𝗞𝗨𝗟𝗜𝗣𝗞𝗜𝗣’𝗦 𝗗𝗜𝗥𝗧𝗬 𝗡𝗢𝗧𝗘

Ang kuwentong ito ay mula sa malikot at maduming imahinasyon ng may-akda. Ito ay bunga lamang ng libog sa katawan at ipinagbabawal sa mga minor de edad na mambabasa sapagkat may mga salita, tagpo, at gawain na hindi naaangkop para sa kanila.

Ang mga pangalan ng mga tauhan, lugar, pangyayari at iba pa ay hindi naiuugnay sa totoong buhay at kung mayroon man, ito’y nagkataon lamang.

𝗞𝗨𝗟𝗜𝗣𝗞𝗜𝗣

Simula

“Oh ano?.”

Madalas kong puna sa kanya sa tuwing inaasar ako nito.

Mas nauuna pa ito sa aking alarm clock -
bigla papasok ng room ko at dinadaganan ako upang makabalik na sa mundo.

Kapag alam niyang nasa banyo na ako, daig pa ang isang bus, haharurot papasok, at ako’y aasarin na naman. Manggulo sa pagligo.

Ngunit putang-ina naman kasi!

Ano bang trip nito sa’kin? May dormitoryo naman ito, bayad rin, ngunit dito nakikisiksik sa bahay namin.

Tang-ina!

“Anak, ayaw mo nun, may kasama ka diyan”, boses ni papa, sa kabilang linya.

“Eh gusto ko nga---”, bigla nitong pinutol ang aking sasabihin.

“Baka naman puro de lata inuulam niyo?”, rinig ko ang barakong mga boses ng mga kasamahan niya.

Sundalo si papa, kaya swerte na kung makakauwi siya ng dalawa hanggang tatlong beses sa isang taon. Lalo pa’t nagkapromotion ito.

“Bili kayo ng gulay. Kalabasa, sitaw—.”

“Tapos talong”, isang hayup na boses mula sa aking likuran.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga. Pinisil ba naman ang kanang pisngi ng aking puwet.

“Oh sige na pa, maghahanda pa ako ng umagahan.”

Nang marinig ko na itong mag-I love you, bumuhakhak ang hayup na kasama ko.

“I love you rin pa.”

Gusto ko sanang magpaalam na magdorm ngunit malapit lang ang school namin kaya’t magmumukha akong joke kay papa kapag tinuloy ko pa ang gusto ko.

Para saan? Upang makatakas sa pinsan kong kulang nalang nguyain ako nito.

Ginugulo ang buhok ko.

Kinakagat ang batok.

Bigla-bigla nandidila ng pisngi.

Pinipiga pisngi ng puwet ko.

Niyayakap mula sa likuran.

At pinakabwesit niyang gawain?

Nanghahalik!

Kaya sa tuwing nababanas ako, pumapasok nalang ako ng room ko, naglolock ng pinto.

Nakaupo siya sa ibabaw ng mesa, nakatingin sa labas, at puta!

Nasa loob ng boxer shorts ang kanang kamay nito.

Sandali akong napatitig, kinakamot ba niya ari niya?

Napalunok ako ng laway bigla. Alam kong buhay iyon, kinilabutan ako puta!

Sobrang bukol, at sumilip pa ang mga buhok ng kanyang---
shit!

Dali akong nagtungo sa ref upang kumuha ng bote ng malamig na tubig. Nagsalin ako sa baso at deretsong tinungga iyon.

Puta!

Bakit ang init ng magkabila kong pisngi?

Tumalikod ako at nagkunwaring nag-uunat ng katawan.

Inhale…exhale.

Napasigaw ako bigla nang may matigas na bagay na tumama sa may balakang ko.

Pagkalingon, siya na naman!

Nang mapagtanto kong ang matigas na bagay na iyon, ang kanyang alaga pala na tayong-tayo mula sa loob ng kanyang boxer shorts.

Nagulat ako sa aking nagawa, nasampal ko ito!

Pero…

Nang aalis na sana ako, bigla ako nitong nahila.

Dahil malaking tao siya, para lang akong patpatin na bata na agad niyang napalapit sa kanya.

Hindi ako makatingin.

Iniiwas ko ang mga mata ko na tumama sa kanya.

Pero sa kababuyan nito, hindi ko namalayan, nakapasok na pala ang palad ko sa loob ng kanyang boxer shorts.

Sa gulat ko, napisil ko ito, ang ari niyang masasabi kong sobrang taba at mahaba!

“Hoy, ayus ka lang?”, winagayway ni Nian ang kanyang kamay sa harapan ko.

Napatitig ako sa kanya.

“AHHHHHH!!!!”, isang baklang-sigaw na nawiwindang.

Ou, alam na ng mga kaibigan ko na malambot akong tao.

“Friend, are you okay?” Nababaliw ka na ba?”, nag-iinit ang magkabila kong pisngi sa galit.

Bakit nga ba ako galit na galit?

Dahil ba pinagmukha akong tanga kanina ng pinsan ko?

Na nauto niya ako?

Na para bang inalila? No! Hindi ganun!

Na pinaglaruan? Ay tanga! Bakit naman pinaglaruan?

“Shit! Shit! Shit!.”

Napaatras si Nian sa inaasal ko.

“Hoy, ogag, nakadrugs ka ba?”, pinalo ako nito gamit ang kanyang panyo na may unicorn sa center-fold.

“Frieeeeennddd! Ayoko ng umuwi sa bahay!”, sigaw ko na may halong irita.

Gusto kong umalis sa bahay ngunit gusto kong paalisin rin ang pinsan ko.

“Bakit ba? May itatanan ka?”, saradong-utak ni Nian.

Paano ko ba ‘to sasabihin sa kanya?

Kapag sinabi ko ito, baka magkalat, malaman nina Aryen at Killa.

“Oh ano? Bakit nga?”, tawang-tawa ako sa hitsura nito.

Hindi ko napigilan ang sarili ko at nagtatawa na.

“Baliw ka na nga”, umupo na ito sa damuhan.

“Friendddd!!!!”, ginugulo ko ang jacket niya.

“Tang-ina Alfonso, sabihin mo na teh! Adik ka ba ha?”, napatakip siya ng bibig.

Alam niyang hindi ko gustong tawagin sa unang pangalan ko.

“Ay sorry, bakit nga kasi?”, niyakap ako nito.

“Oh ba’t nag-iiyak ka naman?”, gulong-gulo na ito sa’kin.

Dahil sa magkahalo ang mga emosyong aking nararamdam kanina pa, si Nian na ang bahala na intindihin ako.

At sa katangan ko nga, nasampal ako ni Nian. Isang malutong na sampal.

Maya-maya ay sabay kaming nag-iiyak na para bang mga baliw.

“Okay tama na, tama na, ano ba kasi? Napagalitan ka ba ni tito? Ano bang nagawa mo?”, seryoso na ito.

Ako naman nag-iiyak pa.

Putsaaaaah! Naluluha nga ako.

“Alfie! Ano ba! Sumasakit ulo ko sayo!”, niyugyog na ako nito.

Para akong nahilo sa ginawa niya. Ayoko kong sabihin sa kanya ang totoong dahilan kaya’t nagtanong nalang ako.

“Frienndddd”, pag-iiyak ko pa.

“Bakit nga Alfieeee? Putang-ina naman!”, banas nitong tanong.

“Frieeenddd! Kasi!”, iyak ko pa.

“Isa pa, iiwan talaga kita rito”, pinakalma ko ang sarili ko.

“Inom ka muna ng tubig”, inabot nito ang water tumbler niya.

Siya na rin nagbukas at pinainom ako. Nang alam niyang nakainom na nga ako, inayos niya ako na maiharap sa kanya.

“Okay shoot”, panimula nito.

“Al—.”

“Nakahawak ka na ba ng titi?”, halos humiwalay kaluluwa ko sa aking katanungan.

Inantay kong magmura si Nian. Nakapikit pa rin ako dahil sa hiya.

Tang-inaaaaa!

“Siraulo ka! Ti-titi?”, pag-uulit nito.

“As in titi?”, pagtango ko uli.

“Bubu ka! Pedo ka ba!”, magkasalubong ang mga kilay nito.

“Ogag, hindi ng bata, ng binata!”, napangiti ito sa aking paglilinaw.

“Whatt? Really? Kailan? Kanino? Saan?”

At umandar na nga ang ala-detective na Nian!

Nagpakawala muna ako ng isang malalim na hininga.

“Sa pinsan ko”, deretso kong bigkas.

“Ah si Carding?!.”

Putang-inang Nian!

Ang lakas ba naman ng boses, nagsilingunan tuloy ang mga estuyanteng nakatambay rin sa eco park.

Paglingon ko, nakita ko si Cardo sa ‘di kalayuan, kasama ang mga tropa niya.

Imbis pangabahan ako, tila ba sumapi sa akin ang lahat ng ispirito ng pagkairita at dagli na tumayo at nagtungo sa kanya.

Isang malutong na sampal ang natanggap nito.

“Wooaaaahh?! What happened?”, tawang - tawa ako sa hitsura ni Nian.

Naguguluhan na rin ito kung bakit ako nagkakaganito.

Ou baliw na nga ata ako.

Ngayon ko lang napagtanto na batsos nga pala ang ginawa ni Cardo sa’kin kanina pero bakit parang ginusto ko?

AHHHHHHHH!!!!!

Lagot ako nito mamaya!

Ps.

Dahil gulong - gulo utak ko paano magsimula na ipagpatuloy on - going series FREE - PTR, ito na muna, short series ng kabaklaan.

Sana magustuhan niyo!

Mabagal ang update pero sisipagan.

Kabanata I

Tanaw ko na ang bahay namin.

Ako lang ba? Na kapag pagod at drained sa school, nagiging Zombie Mode, lutang at kulang nalang magbibigkas ng ;
brain, brain, brainnsssss!

Kung bakit ba naman ginawa akong leader sa grupo namin sa Sociology!

Malapit na ako pero lalo bumibigat mga paa ko. Nauuhaw na rin ako.

Nawala bigla ang pagod ko at napalitan ng inis nang marinig ang napakalakas na sounds ng mula sa loob.

At si Carding na naman!

Nakakabanas pa lalo mga tugtog niyang rock ‘n roll ang sistema -
hindi ko man din alam maski isa.

Busog pa naman ako, kaya bahala siya sa buhay niya, siya na bahala magluto ng kanyang panghapunan.

Hindi na ako kumatok, kasi bahay naman namin ‘to.

Dere-deretso lang ako at humakbang na sa hagdanan paakayat sa kwarto ko, katabi ng kwarto ni papa.

Ang kwarto ni Carding? Wala, sa couch lang ito natutulog. Ang mga gamit niya? Nasa stock room, pero malinis naman dun.

Nilagabog ko ang pinto ng aking kwarto, upang iparamdam sa kanya ang galit ko.

Oh di’ba ang papansin ko ba? Sa lakas ng tugtog niya, tiyak ‘di narinig.

Dahil sa pagod nga ako, hindi ako nakapaghubad ng uniform at daling dinala ng sarili sa payapang lugar.

Nagising nalang ako sa sobrang katahimikan. Kinapa ko phone ko sa aking bulsa at dinukot.

Alas otso pa pala?

Mahigit dalawang oras pala akong tulog. Medyo nagutom ako at nauuhaw na rin.

Naghubad muna ako ng damit at tanging white sando lang ang tinira at brief.

Ou, tanging brief lang suot ko kasi ako lang naman dito sa bahay. Minsan nga hindi ako nagsusuot ng sand, kasi ako nga lang mag-isa rito.

Nang nasa kalagitnaan na ako ng hagdanan, may narinig akong nag-uungol na tunog.

Puta, ano yun?

Naaninag ko ang isang maliwanag na bagay, at kahit bubu na tao alam na ito’y cellphone.

Kinabahan ako. Sino ‘to? Bakit may taong nakapasok?

Nagtatawag ba ito ng kasama?

Lord, manloloob ba ito?

Sa taranta ko, hinubad ko ang isa kong tsenilas na medyo makapal, at iyon ang ipampalo ko sa kanya.

Ngunit bakit nakapatay ang mga ilaw?

Dahan-dahan akong nagtungo sa wall kung saan nandun ang switch ng main lights namin.

Pagkabukas, kinuha ko ang walis at agad na pinagpapalo ang ---- shit!

Si Cardo ba ‘to? Bakit nandito siya?

At sa katangahan ko na naman, naalimpungatan ako, at nakalimutan kong matagal ng nananahan ito rito.

“Shit! Baliw ka ba?!”, tumayo na ito na inis na inis.

Namumula ang mukha.

Nagmarka ang pasa ng katawan ng walis na ginamit ko pampalo sa kanya.

“Dude, are you fuckin’ psycho?!.”

Agad nanlaki mga mata ko nang makita ang hinahawakan niyang bagay.

No, not a thing. It’s his dick!

Sobrang tigas at namumula.

“Bastos ka talaga!”, pinagpapalo ko uli ito.

“Shit, Alfie, stop!.”

Kahit na pinagpapalo ko siya, hawak - hawak pa rin nito ang burat niyang naninigas.

Gago ba siya?

Mas lalo akong nag-init kasi hindi nita talaga ito binitawan. Ang isang kamay lang nito ang ginagamit pang-awat sa’kin.

At dahil sa malaking nga itong tao, nagtagumpay itong maagaw ang walis at dito na niya ginamit ang isa pa lang kamay.

Nahawakan niya ang magkabila kong braso at nawalan kami ng balanse pareho.

Padapa akong bumagsak sa couch at nadaganan ako nito.

Shittttt!

Saktong tumama ang burat niyang matigas sa aking maumbok kong puwetan.

Sa kamalas - malasan nga naman, manipis na brief suot ko.

Kinabahan ako dahil tumahimik ito at rinig ko ang paglunok niya ng laway.

Anong binabalak niya? Tang-ina Alfie, ano na, my guardian angel help me please!

Tama nga ako, pinunit nito ang brief ko na naglikha ng butas sa may banda ng butas ng aking puwet.

Jusko, birhen pa ako Carding!!!!!

Biglang may malagkit na bagay itong idinampi at ikinalat sa aking butas at naramdaman ko nalang ang puwersahang pagpasok nito sa’kin.

Hindi ako bubu, alam kong burat niya iyon. Sa sobrang tindi ng sakit at hapdi, nadilim ang aking paningin.

“Alfi, I’m sorry”, kasabay ko ito sa paglalakad.

Kaninang umaga ko pa ito hindi pinapansin.

Sino ba namang matutuwa sa kababuyan niya di’ba?

“Look, it’s not what you think.”, nagmadali akong maghakbang.

Nakisiksik ako sa mga estuyanteng naglalakad rin. Sinundan ako nito, at parang bus itong nanghawi ng mga harang.

Bukod sa malaki itong tao, matangkad rin ito.

“Alfie, let me explain”, hinawakan niya ang kanang pulso ko.

Tang-ina naman kasi!

Nagising nalang akong medyo mahapdi ang butas na makati rin.

Buti nalang pinasok ako nito sa room ko dahil hindi ako nakakatulog ng walang aircon.

May aircon naman sa sala ngunit gusto ko sa aking kwarto.

“Wala nga kasing nangyari. Hindi ko tinuloy”, bulong niya sa’kin.

Eh ano naman kung wala? Damage na rin yun, tanga ba siya?

Ibig sabihin, rapist siya!

“Lumayo ka sabi.”, banta ko rito.

“Isaaa!.”

Napahinto ng mga kasabayan namin at nagsilingunan ang mga nasa unahan.

“Bitaw”, dagdag ko pa.

Dahil sa galit ko, nakapagbitaw rin ako ng isang masakit na salita.

Huli na nang maisip kong ang sakit pala nun pakinggan.

“Rapist.”

One word that could kill someone’s feelings.

But who the hell care?

Eh sa ginahasa niya ako right?

Hindi ako maarte but even men, pwede marape.

May kaso na rin ng lalaking nanghalay ng lalaki.

Pero bakit mas nasaktan ako sa sinabi ko sa kanya?

Sabihin na nating hindi niya tinuloy but without my approval, consider na rin na rape yun.

But he said sorry, repeatedly, until we parted ways.

Shunga, sa daan, not the parted ways of couple thingy.

Magsosorry ba ako sa kanya?

Tang - ina naman oh! Ayokong sabihin ‘to sa mga friends. Not now, hindi pa pwede at hindi pa malinaw.

Talaha bang hindi niya tinuloy?

Tang-ina naman Alfie eh, nabitin ka ba?

Do you really think it’s good na may burat na nakabaon sa butas ng puwet mo?

Self, stoppp! It’s not helping!

Pero bakit parang nag-iinit ako sa tuwing iniisip ang posibilidad na what if okay naman?

I mean, what if it’s good?

Magwawala mga kaibigan ko nito dahil sa aming apat, ako lang ang mala-Maria Clara sa kanila.

Mahinhin.

Pihikan.

At virgin pa.

Alfie focus muna, quiz ngayon!

At letcheng buhay ‘to! Maghapon along out of focus. Hindi nga ako nagsnack. Maghapon lang sa room, hindi nagpunta sa tambayan.

Magkaiba naman kasi kami ng section magtropa. As in hiwalay kaming apat.

Out of a sudden, nahagilap ko ang isang Carding na nakatingin sa mula sa tapat, ng kanyang room.

Magsosorry ba ako sa kanya?

Bakit ako?

Ahhhhh!

Pero bakit gusto kong magsorry?

Nasasaktan ako, may kaunting konsensya sa puso ko.

Hindi mawala sa isip ko ang hitsura nito kanina after the word I mouted to him.

Isang salita pero mala-patalim.

Alfieeee! Think, magsosorry ka ba?

Namalayan ko nalang na tumayo na ako at titig na titig si Carding sa’kin nang lumabas ako ng room namin at habang papalapit ako nang papalapit sa kanya, ramdam ko ang tensiyon nito. Kabado, namumutla, at hindi kumukurap.

Hinawakan ko ang pulso nito at hinila. Dinala ko ito sa music room.

Nang makapasok na kami, deretso kong hinila ang sarili niya at hinalikan.

Shit! Bahala na!