Disclaimer

This story contains foul words and inappropriate languages. Young readers or below 18y/o are prohibited. Proceed at your own discretion. In addition, this such thing needs consensual agreement and wide understanding. Please be aware that HIV-AIDS is timely and relevant.

Ang lahat ng mga malalaswang pangyayari ay walang katotohanan at purong kathang isip lamang. Malawak na pag-unawa ang kinakailangan. At mahigpit na pinagbabawal na basahin sa mga hindi pa labing walong taong gulang.

I

Mabigat ang hakbang ng aking mga paa habang pabalik ako sa aking selda. Hindi ko gusto kung paano ko dinismiss si Justin. But I have no other choice, I won’t allow him to meddle with my problem dahil baka malaman niya kung ano ang ginawa ng tarantadong si Ignacio.

He love that man, ano na lang ang mararamdaman niya kapag nalaman niyang palihim na binidyohan kami ng amain niya habang nagkakantutan?

Shit! Sa tuwing naiisip ko ang napaka bastos na ginawa ni Ignacio ay parang gusto ko siyang patayin. How could he do that? Bakit niya nagawa iyon sa batang siya mismo ang nagpalaki at umaruga? Alam kong mahal din niya si Justin, nakikita ko iyon sa kanyang mga mata sa tuwing tinititigan niya ang kapatid ko.

It is very clear to me na isa lang ang gusto niyang mangyari, ang paalisin ako sa puwesto ko sa kompanya, I should’ve anticipated this, afterall, isa pa rin siyang Cruz. But given how we’ve met, sa nakita kong pamumuhay niya na simple lang ngunit mukha naman siyang masaya, hindi ko naisip na magiging threat siya sa posisyon ko sa kompanya.

So anong nagbago? Bakit bigla-bigla na lang naging interesado siya sa kompanya? Bakit naging interesado siyang bawiin ang kompanya nila mula sa sa gahaman kong lolo? Anong nangyayari?

Fucking hell!

Ang daming nadadamay dahil lang sa laro ng pera na ’to, dahil sa posisyon na gustong makuha ng iilang tao. Kung alam ko lang na aabot sa ganito ang maduming mundo ng mga elite eh di sana hindi na ako nagpa gamit pa kay lolo.

“Kapatid mo?” napalingon ako sa lalaking nagsalita.

Nagsalubong ang mga kilay ko nang sa wakas ay maayos ko nang nakikita ang mukha nito. Siguro nasa kuwarenta anyos na ito, kaedad lang ni dad, pero kumpara kay dad ay mas malaki ang katawan nito. Iyong laki niya ay parang pang bouncer na o wrestler. Halos pumutok na ang manggas ng kanyang tshirt na kulay puti na medyo madumi dahil sa laki ng braso niya. Iyong dibdib niya ay umuumbok talaga dahil sa sikip ng kanyang suot at nakabukol ang magkabilang utong niya.

Maong na pantalon na kulay blue ang pinares niya sa kanyang suot. Hapit na hapit iyon na mukhang sasabog na rin ang bandang hita. Hindi naman talaga siya mataba, may laman siya pero naglalakihan pa rin ang kanyang mga mucles. Para siyang si Ignacio na pinalaki lang.

Tsinito rin siya. Makapal ang mga kilay, matangos ang ilong at mapupula ang mga labi. Hugis kuwadrado ang kanyang mukha na nagbibigay ng mas masculine na apperance sa kanya. Kayumanggi ang kanyang balat pero hindi iyong tipo na nasunog ng araw, napaka natural tignan. Makinis. Pantay.

Sasagutin ko na sana siya nang lumipat ang tingin niya sa pulis na nakasunod sa akin. Agad na nagbago ang mukha nito na para bang naguguluhan ito. Hinawakan pa nito ang ulo, sinabunutan ang buhok.

“Tangina! Anong ginagawa ko dito? Sobrang sakit pa ng ulo ko!” pasimple nitong sinipat ang pulis sa likod ko at nang magtama ang kanilang tingin ay lumiwanag ulit ang mukha nito. “Chief Rosales! Bakit ako nandito? Ano na naman ba ang ginawa ko?” Litung-lito ang mukha nito pero halata namang umaakting lang ito.

“Luma na ’yang istilo mong ganyan, Harold!” Naiiling na sabi ng pulis habang binubuksan ang kandado ng selda, “Tatlong bakla ang nag reklamo sa’yo kagabi!”

“Lasing ako, chief! Wala akong maalala, ni hindi ko nga maalala kung paano ako nakarating dito eh”.

Totoo ’yun. Lasing na lasing siya kagabi na pumunta rito kasama ang tatlong bakla na sinasabi ng pulis. Ngunit kahit lasing siya ay nagawa pa talaga niyang makipag sagutan sa mga bakla at sa pulis na in-charge kagabi. Kahit hindi ko sila nakita ay narinig ko rin na parang sinuntok yata niya ang isang bakla kaya umabot siya sa ganitong sitwasyon.

Nag reklamo sa kanya ’yung mga bakla. Assault at tsaka pangingikil dahil ayon sa narinig ko, pinerahan niya ang tatlo. Siningil niya ang mga ito ng mas malaking halaga sa napag kasunduan nila kapalit ng isang serbisyo na hindi ako sigurado kung ano.

Basta pumasok ito dito sa selda na sobrang lasing pero nakangisi. Satified na satisfied siya sa ginawa niya dun sa mga bading. Diretso lamang siya sa pagpasok na mukhang hindi niya ako nakita at nahiga sa sahig at tsaka natulog ng mahimbing.

Sa sobrang himbing ng tulog niya ay halos hindi tumigil ang kanyang paghilik dahilan upang hindi ako nakatulog kaya naman init na init ang ulo ko ngayon.

Wala naman talaga sa intensiyon ko ang pagalitan si Justin o pagtaasan siya ng boses pero dahil nga sa pagod, antok, at walang ligo ay hindi naiwasan na uminit ang ulo ko. Kaya ang plano kong kausapin ang kapatid ko ng maayos at malumanay ay hindi nangyari.

“Pang-ilang extortion mo na ba ’to?” tanong ng pulis, “Ngayong buwan lang parang pang-anim mo na ’to ah”.

“Extortion? Chief naman! Alam niyo naman na hindi ko ginagawa ’yan. Alam niyong acquitted ako sa lahat na mga reklamo nila sa akin”.

Pumasok ako sa selda. Tumabi pa ako nang lumapit ang lalaki sa pulis. Hindi naman siya umaatake, gusto niya lang talaga na makausap ang pulis sa malapitan.

“Hindi ko alam kung ano ang pinapakain mo sa mga nagsampa ng reklamo sa’yo na sa tuwing nakakapag bail ka ay hindi na nila tinutuloy ang reklamo nila sa’yo”.

“Hindi ba puwedeng inosente lang talaga ako?”

Sarkasmong natawa ang pulis, “Tangina, Harold. Alam naming minsan ka nang nakulong dahil sa extortion. Kakalabas mo pa lang nung nakaraang taon, bumalik ka na naman. Bagong lipat ka lang dito pero gumugulo ka na”.

“Grabe ka naman, chief, hindi ba puwedeng magbago ang isang taong nakagawa ng kasalanan? Natuto na ako sa nagawa ko dati. Tanga na ako nun kung uulitin ko pa”.

Hindi ko napigilan ang matawa nang marinig ko ang naiiyak na boses nito. Aping-api ang dating ng kanyang boses.

Napalingon sa akin yung lalaki. Nagsalubong ang mga kilay niya na parang nagtatanong kung anong problema ko. Kumibit balikat lang ako at pumunta sa likod para hindi niya makita ang pagpipigil kong tawa.

“Kausapin mo na lang ang mga nag reklamo sa’yo. Babalikan ka nila dito mamaya kaya ayusin mo na ’yang mga kasinungalingan mo kung gusto mong makalabas dito. Binastos mo pa ’yung mga tao”.

“Binastos? Tangina!” Tumaas ang boses nung si Harold na kina pitlag ko, “Ako ’yung hinipuan nila!”

“Oh? Akala ko ba wala kang maaalala?”

Hindi nakasagot si Harold. Biglang nawala ang dila nito na wala nang lumalabas na salita sa kanyang bibig.

Ngumisi ang pulis. Waging-wagi ang itsura nito.

“Ayusin mo muna ’yang kuwento mo bago ka namin kunan ng statement mo mamaya”.

Iyon ang huling sinabi ng pulis bago ito umalis na sumipol-sipol pa.

Kitang-kita ko kung paano napakamot si Harold sa kanyang ulo. Sa sobrang bilis at lakas ng kanyang ginagawa ay natatakot ako na baka maubos ang mga buhok niya sa ulo.

“Tangina!” Malutong na mura nito at frustrated na naupo hindi kalayuan sa akin.

Bumubulong-bulong ito sa sarili. Siya lang talaga ang nakakarinig sa mga sinasabi niya, kung may pagkakataon man na tumataas ang kanyang boses, wala naman akong ibang naririnig kundi ang malulutong niyang mga mura.

Bandang alas dose nang may dumating na pagkain para sa akin mula kay mommy. Dumaan muna iyong bag sa mga police upang i-inspection bago dumating sa akin. Excited kong binuksan iyong bag dahil ilang araw na rin na puro fast food ang kinakain ko, nami-miss ko na ang mga luto ni mommy.

Adobo at sinigang iyong pinadala ni mommy. May fried rice pa na paborito ko. Takam na takam akong kumakain nang maramdaman ko na may pares ng mata na nakatitig sa akin.

Napalingon ako sa kaliwang bahagi ng kulungan. Napaatras pa ako nang makita ko ang nakakaawang tingin sa akin nung Harold. Nakikita ko sa mga mata nito na natatakam din ito sa aking pagkain. Pero nang mapansin nito na nakatingin ako sa kanya, agad nitong iniwas ang paningin at puma-sipol-sipol na para bang wala lang.

“Gusto mo?” ewan kung bakit tinanong ko pa talaga ’yun.

Napalingon ito sa akin. Umarko ang kaliwang kilay nito.

“Ba’t mo naman naisip na gusto ko ’yang pagkain mo?” panunuplado nito sa akin.

“Hindi ka pa gutom?” isang tangang tanong na naman.

Ala una na ng tanghali at di ko pa siya nakikitang kumain mula kagabi kaya malamang sa malamang ay gutom talaga ito.

“Hindi!” Paasik nitong sagot.

Hinayaan ko na lamang siya at pinatuloy na lamang ang pag-kain, pero nararamdaman ko pa rin ang pagtapon niya ng tingin sa aking kinakain. Hindi ko naman talaga ’to uubusin, magtitira ako ng para sa kanya, ayoko namang ako lang iyong nabubusog dito.

“Ilang taon ka na?” Tanong nito bigla na kinatigil ng pan-nguya ko.

“Twenty-five”.

“Mas matanda ako sa’yo ng dalawampung taon, hindi ka ba tinuruan ng mga magulang mo na rumispeto sa mga nakatatanda sa’yo?”

Kumibit balikat lang ako. Tinuruan ako ng mga magulang ko na rumispeto sa nakatatanda sa akin pero nung mag trabaho ako sa kompanya, nalaman ko na hindi lahat na mga matatanda ay deserve na respituhin lalo na kung walang ibang ginagawa ito kundi ang hanapan ka ng mga mali mo.

“Parang ama mo na rin ako”. Sambit nito.

Muli akong napatingin sa kanya. Sinipat ko ang kanyang katawan. Sobrang laking tao talaga ng lalaking ito, parang kaya niyang basagin ang ulo ko gamit lamang ang kanyang kamay.

“Gusto mo bang tawagin kitang papa?”

Mabilis na nagbago ang itsura nito. Ang kaninang suplado at puno ng kuryusidad ay dumilim at naging nakakatakot na hindi ko naiwasang mapalunok.

Anong sinabi ko at parang nagalit ito? Galit? Parang hindi naman galit ang nakikita ko sa kanyang mga mata. Parang may gigil at…pananabik? Pero para saan? Para ano?

Nang mapansin niyang nakatitig ako sa kanya, agad na bumalik ang kanyang dating itsura kanina.

“Anak mayaman ka? Anong ginagawa mo dito? Anong ginawa mo?” Sunud-sunod nitong tanong.

Hindi ko siya sinagot. Tinapos ko iyong kalahati at nilapag ang mga pagkain malapit sa kanya. Muli na namang nag salubong ang mga kilay nito.

“Ano ’to?” tanong niya na parang hindi alam kung tatanggapin ba niya o hindi.

“Pagkain”. Pamimilosopo ko habang umiinom ng tubig mula sa malaking bottled water na kasamang dumating.

Natawa ito, “Tangina. Alam ko na pagkain, pero bakit mo ’to binibigay sa akin? Anong kapalit nito?”

Ako naman ngayon ang napa kunot ng noo sa huling tanong nito.

“May kapalit ba ang lahat para sa’yo?”

“Naniniwala lang ako sa give and take. Mahirap na at baka ipamukha mo itong tulong mo sa akin sa oras na wala akong maitulong sa’yo kapag ikaw naman itong nangangailangan”.

Bigla akong napaisip sa kanyang sinabi. May nangyari siguro sa buhay nito kung bakit naging ganun ang pananaw niya sa tulong na dumadating sa kanya.

“Magpa salamat ka na lang”, sabi ko na lang.

Kinuha nito ang pakain na walang sinabi kahit isang salita sa akin. Hindi naman ako umasa talaga na magpapasalamat siya, iyong katulad niya, alam kong ego at pride na lamang ang pinaka iniingat-ingatan niya. At hindi ko maiwasang makaramdam ng awa para rito.

“Hindi ka naman ba bakla?”

Bigla nitong tanong na kina nga-nga ko talaga. May nginunguya pa ito habang nagsasalita.

“Anong pinagsasabi mo?” hindi ko napigilan ang mainis.

“Naisip ko lang na kung bakla ka, biglang bayad dito sa pinakain mo sakin, puwede naman kitang pagbigyan na chupain ako”, mas lalong bumagsak ang panga ko, “Ayaw ko lang talaga na nagkakaroon ng utang na loob. Malaki naman itong akin eh, sigurado akong mag e-enjoy ka dito. Malinis din ako, buwan-buwan akong nagpapa tingin sa doktor”.

“Call boy ka ba?”

Umiling ito habang pinapapak ang manok.

“Escort?”

Nangunot ang noo nito, “Parehas lang naman ’yun”, anito. At bago ko pa natanong iyong huling tanong ko ay sinagot na niya ito in advance, “At hindi ako pokpok”.

“Eh ano ka?”

Kumibit balikat ito. Kinuha nito ang tubig na nasa harapan ko at walang kaarte-arte na nilagok iyon kahit na nakita naman niyang dumaan na iyon sa bibig ko.

“Kahit sino lang. Kung anon gusto nilang maging ako”.

Mas lalo akong nalito sa kanyang sagot.

Binaba nito bigla ang hawak na manok at nag squat paupo sa sahig. Tinitigan niya na ako sa mga mata na parang sinasabi na bawal akong pumiyok.

“Sa madaling salita naghahanap-buhay lang ako. Kahit ano lang basta magkaroon ng lamat ang tiyan ko sa isang araw”.

Biglang nahabag ang puso ko sa narinig. Akala ko dati na si Justin na ang pinaka nakakaawang tao na nakilala ko. Akala ko ito na ang pinaka nahihirapan sa mundo ngunit hindi pala. Totoo nga pala ang sinasabi nila na bawat isa ay may ibang paghihirap na nadanasan at dinadanas. Ang kaibahan lamang sa kanila ay ang pamamaraan kung paano sila maka survive.

“Kung ganun, extortionist ka talaga?”

Nanlaki ang mga mata nito, nag-igting ang mga panga. Padabog nitong binaba muli ang kinakain at nagsalita kahit na may laman ang bibig.

“Tangina ka. Wala akong niluko. Hindi ako nangikil sa kanila”, nag salubong na naman ang kilay ko, “Oh. Ba’t ganyan ka kung makatingin? Nabigla ka na alam ko iyong extortionist? Tangina. Hindi ako nakapagtapos ng elementary pero may alam pa rin ako, marunong akong magbasa at magsulat. Sa tingin mo aabot ako sa ganitong edad kung wala akong alam?”

Na-guilty naman ako sa aking ginawa. Totoo na hindi ko inasahan na alam niya iyong salitang iyon. Akala ko siya iyong klase na puro putak lang at wala talagang alam.

“Hindi ko naman sinasabi na wala kang alam. Sinubukan ko lang kung totoong hindi mo naalala ang nangyari kagabi”. Palusot ko na lang na mukhang pinaniwalaan naman nito.

Agad kasing lumambot ang mukha nito matapos ma-realize na napalakas ang boses niya kanina at maaaring narinig ng pulis.

Sinenyasan niya ako na lumapit sa kanya. Ewan ko pero parang tuta ako na lumapit naman sa kanya. Isang dangkal na lang yata ang layo ng mga binti namin sa isa’t isa. Sa lapit namin ay hindi ko naiwasang maamoy siya. Bukod sa konteng amoy ng alak sa kanyang katawan, hindi nakatakas sa aking pang-amoy ang natural na amoy niyang lalaki na pinapawisan na may halong deodorant. Iyong perfume niya, kahit amoy mura ay bumagay naman sa kanya. Napakalalaki niyang amuyin, barakong-barako. Parang ang sarap isubsob ng ilong ko sa kanyang leeg.

What the! Mabilis akong napaatras ng konte nang ma-realize ko kung ano ang tumatakbo sa aking utak. Tangina, lalaki itong katabi ko.

Mukhang napansin ni Harold ang ginawa kong pag-layo kaya bigla nitong inamoy ang sarili. “Hindi naman ako mabaho ah! Ang bango nga nitong Johnson’s baby cologne na gamit ko eh!”

Pinigilan kong huwag matawa sa sinabi niya.

“Halika na kasi dito!”

Hindi ko napaghandaan ang sunod na nangyari, bigla niya akong hinila at bago pa man ako makapag react ay napatong na niya ang malaki at mabigat niyang braso sa aking balikat. Agad akong niyakap ng mainit niyang katawan at kilikili dahil sa pagkaka-akbay niya sa akin.

Shit! Ang bango ng gago! Hindi siya amoy mayaman, amoy nagsusumikap. Bukod kay Justin, ito pa lang yata ang lalaking nababanguhan ako. Iba yng hatak ng amoy ng pawis niya sa akin.

“Huwag kang maingay ha”, panimula nito.

Sobrang kapit ng kanyang bibig sa aking mukha na naaamoy ko na ang kanyang hininga. Walang masama sa amoy niya maliban sa spices ng adobo.

“Habang nakatambay ako sa labas ng bar kagabi, may dalawang bakla na lumapit sa akin. Syempre alam ko na kung ano ang sadya nila. Inimbitahan nila ako sa loob ng bar para uminom”, tumingin-tingin muna ito sa paligid, sinisiguro na walang pulis na nakikinig sa amin, “Tangina, bubugbugin talaga kita kapag makaabot ito sa mga pulis”, pananakot pa nito sa akin bago muling nagpatuloy, “Niyaya nila akong makipag sex sa kanila kapalit ang limang libo. Dalawa daw silang kakantutin ko. Syempre, sino ba naman ako upang tumanggi sa limang libo diba? Lalo na’t burat, tamod, at pagbayo lang naman ang magiging puhunan ko. Pumayag ako. Pero tangina, nilasing ako ng mga gago. Hindi ko alam kung ano ang nilagay nila sa inumin ko pero naka dalawang baso pa lamang ako ng whiskey eh lasing na ako pero syempre kaya ko pa ring kumantot nun. Dinala nila ako sa pinaka malapit na motel dun sa area, kinantot ko silang dalawa. Tangina, ang dami kong nilabas na tamod sa mga baklang iyon pero nung oras na nang bayaran eh binigyan lang nila ako ng dalawang libo! Puta. Namumuhay ako ng maayos, binigay ko sila iyong serbisyo na hiningi nila tapos gagaguhin nila ako? Tinakasan nila ako, akala nila hindi ko sila magawang mahabol kasi nga nilasing nila ako. Pero dahil pera na iyong involved at ang pride ko, nagawa ko silang mahabol, nasuntok ko pa iyong isa sa sikmura. Tangina lang dahil sila na nga iyong nang-scam eh sila pa iyong may lakas ng loob na mag-report sa pulis! Sila pa iyong naging biktima eh ako nga iyong na-agrabyado”.

Pabulong lang ang pagkakasabi nun ni Harold pero ramdam na ramdam ko ang galit sa kanyang boses. Naiintindihan ko naman siya, kung sa akin siguro iyon nangyari ay ginawa ko rin ang ginawa niya. Pero ano iyong sinabi ng mga pulis na hindi lang ito ang unang beses na may nag reklamo sa kanya ng extortion? Lahat ba iyon ay pare-parehas lang na senaryo? Na siya iyong niloko?

Bago ko pa iyon natanong sa kanya, siya na mismo ang nagbukas nung topic.

“Hindi ako santo pero aaminin ko na naging extortionist naman talaga ako. Lahat na mga nireklamo nung nauna dito totoo ’yun. Di lang nila tinuloy iyong reklamo dahil sa nakipag areglo ako sa kanila. Pero iyong dalawa kagabi…lintik…ako iyong na-scam”.

Hindi ko na kailangan pang itanong kung ano iyong pag-aareglo na sinabi niya dahil may ideya na ako.

“Kaya siguro galit na galit ka dahil naisahan ka nila. Galit naman talaga ang magnanakaw sa kapwa niya magnanakaw”. Huli na upang bawiin ko iyong sinabi ko.

“Tangina. Ang sakit mong magsalita ah”, marahan ako nitong tinulak na kina out of balance ng katawan ko dahilan upang matumba ako sa semento ng mahina. Para akong isang teddy bear na natumba.

Parehas kaming natawa dahil sa nangyari.

“Salamat pala dito sa pagkain mo. Ano nga pala ang pangala mo?” tanong nito sa akin pagkatapos niyang kumain.

“Francis”. Simple kong sagot.

“Harold”, sabi niya sabay lahad ng kanyang kamay, “Harold ang pangalan ko”.

Napatingin ako sa malaki niyang palad, nag-isip muna ako ng tatalong segundo bago iyon tinanggap. At tama nga ang hinala ko, napaka gaspang ng kanyang mga palad. Batak sa trabaho, siguro nag construction din ito. Pero sa halip na makaramdam ng discomfort sa kagaspangan nun, nagustuhan ko pa iyon.

Simula nung araw na iyon ay naging magkaibigan na kami ni Harold. Sunod na araw, nung tumuwag sa akin si mommy ay nakisuyo ako sa kanya na kung puwedeng gawin niyang pang dalawang tao ang pinapadala niyang pagkain para sa akin para naman mas marami kaming makain ni Harold.

Harold lang talaga ang tawag ko sa kanya. Hindi rin naman niya ako pinilit na tawagin siyang tito, manong, o ano pa. Bagkus, mas nagustuhan pa nga niya na pangalan niya lang ang tinatawag ko dahil daw parang magka edad lang kami at mag barkada.

Wala na akong nabalitaan pa tungkol sa aking kaso. Hindi na rin bumibisita sa akin ang abogado na pinadala ni lolo para sa akin. Wala na in akong balita sa nangyayari ngayon sa aming kompanya. At kahit ayaw ko mang aminin, mas nagugustuhan ko ang kalagayan ko ngayon na nandito sa loob ng detention. At lahat na iyon ay dahil kay Harold.

Mabait si Harold, kahit na ilang kaso na ang sinabi ng pulis sa akin na sinampa kay Harold dati, kahit na totoo iyon ay hindi ko pa rin magawang tignan si Harold bilang isang masamang tao. Alam kong mali ang pamamaraan niya upang mabuhay pero wala ako sa lugar upang husgahan siya. Kung may maitutulong lang ako sa kanya upang mapabuti ang kanyang buhay ay gagawin ko iyon. Tulad ng pagtulong ko kay Justin.

Tatlong araw na ang dumaan at wala pa rin akong balita sa pag-usad ng aking kaso. Wala akong ideya kung tinuloy ba talaga ng kampo ng mga Cruz ang pag sampa tulad ng sinabi nung abogado ni lolo. Wala rin kaming balita sa mga nagreklamo kay Harold, hindi na bumalik ang mga ito.

“Salamat, boss!” pasasalamat ko sa rider na naghatid ng pagkain sa amin.

Excited akong nilapag ang plastic sa harap ni Harold na naka kunot ang noo habang ang sama ng tingin sa nakatalikod na rider.

“Sino ’yun?” tanong niya sa akin.

“Rider”, sagot ko na lang kahit na alam ko namang may laman iyong tanong niya.

“Hindi iyong rider. ’yung pulis na nagpapasok sa kanya”, pasimple niyang tinuro sa akin iyong pulis na hindi kalayuan sa amin.

Napansin ko na nakatingin din ito sa amin. Mataman itong naka masid na tila ba binabantayan ang aming galaw. At nang mapansin nitong nakatingin kami sa kanya ay bigla na lamang itong ngumisi at umalis.

Ewan pero tumindig ang mga balahibo sa aking katawan sa paraan ng pag-ngisi nito. Pero agad ko rin iyong binalewala at inumpisahan ang pag-aayos ng aming pagkain.

“Sa ilang buwan na pabalik-balik ako rito, ngayon ko lang nakita ang pagmumukha ng pulis na ’yun”. Mahina nitong sabi sa akin.

“Maupo ka na at kumain. Mas masarap itong pagkain habang mainit pa”, sabi ko na binalewala ang sinabi niya kanina. Wala naman kasi akong nakikitang problema kung may bagong pulis, baka bago lang na-destino.

“Nagtataka lang ako kung bakit bigla-bigla nag-iba sila ng pulis. Hinayaan niya pa talagang makapasok ang rider dito. Hindi man lang niya naisip na baka malagay ang buhay natin sa delikado dahil sa ginawa niya”.

Naupo ito katapat sa akin.

“Sino naman ang mananakit sa atin dito?”

“Sa akin wala, pero sa’yo…”

Natigilan ako sa pag sandok sa kanin.

Tinignan ko siya na may pagtatanong sa mga mata.

“Hindi ko alam kung sino ka pero alam kong mayaman kang tao. Kita sa kutis at pananalita mo. Narinig ko rin iyong pag-uusap niyo ng kapatid mo nung dumalaw sila dito. Ang hindi ko lang sigurado ay kung bakit hinayaan ka lang ng pamilya mo na tumagal dito”.

Hindi ako sumagot. Wala akong masagot, alam kong may ginagawang paraan si dad pero si lolo lang talaga ang nakikita kong may kapangyarihan na mapaalis ako rito ng mas maaga. Pero ngayon na ilang araw na akong nandito at wala akong nakikitang progress, malaki ang posibilidad na wala pang ginagawa si lolo upang mapalabas ako dito.

Napansin ko rin na walang media na pumupunta rito. Wala bang may alam na nakakulong ako ngayon? Pinagtatakpan ba ni lolo? Kung ganun nga, ayaw nilang makalabas ito sa media at magiging headline.

Kung ganun ay posibleng tumagal pa ako rito.

“Gaano ka kasigurado na walang mananakit sa’yo dito? Na walang taong matatangkang saktan ka?” tanong na naman ni Harold na sa muli ay hindi ko mahanapan ng sagot.

Pero hahayaan ba ni lolo na masaktan ako? Na malagay sa panganib ang nag-iisang apo na may alam sa pagpapatakbo ng kanyang kompanya at… nanlaki ang mga mata ko nang may napagtanto ako.

Alam ko rin ang lahat na sekreto ng kompanya. Alam ko ang mga baho at dumi na kanilang tinatago.

Tangina! Isa akong witness!

Dahil sa sinabi ni Harold ay hindi ako nakatulog. Buong gabi kong inisp na baka nga nasa kapahamakan ang buhay ko. Lagi ko ring binabantayan ang mga nangyayari sa loob ng presinto lalo na ang pabalik-balik na pagpasok nung bagong pulis. Nakabawi lamang ako ng tulog kinabukasan dahil gising si Harold, ibig sabihin may magbabantay sa akin. Mabuti na lamang talaga at hinayaan lamang ako ni Harold na matulog, siguro dahil napansin din niya ang pangingitim sa ilalim ng aking mga mata.

Pero nung hapon din na iyon ay nakatanggap kami ng balita na mas lalong nagpabahala sa akin at sa aking kaligtasan.

“Pinapalaya nila ako. Papalabasin nila ako bukas”. Sabi sa akin ni Harold nang makabalik siya mula sa office ng head.

Alam kong dapat na matuwa ako sa magandang balita na iyon pero hindi ko maiwasang makaramdam ng takot dahil iyong nag-iisang tao na sa tingin ko ay may kakayahang pumrotekta sa akin, kung totoo mang may banta sa aking kaligtasan, ay aalis na.

“Congrats. Masaya ako para sa’yo”. Sabi ko. Pilit kong kinubli ang pagkabahala ko.

“Paano ka?” Tanong nito. Kita sa mukha nito ang pag-aalala.

Gusto kong sabihin sa kanya na huwag na lang muna umalis dahil kailangan ko pa siya pero magiging balewala lamang iyon. Gusto ko man o hindi, kailangan niyang lumabas bukas.

“Magiging okay lang ako”, pagsisinungaling ko.

Kinagabihan, hindi na naman ako makatulog. Nakapatay ang ilaw at tanging liwanag ng buwan na tumatagos sa maliit na bintana ang pumapasok na ilaw sa amin.

Nakatingin lamang ako sa malapad na likod ni Harold na mukhang natutulog na ng mahimbing. Aaminin ko, natatakot ako para sa aking buhay dito sa loob at kailangan ko si Harold. Matangkad ako at maganda ang aking pangangatawan pero kumpara sa mga pulis na nakabantay ngayon sa amin ay dehado ako lalo na’t may mga baril pa sila. Kung totoong hindi mapagkakatiwalaan iyong bagong pulis na may apelyido na Guzman, isang bala lang mula sa kanya ay siguradong tumba na ako.

Tangina. Ganito pala ang pakiramdam na walang matakbuhan ng tulong. Nakakawala ng pag-asa. Nakakalumo.

Agad akong tumalikod nang biglang gumalaw si Harold. Alam kong ayaw din niya akong iwan, nakita ko iyon sa mga mata niya habang nag-uusap kami kanina pero katulad ko, wala rin siyang magagawa upang pigilan ang paglabas niya bukas. Ayaw ko siyang mag-alala sa akin kaya kahit na takot na takot akong maiwang mag-isa rito, hindi ko iyon pinapakita sa kanya.

Napapikit ako nang marinig ko ang mga yabag ng paa palapit sa akin. Maya-maya lang ay may malamig na hangin na dumampi sa aking likod mula sa pag-latag ng cartoon sa sahig katabi ko.

Naramdaman ko ang malaking katawan ni Harold na dumampi sa aking likod. Napakislot pa ako nang tumama ang kanyang alaga…matigas na pagkalalaki sa ibabaw ng aking balakang. Matangkad na ako pero mas matangkad pa talaga siya sa aking nga halos apat na pulgada.

Hindi ako gumalaw. Hindi ako naasiwa sa pagtanday ng burat niya sa aking likod. Kung ibang lalaki lamang ito ay baka nasiko ko na ito. Totoo at nakipag threesome na ako nun kasama ang isang lalaki pero hindi ko hinayaan na dumampit ang alaga nun sa akin. Tanging kay Justin lamang ang ibang ari ng lalaki na nahawakan ko.

Kaya nga nagtataka ako kung bakit hinahayaan ko lamang ang sarili ko na maramdaman ang katigasan ni Harold. Komportable ako sa ginagawa niya sa akin, hindi ako nakakaramdam ng pang babastos. Sa halip ay parang kino-comfort pa niya ako na sa tingin ko naman ay effective.

Ganumpaman ay hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng pagkabahala at pag alinlangan dahil nasa loob kami ng selda na tanging mga bakal na ang lalaki ng awang ang tumatakip sa amin. Hindi pa nga talaga kami tinatakpan nun. Paano na lang kung biglang may pumasok at may makakita sa ginagawa namin ngayon? Kahit pa mukhang magkatabi lamang kami habang natutulog, parang hindi normal iyon na ginagawa ng dalawang lalaki lalo na sa tulad naming mga barako.

“Tulog ka na ba?” biglang nanuyo ang aking lalamunan nang maramdaman ko ang mainit niyang hininga sa bandang likod ng aking tenga.

Hindi ako sumagot.

Pumatong ang kamay ni Harold sa aking balikat, “Alam kong gising ka pa,” pumadaosdos ang kamay niya sa aking braso, “Itulak mo ako kung ayaw mo sa ginagawa ko”, biglang bumigat ang paghinga nito. Hindi na ako virgin upang hindi maintindihan ang nangyayari at kung ano ang gustong mangyari ngayon ni Harold sa amin. Umabot ang kamay niya sa likod ng aking kamay, “Ilalagay ko ang kamay mo sa burat ko. Pigilan mo ako kung ayaw mo”.

Ngunit hindi ko siya pinigilan. Walang komokontra sa aking sistema sa mga nangyayari ngayon. Hindi nag re-reklamo ang aking utak, walang pagtutol sa aking puso. Pinaubaya ko ang aking kamay sa kagustuhan ni Harold. Narinig ko ang pagbukas ng zipper ng kanyang pantalon at ang pag-baba nun.

Sobrang bilis ng tibok ng puso ko na para bang ito ang unang beses na nagtangka akong makipag sex. At nang maramdaman ko na ang mainit na balat ng burat ni Harold ay hindi ko napigilan ang mapasinghap dahil sa pagkabigla.

Hindi nga siya nagbibiro nung sabihin niyang malaki ang kanyang burat. Maliban sa mabuhok iyon, basi sa nararamdaman ng aking palad, masasabi kong mataba iyon at mahaba. Malapad na ang palad ko pero hindi pa rin nun nagawang sakupin ang kabilugan ng kanyang katabaan.

“Ah. Ang lambot ng palad mo, pre”.

Pre? Puta! Ito ang unang beses na narinig ko ang katagang iyon mula sa aking kaniig. Ngunit sa halip na masagwaan ako ay mas lalo lamang akong nang-init?

“Hanapin mo ’yung ulo”, pabulong na kanyang pakiusap.

Sinunod ko ang utos ni Harold. Kinapa ko ang kanyang burat kaya naman mas napagtanto ko na hindi talaga biro ang haba at laki niya. Mas laman sa akin ng humigit-kumulang na dalawa hanggang tatlong pulgada yung haba. At nang matagpuan ko ang ulo ng kanyang burat, nanlaki ang aking mga mata nang masukat ko kung gaano iyon kalaki. Mas malaki pa sa mismong katawan ng kanyang ari. Iyong tintawag nila na mala kabute ang ulo, iyong ang nakakapa ko ngayon sa burat ni Harold.

Putangina! Bakit ako nag-lalaway? Bakit ang bilis nang pag-produce ng bibig ko ng laway? Hindi naman ako nagkakaganito sa mga pukeng nadakma at nasipsip ko. Normal lang ba ang lahat na ito?

Parehas naming hinahabol ang paghinga. Para kaming nag track n field dahil sa lalim ng paghingal namin habang sinalsal ko ang burat ni Harold. Hindi ako makapaniwala na ginagawa ko ito ngayon, Gustong-gusto ko ang pakiramdam ng burat niya na nakakulong sa aking palad. Matigas na malambot na makinis na mainit na pumipintig-pintig na tila may sarili itong puso.

“Ahhh. Puta, pre. Bilisan mo pa…oooh. Pigain mo yung ulo. Higpitan mo pa ’yung pagkakasakal mo. Aaaaah. Ganyan ngaaa!”

Hindi ako sanay na inuutusan at mas lalong hindi ako nagpapautos pagdating sa larangan ng sex. Dominante ako, ako ang laging nasusunod, ako iyong may alam kung paano magpaligaya ng babaeng. Subalit ngayon bigla na lamang bumaliktad ang sitwasyon, para akong tuta na sumusunod lamang sa bawat utos ni Harold, tuta na naghihintay sa kanyang reward kapag nagawa ang inuutos ng kanyang amo.

“Yaaaan! Puta. Ang saraaaap. Ilang araw na akong libug na libog ako sa’yo! Sige, salsalin mo pa ang burat na ’yan”.

Wala akong nakikitang pagkakamali sa utos niya sa akin. Hindi ako naaangasan sa kanya, hindi tunog demanding. O baka tinatakpan ng libog ko ang lahat na kailangan kong intindihin kaya balewala sa akin iyong inuutos niya? Pagkatapos nito, kapag humupa na ang lahat. Ganito pa rin ba kalakas ang magiging hatak niya sa akin? O baka naman pagsisihan ko itong ginawa namin tulad ng naramdaman ko nung minsan kong naisipan ang magpatira kay Ignacio?

“Aaah. Fuck! Gusto mo bang salsalin ko rin ang titi mo?” tanong niya sa akin, puno ng pagnanasa ang kanyang boses.

Umiling ako.

Hindi ko alam kung bakit umiling ako gayong alam ko sa sarili ko na gusto ko ring makaraos. Bakit? Dahil ba kontento na ako na naririnig at nararamdaman ko na sarap na sarap ang kapareha ko sa aking ginagawa sa kanya? Ganito din ba ang nararamdaman ni Justin na okay lang sa kanya na hindi siya malabasan basta makita niya lang na nababaliw sa sarap ang kanyang katalik?

“Aaaah! Pre. Puta.” naramdaman ko ang paglobo ng katawan ng burat ni Harold. Mas lalo iyong uminit, iyong katawan niya ay biglang nanigas.

Mas lalo kong binilisan ang pag jakol sa kanyang burat. Wala akong planong huminto hanggang sa maramdaman ko ang mainit niyang tamod na dumadaloy sa aking palad.

Puta! Nababakla na yata ako!

“Ooooh! Aaaaah. Taina!” naramdaman ko ang malakas na pagputok ng una niyang katas. Sunud-sunod na ang pagpintig ng kanyang burat sa bawat pagsabog ng kanyang tamod. Sobrang init nun at sobrang lapot, ramdam na ramdam ko ang pagdaloy nun sa aking kamay na patuloy pa rin ang pagsalsal sa kanya.

“Aaaah .Tangina!” hinawakan niya ako sa balikat, nilalayo niya ang sarili niya sa akin. “Pigain mo ’yung ulo. Dapat wala kang itira.”

Ginawa ko ang kanyang utos. Hindi ko tinigilan ang pagpiga sa kanyang malaking ulo hanggang sa wala nang tamod na lumabas doon.

“Gusto mo pa ba?” bigla niyang tanong sa ilalim ng aking tenga.

Doon ko lang napansin na hindi kopa rin binibitiwan ang burat niya na sobrang tigas pa din. Hindi ako sumagot pero hindi ko rin tinigil ang aking ginagawa.

“Gusto mo bang chupain ’yang hawak mo?”

Napalunok ako bigla. Biglang nanuyo ang aking lalamunan na tila gusto nitong madiligan ngayon. Kung gagawin ko ’to, ito ang pinaka unang burat na mapupunta sa bibig ko. Hindi ako against sa idea na ’yun. Nananaig ang kagustuhan kong mag-explore. Ayos lang sa akin, pagkatapos nito ay malabong magkikita pa kaming muli. Aalis na siya bukas. Magiging alaala na lamang ito, isa sa mga experience na hindi ko pagsisisihan.

“Marunong ka bang chumupa?” tanong pa niya.

Umiling ako.

Narinig ko ang maliit niyang tawa ngunit sa halip na mainsulto ay mas lalo lamang akong na-challenge na chupain siya.

“Baba ka. Siguraduhin mong hindi tatama ang ngipin mo sa balat ng burat ko”.

Bababa na sana ako nang biglang may mga yabag ng mga kaming narinig. Agad kong inayos ang aking sarili, narinig ko rin ang mabilis na pagkilos ni Harold, lumayo ang hinihigaan niyang cartoon sa akin kasabay ng kanyang katawan.

Kinabukasan, nagising ako na wala na si Harold sa loob ng selda. Hindi ko alam kung anong oras na pero tumatama na ang mainit na sinag ng araw sa aking mukha. At sa unang pagkakataon, nang bumangon ako, ay nakaramdam ako ng kakaibang kalungkutan dahil sa pag-iisa. Iyong dating maliit na selda para sa aming dalawa ni Harold at naging malaki para sa akin.

At habang tumatakbo ang oras, unti-unti ring lumalakas ang kaba at takot sa aking dibdib lalo na ang sumapit ang dapit hapon. Unti-unti nang bumaba si haring araw, unti-unti ring nawawala iyong pag-asa sa aking puso na makikita ko pang muli ang araw kinabukasan. Lalo na sa tuwing nagpaparinig si Guzman na may taong hindi na masisikatan ng araw bukas.

Kung para ba iyon talaga sa akin o hindi ay hindi ako sigurado pero malakas ang kutob ko na may mangyayaring masama talaga lalo na’t napaka questionable nang pag-release nila kay Harold.

Walang papeles na pinakita kay Harold. Sinabihan lamang siya na makakalaya na.

Gabi na. Naupo ako sa sahig at sinuko ang sarili sa kung ano man ang magiging kapalaran ko ngayon.

Tinabi ko ang mga pagkain na hindi ko nagalaw simula kaninang umaga. Hindi pa ako handang mamatay, gusto ko pang mabuhay pero kung ito na talaga ang naka tadhana para sa akin, wala akong magagawa.

“Tangina! Anong ginagawa mo dito!?” narinig kong biglang sigaw ni Guzman. Iritable ang boses niya. Bwesit na bwesit.

“Ire-reklamo ko ’tong lalaking ’to! Hinipuan ako!” Galit na galit na sigaw nung babae.

Wala akong nakikita. Naririnig ko lang talaga ang conversation nila. Tinatanong ni Guzman iyon inaakusahan pero hindi ito sumasagot.

Nakahinga ako nang maluwag nang marinig ko ang sinabi ni Guzman na ide-detain nito ang suspek habang inaasikaso niya ang reklamo.

Sa wakas may makakasama na naman ako! Wala na akong pakialam kung maniac ito o drug addict basta may makakasama lamang ako.

Ngunit labis na lamang ang aking pagkagulat nang bigla kong nakita ang lalaking hindi ko inaasahang makikita pa.

“Anong ginagawa mo dito?”

Kumibit balikta lamang si Harold sabay pasimpleng kumindat sa akin.

Tangina! Ramdam na ramdam ko ang pamumula ng aking mukha dahil sa matinding kilig!

Nababakla na talaga yata ako!

II.

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko kay Harold pagkapasok niya sa selda.

Napaatras pa ako ng konte dahil biglang pumasok sa aking ilong ang bagong paligo niyang amoy.

“Ginipit eh”, napapakamot sa batok na tugon niya.

“Hinipuan mo ’yung babae”.

“Huy! Hindi ah”.

Humalukipkip ako. Hindi naniwala sa kanyang sinabi.

“Aksidente lang ’yun. At isa pa, transgender ’yun”.

“It’s still the same. Nang hipo ka pa rin”.

“Unang LQ ba natin ’to?” Biglang sambit nito na may kasamang mapang larong mga ngiti at pilyong tingin.

“Anong pinagsasabi mo?”

“Huwag ka nang magalit, ang importante nandito na ako ngayon”.

Hindi ko naintindihan ang sinabi niya. Bakit parang masaya pa siya na nakabalik siya sa seldang ito? Naging normal na lang ba sa kanya ang lahat na ito?

“Hind ka kumain?” tanong niya habang nakatingin sa mga tupperware sa sahig na hindi pa nababawasan.

“Wala akong gana”. Sagot ko na lang.

Tumingin ito sa akin. Bumalik na naman ang kapilyuhan sa kanyang mukha. Tumaas ang aking kilay.

“Na-miss mo ’ko?”

“Tangina!” Hindi ko napigilang mura, “Kumain ka na lang diyan kung gusto mo”.

Napapailing habang tumatawa ito. Naupo ito sa sahig at isa-isang binuksan ang mga tupperware.

“Halika na dito. Kumain ka na rin”.

Tahimik lamang kaming kumain. Doon ko lamang na-realize na gutum na gutom na pala talaga ako dahil wala pang kinse minutos ay naubos ko na ang isang tupperware na kanin.

“Wala ka bang napapansin na bago sa akin?” biglang tanong ni Harold habang nagpapahinga kami mula sa napaka tagal naming pag-kain.

Tumaas-taas ang makakapal na mga kilay nito at tinuwid pa talaga niya ang kanyang pagkaka upo upang mapansin ang mukhang bago niyang damit at syempre pati na rin ang kanyang buhok na bagong gupit.

Bumata siya tingnan sa clean cut niyang gupit na parang sa isang abogado. Malinis na rin ang kanyang mukha, wala na ang bigote kaya mas lalong na i-emphasize ang hugis kuwadrado niyang mukha lalo na ang kanyang panga na parang kay tulis tignan.

Gwapo si Harold. Sa edad niyang kuwarentay singko ay mukha lamang siyang nasa late 30s niya. Halatang alaga niya ang kanyang sarili, hindi lamang sa kanyang mukha kundi pati na rin sa kanyang katawan. At ngayon na nakasuot siya ng polo shirt na kulay itim at pinaresan ng trousers na kulay beige at itim side docks, nagmukha siyang lalaking may pinag aralan na nandito lamang sa selda dahil sa kasong DUI. Siguro kung ito ang unang beses na nakilala at nakita ko siya, hindi ako maniniwala na nagawa nitong manghipo, eh sa itsura pa lang niya ay masasabi mong ito na mismo ang nilalapitan ng mga chicks at mga bakla na may tipo sa kanya eh.

“Bagay ba sa akin ang bago kong gupit?” ito na mismo ang nag-tanong nang sobrang tagal kong hindi nakasagot sa kanya.

“Iyan lang ba ang ginawa mo pagkatapos mong makalaya rito?” Tunog disappointed kong tanong.

“Ang sakit mong magsalita, pre”,

Pre. Nang marinig ko ang salitang iyon ay muling bumalik sa aking alaala ang nangyari sa amin kagabi. Agad na umakyat ang init ng aking katawan sa aking mukha.

“Rumaket ako pagkalabas ko para makabili nitong bago kong damit”, hinila pa talaga nito ang manggas ng polo shirt upang ilapit sa akin. “Nagpa gwapo ako para sa’yo tapos balewala lang pala sa’yo?”

“Ba’t mo naman naisip na gawin ’yan?”

“Syempre, ayoko namang magmukhang mahirap sa tabi mo. Ang yaman-yaman mo tapos mukhang yagit ako. Nakakahiya”.

Nagulat ako sa inusal niya.

“Bago ako umalis kanina bigla kitang namukhaan. Naalala ko na minsan na pala kitang nakita doon sa billboard na malapit sa amin. Monteverde ka diba?”

Tumango ako. Hindi ko naman talaga tinatago kung sino ako, gusto ko lang iyong ideya na hindi lahat ng tao ay kilala ako, ibig sabihin nun na may kalayaan pa rin ako sa buhay ko. Ayoko rin na nag i-impose ako na dapat kilala ako ng lahat sa larangan ng magaling sa pag ne-negosyo.

“Pinakulong ka rito? Sino ang may gawa? Kilala mo?” Biglang sumeryoso ang mukha nito.

Umiling ako, “Hindi ko alam. Sa mundo ko, maraming puwedeng kumalaban sa akin”, ngunit sigurado ako na si Ignacio ang gumawa nito. Sinabi sa akin ni Justin, pinaghandaan ko naman ito pero hindi ko lang inakala na gagamitin ni Ignacio ang ginagawa namin ni Justin laban sa akin.

Tangina. Parang ang linis-linis niya.

“Sigurado ako na may gustong manakit sa’yo”.

Naramdaman ko na rin ’yun pero hindi ko maisip kung sino ang puwedeng gumawa nun sa akin. Alam kong hindi iyon magagawa sa akin ni Ignacio, klaro ang pagkakasabi niya kay Justin at wala rin sa itsura niya ang pumatay ng tao.

Ngunit wala nga ba talaga? Nasasabi ba ng itsura ang kakayahan ng isang tao na pumatay?

“Bago umalis kaninang umaga nakita ko si Guzman na may kinakausap na nakakahinalang lalaki. Kaninang tanghali, nang napadaan ako rito, nakita ko ang lalaking iyon na nakatambay sa tapat ng presinto. Nagmamasid. At ngayong gabi, bago kami makapasok ng trans na ’yun, nakita ko na naman ang lalaki na nakasandal sa pinto. Naghihintay. At bago ako pinasok dito ni Guzman, muli niya iyong kinausap at tsaka lamang ito umalis. May gustong manakit sa’yo”.

Nakaramdam ako ng takot pagkatapos nang mahabang pahayag na iyon ni Harold. Sa ilang taon kong pagiging presidente ng Monteverde Corps, ito pa lang ang unang beses na nakaramdam ako ng pagbabanta sa aking buhay. Dati, kahit wala akong security guard, malaya pa akong nakakapag lakad sa parke na walang inaalalang puwede akong mapatumba sa ilang segundo lamang. Ngayon parang mas naging katotohanan na, iyong buhay ko ay parang naging isang pelikula na hindi lamang kontrabida ang nag e-exist kundi pati na rin ang komplikadong plot.

Salamat na lang talaga at nandito si Harold. Base sa kanyang isinawalat, nakabantay siya sa akin simula pa kaninang umaga. Ibig sabihin nun nag-aalala siya sa maaaring mangyari sa akin. At ito ang unang beses na may ibang tao na nag-alala para sa akin. Na walang hinihinging kapalit.

Ngunit wala nga ba talaga?

“Nag ha-hire ka ba ng security guard? Body guard? Baka puwedeng mabigyan mo ako ng trabaho?”

Lihim akong napabuntong hininga. Ito na ang sinasabi ko. Ang aga pa para masabi kong sincere ang lalaking ito sa ginagawa niyang tulong sa akin.

“Wala akong pera. Pina freeze nila ang bank accounts ko”. Dismayado kong sabi.

“Huy! Biro lang”, biglang bawi nito sa sinabi. Natatawa ito, “Syempre libre lang sa’yo, para namang wala tayong pinagsamahan niyan”. Inakbayan niya ako at tsaka kinindatan.

Muling uminit ang magkabila kong tenga. Bakit parang may laman para sa akin ang huling sinabi niya?

“Hanggat nandito ako, po-protektahan kita”. Tunog pangako niyang sambit na kina-gaan ng aking pakiramdam.

“Hindi mo naman ’to kailangan na gawin. Wala akong maibibigay sa’yo na kapalit. Wala akong maipapangako sa’yo”.

“Kailangan bang may kapalit ang lahat na bagay sa’yo?” Pagbabalik tanong niya sa naging tanong ko sa kanya dati.

Nagkatitigan kami. Puno ng humour ang kanyang mga mata. Kalaunan ay nagtawanan kami na para bang walang panganib na nakaabang sa aming dalawa.

Masaya ako. Iyong puso ko ay sobrang natutuwa sa nangyayari pero iyong utak ko ay tinatanong ako kung ayos lang ba ang lahat na ito, kung ayos lang ba na kahit sa laki kong tao ay nagmumukha akong mahina at maliit kapag kasama itong si Harold na para bang kailangan ko lagi ang tulong niya at dapat ay nasa tabi ko lang siya palagi.

Normal pa ba ’to? Nawawala iyong pagiging astigin ko. Iyong pagiging barako. Para akong babasaging bagay na kailangan niyang ingatan.

Kinabukasan, sa unang pagkakataon, sa wakas ay nakatanggap ako nang pagdalaw mula sa kompanya na akala ko ay inabandona na ako.

“Attorney Dizon”, bati ko sa abogado nang nagkaharap kami.

“Ayos ka lang ba dito?” bakas sa mukha ng singkwenta anyos ang pag-aalala.

Hindi ko siya sinagot. Alam kong alam niya na ang sagot sa tanong niya.

Sa loob ng ilang taon na nagsama kami ay parang naging pamilya na turingan namin sa isa’t isa. Lagi akong nasa bahay nila kapag may okasyon at naging ninong pa ako sa isa sa mga apo niya.

“Kayo ba ang pinadala ng kompanya?”

Tumango ito. Nakayuko.

Napatanga na lamang ako nang napagtanto kung ano ang gusto ng kompanya na mangyari.

“Si lolo ba?”

Hindi ito sumagot. Pero hindi ko na kailangan pa ang kanyang sagot upang malaman ang totoo. Si lolo lang naman ang demonyong nakagagawa ng ganitong manipulation.

Ang sama-sama ng ugali niya. Hindi man lang ba niya naisip na matanda na attorney Dizon para rito? Hindi man lang ba niya naiisip na mahihirapan ang nakakaawang matanda na ’to?

“Gusto niyang makuha lahat ng access sa files mo”. Diretsahang sabi sa akin ni attorney. Hindi pa rin nito magawang tumingin sa aking mga mata.

“At kapag hindi ko sinunod ang gusto niya?”

“Mawawalan ako ng trabaho”.

Nahampas ko ang mesa sa sobrang frustration.

“Fuck!”

Alam kong demonyo na si lolo pero hindi ko inaasahang mas hihigit pa ang kademonyohan niya.

“Base sa sinabi mo wala siyang plano palabasin ako rito? Hindi siya bababa sa tanginang trono niya?”

Hindi na naman sumagot si attorney.

“Well, in that case, hindi ko ibibigay sa kanya ang nag-iisang leverage na meron ako laban sa kanya!” Matigas kong usal. “I’m sorry but I need to protect myself right now. I can’t give you the only thing that could save my life. Naiintindihan niyo naman ako diba?”

I swear, sa unang pagkakataon ay narinig ko ang sarili na magmakaawa.

“Mahirap to para sa akin. Pamilya na ang turing ko sa’yo attorney, nasasaktan ako sa ginagawa nating ’to sa isa’t isa pero sana maintindihan niyo ako. Kailangan ko ’to”. Paliwanag ko pa.

“Naiintindihan ko, Francis. At hindi kita pipilitin, panahon naman na siguro na mag-resign ako. Pero alam mo naman siguro na mahirap kalabanin si Don Dionisio. Mag-iingat ka.”

Wala nang silbi pa ang pagbabanta niya sa akin. Ilang beses ko nang nakasama at nakausap si lolo. Alam ko kung gaano sya katoso at kauhaw sa kapangyarihan.

Tama lang talaga na gumawa ako ng vault sa lahat na dumi na nahukay ko sa kompanya. Isang pindot ko lang sa screen ng cellphone at laptop ko ay kakalat na ang dumi niya sa buong internet. Ayaw niya iyong mangyari dahil kapag lumabas ang lahat na iyon ay mawawala ang kompanyang pinaghirapan niyang nakawin.

Bumalik ako sa selda na masama ang loob sa nangyayari. Sinubukan kong tawagan sina papa sa bahay upang humingi ng update sa ginagawa nila upang malabas ako sa kulungan pero walang sumasagot.

Simula nung maramdaman namin ni Harold na may threat sa buhay ko, araw-araw, habang-tumatagal ako rito ay nararamdaman ko na papalapit na si kamatayan sa akin lalo na ngayon na hindi ko nabigay kay lolo ang hinihingi niya. Sigurado akong may gagawin siya upang makuha ang gusto niya. Hindi siya titigil hangga’t nasa akin ang files na magpapabagsak sa kanya.

“Ayos ka lang ba?” Salubong sa akin ni Harold.

“Kailangan ko nang makalabas. Hindi ko na gusto ang nangyayari”. Pagsabi ko ng totoo sa kanya.

Hinawakan ni Harold ang palapulsuhan ko at marahan akong hinila paupo sa kanyang tabi. Sa oras na tumama ang init ng kanyang katawan sa akin dahil sa pagkakadikit ng aming mga katawan ay hinay-hinay ding nawala iyong pagkabahala ko.

“Sabihin mo lang sa akin kung may maitutulong ako sa’yo”. Bukal sa loob na sabi sa akin ni Harold.

Wala na siyang kailangan pang dapat gawin. Corny na kung corny pero masaya na ako na nandito siya sa tabi ko. Okay na ako dun. Tinutulungan niya akong hindi mabaliw sa lugar na ’to.

“Gising ka pa?” napalingon ko sa kanang bahagi ng selda kung saan nang gagaling ang boses ni Harold.

Nakahiga pa rin siya sa kanyang karton pero nakatingin na siya sa akin ngayon. Parang may gusto pa siyang sabihin sa akin.

“Hindi ako makatulog. Bakit gising ka pa?” balik kong tanong.

“Binabantayan kita”. sabi niya ka kina gitla ko.

“Hindi mo naman kailangang gawin ’yan”.

“Ayokong pag gising ko sa umaga ay patay na ’yung kaisa-isa kong cellmate”. Pabiro lang ang pagkakasabi niyang iyon pero hindi pa rin nakatakas sa aking pandinig ang bahid ng pag-aalala doon.

“Sigurado akong wala silang gagawin sa akin habang nandito ka. Palalabasin ka na ba nila bukas?” Pang-iiba ko sa usapan.

“Hindi. Hindi na babalik ’yung nag-reklamo”.

“Paano mo nasisiguro?”

Umayos ito ng higa. Tumihaya at inunan ang kadalawang kamay habang nakatitig sa kisame na gawa sa semento.

“Alam ko lang. Sinasabi ng instinct ko sa akin”.

Tumatama ang ikaw ng buwan sa kalahating parte ng kanyang mukha, para taluy akong nakatingin sa napakagandang painting ng isang napaka gwapong…lalaki.

Umiling-iling ako. Hindi ito ang oras upang magpadala ako sa pagkakahumaling ko sa napakagwapo nitong physique.

“Pre”. Bigla nitong kuha sa aking atensiyon.

“Hmm?”

Bakita gustung-gusto ko na tinatawag niya akong ‘pre’? Para siyang naglalambing sa akin.

“Naalala mo ’yung tinanong ko sa’yo kagabi?”

Napalunok ako. Iisang tanong lang ang pumapasok sa aking isipan.

“A-ano ’yun?” Pagkukunwari ko.

Lihim akong nananalangin na sana ay hindi iyon ang sasabihin niya. Iniisip ko pa lang ang tangkang pagbaba ng aking mukha papunta sa kanyang pundilyo ay parang mamamatay na ako sa hiya.

“Tinanong kita kung gusto mong machupa itong burat ko”. Dire-diretso nitong tanong.

Minabuti kong hindi sumagot.

“Puwede ba akong tumabi sa’yo?” tanong niya pagkatapos ng halos isang minuto na katahimikan.

“Baka mag-isip ng masama ang police”.

“Bawal na bang magtabi sa pagtulog ang dalawang lalaki?”

Hindi na ako umimik pa nanag makita kong bumangon siya at dinala ang kanyang karton palapit sa akin. Bakit ako aangal kung ang totoo ay gusto ko ring maramdaman ang init ng kanyang katawan na dumikit sa akin.

Nahiga siya sa tabi ko. Ramdam na ramdam ko ang nakakapasong init na binubuga ng kanyang katawan. Hindi lamang basta init iyon ng isang taong nabubuhay, amoy na amoy ko sa kanyang katawan ang libog, at aaminin ko na natatablan ako nang libog na iyon.

Tumagiilid siya ng higa paharap sa akin. Sobrang lapit ng katawan namin, tumatama ang tuhod niya sa akin at ang aming ilong ay nagbubungguan na rin. Konte na lamang talaga at maghahalikan na kami, amoy na amoy ko ang hininga niyang amoy pizza na kinain namin ngayong hapunan.

Napalunok ako habang titig na titig sa mapupula niyang mga labi. Inuudyok ako nun na tikman siya at alamin kung nababagay ba ang lasa nun sa kulay nito.

Naramdaman ko ang malaki niyang kamay na dumapo sa aking kanang balikat. Mabigat iyon pero ramdam ko ang pag-iingat nun.

“Huwag kang kabahan”, kung hindi niya iyon sinabi ay baka hindi ko mapansin ang bahagyang panginginig ng aking katawan.

“Uulitin ko ang tanong ko, pre. Gusto mo bang matikman ang burat ko?”

“H-hindi ako bakla, pre”. Hindi ko alam pero iyon ang lumabas sa bibig ko.

“Alam ko. Hindi rin ako bakla, pre”.

“Kung ganun bakit natin ginagawa ’to?”

“Dahil parehas tayong lalaki na may matinding libog sa katawan. Parehas tayong may pangangailangan”.

’yun lang ba talaga? Bakit may iba pang sinasabi sa akin ang utak ko?

“Ayaw mo ba?” dahan-dahang lumakbay ang kamay niya pababa sa aking kamay gaya nang ginawa niya kagabi.

“Sabihin mo sa akin kung ayaw mo at ititigil ko ’to, pre”.

Ititigil? Ayaw? Sinubukan kong mag-isip. Sinubukan kong i-check kung tama ba ito na walang pag kontra sa aking katawan baka kasi nadala lang ako kagabi sa libog kaya walang kaangal-angal na pumayag ako sa gusto niya. Pero hindi…

Tulad kagabi, wala akong nararamdaman at naiisip na itigil ang lahat na ito, na huwag nang palalimin ang kung ano man ang ginagawa ni Harold sa akin. Gusto ko ang nangyayari, gusto ko ang kanyang ginagawa.

“Hindi ba tayo maririnig ng mga gwardiya?” nakita ko ang maliit na ngisi sa magkabilang sulot ng bibig ni Harold dahil sa tanong ko.

“Tulog na ’yun siguro sila”.

Tumango ako. Nagbilang ng tatlo at tsaka dahan-dahang pumadausdos pababa hanggang sa tumapa ang mukha ko sa pundilyo niyang may malaki nang buko.

“Ilabas mo na ang burat ko, pre”. Pabulong na wika ni Harold sa mabigat na boses.

Tinanggal ko ang pagkakabutones ng kanyang patalon. Napasinghap ako nang biglang kusang bumukas ang kanyang zipper at tumalbog ang nakapalaki niyang burat sa aking mukha.

Kung kagabi nalakihan na ako sa burat niya gamit ang aking kamay, ngayon na nakikita ko na ito nang harap-harapan, masasabi kong may sa halimaw pala talaga ang laki nun lalo na ang mala makopa nitong ulo na nagmumukhang helmet.

Pulang-pula iyon at namamasa ang tuktok. Hindi ko napigilan ang sarili na ilabas ang aking dila at tikman ang kanyang pangunang katas.

“Ahhh. Shit ka, pre”. Naiiyak sa kilig at sarap na usal ni Harold. Napakapit siya sa aking balikat at marahan niya akong naitulak.

“Sensitibo ang ulo niyan”, natatawang paliwanag nito.

Hinawakan ko ang matabang katawan ng burat niya. Hindi ko iyon magawang sakupin kahit na napaka lapad na ng aking palad ganumpaman ay nagagandahan pa rin akong tignan sa kamay kong may hawak na burat.

Fuck! Bakla na nga siguro ako. Ito ang unang beses na nakahawak ako ng burat ng straight na lalaki, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Pinaghalong excitement, fulfillment, saya at libog. Ganito ba ang nararamdaman ni Justin sa tuwing nakakahawak siya ng burat?

“Puwede mo bang amuyin, pre?”

Tumango ako. Ilalapit ko na sana ang ilong ko sa kahabaan niya nang pigilan niya ako, napalingon ako sa kanya, nagsusumamo ang kanyang mga mata. Libug na libog.

“Sa bayag. Mauna ka sa mga bayag ko. Kung puwede mong dilaan ay gawin mo”.

Binaba ko pa lalo ang mukha ko hanggang sa mabuhok niyang mga bayag na ang lalaki rin.

Nilapit ko ang aking ilong sa dalawa niyang bola at siningot. Aaaah. Amoy pawis na maasim at maalat-alat pero naaamoy ko pa rin ang sabon na kanyang ginamit sa pagligo.

“Tangina! Ang init ng hininga mo. Mabango ba, pre?”

Bilang tugon ay nilabas ko ang aking dila at pinasadahan ang kanyang mabulbol na bayag.

“Aaaah!” nanginig ang mga binti ni Harold at napasabunot siya sa aking buhok.

Hindi ako makapaniwala na ginagawa ko ’to. Hindi ko lamang hinahawakan ang burat ni Harold kundi sinasamba na rin ng dila ko ang kanyang mga bayag. Ramdam na ramdam ko ang kagaspangan ng makakapal niyang mga bulbol sa aking dila. Nalalasahan ko ang maalat niyang pawis na natuyo. Noong nag daang araw ay hindi ko naisip na gagawin at magagawa ko ito sa kapwa ko lalaki at mas lalong hindi ko ninais na masasarapan at mag-i-enjoy ako sa pagtikim ng burat ni Harold.

“Yung katawan naman, pre. Dilaan mo. Tikman mo. Paliguan mo ng laway ang putanginang burat na ’yan”.

Tumuloy ang dila ko sa kanyang kahabaan. Pabalik-balik ko iyong dinilaan at binasa ng laway.

“Aaaah! Shiiiit ka! Ang galing mong mang romansa ng burat”, hinahabol ni Harold ang kanyang paghinga, ang kamay niya na nakahawak sa aking buhok ay naging malikot na para bang minamasahe niya ang aking ulo.

Hindi ko na maikakaila sa sarili ko na nagugustuhan ko na may burat akong nilalaruan ngayon. Wala naman akong nalalasahan na kakaiba upang masabi ko na masarap ang dumila ng burat tulad ng isang puke pero sa tuwing naririnig ko ang mura at ungol ni Harold, iyong mga pakiusap niya kung ano ang gusto niyang gawin ko sa burat niya, iyon ’yung nagpapasarap sa nangyayari.

Pero lahat na sinabi ko tungkol sa walang lasa ay biglang nagbago nang nalasahan ko ang malapot niyang tamod na dumaloy sa kahabaan niya na napunta sa akin dila. Hindi ako makapaniwala na makakakain ako ng tamod, sobrang lapot nun na naramdaman ko pa iyon na dumikit sa aking gilagid, nalasahan ko ang maalat-alat na lasa nun na may kasamang tamis at konteng pait. Dumagdag pa sa sarap nun ang kakaibang amoy.

“Tangina! Kakajakol mo lang sa akin kagabi pero ang dami ko pa ring pre-cum. Aaaah. Shit! Libug na libog ako sa’yo, pre.”

Hindi ako makapaniwala na sarap na sarap ako sa lasa ng tamod. Nilibot ko ang aking dila sa kanyang kabilugan upang masimot ang mga tamod na tumagas doon. Para akong hayok sa burat, gutum na gutom sa tamod.

“Nasarapan ka sa tamod ko, pre?”

Tumango ako at nilapit ang bibig sa tuktok ng kanyang burat.

“Galingan mo lang ang pag-chupa mo sa akin at makakainom ka ng tamod ko bilang reward”.

At ginawa ko ang kanyang sinabi. Dahan-dahan kong nilakihan ang buka ng aking bibig. Dahil hindi biro ang kanyang klaki, kinailangan ko talagang isagad ang kung saan ang makakaya ng aking maninipis na mga labi. At hindi ako makapaniwala sa sumunod na nangyari.

Nagawa kong ipasok ang napakalapad na ulo ng burat niya sa aking bibig. Inat na inat ang pakiramdam ko sa aking bibiig, humahapdi ang magkabilang dulo nun. Gamit ang aking dila ay binasa ko pa lalo ng laway ang kanyang kahabaan hanggang sa unti-unti kong naramdaman ang dahan-dahang pagbaba ng bunganga ko sa kanyang burat.

“Aahh, shit. Kinaya mo. Putangina, kinaya mo, pre! Sarap oh. Puta!”

Tumigil ako sa gitnang parte ng kanyang kahabaan at sinimula ang pagbaba-taas ng aking bibig sa kanyang burat. Ramdam na ramdam ko ang pagtama ng kanyang ulo sa aking dila at sa tuwing nangyayari yun ay pinipiga ng aking dila ang tuktok ng ulo niya upang lumabas dun ang precum na patuloy pa rin ang pag labas.

“Aaaah. Ganyan nga, chupa lang nang chupa, pre. Magpakasasa ka sa pinakaunang burat na na-chupa mo. Shittt! Ayaaaaan. Puta ang saraaaap mong chumupa!”

Habang sinisipsip at pumapadaosdos ako sa kanyang burat ay inabala ko rin ang isa kong kamay na salsalin ang naiiwan niyang parte. Pati ang mga bayag niya ay hinihilot-hilot ko na rin.

Kung dati sa akin ginagawa ng mga naging babae ko ang pag-chupa, sa ngayon ako naman ang nagbibigay nito sa kapwa ko bruskong lalaki. Ayaw ko mang aminin pero sa tingin ko ay nababakla na nga talaga siguro ako sa Harold na ’to.

“Ituloy mo lang. Lalabasan na ako. Handa ka na ba sa reward mo?”

Hindi ko alam kung paano pero nagawa kong tumango kahit na nakasalpak pa ang burat niya sa aking mukha.

“Hindi ako makapaniwala na chinuchupa ako ngayon ng isa sa napaka gwapong lalaki na nakita ko sa tanang buhay ko. Sarap na sarap ka ba sa burat ko, pre?”

Tumango pa rin ako.

“Gusto mong uminom na ng tamod ko? Marami ’to, masisiguro kong mabubusog ka nito…aaaaah! Ayaaaan naaaa!” umarko ang katawan nito at nanigas ang kanyang mga binti, “Tangina, pre! Inumin mo ang tamod ko. Shiiiit!”

Naramdaman ko ang pagputok ng tamod niya na tumama sa lalamunan ko, malapit pa akong mabilaukan na sunod-sunod ang pagtalsik nun na halos mapuno talaga ang bibig ko.

“Shiiit! Putaaa! Ayan pa, pre! Shiit!Shit! Shit! Tanginaaa!”

Hindi ko alam kung paano nagaawa ni Harold na pigilan ang paglakas ng boses niya sa gitna nang nakapatindi niyang pagsabog pero nagagawa niya nang walang kahirap-hirap.

“Linisin mo, pre. Huwag kang magtira ni kahit isang tuldok ng tamod ko”.

Nilunok ko muna ang mga tamod na nasa aking bunganga bago ko nilampasuhan ng aking dila ang kanyang katawan na may natitira pa ring tamod na dumikit. Iyon ang in-enjoy ko na lasahan at paglaruan ng pa-simple sa aking bunganga.

Pagkatapos nang lahat, kahit matigas pa ay iniwan ko ang burat ni Harold na nakabuyangyang at pumantay sa kanya. Pawis na pawis ang kanyang mukha at kita doon ang kasiyahan at contentment.

Natatawa nitong hinawakan ang gilid ng aking bibig at may kinuha doon, “Ang haba na pala ng bulbol ko. Kailangan ko nang mag-trim”. Natatawa nitong sabi sabay pakita sa akin ng bulbol niyang naiwan sa aking labi.

Mabuti na lang talaga at nakita niya at baka kinabukasan ay haharap ako sa mga pulis na may bulbol sa mukha. Nakakahiya ’yun.

“Masaya ka ba?” Tanong nito.

Tumango ako.

“Hindi ka magpapalabas?”

Umiling ako, “Hindi na. Baka mag-aamoy tamod itong buong selda”. Biro ko na tinawanan niya.

“Kelan ba ’yung huli mong palabas?”

Napaisip muna ako saglit, “Simula yata nung nakulong ako hindi pa ako nakakapag palabas”. Pag-amin ko na kinanganga nito.

“Tangina. Hindi ka ba nalilibugan sa akin kaya hindi mo magawang magpalabas habang chinuchupa mo burat ko?”

Napatingin ako sa aking pundilyo na naninigas, “Kung alam mo lang. Pero ako iyong tipo na hindi talaga mahilig mag jakol”.

“Puta! Hindi ako magpapakantot sa’yo uy!” Takot na takot nitong bulalas na napaatras pa sa akin ng konte, “Kung meron mang kakantot dito ako ’yun. Ako ang tatay ikaw ang nanay. Ganun dapat!” May finality sa boses niya nang sabihin iyon.

Tinawanan ko lang ang mga sinabi ni Harold. Hindi ko nakikita ang sarili ko na tumuwad at bumukaka para magpapasok ng burat sa aking puwet, lalo na kung kasing laki ng monster cock ni Harold ang papasok dun. Ayoko pang mamatay.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog o kung nakatulog ba talaga ako basta nagising na lamang ako dahil nahihirapan akong huminga at sobrang init ng aking pakiramdam. Dahan-dahan kong minulat ang mabigat ko pang mga mata para lang masilayan ang loob ng presinto na natatakpan ng makapal na usok at unti-unting kinakain ng apoy.

Agad akong tumalima na tumayo.

“Chief! Tulong! Nasusunog ang presinto! Tulungan niyo kami!” Pero tahimik ang loob, wala akong ibang naririnig kundi ang mga lagitik nga mga kahoy at iba pang mga bagay na tinutupok ng apoy.

Napatingin ako kay Harold. Tulog pa rin ito, mabilis ko siyang nilapitan at niyugyog ang kanyang katawan ng malakas upang gisingin.

“Harold, gising!”

Hindi naman ako nahirapan na gisingin ito. Agad itong napatayo nang mapansin kung ano ang nangyayari sa paligid.

Nagsisimula na akong maupo, nalulunod na ako sa mga usok na pumapasok sa aking baga.

“Tangina! Dumapa ka. Mas lalo kang mahihirapan sa paghinga niyan”.

Sinunod ko ang sinabi niya. Hikain na ako simula nung bata ko at matagal na nung huli akong inatake ng hika ko pero mukhang bumabalik na ito ngayon. Sobrang bilis nang pagpasok ng usok sa aking katawan at hindi pa nakakatulong ang pag papanic ko.

Bumibigat ang paghinga ko at nagsisimula nang dumilim ang aking paningin. Hindi ko mahanap si Harold, sobrang kapal na ng usok.

“Putangina! Francis!”

Naramdaman ko na may malaking katawan na pumatong sa akin. Hinawakan ng dalawang kamay ang baba ko at ang aking ilong. Bumuka ang bibig ko at sunod na naramdaman ko ang may kakapalan na mga labi na dumampi sa akin na nasundan ng hangin na pumapasok sa aking lalamunan papunta sa aking baga.

Ilang beses na nangyari ’yun bago ko maramdaman na may dila na tumama sa bandang itaas ng aking bibig. Akala ko pagkakamali lamang iyon pero nasundan pa iyon ng ilang beses hanggang sa tumama iyon sa aking dila. Tumusok. Nilasahan ang bibig ko.

Napamulat ako ng mga mata at nakita ko ang mukha ni Harold na nakadikit sa akin at ang labi niyang nagsimulang lumikot.

Tangina! Mamamatay na kami sa sunog pero nagawa pa nitong maging manyakis!

III.

“Putangina, anong… bakit dito kami dinala?”

Mahina lang ang pagkakasabi nun ni Harold pero narinig ko pa rin iyon, bakas sa boses niya na naguguluhan siya at…takot.

Napatingin ako sa labas ng bintana ng patrol car na sinasakyan namin. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang pangalan ng kulungan ng San Martirez.

Anong ginagawa namin dito? Bukod sa taga San Dionisio ako, bakit dinadala nila kami sa kulungan mismo ng mga taong convicted? Hindi na ’to maganda, kilala ang San Martirez na lugar ng mga masasamang mga tao kaya malamang ang mga taong naka kulong dito ay halang ang mga kaluluwa.

“Anong ginagawa namin dito, chief?!” Di makapaniwalang tanong ni Harold kay Guzman nang huminto ang patrol car sa tapat ng entrance ng kulungan.

“Nasunugan tayo diba?” Sarkastikong sagot ni Guzman.

Ang sarap sapakin ng gago! Mukha talaga siyang hindi mapagkakatiwalaan, naaamoy ko ang korapsyon sa mataba niyang katawan na laging namamawis.

“Bakit dito? Mas malapit ang San Agustin dito!At sa kulungan talaga? Guilty na ba kami?!” Halos pumutok na ang mga ugat ni Harold sa leeg dahil sa galit.

“Kailangang kong makausap ang abogado ko”.

Napalingon sa akin si Guzman, dumilim ang mukha nito, nagbabanta. Pero hindi ako natakot, mas natatakot ako sa mga taong makakasalamuha ko sa loob ng impyernong ito.

“Kami na ang tatawag sa kanila bukas”.

“Alam ba nilang dito mo kami dadalhin?”

“Sila ba ang nagpapa-sweldo sa amin kaya kailangan naming mag report sa kanila?”

“Taxes namin ang bumubuhay sa’yo”.

Nag igting ang mga panga nito. Napaatras ako nang maglakad ito palapit sa akin pero bago pa man siya makapalapit sa akin ng tuluyan ay humarang ang malaking katawan ni Harold sa aming pagitan.

“Oh, chief. Easy lang, sagutin mo lang yung tanong. Alam ba ng abogado niya na dito niyo kami dadalhin? Hindi ba bawal ’tong ginagawa ninyo?”

“Sumusunod lang ako sa utos sa akin”.

“Kahit na alam mong mali?”

Umatake na naman si Guzman sa akin, mabilis siyang hinarang ni Harold sabay tingin sa akin na parang sinasabihan akong “tama na, hayaan mo na”.

Tumahimik ako kahit na gustung-gusto ko na talagang pagsalitaan ang corrupt na pulis na ’to. Hindi ako makapaniwala na ang isang tulad nito ay nakaka benepisyo sa milyon-milyung tax na binabayaran ng kompanya namin.

Nang gumaan na ang atmosphere, pinapasok kami ni Guzman sa presinto. Sinurrender namin ang mga gamit na nailigtas namin sa sunog. May inabot silang kulay grey na tshirts at cotton pants sa amin na may nakalagay sa likod na detainee.

“Detainee pa rin kayo dito kaya ise-separate namin kayo mula sa mga convicted, pero iyong banyo at kung saan kayo kakain ay iisa lang”, paliwanag sa amin ni Guzman. Bumalik na naman ang ekspresyon nito na parang hambog at walang ibang gagawin kundi ang kasamaan. Siguro dahil na rin sa makakapal na mga kilay nito na halos dumikit na sa isa’t isa.

“Huwag kayong mag-alala, mababait ang mga tao rito. Desiplinado sila pero syempre dapat marunong din kayong makibagay dahil baka pag-initan kayo”, hindi nakatakas sa paningin ko ang pasimple nitong ngiti na parang sa demonyo.

Magsasalita sana ako nang mapansin ko ang tingin ni Harold. Tumahimik ako, ewan ko ba, hindi naman ako ganito dati, kung may gusto akong gawin o sabihin, walang makakapigil sa akin upang hindi iyon gawin, pero sa lalaking ito para akong tuta na ayaw kong ma-disappoint siya sa akin o magalit dahil naging matigas ang ulo ko.

“Huwag ka na lang mag salita. Sumakay ka na lang”, bulong niyang sabi sa akin nang makapasok na kami sa presinto.

“Sarap basagin ng mukha ng gagong ’yan eh. Ayokong hayaan siyang laging mag power tripping sa atin”.

“Hintayin lang natin bukas. Pipilitin ko siyang ikaw ang tatawag sa abogado para malaman nilang nandito tayo. Kailangan nating makalabas dito sa madaling panahon”.

“Yan ay kung maaabutan pa tayo ng bukas dito”, mahina ang loob kong wika.

“Ano ka ba, para saan pa’t nandito ako? Para saan ang braso kong ’to kung hindi ko magawang protektahan tayo?”

Hindi na ako sumagot. Totoong malaki ang katawan niya, malaki din katawan ko pero sigurado ako sa sarili ko na hindi ako marunong makipag laban. Nagsisi tuloy ako kung bakit hindi boxing o martial arts ang ginawa kong exercise, hindi pala makakatulong sa akin sa panahong ito ang pagbubuhat ko sa gym at pagtakbo ng ilang miles sa treadmill. Para saan ang katawan ito kung hindi naman ako umilag sa suntok at saksak ng kutsilyo?

“Maligo muna kayo”, ani Guzman nang makarating kami sa tapat ng banyo.

Pumasok kami ni Harold at naiwan si Guzman sa labas.

“Tangina! Parang mas okay na rin ito kesa dun sa estasyon, ang hirap maligo dun eh!” Masayang wika ni Harold matapos niyang makita ang nakapilang showerheads sa malapad na banyo. Siguro nasa trentang showerheads ang nandun, may mga shower curtain na nagsilbing partition para may privacy ang mga naliligo.

Ibinaba ni Harold ang bitbit niyang mga damit at mabilis na hinubad ang kanyang mga suot. Hindi ko naiwasang mapatitig sa buong katawan nito na unti-unting nare-reveal sa aking harapan.

Malaking tao si Harold, siguro nasa 6’3“ ang height niya, iyong katawan niya ay bilugan pero solido at pulido ang muscles. Malaki ang kanyang dibdib, at ang tiyan niya ay may mga abs, hindi ganun ka defined pero makikita mo pa rin ang hugis pandesal na nandun. Ang likod niya ay malapad at makinis na mukhang ni minsan ay hindi siya natubuan ng tigyawat doon. At nang hinubad niya ang kanyang pang-ibabang suot ay mas lalo akong namangha.

Matambok ang kanyang puwet, hindi ko alam kung bakit pero biglang pumasok sa isipan ko kung ano kaya ang magiging itsura nun kapag bumabayo. Para rin kaya iyong alon kung gumiling habang kumakantot?

Iyong titi niya, kahit tulog pa ay may kahabaan at katabaan na ito na may makakapal na bulbol sa pinaka puno. Sa totoo lang, kung may maikukumpara ako sa kanyang katawan, masasabi kong parang katawan iyon ng mga greek gods. Malaki na mabilog na matigas. Parang ang sarap haplosin at damhin sa kamay.

“Huwag mong sabihin sa akin na iniisip mo kung paano ako kumantot?”

Natigilan ako. Nakatitig na pala sa akin si Harold, agad na nag-init ang aking tenga at leeg tsaka mabilis na umiwas ng tingin sa kanya. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit nagiging ibang tao ako kapag nasa paligid siya.

Magsasalita pa sana ako nang biglang may pumukpok ng malakas sa pinto na gawa sa metal.

“Bilisan niyo diyan!” si Guzman.

Mabilis kaming natapos ni Harold sa pag ligo. Pati pagbihis namin ay mabilisan lang din dahil halos hindi na huminto si Harold kakakatok sa amin na para bang sa tingin niya ay makakatakas kami sa bantay saradong gusali na ’to.

“Oh. Bagay naman pala sa inyo ang mga damit niyo eh!” nasundan iyon ng nakakalokong tawa ni Guzman nang makita niya ang suot namin paglabas ng shower area.

Parehas kaming hindi kumibo ni Harold. Mas mabuti na ito kesa namang paulit-ulit naming suotin ang nag-iisang damit namin. Tahimik lamang kaming sumusunod sa kanya habang tinu-tour niya kami sa lugar, hindi ko tuloy maiwasang isipin na mukhang tatagal kami sa lugar na ito.

“Ito ’yung laundry, may schedule lamang kung kelan kayo puwedeng gumamit nito. May drier naman yung machine kaya puwede niyo ring isampay na rin sa loob ang mga nilabhan niyo”.

Marami pang pinakita si Guzman na hindi ko na pinagtuunan ng pansin dahil mukhang hindi naman namin magagamit iyong prayer room, activity room, iyong classroom nila, at tsaka iyong gym. Sa totoo lang maganda itong kulungan, ang ganda ng facilities, bawat kwarto na papasukan mo ay may mga guwardiya na naka bantay at body scanner. Kung may dala kang deadly weapon papasok at palabas ay siguradong mahaharang ka kaya may seguridad yung lugar.

“Dito na tayo sa canteen”, sa wakas ay narating na rin namin ang lugar na kanina ko pa gustong mapuntahan dahil sa labis na pagka gutom.

Kaninang umaga pa kami walang kain, hindi talaga nag-abala si Guzman na huminto man lang sa kainan para pakainin kami ni Harold kahit alam naman nitong kagabi pa ang huling kain naming dalawa.

“Hindi ko na kayo sasamahan sa loob at baka kuyugin ako ng mga iilan na nandiyan”, may laman ang sinabi nito na pinabayaan ko lang. Mas mabuti na nga ito dahil hindi ko na maririnig ang boses niyang nakakagago at ang paghinga niya na para bang laging pagod at nahihirapan.

Pagpasok namin ay agad na kinain ng takot at pangamba ang katawan ko nang makita ko ang iba’t ibang klase na mga preso na napatingin sa amin ni Harold. Halos lahat sa kanila ay malalaking mga tao at may malalaki ring tao sa kanilang braso at ang tatapang ng mga mukha. May napansin din akong maliliit na mga lalaki at may mga edad na, siguro dito na sila tumanda. Hindi sila masyadong matatapang tignan pero ayaw ko pa rin maging panatag, hindi na ang laki ng katawan, tattoo, at matapang na mukha ang nagiging batayan kung sino ang may halang na kaluluwa.

Pero ang nakakuha sa aking pansin ay ang isang lalaki na nag-iisang kumakain sa isang mesa na medyo may kalayuan, tahimik lamang ito na parang wala itong pakialam sa kanyang paligid. Pero nung tumingin ito sa aming gawi, parang may kung anong puwersa na nagpahinto sa aking katawan. Biglang napako ang mga paa ko sa sahig, lumakas ang kabog ng dibdib ko, nanlamig ang aking katawan.

Sobrang lalim ng mga mata nito. Nagbabanta at sinasabihan akong huwag akong lumapit sa kanya. Pero wala akong balak na lapitan siya, sa kanilang lahat, siya ang pinaka nakakatakot.

“Ayos ka lang?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Harold.

Tumango na lamang ako at umiwas ng tingin sa lalaki.

Isa ito sa kailangan na iwasan ko talaga.

Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Kinabukasan, pagkatapos naming kumain ni Harold ay dumiretso kami sa banyo para maligo. Nagulat ako nang makita ko ang lalaki na naliligo rin, akala ko tapos na ang oras ng mga preso sa pagligo nila kaya anong ginagawa nito dito? Bakit hinayaan lamang ng guwardiya ito? Akala ko ba istrikto sila sa kanilang mga patakaran.

Napaiwas agad ako ng tingin nang humarap ito sa amin.

“Uy, pre! Akala ko kami na lang ang tao dito eh”. Narinig kong wika ni Harold sa lalaki.

“Bakit? May plano ba kayong gawin ditong dalawa?”

Tumindig ang mga balahibo ko nang marinig ko ang buo, malalim at malamig na boses nito. Wala akong nababatid kahit kaonting sympathy doon. Puro kadiliman.

“Ha? Anong pinagsasabi mo?”

“Ano ba ang ginagawa ng isang barako at paminta?”

Napakuyom ako sa aking kamao. Kuha ko kung ano ang pinapahiwatig niya, nainsulto ako pero iyong katawan ko ay hindi ko magalaw.

“Walang bakla sa amin, pre”. Matigas na turan ni Harold.

“Ba’t di niya ako matignan?”

Nag-igting ang aking mga mata. Pinilit ko ang sarili na harapin siya at tignan sa kanyang mga mata.

“May sinasabi ka?” lihim akong nagpa salamat dahil hindi pumiyok ang boses ko.

Hindi ko maikakaila na isa ang mukha nito sa pinaka gwapong mukha ng isang lalaki na nakita ko. Kuwadrado ang hugis ng mukha nito na nagmumukha lamang maliit dahil sa may kahabaan nitong buhok na tumatakip sa magkabilang bahagi ng kanyang pisngi. Ang kilay nito ay may kakapalan, na bumagay naman sa kanyang mga matang may mono eyelid. Matangos ang kanyang ilong na may kaonteng peklat sa tungki. Pero iyong labi niya talaga ang mas nagpapa-attract sa kanya…tangina, ikalawang lalaki na ’to ang naisipan kong attractive ha…maninipis ang mga labi niya na korteng pusa.

Matangkad din ito pero sguro parehas lang kami ng height na nasa 6ft lang, iyong katawan niya ay parehas ko rin ng built, alaga sa gym pero mas natural tignan iyong sa kanya. Napansin ko na may iilang peklat doon, may maliliit at malalaki. Wala siyang tattoo, sobrang smooth tignan ng balat niya kahit na may mga peklat siya.

Bago pa man makababa pa lalo sa katawan nito ang paningin ko ay naramdaman ko na lang bigla ang kamay ni Harold sa aking mukha na ginigiya ito paangat sa mukha nung lalaki.

Nakita ko ang pag-silay ng ngiti sa labi nito, sobrang bilis lang nun pero nakita ko pa rin. At shit lang, mas naging deadly pa itong tignan.

“Tapos na ako”, pinatay nito ang shower at tinakpan ng tuwalya ang pang ibabang katawan. Napaatras ako ng konte nang lumapit ito sa akin, “Puwede na kayong gumawa ng kabaklaan niyo”.

Napakagat ako ng labi sa sobrang gigil. Umiinit ang ulo ko pero hindi pa rin iyon sapat upang mawala ang takot ko dito.

Pagkatapos naming maligo ni Harold ay pumunta kami kay Guzman. Si Harold ang kumausap sa kanya upang payagan akong makatawag sa abogado ko at pati na rin sa pamilya ko upang sabihin sa kanila kung nasaan ako ngayon. Napapayag naman ni Harold ang pulis kaso hindi ko na kontak ang abogado ko, sinubukan ko ring tawagan si Atty. Dizon pero pati ito ay hindi ko na rin ma kontak. Natawagan ko si mama, alalang-alala siya dahil nakita niya sa balita ang nangyari sa police station na kinain ng apoy. Sinabi ko sa kanyang okay na ako na humingi na rin ako sa kanya ng pabor na hanapan nila ako ng bagong abogado na mag ha-handle sa kaso ko.

Sa sumunod na araw ay mas lalong naging mahirap lalo na sa tuwing meal time namin. May isang grupo na lumalapit sa amin at gustong makipag usap pero halata naman na may plano silang hindi maganda, para bang may gusto silang makuha na impormasyon mula sa amin…sa akin.

“Bakit ka nga pala nandito?” Tanong sa akin nung Bebot ang pangalan, mukhang siya ang leader ng grupong ito.

Hindi ko siya sinagot, nakita ko ang pag kunot ng noo ni Harold, hindi ko pa rin pala sinasabi sa kanya kung bakit ako naka detain.

Mabuti na lang at hindi ako pinilit ni Bebot pero ramdam ko na hindi pa siya tapos. Hindi siya titigil hangga’t sa hindi niya mailalabas ang baho ko at kung sino man ang nag-uutos dito na gawin ito sa akin ay mukhang malaki ang binayad nito dahil nasa mukha talaga ng lalaki ang desperasyon.

Ngunit sa sumunod na araw ay tuluyan na ngang lumabas ang baho ko pero ibang version ang sinabi nito.

“Balita ko nang gahasa ka raw ng batang bakla?”

Natigilan kami ni Harold nang biglang dumagundong ang malaking boses ni Bebot sa loob ng canteen. Biglang nanginig ang kalamnan ko, sinong ka demonyohan ang nagsabi sa kanya nun.

Tumingin sa amin ang mga preso. Nagsimula ang mga bulong-bulungan. Napatingin ako kay Harold, nakita ko ang bahagya niyang pag-atras. Nasaktan ako sa naging reaksiyon niya.

“Masarap ba ang mga bata? Ilang taon ba? Dose? Onse?”

Hindi ko pinansin si Bebot, kung puwede lang ako matawa sa ginagawa niya ay ginawa ko na eh, sino ba sa amin dito ang malinis? Hindi totoo ang sinabi niya pero wala akong planong itama siya, wala akong nakikitang dahilan para magpaliwanag sa kanila.

Hindi tumabi sa akin si Harold sa lamesa. Naupo siya sa mesa kasama iyong lalaki na kinatatakutan ko na ang pangalan ay Leonardo pala. Hinayaan ko lang siya, hindi naman ako galit sa kanya. Siguro disappointed lang dahil inakala ko na kakausapin niya ako at tatanungin kung ano ba talaga ang nangyari, pero sa halip ay mas pinili niyang lumayo.

Lumapit sa akin si Bebot, inausap niya pa rin ako at patuloy pa rin ang paririnig niya na hindi ko na lang pinansin. At tulad nang inaasahan ko, kalaunan ay tumahimik na rin ito at padabog na umalis. Ganito talaga ang ugali ng isang hayop, kapag hindi mo pansinin ay kusang umaalis.

Kinagabihan ay hindi ko na rin pinansin si Harold. Sinubukan niya akong kausapin pero nag panggap lang akong tulog sa kama ko. Nang masiguro kong tulog na siya sa kama niya sa itaas na bahagi ng double deck ay doon ko na pinalabas ang kinimkim kong sama ng loob. Tahimik akong umiyak, gusto kong puntahan bigla si Guzman at magmakaawa sa kanya na payagan akong tawagan ang pamilya ko lalo na ang kambal kong si Kenneth dahil alam kong maiintindihan niya ako.

Sobrang nakakalungkot pala itong nag-iisa ka at wala kang makakausap kapag ganitong lungkot na lungkot ka at pakiramdam mong aping-api ka. Hindi lang naman ito dahil sa ginawa ni Harold, nag patung-patong na ang lahat. Sobrang bigat na at hindi ako sigurado kung makakaya ko pang lagpasan ito o baka habang buhay na akong maging detainee.

Kinabukasan, nagising ako na nag-iisa sa selda. May kausap daw ito sa telepono sabi ni Guzman nang tanungin ko ito. Sinabihan ko ito na hihintayin ko na muna si Harold na makabalik bago pumunta sa shower room ngunit in-insist nito na mauuna na ako. Pagkarating sa shower ay narinig ko itong sinabihan ang guwardiya na nakabantay sa pinto na mag-break muna sandali. Nagtaka ako kung bakit niya iyon ginawa pero hinayaan ko na lamang dahil baka buong-gabing nag-duty iyong kawawang gwardiya.

Pero pagkapasok ko sa loob, agad na nag salubong ang mga kilay ko nang makita ko sina Bebot at ang tatlo pa niyang mga kasamahan. Nandoon sila hindi para maligo, bihis na bihis sila at ngumisi na mala demonyo nang makita ako, matiyaga nila akong hinintay. Agad na bumilis ang tibok ng puso ko nang mapag tanto ko kung ano ang nangyayari.

Mabilis akong tumakbo pabalik sa pinto. Pinihit ko ang siradura pero hindi ko iyon mabuksan. Malakas akong kumatok.

“Putangina! Guzman, palabasin mo ako!” Malakas kong sigaw pero walang sumagot sa kabilang dulo.

Ilang beses ko pang sinubukang makalabas hanggang sa sumuko na ako. Hinarap ko ang apat, hindi ko pinakita sa kanila na takot na takot ako.

“Anong ginagawa niyo dito?” matapang kong tanong, hinahandaan ang sarili sa pag-atake ng mga ito.

“Sumusunod lang sa utos”. Simpleng sagot ni Bebot.

Umatras ako nang nag lakad sila palapit sa akin, naghahanap ako ng butas kung saan ako puwedeng dumaan para maiwasan sila pero mas mabilis sila sa akin. Mabilis na nahawakan ng dalawang lalaki ang magkabila kong braso. Susuntukin sana ko nung isa nang mabilis kong naigalaw ang paa ko at nasipa ito sa sikmura. Tumilapon ito at umungol sa sakit. Ngunit hindi ko napaghandaan ang atake ni Bebot. Tumama ang malakas niyang suntok sa aking sikmura, kung malaya lang ang mga braso ko ay baka namilipit na ako sa sakit.

Nasundan iyon ng sipa at isa pang suntok sa aking mukha. Agad na dumaloy ang sakit sa aking ulo, pinigilan kong huwag sumigaw at magmakaawa kay Bebot na itigil niya ang kanyang ginagawa. Kailanman ay hindi ako magmamakaawa sa mga taong katulad nila.

Hindi ko na nabilang kung ilang beses akong sinipa ni Bebot at nang kanyang kasama. Basta naramdaman ko na lang ang dahan-dahan na panghihina ng aking katawan. Wala akong kalaban-laban, lupaypay na ako nang mag desisyon ang dalawang nakahawak sa akin na bitawan ako. Hinayaan nila akong humandusay sa sahig. Akala ko titigil na sila pero hindi pa pala, maya-maya lang ay apat na iba’t ibang paa na ang sumisipa sa aking bandang katawan.

Hindi nila tinatamaan ang aking mukha at ang ibang parte ng aking katawan na alam nilang makikita kapag may suot akong dami. Unti-unti nang dumilim ang aking paningin, humina ang aking pag-ungol. Akala ko talaga katapusan ko na nang biglang bumukas ang pinto. Sobrang bilis ng pangyayari, isa-isang bumagsak ang mga lalaking bumugbog sa akin.

“Ayos ka lang?”

Napatingin ako sa lalaking lumapit sa akin. Akala ko si Harold pero hindi, ang mukha ni Leonardo ang nakita ko. Tinulungan niya akong makaupo at pinasandal sa pader. Nakaramdam ako ng kaginhawaan nang maramdaman ko ang malamig na pader sa aking likod na sa tingin ko ay nagsisimula nang magka pasa.

Nakita ko si Leonardo na isa-isang sinipa ang mga putanginang animal. Narinig ko silang humingi ng pasensiya at nagmakaawa na tigilan na ni Leonardo ang kanyang ginagawa pero mas hayop pa sa kanila ang lalaki, parang animal ito na nag-eenjoy na pinaglalaruan ang walang kalaban-laban na mga biktima.

Hinayaan ko lang si Leonardo sa kanyang ginagawa, hindi ako nakaramdam ng awa sa mga lalaki. Mas gusto kong maramdaman nila ang pinaramdam nila sa akin kani-kanina lamang.

Walang plano si Leonardo na itigil ang ginagawa. Nakikita ko sa mukha nito na para bang bigla na lamang itong nawala at napunta sa ibang mundo na wala siyang ibang gustong gawin kundi ang patayin ang mga lalaki. Mabuti na lamang at biglang dumating si Harold, mabilis niyang inawat si Leonardo at pinalayo sa mga lalaking duguan na ang mga mukha. Pumasok si Guzman, nagulat ako nang biglang may inilabas si Leonardo na kutsilya sa gilid niya at mabilis na itinarak iyon sa tiyan ng pulis.

Nanlaki ang aking mga mata, nanlamig ako sa aking kinauupuan. Tumagas ang dugo sa damit ni Guzman, kitang-kita sa mukha nito ang matinding sakit.

“Hindi ba sinabi ko sa’yong magbago ka na? Hindi porket ikaw ang nasa posisyon ay may karapatan ka nang mang gamit ng mga tao”.

Hinila ni Leonardo ang maliit na kutsilyo na nakabaon sa katawan ng pulis. Dahan-dahan itong natumba at humandusay sa sahig. Lumapit si Leonardo kay Bebot at pinahawak nito sa walang malay na katawan ang kutsilyo.

Bago ito lumabas ay muli itong lumapit kay Guzman at bumulong ng “Ulitin mo pa at sa leeg mo na talaga tatarak ang kutsilyo ko”.

Pagkalabas ni Leonardo ay mabilis na lumapit sa akin si Harold, puno ng pag-aalala at dalamhati ang mukha nito.

“Pasensiya ka na kung ngayon lang ako, may kinausap lang ako. Kaya mo bang tumayo?”

Tumango ako pero inalalayan niya pa rin ako. Nagpasalamat naman ako sa kanya. Hindi ako galit kay Harold, wala naman siyang kinalaman sa nangyari. Bago kami lumabas ay dumaan muna ako kay Guzman at pasimple siyang sinipa. Narinig ko pa ang ang pag ungol nito sa sakit.

Pagkalabas namin ay may pulis na nag responde agad. Nakita nila si Guzman at ang mga lalaki sa sahig, tatanungin pa sana nila kami kung ano ang nangyari pero pinagalitan sila ni Harold at sinabihan na unahin munang tumulong sa mga sugatan na agad namang sinunod ng mga pulis. Dinala nila ako sa clinic at habang ginagamot ako ng doktor ay sige naman ang pagtatanong nila sa amin ni Harold kung ano ba talaga iyong nangyari. Kinuwento ko sa kanila iyong ginawang pambubogbog sa akin ng grupo nina Bebot, sinabi ko rin na tumulong si Leonardo pero biglang naglabas ng kutsilyo si Bebot at sinaksak si Guzman na bigla na lamang pumasok sa loob. Iyon din ang sinabi ni Harold na mukhang pinaniwalaan naman ng mga pulis.

Binigyan ako ng gamot ng doktor bago kami nito pinabalik. Dumiretso na lamang kami ni Harold sa canteen at kumain bago bumalik sa aming selda at nagpahinga. Gabi na nang magising ako, dahil siguro sa gamot kaya napasarap ang tulog ko. Nakita kong may pagkain nang naghihintay sa akin sa maliit na lamesa sa loob ng aming selda.

Napa-angil ako nang biglang kumirot ang katawan ko nang umupo ako. Agad na sumilip ang ulo ni Harold mula sa 2nd deck. Mabilis silang bumaba at lumapit sa akin upang alalayan ako.

“Ayos ka lang ba? Masyado bang masakit?” Puno ng pag-aalala ang boses nito.

“Ayos lang. Mas masakit yung kanina”, sabi ko. Nagpa salamat ako sa kanya nang tuluyan na akong makaupo ng maayos at makasandal sa pader.

Ito na ang nagkusang kumuha ng pagkain sa lamesa. Akala ko ibibigay niya sa akin pero bigla niya akong sinubuan. Nagulat ako sa kanyang ginawa pero kinain ko rin naman ang sinubo niya. Walang nagsasalita sa amin habang pinapakain ako ni Harold, nakatingin lang din ako sa mukha niya habang seryoso siya sa kanyang pag-aalaga sa akin.

Aaminin ko, ito ang unang beses na may nag-alala at nag-alaga ng ganito sa akin. Parang may kung anong mainit na palad ang humaplos sa puso ko. Bakla mang sabihin pero mas lalong gumwapo sa paningin ko ngayon si Harold, wala akong nakikitang kaartehan sa kanya na kaparehas niyang lalaki ang sinusubuan niya. Parang wala lang iyon sa kanya.

Pagkatapos niya akong pakainin ay pinahubad niya ako para lagyan ng cream ang mga pasa ko. Napapakislot ako sa tuwing nilalagyan ng malamig na cream ang aking mga pasa, hindi rin nakatulong ang mabigat na kamay ni Harold na kahit hindi sinasadya ay nalalagyan niya ng konting pagdiin ang bawat lagay niya ng gamot. Pero hindi ako nagreklamo dahil ini-enjoy ko ang pag-aalaga niya. Kung meron mang magandang bagay na naidulot ang nangyari ay ito ’yun.

Mas lalo kong napatunayan na mabait na tao itong si Harold. Mas lalo ko siyang…nagustuhan.

“Tapos na dito sa likod. Sa harap naman”.

Humarap ako sa kanya. Sobrang lapit lang pala namin sa isa’t isa pero hindi ako lumayo, gusto ko iyong pakiramdam ng mainit niyang katawan na malapit lang sa akin, gusto ko iyong amoy toothpaste niyang hininga na tumatama sa aking mukha sa bawat hinga at salita niya.

“Hindi mo ba ako tatanungin tungkol dun sa sinabi ni Bebot kagabi?” Tanong ko sa kanya.

Kumunot ang noo nito, “Hindi ako santo para husgahan ang ginawa mo”.

“Pero nilayuan mo ako”.

“Hindi ako lumayo, lumapit lang talaga ako kay Leonardo dahil may tinanong ako. Akala ko lalapit ka sa amin. Hinayaan na rin kita dahil baka gusto mong mapag-isa”.

“Hindi mo ako kinausap”.

“Ikaw iyong hindi kumausap sa akin. Ikaw ’yung lumayo. Hinayaan lang talaga kita, akala ko gusto mo talagang mapag-isa eh. Na-miss mo ako?”

Nagtama ang mga paningin namin. Tangina, ang gwapo ng mata ng gago. Kulay abo at medyo may pagkalalim, para akong hinihila nito sa kailaliman ng kanyang pagkatao.

“Wala akong ginahasa pero iyong sinabi ni Bebot na bata ay kapatid ko talaga ’yun sa ama. Dise sais anyos. Parehas naman naming ginusto ’yun”. Pagku-kuwento ko.

Hinintay ko na magbabago ang impresyon sa mukha ni Harold pero hindi iyon nangyari.

“Kaya ka nakulong dahil nagkantutan kayong magkapatid?”

Umiling ako, “Hindi. Ginawa nila iyon bilang panakot sa akin pero iyong nirereklamo nila ay pagnanakaw sa kompanya”.

“Sila ang gumagawa nito sa’yo?”

Kumibit balikat ako kahit malakas ang hinala ko na si lolo talaga ang may pakana ng pambubogbog sa akin. Alam kong hindi magagawa ito ni Ignacio, mahal niya si Justin at ayaw niyang masaktan ito kapag nawala ako.

“Pasensiya ka na kung nahuli ako kanina”, naramdaman ko ang malapad na palad ni Harold na dumapo sa kanang dibdib ko.

Napasinghap ako nang pa-simple niyang inipit ang utong ko sa dalawa niyang mga daliri. Tinignan ko siya sa kanyang mga mata, maliban sa pag-aalala ay hindi nakatakas sa aking paningin ang libog at pakikiusap na nadun.

“Pinapangako ko sa’yo na hinding-hindi na ako lalayo sa’yo. Hindi kita iiwan, pre”.

At parang ay sariling utak ang aking mukha na unti-unti lumapit sa mukha ni Harold. Para bang tinutulak ako ng kanyang mga mata na lapitan siya. At bago pa man ako makalapit ng tuluyan sa kanya ay ang mukha na niya mismo ang nagsara ng maliit na espasyo na naghihiwalay sa aming mga labi.

Napapikit ako nang magsimulang gumalaw ang kanyang mga labi. Buong puso ko iyong tinugon, hindi ito ang first kiss ko pero ito na yata ang pinaka special sa lahat. Ramdam na ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso at ang pagkiliti ng aking sikmura na para ba akong teenager na kinikilig, lalo na nang hawakan ni Harold ang magkabila kong pisngi at mas lalong pinalalim ang pagromansahan ng aming mga labi.

Ako na rin ang nag-iniate na ipasok ang dila ko sa bibig ni harold na agad naman nitong tinugon. Nakipa espadahan ang dila niya sa akin. Natitikman ko ang lasa ng kanyang toothpaste na ginamit ang ang tinolang manok na aking inulam. Rinig na rinig sa buong selda ang basa naming mga dila na naglalaplapan. Para kaming mga uhaw na aso na nakadepende ang survival sa laway ng aming kapareha.

Bumaba ang ma halik ni Harold sa aking leeg, napaungol ako nang maramdaman ko ang pinatulis niyang dila na dumaan sa aking leeg, pabalik-balik na para bang tinitikman niya ako.

“Aaaaah!”

“Tangina. Ang kinis mo”. Puri niya sa malalim na boses.

Kung ibang lalaki lang ang nagsabi nun ay baka mailang ako dahil pakiramdam ko isa akong babae na pinupuri, pero dahil si Harold ito, ang lalaking gusto ko ay parang nagdiwang ang taenga ko sa kilig. Bigla kong na-appreciate ang kakinisan kong taglay.

Mas lalo pang bumaba ang halik ni Harold sa aking balikat, maliliit na halik, padampi-dampi ang ginagawa niya sa akin na naghahatid ng kiliti sa aking sistema. Pakiramdam ko para akong babae na iniingatan niya ang paghalik sa akin na para bang ayaw niyang magasgas ang balat ko dahil sa kanyang balbas na patubo pa lamang.

“Huwag mo ’kong tratuhin na babae”, hindi ko napigilang sabihin sa kanya.

“Tangina. Kung wala ka lang pasa ngayon baka kanina pa kita pinapak sa gigil ko. Akala ko ba masakit ang katawan mo?”

Hindi na ako umimik pa. Hinayaan ko na lamang siya sa kanyang ginagawa hanggang sa napunta ang bibig niya sa aking kanang utong. Lahat na sakit sa aking katawan ay biglang naglaho nang lumapat ang dila niya sa aking utong, napalitan iyon ng kiliti, sarap at libog na ngayon ko lang naranasan.

Ganito rin ba ang nararamdaman ni Justin kapag pinapaligaya namin siya? Tangina. Hindi ko mapigilang mapaliyad.

“Shiiit! Ang sarap!” anas ko habang naka tungo sa ibabaw ng kisame.

Habang sinisipsip ni Harold ang utong ko ay naramdaman ko rin ang kamay niya na humahaplos pababa sa aking dibdib, huminto iyon saglit sa aking tiyan at dinami ang mga pandesal ko bago muling nagpatuloy at pinasok sa loob ng aking cottton pajama.

“Ahhh. Fuck!” singhap ko nang walang kahirap-hirap niyang naipasok ang kamay sa loob ng aking briefs. Agad na sumalikop ang malapad niyang palad sa aking ari. Damang-dama ko ang init nun sa aking kahabaan, pumipisil, sumasalsal.

Para akong mawalan ng ulirat sa marahan niyang paghagod sa aking titi. Hindi ko masabi kung ito ang unang beses na ginawa niya ito sa lalaki pero ito na yata ang pinaka nakakalibog na salsal na aking naranasan.

Ilang minuto rin akong sinalsal ni Harold habang salitang pinaglaruan ng dila niya ang aking mga utong nang mag desisyon siyang muling lakbayin ang katawan ko pabalik sa aking leeg hanggang sa muling naglapat ang aming mga labi. Inangat niya ang kanyag tshirt at inalalayan niya akong mahiga sa aking kama. At dahil nga maliit ito ay pinatagilid niya ako paharap sa pader habang pumuwesto naman siya sa aking likuran.

Agad na dumikit ang katawan niya sa akin, mas lalong uminit ang pakiramdam ko lalo na nang maramdaman ko ang katigasan niya na kumikiskis sa aking puwet. Halos mawalan ako ng hininga dahil sa matinding antisipasyon sa aking sistema. Iniisip ko na baka papasukin na niya ako at wala sa isipan ko na pigilan siya kung ganun talaga ang plano ko.

Nang binaba niya ang pag ibaba kong suot ay mas lalong nagwala ang sistema ko. Samu’t saring pakiramdam na ang pumupuno sa akin. Masasarap at nakakapanabik na pakiramdam.

“Puta! Ang laki pala ng puwet mo, ang lambot at ang kinis pa”. Anas ni Harold sa likod ng aking tenga habang nilalaro ng kanyang ang aking tenga at nilalamas ng kanyang palad ang matambok kong puwet na alaga rin sa gym.

Kinabahan ako nang marinig kong dumura siya. Maya-maya pa ang naramdaman ko na lang ang daliri niya na lumalakbay sa paligid ng aking butas na sa tingin ko ay kumikibot-kibot.

“Gusto kong pasukin ka”, bulong nito sa napakalalim niyang boses na narinig ko, “Pero ayokong biglaan ka at baka masaktan lang kita kaya dadaliriin na muna kita. Okay lang ba sa’yo, pre?”

Tangina! Bakit sobrang nakakalibog ng sinasabi niya sa akin? Ayaw kong tratuhin niya ako na parang babae pero itong nararamdaman ko ay parang babaeng sabik na sabik na ma-finger.

“Ikaw ang bahala, pre”. Tugon ko na punung-puno ng pag-uubaya.

Pumailalim ang kanang kamay niya sa aking katawan. Hinanap nito ang aking burat at muli itong sinalsal pero sa pagkakataong iyon ay mas mahina at marahan lamang ang kanyang ginawa. Walang pagmamadali.

“Ayos lang ba sa’yo kung ipitin ko sa pagitan ng mga hita mo itong burat ko, pre?”

Tumango ako.

Naramdaman ko ang bigat ng malaki niyang burat nang ipinatong niya iyon sa kanang binti ko. Sunod niyang ginawa ay nilapat niya ang kaliwa kong binti upang maipit ang kanyang burat na sa tingin ko ay nababalot ng laway.

“Ahhhh. Shit. Ang lambot mo talaga! Saraap, pre”.

Naramdaman ko ang paggalaw ng burat niya. Umaatras-abante iyon sa pagitan ng aking mga hita. Mas lalo akong nang-init. Tangina, sobrang nakakalibog ng ginagawa niya sa akin. Sarap na sarap ako kahit walang penetration na nangyayari.

“Fifingerin ko na itong butas mo, pre”.

Napakislot ako sa unang attempt niya na ipasok ang daliri sa aking butas. Muli niyang sinubukan na pasukin ako pero nahihirapan ito. Kaya ang ginawa niya ay muli niyang pina-ikot-ikot ang daliri niya sa butas ko habang hinahalik-halikan niya ang aking batok.

“Ooooh!” Hindi ko napigilang ungol. Naramdaman ko ang pag buka ng aking butas ay kinuha iyon ni Harold bilang tyempo na ipasok ang daliri niya.

Napasinghap ako at nanigas ang aking katawan. Naramdaman ko na may pumasok sa akin, hindi iyon kalaliman pero naramdaman ko pa rin. At nang gumalaw iyon ay pakiramdam ko na may intruder na gustong kumuha ng kayamanan na tinatago ko sa loob ng aking butas. At habang palalim na palalim ang pag baon niya ay pasarap na pasarap naman ang nararamdaman ko.

At nang kinalikot niya ang kalooban ko ay hindi ko napigilan ang pag arko ng aking katawan kasabay ng napakahaba kong “Aaaaah!”

“Masakit ba, pre?” Bakas pa rin sa boses nito ang pag-aalala.

“Ayos lang. Kalikutin mo pa…aaaah. Tangina!” Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang aking atensiyon ko. Sa kamay ba niyang nagsisimula nang bumibilis ang pagsalsal sa akin o sa daliri niyang kumakalikot sa aking butas.

Ngayon naiintindihan ko na si Justin. Alam ko na kung gaano siya ka nasasarapan kapag fini-finger ang tumbong niya. Alam ko na ngayon ang pakiramdam na lalaki naman ang nang ro-romansa sa aking katawan, iyong pakiramdam na ikaw naman ngayon ang pinapatikim ng sarap ng pagtatalik. Sa wakas ako naman ngayon ang receiver.

“Tangina. Ang sikip ng butas mo, pre. Sakal na sakal itong daliri ko, pano na lang kaya kung burat ko na ang ipapasok ko dito? Ahhhh. Shit. Ang init mo, pre! Tangina talaga!”

Hindi ako sigurado kung paano ito ginagawa ni Harold pero nagagawa niyang jakolin ako habang kinakantot ng burat niya ang hita ko at finifinger niya ang butas ko. Ang galing niyang mag multitask. Mukhang eksperto na talaga siya sa larangan ng pakikipagtalik, iyong mga nalaman ko sa aking kapusukan ay wala lamang kumpara sa mga alam niya.

“Puta! Lalabasan na ako, pre. Hmmmp! Ngh! Shiiit!”

Binilisan niya ang pagjakol sa akin. Napakamit ako sa kamay niya nang maramdaman ko rin ang pamumuo ng aking tamod.

“Shit! Ayan na. Putaaa! Ahhhhhh! Tangina, pre!”

“Aaaaah! Tangina mo rin!”

Sabay kaming nilabasan. Naramdaman ko ang mainit niyang mga tamod na tumama sa aking hita. Hindi lamang tatlong putok iyon kundi umabot din sa anim na putok. Sobrang dami ng kanyang nilabas, mukhang hindi umabot sa kalahati iyong inilabas ko kahit na sobrang dami na nun.

Napakislot ako nang hinugot niya ang kanyang daliri sa aking butas. Pinahid niya ang kamay sa aking katawan at hinila ako padikit sa kanyang katawan na ngayon ko lang napansin na namamawis na.

“Ilang bakla na rin ang pilit kong kinakantot para magka pera lang pero pagdating sa’yo walang kahirap-hirap na pinapalibog mo ako, pre”.

“Hindi ako bakla, pre”.

“Alam ko. Tangina, gusto kitang kantutin at ikama ng matagal”.

---

ito na po ang huling free chapter ng kuwento na ito. Message niyo po ako sa Telegram kung gusto niyo itong i-avail.

TheAbusiveTheAbused po iyong account name ko. SALAMAT.

IV.

Tinanggal si Guzman sa kanyang puwesto. Sinumbong ni Bebot na inutusan sila niGuzman na takutin ako kapalit ng malaking halaga. Sigurado akong may malaking tao sa likod na ito na nag utos sa corrupt na pulis na pahirapan ako pero hindi na iyon na-kuwento pa ni Leonardo kay Harold. Nanatili si Bebot at ang grupo niya sa bartolina at mukhang magtatagal daw ang mga iyon sa loob na kinagaan talaga ng loob ko.

Kung ano ba talaga ang dahilan kung bakit ginawa iyon ni Leonardo sa pulis ay tanging siya lamang ang nakakaalam. Hindi na rin naisipan na itanong iyon ni Harold at ayaw ko na rin malaman dahil simula nung nakita ko siyang binugbog ang mga lalaking nang api sa akin ay mas lalo lamang tumindi ang takot ko sa kanya na halos ayaw ko nang mapalapit sa kanya sa canteen. Kahit ano pang sabi sa akin ni Harold na mabait naman daw iyong tao ay mas pipiliin ko na rin ang maging safe malayo dito.

Bagamat naging magaan na ang buhay namin sa loob dahil sa pagkaalis nina Bebot, wala pa rin kaming kasiguraduhan kung hanggang kailan kami mananatili ni Harold sa loob. Wala na akong natatanggap na tawag mula sa mga tao sa labas, wala sa komapanyang dati kong pinagsilbihan at wala rin sa aking pamilya.

Sa totoo niyan hindi ko rin alam kung bakit nandito pa si Harold, inakala ko na hindi siya aabutan ng isang linggo dahil wala naman akong narinig na pinatuloy iyong reklamo sa kanya. Ganumpaman ay nagpapasalamat na rin ako dahil sinamahan niya ako at lagi siyang nakabantay sa akin.

Mas naging malapit ako kay Harold, at aaminin ko na hinahanap-hanap ko na iyong huling ginawa niya sa akin. Iyong dinaliri niya ako. Hindi ko makakalimutan ang pakiramdam ng daliri niya na umiikot-ikot, bumubungkal sa kaluoban ko. Sobrang nakakakiliti…sobrang sarap na kung puwede ko lang sanang hilingin sa kaniya na muli niyang gawin ’yun sa akin.

Actually, puwede naman talaga kaso ako lang yung pumipigil sa sarili ko na huwag iyong gawin. Dahil kailan nga ba ako nakiusap na naging partner ko dati kapag gusto ko ng kantot? Sila iyong laging nakikiusap sa akin, nagmamakaawa sa aking masarap na pag-iyot. Eh iyong kay Justin? Ako ba iyong nakiusap sa kanya na tirahin ko siya? Hindi ko na maalala talaga. Pero ngayon, parang asong ulol ako at gutom na gutom na sinisikil ang kagustuhan na lumuhod kay Harold at hilingin na muli akong fingerin.

“Nasaan ’yung syota mo?”

Nanigas ako hindi dahil sa lamig ng tubig na nagmumula sa shower kundi dahil sa sobrang lamig ng boses ni Leonardo na bigla-bigla na lang sumulpot habang naliligo ako. Mabilis kong tinabig ang shower curtain upang magkaroon ng harang sa pagitan namin dahil aksidente kong nasilayan ang kanyang ari at puta naman…. mas matanda lang siguro siya sa akin ng limang taon pero di nalalayo ang sukat ng kargada niya sa kargada ni Harold. Ewan na lang kung parehas silang natitigasan, baka pare-parehas lang sila ng laki talaga.

Pero teka…bakit pati titi nitong si Leonardo ay binibigyan ko na ng panahon para isipin? Tangina. Ilang titi ba ang magpapabakla talaga sa akin?

“Hindi kami bakla”, defensive kong sabi na tinawanan nito.

Sumilip ito sa shower curtain. Mabilis kong tinakpan iyong titi ko.

“Eh bakit kumakalat dito na para ka raw lobo sa gabi kung umungol?”

Agad na nag-init ang mukha ko.

“Wala akong alam sa pinagsasabi mo. Baka sa ibang selda ’yun”. Hinding-hindi ako aamin na may ganun na nagaganap sa pagitan namin ni Harold.

Agad din namang nawala iyong tawa ni Leonardo. Pinagpatuloy ko iyong pagliligo ko, mas binilisan ko na ngayon ang galaw ko dahil baka kung ano na naman ang sasabihin ng lalaking ito at tama nga ako…

“Hindi ka pa ba nadala at pumunta ka na naman dito na nag-iisa?” mabuti na lang at hindi na ito tungkol sa amin ni Harold.

“Naka bartolina na si Bebot at ang grupo niya. Wala naman na sigurong threat sa buhay ko dito ngayon”.

“Inutusan nila akong ipatumba ka”.

Tumagos sa buto ko ang kalamigan ng boses ni Leonardo. Ang bilis mag bago ng mood ng lalaking ito. Kanina lang ay tumatawa siya tapos ngayon parang may masama na naman siyang gagawin dahil sa boses niya.

Napalunok ako ng laway at pinalakas ko ang aking loob.

“Sino ang nag-utos sa’yo? Pumayag ka ba?”

Saglit itong nag-isip, “Dito sa loob, gagawin mo ang lahat para makalaya ka lang o mabigyan ka ng mas maayos na pag trato dito. Hindi mo na aalamin kung sino ang nag-uutos o kung bakit nila iyon inuutos sa’yo. Gawin mo na lang agad para mas magiging magaan ang buhay mo rito”.

“At hindi ka pumayag?”

Sumilip na naman ang mukha nito pero naka ngiti ito which is very rare na nakikita ko sa kanya.

“Hindi pa. Pinag-iisipan ko pa”.

Napakuyom ako ng kamao.

“Magkano ba ang binayad nila sa’yo?”

“Confidential eh. Kaya kung ako sa’yo, pagsikapan mong makalabas dito agad bago pa magbago ang isip ko at bigla na lang kitang lagyan ng gripo diyan sa leeg mo”.

Halos matumba ako dahil sa sobrang takot. Pilit ko lang talagang kinu-compose ang sarili ko na mag mukhang hindi affected masyado sa binalita niya.

“Huwag kang gumala sa loob na nag-iisa ka lang. Huwag mong iwan ang syota mo”.

Bago pa man ako makapag salita ay tumigil na ang pagbuhos ng shower at narinig ko ang mga yabag ng kanyang mga paa na unti-unting humina hanggang sa tuluyang nawala sa aking pandinig.

“Bakit? Hindi ba totoo?” tanong sa akin ni Harold pagkatapos kong ikuwento sa kanya iyong sinabi sa akin ni Leonardo na pinaghihinalaan na kami ng iba.

Umarko ang kaliwa kong kilay. Bakit parang wala lang sa kanya ang sinabi ko?

“Ayaw kong ma-label na bakla dito”.

“Bakit? Hindi ba?”

Mas lalong nagdugtong ang aking mga kilay. Anong problema ng lalaking ’to? Nilapit ko ang mukha ko sa kanya habang abala siya sa pagkain. Ngayon ko lang napansin na parang ang init ng ulo nito at kanina pa niya ako hindi tinitignan sa mga mata ko talaga.

“May problema ba tayo?”

Mabilis itong umiling pero iyong mukha niya ay parang napaka sarcastic, “Sinasabi ko lang na hindi lang naman tayo ang gumagawa ng ganun. Wala ka bang nakikitang bakla dito?”

Napa tingin-tingin ako sa paligid. Oo nga’t may mga bakla rin na nandito pero anong gusto niyang ipahiwatig.

“Sa tagal ng mga barakong iyan dito, sa tingin mo hindi ’yan sila maghahanap ng butas na makakantot? Nasubukan mo na bang magising ng madaling araw? Hindi mo ba naririnig ang mga atungal nila? Gabi-gabi silang nagkakantutan. Mabuti pa nga sila at may kinakantot eh”.

Pabulong lang ang pagkakasabi niya sa huling pangungusap pero hindi iyon nakatakas sa aking pandinig. Mabilis na nag-init ang aking mukha at napatingin-tingin sa aming paligid.

Mukhang wala namang may nakarinig.

“Kaya huwag kang mag-isip ng kung ano. Kahit wala tayong ginagawa iisipin pa rin nila na isa sa atin ay bakla”.

Pagkatapos nun ay bumalik na naman kami sa tahimik. Pinagpatuloy ko ang aking pagkain habang palihim na tinatapunan ng tingin si Harold. Hindi man lang talaga ito tumingala para tignan ako kahit isang beses. Naubos na lang ang kinakain niya pero sobrang lamig pa rin niya sa akin.

Mabilis kong hinawakan ang kanyang kamay nang akmang tatayo na siya. Kumalampag ang plato niyang gawa sa plastic nang mabitawan niya ito. Mabilis na napako sa amin ang atensyon ng iilan kaya mabilis ko ring nabitawan ang kamay ni Harold.

“Galit ka ba?” tanong ko nang nakabalik siya sa pag-upo.

Halos isang minuto rin akong naghintay sa sagot niya bago siya nagsalita.

“Mukhang malapit na kayo ni Leonardo ah”.

Nangunot na naman ang noo ko. Saan nanggagaling ang lalaking ito? Bakit bigla-bigla na lang napasok si Leonardo sa usapan namin?

“Nag-uusap na kayo”.

“Kanina lang. Sumulpot siya bigla sa banyo”.

“Naligo pa kayo ng sabay”.

“Teka”, mas lalo akong naguguluhan sa nangyayari, “Ano ’to? Bakit ganito ang usapan natin?”

Tumingin sa akin si Harold. Medyo nagulat ako nang makita ko ang pagka dismaya sa kanyang mukha pero saglit lang ’yun, agad iyong napalitan ng malamig na tingin.

“Wala. Naisip ko lang kasi na siya ’yung nag ligtas sa’yo mula kina Bebot, baka kako may nabuo ng pagkakaibigan sa inyo”.

Nag seselos ba ’to?!

“Kinausap niya ako. Binalaan niya ako na katulad nina Bebot ay may nag offer din sa kanya kapalit ng pagpatay sa akin”, ba’t naman ako nagpapaliwanag sa lalaking ito?

Bakit pakiramdam ko ay obligado akong ipaliwanag sa kanya ang nangyari at kung ano ang relasyon namin ni Leonardo? Tangina. Ni hindi ko nga ’to ginawa sa mga naging ex ko eh!

“Wala bang nangyari dun sa banyo?”

“Tangina! Anong tingin mo sa akin?” asik ko na muling kinalingon ng mga preso na katabi lamang ng aming table, “Ganun na ba talaga kabakla ang tingin mo sa akin at kahit kaninong lalaki lamang ako papatol?”

Biglang lumambot ang mukha nito, “Pasensiya na. Ang dami lang tumatakbo sa utak ko na hindi ko mapigilan pero alam ko naman na hindi ka ganun”.

Bumuntong hininga ako. Wala nang saysay kung magalit ako dito kahit na hindi ko gusto ang pagbibintang niya sa akin, ayaw ko namang mag away kami dahil lang kay Leonardo.

“May kausap ka kanina sa telepono kaya hindi na kita hinintay. Hindi ko rin naman inasahan na maliligo rin ’yung si Leonardo”. Tangina. Nagpapaliwanag na naman ako. Baliw na nga yata siguro ako.

“Tinanong mo ba kung sino ’yung nag-utos sa kanya?”

Umiling ako, “Hindi rin namin alam kung sino talaga ang mastermind ng lahat na ito, ganumpaman, kailangan ko nang makalabas dito habang hindi pa nagbabago ang isip ni Leonardo”.

“Papatayin ka niya talaga?!”

“Pinag iisipan pa niya. Ayokong maglakad dito habang iniisip na baka bigla na lamang gumulong ang ulo ko”.

Magsaalita pa sana si Harold nang biglang may lumapit na gwardiya sa lamesa namin. Agad kaming naalarma dahil baka may mangyayari na namang hindi kaaya-aya.

“May bisita ka”, sabi nung gwardiya sa akin.

Nagkatinginan kami ni Harold. Sa ilang araw na nandito ako at ilang subok na ma-kontak ko ang pamilya at abogado ko, sa wakas ay meron na ring nakakaalam kung nasaan ako. Agad na binalot ng tuwa at saya ang damdamin ko sa isipin na baka ito na ang hinihintay kong pagbisita ng pamilya ko sa akin.

Nagmamadali akong sumunod sa gwardiya. Sabik na sabik na akong makita at malaman kung sino ang bumisita sa akin. Hinanda ko na ang aking sarili, hindi ko talaga palalagpasin na muling mayakap ang pamilya ko. Ganito pala ang pakiramdam ng nakakulong, ilang araw pa lang ako pero grabe na iyong pagka miss ko sa pamilya ko.

Ngunit ang mga taong hindi ko inaasahan na bumisita sa akin ang aking nakita na matiyagang naghihintay sa parang interrogation room.

“Anong ginagawa niyo dito?” Malamig kong tanong kina Ignacio at sa kanyang abogadong si Mauricio.

Tinignan ni Mauricio ang kabuuan ko, agad kong nakita ang awa na gumuhit sa kanyang mukha. Hindi ko kailangan ang awa niya.

“Please take your sit Mr. Monteverde”, magalang na sabi sa akin ni Mauricio.

Naupo ako sa upuan na nasa tapat nila. Hindi ako naka posas dahil hindi naman ako convicted talaga.

“Narinig namin ’yung nangyari”, panimula ng abogado, “Lumabas sa report na sinadyang sunugin ang estasyon ng San Agustin. Umabot din sa amin na may nag tangkang pumatay dito sa’yo sa loob?”

“Ayos ka lang ba?” klaro sa boses ni Ignacio ang pag-aalala.

Matalim ko itong tinignan, “Ikaw ang may kasalanan nito”.

“Alam mo kung bakit kailangan ko ’tong gawin. Pinaliwanag na namin ’to sa’yo bago ka namin pinadampot. Hindi namin naisip na hahantong ang lahat sa ganito”.

“Ano ang kailangan niyo? Bakit kayo nandito?” Wala akong panahon na makinig sa mga litanya ni Ignacio, kahit anong sabihin niya ay siya pa rin ang naglagay sa akin sa sitwasyon kong ito. Siya ang nagsimula at kinuha lamang ito na oportunidad ng kumakalaban sa akin.

“Gusto ka naming tulungan”.

“At pano ko malalaman na hindi pala kayo ang may pakana ng lahat na ito? Paano lung pinlano niyo pala lahat na ito? Sa tingin niyo basta-basta na lang ako magpapa uto sa inyo?” Pagmamatigas ko.

“We both don’t what your lolo is capable of”, hindi na kailangan pang ipaalala sa akin ni Mauricio ito. Kilalang-kilala ko si lolo at alam na alam ko kung paano siya pababagsakin.

“Let us help you”.

“Kapalit ng ano?” nagtinginan muna ang dalawa bago nila ako kinausap ng masinsinan.

Harold

“Ayos ka lang ba?” tanong ko kay Francis nang makapasok siya sa selda naming dalawa.

Kahit na tumango ito ay hindi pa rin nagawang itago ng kanyang mga mata na may kung anong bumabagabag sa kanya.

“Pamilya mo ba?”

Umiling ito at naupo sa kanyang kama katabi sa akin.

“Abogado. May gustong tumulong sa akin”.

“Talaga!?” Malakas kong tanong.

“Pero ewan ko ba, hindi ako sigurado dun sa abogado eh. Pakiramdam ko parang may mali”.

Nagsalubong ang mga kilay ko, “Anong ibig mong sabihin?”

“Ang mga mismong mga tao ang nagpakulong sa akin ang tinutukoy ko”.

“Bakit daw?”

Bumuntong hininga ito, “Komplikado ang pamilya namin, mahihirapan akong ipaliwanag sa’yo at baka mahihirapan kang intindihin”.

Tumango na lamang ako. Hindi ko na siya pinilit pa. Kahit ayaw niyang sabihin, nararamdaman ko pa rin na may pag-aalinlangan pa rin siya sa akin. Wala akong alam masyado sa kanya maliban sa mga bagay na nabasa ko nung isang araw na nakalabas ako, maliban sa balitang iyon ay wala na talaga akong alam tungkol sa kanya.

Sa dinamirami ng taong nakasalamuha ko ay nagkaroon na ako ng kakayahang magbasa ng mga tao. At si Francis, siya iyong tao na hindi basta-bastang nag o-open sa personal niyang buhay. Baka dahil iyon sa naging trabaho niya at posisyon sa kompanya. Hindi talaga ako sigurado, pero ayokong pilitin siya. Gusto kong siya iyong kusang mag kuwento sa akin ng mga bagay-bagay.

“Ganyan ba talaga ang problema ninyong mga mayayaman?” tanong ko na lang pagkatapos.

“Bakit? Sa tingin niyo ba kayo lang ’yung may problema?”

Tumahimik na lamang ako. Lumapit ako kay Francis, nagtama ang aming mga tuho. Napatingin siya sa akin, nagsalubong ang aming mga paningin.

Kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot. Bumaba ang tingin ko sa kanyang matangos na ilong, sa makinis niyang mukha, sa patubo niyang bigote at sa…mga labi niyang may kanipisan at mamula-mula na parang kendi na cherry flovored na kay sarap papakin.

Napalunok ako, pa-simple kong hinawi ang alaga ko na nagsisimula na namang tumigas. Tangina, simula nung makilala ko ang lalaking ito ay wala nang pinipiling oras at lugar itong kalibugan ko.

“Babalik ka ba sa kompanya niyo sa oras na makalabas ka rito?”

“Hindi ko alam, ni hindi ko nga alam kung makakalabas pa ako dito eh”, nasundan iyon ng mapait na ngiti.

“Pumayag ka na lang sa inaalok nilang tulong sa’yo”, suhestiyon ko, “Hindi ko paipapangako sa’yo na mapo-protektahan kita labang kay Leonardo sa oras na mag desisyon siyang gawin ang inuutos sa kanya. Parehas nating alam kung ano ang kaya niyang gawin”.

Tumango ito, “Pero hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan ko sila. Paano kung parte lang ito ng kanilang plano? Paano kung ito talaga ang gusto nilang mangyari? Paano kung patibong lang ’to?”

“Ikaw lang ang makakasagot niyan. Nakuwento mo sa akin dati na kilala mo ’yung nagpa kulong sa’yo. Sa tingin mo ba magagawa niya talagang ipapatay ka?” Hindi ito umimik kaya nagpatuloy ako, “Dumating na ang tulong na matagal mo nang hinihintay, ito na ’yun. Matalino ka, alam mo kung ano ang dapat mong gawin sa mga ganyan. Gumawa ka ng kasulatan. Ipaalam mo sa pamilya mo kung maaari”.

“Pero paano ka?”

Saglit akong napa-isip. Oo nga. Paano ako? Ilang araw na rin akong naka pending dito, hindi ko alam kung tinuloy ba talaga ng babaeng ’yun ang reklamo niya sa akin. Tangina, kung malalaman ko lang na nag reklamo siya sa akin hahanapin ko talaga siya at babawiin ang perang sinuhol ko sa kanya sa pagpapanggap niyang binastos ko siya.

Inakbayan ko si Francis sabay hula sa kanyang katawan padikit sa akin. Naramdaman ko ang pag patong ng magaan niyang kamay sa aking hita malapit sa aking singit. Agad na nag react ang aking ari sa mainit niyang palad.

“Okay lang ako dito. Hindi ako nagugutom, nakakakain ako ng tatlong beses sa isang araw. Ang iniisip ko ay ang pamilya ko”.

“Ilang taon na ba ang mga magulang mo?”

“Matanda na sila. Mahina na ang kanilang mga katawan kaya ako na lang iyong inaasahan nila”.

Lumingon ito sa akin. Muling nag tagpo ang aming mga mata. Napalunok ako, ang gwapo ng putangina. Lalaking-lalaki ito tignan at iyon ang mas nakakapanggigil lalo na kung umuungol ito sa bawat haplos at pag-finger ko sa kanya. Nagiging lalaking puta siya, nawawala iyong pagiging brusko niya at napapalitan ng mukhang lalaking hayok sa uten. At sa tuwing sinusubo niya ang burat ko, PUTA, libug na libog ako sa itsura niya.

Dumako ang paningin ko sa kanyang mga labi. May sinasabi siya pero hindi ko na naririnig dahil ang atensiyon ko ay nasa paggalaw ng kanyang mga labi. Parang tinatawag ako nun, nakikiusap na muli ko siyang tikman.

At iyon ang aking ginawa. Mabilis kong nilapit ang mukha ko sa kanya at kinulong ang mga labi niya sa akin. Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ni Francis sa gulat pero kalaunan ay sinira niya iyon at dinama ang aking halik.

Ginalaw ko ang aking mga labi. Malumanay lamang iyon, gusto kong maramdaman ang kalamubatan niya at malasahan ang matamis niyang laway. At nang tinugon ni Francis ang halik ko ay walang labis na tuwa ang naramdaman ko, para akong nanalo sa lotto. Parang muli kong naramdaman iyong saya nang sinagot ako nung unang babaeng niligawan ko.

Mas lalo pang lumalim ang halikan namin ni Francis. Naging mapangahas ang paggalaw ng kanyang mga labi at siya na mismo ang kusang pumasok ng kanyang dila sa aking bibig na agad ko namang hinuli at nakipag lamutak sa kanya.

Pumahiga siya sa kama. Mabilis akong pumatong sa kanya at dinikit ang katawan sa kanya, pinaparamdam ko sa kanya ang matigas kong burat upang malaman niya kung gaano ako ka nasasarapan sa aming ginagawa at kung gaano ko ka-gusto ang nangyayari.

Napaungol ako nang maramdaman ko ang kamay niyang hinahapuhap ang aking pagkalalaki. May pananabik sa pamamaraan ng paghimas niya sa akin na mas lalong nagpapa igting sa aking libog.

Pumaupo siya kaya in-adjust ko ang pagkakapatong ko sa kanya. Pumakandong ako sa hita niya habang patuloy pa rin ang romansahan ng aming mga labi at dila. Inangat niya ang laylayan ng aking tsirt at nang mahubad niya ang damit ko ay biglang bumaba ang labi niya sa aking leeg papunta sa aking dibdib hanggang sa matagpuan niya ang mga utong ko.

“Putangina kaaa-aaah!” Anas ko nang lumikot ang labi at dila niya sa kanan kong utong.

Dila at sipsip ang ginawa niya habang ang isang kamay niya ay nasa kabilang utong ko naman.

“Tangina. Susuhin mo lang! Aaaah, shit!”

Hinubad ko na rin ang tshirt ni Francis. Nagsisimula na siyang mamawis dahil sa pinagsamang init ng panahon at init ng aming mga katawan. Sobrang puti talaga niya at ang kinis pa. Ganito ba talaga ang kutis ng mga mayayaman? Parang hindi nadadapuan ng alikabok at insekto.

Bumaba ang mga halik niya sa aking tiyan, iyong dila na pinatulis niya ay masuring tini-trace ang tila kanal na naghihiwalay sa aking mga abas.

“Aaaaah. Puta! Ang galing mong mang romansa, pre!”

Pinasok niya ang kanyang kamay sa loob ng aking jogging pants. Wala akong suot na brief kaya ang burat ko ang agad niyang nahawakan.

“Shiiit!”

Ako na mismo ang bumaba sa aking jogging pants. Kumawala ang tigas na tigas kong ari at bumundol iyon sa mukha ni Francis na nakaabang.

Napatingin siya sa akin.

Tangina! Sobrang libog ng itsura niya. Gutom na gutom siya at uhaw na uhaw. Hinawakan ko ang kanyang mukha, hinaplos ko ang kanyang pisngi pababa sa kanyang mga labi na mas lalong namula at nagsisimula nang mamaga dahil sa matagal na sipsipan na aming ginawa kanina.

“Isubo mo”, pakiusap ko.

Tumango ito at inilapat ang kanyang mga labi sa ulo ng aking burat a nagsisimula nang magpalabas ng pangunang katas.

“Shiiiit”, anas ko sa mahinang boses.

Napapapikit ako sa bawat pag galaw ng mga labi ni Francis. Parang halik sabay sipsip ang ginagawa niya sa ulo ng burat ko. Hinihigop niya iyon ng pakonte-konte hanggang sa buong ulo na ang kanyang sinisipsip.

Napahawak ako sa kanyang ulo habang napapatingala. Nanginginig ang mga tuhod at katawan ko sa sobrang ecstacy na nararamdaman. Akala ko masarap na ’yung mga lalaki na mukhang babae na sumisipsip sa burat ko pero mas masarap at mas nakakalibog pala itong bruskong lalaki na nagpapakasasa sa mala troso kong burat.

“Subo lang, pre. Pagsawaan mo ang burat ko. Sulitin mo. Aaaaah”. Sabi ko sa kanya nung minsang nagtama ang aming mga paningin.

Pinagsasabay ni Francis ang pag chupa at pagjakol sa aking ari habang ako naman ay nakakapit sa kanyang balikat. Sarap na sarap ako sa dila niya na pumupulupot sa aking katabaan at sa mainit at malapot niyang laway na bumabalot sa aking kabuuan.

“Laliman mo pa, pre. Isubo mo ng buo. Aaaaah. Yaaaan! Tangina ka!”

Napunta ang mga kamay ko sa likod ng ulo ni Francis nang dahan-dahan niyang inilibing ang aking kabuuang ari sa kanyang bibig hanggang sa maramdaman ko ang mga labi niya sa pinaka puno ng aking burat.

Tumama ang ulo ng burat ko sa pinaka dulong bahagi ng kanyang lalamuna. Tangina!

“Ang init, puta! Ikaw pa lang ang nakakasubo sa akin ng buo!”

Totoo iyon. Ilang bakla na ang chumupa sa akin pero wala sa kanila ang kinakayang i-deepthroat ako. Hanggang kalahati lamang sila dahil hindi nahihirapan silang ipasok ang napakalaking ulo ng burat ko sa kanilang lalamunan. Hindi katulad nitong si Francis na parang may lahing sawa dahil nagagawa niyang i-expand ang lalamunan para lamang ma-accommodate ako ng buo.

Ginalaw ko ang aking balakang, “Tangina! Ang sikip ng lalamunan mo, pre! Hinihigop ang burat ko na parang vacuum”.

Dumidiwal-diwal ang dila niya sa burat ko, hindi ko alam kung paano niya iyon ginagawa pero tangina lang, ang sarap-sarap. Huling-huli niya ang mga kiliti ko na ngayon ko lang nalalaman na meron pala sa burat ko.

Hinigpitan ko ang pagkakahawak sa kanyang ulo. Inilibing ko ang burat ko sa pinakadulo ng lalamunan niya, tumigil ako ng tatlong segundo at pumakantot ng sobrang bilis. Naramdaman ko ang paghigop niya sa akin at ang mga laway niyang pumabalik-balik sa buong titi ko.

Tangina! Ito pa lang yata ang chupa na galing sa lalaki na nai-enjoy ko talaga ng totoo. Ang lambot-lambot ng bunganga nito at ni minsan hindi ko naramdaman na sumayad ang ngipin niya.

Magaling siya!

Binitawan ko lamang ang ulo niyang nang maramdaman ko ang paulit-ulit niyang pagpalo sa aking hita. Maluha-luha itong tumingin sa akin pero sa halip na maawa ay mas lalo lamang akong nalibugan sa kanya.

Sinong mag-aakala na ang gwapo at bruskong lalaki na ito ay nakaluhod ngayon sa akin at naglalaway mula sa pagchupa sa napakalaki kong burat? At nang ngumiti siya ay mas lalo lamang sumabog ang init sa aking kaibuturan.

Parang gusto ko siyang makantot!

“Kantutin mo ako”.

Nag igting ang aking mga panga. Parang nabingi ang aking tenga sa narinig kahit na sobrang hina lamang ng pagkakasabi niyang ’yun.

“Sigurado ka?” gusto kong batukan ang sarili sa tanong ko. Paano kung mag bago ang isip nto?

“Kantutin mo ako, pre”.

Putangina!

IV. (FULL)

Tinanggal si Guzman sa kanyang puwesto. Sinumbong ni Bebot na inutusan sila niGuzman na takutin ako kapalit ng malaking halaga. Sigurado akong may malaking tao sa likod na ito na nag utos sa corrupt na pulis na pahirapan ako pero hindi na iyon na-kuwento pa ni Leonardo kay Harold. Nanatili si Bebot at ang grupo niya sa bartolina at mukhang magtatagal daw ang mga iyon sa loob na kinagaan talaga ng loob ko.

Kung ano ba talaga ang dahilan kung bakit ginawa iyon ni Leonardo sa pulis ay tanging siya lamang ang nakakaalam. Hindi na rin naisipan na itanong iyon ni Harold at ayaw ko na rin malaman dahil simula nung nakita ko siyang binugbog ang mga lalaking nang api sa akin ay mas lalo lamang tumindi ang takot ko sa kanya na halos ayaw ko nang mapalapit sa kanya sa canteen. Kahit ano pang sabi sa akin ni Harold na mabait naman daw iyong tao ay mas pipiliin ko na rin ang maging safe malayo dito.

Bagamat naging magaan na ang buhay namin sa loob dahil sa pagkaalis nina Bebot, wala pa rin kaming kasiguraduhan kung hanggang kailan kami mananatili ni Harold sa loob. Wala na akong natatanggap na tawag mula sa mga tao sa labas, wala sa komapanyang dati kong pinagsilbihan at wala rin sa aking pamilya.

Sa totoo niyan hindi ko rin alam kung bakit nandito pa si Harold, inakala ko na hindi siya aabutan ng isang linggo dahil wala naman akong narinig na pinatuloy iyong reklamo sa kanya. Ganumpaman ay nagpapasalamat na rin ako dahil sinamahan niya ako at lagi siyang nakabantay sa akin.

Mas naging malapit ako kay Harold, at aaminin ko na hinahanap-hanap ko na iyong huling ginawa niya sa akin. Iyong dinaliri niya ako. Hindi ko makakalimutan ang pakiramdam ng daliri niya na umiikot-ikot, bumubungkal sa kaluoban ko. Sobrang nakakakiliti…sobrang sarap na kung puwede ko lang sanang hilingin sa kaniya na muli niyang gawin ’yun sa akin.

Actually, puwede naman talaga kaso ako lang yung pumipigil sa sarili ko na huwag iyong gawin. Dahil kailan nga ba ako nakiusap na naging partner ko dati kapag gusto ko ng kantot? Sila iyong laging nakikiusap sa akin, nagmamakaawa sa aking masarap na pag-iyot. Eh iyong kay Justin? Ako ba iyong nakiusap sa kanya na tirahin ko siya? Hindi ko na maalala talaga. Pero ngayon, parang asong ulol ako at gutom na gutom na sinisikil ang kagustuhan na lumuhod kay Harold at hilingin na muli akong fingerin.

“Nasaan ’yung syota mo?”

Nanigas ako hindi dahil sa lamig ng tubig na nagmumula sa shower kundi dahil sa sobrang lamig ng boses ni Leonardo na bigla-bigla na lang sumulpot habang naliligo ako. Mabilis kong tinabig ang shower curtain upang magkaroon ng harang sa pagitan namin dahil aksidente kong nasilayan ang kanyang ari at puta naman…. mas matanda lang siguro siya sa akin ng limang taon pero di nalalayo ang sukat ng kargada niya sa kargada ni Harold. Ewan na lang kung parehas silang natitigasan, baka pare-parehas lang sila ng laki talaga.

Pero teka…bakit pati titi nitong si Leonardo ay binibigyan ko na ng panahon para isipin? Tangina. Ilang titi ba ang magpapabakla talaga sa akin?

“Hindi kami bakla”, defensive kong sabi na tinawanan nito.

Sumilip ito sa shower curtain. Mabilis kong tinakpan iyong titi ko.

“Eh bakit kumakalat dito na para ka raw lobo sa gabi kung umungol?”

Agad na nag-init ang mukha ko.

“Wala akong alam sa pinagsasabi mo. Baka sa ibang selda ’yun”. Hinding-hindi ako aamin na may ganun na nagaganap sa pagitan namin ni Harold.

Agad din namang nawala iyong tawa ni Leonardo. Pinagpatuloy ko iyong pagliligo ko, mas binilisan ko na ngayon ang galaw ko dahil baka kung ano na naman ang sasabihin ng lalaking ito at tama nga ako…

“Hindi ka pa ba nadala at pumunta ka na naman dito na nag-iisa?” mabuti na lang at hindi na ito tungkol sa amin ni Harold.

“Naka bartolina na si Bebot at ang grupo niya. Wala naman na sigurong threat sa buhay ko dito ngayon”.

“Inutusan nila akong ipatumba ka”.

Tumagos sa buto ko ang kalamigan ng boses ni Leonardo. Ang bilis mag bago ng mood ng lalaking ito. Kanina lang ay tumatawa siya tapos ngayon parang may masama na naman siyang gagawin dahil sa boses niya.

Napalunok ako ng laway at pinalakas ko ang aking loob.

“Sino ang nag-utos sa’yo? Pumayag ka ba?”

Saglit itong nag-isip, “Dito sa loob, gagawin mo ang lahat para makalaya ka lang o mabigyan ka ng mas maayos na pag trato dito. Hindi mo na aalamin kung sino ang nag-uutos o kung bakit nila iyon inuutos sa’yo. Gawin mo na lang agad para mas magiging magaan ang buhay mo rito”.

“At hindi ka pumayag?”

Sumilip na naman ang mukha nito pero naka ngiti ito which is very rare na nakikita ko sa kanya.

“Hindi pa. Pinag-iisipan ko pa”.

Napakuyom ako ng kamao.

“Magkano ba ang binayad nila sa’yo?”

“Confidential eh. Kaya kung ako sa’yo, pagsikapan mong makalabas dito agad bago pa magbago ang isip ko at bigla na lang kitang lagyan ng gripo diyan sa leeg mo”.

Halos matumba ako dahil sa sobrang takot. Pilit ko lang talagang kinu-compose ang sarili ko na mag mukhang hindi affected masyado sa binalita niya.

“Huwag kang gumala sa loob na nag-iisa ka lang. Huwag mong iwan ang syota mo”.

Bago pa man ako makapag salita ay tumigil na ang pagbuhos ng shower at narinig ko ang mga yabag ng kanyang mga paa na unti-unting humina hanggang sa tuluyang nawala sa aking pandinig.

“Bakit? Hindi ba totoo?” tanong sa akin ni Harold pagkatapos kong ikuwento sa kanya iyong sinabi sa akin ni Leonardo na pinaghihinalaan na kami ng iba.

Umarko ang kaliwa kong kilay. Bakit parang wala lang sa kanya ang sinabi ko?

“Ayaw kong ma-label na bakla dito”.

“Bakit? Hindi ba?”

Mas lalong nagdugtong ang aking mga kilay. Anong problema ng lalaking ’to? Nilapit ko ang mukha ko sa kanya habang abala siya sa pagkain. Ngayon ko lang napansin na parang ang init ng ulo nito at kanina pa niya ako hindi tinitignan sa mga mata ko talaga.

“May problema ba tayo?”

Mabilis itong umiling pero iyong mukha niya ay parang napaka sarcastic, “Sinasabi ko lang na hindi lang naman tayo ang gumagawa ng ganun. Wala ka bang nakikitang bakla dito?”

Napa tingin-tingin ako sa paligid. Oo nga’t may mga bakla rin na nandito pero anong gusto niyang ipahiwatig.

“Sa tagal ng mga barakong iyan dito, sa tingin mo hindi ’yan sila maghahanap ng butas na makakantot? Nasubukan mo na bang magising ng madaling araw? Hindi mo ba naririnig ang mga atungal nila? Gabi-gabi silang nagkakantutan. Mabuti pa nga sila at may kinakantot eh”.

Pabulong lang ang pagkakasabi niya sa huling pangungusap pero hindi iyon nakatakas sa aking pandinig. Mabilis na nag-init ang aking mukha at napatingin-tingin sa aming paligid.

Mukhang wala namang may nakarinig.

“Kaya huwag kang mag-isip ng kung ano. Kahit wala tayong ginagawa iisipin pa rin nila na isa sa atin ay bakla”.

Pagkatapos nun ay bumalik na naman kami sa tahimik. Pinagpatuloy ko ang aking pagkain habang palihim na tinatapunan ng tingin si Harold. Hindi man lang talaga ito tumingala para tignan ako kahit isang beses. Naubos na lang ang kinakain niya pero sobrang lamig pa rin niya sa akin.

Mabilis kong hinawakan ang kanyang kamay nang akmang tatayo na siya. Kumalampag ang plato niyang gawa sa plastic nang mabitawan niya ito. Mabilis na napako sa amin ang atensyon ng iilan kaya mabilis ko ring nabitawan ang kamay ni Harold.

“Galit ka ba?” tanong ko nang nakabalik siya sa pag-upo.

Halos isang minuto rin akong naghintay sa sagot niya bago siya nagsalita.

“Mukhang malapit na kayo ni Leonardo ah”.

Nangunot na naman ang noo ko. Saan nanggagaling ang lalaking ito? Bakit bigla-bigla na lang napasok si Leonardo sa usapan namin?

“Nag-uusap na kayo”.

“Kanina lang. Sumulpot siya bigla sa banyo”.

“Naligo pa kayo ng sabay”.

“Teka”, mas lalo akong naguguluhan sa nangyayari, “Ano ’to? Bakit ganito ang usapan natin?”

Tumingin sa akin si Harold. Medyo nagulat ako nang makita ko ang pagka dismaya sa kanyang mukha pero saglit lang ’yun, agad iyong napalitan ng malamig na tingin.

“Wala. Naisip ko lang kasi na siya ’yung nag ligtas sa’yo mula kina Bebot, baka kako may nabuo ng pagkakaibigan sa inyo”.

Nag seselos ba ’to?!

“Kinausap niya ako. Binalaan niya ako na katulad nina Bebot ay may nag offer din sa kanya kapalit ng pagpatay sa akin”, ba’t naman ako nagpapaliwanag sa lalaking ito?

Bakit pakiramdam ko ay obligado akong ipaliwanag sa kanya ang nangyari at kung ano ang relasyon namin ni Leonardo? Tangina. Ni hindi ko nga ’to ginawa sa mga naging ex ko eh!

“Wala bang nangyari dun sa banyo?”

“Tangina! Anong tingin mo sa akin?” asik ko na muling kinalingon ng mga preso na katabi lamang ng aming table, “Ganun na ba talaga kabakla ang tingin mo sa akin at kahit kaninong lalaki lamang ako papatol?”

Biglang lumambot ang mukha nito, “Pasensiya na. Ang dami lang tumatakbo sa utak ko na hindi ko mapigilan pero alam ko naman na hindi ka ganun”.

Bumuntong hininga ako. Wala nang saysay kung magalit ako dito kahit na hindi ko gusto ang pagbibintang niya sa akin, ayaw ko namang mag away kami dahil lang kay Leonardo.

“May kausap ka kanina sa telepono kaya hindi na kita hinintay. Hindi ko rin naman inasahan na maliligo rin ’yung si Leonardo”. Tangina. Nagpapaliwanag na naman ako. Baliw na nga yata siguro ako.

“Tinanong mo ba kung sino ’yung nag-utos sa kanya?”

Umiling ako, “Hindi rin namin alam kung sino talaga ang mastermind ng lahat na ito, ganumpaman, kailangan ko nang makalabas dito habang hindi pa nagbabago ang isip ni Leonardo”.

“Papatayin ka niya talaga?!”

“Pinag iisipan pa niya. Ayokong maglakad dito habang iniisip na baka bigla na lamang gumulong ang ulo ko”.

Magsaalita pa sana si Harold nang biglang may lumapit na gwardiya sa lamesa namin. Agad kaming naalarma dahil baka may mangyayari na namang hindi kaaya-aya.

“May bisita ka”, sabi nung gwardiya sa akin.

Nagkatinginan kami ni Harold. Sa ilang araw na nandito ako at ilang subok na ma-kontak ko ang pamilya at abogado ko, sa wakas ay meron na ring nakakaalam kung nasaan ako. Agad na binalot ng tuwa at saya ang damdamin ko sa isipin na baka ito na ang hinihintay kong pagbisita ng pamilya ko sa akin.

Nagmamadali akong sumunod sa gwardiya. Sabik na sabik na akong makita at malaman kung sino ang bumisita sa akin. Hinanda ko na ang aking sarili, hindi ko talaga palalagpasin na muling mayakap ang pamilya ko. Ganito pala ang pakiramdam ng nakakulong, ilang araw pa lang ako pero grabe na iyong pagka miss ko sa pamilya ko.

Ngunit ang mga taong hindi ko inaasahan na bumisita sa akin ang aking nakita na matiyagang naghihintay sa parang interrogation room.

“Anong ginagawa niyo dito?” Malamig kong tanong kina Ignacio at sa kanyang abogadong si Mauricio.

Tinignan ni Mauricio ang kabuuan ko, agad kong nakita ang awa na gumuhit sa kanyang mukha. Hindi ko kailangan ang awa niya.

“Please take your sit Mr. Monteverde”, magalang na sabi sa akin ni Mauricio.

Naupo ako sa upuan na nasa tapat nila. Hindi ako naka posas dahil hindi naman ako convicted talaga.

“Narinig namin ’yung nangyari”, panimula ng abogado, “Lumabas sa report na sinadyang sunugin ang estasyon ng San Agustin. Umabot din sa amin na may nag tangkang pumatay dito sa’yo sa loob?”

“Ayos ka lang ba?” klaro sa boses ni Ignacio ang pag-aalala.

Matalim ko itong tinignan, “Ikaw ang may kasalanan nito”.

“Alam mo kung bakit kailangan ko ’tong gawin. Pinaliwanag na namin ’to sa’yo bago ka namin pinadampot. Hindi namin naisip na hahantong ang lahat sa ganito”.

“Ano ang kailangan niyo? Bakit kayo nandito?” Wala akong panahon na makinig sa mga litanya ni Ignacio, kahit anong sabihin niya ay siya pa rin ang naglagay sa akin sa sitwasyon kong ito. Siya ang nagsimula at kinuha lamang ito na oportunidad ng kumakalaban sa akin.

“Gusto ka naming tulungan”.

“At pano ko malalaman na hindi pala kayo ang may pakana ng lahat na ito? Paano lung pinlano niyo pala lahat na ito? Sa tingin niyo basta-basta na lang ako magpapa uto sa inyo?” Pagmamatigas ko.

“We both don’t what your lolo is capable of”, hindi na kailangan pang ipaalala sa akin ni Mauricio ito. Kilalang-kilala ko si lolo at alam na alam ko kung paano siya pababagsakin.

“Let us help you”.

“Kapalit ng ano?” nagtinginan muna ang dalawa bago nila ako kinausap ng masinsinan.

Harold

“Ayos ka lang ba?” tanong ko kay Francis nang makapasok siya sa selda naming dalawa.

Kahit na tumango ito ay hindi pa rin nagawang itago ng kanyang mga mata na may kung anong bumabagabag sa kanya.

“Pamilya mo ba?”

Umiling ito at naupo sa kanyang kama katabi sa akin.

“Abogado. May gustong tumulong sa akin”.

“Talaga!?” Malakas kong tanong.

“Pero ewan ko ba, hindi ako sigurado dun sa abogado eh. Pakiramdam ko parang may mali”.

Nagsalubong ang mga kilay ko, “Anong ibig mong sabihin?”

“Ang mga mismong mga tao ang nagpakulong sa akin ang tinutukoy ko”.

“Bakit daw?”

Bumuntong hininga ito, “Komplikado ang pamilya namin, mahihirapan akong ipaliwanag sa’yo at baka mahihirapan kang intindihin”.

Tumango na lamang ako. Hindi ko na siya pinilit pa. Kahit ayaw niyang sabihin, nararamdaman ko pa rin na may pag-aalinlangan pa rin siya sa akin. Wala akong alam masyado sa kanya maliban sa mga bagay na nabasa ko nung isang araw na nakalabas ako, maliban sa balitang iyon ay wala na talaga akong alam tungkol sa kanya.

Sa dinamirami ng taong nakasalamuha ko ay nagkaroon na ako ng kakayahang magbasa ng mga tao. At si Francis, siya iyong tao na hindi basta-bastang nag o-open sa personal niyang buhay. Baka dahil iyon sa naging trabaho niya at posisyon sa kompanya. Hindi talaga ako sigurado, pero ayokong pilitin siya. Gusto kong siya iyong kusang mag kuwento sa akin ng mga bagay-bagay.

“Ganyan ba talaga ang problema ninyong mga mayayaman?” tanong ko na lang pagkatapos.

“Bakit? Sa tingin niyo ba kayo lang ’yung may problema?”

Tumahimik na lamang ako. Lumapit ako kay Francis, nagtama ang aming mga tuho. Napatingin siya sa akin, nagsalubong ang aming mga paningin.

Kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot. Bumaba ang tingin ko sa kanyang matangos na ilong, sa makinis niyang mukha, sa patubo niyang bigote at sa…mga labi niyang may kanipisan at mamula-mula na parang kendi na cherry flovored na kay sarap papakin.

Napalunok ako, pa-simple kong hinawi ang alaga ko na nagsisimula na namang tumigas. Tangina, simula nung makilala ko ang lalaking ito ay wala nang pinipiling oras at lugar itong kalibugan ko.

“Babalik ka ba sa kompanya niyo sa oras na makalabas ka rito?”

“Hindi ko alam, ni hindi ko nga alam kung makakalabas pa ako dito eh”, nasundan iyon ng mapait na ngiti.

“Pumayag ka na lang sa inaalok nilang tulong sa’yo”, suhestiyon ko, “Hindi ko paipapangako sa’yo na mapo-protektahan kita labang kay Leonardo sa oras na mag desisyon siyang gawin ang inuutos sa kanya. Parehas nating alam kung ano ang kaya niyang gawin”.

Tumango ito, “Pero hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan ko sila. Paano kung parte lang ito ng kanilang plano? Paano kung ito talaga ang gusto nilang mangyari? Paano kung patibong lang ’to?”

“Ikaw lang ang makakasagot niyan. Nakuwento mo sa akin dati na kilala mo ’yung nagpa kulong sa’yo. Sa tingin mo ba magagawa niya talagang ipapatay ka?” Hindi ito umimik kaya nagpatuloy ako, “Dumating na ang tulong na matagal mo nang hinihintay, ito na ’yun. Matalino ka, alam mo kung ano ang dapat mong gawin sa mga ganyan. Gumawa ka ng kasulatan. Ipaalam mo sa pamilya mo kung maaari”.

“Pero paano ka?”

Saglit akong napa-isip. Oo nga. Paano ako? Ilang araw na rin akong naka pending dito, hindi ko alam kung tinuloy ba talaga ng babaeng ’yun ang reklamo niya sa akin. Tangina, kung malalaman ko lang na nag reklamo siya sa akin hahanapin ko talaga siya at babawiin ang perang sinuhol ko sa kanya sa pagpapanggap niyang binastos ko siya.

Inakbayan ko si Francis sabay hula sa kanyang katawan padikit sa akin. Naramdaman ko ang pag patong ng magaan niyang kamay sa aking hita malapit sa aking singit. Agad na nag react ang aking ari sa mainit niyang palad.

“Okay lang ako dito. Hindi ako nagugutom, nakakakain ako ng tatlong beses sa isang araw. Ang iniisip ko ay ang pamilya ko”.

“Ilang taon na ba ang mga magulang mo?”

“Matanda na sila. Mahina na ang kanilang mga katawan kaya ako na lang iyong inaasahan nila”.

Lumingon ito sa akin. Muling nag tagpo ang aming mga mata. Napalunok ako, ang gwapo ng putangina. Lalaking-lalaki ito tignan at iyon ang mas nakakapanggigil lalo na kung umuungol ito sa bawat haplos at pag-finger ko sa kanya. Nagiging lalaking puta siya, nawawala iyong pagiging brusko niya at napapalitan ng mukhang lalaking hayok sa uten. At sa tuwing sinusubo niya ang burat ko, PUTA, libug na libog ako sa itsura niya.

Dumako ang paningin ko sa kanyang mga labi. May sinasabi siya pero hindi ko na naririnig dahil ang atensiyon ko ay nasa paggalaw ng kanyang mga labi. Parang tinatawag ako nun, nakikiusap na muli ko siyang tikman.

At iyon ang aking ginawa. Mabilis kong nilapit ang mukha ko sa kanya at kinulong ang mga labi niya sa akin. Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ni Francis sa gulat pero kalaunan ay sinira niya iyon at dinama ang aking halik.

Ginalaw ko ang aking mga labi. Malumanay lamang iyon, gusto kong maramdaman ang kalamubatan niya at malasahan ang matamis niyang laway. At nang tinugon ni Francis ang halik ko ay walang labis na tuwa ang naramdaman ko, para akong nanalo sa lotto. Parang muli kong naramdaman iyong saya nang sinagot ako nung unang babaeng niligawan ko.

Mas lalo pang lumalim ang halikan namin ni Francis. Naging mapangahas ang paggalaw ng kanyang mga labi at siya na mismo ang kusang pumasok ng kanyang dila sa aking bibig na agad ko namang hinuli at nakipag lamutak sa kanya.

Pumahiga siya sa kama. Mabilis akong pumatong sa kanya at dinikit ang katawan sa kanya, pinaparamdam ko sa kanya ang matigas kong burat upang malaman niya kung gaano ako ka nasasarapan sa aming ginagawa at kung gaano ko ka-gusto ang nangyayari.

Napaungol ako nang maramdaman ko ang kamay niyang hinahapuhap ang aking pagkalalaki. May pananabik sa pamamaraan ng paghimas niya sa akin na mas lalong nagpapa igting sa aking libog.

Pumaupo siya kaya in-adjust ko ang pagkakapatong ko sa kanya. Pumakandong ako sa hita niya habang patuloy pa rin ang romansahan ng aming mga labi at dila. Inangat niya ang laylayan ng aking tsirt at nang mahubad niya ang damit ko ay biglang bumaba ang labi niya sa aking leeg papunta sa aking dibdib hanggang sa matagpuan niya ang mga utong ko.

“Putangina kaaa-aaah!” Anas ko nang lumikot ang labi at dila niya sa kanan kong utong.

Dila at sipsip ang ginawa niya habang ang isang kamay niya ay nasa kabilang utong ko naman.

“Tangina. Susuhin mo lang! Aaaah, shit!”

Hinubad ko na rin ang tshirt ni Francis. Nagsisimula na siyang mamawis dahil sa pinagsamang init ng panahon at init ng aming mga katawan. Sobrang puti talaga niya at ang kinis pa. Ganito ba talaga ang kutis ng mga mayayaman? Parang hindi nadadapuan ng alikabok at insekto.

Bumaba ang mga halik niya sa aking tiyan, iyong dila na pinatulis niya ay masuring tini-trace ang tila kanal na naghihiwalay sa aking mga abas.

“Aaaaah. Puta! Ang galing mong mang romansa, pre!”

Pinasok niya ang kanyang kamay sa loob ng aking jogging pants. Wala akong suot na brief kaya ang burat ko ang agad niyang nahawakan.

“Shiiit!”

Ako na mismo ang bumaba sa aking jogging pants. Kumawala ang tigas na tigas kong ari at bumundol iyon sa mukha ni Francis na nakaabang.

Napatingin siya sa akin.

Tangina! Sobrang libog ng itsura niya. Gutom na gutom siya at uhaw na uhaw. Hinawakan ko ang kanyang mukha, hinaplos ko ang kanyang pisngi pababa sa kanyang mga labi na mas lalong namula at nagsisimula nang mamaga dahil sa matagal na sipsipan na aming ginawa kanina.

“Isubo mo”, pakiusap ko.

Tumango ito at inilapat ang kanyang mga labi sa ulo ng aking burat a nagsisimula nang magpalabas ng pangunang katas.

“Shiiiit”, anas ko sa mahinang boses.

Napapapikit ako sa bawat pag galaw ng mga labi ni Francis. Parang halik sabay sipsip ang ginagawa niya sa ulo ng burat ko. Hinihigop niya iyon ng pakonte-konte hanggang sa buong ulo na ang kanyang sinisipsip.

Napahawak ako sa kanyang ulo habang napapatingala. Nanginginig ang mga tuhod at katawan ko sa sobrang ecstacy na nararamdaman. Akala ko masarap na ’yung mga lalaki na mukhang babae na sumisipsip sa burat ko pero mas masarap at mas nakakalibog pala itong bruskong lalaki na nagpapakasasa sa mala troso kong burat.

“Subo lang, pre. Pagsawaan mo ang burat ko. Sulitin mo. Aaaaah”. Sabi ko sa kanya nung minsang nagtama ang aming mga paningin.

Pinagsasabay ni Francis ang pag chupa at pagjakol sa aking ari habang ako naman ay nakakapit sa kanyang balikat. Sarap na sarap ako sa dila niya na pumupulupot sa aking katabaan at sa mainit at malapot niyang laway na bumabalot sa aking kabuuan.

“Laliman mo pa, pre. Isubo mo ng buo. Aaaaah. Yaaaan! Tangina ka!”

Napunta ang mga kamay ko sa likod ng ulo ni Francis nang dahan-dahan niyang inilibing ang aking kabuuang ari sa kanyang bibig hanggang sa maramdaman ko ang mga labi niya sa pinaka puno ng aking burat.

Tumama ang ulo ng burat ko sa pinaka dulong bahagi ng kanyang lalamuna. Tangina!

“Ang init, puta! Ikaw pa lang ang nakakasubo sa akin ng buo!”

Totoo iyon. Ilang bakla na ang chumupa sa akin pero wala sa kanila ang kinakayang i-deepthroat ako. Hanggang kalahati lamang sila dahil hindi nahihirapan silang ipasok ang napakalaking ulo ng burat ko sa kanilang lalamunan. Hindi katulad nitong si Francis na parang may lahing sawa dahil nagagawa niyang i-expand ang lalamunan para lamang ma-accommodate ako ng buo.

Ginalaw ko ang aking balakang, “Tangina! Ang sikip ng lalamunan mo, pre! Hinihigop ang burat ko na parang vacuum”.

Dumidiwal-diwal ang dila niya sa burat ko, hindi ko alam kung paano niya iyon ginagawa pero tangina lang, ang sarap-sarap. Huling-huli niya ang mga kiliti ko na ngayon ko lang nalalaman na meron pala sa burat ko.

Hinigpitan ko ang pagkakahawak sa kanyang ulo. Inilibing ko ang burat ko sa pinakadulo ng lalamunan niya, tumigil ako ng tatlong segundo at pumakantot ng sobrang bilis. Naramdaman ko ang paghigop niya sa akin at ang mga laway niyang pumabalik-balik sa buong titi ko.

Tangina! Ito pa lang yata ang chupa na galing sa lalaki na nai-enjoy ko talaga ng totoo. Ang lambot-lambot ng bunganga nito at ni minsan hindi ko naramdaman na sumayad ang ngipin niya.

Magaling siya!

Binitawan ko lamang ang ulo niyang nang maramdaman ko ang paulit-ulit niyang pagpalo sa aking hita. Maluha-luha itong tumingin sa akin pero sa halip na maawa ay mas lalo lamang akong nalibugan sa kanya.

Sinong mag-aakala na ang gwapo at bruskong lalaki na ito ay nakaluhod ngayon sa akin at naglalaway mula sa pagchupa sa napakalaki kong burat? At nang ngumiti siya ay mas lalo lamang sumabog ang init sa aking kaibuturan.

Parang gusto ko siyang makantot!

“Kantutin mo ako”.

Nag igting ang aking mga panga. Parang nabingi ang aking tenga sa narinig kahit na sobrang hina lamang ng pagkakasabi niyang ’yun.

“Sigurado ka?” gusto kong batukan ang sarili sa tanong ko. Paano kung mag bago ang isip nto?

“Kantutin mo ako, pre”.

Putangina!

Hinawakan ko siya sa ilalim ng magkabila niyang kilikili at pinaupo. Muli kong siniil ng halik ang kanyang mga labi na agad niyang tinugo. Pinahiga ko siya sa kanyang kama at marahas na iniangat ang tshirt at inilagay sa likod ng kanyang leeg ang laylayan nun.

“Puta”. Anas ko sa malalim na boses nang makita ko ang mala cherry niyang mga utong na nangingintab sa pawis.

Wala akong sinayang na panahon. Agad na sinakop ng aking bibig ang kanyang utong. Hinuli iyon ng aking dila at uhaw na uhaw na sinipsip iyon.

“Aaaaah!” napaarko ang katawan nito at napakapit siya sa aking braso.

Palipat-lipat ang ginawa kong pag sipsip sa kanyang mga utong habang ang kamay ko naman ay isa-isang hinubad ang mga saplot sa pang-ibaba niyang katawan.

Hinawakan ko ang kanyang titi. Naramdaman ko agad ang malapot na likido na pinapalabas nun. Tangina. Libug na libog si Francis. Naglakbay ang kamay ko sa kanyang likod, pababa sa kanyang balakang hanggang sa matambok niyang puwet na may maninipis na balahibo. Dire-diretso ang daliri ko hanggang sa napunta iyon sa masikip na kanal ng kanyang puwet. Hinanap ko ang kanyang butas at malibog na inukit-ukit ang daliri ko sa palibot nun.

“Hmmmm”, hindi makalabas ang ungol sa bibig ni Francis dahil sa magkasugpon pa rin ang aming labi.

Dinuraan ko ang aking gamay at muling ibinalik sa kanyang puwet. Sinampal-sampal ko muna ang butas niya bago pinasok ang middle finger ko.

“Oooooh!” nakaalas ang pagkakasugpon ng aming mga labi. Umarko ang katawan niya at tumirik ang kanyang mga mata.

Puta. Sobrang nakakalibog ang lalaking ito. Sarap na sarap siyang may daliri na kumakalikot sa kanyang butas.

“Masarap ba?” Malibog kong tanong.

Tumango ito. Dinuraan ko ang nakaawang niyang bibig at muli siyang niromansa.

Isa sa pinaka gusto ko sa kanya ay nasasabayan niya ang libog ko. Pumapatol siya sa kalibugan ko at kung minsan naman at kino-kontra niya ako. China-challege niya ako at wala pa akong hamon na hinindian.

Habang naghahalikan kami ay dahan-dahan kong pinuwesto ang sarili ko. Pinabukaka ko ang hita niya at pumagitna ako sa kanya. Sinabit ko ang mga binti niya sa magkabila kong braso at idiniin ang sarili sa kanyang katawan.

Itinutok ko ang ari ko sa bukana ng kanyang butas. Tinitigan ko siya. Pulang-pula ang mukha nito lalo na ang kanyang mga labi.

Tumango siya.

Tinulak ko ang aking balakang. Napaawang ang labi ko nang maramdaman ko ang makipot niyang butas na unti-unting nilamon ang ulo ng burat ko.

“Aaaaah!” pumatong ang kamay niya sa dibdib ko at bahagya niya akong tinulak.

Tinigil ko ang aking pagsulong.

“Ayos ka lang ba?” kahit na kantot na kantot na ako ay hindi ko pa rin magawang biglain siya dahil ayaw kong masaktan ko siya ng masyado.

Kung hindi lang ito si Francis ay baka hindi ako nakinig sa pakiusap ng kanyang mga mata na itigil ko na muna ang pagsibak ko sa kanya. Babarurutin ko talaga siya ng kantot kahit na umaaray siya sa bawat baon ko.

“Masakit”. Sabi niya na nakangiwi.

Hinawakan ko ang mukha niya at pinunasan ang pawis na tumutulo sa kanyang mukha. Inilabas ko ang aking dila at inilapit sa nakaawang niyang bibig. Agad niya iyong sinipsip.

Tangina! Ang libog talaga! Pakiramdam ko ay sasabog na ako kahit hindi ko pa siya nakakantot. Pinasipsip ko sa kanya ang dila ko habang abala ang isang kamay ko sa paglaro sa kanyang utong. Tuloy-tuloy ang mga ungol niya sa kanyang lalamunan.

At nang masiguro kong distracted na siya ay pinatuloy ko ang pagbaon ng burat ko sa kanya. Agad siyang napahawak sa aking braso ngunit na ako nagpatigil sa kanya. Isang napalakas na bayo ang ginawa ko na tuluyang nagpa isa sa aming mga kaselanan.

“Putangina!”

“Aaaaaah!”

Tinignan ko ang magkasugpon naming mga ari. Ang makapal na bulbol ko na lang ang nakikita ko na nasa labas ng kanyang butas. Pulang-pula ang palibot ng butas niya. Puta. Sakal na sakal niya ako, pakiramdam ko ay pinipiga ng puwet niya ang katambukan ng burat ko. Sobrang init pa na parang nakababad ako sa sauna.

Hindi na muna ako gumalaw. Tinignan ko ang mukha ni Francis, may nakikita akong sakit dun pero sigurado ako na sa oras na makapag adjust na siya sa laki ko ay masasarapan na siya sa gagawin kong pag bayo sa kanya.

Ibinaba ko ang binti niya. Kumapit ako sa magkabila niyang balakang. Hindi ako makapaniwala na napasok ko na ang napagaka gwapong binata na ito.

Sarap na sarap ako habang tinititigan ang malaki niyang pangangatawan na namumula dahil sa libog at mga halik na ginawad ko. May mga chikinini pa sa bandang dibdib niya. Bumaba ang tingin ko sa ma-abs niyang tiyan na kumikinang na rin sa pawis. Hinaplos ko iyon.

Putangina! Mas masarap pala talagang nakikita ang mga brusko at maskuladong lalaki na kinakantot at mas masarap kung ikaw ang kumakantot sa kanila. Nawawala iyong pagiging lalaki nila, para silang nagiging hayop na hayok sa laman na susunod na lamang sa gusto mo.

Hinigpitan ko ang kapit ko sa kanyang hita at umulos ng isang beses. Umawang ang labi nito at tumirik ang mga mata.

“Aaaaah!”

Inulit ko pa.

“Oooooh!”

Puta! Hindi na siya nasaaktan. Sarap na sarap na ang loko sa bawat baon ko sa kanya!

“Masarap na ba?”

Tumango ito. Hindi nito mapigil ang sarili na huwag umungol.

“Nasasarapan ka na ba sa burat kong nakabaon sa’yo? Ramdam na ramdam mo na ba na punong-puno ka na?”

“Oo… puta. Ang sarap ng burat mo, pre”.

“Tangina! Lagi ka na bang magpapakantot sa akin?”

Nilagay nito ang braso sa kanyang mukha na pulang-pula at tumango.

Mukhang nahihiya pa yata ito sa akin.

“Huwag kang mahihiya. May mga lalaki talaga na sarap na sarap na pinapasakan ng uten ang tumbong nila. Sobrang siki mo, pre…puta. Sarap na sarap ang burat ko sa’yo”.

Dinagdagan ko ang bilis ng aking pagkantot. Umuuga iyong kama at nag ba-bounce ang maskulado niyang katawan sa bawat bayo ko. Gigil na gigil ako, hindi ko mapigilang hindi pagmasdan ang burat kong naglalabas-pasok sa butas niya habang ang ari namin niya ay tirik na tirik at naglalaway na.

Hinawakan ko ang titi niya. Agad na nag react ang kanyang katawan, napaliyad siya at nanginig. Ang dating isa at naging dalawa na ang brasong nakatakip sa kanyang mukha.

Inalis ko iyon.

“Huwag kang mahiya. Ipakita mo sa akin kung gaano ka nasasarapan sa kantot ko, pre. Atin-atin lang ’to”.

Sinalsal ko ang kanyang burat habang patuloy pa rin ang pakantot ko sa kanya. Hindi ko inaalis ang tingin ko sa kanyang mga mata na punong-puno ng kalibugan at pagmamakaawa.

“May gusto ka bang sabihin sa akin?” tanong ko.

Napalunok ito. Bumayo ako ng sobrang lalim.

“Aaaaah! Masarap!” sa wakas ay sigaw nito. Hindi na alintana sa kanya na baka may nakakarinig na sa aming kantutan kahit na tanghaling tapat.

“Ang sarap makantot. Alam ko na ngayon ang nararamdaman ng kapatid ko habang kinakantot ko siya. Aaaaah, sige pa, pre. Kantutin mo lang ang butas ko”.

“Ganyan nga. Masarapan ka sa kantot ko. Hinding-hindi kita titigilan ngayon hanggang sa lumubog ang araw. Ilang araw din akong walang kantot, pre, kaya babawi ako”.

Kumapit ang kamay nito sa aking bewang, naging 45 degrees ang puwesto ng kanyang katawan. Hinila niya ang katawan ko padiin at sinumulang sabayan ang bawat kantot ko.

“Tangina!” anas ko dahil bumabaon lalo ang burat ko sa kanya.

Tumutulo ang pawis ko sa kanyang katawan. Para kaming nag sa-sauna pero libog ang gamit sa pagpapainit.

“Lalabasan na ako!” hiyaw niya.

Nagsimula nang manigas ang mga binti niya.

Binilisan ko ang pagjakol sa kanya. Sinabayan ko ang bilis nang pag alon ng balakang ko.

“Aaaaah! Puta!” naramdaman ko ang paglaki ng katawan ng ari niya at ang paglobo ng ulo. “Aaaaaaah! Ayan na ko, preeeeee!”

“Putangina ka!” binitiwan ko ang burat niya habang sumasabog iyon nang napakaraming tamod. Hinawakan ko siya sa magkabila niyang binti at binarurot ng kantot.

“Putangina mo! Puputukan kita sa loob mo! Heto na ako, pre! Pupunuin kita putangina mooooooo!”

Isang bayo pa at pinarada ko ang burat ko sa pinakailalim niya. Naramdaman ko ang ilang beses na pag pintig ng burat ko sa bawat pagsabog nun. Mas lalong uminit sa kanyang loob, mas lalong dumulas.

Hingal na hingal akong bumagsak sa kanyang katawan. Parehas kaming basang-basa ng pawis at habol ang paghinga.

“Sinabi ko na ba sa’yong masarap ka?” pabulong kong tanong habang hinihingal.

Tumawa ito, “Hindi ako bakla”.

“Okay lang sa akin na maging bakla basta ikaw magiging syota ko”.

Natigilan ito. Pinagsisihan ko tuloy na sinabi ko pa ’yun.

“Gusto mo ba talaga?”

“Hindi ko rin sigurado talaga, pero itong burat ko siguradong gusto ka na namang kantutin”, sabi ko sabay muling bayo na sabay naming kinaungol.

Francis

Nagising ako kinabukasan na masakit ang katawan lalo na ang tumbong ko. Naka apat na putok din kami ni Harold bago kami natulog na magkayakap. Dapit hapon ay sabay kaming naligo at pumunta sa canteen para kumain. Kahit na sobrang sakit ng puwet ko ay pinilit ko pa ring maglakad ng maayos sa takot na baka mahalata ako ng ibang inmates lalo na ni Leonardo na panay ang tingin sa amin. Kinagabihan, pagkabalik namin sa aming selda ay muli na naman kaming nagkantutan ni Harold hanggang alas dos ng madaling araw.

Kaya hetot pakiramdam ko ay nabugbog ako ng malala. Pero hindi ko naman pinagsisihan ang nangyari sa amin. Masaya ako, sobrang saya dahil mas nakilala ko ang aking sarili. Ngayon ay masasabi kong bisexual ako at kinasaya ko iyon dahil hind na ako naka-limit sa babae lamang. Ibang-iba iyon sa pagkantot ko kay Justin dahil babae talaga ang tingin ko sa kanya.

Ngayon ay puwede na akong maging top sa babae at bottom naman sa lalaki. Hindi ko alam pero hindi ko nakikita ang sarili ko na kinakantot si Harold, mas masaya ako kapag nakapatong siya sa akin habang sinasalsal niya ang burat ko.

Bigla akong naalarma nang marinig kong bumukas ang pinto papasok sa aming selda. Mabilis kong tinakpan ang huba na katawan ni Harold at umupo ng tuwid habang hinihintay ang pagpasok ng gwardiya.

“May bisita ka”.

Tumango ako at mabilis na sumunod sa kanya.

Gaya ng inaasahan ko ay sina Mauricio at Ignacio na naman ang bumisita sa akin pero dala-dala na nila ang mga papeles na kailangan kong permahan.

“Palabasin niyo kaming dalawa ni Harold at papayag ako sa gusto niyong mangyari”.

---

Bilang pasasalamat sa isang taon na pag suporta niyo sa mga gawa ko ay gagawin ko pong FREE ang kuwento ni kuya Francis.

V. (FULL)

V.

“Aaaaah… Putangina! Ang sarap mo talagang iyutin!” Atungal ni Harold habang mabilis na bumabayo sa aking likod.

Mahigpit ang hawak ko sa door knob upang masigurong walang makakapasok at makakakita sa ginagawa naming kababuyan sa loob ng shower.

Damang-dama ko ang uten ni Harold na lumalabas-pasok sa lungga ko. Para nitong nililinis ang tubo ko sa napaka sarap na paraan.

“Sige pa. Barurutin mo ng kantot ang butas ko”. Giniya niya ang mukha ko at pinag sugpon ang aming mga labing uhaw na uhaw sa atensiyon.

Walang ibang naririnig sa loob ng banyo kundi ang aming mga sigaw at ungol, tsaka ang tunog ng aming mga basang katawan na nag bubungguan.

“Tuwad pa. Ilabas mo lalo ang puwet mo…tangina. Ang tambok ohhh!” pinalo niya ang puwet ko at kinapitan ng mas mahigpit ang aking balakang.

Pumatuwad ako lalo at tinanggap ang bawat baon ng burat sa aking butas. Hindi ko aakalain na mas masarap pa pala ang pakiramdam na iniiyot kesa ako iyong umiiyot. Gustong-gusto ko iyong pakiramdam na parang naging isa na talaga kami at nararamdaman ko ang bawat galaw ng kanyang laman sa akin.

Pinaikot niya ako paharap sa kanya. Kinarga niya ako. Agad a pumulupot sa kanyang leeg ang aking mga kamay at ang binti ko naman ay kumapit sa kanyang bewang.

Tangina. Ang hot ng posisyon namin, damang-dama ko ang naglalakihan niyang mga muscles sa aking katawan. Kinuha ko ang pagkakataon na iyon upang pasimpleng haplusin ang ma-muscle niyang malapad na likod.

Nagtagpo ang aming mga mata at muli niyang akong siniil habang hinahanap ng burat niya ang entrada ng aking butas. At nang binaon niya ulit ang sarili sa akin ay muling napaawang ang aking bibig at nakalmot ko ang kanyang likod.

“Aaaaaah! Ang laki mo, pre!” Anas ko.

Bumundol ang pinaka ulo ng kanyang burat sa dulo ng aking lagusan na kinakiliti ko.

Sinandal ako ni harold sa pinto at binarurut muli ng kantot habang patuloy pa rin ang pagroromansahan namin. Sinabayan ko ang bawat ulos niya, sinasalubong ang kanyang bawat baon. Tangina. Hindi ako papayag na ako lang ang nasasarapan dito.

At nang nilakasan ko ang pagtalbog ng katawan ko sa kanya at kitang-kita ko kung paano nanlaki ang kanyang mga mata at tumirik.

“Puta ka! Ang galing mong kumabayo. Aaaah. Tangina!”

“Bilisan mo na, baka may papasok. Putukan mo na ako”.

“Oo. Tatamuran na kita, pre”. Pinahiga niya ako sa basang sahig na may tiles.

Pinabukaka niya ako at mabilis siyang pumuwesto sa aking ibabaw. Walang kahirap-hirap niya akong muling pinasok at muling bumayo na walang tigil. Sinalsal ko na rin ang titi kong kanina pa walang tigil sa pag suka ng pangunang katas.

“Heto na ako, pre! Tatamuran na naman kita! Putanginaaaaa!”

“Pare koooo! Shiiiit ka!” Mas binilisan ko pa lalo ang pagsalsal hanggang sa nilabasa na ako.

Wala pang sampung segundo ay siya naman ang sumabog.

“Putangina kaaaaaa!”

Lumiyad ang kanyang katawan kasabay ng napakalalim niyang pag baon sa akin. Damang-dama ko ang napakasagana niyang tamod na pumutok sa aking loob na tila ba ilang araw na siyang hindi nagpapalabas eh kaninang madaling araw lamang ay kinantot niya ako sa selda.

Parehas kaming hingal na hingal pagkatapos. Nagpahinga muna kami ng ilang minuto, parehas na pinapakinggan ang bawat hininga at tibog ng puso habang nakadagan siya sa aking ibabaw.

Tatlong araw makalipas nung nagpakantot ako sa kanya ay wala nang tigil ang aming kantutan kapag nakahanap kami ng pagkakataon. Usually sa loob kami ng selda pero minsan naman kapag nasa shower kami ay nagkakantutan pa rin kami basta wala lang tao.

Para kaming dalawang tao na bago lamang sa larangan ng pag kantot. Hindi kami nagsasawa sa isa’t isa, hindi ako nagsasawa sa paraan ng pag kantot sa akin ni Harold. Marami siyang alam sa larangan ng sex na kahit akala ko na alam ko na lahat ay mas may alam pa pala sa akin si Harold. Ang galing niyang magpatirik ng mga mata ko. Magaling tumrabaho ang dila niya sa larangan ng pag halik, sipsip, dila at higit sa lahat ay sa pag kain niya sa aking tumbong.

Tangina. Iniisip ko pa lang kung paano niya naipasok ang dila sa butas ko at kumalikot doon ay parang mababaliw na ako sa libog na gusto ko na namang magpakain sa kanya. Akala ko talaga nasagad ko na ang pagiging malibog ko sa babaeng natira ko pero pagdating dito kay Harold ay hindi ko iyon ma-kontrol na sa tuwing nakikita ko siyang walang baro at namamawis ay agad na rumi-react ang katawan ko.

Tatlong araw. Tatlong araw na walang katapusan na kantutan. Gusto kong sabihin na dahil lamang ito sa napaka konteng araw na magkakasama pa kami, lalabas na kami ngayong araw kaya sinusulit namin ang mga sandaling magkasama pa kami.

May mga number naman na kami sa isa’t isa. Nangako kami na ipagpapatuloy pa rin namin ang aming pagkakaibigan sa labas ng selda na ito. Pero alam naming pareho na baka matatagalan pa bago kami muling magkita dahil kailangan naming ilagay muna na maayos na kalagayan ang buhay namin. Sa halos isang buwan kaming nakakulong, sigurado na marami na ang nagbago sa labas. Sa aming pamilya at sa aming pamumuhay.

Nasa canteen na kaming dalawa upang mananghalian nang biglang pinatawag si Harold dahil may bisita siya. Nagpaalam siya sa akin at nangako na babalik agad. Nginitian ko siya at tumango.

May nagbago na rin sa treatment niya sa akin. Mas naging overprotective siya sa akin at grabe ang pag-iingat niya sa akin, lagi niya akong tinatanong kung may kailangan ako at kung ayos lang ba ako lalo na sa tuwing nagkakantutan kami at hindi niya ma kontrol ang sarili na napapalakas ang pag bayo niya sa butas ko at pagsabunot sa aking buhok o pagsampal sa aking puwet. Kung babae lang ako ay masasabi kong tinuturing niya akong parang disney princess.

Napa-angat ako ng tingin nang biglang may anino na tumakip sa aking pagkain. Nagsalubong ang aking kilay at naging alarma nang makita ko ang seryosong mukha ni Leonardo na nakatitig sa akin.

“Puwedeng maupo?” tanong niya na mabilis kong tinanguan.

Umupo ito sa tapat ko kung saan nakaupo si Harold kanina. Lihim akong nagpapasalamat dahil ito na ang huling araw na makikita si Leonardo, hindi ko na muling mararamdaman ang nakakatakot niyang aura.

“Ang sarap ng ungol mo kanina sa paliguan ha”, sabi nito bigla habang ngumunguya ng pagkain.

Natigilan ako. Mabilis na umakyat ang init sa aking leeg at mukha.

“Mukhang sarap na sarap ka sa pag kantot sa’yo ng syota mo ha. Malaki ba?” tanong pa nito habang tumataas-baba ang kilay.

“Bakit mo naman nasabi na ako iyong kinakantot?” wala nang dahilan pa para i-deny ko pa na may nangyayari sa amin ni Harold. Narinig na niya at ito naman na ang huling beses na maririnig ko ang mga salitang iyon mula sa kanyang bunganga.

“Dahil tunog ng kinakantot ang lumalabas sa bibig mo. Iyong ungol mo ay ungol ng isang babaeng pinapasakan ng uten ang bilat. Napakalaking uten”.

“Ano bang kailangan mo?” hindi ko na napigilang pagtaasan siya ng boses na kina gulat nito…hindi…kina amaze niya. Kahit ako naman ay hindi malaman kung saan ko nakuha ang lakas ng loob na pag bosesan siya, “Anong gusto mong mangyari?”

Ngumiti ito.

Napalunok ako. Kailan pa naging gwapo ang lalaking ito sa paningin ko? Agad kong pinalis ang isiping iyon sa aking utak.

“Kayo na ba?”

“Hindi nga ako bakla”.

“Tsk!” nakakaloko nitong usal, “Gaano mo ba kakilala iyong tao?”

“Diretsohin mo na ako”.

Hindi ito nagsalita agad. Pinapatuloy nito ang pagkain, sumubo muna ito ng tatlong beses bago ako muling hinarap na naka lobo ang mukha dahil sa pagkaing naipon sa ilalim ng magkabila niyang pisngi. Bigla kong napansin na makinis ang itsura ng gago na parang hindi siya natubuan ng pimples dati.

Kriminal ba talaga ang isang ’to?

“Balita ko lalabas na kayo ngayon ah”, alam kong may sasabihin pa siyang iba kaya hindi ako umimik, “Ayoko lang na pag labas mo dito ay magbabago ang tingin mo sa kanya sa oras na makilala mo ang totoong pagkatao niya”.

Napakuyom ang mga kamao ko, “Hindi mo kilala iyong tao para husgahan mo siya ng ganyan”.

“Iyon na nga ang pinupunto ko. Kilala mo ba siya?” Hindi ako nakasagot. “Alam mo ba ang buong pangalan niya? Ang buong address niya? Kinilala mo ba talaga siya o tanging titi lamang niya ang habol mo sa kanya?”

Nag-igting ang mga panga ko. Hindi ko nakikita ang sarili ko pero pakiramdam ko ay nagsilabasan na ang mga ugat ko sa leeg at ulo dahil sa pagpipigil kong huwag siyang sugurin. Pinapaalala ko sa sarili ko na lalabas na ako kaya wala nang rason pa para gumawa ako ng gulo. At bakit ba ako galit na galit sa kanya? Bakit apektado ako sa mga sinasabi niya tungkol kay Harold?

“Wala ka nang pakialam pa sa mga bagay na ’yan”.

“Hmmm. Totoo naman. Inaalala lang kita. Baka kasi masaktan ang marupok mong puso”.

“Putangina mo!”

Natawa ito ng malutong. Napatingin sa amin ang iilang preso.

“Iyan yung sinabi mo sa kanya kanina sa paliguan pero tunog masarap ang pagkakasabi mo nun”.

Hindi na ako nakatiis pa. Padabog akong tumayo at galit na galit na naglakad papuntang exit.

“Magkikita pa tayo, lover boy!” Sigaw pa nito.

Tangina niya! Wala na akong balak na bumalik pa sa kulungan na ito at wala na rin akong balak na tumagal pa kahit ng isang araw dito.

Binigay ko na lahat na hawak ko kay Ignacio at sa abogado niya. Nalaman ko kanina na bumaba na si lolo sa kanyang posisyon at sinuli na niya ang kompanya kay Ignacio kaya malaya na ako…malaya na kami ni Harold.

Lalabas na ako at hinding hindi na ako babalik pa dito para lamang makita ang pagmumukha ng gagong Leonardo na ’yun!

Alas tres nang lumabas ang release papers namin ni Harold. At aaminin ko, magkahalong lungkot at saya ang nararamdaman ko habang sinusuot ko ang aking damit na suot ko nung pumasok kami rito. Masaya ako dahil sa wakas ay nakamit ko na iyong kalayaan ko at muli ko nang makakasama ang aking pamilya. Ngunit malungkot din ako dahil baka ito na nga ang huling sandali na makakasama ko si Harold. Baka hindi na niya ako kontakin, baka hindi na niyo maaalala. Baka hanggang dito na lang talaga kami at baka hanggang dito na lang ang magiging role niya sa buhay ko.

“Ready ka na?” napalingon ako sa kanya.

Bakas na bakas sa mukha ni Harold ang saya at excitement. Masaya ako para sa kanya at hindi lamang ang kalayaan niya ang matatanggap niya sa araw na ito. Siniguro ni Ignacio sa akin na bibigyan niya ng magandang trabaho ang lalaki at tulong pinansiyal dahil sa ginawa niyang pag-tatanggol sa akin. Kung tutuusin ay kulang pa iyon sa sakripisyo na ginawa niya, niligtas niya ako mula sa pagkakasunog ng stasyon s San Miguel, binigyan niya ako ng pangalawang buhay.

Nginitian ko siya ng sobrang tamis kahit unti-unti na akong nilalamon ng lungkot, at tinanguan. Inilagay niya ang braso niya sa aking balikat at samabay kaming lumabas sa selda na nag iisang witness ng aming kapusukan at kahalayan.

Naging madali ang aming paglabas. Wala nang masyadong arte pa ang mga gwardiya, nagpasalamat na rin kami sa kanila bago namin tinungo ang exit. Malapit na kami sa mismong gate nang bigla kong naalala na hindi ko pa pala nakukuha ang iba kong mga kagamitan tulad ng cellphone, wallet at relos ko.

“Mauna ka na sa labas. Susunod ako sa’yo”, sabi ko kay Harold.

“Sige. Hihintayin kita”.

Mabilis lang naman ako sa loob. Agad akong inasikaso ng mga gwardiya. Halos takbuhin ko na ang exit sa sobrang pagmamadali dahil balak kong imbitahan sana si Harold na doon na muna kumain sa amin para maipakilala ko siya sa aming pamilya pero…

“Anong ginagawa niyo dito?” narinig kong tanong ni Harold sa isang babaeng nasa trenta pa yata ang edad. May kasama itong dalawang bata, nasa edad anim na siguro iyong babae at may maliit pa na karga-karga nito na parang nasa isang taon pa ang tanda.

“Hindi ba sinabi ko na sa’yo kahapon na huwag niyo na akong sunduin? Ang init-initm kawawa itong mga bata”. Hindi ito galit, mas bakas ang pag-aalala sa boses niya.

“Mahal. May maganda kasi akong balita sa’yo at hindi na ako makapag hintay pa na sabihin iyon sa’yo”, anang babae.

Mahal? Natigil ako sa aking kinatatayuan. Muli akong napatingin sa mga bata, kay Harold na ngayon ay kargang-karga na niya ang batang babae sa kanyang braso. Mukha siyang masaya, miss na miss niya ang bata. Hinalikan pa niya ito sa ulo at pisngi.

“Hindi mo na sana sinama itong mga anak natin. Baka magkasakit na naman ang mga ito”.

Mas lalong nayanig ang mundo ko. Ito iyong isa sa mga pagkakataon na gusto mong huwag marinig ang katotohanan sa bibig ng taong gusto mo. Ito iyong mas gugustuhin mo na lang na walang alam. Gusto ko na lang bumalik sa loob at magkunwari na hindi ko narinig ang pag-uusap nila.

At nang napatingin sa akin iyong babae ay sumunod ang pag lingon ni Harold ni hiniling ko na lang sa lupa na sana ay lamunin na lamang ako nito.

“Pre”. Anito sa malalim na boses.

Hindi ko mabasa ang emosyon sa kanyang mga mata. Hindi. May nakita akong guilt pero bakit naman siya makaramdam ng guilt eh wala naman siyang kasalanan? Ako iyong nag-assume na ang pamilya na sinasabi niya ay ang mga magulang niya.

Napalunok ako. Kinalma ko ang sarili at pinilit ang sarili na huwag mag mukhang affected sa mga nangyayari.

“Mga anak mo?” tanong ko habang hinay-hinay na lumapit sa kanila.

“Ha? Ah. Oo. Ito si Kristine”, tukoy niya sa karga-karga niya na magandang bata, kamukha ng babaeng kasama niya, “Iyon naman si Harry, junior ko”.

Binati ko iyong mga bata. Si Kristine lang iyong tumugon sa akin kasi biglang umiyak si Harry, siguro nagugutom na o naiinitan.

Napatingin ako sa babae. Sobrang ganda niya, maputi at tsaka maliit. Kahit may dalawa na siyang anak ay medyo balingkinitan pa rin ang kanyang katawan.

“Asawa mo?” hindi ko alam pero parang may pinupunto ang pagkakatanong ko na ’yun.

Nakita ko ang pagbago ng mukha ni Harold. Putangina! Bakit parang sinasaksak ang puso ko? Bakit ang bigat-bigat ng pakiramdam ko?

“Oo. Si Krista. Asawa ko, pre”.

Putangina talaga! Bakit ko pa tinanong?

Hindi na ako umimik pa. Natatakot ako na kapag mag salita ako ay baka bumasag na iyong boses ko. Puta. Kalalaki kong tao pero naiiyak ako dahil lang sa isang lalaki?

Pero si Harold ’to. Hindi lamang ito basta-basta lalaki. May pinagsamahan kami!

Akala ko wala nang papantay sa sakit na malaman kong may pamilya na si Harold pero…

“Hon, si Francis. Siya iyong kinukuwento ko sa’yo na kasama ko sa loob”.

“Aaah. Siya iyong sinabi mong kaibigan mo?”

Wala na bang mas sasakit pa dito? Mas masakit pa ito kesa sa nalaman kong ipapakulong ako ni Ignacio. Mas masakit pa ito doong sa binugbog ako nina Bebot.

“Kakain kami sa labas bilang celebration. Gusto mo bang sumama sa amin?” Biglang tanong sa akin ni Krista na agad kong tinanggihan.

“Huwag na! Paparating naman na ang magsusundo sa akin eh”. Pagsisinungaling ko kahit na ang totoo ay gusto ko pa sanang makasama si Harold.

Magsasalita pa sana si Harold nang biglang bumukas ang malaking gate, may sasakyan na palabas. Kinuha ko ang pagkakataon na iyon upang makatakas sa kanila.

“Sige. Mauna na ako”.

Hindi ko na hinintay pa na makapag salita si Harold. Mabilis akong tumalikod at naglakad kahit hindi ko alam kung saan ako pupunta. Sobrang bilis ng hakbang ko, humahabol iyon sa bilis ng tibok ng puso kong kumakalibang na dahil basag.

Tangina! Hindi ko inakala na ang pinaka unang heartbreak na mararamdaman ko ay para sa isang lalalki. Puta naman kasi, naging instant kabit ako!

Tumigil ako sapag e-emote nang biglang may bumusina sa akong likod. Tumabi ako at tumigil upang ipadaan ang sasakyang itim. Pero tumigil iyon sa aking harapan.

“Where to?”

Nangunot ang noo ko dahil bigla kong nakita ang itsura ni Leonardo sa driver ng sasakyan nang binaba nito ang bintana. Kumurapkurap ako upang masiguro dahil baka nagmamalikmata lang ako. Pero pagkamulat koay mukha pa rin ni Leonardo ang nakita ko.

Nakingising aso iyong gago.

“I told you, masasaktan ka niya”.

Nag e-english pa ang hayop. Nangangati ang mga kamay kong maghanap ng bato upang ibato sa sasakyan niyang mamahalin.

Binuksan nito ang passenger’s seat sa tabi niya.

“Sakay na”.

“May susundo na sa akin!” Asik ko.

Wala akong planong mas lalong pasakitin ang ulo sa kalituhan kung bakit biglang naging mukhang big time itong si Leonardo. Masakit pa ang puso ko, mabigat ang pakiramdam ko kaya hindi ko matutuunan ng pansin ang magulong imahe nito.

“Ako ’yung sundo mo”, sabi nito na tinaasan ko ng kilay, “Inutusan ako ni Kapitan Ricardo. Tawagan mo kung ayaw mong maniwala”.

Biglang nag vibrate iyong cellphone ko. Tinignan ko kung sino iyong nag chat.

Si dad.

“Leo will fetch you. See you soon, son”.

Sinamaan ko ng tingin si Leonardo. May Leo-Leo pang nalalaman ang tarantadong ’to.

“Umiyak ka ba?” naputol ang pag muni-muni ko nang biglang bumulong si Leonardo sa akin. Nag-init ang ulo ko dahil sa pangungutya na nasa boses nito.

“Who the hell are you? Ba’t ka nakakulong dun? Are you a fucking spy?” asik ko.

“Relax!” natawa na naman ito, “I was on a mission. May minamanmanan ako dun sa loob, I was supposed to leave the day you got in pero nakilala kita. And I decided to stay”.

“Alam mong illegal yung ginawa nilang pag detain samin sa kulungan pero wala kang ginawa?”

“Saan sa part na nasa misyon ako ang hindi mo maintindihan? At sa tingin mo bakit ka nahanap ng pamilya mo at ng kampo ni Ignacio?”

“You work for Ignacio as well?”

“Work? Tangina mo. Public servant ako, nagta-trabaho ako para sa marginalized na mga tao. Wala akong panahon sa problema ng mga mayayaman na tulad niyo”.

“Paano mo nakilala sina dad at Ignacio?”

“We were schoolmates. Naging boss ko rin si Kap Ricardo nung nasa BFP pa ako bago ako nilipat sa agency”.

“Ilang taon ka na ba?”

“Forty-young!”

Forty? Nasa forty’s na ’to? Akala ko nasa trenta pa lang ’to eh. Ba’t ang batang tignan ng isang ’to?

“Kaya matuto kang rumispeto sa nakatatanda sa’yo. Baka nga magulat ka kapag sabihin ko sa’yong ninong mo ako eh”.

“What the fuck!”

Malutong itong tumawa sa naging reaksiyon ko.

“Biro lang, matagal nung muli kaming magkita ni kapitan kaya hindi na kita naabutan. Kung hindi ka lang lumalabas sa TV at dyaryo ay baka hindi kita makilala eh”.

Hinayaan ko na lamang siya. Hindi na ako umimik. Ang daming naglalaro sa isipan ko. Nahihirapan akong alisin ang nakita at nalaman ko kanina tungkol kay Harold. Nahihirapan akong intindihin ang sarili kung bakit hinayaan ko ang sarili na mahulog sa lalaking ilang araw ko lang nakilala.

Ano ba tawag dun? Stockholm syndrome? Pero hindi naman siya ang bumihag sa akin eh. Sa puso ko, oo. Putangina! Kailan pa akong naging corny?

“Hindi mo ba ako tatanungin tungkol sa syota mo?”

“Hindi ko nga siya syota”.

“Tito”.

Nagsalubong ang mga kilay ko, “Ano?”

“Tawagin mo akong ‘tito’, mas matanda ako sa’yo”.

“Ni hindi nga kita kilala eh. Hindi ko nga alam kung bakit nakasakay ako dito sa sasakyan mo na parang hindi mo binantaan ang buhay ko”.

“Kung papatayin kita ginawa ko na ’yan dati pa. Pero totoo iyong sinabi ko sa’yo na may nag-utos na ipapatay ka. Mas lalo kang mag-ingat ngayon dahil hindi basta-basta sumusuko ang lolo mo”.

Hindi na niya kailangan pang sabihin iyon sa akin. Kilalang-kilala ko ang gawi ng bituka ng matandang iyon. At ang pag kampi ko kay Ignacio ay mas lalo lamang magpapa init sa kanya. Pero wala na akong ibang paraan na makita upang makalabas sa kulungan. Wala siyang ginagawa na palabasin ako, pinapatay pa niya ako kaya wala akong ibang choice kundi ang ilabas ang mga baho niya.

“Mas mabuti sigurong maghanap ka ng taong magbabantay sa’yo. Hindi mabuti itong lumalakad ka ng mag-isa”.

“Wala akong trabaho. Saan ako kukuha ng pang bayad? Hindi ko nga alam kung pina-freeze nila ang mga banko ko”.

“We can hire your boyfriend kung gusto mo”.

“Wala nga—”

“He’s a good man, Francis”.

Natahimik ako. Alam ko naman ’yun, hindi mahuhulog ang loob ko sa kanya kung hindi siya mabait, maalaga at…masarap. Ngunit pagkatapos ng nalaman ko parang ayaw ko nang muli pa kaming mag tagpo. Babalik pa ba ako sa panahon na ito? Kakayanin ko bang makaramdam ulit ng ganitong kabigat na pakiramdam?

“Nag-iisang anak ng pamilya Conde”.

Nangunot ang aking noo at napalingon kay Leonardo. Nasa daan ang atensiyon niya pero alam kong nakikita niya ang nagtatanong kong mga tingin sa peripheral vision niya.

“Mayor ng San Remegio?” Tanong ko. Gusto kong masiguro kung tama ang pagkakakilala ko.

Tumango si Leonardo.

Tangina!

Kilalang mga tao ang mga Conde dahil sa magandang pamamalakad nila sa munisipalidad lalo na ang matandang si Jose, ilang taon din silang namalakad sa San Remegio hanggang sa nagkaroon ng eskandalo dahil sa ginawa ng anak apo nito.

Kung ganun…

“Tama ka. Siya ang apo ni Jose Conde, nag-iisang anak ni Romano at Felecita. Siya ang tumapos sa matagal na pamamalakad ng mga Conde”.

Wala na akong alam kung ano ba talaga ang totoong nangyari kung bakit bigla-bigla na lamang tumahimik ang mga Conde noon.

“Mabait na bata si Harold. Matalino. Nakitaan ng potential ng mga rebelde kaya ni-recruit nila. Hindi niya tinapos ang pag-aaral at sa edad na kinse ay umalis siya at umakyat sa bundok kung saan siya nanatili ng ilang taon. Napakalaking eskandalo nun dahil ang apo ng mabuting mayor ay biglang bumaliktad at kinalaban ang mismong pamilya niya. Kaya bumaba ang mga Conde sa trono nila dahil binabatikos na rin sila ng kanilang sinasakupan at ng media.

Magaling na sundalo si Harold, yan ang masasabi ko sa’yo. Sa murang edad niya ay marami siyang napatumba na mga campo ng kapulisan at sundalo natin. Na sa edad na bente dos ay may nakapatong na sa kanyang ulo. Maliban sa galing niyang mag plano ay magaling din siyang mag tago. Nakakalabas-pasok siya sa siyudad at sa bundok na hindi nakikilala at nakikita ng mga bantay natin. Iilang terrorist attack ang nagawa niya, mga suicide bombers sa plaza, simbahan at terminal ng bus. Lahat na iyon ay nagagawa niya na walang kahirap-hirap.“

Parang ayaw kong maniwala sa mga sinasabi sa akin ni Leonardo. Hindi ko maisip na magagawa iyon ni Harold sa inosenteng mga tao. Anong pinaglalaban niya? Pero sino ba ako para husgahan siya?

“Hanggang sa isang araw, seven years ago, pagkatapos ng ilang taong pagtatago niya at iilang buhay na kinitil niya ay bigla siyang bumaba at sinabing magbabalik loob siya. Noong una hindi siya pinaniwalaan, may iilang congreso na gusto siyang ipakulong at ibitay pero hindi iyon nangyari dahil may dala siyang mga importanteng impormasyon tungkol sa kanilang grupo. You see, matalino siya. Alam niya ang ginagawa niya, nagawa niyang isuko ang grupo na bumuhay sa kanya at tumulong na magkaroon ng pangalan sa ating lipunan, para sa ano? Para sa magiging pamilya niya. Sa anak niyang si Kristine at sa asawa niyang si Krista.

Dahil sa ginawa niya ay natumba ang lahat na mga base ng kalaban. Sumuko ang iilan, maraming napatay. Hindi nakulong si Harold. Pinalaya siya at binigyan ng tulong at pera ng gobyerno upang makasimula muli. Pero hindi naging madali ang lahat, hindi na siya pinabalik ng pamilya Conde sa kanila. Namuhay siya kasama ang sarili niyang pamilya sa abot ng kanilang makakaya. Noong una ay naging maganda ang takbo ng kanilang negosyo na sari-sari store, ngunit pagkatapos ng isang taon ay biglang pumanaw ang lolo niya at nagkasakit ang kanyang mga magulang. Ang mga ari-arian na natira ay binenta upang ipagamot sa kanyang mga magulang. Naubos ang lahat. Siya ang sumalo. Umalis sila ng San Remegio at nakipag sapalaran dito sa atin. Ngayon, wala nang nakakakilala sa pamilya nila, kilala pa rin si Harold bilang rebelde na kumitil ng daan-daang buhay kaya hindi siya maka hanap ng disenteng trabaho. Kaya kahit ano na lang ang ginagawa niya para lang maka-survive silang mag pamilya.“

Tahimik lamang ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa dami kong nalaman tungkol sa pagkatao ni Harold. Naghahalo-haong emosyon ang nararamdaman ko ngayon, awa para sa pamilya niya, tuwa dahil bumalik siya at iniwan ang grupong nag brainwash sa murang isip niya, at galit dahil nagawa niyang pumatay ng iilang tao. Ganumpaman, hindi ko pa rin magawang husgahan siya. Mabait siyang tao, nakikita at nararamdaman ko ’yun sa kanya sa ilang araw na nagsama kami.

“Gusto mo bang tawagan ko siya?”

“Huwag na”. Simpleng tugon ko.

Hindi ko alam kung sinasadya ba niya ito pero manhid ba siya? Hindi ba niya nakikitang nahihirapan ako ngayon?

“Sigurado ka?”

Tangina lang.

Hindi na ako sumagot pa. Drained na drained ako, wala na akong lakas para makipag sagutan pa dito. Gawin niya ang gusto niyang gawin, basta tatahimik ako. Pero bigla na lamang niyang tinabi ang kanyang sasakyan, sumilong kami sa malaking puno ng mangga na ilang metro lamang ang layo sa daan. Bigla akong kinabahan lalo na nung bigla niyang pinatay ang makina. Paano kung…

“Teka! A-anong ginagawa mo?” garalgal kong tanong.

Bigla nitong hinubad ang suot na pantalon at inalis ang pagkaka kabit ng kanyang seatbelt.

“Mag jajakol”. Simpleng tugon nito na para bang normal lang yun sa kanya.

“Tangina! Dito talaga? Gawin mo na sa inyo”.

“Ilang araw na akong libog. Hindi mo ba napapansin na palaging matigas ang burat ko sa suot nating pajama sa presohan?”

“Bakit ko naman titignan ang pundilyo mo?”

“Akala ko ba crush mo ako?”

“Putangina mo!”

Natawa ito tsaka pinagpatuloy ang ginagawa. Napaiwas ako ng tingin nang briefs na niya ang kanyang binaba.

“Ang arte-arte, parang hindi ka sumusubo ng titi ah”. Sabi nito na kinataas ko ng kilay.

“Hindi porke’t nasubo ko si Harold ay kahit kaninong titi na lang ang isusubo ko! Lalabas na muna ako!”

Hindi naman niya ako pinigilan sa paglabas ko. Mabuti na lamang talaga at nasa ilalim kami ng mangga kaya hindi ganun kaiinit. Hindi ako tumitingin sa loob, ayaw kong makita ang ginagawa niya sa sarili niya kahit pa sabihin kong na-attract ako sa kagwapuhan niya.

Biglang bumukas ang bintana at lumabas ang ulo ni Leonardo. Tinaasan ko ito ng kilay, “Patingin na lang ng mukha mo. Naghahanap ako ng inspirasyon sa pagjajakol eh”. Sabi pa niya na kinalaglag ng panga ko.

Putangina talaga nito!

VI. (FULL)

Mahirap iyong naging unang mga araw na nakauwi ako sa amin. Don’t get me wrong, masaya ako dahil muli kong nakita ang pamilya ko, masaya ako dahil nakikita kong muling nagka kulay ang mukha ni mom, muling nakapag focus si Justin at Yvo sa kanilang pag-aaral at si dad, araw-araw na rin siyang pumapasok sa duty niya.

Maayos naman iyong unang gabi ko pero kinabukasan, hinanap ng sistema ko ang araw-araw na routine namin sa kulungan. Lagi kong sinasabi sa sarili ko na normal lamang iyon at masasanay din ako sa susunod na mga araw, at totoo naman, nasanay na ako pero…pero hindi nabura sa isipan ko si Harold at ang mga sandaling pinagsamahan namin.

Para iyong paborito kong movie na lagi kong pini-play sa utak ko. Kahit natutulog ako ay lagi siyang nasa isipan ko lalo na ang mga maiinit naming tagpo. Kaya naman, nagigising ako na tigas na tigas ang ari at kung minsan naman ay naglalawa pa iyon. Hindi naman ako nagjajakol dahil agad akong nawawalan ng gana kapag sumasagi sa isipan ko na baka hindi ko na nga makikita pa si Harold.

May gusto ako kay Harold, hindi ko na puwedeng i-deny yun sa aking sarili. Nahulog ako sa pagiging maalaga niya at pagiging malambing, higit sa lahat, nahulog ako sa mainig niyang mga yakap at halik. At ang isiping hindi na kami muling magkikita pa ang talagang bumabagabag sa akin. Sinubukan kong hanapin siya sa Facebook at Instagram pero bigo ako, para akong baliw na gustong lumabas ng bahay at pumunta sa presinto upang alamin kung ano ang address nito nang mapuntahan ko at makamusta. Ngunit palagi akong nire-remind ng utak ko na may asawa at mga anak na ito, na mas mabuti pang dumistansiya na ako sa kanya.

At iyon ang pinaka mahirap sa lahat. Ang tanggapin na hindi na siya mapapasa akin talaga. Hindi ko siya puwedeng agawin sa asawa niya, hindi ko puwedeng kunan ng ama ang mga anak niya. Wala akong magagawa, kailangan kong tanggapin ang lahat.

Kung may nakakausap lamang ako ay baka gagaan ang pakiramdam ko. Sinubukan kong kausapin si mom pero nababahag ang buntot ko kapag binubuka ko na iyong bibig ko, biglang nawawala ang boses ko. Paano ko ba sasabihin kay mama na nagkakagusto ako sa lalaki? Sa isang lalaking may pamilya at kasing edad lamang ng sarili kong ama? Paano kung tatanungin niya ako tungkol sa kasarian ko? Anong isasagot ko kung kahit ako nga ay naguguluhan pa rin.

Hindi. Alam kong bisexual ako, tanggap ko iyon pero nag a-adjust pa rin ako. Naguguluhan sa bagong nalaman sa sarili. Magkakagusto pa ba ako sa babae? Paano kung in a relationship ako sa isang babae tas biglang magkakagusto ako sa lalaki? Isasabay ko ba silang dalawa? Maiintindihan ba nila ako?

Paano ko sasabihin ang lahat na ito sa pamilya ko kung ano mismo ay hindi maintindihan ang sarili? Gusto kong tawagan si Kenneth pero nung huli ko siyang nakita ay alam kong may pinagdadaanan din iyong kakambal ko. Nakita ko sa kanyang mukha at ramdam na ramdam ko nung yakapin niya ako.

Kaya ang ginawa ko ay inabala ko ang sarili kong maghanap ng trabaho. Mayroon akong ipon, hindi pina-freeze ang mga banko ko dahil nalaman ng kompanya na wala akong ninakaw sa kanila. Sa laman ng mga bank account ko ay makakaya ko pa ring mabuhay ng sampung taon kahit na hindi ako mag trabaho pero ayaw kong tumambay sa bahay at walang gawin. Mababaliw na ako.

Ngunit kahit sa paghahanap ng trabaho ay malas pa rin ako. Walang tumatanggap sa akin dahil sa naging issue ko sa kompanya kahit na nalaman naman nila na inosente ako. Kung minsan naman ay lutang ako sa interview kaya iniisip ng HR head na hindi pa ako okay at ni-recommend pa akong mag undergo muna ng theraphy. Sinabihan ako ni Justin na mag abroad muna ako pero hindi naman iyon pumasok sa isipan ko dahil…mas lalong hindi ko na makikita pa si Harold.

Okay na ako dito. Mas okay na akong nandito dahil mas chance pang muli kaming magkita. At kung mangyari man yun ay sana hindi ko iisipin na pakana iyon ng universe dahil kaming dalawa talaga ang nakalaan sa isa’t isa.

Tangina! Ang corny-corny. Kailan pa ako nagka pake sa tanginang destiny na ’yan? Parang ngayon ko nga lang nagamit ang salitang ’yan eh.

“Where are you?” tanong sa akin ni dad nang tinawagan niya ako habang nag da-drive.

Kagagaling ko lamang sa isang interview at gaya nung nangyari kahapon ay sinabihan lamang ako ng interviewer na tatawagan na lamang ako. Sino ba ang niloloko nila? Gawain ko rin ’yan dati kapag hindi ko nagugustuhan ang nag a-apply bilang secretary ko.

“I’m driving home. Why?” Tugon ko na hindi inaalis ang tingin sa daan.

“Alam mong hindi ako pabor sa pag-alis mo na mag-isa diba?”

Napabuntong hininga ako. Alam kong nag-alala sila sa kaligtasan ko pero nitong mga nakaraang araw ay wala naman akong nararamdaman na kakaiba, wala akong napapansin na may taong sumusunod sa akin at wala rin akong natatanggap na mga death threaths hindi tulad noong unang araw na kumalat sa loob ng opisina iyong issue na nang molestiya ako ng bata.

“Dad, I’m fine”.

“You know your lolo, hindi ’yun titigil. At baka nakalimutan mo ’yung sinabi sa’yo ng tito Leonardo mo”, napaikot ang mga mata ko nang marinig ko ang pangalan na ’yun. “Mas mapanatag ako kapag kukuha ka ng taong magbabantay sa’yo”.

Biglang pumasok sa isipan ko si Harold pero agad ko iyong iwinaksi.

“Ba’t ka pala napatawag, dad?” Pag-iiba ko sa usapan.

“Umuwi ka ng maaga, may bisita tayo”.

“Pauwi na nga ako”, naiinis kong sagot na tinawanan lamang ni dad sabay patay ng tawag.

Ilang minuto pa ang binyahe ko nang makaramdam ako ng gutom sa gitna ng traffic. Bigla kong naalala na wala pa pala akong kinain sa araw na ito. Mabilis akong naghanap ng makakainan at ang pinaka malapit na kainan ay ang Jollibee. Gusto ko sanang mag drive thru pero na-realize ko na gusto kong umupo at magpahinga sa loob ng fast food.

Naghanap ako nang mapag parkingan. Papasok na ako sa loob nang biglang bumukas ang pinto at niluwa nun ang lalaking ilang araw ko nang laging naiisip. May bitbit itong isang bag na puno ng pagkain.

Kahit miss na miss ko ito ay may parte pa rin sa utak ko na gusto ko siyang iwasan. Siguro dahil sa hiya dahil nag assume ako na merong

kami

. Kaya naman ay mabilis akong tumalikod pero huli na ang lahat dahil namukhaan na niya ako.

“Pare!”

Nahinto ako sa aking kinatatayuan. Sobrang lakas nang kabog ng dibdib ko pero pinilit ko pa ring kontrolin ang sarili ko at taas noong humarap dito.

“Uy! Harold.” sinubukan kong pasiglahin ang boses ko.

Hindi ko naiwasan na pasimpleng i-scan ang postura niya. Ibang-iba na ang aura nito ngayon kahit na ilang linggo pa lang naman kaming hindi nagkikita. Naka itim na slacks siya ngayon at polo na kulay puti na hanggang siko ang manggas. Manipis ang teal nun kaya bumabakat ang sandong panloob niya, at dahil medyo fit iyon sa kanya ay humuhulma ang naglalakihan niyang mga braso sa tela. Pasimple akong lumunok ng laway nang biglang lumala ang init na nararamdaman ko.

Dumako ang tingin ko sa mukha ni Harold. Nakasuot siya ng Rayban kaya hindi ko makita ang kanyang mga mata kaya tuloy ay hindi ko maiwasan ang mailang dahil baka tinititigan niya rin ako o baka napansin niya kanina ang pag suri ko sa kanya.

Tumikhim ako para mawala iyong awkwardness na nagsisimula nang mamuo sa paligid.

“Ang ganda ng postura natin ah. May lakad ka ba?”

“Ha? Ah eh. Oo. May lakad ako kanina, namili ako ng mga ibebenta namin sa tindahan”.

Napakamot ito sa sariling batok. Mas lalong nanuyo ang lalamunan ko nang mag-flex ang biceps niya, biglang bumalik sa alaala ko ang pakiramdam na nakakulong doon. Ang pakiramdam na nakakapit ako dun habang mabilis at malakas niya akong binabayo.

Bago pa niya mapansin ang pag-nanasa ko sa kanya ay iniwas ko na ang paningin ko doon.

“Ikaw lang ba mag-isa?” tanong ko na lang.

Bago siya sumagot ay hinawakan niya ang braso ko sabay hila palapit sa kanya. Nagulat pa ako sa kanyang ginawa, itutulak ko sana siya nang maramdaman ko na may taong dumaan sa aking likod.

“Tangina, hindi man lang marunong mag excuse”, asik ni Harold na ang tinutukoy ay ang taong muntik nang bumunggo sa akin.

“Ayos ka lang?”

Hindi ako nakasagot agad. Abala ako sa paglanghap ng kanyang natural na amoy. Miss na miss ko na rin ang amoy niyang pawis at deodorant na hinalo. Kung hindi lang sana kami nakalabas sa presinto ay baka malaya ko pa ring naaamoy ang katawan niya habang nakahilig sa kanyang malapad na dibdib habang nagpapahinga kami mula sa nakakaubos lakas na kantutan.

“Mahal!”

Sabay kaming napalingon ni Harold sa pinanggalingan ng boses. Mabilis kong inalis ang kamay ni Harold na nakahawak sa braso ko. Napansin ko pang napatingin siya sa akin na naka kunot ang noo pero hindi ko na binigyan pa ng pansin iyon. Bigla na lamang bumalik sa realidad ang utak ko nang makita ko ang asawa niyang si Krista na bumaba mula sa isang mini van na kulay pula.

Lihim kong pinagalitan ang sarili ko dahil muntik na akong ma-stranded sa imahinasyon ko na puwede pang mapa sa akin ang gwapo at malaking lalaking nasa harapan ko ngayon.

Magkasalubong ang kilay ni Krista habang papalapit sa amin pero nang makilala niya ako ay bigla na lamang lumambot ang mukha nito at nginitian ako na para bang ang saya-saya niya na muli kaming nagkita.

“Francis! Ikaw ba ’yan?”

Nginitian ko rin siya sabay tango. Ewan ko ba pero pakiramdam ko ay ang two-faced ko ngayon. Ganito ba ang nararamdaman ng mga kabit kapag kaharap na nila ang asawa ng lalaking kinakama nila?

“Oh my god! Mabuti at nakita ka namin. May lakad ka pa ba? Sama ka samin sa bahay.”

Ako naman ngayon ang napakunot ng noo.

“Birthday ng anak naming si Harry. May kaonteng handaan kami sa bahay. Gusto ka sana naming imbitahan bilang pasasalamat”. Paliwanag sa akin ni Krista.

Napatingin ako kay Harold. Wala siyang imik, parang hinihintay niya rin ang magiging sagot ko.

“Pasalamat saan?”

“Sa pagbigay mo ng tulong, nitong puhunan namin sa pinagawa naming sari-sari store at itong sasakyan na nabili namin na 2nd hand. Sobrang laki nitong tulong para sa kabuhayan namin”.

Fuck! Mura ko sa aking isipan. Mahigpit na binilin ko kay Mauricio na huwag sabihin sa mga ito ang tulong na ibibigay ko dahil ayaw kong isipin ni Harold na naaawa ako sa kanya.

“Ayaw sanang tanggapin nitong si Harold ang binigay mo dahil nahihiya siya pero inaway ko dahil minsan lang dumadating sa buhay ng isang tao ang ganitong biyaya. Sama ka na sa amin”.

Natigalgal ako. Ano bang sasabihin ko? Napatingin akong muli kay Harold. Wala pa rin itong imik at naiinis na ako sa suot niyang sunglasses dahil hindi ko alam kung natutuwa ba ito sa nangyayari ngayon o hindi.

“Mahal, hindi mo man lang ba pipilitin ang kaibigan mo?”

Napalunok ako ng laway. Tanginang salita na ’yan, parang magkaka phobia pa yata ako sa ‘kaibigan’ na ’yan.

“Sumama ka na, pre”.

At bakit bigla na lamang lumamig ang boses niya? Hindi naman siya ganito kanina ha.

“Salamat pero may aasikasuhin pa kasi ako sa bahay eh. Hinihintay na ako ng pamilya ko dun”, kahit totoo naman ang sinabi ko ay pakiramdam ko na para bang nagpapalusot lang ako sa kanila para makatakas sa napakakailang na tagpong ito.

Nalungkot ang mukha ni Krista, wala rin akong narinig o napansin na reaksiyon mula kay Harold. Siguro ay ayaw rin niyang pumunta ako sa kanila. Lihim na kumurot ang dibdib ko sa reyalisasyon na iyon.

“Ganun ba? Sayang naman, pero sa susunod na buwan ay kaarawan ni Kristine baka naman makakapunta ka na niyan?”

Kahit hindi ako sigurado ay tumango na lamang ako na agad na kinasigla muli ni Krista.

“O siya, mauuna na kami at siguradong kanina pa kami hinihintay ng mga anak namin”.

“Sige, salamat ulit sa pag imbita sa akin”.

Aalis na rin sana ako nang mapansin kong hindi gumagalaw si Harold sa kanyang kinatatayuan. Napatanga ako sa kanya, kinuha nito ang suot na Rayban at tinitigan ako sa aking mga mata.

Napalunok ako at biglang nanuyo ang aking lalamunan nang makita ko ang matinding pananabik doon. Agad kong iniwas ang aking tingin sa kanya, gustuhin ko man pero hindi na puwede. Kahit gustung gusto ko nang lumapit at itapon ang sarili sa kanya para lamang muling maramdaman ang katawan niya sa akin ay pinigilan ko ang sarili ko. Ayokong makasira ng pamilya. Isa si Harold sa mga bagay na gustung-gusto kong maangkin ngunit hindi maaari dahil kailangan kong isipin ang kapakanan ng kanyang mga anak.

May kinuha ito sa loob ng kanyang bulsa, “Eto iyong address ng tindahan namin, nandiyan na rin ang numero ko at mga social media account ko. Diyan ako natutulog, puntahan mo ako kapag kailangan mo ako…”

Tinitigan ko ang maliit na card na gawa mula sa vellum na nilagay niya sa aking palad.

“Hihintayin ko ang katok mo at kapag mangyari ’yun, asahan mo na ring kakantutin kita”.

Napahinga ako ng malalim. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Bumigat iyong paghinga ko kasabay ng kakaibang init ng kalibugan na pumaloob sa aking sistema.

“Miss na miss na kita, pre”. Sabi pa nito bago tuluyang tumalikod sa akin at naglakad palapit sa naghihintay niyang asawa.

Hindi ako nakakilos. Parang pinako ang mga paa ko sa semento habang ang mga mata ko naman ay hindi maalis-alis ang tingin sa maliit na papel na hawak.

Ito ang hinihintay kong kasagutan. Si destiny na mismo ang gumawa ng paraan. Ngunit…

Buo ang loob na nilamukos ko ang papel sabay lagay nun sa aking bulsa. Kailangan ko si Harold, gustung-gusto kong mapa sa akin siya ngunit kailangan kong isakripisyo ang damdamin kong ito para sa ikakabuti ng iilang.

Humugot ako ng isang malalim na paghinga upang mapigilan ang nagbabadyang pagtulo ng mga luha sa aking mga mata. Mahirap pero kakayanin ko ’to. Lagi ko nang ginagawa ito, sanay na akong isakripisyo ang sarili kong kaligayahan para sa nakararami.

Ngunit hindi pala sa lahat ng oras ay kakayanin mong isakripisyo ang lahat-lahat. Mauubos ka rin pala. Dadating din pala iyong panahon na gusto mong maging selfish para sa sarili mo dahil ubos na ubos ka na, hindi ka na masaya. Pakiramdam mo naaabuso ka na.

At ito ang nangyari sa akin sa mismong gabi na iyon.

Umuwi ako na may hindi inaasahang bisita na naghihintay sa akin. Ngunit mas hindi ko napaghandaan ang proposal na nilahad ng kampo ni Ignacio sa amin.

“Wala na bang ibang paraan?” I can hear my mom sobbing habang tinatanong iyon ni papa kay Mauricio.

Nakaupo lamang ako sa sofa, nahihirapang i-process ang nangyayari. Bakit? Bakit biglang nabaon sa utang ang pamilya namin? Para saan ang pagod na ginawa ko para lang umabot kami sa ganitong karangyaan? Hindi sa nanunumbat ako pero tinulungan ko ang pamilya namin na makaahon, tinulungan ko silang gumaan ang pamumuhay namin kaya bakit? Bakit bigla-bigla na lamang na mawawala sa amin ang lahat na ito?

“Your assets will be taken away from you”.

Alam kong walang kasalanan si Mauricio pero gusto kong basagin ang bungo niya ngayon dahil sa masasamang mga balita na lagi niyang dinadala sa amin.

“Hindi mo ba kinunulta sa abogado ang mga properties niyo bago ka pumerma sa mga papeles?”

Umiling ako. Putanginang matanda na ’yun, bago pa lamang ako sa kompanya nung binigay niya ang bahay na ito sa amin at iilang ari-arian. Wala pa akong sariling abugado nun at nasilaw pa ako sa grabeng karangyaan na nilahad sa aking harapan kaya hindi ako nakapag isip ng maayos.

Napakuyom ako sa aking kamao. Naisahan niya ako. Nag take advantage siya sa ka-inosentehan ko. Lahat na mga sakripisyo ko ay mauuwi lamang sa lahat.

“At bakit kailangan kong pakasalan ang anak mo?” tinignan ko si Jessica na sobrang laki ng ngiti habang nakatingin sa akin.

Ngayon pa lang ay parang gusto ko nang tumakbo at hindian ang proposal nila.

“Bibilhin ko lahat na mga ari-arian niyo at ibabalik sa inyo kapag pumayag kang pakasalan si Jessica”.

“Magkano ba ang lahat-lahat na mga ari-ariang mawawala sa amin?”

“439 million”.

Fuck! Mauubos ang pero ko kung bibilhin ko lahat. Puwede naman kung ang bahay na lang muna ang kukunin ko pero hindi…hindi puwedeng mawala ang cabin! Regalo ko ’yun kay dad at napaka halaga nun sa amin. Hindi ko rin puwedeng itigil ang pinapagawa kong hospital para kay mom. Matagal na niy iyong pinapangarap.

Gulong-gulo na ako. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Parang mawawalan na ako ng hininga. Biglang sumikip yung malapad naming sala, nasu-suffocate ako. At hindi rin nakatulong ang biglaang pagdatin ni Justin. Sobrang nagalit siya, hindi ko narinig ang mga sinabi niya. Parang nabingi na lang ako o mas tamang sabihin na gusto ko na lang maging indenial, magpanggap na hindi ito nangyayari ngayon. Na kinabukasan magiging okay na ang lahat.

“Saan ka pupunta?” narinig kong tanong sa akin ni dad pero hindi ko siya nilingon.

Naramdaman ko ang malamig na kamay ni mom na humawak sa aking palapulsuhan. Tumigil ako at napatingin sa kanyang nag-aalalang mukha.

“Magpapahangin lang ako”. Sabi ko.

“Stay”. Napalingon naman ako sa kakambal ko.

Hindi ko kayang tignan ang mga mukha nila ngayon na para bang nakikita ko ang failure ko sa kanila. Iyon ang nararamdaman ko sa sarili ko ngayon, nabigo ko silang lahat.

“Let’s talk this out, Francis. Hindi mo kailangang mag desisyon ngayon”.

Paano kung ayaw ko na? Paano kung wala na akong maibigay para masalba ang mga ari-arian namin? Paano kung sasabihin ko sa kanilang pagod na ako? Pero may karapatan ba akong mapagod? Ang isang panganay na katulad ko, ayos lang ba na mapagod din kami?

“I can’t do this right now, Ken”. Sabi ko sabay talikod sa kanila.

Ilang beses pa akong tinawag ni mom, naririnig ko ang sakit sa bawat hagulhol niya pero mas pinili kong huwag na silang lingunin pa. Ayaw kong makita nilang ubos na ubos na ako.

Pagkapasok ko sa sasakyan ay agad akong nagpakawala ng isang mabigat na paghinga ngunit hindi ko napigilan ang paglabas ng impit na ungol sa aking lalamunan dahil sa sobrang bigat ng aking nararamdaman. Pinigilan ko ang mga luha ko.

Hindi puwede.

Agad kong pina-andar ang sasakyan at pinatakbo iyon ng matulin. Kinuha ko ang nilamukos kong papel sa aking bulsa at buo ang loob na tinahak ang address na nakasulat doon.

HAROLD

Mag a-alas dose na pero hindi pa rin dumadating ang taong kanina ko pa hinihintay. Malakas ang kutob ko na dadating siya, nakita ko kanina sa mga mata niya ang matinding pananabik sa akin. Kung hindi ko lamang kasama ang asawa ko kanina ay baka kinantok ko na si Francis kanina sa maliit kong van.

Bumangon ako at muling sumilip sa labas mula sa maliit na siwang ng roll up ng aming tindahan. Wala akong nakikita, wala rin akong naririnig na saakyan na dumadaan o paparating. Pumunta ako sa likod kung saan ang aking may kaliitang kwarto. Napatingin ako sa suot kong shorts na may malaki nang bukol.

“Mukhang hindi mo pa siya mapapasok ngayon”. Kausap ko sa aking burat na kanina pa talaga matigas.

Sinilip ko ang bahay namin sa likod na ilang metro lamang ang layo mula rito sa tindahan. Nakapatay na ang ilaw. Mabuti na lang at maagang natapos ang birthday party ni Harry at kaunti lamang ang pumunta sa bahay. Kunsabagay, sino ba ang may gustong makisalamuha sa pamilya ng isang dating rebelde?

Natigilan ako at biglang bumilis ang tibok ng aking puso nang makarinig ako ng sasakyan na biglang huminto sa tapat ng aming tindahan. Patakbo akong lumapit sa sinilipan ko kanina.

Agad na nagwala ang burat at puso ko nang makita kong bumaba sa sasakyan si Francis. Parang timang na tinignan ko ang sarili sa may kalakihang salamin at nang masigurong maayos na ako ay pumuwesto ako sa likod ng pintuan at hinintay ang pagkatok ni Francis.

Pinilit ko ang sarili na huwag magpahalata na excited ako kaya nang kumatok siya…

“Pasok”, sabi ko sa malamig na boses.

Bumukas ang pinto. Parang nag slowmo ang lahat, dahan-dahan na ni-reveal ang mukha gwapong mukha ni Francis sa paunti-unting paglaki ng siwang ng pinto.

Unang tingin ko pa lamang sa namumula niyang mga mata ay alam ko nang may problema ito. Umiwas ito ng tingin sa akin at sinara ang pinto.

“Ang asawa mo?” tanong niya sa mahinang boses.

“Nasa bahay diyan sa likod”, tugon ko.

Lumapit ako sa kanya. Dinikit ko ang katawan ko sa likod niya. Naramdaman ko ang pagtigas ng kanyang katawan nang sumayad ang burat ko.

Hindi ko napigilan ang sarili ko. Niyakap ko siya at inamoy ang kanyang batok at likod ng kanyang tenga. Bukod sa gwapo ito ay sobrang bango pa nito, hindi matapang ang amoy ng kanyang perfume na may pagka woody at musky na bumabagay sa amoy ng kanyang pawis.

“Ang bango mo, pre”, sabi ko sa malalim na boses at sinimulang dilaan ang balat niya. Hindi siya umaangal sa ginagawa ko, ibig sabihin gusto rin niya ang nangyayari.

Pinaharap ko siya sa akin. Hindi pa rin nawawala ang lungkot sa kanyang mga mata pero may bakas na iyon ng libog at nararamdaman ko na rin ang unti-unting pagtigas ng kanyang ari sa loob ng kanyang pantalon.

Nilapit ko ang mukha ko sa kanya, umiwas siya. Hinawakan ko siya at pinaharap sa akin. Iniiwasan niyang magtagpo ang aming mga mata.

“Ayos ka lang ba?”

Hindi ito sumagot. Hinaplos ko ang kanyang pisngi. Napunta sa kanyang labi ang aking daliri, ngunit sa halip na iwasan iyon ay pinasok niya ito sa kanyang bibig at sinipsip sabay pasimpleng dinaanan ng kanyang dila.

Napasinghap ako. Mas lalong nag-init ang aking katawan. Nilabas-pasok ko sa kanyang bibig ang aking daliri. Parang burat iyon na kanyang sinisipsip.

“Hindi ba tayo maririnig ng asawa mo?” sa wakas ay muli na itong nag salita.

“Depende sa lakas ng ungol mo”.

Nagawa na nitong ngumisi, “Huwag mo kasing galingan sa pag kayod”.

“Masisisi mo ba ako kung sobrang sarap ng butas na kinakarat ko?” pabiro kong pinalo ang kanyang puwet at nilamukos.

“Dito mo ba ako kakantutin?”

Tumingin-tingin ito sa paligid.

“Puwede naman. Mas mabuti yun nang mabinyagan natin ’to”.

Natawa siya at lumingon sa akin. Sa wakas ay nagtagpo na ang aming paningin. Wala na rin ang lungkot sa kanyang mga mata.

“Magpapakantot ka ba sa akin?” tanong ko sa mapang akit na boses.

Tumango ito, “Para saan pa’t nandito ako?”

Ngumisi ako at hinabol ang kanyang mga labi. Sa pagkakataon na iyon ay hindi na siya umiwas. Buong puso niyang sinalubong ang aking mga labi. Mabilis na naging mapusok ang aming halikan, parehas naming pinaramdam sa isa’t isa ang matinding kasabikan namin. Parehas na naging malikot ang aming mga kamay, mabilis naming natanggal ang aming mga damit hanggang sa wala ng saplot na natitira.

Humihingal kami mula sa mahabang halikan. Tinitigan namin ang katawan ng isa’t isa. Wala na yatang mas makinis pa sa katawan ng lalaking ito. Sobrang puti at halos wala kang galos na makikita. Alagang-alaga.

Nilapitan ko siya. Napangisi ako nang mapansin ko na hindi niya inaalis ang paningin sa aking burat na tayong-tayo. Kita sa mukha niya ang kakaibang gutom dun. Hinawakan ko ang kanyang kamay at pinatong iyon sa aking alaga. Bahagya pa akong napaungol nang maramdaman ko ang kalamigan nun.

“Na-miss mo ba ang burat ko, pre?” sobrang baba ng boses ko. Parang bumubulong na lamang ako sa hangin.

Sinimulan niyang salsalan iyon. Humihigpit ang kapit niya na para bang nasa burat ko nakasalalay ang kaligtasan niya.

“Aaah. Putanginang kamay ’yan, sobrang lambot. Ooooh. Salsalin mo lang ang burat na ’yan. Sayong-sayo lang ’yan ngayon”. Maungol kong sabi habang nakatanga sa kisame.

“Ah. Shit. Oooh!” sunod-sunod kong ungol nang maramdaman ko ang bibig ni Francis sa aking leeg. Tinitikman ng kanyang dila ang aking balat.

Bumaba ang dila niya sa aking dibdib papunta sa aking utong. Wala siyang sinayang na pagkakataon, agad niyang sinipsip ng salitan ang mala munggo kong mga utong. Halos hindi tumigil sa pagtirik ang aking mga mata dahil sa kiliti at sarap na pag-romansa niya sa akin. Pati ang mga balahibo na pumpalibot sa aking utong ay hinimod din niya, binasa ng laway bago muling lilipat sa isa at doon naman magpamalas ng galing.

Nilagay ko sa likod ng aking ulo ang aking mga kamay nang mas lalong bumaba ang bibig ni Francis sa aking tiyan. Tinignan ko kung paano niya dinilaan ang namumutok kong mga pandesal.

“Tangina!” malutong kong mura nang ekspertong tinrace ng dila niyang pinatulis ang bawat kanal na naghihiwalay sa mga pandesal doon.

Naramdaman kong bumundol ang burat ko sa kanyang dibdib. Nakaramdaman ako ng excitement sa nangyari lalo na’t patuloy pa rin ang pagbaba ng kanyang dila papunta sa aking puson.

At nang dumako ang mukha niya sa makapal na bulbol sa aking puson, walang pag aalinglangan na inamoy niya iyon.

“Ugh!” mahinang anas ko nang dumampi ang mainit niyang hininga doon. “Tangina. Binabaliw mo ako sa kalibugan, pre”. Hindi ko napigilang sabi.

Mas lalong nagwala ang sistema ko nang sunod kong maramdaman ang malambot at mamasa niyang dila na dumampi sa katawan ng aking burat. Nanginig ang mga binti ko sa kiliti at matinding antisipasyon.

“Aaaah. Sige, pre. Chupain mo na burat ko. Ooooh!”

Nasa likod pa rin ng leeg ko ang dalawa kong kamay habang mataman kong tinitignan kung paano hagurin ng dila ni Francis ang kahabaan ng burat ko. Para iyong isang bimpo na nililinis ang tubo ko, damang-dama ko ang init ng kanyang laway at hininga, parang bimubugahan ako nito ng hangin na nagbibigay buhay sa aking burat.

Tangina. Ang gwapo talaga ng lalaking ito pero baklang-bakla sa burat kong mala higante ang sukat. Namumula pa ang mukha nito habang inaamoy at dinidilaan ang matigas kong laman.

“Isubo mo na, pre. Ilang linggo na ring hindi ’yan nasubo”, hindi mahilig sumubo ng burat ang asawa ko kaya kantot lang palagi ang nagagawa ko sa kanya. Hindi nga nagpapakain iyon ng puke niya kaya kulang na kulang ako sa sex.

Napapaawang ang labi ko habang unti-unting binuka ni Francis ang bibig niya. Ang galing niyang magpa sabik, kulang na lang itulak ko ang buong burat ko sa bibig niya para lamang muli kong maramdaman ang mainit niyang hininga na nagmumula sa kanyang lalamunan sa buong burat ko.

“Puta!” asik ko nang makita ko kung paano niya sinubo ang buong ulo ng burat ko. Iyong mga labi niya ay nag-expand at mas lalong nag kulay pink sa palibot ng ari ko.

Nanginig muli ang binti ko nang maramdaman ko ang pagyakap ng dila niya sa kabuuan ng aking burat. Parang isang ahas iyon na lumilingkis at pumipiga sa akin habang pinpaliguan niya iyon ng laway niyang malapot.

“Ang galing mo, pre. Tangina!”

Tumingin siya sa akin. Nakita kong ngumiti ang kanyang mga mata, parang may kung anong yumakap sa aking puso sa nasaksihan. Nginitian ko rin siya at hinawakan ng marahan ang kanyang mukha.

“Ang gwapo mong chumupa”. Sabi ko sa kanya.

Maya-maya lang ay tumulong na rin ang kamay niya. Sinakal nun ang katawan ng burat ko habang unti-unti na ring nilalamon ng bibig niya ang kalahati ng titi ko. Para siyang titanoboa na kumakain ng anaconda. Tangina, ang gwapong sumubo nito ng burat.

“Masarap?” nalilibugan kong tanong.

Muling ngumiti ang naluluha nitong mga mata. Hinawakan ko ang likod ng kanyang ulo at kumadyot.

“Aaaah. Ang init ng bunganga mo. Sobrang lambot pa ng bibig mo. Ang sarap, puta! Subo lang nang subo, pre”. Lumalakas ang ungol ko.

Kumapit siya sa aking hita, hinayaan niyang ang balakang ko ang tumarabaho para mas lalong bumaon ang burat ko sa bibig niya. Noong una ay dahan-dahan lamang ang pagbayo ko hanggang sa maramdaman ko ang pinakadulo ng kanyang lalamunan sa pinaka tuktok ng aking ulo.

“Aaaaah! Shiiiiit ka, pre! Ang sikip ng lalamunan mo. Putangina ang sarap!”

Diniin ko lalo ang mukha niya sa aking burat. Naramdaman ko ang malambot niyang mga labi sa pinaka puno na natatabunan ng makakapal na mga bulbol. Sumisikip lalo ang lalamunan niya sa tuwing humihinga siya at ginagalaw ang kanyang dila.

“Ang galing mong mag deepthroat! Puta, ikaw pa lang nakakasagad ng ganito sa burat ko, pre!” halos maging fetus ang kurba ng katawan ko para lamang mabaon ko ng buo ang burat ko sa lalamunan niyang may kalaliman.

Gawwwwk!

Hinugot ko ang burat ko. Maluha-luha itong tumingin sa akin habang pinupunasan ang laway sa gilid ng kanyang mga labi. Hinawakan ko siya sa kanyang kili-kili at hinayaang makatayo.

Siniil ko ng halik ang kanyang mga labi n agad naman niyang tinugon. Nag espadahan ang aming mga dila, nagpalitan kami ng laway habang ang mga ari namin ay kumikiskis sa bandang tiyan namin.

Naging malikot ang kamay ko. Inangat ko ang kanyang kaliwang hita payakap sa akin, habang ang isa naman ay banayad na naglakbay sa kanyang katawan, dumaan iyon sa kanyang leeg, sa tiyan, pumunta sa malapad niyang likod pababa sa kanyang matambok na puwet. Nanalagi ito doon habang patuloy pa rin ang pag lalaro ng aming mga dila.

Balewala lamang sa amin ang pawisan naming katawan na kumikiskis sa isa’t isa. Mas nakakadagdag pa nga iyon sa intensidad ng aming ginagawa ngayon lalo na’t natitikman namin ang lasa ng aming mga pawis. Sa lahat na naging experience ko sa sex, ito na yata ang pinaka hot sa lahat na pinipigilan ko na lamang ang sarili na huwag siyang pasukin agad.

Nilamukos ko ang kanyang puwet, may mga maliliit na ungol na lumalabas sa kanyang lalamunan na mukhang pinipigilan niyang palabasin pero nang pinasok ko ang dalawa kong daliri sa butas niya ay kumawala lahat na iyon.

“Aaah! Fuck!” anas niya na napapaliyad.

Tinakpan ko ang kanyang bunganga gamit ang aking kamay, “Baka marinig tayo, pre”. Pabiro kong paalala sa kanya na tumatawa.

“Ang sarap…putangina mo!” tanging sambit nito sa nanginginig na boses.

Hinugot ko kuma ang mga daliri ko, nilagay ko iyon sa kanyang bibig na mabilis naman niyang pinuno ng nilawayan. May pagmamadaling pinasak ko ulit iyon sa kanyang butas. Sabay na napaawang ang aming mga labi at napaungol.

“Ang sarap!”

“Tangina, Harold. Ang galing mo. Putangina!” sabay naming daan.

Mas lalo kong ginalingan ang pagkalikot ko sa kanyang butas. Ramda na ramdam ko ang malambot niyang laman na kumikibot sa tuwing ginagalugad ng daliri ko ang kanyang lagusan.

Putangina! Parang pinipiga ang daliri ko sa galing niyang mag muscle kontrol. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Pinatalikod ko siya paharap sa posteng kahoy na nakatayo sa gitna ng tindahan. Yumakap siya doon at pinausli niya ang kanyang puwet.

Napapailing lamang ako habang nakatingin sa kanya. Lalaking-lalaki siyang tignan pero nakatuwad siya ngayon at gutom na gutom ang kanyang mukha. Pero hindi nun nababawasan ang tingin ko sa kanya bilang lalaki, bagkus ay mas nalilibugan pa ako at napapahanga dahil ginagawa niya ang kagustuhan ng kanyang katawan.

Wala akong sinayang na pagkakataon, pumuwesto ako sa kanyang likod, dinuraan ang aking burat at sa pamamagitan ng isang napakalakas na bayo ay binaon ko ang buo kong burat sa kanyang lagusan.

“Aaaah!”

Putangina!“

Sabay naming atungal na parang mga asong ulol na nagkakastahan.

“Puta. Na-miss ko ang loob mo, pre. Na-miss mo rin ba itong burat ko?”

Tumango ito.

“Talaga? Na-miss mong kinakantot ko? Na-miss mong inaararo ka nitong burat ko?” Sinabunutan ko ang kanyang buhok at hinila para mas lalong umusli ang kanyang butas.

“Gabi-gabi kong napapanaginipan na kinakantot ako ng burat mo na ’to, Harold”.

Binilisan ko pa lalo ang pag kasta sa kanya, “Hindi mo na kailangan pag managinip pa. Totoo na ito, ang kailangan mo lang gawin ay puntahan ako kapag libug na libog ka na”.

“Ayokong maging kabit mo…Ugh! Sarap mong kumantot. Natatamaana ng g-spot ko. Tangina. Aaaah!”

“Ako lang ba ang nakakagawa nito sa’yo?” pinalo ko nang may kalakasan ang puwet niya, sigurado akong namumula na iyon ngayon.

“Sa’yo lang ako nagpapakantot.”

“Hindi ka nagpapakantot sa Leonardo na ’yun?”

Sinakal ko siya. Nagsilabasan ang mga ugat sa kanyang leeg. Tangina! Mas lalo pa niyang pinasikip ang butas niya.

“Ang galing mo, pre. Putangina ka! Ikaw pa lang ang nakikilala kong magaling mag muscle control”.

“Nag seselos ka ba?”

Putangina! Ba’t ako mag seselos kung ako lang ang kumakantot sa butas na ito? Pinakawalan ko ang leeg niya. Hinawakan ko ang dalawa niyang mga kamay at hinila patalikod dahilan upang mas lalong mapatuwad siya. Binarurot ko siya ng kantot, mas malakas. Mas mabilis.

“Sarap na sarap ka sa kantot ko, pre oh. Hindi ka pa rin ba papayag na maging kabit ko kung ganitong klaseng kantot ang lagi kong mabibigay sa’yo?”

“Ikakasal na ako”, bigla nitong saliwalat.

“Putangina!” Binilisan ko pa lalo, “Tatamuran na kitang putangina ka!”

Hindi ko siya tinigilan. Walang katapusan na bayo ang ginawa ko. Sobrang lakas nang pag bounce ng puwet niya sa aking burat. Tumutulo ang mga pawis namin. Naririnig ko ang salpukan ng aming balat.

“Tangina!”

“Lalabasan na ako! Shiiiit!”

Mas lalo kong pinaghiwalay ang kanyang mga binti. Kitang-kita ko kung paano nilalamon ng butas niya ang burat kong naglalawa na sa pangunang katas ko, laway, at ng natural na dagta ng sa kanyang lagusan.

“Eto na ako, pre! Putangina! Ang sarap-sarap mo…putaaaa!” tatlong kadyot pa ang ginawa ko bago ko nilibing ang burat ko sa kaluob-looban niya sabay punla ng masagana kong tamod sa kanya.

“Aaaah. Fuck! Ang dami. Puta!” anas niya na parang tuwang-tuwa siya sa pinalabas ko sa kanya.

Nanginginig at nanghihina ang katawan ko na bumagsak sa kanya. Kinapa ko ang kanyang titi at jinakol ko iyon. Wala lamang isang minuto ay narinig ko ang malakas niyang pag-ungol at ang pagdaloy ng mainit niyang tamod sa aking katawa.

Dahan-dahan kaming pamadausdos pahiga sa sementong may tiles. Malamig iyon pero hindi nun nagagawang higitan ang init na sumusungaw sa aming katawan.

Natawa ako nang unti-unting napuno ng amoy ng aming tamod ang tindahan. Hinila ko ang hinihingal pa rin na si Francis at pinahiga sa aking dibdib.

“Kakantutin pa rin kita kahit may asawa ka na. Magiging kabit natin ang isa’t isa, pre”.

---

comment kayo, let me know what you think. THANKS!

VII. (FULL)

VII.

“Bakit hindi ka na lang umalis, kuya?”

Sinend ko muna ang text message ko kay Harrold bago ko nilingon si Justine na naka focus ang tingin sa pinapanood na cartoons sa TV.

“What do you mean?” ganti ko tanong.

Nilingon ako nito at tsaka bumuntong hininga bago humarap pa tagilid sa akin.

“Naisip ko lang kasi, kuya, sobrang bata mo pa na naging presidente ng kompanya ninyo tapos nangyari pa ’to, hindi ka ba napagod? Hindi ka ba pagod ngayon?”

Gustuhin ko mang ipaliwanag sa kapatid ko na ginagawa ko ito para sa pamilya namin, na pakiramdam ko ay pinanganak ako para mag sakripisyo para sa amin, alam kong hindi niya ako maintindihan.

“Saan naman ako pupunta?” Tanong ko na lang.

“Hhmmm. Wala ka bang lugar na gusto mong puntahan?”

“I’ve been to many places, bunso. Antarctica na lang yata ang hindi ko pa napupuntahan, eh”.

“Kuya naman”, naiinis nitong wika na tinawanan ko, “Ang ibig kong sabihin iyong lugar na paborito mo, iyong sa tingin mo ay mapapasaya sa’yo. Iyong tipong makakalimutan mo ang problema mo”.

Cringe na kung cringe pero walang ibang pumasok sa isipan ko kundi ang mga bisig ni Harrold. Kapag nakayakap ako sa kanya at nakaunan sa kanyang dibdib habang nag-uusap ng bagay-bagay, ang gaan ng pakiramdam ko kahit na kung minsan ay wala siyang sinasabi. Isa iyon sa mga nagustuhan ko sa kanya, nakikinig lang siya sa akin, at kapag hinihingi ko ang kanyang opinyon ay doon na siya nagsasalita, at dahil doon napatunayan ko na sobrang talino niyang tao.

“Wala akong maisip. Ikaw ba?” pagbabalik ko kay Justin.

Bigla na lamang namula ang mukha nito at nilapit niya iyon sa aking tenga.

“Sa bisig po ni papa”, bulong nito sa akin sabay sigaw na tila ba kinikilig.

Nanlaki ang mga mata ko at natawa na rin nang ma-realize na parehas pala kami ng isasagot. Halatang in-love na in-love ito sa ama namin.

“Masaya ka ba dito sa atin, bunso?”

Tumango ito.

“Wala ka namang problema?”

Tumango ulit ito.

Napangiti ako nang makita ko ang kasiyahan sa mukha ni Justin, napaka genuine ng kanyang ngiti, tumatagas iyon sa kanyang mga mata at sa enerhiya na lumalabas sa kanyang katawan. Parang mas lalong lumiwanag ang bahay nang ngumiti siya. Ngunit iyon na pala ang huling araw na makikita ko si Justin sa bahay.

Sa sumunod na mga araw ay naging abala na naman ako sa paghahanap ng trabaho. Sobrang nahihirapan na ako dahil ni isa sa in-applyan ko ay hindi nagpapakita ng interes na tanggapin ako. Kung minsan sumasagi sa isip ko na baka may humaharang sa kanila na tanggapin ako. Dahil sa sobrang busy ay late na akong umuuwi sa bahay, hindi na rin kami laging nagkikita ni Harrold dahil ayaw ko namang magtaka ang misis niya kung lagi niya akong nakikita sa kanila, kaya naman kung minsan ay pa-simple kaming nagkikita sa mga motel na medyo may kalayuan sa tinitirhan namin upang punan ang pagkukulang ng aming mga katawan.

“What happened?” Nababahala kong tanong nang madatnan ko ang bahay na madilim.

Kumakain na sina dad, mom at Yvo sa kusina, ngunit sobrang tahimik nila. Sobrang bigat ng ambiance sa paligid na para bang may nangyaring hindi maganda.

“Si Justin?”

Napansin ko ang pagtigas ng katawan ni mommy. Tinignan ako ni papa at umiling siya sa akin.

“Where’s Justin?” tanong ko pa rin. Bumibilis ang tibok ng puso ko.

“He’s fucking your father!” Biglang sigaw ni mom.

Natulos ako sa aking kinatatayuan. Nanlamig.

“Who told you that?”

Hindit ito sumagot pero nakita ko ang pasimple nitong pagtingin kay Yvo. Si Yvo na parang wala lang kung maka nguya sa kinakain niya.

Napakuyom ako sa aking mga kamao. Pinipigilan ko ang sarili ko na huwag sugurin ang nakakabata kong kapatid. Bakit niya nagawang traidorin ang sarili niyang kapatid?

“Nasaan siya?” Matigas kong tanong.

Kumibit balikat si mommy, “We don’t know”.

“Mom!”

“Kuya-”

“Shut your fucking mouth, Yvo!” Pinanlisikan ko ito ng mga mata, “Hindi mo man lang ba naisip na baka walang mapuntahan iyong ngayon?”

“So are you saying that this is my fault now?” Padabog na tumayo si mama at hinarap ako.

I could see that she’s furious and I get that pero…

“It takes two tango, mom”, tumahimik ito, “At hindi lang din si dad ang kumakantot sa kanya”.

Tumayo si papa upang pigilan ako pero hindi ako nagpatinag sa nakikiusap niyang tingin.

“Lahat kaming mga anak mo ay nakantot din si Justin including that traitor son of yours!”

Mabilis na tumayo si Yvo upang sugurin ako pero mabilis na nahila ni dad ang damit niya.

“Fuck you, kuya!” Angil niya, pulang-pula ang kanyang mukha. Nagsilabasan ang mga ugat sa kanyang leeg at noo.

Pero hindi pa rin ako tumigil. Hindi ko alam kung saan ko nakukuha ang lakas ng loob ko upang sabihin ang lahat na mga ito kahit na alam ko kung ano ang magiging epekto nito sa aming pamilya.

“We all liked it, mom. In-enjoy namin ang bawat sandali”, dagdag ko pa.

Humagulhol si mama. Muli siyang napaupo sa silya.

“Sinira niya ang pamilya natin. Sinira niya kami ng dad ninyo!” sabi niya sa basag na tinig.

Nasasaktan ako sa nakikita ko ngayon, sinasabi ng puso ko na lapitan ko siya at sabihing biro ko lang ang lahat pero tama na ang pagkukunwari na ito, oras na para harapin namin ang katotohanan.

“Bago pa dumating si Justin sa buhay natin ay sira na ang pamilyang ito. From the very first day that I stepped my feet inside The Monteverde Corps. Sira na kayo ni papa simula nung nambabae siya. We don’t need to pretend anymore na perpektong pamilya tayo. And just to be honest, muling nagka kulay ang buhay natin nang dumating si Justin”. Sabi ko sabay talikod sa kanila.

Wala na akong pakialam kung ako ang magmumukhang kontrabida dito. Hindi sa kinakampihan ko ang ginagawa ni Justin, pero totoong lahat kami ay may pagkakamali. Hindi lamang si Justin ang gumawa nito at kailangan nilang marinig ang katotohanang iyon, sawa na ako na mag kunwaring bulag, minsan na akong naging bulag sa kompanya namin, hinayaan ko ang mga maling sistema nila at bumalik ang lahat sa akin. Ako ang nagdusa ng ilang araw sa presinto, sinisi ang lahat sa akin, ginamit ang kahinaan ko laban sa akin. Hindi ko hahayaan na mangyari din iyon sa aming pamilya. Kahit na magka watak-watak kami basta lamang maging tapat kami sa isa’t isa.

Naging mas bumigat ang ambiance ng bahay. Hindi na ako kinakausap o pinapansin man lang ni Yvo kahit na magkasabay kaming kumakain ng agahan sa iisang lamesa. Kinakausap naman ako ng mga magulang ko pero pansin ko na mas naging malayo sila sa isa’t isa.

Mahirap pero kailangan naming pagdaanan ang mga ito upang mas masukat namin ang tibay ng aming pamilya. Hindi ko gusto ang ginawa ni Yvo kay Justin, galit ako sa naging desisyon niya pero hindi nun nabubura ang pagmamahal ko sa kanya. Gusto ko lamang na malaman niya na sa hindi lahat na bagay ay laging kami ang iintindi sa kanya, kahit ano pa ang rason niya kung bakit niya iyon nagawa ay hindi pa rin iyon tama lalo na’t ginagalaw din naman niya iyong bunso namin.

“Why are we talking about this right now?” napatigil ako sa paglalakad papuntang kusina nang marini ko ang paglaki ng boses ni papa.

Napabuntong hininga ako bago tumuloy at nang makita nila akong tatlo ay bigla na lamang tumahimik ang mga ito. Gawa nang ginagawa ko nitong mga nagdaang araw ay nagkunwari ako na para bang hindi ako apektado sa mga nangyayari.

Walang nag salita sa kanila pero ramdam ko na may gusto silang sabihin sa akin. Tahimik lamang kaming kumakain ng halos limang minuto bago tuluyang nag salita si Yvo.

“We can’t just let them take our properties!”

“Whatdo you think we’re doing, Yvo?” I could tell from his voice that he was trying not to burst.

Tahimik lamang akong napapailing, sometimes lumalabas talaga ang pagiging spoiled ni Yvo to the point na hindi na nito pinag iisipan ang ginagawa para lang makuha ang gusto niya. At kasalanan namin iyon dahil in-spoiled namin siya.

“They only gave us 3 months, dad. Saan tayo kukuha ng ganoong kalaking pera?”

“Alam nating lahat na iisa lang ang sagot ng problema nating ito”, natigil ako sa pag-nguya, I could feel Yvo’s gaze at me, “Ipakasal natin si kuya kay Jessica”.

Marahan kong inilapag ang utensils sa plato ko. I heard dad grasped, kung itutuloy pa ito ni Yvo ay baka tuluyan nang sumabog si dad.

“That’s not an option, Yvo”, si mom naman ngayon ang nag salita.

“Why not? Hindi ba ito naman dapat ang gawin niya? It’s his responsibility, siya ang may kasalanan kung bakit napunta tayo sa sitwasyon na ito!”

“Yvo!”

“Dad”. Pigil ko sa akmang paghila ni dad kay Yvo.

Sinabihan ko si dad na bumalik sa pagkain habang hinarap ko naman si Yvo na nagupuyos sa galit habang nakatingin sa akin.

“Sa halip na sa akin mo ibunton lahat na kasalanan, bakit hindi ka tumulong? Do you think your sentiments will help our situation?”

“Kung nakapag tapos na ako ng pag-aaral eh di sana nakatulong na ako sa inyo”.

“Justin has no high school diploma but yet nagawa niyang buhayin ang nanay niya ng mahabang panahon. Do you what it tells about him?”

“Francis”, saway sa akin ni mama pero hindi ko siya pinakinggan. Nag e-enjoy pa ako kung paano mag ngitngit ang mukha ni Yvo sa galit.

“It means survival. May utal siya, Yvo. At ginagamit niya ’yun just to survive. Hindi iyong putak lang siya nang putak, gumagalaw siya”.

“Are you telling me to sell my body?”

Kumibit balikat ako. Nanlaki ang mga mata nito.

“I’m not gonna fucking do that! Why would I sell my body for cash?”

“Kayo ako ang binibenta mo?” I looked at him with a disgusted face, “Hindi mo kayang mag benta ng katawan pero kaya mong ibenta ang katawan ng kapatid mo?” Natigilan ito, napayuko.

That’s right. Magtago ka. Mahiya ka sa ginagawa mo.

“Maybe Justin is doing that right now dahil iyon lang naman ang alam niya para makahanap siya ng mabilisang pera. I hope you could all sleep well while thinking na may isang bata sa kalye na nagbebenta ng katawan para lang may makain siya sa araw-araw. Bata na sariling dugo at laman mo”, sabi ko kay dad tapos hinarap ko naman si mom na maiyak-iyak na ngayon, “I’m not saying na walang kasalanan si Justin. But he’s just a kid, lumaki siyang walang ina at ama na gumagabay sa kanya. Ang tanging alam niya ay kung paano mag survive sa napaka putanginang mundo na ’to! And as adults dapat tinulungan natin siya, ginabayan. But instead of helping him, we exploited him. Inabuso natin ang kabataan niya at lahat tayo guilty dun, so stop acting like you’re innocents. Ginawa natin siyang puta sa sarili nating pamamahay! Hindi niyo ba naisip na baka ito iyong karma sa pamilya natin and that we deserve this punishment? We are just as guilty as him”.

Tumahimik silang tatlo. Hindi ako umalis sa lamesa hangga’t hindi ko natatapos ang aking kinakain. I was glad kasi hindi na sila muling nag salita pa lalo na si Yvo dahil hindi ko na alam kung makakaya ko pang kontrolin ang galit ko kapag muli siyang makipag sagutan sa akin. Hindi ako mapanakit na tao pero handa akong saktan siya para lang mag mulat siya sa kamaliang ginagawa niya.

Palabas na ako ako sa bahay nang bigla akong tawagin ni mommy. May inabot ito sa akin na maliit na parcel na dumating daw kaninang umaga. Kahit wala naman akong in-order online, tinanggap ko pa rin iyon at nagpasalamat sa kanya. Pinaandar ko muna ang engine ng sasakyan bago ko binuksan ang parcel, jewelry box ang laman nung itim na plastic. Nangunot ang noo ko nang isang flashdrive ang bumungad sa akin nang buksan ko ang box, may nakaipit na note doon. Kinuha ko iyon at binasa.

“You can’t get away this time”, anang sulat.

Kinuha ko iyong itim na supot at tinignan ang nakasulat doon, walang return address. Kukunin ko na sana ang laptop ko sa likod nang mapansin ko sina mom at dad na nagtatakang nakatingin sa akin. Nginitian ko sila ng pilit at tsaka inilabas ang sasakyan sa aming compound. Nag drive muna ako ng ilang metro bago at nang masiguro kong hindi na ako nakikita sa bahay ay mabilis kong hininto ang sasakyan sa tabi. Kinuha ko ang laptop at agad na nilagay ang flashdrive sa port.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang laman nun. Compilation ng mga videos namin ni Justin at ang ilan ay kasama pa namin si dad at may video rin na kasama namin si tito Ignacio. Nanlamig ang katawan ko, napalunok ako ng laway. Binuksan ko iyong nag-iisang audio file.

“Surprise! Hindi pa tayo tapos, mag ingat ka at baka bigla ka na lang babagsak sa nilalakaran mo”. Anang boses lalaki ng isang A.I.

Fuck!

Mabilis kong hinugot ang drive at pinatay ang laptop. Luminga-linga ako sa paligid, sinigurong walang nakasunod sa akin. Halos mag dadalawang buwan na nung makalaya ako pero ngayon lang ako nakatanggap ng ganitong threat. Death threat pa. Prank lang ba ’to?

Muli kong pinaandar ang sasakyan. Pupuntahan ko pa si Harrold dahil may schedule kaming magkikita ngayon sa motel na lagi naming pinapalipasan ng libog pero hindi na ako sigurado kung magagawa ko pang malibugan ngayon dahil sa mga nangyayari.

Habang nasa byahe ay naging paranoid na ako, lagi akong nakatingin sa rearview upang i-check kung nakakahinalang sasakyan o motorsiklo na sumusunod sa akin. Bigla ko tuloy naalala si Leonardo at ang sinabi niyang kailangan kong mag hire ng bodygurad.

Tatawagan ko na sana si Leonardo nang bigla naman itong nag text sa akin.

“Nasaan ka?”

Agad kong pinindot ang dial button ng kaniyang numero. Wala lamang tatlong ring ay sinagot na niya ang aking tawag.

“Have you seen him?” tukoy ko sa pinasuyo ko sa kanya ilang araw na ang nakakaraan.

“He’s fine, tinutulungan siya nung kaibigan ni Yvo”. Agad na pumasok sa aking isipan si Jeric.

Agad akong nakahinga ng maluwag. I’ve been trying to contact Justin pero mukhang binlock niya ako sa lahat na social media niya. Pati ang personal number niya ay hindi ko na rin ma kontak. I cannot blame him though, hindi biro ang sinapit niya sa amin.

“Gusto mong kunin ang address?”

Tinanggihan ko ang in-offer niya. As much as I would want to talk to him and offer him some help, mas gusto kong respituhin ang desisyon niyang magpaka layo-layo sa aming pamilya. Ang importante ay alam kong safe siya.

“Puwede bang bantayan mo muna siya?”

“Gagawin mo pa talaga akong babysitter ng kapatid mo? May mas malaking problema pa tayo. Naaalala mo si Bebot at si Guzman?”

Hindi ko makakalimutan ang dalawang taong nagtangkang patayin ako sa loob ng kulungan.

“What about them?”

“Sunud-sunod silang pinatay”, nanigas ako sa aking inuupuan, muli kong tinignan ang likod kung may sumusunod sa akin, “We both know kung sino ang may kapangyarihan na gawin ito. And he won’t stop hangga’t may natitira pang tao na magpapa bagsak sa kanya. Are you sure na wala kang natatanggap na mga threat?”

Hindi ako naka sagot.

“Francis!”

Pinatay ko na ang tawag. Biglang bumalik sa ala-ala ko ang ginawa sa akin ni Bebot at ng mga kasamahan niya. Bumalik ako sa oras na ’yun na hindi ako makagalaw at walang ibang iniisip na baka katapusan ko na.

Huminga ako ng malalim. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili habang patuloy pa rin ang pamamatyag sa mga sasakyan nankapaligid sa akin. Nang bumalik na sa normal na ritmo ang tibok ng puso ko ay tinawagan ko ang numero ni Harrold.

“Nasaan ka na?” tanong niya sa akin.

“I’m on my way”, sagot ko na hindi pinapahalata sa kanya na may dinadala akong problema.

“Maghihintay ako sa’yo. Miss na miss ka na ng burat ko, pre.”

Pagkapasok ko sa aming kwarto ni Harrold ay agad niya akong sinalubong ng mainit na halik na agad ko namang tinugon. Pinaramdam namin sa isa’t isa ang matindi naming pangungulila kahit ang totoo ay isang linggo pa lang naman kaming hindi nagkikita.

“Maliligo lang ako saglit”, sabi ko sa kanya habang kapwa kami hinihingal mula sa mahabang halikan namin.

Pinalo pa niya ang puwet ko bago niya ako pinakawalan. Napapailing na lamang akong naglakad papasok sa banyo.

Nagpakawala ako ng isang malalim na paghinga nang maramdaman ko ang maini-init na tubig mula sa shower head na lumalagaslas sa aking hubad na katawan. Nabawasan na ng kaunti ang pag-aalala ko nang makarating ako ng ligtas sa hotel at nakita ko si Harrold, naramdaman ko na nasa ligtas na lugar na ako ngayon. Ito iyong sinasabi ko na wala akong ibang gustong puntahan maliban kay Harrold dahil pinaparamdam niya sa akin na ligtas ako sa kanya.

“Malalim yata ang iniisip mo?”

Tumabi ako ng kaunti upang mag kasya ang malalaki naming katawan sa ilalim ng shower. Hinayaan ko siyang yakapin niya ako mula sa likod habang ang matigas niyang ari ay sinasadya niyang ihagod sa aking pang-upo.

“Naisip ko lang ’yung minsang sinabi sa akin ng kapatid ko”, sabi ko.

Inabot ko iyong sabon sa soap holder, ia-apply ko na sana iyon sa aking katawan nang bigla akong pigilan ni Harrold.

“Mas gusto ko ang natural mong amoy”, bulong niya sa malalim na boses sabay agaw nung sabon sa akin.

“Anong sinabi mo sa asawa mo?” hinarap ko si Harrold, nangahas na akong abutin ang burat niya at himas-himasin iyon. Sobrang tigas nun at parang nilalagnat sa sobrang init.

“Aaaah. Putanginang kamay ’yan”, anas niya habang nakatitig sa akin ng matalim, hindi niya tinatakpan ang kalibugan na naka rehistro sa kanyang mga mata. “Sinabi kong may kakantutin lamang ako”.

“Alam ba niya ang ginawa mo dati?”

Hinawakan niya ang bewang ko, napasinghap pa ako nang itulak niya ang katawan ko padikit sa kanya. Nagtama ang aming mga ari, pumakadyot-kadyot siya kaya nagkiskisan ang aming matigas na mga laman.

Putangina. Libug na libog ako. Bumibigat na ang paghinga, umaapoy na ako sa init. Biglang nawala ang lahat na bumabagabag sa aking isipan dahil sa ginawa niya sa akin.

“Wala akong nililihim sa kanya maliban sa’yo, pre”.

“Natatakot ka ba na baka iiwan ka niya at isasama niya ang mga anak ninyo?”

Umiling ito, “Natatakot ako na baka pumayag siyang doon ka na lang sa amin”.

“Anong ibig mong sabihin?” nagtataka kong tanong.

“Nagkaroon na ako ng kabit dati, pre. Bakla pero babaihan iyon. Nalaman ni misis, pinatira niya sa amin at ginatasan hanggang sa naubos ang pera nung bakla”.

Sa halip na maawa para doon sa bakla ay natawa ako, “Pamilya pala kayo ng mga scammer?” Biro ko na tinawanan din nito.

“Biro lang, pre. Gusto mo bang sabihin ko sa kanya na kabit kita?”

Sa halip na sumagot at sinampay ko ang dalawa kong kamay sa kanyang batok, nagtama ang aming mga paningin. Unti-unting lumapit ang kanyang mukha sa akin hanggang sa muling maglapat ang aming mga labi.

Sobrang malumanay lamang ang aming halikan subalit ang mga kamay namin ay siyang naging malikot, lalo na ang sa kanya na kung saan-saan na lamang na parte ng aking katawan ang nilalakbay.

“Chu-chupain mo ba ako?” bakas sa boses nito ang matinding pananabik.

Nginitian ko siya, “Kantutin mo na ako, mamaya na ko na lang kakainin ang burat mo”.

“Ayos! Tutuwad ka ba o uupuan mo ako?”

“Ano bang gusto mo?”

“Nakatayo”. Sabi nito na tinaas-baba pa talaga ang kanyang mga kilay.

Napailing na lamang ako sa kapilyuhan nito.

Pinatalikod niya ako sa kanya. Niyakap niya ako habang nakatutok pa rin ang katawan namin sa ilalim ng shower. Naramdaman ko ang burat niya sa gitna ng aking puwet na humahagod, sinusubukan kong huwag umungol pero hindi ko maiwasan.

“Oooooh. Shit!” Sabik na sabik na akong muling maramdaman ang burat niyang nakatarak sa akin.

Pinaharap niya ako sa kaliwa at muling pinagsugpon ang aming mga labi habang ang isa niyang kamay ay nasa aking dibdib, nilalamukos at pinipisil ang aking utong.

“Ang sarap mo talaga, pre. Hindi ka nakakasawang iyutin.”. Anas niya habang sinusundot ng isa niyang daliri ang lagusan ko.

Pinausli ko ang aking puwet upang mas lalong mabigyan ng access ang kanyang daliri sa aking butas, pero iyong akala ko na ipapasok niya iyon sa akin ay hindi natuloy dahil ang sunod kong naramdaman ay ang malaking ulo ng kanyang burat na humahalik sa nangangati kong entrada.

“Ngh!” angil ko sa sobrang sarap.

Sobrang kati ng aking nararamdaman, iyong balakang ko na mismo ang kusang gumalaw at nagpahimod sa kanyang titi.

“Lintik. Mukhang gutom na gutom ka na ha! Aaaah! Tangina ka, pre!”

“Ipasok mo na. Kantutin mo na ako!”

Hindi naman ako binigo ni Harrold, napatingala ako habang ang bibig ko naman ay unti-unting napaawang sa pagpasok ng malaki niyang ulo sa akin.

“Oooh!”

“Tangina, pre! Ang sikip mooooh!”

Napakapit ako sa kanyang braso na nakapulupot sa aking dibdib. Kulang na lang ay kagatin ko iyon sa sobrang panggigigil sa sarap.

“Fuck! Ang saraaaaap!”

Ibang-iba ang kantot ni Harrold sa ginawang attempt ni Ignacio na pasukin ako. Bagama’t parehas na masakit, mas may pag-iingat ang ginawang pag pasok ni Harold. At sa tuwing inaalon niya ang kanyang balakang, parang dinadala niya ako sa cloud 9 sa sobrang sarap. Pakiramdam ko ay pati kaluluwa ko ay kinakantot niya.

“Puta! Ang sarap mong iyutin, pre!” hinahalikan ni Harrold ang batok ko habang sinasalubong naman ng balakang ko ang bawat baon ng titi niya.

Ramdam na ramdam ko ang bawat pulgada na bumabaon sa akin sa bawat labas-masok nito. Dumadagdag pa sa sarap ang paglapirot ng kanyang daliri sa aking utong.

“Masarap ba, pre? Nasasarapan ka ba sa baway iyot ko? Hindi ka pa ba nagsasawa sa utin ko?”

Umiling ako. Hindi ako sigurado kung magsasawa pa ba ako sa burat niya, hindi ko rin alam kung makakatagpo pa ako ng lalaki na ipaparamdam ang pinaparamdam niya sa akin. Ni hindi ko nga sigurado kung hahanap pa ako eh. Ang alam ko lang ay masaya ako sa kung ano man ang meron kami ni Harold.

“Ah. Shit!” anas ko nang maramdaman ko ang kamay ni Harold sa aking alaga. Sinasalsal niya iyon at dumudulas dahil sa tubig na dumadaloy doon.

“Magpapaputok na ako, pre. Tatamuran na kita. Tangina. Ang sarap-sarap! Puta!”

“Bilisan mo. Puta! Tinatamaan mo ang g-spot ko! Aaaaaah!” nanginig ang mga binti ko, “Pare, tangina! Ang sarap-sarap mong umiyot. Shit ka!”

“Tangina! Tatamuran kitang hayop ka! Pakantot kang gago ka!”

Mas lalong bumilis ang pagbayo ni Harold, baya na may gustong tumbukin at sa bawat baon niya, tangina, kahit nasa pinakailalim ang g-spot ko ay tinatamaad talaga iyong ng kanyang burat! Kinikiskis ng kanyang ulo.

“Aaaah! Shiiiit! Fuuuuuck!” nanigas ang katawan ko kasabay ng pagbulwak ng aking mga tamod.

“Tanginaaaaa! Hetoooo na, preeeee! Buntis ka sa akin, gago!”

Hindi ako naduwal kahit na nanghihina na ang tuhod ko kanina habang nilalabasan pero nung naramdaman ko angpagsirit ng kanyang tamod sa aking loob ay parang nadala ako sa akas ng impact nun. Napaliyad ako at napatirik ang aking mga mata nang tumama ang pressure ng pagsabog niya sa aking g-spot. Pakiramdam ko talaga na nadiligan ako ng masagan niyang tamod.

Muli niya akong pinaharap sa kaliwa at pinag-isa ang aming mga labi habang parehas kaming hinihingal at tila mang lupaypay na sa intensidad ng aming pagpapalabas.

“Ang sarap, pre. Tangina mo talaga!”

“Ramdam na ramdam ko ang mga tamod mong lumalangoy sa loob ko”.

Parehas kaming natawa sa sinabi ko. Kahit na ilang beses na akong nagpakantot sa kanya ay hindi ko pa rin masasabing bakla ako. Oo, aaminin ko’t parang nagiging patay-gutom na ako sa kanyang uten at kantot, pero hindi ko pa rin nakikita ang sarili ko na mag-asal babae. Mas nalilibugan ako sa kaalaman na dalawa kaming bruskong mga lalaki na nagkakantutan.

Iba ang hatid sa akin ng malalaking mga braso na humahaplos sa maskulado ko ring katawan, iyong mga abs namin na nag-uumpugan kapag nag mi-missionary kami. Iyong mga maskulado naming mga hita na nagkikiskisan sa tuwing minamaneho ko siya. Tangina, iniisip ko pa lang ang malalaki niyang mga braso na nakapulupot sa malapad kong dibdib ay tinitigasan na naman ako.

“Bakit nga ba hindi ka na lang umalis?” pag-uulit niya ng tanong sa akin pagkatapos kong i-kuwento sa kanya ang huling pag-uusap namin ni Justin.

“At pupunta saan?”

“Sumama ka sa akin!”

“Sa’yo? Iiwan mo ang pamilya mo?”

“Uuwian ko rin naman sila buwan-buwan”.

“At saan naman tayo pupunta?”

Nag-isip ito.

Nahiga ako sa pawisan niyang dibdib. Katatapos lang namin sa pang tatlo naming round at kasalukuyang nagpapahinga sa ibabaw ng kama.

“Kahit saan mo gusto”, sabi nito, “Sasamahan kita kahit saan mo gustong pumunta”.

Tinitigan ko ito sa kanyang mga mata. Ginawaran ko ng halik ang kanyang dibdib, “Ba’t ang bait-bait mo sa akin?”

“Dahil mabait ka rin sa akin?”

Nginitian ko siya ng sobrang tamis.

“Tangina. Nalilibugan talaga ako sa kagwapuhan mo, pre”.

Naramdaman ko ang mabilis na pamumula ng mukha ko.

“Lalo na kapag subo-subo mo ang titi ko. Puta, pre. Haggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na kinakantot ko ang gwapong katulad mo”.

“Hindi rin ako makapaniwala na nagpapakantot ako sa’yo.” sagot ko naman na kina simangot nito.

“Tangina naman, mukhang kina malas mo pa na ako ang kumakantot sa’yo eh. Hindi ka ba nasasarapan sa akin?” Finlex nito ang kanyang mga braso na bilugan.

Natawa kaming dalawa. Kinuha niya ang kamay ko at inilagay iyon sa kanyang bibig. Dinampian niya iyon ng halik habang hindi inaalis ang tingin sa akin, pagkatapos ay inilagay niya iyon sa nangangalit na naman niyang burat.

“Hinding-hindi yata magsasawa ang burat ko sa’yo”, sabi niya sa mapang akit na boses.

“Magang-maga na ang butas ko. Sobrang lakas mong bumayo kanina”.

“Masisisi mo ba ako kung sobrang sarap mong pasakan ng burat? Sobrang nakakalibog pa iyong mga ungol mo na sarap na sarap bawat baon ko”.

Inilibing ko ang nag iinit kong mukha sa kanyang kilikili na may malagong balahibo. Basa iyon ng pawis pero gustong-gusto ko ang amoy nun. Amoy barako. Matapang. Dumidikit sa ilong ko.

“Chupain mo na lang ako. Libug na libog pa rin talaga ako, eh”.

Pumatong ako sa kanya. Pero sa halip na chupain siya ay itinutok ko ang burat niya sa butas ko.

“Sigurado ka ba?” paniniguro niya, may bakas ng pag-aalala ang mukha niya.

Bilang sagot ay dahan-dahan ko siyang inupuan. Mahapdi pero nung nakita ko kung paano tumirik ang mga mata ni Harold ay ginanahan ako.

“Tangina!” anas niya nang tuluyan ko nang naupuan ng buo ang kanyang burat.

Tinukod ko ang mga kamay ko sa maumbok niyang dibdib at sinimulan kong mag taas-baba sa kanyang kahabaan. Napapakagit labi ako sa pinaghalong hapdi at sarap, at nang sinalubong niya ang bawat baba ko ay napaliyad ako at napakalmot sa kanyang katawan.

“Aaaaah! Ang sarap!” Asik ko.

Hinawakan niya ang balakang ko at inalalayan ako sa aking galaw. Mas binilisan niya ang pag iyot niya sa akin. Parang mabaliw ako, kulang na lang ay isigaw ko ang pangalan niya.

“Putangina kaaaaa!” nanggigigil niyang usal habang nakalabas ang kanyang dila na tila baliw na aso.

Hinalikan ko siya, umiiyak ako sa sarap sa bawat bayo niya. Kuhan-kuha niya ang kiliti ko, natatamaan niya ang g-spot ko, walang mintis.

Nang maramdaman niyang nangangalay na ako ay pumaikot siya at siya naman ngayon ang nakapatong sa akin. Kahit malaki akong tao, nagagawa pa ring takpan ng kanyang malaking katawan ang katawan ko. Yumakap ako sa kanya nang magsimula na naman siyang bumayo. Umuuga na ang kama sa lakas ng pag-ulos niya.

“Putangina ka! Ang sarap mo!” Mura niya sa akin.

Hindi na ako makapag salita, lunud na lunod na ako sa nakakalasing na sarap ng kanyang pag-iyot.

“Puta! Ito na ako! Shiiiit! Aaaaaah! Tangina, preeee!”

Napakalmot ako sa kanyang likod sa huli niyang bayo. Libing na libing ang titi niya, naramdaman ko ang pag pintig ng titi niya habang sumusuka ng tamod. Kahit na pang-apat na namin ito ay sobrang dami pa rin ng kanyang inilabas na naramdaman ko pa ang iilan na tumagas sa aking butas.

Humingi pa ng isa pang round si Harold bago kami nag pahinga. Sabay din kaming nag-shower ulit, humingi siya ng isang chupa na binagbigyan ko naman. Sa huli ay pinaputukan niya ako sa aking lalamunan, wala naman akong sinayang at inubos ko talaga ang tamod na inilabas niya.

Sabay kaming bumaba at pumunta sa parking area. Nag-uusap kami tungkol sa susunod naming pagkikita nang matigilan siya at napatingin sa aming likod. Nanlaki ang mga mata nito bigla.

“Dapa!” sigaw niya.

Sumabay ako sa pagbaba ng kanyang katawan, napasigaw ako nang makarinig ako ng putok na nasundan nang pagkabasag ng salamin ng mini van ni Harold na nasa tapat lang namin. Mabilis niyang hinawakan ang palapulsuha ko at hinatak papunta sa bahagi ng van kung saan hindi kami makikita nung nagpa putok ng baril.

“Baba ka lang”, pabulong niyang sabi sa akin habang nagmamasid siya sa paligid.

Kabadong-kabado ako, ang bilis ng tibok ng puso ko na parang mawalan ako ng hininga.

“Tangina! Wala akong dalang baril”. Mura ni Harold sa kanyang sarili.

Biglang may lumabas na lalaki malapit kay Harold. Mabilis niyang sinipa ang lalaki at sinuntok ng sobrang lakas ang sikmura nito, bumagsak ito sa sahig. Tinadyakan ni Harold ang mukha nito, nawalan ito ng malay.

Tumayo kami. Mabilis na tumakbo si Harold papuntang driver’s seat, bubuksan na sana nito ang pinto nang biglang may pumutok. Napahiyaw ako ulit, napatalon sa takot lalo na nang maramdaman ko na may mainit na likido na tumalsik sa aking mukha. Nakita kong natumba si Harold.

“Harold!”

Fuck! Mabilis akong tumakbo palapit sa kanya, hindi ko na inisip na uulanin din ako ng bala. At iyon nga ang nangyari, naramdaman kong may tumama sa aking balikat ngunit hindi ako tumigil sa paglapit sa nakahigang katawan ni Harold. Isa pang putok at napadaing ako, tumama iyon sa aking paa dahilan upang matumba ako. Medyo madilim ang parte ng parking lot kung nasaan kami ngunit kita ko ang mga dugo na lumalabas mula sa katawan ni Harold.

Nanikip ang dibdib ko at humagulhol sa nakikita. Unti-unti na siyang nawawalan ng kulay, kung buhay pa ba siya ay hindi ko masabi.

Narinig ko ang mga yabag ng mga paa na palapit sa akin. Hinarap ko ang lalaking armado, nagulat ako nang makilala ko ito.

“Ikaw? Akala ko patay ka na?!” Angil ko sa naka ngising demonyo na si Bebot.

Tinutok nito ang baril sa akin, “Puwede na akong mamatay pagkatapos kitang patayin”.

Napapikit ako at sa unang pagkakataon ay taimtim na napadasal na sana ay okay lang si Harold at kung mamamatay man ako ngayon ay pinapanalangin ko na magiging maayos ang aking pamilya.

At pumutok ang baril at nasundan ng mabigat na bagay na natumba. Napamulat ako at nakita ko ang katawan ni Bebot na nakahandusay, dilat ang mga mata nito pero wala na iyong buhay.

“Ayos ka lang?”

Napatingala ako. Si Leonardo.

Napatingin ako kay Harold na ngayon ay naliligo na ng sarili niyang dugo. Doon lamang nag sink in ang lahat sa akin.

Hindi!

Harold!

Humagulhol ako.

VIII. (Full FINALE)

Author’s note: Maraming salamat po sa pag suporta ninyo. sana po ay nagustuhan niyo ang kuwento ni kuya Francis. Comment po kayao sa ending. hehehe. 

---

’He’ll be fine“.

Napahinga ako ng maluwag nang marinig ko ang sabi ni Doctor De Leon, ang family doctor namin matapos nitong gamutin si Harold.

“He just needs to rest at kumain ng mga pagkain na makakatulong sa kanyang dugo”.

Maraming dugo ang nawala kay Harold, mabuti na lang talaga at malapit lang ang bahay ni dok sa pinangyarihan ng insidente kaya naagapan ito agad.

“Thank you, doc. Thank you for letting us stay here”, nakiusap na rin kasi ako kanina sa may edad na doktor kng puwedeng dito na muna kami sa clinic na nasa baba lamang ng kanilang bahay habang bumabawi pa si Harold sa lakas nito.

“Don’t think about it. Are you sure na hindi mo sasabihin sa mga magulang mo kung ano ’yung nangyari?”

Giniya ako ni dok papunta sa waiting lounge.

“I don’t want them to worry, dok. And besides, inaasikaso naman na ni Leo— ni officer Leonardo ang kaso. I’m gonna make sure that everything won’t be taken lightly”. Kung sino man ang nasa likod ng lahat na ito ay dapat na managot.

“Do you know who’s behind all this?” I gave him a you-know-who stare na agad naman niyang nakuha, “Hindi magiging ang lahat na ito. Whatever your plan is, make sure you have enough evidences to support your claim”.

Kung ebidensiya lang ng mga illegal na ginagawa ni lolo ay marami ako nun, pero sa nangyari ngayon, walang ibang makakasagot at makakatulong sa akin kundi ang mga lalaking nagtangka sa buhay ko. Ang mga lalaking sa morgue na ang punta.

Tinawagan ko sina mom pagkatapos naming mag-usap ni dok. Sinabihan ko sila na hindi na muna ako makakauwi dahil may kailangan akong ayusin. Pinangako ko rin sa kanila na nasa mabuting kalagayan ako at hindi nila kailangan na mag-alala sa akin. Gaya ng sinabi ko sa doktor kanina ay hindi ko na sila binigyan ng klarong konteksto kung ano ang aayusin ko at ang totoong dahilan talaga kung bakit hindi ako makakauwi. Upang mas maging panatag sila ay sinabi kong kasama ko si Leonardo. Sinendan ko na rin si Leonardo ng message upang sabihin sa kanya na huwag ipaalam sa mga magulang ko ang nangyari.

Binaba ko na ang tawag matapos kumalma ng aking ina. Binalikan ko si Harold at naupo sa kanyang tabi. May bendahe ang halos buong katawan nito na ilang beses pa lang natamaan ng bala. May tama rin ang paa nito at may galos naman sa kanyang noo. Sabi sa akin ni dok kanina na magiging maayos kalagayan nito at wala na akong dapat na ipag-alala pa.

At gusto ko siyang paniwalaan pero sa nakikita ko ngayon, hindi ako mapapanatag hangga’t hindi siya magigising at siya mismo ang magsasabi sa akin na magiging okay lang siya. At sana maging okay lang siya dahil baka hindi ko mapatawad ang sarili ko kung may mangyayaring mas higit pa rito kay Harold. Anong sasabihin ko sa pamilya niya? Anong mukha ang maihaharap ko sa mga anak niya kung makikita nila ang kanilang ama sa ganitong kalagayan?

Napakagat labi ako, as much as I want him to be on my side during this tough time, hindi ko puwedeng ilagay sa panganib ang buhay niya. I can’t ask him to do that, I won’t. At kung ano man ang relasyon na meron kami ngayon, kaya kong kalimutan ang lahat malayo lamang siya sa kapahamakan.

Kinabukasan, wala pa ring malay si Harold pero sinigurado naman sa akin ni dok na nasa stable pa rin ang kondisyon nito at epekto lamang ng anaesthesia ang mahaba niyang tulog. Um-order ako online ng mga damit namin at pagkain na rin dahil siguradong pagkagising nito ay pagkain agad ang hahanapin nito.

“Everything has taken care of”, pamamalita sa akin ni Leonardo kinahapunan nang makabalik siya, “I already told the agency about what happened, nag request ako ng full disclosure sa magiging imbestigasyon nila. Nag request na rin ako ng dalawang agents na magbabantay sa’yo”.

“You did what?” I couldn’t hide my frustration, ilang beses ko nang sinabi sa kanya na ayaw ko ng bodyguards.

“Kailangan mo ng taong magpo-protekta sa’yo, Francis. Hindi mo ba nakikita na madali ka lamang patumbahin ng lolo mo kapag nag-iisa ka lang?” napasulyap ito kay Harold, “Sinuwerte ka lang kagabi dahil may kasama ka”.

Nag-igting ang panga ko ay napakuyom ako sa aking mga kamao. Kung puwede nga lang ba na ako na lang sana iyong napuruhan kagabi ay baka mas madali lamang sa akin na tanggapin ang mga nangyari.

“Hindi ba puwedeng ikaw na lang?” Hindi ko alam kung saan nanggaling iyon pero huli na para bawiin ko pa ang nasabi ko na.

“I thought you’re afraid of me?” nakakunot ang noo nito pero bakas pa rin sa mga mata nito ang amusement.

“Kesa naman ipagkatiwala ko ang buhay ko sa mga taong hindi ko kilala”, pagrarason ko. Tahimik akong nanalangin na sana ay kagatin niya ang palusot ko dahil hindi ko na talaga alam kung ano ang gagawin ko para lang huwag niyang bigyan na ibang ibig sabihin ang sinabi ko kanina.

Ayokong magkaroon kami ng awkward tension sa pagitan namin dahil lang ma-misinterpet niya ang pagkakasabi ko nun.

“Mahal ang service fee ko”, biro ni Leonardo na tinawanan lang namin, “So what’s my first assignment, boss?”

“Gusto kong ilayo mo ako dito”, diretsang sabi ko.

Sandaling nanlaki ang mga mata nito, ngunit agad din naman iyong nawala nang makita niya ang determinasyon sa aking mukha.

“That won’t be easy. Kailangan nating gumawa ng magandang escape plan na mahihirapan ang lolo mo na habulin ka”.

“Kaya ka nga nandito. Ikaw na ang mag-isip kung paano natin gagawin ito”.

“Puwede ko kayong tulungan”.

Sabay kaming napalingon ni Leonardo sa nagsalita.

Biglang lumambot ang ekspresiyon sa aking mga mata nang makita ko si Harold na gising na at nakangising nakatingin sa amin. Halos takbuhin ko ang ilang metrong space na naglalayo sa amin ni Harold para agad siyang malapitan pero kinontrol ko ang aking sarili.

“Ayos ka lang ba?” ngunit binigo ako ng aking boses, “Huwag ka munang umupo, baka kung bumukas ang mga sugat mo”.

Kinuha ko ang telepono sa tabi ni Harold at tinawagan si dok, in-inform ko siya na gising na ang pasyente. Pagkababa ko sa tawag ay nag-uusap na si Harold at Leonardo tungkol sa nangyari sa kaso. Pinag usapan rin nila ang gusto ko sanang mangyari.

“Alam ko kung saan kayo dapat pumunta na siguradong maglalayo sa inyo sa gulo. Sasamahan ko kayo”.

“Hindi!” mabilis kong tanggi.

Sabay na napalingon sa akin ang dalawa. Parehas na nakakunot ang noo nila.

“Sobrang nagpapasalamat ako sa pagligtas mo sa buhay ko, Harold. Pero hanggang dito na lamang ang puwede mong maitulong sa akin, kailangan mong magpahinga at umuwi sa pamilya mo. Siguradong hinahanap ka na nila”.

“Sanay na silang palagi akong wala sa buhay nila”.

“Ayokong pati pamilya mo ay madamay sa gulong ito. Kilala ko si lolo, hindi siya titigil, gagamitin niya ang mga taong mahalaga sa akin para lang makuha niya ang gusto niya”.

“Natatakot ka bang saktan niya ang pamilya ko?”

Hindi ako nakasagot pero sigurado akong alam na nila kung ano ang ibig sabihin nun.

“Pauuwiin ko muna ang pamilya ko sa probinsiya”.

“Hindi mo ’yan dapat gawin. Kakasimula pa lamang ng negosyo niyo, nag-uumpisa pa lamang ang bagong chapter ng buhay niyo dito. Hindi. Hindi ko puwedeng hingin iyon sa inyo”.

“It’s too late for that”, singit ni Leonardo, “siguradong sa oras na ito ay alam na ng lolo mo ang family background nitong jowa mo. Hindi magtatagal ay siguradong magpapadala na iyon ng mga taong mag mamanman sa pamilya niya”.

Napasabunot ako sa aking buhok.

“Puwede ka bang mag request sa mga tao mo na bantayan na muna ang pamilya ko hanggang sa makauwi sila sa probinsiya?” Pakiusap ni Harold kay Leonardo. Kita sa mukha nito ang determinasyon. Wala nang makakabali pa sa desisyon nito na tulungan kami.

Ang sumunod na mga araw ay inilaan namin para sa pagpapagaling ni Harold hanggang sa nakayanan na niyang tumayo at kumilis na siya lang mag-isa. Sa buong durasyon na iyon ay ako ang umalalay sa kanya habang si Leonardo naman ay naging abala sa kaso at sa pagbabantay sa kanya-kanya naming pamilya. Napag desisyonan kong itago ang cellphone ko at huwag na munang magkaroon ng komunikasyon sa aking pamilya ngunit sinabihan ko si Leonardo na sabihan ang mga ito na okay lang ako.

Pagkaraan ng dalawang linggo ay nagpaalam na kami kay doktor de Leon, labis ang pasasalamat ko sa matanda dahil sa ilang araw niyang pagpayag na patirahin muna kami sa kanyang clinic. Sinadaya pa talaga niyang isara na muna iyon para lamang sa amin. Nag iwan ako ng malaking halaga bilang bayad sa iilang araw na nawala sa kanya at sa kanyang mga trabahador.

Kasama si Leonardo ay pumunta kami sa bahay ni Harold, hindi na ako bumaba pa sa sasakyan, wala akong mukhang maihaharap sa pamilya niya. Bagamat maayos na ang pakiramdam ni Harold ay halata pa rin sa mukha at kilos nito na may pisikal na pinagdadanan ito.

Pagkatapos ng halos isang oras ay lumabas si Harold sa bahay nila na may bitbit na malaking bag. Umiiyak ang mga anak nito na tumakbo palapit sa kanya at nag makaawa na huwag nang umalis. Umiwas ako ng tingin, nanikip ang dibdib ko sa nasaksihan.

Wala akong ibang magagawa ngayon kung hindi ang ipangako sa sarili na gagawin ko ang lahat maibalik ko lang na ligtas si Harold sa kanyang pamilya.

Pagkapasok ni Harold sa sasakyan ay halos hindi ko siya matignan sa mga mata. Nakabaling lamang ang atensiyon ko sa labas, sa mga punong nadadaanan namin.

Nasa ganun akong ayos sa buong durasyon ng biyahe. Naririnig ko ang dalawang nag-uusap ng kung anu-ano. Wala talaga akong alam kung saan kami pupunta, may tiwala naman ako kay Harold at naging komportable na rin ako sa presensiya ni Leonardo.

“Tangina!”

Hindi ko alam kung ano ang nangyari, bigla ko na lang namaramdaman na tumapon ako sa harapan at tumama ang ulo ko sa likod ng front seat kung saan nakaupo si Harold. Napadaing ako nang maramdaman ko ang biglaang pagsakit ng bahagi ng ulo ko na tumama sa matigas na parte ng upuan.

“Anong ginawa mo!?” napaangat ako nang biglang lumaki ang boses ni Leonardo.

Napatingin ako sa labas, wala akong ibang nakikita kundi matatayog at malalaking mga kakahuyan. Napatingin ako sa dalawang lalaki na nasa aking harapan. Nanggagalaiti na nakatingin si Leonardo kay Harold na blanko lamang ang tingin sa kaharap, para bang binabantayan nito ang susunod na gagawin ni Leonardo.

“A-anong nangyayari?” naguguluhan kong tanong.

Biglang bumunot ng baril si Leonardo at tinuon iyon sa mukha ni Harold na mabilis naman na nahawakan ng huli at naagaw.

Napasinghap ako nang biglang tinutok iyon ni Harold sa ulo ni Leonardo na nanigas at napaangat ng mga kamay sa ere.

“Harold! Ano ba?!”

“Huwag kang lumapit!” Banta nito sa akin na bagamat nakatingin kay Leonardo ay nakikita niya pa rin ako sa peripheral vision niya.

Natigilan ako, biglang nanlamig ang katawan ko bumilis ang pintig ng puso ko. Parang naging ibang tao ang Harold na nakikita ko ngayon. Walang ka emosyon-emosyon ang mga mata nito.

“Hindi ito ang sinabi mo sa akin!”

“Sinabi kong ako ang bahala sa inyo. Hindi ko kayo sasaktan pero kailangan niyong magtiwala sa akin”.

“Tangina! Paano pa kami maniniwala sa’yo kung dinala mo kami sa paanan ng kampo niyo!”

Nanlaki ang mga mata ko nang mapag tanto ko kung ano ang nangyayari.

“Harold”. Pagkuha ko sa kanyang atensiyon.

“Ito ang tanging lugar kung saan magiging ligtas ka”. Sabi nito.

“Alam mo ba kung ano ang ginagawa mo? Kinakalaban mo ang buong Pilipino! Babalik ka sa grupo mong mga rebelde at gagawin mo kaming hostage niyo? Para ano?”

“Tangina! Tumahimik ka, pre. Baka nakakalimutan mong ako ang may hawak na baril ngayon!” Galit na pagbabanta nito kay Leonardo.

Bago pa ako makapag react ay biglang may taong kumatok sa pintuan ng kotse na napatalon sa akin dahil sa pagka gulat. Napatingin ako sa labas, pinapalibutan na kami ng armadong mga lalaki. May isang bata, nasa sampung taong gulang siguro, may dalawang teenager at tatlong may mga edad na nasa trenta at kuwarenta siguro. Lahat sila may mga dalang malalaking mga baril.

“Harold!“sigaw ko nang muling kumatok ang isang lalaki sa pinto ko.

“Hindi nila kayo sasaktan, magtiwala kayo sa akin”.

Tangina!

Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko nang marinig ko ang pag click ng pinto at mabilis na pumasok ang dalawang lalaki at pinagitnaan ako samantalang may isang lalaki na tumali sa mga kamay ko. Hindi ako pumiglas, hinayaan ko sila sa kanilang ginagawa. Hindi marahas ang ginagawa nila sa akin pero hindi ko pa rin maiwasang matakot lalo na’t hindi ko alam kung ano ang gagawin nila pagkatapos.

Galit na tinignan ko si Harold, nawala na iyong coldness sa mga mata niya, nakatingin siya sa akin ngayon na parang nagmamakaawa na intindihin ko ang nangyayari.

Putangina niya! Pinagkatiwalaan ko siya pero ihahatid pala niya ako sa mga kabaro niya, sa grupong sumira ng kanyang buhay at ng kanyang pamilya!

“Magiging okay din ang lahat”. Pangako niya sa akin.

“Tangina mo!” malutong kong mura bago dumilim ang paningin ko dahil sa sako na tumakip sa aking ulo.

Pinalabas nila kami sa sasakyan. Naririnig ko si Harold na kinakausap ang mga lalaki na tila ba tuwang-tuwa pa ito na muling nakita ang ka-grupo. Wala akong maintindihan sa sinasabi nila dahil ibang lingwahe ang gamit nila.

Wala akong alam sa nangyayari sa paligid. Sumusunod lamang ako sa utos ng lalaking may hawak sa akin.

“Leo!” Hindi ko napigilang tawagin ang kasama ko.

“Nandito ako”. Pabulong na sagot ng lalaki na hindi kalayuan sa akin, “Sumunod ka lang sa utos nila. Huwag kang gagawa ng bagay na ikalalagay mo sa panganib”.

“Wala kaming gagawin sa inyo. Nandito lamang kami para siguraduhing ligtas kayong makarating sa kampo”. Anang boses na nagmumula sa lalaking nakahawak sa akin.

Ilang minuto kaming naglakad sa maputik na daan bago nila kami pinasakay sa parang pick up o truck. Tumatama sa katawan ko ang malamig na hangin dahil sa tulin nang pagtakbo ng sasakyan. Mataman lamang akong nagmamatyag sa paligid, nakikinig kung may kakasang baril at pumutok, habang taimtim na nananalangin na sana ay maging ligtas kami at walang masamang gagawin sa amin ang mga lalaking ito.

Matagal kaming nasa biyahe. Dumaan kami sa bato-batong daan at minsan pang nalibing sa putik ang gulong ng sasakyan na kinailangan naming bumaba upang maitulak nila ang sasakyan. Pagkatapos ng halos dalawang oras ay muli kaming bumaba at naglakad ng halos isang oras bago ako nakaririnig ng mga taong nag-uusap at mga batang tumatawa habang naglalaro. Narinig kong may nagbabatian at sumasagot naman ang mga kasamahan namin. Kumalam ang sikmura ko nang makaamoy din ako ng pagkain na niluluto. Lumakad pa kami ng limang minuto bago kami tuluyang pinahinto. Pagud na pagod ang mga paa ko pero nauunahan pa rin ako ng tapang at pride ko na huwag magpakita ng kahinaan sa kanila.

“Paki kuha na ng takip sa kanilang ulo”.

Napakislot ako sa aking mga mata nang tumama doon ang liwanag na pumapasok mula sa butas-butas na bubong. Hinintay ko munang makapag adjust ang mga mata ko bago muling dumilat.

Tatlong lalaki na kasing edad lamang ni Harold ang nakita ko sa aming harapan. Parang hari ang mga ito na nakaupo sa gitna ng platform. Inikot ko ang aking paningin sa paligid, bigo akong mahanap ang traidor na nagdala sa amin dito.

“Welcome sa simple naming komunidad”, napatingin ako sa nag salita.

Iyon ang lalaking nasa gitna. Malaki ang kanyang katawan at kulay kayumanggi ang kanyang mga balat. Makapal ang balbas sa kaniyang mukha ngunit hindi nun nagawang takpan ang iilang peklat na nandun.

“Bakit niyo kami dinala rito?” matapang kong tanong.

“Kayo ang pumunta dito”, sabi naman nung nasa kanan.

Malaking lalaki din ito, matangkad. Siguro ito ang pinaka matangkad sa tatlo. May mga patubong balbas sa mukha nito, kumpara sa lalaking nasa gitna ay mas maayos ang suot nitong mga damit. Parang maalaga ito sa kanyang sarili. Samantalang ang nasa kaliwa ay siyang maputi, kutis mayaman. May suot itong eyeglasses at ito ang may pinaka malinis na mukha sa kanila. Naka pormal din ang suot nito na polo, slacks at itim na leather shoes.

“Kinidnap kami ng utusan niyo!” giit ko.

“Utusan?” nagtinginan ang tatlo tapos biglang humalakhak.

Nagkatinginan din kami ni Leonardo, tinatanong namin ang isa’t isa ngunit kumibit balikat lamang ito.

“Bakit ba nakatali pa ang mga bisita natin? Paki tanggal na nga niyan”, anang lalaki na nasa kaliwa.

Mabilis na sumunod ang mga lalaking nakabantay sa amin. Napahilot ako sa aking palapulsohan nang sa wakas ay nakalaya na iyon sa may kasikipan na pagkakatali.

“Puwede na kayong umuwi sa pamilya niyo”, sabi nung nasa gitna sa mga tauhan nila.

Nilingon ko si Leonardo. Naghihintay ako na gumawa siya ng paraan para makaalis dito ngunit nanatili lamang itong nakatayo at naguguluhang nakatitig lamang sa mga lalaking nasa harapan.

“Puwede kayong maupo”, tinuro nung nasa kaliwa ang mahabang lumang upuan na gawa sa plastic iilang dipa lamang ang layo sa amin.

Hinintay nila kaming makaupo bago nagsalita ang nasa kanan.

“Uulitin ko, maligayang pagdating sa aming komunidad. Pasensiya na at kailangan naming takpan ang ulo niyo upang masigurong hindi niyo malalaman kung nasaan ang aming kampo. Ako pala si Romano, iyong nasa kaliwa ay si Mario at itong nasa gitna naman ay si Denis. Kami ang namamahala sa komunidad na ito”.

Naka ngiti silang tatlo sa amin.

“Anong gagawin ninyo sa amin?” nagawa na ring magsalita ni Leonardo.

“Nakiusap sa amin si Harold na dito na muna kayo mamalagi dahil may banta sa buhay mo?” tukoy ni Denis sa akin. Hindi ako sumagot, wala akong planong sagutin sila.

“As expected from a Monteverde”.

Napalingon ako kay Mario, nakangisi ito na para bang tuwang-tuwa siya pagiging suplado ko.

“Kilala mo ang pamilya ko?”

“Sino ba sa amin ang hindi nakakakilala sa pamilya ng lalaking tumulong sa amin upang mabuo ang kapatiran na ito?”

Biglang sumakit ang ulo ko. Anong nangyayari? Akala ko alam ko na ang lahat na sekreto ng pamilya namin.

“Hindi ba sinabi sa’yo ng lolo mo?”

“Pinlano niyo to ang lahat? Ano ’to? Inutusan ba kayo ng lolo ko na kunin ako?”

“Tangina. Kung meron mang kaming gustong gawin ay iyon ang pabagsakin siya. Tinraidor niya kami, pagkatapos niyang makuha ang kompanya ay basta-basta na lamang niya kaming tinalikuran at binaliktad sa gobyerno. Sinira niya ang pinaglalaban ng kapatiran na ito!”

“Iyong ginawang pagsuko ni Harold, palabas lang ba ’yun lahat?” si Leonardo naman ngayon ang nagtanong.

“Kinailangan namin ng tao na mag mamanman sa kilos ni Dionisio”.

Parang may malaking kutsilyo na tumusok sa puso ko nang ma-absorb ng utak ko ang sinabi ni Denis.

“Ngunit totoo na tumalikod na si Harold sa kapatiran, totoo na mas pinili niya ang mamuhay kasama ang pamilya na binuo niya. Ngunit nitong nakaraang mga buwan, bigla siyang komontak sa amin at sinabing nakilala niya ang pinakamamahal na apo ni Dionisio”.

Tangina. Parang gusto kong takpan ang tenga ko upang huwag nang marinig pa ang sasabihin ng mga ito. Maliban sa kutsilyo na nakatarak sa puso ko ngayon ay para na rin iyong kristal na unti-unting nababasag.

“So tell you the truth, pumayag kami sa kagustuhan ni Harold dahil sa tingin namin ay magkakaroon ka ng mahalagang papel upang malinis namin ang aming imahe sa mamamayang Pilipino”.

“Nasaan siya?” matapang kong tanong, naka kuyom ang mga kamao ko at nag-igting ang aking mga panga, “Kailangan ko siyang makausap”.

“Nasa bahay niya”, tinuro sa akin ni Romano ang daan sa likod, “Puntahan mo na lang siya dun”. Mabilis akong naglakad, nilagpasan ko silang tatlo na hindi sila tinitignan ngunit bigla akong tinawag ni Romano kaya napalingon ako sa kanya, “Mag iingat ka, may malaking ahas dun”. Sabi niya sabay kindat sa akin.

At sa halip na mainis ay bigla akong pinamulahan ng mukha.

“Ginamit mo lang ba ako?” Bungad-tanong ko kay Harold pagkakita ko sa kanya na nakatayo sa sentro ng kanyang bahay na gawa sa nipa.

Abala ito kakaikot ng paningin sa palibot ng bahay nang bigla akong magsalita. Tumingin ito sa akin saglit at muling ibinalik ang atensiyon sa bahay.

“Magiging ligtas ka dito”, sagot niya sa tila pagod na boses.

“Iyong tanong ko ang sagutin mo. Pinlano mo ba ang lahat simula noong una tayong nagkita? Ginamit mo lang ba ako?”

Halos ilang segundo din ang hinintay ko bago ito muling lumingon sa akin, hindi na muna ito sumagot. Naglakad ito papunta sa isang kama na gawa sa pinag tagpi-tagpi na kawayan. Malaki iyong pero mukhang naging maliit dahil sa laki niyang tao.

“Ba’t mo ako binigyan ng pera pagka labas natin sa kulungan?”

Nagitla ako sa tanong niya, hindi ko inaasahan na tatanungin niya ako tungkol doon. Akala ko balewala lamang iyon sa kanya.

“Bayad mo ba ’yun sa akin? Sa pagkantot ko sa’yo? Dahil bayaran ang tingin mo sa akin?”

“Kaya mo ako kinakantot bilang bayad mo sa tinulong ko sa inyo ng pamilya mo? Ganun ba ’yun? Dahil tingin mo escort ang tingin ko sa’yo?”

“Kinakantot kita dahil gusto ko, pre! Dahil nasasarapan ako sa’yo talaga. Dahil gusto kita”.

Natigilan ako sa huli niyang sinabi. Para akong napako sa kinatatayuan ko, hindi ko magalaw ang katawan ko kahit ang bibig ko. Nakatitig lamang ako sa mga mata ni Harold, wala akong nakikitang kasinungalingan doon.

“Aaminin ko, noong una ay balewala lamang sa akin ang ginagawa natin noon. At nung nakalaya ako, at nang makita ko ang mukha mo sa dyaryo, nalaman kong apo ka ni Dionisio, sinadya ko talagang muling makapasok sa loob upang kumuha ng mga impormasyon sa’yo”. Tumayo ito at pumunta sa maliit na parang cabinet.

“Pero habang tumatagal, habang nakikilala kita. Biglang nawala sa aking isipan ang plano ko. Wala akong ibang iniisip kundi ang kaligtasan at kasiyahan mo. Mas naiisip pa nga kita kesa sa pamilya ko eh”.

“So ginamit mo lang talaga ako?” giit ko pa rin.

Ayokong magpahalata na apektado ako sa kanyang mga sinabi. Kung puwede ko nga lang bang itapon ang sarili ko sa kanya at yakapin siya ng sobrang higpit ay ginawa ko na.

“Gusto kong gumanti sa lolo mo. Gusto ko siyang pabagsakin katulad niyo kaya ako tumutulong sa inyo. Kaya oo, ginagamit kita para sa parehas nating hangarin”. Kumuha ito ng damit sa closet, sinubukan nitong hubarin ang t-shirt niya pero kumapit iyon sa kanyang malaking katawan.

Lumapit ako sa kanya at tinulungan siyang magbihis. Nakita kong dumudugo ang sugat niya sa bandang tiyan.

“Kailangan mong magpa tingin sa doktor”, ani ko.

“Hindi mo ba ako gusto?”

Napatingin ako sa kanya. Sobrang lapit ng mukha namin sa isa’t isa. Naririnig ko ang malalim niyang pag hinga at nararamdaman ko ang mainit niyang hininga sa aking mukha.

“Hindi ito ang tamang panahon para pag-usapin natin ’yan,” sabi ko, “Kailangan nating bumaba para ipatingin ang sugat mo”.

“Mag gamitan tayo”, bulong niya sa malalim na boses, “Po-proteksiyunan kita kapalit nang paggamit ko sa katawan mo”.

Napalunok ako nang makita ko ang matinding pagnanasa na unti-unting lumulukob sa kanyang mga mata. Iyong init ng katawan niya ay mas lalong sumingaw at sumiklab na kahit may suot akong makapal na damit ay tumatagos pa rin iyon.

“Harold”.

Ngunit hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla na lamang niyang pinaglapat ang aming mga labi. At nung dumikit ang labi niya sa akin ay biglang nawala ang agam-agam ko sa totoo niyang intensiyon kung bakit niya ako dinala rito.

Agad na umangkla ang mga kamay ko sa kanyang batok at mainit na tinugon ang kanyang mga halik. Mga halik na hindi mapanakit kundi puno ng pag-iingat at pagpapahalaga. Gusto ko ang lalaking ito, sa lahat na naging experience ko ay ngayon ko lamang naramdaman ang ganitong klaseng pakiramdam na para bang gagawin ko ang lahat para lamang sa taong ito. Na lahat na mga pinaglalaban ko sa buhay ay unti-unti kong nakakalimutan para lamang mapa sa akin ito.

Pero hanggang saan? Hanggang kailang ako magpapadala sa pakiramdam na ito? Kaya ko bang talikuran ang dati kong buhay para lamang sa kasiyahan na ito na hindi ako sigurado kung totoo at kung tatagal?

Pinaghiwalay ni Harold ang mga labi namin, pinagdikit niya ang aming noo at tinitigan niya ako sa aking mga mata.

“Hindi mo kailangan mag isip ng kung anu-ano habang nandito ka. Ligtas ka dito, walang bawal dito. Gawin mo ang gusto mong gawin, ang mag papasaya sa’yo”.

Parang may sariling isip ang mga labi ko na hinabol ang kanya. Mabilis niyang inilayo ang mukha niya sa akin. May paglalaro sa mga labi niya na inilabas niya ang kanyang dila. Iyon na naman ang hinabol ko. Naka ilang attempt pa ako nang sa wakas ay pinagbigyan na niya akong sipsipin iyon. Parehas na lumabas ang mga ungol namin.

Naging mas mapusok kaming dalawa. Hindi na namin naiisip kung naka sara ba ang pinto at kung baka bigla na lamang may pumasok at makakita sa aming ginagawa. Wala kaming ibang iniisip ngayon kundi ang matugunan namin ang pagnanasa sa isa’t isa.

Naging malikot ang kamay ko. Mapangahas kong hinimas ang nakabukol sa pundilyo ni Harold na kina ungol naman nito. Hinuhulma ng kamay ko ang malaki niyang titi habang ang kamay naman niya ay nakaalalay sa aking likod habang ang isa naman ay naka patong sa aking puwet.

Hinila niya ang binti ko pataas sa kanyang bewang upang maramdaman ko ang katigasan niya sa aking bandang puson. Nag-grind ako, pinaramdam ko sa kanya kung gaano ko kagusto ang pakiramdam ng burat niya na naka kiskis sa akin.

“Libug na libog ako sa’yo”, anas niya sa aking tenga na kinakiliti ko.

Bilang tugon ay kinalas ko ang kanyang sinturon at mabilis na binaba ang iba pang tela na tumatakip sa kanyang pagkalalaki. At nang kumawala ang burat niya mula sa mha harang na iyon ay wala akong sinayang na oras, mabilis kong hinawaka iyon at sinalsal.

“Aaaaah. Puta!”

Mabagal lamang ang mga stroke sa ginawa ko pero may diin iyon, gusto kong maramdaman ang maugat na laman na iyon na pumipintig sa aking palad na para bang gustong kumawala sa mahigpit kong kapit.

“Sobrang lambot ng palad mo, pre. Tanginaaaah!”

At nang hindi na ako makatiis ay lumuhod ako at tinapat ang burat niya sa aking mukha. Hinawakan ko ang ulo nun at pinatingala upang magkaroon ako ng access sa mahabang katawan nito.

Nagtama ang tingin namin ni Harold. Mas lalo akong nalibugan sa matinding pananabik at pagnanasa sa mga mata nito. Inilabas ko ang aking dila at dahan-dahan na pinahid sa kanyang laman na amoy lalaki.

Kita ko kung paano tumirik ang mga mata ni Harold at ang bahagyang pag-awang ng kanyang bibig.

“Shiiiit!” anas nito.

Ilang ulit kong pinasadahan ng dila ang burat niya hanggang sa tuluyan iyong mabalot ng aking laway. Pagkatapos ay napunta naman sa ulo ang aking atensiyon.

Piniga ko iyon dahilan upang lumabas ang may karamihang pangunang katas na nakatambak doon. Mabilis ko iyong dinilaan, walang itinira, bago ko nilamon ang kabuuan ng malaking ulo.

Napa sabunot sa akin si Harold kasabay nang paninigas ng kanyang binti. Mas lalo akong ginanahan sa kanyang naging reaksiyon kaya mas lalo kong ginalingan ang pag tsupa sa mala makopa niyang ulo. Pulang-pula na iyon ng tinigilan ko, pero hindi pa ako tapos. Walang paalam na bigla kong sinubo ang burat ni Harold ng buo.

“Aaaaaaah! Tangina mo, preeeee!” mahaba niyang ungol nang walang kahirap-hirap na nasubo ko siya ng buo.

Naramdaman ko ang pag puno ng aking bibig dahil sa malaki niyang burat. Sobrang init nun sa aking bibig at pumipintig-pintig pa ang ugat. Kumapit ako sa kanyang hita at inurong-sulong ang aking bibig sa kanyang alaga.

Dire-diretso ang pag di-deepthroat ko sa kanya, hindi ako pumapayag na hindi tumatama ang makapal niyang bulbol sa aking mukha dahil parang aphrodisiac ang amoy nun na mas lalong nagpapalibog sa akin.

At nang hawakan niya ang ulo ko ay buong puso kong tinanggap ang pagbayo niya sa aking mukha. Sobrang bilis nang paglabas-pasok ng alanga niya sa aking lalamunan na kung minsan ay para akong mabibilaukan.

“Tanginaaaaa. Sarap kantutin lang lalamunan mo, pre. Sobrang init ang lalim pa. Basang-basa ang burat ko sa’yo. Shiiiit”.

Tumigil lamang si Harold sa pagkantot sa aking mukha nang malapit na siyang labasan. Pinatayo niya ako at muling siniil ng halik.

“Mag hubad ka, ipakita mo sa akin kung gaano kasabik ang butas mo sa burat ko”.

Gustung-gusto ko na inuutusan niya ako sa tuwing nagtatalik kami, pakiramdam ko para akong aso na sunus-sunuran sa kanya pero sa halip na mabastos at mainsulto ay natutuwa pa ako.

Hinubad ko ang aking mga salawal. Tanging tshirt ko lamang ang aking itinira. Nahiga ako sa kama at bumukaka ng malaki sa kanyang harapan.

Nakita ko kung paano napalunok si Harold nang makita niya ang kumikibot-kibot kong butas. At iyong mga mata niya ay mas lalong nag dilim sa sobrang libog.

Mapang akit ko siyang nginitian nang matama ang aming mga paningin. Dinala ko ang aking middle finger sa aking bibig at binasa ko iyon ng laway.

“Kantutin mo ang butas ko”, sabi ko sa kanya habang dahan-dahan na inilagay ang kamay ko sa aking tumbong.

“Tangina!” malutong niyang mura nang makita niyang ipinasok ko ang nilawayan kong daliri sa aking butas.

Napaliyad ako sa sarap ng aking ginawa sa sarili, hindi ko napigilang umungol lalo na nang inikot-ikot ko ang aking daliri sa aking loob.

“Kantutin mo na ako”, halos mag laway ako sa pagmamakaawa kay Harold, “Sabik na sabik na ang butas ko sa’yo, pre. Gusto na niyang maramdaman ang pagpasok ng burat mo”.

“Tangina. Sobrang libog mo ngayon.” Lumapit siya sa akin at pumuwesto sa aking gitna.

Hinawakan ko ang magkabilang paa ko at mas lalong ini-spread ang aking mga binti. Tangina, hanggang ngayon ay hindi ako makapaniwala na kumikilos ako na parang putang patay gutom sa uten sa tuwing nagkakantutan kami ni Harold. Nawawala ang pagiging edukado ko, mas nangunguna ang kalibugan at pagiging hayok ko sa laman.

Sa halip na pasukin ako ay naramdaman ko na lamang ang daliri niyang pumasok sa aking butas. Muli akong napaliyad at napahawak sa kanyang braso upang pigilan siya sa pagkalikot sa aking laman.

“Aaaaah, ang saraaaaap! Itigil mo please!” hindi ko napigilan mag makaawa na itigil niya ang ginagawa dahil halos mabaliw ako sa sobrang sarap.

Naaabot ng daliri niya ang g-spot ko at sa tuwing hinihilot niya iyon ay hindi ko nako-kontrol ang katawan ko. Para akong uod na sinabuyan ng asin na nangingisay. Pinagdikit ko ang aking mga hita upang pigilan ang sarili na labasan.

“Masarap ba, pre?” kahit hindi ako nakatingin sa kanya ay naririnig ko sa kanyang boses ang kanyang kapilyuhan.

“Kantutin mo na ako, pre. Nababaliw na ako sa sarap ng ginawa mo sa akin”.

“Masusunod, pre”.

Nakahinga ako nang maluwag nang hugutin niya ang daliri sa akin, pinatong niya ang mga binti ko sa magkabila niyang balikat at tinutok ang burat sa aking butas.

Nagtama ang aming paningin. Sabay na napaawang ang aming mga labi nang unti-unting naging isa ang aming kaselanan.

“Tangina ka, pre. Ang sarap mo!” puri niya nang tuluyan na niya akong mapasok ng buo samantalayang napaliyad naman ako ng malaki nang tumama ang pinaka ulo niya sa aking g-spot.

“Natatamaan ko ba?” Mapang akit niyang tanong habang hinay-hinay nang kumakayod sa akin.

Tumango ako at sinaluong ang bawat bayo niya.

“Aaaah. Puta!” atungal niya sabay libing ng kanyang burat nang mas malalim sa akin.

At nang binilisan niya ang pag indayog sa aking ibabaw ay hindi ko napigilan ang sarili ko na hilahin siya. Napayakap ako sa kanya ng mahigpit at napakalmot sa kanyang likod na hindi na iniisip na baka matamaan ang sugat niya.

“Ang sarap! Shit. Alam na alam mo kung paano tamaan ang g-spot ko. Aaaaaaah!”

Siniil niya ako ng halik, nagpalitan kami ng laway. Iyong tunog ng aming mga katawang nag uumpugan ay mas lalong lumakas dahil sa pawisan naming katawan. Iyong kama ay umuugoy sa malakas na pagbayo ni Harold, lumalangitngit ang mga paa nito sa sahig ng bahay na gawa rin sa kawayan.

Ngunit wala kaming pakialam kahit pa na makita o marinig kami ng iba na nag-iiyutan sa bakanteng bahay na ito. Bahay na sa tingin ko ay magiging bahay ko na rin sa pananatili ko dito.

“Lalabasan na ako. Ipuputok ko ba sa loob?”

Umiling ako, “Gusto kong matikman ang tamod mo. Iputok mo sa bibig ko”.

“Tangina! Gusto ko ’yan”.

Pinagpatuloy niya ang pag kantot sa akin hanggang sa mas lalong bumilis ang pag bayo niya.

“Heto na! Aaaaah! Shiiiit!” Mabilis niyang hinugot ang uten niya at pumuwesto sa aking ibabaw. Pumaupo ako upang hindi siya mahirapan, inilapit niya ang burat niya sa aking bunganga.

“Nganga, pre. Inumin mo na itong gatas kong hayop ka!”

Ngumanga ako at inilabas ang aking dila. Nagtama ang aming mga mata, sobrang nakakalibog ang itsura niya dahil lalabasan na talaga siya. Bakas dito ang sarap na matagal na niyang gustong ipalabas.

“Putangina ka, pre! Heto naaaa. Aaaah! Shiiiit! Aaaaaah!”

Napakislot ako nang may malapot na tamod na tumama sa aking noo at mata dahil sa lakas nang pag pulandit nun, ang kasunod na putok ay dumiretso na sa aking nakaabang na bunganga. Sunod-sunod ang ginawa kong pag lunok dahil mabilis na napupuna ang bibig ko sa dami nang kanyang inilalabas.

“Puta ka, pre… aaaah!” nanginig ang binti nito at napasabunot sa aking buhok habang ako naman ay napahawak sa kanyang hita habang patuloy pa rin ang pag inom sa kanyang gatas.

At nang matapos na ang pag-bulwak niya ay agad kong ipinasok ang burat niya sa aking bibig upang linisin iyon at siguraduhing walang tamod na masasayang.

Nanginig na naman ito dahil sa kiliti. Hinawakan niya ang buhok ko at hinaplos-haplos iyon na para ba akong tuta na may ginawang mabuti sa kanyang amo.

“Masarap?” tanong niya sa akin nang tumingala ako sa kanya.

Tumango ako. Pulang-pula ang mukha nito at pawis na pawis. Sobrang gwapo talaga ang matandang ito.

“Ikaw naman ang magpalabas”.

Tumango ako at tumihaya. Lumapit siya sa akin, pinatong niya ang isa kong binti sa kanyang hita at hinanap ang butas ko. Walang paalam na ipinasok niya ang daliri niya doon.

“Aaaaaah! Harooooold”, ungol ko.

Hinawakan ko ang titi ko at nag simulang magjakol. Sinasabayan ng balakang ko ang galaw ng daliri ni Harold.

Aaaaah. Puta. Ang sarap mag daliri ng lalaking ito.

“Ngh!” Anas ko nang tamaan niya ang g-spot. “Aaaaah. Tangina! Ang sarap. Sige paaaa”. Pakiusap ko.

“Putaaa. Tinitigasan na naman ako sa’yo!”

Pinagpatuloy niya ang pag daliri sa akin hanggang sa maramdaman ko ang pamumuo ng tamod ko sa aking puson. Pinagdikit ko ang aking mga hita, nakuha niya agad ang gusto kong sabihin, ngunit nabigla ako nang muli niya akong pinabukaka at dinagdagan pa niya ng isa ang daliri niyang nakapasok sa akin.

“Aaaaah! Putaaaaa!” napaliyad ako sa sobrang sarap lalo na nang binilisan niya lalo ang pag finger sa akin. Ang isang daliri niya ay naka diretso laman habang ang isa naman ay parang hook na nakabaliko at ginagalugad ang pader ng aking lagusan.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko, ilang labas-pasok pa niya ay naramdaman ko na ang pagsabog ng tamod ko. Muli akong napaliyad at napakapit sa kanyang kamay na patuloy pa ring dumadaliri sa akin.

Naka ilang putok din ako bago tumuwid ang katawan ko at lupaypay na nakahiga sa kama. Pawis na pawis ako at hingal na hingal dahil sa pagpalabas. Iyong na yata ang pinakadami at pinaka masarap kong pag sabog.

“Hindi kita pipilitin kung ayaw mong makipag partner sa amin sa pagpapa bagsak sa lolo mo pero pinapangako ko sa’yo na kapag nandito ka ay walang masamang mangyayari sa’yo”.

Hindi ko na maalala kung ano ang sinagot ko kay Harold sa tanong niyang iyon dahil agad akong nakatulog dahil sa sobrang pagod mula sa biyahe at sa ginawa naming kantutan.

Matulin na lumipas ang mga araw, hindi ko napansin na halos anim na buwan na pala kaming nandito sa bundok at namumuhay ng napaka simple.

Kabaliktaran ito sa buhay na nakasanayan ko, walang mamahaling mga ulam, walang sasakyan, walang branded na mga damit at higit sa lahat ay walang gadgets. Noong una ay nahihirapan akong mag adjust lalo na sa kanilang mga pagkain na kinukuha lamang nila sa gubat ngunit hindi nagtagal ay nakasanayan ko na rin at aaminin ko, nagugustuhan ko ang ka simplehan ng buhay na meron ang kapatiran na ito.

Sa bahay ako ni Harold nakatira, hindi ko pa alam lahat na history ng kapatiran nila lalo na ang role ni Harold dito pero masasabi kong maganda ang hangarin ng grupo nila. Malaya ang mga miyembro nila na gawin ang gusto ng mga ito basta ba ay hindi sila maghahanap ng gulo. Walang lider talaga sa kanila pero nasanayan na nilang kina Mario, Romano at Denis humingi ng tulong at advise dahil ang tatlo lamang ang nakapag aral at nakapag tapos sa kolehiyo. Sa katunayan ay normal na namumuhay din sina Romano at Mario sa bayan bilang abogado at doctor, may kanya-kanya na rin silang pamilya doon.

Sa ilang buwan na pamamalagi ko dito ay hindi pa ako kinakausap nila Romano tungkol sa plano nilang pagpapabagsak kay lolo. Hindi na rin na-open pa ni Harold ang paksang iyon sa akin kahit ba’y gabi-gabi kaming magkasama sa iisang bubong at kadalasan ay pinagsasaluhan ang init ng katawan ng isa’t isa.

Nag volunteer akong turuan ang mga bata kung paano mag sulat at magbasa. Kukunti pa lamang sila, nasa bente pa lamang, ngunit lahat sila ay gustung-gustong matuto. Nakakalungkot lang dahil hindi ko alam kung magiging parte pa rin ba ang mga batang ito sa pag asenso ng Pilipinas o kung mananatili lamang ang mga ito sa bukid at mamuhay sa ganito.

Wala akong nakikitang mali sa pamumuhay nila pero ang dami nilang hindi nararanasan, ang daming mga benepisyo katulad ng PhilHealth, SSS, at kung anu-ano pa na hindi nila napapakinabangan dahil sa desisyon nilang mamalagi na lamang dito.

“Malaya silang umalis kung gustuhin nila, hindi namin sila pinipigilan, ngunit dahil sa ginawa ng lolo mo ay nakilala na kaming rebelde at against sa pamamahala ng gobyerno kaya ang tingin sa amin ng mga tao ay pariwara at palamunin lamang. Mag nag subok pero bumabalik sila dahil hindi sila nakakakuha ng trabaho dahil sa diskriminasyon na kanilang natatanggap”, kuwento sa akin ni Denis nang minsan kaming nagsama sa pamimitas ng tanim nilang talong na ibebenta pa nila sa bayan.

“Ano ba talaga ang nangyari?” Hindi ko na napigilan ang sarili na itanong.

Napatitig sa kawalan si Denis, “High school pa lamang kami nun nang mapansin namin ang ginagawang pagsira ng kompanya ng mga Cruz sa gubat at kabundukan dahil sa pagmimina, pag to-troso at pagpapatayo ng infrastructure at subdivision sa area namin. Bagama’t mga bata pa lamang kami ay alam na namin kung ano ang magiging dulot ng lahat na iyon sa ting kalikasan kaya nag lakas loob kaming pumunta sa kompanya. Bago naging Monteverde Corps ay kilala ang kompanya ninyo bilang C&M Mining and Infrastructure Group of Companies. Ang matandang Cruz pa ang namamahala nun habang ang lolo mo naman ay isang hamak na partner lamang na may kaunteng share.

“Nag rally kaming apat. Sinubukan naming kausapin si Cruz pero ang lolo mo ang humarap sa amin. Mabait siya, maayos ang pag tanggap niya sa amin. Nakitaan niya kami ng potensiyal lalo na si Harold. Sa aming apat, si Harold talaga ang pinaka matalino at pinaka madiskarte. At siya…siya ang nag umpisa sa kilusan at kapatiran na ito”.

Parang may kung anong bomba ang sumabog sa ibinunyag ni Denis. Buong akala ko ay ni-recruit lamang siya, paano na ang isang teenager na tulad niya ay nakabuo ng ganitong grupo?

“Akala namin noon na totoo ang hangarin ng lolo mo na ipatigil ang ginagawa ng kanilang kompanya kaya napapayag niya kami sa kagustuhan niyang bumuo ng grupo upang manguna sa pagpapatigil sa lahat na gawain ng kompanya nilang sumisira sa ating kalikasan. At dahil magaling mag salita si Harold at may talento siya sa public speaking, pati college student at matatanda na may parehas naming hangarin na na-recruit niya sa aming grupo. Mula sa apat na teenagers ay unti-unting dumami kami hanggang sa nag desisyon kaming umalis at bumuo ng sarili naming komunidad. Iniwan namin ang aming pamilya dahil sa hangarin naming maisaayos ang paninira sa kalikasan.

Sinuportahan kami ng lolo mo. Mula sa simpleng pabahay, sa kagamitan at sa mga kinakailangan namin para mabuhay sa bundok. Naniwala kami sa aming hangarin , naniwala kami sa pinangako ng lolo mo“.

Nag ngitngit ang mukha nito, klaro sa kanyang itsura ang masalimuot na pinag daanan sa kamay ng aking lolo.

“Noong una ay pa-rally-rally pa lamang ang aming ginawa. Ngunit sadyang matigas ang matandang Cruz, matapang siya dahil naka suporta sa kanyang ang pamilya ni Harold na kilalang mayor dati. Hindi lamang iyon, pati mga pulis at sundalo ay hawak din nila. Kaya ang ilang attempt namin sa pag rally ay hindi naging epektibo. Sunod naming ginawa ay pinasabog namin ang mga kagamitan nila sa pag mimina at pag to-troso. Dahil doon ay malaki ang naging impact nun sa kanilang kompanya. Iyon ang pinaka unang successful na operation ang ginawa namin. Umalis ang kompanya, lumipat sila sa ibang lugar at kung nasaan sila ay nakasunod naman kami. Sunud-sunod ang pag atake namin sa kanila, sinira namin lahat na mga kagamitan hanggang sa malalaki nilang sasakyan. Hanggang sa dumating ang araw na nawalan na ng tiwala ang ibang nag mamay-ari ng kompanya sa matandang Cruz. Pinalit ang lolo mo.

Sobrang saya namin dahil akala namin ay tuluyan nang mahihinto ang operasyon at puwede na kaming maka balik sa mga pamilya namin. Ngunit nagkamali kami dahil mas hayop pa ang lolo mo sa pamilyang Cruz. Kami ang inuna niya, gumawa siya ng kuwento. Binaliktad niya kami, pinamukha niya kaming masama sa mata ng gobyerno at ng mga tao. Sinabi niya kung saan ang kampo namin, at dahil mas makapangyarihan na siya kesa sa mga Cruz ay mas malawak ang hawak niyang kapulisan at politiko. Sinudo ang kampo namin habang wala kami doon. Pinaslang nila ang mga naiwan, magpapamilya, ama, ina at…at mga bata. Pinalabas nilang ang mga lalaki na napaslang doon ay kasapi ng gobyerno at kami ang pumatay, iyong katawan ng mga babae at bata ay tinuring lamang nilang collateral damage.

Galit na galit kami. Gusto naming gumanti at sumugod pero bukod sa wala kaming mga armas ay hindi rin namin alam kung paano lumaban. Nagluksa kami na kami lamang, inalay namin ang katawan ng aming mga kasamahan, nilibing namin sila na wala ang kanilang mga pamilya dahil…dahil hindi na sila kinikilala ng kanilang pamilya. Naging kahihiyan na sila. Iyong pinaglalaban namin ay biglang natabunan ng kasamaan dahil lamang sa imahe na pininta ng lolo mo.

Gumawa kami ng paraan. Ginamit namin ang mga itinuro ng lolo mo sa amin. Pinupuntahan namin ang mga planta na pinatayo ng lolo mo, ang mga bus na pinapatakbo niya. Pinasabog namin, pinakita namin sa kanya na handa kaming lumaban at pabagsakin siya. Ngunit sadyang tuso si Dionisio, ginamit niya ang media. Gumawa sila ng mga kuwento na hindi naman talaga nangyari. Pinalabas nila na sa bawat atake namin ay may mga inosenteng buhay na nadadamay pero ang totoo niyan ay wala pa kaming napapaslang kahit isang buhay ng inosente.

Mas lalong gumulo ang lahat. Mas lalong nasira ang imahe ng aming kapatiran. Naging rebelde kami, naging terorista sa sarili naming bansa. Kaya kahit masakit sa amin ay kinailangan naming lumayo at manahimik muna. Naghahanap kami ng pagkakataon, ng himala na sana ay may taong makakatulong sa amin. Na makabura sa masamang imahe na ginuhit ng isang sakim na tao.

At dumating ka…“

Napalunok ako. May kung anong humaplos sa aking puso, nangilid ang mga luha sa aking mga mata.

“Alam kong wala akong karapatan na hingin ito sa’yo. Sinabihan na kami ni Harold na huwag kang idamay sa gulo na kinasasangkutan namin, pero naaawa ako sa mga bata na nandito at hindi malayang nakakalabas upang i-enjoy ang mga benepisyong nararapat sa kanila. Ginagawa namin ito hindi para sa amin kung hindi para sa mga bata at sa susunod pang henerasyon. Kailangan nating iligtas ang ating kalikasan, kailangan na maipag patuloy ang hangarin namin para sa magandang future ng mga bata. Pero kailangan namin ng tulong mo”.

Sasagot na sana ako nang biglang dumating si Leonardo. Hingal na hingal ito sa kakatakbo. Ang mukha ay nababahala.

“Anong nangyari?” hindi ko maiwasang kabahan na rin.

“Pinakulong ni Mauricio si Ignacio. Pinababalik niya sa puwesto ang lolo mo”.

Nahigit ko ang aking paghinga. Nanginig ang aking katawan. Muling bumalik ang galit ko na ilang buwan ko nang hindi nararamdaman simula nang tumira ako rito.

“May problema ba?” biglang dating ni Harold. May hawak itong isang bayong na may lamang mga talong.

Napatingin ako sa paligid, sa mga taong sumisikpa, lumalaban ng patas para lamang may makain sila sa araw-araw. Napatingin ako sa mga batang naglalaro na pinagkaitan ng kanilang mga karapatan.

Napahinga ako ng malalim.

“Kailangan nating lumaban. Kailangan na tuluyan nang matanggal sa puwesto niya si lolo. Mag tulungan tayo para sa hinaharap ng mga bata at ng mga susunod pa na henerasyon”. Sabi ko sa mga lalaking nakapaligid sa akin.

–––––––––– THE END ––––––––––

Magpapatuloy ang kuwentong ito sa book 3 ng Men in Uniform series… kitakits!