I (Teaser)

“Magandang umaga po ma’am, ako po si Miguel ang bagong niyong hardinero.” pakilala ni Miguel at medyo natigilan siya ng makita ang mukha ng babaeng amo. Taliwas sa inaasahan niyang may edad ng babae ang bubungad sa kanya, inaamin ni Miguel na mas bata ang maganda at seksing babaeng kaharap niya ngayon.

“Masyado namang nakakatanda ang ma’am, at ’wag mo na akong popoin, mukhang hindi naman nagkakalayo ang mga edad natin.” saad ni Violet at nagugustuhan nito ang nakikitang makisig at guwapong lalaki na bago nilang hardinero.

…

“Oo naman at sasamahan na kita palabas, dahil gusto kong makita kung paano mo ako didiligan, I mean ang mga halaman ko sa garden.” ngiting sagot ni Violet na may kasama pang pang-aakit.

“Palabiro pala kayo ma’am Violet, sige ituro mo sa akin kung saan ang kailangan kong diligan.” ’di papatalong sagot ni Miguel.

…

“Kung hayok ka sa bagay na iyon, sa iba mo hanapin!” inis na turan ni Timothy at mabilis nitong iniwanan ang bastos na hardinero.

‘Mahihirapan yata ako sa herederong iyon.’ naiiling pero nangingiting kausap sa sarili ni Miguel.

Author’s Note:

Coming this July

KABANATA I

Hindi parin makapaniwala si Miguel, na ngayon na magsisimula ang kanyang bagong trabaho bilang hardinero. Matapos maipadala ang kanyang resume isang linggo palang ang nakakalipas, kahapon ay kaagad siyang tinawagan ng magiging amo at sinabihang tanggap na ito sa trabaho. At heto ngayon, tanaw na ng kanyang paningin, ang napakalaking masyon ng mga Valdez. Kaya naman ng makalapit sa malaking gate ng nasabing mansyon, kaagad ng pinindot ni Miguel ang doorbell na naroon.

Isang medyo may edad ng matandang babae, na batid ni Miguel ay isang kasambahay ang bumungad sa kanya pagkabukas ng malaking gate.

“Magandang umaga po, ako po ang bagong hardinero.” pakilala ni Miguel sa matanda.

Saglit namang pinagmasdan ng matanda ang lalaki, at ng makita ang guwapong mukhang meron ang kaharap, naiiling na pinagbuksan na niya ang nagpakilalang bago nilang hardinero.

“Sundan mo ako hijo.” saad ng matanda.

Sa narinig sa matanda, kaagad namang sumunod si Miguel. At habang nakasunod ito, saglit na pinagmasdan ni Miguel ang paligid ng malawak na bakuran ng masyon, at gaya nga ng kanyang inaasahan, hindi magiging madali ang bago niyang trabaho, sa lawak ng hardin na kita ng kanyang dalawang mga mata.

Ilang minuto pang paglalakad, narating na rin nila ang malaking pintuan papasok sa masyon.

“Maghintay ka muna sa sala hijo at tatawagin ko lang si Ma’am Violet.” baling ng matanda kay Miguel pagkabukas nito ng pinto.

“Sige po.” magalang na sagot ni Miguel, at iniwan na nga siya ng matanda. Minabuti naman ni Miguel na maupo sa sofa, habang hinihintay nito ang pagbaba ng bagong amo. At habang naghihintay, pasimple nitong pinagmasdan ang paligid ng malawak na sala. Sa nakita nitong maraming cctv na nakalagay sa mga sulok ng nasabing sala, pati na sa ilang bahagi ng mansyon na tanaw ng malinaw niyang mga mata, alam kaagad ni Miguel na tama ang kanyang naisip na hindi magiging madali ang totoong pakay niya sa lugar.

Nang marinig ng matalas na mga tenga ni Miguel, ang mga yabag na galing sa taong pababa ng malaking hagdan, na unang bumungad sa kanya pagkapasok niya ng mansyon kanina. Inayos na ni Miguel ang sarili, dahil alam nitong umpisa na ng kanyang pagpapanggap.

“Hijo, heto na si ma’am Violet.” tawag ng pansin ng matandang kasambahay kay Miguel.

Kaagad namang tumayo si Miguel, at bumaling sa magiging amo.

“Magandang umaga po ma’am, ako po si Miguel ang bagong niyong hardinero.” pakilala ni Miguel at medyo natigilan siya ng makita ang mukha ng babaeng amo. Taliwas sa inaasahan niyang may edad ng babae ang bubungad sa kanya, inaamin ni Miguel na mas bata ang maganda at seksing babaeng kaharap niya ngayon.

“Masyado namang nakakatanda ang ma’am, at ’wag mo na akong popoin, mukhang hindi naman nagkakalayo ang mga edad natin.” saad ni Violet at nagugustuhan nito ang nakikitang makisig at guwapong lalaki na bago nilang hardinero.

Samantala, pigil ng matandang kasambahay na si Myrna ang mapailing, dahil gaya ng kanyang inaasahan, may bago na namang pagkakaabalahan ang malanding babaeng amo.

“Hindi naman po yata tama iyon ma’am, amo ko kayo, kaya normal lang po na igalang ko kayo.” sagot naman ni Miguel sa babaeng amo. At kita rin nito ang pagkilatis ng babae sa kanya mula ulo hanggang paa.

“You’re right but I insist, just drop the po and opo thing, just call me Ma’am Violet okay.” ngiting saad ni Violet at lahad pa nito ng sariling kamay sa makisig at guwapong lalaking kaharap.

Maagap naman na inabot ni Miguel ang nakalahad na kamay ng babaeng amo, pero hindi siya basta-basta magpapadala sa nakangiti at magandang mukhang meron si Violet, dahil alam nitong isang mapanganib na tao ang sinumang makakasalamuha niya sa masyon na ito ng mga Valdez.

“Sige ma’am Violet, ibig ba nitong sabihin ay magsisimula na rin ako ngayon?” sagot at tanong ni Miguel sa amo, na batid rin ng binata na ayaw ng pakawalan ng babae ang kanyang kamay.

Gaya nga ng kanyang inaasahan sa lalaking kaharap, sa pagkikipagkamay pa lang niya sa bagong hardinero, alam at ramdam ni Violet na brusko at lalaking-lalaki ang matipunong si Miguel, kaya naman hindi na siya makapaghintay na maakit ang huli, gaya ng maraming lalaking patay na patay sa kanya.

“Oo naman at sasamahan na kita palabas, dahil gusto kong makita kung paano mo ako didiligan, I mean ang mga halaman ko sa garden.” ngiting sagot ni Violet na may kasama pang pang-aakit.

Hindi inaasahan ni Miguel na sa unang pagkikita palang nila ng babaeng amo ay lantarang magpapakita kaagad ito ng interes sa kanya. Ganunman, handang ibigay ni Miguel ang kahit na ano, basta maging matagumpay lang ang kanyang plano, na dahilan ng pananatili niya sa Mansyon ng mga Valdez.

“Palabiro pala kayo ma’am Violet, sige ituro mo sa akin kung saan ang kailangan kong diligan.” ’di papatalong sagot ni Miguel.

“Kung ganun halika, at sigurado akong magugustuhan mo ang ipapadilig ko sa’yo.” ngiting yakag ni Violet sa hot niyang hardinero.

At sinundan nga ni Miguel ang babaeng amo, na gaya ng kanyang inaasahan ay mahilig nga sa guwapo at matipunong lalaki na katulad niya.

‘Mukha pa namang mabait ang binata, pero sigurado akong matutulad rin ito sa mga naging lalaki ni Violet, na ipapaligpit ni sir kapag nabisto nito na nagkaroon ito ng relasyon kay ma’am.’ saad sa sarili ni Myrna, na naiwang sinundan ng tingin ang papalabas na babaeng amo kasama ng bago nilang hardinero.

…

Dahil araw ng sabado, medyo late na ng magising si Timothy. At gaya ng madalas niyang gawin sa tuwing gigising siya, unang ginawa ng binata ay ang kapain ang salamin na nasa malapit na mesa sa kanyang kama, medyo malabo kasi ang paningin na mayroon siya, at ang pagsusuot ng salamin sa mata ay malaking tulong para makakita siya na maayos. Kaya naman pagkakapa nito sa salamin, mabilis na isunuot na rin niya ito. Saglit na nag-unat siya ng mga braso bago ito tuluyang bumangon, at ng makabangon ay gaya ng kanyang palagiang ginagawa, kaagad nitong hinawi ang kurtina sa kanyang bintana, para tignan ang hardin na nasa tapat ng kanyang kuwarto. Pero hindi ang inaasahan niyang mga tanim na halaman na puno ng iba’t-ibang bulaklak, isang matipunong lalaking walang suot na damit na kasalukuyang nagdidilig sa mga ito ang bumungad kay Timothy. Kaya naman sandaling natigilan ang binata at tinignan ang makisig na lalaking abala parin sa pagdidilig ng mga halaman, pero ng matauhan sa kanyang ginagawa, mabilis na tinakpan muli ng kurtina ni Timothy ang bintana sa kanyang kuwarto, bago pa siya mahuli ng lalaki at mag-isip ng masama sa kanya.

Hindi naman napansin ni Miguel ang pagtingin na iyon sa kanya ni Timothy, pero batid ng una ang paggalaw ng kurtina sa bintanang kaharap ng kinaroonan niyang hardin.

‘Bago siguro naming hardinero.’ kausap sa sarili ni Timothy at muli’y bumalik sa kanyang isipan ang magandang katawan ng lalaking nasa hardin na katapat lang ng sariling kuwarto.

…

Matapos makaligo ay lumabas na sa kanyang kuwarto si Timothy para kumain ng almusal. Pagdating nga sa hapag ng binata, kaagad naman siyang napansin ng kanyang yayang si Myrna.

“Senorito maupo ka na.” nakangiting saad ni Myrna, at mabilis nitong naihanda ang pagkain ng kaisa-isang taong dahilan ng pananatili parin niya sa mansyon ng mga Valdez.

“Salamat po nay Myrna, sabayan na po ninyo ako.” nakangiting anyaya ni Timothy sa itinuring na niyang ina.

“Hindi na senorito, mamaya na lang ako kakain kasama ng iba.” tanggi ng matanda at ayaw nitong makita ni Violet ang pagsama niya sa almusal sa alaga.

“Nay naman, kung si tita Violet ang inaalala ninyo, ako pong bahala sa kanya.” saad ni Timothy sa alam nitong dahilan ng pagtanggi sa kanya ng matanda.

“Ayos lang ako senorito, tama naman siya, na ang kasambahay ay ’di dapat sabayan ang amo sa pagkain.”

“Nay, alam ho naman n’yo na hindi lang bilang kasambahay ang turing ko sa inyo, kung tutuusin mas gusto ko pa pong kayo ang kasabay ko kesa sa taong iyon.”

“Alam ko naman iyon senorito, pero ako na lang ang iiwas at ayokong magtalo pa kayo ni ma’am ng dahil sa akin.” sagot ng matanda.

Wala na ngang nagawa pa si Timothy, kaya gaya ng madalas na nangyayari, muli, mag-isa na naman siyang kumain ng almusal sa mahabang hapag na iyon. Minsan pa, hiniling ng binata na sana ay isang simpleng buhay na lang ang mayroon siya, hindi sa tinatanggihan niya ang mariwasang buhay na mayroon siya simula ng isilang siya, pero kung ang kapalit ay may buo siyang pamilya na palaging kasalo niya sa pagkain, handang iwanan ni Timothy anumang oras ang buhay Prinsepeng kanyang tinatamasa.

Matapos kumain ay kaagad na lumabas ng masyon ang binata, nakalimutan rin niya pansamantala ang nakitang lalaki kanina, kaya ngayon ay papunta siya sa kanyang sariling hardin, na siya mismo ang nagtanim ng mga halaman na naroon.

Dala ang isang gunting na gagamitin niya sa pagtanggal sa mga damong ligaw at mga natuyong dahon sa mga tanim nitong bulaklak, kaagad ng nagtungo si Timothy sa lugar ng hardin na katapat lang ng kanyang kuwarto.

Sa mga sandaling iyon, nandoon malapit sa lugar rin na iyon si Miguel, na malapit ng simulan ang pagtabas ng mga damo sa malawak na hardin.

Abala sa pagputol ng mga tuyong dahon si Timothy, nang marinig nito ang maingay na dulot ng makinang ginagamit sa pagtabas ng damo.

Sa gulat nga ni Timothy at napaatras ito na naging dahilan ng pagkatumba  nito, pero mabuti na lang na naitukod niya ang dalawang kamay, kaya hindi tumama ang kanyang ulo kahit pa sa lupa lang sana ang babagsakan nito. At dala ng impact ng nangyari sa kanya, nahulog rin ang salamin na suot ng binata, kaya naman ng makaupo, simulan na nitong kapain ang malapit sa kinauupuan, sa pagbabakasakaling kaagad na mahanap ang nahulog na salamin.

Ang pagkagulat na naging dahilan nga ng pagkatumbang nangyaring ’yon kay Timothy ay nasaksihan ni Miguel, na ilang metro lang ang layo sa kinaroroonan ng una. Kaya naman napakunot-noo ang binata, nang makita nito ang ginagawang pagkapa ng lalaking malapit lang sa kanya. At ng mapagtanto ni Miguel ang dahilan ng pagkapa ng binatang kasalukuyan niyang pinagmamasdan, hindi na nag-aksaya pa ng panahon ito at lumapit na sa kinaroroonan ng lalaki na patuloy parin sa pagkapa sa lupa.

Ilang minuto na rin siya sa ginagawa at dahil sa malabo ang kanyang paningin, hirap si Timothy na mahanap ang nahulog nitong salamin. Abala parin ito sa paghahanap, nang mapansin nito ang bulto ng tao na lumapit na sa kinalalagyan niya.

At malabo man ang mga mata, nakasisiguro ang binata na isang lalaki ang ngayon ay malapit lang sa kanya.

“Si-sino ka?” kabang tanong ni Timothy sa lalaki.

Walang narinig na sagot si Timothy sa lalaki, sa halip isang kamay ang sumunod na naramdaman ng binata sa kanyang baba.

Sa paglapit nga ni Miguel sa kinaroroonan ng lalaki, isang salamin ang kaagad na nakita nito. Sa puntong iyon, tama nga ang kanyang hinala na ang bagay na iyon ang hinahanap ng lalaki. Kaya naman, para matulungan ang lalaki ay mabilis na pinulot ni Miguel ang salamin. At sa ginawa ay nakuha nito ang atensyon ng lalaki, na bagamat batid niyang malabo ang paningin ay alam na ang kanyang presensya. Kasunod nga nito ang pagtatanong ng lalaki, kung sino siya, pero hindi sinagot ni Miguel ang tanong na iyon, sa halip ay nakita na lamang nito ang sarili, na imbes na iabot sa lalaki ang pag-aaring salamin, gamit ang isang niyang kamay, hinawakan niya ang baba ng lalaki at ipinasuot rito ang salamin na kanina pa nito hinahanap.

Pagkasuot ng kanyang salamin, bumungad sa dalawang mata ni Timothy ang seryosong guwapong mukha ng lalaki, na siyang tumulong sa kanya para muling makakita ng maayos.

Hindi naman alam sa sandaling iyon ni Miguel, kung bakit bigla itong natigilan ng mapako ang kanyang paningin sa mukha ng lalaking kanyang tinulungan. At nanatili parin sa baba ng lalaki ang kanyang kamay.

Nagtataka man si Timothy sa tila ba natigilang lalaki, pinili na lamang na magsalita ng binata.

“Uhm salamat kuya.”

Sa narinig, doon pa lang natauhan si Miguel, at mabilis na tinanggal ang kamay na nasa baba parin ng lalaki.

“Wala ’yon, oo nga pala sa tanong mo kanina, ako si Miguel ang bagong hardinero dito sa mansyon.” sagot at pakilala ni Miguel, sabay lahad pa nito sa isang kamay.

“Ako naman si Timothy kuya Miguel, anak ako ng may-ari ng mansyon.” pakilala ni Timothy at inabot naman ang nakalahad na kamay ng bago nilang hardinero. At naging dahilan nga para masilayan muli ng binata, ang magandang katawan ng bago nilang hardinero na siyang unang nakita niya kanina, pagkabukas niya ng kurtina sa bintana ng sariling kuwarto.

Lihim namang napangiti si Miguel, na nahalata ang napakong pagtitig sa kanyang katawan ng bagong kakilala, na kaisa-isang pa palang anak ng taong pakay niya sa mansyong iyon. At sa naisip na maaari nitong gamitin, ang lalaking kasalukuyang hawak parin ng isa niyang kamay, isang plano ang kaagad na sumunod na nabuo sa kanyang isipan. At hindi na nag-aksaya pa ng oras si Miguel, dala parin ng magkatagpo nilang mga kamay ni Timothy, mabilis nitong nahila papunta sa kanya ang huli.

Sa hindi nga naisip na gagawin sa kanya ng bagong kakilalang lalaki, sa paghila nito sa kanya ay naging dahilan para mapunta ang kanyang mukha sa dibdib ng walang suot na pang-itaas na bago nilang hardinero. At bago pa makaalis sa puwestong iyon si Timothy, sunod na naramdaman nito ang isang braso ni Miguel na pumalupot sa kanyang likod.

“Mamayang gabi, samahan mo ako sa kuwarto ko.” bulong ni Miguel sa tenga ni Timothy, bago nito pakawalan ang huli.

Ang kabang dulot ng makisig na lalaki na tumulong sa kanya kanina, sa isang iglap lang ay napalitan ng pagkainis. Inaamin ni Timothy na tagilid ang kanyang sekswalidad, at alam lahat ng mga kasama niya sa mansyon ang tungkol sa bagay na iyon. Aminado rin siya na bagamat hindi natuwa sa kanya ang daddy niya ng ipaalam nito ang tungkol dun, wala naman siyang narinig na masamang salita galing dito. Puwera na lang sa kaisa-isang tao na si Violet, na sa simula palang ay pareho na ang pagkadisguto nila sa isa’t-isa. Kaya naman sa narinig nitong salita na galing sa bago nilang hardinero, inaamin ni Timothy na tila ba pambabastos iyon sa kanya ng lalaki.

Kaya naman ng maramdaman niya ang pagluwag ng hawak sa kanya ng hardinero, isang malakas na pagtulak ang ibinigay ni Timothy sa para sa kanya ay bastos na lalaki.

“Kung hayok ka sa bagay na iyon, sa iba mo hanapin!” inis na turan ni Timothy at mabilis nitong iniwanan ang bastos na hardinero.

Hindi naman inaasahan ni Miguel ang reaksyon na iyon ni Timothy, na matapos itulak ng huli ay mabilis na nakuha ang balanse bago pa ito mabuwal sa pagkakatayo. At imbes na magalit sa tinuran ni Timothy, namalayan na lang ng binata ang sariling napapangiti habang pinagmamasdan ang papalayong anyo ng nainis sa kanyang lalaki.

“Mahihirapan yata ako sa herederong iyon.” naiiling pero nangingiting kausap sa sarili ni Miguel.

KABANATA II

Sa loob ng mansyon, nakita ni Violet ang tagpong nangyari sa stepson at sa bago nilang hardinero.

Kaya naman ng makapasok sa loob si Timothy, hindi na nagdalawang-isip ang babae na magbigay ng komento sa nasaksihan kanina.

“Hindi ko alam na hardinero lang pala ang tipo mo.”

Pabalik na sana sa kanyang kuwarto si Timothy ng marinig nito ang sinabing iyon ni Violet.

Batid ng binata na siya ang tinutukoy ng stepmom niya, at hindi naman ito papatalo sa kilalang-kilala na niyang babae.

“Ako ba talaga o baka naman ikaw? ’Di bale sayong-sayo na siya.” ngiting-asong balik ni Timothy kay Violet.

“Talaga lang ha? Kunsabagay, bago siya pumatol sa baklang kagaya mo, ’di hamak na mas gugustuhin ng makisig na lalaking iyon ang kagaya ko, pero hindi ko ipagpapalit ang daddy mo at ang perang meron siya hahaha.” saad ng babae at iniwanan na nito si Timothy.

“Gold digger.” saad ni Timothy sa tumalikod na babae.

…

Tanghali na at nangangalahati palang ang natapos niya sa pagtatabas ng mga damo sa malawak na hardin. At gaya nga ng sabi kanina ni Violet na babalikan siya nito maya-maya ng samahan siya nito patungo sa hardin, tanaw na ni Miguel ang papalapit na babaeng amo, pati na ang dalawang baso ng juice na hawak rin nito.

“Ang init no Miguel? Kaya magpahinga kana muna, heto pangtanggal uhaw mo, ako kasi kanina pa uhaw.” saad ni Violet at abot nito sa isang baso ng malamig na juice sa lalaking lalo pang naging kaakit-akit sa paningin niya, sa nakikita nitong pawisan na magandang katawan ng kanilang hardinero.

“Salamat Ma’am Violet.” ngiting sagot ni Miguel na kaagad tinanggap ang inumin na dala ng babaeng amo. At gaya rin kanina sa una nilang pagkikita ng babae, pansin ng binata ang pagtingin ni Violet sa kanyang hubad na katawan.

At habang iniinom ni Miguel ang malamig na inumin, sunod na naramdaman ng binata ang pagdampi ng isang kamay ng babaeng amo sa kanyang katawan, na kasalukuyang may hawak rin na maliit na tuwalya.

“Relax ka lang, pawis na pawis kana kasi, ako ng bahalang magpunas sa katawan mo.” ngiti ni Violet at napakagat-labi pa ito, habang ipinagpatuloy ang pagpupunas sa pawisan na makisig na katawan ni Miguel. Tila pa kiniliti ang buong katawan ng babae, dahil bukod sa pagpupunas sa magandang katawan ng hardinero, sinamantala na rin nitong haplusin ang walong prominenteng pandesal sa tiyan ni Miguel.

Ramdam ni Miguel ang paghaplos ng babaeng amo sa kanyang katawan, at bilang lalaki, inaamin ng binata na nadadala siya sa ginagawa ngayon ni Violet. At gaya ng kanyang plano na gamitin ang asawa ng lalaking pakay niya sa mansyon na iyon, dadahan-dahanin niya ang pagkuha sa loob ng babae, nang sa ganun kapag hulog na hulog na sa kanya si Violet, madali na para sa kanya ang mapaikot ito.

“Ang suwerte ko naman sa’yo ma’am Violet, pero hindi ba nakakahiya at baka anong isipin sa atin ng mga tao.” kunwaring alalang saad ni Miguel.

“Don’t worry, tikom ang bibig ng mga iyon, takot lang nila sa akin, at isa pa, wala pa naman tayong ginagawa masama hindi ba?” kagat-labing sagot ni Violet at inilagay nito ang isang kamay sa malapad na dibdib ni Miguel.

“Tama ka naman ma’am, pero paano kapag ang anak mo ang nakakita sa atin?” tanong muli ni Miguel na sa puntong iyon ay kasama na ang pagkuha nito ng impormasyon sa babae.

“Anak? My God Miguel! Sa sexy kong ’to, mukha na ba akong may anak?” natatawang saad ni Violet at nagkunwaring nagulat, para hampasin ng mahina ang malapad na dibdib ng hot niyang hardinero.

“Ibig sabihin hindi mo anak ang nakita kong binata kanina? Kunsabagay tama ka naman ma’am, hindi ang maganda at seksing katulad ninyo ang maaring may anak na.” kunwaring gulat na reaksyon ni Miguel, sabay bola pa nito sa babaeng amo.

“Thanks at naaappreciate mo ang gandang taglay ko Miguel, at para sagutin ko ang maling-akala mo na anak ko ang nakausap mo kanina, anak siya ng asawa ko sa namatay nang una nitong asawa. At babalaan na rin kita patungkol sa stepson kong iyon, may sakit iyon, at ang sakit na mayroon siya ay ang pagpatol sa kahit na sinong lalaking makita niya, hindi na rin ako magtataka na may AIDS ang baklang iyon, na puro kahihiyan ang dala sa pangalan ng asawa ko.” nangingiting reaksyon ni Violet sa papuri sa kanya ng handinero, at pagtatama nito sa relasyong meron sila ni Timothy na siniraan na rin niya sa kaharap. Ginawa iyon ni Violet, para sa kanya lang mapunta ang atensyon ni Miguel. Takot kasi ang babae na matulad sa ibang lalaking nakarelasyon niya ng palihim, na nagustuhan rin ng mga ito ang isang bakla lamang na stepson niya.

Batid ni Miguel na madrasta nga ng nakilala niyang si Timothy kanina, si Violet. Pero hindi makapaniwala ang binata sa kuwento ng kasama patungkol kay Timothy. Gayung iba ang naging reaksyon ng binata sa kanya ng tuksuhin niya ito kanina, ganunman gaya nga ng itinatak niya sa kanyang isipan, lahat ng naririto sa mansyon ng mga Valdez ay mapanganib. At sisiguraduhin niyang bago pa siya malinlang ng mga ito, uunahan na niyang gawin ang bagay na iyon sa kanila.

“Mabuti naman ma’am at ipinaalam mo sa’kin ang tungkol sa stepson mo, baka mamaya gapangin ako nun sa pagtulog ko sa gabi.” biro ni Miguel sa kausap.

“Tama ka Miguel, posibleng gawin iyon ni Timothy kaya mag-iingat ka. Pero paano naman kung ako ang pumunta sa kuwarto mo mamayang gabi? O kung gusto mo, ikaw ang pumasok sa kuwarto ko?” sagot na babae at hayag nito sa maaaring mangyari sa kanila ng hardinero mamayang gabi.

“Ikaw ma’am, ano sa tingin mo ang mas maganda?” patol ni Miguel sa sinabing iyon ni Violet, sabay lagay ng isa niyang braso sa likod ng katawan ng babaeng amo.

Nagustuhan ni Violet ang ginawa ng hardinero, pero bago nito sagutin ang makisig na lalaking kaharap, sunod na narinig ng babae ang busina ng sasakyan, at ng mapatingin ito sa pamilyar na sasakyan ng asawa, mabilis itong humiwalay kay Miguel at bumalik na sa loob ng mansyon.

Napailing naman ang naiwang si Miguel dahil sa nangyari, batid rin ng binata na marahil ang asawa ni Violet ang lulan ng papasok na ngayong itim na sasakyan.

At hindi nga nagkamali si Miguel, sa pagbaba ng lalaking sakay ng dumating na sasakyan. Sa kauna-unahang pagkakataon, nakita na ng binata sa wakas ang taong pakay niya sa mansyon iyon at ito’y ang bilyonaryong negosyanteng si Sergio Valdez.

…

Sa nalamang uuwi ngayong araw ang kanyang daddy Sergio, kaagad na inabangan ni Timothy ang pagdating na iyon ng ama. At habang abala ito sa paghihintay, hindi kalayuan sa kinatatayuan niya ang nangyayaring paglalandian ng kanyang madrasta at ng bastos na bago nilang hardinero. At pilit man hindi pansinin ni Timothy ang para sa kanya’y kahalayan ng mga ito, kita ng mga mata niya ng bumaling sa kinaroroonan ng dalawa ang magkalapit ng katawan ng mga ito, at ang walang takot na lantarang paglalandian nila.

“Ako pa talaga ang sinabihan niyang tipo ko ang kagaya ni Miguel, samantalang para siyang tuko ngayon kung makakapit sa lalaki.” naiiling na kausap sa hangin ni Timothy.

“Mahuli ka sana ni Daddy.” ngiting saad pa ng binata.

At ang hiling na iyon ni Timothy ay muntik ng mangyari, kungdi lang sa mabilis na reaksyon ng kanyang madrasta na kaagad na palapit na ngayon sa kinaroroonan niya, bunsod naman ng papasok rin ngayon na sasakyan ng kanyang ama.

“Oh mukhang takot na takot ka ah.” ngising bungad ni Timothy sa kapapasok lang na si Violet.

“Mukha mo nakakatakot.” irap na sagot ni Violet sa anak ng kanyang asawa.

“Dapat lang na matakot ka, dahil alam mo ang mangyayari kapag nahuli ka muli ni daddy.” sigaw ni Timothy sa madrastang tinalikuran siya.

Nang bumaling muli sa harapan ng pinto ang binata, mabilis na itong lumapit sa kanyang daddy na kabababa lang sa sasakyan.

“Welcome back dad.” bati ni Timothy sa ama at yumakap rin ito.

“Salamat son, nasa’n ang mommy mo?” saad at tanong ni Sergio na niyakap rin ang anak.

“Dad naman, stepmom at kahit kailan hindi ko tatawaging mommy si Violet.” pagtatama ni Timothy sa ama.

“Siya sige, nasaan nga siya?” tanong muli ni Sergio sa anak at naiintindihan nito si Timothy.

“Probably in your room, pasok na po tayo at baba ka kaagad dad nakapaghanda na ng pagkain si yaya.”

“Mabuti pa nga, by the way how’s your school?”

“The same dad, but can I throw a party next weekend please?”

Sandaling nag-isip ang matanda, at sa nakitang nakikiusap na mukha at naka-puppy eyes pang kaisa-isang heredero niya.

“Sure son but only with one condition.” sagot at kondisyon ni Sergio sa anak.

“Anything dad.” maagap na sagot ni Timothy.

“Don’t do anything stupid and most importantly, no sex.”

“Of course Dad!” nanlalaking matang sagot ni Timothy sa narinig nito sa ama.

“Naniniguro lang si Daddy.” asar ni Sergio at inakbayan nito ang anak, na tanggap na kahit papaano ang sekswalidad na mayroon ito. At alam rin ng matanda na magagamit niya sa takdang panahon.

…

Ilang minuto matapos ang pagpasok ni Sergio at ng anak, pumasok na rin sa lugar nilang mga trabahador ng masyon si Miguel, na tinawag naman ng mga kasamahan para makakain na rin sila.

Nakilala ni Miguel ang tatlong drivers ng mga Valdez. Si Mang Pekto na driver ni Sergio, na edad kuwarenta na. Si Andres na trenta anyos naman na kaedad lang niya na driver ni Violet. At sa tingin rin ni Miguel ay posibleng kinakalantari rin ng babae nilang amo. At ang pinakabata sa tatlong driver ng mga Valdez na si Chris, edad beinte dos na nakatoka naman sa paghatid-sundo sa herederong si Timothy.

Bukod sa tatlong drivers, nakilala rin ni Miguel ang ilan pa sa mga kasambahay. Bukod sa matandang si Myrna na unang nakilala ng binata. Ang mga ito ay sina Aling Vilma edad trenta’y otso at asawa ni Mang Pekto. Si Sonya na edad beinte otso na kanina pa nagpapansin sa kanya. Si Laura na disi-otso anyos na anak naman ng mag-asawang Pekto at Vilma, na malaman ni Miguel na kasamang pumapasok ni Timothy sa parehong Unibersidad. Abala parin sila sa pagkain ng tabihan siya ng driver na si Andres.

“Nakita ko ang sa inyo ni Violet kanina.” bulong ni Andres kay Miguel.

Sa narinig na pagtawag nga ni Andres ng Violet lang sa kanilang babaeng amo, nakumpirma ni Miguel na may namamagitan nga sa babae nilang amo at sa sariling driver nito.

“Ano ngayon tol? Nagseselos ka?” bulong pabalik ni Miguel sa lalaki.

Napangiti lang si Andres na wala namang pakialam, kung anumang meron kay Violet at sa lalaking kabulungan niya ngayon.

“Hindi naman pre, alam kong may ideya kana ngayon sa namamagitan sa amin ni Violet, at kita ko naman na natipuhan ka niya, kaya nga nilapitan kita hindi para pagbawalan ka o anupaman, ang totoo’y masaya pa nga ako, dahil kahit papaano’y makakapagpahinga ako sa maya’t-mayang pagsuso sa akin ni Violet.” bulong ni Andres at nakangisi pa itong tumingin kay Miguel pagkatapos.

Isang ngisi pabalik naman ang ibinigay ni Miguel, sa lalaking kinakalantari nga ng malanding babae nilang amo.

Sa isip ng binata ay hayok nga talaga sa lalaki si Violet, at handa man nitong ibigay ang kanyang katawan sa babaeng amo, sisiguraduhin ni Miguel na malaking kapalit ang makukuha niya kapag nangyari iyon.

KABANATA III

Matapos ang nangyari kanina sa pagitan nila ng bago nilang hardinero. Hapon na ng maisipan ni Timothy ang bumalik sa sariling  hardin na inaalagaan niya. At sa nakita nito sa paraan ng pagdidilig ngayon ng hardinero sa sariling mga tanim, mabilis na lumapit na ito sa lalaki.

“Papatayin mo ba ang mga tanim ko! Patayin mo ang tubig!” inis na saway ni Timothy sa bastos nilang hardinero.

“Relaks sir, pinadidiligan lang ito sa akin ni ma’am.” pagsisinungaling ni Miguel.

“Pwes! ’Wag mong sundin ang inuutos niya! Tignan mo nga! Bulag ka ba at hindi mo nakikita ang pagkalagas ng mga bulaklak ng mga tanim ko!” nangangalaiting bulyaw ni Timothy sa kasama.

“Pasensya na sir, sinunod ko lang naman ang inuutos sa akin ni ma’am eh.” hinging paumanhin ni Miguel na napayuko pa sa sandaling iyon, bagamat lihim itong natutuwa sa galit ngayong lalaki sa kanya.

“Sige na, pero sa susunod nakikita mo iyan?” simula ni Timothy at itinuro nito ang nakabakod na bahagi ng garden na nasa tapat nga ng kanyang kuwarto. “Off limits ang bahaging iyan ng garden, dahil ako lang ang puwedeng magdilig, magtanim at kung anuman ang gusto ko pang gawin, naiintindihan mo?” pagpapaalam pa ni Timothy sa bago nilang hardinero.

“Okay sir naiintindihan ko, eh paano naman kanina, kung off limits pala ang garden mo, malamang hanggang ngayon hinahanap mo parin ang salamin mo.” sagot ni Miguel sa may pagkamasungit palang herederong kausap, at ganti rin nito sa pagbulyaw na ginawa ng kaharap kanina.

Sandali namang natahimik si Timothy sa narinig nito, at alam ng binata na may punto nga ang kausap. Pero ng makita nito ang ngisi sa mukha ngayon ng hardinero, imbes na sumang-ayon ito.

“Kanina, hindi mo pa alam na bawal kang umapak sa garden ko, ngayong alam mo na, puwede bang lumabas kana rin dito ngayon na mismo?” paliwanag ni Timothy ng makabawi ito, at taboy pa nito sa nakangisi paring lalaki.

“Ang sungit.” bulong ni Miguel na minabuti ng sumunod sa utos ng amo.

“May sinasabi ka?” tanong ni Timothy sa hindi malinaw na narinig nitong bulong ng lalaki.

“Wala sir, pero ingat na lang kayo sa susunod at baka mahulog na naman ang salamin ninyo.” ngiting sagot ni Miguel, at nakita nga nito ang pagsalubong ng kilay ng masungit na heredero.

Sa pag-alis ng lalaki, hindi malaman ni Timothy, kung bakit ganun na lamang ang naging reaksyon niya kanina ng dahil lang sa pakikialam ng bago nilang hardinero sa kanyang garden. Alam ng binata na nasobrahan ang ginawa nitong pagbulyaw sa lalaki, at hindi naman niya ugali ang pagsigawan ang sinuman, lalo pa at hindi pa alam ng bagong hardinero ang tungkol sa sarili niyang garden. Kaya naman, para maalis ang pagkakonsyensyang nararamdaman ng binata, minabuti nitong humingi rin ng pasensya mamaya sa lalaki.

…

Nagpatuloy si Miguel sa hindi natapos na pagtatabas ng mga damo, sa malawak na hardin na iyon ng mga Valdez. Ramdam man nito ang pagod sa hindi nakasanayan na trabaho, saglit na nakalimutan iyon ng binata ng sumagi sa isipan niya ang itsura ng masungit na herederong amo, kaya naman hindi nito namalayan ang ngiting mayroon ito ngayon, dulot lang ng nangyari kanina.

Tanaw naman ni Violet ang nakangiti at guwapong mukha ng hot niyang hardinero, talagang sa isip ng babae ay dapat lang na sa kanya lamang ang lalaking abala ngayon sa pagtatabas ng mga damo. At ilang minuto nga matapos umalis ang mayamang asawa, sinamantala ni Violet ang pagkakataon iyon para muling malapitan si Miguel, at gaya kanina may dala ito ngayong malamig na juice, para mainom ng alam niyang pagod at uhaw ng hardinero.

“Miguel, heto ang juice at magpahinga ka na muna.” ngiting saad ni Violet na muli’y, hindi itinago ang lantarang pagtitig sa pawisan at magandang katawan ni Miguel.

Kaagad namang pinagbigyan ni Miguel ang kagustuhan ng babaeng amo at abot rin nito sa inuming dala ngayon ng babae.

“Salamat ma’am, at puwede bang pakipunasan na rin ang katawan ko, kasi marumi ang mga kamay ko eh.” saad at pakiusap pa ni Miguel, sa alam rin nitong walang pagdadalawang-isip na gagawin ng babaeng amo.

Sa narinig ni Violet, mabilis naman nitong pinagbigyan ang pakiusap na iyon ng kanyang hardinero. Kaya naman muli sa ikalawang pagkakataon sa araw na iyon, malaya na naman ang babae sa paghaplos at pagsalat sa makisig at nais rin nitong kaagad ng matikman na katawan ni Miguel.

…

Kanina, bago ang pagdating ng kanyang ama. Kita ni Timothy ang lantarang paglalandian ng malandi niyang stepmom at ng bago nilang hardinero. Pero ngayon, habang palapit sana ang binata, dala ang malamig na tubig na isa sa paraan nito ng paghingi ng pasensya sa pagbulyaw nito kay Miguel, kita na ng malapitan ni Timothy ang ginagawang kalaswaan ng dalawa.

Ang ginagawang paghaplos niya sa katawan ng hot niyang hardinero ay hindi naging sapat kay Violet. Kaya naman habang abala parin sa pag-inom ng tubig si Miguel, bumaba pa ang isang kamay ng babae papunta sa harapan ng pantalon ng lalaki.

Naramdaman ni Miguel ang pagkapang iyon ni Violet sa kanyang pagkalalaki. At bilang pagpapasabik nito sa babaeng amo.

“Para malaya kang gawin ang anumang gusto mo diyan, anong sagot mo sa kanina?” bulong ni Miguel sa tenga ni Violet.

Sa ginawang ngang pagbulong nito sa babaeng amo, nahagip ng mga mata ni Miguel ang ilang metro lang ang layo sa kanila ng nakatayong si Timothy na may hawak na malamig na tubig. At nang magtagpo ang mga mata nila ng herederong amo, kita ni Miguel ang tila ba pandidiring reaksyon na iyon ni Timothy sa kasalukuyang ayos nila ni Violet.

Ganunman imbes na mabahala si Miguel, isang ngiti na may kasama pang pagkindat ang ibinigay niya kay Timothy. Kasunod nga noon ang mabilis na pagtalikod sa kanya ng herederong amo, at habang abala ang mga mata ni Miguel sa papaalis na anyo ni Timothy, narinig nito ang sagot ng yumakap pa sa kanyang si Violet.

“Titignan ko, kapag hindi umuwi ang asawa ko mamaya, ikaw ang pupuntahan ko sa kuwarto mo at papaligayahin ko.”

“Eh paano kung umuwi siya?” tanong ni Miguel at humiwalay na ito sa yakapan nila ni Violet.

“Ibig sabihin nun, hindi pupuwede.” sagot ni Violet.

“Bakit gabi-gabi pa ba kayo nagsesex ng matandang iyon?” tanong pa muli ni Miguel.

“Hindi naman, pero baka kasi magtaka iyon kapag wala ako sa kuwarto namin.”

“Gawan mo ng paraan, sabik na rin pa naman ako sa’yo.” uto ni Miguel sa malanding amo.

“Ako rin, alam kong jumbo hotdog ang nakapa ko kaninang nakatago diyan sa pantalon mo.”

“Iyon naman pala, bahala ka, baka sa stepson mo pa una kong ipatikim ang jumbo hotdog ko, lalo na at mahilig iyon sa lalaki gaya nga ng sabi mo sa akin kanina.” babala pa ni Miguel.

“Huwag mong ipatikim sa pokpok na baklang iyon Miguel, gusto kong ako ang unang sumubo at sa akin mo rin unang ipasok iyang jumbo hotdog mo.” maagap na pakiusap ni Violet sa hot niyang hardinero. At hinding-hindi ito makakapayag na una pang makakatikim kay Miguel, ang alam niyang nagmamalinis lang na stepson niya.

“Hindi ko maipapangako Violet, ang sabi pa naman sa akin ni Andres at Chris kanina, nalilibugan rin sila sa stepson mo. At kahit pa sabihin mong pokpok si Timothy, baka pagtiyagaan ko na rin mamaya, dahil madalas akong dalawin ng taglibog lalo na kapag gabi.” pagsisinungaling pa ni Miguel ng sa ganun ay mapilitan ang babaeng amo na samahan siya mamayang gabi.

“Miguel ’wag! Sige gagawan ko ng paraan basta hintayin mo ako mamaya, at ’wag mong papatulan ang pokpok na si Timothy baka hawaan ka pa ng sakit ng baklang iyon.” napilitang sagot ni Violet.

“Sige hihintayin kita Violet.” ngising saad ni Miguel at pinili na nitong iwanan ang babaeng amo para ipagpatuloy nito ang trabaho.

…

Pagbalik ni Timothy sa mansyon, matapos talikuran ang kahalayan ng malandi niyang stepmom kasama ng bastos nilang hardinero. Pinili na lamang ng binata ang magpunta sa kanyang sariling kuwarto. Habang nakaupo siya sa kanyang kama, muli ay napapaisip si Timothy sa kung bakit ayaw parin hiwalayan ng kanyang ama ang stepmom niya. Alam rin ng binata na hindi tanga ang ama at alam rin nito ang ginagawang kalandian ni Violet.

“Bakit kaya hinahayaan ni dad ang mga pinaggagawa ni Violet?” naitanong na lang ni Timothy sa sarili.

…

Oras ng hapunan ng muling lumabas ng kuwarto si Timothy, sa pananatili nito sa loob ng kuwarto ay minabuti nitong magbasa ng mga libro patungkol sa kanyang pinag-aaralan, at ipinaalam na rin nito sa mga kaklase at kaibigan, ang mangyayaring party dito mismo sa mansyon nila sa darating na Sabado.

Gaya ng madalas ng mangyari, kauuwi lang ng kanyang ama kanina, pero ngayon silang dalawa lang na naman ni Violet ang magkasama sa mahabang hapag na iyon.

“Sinabi sa akin ni Sergio na magpaparty ka sa Sabado.” kumpirma ni Violet pagkaupo ni Timothy.

“Oo.” maikling sagot ni Timothy, at ipinababatid nito sa kasama na ayaw niyang makipag-usap.

“Taray mo bakla ah, kaya ka siguro magpaparty para lasingin ang mga lalaki mong kaklase, nang sa ganun ay magawa mong tikman ang mga katawan nila.” komento ni Violet.

“Don’t worry hindi ka maiistorbo, dahil aalis kayo bukas ni dad at isang linggo kayong mawawala, at kung anumang gawin ko sa mga lalaki kong kaklase, wala ka na dun, o baka naman naiingit ka lang, dahil gusto mong ikaw ang gumawa ng kalaswaan sa mga kaklase ko.” ’di papatalong balik ni Timothy.

“Anong aalis? Bakit ’di niya ipinaalam iyon sa akin?” balewala ni Violet sa huling sinabi ni Timothy sa kanya. Mas nabahala ito sa gagawing pag-alis nila ni Sergio, na ang ibig sabihin ay isang linggo rin nitong hindi makikita at makakasama ang hardinerong si Miguel, na ibayong pagkasabik ang hatid sa kanya. Paano na ang nais nitong kaagad ng matikman ang barako at makisig niyang hardinero.

“Bakit mo sa’kin tinatanong? Isa pa, ayaw mo nun, siguradong tiba-tiba na naman ang bulsa mo, dahil sigurado akong gagastos na naman ng malaki si dad sa pag-alis ninyo.”

Kung tutuusin tama naman ang narinig nito sa bakla niyang stepson, kung luho lang ang pag-uusapan ay todo bigay sa kanya si Sergio. Pero sa usaping sex, ’yon ang hindi kayang ibigay sa kanya ng pinakasalan niyang lalaki na kumuha rin sa kanyang pagkabirhen noon. Sa sampung taong kasal sila, dalawang beses lang na may nangyari sa kanila. At bago pa ang pagsiping sa kanya ni Sergio, ipinapasuri muna siya nito sa doktor para siguradong hindi ito mahahawahan ng anumang sakit. Kaya naman para matugunan ang hinahanap ng kanyang katawan, sa ibang lalaki hinahap iyon ni Violet. At dalawang katangian lang ang hinahanap niya sa isang lalaki, una ang guwapong mukha at ikalawa ang magandang katawan. At pinakabago nga sa kanyang listahan, ang bago niyang hardinero na si Miguel na inaamin ni Violet na kahit pa hamak lang itong hardinero, iba ang hatid ng lalaki sa kanya na kulang na lang ay maglaway siya kanina pagkakita palang niya sa hubad na katawan ng barakong si Miguel.

“Hindi muna ako sasama sa daddy mo, at kakausapin ko siya mamaya.” saad ni Violet.

“Well, mukhang alam ko na ang dahilan.” ngiting asong saad ni Timothy.

“’Di maganda, o baka naman naiinggit ka lang at hindi ikaw ang gusto ni Miguel.” ngising asar ni Violet na hindi itinago kay Timothy ang totoong dahilan, kaya ayaw nitong umalis sa mansyon.

“Ako pa talaga ang maiinggit? Gaya nga ng sabi ko kanina, sayong-sayo na siya, dahil kailanman hindi ako gagaya sa’yo na makakita lang ng lalaki ay bibigay na kaagad.” balik na sagot ni Timothy na nangingiti pa sa oras na iyon.

“Sabihin mo na ang kahit na anong gusto mong sabihin, dahil mamaya papaligayahin namin ni Miguel ang isa’t-isa.” saad ni Violet at tumayo na ito sa hapag. “At ikaw, mamatay kang virgin dahil walang papatol sa kagaya mong bakla.” dagdag pa ni Violet at natatawa nitong iniwanan si Miguel.

Napailing na lamang si Timothy at  kailanman ay hindi nito seseryosohin ang anumang manggaling sa bibig ni Violet. Sa isip ng binata, eh ano ngayon kung virgin pa siya, at kung ang pakikipagtalik sa lalaki lang ang pag-uusapan, wala pa sa isip ni Timothy ang tungkol sa bagay na iyon.

KABANATA IV

Alas-diyes na ng gabi, ngunit wala pa ang inaasahan ni Miguel na pupunta ngayon sa kanyang kuwarto. Sa isip ng binata, mukhang hindi nagawan ng paraan ni Violet ang mapuntahan siya ngayong gabi.

‘Pasensya Miguel, nag-uumpisa ka pa lang naman.’ saad sa isip ng binata, na bumangon na muna sa pagkakahiga at naisipang lumabas ng kuwarto, baka sakaling makita nito si Violet.

…

Pigil ni Violet ang inis na nararamdaman habang kasama niya sa sasakyan si Sergio, at kasalukuyang tinatahak nila kasama ng driver ng asawa ang daan papunta sa Tagaytay

“’Wag ka ng magtampo honey, hindi ba ang tagal na nating hindi nagbabakasyong dalawa, sigurado akong magugustuhan mo doon.” suyo ni Sergio sa asawa.

“Bakit kasi kailangang ko pang sumama honey, alam mo naman wala akong interes sa mga business meetings mo, hinayaan mo na lamang sana ako doon sa mansyon.” sagot ni Violet at hindi nito itinago ang nararamdamang inis ngayon.

“Alam ko naman iyon, hayaan mo hindi kita isasama sa mga meetings ko, ang gusto ko lang ay palagi kitang makikita kapag umuuwi ako sa tutuluyan nating hotel, at gaya ng pangako ko sa’yo, malaya kang bumili ng kahit na anong gusto mo kapag nagshopping ka, pero gaya ng pakiusap ko sa’yo, ’wag na ’wag kang aalis na hindi kasama si Pekto, alam mo kung gaano ako magalit kapag sinuway ako.” saad at muling paalala ni Sergio sa asawa.

“Ano pa bang magagawa ko, basta kung puwe-puwede gawan mo ng paraan para makauwi kaagad tayo sa mansyon.” talong saad ni Violet.

…

Paglabas ni Miguel sa kuwarto, ang madilim at tahimik na mansyon ang bumungad sa kanya, sandali pa itong naglibot-libot pero naging maingat ang kanyang mga kilos, dahil alam nito na bukod sa mga nakita nitong cctv sa mansyon kanina, marami pa ang hindi nito alam na nakakalat sa iba pang sulok ng malawak na mansyon, na maaari maging dahilan ng pagkabisto niya sa tunay na pakay nito sa lugar. Nang sa tingin ni Miguel ay wala ng pag-asa pa na samahan siya sa gabing iyon ni Violet, minabuti na lang ng binata na bumalik sa kanyang kuwarto, pero bago iyon, naisipan na muna nitong kumuha ng tubig sa kusina dahil nauuhaw ito.

…

Hindi makatulog sa gabing iyon si Timothy, sa isip ng binata ay marahil inaatake na naman siya ng kanyang insomnia, ayaw naman nitong uminom ng mga sleeping pills niya, dahil siguradong aantukin siya hanggang bukas pagkapasok niya sa University.

Kaya naman, minabuti nitong bumaba sa kusina at uminom muli ng gatas, baka sakali ay makatulong iyon, para dalawin siya ng antok.

…

Bukod kay Miguel at Timothy na pumunta ng kusina. Sa nakita ni Andres na paglabas ng herederong amo, na ilang buwan na niyang ninanais na matikman, dahil ibayong pagnanasa ang nararamdaman niya na hatid ng maputi at makinis at alam rin niyang virgin pang si Timothy, mabilis na sinundan niya ito.

…

Habang abala si Miguel na nasa kusina at kasalukuyan ng uminom ng malamig na tubig, sunod na narinig nito ang mga hakbang ng isang tao. Madilim man sa oras na iyon, sapat na ang liwanag ng buwan para makita ni Miguel na ang herederong amo pala ang palapit ngayon sa kinaroroonan niya. Saglit sanang magtatago si Miguel, para hindi siya mapansin ni Timothy, pero nagbago iyon, sa nakita nitong may nakasunod rin sa likod ng amo.

“Magandang gabi sir.” bati ni Miguel para marinig siya ni Timothy, pati na para malaman ng nakasunod sa huli ang presensya rin niya sa mga oras na iyon.

“Ay multo! Diyos ko! Papatayin mo ba ako sa gulat kuya Miguel!” kabang saad ni Timothy na napahawak pa sa dibdib, na sobrang nagulat sa pagbating iyon ni Miguel, kasabay ng pagbukas niya ng ilaw sa kusina.

“Hehe pasensya na sir, mukhang hindi lang ako ang gugulat sa inyo, mukhang pati rin si Andres.” sagot ni Miguel sa amo, at nakangising bumaling ito kay Andres.

“Naku sir hindi ko magagawa iyon sa inyo, gaya ni Miguel ay nauhaw rin ako, kaya ako pumunta dito.” maagap na tanggi ni Andres sa paratang ni Miguel at paliwanag nito sa amo.

“Ganun ba kuya Andres, sandali pagkukuha na kita ng tubig.” saad ni Timothy at kuha nito ng isang bote ng tubig sa ref para kay Andres.

“Salamat sir, nakakahiya at ikaw pa ang nag-abot nito sa akin.” kunwaring nahiyang saad ni Andres pagkaabot niya ng tubig, na pigil rin nito ang pagkainis dahil napurnada ang balak nitong matikman ang herederong amo.

“Wala ’yon kuya Andres, sige magtitimpla lang ako ng gatas ko.” sagot ni Timothy sa driver ng madrasta at sinumulan na nitong magtimpla ng gatas.

“Oh Andres, hindi ka pa ba tapos uminom? Ako ng bahala kay sir na maghatid sa kuwarto niya.” ngising baling muli ni Miguel kay Andres.

Napatingin naman si Timothy kay Miguel at sunod ay tumingin rin ito kay Andres.

“Bakit mo pa sasamahan si sir, sa pagkakaalam ko ay hardinero ka dito, hindi mo trabaho ang ihatid sa kuwarto si sir.” sagot ni Andres kay Miguel nang ’di na nito maitago ang inis na nararamdaman sa pakikialam ng hardinero.

“Hahaha tama ka naman, pero wala naman sigurong masama kung samahan ko si sir hindi ba? O baka naman, ikaw ang may gusto na samahan si sir sa kuwarto niya?” sagot ni Miguel at tanong pabalik nito kay Andres.

“Te-teka lang, nag-aaway ba kayong dalawa? At bakit kailangan pa ninyong ihatid ako sa kuwarto ko? Isang kilometro ba ang layo nun dito?” sunod-sunod na mga tanong ni Timothy sa dalawa, na muli ay isa-isa rin nitong tinignan para makakuha ito ng sagot.

“Huwag mo ng pansinin si Miguel, sir, ganyan talaga kapag bago ang isang tao sa trabaho, madalas nagpapabibo sa mga amo.” sagot ni Andres kay Timothy, bagamat nakangising bumaling ito kay Miguel.

“Tama si Andres sir, syempre gusto kong magustuhan ako ng mga amo ko, dahil gusto kong magtagal sa trabaho ko, pero kaunting payo lang sir, mag-ingat ka sa paglabas tuwing gabi dito sa mansyon ninyo, baka may taong nagnanais ng masama sa inyo.” sang-ayon ni Miguel sa tinuran ni Andres na isang ngisi rin ang ibinalik sa huli, at sinamantala na rin nito ang pagkakataon para payuhan ang herederong amo.

“Ewan ko sa inyong dalawa, sige na maiwan ko na kayo dito, at bahala kayo kung gusto ninyong mag-away, pero ’wag dito sa loob ng mansyon.” iling na saad ni Timothy at minabuti ng iwanan ang dalawang lalaki.

“Pre naman, pati ba naman kay Timothy ay uunahan mo pa ako.” ngising saad ni Andres kay Miguel ng tuluyang makapasok na sa kuwarto ang amo.

“Tama nga ako pre, langya! Pati ba naman lalaki tataluhin mo?” kunwaring naiiling na saad ni Miguel, bagamat sa isip nito ay hindi nito hahayaan na magawan ng masama ng kasama ang heredero nilang amo.

“Oo naman pre, bakit ikaw ba hindi nalilibugan kay sir? Tignan na lang natin kung hindi magbago ang isip mo, kapag nakita mong naligo sa swimming pool si sir, tangina! Kapag nakikita ko ang maputi at makinis na kutis nun, lalo na ang matambok niyang puwet, otomatikong naninigas ang alaga ko, hindi mo lang alam pre kung ilang beses na akong nagtangkang makantot ang amo nating ’yon.” paliwanag ni Andres at siwalat nito kay Miguel sa kanyang balak kay Timothy.

Kanina ng pag-usapan nila ni Andres ang kabastusan tungkol kay Violet ay wala itong nadama na kahit ano. Pero ngayon sa narinig nitong kamanyakan ng kasama patungkol kay Timothy, hindi malaman ni Miguel, kung bakit pigil niya ngayon ang sarili na masuntok sa mukha si Andres.

“Nasobrahan ka na sa libog pre, akala ko ba ay sinasaid na ni Violet iyon, bakit pati ang herederong amo natin ay gusto mo rin.” saad ni Miguel.

“Gaya nga ng sabi ko kanina pre, matagal na akong nauulol sa baklang amo nating iyon na alam kong virgin parin, tangina! Pinag-uusapan palang natin siya, nabubuhay na si junior, hindi na ako makapaghintay na suplayan ng gatas ko ang bibig ng baklang ’yon pati na ang alam kong masikip pang puwet niya.” paliwanag muli ni Andres.

“Hindi ka ba natatakot pre, na baka kapag ginawa mo iyon ay magsumbong siya kay sir Sergio? Sigurado mananagot ka sa daddy niya pre.” kunwaring alalang saad ni Miguel at subok nito baka sakaling matakot ang kausap.

“Alam mo pre, iniisip ko rin iyon syempre, kaya nga sisiguraduhin kong hindi ako makikilala ng baklang iyon kapag natuloy ang balak ko sa kanya, ikaw kasi bigla kang umeksena kanina, ’di sana ngayon nauulol na ako sa sarap sa pagkantot sa virgin nating amo.” paliwanag ni Andres at naiiling pa ito sa huling mga sinabi.

“Paano babalik na ako sa kuwarto ko, salsal na lang ang katapat nito hehe.” paalam ni Andres kay Miguel at nagawa pa nitong magbiro habang inaayos ang matigas nitong alaga.

‘Asahan mo Andres na hanggang balak ka na lang, dahil hanggat nandirito pa ako sa mansyon, pipigilan ko ang binabalak mo kay Timothy.’ saad sa isipan ni Miguel.

KABANATA V

Sa ikalawang araw ni Miguel sa trabaho sa mansyon ng mga Valdes ay maaga itong bumangon. Matapos maligo ay bumaba ito ng kusina para magtimpla ng kape. Ilang minuto habang nagkakape siya sa kusina, halos magkakasunod na nagising na rin ang tatlong babaeng kasambahay sa mansyon.

“Magandang umaga po.” bati ni Miguel sa mga kasambahay.

“Magandang umaga rin hijo.” bati pabalik ni Myrna sa hardinero.

“Magandang umaga papa Miguel.” kinikilig na bati naman ni Sonya sa hardinerong unang kita palang niya kahapon ay pinangarap na nitong maging nobyo.

“Naku Sonya ang aga-aga kalandian ang inaatupag mo, mabuti pa ay tulungan mo na ako sa paghahanda ng almusal ni senorito.” saway ni Vilma sa dalagang kapwa kasambahay.

“Ate Vilma naman, anong masama kung makipaglandian ako kay papa Miguel, hindi ba papa Miguel wala ka pa namang nobya?” maagap na katwiran ni Sonya kay Vilma at muli ay bumaling ito sa guwapo at makisig na hardinero.

“Hehe wala pa Sonya, ikaw, baka naman may nobyo ka na pala at magalit kapag nakitang nag-uusap tayo.” sagot ni Miguel sa babaeng kasambahay.

“Ihh wala pa papa Miguel, siguro ikaw na ang hinihintay kong Mr Right at ikaw na ang maglalagay ng icing sa ibabaw ng cupcake ko hihihi.” maagap na sagot ng kilig na kilig na si Sonya.

“Hahaha nakakatuwa ka naman Sonya, sige maiwan muna kita at sisimulan ko na ang trabaho sa hardin, ate Vilma, nay Myrna.” natatawang saad ni Miguel at paalam nito sa tatlong kasambahay.

“Sige mabuti pa nga hijo at baka tuluyan ng masiraan ng bait sa iyo si Sonya.” sagot ni Myrna sa hardinero at biro pa nito sa kerengkeng na kasama nila sa kusina.

“Ang galang na bata, hindi ba ate.” komento ni Vilma sa kaaalis lang na si Miguel.

“Tama ka Vilma.” sang-ayon ni Myrna.

“Hindi lang iyon ate, nay Myrna, guwapo na at macho pa, kaya naman ang swerte ko kapag nagkatuluyan kami ni papa Miguel.” nangangarap na saad ni Sonya.

“Oo maswerte ka talaga, pero tulungan mo na ako at malas ang dadapo sa’yo kapag hindi ka pa lumapit dito.” naiiling na saad ni Vilma.

“Si ate Vilma naman napaka-kj, malay mo naman magustuhan ako ni papa Miguel, maganda naman ako, seksi, kaya may pag-asang maging kami balang-araw.” nangangarap na saad ni Sonya.

“Ikaw talagang babae ka, samahan mo na si Vilma, para pagkatapos ninyo ay samahan mo akong mamalengke mamaya.” saad ni Myrna.

“Opo nay Myrna.” mabilis na sagot ni Sonya, bago pa ito muling makatanggap ng kurot sa nanay-nanayan nila dito sa mansyon.

…

Paggising ni Timothy ngayong umaga ay masigla siyang bumangon, kaya matapos maisuot ang kanyang salamin, kaagad nitong naisip na bagamat inatake siya ng insomnia kagabi, nakatulong ang pag-inom niya muli ng gatas para dalawin siya ng antok. Matapos maghilamos ay muli nitong isinuot ang kanyang salamin at ng makita sa orasan na alas-siete palang ng umaga, mabilis itong naghubad ng mga damit tsaka kaagad rin naghanap ng swimming trunks na isusuot, dahil naisipan nitong magswimming sa kanilang pool at mamaya pa naman alas-diyes ang pagpasok niya sa unibersidad. Matapos makapagsuot ng itim na swimming trunks, kaagad rin itong kumuha na isang goggles na inerokemenda sa kanya ng kanyang ophthalmologist. Kaagad na ring lumabas sa kanyang kuwarto si Timothy at excited na muling lumangoy na isa sa paborito nitong gawin.

“Oh dahan-dahan senorito, ayaw mo bang kumain na muna?” nakangiting bungad ni Myrna, sa alagang batid nito ay nagmamadali ng makalangoy.

“Mamaya na nay, pakisabi na lang po kay Laura kapag nagising na siya na samahan niya ako sa pool, para may kasama po ako sa paglangoy.” sagot ni Timothy sa matanda at habilin rin nito, at bago ito tuluyang pumunta ng pool ay isang halik sa pisngi ang iginawad nito sa itinuring na niyang nanay.

“Sige senorito, hayaan mo ay ipagigising ko na siya kay Vilma.” medyo malakas na sagot ni Myrna para marinig siya ng lumabas ng alaga.

“Salamat po!” sigaw pabalik ni Timothy na narinig ang sagot ng matanda.

…

Sa paglabas ni Timothy na nakagayak para magswimming, nakita iyon ni Andres na kagigising palang, kaya naman mabilis rin nitong sinundan ang una, para muling masilayan nito ang pinagnanasahan niyang katawan ng herederong amo.

…

Habang abala sa pagdidilig sa malawak na hardin si Miguel, ilang metro lang ang layo niya sa pinto kung saan lumabas si Timothy. Kaya naman hindi nakaligtas sa kanya ang paglabas ng huli na nakasuot lang ng swimming trunks. At sa nakita nga ni Miguel, hindi nito namalayan na sinundan niya ng tingin ang papunta ngayon sa pool na si Timothy. Sa naramdamang tubig na bumasa sa kanyang katawan, dulot ng hose na ngayon ay nakatuon na sa kanya, tsaka pa lamang natauhan ang binata sa ginawang pagtitig sa maputi at makinis na katawan ng herederong amo.

‘Anak ng! Pati yata ako ay natulad na kay Andres.’ saad sa isip ni Miguel at pagtingin nga nito sa kanyang harapan ay halata ang pagkabukol ng kanyang alaga. ‘Tama nga si Andres, kahit lalaki ay maaakit kung ganung klase ng tanawin ang bubungad sa’yo.’ saad pa ni Miguel at muli ay napatingin, sa nasa swimming pool ng si Timothy.

…

Habang patuloy sa masayang paglangoy si Timothy, natigilan ito ng mapansin ang presensya ng driver na si Andres.

“Sige lang sir, ipagpatuloy mo lang ang paglangoy, wala kasi si ma’am kaya naisipan kong maglinis na lang ng pool pagkatapos ninyo.” paliwanag ni Andres sa amo, bago pa ito makahalata sa tunay na pakay niya.

“Hindi mo naman kailangang gawin iyon kuya Andres, sa pagkakaalam ko ay kasali sa trabaho ni kuya Miguel ang paglinis rin dito sa pool sa garden.” saad ni Timothy na minabuti ng umahon sa pool.

“Ayos lang sa akin sir, para na rin may ginagawa ako, heto ang tuwalya ninyo.” sagot ni Andres at ng makita ang pag-ahon ni Timothy, hindi na ito nag-aksaya ng pagkakataon at mabilis na iniabot rin ang tuwalya ng herederong amo.

“Salamat kuya Andres, sige na, maaari mo ng linisan ang pool.” saad ni Timothy matapos abutin sa kaharap ang tuwalya, na wala paring kaalam-alam sa ginagawang pagtitig at pagnanasa sa kanya ni Andres.

Ibayong pagpipigil ang ginagawa sa mga sandaling iyon ni Andres, sa isip nito, tunay ngang ang sarap sigurong mahalikan ang maputi at makinis na katawan na ngayon ay malapitan niyang natatanaw. Kaya naman hanggang sa tumalikod si Timothy ay nanatili lang na sinundan ng tingin ito ng naglalaway na si Andres, na lalo pang tinigasan sa nakitang matambok na puwet ng binatang amo.

‘Sisiguraduhin kong magpapakasasa ako sa’yo, kapag nakakuha ako ng tiyempo.’ saad sa sarili ng libog na libog na si Andres.

…

Habang patuloy sa pagdidilig ng mga halaman sa hardin, panaka-naka rin binabantayan ni Miguel ang magkasama sa pool na sina Timothy at Andres. Batid man ng hardinero na hindi gagawa ng maling hakbang si Andres, laban sa herederong amo sa lantarang lugar, pinili nito ang hindi alisin ang paningin sa dalawa.

Sa nakita ni Miguel na pagbalik sa loob ng mansyon ni Timothy, doon palang napanatag ang binata. Ilang minuto matapos nun, sunod na nakita nito ang papalapit na presensya ni Andres papunta sa kanya.

“Ano, tama ako hindi ba? Tangina pre, para kang natuod kanina sa pagsunod mo ng tingin sa katawan ni Timothy, pero sorry ka na lang pre, gaya ng napuntang atensyon sa’yo ng pinagsawaan ko ng si Violet, matapos kong magpakasasa sa masarap na katawan ng baklang iyon, doon palang maaari mong magawa ang mga gusto mo rin sa kanya hehe.” saad ng natatawang si Andres.

Inaamin ni Miguel na tama ang sinabi ng kaharap, kanina ay may kakaibang epekto rin sa kanya ang nakita niyang hubad na makinis at maputing katawan ni Timothy, patunay dun ang pagbukol ng malaki niyang alaga sa suot na pantalon. Ganunman isinawalang bahala nito ang bagay na iyon, hindi maaaring siya ang matukso sa anak ni Sergio, bagkus dapat si Timothy ang mahulog sa kanyang pain, at ang balak nito sa herederong amo ay sapat ng dahilan para mapigilan naman ang masamang balak ni Andres.

“Tama ka pre na nakakalibog nga ang bakla nating amo, payag rin ako kahit tira-tira lang ang mapunta sa akin. Siguro naman kapag ako ng kakantot sa putang iyon, masikip parin hindi ba hehe.” pagtatapat ni Miguel at sakay nito sa kayabangan at kahalayan ng kausap.

“Mabuti naman at nagkakaintidihan tayo pre, pero susubukan kong hindi mapaluwag ng husto ng malaking kargada ko ang butas ng baklang iyon, para naman mag-enjoy ka parin kapag ikaw naman ang kumantot sa putang iyon. Tangina! Kung alam mo lang ang pagpipigil ko kanina, nasa harapan ko na pero hindi ko pa masunggaban, pero alam ko na malapit ng mangyari iyon, at sisiguraduhin kong nanamnamin ko ang bawat minutong nagpapakasasa ako sa masarap na katawan ng putang baklang iyon.” saad at muling pagyayabang ni Andres.

“Hindi naman kita masisisi pre, sige goodluck sa pag-angkin mo sa baklang iyon.” sakay muli ni Miguel sa kabastusan ng kasama.

“Salamat pare, sabi ko na at magkakasundo tayo, sige maiwan na kita, at hahanap muna ako ng pansamantalang paglalabasan ko nitong tamod ko.” saad at paalam ni Andres kay Miguel.

“Tarantado, ang libog mo ang magpapahamak sa’yo.” saad ni Miguel habang nakatingin sa papalayong si Andres.

KABANATA VI

“Pasensya na senorito, hindi na kita nasamahan dahil napuyat ako kagabi.” hinging paumanhin ni Laura, pagkakita nito sa nakabihis ng herederong amo na batid nitong tapos na rin maligo.

“Okay lang ’yon Lau, bakit ka nga pala napuyat?” sagot ni Timothy at tanong pabalik nito kay Laura.

“Ah eh, hindi kasi ako nakatulog ng maayos kagabi.” kabang sagot ni Laura sa amo.

“Ah pareho pala tayo, sa susunod uminom ka ng gatas makakatulong ’yon, ganun kasi ang ginagawa ko kapag ’di ako makatulog.”

“Sige senorito tatandaan ko ’yon, oo nga pala, halina kayo sa hapag at kanina pa naihanda ni nanay Myrna ang almusal ninyo.” saad ni Laura at sinamahan na ang amo sa hapag.

…

Matapos kumain ay bumalik na sa kuwarto si Timothy para kuhanin ang bag, nang sa ganun ay pumasok na rin ito sa Unibersidad. Paglabas nga niya sa mansyon ay nandoon na si Laura na palagi nitong isinasabay, dahil sa iisang University lang sila nag-aaral, kaagad na rin siyang pinagbuksan ng pinto ng sasakyan ni Chris, na driver naman na nakatoka para ihatid-sundo siya.

Matapos pagbuksan ni Chris ang amo, mabilis na rin nitong tinungo ang driver seat ng sasakyan. At gaya ng alam niyang maraming nagkakagusto sa binatang amo, ang araw-araw na nakakasama niya sa ilang oras si Timothy habang hatid-sundo niya ito sa school ay napakalaking bagay na para sa binata na may lihim rin na pagtingin sa herederong amo.

Bukod sa guwapong mukhang meron si Timothy, lubos na nagustuhan ni Chris ang napakabuting pusong meron ang una. Nang malaman ng binata kay Sergio na ang kaisa-isang anak ng amo ang kanyang ipagmamaneho, buong akala ni Chris ay matigas ang ulo at pasaway ang herederong bubungad sa kanya, pero kabaligtaran pala ito. Kaya naman sa magdadalawang taon na paninilbihan niya kay Timothy, hindi namalayan ng binatang driver na unti-unti na itong nahuhulog sa amo.

“Kamusta ang gising mo senorito?” tanong ni Chris sa amo pagpasok niya sa sasakyan.

“Ayos lang Chris, ’di gaya nitong katabi ko na napuyat daw, at sa tingin ko ay dahil iyon sa kakachat niya sa nobyo niya.” sagot ni Timothy kay Chris at asar naman nito kay Laura.

“Hi-hindi senorito, napuyat talaga ako.” maagap na sagot ni Laura sa amo at giit rin nito sa kanyang kasinungalingan.

“Siya naniniwala na ako, pero hindi ba ang tagal na ninyo ng boyfriend mo? Bakit hindi mo man lang ipinakikilala sa’kin?” saad at mga tanong ni Timothy sa katabi.

“Alam mo na ang sagot d’yan senorito, ayokong masabunutan ni nanay.” sagot ni Laura.

Habang nag-uusap ang dalawang ihahatid niya sa school, napapailing na lamang si Chris, sapagkat hindi ito makapaniwala sa kanyang nalaman kaninang madaling araw.

…

Pansamantalang iniwanan ni Miguel ang ginagawang pagtatabas ng damo sa malawak na hardin ng mga Valdez, oras na kasi ng tanghalian nilang mga empleyado sa mansyon.

Habang abala sila sa pagkain ng mga kasama, nalaman na ni Miguel ang sagot kung bakit hindi siya nasamahan ni Violet kagabi. At sa nalaman ngang isang linggong mawawala ang babaeng amo, pati na ang pakay niyang si Sergio, mamaya ay hahanap ng pagkakataon ang binata para mapuntahan ang ilang bahagi ng malaking mansyon na hindi pa niya kabisado. Abala siya sa pag-iisip sa bagay na iyon ng mapansin nito na lumapit na naman sa kanya si Andres.

“Wala pala ang putang si Violet pre, ’di bale may bago naman akong puta ngayon.” mahinang saad ni Andres kay Miguel at saglit pa itong tumingin kay Vilma.

Sa narinig ay napatunayan ni Miguel na posibleng magawa nga ng manyak na katabi ang balak nito sa herederong amo, kapag hindi niya pinagbutihan ang pagbabantay kay Timothy. At hindi man sigurado, kahit papaano’y may ideya na ang binata sa tinutukoy ni Andres.

“Pare, baka naman malaman ng nanay niya, tiyak malilintikan ka.” huli ni Miguel sa kanyang kutob na bagong nilalabasan ng libog ni Andres.

“Pare iyon nga ang mas exciting, tangina! Kung nakita mo lang kung paano ako luhuran ng dalagang iyon kaninang madaling-araw, kahit papaano’y naipalabas ko ang pagnanasa ko kay Timothy.” sagot ni Andres.

Sa sagot sa kanya ni Andres, tama nga ang hinala ni Miguel na ang tinutukoy ng una ay ang dalagang anak nila Pekto at Vilma, na kung hindi rin siya nagkakamali ay kasing-edad lang ng herederong amo.

“Basta pare mag-iingat ka, at bilib talaga ako sa’yo.” kunwaring payo at uto ni Miguel sa manyak na katabi.

“Hehehe, talagang ganyan pare, basta may mapapasukan, kailangang pasukan, pero pre gusto ko na talagang pasukan ay ang birhen pang herederong amo natin, nalaman ko rin kay Laura kanina na pati sa school maraming may gusto sa baklang iyon, pati na ang kasama natin na si Chris ay patay na patay pala sa kanya.” saad at kuwento ni Andres sa mga nalaman nito.

Natigilan naman si Miguel sa nalaman kay Andres, ngayon nadagdagan pa ng isang tao ang kailangan niyang bantayan ang kilos, laban kay Timothy.

“Relax ka lang pre, hindi natin problema si Chris, bago ko ipasa si Timothy sa mokong na iyon, syempre sa’yo muna, pero pagkatapos mo sa kanya, ipaubaya mo na rin sa mokong, eh sa kuwento sa akin ni Laura ay tinamaan talaga ang torpeng iyon sa amo natin.” saad muli ni Andres na mali ang pagkakaintindi sa naging reaksyon ng katabi.

“Salamat pre, akala ko ay nakalimutan mo na.” ngising sagot ni Miguel.

…

Gaya nga ng inaasahan ni Timothy, excited na ang mga kaklase at kaibigan niya sa mangyayaring party sa mansyon nila sa Sabado. Nalaman rin ng binata na pupunta sa party na iyon ang captain ng basketball team ng University nila.

“Oh friend, pagkakataon mo na ’yon para masolo si papa Eduard.” asar ni Kurt sa kaibigang si Timothy.

“Friend, crush ko lang si Eduard at kahit pa may gusto rin siya sa’kin, hindi ko gagawin ang nasa isipan mo ngayon.” saad ni Timothy at napailing na lang ito.

“Defensive ka naman masyado friend, atsaka anong masama kung mangyari ang iniisip ko, nasa wastong edad naman kayo pareho.” depensa naman ni Kurt.

“Ikaw talaga friend, kilala mo ako, sa taong mahal ko lang gagawin ang bagay na iyon.” saad ni Timothy.

“Hay ewan ko sa’yo friend, malabo na nga ang mata ang manhid-manhid mo pa, eh paano ka maiinlove kung bawat lalaking lalapit sa’yo ay hindi mo binibigyan ng pagkakataon?” saad ng naiiling na si Kurt.

“Grabe ka naman friend ganun na ba ako? Eh baka naman masyado mo lang binibigyan ng malisya ang bawat lalaking lalapit sa akin? Gaya na lang nung napulot ni Eduard ’yung panyo ko noon, kaagad mong pinilit na style lang ’yun ng tao para makipagkilala sa akin.” depensa ni Timothy sa kaibigan.

“Eh sa totoo naman ah! Ngayong crush mo na siya, ayaw mo parin maniwala na gusto ka naman niya, my God friend! Hindi mo ba napapansin ang lagkit ng tingin niya sa’yo kapag nanood tayo ng game nila.” giit ni Kurt at bigay ideya nito sa kausap.

“Sige ipagpalagay na natin na may gusto nga sa akin si Eduard, eh bakit umiiwas siya sa akin?”

“Simple lang friend, dahil alam kong gaya ng pagtanggi mo sa ilan pang nanligaw sa’yo noon, natatakot lang siya na mabasted rin sa’yo.” sagot ni Kurt.

“Mali ang sagot mo friend, kung talagang gusto niya ako, hindi siya matatakot na panindigan ang nararamdaman niya. At kung kilala mo talaga ako friend, alam mo na isa sa pagiging matapang ang gusto kong katangian sa isang lalaki.”

“Infairness friend may punto ka diyan, pero kung tipo mo ang matapang, bakit hindi mo pa sinasagot si Buboy? Eh matapang iyon, matapang ang amoy dahil pinanliligo niya ang pabango hahaha.” sagot ni Kurt at natatawa nitong biro kay Timothy.

“Friend! Ikaw talaga, gusto mo pa yatang makipag-away dun sa tao.” nababahalang saad ni Timothy.

“Kayong dalawa, sino naman ang pinagdidiskitahan ninyo.” naiiling na saad ni Aries pagkalapit nito sa dalawa.

“Iyang boyfriend mong matalas ang dila, ginawang biro na naman si Buboy.” sumbong ni Timothy kay Aries.

“Friend!” saway ni Kurt sa paglaglag sa kanya ng kaibigan, at nakayukong bumaling naman ito sa kanyang boyfriend na si Aries.

“Ikaw talaga Kurt, iyang bibig mo ang magpapahamak sa’yo.” iling na saad ni Aries at isang pisil sa pisngi ang iginawad nito sa boyfriend.

“Hehe sorry na beh, atsaka kapag inaway ako ng walking cologne na ‘yon, andyan ka naman para ipagtanggol ako’ di ba?” saad ni Kurt na mabilis ipinatong ang ulo sa balikat ng kanyang boyfriend.

“Oo naman beh, pero hindi ibig sabihin nun ay palagi ka na lang maghahanap ng away, ’di mo gayahin si Tim na matalino at kasundo pa ang lahat.” saad ni Aries.

“Salamat Aries, ewan ko ba sa kaibigan kong ’yan, kaya naman kahit alam kong magwawala iyan sa party sa Mansyon sa Sabado, panatag ako dahil kasama ka niya.” baling ni Timothy kay Aries at asar naman nito kay Kurt.

“Hoy friend at ikaw beh, bakit pinagkakaisahan n’yo na naman akong dalawa.” sagot ni Kurt sa mga narinig nito sa mga kasama.

…

Naglalakad na papunta sa sasakyan si Timothy habang kasama niya si Kurt, nang mapahinto sila dulot ng narinig nila.

“Tim!”

Paglingon nga nilang dalawa ng kaibigan, ang pagod at hinihingal na si Eduard ang bumungad sa kanila.

‘Friend ang yummy talaga ni papa Eduard.’ bulong ni Kurt sa kaibigan.

“Bakit mo’ko tinawag Eduard?” takang tanong ni Timothy sa lalaki.

“Uhm narinig ko kasi sa kaibigan ko na may party raw sa inyo sa Sabado, gusto ko lang malaman kung totoo ’yon.” sagot ni Eduard na napakamot na lang sa batok, dahil sa hiya sa tuwing lalapit ito kay Timothy na lihim rin nitong gusto.

“Ah oo may party nga sa mansyon sa Sabado, nga pala congrats sa laro ninyo kanina.” sagot ni Timothy at ngiting bati nito sa kausap.

“Salamat Tim, nanood ka pala.” ngiting saad ni Eduard.

“Oo naman papa Eduard, palaging pinapanood ni Tim ang mga laro ninyo kasi-.” singit ni Kurt sa usapan.

“Ah oo nanood nga kami ni Kurt, pagpasensyahan mo na itong kaibigan ko at may pagkamadaldal.” saad ni Timothy na mabilis ring natakpan ang bibig ni Kurt, bago pa nito maituloy ang hindi dapat marinig ni Eduard.

“Okay lang, sige salamat sa panonood sa laro namin, aasahan ko rin na panoorin mo ang laban namin sa Biyernes.” ngiting saad ni Eduard.

“Oo naman, galingan mo sa laro ninyo sa Biyernes.” maagap na nakangiting sagot ni Timothy.

“Sigurado ’yon, lalo na at alam kong manonood ka sa araw na ’yon, sige mauna na ako.” ngiting sagot ni Eduard at nagpaalam na ito.

Pigil naman ni Timothy ang kiligin dulot ng sinabing iyon ni Eduard, kaya naman natanggal na rin nito ang kamay na nakatakip sa kaibigan.

“Ihh friend aminin mo kung ako kinilig, mas kinilig ka sa banat na iyon ni papa Eduard. Tsaka friend, siguro naman alam mo na ngayon na gusto ka rin ng tao, my God ang swerte mo kapag nagkatuluyan kayo.”

“Oo na aaminin ko ng kinilig ako, pero friend pigilan mo naman ang bibig mo at nakakahiya dun sa tao.” amin ni Timothy sa naramdaman at pakiusap rin nito sa kaibigan.

“Hehehe sorry na friend, so ngayong inamin mo ng kinilig ka kay papa Eduard, may pag-asa ba siya kung sakali?” hinging paumanhin ni Kurt at excited nitong tanong sa kaibigan.

“Tignan na lang natin kapag nanligaw na siya, o sige na nandyan na ang sundo ko at tigilan mo na ang pagtawag ng papa kay Eduard, baka magselos si Aries.”

“Sus baka ayaw mo lang tawagin ko siyang papa, kasi gusto mong ikaw lang ang tumawag sa kanya, ’wag ako friend.” asar ni Kurt sa kaibigan.

“Ewan ko sa’yo friend, sige na aalis na kami.” naiiling na sagot ni Timothy at matapos siyang pagbuksan ng driver ay pumasok na ito ng sasakyan.

Nakaramdam naman ng lungkot at selos si Chris sa mga nasaksihan at mga narinig nito sa amo. Ganunman, pinili nitong iwaksi ang damdaming iyon, ano nga ba naman ang laban niya sa lalaking batid nitong mukhang nagugustuhan na ng herederong amo.

Halata naman ni Laura ang nararamdaman ni Chris. At kahit papaano’y nalulungkot rin ito para sa itinuring na niyang kuya, na kapwa tagapaglingkod nito sa pamilya Valdez.

KABANATA VII

Matapos kumain ng tanghalian, bumalik sa kanyang kuwarto si Miguel. Habang isang oras siyang nagpapahinga bago bumalik sa pagiging hardinero, sinamantala nito ang pagkakataon para muling pag-aralan ang blueprint ng kabuuan ng mansyon ng mga Valdez.

Aminado si Miguel habang kasalukuyang tinitignan at pinag-aaraalan niya ang blueprint ng nasabing mansyon, sa lawak nito ay wala pa sa limang porsyento ang naikot at napuntahan na niya. Bukod dun, malaking hadlang sa plano niya ang nakakalat na mga cctv sa buong mansyon.

‘Kailangan ko na ang tulong ni Brix para sa unang hakbang ng plano.’ saad sa isip ni Miguel.

At gaya nga ng naisip nito, tinawagan na niya ang kasamahan na eksperto pagdating sa mga electronics at mga computers.

“Brix, oras na para mapakinabangan ang utak mo.” bungad ni Miguel sa kausap.

“Grabe ka naman sir, parang sinabi mo naman na pagdating lang sa bagay na iyan umaandar ang utak ko.”

“Bakit hindi nga ba? ’Wag ka ng maraming satsat, ngayon na mismo ay pumunta ka na dito sa mansyon ng mga Valdez.”

“Understood sir.”

Matapos matawagan si Brix, iniligpit na ni Miguel ang blueprint na hawak, para muling bumalik na ito sa pagiging hardinero.

…

Gaya ng utos nito sa kasamahan, alas-tres ng hapon habang abala si Miguel sa pagtatabas parin ng mga damo sa malawak na hardin, nang makita niya ang pumaradang sasakyan sa labas, sa tapat ng mansyon ng mga Valdez.

Lihim ang ginawang pagtingin ni Miguel sa nakaparadang sasakyan, na kaagad namang pinagbuksan ng guwardya sa labas. At habang ipinagpapatuloy nito ang trabaho, nakumpirma ni Miguel na ang kasamahang si Brix na nga ang lulan ng dumating na sasakyan at ngayon ay papasok na sa loob ng mansyon ng mga Valdez.

‘Galingan mo Brix.’ saad sa isip ni Miguel na patuloy parin sa ginagawang pagtatabas ng mga damo.

…

Gaya ng inaasahan ay naging matagumpay nga ang pagpasok ni Brix sa mansyon ng mga Valdez, bago pa kasi ang pagpapanggap ni Miguel, ang una na ang palaging nag-iinspeksyon pagdating sa mga computers at cctv’s ng mga Valdez. Kaya ’di na nakapagtataka na kaagad ng pinapasok ng guwardya ang kanyang kasamahan.

Kaya naman alam na ni Miguel simula mamayang gabi, malaya na siyang makakapag-ikot sa buong mansyon ng mga Valdez.

…

Ilang oras sa pag-alis ni Brix, napansin ni Miguel na dumating na rin ang sasakyan na naghahatid-sundo sa herederong amo. At pagbaba ni Timothy sa sasakyan, sinundan niya ito ng tingin, at napangiti na lamang si Miguel sa nakitang tunay ngang tila prinsipe ang buhay na meron ang anak ni Sergio.

’Ang suwerteng heredero, pero sa gagawin ko, mukhang mamalasin siya ‘pag nagkataon.’ saad ni Miguel sa sarili na ’di inalis ang tingin kay Timothy hanggang sa makapasok sa loob ng mansyon ang huli.

…

Matapos makapagbihis ng pambahay ng mga damit at makapagsuot ng contact lens, lumabas na ng kuwarto si Timothy para puntahan ang sariling hardin. Paglabas na sana siya ng mansyon ng marinig nito ang pagtawag ni yaya Myrna.

“Senorito, dalhin mo na itong meryenda bago ka pumunta sa hardin mo.”

“Salamat po nay Myrna, sige po baka magtampo na ang mga tanim ko.”

“Sige senorito.” ngiting saad ni Myrna at masayang pinagmasdan ang mabait niyang alaga na palabas na ng mansyon.

…

“Pasensya na kayo at ngayon ko lang kayo nadiligan, iyong bago namin kasing hardinero gusto yata ay lunurin kayo kahapon.” kausap ni Timothy sa mga tanim na mga halaman at bulaklak.

Sa nakitang paglabas ng herederong amo sa mansyon, na dumiretso kaagad sa sariling hardin, pasimpleng lumapit naman si Miguel sa kinaroroonan ni Timothy.

Kaya naman, rinig ng hardinero ang ginagawang pagkausap ni Timothy sa mga halaman, at ng marinig nga ni Miguel na siya ang tinutukoy ng amo, ’di na ito nagdalawang-isip pa na muling asarin ang herederong amo.

“Nakakalungkot namang isipin na may sayad pala ang kaisa-isang anak ni sir Sergio.” saad ni Miguel na sapat na para marinig siya ni Timothy.

“A-anong sabi mo?!” nakakunot-noong tanong ni Timothy sa hardinerong malapit lang sa kanya.

“Ah wala sir, kinakausap ko lang itong hose.” pagsisinungaling ni Miguel at nakangiti pa itong tumingin, sa lalo pang gumwapong herederong amo na wala ngayong suot na salamin, at alam niyang nagpipigil rin ngayon ng inis.

“Huwag mo’kong gawing bingi, kung sa tingin mo ay may sayad ako dahil kinakausap ko ang mga halaman ko, puwes mas may sayad ka dahil kinakausap mo ang hose.” sungit na saad ni Timothy at tinalikuran na ang bwisit na lalaki.

Sa naging reaksyon ni Timothy ay napangiti na lamang si Miguel, gaya nga ng kanyang inaasahan ay hindi ito nabigo na muling makita ang inis sa mukha ng guwapong herederong amo.

“Tama ka senorito na may sayad nga ako, kaya mag-ingat ka dahil madalas na gawin ng may sayad na katulad ko ay nanghahalik na lamang bigla.” saad ni Miguel na lumapit pa ng kaunti kay Timothy.

“Ah kung ganun hindi ka lang pala may sayad, sigurado na akong manyak ka rin, kunsabagay hindi na ako magtataka dahil sa nakita kong paglalandian ninyo ni Violet.” iling na saad ni Timothy na walang kaide-ideya na nasa likod lamang niya si Miguel.

“Manyak pala ah, eh paano naman ang malagkit na pagtingin mo sa hubad kong katawan kahapon?” saad at paalala ni Miguel kay Timothy.

“Lu-lumayo ka nga! A-anong pinagsasabi mong manyak ka.” bulyaw ni Timothy pagkaharap nito, at kahit pa namumula na ang kanyang mukha dulot ng katotohanang sinabi ni Miguel, mabilis nitong naitulak palayo ang hardinero.

“Tsk tsk tsk, kunwari ka pang ayaw mo, eh kulang na lang ay maglaway ka sa pagtitig mo sa katawan ko kahapon, pero ’wag kang mag-aalala senorito payag ako kung anuman ang gusto mong gawin sa katawan ko.” ngising saad ni Miguel at gamit ang isa nitong braso ay mabilis na hinila palapit ang katawan ni Timothy, para lalo pa nitong makita ng malapitan ang guwapo at maamong mukha ng huli.

“A-ano ba bitawan mo akong manyak ka!” inis na utos ni Timothy na sinusubukang makawala sa mahigpit na hawak ni Miguel.

“Manyak pala ah, sige papakita ko sa’yo, kung gaano ako kamanyak.” natutuwang saad ni Miguel, na hindi nito alam kung anong nagtulak sa kanya sa sandaling iyon. At gumawa ito ng hindi niya lubos maisip na gagawin sa kapwa nito lalaki.

Habang nagpupumiglas sa mahigpit na hawak sa kanya ng hardinero, hindi binigyang pansin ni Timothy ang sinabi ni Miguel. At ang sumunod na ginawa ng bastos nilang hardinero ang ikinatigil ng mundo niya.

Hindi maipaliwanag ni Miguel ang kakaibang dulot sa kanya ng mga labi ng herederong amo, na ngayon ay kasalukuyan niyang hinahalikan. Wala man itong nakuhang pagtugon sa tila ba natigilang binata, ganunman ay nagpatuloy siya sa pagpupumilit na mapasok at sakupin ang para sa kanya’y malambot, matamis at mukhang hahanap-hanapin niyang mga labi ni Timothy.

Tila natuod nga si Timothy sa ’di nito inaasahang gagawing kapangahasan sa kanya ng hardinero. Sa edad niyang disi-otso ay wala pa siyang karanasan sa pakikipaghalikan, ganunman, inaaamin niya na may hatid na kakaiba sa kanyang katawan ang ginagawang pag-angkin sa kanyang mga labi ni Miguel.

Ang kapangahasan ni Miguel sa pag-angkin sa mga labi ni Timothy ay nagpatuloy pa, nang maramdaman ng una ang tila ba pagtugon ng huli sa ginawa nitong pagbuka sa kanyang bibig.

Hindi na nga nag-aksaya pa ng panahon si Miguel, na lalo pang naging mariin ang ginagawang paghalik at pag-angkin sa masarap ng mga labi ng herederong amo. At sa sobrang panggigigil nito dulot ng malambot at matamis ng mga labi ni Timothy, nakuha pang kagatin ni Miguel ang mga labing iyon ng among heredero.

Ang naramdamang hapdi na dulot ng pagkagat sa kanya ni Miguel sa pagitan ng kanilang halikan, ang nagpabalik sa realidad kay Timothy at kung ano ang kasukuyang ginagawa nila ng hardinero. Kaya naman mabilis nitong naitulak ang dibdib ni Miguel, para tuluyang magkahiwalay ang mga mukha nila.

Pagkahiwalay nila sa halikan ni Timothy, kaagad natuon ang paningin ni Miguel sa mukha ng una, lalo na sa mga magang labi na katatapos lang niyang angkinin. At sa nakita ngang namumulang mukha at magang mga labi ng herederong amo, isang ngisi ang pinakawaalan ni Miguel.

Nakita naman ni Timothy ang nakangising mukha ni Miguel, at sa isip ng binata, napakalaki niyang tanga at hinayaan nitong mapagsamantalahan siya ng alam niyang bastos na hardinero. At para makabawi ito kahit papaano sa pagkapahiya at pambabastos sa kanya ni Miguel, isang malakas na sampal ang iginawad nito sa nakangising mukha parin ng hardinero.

Napahawak naman sa nasaktan pisngi si Miguel, dulot ng inaasahang sampal sa nagawang niyang kapangahasan kay Timothy, ganunman para sa binata ay sulit na sulit iyon, kung ang kapalit naman ay ang matamis na mga labi ng heredero na ilang minuto rin niyang natikman, at ngayon ay pabalik na ng mansyon.

‘Patay ako nito, mukhang mas mahihirapan ako sa mga plano ko kay Sergio.’ saad sa sarili ni Miguel na ang tingin ay na kay Timothy parin na papasok na sa loob ng mansyon.

…

Pagkapasok sa sariling kuwarto, kaagad na napaupo sa kama si Timothy, at kasabay ng paghawak nito sa kanyang mga labi ay bumalik sa kanyang isipan ang nangyaring halikan sa pagitan nila ni Miguel.

’Hindi, kalimutan mo na ang nangyari, wala lang ‘yon.’ paulit-ulit na tatak sa isipan ni Timothy.

KABANATA VIII

Katatapos lamang maglinis ng sasakyan ni Andres, at bago ito tuluyang pumasok sa loob ng mansyon, nakatawag sa kanyang pansin ang narinig nitong pagtatalo nila Miguel at Timothy. Hindi na sana niya bibigyang pansin pa ang narinig at ngayon ay nasasaksihan, ngunit nagbago ito ng makita na lamang niya ang magkalapit ng mukha ng dalawa, at pati na ang sumunod na nangyaring paghahalikan nila Miguel at Timothy.

Sa puntong iyon, magkahalong inis at pagkainggit ang namayani sa loob ni Andres. Hindi nito matanggap na una pang nahalikan ng kabago-bago pa lamang na hardinero, ang ilang buwan na niyang binabalak na gawin sa herederong amo. Kaya naman, lalong sumidhi ang pagnanais nito na maisakatuparan na ang masamang balak niya kay Timothy sa lalong madaling panahon. At hindi ito makakapayag na pati sa pagkantot sa alam niyang birhen pang heredero ay mauungusan rin siya ni Miguel.

’Langya kang hardinero ka, mukhang ‘di ka rin papatalo, pero itaga mo ito sa bato, ako ang unang magpapakasasa sa katawan ng putang hinahalikan mo ngayon.’ pangako sa sarili ni Andres.

…

Para bang nawala na parang bula ang pagod na nararamdaman ni Miguel sa pagtatabas ng mga damo at pagdidilig sa malawak na hardin na iyon ng mga Valdez. At ito’y dahil lamang sa ginawang paghahalikan nila ni Timothy, na kahit pa ilang minuto na ang lumipas, para sa binata ay dama parin niya ang matamis at malambot na mga labing iyon ng guwapo at masungit na heredero.

‘Umayos ka Miguel, kailan ka pa nasarapan sa paghalik sa kapwa mo lalaki.’ saad sa isip ni Miguel na napailing na lamang, habang kasalukuyang inililigpit ang mga ginamit nito sa pagtatabas ng mga damo at sa pagdidilig ng mga halaman.

…

Sa kuwarto ni Andres pagkatapos nitong maligo at makapagsuot na ng damit, inihanda na nito ang mga gagamitin para masimulan na niya mamaya ang plano niyang makantot na sa wakas si Timothy.

‘Humanda kang puta ka, pupunlaan kita at paliliguan ng masagana kong tamod mamaya.’ saad sa isip ni Andres na nakangisi rin sa sandaling iyon.

…

Habang naghahapunan sila ng mga kasamang empleyado sa mansyon. Nanibago si Miguel sa hindi paglapit sa kanya ng manyak na si Andres, nasanay kasi siya sa maya’t-mayang pagyayabang ng driver sa mga kabastusan at mga kahalayan nito.

Hanggang sa matapos nga silang kumain, hindi talaga siya nilapitan ni Andres, at tanging ang paghaharot sa kanya ni Sonya ang kasalukuyang nangyayari.

“Ano papa Miguel, may pag-asa ba ako sa’yo kapag niligawan kita?” tanong muli ni Sonya sabay kuha sa isang braso ng hardinero na mabilis na niyakap rin nito.

“Hahaha manliligaw ka sa akin? Hindi ba dapat ang lalaki ang nanliligaw sa babae?” natatawang tanong na sagot ni Miguel sa nakakapit ngayon sa isang niyang braso.

“Sonya tumigil ka ngang babae ka, hindi ka na nahiya kay Miguel.” saway ni Vilma sa kapwa kasambahay.

“Ayos lang ate Vilma, alam kong nagbibiro lang si Sonya.” baling ni Miguel sa ginang.

“Hindi papa Miguel, hindi ako nagbibiro, seryoso akong liligawan kita.” maagap na sagot ni Sonya.

“Ikaw ng bahala diyan Miguel, at ililigpit ko na ang mga pinagkainan natin.” saad ni Vilma na naiiling na lamang dahil sa pinaggagawa ni Sonya.

“Sorry Sonya, may nobya na kasi ako, kaya hindi na puwedeng maging tayo, kung wala lang ay hindi mo na kailangan na ligawan ako, dahil ako na mismo ang manliligaw sa’yo.” saad at paliwanag ni Miguel para tumigil na ang babaeng kasambahay.

“Akala ko ba ang sabi mo kahapon ay wala ka pang nobya? Ayaw mo lang yata akong manligaw sa’yo Miguel.” paalala ni Sonya sa sinabi ng kaharap kahapon at tampong saad nito.

“Nagsinungaling ako Sonya, akala ko kasi ay nagbibiro ka lang na may gusto ka sa akin, kaya sorry kung nagsinungaling ako.” paliwanag ni Miguel at muling hingi nito ng paumanhin sa babae.

“Nakakainis ka naman papa Miguel, akala ko pa naman ikaw na ang didilig hindi lamang sa hardin nila ma’am, pati na sana sa tuyo kong pussy este puso pala.” kunwaring inis na saad at harot pa ni Sonya.

“Hehehe ikaw talaga Sonya, baka marinig ka ni nay Myrna at magalit iyon sige ka.” iling na saad ni Miguel.

“Huy biro lang ’yon ah papa Miguel, kahit maharot ako ay dalagang Pilipina parin ako. O sige na hahayaan na kita at isang araw pakilala mo ako sa nobya mo.”

“Oo ba iyon lang pala, hayaan mo darating din ang taong magmamahal sa’yo, sa ganda at seksing mong ’yan.” maagap na sagot ni Miguel, sabay bola nito sa babaeng kasambahay.

“Hehehe talaga ba papa Miguel, maganda at seksi ako.” kinikilig at nahihiyang saad ni Sonya.

“Oo naman, o sige na babalik na ako sa kuwarto ko at maliligo pa ako.” bola muli ni Miguel kay Sonya at minabuti na rin nitong magpaalam.

…

Pagkapasok ni Miguel sa kanyang kuwarto ay mabilis na itong naghubad ng mga damit. Gamit lamang ang tuwalyang nakatapis sa ibabang parte ng kanyang katawan, sunod na dumiretso ang binata sa banyo na ginagamit nilang mga empleyado sa mansyon. Pero bago tuluyang makapunta ng banyo si Miguel ay may bigla na lamang bumunggo sa kanya.

…

“Senorito, nakakahiya at palaging ikaw pa ang nagpupunta dito sa kuwarto ko.” saad ni Laura.

“Wala ’yon Lau, tsaka hindi ba magkaibigan naman tayo? Kaya ’wag ka ng mahiya, o paano natapos na ba lahat ng mga projects mo?” saad ni Timothy at masaya itong natulungan si Laura.

“Okay na lahat senorito, maraming salamat talaga, hayaan mo bukas ay ililibre kita ng fish ball at kikiam.” saad ng nakangiting si Laura at banggit nito sa paborito ng herederong amo.

“Hindi ko tatanggihan ’yon Lau, basta agahan mong bumili bago pa makarating si Chris, alam mo naman ’yon mata ni daddy sa lahat, ultimo sa pagkain na kinakain ko.” maagap na sagot ni Timothy at paalala nito kay Laura.

“Oo nga pala senorito buti at napaalala mo, basta akong bahala bukas.”

“Aasahan ko ’yon, sige babalik na ako sa kuwarto ko.” saad at paalam ni Timothy.

“Sige senorito, maraming salamat ulit.” ngiting saad ni Laura.

Pagkabukas nga ng pinto ni Timothy sa kuwarto ni Laura ay lumabas na ito, at habang may tinitignan ito sa kanyang cellphone, patuloy naman ito sa paglalakad. At dahil hindi ito nakatingin sa nilalakaran, sunod na naramdaman nito ang pagbangga niya sa isang matigas na bagay. Nang tumingala ito ay kaagad na napagtanto ni Timothy kung ano ang nabangga niya, o mas tamang sabihin kung sino, dahil ang nakatapis lang ng tuwalyang si Miguel pala ang nasa harapan niya ngayon.

Sa nakita ni Miguel na ang herederong amo pala ang bumunggo sa kanya, kaagad naman nitong naisip na muling asarin si Timothy.

“Sir, mukhang hinanap-hanap mo ang mga halik ko ah, at nagawa mo pang puntahan ako dito sa kuwarto ko.” ngising saad ni Miguel, habang ang isang braso nito ay nasa likod parin ni Timothy na kusang nailagay niya kanina, para hindi matumba ang guwapong herederong amo.

“A-anong pinagsasabi mong manyak ka.” mahinang saad ni Timothy na kinakabahan rin, dahil sa kasalukuyang puwesto nila ni Miguel. Dala nga ng pagbunggo niya sa hardinero, maagap na nasalo siya nito. Kaya ngayon ay nasa malapad na dibdib ni Miguel ang dalawang kamay ni Timothy at ramdam rin ng binata sa kanyang tiyan ang malaking bukol ng hardinero na tanging tuwalya lang ang suot na pang-ibaba.

“Hhmm bakit bumubulong ka sir, nasaan na ang masungit na heredero na palaging inis sa akin.” bulong ni Miguel sa alam nitong kinakabahang si Timothy, at lalo pa nitong pinaglapit ang mga katawan nila ng alam nitong namumula na ngayong heredero.

“Ku-kuya Miguel.” bulong muli ni Timothy na tila ba nakikiusap itong pakawalan na siya ng hardinero, sa mga sandali iyon kasi ay halo-halo na ang kanyang nararamdaman.

‘Shit.’ mura sa isip ni Miguel, sapagkat sa puwesto nila ngayon ni Timothy ay may makamundong pumapasok sa kanyang isipan na gawin nila ng huli. At bago pa ito makagawa ng isang bagay na ikakasira ng mga plano niya, pinakawalan na ng nagnanasang binata ang pinagnanasahan niyang heredero.

Sa pagluwag ng pagkakahawak ng hardinero sa kanya, mabilis na umalis at hindi na tumingin pa si Timothy sa lugar na iyon.

Kabaligtaran naman ni Miguel na hindi man lang gumalaw ng ilang minuto sa kinatatayuan at pinagmasdan lamang ang mabilis na pag-alis ni Timothy.

‘Miguel, mukhang ikaw mismo ang gagawa ng ikakapahamak mo.’ saad sa sarili ng hardinero at gaya ng kanyang inaasahan pagtingin niya sa kanyang harapan, ang malaking nakabukol niyang alaga sa suot na tuwalya ang bumungad sa kanya.

‘Langya! Dalawang beses ng tumayo si junior dahil sa kanya.’ saad muli sa isip ni Miguel. At para humupa na ang nararamdamang init sa katawan, mabilis ng tinungo ng binata ang banyo para makaligo, pero bago iyon, pinulot na muna nito ang cellphone sa sahig na batid nitong pag-aari ng herederong amo.

KABANATA IX

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

Pagkasara nito sa pinto ng sariling kuwarto, napahawak na lamang sa kanyang dibdib si Timothy, at dama nito sa kanyang kamay ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso, na bagamat dulot ng mabilis nitong paglalakad pabalik ng kuwarto ay batid nitong dahil rin sa paglalapit ng kanyang katawan at ng hubad na magandang katawan ni Miguel, pati na ang naramdaman nitong pagkalalaki ng bastos na hardinero sa kanyang tiyan.

‘My God! Bakit ang laki naman yata.’ bulong sa isip ni Timothy.

‘Umayos ka nga Timothy, ano bang kahalayan ang pinag-iisip mo.’ saway kaagad nito sa sarili at pinilit nitong iwaksi ang mga nangyari sa kanila ngayong araw ng bastos na hardinero.

Nang mahimasmasan ay pinili na lamang ni Timothy na maligo sa banyo ng sariling kuwarto. At ang pagligo ngang ginawa ng binata ay nakatulong para mawaglit sa kanyang isipan ang mga nangyari sa kanila ni Miguel.

Abala sa pagsusuot ng damit si Timothy ng maalala nito ang kanyang cellphone, naisip kasi ng binata na hindi pa niya nakakamusta ang kanyang daddy mula ng umalis ito kagabi kasama si Violet.

Matapos makapagbihis ay kaagad nitong hinanap sa suot na short kanina ang kanyang cellphone, pero wala roon ang nasabing bagay. Sunod ay nag-isip ito kung kailan at saan niya ito huling nailagay at nahawakan. Sa pag-iisip nga ni Timothy, mabilis na naalala nito na dala niya ang cellphone ng puntahan niya si Laura sa sariling kuwarto, kasunod nga noon ang pagpapaalam nito sa kaibigan atsaka ang pagkabunggo niya kay Miguel dahil sa cellphone nakatutok ang kanyang paningin.

“My God! Malamang bumagsak iyon ng mabangga ako kay Miguel.” saad sa isip ni Timothy.

‘Anong gagawin ko? Ayokong bumalik doon at baka asarin na naman ako ng manyak na iyon.’ tanong sa isipan ng binata na hindi na rin mapalagay sa mga sandaling iyon.

‘Bahala na! Kapag inasar muli ako ng bastos na iyon, makakatikim siya sa akin.’ kausap sa sarili ni Timothy at lakas loob na itong tumayo at nakahanda na itong lumabas ng silid para balikan ang naiwang cellphone.

…

Matapos ang mabilis na pagligo ni Miguel ay nangingiti itong bumalik sa sariling kuwarto, alam kasi ng binata na babalikan ng herederong amo, ang cellphone na hawak niya ngayon.

‘Nakakatuwa talaga siyang asarin, ano kayang gagawin niya mamaya.’ kausap sa sarili ni Miguel.

…

Pagkalabas niya sa silid, muli ay nagdalawang-isip si Timothy sa kanyang gagawin.

‘Anong sasabihin ko sa kanya? Paano kung nasa kanya nga pero ayaw naman niyang ibigay? Anong gagawin ko?’ mga tanong sa isipan ni Timothy.

‘Bakit kasi hindi ko man lang napansin na nahulog ito kanina.’ sisi pa sa sarili ng binata. ‘Eh kasi naman, nawala ka sa sarili mo dahil sa malaking nakadikit diyan sa tiyan mo kanina.’ sagot rin ng malanding bahagi ng isipan nito. Sa mga naisip nga ay napailing na lamang ang binata.

…

Sa kuwarto ni Miguel ay pinili nitong magsuot na lamang ng boxer brief, na nakasanayan na nitong tanging suot kapag mag-isa ito sa kuwarto. At habang nakahiga siya sa kama, hawak niya ang cellphone ni Timothy na madali niyang nabuksan sa tulong na rin ng mga kagamitan na bigay sa kanya ng kasamahang si Brix.

‘Ang guwapong heredero, hindi na’ko nagtataka at marami ngang nagkakagusto sa kanya.’ komento ni Miguel habang isa-isang pinagmamasdan ang mga larawan ni Timothy.

Sa pagtingin nga niya sa cellphone ni Timothy, may mga nalaman si Miguel sa herederong amo.

‘Guwapo, mayaman, matalino at magaling din pala siya sa swimming, kaya pala kahit hindi malaki ang katawan niya, wala rin kataba-taba at bagay ang slim na pangangatawan na mayroon siya.’ saad sa isipan ni Miguel, atsaka muli nitong naalala ang makinis at maputing katawan ni Timothy na nakita niya kaninang umaga.

At sa naalala nga ni Miguel ay naramdaman nito ang dahan-dahang pagkabuhay ng malaki nitong alaga, na bumukol na sa tanging suot nitong boxer brief.

’Tang-ina! Bakit ang lakas ng epekto niya sa akin?“ saad sa isip ng binata.

Naputol ang pag-iisip ni Miguel kay Timothy ng marinig nito ang ingay na nanggagaling sa pinto ng sariling kuwarto, na dulot ng pagkatok ng tao sa labas.

‘Siya na marahil iyong nasa labas.’ saad sa sarili ni Miguel at isang ngisi ang gumuhit sa kanyang mukha, at pagkatapos ay bumangon na ito sa kama, para pagbuksan ang taong kumakatok na sa tingin nito ay ang herederong amo.

…

Bago niya puntahan si Miguel at hanapin rito ang kanyang cellphone, nagbakasakali muna si Timothy na puntahan ang kuwarto ni Laura at baka doon lang pala naiwan ang kanyang cellphone.

“Wala dito senorito, kaagad ko namang ibabalik iyon sa’yo kung naiwan mo iyon sa kuwarto ko.” sagot kaagad ni Laura sa among hinahanap ang cellphone.

“O sige pasensya na Lau, naistorbo pa yata kita sa paglilinis.” saad ni Timothy sa pawisang kaibigan na sa isip nito’y naglilinis ng kuwarto.

“Wala ’yon senorito, pasensya na rin at abala talaga ako sa paglilinis at hindi na kita matutulungan sa paghahanap.” maagap na sagot ni Laura at ngumiti pa ito sa amo.

“Okay lang Lau, titignan ko na lang ulit sa kuwarto ko, baka napatong ko lang kung saan, sige maiwan na kita.” sagot ni Timothy at umalis na rin ito.

‘Muntik na kaming mahuli ni senorito, buti na lang at nailock ni Andres ang pinto.’ buntong hiningang saad sa sarili ni Laura, at muli ay isininara na’t kinandado ang pinto ng sariling kuwarto.

“Narinig ko ang sinabi mo kay senorito na abala ka sa paglilinis.” ngising simula ni Andres. “Kaya naman, bumalik ka na sa pagluhod mo puta ka, at kanina pa naghihintay ang malaki kong tubo para malinis ng masarap mong bibig.” pagtatapos ng malibog na lalaki.

“Oo babe, at mamaya sa puki ko naman, isagad mo ang malaki at matigas mong tubo.” patol ni Laura sa narinig nito at mabilis itong lumuhod, para muling isubo ang malaking burat ni Andres.

“Oo naman, paduduguin ko at paluluwagin ko ang puki mong puta ka.” maagap na sagot ni Andres. ‘At mamayang madaling araw, ang putang pinagbuksan mo ng pinto ang isusunod ko.’ saad sa isipan ng manyak na lalaki.

…

Pagkaalis niya sa kuwarto ni Laura, nagdadalawang isip man sa gagawin ay sunod na pinuntahan ni Timothy ang katabing kuwarto na sa palagay ng binata ay kuwarto ng bastos na hardinero. Pagkatapat nito sa pinto ng nasabing kuwarto, hindi na nag-aksaya pa ng oras si Timothy at kumatok na ito.

Matapos kumatok ay ilang sandali lang at pinakbuksan na siya ng taong nasa loob ng kuwarto, at bumungad kay Timothy ang nakangising mukha ni Miguel na tanging boxer brief lamang ang suot.

Sa nakitang anyo ngayon ni Miguel, kaagad pinamulahan ng mukha si Timothy, na kahit pa ayaw man nitong titigan ang nasa harapan niya ay malabong mangyari dahil kailangan niyang kausapin ang hardinero.

“Na-nakita mo ba ang cellphone ko?” tanong ni Timothy na piniling tumingala, para ang mukha na lamang ni Miguel ang kanyang makita.

“Anong cellphone? ngising tanong pabalik ni Miguel sa herederong namumula ang mukha.

“Iyong kasing cellphone ko nawawala, si-sige hahanapin ko na lang ulit sa kuwarto ko, hindi mo rin pala nakita.” sagot ni Timothy at pinili na lang nitong umalis, dahil wala rin palang alam ang kausap sa nawawala niyang gamit.

“Sandali lang, binibiro lang kita senorito, ang totoo niyan ay nakita ko ang cellphone mo.” pigil ni Miguel sa guwapong herederong amo na nakasuot muli ng salamin.

“Talaga?! Nasaan?” tuwang saad ni Timothy sa narinig.

Pigil naman ni Miguel ang mangiti rin sa sandaling iyon, dahil lalo pang naging cute sa kanyang paningin ang nakangiting mukha ngayon ng herederong amo. Pero imbes na ngumiti, isang ngisi ang lumabas sa mukha ng binata sa pilyong naisip nitong gawin.

“Nandito, sa loob ng suot kong boxer brief.” sagot ni Miguel at ngumuso pa sa nakabukol nitong alaga.

Sa narinig ay wala sa isip na sinundan ng tingin ni Timothy ang tinutukoy ng kausap, kaya naman nakita ng dalawang mga mata ng binata ang malaking nakabukol na alaga ni Miguel sa suot na boxer brief.

Sa nakita nga ay lalong namula ang mukha ni Timothy, at ’di ito makapaniwala na nahulog siya sa patibong ng bastos na hardinero.

“Bastos! Manyak!” inis na saad ni Timothy ng makabawi ito, at mabilis nitong inapakan ang isang paa ni Miguel.

“Ahh!” hiyaw ni Miguel sa sakit na dulot ng ginawa ng heredero.

“Buti nga sa’yong manyak ka.” tuwang saad ni Timothy.

“Ah ganun, ’di bale nasa akin naman ang cellphone mo, at itetext ko ang daddy mo at sasabihin kong may kasex ka ngayon.” ngising saad ni Miguel para makabawi ito sa ginawa ni Timothy.

“Ano?! Subukan mong gawin ’yon at makikita mo.” ’di makapaniwalang saad ni Timothy at banta nito sa bwisit at bastos na lalaki.

“Nakakalimutan mo yata senorito na sa ating dalawa, ako ang may karapatan na magbanta, dahil pareho nating alam na magagawa kong itext ang daddy mo sa cellphone mo na hawak ko ngayon.” ngising sagot ni Miguel sabay pakita nito sa cellphone ni Timothy.

“Ano bang problema mong manyak ka? Bakit mo ginagawa sa akin ’to?”

“Kanina wala tayong problema senorito, pero dahil nasaktan ako sa ginawa mo, syempre dapat lang na gumanti ako.”

“O sige na aaminin ko ng kasalanan ko, sorry na.” inis na saad ni Timothy.

“Sorry rin senorito, hindi ko matatanggap ang sorry mo, ganyan ba ang humihingi ng tawad, galit?” ngising saad ni Miguel.

Sa narinig ay lalo pang nainis si Timothy sa bwisit at bastos na lalaki, pero pinili nitong pakalmahin ang sarili, at baka totohanin ng hardinero ang banta nito sa kanya.

“Sorry na kuya Miguel, puwede mo na bang isauli sa akin ang cellphone ko, please.” saad na pakiusap ni Timothy at naisip nitong magpuppy eyes sa kaharap, at baka sakaling gumana rin sa hardinero ang nakagawian na niyang gawin, kapag may gusto itong hilingin sa kanyang daddy.

‘Damn! So cute.’ saad sa isip ni Miguel na pigil ang sariling pisilin ang mukha ni Timothy.

“Sige na pinapatawad na kita, at heto na ang cellphone mo.” saad ni Miguel sabay abot nito sa cellphone kay Timothy.

Maagap namang kinuha ni Timothy ang cellphone sa kamay ni Miguel, at kahit pa nagkaasaran sila ng kaharap, may ngiting sumilay sa kanyang mukha sa sandaling iyon.

“Salamat kuya Miguel.”

Hindi na napigil ni Miguel ang ngumiti rin dahil sa nakita nitong nakangiting mukha ng kausap.

“Walang anuman senorito, o sige na bumalik ka na sa kuwarto mo, pero kung gusto mo ay samahan mo na ako dito sa kuwarto ko.” sagot ni Miguel at muli’y asar nito sa herederong amo.

“Ewan ko sa’yo manyak!” saad ni Timothy at mabilis na itong bumalik sa kanyang kuwarto.

Nangingiti namang pinagmamasdan ni Miguel ang umalis ng heredero.

‘Patay ako nito, ang bilis kong nahulog sa patibong ng cute na iyon.’ saad sa isipan ni Miguel at muli’y bumalik sa kanya ang nakapuppy eyes na mukha ni Timothy.

KABANATA X

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata .

Pagkabalik sa kuwarto ni Timothy ay napangiti ito dahil sa nanalo siya sa asaran nila ni Miguel.

‘Mabait rin naman pala siya eh, pero manyak lang talaga.’ saad sa isipan ni Timothy at muli’y naisip nito ang pagtatalo nila ng hardinero, pero kasunod naman noon ay bumalik rin sa kanya ang nakitang malaking nakabukol na alaga ni Miguel sa tanging suot na boxer brief.

‘Ano ba Timothy! Tanggalin mo sa isip mo ang bagay na iyon.’ saway rin kaagad ng binata sa sarili, at minabuti na lang nito na itext na ang kanyang daddy.

Matapos mapadalhan ng text ang ama ay naisipan ng binata na magtimpla muli ng gatas, nang sa ganun ay matulog na rin siya pagkatapos. Pagkatayo ay papunta pa lamang siya sa pinto ng marinig nitong may kumakatok doon. Mabilis ng tinungo ni Timothy ang pinto at pagkabukas niya rito’y, bumungad sa kanya ang driver na si Andres na may hawak na isang baso ng gatas.

“Magandang gabi senorito, heto pala ang gatas n’yo, pinapabigay ni nay Myrna.” bungad ni Andres sa herederong amo, sabay abot sa isang baso ng gatas sa kaharap.

“Salamat kuya Andres, buti ikaw pa ang naghatid dito.” saad at takang tanong ni Timothy.

“Nagpresinta na ako senorito, kasi sinusumpong daw ang rayuma ni nay Myrna, kaya pinagpahinga ko na siya.” maagap na sagot at paliwanag ni Andres, na ’di na rin makapaghintay na inumin ng herederong amo ang gatas na hinaluan niya ng gamot na pampatulog at Aphrodisiacs.

“Kawawa naman si nanay, okay lang ba siya kuya Andres?” alalang tanong ni Timothy.

“Medyo maayos na siya senorito, kaya ’wag ka ng masyadong mag-alala, atsaka gaya nga ng sabi ko nagpapahinga na s’ya, mabuti pa ay inumin mo na ang gatas na tinimpla niya para sa’yo, nang makapagpahinga ka na rin.” sagot kaagad ni Andres at nananabik na ito sa susunod na mangyayari.

“Mabuti naman kuya Andres, salamat ulit sa pagdala nitong gatas para makapagpahinga na kaagad si nanay.” ngiting muling pasalamat ni Timothy at gaya ng sinabi ng kaharap, ininom na ng binata ang hawak na isang baso ng gatas at pagkatapos ay muli nitong ibinalik kay Andres ang wala ng laman na baso.

Malapad ang ngiti sa mukha ni Andres sa mga sandaling iyon, matapos ang pag-inom ng herederong amo sa gatas na hinaluan niya ng mga gamot. Alam kasi ng manyak na lalaki na ilang sandali lang ay tatalab na kaagad ang mga gamot, at kasunod nun ay malaya na niyang magagawa sa wakas ang mga kahalayang ilang buwan na niyang nais maisakatuparan sa katawan ni Timothy.

‘Humanda ka sa’king puta ka, ibang gatas ang susunod na ipapainom ko sa’yo at paluluwagin ko ng husto ang butas mo.’ saad sa isip ni Andres at napangisi pa sa mga oras na iyon, lalo na sa nakita nitong nawalan na ng malay si Timothy na maagap rin niyang nasalo.

‘Ang swerte mo Andres, matutupad na sa wakas ang pagpapakasasa mo sa masarap na putang ito.’ ngiting saad sarili ng manyak na lalaki, na mabilis na ring pumasok sa kuwartong iyon.

…

Nang tuluyan ng mawala sa kanyang paningin ang cute na heredero, pumasok na sa sariling kuwarto si Miguel. Kasunod noon ay binuksan nito ang kanyang laptop, at gaya nga ng kanyang inaasahan sa tulong ng magaling na si Brix, kita na ni Miguel ang lahat ng mga kuha ng mga cctv sa mansyon ng mga Valdez.

“Walo pala lahat ang mga cctv dito sa loob ng mansyon.” saad ni Miguel, at isa-isa nitong tinignan ang mga pangalan kung saang bahagi ng mansyon nakalagay ang mga camera na nandoon rin sa screen ng laptop, bukod pa sa may numero rin ang mga ito. At sa nakita nitong may pangalan na Tim’s room ang may numerong uno, mabilis na pinindot ni Miguel ang laptop, para sumakop sa buong screen ang videong pinapanood.

‘Iniingatan nga talaga ni Sergio ang heredero niya.’ saad sa isip ng binata, habang kasalukuyang pinagmamasdan nito ang video na kuha sa loob ng kuwarto ni Timothy.

‘Shit! Paano pala kapag naghubad dito ang herederong iyon?’ saad sa isipan ni Miguel at sa naisip, mabilis nitong tinawagan si Brix.

“Brix, i-off mo sa pinapanood mo diyan sa computer mo ang number one sa mga cctv.”

“Bakit sir?”

“Anong bakit? Basta i-off mo ’wag ka ng magtanong, at siguraduhin mong gawin mo na kaagad, dahil kapag hindi mo ginawa malilintikan ka sa akin, naiintidihan mo?”

“Okay sir masusunod.”

“Very good, sige na ibaba ko na ’to.”

Matapos makausap ang kasamahang si Brix, muling pinanood ni Miguel ang video, kung saan kita nito ang nakaupo sa kamang heredero at kasalukuyang may hawak na cellphone.

Hanggang sa nakalimutan na ng binata ang plano nito na pag-aralan ang mga kuha ng walong cctv sa loob ng mansyon, natuon kasi sa kuhang video ng kamerang nasa loob ng kuwarto ng herederong amo ang kanyang paningin. At habang abala parin ito sa panonood sa ginagawa ni Timothy sa kuwarto, sunod na nakita ni Miguel ang pagtayo ng herederong amo. Kita rin ng binata sa pagbukas ng pinto ni Timothy ay si Andres na may dalang isang baso ng gatas

‘Huwag mong sabihing gagawin na ng manyak na iyon ang balak niya sa Timothy ko.’ saad sa isipan ni Miguel, na kinabahan na sa mga sandaling iyon.

Nagpatuloy nga sa panonood si Miguel sa nangyayaring tila ba pag-uusap ng dalawa, ’di nagtagal ay nasaksihan rin ng binata ang pagkawala ng malay ng herederong amo na maagap na nasolo ng nakangising si Andres.

‘Putang-ina!’ saad sa isipan ni Miguel na mabilis na kinuha ang gamit sa isang drawer at ’di na nagdalawang isip pang lumabas kaagad ng kuwarto, para sagipin ang herederong amo at pigilan ang masamang balak ni Andres.

…

Pagkalapit sa kama ni Andres na buhat ang walang malay na si Timothy, mabilis ng nailagay nito sa kama ang katawan ng herederong amo. Matapos nun, kaagad na ring naghubad ng mga suot na damit ang manyak na lalaki, na ’di na makapaghintay sa gagawing pagpapakasasa sa katawan ng tulog na heredero.

Nang tuluyan ng mahubad ni Andres ang mga suot na damit, kaagad na itong pumatong sa bihis na bihis pang si Timothy.

‘Hmmm ang swerte ko talaga, sabi ko na, hindi lang masarap ang katawan ng putang ito, mabango rin.’ saad sa sarili ng hayok na si Andres, habang abala ito sa pag-amoy sa mabangong leeg ng tulog paring heredero.

At para maumpisahan na nito ang pag-angkin sa mabango at alam niya ring masarap na katawan ni Timothy, inumpisahan na rin ng manyak na lalaki ang isa-isang paghubad sa mga suot na damit ng heredero.

Nang wala ng kahit ni isang suot ang tulog parin na heredero, lalong naulol ang libog na libog na si Andres sa nakikitang maputi at makinis na kahubdan ni Timothy. At magkamalay man mamaya ang herederong amo, alam ni Andres na hindi na ito papalag sa gagawin niyang pagkantot, sa halip si Timothy pa ang magmamakaawa sa kanya dahil sa epekto ng gamot na Aphrodisiacs na kasama sa nainom nitong gatas.

‘Humanda kang puta ka, sisiguraduhin kong masasarapan ka sa laki ng burat na ipapasok ko sa butas mo, at sigurado rin akong hindi ito ang huli na magpapakasasa ako sa’yo.’ saad sa isipan ni Andres na mabilis rin nitong naihanda ang video camera, para i-record ang gagawing kahalayan kay Timothy, na siya ring gagamitin niyang pangblackmail sa huli.

Nang maihanda na nito ang lahat, kaagad muling pumatong ang manyak na si Andres sa katawan ng tulog paring si Timothy.

…

Pagkarating ni Miguel sa pinto ng kuwarto ni Timothy, binuksan na kaagad ng binata ang pinto ng nasabing kuwarto.

‘Shit.’ mura sa isip ni Miguel dahil gaya ng kanyang inaasahan ay nakalock nga ang pinto. Dali-dali naman nitong kinuha sa kanyang bulsa ang palaging dalang kagamitan, na gamit nito sa pagbukas ng kahit na anong nakakandadong pinto, at dahil sa eksperto ito sa bagay na iyon, walang hirap na nabuksan rin iyon ni Miguel.

Dahan-dahan ang ginawang pagbukas ni Miguel sa pinto ng kuwartong iyon ng heredero, para na rin hindi s’ya matunugan ng alam nitong hindi rin basta-bastang magpapatalong si Andres. Naging matagumpay naman ang binata, dahil wala paring kamalay-malay si Andres na nakapasok na rin siya sa kuwarto.

Sa nakita ni Miguel na nakapatong na ang hubot-hubad na si Andres na abala sa paghalik sa katawan ng herederong amo, gamit ang isa niyang kamay na may hawak ng baril sa sandaling iyon, mabilis ang naging kilos ng binata at sa isang iglap lang ay napalo niya sa batok ang manyak na lalaki.

Sa ginawa nga ni Miguel ay nawalan kaagad ng malay si Andres. Kaya naman dalawang tao na ang walang malay na kasama ng binata sa kuwartong iyon.

Unang nilapitan ni Miguel ang walang malay at hubad na katawan ni Timothy, sa nakita nga’y nakahinga ito ng maluwag sa isiping hindi ito nahuli at napigilan niya ang masamang balak ni Andres.

“Mabuti naman at ayos ka lang, hayaan mo hanggat naririto ako at kasama ka, walang masamang mangyayari sa’yo.” kausap ni Miguel sa tulog na heredero, at hindi na napigil ng binata ang sarili at isang halik ang iginawad nito sa pisngi ni Timothy.

Matapos nun ay binihisan rin ng binata ang herederong amo at inayos rin nito sa pagkakahiga sa kama, sunod ay kinumutan na rin ni Miguel ang himbing paring si Timothy.

Nang matapos kay Timothy, sunod na binigyang pansin ni Miguel ang nakahubad na si Andres na wala paring malay. Naging mabilis pa ang kilos ng binata at matapos mabihisan rin nito ang manyak na lalaki, sunod ay inakay niya na rin ito palabas sa kuwartong iyon.

Nang makalabas na sila sa kuwarto ni Timothy, naging maingat ang sumunod na kilos ni Miguel habang akay parin niya si Andres. Hanggang sa matagumpay nitong nailabas sa loob ng mansyon ang wala paring malay na lalaki.

Habang akay parin si Andres, pinuntahan na ni Miguel ang sasakyang minamaneho ng una. Gaya ng pagbukas niya ng pinto na hindi gumagamit ng susi, madali ring nabuksan ng binata ang sasakyang iyon at matapos maisakay ang akay nitong lalaki, pinaandar na ni Miguel ang sasakyan gamit ang susi na mabuti na lang ay naroon mismo sa loob.

‘Langya kang manyak ka, sa kulungan ikaw naman ang magiging puta ng kapwa mo mga rapist.’ ngising saad ni Miguel na ang tunay na pangalan ay Police Captain Enrique Valiente at isang undercover agent.

Author’s Note:

Matatagalan ang next update ko dito sa wattpad, kaya sa mga nais ng mabasa ang ilang parts ng story. Kindly pakibasa na lang sa

dreame

.com

Thanks sa inyong mga readers na walang sawang nagbabasa sa mga stories na gawa ko. Pakivote na rin at ’wag mahiyang magbigay ng komento tungkol sa story.

KABANATA XI

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

Pagdating sa tapat ng presinto ay huminto na sa pagmamaneho ng sasakyan si Enrique. Pumasok na rin ito sa loob at kaagad itong naghanap ng dalawang kabaro.

“Abad, Briones ilabas ninyo sa nakaparadang asul na sasakyan ang rapist na dala ko.” utos ni Enrique sa dalawang kasamahang pulis, sabay abot nito sa isa sa susi ng sasakyan.

“Sir yes sir.” maagap na sagot ng dalawa, sa dumating na Kapitan.

“Sir, biglaan yata ang pagdating mo?” saludo at takang tanong ni PO2 Munoz sa Kapitan.

“Oo Munoz, si Brix nandyan pa ba?” sagot ni Enrique at tanong nito kay Munoz.

“Oo sir, nasa opisina pa kasama niya si PO3 Rivera.”

“Mabuti kung ganun, siguro naman walang ginagawang kalaswaan ang magsyotang iyon sa loob?” ngising saad ni Enrique.

“Iyon ang hindi ko alam sir, ’di bale hindi ikaw ang unang makakakita sa kahalayan ng dalawang iyon kung sakali.” ngising saad pabalik ni Munoz sa Kapitan.

“Kapag nangyari namang mahuli ko ang dalawang iyon, lagot sa akin si Rivera.” iling na saad ng Kapitan.

“Sigurado ’yon sir.” natatawang sagot ni Munoz.

“O sige maiwan na muna kita Munoz, ikaw na ang bahala sa lalaking dala-dala ng dalawang iyan.” saad ni Enrique at tinungo na ang opisina sa loob ng presinto.

…

“Sir.” parehong saad at saludo nila Brix Villanueva at PO3 Ronald Rivera sa nakitang pagdating ng Kapitan.

Sumaludo naman pabalik si Enrique at ipinaalam na rin nito ang dahilan ng pagdating niya sa lugar.

“Pahiram sandali ng laptop mo Brix.” baling ni Enrique sa pinsan.

“Sige kuya, sandali kukunin ko lang sa desk ko.” sagot kaagad ni Brix.

“Buti sir naparito ka?” usisa ni Ronald sa Kapitan.

“May nahuli lang akong rapist at dinala ko na dito.” sagot ni Enrique.

“Rapist? Hindi ba sir nasa misyon ka sa mansyon ng mga Valdez?” naguguluhang tanong ni Ronald.

“Tama ka, ’yung rapist na dala ko’y isa sa driver ng mga Valdez, pinagtangkaan kasi nitong gahasahin ang heredero ni Sergio.” maagap na paliwanag ni Enrique.

“Ah, ngayon alam ko na.” ngising saad ni Ronald.

“Anong ibig mong sabihin?” naguguluhang tanong ng Kapitan sa kausap.

“Pagdating ko kanina dito, naikwento ni Brix ang pagpapa-off mo sa video na kuha sa kuwarto ng heredero ni Sergio, at pagkakita ko sa itsura nung Timothy, may pumasok sa isip ko kung bakit mo inutos iyon sa boyfriend ko at ngayon nakumpirma ko na sir.” saad na paliwanag at bigay ideya ni Ronald sa ibig nitong tumbukin sa Kapitan.

“Siraulo! Kung anu-anong pinag-iisip mo Rivera, alangan namang pabayaan kong ma-rape ang heredero ni Sergio.” depensa kaagad ni Enrique.

“Chill ka lang Kap, ano namang masama kung magustuhan mo ang heredero ni Sergio? Kaya lang sir malaking gulo iyon ’pag nagkataon.” maagap na saad at paalala ni Ronald sa Kapitan.

Sandali namang napaisip si Enrique, pero isinawalang bahala rin nito kaagad ang mga naisip.

“Heto kuya, sige iwanan ka muna namin ni Ron.” saad ni Brix at abot nito sa laptop sa pinsan, tsaka iniwanan na muna nila ng nobyo ang Kapitan.

Pagkaalis ng dalawa, binuksan na ni Enrique ang laptop ng pinsang si Brix. Ilang pindot lang nito ay nahanap na niya ang mga kuha ng mga cctv sa mansyon ng mga Valdez, at kaagad na nitong pinanood ang video na kuha sa kuwarto ni Timothy, para makasiguro ito na ayos lang ang heredero sa mga oras na iyon. Pero natigilan ang Kapitan sa bumungad na video sa kanya, taliwas sa mahimbing parin na natutulog na herederong inaasahan niyang makikita, ngayon ay nasasaksihan niya ang hubot-hubad na si Timothy na tila wala sa sarili habang nilalaro ang sariling alaga, kasabay ng paglalaro nito sa sarili ring butas.

‘Fuck! Anong nangyayari sa Timothy ko.’ saad sa isip ng Kapitan na napako ang mata sa pinapanood.

‘Umayos ka Enrique.’ saway kaagad sa sarili ng Kapitan at minabuti na nitong isara ang laptop. At bagamat nag-init man at tinigasan sa ilang segundong napanood nito, kaagad naisip ng binata na marahil ay kagagawan ni Andres ang nangyayari ngayon sa herederong amo.

At ’di na nga nag-aksaya pa ng oras si Enrique at lumabas na ito sa opisina, para pakantahin si Andres kung anong pinainom nitong gamot kay Timothy.

…

“Munoz nasa’n na ’yung rapist na dala ko kanina?” tanong ni Enrique sa kabaro.

“Nakakulong na sir.” sagot ni Munoz.

“Gising na ba siya?” tanong muli ni Enrique.

“Sandali sir, patitignan ko kay Abad.”

“Abad, pakitignan nga ’yung lalaking dala ni sir kanina.” utos ni Munoz sa kasamahang pulis.

“Abad, kapag wala paring malay, gawin mo ang lahat para magising, pagkatapos idala sa isang kuwarto at may kailangan akong malaman sa gagong ’yon.” dagdag ni Enrique.

“Masusunod mga sir.” sagot ni Abad at mabilis itong sumunod sa utos ng mga kabaro.

“Anong problema kuya?” tanong ni Brix sa pinsan na tila problemado.

“May ipinainom yata ang tarantadong ’yon kay Timothy, nag-aalala ako dahil wala sa sarili ngayon ang herederong iyon.” paliwanag ni Enrique.

“Paanong wala sa sarili kuya?” usisa pa ni Brix.

“Halika, samahan mo ako sa opisina para makita mo.” saad ni Enrique at minabuti nitong ipakita na sa pinsan, ang kuha ng kamera sa kuwarto ni Timothy.

…

“Tama ka kuya, mahirap niyan baka droga pa ang pinainom ng manyak na ’yon kay Timothy.” komento ni Brix, matapos mapanood at malaman ang tinutukoy ng pinsan.

“Oo nga, magdasal na ang gagong ’yon na walang mangyayaring masama kay Tim, dahil hindi niya gugustuhin ang gagawin ko sa kanya.” saad ni Enrique.

“Sir, gising na ’yung lalaki at nagwala pa kanina, buti na lang at kaagad naawat ng mga kasama natin, nasa isang kuwarto na rin siya ngayon at nakaposas.” paalam ni Ronald sa Kapitan.

“Mabuti kung ganun, Rivera alamin mo kung anong pinainom ng gagong ’yon kay Timothy, hindi ako puwedeng makita ng tarantadong ’yon dahil may misyon pa ako.” saad at utos ni Enrique sa kasamahan.

“Masusunod sir, pero anong mangyayari dun sa lalaki matapos nating mapakanta?” sagot at tanong ni PO3 Rivera sa Kapitan.

“Ibalik niyo sa kulungan at kami ng bahala ni pinsan sa kasong isasampa sa gagong iyon, at sigurado akong madadagdagan pa ang kaso niya, kapag napanood ni Sergio ang video ng heredero niya na muntik ng gahasahin ng isa sa mga driver nila.” sagot ng Kapitan.

…

“Ano bang problema ninyo mga sir?! Bakit nandito ako?!” saad ng nagwawalang si Andres.

“Ang tigas ng mukha mo gago! Talagang tinatanong mo pa? Nahuli ka ng isang kasambahay sa ginagawang mong pagtatakang panggagahasa sa binata ninyong amo, mabuti na lang kaagad na naisumbong ng dalaga sa kasamahang mong driver ang ginagawa mo.” sagot ni PO3 Rivera.

“Sir, hindi ko pinagtakaang gahasahin si Timothy, may relasyon kaming dalawa at normal lang sa magkarelasyon ang magtalik hindi ba?” maagap na paliwanag ni Andres.

“Ah magkarelasyon kayo?” ngising tanong ni PO3 Rivera, at mga pagtango naman ang naging sagot ni Andres.

“Ulol! Kung magkarelasyon kayo bakit pinainom mo ng pampatulog ang binata? At iyon ang gusto kong aminin mo ngayon sa akin, bukod sa pampatulog ano pang gamot ang hinalo mo sa gatas na nainom ni Timothy?” saad at tanong ni PO3 Rivera sa nakaposas na si Andres.

“Bakit ba ang kulit mo sir! Wala nga akong alam sa ibinibintang ninyo! Kaya pakawalan n’yo na ako dahil hindi tamang ikulong ang katulad kong wala namang kasalanan!” saad ni Andres at giit nitong wala itong kasalanan.

“Hindi ka ba nakikinig sa mga sinabi ko kanina ha tarantado ka?! Paanong nalaman namin na nawalan ng malay ang binatang pinagtangkaan mong gahasahin, kung wala kaming ebidensya.”

Sandaling natigilan si Andres sa narinig nito sa pulis at napaisip ito sa mga sandaling iyon, kung anong ebidensyang tinutukoy ng kausap niyang pulis.

“Mabuti pa magtapat ka na, kung anong mga gamot ang inihalo mo sa gatas na ininom ng binata, dahil kapag may nangyaring masama sa anak ni Sergio, sigurado akong mabubulok ka rito sa kulungan at hindi lang iyon, sigurado rin ako na kung sa labas ay may mga puta ka, dito sa loob ng selda ikaw ang gagawing parausan at puta ng mas hayok at mas halang pa sa’yo.” ngising saad at takot ni PO3 Rivera sa natigilang lalaki.

Kinilabutan na sa mga sandaling iyon si Andres, alam nitong posible ang narinig nito sa pulis, kaya naman hindi na rin ito mapakali kung anong kahihinatnan niya pagkatapos nito.

“Paano ako makakasiguro na hindi ako makukulong, kapag sinabi ko ang gamot na  nainom ng herederong iyon?” tanong ng tusong si Andres.

“Hindi yata tayo nagkakaintindihan Andres, kapag sinabi mo ang totoong gamot na nainom ni Timothy, makukulong ka parin, pero kapag hindi mo sinabi at namatay ang binata, habambuhay kang mabubulok sa kulungan. Ikaw ang bahala, makukulong ka ng ilang taon? O mabubulok ka rito at magiging puta ng mga kasama mong preso?” seryosong saad ni PO3 Rivera.

Sa mga narinig ni Andres ay wala na itong nagawa kungdi ang aminin ang nagawa nito kay Timothy, pati na ang mga pangalan ng gamot na inihalo nito sa gatas na nainom ng heredero.

…

Pagpasok muli ni PO3 Rivera, ipinaalam na nito sa Kapitan ang mga nalaman kay Andres. Matapos nun ay muli nilang iniwanan ng nobyo ang Kapitan.

Sa mga nalaman naman ni Enrique sa kasamahang pulis, kaagad nitong tinawagan ang kaibigang doktor, para malaman rito kung anong gamot ang maaaring ipainom sa herederong amo, nang sa ganun ay maging maayos na ang kalagayan ni Timothy.

“May puwedeng ipainom na gamot sa kanya Ric, pero hindi advisable ito dahil kailangang macheck-up ko muna ang pasyente, para makasiguradong walang masamang side effects kung sakali. Base naman sa ipinainom na Aphrodisiacs sa pasyente ay ligtas naman ito, kaya ang ipapayo ko mas mainam kung kusang maalis ang epekto nito sa natural na paraan.” saad ng doktor sa kabilang linya.

“Ibig bang sabihin nito dok ay kailangang may makatalik ang pasyente?” kumpirma ni Enrique sa kaibigang doktor.

“Tama ka Ric, mas safe iyon kesa sa painumin natin ng gamot ang pasyente, at baka imbes na makatulong iyon ay makasama pa sa kanya.”

“Sige, salamat dok, kung iyon ang mas ligtas na gawin ay iyon na lamang ang gagawin ko.” saad ni Enrique at ibinababa na nito ang tawag.

…

“Anong sabi ni dok kuya?” tanong ni Brix sa pinsan paglabas nito sa opisina.

“Ayos na Brix, may gamot naman pala pangontra sa nainom ni Timothy, sige aalis na ako at itetext ko na lang ang mga susunod na ipapagawa ko sa’yo at gaya ng utos ko, ’wag mo ng bubuksan ang kuhang video sa kuwarto ng herederong amo ko.” sagot at seryosong bilin ni Enrique.

“Oo naman kuya, sige ingat ka sa pagmamaneho.”

…

Pagdating ni Enrique sa mansyon, muli ay naging maingat ito lalo na sa pagpunta sa kuwarto ni Timothy. At pagkapasok nito, mabilis nitong pinatay ang ilaw, para makasiguro itong hindi siya makikilala ng heredero sa mga gagawin nila.

…

Pagdilat ng kanyang mga mata ay sandali pa siyang nasilaw dulot ng nakabukas na ilaw sa kanyang kuwarto, sandali pang nagtaka si Timothy kung bakit nakahiga na siya ngayon sa kama, dahil ang huling naaalala niya ay ang pag-inom nito ng gatas na dala ni Andres. Abala ito sa pag-aalala sa mga nangyari ng sumunod na maramdaman nito, ang tila ba init na nanggagaling sa kaloob-looban ng kanyang katawan.

Sa nadarama ngang init sa buo niyang katawan, minabuti ng binata na hubarin ang lahat ng kanyang suot para maalis ang alinsangang nararamdaman. Ngunit sa pag-alis ng kanyang mga suot, tila ba lalo pang dumoble ang nararamdaman nitong pag-iinit sa katawan, kasabay ng pagtigas ng kanyang alaga.

‘My God! Ano bang nangyayari sa’kin?’ tanong sa sarili ni Timothy.

At dahil wala itong alam na sagot sa kung bakit may kakaiba sa kanyang katawan sa mga oras na iyon, minabuti na lamang ng binata na pagtuunan ng pansin ang sariling alaga, na batid nitong kailangan na niyang paglaruan dahil parang sa bakal na ang katigasan nito at tila ba walang balak na lumambot anumang oras.

“Ahhh!” ’di na napigilang ungol ni Timothy ng umpisahan na nitong laruin ang kanyang sariling naghuhumindig sa tigas na alaga.

Kakaibang sarap ang hatid sa binata, ang kasalukuyang paglalaro nito sa sariling alaga, pero hindi pa nakunteto sa ginagawang pagtaas-baba sa kanyang kaselanan si Timothy, para kasing may iba pang hinahanap ang kanyang katawan, kaya naman sunod na namalayan na lang nito ang pagpasok ng sariling daliri sa kanyang birheng pang butas.

“Ahhh ahhh!” muling ungol ni Timothy sa sarap at sensanyong dulot ng sabay na paglalaro nito sa kanyang alaga at ng paglalaro rin nito sa kanyang butas.

Ilang minuto pang sabay na paglalaro nito sa kanyang alaga at birheng pang butas, ramdam na ng binata na malapit na itong labasan.

“Ahhh ahhh ahhhhhh!”

Kasabay ng mahabang pag-ungol ni Timothy ay ang masagana nitong pagpapakawala ng sariling tamod. Habol ang hininga ng binata matapos ang kanyang pagpapalabas, pero ang inaasahan niyang huhupa ng init ng kanyang katawan, kabaligtaran ito ng muling makita nito ang pagtigas kaagad ng sariling alaga.

’For Pete’s sake! Ano bang nangyayari sa akin?“ kinakabahan ng tanong sa sarili ni Timothy.

Kinakabahan man ang binata sa hindi parin humuhupang pag-iinit ng kanyang katawan, muli ay ipinagpatuloy nito ang paglalaro sa sariling naghuhumindig parin na alaga, pati na sa butas nitong tila ba nangangati nang may pumasok doon, nang sa ganun ay mapunan na ang pangangailangan ng uhaw nitong kaloob-looban.

Abala parin sa ginagawa si Timothy nang bigla na lamang bumalot ang kadiliman sa kanyang kuwarto.

Natigilan ang binata sa kanyang ginagawa at dahil madilim, hirap ito sa kung paano babangon para tignan kung bakit bigla na lamang namatay ang ilaw.

Ang gagawin pagbangon ay mabilis na kinalimutan ng binata, nang kabahan ito dulot ng mga yabag na sunod nitong narinig sa loob mismo ng kanyang kuwarto.

“Si-sino ka?! A-anong ginagawa mo sa kuwarto ko?!” sobrang kabang tanong ni Timothy, sa taong batid nitong kasama na niya sa kuwarto sa mga oras na iyon.

Walang sagot na narinig si Timothy, bagkus ay naramdaman nito ang isang kamay na humaplos sa kanyang mukha.

“Si-sino ka? Please maawa ka ’wag mo akong sasaktan.” kabang muling tanong ng binata at kinakabahan rin nitong pakiusap sa taong hawak na ang kanyang mukha.

‘Sshhh, it’s okay.’ bulong ni Enrique sa kinakabahang heredero.

Hindi malaman ni Timothy, kung bakit sa simpleng pagpapatahan lamang sa kanya ng boses ay kaagad itong tumalima, kasunod noon ay ang unti-unting pagkawala ng kabang kanyang nararamdaman.

“Don’t worry, I’m not here to hurt you.” bulong muli ni Enrique sa tenga ni Timothy habang patuloy parin ito sa paghaplos sa mukha ng huli.

Sa sumunod na narinig ni Timothy sa boses na batid nitong galing sa isang lalaki, kahit pa hindi nito kilala at nakikita ang kasama ngayon, namalayan na lamang ng binata ang pagtango nito, bilang sagot na naniniwala ito sa boses.

Napangiti naman si Enrique sa mga sandaling iyon, kaya naman muli itong bumulong sa tenga ng heredero.

“Maaari ko bang halikan ang mga labi mo?”

Sa narinig ni Timothy sa boses ay walang pagdadalawang-isip itong tumango muli, bilang pagpayag nito sa nais gawin ng boses.

Sa naramdamang pagtango ng mukha na kasalukuyan parin nitong hawak, pinaglapit na ni Enrique ang mga mukha nila ni Timothy at sa ikalawang pagkakataon ay nagtagpo ang mga labi nila ng herederong amo.

KABANATA XII

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

Sa pagdampi ng mga labi ng misteryosong lalaking kasama niya ngayon sa kuwarto, sumagi sa isipan ng binata na tila ba pamilyar ang taong kahalikan niya ngayon. Ganunman ay mabilis rin na kinalimutan ni Timothy ang tungkol sa bagay na iyon, dahil mas lamang ang sarap na kasalukuyan niyang nararamdaman na dulot ng bihasang mga labi na umaangkin sa kanya.

Matapos ang ilang minutong magkatagpo ang mga labi nila ng ’di niya kilalang lalaki, sunod na naramdaman ni Timothy ang paglandas ng mga labing iyon ng lalaki sa kanyang leeg.

Hinayaan ng binata ang ginagawang paghalik sa kanyang leeg ng misteryosong lalaki, at lalo pa binigyang laya ni Timothy ang ginagawang pag-ankin sa kanya ng lalaki ng mapaliyad ito, dulot ng sarap na kasalukuyan niyang tinatamasa.

Habang pabalik siya sa mansyon kanina, ang plano lamang ni Enrique ay tulungang mailabas ni Timothy ang init na dulot ng gamot na nainom nito. Pero ngayon sa ginagawa niyang pag-angkin sa mabangong leeg ng heredero, sa isip ng Kapitan ay mukhang mahihirapan itong hindi maangkin ang buong katawan ni Timothy.

Kaya naman bago pa ito tuluyang mawalan ng kontrol sa sarili, tumigil na ito sa ginagawang paghalik sa leeg ng herederong amo.

Ang sarap na dulot ng bihasang labi na umaangkin sa kanyang leeg ay bigla na lamang nawala. At sa nangyari nga ay sobrang nabitin si Timothy.

“Ituloy mo please.” pagmamakaawa ni Timothy sa misteryosong lalaki.

“I’m sorry, mali ito, hindi tama na pagsamantalahan kita dahil wala ka sa sarili mo ngayon.” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy.

“Pero gusto ko ang ginagawa mo, please ituloy mo na, kanina pa nag-iinit ang buong katawan ko, baka kapag hindi ko na kinaya pa ay lumabas na lang ako sa kuwarto para maghanap ng kung sinumang tatanggal sa nararamdaman ko.” pagmamakaawa muli ni Timothy.

Hindi naman nagustuhan ni Enrique ang narinig nito sa herederong amo, kaya naman lumabas na ang pagiging possessive nito.

“Akin ka lang! Hindi ako makakapayag na may umangking iba sa pagmamay-ari ko!” mariing bulong ni Enrique sa tenga ng heredero amo.

Imbes na matakot si Timothy sa narinig sa misteryosong lalaki, lalo pang nag-init ang kanyang katawan.

“Oo sa’yo lang ako, please ituloy muna.”

Sa muling narinig na pagmamakaawa ni Timothy, tuluyan ng napatid ang lubid ng pagpipigil ni Enrique na maangkin ang herederong amo.

Muli ay pinagtapo ng binata ang labi nila ni Timothy, kasunod noon ang paglandas muli ng kanyang mga halik papunta sa leeg ng heredero. Pero ’di tulad ng marahan nitong paghalik kanina, may kasama ng pagkagat ang ginawang pag-angkin ni Enrique sa bahaging iyon at sinigurado nitong maraming marka ang iiwanan niya sa leeg na iyon ng herederong amo.

“Uhhhmm.” ungol ni Timothy sa sensasyong muling hatid ng mga labi ng misteryosong lalaki.

Nang magsawa sa mabangong leeg ni Timothy, pinagtuunan na ng pansin ni Enrique ang pinkish na dibdib ng una. At ’di na ito nag-aksaya pa ng panahon at salitan nitong sinuso ang pinkish ng mga utong na iyon ng heredero.

“Ahhh ahhh.” ungol ni Timothy sa labis na sarap na ipinapadama ng bibig ng misteryosong lalaki, na tila sanggol na gutom na gutom na sumususo ngayon sa kanyang dibdib.

Habang nagpapakasasa ito sa salitang pagsuso sa dibdib ni Timothy, sinumulan na rin ni Enrique ang pagsalat sa makipot na butas ng herederong amo.

At nang mahanap na ng barakong pulis ang lagusang iyon, sinimulan na rin nito ang pagpapaluwag doon, para maihanda sa gagawin niyang pagpasok maya-maya.

Bumaba pa papunta sa flat na tiyan ni Timothy ang mga paghalik na ginagawa ni Enrique, habang dalawang daliri na nito ang naglalabas-masok sa makipot na lagusan ng heredero.

Ang dalawang daliri ay muling dinagdagan pa ng isa ni Enrique, kaya naman tatlong daliri na ang inilalabas-masok niya sa mga sandaling iyon sa masikip na lagusan ni Timothy.

Nang makasiguro na ang barakong pulis na napaluwag na kahit papaano ang masikip na butas na iyon, tumigil na muna ito sa paghalik sa katawan ng heredero.

“Ipapasok ko na ba?” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy.

“Oo please ipasok mo na.” maagap na sagot ni Timothy, na kanina pa nanabik na mapunan ang hinahanap ng kanyang uhaw na kaloob-looban.

‘Damn!’ mahinang mura ni Enrique na lalo pang nag-init pagkarinig nito sa muling pagmamakaawa ni Timothy.

At hindi na nga nag-aksaya ng oras ang barakong pulis, na mabilis nahubad ang lahat ng mga suot.

“Itaas mo ang mga binti mo, para maumpisahan ko na ang pagpasok.” bulong na utos ni Enrique kay Timothy.

Napangiti ang barakong pulis ng maramdaman nito sa dalawang kamay na kaagad tumalima ang herederong amo, at sa puwestong iyon, madilim man ay madaling naipuwesto ni Enrique ang naghuhumindig nitong malaking burat sa tapat ng birhen pang butas ni Timothy.

“Ipapasok ko na, tiisin mo lang ang sakit dahil mamaya ay sabay tayong makakarating sa langit.” mahinang saad ni Enrique.

At matapos nga nun, dahan-dahan ng ibinaon ng barakong pulis ang malaki, matigas at mataba nitong burat sa makipot na lagusan ng herederong amo.

“Ahh shit ang sikip ng butas mo.” mahinang saad ni Enrique na ramdam ang pagsakal ng masikip na butas sa kanyang malaking burat.

“Sandali kuya ang sakit.” saad ni Timothy na ramdam ang hapdi at pagkirot ng napunit nitong butas dulot ng malaking laman na kasalukuyan ng nakabaon.

“So-sorry, masakit talaga sa unang beses, pero mapapalitan din ’yan ng sarap maya-maya.” bulong ni Enrique sa nasasaktang heredero.

At para kahit papaano’y mawala ang atensyon ng heredero sa napunit nitong butas, muling siniil ng halik ng barakong pulis ang mga labing iyon ni Timothy.

Kasabay ng muling paghahalikan nila ng herederong amo, inumpisahan na ni Enrique ang paglalabas-masok sa masikip na lagusang iyon.

“Ahhh tama ka kuyaaah ang sarap naaah ahhh!” ungol ni Timothy sa sarap na dulot ng pagbayo sa kanya ng misteryosong lalaki.

“Ahhh sige pa ahhh umungol ka lang sa sarap ahh.” ganting ungol ng barakong pulis na walang pagod sa pagbarurot sa masikip na butas na sumasakal at humihigop sa kanyang malaki at matabang burat.

“Ahh sige paaahh kuyaaahh isagad mo paaahh!” ungol ng binatang heredero na lunod na sa sarap, sa ginagawang pag-angkin sa kanya ng lalaking hindi nito kilala at nakikita.

‘Fuck! May pagkawild palang itinatago ang Timothy ko.’ saad sa isipan ni Enrique.

“Ahhh kuyaaahh lalabasan na akoooh sige pa bilisin mo paaahh!”

“Sige bibilisan ko pa ahhhh ang sarap ng butas moooh.”

“Ahh Ahhh lalabasan na ako kuyaahh ahhhhh aaaahhhhhh!” kasabay ng mahabang pag-ungol ni Timothy ay ang sunod-sunod na pagpapakawala nito sa ikalawang pagkakataon ng sariling tamod na umabot pa ang ilan sa kanyang mukha.

“Ahhhh lalong nasakal ang burat ko ahhhh.” ungol rin ng barakong pulis na dama ang pagsikip pa lalo ng lagusang nilalabas-masok, dulot ng pagpapalabas ng herederong amo.

“Kuyaahh matigas na naman ang alaga ko ahhh!” ungol muli ni Timothy, na bagamat may kaba sa tila ba hindi humuhupang init sa kanyang buong katawan, ibayong sarap naman ang nararamdaman na hatid ng malaki, mataba at matigas na burat ng ’di nito kilalang lalaki na patuloy sa paglalabas-masok sa kanyang lagusan.

“Hayaan mo lang, laruin mo muli at nandito ako para sabay nating ipalabas ang init ng mga katawan natin.” bulong ni Enrique sa batid nitong kinakabahang heredero.

“Aahhh kuyaahhhh ang sarap talagaaaah please bilisan at isagad mo pa ang pagbayo sa butas ko aaahhhh!” pakiusap ng nasasarapang si Timothy sa misteryosong lalaki.

“Oo bibilisan ko paahhh ganito ba kabilis haaaa aaaahhh?!” ungol na sagot ni Enrique na mas bumilis pa ang paglalabas-masok sa masikip mainit at masarap na butas na sumasakal sa kanyang malaking burat.

“Ganyan ngaahh kuyaaahh sige paaah!”

“Ang sarap ng butas mooohh sakal na sakal ang burat kooohhhh at mamaya pupunuin ko ng marami at malapot kong tamod ang loob mo, iyon ang gusto mo hindi baaa aaahhhhh?!”

“Oo kuyaah gusto ko iyon iputok mo lahaat sa loob ko aaahh ang sarap mo pong kumantot aaahhhh!”

“Ang sarap mo namang kantutin at ang swerte ko na akong nakauna sa’yo aaahhhhh, tama ako hindi ba? Akong kumuha ng virginity mo hindi baaaaahh?”

“Oo kuyaaahh unang beses palang akong makantot aaaahh at ang sarap po pala aaaahhhhh!”

“Masarap talaga akong kumantot at sigurado akong hahanap-hanapin mo ang ginawa ko sa’yo ahhhhhhh malapit na akong labasan ahhh aaahhhh.”

“Ahhhh sige lang kuyaaahh iputok mo po lahaat sa loob kooohhhh aaahhhh lalabasan na naman akoooh ahh aahhh aaaaaahhhhh!”

“Sige sabay na tayo Tim aaaahh lalabasan na akoohh ayannn naaahh aahhh aahhhh aaahhhhhh!”

Kasabay ng mahabang ungol ni Enrique ay pagpapakawala nito ng maraming tamod sa loob ng lagusan ng herederong amo. At maging si Timothy ay nilabasan muli ng sariling tamod sa ikatlong pagkakataon.

“Damn ang sarap mong kantutin.” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy habang nakadagan parin ang katawan nito sa huli.

“Kuya gusto ko pa, kantutin mo po ulit ako please.” mahinang saad ni Timothy at yumakap na ito sa katawan ng misteryosong lalaki.

“Walang problema, kahit ilang beses mo pa gustuhin ay pagbibigyan kita.” maagap na sagot ni Enrique at mabilis nitong muling hinagkan ang mga labi ng heredero.

Nagpatuloy nga ang pagpapakawala ng init sa katawan ng dalawa. Hanggang sa umabot sila ng madaling araw.

Sa ikaapat na pag-angkin ni Enrique sa katawan ni Timothy, tsaka pa lamang tuluyang nawala ang epekto ng nainom na gamot ng huli.

Sa naramdamang wala ng malay ang napagod na herederong amo. Hinayaan ni Enrique na manatili sa kanyang dibdib ang tulog nang si Timothy.

“Sigurado ako na hindi ka makakabangon bukas.” kausap ni Enrique sa mahimbing na heredero, habang hinaghagkan rin nito sa ulo.

Nang makasiguro na ang binata na malalim na ang pagtulog ng herederong amo, minabuti na nitong buksan ang ilaw.

Pagbukas ng ilaw ay kaagad ng nagsuot ng damit si Enrique, matapos nun ay naghanap rin ito ng mga ipapasuot sa tulog na heredero. Sandali pang natigilan ang binata ng makita nito ang maraming marka na naiwan niya sa katawan ni Timothy, kasunod noon ang lumabas na ngiti sa mukha ng barakong pulis, dulot ng sayang nararamdaman na ito ang nakauna sa herederong amo.

Matapos mabihisan si Timothy ay muling inayos ni Enrique ang pagkakahiga ng una at kinumutan na rin niya ito. At bago ito tuluyang lumabas sa kuwarto, hinalikan ng binata ang noo ng mahimbing parin na heredero.

“Good night Timothy ko.” bulong ni Enrique sa tenga ng herederong amo, pagkatapos ay tinungo na nito ang pinto, para lumabas na sa kuwartong saksi sa ilang beses na pagniniig nila ni Timothy.

KABANATA XIII

Sunod-sunod na pagkatok sa pinto ng kanyang kuwarto ang gumising kay Timothy.

“Senorito gising na hindi ka ba papasok!” malakas na tawag ni Myrna matapos ang pagkatok muli nito sa pinto ng kuwarto ng alaga.

“Nay gising na po ako! Hindi po muna ako papasok ngayon!” sigaw na sagot ni Timothy sa nanay Myrna niya.

“Sige senorito, pero ayos ka lang ba?” sagot at alalang tanong ni Myrna sa alaga.

“Ayos lang po ako, pakisabi na lang po kay Chris na si Laura na lang po ang ihatid-sundo niya.”

“Siya sige senorito, bumaba ka na kaagad at ihahanda ko na ang almusal mo.”

“Opo nay, salamat po.”

Pagkaalis ng nay Myrna nito, muli ay napadaing si Timothy sa pagsakit ng buo niyang katawan pati na ang pagkirot ng kanyang pang-upo, at kasabay ng nararamdaman kirot at sakit, bumalik sa ala-ala ng binata ang nangyari kagabi hanggang kaninang madaling araw.

“My God! Totoong bang may nakatalik ako?! Pero papaanong nangyari ang lahat?” ’di makapaniwalang bulalas ni Timothy na naguguluhan rin sa mga sandaling iyon.

‘Akala ko panaginip lang ang lahat, ano bang nangyari sa akin?’ tanong sa isip ng binata.

Habang pilit parin nitong iniisip ang mga nangyari sa kanya, napansin ng binata na iba na ang suot niyang mga damit, sa damit na alam nitong isinuot niya matapos ang pagligo nito kagabi.

“My God! Daig ko pa ang puta nito, ano bang nangyari sa akin kagabi?” muling tanong sa sarili ng binata na napasabunot na sa kanyang buhok.

At dahil wala itong alam na sagot sa kanyang mga tanong, pinilit na lamang ng binata na bumangon na, dahil bukod sa naiinis ito sa kanyang sarili, nandidiri rin ito ngayon sa realisasyon na may nakakuha na sa katawan na pinaka-iingatan niya, na ipinangako niya noon na tanging sa taong mamahalin lamang niya ibibigay.

‘Wala na akong pinagkaiba kay Violet.’ saad sa isip ni Timothy. At kasabay ng muling pagkirot ng kanyang pang-upo sa ginawa nitong pagtayo ay naiyak na ang binata, hindi dahil sa sakit na naramdaman, kungdi sa sakit ng katotohanan na nadungisan na ang pinaka-iingatan nitong puri.

Kaya habang papunta ito sa banyo para maligo, masaganang luha ang lumandas sa mga mata ng binata.

Sa kanyang pagligo ay inilabas ng binata ang sakit ng kanyang nararamdaman, sa ’di nito naisip na mangyayari sa kanya. Lalo pa itong naiyak ng makita nito sa salamin sa kanyang banyo, ang markang naiwan ng misteryosong lalaking hinayaan niyang umangkin sa kanya ng ilang beses.

Patuloy sa pag-iyak si Timothy at ilang beses itong nagsabon at naghilod ng sarili, sa paraan iyon ay pinilit nitong tanggalin ang lahat ng mga bakas sa kanyang katawan, na naiwan ng lalaking umangkin sa kanya.

“Ang dumi-dumi ko na, bakit? Bakit hinayaan kong mangyari sa akin iyon?” muling mga tanong sa sarili ng binata na patuloy parin sa pag-iyak.

…

Habang hinihintay ni Myrna ang pagbaba ng alaga, hindi mapalagay ang ginang sa mga sandaling iyon, kilala kasi nito ang binatang heredero na siya mismo ang nag-alaga mula ng ilang buwan pa lamang ito. At hindi ugali ni Timothy ang basta na lamang lumiban sa pagpasok, kaya naman ng mag-iisang oras na ang lumipas mula ng gisingin niya ang alaga at hindi parin ito bumababa, minabuti na ng matanda na pasukin na sa loob ang binatang heredero.

…

Pagkapasok ni Myrna sa kuwarto ng alaga, bumungad sa kanya ang nakaupo sa kamang si Timothy na mugto ang mga mata.

“Susmaryosep senorito! Anong nangyari sa’yo?!” gulat at alalang bulalas ng matanda, na mabilis lumapit para yakapin ang mahal nitong alaga.

“Nay.” saad ni Timothy at mahigpit itong yumakap sa itinuring ng nanay, at doon muling iniyak ng binata ang sakit na nararamdaman nito.

“Tahan na anak, nandito lang si yaya.” alo ni Myrna sa alaga, habang hinihimas rin nito ang likod para mapatahan ito.

Ilang minuto rin niyang yakap si Timothy, bago humiwalay ang alaga sa yakapan nila.

“Alam ko anak na binata ka na, pero tandaan mo, palaging nandito si yaya para makinig sa kahit anong problema mo, kaya ’wag kang mahiyang magsabi kay yaya.” saad at paalala ni Myrna.

“Opo nay alam ko naman po iyon, kapag handa na po ako ay ikukuwento ko rin po sa inyo, at salamat po dahil palagi po kayong nandyan para sa akin.” sagot ni Timothy at muli’y yumakap ito sa nanay-nanayan.

“Walang anuman anak, kung ano man ang problema mo, ipagdarasal ko na lumipas na kaagad iyon, dahil ayokong nakikitang malungkot at umiiyak ang guwapo kong alaga.” saad ni Myrna.

…

Nanatili lamang sa kanyang kuwarto si Timothy, kaya lubos na nagpapasalamat ito sa kanyang nay Myrna na naghatid sa kanya ng pagkain.

…

Habang abala sa pagdidilig sa malawak na hardin ang binata, hindi nawala ang paningin nito sa sasakyang gagamitin sa pagpasok ng herederong amo sa unibersidad.

Ngunit anino man lang ni Timothy ay hindi nakita ni Enrique, hanggang sa umalis na ang sasakyan.

Kaya naman habang nagpapatuloy ito sa pagpapanggap bilang hardinero sa mansyon, abala naman ang isip ni Enrique sa kung anong lagay ngayon ng herederong among ilang beses niyang inangkin kagabi hanggang kaninang madaling araw.

Ang pag-aalalang nararamdaman ni Enrique ay nadagdagan pa, pagkarinig nito sa pag-uusap ng dalawang kasambahay na sina Myrna at Vilma, nang sandaling pumunta ito sa kusina para uminom ng tubig.

“Nag-aalala nga ako sa batang iyon Vilma, wala naman akong ideya kung anong problema niya, dahil ayaw nitong ipaalam sa akin ang dahilan ng pag-iyak niya, na dati-rati ay hindi naman niya ginagawa.” saad ni Myrna.

“Hayaan mo muna si senorito ate, alam kong kapag handa na ang binata ay ikaw ang unang sasabihan niya.” saad ni Vilma.

Sa mga narinig ni Enrique ay kaagad itong nagtungo sa kanyang kuwarto. Pagkapasok sa silid, mabilis nitong binuksan ang laptop, para makita kung anong nangyayari ngayon sa heredero.

Ang abala sa pagkaing si Timothy, ang bumungad kay Enrique pagkakita nito sa videong kuha sa kuwarto ng heredero. Kaagad ring nakadama ng pag-aalala ang binata, sa nakitang mugto sa mga mata ng heredero.

‘I’m sorry Timothy ko, pero kung hindi natin ginawa iyong kagabi, sigurado akong may ibang gagawa nun sa’yo.’ kausap ni Enrique sa mukha ng heredero na kasalukuyang kuha sa pinapanood na video.

…

Matapos kainin ang dalang pagkain sa kanya ng nanay-nanayan, pilit muling inalala ni Timothy ang mga nangyari kagabi hanggang kaninang madaling araw.

Sa pag-iisip nga ng binata sa mga nangyari, naalala nito na pagkatapos niyang maligo ay naisipan nitong lumabas para magtimpla ng gatas, naalala rin nito na bago pa ito makalabas ay may kumakatok sa pinto ng kanyang kuwarto. At pagkabukas niya sa pinto ay bumungad sa kanya si Andres na may dalang isang baso ng gatas at ito rin ang huling taong naalala niya na kasama, bago pa ang pagkakaroon muli nito ng malay ng nasa kama na ito.

’Si kuya Andres ba ang lalaking ‘yon?’ kabang tanong sa sarili ni Timothy.

‘Kung siya iyon ibig bang sabihin?’ tanong muli sa sarili ng binata, atsaka bumalik sa kanya ang pag-inom nito ng gatas na dala ni Andres.

‘Iyong gatas nga! Ang tanga-tanga ko! Bakit ko ba kasi ininom iyon?’ sisi sa sarili Timothy ng mapagtanto nito na ang gatas marahil na nainom ay hinaluan ng kung anong gamot, kaya humantong sa pagbibigay niya ng sarili sa lalaki, na sa tingin nito’y walang-iba kungdi si Andres na siya ring nagdala sa kanya ng isang basong gatas kagabi.

‘Tama nga ako na manyak ang lalaking iyon, ang tanga-tanga ko!’ saad sa isip ng binata na napasabunot na sa sariling buhok, dahil sa inis na nararamdaman.

‘Malamang ang tingin sa akin ng lalaking iyon ngayon ay isa na sa mga naging puta niya, at kahit pa makipagtalo ako sa kanya, madali lang niyang pasisinungalingan na hindi siya ang gumawa nun.’ saad sa isip ng binata na muli’y napaiyak na naman.

…

Kita ni Enrique na patuloy sa panonood ng video na kuha ng cctv sa kuwarto ni Timothy, ang tila malalim na pag-iisip ng huli. Nasaksihan rin nito ang frustration sa mukha ngayon ng binatang heredero at hindi tanga ang pulis na dahil iyon sa nagawa nila kagabi. Kaya kahit na nagustuhan ng Kapitan ang nangyari sa kanila ng heredero, naaawa ito sa lagay ngayon ni Timothy na kita rin nitong naluluha na sa mga oras na iyon.

‘I’m sorry Timothy ko, pero hindi ko pa puwedeng ipaalam na ako ang nakasama mo kagabi.’ kausap ni Enrique sa mukha ng heredero na kasalukuyang pinapanood.

Ang lungkot na nararamdaman ni Enrique, dulot ng nangyayari ngayon kay Timothy ay napalitan ng kaba, sa isang bagay na sunod na nakita ng pulis na naroroon sa kuwarto ng heredero.

‘Shit! Anong ginagawa ng video recorder na iyon sa kuwarto ni Tim?!’

KABANATA XIV

Sa napansin ngang video recorder na nasa kuwarto ni Timothy, kinakabahan na si Enrique sa posibleng pagkabuko ng heredero sa mga nangyari sa kanila.

‘Anong gagawin ko?’ tanong sa sarili ng pulis.

…

Gusto man manatili ni Timothy sa kuwarto ay minabuti nitong lumabas na para dalhin ang mga pinagkainan sa kusina. Bukod dun pinili nitong mas maging matatag, dahil alam nitong hindi na niya maibabalik ang mga nangyari na. Kaya kahit pa masakit parin ang kanyang katawan, pati na ang kanyang damdamin sa nagawa sa kanya ng lalaki, na malakas ang kutob niyang si Andres iyon, handa na nitong harapin ang anumang susunod na mangyayari.

…

Sa nakitang paglabas ni Timothy sa sarili nitong kuwarto, nabuhayan si Enrique sa pagkakataong maaari nitong makuha ang video recorder sa silid na iyon.

Mabilis nga ang naging kilos ng pulis at kaagad itong nakapasok sa kuwarto, pagkahawak nito sa video camera ay napabuntong hininga na lamang ito at napigilan niya ang muntikan ng pagkabisto sa katotohanan ng heredero.

…

“Senorito bakit ikaw pa ang naglabas ng mga iyan, hinintay mo na lamang sana ako.” medyo gulat na bulalas ni Myrna pagkakita nito sa alaga na dala ang mga pinagkainan.

“Ayos lang nay, medyo ayos naman na ang pakiramdam ko.” sagot ni Timothy na abala rin sa pagtingin sa paligid, kung nasa malapit lang si Andres.

“Sinong hinahanap mo senorito?” tanong ni Myrna na nahalata ang paglinga-linga ng binata.

“Ah wa-wala nay, sige po, babalik na ako sa kuwarto ko.”

“Sige senorito, mamaya ipagdadala na lang kita ng meryenda sa kuwarto.”

“Ok po nay.” pilit na ngiting sagot ni Timothy sa nanay-nanayan at pagkatapos ay bumalik na ito sa kanyang kuwarto.

…

Habang pabalik sa kuwarto si Timothy, paalis naman si Enrique sa kuwarto ng una, kaya naman nagkasalubong ang dalawa.

“Magandang Hapon sir, ayos lang ba kayo?” bati at alalang tanong ni Enrique sa herederong amo.

“Okay lang ako kuya Miguel, te-teka lang, anong ginagawa mo sa bahaging ito ng mansyon? Hindi ba sa bahaging iyon ang silid mo?” sagot ni Timothy at takang tanong rin nito sa hardinero.

“Ah may ibibigay lang sana ako sa inyo, narinig ko kasi sa pag-uusap nila nay Myrna at ate Vilma kanina sa kusina na may problema daw kayo, kaya naisip kong bigyan kita ng mga ito.” sagot ni Enrique, sabay abot nito ng mga tsokolate sa heredero.

“Sa-salamat kuya Miguel.” saad ni Timothy na tinanggap naman ang bigay na mga tsokolate ng hardinero.

“Walang anuman senorito, hindi ko man alam ang problema mo ngayon, hangad kong mawala na kaagad ang mga iyon, at sana gaya ko na sa tuwing malungkot ay nagiging masaya ulit sa pagkain ko ng tsokolate, mabawasan man lang ng mga tsokolateng bigay ko ang lungkot na nararamdaman mo ngayon.” seryosong saad ni Enrique, na pigil ang sariling yakapin ang malungkot ngayong heredero.

“Sana nga kuya Miguel, sige babalik na ako sa kuwarto ko, salamat ulit sa mga ito.” saad ni Timothy.

Pagpasok ng herederong amo sa sariling silid, bumalik na si Enrique sa kanyang kuwarto, para na rin maitago ang video recorder na nakuha nito sa silid ni Timothy.

Pagkatago nito sa video recorder, bumalik na sa pagtatrabaho bilang hardinero ang binata.

…

Gaya ng sinabi ng nay Myrna nito, ginataang bilo-bilo ang dala sa kanya ng matanda bilang meryenda ng pumasok ito sa kanyang kuwarto.

“Salamat nay, alam kong masarap na naman po itong luto n’yo.” saad ni Timothy na kaagad ng inumpisahang kainin, ang dalang meryenda ng matanda

“Syempre masarap ’yan senorito, para kahit papaano’y sumaya na ang alaga ko.” ngiting saad ni Myrna.

“Okay na po ako nay, kaya ’wag ka ng masyadong mag-alala sa akin.”

“O sige naniniwala na ako, basta ubusin mo ’yan at kakaunti lang ang naubos mo kaninang tanghalian.”

“Opo nay.” maagap na sagot ni Timothy.

“Siya sige maiwan na kita at uutusan ko na lang si Sonya maya-maya para ipakuha ang mga pinagkainan mo.”

“Opo nay, salamat po.”

…

Abala sa pagdidilig ng mga halaman sa hardin si Enrique ng dumating na ang sasakyang minamaneho ni Chris. Hindi na sana bibigyang pansin pa ng binata ang dumating na sasakyan, dahil wala naman doon si Timothy, pero nakatawag pansin sa hardinero ang maingay na boses na narinig nito na hindi pamilyar sa kanya.

Nang mapatingin nga si Enrique sa sasakyan, bukod kay Laura at Chris, may dalawa pang lalaki ang nakita nitong bumaba sa sasakyan.

“Sino siya Lau, ang guwapo at ang hot niya.” kinikilig na tanong ni Kurt sa dalagang kasambahay ng kaibigan.

“Siya si kuya Miguel, bagong hardinero nila senorito.” sagot ni Laura.

“Beh akala ko ba ay nandito tayo para sa kaibigan natin.” sungit na saad ni Aries sa nobyo.

“Si beh naman selos kaagad, sorry na.” saad ni Kurt na kaagad yumakap sa nobyo.

“Bakit naman ako magseselos, eh mas guwapo naman ako dun at ang tanda na nun.” sungit na sagot ni Aries, sabay tanggal sa pagkakayakap ng nobyo at nauna na itong pumasok sa mansyon.

“Ikaw kasi teh ang landi mo rin, nagselos na tuloy si Aries.” iling na komento ni Laura sa nakita.

“Ay teh aminado naman akong may pagkamaharot ako, pero stick to one ako kahit ganito lang ako, tsaka nagsasabi lang ako ng totoo ang hot at ang guwapo kaya ni kuya Miguel.” sagot at depensa ni Kurt.

“Ewan ko sa’yo, mabuti pa sundan mo na ang boyfriend mo at pakibigay kay senorito ang pasalubong ko sa kanya.”

“Oo nga pala teh, buti at pinaalala mo.”

Narinig at nasaksihan lahat ni Enrique ang pag-uusap ng tatlo, at batid rin ng binata na mga kaibigan ng herederong amo ang dalawang kasamang dumating nila Laura at Chris. Pero kung napangiti ito sa papuri sa kanya ng nagngangalang Kurt, nainis naman ito sa mga narinig sa may pangalang Aries.

‘Loko ang totoy na iyon, tawagin ba naman akong matanda eh trenta palang naman ako ah.’ saad sa isip ni Enrique.

…

“Anong ginagawa ninyo dito?!” gulat na reaksyon ni Timothy ng pagbuksan nito ang dalawang kaibigan.

“Ay malamang friend para bisitahin ka, pero puwede ring iyong hot at guwapo mong hardinero.” sagot ni Kurt na mabilis yumakap sa kaibigan. ‘Iyong selosong nasa likod, kaagad pinagselosan ang hardinero mo.’ dagdag pang bulong nito sa kaibigan.

“Nag-alala kasi kami ng kasama ko, dahil hindi ka pumasok ngayong araw.” saad ni Aries na sumunod na yumakap kay Timothy.

“Kayo talagang dalawa, magbati na kayo para mas maging okay na ako.” saad ni Timothy na napailing na rin, dahil sa away-bating panay nitong nasasaksihan sa dalawang kaibigan.

“Mamaya friend babatehin ko ’yung junior niya, okay na ulit kami.” bulong ni Kurt sa tenga ng kaibigan.

“Friend naman!” saway ni Timothy sa walang prenong bibig ng kaibigan.

“Ikaw talaga Kurt, ano naman bang kahalayan ang binubulong mo kay Tim.” inis na saad ni Aries sa nobyo.

“Galit ka na niyan? Kung narinig mo lang ang ibinulong ko sa friend ko, sigurado naman akong gusto mo rin iyon hmmp.” inis ring baling ni Kurt sa nobyo.

“Oh tama na iyan, mukhang nagpunta lang kayo rito para mag-away, mabuti pa ay magmeryenda na kayo at mamaya Ris, pahiram ako ng mga notes mo.” awat ni Timothy sa dalawa at baling nito kay Aries.

“Huy friend bakit hindi na lang ’yung mga notes ko ang hiramin mo.” saad ni Kurt.

Nagkatinginan naman sina Timothy at Aries, pagkatapos ay sabay na natawa ang mga ito.

“Oo na kayo na ang magaganda ang sulat! Sige tawa pa hindi ko pa naririnig, kabagin sana kayo hmmp!” inis na saad ni Kurt na muli’y pinagtulungan na namang asarin ng dalawa.

…

Abala sa pagkain ng fishball at kikiam si Timothy na galing kay Laura, nang mapansin nitong may tinitignan ang kaibigang si Kurt.

“Oh friend ano iyang tinitignan mo?”

“Friend tapatin mo nga ako, kanino galing ang mga iyon?” sagot na tanong ni Kurt sa kaibigan at turo nito sa mga tsokolateng nasa ibabaw ng mesa.

“Ah bigay lang ni Laura.”

“Ay friend hindi ako naniniwala sa babaitang iyon galing ang mga iyan, magsabi ka nga ng totoo, galing ’yan sa manliligaw mo noh? Sino siya guwapo ba? Hot ba?” sunod-sunod na tanong ni Kurt sa kaibigan at mabilis rin itong nakakuha ng isang piraso ng tsokolate.

“A-akin na nga ’yan friend, ano bang pinagsasabi mong manliligaw.” sagot ni Timothy at tangkang agaw nito sa tsokolate sa kaibigan.

“Naku friend eh kung galing lang ’to kay Laura, eh bakit atat na atat kang mabawi ito sa akin, dali na, sabihin mo na ang totoo, hindi ko ito isasauli bahala ka.” saad ni Kurt na panay iwas sa ginagawang pagbawi ng kaibigan, sa tsokolateng kasalukuyan nitong hawak.

“Sige na, sasabihin ko na ang totoo, galing iyan sa bago kong kaibigan, masaya ka na?!” inis na saad ni Timothy at lahad nito sa kanyang kamay, para ibalik na ng kaibigan ang tsokolate.

“Promise friend ibabalik ko ’to sa’yo, pero sigurado ka bang kaibigan lang? Eh sa pagkakaalam ko kapag ang lalaki binigyan ng tsokolate ang kapwa lalaki, ibig sabihin lang nun ay may gusto ito sa pinagbigyan niya.”

“Oo nga! Ang kulit mo rin friend, akin na ang tsokolate ko.”

“Isa na lang, sige hindi ko na ipipilit na nanliligaw ang nagbigay sa’yo ng mga tsokolate, pero sagutin mo ito ng totoo, guwapo ba at hot rin ba ’yung lalaki?” excited at kinikilig na tanong ni Kurt sa kaibigan.

Sa mga narinig nitong tanong sa kanya ng kaibigan, bumalik kay Timothy ang nakita nitong magandang katawan ni Miguel, pati na ang mga nangyari sa pagitan nila, lalong-lalo na ang naging halikan nila ng hardinero.

At mga tango ang sunod na namalayan nitong isinagot niya, sa mga tanong sa kanya ng kaibigan.

“Ihhhh friend sino siya? Nakita ko na ba siya? Kilala ko ba?” sunod-sunod na mga tanong ni Kurt at lalo pa itong na-curious sa nakitang namumula ngayon ang mukha ng kaibigan.

“Hanggan dun na lang muna friend, akin na ang tsokolate ko.” sagot ni Timothy at lahad muli nito sa kanyang kamay.

“Friend naman napaka-unfair mo, nung ako niligawan ni Aries ikinuwento ko lahat sa’yo, pero ikaw kailangan ko pang pilitin ka para lang may malaman ako.” tampong saad ni Kurt at wala na itong nagawa kungdi ibalik ang tsokolate sa kaibigan.

“Magkaiba naman kasi iyong sa’yo friend, ikaw totoong nanliligaw sa’yo noon si Aries, samantalang ako magkaibigan lang kami nung tao at binigyan lang niya ako ng mga tsokolate.” depensa kaagad ni Timothy.

“Naku friend, hindi ka naman kasi nakikinig sa mga sinasabi ko, may gusto sa’yo ang lalaking iyon kaya binigyan ka ng mga tsokolate, ano pa bang gusto mong ibigay niya sa’yo, para maniwala kang may gusto sa’yo ang tao.” iling na saad ni Kurt.

“Wala, kasi hindi magkakagusto sa akin ang lalaking iyon, kaya tumigil ka na sa kakapilit na may gusto sa akin ang tao.”

“O sige na titigil na, pero huli na talaga friend, eh ikaw ba walang gusto dun sa taong iyon?” ngiting tanong ni Kurt sa kaibigan.

“Ano bang klaseng tanong iyan friend, magkaibigan lang kami nung tao.” sagot ni Timothy na namumula ang mukha.

“Weh ’yung totoo friend, ba’t pulang-pula ang face mo, so may gusto ka nga sa lalaking iyon?” ngiting muling tanong ni Kurt.

“Para matigil ka na, oo may gusto ako dun sa tao.” aming sagot ni Timothy sa kaibigan.

“Gosh friend! Congrats sa wakas napatunayan ko ng tao ka rin pala!” asar ni Kurt sa kaibigan na niyakap rin nito ng mahigpit.

“Sira ka talaga friend.” saad ni Timothy.

At bagamat malungkot ang binata mula ng magising ito kanina, nagpapasalamat ito sa pagkakaroon ng mabuti at palaging nandyan na mga kaibigan.

…

Sa kuwarto ni Enrique, napanood nito ang lahat ng mga napag-usapan ng magkaibigan, kaya naman hindi maalis ang malawak na ngiting mayroon ngayon ang binatang pulis.

‘Pagkatapos ng misyon ko, hindi na kita pakakawalan Timothy ko.’

KABANATA XV

Hindi mawala ang ngiti sa mukha ni Enrique, habang patuloy itong nanonood at nakikinig sa pag-uusap ng magkaibigan, at lubos na ipinagpapasalamat nito na naging posible iyon, dahil sa nailagay niyang listening device sa kuwarto ni Timothy kanina.

Naputol ang panonood ng binata ng marinig nitong tumunog ang kanyang cellphone, at pagkakita nito sa screen, bumungad ang pangalan ng tumatawag at ito’y ang kanyang superior.

“Captain Valiente, anong nabalitaan kong pinakulong mo raw ang isang driver ni Sergio?” bungad ni Police General Feliciano.

“Sir totoo ang nakarating sa inyo.” sagot ni Police Captain Valiente.

“Kung ganun, bukod sa tangkang panggagahasa ng driver na iyon sa heredero ni Sergio, tapatin mo ako Captain Valiente, ’yun lang ba ang dahilan kaya mo ipinakulong ang lalaking iyon o may iba pa?”

“Sir, dahil lang sa tangkang panggagahasa ng lalaki sa heredero ni Sergio, kaya ko ipinakulong ang driver sir.”

“Mabuti kung ganun Captain Valiente, dahil gaya ng mga nauna mong napagtagumpayan bilang police undercover, malaki ang tiwala ko sa’yo na mapagtatagumpayan mo rin ito.”

“Maraming salamat sa pagtitiwala sir, gaya ng mga nauna kong misyon, ipinapangako ko na matatapos ko ito at makukulong si Sergio Valdez.”

“’Yan ang gusto kong marinig Captain Veliente, bueno, aasahan ko ang report mo matapos ang ikapitong araw mong pagsasaliksik diyan sa mansyon.” huling saad ng Heneral at ibinababa na nito ang tawag.

Matapos niyang makausap ang Heneral ay napabuntong hininga na lamang ang Kapitan.

‘Tama ang Heneral, hindi ako narito para kay Timothy, kailangan ko ng umpisahan ang paghahanap ng mga ebidensya laban kay Sergio.’ saad sa isip ni Enrique.

At inumpisahan na nga ng Kapitan, na pag-aralan ang lahat ng mga kuha ng walong cctv sa kabuuan ng mansyon. Bukod sa kuwarto ng heredero ni Sergio, ang mga kuwartong may mga cctv ay ang sa sala, sa opisina ni Sergio, sa library, sa bodega, sa garahe, at sa kuwarto ng mag-asawang Sergio at Violet.

Sa mga bahaging iyon ng bahay, napili ni Enrique na umpisahan sa sala ang kanyang paghahanap mamaya, dahil ito ang pinakamalawak at dalawang cctv pa ang nakalagay sa lugar.

…

“Tim nandyan na ang sundo namin ni Kurt, paano mauna na kami at bukas magkita-kita na tayo sa uni.” saad ni Aries pagkapasok muli nito sa kuwarto ng kaibigan.

“Oo Ris, heto salamat ulit sa mga notes mo.” sagot ni Timothy at abot nito sa mga notebook ng kaibigan.

“Ang bilis ng oras friend, kailangan na naming umalis ni beh, bukas pumasok ka na at hindi pa tayo tapos sa pag-uusap natin tungkol sa manliligaw mo.” saad at muling biro ni Kurt sa kaibigan.

“Ewan ko sa’yo friend, sabi ng magkaibigan lang kami nung tao, at oo papasok na ako bukas.” iling na sagot ni Timothy.

“Masanay ka na sa kaibigan mong ’yan Tim, may pagkatsismoso.” saad ni Aries para asarin rin ang nobyo.

“Oo nga Ris, sige salamat sa pagpunta ninyo at pakisabi kay Manong Phil na dahan-dahan sa pagmamaneho.” sang-ayon ni Timothy at bilin nito sa kaibigan.

“Oo naman Tim, walang mangyayaring masama sa beh ko basta kasama niya ako.” maagap na sagot ni Aries.

“Ano ka ba naman beh, baka mainggit si friend sa pagiging sweet mo.” nagpipigil sa kilig na saad ni Kurt na kaagad yumakap sa nobyo.

“Ako maiinggit? Nasanay na ako sa lambingan ninyong dalawa, at Ris ayaw lang ipahalata ni friend na kinikilig siya.”

“Tama ka Tim, sige mauna na kami ni beh at matulog ka ng maaga mamaya, para maging okay na bukas.” sang-ayon ni Aries at payo nito sa kaibigan.

“Sige, ikaw ng bahala sa friend ko, ingat.” sagot ni Timothy at masaya ito para sa dalawang kaibigan na nag-iibigan.

…

Oras ng hapunan nilang mga trabahador sa mansyon ng mapansin ng lahat na kulang sila ng isa.

“May nakakaalam ba sa inyo kung nasaan si Andres?” tanong ni Myrna sa mga kasama.

“Ako nay, hindi ko po alam.” maagap na sagot ni Enrique sa matanda.

“Ganun din ako ate, kanina akala ko nga ay umalis siya para sumunod kila sir Sergio sa Tagaytay, pero kaagad kong nasiguro na hindi iyon ang dahilan, kasi nasa garahe naman ang sasakyan ni ma’am Violet.” saad ni Vilma.

“Wala rin po akong alam nay, mula paggising ko hanggang sa bago ko ihatid  si Laura ay hindi ko rin nakita si kuya Andres.” sagot naman ni Chris.

“Lalong wala rin po akong alam nay Myrna.” sagot rin ni Laura, pero ang totoo’y abala ang isip nito, kung nasaan ngayon ang lalaking ilang beses rin niyang nakatalik.

“Nasaan kaya ang binatang ’yon, mabuti pa Vilma, mamaya tignan mo ang kuwarto niya at baka naroon ang sagot kung bakit bigla na lang itong umalis.” saad at utos ni Myrna sa kapwa kasambahay.

“Sige ate.” sagot ni Vilma sa matanda.

…

Matapos kumain ng hapunan sa kanyang kuwarto, sinimulan na ni Timothy ang pagrereview sa mga notes na kinopya nito sa kaibigan. Sa talinong taglay ng binata, hindi man ito nakapasok kanina, madali naman nitong naitindihan ang mga naging aralin nila ngayong araw.

Nasa kalagitnaan siya ng pagrereview ng marinig nito ang pagkatok sa pinto ng kanyang silid, at kasunod rin nito ang boses ng taong nasa labas na kaagad nitong nakilalang galing sa nay Myrna nito.

“Pasok po nay!”

“Abala ka yata sa pag-aaral senorito.” kumpirma ni Myrna sa nakitang ginagawa ng alaga, pagkapasok niya sa kuwarto.

“Opo nay.”

“O siya hindi na kita iistorbuhin, pinagdala lang kita ng gatas at para kuhanin ko na rin ang mga pinagkainan mo.”

“Salamat nay, sana inutusan n’yo na lamang po si Lau.”

“Ayos lang iyon senorito, mas gusto kong ako ang magsisilbi sa alaga ko.”

“Salamat po nay, palagi po kayong nandito mula pa noon.” saad ni Timothy at sandali itong tumigil sa ginagawa, para mayakap ang nanay-nanayan.

“Walang anuman senorito at hindi kita iiwan hanggang nabubuhay ako.” saad ng matanda na kaagad sinuklian ang pagyakap ng alaga.

“O tama na ang drama natin, mamaya magpahinga ka na at matulog ng maaga.” biro ng matanda sa herederong alaga.

“Opo nay, kayo rin po magpahinga na rin kaagad.” maagap na sagot ni Timothy at bilin rin nito sa matanda.

…

“Ate nakita ko ito sa kama ni Andres mabuti pa ikaw na ang bumasa, sa palagay ko ay nakasulat diyan ang dahilan nang biglaan nitong pag-alis, kasi ate wala ng laman ang mga kabinet na nasa kuwarto niya.” saad ni Vilma at abot nito sa papel na batid nitong may sulat ni Andres.

“Siya mabuti pa nga.” saad ni Myrna at kaagad nitong binuksan ang papel na iniabot ni Vilma, para basahin na rin ito.

Matapos basahin ni Myrna ang sulat…

“Tama ka Vilma, galing nga kay Andres ang sulat na ito, may emergency raw sa probinsiya nila sa Tarlac at kinailangan niyang umalis kaagad at hindi na nito nagawang makapagpaalam man lang, iyong susi ng sasakyan ay nasa maliit na drawer sa kuwarto niya.” paalam ni Myrna sa kapwa kasambahay sa laman ng sulat ni Andres.

“Naku! Ano kayang emergency iyong tinutukoy niya ano ate?” alalang reaksyon ni Vilma.

“Hindi ko rin alam Vilma, wala naman siyang nailagay sa sulat, mabuti pa ay pakikuha mo na iyong susi sa drawer at bukas ibibigay ko na lang kay senorito.”

“Sige ate.”

…

Gaya ng plano ni Enrique, nang makasiguro ito na tulog na ang lahat ng mga kasama sa mansyon, inumpisahan na nito ang paghahanap ng mga ebidensyang maaaring magamit laban kay Sergio Valdez.

Sa tatlong oras na maingat na paghahanap at paghahalughog ni Enrique sa sala, ni isang ebidensya ay wala itong nahanap.

‘Mukhang wala akong mahahanap rito.’ saad sa isip ng binata.

Ilang minuto pang nagbakasali ang binata sa muling paghahanap sa mga sulok-sulok ng sala, ngunit bigo talaga ito na makakita ng ebidensya.

Sa bigo ngang may matagpuan sa lugar, tumigil na si Enrique sa ginagawa at kaagad na itong bumalik sa kanyang kuwarto.

…

Pagdating sa kuwarto ay kaagad nitong tinawagan ang pinsang si Brix.

“Brix, napalitan mo na ba ang kuha ng mga cctv?” bungad ni Enrique, pagkasagot ng pinsan sa kanyang tawag.

“Ayos na kuya, ni isang bakas ay walang makikita si Sergio na nandoon ka sa mga video, pati na rin si Andres.” sagot ni Brix.

“Mabuti kung ganun, sige tatawag na lang ulit ako sa susunod.” pagtatapos ni Enrique sa tawag.

Matapos markahan ng ekis ang salang bahagi ng mansyon na nakalagay sa isang papel, minabuti na ni Enrique ang maligo para makapagpahinga na rin ito.

…

Matapos maligo si Enrique ay bumalik na ito sa kanyang kuwarto, pero hindi inaasahan ng binata ang taong dadatnan niya sa kanyang silid.

“Senorito, anong ginagawa mo rito?!”

At lalong hindi inaasahan ni Enrique ang susunod na gagawin ng herederong amo, at ito’y ang halikan siya nito.

KABANATA XVI

Ang pangahas na halik na iginawad sa kanya ni Timothy ay mabilis na sinuklian ni Enrique. Habang patuloy sila sa paghahalikan, pinutol ito ng magising ang binatang pulis.

‘Shit! Panaginip lang pala.’ saad sa sarili ni Enrique ng matantong panaginip lang ang naging halikan nila ni Timothy.

Kita rin nito ang nakabukas pang laptop, na kasalukuyang nandoon ang kuha ng cctv sa kuwarto ni Timothy. At doon bumalik sa binata, na matapos nitong makapagbihis ay pinag-aralan niya ulit ang kuha ng mga cctv sa ibang bahagi ng mansyon, at ang pinakahuli nga ang panonood nito sa kuha sa kuwarto ng heredero.

‘Tinamaan na talaga ako sa kanya, pati sa panaginip siya parin ang laman ng isip ko.’ saad sa sarili ng binata, na ang mata’y abala muli sa panonood, sa himbing nang natutulog na heredero.

…

Sa mga sumunod na araw ay pinili ni Enrique na pagtuunan na lamang ang pagpapanggap nito bilang hardinero. Minabuti na rin nitong iwasan na ang mapalapit pa lalo sa herederong amo, dahil batid nitong magiging kumplikado ang lahat, kapag hinayaan nito ang sarili na mahulog sa anak ng taong kailangan niyang mailagay sa loob ng rehas.

…

Kahit papaano’y pansamantalang nakalimutan ni Timothy ang nagawang pag-angkin sa kanya ng lalaki, na malakas ang kutob nitong si Andres ang taong iyon. Nakatulong rin nang nalaman nito kinabukasan, na umalis na pala ng mansyon ang huli.

Sa mga sumunod na araw ay naging tahimik iyon para kay Timothy, wala parin kasi sa mansyon si Violet na madalas na makaaway nito. Bukod dun, pansin rin ng binata na tila ba nag-iba ang pakikitungo sa kanya ng hardinero nilang si Miguel. Ang hindi maintindihan ng binata ay kung bakit mas gugustuhin nito ang dati nilang pag-aasaran ng hardinero, kaysa sa parang hangin na lamang ang presensya niya ngayon para kay Miguel.

…

Hindi manhid si Enrique para hindi mapansin ang madalas na pagtitig sa kanya ng herederong amo, sa tuwing pareho silang nasa hardin. Sa totoo niyan kapag nakatalikod si Timothy, sa pagkakataong namang iyon ay palihim ang hardinero sa pagtingin sa heredero.

“Bakit ang hirap ang iwasan siya.” mahinang saad ni Enrique na patuloy parin sa pagtingin kay Timothy.

At bago pa siya mahuli ng heredero sa pagtitig niya rito, muling pinagtuunan na lamang ng pansin ng binata ang pagdidilig sa mga halaman sa malawak na hardin.

…

Matapos madiligan ang mga tanim na mga halaman at mga bulaklak sa sariling hardin sa hapong iyon, naisipan na lamang ni Timothy ang maligo sa pool na malapit lang doon.

Kaya naman matapos itong makabalik sa kuwarto at makapagbihis ng kasuotan para dun, kaagad na itong nagsimula sa paglangoy sa malawak na swimming pool.

Nakatawag ng pansin kay Enrique ang narinig nitong ingay na dulot ng paglangoy ni Timothy, kaya naman muli ay hindi napigil ng binata ang pagmasdan ang heredero na laman ng kanyang isipan sa mga nakalipas na araw.

Habang masayang lumalangoy si Timothy ay napalitan ito ng pagkabahala ng maramdaman nito na bigla na lamang siyang pinulikat, kasabay ng nararamdamang pagkabahala, sunod ay ang dahan-dahang mahirapan rin ito sa paglangoy na naging dahilan ng paglubog nito sa tubig.

Gaya kanina, palihim ang ginagawang pagtingin ni Enrique sa herederong amo na abala ngayon sa paglangoy. Kaya naman ang sayang hatid sa binatang pulis na mapagmasdan ng palihim si Timothy ay mabilis na napalitan ng pag-aalala ng masaksihan rin nito ang tila ba nahihirapang paglangoy ng heredero.

Sa nasaksihan nga ay mabilis at walang pagdadalawang isip ng tumalon sa pool si Enrique, para sagipin ang taong alam niyang hindi na lamang laman ng kanyang isipan, kungdi pati na rin ng kanyang puso.

Mabilis namang naiakay at naiahon sa tubig ni Enrique ang katawan ni Timothy, at dahil sa wala paring malay ang herederong amo, kaagad na rin nitong binigyan ito ng cpr.

“Uhuk! Uhu! Uhu!” ingay na dulot ni Timothy ng mailabas nito ang tubig na pumasok sa kanyang baga.

Tila nabunutan naman ng tinik si Enrique, na sobrang kinabahan sa ilang segundo ng nawalan ng malay si Timothy.

“A-ayos ka na ba? Wala bang masakit sa’yo?” sunod-sunod na tanong ng binatang pulis na labis na nag-alala sa nangyari sa heredero.

“O-okay na ako kuya.” sagot ni Timothy na kaagad ring nailang, sa nakitang magkalapit ngayon ang mga mukha nila ng kanilang hardinero. Batid rin ng binata na si Miguel ang tumulong at nagligtas sa kanya sa tuluyang pagkakalunod.

“Sa-salamat nga pala kuya.” muling saad ni Timothy na naiilang parin, dahil bukod sa magkalapit parin ang mga mukha nila ni Miguel, pansin rin ng binata ang seryosong pagtitig sa kanya ng hardinero.

“Wala ’yon senorito, gagawin ko ang lahat ng makakaya ko, makasiguro lang ako na walang masamang mangyayari sa’yo.” seryoso at sinserong sagot ni Enrique.

Hindi naman inaasahan ni Timothy ang mga salitang maririnig nito, sa noong una ay para sa kanya ay bastos at nakakainis na lalaki, kaya naman pinamulahan ng mukha ang heredero.

Lihim namang natuwa si Enrique sa nakitang reaksyon ni Timothy, at sa nasaksihan nga ay pigil ng binata ang sarili na pisilin ang cute at namumulang mukha ng heredero, pati na ang mahalikan ang mga labi, na ilang beses nitong dinampihan kanina ng i-cpr niya ito.

“Mabuti pa ay ipasok na kita sa loob ng mansyon, nang sa ganun ay makaligo ka na ng maligamgam na tubig sa shower.” suhestiyon ni Enrique at inihanda na ang sarili na buhatin ang katawan ng heredero.

“Te-teka kuya! Kaya ko namang maglakad mag-isa pabalik sa loob.” nahihiyang saad ni Timothy ng matanto nito ang gagawin sa kanya ng hardinero.

“Hindi senorito, sa ayaw at gusto mo ay bubuhatin kita hanggang sa kuwarto mo, ’wag ng matigas ang ulo.” seryoso at pinal na sagot ni Enrique.

Sa narinig ni Timothy, nahihiya man ito sa gagawin ng hardinero, minabuti nito ang sumang-ayon na lamang.

Kasunod nga nito ang pagbuhat ng basang-basang si Enrique, sa namumulang mukha at tanging nakatrunks lamang na si Timothy papasok sa loob ng mansyon.

“Diyos ko! Bakit buhat-buhat mo si senorito, Miguel?!” gulat at kinakabahang reaksyon ni Myrna sa nakitang ayos ng dalawa.

“Ipapaliwanag ko po mamaya nay, pero kailangan na po muna ni senorito ang makaligo ng maligamgam na tubig, sige po sasamahan ko na po siya sa kanyang kuwarto.” sagot ni Enrique.

“Siya, sige.” sang-ayon ng matandang kasambahay, na sinundan na lamang ng tingin ang dalawa.

…

“Ku-kuya okay na, ibaba mo na ako dito.” saad ng nahihiyang si Timothy nang makapasok na sila ni Miguel sa kuwarto.

“Sige, senorito.” sagot ni Enrique at sunod nito sa kagustuhan ng heredero.

“Salamat ulit kuya.” saad ni Timothy at kahit pa nahihiya parin ito, minabuti nitong titigan sa mukha ang taong nagligtas sa kanya.

“Walang anuman senorito, sige na lalabas na rin ako para makaligo ka na.” nakangiting sagot ni Enrique at gamit ang isang kamay, ginulo nito ang buhok ng cute na heredero bago ito tuluyang lumabas ng kuwarto.

Sa paglabas ni Enrique, naiwan ang pinamulahan ng mukha na si Timothy na dulot ng ginawa sa kanya ng una. At habang namumula parin ang kanyang mukha, sunod na naramdaman ng binata ang mabilis na pagkabog ng kanyang puso.

‘Ito na ba ang sinasabi nilang pakiramdam, kapag ang tao ay mayroon ng iniibig?’ saad sa isipan ni Timothy.

KABANATA XVII

Araw ng Sabado at mamayang gabi na ang party na idadaos sa mansyon nila Timothy, na mismong pinangunahan at ideya ng heredero, matapos nitong mapapayag ang bilyonaryong ama tungkol sa bagay na iyon. Kaya naman kasama ang binata sa abala sa paghahanda sa magaganap na party maya-maya.

“Excited na ako senorito para sa party mo mamaya, first time kong makakaranas ng bonggang party.” maligalig na saad ni Laura na katabi ang herederong amo at kasamang abala sa pagbe-bake ng mga cupcakes na hinaluan ng kaunting alak.

“Ako rin Lau, alam mo naman si dad, kapag nagpapaalam akong dumalo sa mga party ng mga schoolmates natin, palaging hindi ang sagot niya.” sagot ni Timothy na kasalukuyan ng inilalagay sa malaking oven ang mga cupcakes.

“Oo nga senorito, pero hindi mo naman masisi si sir Sergio at nag-aalala lang siya para sa’yo.”

“Tama ka naman Lau at alam ko rin naman iyon, pero minsan hindi ko maiwasan na mainggit sa’yo na bagamat simple lang ang buhay na meron ka, kahit papaano ay malaya kang nakakapaggala kahit kailan mo gusto.” saad ni Timothy.

“Hay senorito kung naiinggit ka sa akin, mas naiinggit naman ako sa’yo, sikat ka sa school, maraming nagkakagusto sa’yo, guwapo ka na mayaman pa, o diba sabi nga ni Daniel Padilla, ne seye ne eng lehet hahaha.” sagot naman ni Laura at biro nito sa herederong amo na itinuring siyang kaibigan.

“Puro ka talaga kalokohan Lau, mabuti pa ay ihanda mo na ang susuotin mo para mamaya sa party, hindi ba binigyan kita ng pambili para dun?” naiiling na saad ni Timothy at pag-iiba nito sa usapan nila ng kaibigan.

“Oo senorito, mamaya makikita mo ang ganda ko kapag suot ko na ang nabili kong damit, kaya salamat talaga at napakabuti mo sa akin.” sagot ni Laura na pigil ang sariling maiyak.

“Walang anuman Lau, syempre kaibigan kita at deserve mo iyon dahil mabuti ka ring kaibigan, kaya tama na ang iyak at sige ka papangit ka niyan.”

“Ikaw kasi senorito, sigurado ka bang hindi mo na kailangan ang tulong ko?” saad ng tumahan ng dalaga.

“Oo, tapos na rin ito ilang minuto mula ngayon. At parating na rin niyan si Kurt, kaya bumalik ka na sa kuwarto mo at sigurado akong aasarin ka na naman nun.”

“Hay dahil sa sinabi mo senorito, talagang babalik na ako sa kuwarto at ayokong masira ang araw ko ng kaibigan mong matalas ang dila.” sagot ni Laura.

“Hahaha pareho kasi kayo ng ugali, ewan ko ba sa inyong dalawa, dapat ay magkasundo kayo pero palagi kayong nag-aasaran kapag magkasama kayo.”

“Speaking of the gay Devil papasok na siya ng mansyon, sige na senorito maiwan na kita.” paalam ni Laura sa amo at mabilis na itong bumalik sa sariling kuwarto.

…

“Ay Friend ang bango ng naaamoy ko, don’t tell me nagpakitang gilas ka naman sa pagbe-bake.” bungad ni Kurt ng makalapit ito sa kinaroroonan ng kaibigan.

“Ikaw talaga friend, syempre kailangan kong mag-offer ng kakaiba sa party ko, alam mo naman marami sa mga dadalo mamaya, ikukumpara ito sa mga party na nauna na nilang napuntahan.” depensang sagot ni Timothy.

“Ay bet ko ang sagot mong ’yan friend, atsaka sigurado ako, kung pabonggahan lang ng party ang pag-uusapan, ’di hamak na walang tatalo sa party mo mamaya, eh kumpara sa yamang meron ka, sunod sa babaitang si Audrey na peke ang dalawang boobs na sigurado akong bida-bidahan na naman mamaya, dun palang alam na ng lahat na ang layo ng party niya last weekend, kumpara sa gaganapin mamayang gabi.” mahabang saad ni Kurt na animo’y gigil na gigil.

“Sira ka talaga friend, pati hinaharap nung babae isinama mo pa talaga.” naiiling at pigil sa sarili ni Timothy na matawa sa mga narinig nito sa matalik na kaibigan.

“Naku friend, kilala mo ako, kapag sinabi kong fake ang boobs nung babaitang iyon one hundred percent na totoo iyon, tama na nga ang usapin tungkol dun, mas interesado ako sa kung anong mabangong naaamoy kong nasa loob ng oven mo.”

“Mamaya makikita mo rin ang mga ’yon at dahil best friend kita, ikaw ang huhusga kung pasado para mamayang party ang mga binake ko.” sagot ni Timothy sa kaibigan.

…

Matapos madiligan ang mga halaman at walang ng gagawin pa si Enrique, sapagkat natapos na ito kahapon sa pagtabas ng mga damo sa malawak na hardin ng mga Valdes, sunod na tumulong ang pulis undercover sa pagbubuhat ng mga mesa at upuan palabas sa hardin, na mismong venue mamaya sa gaganaping party.

“Salamat kuya Miguel sa pagtulong sa pagbubuhat ng mga ito.” saad ni Timothy ng makita ang kanilang hardinero, na isa sa abala sa pagbubuhat ng mga kagamitan.

“Wala ’yon senorito, gaya ni Chris ay nandito lang ako kapag kailangan ninyo ng tulong.” ngiting sagot ni Enrique na pawisan na dulot ng kanina pa ito tumutulong sa pagbubuhat, kaya naman gamit ang laylayan ng suot na damit ay mabilis nitong pinunasan ang pawis sa kanyang mukha.

Sa ginawang iyon ni Enrique, tumambad tuloy kay Timothy ang pawisan at magandang katawan ng barakong pulis na nagpapanggap bilang hardinero. At sa nasaksihan nga ay napalunok na lamang ng laway ang heredero.

“Okay ka lang senorito?” tanong ni Enrique sa tila natigilang heredero.

“Ah o-okay lang ako kuya Miguel, sige babalik na muna ako sa loob.” utal na sagot ni Timothy na kaagad ring nahiya sa sandaling iyon.

Nagtataka namang pinagmasdan ni Enrique ang pabalik sa mansyon na heredero. At nang tuluyang makapasok sa loob si Timothy, muli’y ipinagpatuloy ng binata ang ginagawang pagbubuhat.

Lingid sa kaalaman ng dalawa, may nakakitang iba sa pangyayaring iyon. At sa isip ng binata, mukhang ang lihim na iniibig nitong heredero ay nagkakagusto na sa kasamahan nitong trabahador sa mansyon.

…

Matapos ang hiyang naramdaman ni Timothy nang matigilan ito sa pagtitig sa katawan ng kanilang hardinero, pinili ng binata na samahan ang mga kasambahay sa kusina, na abala naman sa mga iba’t-ibang pagkain na ihahanda para sa party.

“Tapos ka na ba sa mga bi-nake mo senorito?” ngiting tanong ni Myrna ng mapansin ang presensya ng alaga.

“Opo nay, iniwanan ko muna dun si Kurt, para tignan naman sandali kung maayos na ang mga kagamitan sa hardin, at dahil malapit na po silang matapos sa pagbubuhat, naisipan ko pong tignan ang mga niluluto ninyong masasarap dito sa kusina.” sagot at kuwento ni Timothy, sabay bola na rin nito sa nanay-nanayan.

“Napakabolero mo talaga senorito, mana ka talaga sa daddy mo, oh siya mabuti pa ay tikman mo na ang ilan sa mga natapos na naming lutuin ni Vilma.” naiiling ngunit masayang saad ng matandang kasambahay.

“Hindi ’yon bola nay, kaya nga tumataba ako dahil sa sarap ng luto ninyo nila tita Vilma.” depensa ng heredero at giit nitong nagsasabi ito ng totoo.

“Ay senorito tumpak ka diyan, ang sasarap ng luto nila ate at nanay, pero mali ka sa sinabi mong tumataba ka, Diyos ko kung mataba kana sa sexy mong taglay, paano pa ang katawan ko!” singit ni Sonya ng marinig nito ang tinuran ng herederong amo.

“Oo nga senorito, eh maganda pa ang katawan mo sa anak ko, hay naku ang batang iyon gusto yatang magaya sa katawan ko.” sang-ayon at saad ni Vilma.

“Salamat ate, tita, at kayo rin naman ang seseksi rin, at namana ko lang ito kay nanay, hindi ba nay?” saad ni Timothy at balik nito sa sinabi ng dalawa, sabay muling bola at baling nito sa nanay-nanayan.

“Naku bolero ka talagang bata ka, baka mamaya niyan maniwala kami, lalong-lalo na si Sonya.” sagot ni Myrna sa alaga.

“Nay naman ang sexy ko kaya, hindi ba senorito?” maagap na sagot ni Sonya at baling nito kay Timothy.

“Oo ate at mamaya bibigyan ulit kita ng mga pinamili kong pampaganda ng kutis, para tuloy-tuloy na ang pagkinis ng balat mo.”

“Sabi mo ’yan ah senorito, naku siguradong magugustuhan na ako ni papa Miguel.” masayang saad ni Sonya at bulalas nito.

Sandali namang natigilan si Timothy sa narinig sa dalagang kasambahay, ganunman mabilis itong nakabawi.

“May gusto ka pala kay kuya Miguel, ate?” usisa ni Timothy.

“Oo senorito at hindi lang ako, pati na ang mga kababaihan at mga kabaklaan sa village sa labas, eh kasi naman tuwing umaga palaging nag-jojogging si papa Miguel, at dahil dun ang mga ibang higad nakisabay na rin sa pagtakbo.” maagap na sagot at kuwento ni Sonya.

“Talaga ate? Ang dami na pala ng fans ng bago nating hardinero ano?” komento ni Timothy sa mga narinig.

“Oo senorito, kaya lang kahit anong papansin ko at ng mga higad sa labas, stick to one talaga si papa Miguel.” sagot at ’di na napigilang kuwento ng kasambahay.

Sa sunod na narinig ni Timothy, lalong nagkainteres ito sa mga nalamang bagay tungkol sa hardinero, na inaamin niyang maging siya ay napukaw na rin nito.

“Stick to one? Ibig sabihin kasi ate may nobya na si kuya Miguel?” ’di na napigilan pang usisa ng heredero.

“Tama ka senorito may nobya na si papa Miguel, kaya hanggang pagpapansin na lang ako pati na ang mga higad sa labas.” sagot ni Sonya na bahagya pang nalungkot sa sandaling iyon.

Gaya ng dalagang kasambahay, nakaramdam rin ng lungkot si Timothy. Sa isip ng binata, napakalaki niyang tanga para isiping may kahihinatnan ang nararamdaman nito sa hardinero nila.

Ganunman, pinili ng binata na iwaksi ang nararamdamang lungkot, dulot ng mga nalaman nito.

“Hindi bale ate, sigurado akong mas may karapat-dapat para sa’yo, lalo na at lalo kang gaganda at kikinis sa mga pampagandang ibibigay mamaya.” pilit na ngiting saad ni Timothy.

Ang mga salitang iyon ay salitang itinatak rin ng heredero sa kanyang sarili.

‘Mabuti ng hangga’t mas maaga magising akong walang patutungguhan ang nararamdaman ko para sa kanya, siguro naman mas may karapat-dapat na tao akong mamahalin, na mamahalin rin ako.’

KABANATA XVIII

Alas-nuebe ng gabi ng isa-isa ng magsidatingan ang mga bisita sa mansyon, para sa party na inihanda ng heredero.

Kaya naman, naging abala ang binata sa pagkikipag-usap sa mga bisita na halos mga schoolmates rin nito.

“Wow Tim! Gaya nga ng post ni Kurt sa IG, itong party mo ngayong gabi ang pinaka-Lit so far sa mga napuntahan ko na.” komento ni Dianne na kaagad ring bumeso sa heredero.

“Thanks Dianne, like all the others, please enjoy the party.” ngiting sagot ni Timothy sa babae, na batid nitong isa sa kaibigan ni Audrey.

“I will for sure.” sagot ng babae at matapos magpaalam kay Timothy, mabilis ng nakihalibulo ito sa mga bisitang nauna nang nasa mansyon at nag-eenjoy na sa party.

“Hindi ba tama ako friend, narinig mo na mismo sa kaibigan ni Audrey na bongga talaga ang party mo ngayong gabi.” muling giit ni Kurt na mas maganda ang party ngayong gabi ng matalik na kaibigan.

“Oo na friend, pero hindi naman ako nakikipagpaligsahan kahit na kanino kaya nagpa-party tayo, gusto ko lang talagang mapagbigyan ang matagal ng kagustuhan ng mga schoolmate natin at syempre para maranasan ko rin ang isang party na halos mga kaedaran ko ang mga makakasama ko.” sang-ayon ni Timothy sa kaibigan at paliwanag nito sa totoong dahilan ng party na kasalukuyang idinadaos ngayon sa kanilang mansyon.

“Alam ko naman ’yun friend, kaya nga lahat ay kasundo ka ng mga schoolmates natin, dahil kahit na alam nilang ikaw ang pinakamayamang estudyante sa Uni, kilala ka rin ng lahat na hindi mo ipinagyayabang ang estado mo, bukod dun ay pantay ang pagtingin mo sa lahat ng mga estudyante, kaya nga ang daming dumalo ngayong gabi, at ang suwerte ko na naging kaibigan kita.” maagap na sagot Kurt at muling tukoy nito sa mabuting ugali ng kaibigan.

“Salamat friend at suwerte din ako na ikaw ang bestfriend ko.” ngiting sagot ni Timothy at niyakap nito ang kaibigan.

“Ang cute ninyo talagang mag-bestfriend, pero kailangan ko ng hiramin sayo Tim ang bhe ko.” putol ng kararating lang na si Aries sa yakapan ng magkaibigan.

“Friend, kasabay ni bhe si papa Eduard, OMG friend ang guwapo niya lalo ngayon.” nagpipigil sa kilig na bulong ni Kurt sa kaibigan, bago ito tuluyang humiwalay sa yakapan nila ni Timothy.

“Hi.” ngiting bati ni Eduard kay Timothy ng magkaharap sila ng huli.

Inaamin ni Timothy na tama ang narinig nitong bulong sa kanya ng kaibigan, ’di maipagkakaila na kaiba sa unipormeng palaging suot ni Eduard kapareho ng lahat ng mga estudyante sa Uni, o kaya naman kapag nakasuot ng basketball jersey ang lalaking nasa harap niya, para sa heredero ay lalong lumabas ang angking kaguwapuhan at kakisigan ni Eduard na nakasuot ngayon ng itim na long-sleeved polo na nakabukas lahat ng butones at ipinatong sa suot rin nitong puting t-shirt.

“Hi din, I’m glad na nakapunta ka at sana kagaya nila ay ma-enjoy mo rin ang party ngayong gabi.” bati pabalik ni Timothy at kahit pa naiilang, ipinagpasalamat nito na nakaya niyang hindi mautal habang kausap ang guwapong kaharap.

“Masaya rin akong nandito ngayon at I’m sure na mag-eenjoy ako Tim, so perhaps okay lang kung samahan mo ako.” ngiti at ’di na nagpaligoy-ligoy pang saad ni Eduard.

“Sure Eduard, halika at samahan na natin ang iba.” ngiting sagot ni Timothy na kahit papaano’y kaagad na napalagay sa piling ng guwapong binata.

Sabay ngang nagpunta ang dalawa sa mga kasalukuyan ng abalang nag-eenjoy na sa pag-inom, pagtikim ng iba’t ibang pagkain at pulutan at syempre ang pag-sabay sa pag-indak at pagsayaw sa musikang pinapatugtog ng kilala at magaling na DJ.

“I must say na sa lahat ng party na napuntahan ko na, pinakamarami sa tingin ko ang nandirito ngayon sa mansyon ninyo.” komento ni Eduard sa pagitan ng usapan nila ni Timothy.

“Sorry ano ’yon? Hindi ko kasi masyadong narinig! “ medyo malakas na saad ni Timothy.

Naintindihan naman kaagad ni Eduard iyon, malapit na kasi sa kinatatayuan nila ang mga abalang sumasayaw sa maingay at upbeat na musikang pinapatugtog naman ng DJ.

“Ang sabi ko ang dami ng mga bisita mo sa party.” saad ni Eduard at pinili nitong sabihin iyon sa tenga ni Timothy.

Natigilan naman si Timothy sa ginawang iyon ni Eduard, pero kaagad rin itong makabawi at naging malinaw na sa binata ang ibig tukuyin ng kausap.

“Oo nga, masaya ako at marami ang nakapunta at sa tingin ko ay nagustuhan naman nila ang party.” sagot ni Timothy at gaya ng kausap, pinili ng binata na sa tenga rin ni Eduard sabihin ang mga iyon para maintindihan siya nito.

“Gaya nila, nagsisimula na rin akong mag-enjoy sa party mo, at hindi lang ’yon, sobrang nagustuhan ko ang cupcake mo.” saad pabalik ni Eduard sa tenga ni Timothy.

Sa narinig ay pinamulahan ng mukha si Timothy, alam man nitong ang cupcake na binake niya ang tinutukoy ni Eduard, pakiwari ng heredero ay may ibang ibig pang sabihin ang guwapong binatang kaharap. Pansin rin ni Timothy na lalo pang gumwapo si Eduard kapag nakangiti ang binata.

Kita ni Eduard ang pamumula ng mukha ni Timothy, at masaya ang binata na kahit pa may ilangan sila ng kasama kanina, batid nitong nagkapalagayan na sila ngayon ng loob kahit papaano.

“Salamat kung ganun, paano maiwan na muna kita at i-enjoy mo lang ang party.” saad ni Timothy na pinili na munang samahan ang iba, bago pa ito tuluyang maging kahiya-hiya kay Eduard.

Nabahala naman si Eduard sa narinig, kaya naman mabilis nitong nahuli ang isang kamay ni Timothy, bago pa tuluyang iwasan siya ng huli.

“Tim, sorry kung iba ang pagkakaintindi mo sa sinabi ko, but I really mean it na masarap ang gawa mong cupcake, at masaya naman ako na kasama kita ngayong gabi, please stay with me.” sinserong hingi ng tawad at saad ni Eduard, habang kasalukuyan parin nitong hawak ang kamay ni Timothy. Minabuti rin ng binata na bahagyang lumayo sa maingay na parte ng party, para makapag-usap sila ng maayos.

Inaaamin ni Timothy na gaya ng lalaking hawak ang isa niyang kamay ngayon, masaya rin ito na kasama niya ang binata. At sa narinig nitong pakiusap ni Eduard na manatili ito para samahan siya, pinili ng herederong binata na pagbigyan ang pakiusap sa kanya ng lalaki, na pareho rin ng kagustuhan niya sa mga sandaling iyon.

“Salamat ulit, at dahil nagustuhan mo ang mga binake ko, sige pumapayag na akong samahan kita.” ngiting sagot ni Timothy na pinili ang magbiro, para gumaan kahit papaano ang naging seryosong usapan nila ni Eduard.

Napangiti naman si Eduard sa sandaling iyon, at lubos itong nagpapasalamat na nanatiling sinamahan siya si Timothy.

“Hindi lang gusto, sobrang gusto ko ang mga cupcakes na gawa mo, kaya kung kapalit nun ang makasama kita hanggang matapos ang party, minu-minuto kong uulitin na sabihin na sobrang nagustuhan ko ang mga binake mo.” saad ni Eduard at mabilis nitong hirit kay Timothy.

“Hahaha ikaw talaga Eduard, ’di na ako nagtataka na marami ang naging nobya mo, dahil sa galing mong mambola.” natatawa at naiiling na saad ni Timothy.

Tila nahawa naman si Eduard na may ngiti sa mukha ngayon, dahil sa narinig at nasaksihan nitong tawa ni Timothy.

“Saan mo naman narinig ang sabi-sabing iyon Tim? Wala pa kaya akong naging nobya.” tanggi ni Eduard sa narinig nito sa kausap.

“Ako pa ang lolokohin mo? Sabi kaya ng mga kaklase ko babaero ka at naniniwala ako sa kanila, lalo na at alam kong ang mga guwapong kagaya mo, kadalasan ganun.” saad at ’di na napigil na bulalas ni Timothy.

Kung ibang tao lang ang magsasabi na babaero siya, baka nagalit na si Eduard, pero ganoon man ang tingin ni Timothy sa kanya, masaya naman ang binata sa narinig nitong papuri galing sa kausap.

“Ibig sabihin guwapo rin ako sa paningin mo?” ngiting tanong ni Eduard sa kausap.

Sa narinig ay tsaka pa lamang napagtanto ni Timothy ang nasabi nito kanina, kaya naman sa hiya ay kaagad itong umiwas ng tingin sa kaharap.

“Oo Eduard, inaamin ko na guwapo ka nga, pero kung babaero ka naman, hindi ko rin magugustuhan ang kagaya mo.” amin ni Timothy at pinili nitong tumingin sa mukha ng kausap pagkatapos.

Sa pagtatama ng mga mata nila ni Timothy. Pansin ni Eduard na tila ba napalitan ng lungkot ang sayang nakita nito kanina sa mga mata na una, at para sa binata ay hindi nito nagustuhan ang makitang ganoon ang para sa kanya’y guwapong prinsipe.

“Hindi man ako sigurado, ayaw kong makita na nalulungkot ka, dahil kung ako ang masusunod, mas gugustuhin kong makita na palagi kang masaya.” sinsero at seryosong saad ni Eduard, kasunod nun ay hinawakan ng binata ang kaliwang pisngi ni Timothy.

Hindi alam ni Timothy kung bakit ang pagbibiro niya kay Eduard ay bigla na lamang napalitan, nang sumagi sa isipan nito ang tungkol sa nalamang may nobya na si Miguel, matapos na mahagip ng kanyang mga mata ang kanilang hardinero na kasalukuyang kausap at pinalilibutan ng mga babaeng nandirito ngayon sa party, na naging dahilan nga ng mga salitang binitawan nito sa kausap, na ang totoo’y para dapat sa hardinero. At sa naramdaman ngang pagdampi ng kamay ni Eduard, napapikit na lamang ang binata.

“Tahan na Tim.” mabilis na naikulong ni Eduard sa kanyang bisig si Timothy, matapos nitong makita ang luhang naglandas sa maamong mukha ng binata  ng pumikit ito. At nagpatuloy sa pagpapatahan si Eduard, kahit pa wala itong kaide-ideya, kung bakit bigla na lamang nalungkot ang gumanti na rin ng yakap na si Timothy sa mga sandaling iyon.

Sa puwesto ni Enrique, pigil nito ang sarili na tiim bagang na ngayon, para ihiwalay ang herederong amo sa lalaking kayakap nito. Magmula pa kasi kanina ng makita ng barakong pulis na magkasama ang dalawa, tila ba parang Lawin ang mga mata nito na hindi na inalis ang paningin sa mga ito.

At ayaw ng maghintay pa ng barakong pulis na tuluyang sumabog ito sa selos. At hindi rin nito hahayaan na higit pa sa pagyayakapan ang mangyayari sa dalawa. Kaya naman tuluyan ng nakalimutan ng barakong pulis ang tungkol sa kanyang misyon, na tuluyan na ring nahulog sa herederong anak ng lider ng Mafia na tunay na pakay niya sa mansyon ng mga Valdez.

Sa isang iglap lang, napaghiwalay ni Captain Enrique Valiente ang yakapan nila Timothy at Eduard, at ngayon, hawak nito sa likuran ang heredero at siya na ang kayakap nito.

KABANATA XIX

Matapos maligo at maisuot ang puting sando, pinili ni Enrique na patungan rin iyon ng asul na polo at itim naman na pantalon ang pang-ibabang suot nito. Sunod ang maikling buhok naman ang nilagyan niya ng wax at inayos sa nakagawian nitong porma, na madalas nitong gawin sa tuwing papasok siya sa presinto sa panahong wala itong misyon. Nang makuntento ito sa sariling  repleksyon sa salamin, nagsuot rin ito ng itim na sapatos at panghuli ang pag-spray nito sa paboritong pabango.

Paglabas sa sariling silid, sa party na nasa malawak na hardin nagtungo ang pulis undercover. Pagkarating sa labas, kaagad bumungad kay Enrique ang mga binata at mga dalagang sa hinuha ng barakong pulis ay hindi nalalayo ang edad at kapwa estudyante ng among heredero sa pinapasukang Unibersidad.

Gaya ng inaasahan ni Enrique, pansin nito ang saya sa mukha ng bawat makita nito, na kungdi abala sa pagkain at pagsayaw sa malakas at upbeat na pinapatugtog ng DJ, abala naman sa pag-inom ng iba’t-ibang nakakalasing na inumin. At iyon ang isa sa dahilan kung bakit minabuti ng binatang pulis ang makihalubilo sa nasabing party, gustong siguraduhin ng matinik at magaling na Kapitan na bukod sa alak na posibleng ikalalasing ng among heredero, walang sinuman na nandirito ngayon sa mansyon, ang makakalagay ng droga o lason sa iinumin ng herederong ipinangako nitong kanyang aalagaan at poprotektahan.

Ilang liko pa ng kanyang ulo, nakita na rin ng binatang pulis ang tanging pakay niya sa party na iyon. At sa sandaling iyon, hindi na inalis pa ni Enrique ang kanyang paningin sa herederong abala sa pakikipag-usap sa bawat dumarating na tao, sa sariling party.

Ilang minuto ang lumipas, napansin ni Enrique ang pagdating ng dalawa pang lalaki, ang isa sa mga ito ay namukhaan kaagad ng binata na kaibigan ng herederong amo, at sa pagkakaalala rin nito ay iyon ang tumawag sa kanya ng matanda, nang minsang dumalaw ito kasama ng baklang matalik rin na kaibigan ni Timothy, pero ang isa pang lalaki ay ngayon palang niya nakita.

Sa pagpapatuloy ng pagmamasid ni Enrique, napakunot-noo ang binatang pulis nang mapansin nito na kanina pa kasama ng herederong amo, ang isa sa dalawang lalaki na magkasabay na dumating ilang minuto na ang lumipas. Hindi rin nagustuhan ni Enrique nang sunod na makita nito ang paglapit ng mukha ng lalaki sa tenga ng heredero, pati na ang paggaya ni Timothy pagkatapos. Ganunman, pinili ng binatang pulis na pakalmahin ang sarili, itinatak nito sa isip na marahil kaya nagawa ng dalawa ang mga iyon ay para magkaintindihan ang mga ito sa kanilang pag-uusap.

Sa patuloy na pagsunod ng tingin ni Enrique sa herederong amo, bahagyang natuwa ito ng mapansin, na mukhang iiwanan na sa wakas ni Timothy ang kausap, ngunit kaagad napalitan ng pagkainis ang sunod na naramdaman ng pulis undercover, nang masaksihan rin nito ang paghila ng lalaki sa kamay ng herederong amo. At sa nakita ngang paglayo ng dalawa sa dating puwesto, napilitan rin na mag-iba ng kinatatayuan si Enrique, para masundan muli ng kanyang paningin ang heredero.

Sa ginawa ngang pag-alis ni Enrique sa dating puwesto, nakuha nito ang atensyon ng mga kababaihan na abala sa pag-inom ng alak at pagsayaw sa mga sandaling iyon. At ilang minuto lang ang lumipas, mabilis ng napalibutan siya ng limang babae na lahat ay nasa impluwensiya na ng alak.

Gusto mang hindi maalis ni Enrique ang paningin sa direksyon ng herederong amo, saglit na napunta ang mga mata nito sa mga babae, na lantarang nagpapahayag ng matibong sekswal sa kanya.

“Hi daddy, can I be your baby tonight?” mapang-akit na tanong ni Audrey, sa tanging lalaking nakakuha ng kanyang pansin ngayong gabi, mula sa dinaluhang party ng kinaiinisan nitong bakla.

“Sorry miss, hindi ako interesado.” magalang na tanggi ni Enrique, sa dalagang batid nito ay kaedad lang ni Timothy.

“Bakit naman daddy, hindi ka ba nagagandahan o naseseksihan sa akin?” muling kausap ni Audrey sa hot na lalaki at para maakit niya ito, humarap at lalo pang lumapit ang tipsy ng dalaga, para idiin ang mga malulusog nitong dibdib sa makisig na katawan naman ng matipuno at guwapong lalaki.

“Sorry talaga miss.” muling tanggi ng binatang pulis.

“Oh baka naman daddy ang gusto mo ay threesome, mapagbibigyan ka namin ni Audrey.” sali sa usapan ni Dianne at lumapit rin ito sa hot na lalaki na kasalukuyang kinadidikitan ng katawan ng matalik na kaibigan.

Kaagad namang lumihis papunta sa kanang bahagi ng katawan ng hot at guwapong lalaki si Audrey, para sa bandang kaliwa ay doon pumwesto ang kaibigang si Dianne.

“Wait sali rin ako daddy, gawin na nating foursome.” kaagad na suhestiyon na isa pang babae, nang makita rin ang presensya ng hot na lalaki.

‘Ganito na ba ang mga kabataan ngayon.’ saad sa isip ni Enrique, dahil sa atensyong nakuha nito sa mga babae.

At bago ito tuluyang makawala sa naging lima ng babaeng nakapalibot at lantarang nagbibigay ng motibo sa kanya, muling ibinalik ng barakong pulis ang paningin sa tanging bibigyan niya ng buong atensyon niya.

Nagtiim ang bagang ni Enrique sa nakitang pagyakap ng lalaki kay Timothy, at habang pigil ng binatang pulis ang sarili sa hindi nito nagugustuhang nakikita, lalo pa itong nainis ng yumakap rin ang herederong amo sa lalaki.

Habang nagpipigil na tuluyang sumabog ang nararamdamang selos, mabilis na nahiwalay ng barakong pulis ang sarili sa mga babaeng pumalibot sa kanya.

Mabilis na humakbang palapit ang barakong pulis sa kinaroroonan ng dalawa, sa isip nito ay hindi na lalagpas pa sa yakapan ang maaaring mangyari at hindi ito makakapayag na may susunod o may hihigit pa sa nasasaksihan ng kanyang dalawang mga mata.

Tuluyan ng nakalimutan ng barakong pulis ang tungkol sa kanyang misyon, na tuluyan na ring nahulog sa herederong anak ng lider ng Mafia na tunay na pakay niya sa mansyon ng mga Valdez.

At ng tuluyan ng makalapit si Enrique, kila Timothy at Eduard, sa isang iglap lang ay kinuha ng barakong pulis ang katawan ng heredero, palayo sa lalaking kayakap nito.

Kaya ngayon, siya na ang kayakap ni Timothy. At sa isip ni Enrique, sa bisig niya lamang nararapat naroon ang mahal niyang heredero.

Sa bilis nga ng pangyayari ginawa ng barakong pulis, kapwa hindi kaagad makapaniwala sa nangyari ang dalawang kanina lang ay unang magkayakap.

Sa panig ni Eduard, tila may malaking nawala sa kanyang katawan ng magkahiwalay ang yakapan nila ni Timothy. Sa ilang minutong yakap niya ang guwapong prinsipe na napakalayo ang agwat ng pamumuhay na mayroon sila. Sa sandaling iyon, nangarap at umasa ang pobreng binata na posibleng maabot ang pag-ibig ng binatang abot-kamay na niya at kasalukuyang yakap-yakap siya.

Kay Timothy naman, inaamin nito na sa simpleng pagdamay ni Eduard, nabawasan kahit papaano ang sakit na nararamdaman nito, matapos muling ipamukha sa kanya ng tadhana na walang patutunguhan ang nararamdaman nitong hangal na pag-ibig sa kanilang hardinero. Ano nga ba naman ang laban niya sa nobya ng lalaking lihim nitong iniibig, patunay rin ang mga magaganda at nagseseksihang mga babaeng dumalo sa party ngayong gabi, na alam niyang walang pagdadalawang-isip na mas papatulan ni Miguel, kumpara sa isang bakla lamang na gaya niya.

At nang tuluyang bumalik sa nangyayari sa kasalukuyan, kaagad naamoy ng heredero ang pamilyar na pabango ng lalaking lihim nitong iniibig. Kaya naman, nanlalaking matang tumingala ito, sa realisasyong ang kayakap niya ngayon ay si Miguel.

“Kilala mo ba ang lalaking iyan, Tim?” tanong ni Eduard, at sa tanong na iyon ng binata ay matalim ang tinging ipinupukol nito sa lalaking nakayakap ngayon kay Timothy, na dahilan rin ng paghihiwalay ng yakapan nila ng huli.

“Hardi-” naputol na sagot ni Timothy, na ’di rin natuloy na humarap kay Eduard at humiwalay sa pagkakayakap kay Enrique.

“Boyfriend niya ako.” seryosong sagot ni Enrique sa tanong ng lalaki.

Gaya kanina nang kapwa magulat ang dalawa sa ginawang paghihiwalay ni Enrique sa yakapan nila, gulat muli ang reaksyon nila Eduard at Timothy sa kanilang narinig.

“Boyfriend mo siya?” gulat at turo pa ni Eduard sa nakangising lalaki.

“Boyfriend kita?” nanlalaking matang tanong ni Timothy, na muling tumingala sa hardinerong yakap parin siya.

KABANATA XX

“Sa-sandali lang kuya Miguel, ano bang pinagsasabi mong boyfriend kita.” naguguluhang muling tanong ni Timothy, na nakawala na rin sa pagkakayakap ng hardinero.

“Baby naman, hindi pa ba sapat ang naging halikan natin, pati na ang mga tsokolateng bigay ko sa’yo, akala ko pa naman ay matalino ka.” naiiling na saad ni Enrique na kaagad muling yumakap mula sa likod ni Timothy.

“Totoo ba Tim ang sinabi niya?” seryosong tanong ni Eduard kay Timothy, na masamang tingin naman ang ipinupukol sa nakangising si Enrique.

“Sagutin mo na siya baby, hindi ba totoo namang binigyan kita ng tsokolate at dito mismo sa hardin kita unang hinalikan.” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy, bago pa makasagot ang heredero sa tanong ni Eduard.

Sa pagbulong na ginawa ni Miguel sa kanya, halo-halong emosyon ang nararamdaman sa mga sandaling iyon ni Timothy. Hiya at kilig pero may kasama ring inis, dahil kahit pa hindi totoong magnobyo sila ng kanilang hardinero, alam sa sarili ng heredero na totoong may nangyaring halikan sa kanila ni Miguel at binigyan rin siya nito ng tsokolate nung nakaraang araw.

“Totoong ang sinabi ni kuya Miguel na binigyan niya ako ng tsokolate, pero hindi totoo ang tungkol sa halik na sinasabi niya lalong-lalo na ang boyfriend ko siya, ganyan lang talaga ang hardinero namin, mapagbiro.” sagot ni Timothy kay Eduard, na mas piniling pasinungalingan ang nangyaring halikan sa pagitan nila ni Miguel, muli rin itong kumawala sa pagyakap ng huli at isang masamang tingin rin ang ipinukol nito rito, sa paraang iyon ay pinababatid nitong hindi ito natutuwa sa biro kanina ng hardinero.

“Mabuti naman kung ganun Tim, may pag-asa pa pala ako, kapag sinimulan ko na ang panliligaw ko sa’yo at kung papayagan mo ako, gusto ko ng gawin iyon ngayong gabi mismo.” ngiting saad ni Eduard na nakahinga ng maluwag sa narinig, at hindi na nag-aksaya pa ng panahon ang binata para magtapat sa matagal na nitong gustong ipaalam kay Timothy.

Kung kanina ay nagulat ito sa naging biro ni Miguel, ngayon ay ’di rin makapaniwala si Timothy sa narinig nito kay Eduard.

Si Enrique naman ay hindi na nagulat pa, na batid na mula pa kanina na may gusto ang lalaking nagngangalang Eduard sa herederong amo. At sa narinig ngang pagtatapat ng lalaki kay Timothy, minabuti ng binatang pulis na nanahimik muna, para marinig nito ang magiging sagot ng heredero.

“Hi-hindi ko alam ang isasagot ko Eduard.” salitang lumabas na lamang sa bibig ni Timothy, na ’di parin makapaniwala.

“Ayos lang Tim, pero sana hayaan mong ipakita ko sa’yo sa mga susunod na araw na totoo at seryoso akong ligawan ka.” sinserong saad ni Eduard na tumingin ng diretso sa maamong mukha ni Timothy.

“I-ikaw ang bahala Eduard.” ilang na sagot ni Timothy.

“Paano, balik na tayo sa mga kasama natin?” suhestiyon ni Eduard na pilit ang ngiting nasa labi, para itago ang lungkot na nararamdaman. Hindi ito manhid, na kita ang naging reaksyon ni Timothy kanina sa ginawang pagyakap ng tinawag nitong hardinero. Ganunman, handa ang binata na patunayan na totoong mahal niya si Timothy.

“Mauna ka na Eduard, kakausapin ko lang sandali si kuya Miguel.” saad ni Timothy.

“Sige.” maikling sagot ni Eduard at tumalikod na ito para iwanan ang dalawa.

“Ano bang problema mo kuya Miguel?” inis na baling ni Timothy pagkatalikod ni Eduard.

“Ako may problema? Wala naman senorito.” pilosopong sagot ni Enrique.

“Alam mo ang tinutukoy ko kuya Miguel, kaya ’wag mo’kong pilosopohin.” inis muling saad ni Timothy.

Pigil naman ni Enrique ang mapangiti, sa nakikitang inis ngayon sa mukha ng mahal nitong heredero.

“Hindi ko talaga alam ang sinasabi mo senorito, mabuti pa ipaliwanag mo sa akin kung anong ibig mong sabihin.” kunwaring wala paring ideyang saad ni Enrique.

“Ewan ko sa’yong bwisit ka, diyan ka na nga!” napikon ng saad ni Timothy, na minabuti ng iwanan ang pilosopong hardinero.

Gaya nga ng kanyang inaasahan, pipiliin ng herederong amo na iwanan siya, kaysa sa sagutin nito ang tungkol sa nangyari kanina. Kaya naman, bago pa tuluyang iwanan siya ni Timothy, mabilis na nahablot ni Enrique ang isang kamay ng mahal nitong masungit pero cute naman na heredero.

Sa ginawa nga ni Enrique, ngayon ay nasa dibdib niya muli ang mukha ni Timothy. At para walang kawala sa kanya ang heredero, ipinulupot ng barakong pulis ang mga braso nito sa likuran ni Timothy.

“Ku-kuya Miguel.” mahinang saad ni Timothy, na muli’y hindi na naman mapakali sa tuwing magkalapit ang mga katawan nila ng kanilang hardinero.

“Papatunayan ko sa’yo na hindi ako nagbibiro ng sabihin ko kanina na boyfriend mo ako. Hindi ko alam kung kailan nagsimula, pero gusto kong palagi kitang nakikita, hinahanap-hanap ko ang mga labi mong matatamis at masarap halikan mula ng una kong natikman ang mga ’yon, at sa tuwing nakikita ko ang hubad mong katawan mo, damn it! May mga bagay akong gustong gawin dun, at ngayong magkadikit ang mga katawan natin, ramdam mo ba? Ganyan si junior kapag nasa malapit ka.” simulang pagtatapat ni Enrique sa tunay nitong nararamdaman. “Ngayon Tim, gusto kong tumingin ka sa mga mata ko.” dagdag pa nito.

Lumabas ang ngiti sa mukha ni Enrique ng sumunod ang heredero sa kanya, at nang magtama ang kanilang mga mata.

“Hahalikan kita, dahan-dahan kong ilalapit ang mukha ko sa’yo, kung tutol ka sa gagawin ko, gusto kong sampalin mo ako, pero kung pinapayagan mo ako, gusto kong ipikit mo ang mga mata mo.” pagpapatuloy ni Enrique.

Dahan-dahan ngang nilapit ng barakong pulis, ang mukha nito sa maamong mukha ng heredero. At bago tuluyang maglapat ang mga labi nilang dalawa, nasagot ng pumikit na si Timothy ang sumunod na nangyari.

Naging marahan at banayad ang pagsisimula ng halikan nila ni Timothy, at nang halos kapusan sila ng hangin ay saglit na naghiwalay ang mga labi nila. Sa muling paglapat ng kanilang mga labi, naging mas mariin ang ginawang pag-angkin ng barakong pulis sa mga labi ng heredero.

Nagpatuloy ang halikan nila Enrique at Timothy, at naging maingat ang barakong pulis sa mga sumunod nitong hakbang, na kaagad nabuhat ang magaang katawan ng heredero, palayo sa lahat ng mga abala paring nagpaparty sa mansyon.

Habang patuloy parin sila sa kanilang halikan ng hardinero, sa naramdamang malambot na kama sa kanyang likuran ay mabilis na humiwalay si Timothy sa ginagawa nila ni Miguel.

“Ayaw mo ba?” tanong ni Enrique sa nakahiga sa kamang si Timothy.

“Hi-hindi ito tama, kuya Miguel.” sagot ni Timothy, na piniling umiwas sa tanong ng hardinero.

“Bakit mo nasabing hindi ito tama? Dahil ba sa mahirap lang ako?” seryosong muling tanong ni Enrique, na tumingin ng diretso sa mga mata ng heredero.

“Hi-hindi iyon tungkol sa estado ng buhay mo kuya, mali ito dahil may nobya ka na!” maagap na paliwanag ni Timothy na hindi na naiwasang tumaas ang boses. Sa sandaling iyon kasi, magkahalong sakit at pagsisi ang nasa loob ng binata, kung ang tatanungin ay ang kanyang puso, gusto nito ang nangyayari sa kanila ni Miguel, pero ang kanyang utak ay mariing sinasabi nito na mali ang kanilang ginagawa, dahil may nobya na at may iba ng mahal ang hardinero.

“Wala akong nobya, saan mo ba nalaman ang bagay na ’yan?” sagot at naguguluhang tanong pabalik ni Enrique sa heredero.

“Huwag ka ng magsinungaling kuya! Matagal ko ng kilala si ate Sonya, kaya mas paniniwalaan ko siya kesa sa iyo!”

Sa narinig ay napamura na lang ng mahina si Enrique, ’di ito makapaniwala na ang kasinungalingang nasabi nito sa babaeng kasambahay, ilang araw palang ang nakararaan ay ang puputol sa nag-uumpisa ng magandang mangyari sa kanila ng mahal. Ganunman dahil sa mga narinig nito kay Timothy, naisip ng barakong pulis na muling asarin ang heredero.

“Oo nga pala, bakit mo nalaman ang tungkol sa bagay na ’yon? Ibig bang sabihin nun ay interesado ka talaga sa akin?” ngising saad ni Enrique na tumingin ng diretso sa nakahiga parin sa kamang si Timothy.

Nanlalaking-mata ang naging reaksyon ni Timothy sa narinig nito sa kanilang hardinero, kasunod nun ay pinamulahan ito ng mukha at mabilis na umiwas rito ng tingin.

Pigil ni Enrique ang sarili, na muling mahalikan ang cute at namumulang mukha ni Timothy, sa halip ay minabuti nito ang magpaliwanag sa tunay na nangyari, para magkalinawan na rin sila ng heredero.

“Totoong nasabi ko kay Sonya na may nobya na ako, ginawa ko ’yon para tumigil na ito sa pangungulit sa akin, pero ang totoo ay wala pa talaga akong nobya, at sana Tim ay paniwalaan mo ako.”

Sa narinig ni Timothy, bumaling muli ito ng tingin kay Miguel na kasalukuyang hawak na ang isa niyang kamay, habang nakaupo na rin ito sa kama. At sa pagtatama nga ng mga mata nila ni Miguel, para kay Timothy ay nagsasabi nga ito ng totoo.

“Naniniwala ka ba sa akin?” muling tanong ni Enrique, nang wala itong nakuhang sagot sa heredero.

“Oo kuya.” tipid na sagot ni Timothy, na kaagad ring nag-iwas ng tingin sa dahilang bigla itong nakaramdam ng hiya.

Maagap namang hinawakan ni Enrique ang baba ni Timothy, para muling magkaharap sila.

“Pero alam mo ba ng sabihin ko kay Sonya na may nobya na ako, ikaw ang nobyang tinutukoy ko, kaya naman gusto kitang tanungin Tim, payag ka ba na manligaw ako sa’yo?” paliwanag ni Enrique at hinging pahintulot nito sa heredero.

Kung kanina ng magtapat si Eduard na manliligaw ito sa kanya ay ’di nito malaman ang isasagot, ngayong si Miguel ang nais na manligaw ay ganoon rin ang kanyang reaksyon, ang kaibahan lamang ngayon, tila may paru-parong dumaan sa kanyang tiyan na hindi nito maipaliwanag.

“Ano Tim pumapayag ka ba na manligaw ako? Oo at oo lang ang sagot.” muling tanong ni Enrique na nagawa pang magbiro.

“Oo na! Pumapayag na ako!” pigil na mangiting sagot ni Timothy, na kaagad ring nagtakip ng unan sa mukha dahil sa pinaghalong hiya at kilig na nadarama.

‘Ang cute.’ mahinang saad ni Enrique na nangingiti rin, habang patuloy nitong pinagmamasdan ang nakatakip parin ng unan sa mukha na si Timothy.

KABANATA XXI

Nang matauhan at humupa ang magkahalong hiya at kilig na dulot ng kasama niya ngayon sa kuwarto, tumayo na sa kama si Timothy.

“Aalis ka na? Hindi ba natin itutuloy ang naputol kanina?” ngising tanong ni Enrique sa heredero.

Pinamulahan man ang mukha nang ipaalala sa kanya ni Miguel ang tungkol sa naging halikan nila, pinili ni Timothy na ’wag pansinin ang narinig nito sa hardinero.

“Tim.” muling saad ni Enrique para makuha ang pansin ng tila walang narinig na si Timothy.

“Kuya Miguel lalabas na ako, baka hanapin ako ng mga bisita ko sa party.” saad ni Timothy, na akma ng bubuksan ang pinto.

“Miguel na lang, hindi ba pinayagan mo na akong ligawan ka, kaya kapag tayong dalawa lang, Miguel ang itawag mo sa akin.” pagtatamang saad ni Enrique.

“Si-sige Miguel, uhm lalabas na ako.” muling saad ni Timothy, na medyo naiilang pa sa pagtawag lamang ng Miguel sa hardinerong pinayagan nitong manligaw sa kanya.

“Sandali, hintayin mo ako, sabay na tayong lumabas.” pigil ni Enrique.

Muli namang napatingin sa mukha ni Miguel si Timothy, at para sa binata, ngayon lamang niya napansin na kaiba ang itsura at ayos ngayon ng hardinero.

“Bagay sa’yo ang ayos ng buhok mo Miguel.” ’di na napigil pang saad ni Timothy.

“Salamat Tim, mabuti at nagustuhan mo, lalo ba akong gumwapo?” ngiting biro ni Enrique.

“Ewan ko sa’yo Miguel! Diyan ka na nga!” kunwaring inis na reaksyon ni Timothy, na itinago ang kilig na dulot ng para sa kanya’y mas gumuwapo ngang hardinero.

…

Habang abala muli ang among heredero na kausap ang mga kaibigan at ng ilan pang bisita nito sa party. Nanatili si Enrique sa pagbabantay at paninigurong walang masamang mangyayari kay Timothy.

Hinayaan rin nito na magsaya ang heredero sa sariling party, samantalang pinili ng police undercover ang hindi tumikim ng alak, kahit na isang beses man lang.

Hanggang sa sumapit ang ala-una ng madaling araw, at nagsimula ng isa-isang magsiuwian ang mga bisita sa party na iyon sa mansyon.

“Friend ikaw na talaga! Ikaw ah ’wag mong patagalin ang panliligaw ni papa Eduard.” muling banggit ni Kurt sa mga nalaman nito sa dalawa.

“Naku Aries, mabuti pa ay samahan mo na sa kuwarto ninyo si Kurt at lasing na ’yan, paulit-ulit na lang ang sinasabi eh.” naiiling na saad ni Timothy.

“Oo nga Tim, sige mauna na kami.” sang-ayon ni Aries sa kaibigan.

“Paano aalis na rin ako.” paalam ni Eduard kay Timothy.

“Sinong kasama mo pauwi?” alaalang tanong ni Timothy.

“Baka mag-aabang na lang ako ng taxi sa labas.” sagot ni Eduard.

“Sa tingin ko mas mabuti na dito ka na magpalipas ng gabi, baka wala ka ng masakyan at late na rin.” suhestiyon ni Timothy.

“Hindi ba nakakahiya?” napakamot na lamang sa ulo ang nahihiyang si Eduard.

“Hindi, ano ka ba, paano halika na at sasamahan na kita sa magiging kuwarto mo.” maagap na sagot ni Timothy at yakag nito kay Eduard.

“Sige, salamat Tim.” ngiting saad ni Eduard na medyo lasing na rin.

Sa pagsama ni Timothy kay Eduard papunta sa kuwartong tutuluyan ng huli, nakasunod naman si Enrique sa mga ito.

“Sige, pasok ka na.” saad ni Timothy pagkabukas nito.

“Salamat ulit at goodnight Tim.” ngiting saad ni Eduard bago ito tuluyang pumasok sa kuwarto.

“Goodnight din Eduard.” nakangiting sagot ni Timothy.

“Ako ba ’di mo babatiin ng goodnight?” ngiting saad ni Enrique, para malaman ni Timothy ang presensya niya.

“Ikaw pala Miguel, teka nga sinusundan mo ba ako?” saad at tanong pabalik ni Timothy.

“Oo, naniniguro lang ako na walang masamang gagawin ang lalaking iyon sa’yo.” seryosong amin si Enrique.

“Si Eduard pa ang pag-iisipan mo ng masama? Kung ikaw iyon, posible pa.” naiiling na sagot ni Timothy.

“Ganun ba? Masasabi bang masama ang ginawa kong paghalik sa’yo kanina at noong nakaraan, kung alam ko naman na pareho natin nagustuhan iyon.” ’di papatalong bawi ni Enrique, na lumapit pa lalo kay Timothy.

“Si-sinong may sabing nagustuhan ko iyon.” tanggi kaagad ni Timothy.

“Bakit hindi natin parehong alamin ngayon.” saad ni Enrique na iniangat ang mukha ni Timothy, at dahan-dahan nilapit ng binatang pulis ang mukha nito sa heredero.

Hindi na tumutol pa si Timothy sa nais mangyari ni Miguel, alam sa sarili ng binata na tama ang hardinero na nagustuhan niya ang mga halikang namagitan sa kanilang dalawa. At gaya ni Miguel, maging siya ay hinahanap-hanap ang masarap na halik na dulot ng bihasang labi ng hardinero na ngayong ay manliligaw na niya.

Sa pagtatagpo nga ng mga labi ng dalawa, naging mapusok at mariin ang halikang iginawad nila sa isa’t-isa.

Bahagyang nagulat si Enrique sa paraan ng pagganti ngayon ng halik ng mahal niyang heredero, pero sa naisip ng binatang pulis na natutunan iyon ni Timothy sa kanya, lalo pa itong ginanahan sa halikan nila.

Gustuhin man ni Timothy na ’wag tumigil sa ginagawa nilang halikan ni Miguel, itinulak nito ang katawan ng hardinero, nang maramdaman nito na malapit na silang kapusan ng hangin, kaya naman habol ang hininga nila pareho ng maghiwalay ang kanilang mga labi.

“Ang hot nun baby ko.” saad ni Enrique na kaagad muling nahila palapit ang katawan ni Timothy.

“Halata nga, mukha ngang ayaw mo na akong pakawalan kung hindi pa kita itinulak, gusto mo yatang mamatay na ako eh.” sungit na sagot ni Timothy.

“Ang sungit naman ng baby ko, sorry na, ikaw kasi ang sarap mong humalik.” alo kaagad ni Enrique at papuri nito sa masungit at mahal niyang heredero.

“Huwag mo na akong bolahin at teka lang, kanina ka pa sa kakatawag ng baby sa akin  ah.” balewala ng heredero sa narinig nito, na naalala rin ang bagong tawag sa kanya ng hardinero.

“Syempre baby kita, kaya iyon ang tawag ko sa’yo, tsaka na ang asawa, kapag inasawa na kita hahaha.” maagap na sagot ni Enrique, na natawa pa sa naisip nitong kalokohan.

“Manyak ka talaga! Tandaan mo may isa pa akong manliligaw.” inis na reaksyon ni Timothy sa narinig, na kaagad nahampas ang dibdib ng hardinero, at kapalit nga ng kalokohan ni Miguel, nakaganti kaagad ang heredero.

“Okay lang, sigurado naman, na ako ang sasagutin mo.” yabang na sagot ni Enrique.

“Sabi mo eh, masamahan nga sa kuwarto si Eduard.” ’di papatalong sagot ni Timothy, at nagkunwaring babalik sa silid kung saan pumasok kanina si Eduard.

Hindi nagustuhan ni Enrique ang narinig nito kay Timothy, at hindi ito makakapayag na tumabi kahit kanino ang herederong mabilis na nagpagulo sa kanyang puso at isipan.

“Akin ka lang at ’wag mong subukang tumabi sa lalaking iyon, ’di mo magugustuhan ang gagawin ko.” banta ni Enrique na mabilis napigil ang pag-alis ni Timothy.

“Pinagbabantaan mo ba ako Miguel? Isa pa, nanliligaw ka palang at hindi pa tayo.” matapang na sagot ni Timothy, na kaagad natanggal ang kamay ni Miguel sa kanyang braso.

“Hindi ako nagbabanta Tim dahil tinototoo ko ang mga sinasabi ko, kaya subukan mong samahan ang lalaking iyon, tang-ina bubugbugin ko ’yon.” seryosong muling saad ni Enrique.

“Napakaimposible mo, mabuti pa matulog ka na at kung anu-ano ng kalokohan ang pinagsasabi mo.” naiiling na saad ni Timothy.

At ang sumunod na ginawa ni Enrique, ang ikinatalon sa gulat at ikinatakot ni Timothy.

Nanlalaking-matang napatingin ang heredero sa nasirang pader, na may bahid na ng dugo ngayon, dulot ng malakas na pagsuntok ng hardinero.

“Baliw ka ba Miguel!” bulalas ni Timothy ng matauhan ito, kasunod nun ay mabilis nitong inilabas ang sariling panyo sa kanyang bulsa at kinuha ang duguan at nasugatang kamay ng hardinero.

Mabilis na naibenda ni Timothy ang kamay na iyon ni Enrique, at pansamantalang namayani and katahimikan sa dalawa.

“Naniniwala ka na ba, na hindi pagbabanta ang sinabi ko kanina?” basag ni Enrique sa katahimikan.

“Hi-hindi mo naman dapat ginawa iyon, ma-masakit pa ba?” alalang tanong ni Timothy, na piniling iwasan ang tanong ng hardinero.

“Tim, hindi ko intensyon na takutin ka, kaya ’wag ka sanang matakot sa akin, sobrang nagselos lang ako ng sabihin mong sasamahan mo sa kuwarto ang lalaking iyon.” pagtatapat ni Enrique sa nararamdaman nito.

“Nagbibiro lang naman ako eh, kasi ang yabang-yabang mo.” amin naman ni Timothy.

“Sorry na kung ganun at sorry na rin kung natakot kita.” sinserong saad ni Enrique, habang hawak nito sa may bendang kamay at isang kamay ni Timothy.

“Sorry rin Miguel.” sagot ni Timothy at tumingin ito sa mata ng hardinero.

Sa pagtatama ng mga mata nila, dahan-dahang yumuko si Enrique para maglapit ang mga mukha nila ni Timothy, at sa ginawang pagpikit ng heredero, muling pinagtapo ng binatang pulis ang mga labi nila ng mahal.

KABANATA XXII

Hindi na makapaghintay si Violet na makabalik na sa mansyon ang sasakyang lulan silang mag-asawa. Sa wakas, makikita at makakasama na muli niya ang  hardinero na kaagad nakapukaw sa kanya, at naging laman ng kanyang mga panaginip sa mga nagdaang gabi. Hindi na rin ikinalungkot ng babae nang ipaalam sa kanya ng asawa, na umalis na sa mansyon ang driver na si Andres na kaulayaw rin nito.

Gaya nga ng inaasahan ni Violet, alam nitong kagagawan na naman ni Sergio ang pag-alis ng kanyang personal driver, katulad ng mga naunang nakalantari rin niyang trabahador sa mansyon. Ganunman, hindi ito nababahala kahit pa nalaman na ng asawa ang tungkol sa kanila ni Andres, kumpiyansa kasi ang babae na mahal siya masyado ni Sergio at hindi nito makakaya ang hiwalayan siya.

Habang abala si Violet sa pag-iisip sa muling pagkikita nila ng hardinero, abala naman ang isip ni Sergio sa biglaang pag-alis ng driver na si Andres. Aminado ang bilyonaryong negosyante at pinuno ng isang kilalang Mafia sa bansa, na batid ang relasyong mayroon ang asawa at ang driver na si Andres. Ngunit masyadong mahalaga sa kanya si Violet para pakawalan niya ito, kaya handa nitong hayaan ang mga hilig ng asawa. Ang ipinagtataka lamang ni Sergio, ito ang kauna-unahang pagkakataon na bago pa siya makagawa ng hakbang para putulin ang ugnayan ng naging lalaki ng asawa, nangyari na kaagad ito.

…

Alas-sais ng umaga ng huminto si Enrique sa ginagawang pagtakbo. Sa isang upuan na nasa tabi ng kalsada ay umupo ito, kasama ng kanyang superior na si Police General Feliciano.

“Anong balita Captain Valiente?” mahinang tanong ng Heneral na sapat na para marinig siya ng kausap.

“Negative sir, walo sa sampung cctv ang napag-aralan at nagalugad ko na, pero ni isa, wala akong nahanap na ebidensya sa mga ilegal na gawain ni Sergio.” mahinang sagot ng Kapitan.

“Gaya nga ng inaasahan natin, hindi magiging madali ang misyon na ito Captain Valiente, bueno, aling bahagi ng mansyon ang natitira pa?” saad at tanong muli ng Heneral.

“Tama po kayo Heneral, sa tanong naman ninyo sir, ang opisina ni Sergio at ang kuwarto nalang ng heredero nito ang natitira.” sagot kaagad ng Kapitan.

“I see, sa palagay mo Captain Valiente, alam ba ng heredero ni Sergio na lider ng isang Mafia ang ama niya?” tanong ng Heneral sa opinyon ng Kapitan.

Sa tanong na iyon ng kanyang superior, saglit na nag-isip ang Kapitan. Kaya naman, binalikan ng pulis undercover ang nakalipas na isang linggo na nakasalamuha niya ang heredero, pati na ang mga kasama nitong trabahador. At base sa kanyang pananatili kasama ang lahat sa mansyon, kumpiyansa at buo ang tiwala ng Kapitan sa isasagot nito sa Heneral.

“Sa palagay ko sir, walang alam ang heredero sa mga gawain ng kanyang ama, katulad rin ng alam kong wala ring kaalam-alam ang mga kasama kong tauhan sa mansyon sa tunay na pagkatao ni Sergio.”

“Kung iyon ang sagot mo Captain Valiente, naniniwala ako, at hindi ko na kailangan pang ipaalala muli sa’yo, na kapag nasa isang misyon, iyon lamang ang dapat na pagtuunan mo at wala ng iba pa.” seryosong saad ng Heneral.

Sa narinig ng Kapitan ay bigla itong kinabahan, sa isip nito ay tama naman ang narinig nito sa Heneral. Ngunit batid rin nitong huli na, dahil siya mismo ang naglagay sa kumplikadong kinalalagyan niya ngayon, matapos ang ’di nito inaasahang pag-ibig na kanyang mararamdaman sa heredero ni Sergio.

“Paano maiwan na kita Captain Valiente, at sana sa muling pagkikita natin sa susunod na linggo, may magandang balita na akong matatanggap.” huling saad ng Heneral bago nito iwanan ang Kapitan.

Hindi na nakasagot pa si Enrique, na sinundan na lamang ng tingin ang pagtawid sa kabilang kalsada ng Heneral. Hanggang sa makasakay na nga ng sasakyan si Police General Feliciano at tuluyan na itong umalis, samantalang nanatili lang sa kanyang kinauupuan si Police Captain Valiente.

“Bahala na, basta sisiguraduhin ko na sa bandang huli ay mananatiling ligtas si Timothy.” saad ng Kapitan na napabuntong hininga na lamang.

…

Matapos makasabay sa almusal ang mga kaibigang sina Aries at Kurt, pati na si Eduard, muling sinamahan ni Timothy ang tatlo nang magpaalam ng umalis ang mga ito.

“Friend kita tayo sa uni sa Lunes.” saad ni Kurt habang yakap nito ang kaibigan.

“Oo friend.” ngiting sagot ni Timothy ng humiwalay ito sa kaibigan.

“Sige Tim, gaya ng sabi ni bhe, kitakits sa Lunes.” sunod na yumakap si Aries sa kaibigan.

“Oo Ris.”

Pinili ng magkasintahang Aries at Kurt na mapag-isa sila Timothy at Eduard, habang naghihintay ang mga ito malapit sa sasakyan para isabay sa pag-uwi ang huli.

“Paano mauna na kami, salamat ulit Tim.” ngiting paalam ni Eduard.

“Sige Eduard, ingat kayo at kita tayo sa uni.” ngiting sagot ni Timothy.

“Oo kita tayo sa Lunes, ah Tim pwede ba kitang yakapin?” hinging pahintulot ng nahihiyang si Eduard.

“Oo naman, I mean okay lang.” sagot ni Timothy na nahiya rin sa oras na iyon.

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Eduard, na mabilis na yumakap sa kanyang guwapong prinsipe.

Sinuklian rin kaagad ni Timothy ang pagyakap na iyon ni Eduard.

“Salamat sa yakap, at salamat sa pagpayag mo na ligawan kita.” saad ni Eduard, sapat na para marinig ni Timothy.

“Walang anuman Eduard, sige na bago pa tayo tuksuhin nung dalawa.” sagot ni Timothy at awat nito sa yakapan nila ng binata.

“So-sorry.” hinging paumanhin ni Eduard, na kung siya ang masusunod ay ayaw na munang humiwalay sa yakapan nila ni Timothy.

“Okay lang Eduard, sige ingat kayo.” nakangiti at maagap na sagot ni Timothy.

Kumaway pa ang heredero, habang sinusundan nito ng tingin ang pagsakay ng tatlo sa sasakyang minamaneho ng driver ni Kurt. Hanggang sa umaandar na ang sasakyan at tuluyan ng umalis ang tatlo, doon palang bumalik sa loob ng mansyon si Timothy.

“Naks! Ang sweet ninyo ng Eduard na ’yon kanina ah.” parinig ni Enrique sa kapapasok lang sa mansyon na heredero.

Naiiling at nangingiting bumaling ng tingin si Timothy sa selosong hardinero at manliligaw rin nito.

“Kami lang ba ni Eduard ang sweet? Niyakap ko rin kaya sina Aries at Kurt.” depensa kaagad ni Timothy.

“Kaibigan mo naman ang dalawang iyon, kaya okay lang, pero ’yung Eduard bakit pati iyon niyakap mo rin?” maagap na sagot ni Enrique.

“Parang yakap lang ipagdadamot ko pa ba iyon sa tao, lalo na bukod sa guwapo ay mabango rin si Eduard.” saad ni Timothy at muling biro nito.

“Mas guwapo at mas mabango ako sa totoy na ’yon, kung yakap lang pala ang gusto mo, anumang oras ay nandito lang naman ako.” sagot ni Enrique na kanina pa pinapakalma ang sarili mula sa selos.

“Yuck! Sa pawisan mong itsura ngayon, mas gugustuhin ko pang yakapin si kuya Chris.” tila nandidiring reaksyon ng heredero, sa narinig nito sa hardinero.

“Sige gawin mo ’yon, para sa susunod sisiguraduhin kong sa mukha ng yumakap sa’yo tatama ang kamao ko at hindi na sa pader.” seryosong saad ni Enrique na lalo pang kinain ng selos.

“Ewan ko sa’yo Miguel, bawas-bawasan mo nga ang init ng ulo mo, nagbibiro lang naman ako eh.” pangaral ni Timothy sa hardinero at amin nitong biro lang ang mga nasabi niya.

“Puro ka naman kasi biro Tim eh, porke alam mong mahal kita.” sagot ni Enrique.

“At ikaw masyadong pikon, sige na papasok na ako sa loob.” sagot ni Timothy na minabuti ng iwanan si Miguel, para itago ang kilig na dulot ng narinig nito mula sa bibig ng huli.

“May nakalimutan ka.” pigil ni Enrique, na sa isang iglap lang ay nahila papunta sa kanya ang heredero.

“Yuck Miguel!” protesta ni Timothy ng yakapin siya ng mahigpit ng pawisang hardinero.

“Sus ang arte nito, gusto-gusto mo naman kapag yakap mo ako.” sagot ni Enrique na masaya sa tuwing inaasar ang masungit at mahal niyang heredero.

“Gusto mukha mo, pakawalan mo nga ako ang lagkit ko na tuloy.” inis na saad ni Timothy, na pilit kumakawala sa mahigpit na yakap ng hardinero.

“Oo na, parang yakap lang ang damot nito.” sunod ni Enrique sa kagustuhan ni Timothy, bago pa tuluyang mainis ang heredero.

“Diyan ka na, tama nga ako ang baho-baho mo.” asar ni Timothy na mabilis tumakbo pabalik sa loob ng mansyon.

Naiiling at napangiti na lamang si Enrique, na unang pagkakataong masaksihan ang pagkaisip bata ng mahal nitong heredero.

“Hindi ko kailanman pagsisihan itong nararamdaman ko sa’yo at pangako, darating ang araw na ilalayo kita sa daddy mo.” saad sa isip ng binatang pulis.

KABANATA XXIII

Magtatanghali na ng dumating sa mansyon ang mag-asawang Sergio at Violet.

“Dad kamusta ang business trip mo sa Tagaytay?” salubong ni Timothy sa ama.

“It was boring.” sagot ni Violet bago pa makasagot ang asawa.

“I’m talking to my dad, not with you.” bara ng heredero sa madrasta.

“Whatever! Diyan na nga kayong mag-ama.” bwisit na sagot Violet at mabilis na itong pumasok sa mansyon.

“Ikaw talaga son, wala pang isang minuto kaming dumating ni Violet, nabwisit mo na siya kaagad.” iling na sagot ni Sergio, sabay akbay nito sa kanyang heredero.

“Hindi ka pa ba nasanay sa amin dad, kung hindi ko inunahan iyon, siguradong ako naman ang aasarin nun.” depensa kaagad ni Timothy.

“Kunsabagay tama ka, tanggap ko na talaga na hindi kayo magkakasundo.” sagot ni Sergio.

“Hehe sorry not sorry dad, mabuti pa pumasok na tayo at baka si nay Myrna ang pagbuntunan ng inis nung asawa mo.” hila ni Timothy sa kamay ng ama.

“Mabuti pa nga.” natatawang sang-ayon ni Sergio.

…

“Namiss kita Miguel.” boses na narinig ni Enrique, kasabay ng mga brasong yumakap sa likod ng kanyang hubad pang katawan.

Sa nangyari nga ay sandaling natigilan ang binatang pulis na katatapos lang makapagsuot ng pantalon matapos nitong maligo, at nang makabawi ay hindi na kailangan pang tignan ni Enrique ang taong yumakap sa kanya, na batid nitong walang-iba kundi si Violet.

“Violet, anong ginagawa mo dito?” sagot ni Enrique na minabuting tanggalin ang mga braso ng babae, atsaka kaagad itong nagbihis ng puting sando.

“Namiss kasi kita, ako ba hindi mo namiss?” sagot at tanong pabalik ni Violet, na mabilis ring iniharap ang mukha ng hardinero.

“Lumabas ka na muna Violet, baka mahuli tayo ng asawa mo.” iwas ni Enrique sa tanong ni Violet, sa halip ay hinawakan nito ang isang braso ng babae para samahan ito palabas.

“Sandali lang Miguel.” pigil ni Violet sa hardinero, na mabilis nitong hinalikan sa labi.

Ayaw man ni Enrique sa ginawa ng babae, napilitan itong tumugon sa halik na iyon, para isipin ni Violet na interesado rin siya sa nangyayari sa kanila.

“Ang sarap mong humalik Miguel, mamaya kapag umalis na si Sergio, itutuloy natin ito.” saad ni Violet matapos ang matinding halikan nila ng hardinero.

“Sige Violet, magkita tayo ulit mamaya.” ngising sagot ni Enrique.

“Oo Miguel at mamayang gabi, paliligayahin natin ang isa’t-isa.” sagot ni Violet at bago ito tuluyang lumabas sa kuwarto, hinila nito ang sando ng hardinero para muling magtagpo ang kanilang mga labi.

“Sorry Timothy ko, kailangan kong makipaglaro sa madrasta mo.” kausap ni Enrique, sa larawan ng heredero na nasa kanyang cellphone.

…

Hindi man nakita ni Chris ang nangyari sa loob kuwarto ni Miguel, nakasisiguro ang binata na may gusto ang babae nilang amo sa hardinero. At nang bumalik sa kanya ang mga napansin nito sa nakalipas na mga araw, sa pagitan naman ng among heredero at ni Miguel. Hindi maiwasan ni Chris ang makaramdam ng galit para sa hardinero, pakiwari kasi ng binata ay parehong pinaglalaruan ni Miguel ang dalawa.

“Alam kong wala akong karapatan kay Tim, pero hindi ako makakapayag na paglalaruan mo lang siya.” pangako sa sarili ni Chris.

…

“Honey, sinong magiging driver ko ngayong wala na si Andres?” tanong ni Violet sa asawa, habang kasalukuyan silang kumakain ng tanghalian.

Abala man sa pagkain, abala rin sa pakikinig si Timothy sa usapan ng ama at ng kanyang madrasta.

“Tatawag ako mamaya sa agency at bukas na bukas ay darating ang kapalit ni Andres.” sagot ni Sergio sa asawa.

“Bukas pa? Eh paano kung maisipan kong umalis mamaya, sinong magmamaneho?” reklamo ni Violet.

“Linggo ngayon, kaya puwedeng si Chris na muna.” sagot kaagad ni Sergio.

“Dad naman! Pahinga nung tao, tapos iistorbohin natin siya para lang sa lakad niya?” ’di makapaniwalang sali sa usapan ni Timothy, habang inis itong nakaturo sa direksyon ni Violet.

“Maiintindihan naman siguro iyon ni Chris, hayaan mo kakausapin ko siya mamaya.” sagot ni Sergio sa anak.

“Pero dad.” tutol ng heredero sa gagawin ng ama.

“Enough son! Pati ba magiging driver ng stepmom mo pag-aawayan pa natin?” tumaas ng boses na saway ni Sergio sa anak.

“You’re unbelievable, excuse me nawalan na ako ng gana.” pigil sa inis na saad ng heredero at mabilis itong tumayo, para iwanan ang dalawa.

…

Pagdating sa kuwarto ni Timothy ay pinili nitong buksan ang bintana sa kanyang kuwarto, na tanaw ang sariling hardin sa labas.

“Nakakainis ka dad.” labas ni Timothy sa saloobin nito sa ama.

Naputol ang nararamdamang galit ng heredero sa kanyang ama, nang marinig nito ang pagtunog ng kanyang cellphone.

“Okay ka lang baby?” basa ni Timothy sa dumating na mensahe na galing kay Miguel.

“Narinig mo rin ba? Naiinis ako kay dad.” reply ni Timothy sa hardinero.

Ilang segundo lang ang lumipas, muling nakatanggap ng mensahe ang heredero na galing muli sa hardinero.

“Oo, ang lakas kasi ng boses mo, hehe biro lang, palagi ka bang pinapagalitan ni sir Sergio?”

“Hindi naman Miguel, sa katunayan iyong kanina ang unang beses na pagtaasan niya ako ng boses.” reply muli ni Timothy.

“Kaya ba naiinis ka sa kanya ngayon?”

“Actually hindi dahil dun kaya ako galit kay dad, mostly dahil iyon sa pagbibigay nito ng mga gusto ni Violet. Ang sa akin lang kasi, pahinga ni kuya Chris ang araw ngayon, tapos dahil lang sa madrasta ko, handang istorbohin ito ni dad para lang sa kapritso ng second wife niya.” mahabang reply muli ni Timothy.

“I see nagseselos ang baby ko.”

“Hindi ah! Ano ako bata? Naiinis lang talaga ako kay Violet.”

“O siya naniniwala na ako, basta tandaan mo nandito lang ako. At pangako, palaging kakampi mo ako.”

Sa nabasang text na iyon kay Miguel, napalitan ng ngiti ang kaninang inis na nasa mukha ng heredero.

“Salamat Miguel.” huling text na ipinadala ni Timothy sa hardinero.

“Walang anuman baby.” huling text na natanggap ng heredero.

…

Abala sa pagdidilig ng mga halaman si Enrique sa hapong iyon, nang makita nito ang papalapit sa kanyang si Chris.

“Miguel, pinapatawag ka ni sir Sergio.” saad ni Chris ng makalapit ito.

“Bakit raw tol?” tanong pabalik ni Enrique.

“Hindi kita kapatid, kaya huwag mo’kong tawaging tol, at para malaman mo kung bakit ka pinapatawag ni sir, puntahan mo siya sa opisina at siya mismo ang tanungin mo.” seryosong sagot ni Chris, at pinababatid sa kausap na hindi ito natutuwa.

“May problema ba tayo Chris?” takang tanong ni Enrique sa binatang driver ni Timothy.

“Bakit hindi ang sarili mo ang tanungin mo?” makahulugang sagot ni Chris sa hardinero at iniwanan na niya ito.

Naiwang naguguluhan si Enrique pagkaalis ni Chris, ganunman isinantabi na muna nito ang tungkol sa nag-ibang pakikitungo sa kanya ng driver, sa halip ay nagtungo na ito sa opisina ni Sergio.

At sa naisip ng binatang pulis na sa kauna-unahang pagkakataon ay makakapasok na ito, sa tanging kuwarto na hindi pa nito napupuntahan. Sisiguraduhin nito na pag-aaralan niya ang nasabing lugar maya-maya, kapag nakahanap ito ng pagkakataon.

…

Pagdating sa tapat ng opisina ni Sergio, kumatok na kaagad si Enrique.

“Pasok ka.” patuloy ni Sergio sa hardinero.

Sumunod naman si Enrique sa amo, hanggang sa nakarating silang dalawa sa mahabang lamesa.

“Maupo ka Miguel, may gusto lang akong pag-usapan natin.” utos ni Sergio sa hardinero.

Gaya kanina, mabilis na sumunod si Enrique at umupo nga ito sa upuan kaharap si Sergio.

“Nabasa ko kasi sa resume mo na marunong ka rin palang magmaneho ng sasakyan.” simula ni Sergio.

“Opo sir.” magalang na tugon si Enrique.

“Iyon nga at dahil dun kaya kita kausap ngayon, gusto kitang tanungin kung papayag kang maging driver pansamantala, wala kasing maipapadalang bagong driver ang agency sa susunod na dalawang linggo.” pagtatapos ni Sergio sa dahilan ng pag-uusap nila ng hardinero.

Hindi inaasahan ni Enrique ang maririnig nito kay Sergio, kaya naman hindi ito kaagad nakasagot sa mga sandaling iyon.

“Ano Miguel, pumapayag ka ba?” tanong muli ni Sergio.

“Kung papayag po ako sir, paano po ang trabaho ko bilang hardinero?” paglilinaw ni Enrique sa amo.

“Iyon ba ang inaalala mo? Well ’wag mo ng isipin ang tungkol dun, mas kailangan kita bilang driver sa mga susunod ng linggo, paano pumapayag ka na ba?”

“Sige po sir.” sagot at tanggap ni Enrique sa pakiusap ni Sergio.

“Mabuti naman at napapayag kita, nga pala ang ipagmamaneho mo ay ang kaisa-isa kong anak.” saad at paalam ni Sergio, sa taong ipagmamaneho pansamantala ng hardinero.

KABANATA XXIV

Paglabas ni Enrique sa opisina ni Sergio, matapos ang pag-uusap nila ng huli, hindi na naitago ng binatang pulis ang saya sa kanyang mukha, dulot ng mga nalamang pansamantalang magiging driver siya ni Timothy.

“Siguradong magugulat siya bukas.” nangingiting kausap sa sarili ni Enrique.

…

“What?! Bakit si Timothy ang ipagmamaneho ni Miguel, tapos si Chris naman ang magiging driver ko?” gulat at ’di makapaniwalang bulalas ni Violet, matapos ipaalam ng asawa ang tungkol sa magiging driver nila ng stepson.

“Anong gusto mo? Ikaw ang ipagmaneho ng hardinerong si Miguel? Hindi ako tanga Violet, alam kong tipo mo ang mga kagaya niya.” diretsahang sagot at tumbok ni Sergio sa dahilan ng pagrereklamo ng asawa.

“Honey naman hindi totoo ang sinasabi mo, ang sa akin lang naman ay dati ng driver ng anak mo si Chris, bakit kailangan pang ipalit sa kanya si Miguel.” tanggi ni Violet sa paratang ng asawa.

“Matulog na tayo honey, tapos na ang usapan tungkol sa bagong driver ninyo ng anak ko.” putol ni Sergio sa usapan nila ng asawa.

‘Bwisit! Bakit kasi hindi na lang si Miguel ang driver ko.’ inis na saad sa isip ni Violet, na lalo pang nabwisit dahil kasama niya ngayon ang asawa, at hindi natuloy ang dapat na mangyari sana sa pagitan nila ng matipuno at gwapong hardinero.

…

Kinaumagahan ng makakita ng pagkakataon si Enrique, na makausap si Chris ng silang dalawa lang.

“Chris, kung tungkol sa pagiging driver ko kay senorito kaya ka galit sa’kin, sorry hindi ko naman iyon kagustuhan.” kausap ni Enrique sa binatang driver.

“Hindi iyon tungkol dun Miguel.” maagap na sagot ni Chris.

“Kung ganun, sabihin mo sa akin ang problema, ayokong may hindi ako kasundo dito sa mansyon, dahil pamilya na ang turing ko sa inyong mga kapwa ko tauhan.”

“Sige, sasabihin ko na ang dahilan, matagal na akong may gusto kay senorito, at pansin kong may gusto siya sa’yo, tanggap ko naman eh na hindi ako magugustuhan pabalik ni senorito, ang ayoko lang ay pinaglalaruan mo ang damdamin niya.” paglalahad ni Chris sa saloobin nito.

“Mali ang iniisip mo Chris, totoo ang nararamdaman ko kay Tim.” tanggi ni Enrique sa paratang ng kausap at giit nito sa tunay nitong nararamdaman sa heredero.

“Ah kaya pala gusto mo rin ang atensyong ibinibigay sa’yo ni Violet.” sarkastikong sagot ni Chris.

Sa mga sandaling iyon, alam ni Enrique nagsisimula ng maging kumplikado ang kinalalagyan niya at siya mismo ang naglagay sa sarili sa sitwasyong iyon.

“Hindi ko man maipapaliwanag sayo ngayon, sana maniwala kang totoong mahal ko si senorito.” sinserong saad ni Enrique sa kausap.

“Madali lang sabihin ang bagay na iyan, pero mas mainam kung patunayan mo kuya Miguel.” payo ni Chris sa kausap, na nabawasan kahit papaano ang galit sa hardinero. Hindi man sigurado, para sa binata ay tila totoo ang huling narinig nito kay Miguel.

“Makakaasa ka tol.” nabuhayang sagot ni Enrique, matapos ang pagtawag muli ng kuya sa kanya ng kausap.

…

“Kuya Chris, halika ka na at papasok na kami ni Lau.” tawag ni Timothy sa kanyang personal driver.

“Senorito, si ma’am Violet na ang ipinagmamaneho ko mula ngayon, nasa labas na ang bago n’yong driver.” sagot ni Chris at paalam nito sa heredero.

“May bago kang driver senorito?” baling ni Laura sa amo.

“Wala akong alam Lau, pero narinig mo ang sinabi ni kuya Chris, mabuti pa ay puntahan na lang natin siya sa labas.” sagot ni Timothy.

“Aalis na ba tayo senorito?” nakangiting bungad ni Enrique pagkakita nito sa heredero.

“Ikaw ang bago kong driver kuya Miguel?!” gulat at ’di makapaniwalang tanong ni Timothy, sa inaamin niyang matipuno at  guwapong nakangiting lalaki.

“Oo senorito, pasok ka na ng makaalis na tayo.” ngiting sagot ni Enrique, na mabilis na pinagbuksan ng pinto ang heredero.

Matapos makasakay ang heredero at ang kasama nito, isinara na ni Enrique ang pintuan ng sasakyan at mabilis na itong nagtungo sa driver seat.

“Paano ang trabaho mo bilang hardinero, kuya?” bungad na tanong ni Timothy, habang kasalukuyang binubuhay ng hardinero na ngayo’y driver na niya, ang makina ng sasakyan.

“Hindi na muna ako ang gagawa nun senorito, pinakiusapan kasi ako ni sir Sergio na pansamantalang maging driver mo, wala pa raw kasing maipapadalang driver ang agency, bilang kapalit ni Andres.” sagot ni Enrique, na sinimulan ng ilabas sa garahe ang sasakyan.

“Ah, matanong pala kita kuya, dati mo rin bang trabaho ang pagiging driver?”

“Oo senorito, pero nitong nakaraang mga taon, pagiging hardinero ang naging trabaho ko.” pagsisinungaling ni Enrique.

“O sige hindi na kita iistorbohin sa pagmamaneho, baka maaksidente pa tayo.” pagtatapos ng heredero sa pagtatanong sa bago nitong driver.

Gaya ni Chris, pansin rin ni Laura ang pagiging malapit nila Miguel at Timothy, ganunman ay nanahimik na lamang ang dalaga.

…

Pagkarating ng minamanehong sasakyan sa Unibersidad na pinapasukan nina Timothy at Laura, muling pinagbuksan ng pinto ni Enrique ang dalawa.

“Salamat kuya.” saad ni Timothy, pagkababa nila ni Laura.

“Walang anuman senorito, paano kita tayo mamayang pag-uwi ninyo ni Laura o kapag kailangan ninyo ako, isang itext o tawag lang ay mabilis ko kayong mapupuntahan.” mahabang saad ni Enrique.

“Okay kuya.” sagot ni Timothy at pumasok na sila ni Laura sa University.

Nanatili muna sa kinatatayuan si Enrique, na abala sa pagtanaw sa palayong anyo ng mahal nitong heredero. Kaya naman, maraming babae at binabae ang nabaling ang tingin, sa nakatayong matipuno at guwapong binatang pulis na ngayo’y nagpapanggap naman bilang driver.

“Sis, hindi ba ’yung lalaking iyon ang nasa party ng baklitang si Tim?” tanong ni Dianne sa matalik na kaibigan.

“Oo nga sis, ano kayang ginagawa niya dito? Mabuti pa ay lapitan natin.” saad ni Audrey at mabilis na hinila ang kaibigan, papunta sa kinatatayuan ng matipuno at guwapong lalaki.

“Hi, bakit ka nandito kuya?” tanong ni Audrey sa lalaki.

“Hi miss, hinatid ko lang ang baby ko.” sagot ni Enrique sa pamilyar na babae.

“Baby? Ibig sabihin girlfriend mo ang hinatid mo dito sa uni?!” medyo gulat na reaksyon at kumpirma ni Audrey sa narinig.

“Oo miss, sige aalis na ako.” sagot ni Enrique, na minabuti ng iwanan ang dalawang babae.

“Sino kaya ang putang girlfriend ng guwapong iyon?” baling ni Dianne sa kaibigan.

“Iyan ang gusto ko ring malaman sis, at kapag nalaman ko kung sino siya, humanda sa akin ang babaeng ’yon.” sagot ni Audrey, na sa sandaling iyon ay may masamang balak na kaagad itong naisip.

…

Gaya nga ng pangako ni Enrique kay Timothy, napili ng binatang pulis na sa malapit na lugar ito manatili, habang hinihintay ang pag-uwi ng among heredero. At para kahit papaano’y hindi ito mainip sa paghihintay, nagtungo na muna si Enrique sa isang coffee shop.

Ilang minuto lang ang lumipas, hawak ang nabili nitong kape ay umupo sa pinakasulok na bahagi ng shop si Enrique. Nang makasiguro ang binatang pulis na ligtas ang kanyang puwesto, binuksan nito ang dalang laptop, para muling pag-aralan ang mga kuha ng cctv sa mansyon.

Pagkabukas ni Enrique sa laptop na dala, nakatawag ng pansin sa kanya ang kuhang video sa opisina ni Sergio. Ito’y ang abalang si Sergio, habang may mga dokumento itong hawak. At sa tingin ng binatang pulis, ang mga papeles na iyon ay maaaring magamit niya, para tuluyang mapatunayan ang pagiging pinuno sa isang Mafia ng ama ng kanyang pinakamamahal na heredero.

KABANATA XXV

Ilang minuto ring pinanood ni Enrique ang kuhang video, kung saan abala si Sergio na hawak at pinag-aaralan ang maraming dokumento, hanggang sa nakita ng Police undercover ang paglagay ng matandang Valdez ng mga papeles sa isang vault na nasa likod ng isang painting. At doon, lalo pang sumidhi ang paniniwala ng binatang pulis, na iyon ang matagal na niyang hinahanap na mga ebidensiya na maaari nilang magamit, para mabunyag ang mga ilegal na gawain at ang totoong pagkatao ni Sergio Valdez.

Matapos ang napanood na video, nagsimula ng mag-isip si Enrique kung paano nito magagawang makuha ang mga dokumento sa opisina. At sa isipan ng binatang pulis, kailangang sa lalong madaling panahon ay mapasakanya na ang mga iyon.

…

Habang abala sa lunch break at kumakain kasama ang dalawang kaibigan na magkasintahan, pati na ni Eduard, napansin ni Timothy ang papalapit na anyo ni Laura.

“Senorito may lakad kami mamaya ng mga kaklase ko, kaya hindi na ako makakasabay sa pag-uwi mo mamaya.” paalam ni Laura sa kaibigang heredero.

“Sige Lau, ingat ka sa pag-uwi mo mamaya, kumain na ba, sumabay ka na sa amin.”

“Hindi na senorito, kakakain ko lang rin at oo mag-iingat ako, aalis na rin ako, gusto ka lang ipaalam na hindi ako makakasabay sa’yo mamaya.” maagap na sagot ni Laura.

“Sige Lau.”

“Saan kaya ang lakad ng babaitang iyon, friend?” baling ni Kurt sa kaibigan.

“Hindi ko rin alam friend.” sagot ni Timothy.

Nagpatuloy ang apat sa pagkain ng lunch na may kasamang kuwentuhan tungkol sa naging party sa mansyon noong Sabado. Ngunit abala man minsan sa pagsagot si Timothy kapag ito ang tinatanong, mas abala ang isip ng heredero mamayang pag-uwi, sa dahilang silang dalawa lamang ni Miguel ang magkasama mamaya sa sasakyan.

…

Sa mansyon.

“Dalawang linggo akong mawawala honey, at gusto ko, wala akong mababalitaan tungkol sa’yo at kay Miguel pagbalik ko.” bilin ni Sergio sa asawa.

“Honey, pangako wala akong gagawin na ikagagalit mo, basta enjoy your business trip at hihintayin ko ang pagdating mo.” maagap na sagot ni Violet at hinalikan nito sa labi ang asawa.

“Sige honey aalis na ako, tumawag ka kapag may naging problema dito sa mansyon at please iwasan mo na lang si Tim para hindi na kayo mag-away.” humiwalay na sa halikan nila ng asawa si Sergio, at iniabot na sa driver ang dala nitong maleta.

“Sige honey susubukan ko, akin na ang card mo para naman hindi ako mainip sa paghihintay sa’yo.” lahad ng kamay ni Violet sa asawa.

“Ikaw talaga honey, sige bilhin mo ang lahat ng gusto mo, basta ’wag kang aalis mag-isa ng walang kasamang driver.” abot ni Sergio sa platinum credit card sa asawa.

“Oo naman honey, alam mo namang ayokong nagdadrive.” sagot ni Violet na ibayo ang saya sa hawak na card.

Pumasok na sa sasakyan si Sergio, at kaagad na isinara ng driver nitong si Pekto ang pinto ng sasakyan. At ilang saglit lang ay tuluyan ng nakalabas ng mansyon ang sasakyang lulan ang bilyonaryong si Sergio.

Sa pag-alis ng asawa, malapad ang ngiting mayroon sa mga oras na iyon si Violet.

‘Enjoy ka lang sa business trip mo honey, dahil mas mag-eenjoy kami ni Miguel dito sa mansyon, habang nasa malayo ka.’ saad sa isip ni Violet.

…

“Sis totoo ba ang nakikita natin?!” nanlalaking mata sa gulat na reaksyon ni Dianne, habang nanatiling nakatingin sa sasakyang ilang metro ang layo mula sa kanilang kinatatayuan ng kaibigan.

“Punyentang baklang ’yon, hindi ako makakapayag na siya ang gusto ng lalaking gusto ko.” nanggagalaiting saad ni Audrey.

“Tama ka sis, mabuti pa ay gumawa ka kaagad ng paraan.” sang-ayon ni Dianne.

“Don’t worry sis, sa gagawin ko hindi na magugustuhan pa ng lalaki ang putang baklang iyon.” ngising sagot ni Audrey.

…

“Kamusta ang araw mo senorito?” tanong ni Enrique pagkaandar ng makina ng sasakyan.

“Okay naman Miguel, ikaw hindi ka ba nainip?” sagot at tanong pabalik ni Timothy, na tumingin sa salaming nasa harapan ng sasakyan, para makita ang mukha ng kanyang driver.

“Hindi naman baby, paano diretso na ba tayo ng mansyon o may gusto ka pang ibang puntahan?” ngiting saad ni Enrique na tumingin rin sa salamin, para magtagpo ang mga mata nila ng heredero.

“Ayoko pa sanang dumiretso sa bahay Miguel, lalo na’t ilang linggo na namang wala si Dad at ayokong makasama kaagad si Violet.” sagot ni Timothy na itinago ang kilig na dulot ng pagtawag muli sa kanya ng baby, nang guwapo at matipunong lalaking nagmamaneho ng sasakyan.

“Iyon naman pala baby, sabihin mo lang kung saan mo gustong pumunta at ’wag kang mag-alala, wala man si sir, nandito naman ako at puwedeng-puwede mo akong tawaging daddy, dahil baby naman kita.” ngising sagot ni Enrique.

Sa narinig ay kaagad pinamulahan ng mukha si Timothy.

“Tumigil ka nga sa kalokohan mo Miguel!” saway ni Timothy sa pilyong lalaki at itinakip ng heredero ang bag sa kanyang mukha, para itago ang namumulang itsura nito sa mga sandaling iyon.

“Hindi ’yon biro baby, seryoso ako sa bagay na iyon.” maagap na sagot ng binatang pulis, na labis ang saya kapag nakikita ang ganoong reaksyon ng mahal.

“Ewan ko sa’yo, pero maiba ako, ikaw? May alam ka bang lugar na magandang puntahan?” pag-iiba ng usapan ni Timothy na pinakalma na ang sarili mula sa kilig.

“Mayroon baby, pero handa ka na ba?” maagap na sagot ni Enrique, na may kapilyuhang kaagad na naisip.

“Handa para saan?” walang ideyang balik na tanong ni Timothy.

“May alam akong motel na malapit lang dito.” sagot ni Enrique na pigil rin ang sariling matawa.

“Miguel! Ang manyak mo talaga!” inis na sigaw ni Timothy, matapos ang narinig nito sa kausap.

“Hahahaha! Kung nakita mo lang ang reaksyon mo baby.” halos maiyak na sa sobrang tawang reaksyon ni Enrique, gaya nga ng kanyang inaasahan, kita nito mula sa salamin ang pulang-pulang mukha ni Timothy.

“Kabagin ka sanang manyak ka!” muling sigaw ng lalo pang nainis na heredero.

“Ikaw kasi baby ang cute mo kapag inaasar, pero sige na titigil na ako, sa tanong mo pala kanina may alam akong lugar.” tigil ni Enrique sa pagtawa at baka tuluyan ng magalit ang heredero, atsaka seryosong sagot nito sa tanong kanina ni Timothy.

“Ewan ko sayo Miguel, idiretso mo na lang sa mansyon.” sungit na sagot ni Timothy.

“Sorry na baby, totoo na ito promise.” hinging paumanhin ni Enrique sa masungit paring mahal.

“Hindi mo ba ako narinig! Iuwi mo na ako sa mansyon!” inis paring sagot ng heredero.

“Masusunod senorito.” sang-ayong sagot ni Enrique.

Matapos nun ay wala ng umimik pa sa dalawa. Sa isip ni Enrique ay tuluyan na ngang nagalit sa kanya ang heredero. Sa panig naman ni Timothy, hindi nito sinasadya ang pagsigaw kay Miguel kanina, kaya naman ’di nito maiwasang makonsensya sa kanyang nagawa.

Hanggang sa makarating na ang sasakyan sa mansyon.

“Sorry ulit senorito, pangako hindi na mauulit ang mga nagawa ko kanina.” hingi muli ng pasensya ni Enrique sa herederong amo.

“So-sorry rin Miguel, hindi ko sinasadya ang sigawan ka, at alam ko rin naman na biro lang ang mga sinabi mo kanina.” hingi ring paumanhin ni Timothy sa kanyang personal driver.

“Ibig bang sabihin niyan ay hindi ka na galit sa akin at okay na tayo?” ngiting tanong ni Enrique.

“Oo Miguel.” ngiting sagot ni Timothy.

“Kung ganun pala at okay na tayo, okay lang rin ba na halikan kita?” tanong muli ni Enrique, na ang mata’y nakatingin sa mapulang labi ng heredero.

Isang tango ang kaagad na naging sagot ni Timothy, na kanina pa nasa isip ang bagay na iyon, matapos ngang ipaalam ni Laura na ’di ito sasabay pauwi sa kanya.

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Enrique, na kaagad humarap at lalo pang lumapit sa kinauupuan ni Timothy, at mabilis nitong hinagkan ang mga labing kailanman ay hindi nito pagsasawaan.

Hinayaan ng heredero ang pagiging dominante ni Miguel sa kanilang halikan, kaya lubos na sarap ang kanyang tinatamasa sa ginagawang pag-angkin ng makisig at guwapong lalaki sa kanyang mga labi.

Ilang minuto rin ang mainit at masarap na halikan na namagitan sa dalawa, na panandalian lang napuputol tuwing kapwa kakapusan sila ng hininga. At ng tuluyan ngang humiwalay ang labi nila sa isa’t-isa, kapwa hinihingal ang mga ito na wari mo’y tumakbo ng ilang kilometro.

“Paano baba na tayo? Baka hindi ko na mapigil ang sarili ko at maangkin kita ng tuluyan dito.” bulong ni Enrique sa tenga ng mahal nitong heredero.

Batid ni Timothy na posibleng magawa nga ng hardinero, na ngayo’y personal driver na niya ang ibinulong nito sa kanya, kita ng heredero ang ibayong pagnanasa sa mga mata ng matipuno at guwapong lalaki, bukod dun ramdam rin niya kung paano angkinin ni Miguel ang kanyang mga labi na tila ba hayop itong gutom na gutom sa kanya.

“Sige Miguel.”

Bago tuluyang bumaba ng sasakyan at pagbuksan ng pinto si Timothy, inayos ni Enrique ang nagalit nitong dambuhalang alaga na dulot ng halikan nila ng heredero.

’Di nakaligtas kay Timothy ang ginawang iyon ni Miguel, na nagdulot muli ng pamumula ng mukha sa una.

Hindi kalayuan sa kinaroroonan ng dumating na sasakyan, si Violet na nagtataka sa mga oras na iyon.

“Anong ginawa ng dalawang iyon sa sasakyan at ang tagal bago sila bumaba?”

Matapos siyang pagbuksan ng pinto ng sasakyan ni Miguel ay bumaba na rin si Timothy.

“Sige senorito, text o tawag ka lang kapag kailangan mo ako.” ngiting saad ni Enrique, bago tuluyang pumasok sa loob ng mansyon ang heredero.

“Oo kuya Miguel.” ngiting sagot ni Timothy.

Pagbaling ng heredero sa pintuan ng mansyon, tanaw nito ang nakatayong pigura ni Violet.

“Hmm mukhang ang daming nangyari mula ng wala ako dito sa mansyon, akala ko ba ay hindi ka papatol sa kagaya ni Miguel, eh anong ginawa ninyo sa loob ng sasakyan at hindi kaagad kayo nakababa?” pasaring ni Violet pagpasok ni Timothy sa mansyon.

Tumigil ang heredero sa ginagawang paglalakad at tumingin ito sa mukha ng madrasta.

“Oo, marami talagang nangyari at sobrang saya ko at hindi kita nakasama ng ilang araw, nakakapanghinayang nga bakit ka pa bumalik, at tungkol sa ginawa namin sa sasakyan, kung interesado ka talagang malaman iyon, mas maganda kung itanong mo iyon kay Miguel.” ngiting sagot ni Timothy.

“Sorry ka na lang bakla at nandito na ang reyna sa mansyong ito, hindi ko na rin pala gustong malaman kung anuman ang nangyari sa inyo ni Miguel sa sasakyan, dahil sigurado akong mas maganda ang nangyari sa amin kahapon sa kuwarto niya, at kung hindi ka naniniwala sa sinabi ko, ibabalik ko ang sinabi mo sa akin kanina, mas maganda kung itanong mo iyon kay Miguel.” ngising sagot ni Violet, atsaka nito nilampasan ang natigilang stepson.

KABANATA XXVI

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga

bata.

Hanggang sa makarating ito sa kanyang kuwarto, parang sirang plakang paulit-ulit sa isipan ni Timothy ang mga narinig nitong sinabi sa kanya ni Violet.

‘Totoo ba ang mga sinabi niya?’ tanong sa isipan ng heredero.

Sunod ay nabaling ang paningin ni Timothy sa cellphone na ipinatong nito sa mesa na nasa tabi ng kanyang kama. At para masagot kung totoo ang mga narinig nito kay Violet kanina, inabot ng heredero ang nasabing cellphone.

Habang kasalukuyan na nitong hawak ang kanyang cellphone, nagdadalawang-isip ang binata kung tatawagin ba niya si Miguel para malaman rito ang katotohanan, o hindi dahil nahihiya itong tanungin ang mga bagay na iyon sa lalaki. Isa pa, natatakot rin itong malaman na totoo ang mga sinabi sa kanya ng madrasta.

Ngunit sa huli, namayani ang kagustuhan ni Timothy na masagot ang mga narinig nito sa madrasta, kaya naman napagpasyahan nitong tawagan si Miguel.

…

Matapos na talikuran niya ang natigilan stepson, hindi na nag-aksaya pa ng oras si Violet at tinungo nito ang kuwarto ni Miguel.

Palabas na sa kanyang kuwarto si Miguel para maligo at tanging tuwalya lamang ang bumabalot sa kanyang kahubdan, nang bumukas ang pinto bago pa niya ito mabuksan.

“Miguel mamaya ka na maligo, magpapawis na muna tayo.” kagat-labing akit ni Violet sa makisig at guwapong lalaki.

“Mamaya na Violet, baka may makakita sa atin.” dumiretso sa ginagawang paglabas si Enrique at binalewala ang mga narinig nito sa babae.

“Tapatin mo nga ako, kaya ba ayaw mo na sa akin ay dahil sa bakla kong stepson?” pigil ni Violet sa lalaki.

“Ano bang pinagsasabi mo? Bakit ko naman papatulan ang putang baklang iyon? pagsisinungaling ni Enrique.

“Kung ganun, bakit tinatanggihan mo ako? Hindi ka ba naseseksihan sa akin?” lalo pang lumapit si Violet kay Miguel na nakabalandra ang malapad na dibdib at ang walong prominenteng pandesal na meron ito. Bukod dun, halata rin ng babae ang malaking sawa na nakabukol sa tanging puting tuwalyang suot ng makisig na lalaki, at iyon ang gustong-gusto ng makita ni Violet.

Hindi na nga napigilan ng babae ang sarili, na kaagad pinasadahan ng isa niyang kamay ang makisig na katawan ng barakong lalaki, mula sa malapad na diddib na mayroon ito patungo sa walong prominenteng pandesal na nasa tiyan naman nito, pababa pa sa kinakapanabikan niyang mahawakan ng walang balakid na kahit anong tela na malaking laman ni Miguel.

Hinayaan ni Enrique ang ginagawa sa kanya ni Violet, pero kagaya ng pagpapasabik nito sa hayok na babae, pinigilan ng barakong pulis ang kamay na iyon ni Violet, bago pa nito tuluyang mahawakan ang kanyang malaking sawa na natatakpan lang ng tuwalya.

“Mamaya na ’yan maliligo muna ako, isa pa baka maistorbo lang tayo at kakain pa ng hapunan maya-maya.” bulong ni Enrique sa tenga ni Violet at para lalong mapasabik pa niya ito. Kinuha ng barakong pulis ang isang kamay ng babae at inilagay sa nakaumbok nitong pagkalalaki.

“Ano kakayanin mo ba ito mamaya?” muling bulong ni Enrique sa tenga ni Violet, habang itinataas-baba nito sa nakaumbok nitong malaking sawa ang hawak parin niyang isang kamay ng babae.

“Alam mo talaga kung paano ako pasasabikin Miguel, humanda ka sa akin mamaya at makikita mo kung gaano ako kagaling sa kama at gaya ng ginagawa mo ngayon sa akin, doble ang sarap at langit na ipapalasap ko sa’yo.” tugon ni Violet na gumanti rin at kaagad ipinasok ang isang kamay ng barakong lalaki papunta sa kanyang malulusog na dibdib. “Patikim pa lang iyan Miguel.” dagdag pa ng babae bago tuluyan nitong iwanan ang barakong lalaki.

Kung tutuusin ang dapat na maramdaman niya ay manabik at tigasan, sa naging senaryo sa pagitan nila ng inaamin niyang maganda at seksing babae. Pero wala ni kaunting pagnanasa ang lumabas kay Enrique, kabaligtaran sa dati nitong nararamdaman kapag may maganda at seksing nagpapahayag na maikama niya.

Hindi santo ang barakong pulis, nakatatlong nobya rin ito. Isa noong high school at una rin nitong nakantot, pero ilang araw matapos may mangyari sa kanila ay nakipaghiwalay sa kanya ang unang nobya. Noong una ay hindi pumayag si Enrique dahil mahal niya ang babae, kahit pa katorse anyos palang sila, ngunit ng sabihin ng babae ang tunay na dahilan kung bakit ito nakikipaghiwalay ay wala ng nagawa pa ito. At ang dahilan ng unang naging nobya nito ay dahil sa laki ng burat ng noon ay binatilyo pa lamang na si Enrique.

Ikalawang nobya naman ng binata ay noong ikatlong taon niya sa pagpupulis sa Baguio. Anak ng Mayor sa lungsod ng Baguio ang dalaga at doon rin sila nagkakilala ni Enrique. Wala pang dalawang linggo sa kanyang panliligaw ay sinagot na siya ng babae. Pero hindi rin sila nagtagal, dahil sa ayaw ng ama ng babae sa kanya. At nang nalaman nga ng Mayor ang tungkol sa kanila ng anak nitong babae, kaagad na ipinadala nito sa ibang bansa ang kanyang anak.

Ang huling naging nobya niya ay noong unang taon niya bilang Kapitan. Sikat na modelo ang babae at bilyonaryo ang ama nito. Hindi gaya ng ikalawa niyang nobya, suportado ng lahat ang kanilang relasyon na nag-umpisa matapos lang ang isang buwang panliligaw ng Kapitan. Akala ni Enrique ay tuloy-tuloy na ang masayang tatlong relasyong meron sila ng nobya, ngunit nagbago ito ng malaman ng binatang pulis ang pagkakaroon ng malubhang karamdaman ng nobya. Dala nga ng yaman na mayroon ang pamilya ng babae, ipinagamot nila ito sa ibang bansa. Nagpabalik-balik ang binatang pulis sa Amerika sa mga panahong nagpapagamot ang nobya, pero wala pang isang taon ay masamang balita ang natanggap ni Enrique at ito’y ang pagkamatay ng nobya na sumuko na sa pakikipaglaban sa malubhang sakit.

Dala nga ng sobrang sakit na idinulot sa kanya ng huling nobya na pinakaminahal nito sa mga nakarelasyon, hindi na sumubok pang muling umibig ang binatang pulis. Ganunman nanatiling aktibo ang sex life ni Enrique, na lahat ay palaging ang babae ang unang nagpapahayag at gusto siyang matikman. Pansamantala lamang itong natitigil kapag nasa misyon siya, pero ang ikapitong misyon niya sa kasalukuyan, ang ni sa hinagap ay sumagi sa kanyang isipan na muling magpapatibok sa kanyang puso, at lalong hindi nito naisip na sa kapwa lalaki niya ito mararamdaman. At ngayon nga ay mukhang pati ang seksuwal na dati nitong nadarama kapag may seksi at magandang babaeng gustong makipaglaro sa kanya ng apoy, nagbago na rin yata.

Ipinagkibit na lamang ng barakong pulis ang mga naisip, at nagtungo na sa banyo upang maligo.

…

Pagkabalik ni Enrique sa kanyang kuwarto pagkatapos nitong maligo, kaagad napansin ng binatang pulis ang pag-ilaw ng kanyang cellphone. Kaya habang abala ito sa pagpupunas ng basang buhok, binuksan nito ang nasabing gadget at bumungad sa kanya ang ilang missed calls na galing sa heredero.

At para malaman nito kung bakit tumatawag kanina ang heredero, siya naman ang tumawag pabalik kay Timothy. Matapos ang ilang beses na pagring ng tinatawagan, ilang segundo lang ay narinig nito ang pagsagot sa kabilang linya.

“Hello baby katatapos ko lang maligo, bakit ka tumatawag kanina?” bungad ni Enrique.

“Ah kasi, uhm paano ko ba sasabihin.”

Sa narinig niyang boses ng heredero sa kabilang linya, batid ni Enrique ang pag-aalinlangan ng kausap.

“Ano ’yon baby? ’Wag kang mahiya at sabihin mo na ang gusto mong sabihin.”

“O-okay… pero mangako ka muna na totoo ang isasagot mo sa itatanong ko.”

Wala mang ideya sa gustong malaman ni Timothy, mabilis na nakasagot ang binatang pulis.

“Okay baby, nangangako akong sasagutin kita ng totoo.”

“Ka-kasi may ideya yata si Violet sa ginawa natin sa sasakyan, kaya kanina pagkapasok ko sa mansyon, may sinabi siya sa akin.”

Sa narinig ni Enrique sa heredero, nagsimulang kabahan na ang binatang pulis.

“Anong sinabi niya sa’yo baby?” tago ni Enrique sa kabang nararamdaman.

“Ang sabi niya, may nangyari daw sa inyo sa kuwarto mo kahapon, totoo ba iyon?”

Lihim na napamura ang binatang pulis, pagkarinig nito sa tanong sa kanya ng heredero. Gustong-gusto niyang sagutin ng totoo ang tanong na iyon ng mahal, pero alam rin ni Enrique na hindi pa oras para malaman ng heredero ang tungkol sa kanyang misyon. Kaya ayaw man nitong magsinungaling, pinili ng binatang pulis ang sa tingin niya’y makakabuti sa kanila ngayon.

“Wala baby, noong mga unang araw ko dito sa mansyon, aminado akong sinasakyan ko ang mga ginagawa ni Violet, pero hanggang doon lang iyon.”

“Kung ganun sorry Miguel, nakakahiya bakit ko pa kasi tinanong sa’yo ang bagay na iyon.”

“Ayos lang iyon baby, basta ’wag mo na lang pansinin si Violet.”

“Tama ka Miguel, sige ibaba ko na ito.”

“O sige baby.”

Matapos ang pag-uusap nila ng heredero ay napabuntong-hininga na lamang ang binatang pulis.

‘Kailangan ko munang iwasan si Violet.’ saad sa isip ni Enrique.

…

Kasinungalingan ang sinabi niyang dahilan sa among heredero, kung bakit hindi ito makasasabay sa kanilang pag-uwi. Nandirito ngayon sa presinto si Laura, para dalawin at piyansahan ang kasintahan.

“Andres bakit ka ba nakulong? Ang sabi ni nanay ay umuwi ka raw sa probinsya n’yo sa Tarlac.” bungad ni Laura pagkakita nito sa nobyo.

“Ah oo, balak ko talagang umuwi sa amin, kaya lang gaya ng nakikita mo ngayon nandito ako at nakakulong, iyong pera para makapiyansa ako, dala mo ba?” pagsisinungaling ni Andres na iniwasang sagutin ang tanong ng kausap at pag-iiba kaagad nito sa usapan.

“Oo, dala ko. Mabuti na lang pala at pinahawak mo sa akin ang wallet mo, kungdi ka pa tumawag kahapon ay ako ng pupunta sa inyo.” sagot ni Laura na masayang nakasama na ang nobyo.

“Kaya nga, ikaw talaga ang lucky charm ko, sige na bayaran mo na ang piyansa ko para makalabas na ako, sobrang namiss na kita.” bola ni Andres sa babae.

“Namiss rin kita Andres, sige at aasikasuhin ko na kaagad.” sagot ni Laura.

…

“Ahh ang sarap mo talagang kumantot ahhh sige pa Andresss, paluwagin mo ang puki ko ahhh.” mga ungol ni Laura sa bawat pagbarurot ni Andres sa kanyang basang-basa ng kaselanan.

“Oohh ang sarap mo namang kantutin puta kaaa ahhhhh, namiss ko ’tong puki mong puta kaa aaahhh.” ungol na sagot ni Andres na walang kapagurang binibira pa-dogstyle ang babae.

“Ahhhh sige pa Andresss namiss ko ang malaki mong burat ahhhh.”

“Ahh ahh sige umungol ka lang puta kaaa mamaya pupunlaan ko ng maraming kong tamod ang puking-ina mong puta kaaaahhh.”

“Aahh gusto ko iyon Andresss ahhh sige buntisin mo akooohhh.”

“Puta ka Laura ang sarap talagang tirahin ng puki mong makatas at oo bubuntisin kita nitong malaki kong burat ahhhh.”

“Ahhhh Andressss lalabasan na ang puki ko aahhh.”

“Sige puta ka aahhhh lalabasan na rin akoooo ayan naahhh ahhh ahhhh ahhhhh.”

Kapwa hingal na hingal ang dalawa matapos ang mainit na tagpo na kanilang  ginawa, sa motel na kaagad nilang pinuntahan pagkaalis nila sa presinto.

“Ang sarap mo talagang kumantot Andres.” saad ni Laura na kaagad muling hinawakan sa isang kamay, ang burat ng lalaking katatapos lang magpalabas ng tamod sa kanyang namamaga ngayong kaselanan.

“Ang sarap mo rin kasing tirahin Lau, paano, ilang oras pa naman tayo rito mabuti pa ay simulan na natin ang ikalawang round?” ngising sagot pabalik ni Andres.

Mabilis namang sumunod ang babae, na kaagad inupuan at ipinasok sa naglalawa parin nitong puki ang nagsisimula muling tumigas na malaking burat ng lalaki.

…

“Ano?! Bakit nakapagpinyansa ang gagong iyon?!” ’di makapaniwalang sagot ni Police Captain Valiente sa kausap.

“Sir, bailable kasi ang kasong naisampa kay Andres, hindi naman natin puwedeng kasuhan ng rape ang lalaki, dahil walang nangyaring rape at kahit pa gamitin nating ebidensya ang videong sinasabi sa akin ni Brix, hanggang attempted rape lang ang puwede nating ikaso at bailable rin iyon, gaya ng sexual assault na isinampa mo sa kanya.” paliwanag ni PO3 Rivera sa Kapitan.

Alam ni Enrique ang sinasabi ng kausap, pero ang buong akala ng Kapitan ay mananatili pa ng ilang buwan sa kulungan ang lalaki, hindi rin nito naisip na mayroong magpapiyansa kay Andres. At sa sandaling iyon kaagad naalala ni Captain Valiente ang posibleng taong gumawa nun.

“Laura ang pangalan ng nagpiyansa sa kanya?” kumpirma ng Kapitan.

“Oo sir.”

“O sige, wala na tayong magagawa at nakalaya na siya, pero salamat Rivera at ipinaalam mo sa akin kaagad.”

“Walang anuman sir.”

Matapos na makausap niya ang kabaro, alam sa sandaling iyon ni Enrique na lalo pang nadagdagan ang mga maaaring maging problema niya, ngayong nakalaya na si Andres.

Muling pinag-aralan ni Enrique ang kuhang video kanina, kung saan abala si Sergio sa kanyang opisina. Nakita muli ng binatang pulis ang pagbukas ng matandang Valdez sa vault na nasa likod ng isang painting, kita rin nito ang code na inilagay doon ni Sergio. Matapos mai-save sa kanyang cellphone ang walong alphanumeric codes ng vault, ang tanging problema na lamang ni Enrique ay ang mabuksan ang pinto sa opisina, na nangangailangan naman ng finger print ni Sergio.

‘Shit! Paano ko mabubuksan iyon?’ problemadong kausap sa sarili ni Enrique.

At doon na pumasok sa kanyang isipan ang taong may access rin sa lugar, kaya ayaw man nitong gawin, kailangan na niyang magamit ang pagkahumaling sa kanya ni Violet.

‘Wala ng ibang paraan, pero bago iyon, kailangan kong makasiguro na hindi kailanman malalaman ng baby Timothy ko ang tungkol sa gagawin namin ni Violet.’ tatak sa isipan ng binatang pulis.

…

Kung abala sa pag-iisip si Enrique sa gagawing hakbang para sa kanyang misyon. Abala rin si Andres sa planong makaganti sa hinala nitong may kagagawan sa kanyang pagkakakulong.

‘Alam kong ikaw lang ang maaring makagawa nun sa akin, kaya humanda kang hardinero ka, nagkamali ka ng taong winalang-hiya!’ pangakong paghihiganti ni Andres laban sa hardinerong si Miguel.

At hindi na nga nag-aksaya ng oras si Andres, na kaagad tinawagan ang kakilala.

“Sabihin mo kay boss, nabulilyaso ang plano kong pananatili sa mansyon.” bungad ni Andres pagkasagot ng nasa kabilang linya.

“Ulol! Wala ka na dun at ’wag mong ikukuwento kay boss ang tungkol sa heredero ni Sergio, masama akong makaaway Dante.” banta ni Andres ng hindi nito nagustuhan ang pakikialam ng kasama.

“Mabuti kung ganun, magkita tayo bukas at dalhin mo ang mga armas na pag-aari ko, sige na ibaba ko na ’to.” tapos ni Andres sa usapan nila ng kasamahan sa Mafia, na mortal na kaaway naman ng Mafiang pinamumunuan ni Sergio.

KABANATA XXVII

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga

bata.

Kinaumagahan.

“Paano ka ngayon babe, anong magiging trabaho mo?” tumingala si Laura na kasalukuyang nakahiga sa malapad na dibdib ng nobyo.

“Maghahanap na lang ako kaagad ng iba babe, madali naman iyon, nga pala siguradong may nahanap ng pamalit sa akin si sir, kamusta ang bagong driver ni Violet?” sagot ni Andres at pagkuha nito ng impormasyon sa nangyari sa mansyon, mula ng makulong ito.

“Ang totoo niyan wala pang ipinadalang driver ang agency sa mansyon, pero may driver na si Violet, si kuya Chris-” ’di natuloy na sabi ni Laura, nang magsalita si Andres.

“Paano si senorito?”

“Hindi mo naman ako pinatapos babe, ganito kasi iyon, dati rin palang trabaho ni kuya Miguel ang pagmamaneho, kaya iyon pansamantalang siya ang magiging driver ni senorito.” pagpapatuloy ni Laura.

“Ah, oo nga pala anong naging paalam mo kay senorito, para mailabas mo ako sa kulungan kahapon?” habang naghihintay sa magiging sagot ng babaeng niloloko lang nito, sa mga nalaman ni Andres kay Laura, lalo pang tumibay ang kanyang hinala, na ang hardinero ang taong dahilan kaya hindi natuloy ang balak niyang panggagahasa sa heredero ni Sergio.

“Sinabi ko lang na may gagawin kami ng mga kaklase ko, isa pa, sigurado akong mas nagustuhan nun na hindi ako sumabay sa kanila ni kuya Miguel.” ’di na napigilan ni Laura ang kanyang bibig.

“Anong ibig mong sabihin babe?” interesadong tanong ni Andres.

“Halata naming lahat sa mansyon ang pagiging malapit nila kuya Miguel at senorito, syempre wala naman kaming karapatan para pakialaman sila.” paliwanag na sagot ni Laura.

Sa mga narinig ni Andres, hindi na ito makapaghintay na makaganti sa hardinero, pati na ang plano nitong tuluyang maangkin ang katawan ni Timothy. Kaya naman napatingin ito sa babaeng ilang beses nitong pinaglabasan ng kanyang libog kagabi, na magiging kasangkapan rin niya sa magiging plano.

“Oo hayaan mo na lang sila babe, ang importante masaya tayong dalawa, isa pa dapat suportahan mo si senorito dahil magkaibigan kayo.” kunwaring payo ni Andres at muling bola nito sa babae

“Tama ka babe at pareho naming tipo ni senorito ang mga guwapong barakong katulad ninyo ni kuya Miguel.” sang-ayon ni Laura.

“Mas lamang ako sa hardinerong iyon babe, siguradong mas malaki at mataba ang burat ko, na paborito mo namang ipasok sa bunganga at puki mo, hindi ba hahaha.” yabang ng natatawang lalaki.

“Oo naman babe, kaya nga baliw na baliw ako sa’yo.” sagot ng pumatong muling si Laura sa katawan ng lalaki.

…

Matapos na iwanan siya ni Laura, nagtungo na si Andres sa lugar kung saan sila magkikita ng kasamahan sa Mafia.

…

“Gaya ng utos mo Andres, heto na ang mga baril mo at iba pang armas.” abot ni Dante sa malaking bag na pag-aari ng kasamahan.

“Salamat Dante, ano palang sabi ni boss?” Napangisi si Andres ng makita ang mga armas na pag-aari nito.

“Okay lang daw na wala ka na sa mansyon ni Sergio, pero Andres, may kailangan kang malaman.” sagot ni Dante, na nag-aalinlangan kung sasabihin nito sa itinuring ng kaibigan ang plano ng pinuno nila.

“Ano ’yon Dante? Sabihin mo na, alam mong wala kang maililihim sa akin.” seryosong ang mukhang meron si Andres, na batid ang pagdadalawang-isip ng kausap.

“Tungkol sa kinalolokohan mong heredero ni Sergio, gusto siyang ipapatay ni boss bago pa nito mamana ang posisyon ng daddy niya.” amin ni Dante.

“Tangina! Kailan pa ang balak na iyon ni boss?!” galit na reaksyon ni Andres sa mga nalaman.

“Ikatlong araw na ngayon, te-teka lang saan ka pupunta?” kabang tanong ni Dante, sa naisip na gagawin ng kaibigan.

“Ano pa, kungdi ang iligtas ang herederong iyon.” sagot ni Andres na mabilis na sumakay sa sasakyang dala ng kasamahan.

“Naririnig mo ba ang sinasabi mo Andres?! Kapag nalaman ni boss, sigurado akong ikaw naman ang papatayin nun!” tangkang pigil ni Dante sa gagawing katangahan ng kaibigan.

“Alam ko ’yon Dante, pero hindi niya malalamang ako ang pipigil sa plano niya sa heredero ni Sergio, kung hindi ka magsusumbong.” Inumpisahan ng buhayin ni Andres ang sasakyan, nang bumaling ito sa kaibigan.

“Siraulo ka talaga alam mo ’yon? At oo kailanman hindi kita ilalaglag, pero payo ko lang, tanggapin mo kapag hindi ka nagustuhan ng herederong kinababaliwan mo.” naiiling na saad ni Dante.

“Tignan na lang natin Dante, alam mong nakukuha ko ang anumang gustuhin ko.” ngising sagot ni Andres at tuluyan ng iniwanan ang kaibigan.

…

“Lau anong oras ka nakauwi kagabi?” tanong ni Timothy pagkasakay nila ng kaibigan sa sasakyan.

“Actually senorito umaga na akong nakauwi, nakitulog na lang ako sa bahay ng kaklase ko kagabi.” pagsisinungaling ni Laura.

Habang nagmamaneho si Enrique, abala naman ang mga tenga nito sa pakikinig sa dalawang nag-uusap sa likod ng sasakyan. At sa narinig nito sa babae, malakas ang kutob ng binatang pulis na si Andres ang totoong kasama nito kagabi. Ang hinalang iyon ni Enrique ay kaagad nagbigay sa kanya ng ideya, ang ideyang bantayan ang mga kilos at mga pupuntahan ni Laura, para mailayo naman sa kapahamakan si Timothy.

Pagdating sa Unibersidad ng minamanehong sasakyan, muling pinagbuksan ng pinto ni Enrique ang dalawa.

“Salamat kuya Miguel.” saad ni Timothy.

“Walang anuman senorito, paano kita tayo mamayang uwian ninyo ni Laura, basta magtext o tumawag ka na lang kapag may kailangan ka.” ngiting saad ni Enrique.

“Oo kuya, sige papasok na kami ni Lau.”

“Sige senorito.”

Kagaya ng kahapon, pinagmasdan muli ni Enrique ang papalayong anyo ng dalawa, bago ito tuluyang umalis sa lugar.

’Di kalayuan sa kinaroroonan ni Enrique na nakatayo parin sa labas ng Unibersidad, dalawang sasakyan na laman ang mga kasamahan ni Andres sa Mafia.

“Nakita ninyong bumaba kanina sa kulay silver na sasakyan ang herederong target natin. Mamaya, sa hindi mataong parteng dadaanan nila pag-uwi, doon natin sila tatambangan, maliwanag?” paliwanag ni Waldo sa mga kasama.

“Maliwanag Waldo.” iisang sagot ng siyam pang lalaking miyembro ng Mafia.

Pagkasakay muli ng sasakyan ni Enrique, napansin ng binatang pulis ang dalawang itim na sasakyan, na kanina pa niya napapansing nakasunod sa kanila habang papunta sila sa Unibersidad. Natural na sa magaling na Kapitan, ang malakas nitong pakiramdam kapag sa tingin nito’y may mga kalabang malapit sa kanya.

Kaya kaagad nitong kinuha ang kanyang cellphone at tumawag sa kasamahang pulis.

“Rivera, magpadala ka ng dalawa sa mga kabaro natin at papuntahin mo sila dito sa Unibersidad na pinapasukan ni Timothy, mamayang pag-uwi ay sumunod sila sa likuran ng sasakyan namin at sabihin mo na ’wag silang magsusuot ng uniporme, kailangan ko ng back-up, mukhang pakay na ng mga kalaban ang heredero ni Sergio.” mahabang saad ng Kapitan.

“Understood sir, right away papupuntahin ko na sila.” sagot ng pulis sa kabilang linya.

Tinapos na kaagad ni Enrique ang usapan nila ng kabaro, at pinaandar na nito ang sasakyan. Saglit na tinapunan ng tingin ng binatang pulis ang dalawang itim na sasakyan at napansin nito ang pagsunod sa kanya ng tingin ng isa na nasa driver seat.

…

Gaya kahapon, sa isang malapit na establishimento sa Unibersidad nagpalipas ng oras si Enrique. Ilang minuto pa lang siya sa lugar, nang makita nito ang pagparada ng itim na sasakyan sa labas. Kasunod nun ang paglabas ng isang lalaki na kaagad niyang namukhaan, naging alisto ang sumunod na kilos ni Enrique at kaagad nitong nahawakan ang dalang baril na nakasuksok sa kanyang tagiliran.

Hindi na itinago pa ng binatang pulis, ang pagsunod nito ng tingin sa lalaking pumasok sa kinaroonan niyang lugar, saglit na nagtama pa ang kanilang paningin ng lalaki, pero kaagad na umiwas ito ng tingin sa kanya at dumiretso sa counter para bumili ng pagkain.

Hanggang sa tuluyan ng lumabas ang lalaki sa lugar, tsaka pa lamang bumalik sa kanyang kinakain si Enrique.

…

Binabagtas na nila ang daan pauwi ng mansyon at abala sa kanilang pagkukuwentuhan si Laura at Timothy, nang maramdaman nila ang biglang paghinto ng kanilang sinasakyan.

“Senorito, Laura, yumuko kayo!” sigaw na utos ni Enrique sa dalawa.

Matapos ang pagkagulat sa pagsigaw ni Miguel sa kanila, mabilis na tumalima sina Timothy at Laura. Kasunod noon ang maingay na umalingawngaw sa lugar na dulot ng mga baril na walang-tigil sa putukan.

“Senorito anong nangyayari?!” takot na takot na tanong ng nakayuko at nakatakip ang dalawang tengang si Laura.

“Hi-hindi ko rin alam Lau!” takot na takot ring saad ni Timothy na nakayuko at nakatakip rin ang dalawang tenga.

“Kuya Miguel!” tawag ng heredero sa kanilang driver ng maalala nitong may kasama pa sila ni Laura.

“Senorito ayos lang ako! ’Wag kayong aalis sa kinalalagyan ninyo ni Laura, may mga pulis ng tumutulong sa atin!” sigaw pabalik na bilin ni Enrique, na kasalukuyan ng nakikipagpalitan ng putok sa mga kalaban.

Malapit rin sa nangyayaring palitan ng putok, si Andres na isa-isang pinapatumba ang mga kasamahan sa Mafia, para hindi matuloy ang balak ng mga ito sa kinababaliwan niyang heredero.

“Sabi ko na nga ba hindi ka totoong hardinero, pasalamat ka at kailangan pa kita para maging ligtas si Timothy.” patuloy sa ginagawang pagbaril sa mga kasamahan si Andres, nang makita nito ang galing rin sa pagpapatumba ni Miguel sa mga kalaban.

Sa nakitang pagkatumba ng dalawang kalaban bago pa niya ito paputukan, nabaling ang tingin ni Enrique sa isa pang sasakyang naroon.

“Sino ang taong ’yon?” hindi mamukhaan ni Enrique ang itsura ng lalaki, dahil may takip ito sa mukha.

Isinawalang-bahala na muna iyon ng binatang pulis, dahil mas kailangan nitong mapatumba ang ilan pang mga kalaban. At sa tulong rin ng mga kabaro, batid ng Kapitan na iilan na lang ang natira sa mga ito.

“Waldo ano ng gagawin natin, tayong dalawa na lang ang natira?” tanong ng kinakabahang si Roy.

“Tangina! Sigurado ka bang driver lang tarantadong iyon? Lima sa mga kasama natin ang napatumba niya.” inis na saad ni Waldo.

“Hindi ko alam, isa pa may tatlo pa siyang kasama, ano na? Umurong na tayo, hindi natin sila kaya sa pagkakataong ito.” suhestiyon ni Roy sa natirang kasama.

“Shit! Sige icover mo ako, pupunta ako sa driver seat.” pagpayag ni Waldo.

“Sige ako ng bahala.” nakipag-palitan ng putok si Roy sa mga kalaban, at pinuntirya nito ang driver ng heredero na halos nagpatumba sa mga kasamahan.

Natunugan ni Enrique ang gagawing pagtakas ng mga natira sa mga kalaban, kaya mabilis itong nakipag-palitan ng baril sa bumabaril ngayon sa kanya, at kasunod ng mapuruhan niya ito, ang naramdaman nitong bala sa kanyang kaliwang balikat.

“Roy!” sigaw ni Waldo ng makita ang pagkatumba ng kasama.

Habang papatakas si Waldo, nakipagpalitan pa ito ng putok sa mga kalaban, pero wala ni isa man itong natamaan hanggang sa tuluyan itong makatakas.

“Sir may tama ka!” alalang dinulugan ni PO1 Briones ang may tama ng baril sa balikat na si Captain Valiente.

Sinamaan naman ng tingin ng Kapitan ang kabaro sa ginawa nitong pagtawag sa kanya.

“Sira ka Briones, bakit mo tinawag ng sir si Kapitan.” bulong ni PO1 Abad sa kabaro.

“Ku-kuya may tama ka!” alalang bulalas ni Timothy ng makita nito ang duguang ayos ng kanyang driver, na una nitong napansin matapos umalis sa ginawang pagyuko para maging ligtas sa nangyaring barilan.

“Ayos lang ako senorito, daplis lang naman ito.” ngiting sagot ni Enrique para hindi mag-alala ang heredero.

“Anong ayos sa lagay mong ’yan?! Paano ka pa nakakangiti gayung tinamaan ka ng baril?!” nangingilid na ang luha ni Timothy sa halo-halong emosyong nararamdaman.

“Pulis po kami Mr.?” baling ni PO1 Abad kay Timothy, sabay pakita nito ng kanyang bagde, na minabuti ng putulin ang pag-uusap ng dalawa.

“Timothy Valdez po, Sir tulungan ninyo po kami, idala na natin sa ospital ang driver ko.” pakilala at pakiusap ni Timothy sa pulis.

Isang senyas naman ang ginawa ni Captain Valiente, para makuha ng kabaro ang gamit niyang baril, bago pa ito mapansin ng heredero.

“Ako ng bahala sa driver ninyo Mr. Valdez, ang kasamahan kong si PO1 Briones naman ang maghahatid sa inyo.” sagot ni PO1 Abad.

“Hindi sir, sasama po kami sa ospital.” tanggi ni Timothy sa sinabi ng pulis at hayag nito sa kanyang kagustuhan.

“Sigurado po kayo?” paniniguro ni PO1 Abad.

Mabilisang pagtango ang naging sagot ni Timothy sa pulis.

“Kung ganun sir, isasakay lang namin ang driver ninyo sa sasakyan namin, at babalikan ko kayo kaagad.” saad ni PO1 Briones, na mabilis nailagay sa kanyang likuran ang pag-aaring baril ng Kapitan, na kasalukuyan na rin nilang akay ng kabaro.

Habang papunta ang tatlong pulis sa sasakyan.

“May lalaking tumulong sa atin kanina at bago ko pa ito maituro sa inyo ng lapitan ninyo ako, kaagad na rin siyang umalis.” banggit ng Kapitan sa mga kabaro, tungkol sa lalaking nakatakip ang mukha.

“Napansin rin namin iyon sir, akala nga namin ni Abad isa sa mga kalaban, pero ng makita ko ang pagpapaputok niya sa mga kalaban natin, hinayaan na muna namin.” sagot ni PO1 Briones.

“May kasalanan ka Briones, alam mo ng nasa misyon ako tinawag mo pa akong sir.”

“Sorry sir, kusang lumabas sa bibig ko iyon kanina, dahil nag-alala ako sa inyo.” paumanhin ni PO1 Briones.

“Siya tinatanggap ko ang sorry mo, ikaw ng bahala sa heredero at sa kasama niya.” sagot at bilin ng Kapitan sa kabaro.

“Oo sir, pangako ko magiging ligtas silang dalawa.” maagap na sagot ni PO1 Briones.

“Lau okay na, ligtas na tayo.” tahan ni Timothy sa kaibigang kanina pa umiiyak.

“Se-senorito huhuhu.” sagot ni Laura na naiiyak parin na yumakap sa heredero.

“Alam kong nakakatrauma ang nangyari sa inyo kanina, pagdating natin sa ospital ay mas mabuti kung matignan rin po kayo ng doktor ng kasama ninyo Mr. Valdez.” saglit na bumaling sa dalawa ang kasasakay lang na si PO1 Briones, bago nito paandarin ang sasakyan.

“Tama po kayo sir, salamat po sa tulong ninyo at naging ligtas kami.” sang-ayon ni Timothy sa pulis, habang abala rin ito sa pagpapatahan sa emosyonal paring kaibigan.

“Salamat sa tulong n’yo Abad.” saad ng Kapitan na minabuting umupo na lamang, habang hawak ang natamong tama ng baril.

“Walang anuman si-sir bakit kayo bumangon?!” sagot alalang saad ni PO1 Abad ng makita ang ginawa ng Kapitan.

“Masyado kayong nerbyoso ni Briones, Abad, daplis lang ’to, kung hindi ko lang kasama si Timothy, kahit ako kaya kong gamutin itong sugat ko.” awat ng Kapitan sa pag-aalala ng kabaro.

“Kunsabagay tama ka sir at kahit wala kami ni Abad kanina, sigurado akong kayang-kaya mong patumbahin lahat ang mga ngayon, nahihiya nga ako eh, ikaw anim ang napatumba mo, iyung lalaking tumulong sa atin nakadalawa, at isa naman si Briones, samantalang ako hindi ko man lang napigil kahit pagtakas lang nung isang natira sa mga kalaban.” hiyang saad ni PO1 Abad.

“Abad hindi totoo ’yan, heto ka ngayon ikaw ang magdadala sa akin sa ospital, tapos si Briones ang kasama ng heredero at ng kaibigan niya na parehong naging ligtas at dahil iyon sa tulong ninyong dalawa.” tutol ng Kapitan sa sinabi ng kabaro.

“Sa-salamat sir.” masayang saad ni PO1 Abad sa narinig nito sa Kapitan.

Habang papunta sa ospital ang dalawang sasakyan na minamaneho ng dalawang pulis.

Sa kabilang dako naman ay nakarating na si Andres, sa lugar kung saan naroon ang nakaligtas kaninang si Waldo.

“Anong ginagawa mo dito Andres?” takang tanong ni Waldo sa kasamahan sa Mafia.

“Para tapusin ang hindi natapos kanina.” ngising sagot ni Andres, tsaka nito binaril sa ulo ang nasorpresang si Waldo.

KABANATA XXVIII

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

“Diyos kong mahabagin! Mabuti na lang at maayos lang kayo ni Laura, si Miguel ligtas na rin ba siya?” ninenerbyos na tugon ni Myrna habang kausap nito ang alaga sa telepono.

“Opo nay, huminahon na po kayo at ligtas kaming lahat.”

“Hindi ko lang maiwasan senorito, hindi simpleng bagay lang ang nangyari sa inyo, bueno hintayin mo kami ni Vilma d’yan at pahahatid kami kay Chris.” sagot ng matandang kasambahay.

“Sige po nay.”

“Saan kayo pupunta?” nakataas-kilay na tanong ni Violet, na malapit lang kay Myrna at narinig ang pakikipag-usap ng matanda sa telepono.

“Ma’am nasa ospital kasi si senorito kasama si Laura at Miguel, pinagbabaril kasi ang sasakyang nila nang pauwi na sila dito sa mansyon.” kuwentong sagot ni Myrna sa babaeng amo.

“What?! Kamusta si Miguel?! Ayos lang ba siya?!” sunod-sunod na alalang tanong ni Violet, na tanging inaalala ang lagay ng hardinero.

Gustong-gusto ng barahin ng matanda ang babaeng amo, dahil ’di man lang ito nagpakita ng interes kung maayos lang ang lagay ng alagang heredero. Ngunit pinili nitong magtimpi, dahil amo parin niya ito.

“May natamong tama ng baril si Miguel sa kanyang balikat ma’am, pero maayos na daw ang lagay niya sabi ni senorito.”

“My God kawawa naman ang Miguel ko, ano pang hinihintay mo? Tawagin mo na si Chris at pupunta na tayo ngayon din sa ospital.” taboy at utos ni Violet sa matandang kasambahay.

“Masusunod ma’am.” Kahit papaano ay nagpapasalamat parin si Myrna sa babaeng amo, hindi na kasi ito nahirapang makiusap rito para makapunta sila ng ospital, kahit pa alam ng matanda na dahil lang iyon sa pagkahumaling ni Violet sa hardinerong si Miguel.

…

“Walanghiya ka Domingo! Pagbabayarin mo ang pagtatangka mo sa heredero ko!” sumpang paghihiganti ni Sergio, matapos malaman ang nangyaring pananambang sa kaisa-isang anak.

…

“Anong nararamdaman mo kuya? Ayos ka lang ba?” hawak ni Timothy ang isang kamay ni Miguel, na katatapos lang magamot ang sugat sa tinamong tama ng baril sa balikat.

“Ayos na ako senorito, kayo ni Laura hindi ba kayo natrauma sa nangyari?” pisil ni Enrique sa kamay ng heredero.

“Ayos lang ako kuya, si Laura hindi pa masyado, pero nagpapahinga na siya sa isang kuwarto.” tumingin si Timothy sa mukha ng kanyang driver, at sa nakita nitong nakangiti ang lalaki, kahit papaano’y nabawasan ang pag-aalala nito.

“Miguel oh my God! Ayos ka lang ba? Wala bang masakit sa’yo?!” rinig ng dalawang nasa kuwarto at bumungad nga sa kanila ang papalapit na anyo ni Violet.

“Okay lang ako ma’am.” hindi alam ni Enrique kung anong gagawin sa mga sandaling iyon, dahil parehong kasama niya sa kuwarto sina Timothy at si Violet.

“Sigurado ka? Baka maimpeksyon ang sugat mo.” lalo pang lumapit si Violet,  habang ang kamay nito ay abala sa paghaplos at pag-inspeksyon sa iba’t-ibang bahagi ng katawan ng nakabendang si Miguel.

Binatawan na ni Timothy ang hawak nitong isang kamay ni Miguel, pinili nitong iwanan na ang dalawa at hindi nito matiis ang ginagawang kalandian ng madrasta, na sa tingin rin nito’y nagugustuhan ng nakahigang lalaki.

Nabahala man si Enrique sa nakitang pagtayo ni Timothy, wala naman itong magagawa dahil kailangan pa niya ang atensyong binibigay sa kanya ni Violet, sa ngalan ng kanyang misyon.

Halata man ni Myrna ang pagiging malapit ng alaga kay Miguel, pati na ang sa tingin nito’y nararamdamang selos ngayon ni Timothy, pinili ng matanda ang manahimik na muna.

“Mabuti at ligtas lang kayong lahat senorito.” mabilis na yumakap si Myrna pagkalapit sa kanya ng alaga.

“Oo nga po nay, tara po at samahan natin si tita, kay Laura.” tugon ni Timothy pagkahiwalay nito.

Nang maiwan sa kuwarto si Enrique at si Violet.

“Kaya nga ba ayaw kong maging driver ka ng baklang iyon eh, tignan mo na sigurado akong siya ang target ng mga bumaril sa inyo at dahil dun nadamay ka pa at nabaril, bakit kasi hindi na lang siya ang tinamaan at natuluyan na rin sana.” inis na tumingin si Violet sa pinto, kung saan kaaalis lang ni Timothy.

Naikuyom ni Enrique ang isang kamao nito habang pinipigilan ang nararamdamang galit, sa ’di nito nagustuhang lumabas sa bibig ng babae.

“Okay lang ako Violet, kaya ’wag ka ng magalit, sige ka at baka agad kumulubot ang mukha mo, sayang naman ang ganda mo na isa sa mga nagustuhan ko sa’yo.” bola ni Enrique sabay lagay nito sa isang braso sa likuran ng katawan ng babae.

“Ihh Miguel, alam mo talaga kung paano mawala ang galit ko, dalian mong magpagaling ng mapaligaya na natin ang isa’t-isa.” kinikilig na reaksyon ni Violet at gamit ang isang kamay ay dinakma nito ang malaking laman sa pagitan ng dalawang hita ng barakong lalaki na gustong-gusto na nitong matikman.

“Oo, magpapagaling kaagad ako Violet at may alam akong lugar sa mansyon, kung saan ko gagawin ang pagkantot ko sa’yo ng paulit-ulit hanggang sa masaid ang masaganang tamod na mayroon ang dambuhalang burat ko.” ngising sagot ni Enrique.

“Game na game ako diyan Miguel, kahit saang lugar sa mansyon mo gustuhin ay magpapatira ako sa’yo, ang laki talaga ng burat mo.” kagat-labing saad ni Violet, na abala sa paglalaro sa malaking laman ni Miguel na natatakpan ng suot nitong pantalon.

“Sabi mo ’yan Violet, pero sa ngayon ito na muna.” gamit ang isang kamay ay pinaglapit ni Enrique ang mga mukha nila ni Violet para sa isang halikan.

Mabilis na inupuan ni Violet ang kinalalagyan ng malaking laman ni Miguel, habang patuloy ito sa pagtugon sa masarap at bihasang mga labi ng hardinero na bigla na lang humalik sa kanya.

Matapos samahan ang dalawang matandang babae sa kuwarto ni Laura, muling bumalik si Timothy sa kuwarto ni Miguel.

At pagkabukas niya ng pinto, bumati sa kanya ang ginagawang halikan nila Miguel at Violet, na nasa malaswang puwesto rin sa mga sandaling iyon.

Parang binuhusan ng malamig na tubig ang barakong pulis, sa pagkahuli sa akto ni Timothy sa ginagawa nila ni Violet.

“Se-senorito!” kabang tawag ni Enrique sa mahal.

“Istorbo ka naman bakla, lumabas ka na nga!” bulyaw ni Violet sa stepson.

“Sorry nakaistorbo ako sa inyo, sa susunod kasi maglagay kayo ng sign sa labas kung may gagawin kayong kababuyan, sige na ituloy na ninyo.” ngiting sagot ni Timothy sa dalawa, at sa ngiting iyon, ikinubli nito ang sakit na dulot sa kanya ng lalaking inakala nitong mahal na rin siya.

Pagkasara nito sa pinto, hinayaan ni Timothy ang mga masaganang luha sa kanyang mga mata na idinulot sa kanya ni Miguel.

Hindi man ipinahalata sa kanya ni Timothy, batid ni Enrique na labis na nasaktan ang heredero sa mga nasaksihan nito sa kanila ni Violet.

“Saan ka pupunta Miguel?” takang tanong ni Violet nang bumangon ang hardinerong kanina lang ay kahalikan niya.

“Wala ka na dun Violet.” sagot ni Enrique na mabilis na lumabas sa kuwartong iyon at iniwanan ang babae.

At sa puntong iyon, tuluyan ng isinawalang-bahala ni Enrique ang kanyang misyon. Mas hindi nito kakayanin ang mawala sa kanya ng tuluyan ang pinakamamahal nitong heredero.

…

Habang nasa Chapel ng ospital si Timothy, wala parin itong tigil sa pag-iyak mula pa kaninang iwanan niya sina Miguel at Violet.

“Baby.” tawag ni Enrique na sa wakas ay natagpuan na ang kinaroroonan ng heredero.

Sandaling pinunasan ni Timothy ang kanyang mga luha, at dahil ayaw nitong makagawa ng hindi dapat sa sagradong lugar, piniling lampasan ng heredero at iwanan ang lalaking nagdulot sa kanya ng sakit na kasalukuyan niyang nararamdaman.

“Baby ko.” pigil ni Enrique sa heredero na mabilis nitong nahuli ang isang kamay.

“Huwag na tayong maglokohan Miguel, wala kang dapat na ipaliwanag.” kaagad na binawi ni Timothy ang kanyang kamay na hawak ng lalaki.

“Hindi baby, kailangan kong magpaliwanag, hindi ko itatanggi ang mga nakita mo kanina, pero may totoong dahilan ako kaya iyon nangyari.” simula ni Enrique.

“Tama na Miguel! Hindi pa ba sapat na sinaktan mo na ako? Anong gusto mo? Maging tanga naman ako at maniwala na may maganda kang dahilan kaya nangyari ang mga nakita ko?” iling na sagot ni Timothy at muling tinalikuran ang lalaki.

“Baby please, bigyan mo lang ako ng ilang minuto at kaya kong ipaliwanag ang lahat.” desperadong pakiusap ni Enrique na patuloy sa pagsunod sa papalayong heredero.

“Gabi na Miguel, magpahinga ka na lang at uuwi na muna ako sa mansyon.” tanggi ni Timothy na narating na ang labas ng ospital. “Kuya Chris iuwi mo na ako sa mansyon.” baling ng heredero sa binatang driver na naroon sa sasakyan.

“Akin na ang susi Chris.” hingi ni Enrique ng susi sa binatang driver.

“Hindi kuya Chris, ikaw na ang driver ko mula ngayon, mas bagay sila ni Violet.” pigil ni Timothy sa nais mangyari ni Miguel.

“Akin na ang susi Chris! Kaya mo bang ipagtanggol si senorito sa mga nagtatangka sa kanya?” muling lahad ng kamay ni Enrique sa driver.

Hindi man malaman ni Chris kung kanino ito susunod kanina, sa narinig nitong tinuran ni Miguel, pinili ng binatang driver ang mas ikakabuti ng lihim nitong minamahal na heredero.

“Sorry senorito, tama si kuya Miguel, mas ligtas ka kapag siya ang kasama mo.” abot ni Chris sa susi ng sasakyan kay Miguel.

“Ang kapal talaga ng mukha mo, sa tingin mo mas magiging ligtas ako kapag ikaw ang kasama ko? Ni magtago nga kanina ng maayos ay ’di mo nagawa kaya ka nabaril, masuwerte na lang tayo at may mga pulis na dumating kanina.” pagkasakay ni Timothy sa sasakyan, inis itong bumaling sa nakangising lalaki.

“Suwerte ka talaga baby ko, dahil ako ang kasama mo.” ngiting sagot ni Enrique sa masungit at mahal nitong heredero, habang sinisumulan nitong paandarin ang sasakyan.

“Ewan ko sa’yong bwisit ka! Tigil-tigilan mo nga ang kakatawag sa akin ng baby, mas magandang itawag mo ’yon sa kahalikan mo kanina.” inis muling tugon ni Timothy sa mayabang at bwisit na lalaki.

“Sorry na baby ko, ’wag ka ng magselos, hindi ba ang sabi ko naman sa’yo may paliwanag ako sa lahat.” pinagmamasdan ni Enrique mula sa salamin sa harap ng sasakyan ang maamong mukha ng heredero.

“Ayusin mo na lang ang pagmamaneho mo, gusto ng makauwi at magpahinga.” balewala ng heredero sa narinig nito sa kausap.

Tama nga ang narinig niya kay Timothy, pansin ni Enrique ang pagod at antok sa mukha ng mahal nitong heredero, at mas importante ang makapagpahinga na muna ito.

“Higa ka na muna d’yan sa likod baby, gigisingin na lamang kita kapag nakarating na tayo sa mansyon.” payo ni Enrique sa inaantok na heredero.

Hindi na nga nakipagtalo pa si Timothy at sinunod na lang ang sinabi ni Miguel. At sa dami nga nangyari at mga emosyon nararamdaman nito sa maghapon, ilang minuto lang mula ng makahiga ay kaagad itong nakatulog.

“Pangako baby ko, bukas mapapatawad mo na ako at magkakaayos na tayo.” kausap ni Enrique sa himbing ng natutulog na heredero, na kita nito mula sa salamin ng sasakyan.

KABANATA XXIX

Hindi malaman ni Timothy kung bakit ang sarap sa pakiramdam habang yakap niya ang kanyang unan, pakiwari rin niya ay iba ang amoy nito ngayon sa alam niyang dating amoy nito. Ngunit ng maramdaman nitong tila gumagalaw ang sa isip niya’y yakap na unan, minulat nito ang kanyang mga mata para tignan kung tama bang unan ang mahigpit nitong yakap-yakap ngayon.

Kaya naman literal na nanlaki ang mga mata ni Timothy, nang bumungad kung ano o mas tamang sabihin kung sino ang kasalukuyan nitong niyayakap.

Sandali pa itong tumingala at bumungad sa kanya ang payapang guwapong mukha ng walang pang-itaas na si Miguel, at bago pa ang gagawin nitong paggising sa katabing natutulog na lalaki, mas naunang nagulat ang heredero sa napansing tanging boxer brief lang ang kanyang suot.

“Pak!” malakas na sampal ang ibinigay ng heredero sa natutulog pang lalaki.

“Ugh, bakit mo ’ko sinampal?” nakakunot-noong baling sa heredero ng nagising na si Enrique.

“Bwisit kang manyak ka! Bakit katabi kita at wala akong suot na damit? Anong ginawa mo sa akin at nasaan ako?!” sunod-sunod na tanong ng galit na galit na heredero.

“Ang ingay! Puwede bang isa-isa lang ang tanong!” ganting sigaw ng narindi at wala pa sa mood na kagigising lang na pulis at ramdam rin ang hapdi sa natamong sampal.

Matapos ang ginawang pagsigaw ni Enrique, sunod na narinig ng binatang pulis ang pagsinok ng katabi na nagpipigil rin ng iyak.

“So-sorry baby, nabigla lang ako.” tarantang saad ni Enrique at mabilis nitong niyakap ang naiiyak na heredero.

Isang malakas na pagtulak ang ginawa ni Timothy sa yumakap sa kanyang lalaki.

“Nasaan ang mga damit ko? Uuwi na ako sa mansyon.” pagkabangon ni Timothy ay ginala nito ang kanyang paningin sa kabuuan ng kuwarto, para hanapin ang mga suot nitong damit kagabi.

“Alam ni nay Myrna na kasama kita ngayon, basa pa sa tingin ko ang mga damit mong nilabhan ko kagabi, pahihiramin na muna kita ng mga damit ko.” bumangon na rin si Enrique sa mga sandaling iyon.

Sinundan naman ng tingin ni Timothy ang tumayong lalaki, kaya kita ng heredero ang magandang katawan ng hardinero pati na ang nakabukol nitong malaking alaga sa tanging suot na boxer brief. Saglit lang ang ginawang pagtitig na ’yon ni Timothy sa katawan ng matipuno at guwapong lalaki, pero kasunod nun ay parang sinilaban ang kanyang buong katawan.

“Pagpasensyahan mo na itong damit ko senorito, alam kong maluwang ito para sa’yo.” abot ni Enrique sa hawak nitong damit kay Timothy.

Mabilis na hinablot naman ni Timothy ang hawak na damit ni Miguel, na halata rin nitong napako ang mga mata ng lalaki sa kanyang hubad pang katawan.

“Tumalikod ka nga at hindi ako komportableng may tumitingin sa akin habang nagbibihis ako.” masungit na utos ni Timothy.

“So-sorry.” balik sa reyalidad ni Enrique, mula sa natigilang pagtitig sa maputi at makinis na katawan ng heredero.

Pagkatalikod sa kanya ng lalaki, tumalikod rin si Timothy na panandaliang pinagmasdan ang makisig na likurang katawan ni Miguel.

Ayam man nitong gawin, natukso ang pilyong barakong pulis na muling tignan ang katawan ng heredero, kaya naman kita nito ang makinis na likuran at matambok na puwet ni Timothy na ilang beses rin nitong naangkin noon. At sa nakitang patapos ng makapagbihis ang heredero, mabilis na tumalikod kaagad ang barakong pulis bago pa siya mahuli ng masungit na kasama.

“Tapos ka na bang nagbihis senorito?” kunwaring walang ideyang tanong ni Enrique.

“Oo tapos na.”

Sa pagharap ni Enrique, sumilay ang ngiti sa mukha nito, nang makitang suot na ni Timothy ang kanyang puting t-shirt.

“Anong nginingiti mo d’yan?” sungit na tanong ni Timothy.

“Bagay pala sa’yo ang damit ko senorito, hindi na kita mapapahiram ng mga salawal ko, sigurado kasing hindi rin kakasya ang mga ’yon sa’yo at hangang sa mga hita mo naman na ang t-shirt ko.” ngiting sagot ni Enrique, na sa mapuputing hita ng heredero napako ang mga mata.

“Tigil-tigilan mo nga ang kakatitig sa mga hita ko, manyak ka! Magbihis ka na at uuwi na tayo sa mansyon.” inis na saway at utos ng heredero, sa lalaking tanging boxer brief parin ang suot mula pa kanina.

“Titigilan ko lang iyon, kapag tinigilan mo ang kakatawag sa akin ng manyak.” nakangising balik ni Enrique.

“Eh totoo namang manyak kang lalaki ka.” paratang ni Timothy sa lalaki.

“Isa pang narinig kong tawagin mo ako ng ganun, mamanyakin talaga kita.” banta ni Enrique na lumapit rin sa kinatatayuan ng heredero.

Tila napipi si Timothy sa bantang iyon ng lalaki, alam kasi ng heredero na makakayang gawin iyon ni Miguel sa kanya.

“Good! Madali ka pa lang kausap, hintayin mo ako dito sa kuwarto, ihahanda ko lang ang almusal mo, mahal na prinsipe.” ngising saad ni Enrique at iniwanan na muna nito ang natigilang heredero.

“Akala mo naman kung sinong may magandang katawan, lamigin ka sanang bwisit ka!” sigaw ni Timothy sa kalalabas lang na lalaki.

Nangingiti at naiiling namang nagtungo ng kusina si Enrique, na rinig ang sigaw na ’yon ng heredero.

…

“Sundan ninyo ang anak ko sa lugar na ito, kasama niya ngayon ang driver niya.” utos ni Sergio sa dalawang tauhan.

“Masusunod boss.” sabay na sagot nila Ramuel at Samuel.

…

Habang nasa silid, hinawi ni Timothy ang puting kurtina sa bintana at sobrang namangha ito sa nakitang tanawin sa labas.

Sa nakita ngang kulay berdeng kakahuyan sa labas, minabuti ng heredero na sundan ang lalaking kasama, na batid nitong nasa kusina.

“Nasaan tayo Miguel? Ang ganda ng gubat sa labas.” kasalukuyang pinagmamasdan ng heredero ang lalaking abala sa kusina, na nakabihis na rin at may suot pang apron.

“Nasa bahay ko tayo, kumain na muna tayo at mamaya kung gusto mong maglibot-libot, sasamahan kita.” nilapag na sa mesa ni Enrique, ang mga niluto nitong pagkain para sa almusal nila ng heredero.

“Ang ganda ng bahay mo, at ’di ko alam na marunong ka palang magluto.” komento ni Timothy, na sinundan ng tingin ang mga pagkaing niluto ni Miguel na amoy nitong mukhang masarap.

“Marami ka pang hindi alam sa akin, pero mamaya ko na sasagutin ang iba sa mga tanong mo kanina, kumain na muna tayo baby.” nilagyan ng sinangag na kanin at ulam ni Enrique ang plato ni Timothy.

“Te-teka lang ang dami nito, hindi ko mauubos ito.” pigil ni Timothy sa ginagawa ni Miguel.

“Konti lang ’yan, kagabi hindi ka nakakain.” paalala ni Enrique.

“Kung sa iyo konti lang ’yan, sa akin marami na ito.” lagay ni Timothy sa ilang pagkain sa plato ni Miguel.

“Uubusin mo ’yan o maghapon tayong maglalagi dito sa loob ng bahay ko.” balik ni Enrique sa mga pagkain sa plato ni Timothy.

“Fine!” talong sagot ni Timothy.

Ilang minuto ang nakalipas…

“Aayaw-ayaw kanina, inubos naman lahat.” parinig ni Enrique sa busog na busog na heredero.

“Sinunod lang kaya kita, dahil kapag hindi ko inubos, hindi tayo lalabas para makita ko ang gubat.” depensa kaagad ni Timothy, pero ang totoo ay hindi ito makapaniwalang nakaya nitong ubusin ang para sa kanya’y maraming pagkain.

“Magpapababa lang tayo ng kinain, pagkatapos ng isang oras ay lalabas na tayo.” saad ni Enrique na abala ng naghuhugas ng mga pinagkainan nila ng heredero.

“Ang tagal naman, may WiFi ka ba dito?” reklamo ni Timothy, na kaagad kinapa ang cellphone sa kanyang bulsa na nakalimutan nitong wala parin siyang suot na salawal.

“Wala baby, at kung meron man hindi mo rin magagamit, naiwan ang cellphone mo sa ospital.” ngising baling ni Enrique sa heredero.

“Nagawa mo pa talagang asarin ako no? Nasaan ba tayo Miguel at ’wag mong isasagot na naman sa akin na nasa bahay mo tayo, anong address nitong lugar?” abala sa pagtingin sa kabuuan ng bahay si Timothy, habang hinihintay ang magiging sagot ni Miguel.

“Nasa Quezon tayo.” sagot ni Enrique.

“Saang banda sa Quezon City ang mayroong gubat?” ’di makapaniwalang tanong muli ng heredero sa nakatalikod paring lalaki.

“Baby nasa probinsya tayo ng Quezon.” ngiting sagot ni Enrique na piniling humarap sa kausap, para makita nito ang magiging reaksyon ng heredero.

“Ano?!” nanlalaking matang gulat na reaksyon ni Timothy. “Bakit dinala mo ako dito?” muling tanong ng heredero ng makabawi ito.

“Masyadong delikado kung iuuwi kita sa mansyon, kaya pinili kong dalhin kita sa probinsya, dito mas makakasiguro akong ligtas ka.” seryosong sagot ng binatang pulis.

“Pe-pero paano ang pag-aaral ko? At bakit hindi mo muna ako tinanong kung gusto ko ang manatili dito?” tanong at katwiran ni Timothy.

“Bago ko sagutin iyan, una ko munang sasagutin ang mga tanong mo kanina.” simula ni Enrique na umupo malapit sa puwesto ng heredero. “Sa tanong mo kung bakit magkatabi tayong natulog, syempre bahay ko ito kaya natural lang na sa kuwarto at sa kama ako matulog, at dahil isa lang ang kamang meron ako, siguro naman mas gugustuhin mong mahiga katabi ako kesa sa matigas na lapag kita dalhin.” ngising patuloy ng barakong pulis.

“So? Kailangan ko pa palang ipagpasalamat ’yon? Thank you ah.” sarkastikong singit ni Timothy.

“Pwede bang mamaya ka na lang sumabat? Heto na nga oh, sasagutin ko na ang marami mong tanong sa akin pagkatapos mo’kong gisingin sa masakit na sampal kanina.” kunot-noong bawal ni Enrique sa nagsisimula na namang magsungit na heredero.

Sa nakitang ’di na umimik ang heredero, ipinagpatuloy ni Enrique ang pagsagot sa mga tanong kanina ni Timothy.

“Sa tanong mo kung bakit wala kang suot na damit bukod sa boxer brief, siguro naman nasagot na iyon kanina, nang sabihin ko sa’yong basa pa ang mga ’yon dahil nilabhan ko kagabi.” sa pagpapatuloy nitong magpaliwanag, nakatitig si Enrique sa mukha ng heredero, kaya kita nito ang pagtango bilang sagot ni Timothy. “At sa hindi ko pa nasasagot sa tanong mo, bago mo ako gisingin sa masakit na sampal, wala akong ginawang masama sa’yo, kabaligtaran nga eh dahil ilang beses kong naramdaman ang pagyakap mo ng mahigpit sa akin kaninang madaling araw.” nakangisi sa mga sandaling iyon si Enrique, bagamat ang totoo’y siya ang may kagagawan kung bakit nakahiga sa kanyang bisig ang heredero at mahigpit na yakap siya nito

Sa narinig sa lalaki ay pinamulahan ng mukha si Timothy, inaamin nito na masarap sa kanyang pakiramdam ang akala nitong yakap na unan ng magising ang kanyang diwa kanina.

“Ma-malay ko bang ikaw ’yong katabi ko kanina, sa kuwarto ko, nakasanayan ko ng niyayakap ang unan ko kapag natutulog ako.” depensa kaagad ng heredero ng makabawi ito sa hiya.

“Pero kung tatanungin kita baby, alin ang mas masarap yakapin, ang unan o ang katawan ko?” ngising tanong ni Enrique.

“Ano bang klaseng tanong ’yan Miguel, syempre ang unan ko!” iwas ng tinging sagot ni Timothy.

“Ang unan daw, ’di ako naniniwala.” asar ni Enrique sa alam nitong pikon na heredero.

“’Di ’wag kang maniwala, mabuti pang sagutin mo na ako kung bakit nagdesisyon kang isama ako dito at ni hindi mo man lang ako tinanong kung ayaw o gusto ko, pati na kung paano makakaapekto sa pag-aaral ko ang hindi ko pagpasok habang nandirito tayo.” muling humarap si Timothy at tumingin ito sa mukha ng lalaki.

“Huwag mo ng alalahanin ang tungkol sa pag-aaral mo, naipagpaaalam na rin kita at naiintindihan nilang hindi ka muna makakapasok dahil sa nangyaring pagtatangka sa buhay mo, at sa desisyon kong pagdala sa’yo dito nang walang pahintulot mo, siguro naman ay magagawa mong mapatawad ako dahil ginawa ko ito para sa kapakanan mo.” kuha ni Enrique sa isang kamay ni Timothy at tumingin ito sa mga mata ng huli.

Kung tutuusin, hindi naman ito tutol sa ginawa ni Miguel, ipinagpapasalamat nga nito at nandito sila ngayon sa lugar kesa sa umuwi sila sa mansyon. Sa nangyari kahapon, pangalawang buhay ng maituturing ni Timothy ang mayroon siya ngayon, alam nitong posibleng hindi sila nakaligtas ng mga kasama kung hindi dahil sa tulong ng mga pulis, at heto ngayon kasama niya ang alam niyang lalaking nais lang ay maging ligtas siya na may tama rin ng baril dahil sa kanya.

“Salamat Miguel, at sorry dahil sa nabaril ka, sorry rin dahil palagi kitang sinusungitan.” hiyang saad ng heredero na napayuko na lamang.

“Hindi baby, wala kang dapat ihingi ng sorry, walang may gusto sa nangyari at hindi ikaw ang kilala kong senorito kundi ka magsusungit.” alo kaagad ni Enrique sa mahal at biro rin nito, kasabay ng paghawak nito sa baba ng heredero para magtama ang mga mata nila.

Sa pagtitigan nilang dalawa, dahan-dahang lumapit ang mukha ni Miguel sa kanya, pero bago pa magtagpo ng tuluyan ang kanilang mga labi, bumalik sa isipan ng heredero ang nakita nitong ayos nila Violet at Miguel.

Sa naalala nga ay naitulak ni Timothy ang dibdib ng lalaki, tsaka ito tumingin ng masama rito.

“Akala mo nakalimutan ko na? Hindi mo pa naipapaliwanag ang ginawa ninyong kababuyan ni Violet sa ospital.”

Sa narinig ni Enrique, batid nitong wala ng ibang paraan kundi ang ipagtapat sa heredero ang totoo.

“Sige ipapaliwanag ko na, kaya makinig kang mabuti sa mga sasabihin ko.” simula ni Enrique na huminga muna ng malalim.

“Kaya ko hinayaan si Violet ay dahil kailangan ko siya para sa mis-” naputol na pagpapaliwanag ni Enrique, dahil sa sunod na narinig nila.

“Tok! Tok! Tok!”

“Bumalik ka sa kuwarto senorito.” mahinang utos ni Enrique sa heredero.

“A-anong nangyayari Miguel?” kabang tanong ni Timothy.

“Please baby pumasok ka muna sa kuwarto, baka nasundan tayo.” pakiusap ni Enrique sa mahal, at mabilis nitong kinuha ang baril sa kabinet.

“Ba-bakit may baril ka Miguel?” nanlalaking mata at ’di makapaniwala si Timothy, pagkakita nito sa kasamang may hawak na ngayong baril.

“Baby mamaya ko na ipapaliwanag ang lahat, please sundin mo muna ako.” muling pakiusap ng binatang pulis sa batid nitong naguguluhang heredero, na mabilis rin nitong hinalikan sa labi para uminahon ito.

Nag-aalala man para kay Miguel, minabuti ng heredero na sumunod na lamang sa utos ng lalaki, na sa isang iglap ay naging misteryoso sa kanya ang buong pagkataong meron ito. At bago tuluyang makapasok sa kuwarto, kita pa ni Timothy ang pagbukas ng pinto ni Miguel na may hawak-hawak na baril.

…

Handa sa anumang posibleng mangyari, pagbukas ng pinto ni Enrique, bumungad sa kanya ang dalawang matipunong lalaki na parehong nakataas ang dalawang mga kamay.

“Hindi kami mga kalaban sir, katunayan pinadala kami ni Boss Sergio para maging bodyguard ni senorito Timothy.” saad ni Samuel pagkabukas sa pinto ng lalaki.

“Tama ang kakambal kong si Samuel sir, ako naman si Ramuel, puwede na ba naming ibaba ang mga kamay namin.” segunda at pakilala ni Ramuel.

“Hindi muna, tumalikod kayo pareho.” tanggi ng Kapitan na may hawak na baril, at sa halip ay utos nito sa dalawa.

Kaagad namang sumunod sina Samuel at Ramuel, batid nilang tama nga ang kanilang boss sa pakilala nito sa kanila sa lalaki.

Kaagad kinapkapan ni Enrique isa-isa ang dalawang lalaki, pinili ng binatang pulis na maniguro para na rin sa kaligtasan nila ni Timothy. Sa ginawa ngang pagkapkap ay nakita nito ang ID ng dalawa sa kanilang mga wallet, pati na ang cellphone ng nagngangalang Ramuel.

“Buksan mo ang cellphone ko sir, walang password iyan, tsaka mo tawagan ang may pangalan na boss, para makasiguro kang nagsasabi kami ng totoo.” suhestiyon ng nakatalikod paring si Ramuel.

Iyon ang plano ni Enrique, kaya hindi man sabihin iyon ng lalaki, balak nitong tawagin ang boss na tinutukoy ng dalawa na nagpadala sa kanila.

Ilang segundo lang na pagring ng tinatawagan, kaagad ng sinagot ng nasa kabilang linya ang tawag.

“Kamusta Miguel? O mas dapat bang tawagin kitang, Police Captain Enrique Valiente.” bungad ng pamilyar na boses sa kabilang linya, na gumulat sa binatang pulis.

KABANATA XXX

“Napipi ka na yata Enrique? Hindi na ako magpaligoy-ligoy pa, alam ko ang lahat ng tungkol sa’yo, gaya ng alam kong may ideya ka na rin kung sino talaga ako.” muling narinig ni Enrique sa kilala nitong boses ni Sergio.

“Anong gusto mong mangyari Sergio?” tanong ni Enrique sa kausap ng makabawi ito.

“Ipagpatuloy mo ang pagtatrabaho sa akin, pero hindi bilang hardinero, mula ngayon bukod sa pagiging personal driver mo sa anak ko, magiging pangunahing bodyguard ka na rin niya.”

“Hindi ako magtatrabaho para sa’yo Sergio at hindi mo na kailangan pang kuhanin ako bilang bodyguard, dahil handa kong gawin ang lahat para maging ligtas si Timothy at una kong gagawin ang ilayo siya sa’yo.” galit na saad ng binatang pulis sa kausap.

“Kung ako sa’yo Kapitan ay ’di ko gagawin iyon, at para maliwanagan ka sa ibig kong sabihin, tignan mo ang video file sa gallery ng hawak mo ngayong cellphone, ibaba ko na muna ito at tawagan mo ako kapag tapos munang pinanood ang video.”

Sa narinig ay ’di alam ni Enrique kung bakit bigla itong kinabahan, ganunman ay pinili nitong sundin ang sinabi ng kausap. Pagkakita nito sa videong tinutukoy ni Sergio, pinindot ng binatang pulis ang play button, kaya naman bumungad sa kanya ang gabing may mangyari sa kanila ng heredero.

Ilang minuto ang nakalipas matapos na mapanood ni Enrique ang video. Muling tinawagan ng binatang pulis ang kausap kanina.

“Ano Kapitan nagustuhan mo ba ang napanood mo? Tarantado ka! Hindi ba ang tunay na pakay mo sa mansyon ay tungkol lang sa akin? Pero imbes na misyon mo ang atupagin mo, pinili mong trabahuhin ang katawan ng pinaka-iingatan kong kaisa-isang heredero! Alam ko na ang lahat ng mga nangyari habang wala ako sa mansyon, bukod sa mga cctv na akala ninyo ng kasamahan mo, may mga kamerang nauna ng nailagay noon sa bawat sulok ng mansyon, nung unang pagpasok mo palang bilang hardinero, alam ko na ang tungkol sa misyon mo, hinayaan kita dahil interesado lang ako kung hanggang saan ang malalaman mo, pero hindi ko akalain na magkakainteres ka sa anak ko. Galit man ako sa nagawa mong pagsasamantala sa anak ko, alam kong hindi ko na maibabalik ang nangyari sa kanya. Pasalamat ka na lang at nagalingan ako sa napanood kong ginawa mo kay Andres kaya nananatili ka pang buhay ngayon, at hindi naman ako nagsisisi sa desisyon kong iyon, nang dahil sa’yo naging ligtas ang anak ko sa nangyaring pananambang sa kanya kahapon. Kaya mamili ka Enrique, magiging bodyguard ka ng anak ko, o kamumuhian ka niya kapag napanood niya ang videong napanood mo, bukod pa sa kasong rape na isasampa ko sa’yo kapag tinanggihan mo ang alok ko.” bungad muli sa kanya ni Sergio.

Dala nga ng takot nito noon na malaman ni Timothy ang tungkol sa bagay na iyon, mabilis na pinabura ng Kapitan ang video ng gabing may mangyari sa kanila ng heredero, pati ang video recorder na pag-aari ni Andres ay binura rin niya ang na-record na video.

Sa puntong iyon, hindi alam ni Enrique kung paano pa niya malulusutan ang sitwasyon kinalalagyan. Alam nito na tama si Sergio na kamumuhian siya ng pinakamamahal nitong heredero kapag napanood nito ang edited na video.

Ang napanood na video ng Kapitan ang tila ba plano nila ni Andres para gahasain ang heredero. At kapag hindi siya pumayag, batid rin ng binatang pulis na hindi sapat ang kanyang salita, para pasinungalingan ang laman ng video na siguradong mapapanood ng pinakamamahal nitong heredero, bukod pa dun alam rin ni Enrique na malaki ang tiyansang makukulong siya.

“Sige pumapayag na ako Sergio, pero kapalit ay buburahin mo ang lahat ng videong minanipula mo.” pagpayag na sagot at hinging kapalit ni Enrique.

“Hindi ganun kadali ’yon Kapitan, leverage ko iyon laban sa’yo kapag sinuway mo ako, pero lalaki akong kausap Enrique at ’wag kang mag-alala, batid ko namang masaya ang anak ko sa anumang relasyong meron kayo, kaya hindi ako tutol sa inyong dalawa, isa pa pala bago ito ibaba, ’wag mo munang ipaalam kay Timothy ang tungkol sa mga gawain ko.”

“Naiintidihan ko Sergio, pero hindi ko na kailangan ang dalawang pinadala mo, tiwala ako sa kakayahan ko para manatiling ligtas si Timothy.”

“Bilib din ako sa laki ng tiwala mo sa sarili mo Enrique, ’wag kang mag-alala at napatunayan mo na sa akin ang galing mo nang mailayo mo sa kapahamakan ang anak ko kahapon, pero mas panatag ako kapag kasama mo ang dalawang iyan, isa pa, magaling ang dalawang iyan at sila rin ang mag-uulat sa akin kapag may ginawa kang hindi ko nagustuhan.

Panandalian namang tinignan ng Kapitan ang dalawang lalaking makakasama nila ng heredero magmula ngayon, at sa paliwanag ni Sergio, batid ni Enrique na wala itong magagawa kundi ang muling sumunod.

“Kung wala ka ng sasabihin, ibaba ko na ito.” huling narinig ng Kapitan sa kausap.

Sa natapos na usapan nila ng ama ng heredero, napabuntong-hininga na lamang ang binatang pulis, dahil alam nitong natapos at nabigo na rin ang kanyang misyon.

“Heto na ang cellphone mo.” abot ni Enrique sa cellphone ng lalaking nagngangalang Ramuel.

“Ngayong naniniwala ka na, na pinadala kami ni boss at alam mo na ang mga pangalan namin, ano ang itatawag namin sa’yo sir?” tanong ni Ramuel sa lalaking alam nila ang tunay na pagkatao at magiging kasama nila sa pagbabantay sa anak ng kanilang boss.

“Tawagin n’yo na lang akong Ric, at paalala ko lang sa inyo, ako ang susundin ninyo at hindi ako ang susunod sa inyo.” seryosong sagot ng Kapitan at isa-isa nitong tiningnan sa mga mata ang dalawa, pinili rin ng binatang pulis na tawagin siya ng dalawa sa totoo nitong palayaw, dahil mamaya ay ipagtatapat na rin nito sa mahal ang totoong pagkatao niya.

“Nandito kami para kay senorito, Ric, at kung sa tingin namin ay ikabubuti niya ang iuutos mo sa amin ay walang pag-aalinlangan kaming susunod, pero ibang usapan na kapag walang kinalaman sa kanya ang iuutos mo.” matapang na sagot ni Samuel.

“Ikaw sang-ayon ka ba sa sagot ng kakambal mo?” baling ng Kapitan kay Ramuel.

“Oo, sang-ayon ako Ric, at gaya ng pagtawag namin sa palayaw mo, Ram na lang ang itawag mo sa akin, at Sam naman sa kakambal ko.” maagap na sagot ni Ramuel at minabuti rin ng binata na ipaalam sa magiging kasamang bodyguard ang mga palayaw nila ng kakambal.

“Kung ganun sang-ayon rin ako Ram at tama naman kayo sa sagot ninyo ni Sam, mabuti pa ay pumasok na tayo nang makilala na rin kayo ni senorito.” patuloy ni Enrique sa dalawang lalaki.

Naunang pumasok sa bahay ang binatang pulis at nakasunod naman ang dalawang matipunong lalaki.

“Maupo muna kayo, pupuntahan ko lang sa kuwarto si senorito.” baling ni Enrique sa dalawa at dumiretso na rin ito sa kuwarto pagkatapos.

“Senorito, ako ’to si Miguel, maaari ka ng lumabas.” tawag ni Enrique sa heredero.

Sa narinig na pamilyar na boses ng kanyang personal driver, kaagad na nagtungo sa pintuan ang kanina pa balisang binata.

“Miguel!” salubong na mahigpit na yakap ni Timothy nang makitang ligtas at maayos ang nakatayong lalaki.

“Baby, ayos lang ang lahat.” alo ni Enrique sa mahal, nang maramdaman ng binatang pulis na nabasa ang suot niyang damit, na batid nitong galing sa naiyak na heredero.

“Ba-bakit ang tagal bago ka bumalik? Tapos sobrang tahimik ng lugar, a-akala ko may masamang nangyari na sa’yo.” sumbat ng heredero sa yakap parin nitong lalaki.

“Sorry baby pinag-alala kita, pero itong pangako ko sa’yo, kailanman ay hindi ko gagawin ang iwanan ka, kaya tahan na please.”

“Promise?” tanong ni Timothy na humiwalay na sa pagyakap kay Miguel.

“Promise, baby ko.” sagot ni Enrique, kasabay ng pagpunas nito sa mga luha ng heredero.

“Si-sino sila Miguel?” tanong ni Timothy ng mahagip ng kanyang mga mata ang presensya ng dalawang magkahawig na lalaki.

“Mabuti pa ay lapitan na natin sila, para makilala na ninyo ang isa’t-isa.” minabuti ng binatang pulis na puntahan na nila ng heredero ang kinaroroonan ng dalawang lalaki.

“Ako si Ram senorito.” pagkatayo ay unang nagpakilala si Ramuel sa heredero.

“At ako naman si Sam senorito.” sunod na nagpakilala si Samuel.

“Ako naman si Timothy, bakit tinawag ninyo akong senorito at bakit kayo nandito?” naguguluhan parin sa mga sandaling iyon si Timothy.

“Ipinadala kami rito ng daddy mo senorito, sobra kasi siyang nag-alala ng malaman niya ang nangyari sa inyo kahapon, at nandirito kaming dalawa ng kakambal ko, dahil mula ngayon ay magiging bodyguard mo kami.” paliwanag at sagot ni Ramuel sa herederong amo.

“Totoo ba ang sinasabi nila Miguel?” baling ni Timothy sa personal driver, na tanging taong pinagkakatiwalaan nito.

“Oo senorito, nakausap ko ang daddy mo sa cellphone ni Ram kanina, at sa bibig mismo niya nanggaling na magiging personal bodyguard mo silang dalawa magmula ngayon, sobra kasi siyang nag-alala sa’yo dahil sa nangyari sa atin kahapon.” sagot ni Enrique.

“Naiintindihan ko kung saan nanggagaling si Dad, pero kailangan ba talagang magkaroon ako ng mga bodyguards? Anong sa tingin mo Miguel?” saad at hinging opinyon ni Timothy sa personal driver.

“Senorito alam kong medyo maninibago ka sa umpisa, pero nanggaling na mismo sa’yo na may pinanggagalingan ang daddy mo kaya niya naisip na bigyan ka ng mga bodyguards, naniniguro lang siya na magiging ligtas ka.” sagot ni Enrique, na bagamat ayaw rin nito ang ideyang may mga makakasama sila ng heredero magmula ngayon.

“Pati rin ba sa loob ng uni ay makakasama ko kayo?” baling ng heredero sa kambal.

Sandaling nagkatitigan ang kambal, na bagamat walang kinatatakutan at sanay na sa delikadong trabaho, ‘di malaman ng dalawa kung bakit ngayon sa pagtatanong lang ng masungit na heredero ay tila kaagad silang tumiklop at’ di nila malaman kung sino sa kanila ang sasagot.

Pigil naman ni Enrique ang matawa sa nakitang reaksyon ng kambal, kunsabagay maging siya na marami ng delikadong misyon at nakalaban ay inaamin nitong may takot rin sa heredero.

“Senorito, nagtatanong ka ba o pinapagalitan mo sila.” sabat ni Enrique.

“Sorry Ram at Sam, gusto ko lang talagang malaman.” huminahong saad ni Timothy.

“Sa tanong mo senorito, pasensya na pero kabilin-bilinan ni boss Sergio ay kung saan ka man naroon, kailangang nandoon rin kami.” sagot ni Ramuel.

“Seryoso kayo?! Eh daig ko pa pala ang anak ng Presidente kung ganun, payag naman ako na magkaroon ng mga bodyguards, pero pati sa uni? Ano? Kahit sa loob ng University may gustong pumatay sa akin?” naiiling na saad ng heredero na naiinis sa sitwasyong mayroon ito ngayon, at para hindi nito maibunton sa mga bodyguards ang nararamdaman, pinili ni Timothy na bumalik na lamang sa kuwarto.

Gaya nga ng inaasahan ni Enrique, alam nitong ’di kaagad magiging kumportable sa bagong sitwasyon ang heredero. Kung kasi dati ay nasasakal na si Timothy, na hindi magawa ang kahit pagpunta lang sa party ng mga kaklase o lumabas ng walang kasamang driver, paano pa ngayon na bawat kilos nito ay may makakasama ito.

“Diyan na muna kayo Ram, Sam, batid kong alam n’yong hindi madali para sa kanya ang lahat.” baling ni Enrique sa kambal at pinili nitong sundan sa kuwarto ang heredero.

…

Sa loob ng kuwarto, abala si Timothy na nasa may bintana at pinagmamasdan ang tanawin sa labas.

“Ang ganda hindi ba?” pagkalapit ni Enrique sa puwesto ni Timothy, inilagay ng binatang pulis ang mga braso nito sa tiyan ng heredero at yumakap ito mula sa likod.

Ramdam ni Timothy ang init, mula sa naramdamang pagyakap sa kanya ni Miguel, at sa simpleng ginawa lamang sa kanya ng lalaki, pansamantalang kinalimutan ng heredero ang mga gumugulo sa kanyang isipan.

“Tama ka Miguel, bukod sa maganda ang lugar, napakatahimik rin dito.” sang-ayon ni Timothy.

“Baby, magiging maayos rin ang lahat promise.” pangako ni Enrique sa mahal at hinalikan nito ang ulo ng heredero.

“Sana nga Miguel.” alam man nitong walang kasiguraduhan ang mga mangyayari bukas, para kay Timothy, sapat ng kasama niya ngayon si Miguel at panghahawakan nito ang pangako sa kanya ng lalaki na magiging maayos rin ang lahat balang araw.

KABANATA XXXI

“Isa sa inyo ang sasama sa amin, ang isa ay mananatili rito sa bahay, para kung may ibang taong pumasok sa gubat ay kaagad kaming matitrimbihan.” kausap ni Enrique sa kambal. Gaya nga ng kagustuhan ng mahal nitong heredero, papunta na sila ngayon sa gubat, paraan na rin ito ng binatang pulis para malibang si Timothy at masabi na niya rito ang katotohanan tungkol sa kung sino ba talaga siya.

Sandaling nag-usap sa pagitan ng kanilang mga mata ang kambal, at dahil kilala na nila ang isa’t-isa mula pa ng mga bata pa lang ang mga ito, sa pagtango ng isa ay nagkasundo na kaagad sila sa iisang desisyon.

“Ako ng sasama sa inyo Ric.” saad ni Sam.

“Sige, ikaw ng bahala dito sa bahay Ram, babalikan ko lang sa kuwarto si Tim.” baling ni Enrique sa kambal.

…

“Aalis na ba tayo?” ’di maitago ni Timothy ang saya at excitement nang muling balikan siya ni Miguel sa kuwarto.

“Oo baby, nakahanda na ang lahat ng mga dadalhin natin.” ngiting sagot ni Enrique na nahawa sa masayang mukha ng heredero.

“Oh halika na, para makita ko na ang ikinuwento mo sa akin kanina.” mabilis na tumayo ang heredero, na kaagad nahila ang kamay ng kasama.

Sa paghila ni Timothy sa kamay ni Miguel, hindi man lang natinag sa pagkakatayo ang lalaki, sa halip sunod na naramdaman ng heredero ang mga labi ng lalaki sa kanyang sariling mga labi.

“Sa-sandalimmphh Mimmphguel.” awat ni Timothy sa ginagawang paghalik ng lalaki.

“Bakit? Akala ko ba ang sabi mo kanina, halikan na, kaya nga hinalikan kita.” depensa ni Enrique, na napako ang mga mata sa masarap at matamis na maga ring mga labi ng heredero.

“Manyak ka talaga.” hampas ni Timothy sa dibdib ng pilyong lalaki.

“Oops anong sabi ko kanina? Hindi ba ang sabi ko, ayaw kong maririnig na tatawagin mo ulit ako ng ganun? Gusto mo yata talagang manyakin kita, wala akong pakialam kahit pa may mga kasama tayo at marinig ang mga ungol mo sa gagawin ko sa’yo.” ngising sagot ni Enrique.

“Miguel ano ba?! Puro ka naman kasi kalokohan eh.” inis pero namumula ang mukhang saway ng heredero sa kasama.

“Sige na titigil na, pero isang kiss muna baby, nabitin kasi ako kanina.” hinging kapalit nang wais na barakong pulis.

“I-isa lang, tapos aalis na tayo.”

“Promise isa na lang baby ko.” maagap na sagot ni Enrique, na maagap ring hinagkan muli ang mga labi ng heredero.

…

Pansin ng kambal ang magang labi ng heredero, pagkalabas nito kasama ang pulis. At iisa ang nasa isip ng dalawa, tunay ngang nahulog ang magaling na Kapitan sa anak ng kanilang boss.

“Mag-enjoy kayo sa gubat senorito.” saad ni Ram.

“Salamat kuya Ram, ikaw ng bahala dito sa bahay ni Miguel, mamayang pag-uwi dadalhan ka namin ng mga prutas.” ngiting sagot ni Timothy.

“Alam mo na ang gagawin Ram.” baling ni Enrique sa bodyguard.

“Oo Ric.” maagap na sagot ni Ramuel.

Sandaling napatingin ang heredero sa dalawa, sa narinig nitong sagot ni Ramuel kay Miguel, ganunman ay mabilis nitong iwinaksi ang bagay na iyon at naisip na baka nagkamali lang ito ng narinig.

“Kailangan ba talagang kasama pa natin si kuya Sam?” baling ni Timothy sa kasabay nito sa paglalakad.

“Oo baby, trabaho n’ya iyon kaya hayaan mo na lang siya.” sagot ni Enrique.

“Hindi ko alam kung kailan ako masasanay sa ganitong set-up Miguel, ngayon pa lang ay nahihirapan na ako, paano pa kapag pumasok na muli ako sa uni.” labas ng saloobin ng heredero.

“Sa ngayon baby, sumunod ka na muna sa kagustuhan ng daddy mo, hayaan mo at titignan ko kung may magagawa ako para kahit papaano ay maging kumportable ka.”

“Hay wala naman akong ibang choice, kung hindi ang tanggapin na lang ang lahat.”

“Hey cheer up baby, kaya nga nandito tayo para makalimutan mo pansamantala iyon.” saad ni Enrique, kasabay ng paghawak nito sa isang kamay ng heredero na hinalikan rin nito.

“Tama ka Miguel, at salamat dahil kasama kita.” ngiting sagot ni Timothy.

“Huwag ka na munang magpasalamat baby, marami pa tayong gagawin, at kapag sinuwerte, malay mo ay gumawa rin tayo ng baby natin mamaya.” saad at muling biro ng pilyong barakong pulis.

“Miguel!” saway ng heredero sa lalaki.

“Hahahaha ang sarap mo talagang asarin baby.” natatawang saad ni Enrique, na muli’y ’di nabigong makita ang pamumula ng mukha ng cute at mahal nitong heredero.

“Akin na nga ang kamay ko, nakakainis ka Miguel.” muling tangkang pagbawi ng heredero sa sariling kamay, na ayaw pakawalan ng natatawa ngayong lalaki.

“Ikaw naman baby, hindi ka pa nasanay sa akin, ang cute mo kasi lalo kapag namumula ang mukha mo, hay pasalamat ka talaga at nakakaya ko pang magpigil.” saad ni Enrique.

Hindi man maintindihan ang huling narinig nito sa katabi, hinayaan na lang ni Timothy ang magkahawak paring kamay nila ni Miguel.

Ilang minuto pa ang lumipas na paglalakad ng tatlo, narating na nila ang gitnang bahagi ng kagubatan.

“Sam gaya na napag-usapan natin, maiiwan ka dito para magbantay at alam mo na rin ang gagawin kung sakali mang may darating na kalaban.” baling ni Enrique sa bodyguard ng heredero.

“Oo Ric.” sagot ni Samuel.

Sa naging usapan ng dalawang kasama, tanging ang pagtawag lang ni Sam sa pangalang Ric kay Miguel ang nakakuha ng interes sa heredero.

Sa mga sandaling iyon, batid ni Timothy na hindi na lang ito namali ng rinig kanina, ganunman pinili nito ang manahimik na muna.

“Paano tara na sa may talon?” ngiting yakag ni Enrique sa heredero.

“Sige.” ngiting sagot ni Timothy.

Habang sinisinumulan nila ang paglalakad papunta sa talon, mahigpit ang pagkakahawak ni Enrique sa kamay ni Timothy. Handa rin ito kung may mga kalaban na darating, dahil sa kanyang kaliwang tagiliran ay nakalagay ang Cuarenta y Cinco na uri ng baril na puno rin ng bala ang magasin.

“Ang tahimik mo yata baby ko.” pansin ni Enrique sa kasama na kanina pa walang imik.

“Miguel sino ka ba talaga?” tumbok ni Timothy sa nais nitong malaman, habang seryoso rin itong nakatingin sa matipuno at guwapong lalaki.

“Bago ko sagutin iyan baby, hayaan mo munang makarating tayo sa may talon, promise ipagtatapat ko na ang lahat sa’yo mamaya.” pakiusap ni Enrique sabay muling bawi nito sa kamay ng heredero.

Isang tango ang naging sagot ni Timothy sa pakiusap sa kanya ni Miguel, hinayaan rin nito na muling hawakan ng lalaki ang kanyang kamay habang patuloy sila sa paglalakad papunta sa talon.

Ilang minuto pa ang lumipas, unti-unti ng natatanaw ni Timothy ang talon kasabay rin ng naririnig nitong ingay na dulot ng pagbagsak ng tubig galing doon papunta sa tanaw na rin nitong ilog.

Kita ni Enrique ang masayang reaksyon ng heredero habang papalapit na sila sa may talon, at masaya rin ang binatang pulis dahil dun.

“Ano baby nagustuhan mo ba?” ngiting tanong ni Enrique sa herederong abala sa pagtingin sa buong paligid.

“Sobra Miguel, my God! First time kong makakita at makapunta sa ganito kagandang lugar.” sagot ng namamangha paring heredero.

“Kung ganun pala, ano pa ang hinihintay natin, maligo na tayo.” suhestiyon ni Enrique na abala na sa pagtanggal sa mga suot na damit.

Pagbaling ni Timothy kay Miguel, nasilayan muli ng heredero ang makisig na katawan ng huli na tanging boxer brief na lang ang suot, kaya naman sandaling napako ang tingin nito sa katawan ng lalaki.

“Baby maghubad ka na rin, ’wag ka ng mahiya nakita ko na rin iyan kagabi.” ngising saad ni Enrique sa natigilang heredero.

“Manyak! Mauna ka nang maligo, pagkatapos tumalikod ka kung gusto mong samahan kita.” inis na sagot ni Timothy sa nag-uumpisa na namang mang-asar na lalaki.

“O baka naman gusto mong ako ang maghubad ng mga suot mo, nakahanda ako baby.” balewala ng barakong pulis sa narinig, bagkus muli nitong inasar ang heredero kasabay ng paglapit rin nito rito.

“Subukan mong lumapit, makikita mong manyak ka!” banta ni Timothy sa papalapit sa kanyang lalaki.

“Kanina ka pa sa kakatawag sa akin ng manyak, isang tawag mo pa sa akin ng ganun, hindi ako nagbibiro Timothy at gagawin ko talaga iyon sa’yo.” seryosong saad ni Enrique na nasa tapat na ngayon ng napiping heredero.

‘Damn! Gustong-gusto ko na muling gawin iyon sa’yo.’ saad sa isip ng barakong pulis na muli’y ibayong pagpipigil ang ginagawa sa sarili.

“O sige na mauuna na ako, sumunod ka kaagad.” pagpayag ni Enrique, pero bago iyon, muling hinagkan nito ang mga labi ng heredero.

‘Manyak talaga.’ saad sa isip ni Timothy, na sinundan ng tingin ang paglusong sa ilog ng lalaki.

Kaagad ng naghubad ng mga damit ang heredero at tanging boxer brief na lang ang suot nito ng sumunod itong lumusong sa ilog.

Pagkatalikod ni Enrique ay nakita nitong kasama na niya sa ilog ang heredero.

“Tara baby, paunahan sa paglangoy papunta sa talon.” ngiting saad ni Enrique.

“Game ako d’yan Miguel, ang matalo may parusa mamaya.” ngiting sagot ni Timothy, na kampanteng mananalo sa laro nila ng lalaki.

“Sige ba, ihanda mo ang parusa mo baby.” ngising sang-ayon ng barakong pulis.

“Hoy man- Miguel, puro kalokohan na naman ang nasa isip mo.” inis na saad ni Timothy na napigil ang sariling tawagin ng manyak ang lalaki, inaamin ng heredero na kinabahan ito at baka totohanin ng lalaki ang banta nito sa kanya kanina.

“Wala ng bawian baby, pero don’t worry masisiyahan tayong dalawa sa parusang ibibigay ko sa’yo mamaya.” ngising saad ni Enrique.

“Ewan ko sa’yo, iyon ay kung mananalo ka.” ngising balik ni Timothy sa mayabang at manyak na lalaki, kasabay ng paglangoy nito para iwanan si Miguel.

“Baby ang daya mo!” sigaw ni Enrique sa nakitang ginawa ng heredero.

Hinayaan ni Timothy ang narinig nito sa lalaki, at ipinagpatoy nito ang paglangoy papunta sa may talon.

Batid ni Enrique na magaling sa paglangoy ang heredero at isa iyon sa mga hobby nito, pero ikukumpara sa galing niya ay malayo pa ang agwat nila ni Timothy.

Ang ngiting nasa mukha ng heredero na malapit ng marating ang talon, napalitan kaagad ng makita nito ang paglampas sa kanya ng mabilis na paglangoy ni Miguel.

“Paano ba ’yan baby ko, ako ang nanalo.” ngising saad ni Enrique ng makalapit sa kanya ang natalong heredero.

“Fine nanalo ka na, anong parusa ko?” inis na sagot ni Timothy.

“Baby naman bawal ang pikon, sayo nanggaling kanina na may parusa ang matatalo hindi ba?” ngiting paalala ni Enrique.

“Oo na, malay ko ba kasing may lahi kang shokoy sa bilis mong lumangoy.” simangot na sagot ni Timothy na ’di parin matanggap ang pagkatalo.

“Baby naman, sa guwapo kong ’to mukha ba akong shokoy?” kunot-noong depensa kaagad ni Enrique.

“Saan banda Miguel? Sige na ikaw na ang panalo, ano na ang parusa ko?” bara ni Timothy sa inaamin niyang guwapo naman talagang lalaki, at muling tanong nito sa magiging parusa.

“Make love with me baby.” seryosong sagot ni Enrique, na mabilis na hinawakan ang pisngi ng heredero.

“Mi-Miguel.” tanging naging sagot ni Timothy, na sunod na napapikit ang mga mata sa nakitang dahan-dahang paglapit ng mukha sa kanya ng lalaki.

KABANATA XXXII

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga

bata.

Tuluyan ng pinakawalan ni Enrique ang pagpipigil nito sa sarili, lalo na ng wala itong nakuhang pagtutol sa gumanti rin ng halik sa kanyang si Timothy.

Naging mas mapusok pa ang ginagawang pag-angkin ng barakong pulis sa ’di nito pagsasawaang malambot, mapula at matatamis na mga labi ng heredero. Kasabay ng patuloy nilang paghahalikan, ang malamig na tubig na nanggagaling sa talon, na pinapainit naman sa nag-uumpisang pagpapadama nila ng pagmamahal sa isa’t-isa.

Sa isang iglap pa, madaling nailagay ng barakong pulis sa kanyang bewang ang dalawang binti ng heredero. Sa ganoong posisyon, mas naging madali ang pagpapatuloy nila ng halikan ni Timothy.

Sa maikling panahon na nakilala at nakasama niya ang hardinero na ngayo’y personal driver na niya, batid ni Timothy na tuluyan ng nahulog ang loob niya sa lalaki. At kahit pa sa mga nakalipas na oras ay tila naging misteryoso ang totoong pagkatao ni Miguel, sapat na ang sinasabi ng kanyang isip at sinisigaw ng kanyang puso na pagkatiwalaan ang lalaki, para hayaan rin ang nangyayari sa pagitan nila ngayon.

Nang tumigil sa ginagawa nilang halikan, inilayo ng barakong pulis sa nahuhulog na tubig na galing sa talon ang mga katawan nila ng heredeto, kaya pansin ng binata ang pagnanasa sa mga mata ng heredero, pati na ang namumulang mukha nito at ang magang mga labi na katatapos lang niyang angkinin. Hindi na nga nag-aksaya ng panahon si Enrique, at sunod nitong pinuntirya ang maputing leeg ng heredero.

“Uhmm ahh.” ungol ni Timothy sa sarap ng ginagawang pag-angkin sa kanyang leeg ni Miguel.

Ilang minuto rin ang ginawang pagpapak ng barakong pulis sa leeg ng heredero, at nang tumigil ito sandali sa ginagawa, isang ngisi ang sumilay sa mukha nito sa nakitang mga markang naiwan sa leeg ni Timothy.

“Damn baby, wala ka ng kawala ngayon sa akin.” bulong ni Enrique sa tenga ng heredero.

Ang pagnanasa at init na kanyang nararamdaman ay lalo pang sumidhi ng marinig nito ang bulong na iyon sa kanya ng lalaki, at bilang sagot ng heredero ay bumulong rin ito pabalik sa tenga ni Miguel.

“I’m ready daddy, please make love with me.”

“Damn! I will baby!” ulol na sagot ng barakong pulis, na lalo pang nagningas ang pagnanasang nararamdaman sa pagganting iyon ng heredero.

Muli, walang kahirap-hirap na nabuhat ng barakong pulis ang magaang katawan ni Timothy, hanggang sa magpantay sa mukha nito ang dibdib ng heredero na mabilis nitong sinunggaban.

“Ahh Miguelllll ahhh ahhhh.” parang kinuryente ang buong katawan ni Timothy sa ginagawang pagsuso ngayon ng lalaki sa kanyang mga dibdib.

Ipinagpatuloy ng barakong pulis ang pagsuso sa mapupulang utong ng heredero, na bahagya rin nitong kinagat-kagat at pagkatapos ay pinupuntirya rin ng kanyang pinatigas na dila.

’Di naman malaman ng heredero kung saan ipapaling ang kanyang ulo sa sarap ng ipinapadama sa kanya ni Miguel, na hawak nito ang buhok na minsa’y nasasabunutan rin nito.

“Damn baby ang sarap susuhin ng mga dibdib mo, pero ayaw ko man tumigil, patas lang siguro kung ako naman ang susuhin mo?” ngising saad ni Enrique at makahulugan itong tumingin sa mga mata ng heredero.

Hindi man nito alam ang gagawin, isang tango ang naging sagot ni Timothy sa matipuno at guwapong lalaking nagpalasap sa kanya ng langit sa nakalipas na ilang saglit.

Sa pagtango sa kanya ni Timothy, ibinababa ni Enrique ang buhat parin nitong katawan ng heredero.

Pagkababa sa kanya ni Miguel, sandaling pinagmasdan at hinangaan ni Timothy ang magandang katawan ng barakong lalaki. At ’di na namalayan ng heredero ang pagkagat nito sa sariling labi, nang simulan nitong haplusin ang makisig na katawan na nasa harapan nito.

Gamit ang hinlalaki at hintuturong daliri, sinimulang laruin ni Timothy ang kaliwang utong ni Miguel, sunod binigyang pansin rin nito ang kanan, na nilaro rin nito kagaya ng ginawa niya sa kabila.

Habang nilalaro ng heredero ang kanyang mga utong, seryosong pinagmamasdan naman ni Enrique ang kagat-labing mukha ni Timothy. Sa isip ng barakong pulis, muling bumalik sa kanya ang gabing may nangyari sa kanila ng heredero.

Nang magsawa sa ginagawang paglalaro sa magkabilang utong ni Miguel, pinasadahan ng isang kamay ng heredero ang walong prominenteng pandesal sa tiyan ng lalaki. Kasunod nun, nilapit ni Timothy ang kanyang mukha sa kanina lang ay hawak niyang mga abs ni Miguel, at ’di na nga nag-aksaya ng panahon ang heredero na kaagad na dinalaan ang mga pandesal na iyon ng huli.

Pigil ni Enrique ang mapamura sa ginawang iyon ni Timothy, muli’y nasaksihan nito ang itinatagong pagkawild ng heredero.

Nang makuntento sa paghalik at pagdila sa  mga pandesal ni Miguel, muling binalikan ng heredero ang dalawang utong ng lalaki ay ito naman ang salitan nitong sinuso.

“Ahh baby.” ungol ni Enrique sa sarap na hatid ng kasalukuyang ginagawa ni Timothy.

Pinag-igihan pa lalo ng heredero ang ginagagawang pagsuso sa magkabilang utong ng lalaki, at ’di ito papatalo sa ginawa sa kanya ni Miguel kanina.

Sa sarap ngang hatid ng bibig ng mahal nitong heredero sa kanyang mga utong, kanina pa ramdam ng barakong pulis ang gustong kumawalang malaking sawa na nakasilip na sa suot nitong boxer brief.

“Baby, gusto ng maramdaman ni junior ang bibig mo.” awat ni Enrique sa kasalukuyang ginagawa ni Timothy, kasabay ng paggiya nito pababa sa ulo ng heredero.

Alam na ni Timothy ang nais mangyari ni Miguel, at handa nitong pagbigyan ang kagustuhan ng lalaki.

Sa puwesto nila ngayon ni Miguel, alam ni Timothy na mahihirapan ito sa susunod na gagawin, dahil natatakpan ng tubig ang ibabang katawan ng guwapo at matipunong lalaki. Kaya naman itinulak ng heredero ang dibdib ng lalaki, papunta sa mababaw na bahagi ng ilog.

Ilang sandali ang lumipas at mabilis nilang narating ni Miguel ang mababaw na parte ng ilog. At sa ginawang pagtango sa kanya ng lalaki, lumuhod na ang heredero para ipagpatuloy na ang pagpapaligaya kay Miguel.

Sa pagluhod ni Timothy, nasa tapat na ngayon ng kanyang mukha ang pagkalalaki ni Miguel, na hindi pa man nito nakikita ay batid nitong malaki na dahil sa pagkakabukol nito sa itim na boxer brief.

At dahil alam nitong mapapasubo ito ng literal, minabuti na ng heredero na palayain ang malaking sawa ng lalaki na kanina pa gustong kumawala sa suot na boxer brief.

Inaasahan man na malaki ang alagang iyon ni Miguel, panandaliang nanlaki ang mga mata ni Timothy nang tuluyang tumambad sa kanya ang malaking laman na iyon ng barakong lalaki. Pansin rin ng heredero na bukod sa may kahabaan ang burat na iyon ni Miguel, mataba rin ito ng ’di hamak sa inaasahan nito.

“Ang laki Miguel.”’ di na napigilang komento ni Timothy.

“Salamat, iyong-iyo lang ’yan baby.” ngising sagot ng barakong pulis.

Nang bumalik sa kasalukuyang ginagawa, sinimulan ng hawakan ni Timothy ang malaki at matabang burat na iyon ni Miguel.

Pigil ni Enrique ang sariling mapaungol, dulot pa lamang ng ginagawang pagtaas-baba ng kamay ni Timothy sa kanyang kahabaan, kaya naman hindi na rin ito makapaghintay sa unang pagkakataon na maisusubo siya ng heredero.

Kita ni Timothy ang nasasarapang mukha ni Miguel na napapapikit rin sa mga sandaling iyon, habang siya ay namamangha parin sa laki at taba ng burat ng lalaki.

At gusto pang makita ng heredero ang susunod na magiging reaksyon ng lalaki, kaya naman alam man nitong ’di kakasya ang malaki at matabang alaga ni Miguel sa kanyang bibig, inumpisahan ng isubo ni Timothy ang burat na iyon ni Miguel.

“Uhmm.” ungol ng barakong pulis ng maramdaman nito ang mainit, masikip at basang bibig ng heredero.

Pinagbutihan pa ni Timothy ang ginagawa, matapos na marinig ang ungol ng guwapo at matipunong lalaki. Kasabay ng paglabas-masok nito sa malaking ulo at sa makakaya nitong isubong kahabaan ng malaki at matabang burat ni Miguel sa kanyang makipot na bibig, ang pagtaas-baba rin nito gamit ang dalawang kamay sa malaking laman na iyon.

“Ahh ahh sige pa baby ahh ang sarap mong sumusoooohhh.” muling ungol ni Enrique na ibayong sarap ang nadarama sa ginagawang pagtsupa sa kanya ng heredero.

Nagpatuloy sa ginagawa si Timothy, na sinisikap na maisubo ang makakaya nitong isubo sa malaki at matabang burat ni Miguel na patuloy rin nitong binabate.

“Sige pa baby, iyan ang gusto ni daddy ahh ahhh ang sarap ng bibig moohhh.”

“Ahh damn baby sige pa ahhh ahhh ganyan nga pati itlog ni daddy isubo mooohh ahh ahhhh.”

Hindi man eksperto sa ginagawa, sapat na ang mga ungol ng barakong lalaki na patunay kay Timothy na tama ang kanyang ginagawa. Salitan nga ang ginawang pagsubo ng heredero sa malaking burat na iyon ni Miguel at sa malalaking mga bayag nito, na batid ng binata na ilang saglit lang ay maglalabas ng masaganang tamod, at ’di rin nito itinigil ang pagbabate sa kahabaan ng burat na iyon ng lalaki.

“Sige pa baby ganyan nga aahhh malapit ng magpalabas ng gatas si daddy ahh ahhh.”

Lalong binilisan ni Timothy ang ginagawang pagtsupa sa makakaya nitong isubo sa malaking burat na iyon ni Miguel, naging mabilis rin ang pagbate nito sa natitirang kahabaan ng lalaki na hindi nito kayang ipasok sa kanyang makipot na bibig.

“Baby lalabasan na si daddy ahhh ahhh ayan na aahh ahhh ahhh lunukin mo ang masaganang gatas koohhh ahhh ahhhh ahhhhhhh.”

Kasunod ng mahabang ungol ni Miguel, naramdaman ni Timothy ang paglaki pa lalo ng ulo ng malaking burat na umabot na sa kanyang lalamunan at ang pagpapalabas nito ng masaganang tamod na walang pagdadalawang-isip nitong nilunok lahat.

Kita pa ni Enrique ang pagpintig ng kanyang mahaba at matabang burat kasabay ng pagpapaulan nito ng masaganang tamod sa lalamunan ng heredero, kita rin ng barakong pulis ang ilang beses na paglunok ng nakaluhod paring si Timothy na sinimot ang lahat ng inilabas nitong tamod.

Nang sa tingin nito ay wala ng ilalabas pa ang malaking laman na nasa bibig nito, pinakawalan na ng heredero ang malaking burat ni Miguel na nagsuplay sa kanyang lalamunan ng marami at malapot na tamod.

“Damn baby ang sarap nun, thank you.” saad ni Enrique pagkatayo ni Timothy.

“Uhm Miguel.” hiyang saad ni Timothy na mabilis yumakap sa lalaki.

“Ang baby ko ngayon pa nahiya, pagkatapos isubo ang burat ko at inubos ang lahat ng gatas ko.” biro ng barakong pulis sa heredero.

“Miguel!” hampas sa dibdib ng lalaki ng lalo pang nahiyang si Timothy.

“Hahahaha ang cute talaga ng baby ko.” masayang saad ni Enrique. “Baby, normal lang iyong ginawa natin, wala kang dapat ikahiya.” dagdag pa ng barakong pulis, atsaka ito humiwalay sa yakapan nila ng heredero.

“Alam ko naman iyon Miguel, kaya lang ewan ko, hindi lang siguro ako sanay dahil sa maniwala ka o hindi, wala pa akong karanasan sa ganitong bagay.” amin ni Timothy, kahit pa hindi nito alam kung tama pa ba iyon, gayung may una ng lalaking umabuso sa kanya sa sarili pa nitong kuwarto.

Sa narinig ni Enrique, bahagyang nakaramdam ito ng guilt dahil sa nagawa niya noon sa heredero. Gustong-gusto na rin nitong ipagtapat kay Timothy ang totoo, pero mas lamang ang takot ng binatang pulis na kamuhian siya ng mahal at mawala ito sa kanya.

“Naniniwala ako sa’yo baby at sorry dahil nadala ako sa sitwasyon kaya nangyari ito.” alo ni Enrique sa heredero.

“Hi-hindi Miguel! Wala kang kasalanan, gusto ko rin ang nangyari.” maagap na sagot ni Timothy.

“Talaga baby?” ngiting saad ni Enrique.

“Oo daddy.” nahihiya man ay pinili ni Timothy na tumingin ng diretso sa mga mata ng lalaki.

“Damn! Kung ganun baby? Puwede na ba nating simulan ang round two?” ngiting tanong ni Enrique na abala rin sa paghaplos sa mukha ng heredero.

Bilang sagot, hinila ng heredero ang batok ni Miguel atsaka nito pinagtagpo ang kanilang mga labi.

KABANATA XXXIII

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga

bata.

Ilang minuto matapos ang muling pagtatagpo ng kanilang mga labi ng heredero, panandaliang humiwalay sa kanilang ginagawa ang barakong pulis. Kasunod nun ay mabilis nitong nabuhat ang magaang katawan ni Timothy, at habang buhat nito ang heredero, tinungo ni Enrique ang lugar kung saan nila itutuloy ng mahal ang kanilang nasimulan.

Sandaling pinagmasdan ni Timothy ang paligid, pagkababa sa kanya ng lalaki.

“Te-teka lang Miguel, puwede ba tayong pumasok sa kubong iyan?” takang tanong ni Timothy sa hubot-hubad na lalaki.

“Syempre naman baby, ako ang gumawa niyan noon, dali na ng makarami tayo.” yabang na sagot ni Enrique, na ’di na binigyang pa ng pagkakataon na muling makapagsalita ang heredero na mabilis nitong hinagkan muli ang mga labi.

Walang pagtutol na gumanti rin ng halik si Timothy sa lalaki, dahil handa na rin naman ito sa kanilang gagawin ni Miguel. At dahil sa kapwa sabik na ang mga ito sa susunod na mangyayari, mabilis na nakapasok ang dalawa sa loob ng kubo.

“Higa ka lang baby, ipapalasap ko na sa’yo ang langit.” ngising saad ni Enrique, na mabilis na ring natanggal ang tanging telang tumatakip sa kaselanan ng heredero.

Hindi makatingin ng diretso si Timothy sa lalaki, dahil nahihiya ito sa isiping nakikita na ngayon ni Miguel ang kanyang kahubdan.

“Damn baby, everything about you is beautiful.” pinagmasdan ng barakong pulis ang maputi at makinis na kabuuan ng hubad na katawan ng mahal, kasunod nito ay iniharap nito ang mukha ni Timothy. “Ready ka na ba baby?” dagdag pa ni Enrique kasabay ng paghaplos nito sa maamong mukha ni Timothy.

“Yes daddy.” ngiting sagot ng heredero, na mabilis na nawala ang hiya sa simpleng paghaplos lang sa kanyang mukha ni Miguel.

Sa pahintulot na iyon ng mahal, muling pinagtapo ni Enrique ang mga labi nila ng nakahiga sa kamang heredero. Ilang minuto pang paghahalikan ang nangyari sa pagitan nila, hanggang sa bumaba na sa leeg ni Timothy ang mga paghalik na iyon ng barakong pulis.

Sa ikalawang pagkakataon, pinapak ni Enrique ang maputing leeg ni Timothy na nagresulta sa mas maraming markang naiwan sa leeg ng heredero. Muli, gaya kanina, tila nagdiriwang at nagyayabang ang barakong pulis sa mga markang gawa nito sa maputing leeg ng mahal.

Pinagpatuloy pa ni Enrique ang pagpapaligaya at sunod nitong muling sinuso ang dalawang mapupulang dibdib ng heredero. Tila sangggol na uhaw sa gatas ang barakong pulis sa salitang nitong pagsuso sa dibdib ni Timothy.

Sa mga sandaling iyon naman, panay ungol ang isinusukli ng heredero sa ginagawa sa kanya ni Miguel, at sa isip nito, tama nga ang pangako kanina ng lalaki na ipapalasap sa kanya ang langit.

Matapos magsawa sa pagsuso sa mga dibdib ni Timothy, bumaba pa sa tiyan ng heredero ang mga halik na iyon ni Enrique. Matapos ang ginawang paghalik sa tiyan ng heredero, muling inangkin ng barakong pulis ang ’di nito pagsasawaaang mga labi ni Timothy.

“Dadahan-dahanin ko lang baby, pero ’di ko maipapangako na hindi ka masasaktan.” bulong at paalam ni Enrique sa susunod na gagawin nila ng heredero.

“Sige lang daddy, basta dahan-dahan lang.” may kaunting takot na tugon ni Timothy.

“Pangako, dadahan-dahanin ko baby.”

Hindi na nga nag-aksaya pa ng oras ang barakong pulis na mabilis na naibuka ang mga binti ng mahal. Kaya naman kita na nito ng mabuti ang mapula at alam nitong makipot na bukana ng lagusan ni Timothy.

Lalong nag-init ang nararamdamang pagnanasa ng barakong pulis sa bumungad na tanawin sa kanya, kaya naman mabilis na nilapit nito ang kanyang  mukha sa bukana ng butas na iyon ng heredero na kaagad rin nitong dinila-dilaan.

Magkahalong sarap at kiliti ang nadarama ni Timothy sa kasalukuyang ginagawa sa kanya ni Miguel, kaya panay na ang mga ungol nito.

Nang makuntento sa ginawang pagdila sa mapulang bukana ng lagusan ni Timothy, sandaling bumangon ang barakong pulis, para kuhanin ang lubricant ng sa ganun ay maumpisahan na niya ang pagpasok at pang-akin sa makipot na lagusan na iyon ng heredero.

Matapos lagyan ng lubricant ang kanyang palad, kaagad na ipinahid iyon ng barakong pulis sa bukana ng lagusan ng heredero, kasunod nun ay ang pagsisimula nitong sanayin ang makipot na butas ni Timothy gamit ang kanyang isang daliri. Hanggang sa isang daliring inilalabas-masok ni Enrique sa makipot na butas ng heredero ay naging dalawa, at ’di nagtagal ay naging tatlo na.

Ang nararamdamang kiliti ni Timothy ng simulan ng lalaki ang paglalabas-masok nito sa kanyang butas, napalitan ng hapdi ng sinimulan na rin ni Miguel ang pagpapaluwag sa lagusan niyang iyon. Ganunman, kaya pang tiiisin ng heredero ang kirot, dahil alam rin nito na wala pa iyon, kapag sinimulan na ng barakong lalaki ang pagbaon nito sa malaking laman na kanina lang ay kanyang inilabas-masok sa sariling bibig.

Batid ni Enrique sa nakitang paggalaw ng katawan ni Timothy ang pagtitiis sa kirot ng huli. Kaya naman…

“Baby, dadahan-dahanin ko promise, pero kapag hindi mo na kaya ang sakit, sabihin mo kaagad sa akin.” paalam ni Enrique, bago nito simulan ang pagpasok sa malaking laman sa makipot na lagusan ni Timothy.

“Sige daddy.” maagap na sagot ng heredero na buo rin ang isip nito na tiisin kahit gaano pa kasakit, dahil mas gugustuhin nitong ang lalaking mahal ang aangkin ngayon sa buong katawan niya, kaysa sa misteryosong lalaking umabuso noon sa kanya.

Sa pahintulot sa kanya ng heredero, sinimulan ng lagyan ng lubricant ng barakong pulis ang malaki at mataba nitong burat.

Ilang pagtataas-baba pa ng kamay sa sarili nitong malaking laman, itinutok na rin Enrique ang jumbo hotdog nito sa butas ng heredero.

“Shit! Baby pasok na ang ulo.” ’di na napigilang saad ng barakong pulis, na ramdam ang pagsakal ng makipot at mainit na lagusan ng heredero sa kanyang malaki at matabang laman.

“Sige lang daddy, ipasok mo pa.” sagot ng heredero, kahit pa sobra na ang sakit at kirot ang tinatamasa nito sa pagkapunit ng kanyang lagusan.

“Masusunod baby, don’t worry dadahan-dahanin ko promise.”

Dinahan-dahan nga ng barakong pulis ang pagbaon sa malaki at mataba nitong burat, at sa bawat pagsulong nito ay ibayong sarap ang dulot sa kanya, kabaligtaran naman sa kasalukuyang tinitiis na hapdi at kirot na nararamdaman ng naluha na ring heredero.

“Damn baby ang sikip mo parin.” nadulas ng bulalas ng barakong pulis.

Nang maisip ni Enrique ang nabitawan nitong mga salita, nababahala itong napatingin sa mukha ni Timothy.

Sa panig naman ni Timothy, ’di nito nabigyang pansin ang mga sinabing iyon ng barakong lalaki, mas lamang kasi ang kasalukuyan nitong tinitiis na kirot at sakit na dulot ng malaking laman na nakabaon na sa kanyang makipot na lagusan.

Pagtingin nga ni Enrique sa mukha ni Timothy, kita nito ang naluluhang ayos ng huli.

“So-sorry baby.” tanging saad ni Enrique, na hindi na rin mapakali at hinihintay ang galit na reaksyon ng mahal.

“Okay lang daddy, medyo mahapdi lang,  ituloy muna please.” ngiting sagot ng heredero.

Sa naging sagot sa kanya ni Timothy, nabatid ni Enrique na wala parin ideya ang heredero. At nagpapasalamat man ito, kinakain rin ito ng guilt sa mga sandaling iyon.

At para mawala pansamantala ang nararamdaman guilt, sinunod ng barakong pulis ang kagustuhan ng mahal at sinumulan na nitong ilabas-masok ang malaki at matabang burat sa masikip na butas na iyon.

Bawat paghugot at pagbaon ni Enrique sa kanyang kahabaan, ibayong sarap at sensasyon ang dulot nito sa kanya. Sakal na sakal ng masikip at mainit na lagusan ni Timothy ang mataba at malaki niyang laman.

“Baby ang sikip ng butas moohhh.” ungol ng barakong pulis na pabilis na ng pabilis ang pagbarurot sa makipot na lagusan ng heredero.

“Ahh medyo kaunti na lang ang hapdi daddyyy.” ganti ni Timothy na ramdam nang nababawasan ang sakit, makalipas ang ilang minutong paglalabas-masok ng malaki at matabang burat ng barakong lalaki.

“Kung ganun baby, mas bibilisin ko pa, at gaya ng pangako ko kanina, dadalhin kita sa langit.” ngising saad ni Enrique.

“Ahh daddy ang sarap naahh, sige pa ibaon mo paahhh.” nasarapang ungol ng heredero, na tila nakukuryente sa sensasyong nararamdaman, kapag baon na baon ang malaking laman ng barakong lalaking walang kapaguran sa pagbayo sa kanyang lagusan.

“Ahh sige lang ungol ka lang baby koohh ang sarap ng butas moohhh.”

“Ahhh ang sarap talaga daddy ahh ahhh ahhhhh.” ungol muli ni Timothy, na abala na ang mga kamay sa paghaplos sa magandang katawan ng barakong lalaking gaya niya ay pawis na pawis na rin sa mainit nilang pagniniig.

“Masarap na baby? Ha? Masarap bang kumantot si daddy?” nakangising baling ng barakong pulis sa mahal.

“Oo daddy ang sarap mong kumantot ahhh sige pa ganyan ngaaahh.” otomatikong sagot at ungol ni Timothy, na lalo pang idinala sa langit sa sobrang sarap, dulot ng bumilis pang pagbarurot sa kanya ng lalaki.

“Hindi ko narinig baby, masarap bang kumantot si daddy?” pagpapasabik ng barakong pulis na tumigil sa ginagawang pagkantot sa heredero.

“Yes daddy ang sarap mong kumantot, ang taba at laki kasi ng burat moohhh, please ituloy mo naahhhhhh.” maagap na sagot at pakiusap ni Timothy, na napaungol sa biglaang pagbarurot ulit ng malaking laman ng barakong lalaki.

“Wala parin akong narinig baby, ititigil ko na ba?” biro muli ng barakong pulis na ’di maalis ang ngisi sa mukha, na muling tumigil rin sa ginagawang pagkantot.

“Fine! Daddy fuck me hard please!” yamot ng sagot ng heredero, na batid ng pinagloloko na siya ng barakong lalaki.

“My pleasure baby, I will fuck you hard.”

Gaya ng pangako ng barakong pulis sa mahal, naging mas mabilis pa ang ginawa nitong pagbarurot sa makipot at mainit na lagusan ng heredero. At dahil nilabasan na ito kanina, batid nitong medyo matatagalan pa bago muli ito labasan sa loob ng lagusan ni Timothy na walang-tigil nitong binabayo.

“Ahh baby ang sarap ng masikip at mainit mong butas, sakal na sakal ang malaki at matabang burat kooohhhh.”

“Ang sarap mo ring kumantot daddyyy fuck me more please.”

“Oo baby paluluwagin ko ang butas moohhh gamit ang malaki at matabang burat koooohh at mamaya bubuntisin kita ng maraming tamod koohhh.”

Nang magsawa sa missionary position sa pagbarurot ang barakong pulis, sunod na pinadapa nito sa kama ang heredero.

“Itaas mo baby ang balakang mo, titirahin kita padogstyle.”

Mabilis na sumunod ang heredero sa kagustuhan ng barakong lalaki, at ’di na rin ito makapaghintay na muling maramdaman ang malaking laman ni Miguel sa kanyang lagusan.

Walang kapagurang inilabas-masok ng barakong pulis ang malaki at matabang burat sa lagusan ng nakatuwad na ngayong heredero. At kapwa nila nilalasap ang sarap na dulot ng mainit nilang pagtatalik.

“Sige pa daddyyy ang sarap mong kumantot ahh ahhh ahhhh.”

“Ang sarap mo namang kantutin baby ko, akin ka lang, akin lang ang buong katawan moohhh.” habang patuloy sa pagbayo sa nakatuwad paring heredero, hinahalikan rin ng barakong pulis ang maputi at makinis na likod ng heredero.

Sa tagal bago muli ito labasan, muling nag-iba ng posisyon ang barakong pulis.

“Upuan mo ang burat ko baby.” utos ni Enrique na muli’y kaagad na sinunod ng heredero.

“Aahh ganyan nga baby sige pa itaas-baba mo paahhhh.”

“Daddy magaling na ba ako?” kagat-labing tanong ng heredero na tila bolang tumatalbog ang puwet sa malaking laman ng makisig at guwapong lalaki.

“Damn baby you’re the best, sige pa ituloy mo lang ang ginagawa mooohhh.”

“Daddy aaahh malapit na ako.” ungol ni Timothy na hindi na kayang pigilan ang sariling labasan, dahil bukod sa ginagawa nitong pagkabayo sa malaki at matabang burat ni Miguel, sinasalubong na rin siya ng pagkantot ng barakong lalaki.

“Sige lang baby, ’wag mong pigilan.” lalo pang binilisan ng barakong pulis ang ginagawa nitong pagkantot sa masikip at mainit na butas ng heredero.

“Ahhh ayan na lalabasan ako ahh ahhh ahhhhh.” matapos ang mahabang ungol na iyon ni Timothy, ang sunod-sunod na pagtalsik ng marami nitong tamod mula sa tiyan ng barakong lalaki na umabot hanggang sa dibdib at leeg rin nito.

“Damn baby ang dami nun.” ngising saad ni Enrique matapos labasan ang heredero.

Sandaling nakaramdam ng hiya at pinamulahan rin ng mukha si Timothy, dahil sa narinig nito kay Miguel.

“Ang cute talaga ng baby ko, paano ako naman dapat ang labasan.” ngiting saad ni Enrique, na sunod na hinalikan ang mga labi ng heredero.

Gumanti rin ng halik si Timothy at dahil sa halikan nila ni Miguel, kaagad nawala ang hiyang naramdaman nito kanina.

Nang huwiwalay sa kanilang halikan, muling inihiga ng barakong pulis ang katawan ng heredero sa kama.

Gaya ng unang posisyon, muling kinantot pa-missionary position ng barakong pulis ang heredero.

“Aahh baby ang sarap at sikip talaga ng butas moohhh.”

“Ahh sige lang daddy sa’yo lang iyan aahh.”

“Talagang akin lang ’to baby ko at ako lang ang kakantot pati na ang magpapaluwag sa masarap na butas moohhh ahhhh.”

“Ahh baby malapit ng labasan si daddyyy ahhh.”

“Sige lang daddy ituloy mo lang ahhh fuck me hard.”

“Shit malapit na talagang lumabas baby, pupunlaan at bubuntisin ka ni daddyyy ahhhhh.” ungol ng barakong pulis na walang kapagurang binabarurot ang masikip na butas ng heredero.

“Gusto ko ’yon daddy iputok mo lahat sa loob kooohhhh.” ungol ng heredero na ibayong sarap ang tinatamasa sa galing ng barakong lalaking kanina pa kumakantot sa kanyang butas.

“Damn baby ipuputok ko lahat talaga ito sa loob mooohhhh.” lalong pang binilisan ng barakong pulis na tagaktak na ang pawis sa ginagawang pagkantot sa heredero.

“Heto na baby lalabas na ang gatas ni daddy ahh ahhh ahhhhh ahhhhhhhh.” kasabay ng malakas at mahabang ungol ng barakong pulis, ang sunod-sunod na pagpulandit ng marami at malapot nitong tamod sa loob ng lagusan ng heredero.

“Damn baby, paniguradong nabuntis kita sa dami ng pinutok kong tamod sa loob mo.” saad ng barakong pulis na pagod na dumagan sa katawan ng heredero.

“Anong ipapangalan natin sa kanya daddy?” patol ni Timothy sa pilyong lalaki.

Napangiting iniharap ng barakong pulis ang sariling mukha sa mukha ng pinakamamahal, bago nito sagutin ang tanong na iyon ng heredero.

“Kapag lalaki ang panganay natin, papangalan natin siyang Enrique Jr.”

KABANATA XXXIV

“Enrique Jr., ibig bang sabihin?” kumpirma ni Timothy sa narinig, habang nanatili ang pagtitigan nila ng lalaking katatapos lang umangkin sa buong katawan niya.

“Oo baby ko, Enrique Valiente ang tunay na pangalan ko.” amin ng binatang pulis.

Batid ni Timothy na umpisa pa lang iyon ng pagtatapat ng lalaki sa kanya ng tunay nitong pagkatao, kaya pinili ng heredero na manahimik na muna.

Sa nakitang walang imik si Timothy, sandaling hinagkan ng binatang pulis ang labi ng heredero, matapos nun ay tumayo ito at kinuha ang isang bagay na nasa malapit lang na kabinet sa loob rin ng silid na iyon.

Sinundan ni Timothy ang tumayong anyo ng hubot-hubad paring lalaki, at kahit pa may nangyari na sa kanila ni Miguel o mas dapat na nitong sanayin ang sarili na tawagin na Enrique ang guwapo at makisig na lalaki, na ilang sandali pa lang ang nakakalipas matapos nitong malaman ang totoo nitong pangalan, hindi parin maiwasan ng heredero ang makaramdam na hiya lalo pa’t muli na namang tumambad sa kanya ang makisig na likod at matambok na puwet ng barakong lalaki.

Matapos na makita ang kanyang hinahanap, muling humarap at lumapit na si Enrique sa nakahiga pa rin sa kamang heredero.

Sandali namang umiwas ng tingin si Timothy na pinamulahan ng mukha at ’di pa rin sana’y na makita ang alaga ni Enrique.

Napapangiti at naiiling namang lumapit  ang binatang pulis, sa ayaw paring tumingin sa kanyang heredero.

“Ang cute talaga na baby ko, kaya mahal na mahal kita eh.” iniharap ni Enrique ang mukha ng heredero na hinalikan rin nito sa magkabilang pisngi. “Heto, buksan mo ito baby, nandyan lahat ng mga sagot kung sino talaga ako.” lagay ng binatang pulis sa wallet nito sa mga kamay ni Timothy.

Sandaling napatingin si Timothy sa bagay na ngayon ay hawak na ng dalawa niyang kamay, at bago sundin ang narinig nito, tumingin muna ito sa mukha ni Enrique.

Nakangiting tumango ang binatang pulis pagtingin sa kanya ng heredero, at naghihintay ito sa susunod na magiging reaksyon ng mahal.

Matapos tumingin kay Enrique, muling binigyang pansin ni Timothy ang hawak na wallet, at hindi na nga ito nag-aksaya pa ng oras at binuksan nito ang nasabing bagay.

Pagkabukas ng heredero sa wallet na pag-aari na katabi niyang lalaki, unang tumambad sa kanya ang I.D. na nakalagay ang buong pangalan na Enrique Valiente kasama na ang maliit na litratong nakalagay rin doon, pero sandaling natigilan at hindi makapaniwala ang heredero sa nakita nitong nakadugtong bago pa ang buong pangalan ng lalaki.

“Pu-pulis ka?!” bumaling na si Timothy kay Enrique, na hindi parin makapaniwala sa natuklasan.

“Oo baby, ako si Police Captain Enrique Valiente, alam kong marami ka pang katanungan at handa kong sagutin ang lahat ng iyon.” mabilis na hinawakan ng binatang pulis gamit ng isa nitong kamay ang pisngi ng heredero.

Sa narinig na pagkumpirma sa kanya ng lalaki, na isa nga itong pulis at hindi lang basta isang alagad ng batas kungdi masasabi nitong may mataas nang ranggo, bumalik sa heredero ang naging sumbat nito kahapon sa lalaki.

“Ang kapal talaga ng mukha mo, sa tingin mo mas magiging ligtas ako kapag ikaw ang kasama ko? Ni magtago nga kanina ng maayos ay ’di mo nagawa kaya ka nabaril, masuwerte na lang tayo at may mga pulis na dumating kanina.”

Matapos ang mga naalala, naging malinaw na kay Timothy kung bakit may pag-aari ring baril si Enrique na nakita rin nito kanina, nang inakala nila na kalaban ang dumating na kambal. Sa reyalisasyon ngang iyon, kaagad nakaramdam ng sobrang kahihiyan ang heredero.

“Nakakainis ka.” takip ni Timothy sa dalawang kamay sa sariling mukha.

“Bakit naman baby?” litong tanong ni Enrique na walang kaide-ideya sa mga sandaling iyon, sa nararamdamang hiya ng katabi.

“Kaya pala ang sabi mo masuwerte talaga ako kapag kasama kita, iyon pala isa ka sa nakipagbarilan sa mga nagtangka sa atin kahapon.” patuloy parin ang heredero sa pagtakip sa sariling mukha.

Kaagad na tinanggal ni Enrique ang pagtatakip ng mukha ng heredero, tsaka nakangisi itong tumingin ng diretso sa mga mata ni Timothy.

“Ngayon baby, naniniwala ka na bang ligtas ka kapag kasama mo ako?” yabang pa ng binatang pulis.

“Oo, naniniwala na ako at salamat Enrique.” ngiting sagot ni Timothy.

“Walang anuman baby, pero dapat may kapalit ang pagtawag mo sa akin kahapon na makapal ang mukha ko, kung alam mo lang kung gaano ako nasaktan ng marinig ko sa’yo ’yon matapos pa akong mabaril makasigurado lang ako na ligtas ka.” pangongonsensya at hinging kapalit sa heredero ng wais na barakong pulis.

Nagtagumpay nga si Enrique, dahil sa mga sandaling iyon, lalo pang nahiya ang heredero sa naging akto nito kahapon.

“Ka-kahit ano Enrique, sabihin mo at sisikapin kong ibigay ang gusto mo.” saad ni Timothy na ’di parin matignan sa mukha ang lalaki.

Lumawak ang ngiti sa mukha ni Enrique sa narinig nitong pagpayag ni Timothy, at hindi na nag-aksaya ng oras ang barakong pulis at kaagad nitong sinabi ang kapalit na hihingin nito.

“Matigas na naman si junior, gusto pa ng round 3 baby.”

Nanlalaking-matang napatingin si Timothy sa nakangising lalaki, at bago pa ito makasagot, kaagad na naramdaman ng heredero ang pagpatong sa kanya ng katawan ni Enrique.

“Paano baby, umpisahan na ba natin?” ngising tanong ng barakong pulis na idinikit pa lalo ang malaking alaga sa tiyan ng heredero.

“Ano pa bang choice ko? Tama nga sila lahat ng pulis, matulis.” iling na sagot ni Timothy.

“Hahaha mabuti naman at alam mong wala ka ng kawala baby, ’di bale sisiguraduhin kong makakabuo tayo ng panganay natin.” natatawang reaksyon ng barakong pulis, na mabilis ring muling inangkin ang buong katawan ng heredero.

…

Pinagmamasdan ni Enrique ang mahimbing nang natutulog na heredero, na sobra nitong napagod sa ilang beses na may nangyari sa kanila.

At habang abala ito sa paghaplos sa buhok ng himbing paring heredero, napatunayan ng binatang pulis na hindi niya kakayanin, kapag nawala ang pinakamahalagang tao ngayon sa buhay niya, na muling nagpatibok sa akala nitong hindi na muling iibig niyang puso, matapos na masawi ang pinakaminahal nito sa naging kasintahan.

“I love you baby, pangako, handa kong ibigay ang buhay ko, masiguro ko lang na walang mangyayaring masama sa’yo.” kausap ng binatang pulis sa natutulog na heredero.

…

“Mga hangal! Ang dami ninyo, isa man sa inyo hindi alam kung nasaan ngayon ang heredero ni Sergio!” galit na galit na bulyaw ni Domingo sa mga alagad.

“Kalma ka lang Kumpadre.” awat ni Wilfredo sa pinuno at matalik rin nitong kaibigan.

“Eh mga walang silbi ang mga inutil, hamak na driver lang pala ang kasama ng heredero ni Sergio, natakasan pa sila, Kumpadre.” paliwanag ni Domingo sa kaibigan.

“Hindi ako kumbinsido Kumpadre, mabuti pa ay ipatawag mo ang isang nakaligtas sa kanila, madali nating malalaman kung totoo ngang driver lang ang nakaengkwentro nila, kilala natin si Sergio, tuso pa sa pinakatuso ang gagong ’yon.” suhestiyon ni Wilfredo sa pinuno.

Sandaling natigilan ang nandoong ring si Andres, sa narinig nito kay Wilfredo na ikalawang may mataas na puwesto sa Mafia, buong akala kasi nito namatay lahat ang sampung kasamahan kahapon.

“Mabuti pa Andres, ikaw ng sumundo kay Benjie, at kayong lahat lumayas kayo sa harapan ko at baka pagbabarilin ko ang mga bao ninyo.” baling ni Domingo sa pinagkakatiwalaan nitong alagad at bulyaw muli nito sa iba.

“Masusunod boss.” magalang na sagot ni Andres, at iniwan nito ang dalawang magkaibigan na pinakamataas sa Mafiang kinabibilangan.

…

“Anong ginagawa mo dito Andres?” seryosong tanong ni Benjie pagkakita nito sa kasamahan.

“Pinapatawag ka ni boss, nabalitaan ko ang nangyari kahapon, mabuti at nakaligtas ka.” pagkukunwari ni Andres, na kung wala lang mga cctv ang silid na iyon, kanina pa niya tinuluyan ang may benda sa tiyan na kasamahan.

“Huwag na tayong maglokohan Andres, sigurado naman akong mas matutuwa ka kung namatay kaming lahat nila Waldo.” putol ni Benjie sa pagkukunwari ng kasamahan sa Mafia.

“Kilala mo talaga ako Benjie, ang nakakatawa lang sa mga nalaman ko, hamak na driver lang pala ang pumatay sa mga kasama mo sa misyon.” asar pa ni Andres.

“Wala akong oras sa pang-aasar mo Andres, mabuti pa ay gawin mo na lang inuutos sa’yo ni boss.” balewala ni Benjie sa narinig, sa halip ay bumangon na ito at kaagad na umupo sa wheelchair. “Ano pang hinihintay mo Andres, itulak mo na ang wheelchair ko, baka mainip na si boss.” ganting asar pa nito sa kasamahan.

Wala na ngang nagawa pa si Andres kundi ang sundin ang narinig nito kay Benjie, at ilang minuto lang ang lumipas, narating na nila ang opisina ng kanilang boss.

“Mabuti at maayos ka na Benjie, ikuwento mo nga sa akin kung paano ka nakaligtas.” baling ni Wilfredo sa tauhan.

“Simple lang sir, nagpanggap akong napuruhan ng sa tingin ko ay malabo ng matalo namin ang mga kalaban, hindi namin inaasahan na bukod sa magaling sa pagbaril ang driver ng heredero ni Sergio, may tatlo pa itong mga kasama.” sagot ni Benjie sa pangalawang pinuno.

“Magaling ang naisip mong ’yon Benjie, napatunayan mo na pinakamatalino ka sa mga kasama mo, bueno, dahil galing na mismo sa’yo na magaling sa baril ang driver ng heredero na nakalaban ninyo, siguro naman ay namukhaan mo ito.” puri ni Wilfredo sa tauhan at tumbok nito sa dahilan kung bakit kausap niya ito ngayon.

“Salamat sir, at oo sir, namukhaan ko ang tarantadong driver na iyon at ’di ko makakalimutan ang pagmumukhang meron ito.” maagap na sagot ni Benjie.

“Mabuti kung ganun, sige sabihin mo ang natatandaan mo at iguguhit ko ito, para malaman natin kung sino ba talaga ang driver ng heredero ni Sergio.”

Habang abala sa pagsagot ang tauhang si Benjie, sa mga tanong ng abala rin sa pagguhit na ikalawa sa kanya sa pinamumunuang Mafia, napatunayan ni Domingo na ’di ito nagkamali sa ginawa nitong pag-alok sa puwesto sa kaibigang si Wilfredo.

Ilang minuto matapos ang pagguhit nito sa larawan, na base sa sinasabi ng tauhang si Benjie, napangisi na lamang si Wilfredo sa pamilyar na mukha na lumabas sa hawak nitong papel.

“Bakit ganyan ang reaksyon mo Kumpadre? Kilala mo ba ang lalaking iyan?” sunod-sunod na tanong ng interesado ring si Domingo, pagkakita nito sa nakangising mukha ni Wilfredo.

“Hindi lang kilala Kumpadre, kundi kilalang-kilala ko ang taong ito, kaya hindi na nakapagtatakang hindi umubra ang mga tao natin sa kanya.” sagot ni Wilfredo sa kaibigan.

“Kung ganun Kumpadre, sabihin mo, sino ang lalaking iyan.” lalo pang naging interesado sa mga sandaling iyon si Domingo.

“Siya si Police Captain Enrique Valiente.” sagot ni Wilfredo sa Kumpadre.

“Tama ba ang rinig ko Kumpadre? Isang pulis ang tauhang driver ni Sergio?!” nagulantang si Domingo sa mga nalaman nito.

Bukod sa pinuno ng Mafiang iyon, gulat rin ang reaksyon ni Andres sa mga narinig nito sa pangalawang pinuno. At sa sandaling iyon, lalo pang sumidhi ang pagnanais nitong makaganti sa nagpanggap lamang na hardinero.

Inaamin ni Wilfredo na maging siya ay hindi rin makapaniwala, dahil sa pagkakakilala nito kay Enrique, hindi ito ang klase ng alagad ng batas na magtatrabaho sa kagaya ni Sergio. Ganunman, may hawak na alas ang matanda, at alam nitong sa tamang panahon ay magagamit niya ito, para mapasunod ang Kapitan sa kahit na anong iutos nito.

KABANATA XXXV

Maghahapon na ng magising si Timothy, at dahil nga sa nangyari sa pagitan nila ni Enrique, ramdam ng binata ang pagsakit ng kanyang buong katawan, pati na ang pang-upo nito na ilang beses ring inangkin ng barakong pulis.

“Ric!” tawag ni Timothy sa kasama.

Sa labas ng kubo, abala naman si Enrique sa pag-iihaw ng iba’t-ibang isda at lamang-dagat, nang marinig nito ang pagtawag sa kanya ng heredero.

“Sam, ikaw na muna ang bahala sa mga ito, nagising na ang baby ko.” baling ni Enrique sa bodyguard.

“Sige Ric.” sang-ayon ni Samuel na napailing na lang.

…

“Gising na pala ang baby ko, nagugutom ka na ba?” ngiting bungad ni Enrique pagpasok nito sa kuwarto ng kubo.

“Ric, ang sakit ng katawan ko at oo gutom na rin ako.” reklamo ni Timothy sa nararamdamang sakit ng katawan.

“Kawawa naman ang baby ko, napagod pala talaga kita ng husto, hayaan mo mamaya mamasahiin kita at malapit na ring maluto ang mga inihaw namin ni Sam.” pagkalapit ni Enrique sa kama ay minasahe nito ang balikat ni Timothy.

“Ang sarap Ric, mamaya ituloy mo ang pagmamasahe, pero sa ngayon gusto ko na talagang kumain.”

“O siya maiwan na muna kita, mabilis lang ako.” mabilis ng tumayo si Enrique, para ikuha ng pagkain ang heredero.

…

“Tama na ’to para sa amin ni Tim, iuwi mo na lang sa kambal mo ang iba, pagkatapos isa sa inyo ang bumalik dito sa kubo, dito na kami magpapalipas ng gabi ni senorito.” kausap ni Enrique kay Samuel.

“Sige Ric, ikaw na muna ang bahala kay senorito.”

…

“Dahan-dahan lang baby, marami pa ’to.” nangingiting saad ni Enrique, habang patuloy sila sa pagkain ng hapunan ni Timothy.

“Kasalanan mo to eh, ang dami kasi ng pinakain mo sa akin kaninang umaga, hinahanap yata ng bituka ko ang dami ng kinain kong almusal kanina.”

“Sinisi pa ako, baka sadyang matakaw ka lang baby.” asar pa ni Enrique.

“Hindi ako matakaw, sa sexy kong ’to, ganito ba ang matakaw?” depensa kaagad ni Timothy, sabay taas nito sa laylayan ng suot na damit para ipakita ang flat nitong tiyan.

“Oo na, ibaba mo na ’yan at baka ikaw ang gawin kong hapunan.” talong sagot ni Enrique at babala nito sa ginawa ng heredero.

“Bastos! Umayos ka nga Ric, kumakain tayo eh.” saway kaagad ni Timothy sa pilyong pulis.

“Sige na titigil na, pero maiba ako baby, masakit pa ba? Hindi ba puwede kahit isang round lang mamayang gabi?” ayaw paawat at muling asar ni Enrique sa heredero.

“Ano ba Ric!” hampas ni Timothy sa malaking braso ni Enrique.

“Ang sarap mo talagang asarin baby, sige na kumain na tayo.”

…

Matapos kumain ang dalawa, nanatili lang ang mga ito sa kuwarto ng kubo. Wala mang kuryente ang lugar, maliwanag parin sa loob dahil sa mga emergency lights na binili ni Enrique.

“Hindi mo pa naikukuwento sa akin, Ric, bakit nagpanggap kang hardinero sa mansyon?” simula ni Timothy sa nais nitong itanong kay Enrique.

Sandaling bumuntong hininga si Enrique, alam kasi ng binatang pulis na kailangan muli nitong gumawa ng kasinungalingan, dahil mahigpit pang bilin ni Sergio sa kanya, na ’wag munang ipaalam kay Timothy ang katotohanan.

“May misyon kasi ako baby, may nagtip sa amin na may ginagawang ilegal si Violet, kaya pansin mo, sinasakyan ko ang mga kagustuhan ng madrasta mo sa akin, kapalit nun ay ang pag-iimbestiga ko sa kanya.”

“Si Violet? Anong ilegal naman ang gagawin nun? Hindi sa pinagtatanggol ko siya, kilala kong malandi ang madrasta kong ’yon, pero ang gumawa ng ilegal? Sa palagay ko ay hindi niya iyon magagawa.” komento ni Timothy sa nalaman nito kay Enrique.

“Hindi ko puwedeng ipaalam sa’yo ang tungkol sa bagay na ’yon baby, pero para mapalagay ka, sa ilang araw kong pananatili sa mansyon napatunayan kong walang ilegal na gawain si Violet.”

“Mabuti naman, so paano niyan at tapos na ang misyon mo sa mansyon, ibig ba nung sabihin ay babalik ka na sa pagiging pulis at iiwan mo na ako?” medyo malungkot na saad ni Timothy na napayuko na lamang.

“Hindi pa baby, at kung aalis man ako ng mansyon, gagawin ko lang ’yon kung kasama kita.” alo kaagad ni Enrique at hinawakan ang baba ng heredero, para magtagpo ang mga mata nila.

“Hindi ba unfair ’yon Ric? Alam kong magaling kang pulis at may mataas kang ranggo bilang alagad ng batas, hindi ba masasayang kung mananatili ka lang bilang driver ko, na dapat ay nasa isa kang misyon para manghuli ng masasamang tao?” rason ng heredero, na piniling unawain ang sitwasyon ng lalaking mahal.

“Hindi magiging unfair ’yon baby ko, hindi ba tungkulin ng mga pulis na iligtas ang mga nangangailangan? Hindi na lang bilang driver ang trabaho ko sa’yo, napag-usapan namin kanina ng daddy mo ang tungkol dun, kaya habang hindi pa nahuhuli ang taong nag-utos sa nangyari sa atin kahapon, bukod sa kambal, magiging bodyguard mo na rin ako mula ngayon.” pagtatapat ni Enrique sa magiging bagong trabaho nito.

“Ikaw, magiging bodyguard ko rin?” ’di parin makapaniwala si Timothy sa narinig nito.

“Oo baby, kaya bantay sarado ka na sa akin.” ngising saad ni Enrique.

“Ang saya ko Ric.” labas ng saloobin ni Timothy, na mabilis na yumakap ng mahigpit kay Enrique.

“Mas masaya ako, baby ko.” sagot ni Enrique, na kaagad siniil ng halik ang heredero pagkatapos.

…

“Paano iyan Andres, anong plano mo sa inuutos sa’yo ni boss?” tanong ni Dante sa kaibigan.

“Ano sa tingin mo Dante?” ngising sagot pabalik ni Andres.

“Nahihibang ka na talaga, sa tingin mo magugustuhan ka nung heredero? Eh sa kuwento mo sa akin, mukhang binakuran na nung pulis ang kinababaliwan mo.” naiiling na saad ni Dante at bigay nito ng sariling opinyon.

“Wala akong pakialam kahit pa kasama ni Tim ang pulis patolang iyon, kapag nakakuha ako ng tiyempo, madali lang na madidispatya ko ang parak na iyon, at kapag nangyari iyon, mapupunta na sa akin sa wakas ang heredero ni Sergio.” balewala ni Andres sa narinig nito sa kaibigan, habang abala na rin ito sa paglalagay ng mga armas sa isang bag.

“Kung ganun, goodluck sa paghahanap mo sa kanila, balitaan mo ako kapag natagpuan mo na sila, at ’wag kang magdadalawang-isip na tawagin ako kapag kinailangan mo ng tulong.” tapik ni Dante sa balikat ng kaibigan.

“Salamat Dante.” sagot ni Andres atsaka na ito sumakay ng sasakyan, para maumpisahan ang paghahanap sa kinaroroonan ng herederong si Timothy.

…

“Grandpa, totoo po ba ang sinabi mo na makikilala ko na si papa?” tanong ng batang si Ethan sa lolo nitong senador.

Sandaling pinagmasdan ni Wilfredo ang kaisa-isa nitong apo, na ni sa hinagap nito ay maaari niyang magamit para sa kinabibilangang Mafia.

“Oo apo, malapit ng mangyari iyon, kaya be a good boy okay? Sigurado akong magugulat ang papa mo, kapag nagkita kayo.” nakangiting sagot ng matanda.

“Opo grandpa, excited na rin po akong makita si papa.” magalang na sagot ni Ethan.

KABANATA XXXVI

“Ganito kasi baby, suportahan mo sa isa mo pang kamay ang paghawak, kasi kapag kinalabit mo ang gatilyo, may kaunting impak ang mangyayari dahil sa paglabas ng bala.” muestra ni Enrique at paggabay nito kay Timothy, kung paano ang tamang paghawak ng baril.

Habang abala sa pagtuturo sa kanya si Enrique, lalo pang humanga si Timothy sa galing nang lalaki, na ’di parin niya mapaniwalaan na isa palang magaling na pulis at hindi hamak na hardinero lamang.

“Oh sa baril ang tingin baby, baka ibang baril ang ipahawak ko, kapag hindi mo tinigilan ang kakatitig sa’kin.” biro ni Enrique, nang mapansin nitong kanina pa napako ang tingin sa kanya ng heredero.

“Puro ka talaga kalokohan Ric, sige na, ganito ba?” naiiling na saad ni Timothy, na sumunod naman kaagad at muling pinagtuunan ng pansin ang paghawak ng baril.

“Hindi ako nagbibiro baby, pagkatapos mo sa pagbaril, itong baril sa loob ng pantalon ko ang susunod mong bibigyan ng atensyon.” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy, bago nito ipasuot ang earmuffs sa mga tenga ng heredero, para hindi ito mabingi sa gagawing pagbaril.

Pinamulahan naman kaagad ng mukha si Timothy, sa bulong na iyon ng barakong pulis na nakayakap sa kanyang likod, kasabay ng paggabay sa kanya nito sa paghawak ng baril.

Matapos nga ang nangyari sa kanila kahapon, pansin ng heredero na lalo pang naging malambing sa kanya si Enrique. At batid man ni Timothy na pareho ang kanilang nararamdaman ng binatang pulis, may kaunting takot ang binata na ipagtapat ang tunay na nararamdaman at sabihin ang salitang mahal, pati na ang itanong sa lalaki, kung anong relasyon na ba ang mayroon sila ngayon.

Iwinaksi na lamang ni Timothy ang kanyang mga naisip, at nagpokus na lamang sa ginagawa, ilang galaw pa sa hawak nitong baril kasama ng paggabay rin sa kanya ng mga kamay ni Enrique, kinalabit na ng heredero ang gatilyo, at kasabay nito ang maingay na pagputok ng bala papunta sa target.

“Tinamaan ko Ric!” masayang reaksyon ni Timothy, pagkakita nito sa nabasag na babasaging bote na target.

“Syempre, magaling ang nagturo sa’yo baby, para saan pa at isang magaling na sniper ang boyfriend mo.” yabang na saad ni Enrique.

“Ang yabang mo naman, oo na, naniniwala naman ako na magaling ang boyfriend…” natigilang sagot ng heredero, nang mapagtanto nito ang narinig nito kay Enrique.

“Bakit natigilan ang baby ko? Ayaw mo ba na maging boyfriend ako?” ngiting tanong ni Enrique sa natigilang heredero.

“Gu-gusto ko Ric.” pinamulahan ng mukhang sagot ni Timothy, na pigil rin ang sariling maluha sa labis na saya, sapagkat nais rin ng lalaking mahal ang kanina lang ay nasa isip niya.

“Mabuti naman baby, akala ko ay mababasted ako, ibig ba niyang sabihin bukod sa tayo na ay patitigilan mo na rin sa panliligaw sa’yo yung totoy na bisita mo sa party?” nakahinga ng maluwag na saad ni Enrique at paglilinaw nito sa gagawin ng heredero.

“Oo Ric, patitigilan ko na sa panliligaw si Eduard. At ikaw naman, ’wag kong makikitang magkadikit kayo ni Violet.” sagot pabalik ni Timothy.

“Hindi na muling mangyayari iyon baby, dahil sa’yo lang ako didikit at sa akin ka na rin magmula ngayon.” maagap na sagot ni Enrique, na maagap ring hinagkan ang mga labi ng heredero.

Malugod na tinugon ni Timothy ang ginawang paghalik na iyon sa kanya ni Enrique, sa mga sandaling iyon, sobrang kaligayahan ang nasa puso ng heredero at hiniling nito na sana ay hindi na matapos pa ang nararamdaman sa piling ng lalaking pinakamamahal.

Pagkahiwalay sa ginawa nilang halikan, pinunasan ni Enrique ang mga luha sa gilid ng mga mata ni Timothy.

“Sana baby, dulot ng kaligayahan ang pinunasan kong luha sa mga mata mo, dahil ang makitang masaktan ka ang tanging pinakaayaw kong mangyari.” matamang tinititigan ni Enrique ang maamong mukha ng pinaka-importanteng tao ngayon sa kanya.

“Don’t worry Ric, dahil tama ka at dulot ito ng sobrang saya ko na kasama kita ngayon.” ngiting sagot ni Timothy.

“At masaya rin ako baby, pero mas masaya kung gagawa tayo ulit mamaya ng baby.” pilyong saad ng napangisi rin na barakong pulis.

“Ano ba naman Ric, nagsisimula pa naman na akong kiligin, ’di mo talaga makakalimutang isingit ang pagiging manyak mo.” naiiling na sagot ni Timothy, na kaagad tinalikuran ang barakong pulis.

“Syempre kasama iyon baby, base sa pag-aaral ng mga eksperto, dapat daw kailangan ng kahit tatlong rounds lang ng sex araw-araw, para manatiling matatag ang relasyong mayroon ang mag-asawa o magkasintahan.” ayaw paawat na biro ng pilyong barakong pulis.

“Ah base sa eksperto ba kamo? O base lang ito sa katulad mong mahilig? Titigil-tigilan mo nga ako Ric, hindi ka pa makaka-score ngayong araw, mabuti pa ay ituloy na natin ang pagtuturo mo sa aking bumaril.” masungit na sagot ni Timothy at matapos muli nitong hawakan ang baril, itinutok nito ang nasabing armas sa barakong pulis.

“Baby! Baka makalabit mo ang gatilyo, ayoko pang mamatay, hindi ko pa nakikita ang magiging mga anak ko sa’yo.” kunwaring takot na bulalas ni Enrique, na kaagad nagtaas ng dalawang kamay.

“Mabuti at may kinatatakutan ka rin pala Ric, te-teka lang anong sabi mo?” nakangising saad ni Timothy na nasiyahan sa nakitang takot sa mukha ng barakong pulis, pero kaagad rin nitong naisip ang huling narinig nito sa lalaki.

Bago sagutin ang herederong tinutukan siya ng baril, maingat at mabilis na naagaw ni Enrique ang armas na hawak na iyon ni Timothy. Kasunod nun ang pagbuhat ng barakong pulis, sa magaang katawan ng heredero pabalik sa kubo.

“Bad ang ginawa mong iyon baby, kaya bilang parusa, ibang baril ang ipuputok ko sa’yo.” bulong ni Enrique sa tenga ng buhat nitong heredero.

“Ric!” tangkang panlalaban ni Timothy sa plano ng barakong pulis.

“Pak!” isang palo sa puwet ang ibinigay ni Enrique sa nagpupumiglas na heredero.

Imbes na magalit, tila lalo pang nag-init ang nararamdamang pagnanasa ni Timothy, inaamin niya na kanina pa ito nadadala sa ginagawang panunukso ng barakong pulis.

“Damn baby, kung alam mo lang kanina pa ako sabik sa’yo.” bulong ni Enrique na batid nang nadadala na rin ang namumulang heredero, na mabilis nitong naihiga sa kama.

“Sabik na rin ako daddy, gusto ko ng makita ang malaking baril mo.” patol ng kagat-labi ring sa oras na iyon na heredero.

“Damn baby, alam mo talaga kung paano pa ako pasasabikin, ’wag kang mag-alala, iyong-iyong lang ang malaking armas ko.” ngising sagot ni Enrique na sa isang iglap lang ay mabilis na pinunit ang lahat ng suot ni Timothy.

“R-Ric!” medyo gulat na reaksyon ng heredero, sa tila mabangis na hayop na binuhay nito sa katauhan ng barakong pulis.

“Damn baby, hindi ako magsasawang asawahin ka.” sagot lang ng barakong pulis, na inumpisahan ng papakin ang maputi at makinis na leeg ng heredero.

At sa umagang iyon, tila bagong kasal ang dalawang nag-iibigan, na walang-sawang ipinalasap ang sarap ng kanilang pagniniig, saksi ang kubo na ginawa nilang pugad ng kanilang pagmamahalan.

KABANATA XXXVII

“Kamusta ka na babe?” kunwaring alalang tanong ni Andres, nang samahan siya sa mesa ni Laura.

“Medyo ayos na babe, pero sobrang natrauma ako sa nangyari sa amin nila senorito.” mabilis na yumakap ng mahigpit si Laura sa kasintahan.

“Sorry babe kung ngayon lang tayo nagkita, hindi na rin kita nadalaw sa ospital at baka magtaka si nay Vilma ’pag nakita niya ako.” muling uto ni Andres sa yakap parin nitong babae.

“Naiintindihan ko babe, kaya ayos lang, kung alam mo lang sobrang saya ko ng tawagan mo ako para magkita tayo ngayon.” maagap na saad ni Laura na humiwalay na sa yakapan nila ng nobyo.

“Ako man babe, masaya rin akong nagkita tayo, si senorito pala kamusta siya?” saad ni Andres, na inumpisahan na rin ang tunay nitong pakay sa pagkikita nila ng dalaga.

“Kumpara sa akin, okay lang naman si senorito, siya nga ang nagpatahan sa akin nung nasa sasakyan pa kami.” sagot ni Laura.

“Mabuti naman at parehong ayos na kayo, ibig bang sabihin ay pareho na kayong bumalik sa pagpasok niyan?” kuha muli ng impormasyon ni Andres sa babae.

“Ako babe, pumasok na ngayong araw, si senorito ay wala parin sa mansyon, kasama niya si kuya Miguel.”

“Bakit kasama niya si Miguel? Hindi ba nag-aalala si Sir Sergio na wala sa mansyon si senorito?” muling tanong ni Andres, na ’di na naitago ang pagiging interesado nito sa heredero.

“Wala rin akong ideya kung bakit magkasama ngayon sila senorito at kuya Miguel, basta narinig ko lang na kausap ni nay Myrna si kuya Miguel, at base sa ikinuwento sa amin ni nay Myrna, magkasama ang dalawa sa probinsya.” sagot ni Laura, na ’di pa nahahalata ang pagtatanong ni Andres patungkol kay Timothy.

“Nabanggit ba ni nay Myrna kung saang probinsya naroon sila senorito?”’ di na nag-aksaya ng oras si Andres at muli nitong tanong sa babae.

“Ano ba naman iyan babe, ngayon na nga lang ulit tayo nagkita, bakit panay si senorito pa ang bukambibig mo?” nakahalata ng tanong ni Laura sa kaharap.

“Sorry babe, interesado lang talaga ako sa pinuntahan nila senorito, baka kasi maganda doon sa probinsyang pinuntahan nila, ayaw mo ba nun at puwede natin silang sundan nang makapagbakasyon rin tayo, para na rin tuluyan mo ng makalimutan ang nangyari sa inyong pananambang ilang araw palang ang lumipas.” paumanhin ni Andres na kaagad ring nakaisip ng palusot, bago pa tuluyang magduda ang babae.

“Oo nga no babe, mabuti pa si senorito ay nagawa nitong magbakasyon, sigurado akong enjoy na enjoy iyon lalo na at magkasama sila ni kuya Miguel, bilib rin ako kay kuya Miguel at parang tinanan na kaagad si senorito, baka nga may nangyari na sa dalawang iyon, lalo pa’t ngayon ay nasa sa pag-aaring bahay ni kuya Miguel sila naroon.” mabilis na sang-ayon ni Laura, pagkarinig nito sa suhestiyong bakasyon ng nobyo, at ’di na rin nito napigil ang bibig at naibulalas ang mga naisip na posibleng ginagawa ng kaibigan kasama ng batid nitong malapit ritong lalaki.

Natuwa man si Andres na nakakuha ito ng impormasyon sa babae, hindi naman nito nagustuhan ang tungkol sa posibleng naunahan na siya ng pulis kay Timothy.

“Iyon naman pala babe, bakit ’di mo tawagan si senorito, at ngayon mismo ay susundan natin sila.” ngiting saad ni Andres, na sinamantala na rin ang pagkakataon para malaman ang eksaktong kinaroroonan nila Timothy at Enrique.

“Gustuhin ko man babe hindi pupwede, naiwan kasi ni senorito ang cellphone niya, hindi ko rin naman alam ang numero ni kuya Miguel.”

“Sayang naman babe, pero si nay Myrna siguradong alam ang numero ni Miguel, hindi ba ang kuwento mo sa akin kanina ay tumawag ito kay nay Myrna sa ospital?” sagot ni Andres na kaagad nakaisip ng paraan, para tuluyang masundan ang kinaroroonan ng heredero.

“Tama ka babe, sige tatawagin ko na si nay Myrna.” sagot ni Laura na naexcite rin sa mga sandaling iyon.

…

Ikatlong araw nila ngayon ng heredero sa probinsya ng Quezon, at habang abala si Enrique sa pagluluto ng almusal, napansin nitong may kausap sa cellphone ang nobyo.

Sa nakita nga ay kaagad na iniwan ng binatang pulis ang niluluto, at lumapit ito sa kinaroroonan ni Timothy.

“Hindi ko pupuwedeng sabihin Lau, babalik rin naman kami sa mga susunod na araw diyan sa mansyon.” kausap ni Timothy sa kaibigan na nasa kabilang linya.

Pagkarinig ni Enrique sa pangalan ng babaeng kaibigan ni Timothy, kaagad nitong kinuha ang pag-aaring cellphone na hawak ng heredero.

“Ibaba ko na ’to Laura, pag-uwi namin ni senorito, tsaka na lang kayo magkuwentuhan.” tapos ni Enrique sa pagtawag ni Laura.

“Bakit mo naman inagaw? Alam ko namang hindi ko pag-aari ang cellphone mo, tapos pinutol mo kaagad ang tawag ng hindi man lang ako nakakapagpaalam kay Lau.” may inis na saad ni Timothy.

Hindi sinagot ni Enrique ang reklamong iyon ng heredero, sa halip kaagad nitong tinanggal ang sim card ng nasabing cellphone na mabilis rin nitong sinira.

Sa nakitang ginawang iyon ng nobyo, iba ang pagkakaintindi ni Timothy sa mga sandaling iyon.

“Napaka-imposible mo, hindi mo ba masabi  sa akin ng harapan na ayaw mong ipagamit sa akin ang gamit mo? Mas gugustuhin mo pang sirain iyon, para lang hindi ko ito magamit?” naiiling at hindi makapaniwalang saad ni Timothy.

“Ang sungit talaga ng baby ko, ginawa ko iyon hindi dahil sa ipinagdadamot ko ang  gamit ko sa’yo, nag-iingat lang ako na hindi tayo masundan kung saan tayo ngayon, ano nagtatampo parin ba ang baby ko?” mahigpit na niyakap ng binatang pulis ang masungit nitong nobyo, kasabay ng pagpapaliwanag nito.

Sa mga narinig kay Enrique, kaagad nakaramdam na hiya sa sarili ang heredero.

“So-sorry Ric, akala ko kasi…” ’di na natuloy na saad ni Timothy, nang putulin ito ng mga labi ng nobyo na kaagad sumakop sa kanyang mga labi.

“Hindi mo kailangan mag-sorry baby, basta tandaan mo lagi, lahat ng akin ay sa’yo rin, kahit pa katiting lang iyon ng mayroon ka.” paalala ni Enrique sa nobyo.

“Salamat Ric, pero ang katiting na sinasabi mo, sobra-sobra na basta’t ikaw ang kasama ko.” ngiting saad ni Timothy na ramdam ang pagmamahal ng nobyo.

“Naks marunong rin palang bumanat ang baby ko, o siya maupo ka na at babalikan ko na ang niluluto ko at baka kapag ’di ako nakapagpigil, ikaw ang gawin kong almusal.” biro ni Enrique na mabilis na pinapak ang leeg ng heredero, bago ito tuluyang bumalik sa kusina.

Nangingiting pinagmasdan na lamang ni Timothy ang tumalikod na nobyo, na hindi nabibigong magpakilig sa kanya at lagi ring pinagsisilbihan siya.

…

Napahampas na lamang sa manibela ang inis-inis na si Andres na bigong malaman ang kinaroroonan ng heredero. Buong akala kasi nito kanina ng katawagan ni Laura si Timothy, malalaman na rin niya sa wakas kung saan idinala ng pulis ang heredero. Ngunit sa narinig nitong boses ni Enrique sa kabilang linya, na pumutol rin sa pagtawag ni Laura, tuluyan ng nabulilyaso ang kanyang plano na masundan ang dalawa.

‘Tang-ina kang pulis ka! Magpakasawa ka na kay Timothy, dahil sa huli ako ang makikinabang sa heredero.’ pangako ni Andres sa sarili.

KABANATA XXXVIII

Sa ikalawang araw ng paghahanap ni Andres sa maaaring kinaroroonan ni Timothy, bigo parin ito, sapagkat wala parin siyang ideya kung saang lupalop idinala ng pulis na si Enrique ang heredero.

Wala rin itong napala sa ilang oras na paghahanap niya sa internet ng mga impormasyon patungkol sa Kapitan, dahil parang multo ang katauhan ni Enrique na kahit isang detalye kung saan ito nakatira o ipinanganak ay wala ring nakalagay sa database ng kapulisan.

“Masyado kong minaliit ang kagaya mo Enrique, ngayong alam ko nang hindi ka rin basta-basta, asahan mong ganun rin ako sa susunod na magkrus ang mga landas natin.” pangako ni Andres, habang seryoso itong nakatingin sa larawan ng pulis na nasa kanyang laptop.

Pagtingin sa oras sa suot nitong relo at nakitang magtatanghali na, minabuti na muna ni Andres na pansamantalang tigilan ang ginagawa, para kumain ng tanghalian.

…

Habang naghihintay para sa kanyang inorder na pagkain, nag-angat ng tingin si Andres pagkarinig nito sa isang boses.

“Ku-kuya… puwede po bang makishare ng mesa sa inyo?”

Sandali pang natigilan si Andres pagkakita nito sa itsura ng lalaking nasa harapan niya, na nakatayo parin at naghihintay sa magiging sagot niya.

“Okay lang, sige maupo ka na.” ngiting sagot ni Andres, na ramdam ang pagsikip ng suot nitong pantalon, habang sinusundan nito ang pag-upo ng lalaking malaki ang pagkakahawig sa herederong kanyang kinababaliwan.

“Uhm kuya salamat at pumayag kang samahan kita.” nakayukong saad ni Rain.

“Ayos lang, punuan talaga dito kapag oras na ng lunch, estudyante ka rin ba sa malapit na University dito?” sagot at tanong ni Andres sa kaharap, na napansin rin na katulad ang suot na uniporme ng lalaki, sa natatandaan nitong laging suot na uniporme ng heredero.

“Oo kuya, first time ko lang kasing kumain dito, wala kasi ang yaya ko na madalas na gawan ako ng baon.” sagot ni Rain sa inaamin nitong bukod sa matipuno ay guwapo ring lalaki.

Nahalata ni Andres ang panakaw na pagtitig sa kanya ng kahawig ni Timothy, at isang ideya ang nabuo sa kanyang isip.

“Gusto mo ba ang nakikita mo? Mas may magugustuhan ka pang ipapakita ko, kung papayag ka.” mahinang saad ni Andres na sapat na para marinig siya ng kaharap.

Pinamulahan kaagad ng mukha si Rain sa narinig nito sa lalaki, kaya naman napayuko na lamang ito.

“Huwag ka ng mahiya, interasado rin ako lalo na’t tipo ko ang cute na kagaya mo.” pilit pa ni Andres na lalo pang tinigasan, lalo pa’t sa kanyang isipan ay si Timothy na ang kaharap niya ngayon.

“So-sorry kuya, pero hindi po ako interesado.” sagot ni Rain na ’di magawang matingnan ang lalaking kaharap.

“Ikaw ang bahala, hindi kita pipilitin kung ayaw mo, pero kung magbago ang isip mo, puntahan mo ako sa itim na sasakyan na nasa harapan nitong resto.” saad ni Andres, na napangisi na lamang, sa nakita nitong pagsunod ng kaharap sa kinaroroonan ng kanyang sasakyan.

Naging tahimik ang sumunod na namagitan sa dalawa, na naging abala sa pagkain ng kani-kanilang lunch.

Nang matapos kumain, kaagad na tinawag ni Andres ang waiter para mabayaran ang kanyang bill.

“Isama mo na rin ang kinain ng kadate ko.” kausap ni Andres sa waiter at abot nito sa kanyang card.

“Ku-kuya may pambayad po ako.” protesta ni Rain sa ginawa ng lalaki.

“Ako ng bahala at treat ko na iyon sa’yo, isa pa wala ka na ring magagawa dahil tapos ko ng bayaran, pero kung mapilit ka, bilang kapalit, samahan mo ako sa sasakyan mamaya.” ngiting sagot ni Andres na napangisi sa huli nitong sinabi at bago nito iwanan ang kasama sa mesa, pansin rin nito ang pamumula ng mukha ng lalaking kahawig ni Timothy.

…

Matapos kainin ang inihandang lunch ni Enrique, kaagad na lumabas ng bahay si Timothy, para samahan ang tatlong lalaki na batid nitong abala sa labas.

Unang hinanap ng mga mata nito ang mukha ng kanyang pulis na nobyo, at nakita ni Timothy na mukhang magsisimula ng magsparring sila Enrique at Samuel.

“Galingan ninyong dalawa, manonood sa inyo si senorito.” sigaw ni Ramuel sa dalawa ng mapansin nito ang presensya ng heredero.

Kaagad namang bumaling sa kinaroonan ng heredero, ang dalawang maglalaban na naghihintay rin kay Ramuel.

“Doon tayo sa mas malapit senorito, para ikaw ang humusga kung sino ang mas magaling sa gagawing pagsusuntukan nung dalawa.” yakag ni Ramuel sa heredero na may dala ring dalawang upuan.

“Wala akong alam tungkol sa bagay na iyon kuya Ram, ang alam ko lang sa boxing ay kapag na-knock-out ang isa, panalo ang natirang nakatayo.” sagot ni Timothy na sinundan ang paglapit ni Ramuel sa dalawa.

“Tama ang alam mong iyon senorito, hayaan mo ako ang gagawa ng rules sa laban ng dalawa, pero warning lang ha, dating boksingero ang kakambal ko.” ngiting saad ni Ramuel.

“Talaga?! Ibig sabihin, dehado sa laban niyan si Ric, hindi ba?” alalang reaksyon ng heredero sa nalaman nito.

“Huwag kang mag-alala senorito, malaking tao rin naman si Ric, kaya posibleng may laban rin siya kay Sam.” sagot ni Ramuel na napangiti na lang, sa nakitang pag-aalala ng heredero sa pulis na nobyo.

“Puwede ka pang umatras Ric, nakakahiya naman at baka masaksihan pa ni senorito ang pagkatalo mo.” asar ni Samuel sa makakalabang pulis.

“Nagpapatawa ka ba Sam? Baka kainin mo ang mga sinabi mo, at ikaw ang patulugin ko sa laban natin.” ngising sagot at pagyayabang ng pulis, na kaagad ring bumaling sa papalapit na anyo ng nobyo.

“Baby, wala kaming round girl, puwede bang ikaw na lang, para ganahan naman ako at mukhang aantukin ako sa laban namin ni Sam.” baling ni Enrique sa kauupo lang na nobyo.

“Kuya Sam, patulugin mo nga ang mayabang mong kalaban, inaantok na daw eh.” balewala ni Timothy sa narinig nito sa nobyo, bagkus ay bumaling ito kay Samuel.

“Areglado senorito.” nakasaludong sagot ni Samuel sa heredero, tsaka nang-aasar itong bumaling sa pulis.

“Baby naman, akong boyfriend mo dapat sa akin ka kumampi.” tampong saad ni Enrique, na muling bumaling sa kinaroroonan ng nobyo.

“Huwag mo akong kausapin, mabuti pa ay patunayan mong hindi ka lang puro yabang, pero sorry na lang Ric, kay kuya Samuel ako.” masungit na sagot ni Timothy, na gumanti rin at muling inasar ang nobyo.

“Paano ba ’yan Ric, mukhang wala kang kakampi sa pagkakataong ito.” gatong pang asar ni Samuel sa Kapitan.

“Oh, bago pa kayo magkapikunang dalawa, paalala lang, no hitting below the belt, at gaya ng sa regular boxing match, twelve rounds ito na matatapos kada tatlong minuto, at bilang ako ang referree ninyo, kapag sinabi kong tapos na ang laban, ibig sabihin pinal na iyon.” pagitna ni Ramuel sa dalawa, nang mapansin nitong mukhang nag-uumpisa ng mapikon si Enrique.

“Senorito, patunugin mo na ang bell, para mag-umpisa ng ang laban ng dalawa.” baling ni Ramuel sa prenteng nakaupong heredero, na nasa tabi rin ng bell.

Kaagad namang tumalima si Timothy pagkarinig nito sa sinabing iyon ni Ramuel, kaya naman…

“Ring!”

Sa pagtunog ng bell, nagsimula na ang laban sa pagitan ni Samuel na dating professional boxer at ng pulis na si Enrique, na may alam rin sa sports na boxing, dahil isa ito sa kanyang nakahiligang training at kasama lagi sa ginagawang ehersisyo.

Sa unang round, inaamin ni Timothy na kahit ito ang unang pagkakataon na makapanood siya ng live boxing match, batid nitong kapwa magaling ang magkalaban.

Hindi na nagtaka pa si Ramuel sa nasasaksihang nakakasabay ang pulis sa galing ng kakambal, at kung siya ang tatanungin sa mga sandaling iyon, hindi na ito sigurado kung sino ang mananalo sa laban ng dalawa.

Humanga si Samuel sa nakakasabay na mga galaw ng kalabang si Enrique, sa isip ng binata, mukhang lalo pang nag-init ang katunggali dahil sa pagkampi sa kanya ng heredero.

Sa panig ni Enrique, matagal-tagal na nung huli itong may nakalaban na kagaya ni Samuel, at pursigido ang binatang pulis na manalo, lalo pa’t nasa malapit lang ang nobyo na batid nitong nanonood sa kanilang laban.

Naging mainit ang sumunod na mga rounds, at tila walang nais na magpatalo sa dalawa.

Kapwa tumanggap na rin ng maraming suntok sa iba’t-ibang bahagi ng katawan ang dalawang magkalaban, na may tig-isa na ring pasa sa kanilang mga mukha.

Sa bawat suntok na nakikitang tinatanggap ng nobyo, napapapikit na lamang si Timothy, kahit pa batid nitong natural lang ang ganoong senaryo sa boksing.

Hanggang sa natapos ang round Eleven, at parehong nakakatayo parin ang magkalaban.

Maagap namang dinulugan ni Timothy ang pawis na pawis at pagod na pagod na nobyo, kasabay ng pag-abot nito ng maiinom rito.

“Salamat baby, pero hindi ka man pumusta sa akin, sisiguraduhin ko na matatalo ko si Sam.” ngising yabang ni Enrique, na nilagok ang malamig na tubig na inabot ng nobyo.

Hindi na kinontra pa ni Timothy ang narinig nito sa nobyo, sa halip, gamit ang dalang tuwalya, pinunasan nito ang pawisang katawan ni Enrique na abala parin sa pag-inom ng tubig.

“Para ganahan ako baby.” saad ni Enrique, kasunod nun ang pagpisil nito sa matambok na puwet ni Timothy.

“Ric!” protesta ng nagulat na heredero, na mabilis ring nahampas ang malaking braso ng pilyong nobyo.

“Hahahaha.” tawang reaksyon ni Enrique, na sinundan ng tingin ang nobyo na bumalik sa pagkakaupo sa dati nitong puwesto.

Sa huling round ng laban ng dalawa, unang umatake ng suntok ang pulis na tila nagbalik ang lakas dahil sa pag-aalaga sa kanya ng nobyo.

Sa dami na ng kanyang nakalaban noon, inaamin ni Samuel na wala pa itong nakakalaban na kasing lakas ng resistensiyang mayroon si Enrique. Kanina bago mag-umpisa ang kanilang laban ng pulis, kampante siya na hanggang sa una lamang makakasabay sa kanya ang kalaban, ngunit ngayon sa ipinapakita ng katunggali na tila nagbalik ang lakas sa isang iglap lamang, alam ng binata na tagilid na siya sa kanilang laban.

Magkakasunod ang pinakawalang suntok ni Enrique, na ang mga nauna ay kaagad na naiiwasan o kaya naman ay nasasangga ni Samuel, pero ang huli at ang pinakamalakas na kaliwang suntok na ibinigay ng binatang pulis ay tumama sa kanang pisngi ng kanyang kalaban.

Sa lakas nga ng suntok na tumama sa pisngi ni Samuel, naging dahilan ito ng pagkabuwal sa pagkakatayo ng binata.

Parehong nagulat ang mga nanonood na sila Timothy at Ramuel sa nangyari, at bilang refferee ang huli, kaagad nitong nilapitan ang natumbang kakambal.

“Ano Sam, kaya pa?” alalang tanong ni Ramuel sa kakambal.

“Suko na’ko, malabo ng matatalo ko ang kalaban.” ngiting saad ni Samuel na masaya sa naging laban nila ng pulis.

“Paano ba ’yan baby, ako ang panalo!” sigaw at baling ng binatang pulis sa nobyo.

“Oo na, ikaw na ang magaling sa lahat ng bagay.” nangingiting nilapitan ni Timothy ang nobyo, na proud rin sa ipinakitang galing ni Enrique.

“Syempre da best yata ang boyfriend mo, kaya dapat may premyo ako sa’yo dahil ako ang nanalo.” yabang pa ng pulis na mabilis na niyakap ng mahigpit ang nobyo.

“Yuck Ric ang lagkit-lagkit mo! ’Wag mo nga akong yakapin!” protesta ng heredero na pilit ring kumakawala sa yakap ng nobyo.

“Ang arte talaga ng baby ko, paano maiwan na namin kayong kambal, may laban rin kami nitong baby ko, pero sa kama naman.” sagot ni Enrique sa nobyo at baling nito sa kambal.

“Ric!” nahiyang saad ni Timothy na patuloy rin sa pagtanggal sa mahigpit na pagkakayakap ng nobyo.

“Pagbigyan mo na senorito, papremyo mo na at nanalo naman si Ric.” tukso ni Ramuel sa heredero.

“Salamat Ram, mamaya libre ko na ang inuman, pero sa ngayon uunahin ko ng kainin ang masarap kong pulutan.” sagot ni Enrique kay Ramuel.

“Ric!” muling protesta ni Timothy sa pilyong nobyo.

Wala na ngang nagawa pa ang heredero na bigong makatakas sa mahigpit na pagkakayakap ng nobyo, hanggang sa nakabalik sila ni Enrique sa loob ng kanilang kuwarto.

“Ang manyak mo talaga Ric, hindi ka na nahiya kila kuya Ram at Sam.” sumbat ni Timothy sa nobyo ng pakawalan na siya nito.

“Baby naman, alam na ng kambal ang relasyon natin, kaya wala lang ’yon.” depensa kaagad ni Enrique na muling lumapit sa nobyo.

“Kung sa’yo wala lang ’yon, pwes sa akin iba ang dating nun, so ang tingin mo lang pala sa akin ay isang papremyo o isang pulutan lang?” inis na saad ni Timothy na ’di nagustuhan ang naging biro ng nobyo, lalo pa’t may ibang tao ring nakarinig kanina.

“Hindi baby, kailanman ay hindi ganun ang turing ko sa’yo, sorry na please ’wag ka ng magalit.” alo kaagad ng nataranta ring binatang pulis, sa batid nitong nainis na nobyo.

“Sorry rin Ric, inis parin ako sa’yo.” sagot ni Timothy na tinalikuran rin ang nobyo.

Napabuntong-hininga na lamang si Enrique sa nangyari, at dahil ayaw nitong lalo pang magalit ang nobyo, pinili ng binatang pulis na iwanan na muna ang heredero.

…

Wala pang kalahating oras na nasa loob siya ng kanyang sasakyan at abala muli sa pagbabakasakaling may mahanap itong impormasyon sa hawak nitong laptop patungkol sa pulis na si Enrique, naputol ang ginagawang iyon ni Andres pagkarinig nito sa sunod-sunod na pagkatok sa bintana na kanyang sasakyan.

“Ikaw pala, sorry hindi ko nga pala nakuha ang pangalan mo.” ngiting saad ni Andres pagkakita nito sa kahawig ni Timothy.

“Ako si Rain, uhm kuya…” pakilala ni Rain na kaagad ring nahiya at ’di kayang ituloy ang nais nitong sabihin.

“Andres na lang, bagay sa’yo ang pangalan mo Rain, kasing cute mo, pasok ka.” pakilala rin ni Andres at papuri nito sa kaharap, na kaagad nitong pinagbuksan ng pinto sa passenger seat ng sasakyan.

Lihim na napangiti si Andres ng tuluyan ng masamahan siya ni Rain, kasunod nun ay mabiling nitong pinaharurot ang sasakyan patungo sa pinakamalapit na motel.

…

Ilang oras rin na naglagi sa kuwarto ang heredero, at sa tagal nitong nanatili doon na tanging pagbabasa lang ng mga libro ang kanyang naging libangan, ’di na muli siya sinamahan ng nobyo. Nang magsawa sa ginagawa ay naisipan nitong lumabas na ng kuwarto at pumunta na lang sa sala. Tahimik ang bumungad kay Timothy pagpunta nito ng sala, at kahit pa may inis parin ito sa nobyo, hinanap parin ng kanyang mga mata ang presensya ni Enrique sa loob ng bahay, pero anino man lang ng binatang pulis ay hindi nito nakita.

Lumipas pa ang dalawang oras at tanging ang kambal na mga bodyguards ang napansin ng heredero na pumasok sa loob ng bahay, kaya naman ng ’di na makatiis, sinundan nito ang kinaroroonan ng dalawang kambal.

“Nasaan si Ric, kuya Ram?”

“Hindi ko alam senorito, kanina pa umalis.” sagot ni Ramuel.

“Eh ikaw kuya Sam, alam mo ba kung saan nagpunta si Ric?”

“Sorry senorito hindi ko rin alam, pero bago siya umalis, napansin kong mukhang malungkot ito, nag-away ba kayo senorito?” sagot at tanong pabalik ni Samuel sa heredero.

Hindi sinagot ni Timothy ang tanong na iyon ni Samuel, sa halip ay nagpasalamat na lang ito sa dalawa, atsaka muling bumalik na lamang sa sala.

“Saan kaya nagpunta ang lalaking iyon?” kausap sa sarili ng heredero na ’di maiwasang mag-alala para sa nobyo.

…

Pauwi na ito galing sa bayan at sa isip ng binatang pulis, sana ay mapatawad na siya ng nobyo matapos ang kanyang gagawin.

…

“Senorito dumating na si Ric! Dali puntahan mo sa labas at puno ito ng sugat sa mukha!” tawag ni Ramuel sa heredero, na kasabwat ng binatang pulis sa gagawin.

“Ha?! Bakit?! A-anong nangyari sa kanya?!” kinabahang sagot na tanong ni Timothy na mabilis ring nakatayo.

At sa pagkataranta nga ng heredero ay mabilis itong lumabas ng bahay, na nilampasan rin ang bodyguard na si Ramuel bago pa siya sagutin nito.

“Ipagpatawad mo, aking kapangahasan, oh baby ko, sana’y maintindihan. Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo. Ngunit parang sa’yo, ayaw nang lumayo. Ipagtawad mo, ako ma’y naguguluhan.”

Sandaling natigilan ang ’di makapaniwalang si Timothy sa naririnig at nasasaksihan.

“’Di ka masisi na ako ay pagtakhan. Di na dapat ako pagtiwalaan. Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo. Ngunit parang sa’yo, ayaw nang lumayo. Ipagpatawad mo, minahal kita agad.”

Pigil ni Timothy ang pagtulo ng mga luha nito, habang patuloy ito sa pakikinig at panonood sa ginagawang panghaharana ng nobyong pulis, na nakangiti ring nakatitig sa kanya sa tuwing sandali itong humihinto sa pagkanta.

“Aah, minahal kita agad. Aah, minahal kita agad. Ipagpatawad mo, oh hoh Oh hoh woh.” nangungusap ang mga mata ng binatang pulis na tumingin sa nobyo, at ipinahihiwatig sa pagitan ng kinakanta na sinsero ito sa bawat lirikong binibitawan nito.

“Sana nama’y ipagpatawad mo. Ang malabis na kabilisan ko. Ngunit ang lahat ng ito’y totoo.” pagtatapos ni Enrique sa ginawang panghaharana, na naisip nitong paraan para mapatawad siya ng nobyo.

“Sorry na baby ko, patawarin mo na ako please.” lumapit na ang binatang pulis sa nanatiling napako sa pagkakatayong nobyo, na kaagad ring kinuha ang mga tsokolate at isang bouquet ng mga pulang rosas na ipinahawak nito kay Samuel kanina.

Hindi na nga napigil ni Timothy ang mga luha sa kanyang mga mata, at kasabay ng pagtulo ng luha sa kanyang mga mata na dulot ng pinaghalong saya at kilig, ang paghalik nito sa mga labi na nobyong dahilan ng kasalukuyan niyang nararamdaman.

Walang pag-aatubili namang tumugon ang binatang pulis sa ginawang paghalik na iyon ng nobyo, na mabilis ring binitawan ang mga hawak nitong mga bulaklak at tsokolate, kasunod nun ang pagbuhat nito sa magaang katawan ng heredero papasok sa loob ng bahay at patungo sa kanilang kuwarto.

“Salamat baby at napatawad mo na ako, promise ’di ko na uulitin ang nagawa ko kanina.” pangako ni Enrique, pagkahiwalay ng halikan nila ng nobyo.

“Sorry rin Ric, alam ko naman na biro lang ang mga iyon, ’di ko lang maiwasan ang mailang at mahiya kapag may ibang tao.”

“Hindi baby, wala kang kasalanan, basta ang importante ay bati na tayo.” maagap na sagot ni Enrique.

“Oo bati na tayo Ric, pero bukas ibili mo ako ng bagong mga bulaklak at mga tsokolate, akala mo hindi ko nakitang basta mo na lang nilaglag sa lupa ang dapat na ibibigay mo sa akin.” saad ni Timothy at banggit nito sa napansing ginawa kanina ng nobyo.

“Iyon lang pala baby, promise bibilhan kita ulit ng mga iyon bukas, ibig bang sabihin niyan puwede na rin nating ituloy ang naudlot kanina?” maagap na sagot ng barakong pulis na kaagad ring naisingit ang sekswal na kagustuhan.

“Puwede bang bawiin ko muna ang sinabi kong bati na tayo?” tangkang lusot ni Timothy sa nobyo.

“Ah ah, wala ng bawian baby, kung alam mo lang kanina ka pa namin namiss ni junior.” sa isang iglap lang, mabilis na muling binuhat ng barakong pulis ang nobyo, na kaagad rin nitong nailagay sa kama.

“Umpisahan na natin daddy, namiss ko na rin si junior.” kagat-labing sagot ni Timothy at gaya nga ng kanyang inaasahan, kita nito ang pagmamadaling paghubad ng mga saplot ng barakong pulis na nobyo.

Muli, pinagsaluhan ng magkasintahan ang sarap at init ng kanilang pagmamahalan, at wala ng pakialam ang mga ito kahit pa marinig ng mga kasama nila, ang bawat ungol na isinusukli nila sa isa’t-isa, habang patuloy sila sa pagpapadama ng kanilang nag-uumapaw na pag-ibig.

KABANATA XXXIX

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

“Ahhh ganyan nga ang galing mong sumusoohhh.” nasasarapang ungol ni Andres na mangha rin sa galing ng ginagawang pagtsupa sa kanya ng bagong kakilala.

“Aahhh sige pa sa’yong-sa’yo lang ’yang burat ko, tang-ina ka ang sarap ng bibig mo.” patuloy na ungol na may kasama pang mura ng barakong lalaki, na hawak na rin ang ulo ng binatang nakaluhod at tsumutsupa sa kanyang kahabaan.

“Ahhhh lalabasan na akoohh ayan na ahhh ahhh ahhhhhhh.” mahabang ungol ni Andres na lalo pang ibinaon ang malaking laman sa bunganga ng halos maduwal ng binata, habang patuloy ang pagpapaulan nito ng masaganang tamod.

“Puta ka Rain ang sarap mong tsumupa, aayaw-ayaw ka pa kanina pero sarap na sarap ka naman sa pagsususo sa burat ko.” yabang ng nakangising si Andres, na natutuwa sa tila pagsamba sa kanya ng binatang kahawig ni Timothy.

“Akala ko kasi nagbibiro ka lang kuya, baka kasi bugbugin mo ako.” sagot ni Rain na ’di magawang tignan sa mukha ang barakong lalaki.

“Hindi ko ugali ang mambugbog ng kasing cute mo, pero ang kumantot ng kagaya mo eksperto ako pagdating dun.” ngising sagot ni Andres, na mabilis na nabuhat ang magaang katawan ni Rain papunta sa kama.

“Paano, uumpisahan ko na ba ang pagpapaluwag sa butas mo?” ngising tanong ni Andres.

“Oo kuya Andres paluwagin mo na ang butas ko.” ngiting sagot ni Rain.

“Iyon talaga ang gagawin ko at sisiguraduhin kong hahanap-hanapin mo ang malaking burat na ipapasok ko sa butas mong puta ka.” ulol na sagot ni Andres, na kaagad naibuka ang dalawang binti ng binatang kamukha ni Timothy.

…

Matapos ang mainit na tagpo sa kanila ni Andres, kaagad na kinuhanan ng litrato ni Rain ang hubot-hubad paring ayos ng barakong lalaki na masarap na rin ang tulog sa mga oras na iyon. At matapos maipadala ang mga larawan, na bilang pruwebang nagawa nito ang naging utos sa kanya, naluluhang nagtungo ng banyo ang pobreng binata na kumapit sa patalim at ginawang puhunan ang pinaka-iingatang katawan, kapalit ng malaking perang magiging kabayaran sa kanya, na magagamit nito sa pambayad ng bill sa ospital.

…

Pagkagising ni Andres, hindi na nagtaka ito ng wala na ang kasama nitong binata sa motel. Sandali pa itong napangisi ng mapansin ang dugong nasa bedsheet ng kama.

‘Kung suwerte ang putang iyon dahil siya ang unang lalaking nakantot ko, mas masuwerte pala ako at ako ang nakauna sa kanya.’ saad sa isip ni Andres, na muling naisip ang maamong mukha ni Rain.

…

Matapos lumabas sa motel, sunod na nagtungo sa mental hospital si Andres.

“Miss maaari na bang dalawin ang pasyente ninyong si Alicia Perez?” tanong ni Andres sa receptionist.

“Sandali Mr. Perez, tatawagin ko muna si dok.” magalang na sagot ng babaeng receptionist, na pigil rin ang kilig dahil muli na naman nitong nakita ang matipuno at guwapong lalaki na inaabangan nitong muling dadalaw sa ospital.

Matiyaga namang naghintay si Andres, habang nakikinig ito sa babae na may kausap na sa telepono sa mga sandaling iyon.

“Good news Mr. Perez, puwede munang madalaw ang mama mo, nasa room 31 siya.” ngiting paalam ng babaeng receptionist kay Andres.

“Salamat Miss.“ngiting sagot ni Andres, na kaagad na ring tinungo ang kinaroroonan na taong pakay niya sa lugar.

…

Gaya ng kanyang inaasahan, muli ang tulalang itsura ng kanyang nanay na nakaupo sa wheelchair ang bumungad kay Andres. Kung ang binata ang tatanungin, hindi na mahalaga rito kung gagaling pa o hindi ang babaeng kanyang kaharap ngayon.

Mula pagkabata, tanging ang kanyang nanay ang nakagisnang magulang ni Andres, at mula rin ng magkaisip ito, batid nitong sa murang edad na walang pakialam sa kanya ang babaeng kundi sampal ay latay ang ibinibigay sa kanya, imbes na dapat ay mag-alaga at umaruga sa kanya. Kaya naman sa edad na dose, naisipan ng batang si Andres na maglayas na lamang. Sa ikalawang linggo nitong pagtira sa kalye, batid ni Andres na kailangang gayahin niya ang mga kabataang nakikita nitong gumagawa ng kalokohan, kung gusto niyang patuloy na mabuhay. At doon nagsimulang matuto sa pagnanakaw ang batang si Andres, at sa ikaapat na taon sa ginagawang pagnanakaw, nagkrus ang landas nila ni Domingo na isa sana sa kanyang magiging biktima. Imbes na magalit sa kanya ang matanda, dahil sa pagtatangka niyang nakawan ito, natuwa pa sa kanya si Domingo at sinama pa siya sa tirahang mansyon ng matanda.

“Hindi ko alam kung naririnig mo ako, pero sana ay marinig ang mga sasabihin ko.” simula ni Andres, habang mataman itong nakatitig sa mukha ng babaeng ayaw na nitong muling tawagin na ina. “Karma ang nangyayari ngayon sa’yo… hindi ko rin maintindihan ang sarili ko, kung bakit ng malaman ko ang nangyari sa’yo, pinag-aksahan pa kita ng panahon at pera para maipagamot ka.” pagpapatuloy ni Andres na patuloy rin sa pagtitig sa babaeng tulala parin, at tila walang pakialam kahit na anong sabihin niya. “Siguro kaya ko nagawa iyon ay para ipamukha sa’yo na heto ngayon ang pinabayaan mong anak, nakayang mabuhay ng wala ang tulong mo.” sagot sa sariling tanong ni Andres at pagtatapos nito sa pakikipag-usap sa babaeng hindi man lang nagbago ang ekspresyon ng mukha at nananatiling nakatulala.

Matapos mailabas ni Andres ang mga saloobin nito, pinili ng binata na iwanan na ang babaeng kailanman ay hindi nito muling tatawaging ina.

Sa pag-alis ni Andres, may mga luhang naglandas sa mga mata ni Alicia bagamat nanatili parin itong nakatingin sa malayo at wala parin sa tamang katinuan.

…

Sa paglabas ng kuwarto ni Andres, kaagad na napansin nito ang bulto na isang lalaki na batid rin nitong nakatingin sa kanya.

Sa naramdaman ni Andres na sinusundan  na rin siya sa paglalakad ng lalaking nasa kanyang likuran, naging alisto ang kilos ng binata at handa ito kung sakaling kalaban man ang lalaki.

Nang makarating sa kinaroroonan ng kanyang sasakyan, mabilis na humarap si Andres sa lalaki na kaagad rin nitong nakuwelyuhan at isinandal ang katawan sa kanyang sasakyan.

“Sino ka? Anong kailangan mo sa ’kin?” sunod-sunod na tanong ni Andres sa lalaking hawak parin nito sa kuwelyo.

“Sa-sandali hijo, hi-hindi ako masamang tao.” nahihirapang sagot ng matanda na hirap rin sa paghinga.

Mabilis namang binitawan ni Andres ang kuwelyo ng matanda, ganunman alisto parin ito kung sakaling gagawa ng hindi maganda ang kaharap.

“Ako si Fernando, ako ang tatay mo.” pakilala ng matanda.

“Tatay? Nagpapatawa ka ba?” naiiling na reaksyon ni Andres, na pigil rin ang matawa sa narinig.

“Nagsasabi ako ng totoo hijo, nobya ko noon ang nanay mong si Alicia.” giit at kuwento pa ng matanda.

Sa narinig ay natigilan si Andres, dahil batid nitong bukod sa mga nandirito sa hospital, wala ng iba pa ang nakakaalam sa katauhan ng kanyang ina.

“Kung totoo man ang sinasabi mo, wala na akong pakialam, dahil bukod sa hindi ko itinuturing na ina si Alicia, para sa akin matagal na ring patay ang ama ko.” sagot ni Andres sa matanda.

“Patawarin mo ako anak, kasalanan ko ang lahat, kaya nangyari ito sa nanay mo.”

“Huwag mo ’kong tatawaging anak dahil hindi kita tatay.” galit na saad ni Andres at kuyom nito sa sariling kamao, bilang pagpipigil na masuntok ang matandang nagpapakilalang ama nito.

“Sige ituloy mo anak, alam kong kulang pa iyan sa naging kasalanan ko sa nanay mo at sa inyo ng kapatid mo.” pagbibigay permiso ni Fernando sa anak, na sa wakas ay nakita na niya sa kauna-unahang pagkakataon.

Ang narinig na iyon ni Andres sa matanda, ang gumulantang sa kanyang buong pagkatao.

“U-ulitin mo nga ang sinabi mo?” gulat na tanong ni Andres sa matanda.

“Tama ang narinig mo anak, nakahanda akong tanggapin kahit ilang suntok ang gawin mo.” sagot ni Fernando na iba ang pagkakaintindi sa tanong ng anak.

“Hindi ang tungkol dun, anong ibig mong sabihin ng sabihin mo na may kapatid ako?” klaro ni Andres sa nais nitong malaman.

“Hindi ba tama naman anak, na may kapatid ka? Ikaw si Andres at Andrei naman ang pangalan ng kakambal mo.” sagot ni Ronaldo sa tila naguguluhang anak.

Parang bombang sumabog sa tenga ni Andres, ang sagot sa kanya ng matandang lalaki na nagpakilala bilang kanyang tunay na ama.

…

Nang mapagod sa ilang rounds ng muling pagpapadama ng kanilang pag-ibig sa isa’t isa, nanatiling nasa dibdib ng nobyong pulis ang ulo ng heredero.

“Nga pala Ric, alam mo na ang tungkol sa akin, siguro naman patas lang kung malaman ko rin ang mga bagay na tungkol sa iyo.” tumingala si Timothy para magtama ang mga mata nila ng nobyo, habang hinihintay rin nito ang magiging sagot sa kanya ni Enrique.

“Tama ka baby, sige anong gusto mong malaman sa akin.” ngiting sagot ni Enrique, kasabay ng paghaplos nito sa buhok ng nobyo.

“May mga magulang ka pa ba? Nasaan sila?” sunod-sunod na tanong ni Timothy.

“Isa-isa lang baby, sige sa una mong tanong, oo may mga magulang pa ako, si tatay isang magsasaka sa probinsya ng Nueva Ecija, kasama rin niya si nanay na isa namang mananahi.”

“Ibig sabihin doon ka sa Nueva Ecija lumaki? Eh bakit dito sa Quezon Province ka nakatira?” takang tanong ni Timothy sa nobyo.

Napabuntong-hininga na lamang si Enrique dahil sa tanong na iyon ng nobyo, ganunman, handa nitong ipagtapat sa mahal ang lahat.

“Ang totoo niyan baby, ampon lang ako nila nanay at tatay at wala pang isang taon mula ng malaman ko ang totoo.”

“So-sorry Ric, okay lang at naiintindihan ko kung ayaw mo ng pag-usapan.” hinging paumanhin ni Timothy, matapos nitong malaman ang tungkol sa buhay ng nobyo.

“Hindi mo kailangang mag-sorry baby, nung una medyo may sama pa ako ng loob sa mga magulang ko, pero kaagad ko rin naintindihan kung bakit inilihim nila sa akin ang katotohanan, at bilang sagot ko sa tanong mo kanina kung bakit dito sa Quezon ako nagpagawa ng bahay, sa probinsyang ito rin kasi nakilala ng mga umampon sa akin ang totoong nanay ko, at nagbabakasakali ako na dito ko rin sa probinsya matatagpuan si nanay.” sagot at kuwento ni Enrique sa nobyo.

“Salamat Ric at ipinaalam mo sa akin ang tungkol sa buhay mo, hayaan mo at ipagdarasal ko na matagpuan mo na kaagad si nanay.” matamang muling tinitigan ni Timothy ang mukha ng nobyo.

“Salamat baby.” ngiting sagot ni Enrique na inilapit ang mukha sa nobyong matamang tumititig sa kanya, at kasunod nga noon ang pagtatagpo muli ng kanilang mga labi.

KABANATA XL

Ngayong araw ng Linggo ang huling araw na mananatili sila ng kasintahang heredero dito sa kanyang bahay, at sa isip  ni Enrique, kailangang masulit nila ni Timothy ang araw na iyon para mag-enjoy silang dalawa, bago ang pagbalik nila sa mansyon kinabukasan.

“Ano baby kaya pa?” ngising tanong ng binatang pulis sa nobyo.

“Ang daya mo naman Ric, akala ko ba ay hindi ka marunong maglaro ng online games?” nakasimangot na bumaling ang heredero sa mayabang nitong nobyo.

“Oh bawal ang asar talo baby, mabuti pa ay galingan mo, dahil papagurin kita mamaya kapag hindi mo nahabol ang puntos ko.” ngiting paalala ni Enrique sa naging kasunduan nila ng nobyo, na magiging parusa sa matatalo.

“Seryoso ka Ric? Ibig sabihin kapag lamang ka ng limang puntos, limang rounds rin nating gagawin iyon?” nanlalaking matang reaksyon ni Timothy.

“Oo naman baby, hayaan mo malakas ang resistensiya ko at kahit sampung rounds pa, makakatayo parin si junior.” ngising sagot ng barakong pulis.

“Ang manyak mo talaga Ric, ayoko ng maglaro, mukhang hindi naman kita kayang talunin, mabuti pa’y ibalik mo na ang mga cellphone nila kuya Ram at kuya Sam.” suko ni Timothy ay abot nito sa cellphone kay Enrique.

“Ikaw ang bahala baby, pero mamaya sisingilin ko ang parusa mo.” kuha ni Enrique sa cellphone sa nobyo na nangingiti rin sa mga sandaling iyon.

“Oo na! Pero Ric baka pwedeng tumawad, puwede bang kahit dalawang rounds na lang?” baka-sakaling saad ng heredero.

“Puwedeng-puwede baby, sige, tumuwad ka na.” ngising biro ng barakong pulis.

“Ric!” saway ni Timothy at kasunod nun ay mga hampas ang iginawad nito sa natatawang pilyong barakong pulis.

“Oh tama na baby, ikaw talaga ang dali mong asarin, sige payag na ’kong dalawang rounds na lang.” awat ni Enrique sa naasar na nobyo na kaagad nitong niyakap, para tumigil na ito sa kahahampas sa kanya.

“Naaaliw ka talagang bwisitin ako no?” tumingala si Timothy sa nobyong sinuklian rin nito ng yakap.

“Ang cute mo kasi kapag naiinis ka, tanda mo pa baby nung una tayong magkita?” sagot ni Enrique at tanong nito sa nobyo.

Isang tango ang naging sagot ni Timothy sa nobyo.

“Paano ko makakalimutan iyon, eh ilang minuto pa lang na magkakilala tayo, nagawa mo na kaagad ang bwisitin ako.” nangingiting muling tumingala si Timothy para magtagpo ang mga mukha nila ng nobyo, kasabay nun ay bumalik sa alaala nito ang unang pagtatagpo nila ng nobyo na Miguel pa ang pangalan at nagpapanggap na hardinero.

“Hehe sinadya ko talaga iyon baby, at hindi ko pinagsisihan ang bagay na iyon, dahil doon pa lang, nakuha mo na kaagad ang atensyon ko.” ngiting saad ni Enrique, na nakaukit sa isip ang inis na reaksyon ng heredero noon.

“Talaga Ric?” ngiting tanong ni Timothy na ’di makapaniwala sa narinig nito sa nobyo.

“Oo baby, eh ikaw, kailan mo nalaman na patay na patay ka sa akin at pinagnanasahan mo na ako?” tanong ni Enrique na hinaluan rin nito ng biro.

“Excuse me mamang pulis, hindi kita pinagnasahan at hindi rin ako patay na patay sa’yo.” sagot ni Timothy, ngunit ’di namang magawang tingnan ang nobyo.

“Naku nahiya pa ang baby ko, ’di bale hindi lang ikaw ang patay na patay sa akin, nandyan si Violet, si Sonya, pati na ang mga kababaihan na palaging sinasabayan ako tuwing umaga kapag nagjo-jogging ako.” muling biro ni Enrique na gustong makita ang inis na reaksyon ng herederong nobyo.

“Iyon naman pala, eh di dun ka na lang sa kanila.” inis na saad ni Timothy na kinain ng insecurities sa narinig, na kumakawala rin sa yakap ng nobyo.

“Bakit ko naman gagawin iyon, eh nandito at yakap ko na ang baby ko na sobrang kinababaliwan ko, kahit pa madalas ay sinusungitan ako.” pigil ni Enrique na hindi pinayagan ang gustong mangyari ng nobyo, sa halip ay lalo pa nitong niyakap ang heredero.

“Nakakainis ka Ric!” muli’y isang hampas sa dibdib ang iginawad ng heredero sa nobyo.

“Hehehe sorry na baby, masanay ka na sa akin.” ngiting sagot ni Enrique at pagkahiwalay sa yakapan nila ng nobyo, pinaglapit naman nito ang mga mukha nila, kasunod nun ang muli nitong pag-angkin sa malambot, matamis at kailanman ay ’di niya pagsasawaaang mga labi ng heredero.

…

Pagkagising ni Andres sa umaga, muling bumalik sa kanya ang mga nalaman nito kahapon, mula sa lalaking nagpakilalang naging kasintahan ng ina at tunay rin niyang ama, pati na ang rebelasyon ng matanda na may kakambal siya na nagngangalang Andrei.

‘Bahala na, mukhang nagsasabi naman ng totoo ang matandang iyon, at kung sakali man na ginagago lang niya ako, itong bala ng baril ko ang matatanggap niyang kabayaran.’ saad sa isip ni Andres, na sinimulan ng bumangon, dahil ngayong araw mismo ay makakasama niya ang matanda, papunta sa probinsya nila noon ng kanyang ina, na mula ng maglayas siya noon ay hindi na niya binalikan pa hanggang sa ngayon.

…

“Salamat hijo at pumayag ka sa sinabi ko kahapon, hayaan mo pag-uwi natin sa probinsya, malalaman mong nagsasabi ako ng totoo.” kausap ni Fernando sa anak na abala sa pagmamaneho.

“Huwag ka munang magpasalamat tanda, dahil kapag wala ang sinasabi mong pruweba na may kakambal ako, buhay mo ang kapalit sa pag-aksaya ng oras ko.” seryosong sagot ni Andres na nanatiling sa daan ang tingin, habang patuloy parin ito sa pagmamaneho.

Sa naging sagot sa kanya ng anak, wala ni kaunting takot na naramdaman si Fernando, bagkus ay pinagmasdan nito ang kabuuan ng binata na nitong anak, na bagamat batid nitong mukhang lumaking barumbado, nagpapasalamat pa rin ang matanda sa pagkakataon na sa wakas ay nakasama na niya ang isa sa kambal niyang anak, at sa sandali ring iyon, umaasa ito at nagdarasal na matatagpuan rin niya sa lalong madaling panahon ang isa pa.

…

Matapos ang tatlong oras na biyahe, narating na rin nila Andres at Fernando ang probinsya ng Quezon, at ngayon nga ay nasa tapat na sila ng abandonadong bahay.

“Tara na hijo, samahan mo ako sa loob.” yakag ni Fernando sa anak.

Sandaling pinagmasdan ni Andres ang kabuuan ng dati nilang bahay bago sagutin ang matanda, at kahit pa bumalik ang mga hindi magandang pangyayari na dulot sa kanya ng ina, inaamin ng binata na may kaunting sayang hatid sa kanya na muling makita ang dating tirahan.

“Sige.” maikling sagot ni Andres na pumayag sa kagustuhan ng matanda.

Pagkapasok ng dalawa sa loob, kaagad na humiwalay si Fernando at umakyat sa ikalawang palapag ng bahay, samantala nanatili naman si Andres sa ibaba na abala sa pagtingin sa sala at inaalala ang masayang pangyayari noong bata pa ito at naglalaro sa eksatong lugar.

Naputol ang pagbabalik-tanaw na iyon ni Andres, nang marinig nito ang pagtawag ng isang boses.

“Alicia! Alicia ikaw na ba ’yan?!”

Sa narinig ngang boses ng isang babae, kaagad lumabas ng bahay si Andres para alamin kung sino ang taong iyon.

“Pasensya na hijo, nadyan ba sa loob si Alicia?” medyo nagulat pa si Divina ng isang matipuno at guwapong binata ang bumungad sa kanya.

“Anong kailangan mo sa kanya?” imbes na sagutin ni Andres ang tanong ng matandang babae na batid nitong gusto lang maki-usyoso, tanong rin ang ibinalik nito rito.

Hindi naman inaasahan ni Divina ang  maririnig nito sa lalaki, na kanina pa niya pinagmamasdan ang pamilyar na mukhang meron ito.

“Ikaw na ba ’yan Andres?” gaya ng kaharap, tanong muli ang ibinalik ni Divina sa lalaki.

Sandali namang natigilan si Andres sa narinig nito sa babae, kasunod nun ay napakunot-noo ang binata kung bakit kilala siya ng kaharap.

“Naku ang batang ito, ako ito ang ninang Divina mo.” nangingiting pakilala ni Divina, na batid nitong ang inaanak na nga niya ang kaharap, na mabilis rin nitong niyakap pagkatapos.

Kasabay ng pagyakap sa kanya ng matanda na nalaman na rin niya ang pangalan, bumalik rin sa ala-ala ni Andres ang mga kabutihan noon sa kanya ng kaisa-isang ninang, kaya naman sinuklian rin ng binata ang pagyakap sa kanya ni Divina.

“Hindi na kita nakilala ninang, oo nga pala bakit po ninyo hinahanap si nanay?” kaagad na tanong ni Andres pagkahiwalay nila sa yakapan ng matanda.

“Tungkol sa bagay na iyan inaanak, akala ko talaga ay nandyan na ang nanay mo, kasi nitong nakalipas na buwan, may naghahanap sa kanyang lalaki.” sagot at kuwento ni Divina.

“Bakit raw ninang?” interasadong muling tanong ni Andres.

“Hindi ko na naitanong hijo, gawa ng matapos kong ipaalam na hindi na d’yan nakatira ang nanay mo, kaagad na rin itong nagpaalam.”

Sa puntong iyon, kaagad bumalik ang nalaman ni Andres kahapon tungkol sa pagkakaroon niya ng kakambal.

“Sa tingin ninyo ninang, mga anong edad na nung lalaking naghahanap kay nanay?” bakasakaling tanong ni Andres.

“Sa tanong mong iyan hijo, base sa nakita kong itsura nung lalaki, masasabi kong hindi nalalayo ang edad niya sa’yo, dahil guwapo at makisig rin siya kagaya mo.” sagot ni Divina.

Sa mga nalaman nga ni Andres sa kanyang ninang, malakas ang kutob nitong ang kakambal niya ang lalaking naghahanap sa kanyang ina.

“Siguro naman anak, sapat ng ebidensya ito para malaman mong nagsasabi ako ng totoo.“putol ng nakangiting si Fernando sa usapan ng dalawa, at iniabot nito ang isang larawan sa anak.

Pagkakita ni Andres sa laman ng larawan na ngayon ay hawak-hawak ng kanyang isang kamay, ’di namalayan ng binata ang pagpatak ng kanyang luha sa mga mata. Sa larawang iyon, kuha ang masayang mukhang meron ang kanyang nanay katabi ang kasintahan na kahawig ng matandang lalaking kahapon lang ay nagpakilala bilang kanyang ama, habang tangan ng mga ito ang dalawang sanggol.

At sa mga oras na iyon, isang pangako ang itinatak sa puso’t isipan ni Andres.

‘Magkikita rin tayo Andrei, kapatid ko.’

KABANATA XLI

Lunes ng umaga ay kapwa may ngiti sa mga labi ang magkasintahang Enrique at Timothy, habang tinatahak na nila ang daan pauwi sa mansyon, at sa likod ng kanilang sasakyan, nakasunod naman ang kambal na mga bodyguards ng heredero na alisto sa maaaring hindi magandang mangyayari.

“Paano ang set-up natin n’yan baby, ’pag nasa mansyon na tayo?” baling ni Enrique sa nobyo, nang sandaling huminto ang kanilang sinasakyan dulot ng trapik.

“Hindi ko alam Ric, pero kung ikaw ang tatanungin ko, ano sa palagay mo ang mabuti nating gawin?” balik ni Timothy sa tanong sa kanya ng nobyong pulis, kung ang heredero kasi ang tatanungin, aminado itong hindi niya napag-isipan ang tungkol sa bagay na iyon.

“Kung ako ang masusunod baby, gusto kong walang magbago gaya nung nasa bahay tayo, pero kung anong maging pasya mo, syempre igagalang ko iyon.” ngiting sagot ni Enrique.

“Si-sige pag-iisipan ko ang tungkol d’yan, kaya salamat Ric at naiintidihan mo ako.” pigil ni Timothy sa kanyang emosyon, dahil muli’y napatanuyan sa kanya ng nobyo kung gaano siya nito kamahal.

“Wala ’yon baby ko, basta para sa mahal ko.” gaya kanina, nakangiti muling humarap ang binatang pulis sa nobyo kasabay ng paghaplos nito sa mukha ng heredero.

Sa narinig nga ni Timothy sa nobyong pulis, inaamin nito na kinilig ito at tila may mga paru-parong kumiliti sa kanyang tiyan pagkatapos.

Nang lumuwag na ang trapik, muling ibinalik ni Enrique ang kanyang paningin sa daan, at bago pa nito apakan ang silinyador, sandali muna itong napatingin sa gilid ng bintana ng minamanehong sasakyan, kaya naman natigilan ito at hindi makapaniwala sa kanyang nakita.

“Ric, ayos ka lang?” nagtatakang tanong ni Timothy, na nahalata ang natigilang reaksyon ng nobyo.

“O-okay lang ako baby.” utal na sagot ni Enrique at ng makabawi ay kaagad na rin nitong pinaandar ang sasakyan.

…

Halos magtatanghali na ng makarating sila Enrique at Timothy sa mansyon, at bago tuluyang bumaba ang dalawa sa sasakyan, nag-aalalang muling nagtanong ang heredero sa nobyo.

“Sigurado ka bang ayos ka lang Ric?”

“Oo naman baby, medyo napagod lang sa pagmamaneho, paano baba na tayo?” kaagad na inayos ni Enrique ang sarili at nakangiti itong bumaling sa nobyo.

“Sige, pero bago ’yon.”

Magtatanong pa lang sana ang binatang pulis kung ano ang sasabihin ng heredero, pero kaagad nasagot iyon sa ginawang paghalik sa kanya ng nobyo.

Mabilis na tinugunan ni Enrique ang matapang na hakbang na iyon ng heredero, kaya naman mainit na halikan ang namagitan sa dalawa sa ilang minutong lumipas.

Kapwa hingal na hingal ang mga ito ng humiwalay ang mga labi nila sa isa’t-isa.

“Paano Ric? Sapat na bang reward iyon sa pagod mo?” ngising tanong ni Timothy sa nobyo.

“Kulang pa iyon baby, nabitin ako kaya ituloy na natin at para maiba naman, gawin natin dito sa loob ng sasakyan.” ngising sagot ni Enrique na ’di papatalo sa inumpisahang laro ng heredero.

“Ri-Ric!” saway ni Timothy sa nobyo, pagkakita nitong naghuhubad na ng pantalon ang barakong pulis.

“Kita mo na? Uumpisahan mo takot ka naman na tapusin.” naiiling na saad ni Enrique na muling isinuot ang pantalon.

“Ewan ko sa’yo, manyak ka lang talaga.” namumulang sagot ni Timothy na minabuti ng lumabas ng sasakyan.

Bago pa ang makalabas sa sasakyan ang heredero, maagap na naiharap muli ni Enrique ang katawan ng nobyo, na mabilis  muli nitong hinalikan sa labi.

“Damn baby, ang sarap talagang halikan ng mga labi mo.” amin ni Enrique pagkahiwalay nila ng heredero.

“Ang sarap mo namang humalik Ric.” aming sagot naman ni Timothy.

“Gusto kong magkatabi parin tayong matutulog mamaya.” labas ng saloobin ni Enrique habang hawak nito ang isang pisngi ng nobyo.

“Ako rin Ric, hayaan mo gagawan ko ng paraan mamaya.” sagot ni Timothy.

“Talaga baby?!” ngiting tanong ng binatang pulis.

“Oo Ric.” ngiting sagot ng heredero.

At matapos muling magtagpo sa ikatlong pagkakataon ang mga labi ng dalawa, doon pa lang bumaba ang mga ito sa sasakyan.

…

Pagpakapasok ng magkasintahan sa loob ng mansyon, kapwa yakap ang isinalubong sa kanila ng magkaibang tao.

Si Timothy na mahigpit kaagad na niyakap ng yaya nitong si Myrna, samantalang bukod sa yakap ay mga halik ang mabilis na ibinigay ni Violet kay Enrique.

Sa hindi nga inaasahang bubungad sa kanya, huli na ng makaiwas si Enrique sa pangahas na kilos ni Violet, at ang lahat ng iyon ay nasaksihan ng heredero na nanatiling yakap parin ng matandang kasambahay.

“Namiss kita Miguel, saan ba kayo galing ng bakla iyan?” lambing na saad ni Violet at  inis naman nitong duro kay Timothy.

Bago sagutin ang tanong na iyon ng babae, nakikiusap ang mga mata ni Enrique na tumingin sa heredero, para malaman ng nobyo na hindi nito ginusto ang mga nangyari.

“Pasensya na ma’am pero ako, hindi kita namiss, at kung ayaw mong isumbong ko kay boss Sergio ang pagtrato mo ng hindi maganda kay senorito, mas mabuti siguro kung hayaan mo na lang si senorito kung wala kang magandang sasabihin.” seryosong baling ni Enrique sa among babae.

“Te-teka nga, bakit mo ba ipinagtatanggol ang baklang ’yan, Miguel? ’Wag mong sabihing pumatol ka na sa kanya?” sunod-sunod na tanong ni Violet sa lalaki, habang pigil rin nito ang nararamdamang inis sa pagtatanggol ni Miguel sa stepson.

“Sa katunayan oo, may relasyon na kami ni Tim.” seryosong sagot ni Enrique kay Violet, tsaka nito nilampasan ang babae para lapitan ang nagulat na heredero.

Bukod sa nagulat na heredero, ganoon rin ang reaksyon nila Violet at Myrna, pati na ng tatlo pang kasambahay na sila Vilma, Sonya at Laura na kaagad napalabas ng kusina pagkarinig sa malakas na boses na galing sa babaeng amo.

“Hindi! Hindi ako makakapayag! Isusumbong ko kayo kay Sergio, kaya humanda kayong dalawa!” galit na galit na banta ni Violet, sa hindi nito inaasahang malalaman mula sa hardinerong ninais nitong mapasakanya, kasunod nun ay nagwalk-out ito at iniwanan ang lahat.

“Ihhhhhh! Senorito masaya ako para sa inyo ni papa Miguel.” tili at mabilis na lumapit si Sonya sa heredero na akbay na ng nobyong pulis sa mga sandaling iyon.

“Ako man masaya sa nalaman ko senorito, ikaw Miguel alagaan at ’wag mong sasaktan ang alaga ko.” segunda ni Myrna, sabay payo nito sa kilala nilang driver ngayon ng heredero.

“Opo nay, makakakaasa po kayong nasa mabuting kamay ang baby ko.” maagap na sagot ni Enrique na mabilis na nahalikan sa pisngi ang heredero.

“Ihhhhhh nakakakilig!” sabay na tili nila Sonya at ng lumapit na ring sa sandaling iyong si Laura.

“Ric!” saway sa nobyo ng namumula ang mukha sa mga oras na iyon na heredero.

“Naku tama na muna ’yan, sigurado akong gutom na gutom na kayong dalawa, Vilma, Sonya, samahan n’yo na akong ihanda ang mga pagkain sa hapag.” putol ng matanda sa harutan at asaran ng mga kasama.

…

Naging masaya ang naging lunch sa mahabang mesang iyon ng mansyon, at dahil iyon sa hiling ng heredero na samahan at sabayan na sila ni Enrique ng lahat sa pagkain.

Kaya naman, kapwa masaya ang magkasintahan na tanggap ng lahat ang relasyong mayroon sila, bukod kay Violet na hindi na lumabas pa ng kuwarto.

…

“Punyetang baklang iyon! Tama ka nga Andres, may relasyon na sila ni Miguel.” bungad sa telepono ng galit na galit na si Violet, pagkasagot sa kanya ng dating driver.

“Sabi ko na sa’yo Violet, paano matutulungan mo na ba ako sa plano ko?” ngiting sagot ni Andres na gaya ng kanyang inaasahan, si Violet nga ang magiging bago niyang kakampi para sa kanyang naisip na plano, matapos na bigong magamit niya si Laura.

“Oo, basta siguraduhin mo lang na hindi ko na makikita pa ang malanding baklang iyon.”

“Akong bahala Violet, sige kapag handa na ang lahat, ipapaalam ko sa’yo kung anong gagawin mo at pangako, tutulungan rin kita para mapasa’yo si Miguel.” tapos ni Andres sa pag-uusap nila ng bagong kakuntsaba.

KABANATA XLII

Matapos ang masayang tanghalian kasama ng nobyo at ng mga tauhan sa mansyon, sandaling nagpaalam si Enrique sa lahat at nagtungo ito sa kuwarto, para gawin ang isang bagay na magbibigay sa kanya ng kasagutan matapos ang kanyang nakita kanina.

Pagkapasok sa kanyang kuwarto at mailock ang pinto, gamit ang bagong sim card, tinawagan na ng binatang pulis ang pinsan.

“Kamusta Brix, ano ng balita sa pinapahanap ko sa’yo?” bungad ni Enrique pagkasagot sa kanya ng pinsan sa kabilang linya.

“Wala talaga kuya, bukod sa limang may pangalang Alicia na nakatira sa Quezon Province na tapos munang napuntahan, bukod sa isang hindi mo nakausap, wala na akong mahanap na malapit sa edad ng pinapahanap mong may pangalan na Alicia Salvacion dito sa Maynila.”

“Inaasahan ko ng sasabihin mo ’yan Brix, pero mukhang sa susunod na ipapahanap ko, malakas ang kutob kong matatagpuan ko na si nanay.” pagpapatuloy ng pakikipag-usap ni Enrique sa pinsan, at muling bumalik sa isipan ng binatang pulis ang nakita nitong lalaki kanina nang mapatingin ito sa bintana ng kanyang sasakyan.

“Anong ibig mong sabihin kuya?”

“Palitan mo ang apelyidong Salvacion, gusto kong alamin mo ang lahat ng mga impormasyong mahahanap mo sa may mga pangalang Alicia Perez.”

“Masusunod kuya.”

“Sige Brix, ibaba ko na ’to para maumpisahan mo na kaagad ang paghahanap.” tapos ni Enrique sa usapan nila ng pinsan.

…

Matapos na makausap niya si Violet, muling pinagtuunan ng pansin ni Andres ang mga larawan nila ng kakambal, mula noong sanggol pa lamang sila, hanggang sa huling larawan na kuha na magkasama sila na araw rin ng unang taon ng kaaarawan nila.

“Tama na muna ’yan anak, mabuti pa’y kumain na tayo ng tanghalian dahil alam kong gutom ka na rin.” saad ni Fernando pagkalapit nito sa anak.

“Mauna ka na tanda, busog pa ako, isa pa tigilan mo ang kakatawag sa akin ng anak.” sagot ni Andres na ’di man lang tinignan ang matanda.

Gaya ng kanyang inaasahan, batid ni Fernando na ’di magiging madaling makuha ang loob ng kanyang anak, at sa naging sagot sa kanya ni Andres, napabuntong hininga na lamang ang matanda.

…

Matapos na maipaalam ng mga tauhan na nakabalik na sa mansyon ang kanyang heredero, mabilis na tinapos ni Sergio ang mga inasikaso nito, para makasama ang kaisa-isang anak na muntik ng mawala sa kanya.

…

Matapos ipaalam sa kanya ng asawa na pabalik na ito ng mansyon, tsaka pa lamang lumabas ng kuwarto si Violet.

Sa mga oras ring iyon, abala naman sa sala ang magkasintahan Timothy at Enrique na kasalukuyang nanonood ng TV.

Sa nakitang akbay-akbay ni Miguel ang kinaiinisan nitong stepson, pigil ni Violet ang galit at inggit sa heredero, ganunman ’di napigilan ng babae ang magpasaring sa ayos ng dalawa.

“Ang sweet n’yo naman, pero tingnan ko na lang kung magawa pa ninyo ’yan pag-uwi ng asawa ko.”

Parehong napatingin ang magkasintahan, pagkarinig ng mga ito kay Violet.

“Tama ka Violet, pareho nating titignan pag-uwi ni dad.” ngising sagot ng heredero sa stepmom. “Ric pakimasahe nga ang balikat ko, nangawit yata kanina sa haba ng biyahe natin.” baling naman nito sa pulis na nobyo, na paraan rin nito para mainggit si Violet.

Gaya ng narinig ng binatang pulis sa nobyo, malugod nitong minasahe ang balikat ng heredero.

At ’di nga nabigo si Timothy, na nakita ang inis sa mukha ni Violet pagkatapos.

“Aahh ang sarap Ric, sige pa diinan mo pa ng kaunti.” hiling pa ng heredero, na pinaparinig naman kay Violet na nasasarapan ito sa ginagawang pagmamasahe ni Enrique.

Hindi na kinaya pa ni Violet ang nakikita at naririnig nito sa dalawa, kaya naman mabilis itong lumayo sa kinaroroonan ng magkasintahan.

Samantala, ramdam ni Enrique ang unti-unting pagkabuhay ng kanyang malaking alaga, dahil sa tila ungol na isinusukli ng heredero na patuloy nitong minamasahe.

“Hahahaha.” ’di na napigilan pang tawa ni Timothy na nagtagumpay sa pang-aasar sa madrasta.

Sa pagtawa ng nobyo, kaagad nabatid ni Enrique ang ginawang kalokohan ng heredero.

“Ikaw talaga baby, akala ko pa naman masakit talaga ang balikat mo.” naiiling at nangingiting saad ni Enrique.

“Hehe sorry Ric, ’di ko lang mapigilan na asarin si Violet, pero totoo talaga na masarap kang magmasahe.” sagot ni Timothy at papuri nito sa nobyo.

“Syempre ako pa, pero mas may masarap pa dun baby.” yabang ni Enrique at kasunod nun ay mabilis nitong kinuha ang isang kamay ng heredero at inilapat sa kanyang nakabukol na alaga.

“Ric!” gulat na reaksyon ni Timothy at ng makabawi’y pinaghahampas nito ang pilyong barakong pulis.

“Tama na baby, kasalanan mo kaya nagising si junior.” awat ni Enrique sa ginagawa ng nainis nitong nobyo.

“Ako pa ngayon ang sinisisi mo, manyak ka lang talagang lalaki ka.” pagpapatuloy ng heredero sa pagpalo sa pulis na nobyo.

“Tama na baby, sige na sorry na, manood na lang ulit tayo.” suko ni Enrique na nahuli na rin ang mga kamay ng heredero.

“Mabuti pa nga at umayos ka Ric, bahala ka hindi kita tatabihan mamaya.” sang-ayon ni Timothy at babala nito sa pilyong pulis.

“Promise behave na ako baby.” maagap na sagot ni Enrique, na muli’y inakbayan ang nobyo habang abala muli sila sa panonood.

…

Bago pa matapos ang pinapanood, naramdaman ng binatang pulis ang paghilig pa lalo sa kanya ng ulo ng nobyo. At ’di ito nabigo sa naisip, pagkakita sa nakatulog ng heredero.

‘Ang cute talaga.’ saad sa isip ni Enrique na sandaling tinitigan ang mukha ni Timothy, kasunod nun ay maingat na binuhat ng binatang pulis ang magaang katawan ng nobyo, papunta sa kuwarto para mas makapagpahinga ito ng maayos.

Pagkarating sa kuwarto ni Timothy, maingat muling ibinaba sa kama ng binatang pulis ang katawan ng nobyo, at matapos kumutan, isang halik sa noo ang iginawad ni Enrique sa mahimbing pa rin na natutulog na heredero.

…

Pagkalabas sa kuwarto ni Enrique, rinig kaagad nito ang boses ni Violet na kausap ang kararating lang na asawa.

“Hindi na nahiya ang anak mo, pinatulan niya ang sariling driver.”

“Honey, sigurado ka ba sa sinasabi mo.” maang-maangan ni Sergio.

“Oo naman honey, kung nakita mo lang ang ginagawa ng anak mo, lantaran na ang ginagawa niyang kahalayan sa loob pa mismo ng mansyon.” sumbong pa ni Violet.

“Hayaan mo kakausapin ko siya mamaya, pati na si Miguel.” sagot ni Sergio.

“Hindi na kailangan pa na kausapin mo si Miguel, mabuti pa’y ipadala mo na lang kaagad sa ibang bansa si Tim, para na rin maputol kung anumang meron sa kanila ng driver na ’yon.”

“Sige honey pag-iisipan ko ’yan, sa ngayon ay kailangan ko munang magbihis at pakisabi kay ate Myrna na ipaghanda ako ng pagkain.” saad ni Sergio.

“Sige honey, sasabayan na rin kita, hinintay talaga kita para may kasama kang kumain.” pagsisinungaling ni Violet na kaagad na naglambing sa asawa.

Pagkaalis ni Violet, sinundan ni Enrique ang papunta ng kuwartong si Sergio.

“Huwag kang mag-alala Enrique, hindi ko ilalayo ang anak ko sa’yo.” saad ni Sergio na tumigil sa ginagawang paglalakad, na kanina pa alam ang pagsunod sa kanya ng pulis.

“Mabuti kung ganun.” sagot ni Enrique sa nakatalikod pa ring si Sergio.

“At ’wag mo ring ilalayo sa akin ang anak ko, Enrique, alam kong alam mo ang mga kaya kong gawin.” banta ng humarap ng si Sergio na nais makita ang magiging reaksyon ng pulis.

“Sa ngayon alam kong hawak mo ako sa leeg Sergio, pero alam ko rin na alam mo na hindi magtatagal iyon at mabibitawan mo rin ako, at umasa ka kapag nangyari iyon, hindi mo na makikita pa si Timothy.” matapang na sagot ni Enrique.

“Bilib talaga ako sa tapang mo Enrique, tignan na lang natin pareho kung magagawa mo nga iyon, pero sa ngayon, siguraduhin mong magiging ligtas ang heredero ko.”

“Hindi mo na kailangan pang ipaalala muli sa akin ’yan Sergio, dahil kahit buhay ko handa kong ibigay para kay Timothy.”

“Naniniguro lang ako.” sagot ni Sergio at tinalikuran na ang pulis.

Pagkatalikod sa kanya ng ama ng pinakamamahal nitong heredero, minabuti ng binatang pulis na kitain na ang kanyang superior na kahapon pa dapat nito ginawa, kung ’di lamang sa naging kumplikadong sitwasyon na siya mismo ang puno’t-dulo.

KABANATA XLIII

Pagkadating sa pagkikitaang lugar, kaagad ng lumapit si Police Captain Valiente sa lamesang kinaroroonan ni Police General Feliciano.

“Maupo ka Captain Valiente.” pahintulot ng Heneral, matapos nitong sumaludo pabalik sa Kapitan.

Pagkaupong-pagkaupo, hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang Kapitan at kaagad na ipinaalam sa superior ang kinalabasan ng kanyang misyon.

“Bigo po ako sir, wala akong nahanap na ebidensya para magamit kay Sergio.”

Sandaling pinagmasdan ni General Feliciano ang kaharap, at sa nakikita nitong paraan ng pakikipag-usap ngayon sa kanya ni Captain Valiente, batid ng Heneral na may inililihim sa kanya ang Kapitan.

“Dahil ito sa kanyang heredero, tama ba ako?” tumbok ng Heneral sa tanging dahilang naiisip nito, sa ibang ikinikilos ngayon ng pinakamagaling nitong Police Undercover.

“Si-sir!” gulat na reaksyon ni Captain Valiente na napatingin na rin sa mukha ng Heneral.

“Base sa reaksyon mo, mukhang tama nga ako.” simula ng Heneral na napabuntong hininga rin pagkatapos. “Alam mong ikaw ang pinakagaling sa lahat ng mga kasama mo, Valiente, kaya nga ikaw ang inilagay ko sa pinakamapanganib na misyon, at hindi ba ang payo ko sa’yo kapag nasa misyon, kailangang doon lang ang pokus mo, at sa kinalabasan ngayon, hindi na ako nagtataka at nabigo ka tungkol sa bagay na iyon.” dagdag pa ng Heneral na ipinababatid sa kaharap ang pagkadismaya nito.

“I’m sorry sir, tama po kayo at kasalanan ko ang lahat.” amin ng Kapitan na napayuko na rin sa hiya.

“Wala na tayong magagawa pa Valiente, isa pa, batid kong tuso talaga si Sergio, bueno, bukas dumaan ka na lang sa opisina at doon na lang natin pag-usapan ang susunod mong magiging misyon.” saad ng Heneral na tumayo na rin pagkatapos.

“Sandali lang sir, may kailangan rin po akong ipagpaalam sa inyo.” pigil ng Kapitan sa paalis na sanang Heneral.

“Ano ’yon Valiente?”

“Magiging personal bodyguard po ako ng heredero ni Sergio.” maagap na sagot ng Kapitan.

“Tama ba ang narinig ko Valiente?! Huwag mong sabihing hawak ka na rin sa leeg ni Sergio?!” gulat na reaksyon ng Heneral sa ’di nito inaasahang maririnig sa Kapitan.

“Tama po kayo sir.” amin ng napayuko muling Kapitan.

“Nakakadismaya Valiente, batid kong magaling at matalino kang pulis hijo, kaya  hindi ko naisip na mangyayari ito sa’yo.” napailing na lamang ang Heneral sa pagkumpirma sa kanya ng itinuring na rin nitong anak.

“Sorry po sir, alam kong nabigo ko po kayo.”

“Tama ka Valiente, sobrang nadismaya mo nga ako, pero may pagkakataon ka pa para bumawi.” sang-ayon ng Heneral at bigay nito ng isa pang pagkakataon sa Kapitan.

“Anong pong ibig ninyong sabihin sir?”

“Pakasalan mo ang heredero ni Sergio, nang sa ganun ay makapasok ka sa Mafiang pinamumunuan niya.” sagot ng Heneral na gumulat sa buong pagkatao ng Kapitan.

“Si-sir!”

“Hindi kita minamadali Valiente, pero alam nating pareho na iyon lang ang paraan para  mapabagsak ng tuluyan si Sergio.” huling saad ng Heneral, bago nito iwanan ang Kapitan na nanghihinang napaupo na lamang.

…

Pagkagising ni Timothy ay kaagad nitong napagtanto na nasa sarili na siyang silid, kasunod nun ay naalala nito ang panonood nila ng nobyong pulis sa sala kanina. At sa isipin ngang ang nobyo marahil ang nagbuhat sa kanya dito sa kuwarto, isang ngiti ang sumilay sa mga labi ng heredero.

Mabilis nang bumangon ang heredero at kaagad nitong tinungo ang banyo para maligo, at habang naliligo, muling bumalik sa ala-ala ng binata ang mga nangyari sa kanila ng nobyong pulis sa probinsya. Ang mga naisip na iyon ng heredero ay naging dahilan para maramdaman nito ang pagkabuhay ng kanyang alaga.

“Shit! Nahawa na yata ako kay Ric.” kausap sa sarili ng heredero, at para humupa ang galit nitong alaga, minabuti na lamang nitong pakalmahin iyon sa malamig na tubig na galing sa shower.

…

Matapos maligo at makapagbihis, lumabas na sa kanyang kuwarto ang heredero, na nais kaagad na makita ang mukha ng pulis na nobyo.

“Si Miguel ang hinahanap mo tama ba ako senorito?” nangingiting tanong ni Myrna sa alaga, na kanina pa niya nahahalatang may  hinahanap.

“Opo nay.” aming sagot ni Timothy.

“Kanina pa siya wala senorito, nagpaalam pa nga siya sa akin kanina.” kuwento ng matandang kasambahay.

“Ah ganun po ba nay, baka may importante sigurong pinuntahan, wala po bang nabanggit sa inyo?”

“Wala senorito, mabuti pa ay samahan mo na muna ako sa kusina habang hinihintay mo ang pagbalik niya, hindi ba ang tagal na rin noong huli tayong maglutong dalawa.” sagot ng matanda at suhestiyon nito para malibang ang heredero.

“Tama po kayo nay, namiss ko na rin ang magluto.” ngiting sang-ayon ni Timothy at isang ideya rin kaagad ang naisip nito, at ito’y ang ipagluto ang nobyo.

…

Naging abala nga sa kusina ang heredero, na piniling siya mismo ang maging abala sa putaheng siya mismo ang magluluto. Kasama rin nito si Myrna, na abala na rin iba pang lulutuin.

Samantalang abala naman sina Sonya at Laura sa paghuhugas ng mga plato at iba pang kagamitan sa kusina, at si Vilma naman ang nag-aayos sa hapag, dahil pinagbawalan na ito ng heredero na tumulong sa kanila ng kanyang nay Myrna sa pagluluto.

“Mukhang masarap ang iluluto mo senorito, sigurado akong lalong maiinlab niyan sa’yo si Miguel.” tukso ni Sonya, habang abala na ito sa pagpupunas ng mga natapos nilang mahugasang kasangkapan.

“Dapat lang ate, namana ko yata kay nanay ang pagluluto ng masarap.” ngiting sagot ni Timothy sa kasambahay.

“At dahil magaling ka ng magluto senorito, puwede ka na ring mag-asawa, hindi ba ate Sonya?” sali sa tuksuhan ni Laura at hingi nito ng suporta sa kapwa kasambahay.

“Lau!” namumula ang mukhang saway ng heredero sa kaibigan.

“Uy namumula si senorito, tama naman si Laura at puwedeng-puwede ka ng mag-asawa senorito.” tukso muli ni Sonya sa heredero.

“Nay oh, pinagtutulungan ako nila ate Sonya.” sumbong ng heredero sa nanay-nanayan.

“Kayong dalawa tigil-tigilan n’yo si senorito at bata pa siya at matagal pa bago mangyari iyon.” saway ng matanda sa dalawang kasambahay.

“Opo nay.” sagot ng dalawa, ngunit nangingiti namang tumingin sa heredero.

Napailing na lamang si Timothy na batid ang patuloy na pang-aasar ng dalawa, kasunod nun ay muli nitong pinagtuunan ng pansin ang kanyang nilulutong Bicol Express na nalaman nitong isa sa paboritong ulam ng nobyong pulis.

Ilang minuto pa ang lumipas ay amoy na sa  kusina ang sarap ng mga ulam, na ilang sandali na lang ay matatapos ng maluto.

“Senorito, pahingi ako ng niluto mo ah.” saad ni Sonya na kanina pa nasasarapan sa pag-amoy pa lang sa nilulutong ulam ng heredero.

“Ako rin senorito, kaming unang titikim ni ate para siguradong magugustuhan rin ni kuya Miguel.” saad ni Laura na batid ring masarap talagang magluto ang kaibigan.

“Oo naman ate, Lau, pero maanghang ito dahil dinamihan ko ng sili.” pagpayag ni Timothy at babala rin nito sa dalawa.

“Ay bet ko ang maanghang senorito, pero mas hot parin akong ’di hamak sa ulam na niluluto mo.” saad ni Sonya sabay biro rin nito.

“Gusto ko ’yang self confidence mo ate, kailangang ’wag tayong papatalo kay senorito.” bola ni Laura sa kapwa kasambahay at biro nito sa kaibigan.

“Kayo talagang dalawa, pare-pareho tayong hot, pero mas hot parin si nanay.” naiiling na saad ng heredero na muli’y kaagad na binola ang nanay-nanayan.

“Ikaw talaga senorito, naku tama na ’yang asarang iyan, Laura, Sonya, tulungan na ninyo akong maghanda at tapos na ang mga niluto ko.” naiiling na sagot ng matanda at utos rin nito sa dalawang kasambahay.

“Malapit na rin itong maluto, ate, Lau, pagkatapos ninyong maihanda ang mga niluto ni nanay, gaya ng pangako ko, kayo ang mauunang makakatikim.”

Nang makasigurong malambot na ang karne ng baboy, pinatay na ng heredero ang apoy ng kalan. Tsaka na ito nagsandok sa nilutong ulam sa dalawang mangkok, na para sa kina Laura at Sonya.

“Amoy pa lang masarap na, titikman na namin senorito.” paalam ni Sonya at matapos hipan ang kaluluto pa lang na ulam na luto mismo ng heredero, halos sabay na nilang isinubo ni Laura ang kanya-kanyang mga kutsara.

“Ang sarap senorito!” saad ni Laura na gaya ng kanyang inaasahan, masarap talagang magluto ang kaibigan.

“Salamat Lau.” ngiting sagot ni Timothy.

“Oo nga senorito ang sarap-sarap nga, sana all magaling at masarap magluto kagaya mo.” saad naman ni Sonya.

“Salamat ate, puwede namang matutunan kahit na anong bagay, basta gugustuhin mo lang.” ngiting saad ng heredero at bigay nito ng lakas-loob sa kasambahay, na batid nitong hindi gaanong maalam pagdating sa  pagluluto.

“Tama si senorito, ate, hayaan mo kapag hindi na gaano kabusy sa pag-aaral, tutulungan kitang magluto.” saad ni Laura.

“Hindi lang si Laura, ate, tayong tatlo sabay-sabay tayong magluluto.” ngiting saad ng heredero.

“Hindi ko tatanggihan iyan Lau, senorito, pero sa ngayon uubusin ko muna itong masarap na niluto mo.” saad ni Sonya, na kaagad na ngang bumalik sa pagkain ng nilutong ulam ng heredero.

…

Oras ng hapunan at gaya ng nakagawian, kasabay ng heredero ang ama at ang madrasta sa mahabang hapag na iyon. Sa durasyon ng kanilang hapunan, katahimikan ang namayani at mga kubyertos lamang ang maririnig sa ilang minutong lumipas.

“Son, samahan mo ako sa opisina mamaya, may kailangan tayong pag-usapan.” baling ni Sergio sa anak na bumasag sa katahimikan.

“Yes dad.” sagot kaagad ni Timothy.

Hanggang sa naunang tumayo si Sergio na nauna ring natapos kumain, at naiwan ang dalawa.

“Good luck bakla.” nangingiting saad ni Violet, na masaya sa maaring pag-uusapan ng mag-ama.

“Matagal ko ng alam na masuwerte ako, kaya hindi ko na kailangan ang good luck mo.” ngising sagot ni Timothy na kaagad na ring tumayo at iniwanan ang madrasta.

…

Pagkapasok ni Enrique sa bahagi ng mansyon na itinalaga para sa mga tauhang kagaya niya, amoy ng paborito nitong ulam ang kaagad na sumalubong sa kanya.

“Uhmmm ang bango n’yan nay ah, luto po ninyo?” tanong ni Enrique sa matandang kasambahay, na abala na rin sa paglalagay ng mga pagkain sa mesa.

“Hindi hijo, pero may nagluto nito para lang sa’yo.” ngiting sagot ng matanda.

“Oo nga kuya Miguel, ikaw ng bahala manghula kung sino ’yon.” sali sa usapan ni Laura.

“Kung hindi si nanay, ikaw ate?” baling ni Enrique sa paupo pa lamang na si Vilma.

“Ay hindi rin ako Miguel, mabuti pa’y umupo ka na para sabay-sabay na tayong kumain.” sagot ni Vilma.

Sandali namang napaisip si Enrique kung kanino luto ang ulam, na sa pang-amoy pa lamang niya ay batid nitong mukhang masarap na.

Ngunit natatakam man na tikman ang nasabing ulam, pinili ng binatang pulis na ’wag kainin iyon, dahil ayaw nitong kainin ang pagkain na hindi niya alam kung kanino galing.

“Oh hijo, ayaw mo ba ng Bicol Express?” takang tanong ni Myrna nang hindi man lang tinikman ng binata ang nasabing ulam.

“HI-hindi naman sa ganun nay, ayoko lang kainin ang pagkain na hindi ko alam kung kanino galing, hindi bale sana kung luto ninyo ni ate, sigurado akong pihadong masasarap ang mga iyon, gaya na lang nitong ibang mga ulam na narito sa hapag.” sagot ni Enrique.

“Naku bolero ka talaga hijo.” naiiling na saad ng matanda.

“Ayaw mo ba talaga nitong Bicol Express kuya?” sunod na nagtanong ay si Laura.

“Ayoko Lau, kahit pa masarap iyan ay hindi ko pa rin kakainin.” sagot kaagad ni Enrique.

Sa ilang minutong nagtatago ito at malapit sa kinaroroonan ng mga tauhan ng mansyon, narinig ni Timothy ang pag-uusap ng mga kasalukuyan ring kumakain sa hapag na iyon.

“Hayaan mo Lau kung ayaw niya, sa’yo na lang ang niluto kong ulam.” saad ni Timothy, na ipinaalam na rin ang kanyang presensya sa mga abalang kumakain.

“Te-teka Lau, para sa akin daw iyan.” protesta ni Enrique, matapos marinig na luto pala ng nobyo ang amoy nito mula pa kanina na masarap na ulam.

“Akala ko ba ay ayaw mo kuya, kanina ka pa kaya tumatanggi, kahit tikman lang hindi mo nga ginawa.” asar pa ni Laura.

“Oo nga, narinig ko rin iyon.” dagdag pang asar ng heredero.

“Kanina iyon, syempre ayokong tumikim ng pagkaing hindi ko alam kung kanino nanggaling, pero ngayong alam ko na na luto sa akin ng baby ko iyan, syempre kakainin ko kaagad iyan at uubusin ko pa.” depensa kaagad ni Enrique.

Kasunod nun ay mabilis na naagaw ng binatang pulis ang ulam na hawak ni Laura.

“Ang sarap baby, puwedeng-puwede ka na talaga.” papuri ni Enrique na sarap na sarap sa lutong ulam ng nobyo, na ’di ring napigilang tuksuhin ang heredero.

“Ric, tumigil ka nga! Nakakahiya kila nanay at tita.” saway kaagad ng heredero sa pilyong nobyo.

“Ano bang mali sa sinabi ko baby, puwedeng-puwede ka ng magtayo ng resto, ikaw baby ah mukhang iba ang nasa isip mo.” palusot ni Enrique at asar muli nito sa nobyo.

“Oo nga naman senorito.” asar rin Laura sa kaibigan.

“Ewan ko sa inyong dalawa, diyan na nga kayo.” napikong saad ng heredero bukod pa sa hiyang naramdaman, sa napansin nitong nakangiti ang lahat na bumaling sa kanya.

“Hala ka kuya Miguel.” pananakot ni Laura sa kilala parin nilang driver ng heredero.

“Naku hijo, sigurado akong nainis sa’yo ang batang iyon.” saad naman ng matandang si Myrna.

“Oo nga po nay, nasobrahan yata, ’di bale po susuyuin ko mamaya.” sagot ni Enrique na mabilis ring naubos ang nilutong ulam sa kanya ng heredero.

KABANATA XLIV

Matapos iwanan ang nobyong pulis kasama ng iba pa, sa opisina ng ama sunod na nagpunta ang heredero.

Nang makaupo na sila pareho sa pagitan ng mesa sa opisinang iyon ng ama, hindi na nagpaligoy-ligoy pa ang heredero.

“Anong pag-uusapan natin dad?”

“Alam ko na ang tungkol sa inyo ni Enrique, at hindi ako tutol sa relasyong mayroon kayo, pero may hihingin akong isang bagay sa’yo son.” sagot ni Sergio na matamang tumitig sa mukha ng anak.

“Salamat dad at tanggap po ninyo kami, ano pong gusto ninyong hingin sa akin?”

“Gusto kong ikaw ang mamahala sa negosyo natin, pagkatapos mong makapagtapos ng pag-aaral.”

“D-Dad!” gulat na bulalas ni Timothy pagkarinig nito sa hinihingi ng ama.

“Son, alam mong sa’yo rin mapupunta iyon kapag nawala na ako, kaya gusto kong habang maaga pa ay mapag-aralan mo na kaagad kung papaano ang magpatakbo ng isang kumpanya.”

“Pe-pero dad, hindi ba napag-usapan na natin noon iyan, at pumayag kang hindi ko muna pakikialaman ang pamamalakad sa kumpanya, ang bata-bata ko pa para dun, isa pa, gusto kong magsimula sa sarili kong mga paa, dahil ayaw kong marinig sa iba na anak mo ako kaya ako naluklok sa mataas na posisyon.” protesta ng heredero at labas ng saloobin nito.

“Alam ko iyon son, pero iba na ang sitwasyon ngayon, hindi ba nga pinagtangkaan na ang buhay mo ng mga taong may galit sa akin? Sa ayaw at gusto mo’y, kadikit na ng pangalan mo ang panganib, kaya ngayon pa lang gusto kong maging handa para dun at mas makakasiguro akong makakalaban ka ng patas kapag ikaw na mismo ang nagpapatakbo ng kumpanya.” katwiran ni Sergio.

“Pero dad.”

“Sige, bibigyan kita ng ilang buwan para pag-isipan mo ang magiging sagot mo, iyon lang ang gusto kong pag-usapan natin, sige na makakalabas ka na.”

“Okay dad.” sagot ni Timothy na mabilis na ring tumayo at lumabas na sa opisina ng ama.

…

“Oh bakit ganyan ang mukha mo baby.” alalang tanong ng lumapit na ring si Enrique sa kinatatayuan ng nobyo.

“Tungkol lang sa pinag-usapan namin ni dad, pero ayoko munang pag-usapan natin iyon.” sagot ng heredero, kasunod nun ay yumakap ito sa nobyo.

“Naiintindihan ko, basta kapag handa ka na baby, nandito lang ako at makikinig sa’yo anumang oras.” sagot ng binatang pulis na sinuklian rin ang pagyakap ng nobyo. “Maiba ako baby, salamat pala sa masarap na ulam kanina.” dagdag pa ni Enrique, na dahilan na rin nito para maalis ang gumugulo ngayon sa isipan ng heredero.

“Walang anuman Ric.” ngiting sagot ng heredero, na natuwang nagustuhan ng pulis na nobyo ang ulam na niluto nito kanina.

…

Iniwanan ni Andres ang ama sa dati nilang bahay, ngayon ay nasa bahay siya ng kanyang ninang Divina, bilang pagpapaunlak nito sa imbitasyon sa kanya ng ginang na masamahan siya sa hapunan.

“Malihim talagang tao ang nanay mo hijo, sa tagal naming magkakilala, ngayon ko lang nalaman na buhay pa pala ang tatay mo.” saad ni Divina, habang patuloy ito sa paghahanda ng mga pagkain sa hapag.

“Oo nga nang, ako man ngayon ko lang nalaman ang tungkol dun.” sang-ayon ni Andres, na muli’y naitanong nito sa sarili, kung bakit hindi man lang nabanggit sa kanya ng ina ang mahalagang bahaging iyon ng kanyang pagkatao.

“Ang nanay mo talaga, tapos buong akala ko rin ay nag-iisang anak ka lang niya, iyon pala ay may kakambal ka.” naiiling na saad ng ginang, na umupo na rin para sabayan kumain ang inaanak.

Nang marinig ni Andres ang tungkol sa kanila ng kakambal, sinimulan na rin nito ang pagkuha ng impormasyon sa natatandaan nitong tanging kaibigan noon ng kanyang ina.

“Tungkol po sa pagkakaroon ko ng kakambal, wala po ba talaga kayong natatandaan na baka may nabanggit po sa inyo noon si nanay?”

“Wala hijo, kasi noong panahong dumating  dito ang nanay mo, kayong dalawa lang ang alam kong tumira diyan sa bahay ninyo.” sagot ng ginang na panandalian ring nag-isip sa tanong ng inaanak.

Sa naging sagot na iyon sa kanya ng kaharap, alam ni Andres na wala na itong mapapala sa pagbabakasakaling makakuha ng impormasyon na magagamit sana niya, para maumpisahan ang paghahanap sa kakambal.

“O siya tama na muna ang kuwentuhan at mabuti pa’y kumain na tayo.” ngiting saad ni Divina na masayang makita muli ang inaanak.

…

Matapos ang hapunan kasama ng kanyang ninang, bumalik na si Andres sa dati nilang bahay. Patungo na sana siya sa sariling silid, nang makatawag pansin sa kanya ang sunod nitong narinig.

“Wala akong ideya Sergio, kung anumang away ang mayroon kayo ni Domingo, walang kinalaman dun ang anak ko, kaya ’wag mo siyang gagalawin.” matapang na saad ni Fernando sa kausap sa kabilang linya.

“Sino ka ba talaga?” matapos ang mga narinig, pagkabunot nito sa baril na lagi nitong dala, itinutok ni Andres sa direksyon ng ama ang nasabing armas.

“A-Anak!” gulat na reaksyon ni Fernando, pagkarinig at pagkakita nito sa anak.

Author’s Note:

I know maikli siya, ito na ang pinaka-maikling chapter nitong story. Sabaw ang utak ni otor nung ginawa niya ito.

KABANATA XLV

Ilang metro bago tuluyang makarating sa kanyang silid, napahinto sa paglalakad si Andres sa mga narinig nito, galing sa matandang nagpakilala kahapon na kanyang tunay na ama.

Sa mga narinig nga’y hindi na nagdalawang isip pa ang binata, at pagkabunot nito sa kanyang baril na lagi nitong suksok sa kanyang kaliwang tagiliran, itinutok nito ang nasabing armas sa direksyon ng matanda at kasunod nito’y ang pagkompronta niya sa ama.

“Hindi mo ba narinig ang tanong ko?! Sino ka ba talaga tanda!?” ulit na tanong ng seryosong si Andres, na nanatiling nakatutok ang baril sa direksyon ni Fernando.

Kung ibang tao lang ang tumutok sa kanya ng baril, madali lang para kay Fernando ang mabaligtad ng walang kahirap-hirap ang sitwasyong kanya ngayong kinalalagyan. Ngunit batid ng matanda na wala ng iba pang paraan kundi ang aminin sa anak ang katotohanan, kung ayaw niyang lalo pang lumayo sa kanya ang loob ng anak.

“Tama ang mga narinig mo anak, kilala ko ang mortal na magkalabang sina Sergio at Domingo, at kung gusto mong marinig ang lahat-lahat, mas mabuti siguro kung ibaba mo na ang baril mong wala namang bala kanina pa.” paglalahad ni Fernando, na sunod na napangiti sa nakitang gulat na reaksyon ng anak ng makumpirma nitong wala na ngang bala ang hawak na baril.

“Sige makikinig ako tanda.” ngising saad ni Andres na ngayo’y natutuwa na sa kaharap, na batid nitong hindi rin basta-bastang tao.

…

Fernando’s POV

Isa akong magaling na alagad ng batas, wala ni isang misyon akong hindi napagtagumpayan. Kaya naman sa murang edad ay nagsunod-sunod ang pagtaas ng ranggo ko hanggang sa maging ganap na Police Major sa edad na trenta. Aminado rin akong ambisyoso akong tao, hindi dahil sa sabik ako sa kasikatan o pera, kundi ay dahil sa ayaw kong maranasan ng magiging pamilya ko ang hirap na tapos ko ng pagdaanan. Lalo pang pinasidhi iyon ng malaman kong buntis na ang pinakamamahal kong nobya at kambal pa ang pinagdadalang-tao nito.

Sa kagustuhan ko ngang maging mariwasa ang magiging buhay ng ilang buwan na lang ay mabubuo ko ng pamilya, kahit pa napagkasunduan namin ni Alicia na pagkapanganak na lamang niya sa aming kambal, tsaka na lang isusunod ang  aming kasal. Walang pagdadalawang-isip kong tinaggap ang tinatanggihang misyon ng mga kabaro ko, at ito’y ang isiwalat ang ilegal na mga gawain ng maimpluwensyang pamilya Valdez.

Sa pagtanggap ko nga sa mapanganib na misyong iyon, unang hakbang na ipinagawa sa akin ng aking superior na isang Heneral ay ang gawin ang lahat para kaibiganin ang heredero ng maimpluwensyang si Don Thomas Valdez. Hindi na man ako nabigo sa pagsisimula ko sa bagong misyon, sapagkat ilang buwan lang ang lumipas ay naging matalik kong kaibigan ang heredero ng matandang Valdez na ang pangalan ay Sergio.

Gaya nga ng inaasahan namin ng Heneral, wala pang isang taon ng maging magkaibigan kami Sergio, nabanggit nito sa kanyang ama ang tungkol sa akin, at dahil napatunayan ko na magagamit nila ang aking galing sa paghawak ng baril at manu-manong pakikipaglaban, kasunod nito ang pagsali nila sa akin sa Mafiang pinamumunuhan ng matandang Valdez.

Halos magdadalawang taon akong laging nasa mansyon ng mga Valdez, at isang beses lang ako nakaalis doon at ito’y ng nagpunta ng ibang bansa ang matandang Valdez, kaya naman sinamantala ko na rin iyon para sa kauna-unahang pagkakataon ay masilayan ko na sa wakas ang aming kambal ng aking kasintahang si Alicia, na batid kong ilang buwan na ang lumipas mula ng isilang ang mga ito ng kanilang ina.

Ang hindi ko alam, doon na rin magsisimulang magbago ang buhay ko pati ng mga taong nakapaligid sa akin, dahil lang sa pagpapabaya ko sa aking misyon. Nakumpirma nga ng Don ang tungkol sa pagpapanggap ko, na sa simula pa lang ay may pagdududa na pala sa akin. Ngunit dahil sa naging matalik kong kaibigan ang kaisa-isa nitong anak, binigyan ako nito ng pagkakataon na kumawala sa Mafia, basta kapalit nito’y mananatiling tikom ang bibig ko sa lahat ng mga nalaman ko sa mga nakalipas na taon ng pag-iimbestiga ko. Gawa ng batid kong masuwerte pa ako at hindi ako pinatay ng matandang Valdez, sinang-ayunan ko ang kagustuhan nito, pero bago ko pa tuluyang magawa iyon at bumalik na lamang ng permanente sa piling ng aking pamilya, ang malagim na sumunod ng nangyari bago ako mawalan ng malay.

Sa paggising ko, bumungad sa akin ang galit na galit at lumuluhang mukha ng inaamin kong tinuring ko na rin na matalik na kaibigan. At ang mga matibay na ebidensyang humatol sa akin na makulong ng tatlumpung taon, dahil sa maling paratang na pagpatay ko sa kilala ng lahat na maimpluwensyang si Don Thomas Valdez.

…

Sa mga nalaman ni Andres ay literal na nanlaki ang mga mata nito sa sobrang gulat, hindi ito makapaniwala sa mga rebelasyon ng kanyang ama.

“Ibig sabihin dati kang pulis at naging bahagi ka rin ng Mafiang kinabibilangan ni Sergio?!” ’di parin maalis ang gulat sa mukha ni Andres matapos ang naging tanong nito sa ama.

“Oo anak, kaya ko kilala sina Sergio at Domingo.” maagap na sagot ni Fernando.

“Kung hindi ikaw ang pumatay sa ama ni Sergio, kilala mo ba kung sino ang pumatay sa kanya?” interesadong tanong ni Andres sa ama at kahit pa kakakilala lang nila kahapon, malakas ang pakiramdam ng binata na nagsasabi ng totoo ang matanda sa lahat ng mga ikinuwento nito kanina, pati na ang tungkol sa pagkamatay ng Don.

Lihim na natuwa si Fernando, batid nito sa pagtatanong ngayon ng interesado ring anak sa mga nangyari noon, sapat ng alam nitong pinaniniwalaan ni Andres ang mga salitang binitawan niya kanina.

“May ideya na ako noon, pero mas pinagtibay ito ng mga nangyari ngayon.” matalinhagang sagot ni Fernando.

“Ano ba naman iyan tanda, oo at hindi lang ang sagot.” nakakunot-noong saad ni Andres dahil sa naging tugon sa kanya ng ama.

“Sige, sasagutin ko ang tanong mong iyan anak, pero kapalit nito ay kailangang sundin mo ako sa ipapagawa ko sa’yo.” kuha ng pagkakataon ni Fernando, para mailayo sa kapahamakan ang anak.

Sandaling napaisip si Andres sa kondisyong iyon ng matanda, ngunit namayani ang pagiging matigas ng kanyang puso.

“Diyan ka nga tanda, sige na matutulog na ako.”

Naiwang pinagmasdan na lamang ni Fernando ang palayong anyo ng anak, ganunman may kaunting pag-asang nakita ang matanda sa naging pakikitungo sa kanya ni Andres sa ilang sandaling lumipas.

…

Matapos kausapin ang anak, sunod na tinawagan ni Sergio si Enrique, para muling mapag-usapan nila ang tungkol sa bagong trabaho ng huli.

“Ipinaaalam sa akin nila Ramuel at Samuel ang hindi pagiging kumportable ng aking anak, kapag umaaligid ang mga ito sa kanya, may suhestiyon ka ba para maging ligtas pa rin si Timothy lalo na at papasok na siya bukas sa Unibersidad.” simula ni Sergio sa usapan nila ni Enrique.

“May ideya ako tungkol sa bagay na iyan, iyon ay kung papayag ka.” maagap na sagot ni Enrique, na lihim na napangiti sa naisip nitong senaryo kapag pumayag ang kausap.

“Sabihin mo at makikinig ako sa suhestiyon mo.” mabilis na tugon ni Sergio.

…

Kinabukasan.

“Talaga!?” masayang reaksyon ni Timothy pagkarinig nito sa nobyo.

“Oo nga, kaya dapat may kiss ako bilang reward.” ngising sagot ni Enrique.

“Iyon lang pala.” ngiting saad ng Heredero, na malugod na pinagbigyan ang kagustuhan ng nobyo.

Matapos ang ilang minutong halikan nila ng nobyo, tsaka pa lang pinaandar ni Enrique ang sasakyan patungo ng Unibersidad.

…

“Salamat talaga Ric, buti pala at napapayag mo si Dad na ’wag na akong bantayan sa loob nila kuya Ram at kuya Sam?” takang tanong ni Timothy.

“Malalaman mo mamaya baby.” ngiting sagot ni Enrique na isang kindat rin ang ibinigay sa nobyo.

“Ang dami mong alam Ric, akala mo naman ikinaguwapo mo ang ginawa mong iyon.” asar ng heredero na kinilig rin sa sandaling iyon.

“Sus, ’wag mo ng itago baby, kinilig ka nga eh.” asar pabalik ng binatang pulis sa pilyong nobyo.

“Ako kinilig? Hindi kaya, o sige na papasok na kami ni Lau.” tanggi ng heredero na kaagad na hinila ang kamay ng kaibigan na kakababa lang ng sasakyan, na kasama naman ng kambal.

Nangingiti at naiiling na lamang pinagmasdan ni Enrique ang cute at pinakamamahal nitong heredero, at lalo pang lumawak ang ngiti sa mukha ng binatang pulis sa alam nitong mangyayari mamaya.

KABANATA XLVI

Sa muling pagpasok ni Timothy sa unibersidad, nag-aalalang nilapitan siya ng mga kaibigan pagkakita ng mga ito sa kanyang presensiya.

“Friend.” salubong na mahigpit na yakap ni Kurt sa namiss nitong kaibigan.

“Namiss rin kita friend.” sagot ni Timothy, kahit pa hindi isatinig ng pinakamatalik na kaibigan ang nararamdaman.

“Masaya akong ligtas at maayos ka Tim at ngayon kasama ka na namin.” masayang saad ni Eduard na nakangiti ring tumitig sa mukha ng heredero.

“Oo nga Tim, sobrang nag-alala kaming lahat sa’yo, kay bhe ko nga nalaman ang nangyari sa inyo at wala rin siyang tigil sa pag-iyak nung tinawagan niya ako.” sang-ayon ni Aries na sunod na yumakap sa kaibigan.

“Salamat sa inyo at sorry rin kung pinag-alala ko kayo, hindi ko na rin kayo natawagan kasi naiwan ko ang cellphone ko, bukod pa dun, bilin rin sa akin ng bodyguard ko na ’wag munang tumawag kahit na kanino para sa kaligtasan namin.” sagot at paliwanag ni Timothy sa mga nangyari.

Matapos ang kamustahan ng magkakaibigan, naghiwalay-hiwalay na ang mga ito nang mag-umpisa na ang kani-kanilang mga klase.

…

Gaya ng kanilang napagkasunduan, oras ng lunch ay muling nagsama-sama ang apat.

“Friend hindi ko lang binanggit ito kanina dahil kasama natin ang dalawang boys, at dahil mamaya pa ang balik nun sa haba ng pila sa pag-order, magsabi ka ng totoo, kanino galing ang mga kiss marks mong nakita ko kanina nung yakapin kita?” mahinang tanong ni Kurt na nakakalokong tumingin rin sa kaibigan.

Nanlalaking-mata naman ang naging reaksyon ni Timothy sa narinig nitong tanong ng kaibigan, kasunod nun ay ang pamumula ng kanyang mukha dahil sa nakita pala ni Kurt ang mga markang iniwan sa kanya ng nobyong pulis kagabi.

“Sa boyfriend ko friend.” aming sagot ni Timothy, na batid nitong wala ng dahilan pa para itago sa matalik na kaibigan ang tungkol dun.

“Oh my God!” gulat na bulalas ni Kurt na napatayo pa sa mga oras na iyon.

“Friend!” mahinang saway ni Timothy sa kaibigan, kita rin ng heredero na nasa kanila na ngayon ang atensyon ng lahat ng nandoon sa fast food chain na iyon.

“Hehehe sorry po, balik na ulit kayo sa pagkain.” paumanhin ni Kurt sabay peace sign pa sa lahat.

“My God friend, isang linggo ka lang nawala tapos ngayon may boyfriend ka na? Sino siya? Guwapo ba? Hot ba? Kilala ko ba siya?” sunud-sunod na mga tanong ni Kurt at excited ring malaman kaagad kung sino ang kasintahan ng kaibigan.

Napailing na lamang si Timothy sa naging reaksyon ni Kurt, ngunit handa man na ipaalam sa kaibigan ang pagkakaroon na nito ng nobyo, pinili ng heredero na pansamantala munang ilihim sa kaharap ang tunay na katauhan ng kasintahan.

“Actually friend nagkita na kayo at kilala mo rin siya, si kuya Miguel ang boyfriend ko.”

“Oh my-” muli sanang tili ni Kurt, na napigilan ng kamay ng heredero, na kaagad tinakpan ang maingay na bibig ng kaibigan.

“Diyos ko Lord friend, anong sabi ko sa’yo nung isang araw? Tama nga ako na bet ka nung hardinero ninyo.” pagyayabang ni Kurt. “Pero alam ko na iyon dati pa, ang gusto kong malaman ngayon friend, daks ba siya?” ngising asar pa nito sa kaibigan.

“Friend!” nanlalaking-mata muling reaksyon ng heredero, na muli’y dulot ng mapang-asar na kaibigan.

“Dali na friend gusto ko lang talagang malaman, sasabihin ko rin iyong kay bhe para patas tayo.” asar muli ni Kurt ng walang makuhang sagot kay Timothy.

“Ewan ko sa’yo friend, puro ka talaga kalokohan.” naiiling pero nangingiti na rin sa mga sandaling iyon si Timothy, at masaya ang heredero na muling nakasama ang kaibigan.

Naging masaya ang lunch na iyon dahil muling nakumpleto silang apat sa, kaya naman nakalimutan na rin ni Timothy ang tungkol sa dapat nilang pag-usapan ni Eduard.

…

Mabilis na lumipas ang mga oras, at ilang minuto na lang ay darating na ang kanina pa niya hinihintay. Kaya naman ng marinig ng kanyang matatalas na mga tenga ang maingay na likha ng mga paang dulot ng mga yabag ng mga tuturuan niya sa sport na swimming, inayos na ni Enrique ang kanyang tindig at sinimulan na nitong batiin ang lahat.

“Magandang Hapon sa inyong lahat, ako si Miguel ang pansamantalang magiging coach ninyo.”

Sandaling natigilan si Timothy pagkarinig nito sa pamilyar na boses ng kanyang nobyo, kasunod nun ay ang dahan-dahan nitong pagbaling sa pinanggalingan ng boses.

Hindi nga nabigo si Enrique, na kita ang pagtatanong at gulat sa mukha ng nobyo, at sa pagtatama nga ng kanilang mga tingin ni Timothy, isang matamis na ngiti ang sunod na isinukli ng binatang pulis.

Sa mga sandaling iyon, hindi lamang si Timothy ang nagulat sa presensya ni Enrique. Malapit rin sa lugar na iyon ay si Audrey na kasabay ring dumating ang mga kapwa babaeng nasa swimming team, na katabi naman ng pool na mga kalalakihan. At dahil nga sa magkatabi lamang ang swimming pool na ginagamit nila, matapos na pakatitigan ang kabuuan ng makisig na bagong coach ng mga kalalakihan, isang ideya ang mabilis na nabuo sa isipan ng babae.

“Ngayong kilala na ninyo ako, siguro dapat lang na makilala ko rin kayong lahat.” baling muli ni Enrique sa humigit kumulang na dalawampung naroon, na kanyang tuturuan sa sport na swimming simula ngayong araw.

Matapos ang sinabing iyon ng bagong coach ng mga kalalakihan, isa-isa ng nagpakilala ang mga ito at pinakahuli nga ang heredero na lihim na natutuwa na narito ngayon sa harap niya ang nobyo, pansin rin ni Timothy sa mukha ni Enrique ang bakas sa saya ng huli, dahil mula pa kanina ay hindi na naalis ang ngiti nito.

“Nakilala ko na ang lahat, ikaw na lang ang hindi pa.” baling ni Enrique sa heredero pagkatapos magpakilala sa kanya ng iba.

Pigil ni Timothy sa mga oras na iyon ang mapailing, dahil sa kalokohan ng pulis na nobyo na biglang naging seryoso ang mukha na bumaling ito sa kanya.

“Ako po si Timothy Valdez coach, 18 taong gulang at hindi sa nagyayabang po ako, ako ang pinili ng dati naming coach na lumaban sa darating na competition isang buwan mula ngayon.” pakilala at ngiting paalam ni Timothy sa bagong coach ng naging bunga ng kanyang matiyagang pag-eensayo mula nung nasa high school pa ito.

“I see Mr. Valdez, pero hindi ako ang dati ninyong coach, gusto kong makita ng dalawa kong mga mata ang kakayahan ninyong lahat ng mga kasama mo. Siguro naman sang-ayon ka, na dapat sa akin mismo manggaling bilang bago ninyong coach, kung sino ang karapat-dapat na maging representante na inyong unibersidad.” saad ni Enrique na sinimulan ng seryosohin ang pagpapanggap bilang bagong coach.

Hindi man inaasahan ang narinig nito sa nobyo, batid ni Timothy na may punto naman si Enrique. At handa ang heredero na patunayan sa nobyo ang kakayahan bilang pinakamagaling na manlalangoy sa lahat ng mga kasama.

“Sang-ayon po ako coach.”

KABANATA XLVII

Pagkagising, sandali pang napaisip si Andres kung nasaan siya ngayon, ngunit  mabilis naman nitong napagtanto na nasa dating bahay nga pala ito na kanyang ina, at ito’y dulot ng pagsama niya sa matandang lalaki, na nagpakilala sa kanya bilang tunay niyang ama ilang araw pa lang ang nakararaan.

Abala ito sa pag-uunat sa kanyang mga braso ng bumalik sa kanyang isipan ang mga nalaman nito sa kanyang ama kagabi, at gaya ng pagkagulat nito kagabi sa mga narinig, hindi pa rin ito makapaniwala hanggang sa ngayon sa kanyang mga nalaman.

‘Kung kilala ni tatay si Domingo, paniguradong kilala rin siya ni boss.’ saad sa isip ni Andres.

Sa naisip ngang iyon ng binata, kasunod nito’y ang marami pang tanong, kung nagkataon nga lang ba na kinupkop siya ni Domingo o dahil ba ito sa anak siya ni Fernando na naging bahagi rin ng parehong mundong ginagalawan nila ni Sergio.

…

“Kain na anak.” anyaya ni Fernando pagkakakita nito sa anak.

Dala ng gutom na rin, pinagbigyan na ni Andres ang alok na iyon ng ama at kaagad na itong umupo sa isa pang silyang naroon.

Natuwa naman si Fernando sa pagpayag na iyon ng anak, at sabay na ngang nag-agahan ang mag-ama sa umagang iyon.

Naging tahimik ang dalawa sa pagkain, gusto man ni Fernando na basagin ang katahimikan, mas pinili nitong unang magsalita ang anak.

“Anong balak mo niyan dito sa bahay tanda?” basag ni Andres ng hindi ito makatiis.

“Gusto ko sanang dito na tumira at hihintayin ko ang paggaling ng nanay mo.” sagot ni Fernando na tumitig ng diretso sa mukha ng anak.

“Kung ganun, goodluck na lang tanda kung gagaling pa ang syota mo.” walang ganang sagot ni Andres sa kaharap.

“Sorry anak.” saad ni Fernando pagkarinig nito sa anak. Hindi man nito alam ang mga  nangyari sa pagitan ng nobya at ng kanilang mga anak, batid ng matanda ng dahil sa pagkawala niya ng maraming taon, ibayong sakit at paghihirap ang naranasan ng pamilyang kanyang naabanduna ng mahabang panahon.

“Hindi ko kailangan ang pasensya mo tanda, at kahit pa napatunayan mong ikaw nga ang tatay ko, gaya ng narinig mo sa akin nung unang magkita tayo, matagal ng patay ang tunay kong ama, at kung pagiging ama lang ang pag-uusapan, si Domingo lang ang itinuturing kong ama.” matapos ipamukha ang mga iyon sa kaharap, tumayo na rin si Andres at iniwanan na ang ama.

Sa pag-alis ng anak, tuluyang bumagsak ang ilang patak ng luha sa mga mata ni Fernando.

“Naiintindihan kita anak, hayaan mo at hindi titigil si tatay hanggang sa mapatawad mo ako pati na ang nanay mo.” kausap ni Fernando sa palayong anyo ng anak.

…

Matapos iwanan ang ama sa loob ng kanilang bahay, kaagad na nagsindi ng sigarilyo si Andres.

Abala ito sa pag-ihit buga sa kanyang yosi ng maisip nito ang mga napag-usapan nila ng kanyang ninang kahapon, lalo na ang tungkol sa lalaking naghahanap sa kanyang ina.

“Oo nga, gaya ng ginawa ni Wilfredo, kaya rin ni Dante ang bagay na iyon.” kausap sa sarili ni Andres.

Kaya naman hindi na nag-aksaya pa ng oras ang binata, at mabilis na tinawagan ang kasamahan na parang kapatid na ang turingan nila sa isa’t-isa.

…

“Since kilala na natin ang lahat, gusto kong malaman kung sino ang pinakamabilis sa inyo sa paglanggoy, kaya isa-isa kayong susubok at gawin ninyo iyon sa apat na laps.” simula ni Enrique sa training ng mga kalalakihan sa paglangoy. “Kung sino ang unang nagpakilala kanina ay maghanda na, at magtatapos tayo kay Mr. Valdez na siyang pinakahuling nagpakilala kanina.” pagtatapos ni Enrique, na walang pagdadalawang-isip na kumindat sa direksyon ng nobyo.

Kaagad namang pinamulahan ng mukha si Timothy sa ginawang iyon ng pulis na nobyo, ganunman hindi ito nag-aalala dahil alam nitong wala ni isa sa mga kasama ang nakakakilala kay Enrique.

Tulad na inaasahan niyang magiging reaksyon ng heredero, nagbigay ng matamis na ngiti kay Enrique ang nakita nitong pamumula ng mukha ng nobyo.

Hanggang sa mabilis na natapos ang pangwalo, at pansin ni Enrique na hindi nagkakalayo ang mga bilis ng mga ito sa paglangoy.

“Patapos na ang unang siyam, maghanda na ang mga susunod.” baling ni Enrique sa mga hindi pa nakalalangoy.

Kaagad namang tumalima ang siyam pa sa utos na iyon ng kanilang bagong coach, kasama si Timothy na pagkatapos na makapagpalit ng swimming trunks ay nag-stretching kaagad para makapaghanda na sa kanyang paglangoy maya-maya.

Medyo malayo man sa kinaroroonan ng nobyo, pagkatapos na maitala ang oras ng huling lumangoy sa unang siyam, kaagad na napalunok ng laway si Enrique pagkakita nito sa maputing katawan ng nobyo na tanging itim na swimming trunks lang ang suot.

“Umayos ka Enrique.” saway ng barakong pulis sa sarili.

“Si-sige mag-umpisa na ang pangsampu.” baling ni Enrique sa mga natitira pang hindi pa nakalalangoy.

Pinili nga ng binatang pulis na seryosohin ang pagpapanggap nito bilang coach, at pansamantala nitong iniwasang titigan ang malaking tukso na katawan ng nobyo.

Hanggang sa dumating na ang oras ng paglangoy ng heredero at nagpapasalamat ang binatang pulis na kumalma na ang kanyang sarili.

“Ikaw na ang paghuli Mr. Valiente este Mr. Valdez, pakitaan mo ako.” ’di napigilang asar ni Enrique sa kanyang nobyo.

“Oo naman coach.” ngiting sagot ni Timothy. At ng makalapit ito sa kinatatayuan ni Enrique, kasunod nun ay ang mga salitang ibinulong nito na sapat na para marinig ng nobyong pulis.

“Sa timer ang tingin daddy, baka hindi mo mapindot at matalo ako.”

‘Shit.’ mahinang mura ni Enrique na kaagad nag-init sa sinabing iyon ng pilyong nobyo.

Pagkadive sa swimming pool ni Timothy, pinindot na ni Enrique ang timer. At sa ilang mga segundong lumipas, pansin ng binatang pulis na pinakamabilis nga ang heredero sa paglangoy, kumpara sa mga kasama nitong nauna ng natapos. Hanggang sa natapos na nga ni Timothy ang apat na laps, at hindi na nagtaka si Enrique pagkakita nito sa record ng bilis sa paglangoy ng heredero.

Matapos na maitala ang paglangoy ni Timothy, kaagad na iniabot ni Enrique ang kamay nito para tulungan ang heredero.

“Good job Mr. Valdez.” puri ni Enrique sa basang-basang umahon sa pool na si Timothy.

“Thanks coach.” ngiting sagot ni Timothy.

“Dito na natatapos ang practice natin for today, kumbaga warm-up palang iyon.” simula ni Enrique ng magsama-sama ang lahat. “At bago kayo umalis, sasabihin ko ang Top  Three sa inyo na may pinakabilis na oras, at ang mga hindi naman nakapasok ay bukas na ninyo malalaman ang sa inyo.” dagdag pa ni Enrique.

Sa ikalawang pagkakataon, muling isa-isang tinignan ni Enrique ang records ng lahat at ng makasigurado na, ipinaaalam na nito ang time records ng tatlong may pinakamabilis na oras sa paglangoy ng apat na laps.

“Okay, Pangatlong may pinakamabilis ay ikaw Carlo Manalang, natapos ka sa oras na One Minute and Fifty Seconds, at ang pinakamabilis na lap na nagawa mo ay Twenty Six point Eighty Seconds.”

“Sunod, ang Pangalawa ay ikaw Ray Alvarez, natapos ka sa oras na One Minute and Twenty Nine Seconds, pinakamabilis na lap record mo naman ay Twenty Two point Ten Seconds.”

“At ang pinakamabilis sa inyong lahat at base sa pagtingin ninyo sa kanya ay alam kong hindi na kayo nagulat pa, ay ikaw Mr. Timothy Valdez na may record na 59 Seconds, at ang best lap record mo naman ay Fourteen point Sixty Seconds.”

Bilang nobyo ay masaya si Enrique para sa heredero, tunay ngang napatunayan sa kanya ni Timothy na pinakamagaling ito sa mga kasama.

“Binabati kita Mr. Valdez, gaya ng ipinaalam mo sa akin kanina ay ikaw nga ang representante ng Unibersidad natin sa darating na kompetisyon, ganunman sa inyong natitira pa binabati ko rin kayo dahil halos magkakadikit rin ang inyong mga time records.” kausap at papuri ni Enrique sa lahat.

“Salamat coach.” halos sabay-sabay ring sagot ng lahat sa kanilang bagong coach.

…

Hapon na ng marinig ni Andres ang paghinto ng sasakyan sa labas at kasunod nga nito ang mga businang galing din sa nasabing sasakyan.

“Sira ka talaga Dante.” naiiling na tumayo si Andres at lumabas na para salubungin ang kaibigan.

“Tang-ina tol! Anong kailangan mo sa’kin at inistorbo mo ang bakasyon ko kasama ng mga chix ko.” asar ni Dante sa kaibigan pagkababa nito sa sasakyan.

“Luko-loko! Hindi ka pa ba nagsawa sa mga putang mong iyon?” natatawang sagot ni Andres na yumakap rin sa kaibigan pagkatapos.

“Makapunta ka naman Andres, eh ikaw nga baliw na baliw sa Timothy na iyon, panigurado akong pinaluwag na iyon ng mortal mong kalaban na walangya! Isa palang pulis at hindi lang iyon Kapitan pa.” asar pabalik ni Dante pagkahiwalay ng yakapan nila ng kaibigan.

“Huwag mo na ngang ipaalala ang bagay na iyon, darating din ang araw na mapupunta rin sa akin ang herederong iyon, sa ngayon kailangan ko ang galing mo sa pagguhit.” awat ni Andres sa kaibigan at tumbok nito kung bakit naririto ngayon sa probinsya nila si Dante.

“Iyon lang pala, alam mo namang handa ako anumang oras kapag kailangan mo ang tulong ko.” maagap na sagot ni Dante.

“Kung ganun tara na at ipapakilala kita kay ninang.” hindi na nga nag-aksaya ng oras si Andres at kasama ang kaibigan, pinuntahan na nila ang bahay ng kanyang ninang Divina na maaaring maging susi, para makilala na nito sa wakas ang kanyang kakambal.

KABANATA XLVIII

Pagkarating nila ng kaibigan sa tapat ng pintuan ng bahay ng kanyang ninang, kumatok na kaagad si Andres. Ngunit kabaligtaran sa inaasahan niyang pagbubuksan kaagad siya ng matandang babae, nakailang pagkatok na ito, pero nanatiling wala itong nakuhang sagot sa kanyang ninang.

Dala ng naisip na baka may hindi magandang nangyari sa kanyang ninang Divina, mabilis na puwersahang binalya ni Andres ang nasabing pintuan. At ng tuluyang bumukas nga ang pinto, ang nakabulagtang katawan ng walang malay na matandang babae ang bumungad sa binata.

Dali-daling nilapitan ni Andres ang walang malay na ayos ng kanyang ninang, kasunod nito ang pagkuha niya ng pulso sa matanda.

“Samahan mo ’ko Dante, dalhin natin siya sa ospital.” baling ni Andres sa kaibigan.

“Sige tol.” mabilis na sagot ni Dante.

…

“Nagulat talaga ako kanina Ric, pagkakita ko sa’yo.” baling ni Timothy sa nobyong  abala sa pagmamaneho.

“Kita ko nga ’yon baby, paano guwapo ba ako kaysa sa dati mong coach?” sandaling bumaling sa nobyo si Enrique, tsaka muling ibinalik sa daan ang kanyang tuon.

“Ang yabang mo talaga no? Pero sige na, oo ang sagot ko sa tanong mo.” ngiting sagot ni Timothy.

“Baby naman, iba ang nagsasabi ng totoo sa nagyayabang lang, pero maiba ako, sobrang proud ako kanina habang pinapanood kita sa paglangoy mo.” depensa kaagad ni Enrique at masayang saad nito tungkol sa nasaksihang galing sa paglangoy ng nobyo.

“Salamat Ric, naappreciate ko ang sinabi mo.” ngiting saad ni Timothy.

“Walang anuman baby ko.” ngiting sagot ni Enrique.

…

Sa ospital.

“Kayo ba ang kamag-anak ng pasyente?” tanong ng doktor sa dalawang binatang naghihintay sa labas ng kuwarto ng pasyenteng, katatapos lang nitong matignan.

“Ninang ko ang pasyente dok, kamusta ang lagay niya?” sagot kaagad ni Andres sa doktor.

“Wala parin siyang malay sa ngayon dala ng impact ng pagkabagok ng kanyang ulo, nagamot na rin namin ang kanyang natamong sugat, pero under observation parin siya hanggang sa susunod na dalawampu’t apat na oras.” mahabang sagot ng doktor.

“Posible bang magising siya kaagad dok?” muling tanong ni Andres.

“Posible naman at iyon ang gusto nating mangyari sir, pero in worst case scenario kapag hindi nagising ang pasyente sa susunod na dalawampu’t apat na oras, posible na macomatose ito.” tapat na sagot ng doktor.

“Sige dok, maraming salamat.” saad ni Andres.

Sa tagal nilang magkakilala ng kaibigan, ngayon lang nakita ni Dante ang malungkot na mukha ni Andres.

“Magiging maayos rin ang lahat tol.” tapik ni Dante sa balikat ng kaibigan.

“Sana nga tol, si ninang lang ang taong nagmalasakit sa akin noon.” sagot ni Andres, habang nakatingin ito sa wala paring malay at nakahiga sa kamang anyo ng kanyang ninang Divina.

…

Lumipas ang dalawampu’t apat na oras mula ng isugod ni Andres sa ospital ang kanyang ninang Divina, at matiyaga ngang naghintay ang binata na halos wala ring tulog, para lang kaagad nitong malaman ang magiging lagay ng kanyang ninang. At sa paglabas nga ng doktor sa kuwarto ng kanyang ninang, isang malungkot na balita ang bumungad kay Andres.

“I’m sorry sir, masyadong malakas ang pagkabagok ng ulo ng pasyente, at base sa ginawa naming MRI sa kanya, may nakita kaming namuong dugo sa utak niya kung kaya’t ikinalulungkot kong sabihin na nasa comatose state ang pasyente.”

Sa mga narinig nga’y nanghihinang napaupo na lamang si Andres, sa upuang naroon sa labas ng kuwartong iyon ng ospital.

…

Six Months Later.

“Baby ko, kausapin mo naman ako please!” sigaw ni Enrique sa tapat ng malaking gate ng mansyon na iyon ng mga Valdez.

Ang pagsigaw na iyon at pag-eeskandalo ng binatang pulis ay nakatawag ng pansin sa mga tauhan ni Sergio.

“Sir, umalis ka na bago pa malaman ni boss na narito kayo.” awat ni Samuel sa dating kasintahan ng heredero.

“Hindi ako aalis dito Sam, gusto kong magkausap kami ni Tim.” balewala ni Enrique sa narinig nito.

“Sir nakikiusap kami sa’yo, mas makakabuti kung umalis na kayo, baka kung ano pang gawin sa inyo ni boss.” pigil rin ni Ramuel sa hindi man lang natinag na Kapitan.

“Baby ko! Please kausapin mo naman ako!” muli, gaya kanina, nagpatuloy ang binatang pulis sa pagtawag sa pangalan ng heredero.

Nang hindi makuntento sa pagtawag sa pangalan ng heredero ang binatang pulis, na pursigidong muling makausap ang nasaktan na nobyo. Pagkakuha nito ng tiyempo ay mabilis nitong nalampasan ang kambal na mga bodyguards ni Timothy.

Ngunit nalampasan man ni Enrique ang kambal, kasunod nito’y ang sampu pang mga tauhan ni Sergio na kaagad naharang ang tangkang pagpasok ng binatang pulis sa loob ng mansyon.

“Alam na ninyo ang gagawin d’yan.” utos ni Oliver na siyang pinakalider sa siyam pa nitong mga kasama at bagong mga bodyguards ng heredero.

Sa bilin nga sa kanila ng amo nilang si Sergio, kaagad na nakipagbuno ang siyam na mga matitipunong mga bodyguards, laban sa pursigidong binatang pulis na mabilis na naihanda ang sarili sa manu-manong pakikipaglaban.

Nagtulong-tulong nga ang siyam na kalalakihan na sabay-sabay na lumusob sa nag-iisa nilang kalaban.

Prente namang pinapanood ni Oliver na nakaupo sa isang upuan ang pakikipagbuno ng mga kasama, kontra sa batid nitong isang Kapitan at dating kasintahan ng kababata. Kaya naman nasaksihan nito ang galing sa pakikipaglaban ng pulis na tila isang mabangis na hayop at isa-isang mabilis na napatumba ang lima sa mga kasama.

Napangisi na lamang si Enrique ng apat na lamang ang natira sa kanina’y siyam niyang mga kalaban, ganunman ay naging maingat parin ito, dahil batid nitong mas may maibubuga ang lalaking nakaupo malapit sa kanilang kinalalagyan, kumpara sa apat pang hindi pa niya napapatumba.

Gaya ng mga naunang lima na kanyang napatumba, walang kapaguran ang binatang pulis sa pakipagpalitan ng mga suntok, sipa at iba pang alam nitong teknik sa pakikipaglaban. Hanggang sa tuluyan na nga nitong napatumba ang siyam na mga kalaban, at kasunod nito’y hingal na hingal itong lumapit sa prente parin na nakaupong lalaki.

Nanatili parin sa kanyang pagkakaupo si Oliver, kahit pa nasa harapan na niya ngayon ang magaling na pulis na mabilis na nagpatumba sa kanyang mga kasama.

“Habulin mo muna ang hininga mo, gusto kong patas ang magiging laban natin.” ngising saad ni Oliver.

“Ikaw ang bahala, hayaan mo at isusunod kong itumba ang katawan mo gaya ng ginawa ko sa mga kasamahan mo.” ngising sagot ni Enrique.

Nang batid ni Oliver na nakapagpahinga na ang makakalaban nitong pulis, tumayo na ang binata para maumpisahan na ang kanilang laban.

“Hindi parin ako makapaniwala na pumatol sa iyo si senorito, kunsabagay hindi na mahalaga iyon.” ngising simula ng tusong si Oliver. “Ang mahalaga’y napaligaya ko kagabi si senorito.” pagtatapos ng binata na lalong lumawak ang ngising mayroon ito sa mga oras na iyon.

Hindi nga nabigo si Oliver, kita nito ang pagpupuyos sa galit ng kalabang pulis na kaagad nagpakawala ng maraming suntok sa kanya. At dahil inaasahan na niya ang mga ito, mabilis na nailagan at nasangga niya ang mga suntok na iyon, kasunod nito’y ang mga sipang ibinigay naman niya na hindi nailagan ng wala na sa sariling kalaban.

“Ikaw man ang nakauna kay senorito, masikip parin naman siya ng pasukin ko siya ng ilang beses kagabi.” saad muli Oliver para lalo pang magalit ang kalaban, at ang galit na iyon ng kaharap ay alam niyang magiging advantage niya para mawala sa pokus ang kalaban.

Sa ikalawang pagkakataon, nagpupuyos sa galit na sumugod si Enrique para burahin ang ngisi sa mukha ng kalaban, nang sa ganun ay tumigil na ito sa mga kababuyang pinagsasabi nito tungkol sa heredero na ibayong sakit naman sa kanyang puso ang mga idinulot nito.

Experto man sa pakikipaglaban, batid ni Oliver na tama ang naisip nitong estratehiya, kaya naman kagaya kanina ay nailagan at nasangga niya ang mga pagsugod sa kanya ni Enrique.

“Ang akala ko pa naman magaling ka at napatumba mo ang mga kasama ko, pero sa nakikita ko ngayon, mukhang nagkamali ako.” naiiling na saad ni Oliver matapos na muling masipa ang katawan ng kalaban.

Inaamin ni Enrique na malalakas ang mga sipang natanggap niya sa kalaban, ramdam na nga nito ang pananakit ng kanyang dalawang tagiliran, ngunit desidido parin ito na makita at makausap ang heredero. At sapat ng dahilan iyon para ipagpatuloy niya ang pakikipaglaban, kahit pa ang maging kapalit nito’y ang sariling buhay.

Humanga si Oliver sa tindi ng lakas ng katawan ng kanyang kalabang pulis, kung ibang tao lang ay sigurado ang binata na sa mga nauna nitong pag-atake ng malalakas na sipa ay sapat na para maparalisado niya ang kalaban, pero iba sa nakikita niya ngayon sa katunggali na kahit dalawang beses na niyang pinaulanan ng maraming sipa, heto’t nakakaya parin nito ang makatayo.

…

Mula pa kanina, alam na ni Timothy ang pagtawag sa kanyang pangalan na dating nobyo, ngunit sa tuwing naiisip nito ang mga nagawa sa kanya ni Enrique, mas namamayani ang nararamdamang sakit sa puso ng heredero, kaya nakaya nitong hayaan ang dating nobyo na ilang beses ng nagtangka upang magkausap sila.

Ngunit kaiba sa mga nagdaang linggo, ngayong araw lang nakapuslit ang dating nobyo at nakapasok hanggang sa harapan ng kanilang mansyon. At gaya nga ng kanyang inaasahan sa kilala nitong ugali ng dating nobyong pulis, nasaksihan ng heredero ang magaling na pakikipaglaban ni Enrique.

Pero hindi na nakatiis ang heredero, pagkakita nito sa mga malalakas na sipang natanggap ni Enrique. At pinili nitong labasin na ang dating nobyo, bago pa tuluyang may mangyari masama rito.

…

“Tama na ’yan Oli.” awat ni Timothy sa kababata.

“Bakit ka pa lumabas Tim? Pumasok ka na sa loob, ako ng bahala sa gagong ito.” baling ni Oliver sa heredero.

“Baby ko.” nabuhayang saad ni Enrique pagkakita nito sa namiss nitong nobyo.

“Diyan ka lang, ’wag kang lalapit kay Tim.” banta ni Oliver sa gagawing paglapit ni Enrique.

“Baby ko, mag-usap naman tayo.” sumamo ni Enrique.

“Para saan pa Enrique?” matapang na tanong ni Timothy.

“Para magkaayos tayo baby ko, promise may paliwanag ang lahat.” sagot ni Enrique.

“Wala ng maaayos Enrique, tinapos mo na iyon dahil sa ginawa mo, mabuti pa’y umalis ka na kung mahal mo pa ang buhay mo.” balewala ni Timothy sa mga narinig nito at tatalikuran na sana ang dating nobyo.

“Kung ganun, wala ng kuwenta ang buhay ko kung wala ka.” saad ni Enrique.

“Anong gagawin mo?!” bulalas at nagulat na reaksyon ni Oliver, pagkakita nitong may hawak ng baril si Enrique.

Ang reaksyon na iyon ng kababata ang naging dahilan kaya muling humarap ang heredero, at nanlalaking-mata ito sa nakitang ayos ni Enrique na kasalukuyang may hawak na baril at nakatutok sa sarili nitong sintido.

KABANATA XLIX

“Kung ganun, wala ng kuwenta ang buhay ko kung wala ka.” saad ni Enrique.

“Anong gagawin mo?!” bulalas at nagulat na reaksyon ni Oliver, pagkakita nitong may hawak ng baril si Enrique.

Ang reaksyon na iyon ng kababata ang naging dahilan kaya muling humarap ang heredero, at nanlalaking-mata ito sa nakitang ayos ni Enrique na kasalukuyang may hawak na baril at nakatutok sa sarili nitong sintido.

“Na-nababaliw ka na ba?! I-ibaba mo nga ’yan Enrique!” nahihintakutang bulalas ni Timothy ng mapagtanto nito ang kasalukuyang ayos ng dating kasintahan.

“Ibaba ko lang ’to baby, kapag pumayag ka na mag-usap tayo.” seryosong sagot ni Enrique, na lalo pang idiniin sa sariling ulo ang hawak nitong baril.

“Si-sige gagawin ko ang gusto mo, ba-basta bitawan mo muna ang baril mo!” kinakabahang pagpayag ni Timothy sa nais ng dating nobyo.

“Hindi ako naniniwalang pumapayag ka na talaga na magkausap tayo, gusto kong makasiguro na tutuparin mo iyon.” dudang saad ni Enrique at paniniguro nitong mangyayari ang kanyang naisip na plano.

“Ano bang gusto mong gawin ko para maniwala ka?” pagpipigil ng heredero sa nararamdamang inis, at baka totohanin nga ng kilala nitong mainitin ang ulo na dating kasintahan ang banta nitong pagpapakamatay.

“Gusto kong kuhanin mo ang posas na nasa likod ng bulsa ng suot kong pantalon, tsaka mo iposas ang isa sa sarili mong braso, pagkatapos ay iposas mo naman ang isa pa sa braso ko.” sagot ng tusong Kapitan para wala ng kawala sa kanya ang pinakamamahal nitong heredero.

“Ano?!” halos sabay na nagulat na reaksyon nila Timothy at Oliver sa narinig.

“Hayaan mong magpakamatay ang gagong ’yan Tim, ’wag na ’wag kang susunod sa sinasabi niya!” pigil ni Oliver sa kababata.

“Ayos lang Oli, susundin ko kung ano ang gusto niya.” baling ni Timothy sa kababata.

“Pe-pero Tim!” protesta pa ni Oliver.

“Sige, gagawin ko ang gusto mo Enrique.” seryosong baling ng heredero sa dating kasintahan.

Masaya man na pumayag ang heredero sa nais niyang mangyari, batid ni Enrique na mahihirapan itong makuha ang kapatawaran ng kanyang pinakamamahal, ganunman handa ang binatang pulis na gawin ang lahat para muling makuha ang loob ni Timothy.

Ilang minuto nga lang ang lumipas ay kapwa nakaposas na ang kanilang tig-isang braso ni Timothy.

“Walang mangyayaring masama kay senorito hangga’t kasama niya ako, kaya ’wag ninyo kaming susundan.” baling ni Enrique sa mga tauhan ni Sergio, lalo na sa nagngangalang Oli.

“Oli, sundin na lang natin siya.” pigil ni Timothy sa papalapit sanang kababata.

“Masusunod Tim, hayaan na ninyo sila senorito.” walang nagawang sang-ayon ni Oliver at pigil rin nito sa mga iba pang tauhan ni Sergio.

Gaya nga ng plano ni Enrique, ngayon ay kasama na niya ang heredero sa loob ng kanyang sasakyan, habang tinatahak nila ang daan pauwi sa probinsya ng mga nakagisnan nitong mga magulang.

“Alam kong walang kapatawaran ang mga nagawa ko sa’yo baby, gusto ko lang na makasama kita kahit isang linggo at pagkatapos nun ay ibabalik kita ng ligtas sa mansyon.” kausap ni Enrique sa mula pa kanina’y walang imik na heredero.

Nang wala itong narinig na sagot sa katabi, napabuntong-hininga na lamang ang binatang pulis at minabuting sa pagmamaneho na lamang ituon ang kanyang paningin.

…

Halos mag-iisang oras na ang lumipas na magkasama sila ng dating nobyo sa loob ng sasakyan, at mula pa kanina, nanatili lang na tikom ang bibig ni Timothy. Wala rin itong ideya kung saan sila papunta ng lalaking katabi niya, na nang walang makuhang sagot mula sa kanya kanina ay ’di na rin ito muling umimik pa. At gustuhin man ng heredero na tanungin ang kasamang abala at seryosong nagmamaneho, pinigil nito ang sariling gawin iyon, dahil hanggang sa ngayon, namamayani parin ang sakit at kirot sa kanyang puso, na dulot mismo ng lalaking katabi, na una rin niyang minahal ng sobra-sobra. At sa oras ring ’yon, habang nakatingin ito sa bintana at pinagmamasdan ang tanawing kanilang dinadaanan, muling bumalik sa ala-ala ni Timothy ang mga masasayang nangyari sa kanila ng kasintahang si Enrique, bago pa mangyari ang masakit nilang paghihiwalay.

…

Six Months Ago.

“Ric! Anong ginagawa mo sa kuwarto ko?!” nagulat na tanong ni Timothy, pagkakita nito sa presensya ng matipunong nobyo na siyang bumungad sa kanya pagkatapos nitong maligo sa banyo.

Imbes na sagot ang marinig nito kay Enrique, sunod na namalayan ng heredero ang papalapit na anyo ng kasintahan papunta sa kanyang kinatatayuan.

“Hmmm ang bango talaga ng baby ko.” saad ni Enrique sa paos nitong boses, habang ang mukha nito’y abala sa pag-amoy sa maputing leeg ng nobyo.

“R-ric nakikiliti ako.” pigil sa tawang sagot ni Timothy, dulot ng mga bigote at balbas ng nobyong pulis na wala paring awat sa ginagawang pag-amoy sa kanyang leeg.

“Tama na Ric, hindi mo pa sinasagot ang tanong ko sa’yo kanina, bakit nandito ka sa kuwarto ko?” saway ng heredero na lumayo na ng kaunti sa nobyo, tsaka kaagad na nagsuot ng puting sando.

“Gusto lang kitang makita baby ko at nagbabakasali rin na baka maka-score ngayong gabi.” ngising sagot ni Enrique.

“Sabi ko na nga ba.” naiiling na sagot ni Timothy.

“Paano baby, game na ba?” excited na tanong ng binatang pulis na mabilis muling lumapit sa heredero.

“Pass muna mamang pulis, parusa mo ’yon dahil pinagod mo’ko sa paglangoy kanina.” ngising asar ng heredero, sabay tulak papalayo sa mukha ng nobyo.

“Baby naman, kailangan ’yon para manalo ka sa kumpetisyon.” depensa kaagad ni Enrique.

“Sa susunod na lang Ric, magsariling sikap ka na lang muna.” sagot at suhestiyon ni Timothy sa nobyo.

“Baby naman, sige na kahit isubo mo lang, o kaya kahit ako na lang ang trumabaho.” pangungulit ng barakong pulis, na kanina pa hindi humuhupa ang nararamdamang pagnanasa, na dulot ng lihim nitong panonood kanina habang abala sa pagligo ang heredero.

“Pagod na talaga ako Ric, sa ibang araw na lang.”

“Sige na baby, kahit hawakan at itaas-baba mo na lang.” muling pakiusap ng desperado ng barakong pulis.

“Ang hilig mo talaga Ric, eh kahapon lang tatlong beses natin iyon ginawa, oo nga pala dahil rin dun nakita tuloy ni Kurt ang mga markang iniwan mo.” paalala ni Timothy at kuwento pa nito sa nobyo.

“Eh kahapon pa iyon, ibang usapan na yung ngayon, papano pumapayag ka na ba?” muling depensa ni Enrique at nakangiti pa itong tumingin sa nobyo habang hinihintay nito ang magiging sagot sa kanya ng heredero.

“Oo na! Itataas-baba ko lang, walang labis walang kulang, umayos ka Ric, kapag ako naasar sa’yo isang buwan kang tigang.” walang nagawang sang-ayon ni Timothy at babala nito sa pilyong nobyo.

“Promise baby.” maagap na sagot ni Enrique, na mabilis ring nahubad ang mga suot na damit.

Gaya nga ng nais ng nobyong pulis, gamit ang kanyang kamay, nilaro ng heredero ang naghuhumindig sa laki at tigas na sandatang iyon ni Enrique. At sa ilang minutong itinaas-baba ni Timothy ang kahabaang iyon ng nobyo, mga ungol ang naririnig nitong isinusukli sa kanya ng barakong pulis na nakahiga rin sa kanyang kama. Hanggang sa lalo pang bumilis ang ginagawang pagbate ni Timothy sa malaking sandatang iyon ng nobyong pulis, at ilang minuto pa ang lumipas ay tuluyan na ngang nagpaulan ng marami at malapot na katas ang dambuhalang alagang iyon ni Enrique na ilang minuto rin niyang nilaro-laro.

“Thank you baby at sorry na rin pala.” baling  ni Enrique sa nobyo, matapos nitong makaraos at mapunasan ang katawan.

“Wala iyon Ric, teka nga pala bakit ka nagsosorry?” maagap na sagot at tanong pabalik ni Timothy sa nobyong pulis, na mabilis ring yumakap sa kanya.

“May kasalanan kasi ako sa’yo.” kabang sagot ni Enrique na ’di rin mapakali kung papaano sasabihin sa nobyo ang ginawa nito kanina.

“Police Captain Valiente, kung gusto mo talagang mapatawad kita, kailangang ipaliwanag mo sa akin ang ginawa mong kasalanan.” seryosong saad ni Timothy, na matamang ring tumitig sa guwapong mukha ng nobyo.

“Kasi baby kanina habang naliligo ka, ’di ko napigilan ang sarili ko at binosohan kita.” amin ng barakong pulis sa kasalanan na ’di rin makatingin sa mukha ng kasintahan.

“Ric!” nanlalaking mata at nagulat na reaksyon ng heredero sa narinig nito, kasunod nun ang mga hampas na iginawad nito sa pilyong nobyo.

“Sorry na baby, alam kong mali iyong nagawa ko, kaya please patawarin mo na ako.” muling hingi ng tawad ng barakong pulis na tila maamong tupa sa mga oras na iyon.

“Sorry rin Ric, pero hindi sapat ang sorry lang sa ginawa mong kasalanan, kaya bilang parusa, hindi tayo magtatabi sa pagtulog ngayong gabi.”

“Naiintidihan ko baby, pero puwede bang dito rin ako sa kuwarto mo matulog, kahit dito lang ako sa sahig mahiga.” tanggap ni Enrique sa parusa ng kasintahan at baka-sakali rin nito.

“Sige ikaw ang bahala, sandali ikukuha lang kita ng mga gagamitin mo.” pagpayag ni Timothy, at patayo na sana.

“Huwag na baby, magpahinga ka na, ako ng bahalang kumuha ng mga gagamitin ko.” pigil ni Enrique sa gagawin ng alam nitong pagod ng nobyo.

“Okay Ric, sige goodnight na at inaantok na rin ako.”

“Goodnight rin baby ko.” sagot ni Enrique at kasunod nito ang halik na iginawad nito sa noo ng nobyo.

Sa paglabas ng nobyong pulis para kuhanin ang mga gagamitin nito sa pagtulog, ang ngiting sumilay sa mga labi ng heredero. At masaya itong kahit pa may ginawang kalokohan ang pilyong nobyo, ang pag-amin nito sa kanya at ang nakita nitong pagsisi at pagtanggap sa nagawang kasalanan ay sapat ng dahilan, para mabilis nitong makalimutan ang pagkakamaling iyon ni Enrique.

…

“Baby medyo mahaba pa ang ibabiyahe natin, anong gusto mong kainin?” tanong ni Enrique sa katabi na kanina pa nakatingin lang sa bintana ng sasakyan.

Sa tanong na iyon ng dating nobyo, tsaka pa lang bumalik sa kasalukuyan ang heredero.

“Ikaw ng bahala.” matipid na sagot ni Timothy na nanatili lang nakatingin sa bintana.

Muli gaya kanina, napabuntong-hininga na lamang ang binatang pulis sa malamig paring pakikitungo sa kanya ng katabi. Ganunman, kakayanin niya gaano man kahirap, at ipinangako rin nito sa sarili na gagawin niya ang lahat ng kanyang makakaya, para lang makita muli ang matatamis na ngiti sa mga labi ng dating nobyo.

KABANATA L

Matapos mabayaran ang mga inorder na pagkain sa isang drive-thru resto, mabilis na inayos ni Enrique ang portable table sa pagitan nila ni Timothy, para paglagyan ng mga pinamili nito.

“Kain ka na baby, masarap ang mga ito habang mainit-init pa.” kausap muli ni Enrique sa heredero.

“Busog pa ako.” pagsisinungaling na sagot ni Timothy, kahit pa ang totoo’y natatakam na itong tikman ang mga pagkaing sa amoy palang niya’y batid nitong masarap na.

“Ganun ba, basta kuha ka na lang kapag nagutom ka, o kaya’y kapag may nagustuhan kang restong madadaanan natin, ipaalam mo kaagad sa akin, para maibili kita.”

Nang walang marinig na sagot sa heredero, minabuti na lamang ng binatang pulis na paandarin na ang sasakyan, nang sa ganun ay makarating sila sa probinsya ng mas maaga.

Inaamin nitong hindi parin nawawala ang nararamdaman niyang galit sa dating nobyo, ngunit sa narinig nitong malungkot na himig ni Enrique kanina, hindi maunawaan ng heredero kung bakit parang sumikip ang kanyang dibdib ng dahil lang dun. Kung tutuusin ay wala pa ’yon kumpara sa sakit na idinulot sa kanya ng dating nobyo, at muli gaya ng paulit-ulit nitong itinatatak sa kanyang isipan matapos ang sakit na idinulot ng pagmamahal niya kay Enrique, hindi na ito magpapadala muli sa matatamis na mga salita ng pulis, pati na ang pag-aalagang ipinapakita muli nito sa kanya ngayon.

…

Muling lumipas ang isa pang oras sa kanilang biyahe at dahil magtatanghali na, ramdam na ni Timothy ang pagkalam ng kanyang sikmura, ayaw naman kasi nitong kainin ang tinanggihan niyang pagkain kanina na galing sa pera ni Enrique.

Batid naman ng binatang pulis ang nararamdamang gutom na iyon ng masungit niyang kasama, at para hindi na tumutol ang heredero, pinili nitong ihinto muna sa isang resto ang kanilang sasakyan.

“Alam kong kinamumuhian mo ako, pero sana’y kalimutan mo muna sandali iyon hanggang sa makakain tayo, baka magkasakit ka kapag nalipasan ka ng gutom.” mahinahong kausap ni Enrique sa tahimik paring kasama.

“Mabuti pala at alam mo, sino bang may kasalanan kung bakit narito ako ngayon?” inis na balik ni Timothy sa dating nobyo.

Napayuko na lamang si Enrique na napipi rin sa mga sandaling iyon, tama naman kasi ang katabi na kasalanan niya ang lahat, batid rin nitong kahit paulit-ulit siyang humingi ng kapatawaran sa kanyang pinakamamahal, hindi ito sapat para maalis o mabura ang sakit na siya mismo ang nagdulot.

Gaya kanina, gustong pagalitan ni Timothy ang sarili kung bakit nasasaktan rin ito kapag nakikitang nasasaktan ang dating nobyo. Hindi ba ang dapat na maramdaman niya ay matuwa? Pero bakit hindi nito maramdaman ang bagay na ’yon?

“Pasalamat ka na lang at gutom na talaga ako, sige na pumapayag na ako.”

Sa narinig ay doon pa lamang muling nag-angat ng tingin ang binatang pulis, at bago pa magbago ang isip ng heredero, mabilis na bumaba na ito ng sasakyan para pagbuksan niya ito

…

Pagkahanda sa kanilang mga inorder, isa-isang inamoy lahat ni Enrique ang mga pagkaing nasa mesa, sinisiguro nito na walang halong lason ang kanilang kakainin ng heredero.

“Parang kang aso.” komento ni Timothy na talagang ipinarinig nito sa kaharap.

Hindi na pinansin pa ni Enrique ang pasaring na iyon ng masungit na heredero, mas mahalaga para sa kanya ang magiging kaligtasan nito.

“Maaari ka ng kumain.” pahintulot ni Enrique sa kasama.

Sa hudyat na iyon ng dating nobyo, nagsimula ng kumain si Timothy. At habang abala ito sa pagkain, abala naman ang mga mata ng binatang pulis sa pagtingin sa kabuuan ng resto, at sinisiguro nito na hindi manganganib ang buhay ng heredero.

“Kumain ka na nga! Hindi ako makakain ng maayos dahil sa’yo.” mahinang saway ni Timothy sa ’di mapakaling kaharap.

“Sorry.” maagap na sagot ni Enrique.

“Whatever!” masungit na tugon ng heredero, na muling ipinagpatuloy ang pagkain.

Nang makasigurong walang banta sa seguridad ni Timothy, tsaka pa lamang mabilisan na kumain ang binatang pulis.

Matapos nilang kumaing dalawa, tinawag na ni Enrique ang waiter para mabayaran ang kanilang naging bill.

“Heto ang card ko.” abot ni Timothy sa nasabing card sa waiter.

“Hindi na, ako na lang.” tanggi ni Enrique sa heredero.

“Hindi ikaw ang kausap ko, isa pa mas mabuting sa magiging pamilya mo na lang gastusin ang pera mo.” masungit na sagot ni Timothy at payo pa nito sa malapit ng ikasal na dating kasintahan.

Wala na ngang nagawa pa ang binatang pulis kundi ang hayaan na lamang ang heredero, isa pa, ayaw nitong mas lalo pang magalit sa kanya ang dating nobyo.

Matapos na maibalik ang kanyang card, tumayo na si Timothy para pumunta ng banyo dahil naiihi na ito.

“Saan ka pupunta?” tanong ni Enrique sa tila nagmamadaling heredero.

“Sa banyo, sandali lang ako.” sagot ni Timothy na hindi na tumingin pa sa kausap, dahil ramdam nitong puputok na ang kanyang pantog.

Naging mabilis naman ang kilos ni Enrique at sinundan rin sa banyo ang heredero.

“Seryoso ka Enrique? Pati ba dito sa banyo susundan mo rin ako?” inis na baling ni Timothy, pagkakita nito sa presensya ng binatang pulis.

“Hindi naman sa ganun baby, bawal bang umihi rin ako eh naiihi rin ako?” mabilis na sagot ni Enrique.

Sa naging sagot na iyon sa kanya ni Enrique, tila napahiya si Timothy, sapagkat may punto naman ang una.

Tila nagdiwang naman ang binatang pulis, dahil sa nanalo ito sa pagkakataong iyon sa masungit na heredero. Kaya naman pasipol-sipol pa ito habang abala ito sa pag-ihi, katabi ang nagpipigil sa inis at umiihi ring si Timothy.

Naunang natapos sa ginagawa si Timothy, na kaagad ring pumunta sa lababo para maghugas ng mga kamay, abala ito sa ginagawa ng mapansin nito ang tila napakong pagtitig sa kanya ng isang lalaki.

“Timothy ikaw ba ’yan?”

“Do I know you?” balik na tanong ni Timothy sa estranghero.

“Wow! Ikaw nga, oh sorry It’s me Rex, we’ve met last year sa birthday party ni Ninong Sergio remember?” sagot ng binata ng makumpirma nitong ang kinakapatid nga ang lalaking pamilyar ang mukha sa kanya.

“Now that you mentioned it, yeah I do remember you, you’re with your cousin Cindy right?” masayang saad ni Timothy ng maalala na kung sino ang lalaking kausap.

“Yeah, so anong ginagawa mo dito sa probinsya?” curios na tanong ni Rex.

“Namamasyal lang, eh ikaw?”

“Busy sa pagmamanage nitong resto, by the way kumain ka na ba?”

“Yeah katatapos ko lang actually at paalis na rin ako.”

“Oh nagmamadali ka ba? May ibibigay sana ako sa’yo, bawi ko na rin dahil hindi naging libre ang pagkain mo dito sa resto.”

“Hindi na kailangan Rex, isa pa nakakahiya rin.”

“I insist, please Timmy?”

“Fine, just drop that nickname please.” saway ni Timothy sa kinakapatid.

Sa pag-uusap ng dalawa, pigil naman ni Enrique ang nararamdamang selos. Bilang lalaki, ramdam nitong may gusto ang nagngangalang Rex sa mahal niyang heredero. Naiinis rin ito dahil imbes na siya dapat ang dahilan ng masayang mukha mayroon ngayon si Timothy, heto’t ang asungot na kausap ng heredero ang siya pang may kagagawan.

“Mapagkakatiwalaan mo ba ang taong ’yon?” komento ni Enrique ng maunang lumabas ang lalaki at maiwan sila ng heredero.

“Kumpara sa’yo? Oo.” maagap na sagot ni Timothy tsaka iniwanan na si Enrique, para sundan naman si Rex.

Sa pagtalikod sa kanya ni Timothy, ang pagpatak ng luha sa mga mata ni Enrique. Mas masakit pa pala kumpara sa mga natanggap nitong sipa kanina na galing sa bodyguard ng una, na sakit lamang sa kanyang tagiliran ang idinulot, pakiramdam ng binatang pulis ang mga salitang binitawan sa kanya ng mahal na paulit-ulit rin nitong naririnig sa kanyang isipan ay tila patalim rin na paulit-ulit na bumabaon sa kanyang puso.

‘Kaya mo ito Enrique, ang mahalaga’y kasama mo na siya ngayon.’ pagbibigay lakas ng loob sa sarili ng binatang pulis, at mabilis na nitong inayos ang sarili para puntahan at siguraduhing magiging ligtas ang minamahal.

…

“This is our best seller dessert, triple chocolate cake, naalala ko favorite mo ang chocolate right?” ngiting abot ni Rex sa isang maliit na box ng cake kay Timothy.

“You’re right, hindi ko tatanggihan ito, thanks.” ngiting sang-ayon at tanggap ng heredero sa nasabing cake.

“Anyway, what’s your relationship to that man? Eh kung nakamamatay lang ang tingin ay baka kanina pa ako patay.” natatawang saad ni Rex, na napatingin sa direksyon ng lalaking kasama nila sa banyo kanina ni Timothy.

Sinundan naman ng heredero ang tinitingnan ng kausap, at hindi na ito nagtaka nang si Enrique nga ang tinutukoy ng kasama, na seryoso ang mukhang mayroon habang nakatingin sa direksyon nila.

“Don’t mind him, isa lang sa tauhan ni dad.” pagsisinungaling ng heredero.

“Really? Akala ko kasi boyfriend mo, oo nga pala can I get your number? Alam mo na para may contact tayo sa isa’t isa.”

“Of course, sandali lang.” maagap na sagot ni Timothy, kasunod nun ang pagkapa nito sa suot para sa kanyang cellphone.

Lihim naman na natutuwa si Enrique sa nasasaksihan, gaya nga ng kanyang inaasahan, naging tama ang naisip nitong ’wag munang ibalik ang cellphone na pag-aari ni Timothy na naiwan nito kanina sa mesa. At dahil dun, malabo ng makuha ng lalaking asungot ang numero ng heredero.

“Sorry Rex, I don’t know where my phone is.” paumanhin ni Timothy ng bigo nitong makita ang gamit na cellphone.

“Its okay, here, I can just give you my calling card.” kaagad na nakaisip ng paraan ang binata.

“Don’t worry, I call you asap kapag nakita ko na ang phone ko, sige aalis na kami.” paalam ni Timothy, matapos na mailagay sa wallet ang calling card na bigay ni Rex.

“Sige, samahan na kita palabas.” maagap na sagot ni Rex, tsaka lakas-loob itong umakbay sa balikat ng heredero.

Ang tuwang naramdaman kanina ni Enrique ay kaagad napalitan ng inis at selos, sa sunod nitong nasaksihan sa dalawa. Kung iba lang ang sitwasyon nila ni Timothy, kanina pa niya tinanggal ang brasong nakaakbay ngayon sa heredero. Kaya kinakain man ng selos, walang nagawa ang binatang pulis kundi tiisin ang masayang pag-uusap ng dalawa, hanggang sa makalabas sila sa restong iyon.

“Thanks ulit dito Rex, sige alis na kami.” ngiting paalam ni Timothy.

“No worries and next time na magawi ka ulit dito sa resto, libre na basta ikaw.” ngiting tugon ni Rex.

“Loko, baka malugi ka nun, sige kita tayo soon.” muling paalam ni Timothy na kumaway pa, bago ito pumasok sa passenger seat ng sasakyan.

“No worries, libre basta ikaw, kala mo naman kung sinong guwapo.” bulong ni Enrique at tila pang-uuyam nito sa sinabi ng kakilala ng heredero.

Hindi naman malaman ni Timothy kung maaasar ba ito o matatawa sa narinig nito sa katabi. At dahil dun, sinagot nito ang pang-aasar na iyon ni Enrique.

“Guwapo naman si Rex ah, nasaan na ba kasi ang phone ko, nang matignan ko kung single pa ba iyon.”

Sa kanyang narinig lalo pang tumindi ang nararamdamang pagseselos ni Enrique, kaya naman para hindi ito tuluyang sumabog, ang paghawak ng mariin sa manibela ng minamanehong sasakyan ang naisip nitong paraan para maibsan ang kasalukuyang nararamdaman.

“Hindi mo ba nakita ang phone ko?” baling ni Timothy sa katabi, at sandali pa itong natigilan pagkakita nito sa seryoso at madilim na mukha ni Enrique.

“Nakita ko.” sagot ni Enrique na napalitan ng ngisi, ang seryosong anyong mayroon ito kanina.

“Nasa’n? Akin na kung na sa’yo.” lahad ni Timothy sa kanyang kamay.

“Kung gusto mong makuha, kapain mo, nasa loob ng brief ko.” lalo pang lumawak ang ngising mayroon ang pilyong pulis.

“Bwisit ka Enrique, hindi ako nakikipaglokohan sa’yo.” asar-talong sagot ni Timothy.

“Kapag akong kausap mo asar na asar ka, eh sa asungot na lalaki kanina ang lawak-lawak ng ngiti mo, isa pa hindi ako nakikipaglokohan, totoong nasa loob ng brief ko ang cellphone mo, kaya kung atat na atat ka ng magamit iyon kunin mo na, ’wag ka ng mahiya nakita at nahawakan mo naman na dati si junior.” mahabang balik ni Enrique, na hindi parin maalis ang ngisi sa mukha.

“Bastos!” kasunod nga nun ay mga hampas ang ibinigay ng heredero sa pilyong katabi.

“Hahahahaha.” malakas na tawa naman ang isinukli ni Enrique sa herederong patuloy na humahampas sa kanya.

At masaya ang binatang pulis sa mga sandaling iyon, na kahit pansamantala lang, tila nagbalik ang dating pakikitungo nila sa isa’t-isa ng pinakamamahal nitong heredero.

KABANATA LI

Ang mga pang-aasar at kapilyuhang ginagawa sa kanya ngayon ni Enrique, ang inaamin ng heredero sa isa sa mga namiss nito sa dating kasintahan. Ngunit kaagad ring iwinaksi ni Timothy ang mga naisip, sapagkat iba na ang sitwasyon nila ngayon, bukod pa sugat sa kanyang puso na hindi parin naghihilom na mismong ang dating nobyo pa ang nagbigay ilang buwan pa lang ang nakalilipas.

Tumigil na sa kakatawa si Enrique, matapos na tigilan na rin ng heredero ang paghampas nito sa kanya. At sa nakita nitong muling mas binigyan ng pansin ni Timothy ang pagtingin sa mga dinadaanan nila, batid ng binatang pulis na bumalik na naman ang malamig na pakikitungo sa kanya ng mahal.

Sa muling pagtingin nito sa dinadaanan nila, muli ring nagbalik sa ala-ala ni Timothy ang mga nangyari ilang buwan pa lang ang nakararaan, kasama na ang mga masasakit na katotohanang isinampal sa kanya ng tadhana.

…

Four Months Ago.

Halos dalawang buwan mula ng opisyal silang maging magkasintahan ng nobyong pulis, naging abala ang heredero sa paghahanda para sa taunang swimming competition na ilang araw mula ngayon ay nakatakda ng maganap. Syempre pa kasama niya parati na gumagabay sa kanya ang mismong nobyong pulis, na dalawang buwan ng nagpapanggap bilang bagong coach ng kanilang swimming team.

…

Dumating ang takdang araw ng kumpetisyon at taliwas sa inaasahan ng heredero na sabay sila ng nobyong pulis na aalis papunta ng sports stadium na pagdadausan ng patimpalak. Isang text ang natanggap niya kay Enrique bago pa ang oras ng kanilang pag-alis, nakasaad sa mensaheng iyon na hindi siya nito masasamahan dahil may importante itong kailangang asikasuhin. At ang hindi nila pagsabay ng nobyo ay kagagawan pala ng isang taong kasama nila sa mansyon, para maisakatuparan ang matagal ng masamang balak laban sa kanya, at sa tulong pa ng isang lalaking naging kakuntsaba nito, tuluyang naging posible ang bagay na iyon.

Sa pagkakaalam nga ng lahat ng mga tauhan sa mansyon na kasama niyang aalis ang nobyo, walang nagawa ang heredero kundi ang magmaneho mag-isa patungo sa venue ng kumpetisyon. Wala rin ni isa sa kambal niyang bodyguards ang nandoon ng tawagin niya ang mga ito, bukod pa sa wala rin ang dating driver na si Chris at palaging wala naman kasama ng kanyang daddy Sergio ang pinakamatanda sa kanilang mga driver.

Ilang minuto palang itong nakalalayo sa kanilang mansyon, isang kotse ang humarang sa kanyang minanehong sasakyan. Kaagad namayani sa sandaling iyon ang kaba at takot sa buong pagkatao ng heredero, na mabuti na lang ay maagap na naapakan ang preno bago pa mabangga ang kanyang minamanehong sasakyan. Ngunit nagsisimula pa lang ang bangungot na mangyayari sa heredero sa araw na iyon, bago pa muli kasi nito mapaandar ang minamanehong sasakyan, mabilis na lumabas ang isang lalaking nakamaskara mula sa kotseng humarang sa kanyang dadaanan. At sa sumunod na nangyari, tila humiwalay ang kaluluwa ni Timothy sa kanyang katawan, dahil sa narinig nitong magkasunud na putok ng baril na galing sa lalaking nakamaskara. Nanginginig man sa takot sa mga sandaling iyon, napagtanto ng heredero na ang mga gulong ng kanyang sasakyan ang pinaputukan ng lalaki dahil tila nalubog ang kanyang kinalalagyan. Hindi na malaman ng takot na takot na si Timothy ang kanyang gagawin para makaalis sa sitwasyong iyon, batid rin ng natitirang parte ng isip niya na gumagana pa, na imposibleng makawala pa siya sa lalaking nagtatangka ngayon sa buhay niya. Hanggang sa nakita na lamang niya ang papel na itinapat ng lalaking nakamaskara sa bintana ng kanyang sasakyan, nakasulat sa puting papel na iyon na bumaba ito ng sasakyan, kundi ang susunod na ipuputok ng baril ay sa kanya na mismo tatama.

Ayaw man sundin ng takot na takot na si Timothy ang utos sa kanya ng nakamaskarang lalaki, walang itong nagawa kundi ang gawin kung anong ipinapagawa sa kanya. Sa pagbaba ng heredero sa kanyang sasakyan, kaagad siyang inakbayan ng lalaki, tsaka bumulong ito na umayos siya kundi puputok ang baril na ngayo’y nakatutok na sa kanyang tagiliran. Hanggang sa pinapasok siya ng nakamaskarang lalaki sa pagmamay-aring kotse, at eksatong pag-upo pa lamang niya, ang pagtakip naman ng panyo sa kanyang mukha na may malakas na amoy ang huling natatandaan niya, bago ito tuluyang mawalan ng malay.

…

“Surprise senorito!” ang nakangising si Andres ang bumungad sa heredero ng magkaroon muli ito ng malay.

“Ku-kuya! Ba-bakit mo ginagawa sa akin ito?” takot na takot na bulalas ni Timothy, nang mapagtanto nitong ang dating driver ng madrasta ang lalaking nakamaskara at dumukot sa kanya.

“Simple lang senorito, kasi gusto kita, pero putang-ina! Mas ginusto mo pang patulan ang pulis patolang iyon!” sigaw ni Andres.

“Ku-kuya hindi ko alam ang pinagsasabi mo.” nahihintakutang sagot ng heredero.

“Senorito, alam ko ang tunay na pagkatao ni Miguel, hindi, mas tama palang sabihing si Police Captain Enrique Valiente.”

“Ku-kuya!” nagulat na reaksyon ni Timothy ng malaman nitong kilala nga ni Andres ang tunay na pagkatao ng kasintahan.

“May alam rin akong isang bagay tungkol kay Enrique, senorito, na alam kong hindi mo alam at isinisikreto sa’yo ng buong akala mo’y mabuti at santong pulis na kasintahan mo.”

“Hindi ko paniniwalaan anuman ang sasabihin mo, dahil alam kong sisiraan mo lang si Ric!”

“Hahahahahaha! Sino bang may sabing sisiraan ko ang pulis patolang iyon gamit ang mga salita ko senorito? Mas maganda ang palabas na ipapanood ko sa’yo, ang mga bida? Kayong dalawa lang naman ng lalaking pinagkatiwalaan mo at inalayan mo ng pag-ibig at buong pagkatao mo.”

Hindi maintindihan sa mga oras na iyon ni Timothy, kung anong ibig sabihin ni Andres, dahil alam nito sa kanyang sarili na walang bagay o salitang makapagbabago sa pagkakakilala niya sa lalaking minamahal. Kaya sa ilang segundong nakaplay ang isang kuhang video sa malaking telebisyon sa kanyang harapan, hindi niya binigyang pansin iyon. Ngunit nanlaki ang mga mata ng heredero pagkarinig nito sa pamilyar na boses ng isang lalaki, at sa mga sandaling iyon napatingin na ito sa unang pagkakataon sa videong kasalukuyang ipinapalabas sa malaking telebisyon. At tumambad nga kay Timothy ang tunay na katauhan ng lalaking gumahasa noon sa kanya sa loob pa mismo ng kanyang silid, tila gumuho ang mundo ng heredero sa mga nalaman at kasunod nito ang mga masasaganang luhang naglandas sa kanyang mukha, pati na ang sobrang sakit sa kanyang puso na tila katumbas na mga patalim na ibinaon sa bahaging iyon ng kanyang katawan.

“Ba-bakit?” naluluhang tanong sa kawalan ni Timothy.

“Bakittttttttt!!!!!!” sunod na malakas na sigaw ng heredero na patuloy rin ang pagdaloy na mga masasaganang luha sa mga mata.

“Mas mabuti, kung sa kanya mo iyon itanong senorito.” singit ni Andres sa nanlulumot naghihinagpis na heredero.

Kasunud nun ang pagtulak ni Andres sa isang pang bihag rin na si Enrique na nakaposas ang dalawang kamay sa likod at wala ring malay sa mga oras na ’yon, sa tapat ng heredero na nakatali naman at nakaupo sa isang upuan.

“Gising na loverboy.” ngising saad ni Andres, kasabay ng pagbuhos nito ng malamig na tubig para magising ang kinasusuklamang pulis.

“Ba-baby?!” naguguluhang bulalas ni Enrique ng bumungad ang lumuluhang ayos ng kanyang nobyo na nakatali rin sa mga oras na iyon.

“Ba-bakit Enrique?” mahinang saad ni Timothy ng magtama ang mga mata nila ng nobyong pulis.

“Baby tahan na, hayaan mo at ililigtas kita.” sagot ng binatang pulis, na wala pang ideya sa totoong dahilan sa tanong na iyon sa kanya ng nobyo.

Ngunit patayo pa lamang ito para hagkan ang mukha ng lumuluhang heredero, ang sipang natanggap kaagad ni Enrique, na galing kay Andres, na naging dahilan para mapaluhod muli ang binatang pulis.

“Tsk tsk tsk Enrique, heto’t panoorin mo para malaman mo kung anong ibig sabihin ni senorito.” naiiling na saad ni Andres, tsaka nito pwersahang iniharap ang mukha ng pulis, para ipanood rito ang video na patuloy parin na umaandar sa malaking telebisyong naroon.

Ilang segundo pa lang mula ng mapanood niya ang video, kaba ang namayani sa buong pagkatao ng binatang pulis, batid nito sa mga sandaling iyon na dumating na ang araw na pinakakinakatakutan niya.

“Ba-baby! Magpapaliwanag ako.” kaagad na humarap ang binatang pulis sa nakaupo at nakatali paring nobyo.

“Hindi na kailangan pa Enrique, sapat na ang napanood ko, siguro ang saya-sayo mo na nagawa mong mapaikot ako, tama ako hindi ba?!” sa puntong iyon mabilis na natabunan ng sobrang pagkamuhi, ang dating pagmamahal na nararamdaman ng heredero para sa nobyong pulis.

“HI-hindi baby ko, please hayaan mo muna akong magpaliwanag.” sumamo pa ng binatang pulis sa kasintahan.

“Ang sama-sama mo! Ano?! Nakadagdag ba sa pagkalalaki mo na matapos mo akong gahasain, nagawa mo rin na mapaibig ako?!” sumbat pa muli ng lumuluhang heredero.

“Hi-hindi baby, please pakinggan mo ako, hi-hindi ko ginustong mangyari iyon, mahal na mahal kita maniwala ka.” sumamo ng bintang pulis sa mahal.

“Mahal? Ganun ba ang depinisyon mo ng pagmamahal? Ang liit siguro ng tingin mo sa akin kapag nakatalikod ako sayo no? Putang-ina! Ang minahal kita ng sobra-sobra ang pinakapinagsisihan kong desisyon sa buhay ko!” labas ng heredero sa sobrang sakit na patuloy niyang nararamdaman, matapos nitong malaman ang katotohanang pinagkatiwalan niya ang lalaking siya ring bumaboy at sumira sa kanyang buong pagkatao.

“Please baby, maniwala ka mahal na mahal kita, please hayaan mong makapagpaliwanag ako.” patuloy na sumamo at desperadong paghingi ng pagkakataon ng binatang pulis sa mahal.

“Time-out na muna sa drama ninyong dalawa, tutal senorito pinagsawahan ka na rin ng rapist mong nobyo, siguro naman hindi ka na tatanggi kapag ako naman ang magpapakasasa sa’yo.” singit ni Andres sa pag-uusap ng dalawa.

Kapwa natigilan ang magkasintahan, pagkarinig ng mga ito sa sinabi ng isa pa nilang kasama sa lugar na iyon.

“Parang-awa muna Andres, ’wag mong gagawin iyon kay senorito.” pagmamakaawang pakiusap ni Enrique.

“Hahahaha sira-ulo ka ba? Eh ikaw nga nagpakasasa sa kanya, tapos ako pagbabawalan mo?” Kung kanina ako ang nanood sa pagkantot mo sa puta mo, ngayon ikaw naman ang manonood kung paano ako magpakasasa sa ilang buwan mo ring pinagsawaan.“ ngising sagot ni Andres sa pakiusap sa kanya ng pulis.

Sa mga sandaling iyon, lalo pang nanliit ang tingin sa sarili ng heredero, matapos ang narinig nito sa manyak na lalaking gustong magsamantala rin sa kanya. Sa isipan rin niya, totoong naging puta lamang siya ng nobyong inakala nitong magmamahal sa kanya ng totoo.

“Paano, senorito? Uumpisahan na ba natin?” lumapit na nga si Andres sa kinaroroonan ni Timothy, tsaka mabilis nitong pinunit ang suot na damit ng heredero.

“Parang-awa muna! ’Wag!” tangkang pagpigil ni Enrique sa gagawing panggagahasa ni Andres kay Timothy.

Bago pa tuluyang makalapit sa kanya ang pulis, gamit ang baril na hawak nito sa mga oras na ’yon, ginawa ni Andres ang naisip nitong ginawa sa kanya noon ng nagpanggap na hardinero. At ito’y ang paghampas nito sa armas na hawak, sa batok ng pulis.

Sa lakas ng ginawa sa kanya, napasubsub sa lupa ang binatang pulis.

“Mukhang mas malakas ang ginawa mo noon sa akin, may malay ka pa eh.” ngising saad ni Andres ng makita nitong gising pa si Enrique.

Kaya naman, sa ikalawang pagkakataon, muli naman sanang ihahampas ni Andres ang hawak na baril, ngunit hindi na ito natuloy dahil sa isang boses.

“Kakambal mo siya anak!”

Ang sigaw na iyon ay galing kay Fernando, na ipinagpasalamat nitong hindi ito nahuli ng dating, bago pa mangyaring mapatay ng mga anak ang isa’t isa.

“Anong ginagawa mo rito tanda? Tsaka anong pinagsasabi mong kakambal ko ang pulis patolang ito?!” mga tanong ni Andres sa dumating na ama.

“Siya si Andrei anak, siya ang nawawala mong kakambal.” paliwanag ni Fernando sa anak.

“Hi-hindi! Hindi iyan totoo!” halo-halo ang nararamdaman ni Andres sa mga sandaling iyon matapos ang kanyang mga nalaman.

“Anak pakiusap, tigilan mo na ang masamang ginagawa mo, bago pa mahuli ang lahat.” pakiusap ni Fernando sa panganay niyang anak na si Andres, habang kasalukuyan rin nitong tinatanggal ang nakaposas na mga kamay ng isa pa niyang anak.

Sa pagkatanggal sa pagkakaposas ng kanyang mga kamay, mabilis na nilapitan ni Enrique ang nakataling kinaroroonan ng heredero. At sa mga narinig nitong rebelasyon ng matanda, hindi na ito nagulat pa dahil may kutob na ito dati pa, na kapatid niya si Andres, ngunit hindi pa lamang niya ito napapatunayan. Pagkalapit nga niya kay Timothy, madaling nitong natanggal ang pagkakatali ng heredero.

“Sige na! Umalis na kayo!” sigaw ni Andres sa dalawa na kanina lamang ay mga bihag niya.

Mabilis namang sumunod si Enrique at kaagad nitong kinuha ang jacket na iniabot sa kanya ng matandang lalaki na tunay rin niyang ama, para ipasuot sa hubad na katawan ng heredero.

Kita ng binatang pulis ang takot sa mga mata ng heredero, na bahagya pang umiwas ng ipapasuot na niya ang nasabing jacket.

“Heto hijo, gamitin na ninyo ang sasakyan ko.” abot ni Fernando sa susi ng sarili nitong sasakyan sa anak.

“Enrique! Tsaka na ang pagsuko ko, may kailangan lang akong tapusin.” sigaw ni Andres bago ito mabilis na umalis sa lugar.

“Samahan ko na kayo palabas hijo.” presinta ni Fernando.

“Sige po tay.” pagpayag ni Enrique sa tunay na ama na ’di nito akalaing nabubuhay pa.

…

“Malapit na tayong makarating baby.” ngiting baling ni Enrique sa mahal.

Sa pagtawag na iyon ng katabi, nagbalik na sa kasalukuyan ang heredero at sunud itong natigilan sa ginawa sa kanya ng kasama.

Sa pagharap sa kanya ni Timothy, itinabi na muna ni Enrique ang minamahehong sasakyan sa gilid ng kalsada. At ng tuluyang huminto sa pagmamaneho ang binatang pulis, mabilis nitong pinunasan ang mga luha sa gilid ng mga mata ng heredero.

“Sorry baby, alam kong kahit hindi mo sabihin, ako ang dahilan ng mga luhang ito sa mga mata mo. Sorry rin at pinuwersa kitang dalhin dito sa probinsya, alam kong kalabisan ang isang linggo na makakasama mo ako, kaya hayaan mo, bukas na bukas ay ibabalik na kita sa mansyon.”

Ngayon na lang muli niya naramdaman ang  mga kamay ng dating nobyo sa kanyang mukha, at dahil iyon sa mga luhang ’di nito namalayan na tumulo na pala matapos muli nitong maalala ang mga nangyari sa nakalipas na buwan. At bago pa tuluyang masaktan pa ito lalo sa maling akalang pagmamahal na ipinapadama sa kanya ngayon ni Enrique, iniwas na ng heredero ang kanyang mukha, para matanggal na ang mga kamay na iyon ng dating kasintahan.

Sa pag-iwas sa kanya ng heredero na muling tumingin sa bintana, minabuti ni Enrique na paandarin na muli ang minamanehong sasakyan.

Ilang minuto pa nga ang lumipas ay huminto muli ang kanilang sasakyan, sapagkat nakarating na sila sa bahay ng nakagisnang mga magulang.

“Nakarating na tayo, baby.”

KABANATA LII

“Pepe! Nandito na sila Ric!” tawag ni Lupe sa mister, pagkakita nito sa anak. “Siya ba ang amo mo anak? Kay guwapong binata.” baling naman ng ginang sa anak, pagkakita nito sa kasama ni Enrique.

“Opo nay. Senorito, si nanay Lupe. Nay, si senorito Timothy po.” sagot ni Enrique at pakilala nito sa dalawa, sa isa’t-isa.

“Masaya akong makilala kita sir Timothy, halina kayo pasok na tayo sa loob.” kausap ni Lupe sa amo ng anak.

“Tim na lang po, ma’am Lupe.” ilang na sagot ng heredero sa ginang.

“Masyado namang pormal iyong ma’am, hijo, okay na iyong tita na lang.” ngiting tugon ni Lupe. “Anak, maiwan ko na muna kayo sa sala ni Tim, ihahanda ko lang ang meryenda.” baling naman ng ginang sa anak.

“Sige po nay, si tatay nga po pala?” sagot at tanong pabalik ni Enrique.

“Naku baka nasa koprahan na naman, eh wala nung tawagin ko, sige babalik na muna ako sa kusina, tatawagin ko na lang maya-maya.” mahabang litanya ni Lupe at tsaka na iniwan ang dalawa.

“Baby medyo mahaba ang naging biyahe natin, gusto mo bang magpahinga ka na muna? Sasamahan kita sa magiging kuwarto mo.” tanong ni Enrique sa katabi, na kanina pa tahimik.

“Ayos lang ako at puwede ba Enrique tigilan mo na iyang kakatawag mo ng ganyan sa akin, baka marinig ka ng nanay mo, ano pang isipin.” sagot ni Timothy at saway nito sa dating nobyo.

“Wala kang dapat alalahanin baby, sigurado akong matutuwa pa ’yon kapag narinig ang pagtawag ko sa’yo ng baby, ang tagal na kayang sinasabi ni nanay na mag-asawa na ako, at sa tingin ko mangyayari na iyon gusto niya sa lalong madaling panahon.” ngiting sagot ni Enrique.

“Iyon na nga, malapit ka ng ikasal tapos isasama mo pa ako sa kalokohan mo, hindi ka na nahiya para sa magiging misis mo.” asar na tugon ni Timothy, at sa sandaling iyon, hindi sigurado ang heredero kung saan nanggagaling ang nararamdamang inis.

“Sige na, titigil na ako.”

Muling namayani ang katahimikan sa dalawa, na naputol lang ng samahan sila ni Lupe na dala ang mga meryenda, na ito mismo ang nagluto.

“Tim sana magustuhan mo ang mga specialty ko, na dalawa lang sa sikat na mga kakanin dito sa probinsya namin.” baling ni Lupe sa bisita nila, at tsaka na nito inilapag sa maliit na mesang naroon sa sala ang dalang mga kakanin.

“Salamat po sa mga ito, tita. Pasensya na po, ano pong tawag sa mga ito?” sagot at nahihiyang tanong ng heredero, na ngayon pa lang nakita ang mga kakanin na nasa kanyang harapan.

“Itong makulay na kakanin hijo, ang tawag dito’y sapin-sapin, gawa ito sa malagkit na bigas na nilagyan ng gata ng niyog, may kasama rin itong toppings na langka at keso para lalong sumarap, tikman mo na hijo sigurado akong magugustuhan mo ito.” ngiting sagot at paliwanag ng ginang.

Masaya namang pinagmamasdan ni Enrique ang dalawa, at lalo pang lumawak ang ngiting mayroon ito ng makita ang reaksyon ng mahal, pagkakain nito sa kakanin.

“Ang sarap nga po tita!”

“Mabuti naman at nagustuhan mo Tim, ang tawag naman dito sa isa pa na binalutan ng dahon ng saging ay tupig, mukhang nasunog man iyan ay sigurado akong magugustuhan mo rin kapag natikman mo.”

“Akin na senorito, ako ng magbubukas.” tangkang pagtulong ni Enrique sa heredero.

“Okay lang Enrique, kaya ko na ’to.” tanggi ni Timothy, at sunod na binuksan ang isang piraso ng tupig. “Masarap rin po ito tita.” baling nito sa ginang.

“Sige lang Tim, mangan ka pay

(kumain ka pa) para sa inyong dalawa lahat iyan ni Ric.“ ngiting sagot ng ginang at minabuti na nitong iwanan muli ang dalawa, para ipaalam sa kabiyak na narito na ang kanilang anak kasama ang bisita nila.

“Anong ibig sabihin ng mangan ka pay Ric?” interadong tanong ni Timothy sa katabi, matapos na hindi nito maintindihan ang salitang narinig nito sa ginang kanina.

Natuwa naman si Enrique sa narinig nitong, muling pagtawag ng heredero sa kanyang palayaw. At sa sandaling iyon, isang kalokohan rin ang naisip nito.

“Ang ibig sabihin kanina ni nanay, matakaw ka raw at kaya mong ubusin ang lahat ng iyan.” seryosong pagkakasabi pa ng binatang pulis, para isipin ng katabi na hindi ito nagbibiro.

Sa naging biro ngang iyon ni Enrique, kita nito ang pamumula ng mukha ng heredero na naniwala naman sa kanya.

“Sige pa senorito, mangan ka pay .” muli pang biro ni Enrique.

“Hindi ako matakaw Ric! Kakaunti pa lang nga itong kinain ko.” inis na depensa ng heredero at kaagad na hinampas ang katabi, na pansin nitong nasisiyahan sa mga oras na iyon.

“Hindi daw, ’di bale kahit maging lumba-lumba ka pa, ikaw parin ang baby ko.” ngiting saad ni Enrique.

“Bwisit ka Enrique! Pasalamat ka talaga at nasa bahay ninyo tayo!”

“Bakit baby? Anong gagawin mo sa akin, kung wala tayo dito sa amin?” ngising asar muli ni Enrique.

“Sasampalin kita ng malalakas ng maraming beses, hanggang sa matanggal ang ngising meron ka ngayon.” mabilis na sagot ni Timothy, bago muli ito bumalik sa pagkain ng mga kakanin.

“Nakakatakot naman iyon baby, hindi ka ba nanghihinayang na gawin iyon sa guwapo kong mukha?” ayaw paawat na biro ng binatang pulis.

“Guwapo? Saan banda? At may isa ka pang kasalanan sa akin Enrique, akin na ’yong phone ko, nang matawagan ko na iyong totoong guwapo na nakausap ko kanina.” asar pabalik ni Timothy.

“Heto ba iyon baby?” ngising sagot ni Enrique at sa likod ng pagngising iyon ng binatang pulis ay ang selos na muli nitong naramdaman.

“Iyan nga! Amin na.” maagap na sagot ni Timothy at tangkang pag-abot nito sa pag-aaring cellphone.

Ngunit may ibang plano ang binatang pulis sa mga oras na ’yon, na sunod na binitawan ang nasabing cellphone, atsaka mabilis nitong inapakan ng malakas.

“Enrique!” nanlalaking mata sa gulat na reaksyon ng heredero, na nasaksihan ang pagsira ng katabi sa kanyang gamit.

“Sorry senorito, nadulas sa kamay ko at nagulat ako kaya naapakan ko rin.” depensa ni Enrique na napayuko pa kunwari.

“Nakakainis ka talaga Enrique! Papano kung tawagan ako nila nanay atsaka ni papa?!” galit na galit na bulyaw ni Timothy, dahil batid nitong sinadya talaga ng katabi ang nangyari.

“Heto ang akin, ito na muna ang gamitin mo, nadyan naman ang mga number nila nay Myrna atsaka ng papa mo.” abot ni Enrique sa sariling cellphone.

“Bwisit ka talaga!” asar paring tugon ng heredero, na walang nagawa kundi tanggapin ang gamit ni Enrique.

“Maiwan na muna kita baby, itatapon ko lang itong nasirang cellphone.” tumayo na nga ang binatang pulis na lihim na natutuwa sa nangyari.

Sa pag-alis sandali ni Enrique, binuksan na ni Timothy ang hawak na cellphone. At gaya nga ng kanyang inaasahan, walang password ang pag-aaring cellphone na iyon ng dating nobyo, ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang sariling larawan na bubungad sa kanya na wallpaper ng nasabing gadget. Sandali pang natigilan ang heredero pagkakita nito sa sariling larawan, sapagkat sa kuhang larawang iyon, masasabi nitong kinuha iyon noong panahong nasa Amerika pa siya.

‘Ibig sabihin, nagpunta rin ng Amerika si Ric?!’ tanong sa sarili ng nagulat na heredero.

Hanggang sa muling sinamahan siya ni Enrique, hindi na naalis sa isipan ni Timothy ang kanyang natuklasan.

“Pasensya na baby at medyo natagalan ako, heto ang Buko Juice kakabukas ko lang niyan, marami kasing ganyan dito sa amin.” ngiting abot ng binatang pulis sa hawak na inumin.

Tinanggap naman ni Timothy ang nasabing inumin, at matapos na uminom ng kaunti bilang pantulak sa mga kinaing kakanin. Hindi na ito nagpaligoy-ligoy pa at kinonpronta na ang dating nobyo, tungkol sa larawang nakita nito.

“Bakit mo ’ko sinundan sa states?”

Sandaling natigilan ang binatang pulis sa narinig nito sa mahal, at bago pa maitanggi ni Enrique ang tungkol dun, napamura na lamang ito ng mahina, nang matantong sa pag-aaring cellphone na ngayon ay hawak ng heredero nanggaling ang tanong na iyon.

“Gusto ko lang masiguro na magiging ligtas ka, dahil hanggang sa ngayon sinisisi ko parin ang sarili ko sa pagdukot sa’yo ni Andres.” aming sagot ni Enrique.

“Bakit mo sisihin ang sarili mo? Eh mas maganda nga na nangyari iyon, dahil sa pangyayaring iyon nalaman ko ang ginawa mong kababuyan at nagising sa katotohanan na pinaglalaruan mo lang ako.” magkahalong sakit at galit na sumbat ng heredero.

“Alam kong nagkamali ako baby at hindi na rin ako hihingi pa ng pagkakataon para ipaliwanag ko sa’yo ang tunay na nangyari, dahil batid kong rapist at manloloko na ang tingin mo sa akin, gusto ko lang na makasama kita kahit ngayon araw lang hanggang sa nalalabi pang araw na malaya ako.” nakayukong tugon ni Enrique.

“A-anong ibig mong sabihin?!” gulat na tanong ni Timothy na naguguluhan rin sa mga narinig nito sa dating nobyo.

“Bukas, aaminin ko na sa mga kasamahan kong pulis ang mga nagawa ko sa’yo, iyon naman dapat ang matagal ko ng ginawa hindi ba baby?” pilit na ngiting sagot ni Enrique.

“Pa-papaano ang magiging kasal ninyo ng asawa mo?! Iyung anak mo kapag nakulong ka?!” kaba at takot ang namayani sa buong pagkao ni Timothy sa pagitan ng mga tanong niyang iyon sa dating nobyo.

“Hindi mo na dapat pang isipin ang tungkol sa mga bagay na iyon senorito, ang mahalaga’y mapagbayaran ko na ang mga nagawa ko sa’yo.” muli, gaya kanina’y pilit ang ngiting mayroon ang binatang pulis sa pagsagot niyang iyon sa heredero.

Sa sagot na narinig ni Timothy mula sa dating nobyo, hindi nito namalayan ang mga luhang naglandas sa kanyang mga mata. Sa punto ring iyon, hindi na ito sigurado kung makakaya ba niyang makita sa loob ng rehas ang lalaking hanggang sa ngayon ay minamahal parin niya.

“Tahan na baby, magiging okay lang ako.” punas ni Enrique sa luhaang mukha ng heredero.

“Hindi Ric, ayokong makulong ka! Hi-hindi ko kaya, isa pa, hindi kita idedemanda kaya hindi ka rin makukulong.” naiiling na saad ni Timothy na patuloy parin sa pag-iyak.

“Bakit hindi baby? Hindi ba rapist na ang tingin mo sa akin? Kaya okay lang na makulong ako.” ngiti paring tugon ni Enrique.

“Ka-kasi…” hindi maisatinig ni Timothy ang sagot sa tanong na iyon ni Enrique.

“Kasi ano baby? Papa’no kita maiintindihan kung ayaw mo ’kong sagutin.” muling tanong ng binatang pulis sa mahal.

Hindi na kinaya pa ni Timothy ang paulit-ulit na patanggi ng kanyang isipan sa totoong dahilan kung bakit ayaw niyang makulong si Enrique, kaya naman hinayaan nitong ang nararamdaman ng kanyang puso ang sumagot. At sa isa ngang iglap, mabilis nitong hinagkan ang mga labi ng nagulat na binatang pulis.

KABANATA LIII

Hindi man niya inaasahan na halik ang sunod na isasagot sa kanya ng mahal, mabilis na tinugunan ni Enrique ang halik na matagal na niyang kinakapanabikang muling matikman. Sobrang namiss ng binatang pulis ang malambot at matatamis na mga labing iyon ni Timothy, kaya naman susulitin niya ang matagal na panahong hindi niya nahagkan ang pinakamasarap na mga labi at tanging mga labing kanya na lamang hahagkan hanggang sa malagutan siya ng hininga.

Dama ni Timothy ang tila gutom na gutom na pagtugon at pag-angkin ni Enrique sa kanyang mga labi, at wala ng pakialam pa ang heredero kung anuman ang magiging kabayaran ng pagkakamali niyang mahalin muli ang lalaking batid nitong malapit ng ikasal sa iba, mas mahalaga sa mga sandaling iyon ang sinisigaw ng kanyang puso at ito’y hayaan ang lalaking kahit anong pilit niyang subukang kamuhian ay ’di niya makayang gawin.

Kapwa hingal na hingal ang dalawa ng humiwalay ang mga ito sa mainit na halikang namagitan sa kanila. Wala ring salitang binitawan ang isa’t-isa, sa halip sa pamamagitan ng kanilang mata’y ipinahiwatig ng mga ito ang kanilang nararamdaman. At nagkaintidihan ang dalawang nag-iibigan sa pagitan lamang ng kanilang mga mata, na bintana ng kanilang puso’t kaluluwa.

Muli ngang nagtagpo ang mga labi nila Enrique at Timothy sa ikalawang pagkakataon, at habang patuloy sila sa mainit nilang halikan, mabilis ang naging kilos ng binatang pulis at iginiya nito ang kanilang mga katawan ng heredero patungo sa sariling kuwarto.

Pagkasara at nasigurong naikandado ang pintuan ng pag-aaring silid, muling inangkin ng barakong pulis ang maga ng mga labi ng heredero. Naging mas malalim pa ang ginawang paghalik ni Enrique sa masasarap na mga labing iyon ni Timothy na kailanman ay ’di niya pagsasawaang angkinin ng paulit-ulit, hanggang sa bumaba pa ang mga ginagawang paghalik na iyon ng Kapitan patungo sa makinis at maputing leeg ng heredero.

Otomatikong iniliyad ni Timothy ang kanyang leeg, para lalo pang mabigyan ng daan ang gagawing pag-angkin ni Enrique sa bahaging iyon ng kanyang katawan. At sa bawat paghalik at pag-angkin ng mga bihasang labi ng barakong pulis sa parteng iyon, tila lalong pinapaliyab ang init na kasalukuyan na niyang nararamdaman.

Nang magsawa ang barakong pulis sa pagpapak sa leeg ng heredero na napuno na rin niya ng maraming marka, walang kahirap-hirap na nabuhat nito ang magaang katawan ng mahal hanggang sa mailagay niya ito papunta sa gitna ng malaki at malambot na kama.

Alam na ni Timothy ang susunod na mangyayari sa pagitan nila ni Enrique, at wala itong pagsisihan anuman ang maging bunga ng gagawin nila ng mahal.

Muli, gaya kanina, wala ni isang salita ang lumabas sa mga labi nila Enrique at Timothy nang magtagpo ang kanilang mga mata. Tila naghihintayan ang mga ito kung sino ang unang gagawa ng hakbang na magiging hudyat kung ano ang susunod na mangyayari.

Alam ni Timothy na ang pahintulot na lamang niya ang hinihintay ni Enrique para maipagpatuloy na nila ang kanilang nasimulan kanina, batid rin ng heredero na ibayong pagpipigil ang ginagawa ngayon ng barakong pulis na tila gutom na hayop kung makatingin sa kabuuan niya.

At bilang pahintulot na pumapayag na ito sa mainit na tagpong mangyayari sa kanila ni Enrique, kasabay na pagkagat nito sa sariling labi, mabilis na hinablot ni Timothy ang kuwelyo ng suot na polo ng barakong pulis atsaka ito bumulong.

“Make love to me daddy.”

Tila dumoble ang nararamdamang pananabik at pagnanasa ni Enrique sa narinig nito sa heredero, kaya naman mabilis nitong sinagot ang hiling na iyon ni Timothy sa pamamagitan ng muli nitong pag-angkin sa masarap at matatamis na mga labi ng huli.

Hanggang sa sumunod ang mas mainit pang tagpo sa pagitan nilang dalawa ng heredero, at ipinagpapasalamat ni Enrique na sound proofed ang pag-aaring silid at tanging sila lamang ni Timothy ang makakarinig sa pagpapalitan nila ng kanilang mga ungol, habang patuloy sila sa pagpapadama ng init ng kanilang pag-ibig at pananabik sa isa’t-isa.

Sa pagtatapos ng ikalawang round ng kanilang pagniniig, pawis na pawis at pagod na pumatong ang barakong pulis sa katawan ng heredero.

“I love you baby ko.” bulong ni Enrique sa tenga ni Timothy, at kasunod nun ay mabilis nitong pinagpalit ang kanilang puwesto ng heredero.

Natuwan man ito sa kanyang narinig kay Enrique, pumatak rin ang luha sa mga mata ni Timothy na ang ulo’y nakapatong na ngayon sa dibdib ng mahal. At ilang sandali lang ang lumipas ay nakatulog na ang heredero, na sobrang napagod sa nangyari sa kanila ng barakong pulis.

Parang nasa alapaap ang pakiramdam ngayon ni Enrique, habang patuloy ito sa paghaplos sa buhok ng mahal na himbing ng natutulog sa kanyang dibdib. At sa isipan rin ng binatang pulis, sobrang sulit ang mga panahon na nawalay siya sa heredero.

Sa mga naisip nga’y muling nanariwa kay Enrique ang mga nangyari, ilang buwan palang ang nakalilipas.

…

Four Months Ago.

Pagkauwi nila ni Timothy sa mansyon matapos ang nangyaring pagdukot sa kanila ni Andres, pansin ni Enrique na tila hangin na lamang ang kanyang presensiya para sa heredero. Hanggang sa nakita na lamang ng binatang pulis ang pagtalikod sa kanya ng mahal na mabilis na nagpunta sa sariling kuwarto.

Sa mga sandaling iyon, batid ni Enrique na isa na lamang ang natitirang pag-asa niya para maipaliwanag sa heredero ang totoong nangyari sa napanood nitong video. At para magawa niya iyon, kailangan niya ang tulong ni Sergio na tanging may hawak sa orihinal na kuha ng video.

Ang hindi alam ng binatang pulis sa mga oras na iyon ay nasa mansyon na rin si Sergio, at alam na ang lahat ng mga nangyari sa tulong ng mga nakakalat na cctv sa kabuuan ng mansyon.

At ang sumunod na nangyari ang ikinagulat ni Enrique, na sa isang iglap lang ay nabuwal sa pagkakatayo at humandusay sa makintab na sahig ng mansyon, dulot ng malakas na suntok na ibinigay sa kanya ni Sergio.

“Tarantado ka Enrique! Ang lakas ng loob mong sabihin sa akin na ilalayo mo sa kapahamakan ang heredero ko. Gayung nagawang madukot siya ng gagong si Andres?!” nagpupuyos sa galit na sumbat ni Sergio.

Sa puntong iyon ay napipi na lamang si Enrique, dahil batid nitong tama naman ang mga narinig nito kay Sergio.

“Akala ko tama ang naging desisyon kong hayaan ang relasyong meron kayo ni Tim, dahil naisip kong mas magiging ligtas siya kapag kasama ka. Ngayong alam ko ng wala ka ring silbi, lumayas ka sa harapan ko, kundi bala ng baril ko ang susunod na ibibigay ko sa’yo.” galit pang dagdag ni Sergio.

“Nagmamakaawa ako Sergio, bigyan mo pa ako ng isang pagkakataon, pangako, hindi ko na hahayaang mapahamak pa si Tim.” desperadong pakiusap ni Enrique, dahil ang isipin pa lang na hindi na niya makakasama pa si Timothy ay parang nawalan na rin siya ng dahilan para mabuhay.

“Hindi ko kailangan ang walang kwentang pangako at pagmamakaawa mong gago ka! Hindi ko na muli pagkakatiwala ang heredero ko sa’yo!” maagap na sagot ni Sergio.

“Pakiusap Sergio gagawin ko ang lahat, ang lahat-lahat, sabihin mo ang kahit na anong gusto mong gawin ko, gagawin ko, basta hayaan mo lang ako na makasama si Tim.” lunok sa sariling pride ng binatang pulis na lumuhod pa sa harapan ni Sergio.

Inaamin ni Sergio na nagulat ito sa ginagawa ngayong pagmamakaawa sa kanya ng Kapitan, sa isip nito’y tunay ngang tinamaan ang magaling na pulis sa kanyang kaisa-isang heredero at nagagawa nitong ibaba ang sarili sa harapan niya.

“Gagawin mo ang lahat, ’yan ang sabi mo hindi ba? Kung ganun, gawin mo ang mga ipapagawa ko sa’yo, at ang una sa mga ’yon, pakasalan mo ang anak ni Senador Wilfredo Zamora.” ngising saad ni Sergio.

“Se-Sergio!” gulat na bulalas ni Enrique.

“Alam ko ang lahat ng tungkol sa buhay mo Valiente, pero inaamin ko na nagulat ako sa bago kong nalaman tungkol sa tunay mong pagkatao, akalain mo nga naman, tatay mo pala si Fernando at kakambal mo pa ang gagong si Andres, pero hindi mahalaga sa akin ang tungkol dun, mas mahalaga na makapasok ka sa buhay ng mga Zamora at batid kong batid mo na magiging madali lang iyon dahil sa may anak ka sa kaisa-isang anak ni Wilfredo.”

Sa isip ni Enrique sa mga oras na iyon, tunay ngang matalino at makapangyarihan ang ama ni Timothy. Hindi sukat akalain ng binatang pulis, na wala pang isang linggo buhat ng malaman niya ang tungkol sa pagkakaroon nila ng anak ng naging kasintahan niya noon sa Baguio, heto’t alam na rin ni Sergio ang tungkol dun, pati na ang ilang oras palang na rebelasyong kakambal niya si Andres at tunay na ama naman niya ang matandang nagngangalang Fernando.

“Ano Enrique, kaya mo bang pakasalan ang unica hija ni Wilfredo?” muling tanong ni Sergio sa Kapitan.

Batid nitong wala ng iba pang paraan kundi ang sundin si Sergio, kaya nakahanda si Enrique na gawin ang lahat gaya ng pangako nito sa sarili, basta ba ang magiging kapalit nun sa huli’y makakasama niya muli si Timothy.

“Kaya ko at gagawin ko Sergio.”

KABANATA LIV

Flashbacks.

Gaya nga ng utos sa kanya ni Sergio, sa samunod na araw ay kaagad ng sinimulan ni Enrique ang planong mapakasalan ang kaisa-isang anak ni Senador Wilfredo Zamora.

“Hindi ko alam kung bakit biglang nagbago ang ihip ng hangin at pumapayag ka ng pakasalan ang anak ko, pero hindi na mahalaga iyon, ang importante ay maging buo na ang pamilya ng apo kong si Ethan at hindi na siya lalaking bastardo.” sagot ni Wilfredo sa kaharap ng malaman nito ang dahilan ng pagkikita nila ngayon. Ganunman, sisiguraduhin ng Senador na malalaman nito ang katotohanan sa likod ng biglaang pagpayag ng pulis, salungat sa naging sagot nito sa kanya nung una silang nagkita ilang araw pa lang ang nakalilipas.

Batid ni Enrique na hindi rin basta-bastang tao ang kaharap, kaya gagawin ng binatang pulis ang lahat, para hindi mabuko ang tunay na pakay niya sa likod ng magiging kasalan nila ng dating kasintahang si Crystal.

“Gaya nga ng sabi mo Senador Zamora, gusto ko ring maging ama ng anak kong si Ethan na hindi ko nagawa sa maraming taong lumipas, at hindi naman siguro kami mahihirapan ni Crystal na pakisamahan ang isa’t-isa dahil nagmahalan naman kami noon.” sang-ayon pa ni Enrique sa sinabi ng kausap at paalala pa nito sa naging relasyon nila noon ng unica hija ng Senador.

“Tama ka naman Enrique, bueno ngayong payag ka ng pakasalan si Crystal, sanayin mo na ang sarili mo sa pagtawag sa akin ng Dad, dahil ilang buwan mula ngayon ay magiging isang pamilya na tayo.” sagot at suhestiyon ni Wilfredo sa magiging manugang.

“Sige Dad, isa pa pala bago kayo umalis, maaari bang makasama ko ang anak ko sa darating na Sabado’t Linggo? Sa ganung paraan ay makikilala namin at isa-isa nang magkapalagayan rin kami ng loob.” pahabol na hinging pabor ni Enrique, bago pa maghiwalay ang landas nila ng kausap.

“Oo naman Enrique, itetext ko nalang sa’yo ang address ng bahay ko, sige aalis na ako at marami pa akong aasikasuhin.”

…

Kinabukasan ay araw rin ng Sabado, kaya kaagad nang nagtungo si Enrique sa bahay ni Senador Zamora. Ang hindi alam ng binatang pulis, ang araw rin na iyon ay araw naman ng lipad ni Timothy patungo sa Amerika, na isa sa paraan ng heredero para maghilom ang nasugatang puso.

…

Gaya ng inaasahan ng binatang pulis ng makarating siya sa lugar, mansyon rin ang bumungad sa kanya ng makarating ito sa address ng tirahan ng Senador.

Bahagya pa itong natigilan ng makita ang isang pamilyar na mukha na naroon rin sa loob ng mansyon, nang tuluyan itong papasukin sa loob, walang iba kundi ang kanyang kakambal na si Andres.

Gaya ng binatang pulis, nagulat rin si Andres sa presensya ng kakambal, ganunman, mabilis itong nakabawi, bago pa siya mahalata ng ikalawa sa lider ng kinabibilangang Mafia at may-ari rin ng mansyon na kinaroroonan nila ni Enrique.

“Maupo ka Enrique, sandali at ipasusundo ko na si Ethan sa kanyang kuwarto.” anyaya ni Wilfredo sa dumating na bisita.

“Salamat Dad.” maikling sagot ni Enrique na umupo rin kaagad, na pigil rin ang sarili na ’wag tapunan ng tingin ang nandoon at kasama nilang nakaupo ring si Andres.

“Alam kong alam mo hijo na kilala akong tao, kaya ’di na rin lingid sa kaalaman mo na maraming may gustong mapahamak ako pati na ang pamilya ko.” simula ni Wilfredo sa pag-uusap nila ng Kapitan.

“Huwag kayong mag-alala Dad, walang mangyayaring masama sa anak ko habang kasama niya ako.” pagtitiyak ni Enrique sa kausap.

Nanatiling nakikinig si Andres sa pag-uusap ng dalawa, kaya naman hindi ito makapaniwala sa kanyang mga nalaman. Sa isip rin ng binata, kaya pala magaan ang loob niya sa apo ni Wilfredo, sapagkat kadugo at pamangkin pala niya ang bibong bata.

“Alam ko iyon hijo, pero mas kampante ako kung isasama ninyo si Andres, subok ko na ang magaling na binatang ito na madalas ring maging bodyguard ng apo ko.” sagot ni  Wilfredo at paalam nito sa nais nitong mangyari.

Hindi na ikinagulat pa ni Andres ang narinig nitong magiging bodyguard muli siya ni Ethan, o mas tamang sabihin ng pamangkin niya, matapos ang mga nalaman niya. At sasamantalahin na rin ng binata ang pagkakataon ito, para mapalapit at mas makilala niya ang kakambal.

Hindi naman inaasahan ni Enrique na makakasama nila ng anak, ang kanyang kakambal na si Andres. Ngunit gusto man nitong tanggihan ang sinabi ng Senador, wala itong nagawa kundi ang sumang-ayon.

“Kung iyon ang gusto ninyo dad, pumapayag po ako.” ngiting sagot ni Enrique.

“Mabuti naman Enrique, o andyan na pala ang anak mo, Ethan halika dito apo.”

Sa puntong iyon, hindi malaman ni Enrique kung anong klase ng pakiramdam ang nasa loob niya, kita nitong tunay ngang dugo’t laman niya ang cute na batang mabilis na lumapit sa kinaroroonan ni Wilfredo.

“Para kayong pinagbiyak na bunga Enrique, nakuha niya halos ang lahat sa’yo, lalo na ang mga mata mo.” baling ng Senador sa Kapitan at komento pa nito.

Hindi man nito sinagot si Wilfredo, batid ni Enrique na tama ang matandang Senador.

“Sino po siya grandpa?” tanong ng batang si Ethan sa lolo at turo nito sa estrangherong lalaki na titig na titig sa kanya.

“Hindi ba apo matagal munang gustong makilala ang papa mo?”

Mabilis namang tumango-tango ang batang si Ethan.

“Siya si Enrique apo, siya ang papa mo.” ngiting sagot ni Wilfredo sa apo at pakilala nito kay Ethan sa tunay nitong ama.

“Really Grandpa?!” masayang reaksyon ng bibong bata.

“Tama si grandpa anak, ako ang papa mo.” naluha sa sayang sagot ni Enrique, na kaagad lumuhod para magpantay sila ng anak.

“Papa!” sigaw ng batang si Ethan at mabilis ito yumakap sa lalaking ngayon lang nito nakita at nakilala.

“May pupuntahan tayo anak, gusto mo bang sumama kay papa?” tanong ni Enrique sa anak, pagkahiwalay nila.

“Grandpa is it okay?” hinging permiso ng batang si Ethan sa kanyang lolo.

“Ikaw ang bahala apo.” ngiting sagot ni Wilfredo.

“Okay po papa.” ngiting sagot ng bibong bata at muling yumakap ito sa ama.

…

Sa araw ngang iyon nakasama ni Enrique ang anak nitong si Ethan, sa kauna-unahang pagkakataon. Kasama nila si Andres na naging driver at bodyguard rin nila.

Ilang oras rin na naglaro ng baril-barilan ang mag-ama, hanggang sa napagod na ang batang si Ethan at nakatulog rin pagkatapos. Kaagad kinarga ni Enrique papunta sa kanyang kuwarto ang himbing ng natutulog na si Ethan, pinunasan rin nito ang pawisang katawan ng anak atsaka binihisan ng mga bagong damit.

…

Sa paglabas ni Enrique sa kuwarto, bumungad ang kakambal na kanina pa naghihintay sa kanya.

“May kailangan tayong pag-usapan.” walang paligoy-ligoy na saad ni Andres.

“Wala akong panahon sa mga kagaya mong gago!” galit na sagot ni Enrique.

“Alam kong malaki ang kasalanan ko sa inyo ni Tim, pero sana hayaan mong tulungan kita ngayon.”

“Hindi ko kailangan ang tulong mo.”

“Kailangan mo ako Enrique dahil bahagi ako ng Mafiang kinabibilangan ni Wilfredo, alam ko rin na kagagawan ni Sergio kung bakit nandirito ka ngayon sa teritoryo ng mortal niyang mga kalaban, tama ako hindi ba?” giit ni Andres at huli nito sa kakambal.

“Hi-hindi ko na alam kung papaano ako makakalabas sa away nila, lalo na’t siguradong madadamay ang anak ko pati na ang relasyong mayroon kami ni Timothy.” nanghihinang pagtatapat ni Enrique sa kakambal. Matapang man at matatag itong tao, mahina ang binatang pulis kapag mahal na niya sa buhay ang nakataya.

“Magaling kang pulis Enrique, magtiwala ka sa kakayahan mo, at gaya nga ng sabi ko, nandito ako para tulungan ka.” payo at pampalakas loob ni Andres sa kakambal.

“Papa’no ako makasisigurong kakampi kita? Hindi sapat ang nalaman nating magkapatid tayo na sa isang iglap magiging maayos ang lahat sa pagitan natin.”

“Tama ka Enrique, wala akong maibibigay na sagot para mapatunayan kong hindi mo na ako kaaway, pero sa tulong ni tatay, umaasa ako na kahit papaano’y magbago ang isip mo.” sagot ni Andres atsaka na iniwanan ang kakambal.

Sa pag-iwan sa kanya ni Andres, sunod na dumating ang matandang nagngangalang Fernando.

“Pinapunta ako dito ni Andres, hijo, maaari ba kitang makausap?” hinging permiso ni Fernando sa anak.

“Sige po tay.” pagpayag ni Enrique.

Maraming napag-usapan ang mag-amang Fernando at Enrique sa lumipas na halos isang oras. Nalaman nila ang naging buhay ng isa’t isa, naikwento rin ni Fernando sa anak ang dahilan kung bakit nawala sa tamang katinuan ang ina, pati na kung bakit nalihis sa tamang landas ang kakambal nitong si Andres.

“Alam kong malaki ang naging kasalanan sa’yo ni Andres pati na sa taong mahal mo hijo, pero nakatitiyak akong may kabutihan pang natitira sa kakambal mo at sana bigyan mo siya ng pagkakataon na matulungan ka sa mapanganib na sitwasyong kinalalagyan mo ngayon.” payo ni Fernando sa anak.

“Naiintindihan ko na kahit papaano si Andres, pero tama kayo tay, hindi sapat iyon para mapatawad ko siya, pero panghahawakan ko po ang payo ninyo sa akin na pagkatiwalaan siya sa pagkakataong ito.”

“Naiintindihan rin kita anak, sapat na sa akin na mabigyan mo ng pagkakataong makabawi sa’yo ang kakambal mo.” natuwang tugon ni Fernando.

Sa araw ring iyon, napag-usapan nila Enrique at Andres ang tungkol sa lahat ng magiging plano para mapabagsak ang Mafiang pinamumunuan nila Domingo at Wilfredo. At kapag nagtagumpay sila sa misyong iyon, isusunod nila si Sergio.

…

Mabilis na lumipas ang isang buwan, naging laman sa pahayagan sa Dyaryo at Telebisyon ang magiging kasalan ng kaisa-isang anak ni Senador Wilfredo Zamora, na si Crystal Zamora sa long time boyfriend nitong si Enrique Valiente. Nakasaad rin sa balitang iyon na matagal ng magkasintahan ang dalawa at may isa ng anak ang mga ito, at pareho nilang kagustuhan noon na hindi muna kaagad magpakasal.

Ang tungkol sa balitang iyon ay nalaman rin ni Timothy na isang buwan ng naninirahan sa Amerika, kaya naman lalo pang nasaktan ang heredero at naisip rin nitong pinaglaruan lamang talaga siya ni Enrique.

Lingid sa kaalaman ng marami, ang kasalang iyon ay parehong hindi gusto nila Enrique at Crystal.

Si Enrique na ginagawa lamang iyon para sundin ang kagustuhan ni Sergio at unang hakbang rin nito para mapabagsak sila Wilfredo at Domingo.

Samantala, minahal man noon ni Crystal ang lalaking nakatakda nitong pakasalan, may iba na itong mahal ngayon at alam na rin nito ang plano ni Enrique para mapabagsak ang sariling ama. At sang-ayon ito sa planong iyon ng dating nobyo, dahil sawa na ito sa ama na laging may kontrol sa buhay niya mula pa noong bata pa lamang siya, na siya ring naging dahilan kaya nagkahiwalay sila noon ni Enrique.

…

Sa paglipas pa muli ng isa pang buwan, nagulat ang lahat sa eskandalong kinasangkutan ni Senador Wilfredo Zamora. Pinagpiyestahan ng media ang mga iligal na negosyo ng Senador, gaya ng mga shabu laboratories na pag-aari nito, pati na ang mga smuggled na mga baril at mga armas na ipinapasok nito sa bansa, bukod pa sa mga naglabasang video ng  pagpatay nito mismo sa mga nakaaway niya sa mga negosyo.

Sa likod nga ng pagbagsak na iyon ng Senador, ang mga nagtulong-tulong na sila Enrique, Andres, Sergio at sarili nitong anak na si Crystal.

Ngunit masaya man ang mga ito sa pagbagsak ni Wilfredo, bigo sila na masali ang pangalan ni Domingo, na mabilis na naglaho sa isang iglap lang.

Lalo namang ikinatuwa ni Sergio ang pagbagsak ng kasangga ng mortal nitong kaaway na si Domingo, gaya nga ng inaasahan ng matalinong lider ng isa sa pinakamatagal ng Mafia sa Asya, hindi ito nabigong magamit ang magaling na pulis na baliw na baliw sa kanyang heredero.

Kaya naman, isang pakunswelo ang ibinigay nito sa Kapitan, at ito’y ang address ng tinutuluyang bahay ni Timothy sa Amerika.

…

Pagkatanggap nga ni Enrique sa address ng tinuluyan ng heredero, mabilis itong nagtungo sa ibang bansa para makita na muli ang pinakamamahal.

…

Pagdating nito sa bansang Amerika, mabilis na natagpuan ni Enrique ang eksaktong tinutuluyan ni Timothy. Ganunman, nagkasya na lamang ang binatang pulis na pagmasdan sa malayo ang heredero, pati na ang pagkuha niya rito ng mga larawan.

Gustuhin man kasing lapitan ni Enrique ang heredero, batid nitong hindi pa ’yon ang tamang panahon para magkasama silang dalawa, isa pa, hindi rin alam ng binatang pulis kung ilan ang mga kasamang bodyguards ng heredero sa malaking bahay na iyon, kaya malaki ang tiyansang matatalo lamang siya kapag nagpadalos-dalos ito sa kanyang kilos. Bukod pa dun hindi pa niya hawak ang orihinal na video na magiging susi, para kahit papaano’y mabago ang pagtingin sa kanya ng nasaktan at galit parin sa kanyang si Timothy.

…

Nanatili ng mahigit sa isang buwan ang binatang pulis sa Amerika, at alam lahat iyon ni Sergio na may tauhang laging nakamatiyag at nakabuntot sa Kapitan.

At doon, lalo pang humanga si Sergio sa pag-ibig ng binatang pulis sa kanyang heredero, kaya naman sa tulong ng itinuring nitong anak na si Oliver na laging nagbibigay sa kanya ng impormasyon sa malungkot paring lagay ni Timothy, gumawa na kaagad ng paraan ang matandang Valdez para muling magkasama na ang dalawa.

…

Present Time.

“Anong tingin mo sa Kapitan?” bungad ni Sergio sa anak-anakan pagkauwi nito ng mansyon.

“Tama ka Dad, baliw na baliw nga ang pulis na iyon kay Tim.” naiiling na sagot ni Oliver.

“Paano tiwala ka na bang nasa ligtas na kamay si Tim?” muli pang tanong ni Sergio.

“Oo dad, ibig bang sabihin nito payag ka na sa relasyon nila?” sagot at tanong pabalik ni Oliver.

“Dati pa naman, sang-ayon na ako sa relasyon nila, kinailangan ko lang ang sobrang pagmamahal ni Enrique sa anak ko para mas maging ligtas sila sa mga kaaway ko. At ngayong si Domingo na lang ang natitira sa mga kaaway ko na mahina na dahil wala na ang suporta at tulong ni Wilfredo, ang kaisa-isa niyang anak ang magiging alas ko laban sa kanya.” sagot ni Sergio at bahagi nito kay Oliver sa kanyang mga plano.

“Bilib talaga ako sa’yo Dad, kaya pala nakaya mong tiisin ang kalandian ni Tita Violet, siya pala ang alas na sinasabi mo.” puri ni Oliver sa itinuring na ama at kumupkop rin sa kanya noong naulila siya.

“Bilib rin ako sa’yo anak at alam kong ikaw ang susunod sa yapak ko pagdating ng panahon.” puri rin ni Sergio sa itinuring na nitong panganay na anak.

“Salamat dad, pero hindi ba mas karapat-dapat si Tim kumpara sa akin?”

“Hindi anak, dugo’t laman ko man si Tim, batid kong tatanggihan lamang niya kapag nalaman nito ang tungkol sa totoong buhay na mayroon tayo at sigurado rin akong ibibigay niya rin ang lahat sa’yo ’pag nangyari iyon.” maagap na sagot ni Sergio at tapik nito sa balikat ni Oliver.

“Kung ganun dad, asahan ninyong hindi ko kayo bibiguin.” masayang tugon ni Oliver.

…

Nang magising si Timothy, ang guwapong nakangiting mukha ni Enrique ang unang bumungad sa kanya.

“Nagugutom ka na ba baby?” ngiting tanong ni Enrique.

Sa tanong na iyon ni Enrique, doon pa lamang bumalik sa isipan ng heredero ang mga nangyari sa kanila ng dating nobyo na mahigpit rin nitong kayakap.

“Bitawan mo na ako Enrique, huling beses na ang mga nangyaring pagkakamali sa atin kanina.” tangkang hiwalay ni Timothy sa mahigpit na pagkakayakap ng dating nobyo.

“Kailanman, hindi naging kasalanan ang makipagtalik sa taong mahal mo, kaya walang mali sa ginawa natin baby ko.” maagap na sagot ni Enrique na lalo pang niyakap ng mahigpit ang heredero.

“Ta-tama na Ric, baka kapag tuluyan akong naniwala sa mga sinasabi mo, tatanggapin ko kahit maging kabit mo lang ako.” tugon ng heredero, kasabay rin ng paglandas ng masaganang luha sa mga mata nito.

“Tahan na baby ko, iyon ang hinding-hindi ko gagawin sa’yo.”

“Ang sarap pakinggan ng mga sinasabi mo Ric, pero utang na loob! Pwede bang sa pagkakataong ito, isampal mo na sa akin ang katotohanan nang magising na ako sa panaginip kong posible pang maging tayo.”

“Ang tanging katotohanan lamang ay ito baby ko, mahal mo ako at ikaw lang ang pinakamamahal ko.” muling punas ni Enrique sa luhaang mukha ng mahal at muli’y masuyo at marahan nitong inangkin ang mga labi ni Timothy.

KABANATA LV

Gustong-gusto man ni Timothy ang muling paglapat ng mga labi nila ni Enrique, pinili ng heredero na umiwas na sa isa na namang pagkakamali.

“Please Ric, ’wag na nating dagdagan pa ang mga pagkakamaling nagawa natin, hi-hindi ko akalain na hahantong sa ganito na magagaya ako sa madrasta ko.” muli’y masaganang luha ang naglandas sa mga mata ng heredero, dulot ng magkahalong pagsisisi, pagkakonsyensyang pumatol ito sa lalaking malapit ng matali sa iba at galit sa sarili na nagpadala ito sa tukso.

“Hi-hindi baby ko, magkaibang-magkaiba kayo ni Violet, makinig kang mabuti sa akin, hindi pagkakamali ang mga nangyari sa atin.” tarantang pagpapatahan ni Enrique sa heredero.

“Paano mong nasasabi ang mga iyan Enrique! Malapit ka ng ikasal sa ina ng anak mo!” sumbat at iwas ni Timothy sa tangkang pagyakap ng binatang pulis.

Sa narinig ay napamura na lang ng mahina si Enrique, at sa puntong iyon pa lang napagtanto ng Kapitan kung saan nanggagaling ang heredero.

“Hindi ako ikakasal kay Crystal, at kung mangyari man na ikasal ako, tanging sa’yo lang ako magpapakasal baby ko.” sagot ni Enrique na mabilis ring niyakap muli ang heredero.

“Bwisit ka Enrique! Bitawan mo nga ako! Napakasinungaling mo talaga!” pilit na kawala ng heredero, na pinagpapalo pa ang katawan ng barakong pulis.

“Baby tsinatsansingan mo na yata ako eh.” asar pa lalo ni Enrique sa mahal.

Taliwas sa inaasahang muling maiinis at lalo pang makakatanggap ng mas maraming palo sa yakap nitong heredero, panandaliang natigilan si Enrique, nang sunod nitong marinig ang paghikbi ni Timothy.

“Tama na Ric, a-ayoko na ng ganitong pakiramdam, ni hindi ko nga naisip na darating ako sa ganitong tagpo, na handa kong ipagsisikan ang sarili ko at maging kuntento kahit maging pangalawa lang sa pagmamahal mo.”

“Baby, so-sorry sa lahat ng mga nagawa ko sa’yo, pati na sa naging tingin mong pangalawa ka lang sa puso ko, pero please paniwalaan mo ako sa mga sasabihin ko ngayon, ikaw lang, ikaw lang ang baby ko, ikaw lang ang laging hinahanap ng mga mata ko, ikaw lang kahit sa panaginip ko, at nag-iisa ka lang dito sa puso ko hanggang sa tumigil na ito sa pagtibok, dahil ikaw lang ang mahal na mahal ko.” kasabay ng mga pangako nito, muling pinahid ni Enrique ang mga luhang naglandas sa maamong mukha ng heredero. “Naniniwala ka na ba sa akin, baby?” dagdag pa ng binatang pulis ng tumigil na sa pag-iyak si Timothy.

“Na-naniniwala ako Ric, pero paano si Crystal pati na ang anak ninyo?” tugon ng heredero, kahit pa may agam-agam parin ito sa kanilang sitwasyon ni Enrique.

“Walang kang dapat ipag-alala sa kanila, gaya nga ng sabi ko, walang kasalang mangyayari sa pagitan namin, dahil palabas lamang iyon mula pa nung umpisa para sa plano naming pagpapabagsak sa ama nitong Senador na may maraming iligal na aktibidad, at tungkol naman sa anak namin, bilang kapalit ng mga taong hindi kami nagkasama, sa akin na daw muna ito sabi ni Crystal at taon-taon naman siyang uuwi ng Pilipinas para dalawin ito, sa Australia na rin ito maninirahan kasama ng nobyo nitong Australiano.” paliwanag at pagtitiyak ng binatang pulis, nang sa ganun ay mawala na ang pag-aalinlangan ng mahal.

“Ngayon alam ko na ang totoo tungkol sa inyo ni Crystal at sa anak ninyo, gu-gusto ko ng pakinggan kung ba-bakit nangyari ang mga nangyari noon sa.. sa kuwarto ko.” may kaba at takot man, handa na sa mga sandaling iyon si Timothy sa magiging paliwanag ni Enrique.

“Sige baby, ngunit ayoko man na muli mo itong makita, mas mabuting panoorin mo ang totoong nangyari sa atin noon sa orihinal na kuha ng video, bago ko ipaliwanag ang lahat kung bakit nangyari ang mga iyon.” sagot ni Enrique, atsaka nito iniabot sa heredero ang bigay na cellphone sa kanya ni Sergio kahapon.

Naguguluhan man ito sa narinig, pagkatanggap niya sa cellphone na galing kay Enrique, nagtiwala na lamang ang heredero at inumpisahan ng panoorin ang tanging videong laman ng nasabing gadget.

Ilang minuto nga ang lumipas, hanggang sa natapos na rin sa wakas ni Timothy ang pinanood na video.

“Hi-hindi mo rin nga kagustuhan ang mga nangyari nung umpisa, ta-tapos na-nangyari lang iyon dahil sa nagpupumilit akong gawin mo ’yon.” naiyak muling saad ni Timothy, ngunit hindi dahil sa lungkot kundi sa kahit papaano’y naging malinaw na sa kanya ang totoong nangyari.

“May kasalanan parin ako baby, kasi hindi ko napigilan ang sarili ko na mangyari iyon, sa atin dalawa’y ako ang nasa tamang wisyo, kaya kahit saan mo man tignan pinagsamantalahan parin kita.”

“Tama ka Ric, mali parin na nangyari iyon sa atin, pero kahit ganun, nagpapasalamat parin ako na ikaw ang nandoon dahil alam kong mabuti kang tao, kumpara sa kakambal mo na siyang tunay na may masamang balak sa akin.” haplos ni Timothy sa mukha ng mahal at sa paraang iyon, ipinababatid nitong napatawad na niya si Enrique.

“Sa-salamat baby ko.” mabilis na muling niyakap ni Enrique ang pinakamamahal.

Ramdam ni Timothy ang panginginig ng katawan ni Enrique habang kasalukuyan silang magkayakap, at sa bibihirang pagkakataon, batid nitong umiiyak ngayon ang binatang pulis.

“Tahan na Ric, hindi na ako kailanman mawawala sa’yo.” pangako ni Timothy habang hinahagod nito ang likuran ng lalaking kayakap.

“At hindi na rin kita pakakawalan baby ko.” maagap na tugon ni Enrique, at mabilisan na rin nitong pinahid ang mga luha sa sariling mga mata, at pagkahiwalay nito sa yakapan nila ng mahal, ang pagluhod niya sa harapan ng heredero.

“Baby, gusto mo ba na pakasalan ako?”

“Ric!” ’di makapaniwalang bulalas ni Timothy, na nanlalaking mata ring napatingin sa nakaluhod at may hawak na singsing na si Enrique.

“Baby ko, oo at oo lang ang sagot.” biro pang ulit ni Enrique, na bumalik rin sa ala-ala ang nangyari noon ng tanungin nito ang heredero sa gagawing panliligaw.

“Oo Ric, pakakasalan kita!” naluhang sagot ni Timothy dulot na labis na kaligayahan.

Lumawak pa lalo ang ngiti sa mga labi ni Enrique sa naging sagot sa kanya ng mahal, at matapos na maisuot ang singsing na hawak sa kaliwang palasingsingan ni Timothy. Mabilis nitong nabuhat paharap sa kanya ang magaang katawan ng heredero, na mabilis rin nitong muling hinagkan ang mga labi.

“Akin ka na sa wakas baby ko!” sigaw sa sobrang saya ni Enrique.

KABANATA LVI

“Paano baby, halika na sa labas ng makilala mo na rin si tatay.” yakag ni Enrique na katatapos lang magsuot ng damit.

“Hi-hindi ba nakakahiya Ric?” tanong ni Timothy at muli’y tinignan nito ang sarili na ngayo’y suot ang malaking damit na pag-aari ng nobyong pulis.

“Wala kang dapat ikahiya baby ko, ang seksi mo nga lalo kapag suot ang mga damit ko.” ngising tugon ni Enrique at malagkit pang tinignan ang kabuuan ng heredero, at pagdating sa mapuputing hita ni Timothy, doon napako ang mga mata ng barakong pulis.

“Ric! Ang manyak mo talaga!” saway ni Timothy na mabilis nakadampot ng unan, na mabilis rin nitong nabato sa kinaroroonan ng nakangisi paring si Enrique.

Maagap namang nasalo ni Enrique ang unan na ibinato sa kanya ng heredero, at lalo pang natuwa ang binatang pulis na muling nasasaksihan ang naaasar na mukha ngayon ni Timothy.

“Kasalanan mo ’to eh, ano bang trip mo’t ang hilig mong sirain ang damit ko kapag ginagawa natin ’yon.” asar muling saad ni Timothy, na hindi parin maalis ang pagkailang sa kasalukuyang ayos at ganito ito haharap sa mga magulang ni Enrique.

“Syempre baby namiss at sabik na sabik ako sa’yo, at mukhang atat na atat ka na rin kasi sa’ kin kanina nung hatakin mo ’yung suot kong polo.” depensa kaagad ng binatang pulis at paalala nito sa ginawang aksyon ng heredero kanina.

“Ba-bakit? Ako pa ngayon ang sinisisi mo kaya may nangyari sa atin?!” ’di makapaniwalalang bulalas ni Timothy, na namumula rin ang mukha dulot ng katotohanang narinig nito kay Enrique.

“Oo naman baby, gaya na lang ngayon, galit na galit naman si junior dahil lang sa suot mo ang damit ko.” sagot ni Enrique na mabilis na nakalapit sa puwesto ni Timothy.

“Ric!” tulak ng heredero sa malaking katawan ng barakong pulis, na ngayo’y yakap-yakap na siya.

“Ramdam mo ba baby, laging excited si junior madikit lang sa’yo.” bulong ni Enrique na tenga ng heredero.

“Ang sabihin mo manyak ka lang talaga! Pakawalan mo na nga ako Ric!” muling tulak ni Timothy sa malaking katawan ni Enrique.

“Baby, galit pa si junior, pwede bang paamuhin mo muna bago tayo lumabas?” pakiusap ng Kapitan at ayaw parin pakawalan ang heredero.

“Ayoko! My God Ric! Nakadalawa na tayo kanina, bakit kasi buhay at matigas na naman iyan?”

“Alam mo naman ganyan si junior kapag kasama kita, sige na baby, kahit isubo mo na lang.” paliwanag ni Enrique at muling pakiusap nito.

“Wala naman akong magagawa kundi ang pagbigyan ka hindi ba?” talong sagot ng heredero.

“Hehe tama ka baby, ibig sabihin pumapayag ka na?” ngiting tagumpay ng barakong pulis na humiwalay na kaagad sa pagyakap sa heredero.

Lihim namang napangiti si Timothy, at hindi na rin ito makapaghintay sa susunod na mangyayari.

“Oo naman daddy, sige na tanggalin mo na ang sinturon mo para kumawala na si junior.” ngiting uto pa ng heredero.

Mabilis namang tumalima si Enrique na hindi na makapaghintay sa gagawin ni Timothy, pero may ibang balak sa mga oras na iyon ang heredero na kaagad na nakapunta sa kinaroroonan ng pinto.

“Hintayin kita sa labas daddy.” ngiting saad ni Timothy bago ito tuluyang lumabas ng kuwarto.

“Shit!” mura ni Enrique at ’di ito makapaniwalang nahulog ito sa patibong ng heredero.

Narinig ni Timothy ang ginawang murang iyon ni Enrique, at natatawa itong naglakad hanggang sa makarating ito sa sala.

“Nakatulog ka ba ng maayos Tim?” ngiting bungad ni Lupe pagkakita muli nito sa bisita nila.

“Opo tita.” maikling sagot ni Timothy na nahihiya rin sa mga sandaling iyon, lalo pa’t  batid nitong tinitignan ngayon ng ginang ang kanyang ayos.

“Tim, wala kang dapat ikahiya, matagal ko ng alam ang tungkol sa inyo ng anak ko.” saad ni Lupe.

“Po?!”

“Halika ka na, samahan mo ako sa kusina at maya-maya’y sabay-sabay tayong maghahapunan.” hila ni Lupe sa kamay ng heredero.

Nagpatianod naman si Timothy sa kagustuhan ng ginang, at masaya ang heredero na payag ang ina ni Enrique sa relasyon nila.

“Puwede po bang tulungan ko kayo sa pagluluto?” hinging pahintulot ni Timothy sa ginang na mabilis na inabala ang sarili sa pagluluto.

“Gusto ko man Tim, eh baka naman magalit si Ric kapag nakita ka.” ngiting sagot ni Lupe.

“Ako na pong bahala sa anak ninyo, sige na tita, namiss ko rin po kasi ang magluto.”

“O siya sige, dalawang ulam ang iluluto ko, alin sa mga ito ang gusto mo?” pagpayag ni Lupe.

Sa nakitang mga sangkap na nasa malaking mesa sa kusina, mabilis na naisip ni Timothy ang dalawang putaheng iluluto ng ginang.

“Ako na po dito sa ginataan, paborito po talaga ni Ric ang may gata no tita?”

“Naku tama ka, pareho sila ng tatay niya, siguro dahil na rin sa niyog na sagana dito sa probinsya namin.”

…

Nang maiwan ito sa kuwarto, minabuti na lamang ng binatang pulis na idaan sa pagligo ang naudlot na mainit na tagpo sa kanila ng heredero.

…

Naging abala nga sa kusina sina Lupe at Timothy sa kanya-kanyang niluluto, kaya naman ang masarap na amoy ng mga ulam ang bumungad kay Enrique ng lumabas ito sa kuwarto.

“Ang bango nay, paborito ko ba ’yan?” kumpirma ni Enrique sa naamoy nitong ulam.

“Oo anak, pero si Tim ang nagluto dito sa paborito mo.” sagot ni Lupe.

“Talaga baby?! Siguradong mapapakanin naman niyan ako.” ngiting saad ni Enrique na bumaling sa nakaupong heredero.

“Ric!” saway ni Timothy sa nobyong pulis, at nahihiya rin itong napatingin sa ginang.

“Naku Tim, masanay ka na sa anak ko, isa pa mas maganda siguro kung nanay na rin ang itawag mo sa akin mula ngayon.” ngiting hayag ng ginang, para mawala na ang pagka-ilang ng kasintahan ng anak.

“Si-sige po nay.” hiyang tugon ng heredero ngunit nakangiti na rin kahit papaano.

“O siya, Ric ayusin mo na ang mga upuan sa hapag at isama mo na si Tim, ako ng bahala sa paghahanda ng mga ito.” baling ni Lupe sa anak.

“Tulungan ko na po kayo nay.” presinta ng heredero.

“Baby hayaan na natin si nanay, bisita ka namin kaya halika ka na.” kuha ni Enrique sa kamay ng nobyo.

“Tama si Ric, Tim, kaya ko na ’to, salamat rin sa pagsama sa ’kin sa pagluluto.” sang-ayon ni Lupe habang nangingiti itong pinagmamasdan ang dalawa.

“Si-sige po nay, at walang anuman po.”

“Ang suwerte ko naman sa magiging asawa ko, ngayon pa lang gusto na akong pakainin ng mga paborito ko.” saad ni Enrique, na ang mga kamay ay nasa bewang ng heredero habang patungo sila sa hapag.

“Kaya umayos ka mamang pulis, wala ka ng makikitang katulad ko.” yabang na tugon ni Timothy.

“Alam ko ’yon baby, pero syempre ikaw parin ang pinakagusto kong papakin.” bulong ni Enrique sa tenga ng nobyo.

“Manyak! Tumigil ka nga Ric, marinig ka ni nanay nakakahiya.” siko ni Timothy sa pilyong nobyo.

“Hahaha kaya nga binulong ko baby, pero seryoso na, sobrang saya ko ngayon na kasama kita dito kung saan ako lumaki.”

“Ako rin Ric, masaya ako kung nasaan man ako basta’t kasama kita.”

“Siya na ba ’yan anak?” bungad na tanong ni Pepe pagkakita sa anak at sa kasama nito.

“Opo tay, si Timothy po, baby si Tatay Pepe.”

“Tim na lang po, tito.” hiyang pakilala ng heredero, na pigil rin ang sariling mabatukan ang nobyo.

“Masaya akong makilala ang isa pang baby na tinutukoy ni Ric, at tatay na rin ang itawag mo sa akin hijo.” ngiting saad ni Pepe.

“Si-sige po tay.” pinamulahan ng mukhang tugon ng heredero, matapos ang narinig nito sa ama ng nobyo.

“Maupo na kayo, nakahanda na ang hapunan.” putol ni Lupe sa usapan ng tatlo.

At sabay-sabay na ngang kumain ng hapunan ang mag-anak na Valiente, kasama ang heredero na malapit ng madadag sa kanilang maliit na pamilya.

“May petsa na ba kayo kung kailan ang kasal?” baling ni Pepe sa anak at sa kasintahan nito.

“Kung puwede nga lang tay, bukas na bukas na rin, pero syempre marami pang kailangang asikasuhin para mangyari ’yon.” sagot ni Enrique. “Ikaw baby, kailan mo gustong maikasal tayo?” baling naman ng Kapitan sa nobyo.

“Gaya po ng sabi ni Ric marami pa pong aasikasuhin, maybe isang taon mula ngayon?” baling ni Timothy sa mga magulang ng nobyo, at huling bumaling ito kay Enrique na katabi rin nito.

“Ang tagal naman ng isang taon, hindi ba kaya ang isang buwan lang baby?” reklamo kaagad ni Enrique.

“Anak gaya ng sabi ni Tim, marami pa kayong dapat na ayusin, ang papa niya batid kong hindi pa niya alam ang tungkol sa pagpapakasal ninyo.” naiiling na turan ni Lupe.

“Pagpasensyahan muna si Ric hijo, kung ako sa’yo mag-isip-isip ka na muna, puwede ka pang umayaw kung sakali.” saad at biro naman ni Pepe.

“Tay! Baby, sige, payag na ako sa isang taon mula ngayon, basta ’wag mo lang pakinggan ang sinabi ni tatay.” reklamo ni Enrique sa ama, at mabilis nitong nailagay ang isang braso sa likod ng katawan ng heredero na wari mo’y mawawala sa kanya anumang oras.

“Ric hindi ako aalis, at sa’yo lang ako magpapakasal.” nangingiti at naiiling na pagtitiyak ni Timothy sa nobyo.

“Narinig ninyo ’yon tay, nay, sa akin lang ang baby ko.” yabang ni Enrique sa mga magulang.

Naging masaya ang salu-salo sa hapunang iyon sa tahanan ng mga Valiente, nakadagdag pa ang mga kuwento ng mag-asawang Valiente sa mga kapilyuhan ng noo’y batang si Enrique, na labis namang ikinatuwa ng heredero at marami itong nalamang mga bagay sa una’t-huling lalaking kanyang mamahalin.

…

“Nagustuhan mo ba ang napanood mo Andres?” rinig ni Andres sa pamilyar na boses na nasa kabilang linya, matapos na mapanood nito ang isang video, ilang minuto pa lang ang nakalilipas.

“Anong gusto mong mangyari, Domingo?” ’di na nagpapaligoy-ligoy na tanong ni Andres.

“Kapalit ng puta mong hawak ko ngayon, ibigay mo sa akin ang puta ng kakambal mo, at bibigyan lang kita ng isang linggo para magawa iyon, napanood mo naman siguro ang mga lalaking kasama niya ngayong nagbabantay sa kanya. Kapag nabigo ka sa pinapagawa ko sa’yo, hindi muna mapapakinabangan ang makipot na butas ng puta mo, dahil sabay-sabay ko siyang ipagagahasa sa sampung nasasabik ng matikman siya.” sagot at mahabang paliwanag ni Domingo.

“A-anong nangyari sa iyo anak?” alalang tanong ni Fernando, pagkakita nito sa anak na ngayon lang nito nakitang may luha sa magkabilang mga mata.

“Sinisingil na ako sa mga kawalanghiyaang nagawa ko tay, karma ko na siguro ito sa mga nagawa ko dati sa nobyo ni Andrei.” napayukong tugon ni Andres na tuluyan ng pinakawalan ang masaganang luha sa mga mata, dulot ng sitwasyong kinalalagyan nito ngayon.

“Sabihin mo ang lahat sa akin anak, nandito ako lagi para tulungan ka.” tapik ni Fernando sa balikat ng anak.

“Hawak ni Domingo si Rain, tay, gusto niyang ipalit ko si Tim, kundi may mangyayaring masama sa kanya.” pagtatapat ni Andres.

“Magpakatatag ka anak, kailangan tibayin mo ang loob lalo na ngayon, ’wag kang mag-alala maililigtas natin si Rain at walang mangyayaring masama sa kanya.” pagpapalakas-loob ni Fernando sa anak.

“Isang linggo lang tay ang ibinigay sa akin ni Domingo, at kahit isang taon pa ’yon, hindi ko na kayang ipahamak ulit ang nobyo ni Andrei.” nanghihinang saad ni Andres.

“Anak walang mapapahamak magtiwala ka kay tatay, at sigurado akong tutulungan tayo ng kapatid mo.”

“Hindi Tay! ’Wag na nating isama pa si Andrei sa mga problema ko, iisip na lang ako ng ibang paraan.”

“Mali ka anak, magagalit sa atin ang kakambal mo kapag nalaman niyang hindi natin ipinaalam sa kanya ang tungkol sa bagay na ito, isa pa, hanggang nadyan si Domingo, hindi rin matatahimik ang kapatid mong pulis na nag-aalala rin para sa kaligtasan ni Tim.” paliwanag ni Fernando.

“Sige tay, kayo pong bahala.” pagpayag ni Andres, at umaasa ang binata na sana maging matagumpay nga ang gagawin nilang plano, para mailigtas ang unang taong nagturo sa kanyang puso na umibig, na buong akala nito’y imposible ng mangyari.

KABANATA LVII

“Kinakabahan ako Ric, masyado pang mura ang edad ng anak mo para maintindihan niya ang tungkol sa atin.” labas ng saloobin ni Timothy, matapos ipaalam sa kanya ng nobyong pulis ang pagkikita nila bukas ng anak nitong si Ethan.

“Wala kang dapat alalahanin baby, sa maikling panahon na nagkasama kami ng anak ko, sigurado akong matalino siyang bata at matatanggap niya ang relasyong meron tayo.” pagtitiyak ni Enrique para maalis ang pag-aalala ng nobyo.

“Promise?” muling tumingala ang heredero, para magtama ang mga mata nila ng nobyo na yakap-yakap rin nito.

“Promise baby, paano gawa na tayo ng baby? Para masundan na natin kaagad si Ethan.” pangako ni Enrique at biro pa nito ng sa ganun ay tuluyan ng mawala ang nararamdamang kaba ng heredero.

“Ang hilig mo talaga Ric, mabuti pa’y matulog na lang tayo, at kung hindi ka makatiis bahala kang magsalsal.” simangot ni Timothy, na kaagad kumawala at tumalikod sa nobyo.

“Hindi ka naman mabiro baby, sige na behave na ako pati na rin si junior, pero bukas kailangang pagbigyan mo ako.” mabilis na naibalik ni Enrique ang katawan ng heredero sa dati nitong puwesto kanina, na ang ulo’y nakahiga sa kanyang malapad na dibdib.

“Maniwala ako sa’yo, eh bakit matigas ang malaking nararamdaman ko dito sa binti ko?” asar ni Timothy.

“Hehe baka lang kasi makalusot baby, pero dahil sa ayaw mo ngayon, puwedeng bukas na lang ulit hindi ba?” amin ng barakong pulis.

“Ano pa nga ba, wala naman akong choice eh?” sungit na tugon ni Timothy.

“Hahaha tama baby, syempre kailangang bumawi tayo, maawa ka naman sa akin at ilang buwan rin akong puro salsal lang.” sagot ng barakong pulis na sunod na pinapak ng mga halik ang buong mukha ng nobyo.

“Hahahaha, tama na Ric nakikiliti ako.” natatawang pigil ni Timothy sa patuloy na paghalik ng nobyo.

…

Kinabukasan…

“Oh Ric anak, ako na d’yan.” tangkang pigil ni Lupe sa anak na kasalukuyang abala sa pagluluto ng agahan.

“Kaya ko na ’to nay, samahan na lang po ninyo si tatay sa hapag.” mabilis na sagot ni Enrique.

“Hayaan mo na ang anak mo, Lupe, ganyan talaga kaming mga barako kapag gustong maglambing sa mga asawa namin.” sali ni Pepe sa usapan ng mag-ina niya.

“Mga asawa? May kabit ka bang hindi ko alam, Pepito Valiente?” baling ni Lupe sa asawa, na iba ang pagkakaintindi sa narinig nito sa kabiyak kanina.

“Tignan mo ’to, alam mo namang ikaw lang ang one and only ko, syempre kaya ‘mga’ ang nasabi ko’y dalawa kami ng anak mo ang tinutukoy ko.” naiiling na depensa kaagad ng ginong.

“Ganyan, mabuti ng maliwanag, dahil puputulin ko ang kaligayahan mo kapag nalaman kong may iba ka.” naliwanagang turan ng ginang. “At ikaw Ric, ’wag na ’wag kang gagawa ng kalokohan.” baling at pangaral naman nito sa anak.

“Hinding-hindi mangyayari ’yon nay, gaya ni tatay stick to one lang ang anak ninyo.” maagap na sagot ni Enrique na napailing pa, habang nasasaksihan ang pagka-under de saya ng ama.

…

Bukod sa nakangiti at guwapong mukha ng nobyong pulis, kasama ang mabangong amoy ng almusal na dala rin ng mahal ang bumungad kay Timothy pagmulat ng kanyang mga mata.

“Morning baby ko, breakfast in bed?” ngiting bati ni Enrique.

“Morning Ric, thank you dito, sabay na tayo?” ngiting bati pabalik ni Timothy na sobrang kinilig sa ginawa ng nobyo.

“Walang anuman baby, pero para lang sa’yo ang mga ito, iba kasi ang gusto kong almusal ngayon.” sagot ni Enrique na sunod na ininguso ang sariling mga labi.

Mabilis namang naisip ni Timothy ang gustong mangyari ng nobyong pulis, at malugod nitong pinagbigyan ang nais ni Enrique.

“Ang sarap naman nun baby, pwedeng isa pa ulit.” abot-tenga ang ngiti ni Enrique pagkahiwalay ng mga labi nila ni Timothy.

“Mamaya may kasunod iyon, basta subuan mo muna ako.” sagot at kondisyon ng heredero.

“Iyon lang pala baby, say ahhh malaki ang ipapasubo ko sa’yo.” ngising tugon ni Enrique.

“Ric ang bastos mo talaga!” dali-daling hinampas ni Timothy ang malaking braso ng pilyong nobyo.

“Baby ako ba o ikaw? Hetong hotdog na nasa tinidor kaya ang tinutukoy ko.” lusot kunwari ni Enrique, na kaagad itinapat sa bibig ng heredero ang nasabing pagkain.

Wala na ngang nagawa si Timothy kundi ibuka ang sariling bibig, at isubo ang pagkaing itinapat sa kanya ng pilyong nobyo.

Hindi naman naiwasan ni Enrique ang tablan, habang mariing pinagmamasdan ang pagpasok ng hawak na hotdog na nasa tinidor, papunta sa kulay rosas na mga labi ni Timothy.

“Baby, puwede bang pagkaubos niyan, itong akin naman ang isubo mo.” huli na bago pa mapigil ni Enrique ang sarili.

“Ric!” nanlalaking-mata sa gulat na reaksyon ng heredero, at ng dumako ang paningin nito sa mukha ni Enrique, bumungad sa kanya ang ibayong pagnanasa sa mga mata ng barakong pulis.

“Sorry baby.” mabilis na nailagay ni Enrique sa malapit na mesa, ang almusal na sinisimulan palang kainin ng heredero, dulot ng sobrang pagnanasang bumalot sa kanyang buong katawan.

“Okay lang daddy, mas gusto ko rin namang isubo ang malaking hotdog mo.” kagat-labing tugon ni Timothy na medyo tinablan rin kanina.

“Kung ganun baby, muling ipapatikim sa’yo ni daddy ang malaki niyang hotdog, na bukod sa mahaba at matigas ay may espesyal pang gatas na ilalabas maya-maya.” ngising saad ng barakong pulis, na mabilis na nahubad ang suot na damit at pantalon.

Nang tanging brief na lamang ang maiwan na suot ni Enrique, kaagad hinawakan ni Timothy ang nakabukol na malaking sawa ng nobyo.

“Ang laki talaga daddy.” kagat-labing tumingala ang heredero para makita ang mukha ng barakong pulis.

“Iyong-iyo lang ’yan baby ko, kaya pakawalan mo na dahil kanina pa niyan gustong pumasok sa bibig mo.” gabay ni Enrique sa ulo ng nobyo, palapit sa kanyang matigas at malaking laman na natatakpan na lang ng kapirasong tela.

Hindi na nga nagpatumpik-tumpik pa ang heredero, na matapos amuy-amoyin ang malaking sandata ng pulis na nobyo na nakabukol sa tanging brief na suot, sunod na pinakawalan na niya ito.

At sumunod nga ang mas mainit pang tagpo sa dalawa sa umagang iyon, na paraan ng pagbawi nila sa pananabik sa isa’t-isa matapos ang ilang buwang nagkahiwalay sila.

…

Hindi pa man sumisikat ang araw, kaagad ng tinungo ni Andres ang kinaroroonan ng kakambal. Ayaw man nito na idamay pa si Enrique sa plano niyang pagligtas sa minamahal, batid ng binata na malaki ang maitutulong ng kapatid na isa ring magaling na alagad ng batas, bukod pa sa pinuntahan ng ama na isa raw makapangyarihang tao, na dahilan kung bakit mag-isa siya ngayon papunta sa probinsya ng kakambal.

…

“Sir sino pong sadya ninyo?” tanong ni Ramuel sa matandang lalaki na nasa labas ng malaking gate.

“Sabihin mo sa amo mo, hinahanap siya ni Fernando.”

Sandali pang pinagmasdan ni Ramuel ang kausap at ng makita nitong walang balak umalis ang matanda, minabuti nitong tawagan na ang among si Sergio.

Mataman namang tinititigan ni Fernando ang batid nitong isa sa mga tauhan ni Sergio, na may kausap na ngayon sa telepono. At ilang sandali pa nga ang lumipas…

“Pasok ka na sir.” bukas ni Ramuel sa malaking gate. “Sam, samahan mo siya.” utos naman nito sa kakambal.

Habang sinusundan ni Fernando ang lalaking kamukha ng bodyguard na bumati sa kanya kanina sa labas na gate, iginala ng matanda ang paningin nito sa paligid ng malaking hardin. Hindi niya akalain na muli siyang aapak sa lugar na ilang taon rin niyang tinirhan, noong mga panahong ang misyon nito’y pabagsakin ang matandang Valdez.

“Maupo ka muna sir, tatawagin ko lang si boss.” kausap ni Samuel sa matanda ng makarating sila sa malaking sala ng mansyon.

“Hindi na kailangan Samuel, iwanan mo na kami.” saad ni Sergio na kaagad ng lumabas para makaharap ang bisita.

“Anong kailangan mo Fernando?” diretsong tanong ni Sergio sa kaharap.

“Wala ka pa ring pinagbago Sergio, ayaw mo talagang masayang kahit isang minuto lang ng oras mo.” naiiling ngunit nangingiting komento ni Fernando.

“Iyon ang kaibahan natin Fernando, na inubos ang maraming taon mo sa paghimas ng mga rehas sa kulungan.” ngising balik ni Sergio sa dating kaibigan.

“Alam kong alam mo na ngayon na inosente ako Sergio! Nagkamali man ako na ginamit ko ang pagkakaibigan natin para sa misyon ko, sobra-sobra ng kabayaran ang tatlumpung taon na pagkakakulong ko sa krimeng hindi ko naman ginawa.” sumbat ni Fernando.

“Hindi man ikaw ang pumatay noon kay Dad, nang dahil sa’yo kaya nagawa naman ng punyentang si Domingo ang bagay na ’yon!” galit na sumbat pabalik ni Sergio.

“Pareho lang nating hindi gusto ang nangyari sa daddy mo, Sergio. Alam kong dapat naprotektahan ko siya lalo pa’t bodyguard n’ya ako, pero wala ni isa man sa atin ang may ideya sa mga panahong iyon na traydor pala si Domingo.”

“Wala?! Eh anong paliwanag mo sa malaking perang nakapangalan sa’yo!” galit na galit na muling sumbat ni Sergio.

“A-anong pera?” naguguluhang tanong ni Fernando.

“Hanggang ngayon ba naman, ikakaila mo parin ang tungkol dun?” naiiling at ’di makapaniwala si Sergio.

“Wala akong alam sa ibinibintang mo Sergio, sa tingin mo ba kung totoong nakapangalan sa akin ang sinasabi mo, magagawa pang ipaampon ng nobya ko ang isa sa mga anak namin?!”

Sa narinig ay natigilan si Sergio, tama at may punto naman kasi ang kaharap.

“Alam mo ba ang pinakamasakit bukod sa pagkakakulong ko ng mahabang panahon sa kasalanang hindi ko naman ginawa? Iyon ay ang masira ang buhay ng mabubuo ko na sanang pamilya, siguro, pakunswelo na lang ng Diyos sa akin na naging matino ang isa sa anak kong kambal at naging isang magaling na alagad ng batas.” naging emosyonal ng bahagi ni Fernando, sa kinahinatnan ng mga mahal niya sa buhay.

“Alam ko na dati pa ang nangyari kay Alicia, at alam ko na rin ang tungkol sa mga anak mong kambal, akalain mo nga naman, mapagbiro talaga ang tadhana at naging magkasintahan pa ang mga anak natin.” huminahon na sa mga sandaling iyon si Sergio at kahit papaano’y nabawasan na rin ang nararamdaman nitong galit sa dating matalik na kaibigan.

“Oo nga, buti nga pala at hindi ka tumutol sa pag-iibigan nila?” sang-ayon ni Fernando at tanong rin nito.

“Mahal na mahal ko ang anak kong si Timothy, at batid kong sobrang mahal na mahal rin siya ng anak mo, kaya sapat ng dahilan iyon para hindi ako humadlang sa kanila.” sagot ni Sergio.

“Eh paano kung gaya ng nagawa ni Enrique ang utos mo sa kanya na mapabagsak si Wilfredo, ikaw naman ang isusunod niya?” ngising subok ni Fernando sa kausap.

“Hahahaha! Alam kong magaling na pulis ang anak mo Fernando, kaya alam ko ring batid na nitong malabo ng magawa pa niya ang pabagsakin ako, kung ikaw ngang ama niya hindi mo nagawa noon ang bagay na iyon kay Dad, lalo na ngayong mas makapangyarihan at marami na ang kuneksyon ko hindi lang sa Asya, pati sa iba pang panig ng mundo.” natawa na lamang si Sergio sa narinig nito sa kausap.

“Kunsabagay tama ka, ganun rin ang naging payo ko sa kanya na ’wag ka ng kalabanin pa.”

“Tama na ang tungkol dun, ano ba talaga ang pakay mo sa pagpunta rito?” balik ni Sergio sa naging tanong nito kanina sa kaharap.

“Kailangan ko ang tulong mo, hawak ni Domingo ang nobyo ng anak kong si Andres.” tapat na sagot ni Fernando.

“Hahahaha! Hindi ko alam na komedyante ka na pala ngayon Fernando, bakit ko naman kayo tutulungan ng taranrado mong anak! Mas mabuting sabihin mo sa gagong ’yon na magtago na ngayon, dahil hindi ko pa nasisingil ang mga kasalanan n’ya sa heredero ko!”

“Ang pagkakakilala ko sa’yo noon Sergio, lahat ng pabor na ibinibigay para sa’yo’y palaging may kabayaran, kung ganun marapat lang siguro na singilin ko na ngayon ang pabor na ibinigay ko sa’yo noon.” pahapyaw na paliwanag ni Fernando.

“Diretsuhin mo na ako, Fernando.” nakakunot-noong balik ni Sergio.

“Sa akin galing ang mga impormasyon sa nawawalang anak ni Domingo, paano sapat na ba ’yon para pumayag kang tulungan kami?” ngising pagtatapat ni Fernando.

Sa narinig, bumalik ang mga nangyari noon kay Sergio, kung paanong dahil sa mga sulat at mga larawang nakapaloob sa mga iyon, nalaman at natunton nito ang kinaroroonan ng kaisa-isang anak ni Domingo, na noong mga panahong iyon ay  dalaga pa lamang.

“Sige, tutulungan kita, pero bayad ang pagtulong ko sa inyo sa pabor na ginawa mo noon, ang ibig kong sabihin, sisingilin ko pa rin ang mga kasalanan sa akin ni Andres.”

“Naiintindihan ko Sergio, paano, aasahan ko ang tulong mo.” sagot ni Fernando at lahad nito sa isang kamay, bilang kasunduan nila ng dating kaibigan.

Kaagad namang tinanggap ni Sergio ang nakalahad na kamay ng kausap, at sa puntong iyon, nagbalik sa kanya ang naging samahan nila noon ni Fernando.

KABANATA LVIII

Matapos na pagsaluhan nila Enrique at Timothy ang mainit na tagpo sa umagang iyon, kapwa pagod na humilata ang dalawa sa malaking kama, na ilang beses ng piping saksi sa pagpapadama nila ng pag-ibig at pananabik sa isa’t-isa.

“Paano baby, nabusog ka ba nitong malaking hotdog ko?” natawa na lang ang barakong pulis sa naging biro.

Pinamulahan naman kaagad si Timothy at mabilis na nailagay ang sariling ulo sa malapad na dibdib ng nobyo, para maitago ang hiyang nararamdaman.

“Ang cute talaga ng baby ko.” halik ni Enrique sa ulo ng nobyo.

“Tuwang-tuwa ka talagang asarin ako no?” ’di parin magawang tignan ng heredero ang barakong nobyo, sa halip kurot ang iginanti nito sa tagiliran ni Enrique.

“Hahahaha! Ang cute mo kasi lalong tignan kapag naaasar ka baby, pero syempre lambing ko lang iyon sa’yo.” natatawang tugon ng binatang pulis, na ’di man lang nakaramdam ng kahit na ano sa ginawang pagkurot ng kasintahan.

“Iyung totoo Ric, plano mo na iyon umpisa pa lang, kaya pinagdala mo ako ng pagkain dito sa kuwarto.” huli ni Timothy na tumingin na rin sa mukha ng nobyong pulis.

“Hindi baby, gusto ko lang na pagsilbihan ka promise, namiss ko rin kasi iyon lalo na’t matagal ko ring hindi nagawa iyon sa’yo, pero ngayon nagkaroon na ako ng ideya kapag gusto kong maka-score ulit hehe.” tapat na sagot ni Enrique na natawa pa sa huli.

“Heh! Last na ’yon Ric, mabuti pa bumangon ka na d’yan at ibigay mo na ulit sa akin ang almusal ko.” saway ng heredero sa pilyong nobyo.

“Sigurado ka baby na last na ’yon? Tsaka aling almusal ang hinihingi mo, ito bang tumigas at lumaki na namang akin, o iyong nasa tray?”

“Ric!” hampas ni Timothy sa nagsisimula na namang hirit ng pilyong pulis.

…

Nakarating na si Andres sa probinsiya ng kakambal, at ngayon nga ay batid nitong nasa tapat na siya mismo ng bahay ni Enrique, dulot ng pamilyar na sasakyang pag-aari ng kapatid.

“Ah, mawalang galang na po ale, dito ba nakatira si Enrique?” paninigurong tanong ni Andres sa matandang babae na nadatnan nitong nasa harapan ng bakuran ng nasabing bahay.

“Ito nga hijo, magkakilala ba kayo ng anak ko?” sagot ni Lupe sa nagtanong na binata at balik rin nitong tanong sa estrangherong lalaki.

“Opo, puwede po bang pakisabi sa kanya na gusto ko po siyang makausap, pakisabi po hinahanap ko siya, ako nga po pala si Andres.”

Sandali pang pinagmasdan ni Lupe ang lalaki, ganunman nginitian niya rin ito pagkatapos.

“Mabuti pa, pumasok ka muna sa loob, mas maganda kung dun kayo magkausap, hindi ba?”

“Hindi na po kailangan ale, hihintayin ko na lang po dito sa labas si Enrique.” tanggi ni Andres sa matandang babae.

“O siya, hindi na kita pipilitin, paano maiwan na muna kita at tatawagin ko lang siya.”

…

“Ric, may naghahanap sa’yo sa labas anak!”

“Sige po nay, lalabas na ako!” sigaw na tugon ni Enrique sa pagtawag ng ina. “Baby, maiwan na muna kita, mukhang sina Crystal at Ethan na ang dumating.” baling naman nito sa nobyo.

“Sige Ric, maliligo lang ako tapos susunod rin ako sa’yo.”

“Okay baby, pero bago ’yon.” mabilis na tugon ni Enrique, na mabilis ring humalik sa mga labi ng heredero.

Naiiling na lamang pinagmasdan ni Timothy, ang nobyong pulis na mayroong malawak na ngiti nang iwan siya nito sa kuwarto.

…

“Anong ginagawa mo dito?” nakakunot-noong tanong ni Enrique sa hindi inaasahang bisitang bumungad sa kanya.

“Puwede ka bang makausap kahit ilang minuto lang.” napayukong tugon ni Andres, sapagkat batid nitong hindi natutuwa ang kakambal sa presensiya niya.

“Sige, sundan mo ako sa likod.” pagpayag ni Enrique at bahagya itong lumayo, para walang makarinig na iba sa kanilang pag-uusapan ng dumating na bisita.

Mabilis namang sumunod si Andres, hanggang sa medyo nakalayo na sila sa bahay ng kakambal.

“Sa totoo n’yan, nung una ay ayaw ko ng idamay ka pa, pero batid kong tama si tatay, kailangan ko ang tulong mo para mailigtas ang mahalagang tao sa buhay ko.” sagot ni Andres sa totoong pakay sa kakambal.

“Si Domingo, tama ako hindi ba?” kumpirma ni Enrique, sa alam nitong tanging taong maaaring gumanti sa kaharap.

“Oo si Domingo nga, pero maiintindihan ko kung ayaw mo.” sagot ni Andres.

“Marunong akong tumanaw ng utang na loob Andres, kaya tutulungan ko kayo ni tatay, pero bago ’yon, kailangan ko munang iuwi sa mansyon si Timothy.” hayag ni Enrique.

“Sa-salamat Enrique, at naiintindihan kita, kung ganun magkita na lang tayo sa bahay ni tatay.”

“Ric, a-anong ginagawa n’yan dito?!” nabalutan ng takot sa mga sandaling iyon si Timothy, nang makilala nito ang lalaking kausap ngayon ng nobyong pulis.

“Ba-baby.” tarantang usal ni Enrique, na ng makabawi’y kaagad na dinulugan ang nobyo.

“A-anong kailangan niya Ric?”

“Baby tumingin nga sa akin, walang kang dapat alalahanin at walang mangyayaring masama sa atin, okay.” pagtitiyak ni Enrique na mabilis ring ikinulong sa mga bisig, ang nobyong nanginginig sa takot sa mga oras na iyon.

“O-okay.” kahit papaano’y pilit na pagpapakalma ni Timothy sa sarili.

“Andres tatawagan na lang kita, kapag papunta na ako, sa ngayon makakaalis ka na.” seryosong baling ni Enrique sa dumating na bisita.

“Sige Enrique, pasensya na rin sa nangyari.” sagot ni Andres na napayuko pa, sapagkat alam nitong ang presensya niya sa mga sandaling ’yon, ang dahilan sa nararamdamang takot ng nobyo ng kakambal.

…

“Ang ibig mong sabihin, kaya napabagsak mo si Senador Zamora ay dahil sa tulong ni kuya Andres?” ’di pa rin makapaniwala si Timothy sa narinig nitong kuwento sa kanya ng nobyo.

“Oo baby, at kaya siya naparito ay para hingin ang tulong ko, nang sa ganun ay mailigtas namin ang kasintahan niya na bihag ngayon ng isa sa mga kakampi ni Senador Zamora.” pagpapatuloy na paliwanag ni Enrique.

“Kawawa naman ang kasintahan n’ya, pero Ric, mapagkakatiwalaan ba siya? Hindi ba s’ya rin ang dumukot sa ating dalawa noon?” simpatiya ni Timothy, ganunman ay  diskumpiyado pa rin ito kay Andres.

“Hindi lang s’ya ang may kagagawan kaya nabihag niya tayo, baby, may kasabwat siya at iyon ay ang madrasta mo.” paglalahad ni Enrique sa ilang katotohanang hindi pa alam ng nobyo.

“What?!” gulat na gulat si Timothy sa nalaman.

“Tama ang narinig mo baby, pero wala ka ng dapat alalahanin pa, ginawan na ng paraan ng daddy mo, para siguradong hindi ka na masasaktan pa ni Violet.”

“Ngayong nasabi mo ’yan, kaya pala magmula nung makauwi ako sa mansyon ilang linggo na ang nakararaan, ni anino lang ni Violet ay ’di ko man lang nakita.” napagtanto ni Timothy.

“Tama na ang tungkol kay Andres at Violet baby, kakatext lang sa akin ni Crystal, malapit na raw silang makarating dito.” pag-iiba ni Enrique sa usapan at baka mapunta pa sa muli na naman niyang pagsisinungaling, kapag nag-usisa ang nobyo sa tunay na nangyari sa madrasta.

At nagtagumpay nga ang binatang pulis na mailihis ang usapan, pagkarinig nito sa naging tugon ni Timothy.

“Kinakabahan pa rin ako Ric.”

“Wala kang dapat alalahanin baby, sino bang hindi magkakagusto sa cute kong baby.” alis ni Enrique sa nararamdamang kaba ng nobyo.

“Bolero! Pero thank you Ric, kahit papaano’y nabawasan ang kaba ko.” ngiting hayag ng heredero.

KABANATA LIX

“Baby, si Crystal ang mommy ni Ethan.” pakilala ni Enrique sa nobyo, sa naging kasintahan noon.

“Nice to meet you Crystal, I’m Timothy.” ngiting pakilala ng heredero sa inaamin nitong maganda at seksing babae.

“Nice to finally meet you Tim, kung alam mo lang, bukambibig ka lagi nitong si Enrique.” nakangiting tugon ni Crystal na kaagad ring tinanggap ang nakalahad na kamay ng bagong kakilala.

“I assumed puro magaganda ang mga nasabi sa’yo ni Ric tungkol sa akin.” ngiting reaksyon ni Timothy sa narinig nito sa magandang babae.

“Don’t worry, lahat na yata ng magagandang salitang pupuwedeng  ilarawan sa’yo nagamit na nitong si Enrique, at sa pagkakakilala ko sa kanya masasabi kong galing lahat iyon sa kanyang puso.” sagot ni Crystal.

“Salamat Crystal, pero puwede bang tama na ang usapan ninyo ng baby ko tungkol sa akin, nakalimutan ninyo yatang nandito ako eh.” napakamot na lamang sa batok ang sumingit na si Enrique, dulot ng hiyang nararamdaman.

“Oops sorry Ric.” sagot ni Crystal, sabay peace sign pang bumaling sa dating nobyo na ngayo’y itinuturing na nitong matalik na kaibigan.

Napangiti na lamang si Timothy habang pinagmamasdan ang dalawa, at kahit pa close ang turingan ng mga ito, wala ni katiting na selos na naramdaman ang heredero sa mga oras na iyon.

Kasunod nun ang pagtatagpo ng mga mata nila ng nobyong pulis, at tila nagkaintindihan sila ni Enrique sa pagitan lamang ng kanilang pagtititigan.

“Mabuti pa’y iwanan ko na muna kayo, sasamahan ko na sa sala si Ethan kasama nila nanay.” paalam ni Enrique sa dalawa.

“Masaya ako para sa inyo.” saad ni Crystal pagkaalis ni Enrique.

“Salamat Crystal, tungkol sa anak ninyo ni Ric, sigurado ka na bang iiwan mo siya dito sa Pilipinas?” sagot ni Timothy, at ’di na rin ito nag-aksaya ng panahon na itanong ang tungkol sa importanteng bagay na iyon sa kausap.

“Oo, sigurado na ako Tim, batid kong sabik rin na makasama ni Ethan ang papa niya, at dapat lang bigyan ko rin ng pagkakataong makasama ni Enrique ang anak namin na hindi nito nagawa sa ilang taong lumipas.”

“Alam na ba nung bata na aalis ka at hindi mo siya isasama?” tanong muli ni Timothy sa kaharap.

“Oo Tim, alam niya ang lahat at pumayag siya, matapos kong sabihing titira siya kasama ng papa n’ya.”

“Mukha ngang masaya siya kasama ng papa niya, pati na ng mga lolo’t lola niya.” usal ni Timothy na ang mga mata’y nakatingin sa direksyon ng batang si Ethan na may malawak na ngiti, habang kalaro ang mag-anak na Valiente.

“At sigurado akong ganun rin ang mararamdaman ng anak ko sa’yo Tim, kahit ngayon lang tayo nagkita at nagkakilala, alam kong hindi mo rin pababayaan si Ethan.” kuha ni Crystal sa isang kamay ng kausap na pinisil rin nito ng marahan.

“Salamat Crystal, asahan mong aalagaan namin ni Ric ang anak ninyo.” pigil ni Timothy ang maiyak, matapos ang mga narinig nito.

“Anak nating tatlo, dahil alam kong sa lalong madaling panahon, papa na rin ang itatawag sa’yo ni Ethan.” pagtatama ni Crystal sa sinabi ni Timothy.

Hindi na nagawa pang pigilan ng heredero ang emosyong nararamdaman, kaya naman naiyak na ito sa mga sandaling iyon.

“Thank you Crystal, sobrang naappreciate ko ang mga sinabi mo, pati na ang lahat ng mga naging tulong mo para sa misyon ni Ric at heto ngayon ipagkakatiwala mo sa amin si Ethan.” saad ni Timothy, habang abala rin ito sa pagpunas sa mga luhang patuloy na naglalandas sa sariling mga mata.

“Walang anuman Tim.” sagot ni Crystal at mabilis nitong niyakap ang bagong kakilala na madaling nakagaanan niya ng loob.

“Crystal, anong ginawa mo sa baby ko?” kunot-noong pag-aaala ng mabilis ring nakalapit na si Enrique, na panaka-nakang tinitignan ang dalawa kanina.

“Geez Ric, okay lang ako.” baling ni Timothy sa nobyo na sinumpong na naman ng pagka-over protective.

“Sigurado ka baby, eh bakit ka umiiyak?” diskumpiyadong tanong ni Enrique.

“Hoy Enrique anong tingin mo sa’kin? Atsaka bakit ko naman paiiyakin itong bago kong kaibigan, hindi ba Tim?” salitang baling ni Crystal sa magkasintahan.

“Oo nga Ric, masaya lang ako na may bago akong kaibigan.” paliwanag ni Timothy.

“Tama na ’yang yakapan ninyo, nagseselos na ako.” nang naliwanagan ay kaagad na bulalas ni Enrique.

“Seryoso ka Ric?!” ’di makapaniwalang napatingin kaagad si Timothy sa nobyong pulis.

“Seryoso ang taong ’yan Tim, ’di na ako magtataka na pati si Ethan pagseselosan niyan balang-araw pagdating sa’yo.” naiiling na saad ni Crystal, pagkatapos nitong humiwalay sa yakapan nila ng bagong kaibigan.

“Syempre baby, dapat sa akin ka lang.” depensa kaagad ni Enrique, na mabilis ring yumakap sa nobyo.

“Mukhang tama ka nga Crystal.” napailing na lamang napatingin si Timothy sa bagong kaibigan, habang tila ayaw parin siyang pakawalan ng nobyong pulis na mistulang batang takot na maagawan ng paboritong laruan.

Matapos na makapag-usap sila ni Crystal, at pakawalan na rin siya ni Enrique, kasama ang dalawa, lumapit na sa kauna-unahang pagkakataon si Timothy sa bibong bata na si Ethan na abala parin sa paglalaro kasama ng dalawang matanda.

“Sige na baby.” pagpapalakas-loob ni Enrique sa nobyo, na alam nitong kinakabahan sa mga oras na iyon.

Natigilan naman sa ginagawang paglalaro ang batang si Ethan, at tsaka napatingin sa estrangherong kasama ng kanyang mama at papa.

“Hi, Ethan.” tanging salitang namutawi kay Timothy na dumoble pa ang kaba, dahil napako sa kanya ang paningin ng bata.

“Hi po tito, gusto po ninyong samahan akong mag-play?” ngiti at magalang na  sagot ng bibong bata.

Lahat ay naghihintay sa magiging sagot ni Timothy, matapos ang naging tanong na iyon ng batang si Ethan. At bago pa nito sagutin ang bata, isa-isang tinignan muna ng heredero ang mga kasama na pare-parehong may mga ngiti sa labi sa mga sandaling iyon, at ng muli itong bumaling sa bibong bata na matiyagang naghihintay ng magiging sagot niya, nakangiti itong tumango at kasunod nun ay ang mga salitang kapareho na ibig sabihin ng pagtanggap niya sa tanong na iyon ni Ethan.

“Oo naman Ethan, gustong mag-play ni tito kasama ka.”

“Yehey!” masayang reaksyon ng batang si Ethan na lalong nagbigay ng ngiti sa mga kasama nito sa tahanang iyon.

…

“Napagod siya sa kakalaro Ric.” may ngiti sa labing saad ni Timothy, na sobrang masaya na mabilis na nakuha ang loob ng batang si Ethan.

“Oo nga baby, mukhang hindi na ako ang paboritong kalaro ng anak natin, eh pati sa pagtulog niya ay sa’yo parin nakadikit.” sang-ayon ni Enrique at napailing pa ito pagkatapos.

“Mukha nga Ric, kung alam mo lang sobrang saya ko ngayon at ’di parin makapaniwalang heto’t gusto rin ako ng anak natin.” dala nga ng sobrang galak ay nangilid rin ang luha sa mga mata ni Timothy.

“Maniwala ka na baby ko, kanino pa ba magmamana ang anak natin kundi sa akin, gaya ko, alam kong unang pagtingin pa lang niya sa’yo kanina, kaagad nitong nakita ang mga nakita ko rin sa’yo noon, na mabuti at mapagmahal kang tao.” maagap na pahid ni Enrique sa luhang nangilid sa mga mata ni Timothy, kasabay rin ng mga salitang galing sa kaibuturan ng kanyang puso.

“Thank you at sobrang mahal kita Ric.” usal ni Timothy sa laman ng kanyang puso’t isipan.

“Mahal rin kita ng sobra baby ko at ako ang dapat na magpasalamat, dahil dumating ka sa buhay ko.” ganti ni Enrique, at dahan-dahang pinaglapit nito ang mga mukha nila ni Timothy, kasunod nga noon ang paglapat muli ng mga labi nila ng pinakamamahal.

KABANATA LX

“Sigurado ka ba talaga baby?”

“Oo Ric, nandito naman sina kuya Ram at kuya Sam, magiging maayos at ligtas kami dito ng anak natin.” muling sagot ni Timothy sa nobyong pulis, na kanina pa paulit-ulit sa mga tanong nito.

“Sige, kung iyan talaga ang gusto mo.” pagpayag na ni Enrique na napabuntong-hininga na lamang.

“Huwag ka ng mag-alala sa amin Ric, ikaw ang mag-iingat at siguraduhin mong ligtas kang makakabalik sa amin ng anak natin.” muling pagtitiyak ng heredero sa nobyo, tsaka paalala nito sa pangako sa kanya ni Enrique.

“Pangako baby, buo akong makakabalik sa’yo, lalo na’t malapit mo ng gamitin ang apelyido ko.” maagap na tugon ni Enrique na mabilis ring nahapit palapit ang katawan ng nobyo.

“Excited na rin akong mangyari iyon daddy, magiging Timothy Valiente na ang pangalan ko, mas seksing pakinggan hindi ba?” patol ni Timothy na napakagat-labi pang tumingala sa nobyong pulis, na nakatakda nitong pakasalan isang taon mula ngayon.

“Damn baby! Hindi lang sexy kundi hot pa, bagay na bagay sa’yo baby ko.” tugon ni Enrique na mabilis tinablan at nag-init sa panunuksong iyon ng heredero, kaya naman sumunod na nagtagpo ang mga labi nila ng mahal.

“Tama na muna daddy, kung gusto mong kaagad na muling matikman ’yan, bilis-bilisan n’yo sa misyon ninyo.” putol ni Timothy sa halikan nila ng nobyo na tila laging sabik sa kanya.

“Baby bitin naman iyon, isa pa please.” pakiusap ni Enrique.

“Ric hinihintay ka na niyan nila kuya Andres, isa pa, kagabi lang nakarami ka na ah.” paalala ni Timothy sa mahilig nitong nobyo.

“Siya panalo ka ngayon, pero pag-uwi ko humanda ka talaga sa ’kin, ikukulong kita sa kuwarto at ihi lang ang pahinga natin.” nakangising pangako ni Enrique.

“Ric!” saway ni Timothy sa tumalikod na nobyo, tsaka natawa na lamang ito ng marinig ang sumunod na malutong na tawa ng pilyong pulis.

…

“Kayo ng bahala sa baby ko at sa anak namin.” habilin ni Enrique sa kambal na mga bodyguards ng heredero.

“Huwag kang mag-alala sa kanila sir, goodluck sa misyon n’yo.” sagot ni Ramuel.

“Salamat Ram, Sam, aalis na ako.” paalam na ni Enrique.

At bago ito tuluyang sumakay sa sasakyan, muli nitong tinignan ang kinaroroonan ni Timothy.

Kinakabahan man sa pag-alis ng nobyong pulis, para sa delikadong misyon, isang pilit na ngiti ang ibinigay ng heredero ng magtama ang mga mata nila ni Enrique.

Isang ngiti rin ang isinukli ng Kapitan, na batid ang kaba sa likod ng pagngiting iyon ni Timothy. At sa puntong iyon, sisiguraduhin ng magaling na pulis na sa susunod na magkikita sila ng mahal, totoong masayang mukha na ang makikita niya sa heredero.

…

“Salamat at narito ka Enrique.” saad ni Andres na pigil ang sariling matuwa, dahil narito ngayon ang kakambal at handang tumulong sa kanya.

“Tsaka na muna ’yan, kapag nailigtas na natin ang nobyo mo.” tugon ni Enrique.

“Tama si Ric, Andres, mabuti pa’y simulan na natin ang magiging plano para sa gagawing nating pagligtas kay Rain.” sali sa usapan ni Fernando, na batid ang tensyon na mayroon parin sa anak na kambal.

At sa lumipas ngang mga oras, pinag-aralan ng mag-aama ang magiging paglusob nila sa kinaroroonan ng hide-out ni Domingo. Bukod sa kanila, ilang pang mga tauhan ni Sergio ang makakasama nilang lulusob mamayang madaling araw, naroon rin si Dante na kasamahan dati ni Andres sa Mafia na itinuring na nitong kapatid.

…

Dumating ang madaling-araw at ang lahat ay handa na sa gagawing pagligtas kay Rain, kasama na ang pagtugis sa pinuno ng Mafia na siyang may hawak sa pobreng binata.

“Mga anak, kasama si Dante, kayong tatlo ang lulusob sa harapan ng bodega, kami naman ng mga tauhan ni Sergio ang bahala sa likuran at sa palibot nitong lugar.”  muling paalala ni Fernando sa kanya-kanyang puwesto sa gagawin nilang paglusob.

“Sige po.” iisang sagot ng tatlong barako.

“Mag-iingat kayo mga anak.” pahabol ni Fernando sa anak na kambal, pati na kay Dante.

“Kayo rin tay.” maagap na sagot ni Andres, tsaka na naunang tumalikod sa mga kasama.

“Magiging maayos kami tay.” paniniguro ni Dante sa matanda, at sinundan na rin nito ang kaibigang si Andres.

“Tama si Dante, tay, walang masamang mangyayari sa amin at pinapangako kong hindi na makakatakas pa si Domingo.” segunda at pangako ni Enrique.

Isang tango ang naging tugon ni Fernando sa binitawan ng bunso sa kanyang anak na kambal, at malaki ang tiwala niya na magiging matagumpay ang kanilang misyon.

…

“Gaya ng plano, Dante, Enrique, kailangang hangga’t maaari hindi kaagad nila matunugan ang presensya natin.” mahinang saad ni Andres habang palapit na silang tatlo sa mismong pintuan ng malaking bodega.

“Copy Andres.” maikling sagot ni Enrique.

“Copy tol, at gaya ng paalala ko naman sa’yo, huminahon ka lang at ’wag mong hayaang mangibabaw ang emosyon mo.” tugon ni Dante at banggit rin sa payo nito sa kaibigan na kilalang-kilala niya.

Sa nasasaksihan ni Enrique sa dalawa’y, tila may bahagi sa kanyang puso’t isipan ang nagtatanong, na ganito rin ba kaya ang turingan nila ng kakambal kung hindi sila nagkahiwalay?

Mabilis na umiling-iling na lamang ang binatang pulis, sapagkat walang puwang ang kanyang mga naisip, mas may importante silang ginagawa ngayon at kailangang buo ang atensyon niya sa kasalukuyang misyon.

Gaya nga ng maganda nilang plano, isa-isa at tahimik na napatumba ng tatlong armadong barako ang mga naunang mga kalaban. Wala ni isa rin sa kanila ang gumamit na ng kanilang mga armas at sandata, naging sapat na ang matipunong pangangatawang taglay ng bawat-isa na eksperto sa manu-manong pakikipaglaban at hinubog na rin ng maraming delikadong misyon sa nakalipas na maraming taon.

Ngunit batid rin ng tatlo na hindi magiging madali ang misyon nilang iyon, lalo pa’t hindi basta-bastang tao ang babangain nila.

“Napasok tayo!” malakas na sigaw ng isa sa mga tauhan ni Domingo.

Mabilis namang nabaril ni Andres ang kalabang iyon, at dun na nga nag-umpisa ang pagpapalitan ng mga putok ng magkabilang panig sa malaking bodegang iyon.

Kaagad na natrimbihan si Domingo ng mga alagad niya, sa sitwasyong nangyayari mismo ngayon, kaya naman…

“Akin na ang mga baril ko, tapos kayong dalawa, idala ninyo sa akin ang putang bihag natin.” malagwang utos ni Domingo.

…

“Sa-saan ninyo a-ako dadalhin?” nanginginig sa takot na tanong ni Rain nang simulang kalagan siya ng dalawang maskuladong lalaki.

“Tumahimik kang puta ka! Kung ayaw mong patahimikin ka nitong malaking kargada ko!” ngising sagot ng isa sa lalaki.

“Hahahaha hanep ka talaga pare, talagang gustong-gusto munang biyakin ang putang ito.” natatawang komento naman ng isa pa.

“Bakit pare ikaw ba hindi? Tang-ina kung hindi lang nagkakaputukan ngayon, papuputukan ko na ang makipot na butas ng putang ito eh hahaha.”

“Aba wala akong sinabi na ayaw ko pare, basta kapag pinayari na ito ni boss, isa ako sa unang titira sa putang iyan.”

Sa mga naririnig ni Rain na usapan ng dalawang hayok na lalaki na abalang kinakalagan ang pagkakatali niya, naluha na lamang ang pobreng binata, at muli’y gaya ng kanyang ginagawa mula pa nung unang araw na madukot siya, tanging sa pagdarasal na lamang sa Diyos ang kinakapitan niya, upang kahit papaano’y mag pag-asa pa na pinanghahawakan siya.

…

“Tay anong balita d’yan sa labas?” pakikipag-usap ni Andres gamit ang isang earphone.

“Napalibutan na namin ang kabuuan nitong bodega, anak, kayo nila Enrique, kamusta kayo?”

“Maayos kami tay, heto’t abala parin kami sa pagpapaputok sa mga tauhan ni Domingo, pero hindi parin namin nakikita si Rain.”

“Magtiwala ka anak, maililigtas natin siya.”

“Sana nga tay.” huling pakikipag-usap ni Andres sa ama, at matapos nun muli nitong binigyang tuon ang pagpapatumba isa-isa sa mga kalaban.

…

“Oops baka gusto mong ibaba ang baril mo Andres, siguro naman nakikita mo kung kanino ngayon nakatutok ang hawak kong baril.” ngisi ni Domingo na ginamit na kasangkapan ang bihag na binata, para makatakas sa sitwasyong mayroon ito ngayon.

“Ibaba ko na ang baril ko, basta pakawalan mo na si Rain.” pagsunod ni Andres sa kagustuhan ng tusong kalaban, ngunit bigay naman nito ng senyas sa kakambal na batid nitong hindi pa alam ni Domingo na naroon at kasama niya.

“Andres oh Andres, bukod sa’yo, alam kong may dalawa ka pang kasama, kung gusto mong hindi sumabog ang bao nitong puta mo, mas mabuti siguro kung gaya mo’y lumantad na sila at ibaba rin ang mga armas na meron sila.” paniniguro ng wais na si Domingo.

Gaya ng muling kagustuhan ng pinuno ng Mafiang dating kinabibilangan, nakikiusap na bumaling ang mga mata ni Andres kina Enrique at Dante.

Inaasahan na ng dalawa ang senaryong ’yon, kaya naman gaya ng pakiusap ni Andres, mabilis na nagpakita sila Dante at Enrique na kaagad ring ibinaba ang mga pag-aaring baril.

“Ngayong sinunod na namin ang lahat ng gusto mo, pakawalan mo na si Rain!” utos ni Andres kay Domingo.

“Madali naman akong kausap, heto’t sa’yo na ang puta mo.” tulak ni Domingo sa bihag na binata. “Iyon ay kung mabubuhay pa siya.” dagdag pa nito, sabay tutok sa hawak na baril patungo sa tumatakbo nang si Rain.

“Bang! Bang! Bang!”

“Huwaaaaaaaaggg!!!”

Sunod-sunod na putok ng mga baril at sigaw ng naluhang si Andres, ang pumailanlang sa loob ng malawak na bodegang iyon.

KABANATA LXI

Tila tinakasan ng kaluluwa si Andres sa mga segundong lumipas, at kasabay ng mga luhang pumatak sa kanyang mga mata na dulot ng sobrang takot ay ang mabilis nitong pagsalo sa natumbang katawan ni Rain.

Sa mga sandali ring iyon, bukod sa katawan ng pobreng binata, bumulagta rin ang katawan ni Domingo dulot naman ng dalawang tama ng baril na galing sa naging alertong sina Enrique at Dante.

“A-andres.” nahihirapang usal ni Rain ng makita ang luhaang mukha ng nobyo.

“Sshhh, hu-huwag ka na munang magsalita babe, nandito na ako at hindi na kita iiwan.” tahan ni Andres sa nobyo.

At habang yakap parin nito ang katawan ni Rain na may tama ng baril, mabilis na binigyang pansin ni Andres ang sugat na natamo ng una.

“Tol malala ba ang tama niya?” nag-alalang tanong ni Dante na mabilis na nadulugan ang kinaroroonan ng dalawa.

“Sa bandang balikat siya tinamaan tol.” maagap na sagot ni Andres. “Magiging maayos lang ang lahat babe.” pangako naman nito sa nobyo.

“Nakausap ko na si tatay, hawak na nila ang lahat ng mga tauhan nitong taong ito, sige na at dalhin na ninyo siya sa ospital.” paalam ni Enrique sa mga kasama, na sa oras rin na iyo’y hawak na ang duguang si Domingo.

“Salamat Enrique.” nabuhayang saad ni Andres at mabilis na nga nitong nabuhat palabas ng bodegang iyon ang katawan ng nobyo, at sa tulong ni Dante, tinungo na nila ang pinakamalapit na ospital.

…

“My God! Salamat at ligtas ka!” mabilis na sinalubong ng mahigpit na yakap ni Timothy ang katawan ng nobyong pulis.

“Syempre tutuparin ko ang pangako ko sa’yo baby, isa pa sobrang sabik na rin akong muling matikman ang mga ito.” sagot ni Enrique at mabilis na nabuhat ang magaang katawan ng nobyo, kasunod ay ang gutom na pag-angkin nito sa mga labi ng heredero.

Walang pagtutol na tinanggap ni Timothy ang mga halik na iyon ng barakong kasintahan, dahil maging siya’y sobrang nananabik na muling maramdaman ang mga bihasang labi na ngayo’y nagpapakasasa sa kanya.

“Dada where are you?”

Ang boses na iyon ng kanilang anak, ang pumutol sa nag-uumpisang mainit na tagpo sa magkasintahan.

“Tuloy na natin baby, titigil rin si Ethan.” nabiting saad ni Enrique.

“Sorry daddy, mag-salsal ka na muna.” asar ni Timothy sa nobyo.

“Baby naman.” tila nalugi ang mukha ni Enrique pagkarinig nito sa nobyo.

“Mamayang gabi na lang Ric, promise babawi ako sa’yo.” pakunswelo ni Timothy na mabilis na humalik sa pisngi ng nabiting pulis, bago puntahan ang anak nilang si Ethan.

…

“Kamusta ang pakiramdam mo babe?” alalang tanong ni Andres sa nobyo na katatapos lang maoperahan.

“Medyo makirot lang itong sugat ko babe, pero maayos na ako.” sagot ni Rain sabay pisil sa kamay ng nobyo na tila ayaw na siyang pakawalan.

“Mabuti naman babe, may itatanong pala ako sayo.” matapos na mapalagay sa maayos ng lagay ng kasintahan ay bigla na lamang naging seryoso ang mukha ni Andres.

“Ano ’yon babe?” biglang kinabahan sa mga sandaling iyon si Rain.

“Mas makirot ba ang sugat mo ngayon, o nung unang may nangyari sa atin sa motel.”

“Andres!” ’di makapaniwalang bulalas ni Rain pagkarinig nito sa pilyong nobyo.

“Bakit babe? Anong masama sa naging tanong ko, eh curious lang naman ako ah?” maang-maangan pa kunwari ng barako kahit pa ang totoo’y pigil nito ang matawa sa nasasaksihan pamumula ng mukha ng kasintahan.

“Ahhhh Andres ang sakit!!!” hiyaw ni Rain na nagpatigil sa kasalukuyang nararamdamang tuwa ng barako.

“Ba-babe anong nangyayari, sa-sandali tatawagan ko si dok.” kinakabahan at tarantang saad ni Andres.

“Ouch! Babe bakit mo ’ko kinurot, te-teka lang wala ng masakit sa’yo?” naguguluhang reaksyon ni Andres.

“Ganti ko ’yon sa kalokohan mo, akala ko pa naman kung ano ng itatanong mo sa akin.” nadismayang tugon ni Rain.

Sa narinig na himig ng kasintahan ay may ideya na sa mga sandaling iyon si Andres, ngunit batid ng binata na masyado pang maaga para dun, isa pa gusto niyang maging mas karapat-dapat na tao para sa kasintahan.

“Sorry na babe.” hinging paumanhin ni Andres na sinserong tumingin sa mukha ng nobyo. “Sige na, magpahinga ka na babe, promise nandito lang ako para bantayan ka.” dagdag pa nito ng mapansin ang antok at pagod sa maamong mukha ni Rain.

…

“Papa!” masayang tawag ni Ethan ng makita ang presensya ni Enrique.

“Hey kiddo, hindi ba matigas ang ulo habang wala ako?” sagot at tanong pabalik ni Enrique na kaagad ring nabuhat ang anak.

“Hindi po papa, behave nga po ako eh, hindi ba dada?” sagot ng bata sa kanyang ama at hingi nito ng suporta sa isa pa nitong tatay.

“Oo behave ang pogi nating anak, Ric, mabuti na lang at hindi nagmana sa’yo.” ngiting sagot ni Timothy sabay biro nito sa nobyong pulis.

“Hey! Goodboy rin kaya ako baby.” depensa kaagad ni Enrique. “Hindi ba son?” baling naman nito sa buhat parin na anak.

“Sorry papa, but dada is right.” maagap na sagot ng bata.

“Kayo mag-dada pinagtulungan n’yo na naman ako, kaya son, lagot ka ngayon kay papa.” napailing na lamang si Enrique, at kasunod nun ay kiniliti nito ang tagiliran ng anak na hawak parin nito.

“Papa ahahha stop it hahahahahaha.”

Nakangiting pinagmamasdan ni Timothy ang dalawang taong pinakamahalaga ngayon sa kanya, at wala na siyang mahihiling pa sa mga oras na iyon, dahil natupad na ang noon pa ma’y tanging hiling niya at ito ang magkaroon ng isang simple ngunit masayang pamilya.

“Tama na iyan Ric at kumain na tayo.” awat ni Timothy pagkalipas ng ilang minutong paglalaro ng kanyang mag-ama.

“Okay baby, common kiddo bago pa magalit si dada.”

“Son, it’s your turn today.” paalala ni Timothy sa anak ng makaupo na ang dalawa.

“Yes po dada.” magalang na sagot ng batang si Ethan.

At habang abala na sa pagdarasal ang kanilang anak, kita sa mga mata nila Enrique at Timothy ang saya at pasasalamat sa Diyos, na heto’t pagkatapos ng lahat ng mga nangyaring pagsubok sa kanilang pag-iibigan, sila parin hanggang sa huli at kasama nila ngayon ang anak nilang si Ethan upang bumuo ng mas matibay, masaya at nagmamahalang pamilya sa darating pang maraming bukas.

KABANATA LXII

“Papa, dada, excited na po akong makilala si granddad.” masayang sabi ni Ethan.

Ang tuwang nararamdaman ng walang muwang na bata’y, kabaligtaran naman ng nararamdaman nila Enrique at Timothy na nasa harapang bahagi ng sasakyan. Sandali pang nagtama ang mata ng magkasintahan, at kapwa batid nila ang kaba at alinlangan ng bawat-isa, habang tinatahak nila ang daan papunta ng mansyon.

“Hindi lang si granddad ang makilala mo mamaya son, nandoon rin si lola Myrna at marami pang iba na alam kong magiging kalaro mo habang nandoon tayo sa mansyon.” sagot na lamang ni Timothy sa anak, na nasa likurang bahagi ng sasakyan, matapos nun ay muli nitong sinulyapan ang seryoso paring mukha ng nagmamanehong si Enrique.

…

“Nandito na sila senorito, nay!” masayang anunsyo ni Laura sa mga kasama, pagkakita nito sa pamilyar na sasakyan ni Enrique.

Dali-dali ngang nagpunta sa labas ang lahat, para salubungin ang mga dumating.

“Tim anak!” naluha sa labis na sayang salubong ni Myrna sa namiss nitong alaga.

“Namiss ko rin kayo nay.” ganting mahigpit na yakap ni Timothy sa pinakamamahal nitong babae, sumunod sa namayapa na nitong ina.

Abala naman sa mga sandaling iyon ang mga mata ng batang si Ethan sa pagtingin sa mga taong unang beses palang nitong makita, habang buhat-buhat siya ng kanyang amang pulis.

“Kegwapong bata, iyan na ba ang apo ko.” kumpirma ni Myrna nang mahagip ng kanyang mga mata ang kasamang bata nila Enrique at Timothy.

“Opo nay, say hello to lola Myrna, son.” sagot ni Enrique at baling nito sa anak.

“Hello po lola, ako po si Ethan.” ngiting sabi at pakilala ng bibong bata.

“Ang cute!!!” tili nila Sonya at Laura.

At sa ilang minutong lumipas, pinagkaguluhan ng mga tauhan sa mansyon, ang bibong si Ethan na napuno rin ng halik ang buong mukha.

“O siya tama na muna ’yan, mabuti pa’y pumasok na tayo sa loob, Laura, Sonya, samahan ninyo ako sa kusina.” putol ni Myrna sa lahat.

“Akin na si Ethan, senorito.” ngiting abot ni Vilma sa batang buhat ni Timothy.

“Sige po tita.” pagpayag ng heredero at bigay nito sa bata.

“Ready ka na ba?” baling ni Timothy sa nobyo, nang sila na lamang ni Enrique ang maiwan sa labas.

“Ready na baby, siguro naman buo pa akong makakalabas, pagkatapos naming mag-usap ng dad mo.” pilit na ngiting sagot ng kinakabahang pulis.

“Magiging maayos lang ang lahat Ric, nagawa mo ngang itakas ako dito sa mansyon.” pagpapalakas-loob at biro ni Timothy sa nobyong pulis.

“At gagawin ko ’yon ng paulit-ulit baby.” maagap na sagot ni Enrique, na maagap ring nahagkan ang mapupulang labi ng heredero.

At sa isang iglap lang, nawala na ang anumang kabang mayroon si Enrique kanina, at magkahawak kamay na rin silang pumasok ni Timothy sa loob ng mansyon.

…

“Dada, masungit ba si granddad?” tanong ng batang si Ethan kay Timothy, na bumasag sa kanina pang katahimikang namamayani sa hapag.

Nababahala namang napatingin sina Enrique at Timothy sa kabisera ng mahabang mesa sa hapag na iyon, kung saan nakaupo si Sergio.

Pigil naman ni Sergio ang paglabas ng ngiti sa kanyang mga labi, at nanatili lamang ang seryosong ayos ng kanyang mukha habang patuloy ito sa pagkain ng tanghalian.

“Son, hindi ba paborito mo ang mga ito, gusto mo bang subuan ka ni dada?” lihis na lamang ni Timothy sa tanong kanina ng anak.

“Yes po dada.” masayang sang-ayon ng bibong bata, na nakalimutan na ang naging tanong nito sa ama.

Ilang minuto pa nga ang lumipas, hanggang sa naunang tumayo si Sergio sa hapag na iyon.

“Enrique, samahan mo ako sa opisina ko, pagkatapos mo riyan.” bago tuluyang umalis, binalingan ni Sergio ang nobyong pulis ng kanyang heredero.

“Sige po.” maikling tugon ni Enrique.

“Sigurado ka bang ayaw mo, na samahan kita.” ’di maiwasang pag-aalala ni Timothy para sa nobyo.

“Hindi na baby, isa pa magagalit ang dad mo, at baka isipin pa nun nagtatago ako sa likod mo.” siguradong sagot ni Enrique.

“Kung ganun ito na lang, pampagoodluck.”

Bago pa maitanong ni Enrique kung anong ibig sabihin ni Timothy, naramdaman na lamang nito sa kanyang mga labi, ang mga labi ng nobyo.

“Ang sarap naman ng pa-goodluck na iyon baby, baka puwedeng makahingi ng isa pa.”   ngisi ni Enrique, pagkahiwalay ng kanilang mga labi ng heredero.

“Mamaya na yung iba pa Ric, mabuti pa sundan mo na si dad sa opisina, at mamaya hihintayin kita sa kuwarto natin.” napailing na sagot ni Timothy.

“Eh paano ang cute na asungot na anak natin?” paniniguro ng mahilig na pulis.

“Ric! Huwag mo ngang tawagin na ganun ang anak natin.” nadismayang saway ng heredero sa nobyo.

“Baby sorry na, promise ’di ko na uulitin.” kinakabahang kaagad na hingi ng tawad ni Enrique.

“Siguraduhin mo lang, tandaan mo puwedeng-puwede ko pang ibalik itong sing-sing na bigay mo.” pananakot na sagot ni Timothy.

Ang pananakot na iyon ng heredero’y, ibayong takot nga ang idinulot kay Enrique, kaya naman mabilis nitong niyakap ng mahigpit si Timothy.

“Hindi baby, hinding-hindi ako papayag na mawala ka pa sa akin, hindi ko kakayanin.” saad pa ng Kapitan habang yakap-yakap parin ang heredero.

Sa puntong iyon, batid ni Timothy na tila nasobrahan ang naging panakot nito sa nobyong pulis. Kaya lang naman niya ito nagawa’y, dahil sobrang nadismaya ito kanina sa narinig kay Enrique.

“Sorry rin Ric, biro ko lang naman iyon, hindi ko kasi nagustuhan ang sinabi mo kanina sa anak natin.”

“Naiintindihan ko baby, promise hindi na kailanman iyon mauulit.” maagap na tugon ni Enrique at ng humiwalay sila sa yakapan ni Timothy, mabilis nitong muling pinagtagpo ang mga labi nila ng mahal.

“Mahiya nga kayo sa bata.” boses ng isang tao na kararating lamang, na kaagad tinakpan ang mga mata ng batang si Ethan gamit ang isa nitong kamay.

“Lumayo ka sa anak ko.” seryosong banta ni Enrique sa dumating na lalaki.

“Ric.” alalang pagpapakalma ni Timothy sa tila galit na nobyo.

“Aba, talagang mayabang ang pulis patolang ito ah, hindi ka pa nga asawa ni Tim ganyan ka na kung umasta, alamin mo kung saan ka lulugar.” patol ni Oliver sa galit na pulis.

“Puwede bang tumigil na kayong dalawa! Iwanan ninyo kami dito ng anak ko, kung ayaw ninyong tumigil.” nainis ng bulyaw ni Timothy sa dalawang barako.

“Sorry na baby.” “Sorry na bunso.” halos sabay na tugon nila Enrique at Oliver.

Sa nangyari nga’y nagkatinginan muli ang dalawang barako, si Oliver na nakangising tumingin kay Enrique. Samantalang napakunot-noo at naguguluhang napatingin si Enrique kay Oliver.

“Kalimutan mo na ang lahat ng mga nasabi ko noong naglaban tayo, kapatid ko si Timothy dahil adopted brother niya ako.” paliwanag ni Oliver sa naguguluhan pa ring pulis.

“Ma-mabuti naman.” nakahinga ng maluwag at naliwanagan na sa mga oras na iyon si Enrique.

“Ako si uncle Oli, ikaw young man anong pangalan mo?” ngiting pakilala ni Oliver sa batid nitong anak ng magaling na pulis.

“Ako po si Ethan, uncle Oli.” ngiting sagot na pakilala ng bibong bata.

“May mga toys akong binili para sa’yo Ethan, gusto mo bang samahan si uncle para makita ang mga iyon?”

Sandaling napatingin ang bibong bata sa mga magulang, at ng makitang tumango ang mga ito sa kanya.

“Opo uncle Oli.” masayang sagot ng batang si Ethan.

“Paano maiwan ko na kayong dalawa, nga pala Enrique kapag pinaiyak mo pa uli si bunso, bukod kay papa, ako ang makakalaban mo.” paalam ni Oliver sa dalawa at banta nito sa magaling na pulis.

“Kilalang-kilala ko si kuya Oli, at sa tingin ko kaya ka galit sa kanya ay dahil pinagselosan mo siya, tama ako no?” huli ni Timothy sa nobyong pulis.

“Sa taong ’yon, ako magseselos? Malabo ’yon, eh alam ko naman na patay na patay ka sa akin baby.” kaila ni Enrique bagkus ay yabang na sagot nito.

“Mukhang tama si kuya, mayabang na pulis ka nga Ric.” nangingiti at naiiling na saad ng heredero.

“Hindi pagyayabang ang pagsasabi ng totoo baby, napatunayan ko na iyon kapag inuungol mo ang pangalan ko kapag paulit-ulit kitang kinakan-”

“Ric, ang bastos mo talaga!” putol ni Timothy sa kahalayang sasabihin ng pilyong nobyo.

“Hahahaha! Tama na baby.” natutuwa at natatawang sangga ni Enrique sa mga hampas na ibinibigay sa kanya ng muli’y nainis niyang heredero.

KABANATA LXIII

Ilang minuto lang ang lumipas, matapos na iwanan siya ni Enrique na pumunta na sa opisina ng kanyang ama, nagulat na lamang si Timothy ng maramdaman ang biglang pagyakap sa kanya ng mahigpit ng isang tao.

“Nakakainis ka friend!” sumbat ng naiiyak na si Kurt, habang mahigpit parin nitong yakap ang kaibigan.

“Sorry na friend.” pagpapakalma ni Timothy sa namiss nitong kaibigan at aminado ang heredero na malaki ang kanyang kasalanan, dulot ng bigla na lamang niyang pag-alis ng walang paalam ilang buwan na ang nakararaan.

“Hindi sapat ang sorry lang friend, dito ako matutulog sa mansyon at dapat magkatabi tayo mamaya.” kondisyon ni Kurt na tumahan na at humiwalay na rin sa yakapan nila ng kaibigan.

“Iyon lang pala friend, sobrang namiss kita.”

“Namiss rin kita friend, sobra, at marami kang kailangang ipaliwanag sa akin.”

“Promise friend ikukuwento ko ang lahat, si Aries hindi mo ba kasama?”

“Kasama ko siya at pati na rin si Eduard, alam mo naman friend masyado akong maganda at takot iyon na may ibang dumikit na lalaki sa akin.” sagot at pagyayabang pa ni Kurt.

“Hindi ka pa rin nagbabago friend, oo nga pala nandito sa mansyon si kuya, kaya umayos ka at baka magselos na naman ang seloso mong boyfriend.”

“Talaga nandito si papa Oli?! Friend kalimutan mo nang boyfriend ko si Aries, single na pala ako ngayon, kaya available na ako para sa hot mong kuya.” nangingiting reaksyon ni Kurt dahil sa kanyang nalaman.

“Sira ka talaga.” napailing na lamang ang heredero sa kalokohan ng matalik nitong kaibigan.

…

“Tol mauna ka ng pumasok, sasagutin ko lang ito.” saad ni Eduard.

“Sige tol, sunod ka kaagad.” sagot ni Aries.

Nang makitang nakapasok na sa loob ng mansyon ang kaibigan, itinago na ni Eduard sa kanyang bulsa ang pag-aaring cellphone na naging alibi nito para sandaling iwanan siya ng kaibigan at para mapuntahan ang isa pa nitong pakay sa mansyon.

…

“Bakit ka nandito?!” gulat na reaksyon ni Chris, pagkakita nito sa taong kasama niya ngayon sa sariling kuwarto.

“Hindi mo ba ako namiss? Ako kasi hindi ka na naalis sa isip ko mula nung gabing may mangyari sa ’tin.” imbes na sagutin ang tanong na iyon ng kaharap, pinili ni Eduard na ipagtapat ang gumugulo sa kanyang isipan sa nakalipas na mga buwan.

“Isang beses lang na nangyari iyon, kaya nga tinawag iyong One night stand, atsaka walang ibig sabihin ang nangyari sa gabing iyon, na pareho nating alam na dulot lang ng alak dahil pareho tayong lasing nun.” ’di binigyang pansin ni Chris ang mga narinig, sa halip ay giit nitong walang kahulugan ang namagitan sa kanila noon ng kausap.

“Kung wala lang ’yon, siguro naman wala lang rin kung hahalikan kita ngayon.” subok ni Eduard, na mabilis na naitulak sa pader ang katawan ni Chris, sabay lapit nito sa kanyang mukha sa mukha ng huli.

“A-anong gagawin mo?” nautal sa kabang tanong ni Chris.

“Hahalikan ka.” ngising sagot ni Eduard sabay lapit pa lalo sa kanyang mukha.

Wala ng nagawa pa si Chris kung hindi ang ipikit ang kanyang mga mata para hintayin ang paglalapit ng mga labi nila ni Eduard, pero taliwas sa kanyang inaasahan, walang  mga labing lumapat sa kanyang mga labi.

Sa naging reaksyon ni Chris, sobrang natuwa si Eduard, dahil batid nitong gaya niya’y may tiyansang may nararamdaman rin para sa kanya ang una.

“Ayokong gawin natin iyon na hindi ka kumportable, pupunta ako sa Sabado sa bar kung saan nagsimula ang nangyari sa atin noon, hihintayin kita.” hayag ni Eduard bago ito lumabas at iwanan si Chris.

Pagkaalis ni Eduard, napahawak na lamang sa kanyang mga labi si Chris at napangiti na lamang ito pagkatapos.

…

“Sino bang kausap mo tol at tagal mo naman.” baling ni Aries pagkakita nito sa kaibigan.

“Secret tol.” nangingiting sagot ni Eduard. “Welcome back Tim, namiss ka namin.” baling naman nito sa namiss nitong isa pang kaibigan.

“Salamat Ed, namiss ko rin kayo, mamaya may mga ipakikilala ako sa inyo.” ngiting sagot ni Timothy.

…

“Inaasahan kong wala pang alam si Tim sa mga sikretong gawain ko?” simula ni Sergio sa usapan nila ni Enrique.

“Wala pa sir, at wala akong balak na sabihin ang tungkol dun.” sagot ng Kapitan.

“Mabuti kung ganun, alam kong may iba ka pang gustong pag-usapan natin, sabihin mo na dahil may lakad pa ako maya-maya.” bigay ni Sergio ng permiso sa kaharap.

“Pumayag na si Tim na pakasalan ako, gusto kong hingin ang permiso n’yo para masimulan na namin ang paghahanda para  sa araw na iyon.” tumbok kaagad ni Enrique sa dahilan kung bakit nandito sila ngayon sa mansyon.

“Hahahaha! Bilib talaga ako sa’yo Enrique, hindi ka na nag-aksaya pa ng panahon at gusto mo na kaagad matali sa’yo ang heredero ko. Bueno, ibinibigay ko ang bendisyon ko para mapakasalan mo si Tim, may iba ka pa bang gustong sabihin?”

“Meron pa sir, gusto namin ni Tim na bumukod na kaagad at tumira sa probinsya.”

“Sa bagay na ’yan ay tutol ako, hindi pa ako handang malayo ang anak ko sa akin, pero ’pag kasal na kayo, malaya na kayo kung saan man ninyo nais na bumuo ng pamilya.” maagap na sagot ni Sergio.

“Naiintindihan ko, pero ang ibig sabihin din nun magiging madalas ang pagpunta namin ng anak ko dito sa mansyon, at batid kong ayaw ninyo sa bata dahil apo rin siya ng naging kaaway n’yong si Wilfredo.”

“Nagkakamali ka Enrique, sa katunayan magaan ang loob ko sa bata at gusto kong naririto rin ang apo ko, mali yata ang pagkakaintidi mo sa sinabing kong hindi ko gustong umalis muna sa mansyon si Tim, ang ibig kong sabihin payag akong nandito rin kayong mga mahal niya at kasamang maninirahan sa mansyon.” mahabang paliwanag ni Sergio.

Inaamin ni Enrique na sobrang nagulat ito at ’di makapaniwala sa mga narinig kay Sergio, at sobrang nagpapasalamat ang Kapitan na tanggap rin ng ama ng nobyo pati na ang kanilang anak.

“Salamat sir.”

“Nakakapanibago ka Enrique, tama na ang pagtawag sa akin ng ‘sir’, mula ngayon sanayin mo ng tawagin akong dad, buti pa ang anak ninyo ni Tim granddad na ang tawag sa akin na lolo niya.” tapik ni Sergio sa balikat ng magiging manugang.

“Okay dad.” masayang sagot ni Enrique.

KABANATA LXIV

“Sigurado ka na ba anak?” paninigurong tanong ni Fernando sa panganay na anak.

“Kung sasagutin ko ng tapat ang tanong mo tay, hindi pa… pero kailangan ko ng itama ang mga pagkakamali ko, at uumpisahan ko ’yon sa paghingi ng kapatawaran sa kanya.” pilit na ngiting sagot ni Andres.

“Papaano si Rain?” habol pang tanong ni Fernando sa anak.

“Para sa kanya itong gagawin ko tay, ang pinakaimportante ngayon ay alam kong magiging ligtas at maayos na siya kahit pa wala na ako sa tabi niya.” huling sagot ni Andres sa ama, tsaka na ito sumakay sa sasakyan para puntahan ang kanyang sadya sa araw na iyon.

Sa pag-alis ni Andres, ang tanging nagawa na lamang ni Fernando ay sundan ng tingin ang papalayong sasakyang lulan ang panganay nito sa kambal.

…

“May anak ka na kuya Oli? Bakit?! Akala ko ba ako lang ang mahal mo?” emote ni Kurt,  pagkakita nitong may kargang bata ang kuya ng matalik nitong kaibigan.

“Hahahaha! Hindi ka pa rin nagbabago, Kurt, palabiro ka pa rin.” natatawang reaksyon ni Oliver.

“Umayos ka nga friend.” saway ni Timothy sa kaibigan, sabay senyas nitong may iba  na silang kasama sa mga oras na ’yon.

Ang kilig at sayang nararamdaman ni Kurt pagkakita nito sa kanyang ultimate crush ay mabilis na napalitan ng kaba, pagkakita naman nito sa seryosong mukha ng nobyong si Aries.

“Ang harot mo kasi.” pahabol na bulong ni Timothy sa batid nitong kinakabahan ngayong kaibigan.

“Lagot ako mamaya friend, siguradong sex na naman ang kapalit para mawala ang pagseselos ng kaibigan mong ’yon.” bulong pabalik ni Kurt.

“Sino sila, Tim?” pagtatanong ni Eduard, na dahilan na rin nito upang malinawagan ang katabi nitong si Aries na nagpipigil ng nararamdamang selos.

“Siya si Kuya Oliver, at ang batang karga naman niya ay si Ethan, anak ko.” sagot at rebelasyon ni Timothy sa mga kaibigan.

“What?!” tili ni Kurt.

“Ha?” naguguluhang reaksyon ni Eduard.

“Tama ba ang rinig ko?!” naguguluhang ring si Aries.

“Tim, maiwan muna namin kayo ni Ethan.” singit ni Oliver, na batid ang sitwasyong mayroon ang kapatid.

Isang tango ang naging sagot ni Timothy sa kanyang kuya, bago muling bumaling sa mga kaibigang naguguluhan parin sa mga sandaling iyon.

“Inaasahan kong ganyan ang magiging reaksyon ninyo, sige ikukuwento ko ang lahat ng mga nangyari mula sa umpisa.” sagot ni Timothy, at ang kasunod nga noon ang pagbabahagi nito sa mga kaibigan, sa mga nangyari magmula nang pumasok sa kanyang buhay, ang nagpanggap na hardinerong si Miguel na ang tunay na pangalan ay Enrique at isang police undercover.

…

Matapos na maikuwento ni Timothy ang lahat, sabay-sabay na niyakap siya nila Kurt, Aries at Eduard.

“Sorry kung wala ako sa mga panahong kailangan mo ako friend, sorry.” paumanhin ng naiiyak paring si Kurt.

“Okay lang ’yon friend, wala kang kasalanan.” alo sa kaibigan nang naiyak na ring heredero.

“Naiintindihan namin at iginagalang ang naging desisyon mo Tim, basta lagi mong tatandaan na nandito lagi kami kung kailangan mo ng karamay at ng makakausap.” hayag ni Eduard sabay tapik nito sa balikat, sa taong minsa’y naging espeyal sa kanyang puso.

“Salamat Ed.” ngiting sagot ni Timothy.

“Tama si Eduard, mga kaibigan mo kami Tim, kaya palagi kaming nasa likod mo, lalong-lalo na itong bebeh kong iyakin.” sang-ayon ni Aries at biro pa nito para tumahan na ang nobyo.

Matapos ang iyakan, napunta ang usapan ng magkakabigan tungkol sa mag-amang Enrique at Ethan.

“Handa ka na ba friend, sa pagbuo ninyo ng sariling pamilya?” unang nagtanong ay si Kurt.

“Nung una friend sobra ang kaba ko, lalo na’t baka ayaw sa akin nung bata, pero sa unang araw palang ay mabilis na nakuha ko ang loob niya, at siguro dahil na rin sa mahabang panahon na mag-isa lang ako dito sa mansyon, gawa ng kahit na nagkaroon ako ng kapatid sa katauhan ni kuya Oli, hindi naman kami nagkasama ng matagal dahil halos sa Russia na siya tumira, kaya sa tanong mo kung handa na ba ako, oo ang sagot ko dahil sigurado akong magkatuwang kami ni Ric sa pagbuo ng sarili naming pamilya.” mahabang sagot ni Timothy na banaag sa mukha ang labis na saya sa mga sandaling iyon.

“Naniniwala ako sa’yo friend.” natutuwang saad ni Kurt, na masaya para sa kaibigan na muli rin nitong niyakap ng mahigpit. “Iba talaga kapag laging nadidiligan, at bilang kabayaran mo sa pag-iwan sa akin, magsabi ka ng totoo, malaki ba ang batuta ni mamang pulis?” dagdag pang bulong nito sa heredero.

“Ba’t namumula ka Tim? Beh ano namang kalokohan ang ginawa mo?” komento ni Aries pagkakita nito sa itsura ng heredero.

“May itinanong lang ako kay friend, beh, ’wag kang mag-alala, hindi ko ikinuwento sa kanya na nagpatsupa ka sa akin sa library last month, oops.” baling ni Kurt sa nobyo at kunwari’y ’di nito sinasadyang madulas ang kanyang dila.

Sa nangyari nga’y bukod kay Timothy, namumula na rin ang mukha ni Aries na kapwa kagagawan ng pilyong si Kurt.

“Hahahahaha! Hanep tol! Nagawa mo ’yon? hindi ka ba natakot na baka may makahuli sa inyo?” natatawang komento ni Eduard na hawak pa ang tiyan sa mga oras na ’yon.

“Kung makatawa tayo papa Ed, wagas ah, baka gusto mong ikuwento ko sa kanila ang nakita ko sa bar?” ngising asong baling ni Kurt sa tawang-tawang kaibigan.

“Kurt walang ganyanan, nilibre na kita hindi ba?” mabilis na paalala ng tumigil na sa kakatawang si Eduard, sa kaibigang saksi sa ginawa nila ni Chris sa isang bar.

“Oo nga pala, sige safe parin ang sikreto mo, basta balitaan mo kapag naging kayo na.” sagot ni Kurt pero kondisyon naman nito.

“Oo ba, mabuti na lang pala at pumayag kaagad ako na ilibre kita noon.” napailing na lamang si Eduard.

“Balik tayo sa’yo friend, ano ng sagot mo sa tanong ko?” ngising baling ni Kurt sa kaibigan.

“Oo na! Mahaba at mataba siya!” sigaw na bulalas ni Timothy, para tumigil na ang pilyong kaibigan.

“I knew it! Ang suwerte mo friend! Ikaw na talaga!” napatalon sa sobrang tuwang reaksyon ni Kurt.

“Ang saya ninyo ah!” nakangiting lumapit sa kinaroroonan ng tatlo, ang kalalabas lang na si Enrique na galing sa opisina ni Sergio.

“Sobrang saya nga namin papa Ric, heto nga’t may ikinuwento sa akin si friend tungkol sa’yo.” nakangiti at mabilis na hayag ni Kurt, habang papalit-palit ito ng tingin sa kaibigan at sa nobyo nitong pulis.

“Kurt.” mahinang saway ni Timothy sabay pinandilatan ng tingin ang pilyong kaibigan.

“Mukhang gusto kong malaman ang ikinuwento sa’yo ng baby ko, Kurt, ano ba yon?”

Sa narinig na tawag ng pulis sa matalik na kaibigan, tila bulateng nakuryente ang katawan ni Kurt dulot ng labis na kilig.

“Ihhhhhhh! Ang sweet mo naman papa Ric!”

“Salamat, Kurt, pero hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, anong naikwento sa’yo ng baby ko?” ngiting isinukli ni Enrique sa batid nitong matalik na kaibigan ng mahal, samantalang pagtango naman ang ibinigay nito sa dalawa pang bisitang lalaki na ang katumbas ay ang pagbati nito sa mga presensya nila, bago ito umupo sa tabi ng heredero.

“Ang sabi ni friend papa Ric, malaki at mataba raw ang pag-aari mong batuta.” mabilis na sagot ni Kurt, kahit pa batid nito ang matalim na ipinupukol na tingin sa kanya ng kaibigan.

“Pfft.” pigil ni Enrique na bumulanghit sa pagtawa, dahil batid nitong ibang batuta ang napag-usapan ng magkaibigan.

Samantalang pigil rin nila Aries at Eduard ang matawa, para hindi na lalo pang mahiya ang kaibigan, dulot ng pang-aasar ng kasama nilang si Kurt.

“Subukan mong tumawa, alam mo kung paano ako magalit.” maagap na baling sa katabi ng namumulang si Timothy.

“Sa tingin ko, naikwento na sa inyo ng baby ko ang tungkol sa amin, kaya umaasa ako na sana, ituring na rin ninyo ako magmula ngayon bilang bago ninyong kaibigan.” pag-iiba sa usapan ni Enrique, na takot na baka hindi na naman makaiskor kapag tuluyang nagalit ang heredero.

“Ay bet ko ’yan papa Ric, kaya ikaw beh umayos ka, dahil kapag sinaktan mo ako, mabilis kitang ipapahuli sa kaibigan kong pulis.” masayang tugon ni Kurt, at mabilis nitong biro sa nobyo.

“Beh naman, ikaw nga itong lagi akong sinasaktan, isa pa, matagal na akong nakulong, mula ng ikulong mo ako diyan sa puso mo.” mabilis na sagot ni Aries na kaagad ring nakaisip na banat para sa nobyo.

“Ihhhh! Binabawi ko na ang nasabi kong sweet ka papa Ric, mas sweet sa’yo itong bebeh ko.” kilig na kilig na reaksyon ni Kurt na sumiksik pa lalo sa nobyo.

“Ikinagagalak namin na maging kaibigan ang katulad ninyo, sir. At sana sa hinaharap, makasama kita sa misyon kapag naging isang alagad na rin ako ng batas.” saludo ni Eduard sa bago at nirerespetong kaibigan.

At gaya nga ng kanyang inaasahan, lahat ng mga kasama ay napatingin sa kanya pagkatapos.

“Tama ang narinig ninyo guys, hindi na ninyo ako makakasama next year sa uni, dahil sa Baguio na ako mag-aaral, para tuparin ang pangako ko sa nawawala kong tatay at sundin ang yapak niya bilang isang pulis.” paliwanag ni Eduard sa mga kaibigan.

“Ngayon palang alam kong matutupad mo ang pangarap mong maging isang alagad ng batas. Kaya hihintayin ko ang araw na ’yon Eduard.” bigay suporta at suludo pabalik ni Enrique sa bagong kaibigan.

“Salamat sir.” masayang sagot ni Eduard.

“Mamimiss ka namin Ed, at alam kong magiging isa kang pulis, isang mabuti at matapang na alagad ng batas.” pigil na maluhang saad ni Timothy at mabilis itong lumapit para yakapin ang mamimiss nitong mabuting kaibigan.

“Papa Ed support kaming lahat sa pangarap mo.” naiyak ring si Kurt na sunod na yumakap sa kaibigan.

“Tol mamimiss ka namin, pero masaya kami na sisimulan mo ng tuparin ang pangarap mo.” huling yumakap ay si Aries, na magkahalong lungkot at saya ang nararamdaman sa paghihiwalay nila ng landas ng matalik na kaibigan.

“Salamat sa suporta n’yo guys, tama na ang drama, hindi ba narito tayo dahil sa pag-uwi na sa wakas ni Tim.” mabilis na pahid ni Eduard sa luhang namuo sa magkabilang gilid ng kanyang mga mata, at paalala nito sa dahilan ng pagbisita nila sa mansyon.

At sumunod nga ang masayang salo-salo sa gabing iyon sa malaking mansyon, lalo na ng inanunsyo ng magkasintahang Enrique at Timothy ang tungkol sa napakasunduang petsa ng kanilang kasal.

KABANATA LXV

Gabi na ng makarating si Andres sa tapat ng mansyon ng mga Valdez, at ang presenya niya ay kaagad nalaman ng mga tauhan ni Sergio na nakakalat sa palibot ng nasabing mansyon.

“Wala akong masamang intensyon sa pagpunta ko rito, gusto ko lang makausap si senorito.” maagap na hayag ni Andres na kaagad itinaas ang dalawang mga kamay.

Naging alerto naman ang mga tauhan ni Sergio, at ang isa sa kanila na si Samuel ay mabilis na natawagan ang namumuno sa kanila.

…

Ilang minuto matapos na makapagpaalam ang tatlong kaibigan, naiwan sa sala ang magkasintahang sina Enrique at Timothy.

“Umamin ka Ric, anong ginawa mo’t napapayag mo si Kurt na hindi maiwan dito sa mansyon?” huli ni Timothy sa wais na nobyo.

“Simple lang baby, sinabi ko lang na nabitin ka kanina sa batuta ko.” ngising sagot ni Enrique.

“Ric!” ’di makapaniwalang bulalas ng heredero, na mabilis na nakakuha ng ibabatong unan sa pilyong pulis.

Maagap namang nakatayo ang natatawang si Enrique, na handa anumang oras para saluhin at iwasan ang mga unang galing sa muli’y nainis na naman nitong nobyo.

“Tim, hihiramin ko lang si Enrique.” bungad ni Oliver na pumutol sa asaran ng dalawa.

Napatingin nga ang magkasintahan sa pumasok na si Oliver. Sa panig ni Enrique ay kaagad nitong nabatid na importante ang nais ng kuya ng heredero nang magtama ang kanilang mga mata. Samantalang nagtatanong man sa kung anong nais ng kapatid, ang nagawa na lamang ni Timothy ay pagmasdan ang dalawang kasama na sa wari nito’y nakakaintindihan sa pagitan lamang ng kanilang pagtititigan.

“Babalik rin ako kaagad.” paalam ni Enrique na mabilis na nakalapit sa kinaroroonan ng nobyo, na mabilis rin nitong nahalikan sa noo.

“Okay.” naisagot na lamang ni Timothy, na walang nagawa kundi sundan ng tingin ang papalabas na anyo ng dalawang barako.

…

“Anong ibig sabihin nito, Andres?” seryosong tanong kaagad ni Enrique, pagkakita nito sa presensya ng kakambal.

“Gusto ko lang makausap si senorito.” tugon ni Andres na diretsong tumingin sa mga mata ng kapatid.

“Kung anumang gusto mong sabihin sa kanya, kalimutan mo na lang.” balewala ni Enrique sa nais ng kausap at payo rin nito.

“Hihingi lang ako ng tawad sa kanya, bago ang pagsuko ko sa’yo.” lahad na lamang ni Andres, matapos ang narinig na pagtutol ng kapatid sa kanyang kagustuhan.

“Huwag mong sabihing papayag ka Enrique, mabuti pa’y arestuhin mo na lang ang gagong ’yan, bago ko pa siya mapatay.” sali ni Oliver sa usapan ng dalawa, nang mapansin nitong natigilan ang Kapitan.

“Pasensya na Andres, sa ngayon hindi pa handa si Tim na makaharap ka, pero kung nakahanda ka ng sumuko, pagbibigyan kita sa bagay na ’yon.” naisatinig na lamang ni Enrique.

“Naiintindihan ko, sige, arestuhin mo na ako.” tanggap ni Andres sa sagot ng kaharap at pagsuko na rin nito.

Matapos ang narinig, kumuha kaagad ng posas ang Kapitan sa kanyang sasakyan. At kasunod nga nun, ang pagposas nito sa mga braso ng kakambal.

“Oliver, ikaw ng bahalang magpaliwanag kay Tim.” hinging tulong ni Enrique, bago nito paandarin ang sasakyan papunta ng presinto.

“Sige.” tipid na sagot ni Oliver.

…

Habang tinatahak ng kambal ang daan papunta sa presinto, walang kaalam-alam ang mga ito sa nakaambang na panganib na naghihintay sa kanila.

…

“Kinakabahan ako kuya.” ’di malaman ni Timothy kung bakit biglang namayani sa kanya ang sobrang kaba, matapos na madulas sa kanyang kamay ang hawak na baso.

“Tim, huminahon ka nga, magaling na pulis ang pakakasalan mo, kaya ligtas siyang makakabalik sa inyo ni Ethan.” payo ni Oliver sa ’di mapakaling kapatid.

“Tawagin ko kaya?” kausap ni Timothy sa kapatid.

“Tim, abala iyon sa pagmamaneho, mamaya muna tawagin, wala pang isang oras sigurado akong iyon pa kaagad ang tatawag sa’yo.”

“Tama ka kuya, nahawa lang siguro ako sa mga pamahiin ni nanay.” tugon ni Timothy na kahit papaano’y kumalma na.

Ngunit, pagkalipas pa ng eksaktong isang oras…

“Kuya, hindi ko makontak si Ric, baka may masama ng nangyari sa kanya.” dumoble na sa mga sandaling iyon ang kabang  nararamdaman ng heredero.

“Bunso kumalma ka muna, sige tatawag na ako sa presinto nila.” tahan ni Oliver sa kapatid, tsaka mabilis na tinawagan ang numero ng pinakamalapit na istasyon ng pulis.

“Anong sabi kuya?” malagwang tanong sa kapatid ng kinakabahang paring heredero.

“Hindi pa sila nakarating sa presinto.” aming sagot ni Oliver.

“A-ang ibig bang sabihin…” putol ni Timothy sa kanyang mga naisip, na nanghihina ring napaupo sa sofa pagkatapos.

“Tim, ’wag ka munang mag-isip ng negatibo ’kay? Sabayan mo si kuya, inhale… exhale… inhale… exhale.” muling pagpapakalma ni Oliver sa batid nitong tuliro ng kapatid. “Ganyan nga bunso, sige ituloy mo lang iyan, gigisingin ko lang sandali si nay Myrna para masamahan ka.”

…

Samantala, sa kinaroroonan nila Enrique at Andres.

“Sa tantiya mo, mga ilan sila Andres?” baling ni Enrique sa katabi, na gaya nito’y abala sa pagyuko, upang makaiwas sa mga nagpapaulan ng mga bala sa kanilang kinalalagyang sasakyan.

“Hindi siguro bababa sa sampu.” mabilis na sigaw na sagot ni Andres sa kapatid.

“Gaya mo, ganun rin ang tantiya ko. Alam kong kaya mong kalagan ang posas sa mga braso mo ng hindi nangangailangan ng susi, isa lang ang baril ko sa ngayon, kukuha ako ng tiyempo para makaganti ng putok sa kanila, sa ganung paraan makakalabas ako at makakakuha ng extra pang baril na magagamit nating pareho. Kaya mo bang makaiwas sa ilan pang bala?” bahagi ni Enrique ng kanyang plano sa kasama.

“Iyon lang pala, sisiw lang ’yon. Enrique… mag-iingat ka.” maagap na sagot ni Andres at alala nito sa kapatid.

Gaya nga ng plano ng magaling na Kapitan,  maingat at matagumpay itong nakakuha ng tiyempo at sa ginawa nitong pagganti ng putok sa mga kalaban, dalawa kaagad ang napatumba nito. Lalo pang naging maingat ang sumunod na hakbang ni Captain Valiente, na ligtas ring nakalabas ng sasakyan.

Dala ng pag-aalala ni Andres sa kakambal, maging ito’y kumuha na ng tiyempo para makababa ng sasakyan. At gaya ng kapatid, ligtas rin itong nakababa.

“Delikado ang gagawin mo Enrique, icover mo ako, ako ng bahalang kumuha sa mga armas sa bunker.” suhestiyon ni Andres sa kapatid.

“Hindi, kargo kita dahil ihahatid pa kita ng ligtas sa presinto. Mabuti pa’y ako ang icover mo.” ’di sang-ayon sagot ng Kapitan.

“Nasisiraan ka ba!” naibulalas na lamang ni Enrique, na mabilis na pinaputukan ang mga kalaban, habang tila walang takot na pumunta sa bunker ng sasakyan ang kasama nitong si Andres.

“You’re welcome.” nakangising sagot naman ni Andres, na matagumpay na nakuha ang isang bag na naglalaman ng mga extrang armas.

“Baliw ka nga.” napailing na lamang si Enrique at sa pagkakataong iyon, nagpapasalamat ito na walang nangyaring masama sa kapatid.

“Paano Enrique, gaya lang nun dati ng tambangan kayo ng mga tauhan ni Domingo?” baling ni Andres sa kapatid, na sa puntong iyon ay may hawak ng baril sa magkabilang mga kamay kagaya ng kakambal.

“I-ikaw ’yon?!” nagulat ma’y, kaagad bumalik sa ala-ala ni Enrique ang nangyaring pananambang sa kanila noon, habang pabalik sila ng mansyon, pati na ang nakamaskarang lalaki na tumulong sa kanila.

“Oo, nabalitaan ko kasi kay Dante na plano na ni Domingo na idispatya ang tagapagmana ni Sergio, at alam kong batid mong naging baliw rin ako kay senorito, kaya ginawa ko rin ang lahat para maging ligtas siya.” amin ni Andres at kuwento rin nito.

“Kung ganun maraming salamat Andres, nga pala nakadalawa na ako.” tugon at habol na yabang pa ni Enrique.

“Kung ganun, hahabulin ko ang lamang mo.” ngisi at ’di papatalong balik ni Andres.

At sa mga minuto ngang lumipas, nagpaligsahan ang kambal sa dami ng mapapatumba nilang mga kalaban.

Sa kabilang panig naman, si Benjie na nagpupuyos sa galit, dahil ni isa sa kanila ng mga kasama ay wala pa kahit na daplis lang ang naibigay sa dalawa lang nilang kalaban.

“Huwag n’yong titigilan! Patayin ninyo ang mga tarantadong ’yan!” sigaw na utos ni Benjie sa tatlo na lamang na natirang kasamahan. “Hayup ka Andres! Hindi matatapos ang gabing ’to na hindi kayo pinaglalamayan ng kapatid mo.”

…

“May ideya ka na ba Andres kung sino ang mga kalaban natin?” baling ni Enrique sa katabi, na kagaya nito’y wala paring tigil na nakikipagpalitan ng putok sa mga kalaban.

“Oo Enrique, isa sa natitira pang kalaban natin ay si Benjie, na tanging nakaligtas sa mga tumambang sa inyo noon.”

“Tanda ko ’yon, siya yung nakaligtas sakay ng isang kotse.” pagbabalik-tanaw ng Kapitan.

“Nagkakamali ka Enrique, nasundan ko ang lider nila at napatay ko rin pagkatapos. Ang tinutukoy ko ngayon ay nagpanggap lang na napuruhan, at dahil buong akala nating lahat ay patay na talaga. Siya rin ang naging susi para malaman nila Domingo, kasama na ako, kung sino ka ba talaga.” pagtatama at lahad ni Andres.

“Kung ganun, hindi rin pala siya basta-basta.” tugon ni Enrique na lalo pang nag-ingat, bunsod ng mga nalaman nito sa kapatid.

…

“Sasama ako kuya.” tangka pang sunod ni Timothy sa paalis na kapatid.

“Tim, masyadong delikado, ’wag kang mag-alala babalitaan kaagad kita, sige na kailangan ko ng magmadali ng sa ganun ay makatulong ako, kung sakali ngang nasa peligro sila.” maagap na tanggi ni Oliver sa kagustuhan ng kapatid.

“Si-sige kuya, mag-iingat ka.” talong tugon ni Timothy.

…

“Nalintikan na! Kakaunti na lang ang natitirang bala ko.” bahagi ni Andres sa kakambal.

“Shit! Iilan na lang rin ang natira sa akin.” saad pabalik rin Enrique. “Masyadong delikado kung magtatagal pa tayo dito sa gilid ng sasakyan, mabuti pa’y icover natin ang isa’t-isa, at sa malapit na punong ’yon na muna tayo pansamantala.” suhestiyon pa ng Kapitan.

“Sige, pagbilang ko ng tatlo sabay tayong gaganti ng putok sa kanila.” pagpayag ni Andres, “Isa…  Dalawa…  Tatlo.” matapos nga ang pagbilang na iyon ni Andres, pinaputukan nila ng kakambal ang kanilang mga kalaban, kasabay rin ng paglayo nila sa kinaroroonan ng sasakyan.

Kagaya ng dalawa lang nilang kalaban, sa pangunguna ni Benjie, pinaulanan rin nila ng bala ang magkapatid. Ngunit muli’y, bigo parin sila na matamaan sa pamamagitan ng kanilang mga baril ang madulas nilang kalaban.

Samantala, matagumpay man na nailagan ng kambal ang maraming balang galing sa kanilang mga kalaban. Isang malakas na pagsabog ang sumunod na nangyari, at ito’y dulot ng sasakyan gamit mismo ng magkapatid.

Sa lakas nga ng pagsabog, tumilapon ang dalawa at ang isa sa kanila’y nabagok ang ulo sa malaking batong naroon.

“A-andrei! Gu-gumising ka kapatid ko!” yugyog ni Andres sa kapatid, na wala ng malay sa mga sandaling ’yon. “Andrei! Hi-hindi… hindi ka pupuwedeng mamatay! Tang-ina!” nanlulumot luhaang pakiusap pa nito, habang hawak na rin nito ang duguang ulo ng kakambal.

Sinamantala naman ng kabilang panig ang nangyari sa magkapatid, at mabilis ng lumapit ang mga ito sa kinaroroonan ng dalawa, para makasigurong matutuluyan na nila ang madulas na mga kalaban.

“Andrei… kapatid ko, maraming nagmamahal sa’yo kaya kumapit ka lang, sisiguraduhin ni kuya na magiging ligtas ka.” pilit na ngiting kausap ni Andres sa batid nitong lumalaban pang kapatid, matapos na may maramdaman pa itong pulso sa wala paring malay na kakambal.

At gaya ng pangako ni Andres sa kapatid, gamit ang dalawang baril sa magkabila nitong mga kamay, sabayang nakipagputukan ito sa apat pang palapit na  mga kalaban, habang ginagawa rin nito ang lahat para hindi matamaan ang walang malay na katawan ni Enrique na nasa kanyang likuran.

Matapos nga ang nakakabinging mga putok ng baril sa lugar, sumunod ang nakakabinging katamikan sa gabing iyon.

“Pa-paalam… ka-kapatid k-ko….” huli at hirap na hirap na salitang binitawan ni Andres, bago ito duguang humandusay katabi ng wala paring malay na kakambal.

KABANATA LXVI

“Anong sabi ng kuya mo, anak?” alalang tanong ni Myrna sa alaga.

“Na-nay si Ric…” ’di natapos na tugon ng heredero, sapagkat nag-uunahan ng lumabas ang masaganang luha sa mga mata nito.

“Anak.” alalang turan ng matanda tsaka mabilis na niyakap ang itinuring na anak, na wala paring tigil sa pag-iyak. “Tahan na anak, nandito lang ako.” dagdag pa ni Myrna, habang patuloy nitong hinahagod ang likod ng yakap parin nitong heredero.

Nang mahimasmasan ang heredero, ikinuwento na nito sa nanay-nanayan ang mga nalaman nito sa kapatid.

…

Sa ospital.

“Mga anak, lumaban kayo dahil maraming nagmamahal sa inyo.” luhaan habang kinakausap ni Fernando ang anak na kambal, na parehong nasa kritikal na kalagayan.

’Di nga nagtagal ay isa-isa ng nagsidatingan ang mga nagmamahal sa magkapatid.

“Kuya.” tanging naisatinig ng luhaang si Timothy, na mabilis na yumakap sa kapatid matapos makita ang kalagayan ng nobyong pulis, na puno ng iba’t-ibang aparato sa mukha, bukod pa sa may benda rin ito sa ulo.

“Bunso, magpakatatag ka, alam kong lalaban si Enrique, dahil pinakaayaw niya ang makita kang malungkot at umiiyak.” sukli ni Oliver sa mahigpit na yakap ng kapatid at pagpapalakas rin nito ng loob.

“Oo kuya, hindi ako aalis sa tabi niya, para ako ang unang bubungad sa kanya pagkagising niya.” punas ng emosyonal na heredero sa kanyang mga luha, at paulit-ulit nitong itinatak sa kanyang isip na babalik sa kanya ang pinakamamahal.

Sa katabing silid naman ng Kapitan.

“Andres, pakiusap lumaban ka, nawala na si nanay, hindi ko na kakayanin kung mawawala ka rin sa akin.” walang-tigil sa pagluhang pakiusap ni Rain, sa lalaking naging daan para humaba pa kahit papaano ang buhay ng kanyang ina.

“Isipin mo na lang Rain, na masamang damo si utol, kaya hindi siya basta-basta mamamatay. Mahal niya talaga ang pulis na kakambal, at nagawa nitong gawing panangga ang buong katawan, makasiguro lang ito na hindi na madadagdagan pa ang natamong sugat ng kapatid.” biro at kuwento ng emosyonal ring si Dante.

“Tama ka Dante, madalas nga niyang ikuwento sa akin ang tungkol kay Andrei at kung gaano ito nagsisisi sa mga nagawa niya sa kakambal pati na sa nobyo nito. At alam ko na ngayon ang kanyang dahilan, kung bakit bigla siyang nakipaghiwalay sa akin kahapon, dahil handa na siyang sumuko at sa kapatid pa niya mismo.” sang-ayon at kuwento pabalik ni Rain, na magkahalong lungkot at saya ang nadarama sa mga naalala patungkol sa nobyo.

“Naligaw man noon ng landas si utol, parehong alam ng mga tunay na nakakakilala sa kanya na may mabuti rin siyang puso.” saad ni Dante, habang patuloy nitong pinagmamasdan ang wala paring malay na kaibigan na kapatid na rin kung kanyang ituring.

…

Makalipas ang dalawang linggo….

“Ric dali na, isubo mo na ito.” pakiusap ni Timothy sa nobyo.

“Ayoko baby, ’yung kiss ko muna.” parang batang tanggi ni Enrique.

Napailing man, muli namang pinagbigyan ng heredero ang kagustuhan ng pilyong pulis.

“Bitin naman iyon baby.” reklamo ni Enrique  dahil mabilis na humiwalay ang mga labi nila ng heredero.

“Ric, ubusin mo na ito please, para makabawi ka kaagad ng lakas.” muling pakiusap ni Timothy, at muli’y lapit ng hawak nitong kutsara na may lamang sopas, papunta sa bibig ng makulit na pulis.

Sumunod na rin kaagad si Enrique sa kagustuhan ng mahal, hanggang sa naubos nito ang isang mangkok ng sopas.

“Hayaan mo na lang diyan sa mesa, baby, halika sa tabi ko.” pigil ni Enrique sa paalis sanang heredero.

“Bakit, gusto mong ikiss ulit kita no?” biro ni Timothy, na tumabi naman kaagad at pinagbigyan ang hiling ng nobyong pulis.

“Bukod dun baby, gusto kong magpahinga ka rin. Sorry at pinag-alala kita at heto ngayon, halos wala ka ring tulog at pahinga maasikaso lang ako.” tugon at paumanhin ni Enrique, kasabay ng paghaplos nito sa nawalan ng siglang mukha ng nobyo.

“Wala kang dapat ihingi ng sorry Ric, sobra-sobra nga ang pasasalamat ko sa Diyos at ligtas ka na at masaya rin ako na alagaan ka.” maagap na sagot ni Timothy, na napapikit ng mga mata pagkatapos, para lalong damhin ang kamay ng nobyo na nasa kanyang mukha.

“Mahal na mahal kita, baby.” usal ni Enrique, kasunod nito’y ang mga halik na iginawad niya sa palibot ng pagod at nakapikit paring mukha ng heredero.

’Di na napigil pa ni Timothy ang maluha, matapos ang mga halik na ibinigay ng lalaking kanyang pinakamamahal.

“Sobrang mahal na mahal rin kita, Police Captain Enrique Valiente.” saad ng heredero at mabilis nitong pinaghinang ang mga labi nila ng nobyong pulis.

…

“Kumain ka muna Rain, baka ikaw naman ang magkasakit.” alalang turan ni Fernando, pagkapasok nito sa kuwarto ng wala paring malay na anak.

“Ayos lang po ako tito, wala rin po akong gana.” magalang na tanggi ni Rain sa ama ng nobyo.

“Siya, ikaw ang bahala, pero kapag nagutom ka, may pagkain dito sa mesa.” walang nagawang tugon ni Fernando, at minabuti nitong ilapag na lamang sa mesang naroon ang pagkaing tinaggihan ng binata. “Sige, maiwan ko muna kayo ni Andres.” dagdag na paalam pa ng matanda.

…

Matapos iwan ang kuwarto ng anak na si Andres, sa kuwarto naman ng mayroon ng malay na anak sunod na nagtungo si Fernando. At pagkarating nito sa tapat ng pinto ng kuwarto kung saan naroon ang anak na pulis, kumatok na ang matanda para ipaalam ang kanyang presensya.

Natigil naman ang harutan ng magkasintahan, matapos nilang marinig ang ingay na nanggagaling sa may pinto.

“Ric, baka sila friend na ’yan.” hila ni Timothy sa sariling kamay, na ayaw pakawalan ng nobyo.

“Tsk istorbo naman, hindi pa nga ako nagsawa na amoy-amuyin ka.” reklamo ng pulis na mahigpit paring hawak ang kamay ng heredero.

“Seryoso ka?! Eh ilang oras na kaya tayong nakahiga, dali na Ric, paano kung hindi pala sina friend ang nasa labas?”

“Sige na, panalo ka ngayon baby, humanda ka talaga sa’kin kapag nakabawi na ako ng lakas.” pinakawalan na ni Enrique ang kamay ng nobyo, ngunit nakangisi rin itong nagbanta pagkatapos.

“Sorry daddy, pero matatagalan pa iyon.” ngising asar pabalik naman ni Timothy, bago nito pagbuksan ang nasa labas.

Sa naging biro ng nobyo, napangiti na lamang si Enrique. At ng mahagip ng mga mata nito ang rosaryong nasa gilid ng kama, na batid nitong pag-aari ng heredero, napausal ito ng pasasalamat sa Diyos sa ikalawang buhay na ipinagkaloob sa kanya.

…

“Gising ba si Enrique, hijo?” ngiting bungad ni Fernando, sa nobyo ng anak na bumati sa kanya pagbukas ng pinto.

“Opo tito, pasok po kayo.” magalang na sagot ni Timothy, sabay bukas ng tuluyan sa pinto.

“Salamat hijo.”

At sabay ngang lumapit ang dalawa, sa nakahiga parin sa kamang si Enrique.

“Lalabas muna ako, Ric. Tito maiwan ko na po muna kayo.” paalam ng heredero sa dalawa.

“Sige baby.” pagpayag ni Enrique, na batid ang naging kilos ng nobyo.

“Salamat hijo.” sagot naman ni Fernando.

Nang sila na lamang ng anak ang maiwan, ipinaalam na ni Fernando ang sadya nito sa anak.

“Alam ko na wala akong karapatan na ipakiusap ito sa’yo anak, pero kakapalan ko na ang mukha ko. Sana anak kahit sandali’y, mabisita mo si Andres.”

“Tay, hindi na po ninyo kailangan pang ipakiusap iyon sa akin, bukal sa loob ko pong gagawin iyon.” nakangiting saad ni Enrique.

“Sa-salamat anak.” masayang reaksyon ni Fernando.

“Walang anuman tay, puwede po bang mayakap ko kayo?”

“Ikagagalak ko iyon, anak.” nakangiting tugon ni Fernando, na mabilis na niyakap ang bunso sa anak na kambal.

KABANATA LXVII

“Baby, hindi mo kailangan na samahan pa ako, mamaya darating dito si tatay at siya na lang ang kasabay ko papunta sa kuwarto ni Andres.” alalang saad ni Enrique, sapagkat sa isipan nito’y hindi pa handa ang nobyo para makita ang kakambal.

“Okay lang Ric, mas gusto kong samahan ka, bukod dun gusto ko rin mismong dalawin si kuya Andres.” pagtitiyak ni Timothy na kaagad nabatid ang pag-aalala ng nobyong pulis.

“Kung ganun baby, ikaw ang masususod.” pagpayag na ng Kapitan.

At ilang minuto pa nga ang lumipas, kasama ng nobyo na siyang gumagabay sa kanyang wheelchair kung saan siya nakaupo, at ng amang si Fernando, pinuntahan na ni Enrique sa unang pagkakataon ang kakambal na sa kasalukuyan ay wala paring malay.

…

“Rain, may gustong bumisita kay Andres.” tawag ng pansin ni Fernando sa nobyo ng anak na ginawa ng bahay ang apat na sulok ng kuwartong iyon.

“Uhm tuloy kayo.” tugon ni Rain, matapos makabawi sa pagtitig sa dalawang taong hindi nito inaasahang dadalaw sa nakaratay parin nitong nobyo.

Sa nakitang mukhang mayroon ang binatang nagbabantay sa wala paring malay na kakambal ng nobyong pulis, bahagyang nagulat pa si Timothy sa dahilang malaki ang pagkakahawig nila ng ’di pa niya kilalang lalaki. Batid rin ng heredero na kagaya niya’y ganun rin ang naging reaksyon ng lalaki, at matapos na makabawi sa pagkagulat, sunod na nakaramdam ng pagkaawa si Timothy para sa binata. Kita kasi nito ang malungkot na mukha ng lalaki, bukod pa sa namumula at magang mga matang meron rin ito. Ang lungkot at tila walang pag-asang kasalukuyang nararamdaman ng binatang kaharap nila ngayon ni Enrique ay pamilyar na pamilyar na pakiramdam kay Timothy, sapagkat ilang linggo rin na ganoon ang kanyang naranasan sa mga panahong nakikipaglaban pa kay kamatayan ang nobyong pulis.

“Halika na baby.” lingon ni Enrique sa nobyong natigilan sa pag-alalay sa kanya.

Isang tango ang naging sagot ni Timothy sa nobyong pulis, at kasunod nga nun ang tuluyang paglapit nila sa kinaroroonan ng wala paring malay na si Andres

“Ano ng lagay niya?” kaagad na tanong ni Enrique ng matabihan na nila ang nobyo ng kapatid.

“He-heto… hi-hindi ko parin alam kung magigising pa siya.” tugon ni Rain na pigil ang sariling emosyon, ngunit muli’y bigo dahil tila walang kapaguran muling naglandas ang mga pinipigil nitong mga luha.

“Malakas at matapang si utol, tiwala lang, alam kong babalik siya para sa’yo.” pagpapalakas-loob ni Enrique sa emosyonal na kasintahan ng kapatid.

“Sa-sana nga.” pilit na ngiting sagot ni Rain, na maliit man ang posibilidad na pinanghahawakan magigising muli ang nobyong si Andres, umaasa parin ito sa katiting na pag-asang iyon.

“Tiwala lang at ipagpatuloy mo lang ang pagdarasal sa kanya, kasama mo kami nila Ric at ni tito, walang imposible pagdating sa Diyos.” simpatya ni Timothy at abot nito sa pag-aaring panyo sa luhaang lalaki.

“Salamat, salamat sa inyo.” tanggap ni Rain sa panyo ng heredero at sa oras ring iyon, tila bigla itong nabuhayan sa nalamang hindi ito nag-iisang nagdarasal para sa ikaliligtas ng nobyo.

…

Isang linggo pa ang lumipas at pinayagan ng makalabas ng ospital si Enrique, samantalang katulad parin ng dati at nananatiling wala paring malay ang kakambal nitong si Andres.

…

“Papa! Dada!” masaya at mabilis na sinalubong ng batang si Ethan ang mga magulang na kadarating palang mula sa ospital.

“Son, careful, hindi pa magaling na magaling ang papa mo.” paalala ni Timothy sa anak.

“Opo dada, but can I hug papa na?”

“Oo naman anak.” si Enrique na ang sumagot sa tanong na iyon ng kanilang anak.

Pigil ni Timothy ang maiyak sa tagpong iyon ng kanyang mag-ama, nakalimutan nga pala nito na hindi lang siya ang nasaktan at natakot noong nag-aagaw buhay ang mahal.

“Si papa lang ba ang may hug, eh paano naman si dada?” biro ni Timothy sa anak.

Mabilis namang humiwalay si Ethan sa yakapan nila ng amang si Enrique, at sunod na mabilis na niyakap ang amang si Timothy.

“Namiss ka namin ng papa mo, anak, sorry at hindi ka kasi puwedeng dumalaw sa amin sa ospital.” saad ni Timothy habang kayakap nito ang anak.

“It’s alright dada, Uncle Oli took care of me naman, also explained to me everything.” tugon ng matalinong bata.

“I’m proud of you son, pareho kami ng dada mo, hayaan mo babawi kami sa’yo.” nakangiting saad ni Enrique.

…

“Kamusta na ang lagay ni Andres?” tanong ni Sergio sa kaharap.

“Ganun parin dad, walang kasiguraduhan kung magigising pa siya.” tugon ni Enrique sa kausap. Matapos ang hapunan nila kanina ay heto’t nandirito ito sa opisina ng ama ng mapapangasawa.

“I see, marahil ay nagtatanong ka kung bakit kita pinatawag.” simula ni Sergio sa nais nito sa Kapitan. “Tatapatin na kita ang totoo niyan ay may gusto akong ipropose sa’yo.” pagpapatuloy nito.

“Diretsuhin na po ninyo ako dad.” naguguluhan may, tumbok na kaagad ni Enrique sa nais ng kaharap.

“Sige Enrique, ipapagamot ko sa ibang bansa ang kakambal mong si Andres, bukod pa sa hindi ko na siya sisingilin sa atraso niya sa anak ko, kapalit ang pagsali mo sa Mafia.”

Hindi inaasahan ni Enrique ang narinig nito sa kausap, kaya naman ibayong gulat ang naging reaksyon nito pagkatapos.

“Dad, alam niyong hindi ko magagawa ang hinihingi ninyo, akala ko ba’y ayaw ninyong malaman ni Tim ang tungkol sa bagay na iyon?” sagot ni Enrique ng makabawi at paalala rin nito sa kausap.

“Sabi ko na nga ba iyan ang isasagot mo, sige na makakalabas ka na, may gusto ring kumausap sa iyo paglabas mo.” napailing na lamang si Sergio sa naging sagot ng kaharap, at tinapos na rin nito ang pag-uusap nila ng Kapitan.

“Sorry dad, sige lalabas na ako.” yukong sagot ni Enrique sa ama ng nobyo at paalam na nito.

…

“Tay?” napakunot-noo si Enrique nang ang amang si Fernando ang bumungad sa kanya pagkalabas nito sa opisina ni Sergio.

“Magpapaalam lang ako sa iyo anak, ngayong araw mismo kasi ang lipad namin ng kapatid mo papunta ng Amerika, doon na siya ipapagamot.” paliwanag ni Fernando sa halata nitong nagugulumihanang anak.

“Te-teka lang po tay, papaano ang magiging gastos para dun?” naguguluhan paring tanong ni Enrique.

“Sagot na lahat iyon ng magiging biyenan mo, at walang kapalit ang pagtulong niya, pero hula ko’y iba ang napag-usapan ninyo, tama ba ako?” nakangiting sagot ni Fernando at kumpirma rin nito sa anak.

“Tama po kayo, tay.” napailing na lamang si Enrique na nakahinga na ng maluwag, sapagkat tinanggihan man nito kanina ang alok ni Sergio, may bahagi sa isip at puso nito ang gustong tanggapin ang pagkakataong iyon para sa ikabubuti ng kalagayan ng kakambal.

“Maloko talaga si Sergio, pero mabuti siyang tao anak. Paano, aalis na ako hijo para kaagad na kaming makaalis ng kapatid mo.”

“Sige po tay, kayo munang bahala kay kuya at balitaan ninyo ako palagi.”

“Oo anak, ’wag kang mag-alala dalawa kami ni Rain na laging magbabantay kay Andres, ikaw magpagaling ka rin ng tuluyan.” pagtitiyak ni Fernando sa anak na  may kaagapay pang tungkod, na mabilis rin nitong niyakap ng mahigpit.

“Opo tay, kapag gumaling na ako ng tuluyan, kaming tatlo ng anak namin ni Tim ang pupunta sa inyo nila kuya.” tugon at ganting yakap ni Enrique sa ama.

KABANATA LXVIII

Sa mga sumunod na araw na lumipas, sa probinsiya sa Quezon nanatili ang magkasintahang Enrique at Timothy kasama ng anak nilang si Ethan. At wala pang isang buwan ang pananatili nila sa probinsya, tuluyan ng gumaling at nakapaglakad na ng maayos ang Kapitan.

“Paano baby? Humanda ka na mamayang gabi, dahil magaling na sa wakas si daddy.” bulong ni Enrique sa heredero na abala sa mga sandaling iyon sa paghahanda ng kanilang almusal.

“Ric! Umayos ka nga, baka marinig ka ng anak natin.” saway kaagad ni Timothy sa pilyong nobyo, sabay tingin rin nito sa kanilang anak na nasa hapag at malapit lang sa kusina kung saan naroon sila ng nobyo.

“Baby, busy ang anak natin sa gadget niya, bakit hindi mo ba namiss si junior?” tugon lang ni Enrique, tsaka sunod na ikiniskis ang namumukol na sa tigas na malaking sandata sa matambok na pang-upo ng nobyo.

“Alam mong sobrang namiss ko rin iyan, pero umayos ka na muna daddy, para matapos na ako sa pagluluto.” pigil ni Timothy sa literal na malaking tuksong sumusundot sa kanyang likod.

“Damn baby, lalo pang nagalit si junior, o sige titigil na ako, pero mamayang gabi walang tigil ang gagawin kong pagbayo sa’yo.” pagsuko ni Enrique na humirit pa ng biro sa huli.

Nangingiti at naiiling na lamang pinagmasdan ni Timothy ang pagtalikod sa kanya ng nobyo, na sinamahan na sa hapag ang kanilang anak.

…

Matapos ang kanilang agahan, kaagad ng gumawa ng paraan ang tigang na pulis para masolo na muna nito ang heredero.

…

“Oh nay, tay! Pasok po kayo, tatawagan ko lang si Ric.” gulat na reaksyon ni Timothy pagkakita sa mga magulang ng nobyong pulis na ’di nito inaasahang darating.

“Sige Tim.” ngiting sagot ni Lupe at kasama ng kabiyak ay sumunod naman kaagad ang mga ito papasok sa loob.

…

“Biglaan naman yata baby, ano raw sabi at biglaan ang pamamasyal nila tatay?” kunwari’y nagulat at walang-ideyang tanong pabalik ni Enrique sa nobyo.

“Sigurado kang hindi ikaw ang may kagagawan kaya nandito sila nanay?” duda at huli ng heredero sa nobyong pulis.

“Bakit ko naman gagawin ’yon baby?” tanggi ni Enrique sa diskupiyadong kaharap na mariin ring tumititig sa kanya. “Mabuti pa’y samahan na natin sila nanay, para malaman na natin kung bakit sila naparito.” pag-iiba pa ng Kapitan, bago tuluyang mabuko ang ginawa nitong kalokohan.

…

“Biglaan yata ang pamamasyal ninyo, tay?” baling kaagad ni Enrique sa ama na kakuntsaba rin nito.

“Eh kasi ang tatay mo-.” naputol na sagot ni Lupe, dahil sa biglaang pagsagot rin ng asawa.

“Namiss namin si Ethan anak, kaya Tim gusto sana namin ng nanay mo na sa amin na muna kahit isang linggo lang ang apo namin.” paliwanag ni Pepe at hinging pahintulot nito sa nobyo ng anak.

Hindi naman nakaligtas kay Lupe ang mga naging kilos ng kanyang mag-ama, at mabilis na nabatid ng ginang ang ginawang kuntsabahan ng dalawa.

“Kung iyon po ang gusto ninyo, sige po.” pagpayag ni Timothy sa nais ng mga lolo’t lola ng kanilang anak.

“Salamat Tim.” ngiting sagot ni Pepe at makahulugang tumingin sa anak na nagpipigil na mangiti sa mga oras na iyon.

…

“Wala pang isang oras, pero namimiss ko na kaagad ang makulit na anak natin.” labas ng saloobin ni Timothy, na ang ulo’y nasa mga hita ng nobyong pulis, habang nasa sala sila sa hapong iyon at abala sa panonood ng telebisyon

Hindi naman maiwasang makonsensya ni Enrique matapos ang narinig, kaya naman natigilan ito sa ginagawang paghaplos sa malambot na buhok ng kasintahan.

“Hayaan na muna natin si Ethan kila nanay, baby, para na rin makapagpahinga ka.” naisagot na lamang ni Enrique.

“Gusto kong maniwala sa sinabi mo Ric, pero kilala kita, sigurado akong ikaw naman ang papagod sa akin.” napailing na lamang ang heredero, dahil muling bumalik sa kanya ang ginawa ng pilyong nobyo kaninang umaga.

“Ibang pagod naman ang tinutukoy mo baby, magkasamang sarap at pagod ang gagawin natin mamaya, o kaya naman dahil sa solo na natin ang isa’t isa, kung gusto mo ay ngayon na mismo.” ngising saad ni Enrique at matamang tumingin sa maamong mukha ng nobyo na nasa kanyang kandungan.

Nakipagtitigan naman ang heredero ng mapako ang paningin sa kanya ng nobyong pulis, at namalayan na lamang nito ang dahan-dahan paglapit ng mukha ni Enrique papunta sa kanyang mukha.

Hindi na nga nag-aksaya pa ng pagkakataon si Enrique at kasunod nga nito ang pagtatagpo ng kanilang mga labi ng heredero.

Nagsimula sa marahang halikan, hanggang sa naging marubdob at gutom ang ginawang pag-angkin ng tigang na barakong pulis sa malambot at matatamis na mga labi ng kasintahan. At nang mangawit sa kanilang posisyon, mabilis nitong naisalampak paharap sa kanya ang magaan at maliit na katawan ni Timothy.

WARNING!!! R18 Naglalaman ng mga eksenang hindi angkop sa mga bata.

Sa posisyon nila ngayon ni Enrique, ramdam na ng heredero sa kanyang pang-upo ang dambuhala at matigas na laman ng nobyong pulis. At dahil tama naman ang nobyo sa sinabi nitong solo nila ngayon ang isa’t-isa, bukod pa sa mahigit isang buwan rin itong nananabik na muling may mangyari sa kanila, tuluyan ng pinakawalan ni Timothy ang pagpipigil sa sarili at ang tanging nais na lamang sa mga oras na iyon ay maibsan na kaagad ang uhaw na tanging ang nobyong pulis lamang ang makakapawi.

Inaamin ni Enrique na hindi nito inaasahan ang matapang na hakbang na ginagawa ngayon ni Timothy, at lalo pang nagningas ang pagnanasa ng barakong pulis, habang patuloy sa pagkiskis ang malambot at matambok na puwet ng heredero sa kanyang galit na galit na dambuhalang alaga na natatakpan pa ng suot nitong manipis na salawal.

“Baby!” nabiting bulalas ng barakong pulis, dahil sa biglaang pag-alis ng heredero sa kanyang kandungan.

“Kung gusto mong magpatuloy tayo daddy, ipikit mo muna ang mga mata mo.” pagpapasabik ni Timothy na may naisip rin na plano, para lalong mabaliw ang tigang na nobyo.

“Damn baby! Humanda ka talaga sa akin mamaya.” banta ng nabitin at nagpipigil na si Enrique.

“Sorry not sorry daddy, ano pipikit ka ba o gusto mo na lang na sumakit iyang puson mo?” ngising sagot pabalik ng heredero.

“Syempre ayoko baby, sige na pipikit na.” mabilis na tugon ni Enrique at talima nito sa utos ng nobyo.

Ngiting tagumpay naman si Timothy, na gaya ng kanyang inaasahan ay napasunod nito ang nobyong pulis.

“’Wag kang sisilip daddy, don’t worry sigurado akong magugustuhan mo ang mga gagawin natin.” bulong ni Timothy sa tenga ni Enrique, na sa puntong iyon ay muling nakabalik sa kandungan ng nobyong pulis, tsaka mabilis rin nitong nalagyan ng piring ang mga mata.

“Fuck!” mahinang mura ng barakong pulis, nang muling umindayog ang malambot at matambok na puwet ng heredero sa kanyang galit at tayung-tayo ng malaking sawa na gustong-gusto ng kumawala sa mga sandaling iyon.

“Gusto mo ba itong ginagawa ko daddy?” bulong muli ni Timothy sa tenga ng nobyo.

“Gustong-gusto baby, ituloy mo lang iyan.” maagap na tugon ni Enrique na ibayong sarap ang tinatamasa sa kasalukuyan.

“Wala na ako sa mood Ric, magsalsal ka na lang.” biglang saad ni Timothy na muli’y kaagad na umalis sa kandungan ng tigang na pulis.

“Baby naman!” reklamo ni Enrique na nadismaya muli sapagkat nabitin na naman ito, at akma na sana nitong tatanggalin ang piring sa kanyang mga mata, ngunit hindi na natuloy ng maramdaman nito ang preskong hangin sa kanyang pagkalalaki, na tuluyan na palang pinakawalan ng pilyong heredero.

“Anong sabi ko kanina daddy? Kapag tinanggal mo ang piring mo, bahala kang magsariling sikap.” bulong na paalala ng heredero, na kasalukuyan ng hawak ang malaki, matigas at tayung-tayong batuta ng barakong pulis.

“Fuck ahhh ang sarap niyan baby, sige ganyan ngaaahh.” imbes na sagutin ang nobyong ang kamay ay kasalukuyan ng nagtataas-baba sa kanyang pagkalalaki, nasasarapang ungol ang naging sukli ni Enrique.

“Anong sabi mo daddy? Titigil na ako?” muling biro ng heredero.

“Hindi baby, ’wag mong titigilan, ahhh fuckkkkk!” maagap na sagot ng barakong pulis na biglang napamura sa sumunod na naramdaman nito sa kanyang sandata.

Ibayong sarap at pagnanasa na nga ang bumalot sa buong katawan ni Enrique, na nakapiring man ang mga mata’y alam nitong ang mainit, madulas at makipot na bunganga na ng heredero ang kasalukuyang nagpapakasasa sa kanyang naghuhumindig na laman.

“Uhk! Uhk!” ingay na likha ng naduduwal na si Timothy, habang pilit nitong kinakayang isubo ng buo ang mataba at malaking burat ng nobyong pulis.

“Ahhh fuck sige baby isubo mo ng buo!” manghang saad ni Enrique na sa puntong iyo’y wala ng piring ang mga mata, at nasasaksihan kung paano bumaon ang malaking sandata sa bunganga ng nakaluhod na heredero.

“Uhk! Uhwakk!” likhang ingay ng heredero na matagumpay ng naideeptroath ang malaking burat ng barakong pulis sa kauna-unahang pagkakataon.

“Fuck! Ang ganda ng view baby, nakaya mong isubo ng buo ang burat ni daddy.” ngising bulalas ni Enrique na nagugustuhan ang tanawing nakikita, kung paanong nakayang ibaon ng nobyong naluluha ang mga mata habang pigil-pigil ang maduwal sa kanyang kahabaan.

At habang patuloy sa paglalabas-masok ang kanyang malaking laman sa bunganga hanggang sa lalamunan ng nakaluhod paring nobyo, sinimulan na ring tanggalin ni Enrique ang kanyang suot na pang-itaas.

Kaagad namang napatingala si Timothy matapos ang paghubad na iyon ng damit ng nobyong pulis at sandaling nailuwa ang malaki at matabang burat na ilang minuto rin nitong pinagsawaan na umabot pa hanggang sa kanyang lalamunan.

“Ang hot mong tignan baby, muntik na akong labasan kaagad kanina.” ngiting saad Enrique, tsaka sunod nabuhat ng walang kahirap-hirap ang magaang katawan ng nobyo. “Syempre hindi patas kung ikaw lang ang magpapaligaya sa akin, ngayon si daddy naman ang magdadala sa iyo sa langit.” dagdag pa ng barakong pulis na mabilis na tinungo ang daan papunta sa kanilang silid, na muli na namang magiging saksi sa init ng kanilang pag-iibigan.

Maingat na inilagay ni Enrique ang katawan ni Timothy sa malaking kama, pagkapasok na pagkapasok nila sa loob ng kanilang silid.

Habang nakahiga na sa malaking kama, matamang tinititigan naman ni Timothy ang kabuuan ng nobyong pulis at muli’y humanga na naman ito sa kakisigang taglay ng lalaking ilang buwan na lamang ay kanya ng magiging asawa.

Batid ni Enrique ang pagtitig at paghangang iyon sa kanya ng kasintahan, na lalo namang nagpaigting sa pagnanasang bumabalot sa kanyang buong katawan.

“Susuklian ko ang ginawang mong pagbaliw sa akin kanina baby, kaya be a good boy kung gusto mong idala ka ni daddy sa langit.” bulong ni Enrique sa tenga ng nobyo.

Sa ginawang pagbulong na iyon ng nobyong pulis, naghatid iyon kay Timothy ng ibayong pagnanasa at gaya ng kanyang inaasahan, sunod na naramdaman nito ang unti-unting pagkabuhay ng kanyang alaga.

“Dahil excited ka na rin baby, sisimulan na ni daddy ang pagdala sa iyo sa langit.” ngising saad ni Enrique na kaagad napansin ang pagbukol ng alaga ng kasintahan.

Katulad ng pagpiring kanina sa kanya ng heredero, tinakpan rin ni Enrique ang mga mata ng kasintahan. Sunod ay tinungo nito ang drawer na nasa loob ng kanilang silid, tsaka kinuha ang kagamitang pag-aari ng kagaya niyang isang alagad ng batas.

Walang ideya ang nakahiga sa kama at may piring sa mga matang si Timothy kung anong kasalukuyang ginagawa ngayon ni Enrique, at wala itong nagawa kundi ang maghintay na lamang kung kailan uumpisahan ng nobyong pulis ang naputol na mainit na tagpo sa pagitan nila kanina.

“Baby, inaaresto kita dahil sa ginawa mong pagbitin sa akin kanina, at bilang parusa imbes na sa presinto kita dadalhin, dito sa kama ang bagsak mo.” saad ni Enrique, tsaka mabilis na itinaas ang magkabilang kamay ng heredero at nilagyan ng posas sa magkabilang gilid ng kama.

“Mamang pulis puwede bang magpiyansa na lang ako? Mayaman si dad kahit magkano makakapagbayad ako.” mabilis na patol ni Timothy sa larong inumpisahan ng nobyong ginamit ang pagiging pulis.

“Non bailable ang kaso mo baby, kaya walang kuwenta ang pera ng tatay mo.” mabilis na tugon ni Enrique.

“Ganoon ba mamang pulis? Pero baka may iba pang puwede akong ibigay sa’yo, para pakawalan mo ako dito sa kama?” pakiusap ni Timothy na napakagat-labi pa.

“Hahahaha ano namang kaya mong ibigay na sa tingin mo’y gugustuhin ko?” ngising tanong ni Enrique at sunod na mabilis na natanggal ang piring sa mga mata ng herederong kaagad nasakyan ang kanyang nais.

“Itong katawan ko na lang ang meron ako mamang pulis, baka pupwede na ito?” naiiyak pa kunwaring tugon ni Timothy.

‘Damn!’ mahinang usal ni Enrique na lalo pang tinablan sa nakikitang mukhang mayroon ngayon ang nobyo.

“Sige pagbibigyan kita, pero pakakawalan lamang kita kapag nasiyahan ako sa katawan mo.” pagpayag ni Enrique at sunod ng hinubad isa-isa ang mga saplot ng heredero.

“Ano mamang pulis, nasiyahan ka ba sa katawan ko?”

“Malalaman natin mamaya, sa ngayon uumpisahan ko na muna ang pagtikim sa’yo.” ngising sagot ni Enrique at unang pinuntirya ang makinis na leeg ng heredero.

Hindi naman malaman ni Timothy kung saan ipapaling ang kanyang ulo, dahil sa magkahalong sarap at kiliting dulot ng mga balbas at bigote ng nobyong pulis na patuloy na pinapapak ang kanyang leeg.

Nang makuntento sa mga markang naiwan nito sa leeg ng kasintahan, ang mga dibdib naman ng heredero ang binigyang pansin ng barakong pulis.

Tila gutom na sanggol si Enrique, habang salitan nitong sinususo ang mga dibdib ni Timothy, kinagat-kagat rin nito ng marahan ang dalawang utong na iyon ng huli.

“Aaahhh daddyyyy!” mahabang ungol ni Timothy sa sarap na dulot ng bihasang bibig ng nobyong pulis na patuloy na nagpapakasasa sa kanyang mga dibdib.

“Umpisa pa lang iyon baby, humanda ka at babaliwin ka lalo ni daddy.” hayag ni Enrique, kasunod nun ang muli nitong paghagkan sa masarap at matatamis na mga labi ng mahal.

“Uhh daddy dahan-dahan please.” pakiusap ni Timothy ng mabatid nito ang susunod na gagawin ng nobyong pulis.

“Akong bahala baby, paluluwagin muna kita.”

Inumpisahan na nga ni Enrique ang pagpapaluwag sa lagusan ng nobyo, mula sa isang daliri hanggang sa maging tatlo na ang dahan-dahan nitong inilabas-masok sa bahaging iyon.

“Ipapasok ko na baby, sabihin mo kaagad kapag masakit, okay?”

“Okay daddy.”

Matapos marinig ang sagot ni Timothy, ipinuwesto na ni Enrique ang kanyang malaking laman sa bukana ng lagusan na iyon ng una.

“Uhhmm.” impit na ungol ng heredero, na ramdam na sa kanyang pang-upo ang pagpasok ng malaking laman ng nobyong pulis.

“Shit ahh! Ang sikip mo parin baby.” bulalas ni Enrique na ibayong sarap ang nalalasap, habang patuloy ito sa pagbaon ng kanyang kahabaan sa makipot at mainit na butas ng heredero.

“Damn baby! Baon na baon na ang burat ni daddy, paano uumpisahan ko na ang pagbayo sa’yo.” ngising saad ng barakong pulis, habang mariin itong nakatitig sa namumulang maamong mukha ng mahal.

“Sige daddy, dalhin mo na ako sa langit.” sagot ni Timothy na sabik na ring muling maramdaman ang galing sa pagbayo ng nobyong pulis.

Lalo pang lumawak ang ngising mayroon ang barakong pulis sa narinig nito sa nobyo, kaya naman sinimulan nga nito ang pagbarurot sa masikip at mainit na lagusan na iyon ng heredero.

“Ahhhhh ang sarap na daddddyyyyy.” ungol ng heredero, na tila mababaliw na sa hatid na sensansyon ng nobyong pulis na pabilis na ng pabilis ang ginagawang pagbayo sa kanya habang tumatagal.

“Masarap baby? Masarap bang kumantot si daddy ha?!” ngising tugon ng barakong pulis na sobra ring nasasarapan, habang patuloy ito sa walang kapagurang pagkantot sa lagusan ng heredero.

“Ahhhh yessss dadddyyyy ang saraaaappp mong kumantot, fuck me hard dadddyyyy!”

“Kung ganun baby, pagbibigyan ka ni daddy, at paluluwagin ko ang butas mo at mamaya pupunlaan kita ng masaganang tamod kooohhh ahhhhh!”

“Gusto ko iyon daddddyyy ahhh ahhhh ahhhh! Daddyyy lalabasan na aaahhhh ahhh akooo ahhhh ahhhhh.” magkahalong ungol na sagot ni Timothy, na ’di na nga napigilan ang labasan na dulot lamang ng masarap at mabilis na pagkantot ng nobyong pulis.

“Fuck ang hot mo baby, ahhh ahhhhh  malapit na rin ako ahhhh pupunlaan ka ni daddy.” bulalas ni Enrique na ramdam na ang nalalapit na paglabas ng kanyang katas at sa puntong iyon ay mas binilisan pa lalo ang ginagawang pagbayo sa lagusan ng nobyo. “Heto naahhhh baby bubuntisin ka na ni daddyy ahh ahhhh ahhhhhhh.” kasunod ng mahabang ungol ng barakong pulis ang masaganang pagbulwak ng kanyang tamod na pumuno sa loob ng heredero.

“Damn baby, sana nasundan na natin si Ethan.”  saad ni Enrique na pagod at maingat na pumatong ang katawan sa maliit na katawan ni Timothy.

“Loko! Mabuti nga’t hindi ako puwedeng mabuntis, sa hilig mo sigurado akong kahit isang basketball team makakagawa tayo.” napailing at natawa na lamang si Timothy sa kalokohan ng nobyong pulis.

“Hahahahaha! Ayaw mo nun mas maraming anak mas masaya, paano baby umpisahan na natin ang round two.” natatawang sagot kaagad ni Enrique na napangisi rin pagkatapos.

“Ano pa nga ba? Wala naman akong choice hindi ba?”

“Hehehe wala nga baby.”

Binawi nga ng dalawa ang mga araw ng pananabik nila sa isa’t-isa, hanggang umabot ng maghahating-gabi, tsaka pa lamang tuluyang humupa ang init ng kanilang mga katawan.

KABANATA LXIX

“Ric, anong sabi ni tatay Fernando?” alalang tanong ni Timothy pagkakita sa nobyong pulis na pigil ang sariling emosyon.

“Ligtas na si kuya… gising na siya baby.” naluha sa labis na galak na bahagi ni Enrique, sa magandang balitang natanggap nito galing sa amang katatapos lang tumawag.

“Masaya ako para sa inyo, Ric.” ngiting hayag ni Timothy na mabilis na niyakap ang nobyo.

“Salamat baby, at malaki ang utang na loob namin sa inyo ng dad mo.” ganting mahigpit na yakap ni Enrique.

“Wala ’yon Ric, katiting lang iyon kumpara sa naging tulong ninyo ni tatay sa amin ni dad.”

“Kaya mahal na mahal kita eh, sobrang saya ko baby, ngayon alam kong makakadalo na si kuya sa araw ng kasal natin.”

“Sobrang mahal rin kita Captain Valiente at hindi na rin ako makapaghintay sa araw na ’yon.”

“Konting tiis na lang baby, pero sa ngayon unahin na muna natin ang honeymoon.” mabilis na ngisi ang pumalit sa kaninang emosyonal na mukha ni Enrique, at walang kahirap-hirap na nabuhat ang nanatiling  yakap nitong magaang katawan ng heredero.

…

“Babe.” naluha sa kaligayahang bungad ni Rain matapos na payagan na siya ng doktor na makita sa kauna-unahang pagkakataon ang nagkamalay ng nobyo.

“Babe.” pilit na ngiting tugon ni Andres na mabilis ring nangilid ang luha sa mga mata.

“Ang dami kong gustong isumbat sa’yo, pero ngayong nagising ka na, gusto ko lang sabihin na hindi ko na hahayaang iwanan mo pa ako.” saad ni Rain habang patuloy rin ito sa pag-iyak.

“Don’t worry babe, hindi na rin ako aalis sa tabi mo, kaya tahan na please.” maagap na tugon ni Andres, at pahid nito sa luhaang mukha ng nobyo.

…

“Napakasuwerte mo sa kanya anak.” saad ni Fernando, habang nakatingin sa nobyo ng anak na mahimbing na natutulog.

“Tama po kayo tay, hindi ko nga alam kung bakit kahit na napakalaki kong tarantado, ibinigay parin siya sa akin.” sang-ayon ni Andres sa ama, habang patuloy ito sa paghaplos sa malambot na buhok ng himbing parin na nobyo.

“May dahilan ang lahat anak, at alam kong alam mo na ngayon na siya ang naging kasangkapan ng nasa itaas, para muli kang bumalik sa tamang landas.”

“Iyon nga rin po ang nasa isip ko, maiba nga po ako tay, kamusta po si Andrei?”

“Mabuti at ligtas rin siya anak, hindi na nga siya makapaghintay na pumunta rito sa Amerika para madalaw ka.”

“A-ano pong ibig ninyong sabihin?!” gulat na reaksyon ni Andres, pagkarinig nito sa tinuran ng ama.

“Tama ang narinig mo anak, napatawad ka na ng kakambal mo, at ilang araw mula ngayon, isasama niya dito ang magiging asawa niya pati na ang anak nilang si Ethan para madalaw ka.” ngiting sagot ni Fernando.

“Tay.” tanging nasambit ni Andres na muling tumulo ang mga luha sa araw na iyon, dulot ng nalamang napatawad na siya ng kakambal.

“Gaya mo’y masaya rin ako anak at unti-unti ng nabubuo ang pamilya natin.” yakap ni Fernando sa emosyonal na anak.

…

“Kahit konti lang ba ay minahal mo ako?” tanong ni Violet, bago tuluyang iwanan ang lalaking pinakasalan, na una rin niyang minahal.

“Hindi, umpisa pa lang ginamit lang kita para sa mortal kong kaaway na siya ring tunay mong ama.” seryoso at tapat na sagot ni Sergio sa emosyonal na kaharap.

“Akala ko wala ng sasakit pa sa pakiramdam na hindi mo ako mahal, mas masakit palang marinig mismo sa’yo ang totoo, paalam Sergio at sana’y hindi na tayo muli pang magkita kahit kailan.” punas ni Violet sa mga luha sa kanyang mukha at tuluyan ng tinalikuran ang tanging lalaking kanyang tunay na minahal hanggang sa kasalukuyan.

Matapos ang pag-uusap nila ni Violet, hindi na nag-aksaya pa ng oras si Sergio at pinuntahan na ang mortal nitong kaaway na si Domingo.

…

“Ngayong alam mo ng pinakawalan ko ng ligtas at buhay ang kaisa-isa mong anak, ikaw naman ang tumupad sa usapan natin.” saad ni Sergio at tukoy nito sa napagkasunduan nila ni Domingo.

“Bilib talaga ako sa pagkakaibigan ninyo, hindi ko akalain na makakaya mong tuparin ang hinihingi ko, para lang malinis ang pangalan niya.” naiiling na komento ni Domingo sa kausap, na nananatiling seryoso ang mukha.

“Huwag mo ng aksayahin ang oras ko Domingo, alam mong madali sa akin na mahanap si Violet, kaya gawin mo ang parte mo sa napag-usapan natin.”

“Wala ka parin pinagbago Sergio andali mong mapikon, bueno lalaki akong kausap, sige tutuparin ko ang napagkasunduan natin.”

…

Sa mga sumunod na araw.

“Oh tay, may problema po ba?!” alalang tanong ni Andres sa ama, na wari nito’y biglang naging emosyonal.

“Ah… may natanggap lang akong magandang balita sa Pilipinas anak… nalinis na ang pangalan ko.” tugon ni Fernando na tuluyan ng naluha, bunsod ng isa na namang magandang nangyari kanyang natanggap sa loob lamang ng ilang araw.

“Masaya ako para sa inyo tay.” ngiting pagbati ni Andres sa ama.

…

“Salamat po dad, sa lahat ng naging tulong ninyo kay Andres, pati na kay tatay.” kausap ni Enrique sa ama ng nobyo.

“Huwag mo ng alalahanin iyon Enrique, kulang pa iyon sa naging paghihirap ng ama mo sa pagbayad sa krimeng hindi nito ginawa, bueno mag-iingat kayo ni Tim at ng apo ko.” sagot at paalala ni Sergio.

“Opo dad, salamat po uli.” magalang na tugon ni Enrique.

…

“Tito Andres!” masayang tawag ng batang si Ethan, pagkakita nito sa pamilyar na mukha sa kanya.

Kaagad namang napatingin sa pinanggalingan ng boses ang nasa kamang si Andres, na sa puntong iyo’y halo-halong emosyon ang nadarama.

“Kamusta ka na po tito?” tanong ni Ethan ng tuluyang makalapit ito sa kakambal ng ama.

“O-okay na si tito.” sagot ni Andres sa tanong ng pamangkin, na ’di parin nito lubos maisip na narito ngayon sa kanyang harapan.

“Papa told me you saved him from the bad guys and also that you two are twin.” kuwento pa ng bibong bata.

Sa nalaman kay Ethan, napatingin kaagad si Andres sa gawi ng kakambal na nasa likod lang ng pamangkin at katabi ang kasintahan.

Isang ngiti ang isinukli ni Enrique ng magtama ang mga mata nila ng kakambal, at pansin nito ang sumunod na pagngilid ng mga luha sa mga mata ni Andres.

“Are you hurt tito?” alalang tanong ng batang si Ethan nang mapansin ang mukhang mayroon ang kakambal ng ama.

“I’m fine kiddo, I’m just happy that you’re here right now.”

“Me too uncle, I’m happy to see you again.” maligalig at masayang sang-ayon ng bibong bata.

“Ethan halika ka muna dito kay dada.” tawag ni Timothy sa anak. “Kuya masaya akong maayos na ang kalagayan mo, lalabas na muna kami ng anak namin ni Ric, para makapag-usap kayo.” baling naman nito sa kakambal ng nobyo.

“Sasamahan ko na sila babe.” hayag rin ni Rain, na kaagad nabatid ang sitwasyon.

Kapwa sinundan ng tingin ng kambal ang papalabas na anyo ng kanilang minamahal, hanggang sa tuluyang ngang silang dalawa na lamang ang naiwan sa apat na sulok ng kuwartong iyon.

“Salamat at dinalaw ninyo ako Enrique, alam kong hindi ko na mabubura ang masamang nagawa ko sa inyo ni senorito, kaya nga nahihiya ako sa inyo na pagkatapos ng lahat, ipinakilala parin ninyo ako bilang tito ni Ethan.” simula ni Andres na nanatiling nakayuko at hindi magawang tignan ang mukha ng kakambal.

“Tama ka na hindi na mabubura ang mga nangyari noon, pero sa pagligtas mo sa akin kuya, isama pa na naging mabuti ka rin sa anak namin noong panahong naging bodyguard ka niya, napatunayan mong may mabuti parin nandyan sa puso mo.”

Sa narinig nito sa kakambal, naglandas ang mga luha sa mga mata ni Andres.

“Iyakin ka pala kuya.” biro ni Enrique sa kauna-unahang pagkakataon sa kakambal.

“Kasalanan mo ito eh, pero salamat Enrique, at pangako ko sa inyo ng pamangkin ko at pati na kay senorito, handa kong ibigay ang buhay ko para sa inyo.” natawang saad ni Andres at bitaw nito sa pangako sa kakambal.

“Hindi mo na kailangan pang gawin iyon kuya, nadyan si Rain at sa kanya mo nararapat na ibigay iyon.”

Sa mga narinig nito, lalo pang humanga si Andres sa pagkataong mayroon ang kapatid.

“Napakabuti mo Enrique, sige asahan mong iaalay ko kay Rain ang buong buhay ko, pero kapag kailangan mo ako, asahan mo ring nakahanda akong tulungan nga.”

“Sa katunayan niyan, may hihingin akong pabor sa iyo.” banggit na ni Enrique sa isang pang nais nito sa kakambal.

“Anong pabor iyon?” maagap na tanong ni Andres.

“Gusto kitang kunin bilang best man sa kasal namin ni Tim.”

“Ikinararangal ko iyon Enrique.” masayang tanggap ni Andres sa ’di nito inaasahang sasabihin ng kakambal.

HULING KABANATA

Five Years Later

“Happy Birthday to you, Happy Birthday to you, Happy Birthday, Happy Birthday, Happy Birthday to you.” sabay-sabay na awit ng mga bisita at ng mag-anak na Valiente, para sa bunsong anak nilang nagdiriwang ng ikatlong kaarawan.

“Baby Patrick, blow your candle na.” baling  ni Timothy sa kalong nitong anak, na inilapit na rin nito sa cake na nasa gitna ng mesa.

Malakas na palakpakan ang sumunod na pumailanlang, matapos na hipan ng bata ang kandila sa birthday cake nito.

“Tim anak, akin na muna si baby Patrick, para masamahan ninyo ni Enrique ang mga bisita.” kuha ni Myrna sa bata.

“Salamat po nay.” saad ni Timothy matapos iabot ang anak sa nanay-nanayan.

“Uy friend ang ganda pala rito sa probinsya ninyo.” bungad ni Kurt ng samahan siya ng kaibigan.

“Tama ka friend, presko at tahimik rito.” sang-ayon ni Timothy. “Mag-isa ka lang yata friend, hindi mo kasama si Aries?” dagdag na tanong nito, nang mapansing wala ang palaging nakadikit na nobyo ng kaibigan.

“Sorry friend busy kasi si Aries, kaya mag-isa lang akong nakapunta, pero hahabol daw kaagad siya kapag maaga silang natapos.” paliwanag kaagad ni Kurt.

“Ayos lang ’yon friend, sobrang naappreciate ko nga na nandito ka ngayon, kahit pa ang layo nitong probinsya namin sa inyo.”

“Ay friend basta para sa inaanak ko palagi akong present, kahit pa nasa kalagitnaan ako ng sarap habang kasex-” hindi na natapos na sagot ni Kurt ng subuan ito ng cake ng kaibigan.

“Friend naman, hindi ka parin nagbabago.” napailing na lamang si Timothy sa kalokohan ng matalik na kaibigan.

“Pasalamat ka friend at masarap ang isinubo mong cake sa akin, pero seryoso na friend, masaya ako para sa inyo ni papa Ric at siyang nagbigay sa’yo ng noon pa man ay pinapangarap mong pamilya.”

“Salamat friend, kayo ni Aries kailan kayo bubuo ng sariling pamilya?”

“Ewan ko ba sa kaibigan mong iyon, gusto ko na ngang unahan at ako na lang magpropose ng kasal eh.” napasimangot na lamang si Kurt, matapos nitong sagutin ang tanong na iyon ni Timothy.

“Intindihin mo na lamang si Aries friend, baka kinakabahan lang iyon na baka tanggihan mo siya kapag inalok ka niya ng kasal.” payo ni Timothy at pahapyaw na rin nito, para makita ang magiging reaksyon ng kaibigang wala paring kaide-ideya sa mangyayari mamaya.

“Oo nga no friend, may point ka sa sinabi mo, kaya nakapagdesisyon na ako, pag-uwi na pag-uwi ko magpopropose na ako ng kasal sa kanya, kahit pa noon pa man ay pinangarap ko ng gawin niya iyon nung sagutin ko siya bilang nobyo.”

“Ganyan nga friend, balitaan mo ako kaagad sa mangyayari pagkatapos.” suporta ni Timothy sa gagawin ng kaibigan.

…

“Hindi parin ako makapaniwala Major, na isang lalaki ang asawa mo.” komento ni PO1 Canlas, na isa sa mga bagong pulis na kasama sa presinto ni Major Enrique Valiente.

“Bakit Canlas? May problema ka ba na lalaki ang pinakasalan ko?” maagap na tanong ng Komandante sa kasamahan.

“Wa-wala Major, na-nagulat lang ako sir… iyon lang, sa katunayan lalaki rin ang nililigawan ko.” napalunok na lamang sa takot si PO1 Canlas sa himig ng pagtatanong ng Komandante.

“Mabuti kung ganun, goodluck sa panliligaw mo, balitaan mo ako kapag sinagot ka nung nililigawan mo.” uminahon ng saad ni Major Valiente. “O siya maiwan ko muna kayo, aasikasuhin ko pa ang ibang mga bisita.” paalam na ng Komandante sa mga kabaro.

“Umayos ka kasi sa paraan ng pagsasalita mo Canlas, kung nakita mo lang ang mukha mo kanina hahahaha.” kantyaw ni PO3 Abad.

“Lokohin mo na si Major, pero ’wag na ’wag kang mong gagawin iyon sa asawa niya, dahil maghahalo ang balat sa tinalupan pagnagkataon.” komento naman ni PO3 Briones.

“Hindi ko kailanman gagawin iyon sir, dahil nirerespeto ko ang lahat kung anong kasarian meron sila.” maagap na sagot ni PO1 Canlas.

…

“Kurt hiramin ko muna ang baby ko.” paalam ni Enrique, pagkalapit nito sa puwesto ng magkaibigan.

“Go lang papa Ric.” ngiting tugon ni Kurt.

“Maiwan muna kita friend.” paalam ni Timothy sa kaibigan, bago samahan ang asawa.

…

“May alam na ba si Kurt, baby?” tanong ni Enrique sa asawa.

“Wala pa, Ric. Tuloy na ba mamaya kasi baka maunahan pa siya ni friend?” sagot at tanong pabalik ni Timothy.

“Oo tuloy na baby, pero sa ngayon gusto ni dad na samahan natin sila.” tugon ni Enrique at banggit nito sa asawa sa nais ng biyenan.

“Si dad talaga, gustong-gusto na ipagyabang ang mga apo niya sa mga bisita.” napangiti na lamang si Timothy.

“Hindi mo naman masisisi si dad baby, kita naman kung gaano kaguwapo ang mga anak natin, syempre manang mana sa papa nila.” yabang kaagad ng Komandante.

“Ang hangin mo talaga, iyan ba ang nangyayari kapag tumataas ang ranggo, Major Valiente?” biro ni Timothy sa asawang pulis, na ilang buwan pa lang ang nakararaan ay na-promote mula sa pagiging Kapitan.

“Hindi pagyayabang ang pagsasabi ng totoo baby, kaya nga napa-oo kita hindi ba?” mabilis na sagot ng Komandante na maagap na nakuha ang isang kamay ng asawa atsaka dinantayan ng halik pagkatapos.

“Oo na lang, para matigil ka na.” pinamulahan ng mukhang sang-ayon ni Timothy, dulot ng ibayong kilig na walang palyang ipinapadama sa kanya ng asawang pulis, mula pa noong nililigawan pala mang siya nito, hanggang sa ngayong limang taon na silang kasal at may dalawa ng anak, na naging posible dulot ng surrogate mom na kinuha nila para sa kanilang bunso.

…

“Papa, dada, kila lolo’t lola muna po ako.” paalam ni Ethan sa mga magulang.

“Sige son, ’wag matigas ang ulo okay?” pagpayag ni Timothy at paalala nito sa anak.

“Behave naman ako lagi dada, sige po sasabihin ko na kila lola na pumayag kayo.” depensa kaagad ni Ethan at matapos na mahalikan sa pisngi ang mga magulang, masayang sinamahan nito ang kinagisnang mga magulang ng amang pulis.

“Nakakahalata na ako sa batang iyon, hindi kaya may nagugustuhan na iyon sa probinsya sa Nueva Ecija, eh halos isang buwan ng bakasyon niya ay nandoon na siya kila nanay, tapos wala pang isang linggo na kasama natin siya, ngayon nagpaalam na naman itong sumama sa mga lolo niya.” bahagi ni Timothy sa asawa, sa kanyang napapansin sa panganay nilang anak.

“Teenager na ang anak natin, kaya normal lang iyon baby, ayaw mo nun maaga tayong magkakaroon ng apo?” biro na lamang ni Enrique, para mawala ang pag-aalala ng asawa.

“Hindi magandang biro iyan Enrique, kita mo ng nag-aalala na ako, masyado pang bata si Ethan para magkaroon ng kasintahan.” saway kaagad ni Timothy sa asawang pulis.

“Relaks ka lang baby, sige para mapanatag ka, may kukunin akong tao para magbantay  sa mga ginagawa ng anak natin sa probinsya.”

“Huwag Ric, iisipin ng panganay natin na wala tayong tiwala sa kanya kapag ginawa natin iyon, masyado lang siguro akong nag-aalala, bakit kasi ang bilis ng panahon.” mabilis na tutol ni Timothy, na napabuntong hininga na lamang.

“Ganyan talaga baby, hindi habambuhay bata at palaging kailangan tayo ni Ethan, hindi na siya maliit katulad ng bunso natin na si Patrick.”

“Tama ka Ric, pero para makasiguro, kakausapin ko ang panganay natin pagbalik niya.”

…

“Nakaalis na ba lahat ang mga bisita Ric?” tanong ni Timothy sa asawang pulis.

“Oo baby, si bunso nakatulog na ba?” tugon ni Enrique at tanong rin nito sa asawa.

“Oo kakatulog pa lang niya.” pagod na sagot ni Timothy.

Sa nakitang ayos ng asawa, mabilis na niyakap ito ni Enrique.

“Ayaw mo ba talagang kumuha tayo ng nanny, baby? Alam mo namang ayokong nakikita kitang napapagod.” tanong ni Enrique, habang yakap parin nito ang asawa.

“Okay lang ako Ric, masaya akong alagaan ang mga anak natin.” maagap na sagot ni Timothy na kaagad ginantihan ng yakap ang asawang pulis.

“Alam ko naman iyon baby, ang sa akin lang kasi, ayokong makulong ka dito sa bahay natin.”

Sa narinig, mabilis na humiwalay ang heredero sa yakapan nila ng asawang pulis.

“Si dad, tama ba ako?”

“May punto naman kasi ang dad mo, baby. Nakapagtapos ka at kailangan ng kompanya ninyo ang katulad mo.”

“Eh ang bunso natin? Kailangan rin niya ang pag-aalaga ko, akala ko pa naman naiintindihan mo ako?” ’di makapaniwalang balik ni Timothy sa asawa.

“Baby naiintindihan kita, at palaging kakampi mo ako.” maagap na alo ni Enrique na muling niyakap ang asawa. “Please, pag-isipan mo, kung ayaw mong kumuha ng nanny, nandyan sila nanay na handa laging tumulong sa atin.” dagdag pa ng Komandante.

“Sige Ric, sorry rin kung napagtaasan kita ng boses.” huminahon ng tugon ni Timothy.

“Ayos lang iyon baby, sige mauna ka na sa kuwarto, ako ng bahalang magligpit sa mga natitira pang kalat.” saad ni Enrique, na hinagkan ang mga labi ng asawa bago ito tuluyang humiwalay.

…

Kinabukasan.

“Congrats sa inyo friend, sige kita tayo next week, bye.” masayang paalam ni Timothy sa matalik na kaibigang kausap nito ng ilang minuto sa kabilang linya.

“Si Kurt ba iyon baby?” kumpirma ni Enrique sa asawa.

“Oo Ric, tuwang-tuwa siya sa ginawang pagprose sa kanya kagabi ni Aries, napag-usapan rin namin ang tungkol sa pagpapakasal nila next year.” sagot ni Timothy na napako ang tingin sa asawang Komandante na nakasuot ng uniporme.

“Baby, stop that.” saway ni Enrique sa asawang titig na titig sa kanya.

“Stop what daddy?” maang tanong pabalik ng heredero, na patuloy sa ginagawang pagtitig sa makisig na asawa.

“Are you trying to seduce me?” subok ni Enrique na lumapit na sa kinaroroonan ng asawa.

“What if I say yes?” ’di papatalong sagot pabalik ni Timothy, na sunod na hinila ang kuwelyo ng asawa para maglapit ang kanilang mga mukha.

“Then, you’re going to regret it.” ngising tugon ni Enrique, tsaka mabilis na hinagkan ang mga labi ng asawa.

At sumunod nga ang mainit na tagpo sa pagitan ng mag-asawa sa umagang iyon, na mas naunang ginawang agahan ang isa’t-isa, bago ang mga nakahandang pagkain sa kanilang hapag.

“Damn baby, you’re so wild.” puri ni Enrique sa asawang hindi nauubusan ng sorpresa sa tuwing magniniig sila.

“Because you’re so hot too my daddy policeman.” puri pabalik ni Timothy, na habol ang sariling hininga.

“Yes I’m all yours baby, pero mas mabuti kung kumain na tayo, baka tuluyan na akong hindi makapunta ng presinto.”

“Mabuti pa nga at baka mahuli pa tayo ni bunso.” sang-ayon ni Timothy na sunod na inayos ang nagusot na uniporme ng asawang pulis.

Habang nag-aalmusal ang mag-asawa, ibayong saya at pasasalamat ang nasa kanilang mga puso. At ang tanging pareho hiling nila, dumating man ang panahon na pumuti ang kanilang mga buhok o mawala man ang mga ito, kasabay ng pagkulubot ng kanilang mga balat, manatili ang pagmamahal nila sa isa’t-isa, kapiling ng mga anak at magiging anak pa.

WAKAS