakasagot diyan!”, gukat ni Eric.

“Huh! Ahm, marami- rami na rin at di lang si Boss Mateo”, wika ko agad.

“Eh, di pwede tayo sakali?”, wika niya.

“Sakaling ano?”, tanong ko.

“Yong, mag-on kung sakali”, wika niya.

Napangisi naman ako at ang bilis naman niya.

“Pakikipagkaibigan lang muna sa ngayon, pero yang lablab… di muna”, wika ko.

Biglang lumapit ito at ilang dangkal na lang sa mukha ko.

“Eh ang tikman ka. Pwede naman siguro. Kung sakaling ayaw mo ng commitment”, wika niya.

Paano ako magsasalita kung napakalapit na ng mukha nito.

“Pwe… de”, wika ko na lamang at nahihiya ako.

Sapagkat di pa ako nagtoothbrush at amoy chicken joy ang bibig ko.

Agad niya akong sinunggaban at saka hinalikan.

Di ako tumugon at nahihiya ako.

Di sa ayaw ko.

Dahil mamantika ang aking labi sa kinakain naming manok.

Nang makahiwalay ako ay saka ito nagsalita.

“Sorry, di ko sinasadya”, wika nito.

Pakiramdam ko ay napahiya ko siya.

“di sa ganun, kasi di pa ako nagtoothbrush at mamantika ang bibig ko.

Burger lang kasi ang kinakain niya.

Ako naman kasi ay super meal.

“Ayos lang!”, wika nito at kumagauna naman ulit ng pagkain.

“Sorry talaga Eric. Wag ka mag-alala friends naman tayo eh”, wika ko.

“With Benefits?”, wika pa nito.

Nagkibit-balikat lang ako at may kasamang ngiti.

Sumilay ang ngiti nito at halatang kinilig.

Sa ngayon ay papatikim ako.

Pero, pag dumating ang panahon na nahanap ko na ang kagaya ni Mateo na nagpatibok ng puso ko ay di na ako papagamit pa kahit ka isang kaibigan pa.

“Art, sana ay mapagbigyan mo ako minsan”, wika niya.

“mapagbigyan saan?” agad kong tanong.

“Sa kama, kaso… Virgin pa nga ang butas ko”, wika pa nito.

“Eh di dapat sa taong magiging boyfriend mo yan ibigay”, tugon ko.

“Sa’yo ko gustong maranasan iyon. At saka di naman puke ang butas ko para ingatan ang unang kantot sa akin noh!”, pabiro pa naman.

“naku, kaw talaga”, wika ko.

“Sige na, pramis pag nagkajowa ka na ay saka na ako didistansxma sa’yo. Sa ngayon ay ako muna ang pagpalipasan mo nang libog”, wika niya.

“Sure ka sa mga sinasabi mo?”, wika ko.

“Oo naman noh, pumayag ka na please”, wika pa nito.

“Eh, paano ang kapatid mo? ayokong magalit siya sa akin. Kung sakaling pumayag ako sa gusto mo”, wika ko.

“don’t mind him. Di naman niya maibibigay ang kaligayahan ko nokb”, wika nito.

Napapapiling na lang ako at nakangiti.

Nang matapostakong kumain ay niligpit ko na ang mga pinagkainan namin.

Nanood kami ng S.O.P. sa GMA at may inaantay raw itong segment rito.

Ilang sandali lang ay ang “back to back to back” pala ang gusto nitong panoorin.

Magalingtpala itong kumanta at nagpafalceto pa kasabay sa pagkanta ni Regine sa tv.

Natutuwa lang ako at ngayon ay parang at ease na ito sa akin.

Siguro ay sa nangyari sa amin sa banyo.

Ano pa ba ang maitatago ko sa kanya eh naisubo na nga itong junjun ko.

Ang totoo ay nabitin ako kagabi.

Kung kaya’t heto pa rin at full tank.

Wag lang ako nito subukang akitin mamaya at baka tabingi ang paglakad nito pauwi sa gagawin kong istilo sa pagpapaligaya.

Nang matapos ito sa pinapanood nitong segment ay nagpaalam muna at magbabanyo raw.

Tumango lang ako at tinuro ang direksyon ng banyo.

Habang nagbabanyo ito ay pumasok muna ako sa kwarto ko at inayos ko ito.

Nakakahiya naman at medyo makalat dahil sa mga kinuha kong mga labahin at pati ang mga punda at kobre kama ay tinanggal ko.

Kumuha ako ng mga bagong sapin para sa mga unan ko at sa kama.

Nang matapos ito ay agad naman na ako lumabas.

Nakita ko si Eric na bumalik na muli sa sala.

Di naman kasi kalakihan ang aking tinutuluyan at sakto lang para sa akin.

Dalawang upuan na pang isahan na nasa sala at may lamesita para mapaglagyan lang ng isang tray.

May tv naman ako at ito lang naman yong mumurahin na galing sa korea.

May dvd player din ako at mga piratang dvd para sa ilang mga movie.

At ang ilan rito ay mga porn.

Nanlaki ang mata ko ng nasa harapan ito ni Eric at tinitignan ang mga dvd na nakasupot.

Mula kasi ng magkagusto ako kay Mateo ay pinag-aaralan ko na ang mga bagay-bagay patungkol sa pakikipagtalik sa mga kagaya nila.

Di naman ako inosente sa seks.

kaso, puro porn ng pambabae lang ang pinapanood ko dati.

At di naman ako magkakaila na pag nanonood ako ay nagsasariling sikap ako.

Pero, nang makapanood ako ng lalake sa lalake ay dito na ako na-curious.

At isa na rito ay ang mga nauna ko nang karanasan ng mag-apply ako sa Time Z.

Bumili ako ng m2m para naman maging bihasa ako pagdating ng araw na kailanganin ko ang mga kaalamang ito.

Akala ko lang dati kasi na tsupa at kantot lang ang ginagwa ng mga lalake.

Di pala…

Kailangan rin pala ng foreplay at para maging masarap at memorable ang pagtatalik.

Pero, sa pagkakataong nakikita ko ngayon ay parang masusubukan ko na ang aking napanood.

Matry nga ito kay Eric.

Pero, di ako ang unang kikilos at ayokong ako ang lalabas na marupok he he he.

Lumakad na ako papalit sa kanya.

“Bagong bili ko pa lang yan, gusto mo bang hiramin?”, wika ko.

Napalingon ito sa akin.

“may mga ganito ka rin palang collection”, wika niya.

“Ah, ang totoo niyan ay isa lang dyan ang binili ko ang iba ay galing kay Jaime”, wika ko.

Yon naman ang totoo.

Halos paulit-ulit ko nang napapanood yong galing kay Jaime.

Kung kaya’t sinubukan kong bumili ng isa.

Noong una nga ay natatawa ako eh.

Ako na straight ay bibili ng m2m.

Kaya nga tinignan pa ako ng nagtitindang binata.

Kaya ang sabi ko na lang ay pinapabili lang bilang palusot ko.

Di ko na nga dapat pa bumili o manood ng ganyan eh.

Kaso, na-curious lang ako at dahil nga si Jaime ay part time niya ang ganito.

Doon ko pala nakita ang pagkakaiba ng babae at sa lalake sa lalake.

Sa kaso ko naman ay di ako tsumutsupa.

At di pa ako handa sa ganun.

Kung gagawin ko man iyon ay kay Mateo na aking pinapantasya.

“Sus, marami na akong ganyan at minsan dalhin ko rito at para mapanood mo rin”, wika ni Eric.

“Talaga?! Lagi ka ring nanonood niyan?”, wika ko.

“Oo, at syempre ay sinasabayan ko na rin ang pagpapaligaya”, wika nito na sabay pa kaming nagtawanan.

At nang makaupo kami ay di ito makapakali.

Parang may bulate sa pwet na di makaupo ng maayos.

“Excuse me”, wika nito.

Napansin ko ang umbok sa harapan nito.

Natawa na lamang ako ng mahina.

Paniguradong dudukutin nun ang nakatago 1 at para ayusin ang ari nito.

Nang makabalik ay ako naman ang tumayo.

Nang makaupo ito ay napatitig ito sa aking bandang ibaba.

Shet!

Nakalimutan ko pala na semi-erect pala ito.

Di sinasadyang dumungaw ang ahas sa boxer brief ko.

Napansin ko ang paglunok nito.

“Sus, natikman mo na nga yan kahapon di ba?”, wika ko.

Biglang pinisil nito ang aking ari.

“Haba talaga! Ang sarap nito panigurado”, wika niya.

“Naku, wag mo gagalitin yan at baka mapasubo ka”, wika ko.

“Eh di isubo ko!” wika nito nang lumapit at saka agad ibinaba ang boxer brief ko.

Agad nitong hinawakan ang kahabaan at saka sinalsal ng konti.

Tumingala ito na parang humihingi ng permiso.

“Gusto mo bang sa kwarto tayo”, wika ko.

Ngumiti ito at sumilay ang mapuputi nitong mga ngipin.

Bibigyan ko nga siya ng pamatay na romansa na napanood ko sa binili kong dvd.

Nang makarating kami sa kwarto ay isinara ko na ang pinto.

Kapwa kami nakatayo at magkaharap.

Halata ang makapal nitong pilik-mata at papungay-pungay pa ito.

Halatang inaakit ako nito.

Nang lumapit ang kanyang labi sa akin.

Fvck!

Napakalambot ng labi niya.

Napapikit na lamang ako at saka pinakiramdaman siya sa gusto nitong mangyari.

Lumapat na ang kanyang mga palad sa magkabilang pisngi ko.

Siya na ang gumagalaw at pilit nitong pinasok ang aking bibig.

Wow! Ganito pala ang makipaghalikan sa lalake.

Dati kasi ay ako ang gumagwa ng paraan para mapasok ang bunganga ng babae.

Pero ngayon ay sila na ang nagpupumilit na pasukin ako.

Ang sarap pala sa pakiramdam.

Mukhang ako ata ang papatayin sa romansa ah.

Kung sakali man ay ako naman ang babawi sa kanya mamaya pag papasukin ko na siya.

Sisiguraduhin kong mababaliw siya sa aking da moves.

Maya-maya pa ay napunta ito sa aking panga at sa leeg.

At bumulong ito ng may libog.

“pinapayagan kitang angkinin mo ako at maging iyong alipin”, wika niya.

Tumindig ang aking balahibo at parang ako ata ang mababaliw sa gusto niyang mangyari.

Maliban sa init ng laman ay iyon lang ang nararamdaman ko sa ngayon.

Wala akong pagtatangi na gaya ni Mateo na pangalan palang ay para akong manlalambot sa pagkagusto sa kanya.

Pero kay Eric ay purong libog lamang at walang espesyal buhat rito.

Maya-maya ay dila-dila na niya aking mga utong at napahawak na ako sa kanyang buhok.

Habang naglalakbay ang aking mga kamay sa kung saang parte ng katawan ni Eric.

Di na ako nakatiis ay pinalayo ko muna saglit at hinubad ko na ang kanyang damit at pang-ibaba.

Parang katawan ng babae sa sobrang puti at kinis.

idagdag mo pa ang pinkish itong mga utong.

Ipisandal ko siya sa pader at ipinataas ang kanyang dalawang kamay.

Tumambad ang balahibong pusa nitong kili-kili.

Di ko na napigilan at pinasadahan ko na ang kanyang kili-kili ng aking dila.

“Oh, Art!”, wika niyang mahina.

Matapos ko dilaan ang magkabilang kili-kili nito ay agad kong sinapo ang kanyang magkabilang pingi nito ng aking palad at marahas ko naman siyang hinalikan na may paggalugad ng kanyang dila na nakakubli sa likod ng kanyang bibig.

Nakikipaglaban na ito sa halikan at tuluyan na niyang nagpakatianod sa tawag ng laman.

Ang halikan na bumabj sa aking baba at tumungo sa aking leeg.

Nang makabwelo ay ako naman ang pinasandal nito at sinamba ang aking katawan.

Nang madilaan ang aking dibdib at pusod ay kanya ng dinilaan ang ulo ni junjun.

Napasinghap pa ako at magkatama ang aming mga mata.

Hanggang isinubo nito at ginawang ice candy.

Napahawak ako sa dalawa kong utong at nilalaro habang nakapikit.

Futah!

Si Mateo ang nakikita ko sa aking pagpikit.

Nakaharap ito sa akin at biglang lumuhod.

Ito ngayon ang sumubo ng aking ari.

Shet!

Sige pa Mateo at sayong-sayo yan.

Ito ang mga winiwika ko sa aking isip.

Nang di ko na kaya at parang nababaliw na ako sa sarap ay agad kong pinatayo si Eric.

Ipinasandal ko sa pader at lapat ang katawan nito sa pader.

Agad kong dinuraan ang aking palad at saka ipinahid sa butas ni Eric.

Gustong manlaban ni Eric at ayaw pa niyang paipasok.

Dahil sa gusto ko nang makantot ito ay wala na itong magagawa.

Inilapit ko ang aking bibig at bumulong.

“Kailangan mong masaktan at para di mo ako makakalimutan” wika ko.

Itinutok ko ang aking ulo sa bukana at ramdam ko ang pagbuka ng butas niya.

Napapasigaw na ito at pilit niyang pumapalag.

Halata sa katawan nito ang pagtulak sa nakalapat kong dibdib sa likuran niya.

“teka Art, ang sakit!”, wika niyang sigaw.

Sa kanyang boses ay lalo pa akong ginanahang maipasok ito.

Dahil nakapasok na ang ulo ay hinayaan ko na itong makapasok mag-isa.

Dahil sa nakalapat ang dibdib ko sa likod niya ay ipinulupot ko ang aking braso mula sa likuran niya papunta sa dibdib nito.

At sa ganitong posisyon ay nakapasok ng malaya ang kabuuan ko sa loob.

Ramdam ko ang kipot at pilit ko pa ring ipinasok.

Nang maisagad na ito ay narinig ko ang pag-iyak niya.

Dahil sa naisagad ko na at hapit na hapit na ang aking dibdib sa kanyang likuran ay nakapatong ang aking baba sa kanyang balikat at bumulong ako.

“Wag ka munang gumalaw at hayaan mong mapalitan ang sakit ng sarap”, wika ko.

Nanatili kami sa ganung posisyon at di muna ako gumalaw.

Nang mawala na ang higpit ng kanyang butas ay dahan-dahan ko nang inuulos at ibinabalik.

Hanggang sa tuluyan ko na itong binabayo ng marahan.

Bawat kadyot ko ay napapansin kong bumubuntong-hininga ito.

Siguro ay nasasaktan o para di ito gaano masaktan.

Habang magkalapat kami ay iginiya ko siya padapa sa kama ko.

At pumatong pa rin ako sa likuran nito.

At dahil sa baon na baon ay napapaangat ang katawan nito.

Kung kayat hinila ko ang beywang nito at napatuwad ko siya.

Dogstyle naman ang aming paraaan at pilit akong tinutulak ng isang kamay nito sa tuwing isasagad ko ito.

Parang nagmamakaawa ang mga mata nito at kita rito ang pamumula ng kanyang pisngi.

Ganito ba talaga ang mga mestiso at nahahalata ang kanilang mamumulang kutis pag napepressure sila.

Ilang minuto ring ganito ang tema at napakasarap nga ng ganitong posisyon.

Nagagawa mong isagad at walang angal na magagawa ang kinakantot mo.

Ngunit, isang bagay ang aking napansin sa tuwing inuulos ko ang aking ari.

At ito ang may dugo sa aking kabuuan at maging sa kanyang tumbong ay may mga bakat ng dugo.

Virgin nga talaga ang taong ito at sa akin pa talaga isinuko.

Di ko alam ang aking nararamdaman ngayon.

May halong tuwa sa pagkat ako ang nakauna.

At may kalakip na kalungkutan sa kadahilanang nasaktan ito ng sobra.

Di ko namang intensyong masaktan ito at ang nais ko lang naman ay di nito makakalimutan ang pangalang Art at tumatak ito sa kanyang isip.

Pero, di ko na kasi napigilan ang aking libog at pagnanasa kanina.

Dahil sa aking imahinasyon ay si Mateo ang naroon.

Kung kaya’t di ko na nakontrol ang pananabik na maangkin ang katawan ng aking pinapantasya.

Sa bawat bayo ko mula sa kanyang likuran ay nangingibabaw ang ungol niya na nasasaktan.

Ang ungol niyang nakakadagadag sa aking libog.

Matagal rin akong nag-pump mula sa kanyang likuran.

Napakasarap niya at napapakapit ito sa aking bagong palit na kobre kama.

Hanggang sa hinugot ko ito at pinatihaya.

Nang makatihaya ito ay kinuha ko ang isa kong unan at isiniksik sa bandang pwetan niya.

Itinaas ko ang kanyang binti at saka ako pumatong sa kanya.

Nang maipasok ko na ay magkaharap na kami ngayon.

Napansin ko ang mga namuong luha sa kanyang mga mata.

“Sorry… Gusto mo pa bang ituloy natin ito?”, wika ko.

Medyo natagalan pa ito sumagot.

Hanggang tumango na lamang ito at sumilay ang ngiti.

Pagkatapos nun ay hinalikan ko siya.

Mula sa dahan-dahang pagbayo ay unti-unting bumilis.

“ahhh! Sige pa at lalabasan na akoh!”, wika niya.

Naramdaman ko na ang mahigpit nitong pagkapit sa aking balikat.

Ilang saglit lang at naramdaman ko ang mainit sa bandang busod ko.

Mukhang nilabasan na siya at kapansin-pansin ang pagluwag ng kanyang pagkakakapit.

Kung kaya’t minadali ko na ang bawat kantot ko.

Hanggang sa hinugot ko ito at sinalsal sa ibabaw niya.

Sumirit ang katas ko at natawa ako sa pagkakataong iyon.

Ang unang sirit ay umabot pa hanggang sa labi niya.

At ang iba ay sa dibdib niya at pusod.

Naghalo ang aming mga katas at di ito nakagalaw.

Hangang sa tutulo na sa kanyang tagiliran ang katas naming naghalo ay agad kong pinulot ang brief ko at ipinunas sa katas na mabubuhos sa tagiliran niya.

Nang makaalis sa pagkakapwesto ay agad akong tumungo sa durabox at kumuha ng pamunas.

Nang mapunasan ang katawan nito ay hinila ko ang kamay niya at saka inaya para magbanlaw.

Nang makarating kami sa banyo ay binuksan ang gripo.

Nagsabon siya at ako rin naman.

Hanggang magsabonan na kami.

Habang sinasabon ko ang likuran niyang maputi at makinis ay napapailing ako.

Si Eric na banidoso sa katawan ay piniling sa akin pa talaga magpatira.

Sa itsuratpa nga niya ay tiyak na pag-aagawan ito para maangkin.

“ahm, Eric. Sorry if napwersa kita. Di ko sinasadya”, wika ko.

“wala iyon. Nasaktan man ako ay ginusto ko rin naman eh”, wika niya.

“pero, di ko kasi napigilan ang libog ko at nabigla ang pagkantot ko”, paliwanag ko.

“Okey nga lang. Basta next time dahan-dahan ka na dapat”, wika niya.

“Oo naman, pero ipapauna ko sa’yo na di ito ang basehan kung bakit di tayo pwede…” wika ko at agad niyang pinutol ang sasabihin.

“Alam ko na at wag mo nang ituloy. Kung hanggang ganito lang talaga tayo ay tanggap ko”, wika niya.

Di na ako umiimik at konting katahimikan sa pagitan namin at nagbanlaw na kami pareho.

Di rin nagtagal at nang makapagbihis ito ay nagpaalam na.

Humalik pa nga ito sa aking pisngi.

Inihatid ko naman siya sa kanto hanggang makasakay ng tricycle.

Pagkalabas kasi ng inuupahan ko ay kailangang lakarin papalabas hanggang kanto at doon ay may mga dumaraang tricycle.

Papasok kasi ang inuupahan ko at kung di dahil sa anak ng kababaryo ko ay di ko makukuha ang single apartmenna ito.

Maliit lang na bahay ito at pangdalawahan lang kumbaga.

Nasa abroad na kasi ang anak ng kababaryo ko at para naman pandagdag sa kanilang gastusin ay buwanan kong pinapadala ang upa ng bahay sa ama.

Ang totoo niyan amx may naitatabi naman din ako kahit papaano.

Namimiss ko na nga rin ang buhay sa baryo.

Pupunta ka lang sa pampang at makita ang mga barkada ko galing laot ay tiyak na maitatamid mo na ang buong araw na pagkain.

Pero, dito sa maynila ay sobra ang kamahalan ng mga bilihin.

Kung sakali mang di ako makatagal sa trabaho dito sa maynila ay babalik nalang ako sa baryo at balik sa pangingisda.

Ngunit, sa pagkakataong ito ay maganda naman ang aking trabaho sa Time Z at bukod pa rito ay may mga kaibigan na rin ako at si Mateo.

Si Mateo na nagsisilbing inspirasyon ko at pantasya sa gabing nakakaramdam ako ng pag-iisa at siya ang pumapawi ng aking pangangailangan.

Panalangin ko na sana ay kahit minsan ay makita ko ito ng malapitan.

Narito na ako sa bahay at napaupo sa silya.

Bigla kong naalala si Eric.

Wala sanang problema kay Eric at di niya gamitin ang pagkakataong nangyari sa amin kanina.

At para matali ako sa kanya.

Kung sakali mang mangyaritiyon ay mapipilitan akong umalis trabaho.

Sana ay wag naman.

Napatingin ako sa relo sa dingding at pasado alas singko na.

Kailangan ko nang kunin ang mga sinampay at saka makapagluto na ng hapunan.

May tuyo pa naman ako sa basket at wala naman akong stock na de lata.

Sa sahod nalang ako mamamalengke.

Nang matapos kunin ang sinampay at makapagsaing ng hapunan ay mag-isa akong kumain.

Napakasarap talaga ng tuyong isda.

Namiss ko ito.

Sa baryo namin ay apat na piraso ay dos pesos lamang.

Pero, dito ay limang piso ang isang piraso at napakaliit pa.

Naku, ang mga negosyante talaga oh!

Nanood pa ako ng palabas ni kuya Will sa GMA at nang matapos ito ay saka ako nanood ng pirated dvd.

Doctor Strange ang pamagat.

Nakakatawa lang at kuha talaga sa sine.

Magalaw pa talaga ang pagkakakuha ng video.

Di bale at nagpapaantok lang.

Malapit ng mag alas-nyebe ay pinatay ko na at saka na pumasok ng kwarto.

Amoy ko ang pabango ni Eric at naalala ko tuloy siya.

Napailing na lamang ako at di ako pwedeng magsarili ngayon.

Bukod sa nakapagpalabas na ako kanina ay paniguradong maraming trabaho sa opisina.

Kinabukasan…

Lunes ngayon at tiyak na maraming lilinisin.

Di naman kami masyado mapepressure at apat na kaming mga dyanitor ng naturang palapag.

Kailangan naming hatiin ang grupo.

Ako at si Jaime ay sasamahan ng isa sa kanila ni Teroy at Ice.

Nang makapasok na ako ng entrance ay mukha ni Eric ang aking nakita sa harap ng front desk.

Napakalapad ng ngiti nito at parang nangungusap ang mga mata niya na nakatitig sa akin.

Kita ko na marami ang nag-aantay sa elevator at dahil maraming floor ang gusaling ito ay talagang dapat ay agahan mo ang pagpasok para makarating ka sa floor ng di ka nale-late.

Dahil ang DTR namin nasa lobby at kung kaya’t di kami naghahabol ng oras.

Nang mag-punch ako ng aking DTR ay lumapit ako sa frontdesk.

“Good morning”, unang bati ni Eric.

Uunahan ko sana siyang batiin.

Kaso ay naunahan niya ako.

“Good morning too”, wika ko nalang na tugon.

Nang mabawasan na ang nag-aantay ng elevator ay saka na ako pumwesto sa likuran at pauunahin ko na lamang ang mga empleyado para makarating sa kani-kanilang floor.

Mukhang wala pa ang tatlo ah.

May kalahating oras pa naman para di sila malate.

Nang wala nang natirang empleyado ay ako naman ang pumindot ng down button.

Nang bumukas ito ay pumasok na ako.

Nang papasara na ito ay may humarang ng kamay nito at pumasok ng elevator.

Dahil nakayuko ako ay di ko napansin ang pumasok.

Nang sumara ang elevator at aandar na ay napansin ko ang repleksyon namin sa pinto.

At nanlaki ang mata ko sa aking kasama sa elevator.

Si… Mateo.

Napalunok ako at para akong binuhusan ng tubig.

Nang makaharap ako sa kanya ay halos di ko maibuka ang aking bibig.

“Go… Good morning po Sir Mateo”, wika ko na may utal sa aking tinig.

Nang humarap ito sa akin ay ngumiti.

“Good morning din. Enjoy the day ha!”, wika nito.

Parang musika sa aking tenga ang boses nito.

Para akong maluluha sa sobrang saya.

At nakaharap ko na rin ito sa wakas.

At di lang iyon…

Binati pa ako nito.

Para akong maiihi sa kaba.

Napakaganda naman ng araw na ito.

“Sa… Salamat po sir, kayo din po”, sagot ko sa kanyang winika.

Napansin ko ang kanyang mata at parang napansin nito ang larnyard na suot ko.

Napansin ko rin ang pagbaba ng kanyang mata at parang binabasa nito ang nasa ID ko.

Diosko, wag naman sana ako himatayin dito sa elevator at nakakahiya.

Ngumiti lamang ito at sa harap na namin ito nakatingin.

Di ko maimagine na kaming dalawa lang ang narito sa elevator.

Bakit walang kasama ito ngayon at mag-isa lang niya.

Eh di dapat ay galing ito sa parking lot at nakasakay ng kotse.

Bakit dito siya sa entrance ng gusali galing.

Hay naku, ang daming pumapasok sa aking utak.

Bumukas ang elevator at ako na ang unang lalabas

Nagpaalam ako at kumaway ito at saka ngumiti.

Nang sumara na ang elevator ay napabuntong hininga ako ng malalim at halos di ko maihakbang ang aking paa.

Nang magsimula na akong maglakad sa hallway ay napadaan ako sa bulletin board at narito ang larawan ni Mateo.

Napatitig ako at napapikit.

Salamat at dininig ng langit ang aking pinapangarap.

At sobra pa ang binigay sa akin.

Bukod sa nakatabi ko na nga ay binati pa talaga ako.

Diosko, maraming salamat sa araw na ito.

Nang makarating sa maintenance quarter ay agad na akong nagpalit ng uniporme na pang dyanitor.

Di ko itatanggi na maganda ang araw ko ngayon.

Kahit mag-OT pa ako ngayon ay ayos lang.

Handa na ako magtrabaho at hinihintay ko na lamang ang tatlo.

Sakto naman ang dating ng tatlo at mukhang nag-antayan pa ang mga ito.

Napahinto sila ng makita ako na nakaupo at napapangiti.

“wow! Maganda ang araw natin ngayon pre ah!”, wika ni Teroy.

Di ako umimik at ngumiti lang ako.

“Paanong di gaganda ang araw niyan eh maganda rin ang ngiti ng kapatid ko kahapon”, wika ni Ice.

“Ganun ba? Ba’t wala akong alam dyan ah!”, wika ni Jaime.

“Mga baliw,  wag nga kayo panira ng araw. Ice at Jaime, kayo nalang sa taas at kami ni Teroy dito sa baba”, wika ko.

Sumang-ayon naman ang lahat.

Ako ang kasama ni Teroy dito at di pwedeng si Ice.

Kailangan kong umiwas rito at para di makasira sa kong ano sa amin ni Eric.

Napagkasunduan namin na “no label” ang sa amin ni Eric.

Nang maalis na ang dalawa ay nagsimula na kami ni Teroy.

Mas okey ako kay Teroy.

Bukod sa astigin ito ay walang koneksyon kay Eric.

Nagsimula kami sa IT Department at siya ang kumuha ng mga basura at pinag-isa sa labas.

Itinuro ko rin ang mga cubicle na pwedeng galawin at ang ipinagbabawal na pinto.

Pagdating sa opisina ng head ay dapat ipinapaalam ito at kung ano ang parte ng opisina lang ang gagalawin at lilinisan.

Maselan ang opisina ng mga head dahil sa mga dokumentong naririto na di dapat magalaw.

Ipinaliwanag ko kay Teroy ang mga schedule ng paglilinis.

Ang pagkuha ng mga basura, paglinis ng mga cubicle, ang pag mop ng ilang sahig at ang pag-vacuum ng mga carpeted na sahig ng ilang kwarto.

Dalawang kwarto pa lamang ang aming nalinis at tanghalian na.

Si Teroy ang makakasama ko sa lunchbreak.

11-12 ang schedule namin.

At 12-1pm naman kina Jaime at Ice.

Di pwede kasing magkasabay kamingt apat sa break.

Dahil sa nalalapit na event ng Time Z ay tiyak na busy ang lahat paniguradong maraming lilinisan.

Dinala ni Teroy ang plastik na naglalaman ng mga papel na itatapon.

At naghanda na para sa tanghalian.

Nang makababa na kami at nagpunch ay napansin kong wala si Eric.

Mas mainam at para di na naman ito magpacute.

Tinungo namin ni Teroy ang di kalayuang kainan.

Sinabi ko sa kanya na suki na kami rito ni Jaime.

At kung kaya’t pwede ka rin makautang ng pagkain rito at sa sahod na babayaran.

Ang maganda rito ay unli-sabaw at kung kaya’t makakarami ka talaga ng pagkain.

Nakakatuwa pala itong si Teroy.

Lamon kung lamon at talagang parang walang pagsidlan ang mga kinain nito sa dami.

Ang gusto ko sa kanya ay mabilis ito kumain.

Maya-maya ay naglakad na kami at para makabalik ng quarters at makapagpahinga ng konti.

Pagkapasok ko pa lang ng entrance ay bumungad si Eric.

Nakaabang na pala ito at sa entrance talaga nakatingin.

nakangiti ito at parang masayang makita ako.

“Kaya naman pala”, wika ni Teroy.

“ang alin?”, wika ko.

Sabay nguso ng bibig kay Eric.

“Baliw! Magtigil ka nga!”, wika ko.

“Wag mong sabihin na wala pang nangyayari sa inyo”, wika nito.

“wala ah!”, pagtutol kong sabi.

“weh!, eh ano yong ungol at tunog na narinig namin sa banyo nun nag-inuman tayo”, wika niya.

Napatitig ako sa kanya at paano niyang nalaman ito.

“Tahimik nga kaming sumunod sa inyo nun at pinakinggan ang mga nangyaxmari sa loob ng banyo”, paliwanag niya.

“Mga gago kayo!”, wika ko.

“Okey lang yon, pre!”, wika niya.

Walang imikan sa pagitan namin hanggang sa makarating ng quarters.

“pre, umamin ka nga sa akin. Gusto mo ba talaga si Eric o pinapaasa mo lang yong tao”, wika nito sa akin habang magkaharap kami.

Di ko alam kung paano ko siya sasagutin.

Huminga muna ako ng malalim at para makabwelo.

“May usapan na kami pre, at hanggang magkaibigan lang kami”, wika ko.

“So, paano yong nangyari sa inyo?”, wika niya.

“Kung tikim lang, walang kaso sa akin. At saka nasabi ko na no commitment sa pagitan namin”, wika ko.

“pre, di sa nakikialam ako. Kung sakaling di kayo pwede ay wag mo na kasing patulan at baka umasa pa”, wika niya.

Napayuko ako at parang tama nga naman siya.

Wala naman akong intensyon na paglaruan siya.

Ngunit, di ko alam kung papaano makawala sa kanya.

Ngayong may nangyari sa amin.

“di ko alam pre kung papaano ako iiwas”, wika ko.

“Hangga’t maaga pa pre, umpisahan mo na”, wika niyang muli.

“Papaano si Ice. Baka magkaproblema kami”, wika ko.

“magkakaproblema kayo talaga pag lalo mo pang pinatagal”, wika niya.

Akmang sasagot na sana ako ng marinig ko na ang kanilang boses na paparating.

Nakaupo kami pareho ni Teroy ng makapasok na sila.

“Mukhang kakatapos niyo nang kumain ah, bayaw”, wika ni Ice.

Bayaw na naman ang tawag sa akin.

Gusto ko na sanang ikorek at para di na ito umasa pa na magkakaroon kami ng ugnayan ng kanyang kapatid.

Ngunit, sa paanong paraan kaya.

“Sus, bayaw ka dyan! Friends lang kami ng kuya mo, pre”, wika ko.

Tinignan niya ako ng malalim at parang may nais itong ipahiwatig.

Di sila nagtagal at umalis na para mananghalian.

Pinuntahan namin ni Teroy ang susunod pang mga silid.

Halos pare-pareho lang naman ang mga kwarto.

May mga cubicle na para sa ibang empleyado at isang silid para sa kanilang head.

Di ko alam at si Teroy ang tiwanag sa head office.

Kung kaya’t ako sa mga cubicle

May dalawa pang silid kaming lilinisan at pagkatapos ay pahinga na namin

4pm ang labasan namin at mandatory ang 1 hour na OT at bayad naman ito.

Napansin ko si Teroy na napakamot ng lumabas ito ng head office.

Di maipinta ang mukha.

Maya-maya ay lumapit ito sa akin.

“pre, di ako pwede mag-OT ngayon”, wika niya.

“Bakit?!”, agad kong tanong ng may pagtataka.

“Yong head ng department na ito ay kinausap ako.

“Ano naman ang dahilan”, wika ko.

“Pre, natabig ko yong kape niya at galit na galit ito”, wika niya.

“Hala, nagsorry ka ba?”, wika kong agad.

“Nagsorry naman ako at ipapatanggal daw ako sa dito”, wika niya.

Di ako makapaniwala sa narinig.

Kilala ko kasi ang head ng kwartong ito.

May edad na rin at kilalang terror sa departamentong ito.

“Paano ka niyan?”, wika ko.

“Puntahan ko daw ng alas-kwatro at kakausapin daw ako sa nagawa kong kasalanan.

“Sige, wag ka na mag-OT at ako nalang mamaya”, wika ko.

“Salamat pre, ano ba naman yan. Unang araw ko pa lang dito”, wika niya.

“Pag kakausapin ka ay magmakaawa ka nalang at sabihin mo na lang nang unang araw mo palang”, untag ko sa mukhang di maipintang kasama ko.

“Sana ay madaan ko sa pakiusap”, wika niya.

“Natabig mo lang naman at bakit nagalit agad”, wika ko.

“May isang polder na nabasa at saka di ko naman sinasadya”, wika niya.

“ano?!”, bigla kong nasabi.

Sa mga oras na ito ay tiyak na busy mga ito at next week ay may event.

Paniguradong iyon ang dahilan kung bakit galit ito.

Buti na nga lang na pag ako na ang naglilinis sa kwarto niya ay wald ito.

Tinapik ko siya sa balikat at pinayuhan.

“daanin mo pre sa matinding pakiusap na gagawin mo ang lahat wag ka lang matanggal sa trabaho”, wika ko.

Tinulungan niya ako maglinis at di ko kakayaning mag-isa ang dalawa pang kwarto na lilinisan namin pag-umalis ito ngayon palang.

Nang matapos namin ang isang kwarto ay malapit ng mag alas-kwatro.

Sinabi ko na lamang na magpahinga na ito sa quarters namin at antayin na ang alas-kwatro para sa pag-uusap nila ng head.

Si Rich ay kilalang terror sa mga head ng mga department dito ayon sa mga empleyadong nakakasalamuha ko pag naglilinis ako dati.

Richard ang pangalan niya at binansagang Sir Rich kasi pag ito ang kumain ay talagang sa mga mamahaling resto at Starbucks ang kape nito lagi.

Pero, sabi nila ay binata pa ito at walang napapabaltang nagkagf ito at takot nga sila sa kanya.

Lalo na’t si Teroy ang sentro ng kanyang galit sa nabasang folder nito.

Iisipin ko pa lang na haharap si Teroy rito ay para nang uurong ang dila ko.

Dahil sa ako nalang ang naglinis ng huling silid ay inabot ako ng ala-sais.

Bukod sa ako na lamang ang nasa quarters ay napakatahimik na ng mga silid at iilan na lamang ang mga ilaw rito.

Kumusta kaya si Teroy sa usapan nila ni Rich.

Tinungo ko na ang elevator at hinintay na bumukas ang pinto.

Pagkabukas nito ay laking gulat ko at si Sir Mateo ang nasa loob at siya lang mag-isa.

Halos di ko maihakbang at napalunok na naman ako.

Ano ba naman ito.

Okey na sa akin ang minsan lang na makita ito sa isang araw o linggo.

Wag namang pati sa uwian ay makikita ko pa.

Pinindot niya ang isang button at di ito sumara.

Bumalik ang aking ulirat ng magsalita ito.

“papasok ka ba? Halika na at para makauwi ka na rin”, wika niya.

Dahan-dahan akong pumasok at para akong robot na harap lang ako nakaharap at di ako makalingon sa bandang kaliwa ko, na kung saan ay narito ang pinapantasya kong lalake.

“Your Art, tama ba ako?”, wika niya.

“Opo, sir”, wika ko ngunit nakayuko lamang ako.

“Bakit di ka humarap sa akin? May dumi ba ang mukha ko?”, wika niya.

“ah, wala po sir. Pasensya na po kayo at mahiyain po kasi ako”, wika ko.

“Ganun ba? I heard your hardworking man at gusto ko yan”, sambit niyang muli.

Ano daw?

Gusto niya ba raw ako?

I mean gusto niya ang pagiging workaholic ko.

Di niya kasi alam na siya ang inspirasyon ko.

“Thank you po sir”, wika ko.

“Siya nga pala, bukas ay kung pwedeng linisan mo ang opisina ko. Mga ala-singko ng hapon at ako na ang bahala sa OT mo”, wika ni Sir Mateo.

“Naku po Sir, okey lang po na mag-OT po ako at parte po iyan ng trabaho ko po”, wika ko.

Pero, ang totoo ay kinikilig ako sa sinabi niya.

“Para kasi may kasama ako at marami-rami ang mga tatapusin ko para sa darating na event”, paliwanag niya.

Parang sinasadya ata ng tadhana na pagtagpuin kami ni Mateo.

Nabigla ako ng iabot niya ang kanyang phone.

Napatingin ako sa phone at saka ko siya tinignan sa mukha.

“Pwedeng paki-type ang numero mo at para pag kailangan ko ng tulong mo ay itetext o tatawagan kita pag kailangan ko ng tulong mo”, wika niya.

Ngumiti na lamang ako at inabot ang phone niya.

Halos di ko mapindot ang phone niya sa kaba.

Sa likod ng mabilis ng kabog ng dibdib ko ay di ko maipaliwanag ang mga nangyayari.

Parang panaginip ang lahat ng mga nangyayari ngayon.

Nang maibalik ang phone sa kanya ay saktong bumukas na ang pinto ng elevator.

Nauna na akong lumabas at sa basement naman siya.

Nang makarating ako sa front desk at nagpunch ng DTR ko ay saka na ako umalis.

Naglakad ng konti patungo sa paradahan ng mga tricycle at para makauwitna.

Para akong wala sa sariling naglalakad ng may humintong magarang kotse sa aking tabi.

Bumukas ang bintana ng sasakyan at niluwa ang imahe ni Mateo.

Napalunok naman ako sa aking nakita.

“Sakay ka na at para maihatid kita sa inyo”, wika ni Mateo.

“Naku, wag na sir at okey lang po ako”, wika ko.

“Sus, wag ka na mahiya”, wika nito.

Wala na akong nagawa at sumakay ea lamang.

Tinanong nito ang adres at eskenita.

Walang nagsasalija sa buong bixmahe namin hanggang sa makarating na ako sa aking apartment.

Tanging pagpapasalamat lamang ang nagawa ko hanggang sa makaalis ito.

Shet!

Ano ba itong ginawa ko.

Bakit di ko man lang siya kinausap sa loob ng maikling biyahe namin.

Sayang iyong pagkakataon.

Ang tanga-tanga mo Art.

Nang aking buksan ang pinto ay tumunog ang phone ko.

May nagtext.

Sino kaya iyon?

Nang buksan ko ay si Teroy.

(pre, nakauwi ka na ba? textback)

Di ko muna pinihit ang pintuan.

Tinungo ko muna ang di kalayuang tindahan at nagpalod na ako.

At bumili nalang ng payless at wala pa akong nabibiling stocks sa bahay.

Nang makapaglod na ay saka ko na nereplyan si Teroy.

(Oo pre, nakauwi na ako. Tawagan kita pagkatapos kong maghapunan)

Nagreply naman ito. ng okey.

Nang maluto na ang noodles at nasa hapag na ako ay new number ang tumatawag.

CONVO

Hello po, sino po sila?

Si Mateo ito.

Ay, kayo po pala sir, napatawag po kayo?

Ahm, kakarating ko pa lang dito sa bahay at saka para ma-save mo itong numero ko.

Okey po sir.

Kumain ka na ba?

Kumakain palang po sir.

Anong ulam mo?

Ahm, nagnoodles na lang po ako at di pa po ako nakapamalengke.

Ah ganun ba. Ako naman ay dumaan nalang sa drive-thru at tinatamad akong magluto.

Ah ganun po ba sir? Eat well po sir.

Thanks, bukas ha wag mo kalimutan sa opisina ko ha.

Opo sir.

Okey, advanced goodnight.

Di ko na namalayang lumamig na ang noodles.

Di bale, kahit malamig na ang noodles at ang mahalaga ay nakausap ko si Sir Mateo.

Nang matapos kumain at makapag quick na ligo ay tinawagan ko na si Teroy.

Narito na ako sa kama at ng tawagan ko si Teroy.

CONVO

Anong nangyari pala pre?

Pre, bukas ko nalang ikuwento. Ang gusto ko lang ipaalam na di ako natanggal at ikukwento ko nalang bukas.

Ah, ganun ba. Oh, sige at kita nalang tayo bukas. Goodnight.

Napakaganda ng buong araw ko at paniguradong mas lalong gaganda pa ang araw ko.

Sapagkat mag-OOT ako sa opisina ni Sir Mateo.

Oh Mateo ng buhay ko…

Napapikit na lamang ako at bumulong ng…

goodnight my prince.

ITUTULOY…

9 (04.22.2022)

Kinaumagahan ay maaga akong nagising at para makabili ng pandesal na dumadaan sa labasan.

Saktong pagkalabas ko ay narinig ko na ang potpot sa di kalayuan.

Nang makabili ako ay agad na akong pumasok.

Medyo malamig ang panahon ngayon.

Nagtimpla na lamang ako ng kape.

Biglang nagvibrate ang pione ko.

Akala ko ay tawag.

Text lang pala ito.

(Good morning)

Napangiti naman ako sa mensahe at nakapangalan ay MY PRINCE.

Agad akong pumasok at umupo agad sa hapag at nagreply ng GOOD MORNING DIN PO SIR MATEO.

(Phone Ringing) Agad ko itong sinagot. Hello good morning po sir

naku, wag ka na tumawag ng sir pag nasa labas tayo ng opisina.

Di po pwede sir at bilang paggalang ko po sa aking boss.

Ikaw bahala, Pero Mateo lang ay okey na sa akin. Siya nga pala, mamaya pag nag-ot ka ay sagot ko na ang dinner at ako na rin maghahatid sa’yo after nating kumain.

Naku, wag na po sir at baka maabala ko pa kayo sa mga gagawin ninyo po sir.

Tumigil ka nga. Alam mo, pinapahalagahan ko kasi ang mga empleyado ko na tapat sa trabaho.

Salamat po sir. Ngunit, dyanitor lang naman po ako sa inyong kompanya po sir.

Wag mo sabihin iyan. Bilang parte ka ng kompanya, maliit o malaking tao sa aking nasasakupan ay pantay-pantay ko kayong haharapin.

Salamat po ulit sir.

Kaya wag ka na mahiya okey.

Opo sir.

Oh sige, kain ka na dyan at ang pinakaayaw ko ay ang mga nalalate sa trabaho.

Okey po sir. salamat po sa tawa.

END CALL

Halos mapaso ako sa kapeng iniinom ko at di ko ito pinapansin.

Sabay lamon ng mabilis sa pandesal.

Di raw pwede malate sabi ng prinsipe ko.

Naku naman. Wag niyo sanang pahintulutang matapos ang mga magagandang nangyayari sa akin mula kahapon.

Ito ang aking panalangin.

At sa totoo lang ay di ko inaasahan ang mga ito.

Nang makarating ako sa harap ng gusali at natanaw na ang entrance ay agad akong nakaramdam ng kaba.

Di ko maipaliwanag kong ano ito ap ang dahilan ng aking kaba.

Biglang pumasok sa isip ko si Eric.

Sa palagay ko naman ay tanggap naman nito ang ano ang meron sa amin.

Bilang katropa o kaibigan lang ang pwedeng mamagitan sa amin.

Dahil sa nagiging malapit na kami ng taong gusto ko ay hindi ko hahayaang maging hadlang si Eric sa amin ni Mateo.

Dahil sa simula pa lamang ay si Mateo na ang pinapantasya at gusto ko.

Nang makapasok na ako ng entrance ay bumungad sa aking paningin si Eric.

Malapad ang ngiti nito.

Sinuklian ko naman ng ngiti ito.

Nang makalapit sa kanilang desk at para mag punch ng DTS ay saka lumapit ito sa akin.

“Kumusta ka na bhe”, wika niya.

“Okey lang naman ako”, wika ko.

“pwedeng makisabay ng lunch mamaya sa inyo nila Ice?”, wika niya.

“Split lunch kami. Si Teroy ang kasama ko sa lunch at si Jaime ang kasama ni Ice”, wika ko.

“ah ganun ba? eh di mas maganda at para naman makasama kita”, wika nito.

Shet!

Paano ko naman ito lulusutan.

“Sure, wait mo na lang kami mamaya rito”, wika ko.

Bumalik ito ng desk at saka na ako tinungo ang harapan ng elevator.

As usual, marami na namang nag-aantay na makasakay.

Di naman ako nagmamadali at mav 25 minutes pa.

Saktong dumating ang tatlo at nagkasama kaming umakyat ng floor namin.

Habang papaakyat ang elevator ay nagkakuwentuhan kami.

Huli na pala ako sa balita ni Teroy.

Dahil alam na ng dalawa pa naming kasama ang kwento ni Teroy.

Hindi kompleto ang kwento nila at kung iyong pagtatagpi-tagpiin ay isang magandang balita.

Nang ipatawag pala si Teroy ni Sir Rich ay para magkausap sila ng masinsinan.

Type pala ni Rich ang ganitong klaseng awra ni Teroy.

Yong tipong bad boy.

Badboy na parang bastos ang awra.

At sa pagkakataong magkausap ang dalawa ay nagtapat ito kay Teroy na gusto niya ito.

Dahil sa nagawa nitong kamalian at malaking dokumento ang nakompromeso ay di na nakatanggi si Teroy.

Palalagpasin ni Rich daw ang nagawa nitong mali kung papayag daw ito sa kanyang hihilingin.

Tama nga ang hinala ko at may nangyari nga sa kanila.

At bukod sa nangyari sa kanya ay nangako pa raw si Rich na di ito matatanggal sa trabaho.

Bukod sa trabaho ay binigyan pa ito ng sampung libo.

Kaya pala ng tawagan ko ito ay bukas na lang daw niya ikuwento.

Yon pala ay lumabas ang mga ito at saka nag-inuman.

Di na ako nagtanong kung bakit di niya sinabi sa akin ng magkausap kami.

Pero, mas okey na nga iyon atles nakasama ko si Mateo.

Kahit di ako nakasama sa kanila ay mas gugustuhin ko pang makasama si Mateo.

Nang makabihis na kami ng uniporme ay saka na nagkahiwalan na.

Gaya ng dati ay si Teroy ang kasama ko.

Ngayong martes ay glass window ang nakaschedule para linisan namin.

Kailangang pakintabin ito at para magandang tignan pagdating ng ibang bisita.

Di kami ngayon magkasama ni Teroy ng ipatawag sa department ni Sir Rich.

Doon daw siya ngayon maglilinis.

Napangiti na lamang ako at alam ko na ang pwedeng mangyari.

Malaya akong nagtatrabaho dito sa isang kwarto at nasa conference room ang buong staff ng department na ito.

Halatang busy nga silang lahat at dahil sa paparating na event ayon sa nakapost sa bulletin board.

Sa linggo na kasi ang event at parang gusto nilang manalo sa kanilang entry.

Nang matapos ko na ang isang kwarto para linisan ang kanilang glass window ay nagtungo ako sa maintenance quarter para magpahinga muna para sa 15 minutes break.

Nang tignan ko ang phone ko ay may 2 missed calls at isang text.

Si Mateo pala ang tumatawag at sa kanya rin ang text.

(Text me pag break mo)

Napangiti naman ako.

Grabe na ito.

Isang panaginip ba ito?

Oh, ako lang ang assuming sa pwedeng mangyari.

Agad akong nagreply.

(Sorry po sir at naiwan ko ang phone. ito po at 15 minutes break)

Isang minuto ang lumipas at tumawag ito.

Hello po sir.

Kinausap ko na ang secretary ko at ikaw lang ang mag-oot today.

Ah, ganun po ba sir?

Yes, at kailangan ko kasi ng makakasama mamaya

Okey po sir.

Don’t worry, ako ang bahala sa’yo Pakiremind mo na lang sa mga kasama mo.

Opo sir.

Akyat ka nalang dito pagkatapos mo dyan o by 5pm nalang okey.

Opo sir.

END CALL

Nakakapagtaka naman.

Bakit ako lang ang mag-oot

Di na importante at ang mahalaga ay masamahan ko siya mamaya.

Nakakaramdam ako ng kilig mula pa kaninang makita ang phone ko.

Dahil keypad lang ito ay agad ko nang binulsa at tinungo ko na ang mga gamit sa paglilinis at para makapaghanda na ng tanghalian.

Alas-onse na at maya-maya ay tanghalian na namin.

Nang makalabas na ng kwartong nilinisan ko ay agad na dinala ang mga kagamitan sa quarters at iwan ang mga ito.

Tinungo ko si Teroy sa department ni Rich.

Nang makapasok sa loob ng department nila ay halatang abala ang mga empleyado.

At halos lahat ay nakasubsob sa kanilang cubicle.

Lumapit ako sa isa kong kakilala.

“Excuse me po sir, nakita niyo po ba ang aking kasamahan na dyanitor po”, wika kong tanong.

Itinuro ang silid ni Rich.

Bago ang direktang opisina nito ay isang maliit na lobby ang dadaanan mo at sa gilid nito ay ang lamesa ng sekretarya ni Rich.

Ngunit, napansin kong wala ito rito.

Siguro naman ay di ako pagagalitan pag dumiretso na ako sa pintuan ni Rich.

Kilala naman ako ni Rich bilang naglilinis rito sa opisina niya.

Ngunit, pinapapasok na lang ako at di na ito pa nagtatanong kong ano ang sadya ko rito.

Malamang ay alam na niya at tagalinis ako di ba?

Kumatok muna ako ng tatong beses at saka nagsalita mula sa labas.

Nang walang sumagot ay pinihit ko na ang knob ng pinto.

Bukas ito at di nakalock.

Nang buksan ko ay dinig ko ang mahinang musika.

Mukhang may tao nga rito at may nagpapatugtog pa.

Nang bahagyang makapasok at isara ko na ang pinto ay may boses na umagaw ng aking atensyon.

Parang sigaw ito na parang nasaktan.

Dali-dali kong inilibot ang mata at hanapin ang pinagmulan ng tinig.

Parang galing ito sa isang silid.

Alam ko ang silid na iyon.

Isang maliit lang at di kalaking kwarto na pahingahan ni Rich.

Ang mga boss kasi ng Time z ay may pahingaan silang silid dito.

Di man kasing laki ay sakto lamang para makapagpahinga ka.

Nang makalapit ako ay dito nga nagmumula ang mga boses.

“Fvck me, you sexy bitch!”, wika ng isang tinig na pamilyar sa akin.

Napailing ako sa aking narinig.

Si Rich ito at parang ito na nga ang kwentuhan ng tatlo kaninang umaga.

Ngayon ay nakahanap na rin ng katapat si Teroy.

Si Ice at ako na lang ang walang booking.

Este, ang nagkakagusto sa aming katawan.

Paniguradong malapad na naman ang bulsa ni Teroy mamaya.

Di na ako nagtagal at saka nilisan ang opisina ni Rich.

Ako na lamang ang mag-isang manananghalian at si Teroy ay nagpapakain na pala.

Nang nakarating sa quarters ay agad kung naalala si Eric.

Makikisabay pala itong mananghalian.

Problema ito.

Di ko pa naman kasama si Teroy.

Napatingin ako sa relo ko.

May 15 minutes pa at wala pa si Teroy.

Biglang tumunog ang phone ko.

Napangiti ako sa aking nakita.

Si Mateo ang tumatawag.

Hello Sir8.

Maglalunch ka na ba?

Ah, opo.

Hintayin kita dito sa basement at sabay na tayong kumain.

Naku, nakakahiya naman po.

Sus, wala kasi akong kasamang kumain eh.

Sigurado po kayo sir?

Oo naman. Hintayin kita ha.

Si… Sige po sir at magpapalit lang po ako ng uniporme.

END CALL

Nang maibaba ang telepono ay agad ko nang nagpalit.

Di ko pwedeng paghintayin ang prinsipe ko.

Nang makabihis na ay agad ko nang tinungo ang elevator.

Bumukas ang elevator at iginala ko ang aking mata.

Kumaway si Mateo at agad ko nang tinungo ito.

Pinapasok ako sa backseat.

Nagulat ako na may pagkain na pala dito.

KFC ang binili nito.

“Nakabili ka na po pala sir”, wika ko.

“Oo eh, ayoko kasi kumain sa taas ng mag-isa”, wika nito.

Napangiti naman ako.

“Kain na tayo at para makarami”, wika nito.

Paano namin mauubos ito.

Isang bucket ng chicken at napakarami nito para sa dalawang tao.

“Kain ka ng marami ha”, wika niya.

Tumango lang ako.

Napansin ko ang gravy sa kanyang ibabang labi.

Kaya, kumuha ako ng tissue at agad ko itong pinunasan.

Di ito gumalaw at nang matapos ay agad na nagpasalamat.

Ngumiti lang ako.

Nang isawsaw ko ang manok sa gravy at isinubo ko ito.

Napakasarap pala ng KFC.

Mas masarap pa pala ito kaysa sa McDo.

Napadako ang aking tingin sa kamay ni Mateo ng dumampot din ito ng tissue at saka ipinunas sa gravy na nasa ibaba ng aking labi.

“Salamat sir”, wika ko.

Ngumiti rin ito at muling kumain.

Nag-vibrate ang phone ko.

Agad kong dinukot ito at nakita ko ang notification text.

Galing ang mensahe kay Eric.

Paano ba ito.

Di ko na lang babasahin.

Agad kong pinatay ang phone at paniguradong tatawag iyon.

Bahala na mamaya.

Si Mateo ang mahalaga sa ngayon.

Konting katahimikan ang namagitan sa amin.

“ahm, Art… Kumusta pala ang pamilya mo?”, wika ni Sir.

Napatingin ko sa kanya.

Ibinaba ko muna ang pakakagat ko pa lang na manok at sinagot ang tanong nito.

“Ulila na po ako sir”, wika kong sagot.

“Sorry, to hear that”, wika niya.

“Okey lang po yon sir”, wika ko.

“You mean na wala ka pang asawa, anak o gf?”, wika niyang muli.

Umiling ako at napangiti.

“You mean, single? as in mag-isa lang talaga?”, wika pa niyang may parang pang-uusisa.

“Wala po talaga. At saka, walang magkakagusto sa akin, sir. Bukod sa mahirap lang po ako ay walang natapos”, aking paliwanag.

“Don’t say that, ang mahalaga sa mundo ay namumuhay ka ng marangal, at saka wala kang natatapakang tao”, wika niya.

Ang kagaya ni Mateo ay nakakapagsalita ng ganito.

Sa estado nga niya sa buhay ay halos nasa kanya na nga ang lahat eh.

“Marami po ang pagkakaiba ng mahirap sa mga kagaya niyo po sir na nasa sa inyo na po ang lahat”, untag ko.

“Pera lang naman ang namamagitan sa mga tao, bukod doon ay wala ng pinagkaiba”, wika pa niyang paliwanag.

Maaaring tama nga sa siya.

Marahil nga ay ibang-iba siya sa mga kilalang mayayaman.

Kasi, dapat ay di nga ito nakikipag-usap sa mga kagaya kong dyanitor lang.

“Salamat po talaga sir at ganyan po ang inyong pananaw. Kayo po pala sir, pasensiya na po kong maitatanong ko po ito sa inyo po. May kabiyak ka na po ba?”, wika kong pang-uusisa rin sa kanya.

Yumuko ito at saka kumagat muna ng manok.

Sumagot ito ng malunok ang kinain itong manok.

Ipinaliwanag niya na siya ay may kasintahan.

Isa daw itong modelo ng Time Z at ang pangalan nito ay Samuel Prestoza.

Ikinasal daw sila sa ibang bansa.

Na kung saan ay ikinakasal daw ang dalawang lalake.

Nagpatuloy ito sa pagkukwento at ako naman ay ipinagpapatuloy ang pagkain habang nakikinig.

Dito rin napag-alaman na ang kanyang kasintahan ay may ginagawang kalokohan.

Ayon pa rito ay nalulong daw ito sa sugal at unti-unti na niyang nauubos ang kanilang joint account.

Ngunit, gumawa ito ng paraan at para di niya daw ito maubos ng tuluyan ang kanyang pera sa bangko.

ipina-hold niya ang ilang account nito at inilipat sa isang pangalang

Ito raw ang kanyang nag-iisang pamangkin na balang araw ay siya na ang magpapatakbo ng Time Z.

Medyo mahina ako sa ilang mga bagay at patuloy lang ako sa pakikinig.

Ayon raw sa kanya ay di na sila nagkaayos at sa kasalukuyan ay hiwalay na sila.

Ngunit, sa pampubliko ay kailangan nilang maging casual at para di mapag-usapan sa media.

Nakaramdam ako ng lungkot sa kanyang ikinuwento.

“Oh siya, dalian na nating kumain at dalhin mo na ang tira at sayang din yan”, wika ni Mateo.

Sa bucket ay may apat pang manok na natira.

Kung kaya’t ibinalot ko sa plastic at saka ko na dinala.

Lumabas na kami ng kotse at agad na tinungo ang elevator.

Sabay kaming pumasok at pinaakyat ang UP button.

“5PM mamaya ha”, wika ni Mateo.

“Opo sir. Pupuntahan ko na lang po kayo doon”, wika ko.

Nang bumukas ang pinto ng elevator ay napahinto ako sa aking nakita.

Silang tatlo at kasama si Eric.

Napalunok na lamang ako at halos di makagalaw.

Kapansin-pansin ang kanilang titig sa akin o baka sa aming dalawa ni Mateo.

“di ka pa ba lalabas?”, wika ni Mateo.

Tinignan ko muma siya at bago lumabas ay nagpasalamat ako at nagpaalam.

Habang naglalakad papunta sa kanilang apat ay para bang gusto kong lamunin ng lupa.

Halata ang malalim na tanong sa kanilang mukha.

Pumasok si Teroy ng quarter.

At naiwan pa rin Eric sa kanyang kinatatayuan.

Ngunit ang dalawa ay umalis at nilagpasan ako ng wala man lang salita.

“Siguro ay nabusog ka sa pananghalian mo at kasama mo ang boss mo”, wika ni Eric na halata ang pagdiin nito sa mga salita.

Nagpasama si Sir Mateo at inilibre na rin niya ako ng pananghaliang

Pinagkrus nito ang kanyang bisig na para bang maninermon.

“halos mapudpod na ang aking daliri sa kakadial ng numero, at ni isang text o tawag man lang ay di mo naisipan na para akong tangang inaantay ka sa baba. Tapos, makikita kitang siya ang kasama mo”, mahabang salita niya sa akin.

Kasalan ko ang di ko pag-reply.

Ngunit, di ko namang mahindian si Mateo.

Kung sakali mang di niya ako makôak. Eh di sana ay nakisabay na ito sa kanila.

Kinuha ko ang aking phone.

Pakunwaring tinignan at pinakita sa kanya.

“Sorry, nalobat pala ako”, wika ko.

Halos umusok ang ilong nito sa galit.

“pasensiya na talaga”, wika ko.

Bumuntong-hininga ito at saka na umalis.

Di na niya ako nilingon hanggang sa makapasok ng elevator at tinignan niya ako ng matalim.

Nang makapasok na ako ng quarter ay nakabihis na ng uniporme si Teroy.

Ngumisi lang ito at nagsalita.

“Galing pala dito ang sekretarya ni Boss at ikaw lang mag-oot daw”, wika niya.

Nakakapagtaka naman.

Pati ang sekretarya ay talagang sinadya ang quarter para ako lang pag-öotihin ngayong araw.

“Yon lang ba ang sinabi, pre?”, wika ko.

“wala na, saka saan pala tayo ngayon maglilinis”, wika nito.

“Ah, sa dulong silid, function hall iyon at medyo malaki”, wika ko.

“Tayo na at babalikan ko pa si Sir Rich”, wika nito.

“Sunod na ako at bilis lang ako ng uniporme”, wika ko.

Mukhang napansin ata nila ang plastik na dala ko.

May apat na pirasong manok ang plastic at binalot ko lang ito ng tissue.

Napakamot na lamang ako ng ulo at itinali ang plastic at saka ipinasok na lamang sa bag ko.

Wala naman na kasing kakain nito at iniwan na nila ako nina Jaime at Ice para mananghalian.

Nang maisuot ko ang uniporme at nang pagkaharap ko sa pinto at para tunguhin ang pinto ay si Eric ang nakatayo rito.

Halata ang mukhang di maipinta.

“may sadya ka ba?”, wika ko.

Agad itong lumapit at saka niya ako hinalikan.

Marahas na halik at parang gusto kong gumanti.

Ngunit ang mukha ni Mateo ang aking nakita ng mapapikit ako.

Agad ko siyang pinalayo.

“anong ginagawa mo?”, wika ko.

“Bakit, ayaw mo ba?”, wika nito.

Napalunok ako ng makita ang mamula-mula nitong labi.

“sorry, pero… Dapat ay tapusin na natin ito nang wala ng masaktan pa”, wika ko.

“Bakit, dahil ba sa boss mo?”, wika nito.

“May trabaho pa ako at kung pwede ay wag mong isama ang boss ko sa sinasabi mo”, wika ko.

“Bakit, sa tingin mo ba ay seseryosohin ka nun? Gumising ka nga sa napakataas mong pangarap at kailanman ay di ka nun magugustuhan”, wika nito na halata ang galit sa kanyang mga salita.

“Kung wala ka nang sasabihin ay pwede mo na akong iwan at may trabaho pa ako”, wika ko.

“Hindi ako matatahimik Art dahil sa ginawa mong ito”, wika nito ng makitang lumuha na ang mga mata nito.

Nang tumalikod ito ay saka na siya umalis.

Pagkaalis nito ay saka naman ang pagluwa ng dalawa pang tao.

Si Jaime at Ice.

Kita sa mata ni Ice ang matatalim na tingin at ang kanyang bagang na parang gusto niya akong tirisin ng kanyang nangangalit na mga ngipin.

Di na ako nagsalita at naglakad na ng nakayuko.

Iniwan ko na ang dalawa at di na ako nagsalita pa.

Dahil sa di pa ako nakakalayo ay narinig ko ang winika ni Ice.

… wag mo akong pigilan at masusuntok ko talaga siya.

Kahit na medyo nagpanting ang aking tenga sa narinig ay di na ako lumingon pa sa aking likuran at para di na ito mapatulan pa.

Alam ko na may pagkakamali ako na nagawa.

Ngunit, pinangunahan ko na nga ang kapatid niya na wala itong maasahan sa akin.

Bakit ba napakahirap niyang intindihin ang sitwasyon.

Wala akong nararamdaman sa kanya.

At tawag ng laman lang naman ang namagitan sa amin.

Mukhang ako pa ata ang sumira ng aming samahan.

Ako na lang siguro ang dapat umiwas sa kanila.

Hanggang may pagkakataon pa.

Ngunit, hangga’t maaari ay ayaw ko nang may kagalita ko dito sa aking pinagtatrabahuan.

Kung di na talaga maiwasan ang dulot ng aming pagkakamali ay ako na lamang ang lalayo sa kanila.

Nang buksan ang function hall ay nakita ko si Teroy na inumpisahang linisin ang long table.

Umangat ang mukha nito at saka nagsalita.

“Ikaw na pre sa glass window at di ko alam ang pamamaraan mo sa paglilinis nito”, wika nito.

Tumango na lamang ako at tinungo na ang napakalawak na glass window.

Samanatala sa kinaroroonan ni Mateo…

MATEO POV

Narito ako sa desk at tambak ang mga dokumento.

Bukod sa lutang ang aking pag-iisip sa pamangkin ko at kay Sam ay di ko rin maalis ang aking isip sa kanya.

Oo, tama…

Sa dyanitor ng aking kompanya.

Iba ang kanyang dating sa akin.

May something ito na di ko maipaliwanag.

Base sa kanyang biodata ay ilan lamang ang mga impormasyong narito.

Pero, may isang bagay na nagtutulak sa akin na kilalanin ang pobreng taong ito.

Di ko sa hinahamak siya.

Ngunit, sa kanyang katayuan ay tiyak na pagtatawanan ako ng mga tao.

Di lang sa mundo ng business, pati na sa buong social media.

Kung nagkataon ay tiyak na pagkukumparahin sila ni Sam na aking asawa.

Asawa nga ba?

O pera ko lang ang kanyang inasawa.

Angat si Sam sa physical nitong anyo.

Ngunit, ang kagandahan at katapatan ni Art ay di ito maihahalintulad kahit sa kanino man.

Ang dedikasyon sa trabaho, ang paggalang nito sa mga katulad ko.

At sa di maipaliwanag na kababaang loob nito ang nakaagaw ng aking pansin.

Napangiti na lamang ako ng maalala ang nangyari sa park.

Ang punasan niya ng tissue ang gravy sa ibabang labi ko.

Nakaramdam ako ng kakaibang boltahe ng maidampi nito ang kanyang kamay sa aking pisngi.

Nakakakilig naman.

Kaya ng makita ko rin ang gravy sa ibabang bahagi ng labi rin nito ay agad ko ring pinunasan.

Ngunit, may isang kaba akong maramdaman ng bumukas ang elevator at matanaw ang apat na kalalakihan.

Halata sa kanila ang pagkamangha ng makitang magkasama kami ni Art sa kakabukas na elevator.

Halata ang isang maputing chinito at sa pagkakawari ko ay ito ang front desk receptionist sa lobby ng gusali.

Kung kaibigan nito ang apat ay bakit iba ang kutob ko sa isang iyon.

Sabi naman ni Art na single ito at walang kasintahan.

Pero, ang isang ito ay parang may koneksyon kay Art.

“Sir, nasabi ko na po sa mga maintenance crew na si Arturo lang po ang mag-oot para maglinis ng opisina ninyo po”, wika ng aking sekratarya.

Tumango lamang ako at bumalik na sa kanyang cubicle.

Huminga ako ng malalim at ipinagpatuloy ko na ang aking mga pinipirmahang mga dokumento.

Bumalik ang sekretarya at nagsalita itong muli.

“Sir, remind ko lang po ang awards night sa linggo at kasama ka po kayo at ang Time Z sa mga nominado”, wika niyang muli.

Sumenyas na lamang ako at saka umalis nang muli.

ERIC POV

Napakasaya ng araw ko ngayon at makakasama kong kumain si Bhe mamayang lunch break.

“mukhang ang ganda ng araw mo ngayon Ric ah”,

wika ni Jun.

Karelyebo ko si Jun sa aming duty.

“Kaw na muna mamaya pag lunch at makikisabay ako sa bhe ko”, wika ko sa kanya.

“talaga? Yon ba yong dyanitor ng Time Z na maangas ang dating?”, wika niya.

Tumango ako na may ngiti sa aking labi.

“wait, yon ba yong…”, wika niya at di na niya naituloy ng tumango akong muli.

“Shet! buti at di nawarak ang puke mo bes”, wika niya.

Si Jun ay discreet guy din na gaya ko.

Patagong pa men din pero kung magpatira ay daig pa ang nauubusan ng lalake.

Open kasi kami pareho sa mga ganitong bahay.

Alam niya na patay na patay ako kay Art.

Pero, ang totoo kay. Jun ay may crush ito kay Teroy na katropa nila Art.

Badboy type kasi ang gusto niya.

Yong tipong papawasak ang pwet sa lalakeng gusto niya.

“So, kung may nangyari na sa inyo, kayo na ba?”, wika niyang dagdag.

“ahm, soon…” wika ko.

At nang itaas nito ang kanyang kamay at nag-apiran kami.

Naging maginhawa ang aking trabaho at pilit na hinihintay ang alas-dose at para makasama ko na ang bhe kong kumain.

Pumdtak ang 11:50 at nagtext ako kay bhe kong nasaan na ba ito.

Hanggang sumapit ang 12:20 ng tanghali at walang reply mula sa kanya.

Nakailang tawag ako sa kanya at di na ito makontak.

Nakapatay ito at di ako pwedeng umalis rito ng hanggang di pa dumarating si Bhe.

Medyo kinakabahan ako sa kung napano ba ito.

“bes, di ka pa ba kakain?”, wika ni Jun.

“Mauna ka na at mga ala-una nalang ako kakain”, wika ko.

Pumayag naman ito.

Dahil sa di pa ito nagpunch ng DTR ay tiyak na di pa ito naglunch.

Nang sumapit ang 12:50pm ay umakyat na ako para puntahan si Art.

Walang tao sa quarters nila at kung kayat nag-antay na lamang ako.

Dumating si Teroy at tinanong ko kung nasaan si Art.

Magkahhwalay daw sila ng kwartong nilinisan.

Hanggang dumating pa ang dalawa para maglunch.

Sabay na kaming apat na kakain at dahil di makontak si Art ay mamaya ko na lamang kakausapin.

Nakwento ko na kay Ice na kapatid ko na di kami nagkita at di ko nakasamang mananghalian.

Kaya’t kita ko ang galit nito sa kanyang mga mata.

Nasabi ko na sa aking kapatid ang mangyari sa amin noong dinalaw ko si Art sa kanyang tinutuluyan.

At nangako naman siya na tutulungan niya ako na mapasaakin si Art ng tuluyan.

Nang kumain kami sa canteen na kinakainan nila ay burger lang ang kinain ko.

Nawalan kasi ako ng gana mula ng makita ko sila Art at si Mateo na magkasama sa elevator.

Nakausap ko naman si Art at nalobat daw ang selpon nito.

Nang iwan ko ito kanina ay bitbit ko ang bigat ng aking sama ng loob sa kanya.

Di ko akalaing magmumukhang tanga ako sa harap ng mga katropa niya sa pagkakataong iyon kanina.

“wag muna kasing isipin iyon, baka nagkasabay lang sila sa elevator”, wika ni Jaime.

Di nila kasi alam ang napag-usapan namin ni Art kanina dahil pinauna ko na sila dito sa canteen.

Sinabi ko na magkasama silang kumain.

Di ako nakatiis at iniwan sila.

“Saan ka pupunta?”, wika ng kapatid ko.

“mag-uusap kami ni Art”, wika ko at nagmadaling tinungo ang direksyon sa gusali.

Di naman ito kalayuan at sa likuran lang ng gusali ang canteen.

Nadatnan ko si Art ng makita ito ay agad ko nang hinalikan.

Di ako papayag na maagaw pa ito sa akin.

Kahit pa na ang boss nito ang magiging sagabal sa pagitan namin.

Dahil sa nangyari sa amin ay di ko palalagpasin na di siya mapunta sa akin.

Agad niya akong pinalayo at nagkasagutan kami.

Pinaliwanag ko sa kanya na di sila bagay at di siya nito seseryosin.

Pinamukha ko talaga sa kanya na di kailanman magtatagal ang kung anuman ang gusto nito sa boss niya.

At ipinaalala ko sa kanya na isang dyanitor lang ito at napakaimposibleng magustuhan siya.

At ipinaalala ko sa kanya na may asawa na ito.

Di ko na napigilan ang emosyon at napaiyak na lamang ako.

Nang maibuhos ko na lahat ng galit ay saka na ako tumalikod at iniwan siya.

Nakasalubong ko pa nga ang tatlo at di na ako huminto pa sa kanila.

Nang sumara ang elevator ay saka ko na pinunasan ang aking mga luha.

Mag-uusap kami ni Mateo bukas at dapat na malaman niya ang lahat sa amin.

Nang bumukas ang elevator ay ibinalik ko ang aking ngiti at di pwedeng makita ako ni Jun na namumugto ang mata.

At tiyak na mang-uusisa na naman ito.

Huminga ako ng malalim at napabulong na lamang ako.

(Ang akin ay akin)

Samantala…

ART POV

Natapos ko na ang glass window at nang makita ang relo ay malapit ng mag alas-kwatro.

Ako lang ang mag-oot kaya sila Teroy ay uuwi na ng alas-kwatro.

Bukas na naming ipagpapatuloy linisin ang function hall.

Di ko alam kong ano ang ganap ni Teroy ngayong di sila mag-oot.

At nahihiya naman akong magtanong.

“Lika na pre at bukas na natin ipagpatuloy ang paglilinis rito”, wika ko.

Tumango naman ito at iniwan ang silid.

Nang makarating kami ng quarter ay isang suntok ang bumungad sa kin.

Napabuga ako ng dugo sa aking bibig.

Namanhid ang aking pakiramdam at di ko alam kung mula ba sa loob ng aking bibig galing ang dugo o sa aking labi.

Pinunasan ko agad ng likod ng aking kamay ang bibig at napansin ko nga na pumutok ang aking labi.

“tangna mo! Matapos mong kantotin ang kapatid ko, tapos ganun mo na lamang babalewalain”, wika ni Ice na halata ang galit mula sa kanyang mata.

Nasa likuran nito si Jaime at umaawat at hinila ito mula sa aking harapan.

Di ako makasagot at di ko alam ang sasabihin.

Gusto kong magpaliwanag…

Ngunit, walang salita ang gustong lumabas sa aking bibig.

“Kung sa inaakala mo ay tapos na tayo, nagkakamali ka!”, wika nito at saka umalis at tinungo ang elevator.

“Okey ka lang?” tanong ni Jaime.

Tumango lang ako.

Agad na pinuntahan si Ice bago sumara ang elevator.

Sinamahan ako ni Teroy sa quarter.

“Okey na ako pre, mauna ka na at baka may lakad ka pa”, wika ko.

“Sure ka na ba pre na okey ka lang dito?”, wika ni Teroy.

Tumango lang ako.

“Ako na bahala sa kanila at susubukan kong maayos natin ito”, wika niya habang kinuha ang bag at nagpalit ng uniporme.

Nang makapagbihis ay saka na niya ako iniwan.

Tinungo ko ang banyo at saka naghilamos.

Pumutok nga ang aking labi at malaki ang sugat na natamo.

Idagdag mo pa ang pamamaga nito at parang nangamatis sa laki nito.

Naalala ko si Mateo at nang tignan ang relo ay 4:20 na ng hapon.

Agad ko nang kinuha ang kagamitan at tinungo na agad ang isa pang opisina ng Time Z.

Nang makarating na ako rito ay saktong maraming pababa na ng gusali.

Kung kaya’t pagkalabas ko ay nagsipasok na ang mga nauna at ang iba ay mag-aantay pa na bumukas pa ang isang elevator.

Nakita ako ni Ms. Shaina na sekretarya ni Sir Mateo ay itinuro ang kwarto ni Sir Mateo.

Nang buksan ito ay walang tao.

At mukhang waiting area ito ng opisina.

May isa pa palang kwarto sa dulo.

At nang makarating dito ay saka ko nakita ang pangalan ni Sir sa mismong harap ng pinto.

Mateo Finns CEO

Kumatok muna ako at nang nagsalita siya mula sa loob ay saka na ako pumasok.

Nakaharap ito sa mga dokumento at di niya man lang ako nilingon.

“Saan po ako magsisimulang linisin, Sir”, wika ko.

Umangat ang mukha nito at tumingin sa akin.

Biglang nanlaki ang mata nito at nabitawan ang ballpen.

Agad na tumayo at lumapit mula sa aking tinatayuan.

Napahawak sa aking mukha at sa aking labi ito nakatingin.

“anong nangyari rito at wala ito kanina ah”, wika niya.

Halata ang kanyang pag-aalala at kita sa kanyang mukha.

Agad nitong dinukot ang bulsa at puting panyo ang nilabas nito.

Saka niya pinuntahan ang water dispenser at binasa ang panyo ng cold water.

Nang makabalik ito ay idinampi sa aking pumutok na labi.

Di ko maunawaan ang kanyang ikinilos.

Parang gustong lumundag ng puso ko sa ginagawa ni Sir Mateo sa akin.

Ang amo ko na nasa harap ko at dinadampian ng kanyang mabango at malambot nitong panyo.

“ano ba kasi ang nangyari”, wika nito.

“wala po, nadulas lang po ako”, palusot ko.

Isang matalim na tingin na parang hinahalukay ang aking mata para alamin kong nagsisinungaling ba ako.

“Magsasabi ka ba ng totoo o ako mismo ang titingin ng cctv ng kompanya”, wika nito.

Dahil sa kompanya nito ay tiyak na makikita sa video ang naganap sa hallway.

Inaya niya ako sa waiting area na sa labas lang ng kanyang opisina.

Pinaupo ako sa sofa at pinakwento ang mga nangyari.

Dapat nga sigurong wag ko na itago pa ang lahat.

Ikinuwento ko ang tungkol sa aming grupo.

Maging si Eric at ang namagitan sa amin.

Nang nasabi ko na may nangyari sa amin ni Eric ay napayuko ito at di na muling tumtig pa sa akin.

Ngunit, ipinaliwanag ko na walang anumang commitment ang sa pagitan namin ni Eric.

Hanggang sa isang tanong ang kumuha ng aking atensyon.

“may nararamdaman ka ba sa kanya”, wika nito.

Umiling ako at saka ipinaliwanag.

“Mahal ko siya bilang kaibigan at di na lalagpas pa roon… Dahil…”, di ko na itinuloy at baka malaman pa niya ang pagtatangi ko sa kanya.

“Dahil… Ano?”, wika niyang tanong.

“ahm, maglilinis na po ako sir”, wika ko.

Ibinalik ko na ang panyo at nang akma na akong tatayo para simulan na ang paglilinis ay agad niyang hinawakan ang kamay ko at pinabalik sa pagkakaupo.

“Ano ang dahil na nais mong sabihin at gusto kong malaman”, wika niya.

Di ako makatingin sa kanya at pilit kong iniiwas ang aking tingin.

“Wala yon po sir”,  wika ko.

Hinawakan niya ang aking baba at pinataas.

Hanggang maiharap niya ang mukha ko at heto na nga.

Magkaharap na ang aming mga mukha.

Mata sa mata.

“Sabihin mo Art, please”, wika nito.

Parang nakikiusap ang mata niya.

Shet!

Ang ganda pala talaga ng mata niya sa malapitan.

At napababa ang aking mata sa kanyang labh.

Oh Gosh!

Ang pula nito at sadyang mapang-akit.

“ahm… dahil sa may iba akong gusto, pero…” wika ko at di ko na maituloy-tuloy.

Dahil sa pinapangunahan na ako ng kaba at sa tindi ng kabog ng dibdib ko ay parang gusto ko nang magpalamon sa kinatatayuan ko.

“Pero…” wika ni Mateo.

Mabagal at mahinang bigkas.

Pero, may intesidad ang kanyang boses sa pagkakawika nito.

“Pero… Pagmamay-ari na ng iba”, wika ko na lamang.

Salamat at nasabi ko rin sa wakas.

“ako ba ang tinutukoy mo?”, bulalas nito.

Halos mapatalon ako sa kanyang sinabi.

Shet!

Paano ko ito lulusutan.

Akala ko pa naman ay di na muli pang magtatanong.

Bahala na.

“ahm, sir maglilinis na po ako”, wika ko.

Agad akong tumayo at para maputol na ang usapan.

Nang tumayo ito…

“saglit!”, wika nito at tumayo.

Agad na lumapit sa akin at hinalikan ang aking labi.

Nagtagal lamang ito ng ilang segundo at saka humiwalay na ito sa pagkakahalik.

Parang huminto ang bawat paligid.

Mula sa pagkakahalik nito hanggang sa paghiwalay ay parang paulit-ulit na aking naaalala.

Di ako makpagsalita at titig lang sa kanya ang aking nagawa.

Ngumiti ito at saka nagsalita.

“Ahm, kung ako man ang dahilan ng tinutukoy mo ay nais ko lang ipaalam na wala na kami ni Sam at tanging label lang ang meron sa amin, bukod pa roon ay wala na. Oh siya, maglinis ka na muna at ako naman ay marami pang pipirmahang dokumento sa loob”, wika nito at saka na niya ako nilisan.

Tanging ang aking mga mata lamang ang nakakagalaw at sinundan si Mateo hanggang makalayo na sa akin at makapasok na ng opisina nito.

Napahawak ako sa aking labi at parang isang panaginip lang ito.

Nang maihakbang na ang aking mga paa ay dali-dali na akong naglakad papunta sa opisina nito.

Kumatok muna ako at saka binuksan ang pinto.

Umangat ang mukha nito at tinignan ako.

Dali-dali ko siyang nilapitan at saka ko sinunggaban ang labi nito at siniil.

Dito na nagsimula ang halikan namin na tumagal ng dalawang minuto.

Nang makahiwalay na ako ay saka ako nagsalita.

“Ibig bang sabihin ng unang halik mo kanina ay may pag-asa na akong manligaw sa’yo?”, wrka ko.

Tuwango lang ito at may malapad na ngiti.

Saglit na halik at nagpaalam na muna ako.

“trabaho na muna ako my prince at usap tayo mawayang uwian”, wika ko.

Nang maisara na ang pinto nito ay parang daig ko ang full tank at mas mabilis pa sa alas-kwatro ang paglakad ko at nagsimula ng naglinis.

Di ko alintana ang trabaho at di ako nakakaramdam ng pagod.

Di rin mawala ang ngiti ko at tanging boses at imahe niya ang bumabaliw sa akin.

Napapasipol pa ako at kinakanta ang “ikaw ang aking mahal” ng VST & Co.

… Itanong mo sa akin kung sino aking mahal.

… Itanong mo sa akin sagot ko’y di magtatagal.

… Ikaw lang ang aking mahal

… ang pag-ibig mo lang ang aking kailangan

… Pag-ibig na walang hangganan ang aking tunay na  nararamdaman.

Biglang nakita ko siyang nakasandal sa pinto ng kanyang opisina at nakangiti.

Mukhang kanina pa ito at pinagmamasdan ang aking pagkanta.

Shocks!

Nakakahiya!

“magaling ka pala kumanta”, wika niya.

Biglang nag-init ang aking pisngi at sabay kamot ng ulo ko.

“Naku, di naman at napakanta lang”, wika ko.

“Oh siya, tama na yan at alas-siyete na”, wika nito.

Di ko na pala namalayan ang oras dahil sa aking sigla sa paglilinis.

“Bukas mo na yan ipagpatuloy at mag-ot ka pa rin bukas”, wika nito.

“Okey lang ba sa’yo sir pag bukas ko na ito tapusin”, wika ko.

Di pa ito sumagot hanggang di nakakalapit sa akin.

Humawak sa aking pisngi at sinagot ako.

“Oo naman my king”, wika niya.

Napangiti ako sa pagtawag niya sa akin ng “My King”.

“Naku, dyanitor lang po ako at hinding-hindi ako magiginghari”, wika ko naman sabay kamot at iwas sa kanyang nakakatunaw na titig.

“Ikaw ang hari ng aking puso”,  wika nito at saka niya dinampian ng halik ang aking labi.

Parang hihimatayin ako sa ginagawa niya.

Kung isang napakagandang bangungot ito ay parang awa niyo na at wag na akong magising.

Kahit dito na ako sa aking panaginip mabuhay.

Atles dito ay may prinsipe ako at ako ang kanyang hari.

Nang humiwalay na sa pagkakahalik ay saka muli itong nagsalita.

“Halika na my king at sabay tayong magdinner”, wika nito.

Kung kaya’t nilisan na namin ang kanyang opisina.

Dumaan pa kami sa quarters at para kunin ang aking gamit at para makapagpalit ng uniporme.

Umupo ito at tumalikod sa kanya.

Nakakahiya naman kasi na maghubad ako sa kanyang harapan.

Nagpalit na ako ng pang-itaas at nang pantalon at saka na namin tinungo ang basement.

Habaxg naglalakad kami papuntang kotse nito ay tinanong niya ako kung saan ko gustong kumain.

“Kahit saan, pero may alam akong magandang kainan at at mas mura”, wika ko.

Kung kaya’t tinungo namin ang kainan na malapit sa bayan.

Mura lang dito ang pagkain.

Pati ang ulam ay may unli sabaw na kasama.

Naupo kami sa labas ng kainan at presko rito.

Nang dumating ang aming order ay agad na kaming kumain.

Di ko maiwasang mapangiti habang sumusubo ng pagkain.

Maging ito ay nakangiti rin at panay ang puri sa pagkain.

Napakasaya naming kumain.

Hanggang sa nahagip ng aking mata ang sa loob ng canteen.

Si Ice at kasama nito ang tatlo pa.

Matalim ang tingin nito at ang tatlo pang mga kasama nito.

Dahil sa magkaharap kami ni Mateo ay di nila makita ang kaharap ko.

Ngunit, imposibleng di nila kilala ang kasama ko.

Dahil pumasok kami kanina para pumili ng pagkaing kakainin namin.

Di nga ako nagkamali at sila Jaime, Teroy at Eric ang mga kasama nito.

At sa akin na nga sila nakatingin.

Biglang nagbago ang aking timpla.

Ang kaninang unli saya ko ay napalitan ng tipid na ngiti na lamang.

Tinanong ako ni Mateo kung bakit natahimik ako.

“Bilisan na lang nating kumain”, wika ko.

Tumango na lamang ito at saka binilisan na lamang namin ang pagkain.

Nang matapos na kaming kumain ay agad na akong tumayo at para bayaran ang aming kinain.

Nang tumayo na rin si Mateo at agad na siya ang nagbigay ng bayad sa cashier.

Yumuko ako at alam kong sa amin ang mga mata ng mga kasama ko.

Nang makalabas na kami ng kainan ay saka na ako nakahinga ng maluwag.

Nasa kotse na kami ng nagsalita si Mateo.

“di ka dapat nagpapaapekto sa kanila. Buhay mo yan at ikaw lang ang may karapatan para sa mga gusto mo”, wika nito.

Napahinga na lamang ako at saka tinignan si Mateo.

“wag ka mag-alala at di ako apektado sa kung anuman ang sasabihin nila.At wag ka mag-alala kung sa tingin mo ay tatanggalin ko sila sa kanilang trabaho”, wika pa niya.

Tumango lamang ako at naintindihan ko ang kanyang pinupunto.

Nang makarating na kami sa harap ng apartment ay lumabas na ako ng kotse at saka nagpasalamat.

“Kita na lang tayo bukas ng 6am?”, wika niya.

“Huh? Bakit napakaaga naman nun?”, wika ko.

“dito ako mag-aalmusal at ako na ang magdadala ng pagkain natin okey”, wika niya.

Di na ako nagreact pa at sa totoo lang ay gustong-gusto ko iyon.

Nang makalapit na ako sa pinto ng apartment ay nagsalita pa itong muli.

“Goodnight and sweetdreams”, wika niya.

Ngumiti ako bilang tugon.

Nang makaalis na ay agad na akong pumasok ng bahay.

Nang kunin ko ang phone sa bag ay nakita ko ang isang supot na tira namin pala sa parking lot.

Inamoy ko ito at di pa naman panis.

Dahil sa walang kanin ay ipinirito ko ulit at saka nilantakan.

Kakainin ko na bago masira lang.

Habang kumakain ay naaalala ko ang mga tagpo namin ni Mateo sa opisina.

Di inaasahang pagtatagpo namin.

At ang rebelasyong nakapukaw ng aking damdamin.

Ngayon ay handa na ako sa pagkakataong ligawan siya.

Ang taong pinangarap ko lang dati ay ngayon ay nasa kamay ko na at pareho pa kami ng nararamdaman.

Di ko namalayan at naubos ko na pala ang manok.

Hanggang sa may text na natanggap.

(Dito na ako bahay, see u bukas my king)

Nagreply na rin ako sa kanya at saka naligo para makapagpahinga na.

ITUTULOY…

AUTHOR’S NOTE

Hello mga bebs!

Nais ko po sanang ipaalam sa ilang mga readers natin na kung may oras po kayo ay basahin ninyo po ang isang kwento na SHENO at Ang Magngingisda.

Isa si Mateo sa mga karakter ng kwentong ito.

Dito ninyo malalaman ang ilang impormasyon sa kanya at ang ex niya.

Sa bandang hulihan ng kwento ay dito ninyo makikita ang ilang eksena na magaganap palang sa Ang Dyanitor.

Since si Mateo at Art ang pangunahing karakter ay dapat ninyong malaman ang nakaraan ni Mateo na malimit na mapag-usapan dito sa Ang Dyanitor.

Kung kaya’t inbnyayahan ko kayong basahin ang SHENO at Ang Mangingisda bilang dagdag sa mga impormasyon patungkol kay Mateo.

Check the link below:

https://www.wattpad.com/story/224670670?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_writing&wp_page=create&wp_uname=kentootero&wp_originator=Hf2H73opwVsOaILGpfL3sPv64K2zs3Dcwl7HpsYSfpdtBe%2FGKZ6KTz7MWoVKJkC2XEOfZYwXEdvRzq%2BEhYIExzY%2FFrgaDTMlizfwTbeKgqA8%2BXrpn%2F9ViFkxZhGYpHOU

Update will soon be posted before the election day.

Love you guys and enjoy reading.

Kentootero

10 (04.30.2022)

ERIC POV

Nang matapos naming magkita ni Art kanina ay talagang napaiyak niya ako.

Pero, di ko susukuan ang dapat na sa akin.

“bes, mukhang malalim ang iniisip mo ah”, wika ni Jun na tumabi sa akin dito sa front desk.

Pag ganitong hapon ay malimit ang nagpupunta dito sa information at karamihan ay diretso na sa elevator.

“Okey lang ako”, wika ko.

“weh, yang busangot mong mukha ay parang di maganda ang nangyari sa itaas, ano?!”, wika nitong may pang-uusisa.

Di ko sinagot at para di na niya ako kulitin.

“Bes alam mo, di kita matutulungan kong ganyan kang sinasarili mo ang problema”, wika niya.

Humarap ako at saka na ako nagkwento.

Sinabi ko na ang inaantay kong si Art ay iba ang kasamang kumain.

“teka teka, magkaliwanagan nga tayo. Ano ba talaga ang tungkol sa inyo ni Art”, wika niya.

“Nagsisimula palang. Kaso, itong asungot ay pilit na nagsusumiksik”, wika ko.

“Asungot, sino etey yang tinutukoy mo, ha?!”, wika niya.

“Yong President ng Time Z”, wika ko.

Nanlaki ang mata nito at halos mapamura.

“Fvck! Ano?! Si Sir Mateo ba yang asungot na sinasabi mo?”, wika niya.

Tumango lamang ako.

“Shet! Parang mabigat ang kalaban mo bes”, wika niya.

Di na ako sumagot pa at talagang wala akong laban.

“Di ba, kasal iyon sa isang modelo… Hmm, Tam ba yong pangalan”, wika niya.

“Sam ang pangalan ng asawa niya”, pagtatama ko sa kanya.

“Sam nga pala, saka ang balita ko ay may di magandang ugali iyon at di na nakikita dito sa building. Pero, may laban ka naman, bes”, wika niya.

Napatitig ako sa kanya na kanina ay nasa ibaba ang tingin ko at para di nito makita ang nagbabadyang pamumuo ng aking luha.

“Una sa lahat ay dapat magkaharap kayo ni Sir Mateo, at malay mo ay madaan mo sa sindak at drama”, wika niyang komento.

Tama nga siya siguro at para malaman ko ang dapat gawin.

“Try ko muna kausapin ang kapatid ko mamaya kung ano ang magandang gawin”, wika ko.

“good, at saka para naman alam mo kung saan ka lulugar. Kailangan mong panindigan na ikaw ang nauna sa kanya at saka may jowa na ito, kung kaya’t dapat ay wag na siyang makisawsaw sa inyo ni Art”, untag niya.

Tama, dapat ay makapag-usap kami ni Sir Mateo.

“Make sure bes na di alam ni Art at paniguradong di iyon papayag na makausap si Sir Mateo”, wika niyang muli.

Tumango lang ako.

“Dapat ay bukas na bukas ay makausap mo na ito at tiyak na di mo na makakausap sa ibang araw at busy na ito sa kanilang event”, dagdag pa nito.

Lumipas ang oras at di namin nalaman na pa-out na pala kami.

Hihintayin ko lang ang kapatid ko at para sabay na kaming umuwi.

Sakto naman ang dating nilang tatlo at nagpunch na ng DTR para makauwi.

Inaya naman nila ako sa isang kainan.

Ito ay di kalayuan at kilala itong murang kainan.

Bukod sa masarap kumain rito ay kilala rin itong tambayan at pwedeng mag-inuman.

Kumain muna kami at para may laman ang tiyan.

Habang kumakain kami ay napagkwentuhan nila ang nangyari kanina.

Sa galit daw ng kapatid ko sa panggagao ni Art sa akin ay ipinaghigantihan niya ako.

Sinuntok daw ang bibig ni Art at dinugo raw ito.

Nag-alala talaga ako sa narinig.

Parang gusto ko siyang puntahan.

Ngunit, binalaan ako ng kapatid ko na wag na wag ko raw itong puntahan.

Dahil sa nangyari ay desidido na ako na kakausapin ko si Sir Mateo at para matigil na ang kalokohan nilang dalawa.

Kung single siguro si Sir Mateo ay tanggap ko na ang aking pagkatalo.

At di ko na sila guguluhin.

Ngunit, ang di ko matanggap ay ang makita si Art na nagpapakatanga sa isang may asawa na.

Ngunit, sa pagkakataong ito ay di ako papayag sa kalokohang nais na pasukin ni Art.

Ako ang nauna at di ako papayag na sa kanya siya mapunta.

Tumagal ang aming pagkain nang dahil sa kwentuhan.

Hanggang sa nauwi sa inuman na ang lahat, matapos ang hapunan.

Nasa unang round palang kami ng RH nang yumuko si Ice at nagsalita ng mahina.

“Speaking of the 2 devil. Narito sila at wag kayo papahalata”, wika ng kapatid ko.

Pasimple kong inilinga ang aking mata.

At nahagip nga ng mata ko ang dalawa na nasa harap para umorder ng pagkain.

Nakangiti ang dalawa at parang magjowa kung kumilos.

Napansin ko nga ang pumutok na labi nito.

Nang dahil sa taong ito ay nasaktan ng kapatid ko ang pinakamamahal kong si Art.

Di ko na ito palalampasin at talagang mag-uusap kami ni Mateo.

Napapainom ako tuloy ng sobrang alak sa aking nakita.

Hanggang sa maupo sila sa lamesa ng labas ng canteen at dito sila kumain.

Kapansin-pansin ang pagtawa ni Art at parang sobrang saya nito.

Hanggang sa biglang huminto ito sa pagtawa at di na gaanong ngumingiti.

Marahil ay napansin niya ang lugar namin.

Ininom ko muli ang alak at parang di ko nalalasahan ang alak sa pait ng aking nararamdaman.

Di rin sila inabot ng kalahating oras at tinungo nila ang cashier dito sa loob ng canteen.

At sa pagkakataong ito ngayon ay payuko na lamang si Art at di na lumingon pa sa kinaroroonan namin.

Ramdam ko ang sakit at parang gusto kong magsisigaw at mailabas ang galit ko.

Ngunit, di ko magawa at kasama ko ang kapatid ko at dalawa pa naming tropa.

Di na nila dapat pang malaman ang plano kong pakikipagkita kay Mateo bukas.

Mula sa pag-alis nila Art ay di mawala-wala ang galit sa aking puso.

Pati ang pagkakahawak ko sa bote ay nanginginig rin.

Kulang nalang ay mabasag ito sa pagkakahawak.

“Relax kuya, di ako papayag ng ganun-ganun na lang ang gagawin ng taong minahal mo”, wika ni Ice.

“Dito lang kami Eric na dumamay sa’yo. Saka, marami diyang iba”, wika ni Jaime.

“Oo nga naman pre. Andito naman ako Eric”, wika ni Teroy.

Tinignan ko si Teroy at nag-apiran pa ang dalawa.

Okey sana, kung pwedeng ibaling sa kanya itong pagkagusto ko kay Art.

Kaso, si Art kasi ang gusto ng puso ko.

At higit pa roon ay siya ang kumuha ng aking pinakaiingatang puri.

Di naman ako papayag na mabalewala lang ang matagal kong iningatan.

Kahit marami na akong nakalandian ay never kong ipinatira ang pwet ko.

Mas titiisin kong bibig ko ang kantotin nila.

Kaysa ang puke ko na iniingatan ko.

Di nagtagal ay nakaramdam na ako ng pagkahilo.

Nagdesisyon na kaming umuwi at saka para makapaghanda na rin ako bukas sa aming engkwentro.

Nang makauwi na kami ni Ice sa bahay ay nag-usap kami sa sala.

Nawala ang pagkahilo ko sa aming usapan.

Balak ni Ice pala na ipabugbog si Art sa mga barkada nito sa labasan.

Nakiusap ako sa kanya na wag nitong galawin at dapat ay kami ang lumutas ng aming problema.

Kumalma ito at nangakong di niya ipapagalaw sa mga barkada nito.

KINABUKASAN…

Maaga ako sa aking pwesto at para makita si Art na papasok ng entrance.

Kung mapakikiusapan ko si Art na wag na niyang bigyan ng oras si Mateo ay di ko na ito na haharapin si Mateo.

Dumagsa ang mga tao sa building at wala pa si Art.

Iniwan ko muna si Jun sa front desk at pumwesto ako sa malapit sa Entrance na upuan.

Dahil tabi lang ng front desk ang DTR nila Art ay tiyak na mapapadaan ko ito sa mismong entrance.

Dumami ang mga pumapasok ng building at isa-isa ko silang tinitignan.

Di makakalusot sa aking paningin ang mga pumapasok rito.

Tanging sa entrance lang ang aking mga mata at baka makaligtaan ko siya na pumasok.

Saktong 8am na at bakit wala pa ito.

Ngayon lang ito male-late sa ilang buwan na niyang nagtatrabaho rito.

Parang di tama.

Hanggang 8:30 na ay walang Art akong napadaan ng entrance.

Hanggang sa may dumating na mga nakasuit na pumasok ng building at mga anim ang mga ito.

Kaya’t tinungo ko na ang information at para masamahan si Jun na mag-assist sa mga ito.

Nang matapos ma-assist ang mga ito ay umupo muna ako sa swivel chair.

“Oh, para kang naluging titi dyan”, wika ni Jun.

“di pumasok si Art”, wika ko.

“Huh?! Eh sino yong nakita kong nagpunch ng DTR niya kanina?”, wika nito.

“Nakita? Eh sa elevator ito galing kanina. At saka akala ko ay nakausap mo na at nasa malapit ka sa entrance”, wika nito.

“Di ko siya napadaan, paanong galing sa elevator?”, wika nito.

“aba malay ko. Nakauniporme na ito ng makita kong nagpunch”, wika ni Jun.

Napatulala ako sa kanyang sinabi.

Kung di ito dito dumaan sa entrance, tiyak na galing ng basement ito.

Mukhang magkasama ang dalawa at galing ng parking lot ang mga ito.

“ang lalim ng iniisip mo bes ah”, wika ni Jun.

“May numero ka ba ng sekretarya ni Sir Mateo?”, wika ko.

“Oo naman, bakit?”, wika niya.

“Kailangan ko nang makipag-appointment sa kanila”, wika ko.

Isinulat niya sa papel ang numero ng sekretarya ni Mateo at iniabot sa akin.

Ibinulsa ko at mamaya ako tatawag.

Tumayo na ako at kailangan ko nang magtrabaho.

Tatawag ako pag break ko mamaya.

Samantala…

Si Mateo ay maagang nagising para pumunta sa tirahan ni Art.

MATEO POV

What a wonderful day.

Makikita ko na naman ang aking mahal na hari.

Si Art ang tamang lalake para sa akin.

Di ako makakapayag na mawala pa ang isang napakalaking oportunidad na makita ang tamang tao para sa akin.

Agad na akong naligo at para makadaan sa drive-thru.

Ito pa lang ang alam kong bukas nitong ganitong oras.

I’ll count this day as my official date.

The date that I finally met my mr.right.

Kinuha ko agad ang phone at nagtext sa kanya.

(Good morning my king)

Saka ko nilapag at naligo na.

Naglinis pa ako ng aking puke at baka nemen…

Napangiti naman ako sa aking naiisip.

Alas singko pa lang at mga 5:40 ay nasa bahay na niya ako.

8am naman ang oras ng trabaho at mahaba pa ang oras.

Kung sakaling may hmmm na magaganap ay tatanggi pa ba ako.

Makalipas ng ilang minuto…

Gumayak na ako at dumaan sa drive-thru.

As expected, nakarating nga ako ng 5:40 sa bahay ni Art.

Ngiti pa lang ng hari ang sumalubong sa akin.

Napakaganda ng tanawin na aking nakikita.

I love the way you are my king…

Sinong di matutuwa sa taong sasalubong ng nakasando at boxer shorts lang.

Nang makalapit ako at dala ang pagkain ay humalik pa talaga sa aking labi.

“ang aga ng prince ko ah!”, wika niya.

“Bawal ma-late remember”, wika ko na lamang.

Pero, ang totoo ay kinikilig ang butas ng pwet ko sa sweetness ng aking hari.

Nang makapasok na ay nagulat ako sa kanyang tirahan.

Maliit lang ito at sakto lang sa pang-isahan.

Isang silid at magkasama na lahat ang sala, hapag at kusina sa di kalayuan.

Malinis naman ito at sa tingin ko ay kaya ko rin mabuhay dito ng kaming dalawa lang.

Yon nga lang ay di kagaya ng nakasanayan ko.

Ano ba ang pinagkaiba ng ganitong buhay sa dati kong buhay.

Mahirap lang din naman ako ah.

Ano ba itong naiisip ko.

Live in agad, eh hindi pa nga kami opisyal na KAMI.

Nang mailabas na niya ang pagkain sa plastik ay agad na kaming kumain.

Nakakakilig nga lang at sinusubuan niya ako.

Halos magtatalon ang tumbong ko sa galak na pinapakita ni Art.

Kung wala lang talagang importanteng mga dokumento sa opisina ay talagang di ako papasok.

“Bilisan na natin ang kumain at para makaligo ka na”, wika ko.

“aba, nagmamadali ang aking prinsipe ah. Ayaw mo ba na sinubuan kita?”, wika nito.

Kung yong kanya ang pinasubo niya ay tiyak na sungab agad.

Naku, what a naughty mind.

“alam ko yang nginingiti mo my prince. Pag ako di nakapagpigil ay ikaw ang kakainin ko dyan”, wika niya.

Nanlaki ang aking mata sa narinig.

Halata ba sa aking ikinilos.

Napakagat labi kasi ako at saka dinilaan ang labi.

Shet!

Obvious nga ata ang ikinilos ko?

“pilyo ka talaga. Kain na nga tayo at baka san pa mapunta ang usapan”, wika ko.

Agad naman na kaming kumain at binilisan ko ang pagkain ng burger.

Burger lang kasi ang inorder ko at siya ay super meal.

Mas kailangan niya kasi ng maraming makain at kailangan nito sa work.

Ako naman kasi ay pwede naman ako magpa-order kay Shaina anumang oras.

Habang kumakain ay may mayo na kumalat sa aking ibabang labi.

Napansin ko ang pagtitig ni Art at saka niya ako sinunggaban.

Kinain nito ang labi ko at di ko napigilang mag-init.

Nang humiwalay ito ay saka kami nagkatinginan sa mata.

“Nagustuhan mo ba?”, wika nito.

Ngumiti ako at tumango.

Agad na naman akong inatake ng halik.

“teka, magugusot ang damit ko”, wika ko.

“Eh di tanggalin natin”, wika nito.

At agad na inumahan akong tanggalin ang ilang butones ko.

Di na ako nakapagpigil at handa naman ako sa ganitong eksena.

Well, as I expected nga di ba?

Naglinis naman ako sa kung sakaling pasukin ako ng aking hari.

Nang matanggal na ang aking polo ay siya naman ang tinanggal ko ang sando.

Fvck!

What a perfect abs!

Bukod sa morenong pangangatawan ay pumuputok ang mga masels niya.

Isama mo pa ang galit na nakaumbok.

Natawa naman ako at dumungaw na talaga ang ulo sa boxer shorts niya.

Agad kong tinanggal ang polo at inilapag sa isang upuan.

Di pwedeng masayang ang oras.

Agad kong tinanggal ang pantalon at ang brief ko.

Syempre, tirik na rin ang aking ari.

“wow, galit ka na rin ah!”, wika niya.

“Oo eh..”, wika ko na lamang.

“Halika na sa kwarto at gawin na natin ito ng madalian at para di tayo ma-late”, wika niya.

Nang makarating sa kwarto ay agad ko nang pinasandal.

Let’s pray!

Lumuhod ako and guess what!

Inamoy ko pa at mukhang mas nakakaakit ang amoy nito.

Yong amoy kulob na sabon at may halong amoy katas ng tamod.

Agad kong sinubo at sa haba nito ay di ko kayang i-deepthroat.

Isinubo ko lang naman ang kaya ko.

Habang tsinusupa ko ay narinig ko ang mga ungol at mura nito.

“My prince, pwede ba kitang pasukin?”, tanong niya.

Huminto muna ako at saka nagsalita.

“Di tayo pwedeng magtagal mahal na hari at may trabaho pa tayo”, wika ko.

Pasado alas-sais na kasi.

“Bibilisan ko at pramis na saglit lang ito”, wika niya.

Tumayo na lamang ako at bilang pagsang-ayon.

Nagulat ako ng pinaharap ako sa pader at yumuko ito.

Shet!

Kinain niya ang butas ko!

Fvck!

Never in my past sekslayf na kinain ako ni Sam.

Pero, siya ay di nagpatumpig-tumpig na kinain ang butas ko.

Di na ako napigilan ang mapahiyaw at mapaungol.

Napakasarap ng ginagwa niya.

Kung di lang talaga kami gagahulin sa oras ay kahit buong araw niya akong alipinin.

“Bili…san na na…tin ma…hal na ha…ri!”, wika ko na paputol-putol ang aking pagkakasabi dahil sa di ko malabanan ang sarap at talagang magkaagaw ang hininga ko sa bawat pagpigil ko ng hininga.

Agad itong tumayo at saka itinutok sa butas ko ang kanyang ari.

Iba nga talaga ang sakit ng may pagmamahal.

Di ko maramdaman ang sakit.

Ang sakit na masarap sa pakiramdam.

Hanggang sa maibaon nito ng buo.

Di ko alam kong tearr of joy ang luhang ito.

Kakaiba ang dulot niyang pakiramdam.

Isama mo pa ang kanyang ibinulong.

…matagal na kitang mahal aking prinsipe.

Napakagandang pakinggan at parang gusto kong sumigaw sa sobrang saya.

Nag-umpisa na itong bumayo at parang nasa ulap ako.

Sarap ang namutawi sa mga oras na iyon.

Parang tumigil ang oras at parang nagslow motion ang bawat pagbayo nito.

At gaya ng sinabi nhya.

Naramdaman ko ang pagsirit ng katas nito sa loob.

Lalo pa nitong ibinaon at yumakap sa akin mula sa likuran.

“Handa akong sumugal aking prinsipe, wag ka lang mawala sa akin”, wika niya.

Tama ba ang aking narinig.

Handa niyang ipaglaban ang aming bawal na pag-ibig.

Alam kong mali.

Sapagkat ako ay nakatali pa kay Sam.

Ngunit, di ko na iyon ikinokonsidera, mula ng malaman ko na ang lahat nitong pakay.

Dahil sa abroad lang kami kasal ay di ito ang ground para magmahal ng gaya ni Art.

Wala naman itong mga bagay na dapat nilang ibato.

Dahil sa mahirap lang ito ay wala namang kayamanan para habulin ng sinuman.

“pag-usapan nalang natin ang mga ganyang bagay mamayang gabi”, wika ko.

“Bakit my prince?”, wika niya.

“Mag-oot ka pa mamaya di ba? So, pag-uwian nalang natin pag-usapan”, wika ko.

“Okey, halika na my prince at sabay na tayo maligo”, wika niya.

Nang makapasok ng banyo ay siya ang nagbuhostng tabo sa aking katawan.

Sinabon niya ako at di nawawala ang paghalik nito sa iba’t-ibang parte ng aking katawan.

Bawat buhos niya ng tubig ay lagi nitong sinasambit ang “i love you my prince”.

Napakasweet niya talaga.

Parang gusto ko na talagang makasama siya at mag live-rn

Kaso, di pa pwede ngayon.

Marami pang bagay akong dapat i-priority.

Bukod sa trabaho ay ang ex ko na may masamang plano sa akin.

Nang matapos na kami maligo ay minadali na naming magbihis.

Kailangan ko kasing makarating sa opisina bago mag 8am at may ipapagawa pa ako kay Shaina na urgent.

Ang dokumento na kailangan ng bangko ko para sa merging ng aking bank account.

Mahirap ng maunahan ni Sam.

The flash ang ginawang pagbihis namin.

Tama nga ang dating namin at nakarating kami ng 7:30 sa parking lot.

Sinabi ko na lang na tatawagan o itetext ko siya para sa tanghalian.

Pero, depende sa dami ng aking gagawin mamaya.

Nakarating na ako sa opisina ng wala pa si Shaina.

Kaya agad ko nang kinompleto ang mga dokumento at para maipadala na sa bangko pagkadating niya.

Nang dumating si Shaina ay agad ko ng pinadala ang mga dokumento sa naturang bangko.

Di pwede kasing ipadala lang sa isang messenger at si Shaina lang ang tanging mapagkakatiwalaan ko ng mga ganitong dokumento.

Nagbilin ako kay Shaina na daanan niya ako ng pagkain pag pabalik na ito ng opisina.

9am na nga ito nakabalik at napakabilis niyang natapos ang pinapaasikaso ko.

At dala pa nito ang aking jollibee Aloha Amazing.

Favorite ko talaga ito at sobra talaga akong nagke-crave ng burger.

Nagpatuloy akong nagpipirma ng dokumento habang sumusubo ng burger ng pumasok si Shaina.

“Sir, kaibigan daw ni Art na nasa kabilang linya at gusto ka po makausap”, wika niya.

“Okey, transfer the call now”, wika ko.

Hello?! Sino ito?

Eric po, receptionist dito sa lobby, kaibigan ni Art na dyanitor ninyo po. Nais ko po sana kayo makausap in person

Sige, saan mo gusto ng magkita tayo?

Sa isang cafe sa tapat ng building. Around 10am if pwede po.

Okey. Yon lang ba?

Don’t tell Art na magkikita tayo po.

Okey

(Sabay baba ng telepono)

May kaba akong naramdaman at di ko maipaliwanag.

Ano naman kaya ang aming pag-uusapan.

Tungkol ba ito kay Art.

Kung kaibigan niya ito, may lihim ba si Art na ipagtatapat niya sa akin.

Nalilito na ako at kailangan ko ngang makausap siya at para maliwanagan sa mga nangyayari.

9:30 palang at di na ako mapakali.

Agad na akong tumayo at sinabihan si Shaina na lalabas lang muna ako.

Nagmadali ako sa lobby at para makita si Eric na kaibigan ni Art.

Magpapakita lang ako at sa cafe ko na ito hihintayin.

Di ko alam ang gusto nitong ipaalam.

Kaya ako na ang pipili ng spot at baka kasabwat ni Sam ito.

Kailangan kong humanap ng pwesto na may cctv.

Na kung sakaling may gawin itong di maganda ay may katibayan ako na siya ang huling kausap ko.

Sa mga pagkakataong ito ay di ko alam ang mga pinaplano ni Sam.

Ngunit, sigurado ako sa mga gusto nitong mangyari.

Ang makuha ang lahat-lahat na kayamanan ko.

Di bale, ilang araw lang at matatapos din ang merging ng bank account ko at malayong mananakaw ito ni Sam

Nagkatinginan kami ni Eric at saka na lumabas ng Entramce.

Kaya tinungo ko na ang cafe para sa aming pag-uusap.

Saktong iilan lang ang tao.

Napansin ko ang cctv at pinareserve ko iyon para sa dalawahang tao.

Sinabihan ko na rin ang crew ng order at pagdating ng kausap ko ay saka na ito i-serve.

Saktong 10am at dumating nga si Eric.

Pinalibot pa talaga ang mata nito.

Ano naman ang pinaplano nito.

Nang maupo ito ay di pa nagsalita.

Dumating ang pagkain at isinerve sa amin.

2 sliced cake at kape.

huminga pa ito ng malalim bago nagsalita.

“I’m Eric, at narito ako sa ilang bagay na ating pag-uusapan”, wika niya.

“tungkol saan naman ang mga ito?”, wika ko.

“Ipinaalam mo ba kay Art ang pagkikita natin?”, wika niya.

Umiling lang ako.

“Nagkita na tayo sa quarters ng mga dyanitor the other day” umpisa niya.

Tama, naalala ko nga siya.

Siya lang ang kakaiba sa apat na naroroon ng makita silang nakatayo sa harap ng pinto ng quarters ng mga dyanitor.

Kapansin-pansin siya, dahil sa kanyang damit na kagaya ngayon.

“Yeah. I remember you”, wika ko.

“thanks at narecognize nyo po ako. So, since naalala niyo na po ako. Gusto ko sana ipaalam na may espesyal sa amin ni Art”, wika niya.

“Please be straight forward”, wika ko.

“Well, I know or should I say that entire building knew you. At saka may asawa ka na po di ba? Bakit para ata kasing nakalimutan mo ata iyon at nakikipagclose ka pa kay Art”, wika niya.

Parang gusto ko itong hambalusin.

Medyo mataas ang boses nito at parang gustong magpapansin sa mga tao dito sa cafe.

Medyo catchy na ang aming lokasyon ng mga tao rito.

At maging mga crew ay napapatingin sila sa amin.

“Don’t make a scene here Eric” wika ko.

“Scene?! Di ako gagawa ng scene, perhaps… di naman ako ang nang-agaw, kundi inagawan lang ng taong kaharap ko”, wika niya.

Fvck!

Dito na ang mga tingin ng mga tao.

“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo ngayon? Are you claiming for something?”, wika ko na nasa mababang tono pa rin.

“Actually, I had him first”, wika niya na may diin at taas ng tinig nito.

“And so, Ano ba tingin mo sa mga lalake, bulate? May pa-early bird promo. The early bird catches the worm?”, wika ko.

Tumaas ang kilay nito.

“Be professional at magkaroon ka naman ng delikadesa sa katawan mo”, wika niya.

Talagang gusto niya akong pantayan.

“Delikadesa? Sino sa atin kaya ang naghahabol sa isang lalake na di ka naman gusto? Well, kung talagang sa’yo siya ay di ka dapat nagkakaganyan. Unless, iba ang gusto niya. So, if we have nothing to discuss, I can go? Don’t worry, bayad na yang pagkain mo at para wala ka nang babayaran pa. Excuse me!” wika ko.

Sabay tayo at iniwan ang cafe.

Halos maiyak ako sa mga narinig.

Never pa ako hinarap ng mga ganitong tao.

Pasalamat na rin ako at hinarap ako ng isang kaaway.

Hindi kagaya ni Sam na patalikod kong umatake.

Kung di dahil sa isang tawag ng bangko na nagwiwithdraw si Sam under my name.

At ginaya pa talaga ang pirma ko.

Buti nalang at pina-freeze ko na ang aking account.

Sinabihan si Sam na itatawag sa akin for confirmation ay agad na dinecline agad ang withdrawal.

Sana ay matapos na ang merging at handa na ako sa pwedeng mangyari.

Ngunit, paano si Art.

Kung sakaling mabuhay pa ako sa panganib na aking pagdaraanan kay Sam ay pipiliin ko na ng tahimik na buhay na kasama siya.

Magpapakalayo-layo na lang kami para sa ikakatahimik ng lahat.

Ngunit, di pa dumarating ang araw na iyon.

Marami pang darating at sana ay manatiling matatag si Art para sa amin.

Di naman banta si Eric sa akin.

Dahil sigurado naman ako sa nararamdaman ko.

Pero, kailangan ko munang malaman si Art sa kanyang nararamdaman niya sa akin.

Para alam ko ang ipinaglalaban ko.

Nakarating na ako ng opisina ng di ko namamalayan.

Di ko nga napapansin ang mga taong nakakasalubong ko.

Di ko inexpect na nakarating ako ng opisina na iisa lang ang nasa isip ko.

Kung papaano malalagpasan ang aking di magandang kapalaran.

Umupo muna ako sa swivel chair at pinisil ang sintido.

Sumakit ang ulo ko sa paghaharap namin ni Eric.

Sa tingin ba niya ay di ko alam ang tungkol sa kanila.

Ang naganap na siya mismo ang lumapit at inakit si Art.

I know na lalake lang din ito at may pangangailangan.

Pero, narito na ako…

Kaya, ako na ang magmamay-ari sa puso ni Art.

Tinawag ko si Shaina.

“Pwedeng umuwi muna ako”, wika ko.

“Take a rest, at ako na bahala sa ibang dokumento”, wika niya.

“Iwan mo na lang ang mga importante na kailangan ng pirma ko. At bukas na gagawin”, wika ko.

At nang aalis si Shaina ay may ipinahabol ako sa kanya.

“Please, call the Janitor na Art ang pangalan. Paakyatin mo nga ngayon at pag half-day mo siya at magpapasama ako sa aking doktor”, wika ko.

Tinignan muna niya ako at ilang segundo ay umalis na rin ito.

Inayos ko ang mga dokumento habang inaantay si Art.

Mahigit 10 minutes din akong nag-antay.

At dumating nga siya.

Di na ito nakauniporme at dala na ang bag.

“call me for any important matters okey. See you tomorrow”, wika ko.

May pagtataka sa mukha ni Art.

Pero, di na ako nagpaliwanag.

Hanggang sa nasa loob na kami ng elevator.

Agad ko siyang hinarap at salit na hinalikan.

Parang nawala kasi ang sakit ng ulo ko ng makita siya kanina.

“Para saan iyon my prince”, wika niya.

“masakit kasi ulo ko at halik mo lang ang kailangan ko”, wika ko.

“Eh bakit kailangan ko pan maghalf-day, marami pa naman kaming lilinisan”, wika niya.

Tinignan ko siya ng matalim.

“Boss mo ako at hayaan mo silang maglinis at kailangan kita ngayon”, wika ko.

Ang blankong mukha niya ay napalitan ng ngiti.

“ikaw my prince ha, para-paraan ka ha”, wika niya.

“May pupuntahan tayo”, wika ko.

Ang totoo ay wala naman kaming pupuntahan.

Yong doktor na sinabi ko kay Shaina ay alibi ko lang iyon.

Ewan, basta ang gusto ko lang ay wag muna mag-isip at gusto ko ay kasama ko lang siya.

“Saan tayo pupunta?”, wika niya.

“Secret”, wika ko.

Bahala na kong saan mapadpad mamaya.

Bumukas na ang elevator at narito na kami sa basement.

“My prince, may sakit ka ba?”, wika nito ng kapain ang aking noo.

“Wala ka namang lagnat ah, pero… parang napakatamlay mo ngayon”, wika niya.

Di naman ako nilalagnat.

Pero, siguro ay medyo na-stress lang ako kanina.

“ah, wala. Halika na at para masamahan mo ako sa gusto kong puntahan”, wika ko.

Hinawakan niya ang aking kamay at saka hinalikan pa talaga ang ibabaw ng kamay ko.

Tinignan ko siya at saka nginitian.

Sa park kami pupunta.

Gusto ko yong medyo tahimik.

Saang park kaya.

Biglang pumasok sa aking isipan ang Ocean Park.

Habang nasa biyahe kami ay may katahimikan sa pagitan namin.

“my prince, may problema ba tayo?”, wika niya.

“wala naman my king”, wika ko.

“wag muna itago, at halata sa kilos mo my prince”, wika niya.

“My king, may mga itatanong ako sa’yo. Pero, gusto ko ay honest answer lang mga isasagot mo at di ako magagalit”, wika ko.

“Ano ba mga iyon?”, wika niya.

“Tatanggapin mo pa ba ako, kung sakaling mawala na ang lahat sa akin?”, wika ko.

“anong ibig mong sabihin?”, wika niya.

“Di ko alam ang posiblengtmangyari sa akin. Pwedeng mawala lahat sa akin pag kumilos ang ex ko”, wika ko.

“di naman ang estado mo ang mahal ko eh. Ikaw mismo, di ang suot mo”, wika nito.

Nangiti naman ako sa kanyang sagot.

“Paano pag naghirap na ako at wala nang anumang bagay na natira sa akin. Mamahalin mo pa rin ba ako?”, wika ko pang dagdag.

“uulitin ko. Kahit ipamigay mo pa ang lahat ng kayamanan mo sa bharity ay handa akong tanggapin ka”, wika niya halata ko ang kanyang titig sa akin mula sa aking peripheral view.

“Alam mo my king, gusto ko na ng tahimik na buhay. Iyong walang hinahangad sa’yo at isa ka na lang na simpleng tao”, wika ko.

“Naiintindihan kita my prince. Kaya nga mas gusto ko ang ganitong buhay. Ikaw ba? Kahit ganito ba ang aking katayuan ay tanggap mo ba?”, wika niya.

Parang gusto kong umiyak sa aking mga naririnig.

Bakit ba kasi ang tadhana ay sobrang mapaglaro.

Ba’t di ko na siya nakilala pa nun una.

Eh di sana ay matagal na akong happy ending ang lablayf ko.

Kaso, pinagdaanan ko pa ang buhay na ito na kasama si Sam.

Si Sam na may pag-iimbot sa puso.

Kung kaya’t pinagsisihan kong nakilala siya.

“My king, handa ka bang ipaglaban ang meron sa atin ngayon?”, wika ko.

Hinawakan niya ang aking kamay at nagwika muli.

“Kung tanggap mo ako ay panghahawakan ko iyan para ipaglaban ang ating pagmamahalan”, wika niya.

“Salamat my king”, wika ko.

Bigla akong huminto at narito na kami.

Binaling niya ang kanyang mga paningin sa harap at nabasa nito ang OCEAN PARk.

“Halika na my king”, wika ko.

Nabigla ako ng nagholding hands kami papunta sa ticket booth.

Parang gusto kong sumigaw sa kilig.

Pati sakit ng ulo ko kanina ay nawala na.

Effective talaga ang presensya niya bilang gamot ko.

HHWW ang eksena.

May mga taong napapatingin sa amin.

At wala akong pakialam.

Mamatay sila sa inggit.

Tall, dark and handsome kaya ang aking hari.

Napaganda talaga ang tanawin dito sa Ocean Park.

Di kasi ganito sa mundo ko.

Malaya silang nakakalangoy at masasabing iyon talaga ang kanilang tirahan.

Di gaya dito, walang kalayaan para piliin ang gusto.

Gaya ng pating na iyon.

Nais niyang lakbayin ang buong karagatan.

Ngunit, pinagkaitan sila ng kalayaan.

Nagkatitigan kami ng pating at halata ang lungkot nio.

At maging ang mga ibang isda na nakita namin mula sa entrance hanggang sa loob.

Nakaramdam ako ng pagkahabag.

Nagkamali ako ng pasya na dito pumunta.

Kaya inaya ko nalang si Art sa ibang lugar.

Napadpad kami sa breakwater.

At dito na kami nagpalipas ng takip-silim.

Hanggang sa inaya ko na siya.

“My prince, sigurado ka bang di ka pa ba pagod?”, wika niya

Pero ang totoo ay pagod na rin ako.

At uuwi na kami.

This time ay gusto ko siyang dalhin sa bahay.

Kwentuhan ang buong biyahe namin.

Dito nga ay nakwento niya ang past niya.

I mean ang buhay niya bago ito naging dyanitor.

Dahil sa ulila na daw ito ay never na niya nakilala pa ang kanyang ama.

Dahil never na naikwento ng kanyang ina ang tungkol sa ama nito.

Malapit sa dagat ang kanilang bahay at pagmamay-ari ng kanyang lolo ang maliit lang na lupang iyon.

At dahil sa dalagang ina ang kanyang ina ay naging katuwang sa pagpapalaki kay Art ay ang kanyang lolo.

Siya raw ang nagturo para mangisda ito.

Siya na rin din daw ang nagbebenta ng mga isda sa bayan mula ng magkasakit ang ina nito at pumanaw ang lolo niya.

Dahil nag-iisang anak lang ito ay inihahabilin ang ina sa mga kapitbahay niya pag papalaot at magtitinda sa bayan.

Kaya daw sanay ito sa buhay mahirap.

Mula pakikinig sa kanyang kwento ay nakarating na pala kami sa aking inuupahang studio type.

Napahinto sa kanyang pagkuwento ng huminto ang aking kotse.

“Narito na tayo”, wika ko.

Tinignan niya ang nasa harapan namin.

Modernized structure ito at ayon sa aking panlasa.

Very sad ang kulay nito.

Grey halos ang kulay ng lahat dito.

Nang makapasok kami ay napatulala si Art sa mga advanced na kagamitan.

Malaking flatscreen.

Isang malaking chandelier.

Glass table na paoblong ang shape.

Isang kwarto lang ang meron rito.

Pang-isahang tao lang kasi ang style nito.

Pero, my king sized bed naman ako sa kwarto na kasya kami pareho.

Assuming na naman ako na kung sakaling ayain ko na magsama na kami ay sasama ito sa akin.

“Maganda pala ang inuupaan mo”, wika niya.

“Ang totoo ay inuupahan ko pa ito dati. Pero, binili ko na ito at iparenovate ko sa desinyong gusto ko.

“akala ko pa naman ay inuupahan”, wika niyang muli.

“may mansyon ako dating tinutulyan. Kaso, mas gusto ko rito at di alam ni ex ang tirahan kong ito ngayon. Mahirap na kasing malaman niya ito at baka gumawa na naman ng di maganda sa akin”, paliwanag ko.

Inaya ko at pinaupo sa isang sofa.

At para makapagbihis na rin.

Nang makapagbihis na ng pambahay ay nilapitan ko ito sa sofa.

Ngayong magkatabi kami ay pumulupot ako sa kanyang braso at inilapat ang ulo ko sa kang masel.

“Ano pala gusto mong kainin?”, wika ko.

“wag na, at busog pa ako”, wika niya.

“I mean dinner natin”. wika ko.

“Kahit ano my prince”, wika niya.

Napangiti na naman ako ng marinig ang tawag niyang my prince sa akin.

“What if ikaw ang magluto my king? I think may mailuluto ka na available sa ref ko”, wika ko.

“Okey lang ba sa’yo?”, wika niya.

“Oo naman, at saka… ahm, gusto mo ba na sa day-off mo ay stay ka dito?”, wika ko.

“Naku, wag na muna at baka isipin mo my prince na sinasamantala ko ang kabutihan mo”, wika niya.

“Bakit ganyan ka mag-isip? Komportable na nga ako sa’yo eh. Saka, gusto ko na rin maging seryoso na ang lahat sa atin, maliban sa papel”, wika ko.

Pwede namang ipawalang-bisa ang kasal namin ni Sam eh.

Although, wala namang kasal sa kapwa lalake dito sa pinas.

Bukod pa doon ay wala namang kasunduan na naganap sa pagitan namin na bdwal tumikim ng iba.

At kung sa tikiman ang pagbabasehan ay alam ko naman na siya ang unang gumagawa ng kalokohan.

At saka, wala naman itong narinig na nagalit ako o inaway siya sa mga gusto niyang gawin.

Kaya, gagawin ko rin ang nais ko.

“Sige, ako na ang magluluto ng hapunan natin. okey lang ba na gamitin ko ang kusina mo my prince?”, wika nito.

“Go ahead, at bahay natin ito my king. kaya’t wag ka na mag-dlala”, ’ika ko sa kanya.

Nang umalis ito ay tinungo ang kusina.

Ako naman ay lumapit sa stereo at nagpatugtog ng cd.

I love Sitti.

Kaya ito ang nakasalang sa player.

Natuwa naman ako ng makita siyang naka-apron at talagang sando lang ang suot.

Nagpalit ito kasi ng damit ng magpunta ako sa kwarto ko at binigyan siya ng sando ko.

Sexy niyang tignan sa suot na sando.

Napansin ko ang nahiwa ng mga rekado ng lulutuin nito.

Medyo nakakagutom ng ilagay nito ang bawang at sibuyas sa kawali.

Ano kaya ang lutuin nito.

Napansin nito ang aking presensya mula sa kanyang likuran at ngumiti lang ito.

Napansin ko rin ang maninipis na hiya ng laman ng baka.

Lumapit ako mula sa likuran nito at pasimpleng yumakap.

“Baka matalsikan ka my prince”, wika niya.

Ewan ko ba, pag tinatawag niya akong my prince ay parang tinutusok ang tumbong ko.

Syempre, kilig to the bone naman ako.

“Ang bango naman niyan my king. Ano ba yang lulutuin mo ba?”, wika ko.

“Secret, teka my prince. Paano ang kanin. Di ko alam ang lagayan mo ng bigas. At saka, wala akong nakikitang kaldero”, wika niya.

Pasimple akong ngumiti at pakubli akong tumawa.

Di niya siguro napansin ang rice cooker dun sa isang sulok.

Agad kong itinuro ang rice dispenser at ako na nga lang ang nagluto ng kanin.

At para naman maxt ambag ako.

Nang makapagsaing na ng kanin ay bumalik muli ako sa pagkakayakap mula sa likuran niya.

“Ahm, pwede bang dito ka na lang matulog at ihahatid kita sa inyo bukas ng maaga at para makapagpalit ka ng damit?”, wika ko.

“Sure ka ba my prince na okey lang sa’yo?”, wika ko.

“Kahit dito ka na tumira ay pwedeng-pwede”, wika ko.

“Okey na my prince ang paminsan-minsan na pumunta at matulog dito. Sa ngayon ay di pa tayo pwedeng magsama”, wika niya.’

Naintindihan ko naman.

Ang mahalaga ay pumayag ito na dito matulog mamaya.

To be honest, di ang hapunan ako excited.

Excited ako na matitikman siyang muli ng di nagmamadali.

Tonight, is the night na talagang magiging memorable ang lahat.

Natapos na ang kanyang pagluluto at talagang sa amoy palang ay talagang nakakatam na.

Sinamahan ko ng isalin ang ulam at kanin at dinala sa hapag.

Magkatabi kaming kumain.

And guess what!

Isang plato lang talaga ang kinuha niya at siya raw ang magsusubo sa akin.

Mukhang rereglahin ata ako sa ginawa niya.

Kulang nalang ay kumandong ako habang nakapasok ang titi niya sa puke ko.

Kung pwede nga lang ay ginawa ko na.

Kaso, respeto na rin sa grasya.

Madaya nga siya at ayaw niyang subuan ko siya.

Ang gusto niya ay ako ang kanyang subuan.

Sobrang sweet niya at talagang sobra-sobra kong inaappreciate ang ginagawa niya.

Sa di namalayang paglipas ng oras ay di namin napansin na halos isang oras kaming nagkainan.

Este… kumain

Dahil sa marami pang ulam na natira ay itinago namin at uulamin namin bukas.

Napakasarap kaya ng niluto niya.

Tinanong ko pa nga siya kung ano ang tawag sa niuto niya.

Pigar-pigar daw ang tawag sa niluto niya.

Natutunan daw niya ito sa mga kaibigan niya doon sa kanilang baryo.

Dahil tapos na kaming kumain ay nagpasya na kaming maligong sabay.

Iyon din kasi ang gusto niya.

Ako nga ang nasurpresa eh.

Akala ko ay sa kwarto ko siya kakainin bilang panghimagas.

Iyon pala ay sa banyo ko siya kinain.

Bukod sa sobra akong nanabik ay mabilis ang unang round.

At syempre, kinain ko ang unang katas nito.

At dahil may kalambutan ay nagbabad kami sa tub.

At milk bath ang tema.

Syempre, para kumilis ang balat namin ng aking mahal na hari.

Habang nakahiga ako sa dibdib niya at nakababad ang buo naming katawan ay di ako pumalya sa paglalaro ng kanyang ari.

Ang gusto raw niya ay kantotin daw niya ako.

Ang sabi ko naman ay patigasin niya muna at para pareho kami masarapan.

Iyon na nga, ilang minuto lang ang nakalipas at muli na namang tumigas.

Dogstyle naman ang eksena.

Halos 10 minutes din iyon.

Pumatong rin ako sa kanya bilang pangalawang posisyon namin.

Hanggang sa umahon kami at umupo ito sa nakatakip na toilet bowl at pinaupo rito.

Sya ang nagkontrol at tanging taas-baba lang ginagawa ko.

Hanggang sa ipahiga ako sa tiles ng banyo at ito nga ang pumatong.

Pinataas nito ang binti ko at ipinatong sa balikat niya.

At nagsimulang nagpump sa ibabaw ko at may marahas pang halikan ang naganap sa pagitan namin.

Hanggang sa napapikit na lamang ako at dinama ang sarap ng kanyang ginagawa.

At biglang nanigas ito at saka sumirit ang katas sa loob.

Nang lumambot na ito ay muli kaming bumalik ng tub at dito nga ay nagbanlaw na kami.

Binigyan ko muli ng sando at boxer short para maging pantulog niya.

Mild lang ang aircon at para di ito lamigin.

Ngayon nga ay nakahiga ako sa kanyang dibdib at nagkuwentuhan hanggang antokin.

Dito nga niya nakwento na nagkaroon nga daw rin ito ng gf.

Isang tindera sa bayan.

At madalas nga silang lumabas.

Dahil sa kababaryo niya at malapit lang ito sa kanila ay madalas daw silang magkita sa dalampasigan.

At dito nga raw nila pinagsasaluhan ang tawag ng laman.

Hanggang sa isang araw ay di ko na nakita at sumama raw sa isang mayaman.

Noong panahon daw na iyon ay talagang nalungkot ito at na-depress.

Kung kaya’t ginugol daw niya ang oras sa pangunguha ng mga isda sa laot.

Mula daw ng naging sila ay di talaga daw lumilipas ang gabi na bago pumalaot ay talagang nakakantot pa raw daw niya ito sa dagat,

Sa mga kwento niya ay parang gusto kong magselos.

Pero, ang inisip ko na lang ay past is past.

Tatlong taon na rin ang nakalipas mula ngayon.

At nang umalis nga daw ito sa kanilang baryo ay wala ng narinig na balita mula sa babaeng ito.

Matapos daw ng libing ng kanyang ina at pagkalipas ng isang buwan ay dito na nga raw siya nagpasyang pumunta dito sa maynila.

Nang mahalata niyang di na ako gumagalaw ay nagsalita ito muli.

“Good night my prince”

Ito na lamang ang huling salitang akin narinig at tuluyan na akong tinawag ng liwanag.

ITUTULOY…

11 (05.09.2022)

KINAUMAGAHAN…

Nagising ang diwa ko ng gumalaw si Art.

Mukhang nangalay na ata ang braso nito.

Sa braso niya kasi ako nahiga at sa bandang dibdib niya kasi ako sumubsob at gusto ko ang init ng kanyang katawan.

At syempre ay ang amoy ng kanyang pagkalalake ang talagang nakakaagaw ng aking pansin.

Napakamanly kasi nito.

Ang mabuhok na kili-kili, ang nag-uumbukang dibdib at ang karug nito mula sa kanyang ari at paayat ng kanyang pusod.

Naku Mateo, nalilibugan ka na naman.

Erase! Erase!

umalis ako sa pagkakahiga sa kanyang baso at para di na ito mangalay.

Ngunit, nagsalita ito in a husky voice.

“uhm, wag ka aalis sa tabi ko my prince, please”, wika niya.

Loko ito ah!

Natulog ba ito o binantayan ako ng buong magdamag.

Hay naku, mahirap pala kasama sa kama ito.

Yumakap ako sa kanyang katawan at nagsalita.

“Nakatulog ka ba ng maayos my king?” wika ko.

Agad na humalik sa aking noo.

“Konti at saka ayukong palagpasin ang pagkakataong masilayan ang mahimbing na natutulog kong prinsipe”, wika niya.

Ito ang bagay na nagpapalambot ng aking puso.

Ang kanyang nakakapanlumong paglalambing niya.

Na animo’y parang anestisya na nagpapakalma sa akin.

Ito na siguro ang tamang oras para naman maging masaya sa natitirang buhay ko dito sa lupa.

Natatakot kasi ako na pagsisisihan ko ang di ko pasayahin ang mga araw na natitira sa aking buhay dito sa mundong ibabaw.

Ngunit, kung sakaling iyan ko si Art, ay sisiguraduhin kong may isang bagay na maaalala niya ako.

Ayukong tumanda ito ng ganito na lamang ang estado ng kanyang buhay.

Sana, kahit sa mga oras na ito ay lubos niya akong mapaligaya.

At sisiguraduhin kung di siya magsisisi.

Mahal na mahal ko siya.

Di ko nga akalain na sa ikli nang panahon ay agad akong nakaramdam ng ganitong lubos na kaligayahan.

“Ahm, my king. My itatanong ako sa’yo kung okey lang”, wika ko.

“Mmm, ano yon my prince”, wika niya na nakapikit lang ito.

“Pag bumalik ba ang naging kasintahan mo, tatanggapin mo pa ba ulit?”, wika ko.

Agad na namulat ito at saka hinarap ako.

“Una sa lahat my prince, mahal kita at kaw na ang nagmamay-ari ng aking puso. Kung sakaling bumalik man ito ay sisiguraduhin kong ikaw ang pipiliin ko ng higit kaninuman”, wika niya.

Di ko alam ang gagawin.

Para akong maiiyak sa mga naririnig mula sa kanyang mga sinabi.

Agad ko itong hinalikan at tumugon naman din ito.

Nagsimula muling nag-alab ang aming katawan.

Kanina ay dama ko pa ang lamig ng aircon.

Ngayon ay para bang sinisilaban ang buo kong katawan.

Agad akong pumatong sa kanya at talagang tirik na rin ang aming titi.

Pinaglapat ko ang aming ari at kapawa kami ngayong naglalagablab sa init.

Nang bumitaw ako ay pinagmasdan ko ang mukha nito.

Ngumiti ito at may parang nakakalokong tingin.

“Pwedeng paisa my prince”, wika niya.

Halos mapasigaw ako ng kilitiin niya ako.

Biglang nagpalit kami ng posisyon.

Ako ngayon ang nasa ilalim at siya ngayon ang pumatong

Agad nitong pinabuka ang dalata komg hita at saka dahan-dahang bumaba.

Ang halikan namin ay unti-unting bumaba sa leeg…

Dibdib…

Pusod…

At nabigla ako ng isubo nito ang ari ko.

“teka my prince, sure ka ba sa ginagawa mo? Wika ko ng tinulak ko muna ang ulo at para huminto sa ginagawa.

Umangat ito at saka nagsalita.

“Handa akong gawin ang lahat para sa ikakaligaya mo mahal kong prinsipe”, wika nito.

Nababahala ako na baka napipilitan lang ito.

“Sure ka ba my king? okey lang namang di mo ako isubo at kantot lang”, wika ko.

“Okey lang my king. Ang mahalaga sa akin ay mapasaya kita sa piling ko”, wika niya.

Naku, heto na naman ang linyahang magpapatiklop ng aking puso.

Ngumiti na lamang ako.

Bumalik sa pagtsupa sa sakin.

Halatang di ito sanay at ibinaling nito ang pagdila ng aking singit sabay sipsip nito.

Halos mapahiyaw ako sa kakaibang hatid nito sa akin.

Hanggang sa kinain nito ang puke ko.

Halos mabaliw ako sa sarap ng ginagawa niya.

Kakaiba ka talaga my king.

Kaw palang ang nagawa ng mga ganito sa akin.

Ang baliwin ako sa mga ginawa mo.

Maya-maya ay umangat na ito at saka bumalik sa ibabaw ko.

“Wag mo akong iwan my prince, baka di ko na kayanin pa ang mabuhay mag-isa”, wika nito.

Napahaplos ako sa kanyang mukha at saka ako humalik saglit.

“Parte ka na ng buhay ko ngayon, kung sakaling kamatayan ang magpapahiwalay sa atin ay iyon lamang ang alam ko na makakapagpabago ng tadhana natin”, wika ko.

“wag kang magsalita ng ganyan my prince. Kahit mawala na ang lahat sa’yo ay handa akong kumayod para lang mabuhay kita sa marangal na paraan”, wika nito.

Habang sinasabi niya ang mga ito ay titig ako sa kanyang mga mata na napakapungay at sadyang mapang-akit.

Alam ko naman ang kakahayan niya at tanggap ko ito.

Kahit sa kahirapan ay handa akong lumaban, basta’t alam kong lumalaban siya para sa aming pagmamahalan.

Ngumiti ito at saka nagwikang muli.

“Masakit na pantog ko my prince, pwede na ba kitang pasukin?“wika niya na may paglalambing pa.

Napatawa ako ng mahina at may ngiti pa ang aking labi ng ako’y tumango bilang tugon.

Agad naman niyang idinukot ang kamay at mukhang ipupwesto na niya ang tigas nitong ari.

Umawang ang aking pwetan at saka nito ipinasok.

Napapikit ako at ramdam ko na naman ang pagbuka ng aking matres.

Hanggang nasakop na ni Art ang kailaliman ng aking kweba.

Agad itong marahang kadyot at heto na nga.

Napapabuntong-hininga na naman ang lola mo sa sarap at may kont4ng kirot.

Sa ganitong posisyon na lamang kami at di talaga niya pinalagpas ang makipaghalikan sa akin, habang bumabayo.

Naramdaman ko an kanyang paninigas at bumilis ang pagkantot.

Mukhang malapit na ang hari.

Di nga nagtagal at sumirit ang katas nito sa loob.

Nang matapos ay di pa talaga niya hinugot mula sa loob.

Humiwalay sa pakikipaghalikan at saka siya nagsimulang magsalitang muli.

“ikaw ang dahilan kung bakit muling nabuhay ang namamamahinga kong puso, kung kaya’t sana ay wag mo itong iwan at masaktan” wika niya.

“Di kita sasaktan mahal na hari. At pinapangako ko na di ka magsisising minahal mo”, wika ko.

Humalik muli at saka dahan-dahan niyang hinugot mula sa loob ang semi-erect na niyang ari.

At saka tinungo na ang pinto.

Napayakap ako sa unan at halata ang ngiti sa aking mukha.

Pinikit ko muna ang aking mata.

Di ko namalayang nakaidlip pala ako.

Ilang minuto rin pala ang pagkaidlip ko ng gumalaw ang kama.

Ramdam ko ang lumapit at naamoy ko ang bagong ligo.

May humalik sa akin at saka nagsalita.

“Bangon na po mahal na hari at papainitin ko lang ang ulam kagabi at para makapasok na po tayo sa trabaho”, wika nito.

Heto na naman ang alarm clock na di ko maipaliwanag ang hatid sa akin.

At talagang nanunuot sa pinakailalim ng tenga ko ang kanyang boses.

My sweet king is waking me up.

Minulat ko ang aking mata at siya ang bumungad.

Kanino ba ako babangon sabi sa commercial.

Babangon ako para sa panibagong buhay at pag-asa naming dalawa ni Art my king.

Oh my King Arthur.

“Gumising ka na dyan my prince at para makaligo ka na dyan. Mamaya ay mangamoy tamod ang puke mo”, wika nito.

Parang natatawa ako na parang maiinis sa sinabi niya.

Eh tamod naman niya ang naipon sa loob ko ah.

Makabangon na nga at saka tinungo na ang banyo.

ART POV

Kita ko ang pagsimangot ng aking prinsipe sa aking sinabi.

Tumayo na ito at tinungo ang banyo.

Napailing na lang ako.

Naku, tinamaan na talaga ako sa kanya.

Parang naiba ang takbo na ng aking utak.

Mula kagabi ay di ko talaga maiwasang mag-isip.

Paano at kailan ba ako nagsimulang magkagusto sa kapwa ko lalake.

Tikim-tikim lang ay pwede na.

Pero ang magpatali at mahulog sa gaya ni Mateo ay isang pangarap na napakaimposibleng mangyari.

Saan nga ba nag-umpisa.

Hay naku, ayoko nang isipin at baka masira lang ang napakagandang araw na ito.

Kung di lang talaga kami papasok ngayon ay talagang papasukin ko siya sa banyo at bubuntisin ko ulit.

Makapagsaing na nga at naubos ang kanin kagabi.

Tinungo ko na ang kusina at nagsaing na.

At saka pinainit na rin ang ulam na nluto ko kagabi.

Napansin ko na wala itong kettle para sa mainit na tubig.

Naku naman, paano kaya ako magkakape nito.

Di nalang muna at itong araw lang naman akong di magkakape.

Nang maihanda na ang pagkain ay siya namang pagbukas ng pinto.

Nakadamit na ito at saka inaayos lang ang kurbata.

Ang prinsipe ko na ubod ng gwapo.

Samantalang ako ay heto at suot lang ang spare ko na t-shirts at dating pantalon.

Sa bahay nalang ako magpapalit ng pantalon at idadaan pa naman niya ako roon.

Nakangiti naman ako ng salubungin siya.

At humalik pa talaga sa akin ang aking prinsipe.

Kung wala lang talaga tayong pasok ngayon ay susubukan kong makaapat na round tayo.

Napailing na lang ako at parang napakalibog ko ngayon.

Isang plato lang ang inilabas ko at gusto kong subuan ang aking pinakamamahal na prinsipe.

Nangyari nga ang gusto ko at sinusubuan ko siya habang nginunguya ko rin ang nasa bibig ko na pagkain.

Hanggang natapos na kaming kumain.

Hinugasan ko pa ang pinagkainan at saka kami lumabas ng bahay niya.

Nang makasakay kami ng kotse nito ay napansin ko ang lalake na nakatayo sa labas ng kotse nito at sa bahay ni Mateo ito nakatingin.

Nakaramdam ako ng kaba at parang kakaiba ang hatid ng taong ito sa akin.

Agad namang iniiwas ang tingin at saka pumasok ng kotse nito, saka na umalis.

Habang nasa daan kami ay sinabi ko kay Mateo ang lalakeng napansin ko.

At alam niya ang tungkol rito.

Minsan na nga raw itong nakita ni Mateo na parang naghahanap daw ito ng madadaanan at para makapasok ng tirahan niya.

At sa tuwing pumapasok ito ng opisina ay nakikita niya rin ito sa parking lot.

Tinanong ko kung bakit di niya ito nirereport.

Tauhan daw ito ng ex nya na si Sam.

At malamang ay alam na niya na may lalake akong kasama.

Di naman big deal sa kanya ang may iba akong karelasyon, basta may nakukuha itong pera.

Hangga’t di pa ubos ang pera namin sa bangko ay di iyan tatawag sa akin.

Npunit, nalalapit na raw na matapos ang kanyang problema at saka raw ay lalayo na raw siya.

Nalungkot naman ako sa narinig.

Nagkamali ata ako sa aking desisyon.

Iiwan niya rin pala niya ako.

Napayuko ako at parang gusto kong umiyak sa narinig kanina

Biglang hinawakan niya ang aking kamay at nagsalita ito.

“Oh, natahimik ang aking hari. Wag kang mag-alala at pag okey na ang lahat ay lalayo na tayo at mamumuhay ng walang nagbaban ay o nagbaban a sa buhay ko”, wika niya.

Parang lumiwanag ang paligid sa narinig.

Tama ba ang narinig ko.

Lalayo siya ng kasama ako.

Parang gusto kong sumigaw sa tuwa.

Tinignan ko siya at saka ngumiti muna bago ako nagsalita.

“akala ko ay lalayo ka at iiwan mo ako aking prinsipe” sambit ko na may konting garalgal sa aking boses.

Nangiti si Mateo at saka nagsalita ito.

“Pwede ba yon? Eh, ikaw nga ang dahilax kung bakit ako nagkaroon ng pag-asang lumaban sa aking ex”, wika niya.

Ako rin aking prinsipe.

Maging ako rin ay ikaw ang dahilan ng aking pagsisikap ngayon.

Alam kong napakaimposibleng makapag-ipon ako ng malaking pera.

Ngunit, sisikapin kong mabubuhay tayo kahit na kunin na sa’yo ang lahat.

Mahal na mahal kita aking prinsipe.

Kung alam mo lang.

Napapangiti na lamang ako sa aking mga naglalaro sa aking isip.

Di ko namalayang nakarating na pala kami ng inuupahan ko.

“Aking prinsipe, dito ka nalang at magbibihis lang ako at mabilisan lang ito”, wika ko at saglit akong humalik sa kanya at binuksan na ang pinto ng kotse.

MATEO POV

Nabigla naman ako sa paghalik sa akin ng aking hari.

Hayun ang aking hari at nagmamadaling buksan ang pinto ng kanyang inuupahan.

At ako naman ay abot-tanaw na lamang sa di kalayuan mula sa kanyang kinatatayuan.

Biglang umagaw ng pansin ang text notif ng phone ko.

Kay Lucas ang text.

Binuksan ko ito…

(Meet me at my office ASAP)

May update na kaya sa aking pinapagawa.

Ihatid ko na lamang si Art sa gusali at diretso na ako kay Lucas.

Si Lucas ay kagaya ko ring istranghero sa mundong ito.

Mula ng malaman ko na isang sireno din ito at gustong manirahan dito sa lupa ay agad ko na rin siyang pinagkatiwalaan.

Ang totoo niyan ay mas nauna pa siya sa akin dito sa lupa.

At sa kanya ako nagsimula, hanggang sa bumukod at nagtayo na rin ng sariling negosyo.

Naging business partner kami at para nang magkapatid ang turingan namin.

Straight si Lucas at babae ang gusto nito.

Kaso, mula ng masaktan sa isang babae ay di na nagseryoso ito at trip trip nalang ang hilig sa mga babae.

Nakwento ko sa kanya na may kinakaharap akong suliranin patungkol kay Sam.

At nasabi ko na rin sa kanya na pwedeng may mangyari sa akin anumang oras.

Kung kaya’t nagpagawa ito ng isang tracking device at iyon marahil ang aming pag-uusapan.

Sa simula ay tutol na ito kay Sam.

Dahil sa mga friends niya na nagbibigay ng mga impormasyon patungkol kay Sam.

Ngunit, huli na ng malaman ko ang lahat.

Napasulyap na ako sa pinto ni Art ng iluwa ito.

Ang gwapo at nakakaakit ang tindig nito.

Di gaya ni Sam na sa porma lang ito nakakakuha ng pansin.

Lakas ng sex appeal ni Art at di iyon maitatago sa mga taong nakapaligid nito.

Kaya, careful din naman ako at di ko rin kilala ang mga karibal ko.

Biglang pumasok si Eric sa aking isip.

Binalewala ko na lamang ng makapasok na si Art sa kotse.

“Tara na aking prhnsipe at para di ka malate”, wika niya.

“Ahm, hatid lang kita hanggang parking lot ng building at may pupuntahan ako aking hari”, wika ko.

Nang makaalis na at nasa biyahe na ay napatitig si Art sa akin.

Nahagid ng aking peripheral view ang mukha nito.

“Kikitain ko kasi si Lucas, a friend of mine para isang mahalagang bagay”, wika ko.

“Sure ka aking prinsipe, baka kailanganin mo ako”, wika niya.

“di na at baka makahalata na ang mga kasama mo sa work, text kita pagkabalik ko sa opisina”, wika ko.

Tumango na lamang ito at sa bintana na ang tingin.

“Ahm Art… Di muna tayo sabay kumain ha. May dapat kasi akong ayusin. Don’t worry text ka lang pag wala kang ginagawa at magrereply ako pag di ako busy”, wika ko.

Nang tumingin ito ay tango lang ang sagot.

“May problema ba tayo Art? Mukha kasing ang lungkot mo ngayon”, wika ko.

“Natatakot ako na baka may mangyari sa’yo mahal kong prinsipe”, wika niya.

Napanpiti na naman ako at nagpakaamo na naman ng mukha para lambingin ko ito.

Narito na kami sa parking lot at nag-uusap pa rin.

Lumapit ako at saka hinaplos ang mukha nito ng makalapit.

“mahal na hari, wag ka matakot. kasi, di ako gagalawin ni Sam hanggang di niya nakukuha ang meron ako. Kaya wag na lungkot ang hari ko ha!”, wika ko na may lambing sa aking tinig.

Ngumiti ito at saka lumapit ito sa akin.

Humalik ito at saka nagsalita muli pagkatapos humalik.

“text mo ako lagi aking prinsipe at saka ingat ka lagi”, wika niya.

Nang tumango ako ay saka na lumabas ng kotse at isinukbit ang bag nito at naglakad papalayo.

Nang bago pa nito pindutin ang elevator button ay tumingin pa ito sa akin at ngumiti.

At saka nagsalita ito.

Di ko man narinig axt alam ko ang pahiwatig ng kanyang mga labi.

Kaya sinagot ko rin ito.

… I love you too!

Nang bumuka na ang elevator at sumara ay saka ko na pinaandar ang kotse at nilisan ang basement.

Nang makarating ako sa opisina ni Lucas ay mukhang abala pa ito.

Nang makita niya ako ay sumenyas ng “wait lang” mula sa glass window ng kanyang opisina.

Kahit sobra kaming close ay ugali na namin na work muna ang priority, maliban kong urgent ito.

Kung kaya’t umupo muna ako sa lobby ng kanyang recieving area.

Dito nag-aantay ang mga bisita at tanging glass window lang ng kanyang opisina ang pagitan.

Naghatid ng kape ang kanyang sekretarya at bumalik sa kanyang cubicle.

Maya-maya ay kumatok sa glass at sumenyas na pumasok na ako sa loob.

Di ko na naubos ang kape at saka tinungo na ang opisina nito.

Dito ay pinag-usapan namin ang lahat ng mga mahahalagang detalye.

Gaya ng pagpapatakbo ng kanyang negosyo, lovelife at marami pang iba.

Hanggang binuksan nito ang kanyang drawer at kinuha ang isang maliit na box.

Napatitig ako sa box.

“Open it”, wika niya.

Pagkabukas ko ay nanlaki ang mata ko.

White gold ring na dalawa.

Napatitig ako sa kanya.

“Hoy, don’t think na nagpoprose ako sa’yo. Yan lang naman ang nirerequest mo sa akin, remember?!”, wika niya.

“Ito na ba yon?”, tanong ko.

“Yap, and that’s not just an ordinary ring… A tracking device”, wika niya.

“Ba’t dalawa?”, wika ko.

“C’mon, di lang dapat ikaw lang ang magstot noh. Dapat ay pati ang jowa mo”, wika niya.

“Why?”, wika ko naman na talagang nagtataka kong ba’t kasama ang jowa ko na magsuot nito.

“Don’t think na kay Sam ang isa. Para sa jowa mong dyanitor noh!”, wika niya.

“Yeah, pero… ba’t pati nga siya?”, wika ko.

“Simple lang naman, pag sobrang layo niyo sa isa’t-isa, meaning lang nun ay may nangyari sa’yo. But, magiging code red lang ang sitwasyon pag tinawagan kita at di ka sumasagot”, wika niya.

Isinara ko na lamang ang box at pinakinggan na lamang ang mga detalye mula sa kanya.

Hinayaan ko na lamang na siya nagsalita.

Isa daw itong tracking device na konektado sa phone niya.

Sa phone niya rin makikita ang exact location ng singsing na ito.

Pinakita na nga niya ito sa akin.

Bukod pa roon ay nagset ito ng isang apps sa phone ko na dapat pindutin lagi.

Para lang itong alarm sa phone.

Ngunit may konting pagkakaiba.

Tanging fingerprint o pin ang magpapatigil rito.

May “dismiss button” naman at kung sakaling may pumindot nito ay patunay lang na di ako ang pumindot.

Ito raw ang magsisilbing checker ko.

Na pag di ko pinindot ang alarm within 1 minute ay may nangyayaring mali sa akin.

Or, pag may pumindot ng dismiss button ay nagpapatunay rin na di ako ang nagpindot nun.

Tanging ang fingerprint o correct pin lang ang magpapatunay na safe ako.

Every 12 hours ang pag-alarm nito.

Kung kaya’t dapat ay lagi akong nakatutok sa phone.

Kung sakali mang di ko napindot at may pumindot ng dismiss button ay magnonotify ito sa kanya.

At kung sakali mang i-track niya ito ay hindi dapat malayo sa Time Z or di magkalayo ang dalawang singsing.

Marami naman daw siyang mga paraan para matrace niya ang location ko.

Kung kaya’t dapat ay maging maingat pa rin ako at wag na wag ko daw tatanggalin sa palasingsingan ko ang singsing.

At napag-usapan na rin namin ang mergin ng lahat ng aking pera sa bangko.

At naipangalan na sa aking pamangkin na si Sheno.

At dahil sa ginawa kong ito ay tiyak na uusok ang ilong ni Sam.

At ibinigay niya rin ang isang sobre na may apat na ATM.

Isa ito sa aking request na gawan ako ng apat na ATM for emergency use.

Dahil sa nakafreeze na ang aking account ay itong apat na ATM ang tangi kong magagamit sa ngayon.

Napag-usapan pa namin ang nalalapit na awards night.

At gaya ng aking plano ay pupunta ako.

At kung sakaling di man ako marating ay nariyan ang aking sekretarya na si Shaina.

Napag-usapan na rin namin ang turn-over ng Time Z sa aking pamangkin na si Sheno.

Napag-usapan rin namin na kung sakaling lumayo ako at kasama si Art ay di na dapat pa malaman ng aking pamangkin kung saan ako matatagpuan.

Bukod sa mahal ko na si Art ay gusto ko na ring maging opisyal na kaming magsama sa malayo.

Sa lugar na di na dapat pang malaman ni Sam.

At kung sakaling dumating nga ang araw na iyon.

Ay tiyak na masasabi kong malaya na ako sa magulong mundo na ginagalawan ko ngayon.

Biglang tumunog ang phone ko.

“Oops, muntik kong makita ang text ng MY KING mo”, wika ni Lucas.

Hawak pa kasi nito ang aking phone at inaayos ang apps para iconfig ang mga singsing mula rito.

Inabot niya sa akin muna ang phone ko.

Nang basahin ko ang text niya ay…

…Musta ka na my prince, mahihintay ba kita para sa lunch? Miss you!

Parang mapapalundag ang tumbong ko sa text niya.

Umawang ang aking labi sa kilig.

“Haba ng hair mo ah!”, wika ni Lucas.

“ahm, tinatanong kasi niya ako kung makakasabay ba daw niya ako ng lunch”, wika ko.

“ganun! Kaw na ang reyna ng kalandian! Teka! What nga at matawagan ang sekretarya ko”, wika nito.

Pinindot ang intercom at tinawag ang sekretarya.

“Yes, boss!” wika ng kabilang linya.

“Come to my office now”, wika niya.

Maya-maya ay dumating ang sekretarya.

“what are my schedule today?”, wika niya.

“Mga 4pm pa sir”, wika ng sekretarya.

“good! Call his secretary at papuntahin ang …(ano name ng jowa mo bes?)”, putol niya.

“Art, bes”, wika ko.

Pag ito tumawag ng bes sa akin ay ibig sabihin na bestfriend ang turingan namin sa mga oras na iyan.

Pero, pag tinawag niya akong Mateo o Mr. Finns pag may kaharap kaming mga business partners ay alam mo ang ibig sabihin noon.

Business partner at hindi magbestfriend.

“Art daw ang name at sabihin mo na maghalfday ito today sa opisina nila at sabihin mo na pumunta rito sa opisina ko before an hour”, wika niya.

Naku, umandar na naman ang pagkaboss niya.

Pag ito kasi nag-utos ay dapat masunod agad.

“Opo sir”, wika ng huli at saka na umalis.

Agad kong nereplyan ang text ni Art.

… Maghalfday ka my king at pumunta ka sa dito sa opisina ng kaibigan ko at kasabay nating maglunch.

Pagkasend ay saka ko na binalik kay Lucas para matapos na nito ang

ginagawa.

Habang ginagawa nito ay nagsasalita.

“dapat ay suot niyo ito palagi ha. Wag na wag tatanggalin… Don’t worry sa singsing na ito at high-grade ang pagkakagawa”, wika niya.

Mula sa kanyang sinabi ay di ko siya nakitaan ng pag-aalala sa akin para kay Art.

“ahm, bes… Nagtataka lang ako kung bakit di ka against kay Art. Pero kay Sam ay halos hampasin mo pa ako ng upuan natin noon”, wika ko

Umangat ang tingin at saka bumalik sa aking phone at ipinagpatuloy ang ginagawa.

Maya-maya ay nagsalita ito.

“Pinaimbestigahan ko na yang jowa mo at wala naman akong nalamang di maganda, maliban sa dalawang bagay… but it’s not a big issue at all”, wika niya.

Nanlaki ang mata ko sa kanyang shnabi.

Dalawang bagay?

Pinaimbestigahan?

Bigla akong kinabahan.

“Ano naman mga yon?!”, wika ko agad.

“I know lahat ng nangyayari sa opisina mo noh! At saka, wala naman akong pakialam sa mga pinaggagawa ng mga empleyado mo. Basta di napapabayaan ang mga trabaho… That’s it!”, wika niya.

“ano nga yong dalawang bagay about kay Art, hindi sa mga empleyado ko”, wika ko.

“Okey, makinig ka ha!”, wika niya ng ibinaba phone nito.

…Kasi, yang Art mo ay may mga bagay na di ko alam kung naikwento na ba niya sa’yo.

… Isa na rito ang diehard na front desk ng building niyo.

… At ang isa pa ay ang past gf niya na sa pagkakaalam ko ay anak ni Art iyon. But don’t worry, the girl is married sa isang guy na tanggap naman ang anak niya sa unang lalake at si Art yon.

“what?!” wika ko.

Di nakwento ni Art na nagkaroon ito ng anak sa babaeng iyon.

“Di nasabi ni Art na may anak ito bes”, wika ko.

“tama, kasi di naman alam na buntis ang babae ng sumama sa lalakeng asawa niya ngayon, pero… Dalawa na ang anak ng babae ngayon ayon sa imbestigador”, wika niya.

Maaari ngang di alam ni Art na buntis ang babae ng umalis ito.

Kailangan ko nga bang ipaalam ito.

“We need to comfront him bes, para alam mo ang status mo sa kanya, mahirap na”, wika nito.

“Sige.pero… papaano ?”, wika ko.

“Kaya nga pinapapunta ko siya rito at para magkaalaman na, ayoko rin namang umaasa ka sa wala”, wika niya.

Natatakot din ako sa pagkakataong ganito.

May anak pala ito at kay Lucas ko pa talaga nalaman.

I can’t blame Art for this.

Dahil kong may alam nga ito na may anak pala sa babaeng iyon ay tiyak na sinabi na niya sa akin.

Parang nadagdagan ako ng isa pang problema.

“Relax, we are doing this for good. Malay mo, kahit may anak pala ito ay tanggap ka pa rin at ang relasyon ninyo”, wika ni Lucas.

Napatango na lamang ako.

Tumunog ang intercom.

“Yes?!… Okey”,  wika niya at ibinaba na ang telepono.

“Papunta na siya rito… So get prepared”, Wika niya.

Di ako mapakali sa pwede kong marinig mula sa kanya.

Bahala na. ang mahalaga ay maging masaya siya at kung sakaling iwan niya ako ay matatanggap ko naman siguro.

Atles, di na ganun pang lumalim ang aming nasimulang pag-iibigan.

“Bes, banyo muna ako”, wika ko.

“Arte mo ha! Kala mo siguro ay happy ending na yang nararamdaman mo noh! We are just the same… Iiwan din tayo ng mga mahal natin”, wika niya na may pang-aasar mula sa kanyang mukha.

“tseh! Ibahin mo si Art noh”, wika ko at saka tumayo na at tinungo ang restroom.

Nang makaharap sa salamin matapos maghilamos ay kitang-kita ko ang aking mukha sa salamin.

Si Mateo na nangarap ng pag-ibig ay nasa harapan ko.

Ang Mateo na naniwala sa pag-ibig at nabigo sa piling ni Sam.

Ang Mateo na ngayon ay nagmahal muli ng totoo…

Pero, may anak pala ito.

Matatanggap ko naman ang lahat kay Art.

Maging ang anak nito.

Pero, ang ikinatatakot ko ay baka mas piliin nito ang babae at anak nito.

Ngunit, ayon kay Lucas ay may anak na ulit ito sa kinakasamang lalake.

Napabuntong hininga naman ako sa narinig na boses.

Shet!

Mukhang narito na si Art.

Parang ayaw ko nang lumabas at gusto ko na lamang lamunin sa aking kinatatayuan.

May kumatok sa pinto ng banyo at nagsalita ito.

“Labas ka na dyan at wag ka nang assuming na maganda ka!”, wika ni Lucas na alam ko namang pinapagaan lang nito ang loob ko.

Magaling kasi itong mang-asar at para mapatawa niya ako.

No choice!

Aja!

Kayj ko ito!

Nang buksan ang banyo ay siya namang pagtayo ni Art mula sa pagkakaupo.

Agad niya akong sinalubong at saka yumakap.

Di ko alam kong kikiligin ba ako sa ginagawa niya.

Pero, mas nangingibabaw ang takot sa akin.

Nang humiwalay ito sa akin mula sa pagkakayakap ay saka nagsalita ito.

“may problema ba aking prinsipe at parang ang lamig mo”, wika niya.

Umiling lang ako at di sumagot.

“may sakit ka ba?”, wika niya at saka niya kinapa ang aking noo.

“mukhang namiss mo lang ata ako eh, pakiss nga”, wika niya at saka nagsmack sa aking labi.

Napangiti naman ako sa ginawa niya.

“Oh. dyan na ba kayo hanggang bukas at ayaw niyong umupo?”, wika ni Lucas.

Napatingin kami sa kanya pareho.

“Ano na! Di pa ba tayo kakain at kayo nalang dyan ang magkakainan?”, wika niyang muli.

Natawa kami ni Art sa sinabi niya.

Nang lumabas kami ng kanyang opisina ay nagulat kami sa nakahandang pagkain sa kanyang recieving area.

May mga pagkain ng nakahanda.

“Let’s eat while doing some monkey business talks”, wika niya.

Umupo na kami at magkatabi kami ni Art.

Medyo nakaagaw pansin si Art sa kanyang kilos.

Korean food at parang di ito aware sa mga ganitong pagkain.

Di alam gumamit ng chopsticks.

Kaya tinuruan ko na gumamit nito.

“Wow, newly wed? Ang sweet nyo noh! Haba ng buntot mo bes!”, wika ni Lucas at napapangiti si Art.

Iba kasi itong si Lucas eh.

Walang bisyo…

Pero pagdating sa pagkain ay parang may okasyon pag naghanda.

Kaya love na love ito ng mga empleyado niya eh.

Tama bang gawing catering ang kanyang recieving area pag naisipan na mag-order ng pagkain.

Ito ang paraan niya pag nakikipagdeal sa mga clients niya.

Kung kaya’t noong magkasama kami pa. Dati dito sa opisina niya ay talagang tumaba ako noon.

Buti na lang at nakapagdaiet na ako ng mabuo ko na at maipatayo ko na ang Time Z Magazines.

Clothing industry kasi ang pinasok niyang negosyo.

Associated siya mga ilang pagawaan ng mga tela at dito niya inaangkat ang mga materyales.

Siya ang nagdedesinyo ng kanyang damit.

At dito nakilala ang kanyang anking kahusayan at naging kilala ito dito sa atin at sa pinas.

Mula ng sumikat siya at yumaman ay hinikayat niya akong magtayo ng sarili kong negosyo.

At dito ko pinasok at itinayo ang Time Z sa tulong niya.

At isa sa major product ko ay ang underwear garments na siya ang nagsusupply sa akin ng iba’t-ibang desinyo ng mga brief.

To make it short, parang ako lang ang nagtayo ng sarili kong kompanya at siya ang may kapital at hawak niya ang mga mahahalagang bagay sa kompanya.

Parang ako lang ang tao niya.

Oh siya! at kakain muna kami at nakakahiya sa aking hari at sinubuan ko pa.

Ilang minuto rin ang aming pagkain at di na ako nag-inarte pa sa harap ni Lucas.

Pasimple lang itong kumain.

Samantalang kami ni Art ay literal na nagsusubuan ng pagkain.

Nang matapos kaming kumain ay saka naman kami naupo sa sofa at dito na nagsimula ang kwentuhan.

“Ahm Art, by the way I’m Lucas, Mateo business partner slash bestfriend”, panimula niya.

Kilala ni Art si Lucas.

Bukod sa nakwento ko na sa kanya, ngunit pahapyaw lang ang pagkakakwento ko about him.

“So, since your here… di na ako magpapaligoy-ligoy pa”, wika niya.

Ang nakangiting mukha ni Art ay tila bang parang nabuhusan ng kumukulong tubig sa di maipintang reaksyon.

“Do you still remember a name Cynthia?”, wika niya.

Ang mukha ni Art na di maipinta kanina ay lalo pang nag-iba ito.

“Ahm, opo. Gf ko po”, wika niyang sagot at napalunok pa.

“Relax, di naman kita kakainin noh. I hired an investigator. Sorry if I did that”, wika niya.

Napahawak si Art ng mahigpit sa aking kamay.

Ang mainit na kamay nito ay unti-unting nanlamig.

“Okey lang po iyon, sir”, wika niya.

“I did that, kasi… Alam mo naman kong gaano ko kamahal ang bes ko. Kung kaya’t nagawa ko ang mga bagay na iyon”, wika niya.

“Naiintidihan ko po sir”, wika ni Art na may mababang tono.

“Mahal mo ba ang kaibigan ko, Art?!”, wika niya.

“Opo, sir”, wika ni Art.

“Paano pag bumalik ang gf mo? Paano na si bes?”, wika muli ni Lucas.

“Nakaraan na po iyon sir. At si Mateo na ang present at mahal na mahal ko siya?”, wika niya.

“weh?! Paano pag bumagsak ang negosyo niya at maghirap. Tatanggapin mo pa ba ang kaibigan ko?”, wika niyang may pang-uusisa.

“Di naman ang kanyang kayaman ang mahal ko sa kanya, sir. Kung ibig po niya ay pwede ko po siyang iuwi sa aming probinsiya at isa lang ang maipapangako ko po sa kanya. Ang mahalin siya at gagawin ko ang lahat para mapanatiling masaya siya sa piling ko”, sagot ni Art kay Lucas.

“Ano naman ang ikabubuhay ninyong dalawa?”, wika niyang tanong.

“madiskarte po akong tao sir. Dati po akong nagsaka at nangisda bilang ikinabubuhay ko noon. At kung sakaling matanggap ng aking prinsipe ang ikinabubuhay ko ay lugod ko pong ikakasiya”, mahabang sagot ni Art.

“well, it’s not me naman ang makikisama sa’yo at si bes iyon. What if, balikan ka ng Gf mo? Tatanggapin mo ba siyang muli?”, wika niya.

“Hindi na po sir. At saka may mahal na po ako. Si Mateo po iyon, at kahit anong mangyayari ay di ko siya ipagpapalit o iiwan”, wika niya.

Nakakakilig naman ang hari ko.

“What if, may anak ka pala kay Cynthia, ipaglalaban mo pa rin ba ang kaibigan ko?”, wika ni Lucas.

“Imposible po iyan, at matagal na pong iniwan ako ni Cynthia, sir”, wika ni Art.

“what if nga na may anak ka? Would still fight for Mateo?”, wika ni Lucas.

Ilang minuto ring lumipas at mukhang nag-isip pa ito bago sumagot.

“gaya po ng aking sinabi sir. Di ko po iiwan si Mateo. At kung sakali mang may anak po ako ay di ko naman po tinatanggalan ng karapatan ang anak ko na makilala niya po ako. At handa ko naman itong tanggapin. At sa kabila man ng ganitong sitwasyon ay tanging ang anak lang namin ang nag-uugnay sa aming dalawa. At si Mateo pa rin ang aking pipiliin”, wika ni Art.

Di ako makapaniwala sa sagot niya.

Di ako makapaniwalang sobra pala niya akong mahal.

Tumayo si Lucas at tinungo ang opisina.

Hinawakan ni Art ang isang kamay ko at mahigpit nitong hawak.

Nang makarating si Lucas ay dala ang isang envelope.

Iniabot kay Art at halos ayaw nitong buksan.

“Yan ang magpapabago ng iyong isip”, wika niya.

Bigla akong nakaramdam ng takot mula sa kanyang sinabi.

Huminga ng malalim si Art at saka niya binuksan ang envelope.

Nang ilabas nito ay mga kuha ng mga larawan.

Isang batang lalake ang nasa bawat litrato. “He’s your son to Cynthia”, wika ni Lucas.

Bakas sa mukha ni Art ang pagtataka.

At kapansin-pansin ang pagkamangha nito sa mga larawan.

Halata ang pagkakahawig ng dalawa.

Mapang-akit na mata at may katangkaran ito.

Ngunit, mahahalata mo ba ang kaputian at ito ang di namana kay Art.

Ngunit, pagdating sa itsura ay halatang younger version ni Art.

Agad nitong ibinalik sa envelope ang mga larawan at saka yumakap ito sa akin.

Di ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.

Mula sa kanyang pagkakayap ay isang salita ang pumukaw n aking atensyon.

“I’m sorry aking prinsipe”, wika niya.

Di ko alam ang dapat kong sabihin mula sa aking narinig.

Bakit siya nagsosori.

Ibig ba nitong sabihin ay mas mahalaga sa kanya ang bata?

Di naman ako selfish at ayoko naman siyang tanggalan ng pagkakataong makilala at makasama siya ng kanyang anak.

“Sori aking prinsipe kung…” wika nito at pinutol ko ang kanyang sasabihin at ako na ang sumagot.

“Don’t worry, I understand. Wag ka nang malungkot”, wika ko na may bigat sa aking kalooban.

Ito rin siguro talaga ang nakatadhana sa akin.

Kailangan ko na ring tanggapin ang katotohanan.

Despite of what I’ve heared…

Nang akmang hihhwalay na ako sa kanyang pagkakayakap ay muli pa nitong hinigpitan ang pagyakap sa akin.

“No, hindi mo naiintindihan. I’m sorry, dahil sa di ko alam na may anak ako. Pero, di pa rin nagbabago ang aking desisyon at patuloy pa rin kitang liligawan aking prinsipe”, wika niya.

Tama ba ang aking narinig?

Di niya ba talaga ako iiwan?

Nang humiwalay ito sa akin ay agad niya ako hinarap at saka hinalikan.

“Wag na mag-isip ng kung anu-ano aking prinsipe at higit sa lahat ay ikaw ang pipiliin ko”, wika niya.

Para ba akong maluluha sa mga naririnig.

“Oh siya! Wag muna kayo magpakasaya at di pa tapos ang inyong labjn”, wika ni Lucas.

Dinukot nito ang bulsa at inilabas ang box na ipinakita niya sa akin.

Ang tracking device na singsing.

Nang buksan ni Lucas ito ay napanganga si Art at saka tumingin sa akin.

Ngumiti lang ako.

“Dali na Art at kunin mo na ang singsing at isuot muna sa kanya”, wika muli ni Lucas.

Kinuha niya ang singsing at saka niya isinuot sa akin.

Saktong-sakto ito sa palasingsingan ko.

At kinuha ko na rin ang isa at isinuot na rin ito.

Maya-maya ay nagsalita muli si Lucas.

“You may kiss your prince”, wika niya.

Lokong Art at talagang sineryoso ang sinabi ni Lucas at hinalikan ako.

Ang lokong Lucas ay pumalakpak pa talaga.

“Wow, ang sweet naman!”,  wika niya.

Maya-maya ay nagsalita itong muli.

“Listen to me Art, si Mateo ay alam na niya ang sasabihin ko”, wika nito.

… Ang singsing niyong suot ay isang tracking device.

Pag binuksan ko ang phone ko ay makikita ko ang lokasyon ninyo, gamit ang GPS ng phone ko.

Si Art ay kulay pula at ikaw naman ay berde.

Pag tinignan ko ang lokasyon ninyo at magkasama ang dot na green at red ay patunay na safe kayo at magkasama.

Ngunit, pag malayo ang lokasyon ninyo ay tiyak na tatawagan ko ang bawat isa sa inyo para alamin ang bawat kondisyon ninyo.

Bawal tanggalin ang singsing, okey.

Kung sakaling may nangyari sa isa sa inyo ay dito ako magdedepende.

Kung kaya’t panatilihin ninyong bukas ang inyong phone.

Don’t worry Art at you can have my private number.

Simple get it to Mateo later.

Any violent reaction, Art?

Halos di makapagsalita si Art sa mga sinabi ni Lucas.

“Pa… para saan ba ang device na ito?”, wika ni Art.

“Nanganganib ang buhay ni Mateo kay Sam. Since nainvolve ka na sa kanya ay maaaring ikaw ang gamitin para makuha ang gusto ni Sam kay Mateo”, paliwanag ni Lucas.

Tumango lamang ito.

“At may isa pa pala kang problema”, dagdag ni Lucas.

“ano po yon,sir”, wika ni Art.

“About sa anak mo at sa ina nito”, wika ng huli.

“Anong tungkol sa anak ko at kay Cynthia?”, agad nitong tanong.

“I think, you must see her before it’s too late”, wika ni Lucas.

“Bakit? May nangyari ba sa kanila?”, wika ni Art na kita sa mukha nito ang pag-aalala.

“Cynthia is…”, wika ni Lucas at naputol ito ng lumapit ang sekretarya.

“Sir, Mr. Powell is on the line at gusto po kayo makausap personally”, wika ng sekretarya.

“Naku, ano na naman ang kailangan ng malibog mong kaibigan sa akin, Mateo!”, wika ni Lucas.

Si James Powell ang tinutukoy nito.

Ang aking kaibigan na nanalo sa bidding kamakailan at gusto niya ata ang design nito ang gagamitin sa papalapit na model competition.

Iniwan kami ni Lucas at kami na lamang ni Art ang naiwan sa sofa.

Napahawak sa aking kamay at parang nanlalamig ito.

“Anong gagawin ko aking prinsipe”, wika ni Art na halata na ang kanyang pag-aalala.

ITUTULOY…

12 (05.25.2022)

ART POV

Di maalis sa akin ang mag-alala sa huling winika ni Sir Lucas.

Bukod sa sinabi nitong may tatlong taong gulang akong anak na lalake ay ang tungkol sa una kong minahal na si Cynthia.

Noon pa man ay di naalis ang galit ko sa kanya ng iwan ako ng walang kadahilanan.

At bukod pa roon ay sa isang karibal ko pa ito sumama.

Akala ko pa naman ay tanggap na niya ang buong buhay na meron ako.

At higit pa rito ay ang pagtatago nito sa akin na may anak pala ako sa kanya.

Pero, sa isang banda ay nawala ang malalim na galit na kinimkim ko ng matagal na panahon ng malaman kong may anak ako pala sa kanya.

Sino ba ang di magiging masaya sa ganitong balita.

Natauhan ako sa aking magmumuni-muni ng galawin ni Mateo ang magkalapat naming palad.

Napatingin ako sa kanya.

Biglang sumundot ang kasalukuyan sa aking isip.

Si Mateo…

Ang aking prinsipe…

Narito ito at magkalapat ang aming palad.

Siya ngayon ang magpapaligaya sa akin.

Biglang may umusbong na tanong na galing sa aking konsensya.

Sino ang mas matimbang ngayon?

Ang dugo’t-laman ko o ang taong mahal ko ngayon?

Napakahirag mamili at di ako dapat magdesisyon agad-agad.

Una sa lahat ay wala pa akong ipon.

Ayokong w ang problema na wala akong panlaban sa aking bulsa.

Bukod sa malaking problema ang pinasok ko kay Mateo ay tiyak na mas malaki ang dulot ng paglabas ng katotohanan patungkol sa anak ko.

At maaaring ito pa ang dahilan ng hiwalayan namin ni Mateo.

Matalino si Mateo at alam kong maiintindihan nito ang aking kinakaharap na malaking problema.

Sana ay di niya ako iwan sa pagkakataong mas higit ko ang kanyang pang-unawa.

Nawaglit ang tingin ko kay Mateo ng dumating si Sir Lucas.

“Sorry Art, but Mateo will explain all the details about the tracking device. And to your son’s mother ay dapat mo na lang itong harapin personally. All I can give is this…” wika ni Sir Lucas at iniabot ang isang kapirasong papel.

“That’s the exact address. Well Mateo, kaw na muna bahala rito at pupuntahan ko ang malibog nating friend na si James para sa product na gagamitin natin, bye!”, wika nito at iniwan kami ng aking prinsipe.

Napatitig ako sa papel na iniabot nito.

itinago ko sa bulsa at muling pinisil ni Mateo ang aking kamay.

“Pag-usapan nalang nating lahat sa bahay at alam kong gulôg-gulo na ang isip mo”, wika nito.

Nilisan namin ang gusali na pagmamay-ari ni Sir Lucas at wala akong imik sa aming biyahe.

Maging si Mateo man ay parang kapareho ko sa aming nararamdaman.

Ang may pangamba sa lahat ng nangyayari.

Sa aking pag-iisip na nakatuon na lamang sa labas ng bintana ay di inaasahang napatingin ako sa side mirror.

Ang kotseng ito ay gaya ng kotse na aking nakita sa tinutuluyan ni Mateo.

“Mateo, ikanan mo dyan at may nakabuntot na naman sa atin”, wika ko.

Natawag ko na lamang sa kanyang pangalan at mukhang naalarm ang aking prinsipe.

Agad namang kumanan at kumanan din ang kotse.

“Bumaba ka sa 7/11 aking prinsipe at kunwari ay bumili ka ng pagkain at ako ang magdrive”, wika ko.

Tumango na lamang ito at sinunod ang aking prinsipe.

Nang makabalik ay agad na sa passenger seat ito umupo at ako ang nasa manibela.

“marunong kang magdrive”, wika niya.

“dati akong nagmamaneho at isa ito sa aking part-time job “.wika ko.

Nagsasideline kasi ako dati pag kailangan ng dreyber na magdedeliver ng mga banye-banyerang mga isda sa palengke na dadalhin sa karatig na syudad upang ibagsak sa malaking fish market.

Di alam ni Mateo na sa kanyang pagmamaneho noong dati pa ay pinag-aaralan ajo ang kanyang pagmamaneho.

Old model kasi ang alam kung patakbuhin at puro mga truck lang ito.

Di gaya sa mga magagarang sasakyan na gaya nito.

Dahil ako ang nagmamaneho ay sinubukan kong iligaw ang sumusunod sa amin.

Makalipas ng isang oras ay nailigaw ko na ito at saka kami nagpalit at siya na ang nagmaneho pauwi sa kanyang tirahan.

“Sa tingin ko aking prinsipe ay kailangan na nating maghanap ng bagong titirahan at namimilegro ka na sa iyong tinitirahan.

“Sige, at papahanap ako kay Lucas”, wika niya.

“mabuti pa siguro na sa bahay mo muna ako titira at para matiyak kong ligtas ka”, wika ko.

Pumayag naman ito.

Napasulyap ako sa envelope na nasa ibabaw ng kotse ni Mateo.

Binuksan ko ito at narito ang mga kuhang larawan ng aking anak.

Parang sa parke ito kuha at halata sa aking anak ang kapayatan.

“Wag ka na mag-isip at bukas mismo ay pupuntahan natin ang anak mo”, wika ni Mateo.

Napatingin ako sa kanya at di ko alam ang sasabihin.

“Salamat”, ang tanging salitang lumabas sa aking bibig.

Dahil sa buong araw na mga nangyari ay wala kaming ganang magluto at kumain.

Kung kaya’t kinain na lang namin ang binili nitong siopao sa 7/11.

Nang makaligo na k6mi pareho at magpapahinga na ay si Mateo ang unang nagbukas ng topic.

“Art, pano na ang nasimulan natin?”, wika niya.

Di ko matukoy ang kanyang ibig puntuhin.

“Ang tungkol ba sa atin”, wika ko at nakahiga at nakayakap sa akin.

Tumango lamang ito.

“Mahal na mahal kita aking prinsipe, ngunit ang anak ko lang ang nag-uugnay lang sa amin ni Cynthia. At saka tapos na ang lahat sa amin”, wika ko.

“Paano ang bata, tatlong taong gulang palang iyon at di mo pwedeng ilayo sa kanyang ina”, wika niya.

Alam ko ang punto niya at di pa ako makapagdesisyon sa ngayon.

Kailangan ko muna makausap si Cynthia.

“Bukas pa lang natin malalan aking prinsipe”, wika ko.

“Samahan kita at wag ka mag-alala sa akin at tanggap ko ang magiging pasya mo”, wika nito.

Humalik ako sa kanyang labi at saka ko tinitigan ang kanyang mga mata.

Kumikislag na parang tala mula sa langit.

“Tulog na tayo aking prinsipe at wag ka na rin masyadong mag-isip okey. Mahal na mahal kita at di kita iiwan kahit ano pa man ang mangyari”, wika ko.

Pumikit na kami pareho at may isang panibagong hamon kaming kahaharapin bukas.

KINABUKASAN…

Pagkamulat ko ng aking mata ay agad na bumungad ang mukha ng aking prinsipe.

Napangiti ako at talagang napakagwapo niya.

Ang magandang labi nito na talagang nakakapang-akit at ang kanyang matangos na ilong na talagang mapapa-um ka nalang sa kanyang kabuuang itsura.

Nagulat ako ng imulat nito ang kanyang mata at nahuli niya akong nakatitig sa kanya.

“good morning my prince”, wika ko.

“Morning too” wika nito sa husky voice.

“ano ang gusto mong almusal aking prinsipe”, wika ko.

“Kaw na bahala mahal kong hari”,wika niya.

“O sige, mauna ka nang maligo at sa bahay nalang ako maliligo. Ipagluluto muna kita ng almusal, okey”, wika ko.

Nang umalis sa pagkakadagan sa aking braso ay saka na ako humalik sa noo nito at tinungo na ang pinto ng kwarto.

Nang makarating sa kusina ay tinignan ko ang ref nito.

May bacon, hotdog at ham akong inilabas, at sinamahan ko na rin ng itlog.

Nagsangag na rin ako ng kanin.

At kailangan namin ng full breakfast para sa araw na ito.

Nang maluto ng lahat ay sakto ang baba ni Mateo.

Dating gawi ang pagkain namin.

Sinusubuan ko ang aking prinsipe.

Nang matapos kaming kumain ay naghugas na rin ako ng pinagkainan at saka na kami umalis ng bahay.

Dumaan muna kami ng bahay at dito na ako naligo.

Nag-impake rin ako ng ilang damit na aking gagamitin sa ilang araw na pamamalagi ko sa bahay ni Mateo.

Gaya ng napag-usapan ay di muna ako papasok at si Mateo na ang bahala roon.

Sa opisina ni Lucas kami nagtungo at para ipaalam ang laging nakabuntot na di nakikilala.

Pinahiram ni Lucas ang isa nitong tinted window niya na sasakyan at para di niya kami makita.

May iniabot namang susi kay Mateo at di ko alam kung para saan iyon.

Agad naming tinungo ang address na tinitirahan ni Cynthia.

Di ako makapaniwala sa aking nakita.

Isang iskwater area pala ito nakatira.

Nang kumatok kami sa bahay na itinuro ng isang ale sa kanto ay nakakaawa ang bumungad sa akin.

Ang iyak ng isang sanggol at ang payat na babae na napakaputla ng itsura.

Kung di ko kilala si Cynthia ay mapagkakamalan ko itong ibang tao.

Napahinto ito ng makita niya ang kumakatok ng pagbuksan ito.

“Sino… po”, wika nito ng di maituloy ang sasabihin.

“Cynthia, patahimikin mo ang bata o makakatikim ka sa akin”, wika ng isang lalake at napansin ko sa maliit na nakasiwang na pinto ang lalakeng nakabrief lang at mukhang ito nga si Menandro.

“Bumalik ka na lang mamaya at baka pag makita ka ni Menandro ay saktan na naman niya ako”, wika nito.

Parang ayaw kong umalis at parang gusto kong pasukin ang bahay at basagin ang mukha ng lalakeng iyon.

“Balik nalang kami mamaya”, wika ko.

Agad kaming umalis at para di na niya kami pa makita.

Naghintay kami sa labas ng eskinita.

Nakita naming lumabas si Menandro na may nakapulupot na babae rito.

Halatang pokpok ito sa kasuotan.

Iba ang itsura ni Menandro at mukhang nalulong sa droga ito.

Nang makalayo at sumakay ng tricycle ay agad naming binalikan ang bahay.

Nang buksan muli ni Cynthia ay may sugat na ang bibig nito.

Di ko alam kong ano ang gagawin sa aking nakita.

Maging si Mateo ay di makapagsalita.

Nang makapasok kami ay agad na bumungad ang bata sa akin.

Ang aking anak na mukhang kanina pa umiiyak.

Tinawag ni Cynthia ang bata at halos maiyak ako.

“Matt, halika rito anak at narito si papa mo oh!”, wika niya.

Nang makalapit sa ina ay huminto sa pag-iyak.

Tinignan niya ako at di ito sumagot.

“Siya ang papa mo anak”, wika nito habang hinehele niya ang hawak nitong bata.

Kung di ako nagkakamali ay ito ang pangalawang anak niya at si Menandro na ang ama.

“Halika anak”, iyon na lamang ang aking nasambit.

Napayakap ako rito at di ko na napigilan ang iyak.

Yumakap ang bata at lalong napahagulgol ako ng iyak ng tawagin niya akong “papa”.

“Sino ang kasamang babae ng asawa mo?”, wika ko habang umiiyak pa rin ako.

“Kabet niya at dito siya tumitira”, wika nito.

“Sumama ka na lang sa amin Cynthia at para makalayo ka na sa taong iyon”, wika ni Mateo.

Napatitig ako kay Mateo at di makapaniwalang masasabi niya ito.

Alam ni Mateo ang titig ko sa kanya na para bang nagtatanong sa kanyan na sure ba ito sa sinasabi.

“Ahm, kaso ay…” wika nito at pinutol na lamang ni Mateo ito.

“Ako na ang bahala sa lahat at kung pwede ay ngayon na mismo ay dadalhin na namin kayo”, wika nito.

Napayakap na lamang ako kay Matt na anak ko at di na nakapagsalita.

“Dalhin niyo na si Matt at susunod na lamang ako sa labasan. Kailangan ko munang dalhin ang ilang mga gamit ng mga bata”, wika nito.

“wag na, ako na bahala sa lahat. Ang mahalaga ay mailayo kayo agad rito”, wika nitong muli.

Di na nagsalita pa ito at tumango na lamang.

“magbibihis nalang muna ako”, wika nito.

Karga ko si Matt at si Cynthia naman ang batang sanggol.

“Sino sila Cynthia”, wika ng isang ale at nakatitig pa ang ilang mga tao roon sa amin.

“Kapatid ko at pinsan ko naman siya”, wika ni Cynthia.

“Aba eh mga magagandang mga lalake pala ang lahi ninyo”, wika ng ale.

“Salamat po. sige po at ipapacheck-up pa namin ang baby ko”, wika niya at agad na kaming lumayo.

Ilang metro lang ang layo at halata na ang tsismisan ng mga ito.

Di na namin pinansin at umalis na kami agad.

“Art, idaan muna natin ang mga bata sa pedia at para matignan”, wika ni Mateo.

“Sige. kaw bahala”, wika nito.

Tinawagan ni Mateo si Lucas at humingi ng address ng isang private doctor at agad naman namin itong pinuntahan.

Nang makarating kami ay agad naman kaming inasikaso ng doktor.

Malnutrition ang kaso ng mga bata at ayon sa diagnosed kay Cynthia ay dapat niyang itigil ang breastfeed.

Isasailalim daw ito sa isang pagsusuri at para makasiguradong ligtas ang sanggol sa kanyang pagpapadede.

Nang matapos kami sa doktor ay agad na bumili kami ng kagamitan ng mga bata at kay Cynthia.

Inaabot ko ang perang pinagsahuran ko kay Mateo ay di niya ito tinanggap.

Card ang ginamit nito sa lahat ng aming binili.

Si Mateo ang nag-drive ng kotse at nasa likod si Cynthia at kami ni Matt sa front seat.

Halatang tuwang-tuwa ang bata na kalong ko at talagang lumabas ang pagkabibo nito.

Bottle feeding ang ginagawa ni Cynthia sa baby at tahimik lamang ito sa likuran.

Pumasok kami sa isang village at sinaluduhan pa talaga si Mateo ng post guard na nakabantay rito.

Isang malaking bahay ang pinasukan ng kotse at napapawow si Matt rito.

Napatitig ako kay Mateo kung sigurado ito sa aming pinasok na bahay.

Nang bumaba kami ng kotse ay may isang babae na parang nasa 50 na at sinalubong kami.

“Welcome back sir Mateo”, wika nito.

“Manang pakipasok po mga pinamili namin sa loob po”, wika nito.

Nang pumasok kami ay talagang ang ingay ni Matt.

“wag ka maingay anak at magagalit si tito Mateo mo oh”, wika ko.

“No problem Art, dito naman na sila titira eh”, wika ko.

Napatitig naman ako sa kanyang sinabi.

Dapat nga siguro ay kausapin ko si Mateo ng sarilinan.

“Ahm, sir Mateo… Nakakahiya naman po siguro kong dito kami titira, okey lang po siguro kong si Matt lang po. Pero kami po ay di naman na dapat po siguro”, wika ni Cynthia.

“pag-usapan natin iyan later, okey. Halika muna kayo at ituuro ko ang kwarto ninyo”, saad nito.

Itinuro nito ang kwarto na parang katapat lang ng isa pang kwarto.

“Ito ang kwarto ninyo ni baby, at okey lang ba na magkasama ang mag-ama sa isang kwarto?”, wika nito.

“Walang problema po sir Mateo, kahit sa kwarto nalang po kami ni baby ng mga katulong po”, wika ni Cynthia.

“No, sa ngayon ay kayo muna ang titira dito at ni Art. May bahay naman ako at doon muna ako”, wika nito.

“ahm Cynthia, sa’yo muna si Matt at mag-uusap kami ni Mateo saglit”, wika ko.

Di na ako papayag sa lahat ng desisyong nais niya.

Hinila ko si Mateo sa isa pang silid na nasa gitna ng hallway.

Nang mabuksan ito ay saka ko isinandal si Mateo.

“ano sa tingin mo ang mga pinaggagagawa mo?”, wika ko.

“I need help them. Mas masakit sa akin pag wala akong ginawa”, wika niya.

“alam ko yon. Ang patirahin at bigyan sila ng masisilungan ay sapat na tulong iyon. Pero, ang magkalayo tayo ay di na ako makakapayag”, wika ko.

“Mas kailangan ka nila at di naman ako mawawala eh”, wika nito.

“Sa tingin mo ba ay mapapanatag ang loob ko pag di kita kasama?”, wika ko.

“Dadalaw naman ako rito madalasteh”, wika nito.

“Stop! Hindi ako titira rito pag di kita kasama sa isang kwarto, asawa kita at anak ko lang ang ugnayan namin”, wika ko.

“Alam ko, pero mas makakabuti na malayo ako sa’yo at para di ka mapahamak”, wika nito.

“wag mo ibahin ang kwento. Kung di kita makakasama rito ay umuwi na tayo ngayon din!”, wika ko.

Sa totoo lang ay di ako tutol sa mga desisyon niya.

Kaso, mas di ko kakayanin pag wala ako sa tabi niya.

“ano ba ang gusto mo? magkasama tayong lahat sa isang bahay? Iisang lalake ang pinag-aagawan?”, wika nito.

“Eh, bakit ka nagdesisyon agad ng di mo man lang itinatanong sa akin?”, wika ko.

“wala na akong choice”, wika nito.

“ako meron. Ayokong mawala ka o ang anak ko sa akin. Pero, sana ay ikinonsulta mo muna ang lahat ng desisyon mo”, wika ko.

Napapikit ito at bumuntong-hininga.

“I’m sorry”, wika nito sa mababang tono.

“Okey lang, pwede bang ako muna ang masusunod para sa atin?”, wika ko.

Tumango naman ito.

Agad ko namang hinalikan.

“Hawakan mo muna si Matt at mag-uusap kami ni Cynthia”, wika ko.

Pagkalabas namin ni Mateo ay inaya niya si Matt na pumunta ng garden.

At nang makalayo ang dalawa ay kinausap ko si Cynthia habang tulog na ang baby.

CONVO

Salamat at pumayag kang sumama sa amin.

Wala yon. Gusto ko sana ipakilala si Matt sa’yo nun una. Kaso, wala kana sa inyo at sabi nila ay narito ka na sa Maynila.

Oo, lumuwas ako rito ng mamatay si Inay.

Sorry pala sa pagkamatay ng inay mo.

Okey lang yon. Teka, pwede bang ikwento mo ang lahat?

Nagsorry ito sa akin nang sumama kay Mendndro.

Pinangakuan ito ng magandang trabaho nun una at ito ang dahilan na rin ng sumama rito.

Saka niya nalaman na buntis ito kay Matt at 4 weeks pregnant na ito.

Ang akala pala ni Menandro ay anak niya ito.

Ngunit, ipinagtapat rin daw niya ito ng minsang umuwi ng probinsiya para ipakilala sa akin ang anak namin.

Ngunit, di na niya ako nadatnan rito at hanggang ngayon ay di niya raw alam kong saan ako hahanapin.

Nagkaroon sila ng anak ni Mendro at iyon ang sanggol na hawak niya kanina.

Andrew ang pangalan nito at bunsong kapatid ni Matt.

Matthew Santiago ang pangalan ng anak ko na sumunod sa apelyido ni Menandro.

Dito ko rin nalaman na natanggal sa trabaho si Menandro at Cynthia ng magbawas ang pabrika ng mga trabahador.

At mula noon ay nauwi sa pagbebenta ng droga at nauwi sa paggamit niya na rin ito.

Si Jessa daw ang nagpasok sa trabahong ito.

Ito raw ang pokpok na kinakasama ni Menandro sa kanilang tirahan.

Umiiyak si Cynthia ng ikuwento niya ito.

Hanggang sa naglabandera ito at para may pantustos sa pagkain nilang mag-ina.

Di raw ito inaabutan ng pera at minsan ay sinasaktan pa raw ito pag umiiyak ang sanggol.

Madalas daw silang di umuuwi ng tirahan nila at sa tuwing magpapalamig lang sila sa mga mainit na mata ng mga kapulisan ay dito sila pumiperma ng ilang araw.

Lagi nga raw napagbubuntunan ng galit si Matt at nasasaktan niya raw ito.

Wala naman daw magawa ang ina at kong makikialam raw ay ikakadena raw ito ng parang aso.

Napakuyom ang aking kamay at parang gusto kong sumabog sa galit.

Niyakap ko siya at inalo.

Nangako naman ako na poprotektahan ko silang tatlo kay Menandro.

Dito na ako nag-open ng tungkol sa amin ni Mateo.

Alam na raw niya nun una palang niya kami makita at wala daw itong balak na manira ng relasyon.

Nais niya raw sana ay pagtrabahuan daw nito ang paglagi niya sa bahay na ito.

Ang sabi ko naman ay si Mateo ang makakasagot ng nais niyang mangyari.

At kakausapin niya raw ito patungkol rito.

Humingi naman ito ng pabor patungkol kay Matt.

Na kung pwede raw ay sa kanya muna matulog hanggang magkusa na itong sumama sa kwarto namin ni Mateo.

At isang bagay ang di ko nagustuhan niyang sinabi.

Na ako na raw bahala sa anak namin at kay Andrew.

Nagalit ako sa kanyang winika at di ko iyon tanggap.

May malubha raw itong karamdaman at kong sakaling mamatay raw ito ay wag daw ibibigay kay Mendndro si Andrew.

Sinabi ko na lamang sa kanya na tutulungan namin siyang gjtmaling.

At muling umiyak ito at muling nagpasalamat.

Natapos ang aming pag-uusap at medyo lumuwag ang aking pakiramdam.

Siguro nga ay dapat nga silang mag-usap ni Mateo.

Iniwan ajo siya sa kanyang silid at sinabi kong papupuntahin ko si Mateo rito.

Tumango naman ito at saka ko na siya iniwan.

Nakita ko sila ni Mateo na naglalaro ni Matt at mukhang close na ang dalawa.

Di ko maiwasang mapangiti sa aking nakikita.

Lumapit na lamang ako ng makita ako ng anak ko at shnalubong ko na ito.

Sinabihan ko si Mateo na kausapin niya si Cynthia

Binuhat ko si Matt na anak ko at pumunta kami sa kubo na malapit sa garden.

“Anak, pasensiya ka na kung ngayon lang tayo nagkita ha”, wika ko.

Nakangiti lang ito at nilalaro niya ang pisngi ko.

Natuwa na lamang ako ng sabihin niyang “papa papa”.

Napakasaya pala sa pakiramdam na may tumatawag pala sa’yo ng papa.

Ganito pala ang saya ng isang ama.

Kahit na may pangamba ako sa kung papaano ko siya palalakihin ay iisa lamang ang tiyak ko.

May anak ako na siyang magiging inspirasyon ko para magsipag at mabigyan siya ng magandang kinabukasan.

Bonus na ang may ina ito at si Mateo na siya ang dahilan ng una kong ligaya.

Halos kalahating oras kaming naglalaro ni Matt at kinikiliti ko siya nang lumabastsila Cynthia at Mateo na nakangiti.

Mukhang maayos ata ang naging usapan nila.

Salamat naman at naging maayos ang resulta ng kanilang usapan.

Nagpababa si Matt at pinuntahan si mama niya.

iyon pala ay si Mateo ito pumunta at nagpakarga.

Aba, mukhang magkasundo na ang dalawa at malaking bagay ito sa akin at di na mahihirapan sa anak ko.

Nang makalapit na sila sa akin ay tumabi si Mateo at kaharap si Cynthia.

“ahm Art, salamat pala sa inyong dalawa. Pangako ko na di ko sila pababayaan at magpapagaling ako para sa kanila”, wika nito.

“tama yan, at ayoko naman na mawalan ng ina ang anak ko noh! At saka kawawa naman si Drew kung iiwan mo siya ng di ka pa nakilalang ina”, wika ko.

Ngumiti naman ito.

“Art, bukas pala ay magpapahanap ako kay manang ng isa pang katulong para makasama nila rito at bukas din ay ako na lamang ang mamimili nila ng damit at mahirap na at baka ipinaghahanap na sila ni Menandro sa ngayon”, wika ni Mateo.

“Sasamahan nalang kita bukas, pero… Ano na ang idadahilan ko sa Time Z?”, wika ko.

Tinignan ako ni Mateo at sumagot.

“Nasa harapan mo ang boss, and your fired!”, wika nito.

Kinabahan ako sa kanyang sinabi.

Di ako nakasagot at napalunok na lamang.

“kay Lucas ka na magwowork bilang messenger at di na dyanitor”, wika nito.

“Eh pano mga kasama ko doon. Si Jaime lang ang may alam ng trabahong iiwan ko”, wika ko.

“Siya na ang bahala at may dalawa pa naman siyang kasama roon. At saka mas mabuting mapalayo ka na roon kay Eric”, wika nito.

Napangiti naman ako at halata ang selos sa kanyang reaksyon.

Di na ako sumagot pa.

“Cynthia, bottle feed muna si baby Drew at para may oras ka sa iyong sarili at kailangan mo ring tumaba”, wika ni Mateo. Ngumiti naman ito at nagpasalamat.

“Mas maganda siguro pag pag-aalaga nalang sa dalawa at sasamahan ka ng darating na kasambahay para alagaan ang dalawa.

“Naku, kaya ko na ang dalawa para alagaan”, wika ni Cynthia.

“Eh di hindi ka niyan tataba. No! Gusto ko pag binyag ni Drew ay mataba ka na”, wika ko.

“teka, nabinyagan na ba si Matt?”, dagdag ko.

Umiling ito at saka yumuko.

“Eh di sakto, minsanan ang binyagan ng dalawa at may alam na akong ninong at ninang”, wika ni Mateo.

Tinignan ko siya at parang hinuhulaan.

“Si Lucas at Shaina, I bet na mas magandang sila ang tumayong ninang at ninong nila noh”, wika ni Mateo.

“Teka, dapat ikaw nga ang ninong nhla eh”, wika ko.

“di na noh. Tito na nga nia ako eh”, wika niya.

Napatawa naman ako ng mahina at mas gusto ko iyon.

“Iwan ko muna si Matt sa inyo at papadeliver nalang ako ng Jollibee para kay Matt for dinner”, wika ni Mateo.

“Gdnun, ba’t si Matt lang?”, wika ko.

“Of course, my ibang food para sa atin at dapat ay masarap at espesyal ang araw na ito”, wika ni Mateo.

Iniwan sa akin si Matt at umalis na ito.

Kinukusot ni Matt ang mata nito at mukhang inaantok.

“ako na magbuhat kay Matt at inaantok siya”, wika ni Cynthia.

“ako na ang magdadala sa kwarto ninyo at gusto ko makita si Drew”, wika ko.

Nang makarating sa kwarto nila ay agad kong tinignan ang baby.

Gwapo rin ito, pero mas gwapo syempre ang anak ko.

Nagpaalam ako kay Cynthia at para makaligo muna.

MATEO POV

Narito ako sa kwarto namin ni Art at tinawagan si Lucas.

CONVO

Hello bes! Any updates?

Ahm, narito ako sa bahay mo sa Dasma.

Oh, okey. So, ano na nga?!

Narito sila ngayon at di ko na naipagpaalam sa’yo.

Well, sa’yo naman talaga ang bahay na yan, remember? You stayed there before ka sumama sa hayop na Sam na iyon.

Wag mo na nga isali ang bastard na iyon.

Whoah! what’s wrong?

Yon na nga! Mukhang pinapasundan kami ni Art mula sa pad ko hanggang work.

Well, that’s his way para makuha ang gusto niya di ba?

Change the topic bes. I need your help.

What kind of help?

Kailangan kong paalisin si Art sa Time Z at kung pwede ay kunin mo na lang siyang messenger mo.

What?! Dinamay mo na naman ako sa gusto mong mangyari.

Please, sabi ko kasi na wag na magwork at dito nalang. Kaso ayaw eh.

Well, ganun talaga ang lalake. Mataas ang mga pride.

Sige na oh. At saka para mailayo ko siya kay Sam at di idamay sa gustong mangyari sa amin.

Hay naku, di ka pa nga tapos kay Sam ay may panibago ka na namang problema.

Di naman kasi maiwasan.

Ano pa nga ba magagawa ko.

Itatawag ko kay Shaina for urgent resignation niza. May tatlo pa namang dyanitor ako doon at pwede naman akong maghire ng tatlo pa.

Okey! Okey! Ano? meron pa ba? Lubos-lubusin muna anoh!

Okey, may isa pa!

Sabi ko na nga ba at hihirit ka pa eh.

We need lawyer for Art’s son at sa isa pang bata.

What?! Mukhang gusto mo nang award? Ulirang kabet!

Grabe siya oh!

So, ano sa tingin mo ang tawag sa’yo?

Di ba pwedeng tumutulong lang?

Di ba may mga lawyer ka naman?

Di ko pwedeng ipahawak sa kanila ang kaso at baka kumalat pa sa Time Z.

Hay naku, gagawa ka ng desisyon, tapos idadamay mo pa ako.

Saka may isa pa.

Whoah! Wait! Pwedeng isa-isa lang muna at di pa tayo tapos sa isang problema at dadagdagan mo na agad.

Maliit lang naman ito.

Haist, ano yan?!

Pakiimbestigahan si Menandro Santiago. Di pwede kasi si Omar at busy sa pinapagawa ko eh.

What’s with that guy?

Nakwento kasi sa akin ng ex ni Art isa itong drug pusher. Kaya medyo mahihirapan kami sa custody ng dalawang bata.

Pwedeng mag-quit? Alam mo naman na busy ako, tapos ako pa talaga ang reresolba ng mga problema niyo.

Sige na please…

Okey, pero… Saka na muna yan at unahin pa natin ang mga naunang usapan.

Thanks bes!

Baka may pahabol pa? Sabiîn mo na at wag ka nang mahiya.

Grabe siya oh! wala na po bes!

Okey. So, pwede na bang ibaba ang tawag?

Thanks ulit bes, mwah! Bye!

Agad ko naman dinayal ang Jollibee at umorder para kay Matt.

Nakakagiliw na bata at gustong-gusto ko siya.

Marami akong inorder at para sa kanilang lahat ito.

Di ko alam kong saan ba nanggagaling ang ligayang aking nararamdaman.

Matapos ang pag-uusap namin ni Cynthia kanina ay para akong nabunutan ng tinik sa dibdib.

May sakit ito at kung sakali man daw na di niya malagpasan ang kanyang sakit ay inihahabilin nito ang dalawang bata.

At kung maaari daw ay mas makakabuti ang kinabukasan ni Drew pag sa amin daw ito lumaki.

At naungkat ang tungkol kay Art at kung ano ang kaugnayan ko sa kanya.

Nagtapat ako ng totoo patungkol sa amin at masaya daw ito para sa amin.

Ngayon daw niya ulit nakita si Art na masigla buhat ng naging sila.

Kung kaya’t masaya daw ito.

Nangako naman ako na di ko pababayaan ang mga bata at lalo na si Art.

At nangako rin ako na sasagutin ko ang pagpapagaling niya.

Bukas ay dadalhin namin ito sa doktor at saka mamimili kami ng mga gamit ng mga bata.

Saktong alas-siyete ng dumating ang delivery.

Tuwang-tuwa naman si Matt at may kasamang laruan ang kiddie meal na inorder ko at saka bucket chicken.

At syempre ay may spaghetti itong kasama para kay Matt.

Tumabi ito sa akin at gusto niya ay sabay daw kami kumain.

“Hmmm anak, ako nagsusubo kay Tito Mateo mo, pero siya ay ikaw ang sinusubuan”, wika ni Art.

“Nagdrama ang ama. Wag ka na magselos at anak mo naman ito eh”, wika ko.

Natawa naman si Cynthia.

Tumabi naman si Manang at para alalayan ako sa pagpapakain kay Matt.

“manang, bukas po pala ay maghanap po kayo ng dalawang kasambahay para makatulong niyo rito sa bahay. At kailangan rin kasi ni Cynthia na magpagaling sa kanyang sakit”, wika ko.

“Sige po sir. Ahm, okey lang po ba na kumuha ako ng kakilala ko po?”, wika ko.

“Oo naman manang. At paniguradong mapagkakatiwalaan na natin yang kukunin mo po”, wika ko.

“Sige sir at tatawag ako sa aming probinsiya at mga hapon ay makakarating na po sila rito”, wika nito.

“Hayan Cynthia, may makakatulong ka na kay Matt at Drew ha. Wag mong abusuhin ang katawan mo pag naggagamot ka na, okey”, wika ko.

“Salamat po talaga sir Mateo”, wika nito.

“Mateo na lang at parang pamilya na rin tayo rito sa bahay”, wika ko.

Natapos ang hapunan at napakasayang pagsasalo ang naganap.

Si Matt na napakagulong kumain at dahil sa free na laruan sa kiddie meal ay nilalaro ito habang kumakain.

Di maiwasang magtawanan sa mga sinasabi ni Matt.

Dahil 3 palang ito at mag 4 palang ay di halos maintindihan ang mga salita.

Medyo may problema lang sa mga ilang mga gamit nitong salita.

Sa kadahilanang naririnig nito sa kinagisnang ama na si Menandro.

May mga bad words nga itong nasasabi at sinasaway na rin ito at para di na ulitin.

May kahirapan sigurong turuan ito ng tamang mga salita, pero kita sa kanyang kamusmusan na may angking talino ang bata.

Bukod sa palatanong ay malikot ang mata sa mga nakikita.

Gusto ni Matt matulog na kasama namin.

Ngunit, kinausap siya ni Art na kay mama niya muna ito matulog at para may kasama si baby Drew.

Pumayag naman ito at pag naging good boy ito ay bibili kami ulit ng laruan niya.

Kaya naman ay natulog sa mama niya ito.

Ngayong magkatabi kami ni Art sa kwartong katapat lang ni Cynthia ay naungkat ang mga nangyari ngayong araw.

Tinanong niya ang tungkol sa bahay na tinutuluydn namin at ang napag-usapan namin ni Cynthia.

Naging masaya naman ito sa aking mga ikinuwento.

Napag-usapan na rin din namin ang tungkol sa dalawang bata.

Sinabi ko na unahin muna natin ang sitwasyon ni Cynthia at saka na ang paglipat ng apelyido ni Matt sa kanyang apelyido.

Pinalo ko siya sa kanyang braso ng biruin niya ako.

“Eh ikaw, kelan ka magiging Mateo Finn Santos”, wika niya.

Santos kasi ang apelyido niya.

“Baliw ka talaga, kung pwede dito sa pinas eh di why not”, wika ko.

Niyakap niya ako at saka humalik sa aking noo.

“di na kailangan ang kasal para patunayan ko na mahal kita aking prinsipe”, wika nito.

“gayon din ako. Ang mahalaga ay nadagdagan ang ating pamilya at bonus na roon si Cynthia na ina ng iyong anak”, wika ko.

“Salamat sa paging maunawain mo. kaya nga mahal na mahal kita eh”, wika nito.

“O siya! Tulog na tayo at marami pa tayong gagawin bukas”, wika ko.

KINABUKASAN…

Iniwan na namin si Drew kay manang at siya na muna ang mag-aasikaso rito.

Dahil bottle feed naman ito at maraming pagsusuri ang pagdadaanan ni Cynthia ngayong araw.

At si Art naman ang bahala kay Matt sa mga gamit nito.

After lunch ko pupuntahan si Cynthia pagkatapos ng mga pagsusuring gagawin sa kanya.

Tinungo ko muna ang opisina ni Lucas at ibinalik na ang kotse nito.

May mga nakuha na itong imbestigador na magmamatyag kay Menandro.

At para gamitin ito para makuha ang custody ng mga bata at para naman pagdusahan niya ang naging paghihirap ni Cynthia sa kanya noong nagsasama pa sila.

Nang matapos ang lahat ng aming usapan ay tinungo ko ang Time Z at para ayusin ang mga ilang bagay.

Pinatawag ko si Jaime na kaibigan ni Art at sa kanya ko ipinaliwanag ang dahilan ng pagresign ni Art sa kompanya.

Sinabi ko na umiiwas na ito sa gulo sa pagitan nila ni Eric.

At kung kaya’t nagresignito at namasukan na mensahero sa ibang kompanya.

Naintindihan naman ni Jaime ito.

Nagpalabas ako ng hiring para sa new janitor at tatlo ang ipinadadagdag ko.

Nang makaalis na ito ay saka ko itinuon sa naiwang trabaho ko.

Sinabihan si Shaina na wag niya ako iexpect na darating ako sa awards night at siya na ang aakyat para tanggapin man ang awards na makukuha ko.

At ihanda ang kompanya sa pagdating ng aking pamangkin na si Sheno.

At inatasan ko si Shaina na hasain si Sheno sa mga magiging trabaho niya bilang bagong presidente sa pagdating ng panahon na gusto ko nang lumagay sa tahimik.

Mahigpit kong ibinilin na pag di sasalang sa darating na model competition si Jevan na boyfriend ng aking pamangkin na Sheno ay walang entry na magaganap.

At kung magpumilit si Sam na siya lang ang makikilahok sa kompetisyon ay di papayagan ng Time Z na sumalang ito.

Ang tanging kondisyon ay dapat silang dalawa ni Jevan ang makikipagkompetisya para sa Mr. Model na titulo.

Tinapos ko ang lahat ng mga dokumento at saktong tanghalian na ng makabalik ng ospital.

Dito ko nalaman na naging maselan na ang kondisyon ni Cynthia.

May mga cancerous na mga cell sa katawan niya at pwede nitong ikasawi kung di maaagapan.

Nasa 60%  ang survival rate nito pag sa ibang bansa ito sasailalim ng gamotan.

Pwedeng maging komplikado ang lahat at kung maaari ay masimulan na nito ang pagpapagamot.

Makakaligtas naman ito kung maaagapan.

Ngunit, dadaanan daw ito sa matagal na gamutan.

Ito ang dapat naming pag-usapan ng kasama si Art.

Mas makukumbinsi netong magpagamot sa ibang bansa.

Di naman problema ang pera sa kanyang gamotan at ako ang sasagot nitong lahat.

Di maman problema ang tutuluyan nito sa ibang bansa at may bahay naman ako roon.

Tinawagan ko si Art at pauwi na raw sila ng bahay.

Kaya sa bahay na kami tutuloy ni Cynthia.

Nang makarating kami ng bahay ay di namin napansin ang mag-ama.

Tinanong namin si manang at itinuro nito ang kinaroroonan ng dalawa.

Nasa pool pala ang dalawa at tinuturuan niya si Matt na lumangoy.

“Hayaan na natin ang mag-ama”, wika ni Cynthia.

“Ahm Cynthia. pwede ba tayong mag-usap?”, wika ko.

Tinungo namin ang garden at dito kami nag-usap.

Inopen ko ang resulta ng kanyang test.

At dito ko inilahad ang lahat patungkol sa kanyang sakit.

“gaano mo kamahal ang dalawang bata?”, wika ko.

“Higit pa sa buhay ko”, wika nito.

“alam mo ba na kailangan mong lumaban para sa kanila?”, wika ko.

Di ito sumagot.

“wala akong pera para magpagamot Mateo”, wika nito.

“Yon ba inaalala mo? My goodness, di naman kita papayagang mamatay noh! Ako ang sasagot ng lahat. Basta, ipangako mo na uuwi ka ng malusog at malakas rito para sa mga anak mo”, wika ko.

“Kung sakaki ba na pumayag akong magpagamot ay kayo muna ang mag-aalaga sa mga anak ko ha”, wika nito na halata ang pangamba nito.

“Ako at si Art ang bahala sa kanila. Basta, tatagan mo ang loob mo sa pakikipaglaban sa iyong sakit ha”, wika ko.

“Kakausapin ako muna si Art patungkol rito”, wika nito.

“Sure, paghanda kana ay darating na linggo ay pupunta ka na ng amerika.

“agad kong tinawagan si Shaina at para ayusin na ang mga papeles ni Cynthia.

Nang makaahon ang mag-ama ay agad ko nang kinuha si Matt at para makapag-usap na ang dalawa.

Nagtungo si Art sa garden at dito sila nag-usap ng masinsinan.

Binuhat ko si Matt at dinala sa kusina.

Gaya ng sinabi ko na bibilhan ko siya ng Jolibee ay nagtake out ako ulit ng kiddie meal at dalawa para may dalawang laruan ito.

Tuwang-tuwa ito at syempre ay ako ang nagpapasubo ng spaghetti.

“Matt, love mo ba ako?”, wika ko.

Tumango ito at saka nginungjtya ang pagkain at saka nilalaro ang mga laruan.

“Kiss ko nga si Tito pag love mo ako”, wika ko.

At hinalikan naman ako nito sa aking pisngi.

Di nakakasawang pakainin ang batang ito.

Laging may tinuturo.

Kung hindi sa kisame ay sa labas naman.

Baka may nakikita itong multo.

Naku, ano ba itong iniisip ko.

Maya-maya ay lumapit si manang at dala si baby Drew at pinapadede.

“Sir, darating po pala ang dalawa kong pinsan at sila po ang kinuha ko para makakatulong dito sa bahay ninyo po. wag po kayo mag-alala at pananagutan ko po ang mga iyon”, wika nito.

“Salamat po pala manang. Mamayang pagdating nila ay kakausapin ko po sila at para mapag-usapan ang kanilang trabaho at sahod”, wika ko.

Tumango ito at saka nagsalitang muli.

“Ihatid ko lang po si baby sa kwarto ng mama niya”, wika naman ng huli.

Maya-maya ay tumakbo si Matt at paparating na pala ang papa niya.

Agad nitong kinarga at hawak pa rin ang laruan.

“pahinga ka muna Cynthia at alam kong napagod ka”, wika ko.

Tumango naman ito at saka tinungo ang kwarto nila.

Lumapit si Art na karga si Matt.

“Musta pag-uusap niyo?”, wika ko.

“pumayag na siya, basta daw alagaan natin ang dalawang bata”, wika nito.

Kinuha ko ang phone at tinawagan si Shaina.

Ibinigay ko ang impormasyon patungkol kay Cynthia.

Ang doktor naman ang bahala sa medical records nito at para mapadali ang pag-alis nito.

Tiyak na makakaalis na ito nitong linggo.

Tinawagan ko na rin si Omar para sa bahay na tutuluyan ni Cynthia roon.

Sinabihan ko na rin si Omar na kumuha ng makakasama si Cynthia at may katagalan ang kanyang pamamalagi sa amerika para sa kanyang sakit.

Binigay ko na rin ang numero ni Lucas kung sakaling di niya ako makontak at para sa emergency.

Kahit masaya ako sa nangyayari sa akin ngayon ay di maiwasang sumagi sa aking utak ang kapalit ng kasiyahan ko.

Alam ko na may panganib na nakaambang sa akin at di ko iyon matatakasan.

Ngunit, wag sanang madamay ang mga taong malalapit sa akin.

Gumagawa ako ng mabuti, upang maganda ang balik ng karma sa akin pagdating ng araw.

Dahil sa kabusugan ni Matt ay humihikab na ito.

kung kaya’t pinahiga muna ni Art ito sa sofa.

At nang tuluyang makatulog na ay nag-usap kami sa kusina.

“Teo, nalang ang itawag ko sa’yo aking prinsipe pag nasa publiko tayo ha”, wika nito.

“Okey lang yon aking hari. Mas maganda na rin iyon at para di tayo pagtsismisan”, wika ko.

“Aking prinsipe, paano pala ang trabaho ko kay Lucas”, wika niya.

“Nensahero ka niya. at sa ngayon ay di ka pa niya kailangan. Kdya’t dito ka muna. Saka, wag mo na isipin mga kaibigan mo at nakausap ko na yong pangalang Jaime at ipinaliwanag ko na ang lahat. At saka, hiring ako ng tatlo pang dyanitor kapalit mo”, wika ko.

“Bakit mo pa kasi ako pinagresign”, wika niya.

“mas mabuti na iyon at para makaiwas tayo sa iba pang problema”, wika ko.

“Okey lang sa akin at para makasama ko pa ng matagal si Matt”, wika nito.

“Siya nga pala, darating na ang mga katulong mamaya at sa linggo na ang alis ni Cynthia, ako na ang maghahatid sa kanya at wag ka na sumama at bantayan mo na lang ang mga bata”, wika ko.

Tumango na lamang ito.

Naging makaayos namang lumipas ang mga araw.

At nabalitaan ko pa nga na ndkakuha ng tatlong awards ang Time Z at si Shaina ang tumanggap nito.

Ngayong tapos na ang awarding ay ang entry ng Time Z ang dapat nilang pagtuunan ngayon.

Ilang linggo na lang at event na ng kompetisyon.

Nadelay ang alis ni Cynthia at na move ito ng miyerkules.

Linggo naman ang event at kung kaya’t may oras pa ako para makaatend ng event.

After ko ihatid si Cynthia sa airport ay dadaan ako sa pad ko para kunin ang ilang mga damit na susuotin namin ni Art sa araw ng event.

Surpresa ko kay Art na nagpatahi ako ng damit nito para sa papalapit na event.

Dumating ang araw ng miyerkules at ito ang araw na alis ni Cynthia papuntang amerika.

Ako na ang naghatid sa kanya sa airport at iniwan si Art at ang mga bata para di umiyak si Matt.

Nang makaalis na ang eroplano at dito na ako inabutan ng tanghali.

Kung kaya’t bago ako dumiretso ng pad ko ay dumaan muna ako sa Mang Inasal at talagang gutom na gutom na ako.

Halos isang oras din ako rito at talagang sinulit ko ang pagkain na parang walang bukas.

Nagbanyo muna ako at para makaihi sa sobrang dami ng aking nainom na softdrinks.

Nang bumalik na ako sa kotse at paandarin ang kotse ay halos mapamura ako sa aking kinauupuan ng may kumatok sa aking nakasarang bintana ng kotse.

Ito ang babaeng pulubi na sa pagkakatanda ako ay nakita ko ito sa may gasolinahan.

At may katagalan na rin iyon.

Dumukot ako sa aking bulsa at isang daan ang nakuha ko.

Nang buksan ang bintana at iniabot ang pera ay agad nitong hinawakan ang aking kamay at nagsalita.

“Wag ka nang tumuloy at iyan ang magpapahamak sa’yo”, wika ng pulubi.

“Ano ang ibig mo pong sabihin?”, wika ko.

“Ang nakatakda ay magaganap na at kung iyong paglalaban ay mas marami ang masasaktan”, wika nito.

Di ako nakagal6w at umalis na ang pulubi.

Isang minuto rin akong di nakagalaw.

At agad ko ring binuksan ang pinto ng aking kotse at para hanapin ang pulubi.

Halos maikot ko na ang kalapit na mga kotse at di ko na nakita pa ang pulubi.

Aminado ako na may kaba at takot akong nararamdaman.

Ngunit, sana ay ilayo ako sa tiyak na kapahamakan.

Di ko muna pinaandar ang makina at inisip ang sinabi ng pulubi.

Kung akin daw na lalabanan ang nakatakdang mangyari ay mas marami ang masasaktan.

Ngunit, kung tutuloy daw ako ay tiyak na may mga madadamay.

Balak ko pa namang umuwi na at namiss ko si Matt.

Ito nga’t dumaan pa ako sa drive-thru at bumili ulit ng kiddie meal.

Ngayon ay tinatlo ko na at para makompleto na niya ang 7 6 toys niya.

Hindi ako tutuloy muna sa bahay at baka madamay pa ang mag-ama.

Sa pad muna ako magpapalipas ng araw na ito at gaya ng sinabi ng pulubi ay di ko matatakasan ang nakatakda.

Maaaring ang pinupunto ng matanda ay ang nakatakda para sa akin.

At kung pilit ko itong iiwasan ay tiyak na madadamay ang mga tao sa bahay.

Siguro nga ay dapat ko nang harapin ang nakatakda sa akin.

Kailangan ko na sigurong harapin ang aking kapalaran.

Nagdwa ko naman na ang mga dapat kong gawin.

Tinahak ko ang daan na lutang ang isip at napadpad ako sa ako sa aking pad.

Ito nga siguro ang naistng tadhana na aking puntahan.

Nang makapasok ako ng pad ay biglang may lumitaw na lalake mula sa aking likuran.

At di ko na nakita pa ang sumunod na naganap ng may itakip sa aking bibig at unti-unti akong nawalan ng malay.

ITUTULOY…

13 (06.11.2022)

MENANDRO POV

Narito ako sa aking inuupahang maliit lang na bahagi ng apartment dito sa aming lugar.

Umiinom at mag-isa sa maliit na sala.

Nag-iisip ng gagawin.

Ayon sa mga tsismosang mga kapitbahay ay may nagpunta rito daw kahapon ng umalis kami ni Mary.

Tangnang babaeng iyon at sumama sa di kilalang tao.

Isinama pa ang anak kong sanggol.

Tok! Tok! Tok!

Napahawak ako sa aking buhok at di ko alam kung sino ang kumakatok.

Nang pagbuksan ko ito ay isa sa mga tsismosa dito sa amin.

“Nanding, ito pala ang kuha ng litrato ng mga nagpunta dito. Buti na lang at kinuhaan sila ng picture ni Lea”, wika ni aling pasing.

Ipinakita sa akin at pilit kong iniisip kong sino ang dalawang lalake.

Mukhang mayaman ang isa at ang isa naman ay parang pobre.

Teka, parang kilala ko ang isang ito!

“Aling pasing, sinabi ba nila ang kanilang pangalan?”, wika ko.

Umiling ito.

Salamat at pwedeng pakisend mo na lang sa phone ko“, wika ko sa anak ni aling pasing.

Nang makuha ang larawan ay saka na sila umalis.

Dumating si Mary makalipas ng isang oras.

“Oh, bakit wala ata ang asawa mong asungot?”, wika nito.

Umiling na lamang ako at wala ako sa huwisyong makipagtalo.

Lumapit ito sa akin at yumakap.

“Lumayo ka nang konti at wala ako sa mood”, wika ko.

“Fine! Ano ba kasing problema? Umayos ka nga at may deliver tayo mamayang alas dyes”, wika nito.

“Dinala ang mag-ina ko at di ko sila kilala, maliban sa isa at di ko lang matandaan”, wika ko.

Tinignan niya ang picture at saka nagsalita.

“Gwapo nila ha. Pwera ang isang ito at parang dyanitor sa MMDA”.wika niya.

Muntik na ako matawa sa kanyang sinabi.

Biglang parang may pumasok sa aking utak.

Di kaya siya ang ama ng anak ni Cynthia?

Ang totoong ama ni Matthew.

Teka, kailangan kong isipin ang pangalan nun.

Tama, siya nga iyong kasintahan ni Cynthia bago sumama sa akin papunta rito sa Maynila.

“Gusto mo ba bhe na ipagtanong ko sa mga kakilala ko at sa mga kasama natin ang mga ito?”, wika ni Mary.

“Buti pa nga at ipagtatanong ko rin. Ang mahalaga lang naman sa akin ay ang anak ko”, wika ko.

“So, balak mong kunin ang anak mo? Pwede mo naman akong anakan ah”, wika niya.

“gago! Tagal na kitang gustong buntisin at di ka pa rin nabubuntis”, wika ko.

“Grabe ka naman, dapat kasi ay 3 rounds at para malunod ng tamod mo ang matres ko. Kaso, isa lang pagod ka na”, wika nito.

Halos suntukin ko siya at medyo natapakan ang pagkalalake ko.

“Umayos ka kong ayaw mong samain ka sa akin”, wika ko.

Lumipas ang oras at nagdeliver na kami ng pulbos sa aming mga suki.

Ipinagtanong ko na rin sa mga kakilala ko ang mga nasa larawan.

Lumipas ang ilang araw at natukoy nila ang lalake ayon sa isang suki namin.

Isang mayamang lalake daw ito at may jowa raw ito na madalas sa Casino na nagngangalang Sam.

Sinabi rin nila kung saan ito nagtatrabaho.

Dahil sa impormasyong binigay ay natunton ko ang opisina nito.

At dito rin daw nagtatrabaho ang kasama nitong lalake ayon sa guard.

Si Arturo daw ito.

Yon nga ang ama ni Matt na karibal ko kay Cynthia dati.

Pasensiya siya at napilit ko si Cynthia ng panahon na iyon.

Napangiti ako sa pagkakaalala ko ng nakaraan.

Tinakot ko lang si Cynthia na ipapabugbog ko si Arthuro pag di ito sumama sa akin.

Pero, ako pala dng naloko.

Buntis na pala ang potang babaeng iyon.

Akala ko pa naman ay anak ko yon.

Pasalamat siya at huli na ng ipagtapat niya sa akin na di ko ito totoong anak ko ng maipanganak na niya ang bata.

Pero, kahit ganun pa man ay nabigyan naman niya ako ng anak at lalake pa ito.

Di gaya ni Mary na nahanap ko sa club.

Halos dalawang taon na rin kami at di niya pa rin ako nabibigyan ng anak.

Ang mahalaga sa akin ngayon ay matunton ko ang aking anak at wala na akong pakialam sa babaeng lampayatot na iyon.

Saka, di na rin tatagal ang buhay nun at mamamatay na rin.

Pero, tignan mo nga naman ang pagkakataon.

Parang magkokrus ang landas namin ng karibal ko.

Isama mo pa ang boss nito na mayaman.

Ano kaya ang magandang plano para mahuthutan ang mayamang lalakeng iyon.

Teka, parang sila yon ah.

Wow, ang gara ng kotse.

“Pre, sundan mo nga ang kotse na iyon”, wika ko sa tsuper.

Ilang mrnuto rin at pumasok ang kotse sa isang magarang bahay.

Dito siguro ito nakatira.

Ba’t parang magkasama ang dalawa.

Sabi ng guard ay dyanitor ito.

Pero, kasama niya sa bahay na ito.

Ba’t parang wala dito ang mag-ina ko.

Saan dinala ang anak ko.

Di bale, alam ko na ang bahay niya.

Bukas ko na lang balikan.

Umalis na ang tsuper at pabalik na ng apartment.

Nakita ko si Mary ng buksan ko ang pinto.

“Oh, ba’t sambakol ang mukha mo?”, wika ko.

“Gago! Kanina pa kita tinatawagan at di ka sumasagot”, wika nito.

Lumapit ako at saka hinalikan ito.

“Teka nga muna at makinig ka muna sa aking balita”, wika nito.

Umupo kami at saka nag-usap.

May interesado daw sa lalakeng mayanan na iyon.

“Mateo ang pangalan niyan. At ang jowa niyan ay ang isa sa ating kliyente ng shabu. Magbabayad daw sila pag dinala natin siya sa kanila”, wika ni Mary.

Parang musika ang aking naririnig ngayon.

Pero, bago ko muna ibigay sa kanila ang Mateo na iyon ay kailangan kong mahanap ang anak ko,

“Saka ko na muna ibibigay sa kanila ang maputing iyan pag nalaman ko kung saan nila tinatago ang anak ko”, wika ko.

“Gago ka ba? Pag naunahan tayo ng nagkakainteres sa kanya ay mawawala ang kalahating milyon”, wika nito.

Biglang nanlaki ang mata ko sa narinig.

“Relax, ngayon pa eh alam ko na ang lungga ng taong yan”, wika ko.

Nanlaki ang mata ni Mary at bigla itong yumakap at sa pinupog ako ng halik.

Ilang minuto ang lumipas ay nag-isip kami ng plano.

Binalikan namin ni Mary ang bahay at wala ng tao.

Umabot ng ilang araw na pagpaplano at phpnasok namin ang bahay.

Napakaganda at talagang yayamanin ang mga gamit.

Wala naman kaming nakitang pera sa loob ng bahay nito.

Maliban sa isang supot ng mga perlas.

Magkano kaya ang halaga nito.

Ba’t may perlas ang lalakeng iyon.

Kwento sa akin ng aking lola noon na ang perlas ay di daw talaga galing sa kabibe.

Ito daw ang pumapatak sa mga mata ng mga sisena pag sila daw ay umiiyak.

Bigla akong natawa sa naisip.

Lalakeng sirena?

Merong ganun?

O baka naman ay baklang sirena.

Biglang nakaramdam ako ng tapik na galing kay Mary.

“Hoy! Bilisan mo dyan at parang may gumarahe na sasakyan sa labas”,wika nito.

Agad kong ibinulsa sa jacket ang perlas.

Tumingin kami sa bintana at siya nga ito.

Nang maipasok ang kotse sa garahe ay inihanda ko na ang aking sarili.

Agad kong binuhusan ng pampatulog ang panyo at nang buksan nito ang pinto at makahakbang ay agad kong itinakip sa kanyang ilong ang panyo.

Nang mahimatay ito ay agad naming iInasok sa kotse.

Nang makapasok kami ng kotse at maipasok sa likod ng kotse ay napansin namin ang kiddie meal na tatlo.

Putcha!

Hawak nga nila ang anak ko at si Matt.

Napatingin si Mary at parang hinuhulaan ang aking sinabi.

Nang makita nito ang pagkain ay kinuha ni Mary at binuksan ang burger!

Ako na ang nagdrive at dinala namin si Mateo sa isang hide out namin ni Mary pag nagpapalamig kami sa mga parak.

Labas lang ng siyudad ito at malapit sa pampang.

Malayo-layo ang mga agwat ng mga bahay rito at kilala ko ang may-ari ng abandonadong bahay.

Itinali namin ito at saka nilagyan ng busal ang bibig ng di ito magsisigaw.

Iniwan ko si Mary para magbantay at dinala ko ang kotse ni Mateo at para bumili ng makakain.

Ang gara talaga ng kotse niya. Paano ko kaya ito maibebenta?

Sa aking pagbiyahe ay marami akong naïsip gawin.

Dahil sa magkakapera kami ni Mary sa pagkakuha namin kay Mateo.

Akakain mo nga naman.

Si Cynthia lang naman ang pakay ko at kailangan ko ang anak ko na si Drew ay ito pang si Mateo ang nakuha namin.

Isang matabang isda na pwedeng ibenta.

Napakagwapo niya at halatang mayaman.

Sa kutis palang ay mahahalata na.

Drive’tru na lamang ako bumili ng pagkain namin at mahirap na.

Napansin ko ang gasolina nito na kaunti na lamang.

Tangna naman oh!

Mababawasan pa talaga ang pera ko.

Teka, tignan ko nga kung may mahanap akong pera rito sa kotse.

Huminto muna ako sa gilid at di pa muna ako dumiretso sa gasolinahan.

Nakakahiya naman na ang gara ng dala kong kotse at 500 lang ang ipanggagasolina ko.

Nang nakayuko ako at naghahanap ng pera dito sa kotse ay nagulat ako sa kumatok.

Isang napakarungis na pulubi.

Binuksan ko ang bintana at para paalisintang pulubi.

Ngunit nagsalita ito.

“Ingat ka sa karma”, wika nito.

“gago! Di ako takot sa karma!”, wika ko.

Umalis naman ito at tumawa ng nakakaloko.

Ikinakanta pa ang salitang KARMA ng paulit-ulit hanggang sa makalayo ito.

Di na langa ko magpapagasolina at babalik na ako sa hide out.

Nang makabalik ako sa hide out ay kausap ni Mary si Mateo.

Nang makalapit ako ay nagsalitaako.

“Anong pinag-uusapan ninyo?”, wika kong tanong.

“wala naman. At tinatanong ko kung nasaan ang anak mo”, wika niya.

“Nasaan daw?”, wika ko.

“Nasa abroad daw at kasama ng ina at doon daw magpapagamot”, wika ni Mary.

Lumapit ako at nagpanting ang tenga ko sa narinig.

Lumapit ako at saka kinwelyuhan.

Di maatayo dahil itinali namin ang kamay nito sa likod niya at nasa upuan lamang ito.

“minsan ko lang uulitin ang tanong. Nasaan ang anak ko? Kahit wag mo nang ibalik ang amoy lupang si Cynthia?!”, wika ko.

“Kahapon pa sila nakarating ng amerika at di ka makakasunod dahil wanted ka na di ka makakaalis ng bansa”, wika nito.

“aba’t gago to ah!”, wika ko sabay hampas sa mukha niya.

Mula sa pagkakahampas ko ay naglabas ito ng dugo sa bibig.

“Bhe, konting ingat! Malilintikan tayo kay Poldo”, wika ni Mary.

“Pasalamat ka at kailangan ka pa naming ibigay kay Poldo. kung hindi ay dito na kita ililibing ng buhay”, wika ko sa kanya.

Medyo tumaas ang dugo ko ng marinig ang sinabi niya.

Sa galit ko ay si Mary na ang pinagbantay ko kay Mateo at baka kung ano pa ang magawa ko sa kanya.

Lumipas ang araw at si Mary ang nagbantay kay Mateo at ako lamang ang naghahatid ng pagkain nila araw-araw.

Kailangan naming mag-ingat at mahirap ng sa amin pa nila makita si Mateo.

Nakausap ko na rin si Poldo at nagkaayos na kami sa presyo.

Akala ko ay milyon ang makukuha kong kapalit kay Mateo.

Ngunit, kalahating milyon natapos ang usapan.

Mahirap kalabanin kasi si Poldo.

Hawak pala ito ng lalakeng kinakasama ni Mateo.

Sam daw ang pangalan.

Wala na akong pakialam sa kung sino pa yang Sam na yan.

Ang mahalaga ay ang kalahating milyon.

Bukas ay makukuha ko na ang pera.

At saka nakahanap na ako ng buyer sa kotse ni Mateo.

Sayang din iyon.

Atles napakinabangan ko pa.

Kalahating milyon din iyon ayon sa buyer na nakausap ko.

MATEO POV’

Nagising na lamang ako sa isang lugar na di pamilyar sa akin.

At bumungad ang isang babae na di pamilyar.

Ngunit, minsan ko na itong nakita.

Hanggang sa maalala ko ito ng magsalita ito at nagpakilala.

Tinatanong ang patungkol sa anak ni Menandro kung nasaan ba ito.

Di nila dapat malaman na nasa pangangalaga ni Art.

Di pwedeng madamay ang mga mag-aama ko.

Kahit ako na ang dumanas ng lahat ng pasakit, basta mailayo ko lamang ang mga mag-aama ko sa mga taong ito.

Kung ito man ang aking kapalaran ay tatanggapin ko wag lang may mapahamak na iba.

Nagsinungaling ako para sa kapanganan nilang mga taong mahal ko sa buhay.

Di naman nila ako pinahirapan, maliban lang sa isang beses akong sinaktan ng Menandro na iyon.

Halos mawalan ako ng ulirat sa paghampas ng lokong iyon.

Na siyang dahilan ng pagbulwak ng dugo mula sa aking bibig.

Parang tumama ang aking ngipin sa aking dila na siyang dahilan ng pagdugo ko.

Kahit nilihim ko ang tungkol sa anak ni Menandro ay di ako makapaniwala sa sinasabi ni Mary.

Di raw ako masasaktan basta wag ko daw ibalik ang anak ni Menandro.

Sa una ay nawiwirduhan ako.

Hanggang malaman ko ang kanyang natatagong lihim.

Gusto niya na magsimula sila ni Mary ng sila lang na dalawa.

At di kasama ang anak nito kay Cynthia.

Kung kaya’t mas nanatili na lamang akong tikom ang bibig mula ng iwan kami ni Menandro dito sa hide-out nila.

Nang dumating ang araw na ibibigay na ako sa tauhan ni Sam ay kinausap pa ako ni Menandro.

Hinanap ang kopya ng kotse at para mapakinabangan daw nila ito.

Nakipagkasundo naman ako kay Menandro sa nais nito.

Ang kondisyon ay hayaan na ang anak nito kay Cynthia at magsimula na sila ni Mary ng panibagong buhay.

Pumayag naman ito, sa kadahilanang di naman niya masusundan sa amerika ang mag-ina niya.

Naging masaya rin si Mary sa kanyang narinig mula sa aming napagkasunduan.

Bukod sa nailigtas ko ang mag-ina ay natupad rin ang kagustuhan ni Mary.

Sa pagkabigay ni Menandro sa mga tauhan ni Sam ay nagpakalayo na ang dalawa.

Sinabi ko na wag nilang gamitin ang kotse ko at kilala nila ito na pagmamay-ari ko.

Kung kaya’t inilayo ang kotse mula sa hide-out ng kunin ako sa kanila.

Di ko alam ang lugar na pinagdalhan sa akin.

Dahil sa tinakpan ako sa ulo ng isakay ako sa van.

Ngunit ng tanggalin ito ay sa isang abandonadong bodega pala ako dinala.

Di naman ako natatakot at tiyak na alam na ni Lucas ang nagaganap sa akin.

Bukod sa di na niya makontak ang phone ay hawak ko ang singsing na kung saan ay matitrace ni Lucas ang lokasyon ko.

Alam ko na di gagawa ng desisyon si Lucas ng di ito naaayon sa kanyang plano.

Panigurado akong nagmamatyag lang si Lucas sa isang lugar at para di ito makita ng mga tao rito sa loob.

Di ko kilala ang mga taong ito.

At iisa lamang ang natitiyak ko na mga tauhan lahat ito ni Sam.

Tanging selpon lamang ang kanilang komunikasyon at napapansin ko ang kanilang mga reaksyon.

Kung di ako nagkakamali ay pito sila lahat rito.

At ito marahil ang kanilang mataas o lider.

Ang buteteng lalakeng ito na akala mo ay gwapo.

Mukha namang Janitor fish ang nguso.

Mula sa usapan nila ni butete at nasa linya ay parang dalawang araw pa at saka ito pupunta rito sa bodega.

Bigla kong naalala ang event na sasalihan nila ni Jevan.

Ang kasintahan ng aking pamangkin na si Sheno.

Dalawa nga pala silang entry ng Time Z para irepresent ang kompanya ko.

Tama lang ang desisyon ko na isama si Jevan kay Sam.

At para naman di ito agad-agad na makakagawa ng hakbang.

Dahil na rin sa kinakaharap nilang event.

Sa loob ng dalawang araw na iyon ay dumanas ako ng di katanggap-tanggap sa buteteng ito.

Dahil sa nasa isang kwarto ako na sira ang pinto ay dito nito ginawa sa akin pangbababoy.

Isa na rito ay ang ilipat ang posas sa bakal na bintana at dito niya ako huhubaran.

Una ay pupupugin ng halik ang aking katawan.

Noong una ay sumigaw ako na baka may makarinig sa akin.

Ngunit, isang suntok ang pinakawalan ng buteteng ito sa aking tiyan.

At talagang nagdulot ito ng sakit sa aking katawan.

Binantaan niya ako na masasaktan lang ako pag di ako sumunod sa gusto niya.

Di naman ako sinasaktan sa bandang mukha at dapat raw ay maayos akong ihaharap sa kanilang boss.

Ang pinakamasaklap sa lahat ay ang kantotin ako ng buteteng ito.

Parang de-lata ang taba ng titi niya at may kaliitan ang ari.

Ang nakakasulasok na pangyayari ay pakainin ako ng pagkain na Jollibee at ang gravy ay ang inipong tamod ng mga kasama niya.

Kahit di ko gustong kumain ay napilitan akong sumunod sa mga gusto nila.

Bukod sa ayokong masaktan ay may isang bagay na nagbibigay lakas sa akin.

Sila Art at dalawang bata.

Bukod sa mga malalapit na mga kaibigan ay sila ang dahilan na dapat akong lumaban.

Sa loob ng dalawang araw ay ganito ang aking dinanas.

Daig ko pa ang pokpok na turing nila sa akin.

Pinapasok nila ang kwartong pinaglagyan sa akin at di para kausapin.

Kundi ang ipatsupa ang mga ari nila.

At kung di pa nakontento ay kakantotin pa nila ako.

Nakakaramdam lang ako ng pahinga pag ako ay magbabanyo para maligo at tumae.

May mga pagkakataong matatae na lamang ako sa kagustuhan nilang kantotin ako ng magkakasunod sila.

At dahil sa mangangamoy sila ay titigil ang mga ito at papupuntahin nila ako sa banyo.

Mula ng dumating ako rito at umpisahang gahasain ni butete ay tinanggal ang aking buong damit at ibabalik na lamang daw sa araw na darating na ang boss nila na si Sam.

Sa makatuwid ay hubo’t hubad ako ng dalawang araw na iyon.

Sumapit ang araw na pagdating ni Sam sa maynila.

At ito rin ang araw ng kanilang kompetisyon.

Pagkatapos kong maghaponan ng pinaligo na ako.

Ipinasuot na sa akin ang damit na aking suot ng dumating ako rito.

Wala namang nabago sa akin.

Maliban sa konting pagpayat ko.

Dahil sa kulang sa tulog at pagpapahirap sa akin sa paggamit nila ng aking katawan.

Isama mo pa ang pambababoy nila sa aking pagkain.

Sinabihan pa ako ni butete na wag daw akong magsusumbong kay Sam kong gusto ko raw ng maayos na libing.

Alam ko naman na doon hahantong ang lahat.

Ngunit, di na ako umangal pa at buong-buo ko tatanggapin ang lahat para lang mga taong pinoproteksyonan ko.

Isang tawag ang natanggap ni butete at mukhang si Sam na iyon.

Hanggang ilang oras din ang lumipas ng dumating ang isang lalake na may gwapong pananamit at itsura sa kanyang suot na amerikana.

May dala itong suitcase na may kalakihan kumpara sa mga nornal na atache case.

Nang buksan nito ay isa palang laptop na kung saan ay dito niya inaccess ang akimg bank account.

Kampante naman ako at secured na ang pera ko.

Tanging maliit lang na halaga kumpara sa kabuuang pera ko sa bangko.

Natapos ko nang naipalipat ang malaking pera ko sa pangalan ng aking pamangkin na si Sheno.

Maliban sa apat na ATM na aking itinago sa aking pad na ako lang ang nakakaalam.

Ito ay naglalaman ng pera na sakto lang sa amin ni Art pag muli kaming magkita.

Dumating nga si Sam at sa galit nito ay nasaktan pa niya ako.

Dahil sa di niya inaakalang di niya makukuha ang buong pera ko sa bangko at nailipat na kay Sheno.

Nagbanta naman ito na kukunin nito ang lahat na na kay Sheno at wala na daw akong magagawa sa gusto nitong mangyari.

Nang matapos ang engkwentrong iyon sa pagitan namin ni Sam ay di na mawala ang takot na akin nadarama.

Baka huli na pag natagpuan ako ni Lucas at isa na akong malamig na bangkay.

Ngunit, umaasa pa rin ako na kahit ito ay napakaimposible ay sana ay makaligtas ako sa kamay ni kamatayan.

Nang tuluyan ng makaalis si Sam ng abandonadong bodega ay nag-inunan muli ang mga tauhang iniwan ni Sam at sila na daw ang bahalang dumispatya sa aking katawan.

Nakiusap naman si butete na pagpipiyestahan muna daw nila ako at bukas ng madaling araw raw ako didispatyahin.

Pumayag naman si Sam sa hiniling ng mga taong ito.

Basta raw malinis ang pagkamatay ko at walang bakas na mag-uugnay kay Sam.

Dahil sa narinig ay nawalan na ako ng lakas ng katawan at kawalan ng pag-asa ang namamayani sa aking puso at isip.

Dito nagsimula ang pambababoy nila sa akin.

Dinala ako sa dating kwarto na aking tinirahan ng dalawang araw at ngayon ay iba na.

Sadyang pinunit ang aking kasuotan hanggang sa lumantad na muli ang pobre kong katawan.

Sa takot at kawalamgm pag-asa ay di ko na namamalayan ang mga nagaganap sa akin.

Pinagpapasa-pasahan pala ang aking katawan ng mga hayok sa laman at sa aking pwet talaga nila binuhos ang lahat nilang katas.

Ganito pala ang pakiramdam.

Kahit parang patay kana ay ramdam mo pa rin sa iyong katawan ang lahat ng nangyayari.

Di ko na mabilang kung ilang beses akong nilabasan sa buong magdamag.

At di ko na rin mabilang ang ang aking pagsusumamo sa may likha na bigyan ako ng lakas para kayanin ang lahat ng ito.

Di ko na rin mabilang ang ilang besep na pagtawag sa pangalan ni Art.

At di ko na rin mabilang ang pagdasal na sana ay magmilagro at tamaan ng kidlat ang mga makakasalanang mga taong gumagawa ng kahalayan sa aking katawan.

At di ko na rin mabilang kong ilang oras na ba akong umiiyak.

LUCAS POV

Mula ng tawagan ko si Mateo sa kanyang telepono at di makontak ay nakaramdam na ako ng kaba at takot na baka naganap na ang iniiwasan naming pangitain.

Nasabi na ni Mateo sa akin ang isang matandang pulubi na binigyan ito ng babala.

Sa aming taga-ilalim ay may isang kasabihan kami na di ito pwedeng magkamali.

Ang kulay dugo ang kabilugan ng buwan.

Minsan lang ito nagaganap at sa tuwing nangyayari ito ay may isang sireno na dadaan sa kamay ng kamatayan.

Ngunit, dito sa mundong ibabaw ay nangyayari ito sa pamamagitan ng pangitain.

Ang pagpapakita ng pulubi sa magkaibang oras, araw o buwan ay nagpapatunay lamang na natukoy ng nilalang na ito ang sinumang dadanas ng ganitong pangyayari.

Naniniwala ang mga tao na pag pilit mo itong tatakasan ay magdudulot ng kapahamakan sa iba.

Kung kaya’t kailangan mo na lamang harapin ang itinadhanang kapalaran sa’yo.

Mula ng matukoy ko na ang phone nito ay nasa pad niya at ang kanyang tracker light ay magkaiba ang lokasyon.

Kung kaya’t pinuntahan ko ang pad nito at nakita ko ang nalaglag na phone niya sa isang sulok na malapit sa kanyang pinto.

Wala rin ang kanyang kotse.

Tinungo ko ang lokasyon ng singsing at nagtago ako sa di kalayuan ng bahay na kung saan narito si Mateo.

At kompirmado nga at narito rin ang kotse niya.

Hanggang sa makita ko ang lalake na lumabas mula sa loob at sumakay sa kotse ni Mateo.

Tama nga ang aking hinala.

Kailangan kong gumawa ng masusing plano at para di makahalata ang lahat.

Tinawagan ko si Art na di muna makakauwi si Mateo at busy sa event.

Naintindihan naman ni Art ito at sinabihang wag na muna maglalalabas ng tirahan nila at baka matiyempuhan sila ng asawa ni Cynthia.

Nangako naman ito na di sila aalis ng bahay ng di ko nalalaman.

Dahil sa nangyayari ngayon ay nagblotter ako sa na-karnap na kotse ni Mateo.

At dahil sa report ay tiyak na ipaghahanap ito.

Sakto lang at para maidagdag na kaso ito kay Menandro.

Mula sa di kalayuan ay kinuhanan ko ng litrato ang pagsakay ni Menandro mula sa kotse ni Mateo bilang katibayan.

Bukod sa taong ito ay tiyak na may iba pang koneksyon ito.

Dahil di nagbabago ang lokasyon ng singshng ni Mateo ay pasimple akong dinadalaw ang pamangkin nito sa Time Z at para makakuha ng ilan pang mga impormasyon at sa ginawa ni Sam.

Naging maayos naman ang pamamalakad ni Sheno sa Time Z sa tulong ni Shaina na sekretarya ni Mateo.

At nang mabago ang lokasyon ni Mateo ay agad ko itong sinubaybayan.

Hanggang sa matukoy ko ang kinaroroonan niya ngayon.

Narito ako sa opisina ko at iniisip ang mga nanyayari.

Bakit inilipat si Mateo ng lokasyon.

Dalawang araw nalang at kompetisyon na nila Sam.

Ano kaya ang binabalak ni Sam?

Bukod sa narinig ko ang sigaw ni Mateo na humihingi ng tulong ay natitiyak ko na buhay pa ito at lumalaban pa kay kamatayan.

Hindi ko pwedeng papuntahin ang mag pulis sa bodegang pinagdalhan kay Mateo at tiyak na mababago ang plano nila Sam.

At di ako pwede malantad na ako ang gumagawa ng paraan at para mahuli ang mga kasabwat sa pagkadakip kay Mateo.

At dahil ipinakita ko na ang larawan ni Menandro na papasok palang sa loob ng kotse ay tiyak na ang ipapataw nilang kaso sa taong ito.

Bukod sa Carnapping ay kidnapping din.

Tiyak na ang pagkakulong nito at dito na mabubulok sa malamig na rehas.

Dahil sa di na nila nakita ang kotse at si Mateo sa hide out na pinagdalhan na una kay Mateo ay tiyak na ipaghahanap nila ang mga ito.

May oras pa para mahulaan ang mga plano ni Sam.

Dumating ang araw ng pagdating nila Sam para event at kasama nito ang isa pang lalake na sa pagkakaalam ko ay kasintahan ni Sieno.

Di ko makitaan si Sam ng kanyang patagong mga plano.

Ngunit, ramdam ko ang kanyangtnegatibong awra na di ito gagawa ng tama mula pa sa simula.

Di na ako dumalo ng gabing iyon na kompetisyon na sasalihan ng dalawa.

Mas pinili ko ang tumambay sa di kalayuan mula sa bodega

At tiyak ko na dito dadaan ang simumang pupunta o manggagaling ng bodega.

Halos maghating gabi ng may mapadaan ako na sasakyan.

Hindi kay Sam ito at isang di kilalang lalake ang nakasakay.

Gumamit kasi ako ng lumang sasakyan at nirentahan ko ito at para di ako mapaghalataan ng sinuman.

At itinapat ko sa isang bahay at kung kaya’t walang makakahalata.

Ilang minuto rin ang lumipas at di nga ako nagkamali.

Sasakyan ni Sam ang napadaan ko at mukhang mag-isa lang niya.

Halos kalahating oras lang ang tinagal nito at magkasunod na umalis ang naunang kotse.

Mukhang tama nga ang mga hula ko.

Nagtungo si Sam at ang isa pang lalake para sa money bank transfer.

At nakarecieve ako ng notification ng bangko ni Mateo.

Sa pagkakataong ito ay di ko dapat iwan si Mateo sa loob.

Konting tiis pa Mateo at matatapos din ang lahat at di ko hahayaang may mangyari sa’yo ng di maganda.

Muntik na akong makatulog ng marinig ko ang pagbukas ng malaking pinto.

Dito nga ay lumabas ang isang van at di ko tiyak kong sakay nito si Mateo.

Nang makalayo ito ay aking tinignan ang tracker.

Tama nga!

Lulan ng van si Mateo.

Mabagal ang takbo ko at para makita kong saan dadalhin si Mateo.

Ilang minuto ring biyahe at huminto ang mga ito sa parte ng tulay.

Walang dumadaang sasakyan at ng ibukas nila ang pinto ng van ay kapansin-pansin ang maputing lalake na hubad ang buong katawan na itinulak sa ibaba ng tulay.

Di ako pwedeng magkamali at si Mateo iyon.

Nang makaalis ang van ay agad ko namang tinungo ang pinagbagsakan kay Mateo.

Panatag ang loob ko ng makita si Mateo.

Likas sa amin ang makaligtas sa tubig.

Di dahil sa ito ang aming mundo ay nakakatulong ang tubig sa aming katawan para pakalmahin ang aming pinsala sa katawan.

Maaaring halos agaw-buhay na ito kanina at nang itapon sa tubig ay siyang nagdugtong ng lakas ng katawan para malabanan ang kamatayan.

Tinalon ko ang kinaroroonan nito at tinulungang makaahon.

Ilang minuto rin kaming sumampang sa tabi at para masiguro naming walang tao sa aming pag-ahon.

Agad naming iniwan ang lugar at saka kami umuwi sa kanyang pad.

Sinabi nito kung saan nakatago ang apat na ATM at ilang piraso ng damit.

Ako ang pumasok sa pad nito at halos labing-limang minuto rin ang aking naubos ng makabalik ng kotse.

Tinungo namin agad ang aking bahay at binigay sa kanya ang kotse na kanyang gagamitin papunta sa isang pagmamay-ari ko na resort sa Sual Pangasinan.

At dito muna ito magtatago hanggang sa maging malamig na ang sitwasyon.

Di ko pwedeng samahan si Mateo sa lugar na kanyang pupuntahan at kailangan kong manatili dito at para mabantayan ang kilos ni Sam.

Lalo na’t nagtagumpay ito sa pagligpit kay Mateo at tiyak na si Sheno ang isusunod nito.

Bukod sa event na magaganap ay nakaharap kong muli ang isang mahalagang nilalang sa aking buhay.

Si Bulakengka na sa haba ng panahon ay tuluyan ng nakalaya sa ipinagbabawal na kweba.

Siya ngayon si Madam Urduja Kingfisher.

Ang pakay nito ay ang muling makita at makasama ang nawalay na anak na si Jevan.

At bukas ay ang araw na una nilang pagkikita.

At kasama si Sam ayon sa sinabi ng reyna.

Ako man ay naimbitahan at para naman malaman ko ang mga reaksyon ni Sam sa kanyang matagumpay na plano para kay Mateo.

Dumatingtnga ang gabi na kung saan ay dadalo ang mga bisita ng inang reyna.

At dito nga naganap ang rebelasyon patungkol sa anak ng reyna.

At bakas sa mukha ni Sam ang pagkabigla at pagtataka.

Natapos ang salo-salo na may tensyon sa pagitan ni Sam at ang anak ng reyna.

At dahil sa nakita ko na ang reaksyon ni Sam ay masasabi ko na wala lang sa kanya ang pumatay ng tao.

Kung kaya’t dito ako mas higit na nababahala.

Ang mapamahamak si Sieno at ang kasintahan nito.

Patuloy pa rin ang aking pagdalaw sa Time Z at bilang pagkilala sa bagong presidente nito ay ang pagmatyag sa kilos ni Sam.

Sa paglipas ng ilang araw ay napapadalas ang aking pagbisita kina Art at sa dalawang bata.

At dito ko na lamang ipinagtapat ang lahat ng nagaganap sa pagitan ni Mateo at Sam.

Sa sobrang galit ni Art ay nasuntok nito ang pader na siyang dahilan ng pagdurugo nito.

Nakita ng anak nito at umiiyak.

At kong kaya’t ay kinuha ko ito at inalo para tumahan sa pag-iyak.

Di rin nagtagal ay nagdesisyon si Art na puntahan ang kinaroroonan ni Mateo.

Nang nasa biyahe na kami ay tumawag si Sheno at di maganda ang kanyang ibinalita.

Ang ama ng kanyang kasintahan ay hawak ngayon.

Napakademonyo talaga ng taong iyon.

Sinabi ni Sheno na sa probinsya ng kanyang kasintahan matatagpuan ang puting isla na kung saan dito dinala ang ama ng kasintahan.

Nang matapos ang aming usapan ay aking tinawagan ang reyna.

Ipinaalam na nanganganib ang anak nito at dinala sa puting isla.

Alam ko ang kakayahan ng inang reyna.

Dahil ito ay isang kilalang mangkukulam sa ilalim ng dagat ay marami itong pamamaraan para mapigilan ang mga ganitong pangyayari.

Di na ako pwedeng makialam at di na saklaw ng aking kaisipan na dapat pa bang ipaalam kay Art ang patungkol sa aming pinagmulan.

Masaya na si Mateo kay Art at hanggang doon na lamang ang lahat.

Ito ang pinili naming mundo at dito na kami tatanda, kasama ng aming mga mahal sa buhay.

ITUTULOY…

14 (06.20.2022)

ART POV

May usapan kami ni Mateo na pagkahatid niya kay Cynthia sa airport ay uuwi ito rito sa mansyon na aming tinutuluyan.

Magtake out lang daw ito ng jollibee na naipangako nito kay Matt pagkauwi bilang pasalubong.

Basta raw magbebehave ito habang wala ako at ang mama niya.

Excited pa naman ang anak ko kanilang usapan.

Ngunit hapon na at malapit ng mag gabi ay di pa ito umuuwi.

Tinawagan ko at nagriring lang ito.

At kalaunan ay di na makontak.

Tumawag pa nga si Lucas na busy muna raw si Mateo sa papalapit na event.

Pero, di ito ang aming napag-usapan.

Sinabi niya na di ito dadalo at si Shaina na sekretarya niya ang bahala na sa event.

Kaso, taliwas sa sinasabi ni Lucas ng makapag-usap kami.

Never itong nakalimot tumawag. o magtext kahit busy ito.

Mula ng kumain kami ni Matt habang nasa biyahe Mateo ay nahulog ang baso ni Matt sa lamesa.

Ang ipinagtataka ko ay may kalayuan ito sa edge at paanong mahuhulog ito ni Matt.

Umiyak pa ang anak ko sa takot at si manang na ang naglinis nito.’

Alam kong masamang pangitain ang mga ganitong mga di inaasahang pangyayari.

Sana ay ligtas si Cynthia sa kanyang biyahe.

At maging ang asawa kong si Mateo pauwi.

Mula ng mangyari ang insidenteng iyon ay di na ako matahimik.

Kung di lang sinabi ni Lucas na wag kaming lalabas ay talagang pinuntahan ko na ang asawa ko sa kanyang pad.

Ngunit, iniisip ko rin ang kapakanan ng mga bata.

Nagtimpi ako at nag-antay ng tawag mula kay Mateo o kay Lucas.

Ngunit text lang ang natatanggap ko mula sa numero ni Mateo.

Isa pa rito ay kapansin-pansin ang pamamaraan ng text na pinapadala sa akin.

At kung kaya’t alam kung di si Mateo ang nagtetext sa akin.

At pag tinatawagan ko ay laging busy tone ito.

Di naman nakakaligtaan ni Mateo na nagtetext ito na nag-order ng jollibee para kay Matt at home delivery ito.

Kung kaya’t tuwang-tuwa si Matt.’

Nananalangin na lang talaga ako na talagang si Mateo ang nagtetext sa akin.

Ilang araw din ang lumipas ng dumating si Lucas at kinausap ako ng masinsinan.

Dito niya ipinagtapat ang lahat.’

Mula sa pagkukuwento niya ay talagang nasuntok ko ang pader.

Nakita ng anak ko at umiyak.

Buti nalang at kinuha ni Lucas ang bata at inilayo muna sa akin.

Napahagulgol ako sa lahat ng aking narinig.

Kahit ligtas na ito ay mabigat pa rin sa aking kaloobanang mga nangyari sa asawa ko.

Nangako ako na poprotektahan ko siya kay Sam.

Ngunit, wala akong nagawa sa pagkakataong kailangan niya ako.

Nang mga oras na wala ako sa tabi nito.

At sa mga minutong umiiyak ito habang nakikipaglaban kay kamatayan.

Nang mahimasmasan ako at inayos ang sarili ay nagdesisyon akong puntahan si Mateo.

Pumayag naman si Lucas at dadalhin kami ng anak ko sa kinaroroonan ni Mateo.

Nakiusap muna ako kay manang na siya muna ang bahala kay Drew habang wala pa ako.

Iyong oras din iyon ay lumuwas kami ng probinsya na kung saan naroroon si Mateo.

Sa kalagitnaan ng aming biyahe ay nakatulog ang anak ko at isang tawag ang aking narinig mula sa kabilang linya.

Kausap ni Lucas ang pamangkin ni Mateo at mukhang may kinakaharap itong malaking problema.

Nang matapos silang mag-usag ni Lucas ng pamangkin ni Mateo ay saka nito ipinaliwanag ang kanilang naging usapan.

Dito ko napagtanto na talagang sagad sa buto ang kademonyohan ng taong iyon.

Si Sam na dating nagmamay-ari sa aking asawa.’

Buti na lang at nakaligtas ang asawa ko sa bingit ng kamatayan na hatid ni Sam.

Ngayon ay iba naman ang nasa panganib at ito ang pamangkin ng asawa ko.

Kasuklam-suklam ang Sam na iyon.

Sagad na talaga ang pagkaganid nito sa pera.

Nag-iba ang aking templa ng malamang malapit na kami.

At kailangan ko ng pahupain ang aking galit at alam akong ayaw ng aking asawa ang ganitong pag-uugali.

Sadyang mabait ang asawa ko.

Kung kaya’t di hadlang sa amin ang kasarian para mahalin ko siya ng labis.

Nang makapasok na kami sa bakuran ng resort ay talagang di na ako makapag-antay na makita at mayakap ang pinakamamahal kong si Mateo.

Nang huminto ang kotse ay agad akong lumabas at talagang hinanap ko ang aking prinsipe.

“Mateo, asan ka aking prinsipe”, wika ko ng may konting kalakasan ang aking boses.

Nakita ko sa isang kubo ang lalakeng tumayo at hinahanag ang tumatawag sa kanya.

Nang matukoy ko na siya na nga ay agad ko ng binilisan ang lakad at sabik na ako sa aking asawa.

Nang makalapit na ako ay agad ko itong hinalikan at niyakap ng mahigpit.

Di ko na napigilan ang umaapoy na emosyon.

“Sorry aking prinsipe at wala ako sa tabi mo”, wika ko na kasabay ang aking matinding pagtangis.

Di ito sumasagot at tanging mahigpit lang na yakap ang aking naramdaman.

“wag ka na mag-alala at ayos na ako”, wika nito.

Kahit basa na ng luha ang mukha ko ay paulit-ulit ko itong hinahalik-halikan.

Biglang naputol ang aming lambingan ng may sumigaw mula sa kalayuan.

“tito! tito!”, wika ng anak ko na patakbo papunta sa amin.

Kinarga ko siya at yumakap si Mateo sa amin ng aking anak.

At saka ito nagsalita na may lungkot ang boses.

“Kayo ni Matt ang naging lakas ko ng mga oras na para bang kukunin na ako ng liwanag”, wika nito.

Mula sa aking narinig ay mas lalo akong naiyak.

Lalo ko pang niyakap ito ng mahigpit at nagsalita.

“Hayaan mo aking prinsipe at di na muling masasaktan ka ng di dumadaan sa aking bangkay ang sinumang gustong manakit sa’yo”, wika ko.

“S6lamat aking hari”, wika niya.

“tito, karga”, wika ni Matt na yakap kami ni Mateo.

Napangiti ang aking asawa at kinarga nga ang aking anak.

“Namiss mo ba tito mo?”, wika ng asawa ko kay Matt na nakangiti.

Tumango naman ang aking anak.

“Dahil sa namiss mo ako ay magjojollibee tayo bukas”, wika niya.

Tuwang-tuwa dng anak ko at yumakap sa tito niya.

Ito talagang anak ko ay sobrang malapit sa kanyang tito.

Wala na akong mahihiling pa at ang aking asawa at anak ay kasama ko na ngayon.

“Ahem, Art aalis na ako at need kong bumalik ng Maynila at marami pa akong gagawin. Mateo, kaw na bahala rito at may paper bag pala akong dala at ikaw na ang bahala doon” wika ni Lucas at saka na umalis.

Niyakap ko ang aking mag-ama at saka humalik muli kay Mateo.

Naging masaya ang buong gabi namin ng asawa ko at anak ko.

Masayang hapunan ang aming pinagsaluhan.

Napansin ko ang paper bag na sinasabi ni Lucas kanina at dinala kay Mateo.

Nagulat na lamang ako ng buksan ni Mateo ito.

Ilang bungkos ng mga pera.

“Naku, kahit kailan ay maalalahanin talaga ang aking mahal na kaibigan”, wika niya.

Ayokong mag-isip ng anuman ay ako na ang nagtanong.

Bakit ka binigyan ng pera ni Lucas at sa laki niyan ay pwede ka nang makabili ng ilang lupa sa probinsya.

Nakahiga sa sofa si Matt at katabi ni Mateo.

At dito kami nag-usap at hinayaang magkwento.

Ayon sa kanya, si Sam ay ninakaw nito ang laman ng isa niyang bank account at halos humigit sa sampung milyon ito.

Ngunit naging maagap ito at nailipat na ng maaga ang ilan pa niyang pera sa bangko sa kanyang pamangkin na si Sheno.

At dahil sa di ito nakuntento ay kukunin raw lahat ng pera ni Mateo na inilipat sa kanyang pamangkin.

Talaga gang demonyo sa lahat ng demonyo si Sam.

Kaya pala ipinadukot ang ama ng kasintahan nito at para mahuli sa bitag ang pamangkin niya.

Di ko na dapat pang sabihin sa kanya ang aking narinig mula sa usapan ng pamangkin niya at ni Lucas nang nasa biyahe palang kami.

Tiyak na mas mag-aalala ito at baka tangkain pa nitong puntahan ang kaniyang pamangkin.

Pasensya na aking prinsipe kung magiging makasarili ako ngayon.

Mas di ko kakayaning may mangyari pang muli sa’yo aking prinsipe sa ikalawang pagkakataon.

May sarili ka nang pamilya at mas higit na kailangan ka namin.

“Oh, ba’t natahimik ang aking hari”, wika niya.

Habang nagkukwento kasi ito ay nakatitig lang ako sa kanya.

At habang nagsasalita ito ay tumatakbo ang aking utak at kusang nagbibigay ng pahayag ang aking utak sa mga naririnig mula kay Mateo.

“ah, wala aking prinsipe. Medyo natakot lang ako sa mga pinagdaanan mo at di ko mapigilang sisihin ang aking sarili sa lahat ng iyong pinagdaanan”, wika ko na lamang at para di ako pag-isipan pa ng masama.

“Wag mo na ako isipin at heto na nga ako at malakas na nakaharap sa’yo” wika niya.

“Halika na aking prinsipe at matulog na tayo. ako”, wika ko.

Tumango na lamang ako.

Ako na ang nagdala sa aking anak.

At sa kwarto namin ito matutulog.

Naki-usap kasi si Mateo na katabi niya si Matt sa kama.

Kung kaya’t ako na ang natulog sa lapag na katapat ng aking prinsipe.

Kaya kong magtiis para sa aking dalawang pinakamamahal.

Nang makapikit na ang mata ni Mateo ay nakatitig na lamang ako sa kanya.

Kusang naglandas ang aking mga luha sa di ko mapigilang emosyon.

Patawad aking mahal na prinsipe sa aking pagigingtmarupok.

Mas pipiliin kong magsinungaling at itago ang aking nalalaman sa kasalukuyang nangyayari.

Dahil sa mas masasaktan ako ng labis pag pinili mo ang kadugo mo kaysa sa amin ng anak ko.

Ngayong ligtas ka na ay ako naman ang masusunod.

Gusto kong magsimula tayong muli ng malayo sa kanilang lahat.

Lalayo tayo at pipilitin kong mabigyan ko kayo ng magandang kinabukasan.

Isasama ko rin si Drew kung kinakailangan.

Kinabukasan…

Maaga akong nagising at dapat kong ipaghanda ang aking mag-ama.

Nagtaka naman ako kung paanongm mamuhay ang aking prinsipe rito ng mag-isa.

Walang kasama o kasambahay man lang.

Marahil ay mas ginusto nito ang mag-isa at kailangan nito ang katahimikan.

Nakaramdam ako ng pagkalungkot.

Ngunit, pinilit kong maging masaya at kasama ko na siya ngayon.

Hotdog Itlog at sinangag ang aking niluto.

Ipinagtimpla ko na rin ang mag-ama ko ng milo at gusto ko na masustansya ang kanilang kakainin simula na ngayong kasama na nila ako.

Habang nagluluto ako ay nagulat na lamang ako sa pumulupot mula sa aking likuran.

Alam kong si Mateo ito.

“Ba’t gumising ka na agad asawa ko”, wika ko.

“Nagising kasi ako at nakita kong wala kana sa higaan mo. Kung kaya’t gumising na rin ako”, wika niya.

“weh, namiss mo lang ata ang ginagawa natin dati eh”, wika kong pilyo.

“Ano naman kaya iyon?”, tanong niya.

“morning breakfast on bed”, wika ko.

“Kay aga ang bastos ng bunganga mo aking hari”, wika niya na nakayakap pa rin sa akin.

“Sus, ikaw pa nga lagi ang nag goodmorning sa alaga ko eh. Teka, si Matt mahal”, wika ko.

“Tulog pa eh ng iwan ko”, wika ni Mateo.

“Naku, umiiyak iyon pag walang kasama at nagising nang di ako nakikita”, wika ko.

“Naku, sinasanay mo ang anak mo na di mapag-isa”, wika niya.

“Hayaan mo na at bata pa naman yon eh”, wika ko.

“Maghanda ka na mahal at maluluto na itong sinangag at para makakaintna kayo ng anak natin”, wika ko.

Yumakap ito ng mahigpit at saka nagsalitag

“Paano kaya ang buhay ko pag wala ka mahal”, wika niya.

Nang patayin ko ang lutuan ay saka ito hinarap.

Humalik muna ako at saka ko sinagot ang kanyang sinabi.

“di yan mangyayari mahal ko. Dahil sa lahat ng plano ko ay laging kasama kayo ng anak ko at never na mangyayari na di ka kasama sa lahat ng araw na mangangarap ako”, wika ko.

Napangiti ko siya at sa aking nakita ay lalo akong natutuwa.

Bumukas ang pinto at heto na nga ang sinasabi ko.

Lumabas si Matt na umiiyak.

“pa… pa…”, wika ng batang umiiyak at hinahanap ako.

Agad kong pinuntahan at baka madapa pa ito.

“Oh, tahan na at narito na si papa”, wika ko.

“Naku, ang baby namin ay umiiyak, halika nga kay tito”, wika ng asawa ko.

Nakayakap sa akin ang anak ko at biglang nagpakarga kay Mateo.

Naku, iba talaga ang kamandag ng asawa ko.

Pati ang anak ko ay napaamo niya.

Sa ganitong sitwasyon ay mas nagugustuhan ko ang nangyayari.

Di na ako mahihirapan sa anak ko pag dumating ang araw na magtatrabaho na ako para sa kanilang kinabukasan.

Nang makarating kami sa hapag ay gusto ni Matt na tabi niya ang tito nito.

Hanggang sa hapag ba ay talagang aagawan ako ng asawa ko.

Ibang klase!

Bigla kong naisip ang mga nangyayari.

Di kami pwedeng magtagal sa lugar na ito.

Bukod sa walang mangyayaring plano ay baka malaman pa ni Mateo ang nagaganap sa kanyang pamangkin.

Kailangan ko na siyang kausapin agad.

“Mahal, may sasabihin sana ako sa’yo kong okey lang”, wika ko habang kumakain ito at sinusubuan si Matt.

“ano yon mahal”, sagot niya.

“Okey lang ba na iuwi na kita sa probinsya ko at doon na tayo magsimula?”, wika ko.

“Oo naman. Alam mo naman na kahit saan mo pa tayo gustong pumunta ay sasama ako sa’yo”, wika nito.

Napangiti na lamang ako sa sagot niya.

“Sa aking probinsya ay mas galamay ko ang mga trabaho doon. Nais ko sanang doon na tayo manirahan”, wika ko.

“Oo naman. Kailan mo ba balak, mahal”, wika niya.

Kausapin ko muna si Lucas at para ipagpaalam kita at saka magpasalamat na rin sa lahat ng nagawa niya sa’yo at sa amin ng anak natin“, wika ko.

Tumango lamang ito at ngumiti.

Kailangan ko munang makausap si Lucas at baka maunahan pa ako at ibalita ang nagaganap sa kanyang pamangkin.

“Pwede ko bang gamitin ang phone mo mahal”, wika ko.

“Oo naman, nasa drawer sa kwarto natin”, wika niya.

“Dito muna kayo ni Matt at kunin ko lang ang phone at para matawagan si Lucas”, wika ko at tumango na lamang ito.

Tinungo ko ang kwarto at saka ni-lock at para di makapasok si Mateo at para di marinig ang pag-uusap namin ni Lucas.

Nang makuha ang phone ay saka hinanap ang contact niya.

Dialling…

Good morning bes, napatawag ka!

Ahm, good morning sir Lucas si Art po ito.

Ay sorry! Oh napatawag ka!

Nakakaistorbo ba ako sa’yo sa umagang ito.

Di naman at ano ang mahalagang pag-uusapan natin ngayon.

Una ay tungkol sa sinabi mong nangyayari sa pamangkin ni Mateo. Kung pwede sana ay di na ito makarating sa kanya.

Oo naman at naiintindihan ko ang pinupunto mo. Sa una palang ay pag balak kong ipaalam ay dapat nun pagdating palang natin. Dahil sa trauma ng kanyang pinagdaanan ay inalala ko rin ang kondisyon niya. At kung iniisip mo na ipagtatapat ko ang bagay na yan ay nagkakamali ka. Mas mabuting sa’yo na iyan manggaling at para alam mo ang tamang oras para diyan.

Salamat na marami Sir Lucas. At ang pangalawa ay nais kong magpasalamat sa lahat ng naitulong mo sa amin ng anak ko at kay Mateo.

Naku, para ko na yang kapatid si Mateo at di ko pwedeng pabayaan yan. At saka mas magiging masaya ako pag natutulungan ko ang mga taong nagmamahal sa kanya at mga taong mahal niya.

Salamat talaga Sir Lucas. At isa pa nga pala. Nais ko sana ipagpaalam sa’yo na iuuwi ko si Mateo sa aking probinsiyang kinalakihan ko at doon ko gustong buuin ang aming mga pangarap.

Naku, kainggit ka naman. Sure, have my blessings para sa lahat ng mga pangarap mo. If you need anything ay tawagan mo lang ako ha. Pero, kung maaari wag pa muna ngayon.

huh?! Bakit po sir Lucas?

Hanggang di ko pa naipapakulong si Menandro at ang Sam na yan ay mas delikado ang sitwasyon ninyo. Lalo pa’t di pa nila nahahanap ang bangkay ni Mateo na inakala nilang patay na.

Ganun po ba? Sige po at salamat sa paalala.

Kaya ako di nagtagal diyan ay para makaiwas sa mga tanong ni Mateo. At isa pa riyan ay para malaman ko ang mga ikinikilos ni Sam.

Ano na po bang nangyayari sa kanyang pamangkin ngayon?

Wala pa akong konkretong mga detalye. Pero, wag ka na mag-alala at ako na ang bahala sa kanila. Ang dapat mo lang alalahanin ngayon ay ang pamilya mo.

Salamat, balitaan niyo nalang ako sir Lucas kung ano na ang update sa kanila.

Oo naman. At siya nga pala, si Cynthia ay nagsimula na ang gamutan nun nakaraang araw at ang kaibigan kong doktor ang humahawak sa kaso niya.

Ano mga po pala ang balita sa kondisyon niya.

Base sa pag-uusap namin ng kaibigan kong doktor na may hawak sa kaso niya ay baka abutin ng dalawang taon ang gamutan. Depende na lamang daw sa response ng katawan nito sa mga prosesong gagawin nila.

Ah ganun po ba? Sana ay kayanin niya ang mahaba-habang gamutan.

Kakayanin nun at magaling ang kaibigan kong doktor at di lang sakit ang kaya niyang gamutin. pati na ang sakit sa puso. (Sabay tawa)

Kaw talaga sir Lucas ay palabiro. Oh siya sir Lucas at pasensya na sa maagang kong pagtawag at baka nakakaabala na po ako.

Don’t mention it. May iba ka pang pakay?

Ahm, may isa pa po akong tanong. para saan po ang perang nasa paper bag na binigay niyo po?

Di pa ba nasabi ni Mateo sa’yo ang lahat patungkol sa pera niya sa bangko?

Di po.

Ah okey. 7 bank account nito na nagkakahalaga ng humigit kumulong na 300M. At isang account lang ang itinira niya at iyon ang nanakaw ni Sam. Kaso, 10M lang ang laman nun. Ang ibang laman nun ay inin-cash ko at ang 6 na account ay ipinangalan sa pamangkin niya. Kung kaya’t di nakakapagtaka na si Sheno ang punterya niya ngayon. At mas mabuti na ang ganun at para mawala ang atensyon nila kay Mateo. Ang perang nasa paper bag ay 2M lang yan at magagamit ninyo yan sa pagsisimula ninyo pagdating ninyo sa inyong probinsiya. Bigyan mo lang ako ng 2 weeks at pwede na kayong lumuwas ng probinsxma.

Ganun po pala ang nangyari. Sige po at salamat sa impormasyon.

At isa pa pala. Kailangan si Mateo pag naumpisahan ko nang isampa ang kaso kay Menandro.

Bakit sir Lucas at para saan at kailangan si Mateo?

Kailangan kasi ng kanyang statement at kakasuhan siya ng carnapping at kidnapping. Kaso, di ko pa pwedeng isulong ang kaso agad hanggang di ko pa nalalaman ang nagaganap kay Sam. Baka pag nalaman kasi nila na buhay si Mateo ay baka bweltahan nila ito at tuluyan.

Okey at naiintindihan ko po sir Lucas.

Wag ka mag-alala at kumikilos naman na ako sa kaso ni Mateo. Basta’t wag kayo lalabas ng malayo sa lugar riyan at baka may makakilala sa inyo at makarating Sam.

Okey po sir Lucas.

May itatanong ka pa ba?

Wala na po. Salamat at ingat ka po lagi.

Kayo rin.

END CALL

Napabuntong hininga ako at di ko akalain na ganun pala kakomplekado ng aming sitwasyon.

Buti na lang at nariyan si Lucas para kay Mateo.

Ibinalik ko na ang phone sa drawer at saka lumabas na ng kwarto.

Nakita kong wala na sila sa kusina.

At tiyak na nasa kubo ang mga ito.

Tinungo ko nga ang direksyon papunta sa kubo at narito nga sila.

Tinuturuan ang anak ko magbilang.

Napangiti na lamang ako at mukhang kinakarir na niya ang pagiging asawa at ama ng aking anak.

I mean dalawa kaming ama niya.

Siguro ay magfocus nalang ako sa pagnenegosyo at siya ang tumoka sa aming anak.

Pag natapos na ang problemang kinakaharap ni Lucas ay iuuwi ko na si Mateo sa dati kong probinsiya.

Kung sakaling di pa napapatayuan ang binenta kong lupa sa amin ay kukunin namin ito ulit at dito namin itatayo ang bagong bahay na para sa amin ni Mateo.

At babalik ako sa pangingisda gaya ng dati.

May naiisip na akong negosyo na tiyak na makakatulong ng malaki sa amin ni Mateo.

Buy and sell ang pinakamagandang negosyo.

Bibilhin namin ang mga isdang mahuhuli ng mga mangingisda.

At sa mga gustong magtinda ng walang puhunan ay sila ang magtitinda sa bayan at porryentuhan ang usapan.

Tiyaga lang sa pagtitinda at ang tubo ay 30/70.

30 sa akin at 70 sa kanila.

Upang makatulong sa pang araw-araw nilang gastusin.

At papasukin namin ang pagbabiyahe ng isa mula sa probinsya papunta sa karatig probinsiya.

At pag lumaki na ang kapital namin ay magtatayo na kami ng isang pabrika ng sardinas.

Hay naku, alam ko na napakaimposible ng aking pinapangarap.

Ngunit, malay natin ay pwedeng magkatotoo.

Siguro nga ay dapat naming pag-usapan ni Mateo ito ang aking mga plano.

Nakita ako ni Matt na papalapit na sa kanila at nagsalita ito.

“Papa! Lika!”, wika niya.

Umangat ang mukha ng aking asawa at ngumiti.

“wow! Magaling na bang magbilang ang anak ko?”, wika ko.

Tumango ito at inillahad ang kanyang kamay.

Di niya masabi ang mga numbers at kung kaya’t tinulungan ni Mateo itong bilangin ang mga daliri.

Pagkalapi kay Mateo ay yumakap ako sa tagiliran niya at saka ako bumulong.

“Salamat aking prinsipe at gusto kong malaman mo na mahal na mahal kita”, wika ko.

Nais ko iparamdam ang aking pagmamahal.

Na kahit ano pang pagsubok ay ipapangako kong narito ako para sa kanya.

Humarap ito at humalik sa aking labi.

Nakita ni Matt at parang wala lang sa kanya.

Habang nag-uusap kami ni Mateo ay nagsalita si Matt.

“tito, higa”, wika niya.

Pinahiga ni Mateo si Matt sa hita nito at hinahaplos ang buhok nito.

“Kumusta pala usapan ninyo ni Lucas”, wika niyang panimula.

“Okey naman, di pa raw tayo pwedeng umalis dito sa resort niya at di pa niya naipapakulong si Menandro.

“Ganun ba? May balak ka bang umalis rito sa resort?”, wika niyang tanong.

Tumango ako at saka ko nilahad ang aking mga plano.

“ahm mahal, okey lang ba kung sa dati kong probinsiya tayo magsisimula?”, wika ko.

“Oo naman, may pera naman tayo para gamitin para makapagsimula.

“Ayoko namang gamitin ang perang binigay sa’yo ni Lucas. Gusto ko ay sa sarili kong pawis ang gagamitin ko para sa pagbuo ng ating pangarap para sa atin.

“asus, eh kelan pa pag may arawa na itong panganay mo”, wika niya.

Napakamot ako ng ulo at tama nga naman siyj.

“ano bang negosyo ang balak mong pasukin?”, tanong niya.

Inilahad ko ang aking planong buy and sell ng mga isda sa mga kakilala kong mga mangingisda.

Ipinaliwanag ko ang kalakaran sa aming probinsyag

Marami kasing negosyante doon na binibili ang mga isda sa mga mangingisda sa murang halaga at saka ibibenta sa mga nagtitinda sa public market ng mataas ng bente kada kilo.

Kung kaya’t may konti ng kamahalan na ang mga isda pag binili ng mga customer.

Ang balak ko ay sa akin na nila ibabagsak ang mga isda nila at bibilhin ko sa tamang presyo.

At ipapabenta ko sa mga kababaryo ko sa bayan ng wala silang puhunang dinudukot.

Parang angkat now pay later.

Kukuha sila ng isda na halagang 2k at ibibenta sa bayan.

Kung 50 ang kada kilo ng isda ay 55 na ang ibabalik nila sa akin.

Sila na ang bahalang magdagdag sa presyo na kanilang ititinda.

Kung mataas ang benta nila ay tiyak na sila ang kikita ng malaki.

Ang aking paliwanag lang sa kay Mateo ay simple lang.

Bawat bili ko ng isda sa mga mangingisda ay kumikita ako ng maliit lang na tubo.

At bukod pa roon ay nakakatulong ako sa mga kabaryo na makapag-ipon sila ng pera para sa kanilang pamilya.

At kung magtagumpay ang aming negosyo ay magtatayo kami ng pabrika ng sardinas.

At sa pagkakataong ito ay mas gaganda ang ekonomiya sa aming lugar at mas marami ang mabibigyan ng oportunidad na mabigyan ng trabaho ang karamihan sa aming lugar.

Matapos ang aking masabi ang lahat ng aking naiisip ay nakangiti lang si Mateo.

“Ba’t ka nakangiti, mahal”, wika ko.

“wala lang. masaya ako sa mga naiisip mong negosyo”, wika niya.

“imposible bang mangyari?”, wika ko.

“Hindi sa ganun aking hari, dapat ay makita mo muna ang lugar at saka ka magplano”, wika niya.

“ano ba ang mga dapat kong gawin?”, wika ko.

Dito niya inilahad ang kanyang mga komento.

Una ay tignan mo ang availability ng product.

Pag sa tingin mo ay pasok sa mga pang araw-araw na pangangailangan ay isa itong magandang negosyo.

Bukod sa availability ay dapat isipin mo rin ang cost of living ng lugar na pagbibentahan mo.

Kung makatarungan ba ang presyo ng ibibenta mo o baka mahal.

May mga pagkakataon kasing tumataas at bumaba ang cost of demand.

Nagdedende rin kasi sa panahon ito.

Let say konti ang kuha ng isda ng araw na iyon dahil sa kakatapos ng bagyo.

Kung kaya’t tataas ang presyo ng isda sa merkado.

At kahit malaki ang puhunan mo ay pwede ka ring malugi pag isinugal mo ang pera mo sa pagbili ng mataas na presyo at di nabenta sa merkado.

Kung kaya’t dapat ay maging mapanuri sa papasukin mong negosyo.

Di ko sinabing wag ang buy and sell.

Bago ka sumabak ay dapat pag-aralan mo muna ang kalakaran sa lugar.

At saka pag gusto mong sa probinsya mo tayo magsisimula ay payag ako.

Kahit saan mo pa gusto ay sasama ako sa’yo.

At saka, ipinaubaya ko na sa aking pamangkin ang pamamahala ng Time Z.

At ang nais ko lang ngayon ay mamuhay ng tahimik na kasama ka at ng mga anak mo.

Halos maluha ako sa aking mga narinig kay Mateo

Nayakap ko ito at hinalikan.

“pangako ko aking prinsipe na di ka magsisising sumama ka sa akin”, wika ko at muling niyakap.

“Kung gusto mo ay iwan mo muna si Matt sa akin at puntahan mo ang iyong probinsya at pakiramdaman mo ang kalakalan doon at saka natin pagplanuhan ang gagawing hakbang”, wika niya.

“Sure ka mahal?”, wika ko.

Tumango ito at ngumiti.

“Sige mahal, sa linggo ay luluwas ako ng probinsya at bigyan mo lang ako ng isang linggo at babalik ako agad rito”, wika ko.

Yumakap ito at ipinilig ang ulo sa aking dibdib.

Wala na talaga akong mahihiling pa sa pagiging maunawain ng aking asawa.

LUCAS POV

Lumipas ang linggo mula ng iwan ko si Art at ang kanyang anak na kasama si Mateo sa resort ay wala akong balita mula sa pamangkin ni Mateo na si Sheno.

Hanggang sa napabalita sa isang news na si Sam na ex ni Mateo ay dinala sa Mental Hospital.

Agad kong kinompirma ang balita at tinawagan ang nasabing ospital.

Mukhang ito na nga ang kaparusahang natanggap mula sa taga-dagat.

Wala man ako sa pangyayari ay tiyak na di pababayaan ng inang reyna ang kanyang anak.

Mas mabuti na siguro at puntahan ko ang ospital.

At para malaman ang nangyari.

Ayon sa doktor na tumingin kay Sam ay nakita raw ito ng higanteng pusit at higanteng mga shokoy.

Parang gusto kong matawa.

Maging ang doktor ay natawa rin ng ikuwento nito ang kanyang pag assess sa dalawa.

Dalawa daw ang dinala rito sa ospital at pareho sila ng kondisyon.

Lalake at babae ang dinala raw sa ospital.

Kompirmadong si Sam ang lalake at di ko na inalam ang detalye sa babae.

Nakita raw sila sa puting isla kung tawagin at mula sila sa isang probinsya.

Ipinadala daw ang dalawang ito dito sa maynila at para matukoy ang totoong karamdaman ng dalawa.

Parehong pagsasalarawan ang kanilang sinabi ayon sa doktor.

Hindi kaya nagpakita ang hari ng dagat at sa galit nito ay binura ang kanilang alaala.

Posibleng ganun na nga at para maikubli ang mundong ilalim na minsan ay naging bahagi nito.

Di na ako nagtagal at idinahilan ko na lamang na dati naming modelo ito at inalam ko lang ang nangyaritat para di makaapekto sa imahe ng kompanyang kinabibilangan nito.

Nagtaka lang ako sa doktor at kung papaano ito nakakuha ng mga larawan ng mga sirena at sireno.

Nasabi ng doktor na totoo raw ang mga ito at maaaring nasa paligid daw natin at nakakasalamuwa.

Di na ako nagtagal at baka makahalata ito sa akin na may nalalaman ako patungkol rito.

Kung may tao na dagat ako mag-ingat ay isa na ang doktor na ito.

Isa sa larawan ng sireno na nakaagaw pansin sa akin ay ang sireno na kahawig ni Mateo.

Tama nga ang plano ni Art na ilayo na lamang si Mateo at mas ligtas ito sa mga tao na kagaya ng doktor na ito.

Sa totoo lang ay walang pinagkaiba ang tao sa sireno pag narito na sa lupa.

Maliban lang sa isang bagay…

Nunal…

Ang tao ay likas na may nunal sa buong parte ng katawan.

Ngunit sa mga sireno at sirena ay wala ito.

Natapos ang aking pag-iisip ng makarating na ako sa aking kotse.

At dito muling nagbalik ang aking mga plano.

Tapos na ang problema kay Sam.

Si Menandro na lamang ang aking pinoproblema.

Nagtungo ako sa pulisya at inireport ang tungkol sa kidnapping na naganap.

Ipinakita ko ang kuhang larawan ng lugar na pinagdalhan kay Mateo.

At ang kuhang larawan na nakatayo si Menandro sa kotse ni Mateo.

Pagkabigay ng mga ebidensya sa pulisya ay tatawagan na lamang daw ako sa kung anong resulta ng kanilang imbestigasyon.

Para madiin si Menandro sa kinaharap nitong kaso ay sinadya kong iniwan ang phone ni Mateo sa hide out na pinagdalhan kay Mateo ni Menandro.

Ilang araw din ang lumipas ng tumawag ang isang pulis patungkol sa kaso ni Menandro.

Kinompirma nila na may ebidensiyang doon daw dinala si Mateo.

Dahil narecover nila ang phone bloodstain ni Mateo sa upuan at bakas ng sasakyan na hawig sa kotse ni Mateo.

At bukod pa roon ay ang angolo ng kuha sa larawan na nakatayo si Menandro sa kotse ni Mateo.

At isama pa rito ang pagkakapareho ng background mula sa larawan ng pinangyarihan.

Ngayon ay naglabas na sila ng warrant para kay Menandro.

Pakalipas ng 24 oras ay tinawagan akong muli at nahanap na nila ang nakabili ng kotse.

Ayon daw sa nakabili ay si Menandro ang nagdala sa kanya nito at may pera raw si Mateo rito.

Isa itong patunay na dinukot nga si Mateo at pinapirma pa para mabenta ang kotse.

Lalong mas madidiin ito sa kanyang ginawa nito.

Good job Mateo sa pagpirma ng dokumento at wala ng kawala si Menandro.

Sumunod na araw ay may nakapagturo sa kinaroroonan ni Menandro at ito ay nadakip.

Hanggang sa dumating ang araw na kailangan ko nang puntahan ito at para maisagawa na ang dapat mangyari.

Nagtataka ito sa aking pagdating.

At nang makaupo ay saka ito nagsalita.

“Atorney, may laban ba ako?”, wika niya.

Aba, napagkamalan pa niya akong atorney.

“Hindi ako ang iyong atorney. Kaibigan ako ni Mateo”, wika ko.

Nagbago ang mukha nito at napaupo ng maayos.

“Ano ang sadya mo rito”, wika niya.

“Pwede kitang tulungang mapababa ang sentensya mo, kong papayag ka sa aking iaalok”, wika ko.

“anong alok iyan?”, wika niya.

“Ang custody ng bata? Ang anak mo.”, wika ko.

“Anong tungkol sa anak ko?”, wika niya agad.

“Malubha ang sakit ng unang asawa mo at walang mag-aalaga habang narito ka. Ang DSWD ang nangangalaga sa anak mo ngayon. At kung sakaling papayag ka sa alok namin ay mapapagaan ang sentensya mo”, paliwanag ko.

“Ikaw ang mag-aampon?”, wika niya.

“Napabigat ng kaso mo at pwede kang mahatulan ng habambuhay na pagkabilanggo”, wrka ko.

“dadalawa lang naman ang kaso ko ah”, wika niya.

“Ano ba ang kasong alam mo na inihain sa’yo?”, wika ko.

“kidnapping at physical injury”, wika niya.

“May nakausap ka na bang abogado?”, wika ko.

“wala pang pumupunta rito bukod sa’yo”, wika nito.

“Kidnapping, carnapping, physical injury and attempted murder”, wika ko.

“Ano?!”, wika nito at napatayo.

“Yon ang lumalabas sa imbestigasyon”, wika ko.

“Hindi totoo yan”, depensa nito.

“Ikaw raw ang mastermind sabi ng isang witness”, wika ko.

“Sinong may sabi?”, wika nito.

“Yong nagngangalang Mary na kalaguyo mo”, wika ko.

“putang-inang babaeng iyon at talagang ididiin pa talaga ako”, wika nito.

“Kaw daw ang kumuha at nagdala sa hide out. At bukod sa pananakit mo kay Mateo ay ibinenta mo pa sa mga tauhan ni Sam”, wika ko.

Bigla itong umupo at humawak sa aking kamay.

“Please sir, nagmamakaawa ako. Tulungan ninyo po ako”, wika nito.

“Pwede kitang bigyan ng isang mahusay na abogado. Ngunit, papayag ka na ako ang aampon sa anak mo”, wika ko.

“Oo, papayag ako. Basta wag lang akong mabulok sa kulungan”, wika nito na halata ang takot.

“Sa pagkakaalam ko ay habambuhay ang sentensya ng mga ipinataw sa’yong mga kaso. Sa tulong ng isang magaling na kilala kong abogado ay susubukan niyang mapagaan ang kaso mo”, wika ko.

“Oo, papayag ako sa lahat ng gusto mo, basta’t tulungan mo akong mapagaan ang kaso ko”, wika niya.

“Sige, sa makalawa ay kasama ko na ang abogado mo at ang mga dokumentong napag-usapan natin kanina”, wika ko.

“Oo, aasahan kita”, wika niya.

Ilang sandali lang ay natapos na ang visiting hour.

Medyo nangiti ako pagkalabas ko ng visiting area.

Madali lang pala itong pasakayin.

I give you my attorney.

At sa tingin ba niya ay tutulungan ko itong mapagaan ang kaso? Di iyon mangyayari.

Dahil sa’yo Menandro ay muntik ng mamatay si Mateo sa kamay ng mga tauhan ni Sam.

Alam ko na lahat ng mga nangyari.

Mula sa hide out na pinagdalhan mo hanggang sa kamay ng mga tauhan ni Sam.

Magiging mabait pa nga ako sa’yo eh at may magandang buhay pa ang anak mo.

but I’m sorry at si Mateo ang may kagustuhang ampunin ang anak mo.

Dumating ang araw na aming napagkasunduan.

Kaharap ni atorney si Menandro at inilahad ang mga kasong nakapataw sa kanya.

At idinetalye nito ang pwedeng mangyari sa huli.

Habang-buhay na pagkabilanggo ang pwedeng kalalabasan ng lahat.

Ngunit, susubukan pa rin nilang umapila kung sakali.

Hanggang sa magbigay ng pag-asa si atorney kay Menandro.

“Kung sakaling iurong ni Mateo ang ilang kaso laban sa’yo ay pwedeng bumaba ang sentensya mo”, wika ng abogado.

“Sige atorney at sana ay makausap ko si Mateo”, wika niya.

“Ahm, may gusto sana akong sabihin”, wika kong sabat.

Napatingin ito sa akin.

“Ano yon sir”, wika niya.

“gustong ampunin ang anak mo ni Mateo kapalit ng pag-urong ng ilang kaso laban sa’yo”, wika ko.

“Hindi ako makakapayag”, wika niya.

“Tumanggi ka man ay sa DSWD pa rin mapupunta ang bata at doon ay pwede silang magrequest na ampunin ang bata”, wika ng abogado.

“di ako makakapayag”, wika niyang tutol.

“ano ang kaya mong gawin para di nila pwedeng maampon ang anak mo?”, wika ng abogado.

“Kahit sa iba o sa’yo sir. Wdg lang kay Mateo at baka pagmalupitan nito ang anak ko bilang paghihiganti niya sa akin”, wika niya.

“di mo ba alam na si Mateo ang sponsor ng asawa mo para sa mahabj-habang gamutan nito sa amerika.

“wala akong pakialam sa babaeng iyon at ang anak ko ang pinag-uusapan”, wika nito.

“oh sige, kung ayaw mong ipaampon kay Mateo ang anak mo ay wala na kaming magagawa. Siguro nga ay bahala na ang PAO para sa kaso mo”, wika ko.

“Mas mabuti pang PAO na ang humawak ng kaso ko at wag lang mapunta sa taong iyon ang anak ko”, wika nito.

“Kung iyan ang iyong pasya ay wala na kaming magagawa. Paalam na sa’yo”, wika nito.

Sabay na kaming umalis ni atorney at iniwan na si Menandro.

“Atorney, may habol ba tayo sa custody ng bata?”, wika ko.

“Oo naman, dahil wala nang kamag-anak si Menandro at incapable ito sa kanyang anak ay mapupunta talaga ito sa DSWD. And there, ay gagawan na natin ng paraan para makuha ang custody sa bata”, sagot ni atorney.

“please work on that at si Mateo ang tatayong new guardian ng bata”, wika ko.

“Pwede naman. Since under medication ang ina nito”, paliwanag niya.

“Basta, gawan mo ng paraan para mapunta kay Mateo ang custody”, wika ko.

“Don’t worry, leave it to me”, wika nito.

“Ako na bahala sa presyo mo atorney”, wika ko.

“Yan ang gusto ko sa eh”, wika niya.

Alam ko na yon lang ang inaantay ng abogadong ito eh.

Mga mukhang pera!

Lumipas ang ilang buwan ng pagdinig sa kaso ni Menandro at di rin nagtagal ay nauwi sa habang-buhay na pagkabilanggo.

Nakuha na rin ni Mateo ang custody sa bata sa tulong ni atorney.

Matapos ang pagdinig ng kaso ni Menandro ay ilang araw ding iyon ay siya ring pag-alis nila mula sa resort na pagmamay-ari ko.

Nagdesisyon na ang mga ito sa pagpunta ng probinsyang kinalakihan ni Art.

At dito na raw sila magsisimula kasama ang dalawang bata.

MENANDRO POV

Unang araw ko dito s bilibid at nasentensyahan ng habang-buhay na pagkabilanggo.

Dahil sa napakaraming kasong ipinataw sa akin n dumating sa korte ang aking kaso.

Dahil sa mayaman sila at mapera ay tiyak na ang kanilang pagkapanalo.

Di ko alam kung makikita ko pa ang anak ko.

Ngayong di ako pumayag sa kagustuhan nilang maampon ang aking anak at kapalit ng di ako makukulong ng habambuhay.

Di nga ako makukulong ng habambuhay kong kapalit naman nito ay kawalan ng karapatan ko sa anbj ko.

Di baleng nasa bahay ampunan at tiyak na akong wala sa kanila ang anak ko.

Baka pag nagpakabait ako rito ay mabigyan ako np parola.

“Ikaw pala ang bagong salta”,wika ng isang lalakeng maraming tao.

Tinignan ko lamang ito at pinalibutan ako ng mga tauhan nitong preso.

At maya-maya ay bumulong ito.

“Magkita tayo mamaya sa selda ko at para mabinyagan ka rito”, wika niya.

Anong binyag kaya ang pinagsasabi nito.

Maya-maya ay umalis na ang mga ito at sa isang lugar ay dito sila pumwesto.

Lumapit ang isang lalake at tumabi sa akin.

“Mukhang tipo ka ni Boyong”, wika ng lumapit na malit lang sa akin at may kapayatan.

“pre, ano yong bibinyagan daw ako mamaya sa selda ng lalakeng lumapit sa akin kanina”, wika kong tanong.

“Naku, naloko na. Ibig lang sabihin ay gusto ka niyang makasama sa grupo nila”, wika niya.

Ah ganun pala.

Eh di mas maganda pala at di nila ako rito basta-bastang aapihin.

Dumating ang gabi at mismong tauhan nito ang nagpunta sa selda namin para papuntahin ako sa selda nila.

Open pala rito pag gabi na.

Nang makarating ako sa selda nito ay agad na lumabas ang mga tauhan nito ng selda ni boyong at tanging kaming dalawa na lang.

“Ikaw pala si Menandro na bagong salta”, wika nito.

“Opo bossing”, sagot ko.

Kailangan kong maging mabait at para magkaroon ako ng padrino rito sa loob.

“Alam ko na ang tungkol sa’yo at wag ka mag-alala at nakiusap ang isang kaibigan ko sa labas na bantayan kita”, wika nito.

Kaibigan niya sa labas.

“Sinong kaibigan yan?”, tanong ko.

“Si Mary, kilala mo siya?”, wika nito.

Tumango ako at di ko akalain na ang babaeng iyon na nagdiin pa talaga sa akin ang kaibigan nito.

“Kapatid ko sa ina si Mary. Salamat at inako mo lahat at di mo siya dinawit sa mga nangyari”, wika nito.

Pasalamat siya at babae siya.

Di nga ako nagkaroon ng pagkakataon na isama ko siya sa lahat ng kaso eh.

“At dahil dyan ay tinatanggap kita sa grugo. Ngunit, hindi sa panghuling pagsubok”, wika niya.

“Anong huling pagsubok”, wika ko.

“mamaya mo na lang malalaman”, wika nito.

Bago ito makalabas ng selda ay lumingon muna ito at saka nagsalita.

“Hihintayin kita sa VIP room”, wika nito.

At nang susunod na ako ay humarang ang isa nitong tauhan.

“Kailangan mo munang maglinis ng katawan bago ka pumunta ng VIP room”, wika nito.

Agad naman akong pumunta ng shower room at may mga cubicle pala rito.

Ngunit walang tarangkahan ang bawat cubicle.

Kung kaya’t kita rin ang katawan mo sa labas.

Naligo na ako at para makapunta na ako ng VIP room.

Dito alam kung ano ang gagawin ko doon.

Kung sa VIP room ito nagpupunta ay tiyak na malaking isda ang taong ito.

Di ako nagkakamaling dito ako kakapit para sa aking proteksyon dito sa loob.

Nang matapos na akong maligo ay agad na akong bumalik ng selda.

Maya-maya ay dumating ang aking sundo.

Habang naglalakad ako kasama ang tauhan ni Boyong ay may mga bantay kaming nadaanan at parang wala lang sa kanila.

Sumasaludo lang ang lalakeng ito sa mga ito at tumatango na lamang ang mga bantay bilang pagtugon sa kanya.

Nagulat nalang ako ng makapasok sa isang kwarto.

Napakaganda nito at mukhang kompleto sa loob.

Ang kama na sa tingin ko ay napakalambot nito.

Ang sofa na animo’y mamahalin.

At may napakalaki pang flatscreen.

At mula sa sofa ay dito nakaupo si Boyong na mag-isa at may nakahandang alak.

Siguro nga ay ito na ang tinatawag niyang huling pagsubok.

“maupo ka!”, wika niya.

Nang makaupo ay sinalinan niya ako ng alak.

“ako si Benito at kilala bilang Boyong. Kapatid ko si Mary sa ina at inako ko ang lahat para sa kapatid ko. Kung kaya’t ipaparanas ko rin sa’yo rito sa loob ang pagiging panauhin ko at magiging miyembro ng aking grupo”, wika nito.

Sinasabi ko na nga ba at tiyak na alagang-alaga ako rito.

Sinalinan ako sa aking baso ng mamahaling alak.

Ikinuwento nito ang kanyang buhay rito sa bilibid hanggang sa siya na ang tinitingala nilang pinuno.

Isa pala siyang kanang kamay ng unang har rito, hanggang sa mamatay ito sa sakit.

Malakas ang mga koneksyon ni Boyong, mula ng maipasa na sa kanya ang trono sa loob.

Miyembro pala ito ng isang sindikato sa labas.

At dahil narito na ito sa loob ay patuloy pa rin ang kanilang negosyo.

Dito pala niluluto ang mga ipinagbabawal na gamot at palihim na inilalabas para ibenta ng mga runner.

Kilala pala niya ang naging amo ko at amo ng kapatid niya na si Mary.

At isa ito na miyembro ng kanilang samahan.

May tinanong ito sa akin na talagang napaisip ako.

“Ano ang gusto mong buhay? buhay dito o buhay sa labas”, wika niya.

Natagalan ako bago sumagot.

Kung dito ay tiyak na mabubuhay ako ng walang kaproble-problema.

Ngunit, mas nais kong makasama ang anak ko.

“Buhay sa labas na kasama ang anak ko”, sagot ko.

“Kung gayon, kailangan mong pag-ipunan ang nais mong mangyari”, wika niya.

“anong ibig mong sabihin bossing?”, wika ko.

“Kailangan mo munang mag-ipon ng pera at tutulungan kitang makalabas ng kulungan. Ngunit may kondisyon”, wika nito.

“ano yon bossing”, wika ko.

“Wag na wag mo nan pupuntahan ang kapatid ko at ayaw ko siyang madamay pa sa’yo”, wika niya.

“masusunod”, wika ko.

Muli kaming nag-inuman at marami pa kaming napag-usapan.

Hanggang pinatikim niya ako ng shabu na siyang dulot ng aking pagtaas ng amats.

Nag-init ang aking katawan at parang naninigas ang ari ko.

Hanggang sa kinuha nito ang remote at binuksan ang tv.

Dito bumungad ang porn movie.

Ito ay talagang kakaiba.

Dahil puro mga lalake ang mga ito at nagsimula silang naghalikan.

At sa aking panonood ay lumapit si Boyong na wala ng saplot at hawak ang ari nito.

“Dito ay nagkakantotan ang mga kapwa lalake. Kung kaya’t simula ngayon ay masanay kana”, wika nito.

Dahil sa init ng aking nararamdaman ay napilitan ng isubo ang nasa harapan ko na ari niya.

Ito ang kauna-unahang pagkakataon na makikipagtalik ako sa kapwa ko.

“Sige na at para masubukan mo na habang maaga pa”, wika nito.

Di ko alam ang nangyayari at talagang umiikot na ang aking paningin.

Pero, gising na gising ang aking utak at pakiramdam.

Di na ako nag-inarte pa at tinanggal ko ang buong saplo ko.

“ayan nga Menandro at magkakasundo tayo niyan”, wika nito.

Hinila niya ako sa kama at nang mapahiga ako ay dumagan ito sa akin.

Ngunit pabaliktad.

69 ang posisyon at sakto ang ari nito sa aking mukha at bibig.

Hinawakan ko at tsinupa na ito.

Ang galing ni Boyong tsumupa.

Di na ako magtataka kong bakit di nila kailangan ng babae rito.

Dahil sila-sila na pala ang nagtitikiman.

Sayang!

Kung alam ko lang na walang pinagkaiba sa babae ang ganito ay winasak ko na rin si Mateo noong nasa hide out pa.

Kaso, andoon si Mary.

kung kaya’t malabo ring mangyari iyon.

Nagulat ako ng bumayo si Boyong.

At halos madutdot ang ngala-ngala ko at halos maduwal ako sa laki ng titi niya.

Bukod sa mahaba na nga ay maugat pa.

Nang mag-init na ng tuluyan ang aking katawan ay di na ako nakatiis.

“Bossing, iyotin kita o ako ang iyotin mo?”, wika ko.

Iba na ang lebel ng libog ko.

Umangat ito at saka tumayo sa bandang hulihan ng kama.

Tinawag niya ako at nang makalapit ay pinahiga akong muli at saka inangat ang aking binti.

Dito ay lumantad ang butas ko.

Lumuhod ito at nabigla sa ginawa niya.

Shet!

Tama ba ang nakikita ko.

Dinilaan ang butas ko at halos mapamura ako sa sarap.

Maya-maya ay may kumatok at nagsalita ito.

(Pasok)

Nang makapasok ang lalake ay nakita niya si Boyong na kinakain ang pwet ko.

Napako ang mata ko sa pumasok.

Ang pulis na nagbabantay kanina sa labas.

Napalunok pa ito bago nagsalita.

“Boyong, si Bossing ay nasa kabilang linya at gusto ka kausapin”, wika nito.

“Bwiset! Nabitin ako ah! Halika at ikaw muna ang kumana sa kanya at babalik ako”, wika nito.

Ano?

Ang pulis na ito ang kakana sa akin.

Nakita kong isinuot lang nito ang pang-ibabang suot ng mga preso na walang brief.

Ang hot niya tignan na nakalaylay ang ari.

Nawaglit ang aking tingin ng lumapit sa akin ang pulis.

Biglang tinanggal ang uniporme nito at pati ang pang-ibaba

Napalunok ako ng matanggal ang lahat mula rito.

Nang biglang ngumiti ito sa akin at agad akong hinalikan.

Marahas itong humalik at parang may hinahabol na oras.

Dahil nakaupo ako sa gilid ng kama ay agad niyang iginiya ang ulo ko sa kanyang nagsisimula ng tumirik na ari.

Kakaiba ang ari nito.

Parang baliko at hindi straight.

Kahit di pa tirik ito ay kita na ang pagkakurba ng ari.

At ang ulo nito ay patulis.

Ang mga pulis talaga!

Pulis matulis!

Tsinupa ko na ito at ito ang gusto niyang mangyari eh.

Halos maubos ang laway ko sa pagtsupa sa kanya.

At basang-basa na ito.

Bigla akong pinaangat at pinapa sa kama.

Nang makadapa ako ay narinig ko ang pagdura nito.

At naramdaman ko na lamamg ang palad niya na ikinapa sa aking pwet at lalong namasa ang butas ko.

Nang makapatong ito ay bumulong pa mula sa likuran.

“welcome to heaven”, wika niya.

Di ko alam ang pinupunto niya.

Namalayan ko na lang ang ulo ng kanyang ari ay nakatutok na sa bukana ko at talagang napahiyaw ako.

Putangna!

Ang ulo na kanina ay nasa bukana ko palang ay parang barenang nakapasok agad.

Halos mapamura ako ng malakas at kasabay ng paghinga ko ng malalim.

Pakiramdam ko ay natatae ako na parang naipong tae na di ko mailabas-labas sa loob.

Pansin ko na kahit pinapalo nito ang tumbong ko ay parang wala akong pakiramdam.

Namanhid na ata ang katawan ko.

Muli itong gjtmalaw at talagang nagpump ito sa likuran ko.

Swabe niyang kumantot at parang nakakarelax at masarap sa pakiramdam

“Ang sikip mo,pre!”, wika nito.

Dinig ko ang kanyang sinabi.

Ngunit, parang wala lang sa akin.

Di ko kasi maramdaman.

Pero, ang pagkatigas ng aking ari ay kakaiba.

Napapikit na lamang ako sa kanyang ginagawa.

Hinayaan ko na lamang siya at nasasarapan naman ako.

Nang naramdaman ko na may kung ano sa aking ari.

Pagkamulat ko ay si Boyong na nakasubo sa aking ari.

Lalong sumiklab ang aking libog sa ginagawa nilang dalawa.

Huminto si Boyong at nagpalit ang dalawa.

Si boyong ngayon ang kumakana sa aking butas.

Nagtungo naman ang gwapong pulis sa bandang mukha ko at ipinasubo ang ari.

Fvck!

Galing sa pwet ko.

Ayaw ko ibuka ang bunganga ko.

Ngunit, wlta akong nagawa nang piliting ibuka ang akin bunganga.

Ipinikit ko na lamang ang aking mata at subo ang ari niya.

Lalo pang nag-init ng nakaramdam ako ng may sumubo ng aking ari.

Fvck!

Isa na namang lalake at di ko ito kilala.

Shet!

Para akong sinusunog sa init na aking nararamdaman.

Tatlong lalake ang aking kasama ngayon.

Kakaiba talaga sa pakiramdam ang dulot nito.

“Ikaw naman dito Mejia”, wika ni Boyong.

Mejia pala ang apelyido ng bagong dating.

Siya ang kumantot sa akin at di ko maintindihan ang pakiramdam.

Parang may kong ano na nakakakiliti sa loob.

Napamura ako ng malakas.

Nag-apir ang dalawa.

Si boyong na ipinasalsal ang ari at si Mejia na kumakantot ngayon.

“Kumusta naman ang bolitas ni Mejia, masarap ba?”, kahit subo ko ang isang pulis at di ako nakaharap kay boyong na sinasalsal gamit ang isang kamay ay di man ako makasagot ay umungol na lamang ako.

Sa di inaasan ay di ko na napigilan ang aking libog.

Sumirit ang aking katas at sa pusod paakyat sa aking dibdib ang pagsirit ng aking tamod.

Nagsitawanan pa ang tatlo.

Pero, tuloy pa rin kaming laiat.

Hanggang sa hinugot ni Mejia ang ari at si boyong ang humiga.

Nasa dulo ng kama ang ulo ni boyong at nag 69 kami.

Ngayong nasa dulo ang ulo ni boyong ay subo nito ang aking ari.

At si Mejia ay patuloy sa pagkantot ng aking pwet.

At ang pulis naman ay hawak ko ang ari at siya naman ang sinalsal ko.

Nang biglang may nalasahan ako sa ari ni boyong.

At nang aking iangat ang aking ulo ay isinubsob ng pulis ang aking ulo sa ari ni boyong.

Diretso sa aking ngala-ngala ang tamod ni boyong.

Napilitan akong lunukin at para makahinga ako.

At talagang lunok lahat ang nangyari.

Maya-maya ay bumilis ang kantot ni Mejia at sumigaw ito.

“Hayan na putah ka!”, wika nito.

Ramdam ko ang init sa loob ng pwet ko.

Kahit na lambot na ari ko ay todo pa rin sa pagsubo ni boyong.

Nang hugutin ni Mejia ay sumunod ang pulis.

Di rin nagtagal ay sumirit ang katas nito sa loob.

Para akong lantang gulay sa nangyari sa amin.

“Solb ba Mejia at Sanchez”, wika ni boyong sa dalawang pulis.

Di nagsalita ang dalawa at nag -thumbs up lang ang dalawa kay boyong.

“Bagong miyembro ko at alagaan niyo yan”, wika ni boyong.

“Oo naman bossing. Basta ba masunurin ay walang problema”, wika nito ni Mejia.

Nang makapagbihis na ang dalawa ay saka umalis na.

Si Boyong lang ang kasama kong nagpalipas ng mga oras na iyon.

Sinabihan ako na iilan lang dam ang pulis rito ang di niya hawak.

Mga sampung pulis ang di pwedeng biruin at di daw niya hawak.

Pinayuhan ako na mag-ipon muna ako para sa aking pagtakas.

Tinanong ko kong paano ako makakatakas.

Siya na raw ang bahala pag handa na ako.

Ngunit pag ako raw ay nakalaya ay dapat magpalit ako ng identity at sa lugar na di ako makikilala.

Ipinagtapat ko na gusto ko makasama ang anak ko at nasa ampunan ito.

Puntahan ko nalang daw pag handa na daw akong tumakas at pwede daw akong pansamantalang tumira sa lugar niya.

Ibibigay daw nito ang address sa araw na tatakas ako.

Lumipas ang mga araw at ilang buwan ng ituro ni Boyong ang paggawa ng shabu sa laboratoryo.

Nasa likod lamang ito ng gusali at isang bodega.

Sa una ay di mo paghahalataan at ito pala ang daan patungo sa basement ng lutuan ng shabu.

Hanggang ilang taon lang ang lumipas ay ipinagkatiwala nito sa akin ang pangangasiwa sa laboratoryo.

Pagkalipas pa ng maraming taon ay naging kanang kamay ako ni boyong at ipinamahala sa akin ang shipment ng mga droga.

Patago ang paglabas ko ng kulungan at dito ko isinagawa ang paghahanap sa anak ko.

Hanggang kumuha ako ng isang imbestigador para maghanap ng anak ko.

Dahil sa confidential ang record sa bahay-ampunan ay maraming oras, araw at buwan ang hinintay ko para makuha kong nasaan ang anak ko.

Nagulat ako sa balitang nakuha sa imbestigador na kinuha ko.

Dito ko napag-alaman na si Mateo pala ang nag-ampon sa anak ko.

At kasalukuyang naninirahan sa probinsiya ni Arthuro na dati kong karibal.

Akalain mo nga naman.

Ang taong kinamumuhian ko ay siya pala ang may hawak ng aking anak.

Di na pala ako mahihirapan kung ganun.

Kidnapin ko lang si Mateo ay tiyak na makukuha ko na ang anak ko.

Ipinaimbestiga ko ang lahat patungkol sa anak ko at kay Mateo.

Ilang linggo rin at nakuha ko na ang lahat ng detalye.

Kinausap ko na si boyong na handa na ako sa pagtakas.

Cardiac Arrest ang palalabasin sa imbestigasyon at may mga kakilala na siya para maisakatuparan ang misyon.

Timurukan ako ng pampatulog at isinugod sa pinakamalapit na hospital.

Nagulat nalang ako ng nasa morgue na ako.

Hinintay lang akong gumising ng embalsador at para makapagbihis na.

Dinala ang ERN sa isang chapel ng ospital hanggang sa huling araw ng aking burol.

Nakapangalan sa akin ang Ern, habang ako ay dumaan sa likod ng ospital para makalaya na.

Tanging pakiusap lang ni Boyong na wag ko daw idawit pa si Mary sa anumang mga gagawin ko pang plano sa bago kong pagkatao.

Nagtago ako ng ilang araw at nagplano.

Palihim akong nagpunta sa probinsiya ni Arthuro at dito ko makikita ang anak ko.

Natuwa naman ako sa unang kita ko rito.

Kadarating lang ng iskul at papasok palang ng gate.

Napakakinis nito at kuha nito ang aking mata at ilong.

Ngumiti lang ako.

Malapit na kitang makasama anak.

Konting araw pa at ilalayo na kita sa kanila.

Dumako ang tingin ng bata sa aking kinaroroonan.

Buti na lang at nakasombrero ako.

At sa tingin ko ay di ako napansin ni Mateo.

Araw-araw pala nito inihahatid sa iskul.

Wag ka mag-alala Mateo.

Dahil sa inalagaan mo ang anak ko ay nagbago na ang plano ko na patayin ka.

Dahil pag ginawa kong patayin kita ay tiyak na kamumuhian ako ng anak ko.

Agad ko nang umalis at baka maiwanan ako ng tingin ni Mateo at mapagtanto niyang nakita si Menandro.

Di naman ako kawalan sa totoo lang.

Dahil di naman nabalita ang pagkama ay ko.

O baka nagdiwang pa nga sila ng malamang namatay na ako.

Pero, heto ako ngayon at buhay.

Nagpaplano na para sa pagbawi ng aking anak.

Ayon sa imbestigador ay pagkatapos ihatid ang bata ay sa planta ito pupunta.

Akalain mo nga naman na sa loob ng sampung taon ay umasenso ang mga ito.

Samantalang ako ay binuno ang buong buhay ko sa loob ng kulungan.

Buti na lang at may Boyong na tumulong sa akin.

Akalain mo nga naman.

Ang bilibid na iyon ay talagang nakakagulat.

Kulungan, pero labas-masok ang mga preso dahil sa negosyo nilang droga.

Di rin naman naging madali ang buhay ko sa loob.

Nabuhay ako sa makamundong buhay.

Ang dating babae ang kinakantot ko ay dumating sa puntong lalake ang kakantotan ko.

Sa una ay nakakadiri dahil lalake naman talaga ako.

Pero, pag sa kulungan ay di mo maiiwasan ang mga bagay na di mo ginawa ay dito mo na lamang nagagawa.

Noon ay never ko talagang naisip na makantot ako.

Pero, dito ko naranasan ang mga iyon.

Sa loob ng sampung taon ay halos nasubukan ko na ang lahat.

Ang pagdiriwangtng new year na karamihan ay handaan at nagpapaputok.

Pero, ibahin mo rito ang pagdiriwang bagong taon.

Dito ay sagana ng pagkain at lahat ay all the way na hubad.

At pagsapit ng alas dose ay sabay-sabay pasok ng ari sa pwet ng katalik at dito namin ipuputok ang aming mga tamod.

At tanda ko pa ang christmas party namin nang panahong nandoon ako.

Lahat ng mga matataas na opisyal at kasama ang mga pulis ng naturang bilibid ay may palabunutan.

Ang sinumang mabunot ng mga opisyal ay siya ang kanilang kakasama ng buong gabing iyon.

Buti na lamang at si Mejia ang nakabunot sa akin ng oras na iyon.

Simple lang naman ang naganap.

Kumain, inom at saka ay kinantot akong muli.

Madalas ko ngang nakakatalik si Mejia pag minsan ay sa selda pa namin ito ginagawa habang nanonood ang kakusa ko sa selda.

Parang normal na lamang ang seks sa bilibid.

Simula ng mapatalsik nang mga namumunong opisyal sa gobyerno ang mga kapulisang di nasusuhulan sa bilibid.

Nang maging ganap na 100%  na hawak ng mga opisyal ang mga kapulisan dito ay naging open na ang mga selda ng mga taong preso dito.

At syempre ay pinamumunuan ni Boyong.

Pero, ngayon ay nakalabas na ako at bagong Menandro na ito.

Salamat kay Boyong, sa loob ng sampung taon ay di ako nito pinabayaan.

Napahigop ako ng kape at pinag-aaralan ang susunod kong pagkilos.

5pm ang alis ni Mateo sa planta.

At iisa lang ang dinadaanan nitong shortcut.

Dito ko aabanan at isasagawa ang aking plano.

Dumating ang Sabado at gaya ng kinaugalian nito.

Diretso ng planta at dahil Sabado ay nasa bahay nila ang anak ko.

Di nga ako nagkamali ng mapansin ang sasakyan nito.

Di mabilis ang pagmamaneio nito.

At kung kaya’t di ako nagalusan o nasaktan.

Bigla akong tumawid sa kalsada at nakapagpreno ito.

Agad itong lumabas at tinignan ang kondisyon ko.

Nang paglapit niya sa aking katawan na nakadapa ay agad kong itinutok ang aking baril.

“Me… Menandro”, wika nito.

Sumenyas ako na pumasok sa front seat at ako ang magmamaneho.

Pumunta kami sa biglang liko at para magpagabi.

“Akala ko ay…”, wika nito ng bigla kong putulin.

“patay na? heto ako ngayon at buhay, di ba?”, wika ko.

“Pe., Pero, iniulat na patay ka na”, wika niya.

“So, sobrang saya mo pag nangyari nga iyon. At para solo muna ang anak ko, tama?”, wika ko.

“Please, wag mo nang idamay ang anak mo sa gusto mong mangyari”, wika niyang may pagmamakaawang tinig.

“Anak ko lang ang mahalaga sa akin, bakit niyo siya inilayo sa akin”, wika ko.

“Alam mong makukulong ka at nangako ako sa asawa mo na pangangalagaan ko ang anak ninyo”, paliwanag niya.

“putcha!  Pati ang babaeng iyon ay bwisit sa buhay ko!”, wika ko.

“Please, sa akin ka nalang maghiganti at wag na ang bata”, wika niya.

“wow, sa tingin mo ay ganun lang kadali? anak ko yon! Dugo at laman ko!”, wika ko.

“Maaatim mo ba na malaman niya na ganito ang ama niya?”. wika niya.

“Di na mangyayari yon at pag kasama ko na siya ay matututunan niya rin akong kilalanin bilang ama niya”, wika ko.

“matalino ang anak mo. Sa tingin mo ba na pag nalaman niya ang tunay na ikaw ay nanaisin niyang makilala ka?”, wika niya.

Uminit ang ulo ko at parang gusto kong suntukin siya.

Pero, di pwede at pag nakita ng anak ko ay lalong wala akong pagkakataong pakinggan ang mga sasabihin ko.

Kinuha ko ang phone ni Mateo.

Tinawagan ko ang numero ni Arthuro.

“Hello Papa!”, wika ng nasa kabilang linya.

Natameme ako sa aking narinig.

Ang anak ko…

Tinawag niya akong papa…

“Ha?! Hello, kaibigan ako ng papa mo, andyan ba si Arthuro?”, wika ko.

“Opo, sandali lang po at ibibigay ko po kay tito ang phone”, wika ng anak ko.

Parang dinaga ako sa dibdib ng marinig ang anak ko.

Nang iabot ng anak ko kay Arthuro ang telepono ay saka na kami nag-usap.

Hanggang sa hanapin nito si Mateo.

Nang magsalita ito at sinabing ilayo ang mga bata ay lalo pang nag-init ang ulo ko.

Hinampas ko si Mateo at para tumahimik.

Sa init ng ulo ko ay nag-demand ako ng 50 million at ang anak ko.

Sinabi ko na tatawag akong muli bukas ng umaga.

ART POV

napakasaya ko ng makita ang aming bahay na buo pa rin kahit nabili na ang lupa.

Pinamamahayan ito ng caretaker ng lupa na nakabili at nasa abroad ang mga ito.

Tuwang-tuwa ang mga taga-baryo ng makita nila ako.

Napakalaki na raw ng aking iqinagbago.

Mula sa kulay at pangangatawan.

Manila boy nga ang tawag nila sa akin.

Nagtungo ako sa dalampasigan at napangiti na lamang ako ng malanghap ang simoy ng hangin rito.

Ibang-iba talaga ang probinsya pagdating sa kalikasan.

Malayo sa mga polusyon.

At ang uri ng pamumuhay.

Inalam ko ang kalakaran ng lugar.

Nakakaawa pa rin ang kanilang pamumuhay.

Bukod sa murang pagbili ng isda sa mga mangingisda ay doble ang tubo nila pagdating sa pampublikong pamilihan.

Kinausap ko ang ilang mga mangingisda na kung sakaling makabilitako ng isda sa kanila ng makatwirang presyo.

At kahit maliit lang ang tubo pagdating sa pamilihan ay di pa rin ako lugi.

May mga nag-alok na gusto daw nila akong tindahan ng isda sa bayan at kahit konti lang daw ay ambagan ko sila sa tutubuin.

Pumayag naman ako sa nais nila.

Ngunit, inuna ko ang dating tirahan ko at nakipag-ugnayan sa may-ari na kung pwedeng bilhin muli ang lupa.

Nakuha ko na ang numero at pag-uwi ko na lang sa amin at si Mateo ang mas nakakaalam ng tungkol rito.

Humingitako ng isang linggo at sa pagbalik ko ay itutuloy na namin ang napag-usapan patungkol sa buy and sell na mga isda.

Isang linggo rin ang nakalipastng makabalik ako ng resort.

Namiss ko na ang mag-ama ko.

Bumili ako ng pasalubong na jollibee para sa aking dalawang prinsipe.

Tama, dalawa ang aking prinsipe.

Ang young prince at si little prince.

Nagulat ako ng pagdating ko sa resort ay parang may tumutugtog ng gitara.

Napangiti ako ng marinig ang pamilyartna boses.

Naku, may itinatago palang talento ang asawa ko ah.

Bukod sa magandang boses ay may talento sa pag-gigitara.

Mukhang mapapalaban din ata ako sa pagtugtog ng gitara ah.

Sa pag-awit naman ay di naman din ako papahuli.

May mga ilang kanta rin akong kayang tugtugin.

Nang makalapit ako mula sa kanilang kinaroroonan ay sumabay ako sa kanyangtpagkanta.

… mahal kita, basta’t mahal kita.

… iniisip nila ay di mahalaga

… basta’t mahal kia.

… maging sino ka man.

Napalingon ang anak ko at dali-daling tumakbo sa akin at nagpakarga.

Pinupog ko ng halik at saka tumayo rin si Mateo at niyakap ako.

Humalik din ako sa kanya at saka nagsalita.

“Namiss ko kayo”, wika ko.

“Kanta ka papa!”, wika niya.

“Naku, di ako marunong kumanta anak eh”, wika ko.

“Eh bakit si tito marunong kumanta at mag-gitara”, wika ng anak ko.

Mukhang mapapahiya pa ata ako sa anak ko.

“Pagbigyan mo na ang anak mo”, wika ni Mateo.

“Sige, pero kakanta ka ra rin ng isang kanta na sa akin mo lang iyon kakantahin ha”, wika ko.

“Sure, dapat ikaw rin”, wika niya.

Nang ibaba ko si Matt ay kinuha ang gitara.

(Strumming)

“Para sa’yo mahal”, wika ko.

https://www.youtube.com/watch?v=TN-sGMjB6GQ

Oh, kay gandang pagmasdan ang iyong mga mata

Kumikinang- kinang

‘Di ko maintindihan.

Ang iyong mga tingin grabe ang mga ning-ning Langit ay bumaba

Bumababa pala ang tala

Tumingin ka sa aking mga mata at

Hindi mo na kailangan pang

Magtanong ng paulit-ulit

Ikaw lang ang iniibig at Kung di kumbinsido’y magtiwala ka

Hawakan ang puso’t maniwala na

Ikaw lang ang siyang inibig

Ikaw lang ang iibigin -o0o-

Natuwa naman ako ng pumalakpak ang anak ko.

Napakasaya pala ng may natutuwa sa kakayahan mo at talento.

“Tito, ikaw rin”, wika ni Matt habang kumakain ng spaghetti at chicken joy.

Kinuha ni Mateo ang gitara at nagstrum noong una.

“para sa pinakamamahal kong asawa. At dahil sa’yo ay narito akong muli sa piling ninyo ni Matt”, wika niya.

https://www.youtube.com/watch?v=6V8VYoh57Nk

Ako ay nagbalik

Sa init ng ’yong yakap

Parang ibong sabik

sa isang pugad

Nadanas kong lungkot

Nang kita’y aking iwan

Ay ’di pa dinanas

ng sinuman

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

Init ng ’yong halik

Wala nang kasing-init

Yakap pa rin nito

yaring isip

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

-o0o-

“Yehey!”,twika ng anak ko na tuwang-tuwa sa narinig na kanta ni Mateo.

Kakaiba rin pala pag narinig mo ang kanyang boses.

Parang sirena o sireno kumanta.

Yong pag pinakinggawm mo ay napakalamig at di nakakairita sa tenga.

“Lalo mo akong pinahanga aking prinsipe”, wika ko. Ngumiti ito at saka inilapag ang gitara sa tabi.

Kinamusta niya ako at saka tinanong aking lakad.

Ikinuwento ko ang lahat ng aking ginawa sa loob ng isang linggo.

Tinuruan niya ako ng magandang strategy at mukhang mas okey iyon sa aking unang plano.

Dahil sa siya ang mas may alam sa pagpapatakbo ng negosyo ay lagi kong ikokonsulta sa kanya ang lahat.

Isang buwan kaming namalagi sa resort at marami ang nangyari.

Nakuha ni Mateo ang lupa namin dati sa di kalakihang presyo.

Bukod pa roon ay babalik ang aming dating bahay-kubo na aking tinirahan.

Sa totoo lang ay puno ang bahay na iyon ng magagandang memories.

Napakasaya ko at muli kaming makakabalik ng probinsya na kasama ko silang dalawa.

Pag natapos na siguro ang pinapagawang bahay at saka namin kukunin si Drew.

Sa mga lumipas rin na buwan dito sa resort ay natawag ang presensya ni Mateo ng nagsimula ang pagdinig sa unang kaso.

Minsan lang siya pinatawag at pagkatapos noon ay umalis na kami ng resort.

Sa dati naming bahay-kubo kami tumira habang nagpapatayo si Mateo ng bahay sa lupa ring iyon.

Sa paglipat rin naming iyon ay sinimulan ni Mateo ang istratehiyang ibinahagi nito.

Nagrenta kami ng maliit lang ng bagsakan ng isda at dito dinadala ang mga huling isda ng mga mangingisdang nais sa amin ibenta ang kanilang huling isda.

Mas mataas ng 10 kada kilo ang kuha namin sa kanila, kumpara sa dati nilang pinagbebentahan.

Dito sa bagsakan na aming kinuha ay dito nag-aangkat ng ititinda nilang isda.

Sell now, pay later ang ginawa ni Mateo na istratehiya.

Bukod sa di na dudukot ng puhunan ang magtitinda ay may kikitain naman sila para sa kanilang pamilya.

Ilang buwan rin ang lumipas at mas lalong lumaki ang negosyo namin.

May mga nag-aangkat na rin sa amin mula sa karatig bayan at sell now, pay later ang nangyari.

Dahil sa nakabisado ko na ang istratehiya ni Mateo ay ako na ang nagpatuloy nito.

At siya na ang namahala sa bahay na pinapatayo namin.

Nabalitaan namin na nakulong nga si Menandro at nasentensyahan ng pagkakakulong ng habam-buhay.

Napakasaklap ng naging kapalaran niya.

Kahit man ganun ay ninais ni Mateo na kunin si Drew at isunod sa kanyang pangalamd.

Di ako tutol sa kanyang desisyon at mas gusto ko yon, kaysa iba ang mag-ampon kay Drew na di namin kilala.

Pagkalipas ng dalawang taon ay tuluyan ng natapos ang bahay namin.

Nakauwi na rin si Cynthia na dala ang magandang balita.

Gumaling na ito sa kanyang sakit at bukod pa roon ay may isa pa itong surpresa.

Nagsama-sama ang lahat sa house blessing namin at dinaluhan ng mga malalapit na tao sa amin ni Mateo.

Si Lucas na naging ninong Drew.

Ang mga kasamahan ko sa Time Z na sila Jaime, Teroy, Ice at Eric.

Nakakatuwa lang at nagkatuluyan din sa huli si Teroy at Eric.

Dumalo rin ang mga lalapit na kaibigan ni Mateo.

Si Sheno na at ang tiyuhin nito na si Keno.

Dumalo rin si Miss Shaina na isa ring ninang ni Drew.

Dahil magulang ni Drew si Cynthia ay sila ni Mateo ang tumayong magulang nito sa simbahan.

At sa mismong handaan na ginanap na binyagan at house blessing ay ipinaalam ni Cynthia ang pag-iisang dibdib nito sa doktor na nag-alaga sa kanya.

Tama ang iyong narinig.

Nagkamabutihan ang dalawa sa ibang bansa habang ongoing ang theraphy nito.

Lumipas pa ang maraming taon at nagbago na ang lahat.

Narito ako sa beranda ng bahay at abot-tanaw ko ang magkapatid.

Si Matt na ngayon ay labing-tatlong gulang na.

At si Drew na sampung-taong gulang na.

Napakabilis talaga ng panahon.

Binata na ang aming anak ni Mateo.

Si Mateo na ang nakilalang ama ni Drew.

At sa edad niya ay di pa niya dapat pang malaman ang totoo nitong pinagmulan.

Kilala na ang aming pamilya sa paglipas ng mga taon.

Sa lupang aming nabili ay dito ipinatayo ang maliit na pabrika noong una.

Na kalaunan ay lumaki na rin at nakilala ang aming produkto.

Sa tulong ng taong malalapit kay Mateo ay di naman gaano ito nahirapan sa pagpapatayo ng pabrika.

Si James Powell at Lucas ang tumulong sa amin sa pagpapatayo ng pabrikang ito.

Dahil sa may pinagkukunan na kami ng isda ay sardinas ang naisip ni Mateo.

Ilang taon din ang aming ginugol at papalit-palit pa nga kami ng marketing strategy para makilala ang aming sardinas.

Hanggang si Lucas ang gumawa ng paraan para makilala ang aming produkto.

Siya ang namahala sa endorsement at ginamit niya ang ilang modelo ng Time Z.

Dito na nag–umpisang nakilala ang aming sardinas.

Sa aming bayan ay marami kaming natulungan.

Naging regular na empleyado namin ang karamihan rito.

Madalas si Mateo sa planta at siya ang namamahala rito.

Samantalang ako ay sa bagsakan ang aking pwesto para sa mga ilang mga tauhang nagtitinda sa bayan.

Si manang na nag-alaga kay Drew ang dating nag-aalaga rito.

Bukod kay manang ay may ilan pang mga kasambahay at dreyber.

Aminado naman ako na malaki na ang nagbago sa akin.

Mula sa isang dyanitor…

At ngayon ay isa na ring kilalang negosyante sa aming lugar.

Dahil magkasama si manang at Drew sa pool ay di ko na sila pinansin at tinungo muna ang kwarto namin.

Medyo masakit ang ulo ko.

Pagtingin ko sa relo na nasa dingding ay alas-tres palang.

Iidlip ko muna at gigisingin rin ako ng asawa ko pagdating noon.

Uminom ako ng gamot at saka nahiga.

Naalimpungan ako at tinignan ang orasan.

Alas-sais y medya na.

Teka, mamaya ay narito na ang aking asawa.

Ipagluluto ko nga siya ng paborito nitong ulam.

Adobong baboy na nagmamantika at napakakonting sabaw lang.

Samantalang ang dalawang bata ay sila manang na ang bahala sa gusto nilang ulam.

Tinungo ko na ang kusina at narito rin si manang.

Nagluluto rin ito ng afritada para kay Drew at Pork chop na prito si Matt.

Ito talagang dalawa ay magkaiba ang hilig sa maraming bagay.

Nang matapos magluto si manang ay ako na ang sumunod.

Ngunit, habang nagluluto ako ay lumapit si Drew at nagsalita.

“Tito, may lalakeng gustong kumausap po sa’yo”, wika ni Drew.

New number ito.

Baka isa sa mga tauhan ng planta o sa bagsakan.

Ipinaubaya ko muna ito kay manang at may kakausapin pa ako.

“Sino ito?”, wika ko.

“Sampung taon din ang nakalipas at nagkausap tayong muli”, wika nito.

Pamilyar ang boses.

Kahit sa napakatagal ng panahon ay di ko makalimutan ang boses nito.

Sa korte kami last na nagkita ng kunin ang panig ni Mateo sa kaso ni Menandro.

Tama, si Menandro nga ang nasa kabilang linya.

“Paano mo nakuha ang aking numero”, wika ko.

“Simply lang…”, wika niya at naputol itong magsalita ng…

“mahal, wag mo akong alalahanin at ilayo mo ang mga bata!”, wik ni Mateo mula sa di kalayuang

“gago!”, wika ni Menandro at narinig ko ang boses ni Mateo na parang sinaktan ito.

“So, kayo pala ang nagpalaki sa aking anak”, wika nito.

“Please Menandro, wag mong saktan ang asawa ko”, wika ko.

Sa oras ding iyon ay nakaramdam ako ng galit at takot.

Ngunit, ano pa ba ang magagawa ko at hawak niya ang asawa ko.

“Sampung taon din akong nagtiis at oras na para sa aking paghihiganti”, wika nito.

“ano ba ang kailangan mo?”, wika ko.

“Ang aking anak at 50 million kapalit ng iyong pinakamamahal na si Mateo”, wika nito.

“wala kaming ganyang kalaking pera. At saka, wag mo nang idamay ang bata sa mga plano mo”, wika ko.

“Alam niyo ba na ang anak ko lang ang tanging kailangan ko. Pero, ano ang ginawa niyo? Inilayo niyo siya sa akin at kailangan ko pang tumakas ng bilangguan para lang makasama ang anak ko”, wika nito.

“Sa tingin mo ba ay ganun na lamang kadali ang lahat para matanggap ka ng bata?”, wika ko.

“Bukas, hintayin mo ang tawag ko at wag na wag kang tatawag ng pulis kong ayaw mong ipadala ko ang asawa mo na pantay na ang paa”, wika nito.

Saka naputol ang tawag.

Dyosko!

Ano na ang gagawin ko.

ITUTULOY…

FINALE (07.03.2022)

Dialling…

Yes Art? Napatawag ka?

Si Menandro, buhay!

Huh?! Eh di ba sinabi sa balita na patay na ito at i-crenimate pa, di ba?

Di ko nga alam eh. Nagulat ako ng tumawag ito at gamit ang phone ni Mateo.

Ano?!

Maghanda daw ako ng 50 million at si Drew.

What?! Bakit pati ang bata ay idadamay niya.

Di ko rin alam eh. Anak daw niya ito at tatawag daw muli bukas.

Teka, suot pa rin ba ninyo ang inyong singsing.

Oo, at di namin ito inaalis pareho.

Good! May plano ako.

Ano iyon?!

Pag tumawag iyon bukas ay humingi ka ng palugit ng dalawang araw. At palihim akong kikilos.

Hindi kaya delikado iyon at baka mapahamak si Mateo?

Ako ang bahala. Basta, patagalin mo lang na kahit dalatang araw o higit pa at sabihin mong iniipon mo pa ang pera.

Sige, pero paano ang bata?

Mas makakabuti na ipaalam mo ito at dahan-dahan mong ipaliwanag.

Di kaya ma-trauma ang bata?

Matalino ang inaanak ko at alam kong mas mauunawaan nito ang mga nangyayari.

Susubukan ko at sana ay di ito masaktan sa malalaman.

Sige, At kakausapin ko na ang bata agad.

END CALL

Nagpunta ako ng study room at ipinatawag ko si Drew.

Nang makarating ito sa couch ay niyakap ko muna ito.

“tito, bakit wala pa si papa?”, wika niyag

Napaluha na lamang ako at niyakap.

Sabay halik sa kanyang noo.

“Drew, may ipagtatapat ako sa’yo. Pero, mangako na di mo kami kamumuîan ng papa mo ha?!”, wika ko.

Tumango ito at saka humarap ng maayos.

Saka nito inayos ang upo.

Ipnaliwanag ko mula sa umpisa ang lahat.

Sinabi ko na si Mateo ay di niya talaga ito papa.

At nagulat ako sa kanyang sagot.

Alam daw niya noong una pa at tanggap daw niya ang katotohanan na di niya ito ama.

Natanong ko kong paano niya nalaman.

Lagi daw kasi siyang binubully na ampon lang daw ito.

Tinanong ko kong sino ang nagsabi.

Di na daw mahalaga.

Hanggang sa inamin ko na kinidnap ang papa Mateo niya.

Nanlaki ang mata nito at parang maluluha.

Tinanong nito kong sino ang kumidnap.

Ang taong nakausap niya kanina at siya rin ang tunay nitong ama.

Napaluha na lamang ito at natagalan bago nagsalita.

“Tito, ano ang dapat ko pong gawin para mailigtas si papa sa totoo kong tatay?”, wika nito na halata ang kalumgkutan.

“Ahm, gusto kasi ng totoong tatay na kunin ka niya sa amin”, wika ko.

“Naiintindihan ko. Basta wag niya lang pong saktan si papa”, wika nito.

Di ako makapaniwala na sa murang edad niya na sampu ay malawak na ang kaisipan sa totoong mundo.

Niyakap ko ito at di ko na napigilang maluha.

Ang baby naming si Drew ay big boy na pala.

“Di makakapayag ang papa mo Mateo na kunin ka sa kanya”, wika ko.

“tito, mas mapapahamak si papa pag di tayo pumayag sa gusto niyang mangyari”, wika ng musmos na bata.

Niyakap ko ang matalinong bata.

Ako man ay walang maisip na mas magandang solusyon.

Sino bang bata na handang  isakripisyo ang lahat para sa kinagisnang ama.

Mahal na mahal ko si Mateo.

Maging ako man ay handang suungin ang delikadong si Menandro.

Ngunit, ano nga ba ang naiisip ni Lucas na gagawin nitong istratehiya.

LUCAS POV

Ayon sa tracker ay may kalayuan ito sa lugar ni Art.

Dating ang distansya ng kanilang singsing ay bahagyang napakalayo.

Kailangan ko ng lumuwas at baka mahuli pa ako sa oras.

Agad kong ipinakansel sa aking sekretarya ang lahat ng aking business transaction na kailanan ang aking personal appearance.

Mas mahalaga ang buhay ngayon ng aking matalik na kaibigan.

Alam ko pa noong una na may paghanga si Mateo sa akin.

Ngunit, sa panahong iyon ay iisa lamang ang aking pinakamamahal.

Ang babae na siyang dahilan ng aking pagkabigo sa pag-ibig.

Ngayong nabigo na ako sa unang pag-ibig ay di na ako pwede pang umibig sa ibang babae.

Sa simula palang ay alam ko na di talaga pag-ibig ang naramdaman ni Mateo kay Sam.

Dahil sa aming mga sireno o sirena ay may isang bagay na likas sa amin.

Ang maramdaman ang totoong pagmamahal sa taong mahal namin.

At bilang kapalit ng aming pagkabigo ay di na kami muli pang pwedeng umibig.

Di gaya ng mga tao na pag nabigo sa una ay may pagkakataon pa silang magmahal muli sa taong nais nila.

Dahil sa pagiging tao namin at isinuko na ang aming pagiging sireno ay kaakibat nito ang pagiging normal namin gaya ng mga tao.

Ang mga dati naming mga kakayahan ay mawawala, maliban lang kong ikaw ay isang maharlika.

Kami ni Mateo ay ordinaryong mga sireno lamang.

Kung kaya’t wala kaming espesyal na katangian na nadala namin dito sa lupa.

Dahil para ko nang kapatid si Mateo ay di ko ito pwedeng pabayaan na lamang.

Lalo na’t may nag-aantay na sa kanya na pamilya.

Nakakainggit nga siya eh.

Dahil ang taong pinakamamahal niya ngayon ay ganun din ito sa kanya.

Isama mo pa ang mga taong malalapit sa kanya.

Lulan ako ngayon ng aking sasakyan.

Di ko dinala ang maganda kong sasakyan at baka makaagaw pansin kay Menandro.

Akalain mo nga naman.

May sa pusa rin din pala ang gagong iyon.

Napabalitang patay na.

Tapos, buhay pa pala ito at may malagim na balak kay Mateo.

Di ko rin kasi masisisi ito.

Alam kong mali na ampunin ang bata.

Ngunit, ito ay sa kagustuhan ni Mateo at napamahal na rin ito sa kanya.

Maging ako man din ay napamahal sa aking inaanak.

Kahit madalang ko itong makausap sa telepono ay halata ko na noong una na may angking katalinuhan ito.

Di gaya sa anak ni Art na si Matt.

Sa edad na 13 ay may kapilyuhan din ito.

Bukod sa may pagkabarumbado ay mahilrg mang-bully kay Drew.

Pero, kita rin sa kanya ang pagmamahal nito sa kanyang kapatid.

Mula kaninang umaga ay patuloy ako sa aking pagmamaneho.

Mukhang pinalayo talaga ang lokasyon ni Menandro at para di makita si Mateo.

Ngunit, iyon ang kanyang pagkakamali.

Tiyak na makakampante ito sa lalo ng lugar na kinaroroonan nila ay tiyak na di niya mamamalayan ang aking pagdating.

Sa layo ng aking biyahe mula maynila ay nakarating na rin ako sa di kalayuan ng lugar.

Dapit-hapon na ito at ramdam ko ang sariwang hangin.

Kilala ko ang simoy ng hangin na nagmumula sa dagat at di kalayuan ito.

Mula sa aking kinaroroonan ay walang  isang kilometro lamang ang layo nila sa lugar ko.

Di ako dapat magpunta doon ng ganitong oras.

Kailangan kong maghanap ng lugar na pwede kong pagkublihan.

Umalis ako sa lugar at nagtungo sa malapit na bayan.

Dahil sa may nadaanan ako kanina ng papunta ako rito.

Bumili ako ng makakain at para may baunin ako sa pagpunta sa lugar nila Menandro.

Ganap na alas-nuebe ng nagtungo ako rito.

Maganda ang kinatatayuan ng lugar ng bahay

May bakod ito at kapansin-pansin ang kinatatayuan nito na di kalayuan sa dagat.

Animoy beach house.

Di gaano maliwanag sa loob at may tunog ng motor.

Marahil ay gumagamit sila ng generator.

Di ito malakas at parang may bodega ito na kinalalagyan.

Sakto na lamang at nakapagpalit ako ng aking damit kanina.

Nakaitim ako na damit at maikukubli ko ang aking presensya dilim.

Mula sa di kalayuan ay napansin ko ang mga anino sa loob.

Hanggang sa may lumabas mula sa pinto at may dalang upuan.

Si Menandro ito at mukhang mag-isa lang niya.

Pinapanood ko ang kanyang mga kilos.

May hawak itong bote at tinutunggang mag-isa

Hanggang may lumabas pang isang tao.

Di naman ito katabaan at sakto lang ang katawan.

Ngunit may katangkaran din ito na di nalalayo sa tangkad ni Mateo.

Nagtabi ang mga ito at may pinag-uusapan.

Dahil sa konting ingay ng generator ay di ko gaano maitindihan ang kanilang pinag-uusapan.

Tumayo ito at tinungo ang kotse na nakagarahe sa tabi ng bahay.

May dalang supot ito at mukhang pagkain.

“Pakainin mo muna at saka mo paliguan” wika ni Menandro.

Narito nga talaga si Mateo.

Pasalamat nalang at di niya tinanggal ang singsing.

Di na ako pwedeng magtagal at para di nila mapansin na may ibang taong nagkukubli sa di kalayuan.

Halos kalahating oras din ang nilakad ko mula sa pinagkublihan ko ng aking sasakyan.

Nagheadset ako at para di makaagaw pansin ang aking boses, kung sakali mang may makadaan rito.

At tinakpan ko ang aking phone at baka lumikha ng liwanag ang phone ko sa loob ng kotse.

Dialling…

Hello?!

Si Lucas ito, nakita ko na ang lugar ni Mateo.

Thank God! Kumusta na ang asawa ko?!

Di ko pa nakita at alam kong okey lang siya.

Salamat naman kong ganun.

Tumawag na ba si Menandro.

Oo, at pinakausap niya sa akin si Mateo.

Anong sinabi niya.

Okey lang daw siya at wag daw siya alalahanin.

Ang anak mo nakausap mo na ba?

Matalino ang anak ko at naintindihan nito ang sitwasyon.

Anong ibig mong sabihin?

Batid ng bata na di si Mateo ang totoo nitong ama. At kung ang kaligtasan daw ni Mateo ang kapalit ng pagsama sa ama niya ay gagawin nito para kay Mateo.

Oh, poor little Drew. Don’t worry Art at may awa ang Diyos.

Sana nga Lucas.

Di lang si Menandro ang nasa hide out nito at may kasama. Di ko pa alam kong ilan ang kasama niya.

Ganun ba? Ano ang plano natin.

Dapat ay makipagkita ka malayo rito at para magawan natin ng paraan.

Sige at ipapaalam ko sa’yo ang anumang mapag-usapan namin ni Menandro.

Update mo ako lagi at mahalaga ang bawat minuto ng buhay ni Mateo.

Oo, alam ko at di ako papayag na may mangyari sa kanya.

Ako man din. Lalo na ang inaanak ko na si Drew. Sa ngayon ay di pa natin alam ang unang hakbang na dapat gawin.

Natatakot na ako sa pwedeng mangyari sa asawa at anak namin.

Wag ka matakot at gagabayan tayo ng may likha.

Ipinapaubaya ko na sa itaas ang lahat.

Manalig lang tayo at kapit lang.

Susubukan kong ikalma ang isip ko.

Oh siya, tumawag lang ako at ipaalam ang nalalaman ko.

Okey, ingat ka rin dyan.

END CALL

MENANDRO POV

Narito na kami sa lugar na ibinigay ni Boyong na pwedeng pagtaguan.

Pansamantala lamang ito at pag nakuha ko na ang anak ko ay lalayo na kaming dalawa sa lahat na pwedeng makakilala sa amin.

Sinalubong ako ni Onyok na runner namin sa labas.

“Boss, siya ba yong sinasabi mo?”, wika nito.

Tumango ako at ibinigay kay Onyok si Mateo.

Tahimik lang naman ito at nagkasundo naman na kami.

Nangako ako na di ko ito sasaktan, bilang kapalit ng pag-aaruga niya sa aking anak.

Nasabi ko na ang nais ko sa kanya at pag hawak ko na ang anak ko ay saka ko na siya pakakawalan.

May plan A at B naman ako.

Kung nagkagipitan ay pasensyahan na kami pare-pareho.

Nang makapasok ako sa hide out na bahay ay dinala si Mateo sa isang kwarto.

Kompleto naman ito at kuryente lang ang problema.

Generator ang gamit at malayo sa poste ang lugar na ito.

Wala namang kaso sa kuryente at mas maganda nga rito.

bukod sa malayo sa kabahayan ay maraming puno na pwedeng takbuhan kung sakaling magkaabirya.

Wala namang problema kay Onyok at taong preso din ito.

Ang kaso ay rape at kung kaya’t nakulong din ito.

Nang makapasok na ako sa aking kwarto ay nagpalit na ako ng damit.

Nang ipasok ni Onyok si Mateo ay nagtaka ako at ilang minuto na itong di lumalabas ng kwarto na para kay Mateo.

Pagkabukas ko ay nagulat ako kay Onyok.

Hubad na ito at salsal ang ari

Habang nakaupo si Mateo at nakatali pa ang dalawang kamay sa likuran nito.

Lumapit ako at saka binatukan si Onyok.

“Gago ka! Di ko sinabing galawin mo yan!”, wika ko.

“Papatsupa lang”, wika nito.

“Maya na yang libog mo at maghanda ka na ng pagkain natin”, wika ko.

“Oo na, palabas muna ako at masakit na ang puson ko”, wika nito.

“Bilisan mo na dyan at kung ayaw mong suksukan ko ng tubo yang titi mo”, wika ko.

“Kabadtrip naman!”, wika nito.

Lumabas na ako at para pumunta sa sala.

Binuksan ang tv at sakto na 24 Oras ang palabas.

Si Mike Enriquez ang nasa balita at Mel Tiangco.

Biglang ininterbyo si Warden ng bilibid.

Natawa ako at nagpagwapo pa ang loko.

Maangas si Warden ah!

Akala mo ay matigas.

Pero, botomesa ang gago!

Pakantot sa mga preso.

Kung di ko lang alam ang likaw ng bituka niya ay tiyak na hahanga ka sa tindig pa lang niya.

Tanda ko pa na lahat ng mga kapulisan doon ay hawak na nila Boyong at ang ilang mga opisyal dito sa labas.

Salamat sa kanila at nakalaya na ako sa impyernong iyon.

Medyo nauna lang ng ilang linggo si Onyok at pinalabas na namatay ito sa riyot sa loob.

Iba talaga ang mga may kapangyarihan at tiyak na malayo ka sa disgrasya.

Pinalabas na si Onyok ang namatay sa ilang nagrambulan.

Nang malabas na ay tinambangan ang paglabas ko at heto kami ngayon at magkasama.

Di ko naman ikakaila na may nangyari na rin sa amin niyan.

Nasubukan ko na rin ang kamandag niya sa kantotan nung Christmas Party.

Performance level ang galawan niyan.

Nakakatakot nga lang ang mga tattoo sa katawan.

Good Job Warden!

Basta para sa pera ay magiging makatotohanan ang mga ebidensya.

Napatingin ako kay Onyok ng lumabas ito at nakadamit lang ng pang-ibaba.

“magdamit ka nga! Nakakatakot mga tatoo mo eh”, wika ko.

“Nagsalita ang walang tatoo!”, wika niya.

May tatoo naman ako at isang sanggol na nasa dibdib ko.

At may nakalagay na pangalan na Andrew.

Ipinatato ko ang pangalan ni Drew sa aking dibdib.

At ang larawan ng isang masayang sanggol.

Ito ang nagpapaalala sa akin sa nawalay na aking anak.

Matapos kaming kumain ay tinungo ko na ang labas at dala ang silya at para magpahangin.

Sarap talaga ng hangin sa tabing dagat.

Kahit narito ako sa labas lang ng pinto ay dinig ko ang alon sa di kalayuan.

Maya-maya ay lumabas si Onyok.

“Anong plano bossing?”, wika nito.

Sinabi ko ang mga plano at di kami dapat papalpak.

Pag nakalayo na kami ng anak ko ay alam niya ang lugar na pupuntahan nito para makasunod sa amin.

Pansamantalang siya ang magbabantay kay Mateo habang umaalis ako dito.

Ako ang mamamalengke at bibili ng mga kailangan.

Naihanda na rin niya ang bomba para sa plan B.

Napag-usapan namin ni Onyok na sa loob ng 30 minuto ay pwede na itong lumayo pag na-activate ang bomba na nakajacket kay Mateo.

At sa araw na iyon ay nalalapit na.

Nalalapit na ang aming pagkikita ng aking anak.

“Eh kung mamamatay lang sa bomba si Mateo, eh baka namang pwedeng pasadahan ko muna”, wika nito.

“Pwede, pero wag na wag mong sasaktan”, wika ko.

“Areglado bossing!”, wika nito.

“Bukas pala ay pupunta ako ng bayan para sa ating pangangailangan.

“Humingi ng palugit na araw si Arthuro eh. Wala naman akong magagawa dahil hawak nito ang anak ko”, wika ko.

“ayos lang yan. Malaking halaga kaya ang hinihingi mo. At saka para naman mapaglaruan ko pa si Mateo”, wika nito.

“Uy. uy! Wag mong lalaspagin yan at baka di ko makuha ang anak ko ha!”, wika ko.

“ako ang bahala at gagawin kong prinsesa siya habang narito”, wika niya.

Nag-inuman kami at gusto kong makatulog ng mahimbing.

ONYOK POV

Mula ng makita ang larawan ni Mateo na hawak ni Menandro ay talagang di na naalis ang aking pagnanasang maangkin siya.

Napakagwapo nito at masarap kantotin.

Mukhang anghel ang mukha.

Kung di lang nasabi ni Menandro na may kinakasamang lalake ito ay tiyak na pagkakamalan kung birhen pa.

Pero, di bale at makikita ko na siya sa personal.

Laking tuwa ko ng makita ito na lumabas ng kotse.

Totoo nga!

Napakagwapo at napakakinis sa personal.

Idagdag mo pa ang mala-anghel nitong pagmumukha.

Nang ibigay sa akin ni Menandro si Mateo ay di ko mapigilang humanga sa kanya.

Dinala ko ito sa kanyang napag-usapang silid.

Katabi ng silid ni Menandro at katapat ko naman ng pintuan ito.

Nang makarating kami sa kwarto ay saka ko pinaupo.

“pasensya na ha aking anghel kong sakali mang kinidnap ka namin. Pangako, di kita sasaktan at aalagaan kita habang narito ka”, wika ko ng paupuin sa kama.

“Bakit ako kinidnap ni Mateo? Dahil ba sa kanyang anak?”, wrka nito.

Tumango ako at nagpaliwanag sa kanya.

Lumapit ako sa kanya at saka inamoy siya napakabango nito.

“Alam mo ba na gusto kita at aalagaan kita rito”, wika ko.

“Pakawalan mo nalang ako at hinahanap na ako ng asawa at anak ko”, wika nito.

Medyo di ko nagustuhan ang aking narinig.

Lumapit ako sa kanya at may binulong.

“mabait ako sa taong mabait. At pumapatay ako ng taong lumalaban”, wika ko sabay dila sa kanyang pisngi.

“Ano ba talaga ang gusto ninyo?”, wika niya.

“Si Menandro ay ang anak niya. Ako naman ay simple lang. Ang maangkin ka at mapaligaya habang narito ka”, wika ko.

“Kung sakali ba na ibigay ko ang gusto mo ay palalayain mo ako?”, wika nito.

“Depende sa mapag-uusapan”, wika ko.

“Sabihin mo ang gusto mo”, wika niya.

“Maging akin ka lang habang narito ka at pangako ko na palalayain kita pag nakuha na ni Menandro ang anak nito”, wika ko.

“Sige, payag ako basta’t makauwi ako ng buhay”, wika niya.

Napangiti ako sa aking narinig.

Agad akong tumayo mula sa kanyang kinauupuan at thpnanggal agad ang saplot.

Sinalsal ko pa ang aking ari at para ipasubo ito sa kanya.

Nang may bumatok sa akin.

Paglingon ko ay si Menandro na hayop.

Napamura na lamang ako ng mahina at talagang nakakabadtrip.

Napurnada ang unang round namin.

Nang makalabas ito ay agad kong lumapit sa kanya at inilapit ang aking tirik na titi.

Nagulat ako ng isubo nito at tsinupa.

Shet!

Ang sarap naman!

Ang init ng kanyang bunganga.

“Mamaya na natin ituloy at baka pumasok na naman ang hayop na Menandro”, wika ko.

Agad akong nagsuot ng pang-ibaba at isinampay ang damit sa aking balikat.

Nakita ko si Menandro na nakangisi sa panonood ng tv.

Tinungo ko na ang kusina at para makakain na kami.

Nagluto ako ng binagoongang karne at expected ko na ang kanilang pagdating.

Itinago ko na lamang sa cooler ang dala nilang karne na para lulutoin bukas.

Nang maihain ang pagkain sa lamesa ay pinuntahan ko na si Mateo para dalhan ng pagkain.

At hinayaan si Menandro na kumain sa lamesa na mag-isa.

Trnanggal ko na ang tali sa kamay nito mula sa likuran at para makakain na.

Kumain naman ito at natutuwa akong pagmasdan ito.

“Alam mo Mateo, ikaw yong tipo na minamahal”, wika ko.

Napatingin ito sa akin at ngumiti lang ito.

“Naku, wag na wag mo akong titignan ganyan marupok ako”, wika ko.

“Baliw!”, wika nito na mahina.

Sa wakas ay narinig ko rin ang boses nito.

Parang musika sa aking pandinig.

Parang gusto ko na siya.

“Ayaw mong kumain?”, wika niya.

“Mamaya na at ikaw ang aking kakainin”, wika ko.

“Ang corny mo”, wika nyang muli.

Totoo ba ito?

Kinakausap na niya ako.

Tumayo ako at agad na lumabas para kumuha ng tubig niya.

Nang makabalik ay uminom nga ng tubig ito.

Nabulunan nga ito.

Sakto ang balik ko at nakainom agad ng tubig.

“Salamat, Onyok tama ba ako?”, wika nito.

Tama ba na tinawag ang pangalan ko.

“Oo, Onyok ang pangalan ko”, sagot ko agad.

“Salamat ulit ha”, wika nito.

“Naku, wala iyon. Basta wag kang tatakas at para di mgalit si Menandro. At saka wala kang matatakasan rito at malayo tayo sa bayan”, paliwanag ko.

“Di ako tatakas at para walang masaktan”, wika nito.

Nakakabigla naman.

Tanggap ba nito ang naghihintay nitong kapalaran?

Kaya naman nitong takasan ang kamatayan kung gugustuhin niya.

Kung makakatakas siya sa lugar na ito.

Bago pa man makarating si Menandro rito ay natapos ko na ang mga pinapagawa niyang patibong.

Medyo sa bandang malayo na kung saan ay di ito makakalayo.

“Tama yan at pinapangako ko na di ka masasaktan habang narito ka”, paliwanag ko.

Nang matapos nitong kumain ay inihanda ko na ang kanyang damit na pinabili ni Menandro sa bayan noong nakaraang araw.

Sana ay kasya sa kanya.

“Nakahanda na ang pampaligo mo at ikaw na bahala sa banyo”, wika ko.

Dahil sa pagitan ng kanyang kwarto at kwarto ko ay narito ang banyo.

Nang makapasok ito sa banyo ay agad na akong nagtungo sa kusina at nakaramdam ako ng gutom.

Di ko na lamang pinahalata kay Mateo kanina na ginutom ako habang pinapanood siya

Habang kumakain sa kusina ay nakikita ko si Mateo sa isang sulok.

Bigla na lamang akong napapangiti sa aking naiisip.

Bagong ligo ito at tiyak napakabango niya mamaya.

Sarap niyang dilaan mula ulo hanggang sa kanyang butas.

Shet!

Humanda ka Mateo at ito ang unang gabi na ipaparanas ang kamandag ni Onyok.

Iisa lang naman ang natatago kong sandata eh.

Ang aking ari na malacobra ang ulo at sa leeg nito ay may dalawang bolitas sa magkabilang parte ng katawan.

Masiyahan sana siya mamaya sa gagawin kong romansa brutal.

Di ako kumain ng marami at iinom pala kami ni Menandro.

Nang matapos akong kumain ay tinungo ko ang banyo.

At bukas na ito at pagkasilip ko sa kwarto ni Mateo ay narito na ito.

Pumasok ako at lumapit.

“May kailangan ka pa ba? Tawag ka lang pag may kailangan ka at nasa labas lang kami ni Menandro at iinom lang kami ng konti. Pampasarap ng kantot este tulog”, wika ko.

Nangiti lang ito at umiling.

Nang lumabas na ako ay tinungo ko na ang kusina at para kumuha ng tig-isa kaming RH.

Nag-inom kami ni Menandro at tahimik niyang sinabi ang plano.

Ang plano ay pag nakuha na niya ang pera at ang anak ay saka ito tatawag sa akin para lumayo na sa lugar.

Ang ikalawang plano ay ang pag nagkaabirya sa unang plano ay pasensyahan na sa pwedeng mangyari.

May uuwi ng bangkay sa kanila.

Pagkaalis ni Menandro ay ikakabit ang jacket na may digital bomb na nakakonekta sa selpon para mag-activate ito.

30 minuto ang naka-set para may oras pa itong lumayo sa lugar ni Mateo.

At para walang makakasaklolo rito ay bubuhusan ang buong haligi ng bahay ng gasolina at para sunog naa bangkay itong lalabas ng bahay.

Medyo nalungkot ako sa aking narinig.

Sana ay wag nang umabot sa puntong may mamamatay.

Gusto ko naman na kahit may pagnanasa ako kay Mateo ay ayaw ko namang itong mamatay.

Gaya ng napag-usapan namin kanina ay di ito masasaktan o pagmamalupitan habang narito sa bahay na ito.

Ngunit, kung di ito pumayag sa gusto namin ay talagang masasaktan ito.

Gaya ng sinabi niya ay di ito gagawa ng ikakagalit namin.

May inabot itong papel at nang basahin ko ito ay naglalaman ng address.

Alam ko ito at mukhang lalayo nga ang mag-ama.

Di naman ako tutol sa nais nitong plano.

Ngunit, nag-aalala lang ako kay Mateo.

Di niya alam ang mga magaganap sa araw na ito ay babalik na sa kaniyang pamilya.

At ang pinakamasaklap ay ang di niya alam na dito pala ito mamamatay, kung sakaling di maganda ang magaganap sa pagitan ni Menandro at ang asawa nito.

Sa aming kwentuhan ni Menandro ay di pala namin namalayan ang oras at alas-dose na pala.

Medyo may amats na kami at kung kaya’t napagpasyahang matulog na.

Nang makapasok na si Menandro sa kwarto nito ay dahan-dahan kong binuksan ang kwarto ni Mateo.

At mahimbing na itong natutulog.

Di ko alam, pero bakit nakaramdam ako ng lungkot para kay Mateo.

Lumapit ako rito at dahan-dahang umupo sa tabi nito.

At dahan-dahan kong hinaplos ang makinis nitong mukha.

At dahil sa paghaplos ko ay nagising ito.

Biglang bumangon at nakita ko ang takot sa kanyang mata.

“sszhh! Wag ka matakot at di naman kita sasaktan. Naparito lang ako at para mag-goodnight my angel”, wika ko.

At saka kumalma na ito.

“Thank you”, wika niya.

Napangiti naman ako.

“ahm, kung sakali ba ay papayag ka na makipagtalik sa akin?”, wika ko.

“Wala naman akong magagawa sa anumang gusto niyong gawin sa akin. Bukod sa bihag ninyo at kahit magsisigaw o di kaya’y manlaban ay wala naman akong magagawa”, wika niya.

“Di naman kita sasaktan eh. Lalake lang din kasi ako at alam mo na. May pangangailangan din ako at kung pwede ay kasama ka”, wika ko.

“Gaya ng sinabi ko. Bihag ako rito at kahit ano pang panlalaban ay masasaktan lang din ako sa huli”, wika niya.

“tama, kaya i-enjoy na lang natin ang pag-stay mo rito at ilang araw lang naman ang itatagal mo at makakauwi ka na sa inyo”, wika ko.

Yumuko ito pagkatapos tumango.

“Oh sya! Pahinga ka na muna at pag-alis ni Menandro ay gagawin na natin ang una nating pagtatalik”, wika ko.

Tinungo ko na ang aking kwarto at para makapagpahinga na.

Saka, medyo pagod ako buong araw sa paglilinis ng buong bahay.

MATEO POV

Mula sa aming biyahe ni Menandro at pagkatapos ng pag-uusap nila ni Art kanina ay pinaamoy nito muli ang panyo na may gamot at tuluyan muling nakatulog.

Nang magising ako sa pagkakatulog ay narito na pala kami sa di ko alam kong saan ito.

Sumalubong ang hangin na galing sa dagat.

Pamilyar ang amoy na ito at natitiyak kong di kalayuan ang dagat mula rito.

Dinig pa ang mga alon sa di kalayuan.

Medyo masukal ang lugar at napapaligiran ito ng mga matataas na puno.

Biglang bumalik ang kanina sa amin ni Menandro.

Pagkatapos ng kanilang pag-uusap ni Art ay nag-usap pa kami bago ako niya pinatulog.

Tanda ko pa ang kaniyang sinabi.

… Mahal ko ang anak ko at handa akong pumatay, makuha lang ito.

… Kung di mo siya ibabalik sa akin ay may buhay na lilisan sa mundong ito.

Nakiusap ako na kung sakaling mapasakanya na ang anak nito ay alagaan niyang mabuti.

Pinalaki ko ito at tumayong ama ng wala siya sa kanyang tabi.

Habang ang ina nito ay nakikipaglaro kay kamatayan mula sa kanyang seryosong sakit.

Pasalamat na lamang at nakaligtas na ito at may sarili na ring pamilya.

Nangako naman ito na di ako masasaktan o walang masasaktan kong susunod ako sa lahat ng gusto nito.

Nagkasundo kami at kung sakaling hawak nito ang kanyang anak ay wag niya itong sasaktan.

Sumang-ayon naman ito at nangakong palalakihin niya ang tinuring kong tunay na anak na isang mabait at may takot sa Diyos.

Narito ako ngayon sa aking kwarto na kung saan ay may bintana rin ito.

Tanaw ang masukal sa di kalayuan.

Napakatahimik at tanging ang generator lamang ang maingay rito.

Mula kaninan hapunan ay aking inobserbahan ang bawat kilos nila.

Wala namang kakaiba at para ngang nagbakasyon lang kami.

Di naman nila ako ginutom ngayong gabi at maayos naman ang trato sa akin.

Isama mo pa ang isang alalay ni Menandro na napaghahalatang may gusto sa akin.

Kung di siya puno ng maraming tattoo ay di mo iisiping galing ng kulungan.

Wala akong impormasyon sa taong ito at wala naman akong nakikitang mali.

Maliban lang sa ginawa nito kanina ng pagkadating ko pa lang dito.

Di napigilan ang libog at naghubad agad sa harapan ko.

Nagulat naman ako sa aking nakita.

Akalain mo bang pati ang ari niya ay may tattoo rin ito.

Nakalaylay lamang ito at sinalsal talaga sa harapan ko.

Kakaibang libog din ang naramdaman ko sa taong ito.

Magino pero medyn bastos.

Kung sa ganitong sitwasyon ko ay parang di ko maiiwasan ang isang bagay.

Ang angkinin ng ibang tao ang aking katawan bukod sa taong pinakamamahal ko.

Ngunit, ano pa nga ba ang magagawa ko.

Papalag ako at kapalit ay sakit sa katawan.

O hayaan ko na lamang sila sa nais nilang mangyari.

Ang mahalaga lang sa akin ay ang aking pamilya.

Ngunit, mas nakaramdam ako ng lungkot ng maalala si Drew.

Ang batang inampon ko at napamahal na sa akin ng sobra.

Ang malambing na anak ni Menandro ay tuluyan ng mapapalayo sa akin.

Oh Diyos ko!

Ituro mo po ang tamang daan para sa ikabubuti ng lahat.

Ano nga ba ang mahalaga?

Ang ipagdamot ko si Drew at buhay ko o kung sinuman ang kapalit o ang magpaubaya ako sa aking anak na si Drew at kapalit naman ay ang kalayaan ko.

Panginoon, gabayan mo ako at ang aking mga mahal sa buhay.

Kung sakaling nalalapit na ang aking pamamaalam sa mundong ito ay tatanggapin ko po.

Alam ko po na ikalawang buhay ko na po ito at lugod po akong nagpapasalamat sa idinugtong mo pong buhay sa akin.

Dahil sa pangalawang buhay ko ay naranasan kong muli ang magmahal at mahalin ng mga taong nakapaligid sa akin.’

Kayo na po ang bahala sa akin Panginoon at wag niyo pong ipahintulot na mapasama ang mga taong napamahal po sa akin.

Pagkatapos kong magdasal ay aking ipinikit na ang aking mga mata.

Nagising na lamang ako sa isang haplos sa aking mukha.

Ibinukas ko ang aking mata.

Akala ko ay si Art, ngunit si Onyok pala.

Namumula na ang mukha at animoy may tama na ito.

Tinignan niya lamang ako at nagsabi ng goodnight.

Ipinaalala niya na bukas daw ay aalis Menandro at bukas daw ay ang una naming pagtatalik.

Parang gusto kong umiyak at tumutol.

Ngunit, natitiyak ko na masasaktan lang din ako pag ako ay nanlaban.

Titiisin ko na lamang at ilang araw lang naman ito at makakabalik na rin ako sa piling ng aking asawa aj anak.’

Ngunit, natitiyak ko na sa pag-uwi ko ay wala nang sasalubong sa aking anak na si Drew.

Napaiyak na lamang ako at humihikbi sa pagdadalamhati sa aking nadudurog na puso.

Hanggang sa tuluyan na akong nakatulog.

KINABUKASAN…

“Good morning my angel”,, wika ng isang tinig.

Pagmulat ko ay si Onyok pala ito.

Pinalibot ko ang aking mata at tinignan ang paligid.

Nakita ko ang tray na may pagkain.

“Kumain ka na angel ko at para makaligo ka na”, wika niya.

Bakit ako maliligo?

May pupuntahan ba kami?

Biglang ngumiti ito.

Mukhang na-gets ko na ang ibig niyang sabihin.

First day natin today at gusto ko ay memorable sa akin.

Itong taong ito ay unpredictable.

Di ko alam kong saan ang kiliti at kung kailan magiging demonyo.

Ang mahalaga ay di ito nagiging beast mode.

Bumangon na ako at para makapag-almusal.

Mukhang pinaghandaan niya ang aking almusal.

“Gusto mo bang subuan kita?”, wika niya.

“Naku, wag na at salamat sa pag-aabala”, sagot ko.

“Di namam. Basta para sa angel ko ay gagawin kong masaya ang mga araw na kasama kita”, wika nito.

Naku, kung di lang ito talaga ex-con ay maniniwala na ako sa kanyang kasweetan.

“alam mo Onyok, kita ko na may kabutihan ka dyan sa puso mo. Bakit ka nga ba tumakas?”, wika ko.

Napayuko ito at di umimik.

Nang iangat ang mukha nito ay nakita ko ang kalungkutan sa likod ng ngiti niya.

“Okey lang ba na malaman kung bakit ka nakulong”, wika ko.

Dito na nagkwento at pinapakhnggan ko ito habang nag-aalmusal.

Natigil lang ito sa pagkukwento ng pumasok si Menandro at sumenyas kay Onyok.

Tumango lang ito at isinara na rin ang pinto.

Kakaiba rin pala ang naging kwento ni Onyok.

Galing pala ito sa average na pamilya.

May kaya rin daw sila.

May negosyo ang kanilang pamilya sa Romblon at nag-iisang anak.

Spoiled daw ito sa ina at nakukuha ang hilig.

Samantalang busy raw ang ana sa negosyo at iba pa nitong mga babae.

Napabarkada ito at dahil sa maimpluwensiya ang mga pamilya ng pamilya ng kanyang mag kaibigan ay napariwara rin ito gaya ng mga kaibigan niya.

Hanggang sa napagtripan ng mga kaibigan nito na kidnapin ang isang babae na campus crush sa kanilang unibersidad.

Dahil siya ang pang-anim na miyembro ng barkada ay siya ang naging bantay sa babae.

Hanggang sa dalhin sa kwarto ang babae at ni-lock ito.

Habang nag-iinuman daw sila ay bumatak raw sila ng shabu.

At kalaunan ay dito na naganap ang panghahalay sa babae.

Ayon sa kanya ay malinaw na naaalala niya ang pangri-rape sa babae ng mga kasama niya.

At sa huli ay inutusan siyang galawin rin ito.

At dahil sa tama ng alak at droga ay di na rin nito napigilang galawin ang babae.

Nagulat na lamang daw ito ng kinaumagahan na magkatabi sila at patay na ang babae at hubad ito.

May hidden camerang inilabas ang mga kapulisan at wala roon ang unang parte na ginahasa ang biktima ng lima pa nitong mga kasama.

At ang nakakapagtaka raw ay napakalinis ng lugar at tanging bakas lang niya na makakapagturo at makapagdidiin sa kanya ang makikita rito.

Dahil sa nangyari ay itinakwil siya ng kanyang ama.

At ito rin ang dahilan ng pagkamatay ng kanyang ina.

Sa impluwensiya ng mga kaibigan niya ay siya lamang ang nadiin sa kaso.

At nangalo naman ang mga ito na tutulungan sa kaso wag lang silang idamay sa naganap na rape case.

Ginawa nga daw niya ang lahat para patunayan na di lang siya ang gumalaw.

Ngunit, sa lahat wmg ebidensya ay siya lamang ang gumalaw sa biktima.

Dahil sa pagdidiin niya na kasama ang mga kaibigan ay tuluyan na siyang iniwan ng abogado na mga kaibigan nito ang nagbigay.

Mula noon ay pinatawan ito ng habang-buhay na pagkabilanggo.

Kaya daw siya binansagan sa bilibid na Onyok katorse.

Onyok ang palayaw niya at ang katorse ay ang edad ng babae.

At nakuwento rin niya ang mga dinanas nito sa bilibid.

Dito niya rin na-kwento na sa bilibid na lahat ay unisex.

Mga lalake daw silang lahat, pero lahat ay nagkakantotan.

Iilan lang mga lalakeng never doon nakantot.

Karamihan sa bagong salta ay bibinyagan ka at kung minalas-malas pa ay mga 6-10 ang kakantot sayo sa unang araw mo palang.

Maliban lang kung tipo ka ng boss at di ka magagalaw maliban sa kanya.

Di ko alam kung bakit gumaan ang loob ko sa kanya.

Sa una palang na kita sa kanya ay talagang magaan ang loob ko.

Wag ko lang matitigan ang halos balot ng tattoo ang buong katawan.

Naputol ang aming kwentuhan ng mapansin nitong tapos na akong kumain.

“Ahm  Mateo, okey lang ba na sabay tayong maligo? Total, tayo lang narito at wala naman si Menandro”, wika nito.

Pag tumanggi ba ako ay di ito magagalit.

Total, doon lang din ang bagsak namin mamaya.

“ano?! Alangan tatae ako eh andun ka?!”, wika ko.

Buti na lang at nakaisip ako ng dahilan.

“Eh di pagkatapos mong maglinis niyan at papasukin ko rin yan mamaya eh”, wika nito.

Akala ko pa naman ay nakalusot na ako.

“Eh kasi, magshave pa ako sa ibaba eh”, wika ko.

“tulungan nalang kita”, wika nito.

Shet!

Akala ko pa naman ay lusot na ako.

“Ah, okey!”, wika ko na lang at baka mas magalit pa lalo.

Nauna wma akong nagbanyo at nilinisan ko ang aking butas.

Sa una ay awkward ng siya ang magshave ng sabay na kami maligo.

Di nagtagal ay natapos rin ito sa ginagawa ay naligo na kami.

Habang harap ko ang shower ay nasa likuran ko ito.

At ramdam ko ang bawat galaw niya.

Ang paghalik sa aking batok pababa sa pwetan ko. ’napabukaka ang pwetan ko ng wala sa oras at napayuko ako ng konti.

Dito ko napansin ang kakaiba nitong pamamaraan.

Dila talaga nito ang gamit sa pagpasok ng butas ko. ’parang hinahalukay ang bandang labasan ng pwet ko.

At dahil dumadaloy ang tubig sa akin ay parang di ko rawdam ang lamig ng tubig dahil sa nag-iinit na ang aking katawan.

Maya-maya ay umakyat ang paghalik nito mula sa likuran ko.

Hanggang umabot sa likod ng leeg ko at sinapol ang likuran ko ng tenga at bumulong. “pwede bang ako naman din ang kainin mo angel ko”, wika nito.

Ang kalahati ng utak ko ay gustong tumutol at ipinapaalam na si Art lang ang dapat gawan niya ng ganito.

At ang kalahati naman ng utak ko ay nagsasabing wag kanang tumutol at pwedeng masaktan ka lang pag tumanggi pa ako sa ipinapagawa nito.

Di ako gumalaw at tinignan ko lang ito.

Nakangiti ito at biglang nabago ang ngiting pinakita niyang iyon.

Di na ako umangal at agad ko nang bumaba at pinasandal na ito.

Pumikit ako at taimtim na nagsalita sa isang sulok ng utak ko.

… patawad aking hari at sa aking gagawing kasalanan.

At tuluyan ko nang hinawakan ang nakalaylay pa nitong ari.

Dito ko napagmasdan ang kanyang ari.

Ang tatoo pala nito ay parang abstract sa buong kabuuan ng kanyang ari.

Balot ito ng tattoo ang buong parte ng ari nito.

Tanging ang ulo lang ang walang tatoo.

Nang isubo ito at dahil na rin sa kalambotan pa ay nasagi ng dila ko ang ilalim ng ulo na may balat.

At parang may butil ng monggo mula rito.

Iniluwa ito at kinapa.

Tama nga, butil na nakalagay sa loob ng balat.

Marahil ay ito na nga ang tinatawag nilang bolitas.

Hinawakan nito ang ulo ko at saka ipinasubo ang ari niyang muli.

Maya-maya ay nagkabuhay na ito.

Sa una ay naipapasok ko pa ng halos kalahati.

Npunit ng ito ay tumigas na ay sakto lang ang ulo sa bunganga ko.

At nalasahan ko pa ang precum nito.

Mapakla at maalat-alat ito.

Dahil siguro sa bisyo niya.

Sa pagtsupa ko ay napuno ito ng laway at umagos pa sa aking bibig.

Bigla niya akong hinatak at saka pinasandal.

Agad niya akong sinunggaban at hinalikan ng marahas.

At maya-maya ay naging dahan-dahan ito nang makuha na niya ang dila ko.

Bahala na at patawad mahal kong Art.

Sana ay mapatawad mo ako at mas gugustuhin kong gawin ang lahat ng nais nila basta’t makauwi ako ng buhay sa’yo aking hari.

Magaling si Onyok mag maniobra ng halikan.

Kahit matagalang halikan ay di kami kinakapaos ng hangin.

At maya-maya ay bumaba ang halik nito sa leeg ko at saka bumalik sa aking tenga.

“Sa kama nalang tayo at gusto ko ay doon tayo magkainan”, wika niya.

Di na ako sumagot ng pinatay ang shower. ’Kinuha nito ang twalya at ako pa talaga ang pinunasan nito.

Di ko alam kong alipin o prinsipe ako dito.

Mapa-pagkain at pati sa pagpupunas ng katawan ay talagang kinakarir ni Onyok.

Eh, kaya naman niyang gawin sa akin ang gusto niya ng di niya ako pinagsisilbihan eh.

Pinahiga ako at pumatong ito sa akin ng pabaliktad.

Nag-69 kami at sinubo pati ang ari ko.

Shet!

Di ko alam kung isinubo nito ang halos kabuuan ng ari ko.

At nang maisubo ko ang ari niya ay saka naman niya idiniin sa aking lalamunan.

At sinabayan niya ang pagdeepthroat sa ari ko.

Shet!

Ang sarap ng ginagawa niya.

At nang iluwa niya ay saka nito sinalsal.

Iniluwa ko ang ari niya at nagsalita ako.

“Wait, Baka labasan ako!”, wika ko.

“Okey lang at gusto kong kainin ang tamod mo”, wika niya.

Lalo pang nagpadagdag ng libog sa akin ang aking narinig.

Di nga ako nagkamali at sumirit ang aking katas.

Nang maramdaman niya ang katas ko ay ramdam ko talaga ang pagsipsip niya sa aking ari.

Napakasarap ng kanyang ginawa at mukhang ginalingan niya.

Nang masimot ang ari ko ay saka ito bumaliktad at ngayon ay magkaharap na kami.

“ang sarap mo pala angel ko!”, wika niya.

Tinignan ko lamang siya sa mukha.

“Ganun! Kayo lang talaga ang mag-iiyotan dyan”, wika ng isang tinig.

Napalingon kami sa nakabukas na pinto.

At nakatitig sa amin si. Menandro na Nakalabas ang titi mula sa zipper niya.

“Lika boss at nagsiimula palang kami”, wika ni Onyok.

Shet!

Nilabasan na kaya ako.

Siya, di pa!

Mukhang threesome ang magaganap ngayon sa amin.

Lumapit ito sa amin at hinawakan ni Onyok ang ari ni Menandro sabay subo.

Habang nakapatong si Onyok sa akin ay subo namang ang ari ng boss niya.

“Behave ba ang alaga natin?”, wika niya na ako ang tinutukoy nito.

“Oo boss, dahil kong pasaway ito ay tiyak makakatikim ito ng kamao ni hudas”, wika ni Onyok.

“Good, tignan ko nga kung behave”, wika nito.

Umalis si Onyok sa pagkakaibabaw sa akin at tumayo.

“Kunin mo mga pinamili ko sa kotse at medyo matatagalan pa ang pananatili ni Mateo sa atin”, wika ni Menandro.

Tama ba narinig ko.

Matatagalan pa ako rito.

Tangna!

Mukhang mahaba-habang pagtitiis ang magaganap sa amin ng mga ito.

Patawad mahal kong Art at mukhang matatagalan pa tayong magkikita.

At mahaba-habang araw pa akong magkakasala sa’yo.

Pumatong si Menandro sa akin at magkaharap na kami ngayon.

Hinaplos pa ang aking buhok at saka nagsalita.

“Ang gwapo mo pala sa malapitan. Gusto mo ba na lumayo nalang tayo at kasama ang anak ko”, wika niya.

“Mahal ko ang asawa ko at di ko siya iiwan”, wika ko.

“Eh si Drew? Di ba’t napamahal na rin ang anak ko sa’yo?”, wika niya.

Di ako makasagot.

“Okey kong ayaw mo. Basta’t babawiin ko si Drew na anak ko”, wika niya.

“Ingatan mo siya ha!”, wika ko.

“Oo naman, para sa’yo. At sa ngayon ay kami muna ang asawa mo at pangako ko na di masasaktan ang pinakamamahal mong si Arthuro”, wika niya.

Mga hayop kayo!

Nakahanap kayo ng alas para mapasunod niyo ako sa mga gusto niyo.

Humalik ito sa akin at di ako tumugon.

Nang makahiwalay ito ay nagsalita muli.

“Gusto mo bang si Arthuro ang mamatay sa inilagay kong bomba o susunod ka sa gusto ko”, wika niyang may pananakot.

“Please, gagawin ko ang gusto mo wag mo lang saktan sila”, pakiusap ko.

“Eh di dapat mag-enjoy ka ng kasama kami. Pansamantala lang naman ito eh”, wika niya.

Napapikit na lamang ako at maya-maya ay humalik muli.

Patawad aking hari.

Tumugon na lamang ako sa nais niya.

Naghalikan na lamang kami at di ko minulat ang aking mga mata.

Inisip ko na lamang na si Art ang kahalikan ko.

Maya-maya ay bumaba ito sa aking dibdib at kinain ang magkabilang utong ko.

Napapaliyab ako sa ginagawa niya at parang unti-unti na naman akong nag-iinit.

Kahit patay pa rin ang ari ko ay parang unti-unti itong humuhugot ng enerhiya para mabuhay ulit.

Nang makarating ito sa aking pusod ay nagsalita ito.

“Tangna mo! Nagpalabas ka na pala at amoy ko pa ang tamod mo rito!”, wika niya.

At nang makarating sa aking ari ay tsinupa pa rin nito kahit malambot pa.

Hanggang binuka ang aking binti at pinaangat.

Bumungad ang aking pwet at sumilay ang aking butas.

Fvck!

Mukhang sariwang-sariwa pa ito ah. Di ka pa ba napasok ni Onyok“, wika nito.

Di ako umimik at ayokong imulat ang aking mga mata.

Dahil ayokong makita ang mukhang nagkukubli sa boses na ito.

Muli nitong dinilaan at saka dinudutdot ng kanyang dila.

Napapaungol na lamang ako sa ginagawa niya.

Hanggang sa may pumasok na isang daliri at tiyak na daliri ni Menandro iyon.

Hanggang sa lamas-pasok na ito sa aking lagusan.

Nagulat na lamang ako ng may humalik sa akin.

Pagmulat ko ay si Ônyok na nakangiti sa akin.

“I’m back my angel”, wika nito.

Parang mas gusto ko pa si Onyok at gentle kong manromansa.

Si Menandro kasi ay hindi gentle.

Tama bang idutdot ang hintuturo sa loob at parang barena ito kong umulos.

Humalik muna si Onyok at ipinasubo ang ari mula sa kanan ko.

“Shet! Ang init talaga ng bunganga mo angel ko”, wika niya na ako ang tinutukoy niya.

Nagulat nalang ako ng iangat niyang mabuti ang binti ko at saka dahan-dahang itinutok ang ari niya.

Fvck!

Pumasok ang ulo ng ari niya at ramdam ko.

Dahil sa dulas nito ay malayang nakapasok ang ari niya.

“What the…! Ang sikip niya putah!”, wika ni Menandro

Di ako makaaray at subo ang ari ni Onyok.

“Fvck! Dapat ako ang una dyan boss. Kaso, dumating ka agad eh. Di bale na at ako naman ang susunod sa’yo”, wika ni Onyok.

Nang maisagad niya ang ari nito ay may kirot mula sa loob ko.

Ano pa nga bang magagawa ko.

Pumatong ito sa akin at nagulat ako sa sumunod na nangyari.

Siya ang sumubo ng ari ni Onyok.

Kung kaya’t pumikit na lamang ako at para di ako mainis sa mga nangyayari ngayon.

“Yan nga boss at wala ka pa ring kupas sumubo”, wika ni Onyok.

Patuloy pa rin sa pagkantot si Menandro at parang libog na libog ito ngayon.

Nang magsawang tsumupa ay saka naman nakipaghalikan sa akin.

Maya-maya ay huminto ito sa pagkantot.

Nang imulat ko ang aking mata ay laking gulat ko na naman.

Si Onyok ay nasa paanan ko at mukhang kakantotin rin si Menandro.

Shet!

Daisy chain ang posisyon namin.

“Ugh! Putah! Ang laki talaga ng titi mo Onyok!”, wika ni Menandro.

“Ito naman ang gusto ninyo di ba?”, wika naman ni Onyok mula sa paanan ko.

Nagsimula nang kumadyot ang dalawa at kakaiba ang ungol at mura namin ni Menandro.

Ramdam ko na naman ang init ng aking katawan at parang gusto ko pa ng 2nd round.

“Sige, iyot pa Onyok at malapit na ako”, wika ni Menandro.

Ano?! Malapit na si Menandro?

Shet!

Ako ata ang mabibitin nito.

“Fvck! Bilis pa Onyok at malapit na ako!”, wika niyang muli.

Bumilis ang kantot ni Onyok at maging si Menandro ay nagdefliryo na ang mata nito.

Hanggang sa sumigaw ito at kumadyot pa n mabilis.

Sumirit ang likido sa loob ko at mukhang napakarami ito.

Hanggang sa humupa ang kantot ni Menandro at sumenyas na huminto muna si Onyok.

Nang makaalis na si Menandro ay kinuha ang suot nito at nagsalita.

“tangna nyong dalawa! Ang sarap ninyong kakantotan. Bilisan mo dyan Onyok at sa kwarto ko ikaw matutulog”, wika niya.

Napakamot ng ulo ito at siya naman ang pumatong sa akin.

Kahit may tumutulo pang tamod ni Menandro sa pwet ko ay ipinasok pa niya ang ari nito.

Nang makalapat na ang katawan nito ay saka nagsalita ito.

“wag ka mag-alala angel ko at pag di ako busy ay ikaw naman ang bubusugin ko ng aking pagmamahal”, wika niya.

Di na ako sumagot at para matapos na.

Medyo napangisi ako ng maramdaman ko ang loob ko na parang kinakayod sa loob.

Shet!

Ramdam ko ang cndang ibabang parte ng loob ng pwet ko na parang kinikiliti.

Ito marahil ang bolitas niya.

Kakaiba rin pala ang dulot niyang sarap.

Parang lalabasan ako ng wala sa oras.

Habang kumakantot ito ay nagsasalita ito.

“I love you angel ko”, wika nito ng paulit-ulit.

Lamas-pasok ang ari niya at daîl sa dulas nito ay kahit mahugot ay madali niyang naipapasok.

At di pa nakontento ay pinatayo niya ako at pinatuwad sa kama.

Dogstyle ang tipo niya at wala na akong nagawa.

Halos mangawit na ang balakang ko at sa huli ay bumalik sa dating pwesto.

At ilang minutong kadyot marino ay sumirit na rin ang katas niya sa loob.

Ang mabilis nitong pagkadyot ay bumagal ng bumagal.

At kalaunan ay inaya niya akong maligo.

Natuwa naman ako at siya ang magsabon ng katawan ko at binuka pa talaga ang pwet ko para lumabas ang tamod nilang dalawa.

Maya-maya ay pinaharap niya ako at muli niyang sinalsal ang ari ko.

Ang semi-erect kanina ay muling tumirik.

At di nagtagal ay sumirit ang katas ko at muli nitong kinain.

Nagbanlaw na kami at muli ay siya ang nagpunas ng aking katawan.

Nang makabalik ako sa kwarto ay inihiga ko sa kama.

Parang daig ko ang nag-gym ng tatlong oras.

Maya-maya ay dumating si Onyok at dala na ang tanghalian.

Di ko namalayan ng tanghali na pala.

Nang matapos akong kumain ay di ko na mapigilan ang antok ko.

At tuluyan ng nakatulog.

Nang gabing iyon ay wala nang kantotan ang naganap sa amin.

Sa halip ay nagising ako sa kanilang kantotan sa kabilang kwarto

Iniimagine ko kun ano ang ginagawa nila.

Kaso, di naman ako pwedeng sumilip sa ginagawa nila.

Hanggang sa nakatulog na ako.

Hanggang sa magising ako ng may tumabi sa akin.

Pagtingin ko ay si Onyok.

“Oh, bakit ka pumunta dito. Di ba, kay Menandro ka matutulog?”, wika ko.

Napagod na yon at tatanghalïn na iyon ng gising.

Medyo kinilig naman ako ng yumakap ito sa akin.

Ipinikit ko na ang akig mata at di ko na namalayan na nakatulog na akong muli.

ART POV

Dalawang gabi na akong di makatulog.

At kung di dahil sa iniinom kong alak ay di talaga ako makakatulog.

Maging ang dalawa kong anak ay nag-aalala na sa akin at sa tito Mateo nila.

Mas apektado si Drew at halos walang ganang kumain ito.

Si Matt naman ay parang wala lang sa kanya ang nangyayari.

Matibay kasi ang loob nito at palaban.

Minsan ay siya ang nagcocomfort sa kapatid niyang si Drew.

Pasalamat ako sa batang yan.

Independent sa ilang bagay.

Ayaw niyang may nakikialam sa mga ginagawa niya.

Lalo na pag pinupuna ng kapatid niya.

Di naman kasing talino kasi ni Drew si Matt.

More on sports ito.

At sa pag-aaral naman nakafocus si Drew.

Pangatlong araw na ngayon at sa friday ang usapan namin ni Menandro.

Gaya ng pagtawag niya kahapon sa akin ay may ibinigay itong mga kondisyon.

… walang pulis na pupunta sa lugar na pagkikitaan namin.

… si Drew at ang pera lamang ang laman ng kotse pag kami ang nagkita.

Biyernes ng alas-kwatro ng madaling araw ang usapan.

Alas-otso na ng umaga at panibagong araw na naman na aking kahaharapin.

Nang may kumatok sa pinto.

“tito, si Drew po ito. Pwede pong pumasok”, wika niya.

(Pasok)

Pagkabukas ng pinto ay bumungad ang dalawang anak ko.

Parang gusto kong umiyak.

Lumapit ang dalawang bata at pinagitnaan ako.

“Papa, matagal pa ba ang balik ni tito?”, wika ni Matt.

Niyakapa ko ang dalawa at saka ako humailik sa noo nila.

“Sa biyernes na ang pagkikita namin”, wika ko.

“Kuya, ingatan mo si papa at tito ha”, wika ni Drew.

Napatitig naman si Matt kay Drew.

“wag ka nga magsalita ng ganyan at makakauwi ka rin rito”, wika ng anak ko.

Umiling si Drew at saka nagsalitang muli.

“Si papa lang ang makakauwi rito. Ako kasi ang hinihinging kapalit ni papa”, wika ni Drew.

Di ko akalaing masasabi nito sa kuya niya.

“Shut up! Kasama mo si tito Mateo na makakauwi rito!”, mataas na tono ni Matt.

“imposibld yan kuya. Ingatan mo sila papa at tito ha”, wika niyang sagot sa kuya niya.

Biglang tumayo si Matt at lumapit sa kapatid niya.

At dito ko nakita ang anak ko na humagulgol at niyakap ang kapatid niya.

“I’m sorry little brother if I bullied you a lot. I love you and I promised to look for you!”, wika ng anak ko.

Maging ako man ay napaiyak na rin at napayakap sa dalawa.

Maya-maya ay lumayo si Matt at tinanggal ang kwentas nito na silver at isinuot sa kapatid niya.

“Wag na wag mo itong huhubarin ha. At isipin mo palagi na nasa tabi mo lang din ako”, wika nito.

Tumango naman si Drew at baliktad ang nangyari.

Ang matapang na anak ko ang umiyak sa pagkakataong ito at si Drew naman ay kalmado lang.

Bigla kong naisip ng singsing ko.

Tinanggal ko ito at isinama sa kwentas ni Matt na may pendant na cross.

“Wag rin ito tatanggalin sa kwentas at isipin mo lagi na kasama mo kami ng kuya at papa mo saan ka man magpunta”, wika ko.

Tumango naman ang anak ko at saka yumakap ito sa akin.

At sa pagkakayakap nito sa akin ay yumakap na rin si Matt sa aming dalawa.

“Tandaan niyo pareho na kami ni Papa Mateo ninyo ay mahal na mahal namin kayo”, wika ko.

“Mahal na mahal din namin kayo”, wika ng dalawa.

Napakaemosyonal ang tagpong iyon.

Maya-maya ay humiwalay ako sa dalawa.

“Magbihis kayo at pupunta tayo ng beach”, wika ko.

“Yehey!”, wika ng dalawa.

Sa totoo lang ay minsan lang kami nagbeach ng kasama si Mateo.

Ngayon ay 10 at 13 years old na ang dalawa at muling mararanasan nila ang magbeach.

Ngunit, di kasama si Mateo sa pagkakataong ito.

Kailangan kong gawin ito at para maalala ni Drew ang huling pagkakataon na nakapuntang muli sa beach ito.

Sinabihan si manang at para makapaghanda ng pagkaing babaunin namin.

Nagpunta saglit ang dalawa sa kani-kanilang kwarto at para mag-impake ng kanilang dadalhin para sa buong araw.

Alas-dyes na kami. nakarating sa resort na di kalayuan sa isang cottage.

Sa totoo lang ay ipinalagay ko ito noong nakaraang taon pa.

At nang madaanan ng bagyo ay muli ko itong ipinaayos at sementado na.

At dahil sa lugar namin lang ito ay may mga kalapit lang na nakisaya sa amin at kasama pa ang kanilang mga anak.

Narito ako sa cottage at tanaw ko ang mga bata na naglalaro sa dalampasigan.

Kung pwede lang baguhin ko ang nalalapit na pagbabago sa aming buhay ay gagawin ko.

Babalik ang aking mahal na prinsipe.

Ngunit, ang pagkawalay naman ng aming mumunting prinsipe ang magiging kapalit.

Parang gusto kong sumigaw sa galit at lumuhod para magmakaawa sa langit na sana ay walang mawawala sa kanilang mga mahal ko sa buhay.

Isang araw nalang mula bukas at mawawalay na ang aking munting prinsipe.

Lumapit si Ton na bagong dreyber namin na tagahatid sa mga bata.

“Sir, kung anuman yang gumugulo sa isip mo, tandaan mo lagi na ito ay isang pagsubok na dapat mong pagdaanan. Ang anumang nakatakda ay di kailanman pwedeng salungatin”, wika nito.

Bata pa ito at sa edad na 22 ay batak na sa trabaho at kilala ko ang kanilang pamilya.

Kung kaya’t pimag-aaral namin ni Mateo ito bilang pagmamaneho sa mga bata sa iskul ng umaga.

“Salamat sa paalala”, wika ko.

Nang iwan niya ako ay ilang minuto lang amgm lumipas at tumawag si Lucas.

Lumayo muna ako sa cottage at para di marinig ng mga iniwan ko.

Hello Art. Tumawag na ba si Menandro.

Oo, khapon at pinal na ang biyernes alas-kwatro daw.

Sinabi ba ang lokasyon ng pagkakakitaan ninyo?

Di pa eh. Mga kondisyon lang ang mga sinabi niya.

Balitaan mo ako kung saan kayo magkikita ha.

Oo, at para masiguro natin ang kaligtasan ni Mateo.

Good.

Sa ngayon ay parang okey naman ang estado ni Mateo sa hide out nila.

Nakikita ko naman kasi na parang di ito pinapahirapan ni Menandro at ang kasama niya.

Dapat lang at kong sinaktan nila ang asawa ko ay di ako papayag na makuha niya si Drew.

Relax, sinabi mo na wag siyang sasaktan di ba?

Oo, at dapat lang na sumunod sila.

Nakausap mo na ba ang mga taga-NBI?

Oo at may plan6 na ang mga ito.

Ikam na ang bahala sa inaanak jo at susubukan ko ang lahat para makuha si Mateo.

Sana ay magtagumpay ang plano natin.

Dasal ang ating magagwa sa ngayon.

Tama ka.

Oh sya, enjoy mo munang kasama ang inaanak ko at tuluyan na siyang mawawalay sa inyo ni Mateo.

Di ako titigil na magdadasal na san ay mabago ang lahat.

END CALL

Natapos ang buong araw na nakita ko ang kapaguran ng dalawa.

At nakiusap ang dalawa na sa kwarto namin ni Mateo sila matutulog at para makasama ako ng dalawa.

Sa unang pagkakataon ay mahimbing ang aking pagkakatulog na kasama ang dalawa.

KINABUKASAN…

Huwebes na ngayon at bukas ng madaling araw na ang araw na napagkasunduan.

Dahil huling araw na makakasama namin ni Matt si Drew ay sabay kaming nag-almtjsal.

At dahil magiliw si Matt ngayong araw ay tinanong ni Matt si Drew habang kumakain kami ng almusal.

“Drew, kung huling araw mo na lang sa mundo. Ano ang gusjo mong gamin sa araw na ito?”, wika niya.

“Matt! Stop it!”, wika ko.

“Okey po Tito Art. Ang gusto ko ay pudunta tayo sa park at mag picnic tayo”, wika nito.

Parang gustong lumabas ang luha sa mata ko.

“O di kaya’y magpunta tayo ng mall gaya ng ginagawa natin pag walang pasok”, wika niyang dugtong.

“Your wish is our command”, wika ni Matt.

“Dad, mag-mall tayo at iyon ang hiling ng ating bunsong prinsipe”, wika ng anak ko.

Agad kong kumurap-kurap at para mapawi ang nagbabadyang luha sa aking mga mata.

“Okey, pupunta tayo sa mall just like we usually do at weekend”, wika ko.

Dahil biyernes na bukas ay di na namin ito makakasama na pupunta ng mall sa weekend.

Nang makarating kami sa mall ay nag-aya ang dalawa sa World of Fun.

Dito sila magdalas maglaro at inaabot ng lunch ang mga ito.

At pagkatapos ay saka kami kumain sa favorite place nilang dalawa.

Mula ng magkaisip ang dalawa ay nag-jojolibee ang dalawa every weekend.

Nasanay kasi si Matt na dito kami kumakain.

Natuwa naman ako ng subuan nito ang younger brother niya na si Drew.

Ngayon niya lang ito ginawa at kadalasan ay binubully pa nga niya ito pag kumakain na sila.

Pero, look at them now.

Parang gustong sumabog ng dibdib ko sa pagmamahal na pinapakita ni Matt sa kapatid niya ngayon.

Looks weird, pero it is happening.

May independent son is now too much to care with his younger brother.

Nang subuan nito ng spaghetti ay may sauce pa sa bandang labi nito.

Agad akong kumuha ng tissue at pinunasan ko ito.

“Pakabait ka doon ha”, wika ko.

Tumango ito at saka with sweet smile.

Para akong matutunaw sa kanyang ngiti…. ang huling ngiti.

Pagkatapos naming kumain ay dinaanan na namin ang bangko para kunin ang pera na hinihingi ni Menandro.

Tahimik silang iniwan ko ng kotse at sinabihan ko na wag nilang bubuksan ang pinto ng kotse.

Kampante naman ako at may guard naman sa tapat ng kotse namin.

Matapos makuha ang pera ay saka kami umuwi ng bahay.

At pumunta kami ni Matt sa kwarto ni Drew at mag-iimpake na ito ng gamit niyang dadalhin.

Nagtaka naman ako na isang bag lang ang dala nito.

“Di ka magdadala ng mga damit mo bunso?”, wika ni Matt.

Umiling ito at sumagot.

“I’ll be back one day at gusto ko na ang mga dating gamit ko pa rin ang isusuot ko pagbalik ko rito”

Napayakag na naman ako sa bunso namin.

“Always remember that we love you so much, baby okey!”, wika ko.

Yumakap na rin ang kuya nito sa amin.

“Tito, can we all sleep here in my room for the last time”, wika nito.

“Yes, baby”, wika ko.

“Oo naman, bunso”, wika ng kuya niya.

Sabay kami muling naghapunan at pinaluto ko ang paborito nitong ulam.

Saktong nagtext si Menandro na gamit ang ibang numero.

Nakalagay rito ang address at saktong lugar na pag-iiwanan ko ng kotse.

Ipinaalala niya na walang pulis na pupunta at kaming dalawa lang ng anak nito.

Pagsapit ng alas-dose ay binuhat ko si Matt sa kwarto nito at para di na ito magising pag ginising ko na si Drew.

Buong gabi akong di natulog at bawat segundo, minuto at oras ay di ko pinalagpas at nakatitig lang kay Drew.

Saktong alas-tres ng umalis kami ni Drew ng bahay at dala ang pera.

Nakarating kami sa lugar ng saktong alas-kwatro.

Nagring ang phone ko at panibagong numero.

Hello?!

Si Menandro ito. Nakikita mo ba ang kotse na kulay asul sa tapat ng gusali.

Oo, samahan mo ang anak ko at paupuin mo sa harap. Ang pera ay sa backseat.

Si Mateo, nasaan?

Sa hide out sa di kalayuan rito.

Paano ko mapupuntahan.

Wag kang mag-alala at makakarating ka roon ng saktong 30 minuto.

Pwede bang pag-usapan nalang natin ito.

Wala na tayong dapat pag-usapan at ang anak at pera lang ang kailangan ko.

Sigurado kang okey ang asawa ko?

Gaya ng napag-usapan natin ay di namin ito sinaktan o ginutom. Bagkus ay binusog namin at inalagaang mabuti.

Paano siya mapupuntahan?

Bumalik ka na sa kotse mo at umpisahan mo nang paandarin ang kotse. Pagkalagpas mo ng pangalawang kanto ay may makikita kang daan papuntang kanan. Diretsohin mo lang yon at sa dulo ay may bahay. Naroon ang asawa mo.

END CALL

Sasagot pa sana ako at naputol na ang linya.

Tinawagan ko ito at cannot be reached na.

Mabilis akong nagpatakbo ng kotse.

At sinunod ko ang direksyong sinabi nito.

May natanaw akong bahay sa di kalayuan.

Nang pagkalabas ko ng kotse ay isang napakalakas na pagsabog mula rito.

Dahil sa wire tap ang phone ko ay halos sabay na nakarating ang kapulisan sa lugar.

May mga kapulisan namang nakaambang sa bawat boundary ng lugar at tiyak na di ito makakadaan.

Di ako makagalaw sa aking nasaksihan.

Ang pagsabog na nagmumula sa bahay na di kalayuan sa aking lugar ay ang bahay na tinutukoy ni Menandro.

Napaupo na lamang ako sa aking kinatatayuan at sumandal sa gilid ng kotse na parte ng gulong.

Hindi ito totoo!

Napasabunot na lamang ako ng buhok.

Dumating ang bombero after 30 minutes.

Ang nang maapula ang bahay ay may natagpuan silang tao na nasunog at nakaupo sa silya.

Hindi na ito makilala at sunog na sunog ito.

Di na ako nakapagpigil ng hagulgol.

Halos mabaliw ako sa aking nasaksihan.

Naalala ko si Lucas at tinatawagan ko.

Nagriring lang ito.

Pagkatapos ng sampung tawag ko ay di na rin makontak.

Wag naman sana na pati si Lucas ay napahamak rin.

Kung magkataon ay di ko mapigilang sisihin ang sarili ko sa mga nangyari.

Dinala ang sunog na katawan at titignan ang pagkakakilanlan nito.

Dahil sa traumang aking nakita ay di ko namalayan ang aking pagkawalan ng malay.

Isinugod ako ng ambulansya at sa ospital ako nagising.

Dahil sa puyat at stress ay bumigay pala ang aking katawan.

Ala -una ng tanghali ng ako’y magising.

Si Shaina na sekretarya ni Mateo ang bumungad sa akin.

Agad akong napabangon at hinahanap si Mateo.

Hanggang sa napayakap ako kay Shaina.

Nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto.

Dalawang tao ang pumasok mula rito.

May dalang supot at pamilyar ang nasa loob nito.

“Gandang hapon po sir. Nakikilala niyo po ba ang nagmamay-ari nito?”, wika nito.

Napaiyak na lang ako at ito ay isang kwentas na may kabiyak na puso.

Hinawakan ko ang kwentas at hinablot ito.

Nang maidikit ito sa kwentas na nasa supot ay nabuo ang isang puso.

Dito na muling naglandas ang luha sa aking mga mata.

“Nakikiramay po kami sa inyong pagkawala ng mahal sa buhay”, wika ng lalake at iniwan na ang supot.

Tanging si Shaina na lamang ang nakiramay sa aking pagdadalamhati.

Dalawangaraw din akong nanatili sa ospital at dahil sa trauma ko ay inobserbahan pa nila ang kondisyon ko.

At sa ikatlong araw ay saka ako nadischarge.

Napakalungkot ko at parang ayoko nang umuwi sa bahay.

Si Ton ang sumundo sa akin sa ospital at di pwedeng iyan ni manang si Matt sa bahay.

Nang makalabas ng kotse ay parang ayaw ko nang humakbang.

Nang biglang maalala ko si Mateo na aking mahal.

Naglandas muli ang aking mga luha at napahawak ako sa pader ng pinto.

“Okey ka lang po sir?”, wika ni Ton.

Tumango lang ako.

Umalis na ito at para isara pa ang gate ng gaahe.

At bigla kong narinig ang mahinang tunog ng gitara.

At alam ko ang tugtog na iyon.

Iyon ang kantang “YAKAP” na ginitara at kinanta ni Mateo para sa akin.

Nagmumulto ba si Mateo sa akin?

Ako ay nagbalik

Sa init ng ’yong yakap

Parang ibong sabik

sa isang pugad

Nadanas kong lungkot

Nang kita’y aking iwan

Ay ’di pa dinanas

ng sinuman

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

Init ng ’yong halik

Wala nang kasing-init

Yakap pa rin nito

yaring isip

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

Ako ay nagbalik

At muli kang nasilayan

Hindi na ’ko muli

pang lilisan

Dahil kung

ikaw ang yakap ko

Parang yakap ko

ang langit

At yakap ko

pati ang ’yong ngiti

-o0o-

Di na ako nakatiis at htminga ng malalim.

Agad kong binuksan ang pinto at para hanapin ang pinagmumulan ng tunog.

Parang nagmumula ito sa may kubo na katabi ng pool.

Nang aking ihakbang ang paa ko ay dito bumungad ang isang multo.

Ang multo na buhay pala.

Natita ako ni Matt at sumigaw.

“Dad!”, wika nito.

At lumingon ang dalawang taong inakala kong patay na.

Agad kong tinakbo ang aking pinakamamahal na si Mateo.

Niyakap ito at saka hinalikan sa labi.

“ahem! Minors around”, wika ni Lucas.

“Akala ko ay iniwan mo na ako”, wika ko.

“Sus, OA ng asawa ko ngayon ah!”, wika nito.

Agad kong hinigpitan ang yakap mula sa kanya.

“paanong nangyari at napunta ang kwentas sa natagpuang bangkay?”, wika ko.

“Di ko matandaan eh. Ang huli kong naaalala ay burger at coke ang huling hapunan ko at pagkatapos ay natulog na ako”, paliwanag niya.

“Ganito kasi iyon Art”, wika ni Lucas at saka ito nagsimulang nagkwento.

Nang oras na umalis si Menandro at makikipagkita na raw sa akin ay saka niya pinasok ang hide out nila Menandro.

At habang ikinakabit daw ng lalake ang bomba kay Mateo na walang malay ay lumapit ito rito at hinampas ng dos por dos.

At nang mawalan ito ng malay ay saka daw inalis Lucas si Mateo sa upuan at ipinalit ang lalake at sa di kalayuan ay naroon ang bomba.

At bukod pa roon ay ikinwento rin ni Lucas na amoy gasolina na ang paligid ng bahay at mukhang plano talagang sunugin ang asawa ko.

At baka kinuha ng lalake ang kwentas ng umipekto na ang pampatulog na inihalo sa inumin ng asawa ko.

Buti na lang at nakarating si Lucas.

Kung hindi ay tuluyan na akong nabiyudo.

“Eh, bakit di mo sinasagot ang tawag ko”, wika ko.

“palobat na ako at saka nasiraan pa kami sa boundary. Kung kaya’t nakiusap kami na ihatid nalang kami sa pinakamalapit na police station at doon na kami nagpalipas ng oras hanggang magising si Mateo”, paliwanag niya.

Masyado nila akong pinag-alala.

“Paano na ang anak naming si Drew?”, tanong ko.

“Bahala na ang mga kapulisan”, wika ni Lucas.

“Sana ay maging maayos ang lagay niya”, wika ko.

“wag ka mag-alala at di noon sasaktan si Drew”, wika namdn nitong muli.

MENANDRO POV

Pagkaalis ni Arthuro ay agad kong pinuntahan ang anak ko at ang pera.

“Hello Drew, ako pala ang totoong papa mo”, wika ko.

Ini-expect ko na magagalit ang anak ko.

Kaso, nagulat ako ng tumango lang ito.

Pinaandar ko na ang kotse at ibang direksyon ang aming tinahak.

Ibang ruta ang aming dinaanan at nag-aantay na ang bangka papunta sa kalapit baryo.

Alam ko na kasi na di kami makakaraan sa boundary at tiyak na may checkpoint doon.

Ibinalik ko ang kotse sa taong binayaran ko para hiramin ito at ibinigay ang kabuuang bayad ng renta.

Nakarating kami ng sakto sa oras at paalis na ang bus.

Habang nasa biyahe kami ay kinakausap ko ang aking anak at puro tango lang ang sagot nito.

“Anak, galit ka ba sa totoo mong papa?”, wika ko.

Umiling ito.

“Salamat naman kung ganun. Pero, bakit di ka galit sa akin?”, wika ko.

“Sabi kasi ni papa ko na hindi tama ang magalit sa mga tao”, wika niya.

Napayakap ako sa kanya at tama nga si Mateo.

Napakatalinong bata at pinalaki niya ito ng tama.

Tama ba ang naging sukli ko kay Mateo?

Sa kabila ng mahusay na pagpapalaki niya sa anak ko ay kamataxtan nito ang sukli.

Kahit inalagaan at di ito sinaktan sa ilang araw naming pagsasama ay di nawala an galit at poot sa puso ko.

Dahil sampung taon nilang inilayo ang anak ko.

Patawad Mateo kong sa huli ay iginawad ko pa rin sa’yo ang kamatayan.

Pinapangako ko na palalakihin ko si Drew gaya ng pagpapalaki mo sa kanya.

Gaya ng pangako ko sa kanya ng huli tayong magkasama.

Di ko alam kung bakit nanaig ang inggit at selos sa pagmamahal niya sa aking anak.

Patawad Mateo sa lahat.

Ngayong kasama ko na ang anak ko ay lalayo kami sa inyong lahat at magsisimula ng panibagong buhay ng kami lang dalawa.

Halos gabi na ng makarating kami ng Maynila.

Nag check-in kami ng dalawang kwarto sa hotel.

Ang isang kwarto ay dito ko inilagay ang bag na naglalaman ng pera.

Habang naghahapunan kami ay nag-uusap kami ng plano kung ano ang gagawin bukas.

Natanong niya kung saan kami pupunta.

Sinabi ko na sa Davao kami pupunta bukas.

Sinabi nito na wala daw siyang dalang damit na pamalit.

Nangako naman ako na bibilhan ko siya ng damit.

Tumango lang ito.

Hanggang sa naisipan ko na ngayon nalang kami mamili.

Total ay narito naman kami sa Maynila.

Nagpunta kami ng mall at namili ng sakto lang na gamit para sa dalawang araw na biyahe.

Gaya nga ng plano ko ay lalayo kami ng anak ko sa lahat na nakasanayan niya.

Alas-dyes na kami nakauwi ng hotel at mukhang napagod ito.

Pinatulog ko muna at saka pumunta sa kabilang kwarto.

Tinawagan ko ang isang tao na susundo sa amin sa airport ng Davao.

Maayos na rin daw ang tutuluyan naming bahay.

Pansamantala lang iyon at di kami pwedeng magstay ng iisang bahay lang.

Hangga’t maaari ay magpalipat-lipat kami ng lugar para walang makakatunton sa amin.

Kahit lugar o baluarte ko ito ay di ko pa rin tiyak ang seguridad naming mag-ama.

Malaki kasi ang koneksyon ko rito mula pa ng pagkabinata.

Umalis lang ako rito ng minsang may nakaalitan akong grupo rin ng sindikato at matagal na panahon na iyon.

Ngayong nakabalik na ako rito at may sapat na salapi na ako ay ako na ang magpapatakbo sa lugar ko.

Kinaumagahan…

Nagpunta kami ng airport at agad na nagbook ng flight papuntang Davao.

Sakto na may bakante at iyon na ang kinuha naming oras.

Nakarating kami ng saktong tanghali at kumain muna kami ng anak ko.

Medyo okey na rin ang anak ko at di na gaya kahapon na tumatango lang.

Ngayon ay sumasagot na rin.

Tumuloy muna kami sa isang hotel at may kakatagpuin pa akong tao sa hotel na iyon.

Habang nanonood ng tv si Drew ay nagpaalam ako na pupunta ng kabilang kwarto at may kakausapin lang ako.

Tumango lang ito.

Kumatok ako sa di kalayuang kwarto at ako ay pinagbuksan.

Pagkabukas ay nagyakapan kami.

“Long time no see, pre!”, wika ni Seb.

Si Seb ang kababata ko na kasangga ko mula pagkabata.

Kasama ko siya sa lahat ng lakad at maging sa suntukan.

“Handa na ba ang napag-usapan natin sa phone?”, wika ko.

“Oo naman at nakontak ko na ang dati nating mga kagrupo”, wika nito.

“good! Siya nga pala, okey na ba ang unang bahay na lilipatan ko?”, wika ko.

“Oo, at sakto na may mga chicks akong nag-aantay doon”, wika niya pang dagdag.

“No pre, kasama ko ang anak ko at dapat good guy dapat ako sa harap niya”, wika ko.

“Sabi mo eh!”, wika nito.

“Heto ang paunang bayad, bahala ka na muna dyan at saka na tayo mag- usa doon sa permanenteng titirahan naming mag-ama”, wika ko.

“Areglado pre! Matutuwa ang buong grupo sa pagbabalik mo”, wika nito.

Nagpaalam na ako at saka bumalik na sa kwarto.

Nang makapasok na ako ay nakah4a ang anak ko at nakatingala lang sa kisame.

Lumapit ako sa kanya at saka kinausap.

“anak, nagboboring ka ba?”, tanong ko.

“Wala po kasing mabasa po eh”, wika nito.

“Ganito nalang. Bibilhan kita ng laptop, pero wag na wag mo silang ichachat ang sinumang mga nakasama mo ha”, wika ko.

“Kahit po kamustahin sila?”, wika nito.

“Kasi anak, pag kinamusta mo sila ay tiyak na malalaman nila kong nasaan tayo at baka kunin ka nila sa akin”, paliwanag ko.

“Naiintindihan ko po. wag mo na po ako bilhan ng laptop o phone. Okey lang po ang book sa akin”, wika nito.

“pramis ko sa iyo ay bibilhan kita ng book pag dumating tayo sa bahay natin”, wika ko.

“Okey po”, wika niya.

Mukhang marami pa nga ako dapat malaman sa anak ko.

Sadya talagang matalino ang anak ko.

KINABUKASAN…

Bago kami tumuloy sa bahay na titirahan namin ng ilang araw ay dumaan muna kami sa isang bookstore dito sa maynila.

Nang matapos kaming bumili ay saka kami tumuloy sa bahay na pansamantalang titirahan para sa ilang transakyon bago kami lumipat sa isa pang bahay.

Ang mga bahay na ito ay hide out ng mga grupo at hindi ito talaga ang aming permanenteng bahay.

Nang makatapos ang ilang transaksyon sa bagong grupo na binuo namin ni Seb ay lumipat kami sa pangalawang bahay.

Dito ay may isa pa kaming grupo na aking pamumunuan.

Ang totoo niyan ay kailangan. ko nang maraming koneksyon at para lumakas at lumawak ang aming masasakupan.

Basta may pera ay tiyak na ang kapangyarihan mo para mamuno.

Makalipas ang isang linggo ay nakarating na kami sa bahay namin.

Dito kami mamamalagi at dito kami magsisimula ng bagong buhay na kasama ang nag-iisa at tagapagmana ng aking negosyo pagdating ng araw.

Di naman kalakihan ang buong lugar.

May mataas na bakod at bilang proteksyon sa labas.

At may harden rin ito.

May mataas na gate at para di basta-basta mapapasok ng sinuman.

Sa araw ay may makakasama kami.

Ang tagapagluto at dalawang kasam-bahay.

May sariling quarters ang mga ito at sa gabi ay kami na lamang ng anak ko sa bahay.

May gwardiya rin kami para magbantay ng gate.

Sa simula ay namamahay kami ng anak ko.

Dahil sa bagong bahay ay di rin namin alam an mga nakapaligid sa lugar.

Medyo liblib ang lugar at papasok ang daanan bago makarating rito.

Kung wala kang sasakyan ay tiyak na di ka makakapunta ng bayan.

Ito ang mas gusto ko at matatawag na pribado ang lugar.

Tanging ang phone ko lamang ang daan para sa aking transakyon sa itinayo kong organisasyon.

Si Seb ang kanang kamay ko at nangangasiwa ng lahat ng transaksyon.

Habang nasa biranda ako ng bahay ay lumapit ang anak ko.

“Pa, pwede ka pong makausap?”, wika nito.

Kumaway ako at saka lumapit sa aking kinauupuan.

CONVO WITH MY SON

Pa, bakit ka nga po pala nakulong?

Mahabang kwento, anak.

Handa po akong makinig.

Ipinakulong kasi ako ng papa Mateo mo, anak.

Paanong ipinakulong?

Kasi, ganito anak.

Ikinwento ko ang lahat sa kanya.

Ang pagkalulong ko sa sugal.

Ang pagdukot ko kay Mateo.

At di ko naman direktang sinabi na si Mateo ang nagpakulong sa akin.

Sinabi ko na nahuli ako ng mga kapulisan ng ituro ako sa bumili ng sasakyan na pagmamay-ari ni Mateo.

At tinanong niya ako kung nakulong ako ay bakit narito ako ngayon na kasama siya.

Napaisip ako kung ipagkakaila ko ba ang totoo o gumawa nalang ng kwento.

Ang sabi ko na lamang ay tumakas ako at para hanapin siya.

At natanong niya ako ng isang tanong at di ko alam ang isasagot.

“Pa, kung sakali ba na dumating ang mga pulis, susuko ka po ba?”, wika nito na talagang tumatak sa aking isip at di alam ang isasagot.

Agad ko itong yumakap at sinagot ang tanong nito.

“Para sa’yo anak ay susuko ako. Pero, sa ngayon ay nais ko pang makasama ka “, wika ko.

“Ipangako mo Papa na wag kang manlaban at kung sakali mang makulong kang muli ay dadalawin po kita lagi”, wika nito.

Nangilid ang aking luha sa narinig.

Tama ba ang mga narinig ko sa anak ko?

Ayaw niya akong masaktan?

“Para sa’ŵ anak ay gagawin ko ang nais mo”, wika ko.

Yinakap na mahigpit ang anak ko at saka humalik sa noo.

Mula ng makarating kami rito sa bahay ay tanging libro ang hawak nito.

Napaisip na lamang ako kung namana ba nito ang talino sa akin?

kung diskarte ay talagang sa akin ito nagmana.

Pero ang pagiging matalino ay wala sa dugo ko ata iyon.

Napakaliwanag ng langit dahil sa liwanag ng buwan.

Maya-maya ay pinatulog ko na ang anak ko at dumiretso ako sa istante na kinalalagyan ng mga imported na alak.

Nagshot sa biranda at dito ko muna nagpalipas ng oras hanggang sa antukin ako.

Dalawang buwan na rin ang nakalipas at pasalamat ako at matagumpay ang organisasyong binuo ko.

Mapagkakatiwalaan ko talaga si Seb pagdating sa ilegal na negosyo.

Maya-maya ay pumasok na ako ng kwarto ko at para makapagpahinga.

Dahil sa hilo ko ay agad akong nakatulog.

Maya-maya ay may yumugyog sa akin.

Bakit gising pa ang anak ko.

Pagkamulat ko ng mata ay nagulat ako sa aking nakita.

Isang lalake na nakasuot ng NBI sa damit.

Sa una ay akala ko ay panaginip lang.

Ngunit ng maramdaman ko ang posas ay biglang nagising ang aking diwa.

Shet!

Totoo nga ang mga nakikita ko.

Inaresto ako ng mga ito at saka inilabas ng pinto.

Nakita ko si Drew at tumakbo ito papunta sa akin.

“Papa!”, wika nito at nang makarating sa kinaroroonan ko ay yumakap ito sa akin.

“Pangako ko papa na dadalawin po kita sa kulungan”, wika ng anak ko.

Napaiyak ako at parang gusto kong sumigaw sa galit at emosyon.

“Pangako mo yan anak ha! Hihintayin kita”, wika ko.

Tumango na ito at saka na kami nagpatuloy papunta sa kotse.

Nakita ko na hawak ng isang pulis ang anak ko at ito na ang huling sulyap ko sa anak ko ng mga oras na iyon.

Mula sa presinto ng Davao ay inilipat ako sa maynila.

Makalipas ng dalawang buwan ay nakatanggap ako ng bisita.

Tuwang-tuwa ako na tinungo ang visitimgm area at natitiyak ko na ang anak ko ito.

Pagkadating ko ay isang babae.

Teka, tama ba na ako ang may bisita nito?

Nang makalapit ako ay saka ito ngumiti.

“Kumusta ka na, Menandro”, wika nito.

Pamilyar ang boses.

“Te… teka! Cynthia?”, wika ko.

Tumango ito at ngumiti.

“ako nga, kumusta ka naman dito sa loob?”, wika niya.

Di ako makapaniwala sa nakikita ko ngayon.

Ang dating payatot at losyang na Cynthia ay ngayo’y parang isang diyosa sa kagandahan.

Di ko akalaing gaganda pala ito ng ganito.

Di na ako magtataka at may pinagmanahan ang aking anak na si Drew.

“Mama”, wika ng isang bata na parang pito o walong taong gulang na nakahawak sa isang matangkad at mestisong lalake.

Yumakap kay Cynthia ang bata at lumapit ang lalake.

“Ahm, asawa ko nga pala, Menandro”, pakilala ni Cynthia sa akin.

“Pre, Christian pala”, nakipagkamay ito sa akin.

Ito pala ang bagong asawa ni Cynthia.

Bagay nga sila.

Biglang napako ang mata ko ng may pumasok pang iba.

Si Drew na anak ko at bigla akong napatayo.

Yumakap ito sa akin at di ko na pinansin pa ang ilan pang dumating.

Nagulat nalang ako ng may nakatayo mula sa likuran ni Drew at nagsalita.

“Kumusta ka na, Menandro”, wika nito.

Ang boses na iyon.

Di ako pwedeng magkamali.

Dahan-dahan kong pinaangat ang aking tingin.

Mula sa pantalon paakyat sa mukha.

Nanlaki ang mata ko ng si Mateo pala ang nakatayo.

“Te… Teka! Buhay ka?”, wika ko na halata ang pagkagulat.

Ngumiti ito at tumango lang.

Yumakap naman si Drew kay Mateo.

“Pe… Pero, paanong nangyari iyon?”, wika ko.

“Si Onyok ang namatay sa bahay at hindi ako, Menandro”, wika nito.

Si Onyok pala ang namatay.

Kung kaya’t wala akong natanggap na tawag mula sa kanya at di dumating sa araw ng iyon.

Ang unang araw ko sa unang bahay na dapat ay nauna ng araw na nagkatipon-tipon ang mga miyembro ng organisasyon.

Napalunok na lamang ako at saka di makatingin ng tuwid.

“Salamat at di ako namatay, Menandro. Kung sakali mang nawala ako ay tiyak na marami ang malulungkot sa aking pagkawala”, wika nito.

Napayuko ako at di na makaharap sa kanya.

Kusang naglandas ang aking mga luha sa aking naramdamang kahihiyan.

Nang iangat ang aking mukha ay saka ako humingi ng kapatawaran sa kanya.

Tinanggap naman nito at saka nagpasalamat muli at nakabalik na raw sa kanya si Drew.

Napatingin naman ako kay Drew at ngumiti naman ito.

“Alagaan mo ang anak ko ha!”, pakiusap ko.

“Oo naman, kaso. Malayo ang maynila para madalas kaming makadalaw rito”, wika niya.

Lalo akong napahagulgol sa narinig.

Di nga ako nagkamali.

Sa kabutihang loob ni Mateo ay natitiyak ko na sa kanya ito namana ni Drew.

“Pwede naman po kita tawagan Papa sa telepono at doon tayo magkwentuhan”, wika naman ng anak.

Bigla akong napayuko at tinawag ang anak ko.

Lumapit ito at saka yumakap.

“pangako mo yan anak ha!”, wika ko.

Tumunog na ang bell at tapos na ang visiting time.

Muli ay nagpaalam na ang mga ito at kahit sa aking paglalakad ay di ko mapigilang humagulgol.

Lumipas ang ilang buwan at sa telepono na kami nagkakausap ng anak ko.

Tinupad naman nito ang kanyang pangako na tatawagan niya ako lagi.

Dito ay nakukwento ng mga nangyayari.

Nakwento nga niya na nagtake daw ito ng remedial class dahil sa marami itong na-miss sa iskul niya.

At sa bawat araw na kanyang pagtawag ay di ito nawawalan ng kwento na bago.

Maging ang pagkakaroon nito ng alagang aso at iba.

Dahil habang buhay na pagkabilanggo ang aking sentensya ay wala na akong pag-asang makasama pa ang aking anak sa labas ng kulungang ito.

Kahit magkaganun pa man ay nagpapasalamat pa rin ako sa itaas at binigyan pa niya ako ng pagkakataong makasama ang anak ko at maitama ang lahat ng pagkakamali ko.

MATEO POV

Mula ng kunin ni Menandro ang anak niya sa akin ay parang naging kulang na ang bawat araw ko.

Namimis ko ang bawat umaga na papasok ang anak ko sa kwarto namin ni Art para gisingin ako at yumakap.

Ang kasama sa almusal at walang araw na lumipastna binubully ng kuya niya ito.

Ang pag-uwi ko na sasalubong at hanap ang dala kong pasalubong nilang Jolibee.

Ngknit kahit na nangjtngulila ako kay Drew ay sinikap ni Art na aking pinakamamahal na hari na paligayahin ako sa bawat paglipas ng araw na di kasama o nakikita si Drew.

Sa pamamagitan ng kwentas at singsing na nakasabit na binigay ni Art kay Drew ay ito ang naging daan para matunton ang lokasyon nila. ’ Sa una ay di pa talaga nila sinubukang puntahan ang lokasyong kinaroroonan nila.

Dahil sa pakiusap ko na baka mapano ang bata.

Ngunit, ang totoong dahilan ko ay para makasama ni Drew ang totoong ama nito.

Ito ang isang bagay na alam kong makakatulong sa kanilang mag-ama.

Tiniis ko ang mga araw at buwan para sa kanilang kaligayan.’

Nais kong ibigay ang panahong magkasama ang dalawa kahit sa maikling panahon lamang.

Hanggang sa nagpalipat-lipat ang lokasyon ng kwentas na sinusundan ng mga otoridad.

Bumalik naman ang sigla ng buong pamilya ko ng makabalik na si Drew.

Nakakatuwa lang isipin.

Na ang aso’t-pusang magkapatid ngayon ay napakaclose nila.

Di kakain ang kuya pag di kasama si bunso.

Di na nito inaasar at pinapahiram na niya ng mga laruan.

At magkasundo na sil ngayon sa kanilang bagong alagang aso.

Ngunit, sa kabila ng kaligayahan ko ngayon.

Ay may isa akong pinakatatagong lihim sa kanila.

Na ang taong8 minahal at kasama nila…

ay dating sireno pala.

-WAKAS-