Ang Sampung Utos

Lahat gagawin ni Angelo para lamang mapanatili ang malinis na imahe ng kanilang pamilya.

Bilang isang pastor, kailanman ay hindi naisip ni Rogelio na kumontra sa sampung utos ng kaniyang diyos. Pero lahat ay magbabago nang muling nagdalang-tao ang kanyang minamahal na asawa. Lahat na pangangailangan niya bilang isang lalaki ay hindi na nito nagagawa. Unti-unting kinain ng kasalanan ang kanyang utak at puso pero hindi siya hahayaan ng kanyang anak na si Angelo na sumuway sa utos.

Isasakripisyo nito ang sarili para sa kanilang pamilya. Hahayaan niya bang lunurin ang sarili sa makamundong kaluwalhatian na ihahatid sa kanya ng sariling anak?

Unang Utos

(Huwag kang sasamba sa ibang Diyos, maliban sa akin)

ROGELIO

Madaling araw.

Nagising ako dahil sa lamig na binubuga ng airconditioner. Papatayin ko sana pero alam kong magagalit si Angelie, ang aking pinakamamahal na asawa, dahil ayaw na ayaw niyang naiinitan. Hindi naman siya ganito noon, eh. Wala nga talaga kaming aircon noon, tanging lumang electric fan lamang ang aming ginagamit, pero simula noong nagdalang-tao siya ay mas gusto na niyang magpalamig palagi.

Isa lamang ito sa mga bagay na nagbago simula nang mabuntis si Angelie sa pangatlo naming anak.

Tinitigan ko ang nahihimbing kong asawa. Mas bata sa akin si Angelie ng limang taon, at para sa akin, siya ang pinakamagandang nilalang sa mundo at sobrang suwerte at blessed ko dahil siya ang napangasawa ko. Siya ang binigay sa akin ng aking Diyos.

Maganda si Angelie. Maputi at sobrang kinis ng kanyang balat. Maliit ang kanyang mukha, na ngayon ay natatakpan ng iilang hibla ng kanyang maitim at makapal na buhok. Matangos ang may pagka matulis na ilong niya. At ang pinaka paborito ko sa lahat ay ang kanyang may kalakihan at kakapalan na mga labi na natural ang pagka pula.

Bukod sa magandang mukha ni Angelie, bilang isang lalaki na naaakit sa magandang katawan ng babae, taglay ni Angelie ang mga bagay na gustong-gusto ko sa isang babae: malulusog na dibdib, malapad na balakang at matambok na puwet, at higit sa lahat, maumbok na pagka babae.

Isa akong pastor, nagsisilbi ako sa Diyos pero normal pa rin akong tao. Isa pa rin akong lalaki na naaakit sa maka mundong bagay. Napipigilan ko, pinipigilan ko dahil iyon ang utos sa akin na kailangan kong sundin para lamang mapanatili ang malinis na pangalan ng aming pamilya na pinaghirapang itaguyod ng aking ama at ng ama ng kanyang ama.

Makasalanan akong tao. Aaminin ko. Sino naman ang hindi makasalanan? Araw-araw naiisip kong lumabas sa buhay na pinili ng mga magulang ko para sa akin. Ang dami kong hindi nagawa noong kabataan ko. Bahay, paaralan, at simbahan lamang ang aking naging routine.

Huwag niyong masamain. Masaya ako ngayon sa buhay na pinili ko. May maganda akong asawa at mababait at gwapo na mga anak. Pero minsan dumadating talaga sa isipan ko kung ano ang maaari kong nagawa noong kabataan ko pa. Kuwarenta anyos na ako ngayon pero may parte sa buhay ko na parang nawawala. May kulang.

Mula sa kanyang mukha ay naglakbay ang paningin ko papunta sa may kalakihan na niyang tiyan. Limang buwan na siyang buntis. At kagaya ng mga nauna, lalaki pa rin ang aming magiging anak. Okay lang naman sa akin pero gusto ni Angelie na magkaroon kami ng babae. Hindi niya alam na may babae naman talaga kami, lihim lamang na nagtatago sa katawan ng anak naming si Angelo.

Dumako ang mga mata ko sa nakalantad na hita ni Angelie. Sobranng puti nun at makinis. Gusto kong hawakan iyon at muling damhin ang kalambutan ngunit ayaw kong mauwi na naman sa pag-aaway namin ang sobrang kahiligan ko sa sex.

Napabuntong hininga ako. Tinakpan ko ang nakadungaw niyang hita at napapailing na tumayo bago ko pa tuluyan na hindi ma-kontrol ang sarili. Tahimik akong bumaba sa kama at lumapit sa pintuan. Tinignan ko pa si Angelie, siniguro na himbing na himbing ito bago lumabas sa aming kwarto.

Dumiretso ako sa kwarto ng aming anak na si Angelo. Hindi na ako kumatok, maingat kong binuksan ang pinto para walang makarinig sa pagpasok ko. Hindi naman ako ganito dati eh. Wala akong pakialam kung gumawa ako ng ingay kapag binibisita ko ang aking anak sa kanyang kwarto noon para mag evening payer kasama siya pero nag iiba talaga kapag may lihim kang kailangan mong itago. Natatakot ka na na magkaroon ng malisya ang ginagawa mo kahit sa totoo naman ay normal pa rin ang kinikilos sa mata ng ibang tao, ano naman kasi ang masama kung binibisita mo ang anak mo sa kanyang kwarto upang kamustahin ito?

Pero sa kaso ko, sa kaso namin ni Angelo, hindi evening prayer ang gagawin namin. Sino ba ang nag i-evening prayer sa alas tres ng madaling araw? Ibang bagay ang ipapa-worship ko sa aking anak. At iyon ang lihim naming dalawa kaya kailangan na dobleng ingat kaming dalawa. Walang dapat makakaalam at walang dapat makakapansin.

Naka ‘on’ ang ilaw ng kwarto ng aking pangalawang anak, sinabi ko siya na huwag niyang patayin ang kanyang ilaw para maka come up ako ng rason kapag may makakita sa akin, sasabihan ko lang na “pinatay ko lang ang ilaw sa kwarto ni Angelo”, planado ko na ang lahat.

Ayokong magkamali at mabuko sa kademonyohan na ginagawa ko sa aking anak.

Nakita ko si Angelo na mahimbing na natutulog sa kanyang kama. Nakalihis ang kumot nito, lumantad ang makinis na hita na hindi nalalayo ang kalambutan sa hita ng ina. Muling nanigas ang aking ari sa aking nakikita.

Ni-lock ko muna ang pinto bago dumulog sa tabi ng aking anak. Maingat kong dinikit ang katawan sa maliit na katawan ni Angelo, hinaplos ko ang kanyang balikat at manipis na braso. Inamoy ang ulo niya.

Aaaah. Amoy matamis. Parang kendi. Hindi ko alam kung shampoo iyon o kung may nilalagay pa siyang ibang kemikal sa kanyang buhok, pero kung ano man ’yon, ito ang paborito kong amoy sa kanya.

“Anak”, gisin ko sa kanya sa pamamagitan ng bahagyang pagdampi ng aking mga labi sa kanyang maputing balat sa balikat at batok.

Gumalaw ito pero hindi pa rin gumigising.

“Nak,” inabot ko ang hawakan ng kanyang shorts at dahan-dahan na binaba, pati ang briefs niya ay binaba ko na rin.

Nakalantad na ngayon sa aking mga mata ang matambok na puwet ng aking anak na ilang buwan ko nang ginagamit ngunit hindi ko pa rin magawang pagsawaan.

“Hmmmm?” sa wakas ay tumugon na ito.

“Puwede ka bang pasukin ni papa, nak?” pagsusumamo ko.

Tumangi ito at inayos ang puwesto. Nakadapa ito ngayon habang binukaka ang kanyang mga binti. Parang siyang palaka sa puwesto niya. Kitang-kita ko ang walang kabuhok-buhok na butas ng kanyang puwet. Mamula-mula iyon at kumikibot-kibot.

“Nag-linis ka ba, nak?” tanong ko pa din kahit alam ko naman na ang sagot.

Tumango ulit ito.

Tumayo ako at lumapit sa kanyang cabinet upang kunin ang nakatagong lubricant namin doon. Binaba ko na rin ang suot kong boxers bago pumuwesto sa pagitan ng hinti ng aking anak. Nilagyan ko ng lube ang aking bt habang hindi inaalis ang tingin sa butas ni Angelo. Sabik na sabik na ako na muli siyang mapasok. Sabik na sabik na akong muling ikulong ang bt ko sa sobrang sikip niyang lagusan.

Tinutok ko ang naglalawang ulo ng aking b***t sa kanyang butas at dahan-dahan na pinasok paunti-unti.

Ahhhh. Sobrang sarap ng butas ni Angelo. Ito ang kauna-unahang puwet na nagawa kong pasukin, isa sa mga bagay na hindi ko nagawa noon dahil buong buhay ko, dinestino na ng aking mga magulang ang pag-iisang dibdib namin ni Angelie.

Ito ang lihim ko. Ito ang lihim namin ng anak ko. Ginagawa namin ito para panatilihing malinis ang pangalan ng aming pamilya.

---

Sa gustong mabasa ang buong kuwento, message niyo ako sa telegram.

Account name: TheAbusiveTheAbused

Unang Utos (Full)

Unang Utos

Huwag kang sasamba sa ibang Diyos, maliban sa akin

ROGELIO

Madaling araw.

Nagising ako dahil sa lamig na binubuga ng airconditioner. Papatayin ko sana pero alam kong magagalit si Angelie, ang aking pinakamamahal na asawa, dahil ayaw na ayaw niyang naiinitan. Hindi naman siya ganito noon, eh. Wala nga talaga kaming aircon noon, tanging lumang electric fan lamang ang aming ginagamit, pero simula noong nagdalang-tao siya ay mas gusto na niyang magpalamig palagi.

Isa lamang ito sa mga bagay na nagbago simula nang mabuntis si Angelie sa pangatlo naming anak.

Tinitigan ko ang nahihimbing kong asawa. Mas bata sa akin si Angelie ng limang taon, at para sa akin, siya ang pinakamagandang nilalang sa mundo at sobrang suwerte at blessed ko dahil siya ang napangasawa ko. Siya ang binigay sa akin ng aking Diyos.

Maganda si Angelie. Maputi at sobrang kinis ng kanyang balat. Maliit ang kanyang mukha, na ngayon ay natatakpan ng iilang hibla ng kanyang maitim at makapal na buhok. Matangos ang may pagka matulis na ilong niya. At ang pinaka paborito ko sa lahat ay ang kanyang may kalakihan at kakapalan na mga labin na natural ang pagka pula.

Bukod sa magandang mukha ni Angelie, bilang isang lalaki na naaakit sa magandang katawan ng babae, taglay ni Angelie ang mga bagay na gustong-gusto ko sa isang babae: malulusog na dibdib, malapad na balakang at matambok na puwet, at higit sa lahat, maumbok na pagka babae.

Isa akong pastor, nagsisilbi ako sa Diyos pero normal pa rin akong tao. Isa pa rin akong lalaki na naaakit sa maka mundong bagay. Napipigilan ko, pinipigilan ko dahil iyon ang utos sa akin na kailangan kong sundin para lamang mapanatili ang malinis na pangalan ng aming pamilya na pinaghirapang itaguyod ng aking ama at ng ama ng kanyang ama.

Makasalanan akong tao. Aaminin ko. Sino naman ang hindi makasalanan? Araw-araw naiisip kong lumabas sa buhay na pinili ng mga magulang ko para sa akin. Ang dami kong hindi nagawa noong kabataan ko. Bahay, paaralan, at simbahan lamang ang aking naging routine.

Huwag niyong masamain. Masaya ako ngayon sa buhay na pinili ko. May maganda akong asawa at mababait at gwapo na mga anak. Pero minsan dumadating talaga sa isipan ko kung ano ang maaari kong nagawa noong kabataan ko pa. Kuwarenta anyos na ako ngayon pero may parte sa buhay ko na parang nawawala. May kulang.

Mula sa kanyang mukha ay naglakbay ang paningin ko papunta sa may kalakihan na niyang tiyan. Limang buwan na siyang buntis. At kagaya ng mga nauna, lalaki pa rin ang aming magiging anak. Okay lang naman sa akin pero gusto ni Angelie na magkaroon kami ng babae. Hindi niya alam na may babae naman talaga kami, lihim lamang na nagtatago sa katawan ng anak naming si Angelo.

Dumako ang mga mata ko sa nakalantad na hita ni Angelie. Sobranng puti nun at makinis. Gusto kong hawakan iyon at muling damhin ang kalambutan ngunit ayaw kong mauwi na naman sa pag-aaway namin ang sobrang kahiligan ko sa sex.

Napabuntong hininga ako. Tinakpan ko ang nakadungaw niyang hita at napapailing na tumayo bago ko pa tuluyan na hindi ma-kontrol ang sarili. Tahimik akong bumaba sa kama at lumapit sa pintuan. Tinignan ko pa si Angelie, siniguro na himbing na himbing ito bago lumabas sa aming kwarto.

Dumiretso ako sa kwarto ng aming anak na si Angelo. Hindi na ako kumatok, maingat kong binuksan ang pinto para walang makarinig sa pagpasok ko. Hindi naman ako ganito dati eh. Wala akong pakialam kung gumawa ako ng ingay kapag binibisita ko ang aking anak sa kanyang kwarto noon para mag evening payer kasama siya pero nag iiba talaga kapag may lihim kang kailangan mong itago. Natatakot ka na na magkaroon ng malisya ang ginagawa mo kahit sa totoo naman ay normal pa rin ang kinikilos sa mata ng ibang tao, ano naman kasi ang masama kung binibisita mo ang anak mo sa kanyang kwarto upang kamustahin ito?

Pero sa kaso ko, sa kaso namin ni Angelo, hindi evening prayer ang gagawin namin. Sino ba ang nag i-evening prayer sa alas tres ng madaling araw? Ibang bagay ang ipapa-worship ko sa aking anak. At iyon ang lihim naming dalawa kaya kailangan na dobleng ingat kaming dalawa. Walang dapat makakaalam at walang dapat makakapansin.

Naka ‘on’ ang ilaw ng kwarto ng aking pangalawang anak, sinabi ko siya na huwag niyang patayin ang kanyang ilaw para maka come up ako ng rason kapag may makakita sa akin, sasabihan ko lang na “pinatay ko lang ang ilaw sa kwarto ni Angelo”, planado ko na ang lahat.

Aykong magkamali at mabuko sa kademonyohan na ginagawa ko sa aking anak.

Nakita ko si Angelo na mahimbing na natutulog sa kanyang kama. Nakalihis ang kumot nito, lumantad ang makinis na hita na hindi nalalayo ang kalambutan sa hita ng ina. Muling nanigas ang aking ari sa aking nakikita.

Ni-lock mo muna ang pinto bago dumulog sa tabi ng aking anak. Maingat kong dinikit ang katawan sa maliit na katawan ni Angelo, hinaplos ko ang kanyang balikat at manipis na braso. Inamoy ang ulo niya.

Aaaah. Amoy matamis. Parang kendi. Hindi ko alam kung shampoo iyon o kung may nilalagay pa siyang ibang kemikal sa kanyang buhok, pero kung ano man ’yon, ito ang paborito kong amoy sa kanya.

“Anak”, gisin ko sa kanya sa pamamagitan ng bahagyang pagdampi ng aking mga labi sa kanyang maputing balat sa balikat at batok.

Gumalaw ito pero hindi pa rin gumigising.

“Nak,” inabot ko ang hawakan ng kanyang shorts at dahan-dahan na binaba, pati ang briefs niya ay binaba ko na rin.

Nakalantad na ngayon sa aking mga mata ang matambok na puwet ng aking anak na ilang buwan ko nang ginagamit ngunit hindi ko pa rin magawang pagsawaan.

“Hmmmm?” sa wakas ay tumugon na ito.

“Puwede ka bang pasukin ni papa, nak?” pagsusumamo ko.

Tumangi ito at inayos ang puwesto. Nakadapa ito ngayon habang binukaka ang kanyang mga binti. Parang siyang palaka sa puwesto niya. Kitang-kita ko ang walang kabuhok-buhok na butas ng kanyang puwet. Mamula-mula iyon at kumikibot-kibot.

“Nag-linis ka ba, nak?” tanong ko pa din kahit alam ko naman na ang sagot.

Tumango ulit ito.

Tumayo ako at lumapit sa kanyang cabinet upang kunin ang nakatagong lubricant namin doon. Binaba ko na rin ang suot kong boxers bago pumuwesto sa pagitan ng hinti ng aking anak. Nilagyan ko ng lube ang aking burat habang hindi inaalis ang tingin sa butas ni Angelo. Sabik na sabik na ako na muli siyang mapasok. Sabik na sabik na akong muling ikulong ang burat ko sa sobrang sikip niyang lagusan.

Tinutok ko ang naglalawang ulo ng aking burat sa kanyang butas at dahan-dahan na pinasok paunti-unti.

Ahhhh. Sobrang sarap ng butas ni Angelo. Ito ang kauna-unahang puwet na nagawa kong pasukin, isa sa mga bagay na hindi ko nagawa noon dahil buong buhay ko, dinestino na ng aking mga magulang ang pag-iisang dibdib namin ni Angelie.

Ito ang lihim ko. Ito ang lihim namin ng anak ko. Ginagawa namin ito para panatilihing malinis ang pangalan ng aming pamilya.

3 months earlier…

“Congratulations sa inyo mister at misis, may bago na naman kayong pagkakaabalahan”, masayang pamamalita sa amin ng OB-Gyne na tumingin sa asawa kong si Angelie.

Nagkatinginan kami ng aking asawa. Maluha-luha ang mga mata nito. Ang tagal na namang pinag-planohan at pinagdasal ang muling magkaroon ng anak. Halos isang taon na naming sinubukan ang makagawa pero nahihirapan na kami dahil tumatanda na rin si misis. Tapos ito ngayon, sa araw ng kaarawan ng anak kong si Angelo, natanggap namin ang pinaka masayang balita.

“Salamat, doc”, taos puso naming pasasalamat sa doctor.

Pagkadating namin sa bahay ay agad naming binalita kina Joshua, ang panganay namin na dise otso anyos, at kay Aries ang blessing ng pamilya. Natuwa ang dalawa sa aming binalita, particular na si Aries. Siya talaga ang pinaka natuwa. Mas nalapawan nga niya siguro ang katuwaan naming mag-asawa eh. Matagal na rin kasi nitong pinangarap na magkaroon ng nakakabatang kapatid para daw may lalaruin siya.

“Hindi laruan ang kapatid mo, anak”, natatawang sabi ng aking asawa dito.

“Alam ko, ma pero gusto ko lang na may binibihisan ako. Sana babae siya, ma para mabihisan ko siya ng pambabaeng damit. Sisiguraduhin kong maganda siya palagi”.

Nagkatinginan kaming mag-asawa.

Matagal na naming napapansin ang kakaibang kilos at pananalita ni Angelo. Noong una ay hinahayaan lamang namin dahil bata pa lamang siya pero ngayon na nagbibinata na siya, hindi pa rin naaalis sa sistema niya ang pagiging malambot sa pagkilos. Nababahala kami.

Iniisip namin kung ano ang magiging reaksiyon ng mga magulang namin kapag makita nila ang anak namin na may pagka mahinhin at babae kung kumilos? Ayaw nila ng ganun. Devoted kami sa simbahan at sa aming paniniwala.

Kung ako lang, tanggap ko ang aking anak kahit ano man siya. Pero hindi ko rin magawang mag-alala na baka pagdating ng panahon ay mapupuno siya ng tukso at judgment mula sa mga taong mapanghusga at ayaw tumanggap sa kanila.

Ayaw ko ’yong mangyari sa kahit na sino mang anak ko.

“Kausapin mo ang anak mo, Rogelio!” may diin na sabi sa akin ni Angelie kinagabihan habang naghahanda kami sa pag tulog.

“Ayokong pangunahan ’yong bata, hon. Mag sasalita lang ’yan kung gustuhin niya”.

“Ano? Hihintayin mong ichi-chismis tayo ng mga tao? Hon, pastor ka. Nagsasamba tayo sa Diyos. Ano na lang sa tingin mo ang sasabihin ng mga tao kung may anak tayong bakla? Sa tingin mo maniniwala pa yang mga ’yan sa sasabihin natin kung tayo mismo ay sumasalungat sa utos ng Diyos?”

“Mawawala lang ’yan kapag tatanda na siya,” pilit kong pina pakalma si Angelie.

Sa aming dalawa ay siya talaga ang pinaka strikto sa pagpapalaki sa aming mga anak. Siya rin ang responsable sa pag panatili sa imahe ng aming pamilya. Siya ang laging humaharap sa mga tao na nakangiti. Lagi niyang sinisiguro na ang tingin sa amin ng mga tao ay pamilya na malalapitan sa oras ng problema. Sinisiguro niyang perpekto ang aming pamilya sa tingin ng mga tao sa labas.

“’yan din ang sinabi mo sa akin noon, Rogelio! Noong siyam na taon pa ’yong bata. Pinakinggan kita pero kinse anyos na si Angelo, hindi pa rin nawawala sa kilos niya ang pagiging binabae. Ayokong magkaroon ng anak na bakla, Rogelio!” matigas nitong sabi.

Ako ang nasasaktan para sa aking anak sa tuwing naririnig ko ang ganitong sintemento ng aking asawa. Alam kong mabuti ang intensiyon niya para sa bata. Naaawa ako dahil kung sino pa ang magulang ay ito rin ang pinaka unang tao na may ayaw sa sariling udo at laman nito.

Bumuntong hininga ako. Nasa na akin na ngayon ang responsibilidad na kausapin ang anak dahil ako ang tatay ay parehas kaming lalaki. Hindi ko alam kung saan magsisimula. Paano ba? Ano ba ang ginagawa ng mga tatay sa ganitong sitwasyon? Hindi ba puwedeng ipapasa Diyos ko na lang ang lahat?

Nahiga ako sa tabi ng aking asawa na ngayon ay nakatalikod sa akin. Lumapit ako at hinaplos ang kanyang nakalantad na braso.

“Hon,” kuha ko sa kanyang atensiyon.

Dinikit ko ang aking katawan upang maramdamdan niya ang matigas kong ari na tumutusok sa kanyang pang-upo.

“Rogelio, ano ba!” asik nito at lumayo ng konte.

“Hon, isang buwan na tayong walang ano,” lagi na lang ganito.

Ako ’yong laging nag-aaya tapos nahihirapan pa ako dahil hindi ko alam kung ano ba ang dapat na termino na gamiton ko para hindi maging tunog bastos para sa kanya. Sex? Kantot? Iyot? Lahat na ’yon hindi ko pa naranasang bigkasin kapag nag niniig kami.

“’yan pa talaga ang iniisip mo ngayon? Mas inaalala mo pa ’yan kesa sa pagiging bakla ng anak mo? Huwag kang tatabi sa akin kung hindi mo nakakausap si Angelo!”

Nayayamot akong napatayo at napakamot sa aking ulo kahit hindi naman makati. Naiinis ako sa sitwasyon ko ngayon. Kulang na nga ako sa kantot tapos gusto pa niyang kausapin ko agad ngayon ang anak namin? Birthday nung bata. Ayaw kong sirain iyon.

Nagdadabog na lumabas ako ng kwarto namin upang puntahan si Angelo sa kanyang kwarto.

“Anak”, kumatok na muna ako ng tatalong beses bago pumasok.

Abala ito sa kanyang laptop at parang hindi napansin ang aking pagdating.

“Anak”.

Nilingon ako nito at grabe na ang gulat sa kanyang mukha nang makita ako.

Natatarantang sinara nito agad ang laptop at inayos ang sarili paharap sa akin.

Naupo ako sa kanyang kama habang nanatili naman siyang nakaupo sa computer chair kaharap ang table.

“May kailangan ka po, pa?”

“Ano ’yong tinitignan mo kanina?” pang-uusisa ko.

Sa edad ngayon ni Angelo, normal na na mag-explore siya ng bagay-bagay sa internet. Gusto ko lang na mag-ingat siya sa mga links na kanyang binubuksan para hindi ma-pollute ng kung anong maling bagay ang kanyang utak. Laganap pa naman ang suicide casese ngayon.

Hindi ito nakasagot.

Kinuha ko ang oportunidad na ’yon upang simulan ang pakay ko talaga sa kanya.

“Anak, napansin ko kasi na sobrang tahimik mo nitong nagdaang mga buwan”, panimula ko, “Hindi ka naman ganyan dati. Minsan ka na lang kung makipag usap sa amin. Lagi kang nandito sa kwarto at nakaharap sa laptop mo. Kapag Linggo ka lang namin nakakasama ng matagal. Okay ka lang ba anak? May pinagdadaanan ka ba?”

Nakayuko ito habang magkasugpong ang mga kamay na nakapatong sa kanyang hita.

Bumibigat ang puso ko sa nasasaksihan ngayon. Nahihirapan ang anak ko pero hindi ko alam kung ano ang gagawin ko para lang matulungan siya sa pinag dadaanan.

“Hindi ko alam kung paano kita matutulungan kung ayaw mong magsalita. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko dahil hindi ko alam ang problema. Sabihin mo sa’kin kung ano ang problema mo, anak”.

“Pa”, taimtim akong naghintay sa iba pa niyang sasabihin, “Ayaw ko pong magbago ang tingin ninyo sa akin. Lalung-lalo ka na po. Ayaw kong kasuklaman niyo ako”, naririnig ko ang paghikbi nito.

Naninikip ang dibdib ko. Awang-awa ako sa aking anak.

Nilapitan ko siya at hinimas-himas ang kanyang likod bilang pagsabi na nandito lamang ako para sa kanya.

“Pa, may gusto ako sa’yo!”

Natulos ako sa aking kinauupuan nang marinig ang hindi ko inaasahan na rebelasyon mula sa aking anak. Nahihirapan akong i-proseso. Ano ba dapat ang maramdaman ko.

“Anak, okay lang naman na magustuhan mo ’ko dahil ama mo ’ko. Pero baka ang tamang salita na dapat mong sabihin ay iyong iniidolo mo ’ko?”

“Pa—”

“Anak. Pero mali ang may iniidolo kang iba maliban sa Diyos natin. Siya lang dapat, anak”, dismissive na kung dismissive pero ayokong malaman. Ayaw kong ma-prove kung ano ang naglalaro sa isipan ko sa “pagkakagusto” sa akin ni Angelo.

“Tama ka, pa”, sa wakas ay sagot nito pagkatapos ng napakahabang katahimikan.

Gumaan ang pakiramdam ko sa naging tugon niya. Nawala iyong bigik sa aking lalamunan.

“Bakla po ako, pa”.

“Anak—”

“Sinubukan ko naman po na i-suppress ’tong nararamdaman kong kasalanan, pa”

“Anak—”

“Bakla po talaga ako, pa. May nagugustuhan akong lalaki, papa. Sorry po”, humagulhol ito ng iyak na parang bang ang sakit ng kanyang mga sinabi.

Ramdam ko. Ramdam na ramdam ko ang paghihinagpis ni Angelo. Awang-awa ako sa kanya. Alam kong hindi niya ginusto na maging ganito siya. Sino ba ang tao na gusto maranasan ang ganitong identity crisis? Iyong tipo na pati existence mo ay tatanungin mo sa Diyos.

Pero bakit kailangan pang dumaan ang anak ko sa ganito? Bakit kailangan naming dumaan sa ganitong pagsubok?

“Wala ka namang kasalanan, nak. Hindi mo kailangan na mag-sorry. Wala ka namang ginawang masama, diba?”

Hilam ng luha ang kanyang mga mata na tinitigan ako sa aking mga mata. May iba sa paraan nang pagtitig ni Angelo sa akin. May paghanga at pananabik. Napalunok ako ng laway. Pinawisan ang aking mga palad.

“Pa. Sorry!” yumakap ito ng sobrang higpit sa akin.

Iyak nang iyak. Rinig na rinig ko ang sakit sa bawat hiyaw niya.

Wala akong ibang ginawa kundi i-comfort siya. Ito lang ang paraan na nakikita ko ngayon para gumaan ang pakiramdam ng aking anak.

“Gusto mo bang magdasal tayo?” tanong ko.

“Hindi po ba magagalit ang Diyos sa akin?”

Nginitian ko siya, “Hindi, anak. Mapag patawad ang Diyos”, sigurado ako dito.

“Eh, si mama po? Alam kong ayaw niya sa mga katulad ko”.

Napabuntong-hininga ko.

“Mahal ka ng mama mo. Alam mo naman na ang lahat na ginagawa niya ay para sa ikakabuti ng ating pamilya, diba?”

Tumango ito.

“Buntis siya ngayon, anak, at medyo maselan ang pabubuntis niya ngayon dahil sa edad niya. Puwede bang huwag muna nating bigyan ng problema ang mama mo?”

“Problema po ba ang kasarian ko?”

“Anak—”

“Naiintindihan ko po”, malungkot nitong putol sa sasabihin ko, “Gusto ko na pong matulog”.

“Puwede ko bang malaman kung ano ang pinapanood mo kanina?” hindi ko alam pero gustung-gusto kong malaman ang tinitignan niya kanina.

“Hindi po ako nanunuod ng malalaswang video kung ’yan ang gusto niyong malaman”, may tampo sa boses nito.

“Hindi ko naman sa ganun, anak”.

“Alam niyo pa ba ’yong House of Eros?” hindi ako sumagot, wala akong alam. “Sa kabilang barangay. Pinapatakbo po ito ng isang babae na tinatawag nilang Madam Madonna. Nag ti-trending siya ngayon dahil daw po magaling siyang mag-ayos ng problema ng mag-asawa. Sabi rin sa article na si Eros daw ang diyos na sinasamba niya”.

“Naniwala ang mga tao sa kanya?”

“Oo naman po. Lahat na mag lalaking nagpupunta dun, bumabalik sa kanilang asawa na parang ibang tao. Naging maayos daw ang relasyon nila sa kanilang mga asawa. Wala na silang pino-problema lalo na sa aspeto ng sex”.

“Anak!” nagulat ako nang lumabas ang salitang ‘sex’ sa bibig nito.

“Fifteen na ako, pa. Lagi namin ’yang ginagamit sa school. Wala akong nakikitang problema sa salita na ’yan dahil iyon naman talaga ang tawag dun”.

Tumahimik na lamang ako. Tama siya.

“O, siya. Matutulog na ako. Okay ka lang ba?”

“Okay na po ako, pa. Salamat po”.

Nitong nagdaang mga Linggo ay napansin namin na paunti-unti na lamang ang nagpupunta sa aming simabahan para mag samba. Ganun pa rin ang nangyayari ngayon. Mas lumala pa nga dahil ni isang couple ay walang nag-attend sa Linggohang seminar namin para sa mag-asawa.

Nag-aalala na kaming mag-asawa dahil baka masara ang simbahan namin kung ganitong halos wala nang pumapasok. Ibig sabihin nito ay hindi na kami effective bilang pastor at pastora. Wala nang naniniwala sa amin. Wala nang naniniwala sa Diyos. Ano na lang ang sasabihin sa amin ng aming mga magulang?

“Balita ko dumi-diretso na sa House of Eros ang mga tao eh. Doon sila nagpupunta, pre”, balita sa akin ni Victor.

House of Eros? Pangalan pa lang alam ko nang bahay ng kulto ’yon eh.

“Nakalimutan na ba nila ang unang utos ng Diyos na walang ibang sambahin na diyos-diyosan dahil sila lamang ang nag-iisang Diyos?”

“Hindi naman siguro diyos ang pinunta nila doon, pre kundi si Madam Madonna”.

Nagtatanong ang mga matang hinarap ko ang kaibigan.

“Nakapunta ka na doon?”

Umiwas ito ng tingin. Nahiya dahil sa nalaman ko ang pinagagawa niya.

“May problema kaming mag-asawa, pre”.

“Kaya nga may simabahan tayo”.

“Kantot ang problema naming mag-asawa, pare!” kapwa kami natigilan.

Ito ang unang beses na narinig kong sinabi ng kaibigan ko ang salita na ’yon. Nabigla din ito sa kataga na namutawi sa bibig.

“Hindi naman kasi natin napag-uusapan ang mga ganyang bagay sa loob ng simbahan, pre. Lagi niyong sinasabi na libog ang kalaban natin. Tama naman ’yon, pre pero lahat naman tayo malilibog, diba?”

Hindi ang asawa ko, pre.

“May mga araw talaga na mas nangingibabaw ang libog natin kesa sa ating paniniwala. At doon nagsisimula ang problema dahil lagi nating sinisikil ang ating sarili sa normal na bagay. Mali bang magkantutan ang mag-asawa? Mali bang humiling ang lalaki sa kanyang asawa ng iyot? Ikaw ba? Hindi ka ba humihingi sa asawa ng iyot, pre?”

Hindi ako sumagot.

“Anong ginawa niyo doon?” balik ko sa topic namin.

Umiwas iyo ng tingin.

“Tangina, pare! Niloko mo asawa mo!?” hindi ko napigilan ang sarili na mag mura.

“Wala! Hindi ko niloko ang asawa ko, pre!”

“Eh ano nga ang ginawa niyo?”

“Nangako ako na hindi ko sasabihin, pre. Masisira ang pagsasama naming mag-asawa kung sasabihin ko, pre. Iyon ang nag-iisang patakaran”.

“Naniwala talaga kayo dun? Pare, naman! Isang Diyos lang ang meron tayo”.

“Masaya kaming mag-asawa ngayon, pre. Iyon ang importante”.

Seryoso ba talaga ’to? Magagawa nilang talikuran ang Diyos na matagal na nilang kilala para lamang matugunan ang kanilang problema sa sex? Nakalimutan na nila agad ang nag-iisang Diyos na naglagay sa kanila dito?

At sino ba ang Madonna na ’yon!?

“Saan ka pupunta, pa?” tanong ni Angelo habang naka buntot sa akin.

“Bumalik ka dun sa loob. May pupuntahan lang ako”, sagot ko.

“Pupunta ka po sa House of Eros?”

“Alam mong mali ang makinig sa usapan ng iba, Angelo”, naiiling kong sabi sa kanya.

Binuksan ko ang kotse.

“Sorry, pa. Hindi ko naman sinadya na marinig kayo”.

Bumuntong hininga ako.

“Balik ka na dun sa loob ng simbahan. Samahan mo mama mo”.

“Gusto ko pong sumama, pa”.

“Bawal ang bata dun, anak”.

“Hindi po. Sinama po ako ni kuya dun kahapon, eh”.

“Ano!?” hindi ko naiwasang pagtaasan ng boses ang bata.

Napaatras ito ng konte dahil sa takot.

Napansin ko na napatingin din sa amin ang iilang tao na nakarinig sa pagsigaw ko.

“Pati ba naman kayo? Anong ginawa niyo dun?” may gigil kong tanong sa anak.

Gusto kong pagalitan siya ngayon at ang kuya Joshua niya. Gusto ko sin pagalitan ang sarili. Ano ba ang nangyayari at wala akong alam sa kung ano ang pinagagawa ng mga anak ko? Nagiging pabayang ama na ba ako?

“Ewan ko po kay kuya pero wala po akong ginawa. Naghintay lang ako sa kanya sa labas”, inosenteng sagot nito.

“Sakay”, pag suko ko. Kailangan ko rin naman ng taong mag tuturo sa akin kung saan ko mahahanap ang bahay na ’yon.

Nasa tuktok ng bundok ng Barangay San Agustin ang tinatawag nilang House of Eros. Halos trenta minuto rin ang tinakbo namin bago namin narating ang bahay. Madaming tao. May iilan na taga barangay namin na nadoon at pumipila.

Wala akong ibang nakikitang bahay maliban sa kulay pula na nasa gitna ng naglalakihang mga puno. May kalakihan ’yong bahay tapos nasa 3-storey. Bagong-bago pa iyon. Kung ano man ang nangyayari sa loob, ang lakas nga ng hila nito sa mga tao dahil kahit bago pa ay ang dami nang pumupunta dito.

“Dito ka lang,” sabi ko kay Angelo matapos kong patayin ang makina ng sasakyan.

Tumango naman iyong bata.

Binati ako ng ibang tao na nakakakilala sa akin. May ilan din na nag-iwas at nagkunwaring hindi ako nakikita para pagtakpan ang kahihiyan dahil nahuli ko sila na nadito. Ngayon ko lang napag tanto na sobrang dami pala na taga samin na namroroblema sa kanilang buhay asawa. Kailangan na naming baguhin ang approach sa couple counseling namin.

Tahimik lamang akong nagmamasid sa labas. Patingin-tingin ako sa paligid. Naghahanap ng especial na bagay na siyang binabalik-balikan ng mga tao. Pero wala akong nakikita maliban sa naglalakihang mga puno.

Pumila ako sa likod. Gusto ko lang malaman kung ano ba ang nangyayari sa loob at bakit lahat na mga taong lumalabas mula sa loob ng bahay ay ang lalaki ng mga ngiti na para bang sobrang nasiyahan sila sa nangyari doon.

“Pangalan”, anang babae na may kalakihan na nasa front desk. Halos isang oras na akong nakapila dito at nag-aalala na ako dahil baka gutom na ’yong anak ko na naghihintay doon sa loob ng kotse.

“Pangalan!” ulit nito na parang naaasar.

“Ro-Rogelio. Rodelio Mendoza”.

Sandali itong nagsulat at binigyan ako ng priority number..

#69

Natawa ako. Seryoso? Ito pa talaga ang number ko? Parang pinagti-tripan yata ako ah.

Naupo ako sa mahabang sofa sa waiting area nila. May lima pang lalaki na nauna sa akin. Habang naghihintay na tawagin ang number ko, minabuti ko na lamang na abalahin ang sarili ko sa pag tingin-tingin sa paligid ng waiting area. Wala namang espesyal eh. Wala kang makikita sa paligid maliban sa malaking orasan na korteng puso sa uluhan na bahagi ng reception desk.

Valentines na valentines ang theme ng kwarto. Pula at puti. Kulaya talaga ni Kupido.

Sa wakas lumabas na ang number 68!

“69! Pasok na po kayo, sir”.

Natatawa ako sa sarili habang nakasunod sa babaeng maliit na naka suot ng pulang roba. Ayaw ko nang isipin kung may suot ba siya sa ilalim nun kahit na halata namang wala dahil hulma na hulma ang utong nito.

Ano ba ang ginagawa ko dito? Ano ba ang gusto kong mapatunyan? Parang gusto ko nang umatras pero nasasayangan ako sa isang libo na consultation fee na inabot ko kanina sa reception.

“Dito na po tayo, sir”, huminto kami sa isang kwarto na kulay puti ang pintuan na may nakasabit na name plate na may nakasulat na “Madame Madonna, GURU”.

Hindi lamang ito ang kwarto na nandito ngayon. Sa katunayan, purong kwarto ang nakikita ko sa bawal sulok ng building. Pero ito lang ang nag-iisang kwarto na kulay puti ang pinto.

Binuksan nito ang pinto.

Bigla akong kinabahan nang tumambad ang kwarto na puno ng mga imahe na malalaswa. Ito ang unang beses na nakakita ako ng ganito sa tanang buhay ko. May mga posters na nakasabit sa dingding kung saan may babaeng sumusubo ng ari ng lalaki. Meron din iyong larawan na ang lalaki naman ang tumitikim sa kaselanan ng babae.

Napalunok ako at nag-init sa nakikita. Lahat na mga bagay na nandito, ang mga laruan na nakahulma na parang ari ng lalaki at babae ay nakatayo sa lamesa. Iba’t ibang size, iba’t ibang itsura. Meron pang mga bagay na parang bracelet o singsing na hindi ko na alam kung saan ginagamit. Meron din iyong parang bakal na patulis ang porma.

Lahat na mga bagay na ’to ay parte ng aking sexual fantasy na gustung-gusto kong masubukan. Lalo na iyong pakiramdam na masubo ako. Mahirap mang paniwalaan pero ni minsan ay hindi iyon ginawa sa akin ni Angelie. Hindi ko rin natikman ang pagka babae niya dahil sabi niya ay imoral daw iyon. Ayaw naming maging imoral kaya isang bagay lang ang ginagawa namin; ako, nakapatong sa kanya.

Iyon lang.

“Gusto mo ba ang nakikita mo?”

Walang-malay na pinunasan ko ang pawis sa aking noo na hindi ko alam kung paano nangyari eh sobrang lamig naman dito sa kwarto.

Tinapunan ko nang tingin ang nagsalita. Ngayon ko lang napansin na may magandang nilalang pala na nakaupo doon sa mesa.

Ito na ba si Madonna na sinasabi nila? Siya ba ang babaeng laging binabalik-balikan ng mga tao dito?

“To answer your question, Yes. Ako si Madonna”, basa nito sa aking isipan.

Iniwas ko ang paningin sa kanya. Hindi ako komportable kung paano niya ako tignan. Parang binabasa niya ako. Parang hinuhukay niya ang kalaliman ng aking pagkatao.

“Puwede ka nang lumabas, Cassandra. Salamat sa tulong mo”. Utos nito sa babaeng naghatid sa akin.

“You may sit, Mr. Mendoza. O puwede ba kitang tawaging Rogelio?”

“Roger”, pagtatama ko. Pamilya, asawa, at mga anak ko lamang ang gusto kong tumatawag sa akin na Rogelio.

At hindi siya kasali sa mga ’yon.

Matamis itong ngumiti sa akin.

“Roger”, napalunok ako.

Hindi ko gusto kung paano niya bigkasin ang pangalan ko. May naririnig akong pagsusumamo sa boses niya. Tapos hindi ko rin maiwasan na mapatingin sa mukha niyang maliit at sa malalim na biloy na lumalabas kapag ngumingiti siya.

Maganda si Madonna. Oo. Ngayon alam ko na kung bakit binabalik-balikan siya ng mga tao.

“So, what brought you here? Anong probema niyo ng asawa mo?” tanong nito. Bigla itong nagbago at naging professional bigla ang awra.

“Ikaw ba palagi ang humaharap sa mga kliyente?” ganting tanong ko.

“Hindi. Sa mga espesyal lang”, makahulugan nitong sagot.

Naglakad siya palapit sa bintana na nakabukas.

“Bakit ako?”

Ngumiti ito. Ngiting aliw.

“Nakita kasi kita dito. Parang may hinahanap ko. Idagdag na natin na gwapo at maganda ang pangangatawan. Malakas ang dating mo. Kaya sinabi ko kay Adelfa na sa akin ka ibigay”, si Adelfa siguro ang receptionist kanina.

Napalunok na naman ako ng laway. Napaka straightforward nito. Parang normal lang sa kanya na harap-harapang sabihin sa natitipuhan na gusto niya ito.

“May asawa akong tao”, sabi ko.

“Alam ko. Kaya nga nandito ka”, pasimple itong humalakhak, “Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko kanina”. Nag pantay ang aking mga kilay, “Gusto mo ba ang nakikita mo?”

Nilakbay nito ang paningin sa loob ng kwarto at tinuro ang mga laruan na nasa table.

Lumapit ito sa table at dinampot ang laruang parang kasarian ng babae.

“Alam mo ba kung ano ’to?”

Lunok-tikhim ang ginawa ko. Kunway inaayos ko ang pagkakaupo para ma-distract. Hindi ako komportable sa mga nangyayari pero may parte sa isipan ko na sinasabi na manatili at alamin ang mga bagay-bagay.

“Alam mo ba kung paano kumain ng puke, Roger?”

“M-may asawa akong tao”.

“Oo o hindi lang ang sagot sa tanong ko”, mataman itong nakatitig sa aking mga mata.

Mas minabuti kong huwag siyang sagutin.

Binaba nito ang hawak at dinampot ang laruan na parang ari ng lalaki.

“Siguro naman alam mo na kung ano ito?”

Binago ko ang aking pagkakaupo. Nag de-otso ako para matakpan ang nagsisimula nang manigas na ari. Iba ang pagkakahawak niya sa laruan. Parang sinasalsal niya iyon.

“Ginawa na ba ito ng asawa mo?” sinubo nito ang ulo ng laruan.

Parang akong gas na sinilaban ng apoy dahil sa matinding init na lumukob sa aking sistema nang makita kung paano laruin ng kanyang dila ang ulo ng laruan. Hindi ko naiwasan na isipin na ari ko ang sinusubo niya.

Gusto kong maramdaman kung paano masubo, kung ano ang pakiramdam na may dila na humahagod sa mahabang katawan ng aking bu—

Hindi! Hindi ito maari! Anong ginawa ko?

“Alam ko na kung ano ang problema”, bigla nitong sabi na nagpabalik sa aking wisyo, “Kailangan niyong mag-explore na mag-asawa. Sobrang sarap ng sex. Dapat niyong i-enjoy ang magandang bagay na binigay ng Diyos”.

“Diyos? Naniniwala ka ba talaga sa Diyos?”

“Oo naman”, kunot-noo nitong sagot.

“Naniniwala ako sa Diyos at…sa mga diyos. Katulad na lamang nitong si Eros. Kung wala siya, paano mapapalabas ng mga tao ang totoong nature nila na uhaw sa sex?”

“Isang Diyos lang ang dapat nating sambahin”, giit ko.

“Sinasamba mo rin ang asawa mo, Roger, sa tuwing nagtatalik kayo. Diyos ba ang asawa mo?”

Natigalgal ako.

“Alam kong nakukulangan ka sa satisfaction na hindi kayang ibigay sa’yo ng iyong asawa. Gusto mo bang tulungan kita?” malandi ang boses nito sa huli.

Lumapit siya sa akin at kumandong.

Magkadikit ang aming katawan. Halos dumikit na sa aking mukha ang kanyang mapuputi at malulusog na dibdib na mas lalong nagpapainit sa akin. Tigas na tigas na ako at alam kong nararamdaman niya iyon sa kanyang pang-upo.

“Gusto mo bang tikman?” halos pabulong nitong tanong sa malalim na boses na pamilyar na pamilyar sa akin.

Inilabas niya ang kanyang dibdib.

Namawis ako. Ilang beses na napalunok. Sobrang pink ang mala rosas nitong mga utong.

“Susuhin mo”, hindi na ako nakatanggi na siya na mismo ang lumapat ng kanyang utong sa aking bibig.

Tinikman ko iyon gamit ang aking dila, tayung-tayo ito. Pinisil niya iyon at may lumabas na gatas.

Put—

May anak na siya!

Tuluyan na akong sumuko sa tawag ng laman. Sinakop ng bibig ko ang kanyang utong ang sinipsip ang gatas na lumalabas doon na parang literal na bata na uhaw na uhaw sa gatas ng isang ina.

“Aaaaah. Ganyan nga, Rogelio. Susuhin mo lang ako. Ubusin mo ang gatas ko. Ooooooh!”

Patuloy lang ako sa pagsipsip. Kung minsa ako na mismo ang pumipisil na kanyang dibdib para lumabas pa ang gatas. Ulol na ulol ako. Kailanman ay hindi ko nagawa ito kay Angelie.

Hinawakan ni Madonna ang libre kong kamay. Hindi ko na inalam kung saan niya iyon dinala, basta nagulat na lamang ako nang sunod kong maramdaman ang mainit at mamasa-masang laman sa dulo ng aking mga daliri.

“Aaaah! Ang laki ng mga daliri mo, Rogelio. Ang tigas pa”, pulang-pula na ang utong ni Madonna nang tinigilan ko iyon sa pagsuso.

Tama nga ang hinala ko. Nasa kasarian niya ang aking mga daliri.

“Ipasok mo”, pagsusumamo nito.

Libug na libog ang itsura niya.

Nasasabik ko namang sinunod ang utos niya.

“Aaaaah!” ang init sa loob. Naglalawa.

Ganito pala ang pakiramdam sa loob. Ibang-iba kung ari ko ang napasok. Nako-kontrol ko kasi ang daliri ko. Puwede kong paikut-ikotin.

“Rogelio—ooooooh!”

Puwede kong ibahin ang porma na parang hook…

“Sige paaaaa. Yaaaan! Aaaaah!”

At puwede ko ring bilisan hanggang sa…

“Ahhhhhh! Aaaaaaah!” ramdam na ramdam ng daliri ko ang mainit at malapot na likido na lumabas mula sa pagkababae ni Madonna.

Doon lamang nag sink-in sa isipan ko kung ano ang aking nagawa. Tinulak ko si Madonna. Nalaglag siya sa carpeted floor. Hindi naman siya nag reklamo, parang hindi pa nga siya nakabawi sa ekstasi na binigay ko sa kanya.

Mabilis akong lumabas ng kwarto na hindi nagpapaalam sa kanya.

Basa ako ng pawis, kinakain ng konsensiya at naninigas ang ari na bumalik sa sasakyan namin. Nagising ko pa si Angelo dahil sa padabog kong pagsara ng pinto.

“Pa, okay ka lang po?” nag-aalalang tanong ng aking anak.

Hindi ko siya sinagot. Pinaandar ko lamang ang sasakyan at mabilis na nilisan ang lugar. Sana hindi na ako nag punta doon. Wala naman akong nakuhang impormasyon na makakatulong sa plano kong pagbago sa aming counseling strategy na siguradong makatulong sa aming mga taga barangay.

Iba ang nahanap ko, iba ang natutunan ko.

Hanggang ngayon hindi ko pa rin magawang patahanin ang aking ari. Tigas na tigas pa rin ito at sumasakit na rin ang aking puson. Ayaw kasing mawala sa inisipan ko ang ginawa kong pagdaliri at pagsuso kay Madonna. Parang akong binata na bago lamang nakatikim ng seks. Pero totoo naman, iyon ang unang beses na pinasok ko ang aking daliri sa lagusan ng isang babae. Ni minsan hindi ko iyon naisip na gawin sa aking asawa.

Ganun pala ’yong pakiramdam. Puwede pa lang maabot ng palad ko ang naabot ng aking ari. Mamasa-masa. Mainit. Sobrang sarap sa pakiramdam, parang naka babad ang kamay ko sa mainit-init na tubig. Ini-sterilized.

“Pa, pawis na pawis ka. Sobrang lalim ng paghinga mo. Hinihika po ba kayo?”

Hindi ko na kaya! Hindi na ako aabot sa bahay. Sobrang sakit na ng puson ko.

Naghanap ako ng lugar kung saan puwede kong i-park ang kotse sa hindi makikita ng mga dumadaan. Dahil nga nasa bundok kami at magubat, hindi ako nahirapan na makahanap ng puwesto.

“Dito ka lang, nak. May gagawin lang si papa sa likod”, sabi ko at pumunta sa backseat. Puwede ko itong gawin sa labas pero ang tanda ko na para magkaroon ng dengue.

“Kahit anong mangyari, wag kang lilingon, nak. May gagawin lang si papa para bumuti ang pakiramdam niya”.

“Okay po”, sagot ni nito sabay tuon ng atensiyon sa labas.

“Takpan mo ’yong salamin, nak”, tukoy ko sa rearview mirror. Baka kasi aksidenteng tumingin dun ang binata, sobrang nakakahiya na makita niya ang gagawin ko.

Gamit ang sarili nitong panyo ay tinakpan ni Angelo ang salamin.

Maingat kong binaba ang aking zipper na hindi inaalis ang atensiyon sa anak. Sinisiguro ko lang na hindi siya titingin dito.

Binuksan ko na rin ang butones at tuluyang pinakawalan ang ari kong ngayon ay naglalabas na ng katas. Sinimulan ko ang pagsalsal. Alam kong hindi tatagal ay lalabasan na ako, ayaw ko ring magtagal kami dito. Hindi pa nananghalian si Angelo, alam kong gutom na siya.

Pinipigilan kong huwag umungol kahit gustong-gusto ko nang isigaw ang sobrang sarap sa paglalaro ko sa aking kasarian. Napapapikit ako, napapaawang ang aking bibig, habang binabalikan ang ginawa ko kanina kay Madonna. Langung-lango na ako sa sariling kalibugan na nakalimutan ko nang nasa paligid lamang ang aking anak.

Bumibilis ang paglalaro na ginagawa ko. Tinataas-baba sa kinakapitan na ari. Iniikot-ikot. Minamasahe ang malaking ulo. Aaaaah, ang sarap. Patawarin ako ng diyos pero ang sarap. Ayaw ko pang matapos. Sinasabi ng isip ko na magpalabas na pero sinasabi ng katawan at damdamin ko na huwag muna dahil minsan ko lamang nararamdaman ang ganitong katindi na sensasyon.

Nasa ganun akong estado nang bigla na lamang may maliit at malamig na kamay ang humawak sa aking ari. Napamulat ako at nataranta sa gulat nang ang mukha ni Angelo ang aking nabungaran.

“Anak! Anong ginagawa mo!?” Gulat na gulat kong tanong. Sinubukan kong ipasok ang ari ko sa aking briefs pero lumalabas pa rin ang ulo nito sa garter.

“Tutulungan ko po kayo”, sinubulan niyang abutin ang ari ko pero winaksi ko ang kanyang kamay.

“Hindi! Hindi puwede! Kaya ko ’to!” giit ko.

“Matatagalan po kayo. Gutom na gutom na ako”.

Bigla akong naawa sa kanya.

“Alis na lang tayo”.

“Mahihirapan po kayo. Baka mawala kayo sa focus at maaksidente pa tayo”.

Tama. Tama na siya. Pero hindi puwede ang sinasabi niya! Bakit ko siya hayaan na laruin ang ari ko? Anak ko siya! Mag-ama kami.

“Nagsinungaling po ako sa’yo, papa. Alam ko po kung ano ang ginagawa nila sa loob”, bigla nitong amin.

Bigla akong nabahala sa sinabi ng anak.

“May ginawa ba sila sa’yo?” babalikan ko talaga si Madonna at mag re-report sa pulis sa oras na malaman kong may ginawa sila sa menor de edad kong anak!

“Wala po. Hindi po ako pumayag. Naghintay lang talaga ako kay kuya. Tsaka puros babae po ang nandun, eh. Alam mo naman na lalaki ang gusto ko”.

Hindi ko akam pero natawa ako sa huling sinabi ng aking anak. Namumula ang mukha nito habang nag ku-kuwento tapos hindi nito inaalis ang tingin sa ari kong namimintan sa garter ng aking briefs.

“Gusto mo ba ang nakikita mo?” bigla kong narinig si Madonna sa boses ko.

Hinawakan ko ang aking ari at muling nilabas sa kulungan nito. Nakatingin ako sa mukha ng aking anak, nakita ko kung paano kuminang ang mata nito nang nilabas ko ulit ang aking alaga. Nakita ko ang pananabik doon.

Bakla nga ang anak ko. Gusto niya nga ako. Gusto niya ang sarili niyang ama. At hindi ko rin maintindihan ang sarili ko kung bakit naaaliw akong tignan ang anak ko na pinupuri ang aking ari. Na parang iyong isang napagandang bagay na kailangang purihin at sambahin.

“Gusto mo ba ang nakikita mo?” pag-ulit ko.

Tumango ito habang napapalunok.

“Gusto mong hawakan?”

Hindi! Hindi puwede.

“Pero hindi puwede, nak. Ama mo ’ko. Hindi mo puwedeng hawakan ang ari ng iyong ama dahil dito ka nanggaling. Kailangan mo itong galangin. Kailangan mong respitohin ang buhay na lumikha at naglagay sa’yo sa mundong ito”.

“Puwede po bang manood na lang ako sa inyo?”

“Gusto mong mapanuod ang ama mo na nilalaro ang kanyang ari?”

“Jakol pa”, pagtatama nito sa akin, “Jakol o salsal. Titi o burat”.

Nakakahiya. Sariling anak ko pa ang nagtuturo sa akin.

“Naiilang ako, nak”.

“Iyon po ang tamang salita. Walang mali doon”.

Sumang-ayon na lamang ako sa sinabi niya.

“Gusto ko pong mapanuod kita na sinasalsal mo ang malaki, matigas, mauga, at naglalawa mong burat, pa”.

Mas lalo akong nalibugan sa kung paano nito inilarawan ang aking pagka—burat. Parang lumaki ang ulo ko sa narinig. Naging proud dahil ganun pala kaganda ang tingin ng anak ko sa aking titi.

“Sige. Pero manood ka lang. Huwag mong hahawakan ha. Mangako ka, nak. Huwag mong hahawakan”.

“Pangako, papa”.

Tuluyan kong binaba ang suot ko sa pang ibaba katawan hanggag sa aking paa upang maka puwesto ako ng maayos. Pinalipat ko si Angelo sa likod upang mas masilayan niya sa malapitan ang aking gagawing pag salsal.

“Gusto mo ba ang burat ni papa?” hindi pa rin inaalis ni Angelo ang tingin sa bagay na lumikha sa kanya. Parang ito ang pinakamagandang bagay na nakita niya.

“Opo. Sobrang laki po kasi. Mataba at mahaba. Ilang pulgada po ba ’yan?”

“Hmmmm? Hindi ko alam, nak. Hindi ko naman sinusukat. Gusto mo bang sukatin?”

“Po?” parang nagulat ito pero hindi rin nawala ang pagka sabik niya sa aking sinabi, “Wala po tayong panukat, eh. Walang ruler”.

“Gamitin mo ang kamay mo, nak”, hindi na ako nag-iisip pa ng matino.

Mas inuuna ko na ang pagka aliw ko sa atensiyon na binibigay ni Angelo sa aking burat. Hindi ko na naiisip si Madonna, nasa anak ko na lahat naka focus ang atensiyon ko.

May pananabik na lumapit sa akin si Angelo. Humarap ako sa kanya para hindi siya mahirapan.

Maya-maya pa ay muli kong naramdaman ang sobrang lambot niyang palad na nakahawak sa aking burta. Ito ang pinaka unang kamay na nakahawak sa aking ari maliban sa akin. Mali ang ginawa ko na hinahayaan lamang itong mangyari pero mas nananaig ang kalibugan ko.

“Halaaaa. Diba bawal pong hawakan?” Tila napaso ito na nilayo ang kamay sa aking alaga.

Natawa ako, “Okay lang anak. May pahintulot ko naman”, inabot ko ang kanyang kamay at ako na mismo ang naglagay nun sa aking burat, “sukatin mo na”, malibog kong bulong sa kanya.

Pulgada ang pagsukat ni Angelo sa aking kahabaan. Masasabi kong mataba nga ang aking ari dahil hindi iyon nagagawang sakupin ni Angelo ang kabilugan nun gamit ang isang palad lamang.

“Seven…eight…nine. Nine inches pa”, nanlaki pa ang mga mata nito, “Ang laki pa!” bulalas nito nang tuluyan nang nag sink in sa isipan niya ang aking sukat.

Hindi iyon binitiwan ng aking anak. Bagkus ay parang talong na winawagayway niya iyon na parang bata.

“Aaaaah. Ang lambot ng kamay mo, nak”, puri ko.

Natigilan ito at napatingin sa akin. Biglang nag-iba ang tingin niya. Uminit. Nagliliyab sa libog ang kanyang mga titig.

“Puwede po bang ako na lang ang mag-jakol, pa?” tinatanong niya ako habang sinisimulan na niyang salsalin ang aking burat.

“Ughhhhh! Haaaaah! H-hindi puwede, nak”, tutol ko pero wala naman akong ginagawa para pigilan siya, “Kasalanan ’to…oooooh!” nanunuyo ang aking lalamunan.

Aaaah. Lambot talaga ng kamay ng anak ko. Ang init. Sobrang sarap sa pakiramdam na minamasahe niya ang aking burat.

“Lawayan ko, pa, para mas masarapan ka”.

“Aaaaaaah”, nangisay ako sa sarap nang balutin ng malapot at mainit na laway ni Angelo ang aking burat.

Tama siya. Mas masarap ngayon. Mas nagiging madulas ang pag sasalsal niya. Para na rin akong umiiyot ng puke na…

“Higpitan mo, nak”, utos ko, “Aaaaaah! Putang—”, hindi ko natuloy ang pagmura nang gulat na napatingin sa akin si Angelo, “Sorry, nak”, nahiya ako.

“Ituloy mo, pa. Mag mura ka. Murahin mo ’ko. Ilabas mo lahat na libog mo ngayon”, sabi nito.

“Ayaaaan, naaaak. Ahhhh. Putaaaa! Ang sarap. Sakalin mo pa”.

Sinusunod lahat ni Angelo ang sinasabi ko. Parang puke na automated ang kamay niya. Nagagawa niyang paluwagan, pahigpitan, bilisan at bagalan.

“Aaaaaah. Ang galing mo! Ginagawa mo rin ba ’to sa sarili mo?”

Umiling ito, “Kay kuya po”, nagulat ako, “Katulad mo po, lumabas din si kuya sa House of Eros na hirap na hirap din. Tinulungan ko rin po siya kagaya ng pagtulong ko sa inyo ngayon”. paliwanag nito.

“Anak, alam mo naman na mali ’tong ginagawa natin, diba? Kasalanan ’to” kasalanan pero ayaw kong itigil niya ang ginagawa niya sa aking burat. Nararamdaman ko nang malapit na akong labasan.

“Mas okay na po ito kesa doon kayo sa lugar na ’yon magpalabas. Parang na rin kayong sumamba sa diyos nilang Eros. Ayaw ko po na ganun”.

Tama. Tama na siya. Mas okay na ’to pero…

“Hindi ’to puwedeng malaman ng ibang tao. Lalo na nang ina mo, nak—ahhhhh!” nanigas ang hita ko papunta sa mga daliri ng aking paa, “Aaaaah! Naaaaak!” tumirik ang aking mga mata, “Aaaaaaah!”

“Lalabasan na po ba kayo?”

Napapalunok ako. Napapakapit ng mahigpit sa upuan, “O-oo—oooooh! Bilisan mo pa”.

“Sige, pa, ipalabas mo po ang tamod niyo!”

“Ahhhhh—naaaaaak! Putanginaaaaaaaaa!” napakadyot ako sa kanyang palad ng tatlong beses hanggang sa sunos-sunod na pumutok ang aking katas sa loob ng sasakyan.

Parang iyong fountain sa dami at sa tayog nang naabutan. Napuno ang kotse ng amoy ng preskong tamod.

Hingal na hingal ako. Parang akong sumali sa triathlon at ako ang pinaka unang nakarating sa finish line. Napatingin ako sa ari kong hawak pa rin ni Angelo. Pinipiga niya ang ulo nito, sinisimot ang tamod na lumalabas.

“Anong gagawin mo?” tanong ko nang kunin niya ang ilang tamod na napunta sa aking hita at bulbol.

Titikman ko po.

“Nak!” pero huli na ako.

Sinubo niya ang kamay niyang may tamod ko kanyang bibig. Nilaro iyon ng kanyang dila. Nilasahan. Sa halip na mandiri ay mas lalo lamang akong naaliw dahil tuwang-tuwa ang itsura ni Angelo habang kinakain niya ang katas ko.

“Masarap ba, nak?”

“Opo, masarap po ang tamod niyo”.

Ginulo ang buhok niya at sumandal sa upuan. Hinayaan ko muna ang katawan na maka recover sa intense na pagsabog na ’yon bago ko inutusan si Angelo na kumuha ng tisyu upang linisin ang aming kalat.

Habang naglilinis, doon ko lamang napagtanto ang napakalaking kasalanan na aking ginawa sa aking asawa, sa aking mga anak, at higit sa lahat, sa aking Diyos. Unti-unting kinain ng guilt ang aking pagkatao. Sobrang mali nang ginawa ko.

“Nak, puwede bang wag mong sabihin ’to sa mama mo? Hindi ’to puwedeng malaman ng iba”, panigurado ko.

Tumango ito tapos, “Mauulit pa ba ’to, pa?”

“Hindi ko alam, nak. Sobrang laking kasalanan nito. Sa ngayon, puwede ba nating kalimutan na muna ’to?”

Kita ko kung paano nalungkot ang mukha ng aking anak. Gusto ko siyang yakapin at ipatindi sa ang sitwasyon pero hindi niya ako hinayaan. Bigla na lamang siyang tumahimik at bumalik sa inuupuan niya kanina sa harap.

Pangalawang Utos

Huwag kang gagawa ng imahen upang sambahin

ROGELIO

“Hon, okay ka lang ba?” bumalik ako sa kasalukuyan nang magsalita ang aking asawa.

Nasa lamesa kaming lahat at kasalukuyang kumakain ng agahan.

“Kagabi ka pa ganyan”, puno ng pag-aalala ang malambing na boses nito.

Ang dami kong problema. Kinu-kuwestiyon ko na ang Diyos ko kung bakit nangyayari ito sa akin. Tinatakot na ako ni papa na isasara niya ang maliit naming simbahan kung hindi babalik sa dati ang dami ng tao na pumupunta sa amin, kung gagawin niya ’yon, kung mawawala sa akin ang simbahan, ano na ang mangyayari sa akin? Ano na ang mangyayari sa calling ko? Siguradong mawawalang ako ng purpose sa buhay. Gusto kong sisihin ang House of Eros sa nangyayari sa aming simbahan. Noong nakaraang Linggo, sinugod sa hospital si misis dahil nag bi-bleeding siya. Isang Linggo rin siyang naka confine kaya kailangan kong lumiban sa trabaho ko bilang isang realtor para lang may magbantay sa kanya dahil ayaw ko naman na palibanin muna si Joshua o si Angelo sa kanilang pag-skwela, tuloy ay tinatakot na ako ng head namin na aalisin ako sa trabaho. Tapos si Angelo, dumagdag pa siya. Hindi niya ako kinakausap kung kaming dalawa lamang. Malamig na ang trato niya sa akin na labis kong pinu-problema.

Ito ba ang kabayaran sa ginawa kong kasalanan kasama si Angelo?

“Bye, pa. Una na ’ko”, pamamaalam ni Joshua sa akin nang ihatid ko siya sa kanyang paaralan, “Bye, Gel”. Sabi naman niya sa kapatid.

“Bye, kuya!” masaya nitong pamamaalam sa kuya at kumaway-kaway pa.

“Tinulungan ko rin po siya kagaya ng pagtulong ko sa inyo ngayon”.

bigla na lamang bumalik sa isipan ko ang sinabi ni Angelo sa akin noon.

Agad ko iyong winaksi sa aking isipan. Hindi puwede. Bakit tinitigisan ako sa isiping nagmamahalan rin ang mga anak ko sa ganoong pamamaraan? Bakit pumapasok sa isipan ko ang imahe na kaming tatlo na nagtatalik? Na pinapagitnaan namin ni Joshua si Angelo?

“Nakita mo ba ’yong parcel na pinatong ko sa ibabaw ng kama mo?” tanong ko na lang upang ma-distract ang aking isipan.

Hindi ko alam kung bakit pero biglang nag-kamatis ang mukha nito sabay tango sa akin.

“Puwede ko bang malaman kung ano ’yon?” malapit lamang ang paaralan ni Angelo mula sa paaralan ng kanyang kuya. Nasa 10-minute-ride lang pero sinadya kong bagalan ang pagpapatakbo ko para lamang humaba pa ang aming usapan. Ito kasi ang pinaunang beses na sumagot siya sa akin na kami lang dalawa kahit na isang tango lamang iyon.

“Si kuya po ang bumili nun para sa akin”, sabi niya.

“Ano ba ’yon?”

Matagal itong sumagot.

“Dildo po”.

Bigla kong naapakan ang preno nang marinig ang sagot niya. Mabuti na lamang at walang sasakyan na nakasunod sa akin dahil kung nagkataon na meron ay siguradong dagdag problema na naman ’yon.

“Ano? Bakit ka binigyan ng kuya mo nun?” alam ko na kung ano ang dildo.

Kinagabihan nung nakauwi kami ni Angelo sa bahay, nag laan akong ilang oras para pag-aralan na mga laruan na nakita ko sa lamesa ni Madonna. Alam ko na ngayon kung ano ang dildo, ang fleshlight, butt plug, cock ring at marami pang iba. Alam ko na rin ngayon kung paano kumain ng puke. Naging mas maalam ako sa larangan ng sex pero hindi ko rin naman napa-practice dahil tuluyan na akong binawalan ni Angelie na gamitin siya hanggang sa manganak siya. Sigurado rin ako na pagkatapos isilang ’yong sanggol, hihingi na naman siya ng extension hanggang sa gumaling ang sugat na dinaanan ng aming anak. More or less isang taon akong hindi makakakantot sa aking asawa.

Tangina! Ang galing ko nang magmura ngayon sa aking isipan. Alam ko na rin lahat na mag malalaswang term sa larangan ng sex. Sa isang araw na ’yon ay sobrang laki ng pinagbago ko.

“Gusto niya po akong pasukin”, pabulong nitong sagot.

“Ano!?”

“Ipapasok niya po ’yong burat niya sa aking puwet—”

“Alam ko kung ano ’yong pasukin ka”, pag putol ko sa iba pa niyang sasabihin.

“Sorry po”, muli kong pina andar ang sasakyan.

Ang daming imahe na pumapasok sa aking utak. Lahat malalaswa. Para akong teenager na ngayon lang namulat sa makamundong kasalanan na ’to. Lahat sa akin bago kaya hindi ko maiwasan na laging nasasabik kapag may bagong nalalaman.

“Masarap ba ’yang gagawin niyo ng kuya mo?” put— sa halip na itama sila iyon pa talaga ang lumabas sa bibig ko.

“Hindi ko po alam. Hindi ko pa po nasusubukan”.

“Kaya nga may dildo dahil iyon ang pag pa-praktisan mo?”

“Opo”.

“Malaki ba ang titi ng kuya mo?” tigas na tigas na ako ngayon, “Mas malaki ba sa burat ko?”

“Ayaw ko pong sagutin”. anito.

“Kailangan mo ba ng tulong?”

“Po?”

“Sa dildo. Kailangan mo pa ng tulong sa pag gamit?”

“Bakit niyo po tinatanong?” balik tanong nito sa akin.

Nasa gate na kami ng kanyang paaralan.

“Wag na po. Baka magsisisi na naman kayo pagkatapos”, sagot nito bago bumaba sa sasakyan.

Naiwan ako sa sasakyan na naka maang at sobrang tigas ng titi. Minura ko na naman ang sarili ko dahil nagpadala na naman ako sa aking libog. Ilang araw ko nang pinipigilan ’to lalo na kung kasama ko so Angelo. Hindi ko maiwasang muling maisip ang ginawa namin sa sasakyan kapag nakikita ko siya. Aamin ko na sobrang nasiyahan ako sa ginawa namin. Iyon na yata ang pinaka masarap na paglalabas na naranasan ko. Mas masarap kesa sa pagpapalabas ko kay Angelie. Gusto ko ulit iyong maulit. Ilang beses kong sinubukan pero laging umiiwas sa akin ang aking anak. Naiintindihan ko naman siya. Iyon naman ang sinabi ko sa kanya, iyon ang gusto kong mangyari. Pero sa huli ako rin naman pala itong mahihirapan.

“Pre, diba taga San Julian ka?” tanong sa akin ni Julius, ka-trabaho ko. Mas bata ito sa akin ng apat na taon pero mukhang hindi ito naturuan ng maayos na asal, hindi marunong rumispeto sa nakatatanda sa kanya eh.

“Oo, pre. Bakit?”

“Malapit lang kayo sa San Agustin? Sa House of Eros?” nakuha niya ang aking atensiyon nang banggitin niya ang pangalan ng lugar na pinangako kong hinding-hindi ko na muling babalikan.

“Anong meron, pre?”

“Nagpatayo sila ng estatwa ng puke at burat sa compound nila, pre. Ang tapang nung may-ari. Walang epekto sa kanya ang pagbabatikos ng mga taong catolico”.

Tama siya. Ang tapang ni Madonna. Hindi niya iniisip na madami siyang mababastos sa ginagawa niya. Hindi ba niya alam ang pangalawang utos ng Diyos?

Huwag kang gagawa ng imahen upang sambahin.

Sa ginawa niya parang sinasabi rin niyang kailagan na i-celebrate ng mga tao ang sex. Okay lang sana kung sa ibang bansa niya ’to ginagawa, doon kung saan mas bukas ang mga tao sa ganoong bagay, hindi dito sa Pilipinas na alam naman niyang majority dito ay christians. Pinu-pollute ng kanyang advocay ang isipan ng mga tao. Kailangan na may gawin ang gobyerno sa kabastusan na ginagawa ng Madonna na ’yon.

“Nakapunta ka na ba dun, pre?”

“Ha? Hindi. Ano naman ang gagawin ko dun?” mabilis kong tanggi.

“Eh, diba buntis asawa mo?”

“Eh ano ngayon, pre?” may bahid na babala ang aking boses. Alam kong may ibang pupuntahan ang usapang ’to kung ipagpapatuloy pa niya ang kanyang sinasabi.

“Wala lang naman. Natanong ko lang”.

Mabuti naman at agad nitong nakuha ang tingin ko sa kanya. Ayaw kong mawalan ng trabaho pero sa oras na may mambastos sa akin at sa asawa ko ay ibang usapan na ’yon. Kahit pa ma-kuwestiyon ang pagiging pastor ko, ipagtatanggol ko pa rin ang pamilya ko laban sa mga taong katulad nitong si Julius na hambog at parang kung sinong malaking tao kung umasta.

“Paano kung nasuntok mo ’yong tao, hon”, naiinis na sabi sa akin ni Angelie nang kinuwento ko sa kanya ang nangyari kanina sa opisina.

Alam kong mali na mas sundin ko ang init ng aking ulo at ang aking ego para protektahan ang aking pamilya kung puwede namang daanin ko sa usapan, pero akala ko na somehow, matutuwa si Angelie sa akin. Mali na naman ako.

“Ano na lang ang iisipin nila sa pamilya natin? Na pamilya ng mga barumbado tayo?”

Mas importante sa kanya ang imahe ng aming pangalan. Gets ko naman pero minsan sumusobra na ang mga tao. Kailangan nilang maturuan ng leksyon. Hindi dapat sila tino-tolerate sa maling bagay na ginagawa nila. Hindi tama ’yon.

“Hindi ka lang mawawalang ng trabaho. Malalagay mo pa sa kahihiyan ang pangalan natin”, pagpapatuloy pa nito.

Bigla-bigla parang narindi ako sa boses ng aking asawa. Parang gusto kong umalis sa kwarto at matulog sa labas kung saan hindi ko siya nakikita at naririnig. Lahat na lamang na ginagawa ko ay mali para sa kanya. Kung minsan nga parang gusto ko na lang na huwag kumilos para wala siyang makitang mali sa ginagawa ko. Lahat napupuna niya. Parang nasasakal na ako.

“Intindihin mo na lang, pre. Baka dala lang sa pagbubuntis niya”. Paalala sakin ni Victor nang minsan kaming nagkita sa labas ng simbahan at naikuwento ko sa kanya ang pagiging bungangarera ni misis.

Oo nga pala. Nakalimutan kong buntis si Angelie. May mood swings siya kapag buntis. Bigla kong naalala na ganito din pala siya noong pinagbubuntis niya ang panganay naming si Joshua, labing walong taon nang dumaan.

“Ang dami ng followers ni Madam Madonna ngayon. Gumawa talaga siya ng kulto”, nababahalang pahayag sa akin ni Victor, “Alam mo ba kung ano ang ibig sabihin nito, pre?”

“Na malilintikan ako kay papa?” biro ko.

Hindi tumawa si Victor. Ang seryoso ng loko.

“Kailangan mong baguhin ang sistema ng simbahan, pre. Lalo na ang couple counseling niyo. Bakit hindi niyo idagdag ang sex education, pre. Kamasutra ba tawag dun?”

“May saltik na ba ’yang utak mo, pre? Bahay ’to ng Panginoon, hindi bahay ng kalibugan. Ano’ng gusto mo? Maglagay din ako ng estatwa dito ng n burat at puke para lang puntahan ako ng mga tao?”

Nagmukha siyang tuko na nag lock-jaw dahil sa malaking pag-awang ng bibig nito, “Uy! Alam mo na pala ang mga ganoong salita, pre?” biro nito.

Napapailing na lamang ako. Totoo naman na ito ang unang beses na nasabi ko ’yon sa harap ng ibang tao, nakakagaan pala ng pakiramdam na nalalabas mo ’yong gustong sabihin mo talaga na hindi inaalala ang maging reaksiyon ng mga tao.

“Pero seryoso, pre, statistically speaking, parehas nating alam na ang majority na pumupunta sa simbahin eh iyong mag-asawa at pamilya. Edad nila sa late twenties hanggang early forties, alam naman natin na ang edad na ’yan ay maiinit pa rin sa usaping sex. Gusto nilang maging successful ang pag-aasawa nila. At alam mo naman kung ano ang numero unong dahilan kung bakit nasisira ang isang pamilya, diba?”

“Pangangaliwa”, bulong sa hangin kong sagot.

“Kaya sila bumabalik dun kay Madonna dahil natutugunan iyon ng guru. Siya ang sagot sa problema nila”.

“Puro kalibugan lang naman ang tinuturo niya”.

“Pero gumagana”.

Gumagana.

Gumana nga sa akin eh kahit na ilang minuto ko lang na nakausap si Madam Madonna..

Pinukaw ng House of eros ang libog na nagtatago sa aking katawan. Ngayon, nahihirapan na akong muling ibaon iyon at kalimutan.

Nang mahimasmasan ay nagpaalam na ako kay Victor. Nasa tabi lang naman ng bahay namin ang maliit na simbahan. Ni-lock ko ang pinto. Narinig kong may gumagalaw sa kusina kaya pinuntahan ko iyon upang tignan.

“Anong ginagawa mo, nak?”

May hinahanap si Angelo sa mga drawers.

“Naghahanap po ng hook”, sagot nito na hindi tumitingin sa akin.

“Anong gagawin mo sa hook?”

Naghanap pa ito ng ilang minuto bago tuluyang sumuko at hinarap ako.

“Puwede niyo po ba akong tulungan?” nahihiya nitong tanong.

Hindi ko pa alam kung ano ang ipapagawa niya sa akin per tumango pa rin ako. Ano ba ang puwedeng ipagawa sa akin ng anak ko na maaaring maglagay sa akin sa peligro? Parang wala naman yata.

“Doon tayo sa banyo, pa”.

Hinawakan niya ako sa aking palapulsohan at hinila papunta sa malaking banyo na nandito sa baba. Silang dalawa lang ng kuya Joshua niya ang gumagamit ng banyo na ’to. Kasing laki lang rin ito ng banyo sa aming kwartong mag asawa. May shower din ito at bathtub.

Pagkapasok ko sa loob ay agad kong napansin ang mga gamit na nakakalat sa sahig. Dinampot ni Angelo iyong bag na gawa sa plastic na parang lalagyan ng tubig. May kinuha itong parang formula at nilagay sa bag. Nilagyan din niya ng mainit-init na tubig iyon.

“Opo po kayo. Baka mangalay kayo, eh”. Inabutan niya ako ng upuan.

“Ano ’to, nak?” hindi ko na napigilang tanong.

“Enema po. Lilinisan ko po ’yong puwet ko at intestine. Okay lag po ba sa inyo na gawin miyo ’to? Baka po kasi magsisisi na naman kayo sa huli”, may himig na pagtatampo sa boese nito, “Okay lang naman sakin kung ayaw niyo. Maghahanap lang ako ng ibang paraan”.

Nasasaktan ako sa ginagawa ngayon ng aking anak. Kulang na lang na sabihin niya sa akin na wala na akong silbi sa kanya. Pero hindi ko siya masisisi. Pinaramdam ko ’yon sa kanya matapos ko siyang gamitin; sinabihan ko lang siya na kalimutan na lamang niya. Ako na ang pinaka masamang ama sa balat ng lupa.

“Ano bang gagawin ko?” naka ngiti kong tanong.

Lumiwanag ang mukha nito. May maliit na ngiti na sumilay sa kanyang mukha. Bigla ko tuloy naalala ang mama niya sa kanya. Ngayon ko lang napansin na kamukhang-kamukha pala ni Angelo ang kanyang ina. Kung mahaba lang buhok nito ay siguradong mapagkakamalan siyang babae.

“Paki hawak po nito”, binigay niya sa akin ’yong bag, may maliit na hose iyon sa ilalim at may patulis na dulo, hinawakan iyon ni Angelo at binuksan siyang pakete, piniga niya iyon sa kanyang kamay, may lumabas na malapot na chemical doon. Walang amoy, wala ring kulay.

“Lubricant ’to, pa”, paliwanag niya, “Ilalagay ko ’to dito”, kinuha niya ang dulo ng hose na patulis at pinahiran nung lubricant, “Para madali lang po ang pagpasok sa butas ko”.

Parang bihasa na ang anak ko sa ganitong bagay. Hindi ko tuloy maiwasan na itanong sa sarili kung may karanasan na ba ito?

“Sinunod ko lang po iyong instructions. Mabilis lang naman tandaan”, paliwanag nito na parang narinig niya ang aking isipan.

Binigay niya sa akin iyong matulis na dulo. Mamasa-masa iyon na madulas na malapot.

“Ipasok niyo po”, bigla siyang tumuwad sa aking harapan. Nakatukod siya sa bathtub habang nakabukaka.

Napalunok ako. Kita ko ang bayag niya at ang butas ng kanyang puwet. Sobrang kinis. Walang kabuhok-buhok na para bang hindi pa siya binata. Matambok ang puwet niya at sobrang puti pa. Iyong butas niya kulay pink. Mukhang masikip. Mukhang mabango.

Parang rocket na agad na nanigas ang aking burat. Nakatutok ito paitas kaya halatang-halata ang pag-tent ng aking shorts. Mabuti na lamang at nakatalikod sa akin ang anak ko. Ano na lang ang iisipan niya kapag nalaman niyang nalilibugan sa kanya ang sarili niyang ama?

“Pa, sige na po”. Nababagot nitong sabi.

Agad akong tumalima. Lumapit ako sa kanya. Nilagay ko na muna ang parte na may laman na tubig sa aking hita. Nakatulong ang katamtamang init nun para pahupain ang nangangalit kong ari.

Hinawakan ko ang balakang ni Angelo upang hindi siya makagalaw. Dahan-dahan at maingat na binaon ko ang matulis na dulo sa butas ng aking anak. Nakita ko kung paano bumuka ang butas niya para ma-welcome ang maliit na tubo. Parang iyong ipo-ipo na hinigop ang hose.

“Putangina!” hindi ko naiwasang asik dahil sa napakasarap na tanawin na ’yon.

“Idiin mo pa ng konte, pa”.

Sinunod ko siya.

“Aaaaah. Ayaaan. Tama na po—ooooh!” nahihirapan nitong sabi.

Ilang pulgada rin ang napasok ko doon.

Pumasok si angelo sa bathtub. Nahiga patagilid sa left side tapos nilagay niya ang mga tuhod sa bandang dibdib niya. Nagmukha siyang fetus na ang nag silbing pusod ay itong enema. Ang kaibahan nga lang ay sa puwet niya ito naka konekta.

Maya-maya lang ay napansin ko na ang dahan-dahan na pagbaba ng tubig papunta sa tumbong ng aking anak.

“Anong pakiramdam, nak?” tanong ko.

“Nakakakiliti po tapos unti-unti akong pinupuno ng tubig”.

“Eh, iyong may nakapasok na bagay sa puwet mo?”

“Masarap po lalo na kung gumagawa ’yong tubo”.

Nagsimula na namang muling nanigas ang aking aking burat. Bigla akong nainggit sa tubo ngayon na nakapasak sa tumbong ng aking anak.

“Sigurado ka bang okay lang sa’yo na gawin ’to?”

“Opo. Para sumaya si kuya”.

“Pero masaya ka ba?”

Sandali itong tumahimik.

“To be honest, mas nasisiyahan po ako kapag ikaw ang naiisip ko, pa. ’yong sinabi ko sa’yo noon na gusto kita? Totoo po iyon, papa. Gusto kita hindi lamang bilang isang ama kundi bilang isang lalaki, pa. Ikaw ’yong tinitingala ko, ang pinagpapantasyahan. Tuluyan ko pong tinanggap ang pagiging bakla ko noong na-realize ko na may gusto ako sa’yo papa. Sinabi ko, okay lang na maging bakla kung ikaw lang rin naman ang gusto ko”.

Natahimik ako. Nahirapang hanapin ang sarili kong boses o talagang nahirapan lang akong i-proseso ang pagtatapat ng aking anak. May ganito ba talaga? Nangyayari ba talaga na nagkakagusto ang isang anak sa kanyang magulang? Pero bakit sa halip na mandiri at tignan ito na parang kasalanan ay parang naging musika iyon sa aking pandinig?

Masaya ako. Masaya ako na ako iyong sentro ng affection ng aking anak. Na ako iyong gusto niya at hindi ibang lalaki? Kinikilig ako. Parang akong teenager na nalaman na may gusto din sa akin ang babaeng nagugustuhan ko.

Pero teka…

Gusto?

Gusto ko ba ang anak ko? Kapag ba nalilibugan ako sa isang tao ibig sabihin nun gusto ko siya? Ano ’tong pinagsasabi ko?

Hindi puwede!

“Ama mo ’ko, nak. Dugo’t laman kita. Hindi ’yon tama”, mabigat ang loob na pag tanggi ko sa kanyang nararamdaman.

“I know”, hindi ko nakikita ang mukha nito pero narinig ko ang lungkot sa kanyang boses, “Kaya nga po unti-unti ko nang kinakalimutan ang pagtingin ko sa inyo”.

Hindi ko nagustuhan ang sagot niya. Gusto kong bawiin ang sinabi ko kanina.

“Masaya po kami ni kuya sa ginagawa namin. Alam naman po namin na mali pero sana po, hayaan niyo na kami. Pina-promise ko po na walang ibang makakaalam nito. Ito iyong gusto namin ni kuya, hindi na siya maghahanap ng iba para lang maranasan niya ang mga bagay na puwede ko naman ibigay at iparamdam sa kanya”.

“Anak—”

“Ubos na po ang tubig”, tinignan ko ang aking hawak, wala na ngang tubig.

Hinugot nito ang tubo at tumayo.

“Excuse me po”.

Naupo ito sa toilet bowl at hinayaan na lumabas ang tubig sa kanyang puwet. May mga dumi na sumama sa unang mga lumabas pero kalaunan ay unti-unti iyong naging clear. Malinis na siya.

“Tapos na po ako. Salamat po sa tulong niyo”, papaalis nito sa akin.

“Teka lang, anak”, pigil ko. Hinawakan ko ang maliit niyang braso.

“Puwede ba kitang panoorin sa gagawin mo?” nahihiya kong tanong.

“Sige po. Pero sana wag niyo po akong husgahan sa kung ano man ang masasaksihan ninyo”.

Maingat kaming pumanhik sa kanyang kwarto. Siniguro naming hindi kami makagawa ng ingay. Tinignan ko muna ang orasan na nasa sala. Alas nueve pa lamang, siguradong tulog-mantika pa rin ang asawa ko sa oras na ’to.

“Paki-lock po ng pinto”, utos nito pagkapasok namin sa kwarto.

“Nasaan pala kuya mo?”

“Sa sabado pa po siya uuwi. Busy po sa school”, kahit malapit lang ang paaralan ni Joshua dito sa amin ay mas pinili pa rin namin na kunan ito ng kuwarto na malapit sa paaralan para hindi na nito uuwi pa kapag late na natatapos ang klase. Mas mabuti ’yon dahil hindi siya mapapagod, agad siyang makakapahinga.

“Upo po kayo”, tinuro nito ang kama.

Parang akong ekstranghero sa loob ng kwarto ng aking anak at hindi ko gusto ang pakiramdam na ’yon. Hindi naman ganito sa akin noon si Angelo. Ang lamig na niya sa akin ngayon. Parte siguro ’to sa plano niyang paglimot sa kanyang pagtangi sa akin.

Lumapit ito sa kanyang drawer at may kinuha.

Napasinghap ako nang makita ako ang hawak-hawak nito pabalik. Isang dildo na kulay peach. May kalakihan. Siguro nasa pitong pulgada at may katabaan. Ito ba ang ipapasok niya sa kanyang puwet? Kakasya ba sa maliit niyang butas?

Tinakpan ko ang ari kong nagsisimula na namang tumayo. Sigurado akong sobrang sikip nun sa pakiramdam! Alam kong masasakal ng butas ni Angelo ang laruan iyon.

Ahhhh!

“Okay lang po ba kayo?”

Nasa harapan ko na ngayon si Angelo. Hindi ko man lang napansin ang paglapit niya. Bukod sa dildo ay may plastic bottle din ito na hawak na sa pagkabasa ko sa label ay isang lubricant na naman.

Umiling ako. Ayaw ko nang mag sinungaling sa kanya.

Nakuha naman agad nito ang gusto kong sabihin.

“Puwede po kayong magjakol habang nanunood sa akin”, binaba niya ang kanyang shorts sa aking harapan tapos agad din na tumalikod.

Pinatayo niya ang dildo sa sahig ilang dipa lamang sa akin. Umikot si Angelo. Pumuwesto siya sa tapat ng dildo paharap sa akin. Nagkatitigan kami. Parang may magnet ang mga paningin namin na hindi namin magawang umiwas ng tingin sa isa’t isa.

Hanggang sa lumuhod siya. Tinulak niya pababa ang kanyang katawan hanggang sa naabot ng bibig niya ang dildo. Lahat ginawa niya na hindi inaalis ang tingin sa akin.

Alam ko kung ano ang ginagawa niya. At aaminin ko na gustong-gusto ko iyon. Libug na libog na ako. Parang sasabog na naman ang kalibugan sa katawan ko. Akit na akit ako ngayon sa aking anak. Lalo na nung unti-unti niyang sinubo ang dildo.

“Aaaaaaah!” hindi ko napigilang ungol. Bumilis ang tibok ng puso ko at lumalim ang aking paghinga.

Pakiramdam ko burat ko ang sinusubo niya.

Nilabas niya ang kanyang dila at dinilaan ang mahabang katawan ng dildo papunta sa ulo nun na kasing laki lamang ng katawan. Pinaikot niya ang kanyang dila sa ulo pati na rin sa maliit na butas na nandun.

Naramdaman ko ang paglabas ng pangunang katas ko. Hindi ko na napigilan ang sarili, nilabas ko ang aking burta at dahan-dahan na sinalsal habang titig na titig sa ginagawa ng aking anak.

Parang siyang nagsasamba ng isang napaka banal na bagay. Parang iyong isang diyos na sinasamba at pinupuri niya. May diyos ba para sa titi? Siguro kung meron ang anak ko ang pinaka una niyang follower.

Hindi ko magawang alisin ang tingin sa kanya hanggang sa muling nagtama ang paningin namin. Nagsusumamo ang kanyang mga mata. Nakikiusap na lapitan ko siya. Na tulungan ko siya.

Bilang isang ama na mahal na mahal ang kanyang anak, sumunod ako sa kanyang kahilingan. Hinubad ko muna lahat na suot kong damit bago lumapit sa aking anak. Takam na takam ito na nakatitig sa aking katawa. Sa edad kong kuwarenta ay maganda pa rin ang aking pangangatawan dahil sa regular kong pag i-ehersisyo dito sa loob ng bahay. May abs pa rin ako, napanatili ko pa rin ang matigas at may kalakihan kong braso. Malapad pa rin ang aking likod na walang kataba-taba. At ang binti ko, matigas pa rin at maaasahan sa pagtakbo at pag-kayod-kantot.

“Tayo ka, nak”, inalalayan ko ang bata, sa edad niyang kinse ay sobrang liit niya. Hanggang dibdib ko lang siya at patpatin din ang kanyang katawan. Puwede ko siyang mapatay sa pamamagitan ng mahigpit na yakap kung gustuhin ko lang. Ngayon, hindi na ako diretso kong magagawa ko ba ang mga bagay sa gusto kong gawin sa kanyang katawan na hindi siya masasaktan.

Hinaplos ko ang kanyang maliit na mukha. Pati pisngi niya makinis. Hindi tinubuan ng kahit isa na pimples. Bumagay sa mukha niya ang maliit niyang ilong. Bagamat may kalakihan ang mata nito ay mas lalo lamang iyong nagpa cute sa kanya. Sobrang expressive. At iyong labi niyang mapula na maninipis.

Dinaanan ko iyon ng aking hinlalaki. Sobrang lambot. At sumang ayon naman ang burat ko dahil bigla na lamang itong tumango.

“Huwag mong sambahin ang imahen, anak,”, hinawakan ko ang kanyang kamay at pinahawak sa kanya ang aking naghuhuminding pagkalalaki, “Sambahin mo ang totoong bagay”, bulong ko.

“Aaaah!” na-miss ko ang mainit at malambot niyang palad na nakakapit sa aking dambuhalang burat.

“Pa”, maingat niyang sinasalsal ang titi ko, halos niya nagagawang hawakan iyon ng buo gamit ang isang palad, may isang pulgada pa na natitira sa katabaan nun.

Kakayanin ba ng anak ko ang burat ko kung ipapasok ko iyon sa kanyang butas? Gusto kong malaman.

“Gusto ko pong matikman ang burat na gumawa sa akin, pa”, pagsusumamo nito.

Pumintig ang aking burat. Nanuyo ang aking lalamunan sa malibog na pagtitig niya sa akin.

“Kaya mo bang isubo ang burat ko, nak?”

“Hindi po natin malalaman kung hindi natin susubukan”, malandi nitong sagot na mas lalong nagpa init sa akin.

“Luhod!”

Magka level na ngayon ang mukha ni Angelo at ang aking burat na proud na proud na sumasaludo.

“Nganga, nak”, nanginginig ang mga tuhod ko dahil sa sobrang pananabik, ito ang unang beses na may susubo sa aking burat. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa oras na pumasok na sa bibig ng aking anak ang aking alaga.

“Lakihan mo pa”.

Parang mapigtas na ang gilid ng bibig ni Angelo dahil sa sobrang bukas nito.

Nilabas niya ang kanyang dila na parang isang aso.

Alam ko kung ano ang gusto niyang mangyari.

Dahan-dahan kong pinatong ang ulo ng aking burat sa kanyang dila.

“Aaaaaah!” ungol ko nang dumampi ang laway niya sa aking burat.

Ang sarap.

Pinaikot-ikot niya ang dila. Ginagawa na niya ngayon sa akin ang ginawa niya kanina sa dildo.

“Putangina!“pati pangunang katas ko ay sinimot niya. Tinikman.

“Mas masarap ba ang totoo, nak?”

“Wala mong tatalo sa real deal, pa”, sagot niya bago muling sinipsip ang ulo ng burat.

Napaliyad ako sa kakaibang sensasyon. Ganito para ang pakiramdam na sinusubo ka. Na sinisipsip ka. Parang gustong kumawala ang kaluluwa ko sa aking katawan para lamang mapigilan ko ang nagbabadyang pag labas ng aking tamod.

Ang sarap. Ang init sa loob. Ang dulas. Nakakakiliti ang hangin na lumalabas sa lalamunan niya sa tuwing hihinga siya. Malamig na mainit-init. Hindi ko mapaliwanag talaga kung gaano kasarap.

Pilit na binabaon ni Angelo ang katawan ng burta ko pero hindi niya talaga kaya. Hanggang ulo lamang ang nasusubo niya. Hindi na ako mag rereklamo dahil sobrang nasasarapan naman na ako at isa pa baka mahirapan siyang huminga kung pilitin pa niyang ipasok ang mahaba kong katawan. Ayaw ko siyang masaktan.

“Wag mong pilitin, nak”, sabi ko sa kanya.

Tumango ang bata at pinagkasya ang sarili sa pagsipsip at pag dila sa aking ulo. Kung minsan naman ay binababa niya ang dila niya sa katawan nito hanggag sa bayag ko.

Naninigas ang binti ko sa pagpigil. Napapakapit ako sa balikat niya upang hindi bumigay ang tuhod ko na unti-unti nang nanghihina dahil sa sobrang sensasyon.

Hindi ako makapaniwala na hinayaan ko lang ang sarili ko na hindi matikman ang ganitong klaseng sarap habang kasama ko ang aking asawa. Kung alam ko lang na ganito pala kasarap ay sana pinilit ko si Angelie na gawin din ’to para mas uminit naman ang tagpo namin sa kama.

Pero baka ito talaga ang destiny ko. Destiny siguro namin ng anak kong si Angelo na ibigay sa isa’t isa ang sarap na kami lamang ang makakabigay. Ito nga siguro ang nakatadhana sa amin.

“Anak…aaaah! Sandali!” hinila ko ang ulo niya palayo sa aking burat, “Lalabasan na ’ko”, nahihirapan sa paghinga kong pahayag sa kanya.

“Pasukin niyo na po ako, pa”.

Pumuwesto ito sa kanyang study table.

Pumatuwad siya at pinatong ang kanang binti sa upuan. Tumango ang napapaliguan ng laway na burat ko nang masilayan namin ang sobrang pula na butas ng aking anak. Mas inangat nito ang puwet sa ere at pinatong ang katawan at mukha sa ibabaw ng lamesa.

Hindi ko alam kung ano ang ginawa niya pero biglang lumabas ang labi ng kanyang puwet, bigla iyong kumibot-kibot na parang tinatawag ako… kami ng burat ko.

“Tangina!” mura ko sabay lapit sa puwesto niya.

Lumingon siya sa akin. At sa pamamagitan ng kanyang malibog na mukha at malibog na boses ay sinambit niya ang linya na sumira ng tuluyan sa aking bait.

“Fuck me, papa”.

“Oo. Kakantutin kitang hayop ka!”