Ang Lalaki sa Rooftop! (boyxboy)

Paanong babaguhin ng pag-ibig at tadhana ang isang masiyahin ngunit tahimik na bading? Sya si Francisco Roy Magallanes Jr. o mas kilala sa kaparehong palayaw ng tatay nya na “KOY”. He was a total carbon copy of his father,when it comes to attitude. He cares for those who are close to him dearly. Paano kung makilala nya ang isang taong total oppositte nya?? Alam nyang malaki ang agwat nila at sa hindi inaasahang pagkakataon ay nahulog ang damdamin nya dito. Ano ang gagawin nya kung nagkakilala sila sa hindi magandang sitwasyon? Ngayong nahulog na sya dito,iiwas ba sya o ipaglalaban nya ang damdamin nya para dito? subaybayan ;)

01. Ang Maling Simula!

“Hoy bakla!! Akala mo nakaligtas ka na sa amin ah?!” sigaw ng isa sa mga lalaking humahabol sa akin. Hingal na hingal na ako kakatakbo,mga panget na to?! Bakit ba hindi naubusan ng mga bully sa mundo? Kasalanan ko bang nakita ko sila ng hindi sinasadya na nagmamarijuana sa likod ng school? Hindi ko naman sila isusumbong ah? Bakit nila ako hinahabol?.

Ayun! Yung lumang building! Pwede ako magtago dun! Nasan na ba kasi ang mga halimaw kong mga kaibigan? Late na tuloy ako sa klase ko. Ayaw pa naman ni Papa na magkaroon ako ng quatro o singko sa class card ko. First year pa lang ako may nambu-bully na sa akin,ngayong second year college na ako ganun pa din? Natanong ko tuloy sa sarili ko kung naranasan din ba ito dati ng mga magaganda kong Ninong na sina,ninong Page at ninong Eiko. Kabwisit! Bakit kasi hilig nilajng ibully ang mga Dyosang tulad ko. Ayaw ko naman magsumbong kay Papa,baka ilipat ako nun ng school.

Sige lang ako sa pagtakbo papasok sa lumang building. Matagal na daw itong hindi ginagamit,sabi nila may nagpapakita daw dito pag gabi. Nagtayuan tuloy mga balahibo ko ng makapasok na ako. Diretso akyat ako hanggang hagdan,hindi ako tumigil,akyat lang sige,kahit masakit na mga paa ko.

Nang nasa huling palapag na ako ay nakahinga ako ng maluwag. Pero saglit lang yon dahil nadinig ko agad ang boses ng mga humahabol sa akin.

Punyemas! San ako magtatago?

Sa sobrang taranta ko ay umakyat ako sa pinaka rooftop at isinara agad ang pinto. Hingal na hingal na ako,parang mauubusan na ako ng hininga. Biglang may sumipa sa pinto kaya pati ako ay tumalsik at napasubsob sa sahig.

“Araaay!!” sigaw ko ng tumama noo ko sa sahig.

“Akala mo matatakasan mo kami huh?” nakangising sabi nung isa.

“Bubugbugin ka muna namin para hindi ka makapag sumbong.” dagdag pa nung isa na kamukha ni Damulag. Nakakatakot talaga sila.

“Maawa na kayo! Hindi ko naman sinasadyang makita yon eh? Bakit kasi dun pa kayo?” sabi ko naman at tumayo na. Argh! Ang sakit ng tuhod ko! This is bad! Ayaw ni Ninong Eiko na nagkakasugat ako,at patay ako nito kay Eriol,hindi ako tatantanan ng panunukso nun.

“Aba’t?! Sumasagot ka pa?! Dapat ka talagang patahimikin!” sabi nung isa at lumapit. Napaatras ako,hindi pa ako nabubugbog,at ayaw kong mabugbog. Never!

“Huwag! Promise! Hindi ako magsusumbong! At saka wala akong balak isumbong kayo!” sigaw ko sa takot at napa atras pa ulit.

Napatigil kami ng may madinig kaming naghikab.

Huh? May ibang tao dito?!

Kasunod nun ay mga yabag ng paa,alam kong galing ito sa likod ko pero hindi ako nag attempt na lingunin ito. Nanginig lalo ako sa takot.

“Alam nyo bang inabala nyo ang pagpapahinga ko?! Nagising ako sa ingay ng mga bunganga nyo,ayaw ko pa naman na nabibitin sa pagtulog” ang matigas na sabi ng lalaki mula sa likuran ko. Nanigas ako sa kinalalagyan ko. Mukhang dito na ako makakaranas ng gulpi de gulat ah? Sana may powers ako na pwedeng mag teleport para mawala na ako dito,idagdag pa ang init ng sikat ng araw,ang sakit sa balat.

“Naku! Naku! Pasensya na po!” tarantang sabi nung isa sa mga humahabol sa akin. Huh? Takot din sila?.

“Hindi na mauulit,sige aalis na kami.” at nanakbo na ang mga ito. Iniwanan ako ng mga walangya.

“Hoy! Mga panget! Bumalik kayo dito!” at nagawa ko pa talagang sumigaw sa kalagayan ko.

“At ikaw?! Ano pang ginagawa mo dito?” parang dumagundong sa buong sistema ko ang boses nya. Napaharap ako bigla.

At sa hindi inaasahang pagkakataon,nalaglag ang panga ko sa sahig ng makita ang lalaki. I know him! Fourth year student,lagi ko naririnig ang pangalan nya,halos lahat ng mga babae at bading ay gusto sya,pero mas madami ang takot sa kanya. Dahil leader sya ng isang gang.

“A-a-alis na p-po.” ang nangangatal kong sabi at tumalikod na. Hindi pa ako nakakalayo ng maramdaman kong sinipa ako nito kaya napasubsob na naman ako.

“Diba sabi ko,ayokong nabibitin sa pagtulog? At dahil ikaw ang naiwan,ikaw ang dapat magbayad” ang naka ngisi nitong sabi ng lingunin ko. Kinilabutan ako,hindi ko alam kung dahil sa takot o dahil sa pagkaka ngisi nya?.

“Magba-bayad?”

“Oo,at hindi ka pwedeng umayaw.”

Hindi ko maintindihan ang nangyari,natulala ako sa gwapo nyang mukha. Bumilis tibok ng puso ko na parang may nagkakarera sa dibdib ko. Ngumisi sya,at hindi ko na namalayan ang pinagawa at ginawa nya sa akin.

---

“Francisco Roy Magallanes Jr.!”

Tulala pa din ako sa mga nangyari sa akin kanina. Akala ko usap usapan lang na malupit sya. Pero totoo pala. Ang sakit pa din ng sikmura ko dahil sa ginawa nya.

Naramdaman kong may kumalabit na sa akin.

“Koy,tinatawag ka ni Sir.” paglingon ko si Brylle,ang panganay nina Ninong Page at Ninong Ian. Sa kaliwa ko naman si Eriol. Magkakahilera kami,dahil sila Montenegro,ako Magallanes.

“Huh?” ang tangi ko lang nasabi.

“Francisco Roy Magallanes Jr.!” at umalingawngaw ang boses ni Sir sa apat na sulok ng aming class room. Napatayo ako sa gulat,naghagikgikan at tawanan ang mga kaklase ko.

“Sir!”

“Magallanes,if youre not interested with my subject,huwag mo masyadong pahalata!” sigaw ni Sir.

“I-im s-sorry Sir!” ang nangangatal kong sabi. Napayuko ako,tumulo na luha ko. Pakiramdam ko parang worthless ako ngayong araw.

“Koy?”

Ngunit hindi ako sumagot. Agad akong tumakbo palabas ng room,kahit nanginginig pa ang mga tuhod ko at sobrang sumasakit ang sikmura ko ay hindi ko iyon inintindi. Ngayong lang nag sink in sa akin ang nangyari sa rooftop.

Ng nasa may quadrangle na ako ay dahan dahan na akong naglakad,kumikirot kasi lalo ang aking likuran at sumakit lalo ang aking sikmura. Agad akong napaupo sa bench dahil wala pa ding tigil ang panginginig ng tuhod ko.

Ganito pala iyon? Masakit ngunit bakit nagustuhan ko din? Bakit napapayag ako? At sa taong hindi ko pa lubos na kilala? Parang nilipad lang ng hangin ang matagal ko ng iniingatang puri,sa isang iglap ay naibigay ko ito sa lalaking hindi ko gusto. Pero bakit ganon ang naramdaman ko kanina?

Ipinilig ko ang ulo ko,nakakadiri ako,wala na akong maipapakitang mukha kay Papa at sa mga mahal ko sa buhay pag nalaman nila ito. Itatago ko na lang ito,hindi naman ako babae para magreklamo at magdamdam. Ang sabi nga ng lalaki sa rooftop,kabayaran iyon sa pag gambala ko sa kanya,kahit na binaboy nya ako ay hindi ako nakaramdam ng galit,yun ang weird,takot siguro ang naramdaman ko,leader sya ng gang,ayoko mabugbog at mabalita na lang na itinapon sa ilog.

Kailangan kong magpaka praktikal,kung yong mga babae at bakla nga hinahangad na mangyari sa kanila ang nangyari sa akin eh,so I should be thankful right? Madami ang naghahangad sa kanya,madami ang nagpapantasya sa kanya,bakit hindi? Gwapo sya at sikat tas kinakatakutan pa. Haays! Kung anu-ano na ang naiisip ko.

Tiningnan ko ang phone ko,ang dami ng message. Tumayo na ako kahit hirap pa din,wala na akong ganang pumasok sa mga susunod na klase,uuwi na lang ako at maglilinis ng katawan,ililigo ko na lang ito.

Nagpasya akong mag commute na lang,ayaw kong maabala ang driver namin dahil sa maaga kong pag uwi. Lumabas na ako ng campus at naglakad papunta sa terminal ng mga jeep. Habang naglalakad ay naisip ko yung nangyari sa rooftop,kung paano nya ako itulak sa pader habang nagtatrabaho sya sa likod ko,na kahit nasasaktan ako ay hindi ako nagreklamo,ang maganda nyang katawan,ang malaki nyang pagkalalaki,ang pag ungol nya,tanda ko din kung paano sya ngumisi ng matapos kami,damn! Ang gwapo pala talaga nya? Nakakainis! I was molested pero ganito pa ang iniisip ko? Anong nangyayari sa akin?. Ganito ba epekto ng rape o ng mga first timer? Unang beses ko din makakita ng ari ng ibang lalaki,ang ari ng gwapong iyon na pumasok sa akin,hindi ko lubos maisip na mararanasan ko iyon,sinabi ko dati na ang mahal ko lang makaka kuha ng virginity ko,pero anong nangyari? Pakiramdam ko namumula na ang mukha ko,ano ba itong pinag iisip ko.

Ng paliko na ako sa isang kanto ay nakarinig ako ng ingay,tawanan at may nagmamaka awa. Bigla akong natakot,naalala ko yung kanina. Binilisan ko ang lakad. Nadaanan ko pa ang mga ito.

May binubugbog sila,siguro ang gang ito ng lalaking iyon? Ang sasama talaga ng ugali. Saglit akong tumingin at napako ako bigla sa kinatatayuan ko. Nanginig na naman ang tuhod ko.

There he was,nakatingin sa akin,natakot ako na hindi ko maintindihan.

“S-seven.”

Sya si Seven. Ang lalaki sa rooftop.

02. The Plan!

NOTE: ANG TIME FRAME ng kwentong ito ni Koy,ay kasabay ng MUMU SA LIBRARY :)

---

I’ve always wanted to have a good and sweet love story just like ninong Page to ninong Ian,ninong Eiko to ninong Kurt,at sa iba pang malalapit at kilala naming may ganung uri ng relasyon. But I guess it will never happen. Umpisa pa lang mali na,umpisa pa lang marumi na ako,nagpagamit ako sa taong hindi ko lubos na kilala,nadarang ako.

One week mula ng maganap yon,alam kong may nagbago,may nagbago sa akin,hindi ko madecipher kung ano,basta,alam kong may nagbago. Paulit ulit pumapasok sa isipan ko ang eksenang iyon. At ngayon ko lang narealize ang lahat-lahat.

That I’ve been liking that guy,Seven. Ever since I heard his name,sa mga usapan,sa mga kwentuhan,at nung unang pagkikita namin,or unang pagkakataong makaharap ko sya,unconciosly,kahit natakot ako,I give in. Ika nga,Im a willing victim,at bakit? Because I like him a lot.

He and his gang is very different ayon sa mga naririnig ko dati,hinahangaan at kinakatakutan sila at the same time. Hinahangaan dahil sa mga angking kagwapuhan,lalo na ang leader na si Seven. Hindi lang sila gwapo,nag e-excel din sila sa mga subjects nila,member din sila ng Universities basketball team,higit sa lahat,tumutulong sila sa iba’t ibang activities ng school,again si Seven ang pinaka nag e-excel. Kinakatakutan sila,dahil mahilig silang magbigay ng leksyon sa mga gumagawa ng mali,at pag may nakaka bunggo silang grupo o nakaka away,walang patawad at awa sila kung lumaban. Kaya kahit maangas sila minsan ay ayos lang,dahil mababaet din daw sila. Yan ang mga nalaman ko bago mapukaw ni Seven ang atensyon ko.

Pakiramdam ko,Im a bitch,a whore,at alam kong kakainggitan ako ng lahat once na malaman nilang may nangyari samin ni Seven,that guy is really really bad kung gugustuhin nya.

Pero sa loob ng isang linggo na yon,sulyap,panakaw na tingin at pagtingin lang sa malayo ang nagagawa ko,dahil hindi naman nya ako tatapunan ng pansin,swerte ko lang talaga ng araw na yon at ako ang napagbuntungan nya ng libog. Kahit na mahapdi ang butas at sikmura ko,I guess its worth it. Am I a bitch now? Please dont say yes.

Kahit magkasalubong o mapatingin sya sa akin,wala akong nakikitang recognition,bagkus,nanginginig ako at nag iinit. He frustrates me. Kaya there’s something inside me na nagsasabing, I need to do something if I want him. But I think I dont have the guts to do it. Ayokong mapasama si Papa at malalapit sa amin pag nalaman nilang may ginagawa akong kakaiba.

Pero ang pinaka nalaman ko kay Seven,hindi lang sya bad guy,he takes advantage of the situation at sinasamantala nya ang mahihina,and lastly,he’s a horny man.

“What do you think of the place Koy?” tanong ni Winona,tropa namin nina Eriol at Brylle.

“Ayos lang naman,bago pa to diba? Pero sisikat din to.” sagot ko at ininom na ang tagay ko. Saturday ngayon,bar hopping,tigas ng mukha namin no? 2nd year college pa lang pero nag ba-bar na.

“I agree.” ani AB,katropa din,isa sa pinaka maganda sa campus.

“He really loves Kaiicen that much.” dinig kong sabi ni Brylle,napukaw nila ang atensyon ko.

“Bilib nga ako dyan sa pinsan nating si Gero,kahit bakla si Kaii,minahal nya,at hanggang ngayon,kahit 3years ng nasa state ito ay naghihintay pa din sya.” sabi naman ni Eriol. Kilala ko ang pinsan nilang si Gero,and that Kaiicen,kilala ko din. Nakita ko ito sa wake nung naynay nito 3 years ago.

Naiinggit ako bigla kay Kaiicen,tapat pa din syang minamahal ni Gero. Ako mukhang wala na talaga pag asa magka lovelife hmp.

“Parang ang mga parents lang natin,kahit pareho silang lalaki,walang makapantay sa pagmamahal nila sa bawat isa,and Im proud of them.” nakangiting sabi ni Brylle.

“I agree,pinsan! Toast!”

---

Monday came,ganon pa din,nakakatamad,pero kailangan kong mag-aral. Ayaw kong madissapoint si Papa,ako na nga lang ang meron sya eh bibiguin ko pa sya? No way! Kahit na hindi na ako binalikan ng nanay ko matapos syang manganak sa akin ay ayos lang,kontento ako sa pagmamahal ng gwapo kong tatay.

“Araaaayy!!” at tumilapon ako. Panay kasi pagdaldal ko sa isipan habang papunta sa canteen,nandun na kasi ang tropa.

“Hindi ka ba tumiti–” sabi ko habang tumatayo pero natigil din ng makita ko kung sino nakabunggo sa akin. Si Seven at tiningnan lang nya ako ng walang reaksyon kahit recognition. “Sorry.” ang nasabi ko na lang.

“Ayokong humaharang ka sa daanan ko. Ayaw kong makita pa ang pagmumukha mo. Malinaw ba?!” galit nyang sabi at nilampasan ako. Kumirot dibdib ko dun ah? Pero hindi ako papayag sa gusto nya no? Kung hindi na nya ako maalala at ang ginawa nya sa akin,gagawa ako ng paraan para ipaalala yon sa kanya. Na set ko na ang utak ko,dahil sya ang nakauna sa akin,dapat maging akin sya. I will do anything,at dadahan dahanin ko iyon.

“Koy,bakla bakit ngayon ka lang?” salubong agad ni Winona sa akin ng maupo na ako dala ang mga binili kong pagkain.

“May dinaanan pa ako eh.” pagsisinungaling ko,nilibot ko ang paningin sa paligid at nakita ko si Seven sa malapit samin,kasama mga Gang nya at ilang babae na nakikipagtawanan sa kanya at nilalandi sya. Kainis!

“Ah,ano balak mayang uwian?.” sabi naman ni AB,nagkibit balikat na lang ako.

“Nasan nga pala ang magpinsan?” agad kong tanong ng mapansing wala sina Brylle at Eriol.

“Family matter,ayon umuwi.” sagot ni Winona. Nagsimula na kaming kumain pero ang mga mata ko ay nakatutok kay Seven.

Magiging akin ka ding demonyo ka!

“May problema ba Koy? Kanina ka pa nakatingin sa Gang ni Seven.” pagpansin ni AB. Hindi agad ako nakasagot. Wala nga pala silang alam.

“Sa Gang ba girl? Baka kay Seven mismo.” nakangising sabi ni Winona. Walangyang babae to ah? “Ano Koy,isa ka na ba sa nahuhumaling sa kanya?” dagdag pa nito.

Kung alam nyo lang,baka maiinggit kayo sa akin.

“Hindi no? Naiinis at napufrustrate lang ako dyan. Ilang beses na kami nagkausap pero tuwing magkikita ulit kami,parang hindi nya pa din ako kilala.” I lied. Kailangan kong subukan kung may mabibigay na idea sa akin ang dalawang ito.

“Bakit? Gusto mo bang mapansin ka nya? Dami nya ng kakilala,at madami umaaligid sa kanya,kaya siguro hindi ka nya matandaan,besides,fourth year sya,second year ka pa lang.” ang inosenteng sabi ni AB at uminum ng coke nya.

“Kahit na no? Sa ganda kong ito? Hmp!”

“Maganda ka nga Koy,bading ka naman,in short,di ka nya type,but I think may magagawa tayo dyan.” nakangising sabi ni Winona,napangisi na din ako,pagdating kasi sa pagplano ng kalokohan eh magaling ang babaeng ito.

“At ano naman yon?” ang sabay naming sabi ni AB. Mukhang exciting eh.

“Simple lang Koy,magpapansin ka. Yun na yon.” nahampas ko ang lamesa sa inis.

“Pambihira! Yun na yon? At paano?” sabi ko at sumulyap ulit kina Seven.

“Baka naman ikapahamak ni Koy yan ha Winona.” sabi ni AB.

“Walang mapapahamak AB,huwag ka ngang nega dyan.” sagot ni Winona. At bumaling sya sa akin. “Kung talagang gusto mong mapansin ka nya at marecognize ka nyan teh,do it slowly,kunwari mga hindi sinasadya,pero ang totoo sinadya mo talaga,tapos magpa mysterious effect ka,kaibiganin mo mga kaibigan nya.”

Ayos yon ah? Yon din naisip ko eh. Kaso,hindi naman talaga yon ang gusto kong mangyari,ang gusto ko,makuha sya,maging akin sya. Nakaka desperada ang peg at nakaka frustrate talaga.

“Payag ako dyan! So kailan ang simula?.” ang excited kong sabi.

“Ikaw na bahala dun Koy,diskarte mo yan. O pano, malapit na next class namin ni AB,text na lang tayo.” ani Winona at tumayo na sila ni AB. Nagbeso lang sila at umalis na. At eto,naiwan na akong mag isa.

Paano ako magsisimula? Baka hindi magustuhan ni Seven ang gagawin ko at maupakan pa ako. Bahala na nga!.

Nilingon ko ulit sina Seven,sakto napalingon sya sa akin. Shet! Kumakalabog na naman ang dibdib ko. Pero saglit lang yon at binaling na ulit nya sa mga kasama nya ang atensyon nya.

Pa hard to get ka ah? Makukuha din kita! Kahit matanda ka ng tatlong taon sa akin,magiging akin ka. Inabala ko na lamang ang sarili ko sa pagkain pero palihim ko pa din syang tinitingnan. Maya maya pa ay tumayo na ang mga ito,minadali ko na ang pagkain at palihim na sumunod.

Nagpaalam at humiwalay na si Seven sa Gang nya at sa mga babaeng malalandi. Naglakad papunta sa lumang building si Seven. Napangiti ako,pupunta sya sa rooftop.!

“Gotcha! Wala ka ng kawala sa akin ngayon. Hihi!”

03. Blackmail that backfires!

Habang naglalakad ako papunta sa lumang building ay nag iisip ako ng paraan kung paanong permanenteng magkakasama kami ni Seven. Hindi naman ako papayag na pagkatapos nyang makuha ang perlas ng silangan ko eh i-ignore nya ako all the way? No way! Ngayon pa na,napatunayan ko sa sarili ko na gusto ko sya. Ang cheap ko na,pero ayos lang,para sa future ko with Seven. Kahit magmukha akong krung krung na humahabol,hayst,nakaka bawas ganda! Next time hihingi ako ng tip kina Ninong Page at Ninong Eiko pano nila nagawang paibigin sina Ninong Ian at ninong Kurt.

Nasa building na ako,2nd floor to be exact ng may pumasok na idea sa cerebrum ko. I need to do this! Agad kong kinalkal ang bag ko. And dyaraan! Ang mahiwagang blank CD. Hihi! Humanda ka Seven.

Sa wakas nasa rooftop na ako,sumilip muna ako sa pinto,kita ko agad si Seven dun sa pwesto nya,at talagang may telon pa para hindi sya mainitan at may upuan. Bakit hindi kami dyan nag sapin sapin? Basta nya akong hinila at binalandra sa pader dun sa may gilid.

Huminga ako ng malalim. Kailangan magawa ko ng maayos ang plano ko. Tiningnan ko sya ulit,abala talaga sya sa ginagawa,parang nag i-sketch,ano bang course nya? Bakit hindi ko alam? Architecture o fine arts siguro,graduating na nga pala sya kaya siguro todo aral. Hmp! Pero deep inside eh demonyitong pervert naman.

Dahan dahan kong sinara ang pinto,kunwari hindi ko sya nakita,umupo ako at inilabas ko ang props ko,buti na lang talaga hindi ko ito naubos kanina. Ng makaupo na ako sa sahig ay nagsimula na akong kumain ng burger. Naramdaman kong naglalakad na sya papunta sa akin. Parang natetensyon na naman ako,pero kailangan ko maging firm. Ayokong mabuking.

“Sino ka? Anong ginagawa mo dito?” ang maangas nyang tanong kaya tiningnan ko sya habang ngumunguya pa din.

Saglit nya akong tinitigan. “Umalis ka na dito,teritoryo ko to.” dagdag pa nya. Tumayo na ako at hinarap sya ng tuluyan.

“Pasensya na,hindi ko naman alam,saka naisip ko lang na dito kumain para tahimik.” sagot ko. Walangyang to,hindi talaga ako namumukhaan? Humanda sya mamaya.

“Pwes ngayon alam mo na,alis na,ayaw na kitang makita ulit.” aniya at tinulak-tulak ako. Ang harsh nya talaga! Ganyan ba mga gangster?

“Ayoko! Dito lang ako!” padabog kong sabi. Kita kong nagtagis ang mga bagang nya sa inis. Natakot ako,baka tuluyan na nya akong gulpihin. Bigla syang lumapit at kinwelyuhan ako at sinandal sa pinto,ramdam kong umangat ako sa ere.

“Huwag mong ubusin ang pasensya ko bading! Madami akong kailangang gawin.” aniya na galit na galit. Tinitigan ko sya. Napalunok ako,ang gwapo talaga nya,mapulang labi na parang ang sarap halikan,matangos na maliit na ilong,chocolate brown na mga mata,mahabang pilik at makapal na kilay. Haay!

“Hindi mo ba ako natatandaan talaga? Ako yung–” napatigil ako dahil umamba syang sasapakin ako kaya agad kong kinuha ang CD sa bulsa ko.

“Ano yan?“aniya habang hawak pa din ako.

“Sex video nating dalawa.” sagot ko at bigla nya akong binalibag.

Araayy! Mamamatay yata muna ako bago ko sya maangkin eh. Ang sakit ng tuhod ko ah? Tss.

Sa gulat ko ay bigla syang tumawa,yung nakakainsulto kaya nagsalubong ang mga kilay ko at tumayo ulit.

“Hindi mo ako mauuto bading. Paanong magkaka sex video tayong dalawa?” nang uuyam nyang sabi at ngumisi. Nainis ako.

“Huwag kang magpa inosente na hindi mo naaalalang may ginawa ka sa akin,huwag kang denial king dyan! Ikakalat ko talaga to!” inis ko ng sabi. Hindi dapat pumalpak ang plano ko.

“Sabihin na nating may ginawa nga ako sayo. Does it matter? Walang maniniwala kasi hindi ka naman babae.” sabi pa nya sabay hablot sa CD at binasag. Napanganga talaga ako. “There,wala ka ng ebidensya,hindi mo na ako masisira.”

“Yun ang akala mo. Planado talaga yung una nating pagkikita,binayaran ko yung dalawang kunwaring bubugbog sa akin. Iba plano ko nun,kaso may ginawa kang karumaldumal sa akin,at hindi iyon nakalagpas dun sa binayaran kong magvideo,the evidence is clear,kitang kita dun ang paghila at pananamantala mo sa akin,swerte mu,mukha mo ang kita,kaya hindi ako takot ikalat yon.” mahaba kong sabi. Syet lang,ngayon lang ako nagsinungaling ng ganito. This time sya naman ang napanganga.

“Shit! Buwisit ka!” aniya at akmang sasapakin ulit ako pero nagsalita ako ulit.

“Hindi ako bobo para hayaang sirain mo yung CD,marami akong kopya nun.” wew! Ang hirap magtapang tapangan ah? Kaya ko pang pigilan ang pangangatog ng tuhod ko,maabot ko lang ang aking tagumpay.

“Shit talaga! Wala kang pinagkaiba sa mga baklang nagkalat sa kalsada! Ano bang gusto mo huh? Isubo ito?” galit nyang sabi at binuksan ang zipper nilabas ang ari nyang malambot pa pero malaki na. Pinigilan kong mapanganga at tumulo ang laway. “O gusto mong tirahin ulit kita? Shit talaga!” aniya.

“H-hindi iyon.” ang kinakabahan ko na talagang sabi habang inaayos nya ulit ang pagkalalaki nya.

“Ano? Wala namang ibang gusto ang mga bakla kundi titi diba? Ang maka chupa at magpakantot?” galit parin nyang sabi. Sumakit bigla ang dibdib ko dahil sa sinabi nya. Grabe sya mang insulto,ito ba talaga mapapala ko sa ginagawa ko? Ngayon lang ako nainsulto ng sobra. Ang sakit.

“Ano?! Tama ako diba? Silence means yes. Edi okay,pagbibigyan kita.” nakangisi nyang sabi at hinila ulit ako dun sa may gilid sa bandang likod.

Agad nyang ibinaba ang pantalon at brief nya,pinatigas nya ang ari nya at pilit pinapasubo sa akin,nginungudngod nya ako sa ari nya,isinasagad nya,nabibilaukan ako,pilit kong tinatanggal ang ari nya sa bibig ko pero hinahablot nya ang buhok ko saka ako ingungudngod. Hanggang tuluyan na akong napaiyak. Napatigil sya.

Pakiramdam ko,kung mababa ako nung una mas bumaba ako ngayon. Ganito ba talaga ang dapat itrato sakin? Gusto ko lang naman mapansin nya at makasama nya. Pero sa tingin ko,mali ang paraan ko. Naprovoke ko sya. I deserve this.

“I-im sorry.” mahina nyang sabi habang nagsusuot ulit ng pantalon at brief.

“Hindi naman kasi ito ang gusto ko eh. Ang gusto ko lang eh makasali sa gang mo.” ani ko habang nagpupunas ng luha.

Natahimik sya,matagal nya akong tinitigan na parang may awa. Somehow,naramdaman kong yon ang totoong sya. Tanga na kung tanga,pero kahit binaboy na nya ako sa ikalawang pagkakataon ay gusto ko pa din sya. Para na akong na-a-adik sa kanya.

Huminga sya ng malalim bago nagsalita.

“Hindi ko alam kung ano talaga ang rason mo at gusto mong pumasok sa gang ko. Pero sige,isasali kita,huwag mo lang ikalat ang sex video. At paki usap ko sayo,pag kasali ka na,huwag kang didikit sa akin at huwag mo akong kausapin. Bukas alas sais ng gabi dito gaganapin ang initiation mo” mahaba nyang sabi at umalis.

“Gustong gusto kita kaya pinagpipilitan ko ang sarili ko,kaya kahit binaboy mo ako,gusto pa din kita. Hindi na nga ata gusto,mahal na nga ata kita.” ang bulong ko sa sarili ng tuluyan na syang maka alis.

At ngayon nga,nakangiti na akong nakauwi sa bahay. Bukas lagi ko ng makakasama si Seven hihi! Panigurado magugulat sina AB at Winona pag nalaman nila to.

“Manang si Papa po?” tanong ko agad ng makapasok sa bahay.

“Sinundo nina Tito Luwe,tito Pierre at tito Kyme mo.” sagot ni Manang habang nagluluto ng hapunan.

“Ganun po ba? Sige po. Salamat.” at umakyat na ako sa kwarto ko,agad akong nagpalit. May pupuntahan ako,at alam kong expert sya pagdating sa mga gang.

Habang nasa taxi ay naisip ko na naman ang mga nangyari kanina,sasaya pa din ba ako o malulungkot. Oo at gusto kong matikman yon pero hindi sa ganoong paraan. Haaysst,ano ba ako? Malas o swerte? Huwag ko na nga lang isipin yon,ang mahalaga lagi ko na makakasama si Seven. Kahit na nagbanta syang huwag ko syang kausapin at lapitan,ayos lang yon,atleast,natikman ko na hihi!

OMG! Anong nangyayari sa akin? Bakit paiba iba na takbo ng isipan ko? Bipolar na ata ako. Hindi pwede to. Hindi na lang ako mag iisip ng mga malisyosong bagay kay Seven para hindi ako magkaganito at para makalimutan ko na din yon. Im doing this because I love him,not because I lust over him! Dapat akong manindigan,nakakahiya sa poon ng mga kabadingan.

“Kuya dito na lang po.” ang pagpara ko kay manong taxi driver.

“200 pesos.” ang walang kagatol gatol nyang sabi.

“Huh? Ang iksi lang ng byahe ah? Ano ba yang metro mo? 2 pesos ever mile second? Manong ah?!” inis kong reklamo. Kainis,500 lang dala kong pera eh.

“Ganon talaga,mayamang bakla ka naman eh.” sabi pa nito. Sa inis ko ay binato ko sa kanya ang dalawang 100 at bumaba na sa taxi nya. Nakaka highblood si Manong.

Lumapit na ako sa malaking bahay at nagdoorbell. Naka ilang doorbell na ako wala pa ding lumalabas na tao.

Umalis kaya sila? Pero bukas ang mga ilaw. Eh bakit walang maid man lang na lumabas? Hayst. Mukhang walang tao,pero ayoko pang umuwi.

Babalik na lang ako after 30 minutes. San ba may mapaglilibangan sa subdivision na to? Kahit arcade o kaya ay convinient store. Nagugutom na ako,kung bakit naman kasi hindi ako nagdinner? Papagalitan ako nito ni Papa pag nalaman nya.

Naglakad lang ako ng naglakad,hanggang sa may matanaw na akong maliwanag. Sa wakas! Isang maliit na convinient store. Papasok na sana ako ng matigilan ako sa nakita ko sa loob.

Si Seven! At parang bumibili din. Naku! Dito pala sya nakatira? Hindi nya ako dapat makita,baka isipin nya sinusundan ko sya kahit hindi naman talaga.

Lumabas na si Seven at sumakay sa bike at umalis na.

Shet,ang gwapo nya kahit naka sando at boxers shorts lang sya. Haay! Dibale,simula bukas lagi na kami magkakasama,pero bago yon,hihingi muna ako ng tip. Ayokong masayang ang effort ng kagandahan ko no?

Ako si KOY at hindi ako sumusuko,kung si Papa KOY ko eh nagparaya kay ninong Page para magkatuluyan sila ni ninong Ian,ako hindi. Dahil mahal ko si Seven,I will do anything makasama ko lang sya. At bango mangyari yon ay pupuntahan ko na ang taong sa tingin ko ay makakatulong sa akin.

Naglakad na ako pabalik sa bahay ng pakay ko,kahit medyo malayo ay gora lang. Habang naglalakad ako ay panay na tunog ng cellphone ko kaya agad ko itong tiningnan. Si Papa pala tumatawag na. Naku kailangan dalian ko,ayokong malaman nya mga ginagawa kong kabaliwan para sa isang lalaki.

Nasa tapat na ako ulit ng bahay ng pakay ko. Nag doorbell ako ng limang beses na magkakasunod.

Uhm! Yan! Ewan ko lang kung hindi nyo pa ako pagbuksan!

Maya maya nga ay bumukas na ang pinto at lumapit sa gate ang pakay ko. Nalaglap ang panga ko sa lupa.

Sansalamesanswe! Bakit parang hindi sya tumanda? Ang gwapo gwapo pa din nya?

“Oh Koy? Napadalaw ka? Anong atin?” nakangiting sabi nito ng tuluyan ng magbukas ang gate.

“Tito Byron…”

04. Si Admeen at ang Initiation!

“Tuloy ka Koy.” ani Tito Byron. Sumunod ako sa kanya papasok sa bahay nya. Ng makapasok at makaupo sa sofa ay tinanong nya na ako.

“Kamusta nga pala Papa mo? Hindi na kami nakakapag usap,pare pareho na kaming subsob sa trabaho,si Page naman minsan na lang magtext. By the way,juice o softdrinks?”

“Ayos lang ang Papa Koy ko. Tama po kayo busy na kayo pare pareho. Juice na lang po tito.” nakangiti kong sabi. Gosh! Ang hawt na pa din. No wonder naging bet din sya ni Ninong Page nung unang panahon.

“Hindi pa din ako makapaniwala na magiging tulad ni Page ang nag iisang anak ni Koy,at junior pa,tapos iisa pa kayo ng palayaw.” anito ng ilapag sa lamesita ang basong may lamang juice.

“Ganun talaga tito. Feel ko naman ang palayaw ko hihi! Maganda ako,gwapo si Papa kaya ayos lang.” sagot ko saka ininom ang juice. Naubos ko ito. Dun ko lang narealize na nauhaw pala ako kakalakad kanina.

“Sabagay.”

“Tito wala pa din kayong asawa?” wala lang. Gusto ko lang sya ma interview bago ko isegway ang talagang pakay ko.

“Nagka girlfriend naman ako,limang magkakasunod. Kaso wala,mukha at katawan ko lang ang gusto nila. Pero may partner ako ngayon. Si Miles,yung bestfriend kong ka-gang ko din noon.” ang nakangiti nyang sagot at sumandal sa couch. Tinaas ang mga kamay at nilagay sa batok.

Shit! Ang gwapo! Ang buhok sa kili-kili,nakaka akit,nakasando kasi sya tapos nakabukaka pa.

Napatingin ako sa dako paroon. Ano ba yan! Hindi ko makita.

“Ganun po ba? Nasan sya?”

“Umuwi sa probinsya,may inasikaso. Ano nga ulit ang sadya mo dito Koy?”

“Uhm ano po kasi.” hingang malalim Koy! Simple lang naman ang sasabihin mo eh.

“Ano?”

“Diba po may Gang kayo dati? Pano kayo pinaibig ni Ninong Page? Pano nya napalambot ang puso mo? Diba pag gangster eh astig?” ang sunod-sunod kong tanong. Ngumiti sya hanggang napunta sa pagtawa.

Anong nakakatawa dun?

“Bakit? May nagugustuhan ka na bang gangster? Naku mahirap yan.” aniya ng humupa ang pagtawa nya.

Hindi ako sumagot. Ayokong sabihin na sasali ako sa Gang no? Pero come to think of it. Ako ang magiging kauna-unahang gangster na sirena. My gawd! I love it!

“Diba dapat kay Ninong Page mo iyan tinatanong? Kung pano nya ako napalambot noon at pano nya ako napaibig?” pagkuway nakangiti pa din nyang sabi.

“Ayoko! Baka sipain ako ni Ninong Ian palabas ng bahay nila. Ano nga tito?”

“Well. Wala naman ginawa talaga si Page. It just happened. Nakita ko sya habang nag e-enroll,I fall inlove with him that very moment,at hindi ko sya tinantanan,pinipigilan ako ng Papa mo nun,pero matigas ako,ginamit ko ang pagiging barumbado ko at ng gang ko. Hanggang dumating si Ian,I was desperate that time,at yun na nga,umabot na sa puntong may nabawian ng buhay,sa sobrang pagmamahal ko kay Page,at hindi ko matanggap na sandali lang syang naging akin ay nag breakdown ako kaya kailangan ko magparehab. Pinagsisihan ko ang lahat ng iyon,at nagpapasalamat ako na pinatawad nila akong lahat.” mahabang sabi ni Tito Byron at kita sa mga mata nya ang pait ng nakaraan.

Napanganga ako. Hindi iyon ang kailangan kong sagot pero pakiramdam ko,may natutunan ako. Hindi ipinipilit ang pagmamahal sa taong hindi ka gusto. Pero pano ang pagmamahal ko? Hindi naman ako papayag na mauwi sa wala ang mga gagawin ko. Desidido na talaga ako.

---

Nakapangalumbaba ako habang nandito sa covered court ng school. Nagpapractice kasi sina Brylle at Eriol. Sina Winona at AB,eto mga katabi ko at busy sa kaka internet sa mga tablet nila.

Iniisip ko kung tutuloy ako. Mamaya na ang initiation. Hindi ko pa nakikita si Seven at ang gang nya,nakakalumbay. Haay.

Laban o Bawi?

Bahala na nga mamaya. Ewan,I just cant imagine my future without Seven. Pwahaha landi ko hayup.

“Francisco Roy! Ilag!!”

Huh?

At bumulagta ako.

“Koy!!” narinig kong sigaw nina Winona at AB. Nakapikit pa din ako. Nahihilo ako,ang sakit nun ah? Anong tumama sa akin?

“Okay ka lang Koy?” boses ni Brylle.

“Mukha ba syang okay? Kayo batuhin ko ng bola eh!” boses ni Winona.

“Mag aaway ba kayo o dadalhin natin sya sa clinic?” boses ni AB. At naramdaman ko na lang na may bumuhat sa akin. Parang hindi ko magawang dumilat,pakiramdam ko bituin mga makikita ko. Punyeta talaga,bola pala yon.

“Ang lakas kasi ng hagis ni Balderama eh” - Eriol.

“Bobo ni Ferrer,hindi nasalo.” - Brylle.

Ganyan sila habang dinadala ako sa clinic. May nagpa-paypay pa.

Nadinig kong kinausap nila yung school nurse tapos naramdaman kong inihiga na ako. Dinig ko pa mga usapan nila pero hindi ko na binigyang pansin,nahihilo pa din ako at ang sakit ng ulo ko. Bakit kasi tulala ako kanina eh.

Matapos akong gamutin ay pinahiga ulit ako. Nagpaalam na ang impakto dahil may klase pa daw sila at i-excuse na lang nila ako.

Nakatulala lang ako habang nakahiga. Iniisip ko ang mangyayari mamaya,ano kayang klaseng initiation yon? Kahit ano pa yon. Basta para kay Seven,makasama ko lang sya ay titiisin ko. That’s love!.

“Koy?” hindi pamilyar ang boses ng lalaki kaya nilingon ko.

Shetengkengene! Ampogi!

“Sino ka? Pano mo nalamang Koy ang pangalan ko? Mga kaibigan at kakilala ko lang tumatawag sa akin nun.” taas kilay kong sabi. Hindi nya ako maaakit. May mahal na ako,at si Seven yon.

Ngumiti sya,lumabas ang dalawang dimple nya. Natulala ako. Para syang manikang lalaki. Jusme,may term dyan eh,lagi kong nadidinig sa mga kpoper’s kong classmates nung high school. Ano nga ba yon? Ayon! Tama.

Ulzzang.

“Im Admeen James Quiambao,pero Admeen tawag sa akin. Balita ko sasali ka sa gang ni Seven?”

“Huh? Pano mo nalaman yon?” agad akong napa balikwas. “Sshh wag kang maingay! Walang pwedeng ibang maka alam! Thats my top secret you know?”

“Yeah. Makaka asa ka. I just overheard them sa cafeteria kanina kaya nag evesdrop na din ako.” nakangiti nyang sabi.

“Oh tapos? Pano mo ako nakilala? Bakit mo ako pinuntahan? Anong kinalaman nun sa narinig mo?” sunod-sunod kong tanong.

“Youre quite famous you know,isa ka kasi sa magagandang gay dito sa campus,at kilala din ang Papa mo,kaya kilala kita,at yun nga,nakita kitang isinusugod dito,yon ang nakita kong opportunity para makausap ka tungkol sa pagsali mo kina Seven.” mahaba nyang sabi. Kinunutan ko sya ng noo. Hindi ko kase ma-gets eh.

“And then?”

“Gusto ko lang sabihin na huwag ka ng tumuloy. Baka ikasama mo pa yan.”

“At sino ka para pigilan ako? Buo na desisyon ko.” mataray kong sabi. Gwapo sana,pakialamero lang,first time namin mag meet tas ganito agad-agad? Imba men!

Ngumisi sya.

“Again,Im Admeen,3rd year college,19 years old,taking up Chemical Engineering,ang matagal ng nagmamahal sayo.”

At hinimatay ako. Lumuwa mata ko at nalaglag ang panga ko.

“Kung tutuloy ka pa din,sasamahan kita,sasali din ako,just to make sure youre okay.” full of confidence nyang sabi.

I told you guys! Maganda ako,at ayan na ang ebidensya! Mwahaha!

---

7PM na! Hindi talaga ako umuwi. Pinagtaguan ko ang tropa at nagtext ako kay Papa na makiki sleep over ako dahil may gagawin kami ng mga ka group ko. Ofcourse! Thats a lie. Dumadami na kasalanan ko kay Papa.

“May oras ka pa Koy para umatras.” ani Admeen.

“Hoy! Lalaking manika,hindi na magbabago isip ko no? Ikaw ang umatras na.” sabi ko. Simula ng magkakilala kami kanina at umamin sya,hindi na nya ako tinantanan.

Syempre,flattered ako,may nagkakagusto pala sa akin,at ang gwapo pa!? Ganyan talaga pag anak ng buwan.

“Hindi na uy,sasamahan kita.” sagot nya. Nandito kami sa bench at inaabangan na lang sina Seven na pumunta sa lumang building.

“Ayon na sila! Tara!” at agad kong hinila si Admeen ng makita ko sina Seven na papunta na sa lumang building. Hinintay muna naming maka akyat sila ng tuluyan sa rooftop bago kami sumunod ni Admeen. Pagdating namin dun parang inaabangan na talaga nila kami.

“Hi!” ang pilit na ngiting bati ko sa kanila. Tiningnan lang nila ako tas nilipat nila ang tingin nila kay Admeen. Nakita ko namang humalukipkip si Seven.

“Ikaw yung kanina sa cafeteria diba?” sabi ni Seven kay Admeen.

“Ako nga. At buo desisyon kong sasali ako.” matapang na sagot nito kay Seven.

“Sige,interviewhin nyo na yan at isunod agad ang initiation,kailangan kong umuwi ng maaga,may mga dapat pa akong tapusing projects.” ani Seven at tumalikod na. Tinungo nya yung pwesto nya,yung may telon.

Kinabahan na ako ng may lumapit na sa amin ni Admeen. Hinawakan nila kami sa magkabilang kamay saka nilagyan ng blind fold. Sobrang dagundong na ng dibdib ko sa takot at kaba. Pero hindi dapat ako matakot. Para kay Seven naman ito,para lagi ko syang makasama.

Ilang sandali pa ay namamaga na at namamanhid ang pisngi ko sa mga sampal nila. Tiniis ko lahat. Ewan ko lang kung sampal din ba ginagawa nila kay Admeen. Na guilty tuloy ako,dahil sakin pumasok sya dito at nadamay eh halos wala pang 24 hours kaming magkasama.

“Lagyan na ng hikaw sa dila ang baklang yan,at yung lalaki pasuin nyo na ang tagiliran para matapos na tayo,gusto ko ng umuwi.” utos ni Seven. Kinabahan na naman ako para kay Admeen. Bakit magkaiba yung gagawin sa amin?

May humawak na naman sa mga kamay ko pati sa katawan at ulo.

“Ilabas mo na dila mo,saglit lang to,deretso hikaw na.” sabi nung lalaki. Habang tinutusok ang dila ko ay narinig ko na lang ang sigaw ni Admeen. Kinilabutan ako.

Syet naman kasi eh! Bakit sumama pa yung manikang yon? Nakaka guilty talaga.

“Kung anong ginagawa ng grupo at pinag uusapan ay hindi dapat makalabas at makarating sa iba. Maliban na lamang kung tungkol ito sa pagtulong natin sa school. Walang trayduran,walang taluhan. Walang away,at huwag magsisimula ng away laban sa ibang grupo. Nagkakaintindihan ba tayo?” ani Seven ng matapos na ang lahat. Tango lang ang sagot ko,hirap akong magsalita,namamanhid dila ko. Tiningnan ko si Admeen,nakatingin at nakangiti sa akin sabay kindat.

Unbelievable! Parang walang pamamasong naganap sa kanya.

Bigla akong hinila ni Seven papunta dun sa gilid kung san may nangyari sa amin dati.

“Alam mo ba kung bakit sa dila ang initiation mo?” nakangisi nyang pabulong sa akin. Agad naman akong umiling,dahil pag binuka ko bibig ko,tutulo ang laway ko,kanina pa nga ako panay lunok,parang nabubusog na ako sa laway ko.

“Para matahimik ka,para hindi ka dumaldal,at para hindi mo na masubo ito.” nakangisi pa nyang dagdag sabay hablot sa kamay ko at ipinatong sa harapan nya.

Nanlaki ang mga mata ko talaga. Goodness! Ang lupet talaga nya.

“Para hindi mo na magamit ang dila mo. Tandaan mo,huwag mo akong lalapitan at kakausapin,or I’ll pull out your tongue and wreck your neck.”

Napahawak ako sa bibig at leeg ko.

05. Hikaw at Halik!

“BEBEKOY!!”

Shit! Wala talaga syang kasing kulit! Halikan ko kaya para tantanan na ako?!

Kyaaaaahhh!! Ayoko! Baka magalit ang pinakamamahal kong si Seven!

“Huh? Sino yon?” si Winona.

“Bebekoy daw,kaw yon Koy?” si Brylle.

“Malamang,sya lang Koy dito eh.” ani naman ni Eriol.

“Ayon oh? May gwapong palapit dito.” sabi ni AB sabay turo kay Admeen na nakangiti ng malapad habang lumalapit. Gwapo din talaga tong lalaking manika na to eh. Hindi ako makapag salita pa ng matino dahil sa hikaw sa dila,tatlong araw pa lang ang nakakalipas mula nung initiation.

Si Papa nga nagtataka bakit hindi daw ako nagsasalita at nagkukulong lang sa kwarto,lagi pang noodles kinakain ko. Sinasagot ko sya sa pamamagitan ng text.

“Hi Bebekoy! Kamusta na? Namiss kita ah?” nakangiting sabi ni Admeen ng makalapit. Sabay sabay naman nagsi-taasan ang mga kilay ng apat. Natigil talaga kami sa paglalakad papunta sa cafeteria. Sila pa din kasama ko,sabi ni Seven kay Admeen na sabihin daw sa akin na next week pa kami pwedeng sumama sa gang at sumama sa mga lakad at activities nila. Kainis nga eh,miss na miss ko pa man din sya.

“Sino ka?” - Eriol at Brylle yan na nakakunot.

“Who you? Textback” - Winona.

“?” - AB

“Ah eh guys sya nga pala si Admeen,Admeen mga kinakapatid ko si Brylle at Eriol,tropa din namin sina AB at Winona.” ani ko at nakipag shakehands naman ang mga baliw.

“Ano mo sya?” sabi nilang apat.

“Kaibigan ko–”

“Manliligaw nya” pagputol ni Admeen sa sasabihin ko sabay ngisi. Promise,napanganga yung apat. My gawd! Hindi ba sila makapaniwala kahit etching bagatsing matsing lang yon? Ganda ko kaya!

“Ah eh,sige guys! Dyan na muna kayo!” naka ngiting sabi ko sabay hila kay Admeen palayo sa apat.

Naka layo na kami ng harapin ko ang walangya.

“Anong BEBEKOY? At anong pinagsasabi mo dyan?!” ani ko na taas kilay pa. Masindak sya dapat.

Pero ngumiti lang sya bago sumagot.

“Bebe na tawag ko sayo,tas Koy pangalan mo,edi BEBEKOY! Astig no?”

“Tse!” at inirapan ko sya at napunta ang tingin ko sa isang grupo na palabas ng isang building. Ang gang!

“Admeen,hayon ang gang oh!” Ani ko sabay turo sa mga ito.

“Ano naman? Next week pa tayo pwede makipag bonding sa kanila. Hindi pa ata sila handang harapin ang tulad nating anak ng Diyos.” nakangiti na naman nyang sabi. Sa totoo lang ha? Napaka optimistic nya,nasasapawan ako.

“Dyan ako agree sayo! Parang wala kang paso ah? Patingin nga?” sabi ko naman. Nacurious kasi ako sa paso nya kung anong itsura.

“Sige ba,tara sa CR,ayaw ko dito baka kung ano isipin nila.” anito at hinila ako papunta sa pinaka malapit na building. Ang department ng mga HRM. Pagkadating sa CR ay agad nyang inililis pataas ang polo nya at ibinibaba ng kaunti ang pantalon nya.

Kumabog dibdib ko. Ang kinis at puti nya tapos madudungisan ng paso? At ano ito? Ang ganda ng abs nya kahit hindi pa well develop. Napatingin ako sa ibaba pa. Bakit parang ang baba ng brief at pantalon nya? Kitang kita na ang V-line.

“Nasan ba?” sabi ko habang nakayuko.

“Dito.” at tumagilid sya. Medyo hindi pa magaling. Nakakahinayang yung balat nya,daig pa nya ako.

Biglang bumukas ang pinto na nakayuko pa din ako.

“Mga tol huwag dito.” sabi nung lalaking pumasok. Tumayo na ako ng tuwid at humarap,inayos naman ni Admeen ang polo at pantalon nya.

“Anong huwag dito? Ano ba iniisip mo?” taas kilay na naman ako.

“Na sinusubo mo yung bu–”

“Hindi ganun tol,pinapakita ko lang yung sugat ko. Nakita mo bang nakalabas ang akin? Hindi diba?” pamumutol dito ni Admeen.

“Ganon ba? Pasensya na kayo.” sabi na lang nung lalaki at tumungo na sa urinal.

My gawd! Nakakahiya ah? Mukha bang malaswa pwesto namin kanina? At saka,hello? Wala akong balak tumikim ng ari ng iba,kay Seven lang gusto ko.

Naghugas na ng kamay yung lalaki saka lumabas.

“Ay sya nga pala,may ibibigay ako sayo,binili ko kahapon sa mall” nakangiting sabi ni Admeen at may kinuha sa bag. Tiningnan ko lang sya. Daming atsutsu ng isang to. Kung ganyan lang sana si Seven edi masaya na ako.

“Ano yan?” ani ko ng ipinakita nya yung ibibigay daw nya.

“Hikaw sa dila,para mas astig ka,bukas ako naman magpapa hikaw. Here,umupo ka sa sink,ako maglalagay.” aniya habang inaalis yung hikaw sa lalagyan nito.

“Ha?! Ayoko nga! Malalawayan lang kita! Akin na! Kaya ko yan ilagay mag-isa,at saka safe ba yan?”

“Huwag kang maarte bebe! Kahit malawayan mo ako ayos lang.” grabee! Lakas talaga ng fighting spirit nito. “Oo safe to,silver yan no,pati yan dapat tinutoothbrush din,halika ka na dito.”

Bago pa ako nakaimik ay hinila nya ako at walang patumangging pinatong ako sa sink,humarap sya sa akin at pumwesto sa gitna ko.

Syet! Isa pang mahalay na posisyon. My goodness! Nag init mga pisngi ko at kinabahan ako.

“Open your mouth bebe,ilabas mo dila mo at tatanggalin ko yan,ipapalit ko to.” sabi nya at mas dinikit pa nya katawan. Pooowwwtaa! Ang bango ng hininga ng animal!

“N-nakakahiya.”

“Ilalabas mo dila mo o kakagatin ko labi mo?”

“Eto na eh,..Aahhh” sabay labas ng dila ko. Kumuha sya ng panyo at hinawakan nya yung dila ko,tinanggal nya yung unang nilagay ng gang at dahan dahan ipinalit yung hikaw na binili nya. Halos maduling ako dahil tinitingnan ko ang ginagawa nya,hindi din ako humihinga.

“There. Edi mas astig ka na bebe!” sabi nya sabay kindat.

“Hindi mo ba lalabhan ang panyo?” ang sabi ko. Nakakapanibago magsalita lalo,parang bumigat ang dila ko,makakain pa kaya ako nito ng tuluyan?

“Hindi na. Remembrance ng laway mo.” nakangisi nyang sabi na ikinapula ko na naman. My gawd talaga! Kay Seven lang ako nagkaka ganito eh,ngayon sa kanya naman?

At para mawala ang kung ano ko mang iniisip. Nakaisip ako ng kalokohan. Nginisihan ko sya.

“Thank you bebe!” ang sabi ko na ikinalaki ng mata nya. Saka ko sya niyakap at kinagat ng madiin sa balikat.

“AAAAAHHHHH SHIT! Ang sakit!” sigaw nya,agad akong kumalas at tumakbo sa pinto.

“Yan ang totoong remembrance Admeen!” at binelatan ko sya saka tumakbo palabas.

“BEBE!! HOY KOY!! Humanda ka pag nahuli kita!!” dinig ko pang sigaw nya kaya binilisan ko ang takbo. Paglingon ko hinahabol nya talaga ako,para kaming mga bata,pinagtitinginan na kami ng mga kapwa estudyante.

Ewan,instinct na siguro. Sa lumang building ako tumakbo. Paglingon ko humahabol talaga si Admeen.

“Shit! Baka kung anong gawin nya pag nahuli nya ako!” sabi ko sa sarili at nagmamadaling umakyat.

“Patay ka sa akin bebe!” sigaw nya na umaakyat na din.

Baka nandito pa din si Seven! Hmp! Bahala na nga!

“Huli ka bebe!!” sigaw ni Admeen kaya napaharap ako,bigla nya akong dinamba. Napasandal ako sa pinto kaya bumukas ito at bumagsak kami sa sahig,napapikit na lang ako.

“Sabi sayo huwag kang magpapahuli.” mahinang bulong ni Admeen,tumama sa mukha ko ang hininga nya,naamoy ko na naman. Syet! Ang bango talaga!

Agad akong nagmulat ng mga mata. Nakapatong pala sya sa akin at nakayakap. Tinititigan nya ang mukha ko. Pati tuloy ako napatitig. Pakiramdam ko,wala akong marinig.

At naramdaman ko na lang na lumapat ang labi nya sa labi ko. Gumalaw ito kaya ginaya ko sya,hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at tumugon ako.

“Ehem!”

Agad kaming nagkalas ni Admeen. Nakalimutan kong baka nandito pa nga si Seven. Kinabahan ako lalo,ayaw pa naman nun ng naiistorbo. Gusto kong lingunin si Admeen pero nahihiya ako.

“Kahit mainit ang sahig dito nyo pa naisip maglampungan? Diba’t sabi ko teritoryo ko ito at ayaw kong may gumagambala sa akin.” galit na sabi ni Seven. Napatayo kami ni Admeen. Alam kong lalo nagalit si Seven dahil sa panggagambala namin. “At alam mo yon Koy diba?”

Napa angat ako ng tingin at tiningnan si Seven. Ito ang unang pagkakataon na tinawag nya ako sa pangalan ko. Napangiti ako. Sa wakas! Kahit papano kilala na nya ako.

“Pasensya na po Master.” ang pagsingit ni Admeen. Tiningnan lang sya ni Seven at ibinalik ni Seven sa akin ang tingin.

“S-sorry na po. Peace!” nag peace sign ako sabay behlat.

Napatitig sakin si Seven at saka napalunok. Problema ba nya?

“Sige Master. Aalis na kami. Pasensya na sa abala.” ani Admeen sabay hila sa akin. Haay! Sumaya ako kahit papaano,kahit galit pa din sya sa akin,kinilala naman nya ako hihi! I love you Seven.

At itong Admeen na to,humanda sya sa akin mamaya! Ninakaw nya ang first kiss ko! Dila lang ang walang latay sa kanya mamaya.

“KOY!!!” ang sigaw ni Seven kaya napatigil kami ni Admeen sa pagbaba sa hagdan. Tiningnan namin sya.

“Ito na ang ikatlong pag gambala mo sa akin. Akala mo siguro ay mapapalampas ko pa? Hindi na,papatawan kita ng parusa.” seryoso nyang sabi. Kinabahan na naman ako.

Syet! Panigurado this time bugbog na talaga aabutin ko. Masyado ko na ata syang pinuno at buminggo na ako.

“Ako na lang po aako Master.” sagot ni Admeen at hinigpitan ang kapit sa kamay ko.

“Hindi pwede. I’ll deal with you tomorrow Admeen.”

“Pero Ma–” hindi na natapos ni Admeen dahil pasigaw na sumagot si Seven.

“Thats an order! Ako ang Master nyo!!” napakislot talaga ako. Kulang na lang ay tumalon ako sa takot.

“Pero Master.. Sorry na po talaga,hindi na mauulit.” pagmamaka awa ko. Sa wakas nakapag salita na din ako. Ayokong mabugbog no? Si Papa nga hindi ako pinagbubuhatan ng kamay eh.

“Meet me here later at 7PM sharp. Or else,dudukutin ko dila mo.”

06. Change of plan!

Malapit na mag 7PM,haayst. Dumadalas na talaga pagtakas ko sa tropa at pagsisinungaling kay Papa. Sana lang,may magandang kahinatnan ang pakikibaka ko para makuha ang puso ni Seven. Tagumpay na ako sa step one eh,ang makilala’t matandaan nya ako at makasama sya.

Napatingin ako sa phone ko na nagriring. Si Papa,kanina pa yan. Ng tumigil si Papa si Admeen namin tumatawag,nagpupumilit sumama pero kunwari nagalit ako. Tapos ang dami ng text,puro galing kina AB,Winona,Eriol at Brylle.

Huminga ako ng malalim bago naglakad papunta sa lumang building. Panigurado nasa rooftop na si Seven. Gusto ko ito ng konti pero hindi todo,mas gusto ko yung makasama sya sa mga lakad ng gang nya yung ganun. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko,parang hindi na ako makalakad ng matino. Iniisip ko kung anong parusa ibibigay nya,ganito ba talaga sa mga gang? Bakit walang nabanggit si Tito Byron?

Ng sa wakas ay narating ko na ang rooftop ay huminga muna ulit ako ng malalim bago buksan ang pinto. Nakita ko syang nakahiga dun sa upuan,unan nya yung isa nyang braso at parang tinitingnan ang mga bituin.

“M-master.” pagtawag pansin ko. Agad nya itong narinig at tumayo. Seryosong naglakad palapit sakin. Tumahip na naman ng malakas ang puso ko. Kung may sakit ako sa puso baka bigla na lang atakihin at mamatay.

“Youre 5 minutes late.” aniya ng seryoso pa din. Mas lalo talaga syang gwapo pag seryoso,pano na lang kung tumawa at ngumiti pa sya?

“S-sorry Master.”

“Tss. Puro sorry.” aniya at hinila ako sa may gilid. Akala ko may gagawin sya pero nagulat ako ng pumunta sya sa beranda at parang bababa. Natakot ako baka mahulog sya.

“Sumunod ka sa akin sa baba. Kailangan malinlang ko sya.”

“Huh?” malinlang? Sino? Lumapit ako sa beranda. May hagdan na kahoy na nakapatong na sa bakal na hagdan hanggang ibaba.

“May fire exit pala dito?” bulong ko sa sarili at nanginginig na bumaba na din. Tagaktak ang pawis ko pagkababa dahil sa sobrang kaba. Para kaming mga akyat bahay.

“Sumunod ka sa akin.” aniya at naglakad palayo. Syet! Likod na pala to ng school. Ang dilim! Siguro dito nya ako isasalvage? Jusko! Kayo na po ang bahala.

Nagmamadaling sinundan ko sya kahit takot na takot na ako. Siguro ito kabayaran ng pambibwisit ko sa kanya? Ang lupet pala ng mga gang. At sobrang lupet nya.

Tumigil sya sa tapat ng isang kubo.

“Pasok.” aniya ng lingunin ako. Agad naman akong tumalima.

Paanong nagka kubo dito? Sa bagay ngayon lang ako napunta dito. Shunga ko talaga. Ng makapasok ako ay may sinindihan sya,bigla kasing lumiwanag. Paglingon ko sa likod nabunggo ako. Sya na pala yon.

“M-master,sorry talaga,hindi na po mauulit.” parang maluluha na ako.

“Tss. Ilang beses mo ako ginambala sa rooftop Koy?” emotionless na sabi nya habang nakatingin sa akin. Hindi ko na maintindihan kung para san yung kalabog sa dibdib ko. Kinakabahan ba o dahil sobrang lapit nya sa akin? Naamoy ko pa mabango nyang hininga ng magsalita sya.

“T-tatlo po.”

“Good. Now,ilabas mo dila mo.” aniya na talagang nagpaluwa sa mga mata ko. Hihilahin nya ba dila ko? Syet! My gawd!

“P-po? B-bakit?”

“Ilalabas mo o sapilitan kong ilalabas?”

“Ha? Huwag! Eto na. Aaahh.” sabay labas ng dila ko. Kuminang pa nga yung hikaw dahil sa liwanag ng kandila.

“Ang panget ng hikaw mo. Now,close your eyes.”

“Hala? Huwag po! Huwag mo hihilahin! Hindi pa masyadong magaling to eh.”

“Gagawin mo o hanggang dito na lang ang buhay mo?” pananakot nya. Syempre,takot ako! Kanina pa akong takot kaya agad kong inilabas ulit ang dila ko at pumikit ng mariin.

—– WARNING : RATED SPG! —–

Sobrang diin ng pagkakapikit ko. Halos hindi na ako humihinga. Panay dasal ko na at hingi ng tawad sa Diyos sa mga nagawa kong kasalanan.

Hanggang sa maramdaman kong may lumukob sa dila ko at sinipsip. Napamulat talaga ako ng mga mata. Nakapikit si Seven hanggang sa lumapat na ang labi nya sa labi ko at gumalaw. Nung una hindi ko tinugon. Pero nakakalango. Ang sarap sa pakiramdam. Lahat ng iniisip ko kanina nabura. Lalong dumiin ang halik nya. Tumugon pa din ako. Pag sinisipsip nya ng mahigpit ang dila ko ay napapa ungol ako dahil medyo masakit. Naglakad sya habang magkalapat ang mga labi namin kaya tuluyan akong napa urong sa dingding. Ayoko na itong matapos,para akong nasa alapaap.

“M-master b-bakit?” ang hingal kong tanong ng maghiwalay ang mga labi namin. Tinitigan nya ako ng matagal bago sumagot.

“Hindi ko alam kung anong ginawa mo sa akin pero nabulabog mo din ang sistema ko. Galit ako sayo,dahil ang tingin ko,papansin ka,attention seeker at spoiled brat.” aniya at nakipagtitigan. Halos maduling ako.

“Nagugu–”

“Hindi ko alam kung bakit hindi na kita makalimutan ng may nangyari sa atin. Trip lang yon. Pero hindi ko lalo maintindihan kung bakit hinahanap hanap ng katawan ko ang katawan mo. But now I know. I need your body to satisfied my needs. Wala akong pakialam kahit bakla ka. Akin lang ang katawan mo,ako lang ang papaligayahin mo. Sakin lang ang init nyan,ako lang ang pwedeng gumalaw dyan.” mahaba nyang sabi sabay halik ulit sa akin. This time,mas mapusok na at naghahanap ng kaparehong tugon.

Sumakit ang dibdib ko dahil sa mga narinig ko. Gusto ko ng umiyak. Ang sakit naman nun. Nakuha ko nga ang atensyon nya. Pero katawan ko lang ang gusto nya. Gusto nya akong parausan ng libog nya.

Hindi na ako umimik ng pabalya nya akong ihinarap sa dingding. Pinipigilan kong maiyak. Hinahalikan nya ang leeg at batok ko. Parang wala ng sense ang nangyayari. Hindi ko namalayan na pareho na nyang naibaba ang mga pantalon at underwear namin. Pumikit ako ng mariin. Napaka malas ko talaga. Hindi na ata mangyayari sa akin ang pagtatalik na punong-puno ng pagmamahal. Parang nararamdaman kong lalo akong nag i-iba.

Habang nakaharap ako sa dingding ay hinawakan at tinaas nya ang kanan kong hita,naramdaman ko na lang na nagpupumilit na syang pumasok. Napasinghap ako.

“Shit!” ani Seven at sa isang iglap ay buo nya itong napasok sa akin. Parang nadagdagan ang panginginig ng mga tuhod ko. Kinagat ko ang lower lip ko para hindi mapasigaw. At nang nagsimula na syang gumalaw ay hindi ko na din nakayanan at sumabay. Nung una ay dahan dahan,ngunit naging agresibo ang bawat paglabas pasok nya. Kahit masakit ay sinasalubong ko sya.

“Akin lang ang katawan mo Koy.” bulong nya sa tainga ko habang patuloy na kumikilos. “Dito tayo sa papag.” dagdag nya,itinaas nya at pinagdikit sa ere ang mga paa ko at muli syang pumasok. Napa ungol ako,kakaibang sensasyon na ang lumukob sa akin. At habang patuloy kami sa ginagawa ay may pumasok sa isip ko. Plano ko nang itigil ang kabaliwan sa kanya nung sinabi nya na katawan ko lang ang kailangan nya. But now,I changed the course of his plan,I’ll ride him,I will play with him hanggang hindi lang katawan nya ang maging akin. I need to change. Hindi na dapat ako maging mahina. Kailangan takamin ko sya at ma challenge sya,hanggang mahalin nya ako.

Nagsimula na syang manginig hanggang sa isang huling pag ulos ay sumabog sya sa akin. Kapwa kami hingal. Hindi pa din ako makapaniwala na ito ang ikalawang beses na may nangyari sa amin. Walang imik na isinuot ko muli ang underwear at pantalon ko. Kinuha ko sa papag ang maliit kong bag na kanina ko pa dala. Binuksan ko ito at kinuha ang pabango at saka halos ubusin ko ito sa katawan ko. Hinihingal na tinitingnan ako ni Seven. I smiled at him saka ako tumakbo palabas ng kubo.

“KOY!! Hoy teka lang!!” dinig kong sigaw nya. Nagpatuloy ako sa pagtakbo. Tiniis ko ang hapdi at kirot ng aking butas. Dapat ngayon magsimula ang plano ko.

Takbo lang ako ng takbo hanggang matanaw ko ang kalsada. Nakahinga ako ng maluwag. Kinuha ko sa bulsa ang phone ko at tiningnan ang oras. 9:35PM na,ganon kami katagal ni Seven? Agad akong napailing.

Nagpalinga linga ako sa paligid. Nasa tabi lang pala ako ng campus. May mangilan ngilan pang estudyanteng nagkalat at papasok sa campus.

“Ang tagal naman dumaan ng mga taxi dito. Kailangan ko ng makauwi. Nanlalagkit na ako.” sabi ko sa sarili.

“BEBEKOY!!” syet! Nandito pa din sya? Ang tyaga nya ah? Nilingon ko ito,nananakbo galing sa gate at mukhang alalang alala.

“Nandito ka pa?” ang agad kong tanong ng makalapit sya.

“Yeah. Hinihintay kita,Im so worried kung anong parusa ang gagawin ni Seven,actually pumunta ako sa rooftop at wala kayo. Anong nangyari? Okay ka lang ba? Sinaktan ka ba nya?” aniya at mas lumapit pa ng husto at inusisa ako. Kinabahan ako baka may ma-amoy sya. Pero hindi siguro,dahil nagpabango naman ako diba?

“You smell strange Bebe,amoy pabango pero amoy ano.. Hmmn.. Anong ginawa ni Seven?” ang biglang change mood ni Admeen from nag aalala to galit. Kinabahan ako. Amoy ba talaga yon?

“W-wala no! Kinausap lang nya ako sa mga rules. At may naisip akong maganda” pagdadivert ko sa usapan. Umakbay sya sa akin at naglakad kami.

“Ano naman yon Bebe? Tara hatid na kita.” aniya. At ng matapat kami sa gate,sakto palabas na si Seven. Saglit ko lang syang tiningnan at naramdaman kong tumingin din sya,pero hindi sya nakita ni Admeen.

Bumalik pa pala talaga sya sa school para hindi halata.

“Nandito na tayo bebe,ano nga pala yung naisip mo?” ang naka ngiti ng sabi ni Admeen. Nasa terminal na pala kami ng mga jeep.

“Hindi na tayo sasama sa mga lakad nila. Hindi naman porket member tayo ng gang ni Seven ay magkukumahog tayong sumama sa mga lakad nila. Tayo ang dapat magkasama at lalong maging close.” sagot ko habang sinusundan ng tingin yung mga taong sumasakay sa jeep.

“Gusto ko yan,tayong dalawa lang at mas malapit.” malapad ang ngiting sabi nito.

“Hindi ganun,sa tropa ko ikaw sasama para maka bonding mo din sila.” agad kong pambabara sa kanya.

“Ganun ba? Okay din sakin yan,teka nga Bebe,what made you change your mind? Ano ba talaga?”

“Dont ask. Basta,nakuha ko na atensyon nya,ngayon naman papatakamin ko sya,hanggang sya ang humabol sa akin.”

07. Bitch - Beach - sizzling hot bodies!

“Koy,gimik tayo mamaya” ani Eriol habang nandito kami sa cafeteria.

“Ay nako,yoko na! Sawa na akong gumimik.” sabi ko naman at pinag tuunan ng pansin ang hotdog na ulam ko. Tinuhog ko ito ng tinidor,tinaas sa ere,katapat ng mata ko at ineksamin. I wonder,sino nag imbento ng hotdog? Taray ha,pwedeng alternate pag ano hahaha!

“What are you doing? Kaderee!” ani Winona. Jusme,parang hindi naman sya kumakain nito?

“Tinitingnan ko lang ang hotdog! Ang cute eh!” sagot ko naman saka ito sinubo ng buo.

“Eeww!” sabay na sabi nina AB at Winona. Si Brylle at Eriol naman mamamatay na kakatawa. Pero ang tukmol na Admeen,nakatitig lang at napapalunok.

Problema nitong ulzzang na to? Edi sana hotdog din in-order nya!

“OA nyo ah? If I know,pag nasa mall kayo eh footlong ang binibili nyong dalawa! Tse!” sabi ko pa at inirapan sila.

“Oh ano nga Koy? Ayaw mo talagang gumimik?” pagkuway ulit ni Eriol.

“Kung ayaw mo,si Admeen na lang ang isasama namin.” dagdag naman ni Brylle. Napatingin ako sa ulam nila.

“Sige ba! Call ako dyan guys! Basta madaming chix!” nakangising sagot ni Admeen,siniko ko nga ang tagiliran.

“Aray! Bakit?”

“Chix your face!” at bumaling ako kina Brylle at Eriol. “Ano yang binili nyong ulam?”

“Tahong!” sabay na sabi nung dalawa at binulatlat pa ni Eriol,kitang kita ko kung paano manlaki mga mata nina AB at Winona katulad ko.

“Kadiri!” sabay naming sabing tatlo at nagtawanan ang tatlong unggoy. My gawd! Bakit kailang ibuka yun ng ganon? Ganon ba talaga ang tahong? Ayokong kumain nun!

“Tinitingnan ka ni Seven,bebe.” bulong ni Admeen. I know,kanina ko pa nakita ang gang,nauna akong dumating sa canteen at nakausap ko pa sila. Mababaet naman pala talaga sila,maaangas,mayabang dahil may ipagmamayabang,diba nga nag e-excel sila sa kanya kanya nilang skills,tumutulong din sila dito sa campus. Sadyang nakakatakot lang sila pag galit,may kaaway,may pinagtripan o ayaw nila sayo.

“I know. Mas nagandahan sya sa akin ngayon.” nakangisi kong sabi.

Totoo naman,mas bongga na mga damit ko ngayon,fashion ng mga beki pero hindi yung OA at hindi nakakabastos,pinaayos ko ang buhok ko at pinagupitan ng pang korean,nagpa high lites din ako ng platinum white. Sabi nga nung isang gang member kanina ’Mas gumanda daw ako,nagtanong din kung bakit hindi pa kami sumasama ni Admeen,I just told them na pag importanteng lakad na lang kami sasama.

“Oh pano?! Nasasapawan na ni Koy ang ganda namin ni AB eh,punta na kami sa next class namin.” tumatawang sabi ni Winona,tumayo na sila ni AB at bumeso sa akin.

“Alam nyo yan! Sige babush!” at umalis na ang dalawa.

“Kami din! Kung bakit naman kasi hindi ka namin kaklase sa Trigo.” ani Brylle at tumayo na sila ni Eriol. May 2 hours vacant pa ako,and sad to say ganon din si Admeen. “Sige Pre,Koy.” dagdag pa nito.

“Just text us kung sasama kayo sa gimik.” ani Eriol at umalis na din sila.

“Masosolo na naman kita bebe.” nakangising sabi ni Admeen.

“Masosolo mo lang ako pag nadala mo na ako sa isang five star hotel! O kaya kahit sa Manila Peninsula lang.” nakangisi ko ding sabi.

“Sabi mo yan ah?! Teka nakatingin na naman si Seven sa atin oh?”

“Kasi hindi mo pa sila nilalapitan,ako naka chikahan ko na sila kanina bago kayo dumating.” sagot ko. Hmm tinitingnan kaya ako ni Seven dahil mas nagagandahan na sya sa akin? One week na mula ng mangyari yon,one week ko na din syang hindi pinapansin. Gusto ko na syang kausapin pero nagtitimpi ako,pero sya? Patingin tingin din,hindi naman nagsasalita,parang nung dati lang. Hanggang ngayon nakatatak pa din sa akin lahat ng sinabi nya ng may mangyari sa amin.

“Ganon ba? Hintayin mo ako dito,puntahan ko lang sila.” tumango ako at tinungo na ni Admeen ang pwesto ng gang,nakipagbatian pa sya. Nagkasalubong kami ng tingin ni Seven,pero ako ang unang nag iwas. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Iba talaga ang impact pag tinititigan ka nya sa mga mata. Sana lang may mapala ako dito sa mga ginagawa ko. Dahil pag wala,mag ma-madre ako! I mean mag mo-monghe pala.

At may natapon sa damit ko. Pagtingin ko spageti,hindi ko alam kung aksidente o sinadya. Agad nag init ang ulo ko. Isa ito sa mga idinagdag ko sa pagbabago ko. Ang maging matapang,lumaban at magtaray sa mga hindi ko gusto. Para masindak sila,hindi porket bading ay mahina na,no,thats wrong,isa ito sa mga natutunan ko kay Ninong Eiko.

Agad akong tumayo at hinarap ang suspect.

“Oh! Im sorry! Hindi kita napansin,tinitingnan ko kasi si Seven,sa kanya ka din nakatingin diba?” ang nakangising sabi ng babae. Sinong hitad to? Bakit ngayon ko lang sya nakita? Agad kong tiningnan ang ID nya.

Jerica Corpuz,4th year ComSci.

Kaya pala eh,4th year ang bruha.

“Excuse? Sinadya mo talaga?”

“Hmmm.. What if oo? What will you do?” nakangiti nitong sabi. The nerve? Pangiti ngiti pa. Walang salita,hinablot ko buhok nya,nginudngod ko sya sa plato ko.

“Yan! Nagawa ko na. Im sorry. Hindi ko sinasadya.” nakangisi kong sabi.

“How dare you! Baklang madumi!” galit na sigaw nito. Binelatan ko lang sya.

“Jecca!!” boses iyon ni Seven. Agad silang nakalapit. Si Admeen naman ay hinila na ako palabas ng cafeteria.

“Tapang mo bebe ah?” aniya habang naglalakad kami.

“Mahadera eh,hindi daw nya ako nakita kasi nakatingin daw sya kay Seven at nakatingin daw daw ako kaya tinapon nya sa akin ang spageti nya,nadumihan tuloy damit ko. Makauwi nga at makapagpalit.”

“Kaya pala eh,si Seven ang dahilan,tara hatid na kita.” anito at umakbay sa akin. Nilingon ko ang cafeteria,palabas na sina Seven at ang gang,kasama yung Jecca. Nakatingin sa akin si Seven kaya agad din akong nagbawi ng tingin.

“Teka nga,anong nangyari sa pakikipag usap mo sa gang?” ani ko pa.

“May swimming daw ang gang ngayon,mga 12 ng tanghali ang alis.”

“Huh? Bakit hindi nila nabanggit kanina? Mag cut sila ng class nila? Join tayo! Tara daan muna tayo senyo para makakuha ka ng damit mo saka tayo pumunta samin! Dali!” at ako na talaga ang humila sa kanya palabas sa gate. Hindi ko palalampasin ang pagkakataong makabalik sa dagat at makasilay sa katawan ng gang! Lalo na kay Seven.

“Hahaha! Sabi ko na nga ba eh! Tara! Gusto din nila na sumama daw tayo,they want to know us more. Saka ikaw daw ang kauna unahang bading sa gang nila kaya mas gusto ka nilang kilalanin,ganun din naman ako sa kanila. Ikaw ba?” aniya ng nasa terminal na kami ng jeep.

“Gusto din,saka bakit hindi sila tumanggap ng girls diba? Pati ibang bading. At saka gusto ko nga makipag close din sa kanila,pero hindi kay Seven,diba nga may plano ako?” sagot ko ng makasakay na kami ng jeep.

“Oo nga pala.”

Pagdating sa kanila ay walang tao,puro mga maids lang. Nagulat nga ako,ang yaman pala ng gagong Admeen na ito,kaya hindi imposibleng madala nya ako sa Manila Peninsula,nakaka excite! I mean nakakatakot.

Ng makakuha na sya ng mga damit at gamit ay sa amin naman kami nagpunta. Buti wala si Papa,sinabihan ko mga kasambahay na huwag sabihing umuwi at umalis ulit ako.

Pagkakuha ko sa mga bikini,two piece at swimsuit ay bumalik kami sa school,sa labas daw ang meeting place eh.

Pagdating dun may dalawang Van na na. Agad kaming nilapitan ng mga ito.

“Admeen! Koy! Buti naisipan nyong sumama!” ani Japs,isa sa gang member na gwapo din.

“Sinabi ko kasi kay Bebe ang mga sinabi nyo.” nakangiting sagot ni Admeen.

“Haha! Baliw ka tol. Oh pano,KKB na lang,may madadaanan naman tayong mga convenience store eh.” sabi naman ni Ben.

“Nakakahiya,baka sabihin ni Koy pinipilit sya.” sabi pa ni Ien.

“Hindi no! Flattered nga ang beauty ko eh! Buti pa kayo,you want to know us better,hindi gaya ng iba dyan.” sabi ko naman. Kita ko sa dulo ng aking magandang mata na napalingon si Seven. Ganyan nga!

“Anong ginagawa ng baklang yan dito?”

Oh God! Si Jecca the grumpler! Mukhang hindi ko ma e-enjoy ang swimming na to ah?

“Member sya ng gang kaya kasama sya. Get in Jecca.” ani Seven at pumasok na sa Van.

“Hindi pa tayo tapos!” anito sakin. Nginisihan ko lang sya. Hindi ko sya hahayaang makaganti no?

“Ano ni Seven yan?” tanong ko ng makapasok na ito sa van.

“Girlfriend.” sabay nilang sabi lahat.

Nabasag na parang plato ang puso ko. Hindi pwede yon! Dumistansya lang ako may girlfriend na? Hindi ako papayag!.

“Okay lang yan Bebe,boyfriend mo naman ako diba?” at tinapik tapik pa talaga ni Admeen ang balikat ko.

“Tse!”

Alas quatro na ng makarating kami sa beach. Nakatulog nga ako sa byahe eh. Ayoko kasing makita ang Jecca na yon.

“Anong lugar to?” bulong ko kay Admeen.

“Nasugbu Batangas.”

Bumaba na kaming lahat. Pwedeng pwede pa maglangoy,tirik pa ang araw. Pwede pa ako mag sun bathing hihi!

Agad kaming nakakuha ng cottage,salamat sa hari ng karagatan at kasya naman kami. Inayos muna namin ang mga gamit namin at yung mga pagkaing binili namin sa convenience store na nadaanan namin.

Kalalabas ko lang ng banyo dahil nagpalit ako ng damit pangligo,eching lang yung mag swimsuit ako,may hiya pa naman ako sa katawan. Paglapit ko kay Admeen ay bigla itong naghubad ng damit. Napanganga na naman ako dahil sa v-line nya. Isang milyong pagtitimpi ang kailangan para huwag tumulo ang laway ko,tapos hinubad nya pantalon nya,nanlaki ang mga mata ko bigla.

Ay! May doble pala,naka boardshorts sya. Agad kong kinuha ang SPF sun block protection ko sa bag at inabot kay Admeen.

“Ano to?”

“Soy sauce! Isasahog mo sa pagkain! Malaming lotion! Dali lagyan mo likod ko,mag sun bathing ako.” sabi ko,nadinig kong nagtawanan sila.

“Haha! Oo nga naman. Okay talikod na Bebe.” aniya,tumalikod na ako,sakto nasa harapan ko naman si Seven na nakahubad na ng damit at naka boardshort na din. Napalunok ako ng ilang ulit dahil sa ganda ng katawan nya. Six pack abs,magandang katawan,matambok na dibdib,biceps. Bakit hindi ko ito napapansin dati? Bumaba ulit ang tingin ko sa abs nya,ang ganda! Kitang kita ang mga linya! Hot inducing abs!

Pengeng kanin!

At tapos may karug pa sya! I mean happy trail. My gawd! Parang gusto ko na syang pansinin. Tiningnan ko ang gwapo nyang mukha. Nginisihan nya ako kaya binaling ko sa iba ang tingin ko,alam kong nagba-blush ako. Pero bahala na. Dinama ko na lang ang hagod ni Admeen ng kanyang palad sa aking likod. Nakaka relax. Tiningnan ko ulit si Seven,biglang may humarang.

Si Jecca the wicked witch!

“Kadiring bakla,manyakis! Pinagpapantasyahan mo si Seven no?!”

08. Pag amin!

“Excuse me? Hindi ko kailangan tingnan ang katawan ng boyfriend mo! Dahil may katawan din ang boyfriend ko!” sagot kong ganyan kay Jecca sabay hila kay Admeen papunta sa harapan ko. Nanlaki mga mata ni Jecca,nagulat si Admeen at tumaas ang mga kilay ni Seven. “See? Yan ang katawan! Kita mo nanlaki mga mata mo!”

“Duh? My gosh! Papansin ka talagang parrot ka!” inis na sabi ni Jecca. Hahaha! My god ito ba ang babaeng ipapalit sa akin ni Seven? My gaaawwdd!

“Hahahahaha! Pinapatawa mo ba ako teh? Baka FAGGOT hindi PARROT! wahahaha kaloka ka!” at hinalakhakan ko sya,ang mga gang member naman nagpigil ng tawa,lalong nag ngitngit ang Jecca.

“Tama na yan. Nandito tayo para mag saya. japs,Ben,Ien ihanda nyo na mga pagkain. At ang iba,bumalik kayo bago maghapunan.” ang seryosong pag interfere ni Seven. Napatingin na naman ako sa katawan nya. Hudas na to,talagang nananakam?

“Halika na Bebe,tinatawag na ako ng karagatan habang may araw pa.” sabi ko at hinila si Admeen papunta sa pampang.

“Ang saya ko! Woohh!!” biglang sigaw ni Admeen na pinagtaka ko.

“At bakit?” tanong ko habang lumulusong kami sa tubig. Ang sarap sa pakiramdam,maligamgam ang tubig.

“Kasi sinabi mo sa kanilang boyfriend mo ako bebe.” sagot naman nya na ang lawak ng pagkakangiti. Gwapo talaga ng impaktong to. Kung hindi ko lang mahal si Seven,baka nagustuhan ko na sya.

“Isang malaking joke yon no? Para hindi ako magmukhang kawawa sa Jecca na yon. Huwag kang assuming Admeen James Quiambao.” nakangisi kong sabi. Akala ko ma o-offend sya pero nakangiti pa din sya.

“Basta! Yun na yon,nasabi mo na eh.” aniya at sinabuyan ako ng tubig. Nagsabuyan kami. Akala nya mananalo sya sa akin eh kakampi ko ang tubig dagat?

Ayon,sumuko din ako,ang dami kong nainom na tubig dagat,panay dighay ako syet! “Langya ka! Binusog mo ako sa tubig dagat!”

Tawa sya ng tawa kaya tinulak ko sya,agad syang lumubog sa tubig,kaya nanakbo ako. Ng umahon sya ay hinabol nya ako. Ang hirap maglakad at tumakbo sa tubig! Bakit kasi ayaw lumabas ng buntot ko?

“Huli ka!!” sunggab nya sa akin at niyakap ako mula sa likuran,sobrang dikit kaya ramdam ko ang pagkalalaki nya. My gaawwwd! Ooh tuksooo! Layuan mo akooo!

“Bitaw na! Tinutuhog ako ng junjun mo!” sabi kong ganyan pero mas diniinan nya pa.

“Buti nga dyan lang eh! Edi damahin mo na lang!” tumatawa nyang sabi. Siniko ko nga,ayan,napabitaw sya.

“Pervert! Kung katawan ko lang ang habol mo,na ang korte ay pang coke,hindi mo ako matitikman!”

“Hahahahaha! Mr.Suave?”

“Hoy! Ang sweet nyong dalawa dyan ah?” sigaw ni Japs. Paglingon namin,naglalaro pala sila ng beach volleyball. Sa palagay ko,sya,si Ben at Ien ang magiging talagang kaibigan namin ni Admeen sa gang na ito.

“Baka kayo magkatuluyan!” segunda ni Ien.

“Ninong ako!” dagdag pa ni Ben.

“Sana nga mga tol!” ganting sigaw ni Admeen. Ang lakas talaga ng fighting spirit!

“Tara na maghapunan! Nakabili na din kami ng alak!” tawag ng isang gang member. At dun ko lang napansin na kulay violet na ang langit at sumilip na ang buwan at umaahon na din ang ibang mga tao. Kaya umahon na din kami. Pagdating sa cottege namin ay nakahanda na nga yung mga pagkaing binili namin ng KKB,mga baliw,KKB daw pero pinagsama sama.

Nauna na akong nagbanlaw,si Admeen mamaya na daw pag tapos ng mag inuman para pang tagal tama ng alak kung sakali. Medyo nanghihinayang ako na hindi ko nakitang naglangoy si Seven,sayang ang ganda ng katawan nyang nakakatakam hindi ko din naman nakitang basa! Bwiseeet!

Habang nagbabanlaw ay iniisip ko kung nasan si Seven at si Jecca,baka naglalampungan sa kung saan ang dalawang yon. Nako! Hindi pwede yon,kung sinabi ni Seven na sa kanya lang ang katawan ko,dapat akin lang din ang katawan nya.

Sa naisip ko ay nag init ako. Namimiss ko ang ginagawa sa akin ni Seven! Walangya! Naging sex addict na ako dahil kay Seven. My gaaawwd! Kailangan ko sya ngayon!

Pagkatapos ay lumabas na ako ng banyo,kinuha ko ang bag ko at naglakad na paakyat sa hagdan,dun ako sa kwarto magbibihis no?

“Koy! May tao pa sa taas! Nandun si Mas–” sabi ng isang gang member pero hindi ko sya pinansin. Gusto ko ng magbihis dahil nilalamig na ako.

Pagka akyat ay agad kong binuksan ang pinto para lang mashock sa nakita ko. Nakapatong na paupo si Jecca kay Seven at nagtataas baba. Parang piniga ang puso ko,parang tinuhog tuhog ng napaka daming banana que stick. Sinakop ako ng galit ko at parang sinapian ako ng pagkamaldita ni Ninong Eiko.

“How GROSS” Pinadinig ko talaga sa kanila yon kaya napalingon si Jecca,nginisihan ako,si Seven naman ay namumutlang napabalikwas at naitulak si Jecca. “Sa baba na lang pala ako magbibihis.”

“Koy!” boses iyon ni Seven pero hindi ko na sya pinansin. Nakaka inis,nakakasama ng loob. Ganito ba talaga dadanasin ko sa pagmamahal ko kay Seven? Nakakainis! Ngayon alam ko na ang sinasabi ni Boobita Rose na masikip sa dibdib. Pero kaya ko pa naman. Si Jecca lang yan,hindi ako marunong sumuko.

Dumiretso ako sa banyo at nagbihis na,ng matapos ay sumalo na ako sa hapag,nakikipag kwentuhan na si Admeen kaya tumabi ako sa kanya at nagkunwaring masaya pa din. Masarap naman pala din kasama ang gang kahit puro lalaki sila,sana pala sinama ko sina Brylle,Eriol,Winona at AB para mas masaya.

Ilang saglit pa nakisali na ako sa kwentuhan nila,gumaan na ang loob ko,bumaba na din sina Seven at Jecca pero hindi ko sila pinagtuunan ng pansin. Anyways,kung tatanungin nyo kung ilan ang gang member ni Seven,kinse lang,plus kaming dalawa ni Admeen.

Nang sumalo na sa hapag sina Seven at Jecca ay nang inis ako. Alam kong maiirita si Jecca pag nakipaglambingan ako kay Admeen,sabi nga nya,kadiri daw. Kumurot ako dun sa manok na binili namin ni Admeen,pinaharap ko sya sa akin at sinubuan. Nanunukso ang gang at nang asar. Si Jecca parang diring diri,si Seven walang emosyon na nakataas ang kanang kilay.

“Ang sweet mo bebe! Lalo akong naiinlove sayo.” nakangiting sabi ni Admeen at ako naman ang sinubuan,syempre hindi ako tumanggi. Ayaw tumigil ng gang sa kaka-kantyaw kaya sinakyan ko lang. Ayaw ko mang gamitin si Admeen at abusuhin ang pagmamahal nya sa akin,kailangan ko muna tong gawin.

Matapos kumain ay nagpresinta akong maglinis ng mesa. Wala namang huhugasan dahil puro disposable yung mga gamit kanina. Ang gang naman ay nagpunta na sa tabing dagat,gumawa ng bonfire,dun daw kami mag iinuman.

“Talagang iniinis mo ako no? Lalo mo akong pinandidiri sa mga lampungan nyo ni Admeen.Ang panget tingnan,nakakasura.” boses iyon sa likuran ko,si Jecca.

“Im happy na nainis ka. Iniinis mo ako kaya iinisin din kita,mag inisan tayo.Tingnan ko lang kung hindi ka mainis! At saka mas nakakadiri ka,proud ka pang nakita kita na kinakabayo si Master? Para kang hinete,pangisi ngisi ka pa,parang hindi ka babae,yon ang nakakadiri.” nakangisi kong sabi ng harapin ko sya.

“Nakakainis ka!!” galit nyang sabi at nag walk out. Oh,edi nainis sya.

Tumungo na ako sa kumpulan ng gang,si Japs nag gigitara. Si Admeen pasikat,kumakanta pa. At ng makita ako ngumiti at kumindat. Palihim ko namang tiningnan si Seven,ganon pa din,pokerface. Si Ien at Ben ang tanggero kaya salubong ang tagay.

~ In your eyes

I can see my dreams reflections

In your eyes

Found the answers to my questions

In your eyes

I can see the reasons why our loves alive

In your eyes.

Were drifting safetly back to shore

And I think I fin’lly learn to love you more ~

Ang ganda ng boses ni Admeen,damang dama nya ang pagkanta. Maski kaming nakikinig ay nadala sa pagkanta nya at natahimik na lang habang umiinom. Pagktapos nyang kumanta ay nginitian at kinindatan nya ulit ako tapos hinapit palapit sa kanya,inakbayan at iniunan nya ang ulo ko sa balikat nya. Nadidinig kong nagpapalakpakan sila pero mas malakas yung kabog ng dibdib ko. May iba akong nararamdaman na hindi ko mapangalanan.

“Saglit,may nakalimutan ako sa cottage.” pagpapa alam ni Seven at umalis na. Sinundan ko sya ng tingin,at ng ilibot ko naman ang tingin ko sa mga kainuman ay nakatingin sa akin ng masama si Jecca.

Kontrabida talaga! Mangkukulam!

Sampung minuto na nakakalipas pero hindi pa din bumabalik si Seven at parang wala ng nakapansin dahil nagkakasiyahan na. Pati si Jecca todo halakhak na sa mga patawa ng gang,labas utak at esophagus na nga.

Tumayo muna ako at nagpaalam na mag si-Cr. Ayaw ko naman sa cottage dahil nandun nga si Seven at baka kung ano na naman ang isipin ni Jecca o kahit ng gang. Naglakad ako palayo sa kumpulan,madilim na talaga,kaunti na lang din ang nasa pampang,mga tambay na lang din. May nakita akong malalaking bato sa di kalayuan,madilim dun,dun na lang ako iihi.

“Ang tagal mo makahalata,ang tagal mo akong pinaghintay.” ani ng isang pamilyar na boses matapos akong umihi. “Nabitin ako kanina dahil sayo,alam mo ba yon? At hindi ako natutuwa sa pakikipaglandian mo kay Admeen.”

“Huh? S-seven? Anong ginagawa mo dito?” bumilis na naman tibok ng puso ko. Eto na naman sya,sobrang lapit na naman nya sa akin. Bakit ganito epekto nya sa akin? Ganon ba talaga pag mahal mo?

“Obviously sinundan kita. Gusto kitang masolo.”

Huminga ako ng malalim. Tuwing mababanggit talaga nya na pang sex lang ako sa kanya ay kumikirot ang dibdib ko. Hanggang puson nya lang ba ako? Hindi na ba ako aabot sa puso nya?

“Ayoko na. Hindi ko na gusto ito Seven. Ginagawa mo lang akong parausan.” mahina kong sabi. Kahit madilim ay naaaninag naman namin ang isa’t isa dahil sa liwanag ng mga bituin at buwan.

“Anong ibig mong sabihin? Hindi ka pwedeng umayaw sa gusto ko. Pag aari kita,diba sinabi ko,akin lang ang katawan mo? Akin ka lang.” bakas na sa boses nya ang galit. Masakit pala talaga pag lalo pang ipinamukha sayo. Pero desidido talaga ako eh,kailangan kong ituloy ang plano ko,kailangan makuha ko ang puso nya.

“Lets stop this. May girlfriend ka. Bakit hindi mo sa kanya ilabas yang libog mo? Ayoko na nito. Hindi ko na gusto ang nangyayari sa akin.”

“No. Ayoko. Pag gusto ko,gusto ko,ikaw ang nagpasok sa sarili mo dito. Wether you like it or not,gagawin mo gusto ko. Kabayaran sa mga kasalanan mo.”

Nagpanting bigla ang tenga ko sa sinabi nya. Parang ganon pala talaga kababa ang tingin nya sa akin.

“Hindi pa ba sapat na ilang beses mo akong binaboy? Nagparaya ako kahit hindi ko gusto!” singhal ko sa kanya. Tumulo na ang mga luha ko. Lumabas na ang mga kinikimkim kong sama ng loob.

“Dont act and say that you didn’t liked it! Alam kong nag e-enjoy ka din! Lets just play this game together!”

“No! Dun ka sa girlfriend mo,ayoko na.” sabay punas ng mga luha at naglakad palayo pero hinawakan nya ang braso ko at hinila paharap sa kanya.

“I told you. Akin ka diba? Hindi mababago ng mga sinabi mo ang gusto ko. In the very first place,bakit ka pa din pumapayag?” pabulong na iyon ng sinabi nya. Mas hinapit nya ako palapit. Lalo naghurumintado ang puso ko. Ang hirap huminga dahil sa bilis at lakas ng tibok nito.

“Dahil mahal kita. Mahal na mahal.” mahina kong sagot pero alam kong narinig nya. Kumalas sya sa paghapit sa akin at umatras. Shit! Ito ang ayaw ko eh.

Napayuko ako. Wala na akong magagawa,naamin ko na eh,edi panindigan ko na. Ibabahin ko na lang ang plano ko.

“Mahal mo ako? Talaga?” lumapit ulit sya. Ang boses nya parang nang aakit. “Edi mas may rason para gawin natin yun ng paulit ulit. Libog ako sayo,mahal mo ako,sapat na yon.”

“Ayoko. Kung gusto mo pa din akong matikman. Kailangan mahalin mo muna ako.” sabi ko at agad ko ulit syang tinalikuran.

“Fuck! Thats impossible. That will never happen. Ano ka? Chiks?” pahabol nyang sabi. Ang sakit talaga magsalita ng gagong to. Dapat na talaga akong masanay.

“Okay! Sabi mo eh. Pakasasa ka na lang sa Jecca mo at sa iba pang babae!.” pasigaw kong sagot habang naglalakad na palayo,pabalik sa gang.

“Shit! Youre impossible!”

09. Video chat!

Warning : SPG —

Ewan ko ba,mula ng araw na yon parang nagbago na lahat. Hindi ko na napapansin ang buong gang maliban kina Ien,Ben,Japs at Seven. Tapos parang tinamad na din ako mag gang,tutal naman eh nagawa ko na ang kalahati ng gusto kong mangyari. Saka power level na tong new plan ko diba? He just have to chase me,tulad ng paghabol ko noon sa kanya,he wants my body? Paghirapan nya,dapat mahalin nya muna ako.

“Kilala nyo sila?” tanong ni Eriol samin ni Admeen,sabay turo sa likuran namin. Nandito kami sa cafeteria.

Paglingon namin ni Admeen,sina Japs,Ben at Ien pala.

“Hi dude and Koy,mind if we joined you guys?” nakangiting sabi ni Japs.

“Sure dude,anong atin?” sagot ni Admeen.

“Ay teka,wait lang,Japs,Ien,Ben sila mga tropa namin ni Admeen,sina Eriol,Brylle,Winona at AB.” pagpapakilala ko muna sa kanila,polite naman sila sa isa’t isa.

“Pwedeng maki tropa na din?” ani Ben.

“Oo naman tol,the more,the merrier!” sagot ni Brylle.

“Salamat!” sabay na sabi nina Ien at Ben.

“Sya nga pala,bakit hindi nyo kasama ang iba?” pagkuway tanong ko. Taka namang napatingin sa akin ang apat.

“Binuwag na ni Seven ang gang,kung anong pumasok sa isip nya,hindi namin alam.” sabi ni Japs.

“GANG??!!” - AB,Eriol,Brylle at Winona.

“Kalma lang guys. Okay naman yung gang na yon,hindi katulad sa ibang gang na alam nyo.” natatawang pag sita ni Admeen sa apat.

Napanganga ako. Bakit binuwag? Inunahan ba ako ng kulugo dahil balak ko na din umalis sa gang? Kaya hanggang maka alis na silang lahat at nandito na ako sa last class ko ay yon pa din ang iniisip ko. Pero mukhang mas mainam na yon.

“Papa!” masaya kong tawag kay Papa na nasa living room. Nakaupo sa couch at tutok na tutok sa lappy nya. Masaya ako na maaga sya ngayon,at ang gwapo talaga ng Papa ko.

“Oh Koykoy? Maaga ka ngayon nak ah?” nakangiting sabi ni Papa,tumabi ako sa kanya at niyakap ang kanan nyang braso.

“Ikaw din naman Pa maaga. Wala ka bang date?” ani ko at tiningnan yung ginagawa nya sa laptop. Tungkol sa trabaho.

“Parang naaamoy ko na may sasabihin ka ah? Tell me nak,ano yon?” at hinarap ako ni Papa.

“Meron nga po,bakit ang gwapo nyo?” nakangisi kong sabi na ikinatawa nya. Oha! Ang gwapo talaga ng Papa ko. “Seriously Pa,pano mo nasabing nagmamahal ka na? At saka wala ka ba talagang dine-date ngayon?”

“Wala nga akong dine-date. Teka,inlove ka na ba at ganyan ang tanong mo?” seryosong sabi ni Papa habang tinititigan ako.

“Kaya nga ako nagtatanong Pa kung paano mo masasabing mahal mo ang isang tao.” nakalabi kong sabi.

“Masasabi mong mahal mo na–” at may nag doorbell! “Ikaw na magbukas anak.”

Tumayo na ako at pumunta sa main door. Pagbukas ko ng pinto,nanlaki ang mga mata ko. Sina Ninong Ian,Ninong Page,Ninong Kurt at Ninong Eiko.

“Pasok mga ninong!” at nagbless ako sa kanila isa-isa. Kinamusta nila ako saka sila lumapit kay Papa. Nagpaalam na lang ako na aakyat na ako sa kwarto. Hay! Pag ibig! Tinamaan nga talaga ako.

Kinuha ko na lang ang iPAD ko at nag log in sa facebook. Tadtad ang notification at may mga friend request, kay Admeen,Ben,Ien,Japs at Seven? In-accept ko lahat at pinagla-like lahat ng notification.

Weeeehhhhh my gad! Ini-add nya ako? Im so happy! Makapag palit nga ng Display picture yung mas maaakit sya sa alindog ko!

At may nag chat!

Seven Dionisio : Ei!

Waaahhh hahahaha! Akitin ko kaya sya dito? Hihi! Sabi nya patay na patay sya sa katawan ko? Masubukan nga.

Koy Gandaraa : Yep Mastur?

Seven Dionisio : Dont call me that. Buwag na ang gang.

Koy Gandaraa : aww! Sabi nga nina Japs. Why?

Seven Dionisio : I have my reasons. May cam ka?

Koy Gandaraa : ipad lang gamit ko eh,wait lipat ako sa lappy at kabit ko ang cam.

Seven Dionisio : ok.

At ng makalipat na ako sa laptop ay kinabit jajo na ang cam. Agad syang nag video call. Napanganga ako! Nakahubad ang gago at naka boxers lang. Dapat ako ang mang aakit diba? Bakit ako ang naaakit.

“Nice room.” aniya.

“Nice body.”

“Huh?”

“Wala. Oh anong meron?”

“Huwag mo akong tarayan Koy,wala ka ng maipagmamalaki sa akin,ilang beses na kitang naangkin. At aangkinin pa kita. Tanda mo mga sinabi ko diba?” nakangisi nyang sabi. Nakaka pikon! Kung hindi ko lang sya mahal sumuko na ako.

“Ewan ko sayo. Last na yon! Madami pa akong lalaking pwedeng matikman!” pang iinis ko. Tae,mukha naman akong hayok nito.

“Dont you dare do that.”

“Tse! Dami daming babae dyan! Dun ka! Mas okay pa mga yon,nababasa!”

“Pinapatawa mo ako.” at tumawa nga sya. The nerve? Kung hindi lang sya gwapo sa cam eh nag out na ako. “Ikaw lang gusto ko Koy,I want you.”

Nabasag mga ngipin ko dahil sa mga huli nyang sinabi. Para bang sincere sya at parang sinasabi nyang he wants my heart.

“Dun kay Jecca boobita,tutal yon ang girlfriend mo.” sabi ko at tumayo. “Dyan ka lang. Wiwi lang ako.”

“Youre too sexy for me,I want you now.” malambing nyang sabi na may halong pang aakit,napaupo tuloy ulit ako. Sexy daw? Maiksing short at sando na lang suot ko. Teka,anong ginagawa nya?

Ipinasok nya ang kamay nya sa loob ng boxers nya at gumalaw galaw doon. Parang nag init ako,para akong nabingi. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko.

“H-hoy! What are you doing? Pervert!”

“Dyan ka lang. Wait for me till I cum. Damn! Binabaliw mo ako! Bakit ako nakakaramdam ng ganito sayo? Shit!” at inilabas na nya ang pagkalalaki nya.

Owww mayyy gasshh! He’s doing it! My gawd! Nag so-show sya!

“I want you here Koy..” nakapikit nyang sabi at sarap na sarap. Napatingin ako sa dako paroon. Ganun yon? Yun ang pumapasok sa dalawa kong butas? Nagsunod sunod ang paglunok ko.

“Ah shit Koooyy!!”

Wala na,natulala na ako,hindi ako makapaniwalang ganun ang gagawin nya. Ganun ang sexual attraction nya sa akin? Nakakatakot. Pero sa kabilang banda,masaya at masarap,exclusive nya yung ginawa para sa akin.

Nakita ko syang tumayo,ang daming lumabas sa kanya ah?

Maya maya ay bumalik sya. “Did you enjoyed it? I did,sana ikaw gumawa sakin nun.” nakangisi nyang sabi. Walangya talaga,hindi man lang nakaramdam ng hiya.

“Manyakis ka! Horny! Pervert! Hindi na talaga ako magpapa ganon sayo kung hindi mo din naman ako mamahalin!”

“Dont pretend Koy that you didnt liked it and you dont want it. Pero pag nasa tabi na kita,you cant resist.” pilyo nyang sabi. Gago talaga! Sinisira nya mga plano ko! Gusto kong maramdaman nya yung kung paano maghabol gaya ko sa kanya dati. “At imposibleng mahalin kita. Katawan mo lang ang gusto ko.”

Natahimik ako sa sinabi nya. Pati sya tumahimik at naging seryoso.

“May offer ako.” aniya na ikinamulagat ko.

“Ha?”

“Sabi ko,may offer ako. Be my boyfriend, gagamitin kita,at gagamitin mo ako. Fair enough?”

Nyeta?! Bakit napunta sa ganon? Pero walangya naman ang puso ko. Sumisigaw ng pagkakataon ko na daw.

“Parang ayoko nyan. I know you,you cant play fair. Lagi mo nga akong iniisahan. Wala akong tiwala sayo.”

“C’mon Koy. Para sa ating dalawa ito. Pwede mo akong ibalandra sa lahat,I’ll pretend that I love you. But in exchanged,pag gusto kitang angkinin,hindi ka pwedeng tumanggi,mahal mo ako diba? This is your chance.” aniya na ikinamula ko. Oo nga pala! Nagtapat ako sa kanya ng damdamin ko,kabwisit,pero anong gagawin ko? Natutukso akong kumagat?

Maybe. Kung magiging kami nga sa harapan ng mga tao,unti unti ko syang kukunin para mainlove na sya sa akin. Para huwag na syang maging ganyan kaswapang. Pasalamat talaga sya at mahal ko sya,gagawin ko ang lahat para sa kanya,tanga na kung tanga,pero ito ang gagawin ko,dibale ng gamitin nya ako ng gamitin,wala naman mawawala sa akin diba? Dahil sa umpisa pa lang,nawala na,kasalanan nya kasi yon eh!

“Ano na? This is your chance.. Kung mahal mo talaga ako,ipaparamdam mo,you’ll do everything Koy. At huwag mong kagatin ang lower lip mo,nang aakit ka naman,shit!”

HA?! Takte. Ano na? Bahala na!

“Pano si Jecca?”

“Ako bahala sa kanya. So ano? Tayo na ba?” nakangisi nyang sabi. Haay! Wala na,ito na! Bumagsak na ng tuluyan ang mga depensa ko.

“S-sige,tayo na.” ang sagot ko. Parang hindi ako makahinga ng maayos. Totoo ba ito? Kami na ng pinakamamahal kong si Seven? My gawwd!

“Cool. Wait for my inrelationship request. Out na ako. Bye Koy,I lust you.” at namatay na ang cam nya. Napakurap pa ako ng ten times dahil sa sinabi nya. Ugh! Wala na tong atrasan!

Maya maya nga ay nagsend na sya ng request. And as of October 11,2009. Kami na ni Seven. Dinumog ng Likes at comments ang relationship status ko. Pagtingin ko sa timeline ko,nagpost si Seven.

Seven Dionisio > Koy Gandaraa Just now at 5:57pm

Finally! Youre mine! ♥

Like. Comment. More

Nagkarerahan ang mga kalahi ni Vice ganda sa dibdib ko. Totoo nga! Kami na ni Seven! Waaahh! Dream come true!

Nag log out na ako,sakto may kumatok,yung katulong namin,dinner na pala.Ang bilis ng oras. Excited na akong pumasok bukas,buti na lang talaga may klase ako pag sabado,pati syempre si Seven meron,I know that! Ako pa.

Bumaba na ako at dumiretso sa dining hall na hindi naaalis ang ngiti. Para akong lumulutang sa ere. Ganito pala pakiramdam pag kayo na ng mahal mo,though,hindi pa nya ako mahal,dun din naman patungo yon.

“Blooming ka Koykoy ah?” nakangiting pagpansin ni ninong Page.

“In love eh,ganyan talaga.” si Papa ang sumagot,tahimik lang akong nagsandok. Ganado akong kumain eh.

“Really? Thats nice to know.” sabi naman ni ninong Eiko.

“Basta,gamitin din ang utak Koykoy ah? Para hindi sobrang masaktan.” dagdag ni ninong Ian.

“At huwag kang susuko agad.” segunda ni ninong Kurt.

“Opo mga ninong! Thank you!” ang masigla kong sabi. Nginitian nila ako maliban kay Papa na nakatingin lang sa akin. I know nag aalala sya. Ayaw na ayaw nya akong nasasaktan,ni sugat nga wala ako eh,dahil sobra nya akong inalagaan,kaya hindi ko din sya masisisi kung nag aalala sya. Pero kailangan ko syang i-assure na magiging okay lang ako.

Oras na ng pagtulog,nandito na naman ako sa kwarto ko at tamang chat kami ng tropa,gumawa ako ng group para makapag group chat kami. Hindi ko pa sinasabi na kami na ni Seven,gusto ko kasi,personal nilang malaman kahit ba nakita na nila ang relationship status ko at ang post ni Seven sa timeline ko.

Nang tinamad na ako ay nagpaalam na ako at nag log out. Nagbihis na ako ng PJ’s ko at humiga. Sakto nag ring ang phone ko. Si Admeen tumatawag.

“Bebe.” ang malungkot na boses ni Admeen. Bigla akong naalarma,ngayon lang kasi sya naging malungkot.

“B-bakit? May problema ba?” ang nag aalala kong tanong. Nadinig ko syang bumuntong hininga.

“Totoo ba? Totoo bang kayo na ni Seven?” nagcrack ang boses nya. It breaks my heart. I almost forgot,mahal nga pala nya ako,at ngayon,nasasaktan sya dahil sa akin. Shit! Bakit hindi muna ako nag isip? Ayaw kong saktan si Admeen.

“Oo.” sagot ko. Napapikit ako ng mariin ng madinig ko ang paghikbi nya. Shit! Shit! Shit! “B-bebe…”

“P-pwede mo ba akong maging kabit?”

10. First day as lovers!

Hindi ako nakatulog dahil sa tawag na iyon ni Admeen,napansin ko na lamang na umaga na pala. Parang ayoko na nga lang pumasok sa school dahil hindi ko alam kung paano ko sya haharapin. Hindi ko nasagot ang tanong nya kagabe,binabaan ko sya ng tawag,at alam kong nasaktan sya dun.

Hindi ko gusto ang ganitong pakiramdam,ang may nasasagasaan,ang may nasasaktan,pero umpisa pa lang ng pagkaka-kilala namin ay alam naman nyang mahal ko si Seven,at ngayong nakamit ko na ang gusto ko,nasaktan ko naman sya.

Pero umpisa pa lang din,sinabi na ni Admeen sayo na mahal ka nya. Kaya huwag kang mag inarte,harapin mo sya.

Yan ang sabi ng kabilang panig ng isipan ko. Haay! Ang gulo,pano na kaya ito?

Napatingin ako sa wall clock, 6AM pasado na, maaga ang first class ko ngayon. Tumayo na ako at tinungo ang banyo para maligo,at ng matapos at makapag bihis na ako ay bumaba na ako para magbreakfast.

“Si Papa po?” tanong ko sa cook namin at matagal ng kasambahay na si Nanay During.

“Naku,kanina pa naka alis,mag agahan ka na,yung allowance mo para sa susunod na linggo ay nasa drawer mo daw.” sagot nito sa akin habang pinaghahandaan ako ng pagkain.

“Ganun po ba? Salamat Nay.” ang tangi ko na lamang nasabi. Pagkatapos kong kumain ay bumalik ako sa kwarto,kinuha ang pera at sun glass. Hindi ako pwedeng pumasok ng namamaga ang mga mata dahil sa puyat.

Nang makarating sa school ay pinilit kong ibahin ang mood ko,I should be happy dahil ito ang unang araw namin ni Seven bilang magka relasyon.

“Ganyan ka ba pag may iniisip? Halos hindi mo ako napansin.” halos mapatalon naman ako sa gulat ng biglang may nagsalita sa likuran ko. Pagharap ko dito ay si Seven pala.

“S-seven! Pasensya na,iniisip ko lang yung kahapon.” ang pilit ang ngiting sabi ko.

“Iniisip mo yon? Ako din. Tara na,hatid na kita sa room mo.” ang nakangiting sabi nya. Kinginam! Bakit mas lalo ata syang gumwapo?

“H-ha? Sige.” ang sagot ko na lamang. Maglalakad na sana ako pero bigla nyang hinawakan ang kaliwang kamay ko saka inintertwine sa kanang kamay nya. Para akong nakiliti na ewan,gumapang ang bolta-boltaheng kilig sa katawan ko. Tiningnan ko sya pero nginitian at kinindatan lamang nya ako. Parang gusto ko lumundag sa saya. Kakaibang Seven ang kasama ko ngayon.

Habang naglalakad sa covered walk ay kapansin pansin na pinagtitinginan kami. Who wouldnt? Isang bakla,ka holding hands ang isa sa pinaka gwapong estudyante sa university,dating leader ng isang gang,hinahangaan at kinakatakutan,ewan ko na lang kung hindi ka talaga mapalingon.

“I think,kailangan may endearment tayo. Since boyfriend na kita,at ipangangalandakan natin ito sa lahat,dapat mas maging sweet at intimate tayo,at simulan natin yon sa pagkakaroon ng endearment.” ang nakangiti nyang sabi ng malapit na kami sa building kung saan ang unang klase ko.

“Kailangan pa ba yon? I mean,pwede na naman siguro ang ganito,Im sure alam na nilang may relasyon tayo,parang nakakahiya naman na tawagin kita sa magiging endearment natin sa harapan ng madaming tao.” ang sagot ko at tumigil sa paglalakad.

“Oo kailangan yon. Kumbaga it add zest to the juice. Huwag ka ng pumalag. So dapat pag sinundo kita mamayang break nakaisip ka na. Pahingi ako ng schedule mo,ipapa-photo copy ko.” ang nakangiti nyang sabi. Hindi ko mapigilang mapangiti at kiligin dahil dun. Naisip ko tuloy na baka may iba syang agenda nung mag offer syang maging kami.

“Okay sige,kung yan ang gusto mo.” ang sabi ko na lang at nagpatuloy na kami sa paglalakad.

“Hintayin mo ako mamayang break. Sige na,nasan na kiss ko?” ang sabi ni Seven ng nasa tapat na kami ng classroom,literal na nanlaki mga mata ko at napanganga.

“H-HA? Kiss?” at napalingon ako sa classroom. Nagtitinginan na sila sa amin. And oh my gad ala Ruffa Guttierez,napatingin ako sa kissable nyang lips.

“Oo kiss. Dali na,kung ayaw mong gahasain kita dito.” nakangisi nyang sabi saka ngumuso.

Geez! Ang puso ko,tumitibok tibok na parang wala ng bukas. Ugh! Kalma,kiss lang naman,nagkiss na kayo dati,pero ngayon its different.

TSUP! TSUP!

“Ang tagal mo eh,nangangawit na labi ko. Sige,kita kits mamaya.” at nagmamadali na syang umalis.

Eeehhhh! Hinalikan nya ako sa harapan ng madaming tao! Kill me now! I wanna die! Kill meeeeee!!

“Kaya naman pala eh,kala namin joke lang yun nasa facebook! Totoo pala.” boses ni Brylle.

“At mukhang inlove na inlove pa.” segunda ni Eriol.

Kengene! Bakit nakalimutan kong kaklase ko nga pala ang dalawang ito sa first class ko?

“Ganon talaga pag maganda! Mga inggit!” ang sabi ko at pumasok na sa room. Hindi na maalis ang ngiti ko. Unang halik ni Seven bilang kami,halik na walang kasamang lust. Eehh! Parang gusto ko na lang makipag halikan sa kanya buong araw.

“Mister Francisco Roy Magallanes,please explain what is Philosopy.” sabi ng prof namin. At ewan ko sa kanya kung bakit ako ang tinawag nya,ano akala nya may maisasagot ako? Bahala ka dyan!

“Koy! Tawag ka!” pabulong na sabi sa likuran ko,at alam kong si Eriol yon.

At nagkunwari akong biglang sumakit ang tyan. Kailangan ko itong gawin,buhay ko ang nakataya dito!

---

“Bebe?”

Oh my gawd! Si Admeen! Anong ginagawa nya dito?

“Tinext ako ni Brylle,dinala ka daw dito sa clinic. Okay ka na ba?” ang buong pag aalalang sabi nito. Umayos ako ng upo,pero hindi ko sya matingnan ng diretso,pakiramdam ko,ang laki ng kasalanan ko sa kanya.

“Uhm.. Okay na ako. Hindi mo naman kailangan mag alala.” ang tanging sagot ko. This time,tiningnan ko na ang mukha nya,parang namamaga ang mga mata nya? Oo nga pala,umiyak sya kagabe at kasalanan ko iyon.

“Normal na sa akin ang mag alala when it comes to you. Baka hindi ka kumain kaya sumakit ang tyan mo. Lets go,dun tayo sa cafeteria.” aniya,lumapit at inalalayan akong tumayo. “Basta pagkatapos kumain,inumin mo yung gamot na binigay ng nurse.”

Tango na lamang ang naitugon ko. Sobrang guilty talaga ako,at sa nakikita ko sa kanya,talagang nasaktan ko sya,at dahil dun,parang totoong sumama na ang pakiramdam ko.

Palabas na kami ng clinic ng bumukas ang pinto at bumungad si Seven.

“Koy!” anito at bigla akong niyakap. “Are you okay now? Tara,ihatid na kita sa inyo.”

Hindi ako makasagot dahil si Admeen ang tinitingnan ko. I can barely see the pain in his eyes,and its actually killing me. Bakit nasasaktan ako?

“Sige Koy. Text mo na lang ako pag naisipan mo.” ang sabi ni Admeen at akto ng lalabas ng clinic.

KOY. Koy na lang ang tawag nya sa akin?

“Admeen,bro. Salamat sa pagbabantay sa boyfriend ko.” pagpigil dito ni Seven. Tango lang ang sinagot ni Admeen at lumabas na.

“Pano mo nalaman na nandito ako?” tanong ko agad kay Seven ng makalabas na kami sa clinic.

“Diba sabi ko hintayin mo ako? Pagpunta ko sa room,wala ka na,at dinala ka nga daw dito sa clinic. Tara sa rooftop. Inutusan ko sina Ien,Ben at Japs na dalhan tayo ng pagkain dun.” ang nakangiti at mahaba nyang sabi,saka umakbay at naglakad na kami papunta sa lumang building.

Pagdating namin dun sa rooftop ay nandun na nga ang tatlo,may mga nakahanda ng pagkain. Binati nila kami at tinukso. Tatawa tawa lang si Seven.

“Sabi ko na eh,may lihim kayong pagnanasa sa isa’t isa.” ani Japs habang kumakain kami.

“At tingnan mo nga naman,nagkatuluyan sila. Iba na talaga panahon ngayon,babae sa babae,lalaki sa lalaki,wala talagang pinapalampas si Kupido.” segunda ni Ben.

“Agree ako dyan mga tol. Pero pano na si Jecca?” sabi naman ni Ien,at dun ko lang ulit naisip si Jecca. Hindi lang pala si Admeen ang nasasaktan ko,si Jecca din.

“Ako bahala. Kakausapin ko sya. Besides,nang maging kami,isa lang naman ang pinagkasunduan namin,ang sex,no strings attached.” ang sagot ni Seven at bumalik sa pagkain.

Teka? Sex lang din naman ang alok nya sa akin diba? Baka matulad ako kay Jecca pag nagsawa na sya sa akin. Kaya kailangan,magawa kong mahulog sya sa akin. Kailangan gawin ko iyon,dahil ayaw kong maging parausan na lamang.

“Make sure of that bro.” ani Ien.

“Nako,mag ingat ka dyan Koy,manyak yan. Huwag ka munang papa galaw,baka mawasak ka.” dagdag pa ni Japs.

“Pero baka late na tayo.” dagdag din ni Ben.

“Late na nga. Madaming beses na.” nakangising sagot ni Seven. Jusme! Hindi ko inaasahang sasabihin nya talaga! Pinag hahampas ko nga,nagtawanan lang naman sila. Nakakahiya! Ayaw ko ipangalandakan sa madlang pipol ang sexlife ko no?

“You mean,youre doing it kahit hindi pa kayo?” gulat na tanong ni Japs. Tango at ngisi sagot ni Seven,sana pwede akong mag teleport. Grabe!

“Kaya pala ganun na lang ang mga palihim na malagkit nyong tinginan.” sabat ni Ien.

Wala na. Alam na nilang hindi na ako virgin. Im so shy! Gago tong Seven na to eh. Sa inis ko ay kinurot ko na lang sya ng pinong pino sa tagiliran nya,para magtanda.

“Aray!” reak nya at nagulat na lang ako ng bigla nya ako siilin ng halik. Nagulat man,hindi ko naman napigilan ang sarili ko na tumugon. Itong halik na ito ang pinapangarap ko mula sa kanya,yung tipong nakakapag payanig sa akin,yung parang nalalasing ako,yung parang kaming dalawa na lamang ang tao sa mundo.

Nang maghiwalay ang mga labi namin ay wala na yung tatlo.

“Bakit nawala yung tatlo? Nasan sila?”

“Sarap na sarap ka kasi sa paghalik sa akin kaya hindi mo napansing sinenyasan ko silang umalis.” nakangisi nyang sabi.

“Ha? Hindi kaya! Sadyang mang gugulang ka lang!” ang namumula kong sabi. Bakit ba hindi ako manalo-nalo sa lalaking ito?

“Can I claim my prize for today? I did my part. Gawin mo din ang part mo.” aniya at hinapit ako palapit sa kanya. Ang ngiti na dapat ay magagawa ko ay hindi ko na naituloy. Nakalimutan kong may kapalit nga pala ang lahat ng ito. Siguro,kailangan ko ng masanay,pasasaan ba at maiinlove din sya sa akin.

“D-dito talaga?”

“Oo,dito din naman nangyari yung una diba?” nakangisi pa rin nyang sabi.

“S-sige. Ikaw ang bahala.” ang tangi ko na lang naisagot at hinila na nya ako sa may bandang likuran kung nasan ang hagdanan pababa dun sa kubo.

Agad nya akong hinalikan,mapusok,naghahanap ng kasagutan at kailangang sabayan ko sya. Hanggang sa itinutulak na nya ang ulo ko pababa,at alam na alam ko na ang gusto nyang mangyari.

Tinanggal ko na ang belt nya,isinunod kong ibaba ang zipper nya. Bakat na bakat na ang naghuhumindig nyang pagkalalaki. Ipinasok ko ang kamay ko at inilabas ito kasabay ng pagbasak ng pants nya sa sahig.

“Huwag mong hawakan. Just use your mouth and your throat.” aniya. Gusto ko mang huwag ng ituloy ay nadadarang na din ako sa init at pagnanasa. This time hindi na ito siguro bawal dahil magkasintahan na kami diba? At sinimulan ko na ngang sambahin ang kanyang pagkalalaki. Hinawakan nya ng dalawang kamay nya ang ulo ko at sya ang gumalaw.

“Alam mo Koy,habang tumatagal,gumagaling ka na. Hindi ko nga alam kung bakit hinahanap hanap ng katawan ko ang katawan mo. Pero huwag kang mag alala,malalaman ko din kung bakit.”

11. Ang sakit sakit na!

Isang beses,mag isa ako dito sa cafeteria ng lumapit si Jecca,kung nasan ang tropa hindi ko alam,si Admeen naman hindi na din masyadong nagpapakita na sadyang ikinalulungkot ko,at si Seven? May inaayos daw sa mga requirements nya since graduating na nga sya.

“Hey! Long time no see.” nakangising sabi ni Jecca. Nginisihan ko din sya since hindi naman kami magka away,sadyang nagkakairingan lang kami dahil kay Seven,at dahil kami na ni Seven wala ng rason makipag iringan sa kanya.

“Anong kailangan mo?”

“Wala naman,gusto lang kitang icongratulate at imbitahin.” aniya na ikinataas ng kanan kong kilay. “Congrats dahil kayo na pala ni Seven,dont worry Im not mad,I get over him,narealize kong he’s not worth it. And pangalawa,invite kita sa party ko,sa sabado na yun.” ang pagpapatuloy nya.

“Ganun ba? Sige try ko.” ang tangi ko lang sagot.

“Okay. See you around.” anito at lumabas na sa cafeteria. Napaisip ako dahil sa mga sinabi nya. Posible ba yun? Ang maka get over ka agad? Lalo na kung lagi may nangyayari sa inyo? Sa bagay,nasa personality naman yun ni Jecca,at feeling ko magkakaroon agad sya ng bago dahil maganda naman sya.

Patayo na sana ako ng mapansin kong papasok sa cafeteria si Admeen,bigla bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ko maipaliwanag,parang nasasabik ako sa kanya. Ng tuluyan syang makapasok ay napatingin sya sa akin. Agad akong tumayo para lapitan sya.

Pero ganun na lang ang paglaglag ng mga balikat ko ng tumalikod sya at tuluyang lumabas. Parang pinana ang puso ko.

Bakit? Galit ba sya sa akin? Hindi ko naman sadyang masaktan sya eh. Ang sakit naman nitong ganti nya,ang iwasan ako.

Walang pagdadalawang isip na sinundan ko sya. Medyo mabilis ang paglalakad nya dahil nasa tapat na agad sya ng AVR.

“Admeen! Saglit lang,mag usap tayo!” ang sigaw ko pero hindi sya lumingon man lang o tumigil sa paglalakad.

Ang arte! Nako! Admeen,huwag mo akong ganyanin!

“BEBEKOY! BEBE ADMEEN!” sigaw ko. Ewan ko lang kung hindi sya titigil. Lalo pa at nagtinginan na ang lahat ng mga taong nandito.

Hindi naman ako nabigo dahil tumigil sya ngunit hindi pa din humaharap kaya tumakbo ako palapit at pumwesto sa harap nya.

“Iniiwasan mo ba ako? Tagal mong hindi nagparamdam sakin,tapos ngayon ganito?”

“Wala naman na tayong dapat pag usapan pa diba? Mas mabuti na to,kesa lalo lang akong masaktan.” aniya at parang biglang nanubig ang mata nya at namula. Parang nahirapan ako huminga dahil sa sinabi nya. Ganun ko ba sya nasaktan? Hindi ko naman sadya yon eh.

“Im sorry.” ang tangi ko lang nasabi at napayuko. Kanina lang ang lakas ng loob kong sundan sya para kausapin,ngayon parang ako ang nasukol at walang masabi.

“Dont be sorry,kung wala ka naman magagawa para mawala ang sakit na nararamdaman ko. Sa bagay,kasalanan ko din,umasa ako sa kung anong pinapakita natin sa isa’t isa,naging bulag ako kahit alam kong may mahal kang iba. Kaya mas mabuti na yong ganito para hindi na ako mas masaktan pa.” aniya at naglakad na ulit. Naiwanan ako pero hinigit ko ang braso nya para mapaharap sya sa akin.

“Patawarin mo ako kung wala akong magawa. Ayaw kong mawala ka sa akin. Gusto kong manatili ka sa tabi ko.” pigil ang hiningang sabi ko. Hindi ko din mapigilan ang manginig,pakiramdam ko any minute ay manlalambot na din ang mga tuhod ko.

Tiningnan nya ang kamay kong nakakapit sa kanya bago nagsalita.

“Hindi na pwede. Hindi ko kaya,pasensya na din.” sagot nya at tumulo ang luha nya,dahilan para tumulo na din ang mga luha ko na kanina ko pang pinipigilan.

“Ganon na lang yon? Isusuko mo na agad ako? Itatapon mo na lang ang pagkakaibigan natin? Ganon kadali sayo?” ang humihikbi ko ng sabi. Nakita ko sa mga mata nya ang awa at lungkot pero saglit lang iyon.

“Binigyan mo ba ako ng rason para ilaban ka? Hindi pa ako nagsisimula ay talo na ako. Sige na,madami pa akong gagawin.” sabi nya at tuluyan ng umalis,hindi ko na sya pinigilan. Pakiramdam ko may malaking parte ng buhay ko ang nawala. Hindi ko alam kung bakit ako nasasaktan ng ganito,hindi ko alam kung bakit ganito kasakit.

Bumigay na ang mga tuhod ko at napa upo na lamang ako. Wala na akong pakialam kung pinagtitinginan at pinag uusapan na ako.

“Tumayo ka nga dyan. Baka kung anong isipin ng mga tao. Ayokong kung saan saan umuupo ang boyfriend ko,at saka bakit ka umiiyak?” napatigil ako sa paghikbi ng madinig ko ang boses na iyon. Agad akong tumayo at niyakap sya. “Anong nangyari?”

Hindi ako sumagot. Yumakap din sya pero parang may kakaiba,parang masakit,parang may nagwawala sa loob ko. Ngunit isinangtabi ko iyon. Kailangan ko si Seven ngayon,kailangan ko ng kasama.

“Okay,kung ayaw mong sabihin ang rason kung bakit ka umiiyak,tara na lang sa rooftop. Nandun na sina Ien,Ben at Japs.” malumanay nyang sabi at pinunasan ang mga luha ko. Pakiramdam ko parang totoo na ang ginagawa at pinaparamdam nya,kahit ang totoo ay isa lang itong palabas.

Habang naglalakad kami ay madami ang tumitingin,pero hindi ko na lang ulit ito pinansin. Ang tanging laman ng isipan ko ay si Admeen. Paulit ulit na bumabalik sa akin ang mga sinabi nya.

Kung pumayag ba ako na maging kami habang kami pa ni Seven ay hindi sya masasaktan? Hindi diba? Kahit saan tingnan ay masasaktan ko pa din sya. Mabuti na nga siguro ang ganito,pero ang hindi ko lang matanggap ay ang tuluyan nyang paglayo sa akin. Kasalanan ko bang wala akong nararamdaman sa kanya? Mahal ko si Seven at pinaghirapan ko para dumating sa ganito ang relasyon namin.

Pero bakit ako nasasaktan ng makita kong nasasaktan si Admeen?

“Yow! The controversial couple!” ang pagbati ni Japs ng makarating kami sa rooftop.

“Ulul! O ano na? Nagawa nyo na?” ang sagot ni Seven,naupo kami at binati ako nung tatlo at nginitian.

“Yup. Ang sabi kasi ni Jecca mas maganda daw kung mga naka maskara sa party nya.” ang sagot ni Ben.

“Kaya kayo gumagawa nyan? Wala pa ako nyan,inimbita din nya ako.” ang pag singit ko sa usapan ng mapansin ko yung mask na ginagawa nila,maganda ang pagkakagawa,napaka artistic naman ng tatlong ito.

“Lahat ata ng natatandaan nyang pangalan dito sa campus ay inimbita nya.” ang sabi ni Ien.

“Alam nyong famewhore yon.” ang sabi ni Seven. “Koy,ako na ang gagawa ng mask mo. Maarte kasi yun si Jecca,ano ba isusuot mo? Kami kasi dapat naka suit o tuxedo.” ang pagbaling sa akin ni Seven.

“Hindi ko pa naman alam kung pupunta ako. At isa pa,sasabihin ko muna ito sa tropa,medyo hindi ko na kasi sila nakakasama.” ang sagot ko naman. Naisip ko na naman si Admeen,invited kaya sya?

“You dont have to worry about that. Kasama ko sila Eriol at Brylle kaninang umaga ng makita kami ni Jecca,ayun pati sila ininvite.” ang sabi ni Japs.

“Eh si Admeen? Invited ba sya?” ang hindi ko mapigilang tanong.

“Siguro,kilala naman sya ni Jecca since magkakasama tayo nung swimming diba?” ang sagot ni Seven na nakatingin sa akin. Ewan ko huh? Parang may kakaiba sa paraan ng pagkakatingin nya sa akin,pero hindi ko lang alam kung tama ba ako.

“Ganun ba? Okay.” ang tangi ko na lang nasabi at nakinig na lang ako sa usapan nila. Sumasabay pag kinakausap. Paminsan minsan din ay hinahalikan ako ni Seven kaya nawawala ako sa pagkaka tulala.

Hinatid ako ni Seven sa bahay,ipapakilala ko sana sya kay Papa pero wala pa ito. Ng makapasok sa kwarto ko ay nahiga muna ako.

Ngayon lang nangyari sa akin ito,ang maipit. Hindi pala maganda sa pakiramdam,akala ko noon pag maraming nagkaka gusto sayo ay ang ganda ganda mo na,hindi pala,hindi pala maganda sa pakiramdam lalo na at may nasasaktan.

Pumikit na muna ako para umidlip,gigising na lang ako pag dinner na. Pakiramdam ko kasi ay pagod na pagod ako,emotionally.

Nagising ako na panay ang ring ng phone ko. Nang tingnan ko kung sino ito ay si Admeen pala. Bakit sya tumatawag? Babawiin na ba nya ang mga sinabi nya kanina? Nanginginig ang kamay na pinindot ko ang answer.

“Hello Admeen?” ang agad kong sabi. Pero lumipas na ang ilang segundo ay walang sumagot,maliban sa ingay na nadidinig ko,tugtog at boses ng mga tao.

“Lasing na yan ah?” dinig kong sabi ng isang lalaki.

“Ayos lang po sir,bayad na naman sya,hintayin na lang natin ang mga kasama nya.” ani naman ng isa pang lalaki.

“Eh mukhang wala naman yang kasama,ilipat nyo na lang yan dun sa gilid,abala sya sa ibang costumer.” sabi naman nung lalaki kanina. “Ano ba naman itong bar nyo?”

Bar? Nasa bar si Admeen? Tinawagan nya ba ako para ipadinig ang lahat ng ito o hindi sinasadyang napatawag sya at nakatulog?

Baka kung anong mangyari sa kanya! Kailangan ko syang puntahan,baka mapahamak sya. Kung saang bar? Bahala na.

Tiningnan ko ang oras sa phone,alas otso pasado,wala pa ba si Papa? Ni wala man lang kumatok para sa dinner,pero okay na ito,kailangan mapuntahan ko na agad si Admeen.

Dali dali akong lumabas,nakita kong naghahanda sa dining ang cook namin,dumating na siguro si Papa. At ng makalabas ako ng bahay at tumakbo na ako.

“Sana lang may taxi na dumaan.” piping panalangin ko habang lakad takbo ang ginagawa.

Malapit na ako sa gate ng subdivision kaya pagkalabas doon ay agad din akong pumara ng taxi.

“Manong,sa pinaka malapit na bar po.” ang sabi ko sa driver. Ng makarating sa unang bar ay agad akong pumasok at naghalughog. Wala si Admeen.

Lumabas ako at tinungo ang bar na nasa kabilang kalsada,ngunit wala din sya dun. Sa pangatlo at pang apat na bar ay wala pa din.

Nasan ba yong Admeen na iyon?

May isang bar pa akong hindi napupuntahan. Sana nandun sya.

Sa pang huling bar na pinasok ko ay napansin ko agad ang lalaking naka yupyop sa bar counter.

“Admeen!” ang kabado kong sabi at lumapit dito.

“Admeen? Hoy bebe! Gumising ka dyan! Iuuwi na kita.” ang agad kong pagyugyog dito pero wa epek pa din.

“Masyado syang maraming nainom,kayo ba ang kasama nya? Kanina pa sya dito,sinabihan ko syang tumawag na lang ng susundo sa kanya pero mukhang nakatulugan nya ang pagtawag,mabuti at dumating ka.” sabi ng lalaki sa bar counter.

“Ganun ba? Maraming maraming salamat ah?” ang sagot ko at kinapkapan si Admeen para makuha ang susi ng kotse nya. Pero malas,mukhang nag commute lang sya papunta dito.

“Papatulungan na lang po kita sa mga waiter na mailabas sya.”

“Salamat talaga at pasensya na.” ang nahihiya kong sabi. Tinulungan nga ako ng dalawang waiter na mailabas sa bar si Admeen at maisakay sa taxi. Agad din akong nagpasalamat sa mga ito.

Ngayon san ko sya dadalhin? Hindi ko alam kung san sya nakatira. Kaya wala din akong nagawa kundi ang magpahatid sa bahay,bahala na.

Tiningnan ko si Admeen na nasa tabi ko. Lasing na lasing at namumula. Halata sa gwapo nyang mukha ang sakit na pinagdadaanan nya. Sakit na ako ang dahilan,sakit na ako ang nagparamdam. Ano ba ang dapat kong gawin para maibsan ang nararamdaman nyang sakit.

Napakislot ako ng gumalaw sya at iniharap ang ulo sa akin,saka nagdilat ng mga mata. Tinitigan nya ako,ngumiti at nagsalita.

“Mahal na mahal kita Koy,titiisin ko ang sakit,magpaparaya ako dahil alam kong hindi ako ang mahal mo. Mahal na mahal kita,kahit ang sakit sakit na.”

12. Meeting Mister collab with ThisShin!

WARNING - RATED SPG!

NOTE : This is a collaboration with @ThisShin to his story MEETING MISTER. Read his works,its worth reading. :)

---

Sa sinabi ni Admeen ay natigilan ako. Hindi ko na namalayang tumulo na ang mga luha ko. Sobra ko na syang nasasaktan,pero anong gagawin ko? Si Seven ang tinitibok ng puso ko?

Pinahid ko ang aking mga luha at muli syang tiningnan,pantay na ang paghinga nya,nakatulog na sya.

“Im sorry Admeen kung nasasaktan kita,sorry talaga.” ang bulong ko at hinalikan sya sa noo.

Noon akala ko,bongga na at ikagaganda ng isang bakla pag madaming lalaking nagkakagusto sa kanya,feeling mo babae ka,feeling mo dyosa ka. Hindi pala,mahirap pala ang maipit sa gitna,lalo na kung may nasasaktan na.

Nang makarating sa bahay ay tahimik na ang lahat,nagpatulong ako kay Manong driver na alalayin o akayin si Admeen hanggang sa kwarto ko. Nang maihiga na namin ito sa kama ay inihatid ko na ulit ang driver sa labas,dinagdagan ko ang bayad at muling pumasok sa bahay ng maka-alis na ito.

Dumiretso ako sa kusina at kumuha ng bowl at nilagyan ito ng mainit na tubig saka bumalik sa kwarto ko,kumuha ng labakara at nilublob sa mainit na tubig at pinunasan ang mukha at leeg ni Admeen.

Napaka gwapo talaga nya,halos perpekto na nga,kung gaano sya kagwapo ay ganon din sya kabait. Sana lang,hindi na lang ako ang minahal nya para hindi sya nasasaktan ng ganito,kasi sa totoo lang,pati ako ay nasasaktan na din.

Hindi sapat na mukha at leeg lang nya ang mapunasan ko,kailangan umaliwalas ang pakiramdam nya. Hindi ko alam pero nanginginig ang mga kamay ko ng hubarin ko ang polo shirt nya,at ng tumambad sa akin ang maganda nyang katawan ay napalunok ako. Nakita ko na ito dati,pero bakit ngayon parang iba ang epekto?

Pinunasan ko ang dibdib nya pababa sa abs nya na napakatigas,napansin ko agad ang v-line nya,parang lalo ako nanginig at lumakas ang kabog ng dibdib. Kaya bago pa ako mademonyo ay sinunod ko ng punasan ang magkabila nyang braso,at ng matapos ay napatigil ako.

Kailangan ko pa bang punasan sya dun? Parang minolestya ko na sya nun pag ginawa ko. Pero sa bandang huli ay naisip ko na mas maganda kung buong katawan nya ay mapupunasan para maging presko ang pakiramdam nya.

Pikit matang tinanggal ko ang belt nya,ibinaba ang zipper at dahan dahang hinubad ang pantalon nya. Gumalaw sya kaya tumama ang likod ng palad ko sa bukol sa gitna nya kaya napakislot ako.

“Shet ka bebe! Bakit ako nagkakaganito?” ang mahina kong sabi at tuluyang hinubad ang pantalon nya hanggang sa boxer brief na lang ang matira. Lalo akong nayanig at nangatog ng mapansin kong mas bumukol ito.

“Isang saplot na lang Koy,kaya mo yan!” sabi ko at agad hinubad ang boxer brief nya. Napanganga ako ng biglang kumawala ang nag uumigting na pagkalalaki ni Admeen,naging sunod sunod ang paglunok ko,lumakas ng lalo ang pagtahip sa dibdib ko at pinagpawisan ako. “My gawd! Ang laki! Parang kay Seven.” ang hindi ko mapigilang sabi.

Para mawala ang tensyon ko ay kinusot ko na lang sa mainit na tubig ang labakara,piniga at pinunasan ang mga paa at magkabilang mga hita nya. “Hindi ko naman na siguro kailangang punasan pa ang parteng yon dahil mukhang malinis naman at mabango.”

Nang matapos ay tumayo na ako at ibinaba ang mga ginamit ko,nang makabalik ako sa kwarto ay ganun pa din sya,tulog na tulog pero parang pole na nakatirik ang pagkalalaki.

“Koy.. Bebe..” ang dinig kong sabi nya kaya napalapit ako. Pero nang makaupo na ako sa kama ay hindi ko inaasahan ang pangyayari.

“Please Koy,akin ka na lang,kahit kabit na lang ako.” nagulat ako dahil gising pala sya,sasagot na sana ako pero bigla nya akong kinabig at siniil ng halik. Nung una ay hindi ako nakakibo,pero namalayan ko na lang na tumutugon na ako sa halik nya.

The kiss was different,ramdam ko yung pagmamahal,iba ito sa halikan namin ni Seven. And for the first time,ang halik na ito ay masasabi kong magical and I dont know why? Lumalim ang aming halikan,gumapang ang mga kamay nya sa buong katawan ko,at aaminin kong nag iinit na din ako lalo na ng kunin nya ang kamay ko at ipatong sa matigas na bagay sa pagitan ng mga hita nya.

“Kahit ngayon lang Koy,kahit ngayon lang maging akin ka.” aniya ng maghiwalay ang mga labi namin pero muli ko syang hinalikan,gusto ko ang halik nya,nakakalasing.

Gumapang ang labi at dila ko sa tenga nya,dinilaan ko ito at napaungol sya kasabay ng salitang nagpabago sa nararamdaman ko. “Cheat with me.”

Tama ba itong ginagawa ko? Pero kung ito lang ang tanging paraan para mapawi ang sakit na naidulot ko sa kanya ay gagawin ko,hindi naman ito malalaman ni Seven,and I doubt kung magselos o masaktan sya,katawan ko lang naman ang habol nya.

Pinadausdos ko pababa sa dibdib nya ang dila ko,salitan kong sinipsip at dinilaan ang magkabila nyang utong,panay na ang ungol nya,at ewan ko ba parang mas ginanahan ko. Bumaba pa ang pagdila ko sa abs nya,pinagsawa ko don ang aking bibig at dila hanggang sa marating ko ang sadyang pakay ko.

Hinawakan ko ito,mainit,matigas,malaki,mahaba at mataba. Dinilaan ko ang ulo at butas at naramdaman ko ang panginginig nya kaya nag angat ako ng tingin sa kanya. Kitang kita ko sa mga mata nya ang love and lust.

“Ang cute ng hikaw mo sa dila,please Koy gawin mo na.” ang nang aakit nyang sabi. Kaya napangiti ako,walang patumangging isinubo ko ito ng dahan dahan hanggang sumagad sa lalamunan ko. Hindi muna ako gumalaw para marelax ang lalamunan ko. At ng okay na ay sinipsip ko ito,hinigpitan ko ang bibig ko at nagsimula ng magtaas baba,at tuwing ibababa ko ang aking ulo ay sinasagad ko ito sa lalamunan ko. Napakasarap,napakabango at lalaking lalaki,nakakalasing.

Hinawakan ng dalawang mga kamay ni Admeen ang ulo ko,hanggang habang panay ang ungol nya,hanggang sa gumalaw na ang balakang nya,sya na ang naglalabas pasok ng pagkalalaki nya sa bibig ko. “Mahal na mahal kita Koy,noon pa lang mahal na kita.” aniya at hinila paangat ang ulo ko hanggang sa halikan nya ako at sya naman ang pumaibabaw.

Mabilis nyang natanggal ang lahat ng saplot ko. Naghalikan muli kami,mas mainit,mas mapusok hanggang sa bumaba ang bibig nya at salitan ding dinilaan at sinipsip ang magkabila kong utong.

Iniangat nya ang dalawa kong mga hita at pinatong sa mga balikat nya. Para na akong mababaliw lalo na ng laruin ng daliri nya ang butas ko,hindi na ako tumutol,ipinasok nya ang isang daliri nya at iniikot sa loob,para syang may natamaan at halos mapasigaw ako sa sarap ng pakiramdam. Ang isang daliri ay naging dalawa,naging tatlo at papaling paling na ang ulo ko. Ngayon lang ako nakaranas ng ganito. Hanggang sa maramdaman ko ng dahan dahang may matigas na pumasok,hindi ko maiwasang mapangiwi sa sakit,pero gaya ng kay Seven ay tiniis ko.

“Mahal na mahal kita Koy. Hindi na kita papakawalan.” aniya at muli akong hinalikan at dahan dahan syang gumalaw,natamaan na naman nya yung kanina kaya nanginig ako. At hindi nagtagal ay sumasabay na ako at sinasalubong ang bawat ulos nya.

---

Agad akong napamulat ng maramdaman kong may humahalik sa leeg ko. Hindi ako agad nakagalaw at inisip kung ano ba ang nangyari,at ng maging klaro sa akin ay napabalikwas agad ako ng bangon.

“Good morning bebe!” ang nakangiting bati agad ni Admeen. Napatitig ako sa kanya,nakahubad padin sya at parang mas lalo syang gumwapo? Agad akong namula ng maalala ko kung ilang beses naming pinaligaya ang isa’t isa kagabi, dalawa? Tatlo? Hindi ko mabilang. “Youre so cute when your blushing,bangon na,may kumatok na kanina.” nakangiti pa din nyang dagdag.

“Huh? Ahm.. Ah.. Eh.. Wait,maliligo lang ako,maligo ka na din pagkatapos ko,kasi bibili pa ako ng damit para sa party ni Jecca.” agad akong tumayo,ngumisi sya at dun ko lang narealize na nakahubad pa din ako.

“Okay! Pahiram ng damit ah? Sabay na tayo! Bibili din ako.” nakangisi nyang sabi. Nangatog ako at kumalabog ang dibdib ko. May nag iba,ramdam na ramdam ko.

“Huh? Pagkatapos ko saka ka malig–” hindi na ako nakatapos dahil agad syang tumayo at hinila ako sa banyo. At muli,may nangyari sa amin,hindi ko alam pero gustong gusto ko.

Nang matapos kami maligo at magbihis ay pinahiram ko sya ng damit,may mga damit naman at short akong panlalaki,pati nga brief na hindi ko nagamit mula ng bilhin ni Papa ay pinagamit ko sa kanya.

Ng pumunta kami sa kusina ay wala na si Papa,naka alis na daw sabi ng cook namin pero nag iwan sya ng pera. Matapos kaming mag agahan ni Admeen ay umalis na kami,ang sarap lang sa pakiramdam na magkasama kami,ibang iba,hindi tulad dati.

Panay ang ngiti nya,panay ang tawa pag nagkekwentuhan kami,lagi din kaming magkahawak ng kamay. Gusto ko nga sana sya kausapin tungkol sa nangyari kagabi pero minabuti ko na lang na manahimik. Patay din ang cellphone ko dahil ayaw ko munang makausap o makatext si Seven dahil ayaw kong masira ang magandang mood ni Admeen,babawi na lang ako kay Seven pag magkasama na kami.

Natapos kaming bumili ng isusuot para sa party ni Jecca ay niyaya ako ni Admeen na kumain muna sa daw sa isang kilalang resto bar.

“Dyan tayo kakain? Baka hindi na tayo makauwi nyan! Mukhang mahal mga pagkain dyan eh.” ang agad kong sabi ng bumaba kami sa tapat ng resto bar.

“Yup! Yan ang Chansu! Okay dyan,huwag ka na magreklamo,mabubuso–” hindi natapos ni Admeen ang sasabihin nya dahil may bumunggo sa kanya. Handa na sana akong gyerahin ang bumunggo sa kanya pero natigilan ako at natulala.

“Sorry po! Sorry talaga! Na excite lang po ako pumasok sa Chansu.” ang sabi nito. And oh my gawd! Ang liit nya pero ang cute,at huwag ka,isa pala syang sirena gaya ko.

“Its okay,hindi naman naging kritikal ang buhay ko.” nakangising sagot ni Admeen kaya tinaasan ko sya ng kilay.

Walangya! Nakakita lang ng cute na beki kung makangisi parang wala ng bukas? Humanda ka mamaya.

“Talaga po? Eh yung kasama mo parang hindi okay,nagalit ata na nabunggo kita.” ang nahihiyang sabi nito kaya agad na akong sumabat.

“Ay nako! Hindi no? Nashock lang ako.” ang agad kong sabi at ngumiti.

“Talaga? Pasensya na! Teka,mag jowa ba kayo? Bagay kayo hihi.” anito na nakangiti,lalong naging cute ang bruha.

“Hyuonee!!” sigaw ng isang lalaki kaya ikinalingon namin. And oh my gawd! Nalaglag ang panga ko sa lapag. Ang gwapo! “Bakit ba bigla bigla kang tumatakbo?” dagdag nito ng makalapit,hindi na nawala ang pagkakatitig ko dito.

“Na excite lang naman ako eh!” nakapout na sabi nung cute kanina na Hyounee pala ang pangalan.

“Diba dapat lagi tayong sabay? Masarap pag sabay,teka,sino sila?” anito na nakangisi. Hmp! Mukhang pervert! Infairness,halatang may ibang lahi ang kumag.

“Ahem!” dinig kong kunwaring tikhim ni Admeen,nilingon ko sya at ngayon naman sya ang nakataas ang kilay,napangisi ako.

“Sila? Ewan! Ngayon ko lang sila nakilala eh.” sagot nung Hyounee. “Mag boyfriend ata sila,bagay no? Ang cute.”

“Parang tayo lang,bagay.” nakangising sabi nung lalaki. “By the way,Im Vans and this little cutie is my Hyounee! Nice meeting you!” dagdag nito.

“Uhm hello Hyounee and Vans,Im Koy,and this is Admeen my–”

“His soon to be boyfriend.” sagot ni Admeen na nakangisi. Humagikgik si Hyounee at ngumisi din si Vans,ako nalaglag ang panga for the second time.

“Wow cool! Mas masarap mahalin ang mga bading diba bro?” ani Vans at nakipag apir kay Admeen,close na agad sila?

“Tama ka dyan! Masarap talaga,kesa sa babae.” sagot ni Admeen matapos silang mag apir. Nagkatinginan kami ni Hyounee sabay sabing:

“Mga Pervert!”

Tumawa lang ang dalawang lalaki,pumasok na kami sa Chansu at nagpasyang magsama sa isang mesa.

Dahil kay Vans at Hyounee lalo akong naging positive sa isiping posible talagang mainlove ang isang lalaki sa isang bakla. And meeting them is really wonderful.

13. Jecca’s Party!

Ngayon ang araw ng party ni Jecca,hindi ko maintindihan ang sarili ko kung pupunta ba ako o hindi. Tamad na tamad akong bumangon kahit alas diyes na ng umaga. Napuyat ako kagabi,kausap ko sa phone si Admeen at ka chat ko si Seven,para akong mababaliw sa dalawang yon e. Kanina nga si Papa na mismo ang kumatok sakin,isinasama ako dahil may outing daw ang mga Montenegro at Fuentebella pati extended friends,sinabi ko na lang na may lakad din ako mamaya,hindi na naman nya ako pinilit pa. Ganyan si Papa,gwapo na,mabaet pa,maunawain at mahal na mahal ako,syempre no?! Only daughter nya ako hihi.

Nagulat ako ng biglang tumunog ang phone ko. Pagtingin ko,si Seven ang tumatawag. Haay! Ang sarap sa pakiramdam,pinanindigan nya talaga relasyon namin,though ako lang ang nagmamahal,ewan,tanga nga talaga siguro ang tao pagdating sa pag ibig.

“Hello?” ang agad kong sagot.

“Hello din. How’s your sleep? Hindi ako nakatulog kagabe dahil sayo,alam mo na yon.” ani Seven. Napaka perv at naughty talaga ng isang ito.

“Grabe ka! Saka na yon. Anyway,okay naman ang tulog ko. Uhm bakit ka napatawag?” ani ko at bumangon na.

“Ipapa alala ko lang sayo na susunduin kita before seven. Gusto kong sabay tayong dadating sa party ni Jecca.” aniya.

“Ha? Ganon ba sige! Hihintayin kita.” ang sabi ko naman at kinuha na sa walk-in closet ko yung damit na binili namin ni Admeen.

“Good. Kumain ka na ba? Gusto kong lagi kang malusog. Para hindi ka nauubusan ng energy.” sabi pa nya,parang nakikita ko sa balintanaw ko na nakangisi sya. Kinilig tuloy ako at napangiti.

“Kakain pa lang. Ikaw din kumain na.” sabi ko at lumabas na ng kwarto ko matapos iayos yung damit na isusuot ko para mamaya.

“Good. I’ll call you again later.” at naputol na ang line. Gusto ko sanang mag I Love You,kaya lang parang hindi na kailangan since umamin na ako sa kanya dati.

Hindi pa ako nakakababa sa hagdan ng mag ring na naman ang phone ko. Si Admeen naman ngayon ang tumatawag.

“Hello Admeen?” ani ko at bumaba na.

“Bebekoy,hindi ata ako makakapunta sa party ni Jecca.” malungkot na sabi nya. Parang nalungkot din ako. Why am I like this?

“Ganon? Sayang naman. Gusto pa naman kitang makitang suot yung damit na binili natin.”

“Really? Wow! Sige,susubukan ko talagang pumunta.” biglang naging masaya ang boses nya.

Magsasalita na sana ako ng tumunog ang call waiting. Tiningnan ko syempre kung sino. Si Seven pala.

“May tumatawag. Uhm,pwedeng ako na lang ang tatawag pagkatapos namin mag usap?” ang nahihiya kong sabi. Hindi ko talaga gusto ang pakiramdam pag ini-isang tabi si Admeen,parang may kumukurot sa puso ko. May nag iba talaga mula ng may mangyari samin. Gusto ko nga sya tanungin tungkol dun,pero sa kanya na nanggaling kung gaano nya ako kamahal at handa syang makihati ng atensyon ko,at hanggang ngayon,naguguluhan pa din ako.

“Okay. I’ll wait Bebekoy.” ni drop ko si Admeen at sinagot ang tawag ni Seven.

“Hello? May nakalim–”

“Call waiting? Sinong kausap mo?” matigas na boses ni Seven. Na rattle ako bigla. Sasabihin ko ba ang totoo?

“Kausap ko si Papa,may mga reminders lang. Bakit ka ulit tumawag? Kakapasok ko lang dito sa kusina.” ang pagde-deny ko.

“Are you sure? Baka nanlalaki ka? Alam mo kung paano ako magalit.” seryoso nyang sabi na ikinanganga ko.

Teka nga? Parang may mali? Sa pagkakatanda ko,ang usapan namin eh sa harap lang kami ng ibang tao magkasintahan? Anong nangyayari? Pero sa bagay,pabor din ito sa akin,kasama ito sa mga gusto kong mangyari.

At paano si Admeen? Ganon na lang yon? Tikim tikim na lang at papa asahin? Sabi ng kabilang panig ng isipan ko.

Kengeneneng yen! Parang biglang sumakit ang ulo ko.

“No! Why would I do that? May usapan tayo. And lilinawin ko lang ah? Ako ang may nararamdaman para sayo,why would I cheat?” napakagat labi ako sa sinabi ko.

“Gusto ko lang makasigurado sa pag aari ko. Tandaan mo,you are mine from the very start. I really feel na mahal mo ako at hindi ko sasayangin yon,lalo na at may nar–” at bigla syang tumigil sa pagsasalita. Ako naman parang tumigil sa pagtibok ang puso ko.

Halos umamin na din sya! I knew it! May nararamdaman na sya sa akin bukod sa lust.

“Ano? Bakit hindi mo itinuloy?” naka ngisi kong sabi. Pinipigilan ko ang sarili ko na sumigaw,dahil baka mabulabog ang mga kasambahay,at saka nandito pa din ako sa kusina,sa harap ng lalagyan ng mga plato,baka mabasag to pag tumili ako,haha.

“W-wala. Sige na,bye!” at naputol na ang tawag. Saka ako huminga ng malalim at sumigaw ng pagkalakas lakas.

“Ano pong problema? Hindi po ba masarap luto ko?” ang biglang sulpot ng cook namin.

“Nasan ang magnanakaw?” ang humahangos namang sabi ng boy namin. Gusto kong humalakhak pero ayokong isipin nila na baka nababaliw na ako.

“Kayo talaga. Wala,sige na,bumalik na kayo sa mga pinagkaka abalahan nyo.” nakangiti kong sabi sa kanila,agad din naman silang sumunod.

---

Kanina pa ako dito sa living room namin at hinihintay si ,panay ang tingin ko sa orasan at cellphone ko. Sa kanan naman ay hawak ko ang maskara.

Seven thirty na at wala pa din si Seven,ni text at tawag ay wala. Ano kayang nangyari dun? Umurong na ba sya? O hindi na lang sya pupunta?

“Pakisabi po kay Papa baka umagahin ako.” ang paalam ko sa cook namin. Magta-taxi na lang ako papunta sa party ni Jecca. Okay lang naman siguro ang pumunta ng walang ka partner.

“Ano ba yan. Parang JS Prom ang pupuntahan ko.” ani ko sa sarili at lumabas na ng bahay. Sakto naman ay may dumaang taxi kaya pinara ko na ito.

Gusto ko na din sanang itext si Admeen kung tuloy ba sya? Kung kailan kasi nandito na ako sa taxi saka ako nagdalawang isip.

Sa isang hotel ginanap ang party ni Jecca. Kaya ng makababa at makapag bayad ay dumiretso na ako sa loob. Pagpasok ko ay madami na ngang tao.

Hinanap ng paningin ko ang mga kakilala ko,kahit sina Ien,Ben at Japs lang,para hindi naman ako magmukhang display dito.

Parang wala naman nakapansin sa akin,kahit si Seven at Admeen wala. Hay! Dapat pala hindi na ako pumunta.

Naglakad pa ako sa kumpulan ng mga tao,hanggang sa makita ko si Jecca,katabi si Admeen at nakikipag usap sa ibang bisita. Parang gusto ko biglang magwala. Kaya pala hindi ako nasundo,si Jecca ang kasama? Dapat pala hindi na ako naniwala. Hindi talaga magbabago si Seven.

Nakatingin lang ako sa kanila at kinakalma ang sarili ko ng mapalingon sa gawi ko si Jecca. Ngumiti sya at humiwalay sa pagkaka abrisyete kay Seven kaya napalingon din ito sa akin,blangko ang ekspresyon ng mukha nya. Diretso naman ang lakad ni Jecca papunta sa akin,naglakad na din si Seven kasunod ni Jecca.

“Im glad at nakarating ka. Ang party na ito ay para sa lahat.” ani Jecca,yumakap at bumeso. Pero ang hindi ko napag handaan ay ang pagka out of balance ko ng yumakap sya. Naramdaman kong tutumba na ako ng bigla nya akong bitawan.

“Koy!”

“Bebekoy!”

Pero huli na ang lahat. Tumumba ako sa lamesang puro kopita na pinagpatong patong at may lamang alak. Nabasag ang mga ito at nabasa ako. Napapikit ako sa sakit ng may maramdaman akong tumusok sa pwet at mga palad ko.

“Lets go,iuuwi na kita.” boses iyon ni Admeen. Naramdaman ko na lang na umangat ako, kaya nagdilat ako ng mga mata. Nakangisi si Jecca at mga kaibigan nya. Si Seven ay biglang lumapit.

Napatingin ako sa mga palad ko. May mga nakatusok na bubog. Ganun din siguro sa pwet ko. Panay na ang pagdugo.

“Admeen!” sigaw ni Seven kaya tumigil si Admeen sa paglalakad.

“Ako na magdadala sa kanya sa ospital.” ani Seven. Nakatingin na sa amin ang mga tao. Gusto ko ng umalis,pakiramdam ko mauubusan na ako ng dugo.

“Ako na dude. Dyan ka na lang kay Jecca.” malamig na sagot ni Admeen at naglakad ulit. Pumikit na lang ako.

“Im his boyfriend! Ako dapat ang gumagawa nyan!” sigaw ni Seven. Napadilat ako. Biglang parang naging mga bubuyog ang mga tao. Tumigil ulit si Admeen.

“Boyfriend? Kunwaring boyfriend? Hindi mo naman sya mahal,youre just using him to satisfied your needs na hindi maibigay ng mga babae mo! Sinasaktan mo lang sya! At mula ngayon,hindi na kita hahayaang saktan mo pa ang mahal ko. I will take him away from you!” mahabang sagot ni Admeen. Gawd! Bakit ba ito nangyayari?

“Wala kang alam! Huwag kang magsalita na parang alam mo ang nararamdaman ko.” singhal ni Seven,galit na galit na sya.

“Mahal na mahal ko si Koy. At hindi na ako papayag na masaktan mo pa sya.” at mabilis na naglakad si Admeen na para bang hindi nya iniinda ang bigat ko.

Paglabas namin ay may taxi na agad,agad akong isinakay ni Admeen ng dahan dahan saka sya tumabi sa akin. Napatingin kami sa labas ng biglang may pumukpok sa salamin.

Si Seven!

“Sir,baka mabasag ang salamin.” ani ng driver.

“Dalhin mo kami sa pinaka malapit na ospital kung ayaw mong tuluyang mabasag ng baliw sa labas ang salamin ng taxi mo.” sabi ni Admeen at agad ngang umandar ang sasakyan. Napalingon ako sa pinanggalingan namin,nakatayo na lamang doon si Seven. Hindi ko na alam kung anong nararamdaman ko o kung may nararamdaman pa ba ako.

“Hold on. Malapit na tayo sa ospital.” sabi ni Admeen at hinilig nya ang ulo ko sa dibdib nya. Pumikit na lang ako,kumikirot na ang pigi ko at namamanhid na ang mga palad ko na may bubog.

• BITIN? Hahaha! :D

14. Pagbabago

“Buti at mababaw lang ang mga sugat,pero tinahi pa din namin. Kailangan lang na umepekto ng hanggang bukas ang anestisya.” nadinig kong sabi ng duktor,sakto kasi nagising ako.

“Salamat po doc. Padating na din po ang magulang nya.” ani pa ni Admeen. Si Admeen na hanggang ngayon ay hindi ako iniiwan,si Admeen na mula umpisa ay nasa tabi ko,kung sana sa una pa lang ay sya na ang minahal ko,kaso wala eh,si Seven ang mahal ko.

“Ganon ba? Sige marami pa akong ibang gagawin,salamat din.” ani ng duktor. Doon na ako nagdilat ng mga mata.

“Be- Admeen.” ang mahina kong tawag.

“Bebe! Dahan dahan! Kakagamot lang ng mga sugat mo sa mga palad at pigi ng pwet mo!” tarantang sabi nya at lumapit para alalayan akong makahanap ng komportableng pwesto. “Padating na Papa mo,huwag kang magsasalita,ako ang aako ng lahat. Naabala ko pa kasi sya.”

“Huh? Pero hindi mo kailangan gawin yon. Kasalanan ko ito,at ako dapat ang humarap kay Papa,ayokong madamay ka.” ang sabi ko naman at pumikit. Nasaan na kaya si Seven ngayon?

“Gusto mo bang mapagalitan ka dahil sa lalaking iyon? Bebe naman! Maawa ka nam–” hindi na natapos ni Admeen ang sasabihin nya dahil biglang bumukas ang pinto at pumasok si Papa,pareho tuloy kaming natahimik.

“Anong nangyari?” ang nag aalalang sabi ni Papa at lumapit sa akin. “Sinong may kagagawan nito?”

“Tito Koy,pasensya na po. Ako ang may kasalanan,nabangga ko si Beb–Koy dun sa party at tumama sya sa mga baso.” ang sagot ni Admeen,gusto ko sanang sumagot pero nagsalita ulit si Papa.

“This will be the last time na papayag ako sa mga kapritso mo Francisco Roy Magallanes Jr.” ani Papa. Kinabahan ako sa paraan ng pananalita nya,ngayon lang sya nagsalita ng ganyan. “From now on,bahay at eskwelahan ka lang. Hindi ka na pwedeng bumarkada. Marami na akong naranasan noon,kami ng Ninong Page mo,at hindi na ako papayag na maulit pa ang mga iyon.”

“Pero,Papa..”

“Thats final! At ikaw ijo,pwede ka ng umuwi.” anito kay Admeen.

“Sige po.” ang sagot ni Admeen saka bumaling sa akin. “Mauna na ako Koy. Magpagaling ka huh?” at lumabas na sya. Hindi na ako kumibo,alam ko namang kasalanan ko eh. Kung hindi ako nagpunta sa party na iyon,hindi mangyayari sa akin ito.

“Ililipat na kita ng eskwelahan after this sem. Dun ka muna kina Ninong Kurt mo,mas mapapabantayan kita kay Eriol.” ani Papa at inayos na yung mga dala nya sa mesa.

Parang sa unang pagkakataon ngayon ko gustong tumutol. Kung nasa pangangalaga ako ng mga Montenegro,maiinggit lang ako,kamusta naman eh puro gay couples din ang pamilya nila.

“O-okay po.” ang tangi ko lang nasabi. Ngayon pa lang nalulungkot na ako. Hindi ko makikita ang tropa,si Admeen at lalo na si Seven.

---

Pagkatapos nga ng sem ay lumipat na ako ng school. At dun sa mga araw na natira hindi ko man lang nasabi sa tropa na lilipat na ako ng school. Kahit si Admeen hindi ko nasabihan at sobrang nagi-guilty ako. Tanging si Eriol lang ang nakaka alam ng lahat.

Sa mga pagkakataong nagtatangka si Seven na lumapit ay humaharang na si Admeen,ewan ko din sa sarili ko kung bakit hinahayaan ko si Admeen,namimiss ko si Seven at ang mga simple naming lambingan,pero pagod na kasi ako eh. Siguro hindi ganon kalalim ang pagmamahal ko sa kanya o talagang napagod lang ako.

At ngayon nga habang mag isa akong gumagawa ng homework ay may narealize ako. Hindi ko na talaga makukuha si Seven,dahil ni text o tawag ay wala,katawan ko lang talaga ang gusto nya. Hindi gaya ni Admeen na panay ang text at tawag pero hindi ko sinasagot,ayaw kong malaman nila kung saan na ako ngayon nakatira at kung saan na ako nag aaral.

“Panay na ang tanong sakin ng tropa. Sasabihin ko ba? Lalo na si Admeen at Seven,nakukulitan na ako sa dalawa mong boyfriend Koy.” nakangising sabi ni Eriol ng biglang pumasok sa kwarto. “Kakaiba karisma mo ah? Parang si Papa Eiko lang.” dagdag pa nito.

“Tumigil ka nga! Wala kang dapat sabihin sa kanila,at huwag ka ding magpapahalata. Gusto ko na ng tahimik na buhay.” ang sagot ko at umayos sa pagkaka upo sa kama,umupo din dito si Eriol.

“Okay,masusunod kinakapatid. Pero kahit kina Brylle,AB at Winona man lang?” ani pa ni Eriol.

“Saka na lang siguro.” sagot ko at bumuntong hininga. Sa totoo lang namimiss ko na ang tropa,pati ang school. Syempre pati si Seven at Admeen.

“Bakit ba kasi nananahimik ka lang? Pwede naman naming bawian yang si Seven at si Jecca,tuwing nakikita ko sila sa school kumukulo ang dugo ko,naiirita ako sa mga pagmumukha nila.” inis na sabi ni Eriol.

“Yaan muna yon. Nakaraan na yon. Basta ayaw kong sumuway kay Papa.” ang sagot ko naman.

“Kay Papa Eiko hindi pwede yan,alam mo kung gaano kapalaban yon. Anyway,ako na bahala, pero hindi ko alam hanggang saan ako makakapag pigil sa Seven na yon,akala namin mahal ka nun,puro lang sya mukha at yabang,mabuti pa si Admeen. Hay naku! Sa susunod huwag ka ng papayag ah? Alam mong ayaw kong naaagrabyado ang mga gaya mo. Para sa akin,babae kayo at dapat din irespeto.” mahabang sabi ni Eriol na nagpatulo sa mga luha ko.

Hindi naman ako ganito,matapang ako,pero mula ng minahal ko si Seven ininda ko lahat ng sakit,kasi akala ko may mapatutunguhan ang paglaban ko. Pero wala pala.

“Halika nga dito,huwag kang umiyak. Gagawa ako ng paraan,alam kong may ibang taong makakapag pasaya sayo.” at niyakap ako ni Eriol. Tahimik lang akong umiyak habang yakap nya ako.

Kinabukasan ng dissmissal na ay nagmamadali na akong lumabas sa bago kong school,wala naman kasi akong mga kaibigan dito at wala din akong balak makipagkaibigan.

“Ang laki ng kasalanan mo sa akin. Ni hindi mo sinabing lumipat ka ng bahay at lumipat ka ng school.” sabi ng isang boses na nagpatigil sa akin sa paglalakad. Kumalabog agad ang dibdib ko. And then it hit me,I really missed him.

“Admeen!” agad kong bulalas ng makita syang naka sandal sa kotse nya. Napaka gwapo,at kahit limang hakbang ang pagitan namin ay naaamoy ko ang bango nya. Hindi ko tuloy mapigilang maisip yung nangyari sa amin,at ngayon lalo na akong nagduda kung talaga bang minahal ko si Seven.

“Oh? Nakita mo lang ako namula ka na. Naalala mo yon no? Dont worry lagi ko din iyon naiisip. Miss na miss na kita bebe.” nakangisi nyang sabi. Sa inis at pagkasabik ko sa kanya ay lumapit ako at sinapak sya. “Ganyan mo ako mamiss? Ang sarap naman!”

“Tse! Pano mo nalaman?” sabi ko kahit alam ko ng si Eriol ang may sala.

“Kay Eriol. Sa totoo nyan kinukulit din sya ni Seven,pero hindi naman ako papayag na mauna ang gagong yon.” aniya at binuksan ang pinto ng front seat. “Tara,madami pa tayong pag uusapan.”

Hindi ko mapigilang mapangiti,ewan kinikilig siguro ako. Bakit kasi ngayon ko pa sya napansin? Hindi naman siguro masama diba? Pero ayoko din namang maging panakip butas si Admeen. At aaminin ko,pagkatapos ng may nangyari sa amin ay may nag iba sa nararamdaman ko sa kanya na pinagkibit balikat ko lamang dahil bulag ako sa nararamdaman ko para kay Seven.

Sa isang restaurant ako dinala ni Admeen,maganda ang restaurant,cozy,maganda ang ambiance.

“Maganda dito sa P2 at masasarap ang pagkain. Tulad sa Chansu,gay couple din ang may ari nito.” nakangiting sabi ni Admeen ng maka upo na kami at matapos sabihin sa waiter ang aming order.

“Talaga? Ang galing naman nila.” ang sabi ko na lang,nakaramdam kasi ako ng inggit. Ako kaya? Makakahanap din kaya ako ng makakasama ko habang buhay?

“Yup,pagkatapos natin dito mamasyal tayo. Madami kang ikekwento sa akin,hindi mo alam kung paano ako mabaliw kakaisip at kakahanap sayo bebe.” aniya. May gusto akong itanong pero nahihiya ako.

Bakit ganon? Kay Seven ay hindi ako nakaramdam ng hiya mapakita at maparamdam ko lang sa kanya ang pagmamahal ko,pero bakit kay Admeen na simpleng tanong lang sana ay nahihiya na ako at kumakalabog na ang dibdib ko?

“May sasabihin ka ba?” ang naniniguradong sabi ni Admeen. Napaderetso tuloy ako ng pagkaka upo. Itatanong ko pa ba? O hayaan ko na lang?

“Ha? Ah eh wala,ayan na pala ang order natin.” ang sabi ko na lang ng mapansin kong palapit na ang waiter sa amin dala ang mga order namin.

“Akala ko may sasabihin ka eh.” nakangiti nyang sabi.

Shit! Anong nangyayare sakin? Ibang iba ito sa nararamdaman ko kay Seven. Halos mabingi na ako sa pagkalabog ng puso ko at pakiramdam ko,any minute ay lalabas ito sa dibdib ko.

Masaya naming pinagsaluhan ang pagkain,pinag uusapan din namin kung paano kami nagkakilala at kung ano ang mga pinagdaanan namin. Syempre,hindi ko maiwasang malungkot at manghinayang,dahil sa mga panahon na yon,si Seven ang kinakabaliwan ko,kung alam ko lang na wala akong mapapala sa pagmamahal ko sa kanya,sana nung una pa lang ay tumigil na ako,kaso hindi eh,nagbulag bulagan ako at nagpakatanga,sya kasi ang nakauna sa akin eh,feelingero kasi ako,feeling ko babae ako,kaya ayan,ang taas ng lipad ko,ang taas din ng pinagbagsakan ko.

“Pero pagkatapos ng lahat ng iyon,nandito parin ako bebe,hindi kita iiwanan,maghihintay ako kung kailan handa ka na ulit magmahal. Ganon kita kamahal.” aniya na ikinatigil ko sa pag kain ng icecream. “Mas minahal kita pagkatapos ng nangyari sa atin.”

Nasagot na ang katanungan ko. Mahal pa din nya ako,kahit na halos hindi ko na sya mapansin.

“Ang totoo nyan.. May.. May–”

“May nararamdaman ka na sa kanya kaya ganon mo na lang itapon ang sa atin.” pagsingit ng isang boses na hinding hindi ko makakalimutan. Ewan ko,bigla akong nanginig. Halos sabay namin itong nilingon ni Admeen.

“Seven!”

15. Confious

WARNING - SPG

“May nararamdaman ka na sa kanya kaya ganon mo na lang itapon ang sa atin.” pagsingit ng isang boses na hinding hindi ko makakalimutan. Ewan ko,bigla akong nanginig. Halos sabay namin itong nilingon ni Admeen.

“Seven!” ang gulat kong sabi at halos mapatayo pa ako ngunit hinawakan ni Admeen ang braso ko. Nagkatitigan sila ng masama,pakiramdam ko,anytime ay magkakaroon ng gyera.

“Tama ako diba?” pilosopong sabi ni Seven ng ibaling nya sa akin ang kanyang pansin. “Sabihin mo Koy,para hindi ako mukhang tanga.” dagdag pa nya.

“Nagmumukhang tanga? Ikaw? Sa pagkaka alam ko,si Koy ang nagmumukhang tanga,tapos na ang inyo,ginamit mo lang naman ang katawan nya,sinamantala mong mahal ka nya,pero ngayon wala na tol,wala ka ng magagawa kung may iba syang mahal kaya wala kang karapatang umarte na parang ikaw pa ang mas nasaktan!” mahaba at galit na sabi ni Admeen. Nagtagis ang mga bagang ni Seven at kumuyom ang kanyang mga kamao.

“Wala kang alam. Sabit ka lang naman dito,kami ang dapat mag usap!” singhal ni Seven,nagtinginan na sa amin ang mga tao dito sa restaurant at gusto ko na lang mapa facepalm.

“Talaga? Ako totoong mahal ko si Koy,ikaw? Wala! Manggagamit!” ani Admeen at tumayo.

“Wala kang alam!” at umamba si Seven na susuntukin si Admeen kaya mabilis akong tumayo at pumagitna.

“Teka! Please huwag kayong mag away! Pinagtitinginan na tayo.” at nakita ko na ngang palapit na sa amin ang gwardya.

Bakit ba kasi humantong kami sa ganito?

“Kung meron po kayong personal na problema,sa labas na lang ninyo pag usapan at naaabala at naalarma nyo ang ibang costumer.” sabi ng gwardiya. Nagpalitan pa ng matatalim na tingin sina Admeen at Seven kaya hinila ko na ang huli palabas ng restaurant.

“Im sorry bebe,hindi ko lang napigilan,sobra na kasi yang si Seven.” ani Admeen ng nasa kotse na kami.

“Okay lang. Basta ayaw ko na syang makita. Siguro nga totoong hindi ko sya mahal,kasi sa ngayon,sa dami ng sakit na ibinigay nya sa akin,wala na akong makapang pagmamahal para sa kanya.” sabi ko ng marealize ang lahat.

Ganon nga siguro yon,may mga taong dadaan lamang sa buhay natin,mamahalin natin ngunit hindi magtatagal. Dumaan sila para maranasan natin ang mga bagay bagay,para maging handa tayo sa bagong dadating,para matuto tayo,para hindi na natin maulit pa ang pagkakamali natin noon. At ganon si Seven,ipinaranas nya sa akin lahat pero sa bandang huli ay hindi pa din kami pwede. Ganon ka ironic ang buhay.

Hinawakan ni Admeen ang baba ko at iniangat. Pinahid nya ang mga luha ko at nagkatitigan kami. Gadangkal na lang ang layo namin sa isa’t isa kaya naghuhurumintado na naman ang puso ko.

“Kung hindi mo na sya mahal,hindi mo sya dapat iyakan. Maging matatag ka,palagi akong nandito sa tabi mo,mahal na mahal kita,hindi ko gagawin ang ginawa ni Seven,kahit ano ka pa,kahit pareho tayo ng kasarian,kahit hindi ako ang nakauna,mahal na mahal pa din kita.” ani Admeen at mas inilapit ang kanyang mukha.

Magrereklamo na sana ako sa huli nyang sinabi pero sinakop na nya ang labi ko. At wala akong nagawa kundi ang tumugon,iba ang halik nya,dama ko ang emosyon kaya naman para na akong nalalasing. Lumalim ang kanyang halik ngunit hindi ako nagpatalo,gusto kong ilaban ang sarili ko,gusto ko syang tapatan.

Hanggang sa ang halik nya ay napunta sa earlobe ko,sa collarbone kaya hindi ko na napigilang mapaungol at igapang ko din ang mga kamay ko sa katawan nyang napaka init.

“Mahal na mahal kita bebe at ilalaban kita.” aniya at itinaas ang damit ko at dinilaan nya ng salitan ang mga nipples ko na halos ikabaliw ko. Ayaw kong tumigil sya,nadadarang na din ako sa init at sa isinisigaw ng puso ko. Hinawakan ko ang gitna nya,buhay na ito. Kaya naman pinatigil ko muna sya.

“Huwag dito.” ani ko na humihingal.

“Payag ka?”

“Lasing ako nung unang may nangyari sa atin kaya ngayon gusto kong matandaan lahat.” ani ko at lumipat sa backseat,kita ko kung paano kumislap ang mga mata nya at ang pag ngiti nya.

“Mabuti na lang at magdidilim na at tinted ang mga salamin ng kotse ko.” pagkasabi nya non ay bigla nya akong siniil ng halik. Pinigilan ko sya at ako ang umibabaw,ginawa ko sa kanya ang mga ginawa nya sa akin kanina. At ewan ko ba,iba ito,iba ang pakiramdam ko kesa pag may nangyayari sa amin ni Seven.

Hanggang sa tinanggal ko na ang sinturon nya,ibinaba ko ang zipper at inilabas ko ang pinagmamalaki nya. Namangha pa ako dahil ngayon ko lang ito nakita. Napapikit sya ng igalaw ko ang mga kamay ko.

Ilalaban ko ang kaunti kong nararamdaman para kay Admeen,ngayon ko sisimulang suklian ang pagmamahal nya. Yumuko na ako at sinamba ang pagkalalaki nya,at makalipas ang ilang minutong pag samba ko dito ay dahan dahan nya akong iniangat pataas,ibinaba nya ang pantalon at panty ko. Ako na ang kumilos,inupuan ko ito,dahan dahan at sigurado,at ng pumasok na ito ng buo ay ako na ang humalik sa kanya,pinabayaan ko syang gumalaw. Sa ikalawang pagkakataon ay may nangyari sa amin ni Admeen.

---

Mag alas dose na pero gising pa din ako at panay ang ngisi ko. Kinikilig kasi ako kay Admeen. Tama nga na ilaban ko kung ano man yung nagsisimulang damdamin ko para sa kanya,na dapat ko syang pagbigyan ng pagkakataon.

Tama nga siguro na nabulag lang ako sa pagmamahal ko kay Seven,kung baga,infatuation lang,mahal ko lang ang idea na mahal ko sya. Pero hindi ko maaalis ang katotohanang nandito sya sa puso ko. Sadyang napagod lang din siguro ako,kung ang makina at battery nga na ginagamit ng walang humpay at nagba-battery empty at bumibigay. Tao pa kaya? Puso pa kaya?

Hindi ko naman siguro kailangang magtanim ng galit kay Seven kahit ilang beses akong nasaktan. At ngayon nga,may Admeen na totoong nagmamahal sa akin,at may kaunti na din akong nararamdaman sa kanya ay ilalaban ko ito. Pakiramdam ko nga,matagal ko na syang mahal at natatabunan lang ng pagkabulag ko kay Seven.

Natigil lang ako sa pagmumuni-muni ng maramdaman kong may gumalaw sa beranda. May naaninag akong anino kaya agad nagtayuan ang mga balahibo ko.

Shit! May multo pala dito? Gagong Eriol yon,hindi man lang ako sinabihan?! Humanda sa akin yon mamayang umaga.

Pero kahit takot ako ay tumayo pa din ako para silipin ito,para maka siguro.

Pero paano kung akyat bahay? My god ah? Wala bang CCTV sa subdivision na ito?

Naglakad pa ako palapit sa beranda,binuksan ko ang salaming sliding door. Umihip sa akin ang malamig na hangin sa walang katao-taong terrace.

“Namamalikmata lang siguro ako.” ani ko pa at tiningnan ang paligid. Tahimik na,malamang tulog na lahat. At dahil nilamig na ako ay nagpasya na akong pumasok ulit sa loob. Humiga na ako sa kama at pumikit. Excited na akong makita bukas si Admeen,excited na akong magsimula kasama sya.

Ngunit ganon na lang ang pagkagulat ko ng biglang may dumagan sa akin. Napadilat ako ng mga mata at sisigaw na sana ngunit agad natakpan ang bibig ko,at ang isa nyang kamay ay mahigpit na hinawakan ang dalawa kong kamay pataas. Inilock nya sa mga paa nya ang mga paa ko kaya hindi talaga ako makakilos. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa kaba.

Bakit sya nandito?

“Akala mo ba ay papayag ako ng ganon na lang Koy? Hindi. Ako ang naghirap sayo. Hindi ako papayag na mabalewala itong pesteng nararamdaman ko para sayo. Hindi ako papayag na mapunta sa iba ang pinakamamahal ko. Mahal kita Koy,akin ka lang,mula ng magtagpo ang ating mga mata ay naging akin ka na.” pabulong nyang sabi sa tenga ko at dinalaan ito. Nagtayuan ang mga balahibo ko. Alam ko na kung anong mangyayari. Hindi ko din mapigilang mabigla sa mga sinabi nya.

Mahal nya ako? Mahal ako ni Seven? At bakit ngayon lang nya sinabi? Bakit ngayon kung kailan huli na ang lahat?

Gusto kong pumiglas pero nanlalambot ako sa lakas nya at sa nalaman ko. Natutuliro ang utak ko. Ni hindi ko namalayang hubad na sya at hubad na din ako.

Para lang akong baliw na natulala,hindi ko mapigilang mag isip ng kung anu-ano. Biglang gumulo ang lahat. Pati ang nararamdaman ko ay gumulo.

“Shit! Para akong mababaliw kanina,alam kong may nangyari sa inyo pero hindi na ako makakapayag na maulit iyon. Ako lang ang may karapatan sayo,ako lang ang pwedeng umangkin sayo.” aniya at naramdaman ko ang pagpasok nya. Pumikit ako,blangko na ang pag iisip ko.

“S-seven.. Huwag ganito.” ang sabi ko,hindi ko alam kung nadinig nya ito o hindi.

“Akin ka lang Koy,tandaan mo yan.”

Nagsimula na syang gumalaw. Marahas,madiin at mabilis.

16. Parusa

Napabalikwas ako ng bangon. Pinagpapawisan ako ng malamig at ang bilis ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking dibdib.

“Panaginip lang pala,pero parang totoo.” ani ko at tumayo na mula sa pagkakaupo sa kama. I looked at my phone. Quarter to 2AM na. “Makainom nga muna ng tubig.”

Sumilip muna ako sa beranda para suminghap ng preskong hangin. Ng tingnan ko ang harap ng gate,I noticed someone. Naiilawan sya ng poste,at ng titigan ko itong mabuti ay kinabahan ako.

Si Seven!

Aatras na sana ako pero bigla syang nag angat ng tingin. Kahit alam kong malayo kami sa isa’t isa ay alam ko ding nakatitig sya sa akin.

Umihip ang hangin,at sa isang iglap ay bumuhos ang ulan.

Anong ginagawa nya dito? Baliw ba sya? Baka magkasakit sya nyan!

Hindi ko maintindihan kung bakit sya nandito,ayaw ko din mag assume dahil naranasan ko na ang bunga nito. Pero kung ano mang dahilan nya,hindi naman ako papayag na mapahamak sya dahil sa akin.

Bumalik ako sa kwarto at hinanap ang payong. Nagmamadali ako,parang its a matter of life and death. At ng makita ko na ito ay agad akong bumaba at lumabas.

Pagbukas ko palang ng gate ay bigla na nya akong niyakap. Mahigpit,at kahit malakas ang hangin at ulan ay nararamdaman ko ang init ng kanyang katawan.

“Anong ginagawa mo dito? Umuwi ka na! Tingnan mo oh? Basang basa ka na.” ang sabi ko ng kumalas sa yakap nya,itinaas ko ang payong para pati sya ay mapayungan.

Hinawakan ng dalawang palad nya ang aking mukha. Napapikit ako. Hindi ko alam,pero nasasaktan ako,kumikirot ang dibdib ko.

“Isa pang chance Koy,bigyan mo pa ako ng isang chance. I was so jerk na hinayaan kitang mawala sa akin,huli na ng marealize ko kung ano talaga itong nararamdaman ko sayo.” mabigat ang bawat paghinga nya,ang pagtitig nya sa akin ay punong puno ng emosyon. Emosyong hindi ko alam kung kaya kong dalhin.

“Ayoko na Seven.” ang panimula ko,hinawakan ko ang mga kamay nyang nakahawak sa aking mukha,ibinaba ko ang mga ito. “Kung noon pa lang sana ay pinahalagahan mo na ang damdamin ko,hindi sana tayo aabot sa ganito.” ang dagdag ko pa.

“No! Please dont say that! Natakot lang kasi ako,natakot ako sa nararamdaman ko,ngayon lang kasi ako nakaramdam ng ganito. At sa kapwa ko pa lalaki.” ang sabi naman nya.

Tinitigan ko ang gwapo nyang mukha. Ang matangos nyang ilong,makapal na kilay at manipis na labi. Hinding hindi ko sya makakalimutan,he was my first,but he wont be the last.

“Kalimutan na natin ang dati. Masaya na ako ngayon Seven.” sabi ko at ibinaling sa bahay ang tingin. Bumukas ang ilaw sa kwarto ni Eriol.

“Bakit? Bakit ganon mo na lang kabilis itapon? Chance lang ang hinihingi ko Koy,please naman.” his voice cracked. Muli akong napapikit,masakit na makita syang ganito,pero balewala ang sakit na nararamdaman nya ngayon sa mga sakit na naramdaman ko noon.

Pinabayaan kong tumulo ang aking luha. Hindi naman masamang tuluyan ko ng pakawalan ang nararamdaman ko para sa kanya. Para sa ganon ay buo kong maibigay kay Admeen ang aking pagmamahal,pagmamahal na matagal na nyang inaasam.

Sa gitna ng ulan,binitawan ko ang payong. Pinabayaan ko ang sarili kong mabasa. Muli ko syang nilingon. Hindi naman siguro nya mapapansin na lumuluha ako.

“Binigyan na kita ng madaming chance noon Seven.” pinigilan ko ang mapahikbi. Gusto kong tapusin ito ng matapang ako.

“Dahil hindi mo na ako mahal? Ngayon mahal na kita babalewalain mo na lang? Tang ina naman. Huwag kang madaya.” ang singhal nya sa akin.

“Ganon din naman ang ginawa mo. Sige na,umuwi ka na,baka magkasakit ka pa.” tatalikod na sana ako ngunit bigla nyang hinablot ang braso ko. Sa isang iglap ay naglapat ang aming mga labi. “I wont let you get away this time.” bulong nya ng maghiwalay ang aming mga labi. Itinulak ko sya,nasasaktan na ako ng sobra.

“Your’e asking kung bakit ganon ko kadaling itapon ang sa atin?” ang tanong ko. Parang may kumurot sa dibdib ko ng makita kong namumula na talaga ang kanyang mga mata. “Pinadali mo eh.”

Tumakbo na ako papasok sa bahay. Hindi na ako nag abalang isara ang gate. Pagbukas ko palang ng pinto ay nakatayo doon si Eriol. Agad ko syang niyakap. At sa balikat nya ako umiyak ng umiyak.

“Nagawa ko na.. Napakawalan ko na.” ang umiiyak kong sabi. Hinaplos ni Eriol ang aking likod.

“Sshh Im proud of you Koykoy. Naharap mo na ang takot mo. Napakawalan mo na ang dapat. Now you can start a new. At kung muli kang madadapa,nandito lang kami para tulungan kang umangat. Nandyan si Admeen para paghilumin ang mga sugat mo,it takes time,but definetly you can do it.” ang mahaba at buong pag unawang turan ng kinakapatid kong si Eriol.

Kinabukasan ay sobrang masama ang pakiramdam ko. Nang bumaba ako sa dining ay nandun na ang lahat.

“Are you okay Koy?” ang pagpuna ni Ninong Eiko. Napatingin ako kay Eriol,tapos umubo at suminghot.

Shet! Ngayon a ako nagkasakit. Kingina naman.

“He seemed not okay. He looks so sick.” ang komento naman ni Ninong Kurt,dumukwang pa at kinapa ang noo ko. “May lagnat ka Koy.”

“Okay lang po ako mga ninong. Kailangan ko pang pumasok mamaya sa school. May mga tatapusin pa akong requirements.” ang sagot ko naman. Kahit sa totoo lang ay tinatamad ako.

“May medicine pa ako. Pero kailangan ngang pumasok ni Koy.” ang pagsingit ni Eriol sa usapan sabay kindat sa akin. Napangiti ako.

“Kung hindi ka nagpaulan kaninang madaling araw kasama ang binatang iyon,hindi ka magkakasakit.” seryosong sabi ni Ninong Kurt na ikinatahimik namin ni Eriol.

Nakita nya kami ni Seven?

“Napaka romantic nga nila. Kissing in the rain.” ani Ninong Eiko at humagikgik.

Pakiramdam ko ay mas lalong tumaas ang temperatura ng aking katawan.

“Stop that Mhie!” suway ni Ninong Kurt.

“Sus! Mas nakakakilig pa nga sila kesa sa ating dalawa. Puro aksyon tayo noon eh.” nakangisi pa ding pagpapatuloy ni Ninong Eiko. Biglang nagsalubong ang mga kilay ni Ninong Kurt.

“Are you implying na hindi ka kinilig sa akin?” seryoso pa ding sabi ni Ninong Kurt.

“Maiwan na namin kayo. Magprepare pa kami sa pagpasok sa school.” ang pag pagitna ni Eriol at hinila na ako patayo. Napangiti ako dahil sa nasaksihan ko. Naisip ko bigla si Admeen.

Pagdating sa school ay dumiretso ako sa library at kinuha ang mga librong kailangan ko. May mga nilalaman kasi ang libro na wala sa internet.

“Bakit kaya hindi pa nagpaparamdam si Admeen.” ang sabi ko sa sarili ng matapos ako sa pagkuha ng mga libro. “Makipagkita kaya ako sa tropa?”

kaya paglagay ko ng mga libro sa locker ko ay agad kong tinext ang tropa na magkita kami mamaya after dissmissal. Tinext ko din si Admeen.

Ako:

Bebe? Nasa skul kpba? Magkikita ang tropa mamaya. Be there. I love you.

Pero natapos na lang lahat ng klase ko ay wala akong natanggap na text mula kay Admeen at sobrang nagtataka na ako.

“Tara na! Sa Cafe Sonata daw tayo.” ang sabi ni Eriol ng sunduin ako sa last subject ko.

“Sige.” ang sabi ko na lamang at naglakad na kami.

“Anyare? Para kang naluging beki.” ang agad na salubong sa akin ni Winona.

“Nilalagnat kasi sya. Nagpaulan sya kagabi kasama si Seven.” nakangising sabi ni Eriol. Gusto ko sana sumagot pero panay ang singhot at ubo ko. Malala na talaga.

“What do you mean?” ani AB.

“Alam nyo na. Ginawa na nila ang closure nila. Dapat maging proud tayo kay Koy!” sabi ni Eriol.

“Ah! Kaya pala balik sa pagka suplado si Seven. May nakaaway pa nga kanina.” tumatango tangong sabi naman ni Brylle.

“Nakakahiya naman sa inyo noh? Mawalang galang na pero nandito ang pinagtsitsismisan nyo!” ang pagsingit ko sa usapan nila,pero tinawanan lamang ako ng mga walangya.

“Order na kayo. Para mainom na ni Koy ang gamot nya.” ani Eriol.

By the time na nakauwi kami ni Eriol ay sobrang masama na talaga ang pakiramdam ko. I can’t even open my eyes. Pakiramdam ko kasi umiikot ang paligid pag minumulat ko ang mga mata ko.

“We need to bring him to the hospital.” dinig kong sabi ni Ninong Kurt.

“I’ll call Koy. I will tell him na nagkasakit ang dalaga nya.” boses naman iyon ni Ninong Eiko.

“Ma!” ang pagsuway ni Eriol. “Ako na ang tatawag kay Admeen.”

Hindi ko na nagawang mapakinggan pa ang mga kasunod. Basta sobrang antok na ako kaya nagpalamon na ako sa kadiliman.

Nang magising ako ay medyo magaan na ang pakiramdam ko. Nandito na nga ako sa ospital pero walang tao.

“Nakakaloka. Iniwanan nila ako dito?” ang sabi ko at luminga linga sa paligid.

Agad akong napalingon ng bumukas ang pinto. Bumilis agad ang tibok ng puso ko at napangiti ako.

Si Admeen,may dalang bouquet of red roses. Kinilig tuloy ako.

Ngunit nagsalubong ang mga kilay ko ng ilock nya ang pinto.

“Galit ako sayo pero hindi kita kayang tiisin.” Aniya na seryoso sabay abot sa mga bulaklak.

“Anong kasalanan ko?” taka kong tanong sabay abot sa bulaklak. Inamoy ko ito.

“Pwede ba kitang parusahan ngayon? Dito?” aniya at ngumisi. Hindi ko din mapigilan ang pag ngisi.

“I know what youre thinking. Kaya nilock mo ang pinto?”

“Ano pa nga ba? Parusa ang gagawin ko,huwag kang ngumisi.” aniya at pumatong sa akin. Lalo akong napangisi.

“Kung ang parusa ay galing sa mahal ko,edi buong puso kong tatanggapin.” bulong ko naman at nakipagtitigan sa kanya.

“Good. Let it begin.” aniya at hinalikan ako. Itinaas nya ang hospital gown ko at ibinaba ang aking undergarments. Napasinghap ako ng hawakan nya iyon pababa,papunta sa aking butas.

“Ito ang parusang paulit ulit kong gustong matanggap.” ani ko at napungol ng lumapat ang basa nyang daliri sa akin,at ipinasok ito. “Uhmmn.” una ay isa,naging dalawa,at naging tatlo.

“Uhuh. Ganyan nga bebe.” aniya at dinilaan ang tenga ko. “I think your ready.”

Hindi ko alam pero ng dahan dahan syang pumasok sa akin ay parang mas lalong tumaas ang aking temperatura.

AN/ MUSTA? Alam kong matagal nyo itong hinintay. Tinapos ko kasi muna ang PANGARAP KO’Y IKAW. Anyway,dont forget to vote and leave a comment.

17. Someday

Its been three weeks ng formal naming tuldukan ni Seven ang kung anong meron kami,three weeks na din ang nakakalipas mula nung may mangyari sa amin ni Admeen sa hospital,muntik pa kaming mahuli ng nurse na nag ra-rounds,mabuti na lang talaga at mabilis kaming natapos,panay na kasi ang katok nito sa pinto.

“Balita ko ilalaban ka daw ng school mo sa dati mong school sa kantahan?” ani Ninong Kurt ng nag aalmusal kami. Masama kong tinitigan si Eriol,sya lang ang sinabihan ko at kung naidaldal na nya ito kina ninong,malamang pati sa tropa.

“Na shock nga ako Pa na marunong pa lang kumanta si Koykoy.” nakangising sabi ni Eriol. Sasakalin ko ang gagong ito.

“Lahat naman tayo ay may talento. Kailan ba yan? Baka pwede kaming manood?” nakangiting sabi ni Ninong Eiko.

“Sa Biyernes po. Wala pa nga akong piece na kakantahin.” ang sagot ko. Gago kasi mga bago kong kaklase,kumakanta lang ako sa may corridor ng ‘Let it Go’ ako na agad ang pinagtulungan nilang isali. Oo nga at kumakanta ako,pero hindi ako bilib sa sarili ko.

“Magaling yung panlaban namin Koy kaya magpractice ka na. Lagi daw lumalaban sa mga singing contest yon.” ani Eriol.

“Okay lang. For expirience lang naman ang akin. Ang sabi pa ng Dean namin basta daw may representative kami.” ang sagot ko naman at nagpatuloy sa pagkain.

“Alam na ba yan ni Papa mo at ni Admeen?” ani Ninong Kurt.

“Hindi pa po. Nahihiya ako eh.” ang muli kong sagot. “Basta bahala na po.”

Kaya ayon,buong linggo akong nagpapractice. Nakita ko sa Youtube yung Let It Go version ni Regine Velasquez kaya naisipan kong yun na lang ang kantahin.

“Kumakanta ka?” ang gulat na tanong ni Admeen habang magkahawak kamay kaming namamasyal dito sa Park. Kung baduy ito sa iba,pwes para sa akin sobrang romantic.

“Uhm.. Oo? Minsan lang.” ang sagot ko naman.

“Bakit ngayon mo lang pinadinig sa akin?” ani Admeen at tumigil sa paglalakad kaya pati ako ay napatigil.

“Nahihiya ako eh! Hindi naman talaga ako kumakanta.”

“Kantahan mo na ako bebe! Para malaman ko kung alin ang mas masarap pakinggan,ang pagkanta mo ba o ang pag ungol mo?” nakangisi nyang sabi kaya agad ko syang sinapak sa braso. Hindi ko alam pero dahil sa mga ganon nyang banat,naaalala ko si Seven,si Seven kasi ang nakakapagsalita ng ganon.

“Gago ka! Ganito na lang,manood ka sa Biyernes,may laban ng singing contest ang mga University ng district natin,ako ang representative ng school namin,kalaban ko school nyo.” wala na,nasabi ko na. Surprise ko na nga lang dapat yon eh,kaso ito naidaldal ko na.

“Wow! Im so proud of you bebe! Kaya mahal na mahal kita eh. Sige manonood ako at susuportahan kita!” ang masaya nyang sabi at mabilisan akong hinalikan sa labi. Napatingin tuloy ako sa paligid,mabuti na lang at mukhang walang nakapansin.

Pakiramdam ko wala na akong mahihiling pa. Ang sarap sa pakiramdam na nasusuklian ang pagmamahal mo. Pero ayokong maging ipokrito,meron sa kaloob-looban ko na nagsasabing may kulang. Gayunpaman,hindi ko na ito binigyang pansin. Ang mahalaga,nagmamahalan kami ni Admeen at sinusuportahan nya ako.

Huwebes ng gabi,nandito sa bahay ang tropa,tamang inuman lang,pampa goodluck daw para bukas,kaya pinayagan na namin ni Eriol.

“Ang tagal naman ng labidabs mo?” ani Winona.

“May tinatapos pa daw syang project pero try nyang humabol.” ang sagot ko at inayos ang pagkakalagay ng pulutan.

“Alam na ba nya?” ani AB habang ngumunguya ng chicharon.

“Oo,no choice ako kundi ang sabihin sa kanya. Manonood daw sya.” sagot ko ulit at tumingin sa oras. Mamaya siguro nandito na yun si Admeen.

“Supportive boyfriend si gago!” ani Brylle at tumawa.

“Maganda nga yon,kesa kay Seven,tingnan nyo naman,panay buntot pa din sa kanya si Jecca.” ang sabi naman ni Winona. Nacurios na ako sa mga kaganapan sa dati kong school kaya hindi ko na napigilang magtanong.

“K-kamusta ba sya?” ang tanong ko. Nagkatinginan muna sila bago ako sinagot.

“Ayun,balik sa pagiging gang leader,pero tuloy pa din sa pagtulong sa school ang gang nya gaya ng dati,nag e-exel pa din sya,and this coming graduation nila,isa sya sa may mga honor.” ang seryosong sagot ni AB.

“Good for him.” ang sagot ko. Masaya ako na hindi naapektuhan ang pag aaral nya. Masaya ako na tuloy pa din sya.

“Pero,mas naging aloof sya ngayon,parang in-isolate nya ang sarili nya,subsob sya sa mga gawain,I dont know kung makakabuti ba iyon sa kanya o hindi.” dagdag ni AB na dahilan para magsalubong ang mga kilay ko.

“What do you mean?”

“Lets face it,alam ng buong university na naging kayo. At ngayon nagagalit sila sayo dahil ikaw daw ang dahilan kung bakit parang naging bato na si Seven ngayon.” sabi ni Winona.

“Pero lagi ka naman naming pinagtatanggol,lalo na si Admeen. Wala naman kasi dapat sisihin eh,parehas nyo lang ginamit ni Seven ang isa’t isa,at wala din naman tayong alam na mahuhulog sayo si mokong.” ani Brylle.

Napabuntong hininga ako.

What have I done?

“Kaya bukas sa contest,kung may mang bash sayo na taga university namin,huwag ka pa apekto,mag focus ka.” sabi ni Eriol sabay tapik sa balikat ko.

Natulala na ako,hindi ko na alam kung anong sasabihin. Masyado na akong naapektuhan,masyado ng napukaw ng mga sinabi nila ang utak ko.

Nang dumating si Admeen ay nakauwi na ang tropa. Sinabihan si Admeen nina Ninong na dito na lang matulog,kaya sa nandito na kami ngayon ni Admeen sa kwarto ko.

I told him everything,ayokong maglihim,ayokong magtago sa kanya.

“Wala naman tayong magagawa dun bebe. Sa isang pagmamahalan,hindi pwedeng walang masasaktan,hindi pwedeng walang isang magpaparaya. At sa pagkakataong ito,kailangan magparaya ni Seven.” ani Admeen habang nakahiga kami,nakaunan ako sa dibdib nya at sinusuklay suklay nya ang buhok ko gamit ang kanyang daliri.

“Im sorry kung hanggang ngayon,may Seven pa din na pumapasok sa atin.” ang sabi ko at mas sumiksik pa. Pinakinggan ko ang tibok ng puso nya,napakabilis nito,parang katulad sa akin.

“Its okay. Alam naman natin na sya ang una mong minahal. Kasalanan nya na hindi nya ito pinahalagahan.” ang halos pabulong nyang sabi. Nag angat ako ng tingin para tingnan sya. “Pero sasabihin ko sayo bebe na hindi ako titigil hanggat hindi ko nakukuha ng buo ang puso mo. Gagawin ko ang lahat,maghihintay ako hanggang sa maging akin na ng buo ang puso mo.”

Tumagos sa puso ko ang mga sinabi nya,kaya wala akong ibang ginawa kundi ang siilin sya ng halik.

. . . . .

Hindi na ako mapakali dito sa back stage. Dinig na dinig ko na ang mga cheer ng bawat university sa labas,parang gusto ko mag back out na ewan.

Tiningnan ko ang mga kalaban ko sa contest. Parang kalmado pa sila. May isa pa nga na nakaupo at nakapikit,gwapo sya infairness. Anong university kaya ang ire-represent nya?

Sumilip ako sa gilid. Ang daming tao,punong puno ito ng mga estudyante ng iba’t ibang universities. Sabagay,sampu kaming maglalaban laban. At ang mga daga at elepante sa dibdib at tiyan ko ay hindi na mapakali. First time ko ito kaya sobrang kabado ako.

Halos mapatalon ako ng biglang tumunog ang cellphone ko. Ng tingnan ko,text message pala.

Bebe Admin :

Goodluck bebe! Alam kong kaya mo yan,I love you <3

Napangiti ako ng mabasa ko ito. Magrereply na sana ako ng magsalita na ang MC.

“And now,to sing our National Anthem. Lets welcome,the 10 contestants!” anito. Magkakasunod kaming lumabas sa back stage papunta sa stage. Kaninang umaga lang namin nirehearsed ang Lupang Hinirang kaya kinakabahan pa din ako.

Kita ko agad sa unahan ng stage ang tropa at si Admeen,panay ang kuha nila ng litrato kaya medyo hindi ako makakanta ng maayos.

Nang matapos ang pagkanta namin ay nagkaroon ng bunutan ng numero. At kung minamalas ka nga naman,ako pa ang nakabunot ng number one.

“Candidate number one,St.Adams representative, a second year college student,Francisco Roy Magallanes Jr!” ang pag announce ng MC. Sobra na ang pagkalabog ng dibdib ko,parang hindi na ako makahinga,para akong aatakihin sa puso.

Naglakad na ako papunta sa stage. Panay na ang sigaw ng mga ka schoolmates ko at mga ka blockmate.

“Boo! Manlolokong bading!” sigaw iyon ng isang babae.

“Feelingera!” sigaw pa ulit.

Napapikit ako. Siguradong galing sila sa dati kong school. Ito na yung sinasabi ni Eriol kagabe.

“Go Magallanes! Mahal na mahal kita!” boses iyon ni Admeen kaya napadilat ako ng mga mata. Nakita ko agad sya,kumindat at nag thumbs up sya kaya napangiti ako.

Muli kong inilibot ang paningin ko. At natigilan ako sa nakasalubong ko ng tingin.

Si Seven,nasa right side ng stage at nakatingin sa akin. May kung anu sa tingin nya ang tumutunaw sa puso ko.

Tumingala ako at tiningnan ang tao sa sound system. Sumenyas ako ng number two,it means yung isang kanta ang kakantahin ko,pinayagan kami ng nag coordinate nito kaya walang problema.

Nagsimula nang tumugtog ang ikalawa kong piyesa,hindi ko akalain na tutugma ito sa nararamdaman ko ngayon.

Pumikit ako at nagsimula ng kumanta.

♪Someday you’re gonna realize One day you’ll see this through my eyes ♪ ♪By then I won’t even be there I’ll be happy somewhere even if I cared♪ 

Iminulat ko ang aking mga mata at nakita ko ang nagtatakang tingin sa akin ni Admeen. Ibinaling ko sa iba ang aking tingin.

♪I know you don’t really see my worth  You think you’re the last guy on earth  Well I’ve got news for you♪

Muli kong tiningnan si Seven,titig na titig sya sa akin at namumula na ang mga mata.

♪ I know that I’m not that strong  But it won’t take long, won’t take long Cause, 

Muli akong pumikit. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin. Bakit ganito pa din ang nararamdaman ko.

♪someday someone’s gonna love me  The way I wanted you to need me  Someday someone’s gonna take your place  One day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you  Someday, someday♪

Bumibigat na ang dibdib ko,nadadala ba ako ng kanta o ano? Sakto ang kanta para kay Seven na aking nakaraan,at sakto din ito para kay Admeen na aking kasalukuyan.

Pinilit kong tapusin ang kanta. At ng matapos ay agad akong nag vow at dumiretso sa back stage.

Tulala ako ng may narinig akong boses ng lalaki na kumakanta.

♪ Right now I know you can’t tell I’m down and I’m not doing well  But one day these tears, they will all run dry I won’t have to cry sweet goodbye♪

Nilingon ko ito,ito yung lalaking nakapikit kanina,yung gwapo.

♪ Cause, someday someone’s gonna love me  The way I wanted you to need me  Someday someone’s gonna take your place Oh,  one day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you Someday, I know someone’s gonna be there♪

Lumingon sya sa akin at nagpatuloy pa din sa pagkanta,na amazed ako dahil sa lamig at ganda ng boses nya.

♪ Someday someone’s gonna love me  The way I wanted you to need me  Someday someone’s gonna take your place  One day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you  Someday, someday♪

“Nice choice of song.” aniya at ngumiti. Sino ba sya? “Para ba yan kay Gangster Seven o para kay Ulzzang Admin?” nakangiting dagdag nito.

“Huh? Pano mo–”

“Contestant number two,3rd year college from Wellington University! Kaien Montengero!”

“Kita kits later Koy!” anito,kumindat saka nagpunta sa stage.

Sino ka Kaien Montenegro? Bakit alam mo ang lahat?

17. Someday

Its been three weeks ng formal naming tuldukan ni Seven ang kung anong meron kami,three weeks na din ang nakakalipas mula nung may mangyari sa amin ni Admeen sa hospital,muntik pa kaming mahuli ng nurse na nag ra-rounds,mabuti na lang talaga at mabilis kaming natapos,panay na kasi ang katok nito sa pinto.

“Balita ko ilalaban ka daw ng school mo sa dati mong school sa kantahan?” ani Ninong Kurt ng nag aalmusal kami. Masama kong tinitigan si Eriol,sya lang ang sinabihan ko at kung naidaldal na nya ito kina ninong,malamang pati sa tropa.

“Na shock nga ako Pa na marunong pa lang kumanta si Koykoy.” nakangising sabi ni Eriol. Sasakalin ko ang gagong ito.

“Lahat naman tayo ay may talento. Kailan ba yan? Baka pwede kaming manood?” nakangiting sabi ni Ninong Eiko.

“Sa Biyernes po. Wala pa nga akong piece na kakantahin.” ang sagot ko. Gago kasi mga bago kong kaklase,kumakanta lang ako sa may corridor ng ‘Let it Go’ ako na agad ang pinagtulungan nilang isali. Oo nga at kumakanta ako,pero hindi ako bilib sa sarili ko.

“Magaling yung panlaban namin Koy kaya magpractice ka na. Lagi daw lumalaban sa mga singing contest yon.” ani Eriol.

“Okay lang. For expirience lang naman ang akin. Ang sabi pa ng Dean namin basta daw may representative kami.” ang sagot ko naman at nagpatuloy sa pagkain.

“Alam na ba yan ni Papa mo at ni Admeen?” ani Ninong Kurt.

“Hindi pa po. Nahihiya ako eh.” ang muli kong sagot. “Basta bahala na po.”

Kaya ayon,buong linggo akong nagpapractice. Nakita ko sa Youtube yung Let It Go version ni Regine Velasquez kaya naisipan kong yun na lang ang kantahin.

“Kumakanta ka?” ang gulat na tanong ni Admeen habang magkahawak kamay kaming namamasyal dito sa Park. Kung baduy ito sa iba,pwes para sa akin sobrang romantic.

“Uhm.. Oo? Minsan lang.” ang sagot ko naman.

“Bakit ngayon mo lang pinadinig sa akin?” ani Admeen at tumigil sa paglalakad kaya pati ako ay napatigil.

“Nahihiya ako eh! Hindi naman talaga ako kumakanta.”

“Kantahan mo na ako bebe! Para malaman ko kung alin ang mas masarap pakinggan,ang pagkanta mo ba o ang pag ungol mo?” nakangisi nyang sabi kaya agad ko syang sinapak sa braso. Hindi ko alam pero dahil sa mga ganon nyang banat,naaalala ko si Seven,si Seven kasi ang nakakapagsalita ng ganon.

“Gago ka! Ganito na lang,manood ka sa Biyernes,may laban ng singing contest ang mga University ng district natin,ako ang representative ng school namin,kalaban ko school nyo.” wala na,nasabi ko na. Surprise ko na nga lang dapat yon eh,kaso ito naidaldal ko na.

“Wow! Im so proud of you bebe! Kaya mahal na mahal kita eh. Sige manonood ako at susuportahan kita!” ang masaya nyang sabi at mabilisan akong hinalikan sa labi. Napatingin tuloy ako sa paligid,mabuti na lang at mukhang walang nakapansin.

Pakiramdam ko wala na akong mahihiling pa. Ang sarap sa pakiramdam na nasusuklian ang pagmamahal mo. Pero ayokong maging ipokrito,meron sa kaloob-looban ko na nagsasabing may kulang. Gayunpaman,hindi ko na ito binigyang pansin. Ang mahalaga,nagmamahalan kami ni Admeen at sinusuportahan nya ako.

Huwebes ng gabi,nandito sa bahay ang tropa,tamang inuman lang,pampa goodluck daw para bukas,kaya pinayagan na namin ni Eriol.

“Ang tagal naman ng labidabs mo?” ani Winona.

“May tinatapos pa daw syang project pero try nyang humabol.” ang sagot ko at inayos ang pagkakalagay ng pulutan.

“Alam na ba nya?” ani AB habang ngumunguya ng chicharon.

“Oo,no choice ako kundi ang sabihin sa kanya. Manonood daw sya.” sagot ko ulit at tumingin sa oras. Mamaya siguro nandito na yun si Admeen.

“Supportive boyfriend si gago!” ani Brylle at tumawa.

“Maganda nga yon,kesa kay Seven,tingnan nyo naman,panay buntot pa din sa kanya si Jecca.” ang sabi naman ni Winona. Nacurios na ako sa mga kaganapan sa dati kong school kaya hindi ko na napigilang magtanong.

“K-kamusta ba sya?” ang tanong ko. Nagkatinginan muna sila bago ako sinagot.

“Ayun,balik sa pagiging gang leader,pero tuloy pa din sa pagtulong sa school ang gang nya gaya ng dati,nag e-exel pa din sya,and this coming graduation nila,isa sya sa may mga honor.” ang seryosong sagot ni AB.

“Good for him.” ang sagot ko. Masaya ako na hindi naapektuhan ang pag aaral nya. Masaya ako na tuloy pa din sya.

“Pero,mas naging aloof sya ngayon,parang in-isolate nya ang sarili nya,subsob sya sa mga gawain,I dont know kung makakabuti ba iyon sa kanya o hindi.” dagdag ni AB na dahilan para magsalubong ang mga kilay ko.

“What do you mean?”

“Lets face it,alam ng buong university na naging kayo. At ngayon nagagalit sila sayo dahil ikaw daw ang dahilan kung bakit parang naging bato na si Seven ngayon.” sabi ni Winona.

“Pero lagi ka naman naming pinagtatanggol,lalo na si Admeen. Wala naman kasi dapat sisihin eh,parehas nyo lang ginamit ni Seven ang isa’t isa,at wala din naman tayong alam na mahuhulog sayo si mokong.” ani Brylle.

Napabuntong hininga ako.

What have I done?

“Kaya bukas sa contest,kung may mang bash sayo na taga university namin,huwag ka pa apekto,mag focus ka.” sabi ni Eriol sabay tapik sa balikat ko.

Natulala na ako,hindi ko na alam kung anong sasabihin. Masyado na akong naapektuhan,masyado ng napukaw ng mga sinabi nila ang utak ko.

Nang dumating si Admeen ay nakauwi na ang tropa. Sinabihan si Admeen nina Ninong na dito na lang matulog,kaya sa nandito na kami ngayon ni Admeen sa kwarto ko.

I told him everything,ayokong maglihim,ayokong magtago sa kanya.

“Wala naman tayong magagawa dun bebe. Sa isang pagmamahalan,hindi pwedeng walang masasaktan,hindi pwedeng walang isang magpaparaya. At sa pagkakataong ito,kailangan magparaya ni Seven.” ani Admeen habang nakahiga kami,nakaunan ako sa dibdib nya at sinusuklay suklay nya ang buhok ko gamit ang kanyang daliri.

“Im sorry kung hanggang ngayon,may Seven pa din na pumapasok sa atin.” ang sabi ko at mas sumiksik pa. Pinakinggan ko ang tibok ng puso nya,napakabilis nito,parang katulad sa akin.

“Its okay. Alam naman natin na sya ang una mong minahal. Kasalanan nya na hindi nya ito pinahalagahan.” ang halos pabulong nyang sabi. Nag angat ako ng tingin para tingnan sya. “Pero sasabihin ko sayo bebe na hindi ako titigil hanggat hindi ko nakukuha ng buo ang puso mo. Gagawin ko ang lahat,maghihintay ako hanggang sa maging akin na ng buo ang puso mo.”

Tumagos sa puso ko ang mga sinabi nya,kaya wala akong ibang ginawa kundi ang siilin sya ng halik.

. . . . .

Hindi na ako mapakali dito sa back stage. Dinig na dinig ko na ang mga cheer ng bawat university sa labas,parang gusto ko mag back out na ewan.

Tiningnan ko ang mga kalaban ko sa contest. Parang kalmado pa sila. May isa pa nga na nakaupo at nakapikit,gwapo sya infairness. Anong university kaya ang ire-represent nya?

Sumilip ako sa gilid. Ang daming tao,punong puno ito ng mga estudyante ng iba’t ibang universities. Sabagay,sampu kaming maglalaban laban. At ang mga daga at elepante sa dibdib at tiyan ko ay hindi na mapakali. First time ko ito kaya sobrang kabado ako.

Halos mapatalon ako ng biglang tumunog ang cellphone ko. Ng tingnan ko,text message pala.

Bebe Admin :

Goodluck bebe! Alam kong kaya mo yan,I love you

Napangiti ako ng mabasa ko ito. Magrereply na sana ako ng magsalita na ang MC.

“And now,to sing our National Anthem. Lets welcome,the 10 contestants!” anito. Magkakasunod kaming lumabas sa back stage papunta sa stage. Kaninang umaga lang namin nirehearsed ang Lupang Hinirang kaya kinakabahan pa din ako.

Kita ko agad sa unahan ng stage ang tropa at si Admeen,panay ang kuha nila ng litrato kaya medyo hindi ako makakanta ng maayos.

Nang matapos ang pagkanta namin ay nagkaroon ng bunutan ng numero. At kung minamalas ka nga naman,ako pa ang nakabunot ng number one.

“Candidate number one,St.Adams representative, a second year college student,Francisco Roy Magallanes Jr!” ang pag announce ng MC. Sobra na ang pagkalabog ng dibdib ko,parang hindi na ako makahinga,para akong aatakihin sa puso.

Naglakad na ako papunta sa stage. Panay na ang sigaw ng mga ka schoolmates ko at mga ka blockmate.

“Boo! Manlolokong bading!” sigaw iyon ng isang babae.

“Feelingera!” sigaw pa ulit.

Napapikit ako. Siguradong galing sila sa dati kong school. Ito na yung sinasabi ni Eriol kagabe.

“Go Magallanes! Mahal na mahal kita!” boses iyon ni Admeen kaya napadilat ako ng mga mata. Nakita ko agad sya,kumindat at nag thumbs up sya kaya napangiti ako.

Muli kong inilibot ang paningin ko. At natigilan ako sa nakasalubong ko ng tingin.

Si Seven,nasa right side ng stage at nakatingin sa akin. May kung anu sa tingin nya ang tumutunaw sa puso ko.

Tumingala ako at tiningnan ang tao sa sound system. Sumenyas ako ng number two,it means yung isang kanta ang kakantahin ko,pinayagan kami ng nag coordinate nito kaya walang problema.

Nagsimula nang tumugtog ang ikalawa kong piyesa,hindi ko akalain na tutugma ito sa nararamdaman ko ngayon.

Pumikit ako at nagsimula ng kumanta.

♪Someday you’re gonna realize One day you’ll see this through my eyes ♪

♪By then I won’t even be there I’ll be happy somewhere even if I cared♪

Iminulat ko ang aking mga mata at nakita ko ang nagtatakang tingin sa akin ni Admeen. Ibinaling ko sa iba ang aking tingin.

♪I know you don’t really see my worth

You think you’re the last guy on earth

Well I’ve got news for you♪

Muli kong tiningnan si Seven,titig na titig sya sa akin at namumula na ang mga mata.

♪ I know that I’m not that strong

But it won’t take long, won’t take long Cause,

Muli akong pumikit. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin. Bakit ganito pa din ang nararamdaman ko.

♪someday someone’s gonna love me

The way I wanted you to need me

Someday someone’s gonna take your place

One day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you

Someday, someday♪

Bumibigat na ang dibdib ko,nadadala ba ako ng kanta o ano? Sakto ang kanta para kay Seven na aking nakaraan,at sakto din ito para kay Admeen na aking kasalukuyan.

Pinilit kong tapusin ang kanta. At ng matapos ay agad akong nag vow at dumiretso sa back stage.

Tulala ako ng may narinig akong boses ng lalaki na kumakanta.

♪ Right now I know you can’t tell I’m down and I’m not doing well

But one day these tears, they will all run dry I won’t have to cry sweet goodbye♪

Nilingon ko ito,ito yung lalaking nakapikit kanina,yung gwapo.

♪ Cause, someday someone’s gonna love me

The way I wanted you to need me

Someday someone’s gonna take your place Oh,

one day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you Someday, I know someone’s gonna be there♪

Lumingon sya sa akin at nagpatuloy pa din sa pagkanta,na amazed ako dahil sa lamig at ganda ng boses nya.

♪ Someday someone’s gonna love me

The way I wanted you to need me

Someday someone’s gonna take your place

One day I’ll forget about you You’ll see I won’t even miss you

Someday, someday♪

“Nice choice of song.” aniya at ngumiti. Sino ba sya? “Para ba yan kay Gangster Seven o para kay Ulzzang Admin?” nakangiting dagdag nito.

“Huh? Pano mo–”

“Contestant number two,3rd year college from Wellington University! Kaien Montengero!”

“Kita kits later Koy!” anito,kumindat saka nagpunta sa stage.

Sino ka Kaien Montenegro? Bakit alam mo ang lahat?

18. At the sea side.

Nakatunganga pa ako sa back stage at iniisip kung sino yung Kaien Montenegro na yon. Galing sya dati kong pinapasukang university,sya ang sinasabi ni Brylle na pambato daw nila. How come na hindi ko sya napapansin dati? Masyado talagang natutok ang atensyon ko kay Seven.

Si Seven. I should not be thinking about him. May Admeen na ako,at tapos na ang lahat sa amin ni Seven. I should stop thinking about him.

Naririnig ko na syang kumakanta,at aaminin ko,wala talaga akong panama sa kanya,idagdag pa ang malakas na sigawan ng mga tao,pakiramdam ko ay dumadagundong ang buong stadium.

Napakislot ako ng biglang may kumalabit sa akin,paglingon ko si Winona.

“Bakit teh?” ang agad kong tanong.

“Well,I just want to congratulate you,ginulat mo kami. That song really makes me feel something.” ang parang nahihiyang sabi ni Winona sa sadyang ipinagtataka ko.

“Salamat,pero ano talaga ang sadya mo?”

Huminga ng malalim si Winona bago lumingon sa paligid at saka binalik sa akin ang kanyang tingin.

“Alam kong pagtataksil kay Admeen itong gagawin ko. Pero naaawa kasi ako dun sa tao eh,he really wants to talk to you.”

And by then,na gets ko na ang ibig sabihin ni Winona. Seven wants to talk with me.

“Wala na kaming dapat pang pag usapan Win.” ang sabi ko at tiningnan ang phone ko,may message mula kay Admeen pero hindi ko muna ito binuksan.

“Please? Just now? Hindi ka naman makikipag balikan,kakausapin mo lang sya.” ang pagmamaka awa ni Winona. Naisip ko tuloy bigla na pagbigyan na lang ito,total naman ay wala naman sigurong masama kung kausapin ko sya.

“Okay. Nasan sya?”

“Sa parking lot. Ako na ang bahala pag hinanap ka ni Admeen at ng tropa. Ako ang sasalo.” ani Winona. Tumango lamang ako at lumabas na.

Tinungo ko ang parking,agad kong nakita si Seven na nakasandal sa kotse nya,hinangin ang buhok nya kaya pinasadahan nya ito ng kanyang kamay,kuminang ang hikaw nya sa kanang tainga dahil sa sinag ng araw. Nalungkot ako,nanghinayang ako sa mga panahong ibinigay ko ang buong pagmamahal ko sa kanya ngunit hindi nya pinahalagahan,at ngayong may iba na ako,sya naman ang nakakaramdam ng dati kong nararamdaman,pero hindi ako dapat magsisi o manghinayang,may Admeen na laging nasa tabi ko at mahal na mahal ako,ang pag iisip ng mga ganito ay unfair para sa kanya.

“Gusto mo daw akong makausap?” ang sabi ko ng makalapit. Napadiretso siya ng tayo at tinitigan ako. Tingin na hindi ko kayang salubungin,tingin na nagpapakabog sa aking dibdib,tingin na tumutunaw sa aking puso.

“Oo. Gusto ko sana sa isang pribadong lugar.” umikot sya at binuksan ang pinto ng front seat. “Sana sumama ka.”

Tiningnan ko ang front seat. Ayaw kong dayain ang aking sarili. Alam kong sa kaibuturan ko ay gusto ko din syang makasama at makausap,kahit na sa huling pagkakataon.

Tahimik akong umupo at ganon din sya. Nang paandarin na nya ang kotse ay nablangko na ang utak ko. Hindi ko na kasi alam kung anong iisipin ko,alam kong mali itong ginagawa ko pero bakit hindi ko mapigilan ang sarili ko? Alam kong iisipin ng iba na malandi ako o kung ano pa man. Pero alam ba nila kung anong sakit ng damdamin ang mga naranasan ko.

“Nandito na tayo.” ani Seven. Tiningnan ko ang paligid. Nasa park kami na nasa sea side. Malapit ng lumubog ang araw ay kulay kahel na ang buong kalangitan. Kung para siguro sa magkasintahan ay romantic ang ganito,para sa akin ay hindi,nasasaktan ako.

Bumaba na kami,tinungo ang park at halos sabay na naupo sa bench na nakaharap sa dagat sa papalubog na araw.

“Ang galing mo kanina. Tinamaan ako dun sa kanta mo.” ang seryosong sabi nya habang nakatingin sa dagat.

“Salamat.” ang tangi ko lamang sagot.

“Alam kong para sa akin at para kay Admeen iyon.” aniya. Ngayon pa lang parang gusto ko ng itigil ang pag uusap namin. Tapos na kami sa ganito eh. “Kaya nga inatake na naman ako ng pagsisisi.” ang dagdag pa nya kaya nilingon ko sya.

“Seven,diba pinag usapan na natin ito? Tapos na tayo diba?” ang pagpigil ko sa kanya.

Nilingon nya ako,at nagulat ako na namumula na ang kanyang mga mata. “Ang hirap pala ng ganito,kung kailan tinanggap ko sa sarili kong mahal na kita,bigla ka na lang nawala. Kung kailan mahal na mahal na kita,biglang hindi mo na ako mahal.” and his voice cracked. Namuo na din ang mga luha ko,nasasaktan ako para sa kanya,pero ang lahat sa amin ay tapos na,dapat pareho na kaming mag move on.

Nagulat ako,oo nga at sinabi nya nung huli naming pag uusap na mahal nya ako,pero ang sabihin nya ito ng may kalakip na mabigat na emosyon ang tuluyang nagpaluha sa akin.

“Seven. Please itigil na natin ito. Pareho lang tayong nahihirapan at nagkakasakitan. Tama na.” ang sabi ko habang pinupunasan ang aking mga luha.

“Tama na? Paano mo nasasabi yan? Dahil may Admeen ka na? Ang hirap kasi sayo,ang dali mong bumitaw. Hindi mo ako hinintay,hindi mo hinintay na umamin ako. At ngayon sasabihin mong tama na? Pagkatapos mo akong iwanan sa ere? Gusto ko lang naman makasiguro sa nararamdaman ko,dahil hindi ko matanggap nung una,na nagmahal ako ng bakla,pero hindi ako nanalo sa pakikipaglaban ko sa sarili ko.”

Mabigat. Mabigat ang mga sinabi nya kaya hindi ko na mapigilan ang paghagulhol. Bakit ngayon lang kasi? Kung kailan hindi na pwede? Kung kailan may masasaktan ng iba?

“Tama na please? Nasasaktan lang tayong dalawa.” ang sabi ko at tumayo na. “Tapos na tayo. Ayaw na kitang masaktan,at ayaw ko ding masaktan si Admeen. Ipagpatuloy na lang natin ang kanya kanya nating buhay Seven.”

“Hindi ako titigil. Maghihintay ako. Alam kong tayo ang para sa isa’t isa.” aniya. Naramdaman ko na din ang pagtayo nya,nasa likod ko na sya ngayon.

“Maraming salamat na lang sa lahat.”

“Pwedeng humiling ng dalawang favor?” aniya kaya hinarap ko sya. Sobrang lapit pala namin sa isa’t isa.

“Ano iyon?”

“Pwede bang pumunta ka sa araw ng graduation ko? Gusto kong nandun ka. Gusto kong sayo ialay ang ang mga napagtagumpayan ko sa pag aaral. At saka gusto ka din makasama ng gang.”

“Hindi mo pwedeng ialay sa akin iyon Seven.” ani ko.

“Please?”

“O-okay.”

“Now,my second favor. Can I kiss you for the very last time?” ang sabi nya na ikinalaki ng mga mata ko. Hindi pa ako sumasagot ng maglapat ang aming mga labi.

It felt good. It felt magical. At hindi ko napigilan ang sarili ko na tumugon at pumikit. Kasabay ng paglubog ng haring araw ay ang halik na hinding hindi ko makakalimutan.

Patawarin mo ako Admeen.

“Mahal na mahal kita Koy. Sa ngayon ay papakawalan kita. Pero maghihintay ako ng kahit gaano katagal,at pag nagkaroon ako ng pagkakataon,hindi ko na hahayaang mawala ka sa akin. Ipaparamdam at ipapakita ko sayo kung paano ba magmahal ang isang Seven.” mahaba nyang sabi ng maghiwalay ang mga labi namin. “Ramdam kong mahal mo pa din ako sa paraan ng pagtugon mo sa halik ko.”

Hindi ako nagsalita. Ipinagkanulo ako ng sarili kong damdamin. Ngayon ay naguluhan na ako. Nang dahil sa halik na iyon ay parang apoy na muling nagliyab ang pagmamahal ko para sa kanya,pagmamahal na akala ko ay nawala na dahil kay Admeen.

Si Admeen! Hindi ko sya dapat ginaganito,hindi nya deserve ang ganito.

Sa bahay na ako hinatid ni Seven. Nandun din ang kotse ni Admeen at ng tropa. Nakaramdam ako ng kaba.

“Maraming salamat sa binigay mong oras para makapag usap tayo.” ani Seven ng buksan ko na ang pinto ng kotse nya. “Maghihintay ako Koy.” hindi na ako sumagot,bumaba na ako at dumiretso sa bahay.

Pagbukas ko ng main door ay awtomatikong nagtinginan sila sa akin.

“Bebe! Saan ka galing? Sabi ni Winona nagpaalam ka daw sa kanya dahil tumawag ang Papa mo?” ang pagsalubong sa akin ng nakangiting si Admeen,nakonsensya ako agad.

Sumagot ako pagkatapos nya akong halikan sa labi. “Ah,oo,hinahanap daw kasi ako ni Tito Miles,nagpunta kasi sa bahay.” ang pagsisinungaling ko. Dumalo kami sa kanila sa living room. Mabuti at wala sina Ninong Kurt at Ninong Eiko.

“Naku teh! Panalo ang school namin.” ang agad na simula ni Winona. “third place ka nga eh.”

“Talaga? Sayang at umalis ako.” ang sabi ko naman at ngumiti. Hindi ako dapat magpahalata na hindi ako okay.

“Magaling kasi ang bebe ko. Pag naging singer sya,ako ang manager nya.” ang biro ni Admeen at umakbay sa akin.

“Nako,at ako naman ang manager ni Kaien.” sabi naman ni AB.

“By the way. Kamag anak nyo ba yon?” ang baling ko kina Eriol at Brylle.

“Ewan. Hindi ko sya nakikita sa mga family gatherings namin. Baka sobrang layo na namin syang kamag anak.” sagot ni Brylle at tumawag.

“Baka naman kapareho sya ng kaso ng tito Kreyd nyo? Nawala nung bata pa.” ang sabi naman ni Winona. Yon din kasi ang nasa isip ko.

“Kung ganon,dapat matagal na syang hinahanap.” sabi naman ni Eriol.

“He’s really weird. Kinausap nya ako sa back stage,he knows everything.” ang pag amin ko.

“Anong sabi nya bebe? May sinabi ba syang masama?” ang nag aalalang tanong ni Admeen.

“No,wala. Alam lang nya ang tungkol sa ating dalawa at kay Seven kaya nag assume din ako na baka nga kamag anak sya nina Brylle at Eriol,baka naikekwento nila,yung ganon.” ang sagot ko. At ngayon pati sila ay nagtataka na.

Sakto biglang dumating sina Ninong Kurt at Ninong Eiko. Lahat kami ay nag mano at beso sa kanila.

“Anak,ikaw muna mag manage ng Club Ford sa bakasyon.” ani Ninong Kurt ng makisali sila sa amin.

“Opo Dad.” sagot ni Eriol.

“Koykoy,pasensya hindi kami nakapunta ha?” ani Ninong Eriol sa akin.

“Okay lang naman po. Hindi naman ako nanalo.” ang nakangisi kong sagot.

“Dad,by the way,may nawawala ba tayong kamag anak? Probably nasa age bracket namin. Lalaki.” ang pag iiba ni Eriol sa topic.

“Why?”

“May schoolmate kami Tito,Kaien Montenegro,at ngayon lang namin sya nakita ni Eriol. Tatanungin ko din si Papa regarding this.” ang pagsabat ni Brylle. Biglang napaisip ng malalim si Ninong Kurt.

“Si kuya Dex,ako,si Ian,Kreyd,Gero,si Lolo,Papa,Papa ni Ian,Zander,Keyven…” at binanggit pa ni Ninong Kurt ang ibang mga lalaking Montenegro. “Hindi ko kilala yang Kaien na yan. Sino daw ang tatay?”

“Sabi dun sa record nya sa school,galing sya sa ampunan,wala na syang mga magulang.” ang pag sabat ni AB kaya nilingon namin sya. “Sorry,mula kasi nung inannounce na sya representative ng school ay nacurious ako kaya nag stalk ako.” ang pag amin ng bruhilda.

“Maaaring isa kina kuya Dex,Ian at Kreyd ang ama nyan. Isa sa mga babaeng biktima nila nung binata pa sila.” ani Ninong Eiko at nilingon si Ninong Kurt. “O baka ikaw?”

“Hindi no! Masyado akong busy dati kay Yuri bago kita makilala,at ng makilala kita,sayo na umikot ang mundo ko.” sagot ni Ninong Kurt na ikinatawa namin.

Nang mag uwian na ang tropa ay dito ulit natulog si Admeen. Katatapos lang ng mainit naming pagtatalik at hubad kaming magkayakap. Alam kong tulog na sya,pero ako gising na gising,iniisip ko yung Kaien,at iniisip ko ang nangyari sa amin ni Seven kanina.

This is all wrong,alam kong mahal ko si Admeen pero mahal ko pa din pala talaga si Seven. Pero ayokong masaktan si Admeen,ayoko ding masaktan si Seven.

Ugh! Ang sakit sa ulo at sa puso. Bakit ko ba kailangang danasin ito? I have a choice,ang panindigan ang pagmamahal ko kay Admeen,o ang pumili sa kanilang dalawa. The second will be unfair,dahil alam kong si Seven ang pipiliin ko.

Then nakaisip ako ng paraan. Paraang pareho silang masasaktan. Paraan na tuluyang gigiba sa akin pero makakabuti para sa kanilang dalawa kahit na masaktan sila.

Dahan dahan akong tumayo,nakita kong umilaw ang cellphone ni Admeen. Kinuha ko ito at binasa ang message,galing kay Winona.

Winona :

Im sorry sa nagawa ko. Huwag ka sanang magalit kay Koy. Ako ang may kasalanan kung bakit sila magkasama ni Seven kanina.

Napatingin ako bigla sa mahimbing na natutulog na si Admeen. Tumulo na ang luha ko.

He knew everything. Pero nagpapanggap syang walang alam.

19. Pagpapalaya!

Ngayon ko lamang napatunayan na maraming nagbago sa akin,at nagsimula ang lahat ng matuto akong masaktan. Im not like this before,masayahin,mataray,makulit at buhay na buhay ako noon. Pero ngayon ng dahil sa problema ko sa pag ibig,hindi ko na kilala ang sarili ko. Love can really change everything,pwede kang mag bloom,at pwede ka ding mag self distruct,and Im on the later part.

Ayos lang sana kung ako lang ang nasasaktan at masasaktan,ayos lang sana kung mababaw ang pagmamahal ko para sa kanilang dalawa,kaso hindi,napakalalim nito at nahihirapan akong manimbang,tatlo kaming sasabog ang mundo pag nagkamali ako ng desisyon. Pero nakapag isip na ako,at sa mga panahong iyon kasama ko si Admeen,nasasaktan ako na kailangan naming humantong sa ganito,pero para maging tama ang lahat,iindahin ko ang sakit,tatapusin ko na ang paghihirap,and I decided na simulan ito pagkatapos ng graduation ni Seven.

“Sigurado kang pumapayag ka?” ang paninigurado ko kay Admeen habang nandito kami sa isang shop at hinihintay ang tropa. Next week na kasi ang graduation ni Seven.

“Oo naman. Gusto mo samahan pa kita? May pinagsamahan din naman tayo ng mga gang,isa pa gusto kong maayos kami ni Seven.” ang nakangiting sagot ni Admeen. Nalungkot ako sa ngiti nya,hanggang kailan sya magpapanggap na wala syang alam?

“Sabi mo yan ah? Matutuwa nito sina Ien.” ang sabi ko naman at tiningnan ang phone ko,wala pa kasing ni isang text mula sa tropa. What took them so long? Wala na naman masyadong ginagawa sa school ah?

“Pwede tantanan mo ako Jecca? Pagkatapos ni Seven ako naman? Wala kang mahihita sa akin,hindi porket Montenegro ako ay kamag anak na ako ng mga Montenegro!” pamilyar ang boses nun kaya sabay naming nilingon ni Admeen.

It was Kaien at nakabuntot sa kanya si Jecca. For a long time ngayon ko lang ulit nakita si Jecca.

“No! Hindi naman pagiging Montenegro mo ang habol ko. Gusto lang talaga kita. Tanggap ko ng hindi ako gusto ni Seven,marami akong maling nagawa kaya hindi na ako uulit. Pero ikaw,gusto talaga kita.” ang mahinahong sagot ni Jecca.

Naawa ako sa kanya. Bakit humantong sa punto na halos magmakaawa na sya? Oo nga at may ginawa sya sa akin na tatatak habang buhay ngunit hindi ibig sabihin nun ay kakamuhian ko sya,pareho lang kaming nagmahal,sa ibang paraan lang nya ito inilaban.

“Jecca,hindi ka para sa akin. Ayokong maging bastos pero yon ang totoo. Wala akong oras sa pagmamahal,maraming bagay ang mas dapat ko pang unahin,ang problema mo ay ang pag ibig,at ang problema ko ay paano ko bubuhayin ang sarili ko.” mahaba at buong pag unawang sabi ni Kaien.

Tinamaan ako sa sinabi ni Kaien,sobra na akong guilty. Ayaw ko ng patagalin pa ang lahat,handa na ako sa gagawin ko. Pag ibig ang pinoproblema ko,pero si Kaien,pag buhay sa pamilya at sarili ang problema nya,at alam ko halos lahat ng tao ay ganon din.

“Bebe? May problema ba?” ani Admeen at hinawakan ang aking dalawang kamay.

“W-wala. Napapaisip lang ako sa mga magiging buhay ko pag natapos na din ako ng college.” ang sabi ko at tiningnan ang mga kamay namin.

“Huwag mo masyadong iniisip yon,dadaan pa muna ang dalawang taon bebe.” aniya at ngumiti. Ngumiti din ako,sana pagkatapos ng lahat ay maintindihan nila ako,alam kong magtatampo at magagalit sila sa akin,pero paglipas ng panahon ay alam kong maiintindihan din nila ako. Masasaktan sila,pero mas masasaktan ako.

Kung sana hindi ganito kasakit ang magmahal at bumitaw,wala sigurong malulungkot at mabibigo,pero hindi naman kasi teleserye o soap opera ang buhay,nasa riyalidad ako. Ang masakit pa,ang pagmamahalang mayroon kami ay bawal at hindi tanggap sa lipunan. Totoo nga siguro na kahit gaano pa katindi ang pagmamahalan,pero kung pareho kayo ng kasarian ay hindi pwede.

Hanggang sa dumating ang araw ng graduation ni Seven. Maaga pa lamang ay pumunta na kami ni Admeen,niyaya namin ang tropa pero tumanggi sila dahil nga busy na sila.

Magkatabi kami ni Admeen sa upuan kasama ng mga magulang at kamag anak ng ibang mga fourth year. Nagsimula na ang seremonya hanggang sa pagtawag na sa bawat mga graduates.

At ng tawagin si Seven at umakyat sya sa stage para tanggapin ang kanyang diploma,honors at medals ay hindi ko na napigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Masaya ako na nakamit nya ang kanyang tagumpay,kaya naisip kong tama lang ang gagawin ko,tama lang na nakatapos na muna sya bago ko gawin ang balak ko.

Pinunasan ko ang aking mga luha,hanggang sa maramdaman ko ang paghawak ni Admeen sa aking kanang kamay. Tiningnan ko sya at nginitian nya ako.

Muli akong tumingin sa stage. Habang tumatagal ay mas sumasakit. Habang tumatagal ay mas nagiging mali,at habang tumatagal ay mas bumibigat sa dibdib.

“Sige na,icongratulate mo na si Seven. Lalabas lang ako at ibibili kita ng maiinom.” ani Admeen,hinalikan muna ako bago tumayo at humalik.

Walang dapat sisihin sa mga nangyayari,ako ang rason kung bakit nasasaktan si Admeen at Seven,ako lang ang dapat sisihin,and I would take the blame,at aasa na lang ako,na balang araw ay matanggap at maintindihan nila ako,I am not gonna do this para mawala sila o para sa sarili ko,I will do this para sa kanila,to save them from distruction.

Tiningnan ko si Seven na kinakamayan ng mga prof,at ng bumaba sya sa stage at naglakad papunta sa direksyon ko. Parang isang film na nirewind,nag flash back sa akin ang mga panahong halos gawin ko ang lahat para makuha ang atensyon nya,pati yung mga panahong magkasama kami at nagpapanggap na magkarelasyon. Pero ang lahat ng iyon ay mananatili na lamang na magandang nakaraan. Dahil kung kailan mahal na nya ako saka naman nag iba ang takbo ng lahat.

“Koy! Nagawa ko,graduate na ako!” nakangiti nyang sabi. Muli pinahid ko ang mga luha ko at tumayo para harapin sya.

“Congratulation,matutupad mo na ang mga pangarap mo.” ani ko at ngumiti. “Bakit wala ang parents mo?”

“Hindi ko ba nasabi sayong mag isa lang ako? Kaya nga sayo ko iniaalay ito. Ikaw lang ang tanging meron ako,ikaw lang ang tagumpay ko.” seryoso nyang sabi. “Tara sa labas.”

“Pero hindi pa tapos oh.” ang pag protesta ko.

“Malapit na din naman yan matapos.” aniya at hinila ako palabas ng stadium. Nagpalinga linga ako dahil baka biglang bumalik si Admeen at wala ako.

Nang makarating kami sa labas ay tumunog ang phone ko,isang text message galing kay Admeen.

Admeen :

Bebe,punta ka dito sa bahay pagkatapos nyan. I’ll give you time para makasama si Seven. I’ll wait. I love you so much.

Napabuntong hininga ako at agad na binalik ang atensyon kay Seven.

“Seven. We need to stop this.” ang seryoso kong sabi.

“Please huwag ngayon? Mag se-celebrate pa tayo kasama ang gang,imbitahan mo din ang tropa mo. Just please,not now.” ang pagsusumamo nya.

“Sooner or later ay sasabihin ko din naman ito kaya mas mabuti pang ngayon na lang.” saglit akong huminto dahil may kung anong parang bumara sa aking lalamunan. “Itigil mo na ang pananakit sa sarili mo,itigil mo na ang pag asa dahil wala ka ng aasahan sa akin. Nagkamali ka,nagkamali ako ng isipin nating mahal kita.” sabi ko pa at pumikit. Lord give me strength to do this,ayoko sanang gawin ito sa araw na ito,pero kailangan na bago pa namin masira ang bawat isa.

“Diba sinabi ko na sayo na hindi ako titigil? Maghihintay ako?” at nga crack ang boses nya.

God! Kailan ba ako titigil sa pag iyak?

“You dont deserve me,babae ang kailangan mo,sawa na akong makasakit ng hindi sinasadya.” at pinunasan ko ang mga luha ko.

“At si Admeen deserve ka? This is a shit. Napaka unfair mo. Bakit ngayong araw pa mismo? Paulit ulit ko ng sinabi na mahal na mahal kita at gagawin ko ang lahat,pero sinasaktan mo pa din ako.” and he cried. Parang pinipiga ang puso ko. I can’t bare seeing him like this,its breaking my heart.

“Exactly,sobrang nasasaktan na kita. Pero huwag mong isipin na deserve ako ni Admeen,dahil ang sagot ko ay hindi. No one deserves me.” ani ko at naglakad agad palayo. I see this coming,pinaghandaan ko ito,pero sadyang masakit pala talaga.

“Koy! Don’t do this!” ang sigaw ni Seven pero nagpatuloy pa din ako sa paglakad takbo hanggang sa makalabas ako ng gate. Agad akong pumara ng taxi at nagpahatid sa bahay ni Admeen,panay ang iyak ko pero agad ko itong pinigil ng bumaba na ako ng taxi.

“Si Admeen po?” ang tanong ko sa isa sa mga katulong nila ng makita ako nito.

“Nako Koy! Puntahan mo na lang sya sa kwarto nya.” ang sagot nito at pinapasok na ako,agad kong tinungo ang kwarto ni Admeen,hindi na ako kumatok. Binuksan ko ito at naabutan ko syang nakaharap sa bintana. Bumuntong hininga ako.

“Alam mo kung gaano kita kamahal bebe diba?” ang agad nyang sabi at humarap sa akin. Lumuluha sya at muli nakaramdam ako ng kirot sa dibdib. Bakit ba nila ako minahal? Bakit ba nila ako iniiyakan? They dont deserve me.

“Alam at ramdam ko iyon. Alam ko namang aabot tayo sa ganitong punto. Pero maniwala ka sa akin,hindi ko ito ginusto.” at umiyak na naman ako. Nakakapagod,pero parang hindi napapagod ang mga mata ko sa pagluha.

“Ramdam ko ding mahal mo ako. Pero masakit pala talaga na sobrang mahal mo yung taong hindi ka mahal ng buong buo. Tinanggap at inintindi ko iyon. Pero wala eh,hindi talaga ako mananalo.” ang sabi nya,itinaas ang laylayan ng kanyang t-shirt at ipinahid sa kanyang mga luha. Pakiramdam ko ay namamanhid na ako. Pakiramdam ko ay wala na akong karapatang masaktan,dahil ang mga taong nagmamahal sa akin ay sobra ko ng nasaktan.

“Hindi nyo ako dapat minahal. Para hindi ko kayo nasasaktan ng ganito. Puro sarili ko lang kasi ang iniisip ko.” ang humahagulhol ko ng sabi.

“Kaso,mahal kita,mahal na mahal kita kaya kahit sobrang sakit ay nagdesisyon na akong palayain ka.” ani Admeen. Pareho ng basa ng luha ang aming mga mukha.

Nanlambot ako. Kung kanina ay pinipigilan ko pa na huwag manghina habang pinapakawalan ko si Seven,ngayon hindi na,napaupo na ako,umiyak lang ako ng umiyak. Nadidinig ko din ang pag iyak ni Admeen kaya mas lalo akong naiyak.

“Kung liligaya ka kay Seven ay tatanggapin ko. Kayo naman talaga ang para sa isa’t isa. So Im letting you go bebe,pinapakawalan na kita.” aniya at tumalikod para harapin ulit ang bintana.

Tumayo na din ako at tinungo ang pinto,binuksan ko na ito. “Mahal kita,mahal ko si Seven,hindi nyo deserve ang masaktan dahil sa akin. Wala akong pinili sa inyong dalawa,gusto ko kasing maging fair ang lahat. Sana mapatawad nyo ako at maintindihan balang araw. Paalam.” lumabas na ako at isinara ang pinto.

Habang nasa taxi pauwi ay umiiyak pa din ako. Yun nga lang wala ng luha. Napagod na din siguro ang mga mata ko. Hindi pa din nawawala ang sakit at bigat ng dibdib ko,I know this will happen,pero talagang hindi mo pala mapipigilan ang sobrang sakit. I know too that I did the right thing. And now Im just hoping,that one day,kung makakasalubong ko sila,ay mangingitian at mababati ko sila ng wala ng guilt at sakit sa dibdib.

END OF BOOK 1 ;)

BOOK 2 : Chapter One - Pagbabalik!

“Are you done Koy?” ani ng boses sa aking likuran. Ngunit nagpatuloy ako sa pagtapos ng mga trabaho.

“Almost done Pepsi. Don’t wait for me. Mauna ka na.” ang sabi ko habang pinipirmahan ang mga natitira pang papeles.

“I’ll wait for you. I can’t just leave you here. Baka nakakalimutan mong sabay tayong uuwi ng Pilipinas bukas,at ayoko ding napapagod ka.” medyo ma awtoridad nyang sabi kaya iniikot ko ang swivel chair para harapin sya.

Napaka gwapo ni Pepsi,moreno na makinis,mapulang labi,firm ang pagkatangos ng ilong,makakapal na kilay,magagandang pilik,higit sa lahat ang mga pamatay nyang dimples pag ngumiti na binabagayan ng kanyang pantay pantay at mapuputing ngipin.

Hindi ko tuloy maiwasang maalala kung paano kami nagkakilala dito sa Toronto Canada. That was five years ago.

Matapos ang mga kabiguan ko ay nagdesisyon akong sa ibang bansa ipag patuloy ang aking pag aaral,yon lang ang tanging paraan para maka move on at makalimutan ko sina Seven at Admeen,nagsunog ako ng kilay sa pag aaral,pero syempre,naalala at namimiss ko pa din sila kaya every night,bago matulog ay iniiyak ko na lamang ito at pinapagalitan ko ang aking sarili.

After 3 years I graduated from my course Engineering here in Canada. Wala naman problema financialy dahil may ipon ako at paminsan minsan nagpapadala si Papa. May nag alok sa aking kumpanya at agad ko itong tinanggap.

Unang araw ko noon sa trabaho at break time na. Puno ang pantry so I decided na maghanap ng ibang makakainan. Naisip kong baka pwede sa rooftop since meron naman dun mga upuan at mesa.

At ng makarating ako dun ay ganon na lang ang gulat ko ng may maabutan akong lalaki na umiihi sa gilid. Kitang kita ko lahat,hindi ako nakakibo. Kaya ng mapalingon ito sa akin ay napamura pa sya.

“Shit! Who are you? Dont you know that its rude to stare in other man’s dick? Are you gay?!” galit na sabi nito habang inaayos ang sarili.

Gwapo,pero barumbado! Hmp.

“And what if I am? Does it matter? Don’t worry,I didnt like what I saw. Its too small.” taas kilay kong sabi at nilampasan sya. Umupo na ako sa may mesa na hindi masyadong naaarawan.

“You faggot?! Are you insulting me?!” anito na sumunod pala sa akin. “This is my sanctuary,this is my teritory,so I suggest that you leave before I wreck your neck!”

Napalunok ako at napahawak sa leeg ko. He reminds me of Seven. Oh god! Isa na namang lalaki sa rooftop!

“The hell I care.” sagot ko at nagsimulang kumain. Bahala syang magwala dyan,mapapagod din yan mamaya.

“I’ll punish you for intruding my privacy.” ang sabi nya. Its like a Dejavu,nangyari na ito sa akin noon.

“Hoy! Tumigil ka nga! Naririndi na ako sayo ah! Sayo ba tong building? Ikaw ba CEO dito?!” sabi kong ganyan at tumayo. Nanlaki ang mga mata nya at napa atras.

“Tang ina! Pinoy ka?” gulat nyang sabi.

“Oo! At ikaw! English ka pa dyan. Kaya pala maliit dahil pinoy ka. Tsupi at kakain pa ako.” inis kong sabi at inirapan sya,pinagpatuloy ko na lamang ang pagkain.

“Finally! May Pinoy na din dito.” ang masaya nyang sabi. “Im Pepsi Arellano,and you?” at naglahad sya ng kanang kamay.

“Francisco Roy Magallanes also known as the grand dyosa Koy. Palakihin mo yan ah?” ang pagtanggap at biro ko na ikinatawa nya. Dun na nagsimula ang aming pagkakaibigan.

“Then lets go. Kailangan makahabol tayo sa libing. Hindi ko pwedeng biguin ang mga kinakapatid ko.” I said at tumayo na ako.

“Sigurado ka ba na hindi ka na babalik dito? Ako kasi mananatili na din ako sa Pilipinas,mas kailangan ako ng kompanya namin.” aniya ng papunta na kami sa elevator.

“Yup. Magtatayo na lang ako ng negosyo dun,or papasok ako sa company nina Papa.” sagot ko at pumasok na kami sa elevator.

The very reason na uuwi kami ng Pilipinas ay dahil tinawagan ako nina Brylle at Eriol. Masamang balita, Kaiicen died,hindi na nya nalabanan ang sakit nyang Alzhymer. Nalungkot ako at naawa,balewala lang yung mga taon ng pagdurusa at pagmamahalan nila ni Gero. Wala nga talaga sigurong permanente pag pareho kayo ng kasarian. And that made me testified na tama ang ginawa ko noon.

Walang tunay na pag ibig para sa magkaparehong kasarian. Nangako din ako na hindi na ako iibig,isinara ko na at ibinalot ang aking puso. Tama na yung dati,tama na natuto akong magmahal,tama na yung nasaktan ako.

Kinabukasan ay maaga ang flight namin ni Pepsi. Hindi ko maintindihan yung nararamdaman ko,takot,excited na ewan,at ang adrenaline rush ko,ayaw paawat,ni hindi ako nakatulog sa eroplano,samantalang ang katabi kong si Pepsi naghihilik pa.

Kaya ng lumapag ang eroplano sa NAIA ay gusto kong magtatalon sa tuwa. Finally,after five long years,naka balik na ako sa manila.

Dumiretso kami sa pinag ganapan ng eulogy ni Kaiicen,napaka tahimik,napaka solemn. Pag pasok namin ay sa amin tumingin ang lahat.

“Nasan ang mga kinakapatid mo?” ang bulong ni Pepsi sa aking gilid.

“Baka nasa labas.” ang pabulong ko ding sagot. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid. Hanggang sa makita kong papalapit na si Gero at may kasamang batang lalaki na nasa 3 o 4 years old.

“Condolence.” ang sabay naming sabi ni Pepsi. Ang gwapo na lalo ngayon ni Gero,at yung bata ang cute!

“I thought hindi ka makakauwi.” ani Gero sa akin.

“Nako hindi noh,kahit papaano naman ay nagkasama tayo.” ang sabi ko. “Nga pala,officemate at kaibigan ko sa Toronto,si Pepsi, Pepsi si Gero,ang asawa ni Kaiicen.” ang pagpapakilala ko sa kanila at nagkamay sila.

“Nice meeting you,ito nga pala anak namin,si Jaiiron. Jaiiron say HI to tito Koy and tito Pepsi.”

“Hi tito Koy and tito Pepsi! Titingnan nyo po ba si Papa Kaii ko? Natutulog pa po sya eh. Ang tagal nga gumising.” ani ng bata. Parang nadurog ang puso ko. Napaka bata pa nya para maulila.

“Jaiiron.” ang pagsuway ni Gero dito.

“By the way,nasan mga kinakapatid kong mga baliw?” ang sabi ko na lang bago pa ako maiyak sa itsura ni Jaiiron na malapit ng umiyak.

“May sinundo,yung tropa nyo,ngayon lang din sila makakapunta.” ani Gero at kinarga si Jaiiron. “Maupo na muna kayo at papatulugin ko muna to.” paalam ni Gero at umalis na.

“You mean,lalaki ang asawa nya? Sayang kagwapuhan nung Gero,bakla pala.” pagkuway bulong ni Pepsi kaya siniko ko sya.

“Correction,beki si Kaiicen at napaka ganda. At tanggap sa pamilya nila ang same sex relationship. Magugulat ka mamaya pag nagdatingan ang mga kamag anak at malalapit nilang kaibigan.” mahaba kong sabi. “Tara na nga at maupo.”

“Bbrr! Kala ko sa mga foreign countries lang may ganon. Pati pala dito sa Pinas.”

“Shut up Pepsi!”

“Yes Madam!”

Ilang saglit pa at may mga yabag na kaming nadinig,may mga bagong dating kaya nilingon ko,busy kasi si Pepsi sa gadget nya eh.

“Koy?” boses iyon ni Winona. Agad silang lumapit.

“Namiss ka namin.” sabi naman ni AB,niyakap ko sila ni Winona.

“Kami,walang hug?” ani Brylle. Kaya niyakap ko sila ni Eriol.

“Tol,nakapag park na ako,dun nga lang sa tapat ng kainan.” natigilan ako ng marinig ko ang boses na iyon.

“Sorry,na late.” sabi pa ng isang boses. Napalunok ako ng sunod sunod. Why do Im feeling like this.

At ng ganap silang makalapit ay napako ang tingin nila sa akin. Para akong tinutunaw.

“Admeen! Seven! Bakit hindi nyo muna puntahan ang asawa ng namatay?” ani Winona.

“Koy?/bebe?” ang sabay na sabi nina Admeen at Seven. At dun lang ako muling pinansin ni Pepsi.

“Koy! Nauuhaw ako.” ani Pepsi at sa kanya napunta ang atensyon nila.

“Sino sya?” sabay na namang sabi nina Admeen at Seven.

Akala ko mahaharap ko na sila. Pero bakit ganon? Hindi ako makakilos,hindi ako makapag salita.

“Si Pepsi. Kaibigan at ka officemate ko sa Toronto.” ako na ang sumagot dahil sa tinging ibinibigay nila sa akin.

Nakipag kamay at pakilala sila sa bawat isa,pagkatapos ay nagpaalam sila na pupuntahan lang si Gero.

“Why are they giving me those kind of looks?” ang bulong ni Pepsi ng makaalis ang mga ito.

“Nagulat lang siguro sila.” ang sagot ko.

“Magulat sila kung magkarelasyon tayo.” nakangisi pang sabi ni Pepsi.

“Huwag kang ganyan ah?” sabi ko at luminga sa paligid. “CR lang ako,dyan ka lang.” at tumayo na ako papuntang CR.

Kita ko sa gilid ng aking mga mata na sinusundan ako ng tingin nina Seven at Admeen. At ng lumiko ako sa isang pasilyo papunta sa CR ay naramdaman kong may sumunod sa akin.

“Koy. Lets talk please.” boses iyon ni Seven.

Tumigil ako ngunit hindi ako lumingon. Kailangan kong umayos,tapos na ako sa ganito,limang taon akong lumimot,hindi iyon dapat masira.

Chapter two: One Night!

“For five long years,Koy. Hinintay kita,you left me hangin’ at wala akong idea kung nasaan ka. Itinago nila sa akin kung nasaan ka.” ang sabi ni Seven. Hindi ko pa din sya nilingon. Huminga ako ng malalim,kailangan kong magpakatatag. Hindi pwedeng masayang ang limang taon.

“Seven,tapos na tayo. Limang taon ang lumipas,sana man lang naka move on ka na at nakahanap ng iba.” mahinahon kong sabi ng harapin sya.

“Do you think ganon kadali yon? Ginawa ko yon Koy pero hindi ako nagtagumpay. Mahal kita noon,at hanggang ngayon mahal pa din kita. I told you before na maghihintay ako,at hindi ako mapapagod.” ani Seven at mas lumapit pa sa akin.

Malaki ang pinagbago nya,kung gwapo sya noong mga teenager pa kami ay mas gumwapo sya ngayong matured na. Umiling ako. “No Seven,hindi para sa akin ang pagmamahal. Ibaling mo na lamang sa iba yan please.”

“Kung si Admeen ay tinanggap ang paghihiwalay nyo,ako ay hindi. And I promise that I will do everything just to win you back. What Seven wants,Seven gets.” aniya at tinalikuran ako’t naglakad na pabalik sa pinanggalingan nya.

Muli akong huminga ng malalim. Nasan na yung limang taon kong pinaghirapan para makalimutan at ibaon sa limot ang damdamin ko para sa kanila? Sinabi ni Seven na tinanggap ni Admeen ang lahat,ngunit sya,nanatiling matigas ang ulo,hindi nawala sa kanya ang pagka gangster nya.

Mabilis akong pumasok sa CR para mag refresh. Malaki na din ang pinagbago ko physically.

“Kaya mo yan Koy,hindi ka na masasaktan at hindi mo na sila masasaktan.” ang pagkausap ko sa aking sariling reflection. Nagpalipas pa ako ng ilang minuto bago ko napag pasyahang balikan na si Pepsi.

Pagbalik ko ay natanaw ko na kakadating lang din nina Ninong Kurt,Ninong Ian,Ninong Eiko at Ninong Page. Kumaway lang ako sa kanila at tinungo ko na si Pepsi na tahimik lang na nagmamatyag sa paligid.

Dumating na ang pari at nagsimula na ang Misa,hanggang sa ang bawat kapamilya at kaibigan ay nagsalita at nagkwento kung anong uri ng tao si Kaiicen. Everybody’s crying and I can’t help myself to cry too. Sadya talaga sigurong walang nakalaan para sa isang bading. Look at Kaiicen,nagmamahalan nga sila ni Gero,but he died.

“Sshhh atleast kapiling na ni God ang kaibigan nyo.” bulong ni Pepsi at kinabig ako para ma akbayan. Kita kong napalingon sa akin si Seven,ngunit si Admeen ay saglit lamang na tumingin.

Nang mailibing na si Kaiicen ay mas bumuhos ang luha ng lahat. I cant stand seeing them all like that. Pumapasok kasi sa isip ko,na balang araw,yan din ang kahahantungan ko,iiwan ko din ang mga mahal ko sa buhay kaya mas mabuti na sigurong huwag na ulit ako magmahal.

“Im happy to see you again,and Im happy to know that youve found the one.” sabi ng isang boses matapos ang libing,wala kasi si Pepsi,sya naman ang nag CR ngayon.

“Admeen?” ang gulat kong sabi. “Hindi ko sya boyfriend.”

“Ganon ba? Dun din naman kayo papunta. O sige,mauna na ako,may pupuntahan pa ako.” anito at umalis na. At aaminin ko,tulad ni Seven ay mas gumwapo sya.

Control Koy. Alam kong ayaw mo ng maulit ang mga nangyari dati. Kalma.

At ng dumating si Pepsi ay nagpaalam na kami sa Montenegro Clan. Alam ko kasing hinihintay na ako ni Papa. Miss na miss ko na din sya. Magkahiwalay kami ng taxi na sinakyan ni Pepsi,may tumawag kasi sa kanya kaya nagmamadali na syang umuwi.

Nang makarating ako sa bahay ay nagulat na lamang ako na may banner pa talaga na. “Welcome back Koykoy!” kaya napangiti ako.

“Welcome back anak!” ani Papa sa akin,naka spread ang mga kamay na naghihintay na yakapin ko sya. Agad akong lumapit at niyakap sya ng mahigpit. “Ang ganda ganda mo na.”

“I missed you Pa! Syempre,kanino pa ba ako magmamana,kundi sayo.” ang sagot ko at nagtawanan kami.

“Tara sa loob. Nagpaluto talaga ako. Gusto ko nga sana pumunta sa eulogy pero mas kailangan unahin kita.” ani Papa habang papasok kami sa loob.

“Talaga lang ah? Dapat mabusog ako Pa.” ang sabi ko naman. “Dun kami galing ni Pepsi,grabe panay iyak namin.” dagdag ko pa.

“Ganun talaga ang buhay anak,pero okay na yon,hindi na maghihirap si Kaiicen. Speaking of Pepsi,nasaan sya?”

“May tumawag eh,kaya nagmamadaling umuwi.” sagot ko ulit ng makapasok na. Natigilan pa ako dahil may babaeng nag aayos ng mesa sa dining. Parang ka edad lang nya si Papa.

She looks familiar. Parang nakita ko na sya dati. Lumingon ito sa amin at ngumiti. Ang ngiting iyon! Ganon ako ngumiti.

“Sino sya Pa?” ang tanong ko. Nakatayo pa din kami ni Papa sa pinto ng dining hall.

“Hindi mo na matandaan? Sya ang Mama mo.” ang seryosong sagot ni Papa. Hindi ko maintindihan pero nag iba ang pakiramdam ko.

“Welcome back anak.” lumapit ito at niyakap ako. Ngunit hindi ako tumugon. Agad din akong kumalas sa pagkakayakap. Namuo ang aking luha,may gumapang na galit sa aking buong sistema. Bakit ngayon pa? Bakit pa sya bumalik?

“Kayo na lang po ang kumain. Im tired.” at nanakbo ako palabas ng dining hall.

“Francisco Roy Magallanes Junior!” ang sigaw ni Papa ngunit nagpatuloy ako sa pag akyat sa hagdan. Pagpasok sa kwarto ay agad ko itong ni lock. Sumandal ako sa pinto at iniluha ang aking sama ng loob.

Pagkatapos ng pag iwan nya sa amin ni Papa? Dalawampu’t tatlong taon nya kaming tiniis,tapos bigla syang susulpot at at tatawagin akong anak? Hindi nya ako anak,wala syang karapatang tawagin akong anak,dahil kahit kailan hindi sya nagpaka ina sa akin. Hindi ko kailangan ng Nanay!

At si Papa bakit ganon sya? Parang ang bilis naman nyang mapatawad at tanggapin ulit ang babaeng yon? Kung kailang 23 na ako saka mangyayari ito? Hindi ba nila naisip kung anong mararamdaman ko?

Nagkulong lamang ako sa kwarto hanggang sa makatulog. Nagising ako na madilim na ang paligid. Tumayo ako mula sa kama at binuhay ang ilaw. I looked at the clock,11:23PM.

Tinungo ko ang banyo at naligo,gusto kong maglibang at mag inom mag isa,wala ako ni isang aabalahin sa tropa,kahit si Pepsi,paniguradong may jetlag pa ang isang iyon.

Matapos maligo ay nagbihis na ako,yung sakto lang since mag iinom lang naman ako mag isa. Bumaba na ako at sinigurado kong hindi ako makakagawa ng kahit anong ingay. At ng makalabas na ako sa gate ay naglakad na ako papunta sa gate ng subdivision,dun na lamang ako sasakay ng taxi.

Maingay,magulo at mausok na sa bar na napasukan ko. Ayos lamang naman,sanay na ako dahil sa toronto pag restday at nagba-bar kami ng mga ka officemate namin ni Pepsi,mas magulo pa nga dun kumpara dito sa Pilipinas. Agad ko ng tinungo ang bar counter at naupo sa isang stool.

“Sex on the beach please.” ani ko sa barista.

“Right away Maam! Ay este sir!” anito na ikinangisi ko. Matapos nyang mag mix ay inilapag na nya ito sa harap ko. “Enjoy your night!” nakangiti nitong sabi.

“I will,thanks.” at ininom ko na ito. Swabe,kaya paborito ko ang Sex on the beach eh. Nakailang order pa ako hanggang sa may umupo sa bakanteng stool sa tabi ko.

“Alone?” anito. Napaka sexy ng boses ng lalaking ito kaya nilingon ko.

“Yup?” ang hindi ko pa sure na sagot. Medyo dizzy na din ako at nag iinit na ang katawan ko.

“Do you still want to drink? My treat. Or you wanna have some fun tonight?” ang nakangiti nitong sabi. Nagtaka ako,kung ako ba talaga ang kausap nya kaya lumingon ako sa likod,may nag uusap na dalawang babae,sa gilid naman ay lalaking may kausap na babae.

“Ako ba talaga ang kausap mo?” ang sabi ko at ngumisi sya. Sanay ako sa ganito,dahil sa Toronto open sa ganitong kalakalan,pero hindi ko akalain na pati dito sa Pilipinas.

“Yup! Who else?”

“Im sorry pero hindi ako ganong bading. Bakit ako? Maghanap ka na lang ng babae dyan.” ang sagot ko naman. Nagulat pa ako ng tumayo sya at mas lumapit sa akin.

God! Ang gwapo ng gagong ito at ang bango.

“Look. Hindi naman talaga ako pumapatol sa bakla but I have no choice.” bulong nya. “Nakikita mo yung mga lalaki sa table na malapit sa hagdan? Sila mga kasama ko. May malaking utang sa kanila ang Papa ko,kaya binigyan nila ako ng deal,kung makikipag sex daw ako sa bakla ay kalahati na lamang ang sisingilin nila.” dagdag pa nya,nilingon ko ang tinuro nya. Busy ang mga ito sa paglagok ng alak ngunit sa amin nakatingin. “Please?”

“Nako. Hindi ako payag sa ganyan,madami akong iniisip,madami akong problema at ayoko ng madagdagan pa.” sabi ko. Hindi ako papauto sa kanya no? “Humanap ka ng ibang paraan.”

Nalaglag ang kanyang mga balikat. Ewan,bigla akong naawa.

“Salamat na lang.” aniya at tumalikod na.

“Saglit! May naisip ako.!” ang sabi ko at muli syang humarap sa akin. Nagliwanag ulit ang mukha nya.

“Ano iyon?” aniya at muling lumapit.

“Lets just pretend na lalabas tayo,mag kunwari tayong mag che-check in.” ang mahina kong sabi.

“Deal!” aniya. Nagbayad ako ng bill at magkasabay kaming naglakad palabas. Kinawayan pa nya ang mga kasama nya,nag thumbs up ang mga ito,kinilabutan tuloy ako bigla.

Sumakay kami ng kotse nya,tahimik lamang ako ng marating namin ang motel. Gosh,ngayon lang ako papasok sa ganito. Pumasok na kami at inihatid kami sa isang kwarto. Humiga sya sa kama at naupo naman ako sa gilid.

Kinuha ko sa bulsa ang phone ko,may text galing kay Pepsi ngunit hindi ko muna binasa dahil nahihilo na din talaga ako.

“Pwedeng makihiga? Nahihilo na ako eh.” ani ko.

“Sure. Ako nga pala si Arkin.” aniya at naglahad ng kamay.

“Im Koy.”

“Salamat Koy ah? Saglit lang at mag Cr ako.” aniya at tumayo para mag Cr. Ako naman ay humiga na at pumikit. Napadilat ako ng bumukas ang pinto ng CR at halos mapanganga ako. Hubad si Arkin at nakatapis lamang ng towel. Napakaganda ng katawan nya,para syang isang greek God.

Pumikit ulit ako at nagkunwaring tulog na. Hanggang sa maramdaman kong pumatong sya sa akin. “Hindi naman siguro masamang tumikhim ng kapwa ko lalaki.” at naramdaman ko ang paglapat ng kanyang labi sa aking labi.

Dala siguro ng tama ng alak,at sa matagal ng walang karanasan ay tumugon ako,hanggang sa pareho na kaming umuungol sa sarap ng aming halikan. Nagulat pa ako ng hilahin nya pababa ang aking pantalon kasama ang aking undergarment.

“Huwag!” ang gulat kong sabi.

“I’ll be gentle. Promise.” at ipinatong nya ang aking mga paa sa kanyang mga balikat. Nilawayan nya ang kamay nya at pinahid sa aking butas,napapikit ako dahil sa sensasyon. “Ngayon lang ako gagalaw ng kapwa ko lalaki and I wonder how it feels.” at dahan dahan syang pumasok. Napakapit ako sa unan. “Hmmm it feels good.” at tuluyan syang bumaon,ramdam na ramdam ko ang hapdi.

“Ugh! Be gentle please.” inda ko. Malaki,mataba at mahaba ang kanya,pakiramdam ko ay parang first time lang. Nang magsimula na syang gumalaw ay halos mabaliw ako,mayroon syang natatamaan sa loob ko na sadyang nagdudulot sa akin ng kakaibang pakiramdam.

Nang matapos ay kapwa kami nakatulog. Nagising ako ng bandang alas sinco y medya na,kaya dali dali akong naghugas at nagbihis. Iniwan ko na si Arkin,nakakasiguro akong hindi na kami muling magkikita.

Paglabas ko sa motel ay naglakad pa ako para maghanap ng taxi. Nakakita ako ng convinience store. Pagpasok ko dito ay sakto namang paglingon ng isang lalaking naka suit bitbit ang mga pinamili nya.

Si Seven! At mukhang maaga syang papasok sa trabaho.

“Koy?!” aniya. Kumalabog ang dibdib ko. Agad akong umatras at tumakbo palabas.

Shit talaga! Baka kung anong isipin nya! Ani ko ng matapat ako sa isang kotse na nakapark. Nakita ko ang repleksyon ko,magulo ang aking buhok.

“Koy? Saan ka galing?” halos mapatalon ako sa gulat. Pero humarap pa din ako sa kanya.

“Sa bar?” ang sagot ko naman at nagdasal na wala sana syang mapansin.

“Sinong kasama mo?” aniya at mas lumapit. Lalo kumalabog ang puso ko. Tangna naman talaga.

“Ako lang? Pauwi na ako eh,ikaw?” sabi ko at umatras.

“Maaga akong papasok sa opisina. Pero ihahatid muna kita sa inyo.” aniya at lumapit ulit.

“Hindi na! Pumasok ka na at uuwi na ako.” umatras ulit ako.

“Amoy lalaki ka Koy. Nakipag flirt ka ba sa bar?” aniya at nagtagis ang mga bagang. May naisip ako para ma turn off sya,para tumigil na sya,kasi ako ang nasasaktan pa din dahil sa pagpupumilit nya.

“Yeah. Actually galing ako sa motel.” sagot ko at nalaglag ang mga panga nya. Kinuha ko yung pagkakataong iyon para pumara ng taxi.

“Please Seven,tumigil ka na. Huwag mong sayangin ang limang taon kong pag mu-move on.” ani ko sa sarili ng nakasakay na ng taxi.

Maliwanag na din at madami ng tao at sasakyan,sobrang inaantok pa ako. Pero hindi naman mawala sa isip ko ang lahat ng nangyari.

Pagdating sa bahay ay nagulat pa ako sa nabungaran ko sa living room.

Si Admeen at Pepsi kausap si Papa!

Shit! Ano bang nangyayari?

Chapter three ; The Boys in my life!

WARNING : TRIPLE XXX

NOTE : I Know I know,maiinis kayo sa pagbabagong nangyari kay KOY,ikakagulat at ikakainis nyo ang pagiging biatch nya :x pero that’s reality,walang beki na iisang lalaki lang ang tinitikman diba? Huwag tayo mag malinis,besides walang masama dahil single naman si Koy. Now,sino gusto nyong makatuluyan ni Koy? Haha! :D

. . . . .

“Oh? San ka galing anak? C’mon I have a news for you.” ani Papa. Kahit kinakabahan ay lumapit ako at naupo sa couch na bakante. Ramdam ko yung titig ni Admeen. Bakit ganon sya? Para syang si Seven,wala syang pinagbago.

Nilingon ko si Pepsi,nakangiti ang ungas at kumindat pa ang ungas.

“San ka galing Koy?” ani Pepsi.

Pinandilatan ko nga sya ng mga mata,tapos ay bumaling ako kay Papa. “Anong meron?”

“Well,si Admeen ay kinuha ng company na pinagtatrabahuhan ko kung saan magtatrabaho ka naman bilang personal secretary ko.” ani Papa.

“What? Ang ganda ng posisyon ko sa trabaho sa toronto tas magiging assista–”

“Ito na ang kape nyo.” biglang sulpot ng aking magaling na Ina. Tumingin ito sa akin at ngumiti,inismiran ko lamang sya.

“Salamat mahal. Magpahinga ka na.” ani Papa dito na lalo kong ikina ismid.

Palapad papel! May maid naman para gumawa ng ganon,tss!

Umalis na ito at nagpatuloy si Papa. “Sa umpisa lang naman anak,hindi kita pwedeng iappoint agad sa mataas na posisyon,dahil 40% pa lang naman ang share ko dun at pag uusapan pa iyon ng mga board members.”

“Okay. Eh anong kinalaman ni Pepsi dito?” ang sabi ko na lang.

“Sya ang magiging draftsman ng kumpanya. Ive seen his works at magaganda ito,malaki ang maitutulong nya.” sagot ni Papa kaya nilingon ko si Pepsi na nginisihan ako. “And for Admeen,ang CEO na bahala sa kanya.”

“Yun lang ba? Pwede na ba ako magpahinga? Inaantok pa ako eh!”

“San ka ba galing anak?” ani Papa at humigop ng kape. Napatingin ako kay Admeen. Gosh! Bakit ganon pa din sya makatingin?

“Sa ano,sa uhm.. Ah basta! Antok na ako.” ani ko at tumayo na’t naglakad.

“Anyare sayo Koy? May pigsa ka ba sa pwet? Bakit ganyan ka maglakad?” ang biglang sabi ni Pepsi. Hindi ko sya pinansin at nanakbo na ako paakyat at agad pumasok sa kwarto ko at nahiga.

Ano bang nangyayari sa akin? Una dumating ang walang kwenta kong nanay. Pangalawa ang hindi pa ding sumusuko na si Seven,na alam kong anytime ay pwede akong bumigay kong hindi ko titibayan ang aking depensa. Pangatlo ay si Admeen at ang mga kakaiba nyang tingin na tumutupok sa akin. Pinakawalan ko na sila,at huwag naman sana nilang sayangin ang paghihirap ko,dahil alam ko sa sarili ko na kahit gaano ako magpigil ay bibigay ako,dahil sa kaibuturan ng puso ko,mahal ko pa din sila,at hanggang ngayon ay hindi ko alam kung sino ang mas matimbang.

Pang lima,nakipag sex ako sa taong hindi ko naman kilala na sa bar ko lamang nakilala. Ano bang nangyayari sa akin?

Naisip ko tuloy na baka pinaparusahan ako dahil nasaktan ko sina Seven at Admeen. At baka mali ang desisyon kong iwan na lamang silang dalawa.

Pumikit na lamang ako para matulog na. Akala ko pag uwi dito sa Pilipinas ay wala na akong magiging problema,at akala ko mahaharap ko na sina Admeen at Seven ng hindi kinakabahan. Pero wala eh,ganon pa din,parang hindi ako umalis.

Hindi ko na namalayan na nakatulog ako. At ng muli akong magising ay madilim na naman. Tumayo na ako at nakaramdam ng gutom,panigurado nasa opisina pa si Papa.

Pagbaba ko ay nagulat pa ako na nasa living room sina AB,Winona,Pepsi at Admeen.

“Oh my gad! Gising na sya!” ang maligalig na sabi ni Winona. “Hindi talaga kami pumasok sa trabaho para makainuman ka!” anito at lumapit.

“Shot till we drop!” ani pa ni AB. Kelan pa naging lasenggera si AB?

“Inom lang hindi paglalasing. Bukas na kami magsisimula sa trabaho.” ani Admeen at tiningnan ako.

“Okay lang yan tol,ako bahala kay Koykoy! Ako pa nga nagbibihis dyan paglasing na!” sabi ni Pepsi na ikinanganga ko,sa kanya tuloy natuon ang atensyon ng lahat. “Ganon ko sya kamahal!”

Oh my gad Pepsi! Shut up your mouth! Iba ang iisipin ng mga yan.

“Talaga? Si Admeen at Seven din eh,nakita na din nilang hubad si Koy.” nakangising sabi ni Winona at napa ubo naman si Admeen.

“Hello?! Nandito lang sa harapan nyo yung pinag uusapan nyo! Teka nasan ang magpinsan?” ang biglang pagsingit ko sa usapan. Nakikita ko ng magiging delikado ang inuman,baka kung anong masabi ni Winona tungkol sa nakaraan,at ganon din si Pepsi sa mga ginagawa namin sa Toronto.

“Si Eriol busy sa Club Ford,si Brylle nasa isang out of town meeting.” ang sagot ni AB.

“Ganon? O sige,maliligo muna ako.” ani ko at muling umakyat. Kakasara ko lang ng pinto ng muli itong bumukas at pumasok si Pepsi.

“Totoo ba yung narinig ko Koy? Na nakita ka ng hubad nung Admeen at Seven?” aniya at naupo sa kama ko. Ako naman ay kumuha ng towel.

“Probably,coz they were my ex-boyfriends.” ang sagot ko at naglakad na papunta sa cr at sumunod sya.

“Sila pala mga ex mo? So may karapatan na akong bakuran ka? Ang tagal kitang binakuran sa toronto at babakuran pa kita ngayon.” seryoso nyang sabi.

“Ex ko na lang sila. Wala na akong nararamdaman para sa kanila.” I lied. Isa pa tong si Pepsi na ayaw kong masaktan. And okay I will admit,were friends with benefit,but he never fuck me,kasi ayoko at nirerespeto nya iyon.

“Good. Kasi ako mahal kita,alam mo yan,nga lang ayaw mo ng commitment.” aniya at tinulak ako papasok sa cr.

“What are you doing?” gulat kong tanong at pumasok din sya at nilock ang pinto.

“Gagawin natin ang matagal na nating hindi ginagawa.” and then he kissed me. Am I a bitch? Siguro nga oo.

Binuksan nya na ang zipper nya at inilabas ang kanya,at ginawa ko na ang dapat kong gawin,sinamba ko ang pagkalalaki nya na una kong natikman 3 years ago nung kapwa kami lasing. No strings attached para sa akin,para syang si Seven kaya siguro hindi ko din sya mabitawan.

Matapos nun ay pinauna ko na syang lumabas. Ayokong makahalata ang kahit sino. Naligo ako na madaming iniisip,ngayon ay talagang mas hindi ko na deserving ang mahalin at magmahal,hindi ako karapat dapat,I changed a lot.

Ng matapos ay bumaba na ako,niyaya ko sila sa Leisure room uminom para makapag videoke din kami. Ewan at bakit hard ang napili nilang inumin.

Maingay,masaya at aaminin ko na sobrang nag e-enjoy ako dahil talagang namiss ko sila. At pagdating ng bandang alas dies ng gabi ay nagpaalam na sila,hinatid ko lamang sila sa labas,nagbilin pa si Pepsi na susunduin nya ako dito bukas ng umaga.

Papasok na sana ako sa main door ng may humablot sa akin. Si Admeen.

“Kamusta na bebe? Ngayon lang kita nasolo.” ang seryoso nyang sabi.

“Akala ko umuwi ka na?” ang kinakabahan kong tanong.

“Gusto kitang makausap at masolo. Nagsinungaling ako ng sabihin kong masaya ako na may boyfriend ka na,ang totoo ay hindi.”

“Admeen,akala ko ba tapos na tayo sa ganito? Pinakawalan na natin ang isa’t isa.” ang frustrated kong sabi. Bakit ba hindi nila makuha na hindi ako para sa kanila?

“Akala ko din bebe.” halos paos nyang sabi at sa isang iglap ay naglapat ang aming mga labi. Para akong bumalik sa nakaraan,parang ito ang unang halik na pinagsaluhan namin. Trinaydor na naman ako ng aking nararamdam at hindi ko na naman ito nalabanan. Nang lumalim ang halik ay bumitaw si Admeen,napayuko ako sa hiya.

“Im sorry.” ani ko. Shit,sana mabiyak ang lupa at lamunin na lamang ako.

“You dont have to be sorry,walang nagbago sayo bebe.” ani Admeen. “Gusto kong ituloy sana,pero…” ang pabitin nyang dagdag.

“Huh?”

“Lets go!” at hinila nya ako papunta sa kotse nya. Sa backseat kami pumasok. “Sobrang na miss kita at mahal na mahal pa din kita.” at muli nya akong hinalikan,nakaupo ako sa kanya paharap,naramdaman ko na ang buhay na bagay sa gitna nya.

Saglit akong umangat at binuksan nya ang zipper nya para ilabas ito,naghuhumindig at handa ng sumabak sya gyera,kaya ibinaba ko na ang short at panty ko,dahan dahan ko itong inupuan,napaungol kami pareho,wala akong sakit na naramdaman dahil siguro napasok na ako nung isang araw. At ng tuluyan itong bumaon sa kaloob looban ko ay napaungol ako sa sarap.

“Bebe.. Uhmmn oohhh aaahhh..” ungol ni Admeen ng magsimula akong magtaas baba.

“San ka galing anak?” ang salubong agad sa akin ng magaling kong inang si Cheska ng tuluyan ng makauwi si Admeen.

“Ano bang pakialam mo?” taas kilay kong sabi.

“Nag alala lang ako.”

“For pete’s sake,huwag kang OA. Matutulog na ako.” sabi ko at nilampasan sya. Nakakainit ng dugo,hindi ko alam kung bakit kailangan pa nyang magpanggap na nag aalala sya sa akin,eh natiis nga nya ako ng dalawampu’t tatlong taon.

Humiga na ako sa kama at inisip ang mga nangyari. Tatlong beses na sunod sunod akong nakipagsex sa tatlong magkaka ibang lalaki. What’s happening to me? Why am I doing this?

Marumi ako,at walang kahit sino ang pwedeng magmahal sa akin. Im a bitch,Im a whore,at hindi ko mapigilan ang tawag ng laman. Hindi naman ako babae na maaaring mabuntis. At ngayon mas kailangang tayugan ko ang aking dipensa.

Kinaumagahan ay maaga akong nagising,hindi pa sumisikat ang araw ay nakapag prepare na ako. At ng mag almusal ay hindi ko pa din pinapansin si Cheska kahit panay ang lingon nya sa akin. At ng dumating si Pepsi para sunduin ako ay sa amin na sumabay si Papa.

Pagkarating sa kumpanya ay madaming bumabati kay Papa,malamang sya ang CDO dito. Dinala nya kami sa sinasabi nyang department na under sa kanya.

“Every one,pay attention!” ani Papa at pumalakpak. Tumingin sa amin ang lahat. “This is Pepsi Arellano,our newest draftman.”

“Hi everyone!” at lumabas ang pamatay na dimples ni Pepsi,kinilig ang mga kababaihan.

“And this is my son,I mean my daughter Francisco Roy Magallanes Jr. He will be my personal assistant.”

“Hello! Just call me Koy.” ang nakangiti kong sabi. At biglang may dumating na lalaki na talagang ikinaluwa ng mga mata ko at ikinalaglag ng panga ko sa sahig.

“Sir Koy,pasensya at late.” anito kay Papa at napatingin sa akin. Halata din ang gulat sa mga mata nya ng makita ako.

“Koy and Pepsi,meet your HR,Arkin Dela Merced. Arkin this is Koy my son my assistant,and Pepsi our new draftsman.”

“Nice to meet you sir!” naglahad ng kamay si Pepsi tinanggap ito ni Arkin. Ngunit ako hindi,shocked pa din ako eh. Nagtatanong ang mga mata ni Papa kaya nakipag shake hands na din ako.

“Sir,pinapatawag na po kayo sa conference room.” sabi ng isang babae na sa tantya ko ay ang secretary ni Papa.

“Ganon ba?” sagot ni Papa. “Anak,Pepsi and Arkin,tara na sa conference room.”

Habang papunta kami dun ay hindi ako mapalagay. Kailangan kong makausap itong Arkin na ito na huwag ipagkalat ang nangyari sa amin,pero mukhang hindi na kailangan dahil mukhang hindi naman nya iyon inaalala.

Pagpasok sa conference room ay tiningnan agad kami ng mga board members. At agad napako ang tingin ko sa dalawang taong nasa magkabilang gilid ng CEO siguro nila. Sina Admeen at Seven.

“Mukhang exciting to.” ang bulong ni Pepsi.

Oh god! Great! Just great! Tadhana,napaka bait mo sa akin,pagsama samahin ba ang mga lalaki sa buhay ko? Just kill me now.

Chapter four: Seven’s mother!

Napasubsob ako sa aking lamesa. Parang bigla sumakit ang ulo ko. Magtatrabaho ba ako o iiwasan ko ang mga lalaking iyon?

“Pagkatapos mong i-file ang mga iyan,pakisunod ito at pakihatid sa office ng Dad mo. Thank you.” ang biglang sulpot ni Arkin sabay lapag ng mga papeles,mga naka folder naman sya.

“Okay.” ang sabi ko lang at umalis na ito. How dare this guy not to recognize me? Dapat nga pasalamat sya,dahil sa akin kalahati na lang ng utang nya sa mga pangit na yon ang babayaran nya. Walangya!

“Oh,youre zoning out Koy.” napaigtad ako dahil dun. Si Pepsi,nakangisi at nakasandal sa dingding ng cubicle ko.

“Nakakainis eh,hindi naman dapat ganito ang trabaho ko eh,at alam mo yan!” inis kong sabi,pero hindi lang naman talaga yun ang kinaiinisan ko eh.

“Well,kay Tito Koy ka magreklamo. By the way sabay na tayo sa lunch. Pupunta lang ako sa kabilang department,may pinapahatid eh.” ani Pepsi at biglang naglaho.

Imbis na sirain ko ang araw ko dahil sa inis ay inasikaso at inayos ko na ang mga papeles para maihatid sa private office ni Papa,at dun ako magwawala para sa aking karapatang pantao.

Dala ang mga na file ko kanina at yung binigay ni Arkin ay naglakad na ako papunta sa kwarto ni Papa. Syempre nginingitian ko ang bawat makasalubong ko. I must say na okay ang kumpanyang ito dahil halos lahat ay may itsura.

“Nandyan ba si Papa?” tanong ko sa secretary nya na busy sa kung ano mang pinapagawa sa kanya.

“I’ll intercom him,wait for a while sir.” anito pero hindi ko na yon inintindi,agad kong binuksan ang pinto at dumiretso kay Papa.

“Where’s your manner nak?”

“Oh! Sorry Pa! I forgot to knock.” at inilapag ko ang mga dala ko sa lamesa nya.

“Yung mga nasa ilalim yung pina file mo sa akin kanina Pa,at yang nasa ibabaw pinapabigay ng HR.” ang agad kong sabi. Isa-isa itong tiningnan ni Papa.

“Magaling. Oh itong mga na file mo na pakihatid kay Seven para maasikaso nya bago ipasa sa mga board of directors.”

“What? Pa! Pwedeng sa secretary mo na lang?” ang agad kong reklamo. “And may I add,pwede bang itaas mo ng konti ang posisyon ko?”

“Youre my personal assistant and that wont change until ang CEO o COO ang mag promote sayo. And regarding Seven,alam ko ang nangyari noon,that’s in the past,be professional.” sagot ni Papa na ikinanganga ko.

“Sino ba ang COO?” ang taas kilay kong tanong.

“Si Seven. So dapat magpakabait ka sa kanya.” nakangising sabi ni Papa.

Shit! He’s joking and its not funny.

“That’s a joke.” ang sabi ko na hindi pa din makapaniwala. Pero syempre at the back of my mind ay masaya ako kung totoong sya nga ang COO,it means nagsumikap talaga sya at ngayon ay kapit kamay na nya ang mga pangarap nya.

“No its not. Bilisan mo na anak,madami pa tayong trabaho.” sagot ni Papa. Kinuha ko na yung pina file nya sa akin at lumabas, tiningnan ako ng secretary nya pero dinedma ko lang.

“San ka pupunta?” tanong ni Pepsi ng madaanan ko sya sa cubicle nya.

“May ihahatid lang sa COO.” ang sagot ko at lumabas na ng department namin. Naglakad na ako sa hallway at tinungo ang elevator.

Saan ba ang opisina ni Seven?

Nang bumukas ang elevator ay agad akong pumasok,hindi ko pinansin yung lalaking nagtetext. Pero nung magsara na ang elevator ay saka ko ito nilingon.

“Admeen?” at lumingon ito sa akin,saka ngumiti.

“Hi bebe! Its so nice na magkasama tayo sa trabaho.” aniya. Kinalma ko ang sarili ko,bakit ba natetense pa din ako hanggang ngayon?

Ako hindi masaya. Parang nananadya ang tadhana na makasama ko kayo. Huwag lang talagang malaman nila ang amin ni Pepsi at yung tungkol din kay Arkin. God! Pwede pa naman siguro akong magbago diba?

“Ako din.” ang sagot ko.

“San mo dadalhin yan?” ang sabi nya sabay nguso sa bitbit ko.

“Kay Seven? San ba sya?” ang medyo awkward kong sagot.

“Good. Dun din ako sa department nya papunta.” aniya at namulsa. Napatingin ako kung anong floor na kami,25th floor na. “Binabalikan ka pa din ba nya?”

TING!

Saved by the Ting! Nauna na akong lumabas at sumunod sya. My hurt is thumping really fast. Bakit ganun pa din? Nakailang tanong na ako sa sarili ko. Parusa talaga siguro ito.

“Hindi ka sumagot. Pero tandaan mo ito,you can run,you can hide but you cannot escape my love.” sabi nya na talagang tumagos sa kaibuturan ng puso ko.

“Please Admeen,huwag na lang ako,nagkamali ako,isa akong malaking pagkakamali. Paulit ulit ko din yang sinasabi kay Seven. Sana nakikinig kayo. Hindi ako para sa inyo,may nagbago sa akin,hindi na ako ang dating Koy. Yung nangyari sa atin nung nakaraan,ganon ako,Im a whore kaya hindi ako nararapat sa pagmamahal nyo.” ang sabi ko ng humarap kay Admeen,hindi ko na din napigilan ang mga luha ko,halatang nagulat sya.

“Kahit anong sabihin mo,hindi magbabago ang desisyon ko.” aniya at lumapit,mabuti at walang tao dito sa hallway. “Sunduin kita mamayang lunch,at nga pala,yung dulong kwarto ng papasukin mong department,dun ang private office ni Seven.” aniya at naunang pumasok.

Kinalma ko ang sarili ko at pinahid ang mga luha.

Bakit ba hindi nila ako maintindihan? Why can’t they see? Hindi ako karapat dapat mahalin,makasalanan ako,madumi ako.

“Sir? Nandito po ang personal assistant ni Mister Magallanes., okay po.” pagkausap ng secretary ni Seven sa kanya over the phone. “Tuloy na daw po kayo.” ang pagbaling nito sa akin. Infairness,maganda sya at bata pa,bakit hindi na lang sa kanya ibaling ni Seven ang damdamin nya?

Pati si Admeen dapat humanap na sya,wala silang mapapala sa akin ni Seven,hindi ako mabubuntis at hindi ako magkaka anak. Kahit siguro sobrang sakit nun ay tatanggapin ko makita lang silang masaya.

Selfish kasi ako noon,dalawa ang minahal ko at hindi ko matimbang kung sino ang mas matimbang. Naniniwala kasi ako noon na hindi totoo na isa lang ang pwedeng mahalin,pwede kang magmahal ng dalawa,pero may mas matimbang,at sa kaso ko,hindi ako makapag desisyon,nagkakasakitan na kami kaya kahit masakit sa akin ay wala akong pinili,pinalaya ko silang dalawa dahil ayaw kong masaktan ang isa sa kanila kung may napili na ako,kaya ako nagpakalayo.

Pero ngayon,nagbago ako,nakikipag make out ako kay Pepsi,nagpagamit ako kay Arkin,kaya walang kahit sino ang pwedeng magmahal sa akin,pero bakit ang kulit ng dalawang iyon? Binabalewala nila ang limang taon kong pagsasakripisyo.

“Sir?” ang pagpukaw sa akin nung secretary,saka lang ako natauhan,agad kong binuksan ang pinto at pumasok,agad bumungad sa akin ang nakatayo at nakangiting si Seven.

Please dont do that Seven. Please.

“Pinapabigay ni Papa.” sabay abot ko sa kanya ng mga dala ko. Kinuha nya ito at inilapag sa mesa nya.

“Please have a seat Koy. May ibabalita ako at ikaw ang unang gusto kong maka alam.” ang nakangiti nyang sabi at iminwestra na maupo ako. Ako naman ay nacurious kaya naupo ako sa sofa.

“Ano yon?” ang tanong ko. Naupo sya sa harapan ko na nakangiti pa din. Napaisip tuloy ako kung ano bang rason at parang sobra nyang saya? May nangyari ba? Bakit wala akong alam?

“Remember nung graduation ko?” panimula nya. Damn! Paano ko makakalimutan yon,that’s the day na nabasag ang puso naming tatlo. “Diba sinabi ko sayo noon na wala akong magulang?” ang dagdag nya.

“Oo,but please huwag yung part na–” kumakalabog ang dibdib ko ng magsalita pero hindi nya ako pinatapos.

“Ang totoo nyan,may mga magulang ako,pero namatay ang Papa ko,at si Mama iniwan ako para magtrabaho sa ibang bansa,kaya nagalit ako sa kanya.” aniya at nawala ang ngiti. “Pero ngayon bumalik si Mama,kaya masaya ako,at may dinner date kami mamaya.” at muli syang ngumiti.

“Wow! Im happy for you!” ang masaya kong sabi. Totoong masaya ako,pero hindi ko maiwasang maging bitter. Bakit? Buti pa sya masaya sya na bumalik ang Mama nya,ako hindi.

“Thank you! Im really happy,kaya nga sinabi ko sa kanya na I will bring my special someone.” sa sinabi nyang iyon ay nawala ang ngiti ko. “Please come with me tonight.”

Sabi ko na nga ba eh! Huminga ako ng malalim bago sumagot. “Seven. Wala ng tayo,please tumigil ka na,sinasaktan mo lang ang sarili mo.”

“And I told you na hindi ako titigil. Kaya please? For old times sake? At saka may reunion din ang gang sa saturday,gusto kang makita nina Ien,Japs at Ben. Please?” ang pagmamaka awa nyang sabi.

I thought matigas na ang dibdib ko at magagawa kong makatanggi sa mga ganitong pagkakataon. At wala akong nagawa kundi ang pumayag,pakiramdam ko kasi hindi ko sya pwedeng biguin this time,napaka ganda ng ngiti nya.

“Okay. At dun sa reunion ng Gang. Nandun din ba si Admeen?” ang kabado kong sabi.

“Yeah,and Jecca too.” sagot nya.

At ayon na nga,mas lalong dumami ang aking isipin.

“Masamang mag zone out sa trabaho!”

“Shit ka Pepsi! Huwag kang nanggugulat!” inis kong sabi na ikinatawa nito.

“Lunch time na. Mamaya na yan. San mo gusto? Sa Pantry o kain na lang tayo sa labas?”

Lunch na pala? Ang bilis ng oras! Masyado kasi akong madaming iniisip.

“Hello bebe! Tara na at mag lunch!” ang biglang sulpot ni Admeen. Napa facepalm na lang ako.

“Nauna ako dude.” ani Pepsi na nakangisi. Hindi ko alam kung inis ba sya o ano.

“Sigurado kang nauna ka?” ani Admeen na ikinalaglag ng panga ko.

Magsasalita na sana ako pero biglang lumabas si Papa mula sa Private office nya,lumapit sya sa amin.

“I have a lunch with COO and HR. Anak,Admeen and Pepsi,join us,lets go.” ani Papa na mas ikinaluwa ng aking mga mata.

The heck? Tinotorture ba nila ako? Hindi ba sila nakakaramdam ng awa?

Pa,I love you,but I hate you today!

Kaya ang nangyari sa lunch hindi ako kumikibo,ni hindi ko sila tinitingnan. Mukhang okay lang naman dahil abala sila sa pinag uusapan nila bout dun sa isang napaka laking project na ka merge nila ang Fuentebella .

Nakahinga lang ako ng maluwag ng matapos na ang munti kong dilemma. Ni hindi ko din namalayan na gabi na pala kung hindi ko pa napansin na nag aayos na ang ibang employee para sa pag uwi.

“Kinausap ako ni Seven,may dinner date daw kayo with his Mom. Sige na anak,naghihintay na sya sa lobby.” ani Papa ng lumabas.

“Sige Pa. Thank you.”

Nang makarating sa lobby ay nandun na nga si Seven at may kausap na magandang babae. Medyo kumirot ang dibdib ko ng mapansing bagay sila. Nang mapalingon si Seven sa akin ay agad syang ngumiti at nagpaalam sa kausap nya.

“Lets go? Gusto kong mauna tayo kay Mama.” aniya ng makalapit sa akin. Tumango lang ako at tinungo na namin ang parking.

Naging tahimik kami sa byahe. Kinakabahan ako na hindi ko mawari ang dahilan.

Pagdating sa restaurant ay iginiya kami ng waiter sa table na pinareserve ni Seven. Naupo na kami at pumili sa Menu,wala pa akong mapili kaya humingi na lamang ako ng juice.

“Finally she’s here.” nakangiting sabi ni Seven,tumayo sya at may sinalubong,sinundan ko sya ng tingin. Ganon na lamang ang gulat ko sa sinasabi nyang Mama.

It was Cheska,my mother.

“No,this can’t be true.”

Chapter five: Too Much!

Oh no! This can’t be true! This is not happenning!

Nagsimula silang maglakad papunta sa akin. Nanginig na ako,hindi ako nanginig dahil sa kaba. Nanginig ako dahil sa galit,at sa katotohanang hindi talaga kami pwede ni Seven kahit anong mangyari. Para akong biglang nandiri sa aking sarili. Gusto kong masuka,gusto kong himatayin.

At ng ganap silang makalapit ay dun lang rumehistro sa mukha ni Cheska ang gulat.

“Koy,meet my mother,chesk–”

“Nanay mo ang nanay ko? Really? Thats amazing.” ang hindi ko mapigilang sabi at tumayo.

“Koy! Anak! Hindi ko alam! Patawar–” sabi ni Cheska ngunit hindi ko na sya pinatapos.

“Cut the crap Cheska! Tell me,nagpabuntis ka kay Papa kahit may anak ka na sa iba? Ang galing mo!” nangingilid na ang aking mga luha at hindi ko na mapigilan ang panginginig. Galit ako,sobrang galit!

“Teka?! Anong ibig nyong sabihin?” ang naguguluhang tanong ni Seven,pinagtitinginan na kami ng ibang costumers but I don’t really care. This is a shit! Why is this happening to me?

“Magpapaliwanag ako.” ang umiiyak na sabi ni Cheska. I hate her! “Koy anak,Seven anak,let me explain.”

“Im not gonna listen to you bitch!” ang umiiyak ko ng singhal dito. Matalim ang mga matang lumingon sa akin si Seven.

“You don’t talk to my mother like that Koy!” ang bulyaw sa akin ni Seven. Napapikit ako,masyado ng masakit at mabigat ang mga nangyayari.

“Im sorry. Pero huwag na huwag mo akong tatawaging anak. Dahil simula pa lang,wala na akong ina.” ang sabi ko at agad na naglakad ng mabilis palabas.

“Koy anak! Magpapaliwanag ako!”

Hinding hindi ako makikinig sayo. Hinding hindi kita hahayaang pumasok sa buhay ko.

Pag uwi ko ay nasa kwarto na nya si Papa kaya nagkulong ako sa aking kwarto. Umiyak lang ako ng umiyak. This is too much,sa umpisa pa lang ay mali na,magkapatid kami ni Seven,iisa ang dugo at laman.

Bakit hindi pa noon? Nandidiri ako sa sarili ko. Ilang beses akong nakipagtalik sa sarili kong kapatid,ang masaklap pa,minahal ko sya. Kung sana noon pa namin ito nalaman,malaki ang posibilidad na si Admeen ang pinili ko kahit pa masaktan si Seven,dahil iyon naman pala dapat ang ginawa ko. Ive made a wrong decision.

Parang pinipiga ang ulo at dibdib ko,pakiramdam ko sabay silang sasabog pag hindi ko na kinaya.

Ngayon ay wala na akong mukhang maihaharap sa lahat. Ano ang sasabihin nila kung malaman nilang magkapatid kami? Kokondenahin ako ng mga tao,madami akong matatanggap na masasakit na salita.

Napatigil ako sa pag iyak ng may sunod-sunod na katok sa pinto. Hindi ako kumilos,I want to pretend that Im sleeping,or just pretend that Im dead.

“Anak,Koy? Pwede ba tayong mag usap?” si Cheska iyon,kaya lalo akong hindi tumugon. She’s a bitch. I hate her! May anak na sya sa iba,nagpabuntis pa sya kay Papa,tapos ng maipanganak ako,bigla din syang nawala? Sana pwedeng pumili ng magiging Nanay.

“Ikai,hon what’s wrong? Baka tulog na si Koy.” boses iyon ni Papa. Naiyak na naman ako,bakit nya niloloko si Papa? Wala syang karapatan.

“I just want to talk to Koy.”

“Maybe tomorrow,look at your eyes,namamaga na kaka puyat. Lets go,we have a lot to do this night.” ang malambing na sabi ni Papa. Parang gusto ko silang pigilan sa kung ano mang gagawin nila,pero nanaig pa din sa akin ang pananahimik.

Sunod sunod na din ang pag ilaw ng phone ko. At ng tingnan ko ay 100 plus messages na. Wala akong panahon para basahin ang mga iyon,paniguradong 90% ng mga text ay galing kay Seven.

Kinaumagahan,madilim pa lang ay gumayak na ako. Nagsuot ako ng shades dahil namumula at namamaga ang aking mga mata. Bago ako matulog kagabi ay nakapag desisyon na ako. I will treat Seven as if hindi ko sya kilala. Hindi ko sya matatanggap bilang kapatid,hindi ko kaya,kasi mahal ko sya,masakit,sobrang sakit,pero alam ko na pag nagtagal ay malalampasan ko din ang mga pagsubok na ito.

Dapat na syang magmahal ng iba,ng hindi nya kapatid,at dapat ganon din ako. I will try to open my heart to other,or maybe pwede naming ituloy ang sa amin ni Admeen,but that’s a bad idea,I dont want to be selfish and I wont use him para lang may mapagtakpang kahungkagan sa aking puso.

Pagdating sa company building ay panay ang bati nila sa akin na maaga daw ako,ayoko namang maapektuhan ang mga nakapaligid sa akin kaya nginingitian ko sila.

Pagdating ko sa aking cubicle ay saka naman ako nakaramdam na naiihi. Inilapag ko lang ang gamit ko at lumabas ulit para tunguhin ang CR na nasa dulo pa ng hallway.

Pagpasok ko sa CR ay dumiretso na ako sa cubicle. Nadinig kong nagbukas sara ang pinto. May tao,kaya agad ko ng tinapos ang pag ihi,lumabas na ako sa cubicle at napansin ko ang lalaking nakatalikod,sa urinal umiihi. Lumapit na ako sa sink at nagsabon.

Natapos na yung lalaki at lumapit na din sa sink,dun ko lang sya nakilala,si Arkin. Kaya dali dali na akong nagbanlaw ng mga kamay pagkatapos magsabon.

“What a small world. Anak ka pala ng CDO namin. Magagalit kaya sya pag nalaman nyang may nangyari sa atin?” nakangisi nyang sabi habang nakatingin sa akin sa pamamagitan ng salamin.

What happened to him? Bigla ata syang naging presko at antipatiko? Huminga ako ng malalim bago sumagot habang pinupunasan ko ng tissue ang aking mga kamay.

“Magagalit si Papa ofcourse. Ikaw ba? Diba dapat nagpapasalamat ka sa akin kasi konti na lang utang mo?” ang mahinahon ko namang sagot at tiningnan din sya sa pamamagitan ng salamin,good thing at nagshades ako.

“And you really buy that? Marami akong pera at hindi ko kailangang mangutang. You were just a game,at kumagat ka,ang totoo nyan sila pa nagbayad sa akin dahil sa pustahan. Though,I really like you,pero yun lang yon.” nakangisi at mahaba nyang sabi na ikinanganga ko.

“You what?! Please,huwag mo ng dagdagan ang problema ko.” sabi ko at tumalikod,pero napatigil ako ng muli syang magsalita.

“Masarap pala kayong mga bakla magperform ano? Kaya pag gusto mo iyon maulit,kalabitin mo lang ako.”

Damn it! Nagpauto ako sa gunggong na iyon! Bakit ba binibigyan ako ng mga ganitong problema? Hindi ba pwedeng paisa-isa lang? Hindi iyong sunod-sunod.

Galit na galit ako ng bumalik sa cubicle ko. Hindi ko na alam kung dapat pa ba akong magtagal dito o aalis na lang ulit ako tulad ng dati para matakasan silang lahat.

Hanggang sa nagdatingan na sina Papa at Pepsi,hindi ko sila pinansin,parang mas gusto ko pa na magkaroon na lang ng sariling mundo.

“Tara na at mag lunch.” ang pagpukaw sa akin ni Pepsi,pero hindi ko pa din sya pinansin. “May problema ba?” pagkuway aniya.

“I don’t want to talk to anyone.” ang tulala kong sabi. Kita ko ang pagbuntong hininga at paghalukipkip ni Pepsi.

“Sir Koy,tawag po kayo ng CDO.” sabi ng secretary ni Papa. Tumayo na ako at naglakad papunta sa private office ni Papa,tulad dati ay hindi ako kumatok.

“You seemed to be not on yourself today anak. May problema ba?” ani Papa at tinitigan ako. Napaka gwapo ni Papa kahit may edad na,parang hindi sya nagka problema noon.

“Problema? Wala naman Pa.” sarcastic kong sagot at ngumisi. Nagsalubong ang mga kilay ni Papa. “Wala namang problema, bumalik lang naman ang nanay ko pagkatapos ng ilang taon,at ang masarap pa dun,anak nya ang taong minahal ko,nakatalik ko,idagdag pang napapaligiran ako ng mga taong nagpapadagdag sa mga isipin ko. Kaya wala namang problema.” ang dugtong ko,kumawala na ang mga luha ko pero hindi ko ito pinunasan.

Agad na napatayo si Papa at lumapit sa akin. “What do you mean?”

“Anak ng kinikilala mong asawa si Seven! Magkapatid kami ni Seven!” ang sagot ko at humagulhol. Niyakap agad ako ni Papa,biglang bumukas ang pinto at pumasok si Seven na kasunod sina Admeen at Pepsi.

“Koy lets talk.” ani Seven. Humiwalay si Papa sa pagkakayakap sa akin.

“Totoo ba?” ani Papa dito.

“Hay nako! Ang hirap pigilan nyang Seven at Admeen na yan,kawawa tuloy ang secretary. Do you guys even know the word privacy?” inis na sabi ni Pepsi,alam kong naramdaman nya na ayaw kong may kausap sa ngayon.

“Shut up! I need to know something.” sagot ni Admeen. Parang biglang gusto ko na lang maglahong parang bula,hindi ko inaasahan na mabubulgar ito agad.

“That’s okay Pepsi. Gusto kong magkalinawan ang lahat.” mahinahong sabi ni Papa at bumaling kay Seven. “Is that true? Magkapatid kayo ni Koy? At ang asawa ko ang nanay mo?” dagdag ni Papa. Natahimik ang lahat,nalaglag ang mga panga nina Admeen at Pepsi.

Huminga ng malalim si Seven. Alam ko ang isasagot nya pero iba pa din itong kukumpirmahin nya sa harapan ng ibang tao.

“Yes tito,nanay ko si Cheska,ang asawa nyo.” ang pagsagot ni Seven.

“Shit!” ani Pepsi.

“Fuck!” ani naman ni Admeen,tumulo na naman ng sunod sunod ang luha ko.

“Get out!! Everyone get out!” bulyaw ni Papa na ikinagulat naming lahat.

This is really too much.

Chapter six: Awkward!

Pagkatapos ng paghaharap na iyon ay maaga kaming umuwi ni Papa. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isipan nya,pero siguradong pinag uusapan na kami sa kompanya.

“Tawagan mo si Seven,tell him na pumunta dito sa bahay. Kailangan natin itong pag usapan.” ani Papa pagkababa namin sa kotse.

“I dont think that’s necessary Pa. Pabayaan na lang natin yan. Ayaw kong mag away kayo ng asawa mo dahil dito. Oo at galit ako sa kanya,pero ayoko ng gulo.” ang sabi ko naman,nilingon ako ni Papa at tinitigan.

“Anong iniisip mo Koy? Anong gusto mong mangyari?” ani Papa at namulsa. I can’t afford to hurt him,ayokong mag away sila ni Cheska dahil sa amin ni Seven.

“Lilipat na lang po ako sa company ng mga Montenegro at babalik muna ako kina ninong Kurt.” ang diretso kong sagot. I think,that’s the only way para makakilos at makahinga ako ng maluwag,ang dumistansya pero hindi ang mawala.

“Ganon ba? Edi kami na lang ng Mama mo ang mag uusap? Still,papupuntahin ko pa din si Seven. Ano,dito ka uuwi ngayon o sa mga ninong mo?”

“Kina Ninong na lang po. I’ll call Eriol.” ani ko at tinawagan si Eriol. Nang dumating ito ay saka lang pumasok sa loob ng bahay si Papa pagkatapos akong halikan at magbilin kay Eriol.

“Kinakapatid,anong nangyari? Bakit lilipat ka ulit sa bahay?” ang pag usisa ni Eriol habang nagmamaneho. “Hindi ako pupunta ngayon sa Club Ford,you need to tell me what happened.” ang dagdag pa niya.

Huminga ako ng malalim,parang wala na akong luhang iiiyak pa,parang napagod na ang mga mata ko. Mahirap pala tanggapin,na ang taong minahal at pinag alayan mo ng lahat ay kapatid mo pala. At ang mas masakit pa dun,wala kaming alam ni Papa,ako din ang nasasaktan na naiputan si Papa sa ulo ng asawa nya,asawa nya na ina ko.

“kapatid ko si Seven.” ang simple kong sagot at tumingin sa labas. Pakiramdam ko sobrang makasalanan ako kaya binibigyan ako ng Diyos ng mga ganitong problema.

“The fuck? How did that happen? Anong sabi ni Tito Koy?” gulat na sabi ni Eriol at saglit na itinigil ang kotse.

“He’s mad. Pero kakausapin daw nya si Cheska.” pauna kong sagot. Muling umandar ang sasakyan. “Anak nya na si Seven bago pa nya makilala si Papa. Niloko nya si Papa at ako ang resulta.” dagdag ko pa. Hindi na kumibo si Eriol pero pagkalipas ng ilang minuto ay muli syang nagsalita.

“Sinong mga nakaka alam? Anong reaksyon ni Seven?”

Nilingon ko saglit si Eriol na tutok pa din sa pagmamaneho. I can tell him everything,para ko na syang kapatid.

“Si Admeen,si Pepsi. And probably ang buong kumpanya.” ani ko. “At kung anong reaksyon ni Seven? I don’t know,ibig lang talaga sabihin ay hindi kami pwede. That’s why magpapalipat ako sa company ng Papa mo.” sabi ko pa.

“Ang gulo. Ibig sabihin,mas matimbang ang pagmamahal mo kay Seven? Eh pano yan,mukhang naghihintay pa din si Admeen bebe?” nakangisi nyang sabi kaya hinampas ko sya.

“Siguro nga mas mahal ko talaga si Seven at nabulag lang ako sa idea na pwedeng dalawa silang mahal ko. Pero ngayon? Kahit pwede na kami ni Admeen ay ayoko,Eriol.” ang sabi ko naman. Tutal nag confess na ako,lulubusin ko na,alam ko namang maiintindihan nya ako.

“What do you mean?” ani Eriol.

“Madumi akong bakla,si Pepsi? May nangyayari sa amin. Si Arkin na kasama namin sa kumpanya,nag one night stand kami. Kaya hindi ako deserving ng kahit na sino,wala akong pinagkaiba sa mga bayaran. Ganon na ako ngayon Eriol.”

“Hindi naman porket madami kang naka sex ay wala ng dapat magmahal sayo. Kung tunay ka nilang mahal tatanggapin nila iyon ng walang panunumbat. Let say hindi na talaga kayo pwede ni Seven,paano si Admeen? Paano yung ibang nagmamahal sayo? Ganyan talaga ang buhay at nasa atin ito kung paano natin haharapin at iha-handle. Kung talagang ayaw mo,tapatin mo sila.” mahaba nyang sabi. Humanga ako kay Eriol dahil doon,parang biglang naisip ko si Ninong Eiko,ganito din ang pinagdaanan nya dati.

Hindi na lang ako sumagot na tinapat ko na noon sina Seven at Admeen,sadyang mapilit lang sila. At ngayon nga dahil sa sikretong nabulgar,si Admeen na lang ang kailangan kong makausap.

Pagdating kina Eriol ay kumain lang kami,tinext nya ang tropa at agad naman nagsipuntahan,kahit na tumatawa at nakikisaya ako,hindi pa din iyon lubos. Gusto kong tuluyang sumaya pag natapos na ang mga problema.

Nang mapagod ang lahat ay nagyaya na silang umuwi. Ako naman ay dumiretso sa dati kong kwarto dito kina Eriol.

Pagkahiga ko ay napaisip ako bigla. Ano kayang napag usapan nina Papa,Cheska at Seven? Ugh! Ayoko ng mag isip pa!

Pinilit kong makatulog,at sa awa ng mga babaylan ay nakatulog naman ako. Nagising ako sa walang tigil na pag iingay ng cellphone ko. I looked at the time, quarter to five,and guess who’s calling? Si Pepsi.

Kaya kahit nakahiga ako ay sinagot ko ito.

“Hell–”

“Nasan ka ngayon?” ang hindi nya pagtapos sa sasabihin ko. I rolled my eyes,sanay na sanay na ako kay Pepsi.

“Dito sa bahay ng kinakapatid ko. Ikaw? Bakit gising ka pa?” ani ko at tumagilid ng higa.

“Nag bar lang ako kanina. And guess what. Arkin’s also there,ang daming babae.” aniya.

“Im not interested. Hindi ko na sya katrabaho,I’ll be sending my resignation letter later.” ani ko naman at pumikit.

“Huh? Bakit tinatakbuhan mo ang problema Koy? Eh ano kung kapatid mo si Seven? Mas mabuti nga yung lagi mo syang nakikita para masanay ka. At ano din kung nanliligaw ulit si Admeen? Ikaw lang ang makaka ayos ng problema mo,nandito lang ako para sumuporta.” ang litanya nya na ikinanganga ko. Si Pepsi ba talaga ito?

“Very well said Mister Arellano. I’ll think about that. But for the mean time I’ll go back to sleep. Bye.” sagot ko at pinutol na ang tawag.

Tama sya,ako lang ang makakatapos sa problema ko. Pero hindi ko alam kung paano haharapin at sisimulan. Imbis na mag isip ay natulog na lang ulit ako. Kailangan kong magpahinga,to refreshen my mind.

Nang magising ako ay bandang alas otso na,dali dali akong naghanda at naligo. At ng makahanap ng taxi ay gumawa na ako ng resignation letter sa Tab ko,ipapa print ko na lang. Nang marating ko ang kumpanya ay tinungo ko yung kung saan may nagpiprint,at ng maprint ay sumakay na ako ng elevator.

“I heard the news. Hindi ka lang pala basta pumapatol sa lalaki. Pinapatulan mo din ang kapatid mo. I was really shocked,ni hindi ko nahalata na may nakaraan kayo ni Seven.” napalingon ako sa nagsalita. It was Arkin.

“Pakialam mo ba? Isipin mo na ang gusto mong isipin,I won’t give a damn.” inis kong sagot at inirapan sya.

“Masyado kang matapang. Mas gusto ko yung Koy na umuungol sa sobrang sarap habang binabayo ko ang butas nya.” ang bulong nya sa akin. Agad akong namula at hindi alam ang isasagot. “You know what Koy? I like you,ikaw lang ang third sex na nakakuha ng atensyon ko. Maybe we can start a new one of these days.”

Bumukas ang elevator at lumabas sya. Naiwan akong nakanganga. Gusto nya ako? Ugh! Bakit sila ganyan? Ang dami daming babae sa buong mundo! Huwag naman sana nila akong pagtripan,kasi hindi na ako natutuwa sa nangyayari sa buhay ko,pakiramdam ko ay limang krus ang pasan pasan ko.

Nang nasa floor na ako ng sadya ko ay nagtuloy tuloy na ako. Papasok na sana ako sa department nina Papa ng makasalubong ko si Seven,may inaakbayan syang babae. Nilampasan nila ako. Naiinis ako sa sarili ko. Bakit ako nakakaramdam ng ganito? Bakit masakit? Bakit parang pinipiga ang puso ko? Tinatraydor ako ng aking damdamin.

Huminga ako ng malalim at tumuloy na. Kakaiba ang tingin sa akin ng lahat. Ganito din ba ang tingin nila kay Seven kanina?

“Koy! Itutuloy mo talaga?” ang biglang sulpot ni Pepsi. Bakit ko ba nakalimutang dito din sya nagtatrabaho?

“Yes,its the only way.” ani ko at binilisan ang lakad. Hindi ko na matagalan ang tinging ibinibigay nila sa akin,para bang ako ang may kasalanan ng lahat.

Tulad ng dati ay hindi na ako kumatok. Diretso akong pumasok at inilapag sa table ni Papa ang resignation letter ko.

“Nakausap ko na sina Ian,pwede ka sa kumpanya nila,kaka resign lang ng HR nila dahil matanda na masyado.” ani Papa sa akin. Saglit na binasa ang resignation ko at muling bumaling sa akin. “Nakapag usap na kami ng Mama mo at ni Seven kagabi. Nagkalinawan na at–”

“Sa ngayon Pa,ayoko na yang pag usapan. Gusto ko ng matahimik,yung parang walang nangyari.” ang malungkot kong sabi.

“Ganon ba? Pero I want you to know na nangako si Seven na titigilan ka na nya,and I think mas maganda yon. If you want to move on,date other guys, Pepsi,Admeen or Arkin,nakikita ko ang mga tingin nila sayo.”

Napangiti ako sa sinabi ni Papa. That’s impossible,hindi na ako magmamahal ulit. “Its simply because maganda ako.” ang biro ko na lang na ikinatawa ni Papa.

“On the other hand. Wala ka bang balak kausapin ang Mama mo?” biglang seryosong sabi ni Papa. Umiling ako.

“Im not ready pa,Pa.” ang sagot ko na lamang.

Palabas na ako ng humabol si Pepsi,lunch break na daw at gusto nyang sabay kami.

“Mag Jollibee na lang tayo.” aniya ng palabas na kami ng building.

“Basta sagot mo.” ani ko. “Nakita mo ba si Admeen? I need to talk to him para matapos na ang lahat.”

“Hindi ata pumasok,I don’t know Im not sure,hindi ako interesado sa kanya.” ani Pepsi na ikinangisi ko na lang. Kahit wala kaming relasyon ay seloso talaga sya at mahilig mang bakod.

Pagbaba namin sa kotse ay sakto bumukas din ang pinto ng kotseng katabi namin at lumabas yung babaeng kasama ni Seven kanina,tas si Seven naman ang lumabas. Nakatingin ako sa kanila pero parang hindi ako nakita ni Seven,ng magsalikop ang mga kamay nila ay kumirot ang puso ko at gusto kong maiyak.

You shouldn’t feel this Koy! Its wrong! Kapatid mo sya,iisa ang dugo ninyo!

“Be strong. Huwag kang magpapa apekto.” ang bulong ni Pepsi sa akin. Then again,tama sya,dapat macontrol ko ang emosyon ko. I should forget him,mali kami noon at mananatiling mali kung mamahalin ko pa din sya. Hindi pwede itong nararamdaman ko.

“Tama ka. Nagawa ko silang huwag maisip sa loob ng limang taon,at mas magagawa ko pa ito ngayon.” sabi ko at naglakad na papasok.

“Humanap ka na ng pwesto,ako na ang o-order.” ani Pepsi at ganon nga ang ginawa ko.

“Hi! Pwedeng maki share? Wala ng bakante eh?” sabi ng boses na ikinalingon ko mula sa pagtingin sa labas.

It was her,yung magandang babaeng kasama ni Seven.

Halos magkasabay na dumating sina Pepsi at Seven dala ang mga kanya kanya naming order. Para akong nabulunan.

Awkward.

Chapter seven: The Gang Reunion! Si Seven at Admeen.

Napatingin ako kay Pepsi. Pinandilatan nya ako ng mga mata saka ako tumingin sa paligid. Wala na ngang bakanteng mesa.

“S-sure. Pang apatan naman ito.” ang sagot ko. Naupo si Pepsi sa tabi ko at inilapag ang mga pagkain.

“Wow! Thank you girl!” ani ng babae. “upo na tayo.” baling nito kay Seven. Tahimik na naupo si Seven. Nasa harapan namin sila. Napaka awkward talaga ng sitwasyon. “By the way nakita ka namin sa opisina,sabi ni Seven kapatid ka daw nya,pareho kayong cute. By the way Im Cheena.” at naglahad ito ng kamay.

Napalunok ako,ramdam ko yung bigat ng tingin ni Seven sakin at nagiging uneasy lalo ang pakiramdam ko. “Uhm,yeah magkapatid kami.” parang kumirot bigla ang puso ko. “Im Koy,and this is Pepsi my friend.”

“Nice to meet you Miss Cheena.” ani Pepsi pero nilantakan na yung pagkain. Hindi na kumibo si Cheena,si Seven ay tahimik na kumain.

Ako naman ay hindi ko alam kung kakain ba o hindi? Nawalan na ako ng gana. Pero sabi nga diba huwag magpa apekto,everything is in the past.

“Try this chicken Koy! Its spicy! Puro ganyang matamis ang kinakain mo!” ani Pepsi at inilapit sa bibig ko yung pitso ng manok. Spageti kasi ang order ko eh.

“Ayoko!” ang angal ko naman.

“Sige na!” pamimilit ni Pepsi,pinanlakihan na naman ako ng mga mata kaya wala na akong nagawa kundi kainin ito.

“Wow! Ang sweet! Ganyan din sa mga foreign countries eh.” pagsingit ni Cheena na mukhang kinikilig nga. Bigla kong naalala nung nasa rooftop kami ni Seven dati,pinipilit din nya akong kumain.

“Yeah! Normal na sa amin ito ni Koy,but dont think too much. Were just friend.” ani Pepsi kay Cheena. Bumuntong hininga si Seven at itinuon ang sarili sa pagkain.

Natapos ang lunch na yon at parang dun lang ako nakahinga ng maluwag. Nagpaalam na ako kay Pepsi dahil pupunta pa ako sa company ng mga Montenegro.

Pagdating doon ay sinabi ko ang pakay ko. Kaya naman dinala ako sa office ng CEO,ang panganay na anak ng Lolo nina Ninong Kurt.

“Si Kurt ang nagsabi sa akin na kailangan mo daw ng trabaho. At dahil malapit ang ama mo sa pamangkin kong sina Kurt at Ian ay tinatanggap na kita. Tamang tama,kaka resign lang ng HR namin.” anito. Hindi ako makapaniwalang may trabaho na agad ako,ni hindi man lang tiningnan ang credentials ko,ni hindi man lang nanghingi ng requirements. Napaka bait talaga ng mga Montenegro.

Umuwi ako ng masaya at binalita ito kay Eriol. Ang sabi pa magpainom daw ako,kaya sabi ko naman papuntahin nya ang tropa. Kaya bago magdilim ay nandito na sila lahat.

“Congrats!” ang isa-isa nilang bati sa akin. Pero nagtaka ako dahil hindi kasama si Admeen.

“Nasan si Admeen?” taka kong tanong ng hinahanda namin ni Eriol ang mga pulutan.

“Ewan. Tinext ko yung gagong yon eh.” ang sabi naman ni Brylle habang binubuksan ang bote ng RH.

“That guy is getting weird. Hindi na sumasagot sa mga text at tawag,parang nagtatago.” ani Winona.

“Baka naman kasi hindi pa nya tanggap na ayaw na ni Koy?” sabi naman ni AB at tumulong sa amin ni Eriol.

“No,hindi ganon yon. Kahit hindi nya tanggap magpapakita pa din yon. Kinukulit pa nga ako nun nung nakaraan. Pero hindi daw sya pumapasok sabi ni Pepsi.” ang nagtataka ko namang sabi. Kilala ko si Admeen,mapilit at makulit yon.

“Baka may project na out of town.” ani Brylle. Siguro nga ganon. At ng magsimula na kaming mag inuman ay tinext ko si Pepsi pero nasa trabaho pa daw sya.

Naging maganda naman ang takbo ng usapan. Hindi namin pinag uusapan si Seven o ang aking ina. Ayaw ko ng mga dagdag pang isipin.

Maaga din naman kaming natapos dahil bukas na ang simula ko sa mga Montenegro.

Pagdating sa opisina at pormal akong ipakilala ay natuwa ako na makita lahat ng mga Montenegro,napaka warm ng welcome nila,ganon din ang mga empleyado nila.

Lunch break at tinext ko si Pepsi kung pumasok na ba si Admeen,pero hindi pa din daw. Hanggang sa lumipas na ang isang linggo na hindi pa din daw ito pumapasok,lagi ko kasing tinatanong si Pepsi,sa tawag man o kung magkasama kami.

“Huwag kang masyadong mag alala dyan. Ayos lang siguro yong si Admeen.” ani Pepsi ng ihatid na ako.

“Ang weird kase eh. Pero kung pwede mong gawin,subukan mong tanungin si Papa,o di kaya ay si Seven?” ang sabi ko naman.

“Aryt! Akong bahala.” aniya. Humalik lang sa pisngi ko at umalis na.

Matutulog na sana ako ng makatanggap ako ng text,number lang.

“Bukas na ang reunion ng Gang. Sa may bahay ko tayo. Be there.”

Paniguradong si Seven ito. Ganito ba dapat ang tratuhan ng magkapatid? Paano ko sya papakiharapan bukas? Alam na kaya ng Gang?

Kinabukasan,inabala ko muna ang sarili ko sa paglilinis ng kwarto,gawain ko na ito dati,nakakahiya naman kina Ninong Kurt at Ninong Eiko kung pati ang kwarto ko ay ang katulong nila ang maglilinis.

Kaya ng mag gabi na ay naligo na ako at naghanda. Hindi ko alam kung bakit ang bilis ng tibok ng puso ko,kinakabahan ba ako o excited? I don’t know. Siguro sobrang anticipation lang ito kung ano ba ang mangyayari sa reunion.

Nang marating ko ang bahay nina Seven ay natigilan ako. What if nandito si Cheska? Anong gagawin ko? Hindi ko pa din alam hanggang ngayon kung anong pinag usapan nila ni Papa at kung anong napagkasunduan nila.

“Bahala na. Tulad na lang dati.” ani ko at pumasok na. Bukas ang main door kaya tumuloy ako sa loob.

“Koy!” ang agad na sigaw ni Ien. Lumapit sa akin ang gang at kinamusta ako. Sa totoo lang,sa mga itsura nila ngayon,hindi mo iisipin na mga gangster sila dati.

“Nasan si gwapong Admeen?” ang tanong ni Ben.

“Tara makijoin ka na sa amin.” ang pag aya naman ni Japs. Naupo kami sa mahabang sofa. Simple lang pala ang reunion na ito. Sakto lang dahil konti lang naman kami. Nilibot ko ang aking paningin,malaki,maganda at maayos ang bahay,ang interior design,isa ito sa mga pangarap ni Seven na natupad. Hinanap sya ng mga mata ko dahil hindi ko sya makita.

Maingay na yung ibang members ng gang kaya naglakas loob akong magtanong. “Nasan si Seven?”

“Nasa kwarto pa nya siguro. Kasama si Jecca. Bigla kasing sumakit ang dibdib kanina.” sagot ni Ien.

“Jecca?” ani ko.

“Yup! At magugulat ka sa kanya.” sabi ni Japs sabay tawa.

Nakikipag flirt pa din sya kay Jecca? Eh may Cheena na sya? Bumalik ba sya sa pagiging walang pakealam sa nararamdaman ng ibang tao?

But why do I care? Its his life,and Im just his half brother. Gawin nya ang gusto nya.

“Uy! Ano na? Nasan si Admeen?” ani Ben.

“Huh? I don’t know. Ang tagal na din nyang hindi nagpaparamdam eh.” ang sagot ko naman. Nasan ka na ba Admeen?

“Im sorry at na late.” ani Admeen na nasa pinto. “Nandito ka na pala bebe.” aniya ng makita ako,ngumiti sya at naglakad na palapit,naupo sya sa tabi ko. Kinausap sya ng gang,ako naman ay tinititigan ko sya.

There’s something wrong about him. Kahit tumatawa at ngumingiti sya sa sinasabi nina Ien ay parang malungkot pa din ang kanyang mga mata. At parang namumutla sya.

“May problema ba? May sakit ka ba?” hindi ko mapigilang tanong.

“Nagkasakit nga ako,but Im okay now bebe.” aniya at umakbay sa akin. Ipinagkibit balikat ko na lamang dahil mukhang okay naman na talaga sya,ang importante he’s here.

“Admeen!” boses ni Seven,pababa sa hagdan kasama si Jecca.

“Oh! Wala tayo sa trabaho. Magpapaliwanag ako bukas sa opisina kung bakit ako absent.” naka ngising sagot ni Admeen at nagtawanan ang lahat. Kailan pa sila naging close?

“Hey Koy! How are you!” biglang lapit ni Jecca at nagbeso. Nagulat ako,she’s different,parang ang saya nya.

“Im okay. And you?” ani ko,habang si Seven ay nakipag usap na sa gang at kay Admeen.

“Im doing good. Happily married,at masaya sa pagiging ina. Naka move on na ako dyan kay Seven no?!” anito at humagikgik kaya napangiti na din ako.

“Wow! Its nice to know that. Halata ngang masaya ka.” ang sabi ko naman at ininom yung alak na nasa harap ko.

“Mas magiging masaya ako kung mapapatawad mo ako. Uhm patawarin mo ako sa mga nagawa ko noon. Isang dakilang baliw talaga ako dati.” aniya at hinawakan ang mga kamay ko. Nginitian ko sya.

“Its okay. Matagal na yon,hindi ka dapat patawarin dahil pareho lang tayong nagkamali noon. Hindi ako nagtatanim ng sama ng loob sa mga tao.” ani ko. Ngumiti si Jecca.

“Yeah,lahat na tayo ay maaayos ang buhay. Lalo na ngayon na, second degree cousins pala sina Admeen at Seven.” ani Jecca na ikinalaglag ng panga ko. Ano daw?

“Yup bebe! Magpinsan pala si Mama at ang Papa ni tol Seven kaya 2nd degree kami. Hindi kami nagkikita ni Seven dahil nagkaroon ng gap ang pamilya dahil nga sa alam mo na.” ani Admeen na nakikinig pala. Napatingin ako kay Seven na tumango sa akin bilang kumpirmasyon.

Gusto ko magsalita,ngunit pag ibubuka ko ang bibig ko ay isasara ko ulit. Ano itong nangyayari? Bakit parang ngayon lang naglalabasan yung mga ganon?

“Ay! Hindi mo pala alam.” ani Jecca pero tulala pa din ako. Nawala lang pagkatulala ko ng tumunog ang phone nya.

“Excuse me. Tumatawag si Cheena.” ani Seven,tumayo at lumabas. Sinundan ko sya ng tingin. Bakit nasasaktan pa din ako? Damn! Kapatid ko sya, at dapat mawala na itong nararamdaman ko.

“Admeen?!” sigaw nina Jecca dahil tatayo sana si Admeen pero napaupo ulit. Namumutla na sya lalo. At hindi ko na maintindihan kung anong iisipin ko.

“May tama na agad ako? Haha! Bebe alalayan mo ako papuntang Cr.” natatawang sabi ni Admeen,ganun nga ang ginawa ko. “Ang tahimik mo. Huwag kang masyadong maparanoid. Kalimutan na natin ang nakaraan,kapatid mo si Seven,magpinsan kami,pareho ka naming mahal,pareho kang naging amin. Pero ang lahat ng iyon ay lumipas na. Alam kung nag iisip ka. Ayokong nag iisip ka ng kung anu-ano.” aniya ng nasa tapat na kami ng Cr.

“Pero–”

“Walang pero pero. Napag usapan na namin yan ni Seven. Wala kang kasalanan. Pare pareho tayong biktima ng sitwasyon at pagkakataon.” aniya at tinitigan ako.

“Patawarin nyo sana ako. Napaka sama kong tao,magpinsan pala ang pareho kong minahal,pareho akong nagpagamit,at ang pinaka masama,kapatid ko ang pinsan mo.” ani ko na naiiyak na. Yung puso ko hindi ko alam kung tumitibok pa ba o hindi na.

“Sshhh. Its all in the past now. Talagang suko na ako,mas liligaya ka sa iba. Buksan mo lang ang puso mo sa iba,alam kong nasasaktan ka pa din dahil nasasaktan mo ako,pero kaya ko ito bebe,para sayo,at saka mas gusto kong maging bebe ka habang buhay dun tayo tatagal,gusto ko yun ang tumatak sayo.” aniya at niyakap ako. Nagtaka ako sa inakto niya.

“Anong ibig mong sabihin?” ani ko ng maghiwalay kami sa yakapan.

“Someday you will know. At si Seven nag mumove on na,dapat ikaw din,pero–” hindi na nya natuloy ang sasabihin nya,bigla syang pumasok sa loob ng Cr at naiwan akong nagtataka at naguguluhan.

Kailan matatapos ang lahat ng ito? Kailan ako magiging totoong masaya?

Chapter eight : Unexpected news!

“Admeen?! Admeen are you okay?” ang agad kong tanong ng madinig ko syang nagsusuka.

“Im okay bebe. Sumusuka lang ako. Hindi na talaga ako sanay uminom.” sagot nya at nadinig ko na ang pag flush ng toilet bowl,pag bukas ng pinto ay nakangiti pa sya.

“Hindi ka naman nagsusuka dati ah?” ani ko sa kanya.

“Madaming pagbabago sa mundo bebe. Tara na.” aniya at inakbayan na ako pabalik sa gang. Paranoid lang siguro talaga ako. Ngayong nakapag usap na kami ni Admeen at tuluyan na nya akong pinalaya,dapat ko na din sigurong palayain ang nararamdaman ko para kay Seven at tanggapin ang katotohanang magkapatid kami,para maging maayos na ang lahat.

Pagbalik namin ay nandun na si Cheena,agad itong lumapit sa akin at nagbeso. Ngumiti ako pero hindi totoo,naiinggit kasi ako sa kanya dahil pwede sila ni Seven.

I should stop thinking about that! Kailangan ko ng magpalaya at mag move on. Naka move on na si Seven kaya dapat ako rin. Iyon ang tamang gawin.

Patuloy pa din ang kwentuhan at inuman. Kitang kita ng mga mata ko kung paano maglambingan sina Seven at Cheena. Kinakausap ako ni Jecca pero hindi ko na naiintindihan. How I wish na nandito si Pepsi para pagaanin ang loob ko.

“Hindi ka naman nakikinig eh!” ang biglang tapik sa akin ni Jecca.

“Im sorry. May iniisip lang.” sagot ko. Ramdam ko ang mga tingin nina Admeen at Seven. Tumayo na ako. “Labas muna ako guys,tatawagan ko lang si Eriol.” at naglakad na ako palabas.

Tumayo lang ako sa gilid ng kotse ni Admeen,iniisip ang lahat ng nangyari. Ngayong nagkaintindihan na kami ni Admeen,gusto ko na din maayos ang iba pang bagay.

“Naistorbo ba kita?” agad akong napalingon sa nagsalita. Si Seven,nakatayo sa kanan ko at nakasuksok ang mga kamay sa kanyang mga bulsa.

“Hindi naman.” ani ko at bumunot ng malalim na paghinga. Kailangan kong kalmahin ang sarili ko dahil naghuhurumentado ang puso ko. And this is not right. “I was just thinking na kausapin ka din talaga.”

“Same here Koy.” at tumingala sya. Tumingala din ako,kita ko kung gaano kaliwanag ang buwan,ang mga nagkalat na bituin,at napaka tahimik ng paligid. “Marami ng nagbago sa loob ng limang taon,madami ding sekretong nabunyag.” ang dagdag nya at tiningnan ako. Pinilit kong huwag manginig. Iba pa din ang paraan ng pagtingin nya sa akin. Nakaka yanig. Nakaka lasing.

“Tama ka.” at nag iwas ako ng tingin. “Lahat ng nangyari noon ay mga pagkakamali,hindi ako nagsisisi sa naging desisyon ko.” ani ko,nanginig na ang boses ko.

“Pero para sa akin,hindi mali na minahal kita. Ang naging mali lang ay ang sitwasyon.” aniya at suminghap.

“Mali iyon. Maling mali.”

“Kailan pa naging mali ang pagmamahalan?” aniya na ikinagulat ko. Why is he saying this?

“Mali,dahil magkapatid tayo. Pinapalaya na kita noon pa. Palayain mo na din ako Seven para maging maayos na ang lahat.” ang frustrated kong sabi,pinunasan ko agad ang aking mga luha.

“I can’t do that. Sobrang mahal na mahal na kita. At hindi ko na maiaahon ang sarili ko sa pagkakahulog sayo. Nasasaktan ako sa lahat ng nangyayari pero hindi ako pwedeng magreklamo.” nag crack na ang boses nya,tumulo ang mga luha nya kaya parang tinusok ang puso ko,lalo akong naiyak.

“Hindi pwede yan! Magkapatid tayo,at hindi lalong pwede dahil masasaktan mo si Cheena! Ano ba Seven? Umayos ka!” pigil ang boses ko na huwag mapalakas.

“Wala akong pakialam kung magkapatid tayo! Mahal kita! Matagal kitang hinintay! At walang makakapigil sa akin. Si Cheena? Gusto nya ako pero hindi ko sya gusto!” ang singhal nya sa akin at marahas nyang pinunasan ang kanyang mga luha.

“Seven Please? Para matahimik na tayo.” pagmamaka awa ko sa kanya. Hindi ko na sya kayang tingnan,nasasaktan akong makita na nasasaktan sya sa mga sinasabi ko.

“Mahal mo pa ba ako?” ang bigla nyang sabi. Namumula na ang mga mata nya. Parang tumigil sa pag pintig ang puso ko dahil sa tanong nya. Hindi ko alam ang isasagot. Mali,alam ko ang sagot pero kailangan kong magsinungaling.

Tumalikod ako at sumagot. “Hindi na. Hindi na kita mahal. Kaya sana mahalin mo si Cheena.” at naglakad na ako palayo. Bahala na,basta para sa akin iyon ang tamang gawin. Kung hindi nya matanggap ang lahat,alam kong sa paglipas ng mga araw ay matatanggap at maiintindihan na nya iyon,at sa muli naming paghaharap pwede na siguro namin panindigan ang pagiging magkapatid.

Pagdating sa bahay ay umiyak lang ako ng umiyak. Sobrang sakit pala talaga pag pinalaya mo ang taong mahal mo,pero mabuti na iyon dahil ang mga bawal ay mananatiling bawal. Ang tanging magagawa lamang ay huwag ng ituloy at huwag ng ulitin pa. Sadyang mapaglaro ang tadhana diba? Pero kahit papaano ay proud ako na nakagawa ako ng tama.

Nagpatuloy ang buhay ko. Minsan umuuwi ako kay Papa para maka bonding sya,pero ni hindi ko tinatapunan ng pansin si Cheska,tama na para sa akin na tinanggap kong magkapatid kami ni Seven. Kaya ako nagagalit sa kanya dahil pakiramdam ko isa akong pagkakamali,nabuo ako dahil sa pagkakamali,at ang pagkakamaling iyon ay nagbunga ng madami pang pagkakamali.

“Dito ka na matulog. Your mom really wants to talk to you. We want to talk to you.” ang paglalambing ni Papa.

“No,Pa. Hindi ko pa kaya. Masaya na ako sa buhay ko ngayon. Pagbigyan nyo muna ako. Dadating ang araw na ako mismo ang lalapit sa kanya,but not now.” ang sagot ko naman.

“Haay. Dibale,na kina Seven pa naman sya eh. Gusto mong magdinner tayo sa labas nak?”

“I really want to Pa. Pero may lakad kami ni Pepsi,tapos pupuntahan ko pa si Admeen,nagtext kasi eh.” ani ko. Humalik na at nagpaalam. Tinungo ko na ang meeting place namin ni Pepsi. Habang hinihintay ko sya ay bigla namang may lumapit.

“Hi!” anito.

“Arkin?”

“Yup. Kamusta? Nawala ka lang,nawala na din si Admeen.” anito at tumabi sa inuupuan ko.

“Kung mang iinis ka,wala ako sa mood Arkin. Im waiting for Pepsi.” mahinahon kong sagot.

“Tsk. Huwag kang magsuplada sa akin. Diba I told you before na mas gusto kitang makilala sa tamang paraan? Hindi porket nagsimula tayo sa mali ay matatapos na iyon na mali parin. Besides sinabi ko naman sayo na gusto kita.” aniya at tumingin sa paligid. Natahimik ako dahil sa sinabi nya,somehow tinamaan ako dun at hindi nakailag.

“Im sorry kung naging rude ako.” hinging paumanhin ko. “Pero to be honest with you,ayoko ng mag entertain ng lalaki. Pagiging magkaibigan lang ang kaya kong ibigay.” ang dagdag ko pa. Nasan na ba si Pepsi? Ang tagal naman nya.

“I see. Pero hindi bawal magka gusto sayo? The truth is,ikaw lang talaga ang baklang nakakuha ng atensyon ko.” aniya at tinitigan ako. “And I can say na madami ka ngang pinagdadaanan,at hindi naman lingid sa iyo na alam ko diba?”

Alam nga niya,so bakit pa ako maglilihim. “Yes,ang tanging gusto ko lang ay matapos na ang lahat.”

“O sige na. Babalik pa ako sa opisina. Kung makita ko man si Pepsi,I’ll tell him na kanina ka pa nag hihintay.” aniya at tumayo na,tumango lang ako at umalis na sya.

Para akong nabunutan ng konting tinik sa dibdib. Pakiramdam ko,unti unti ng naitatama ang mga pagkakamali.

“Pasensya at na late! May tinapos pa akong draft.” biglang sulpot ni Pepsi.

“Ayos lang. Kalahating oras ka lang namang late.” pang iinis ko sa kanya.

“Inisin mo pa ako at hahalikan kita sa harapan ng maraming tao.” nakangisi nyang sagot. “Is it really okay na sumama?” dugtong pa nya at umakbay na sa akin.

“Oo naman. I think its about time na mag usap kayo ng maayos ni Admeen,puro lang kayo tanguan eh.” ang sabi ko naman.

“Ganon talaga ang mga lalaki Koy,at isa pa,hindi kami close. Si Seven okay pa kasi boss ko sya.” aniya. Hindi na ako sumagot at sumakay na kami sa kotse nya.

Nasa kalagitnaan na kami ng byahe ng makatanggap ako ng text.

“Koy! Mama Cheska mo ito,sinugod sa ospital si Seven!”

Agad akong namutla ng mabasa ko yung text,nanginig ako,this is something really bad.

“Pumunta tayo sa Hospital.” ang sabi ko agad kay Pepsi.

“Huh? Bakit? Anong nangyari? Sinong na ospital?”

“Si Seven,nagtext si Mama.” ang tense kong sabi. Ano kayang nangyari kay Seven?

“Mama?”

“I mean si Cheska! Ano ba?! Pumunta na tayo!”

“Hindi ka pwedeng bigla magdesisyon Koy! Paano si Admeen na umaasa sa pagdating mo?” ang biglang sabi ni Pepsi at itinigil ang sasakyan sa isang tabi.

Napanganga ako. Oo nga? Paano si Admeen? Nakapangako na ako sa kanya,at ito ulit ang araw na magkikita kami pagkatapos nung Reunion. Pero paano din si Seven? Hindi pwedeng tumunganga lang ako dito. Nasa ospital sya at mukhang malala dahil sa text ni Cheska.

“Naguguluhan ako Pepsi.” ang tanging nasabi ko na lamang.

“Kumalma ka kasi. First alamin mo yung nangyari bago ka magdesisyon,kasi nakaka awa yung taong napangakuan mo.” ani Pepsi at hinawakan ang kamay ko. Biglang tumunog ang phone ko,kinuha ko ito at binasa ang text.

“Matatagalan ka pa ba bebe? Hihintayin pa din kita.”

Shit! Ano ba ito? Sino ang pupuntahan ko?

“What now? Sino ang pupuntahan natin?” ang pagpukaw sa akin ni Pepsi. Tumunog ulit ang phone ko,this time ay tawag naman. Si Papa.

Napapikit na lamang ako sa sobrang frustration. Tulad ng dati,may isang masasaktan pag hindi ko napuntahan. Bahala na,saka na ako hihingi ng tawad.

“Just Drive Pepsi.” ani ko at nagdrive na si Pepsi.

Nang makarating sa ospital ay nasa lobby si Papa,agad nya kaming nakita at sinalubong.

“Pasensya na at hindi kayo natuloy kina Admeen. Maging ako ay nagulat din.” ani Papa.

“Okay lang po yon Pa. Magpapaliwanag na lamang ako kay Admeen.” ang sagot ko naman at kinalma ko ang sarili ko. Kinakabahan kasi talaga ako eh.

“Sir,nasan si sir Seven? Is he okay?” ang tanong naman ni Pepsi. Yun din ang gusto kong itanong.

“Nasa isang private room na,nandun din ang Mama mo.” sagot ni Papa. “Lets go,puntahan natin.”

“Ano po ba ang nangyari Pa?” ang tanong ko habang naglalakad kami.

“May inaayos lang daw siya sa kusina nila ng biglang manakit ang dibdib nya,hanggang nawalan sya ng malay.” seryosong sagot ni Papa. Nasa tapat na kami ngayon ng private room ni Seven,nasa loob din si Cheska.

Ngayon lang to Koy,para kay Seven,be civil,kalimutan mo muna ang galit mo kay Cheska.

“At ano po ang findings ng duktor?” kinakabahan kong tanong. This can’t be too serious. Ayoko ng pumapasok sa isipan ko.

“May sakit sya sa puso.”

Chapter nine: Heartbreaking!

Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Parang hindi ko kayang pumasok sa loob. Bakit hindi man lang nya ito sinabi?

Binuksan ni Papa ang pinto,pumasok kaming tatlo. Natutulog si Seven na parang walang sakit. Tiningnan kami ni Cheska,bigla itong tumayo at niyakap si Papa. Ayoko ng nararamdaman ko kaya mas minabuti kong lumapit sa natutulog na si Seven.

“Lalabas muna ako. Mukhang kailangang mag usap ang pamilya mo.” ang bulong sa akin ni Pepsi,nadinig ko ding nagpaalam sya kina Papa.

“Gaano na katagal syang may sakit sa puso? Gaano kalala?” ang tanong ko habang tinitingnan si Seven. Bakit kaya ganito? Akala ko ay ayos na ang lahat. Pero hindi pala,mukhang hindi mauubos ang mga pagsubok na dadating.

“Matagal na syang may ganyan,siguro nagsimula nung college sya,ngayon lang lumala.” sagot ni Cheska at nilingon ko sila.

“Bakit hindi nya sinabi dati?” mapait kong tanong.

“Dahil natatakot siguro syang isipin ng mga tao na mahina sya.” sagot ulit ni Cheska. Ibinalik ko ang tingin kay Seven.

Hindi ka mahina Seven. Napakalakas mo nga,sayo nga ako kumukuha ng lakas dati. Pero bakit mo ito inilihim?

“Ganyan din ang ikinamatay ng Papa nya.” biglang sabi ni Cheska. Gumapang ang kilabot sa buong sistema ko.

“At hihintayin nyong mangyari yon sa kanya?” ang galit kong sabi.

“Koy!” suway sa akin ni Papa. Kumalma ako,hindi ako dapat sumigaw baka magising si Seven.

“No,I wont allow that to happen. Humahanap na kami ng paraan. Kailangan na nyang ma operahan sa lalong madaling panahon.” umiiyak na sabi ni Cheska. Naawa ako sa kanya,masakit siguro para sa isang ina na magkaroon ng sakit ang anak. Pero masakit din ito sa akin,kapatid ko si Seven,at kahit anong gawin ko,mahal ko pa din sya.

Biglang bumukas ang pinto. Pumasok si Cheena. Hindi ako kumibo,naabutan nya kaming tahimik.

“Kung walang mahanap na donor,ako na lang.” ang sagot ko at naglakad papunta sa pinto,nilampasan ko si Cheena,ayokong magpaka plastic,nagseselos at naiinggit ako sa kanya.

“Koy! Youre not doing that! Hindi pwede! Hindi ka pwedeng mawala sa akin!” gumaralgal ang boses ni Papa. Napatigil ako sa pagbukas ng pinto.

Tumulo na ang luha ko. Mahal na mahal nga ako ni Papa at sobrang nagsisisi ako sa mga kamaliang nagawa ko na sya ang pumasan.

“Pa. I think this is the only way.” ang sabi ko habang humihikbi.

“No! Im not gonna loose you. Hindi kailangang may mawala para may mailigtas. Ikaw ang buhay ko. Ikaw lang ang meron ako anak.” sabi ni Papa. Napapikit ako,masakit na nasasaktan si Papa,pero sa tingin ko,ito na lang ang tanging paraan,bilang pagbabayad ko sa aking mga kasalanan.

“Im sorry Pa.” binuksan ko ang pinto at lumabas. Napatayo si Pepsi sa kinauupuan nya at agad na lumapit.

“Anong nangyari?” taka nyang tanong habang hinahabol ako. Humihingal kami pareho ng makarating sa parking.

Buo na ang desisyon ko. Ayos lang naman siguro yon para mabayaran ang mga kasalanan ko.

“Ako ang magiging heart donor ni Seven.” pagkuway sabi ko ng makasakay na kami sa kotse.

“What? The hell with that! What are you thinking?” galit na baling sa akin ni Pepsi. Hinanda ko na ang sarili ko sa lahat ng galit nila. Kung mawawala man ako,atleast nabuhay si Seven.

“Im thinking the right thing to do.” ang sagot ko at pumikit.

“Ano bang akala mo? Ganon lang yon? Mag do-donor ka,makakaligtas at mabubuhay si Seven. Pero ikaw? Mawawala ka sa amin! Mawawala ka sa Papa mo,mawawala ka sa akin at sa mga kaibigan mo! Hindi ganon yon! Youre not gonna do that!” ang galit na galit na sabi ni Pepsi. Napaiyak ako bigla,bakit ganito na ang buhay ko? “Masasaktan kami. Masasaktan ako. Hindi ka dapat nag iisip ng ganyan.”

“This is the only way. Alam kong masasaktan ko kayo. Pero may maililigtas naman tayo. Hindi na mahalaga ang buhay ko ngayon,masyado na akong maraming kasalanan.” sagot ko habang mariing nakapikit at nakasandal. This is the biggest decision in my life.

“Hindi papayag si Seven. Alam kong may iba pang paraan.”

Matapos nun ay pinauwi ako ni Papa sa bahay,dun na din tumutuloy si Seven at wala na akong magawa,pero buo na ang desisyon ko. Halos mag iisang linggo na dito sa bahay si Seven. Pinupunan ko ang pagiging kapatid kahit na sa isip ko ay hindi naman dapat. Gusto ko na lang magpaka totoo sa damdamin ko. Pero hindi ko magawa lalo na pag dumadalaw si Cheena,napaka sweet nila. Kaya kadalasan,pagka uwi naming lahat galing sa mga kanya kanyang trabaho ay nagkukulong agad ako sa kwarto.

Pinipilit ako ni Papa na magbago ang desisyon ko. Pero desidido na ako,tutal patapon na naman ang buhay ko,mas mabuti pang ibigay ko na lang ito sa iba na worth it mabuhay.

Isang araw ay nakasabay kong pumasok sa bahay si Seven. Nginitian ko lang sya at nauna na akong pumasok. Hindi pa ako nakakalayo ng mag ring ang phone nya.

“Tol Admeen? Kamusta? Huh? No! No! Ayos lang ako. What are you saying? No.” aniya kaya napalingon ako. Anong pinag uusapan nila ni Admeen?

Si Admeen,kamusta na kaya sya? Ni hindi ko man lang sya natetext o natatawagan. Ang dami ko ng atraso sa kanya.

“Hindi ko na alam ang nangyayari tol. But I think I deserve this.” ani Seven at huminga ng malalim. Hindi pa din nya alam na nagbabalak akong maging heart donor nya. “Yes his here.” sabi pa nya at lumapit sa akin,iniabot nya sa akin ang cellphone nya.

“Hello?”

“Hello bebe! Hmp! Nagtatampo ako sayo kaya hindi ulit ako nagparamdam.” anito na parang bata.

“Im sorry. Alam mo naman siguro diba? Ikaw? Anong nangyari sayo,hindi ka na talaga nagpapakita,napapabayaan mo na ang trabaho mo.” ang sabi ko naman. I want to see him. I missed him.

“Haha! Im just joking. Punta ka dito sa bahay. I want to see you. Please?”

“Yan din ang balak ko. Gusto kitang bugbugin dahil sa pagtatagong ginawa mo!” sabi ko at tumawa sya. Tumingin ako kay Seven,nakikinig lang sya. Napatingin ako sa labas,may pumaradang kotse at bumaba si Cheena.

“Yes! Im gonna see you again. I’ll wait for you bebe!” at naputol na ang tawag. Binalik ko ang cellphone kay Seven na ngayon ay hinihintay na makalapit sa kanya si Cheena.

“Pakisabi kina Papa,pupuntahan ko lang si Admeen.” pagka abot ko ng cellphone ay naglakad na ako palabas. Nilampasan ko si Cheena,ewan ko hindi ko na sya kayang pansinin tulad nung una.

Nang makarating ako kina Admeen ay sinabihan ako ng katulong na sa kwarto nya daw naghihintay si Admeen. Muli nagtaka ako,ano ba itong pakulo nya?

Kumatok muna ako ng tatlong beses.

“Bukas yan! Tuloy!” boses ni Admeen kaya pumasok na ako. Nakita ko agad sya na nakaratay sa kama nya. Ang payat payat na nya at halos kulay papel na ang kulay ng balat nya. Kahit nanginginig na ako ay agad akong lumapit at umupo sa kama nya.

“Bebe! Anong nangyari sayo?” ang lumuluha ko ng sabi nakakahabag sya.

“Akala ko hindi ka makakapunta.” nakangiti nyang sabi. “Oh bakit umiiyak ka? Huwag muna. Huwag ngayon at huwag dito.” aniya at hinaplos ang mukha ko. Naninikip ang dibdib ko. Bakit ito nangyayari kay Admeen?

“Ewan ko sayo! Nagawa mo pang ngumiti.” humihikbing sabi ko.

“Ito ang tadhana ko bebe. I was diagnosed with brain tumor. Nasa final stage na ako at hinihintay ko na lang ang araw ko.” seryoso nyang sabi at mahigpit na hinawakan ang kamay ko,ganon din ang ginawa ko kahit nanginginig na ako.

Gusto kong kwestyunin ang Diyos kung bakit sya ganito? Una ay si Seven,ngayon naman ay si Admeen. Ano ba ang plano nya? Hindi ko maintindihan.

This is really heartbreaking. Ako pinakamaraming kasalanan,kaya sana ako na lang ang nagkaganito at hindi sila.

“Huwag kang magsalita ng ganyan. There must be a way. Hindi ako papayag.” humahagulhol kong sabi.

“Bebe. This is my destiny. Tanggap ko na ito. Tinanggap na din ito nina Mama. Kaya dapat ikaw tanggapin mo din.”

“Hindi! Hindi ko kaya. Una si Seven,tapos ngayon ikaw? Sana ako na lang!” ang muli kong sagot at nagtuloy tuloy na ang pag iyak ko.

“Gusto mo bang mamatay ako na malungkot dahil iyak ka ng iyak. Please pakatatag ka.” malungkot na sabi ni Admeen kaya natigilan ako. “May paraan na para mailigtas si Seven.” dagdag pa nya.

“Bakit? Anong ibig mong sabihin?”

“Tinawagan ko si Seven kanina diba? Pumayag na mga parents ko sa desisyon kong ito.” aniya at tumingin sa pintong bumukas. Pumasok ang Mama at Papa nya. “Ako ang magiging heart donor ni Seven. Tutal naman ay magpinsan kami diba? Sa araw na kunin na Niya ako ay gusto kong maoperahan na si Seven.”

Nabigla ako sa narinig ko. “Pero,ako dapat yon!” at napatingin ako sa mga magulang nya.

“That’s his decision Koy.” ani Tita at malungkot na ngumiti.

“And there’s nothing we can do para mabaliko ang decision nya.” dagdag pa ni Tita. Hindi ako makapaniwala sa mga naririnig ko. Bakit umabot kami sa ganitong sitwasyon?

“Hindi ka pwedeng mag donor bebe. Hindi pwedeng masayang ang buhay mo. Madami ka pang mararanasan. Bata ka pa. Pero ako,tinuldukan na ng Diyos ang buhay ko.” aniya at pumikit. Natahimik ako at hindi na nakakibo.

“Anong nangyayari?” taranta kong tanong ng pumikit sya.

“Magpapahinga muna ako bebe.” mahina nyang sabi. Pinunasan ko ang mga luha ko at tumayo. Ang bigat ng pakiramdam ko,ang bigat ng dibdib ko. Yung pakiramdam na parang may tanikalang nakatusok sa aking puso ay damang dama ko.

“Sige magpahinga ka muna. Babalik ako agad.” ang malungkot kong sabi at hinarap sina Tito at Tita. “Uuwi po muna ako pero babalik din ako agad.”

Gusto ko munang umuwi. Gusto kong makapag isip. Bakit kaya ganon? Kung kailan akala ko ay maaayos na ang lahat saka naman biglang dagok na magkakasakit sina Seven at Admeen.

Ano pa ba ang dapat kong maramdaman? Anong dapat ko pang maranasan?

Chapter Ten : Biglaang paglisan!

Pagkalipas ng ilang araw ay nagpasya akong magsimba. SIYA na lang ang tangi kong malalapitan. Binalak ko na ito pero hindi tumugma sa schedule ko,hindi din kasi madaling maging HR,nakakapagod pero gusto ko ang ginagawa ko.

“Saan mo gustong magsimba?” ang tanong ni Pepsi ng sabihan ko siya.

“Anong simbahan ba ang nagbibigay ng himala? Yung mapapagaling sina Admeen at Seven.” ang sagot at tanong ko. Desperado na ako,at hindi ko talaga tanggap ang nangyari sa kanila.

“Koy. Look at me.” ani Pepsi,tiningnan ko nga sya. “Tanggapin mo na,dapat mo ng tanggapin. Look at you,kumakain at natutulog ka pa ba? Baka mauna ka pang mamatay sa dalawang iyon!” singhal sa akin ni Pepsi. Agad akong nag iwas ng tingin.

“Magsimba na lang tayo please.” ang sabi ko at pinigilan kong maiyak. Tangena,bakit ba ako biglang naging makakalimutin?

“Papunta dito sa garden ang mama mo,kasama sina Seven at Cheena. Gusto mo bang maabutan ka nilang ganyan? Ayusin mo nga ang sarili mo.” ang bulong ni Pepsi,agad kong pinunasan ang gilid ng aking mga mata.

“Anak? May lakad ba kayo ni Pepsi?” ani Cheska. Matagal tagal na ding hindi ko sya kinikibo. Napapagod na din akong magpanggap na galit pa din ako. Dahil ang totoo,wala na ang galit ko,nakikita ko kung paano nya alagaan si Seven,at gusto ko ding maranasan at malaman yon.

“Mamaya pa naman po Tita.” ani Pepsi at binati sina Seven at Cheena.

“M-magsisimba lang kami.” ang sagot ko.

“May alam akong simbahan,subukan nyo dun.” nakangiting pag singit ni Cheena. Nginitian ko sya. Hindi na dapat ako maging bitter. Tapos na ang amin ni Seven.

“Talaga? Saan?” ang interesado kong sabi.

“Yan ba yung simbahan kung san tayo nagkakilala?” ani Seven,nakangiting tumango si Cheena. “Nako Koy,maganda dun at sabi nila,lahat daw ng hiling mo basta galing sa puso pwedeng matupad.” nakangiting baling sa akin ni Seven.

I smiled at him. Ganon pa din sya,gwapo,matipuno,pero nasa bingit ng kamatayan. Parang si Admeen.

Si Admeen! Kailangan ko siguro syang dalhin sa ospital na yon. Isama ko kaya ang tropa? Wala pa din sa kanila ang nakaka alam ng mga nangyayari.

“Sige. Isasama namin dun si Admeen.” ang nakangiti kong sabi,kahit na ang totoo ay naiiyak na naman ako.

“Anak?” ang pagpuna sa akin ni Cheska. Tiningnan ko sya. Muling namuo ang aking mga luha,tinutunaw ng mapang unawa nyang mga mata ang aking puso. At sa isang iglap,niyakap ko sya ng napaka higpit.

“Mama!” sa kauna unahang pagkakataon,tinawag ko syang Mama. Napakasarap sa pakiramdam. Ang higpit ng yakap nya ay para akong isang sanggol.

“Anak ko!”

“Mama! Patawarin nyo po ako sa pagiging matigas ko. Patawarin nyo po ako.” siguro ay hindi ko na din kinaya ang sobrang bigat na nararamdaman ko.

“Sshh.. Ayaw ko ng pag usapan yan. Naiintindihan kita,at lagi kitang iintindihin. Pero may mga bagay na dapat mong malama–”

“Oh my God Seven!”

“Tol!”

Hindi na natapos ni Mama ang sasabihin nya dahil sa sigaw nina Cheena at Pepsi. Natumba si Seven sa bermuda grass na nakahawak sa dibdib. Kitang kita sa mga mata nya ang sakit na nararamdaman nya.

“Dalhin na natin sya sa ospital!” ang agad kong sigaw. Nanginginig ako at parang nahihilo. Binuhat ni Pepsi si Seven na dinadaing pa din ang sakit na nararamdaman.

Please lord not now. Nagsisimula pa lang kami. Huwag po muna.

Panay ang iyak nina Mama at Cheena hanggang makapasok sa kotse.

“I’ll drive.” ani Pepsi at pina andar na ang kotse.

“Anak,konting tiis lang. Malapit na tayo sa ospital.” ani Mama habang sinusuklay ang buhok ni Seven.

“Seven.. Just hold on. Damn! Bakit wala pa din tayong donor?! Dapat meron na eh! Ang tagal tagal na!” ang pag hihysterical ni Cheena.

“Would you just shut up Please?” sabi kong ganyan. “May donor na tayo!” napalunok ako bigla. Admeen,huwag din muna please.

Nang makarating sa ospital ay agad kong tinawagan si Papa,pati ang mga kakilala namin. May karapatan silang malaman kung ano ang nangyayari. Dumating sina Papa at Arkin pagkalipas ng ilang minuto,habang si Seven ay dinala sa Emergency room.

“Sino po ang mga magulang ni Seven?” ani ng duktor na lumapit.

“Ako po!” sabi ni Mama.

“Maam. Tatapatin ko na kayo. Kritikal na ang lagay ng anak nyo. Kailangan na nya ng heart transplant within 48hours. Masyado ng mahina ang puso nya at nagbabara na ang mga ugat.” sabi ng duktor. Nanlumo ako sa nadinig ko. No,no,no! This is not true.

Parang wala na akong naririnig. Nadinig kong kinausap ni Papa ang duktor. Pero ako naglakad ako palayo. Hanggang sa mapadpad ako sa chapel.

Tinitigan ko si Papa Jesus na naka pako sa krus. Naupo ako sa isa pinaka dulong upuan.

Bakit naman po sabay sabay? Baka naman po pwedeng sa akin nyo ilipat ang mga sakit nila? Para ako na lang ang mawala. Pero naniniwala po ako na may magagawa kayo. At sa inyo ko na po ipinapa ubaya ang lahat,alam ko pong nakikinig kayo.

Pumatak na ang luha ko. Tahimik akong umiyak.

“Buhay pa naman si Seven. Hindi mo sya dapat iniiyakan. Alam kong hindi maganda ang pinagdadaanan nyo. Pero mas mabuti siguro kung magpapaka tatag ka.” sabi ng isang boses kaya nilingon ko.

“Arkin!” at naglahad sya ng panyo at umupo sa tabi ko.

“Sinabi sa akin ni Pepsi na dito ka pumunta kaya sinundan kita.” aniya habang nakatingin din kay Papa Jesus. “Dapat magpakatatag ka,lalo na at may isa pang nanganganib ang buhay. Huwag ka dapat maging mahina,kasi sa iyo sila kukuha ng lakas.”

“Pero napaka sakit at napaka hirap. Hindi ko na alam ang gagawin.” ang sagot ko habang pinupunasan ng panyong bigay nya ang aking mga luha.

“Kung ngayon pa lang susuko ka na. Para mo na silang binitawan. Lumaban ka para lumaban sila.” ani Arkin at tiningnan ako. “Hindi naman dito matatapos ang lahat Koy.”

Inisip ko ang lahat ng mga sinabi ni Arkin. Naisip ko na para silang mga anghel ni Pepsi na nagpapalakas ng loob ko tuwing pinang hihinaan na ako. Totoo nga na hindi mo pwedeng husgahan ang tao sa unang kita pa lamang. Sa mga nangyayari sa buhay ko ngayon,ang dami ko ng natututunan.

Pinuntahan ko na sila sa private room ni Seven. Si Mama na lamang ang tao,at si Seven natutulog pa rin.

“Nasan po sila Ma?” ang agad kong tanong. Tiningnan ako ni Mama at ngayon ko lang narealize na magkamukha kami.

“Si Papa mo,bumalik na sa trabaho kasama si Arkin. Si Cheena naman ay umuwi para magpalit ng damit. Si Pepsi umuwi din at babalik daw.” ani Mama. Naupo ako sa monoblock at inilapit sa kama.

“Matatapos din po ang lahat ng ito.” ang sabi ko at tiningnan si Seven.

“Ang bigat sa damdamin anak. Natutuliro na ang isipan ko.” nakatingin din kay Seven na sabi ni Mama.

“Umuwi po muna kayo para makapag pahinga. Ako muna ang magbabantay kay Seven. Hindi pwedeng lahat tayo dito ay mahina,Ma.”

“Tama ka. Ikaw muna ang bahala sa kapatid mo.” ani Mama,tumayo,lumapit sa akin at niyakap ako. “Mahal na mahal kita anak.” at umalis na si Mama. Natulala na lang ako.

Kapatid. Tama,kapatid ko si Seven,pero kung sana pwedeng maiba ang relasyon namin ay gagawin ko. At si Mama,napakasarap sa pakiramdam na may tinatawag kang Mama. Ngunit ang masaklap lang,nagka ayos nga kami ni Mama,si Seven at Admeen naman ang kapalit.

Hinawakan ko ang kamay ni Seven at yumuko. Nararamdaman ko na ang pagod at antok. Magpapahinga muna ako kahit saglit lang,pumikit na ako at hinayaan ko ang sarili ko na kainin ng dilim.

Nagising ako dahil sa parang ingay na naririnig ko. Kaya agad akong nagmulat at nag angat ng tingin. Sumalubong sa akin ang malulungkot na mga mata ni Seven,nagtaka ako bigla. Nilibot ko ang aking paningin,nandito sila lahat at biglang nanahimik.

“Anong nangyari?” sabi ko at tumayo na.

“Nandito na din sa ospital si Admeen.” sabi ni Papa ngunit hindi ako tinitingnan. There’s something wrong.

“Ganon ba? Pupuntahan ko siya. Anong room ba sya?” sabi ko at naglakad papunta sa pintuan. Tahimik pa din ang lahat at walang sumagot sa tanong ko. “Anong room sya?” ang pag ulit ko.

“Nasa morgue sya.” ang sagot ni Pepsi. Para akong tinakasan ng sarili kong kaluluwa. Nanginig ang katawan ko,nanlambot ang mga tuhod ko. “Hindi magandang biro yan Pepsi!” ang singhal ko.

Lahat sila ay nag iwas sa akin ng tingin. Huli kong tiningnan ay si Seven na nakatitig din sa akin. At dun ko na pinakawalan ang aking mga luha.

Hindi pwede ito! Hindi pa kami nakaka pag usap ulit ni Admeen! Hindi nya ako pwedeng iwanan agad agad. May mga dapat pa akong sabihin sa kanya.

“Anak. Be strong. Everything happens for a reason.” ani Papa ng dinaluhan ako.

“Hindi! This is so unfair! Bakit yung mga taong walang kasalanan ang kailangang parusahan ng ganito?” ang humahagulhol kong sabi. Nakikita ko ang nakangiting mukha ni Admeen sa aking balintanaw.

“Hindi magugustuhan ng pinsan ko kung panay pag iyak ang ginagawa mo Koy. Kailangan magpaka tatag ka.” sabi ni Seven kaya pinigilan ko ang sarili kong huwag na ulit humikbi kahit na sobrang sakit at sobrang kirot na ng aking dibdib.

“I-I want to see him.” ang tanging sinabi ko na lamang.

“Sasamahan na kita.” ani Pepsi,kitang kita ko sa mga mata nya ang awa. Tumango na lamang ako at tiningnan ulit silang lahat bago kami lumabas.

Tinungo namin ang morgue. Nasa labas pa lang kami nito ay parang natatakot na akong makita si Admeen na hindi na humihinga. Ang taong sobrang minahal ako,hindi humingi ng kapalit at hindi nagreklamo ay tuluyan na akong iniwan.

Pagpasok sa loob ay nandun sina Tito at Tita. Halos magwala na si Tita at nadudurog ang puso ko. Niyakap sya ni Tito ng napaka higpit. Ako naman ay parang hindi ko na maihakbang ang aking mga paa. Parang napako na ito sa sahig.

Inalalayan ako ni Pepsi,at ng makita ko si Admeen nakapikit,wala ng buhay ay bumuhos na ang aking mga luha kasabay ng pagbuhos ng aking mga alaala kasama sya. Hindi ko matanggap na humantong na sa ganito. Umiyak din ako ng umiyak,sana pala sinulit ko ang mga panahong magkasama kami,sana hindi ko sya sinaktan.

Niyakap na ako ni Pepsi ng halos hindi na ako makahinga kakaiyak. Yung pakiramdam na manhid na ang aking puso at katawan ay damang dama ko na.

Iniwan na ako ni Bebe,iniwan na ako ni Admeen. Wala na sya,at kahit kailan ay hindi na sya babalik pa.

Chapter eleven: Palitan ng Puso!

NOTE: paki click ang video sa Multimedia para madama nyo ang kanta ;)

Nang bumalik kami sa private room ni Seven ay nagkakagulo na,hindi pa kami nakaka pasok ay inilabas na si Seven ng mga duktor at nurse. Natatarantang sumunod kaming lahat,ni hindi ako nakapagtanong. At ng ipasok sa operating room si Seven ay dun ko napagtanto ang lahat.

“This is what Admeen wants. Na sa oras na bawian na sya ng buhay ay agad mailipat ang puso nya kay Seven.” ani Papa at hinigit ako ng yakap.

“Pa,Koy. Kayo muna ang bahala dito. Sasaglit lang ako sa mga magulang ni Admeen,at para makita ko din si Admeen.” ang sabi ni Mama. Nagyakapan muna kami bago sya umalis.

Tulala akong napa upo. Tumabi sa akin sina Papa at Pepsi. Pero si Cheena ay nanatiling nakatayo at panay ang iyak. Pati ako tuloy ay naiiyak na din.

Akala ko hindi nangyayari ang ganito. Akala ko kwento lang yung pagbibigay ng puso ng kuya ni Ninong Page dun sa Yuweh. But its true. Its really happening. Tumulo na ang mga luha ko at isinubsob ko ang aking mukha sa aking mga palad. Kailan ba ako mauubusan ng luha?

“Matatagalan ang operasyon anak,so I suggest na puntahan mo muna si Admeen.” ani Papa at inakbayan ako. “Matatapos din ang lahat ng paghihirap nyo.” dagdag pa ni Papa.

“Samahan na kita Koy.” ani Pepsi,tumayo na kaming dalawa at lumapit kay Cheena.

“Cheena.” mahina kong pagtawag,marahan nitong pinunasan ang kanyang mga luha at humarap sa akin.

“Ang hirap pala no? Parang ako yung nasa loob.” aniya at malungkot na ngumiti. Ganun din ang ginawa ko,kasi pareho kami ng nararamdaman.

“Kaya mo yan. Magpaka tatag ka. Im sure gusto ni Seven na pag gising nya,nandyan ka.” sabi ko at hinawakan ang kanyang mga kamay.

“Salamat. Pero hindi naman nya ako mahal. Ako lang itong makulit,umpisa pa lang nilinaw na nya,matigas lang ulo ko kasi mahal ko talaga sya. At ngayon nasa loob sya ino operahan,hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko.” aniya at lumuha pa din. “pero alam kong ikaw ang higit na nasasaktan,lalo na sa kinahantungan ni Admeen.”

Pinuno ko ng hangin ang aking baga,ayoko munang umiyak. “Wala na naman tayong magagawa dun eh. Basta ang gusto ko dito ka lang,bantayan at alagaan mo si Seven,uuwi ako at pupuntahan ko si Admeen,babalitaan ko din ang tropa namin.” ani ko at niyakap si Cheena,ngayon tanggap ko na talaga,hindi para sa akin si Seven,kailangan kong isaksak sa kukote at puso ko na kapatid ko sya.

Umuwi muna kami ni Pepsi,naligo na ako at pagkatapos ay tinext ko ang buong tropa,lahat sila ay nagulat,tumatawag sila pero hindi ko sinagot kahit isa.

Nakatanggap ako ng text galing sa Mama ni Admeen na nasa chapel na daw sila para sa interment ni Admeen. Bumuntong hininga ako. Ilang beses na ba akong bumubuntong hininga? Hindi ko na mabilang.

Tinext ko si Pepsi na sunduin na ako,at ng makarating kami sa Chapel ay nagsimula ng mangilid ang aking mga luha. Nandun na sa altar ang kabaong,hindi ko alam kung kaya ko bang tingnan si Admeen na nakahiga sa loob nun.

Pagpasok namin ay sinalubong kami ng mga magulang nya. Pareho ko silang niyakap.

“Gusto nyo ba syang tingnan?” ang nanginginig na sabi ni Tita.

“Alam naming matutuwa yon dahil ikaw ang unang unang pumunta.” sabi naman ni Tito. Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko kaya tumango na lamang ako.

Paglapit ay nanginig na naman ako. Para lang syang natutulog at napaka gwapo pa din nya. Nag unahang umagos ang mga luha ko. Bumuhos ang mga alaala na magkasama kami.

Nung una kaming magkakilala sa clinic ng university,ang pagbuntot nya sa akin palagi,ang pagsama nya sa akin sa pagsali sa gang,ang pagprotekta nya sa akin sa lahat ng panahon at ang pagmamahal nyang hindi matutumbasan.

“Sshh.. Atleast ngayon nasa maganda at payapang lugar na sya. Hindi na sya maghihirap dahil sa sakit.” ang bulong ni Pepsi at niyakap ako. Sinubsob ko ang mukha ko sa kanyang dibdib. Tanging iyak ko lang ata ang maririnig.

“Tito,tita.” napalingon ako,dumating na sina Eriol,Brylle,Winona at AB,ngayon ay kausap na nila sina Tito at Tita. Nagdadatingan na din ang mga kaibigan at ka anak nila.

Minabuti na lang naming umupo ni Pepsi sa unahan. Pinapakalma pa din nya ako.

“Koy. May ipapanood ako sana sayo,pero mas mabuti siguro na sa eulogical mass na lamang. Ayokong lahat tayo dito ay umiiyak,at isa pa,gusto naming nandito si Seven pag pinanood yon.” ani Tita ng lumapit. Nagtataka man ako ay tumango na lamang ako.

Kinausap lang ako ng tropa,pinagkwentuhan namin yung mga panahong magkakasama kami at kasama namin si Admeen. Ang lahat ng iyon ay alaala na lamang. Ang sakit lang na iniwan ka ng taong alam mong sobrang minahal at pinahalagahan ka,at yung katotohanang hindi na sya babalik pa ang mas nagpapatindi ng sakit.

Bago mag gabi ay bumalik ako sa ospital. Si Pepsi naman ay umuwi muna para makapag pahinga,naaawa din ako sa kanya dahil nadadamay sya sa akin.

“Kamusta po ang operasyon?” ang tanong ko sa duktor ng maabutan ko ang mga ito sa private room.

“Successful naman,imomonitor na lamang namin kung tatanggapin ng sistema nya ang bago nyang puso. Don’t worry too much,baka bukas ay gising na sya.” ang sagot nito.

Ganon ang naging routine ko sa araw araw,napabayaan ko ang trabaho ko pero alam ko naman na maiintindihan ako ng mga Montenegro,pinagdaanan na din nila ang ganito. Araw araw ay ospital at chapel lang ang pinupuntahan ko. Hanggang sa dumating ang araw ng eulogical mass,araw din ng libing ni Admeen.

Tulak ni Cheena ang wheelchair ni Seven papasok sa Chapel,kami naman nina Mama,Papa at Pepsi ay magkakasunod na naglakad.

Sinalubong nila kami,pinaabot nina Mama at Papa ang kanilang pakikiramay.

“Cheena,pwede bang si Koy ang magdala sa akin palapit kay Admeen.” ang pakiusap ni Seven. Agad namang sumang ayon si Cheena.

Itinulak ko na ang wheel chair palapit sa kabaong. Inalalayan kong tumayo si Seven para masilip nya ito.

“Tol. Salamat ah? Hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan sa pagdugtong mo sa buhay ko. Napaka buti mong tao,at hindi ko talaga alam kung bakit ka ganon?” malungkot na sabi ni Seven. Hindi ko na naman mapigilan ang sarili kong maiyak. “Akalain mo yon? Magpinsan pala tayo. Kaya pareho tayong gwapo,nga lang pareho din tayo ng minahal. Ang saklap no? Pero huwag kang mag alala. Mamahalin ko pa din sya at aalagaan.” dagdag pa nya na ikina nganga ko.

Magsasalita na sana ako ngunit nadinig ko na dumating na ang pari. Naupo na lamang kami,at ng magsimula ang pari ay tahimik kaming nakinig. Hanggang sa tumayo si Tita para magsalita. Inihanda ko na ang sarili ko dahil alam kong hindi ko na naman mapipigilan ang sarili kong umiyak.

“Si Admeen yung tipo at uri ng tao na iisipin muna ang kaligayahan ng iba bago ang sarili nya. May kasalanan din kami dahil nang magkaroon ng issue sa pamilya ay inilayo namin sya,hindi nya tuloy nakilala ang mga pinsan nya,lalo na si Seven.” lumuluha ngunit nakangiting pagsisimula ni Tita. “I remember him asking me na bakit wala daw kaming mga kamag anak at wala akong maisagot. Hanggang nag college sya,umuwi syang masayang masaya at tinanong namin sya. Inlove na daw kasi sya. Tinanong namin kung sino,nagalit kami pero inintindi nya kami. Lagi nya kaming inuuna,lagi nya kaming iniintindi,hindi din sya nahihiyang magsabi sa amin ng Papa nya kung gaano nya kami kamahal.” at humagulhol na si Tita.

Naninikip na ang dibdib ko sa kakaiyak. Pero hindi pa dun natapos iyon. Lumapit si Tito at inalalayan si Tita,sya naman ata ang magsasalita.

“Gusto ko pa sanang magsalita pero hindi na kinakaya ng dibdib ko. May ipapanood na lamang kami sa inyo,para iyon sa minamahal ni Admeen,na ngayon ay buong puso na naming tanggap.” anito at bumukas iyong malaking flat screen tv sa harap mismo o ibabaw ng kabaong ni Admeen.

Napatakip ako ng bibig para hindi maging maingay ang pag iyak ko. Si Admeen ang nasa video at kuha ito sa kwarto nya,halatang may dinaramdam na syang sakit dito.

“Bebe! Kamusta? Alam kong nagtatampo ka na kasi hindi na ako nagpaparamdam sayo pati sa tropa. Takte kasi eh,lumala ang brain tumor ko.” ani nya at tumawa,pero hindi ko magawang matawa,alam kong basang basa na ang mukha ko dahil sa pag iyak. “At sa tropa,kamusta din kayo? Ikaw Eriol at Brylle lagi nyo bantayan si BebeKoy kung hindi sasapakin ko kayo! Winona at AB kayo din,huwag nyo na yang itulak sa ibang lalaki! Para sa akin lang sya! Ay hindi pala,mamamatay na nga pala ako so para na sya sa pinsan kong si Seven.”

“Gago ka talaga.” ang sagot naman ni Seven.

“Uhm,ano nga ba sasabihin ko? Ayun,bebe gusto kong mag ingat ka,huwag na huwag mong papabayaan ang sarili mo,alam kong sa oras na mapanood nyo ito ay wala na ako. That’s okay,atleast may mga masasaya tayong alaala na dadalhin ko hanggang kabilang buhay.” aniya at malungkot na ngumiti. Paputol putol na ang hikbi ko,naninikip na lalo ang dibdib ko.

“Tubig.” sabay abot ng mineral water ni Pepsi mula sa aking likuran,ininom ko ito at nagpatuloy sa panonood.

“Alam mo dati,sabi ko,ang hirap pala ng one sided love,mahal na mahal kita pero iba ang mahal mo,sabi ko hindi ako susuko,ngayon lang kasi ako nagmahal bebe eh,alam mo naman kung gaano kita kamahal diba?” aniya.

“Alam ko,alam na alam ko.” ang parang tanga kong sagot.

“Naisip ko nga na,paano kaya kung bumaliktad ang tadhana? Ikaw ang nasa posisyon ko? Mararamdaman mo din kaya ang nararamdaman ko? Sabi ko pa,kung posible ang palitan ng puso sana sayo mapunta ang puso ko para ikaw naman ang magmamahal sa akin. Pero imposible yon,ramdam kong minahal mo ako pero hindi kasing bigat ng pagmamahal mo para kay Seven. At ngayon ngang may sakit kami pareho ni Seven,sa kanya madudugtungan pa ang akin ay hindi na kaya sa kanya ko ibinibigay ang puso ko sa oras na mawala ako. Pareho ka naman naming mahal kaya ayos lang sa akin iyon.” aniya,tumulo ang mga luha nya at hindi nya ito pinunasan.

“Salamat tol. Maraming salamat.” ang dinig kong bulong ni Seven.

“Mahal kita bebe,pagkatapos ng lahat ng ito liligaya ka na. Masaya akong nalaman na okay na kayo ni Tita Cheska. Pagkatapos nito ay kausapin mo sila,may dapat kang malaman,pero bago iyon,iiwanan ko sa inyo ang kantang tumugma sa buhay ko.” pagtatapos nya at naputol ang video.

Ano ang dapat kong malaman?

Biglang umalingawngaw sa buong chapel ang isang pamilyar na tugtugin.

♪One sided love broke the seaside down

And I took it rough when I hit the ground

That you went your way and I went half wild

But girl you’ld understand, if your heart was mine♪

Nagsimula na naman akong umiyak. Boses iyon ni Admeen,sya ang kumakanta.

♪If we had an exchange of heart, Then you’ld know why I fell apart You’ld feel the pain When the memories start If we had an exchange of heart

Sana nga,sana nga nagkapalit na lang kami ng puso para ako ang nagdusa,para naramdaman ko yung sakit na naramdaman nya noon.

♪I’d never wish a lonely heart ungood,

It’s not your fault I chose to play the fool

One day may come when you’ll be in my shoes,

That your heart will break and you’ll feel just like I do♪

Hindi ko alam kung para sa kanya o para sa akin ang kanta,pero damang dama ko ito lalo na at sya ang kumakanta.

♪If we had an exchange of heart, Then you’ld know why I fell apart You’ld feel the pain When the memories start If we had an exchange of heart♪

Muling bumukas ang screen habang patuloy ang kanta ni Admeen. Lumabas sa screen ang mga litrato ni Admeen,kasama ang mama at papa nya,sumunod ay ang mga litrato naming dalawa.

♪Oh time turns the tables, and soon I’ll be able, To find a new romance And if you’ll remember, my love warm and tender, Too late for a second chance♪

Nabaliktad nga ang lahat ngunit hindi ganon kadali ang mga nangyari.

♪If we had an exchange of heart, Then you’ld know why I fell apart You’ld feel the pain When the memories start If we had an exchange of heart

If we had an exchange of heart…♪

Natapos ang slideshow kasabay ng pagtatapos ng kanta. Nakatingin pa din kami sa screen,ni hindi na ako nag abalang punasan ang mukha kong basang basa na ng luha.

“Mahal na mahal kita bebe. Mahal na mahal ko kayo Mama at Papa,at sa lahat ng taong naging parte ng buhay ko,maraming salamat po. Hanggang sa muli po nating pagkikita. Paalam.” at tuluyan ng namatay ang video.

Kasabay nun ay ang patuloy kong pag iyak. Hindi ko na alam ngayon kung paano haharapin ang buhay na walang Admeen,pero kakayanin ko. Lalaban ako sa mga pagsubok. Malapit ng matapos ang mga paghihirap.

Chapter twelve: Nothings gonna change my love for you.

Makalipas ang isang linggo mula ng mailibing si Admeen ay tuloy pa din ang buhay. Aaminin kong lagi ko pa din syang naiisip pero nilalabanan ko ang sarili ko na huwag malungkot,diba nga ang sabi ko lalaban ako?

Muli akong tinanggap ng mga Montenegro sa kumpanya nila na sobrang ipinagpasalamat ko. Itinuon ko ang aking buhay sa aking pamilya,kay Papa,kay Mama,at sa kapatid kong si Seven.

Kapatid. Malapit na akong masanay,and I know eventually na magagawa ko din talagang masanay.

Sa iisang bahay na lang kami naninirahan lahat. Bumalik na sa dating sigla si Seven at ako ang naging saksi sa pagbukadkad ng relasyon nila ni Cheena. Si Cheena na hindi sumuko. Ito naman ang gusto ko nung una diba? Ang makahanap si Seven ng para sa kanya.

“Fancy seeing you here.” ani ng isang boses na ikinabigla ko.

“Arkin! Ganyan ka ba talaga? Biglang sumusulpot?” ang natatawa kong sabi. Nandito kasi ako sa grocery,gustong sumama ni Pepsi pero may family gathering sila.

“Well,sayo ko lang sasabihin ito. Isa akong ninja,at nabibilang ako sa Hokage.” pabulong nyang sabi na ikinatawa ko. Ngayon ko lang napansin na gwapo pala talaga sya.

“Sige na. Huwag ka ding maingay,isa ako sa descendant ng Moon Kingdom,ako si Sailor Parallel Moon.” ang pagsakay ko sa biro nya,ngumisi sya at tinulak ko na ang cart.

“Thats good! Nakakangiti at nakakatawa ka na ulit. Mas gusto ko yung masayahing Koy. Parang gusto kong iuwi sa bahay.” aniya habang sumusunod sa akin.

“Mind you. May sarili akong bahay.” nakangiti kong sagot. Hanggang napunta na sa kung saan ang usapan namin,aaminin ko,nalibang ako kasama sya.

“San ka after nito?” aniya ng pumila na ako sa cashier.

“Uuwi muna siguro at magpapahinga. Kailangan makabawi ng katawan ko.” ang sagot ko na totoo naman. Feeling ko kasi sobrang na drain ako nitong mga nakaraang linggo.

“Ganon? Kain muna tayo. My treat!” aniya ng matapos na ako sa pamimili. “Ako na magdadala ng mga yan.” at wala akong nagawa ng kunin nya ang mga pinamili ko.

“Hindi pa ako gutom Arkin eh.”

“I don’t take NO for an answer Koy.” naka pout nyang sabi. Ang cute lang niya. Hindi mo iisipin na suplado at istrikto sya pag nasa trabaho.

“Okay. Pero Im warning you. Madami akong makakain,baka mamulubi ka.” ang nang aasar kong sabi sa kanya.

“That’s okay. Para sayo kahit maging taong grasa pa ako.” aniya at tumawa kaming dalawa. Naglalakad na kami papunta sa isang restaurant ng may makita kami.

“Oh?! That’s Pepsi right? And who’s that boy na kasama nya,mukhang wala pa sya sa mood.” at itinuro nya ang mga ito.

Si Pepsi naglalakad papunta sa isang shop. May kasamang mas batang lalaki but I can sense na katulad ko sya. Cute nga eh. Pero teka? Akala ko ba may family gathering sila? At bakit sambakol ang pagmumukha nya?

“Oo nga no? Hmm.” ang tanging nasabi ko na lang. Bahala sya,malaki na sya. Tsaka ko na lang sya tatanungin pag magkasama ulit kami.

“LQ ata sila.” ani Arkin at tumawa kaya pinandilatan ko sya ng mga mata. “Tanggap ko na Koy,uso na yan dito sa Pinas.” aniya at tumawa.

“Baliw! Tara na at nagugutom na ako.” ang pagyaya ko sa kanya. Imbes na sa restaurant ako pumasok,ay sa Jollibee ako pumasok at sumunod si Arkin.

“Dito talaga?” ang namamangha nyang sabi.

“Yes! Dito talaga. Mura na masarap pa. Now go! Order na! Spageti at cokefloat with fries ang sa akin. Hahanap lang ako ng pwesto.” ang sagot ko naman at kinuha na sa kanya ang mga pinamili ko kanina,hindi naman kasi sya octopus na madaming galamay para mabitbit lahat.

Nakahanap ako ng magandang pwesto na medyo tago. Mas okay ito,hindi kami dadaan daanan ng mga tao. Hindi pa umiinit ang pwet ko sa pagkaka upo ay nakasunod na si Arkin dala ang mga order namin. Nakanganga pa ako ng ilapag nya ang mga ito sa mesa.

“Bakit ang bilis mo?” ani ko at tiningnan ang counter. “Ang haba pa ng pila ah? Anong ginawa mo?”

“Nagmadali na ako,alam ko kasing nagugutom ka na. Kaya binayaran ko lahat ng mga nakapila para maka order na ako.” ang nakangisi nyang sabi.

Nalaglag ang panga ko. Ano daw? Ang daming nakapila ah? Tas binayaran nya lahat ng iyon? Dinaig pa nya si Willie Revillame!

“Hindi mo na dapat ginawa yon.” ang sabi ko ng maka recover na.

“Okay lang yon. Huwag mong sirain ang moment natin. Kain na tayo!”

Sya ba talaga yan? Ang tanda ko kasi tahimik sya,brusko,mapang inis at.. At.. At.. Uhm.. Huwag na nga.

Kumain na din ako habang parang talkshow kaming dalawa na tanungan at sagutan. Mas mainam na ito kesa manahimik.

“Ang sweet! Look Seven!” pareho kaming napalingon ni Arkin sa nagsalita. Si Cheena na naka dress pa talaga,kasama si Seven na naka suit pa.

“Sir Seven! Join us!” ani Arkin.

“Sige,oorder lang ako.” ani Seven at tumingin sa akin. Nginitian ko na lang sya. “Maupo ka na Cheena para hindi ako lalong mairita.” dagdag pa nya at tumalikod na.

“Hihi! Ayaw kasi nya na ganito ang suot ko.” sabi ni Cheena. Bakit parang ang blooming nya? “Are you two exclusively dating? Kayo na ba?”

Nabulunan ako,kaya agad iniabot ni Arkin ang cokefloat. “No! Nagkataong nagkita lang kami!” ang depensa ko agad.

“Really? I think its about time na mag lovelife ka na Koy.” sabi ni Cheena,sakto dumating si Seven.

“Hindi sya pwedeng mag boyfriend.” seryosong sabi ni Seven,and after a long time,ngayon lang ulit kumalabog ang puso ko.

“And why is that?” tanong ni Cheena.

“Basta lang.” at kumain na ito. Ako naman ay naubos ang cokefloat huwag lang akong mahirinan ulit. Bakit ganyan ka pa din Seven?

“Eh paano yan? Nililigawan ko si Koy? Kailangan ko pa bang humingi ng consent sayo sir Seven?” ang biglang singit ni Arkin.

Oh my god! Gusto ko ng magteleport! Bakit kasi nandito sina Seven?

“Woohh! Ako ang kinikilig sa inyo!” ang kinikilig na sabi ni Cheena. Nilingon ko ang katabi kong si Arkin at pinandilatan ng mga mata,pero kumindat lang ang gago.

“Hindi pa sya pwedeng mag boyfriend hangga’t hindi pa tapos ang fourty days ni Admeen. Plus 3 month rule pa.” biglang sabi ni Seven,lahat kami napanganga.

“Teka! Ano ba yan–” ani ko pero sumabat si Arkin.

“Bakit may 3 months rule pa? Ano to sir? One more chance?” natatawang sabi ni Arkin.

“Basta may 3months rule. Saka mo sya pwedeng ligawan.” nakangising sabi ni Seven. I don’t know,pero kinilabutan ako sa pag ngisi nya.

“Napaka over protective mong kapatid! Baka naman nagseselo–” agad kong sinubuan ng fries sa bibig si Arkin. Shet,alam nga pala nyang naging kami ni Seven dati.

“Kain lang ng kain!” ang sabi ko naman,halos mabulunan na si Arkin. Amazed na amazed si Cheena,at si Seven naman ay salubong ang mga kilay.

“San kayo after nito?” ang tanong ni Cheena sa kalagitnaan ng pagkain namin.

“Uuwi na ako. Ang dami kong pinamili eh. Hilig pala ni Mama ang magluto kaya madami akong binili sa grocery kanina.” ang sagot ko naman.

“Sabay na tayo Koy. Pero ihatid muna natin sa sakayan si Cheena.” ang sabi ni Seven na ikinagulat ko.

“Mukhang madami nga. Lets go.” tumayo na si Cheena at Seven.

“Naunahan ako ng kapatid mo. Next time na lang at thanks sa pagsama sa akin.” nakangiting sabi ni Arkin at tumayo na din.

“Salamat din. Nag enjoy ako sa company mo.” taos pusong sabi ko at ngumiti.

“Okay! I’ll just call you.Bye.” at lumabas na sya. Kinuha ni Seven ang mga pinamili ko at sya ang nagbitbit.

Habang naglalakad palabas ng Mall ay dinadaldal ako ni Cheena. Mabuti na lang at gumaan na ang loob ko sa kanya,kung hindi kanina ko pa tinapalan ang bibig nya.

Nang makaalis ang taxi na sinakyan ni Cheena ay pumara na ulit ng bagong taxi si Seven,sa back seat kami naupo. At ewan ko dito kay Manong driver kung bakit yon pa ang pinatugtog.

♪If I had to live my life without you

near me

The days would all be empty

The nights would seem so long♪

“Manong pakilipat ng station!” ang agad kong sabi ng umandar na ang sasakyan.

♪With you I see forever, oh, so clearly

I might have been in love before But it never felt this strong♪

“Manong huwag po. Dyan na lang at paki lakasan ng konti.” nakangising kontra ni Seven. Inirapan ko sya,hindi ko gusto ang ginagawa nya.

♪Our dreams are young and we both

know

They’ll take us where we want to go

Hold me now, touch me now

I don’t want to live without you♪

Haay! Ano ba naman yan? Bakit yang kantang yan pa?

♪Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

One thing you can be sure of

I’ll never ask for more than your love Nothings gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

The world may change my whole life

through But nothing’s gonna change my love

for you♪

“Kanta ko yan para sayo Koy. Pakinggan mong mabuti.” ang bulong nya. Nagtindigan ang mga balahibo ko. No,hindi pwede ito,binubuhay nya yung damdaming pinaghirapan kong patayin.

♪If the road ahead is not so easy

Our love will lead the way for us

Like a guiding star

I’ll be there for you if you should

need me

You don’t have to change a thing I love you just the way you are♪

“Bakit ba ang kulit mo? Magkapatid tayo! Tigilan mo yan.” ang gigil ko ding bulong mahirap ng madinig ni Manong driver.

♪So come with me and share the view

I’ll help you see forever too

Hold me now, touch me now

I don’t want to live without you♪

“Walang nagbago Koy. Mahal pa din kita. At kahit ipagtulakan mo ako,hindi ako titigil.” muli nyang bulong at sumabay pa sa kanta.

♪Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

One thing you can be sure of

I’ll never ask for more than your love Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

The world may change my whole life

through But nothing’s gonna change my love

for♪

“Ewan ko sayo. Magkapatid tayo at may Cheena ka na.” ani ko at tumingin sa labas.

♪Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

One thing you can be sure of

I’ll never ask for more than your love Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

The world may change my whole life

through But nothing’s gonna change my love for you♪

“Haha! Basta. Just wait and see.” aniya at hindi ko na sya pinansin.

Ano bang ginagawa nya? Naiinis ako,kasi sa simpleng mga sinasabi nya,sa simpleng pag sabay nya sa kanta ay kinikilig ako.

♪Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

One thing you can be sure of

I’ll never ask for more than your love Nothing’s gonna change my love for

you

You oughta know by now how much I

love you

The world may change my whole life

through But nothing’s gonna change my love

for

Nothing’s gonna change my love for

you♪

Kumakanta pa din sya hanggang sa makababa kami ng taxi. Yan ba ang epekto ng pagkakalipat ng puso ni Admeen sa kanya?

Una na akong pumasok at sumunod sya bitbit ang mga pinamili ko.

Naabutan namin sa kusina sina Mama at Papa na nag uusap.

“Its about time na malaman na ng anak natin ang totoo,para hindi na nya pinipigilan ang damdamin nya.” ani Papa at nagulat ng makita kami ni Seven.

“Ano po ang dapat kong malaman?”

AN - The next chapter will be the last chapter. Enjoy and don’t forget to vote and comment! :)

Chapter thirteen: Starting over again

“Ano po ang dapat kong malaman?”

Nagtinginan sina Mama at Papa. Lumapit si Seven at inilapag ang mga pinamili ko sa lamesa.

“Matagal na sana namin itong sasabihin,kaso laging hindi natutuloy.” ani Papa at tumingin kay Mama. Pinagsalubungan ko sila ng kilay.

Si Seven naman ay nagsimulang sumipol sa tono ng ‘Nothings gonna change my love for you’ habang inilalagay sa ref yung mga pinamili ko na kailangang mailagay don.

“So? Just get straight to the point. Masyado ng madaming nangyari sa buhay ko at ayoko na ng mga surpresa.” ang sabi ko at nameywang habang nakatayo pa din sa pinto ng kusina.

“Hindi mo kapatid si Seven. Hindi kayo magkapatid.” ani Mama. Napanganga ako. So,what does this mean? Ako ang hindi tunay na anak.

“No! No,no no! I know what youre thinking. Hindi ka ampon!” ang nanlalaking mga mata na sabi ni Papa at lumapit sa akin. Kita kong ngumisi si Seven,and I just want to kick his balls! Kinakabahan na ako,sya naman ay ngumingisi pa!

“Eh ano? Ipaliwanag nyo.” ang tuliro kong sabi.

“Hindi ko anak si Seven. Nakilala ko ang papa nya na tao na sya. Tinanggap ko sila,itinuring kong anak si Seven,bata pa sya noon at hindi din nya alam na hindi ako ang tunay nyang ina. Nang nagkabukingan sa restaurant,dun lang din nya nalaman ang totoo.” mahinahong sabi ni Mama at inayos yung mga natira sa lamesa na mga pinamili ko.

“At tinanggap ko agad yon.” naka ngising sabi ni Seven. Napaupo na lang ako sa stool. Binigyan ako ng tubig na papa.

“So,mukha lang akong tangang umarte at nagdrama? Hinayaan nyo naman ako? Ang sasama nyo!” bulyaw ko sa kanilang tatlo at tumakbo papunta sa hagdan. Agad kong isinara at ini lock ang pinto.

Nag sakripisyo ako,naghirap ang damdamin ko at pinandirian ko ang sarili ko dahil akala ko talaga ay magkapatid kami ni Seven. Yun pala ay hindi? Anong naging eksena ko? Nagmukha akong tanga sa lahat. And worse hindi ko na maipaglalaban pa ang pagmamahal ko kay Seven dahil may Cheena na sya. Ang sasama nila! I hate them! They fooled me.

Ilang beses silang nangatok pero ni isa sa kanila ay hindi ko pinagbuksan. Bahala sila dyan! Nakaka inis!

Panay ang tunog ng phone ko,tiningnan ko ito at si Pepsi ang tumatawag. Kinansel ko ang tawag at tinext sya na magkita na lang kami sa ibang araw. Papalipasin ko muna ang inis ko.

Kinabukasan ay hindi ko silang lahat pinansin habang nag aalmusal. Gusto kong maramdaman nila na nagtatampo ako.

“Anak bakit hindi ka na lang bumalik sa company? Para hindi ka na nagko commute.” ani Papa.

“Oo nga,para lagi na tayong magkasama.” dagdag pa ni Seven.

“Tapos na ako. Sige mauna na ako.” ani ko at tumayo na. Bahala sila dyan.

Agad na akong lumabas pero humabol si Seven.

“Uy! Galit ka pa rin? Huwag ka ng magalit.” aniya at iniharap ako sa kanya. Shit! Kumalabog na naman ang puso ko. Bakit ganyan sya makatingin.

“Bitawan mo nga ako. Mamaya nyan biglang dumating si Cheena,baka kung anong isipin.” ani ko at pumiglas,naglakad na ako pero sumunod pa din sya.

“Ano pa ba gusto mo Koy? Wala ng hadlang oh,pwede na tayo. Please don’t hold back.” aniya at sinabayan ako sa paglalakad.

“Kasi hindi nga pwede,may Cheena ka na. Hindi na tayo college na pwede mong pagsabay sabayin ang gusto mo.” seryoso ko po ding sabi. Kailangan ko pa din itaas ang depensa ko. Hindi ganon kadali yong gusto nya,madami na akong ikokonsidera.

“Oy! Hindi ako ganon ah? Sobra ka naman!” ang agad nyang depensa. Mas binilisan ko ang paglalakad.

“Kaya pala salitan mo kaming tinitira ni Jecca?!” ang sabi ko pa. Natigilan ako ng marealize ko ang sinabi ko. Nilingon ko sya,nakatayo sya at nakangisi.

“Gusto mo ba uling tirahin kita?” nakangisi nyang sabi. At sigurado akong namumula na ako,buti at walang nakarinig.

Oh my gahd! He’s back! Bumabalik na sya sa pagiging pervert!

Buti na lamang at may taxi na dumaan,agad ko itong pinara at sumakay. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Pakiramdam ko para kaming nagsisimula ulit sa umpisa.

Starting over again ang peg? No! Kailangan nya akong paghirapan tulad ng paghihirap ko sa kanya noon.

At lumabas din ang totoo. Gusto ko din pala ang nangyayari at umaasa pa din ako. Pero paano si Cheena? Parang hindi ko sya kayang saktan.

Nang makarating sa Montenegro Company ay nakasalubong ko pa si Gero sa hallway.

“Kamusta? I heard everything. What’s the latest?” nakangiting tanong ng gwapong si Gero.

“Trust me. You don’t want to know.” ang sagot ko at tumawa sya saka nagpaalam. Dumiretso na din ako agad sa private office ko,ito ang kagandahan bilang HR,may privacy ako. Tiningnan ko yung mga papel na nakalagay sa mesa,ang daming mga aplikante ngayon,mamaya ko asikasuhin pag tumawag na ang COO.

Nang sumapit ang lunch break ay may kumatok. “Pasok.” ang agad kong sabi.

May dalawang lalaki na mukhang delivery boy na may dalang tig isang bouqet ng rosas,ang isa ay puti,ang isa ay pula kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Kanino galing ang mga yan?” ang agad kong tanong ng mailapag nila ang mga ito.

“Nasa card po Maam.” sagot ng isa.

“Sige,makaka alis na kayo.” sabi ko naman. Ng maisara ang pinto ay agad kong tiningnan ang card. Yung red roses ang inuna ko.

“Bouqet of red roses for you. Kasing pula at kasing alab ng pagmamahal ko sayo - Seven.”

My gad! What is he doing?

Sunod kong binasa ang card ng white roses.

“White roses for you. Kasing pure ng kagustuhan kong maging iyo - Arkin.”

Seriously? After what had already happened. Hindi ko inisip na aabot ulit ako sa ganitong sitwasyon. Hindi ko namamalayan na napapangiti na pala ako.

Halos mapatalon ako ng tumunog ang cellphone ko. Si Pepsi pala ang tumatawag. Kamusta na kaya ang isang ito?

“Hello?”

“Can we meet? Gusto ko lang ng makakasama.” malungkot ang boses nya kaya nag alala ako agad.

“Okay,itext mo sa akin kung saan. Ayusin ko lang tong mga nasa mesa ko.”

“Anong problema at hindi maipinta yang mukha mo?” ani ko ng maabutan si Pepsi sa isang coffee shop. Naupo na ako at hinintay ang sagot nya.

“Napepeste lang ako sa buhay ko. Bakit ganon pag mayaman?” ang nakabusangot nyang sabi kaya natawa ako. “Tumawa ka pa,kakalimutan kong kaibigan kita.”

“Ano ba kasing nangyari? Pwede ikwento mo?” ani ko,at itinulak nya sa akin yung isang baso. “Wow chocofrappe!”

“Naging baby sitter ako,and worse yung binabantayan ko pa ang ipinagkasundo nila sa akin. Napaka spoiled brat!” ang reklamo nya.

“Ayaw mo nun? Aalagaan mo yung taong papakasalan mo someday?”

“Baliw na mga magulang ko! That boy is a pain in the ass!”

“Lalaki? Yun ba yung nakita namin ni Arkin na batang kasama mo nung nakaraan?” ani ko at nanlaki ang mga mata nya.

“Nakita nyo ako? Damn! Oo yun nga. Ano ba akala ng mga magulang ko sa akin? Bading na pedophile? Okay sana kung babae. Kaso lalaki Pepsi! A 17 year old boy na sakit sa ulo ng mga magulang nya! Pasaway at basagulero!” nanggigil na sabi ni Pepsi. Pinigil ko ang sarili ko,ayokong matawa baka magalit sya.

“Eh,feeling ko katulad ko sya.” sabi ko. “Nung nakita namin kayo malamya syang kumilos.” ang dagdag ko pa. Cute naman yung batang iyon ah?

“Sinasadya nya yon. Gustong gusto nyang iniinis ako pag madaming tao!”

“Edi umayaw ka! Problema ba yon?”

“I can’t namatay mga magulang nya last week at hindi na pwedeng baliin ang kasunduan. Nakakainis,hindi naman porket alam nila na gusto kita ay ikakasal nila ako sa lalaki.” ang frustrated nyang sabi.

“Maybe one day pwede mo akong ipakilala sa batang iyon.” ani ko at inubos na ang chocofrappe. “Pero sa ngayon,may mga nangyayari pa kasi sa buhay ko,and I’ll update you kung maganda ang resulta. Sige na,babalik pa ako sa opisina.” tumayo na ako at hinalikan sya sa pisngi saka ako lumabas ng tumango na sya.

Bumalik ako sa opisina at inabala ang aking sarili sa mga bagong aplikante. No wonder,paangat ng paangat ang mga Montenegro.

Bago umuwi ay tinext ko si Arkin at nagpasalamat ako sa white roses nya,pero wala syang reply kaya nagpasya akong bumaba na.

Paglabas ko ng building ay agad kong nakita si Seven na nakahalukipkip na nakasandal sa kotse nya,humangin at hinawi nya ang buhok nya. Bakit parang lalo syang gumwapo?

“Anong ginagawa mo dito?” agad kong sabi ng lumapit sya.

“Sinusundo ka. Sabay na tayong umuwi.” nakangiti nyang sabi. “Natanggap mo ba?”

“Alin? Yung red roses? Oo nilagay ko sa banyo. Mabisang air freshener yon.” ang pang iinis ko sa kanya at nag pout sya. “Nasan ang girlfriend mo?”

“Kasama ko.” aniya.

“Ha? Nasan? Wala naman!” sabi ko habang lumilingon sa paligid.

“Hindi pa kasi nya alam na girlfriend ko sya. I mean boyfriend.” tumatawa nyang sabi. Sa gulat at inis ko ay sinapak ko ang dibdib nya. “Ugh! Aray!”

“Oh my god! Im sorry! Nakalimutan ko.” ang natataranta kong sabi at hinimas ko pa ang dibdib nya.

“Nahihirapan akong huminga.” ang daing nya kaya lalo akong kinabahan. Shit! Ang tanga tanga ko talaga.

“Anong gagawin ko? Pupunta na ba tayong ospital? Tara na sa kotse mo,ako ang magda drive!” at inalalayan ko syang makasakay sa front seat saka ako umikot at umupo sa driver’s seat.

Bigla syang nanahimik at pumikit kaya maluluha akong umurong palapit.

“Uy! Seven! Sorry na! Nahihirapan ka pa bang huminga?”

“O-oo.Ugh!” at napahawak sya sa tapat ng puso nya.

“Anong gagawin ko?”

“CPR,I need CPR! Kailangan ko ng hangin!” mahina nyang sabi.

“Ha? Sige! Umayos ka ng upo.” sabi ko at inilapit ang bibig ko. But then I realized something. Teka nga.

Agad ko syang kinaltukan ng dalawang beses!

“Aray! Papatayin mo ba ako?”

“Oo! CPR pala huh? Ano ka nalunod? Gago ka ah?! Bwiset!”

At bigla syang tumawa. Sa inis ko ay pina andar ko agad ang kotse at madiing inapakan ang gas.

“Hey! Koy! Hinay lang!” ang takot nyang sabi kaya ibinalik ko sa pagiging moderate ang pagdadrive.

Pagdating sa bahay ay sinalubong kami ni Cheena. May bahay ba ang isang ito? Agad nyang niyakap si Seven. Sakto naman tumunog ang phone ko. I dont know pero nagseselos ako sa nakikita ko.

“Hello Arkin? Yes magbibihis lang ako at pupunta na ako sa dinner date natin.” pinarinig ko talaga iyon. Kunot noo na tiningnan ako ni Seven.

“Huh? Anong dinner date?” ang takang sabi ni Arkin.

“Yes,I miss you too! I’ll be there,bye!” at pinutol ko ang tawag. Im sorry Arkin.

“San ka pupunta?” ang biglang harang ni Seven.

“Sa date namin ni Arkin. Tsupi! Magbibihis pa ako.” taas kilay kong sagot at nagmadaling umakyat sa hagdan,nadinig ko pa ang sigaw ni Seven.

“Youre not going anywhere Koy!!”

Pre-Finale!

WARNING : SPG

Nagbihis na ako at tinext ko si Arkin kung nasan na sya. Biglaan ito kaya wala ng atrasan.

Arkin :

Im on my way.koy.

Ako :

Okay. Hintay.

Paglabas ko ng kwarto ay tahimik na ang bahay. Nasan na ang mga tao dito? Si Cheena at Seven? Hmp! Bahala sila.

Bubuksan ko na ang main door pero hindi ko mabuksan! Naka lock mula sa labas! Shit!

Napatingin ako sa mga bintanang sarado. Hindi ako kasya dyan! Si Seven ang may pakana nito! Agad kong tinungo ang backdoor.

Yes! Bukas! Akala mong Seven ka ah? Dahan dahan na akong naglakad palapit sa bakod. Aakyatin ko na lang ito. Madali lang to.

Nagsisimula pa lang akong umakyat ng magulat ako sa nagsalita.

“At san ka sa tingin mo pupunta?” anito kaya dumausdos ako pababa,galit ko syang hinarap.

“Ano bang pakialam mo? Diba makikipag date nga ako kay Arkin?”

“Pumayag ba ako? Dito ka lang sa bahay. Youre not going anywhere.” aniya at lumapit pa,napa atras ako.

“Bakit kailangang pumayag ka pa? This is my life,I can do whatever I want to do.” singhal ko sa kanya,lumapit pa sya,umatras ako ulit.

“Really? Baka nakakalimutan mo Koy,wala tayong formal break up. Hindi ako pumayag. Remember?” ang pabulong nyang sabi. Gahibla na lamang ang agwat ng mga mukha namin. Naghurumentado na naman ang puso ko.

“B-baliw. Buksan mo na ang main door para maka alis na ako.” shit! Bakit ang hilig nyang manukol? Yung tipong itatrap nya talaga ako.

“Ive been dying to do this Koy,at ngayong may pagkakataon na ako,hindi ko na ito papalampasin.” at tinawid nya ang agwat ng mga mukha namin. Lumapat ang labi nya sa labi ko.

Tinutulak ko sya,pero sadyang malakas sya. Kinagat nya ang lower lip ko kaya naibuka ko ang bibig ko at pinasok nya ang kanyang dila.

Nangatog ang tuhod ko kaya kumapit ako sa kanya. Ang pakiramdam na ito ay hindi nagbago,ganitong ganito din dati. It felt magical. Pakiramdam ko ay lumilipad ako sa alapaap. Lumalim ang halik at mas naging maalab. Pinantayan ko sya,hindi ako pwedeng matalo.

“Ipinagkanulo ko ng damdamin mo.” bulong ni Seven ng maghiwalay ang aming mga labi. Kapwa kami kinakapos sa paghinga.

“Mali ito.” ani ko at bahagya syang tinulak.

“Walang mali dito Koy. Mahal natin ang isa’t isa.” at muli nya akong siniil ng halik. Isinandal nya ako sa pader na bakod. Gumapang ang mga kamay nya,maging ako ay ganon din. Nadadarang na ako at hindi ko na mapigilan ang sarili ko.

Nag eskrima ang aming mga dila. Wala syang pinagbago,matamis pa din ang kanyang laway na para bang chocolate syrup. Hindi ko na namalayan na nahubad na ang aming mga pang ibaba.

Nagulat na lamang ako ng bigla nya akong buhatin. Wala akong nagawa kundi ang yumakap sa kanya,iniyakap ko din ang mga paa ko sa katawan nya.

“Ang tagal kong pinagpantasyahan na maulit ito.” pabulong nyang sabi,ramdam ko na ang matigas na dahan dahang pumapasok sa aking lagusan. Mas humigpit ang pagkakayakap ko sa kanya.

Iba talaga si Seven,iba ang pakiramdam pag sya ang umaangkin sa akin. Parang alam na alam ng katawan ko na pag mamay ari sya ni Seven. Nang makapasok sya ay hindi muna sya gumalaw. Muli nya akong hinalikan.

“This time I will be gentle.” aniya at dahan dahan akong ihiniga sa bermuda grass. Ni hindi ko alintana ang mga pagtusok nito. Napatingin ako sa langit,bilog ang buwan at nagkalat ang mga bituin.

Nagsimula syang gumalaw ng marahan. Tulad ng dati ay natatamaan nya pa din ang aking spot kaya halos mabaliw ako. Kinakagat ko na lamang ang aking lower lip para hindi mapalakas ang aking ungol.

“Ugh.. Uhm.. Na-namiss ko to.” wala sa sariling sabi ko. Kitang kita ko kung paano ngumisi si Seven.

“Talaga Koy? Lalo na ako.” at bigla nya itong isinagad. Napayakap ako sa kanya,nagsimula syang bumayo ng mabilis at madiin.

Hindi nagtagal ay bumulusok kaming dalawa sa mundo na tanging kaming dalawa lamang ang nakakarating.

Pagod syang humiga sa tabi ko at tumingin din sa langit.

“Ano na ngayon?” ang mahina kong tanong.

“Edi tayo na ulit. Huwag na natin pahirapan ang ating mga sarili.” aniya at ini angat ang ulo ko,ipinatong sa kanan nyang braso.

“Pero paano si Cheena?”

“Mabait na tao si Cheena,she’ll understand us.” aniya at hinalikan ako. Nagulat na lamang ako ng iangat nya ang kaliwang hita ko.

“Anong ginagawa mo?”

“Ready for round two?” nakangisi nyang sabi. Here he goes again,lumalabas na naman ang pagiging pervert nya.

“Ayoko! Masakit pa ang butas ko.” ang reklamo ko kasunod ng muli nyang pagpasok sa akin.

Kinabukasan ay nagulat na lamang ako na magkatabi kami sa kama ko. Tiningnan ko si Seven na tulog na tulog pa din.

“Paano kami napunta dito?” ang taka kong tanong sa aking sarili.

Babangon na ako pero biglang yumakap si Seven.

“Dito ka muna. May round 3 pa tayo mahal ko.” ang malambing nyang sabi. Sinapak ko nga sa braso.

“Round 3 ka dyan! Papasok pa ako sa trabaho!” ani ko at bumangon na. Hubo’t hubad pala ako kaya napatakbo ako sa banyo. Isasara ko na sana ito kaso mabilis na nakapasok si Seven na wala ding saplot kahit isa. Naalala ko na naman yung kagabi.

“Tatakbo ka pa ah? Tara na,ligo na tayo,ihahatid pa pala kita.” aniya at binuksan ang shower. Pero hindi ganon ang nangyari,nauwi na naman kami sa mainit na pagtatalik. Naaadik na naman ako sa kanya.

Nang matapos kami ay bumaba na kami. Nasa dining hall na sina Mama at Papa na kapwa nakangiti sa amin. Na parang bang alam nila na ayos na kami ni Seven.

Bago kumain ay tiningnan ko ang phone ko,ang daming missed calls from Arkin,tas mga text message galing kay Pepsi na nagrereklamo sa kinahantungan ng buhay nya.

I think I should say sorry to Arkin at tatapatin ko na sya habang hindi pa malalim ang nararamdaman nya para sa akin,ayoko na ulit makasakit,hindi maganda sa pakiramdam.

At si Pepsi? Dadalawin ko na lang sya sa kanila and maybe isasama ko ang tropa at dun kami mag iinuman.

Nang maihatid ako ni Seven ay agad kong tinext si Arkin ng sorry at kung pwede kaming magkita mamayang lunch. Wala syang reply but I know that he will come.

“Sir Magallanes,pinapatawag po kayo ng CEO sa private office nya.” ani ng secretary ko makalipas ang ilang minuto. Hindi ko tuloy maiwasang kabahan. May nagawa kaya akong mali? O may report akong hindi maganda?

Agad ko itong tinungo,kinatok ko muna ng tatlong beses bago ako pumasok.

“Sir? Pinapatawag nyo daw po ako?” ang kinakabahan kong sabi.

“Please take a sit.” anito at tinitigan ako. Ito ang kauna unahang pinatawag ako nito. “Maganda naman ang performance mo as HR. Pero hindi ka na kasi namin kailangan dito. Youre fired.”

“P-po?”

“Youre fired.” anito at ngumiti kaya nagtaka ako. “Mas kailangan ka sa company na pinagtatrabahuhan ng Papa Koy mo. Pinagbakasyon ka lang namin dito.” dagdag pa niya at dun lang ako nakahinga ng maluwag.

“S-sino po ang nagrequest na ibalik ako dun?”

“Ofcourse,nobody else but youre fiance Seven.” anito at tumawa. Napakurap pa ako ng ilang beses bago nag sink in sa akin ang sinabi nito.

“Fiance? Hindi ko po sya fiance.”

“Whatever,pack up your things at naghihintay sila sayo. Thanks for being a part of our company.” at naglahad ito ng kamay at agad kong tinanggap.

“Thanks din po.”

Nang makuha ko na ang mga gamit ko ay nagpaalam na ako sa lahat. Mamimiss ko sila,its really nice working with them.

Bumaba na ako at lumabas. Nabungaran ko si Arkin na nakasandal sa kotse nya. Agad akong lumapit at ngumiti.

“Ako na susundo sayo para hindi ka na maabala mamayang lunch. Para makapag usap na din tayo.” nakangiti nyang sabi at binuksan na ang pinto ng front seat,saka sya umikot sa drivers seat.

“Im sorry for last night,hindi ako natuloy,at saka gawa gawa ko lang naman yon.” ang nahihiya kong sabi habang tinitingnan yung box na naglalaman ng mga gamit ko,nakapatong ito sa hita ko.

“That’s okay. Dumating din naman kasi yung kaibigan ko,kaya nga tinatawagan kita para ma inform ka na hindi ako makakapunta.” naka ngiti nyang sagot at pina andar na ang sasakyan.

Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib. Pero may gusto pa akong sabihin. “Arkin,kami na ulit ni Seven,hindi pala kami magkapatid.”

“Buti na lang gusto lang kita at hindi mahal. Kung nagkataon mabobroken hearted agad ako.” aniya at tumawa kaya tinitigan ko sya.

“Hindi ka galit?”

“Sinusubukan ko lang din naman si Seven. Alam mong alam ko kung ano kayo. At saka halata namang patay na patay pa kayo sa isa’t isa. Ewan ko ba dun sa Cheena at hindi nakakahalata.” aniya na tutok pa din sa pagmamaneho.

“Nakaka guilty nga eh. Hindi ko alam kung paano magpapaliwanag kay Cheena.” ang pag amin ko. Dahil sa totoo lang kahit sinabi ni Seven na huwag akong mag alala ay hindi ko pa din maiwasang maguilty.

“You shoudn’t have. Ikaw naman ang nauna. Besides,mukhang malawak naman ang pang unawa ng babaeng iyon.” aniya. Pagkatapos nun ay mga random things naman ang mga pinag usapan namin hanggang makarating sa opisina.

Pagpasok sa department namin ay halos ihagis ko ang kahong dala ko sa sobrang gulat.

“Welcome back Koy!” sabay sabay nilang sabi. Hinampas ko tuloy si Arkin na ikinatawa ng lahat.

“Welcome back anak.” ani Papa.

“Its nice to have you back.” sabi naman ni Seven sabay kindat.

“Maraming salamat po!” ang masaya kong sabi at nagpalakpakan sila. Lumapit sila at kinamusta ako isa isa. Hanggang sa natigilan ako. Tumulo ang mga luha ko na sadyang pinagtaka nila.

“Bakit anak?” nag aalalang tanong ni Papa at dinaluhan ako.

“Naalala ko lang po si Admeen. Namimiss ko na sya. Sana nandito sya.” ang sagot ko at pinunasan ang aking mga luha.

“Masaya na si Admeen sa mga magagandang nangyayari sayo anak. Ayaw nun na malulungkot ka.” ani Papa at hinimas ang likod ko.

“At saka isa pa. Buhay naman si Admeen sa puso natin eh. Huwag kang umiyak at kumikirot ang puso ko. Gusto mo bang dalhin na naman ako sa ospital?” ang pagsingit ni Seven kaya kinurot ko sya.

Admeen,kung nasaan ka man bebe,sana masaya ka. Ang mahina kong dalangin.

Nagkaroon ng kaunting salu-salo sa department namin. At pag sapit ng gabi ay dumiretso na kami sa bahay,invited syempre si Arkin. Late namang dumating si Pepsi na kasama yung binatang teen ager.

Nasa kalagitnaan ng kwentuhan at inuman ang lahat ng dumating si Cheena na hanggang tenga ang ngisi. Hay,sana pala inimbitahan ko din ang tropa.

“Ngiting ngiti ka ah? Anong meron?” ang agad kong bati ng makalapit sya.

“Eh! Nakakahiya pero sige na nga.” sabi pa nya na sobrang saya. “Its positive,nag take ako ng PT ng dalawang beses. Im pregnant ng 3 weeks!” masaya nyang dagdag na.

Napawi ang ngiti ko dahil dun. Pakiramdam ko gumuho ang mundo ko. Akala ko kami ni Seven ang may sasabihin sa kanya. Pero it seemed that sya pala ang may dalang balita.

“Excuse me.” sabi ko,tumayo at naglakad papunta sa labas. Gusto ko munang lumayo.

Bakit hindi nauubos ang pagsubok sa akin? Bakit?

WAKAS!

Hiningal ako dahil sa bilis ng takbo ko. Nanlalamig din ang katawan ko dahil sa pawis at sa hangin.

Dahil gabi na ay tahimik na ang paligid. Ako na lang ang mag isa dito. Tiningnan ko ang paligid. Nasaang parte na ba ako ng subdivision? Nakakatakot,puro kuliglig ang nadidinig ko. Napaupo ako sa sobrang pagkahingal.

“Ang bilis mong manakbo. Kalahi mo ba si Petrang kabayo?” sabi ng isang boses kaya napatayo ulit ako.

“Ikaw?” ang gulat kong tanong. Ito yung teenager na kasama ni Pepsi. Yung sinasabi nyang sobrang pasaway.

“Oo ako nga. Ako si Adkyn Villamarin.” anito at inayos ang sombrelo. Ang siga nyang kumilos. At may hikaw pa sa kanang tenga at panay nguya ng bubble gum.

“Anong ginagawa mo dito? Bumalik ka na dun baka hinahanap ka na ni Pepsi.” sabi ko at tumingin sa paligid.

“Ayokong kasama ang panget na matandang yon. Ikaw bakit ka umalis? Ganyan eksena ng mga baklang nabigo eh.” anito at tumawa. Ngalingaling batukan ko sya. Langya pasaway nga.

“Eh bakla naman talaga ako ah? Alis na. Bumalik ka na dun!” sabi ko at tinalikuran sya.

“Ang arte mong bading. Pasalamat ka nga at sinundan kita. Ang layo ng tinakbo ko tas papabalikin mo ako agad agad?” anito. Hinarap ko sya at nakapamulsa na sya.

“Hoy! Mas matanda ako sayo,gumalang ka.”

“I know. Obvious naman na matanda ka na. So babalik ka ba kasama ako o iwanan na kita dyan.”

“Ayokong bumalik dun. Not now.” sabi ko at pinigil ang maiyak. Baka makita nitong Adkyn at pagtawanan ako.

“Dahil ba sa narinig mo? Ako nga kahit ayoko kay Pepsi sumasama pa din ako. Kahit na mukha na kaming tanga dahil sa ginawa ng mga magulang namin. Lalo na ako pagtatawanan ako ng mga kakilala ko pag nalaman nilang engaged na ako,at sa mas matanda pa sa aking lalaki. Iisipin nilang bakla ako,pero ayos lang,para sa mga magulang ko gagawin ko lahat.” mahaba nyang sabi at hindi ko maiwasang mamangha. “Ikaw may nadinig ka lang nag emote ka na.”

“Wala kang alam.” ang mahina kong sabi. Tangena pati bata pinapangaralan na ako.

“Siguro nga. Pero bakit hindi ka sumama sa aking bumalik dun para maging klaro ang lahat?” anito at nagsindi ng sigarilyo,nanlaki agad ang mga mata ko.

“Hoy! Stop that! Bata ka palang nagyoyosi ka na!” ang agad kong suway dito. My gad? Maagang masisira ang baga nya!

“Only if sumama ka pabalik.” nakangisi nyang sabi at humithit buga. Napabuntong hininga ako.

“Okay. Lets go.” sabi ko at itinapon nito ang sigarilyo.

Pagbalik namin sa bahay ay tahimik na at patay na ang ibang ilaw. Nanghinayang ako,may bukas pa naman.

“Damn that fucking asshole! Iniwan ako?! Wala akong pamasahe! Gago nya talaga!” nanggigil na sabi ni Adkyn.

“Ganyan ka ba talaga? Gangster?” tanong ko. Parang nakikita ko sa kanya si Seven.

“Paki mo? Makapag lakad na nga pauwi.” anito at tumalikod na. Iba na talaga mga teenager ngayon.

“Huwag na! Sa guest room ka na matulog. Susunduin ka naman siguro ni Pepsi bukas.”

“Buti naman! Antok na ako eh!” inis na sabi ni Adkyn at inaya ko na syang pumasok sa bahay. Panay na ang hikab nya.

Sinamahan ko si Adkyn sa guestroom,binilinan ko na puntahan ako sa kwarto kung may kailangan sya.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay nakahiga na dun si Seven,lamp shade lang ang ilaw,at sa study table nakapatong ang isang RH.

Hindi ko alam kung tatabihan ko sya o hindi. Buntis si Cheena at hindi pwedeng hindi sya ang ama. Nakikita ko ang mga lambingan nila kaya hindi sila makakapag deny sa akin.

Lumapit ako at kinuha ang bote ng alak. Konti na lang ang laman pero sigurado akong makakatulong ito para makatulog ako agad.

Umupo ako sa couch at inisip ang mga nangyayari sa buhay ko. Kailan kaya ako matatahimik at sasaya? Parang gusto ko ng mapayapang buhay,yung walang problema. But then again,this is reality at imposible ang gusto ko.

Si Seven,hindi ko maintindihan kung ano ba talaga kami. Akala ko okay na pag sinabi na namin kay Cheena ang tungkol sa amin. Pero naunahan kami ni Cheena. Ayokong maging dahilan ng pagkasira ng isang pamilya. Ayokong lumaki ang bata na walang kinikilalang ama. Ayaw ko itong matulad sa akin.

Marami na akong naisakripisyo kaya hindi naman sigurong magsakripisyo ulit ako diba? Bata na ang pinag uusapan dito. Alam kong magiging selfish ang desisyon ko dahil hindi man lang ako nakinig sa buong kwento. Pero ano pa ba ang dapat kong marinig? Ive had enough. Ive been to hell and I don’t wanna go back there. I guess,hanggang dito na lamang ang kwento namin ni Seven.

Tumayo na ako. Alam kong paulit ulit na akong tumatakbo pero ito lang ang tanging paraan. I did this once at kaya ko uling ulitin.

Maingat kong kinuha ang maleta sa aking walk in closet at inilagay ang mga damit at konting gamit. I guess its for the better.

Nang matapos ako ay tiningnan ko ang mapayapang natutulog na si Seven.

I love you. But were not for each other.

Palabas na ako ng maisipan kong tunggain ang alak. Ganito naman ang mga bigo.

Nasa labas na ako at saktong may taxi na dumaan. Pinara ko ito at sinabi kung saan ako bababa.

“Sigurado po kayo na doon ang punta nyo?” sabi ng taxi driver habang nagmamaneho.

“Opo manong.” sagot ko lang at hindi na ako muling nagsalita. Gusto kong umiyak pero parang wala na akong iluluha,nasaid na siguro,pati ang mga mata at luha ko ay sumuko na.

Tumingin ako sa labas,buhay na buhay pa ang gabi. Alam kong madaming ma aapektuhan dito sa ginawa ko pero kasi hindi ko na kaya. Isang batang hindi pa naisisilang lang pala ang magpapasuko sa akin.

Nang marating ang pakay ay bumaba na ako pagkatapos magbayad. Bawat hakbang ko ay sigurado ang patutunguhan. Ni hindi ako nakaramdam ng takot kahit ako lang mag isa. Mabuti na lang at pumayag yung gwardya kung hindi ko pa sinuhulan.

Nang marating ko ito ay pinasok ko na ang susi at binuksan ang gate. Sinindihan ko ang ilaw at naupo sa monoblock.

“Kamusta na bebe?” panimula ko. Huminga ako ng malalim para mapigil ang pagluha. “Ako hindi okay. Haay! Sana nandito ka. Miss na miss na kita. Alam kong alam mo ang nangyayari,sabihin mo naman sa akin kung anong gagawin ko.” at marahan kong hinaplos ang kanyang lapida.

Umihip ang hangin na parang may yumayakap sa akin. Nagtayuan ang mga balahibo ko at tumulo na ang aking mga luha. Alam kong si Admeen iyon.

“Sana bukas,alam ko na ang gagawin ko.” at yumupyop na ako sa kanyang himlayan. Hindi ko alam pero bigla akong nahilo at pakiramdam ko ay lumilindol. Hindi nagtagal ay nakatulog ako sa ganong pwesto.

Kinabukasan ng magising ako ay nagtaka pa ako kung anong ginagawa ko dito.

Nasa museleo nga pala ako ni Admeen. Kinuha ko ang phone ko para tingnan ang oras pero battery empty na pala. Tumayo na ako at tinitigan ang litrato ni Admeen.

“Bebe. Aalis na ako,salamat sa pag comfort. Babalik na lang ako sa ibang araw.” hinila ko na ang maleta at lumabas. Nang mailock ko na ang gate ay nag isip pa ako kung saan ako pupunta.

Pero ang totoo nyan ay may lugar akong gustong puntahan. Nagdadalawang isip lang ako kung papapasukin pa ba ako dun? Bahala na nga,basta gusto ko yung puntahan. Gusto ko dun gugulin ang oras ko hanggang magdilim ulit.

Nang makasakay na ako ng taxi ay sinabihan ko ang driver na dumaan sa drive thru ng Jollibee dahil talagang nagugutom na ako.

“Sige na manong! May pupuntahan lang ako na kaibigan!” ang pangungulit ko sa gwardiya.

“Ang kulit mo! Pero sige na,basta iwanan mo ang ID mo.” napangisi ako dun sa sagot ng gwardya,binigay ko ang ID ko at lakad takbo ang ginawa ko.

Patingin tingin ako sa paligid habang naglalakad. Wala pa ding pinagbago ang university na ito. Feeling ko balik estudyante ako. At ng matanaw ko ang pakay ko ay nanakbo na ako habang hila hila ang maleta,pinagtitinginan na ako ng mga estudyante at mga prof pero wala akong pakialam.

Nang pasukin ko ang lumang building ay grabe ang adrenaline rush ko. Inilagay ko ang maleta sa likod ng hagdan at nanakbo na paakyat. Tandang tanda ko pa ang unang araw na napadpad ako dito. Kung hindi siguro dahil sa mga bullies na yon ay hindi ko makikilala si Seven.

Nasan na kaya ang mga iyon? Siguro ay dapat ko silang pasalamatan. Dahil sa kanila ay nakilala ko ang lalaki sa rooftop. Dahil sa kanila nagsimula ang lahat.

Halos pabalibag kong tinulak ang pinto ng makarating ako sa rooftop. Mainit na ang sikat ng araw at mainit din ang ihip ng hangin.

“Sino ba yang istorbo? Diba sabi ko ayokong nabibitin sa pagtulog!”

Napalunok ako ng marinig ko iyon.

Imposible! Paanong?

Nakarinig ako ng mga yabag ng paa,naghurumentado ang puso ko,excited ako na kinakabahan na hindi ko mawari.

Tumigil ang paglalakad sa likod ko. Suminghap ako dahil naamoy ko ang amoy nya at nagsimula ng manlambot ang mga tuhod ko. Paano sya napunta dito?

Nanginginig na humarap ako sa kanya. Titig na titig sya sa akin. Yung tipong mamamagnet ka at hindi mo na kayang bawiin ang tingin mo.

“Alam mo bang pwede kitang parusahan?” seryoso nyang sabi at lumapit. Napaatras ako. Fuck! Parang nangyari na to? Dejavu?!

“A-anong? P-panong? Teka! Bakit ka ganyan?!” ang sabi ko at itinulak sya. Pero hinila nya ako at isinandal sa pader.

“Pwede kitang parusahan sa ginawa mong pang iiwan. Diba ilang beses kong sinabi na hindi ka makaka alis pero ginawa mo pa din. Anong akala mo sa akin? Walang pakiramdam?” aniya at inilapit ang mukha nya,naamoy ko ang mabango nyang hininga kaya lalong nangarag ang sistema ko,parang may mga kung anong nagliliparan sa sikmura ko.

“Ginawa ko iyon dahil kailangan. May anak ka na! Magiging ama ka na.” ang sabi ko at nag iwas ng tingin. Tumawa sya kaya muli ko syang tiningnan.

“Yan ang hirap sayo Koy,nangunguna ka. Sana bago ka umalis pinatapos mo muna si Cheena sa sinasabi nya.” nakangiti nyang sabi. This time idiniin nya ang katawan nya sa akin at naramdaman ko sa tyan ko ang pagkalalaki nya.

“So kasalanan ko pa? How dare you!” ang pag depensa ko pa din. No way,hindi ako magpapatalo sa kanya.

“Oo. Hindi ba?” aniya at kiniskis ang pagkalalaki nya. Nanlaki ang mga mata ko. “Youre really turning me on kapag namumula ka na sa galit.” ang bulong nya at dinilaan ang earlobe ko. Napaungol ako. Shit.

“Stop that. M-mainit pa oh?!” ang nasabi ko na ikinatawa nya. Umatras sya at lumayo. Damn! Ang tanga ko talaga.

“Mainit naman talaga dito kahit nung unang may nangyari sa atin ah?” nakangisi nyang sabi. Alam kong sobrang namumula na ako.

“Tse! Umuwi ka na!”

“Hay Koy! Buntis si Cheena pero hindi ako ang ama. Ang boyfriend nya. You see everything was planned. Kinontsaba namin sya para lumabas na ng tuluyan ang itinatago mong pagmamahal para sa akin. Pero tulad ng dati,napaka unpredictable mo at hindi nasunod ang plano.” mahaba nyang sabi.

Nanlaki ang mga mata ko at literal na naghugis Letter ‘O’ ang bibig ko.

“Planado?” ang naniniguro kong tanong. Naningkit ang mga mata ko at naglapat ang mga bibig ko. How could they do this to me? Ang sama nila.

Mabilis akong naglakad at lumapit sa kanya. Lahat ng galit at frustration ko ay inilabas ko. Pinagsasapak ko sya sa magkabilaang braso. At ng mapagod ako ay tumigil din ako.

“Tapos ka na? Ako naman!” aniya at siniil ako ng halik. Hindi ako nakakibo pero tumugon ako. My gad! Bakit ako ganito?

“Ang sama nyo.” sabi ko ng maghiwalay ang aming mga labi. Isinubsob ko ang mukha ko sa dibdib nya. Dinig na dinig ko ang malakas at mabilis na pagpintig nito. Niyakap nya ako.

“Hindi kami masama. Ginawa lang namin yon para magkusa ka. Pero sadyang matigas ka minsan.” mahinahong sabi ni Seven. “Nadidinig mo ang puso ko diba? Ikaw ang dahilan ng bawat pag pintig nyan. No,puso pala namin ni Admeen. Kaya sana huwag mong pagdudahan ang pagmamahal ko. Mahal na mahal kita.”

Sa nadinig ko ay parang mas dumoble ang bilis ng tibok ng puso ko. Kaya nag angat ako ng tingin. Nagsalubong ang aming mga mata. Kita kita ko sa mga mata nya ang pagmamahal at alam kong nakikita din nya iyon sa mga mata ko.

“Mahal na mahal din kita. Ikaw ang kauna unahang minahal ko at ikaw din ang huli. Ikaw ang tinitibok ng puso ko. Ikaw ang lalaki sa rooftop.”

Tumingkayad ako at tinawid ang pagitan namin. Nang muling maglapat ang aming mga labi ay nasisiguro ko ng,sya talaga ang para sa akin.

“Talaga?” aniya matapos ang aming maalab na halikan. “Patunayan mo ngayon.” at hinila nya ako sa kung saan unang may nangyari sa amin.

Ang tunay ngang pagmamahal ay hindi nagbabago lumipas man ang maraming taon o magkahiwalay man kayo. Walang imposible sa pag ibig basta lumalaban ka. Ilaban mo kung anong alam mo ay para sayo. Ako ilang beses man akong sumuko kahit na mahal na mahal ko siya,pero sya ay hindi nya ako isinuko. Yan ang wagas na pagmamahal. Ganyan magmamahal ang lalaki sa rooftop.

~ ~ *

WAKAS

EPILOGUE

“Hala?! Si Kaien yan diba?” ani ko ng mailapag ang meryenda sa lamesita. Nandito ang tropa at nanonood ng Tv.

“Yup. I know na may mararating yan.” ani Winona.

“Issue na nga din ang pagiging Montenegro nyan.” dagdag ni AB.

“Magaling syang kumanta. Gwapo,maabilidad. But still wala naman saming mga Montenegro ang umaamin na ama o ina nya.” ani Brylle at kinain na yung crackers na nilapag ko.

“O baka naman hindi mga tito o tita nya magulang nyo?” ang seryosong sabi ni Seven at inakbayan ako. Its been 5 months mula ng tuluyan kaming magka ayos.

“Nakaka kilabot yung naisip ko. Imposibleng si Lolo.” ani Eriol.

“Baliw! Hindi lang kayo ang Montenegro no?! Pwedeng anak sya ng anak ng kapatid ng lolo nyo, 2nd degree cousin,parang si Seven at Admeen ganun!” ang sabi ko naman at nagkibit balikat sya.

“Koy,Seven. Tumawag si Papa nyo,iinum daw sila dito mamaya nina Miles at Byron.” ani Mama habang nilalapag yung ibang pulutan.

“Okay yan,Ma.” ang sabi ko at tumayo. Sinalang ko yung vcd ng mga videoke habang inaayos naman ni Seven ang sound system at mic.

“Wala pa ba ang iba mga anak?” ani Mama na nakatingin sa ginagawa namin.

“Arkin hindi pwede,may date with his girlfriend. Ewan ko naman kay Pepsi kung ano na balak nun.” ang sagot ko naman.

“Exchange of hearts pakihanap! Ako ang kakanta!” ani Brylle at inagaw kay Seven ang mic.

Napabuntong hininga ako. Till now namimiss ko pa din si Admeen. Kung hindi sya nagka brain tumor kasama pa sya namin dito.

“Bakit ka ba nang aagaw? Ako muna! Nothings gonna change my love for you na oh?!” ang pag agaw naman ni Seven ng mic kay Brylle.

“Seriously? Singing contest ba to?” sabi ni Winona na ikinatawa namin.

“Kayo talaga. Maiwan ko muna kayo at magluluto pa ako.” ani Mama at tinungo na ang kusina.

“Nasan si Cheena?” tanong ko kay Seven na damang dama na ang pagkanta. Kibit balikat lamang ang sinagot nya sa akin.

Nagchikahan na lamang kami at uminom habang hinihintay ang kanya kanyang turn sa pagkanta.

Hanggang sa natigilan kami ng biglang pumasok sina Pepsi at Adkyn na nag aaway.

“Puro ka reklamo! Napupuno na ako sayo.” ani Pepsi at naupo na sa tabi ni Winona.

“Ganyan talaga pag matanda. Madaling mapuno. Bakit hindi nyo na lang ako dalhin sa DSWD?” sagot naman ni Adkyn na padabog na naupo sa pagitan namin ni Seven.

“Hindi pwede! Ayaw ko!” sagot ni Pepsi.

“Ganon pala eh. Edi manahimik ka?! Sino bang baliw na straight na lalaki may gusto ng ganito? Ang ikasal sa kapwa lalaki?” sagot pa din ni Adkyn.

“Sa tingin mo gusto ko? Babae gusto ko. Gusto kong magkapamilya at magka anak. Ang pinapaintindi ko lang sayo ay huwag ka ng makipag away at magpasaway!” gigil na singhal ni Pepsi.

“Ano ba yan? Kung mag aaway lang kayo ay mas mabuting sa labas muna kayo.” ang biglang sulpot ni Mama.

“Sorry po Tita.” sabay na sabi ng dalawa.

Hindi ko sila maintindihan. Pwede ba yung gusto ng mga magulang nila? Ang ipilit sila sa isa’t isa kahit na parehong babae ang gusto nila?

Ganunpaman,nagpatuloy pa din ang aming kasiyahan. Nakakatuwa din si Adkyn dahil sumasayaw pa habang kumakanta,gigil na gigil tuloy sa kanya sina AB at Winona. Ganyan talaga pag teenager hindi pa masyadong nahihiya,hindi gaya ni Pepsi na hindi na maipinta ang pagmumukha.

Hanggang sa sumapit ang gabi,dumating si Papa kasama ang magkasintahang sina Tito Byron at Tito Miles,halos tumulo laway nina Winona at AB sa kagwapuhan ng mga ito. Si Adkyn naman ay napanganga na parang nagtataka siguro kung bakit magka holding hands ang dalawang guwapong lalaki.

“Tara usap sa labas.” ani Seven,ngunit pabulong lang. Nauna syang tumayo kaya sumunod na ako. Busy ang lahat at hindi na kami tinanong.

“San tayo pupunta?” taka kong tanong ng makita kong binubuksan na nya ang pinto ng kotse nya. Gabi na kasi at wala akong maisip na lugar na pwede naming puntahan.

“Basta. Im sure magugustuhan mo.” ani nya at sumakay na ako sa front seat at sya nama’y umikot na sa driver’s seat.

“Okay. Ikaw na bahala.” nakangiti kong sabi at nagmaneho na sya. Kung iisipin ko yung mga nangyari,hindi mo akalain na hahantong kami sa ganito.

Masaya ako sa lahat. Sobrang saya na hindi na ako natatakot pa kung may dadating pang pagsubok.

Napalingon ako sa kanya ng mapansin kong pa akyat na ang kalsada. Saan kami pupunta? Anong balak nya?

At ng tumigil kami sa isang lugar ay nagtanong na ako.

“Ano na naman ito?” ngumiti lang sya at lumabas saka ako pinagbuksan kaya lumabas na din ako.

Inakbayan nya ako at hindi ko mapigilang mamangha. Tama nga ako,nasa mataas na lugar kami. Over viewing,kita ang city lights na parang mga christmas lights mula dito sa aming pwesto. Maliwanag din ang buwan at hindi na namin kailangan ng ilaw.

“Wow ang ganda! Ngayon lang ako nakapunta sa ganito.” ani ko habang nakatingin pa din sa ibaba.

“I know you would love this. Gustong gusto kitang dalhin dito para makalayo sa maingay nating mga kaibigan.” aniya. Nilingon ko sya at may kinukuha sya compartment.

Nang lumapit sya sa akin ay bitbit na nya ang isang malaking lalagyan at isang comforter. Inilatag nya ito sa damuhan at inilabas yung mga nasa loob ng bitbit nya.

Mga pagkain,softdrinks in can at dalawang wine. Napatingin ako sa kanya at ngumiti.

“Hindi ka nauubusan ng sorpresa. You never failf to amazed me everyday. Kaya lalo kitang minamahal.” ang sabi ko sa kanya. I don’t know,kahit liwanag lang ng buwan ang ilaw ay kita ko ang pamumula ng pisngi nya. First time ito at lalo akong napangiti.

“Anything for you mahal ko. Hinding hindi ako magsasawa. Araw araw kong ipaparamdam sayo ang pagmamahal ko.” aniya at ngumiti pero may napansin ako,may lungkot sa kanyang pagkaka sabi.

“May problema ba? Bakit hindi natin pag usapan?” ang nag aalala kong tanong.

“Wala. Its just that. Hindi natin mabibigyan ng mga apo sina Mama at Papa.” ang pag amin nya. Sa totoo lang,yan din ang bumabagabag sa akin.

“Huwag kang malungkot. Pareho lang nating iniisip yan. Pero may solusyon naman dyan.” ani ko,lumapit sa kanya at niyakap sya. Dinig na dinig ko na ang malakas at mabilis na pag pintig ng puso nya.

“Pero ayos lang yon. Hindi naman kailangan ng anak para sumaya tayo. Sayo pa lang masaya na ako at sobra sobra pa.” at hinalikan nya ang noo ko matapos nya yung sabihin.

“Pero infairness,ang romantic ng ginawa mo.” sabi ko at mabilis syang hinalikan sa labi at humarap sa over view.

“Parang ayoko ng kumain. Sa halik mo pa lang busog na ako.” aniya,humarap na din sa over view at inakbayan ako.

“Ang corny mo.” pang iinis ko.

“Mahal mo naman.” aniya. Bigla akong kinilig na ewan. Pag nagmamahal ka pala hindi nauubos ang kilig mo sa katawan.

“Oo naman! Sobra!” ang sagot ko. “Kumain na tayo at uminom,sayang ang preparations mo!” dagdag ko pa.

“Good suggestion! Baka kasi ako pa ang makain mo eh!” aniya at tumawa.

Kumain kami at nagkwentuhan habang nakatingin sa overview. Ang sarap lang sa pakiramdam na kasama at katabi mo ang mahal mo. Yung tipong hindi mo na iniisip ang oras. Yun bang kontento ka na sa mga pinag uusapan nyo maliit man na bagay o malaki.

Nagulat kami ng halos sabay na tumunog ang mga cellphones namin.

“Si Papa.” ani ko at napangisi. Pinakita nya sa akin yung phone nya,si Mama naman ang tumatawag sa kanya. Pareho kaming napahagikgik.

“Hayaan mo sila. Sa ngayon gusto kitang maangkin. I wanna make love to you under the moon.” aniya at hinalikan ako. Napapikit ako. His kiss is really magical.

Everything was perfect,the moon,the stars,the night,the place.

“Magandang gabi po.” agad kaming naghiwalay ng madinig namin ang boses ng isang babae kaya nilingon namin. Nasa gilid sya ng kalsada at may bitbit na bata. Agad kaming napatayo ni Seven at lumapit.

Tiningnan ko ang babae. Nakadamit sya ng pang katulong pero may mga sunog na. May sugat din sya sa mukha at braso,samantalang natutulog ang baby na karga karga nya.

“Ano pong nangyari sa inyo?” ang nag aalala kong tanong.

“Dadalhin po namin kayo sa ospital. Tara sa kotse.” ang sabi naman ni Seven. Tumulo ang luha nung babae at umiling.

“Huwag na. Gusto ko lang ibigay sa inyo ang batang ito. Anak ko ito sa amo ko. Kailangang mabuhay ang batang ito.” anito habang umiiyak.

“Po? Anak nyo yan,bakit nyo ibibigay sa amin?” ang gulat kong sabi. Nagkatinginan kami ni Seven.

“Ang pangalan ng batang iyan ay Coose Jansen Valdez. Wala na po akong choice. Sinunog ang bahay at namatay ang mga lolo at lola nya pati mga tito at tita nya,kasama na doon ang kasintahan ko na ama nya. Nanganganib ang buhay nya.” anito. “Hindi sya magiging ligtas sa akin.” at umiyak ito.

“Sino ang may kagagawan? Bakit buong pamilya ay namatay?” tanong ni Seven.

“Mga galit sa pamilyang Valdez. May reunion sila. Dahil si Coose ang kauna unahang apo ngunit hindi nila ipina alam na ako ang ina. Please kayo na ang bahala sa anak ko.” wala akong nagawa ng ipasa nito sa akin ang walang kamuwang muwang na sanggol.

“Teka miss? San ka pupunta?” ang habol ko dito.

“Alam kong hindi ako titigilan ng mga yon. Kung mabuhay pa ako ay hahanapin ko kayo.” anito. “Kilala ko kayo.”

“Huh?”

“Ang pendant na suot nya ay ang katibayan na sya ay isang Valdez.” anito at tumalikod. “Alagaan at mahalin nyo ang anak ko. Kung hindi ako makabalik makalipas ang limang taon ay sabihin nyo ang totoo. Paalam.” garalgal ang boses nito at nanakbo sa kakahuyan. Nagkatinginan kami ni Seven.

Biglang umiyak ang baby kaya nataranta ako.

“Hahabulin ko ang babae. Pumasok ka sa kotse at huwag umalis hanggang hindi pa ako bumabalik.” aniya at tinakbo din ang kakahuyan.

Hinele at isinayaw ko ang bata. “Naku baby Coose,konting tiis lang. Huwag ng umiyak,nandito si Papu Koy mo.” at hinalikan ko ang bata. Napaka gaan ng loob ko sa kanya.

Hindi ko alam kung gaano katagal ko itong hinele. Kaya ng makatulog ito ay pumasok na ako sa kotse,inilipag ko sya sa back seat at naupo na din ako at pumikit.

Nang magising ako ay maliwanag na. Panay na ang iyak ni baby Coose. Nakita ko ding naglalakad na pabalik sa amin si Seven na laglag ang mga balikat. Pumasok sya at umupo sa driver seat.

“Hindi ko na talaga mahanap yung babae.” aniya na pagod na pagod.

“Magtiwala na lang tayo sa mga sinabi nya. Kailangan na nating umuwi para makapag pahinga ka at para mapa dede na si baby Coose.” ani ko.

“Tama ka. Kunin ko lang yung mga gamit.” lumabas na siya at niligpit ang mga ginamit namin kagabi at nilagay ito sa compartment.

“Lets go home at ipakita na natin si Baby Coose sa mga magiging lolo at lola nya.” nakangiting sabi ni Seven kaya napangiti din ako.

Nang makauwi kami at makita nila Mama at Papa si baby Coose ay walang pagsidlan ang tuwa nila.

“Blessing in disguise ang pagpunta natin doon.” ani ko at humilig sa balikat ni Seven habang pinapanood namin sina Mama at Papa na pinapadede si baby Coose.

“Tama ka. Kung wala tayo walang mapupuntahan si baby Coose. Parang sinadya talaga ng tadhana.” sabi ni Seven. “Ituring natin syang atin. At sa panahon na bumalik ang ina nya,dito na din natin patirahin.” dagdag pa nya.

“Gusto ko yang idea mo.” sabi ko at tiningnan ulit sina Mama at Papa.

“But before that. Gusto ko munang ituloy ang dapat na gagawin natin kagabi.” nakangisi nyang sabi at hinila na ako papunta sa kwarto namin.

Alam kong madami pa kaming pagdadaanan. Lahat iyon ay haharapin namin ng magkasama at magkasangga. Lalo pa ngayon at may dumagdag sa pamilya. Alam ko ding hindi pa dito natatapos ang lahat.

THE END :)

EPILOGUE

“Hala?! Si Kaien yan diba?” ani ko ng mailapag ang meryenda sa lamesita. Nandito ang tropa at nanonood ng Tv.

“Yup. I know na may mararating yan.” ani Winona.

“Issue na nga din ang pagiging Montenegro nyan.” dagdag ni AB.

“Magaling syang kumanta. Gwapo,maabilidad. But still wala naman saming mga Montenegro ang umaamin na ama o ina nya.” ani Brylle at kinain na yung crackers na nilapag ko.

“O baka naman hindi mga tito o tita nya magulang nyo?” ang seryosong sabi ni Seven at inakbayan ako. Its been 5 months mula ng tuluyan kaming magka ayos.

“Nakaka kilabot yung naisip ko. Imposibleng si Lolo.” ani Eriol.

“Baliw! Hindi lang kayo ang Montenegro no?! Pwedeng anak sya ng anak ng kapatid ng lolo nyo, 2nd degree cousin,parang si Seven at Admeen ganun!” ang sabi ko naman at nagkibit balikat sya.

“Koy,Seven. Tumawag si Papa nyo,iinum daw sila dito mamaya nina Miles at Byron.” ani Mama habang nilalapag yung ibang pulutan.

“Okay yan,Ma.” ang sabi ko at tumayo. Sinalang ko yung vcd ng mga videoke habang inaayos naman ni Seven ang sound system at mic.

“Wala pa ba ang iba mga anak?” ani Mama na nakatingin sa ginagawa namin.

“Arkin hindi pwede,may date with his girlfriend. Ewan ko naman kay Pepsi kung ano na balak nun.” ang sagot ko naman.

“Exchange of hearts pakihanap! Ako ang kakanta!” ani Brylle at inagaw kay Seven ang mic.

Napabuntong hininga ako. Till now namimiss ko pa din si Admeen. Kung hindi sya nagka brain tumor kasama pa sya namin dito.

“Bakit ka ba nang aagaw? Ako muna! Nothings gonna change my love for you na oh?!” ang pag agaw naman ni Seven ng mic kay Brylle.

“Seriously? Singing contest ba to?” sabi ni Winona na ikinatawa namin.

“Kayo talaga. Maiwan ko muna kayo at magluluto pa ako.” ani Mama at tinungo na ang kusina.

“Nasan si Cheena?” tanong ko kay Seven na damang dama na ang pagkanta. Kibit balikat lamang ang sinagot nya sa akin.

Nagchikahan na lamang kami at uminom habang hinihintay ang kanya kanyang turn sa pagkanta.

Hanggang sa natigilan kami ng biglang pumasok sina Pepsi at Adkyn na nag aaway.

“Puro ka reklamo! Napupuno na ako sayo.” ani Pepsi at naupo na sa tabi ni Winona.

“Ganyan talaga pag matanda. Madaling mapuno. Bakit hindi nyo na lang ako dalhin sa DSWD?” sagot naman ni Adkyn na padabog na naupo sa pagitan namin ni Seven.

“Hindi pwede! Ayaw ko!” sagot ni Pepsi.

“Ganon pala eh. Edi manahimik ka?! Sino bang baliw na straight na lalaki may gusto ng ganito? Ang ikasal sa kapwa lalaki?” sagot pa din ni Adkyn.

“Sa tingin mo gusto ko? Babae gusto ko. Gusto kong magkapamilya at magka anak. Ang pinapaintindi ko lang sayo ay huwag ka ng makipag away at magpasaway!” gigil na singhal ni Pepsi.

“Ano ba yan? Kung mag aaway lang kayo ay mas mabuting sa labas muna kayo.” ang biglang sulpot ni Mama.

“Sorry po Tita.” sabay na sabi ng dalawa.

Hindi ko sila maintindihan. Pwede ba yung gusto ng mga magulang nila? Ang ipilit sila sa isa’t isa kahit na parehong babae ang gusto nila?

Ganunpaman,nagpatuloy pa din ang aming kasiyahan. Nakakatuwa din si Adkyn dahil sumasayaw pa habang kumakanta,gigil na gigil tuloy sa kanya sina AB at Winona. Ganyan talaga pag teenager hindi pa masyadong nahihiya,hindi gaya ni Pepsi na hindi na maipinta ang pagmumukha.

Hanggang sa sumapit ang gabi,dumating si Papa kasama ang magkasintahang sina Tito Byron at Tito Miles,halos tumulo laway nina Winona at AB sa kagwapuhan ng mga ito. Si Adkyn naman ay napanganga na parang nagtataka siguro kung bakit magka holding hands ang dalawang guwapong lalaki.

“Tara usap sa labas.” ani Seven,ngunit pabulong lang. Nauna syang tumayo kaya sumunod na ako. Busy ang lahat at hindi na kami tinanong.

“San tayo pupunta?” taka kong tanong ng makita kong binubuksan na nya ang pinto ng kotse nya. Gabi na kasi at wala akong maisip na lugar na pwede naming puntahan.

“Basta. Im sure magugustuhan mo.” ani nya at sumakay na ako sa front seat at sya nama’y umikot na sa driver’s seat.

“Okay. Ikaw na bahala.” nakangiti kong sabi at nagmaneho na sya. Kung iisipin ko yung mga nangyari,hindi mo akalain na hahantong kami sa ganito.

Masaya ako sa lahat. Sobrang saya na hindi na ako natatakot pa kung may dadating pang pagsubok.

Napalingon ako sa kanya ng mapansin kong pa akyat na ang kalsada. Saan kami pupunta? Anong balak nya?

At ng tumigil kami sa isang lugar ay nagtanong na ako.

“Ano na naman ito?” ngumiti lang sya at lumabas saka ako pinagbuksan kaya lumabas na din ako.

Inakbayan nya ako at hindi ko mapigilang mamangha. Tama nga ako,nasa mataas na lugar kami. Over viewing,kita ang city lights na parang mga christmas lights mula dito sa aming pwesto. Maliwanag din ang buwan at hindi na namin kailangan ng ilaw.

“Wow ang ganda! Ngayon lang ako nakapunta sa ganito.” ani ko habang nakatingin pa din sa ibaba.

“I know you would love this. Gustong gusto kitang dalhin dito para makalayo sa maingay nating mga kaibigan.” aniya. Nilingon ko sya at may kinukuha sya compartment.

Nang lumapit sya sa akin ay bitbit na nya ang isang malaking lalagyan at isang comforter. Inilatag nya ito sa damuhan at inilabas yung mga nasa loob ng bitbit nya.

Mga pagkain,softdrinks in can at dalawang wine. Napatingin ako sa kanya at ngumiti.

“Hindi ka nauubusan ng sorpresa. You never failf to amazed me everyday. Kaya lalo kitang minamahal.” ang sabi ko sa kanya. I don’t know,kahit liwanag lang ng buwan ang ilaw ay kita ko ang pamumula ng pisngi nya. First time ito at lalo akong napangiti.

“Anything for you mahal ko. Hinding hindi ako magsasawa. Araw araw kong ipaparamdam sayo ang pagmamahal ko.” aniya at ngumiti pero may napansin ako,may lungkot sa kanyang pagkaka sabi.

“May problema ba? Bakit hindi natin pag usapan?” ang nag aalala kong tanong.

“Wala. Its just that. Hindi natin mabibigyan ng mga apo sina Mama at Papa.” ang pag amin nya. Sa totoo lang,yan din ang bumabagabag sa akin.

“Huwag kang malungkot. Pareho lang nating iniisip yan. Pero may solusyon naman dyan.” ani ko,lumapit sa kanya at niyakap sya. Dinig na dinig ko na ang malakas at mabilis na pag pintig ng puso nya.

“Pero ayos lang yon. Hindi naman kailangan ng anak para sumaya tayo. Sayo pa lang masaya na ako at sobra sobra pa.” at hinalikan nya ang noo ko matapos nya yung sabihin.

“Pero infairness,ang romantic ng ginawa mo.” sabi ko at mabilis syang hinalikan sa labi at humarap sa over view.

“Parang ayoko ng kumain. Sa halik mo pa lang busog na ako.” aniya,humarap na din sa over view at inakbayan ako.

“Ang corny mo.” pang iinis ko.

“Mahal mo naman.” aniya. Bigla akong kinilig na ewan. Pag nagmamahal ka pala hindi nauubos ang kilig mo sa katawan.

“Oo naman! Sobra!” ang sagot ko. “Kumain na tayo at uminom,sayang ang preparations mo!” dagdag ko pa.

“Good suggestion! Baka kasi ako pa ang makain mo eh!” aniya at tumawa.

Kumain kami at nagkwentuhan habang nakatingin sa overview. Ang sarap lang sa pakiramdam na kasama at katabi mo ang mahal mo. Yung tipong hindi mo na iniisip ang oras. Yun bang kontento ka na sa mga pinag uusapan nyo maliit man na bagay o malaki.

Nagulat kami ng halos sabay na tumunog ang mga cellphones namin.

“Si Papa.” ani ko at napangisi. Pinakita nya sa akin yung phone nya,si Mama naman ang tumatawag sa kanya. Pareho kaming napahagikgik.

“Hayaan mo sila. Sa ngayon gusto kitang maangkin. I wanna make love to you under the moon.” aniya at hinalikan ako. Napapikit ako. His kiss is really magical.

Everything was perfect,the moon,the stars,the night,the place.

“Magandang gabi po.” agad kaming naghiwalay ng madinig namin ang boses ng isang babae kaya nilingon namin. Nasa gilid sya ng kalsada at may bitbit na bata. Agad kaming napatayo ni Seven at lumapit.

Tiningnan ko ang babae. Nakadamit sya ng pang katulong pero may mga sunog na. May sugat din sya sa mukha at braso,samantalang natutulog ang baby na karga karga nya.

“Ano pong nangyari sa inyo?” ang nag aalala kong tanong.

“Dadalhin po namin kayo sa ospital. Tara sa kotse.” ang sabi naman ni Seven. Tumulo ang luha nung babae at umiling.

“Huwag na. Gusto ko lang ibigay sa inyo ang batang ito. Anak ko ito sa amo ko. Kailangang mabuhay ang batang ito.” anito habang umiiyak.

“Po? Anak nyo yan,bakit nyo ibibigay sa amin?” ang gulat kong sabi. Nagkatinginan kami ni Seven.

“Ang pangalan ng batang iyan ay Coose Jansen Valdez. Wala na po akong choice. Sinunog ang bahay at namatay ang mga lolo at lola nya pati mga tito at tita nya,kasama na doon ang kasintahan ko na ama nya. Nanganganib ang buhay nya.” anito. “Hindi sya magiging ligtas sa akin.” at umiyak ito.

“Sino ang may kagagawan? Bakit buong pamilya ay namatay?” tanong ni Seven.

“Mga galit sa pamilyang Valdez. May reunion sila. Dahil si Coose ang kauna unahang apo ngunit hindi nila ipina alam na ako ang ina. Please kayo na ang bahala sa anak ko.” wala akong nagawa ng ipasa nito sa akin ang walang kamuwang muwang na sanggol.

“Teka miss? San ka pupunta?” ang habol ko dito.

“Alam kong hindi ako titigilan ng mga yon. Kung mabuhay pa ako ay hahanapin ko kayo.” anito. “Kilala ko kayo.”

“Huh?”

“Ang pendant na suot nya ay ang katibayan na sya ay isang Valdez.” anito at tumalikod. “Alagaan at mahalin nyo ang anak ko. Kung hindi ako makabalik makalipas ang limang taon ay sabihin nyo ang totoo. Paalam.” garalgal ang boses nito at nanakbo sa kakahuyan. Nagkatinginan kami ni Seven.

Biglang umiyak ang baby kaya nataranta ako.

“Hahabulin ko ang babae. Pumasok ka sa kotse at huwag umalis hanggang hindi pa ako bumabalik.” aniya at tinakbo din ang kakahuyan.

Hinele at isinayaw ko ang bata. “Naku baby Coose,konting tiis lang. Huwag ng umiyak,nandito si Papu Koy mo.” at hinalikan ko ang bata. Napaka gaan ng loob ko sa kanya.

Hindi ko alam kung gaano katagal ko itong hinele. Kaya ng makatulog ito ay pumasok na ako sa kotse,inilipag ko sya sa back seat at naupo na din ako at pumikit.

Nang magising ako ay maliwanag na. Panay na ang iyak ni baby Coose. Nakita ko ding naglalakad na pabalik sa amin si Seven na laglag ang mga balikat. Pumasok sya at umupo sa driver seat.

“Hindi ko na talaga mahanap yung babae.” aniya na pagod na pagod.

“Magtiwala na lang tayo sa mga sinabi nya. Kailangan na nating umuwi para makapag pahinga ka at para mapa dede na si baby Coose.” ani ko.

“Tama ka. Kunin ko lang yung mga gamit.” lumabas na siya at niligpit ang mga ginamit namin kagabi at nilagay ito sa compartment.

“Lets go home at ipakita na natin si Baby Coose sa mga magiging lolo at lola nya.” nakangiting sabi ni Seven kaya napangiti din ako.

Nang makauwi kami at makita nila Mama at Papa si baby Coose ay walang pagsidlan ang tuwa nila.

“Blessing in disguise ang pagpunta natin doon.” ani ko at humilig sa balikat ni Seven habang pinapanood namin sina Mama at Papa na pinapadede si baby Coose.

“Tama ka. Kung wala tayo walang mapupuntahan si baby Coose. Parang sinadya talaga ng tadhana.” sabi ni Seven. “Ituring natin syang atin. At sa panahon na bumalik ang ina nya,dito na din natin patirahin.” dagdag pa nya.

“Gusto ko yang idea mo.” sabi ko at tiningnan ulit sina Mama at Papa.

“But before that. Gusto ko munang ituloy ang dapat na gagawin natin kagabi.” nakangisi nyang sabi at hinila na ako papunta sa kwarto namin.

Alam kong madami pa kaming pagdadaanan. Lahat iyon ay haharapin namin ng magkasama at magkasangga. Lalo pa ngayon at may dumagdag sa pamilya. Alam ko ding hindi pa dito natatapos ang lahat.

THE END :)