Lihim 1

Rolan

“Congratulations, babae ang anak ninyo.”

Nagkatinginan kami ng anak kong si Jules pagkarinig namin ng magandang binalita ni Doc Chris, ang OB-Gyne at specialist sa napaka rare na kaso ni Jules bilang isang hermaphrodite.

Hermaphrodite ang tawag sa katulad ni Jules na isang lalaki na may katangian na magbuntis at mag silang ng bata sa mundo na parang isang babae. Ayon kay doctor Chris ay natural na tumubo lamang ang obaryo at bahay bata sa loob ng katawan ng anak ko mula nung bata ito at nagkaroon lamang ng full function nang mag mature si Jules simula nung nag binata siya. Pero hindi kagaya ng mga babae ay hindi ito nire-regla kaya mas dobleng ingat kami sa susunod dahil ano mang oras ay puwede itong mabuntis.

Alam ng doctor na ako ang ama ng ana ng anak ko. Wala naman akong narinig na pag palag mula rito. Takot ko nga na baka ipahuli ako nito sa mga pulis ngunit sinabi lamang nito na wala itong pakialam sa relasyon naming mag ama, ang importante sa kanya ay ang napaka espesyal na kaso ng anak ko at ang mailabas ang bata na malusog.

Nasa ika anim na buwan na kami ngayon sa pagbubuntis ni Jules. Hindi ba na-lift ang ban to travel pero dahil buntis nga si Jules at kailangan ng buwanang check up ay napayagan kaming makaalis kada buwan. Kailangan nga lang mag ayos at mag damit babae ang anak ko upang hindi kami sawayin ng mga pulis sa check point at pauwiin kung makitang lalaki ang sakay ko. Dahil sino ba ang lalaki na nabubuntis?

“Ano po ang mangyayari ngayon, dok?” tanong ko sa doktor.

“Ganun pa rin. Prenatal check up para masigurong hindi tayo magkakaroon sa araw mismo ng delivery. Ngunit ngayon pa lang ay sasabihin ko na sa inyo na C-section talaga ang gagawin natin since wala namang ibang madadaanan ang bata”

Hinawakan ko ang kamay ni Jules nang makita ko ang pag landas ng takot sa mga mata nito. Panatag akong nginitian siya. Hindi ko hahayaan na may mangyaring masama sa kanila ng anak namin.

“Nag se-sex pa rin ba kayo?” biglang tanong ng doctor.

Ako na ang sumagot nang biglang namula ang pisngi nga aking anak.

“Bawal na po ba, dok?”

“Pa!” nahihiyang saway sa akin ni Jules.

“Bakit? Mabuti na ’yung alam natin. Baka kasi may masamang epekto sa inyo ng anak natin ang gabi-gabi kong pag kantot sa’yo.”

“Papa!”

Naiinis na angil nito. Pinalo pa nito ang braso ko.

“Aray! Ba’t ka ba nahihiya, nak? Normal lang naman na usapan ito.” Biro ko pa na mas lalong kinainis nito.

Natatawa na lamang ang doktor sa nasasaksihan nitong biruan naming mag-ama.

“Wala namang problema sa sex. Mas nakakabuti nga iyon sa lubrication ng placenta mo. Paalala ko lang na huwag masyadong marahas ha.”

“Narinig mo ’yun, pa? Huwag daw masyadong marahas.”

“Bakit naging kasalanan ko eh binibigay ko lang naman ang hinihiling mo. Hindi naman kita babayuhin ng sagad na sagad kung hindi mo sinasabi na “Sige pa, pa. Idiin mo, pa. Huwag kang tumigil. Lakas mo, papa!”

Panggagaya ko pa sa boses nito kapag nakikiusap siya sa akin habang kinakantot ko siya.

“Papa kasi!”

Nagtawanan kami ni Doc Chris habang pulang-pula naman si Jules sa pagkapahiya.

Bago kami umalis ay binigyan kami ng doctor ng vitamins para sa mas mabuting pagbubuntis ni Jules. Habang nasa sasakyan pauwi sa bahay ay magkahawak kamay kami ni Jules habang nagmamaneho ako. Hindi mabura-bura ang mga ngiti sa labi ko dahil sa wakas ay magkakaroon na ako ng anak na babae, isang bagay na matagal ko nang hinihiling pero hindi naibigay sa akin ng asawa kong si Nimpha.

Tangina. Sino nga ba ang mag aakala na ang bagay na hindi nabigay sa akin ng asawa ko ay sariling anak ko ang magbibigay sa akin. Mabuti na lang talaga at hindi maselan ang pagbubuntis nito, wala kaming hinarap na nakakatakot na problema nitong nakaraang mga buwan. Kahit na takot na takot ako nung unang buwan na nalaman ko ang sitwasyon ni Jules na hindi ko alam kung ano ang gagawin ko at sino ang lalapitan ko, hindi ko iyon pinaramdam kay Jules dahil ayaw kong matakot din siya at mauwi sa mas malaki pang problema kapag nakunan siya. Nitong huling buwan lang gumaan ang pakiramdam ko. Mas naging secure dahil sa mga assurance na binibigay ni Doctor Chris sa amin.

Pagdating namin sa bahay ay agad kong nakita ang truck na nakaparada sa aming bakuran. Agad kaming sinalubong ng pinsan kong si Konrad pagkababae namin. Nakita ko pa kung paano tignan ng may paghanga nito ang aking anak na ngayon ay nakasuot ng maternity dress at wig. Wala naman akong nakikitang problema dun dahil kilala ko ang pinsang kong ito na napaka loyal sa asawa. At sa halip na mag selos ay natutuwa pa nga ako kung may ibang lalaki na tumitingin sa anak ko dahil sinasabi lamang ng mga ito na napaka swerte ko dahil akin si Jules. Akin ang batang hinahangaan nila.

“May problema ba?” agad ko sa atensiyon ng aking pinsan.

Napakurap ito at bumaling sa akin. “Ha? Ah. Eh. Mangangamusta lang sana ako.” Sagot nito.

Pinauna ko na si Jules sa loob. Inimbitahan ko si Konrod na doon kami sa beranda mag usap.

“Sa awa ng Diyos ay maayos naman ang kalagayan ni Jules. Walang nakikitang problema ang doktor sa kalusugan niya at ng bata.”

“Mabuti naman kung ganun. Alam na ba ito ni Nimpha?”

Umiling ak. “Hindi na niya dapat na malaman pa ito. Ikasisira naming lahat kapag malaman niya ’to.”

Mabuti nga at naka lockdown kami ngayon kaya hindi nakakabisita si Nimpha at sina Jose at Juan dito sa bukid. Balita ko rin na baka magtatagal pa ng isang taon ang lockdown. Tamang-tama dahil naisilang na ni Jules ang anak namin pagdating ng araw na ’yun.

Nasa perfect timing talaga ang lahat.

“Nakikiusap ako sa’yo, insan, na sana ay huwag mong ipagsabi kahit kanino ang kalagayan ni Jules. Babalik na sa normal ang lahat sa oras na isilang niya ang anak namin.”

Tumango ito. “Makakaasa ka, insan. Kahit nga asawa ko ay hindi ko napag sabihan ng mga ginagawa niyong mag ama eh.”

“Hindi ka naman nandidiri sa relasyon naming mag-ama?”

Sumeryoso ang mukha nito. “Aaminin ko na nung una ay natanong ko talaga kung paano mo ito nagagawa sa sariling laman at dugo mo. Kung hindi ka ba nandidiri sa ginagawa mo sa kanya o naaawa man lang. Ngunit nitong nagdaang mga araw, sa halos araw-araw na pagbibisita ko sa inyo ay napansin ko kung gaano kayo ka-saya sa piling ng isa’t isa. Hindi talaga natin malalaman kung ano ang nagagawa ng pagmamahal sa isang tao at nire-respeto ko iyon. Kitang kita ko kung gaano niyo kamahal ang isa’t isa kaya saludo ako dun.”

“Salamat, insan. Salamat talaga.”

Nung gabing iyon ay nasa loob kami ng kwarto ni Jules nanunuod ng balita sa TV. Kakatapos lang naming makipag usap sa pamilya namin na naiwan sa San Isidro. Maayos naman sila doon at gusto nga nila bumisita dito dahil nakaka suffocate na raw doon na lagi na lamang silang nakakulong.

“Anong mangyayari, pa, kapag umuwi na sina mama rito?” tanong sa akin ni Jules.

Nakaunan ito ngayon sa aking dibdib. Nakaakbay ako sa kanya at masuyong hinihimas-himas ang kanyang braso at balikat.

“Hindi ko alam, anak.” Pag-amin ko. “Huwag na muna nating isipin ’yun ngayon. Kailangan nating siguraduhin na magiging okay ang panganganak mo.”

Naramdaman ko ang pag tango nito.

“Papa.”

“Hmmmm?”

Napangisi ako nang maramdaman ko ang paglikot ng kamay nito. Marahan niyang hinaplos ang aking tiyan, tinunton niya ang bawat piraso ng mabatong laman ko doon patungo sa aking dibdib hangang sa natunton niya ang aking utong.

Sa ganitong galawan niya ay siguradong bakbakan na naman ngayon ang mangyayari.

“Ano pong ipapangalan natin sa anak natin?”

“Aaah.” Napasinghap ako nang limasin ng daliri niya ang utong ko. Mabilis iyong tumayo kasabay ng paninigas ng burat ko. “Ano ba ang gusto mo?”

“Hindi ba puwedeng Rolanda?”

Humagikhik ako ng tawa. “Huwag na yun, anak. Ang bantot.” Tugon ko.

“Maganda kaya pangalan mo, pa. Rolan.” Para siyang nangangarap ng gising habang sinasambit ang pangalan ko. “Ang sexy kaya nun. Barakong-barako.”

Sumeryoso ang mukha ko. Lumiliyab na sa init ang aking katawan.

“Anak. Alam mo naman ang ginagawa mo ngayon sa akin, hindi ba?” tanong ko habang dahan-dahan na pumatong sa kanya.

“Bakit? Ano po ba ang ginagawa ko, pa?” natatawa nitong tanong pero ang kanyang ngiti ay nanunudyo.

Nilapit ko ang mukha ko sa kanya. Nakadikit ang tungki ng aming ilong. Nalalanghap ko ang kanyang hininga na amoy toothpaste. Hinaplos ko ang may kalakihang umbok sa kanyang tiyan. Pinasok ko ang kamay ko sa loob ng kanyang tshirt. Nilakbay ang malambot niyang balat hanggang sa napunta ang palad ko sa kanyang dibdib. Ginawa ko sa kanya ang ginawa niya sa utong ko kanina.

“Aaaah. Papa!” anas niya sa bawat haplos ko sa kanya.

“Ganito ang ginagawa mo sa akin, nak. At alam mo ba ang kalabasan ng ginagawa mong ito?”

Sobrang lapit ng mukha namin. Ang aming bibig ay halos magkadikit na. Sinasadya kong ilapit iyon sa kanya at tsaka biglang ilalayo kapag akmang hahalikan niya ako. Napangisi ako nang hinabol ng kanyang bibig ang akin.

Kinuha ko ang kanyang kamay at dahan-dahan, puno ng tensiyon na inilagay iyon sa ibabaw ng aking boxers. Nakita ko ang paglaki ng mga mata nito nang maramdaman niya ang aking katigasan.

“Alam mo naman siguro kung paano mag react ang katawan ko sa’yo. Para kang nakakabawal na gamot na napakahirap hindian, anak.”

“Pero sabi ng doktor na hindi mo na ako puwedeng kantutin ng marahas.” Paalala nito sa akin.

“Kakantutin kita na punong-puno ng pagmamahal.”

At tuluyan ko nang pinagsiklop ang aming mga labi. Agad na lumingkis ang kanyang mga kamay sa aking batok at pinalalim ang aming halikan. Mas naging mapusok. Mas naging mapang akit. Agad na naglikot ang aming mga kamay. Inangat ko ang nag iisang damit na kanyang suot. Naka underwear na lamang siya ngayon. Bumaba ang mukha ko sa kanyang tiyan. Hinalikan ko ito na hindi inaalis ang tingin ko sa kanya.

Napangiti ito sa aking ginagawa.

Tangina. Mahal na mahal ko silang dalawa ng aming anak. Hinding-hindi ako papayag na may mag bubuwag sa aming tatlo. Gagawin ko ang lahat na mapanatiling lihim ang aming relasyon. Gagawin ko ang lahat maprotektahan lamang ang mundong ginawa naming dalawa ni Jules.

Lumakbay ang halik ko paakyat sa dibdib ni Jules. Hindi na ako nagpa tumpik-tumpik pa. Nilamas ko ang kanyang dibdib at tsaka hinalikan ang paligid ng kanyang utong. Maya-maya pa ay dinilaan ko na ang kulay rosas niyang utong at sinipsip.

“Papa Rolaaan!” Anas niya na napapahawak sa aking ulo.

Palipat-lipat kong dinilaan at sinuso ang magkabilang utong niya. Niromansa ko siya. Napapaliyad siya. Napapayakap sa aking ulo. Paulit-ulit na sinisigaw ang aking pangalan sa nasasarapan na tinig.

“Aaah. Tangina! May gatas ka na.” Sambit ko nang may nalasahan akong kakaiba nang sipsipin ko ng maigi ang kanyang suso.

Muli kong nilamas ang kanyang dibdib at pinindot. May sumirit nga na gatas.

“Tangina!” mura ko tsaka sinuso siyang muli. Ginatasan ko siya na parang baka.

“Aaaaah! Papaaa!”

Muling naglakbay ang mga labi ko. Dinilaan ko ang kanyang leeg papunta sa kanyang baba. Sinipsip ko muna iyon bago ko siya muling siniil ng halik.

Naglaplapan ang aming mga labi. Ang aming dila ay nag espadahan at nagpasahan ng laway. Panay lunok ang ginawa ko. Ang laway na yata ni Jules ang pinaka matamis na laway na aking natikman.

Mula sa butas na nagsilbing pundilyo ng aking boxers ay inilabas ko ang nangungugat na sa galit na burat ko. Nang sakalin ko iyon at piniga ay napakaraming pangunang katas ang lumabas doon na aakalain mong nilabasan na talaga ako.

Pinaikot ko si Jules. Pinatuwad ko siya upang hindi paipit ang kanyang tiyan sa kama. Pinausli ko pa lalo ang kanyang puwet. Pumuwesto ako sa kanyang gitna. Pinaghiwalay ko ang pisngi ng kanyang puwet sabay himas ng mga ito.

Pinalo-palo ko ang burat ko sa puwet niya. Muli kong piniga ang ulo nun at pinatulo sa butas niya ang aking precum. Kumibot ang entrada niya nang dumaan doon ang katas ko.

“Tangina. Gutom na gutom na ang butas mo.”

Agad kong tinutok ang burat ko. Hindi ko na hinintay ang pag sagot ni Jules. Agad ko siyang pinasok. Sinalubong agad ng mainit at madulas niyang lagusan ang matigas kong burat. Agad kong naramdaman ang masikip niyang laman na sumakal sa aking katabaan.

“Aaaaah. Putaaa!” anas ko nang sinimulan ko na siyang bayuhin.

Gaya ng pinangako ko ay dahan-dahan lamang ang pag bayo ko sa kanya. Dahan-dahan pero sagad na sagad. Gusto kong maramdaman niya ang pagpasok ng bawat pulgada ng kahabaan ko sa kanya.

“Ang sarap, anak!” sambit ko. Nakakapit ako sa anyang bewang habang dahan-dahan na tinutulak padiin sa aking burat ang kanyang puwet.

“Sige pa, pa. Ang sarap po! Oooooh.”

Nagsimula nang mamawis ang katawan namin. Dumudulas na ang kamay ko sa bewang niya kaya nilipat ko iyon sa magkabilang pisngi ng puwet niya. Binukaka ko iyon.

“Puta. Ang saraaap!” anas ko nang masilayan ko ang nakakalibog na pag labas-pasok ng namamasa kong burat sa kanyang butas. “Sobra basa mo ngayon, nak. Aaaah. Puta talaga.”

“Malapat na akong labasan, pa… aaah… diyan pa. Tirahin mo ako diyan!”

Giniling ko ang balakang ko. Pinaikot-ikot ang burat sa kanyang loob.

“Tangina. Ang lalim!”

“Aaah. Papa. Lalabasan na ako!”

“Iputok mo, anak. Susunod din ako sa’yo.”

Dinuraan ko ang magkasugpon namin na laman. Mas lalong dumulas ang burat ko sa kanya. Hindi na masama itong maingat na pag kantot ko sa kanya. Wala pa ring papantay sa sarap niya.

“Aaaah! Ayan na, paaaa. Aaaaah!”

“Aaaah. Puta ka, naaaak!” mas lalong sumikip kasi ang butas niya. Sakal na sakal ang burat ko. “Eto na ako! Tanginaa. Aaaah! Sasabugan ko na naman ng tamod ang anak natin! Ayaaan naaaa. Aaaaaah!”

Nanginig ang katawan ko kasabay na malakas na pag sabog ng aking tamod. Napaliyad ako at tumirik ang aking mga mata. Humigpit ang hawak ko sa kanyang pang upo na nag iwan ng marka doon.

Pabagsak akong nahiga sa kama. Maingat kong hinila ang katawan ni Jules palapit sa akin. Hinayaan ko siyang umunan sa aking braso hanggang sa makatulog kaming dalawa na may mga ngiti sa labi.

Matulin na lumipas ang panahon. Nanganak si Jules. Wala naman kaming naging problema dahil successful ang ginawang cesarean section sa kanya. Isinilang na healthy ang anak naming si Natalia. Ilang linggo kaming namalagi sa clinic ni Doc Chris upang masiguro lamang na ligtas ang mag-ama ko paglabas namin. Ang tanging problema lamang na nakikita namin ay hindi ganun karami ang gatas na napo-produce ng suso ni Jules kaya kailangan talaga naming bumili ng formula sa botika. Ganumpaman ay siniguro pa rin ni doc na lalaki na healthy si baby Nat kaya wala kaming na ipag alala.

“Ang gandang bata!” masayang bungad ni Kardo nang makita niya ang aming anak ni Jules.

Proud na proud akong pinakita sa kanya ang anak ko na kamukhang-kamuha naming dalawa talaga ni Jules. Sobrang ganda. Matangos ang ilong, maliit ang mukha, ang kanyang mga pilik mata ay mahahaba na akalain mong isa itong anak ng Indiano.

“Kumusta ka naman pamangkin?” pagkuwan ay baling nito sa aking anak.

“Maayos naman ako, tito. Kailangan ko lang pagalingin itong sugat ko.”

“Mabuti naman kung ganun. Nga pala. Nabalitaan kong ili-lift na ang lockdown. Sa wakas ay babalik na sa normal ang buhay natin.”

Nagkatitigan kami ni Jules. Alam kong iisang bagay lamang ang pumapasok sa isipan namin ngayon. At hindi nga kami nagkamali dahil ilang araw matapos ma-lift ang lockdown ay bigla na lamang dumating ang asawa ko at ang dalawa pa naming anak. At doon na nagsimulang magbago ang buhay namin ng aking anak.

Lihim 2

Jules

“Ugh! Putangina. Dahan-dahan lang, nak. Baka bumuka ’yang sugat mo.” Paalala sa akin ni papa habang nakakapit ang kanyang magkabilang kamay sa aking pang upo.

“Ooooh. Sobrang sarap kasi, pa.” Anas ko naman habang patuloy pa rin ang mabilis at malakas kong pag taas-baba sa kanyang burat.

Nandito kami ngayon sa sala. Nanunuod lang naman kami ng TV kanina nang biglang umatake ang libog ko. Agad akong sumampa sa kanyang kandungan at siniil siya ng halik. At dahil nga kilala ko na siya ay hindi nakatanggi si papa sa akin. Sinagot niya ang bawat pag galaw ng aking mga labi at tinugon rin niya ang pag atake ng dila ko sa loob ng kanyang bibig.

Sobrang bilis lamang ang aming pagiging isa. Binaba lang namin ang pang ibabang suot namin. Nilawayan ni papa ang kanyang burat at agad ko iyong inupuan. Napaawang ang bibig ko at sumilay ang ngiting tagumpay nang muli kong maramdaman ang gabakal na tigas ng burat ni papa sa aking lagusan.

“Tangina. Ang sarap mo talaga!” anas ni papa.

Hinawi niya ang manggas ng tshirt ko at mabilis na sinuso ang lumabas kong utong.

“Ugh! Papaaaa.” Napayakap ako sa kanyang leeg.

Giniling ko ang aking balakang.

“Aaaaaah. Naaaak! Ang galing mo talagang magdala! Tangina. Igiling mo pa.”

Lumiyad ang katawan ko. Tinukod ko ang aking mga kamay sa kanyang hita upang hindi ako matumba. Nakaalalay naman ang naglalakihang mga kamay ni papa sa aking bewang.

“Oooooh! Ang sarap, paaaa!”

Diin na diin ang burat niya sa aking loob. Ramdam na ramdam ko ang makapal niyang bulbol sa aking pang-upo na parang papel de leha na kumukuskos sa akin. Sumasabay ang burat niya sa bawat giling ko sa kanyang ibabaw. Nababaliw ako sa sarap. Hindi ko napigilang mapa sabunot sa sariling buhok dahil sa sarap. Nawawala na ako sa sarili.

“Igiling mo pa, nak. Tangina, sarap na sarap kang tignan.”

Hinawakan ni papa ang ari ko. Inangat niya iyon upang makita ang pagkaka sugpon ng aming mga kaselanan. Hinawakan niya ang itaas na bahagi ng butas ng aking puwet.

“Tangina! Basang-basa ka, nak!”

Mas lalo ko pang ginalingan ang paggiling ko sa kanya. Pagkatapos ay muli akong nag taas-baba. Ramdam na ramdam ko ang bawat pulgada ng burat niya na umuurong-sulong sa aking lagusan. Hindi lamang niya ako binabayo kundi hinahalukay rin niya ang laman ko.

“Aaah… papa…sasabog na ako!” sabi ko.

Napatingin ako sa anak naming si Natalia na nakahiga sa kanyang kuna. Bigla kasi itong umiyak.

“Si Nat-nat, pa!”

“Sandali lang, nak. Malapit na ako.” Sabi ni papa habang ginagabayan ang katawan ko sa pagtaas-baba sa kanya.

“Baka gutom na ang bata, pa.”

“Malapit na, nak. Ugh! Alam ko naman na gutom na gutom ka na rin sa tamod ko. Aaaah. Tangina. Ang sikip!” Ito na mismo ang bumayo sa akin nang nakalimutan ko nang gawin iyon dahil sa pag aalala sa aming anak.

“Aaaay. Papa… ang sarap!” bumalik ang atensiyon ko sa ginagawa ni papa.

“Puwede ba kitang putukan sa loob? Safe ka ba ngayon?”

Hinila ako ni papa payakap sa kanya. Siniil muna niya ako ng halik bago ako hinayaan makasagot sa kanyang tanong.

“Putukan mo ako, pa. Gusto kong maramdaman ang pagsabog ng malapot mong tamod sa akin.”

“Ugh! Putangina. Heto na!”

“Lalabasan na rin ako, pa. Aaaaah!”

Mas lalong humigpit ang yakap sa akin ni papa nang sumabog ang tamod niya sa aking kaloob-looban. Iyong pag hinga niya ay biglang bumigat.

“Aaaah! Shit! Tangina…puta, nak!”

“Aaaah! Papaaaa!”

Sumabog na rin ako. Agad na nanglagkit ang aking damit na tinamaan ng aking tamod.

“Aaaah! Putaaa. Ang saraaap!”

Hindi pa rin tumitigil si papa sa pagkantot kahit na tapos na siyang labasan.

“Papa. Si Nat-nat.”

“Ugh! Oo, nak. Sandali na lang. Ang sarap pa kasi.” Namamaos ang boses nito.

Marahan ko siyang tinulak. “Pa. Gutom na ang bata.”

Hindi na niya ako napigilan nang umalis ako sa pagkakakandong sa kanya. Naramdaman ko pa ang pagtulo ng kanyang tamod sa aking hita. Hinayaan ko lamang iyon. Sinuot ko ang aking shorts at kinuha ang anak namin sa crib nito upang painumin ng gatas.

Nang tignan ko si papa ay prente itong nakasandal sa sofa. Hinihingal at pawisan. Naka tanga sa kisame habang may masayang ngiti na naka paskil sa mukha nito.

Napailing na lamang ako.

Apat na buwan na nung sinilang ko si Natalia at ito pa yata ang pangalawang beses na napagbigyan ko siyang kantutin niya ako. Iyong unang beses ay noong nakaraang Linggo. Hindi naman sa pagod ako o wala akong oras sa kanya. Kailangan lang talaga naming mag ingat dahil sa sugat na nasa tiyan ko. Noong una kasing buwan nung init na init kaming dalawa ni papa ay hindi kami nakapag pigil. Gigil na gigil kaming dalawa kaya sobrang marahas ang ginawa namin, lalo na si papa na para bang ilang taong hindi nakakantot. Ayun bumuka ang sugat ko. Dumugo. Galit na galit sa amin si Doc Chris at pinagbawalan kaming mag sex ng hindi bababa sa loob ng tatlong buwan upang masiguro lamang na sarado na ang sugat ko.

At noong nakaraang Linggo ko ang pangatlong buwan. Hindi na talaga nakatiis si papa. Kinantot niya ako pero puno ng pag iingat. Ganumpaman ay sarap na sarap pa rin ako. Sobrang galing niyang umayod. Naaabot niya talaga ang prostrate ko. Naka ilang rounds din kami bago ako nag reklamo sa kanya na sumasakit na ang sugat ko. May dalawang araw pa bago mag iisang linggo ang insidenteng iyon pero ako naman ngayon ang hindi nakapag tiis na hindi magpa kantot sa kanya.

Sino ba naman kasi ang hindi mag iinit araw-araw kung palagi mong makikita ang ayos ni papa na palaging nakalabas ang maskuladong braso sa suot na sundo o hindi naman kaya ay muscle tee at sa pabakat pa niya sa suot na masikip na dri-fit shorts na kung umupo siya ay humuhulma talaga ang malaki niyang burat kahit malambot pa.

Kinabukasan, habang nagluluto ako ng tanghalian at abala si papa sa pagbabantay kay Natalia ay biglang dumating ang mga tao na matagal na naming hindi nakikita at nakasama.

“Nimpha!” sambulat ni papa na umabot ang boses niya sa kusina.

Pinatay ko ang stove at nagmamadaling pumunta sa sala. Agad kong nasilayan sina mama, Joel at Juan. Nang tignan ko si papa ay karga-karga nito si Natalia at nakapako ang mga mata ng aming mga bisita sa anak ko.

“Sino ’yang batang ’yan?” agad na bungad ni mama.

“Ha?”

Nagka tinginan kami ni papa. Hindi namin napag usapan kung paano namin ipakilala si Natalia kapag dumating ang araw na ito.

“Ah. Iniwan sa amin. Namatay kasi ang mga magulang nitong batang ’to.”

Ewan ko ba. Naiintindihan ko naman kung bakit kailangang sabihin iyon ni papa pero nasaktan pa rin ako para sa anak ko dahil hindi ito magawang ipakilala ng sariling ama sa iba lalo na sa aming pamilya, dahil ano nga ba ang magiging tingin ng mga ito sa amin?

Naaawa ako kay Natalia.

“Nagawa mo pa talagang umampon eh itong mga anak mo nga ay hindi mo magawang pag aralin sa magandang paaralan.”

Kung minsan talaga sumusobra na itong bunganga ni mama. Halos dalawang taon silang hindi nagkita ng asawa pagkatapos ay ganito niya pagsalitaan ito na para bang ito ang pinaka walang silbi na ama sa balat ng lupa. Kung alam lang nito ang mga mabibigat na trabaho ni papa na ginagawa nito sa pagsasaka para lang may ipadala sa kanila doon sa San Isidro.

Mali nga siguro ang desisyon ko na pilitin silang magbalikan. Ngayon ay nakikita ko na ang hindi magandang pag trato ni mama dito. Hindi man lang ba niya makita na nagbabago na si papa? Oo nga’t nagkasala si papa sa kanya—sa amin noon pero nagbago na ito at saksi ako sa pagbabago na ’yun. Sa halos dalawang taon na magkasama kami ni papa ay wala akong nakitang ugali nito na kasuklam-suklam.

“Kararating niyo lang, mag aaway agad tayo?” malumanay na sabi ni papa dito.

Inirapan ito ni mama. Mas lalo akong nasaktan nang hindi man lang binati ni mama si Natalia o nilaro man lang. Hindi ko alam kung ano ang nangyari kay mama at napuno ng hinanakit ang puso niya.

“Ma.” Ani ko.

Tumango lang ito sa akin at nilibot ang paningin sa bahay. Mabuti na lang talaga at nalipat ko na ang mga gamit namin ni Natalia sa kabilang kwarto. Pinaghandaan naman talaga kasi namin ito. Alam namin na isang araw ay bigla na lamang silang dadating dahil sa paulit-ulit na paparinig ni mama sa amin noong huli niyang tawag.

Lumapit ang dalawa kong kapatid sa akin at mahigpit nila akong niyakap na agad ko namang ginantihan. Nag usap kami sandali bago ko naalala ang niluluto ko.

Habang abala ako sa pagluluto ay biglang pumasok si papa bitbit si karga si Natalia na mahimbing pa ring natutulog.

“Pasensiya ka na kung kinailangan kong ipakilala ng ganun ang anak natin.”

“Naintindihan ko, pa. Huwag mo nang isipin ’yun. Balikan mo na muna sila doon bago pa may ibang isipin si mama.”

Ilang minuto lang naman ang tinagal ng pagluluto ko. Agad ko silang tinawag para kumain. Kinuha ko muna si Natalia kay papa at pinahiga ito sa kuna. Maya-maya lang ay masaya na naming nilantakan ang niluto ko.

“Magtatagal po ba tayo dito, ma?” tanong ni Juan kay mama sa kalagitnaan ng kain namin.

“Oo, anak. Dito na muna kayo mag aaral.”

“Ano?” gulantang si papa. “Sigurado ka ba diyan, Nimpha? Anong mangyayari dun sa bahay natin sa San Isidro?”

“Pauupahan na lang muna natin.”

“Akala ko ba ayaw mo dito?”

“Kailangan naming makahinga muna, Rolan. Hindi naman kami mag tatagal dito eh. Mga isang taon lang. Teka nga, bakit ba parang ayaw mong nandito kami? May tinatago ka ba?” puno ng pagdududa ang tinig ni mama.

“Anong pinagsasabi mo?”

Napapalunok na lamang ako sa nangyayaring sagutan ng dalawa. Pati ang mga kapatid ko ay nag aalala na rin sa mga nangyayari.

Bumaling si mama sa akin. Nanlilisik ang kanyang mga mata.

“May ginagawa bang kalokohan ang papa mo dito, Jules? Talaga bang anak ng ibang tao ’yang batang ’yan o anak niya sa ibang babae?”

Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Rinig na rinig ko ang bawat pintig nun. Nag sisimula na ring manlamig ang palad ko. Napatingin ako kay Natalia. Pinikit ko ang mga mata ko.

Sorry, nak. Patawarin mo ako.

“Wala pong nililihim si papa, ma. Anak talaga ’yan ng dating kapitbahay namin doon sa katabing lupa. Namatay ang ina nang manganak, matanda na lang ang naiwan, hindi na niya kayang alagaan ang apo kaya binigay na lang niya sa amin. Namatay na rin ’yung matanda noong nakaraang buwan.”

Lahat naman na sinabi ko ay totoo tungkol sa kapitbahay naming matanda maliban na lamang sa buhay naman talaga ang apo nito at anak na ngayon ay nasa ibang bansa na. Pinaalalahanan ko ang sarili na sabihin kay tito Konrad ang lahat na storya na ginawa namin ni papa.

“Bakit parang kamukha ni papa mo ’yung sanggol?” tanong nito.

Napakagat labi ako.

“Natural lamang na mangyari ’yan, ma dahil sa amin na siya lumaki.” Pinapanalangin ko na lamang na sana ay mapaniwala ko si mama sa lahat na mga kasinungalingan ko. “Mas kamukha ko si Natalia kaysa kay papa, ma.” Dugtong ko pa.

Mabuti na lang talaga at tumahimik na si mama. Hindi na niya muling binuksan ang paksa tungkol kay Natalia.

Pagkatapos naming kumain ay inayos ko na ang kwarto na tutulugan ng dalawa kong kapatid. Habang naglilinis ay hindi ko napigilang isipin kung ano na ang mangyayari ngayon sa amin ni papa. Sumikip pa ang dibdib ko nang matanong ko kung tatabi ba si papa kay mama sa kabilang kwarto.

Bigla-bigla ay nagbago lamang ang buhay namin ni papa. Makalipas ng ilang araw ay hindi na nga kami nagkatabi sa iisang kama. Iyong halos dalawang taon na gabi-gabi magkatabi kami ay bigla na lamang nawala. Kinailangan ko na namang sanayin ang sarili na mag isa sa kwarto. Mag isa ko lamang binabantayan si Natalia. Mabuti na lamang at hindi ito iyakin na sanggol. Mabilis lamang itong patulugin at hindi nagbabago ang sleeping pattern nito. Malalaman ko kung gutom ito at kailangan ng palitan ang diaper.

Hindi ko na iniisip kung ano ang ginagawa nina papa at mama sa kwarto nila. Hinahayaan ko na at hindi ko na talaga inaalam pa dahil baka mabaliw ako sa selos.

Bago natapos ang summer ay na-enroll na nga ang mga kapatid ko sa malapit na paaralan dito sa amin. Doon ko na tinanggap na hindi na nga aalis sina mama at kailangan ko nang inormalize ang bagong routine ko ngayon. Habang abala si papa sa taniman ay nandito ako sa bahay nag babantay kay Natalia at naglilinis. Parang pamilyadong tao pa rin ako pero wala nga lang asawa. Dahil ang temporaryo kong asawa ay bumalik na sa orihinal na nag mamay-ari dito.

Hindi ko na maalala kung kailan iyong huling beses na nilapitan ako ni papa at kinamusta. Pano ba naman kasi ay bantay sarado siya ni mama. Hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala-wala sa utak ni mama ang ginawa ni papa at mukhang hindi pa rin ito kumbinsido sa sinabi namin na anak ng kapitbahay si Natalia. Ayaw ko mang isipin pero pakiramdam ko ay nababaliwala na ako dito sa bahay. Para bang wala akong ibang silbi maliban sa maging magulang ni Natalia, taga linis ng bahay, at taga luto nila.

Nami-miss ko iyong kada uwi ni papa ay kinakamusta niya ang araw ko at pinupuri niya ang lahat na mga nagawa ko. Pinaparamdam niya lagi na naaappreciate niya ang ginagawa ko.

Kung meron mang gumagawa nun sa akin ngayon ay iyon ay si Tito Kardo. Halos araw-araw ay binibisita niya ako. Kinukumusta niya kami ni Natalia. Kada punta niya ay may dala siyang pagkain para sa amin.

“Tiisin mo lang. Kailangan kasing mag ingat si Insan bago pa may mapansin ang nanay mo.” Sabi niya sa akin nang minsan ay hindi ko na napigilang ilabas sa kanya ang sama ng loob ko. “Mahal na mahal ka ng papa mo. Tandaan mo ’yan.” Dugtong pa niya.

Tumango ako at yumakap sa kanya. Iyon ang unang beses na ginawa ko ’yun kay tito Konrad kaya parehas kaming nagulat ngunit kalaunan ay naramdaman ko rin ang pabalik niyang yakap sa akin.

Gaya ni papa ay pagsasaka rin ang hanapbuhay ni tito Konrad kaya hulmado din ang malaki niyang pangangatawan. Ramdam na ramdam ko ang bilugan niyang braso at matigas niyang likod sa pagkakayakap ko sa kanya ngayon. Ang kanyang amoy ay katulad din kay papa na amoy araw at natuyong pawis.

Amoy masipag at responsableng lalaki.

Bigla ko tuloy na-miss si papa sa kanya. Hinigpitan ko lalo ang pagkakayakap ko sa kanya. Sinamyo ko ang kanyang amoy na para bang isa siyang bulaklak na kapamumukadkad pa lamang. Nag init ang katawan ko. Bigla kong naalala ang mga maiinit na gabi namin ni papa.

Natagpuan ko na lamang ang sarili na dinilaaan ang leeg ni Tito Konrad. Tinulak niya ako. Ang kanyang mga mata ay namimilog sa gulat at pagkalito. Doon na lamang pumasok sa sistema ko kung ano ang nagawa ko.

“P-pasensiya na po, tito.” Naiiyak kong daing. “Hindi ko po alam kung ano ang pumasok sa akin. Bigla ko na lamang pong naalala si papa sa inyo. Pasensiya na po talaga. Sana po ay kalimutan na lang natin ito.”

“Alam mo namang mag pinsan kami ng ama mo diba?” hindi galit si tito. Pinapaalalahanan lamang niya ako.

“Pasensiya na po talaga. Patawarin mo po ako.” Nakayuko kong pagsusumamo.

Narinig ko ang pag buntong hininga nito. “Hindi naman sa ayaw ko pero may patakaran kasi kami ni Rolan dati na kung gusto naming magtikiman ng jowa ay kailangan naming magpaalam sa isa’t isa. Magpapaalam muna ako sa papa mo kung puwede kitang tikman bago natin gawin ang nais mo.”

Lihim 3

Jules

“P-po?” Sobrang bilis ng tibok ng puso ko ngayon sa sinabi ni Tito Konrad. “Hindi po ito kailangan na malaman ni papa. M-mali po ’yung ginawa ko. H-hindi ko na po uulitin.”

Tinitigan ako niya ako sa mga mata. Hindi ko mabasa ang sinasabi ng mga mata ni tito pero sigurado akong nababasa niya ang takot at pagkalito sa aking mga mata. Gustuhin ko man pero hindi ko alam kung paano ipaliwanag sa kanya kung bakit ko iyon nagawa.

Bumuntong hininga ito kalaunan.

“Huwag mo nang uulitin ’yun, pamangkin. Lalaki lang ako at nakakaakit ka na bata, normal lamang na maakit din ako sa’yo. Pasensiya ka na kung sinamantala ko ang sitwasyon mo. Hindi na rin kasi ganun ka-aktibo si misis sa sex kaya nakakadalawang beses na lamang kami sa isang buwan. Naiintindihan mo naman siguro ang pakiramdam nun diba?”

Tumango ako.

“Ma-swerte si insan dahil nandiyan ka sa kanya para tugunan ang pangangailangan niyang iyon.”

“Pero nandiyan na po si mama ngayon. Hindi na niya ako kailangan.” Puno ng pait na sabi ko tsaka lumaya pa ng konte para hindi ko na muling magawa ang pagkakamali ko.

“Huwag kang mag salita ng ganyan. Hindi mo alam kung ano ang nangyayari sa loob ng kwarto nila.”

Sarkastiko akong natawa. Kilala ko si papa. Siya ang pinaka malibog na lalaki na nakilala ko. Hindi ito katulad ni tito Konrad na nagawang pigilan ang namuong sexual tension sa pagitan namin kanina. Kung si papa lang ang kasama ko ngayon ay baka nauwi na sa kantutan ang paghalik ko sa leeg nito.

“Hindi kami nagkakausap na talaga. Bantay sarado siya ni mama.”

Bigla akong naawa kay Tito Konrad nang mag buntong hininga ito. “Pasensiya na po kung pati kayo ay nadadamay na sa problema ko.”

“Huwag mong isipin ’yan. Masaya ako dahil kahit papano ay nakakatulong ako kahit sa ganito kaliit na bagay.“Bumaling ito kay Natalia na naglalaro sa loob ng kuna nito. “At tsaka napamahal na sa akin itong magandang bata na ito.”

“Salamat po talaga at tsaka pasensiya na po talaga sa nangyari kanina.”

Mabuti na lamang at agad na humupa ang libog sa aking katawan nang sumagi sa isipan ko ang kamalian na nagawa ko. Nagpapasalamat din ako kay Tito Konrad dahil hindi rin niya hinayaan na magpatuloy ang ginawa ko. Bilib ako sa loyalty niya kay papa. Napaka buting niyang pinsan at tito, mahal na mahal pa niya si Natalia. Nakakalungkot dahil hindi ito nagkaroon ng anak na mararanasan ang klaseng pagmamahal na binibigay nito ngayon kay Natalia.

Rolan

“Ano ba ’yan! Hindi ba titigil ang batang ’yan kakaiyak?” sigaw ni Nimpha sa loob ng aming kwarto.

Kanina pa ito naririndi sa iyak ni Natalia. Tumayo ako. Kanina pa ako naririndi rin sa bunganga nito. Hindi pala. Simula nung tumira sila dito ay hindi na tumigil kakaputak ang bunganga nito. Rinding rindi na ako na hindi ko na pinapansin. Natuto akong mag bingibingihan para lang tumahimik ang mundo ko. Hindi pa siya nakuntento at hindi lang bunganga niya ang hindi tumitigil kundi pati na rin ang pag sunod nito sa akin na parang buntot.

Kahit saan ako pumunta ay nandun siya. Kung aalis ako ay ang dami na niyang sinasabi. Binabalikan ang nagawa kong kasalanan. Para lang matahimik ito ay sinasama ko na lang. Pati ang responsibilidad ko bilang ama ni Natalia at asawa ni Jules ay hindi ko na nagagawa ng maayos dahil sa babaeng ito. Kung hindi lamang dahil sa anak naming sina Jose at Juan ay matagal ko nang pinalayas ito.

Dati pa man ay bungangaera na ito pero mukhang nag level up siya ngayon. Hindi na nakakatuwa. Nakakadala na ng hindi magandang atmospera dito sa bahay. Ibang iba na ngayon ang pakiramdam sa loob ng bahay ngayon dahil sa presensiya ni Nimpha. Nakakasira ng mood. Nawala na iyong kapayapaan nitong bahay. Pati na rin ang pagmamahalan na pumuno dito dahil sa amin ni Jules ay naglaho na rin.

“Oh. Saan ka pupunta?”

“Pupuntahan ko lang si Jules. Baka kailangan ng tulong nung bata.” Malamig kong tugon.

“Sino ba naman kasi ang nag sabing mag ampon kayo? Hindi niyo namanpala kaya.”

Tangina!

Padabog kong niligpit ang higaan ko sa sahig.

“Puwede ba Nimpha. Hindi nakakatulong iyang bunganga mo sa nangyayari ngayon. Talaga bang naiingayan ka sa iyak nung bata o naiinis ka lang dahil nasasapawan niya ang ingay ng bunganga mo?”

Nakita ko kung paano mamilog ang mga mata ni Nimpha sa gulat sa pagsabog ko. Pero sa halip na makaramdam ng pagka konsensiya sa sinabi ko ay lihim pa akong natuwa dahil sa kasiya-siyang reaksiyon nito.

“Matulog ka na diyan. Doon na ako sa kabila matutulog.”

“Huy! Rolan, bumalik ka dito!”

Nagpanggap ako na hindi siya narinig. Tuloy-tuloy akong lumabas ng kwarto at iniwan siya.

Mabilis kong ni-lock ang pinto ng kwarto ni Jules nang makapasok ako. Napatingin ito sa akin. Parang may kung anong tumusok sa puso ko nang makita itong umiiyak habang pinapatahan si Natalia.

Lumapit ako at kinuha sa kanya ang bata. Kinalong ko si Natalia sa aking dibdib. Maya-maya pa ay unti-unti itong tumigil sa pag iyak hanggang sa tuluyan nang tumahimik ang bahay.

Pumalahaw ng iyak si Jules. Ramdam na ramdam sa bawat iyak niya ang pagod, galit at kabiguan. Mas lalo akong nakonsensiya. Sobrang laki ng pagkukulang ko sa kanila. Hindi man lang ako gumawa ng paraan upang makalapit sa kanya o kumustahin man lang ito. Naghintay pa talaga ako na mangyari ito bago mag lakas loob na kontrahin si Nimpha.

“Ginawa ko naman po ang lahat pero ayaw niya talaga sa akin. Sorry, pa.”

Sobrang sakit pakinggan ng boses nito.

“Alam kong ginawa mo ang lahat na makakaya mo. Wala kang dapat na ihinga ng tawad.”

Kung wala lamang si Natalia sa bisig ko ay baka niyakap ko na siya ng sobrang higpi at hinalikan ang tuktok ng kanyang ulo upang ipadama sa kanya na sobrang proud ko sa kanya.

Tumabi na lamang ako kay Jules. Maya-maya pa ay humilig na ang kanyang ulo sa aking balikat. Hinayaan ko siyang maka pahinga doon.

“Puwede po bang dito na muna kayo matulog? Nag ngingipin yata si Natalia.”

“Oo naman, anak. Dito na muna ako.”

“Hindi ba magagalit si mama?”

“Hayaan mo siya. Hindi naman puwedeng palagi na lamang siyang nakabuntot sa akin na parang tuta na kailangan na bantayan.”

Naramdaman ko ang pag ngiti nito.

“Magpahinga ka na muna, nak. Ako na ang bahala dito sa anak natin.”

Maya-maya pa ay narinig ko na lang ang paghilik ni Jules. Siniguro ko munang himbing na himbing na ang pagkakatulog ni Natalia bago ko siya binaba sa kama. Pinahiga ko muna si Jules bago ko muling kinarga si Natalia upang ilagay sa kanyang kuna, pagkatapos ay tumabi ako kay Jules at pinaunan siya sa aking dibdib.

Dalawang oras din ang tulog ni Jules bago siya nagising. Tulog na tulog pa rin si Natalia.

“Kumain ka na ba?” tanong ko habang inaamoy ang kanyang buhok.

Na-miss ko ’to. Na-miss kong maramdaman ang maliit niyang katawan na nakahiga sa akin. Na-miss ko ang amuyin ang kanyang shampoo na amoy strawberry na kendi. Na-miss ko ang usapan namin.

Na-miss ko ang pagiging mag-asawa namin.

“Kumain po ako kanina bago kami pumasok ni Natalia dito.” Saad nito.

“Kinausap ako ng Tito Konrad mo kanina.”

Nanigas ang katawan ang katawan nito.

“Hindi ako galit, nak. Naiintindihan ko kung bakit mo ’yun nagawa. May kasalanan din naman ako talaga. Nakalimutan kita…kayo ni Natalia…dahil mas inuna ko ang ikatahimik ng bunganga ng mama mo. Patawarin mo ako, anak. Babawi ako sa inyo ni Natalia. Pinapangako ko ’yan.”

“May nangyari na ba sa inyo ni mama, pa?”

Mabilis akong umiling.

“Wala, anak. Sobrang hirap na bang paniwalaan na hindi oras-oras ay kantot lang ang nasa isipan ko?”

“Pasensiya na, pa. Hindi talaga kasi mawala sa aking isipan. Nag seselos po ako.”

“Dapat kinausap kita. Dapat binigyan kita ng katiyakan na walang mangyayari sa amin ng mama mo. Sa sobrang ingay ng bunganga nun ay kahit sino hindi na gustuhin na makipag siping sa kanya.”

“Pero nagtangka po ba siya?”

“Siyempre naman. Sino ba ang hindi maaakit sa napakalaki at napakatigas na brasong ito.” Pabiro kong sabi sabay flex ng aking braso.

Gumaan ang pakiramdam ko nang marinig ko na itong tumawa. Na-miss ko rin ang tawa nito. Na-miss ko ang mga gabing ganito lang kami. Nag-uusap at kalaunan ay magtatawanan.

“Pa?”

Yumuko ako upang tignan siya. Nagtagpo ang aming mga mata.

“Miss na miss po kita.” Saad nito.

“Sobrang miss na miss din kita, nak.” Tugon ko.

Parehas na nangungusap ang aming mga mata. Parang may magnet na humihila sa aming mga mukha na maglapit hanggang sa maglapat ang aming mga labi.

Napapikit ako nang maramdaman ko ang malambot na mga labi na lumapat sa akin. Sa wakas, pagkatapos ng ilang linggo ay muli ko nang naramdaman ang kalambutan ng kanyang labi. Marahan na gumalaw ang aking mga labi na agad naman nitong tinugon.

Punong-puno ng pagmamahal ang bawat galaw ng mga labi namin. Dinama ko ang kalambutan nun at ang katamisan. Nung binuka ni Jules ang bibig niya upang sana’y umungol ay ginawa iyong opportunity ng dila ko upang sumalakay.

“Ooouhm!” ungol ni Jules mula sa kanyang lalamunan.

Dahan-dahan ay naging mapusok ang aming halikan. Umalab. Lumabas ang init sa aming mga katawan na matagal na naming naipon. Iyong mga kamay ko ay nagsimula na ring lumikot. Iniangat ang kanyang tshirt at hinubad.

Pumatong si Jules sa akin. Napaungol ako nang maupuan niya ang naninigas ko nang burat. Napakagat labi ako nang muli kong masilayan ang mabuti at makinis nitong balat.

Agad na nilakbay ng aking kamay ang kanyang katawan habang gumigiling ang kanyang puwet sa aking burat. Hinaplos ko ang kanyang tiyan. Dumaan ang kamay ko sa sugat na nandoon. Buong pag iingat na hinaplos ’yun.

“Salamat sa pagbigay mo sakin kay Natalia.” Sambit ko na puno ng pagmamahal.

Siniil niya ako ng halik. Tinugon ko siya. Umakyat ang kamay ko sa kanyang dibdib. Hinanap ko ang maliliit niyang utong at tsaka pinisil-pisil na parang grapes.

“Aaaah. Papa ko!” Hindi napigilang ungol nito.

“Sssshhh. Baka marinig tayo ng mama mo.” Paalala ko sa kanya.

“Sobrang sarap po kasi.”

Naiintindihan ko naman siya dahil pati ako ay grabe din ang pagpipigil na hindi mapaungol sa ginagawa ng kanyang balakang sa aking burat.

Mas lalong umalab si Jules. Ang kanyang dila ay mas lalong naging mapanakop. Kinalikot nito ang aking bibig. Hindi naman ako nagpatalo at nakisabay ako sa kanya. Nagpasahan kami ng laway.

Tangina. Ang sarap ng laway ng batang ito. Sobrang tamis.

Nang hindi ko na makaya ang nakakapasong init na lumalabas sa aking katawan ay hinubad ko na ang suot kong sando. Nakita ko kung paano lumiyab sa libog ang mga mata ni Jules nang makita niya ang aking katawan. Inunan ko ang aking dalawang kamay upang mas lalo siyang matakam.

“Papa.” Sambit niya sa napakahinang boses.

“Sabik na sabik ka dito. Alam ko.” Sambit ko sabay amoy sa sarili kong kilikili.

“Ang sarap mo, pa!”

Napapikit ako nang maramdaman k ang mga labi niya sa aking dibdib. Sinamyo niya ang amy ng maliliit na balahibo na nandun. Gustong-gusto ko kapag ganito siya sa akin. Hindi siya nabibigong iparamdam sa akin na ako ang pinaka masarap na nilalang sa buong daigdig.

Dahan-dahan na gumala ang kanyang labi papunta sa aking utong. Nanginig ang katawan ko nang sinakop ng mainit niyang bibig ang may kalakihan kong utong. Agad na lumikot ang kanyang dila na sinabisab hindi lamang ang utong kundi pati na rin ang paligid nun. Pinaliguan niya muna ng laway ang mga balahibo sa paligid nun bago siya dumako sa aking kilikili.

Nanigas ang aking katawan nang lumapat ang basa niyang dila sa makapal na buhok ng aking kilikili. Agad iyong nang lagkit sa kanyang laway. Para siyang tuta na nilalawayan ang balat at balahibo ko. Nakikiliti ako. Nasasarapan. Nagwawala.

“Himurin mo pa, nak. Ang init ng laway mo.”

Kabilaan ang ginawa niyang pag himod sa aking kilikili. Binasa niya muna ng laway ang dalawa kong kilikili bago siya bumaba sa aking tiyan. Hindi niya pinalagpas ang abs ko. Hinimod din niya iyon hanggang sa matagpuan ng bibig niya ang makapal na bulbol sa aking puson papunta sa aking burat.

Tumingala siya. Humihingi ng pahintulot ang kanyang mga mata. Bilang tugon ay ako na mismo ang bumaba sa aking suot na boxers at brief. Pumitik ang burat ko sa aking puson. Napanganga pa ito sa pagka mangha nang may sumirit na pangunang katas mula sa bibig ng burat ko at umabot iyon sa aking dibdib.

“Pruweba na ilang linggo rin akong hindi nakakantot. Sa’yo na lang tumitigas ang burat ko, nak.” Malibog kong usal.

“Masaya ako na marinig ’yan mula sa bibig mo, pa. Kung alam mo lang na ilang araw na akong nananabik sa’yo.”

“Hindi mo na kailangan na maghintay ng matagal, anak. Simula ngayon ako na ang gagawa ng paraan upang makasama kayo ni Natalia. Gagawa na ako ng paraan na makasama ka at mabigay sa’yo ang pangangailangan mo.”

Ngumiti ito.

“Ang ganda ng mga labi mo, nak. Pero mas gaganda pa ’yan kung nakapalibot sa burat ko.”

Natawa ito. Napasinghap ako nang sakupin ng maliit niyang kamay ang burat ko. Sinalsal niya iyon habang nakatitig na puno ng pananabik ang mga mata.

“Isubo mo na, nak. Ilang araw nang hinahanap ng burat ko ang mainit at malalim mong lalamunan.”

Hindi naman niya ako pinaghintay ng matagal. Dahal ilang segundo lamang ay nasaksihan ko na kung paano bumuka ang bibig ni Jules at sakupin ang burat ko.

“Putangina, naaak!” sobrang hina ng ungol ko para masigurong hindi magising si Natalia.

Lumingkis ang dila ni Jules sa katawan ng burat ko habang sinisipsip niya ang ulo nun. Hindi ko na mabilang kung ilang beses kong naramdaman na bumulwak ang pangunang katas sa aking burat. Ilang araw ko nang pinapanaginipan ito at ngayon ay nangyayari na nga.

Ibang-iba talaga ang pakiramdam na totoong bibig na ngayon ang sumasalikop sa aking burat. Basang-basa ako ng kanyang laway. Sobrang init. Sobrang lambot ng bibig niya.

Nang hindi na ako nakapagpigil ay hinawakan ko ang ulo ni Jules at binaon ko sa lalamunan ko ang kanyang burat. Napahawak siya ng mahigpit sa aking hita pero hindi niya pinigilan ang gusto ko.

Napaliyad ako at tumirik ang aking mga mata nang masaid niya ang kahabaan ko. Naramdaman ko agad ang pag sikip ng lagusan na pinapasukan ko sa kanyang lalamunan.

“Putangina. Aaaah! Ang init ng hininga mooooh!”

Ramdam ko ang mga ungol na pilit kumakawala sa kanyang lalamunan. Sobrang init. Napaka sarap. Nakakakiliti. Iniluwa niya ang burat ko. May laway pa na tumulo sa kanyang bibig.

“Masarap ba?” nalilibugan kong tanong.

“Sobra po.”

“Lapit mo sakin ang puwet mo, nak.”

Ginawa niya muna ang sinabi ko bago niya ako muling sinubo.

Aaaah.

Hinimas ko muna ang kanyang puwet bago ko binaba ang kanyang salawal. Mas lalong nag init ang katawan ko nang maramdaman ng kamay ko ang kalambutan at kakinisan ng puwet ng aking anak.

“Pumatong ka sa akin, nak. Kainin kita.”

“Aaah. Papa. Gusto ko ’yan.”

“Alam ko. Alam ko.”

Bumukaka siya. Pinapagitnaan na ng kanyang nakabukakang binti ang aking mukha. Ang kanyang puwet ay nakatuon na sa aking mukha. Binukaka ko ang magkabilang pisngi ng kanyang puwet.

“Tangina.”

Sobrang pula ng butas nito. Kumikibo-kibot. Nilawayan ko muna ang aking pang gitnang daliri bago pinasok sa kanyang butas sabay dila.

“Ugh! Papaaaa!” anas niya.

Kinalikot ko ang butas niya at hindi tinigilan ang laplap. Nakalimutan na niyang kainin ang burat ko pero ayos lang dahil sarap na sarap naman ako sa kinakain ko at sa parang ulol na mga ungol niya.

“Ang saraaap. Papa…huwag mong tigilan. Aaaaah!”

Binilisan ko ang pagdaliri ko sa kanya. Gingalugad ko ang kanyang laman. Hinanap ko ang kanyang g-spot.

“Kantutin mo na ako. Papa…pakiusap. Pasukin mo na ako.”

Ilang segundo ko pa siyang dinaliri bago ko siya tinigilan. Nang hugutin ko ang aking daliri ay may parang katas na tumulo mula sa kanyang puwet.

Pumaikot siya. Pumuwesto siya sa aking ibabaw. Tinutok niya ang burat ko sa kanyang butas at dahan-dahan na inupuan. Parehas kaming napanganga nang unti-unting naging isa aming kaselanan.

“Papaaaah.”

“Anaaaak.”

Sabay naming ungol.

Napahawak ako sa kanyang bewang upang alalayan siya sa mas lalong pagdiin ng sarili niya sa akin. Ayoko siyang biglain lalo na’t hindi kami puwedeng makagawa ng malakas na ingay.

Dahan-dahan siyang nag taas-baba. Sa bawat baba niya ay palalim na palalim naman ang pagbaon ng burat ko sa kanya hanggang sa tuluyan nang nasakop ng buo ng kanyang lagusan ang aking laman.

Tinakpan ko ng aking palad ang kanyang bibig nang biglang may kumawala na malakas na ungol sa kanyang lalamunan. Hinintay ko munang makapag adjust siya bago ko inalis ang aking kamay. Maya-maya lang ay dahan-dahan na siyang nagtataas-baba sa akin.

Kumapit ako sa kanyang puwet. Diniin ko ng mabuti ang burat ko sa kanya. Tumirik ang kanyang mga mata.

“Aaaah. Tangina. Sarap mo talaga!”

Pinaangat ko sa kanyang ang kanyang puwet at ako na mismo ang kumayod sa kanya. Hawak-hawak niya ang kanyang magkabilang hita upang maka balanse siya.

Binarurot ko siya ng kantot. Lumalagapak ang katawan ko na bumubunggo sa kanya.

“Putangina! Ugh! Aaaah!”

“Ahhh… papa…ang sarap! Sige pa!”

Walang ibang namutawi sa aming bibig kundi ang mga ungol at ang aming pangalan. Hindi na kailangan pa namin na sabihin sa isa’t isa talaga na nasasarapan kami dahil sa mukha pa lang namin ay kita na kung gaano kami ka nababaliw sa sarap.

“Bilisan mo pa, pa. Lalabasan na ako!”

Pumaupo ako. Niyakap ko siya. Dumudulas ang katawan namin dahil sa pawis. Naglapalapan kami habang patuloy pa rin ang pagbayo ko sa kanya. Gustong-gusto ko ang pakiramdam na nakakulong sa malalaking bisig ko ang maliit na katawan ni Jules.

“Ipuputok ko ba sa loob mo?” tanong ko sa namamaos na tinig.

“Huwag, pa. Baka mabuntis ako.”

“Tangina. Hindi ka pa ba nabibigyan ng pills ni dok Chris?”

“Hindi pa po.”

“Hindi ba talaga puwede? Baka hindi ka naman mabuntis.”

Tangina. Gustong-gusto nang sumabog ng tamod ko.

“Mas mabuti na pong sigurado tayo dahil hindi puwedeng mag buntis ako habang nandito sina mama.”

“Lunukin mo na lang ang tamod ko, nak.”

Hindi ko siya tinigilan hanggang sa maramdaman ko ang putok ng tamod niya na kumalat sa aming tiyan na magkadikit.

“Aaaaaah!”

Napaliyad ito at bumaon ang mga daliri niya sa aking likod.

“Aaaah! Putangina!”

Hinugot ko ang burat ko at mabilis na sinasalsal.

“Heto na ako! Aaaaaah…naaaaak!”

Mabilis siyang dumapa at nilapit ang mukha sa aking burat na namamasa pa mula sa kanyang butas.

“Ayaaan naaaa!” sinabunutan ko ang kanyang buhok at sinentro ang burat ko sa kanyang bibig hanggang sa lumuwa iyon ng napakadaming tamod. Sunod-sunod ang aking pagsabog at lahat na iyon ay napunta sa kanyang bibig. Naramdaman ko ang sunod-sunod na pag lunok niya.

Available Now!

For 50 pesos only, get the full story. Message me on Telegram. Just search TheAbusiveTheAbused.