Ang Tadhana ni Narding 3: LEAGUE OF ANGELS
Ai Tenshi · 124 chapters · 240,623 words
LOA NOTE:
NOTE:
Basahin niyo ito ha. Narito ang mga reasons kung paano nabuo ang LOA. At nandito rin ang mga trivia tungkol sa mga paborito niyong LOA Champions.
Sabi nila na ako lang raw ang pinoy BXB writer na may sariling avengers. Pero paano nga ba ako nag simula para mabuo sila? Ang totoo nito ay nainspired lang rin ako sa panonood ng mga aliens sa mga documentary, dito pumasok sa isip ko na gumawa ng sarili kong super heroes. Sa palagay ko ang pinaka mahirap sa pag buo ng isang super hero na fantasy ay hindi yung twist, hindi yung plot o yung storyline. Kundi yung pag lalapat ng akmang BXB story na hindi lang basta nag landian o nag kagustuhan. Mahirap rin gumawa ng fight scenes at mag describe ng powers, kaya minsan pag di ko na kaya humahanap ako ng picture at ipinapakat ko nalang sa page para may idea sila. LOL.
Taong 2015 noong mainspired ako na gumawa ng sarili kong version ni Superman. Dito nabuo ang idea ni Jorel na mula sa planetang Roika. Siya talaga yung pinaka unang super hero ko at hindi ko na inisip na gumawa ng iba pa after niya. Pero ang kauna unahang version ng “My Super Kuya” ay ginawa ko noong 2014 at inulan ng katakot takot na pintas dahil ang ibang scenes daw ay magulo at panget kaya inalis ko siya at ibinalik ko noong 2015 na maayos at detalyado na, so wala silang naipintas. Resbak is real para kay kuya Jorel.
Taong 2016, muli ako nangarap na gumawa ng isa pang superhero na inspired naman kay Darna na likha ni Mars Ravelo. Alam niyo yun, sobrang fanatic ako ni Valentina kasi napaka unique ng pagiging character niya at lalo na akong natuwa noong mapanood ko si Orochimaru ng Naruto, napaka ideal ng powers niya para maging kalaban. So believe me, noong ginawa ko si Serapin ay ilang videos ni Orochimaru ang pinanood ko at inaral para makalikha ng perfect na villain, siyempre yung pang aahas niya ay di pa rin nawawala diba? Sino ang fan ni Serapin dito? Comment lang.
Taong 2017 nilikha ko ang super Mecha na si Ace. Inspired naman ito sa anime na Angelic Layer. Ang orihinal na plot nito ay isa siyang nabubuhay na manika parang ganoon sa anime, then later naisipan kong gawing battle robot na may emotion at isama sa liga. Kung nabasa niyo si Ace tiyak na narating niyo ang high tech na mundo isang daang taon mula ngayon. To be honest isa sa pinaka mahirap gawin itong si Ace dahil sa kanyang sci fi na tema, plus yung twist, dito yata ako binasagang “king of flashback” Lol
Taong 2017 nilikha ko si Super Panget. Nabuo ang konseptong ito habang nag kkwentuhan kami ng pinsan ko. Sabi niya ay nag sasawa na siya sa mga gwapong super hero. Dapat raw ay panget naman at yung hindi iaadmire ng mga tao ang kanyang looks. Karaniwan kasi ang mga kalaban ay mga super hero ay mga panget, mga halimaw at kakaibang ang anyo. Kaya dito sa kwento ni Super Panget ay binaligtad ko ang konsepto. Ang bida ay Panget tapos ang mga kalaban niya ay Super Pogi, Super Ganda at si Super Beki. Sino sa super enemy ang pinaka gusto niyo? Comment niyo naman.
Taong 2018 noong gawin ko ang book 2 Narding. Dito na sumagi sa isip ko na pag sama samahin yung ibang mga heroes sa isang story. At dito na rin pumasok sa akin ang idea ng pag pagawa ng LOA sa taong 2020 PERO hindi ko masyadong sineryoso yung idea na yon. Ginamit ko ang story line ng book 2 na ito para makagawa ng posibleng idea para sa 2020 which is hindi pa sure kung gagawin ko nga talaga kasi diba 2 years pa naman at matagal pa. Planado na ito mula sa twist at sa pag punta ni Narding kay Rashida upang mag tagpo silang dalawa. At habang ginagawa ko ito ay nag paplano na rin akong mag labas pa ng isang hero na bubuo sa liga kaya nilista ko na sa aking journal ang pangalang “Irano” pero that time wala akong idea kung ano siya at sino siya. Wala rin akong idea sa powers niya basta may Irano na darating at siya ang pang lima.
Taong 2019 nabuo ang kwento ni Irano. Basta ang alam ko lang gusto ko ng mermaid, gusto ko ng mala aquaman ang datingan. Nag enjoy akong gawin si Irano lalo na si Cyan na super hot, parang si Bart din diba? Lol. Noong gingawa ko si Irano, wala akong idea talaga, may times na nablanko ako at tumigil kasi as in zero ang nasa isip ko. PERO may ending na si Irano. At ang naisip kong ending ay lalakad siya sa building kasama sila Narding at ang iba pa. Noong natapos ko si Irano at nag success ang story niya ay napa “SHIT” ako at napamura. Ang sabi ko sarili ko ay “Puta, napasubo na yata ako, paano gagawin yung LOA? Imagine kay Irano ay nag struggle ako, paano pa pag lima na? Ang totoo nag sisisi ako na ganoon yung ending ng APNI sana pala nilangoy langoy ko nalang si Irano sa dagat at inilagay ko ang salitang “wakas”.
To be honest, na stress ako, hindi ako nakatulog, nag over thinking ako hanggang sa natakot ako na baka bumigay na utak ko sa sobrang lakas ng imagination o yung lebel ng utak ko ay baka masagad. Minsan nakaka buang din kasi yung sobrang dami ng ideas na pumapasok sa utak mo lalo na kapag hindi organize, kaya buhat noong natakot ako ay nag control ako sa pag susulat ng fantasy. In the end, nag decide ako na huwag na gumawa ng LOA at ihang ko nalang yung ending ng kay Irano. Kasi alam kong mahihirapan ako. Mapapasubo ako at baka langawin nanaman yung kwento ko.
NOVEMBER 2019
Nag decide ako na walang magaganap na LOA. Yung isip ko ay dinivert ko sa pag gawa ng Aluguryon. Nag focus ako sa story ni Gabriel at Jedro. Pero ang pinag tataka ko ay nag lilista ako ng pangalan ng mga kalaban, nag lilista ako ng names ng mga planets, stars. Bakit? Nagulat ako sa ginagawa ko. Sabi ko sa sarili ko “huwag! Delikado yung LOA, masisiraan ka ng bait dyan. Magaganda yung naunang book baka di mo masustain”. Kaya itinigil ko yung pag iisip at nag focus ako sa Aluguryon..
Ang hindi ko maunawaan kung bakit kahit sa panaginip ko ay minumulto ako ni Narding at Irano. Lumulubog ako sa tubig, lumilipad ako, may time pa na parang nakita ko si Narding. “Walang LOA hindi ko kaya!” ang sigaw ko ko sa kanya. Pero parang ayaw niyang pumayag at sinasabi niya na “kaya mo.” Ewan ko ba pero napapanaginipan ko yung mga characters ko na parang mga buhay sila. Si Mateo lang ng Aluguryon ay ilang beses akong pinag salin ng kape e. Ako lang ba? O kayo rin? Comment naman dito..
DECEMBER 14, 2019 ay natapos ko ang Aluguryon, nag pahinga ako sa pag gawa at nag enjoy sa vacation. Pero heto nanaman, nag susulat nanaman ako ng plan. Hanggang sa maka gawa ako ng maliit na concept gamit yung book 2 ni Narding at yung book ni Irano. Pero hindi pa malinaw yung flow ng story. Kumbaga ay 10% clear palang.
Biggest fear ko itong LOA, Una dahil mahirap gawin, maraming characters, nakaka pressure pa kasi kada isang super heroes ay may taga hanga. Pero sabi nga nila harapin mo yung challenge at huwag kang tumakas kaya noong moment na iyon ay nag decide akong gawin agad ang LOA, agad agad. PERO isasama ko ito sa Book si Narding kasi doon ako kumuha ng ideas.
Bakit agad agad ginawa ko itong LOA. May mga reasons din kasi akong importante. Una, dahil ngayong 2020 baka maging busy ako ng sobrang, baka mag change ako ng career o baka may dumating na magandang oportunity sa akin bilang isang simple tao na magiging sanhi ng pag kabusy ko tiyak na hindi ko na magagawa itong ganitong kabigat na story (eto naman talaga ang pinaka mabigat sa akin so far). Ikalawa, para sa ikatatahimik nalang ng konsensiya ko kasi ay may isang part sa isip ko na isinisigaw na tapusin ko ang nasimulan ko. Ikatlo, dahil ito ang pinaka mahirap at dapat agad na tapusin.
That moment humarap na ako sa laptop ko at may plan na agad ang LOA mula sa kalaban, sa mga abilities nila, sa stars o planet kung saan sila naka himlay. Lahat ay well planned bago ko pa simulan.
At ngayon ay masaya akong ihandog sa inyo ang aking master piece. Mula sa tinatawag nilang “prince of pinoy bxb fantasy”, “king of flashback”, “the master of all bxb genre” at kung ano ano pa. Pero sa akin ako pa rin si Ai Tenshi, isang simple writer na walang paki alam kahit madalas ay nilalangaw ang gawa. Lol.
Para naman sa mag babasa ng LOA, para di kayo maguluhan ay narito ang pag kakasunod sunod ng mga books.
My Super Kuya
Ang Tadhana ni Narding BOOK 1
Ace
Super Panget
Ang Tadhana ni Narding BOOK 2
Ang Paraiso ni Irano
Muli maraming salamat sa pag tangkilik at walang sawang pag mamahal..
-AiTenshi
LOA Part 1: Balik tanaw
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 10, 2019
YEAR 2030
Ito ang unang pag kakataon na nakita kong namula ng husto ng kalangitan, ang hangin ay may halong iyak ng kung anong nakakatakot na nilalang na nag mumula kung saan. Tumatama ang kidlat sa lupa at nag dudulot ito ng pag malalakas na pag sabog, batid kong hindi ito ordinaryong kidlat dahil kulay berde ito imbis na kulay na dilaw. Walang katapusan ang pag yanig at pag buka ng lupa, umaangat ang mga lava sa pinaka kailaliman nito. At sa isang kisap mata ang lahat ay sumabog at unti unting nabura. Ito ang pag huhukom ng mga Diyos gamit ang kanilang kapangyarihan.
Malakas ang hangin noong mga oras na iyon, nililipad ang aking bandana sa bewang habang nag aapoy ang aking buong katawan. Sa aking tabi ay sina Jorel na nakatanaw sa pinaka itaas ng kalangitan habang nag liliwanag ang kanyang itim na kalasag. Si Nai na may hawak na dalawang malaking baril at si Ace na kinakalkula ang masamang atmospera ng mundo..
Lahat ay nakatayo sa isang mataas na gusali habang pinag mamasdan ang unti unting pag kasira ng mundo. “Ang pinakamalakas na enehiya ay nag mumula sa Sirius, ang pinaka maliwanag na bituin sa kalangitan na may distansiyang 8.611 light years. Mayroon ring dalawang pwersang nag mumula sa mga bituing Canopus na may 309.8 light years at Arcturus na may 36.66 light years. Ang dalawa pwersa ay malabo, hindi ko mahanap ngunit batid kong nasa paligid lang ito.” ang wika ni Ace habang nag liliwanag ang kanyang salamin sa mata na may mga lumalabas na data.
“Kung ganoon ay ako na ang bahala sa pwersa nasa Sirius. Nardo at Nai kayo na ang bahala sa Dalawa pang pwersa.” ang wika ni Jorel.
Tango ang aking isinagot sa kanya. Ganoon rin si Nai na ang liwanag likuran at lumabas ang kanyang pakpak..
Palipad na sana kami noong biglang may kung anong liwanag ang lumabas sa gilid ng gusali. Isa portal na kulay pula at nag liliyab ng husto. Dito ay lumabas ang isang malakas na pwersang hindi pamilyar sa amin. Kasabay nito ang pag lakad ng isang lalaking may kapa na yari sa tubig, nakasuot ng pinag halong berde at asul na kalasag. May hawak na sibat na may tatlong tulis.
Lumakad ang lalaking iyon sa amin at nag liwanag rin ang kanyang katawan. Tumingin siya sa amin at batid namin na ito ay kanyang pag bati kaya naman tumango kami bilang sukli. Matagal ko nang naririnig kay Gun na may isa pang taga pag ligtas na hinubog ng karagatan batid ko siya ang tinutukoy nito.
Patuloy pa rin ang pag yanig ng paligid..
Halos nasira ang lahat at kakaunting buhay na lamang ang natitira sa planeta. Kung mag papatuloy ito ay halos wala nang matitira dito. Kailangan na itong pigilan bago pa mabura ang lahat..
Sabay sabay na nag liwanag ang aming katawan at dito ay tumingala kami sa nag durugong kalangitan.
Sabay sabay ring umangat sa lupa ang aming mga paa at sumibat ng lipad patungo kadiliman ng kalawakan. Dito ay limang liwanag ang iyong makikita. Isang purong puti na ang mumula sa katawan ni Jorel, isang kulay berde mula sa lalaking galing sa karagatan, asul mula sa mga pakpak ni Nai, dilaw mula kay Ace at pula mula naman sa aking nag liliyab na katawan.
Mabilis ang aming pag lipad hanggang sa makarating kami sa labas kalawakan kung saan halos wala nang liwanag, ang araw ay natabingan ng kung itim na bagay na para bang nag sisimula na rin itong mamatay. Kung mawawala ang araw ay katapusan na ang lahat ng planeta sa solar system.
Patuloy kami sa pag lipad hanggang sa maya maya ay biglang nag liwanag ang aking kalasag at may lumabas na kulay gintong pwersa aking medalyon sa dibdib dahilan para kami ay mapahinto sa pag lipad.
Sumabog ang gintong pwersa sa paligid at nabuo ang imahe mula dito. “Si Rashida! Ang diyos na nag kaloob sa akin ng sagradong kapangyarihan!” ang sigaw ko sa aking sarili noong makita ko siyang nakatayo sa aming harapan.
“Sino iyan?” ang tanong ni Nai sabay kasa sa kanyang baril.
“Ang isang iyan ay walang elemento, wala itong katawan at para aparisyon lamang. Parang isang high tech na hologram mula sa gintong pwersa sa kalasag ni Nardo.” ang wika ni Ace.
“Sandali, hindi siya kalaban. Ang isang iyan ay ang aking kaibigang si Rashida. Siya ang nag kaloob sa akin ng sagradong kapangyarihan ng isang Diyos.” wika ko kaya ibinaba ni Nai ang kanyang baril at naglaho ito sa kanyang kamay. “Rashida, bakit? Ano ang ginagawa mo dito?” tanong ko.
“Narding, naparito ako upang pigilan kayo. Hindi pa oras para humarap sa kanila. Isang malaking kamalian ang mag tungo kayo dito sa hinaharap para sagupain ang mga Diyos. Huwag Narding, ikamamatay ninyo ang inyong gagawin.” ang wika nito.
“Ngunit kailangan naming pigilan ang mga pwersang nag mumula sa mga bituin na iyon. Mawawasak na ang mundong nilikha mo. Gusto mo ba itong mawala ng ganoon nalang?” tanong ko.
“Ang mundo iyan na nakatakdang mawala sa mga oras na ito. Sa taong 2040 ay wala nang planeta sa solar system. Sampung taon mula ngayon ay burado na ang inyong lahi. Hindi ngayon ang panahon Narding. Bumalik kayo sa inyong orihinal na oras at pag handaan ang oras na ito.” ang wika niya.
“Pero, nandito na kami. Bakit hindi pa natin tapusin ito?” ang tanong ng lalaking galing sa karagatan.
“Hindi maaari Irano, ang mga nilalang sa gawi roon ay malayo ang agwat sa inyong mga lakas. Malalagas kayo at isa isang mamatay kung itutuloy niyo ito.” sagot ni Rashida.
“Ano ang gagawin namin?” tanong ko.
“Umuwi kayo at mag handa.” ang wika niya at dito ay ikinumpas niya ang kanyang kamay at bumakas ang isang malaking portal na kulay ginto. Isang kumpas pa ng kanyang kamay ay tinulak kami papasok sa butas at dito ay binalot na malakas na gintong liwanag aming mga katawan na parang mga papel na nilipad sa kawalan..
Unti unting nag sara ang portal at dito ay halos wala na akong makita sa aking paligid. Ipinikit ko ang aking mga mata at hinayaang dalhin ako ng pwersang iyon patungo sa kung saan..
Part 1: Balik Tanaw
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking nasarili na nakahiga sa braso ni Bart, nakahubad ito at natutulog. Noong mahimasmasan ay agad akong bumangon at tumingin sa paligid. Normal na ang lahat, maaliwalas ang panahon at maganda ang sikat ng araw sa bughaw na kalangitan. Walang delubyo, walang malakas na kidlat, wala ang pulang kalangitan. Mukhang ibinalik kami ni Rashida sa maayos na panahon kung saan sinabi niyang maaaring pag handaan ang mga bagay na magaganap sa hinaharap lalo’t alam na namin ang sasapitin ng lahat.
Tahimik..
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan. At habang nasa ganoong pag tanaw ako sa labas ng bintana ay naramdaman kong lumingkis ang kamay ni Bart sa aking bewang pagapang sa aking tiyan. “Ang aga mong nagising, may problema ba?” tanong niya.
Humarap ako sa kanyang at hinalikan ang kanyang labi. “Wala naman, naisip ko kasi na ipag luto ka ng agahan.” ang naka ngiti kong sagot.
Bumitiw siya sa pag kakayakap sa akin at kumuha ng salawal sa cabinet. “Alam mo napipikon na ko sa boss ko. Isang sigaw pa niya sa harap ko ay ipapatuklaw ko siya sa pinaka makamandag kong ahas.” ang wika nito habang nag susuot ng sando.
Natawa ako “pag pasensiyahan mo nalang. Ganyan talaga sa trabaho. At sana ay huwag mong gagamitin ang kakayahan mo sa publiko. Kung kaya mo pang mag timpi at kontrolin ito ay gawin mo.”
“Paano pag di ko na kaya? Yung pikon na pikon na ako?”
“Umalis ka at piliting huwag makasakit.”
“Iyon ang palagi kong ginagawa. Napapadalas tuloy ang undertime ko.” ang wika niya. Samantalang ako naman ay nakatanaw pa rin sa kalangitan na parang may hinihintay na kung ano pero wala naman talaga.
Matapos ang labanan sa pagitan namin ni Gamal, iyon ang pinaka mahirap na laban na aking naranasan. Itinuring na labanan ng Diyos iyon at ginawa akong kasangkapan ni Rashida upang gapiin ang isinumpang kapangyarihan ng kanyang kapatid. Nawala man ang anghel na si Nardo na ang sisilbing gabay sa aking daan, pero ang kanyang espiritu at tinig ay naririnig ko pa rin sa tuwing gagamitin ko ang bato at tataglayin ko ang kanyang lakas.
Walang nakaka alala ng malalagim na labanang naganap sa pagitan namin ng mga dayuhan mula sa ibang planeta katulad ng mga hinarap nina Nai, Jorel at Ace. Ang lahat ay parang pelikulang nag rereset sa kanilang isipan, parang walang nangyari, hindi sila namatay at maayos pa rin ang kanilang pamumuhay. Ngunit hanggang kailan ko mapapanatili ang ganoong sirkulo? Sa tuwing labanan ay babalik sa normal pag katapos ng lahat? May lakas pa ba ang aking apoy para buuin ang mga nawasak o buhayin ang mga nawala na saklaw ng aming planeta? Ang bawat isa sa amin ay biniyayaan lang lakas para ipag tanggol ang sangkatauhan, ang pag buhay sa kanila at pag aayos ng paligid ay hindi namin saklaw dahil malakas itong kumonsumo ng enehiya pero sa huli ay ginagawa pa rin namin dahil ito ang dapat. Ito raw ay gawain ng mga Diyos at hindi gawain ng isang maliit na madirigmang katulad namin. Pero heto, dahil kami ay nag mamahal ay ginagawa namin ang lahat para sa kanila. At iyon ang dahilan kaya’t heto maayos pa ring nabubuhay ang lahat sa kabila ng maraming digmaang kinaharap ng mundo.
Noong nakaraang labanan naman sa pagitan namin ni Gamal ay nagawa namin ni Rashida na buuin ang mundo at ibalik ang mga tao dito ngunit sa pag kakataong ito, ang kanilang memorya hindi tuluyang nalinis. Marami pa rin ang nakaka alala ng malagim na delubyong iyon. Ang sabi sa akin ni Rashida ay nasa 78% ng tao ang naalala ang labanan ng liwanag at dilim, mas mainam na raw iyon para malaman nila na ang aming mundo ay nahaharap sa walang katapusang digmaan.
Buhat noon ay bumalik sa normal ang aming buhay, kami ni Cookie ay nag ttrabaho pa rin sa hotel at si Bart naman ay bilang isang barista at waiter sa isang sikat na cafe dito sa siyudad. Kaming tatlo ay nakatira sa isang apartment na buwan buwan naming inuupahan. Dalawang silid ito kami ni Bart ay mag kasama sa isang silid at si Cookie naman sa kabila.
Normal ang takbo ng aking buhay, mabibilang ang oras na nag palit ako ng anyo bilang si Super Nardo. Ganoon rin halos si Bart na nacontrol nang tuluyan ang kanyang kapangyarihan. Sa tingin ay nakatakas na rin siya sa sumpa si Serapin bagamat ang kapangyarihan nito ang gamit niya. Hindi katulad noong mga nakakaraang buwan na nag kalat ang ahas sa paligid, kapag natatalik kami ay nag iiba ang kulay ng kanyang mata dahil sa kakaibang sensasyon. Malakas ang taglay na kakayahan ni Bart, nakita ko naman noong halos mapantayan niya ako sa pakikipag laban kay Gamal.
“San ko itatapon ito?” ang tanong ni Bart sabay pakita sa akin ng kanyang ginamit na condom na may semilya pa.
Kinuha ko ito at saka ibinalot ng tissue at itinapon sa basurahan. “Yung mga ginagamit mo ay itatapon mo na pag kahubad mo.”
“Ayoko naman gumamit niyan e.”
“Sira. Baka maya maya ay semilyang may halong ahas na yung pumapasok sa katawan ko.” ang pang aasar ko.
“Loko. Huwag na nga natin pag usapan iyan. Baka maya maya ay mag away nanaman tayo. Si Throwback king kapa naman, lahat ng ginagawa kong pag kakamali noon ay paulit ulit mong isinusumbat sa akin.”
“Minsan ko lang isinumbat sa iyo iyon, at hindi ko na inulit pa.” tugon ko at habang nasa ganoong pag uusap kami ay pumasok naman si Cookie.
“The world is aging, and my grandparents raised me. I worked in an organization that was supporting elderly care. I learned… I realized that there’s this stigma between ageism, poverty, exclusivity, and invincibility. It is rightful for us to remember that they were the ones who paved the way for us. We should reciprocrate that love, and no one should be ever left behind. Thank you…Gazini Ganados, Best in National Costume! Philippines!!” ang bungad nito habang naka pose pa.
Natingin kami sa kanya. “Ano iyan?”
“Gazini Ganados! Miss Universe Philippines 2019! Nakakainis nga e top 20 lang yung inabot niya. Kaya nga dapat matuto na ang pinoy na kumuha ng candidate sa ibang bansa para magaling mag english! Hindi na pwede yung mga taga probinsya lang dahil tiyak na maliligwak lang sila. Ang Miss Universe ngayon ay hindi na beauty contest! Speech contest na ito!! Parang Miss Q and A ganern!!” ang wika nito na hindi maitago ang pag kainis. “Pero anyway hindi naman iyon ang pinunta ko dito. Narito ako para ibigay itong mga ticket na ipinadala ni Jorel sa concert niya. Tatlong ticket ito kaya tig iisa tayo kaya nga tatlo diba.” ang dagdag pa niya.
Kinuha ko ito at saka tiningnan, vip pass para sa kanyang concert. Mukhang bumalik na rin sa normal ang kanilang mga buhay. Bagamat alam namin ang magaganap 10 taon mula ngayon. Ang oras ay mabilis lamang at hindi mo mamalayang lumilipas na ito. At ang lahat ay mag babago na pag dating ng takdang araw ng katapusan.
Hindi ko alam kung paano mag hahanda, basta ang alam ko lang sa ngayon ay ibinalik kami ni Rashida sa aming normal na panahon dahil sa mahalagang dahilan. Kailangan ko lamang itong makita bago pa man mahuli ang lahat..
At ang aming planeta ay mauwi sa abo..
Itutuloy.
LOA Part 2: Portal
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Hindi ko alam kung paano mag hahanda, basta ang alam ko lang sa ngayon ay ibinalik kami ni Rashida sa aming normal na panahon dahil sa mahalagang dahilan. Kailangan ko lamang itong makita bago pa man mahuli ang lahat..
At ang aming planeta ay mauwi sa abo..
Part 2: Portal
“So ganoon na kayo ka close ni Jorel? Ilang beses palang ba kayo nag kikita? Saka bigtime ha, artista siya at sikat pa. Buti naman at naisipan niya tayong bigyan ng ticket sa concert niya. Mainam na rin iyon para maka kita ka ng totoong kumakanta at hindi puro mic ni Papa Bart ang kinakatahan mo gabi gabi.” ang wika ni Cookie habang nakatambay ito sa front desk kung saan naka duty.
“Malayo yung concert niya. Kailangan pa nating sumakay ng barko para makarating sa siyudad nila.” ang wika ko naman.
“Hala bakit tayo sasakay doon sa barko? Pwede ka namang mag fly para makarating tayo ng mas mabilis doon. O kaya ay sumakay tayo sa malaking sawa na alaga ni papa Bart para maitawid tayo sa dagat! Ano ka ba Narding kailangan ay may picture kami ni Jorel dahil maloloka kapag hindi ko siya nakita ng personal.”
“Nakita mo naman siya ng personal diba?” tanong ko.
“Oo nakatalikod at hindi man lang humarap. Bago kayo pumasok sa portal patungo sa future no. Kaloka kayong dalawa, kailangan talaga ay mag tungo kayo sa year 2030 para makipag bakbakan? Hindi ba kayo happy na dito sa year 2019 natin ay payapa at walang war? Talaga bang basag ulo na kayong apat? Kailangan talaga dumayo pa kayo sa future para lang makipag patayan? Jusko no.”
“Ang portal na iyon ay galing kay Gun Duran sa year 2030. Marahil ay naging bihasa na siya sa pag gamit ng time travel.”
“Ah basta, wala tayong pakialam kay Gun Duran ng year 2030! Baliw siya! Mukha lang siyang masarap chupain pero baliw ang lolo mez!” ang mataray na sagot ni Cookie.
“Doon ka na nga Cookie, baka magalit si Sir kapag nakita tayong nag kkwentuhan dito.” ang bulong ko naman.
“Wala naman akong paki kung magalit siya, jutay naman siya at hindi ko nagustuhan yung pag romansa niya sa akin last night, masyadong wild!” ang malanding sagot nito saka umalis sa aking harapan. Umikot ikot pa ito sa harap ng mga guest.
Tatlong araw ang nakalipas dito ay nag handa na kami patungo sa siyudad nila Jorel kung saan gaganapin ang kanyang solo concert. Maaga pa lamang ay nag ayos na kami ng gamit at bumili ng kanya kanyang ticket sa barko. “Ayoko naman talagang manood ng concert ng Jorel na iyon, gusto ko lang makarating doon sa siyudad ng mga artista.” ang wika ni Bart habang naka pila kami.
“Buti nalang sumahod tayo diba? Mag eenjoy tayo doon!” ang excited kong tugon.
“Nabawasan pa tuloy yung budget ko sa pag papagawa ng suso! Dapat kasi si Narding nalang ang sinakyan natin papunta doon! Lilipad lang naman siya doon sa kabilang isla no. Saka ikaw papa Bart pwede ka naman maging maliliit na ahas at lumangoy langoy dyan sa tubig. Nakatipid sana tayo!” ang walang katapusang reklamo ni Cookie
“Sorry pero napag usapan namin ni Narding na mabuhay ng normal. Hindi gagamit ng kapangyarihan kung hindi kailangan. Diba mahal ko?” ang sagot ni Bart sabay yakap sa akin. Nakaharap kami sa karagatan at hinahangin ang aming mga buhok.
“Sige pag patuloy niyo lang iyan. Rose at Jack! Di naman babaihan si Narding no. Every night ni my dreams, i see you, i feel you. That is how i know you, go on. Hmmmm mmm hmmmmm.” ang maarteng pag kanta nito, hawakan niya ang aming mga braso at nag wika “im flying Jeck!”
Naging ahas ang daliri ni Bart at kinagat nito si Cookie sa ilong. “Ay jusko! Bakit ipapasok mo sa ilong ko yung ahas mo? Ouchhhh!” ang sigaw nito
“Loko, bakit pinatuklaw mo si Cookie baka mamatay iyan!” ang sagot ko.
“Walang kamandag iyon. Pang kamot ko lang yan sa likod ko kapag nangangati.” ang natatawang wika ni Bart at muling umakbay sa akin. Samantalang natawa naman ako. “Tawa ka pa Narding! Alam kong madalas mong kinakain ang ahas ni papa Bart! Naririnig ko yung unggol niya at halinghing tuwing gabi.” ang hirit ni Cookie.
“Wala akong alam sa sinasabi mo.” sagot ko naman.
“Pa virgin ka pa! Ipapa alala ko lang sa iyo na butas nalang ng ilong mo ang virgin! Dyan na nga kayo!” ang maarteng wika nito sabay lakad palayo sa amin.
Kapwa kami nakatayo ni Bart at nakatanaw sa kulay asul na karagatan. Maya maya ay hinawakan niya ang aking kamay at saka hinagkan ito. Tumingin sa akin ng seryoso at ang wika. “Hindi ko nagustuhan yung ginawa mong pag alis. Hindi tama na basta basta kang papasok sa isang portal patungo kung saan. Paano kung napahamak ka? Saan kita hahanapin? Saan kita ililigtas? Paano ko gagawin iyon kung hindi ko saklaw ang mag lakbay sa oras at espasyo katulad ng mga abnormal mong mga kaibigan. Lalo na yung batang si Nai na padaskol daskol ang desisyon.” ang wika ni Bart.
“Sorry.” ang tanging tugon ko sabay yakap sa kanyang likuran. Dito ay nag balik sa aking isipan yung kaganapan noong nakaraang linggo kung saan may lumabas na portal sa aming mga kinalalagyan.
FLASH BACK
Habang nag sasampay ako ng mga damit ay nagulat nalang ako noong biglang bumagsak si Jorel mula sa itaas at dito ay sinabi niyang mayroon siyang nakitang namumuong portal mula sa itaas. Noong maramdaman niya ito ay agad siyang lumipad patungo dito. “Parang tinatawag nito ang ating pangalan. Ang mga code na iyan ay mga pangalan natin.” ang wika niya habang naka tingala.
Dito ay nakita ko ang isang kulay pulang portal namumuo sa kalangitan. Habang nasa ganoong posisyon kaming dalawa ay bumagsak na rin mula sa pag lipad sila Nai at Ace na galing pa sa kani-kanilang siyudad. “Ang portal na iyan ay mula sa hinaharap sa taong 2030, nag mula ito kay Gun Duran, sa taong iyon ay bihasa na siya sa pag gamit ng time travel.” wika ni Ace.
“Pero bakit gagawa ng ganyan si Kuya Gun? Kasama lang namin siya ni Kuya kanina na nag kakape?” tanong ni Nai.
“Galing ito sa hinaharap, marahil ay isa ito emergency batay na rin sa mga code na naka sulat. Tinatawag nito si Super Nardo, Jorel, Ace, Nai at ang isa pang nag ngangalang Irano.” ang paliwanag ni Ace
“Anong gagawin natin?” tanong ko sabay kuha sa bato at nilunok ko ito. Sumiklab ang apoy sa paligid dahilan para matumba si Nai sa aking tabi. “Hala, dahan dahan naman kuya Narding.” reklamo nito.
“Anong gagawin? Wala! Wala kayong gagawin. Kung gusto ninyo ay kayo ang sumuot dyan sa portal at iwan niyo si Narding dito.” ang wika ni Bart noong lumabas ito aming tinutuluyan. Nakahubad at nakasampay ang sando sa balikat.
“Hindi mag sasara ang butas kung hindi kompleto. Kailangan ay pumasok lahat.” sagot ni Nai.
“Pwes maiiwan si Narding.” ang wika ni Bart.
“Hindi pwede kuya Bart. Hiramin muna namin si Narding, babalik kami agad. Sisilipin lang namin yung hinaharap.” tugon ni Nai
“Hinaharap iyon, paano kung ma trap kayo doon?” ang tanong ni Bart.
Natawa si Nai at umakbay kay Ace. “Nandito si Ace, technology, high tech! Kayang kaya ni Ace ito. Diba astro?” ang tanong niya.
Ngumiti lang si Ace ng pangisi at nag sumpak ng bubble gum sa bibig. “Ah basta bahala kayo, gusto kong makita ang hinaharap!” ang wika niya sabay lipad ng mabilis.
“Sandali sasama ako!” ang masayang sagot ni Ace. Lumabas ang parang pakpak sa kanyang bakal na kalasag at lumipad rin.
“Pre, aalis na kami. Ako na bahala kay Narding.” ang wika ni Jorel.
Hindi kumibo si Bart..
Lumipad si Jorel at sumunod sa kanila. Kasabay noon ang pag labas ni Cookie. “Si Papa Jorel ba iyon? Jusko! Lumipad naaaa!! Nakakainis ka naman Narding!! Bakit di mo sa akin sinabi! Napaka selfish mo!” ang nag wawalang wika ni Cookie habang gumugulong sa lupa.
Hindi naman namin siya pinansin. “Pls, Bart. Babalik ako agad.” ang pakiusap ko.
Tumingin lang sa akin ng seryoso si Bart “bahala ka.” wika niya sabay talikod at pumasok sa apartment.
Wala naman akong nagawa kundi ang lumipad nalang kasunod ni Jorel. Dito ay sabay sabay kaming pumasok sa portal at lahat kami ay lumusot sa isang mataas sa gusali. Ang paligid ay magulo na at unti unting nawawasak.
(Sa ilalim ng karagatan ay nag lalakbay si Irano, nakita niya ang portal at pumasok siya dito. Noong makalusot natagpuan niya ang sarili sa itaas ng gusali kung saan nakatayo sina Narding at ang iba pa.)
End Of Flashback
“Ayokong aalis ka ulit ng hind ako kasama. Simula ngayon ay pag hihigpitan na kita. Ako ang kasintahan mo at dapat ay sundin mo ako.” ang seryosong salita ni Bart.
“Aminado naman ako na nag kamali sa parteng iyon, nais ko lamang tulungan yung mga kaibigan ko. Yun lang iyon. Wag mo sanang isipin na binale wala kita.”
“Iyon ang inisip ko. Nasaktan ang pag kalalaki ko sa naging desisyon mo. Noong una ay wala akong magawa dahil wala akong hawak na kapangyarihan, kaya wala akong magawa kundi ang panoorin kang nasasaktan at nabubugbog sa labanan. Ngayon ay iba na, ako na ang mag tatanggol sa iyon. Tungkulin ko iyon bilang boyfriend mo.” ang sagot niya at hinalikan ako sa labi.
Hindi malinaw sa aming isipan kung saan nag mula ang portal na iyon. Basta ang alam namin ay kailangan kami ni Gun at ng buong mundo sa mga panahong iyon. Pero kung tutuusin ay tama si Rashida, ibinalik niya kami sa dati naming oras dahil alam niyang ang kalaban ay hindi basta basta, naramdaman ko iyon sa kanyang mga mata. Ang isang Diyos ay katulad ni Rashida ay naka kitaan ko ng takot sa unang pag kakataon.
Tahimik..
Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang nakatanaw sa malawak na karagatan habang palubog ang araw.
Makalipas ang apat na oras ay nakarating sa siyudad nila Jorel. Katulad ng inaasahan ay mas maunlad ito, mas malaki at mas maraming tao ang naglalakad sa mga gilid ng kalsada. Para itong mga napapanood ko sa telebisyon na kapag huminto ang ilaw sa kalsada ay mag tatawiran ang maraming taong abala sa kanya kanyang pag uwi galing sa trabaho. Samantalang kami naman ay sumakay sa taxi patungo sa venue ng concert.
“Ibang klase rin naman iyang si Jorel no, nakuha pang mag concert na parang walang nangyari.” ang wika ni Cookie.
“Nasa kontrata niya iyon bilang artista at bilang singer.” ang sagot ko naman
“Ah basta, kailangan makapag pa picture kami ni Jorel para maipost ko sa Twitter at sa IG! Para mainggit ang mga bortang bakla at mga barbie top sa akin!” hirit nito dahilan para matawa ang batang driver ng taxi. “Alter ka no? Anong account mo sa twitter? Gusto mo gawa tayo ng video?” tanong nito.
“Naku hindi po sir, nanonood lang rin ako doon.”
“Gusto mo tayo naman ang panoorin? “Bakbakan sa Taxi” iyan ang title saka kung pwede habaan natin yung mga parts. Dapat 1 to 15 para mas marami ang mga reretweet! Yung kasi napapanood ko ang iikli at nakakabitin.“
Natawa nalang ang driver at paminsan minsan ay nakikita ko itong sumusulyap kay Bart o kaya ay sa akin sa salamin. Siguro ay nag tataka siya kung bakit naka akbay sa akin si Bart at napaka sweet ng aming dating gayon pa man ay hindi namin ito pinansin dahil nakatuon ang aming atensiyon sa isang malaking arena na venue ng concert ni Jorel na noon ay may mga makukulay na paputok na makikitang naka display sa itaas at sa malaking screen nito ay makikita ang kanyang mga larawan at ang trailer ng kanyang mga music video.
Itutuloy..
LOA Part 3: Ang Entablado ni Jorel
Tao STP as Kuya Jorel
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 12, 2019
Part 3: Ang Entablado ni Jorel
Halos ilang taon na rin ang nakalilipas noong itinala ang isang sa pinaka madugong pag salakay ng mga dayuhan galing sa ibang planeta. Ang mga ito ay galing sa planetang Atrox kung saan ang lahat ay napapaligiran ng matataas at dekalibreng metal. Sa pamumuno ni Axel ay nagawang wasakin ng mga ito ang halos lahat ng nakatayo sa siyudad gamit ang lakas ng orbin. Ang bayaning pumigil at lumaban sa kanya ay nag mula pa sa Planetang Roika at ang pangalan nito ay Jorel. Ang tinaguriang pinoy version ni Superman dahil halos pareho sila ng lakas, parehong parang bakal ang katawan at kasing bilis ng kidlat kung lumipad sa kalangitan. Ang kanyang mata ay nag lalabas ng laser at ang kamao ay kasing tigas ng pinaka matibay na mineral sa kalawakan.
Sa ordinaryong buhay ay nag tatago siya bilang si Jorel na isang sikat na artista, singer at modelo. Madalas rin akong tinutulungan ni Jorel sa aking mga laban at dahil dito ay naging kaibigan ko na rin siya katulad nila Nai at Ace na parang tunay na kapatid na ang turing sa akin. Sino ba naman ang mag aakala na isang bayani at nag tataglay ng malakas na kapangyarihan ang lalaking ito sa entablado habang tinitilian siya at pinapalakpakan ng kanyang mga taga hanga sa buong arena.
(I do not own this photo. Credits to the rightful owner)
“Ang gwapoooo! Jusko! Nakaka inis ka Narding di mo naman sakin sinabing ganyang ka gwapo si Jorel. Ang kinis kinis, ang puti puti parang ang sarap i deep throat!” ang maingay na wika ni Cookie habang winawagayway ang poster ni Jorel. Samantalang ako naman ay nag eenjoy lang sa panonood, iba pa rin talaga kapag nakikita mo ng live na kumakanta ang singer na sa radyo mo lang madalas naririnig. Walang kibo si Bart, halatang walang interes sa pinapanood, gusto lang talaga niyang bantayan ako dahil naka kapit pa ito sa aking braso at sa tuwing ako ay mag tatangkang tumayo ay hinihila niya ako pabalik. “Ahas ka nga papa Bart, parati kang naka lingkis kay Narding e.” ang hirit ni Cookie.
“Gusto mo mag labas rin ako ng ahas na lilingkis sayo?” tanong ni Bart.
“Okay lang, basta yung asa mong sumusuka ng malapot na katas at yung laging kinakain ni Narding ang ipang lilingkis mo sa akin!” ang maarteng sagot nito kaya naman naging ahas nanaman ang daliri ni Bart at kinagat si Cookie sa ilong. “Aray! Isa pa ha ililitson ko yang laruan mo na iyan!”
Tuloy pa rin ang concert ni Jorel, tumagal ito ng halos kulang tatlong oras dahil sa dami ng mga sikat na artistang nag guest. Natapos ang kanyang final performance sa kantang inialay niya sa kanyang mga magulang at fans. Halos hindi mag kamayaw sa dami ng taong tumitili at nauulol sa kanyang kagwapuhan. Talaga palang bukod sa kalawakan ay dinominate na rin niya entablado at halos parang naging tahanan na niya ito.
Reporter: “Sold out! Iyan ang tinagurian concert of the year! Halos hindi mahulugang karayom ang buong arena dahil sa dami ng nanood sa solo major concert ni Jorel! Marami ring celebrity ang naspotan sa venue katulad nila Sarah Geronimo, Regine Velasquez at Anne Curtis na talaga namang napahanga sa husay at talento ng singer actor.
Samantala, mukhang ang maganda ang simulan ng taong 2020 dahil sa pag ulan ng blessings at tagumpay ng ating mga kababayan sa laragan ng sports at pampalakasan. Tinanggal na overall champion ang bansa sa SEA Games na ginanap dito sa Pinas kamakailan lamang. Wagi rin ng 60 medalya ang swimmer na si Irano Tajiri sa swimming tournament na ginanap sa Ireland kahapon sa iba’t ibang kategorya.
Balitang Pa istar naman tayo. Gazini Ganados balik pinas matapos mabigong maiuwi ang back to back crown sa Miss Universe. Ikinalungkot ng maraming pinoy ang hindi niya pag kakapasok sa top 10, at dahil dito ay nag desisyon na ang orginisasyon ng Miss Universe Philippines na mag pasa ng mas mataas na qualification para sa mga nag nanais na sumali sa susunod na search. Ilan sa mga planong iyan ay ang pag kakaroon ng quiz bee round kung saan mag tatagisan ng galing at talino ang mga kandidata sa mga general topic katulad ng calculus, world history at current issue. Mag kakaroon rin ng oratorical speech contest para sa mga kandidata kung saan lahat sila ay mag kakabisa ng isang buong diksyonaryo para mas mapaganda ang kanilang mga pag sasalita. At ang magiging highlight ng screening ay pag kuha ng entrance examination para sa mga gustong makasali sa search, ang nasabing examination ay may passing grade na 85% at ang makaka kuha ng mas mababa dito ay hindi makaka sali sa 2nd round ng examination. Dapat ay graduate at may honor! Malaking chance iyon para ikaw ay makapasa sa nasabing screening. Ako po si Liza Mae Lawit! Fresh na fresh!Nag uulat!“
End of report.
“Wow si Liza Mae!” ang nastarstruck na wika ni Cookie at mabilis itong nag tatakbo sa reporter para mag pa picture. “Wow ang ganda mo naman Liza Mae.”
“Salamat, hindi nga ako nakapag handa e.” ang wika ng reporter.
“Hindi ka pa nag handa niyan ha? Saan ang sagala?” ang biro ni Cookie.
“Ikaw talaga, baklang twwooo! Maganda ba?” ang tanong nito.
“Oo naman, parang hindi ka nanganak ng dalawa. Pak na pak ang kasexihan mo Liza Mae.”
“Ano ka ba, isa pa lang ang anak ko no, si Cherry Mae Lawit. At siya ang papalit sa akin para maging isang reporter.”
“Naku dumadami talaga ang mga may lawit na reporter. Ikaw Liza ha, nag papakalat ka raw ng fake news sabi sa internet! Ang dami mong bashers!”
“Hay nako bakla, ganyan talaga kapag sikat ka binabato ka ng mga haters. Pero you know what, sila ay mga secret admirers ko at alam ko yon. Halika mag pa picture na tayo bago pa ako dumugin ng ibang fans!” ang wika nito sabay akbay kay Cookie.
“Parang si Cookie lang naman yung lumalapit kay Liza Mae.” puna ni Bart. Natawa ako at pinanood lang si Cookie sa kanyang ginagawang pag papa picture sa mga artistang nakakasalubong. Yung iba nga ay nagugulat pa dahil bigla nalang itong susulpot sa kanilang harapan.
Alas 11 ng gabi noong humupa ang tao, dito na rin ako nakita ni Jorel kaya agad siyang tumayo sa kanyang silya kung saan nag papa pirma ang mga fans. “Congrats, ang ganda ng concert mo.” ang bati ko.
“Salamat. Akala ko nga ay hindi ko matatapos dahil hindi ako masyadong nakapag rehearsal, alam mo naman marami tayong mga bagay na inaayos.” ang sagot nito at habang nasa ganoong posisyon kami ay siya naman pag yakap ni Cookie kay Jorel, hinalikan niya ito at saka inamoy amoy ang pawis. “Grabe ang gwapo! Hindi ko na kaya! Im dying! Im dying!!!” ang malanding hirit ni Cookie kaya naman hinila siya ni Bart palayo “Pasensiya na pre, kakalabas lang sa mental nitong si Cookie.” wika ni Bart.
Natawa kami..
“Buti sumama yung over protective mong boyfriend. Mukhang nakatagong maigi ang awra niya ngayon.” ang wika ni Jorel.
“Oo nga, baka tumakas nanaman raw ako kaya nakabantay na.” ang sagot ko naman.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay may lumapit sa amin na silang lalaki at bumulong ito kay Jorel. “Oo siya nga.” ang sagot ni Jorel.
“Talaga kuya?!” ang nabiglang wika nito habang naka tingin sa akin, ang niningning ang mata at parang naka kita ng artista.
“Narding, kapatid ko nga pala si Jonas.” ang naka ngiti wika ni Jorel.
Lumapit sa akin si Jonas na may ningning sa mata. “Ikaw ba talaga si Super Nardo?” ang tanong niya.
Ngumiti ako at binati siya. “Bakit kamukha ko ba siya?”
“Hindi ko alam, basta alam ko lang nag liliyab siya tapos parang ibong phoenix sa kalangitan. Ikaw ba iyon? Please sabihin mo naman kuyaaaa!” pangungulit nito.
“Makulit talaga iyang si Jonas, alam mo ba na inilibot ko pa iyan kila Nai at Ace para makita niya ito ng personal. Kayo na lamang ni Irano ang hindi pa niya nakikita.” naka ngiting tugon ni Jorel.
Natawa ako at kinamayan siya. “Ikinagagalak kitang makilala Jonas.” ang naka ngiti kong sagot..
“Wow! Siya nga kuyaaaaa!” ang masayang wika nito sabay yakap sa akin ng mahigpit.
Noong mga sandaling iyon ay inimbitahan kami ni Jorel sa kanilang tahanan. Hindi naman niya sa akin inilihim na si Jonas ang kanyang kapareha, hindi naman sila tunay na mag kapatid dahil si Jonas ay isang tao at si Jorel naman ay isang alien mula sa planetang Roika. Matagal nang mag kasama ang dalawa at halos parang mag asawa na rin sila kung tutuusin. Sa mga panahon wala si Jorel sa aming mga labanan iyon ay dahil nasa Amerika siya at mas pinili ang mapayapang buhay kasama si Jonas. Ngayon ay masaya sila dito sa kanilang tirahan at halos napaka perpekto ng kanilang samahan.
“Nag pplano kaming bumalik sa Amerika ni Jonas. Iyon nga lang ay ayoko pang lumayo dahil batid kong may mangyayari. Sa tuwing napapatingin ako sa kalawakan ay parang may kakaiba, parang may mga matang naka tingin sa atin.” ang wika niya habang nakatayo kami sa balkuhane ng kanilang second floor at naka tanaw sa mga bituin sa langit. Samantalang si Bart naman ay umiinom lang ng kape at naka upo sa sofa habang nag babasa ng pahayagan. Si Cookie at Jonas ay nasa sala habang nag lalaro ng mobile legends.
“Napaka cancer mo naman kuya Cookie! Mage na nga ako eh!” ang reklamo ni Jonas.
“Ano kaba, we need a mage! There are two kinds of people in the world! Choco muchooo!!” ang sigaw ni Cookie.
Natawa nalang ako. “Ang saya nilang dalawa. Ang kulit ni Jonas no?”
“Sinabi mo pa. Iyan ang rason kung bakit takot rin akong sumabak sa mga delikadong labanan dahil ayoko siyang makitang nag aalala o umiiyak dahil sa akin.” tugon ni Jorel.
Tahimik..
Isang malalim na buntong hininga rin ang aking pinakawalan. “Nararamdaman ko rin na parang may nakatingin sa atin mula sa itaas. Hindi ko alam kung ano ito pero batid kong may kinalaman ito sa hinaharap.” sagot ko.
“Narding, hindi rin malinaw sa akin ang tungkol doon sa portal na pinasukan natin. Natakot rin ako noong makita ang malupit na katapusan ng mundo. Hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang malalakas at dumadagundong na kulog at sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata ay nakikita ko ang lumuluhang kalangitan.” ang wika niya habang naka pikit at inaalala ang bawat pang yayari noong mag tungo kami sa hinaharap.
“Hindi lang ikaw ang natatakot. Nakita ko sa mata ni Rashida ang takot kaya’t binabalik niya tayo dito. Ang sabi niya ay hindi pa tayo nakahanda para kaharapin ang lumikha.” ang wika ko.
“Hindi ba’t siya ang lumikha sa atin?” ang tanong ni Jorel.
“Ang lumikha sa kaniya, ang lumikha sa mga Diyos. Ang Diyos ng mga Diyos. Ang matataas at ang mga nakatunghay sa dako pa roon.” ang sagot ko habang nakatanaw sa madalim na kalangitan na napapalibutan ng maraming bituin..
Payapa ito at masarap pag masdan..
Ngunit ang tanong ay hanggang kailan?“
Itutuloy..
LOA Part 4: Bagong Bisita
Cover by: Josa Mae Saut
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 14, 2019
“Hindi lang ikaw ang natatakot. Nakita ko sa mata ni Rashida ang takot kaya’t binabalik niya tayo dito. Ang sabi niya ay hindi pa tayo nakahanda para kaharapin ang lumikha.” ang wika ko.
“Hindi ba’t siya ang lumikha sa atin?” ang tanong ni Jorel.
“Ang lumikha sa kaniya, ang lumikha sa mga Diyos. Ang Diyos ng mga Diyos. Ang matataas at ang mga nakatunghay sa dako pa roon.” ang sagot ko habang nakatanaw sa madalim na kalangitan na napapalibutan ng maraming bituin..
Part 4: Bagong Bisita
“Salamat sa pag dalaw Narding, batid kong malapit na tayong dumating sa pinaka sukdulan ng ating pag lalakbay.” ang wika ni Jorel sabay kamay sa akin. Niyakap ako nito at tinapik ang aking balikat.
“Salamat rin, hindi naman ako natatakot, alam kong nariyan lang kayo. Hindi ako nag iisa. Tama ba?” tanong ko habang naka ngiti.
“Kakampi mo kami, asahan mo ako sa iyong tabi.” sagot rin niya sabay abot sa akin ng kaunting pabaon. “Salamat.” ang tugon ko.
“Jonas, aalis na sina Kuya Narding mo.” ang pag tawag niya sa kapatid.
Lumapit si Jonas sa akin at saka yumakap ng mahigpit. “Ingat kuya Narding. Ingat kuya Bart na masungit. Pwede po bang iwan nyo nalang sa amin si ate Cookie, aalagaan po namin siyang mabuti.” ang paki usap nito.
Napakunot ang noo ni Cookie. “Tse! Anong akala mo sa akin alagang pusa? Tigilan mo nga ako, bansot na twoo! Saka ayoko nang makalaro ka sa ML ang cancer cancer mo. Skinner ka pa!” ang wika ni Cookie sabay lapit kay Jorel, niyakap niya ito at hinalikan sa pisngi. “Sa susunod na guesting mo sa Tanghaling Kay Ganda, batiin mo naman ako papa Jorel.” request pa niya.
“Sure! Mukhang nakatuwaan ka ni Jonas. Ayaw mo ba talagang maiwan sa amin?” tanong nito.
“Ayoko nga no, mauubos ang winrate ng Kagura ko sa pagiging noob ng kapatid mo. At katulad ng sinabi ni Gazini “no one should be ever left behind” kaya I thank you! Goodbye!“ ang maarteng sagot nito sabay takbo sa taas ng barko.
“Bye ate Cookie! Ang lalaki ng muscles mo! Mukha kang wrestler! Cancer! Noob!!” ang sigaw ni Jonas habang kumakaway
“Tse!” ang sagot nito sabay irap.
“Paano pre alis na kami.” pag papa alam ni Bart sabay kamay kay Jorel.
“Ingat kayo ni Narding. May kaunting itim na aura pa akong nakikita sa iyo Bart, sana ay matutunan mo itong pakawalan. Galing sa dilim ang iyong kapangyarihan ngunit hindi ibig sabihin noon ay masama ka na rin. Iba ang talento ng mga shape shifter na nilalang mula sa malayong bituin, maswerte ang aming grupo kung ikaw ay susuporta sa amin.” ang naka ngiting wika ni Jorel.
“Parati akong nakasuporta kay Narding, kung kapanalig niyo siya at kapanalig niyo rin ako. Hanggang sa muli.” ang sagot ni Bart.
“Mag ingat kayo.” tugon ni Jorel habang naka ngiti. Samantalang isang matamis na ngiti naman ang aking isinukli sa kanya bago tuluyang sumampa sa barkong mag dadala sa amin pabalik ng siyudad.
“Parting is such a sweet sorrow! Goodbye!!” ang maarteng sigaw ni Cookie habang kumakaway sa mga tao na animo naka sakay sa titanic.
Natawa nalang kami ni Bart. “Nakakaramdam pala ng aura ang kaibigan mo?” ang tanong ni Bart
“Si Jorel ay hindi isang taga Earth, siya ay taga planetang Roika kaya kaiba ang kanyang paningin sa ating mga tao. May mga bagay siyang nararamdaman na hindi namin nararamdaman. Siya ay natural na may kapangyarihan at hindi katulad ko o katulad natin na biniyaan lamang.” ang sagot ko naman.
Tahimik..
“Ano ang mayroon sa mga bituin?” tanong niya.
“Hindi ko alam. Isa lang sigurado, ang ating planeta ay nahaharap sa matinding katapusan 10 taon mula ngayon.”
“Natatakot ka ba?” tanong ni Bart
Tumingin ako sa kanya at tumango. “Oo, hindi para sa aking sarili kundi para sa inyo, kila Cookie at sa ating mga pamilya.”
“Hindi naman ako makapapayag na basta basta na lang akong mawawala. Basta poprotektahan kita sa abot ng aking makakaya. Alam kong tungkulin mong ipag tanggol ang mundo at kailangan ka ng lahat ng tao dito, sa kabilang banda ay tungkulin ko naman na ipag tanggol ka dahil kailangan kita.” ang seryosong salita ni Bart habang naka titig sa aking mga mata.
Ngumiti ako yumakap sa kanya. “Minsan naiisip ko sana ay normal na lamang tayo, yung walang kapangyarihan, yung walang panganib o digmaang kinakaharap. Masarap siguro sa pakiramdam na gumising ng payapa at walang inaalalang sakripisyo para sa mundo.”
“Ito ang tadhana mo Narding, ito ang tadhana nating dalawa. Ngayon ay masaya ako dahil kahit papaano ay pwede na kitang ipag tanggol at may magagawa na rin ako para sa iyo. Sa mga nakakaraang ay wala akong ginawa kundi ang saktan, naging taksil, nag paka gago at napasailalim ng nakalalasong kapangyarihan. Pero ang lahat ng iyon ay tapos na, ngayon ang kailangan nating gawin ay yakapin kung anuman ang itinadhana ng kapalaran para sa atin. Ang laban mo ay laban ko rin, hindi ka mag iisa.” ang bulong niya sabay halik sa aking noo at ginusot pa ang aking buhok.
Bilang sukli ay yumakap rin ako sa kanya at dito kapwa namin pinanood ang magandang alon ng karagatan, kulay asul ito at napaka payapa..
Alas 3 ng hapon noong maka baba kami sa barko. Tuwang tuwa kami ni Bart sa kakaibang karanasan doon sa siyudad samantalang si Cookie naman ay sumusuka dahil sa hilo. Wala kasi itong ginawa kanina kundi kumanta at tumore doon sa forward ng barko na parang si Sailormoon. “Suka pa more, ang kulit kulit mo kasi e.” ang wika ko habang hinihimas ang likuran nito.
“Di ko naman ineexpect na mahihilo ng ganito si Sailor Venus! Awrkk!!” patuloy niyang pag duwal.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay parang nakaramdam ako ng kakaiba sa paligid, napatingin ako sa itaas kung saan nag mumula ng kakaibang pwersang parating. Walang kamalay malay ang lahat, marahil ay hindi nila nararamdaman ito.
Nasa ganoong pag tingala ako noong bigla akong itulak ni Bart. “Tabi!! Alis dyaaaan!” ang sigaw nito at dito ay may animo bolang enerhiya na tumama kay Bart. Nabutas ang kanyang dibdib at nabiyak ang kanyang katawan dahil lakas ng pwersa. Napaka bilis ng mga ito at halos walang nakapansin. Tumagos ang bilog na enerhiya sa katawan niya at dito tumama ito sa karagatan dahilan para sumabog at mag labas ng malakas na alon.
Napasigaw ang mga tao sa paligid noong makita putol na katawan ni Bart, halos ang bahaging dibdib at paa lamang ang natira. Bumagsak ito sa lupa at sumabog ang kanyang dugo sa semento.
“Bart!!!” ang sigaw ni Cookie ako naman ay hindi na naka imik dahil sa pag kabigla.
Nag takbuhan ang mga tao dahil sa takot sa nangyari kay Bart. Ilang saglit rin naka handusay ang naputol niyang katawan bago ito mangisay at dito ay lumabas ang kamay niya sa naputol na parte at saka sumunod na ang kanyang katawan. Ang kanyang lumang katawan ay parang telang nahubad o sa literal na gawain ng isang ahas ay nag hunos ito.
Tumayo si Bart at ibinaluktot ang kanyang leeg papunta sa kanan at kaliwa na parang nag iinat. “Saan ba galing iyon?” ang kaswal na tanong nito na parang walang nangyari bagamat nawasak ang kanyang pang itaas na damit at pantalon lamang ang natira.
Napatingala ako at dito ay may nakita akong isang sasakyang imbisibol sa kalangitan. Naka hinto lang ito, hugis sigarilyo na kulay itim. Alam kong walang nakakapansin dito maliban sa amin ni Bart.
Mula sa sasakyang ito ay may bumabang isang lalaking may hawak na kakatwang baril, lumulutang sa ere ang lalaki ngunit dahil para itong imbisibol ay walang nakaka kita sa kanya.
Lumipad ang lalaki patungo sa taas ng barko at dito ay umasinta nanaman sa aming direksyon. Bumakas ang pag kainis sa mukha ni Bart at bago pa mag paputok ang kalaban ay mabilis itong nag tatakbo patungo sa daungan ng barko. “Bart! Sandali!!” ang sigaw ko habang humahabol.
“Narding teka sasama kooo!” ang pag habol rin ni Cookie.
Pero mabilis si Bart at noon mapunta ito sa daungan ay sinuntok niya ang lupa at dito ay yumanig dahilan para magulantang ang lahat. Umuga ang mga barko sa daungan at umangat rin ng bahagya ang tubig sa dagat.
Isang suntok pa ang ginawa ni Bart sa lupa at mula sa tubig ay umangat ang isang dambuhalang sawa..
Mabilis siyang lumundag sa ulo nito at nag tungo sa lalaking nakatago sa ituktok ng barko. “Tingnan mo iyang boyfriend mong may saltik, ang daming tao dumisplay pa siya dito! Ang daming naka video sa paligid! Ano ba yan!” ang wika ni Cookie sabay tapik sa katabi niyang beking bagets. “Oy batla tigilan mo na nga iyang pag vivideo mo. Hindi ka naman babaihan!” ang pag pigil nito.
“Ay ewan ko sayo mother, di ka naman maganda no. Saka ang sherep sherep nung lalaking nakasakay sa ahas. Parang ang sarap niya mag fuck!” ang wika niya.
“Sinasabi ko na nga isa kang alter twink e. Hay nako doon ka na nga bago ka pa sabugan dito. Baklang twoooee!” ang hirit ni Cookie sabay hila sa kanya palayo.
Nag patuloy sa pag langoy ang ahas at nung makalapit ito sa sapat na distansiya ay bumukas ang bibig nito at dito ay may lumabas na malaking baril. Nag liwanag ang bunganga ng higanteng sawa at nag simula itong umatake.
“BRATATATATATATTTTT!!” umuulan ng daan daang bala paligid samantalang ang lalaking nakatago ay nag tatakbo at lumipad palayo. Pero habang lumilipad ay nakipag palitan pa ito ng pag paputok.
Nag palitan ng pag atake ang dalawang mag kalaban. Kaya naman halos naging magulo ang karagatan.
Maya maya huminto ang imbisibol na kalaban ni Bart at muling umasinta sa kanyang mataas na kinalalagyan. Nag liwanag ng dilaw ang kanyang sandata at bumuga ito ng malakas na bolang laser. Ang akala ko ay aatras si Bart sa ataking iyong kanyang kalaban pero mali ako dahil lumundag siya sa ere, ibinukas ang kanyang bibig at dito ay lumabas ang daan daang ahas.
Lumipad ang mga ahas sa ere at sabay sabay nitong ibinukas ang kanilang bibig. Ang bawat bibig ng ahas ay may namuong liwanag hanggang sa mag sama sama ito at bumuo ang isang malaking enerhiya rin. Katumbas ng pinakawalan ng lalaking katunggali.
Ang lahat ay namangha sa kanilang nakita at ang iba ay hindi makapaniwala..
“Infairness malakas na talaga si papa Bart!” ang wika ni Cookie.
Nag abot ang dalawang liwanag sa gitna ng ere at sumabog ito. Nag labas ng malakas na pwersa ang pag tatamang iyon ng kanilang enehiya na tumulak sa kanila palayo. Nalubog si Bart sa dagat ang kalaban naman niya ay tumilapon sa ere, nabura ang invisibility shield nito dahilan para lumabas ang kanyang anyo. Isa lalaking nasa middle age at naka suot kulay itim na kalasag. Armado ng malaking baril at may kakaibang salamin sa mata.
Panandaliang nahinto ang labanan ng dalawa at nag dulot ito ng panandaliang katahimikan..
Habang nasa ganoong posisyon ay umilaw ang suot na salamin sa mata ng lalaking kalaban at dito ay bigay ito ng signal sa kanilang sasakyan..
Maya maya ay bumukas ang pintuan ng sasakyang naka parada sa itaas at lumabas ang isa pang lalaking armado ng malaking baril. Mas malaki ang katawan nito kaysa sa lalaking kalaban ni Bart at mas mukhang malakas.
Ayoko sanang maki alam dahil magagalit si Bart pero ang dalawa laban sa isa ay hindi patas.
Humarap ako ay Cookie at nag wika “Cookie, ang bato!”
Dinukot ni Cookie ang bato sa kanyang bra at saka ibinalibag sa akin. Nahulog pa ang foam na naka lagay sa kanyang dibdib..
Hinawakan ko ang bato at nag liwanag ito ng husto sa aking kamay..
Lumakad ako patungo sa daungan at sa kada hakbang na aking ginagawa ay nag liliyab ang aking damit at umaangat sa ere ang mga piraso ang tela nito na parang papel na nasusunog…
Mula sa pag lalakad ay nag simula na akong tumakbo at bago pa ako makarating sa pinaka dulo ng seawall ay inilagay ko ang bato sa aking bibig at nilunok ito.
Inipon ko ang pinaka malakas kong sigaw at tinawag ang pangalan anghel na nag kaloob sa akin ng lakas..
“NARDO!!!”
Sumabog ang liwanag sa paligid..
Dito ay sumibat ang aking katawan palipad sa ere kung saan naroon ang lalaking bumaba sa kanilang sasakyan..
Nag liyab ng husto ang aking katawan at dito ay naging isa akong higanteng ibong nag aapoy na kanilang ikinagimbal.
Itutuloy..
LOA Part 5: Gene at Asis
(Gene at Asis model, i do not own this photo: CTTO)
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 14, 2019
Humarap ako ay Cookie at nag wika “Cookie, ang bato!”
Dinukot ni Cookie ang bato sa kanyang bra at saka ibinalibag sa akin. Nahulog pa ang foam na naka lagay sa kanyang dibdib..
Hinawakan ko ang bato at nag liwanag ito ng husto sa aking kamay..
Lumakad ako patungo sa daungan at sa kada hakbang na aking ginagawa ay nag liliyab ang aking damit at umaangat sa ere ang mga piraso ang tela nito na parang papel na nasusunog…
Mula sa pag lalakad ay nag simula na akong tumakbo at bago pa ako makarating sa pinaka dulo ng seawall ay inilagay ko ang bato sa aking bibig at nilunok ito.
Inipon ko ang pinaka malakas kong sigaw at tinawag ang pangalan anghel na nag kaloob sa akin ng lakas..
“NARDO!!!”
Part 5: Gene at Asis
Lalong nag kagulo ang lahat noong makita ang isang malaking ibong nag aapoy sa itaas ng kalangitan. Nag tuloy tuloy ako sa pag lipad patungo sa kanila hanggang kusang maipon ang lahat ng apoy sa aking kamao at isang malakas na suntok ang hinataw ko sa kinalalagyan ng mga kalaban. Sa isang atake ay nasira ko ang kanilang mga protective shield, gayon rin ang kanilang sasakyan na nag simula nang lumabas ang tunay na anyo.
Kitang kita ng lahat ang sasakyan ng mga dayuhan sa ere, para lamang itong piraso ng maitim na kahoy na nakalutang sa ere. Nasa ganoong posisyon kami noong biglang nag liwanag ang baril ng bagong babang kalaban at mabilis itong ipinutok sa aming kinalalagyan. Pero hindi ako natinag, ginamit ko ang aking kalasag sa kamay at sinangga ito. Hanggang sa nag kasunod sunod na ang kanilang pag atake ngunit ang lahat ng ito ay iniiwasan ko lang.
Nasa ganoong pag atake sila noong biglang may pumalupot na ahas sa kanilang mga katawan at sumabog ito na parang malalakas na bomba. Sa ibaba ay nakita ko si Bart na nakatayo sa kanyang higanteng sawa at naka kunot ang noong tumingin sa akin. “Bakit sumunod ka pa dito?” tanong niya.
Bumaba ako sa kanyang tabi at kinatukan siya sa ulo “hindi ka dapat sugod ng sugod. Paano kung patibong iyon?” tanong ko.
Dumura si Bart. “Pwe, hindi nila ko mapapatay, kahit pag pira pirasuhin pa nila ang katawan ko ay babalik at babalik lang rin ako.” ang mayabang niyang sagot.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag liwanag naman ang sasakyan sa itaas at nag kumilos ito. Nag labas ito ng isang malaking kanyon at nag mabilis na nag ipon ng mga enerhiya.
Maya maya ay nag simula na itong umatake..
Ang unang pag atake ay tumama sa tubig dahilan para umangat ang alon at maging isang tsunami na sumalpok sa daungan. Ang ikalawang pag atake ay tumama sa siyudad dahilan para mag kasira ang ilang gusali dito. Ang ikatlong pag atake naman ay hindi na natuloy dahil agad akong lumipad at sinalo ito. Nag liwanag ang aking medalyon sa dibdib at nag iba ang aking kalasag. Naging kulay ginto ito at mula rito ay muling bumalot sa akin ang kapangyarihan ni Rashida..
Dito ay lumabas ang aming dalawang katunggali at tumayo sa aking harapan dahilan para mapahinto ako sa pag lipad. Ang plano ko sana ay wasakin ang kanilang sinasakyan. “Sino kayo? Ano ang ginagawa niyo dito sa aming siyudad?” ang tanong ko. “Hindi na kami tumatanggap ng mga bisita rito.”
Hindi sila umimik..
Ibinaba nila ang kanilang sandata at tumingin sa akin ng tuwid. Maya maya ay kapwa sila lumuhod sa aking harapan na aking ikinagulat. “Nagagalak kaming makita kang muli panginoong Rashida.” ang wika nila.
“Sino ba kayong mga gunggong kayo? At bakit ninyo kami inaatake?” tanong ni Bart.
“Panginoong Rashida patawad sa aming ginawang pag salakay. Akala namin ay isang kalaban ang lalaking iyon (sabay turo kay Bart) dahil ang kanyang awra ay itim katulad ng mga Alpha.” ang wika ng isa.
“Pero hindi kalaban si Bart, pinag tanggol lamang niya ang mga tao sa paligid para walang masaktan at mapahamak. At isa pa ay hindi ako si Rashida.” ang tugon ko naman.
“Hindi maaari ang iyong sinasabi. Ang awrang iyan ang aming sinundan mula sa aming malayong galaxy. Ilang taon rin ang aming nilakbay para makarating dito. Noong maramdaman namin ang awra ni Panginoong Rashida ay agad namin itong sinundan at dito kami nakarating sa inyong planeta. Libong taon na ang nakakalipas mag buhat noong bisitahin at paunlarin ng Diyos ang aming planeta, ang Diyos na tinutukoy ko ay walang iba kundi ang Panginoong Rashida. Siya ang humubog sa aming kakayahan kaya kami ay naging maunlad. Makalipas ang libong taon ay hindi na namin naramdaman ang kapangyarihan ng Panginoon, ang sabi nila ay nasawi ito sa isang labanan sa malayong planeta kung saan nag laban sila ng kanyang kapatid na si Gamal. Mag buhat noon ay hindi namin naramdaman ang kanyang awra.
Ngunit kamakailan lamang ay muli namin naramdaman ang pag siklab ng kanyang kapangyarihan kaya naman agad naming sinundan kung saan ito nag mumula at dito kami sa inyong maliit na planeta napadpad. Sa inyong planeta ay maroong may ibat ibang kulay ng awra ang nangingibabaw mula sa iba’t ibang piling nilalang. Isang kulay puti na awra mula sa lalaking nag mula sa planetang Roika, ang isa ay kulay dilaw mula sa isang nilalang na may simbolo ng mataas na teknolohiya, asul naman ang nasa dakong hilaga na nag mumula sa awra ng Super Planet na si Sin, mayroong rin kulay berde ngunit ito ay nasa pusod ng malayong lugar na hindi namin mawari ngunit malalim ito at nasa pinaka dulo ng malalim na agad. Mayroon ring dalawang kulay pulang awra ito dalawang kapangyarihang apoy na galing sa planetang Adran. Ang isang kulay pula ay nasa aking harapan (sabay turo kay Narding) at ang isa ay nag mula sa planetang Araknia. Ang pinaka namumukod tanging awra ay ang itim na kapangyarihan ng lalaking iyan (sabay turo kay Bart) ito nag mula sa isang masamang ugat ng planetang Shape Shifter at ang pinaka malakas na awra ay kulay ginto, nag liliyab at napaka sagrado at iyon ay ang kay Panginoong Rashida.“ ang paliwanag ng isang dayuhan.
“Pero hindi ako si Rashida, tinaglay ko lamang ang kanyang kapangyarihan dahil ipinag kaloob niya ito sa akin. Siya ay isang mabuting kaibigan at minsan na kaming nag sama sa pakikipag laban. Ang ibig kong sabihin ay doon sa nakalipas na panahon bago pa umunlad ang aming mundo. Naging saksi rin ako sa kanyang pag kamatay at iyon ang oras na hindi ko malilimutan..
FLASH BACK
Tumingin siya akin at nag wika “Narding umalis kana. Masisira na ang mundong ito. Bumalik ka sa hinaharap at ituloy ang aking nasimulan.” ang wika niya sabay kumpas sa kanyang kamay. Dito ay lumabas ang isang lagusan na katulad ng ginawa ng Anghel na si Nardo sa akin.
“Pero paano ka? Hindi kita iiwan dito.” ang tugon ko habang inaalalayan siya.
“Wala na tayong oras. Itutulak ko ang Atlantica at itatago ito kasama ng kapangyarihan. At walang makakatagpo sa sibilisasyong ito.” ang wika niya at dito ay ginamit niya ang kanyang natitirang lakas para ilubog ang Atlantica lupa.
Yumanig ito at kasabay nito ang pag liliwanag ng buong lupain. Saka ito nag laho na parang bula.
“Paano yung mga taong naiwan?” ang tanong ko
“Wala na akong magagawa Narding, ito ang kanilang tadhana. Nais kong samahan sila hanggang sa huli.” ang wika nito.
Dito ay nag simula nang masira ang buong paligid. Ang mga Maoi ay lumakad sa tabi ni Rashida at huminto ang mga ito na parang naging normal mga estatwa. “Maraming salamat Narding, mag kikita pa tayo. Parati kitang babantayan.” ang wika niya habang naka ngiti.
End of Flashback (Scne from ATNN Book 2)
“Sa makatuwid ang kapangyarihang ito ay ibayaya lamang niya sa akin at ito rin ang pinaka huling kapangyarihang ginamit ko upang maigapos ang kapangyarihang itim ng kanyang kapatid na si Gamal. Pero gayon pa man si Rashida ay nabubuhay sa aking sarili, dito sa aking puso. Habang taglay ko ang kanyang lakas ay patuloy kaming mag konekta, sa isip at maging sa kaluluwa.” ang paliwanag ko.
“Kung gayon ay taglay mo ang kapangyarihan ng isang Diyos. Si Rashida ay isang mabuting nilalang, marami na siyang mga planetang nilikha at hinubog gamit ang kanyang sagradong kapangyarihan. Isa na roon ang aming planeta na kung tawagin ay “Yurya” isa maliit na bituin sa pinaka dulo ng “waktu system”. Malayo ito sa inyong solar system. Ako ay si Gene at siya naman ay si Asis, ito ang aming sasakyang pangkalawakan na kung tawagin ay Garuda.“ wika niya sabay turo sa kanilang sasakyan sa ibabaw ng mga ulap.
“Eh bakit kayo nang gugulo dito? Hindi tama ang inyong ginawang pag papakawala ng bola ng enerhiya sa daungan! Paano kung may mapahamak?” ang paninita ni Bart
“Patawad, ngunit iyon ay dahil sa pag aakalang masama ang nag tataglay ng itim na awra.” sagot ni Asis. Halos pareho lamang sila ng anyo, mas matangkad lamang si Gene at mas bata ito kaysa sa kanya. Si Gene ang unang dayuhan na sumalakay kanina na sinagupa ni Bart. Ang bumaba naman para tumulong sa kanya ay si Asis.
“Maaaring galing nga sa masamang ugat ang aking kapangyarihan, ngunit ginagamit ko ito sa kabutihan. Wala kayong ideya kung gaano kahirap ipakat ang masamang kapangyarihang ito sa aking katawan. Halos ilang buwan rin akong nakipag laban para sa akin katinuan.” sagot ni Bart. Dito ay nag balik sa aming isipan ang ginawa niyang pag kain kay Serapin noon sila ay huling mag laban.
FLASH BACK
Agad na lumapit sa kanya ang berdeng sawa, sinakmal nito ang katawan ni Serapin at itinapon sa ere katulad ng ginawa sa kanya kanina.
Habang nasa ere ang katawan ni Serapin ay sinakmal ito ni Bart, kinain niya ang katawan at naputol ang ulo nito na lumagapak sa lupa. Napatakip ng bibig si Cookie at nasuka ito sa nasaksihang pag kain ni Bart sa katawan ng katunggali.
Ang inaasahan ay si Serapin ang kakain kay Bart ngunit naging baligtad ang pang yayari. Ngayon ay si Serapin ang nakain at nasilat sa kanyang sariling patibong..
Noong makain niya ang katawan ni Serapin ay kusang nawala ang ahas na nakapalupot sa aking katawan at nanumbalik ang aking lakas. Kasabay nito ang pag babalik ni Bart sa kanyang taong porma, naka hubad ito at naka suot ng sirang pantalon, ang kanyang katawan ay mas lalo pang lumaki, ang braso ay galit na galit at gayon rin ang mga muscles niya sa balikat.
Lumakad siya patungo sa putol na ulo ni Serapin, kinuha niya ito at saka kinain na parang isang karne. Isinahod niya sa kanyang dila ang dugo mula sa pugot na ulo at saka ninamnam ito bago niya tuluyang sinakmal ang buong mukha.
Tuluyang nasuka si Cookie tila hindi kinaya ang kanyang sikmura ang mga kaganapang nasaksikhan..
Tumagal ng ilang sandali ang ginawang pag kain ni Bart sa natirang parte ng katawan ni Serapin. Unti unting nawala ang kaliskis sa kanyang katawan at bumalik ito sa normal. Nasa ganoong posisyon siya noong biglang mag sulputan sa kanyang paligid ang mga hukbong militar ng bansa. Daan daang sundalo ang naka palibot sa kanya at mayroon pang dumarating mula sa himpapawid.
End of Flashback (Scene from ATNN BOOK2)
“Ang pang yayaring iyon ang pinaka madilim at pinaka mahirap na kaganapan sa aking buhay. Kahit saan ako mag tungo ay nakikita ko si Serapin. Ang kanyang mukha ay bumabakat sa aking tiyan, sa aking dibdib at maging sa aking kamay. Gabi gabi akong nakikipag laban na sa kanya na parang isang taong nabubuang. Hanggang sa isang araw ay makasanayan ko na lamang na yakapin ang aking kapalaran na maging ganito.” ang wika ni Bart habang nakapako ang tingin sa dalawang dayuhan.
“Patawarin mo ang aming naging aksyon ginoo.” ang wika ni Asis.
“Isang tanong lang ang nais kong bitawan. Kayo ba ay kapanalig o kalaban?” tanong ni Bart.
“Kami ay inyong kapanalig. Kami ay kapanalig at naniniwala kay Panginoong Rashida. Ang maramdaman muli ang kanyang awra ay nag bibigay ng kakaibang init sa aming mga katawan. Nagagalak ang aming mga puso.” ang wika ni Gene.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay nakita namin si Cookie na nakasabay sa isang bangka at nag sasagwan mag isa. “Talagang dito nalang kayo mag uusap usap sa karagatan? Pwede namang doon kayo sa lupa! Pinapahirapan nyo ang mga sarili niyo!” ang sigaw nito habang patuloy sa pag sagwan, nakuha pa niyang kumanta. “How far ill go! I am Moanaaaaaa!!”
Napatingin sina Gene at Asis kay Cookie, nag liwanag ang kanilang mga salamin na parang sinusuri ang aming kaibigang parating. “Kakaibang nilalang ang isang iyan, isang mataas na uri ng hayop na tanging sa planetang Earth lamang makikita.” ang wika nila.
“Hindi ako hayop no! Mga bwiset na ito! Hindi niyo ba alam na ako ang side kick ni Narding? Ako ang nag hahawak ng kanyang bato, ako rin ang nag alalaga at nag papakahirap para mabigyan siya ng magandang kinabukasan!” ang galit na sagot ni Cookie at maya maya biglang umalon ng malakas dahilan para tumaob ang bangka at mahulog ito.
“Hala, tumaob si Moana!” ang wika ni Bart.
Agad naman akong lumipad para kuhanin si Cookie ilagay ito sa ulo ng malaking sawa sa tabi ni Bart. “Bakit ba kasi sumunod ka pa dito?” ang tanong ko naman sa kanya.
“Ano gusto niyo kayo lang ang star? Kayo lang ang may eksena?! Iba kana talaga Narding! You’ve changed!” ang maarteng sagot nito. Napabuntong hininga nalang ako at kinatukan ito sa ulo.
“Ang mabuti pa ay doon nalang tayo mag usap usap sa bahay. Pinag pipiyestahan na tayo ng mga media dito.” ang wika ni Bart.
Wala naman akong nagawa kundi ang sumangayon. Sina Asis at Gene ay bumalik sa kanilang sasakyan at kami naman ni Cookie ay pasimpleng bumalik sa daungan na parang walang nangyari. Samantalang si Bart ay nilamon ng malaking ahas at lumubog ito sa karagatan. Hindi makabubuti na bumalik siya sa daungan dahil makikilala lamang siya ng mga tao sa paligid at tiyak na lilikha ng gulo.
Hindi ko alam kung ano ang mayroon kina Gene at Asis. Hindi ko rin alam ang koneksyon ng kanilang planetang Yurya sa aming mundo. Gayon pa man ay batid kong ito ang simula ng panibagong pag subok para sa akin. Mukha yatang ang aking tadhana ay walang katapusang pakikipag laban.
Itutuloy..
LOA Part 6: Siyam na Trono
Cover by Cedrick Fabros Udarbe
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 14, 2019
“Isang tanong lang ang nais kong bitawan. Kayo ba ay kapanalig o kalaban?” tanong ni Bart.
“Kami ay inyong kapanalig. Kami ay kapanalig at naniniwala kay Panginoong Rashida. Ang maramdaman muli ang kanyang awra ay nag bibigay ng kakaibang init sa aming mga katawan. Nagagalak ang aming mga puso.”
Part 6: Siyam na Trono
“Umiinom ba kayo ng milk tea mga bes? Masarap ito 50% sugar nga lang kasi ay nakakataba.” ang wika ni Cookie habang nag seserve sa mga bisita. Naisipan namin na dito na lamang sila patuluyin sa aming tirahan upang makausap ng maayos. Hiniling rin nila na ibaba ang aming mga awra sa 0% para walang bakas kami ay mararamdaman mula itaas.
“Kuha mo nalang ako ng gatas.” ang wika ko naman habang naka upo.
“Papa Bart, gatas daw si Narding. Bigyan mo nga!” ang sagot ni Cookie.
“Wala ako sa mood mag timpla. Nag bibihis ako e.” ang sagot ni Bart sa kwarto.
“Wala daw siyang tamod dahil nag bibihis siya!” ang wika ni Cookie sa akin. Yung salitang mood ay pinalitan niyang tamod.
“Sira, kape na nga lang. Basta mainit. Sumasakit yata yung sikmura ko.” ang tugon ko.
“Siguro kaya sumasakit ang sikmura mo ay dahil nag nectar ka kaninang umaga. Diba ang bilin ni inay ay huwag haharvat kapag walang lamang ang tiyan dahil masama raw iyon. Ang tigas tigas talaga ng ulo mo Narding! Magagalit si inay at mumultuhin ka niya dahil hindi mo sinusunod ang golden rules of harvatification!” ang wika ni Cookie na puro kalokohan ang sinasabi. Samantalang ang mga bisita naman na sina Asis at Gene ay walang maunawaan sa kanyang pinag sasasabi.
Maya maya ay umupo si Bart sa kanilang harapan. “Paano kami makakasigurado na totoo ang mga sinasabi ninyo? Na kami ay hindi niyo niloloko?” ang tanong nito.
Nag alis ang dalawa ng kanilang kalasag sa ulo at inlais rin nila ang kanilang mga salamin. Dito ay tumambad sa aming mga mata ang kanila anyo. “Dahil kami ay kawangis ninyo. Nilikha kami ayon sa wangis ni Panginoong Rashida. At pareho lamang ang diyos na luminang sa atin, hindi pa ba sapat na patunay iyon na kami ay kapanalig? Nag mula kami sa malayong galaxy at gumamit kami ng pinaka mataas ng teknolohiya upang makarating dito ng mas maaga.” ang tugon nila
“Ang bawat oras para sa amin ay mahalaga dahil mayroon kaming hinahabol na limitasyon. Sabihin na nating time travel lamang ito dahil sa hinaharap ay wasak na ang lahat.” ang dagdag ni Gene
“Ang ibig niyang sabihin ay gumamit kami ng time manipulation upang makatiyak na makakarating dito. Hindi maaaring mahuli dahil tiyak hindi mababago ang hinaharap.” ang pag lilinaw ni Asis
Si Gene ay bata ang itsura sa palagay ko ay nasa 20 lamang siya kung edad rito ang pag babatayan. Si Asis naman ay nasa middle age na may bigote at balbas. Ang kanilang mata ay kulay dilaw, ang tanging bagay na pinag kaiba ng tao sa Earth at sa kanilang mga lahi.
“Kung ganoon ay ano ang sadya niyo rito bukod sa pag sunod sa awra ni Rashida na nasa aking katawan?” tanong ko naman.
“Nag babakasali kami na makita si Panginoong Rashida upang humingi ng tulong sa kanya. Nag darasal ang buong planeta ng Yurya na sana ay maisalba niya ang aming planeta mula sa pag kasira nito. Sa ngayon ay halos burado na ang 5 planeta sa Waktu system at tanging ang planeta na lamang namin ang natitirang buo.” ang wika ni Gene.
“Ano ang nangyayari sa inyong planeta? Nasisira ba ito dahil sa natural na kalamidad o baka may iba pa?” tanong ni Bart.
“Hindi kalamidad o delubyo ang sumisira sa mga planeta sa aming Waktu System. Kundi isang Diyos rin. Winawasak niya ang lahat ng nabubuhay sa kalawakan. Kung nabubuhay lamang si Panginoong Rashida ay maaari niya itong pigilan. Ang Diyos lamang ang makapipigil kapwa niya Diyos.” ang wika ni Asis
“Si Rashida at Gamal lamang ang may alam kong may kakayahang sumira at bumuo ng planeta ayon sa kanilang nais.” tugon ko.
“Mali ka doon, dahil maraming Diyos sa kalawakan at sa kanilang pinaka itaas ay mayroon pang isang pinaka Diyos.” ang sagot ni Gene.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong ni Bart.
“Ano ba kayo, napaka dali ng sinasabi nila. Kumbaga sa organizational chart sa mga classroom ay mayroong president, mayroong pinaka mataas! Kumbaga sa pageant mayroong Miss Universe at ang lahat ay runner up na! Tama ba baby?” ang tanong ni Cookie kay Gene na may halong pag lalandi at pag papa cute.
“Tama siya. Mayroong isang pinaka mataas na Diyos.” ang tugon ni Gene.
“Nagets naman namin ang sinasabi niya. Ang hindi ko lang maunawaan ay kung bakit gagawin ng isang Diyos na wasakin ang mga planetang kanilang nilikha. At saka sino o ano ba itong mga Diyos na ito? Sino ang pinaka mataas?” tanong ni Bart na may halong pag kalito
“Ayon sa kasaysayan ay mayroong walong na diyos na nilikha ang kataas taasang Diyos. Noong una, ang walong na ito ay pawang ekperimento hanggang ang bawa’t isa sa mga iyon na nag kaisip, nag karoon ng kanya kanyang talento at naging malakas. At ayon pa rin sa kasaysayan ng kalawakan siyam na trono ang madalas nakikita sa likod ng mga bituin. Ang siyam na ito ay ang walong diyos at ang tinatawag na Alpha na lumikha sa kanila.” ang salaysay ni Asis
“Ang siyam na ito, sila ba ay magiging kapanalig? O magiging kalaban?” ang tanong ko.
“Hindi namin alam, iyon ay depende sa kanilang paniniwala sa panig na kanilang sinasang-ayunan. Wala rin kaming ideya sa mga kapangyarihan ng mga Diyos na ito, hindi pa rin namin sila nakikita. Ang ilan sa kanila ay mapayapa na at ang ilan ay nasa likod pa rin ng mga bituin.” ang sagot ni Gene
“Si Xeno Alpha ang pinaka mataas na Diyos, siya ang lumikha sa 8 diyos sa kanyang ilalim. Sa makatuwid masyadong makapangyarihan ang isang ito dahil siya ang naging ugat ng lahat ng buhay sa kalawakan. Sa kaniyang ilalim ay ang mga sumusunod na pangalan ng Diyos, ang ilan sa kanila ay nakatala sa aming lumang kasulatan sa bituing Yurya.” ang wika ni Asis sabay pindot sa kanyang helmet at dito lumabas ang lumang dokumento na nag lalaman ng impormasyon tungkol sa 8 diyos na nilikha ng tinatawag nilang Xeno Alpha.
Enki- nag mula sa ika 15 system ng kalawakan. Walang nakaka alam sa kanyang taglay na kapangyarihan. Tinaguriang “God of Destruction”.
Rashida- tinaguriang “God of the Golden light”. Nanahan sa solar system at sa waktu system upang mag bigay ng buhay. Matagal na panahon nang namayapa Rashida dahil sa sinaunang digmaan laban sa kanyang kapatid na si Gamal.
Gamal- “God of Darkness” kilala rin itong Diyos ng Anino. Siya ang kapatid ni Rashida at namatay rin sa digmaan laban sa kanyang kapatid. Sumiklab ang sinaunang pag aagaw ng liwanag at dilim sa buong kalawakan noong sila ay mag laban at kapwa nasawi.
Yukzi- “The Angel Disector” walang impormasyon tungkol sa kanya.
Senbon- Tinugurian “Blood lust” kilala sa kanyang mabilis na kamay, isang mataas na uri na kriminal. Wala nang natalang impormasyon tungkol sa kanya.
Cura- “The Shifter” matagal na panahon siyang namalagi sa planetang Earth bago madiskubre ng mga tao ang kanyang kwebang pinag tataguan. Isang taong kalahating ahas at tinaguriang taga blanse ng buhay sa kalawakan. Matagal nang pumanaw si Cura dulot ng kalupitan ng mga tao sa planetang Mundo.
Ugigi- Walang impormasyon tungkol sa kanya.
Baal- Walang impormasyon tungkol sa kanya. Matagal na rin itong namayapa.Saklaw nito ang katubigan sa buong kalawakan.
“Marami na rin palang tegi sa kanila. Si Rashida, Gamal, Cura, Baal. So apat na sa kanila ang yatapsilog kaya kaunti nalang ang natitira sa mga kalaban. Sa tingin ko ay papatas na rin kung mag bakbakan dito!” ang wika ni Cookie.
“Ang bawat isa sa walong Diyos ay may kaparehong antas ng kapangyarihan katulad ng kay Rashida at Gamal. Sa tingin niyo ba ay magiging madaling kaharapin sila?” tanong ni Gene
“Hello, natalo ni Narding si Gamal noong huling beses na mag harap harap sila. Winner si Narding doon! Victory!!” ang pag mamalaki ni Cookie.
“Natalo ni Narding si Gamal dahil taglay niya ang kapangyarihan ni Rashida na isa ring Diyos. Walang nagawa ang kapangyarihan ni Narding na galing sa Planetang Adran. Tama ba?” tanong ni Asis dahil para matahimik si Cookie parang binusalan ang bibig. “Yeah, that’s truewww!” ang sagot nito sabay upo sa aming tabi.
Natahimik kami at napaisip..
“Ang ibig sabihin ay malayo ang agwat ng kapangyarihan namin sa kanila?” tanong ko
“Oo, ang bawat isang Diyos ay may malakas na uri ng sandata o kapangyarihan. At sa ngayon ay nandito sa Earth ang dalawa sa walong kapanyarihang iyon.” ang wika ni Gene.
“Ang isa ay nakay Narding at iyon ang sandata ni Rashida. Nasaan yung isa? Baka naman isa sa kasamahan niya ay nag tataglay rin ng kapangyarihan ng Diyos. Hmmm, hindi pwede si Ace dahil technology ang bagets na iyon. Siguro ay alin lang ito kina Jorel, Nai o doon sa siokoy na isa pa.” ang wika ni Cookie na halatang nalilito na rin.
“Wala sa kanila. Ang isa ay taglay ni Bart. Ang kalahating ahas ay si Cura. Nag pasalin salin ang kapangyarihan niya at napunta ito kay Bart sa makabagong panahon. Sa makatuwid ay dalawa sa walo ang inyong alas, ngunit hindi ito sapat.” ang wika nila.
“Pakshit! Kaya naman pala malakas si Serapin eh! Ibig sabihin ang kanyang ninuno na natagpuan sa kweba noon ay si Cura ang isa sa mga Diyos!” ang wika ni Cookie
(Author’s note: mababasa ang tungkol dito sa ATNN Book 1, sa history ng pamilya ni Serapin, tinalakay rin ito sa sulat ng ama ni Bart na si Ka Andres)
“Si Cura ay makapangyarihan dahil imortal ito. Humina lamang ang kanyang kapangyarihan dahil nag pasalin salin ito sa bawat henerasyon hanggang sa mapunta kay Bart.” sagot nila
“Eh akala ko ba imortal si Cura, bakit napatay nila ito? Saka bakit nag kamatayan ang lahi nila?” pang uusisa ni Cookie
“Namatay ang katawan ni Cura ngunit ang kanyang binhi ay buhay pa rin nag pasalin salin lamang ito sa iba’t ibang katawan. Ang ahas ay kinakain ang kapwa niya ahas upang taglayin ang kapangyarihan nito. Hindi bat kinain lamang ni Bart ang dating nag tataglay ng kapangyarihan ni Cura?” ang tanong ni Asis
Maya maya ay tumayo si Bart at tila nawala sa mood. “Ayoko nang pag usapan ang ganyang bagay!” ang wika nito sabay labas sa pinto.
“Ayan, imbyerna si Papa Bart. Huwag na kasi nating pag usapan kasi naalala niya yung ex niya.” ang bulong ni Cookie.
Tahimik..
“Gaano kalakas si Xeno Alpha? Hindi ba’t siya ang kataas taasang Diyos?” tanong ko.
“Kaya niyang wasakin ang buong kalawakan sa isang kisap mata lamang. Ngunit magagawa niya iyon kung kakainin niya ang kapangyarihan ng mga Diyos na kanyang inilikha. Ang labang ito ay isang laro Narding, sa ngayon ay burado na ang aming waktu system. Patungo na rin sila sa inyong solar system ilang taon mula ngayon.” ang paliwanag nila.
“Kung burado na ang inyong planeta, ay paano kayo?” tanong ko.
“Kami ay mabubura na rin sa kalawakan, at ang lahing Yurya wala nang makaka alala pa. Narding kunin mo ang bagay na ito. Ito ay isang mata kung naka himlay ang mga Diyos. Patayin sila bago kayo unahan ni Xeno Alpha.” ang wika ni Gene
“Dalawa lang ang maaaring mangyari, sumanib o maki anib kay Xeno Alpha ang mga Diyos na buhay pa o sila ay lumaban dito. Isa lang naman ang mangyayari sa katapusan ng larong ito, ang kalawakan ay kanilang buburahin. Kaya’t wala kayong pamimilian kundi ang lumaban sa mga Diyos na iyon. Sa ngayon ang sigurong naka anib kay Xeno Alpha ay ang kanyang tatlong pinaka malapit na anak, sina Enki, Yukzi at Senbon. Ang iba katulad ni Ugigi ay nag tago sa malayong bituin.” ang paliwanag ni Asis sabay abot sa akin ng isang susi.
“Naku ano nanaman iyan? Susi nanaman?! Ayaw na namin niyan!” ang pag tanggi ni Cookie.
“Pero taglay ni Narding ang kapangyarihan ni Rashida. Lahat ng impormasyon na aming kinalap sa daang taong pag lalakbay namin ay nakatala sa susing ito. Maaari ito rin ang mag salba sa inyong mundo. Paki usap kuhanin mo na Narding! Wala nang oras!” ang wika ni Asis.
“Bakit ba nag aapura kayo?” tanong ni Cookie.
“Dahil unti unti nang nawawasak ang aming planeta. Doon nakatugon ang aming mga buhay. Kapag tuluyan ito sumabog ay mawawala na rin kami! Narding gawin mo ang lahat upang manalo. Huwag kang mag alala dahil dalawa sa iyong kasama ay malakas at nasa lebel rin ng Diyos ang kapangyarihan. Sina Jorel at Irano ng karagatan ay maasahan mo! Huwag kang aalis sa kanilang tabi dahil sila ang mag pprotekta sa iyo.” ang wika ni Gene kinuha niya ang kamay ko at inilagay ang susi dito.
“Narding, maraming salamat. Hanggang sa muli, ang aming misyon ay matagumpay..” ang wika ni Asis at humarap ito sa kanyang kasama. “Kapatid, maraming salamat sa iyo.” ang dagdag niya habang naka ngiti.
“Wala na ang ating planeta. Gayon pa man ay maraming salamat dahil naging matagumpay ang ating misyon. Narding ang hustisya ay nasa iyong kamay. Maraming salamat sa iyo.” ang ni Gene.
Maya maya ay huminto sila sa pag kilos..
Dito unti unting nangitim ang kanilang katawan at kapwa na lamang naputol ang kanilang pag hinga. Pumatak ang luha sa kanilang mata habang naka nakadilat at magkatabing nakahandusay sa sahig.
Kami naman ni Cookie ay napatulala lang sa bilis ng pangyayari. Ganoon kadaling wasakin ang isang buong planeta, halos ilang minuto pa lamang kaming mag kausap. Lalo lamang akong natakot na baka sapitin rin ng aming mundo ang nangyari sa kanilang tahanan..
Itutuloy..
LOA Part 7: Makabagong Panganib
Cover by: Josa Mae Saut
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 16, 2019
“Gaano kalakas si Xeno Alpha? Hindi ba’t siya ang kataas taasang Diyos?” tanong ko.
“Kaya niyang wasakin ang buong kalawakan sa isang kisap mata lamang. Ngunit magagawa niya iyon kung kakainin niya ang kapangyarihan ng mga Diyos na kanyang inilikha. Ang labang ito ay isang laro Narding, sa ngayon ay burado na ang aming waktu system. Patungo na rin sila sa inyong solar system ilang taon mula ngayon.” ang paliwanag nila.
Part 7: Makabagong Panganib
“Hanggang kailan niyo ba balak titigan ang susi na iyan? 40 minutos na kayong nakatitig diyan ah.” ang puna ni Bart noong matapos itong maligo, basa pa ang buhok nito at nag pupunas ng tuwalya sa kanyang buhok.
“Pano nga itong si Narding kanina pa nakatitig kaya dinamayan ko na siya.” sagot ni Cookie.
“Naaawa lang ako doon kina Gene at Asis. Hindi ko akalain na matatapos ng ganoon kabilis ang kanilang buhay, wala silang kalaban laban.” ang tugon ko naman. Kanina ay dinala ko na sa kalawakan ang bangkay nila dalawa. Nag yelo ito at inilagay ko sa isang magandang capsule. Muli silang mag lalakbay doon at kasama ng kanilang sasakyan.
“Okay times up! Tama na ang pag titig sa susi dahil hindi naman ito magiging titi! Ikaw nanaman yung binigyan ng susi Narding! Palagi nalang ikaw, ikaw at ngayon ikaw pa rin!” ang reklamo ni Cookie sabay pulo’t sa isang maliit na bracelet na naiwan sa sahig. Batid kila Gene ito at hindi ko lamang nakuha ito. “Ano ba ito? Naiwan yata nung dalawang bangkay.” ang puna niya.
“Hoy, bitiwan mo nga iyan, baka maya maya isang bomba iyan at bigla nalang sumabog dito.” pag pigil ni Bart pero huli na ang lahat dahil naisuot na agad ito ni Cookie. “Tang ina, bakit sinuot mo?” ang dagdag ni Bart.
Napatingin sa akin si Cookie. “Narding parang nag liliwanag ang bracelet.” ang wika nito na parang namamangha o natatakot.
“Paki alamero ka kasi.” ang wika ko sabay hila sa kanya palabas sa bahay. Dinala ko siya sa likod malapit sa bukid. “Teka bakit mo ba ako dinala dito?”
“Eh kung bomba iyan edi nadamay pa yung bahay natin?” ang sagot ko.
“Huwaw thank you ha, mas inisip mo pa yung bahay kaysa akin.” pag mamaktol nito
“Paki alamero ka kasi, sabugan ka sana!” ang pananakot ni Bart.
“Nasasabi mo lang iyan dahil gabi gabi mong sinasabugan si Narding! Akala niyo ba hindi ko naririnig yung unggol ninyo sa kabilang kwarto? Saka tingnan niyo nga ito mata ko, puro eyebags na kasi ang ingay ingay ng kama niyo!” ang sagot niya at maya maya ay tuluyang nag liwanag ang bracelet na nasa braso niya. Nilamon ng liwanag na iyon ang kanyang buong katawan. “Wooooohhh!! Nag ttransform na ko! Eto na talaga ang shining shimmering splendid na moment koooo!!” ang sigaw niya..
Noong humupa ang liwanag ay nakita namin si Cookie na mayroon nang kalasag sa kanyang katawan. Ganoon sa itim na kalasag nina Gene at Asis. Lumulutang ang kanyang paa sa lupa dahil mayroong parang tangkeng nag liliyab naka kabit sa kanyang likuran. Ang hawak niyang baril ay parang laruan at naka tugon ito sa tangkeng iyon. “Wooohhh! Parang si Kimmy ng mobile legends! Ganitong ganito iyon oh. “Papa…hahaha. Look at these fools!!!” ang wika niya sabay pindot sa baril at nag labas ito ng bilog bilog na enerhiyang tumatama sa bukid dahil para masira ang pananim dito. “Eto na talaga ang Ultimate ko! “Let the weak melt away!!” ang sigaw niya sabay pindot sa buton ng baril at dito ay nag labas ito ng malakas na bolang enerhiyang sumabog sa kalangitan. Yumanig pa ng kaunti dahil sa lakas nito. Patuloy siya sa pag kilos hanggang sa maya maya ay mawala sa control ang nasa kanyang likuran.
“Narding nawawala na ako sa balanse! Feeling ko tumataas na ako!” ang wika niya at dito ay biglang lumakas ang apoy sa kanyang likuran at itinaas siya nito na parang rocket na lumipad sa alapap.. “Aahhhhhh, Nardingggggg!!! Im flyinggggg!!!!” ang sigaw nalang niya samantalang kami naman ni Bart ay napakamot nalang ng ulo.
“Puntahan mo na iyang kaibigan mong may tama sa ulo. Baka maya maya makarating pa iyan doon sa buwan.” hirit ni Bart habang naka tingala at pinag mamasdan si Cookie na noon ay parang isang lobo na nililipad sa malayo.
Mataas taas rin ang nilipad ni Cookie bago ako sumunod sa kanya. Agad kong hinila ang kanyang katawan at pinatay ang makina sa kanyang likuran. “Hindi mo dapat ginagawang laruan ang teknolohiya ng ibang planeta. Puro ka kalokohan e.”
“Malay ko bang itataas ako nito hanggang stratusphere no. Muntik na kong mamatay!” ang pag iyak nito. “Kimmy pa naman ang datingan ko.”
“Kung doon ka sumabog malamang ay maging si Dora ka nalang.” pang aasar ko.
“Ano ka ba, si Kimmy hero yun sa mobile legends. Di ka naman kasi nag lalaro ng mga ganoong games e. Dang kasi nilalaro mo lang ay yung sawa ni Papa Bart!” ang reklamo nito.
Noong makababa kami sa lupa ay agad ko siyang binitiwan dahilan para masaldak ito.“Arekupp!”. Babawiin ko sana kay Cookie ang bracelet pero hindi ko na ito ginawa. Hinayaan ko na lang ito sa kanya upang magamit niya kung sakaling mag karoon ng emergency. Matuto na siyang ipag tanggol ang kanyang sarili. Ayoko na rin yung nangyari noon kung saan lahat sila ay napahamak ng walang kalaban laban. Tungkol naman sa susi ay itinago ko ito. Kapag may pag kakataon ay dadalhin ko ito kay Ace upang masuri. Tiyak kong mayroong nakapaloob ng maraming impormasyon dito higit pa sa sinabi nina Gene at Asis.
Alas 7 ng gabi, matapos kumain ng hapunan ay naupo ako sa tabi ni Bart na noon ay nanonood ng tv sa sala. Yumakap ako sa kanyang katawan at inihilig ang aking ulo sa kanyang balikat. Tumingin siya sa akin at hinalikan ako sa labi saka inilingkis ang kanyang kamay sa aking bewang. Kapwa kami naka tingin sa tv kung saan bumaba si Liza Mae Lawit sakay ng isang puting Van.
REPORTER:
Ang puting van ay kinatatakutan dahil sa kalamasan nitong dala sa taong bayan. Sunod sunod ang mga insidente ng pag dukot sa iba’t ibang tao sa siyudad at ang lahat ay sinasabing kinuha ang mga ito ng mga kalalakihang nakasakay sa puting van. Ayon sa mga otoridad sadyang mapanganip ang mga grupo ng sindikatong ito dahil matapos nilang dukuting ang kanilang mga biktima ay kinukuhanan nila ito ng mga lamang loob.
Ilang bangkay na rin ang natapuang wakwak ang mga katawan sa iba’t ibang parte ng siyudad. Ang kanilang mga buhay ay nauwi sa malagim at brutal na katapusan. Sino ang mga nasa likod ng krimeng ito? Totoo kaya na gawa lamang ito ng gobyerno upang mapag takpan ang issue na kanilang kinakaharap? O mayroong iba pang nilalang mula sa ibang planeta ang nag mamanipula sa ganitong uri ng krimen?
Ako po si Liza Mae Lawit! At ito ang ADS CGN 2019! IPUTOK MO! Nag iiwan ng mga katagang “be safe!”
End of Report.
“Makabago na talaga ang paraan ng pag kidnap ngayon. Kailangan talaga ay puting van ang gagamitin para mas maging unique ang krimen. Pati mga kriminal ay mayroon na ring sariling publicity.” hirit ni Cookie sabay tayo sa aming harapan ni Bart.
“Ano?” ang tanong ko sa kanya.
“Narding, kailangan nating lutasin ang problemang ito. Hindi maaaring mag damag ka nalang sumubsob sa mabuhok na kili kili ni papa Bart at amuyin ito hanggang sa malasing ka. Kailangan nating pigilan ang krimen na ito! Kailangan nating iligtas ang taong bayan at kailangan nila ng bayaning mag sasalba sa kanila laban sa mga puting van na iyon!” ang hirit ni Cookie na punong puno ng lakas ng loob.
“Cookie, pwedeng bukas nalang? Gabi na e. Saka isa pa ay masyado nang mahaba ang araw na ito. Kailangan kong mag pahinga.” ang sagot ko naman at muli akong yumakap kay Bart.
“Wala naman akong sinabing ngayon no. Kaya nga naka gayak ako dahil may gimik ako ngayong gabi. Ang sasabihin ko lang ay isara niyong mabuti yung mga pinto para hindi tayo looban ng mga mag nanakaw nating kapit bahay. Kung nagugutom kayo ay mayroog pag kain sa ref iinit niyo nalang.” ang wika nito at saka nag suot pa ang ng wig na mahabang itim. Hinati niya ito sa gitna at saka sinuklay ng sinuklay hanggang sa maunat ng husto.Humarap siya sa amin at nag salita. “Gazini Ganados, Talisay Cebuuuuuuu!” ang maarteng wika nito
“Umalis ka nga diyan sa harap ng telebisyon! Sisipain kita dyan e.” ang masungit na hirit ni Bart kaya naman agad na kinuha ni Cookie ang kanyang bag at saka lumabas sa pintuan. Umirap pa ito at umikot ikot bago isara ang pinto.
Tahimik..
Nanatili akong nakayakap kay Bart. Hinimas himas niya ang aking likuran. “Okay ka lang ba?” ang tanong niya.
“Oo naman.” mahina kong sagot.
Hinalikan niya ako sa labi at maya maya ay nagulat ako noong ilabas niya ang kanyang matigas na ari sa loob ng kanyang short. Nangiti naman ako at agad ko itong hinawakan at nilaro laro na habang kapwa kami naka tingin sa tv. Ito ang pribadong gawain ng mag kasintahan kapag sila ay mag kasama. Nag taas baba ang aking kamay sa mala saging na ari ni Bart. Pinag masdan kung paano mamula sa galit ang mala kabuteng ulo ng kanyang sandata. Kapag pinipiga ko ito ay napapa singhap siya at dito may lumalabas na paunang katas sa ulo nito. Kinuha ng kanyang darili ang malabnaw na katas na ito at saka ipinahid sa aking bibig dahilan para balutin ako ng kakaibang libog.
Bumaba ang aking ulo at mabilis na kinain ang kanyang kabuuan. Noong maramdaman niyang nasa loob ng aking bibig ang kanyang pag kalalaki ay napaunggol ito ng husto at mas lalo pang ibinaba ang aking ulo sa pinaka sagad nito. Halos umabot sa lalamunan ko ang kanyanh kabuuan, nakadikit rin sa aking labi ang makapal niyang bulbol na amoy sabon pa.
Naramdaman ko rin ang kanyang kamay na ibinaba ang aking short at dito ay inilabas rin niya ang aking ari at jinakol jakol ito dahilan para mas lalo akong masarapan. Punong puno ang aking bibig dahil sa laki, taba at haba ng nag babagang titi ni Bart. Halos hindi pa rin ako nasasanay kahit madalas ko itong gawin sa kanya.
Nag patuloy sa pag jajakol si Bart sa akin ari at kapag bumibilis ang kanyang kamay ay bumibilis rin ang pag taas baba ang aking ulo sa kanyang sandata. Kung minsan ay nakakaramdam ako ng pang ngawit sa akin panga kaya inululuwa ko ito at jinajakol ko ang katawan habang dinidilaan ko na parang ice cream ang ulo.
Makalipas ang ilang sandali ay nag bitiw ng impit na unggol si Bart at kasabay nito ang pag sabog ng kanyang mainit at malapot na katas sa aking bibig. Naramdaman ko na rin ang pamumuo ng tamod sa aking bayag at ilang taas baba pa ang ginawa ni Bart ay kusa itong sumabog at tumama sa sofa ang aking malapot na semilya.
Halos maligo kami ni Bart ng aming mga sariling katas noong mga sandaling iyon. Noong kapwa kami nahimasmasan ay nag tungo kami sa Cr at naligo ng sabay.
Katulad ng dati mag katabi kaming natulog na parang mag asawa. Madalas akong nakaunan sa kanyang putok na dibdib o kaya ay sa kanyang bilugang braso. Halos kumakabog pa rin ang aking dibdib dahil sa pangyayaring nasaksihan ko kung paano namatay nalang ng ganoon sina Gene at Asis. Marahil ay nakatugon nga ang kanilang buhay sa kanilang planeta kaya’t noong mga sandaling nawala ito ay nawalan na rin sila ng hininga. Sadyang mahiwaga ang buhay sa kalawakan, iba’t iba ang mga sirkulasyon kung paano nabubuhay ang mga nakatira sa iba’t ibang mundo. Gayon pa man ay batid kong masaya sila dahil nagawa nila ng matagumpay ang kanilang misyon. Pero sa kabilang banda ay isang malaking responsibilidad naman iniatang sa akin. Mga bagay na sa tingin ko ay hindi ko maaaring takasan.
Itutuloy..
LOA Part 8: Ang Puting Van
Cover by Miss Justine a.k.a Eludia
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 16, 2019
Part 8: Ang Puting Van
Alas 2 ng umaga, habang nasa kasarapan kami ng tulog ay nakatanggap ako ng tawag mula kay Cookie. Umiiyak ito at sinabing puntahan ko siya sa ospital. Ang kanyang tinig ay takot na takot na para bang binabawian na ng hininga. Syempre ay agad naman akong bumalikwas ng bangon at sumakay sa taxi upang siya ay sunduin.
Pag dating sa ospital ay nakita ko nga itong si Cookie na naka upo sa isang silya, umiiyak, wasak ang damit at wala na sa ayos ang kanyang wig na suot dahil ang likurang parte nito ay napunta na sa kanyang mukha. “Cookie, ano bang nangyari sa iyo? Narape ka ba?” tanong ko noong makita itong takot na takot.
“May humintong puting van sa harap ko saka ako pinasinghot ng kakaibang amoy. Nahilo ako at doon ay hinampas nila ako. Limang lalaki ang dumukot sa akin, pilit nila akong ipinasok sa sasakyan. Ang akala ko noong una ay nasa baitbus dot com ako at igagang bang ng mga lalaking iyon pero may nakita pa akong dalawang babaeng dinukot rin at nakatali ito sa likod ng kanilang sasakyan.” ang umiiyak na salaysay ni Cookie.
“Ano pag katapos ano ang ginawa mo?” tanong ko.
“Edi siyempre nagalit ako. Sumigaw ako “bakit may babae? Hindi ako pumapatol sa babae!!” Pero nag tawanan lang sila at pinag susuntok ako hanggang sa mawalan ulit ako ng malay.“ ang wika niya.
“Pambihira ka naman Cookie, bakit hindi ka lumaban? Kaya nga hindi ko na binawi sa iyo yung bracelet ni Gene at Asis para magamit mo iyon in case of emergency!” sermon ko.
“Iniwan ko, kasi hindi bagay sa bestida ko! Naka red dress ako tapos may bakal na bracelet sa braso ko? Ang pangit diba? Paano ko mag P-phoenix walk kung mag mumukha akong asong may posas kapag suot ko iyon?” ang tugon niya dahilan para mapa kamot nalang ako ng ulo at maupo sa tabi niya. “Saan ka dinala ng mga iyon?” tanong ko pa.
“Dinala nila ako sa isang gusali na puro salamim, tapos doon ay nakita ko yung dalawang babae na nakahiga sa isang lamesa, inaalisan nila ito ng lamang loob. Nanghingi pa ng tulong sa akin yung babae pero wala akong nagawa! Mag tatangka sana akong tumakas pero nahuli ako ng isang lalaki at dito ay nag laban kami dalawa. Kinuha ko ang mahiwagang bato sa dibdib ko at nilunok ko ito. Sumigaw ako “Nardo!” pero bumalik lang ang bato at kusa itong lumuwa sa bibig ko. Bakit bumabalik? Sinubukan ko itong lunukin ulit at sumigaw ako “COOKIE!!” pero wala pa rin! Bumalik lang ulit ang bato. Kaya naman tumakbo nalang ako at iniligtas ang aking sarili. Noong maka kita ako ng kotseng dumaraan ay sumabit ako sa likod nito para lang makatakas.“ ang umiiyak na wika ni Cookie.
“Alam mo, mag pasalamat nalang tayo dahil buhay ka. Sa susunod ay mag dala ka ng pamprotekta sa iyong sarili.”
“Wala nang susunod Narding, dahil bukas na bukas ay dadakipin ni Super Nardo ang mga kriminal na iyan na naka sakay sa puting van. Lintik lang ang walang ganti!”
“O siya bukas na bukas rin ay huhulihin ko ang mga iyan, pero sa ngayon ay pwede bang umuwi na tayo? Hindi naman ako nag paalam kay Bart e. Tiyak na magagalit iyon kapag nalaman niyang lumabas pa ako ng bahay ng ganitong oras.” ang tugon ko sabay para sa taxi. “May mga galos ka, mayroong first aid kit doon sa cabinet malapit sa kusina. Lagyan mo iyang pasa mo sa katawan.”
“Napaka lungkot ko Narding, siguro ay galit sa akin ang bf kong bagets. Ang sabi niya sa akin kapag hindi daw ako nakasipot sa date namin ngayong gabi ay mag papafuck siya sa isang famous alter sa twitter at mag papa video na may 15 parts na putol putol, 2mins and 30 seconds each!” ang malungkot na wika ni Cookie habang nakasakay kami sa taxi.
“Pwes, hintayin mo nalang yung video niya at ishare ito. Pusuan mo na rin para matuwa siya. Saka ayusin mo nga iyang buhok mo, para kang ginahasa.” ang tugon sabay kuha ng wig niya sa ulo.
Pag dating sa bahay, agad akong pumasok sa kwarto at marahang tumabi kay Bart, niyakap ko ang kanyang hubad na katawan at nag kunwaring tulog pa rin. Bahagya itong dumilat at kinatukan ako sa ulo. “Akala mo ba hindi ko alam na umalis ka? Dapat pinabayaan mo na yung pinsan mong may sayad.”
“Buti nga at nakatakas pa siya. Muntik na siyang mapahamak doon.”
“Kaya sabihin mo sa kanya na iwasan ang lumabas ng gabi. Baka maya maya ay mapag kamalan pa siyang aswang na pakalat kalat e ituhog siya sa kawayan ng taong bayan. Ipako sa krus o ilubog sa kumukulong langis.” sagot ni Bart sabay hila sa akin at pinaunan ako sa kanyang dibdib. Bilang tugon ay hinalikan ko siya sa labi at muling ipinikit ang aking mga mata.
KINABUKASAN..
“Samantala, dalawang bangkay nanaman ng babae ang natagpuang gutay gutay at wala nang mga lamang loob sa talahiban ng barangay KikingPanis dito sa dulo ng siyudad. Kinumpirma ng mga otoridad na ang salarin sa naturang krimen ay ang mga lalaking nakasakay sa puting van. Pinapayuhan ang publiko na mag ingat lalo ngayon ay talamak na ang krimen sa bansa. Ngayon mga kaibigan ay tatanungin natin ang ating mga kababayan ukol sa usaping ito.
“Excuse me, hindi ka ba natatakot dahil talamak na ang krimen dito sa siyudad?”
“Live ba ito Liza?”
“Oo naman! Live tayong napapanood sa ADS CGN Iputok mo!!”
“Hi sa mga classmates ko at mag subscribe na kayo ng vlog ko sa youtube! Ifollow niyo rin ako sa twitter at Instagram! IamRealSexyBeki. Message me! No picture no reply! At shout out sa mga top fan ng page ko, like and share niyo lang ang mga post ko. At add me rin sa mobile legends, nag papamigay ako ng free skin every week!”
“Akin na nga iyan, batlang toe!”
“Ang sungit mo naman Liza Mae, ang taba taba mo, saka you look very very haggard!’
“Tse! Mga batang hayok sa social media! Hindi ka naman magadaaaaa!” ang sigaw ni Liza sabay ngiti sa harap ng camera.
At iyan ang nag babagang balita sa oras na ito. Abangan ang susunod na update mamayang hapon. Ako po si Liza Mae Lawit! Nag uulat!
End of Report
“Wala talagang makukuhang matinong sagot si Liza Mae sa mga batla (batang bakla) ngayon, social media ang focus nila at wala silang paki sa usapin ito!” ang wika ni Cookie habang nakatambay kaming dalawa sa isang bakanteng lote. Nag hihintay ng puting van na dudukot sa amin.
“Tatlong oras na tayo dito pero wala pa rin. Lumipat na kaya tayo ng ruta?” tanong ko kay Cookie.
“Dito ko nakidnap kagabi at yung dalawang babae sa balita ay yung mga kasabay ko doon sa puting van! Kung hindi ako nakatakas ay baka gutay gutay na rin ako ngayon!”
Halos inabot kami ni Cookie ng mag hapon sa pag hihintay ng puting van sa bakanteng lote bago may humintong isa sa aking harapan. Agad itong bumukas at may bumabang lalaki. Nilapitan ako nito at nag tanong ng direksyon. Si Cookie naman ay nasa likod ng puno at umiihi pa. Noong mapansin nila na naka off guard na ako ay bigla nalang akong nilagyan ang basahang may kakaibang amoy sa ilong at saka ako hinila sa loob. Hindi naman ako lumaban at hinayaan ko lang sila. “Ayyyy! Sheeett! Bakit si Narding ang kinuha nyoooo??!! Mas maganda ko sa kanyaaaa! Mga walang hiyaa kayooo!!” ang narinig kong sigaw ni Cookie. “Mga wala kayong taste! Hindi naman siya babaihan para kidnappin! Bakit siyaaaa??” ang dagdag pa nito na may halong inggit. Buong lakas niyang pinigil niya ang pag sara ng pinto ng puting van sa biglang pumasok sa loob.
“Hindi ako makakapayag na siya lang ang star ng pasko!!” ang wika nito noong makapasok na kinikagulat ng mga lalaki.
“Aba, sino ka naman?” ang tanong nila. “Teka parang namumukhaan kita, parang kamukha mo yung kagabi!”
“Alin? Yung mahaba ang buhok na naka suot ng pheonix gown na red at kahawig na kahawig ni Miss Universe Philippines 2019 Gazini Ganados best ni National Costume? Hindi ahh. Baka hindi ako iyon!” pag tanggi ni Cookie kaya naman sinuri siya ng mga lalaki mula ulo hanggang paa. “Oo nga mga pare, hindi siya yun dahil mas PANGET yung kagabi!” ang wika nila tapos ay nag tawanan..
“Narding kaunti nalang ay papasubigin ko na ang van na ito.” ang bulong ni Cookie sa akin ako naman ay nag papanggap kunwari ay walang malay.
“Saka grabe naman kayo, puro mga lalaking borta sa twitter ang pinag kukuha ninyo?!” ang tanong ni Cookie noong makita ang apat na lalaking mapuputi, mga macho at likod ng sasakyan, mga nakatali at may takip face mask sa mukha, may aso, may baboy, may flowers na design ang mga takip nila. “Kayo naman mga bakla bakit sumama pa kayo dito? Hindi naman madadagdagan yung followers niyo kung mag papakidnap kayo noh. Oh, kilala ko pa kayo lahat. Si Hotbottom ng Marikina, si Papalicious ng Cavite, Pogingversatop ng Nueva Ecija at si TwinkieWinky ng Tarlac. Ano ba naman iyan, ang lalakas ng loob ninyong mag pakidnap. Mga baklang toe!!” ang maingay niya salita halos marindi na yung mga lalaki sa loob ng van.
“Boss napaka ingay ng isang iyan! Ibaba na natin siya! Tutal mga lalaking virgin lang naman ang kailangan natin!”
“VIRGIN? Excuse me hindi naman na virgin si Narding noh! Saka itong mga nasa likod ko ay paniguradong butas nalang tainga nila ang virgin! Pero ako, virgin talaga ako! 50% nga lang.” pag kontra ni Cookie. Nahiya pa ito noong sabihing 50% ang pag kabirhen niya.
“Tahimik! Isa pang salita mo ay babarilin na kita. Kung sino pa yung panget siya pang maingay! At saka hindi ka naman talaga namin kinikidnap no, sumakay ka lang kaya ng kusa!” ang suway ng isa sabay tutok ng baril sa mukha ni Cookie.
“Shhhhhh! Kinidnap niyo kooooo! Huwag niyo nga akong charotin! 2x niyo akong dinakip, kagabi at pati ngayon!” sagot ni Cookie.
“Hindi ka naman dinakip ngayon, kusa kang sumakay!” ang sigaw ng isa.
“Oo nga pare! Kusa kang sumakay! Nakita namin eh!” ang sagaw ng borta sa likod.
“Tse! Pare?! Tigilan mo nga ako! Mukha kang barbie! Yung boses mo napaka liit! Akala mo ba natutuwa ako sa video mo? Hindi noh! Paulit ulit ka nalang na nakatuwad! Gumawa ka naman ng ibang posisyon! Baklang twoooeeeyy!” ang galit na sagot ni Cookie
“Tumigil na kayo!” ang sigaw ng isa sabay kuha tape at nilagyan na nila ang bibig ni Cookie para tahimik na sa loob.
Patuloy na tumakbo ang van hanggang sa makalabas kami ng siyudad. Dito ay dinala kami sa isang abandunadong gusali sa gitna ng bukirin at dito ay isa isa kami kinaladkad pababa.
Noong makababa kami agad na tumambad sa amin ang apat na bangkay ng mga babae at lalaki na wakwak ang katawan at naka hilera nalang sa damuhan para itapon. “Huwag kayong matakot, maya maya lang ay isa na rin kayo sa mga naka hilera dito. Wala kayong mararamdamang sakit! Mabilis lang ito.” ang naka ngising wika ng lalaking driver ng van sabay pakita ng isang patalim sa aming harapan.
Itutuloy..
LOA Part 9: Gutom
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Part 9: Gutom
“Ano ba iyan, nakakabingi naman yung tili ng mga bortang to! Ano baaaa?! Mga bakla! Mag si tigil nga kayooo!!” ang sigaw ni Cookie noong itali kami sa isang luma at mabahong silid kasama ang iba pang dinukot. Masangsang ang amoy dito, may bahid pa ng mga dugo at naiwang lamang loob ng tao. “Pwe! Ang baho tang inaaaaa!” ang dagdag pa niya.
“Huwag kayo maingay! Walang makakarinig sa inyo dito!” ang bulyaw ng isang lalaking may hawak na kutsilyo, may dugo ang mga kamay, nakasuot ng apron na animo matador na taga katay ng baboy. Sa kanyang kaliwang kamay ay may isang supot na punong puno ng lamang loob ng tao.
“Ang dami naman niyan kuya, hindi ba kayo nag sasawa? Puro lamang loob ng tao ang kinukuha ninyo. Saan niyo ba dinadala iyan?” tanong ko.
“Ito ba? Kulang pa nga ito. Mas maraming lamang loob pa ang kailangan namin.” ang sagot niya sabay hila sa isang lalaking dinukot. Ang pinaka borta pa ang kanyang kinuha. “Ikaw ang susunod!” ang wika nito.
“Ay! Jusko si Gwapongversatop! Jusko malaki etits niyan! Sayang yan!!” ang wika ni Cookie.
Hinawakan niya sa damit ang lalaki at kahit nag wala ito o nag titili pa ay wala itong nagawa dahil nakatali ang kanyang paa at kamay na parang isang baboy.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay pumasok ang isang lalaki at isa isa kaming sinukluban ng sako sa mukha. “Ang sabi ni Boss dalhin na raw lahat sa silid ng katayan!” ang wika nito kaya naman lahat kami ay hinila sa isang silid na hindi namin malaman kung saan, basta pasangsang ng pasang sang ang amoy habang kami ay isa isang hinihilahod.
“Ipasok na mga iyan!” ang wika nila at dito ay isa isa kaming ipinasok sa isang silid. Nakatali at noong inalis ang mga suklob sa aming ulo ay natagpuan namin ang aming mga sarili isang malaking lugar, para itong under ground na parking lot na mas masangsang pa ang amoy kaysa doon sa taas.
Nanatili kaming nakatali at nakasalampak sa sahig. Pilit kaming kumakawala ni Cookie dahil batid namin na mayroong kakaiba sa lugar na ito. Masyadong tahimik, masyadong maraming dugo ang naka kalat sa paligid. “Ang bato?” ang tanong bulong ko sa kanya.
“Nandito sa bra ko.” ang wika niya.
“Kailangan nating makuha iyan.” ang bulong ko kaya naman pumihit ako paharap sa kanya.
“Isubsob mo yung mukha mo sa dibdib ko at kunin mo yung bato!’ ang utos niya.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nakawala mula sa pag kakagapos ang isang borta at dito ay mabilis kinalagan ang kanyang mga kasama. Lahat sila ay nag papanic at lumabas na ang pagiging binabae nila dahil ang kanilang kilos lumambot na sa takot. “Hoy mga bakla, kalagan niyo rin kami!” ang wika ni Cookie.
“Mamatay kana! Panget mo!” ang sagot ng isa at dito ay nag tatakbo sila palayo sa amin.
“Mga walangya kayo! Lalo kana TwinkieWinky! Masuspende sana yung account mo sa twitter! Feeling famous ang puta! Ayan iniwan na tayo ng mga bortang jelly.” ang galit na sigaw ni Cookie. Nag tatakbo palayo ang mga bortang bihag ni hindi man lang kami tinulungan. Masyadong malawak ang buong parking lot, mayroon lang itong kaunting ilaw sa gilid bilang tanglaw.
Narinig namin ang mga yapak ng paa ng mga lalaking tumakas. At noong makarating sila sa gawing madilim na parte ng gusali ay nag hiwayan nalang ang mga ito, kasabay nito ang kakaibang ingay ng pag nguya at pag hingal na aming narinig. Batid kong hindi iyon tao, ito ay iba pa. “Ano yun?!” ang tanong ni Cookie samantalang agad kong kinagat ang kanyang damit at sinubukang ialis ang kanyang bra. “Bakit kasi naka bra ka pa? Nasaan na yung bato?!” ang pag aapura ko naman.
“Nandiyan lang iyan!’ ang pag papanic na wika ni Cookie.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay lumabas mula sa kadiliman ang pinaka machong bihag, tuluyan na itong bumigay at tili ng tili na animo babae. May dugo ang kanyang damit at takot na takot. “Halimaw!! Tulong aaaaahhhhhh!” ang matinis na boses nito. At habang nasa ganoong pag takbo siya bigla nalang may tumagos na kamay sa kanyang tiyan at kitang kita namin kung paano alisin ang kanyang bituka at lamang loob.
Sa takot ay napaatras kami ni Cookie gamit ang aming mga pwet na hinilahod sa sahig. At mula sa kadiliman na iyon ay lumabas ang isang lalaking kakaiba ang anyo. Mahaba ang tainga nito, ang bibig ay puro pangil at braso ay payat ngunit mahahaba. Ang tiyan ay nakalawlaw at ang buhok ay mahaba. “Halimaw ngaaaa!” ang sigaw ni Cookie.
(I Do not own this photo. CTTO)
Lumakad ito palapit sa amin hawak ang bituka at lamang loob ng kanyang biktima. Inilagay niya ito sa kanyang bibig at inamnam ng husto. Halos masuka kami ni Cookie noong makita namin ito.
Gayon pa man ay mas binilisan ko pa ang pag kagat sa bra ni Cookie hanggang sa may makita akong matigas na bagay. Agad kong kinagat ito at noong aktong ako ay sisigaw ay nabuga ko ang bagay na iyon. “Pwe!!!”
“Ano ba iyon?!” ang galit kong tanong.
“Ay! Sorry Narding tawas yung nakain mo. Nasa bandang kaliwa yung bato!” ang sagot ni Cookie kaya naman muli kong kinagat ang kaliwang bra niya.
Nasa ganoong posisyon kami noong mag tatakbo ang halimaw sa aming kinalalagyan kaya naman noong makita ko ang bato ay agad ko itong nilunok at isinigaw ang pangalan ng Anghel. “Nardo!”
Nag liwanag ang paligid at dito ay nag liyab ang aking katawan dahilan para matunaw ang tali na nakagapos sa aming katawan. Si Cookie naman ay tumilapon sa malayo dahil sa pwersa.
Agad kong sinapo ang mukha ng halimaw na susunggap sa akin at isang malakas na suntok ang iginawad ko sa kanyang mukha. Sapul ito at tumilapon ang katawan sa mag lumang sasakyan na nakaparada sa paligid.
Susugod pa sana ito noong biglang sumabog ang kanyang braso at maputol ito. Nakita ko si Cookie na hawak ang kanyang baril. “Moon healing escalation!” ang malanding wika nito habang naka luhod ala sailormoon. Nag liliwanag ang kanyang kalasag at gayon rin ang dulo ng kanyang baril. Muli niya itong pinindot at nag labas pa ito ng laser na sumabog pader ng gusali dahilan para mawasak ito.
Nag tatakbo palayo ang halimaw kaya naman hinabol namin ito. At noong makapasok kami sa dilim ay bigla na lamang niyang hinablot ang aking mukha, mabilis akong inihiga sa sahig at mabilis at dinakot ang aking tiyan.
Pero hindi tumagos ang kanyang kamay dito. Katulad ng kanyang ginagawang pag butas sa tiyan ng biktima. Naputol ang kanya kuko dahil parang tumama ito sa bakal. “Hindi mo ko magagawang saktan dahil ang aking balat ay kasing tigas ng kometa sa kalawakan.” ang wika ko sabay suntok sa kanya.
Muling tumayo ang halimaw at nag tatakbo ito, sa pag kakataong ito ay kinuha ko ang kalasag na ibon sa aking ulo at binalibag ito na parang boomerang. Nag apoy ang kalasag at sumabog sa buong paligid dahilan para yumanig. Tinupok ng apoy ang halimaw at noong maabutan ito ni Cookie ay isang malakas na enerhiya ang pinakawalan niyan gamit ang kanyang baril..
Tuluyang nasira ang buong gusali.
Noong humupa ang pag yanig ay nag desisyon kaming lumabas ni Cookie at dito ay nakita namin na maraming van na puti ang nakahinto sa buong paligid. Maraming lalaking armado ng baril ang naka abang sa amin sa bawat sulok ng pader. Tila ba lahat sila ay nasindak noong mawasak ang gusali at hindi nila inaasahan mayroong makaliligtas mula sa halimaw na kanilang alaga. Kaya naman pala nangunguha sila ng mga tao at inaalisan ng lamang loob ay dahil mayroon silang pinakakaing halimaw sa ilalim ng gusali.
Humarap ako sa patay na katawan ng halimaw at kinuha ko ang ulo nito..
Mula sa gumuhong gusali ay nag lakad kami ni Cookie palabas. Hawak ko ang ulo ng halimaw sa aking kaliwang kamay.
Noong makita kami ng mga lalaking armado ng mga armas ay nagulat sila dahil ang kanilang alaga ay patay na. Itinapon ko ang ulo ng halimaw sa kanilang harapan..
Tahimik..
Ang akala ko ay masisindak sila at mag sisipag atrasan ngunit lahat sila ay nag paputok. Umulan ng bala sa aming harapan pero sinangga ko ito lahat gamit ang aking kalasag sa braso. Ilang minuto ring umuulan ng bala sa aking paligid bago ito tuluyang tumigil.
Huminto ang pag putok at lahat sila ay nagulat dahil walang nangyari sa akin. Para silang bumabaril ng isang makapal na bakal, ang mga bala ay bumabalandra at tumatalsik lamang palayo sa aking katawan.
Umuusok ang aking balat..
Tumingin ako sa kanila at napatingin rin ako sa aking mga kamay. Isang dakot na bala ang naipon ko dito..
Itinapon ko ang bala sa ere at huminga ako ng malalim saka ko ito hinipan. Bumulusok ang bala pabalik sa kanila at sa pag kakataon ito ay mas doble ang bilis nito at nag aapoy pa dahil sa init ng aking hininga.
Sumabog ang kanilang mga sasakyan at ang buong paligid ay nag liyab ng husto..
Kasabay nito ang pag dating ng mga pulis..
Dito ay bumaba ang pinaka mataas na commander at nag tatakbo ito patungo sa amin. Ang akala ko ay babatiin niya kami sa aming ginawang pag patay sa halimaw pero laking gulat ko noong barilin niya ako ng paulit ulit. “Bakit mo pinatay ang anak koooo!” ang sigaw niya. Ang kanyang tinutukoy na anak ay ang halimaw. Kinuha niya ang ulo nito at niyakap.
Kinuha niya muli ang kanyang baril at pinaulanan ako ng bala..
Lumapit ako sa kanya at isang suntok ang ginawad ko sa kanyang mukha. “Tumigil kaaaaa!” ang sigaw ko.
“Ang anak mo ay halimaw! At ilang daang tao na rin ang pinatay niyan! Wala kang ideya kung paano nag hihinagpis ang pamilya ng mga biktimang dinukot ninyo para lang sa kanya! Kaya naman pala kahit anong kilos at report ang gawin ng mga tao ay nanatiling malaya ang mga mandurukot dahil protektado sila ng batas! Walang humuhuli sa kanila dahil lahat kayo ay pinag tatakpan ang krimen at binabale wala ito! Dapat sa inyo ay mawala sa pwesto! Dapat sa inyo ay alisin sa tungkulin!” ang wika ko sa kanila.
“Nag karoon ng komplikasyon ang aking anak at nag kaproblema ito sa pag iisip. Lumaki siya na parang isang hayop na kumakain ng hilaw na karne. Mula sa pag kain ng mga lamang loob ng hayop ay nauwi rin ito sa pag kain ng lamang loob ng tao, naadik siya dito at naging mas mabangis. Nais ko lamang mabuhay ang aking anak dahil hindi na ako mag kakaroon pa nito. Kaya lahat ng yaman ay ginamit ko upang kumuha ng sapat na supply para sa kanya. Pero pinatay mo siya! Kaya papatayin din kitaaaaa!” ang sigaw nito sabay takbo sa kanyang sasakyan at kumuha ng mas malaking armas.
Itinutok niya ito sa akin at sumabog ito..
Bukod pa rito ay nag paulan muli ng baril ang mga kasama niyang pulis at pati ang armadong kriminal sa paligid. Nag sanib sanib sila ng pwersa para ako ay itumba.
Pero hindi ako natinag..
Lumakad ako sa harap ni Commander at piniga ang kanyang armas. “Wala na talagang batas commander?” ang tanong ko.
Hindi siya naka imik..
“Ngayon ko lang napatunayan na hindi lahat ng naka unipormeng pulis ay tapat ang hangarin sa kapwa. Ang karamihan pala sa kanila ay mga asal halimaw at mga mamatay tao. Kayo ang batas kaya’t kahit mag kamali kayo ay bale wala lamang. Ngunit nakalimutan ninyo na may katapat lahat ang inyong mga pag kakamali.” ang wika ko pero sa halip mag sisi ay sinuntok pa ako sa mukha ng commander pero batid kong nasaktan siya.
Tumingin ako sa kanya at hinawakan ang kanya kamao saka ko ito pinaga dahilan para mabali ang kanyang kamay.
Nasa ganoong posisyon kami ng isang malakas na pag sabog ang tumama sa mga lalaki sa paligid, lahat sila ay tumilapon sa malayo. “Isang baril niyo pa ay papasabugin ko lahat ng ulo ninyo! Kayayabang ninyo! Porket protektado kayo ng mga taksil na pulis patolang ito?! Sige lapit!” ang sigaw ni Cookie.
“Tapos na commander, sumuko kana at tanggapin ang pag kawala ng iyong anak.” ang wika ko.
Hindi siya sumagot..
Napaluhod ito at napaiyak nalang..
Kasabay nito ang pag dating ng media sa pangunguna ni Liza Mae Lawit, dumating rin ang iba pang pulis at sila na ang dumakip sa mga salarin.
Itutuloy..
LOA Part 10: Haplos ni Bart
henry as Bart
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 18, 2019
“Tapos na commander, sumuko kana at tanggapin ang pag kawala ng iyong anak.” ang wika ko.
Hindi siya sumagot..
Napaluhod ito at napaiyak nalang..
Kasabay nito ang pag dating ng media sa pangunguna ni Liza Mae Lawit, dumating rin ang iba pang pulis at sila na ang dumakip sa mga salarin.
Part 10: Haplos ni Bart
“Isang malaking rebelasyon ang naganap ngayong hapon matapos na sumambulat ang malagim na katotohanan sa likod ng sunod sunod na dukutang nagaganap sa buong siyudad. Ngayon mga oras na ito ay natuldukan na ang isang malalang bangungot para sa nakararami. Isang malaking pasabog rin na malamang mga matataas na pulis rin ang nasa likod ng karumaldumal na pag patay sa mga biktima. Ang mga sindikatong ito ay tiyak na ikukulong at papatawan ng patong patong na parusa. Samantalang ang mga pulis na sangkot sa pamumuno ni Commander Hunghang ay pananagutin ng kataas taasang batas.
Salamat na lamang dahil mayroon tayong bayani na nakahandang ipag tanggol tayo sa oras ng pangangailangan. Hanggang ngayon ay hindi pa rin kumukupas ang kanyang natatanging katapangan! “Maraming salamat sa iyo Super Nardo, ano naman ang mensahe mo para sa iba pang taksil na alagad ng batas?”
“Ang bawat krimen ay may katapat na kaparusahan. Mayroon pa tayong panahon para mag bago.”
“At ano naman ang mensahe mo para sa mga fans mo? Balita ko ay gusto ka nilang kunin para gumanap na super hero sa pelikula. Ano ang masasabi mo?”
“Wala akong panahon para doon. Pasensiya na ngunit kailangan ko nang umalis.”
“Teka lang super Nardo, ano ka ba naman masyado kang nag aapura. Hindi mo pa binabati yung inaanak mong si Cherry Mae!”
“Cherry Mae! Halika dito at mag mano ka sa ninong Super Nardo mo.”
(Nag tatakbo nag bata palapit sa kanya.)
“Wala na, lumipad na siya. Ang bagal bagal mo kasi! Anyway iyan po ang nag babagang balita sa hapong ito. Ako po si Liza Mae Lawit at ito naman ang aking anak na si Cherry Mae Lawit Smith! At ito ang ADS GCN! Iputok mo!”
End of report..
Pinatay ni Cookie ang tv..
“Ewan ko sayo Narding, sumobrang suplado mo sa TV. Hindi mo gayahin si Jorel o kaya ay si Nai na nakikipag biruan pa kay Liza Mae. Ibang klase rin yung babaeng iyon, lahat yata kayo ay kinuha niyang ninong ng anak niya. Pero alam mo hindi talaga ko nag enjoy sa bakbakan natin sa halimaw na iyon, walang thrill e, sobrang weak niya!” ang hirit ni Cookie.
“Yung halimaw na iyon ay tao rin kaya mahina siya. Nag karoon lamang siya ng mga abnormalities sa katawan kaya naging ganoon ang kanyang anyo. Gayon pa man kailangan siyang patayin upang hindi na siya maka perwisyo ng tao. Kung makakalabas siya doon sa gusali ay mas marami pa siyang mabibiktima. Kaya sa tingin ko ay tama rin ang ating ginawa.” tugon ko habang nag babasa ng pahayagan kung saan naka front page ang aking larawan bilang si Super Nardo. Isiniwalat rin dito sa pahayagan tungkol sa alagang halimaw sa gusali at pati ang buong kwento ay nakalagay ayon na rin sa kumpisal ng isang suspek.
“Kung ako ang nasa kalagayan niyo ay pinatay ko silang lahat. Buhay ang kinukuha nila kaya dapat ay buhay rin ang ibayad nila.” ang wika ni Bart habang kumakain ng hapunan.
“Hayaan na natin sa batas ang desisyon. Ang mahalaga ay naitigil ang operasyon nila. Nandoon pa rin ang takot ng mga tao sa tuwing nakaka kita ng puting van ngunit sa palagay ko ay hindi hihinto ang kaguluhan, batid kong mayroon pang mas malaking paparating.”
“Kaya nga kung ano man iyon ay dapat tayong mag handa. Mag sanay tayo, tumuklas ng panibagong lakas at ensayo upang mas tumatag.” sagot ni Bart.
“Nangangamba lamang ako na baka mag dulot nanaman ito ng kapahamakan sa atin. Ilang mabibigat na laban na rin ang ating kinaharap. May lakas ba tayo?” tanong ko habang nakapako ang tingin sa sahig.
“Hindi ka naman nag iisa, yung laban mo ay laban ko rin kaya huwag kana mangamba.” ang sagot ni Bart ngunit may nababasa akong pag aalala sa kanyang mukha.
“Dalawang GOD POWERS hello? 2 over 8 ang nasa atin. Yung kay Cura ay nakay Bart! Yung kay Rashida ang nakay Narding. Teka na coconfused ako, kung God power ang nakay papa Bart e bakit jinombag jombag siya si Gamal noon? Saka diba si Rashida ay kakambal si Gamal? Ang sabi ay sabay silang IPINANGANAK ng NANAY nila. Eh bakit lumalabas na parang ginawa lang sila? Saka bakit ganito ako mag salita laging may DIIN?!” ang tanong ni Cookie
“Eh diba nga nag pasalin salin na yung powers ni Cura mula sa ninuno ni Serapin noong sinaunang panahon papunta sa henerasyon ni Bart. So maraming pag sasalin lahi na iyon kaya humina na ito. Ayon kina Gene at Asis. Kumbaga sa gamit ay maraming beses na itong na segunda mano. At yung tungkol naman sa sinasabing ipinanganak si Rashida at Gamal ng nanay nila . Marahil ay hindi iyon literal, maaaring yung “Nanay” na sinasabi nila ay isang “makina” at ang salitang “ipinanganak” ay tumutukoy sa isang high tech form o engineering ng isang nilalang.“ Tungon ko
“Ahh okay Noted! Mainam na yung malinaw dahil ayaw ng mga bakla ng may butas! Ayaw namin na maconfuse dahil nakaka wasak ito ng beauty.” Wika ni Cookie sabay rampa sa kusina.
Noong mga sandaling iyon ay isa isa kong binalikan ang mga naging laban ko, mula kila Shiva, kay Estong, kay Serapin hanggang sa mga sa Diyos na si Gamal. Halos walang laban na naging madali para sa akin. Parati akong sumusuot sa butas ng karayom para mag tagumpay. Aminado naman ako na hindi ako ganoon kalakas para matalo si Gamal dahil kinailangan ko pa ang kapangyarihan ni Rashida upang ako ay mag tagumpay sa nakaraang labanan ng liwanag at dilim.
FLASHBACK
Itinaas niya ako sa ere..
Nangiti siya sa akin at kasabay nito ang pag liliwanag ng kanyang kamay. Maya maya ipinatong niya ito sa aking dibdib at laking gulat ko noong biglang pumasok ito sa loob. Ganito ganito ang aking panaginip, halos nararamdaman kong ginagalugad ng kanyang kamay ang aking katawan..
Napasigaw ako..
Maya maya huminto ang kanyang kamay sa aking dibdib at ngumisi ito na parang isang demonyo. Kasabay nito ang marahan niyang pag hugot..
Nag liwanag ng husto ang aking dibdib at dito ay laking gulat ko noong makitang hawak na niya ang mahiwagang bato..
Noong mailabas niya ito ay nabasag ang aking mga kalasag sa ulo, braso at dibdib. Nag balik ako bilang si Narding. Duguan at halos bali ang katawan.
“Maganda ang kisap ng batong ito.” ang papuri niya at ikinulong niya sa kanyang mga palad ang bato..
Rinig na rinig ko kung pano nadurog at nag kapira piraso. Hindi pa siya nakontento dahil pinulbos pa niya ito at dinugo na parang buhangin saka ipinakita sa aking mukha kung paano tangayin ng hangin..
Napaluha ako..
Wala na ang bato!
Sinira niya ito!
Ang apoy ng pag asa ay unti unting nag laho at tuluyang namatay..
“Nanalo ako Narding, ikamusta mo na lamang ako sa aking kapatid na si Rashida.” ang wika niya sabay hawak sa kanyang pangalawit at iniumang ito sa aking leeg.
End Of Flashback (Scene from ATNN BOOK 2)
Ang purong kapangyarihan ko bilang si Super Nardo ay hindi sapat para matalo si Gamal noon. Halos kitang kita ko kung paano niya pababain ang anghel ang katamayan sa kalangitan at noong sandaling hipan nito ang kanyant trumpeta ay nag kamatayan ang mga tao sa paligid. Halos nabura ang lahat at wala akong nagawa. Ang sabi nina Gene at Asis ay mahina pa si Gamal kumapara sa iba. Paano pa kaya ang kataas taasan Diyos? O ang iba pang Diyos na sinasabing mas malakas kaysa kina Rashida? Nag dulot ng trauma at takot sa akin si Gamal lalo na noong masaksihan kong namatay ang Anghel na si Nardo dahil sa kanya. Halos gabi gabi ko pa rin itong napapanagipan at ang eksenang iyon ay paulit ulit na nag babalik sa aking ala-ala
FLASHBACK
Ngumiti siya ay ginusot ang aking buhok. Para bang namamaalam siya na hindi ko malaman. “Isa kang mabuting tao Narding, kahit kailan ay hindi ako nag kamali na sa iyo ibigay ang bato. Ang kakaibang apoy sa puso ay hindi nag babago.” ang naka ngiting wika niya.
“Bakit ganyan ka mag salita. B-bakit?” tanong ko
“Ang lugar na ito ay isang kulungan, walang paraan para makalabas tayong dalawa. Ang tanging magagawa ko lang ay buksan ang portal para sa isang tao. Ikaw lamang ang maaaring umalis.” ang wika niya at doon nag liwanag ang kanyang kamay.
May lumabas na isang pulang butas sa isang malaking haligi. “Hindi ko maaaring bitiwan ang portal dahil mawawala ito. Iyon ang dahilan kung bakit ikaw lamang ang nais kong makatakas. Bubuksan ko ng lagusan sa abot ng aking makakaya kaya ang kailangan mong gawin ay mabilis na lumusot dito. Maliwanag ba?” tanong niya.
“AYOKO! HINDI KITA IIWAN DITO!” ang wika ko habang umiiyak. “Hindi ko mapapatawad ang aking sarili kung may mangyari sa iyong masama! Hindi ko kakayanin.”
Ngumiti ang anghel at niyakap ako ng mahigpit. “Huwag matigas ang ulo mo, parati kitang babantayan at gagabayan. Huwag kana iyakin, hindi kana bata.” ang bulong niya at dito tumayo siya.
Tatayo rin sana ako ngunit may harang na pala ang aming pagitan. Dahilan para mag wala ako, pinag susuntok ko ang harang ngunit hindi ako makalusot. “Huwag mong gawin ito! Magagalit ako sa iyo! Hindi kita mapapatawad!!!!” ang sigaw ko na may halong galit at pag iyak.
Ngumiti siya, ang pinaka matamis na ngiting nakita ko sa aking buong buhay. Dito ay nakita ko rin na tumutulo ang luha sa kanyang mga mata.
“Huwagggg!!! Paki usap!” ang umiiyak kong salita
“Pumasok kana sa portal, dadalhin ka niyan sa isang lugar kung masasagot ang lahat ng iyong katanungan Narding. Mag iingat ka.” ang wika niya.
Tumalikod siya at dito nag liwanag ang kanyang kamay. May lumabas na isang malaking sibat dito, kulay ginto at nag liliwanag..
Tahimik..
Kitang kita ng aking dalawang mata kung paano siya hinila ng anino. Wala siyang kalaban laban. Gumapang ang dilim sa kanyang braso at binali ito. Ang kanyang mga kamay ay ginutay gutay na parang pinag aagawan ng dilim.
End of Flashback (Scene from ATNN Book 2)
Tahimik..
Nanatili akong nakatapat sa valve ng shower habang hinahayaang dumaloy ang tubig sa aking katawan. Ang bula ng sabon ay tinatangay sa aking mga paa patungo sa daluyan ng tubig. Ang aking pag iisip ay magulo at para bang nag sisimula nanaman akong makaramdam ng takot. Kahit naman siguro ang pinaka malakas na bayani ay nasisindak rin paminsan minsan.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay bumukas ang pinto ng CR at dito ay pumasok si Bart. Nag alis ito ng tuwalya sa kanyang bewang at isinampay sa sabitan. Lumapit siya sa akin at niyakap ang aking katawan. “Nararamdaman ko yung pag aalala mo. Yung enerhiya mo ay abnormal ang daloy batid kong malalim ang iniisip mo.” ang wika niya.
Iniiwas ko ang aking mata sa kanya alam kong mag aalala pa ito kapag nalaman niyang natatakot ako at binabalot ng trauma. “Narding, hindi mo kailangang matakot. Nandito lang ako at hindi ko hahayaang may mangyari sa iyong masama. Tumingin ka sa akin..” ang wika niya na may malambing na boses.
Tumingin ako sa kanya..
Tumitig siya sa akin at maya maya ay hinalikan ang aking labi. Inilapit niya ang aking katawan sa kanyang hubad na katawan at hinayaang nag kakaskas ang aming mga ari.
Habang hinahalikan niya ako ay hinahaplos niya ang aking likuran at kada dampi ng kanyang kamay dito ay para bang nagiging magaan ang aking pakiramdaman. “Hayaan mong pawiin ko ang takot sa iyong isipan.” ang bulong niya at muli akong sinunggaban ng halik sa leeg. Dinilaan niya dito paakyat sa aking tainga..
Maya maya ay bumalik siya sa aking labi at muli kaming nag halikan, naramdaman kong naglalaro ang kanyang dila sa loob ng aking bibig at ang kanyang ari ay tumitigas habang nakadikit sa aking tiyan. Naging mapusok ang halik ni Bart habang nakatapat kami sa valve ng shower.
Makalipas ang ilang minutong pag hahalikan ay bumaba ako ng halik patungo sa kanyang leeg, dinilaan ko ang kanyang dibdib at kinagat kagat ang mala erase ng lapis niyang utong. Itinaas niya ang kanyang kamay sa batok at dito ay mas lumabas pa ang kanyang kasexihan. Nakatayo ito at bahagyang naka bukaka, kitang kita ang kanyang magandang katawan, makapal na buhok sa kili kili at pati ang kanyang ari na mataba, malaki at tigas na tigas, tirik na tirik na parang nag hihintay na ito ay aking kainin.
Hindi ako nag aksaya ng pag katataon, lumuhod ako at hinawakan ang kanyang mala bakal na titi at agad ko itong isinubo. Halos napaunggol si Bart habang kinakain ko ang mala kabuteng ulo ng kanyang pag kalalaki. Paminsan minsan ay dinidilaan ko rin ang dalawang bayag na nakalawlaw dito.
Makalipas ang ilang sandali ay muli niya akong hinalikan. Pumuwesto siya sa aking likuran at pinatuwad ako ng bahagya. Lumuhod siya at dito ay naramdaman ko ang pag dila niya sa aking butas. Ibinuka niya ang pisngi ng aking pwet at pinatigas ang kanyang dila na pumapasok sa aking laman. Halos naulol ako sa matinding kiliti at sarap ng ginagawang pag kantot ni Bart gamit ang kanyang dila. Halos nawala na rin ang aking negatibong iniisip at napalitan ito ng makamundong pag nanasa.
Ilang minuto rin niya biniburatsa ang aking butas bago siya tumayo at itutok ang kanyang madulas na ari sa aking butas. Inumang niya ang malaking ulo ng kanyang alaga at marahan itong pumasok sa aking kaloob looban, swabe bagamat masakit pa rin kaya napakapit ako sa lababo.
Muling napuno ang aking butas ng matabang ari ni Bart. Hanggang sa kusa na itong bumayo, gumigiling ang kanyang balakang, matindi ang ulos at parang binabarena ang aking kaloob looban. Iba ang hagod ng titi Bart ngayon, mukhang sinasarapan niya ng husto ang pag giling at hindi siya titigil hanggang hindi namumuti ang aking mata sa sarap ng kanyang pag papaligaya.
Ilang minuto rin siya sa pag ulos noong itaas niya ang aking paa at itapak ito sa lababo dahilan para mas lalo akong mabukaka. Dito ay mas lalo siyang naulol dahil mas naging swabe ang kanyang pag barurot sa akin. Halos mapaunggol ako ng malakas dahil pakiwari ko ay umaabot ang burat ni Bart sa aking bituka.
Ilang minuto kaming naka ganoong posisyon noong makaramdam ako ng pag kangawit. Pinaluhod niya ako sa sahig at itinaas aking pwet saka siya muling kumabayo ng husto. Sa ganitong posisyon ay mas pasok na pasok ang kanyang batuta, para itong hineteng nag papatakbo ng kabayo habang naka baon ng husto ang kanyang ari sa aking makipot na butas. Kitang kita ko rin sa salamin ang pag kaulol niya na halos ipag duldulan ang ari hanggang sa masubsob na ako sa tiles.
Sa sobrang sarap ay jinakol ko na ang aking matigas na ari. Ilang taas baba palang ay sumabog na ako. Hinugot naman ni Bart ang kanyang ari at jinakol ito hanggang sa sumabog ang kanyang katas at tumapon ito sa aking likuran.
Pag labas namin sa banyo ay muli kami nag talik at pinag saluhan namin ang buong mag damag na parang wala nang bukas. Noong mga oras na iyon binago ng haplos ni Bart ang aking pag iisip hanggang makatulog ako nang nakaunan sa kanyang braso..
Itutuloy..
LOA Part 11: Liwanag
Poster by: Accel Villalobos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 19, 2019
Part 11: Liwanag
Mahimbing ang tulog namin ni Bart dulot ng matagal na pag niniig. Nakayakap ako sa kanyang hubot hubad na katawan, naka dantay ang aking hita sa kanyang medyo matigas na pag kalalaki habang ang kanyang kaliwang kamay naman ay naka yakap sa akin. Tahimik ang gabing iyon, payapa at walang kahit anong ingay maliban tunog ng aircon sa aming silid.
Malamig ang buong paligid ngunit maya maya ay naalimpungatan ako dahil nakaramdam ako ng kakainit sa aking likuran kaya naman iminulat ko ang aking mga mata at dito ay nakita kong nag liliwanag ang bato, sa pag kakataong ito ay kulay ginto ito at nag lalabas ng kakaibang kisap.
Lumutang ang bato sa aking harapan at walang ano ano ay pumasok ito sa aking bibig at gumapang sa aking lalamunan patungo sa dibdib. Nanatili ang malakas na liwanag doon hanggang sa unti unting mag liyab ang aking katawan at lumabas ang kalasag dito.
Hindi ko maunawaan kung ano ang nangyayari ngunit mas lalo pang binalot ng liwanag ang aking katawan at dito ay naging isa akong enerhiya na animo laser na lumabas sa bintana at sumibat palipad sa kalangitan. Sa kalaliman ng gabi ay nag liyab ang aking kalasag at mabilis akong lumipad patungo sa labas ng mundo. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mahiwagang bato, basta ang aking katawan ay parang may sariling buhay at kahit anong pag pigil ko dito ay kusa pa rin akong lumilipad..
Makalipas ang ilang sandali ay natagpuan ko ang aking sarili sa labas ng kalawakan sa harap ng mismo ng maliwanag na mundo. Natingin ako sa ibabaw ng daigdaig at hindi ko alam kung bakit kung ako naririto.
“Narding..” boses ni Rashida sa aking likuran.
“Rashida? Bakit? Ikaw ba ang nag patawag sa akin dito?” tanong ko.
“Ako nga Narding. Naninibago ka ba? Ako na ang gumagabay sa iyo mag buhat noong mawala ang anghel na si Nardo. Natakot ka ba?” ang tanong niya.
Umiling ako. “Hindi naman. Batid kong importante ang ating pag uusapan kaya’t dito mo ako pinatawag tama ba?”
“Oo. Tungkol ito sa pinaka malaking hamon na inyong kakaharapin sa hinaharap. Galing ka na roon hindi ba?” tanong niya.
“Oo, at pinigil mo kami. Binalik mo kami dito sa orihinal naming oras dahil hindi biro ang aming makakalaban. Ang sabi sa akin ng mga taga planteng Yurya ay bababa ang kataas taasan Diyos para wakasan ang lahat ng nilikha nila dito sa kalawakan. Nakaka lungkot lamang dahil maagang namatay sina Asis at Gene.” ang tugon ko.
“Ginawa nina Gene at Asis ang lahat ng kanilang makakaya para umabot sa ganitong kalayong kalawakan. Ang mga nilalang sa planteng Yurya at may kakayahang bumasa g awra ng kahit na sino o ano sa kalawakan. Sila ang unang nakaramdaman ng nakakalikabot na pwersa ng kataas taasan Diyos na si Xeno Alpha. Dito ay nalaman agad nila na bababa ang kataas taasang Diyos at wawakasan ang lahat. Dahil walang malakas na sandatahan ang planetang Yurya ay umaasa lamang sila sa mga maliit na teknolohiya ng kanilang sandatahang lakas.
Ang unang pag salakay sa planetang Yurya (planeta nina Gene at Asis) ay naganap halos 10 taon na ang nakalilipas noong pababain ni Xeno ang tapat niyang anak na si Enki sa planteng iyon. Winasak ni Enki ang halos kalahati ng planetang Yurya, nabutas ito at pumasok ang maraming gas na nakalalason sa buong lupain. Pinatay nito ang halos kalahati sa kanilang populasyon. Iyon ang dahilan kung bakit nag hanap sina Gene at Asis ng awra na maaaring hingan ng tulong. Dito ay nasagap nila ang aking awra at gayon din ang awra ng iba pang mandirigma dito sa planetang Earth. At iyon ang kanilang ginawang misyon, ang puntahan kayo rito at bigyan ng babala. Ibinigay sa iyo nina Asis ang susi na nag lalaman ng impormasyon tungkol sa mga kinalalagyan ng mga Diyos.
Ang planetang Yurya at iba pa sa kanilang waktu system ay burado na. Nakakapang hiyang dahil ako mismo ang humubog sa planetang iyon. Sina Asis at Gene ay matatalinong nilalang, batid kong naging makabuluhan ang kanilang pag panaw.“ ang pag lilinaw ni Rashida tungkol sa naging hangarin nina Asis at Gene.
“Ang akala ko ay ikaw ang lumikha ng lahat. Akala ko ay ikaw ang pinaka makapangyarihan. Ngunit bakit sinasabi nila na marami pang Diyos dito sa kalawakan?” ang tanong ko na may halong pag kalito.
“Narding, ilang planeta lamang ang aking nilikha at hinubog dito sa kalawakan. Isa na rito ang Earth na inyong tirahan, ang pinaka maunlad sa lahat ng aking nilikha. Isipin mo Narding, libo ang mga planeta dito sa kalawakan, ilang lamang doon ang aking ginawa. Sa makatuwid ang iba pang planeta sa libong iyon ay nilikha ng iba pang Diyos maliban sa akin.” sagot niya.
“Ipinaliwanag sa akin nina Asis at Gene ang tungkol sa mga Diyos. Tungkol sa kataas taasang Diyos na si Xeno Alpha at ang kanyang walong anak. Isa ka doon diba? Kayo ni Gamal ay kabilang sa walong iyon.” ang wika ko.
“Oo Narding, kami ni Gamal ay nag mula sa lahi at wangis ni Xeno Alpha na ipinunla sa sinapupunan ng isang ina. Hindi “literal na ina” ang aking tinutukoy. Ang “ina” ay tumutukoy isang “makina”. Doon kami niluwal o ginawa ni Gamal. At siya ang lumikha sa anim pang Diyos gamit ang iba’t ibang uri ng “ina”. Kami lamang ni Gamal ang mag kasama kaya’t kami ay naging mag kapatid. Bagamat ang aming tuklas na kapangyarihan ay mag salungat dahil ito ay liwanag at dilim.“ paliwanag niya.
“Yung ibang Diyos? Asan sila? Ano ang kakayahan nila?” tanong ko naman.
“Kilala ko lamang ang ibang Diyos batay sa kanilang mga pangalan at ilang kakayahan na inilalarawan sa mga kasulatan. Ang walong Diyos na nilikha ni Xeno Alpha ay hinayaan na lamang niyang pumalaot sa kalawakan at gumawa ng mga planeteng kanilang maaaring pag harian.” sagot niya.
“Sabihin mo sa akin Rashida, pakiusap. Ano sila? Sino sila?” ang tanong ko.
Huminga ng malalim si Rashida at napako ang tingin sa maliwanag na planeta. Para bang nag iisip siya kung dapat bang sabihin sa akin ang lahat o hahayaan nalang niyang tuklasin ko ito sa aking sariling paraan.
Tahimik..
Maya maya ay tumingin siya sa akin at nag wika. “Si Enki, Yukzi at Senbon ang tapat na anak ni Xeno Alpha. Hanggang ngayon sila ay nasa puder pa nito. Wala akong alam sa kanilang lakas maliban sa mga simpleng bagay. Si Enki ay mang gagawa ng lupain, si Senbon ay hayok sa dugo at si Yukzi ang pinaka baliw sa lahat.
Tungkol naman sa iba. Si Baal ay matagal nang pumanaw siya ay nakalibing sa templo ng ilalim ng karagatan. Siya ang lumikha sa dalawang espiritu ng karagatan na sina Mirai at Leviathan. Si Baal ay ang aking matalik na kaibigan, ang kanyang lakas ay ipinasa niya kay Lubai ng planetang Iranya.
Si Gamal ay wala na rin at nag laho ang kanyang kapangyarihan. Si Cura ay isang shifter na kalahating ahas, patay na rin ito ngunit ang kanyang kapangyarihan ay nakay Bart. Si Ugigi ay nag tatago, walang nakaka alam kung nasaan siya.“ ang paliwanag niya.
“At wawasakin nila ang kalawakan kasama na ang ating Planeta. Tama ba?” tanong ko habang nakatingin sa kaawa awang mundo. Hindi ko maiwasang mapaluha ngunit nakatikom ang aking kamay tanda ng pag laban kung sakali.
“Iyon ang nakasulat sa propesiya Narding. Buburahin nila ang kanilang nilikha dahil matatalino ang lahat. Natatakot sila na mahigitan ang kanilang lakas, kung minsan ay dumarating sa punto ng pag iisip ng isang Diyos ang takot na baka mag dulot ng kaguluhan, kasamaan ang kanilang mga nilikha.” sagot ni Rashida.
“Kahit ano pa iyan ay hindi ako papayag na basta nalang masira ang mundo. Kaisa mo ako Narding. Ngunit si Xeno Alpha ay tiyak na nag papalakas, batid kong hindi pa papayag na magapi.” ang wika niya at habang nasa ganoong posisyon ito ay bigla nalang lumabo ang kanyang imahe at kasabay noon ang kakaibang awra na aming naramdaman. Hindi ko malaman kung nasaan iyon ngunit malakas ito. “Narding, alam na nila na tayo ay nag uusap, nasasagap nila ang aking enerhiya. Hanggang maaari ay itago mo ito dahil kukunin ito ni Xeno Alpha, kukunin niya ang para sa kanya!” ang wika ni Rashida, napakapit ito sa akin dahil unti unting nang hihina ang kanyang katawan.
Maya maya ay isang tinig aming narinig. “Mga anak ko, bakit kayo nag pplano na tapusin ako?” ang tanong nito at maya maya ay bigla na lamang sumabog si Rashida at naging gintong buhangin lang ito. Pero bago mawala ang kanyang enehiya ay itinulak niya ako pabalik sa mundo. “Bumalik kana Narding! Bilisan mo!” ang wika niya.
At habang nasa ganoong pag lipad ako pabalik ay bigla sumabog ang aking kalasag. Hanggang sa tuluyan akong malaglag sa ere bilang taong si Narding!
Nag tuloy tuloy sa pag bulusok ang aking katawan at noong malapit na ako sa lupa ay bigla nalang bumalik sa normal ang lahat. Bumalikwas ako ng bangon sa hingal dahilan para magulat si Bart. Hingal na hingal ako, putlang putla at uhaw na uhaw.
Pinilit kong tumayo pero bumagsak ang aking katawan sa sahig at nabitiwan ko ang batong nag liliwanag sa aking kamay hanggang tumigil ang pag ilaw nito. Paralisado ang aking katawan at ang kalamnan ay ayaw gumalaw!
Agad na nag suot ng short si Bart, gulat na gulat ito sa nangyari sa akin. “Narding! Anong nangyari sa iyo?” ang pag tawag nito. Pero wala akong masyadong marinig. Bingi at unggong lamang ang naririnig ng aking tainga.
Maya maya ay pumasok na rin si Cookie sa aming silid at noong makita nila akong halos paralisado.
“Narding! Anong nangyari!” ang sigaw ni Cookie habang kapwa nila ako inuuga.
Nanatili akong nakatihaya at dito ay bumigat ang talukap ng aking mga mata. Ang pwersa iyon na tumama sa akin ay parang isang malakas na bomba, bagamat sa panaginip lamang kami nag usap ni Rashida ay matindi ang pwersa pa rin iyon dahil kahit gising na ako ay naapketuhan pa rin ang aking katawan.
Ang boses na iyon..
Siya ba ang kataas taasang Diyos?
Itutuloy..
LOA Part 12: Susi
Jirakit Thawarnwong as Rui
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
AiTenshi
Dec 20, 2019
“Narding! Anong nangyari!” ang sigaw ni Cookie habang kapwa nila ako inuuga.
Nanatili akong nakatihaya at dito ay bumigat ang talukap ng aking mga mata. Ang pwersa iyon na tumama sa akin ay parang isang malakas na bomba, bagamat sa panaginip lamang kami nag usap ni Rashida ay matindi ang pwersa pa rin iyon dahil kahit gising na ako ay naapketuhan pa rin ang aking katawan.
Ang boses na iyon..
Siya ba ang kataas taasang Diyos?
Part 12: Susi
“Noong imulat ko ang aking mga mata ay natagpuan ko ang aking sarili sa aming kama. Masakit ang aking katawan na para bang binugbog ng kung anong pwersang hindi ko maunawaan. Kahit sa pag bangon ay inalalayan lamang ako ni Bart, hindi ko akalain na mapaparalisa ako kahit panaginip lamang ang medium ng aming usapan. “Hindi ko maunawaan Narding ha, baka naman nasobrahan ng pag kabayo sa iyo si papa Bart kaya ganyang sumakit ng husto ang katawan mo?” ang tanong ni Cookie habang inaabutan ako ng tubig.
“Tang ina pala, nakaka buhay ng dugo ang pag kantot ko at hindi nakaka paralisa! Napano ka ba? Hindi ko naman naramdamang umalis o bumangon ka kagabi.” tanong ni Bart.
“Hindi ko maunawaan, basta ang alam ko lang ay ginamit ni Rashida ang panaginip upang maging medium ng aming pag kikita sa labas ng kalawakan. Dito ay ipinaliwanag niya sa akin ang mga kaganapan sangkot ang mga Diyos. Habang nasa ganoong pag uisap kami ay may narinig kaming tinig at dito ay parang binaril ng kung anong pwersa ang aking katawan kaya’t bumulusok ako sa ere, nawasak ang aking kalasag at nawalan ako ng lakas.” ang paliwanag ko sabay pikit sa aking mata, pilit kong inaalala ang pangyayaring iyon sa aking panaginip.
FLASHBACK
Maya maya ay isang tinig aming narinig. “Mga anak ko, bakit kayo nag pplano na tapusin ako?” ang tanong nito at maya maya ay bigla na lamang sumabog si Rashida at naging gintong buhangin lang ito. Pero bago mawala ang kanyang enehiya ay itinulak niya ako pabalik sa mundo. “Bumalik kana Narding! Bilisan mo!” ang wika niya.
At habang nasa ganoong pag lipad ako pabalik ay bigla sumabog ang aking kalasag. Hanggang sa tuluyan akong malaglag sa ere bilang taong si Narding!
End of Flashback
Tahimik..
“Mawawasak ang mundo tatlong taon mula ngayon. Magagaya ang ating planeta sa sinapit ng bituing Yurya. At pag sapit ng year 2030 ang lahat ay tuluyang mabubura.” ang wika ko.
“Kaya dapat ay kumilos na tayo ngayon para maagapan ang sitwasyon. Ngunit paano?” tanong ni Cookie.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nahulog ang susi mula sa itaas ng cabinet at lahat kami napatingin dito. “Iyan ang sign! Iyan ang sagot sa tanong ko. Maaari nating dalhin iyan kay Gun Duran, diba’t siya rin ang tumulong sa atin noon? At siya rin ang may kakayahang suriin ang teknolohiya mula sa ibang planeta. Saka isa pa ay mahusay rin yung kuya ni Ace, hindi ba’t expert din ang isang iyon? Nakita niyo naman yung kalasag nung batang robot na iyon, halos isang daang taong advance iyon kesa sa mga kalasag dito sa panahong ito.” hirit ni Cookie sabay kuha ng kanyang cellphone at mabilis nag dial.
Nag ring ang kabilang linya..
“Hello, Nandyan ba si Nai Natchakal? Pakisabi na kailangan namin ng chopper para sa isang mahalagang misyon. Thank you!” ang wika nito. “Okay na. Mag ready na tayo!” ang excited pa niyang dagdag sabay takbo sa kanyang kwarto. Samantalang ako naman ay tinabihan ni Bart, nilingkis niya ang kanyang kamay sa aking likuran. “Kaya mo na ba?” tanong niya
Tumango ako at inihilig ang ulo sa kanyang dibdib. “Kaya ko naman. Sayang ang oras. Kailangan na nating buksan ang sikreto ng susing iyan.”
“Batid kong mula dito sa puntong ito ay magiging mahirap na ang lahat. Huwag mong isiping nag iisa ka Narding, kasama mo ako sa laban na ito.” ang bulong ni Bart sabay halik sa aking labi.
MAKALIPAS ANG TATLONG ORAS..
Lumapag ang isang helicopter sa likod isang bakanteng lote malapit sa aming bakuran. Dito ay bumaba si Nai, naka suot ng pang araw araw na damit at may itim na salamin sa mata. Sa kanyang likuran ay anim security guard na armado ng malalaking baril sa kanilang bewang. “Huwaw ha, ang OA anim talaga ang security?” tanong bulong ni Cookie habang naka abang kami sa kanilang pag baba.
Noong makababa ang security ay pinaka huling bumaba ang isang lalaking maputi, gwapo at maganda ang katawan. “My Gewd! At kasama niya si Rui Natchakal ang isa sa pinaka batang negosyante ng bansa! Kaya naman pala ang OA sa security.”
Inalis ni Nai ang kanyang salamin sa mata, naka ukit ang matamis na ngiti sa kanyang labi habang lumalapit sa amin. Ito ang hudyat para sila ay salubungin namin.
Kinamayan namin ni Bart sina Nai at Rui, isang pormal na pag bati ang aming ginawa. Samantalang si Cookie naman ay isa isa silang niyakap kabilang na ang mga security.
“Ikinagagalak kitang makikita Narding. Isa akong fan.” ang wika ni Rui habang naka ngiti. Tumingin siya kay Bart at tinapik ito sa balikat “Taga hanga mo rin ako Bart. Saan mo tinatago yung mga ahas mo?’ biro nito.
Natawa lang si Bart. “Dito lang sa loob ng bibig ko.” sagot niya.
“May ahas rin sa loob ng pantalon niya, ang ahas na pinaka paborito ni Narding.” ang hirit ni Cookie kaya naman naging ahas ang daliri ni Bart at muli nanaman siyang kinagat sa ilong. “Arekkuppp! Nakaka inis kana papa Bart!” reklamo nito habang nakatulis ang nguso na animo suso.
Tawanan kami..
“Bukod sa bumukas na portal mula sa taong 2030, ano pa ang mayroon ngayon? Ang sabi sa akin ni delikado raw ang makakalaban natin doon sa hinaharap at maliit na porsiento lamang raw ang tiyansang manalo tayo.” ang wika ni Nai.
“Ang impormasyon sa ating susunod na hakbang ay nasa loob ng susing ito. Galing ito sa mga dayuhan mula sa malayong bituin ng Yurya, sila ay nangalap ng impormasyon ukol sa mga makakalaban natin.” ang sagot ko sabay pakita ng susi.
Napatingin dito si Nai “parang isang high tech na USB ito. Kung ganoon ay dalhin natin agad kay kuya Gun at kay Astro!”
“Astro?” pag tataka ni Cookie
“Astro ang tawag niya kay Ace.” ang tugon ko.
“Kung gayon ay tayo na sa loob ng sasakyan. Ako ang piloto niyo ngayon. Isang malaking karangalan para sa akin ang may maiambag sa lakad ng mga bayani. Saka kwentuhan niyo na rin ako kung paano nakuha ang mga kapangyarihan ninyo. Alam niyo lagi akong nanonood ng balita at kayo talaga ang inaabangan ko. Doon sa kompanya namin ay nag labas na ako ng mga bagong produkto na inspired sa inyo at iyon ang pinaka mabenta sa lahat. Lalo na yung may disensyo ni Ace at Super Nardo. At ang may pinaka mahinang desenyo ay ang kay Super Panget, siguro ay dahil napapangitan sila dito.” pang aasar ni Rui sa kapatid.
“Kuya naman, sabi ko sayo mas maganda kung ang kukunin mong modelo ay ang ikatlong bahagdan ng kapangyarihan ko. Isang cute at isang hot na super hero iyon!” ang hirit ni Nai
Natawa ang kapatid niya. “Mas kilala ng mga tao sa panget mong anyo. Huwag mo na iyon baguhin dahil doon ka nila minahal.”
“At doon rin nila ako inaasar at pinapaulanan ng katakot takot na pintas. Nag kalat na rin ang memes ko sa mga social media, yung iba ay talagang nakaka pikon na.” sagot ni Nai.
“Dito lang naman sa Pinas ang lahat ay pwedeng maging judge kahit hindi sila graduate ng Law. Tanggapin na natin na sadyang perfectionist to the highest level ang mga pinoy. Apura ang pintas, reklamo dito, reklamo doon kasi nga lahat sila ay perfect! Mga matatapang sa social media at kanya kanya sila ng pasiklaban ng talino. Kapag panget ka ay lalo nilang lalaitin at pag tatawanan. Kapag naman maganda ka ay hahanapan ka nila ng butas. Kapag naman ibinigay mo ang 100% mo ay kulang pa rin sa kanila. Masyado silang magagaling na kulang nalang ay sunugin ka ng buhay at ituhog ka kawayan saka ilagay sa kumukulong langis kapag nag kamali ka.” ang naiinis na wika ni Cookie.
“Agree ako diyan, kahit yung mga pictures ko sa magasin ay katakot takot na pintas rin ang inabot sa kanila. Kaya nga madalang na akong tumanggap ng modeling contract dahil sa mga negatibong feedback ng mga netizens. Nakakatrauma talaga mag basa ng masasakit na komento at pintas.” sagot ni Rui.
“Kaya nga e, kung pwede lang na huwag na ipag tanggol itong mundo at hayaan kong mabura nalang sa mundo iyang mga mapanghusgang tao ay gagawin ko talaga. Yung pag katapos mong iligtas sila ay may masasabi pa sila sa kabutihang ginagawa mo.” naiinis sa hirit ni Nai.
“Tanggapin na lamang natin na iba iba ang persepsyon ng tao sa mga bagay sa paligid nila. Kung anuman yung nasa isipan nila ay hindi natin iyon mababago. Ang mahalaga ay nagawa natin ang ating mga tungkuling ipag tanggol sila sa abot ating makakaya.” sagot ko naman.
“Yeah, sa abot ng ating makakaya kahit na hindi nila deserve!” hirit ni Nai na halatang uminit ang ulo.
Halos walang patid ang reklamo ni Nai tungkol sa ugali ng tao bagamat totoo naman talaga ang kanyang mga sinasabi. Kahit ako ay nakakatikim rin ng pintas sa mga tao sa social media, ginagawan ako ng mga larawang nakakatawa katulad ng mga subong ahas, tinitira ng ahas sa pwet, pinag susuot palda o kaya ay nilalagyan ng make up sa mukha. Ganoon rin si Bart na ginagawang ahas ang ari sa mga larawan, nilalagyan rin siya ng buhok na ahas at kung anu ano. Parte na siguro iyon ng mga kasiyahan nila bagamat kung minsan ay talagang nakakasakit na ito. Pero kapag may kaguluhan at makikita namin silang umiiyak sa takot ay hindi namin sila matiis at sa huli ay matatagpuan namin ang aming sarili na dumurugo ang katawan, nabubugbog ng husto at nag papakasakit para lang masiguradong sila ay ligtas. Iyan ang mapanuya sa buhay ng isang tinatawag na “taga pag ligtas”.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay kusang huminto ang aming sinasakyan at kasabay nito ang mga pulang ilaw na animo laser na gumapang sa aming mga katawan.
“Scanning” salitang nag flash sa screen ng aming sinasakyan..
“Ano naman iyan?” tanong ni Cookie.
“Ini-scan ng hangin ang ating sinasakyan. Ngayon ay nandito na tayo sa area ng isla ni Ace.” ang sagot ni Rui.
“Seryoso? Hangin na talaga ang pang scan nila?” pag tataka ni Cookie.
“Oo, once na pumasok tayo sa area nila Ace ay automatic na sscan nila ang ating mga sasakyan. For security purposes ito at ayon na rin sa kanilang protocol.” ang paliwanag ni Nai at dito muling bumukas ang engine ang aming sasakyan kasabay nito ang katagang “Completed” na ang flash sa screen na ang ibig sabihin ay nakuha na ang base nila Ace ang impomasyon na kanilang nais.
Mula dito sa itaas ay makikita na agad ang isla..
“Mas lumaki yata ang isla nila Ace? Kumpara sa huling beses nag tungo tayo dito.” puna ko naman.
“Ang extension na isla ay regalo sa kanila ni Kuya Rui. Nitong taon ay nag combine sila sa negosyo. Ang nag susupply ng mga high tech na produkto sa kompanya ni Kuya Rui ay ang Kuya ni Ace na si Sam. At ang endoser nila ay si Jorel na ngayon ay hindi pa nakaka pirma ng kontrata.” wika ni Nai.
“Malaking tulong ang kompanya nila Sam sa pag susupply ng mga unique at high tech na appliances. Lalong tumaas ng sales ng kompanya dahil sa mga orihinal nilang brand na mas advance ng maraming beses kaysa sa supply ng Japan at China. Sa tingin ko, ilang taon nalang at magiging maunlad na ang mundo dahil sa utak nila Ace. Sa susunod na taon ay mag lulunsad na kami ng kauna unahang levitation car, hindi na kailangan ng gulong para umandar ito. Basta makikita ninyo ang pag bangon ng Natchakal Corp sa international market.” ang excited na wika ni Rui sabay pindot ng buton ng helicopter para sa auto landing.
“Mag handa na kayo, nandito na tayo sa isla ni Ace.” ang wika ni Nai, samantalang hinawakan ko naman ang susi sa aking kamay at inihanda ang aking sarili sa mga bagay na maaaring maganap, mula sa mga oras na ito at sa mga susunod pa.
Itutuloy..
LOA Part 13: Susi ng Teknolohiya
Ken Phonpanu as Sam
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Dec 27, 2019
“Mag handa na kayo, nandito na tayo sa isla ni Ace.” ang wika ni Nai, samantalang hinawakan ko naman ang susi sa aking kamay at inihanda ang aking sarili sa mga bagay na maaaring maganap, mula sa mga oras na ito at sa mga susunod pa.
Part 13: Susi ng teknolohiya
“The last time na nag tungo tayo dito ay may dala kang anik anik na bolang metal na ibinigay ng mga taga planetang unano. Ngayon naman ay may dala kang susi na parang si Card Captor Sakura. Ikaw Narding ha, last na talaga to. Ewan ko ba naman dyan sa mga baliw na taga planeta, sayo lagi ibinabagsak ang mga ganyang misyong eklabern na achuchu na iyan!” ang maingay na wika ni Cookie habang bumaba sa sasakyan at hinahakot ang aming mga dala.
“Siguro dahil si Super Nardo lang ang may kakayahang mag lakbay ng speed of light years sa kalawakan.” ang tugon ni Rui.
“Kaya ko rin iyon kuya, kaya rin iyon ni Jorel at Irano. Nag tataglay si Narding ng kapangyarihan ng Diyos na si Rashida at iyon ang tamang sagot. Tama ba ako Narding?” tanong ni Nai.
“Iyon nga siguro ang tamang sagot kung bakit sa akin ibinibigay ang mga ganitong bagay.” ang wika ko sabay taas sa kwintas at tinamaan ito ng sikat ng araw.
“Ay, ano ka ba Narding! Huwag mo ngang ilabas iyan, baka maya maya ay mag bigay pa iyan ng signal sa mga kalaban sa outerspace! Silent lang tayo dito, safe lang muna please!” ang hirit ni Cookie sabay agaw sa susi.
“Mukhang natrauma na si Cookie ah.” puna ni Nai.
“Yeah, the last time na nakipag laban kami ni Narding ay namatay iyang si Cookie na parang cast ng avengers end game.” ang pang aasar ni Bart.
“Kaya nga, ayoko nang maranasan iyon. The last time namatay ako ay sinabing ginaya ko si Spiderman kaya ayoko na ulit mamatay! Saka pwede ba itigil na natin ang pag gamit ng salatang “the last time”. Kasi the last time ginamit ko ito ay ginaya na rin ng lahat.“ ang wika niya sabay sukbit sa aming mga bag.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay bumukas ang isang tunnel sa ilalim ng lupa at dito ay lumabas sina Ace at Sam. Kapwa naka suot ng laboratory gown at may mga proteksyon pa sa mata. Noong makalabas si Ace ay agad itong tumalon mula sa nakabukas na lagusan at saka nag tatakbo patungo sa amin na parang isang batang nag lalaro ng habulan. Tuwang tuwa at bakas ang matinding excitement sa mukha.
Noong makarating ito sa amin ay agad siyang yumakap sa akin, kay Nai sa iba pa. Nag mano naman siya kay Cookie at nag bigay galang. “Pasensiya na pero kanina pa talaga excited si Ace na makita kayo. Siya na nga rin ang nag scan sa inyong sasakyan doon sa itaas.” ang bungad ni Samuel. Agad na lumakad si Rui at kinamayan siya. “Magandang hapon sa iyo Doktor Samuel.” bati nito
“Magadang hapon rin Mr. Natchakal. Maligayang pag babalik sa aking isla.” ang bati nito.
“Ngayon ay hindi usapang negosyon ang pinunta ko rito. Hinatid ko lamang sina Nai at ang mga kaibigan niya. Mukhang kailangan nila ang tulong mo.” ang naka ngiting tugon ni Rui.
“Nabasa ko na sa system ang inyong pakay kaya’t nag handa na rin ako para dito. Isang malaking karangalan na mag kasama sama muli tayo sa ganitong sitwasyon.” sagot niya sabay lapit sa amin at isa isa kaming kinamayan.
Ngumiti ako at binati siya “Doktor Samuel, hindi na ako mag papaliguyligoy pa, naparito ako para ipasuri ang isang ito.” ang agad kong wika sabay pakita ng susi sa kanya. “Ito ang aking pakay, ang malaman kung ano nasa loob nito.”
Kinuha niya ang susi at tiningnan. “Katulad ito ng tinatawag na “key of avalon” sa mga lumang teksto. Nag lalaman ito ng talino at impormasyon mula sa mga bituin. Maaari natin itong pag usapan loob, susubukan kong buksan ang impormasyon gamit ang aking mga aparato sa loob.“
“Ang tinatawag na “key of avalon” ay konseptong nabuo noon pa sa panahon ng digmaan sa Jerusalem kung saan pinasabog ang mga malalaking pader gamit ang kakaibang sandata na nag mula kung saan. Ang mga mahahalagang impormasyong iyon ay nakasulat sa susi ng avalon. Marahil ay dito maihahalintulad ang susi mo Narding.“ ang wika ni Ace.
“Kung mabubuksan natin ang impormasyon sa susing iyan ay maaari nating agapan ang mga sakuna sa darating na sampung taon. Maaaring bigyan tayo nito ng ideya kung paano ililigtas ang mundo at maiwasan ang pangitaing nakita namin doon sa taong iyon ng 2030.” ang sagot ko naman.
“Ayoko nang maalala iyon dahil kinakilabutan ako.” ang wika ni Nai sabay hawak sa braso ng kanyang kuya na si Rui. “Nai, hindi na ako maaaring sumama sa inyo sa loob ng laboratoryo, hinatid ko lamang kayo dito dahil iyon lang ang maaaring maitulong bilang normal na tao. Wala akong talino pag dating sa mga ganyang bagay. Financial support lamang ang kayang ibigay sa inyo. Sa ngayon ay babalik na ako sa kompanya dahil marami pa akong trabaho doon.” pag papaalam ni Rui.
Gumuhit ang lungkot sa mukha ni Nai kaya naman ginusot ng kanyang kapatid ang kanyang buhok at saka hinalikan ito sa noo. “Umuwi ka agad pag katapos ng misyong ito. Maliwanag ba?” tanong niya.
Hinalikan ni Nai ang kuya niya sa labi na aming kinagulat bagamat hindi na namin pinansin. “I love you kuya..” ang wika niya.
“I love you, too. Ikaw talaga. Gilasan mo at huwag kang maging pabigat sa mga kasamahan mo.” ang tugon niya.
“Ako pa ba? Baka sila ang maging pabigat sa akin!” pag yayabang ni Nai dahilan para matawa kami.
Bago sumampa si Rui ay kumamay pa ito sa amin at nag pasalamat. “Kayo na ang bahala sa kapatid ko, makulit iyan, pasaway at may kayabangan. Pag pasensiyahan niyo na.” ang naka ngiti niyang bilhin habang sumasara ang kanyang sasakyang helicopter.
Lumipad ito pataas at mula dito kitang kita namin ang logo ng natchakal group na apeliyido ng kanilang pamilya.
Makalipas ang ilang minuto ay lumakad kami patungo sa laboratoryo sa underground na portal kung saan dumaan sina Ace at Sam kanina lamang. Ngayon ay mas hightech na ito dahil sa dami ng security sa paligid. Para kang nasa loob ng isang mataas na uri ng elevator na transparent na bumaba sa pinaka ilalim ng lupa, patungo kanilang main Lab.
“Ah, Astro.” pag tawag ni Nai.
Humarap sa kanya si Ace. “Bakit?”
“Naalala mo ba noong nag tungo tayo sa hinaharap? Noong lumipad tayo patungo sa kalangitan? Ang sabi mo ay mayroon kang enerhiyang nasasagap mula sa malalayong bituin. Sa palagay mo ba ay mayroon pa rin enerhiya ngayon?” ang tanong niya at dito ay balik sa aming isipan ang mga enerhiyang nasagap ni Ace mula sa iba’t ibang bituin.
FLASH BACK
Lahat ay nakatayo sa isang mataas na gusali habang pinag mamasdan ang unti unting pag kasira ng mundo. “Ang pinakamalakas na enehiya ay nag mumula sa Sirius, ang pinaka maliwanag na bituin sa kalangitan na may distansiyang 8.611 light years. Mayroon ring dalawang pwersang nag mumula sa mga bituing Canopus na may 309.8 light years at Arcturus na may 36.66 light years. Ang dalawa pwersa ay malabo, hindi ko mahanap ngunit batid kong nasa paligid lang ito.” ang wika ni Ace habang nag liliwanag ang kanyang salamin sa mata na may mga lumalabas na data.
End of Flashback.
Hindi muna sumagot si Ace, pumasok muna kami sa loob ng lab at saka siya naupo sa sofa. Itinaas ang dalawang paa at niyakap ang kanyang teddy bear, samantalang sina Doktor Samuel at Bart naman nag tungo sa monitor upang sscan ang susi. “Noong makabalik tayo sa ating orihinal na oras mula sa taong 2030 ay iyon agad ang aking inasikaso. Nirecord ko sa aking system ang mga enerhiyang aking nasagap ngunit lahat ng ito na nabura noong ippresent ko na kay kuya Sam upang suriin. Nag taka ako kaya naman nag suot ako ng space suit at ako na mismo ang nag tungo sa mga bituing iyong tingnan kung mayroong enerhiya ngunit wala ni isa. Marahil ay doon lang mismo sa taong 2030 iyon lumabas at wala sa ating panahon ngayon. Sa makatuwid ay walang tiyansang masagot natin ang misteryo kung ang ating pag babatayan ay ang mga enerhiyang aking nasagap. Back to zero tayo. Sorry.” ang paliwanag ni Ace.
Natahimik kami ni Nai. “Ayos lang. Sinubukan ko ring lumipad sa bituin ng Sirius. Ngunit ang sabi sa akin ni Sin ay walang kahit ano rito.”
“Wow, heavy na dito ha. Dumudugo na ang ilong ko sa usapan ninyo. Pati yung flash back ay nose bleed rin!” ang hirit ni Cookie habang nag lalagay ng tela sa ilong.
“Sa ngayon ay wala pang bakas ng kahit na ano, pero batid kong alam na nila na nag hahanda tayo. Na may magaganap na labanan sa pagitan natin at nilang mga Diyos.” ang seryoso kong salita.
“Kasi ang usapang ito ay para lang sa mga may powers.” ang wika ni Nai.
“May powers din ako at huwag niyo ako piliting ilabas ko ito. The last time na nakipag laban kami ni Narding sa higanteng palaka at sa higanteng gagamba doon sa baryo Ipud-ipud ay nakipag sabayan ako sa husay niya! Marami na kaming pinag daanang challenges ni Narding kaya well trained na rin ako sa mga ganyang alien thinggy! Tandaan niyo no one should be ever left behind!” ang sagot ni Cookie at habang nasa ganoong posisyon kami ay nag liwanag ng husto ang monitor na ginagamit ni Doktor Samuel saka ito umusok. Agad namang kinuha ni Bart ang fire extinguisher at saka ibinuga ito sa aparatong nasusunog.
“Ay! Ano ba iyan!” tili ni Cookie
“Mukhang masyadong malaki ang laman ng susi, hindi ito kayang sscan ng ating device. Siguro ay kailangan ko pa itong iadjust sa mas mataas na lebel. Hindi kasi compatible ang ating scanner dahil iba ang element content ng susing iyan dahilan para dulot ito ng matinding heat.” ang natatawang tugon ni Doktor Samuel sabay suot sa ilalim ng kanyang machine.
“Ang susing ito ay hindi lang basta mapa, nag lalaman rin ito ng kakaibang talino mula sa mga bituin. Tiyak na mataas nag security level nito dahil kahit na advance at high tech ang aparato dito sa ating planeta ay hindi pa rin ito babasahin.” pag suporta ni Ace.
“Pambihira naman pala iyang sina Gene at Asis. Paano nila nagawang mag dala ng isang bagay dito na hindi naman nating malalaman kung paano gamitin. Nag eexpect ba sila na mayroon tayong teknolohiya na mapapantayan ang advancement nila?” ang reklamo ni Cookie.
“Sa ngayon ay masasabi kong wala pa sa pag unlad ang ating teknolohiya, pero sa tingin ko ay palapit na tayo doon. Marahil ay mas naunang likhain ni Rashida ang Yurya at hindi niya napasin na malalaki ang utak ng mga ito.” ang naka ngiting sagot ni Ace sabay kuha sa susi.
Maya maya bumukas ang kanyang braso. “May natitira pang parte sa katawan ko ang mecha. Mag buhat noong muli akong bubuin ni Kuya ay mas ginusto kong ibalik ang aking metal na katawan upang mas makatulong sa mga tao sa paligid ko.”
“Ace, sigurado ka ba sa gagawin mo? Maaaring mag shut down o macurrupt ang program mo kung sscan mo iyan.” ang pag pigil ni Sam.
“Ang katawan ko lang ang teknolohiyang aabot sa pagiging advance ng planetang Yurya. Ako ang patunay na ang planetang Earth ay uunlad at magiging paraiso ng teknolohiya sa susunod sa isang daang taon. Ngunit iyon rin ang dahilan ng pag kasira nito. Sa mga panahong iyon ay magiging mapangahas ang mga tao at ituturing nilang Diyos ang kanilang mga sarili. Tayo na ang sumasakop at naninira sa panahong iyon. Marahil ito ang isang dahilan kung bakit nais wakasan ng kataas taasang Diyos ang kanilang mga likha dahil labis na ang talino ng mga ito.” ang tugon ni Ace sabay saksak ng susi sa kanyang braso.
Nag liwanag ang kanyang katawan at gayon rin ang kanyang dalawang mata. Nag spark ang mga kable sa kanyang kamay at dito nag simulang mag scan ang susi, umikot ito at nag labas ng kakaibang enerhiya.
Itutuloy.
LOA Part 14: Mahalagang Talaan
Yudai Chiba as Ace
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Dec 29, 2019
Nag liwanag ang kanyang katawan at gayon rin ang kanyang dalawang mata. Nag spark ang mga kable sa kanyang kamay at dito nag simulang mag scan ang susi, umikot ito at nag labas ng kakaibang enerhiya.
Part 14: Mahalagang Talaan
Ginamit ni Ace ang kanyang katawan upang iscan ang susi na nag lalaman ng impormasyon tungkol sa mga Diyos na bababa sa kalangitan upang wakasan ang lahat. Ang naturang susi ay mataas na uri ng teknolohiya kaya’t kinakailangan rin ng mataas na uri ng aparato para buksan ito at ang kanyang katawan lamang ang natatanging may kakayahan upang gawin ang proseso.
Nag patuloy na nag labas ng malakas na liwanag ang susi, umikot ikot ang pinaka korona nito at nag sspark pa habang bumibilis ang pag galaw. Samantalang nag patuloy rin ang pag ilaw ang katawan ni Ace, ang kanyang mata ay nag liliwanag at gayon rin ang kanyang bibig.
Maya maya ay lalo pang nag liwanag ang susi at kasabay nito ang pag usok ang katawan ni Ace, nag spark at pumutok ang kable ng kanyang balikat, braso at binti.
Ilang saglit pa ay umusok na rin ang kanyang ulo..
Nabalot kami ng pag aalala noong mga oras na iyon. Sinubukang hugutin ni Sam ang susi pero itinulak lamang siya palayo nito..
Nag patuloy ang pag ikot ng susi..
Pabilis ng pabilis..
Hanggang sa kusa itong huminto..
Umusok ang buong katawan ni Ace..
“Power low” ang wika ng aparato sa kanyang katawan at dito ay bumulagta nalang ito sa sahig na parang isang laruang nawalan ng baterya.
“Nalowbat na ang circuit ni Ace, aabutin ng 24 oras para muli siyang mag kamalay.” ang wika ni Sam sabay buhat sa kapatid at inilagay nito sa espesyal na capsule. Itinugon ang kable sa likod ni Ace at nag simula itong mag charge. “Nakompleto ni Ace ang pag scan. Ang impormasyon ay nakasave sa kanyang system. Bilang kapalit ay inubos nito ang enerhiya sa kanyang circuit. Kahit na ginawa kong artipisyal na katawan ng tao ang kanyang mga lamang loob ay mayroong pa ring 60% bakal at teknolohiya sa kanyang mga buto kaya kailangan pa rin siyang icharge. Sa ngayon ay susubukan kong idownload ang mga impormasyon sa kanyang system at ang susunod na hakbang ay dalhin ito ay Gun Duran upang mas maunawaan natin malawak ang nilalaman nito.” ang wika ni Sam.
“Gwapo rin iyang si Gun Duran e, kaso nga lang ay parang walang panahon sa love life. Masyadong naadik sa mga alien ang utak kaya pero ang yummy niya, gusto ko nga siyang iharvat habang nag reresearch e. Dun lang ako sa ilalim ng table niya.” ang hirit ni Cookie.
“May bata dito, di ka dapat nag sasalita ng ganyan.” pag babawal ni Nai
“Tulog naman yung bata o di niya tayo naririnig. Saka kung ikaw lang naman im sure di kana virgin.” ang maarteng wika ni Cookie sabay lakad sa capsule kung saan nasa loob si Ace. “Ang gwapong bata nito no? Tingnan mo napaka perfect ng mukha.” ang hirit pa niya.
“Doon sa lugar na pinang galingan namin ay maraming humahanga sa kanya. Combot champion iyan at kilala sa palakasan.” ang naka ngiting wika ni Sam. “Halos ilang taon rin ang nakalipas bago ko mabuo muli si Ace, maraming taon ang nasayang na hindi kami mag kasama kaya naman gumamit ako ng portal upang makapabalik kami sa panahon na nawala sa aming dalawa. Komplikado kung iyong iisipin pero nagawa namin manipulahin ang oras at espasyo para lamang mabuhay ng normal at mag abot abot ang oras natin. Salamat sa teknolohiya.” ang dagdag pa niya.
“Buti nga kung maunawaan ni Cookie iyang mga sinasabi mo. Tango lang ng tango iyan pero gulong gulo na ang utak niyan.” pang aasar ni Bart habang naka tabi sa akin.
“Sa tingin ko naman ay maaari natin remedyuhan ang utak ni Cookie. Ilang boltahe lang kuryente ang kailangan itarak sa mga nuerons niya para maging active ito.” ang sagot ni Sam sabay pakita ng mga karayom at kable na naka kabit sa isang robot. “Kaya mong mag kabisa ng isang buong dictionary o encyclopedia kung magagamit natin ito sa utak mo Cookie. Ano gusto mo ba?”
“Sige kuya Sam! Sa tingin ko ay 98% pa ang free space sa utak ni Cookie!” hirit ni Nai
“Excuse me, kontento na ko sa talino ko saka anong akala niyo sa akin SD card? Teka, mayroon ka bang device na kapag pumasok ako sa loob nito ay magiging babae ako? Para si Gazini Ganados lang o kaya ay si Catriona Gray. Saka gusto ko rin mag karoon ng malaking suso para may malalamas yung jowa kong bagets kapag nabobored siya.” tugon ni Cookie.
“Pasensiya na pero sa tingin ko at matinding operasyon ang kailangan mo para maachieve mo gusto mo. Wala naman imposible pag dating sa panahong ito. Iyon ay basta may pera ka.” sagot ni Sam.
“Yun lang. Nai diba mayaman kayo? Sponsor mo ko nga ako. Plit?”
“Hindi kakayanin ng operasyon iyan. Pag nakausap namin ang Diyos na si Alpha ay hihilingin kong operahan ka niya para matupad ang gusto mo. Sa ngayon ay huwag ka muna mag hangad ng labis at makontento ka nalang sa itsura mo. Mahal ka ng nanay mo kaya huwag kang malungkot.” sagot ni Nai.
“Napaka sama niyo naman!” reklamo nito
Tawanan kami..
Pansamantala naming itinigil ang aming pag reresearch dahil mas makabubuting hintayin naming magising si Ace bago gumawa ng panibagong hakbang. At para hindi mainip ay ipinasyal muna kami ni Sam sa kanyang mga laboratoryo kung saan sinaklaw na rin nila ang pag aaral sa karagatan at sa pinaka ilalim ng kalupaan. Ipinakita rin niya kung saan ginawa at dinedesenyo ang mga bagong appliances na ibinibigay sa Natchakal Corporation katulad ng mga advance at makabagong gadget, tv, ref at mga sasakyan. “Dito rin ginagawa ang mga space suit na inaangkat ng ibang bansa katulad ng US, Japan at Russia. Kung mapapansin ninyo ay naka display rin ang iba’t ibang battle armor na ginagamit ni Ace sa pakikilaban. Nag donate rin si Doctor Samuel ng ilang upgraded na armas sa sandatahang lakas ng bansa. Tinatayang 9 hanggang 11 taon mula ngayon ay magiging maunlad ang lahat patunay na rito ang mga teknolohiya sa inyong paligid.” ang paliwanag ng assistant ni Sam habang nag ipinapasyal kami sa mga silid ng laboratoryo.
“10 years from now ay magaganap na ang end of the world. Hindi naabot ang plans niyo. Agahan ninyo ang pag papa unlad ng teknolohiya para may laban tayo sa mga dayuhan sa ibang planeta.” ang wika ni Nai habang inuusisa ang mga suit at armor na naka display.
“Ginagawa ng Ace Corp. ang lahat upang mapabilis ang pag asenso ng bansa.” ang naka ngiting wika nito.
Maya maya ay itinaas ni Cookie ang kamay niya..
“Yes Sir?” ang tanong ng assistant.
“Maka sir naman to. Tanong ko lang kung may device ba kayo na kapag sinasaksak sa utak ay magiging magaling siyang mag salita? Yung matalino na parang bumubula ang bibig kapag tinanong? Example pag tinanong ka ng “how are you?” ay isang talata ang pwedeng mong isagot?“ hirit ni Cookie.
“Hmmm, mayroon sir, para sa inyo po ba?” tanong nito.
“Hindi, ibebenta natin ito sa mga kandidata ng Miss Universe Philippines. Para kapag tinanong sila ni Steve ng “how are you” ay isang buong speech na ang isasagot nila in pure english, yung bumubula ang bibig nila sa tindi ng mga words!“ ang sagot ni Cookie dahilan para mag tawanan ang mga gumagawang doktor sa paligid. Pati ang assistant ay natawa rin sa kanyang mga sinasabi.
“Bakit nag tatawanan kayo? Seryoso ako! Mga baklang twoe! Kunwari walang paki sa Miss Universe pero mga naka sash naman kapag airing na!” ang hirit pa niya.
Tawanan ulit…
Habang nasa ganoong posisyon kami ay siya namang pag pasok ni Sam sa silid, naka ngiti ito ay may dalang mga gamit. “Kung tapos na kayo diyan ay maaari na kayong mag pahinga, may inilaan akong magarbong silid para sa inyo, narito rin ang mga gamit pampaligo, at mga face towel. May maliit na swimming pool doon sa itaas at mayroon rin mga bending machine para sa pag kain at mga inumin. Ang lahat ay libre bilang vip. Mayroon ring mga creational facilities sa itaas katulad ng gym, basketball court at maliit na bar. Sa tingin ko ay bukas pa magigising si Ace. At ang good news ay naidownload ko na ang data sa loob ng key of avalon. Maaari natin itong dalhin kay Gun Duran bukas upang suriin.” ang naka ngiting wika ni Sam sabay abot sa aming mga gamit. Inutusan rin niya ang kanyang mga tauhan na samahan kami sa itaas kung saan kami mag papalipas ng gabi.
Noong mga sandaling iyon ay halos mapanganga kami sa ganda ng gusaling pag aari nina Sam at Ace. Sa ilalim ng lupa naka base ang kanilang laboratoryo at sa itaas naman ay ang isang hightech na gusali na animo isang hotel. Nag kalat ang mga robot na nag lilinis sa sahig, mayroon ring robot na parang tao naka tayo sa mini bar, mayroon ring robot na taga bukas ng pintuan.
Ang lahat dito ay teknolohiya, mula sa pag pili ng pag kain na naka flash lang ang larawan ng mga pag kain sa monitor katulad ng mga pasta, karne at mga fries, pipindutin mo lamang ang gusto at lalabas na ito sa malaking butas sa ilalim.
Mayroon ring basket ball court ngunit ang kalaro mo ay isang hologram na, sa mga bar naman ay mga robot na rin ang nag hahalo ng mga inumin at nag ooperate ng mga musika.
Mayroon ring swimming pool na iba iba ang kulay ng tubig. Naka lagay ito sa ipinaka itutok ng gusali kaya para itong naka lutang sa ere. Ang mga silid naman na tulugan ay parang hotel, may malambot na kama at napaka lamig. Ang mga pinapatuloy lamang sa gusaling ito ay ang mga matataas na tao mula sa iba’t ibang bansa na nag hahangad ng kakaibang accommodation at experience. Pero sa ngayon ay ibinigay sa amin ang VIP access para magamit ang lahat ng mga ameneties.
“Bakit ba biling baliktad ka? Hindi ka ba makatulog?” tanong ni Bart sa akin.
“Hindi, maraming gumugulo sa aking isipan.” ang sagot ko.
Pinaunan niya ako sa kanyang braso at saka ako hinalikan sa labi. “Hindi mo kailangan alalahanin ang lahat ng bagay dahil hindi ka nag iisa. Laban nating lahat ito at mananalo tayo. Walang Diyos o Santo ang makapag papatumba sa akin. Huwag kana mag isip.” ang wika niya
“Ang sabi sa propesiya ay isang pakpak ng anghel ang malalagas. Ang ibig sabihin ng katagang “malalagas” ay “kamatayan” hindi ba?“ ang tanong ko naman.
“Oo, ngunit ang kamatayan ay hindi katapusan Narding. Ang lahat ay maaaring ibalik ng liwanag. Hindi mo kailangang mag alala ng labis.” ang wika niya maya maya ay bumalikwas siya at pumatong sa akin. Nag liwanag ang kanyang mata at hinalikan ako sa labi. Batid kong pinapakalma nanaman niya ako upang hindi mapagod ang aking utak sa pag iisip.
Ramdam na ramdam ko ang matipuno niyang katawan nakapatong sa aking hubad rin na katawan..
Bumaba ang kanyang halik sa aking leeg at maya maya ay kinagat niya ito. Dito ay unti unting nawala ang aking iniisip at bumigat ang talukap ng aking mga mata..
“Matulog ka muna, kailangan mo ng lakas para sa nalalapit na labanan.” ang bulong ni Bart sabay yakap sa akin ng mahigpit.
Itutuloy..
LOA Part 15: Isla ni Duran
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Dec 31, 2019
Part 15: Isla ni Duran
“Good morning!” ang masayang bati ni Ace, naka upo ito sa kainan habang kumakain ng marami. Ilang patong na rin ng platong walang laman ang nasa kanyang harapan. Isang magandang ngiti ang sumalubong sa amin galing sa kanya bagamat punong puno ang bibig nito sa dami ng pag kain.
Lumapit ako sa kanya at ginusot ang kanyang buhok. “Okay kana ba?” tanong ko.
“Oo naman, kaso kailangan kong kumain ng marami para bumalik agad ang energy ko. Kamusta kayo?” ang tanong niya.
“Okay naman kami, grabe ang ganda dito sa building niyo. Parang ayoko na tuloy umuwi.” ang wika ni Cookie na hanggang ngayon ay namamangha pa rin.
“Second time ko na dito. Noong una ay nag punta kami ni Kuya Rui dito para makipag engage ng business proposal sa kuya ni Ace. Dito nga kami nag sparring ni Astro.” ang masayang wika ni Nai sabay tabi sa kanyang kaibigan. Pansin na pansin ang pagiging malapit nila sa isa’t isa. Hindi kasi sila nag kalalayo ng edad at sa aming lima ay silang dalawa ang pinaka bata. Halos kasing edad na namin ang mga kuya nila.
“Kumain na ba kayo? One tap away lang ang mga food sa monitor, lahat ng gusto ninyo ay kunin ninyo. Nga pala, nakausap ko na si Gun tungkol dito sa issue natin. Ngayon ay nag hahanda na siya para sa ating pag dating.” ang wika ni Sam habang kumukuha ng inumin sa bending machine.
“Ready na ko!” ang masiglang sigaw ni Ace. Samantalang kami naman ay nag sisimula palang kumain. Halos naka 16 na platong patung pato ito at halos punong puno pa ang bibig.
“Baka naman tumaba ka niya Ace.” ang wika ni Cookie habang kumakain rin.
“Ang mga iyan nag coconvert sa fuel na ang papatakbo ng kanyang katawan. Kahit isang dram pa ang kainin niya ay hindi siya tataba.” natatawang sagot ni Sam.
“Sana Oil!” ang hirit ni Cookie.
“Ayan ah, yung face mo oily kuya Cookie.” pang aasar ni Nai.
“Alam niyo kung hindi lang malalaki ang katawan ng mga kuya ninyo ay kanina ko pa kayo pinag untog. Kukurutin ko mga bayag niyo diyan e.”
Tawanan sila..
Matapos ang almusal ay agad kaming nag handa para mag tungo sa isang isla kung saan naman itinayo ang bagong Museyo ni Duran. Doon na rin nag base si Gun upang mas mapag aralan ang kalawakan lalo’t alam na niya na hindi tayo nag iisa sa kalawakan. At habang patagal ng patagal ay paliit ito ng paliit para sa mga nilalang dito.
Saka ng yate na pag aari ni Sam ay nag tungo kami doon, dala namin ang lahat ng impormasyon na dinownload ni Ace gamit ang kanyang katawan. Lahat kami ay nakatanaw sa asul na karagatan at ninamnam ang kagandahan nito.
Tahimik lamang si Bart, bagamat minu-minuto ay naka lingkis kanyang kamay sa akin. Ang kanyang kapangyarihang taglay ngayon ay kontrolado na niya, dahil katulad ng mga kamandag ng ahas ay mayroon rin siyang espesyal na kamandag na nakapag papakalma ng tao, inaalis nito ang mga negatibong bagay sa iyong isipan at pinapalitan niya ng positibo. Iyon ang madalas niyang gamitin sa akin kapag ako ay naguguluhan o binabalot ng tensiyon. Kung minsan ay sa titig niya ito pinaparaan, sa kanyang haplos o kahit sa kanyang halik pa. Kagabi ay nagawa niyang kagatin ang aking leeg upang tulungan akong makatulog at makapag pahinga ng maayos. Ang kakayahan niya ay napaka espesyal lalo’t ginagamit ang kamandag, dugo at iba pang parte ng katawan ng ahas sa pang gagamot. Marahil inaral na rin niyang pag hilumin ang kanyang mga sugat ng mabilis na parang isang tunay na imortal.
Kami ni Bart naka tayo lang gilid ng yate, si Cookie naman ay nag susuka doon sa likuran. Sina Ace at Nai ay nag lalaro ng baraha sa loob. Sa aming lahat ay tila ako lang yata ang nangangamba at natatakot. Iyon ay dahil nararamdaman kong malapit lang ang mga kalaban sa amin, para bang naka tunghay sila kung saan at maaari kaming atakihin anumang oras. Taglay ko ang kapangyarihan ni Rashida kaya konektado ako sa mga Diyos sa kalangitan.
“Nararamdaman mo rin ba sila? Taglay mo ang kapangyarihan ng isang Diyos na si Cura o ang tinaguriang shifter. Batid kong pareho tayo ng nararamdaman.” ang tanong ko kay Bart habang naka tingin sa kanyang mga mata.
“Nararamdaman ko sila, dahil tayo ay konektado sa 8 diyos. Kung minsan ay napapanaginipan ko si Cura, isang matandang kakaiba ang anyo, may katawan ng isang tao ngunit may buntot ng isang malaking sawa. Sinasabi niya sa akin na ingatan ko ang kapangyarihang ito dahil malapit na ang pag huhukom ng kanilang ama.” ang sagot ni Bart.
“Ang amang tinutukoy nila ay ang kataas taasang Diyos na si Xeno Alpha. Tama ba?” tanong ko.
“Oo, iyon ang lumikha sa kanila. Si Xeno Alpha ang tinutukoy na ama ni Cura, ni Rashida, Gamal at iba pa sa walang Diyos sa mga bituin.” tugon niya
Natahimik ako at napako ang aking tanaw sa kalayuan.
Naramdaman ko nalang na umakbay sa akin si Bart. “Magiging maayos rin ang lahat..”
Humarap ako sa kanya at ngumiti. “Oo naman, pag katapos nito ay mag ttrabaho ako ng mas maigi, lumibot tayo sa iba’t ibang lugar, kumain ng masasarap na pag kain at mag pakasaya. Yung tayong dalawa lang, bumuo tayo ng mas magagandang ala-ala. Masaya iyon hindi ba?”
“Oo naman, tapos mag iipon rin ako para mapakasalan na kita, aanakan kita gabi gabi hanggang sa mabuntis ka.” ang pilyo sagot niya.
Natawa ako at siniko siya sa tagiliran. “Arekupp.”
“Naku, papa Bart kahit isang dram na tamod mo ang iputok mo sa cave of hope ni Narding hindi mabubuntis yan. Asa much..” ang pang aasar ni Cookie na noon ay gumagapang sa aming likuran. “Matagal pa ba? Nahihilo na ako.”
“Mga isang oras pa.” ang sagot ni Sam sabay abot sa kanya ng gamot. “Inumin mo ito para mawala ang sakit ng ulo mo.” saad pa niya at saka lumapit sa aming tabi. “Ayos lang ba kayong dalawa?” tanong niya
“Maayos naman, hindi lang maiwasang mag alala.” ang sagot ko.
“Ganyan rin si Ace noong mga nakakaraang linggo. Hindi ito makatulog at halos natatakot rin ito. Hindi ko alam kung ano yung nakita niyo sa hinaharap pero batid kong isa itong malagim na katapusan, ang sabi niya sa akin ay hindi basta basta ang mga nasagap niyang enerhiya sa mga bituin noong mga oras na iyon. Malayong malayo ang mga ito sa inyong lakas. At napredict rin niya ang probability uwi kayo ng buhay. Ang resulta noon ay 0%, na ang ibig sabihin ay doon na kayo mamatay kung sakaling natuloy ang labanan.” ang sagot ni Sam habang nakatanaw sa kalangitan.
“Kung pag hahandaan natin ang kanilang pag dating, sa tingin ko ay may posibilidad na manalo tayo. Tama ba?” tanong ni Bart.
“Naniniwala ako sa kayayahan ninyong lahat. Kahit kailan ay hindi ako nawalan ng pananalig sa inyong lakas. Lalo na sa iyo Narding, ang liwanag mo ay parang isang phoenix sa kalawakan, halos nagimbal ang buong mundo noong makita kang lumilipad sa orbit ng Earth sa estadong hugis ng nag aapoy na ibon. Ang daming naka kuha ng iyong larawan ngunit lahat siya ay walang kamalay malay na ikaw iyon. Ang phoenix ay pag walang katapusan ang buhay, kahit mamatay ito ay mabubuhay lamang rin siya sa kanyang mga abo. Tunay na nakaka mangha. “ ang wika ni Sam.
“Ilang beses na ako nakipag laban. Sana ay maging mapayapa ang lahat sa mga susunod na henerasyon. Doktor Sam, pag natapos ang digmaan ito ay ibabahagi ko sa iyo ang teknolohiya ng planetang Adran, siguro ay makakagawa ka ng isang malakas na pang depensa para magamit ng ating mga sandatahang lakas.” naka ngiti kong tugon.
“Salamat sa iyo Narding, ngunit sa palagay ko ay kayo ang pinaka malakas na depensa ng mundo. Natutuwa akong maging parte nito.” sagot niya sabay turo sa isang isla sa kalayuan. “Naroon ang Isla ni Duran. Mukhang malapit lang ito pero nasa 35 minutos pa ang kailangan nating gugulin sakay ng yate.”
Makalipas ang ilang minuto ay nakalapit na kami agad sa daungan ng naturang isla ni Duran. Isang maliit na isla ito na nasa kalangitan, kapansin pansin na maraming mga matataas na lugar na mayroon mga microwaves at infrared telescope, mga bagay ginagamit sa pag detect ng outer space activity. Kahit saan ka tumingin ay malalaking mga telescope nakatanim sa lupa.
Sa daungan ng yate ay nakita na agad naming katayo si Gun at inaabangan kami. Malayo palang ay naaninag na namin ang kanyang itsura, mas lumaki pa ang kanyang katawan at humaba ang buhok na nakapusod lamang. Para bang stress na hindi mo malaman, kung sa bagay iba ang buhay dito sa isla kaysa doon sa siyudad.
“Maligayang pag dating sa aking isla.” ang bati ni Gun sabay kamay sa amin nila Bart. Nakangiti siya ngunit parang halata pa rin sa kanyang mata na mayroon siyang dinadalang kung ano.
“Maganda rito sa isla mo Duran. Nakakatuwa at naisipan mo na ring mag tayo ng base sa isang tahimik na lugar.” ang bati ni Sam.
“Ilang beses nawasak ang aking laboratoryo sa siyudad dahil sa sunod sunod na pag atake ng mga dayuhan. Sadyang may kaakibat na kamalasan ang museyo ng aking ama dahil noon pa man ay sinasalakay na ito. Nasira ang kanyang museyo noong 1996 sa unang pag salakay ng Araknia. Ang itanalang pinaka malaking labanan sa karagatan noong mga panahong iyon. At isa pa ay talagang maganda rito, safe at tahimik. Kapag kailangan kong mag isip ay tumatambay lang ako dito sa daungan at pinapanood ang magandang kagaratan.” ang sagot ni Gun
“Kung sa bagay mas maganda rito, mas makakapag research ka ng maayos.” ang sagot ni Sam.
“Nitong mga nakakaraang linggo ay nakaranas ako ng katakot takot na stress, ang akala ko ay masisiraan ako ng bait. Mabuti na lamang at nakayanan ko. At masaya ako na makita kong muli ang mga bayani natin. Sa tingin ko ay mainam na pag usapan natin ang kinabukasan ng daigdig kapag tayo ay kompleto na.” ang tugon ni Gun at maya maya ay may kinuha siyang dalawang maliit na device sa kanyang bulsa.
“Ano iyan kuya?” ang tanong ni Ace.
“Isang summoning device para sa dalawang espesyal na bayani. Ang ibig kong sabihin ay espesyal kayong lahat ngunit ang dalawang ito ay napaka bihira kong makasama at makausap. Ang makaharap ang dalawang ito ay talagang suntok sa buwan.” ang sagot niya at lumakad siya sa pinaka dulo ng daungan.
Pina ilaw niya ang dalawang device.
Ang isa ay lumipad sa kalangitan na parang isang kwitis..
Ang isa naman ay itinapon niya sa karagatan at lumikha ito ng kakaibang sound wave..
Tahimik..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay bigla nalang may gumuhit na puting liwanag sa kalangitan at mula dito ay bumagsak si Jorel suot ang jacket at sirang pantalon. Mukha galing pa ito sa mall dahil mayroon pa siyang dalawang mga shopping bag.
At maya maya isang pag yanig sa karagatan ang aming naramdaman kasabay nito ang pag taas ng alon, bumilog ito na animo lagusan sa portal at mula dito ay lumabas ang isang lalaking may hawak na sibat..
Itutuloy..
LOA Part 16: Ang Limang Anghel
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 1, 2020
Habang nasa ganoong posisyon kami ay bigla nalang may gumuhit na puting liwanag sa kalangitan at mula dito ay bumagsak si Jorel suot ang jacket at sirang pantalon. Mukha galing pa ito sa mall dahil mayroon pa siyang dalawang mga shopping bag.
At maya maya isang pag yanig sa karagatan ang aming naramdaman kasabay nito ang pag taas ng alon, bumilog ito na animo lagusan sa portal at mula dito ay lumabas ang isang lalaking may hawak na sibat..
Part 16: Ang Limang Anghel
“Ang ginamit kong device ay isang portal na nakatugon dito sa isla. Hindi pa ito masyadong pulido ngunit sa mga susunod na taon ay magagamay ko na rin ang pag gamit ng portal sa iba’t ibang oras.” ang wika ni Gun.
“Huwaw ha, ang bilis bilis ng pag dating ni papa Jorel, parang message lang sa facebook! Kasing bilis ng pag Uupdate ni Ai Tenshi sa wattpad! Winner!” ang hirit ni Cookie. “Teka, yang lalabas ba sa portal ay si Irano? Yung parang si Aquaman?” pag tataka pa niya habang pinag mamasdan ang lalaking lumalakad palabas sa portal hawak ang kanyang nag liliwanag na sibat.
Makalipas ang ilang sandali ay tuluyan na itong nakalabas sa tubig at ang lahat ay nagulat. Agad na lumapit si Cookie sa lalaking lumabas at tumaas ang kilay nito. “Hala, eh bakit? Hindi niyo naman ako nainform na ganito ka chaka si Irano. Akala ko merman ang isang ito? Eh bakit parang pusit na nalunod sa karagatan?” ang pag tataka nito sabay turo sa lalaking dumating mula ulo hanggang paa.
Lumakad ang lalaki at humarap kay Cookie. “Ito na ba si Super Nardo? Bakit mukhang aswang na inasawa ng sampung tikbalang? Chakaness ang lola mezzzz! Diba Male version ni Darna ito? E kahit baklang impakta ang role nito ay hindi papasa! Jusko!” ang sagot nito sabay pindot sa buton ng kanyang kalasag at bigla itong nawala sa kanyang katawan. Pumose ito at lumakad paikot kay Cookie na parang isang modelo.
Nag ikutan silang dalawa na parang beauty queen na nag lalaban ng tingin..
“Iyan ang tinatawag na end of the world.” ang wika ni Bart.
“Nakaka kilabot, nag tagpo na silang dalawa.” ang wika ni Nai habang nakatingin sa dalawang nag iikutan pa rin at napapatalbugan sa pag pose.
Habang nasa ganoong posisyon ang dalawa ay biglang umangat ang tubig sa dalampasigan at dito parang alon itong sumalpok sa dalawa dahilan para kapwa sila anurin sa karagatan.
Mula sa malakas na alon na iyon ay lumabas si Irano, naka suot ito ng pantalon at tshirt. Ang nakakatuwa ay nakakalakad ito sa ibabaw ng tubig kaya’t walang kabasa basa ang kanyang katawan. “Ayan na Irano! Ang gwapong hari ng isla 1996 1st Runner Up!! Kita mo naman, maputi, makinis, yummy! Alam nyo ba na sa isla ng Doyoma ay maraming nag papakamatay makita lang ang alindog niya?! Kesa naman dito kay Nardo (sabay turo kay Cookie) napaka chaka ng face.” ang maarteng wika ng kalaban niya (Cookie) kanina.
“Excuse me! Hindi ako si Super Nardo, ayun siya! Yung gwapo, matangkad at papa bols na iyon!” ang sagot ni Cookie sabay lapit kay Irano. “Infairness gwapo nga ang isang ito pero di hamak gwapo ni Narding sa kanya.”
“Excuse me, lahat ng lamang dagat ay nag papakamatay sa kagwapuhan ni Irano! How dare you!!” ang wika ng isa sabay sabunot sa buhok ni Cookie at dito ay kurutan silang dalawa sa daungan.
“Tibur tama na nga iyan.” ang pag bawal ni Irano sabay lapit sa amin. Isa isa niya kaming kinamayan at binati. “Masaya ako makita kayong muli. Nag dalawang isip akong tumawid sa portal ang akala ko ay patungo nanaman ito sa hinaharap. Pero mapilit si Tibur kaya tumalon ito at nauna, wala akong choice kundi ang sundan siya.” natatawang salita ni Irano
“Ganoon rin ako, para natrauma na yata ako kapag pumapasok sa portal.” ang sagot ni Jorel. Tawanan sila..
Nag tapikan pa sa balikat ang dalawang bagong dating. Kaming tatlo ni Jorel at Irano ang mag kakasing taas. Si Bart ay mas matangkad sa amin ng ilang pulgada. Samantalang mag kasing taas naman sina Nai at Ace.
“Ayos lang silang dalawa?” ang tanong ni Nai habang nakatanaw kina Cookie at Tibur.
“Hayaan mo sila.” ang sagot ko naman.
Lumapit si Irano kay Gun. “Natutuwa akong makit akang muli. Kamusta ang iyong ama?”
“Ganon rin ako Irano. Ang aking ama ay nag papahinga sa siyudad, halos wala itong tigil sa pag kkwento tungkol sa iyo.” ang sagot ni Gun habang naka ngiti. Lumakad siya sa aming harapan at naging seryoso ang mukha.
“Oras na para pag usapan natin ang mga bagay bagay ukol sa inyong mahalagang misyon. Alam niyo na kung ano ito.” ang wika niya sabay lakad patungo sa kanyang gusali.
Nag katinginan kami ni Irano at ngiti ang ibinati namin sa isa’t isa. “Nardo.” sabay tango.
“Irano.” ang sagot ko rin at tumango rin ako sa kanya.
Sumunod kami kay Gun kasama si Sam na may dalang mga device batid kong magiging seryoso at masakit sa ulo ang usapan na ito kaya’t inihanda ko na ang aking sarili.
Makalipas ang ilang minuto ay pinapasok kami ni Gun sa kanyang laboratoryo, dito ay naka pakat sa isang malaking dingding ang aming mga larawan bilang super hero at naka lagay dito ang mga katangang “LEAGUE OF ANGELS”
“Bakit league of angels? Parang 5v5 games.” ang tanong ni Ace sabay upo sa gitna namin ni Irano. Ngumiti pa ito na parang isang bata at kinamayan ang bagong dating na bayani.
“Sige na kuya akin nalang yung jacket mo. Arbor nalang! Please!” ang pangungulit naman ni Nai kay Jorel doon sa gawing likuran. Samantalang sina Bart at Sam naman ay inaayos ang kanilang mga device sa table ni Gun para iconnect sa malaking monitor.
“Ang yaman yaman mo mang aarbor ka pa.” ang sagot ni Jorel.
“Kasi nga idol kita. Pareho tayong gwapo, saka ikaw lang talaga yung kinuha naming endorser ng company dahil ikaw ang pinaka gwapo sa ating lima, pangalawa ako syempre. Arbor na yan, ang damot mo naman e.” pag mamaktol ni Nai.
“Wag nga kayo maingay mga bata! Ang akala ko sa Mobile Legends lang ang mga batang maingay.” ang pag suway ni Cookie sabay “Shhhhhh!”
“Quite mga bagets! Mag sisimula na ang meeting. Hindi ba kayo tinuruan ng mga teachers niyo na mag behave sa mga meeting places like this?” ang maaarteng salita ni Tibur.
“Narito na ba tayong lahat?” ang tanong ni Gun.
“Yes! May hinihintay pa ba?” tanong ni Cookie
“Sssshhhhh! Wag kang maingay KUYA!” ang sagot ni Ace sabay tutok ng baril kay Cookie. Natawa nalang kami.
“Ay kaloka. Babarilin talaga ako?” ang bulong ni Cookie sa likuran.
“Shhhh, wag ka maingay.” ang hirit din ni Nai at nag liwanag ng asul ang mata nito.
Tawanan ulit ang dalawa..
“Bago tayo mag simula, mayroon ba kayong tanong sa akin? O baka mayroon kayong nais malaman?” tanong ni Gun
Nag taas ng kamay si Jorel. “Alam mo ba na pinatawag kami ni Gun Duran ng taong 2030 sa hinaharap at dito ay nasaksihan namin ang katapusan ng mundo?” ang tanong nito.
“Tumpak! Yan rin ang sasabihin ko, nag tungo kami doon na hindi namin alam na malalakas ang kalaban! Buti nalang ay pina balik kami dito, kundi ay baka yatap na rin kami doon!” ang hirit ni Nai.
Natahimik si Gun at napa buntong hininga. “Alam ko, isa iyan sa dahilan kung bakit gusto ko kayong makausap. Unang una ay nanghihingi ako ng patawad sa kapangahasan ng aking sarili sa taong 2030 nguit iyon ay ang tanging huling hakbang na naisip ko sa mga taon na iyon upang maisalba ang mundo.” ang sagot niya.
“Paano mo naman nalaman na ganun nga ang dahilan mo kaya mo kami pinatawag? Advance na ang taong 2030, nakaka sigurado ka ba na iyon ang rason?” ang tanong ko.
“Huwag nyo sanang isipin na pinatawag kayong ng Gun Duran ng taong 2030 upang gampanan ang total execution, alam ninyong kahit na kailan ay hindi ko magagawang ilagay kayo sa tiyak na kapahamakan.”
“Paano mo nasaabi ang lahat ng ito? Parang kung mag salita kay naroon ka Duran?” tanong ni Irano.
“Paano? Dahil ang Gun Duran ng taong 2030 ay nag pakita sa akin noong nakaraang buwan.” ang sagot niya.
“Hindi ko pa rin maunawaan, paano siyang nag pakita sa iyo? Paanong nag pakita sa iyo ang iyong sarili sa pagitan ng halos 10 taon?” tanong ko naman.
“Hindi ko rin maunawaan, basta ang alam ko lang ay abala ako sa pag ccheck ng aking mga infrared telescope noong hapon na iyon noong biglang umilaw ang daungan at dito ay laking gulat ko noong makita kong lumabas ang aking sarili. Ibang iba ang itsura ko doon, mapayat na at halos naka lubog na ang mata dahil sa matinding pagod. Putol na rin ang aking kaliwang kamay dahil sa aksidente sa kalawakan. Halos hindi ako makapaniwala na kaharap ko ang aking sarili 10 taon mula ngayon at ang naka gimbal sa akin ay tiiyak kong hindi maayos ang aking kalagayahan sa panahong iyon. Tinanong ko siya kung ano ang nangyari sa planetang Earth sa kanyang panahon at kung bakit naputol ang kanyang kamay. Iyon raw ay dahil nag karoon ng digmaan sa planetang Earth noong panahon na iyon at isa siya sa mga lumaban para sa kapayaan ngunit na bigo sila.” Ang paliwanag ni Gun.
“Kung nabigo sila ay nasaan kami noong mga oras na iyon?” ang tanong ni Irano.
“PATAY na kayo. Pinadala kayo sa isang misyon upang pigilin ang utak ng pag salakay. Wala kayong kamalay malay na ang mga nasa likod nito ay ang matataas na nilalang o ang mga Diyos. Maagang napaslang sila Nai at Ace, isinakripisyo nila ang kanilang sarili upang lagyan ng barrier ang mundo dahil sa pag bangga ng ilang malalaking bituin. Si Jorel ay namatay sa kamay ng isang mataas na Diyos at sina Narding at Irano ay pinugutan ng ulo ng tinatawag na Xeno Alpha, isinabit ang kanilang mga ulo sa orbit ng mundo at hinayaang masunog sa init ng araw.” ang tugon ni Gun
“Hala e bakit natalo ng ganoon kadali sila Narding? Imposible iyon!” ang reklamo ni Cookie
“Dahil dumating ang katapusan sa hindi inaasahang pag kakataon. Payapa ang mundo noon, walang kamalay malay na babagsak ang isang malaking kometa at bubutasin ang mundo. Sa ganoong pag atake palang ay nawasak na ang halos ¼ na bahagi ng Earth. Akala ng lahat ay tapos na ang pag bagsak ng kometa ngunit iyon ay simula palang. Dito ko na detect ang mga invisible na bato nakapaligid sa daigdig at upang maiwasan ito ay sumagod sina Ace at Nai doon sa paligid ng mundo upang harangan ang libo libong bato na pupulbos sa planeta. Iyon ang kanilang ikinasawi. Ang akala nila ay simpleng delubyo lamang ang naganap at kinulang lamang ang depensa ng mundo, pero mali pala kami dahil dito ay bumaba ng mga tinatawag na Diyos kalangitan at winasak ang lahat sa paligid. Sina Narding, Irano at Jorel ang humarap sa kanila, kasama na sina Bart, Cyan at ang iba pa pero wala silang nagawa. Lahat sila ay pinatay ng mga ito. Hindi nila inaasahan na malalakas ang kapangyarihan ng mga Diyos at masyado silang nabigla sa mga ito.
Ang pinaka huling hakbang na ginawa ni Gun sa taong 2030 ay buksan ang portal at ipakita sa inyo ang dapat ninyong makita. Ang orihinal at totoong plano ay ipapakita lamang niya sa inyo ang kalagayan ng planetang Earth sa panahong iyon ngunit nawasak ang teknolohiya ni Gun Duran ng taong 2030 at dito ay pumalya ang kanyang plano. Bago bawian ng buhay si Gun Duran ay nag pakita pa siya sa akin dito. At nakita mo mismo ang aking malagim na kamatayan.“ ang paliwanag ni Gun at napaupo na lamang ito sa kanyang silya at natahimik..
Itutuloy..
LOA Part 17: Akashic Record 1
Chanon Santinatornkul as Gun Duran
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 2, 2020
Ang pinaka huling hakbang na ginawa ni Gun sa taong 2030 ay buksan ang portal at ipakita sa inyo ang dapat ninyong makita. Ang orihinal at totoong plano ay ipapakita lamang niya sa inyo ang kalagayan ng planetang Earth sa panahong iyon ngunit nawasak ang teknolohiya ni Gun Duran ng taong 2030 at dito ay pumalya ang kanyang plano. Bago bawian ng buhay si Gun Duran ay nag pakita pa siya sa akin dito. At nakita mo mismo ang aking malagim na kamatayan.“ ang paliwanag ni Gun at napaupo na lamang ito sa kanyang silya at natahimik..
Part 17: Akashic Record 1
“At muntik na kaming mamatay, mabuti na lamang dahil pinabalik kami ni Rashida, binuksan niya ang portal para kami ay maka alis sa panahong iyon. Kundi ay wala na rin kami ngayon.” ang wika ni Nai.
“Isang malaking kabiguan ang naganap sa hinaharap. Natalo tayo doon at isa ang ating planeta sa mga nabura sa kalawakan.” sagot ni Gun.
“Pero maaari pa nating baguhin ang hinaharap, mayroon pa tayong sapat na oras para gawin iyon.” ang wika ni Bart sabay abot ng susi kay Gun.
“Iyan ang susi ng impormasyon na nakalap ng mga taga planetang Yurya. Idinownload iyan ni Ace gamit ang kanyang katawan dahil wala ni isang aparatus sa aking laboratoryo ang naka suporta sa mataas na teknolohiyang ginamit nila, maliban lamang sa advance system ni Ace.” ang paliwanag ni Sam
“Sa hinaharap ay nabigo ang planetang Yurya na makarating dito sa Earth dahil maagang nawasak ang kanilang planeta. At iyon ang dahilan kaya wala sila nakuhang impormasyon sa mga kalaban. Iyon ang sabi sa akin ng aking sarili sa hinaharap. Bagamat nakakarecieve na sila ng mensahe sa planetang ito noon pa, ang problema ay hindi lamang nila madecode ang impormasyon dahil masyadong mataas ang hieroglyphics writing system nila at walang sinuman ang maka intindi. Marahil ay gumamit lamang rin ng time travel ang mga taga planetang Yurya sa mga oras na iyon kaya’t nakarating agad sila rito ng mas maaga at naibigay nag susi sa dapat nilang pag bigyan.” ang paliwanag ni Gun
“Iyan rin ang aking pag kaka alam, batid kong galing sa hinaharap sina Gene at Asis kaya nagawa nilang dalhin dito ang susi ng mas maaga. O maaari ring iba ang takbo ng oras nila doon sa kanilang waktu system kumpara sa ating solar system. Maaaring ang katumbas ng dalawang taon sa atin ay ilang buwan lamang sa kanila. Sa outer space ay iba iba ang takbo ng oras. Kung lilisan ka sa ating planeta ng ilang buwan ay hindi mo mamalayan halos ilang taon kanang wala rito sa Earth.” ang paliwanag ko naman.
“Parang sa kwento ni Urashima Taro na dinala ng isang ufo sa ilalim ng karagatan, tatlo araw lamang ang ang kanyang itinagal doon ngunit pag balik niya sa lupa ay halos 30 taon na siyang nawawala, wala na ang kanyang pamilya at ang kanilang lugar wala na rin.” ang tugon ni Irano.
“Iyan ay nasa aspeto ng tinatawag na quantum realm o ang mas kilala bilang quantum mechanics. Dito nakapaloob ng law ng galaxy mula sa kanyang motion kabilang na ang mga bituin at planeta sa bawat system. Ang bawat bagay dito sa kalawakan ay binubuo ang atomic at mga sub atomic particles. Hindi natin ito nararamdaman sa ating pang araw araw na buhay pero tayong lahat ay napapalibutan nito. Ang mga planetang may matataas na teknolohiya ay nakakapasok sa quantum realm, dito ay nakikita nila ang ultimo kaliit liitan ng mga bagay, kabilang na ang mga mikrobo at ang pinaka maliit na uri ng buhay na imposible nang makita pa. Sa ganitong paraan ay maaari nating manipulahin ang oras at kontrolin ito batay sa ating kagustuhan. Ang quantum realm ay walang hanggang, maaari ka ritong mastock at hindi na makalabas pa. Pero para sa mga advance na bituin katulad ng planetang Yurya, ang pag gamit ng espayo ay napaka simple lamang.” ang paliwang ni Sam.
“Ang planetang Iranya ay bihasa sa pag gamit ng portal gamit ang teknolohiya ng Cedan. Iyon nga lang ay sa tubig lamang ito gumagana at hindi sa outer space.” ang sagot ni Irano.
“Ang outerspace at ilalim ng kagaratan ay halos pareho lamang, ito ang dalawang lugar na hindi masuyod suyod ng mga scientist.” ang tugon ni Sam.
“Kaya nga maswerte tayo dahil mayroong Irano na maaaring mag lakbay sa karagatan. Kaya’t ganoon nalang ang pag hanga ng aking ama sa iyo Irano.” ang wika ni Gun habang naka ngiti.
“Kaya rin ni Narding yan no. Ano kayo?” ang hirit ni Cookie sa likod.
“Ang sumisid sa pinaka kailaliman ng karagatan at buksan ang portal doon?” tanong ni Tibur
“Ang sumisid lang, magaling sumisid si Narding! Period! Ayoko na mag explain!” sagot ni Cookie sabay irap sa lahat.
“Shh, wag ka maingay.” ang pag babawal ni Nai sa dalawa sa likod.
Nag patuloy ang pag uusap, samantalang si Gun naman ay naupo sa kanyang monitor at isa isang dinecode ang mga hieroglyphs na naka sulat sa laman ng susi. Parang mapa ito ng mundo at parang may mga tatak ng constellation ng mga bituin na hindi namin maunawaan. Sa gilid ng mapa ay may mga letrang kakaiba ng anyo ito ang isa isang sinalin nina Gun at Sam. Ang pinag halong talino ng dalawang doktor ay sapat na para iunlock ang mga hidden codes sa naturang impormasyon.
“Ang tawag sa impormasyon na ito ay “Akashic Records” ito ay talaan ng mga bagay bagay ukol sa mga pag galaw ng mundo at maging sa kalawakan. Kabilang na rito ang mahahalagang pang yayari sa buhay ng tao, mga salita, kaisipan, emosyon, at mga tala na maaaring naganap sa nakalipas at magaganap sa hinaharap. Sa palagay ko, ang record na ito ay patungkol sa tanging paraan upang maisalba ang kalawakan.“ ang wika ni Gun habang abala sa pag dedecode
(I do not own this photo. CTTO)
“Pero bakit sa atin? Wala bang iba?” tanong ni Nai.
“Bakit sa atin? Dahil tayo lang ang may malalakas na mandirigma sa buong kalawakan. Bukod pa rito ay dahil na rin sa kapangyarihan ni Rashida na nasagap ng mga taga planetang Yurya. Ayon sa kanila ay si Rashida ang humubog sa kanilang kabihasnan kaya’t noong magising ang sagradong kapangyarihan ni Rashida ay nadetect na ito ng mga taga planetang Yurya. Iyon ang dahilan kung bakit kayo nandito ngayon sa misyong ito. Para ito sa ating planeta, para sa ating tahanan.” ang sagot ni Gun
“At hindi lang ito mismo para sa ating planeta. Ito ay misyon para isalba ang buong kalawakan. Hindi ko alam kung gaano kalalakas ang mga Diyos na natitira, ang alam ko lang ay kailangan nating lumaban para mabuhay, para matanaw muli ang magandang bukas. Huwag nating hayaang dito mag tapos ang lahat ng ating pinag hirapan para mapanatiling ligtas at maayos ang ating planeta.” ang tugon ko.
Tinapik ni Jorel ang aking likuran. “Suportado kita Narding. Kaming apat ay nasa likuran mo lang.” ang wika nito.
Habang nasa ganoong posisyon ay may narinig akong humagulgol sa likuran. “Nakaka iyak, hindi ko kayaa! So paano tanggap niyo na ba si Narding ang leader ng squad na ito?” ang umiiyak na hirit ni Cookie.
“Ang sabi nila kay Nardeng ay “susuporta sila”, hindi nila sinabing “mag leader ka”. Vaklang twoee! GG na BOBO pa! Jusko!“ ang hirit ni Tibur sabay tulak kay Cookie.
“Sorry ganda lang talaga ang mayroon ako ngayon, mga bagay na wala ka. Ang laki laki ng katawan mo, ang swanget swanget mo pa. Hindi ka papasang reyna ng mga shokoy.” ang sagot ni Cookie at noong aktong mag bubuno nanaman sila ay hinila na ni Irano si Tibur sa kanyang tabi. Lalo lang kasing gumugulo ang silid dahil sa ingay nilang dalawa na parang end of the world kapag laging nag sasama.
Noong mga oras na iyon ay naging abala ang sina Gun at Sam sa pag dedecode ng impormasyon sa system, isa isa nilang isinasalin sa bawat simbolo sa wikang madaling mauunawaan ng tao. Kaya naman para hindi maistorbo ang kanilang pag gawa ay nag desisyon kaming lumabas sa silid at mag pahangin sa pahingahan sa tabi ng duangan.
Maigi, maingat at naka focus si Gun sa kanyang ginagawa dahil batid niyang ito nalang ang huling baraha upang maiba ang hinaharap.
Sa taong 2030 kung saan naganap ang pag kasira ay walang susi, walang decoding, walang impormasyon na nahanap. Marahil ay maagang lumakas ang kapangyarihan ng mga Diyos noong mga sandaling iyon na nakahimlay sa malayong galaxy at agad na winasak ang planetang Yurya dahilan para mabigo sina Gene at Asis. Ang pag gamit nila ng time travel at worm hole ang pinaka mabisang paraan upang makarating dito ng mas mabilis at mas ligtas.
Noong mga oras na iyon ay nanatili lamang kami sa labas, mahangin dito at napaka sarap pag masdan ng asul na karagatan. Sina Nai at Ace ay nag lalaro ng chess gamit ang isang hologram. Sina Jore at Irano naman ay nag kkwentuhan habang nakaharap sa karagatan. Kami naman ni Bart ay iniinom ng tsaa habang pinag mamasdan sila.
“Malakas ang kapangyarihan ng isang iyon.” ang wika Bart sabay turo kay Irano
“Nag tataglay siya ng isang mahiwagang sandata na ginawa ng isang Diyos. Iyon ay si Baal na lumikha ng planetang Sumeria libong taon na ang nakalilipas. Siya rin ang humati dito upang maging tatlo sa pamamagitan ng malakas na pag baha. Ang tatlong parte ng Sumeria ay ang Iranya, Araknia at Sarangia.” ang wika ko.
“Saan mo naman nalaman ang mga ito?” tanong ni Bart.
“Kay Rashida, sinabi niya sa akin na si Baal ay kanyang kaibigan. Siya ang tumulong dito upang hubugin ang Sumeria.” ang naka ngiti kong sagot. “Ikaw, nakaka usap mo ba sa panaginip mo si Cura?” tanong ko naman.
“Hindi, nakita ko lang siyang makaisa ngunit na naulit iyon. Mas madalas kong napapanaginipan na inaasawa kita at pinuputukan. Napanaginipan ko pa nga na nabuntis kita at tuwang tuwa ako.” ang pilyo niyang sagot.
Natawa ako at binatukan siya. “Puro ka kalokohan diyan e.”
“Totoo naman e. Wala akong ibang napapanaginipan kundi ikaw lang. Marahil ay hindi ko pa tuluyang niyayakap ang kapangyarihang ito, bagamat alam kong humina na ito sa dami ng pag papasang naganap. Kumbaga sa sapatos ay luma na ito at hindi na ganoon ka pulido.”
“Kapangyarihan pa rin ng Diyos iyan. At natutuwa ako dahil ginagamit mo ito sa mabuti at hindi sa kasamaan.”
“Kung sa kasamaan ko ito gamitin ay makakalaban kita at iyon ang ayokong mangyari.” naka ngiti niyang tugon.
Ngumiti ako sa kanya at inakabayan siya. Noong mga oras na iyon ay kapwa kami naka harap sa magandang kapaligiran, ang lahat ay nag tatawanan at masaya na parang walang inaalalang misyon o labanang magaganap sa hinaharap.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay nakita kong humarap sa akin si Irano at saka tumango. Hindi ko alam kung ano ang ibig niyang sabihin doon sa kanyang kilos. Ngunit batid kong nararamdaman niya ang aking saloobin.
Itutuloy..
LOA Part 18: Akashic Record 2
Poster by: Junoel LyCaster
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 3, 2020
Part 18: Akashic Record 2
Umabot ng halos 2 araw bago tuluyang maidecode nila Gun at Sam ang mga impormasyon sa loob ng susi ng teknolohiya. Kung ordinaryong scientist o researcher daw ang gagawa nito ay baka abutin ng maraming buwan o taon bago maisalin ang mataas na uri ng hieroglyphic character. At dahil nga nasa level ng supreme ang talino nina Gun at Sam ay nakuha nila ito ng halos 48 oras lamang na walang kain at wala ring tulog. Purong pag gawa at isang daang porsientong pag fofocus ang kanila inilaan para matapos ito ng mas maaga.
Mula sa mga nadecode na impormasyon ay gagawan naman nila ng interpretasyon ang mga ito batay sa naka tala sa system. Dito na rin papasok ang pag susuri nila sa mapa at sa mga tuldok na tinutukoy dito na animo isang malaking lupon ng mga bituin.
Makalipas ang halos tatlong araw ay muli kaming bumalik sa silid ng pag pupulong dito ay ibinalita nila sa amin na natapos na ang pag dedecode ng impormasyon at naisalin na ito sa isang wika na maaunawaan ng lahat. Dito ay ipinakita sa amin ang isang malawak mapa na nag lalaman ng mga impormasyon patungkol sa mga Diyos.
“Ang akashic record na itinala ng mga taga planetang Yurya ay nabuksan na. Nakaka impress ang kanilang husay at talino sa pag rereseach, masasabi ko na talagang pinag laanan ito ng panahon upang ilagay sa isang maliit na susi ang lahat ng impormasyon at dalhin ito sa ating planeta.” ang wika ni Sam habang isa isang inaayos ang mga program na ippresent sa monitor
“Sa tulong ni Doktor Samuel ay maayos namin nagawa ang pag dedecode. At ang mga impormasyon dito ay positibong nag lalaman ng talaan patungkol sa ating natitirang pag asa. At sa mapa ito matatagpuan ang mga iyon.” ang wika ni Gun.
Sa monitor ay nag flash ang isang mapa. “Ito ay ang mapa ng Earth at may mga tuldok na ito na animo bituin ay ang mga lokasyon ng mga pyramid sa buong mundo. Mayroong walong malalaking pyramid ang naka kalat sa bawat sulok ng mundo at lahat ng ito ay mayroong gamit. Ang impormasyon na nandito sa susi ay ang tungkol sa kapangyarihan ng mga Diyos. Ang bawat kapangyarihang iyon ay sagrado at mayroon sariling buhay.
Ayon sa impormasyon, ang bawat Diyos ay may kakayahang lumikha ng sagradong sandata. Ang mga sandatang iyon ay malalakas at may kakayahang manipulahin ang lahat ng bagay sa kalawakan. Noong una ay ginamit lamang itong armas ng mga Diyos sa digmaan, inabuso nila ang lakas ng mga sandatang ito hanggang sa mag karoon ito ng sarili buhay at pag iisip. Humiwalay ang mga sagradong sandata sa katawan ng mga Diyos at lahat ay nag tago sa mga lugar hindi matatagpuan ninuman.“ ang paliwanag ni Gun.
“Kung sagrado at makapangyarihang sandata ito ay bakit kailangan ihiwalay pa sa katawan nila? Mga adik palang iyang mga Diyos na iyan!” ang hirit ni Nai
“Naka tala dito na noong una ay gamit lamang ang mga sandatang iyon sa pananakop at pag hukom ng planeta. Mga sandatang kumikidlat, nag aapoy, nakaka pag manipula ng tubig at iba pa. Hanggang sa nag tagal ay nag karoon ang mga ito ng sarili pag iisip. Kaya naman natakot ang mga Diyos na baka maging mas malakas pa sa kanila ang mga sandatang iyon kaya hiniwalay nila ito at itinago kung saan. Sa hinaharap ay muli kinuha ng mga Diyos ang kanilang mga sandata at ginamit nila ito sa pag wasak sa kalawakan.” ang paliwanag ni Gun.
“Sa hinaharap ay muli kinuha ng mga Diyos ang mga sagradong sandata. Kung gayon ay hindi pa nila ito hawak ngayon? Paano kung unahan natin sila sa pag kuha nito? Parang magiging laro ito, agawan ng sandata!” ang wika ni Jorel
“Parang Endgame! Pupunta sila sa iba’t ibang time para makuha ng infinity stones! Tapos maloloka loka sila dahil malakas si Thamuz!” ang hirit ni Cookie.
“Si Thamuz ay hero sa Mobile Legends. Thanos ang pangalan ng big boss doon kuya Cookie!” ang wika ni Ace habang naka ngisi, para itong batang sumampa pa sa silya para lang humarap sa kanyang likuran.
“Maka kuya naman to.” ang reklamo ni Cookie
“Jorel, iyan rin ang naisip kong paraan. At nandito sa talaan ng planetang Yurya ang listahan ng mga sagradong sandatang iyon na nahanap nila ukol sa pag basa ng awra o enerhiya ng bagay sa kalawakan.” ang wika ni Gun sabay pindot sa monitor at dito ay lumabas ang isang larawan ng mapa ng Earth kung saan may mga tuldok na animo connecting dots. “Kung napapansin niyo ang mga tuldok na ito ay mag kaka konektado sa bawat isa, nakaka buo sila ng mga simbolo sa mukha ng mundo. Ito ay mga pyramids na itinuturing na wonders ng ating lupain. Naniniwala ako na noon pa may inilagay na ang ito para pag gamitan ng kung ano. Ayon sa mga scientist at researcher noon, ang mga pyramids ay libingan ng mga hari at mahahalagang tao sa iba’t ibang panig ng mundo. Ito rin ay simbolo ng mga literatura, sibilasyon at pamumuhay ng mga sinaunang tao bagamat walang nakaka alam kung paano ito sumulpot o itinayo sa perpektong pag kakagawa.
Pero ngayon, ang lahat ng iyon ay nag bago na, dahil ibinulgar ng Planetang Yurya ang tunay na layunin ng pag tatayo ng pyramid. Kung mapapansin ninyo ay mayroon mga bakas ng pyramid sa ibang planeta katulad ng Mars at mayroon sa ating buwan. Iyon ay dahil ang mga ito ay hindi basta libingan, hindi lang basta talaan ng sinaunang sibilasasyon. Ang mga Pyramid na ito na konekto sa isa’t isa ay mga “PORTAL” patungo sa mga sagradong sandata ng mga Diyos. Inilagay nila ang mga Pyramid na ito upang itago ang kanilang mga sandata na noon ay nag nakaka isip na at lumalakas habang tumatagal.“ ang paliwanag ni Gun
“Sa makatuwid nandito sa mga Pyramid na ito ang portal kung paano natin mahahanap ang mga sagradong sandatang iyon. At nakuha rin namin ang kabuuang listahan ng mga sagradong sandata batay na rin sa mga aktibong pyramid na naka tayo sa iba’t ibang panig ng mundo.” ang paliwanag ni Sam sabay pakita ng mga larawan ng mga pyramid na naka flash sa monitor.
“Narito ang larawan at talaan ng mga Pyramid na may aktibong portal sa buong mundo. Maaaring ang ilan dito ay portal patungo sa ating hinahanap.” saad ni Gun
Una na rito ang Pyramid of Argolis sa bansang Greece na sinasabing libingan ng mga Pausanias.
Ikalawa ay ang Pyramid of Cestiys ng bansang Italya. Sinasabing himlayan ito ng mga sinaunang protestante na nag nanais na baguhin ang mundo. Tinayo ito noong 18 BCE bilang pangunahing libingan ni Gaius Cestius.
Ikatlo ay ang Kushite Pyramid ng bansang Sudan na noon at tinatawag na African Kingdom. Sinasabi nila na kapag ikaw ay nag tungo dito ay babalutin ka ng kakaibang enehiya na nakapag papahina o nakapag papalakas sa iyong pisikal na katawan. Sa paligid nito ay mayroong 255 pang pyramids na itinayo naman para sa mga royal blood sa kanilang sibilisasyon.
Ikaapat ay ang Pyramid ng Yonaguni sa Japan, ito ay nakatayo sa pinaka ilalim ng karagatan ng Yaeyama District sa Okinawa. Ito ang pinaniniwalaang himlayan ng isang Diyos na si Prinsipe Malik at ang kanyang sandatang sibat.
Ikalima ay ang Pyramid of China na himlayan ng unang emperor na si Qin Shi Huang. Ito ay itinayo noong 246 hanggang 208 BC at sa ilalim nito ay matatagpuan ng pinaka malawak na libigan ng mga tsinong kawal.
Ikaanim ang Pyramid ng bansang Indonesia, ang pinaka matagal at pinaka malaking pyramid sa buong daigdig na matatagpuan sa pinaka ituktok ng Mount Padang sa West Java.
Ikapito ay ang Angkor Wat ng bansang Cambodia. Itinuturing ito sinaunang templo ng sambahan para sa pag babalik ng Diyos mula sa kalangitan. Sa ngayon ay ito ang may pinaka malakas na awra at enerhiya sa mga pyramid na nakatala sa listahan ng planetang Yurya.
Ang pinaka huli ay ang Pyramid ng Giza sa bansang Ehipto. Matatagpan sa modern city ng Cairo at itinayo noong panahon ni Haring Khudu 2589 - 2566 BCE. Sa ngayon pinag aaralan pa rin ng mga researchers ang structure at misteryo ng pyramid na ito. At para sa nakararami ang Ancient Pyramid of Giza ay ang tanging paraan upang matukoy ang tunay na kasaysayan ng mundo.
Sa makatuwid ang mga daan o portal na ito ay nandito lamang at nakahimlay sa harap ng ating mga mata. Ito rin ang pinaka huling baraha natin upang maisalba ang mundo mula sa pag kasira sampung taon mula ngayon.“ ang paliwanag ni Gun
Tahimik kami lahat..
“Sa makatuwid, ang lahat ng mga pyramid na iyan ay nag lalaman ng portal patungo sa mga sagradong sandata ng mga Diyos?” pag lilinaw ko naman
“Oo, ngunit sa ngayon ay iilan na lamang sa mga pyramid na ito ang aktibo. Ang iba ay nakasarado na dahil nakuha na ang sagradong sandata sa mga lugar na ito.” ang wika ni Sam.
“Ang apat sa mga pyramid na ito ay sarado na dahil ang sagradong sandata ay wala na rin doon. Dahil nakuha na ito at mayroon nang nag mamay ari sa kanila. At ang apat na iyon ay ang mga sumusunod:
UNA: Ang “Pyramid ng Indonesia, na nag lalaman ng binhi ng kamandag ng shifter na si Cura. Ito ay nakuha matagal na panahon na ang nakakalipas. At nag pasalin salin ito hanggang sa mapunta kay tanging taga pag mana na si Serapin. Ngunit ngayon taglay na ito ni Bart.
IKALAWA: Ang Pyramid of Cestys ng bansang Italy na patungo sa portal ng sibilisasyong Atlantica. Dito naka himlay ang sagradong anino ng Gamal. Batid kong pinakawalan ito ng grupo ni Narding at kapitan Juho noong mga nakalipas na taon. Ngayon ay nabura na ang anino ng kapangyarihan ni Gamal.
(Mababasa ang kwento ni Gamal sa Ang Tadhana ni Narding book 2)
IKATLO ay ang Pyramid ng Templo ng Yonaguni sa Japan. Ito ay portal sa ilalim ng tubig kung saan itinago ni Baal ang dalawang sagradong sandata. Ang sagradong halimaw ng itim na karagatan na si Leviathan at ang sagradong diwata ng karagatan na si Mirai. Ipinag kaloob ni Baal ang sagradong si Mirai sa isang nilalang na ang pangalan ay Lubai, siya ang ama ni Irano. At sa ngayon ang sagradong sandatang si Mirai ay taglay ni Irano.
Ang IKAAPAT ay ang Sagradong Gintong Kalasag ng Liwanag na pag aari ni Rashida. Ito ay nakahimlay sa sinaunang Pyramid of Giza kung saan tumira si Rashida. Sa ngayon ang kanyang kapangyarihan at espiritu ay nananahan kay Super Nardo.“ ang paliwanag ni Gun habang isa isang iniiscan ang mga detalye sa monitor.
“Apat pala iyon, paano yung apat?” ang tanong ni Tibur
“Ang apat na natitira ay aktibo pa rin hanggang gayon.” sagot ni Sam.
“Nakatala dito na ang Pyramid sa mga bansang Greece, Cambodia, China at Sudan ay active pa rin. Hindi natin alam kung kanino ang mga kapangyarihan ito. Pero ang pinaka malakas ay ang Archor Wat sa Cambodia, batid namin na dito nananahan ang sagradong sandata ng unang Diyos na si Enki. Ang iba ay nanatiling pala isipan. Ang pinaka major na laman ng susi ay isang guide o talaan kung paano gumawa ng angkop na teknolohiya para mabuksan ang portal. Sa ngayon ito ang pag uukulan namin ng pansin ni Samuel.” saad ni Gun.
“Gagawin palang namin ang mga daan para mabuksan ng portal. Sa ngayon malaking pag usad na ang malamang mayroon tayong katiting na pag asa. Kaysa wala.” tugon rin ni Samuel.
“Gaano katagal para magawa ang teknolohiya para sa portal? Baka maaari ko itong buksan.” ang tanong ni Irano.
“Sa palagay ko ay hindi basta basta mabubuksan ang portal. Kung ako ang Diyos ay gagawa ako ng espesyal na kandado para hindi makuha ang aking kayamanan, at ang espesyal na kandado ay nanangailangan ng isang espesyal na susi. Gaano katagal? Sa estado ng talino namin ni Gun ay aabutin ito ng apat hanggang 6 na buwan. Sa tingin ay sapat na para pag handaan niyo ang misyon. Mag ensayo kayo at mag palakas.” ang tugon ni Sam.
“Ang bawat isa sa atin ay may mahalagang papel na gagampanan, gawin natin ang lahat para mag tagumpay ang LIGA NG MGA ANGHEL!” ang masiglang salita ni Gun sabay hila sa isang kurtina at dito lumabas ang isang pulang logo na may naka tatak na “League of Angels.”
Itutuloy..
LOA Part 19: Liga ng mga Anghel
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 5, 2020
Ang pinaka huling hakbang na ginawa ni Gun sa taong 2030 ay buksan ang portal at ipakita sa inyo ang dapat ninyong makita. Ang orihinal at totoong plano ay ipapakita lamang niya sa inyo ang kalagayan ng planetang Earth sa panahong iyon ngunit nawasak ang teknolohiya ni Gun Duran ng taong 2030 at dito ay pumalya ang kanyang plano. Bago bawian ng buhay si Gun Duran ay nag pakita pa siya sa akin dito. At nakita mo mismo ang aking malagim na kamatayan.“ ang paliwanag ni Gun at napaupo na lamang ito sa kanyang silya at natahimik..
Part 19: Liga ng mga Anghel
“Hala, may pa logo pa. Teka bakit naman liga ng mga Anghel? Eh hindi naman mukhang anghel si Super Panget noh.” ang diretsong tanong ni Cookie dahilan para mapangiwi si Nai.
“Hindi natin palitan ng “Irano and the Chiwariwaps?” ang hirit ni Tibur
“Bakit hindi nalang Super Nardo and the Pretty Guardian of the Earth and Moon.” ang hirit ni Cookie.
“Ano to Sailormoon? Tigilan mo nga akong bakla ka. Kahit anong gawin mo si Irano ang leader ng grupong ito. Period! Chakang to.” ang hirit ni Tibur.
“Ang League of Angels o Liga ng mga Anghel ay opisyal at hindi na maaaring palitan. Simula pa noong ay nakatala na sa mga teksto ng propesiya ang tungkol sa mga Anghel. Ang ilan dito ay naka sulat sa tabletang luwad kung saan ang mga bayaning ito ay tinawag na “anghel” ng mga sinaunang tao. Ayon naman sa banal na kasulatan ang anghel ay nag mula sa kalangitan at sila ay bababa upang sugpuin ng kasamaan. Ito ay bagay lamang sa kanilang grupo lalo sila ay ang tagapag ligtas.“ wika ni Gun habang naka tingin sa logo na napakat sa ding ding.
“Bakit di tayo mag pa picture sa likod ng logo? Remembrance lang para mayroon akong maidisplay sa kwarto ko!” ang masayang wika ni Ace sabay hila kay Nai, dito tumayo sila sa harap ng logo at niyaya kami. Wala naman kaming nagawa kundi ang tumayo na rin at dito agad akong hinila ni Cookie sa gitna ng lahat. “Dito ka gitna Narding dahil ikaw ang leader!” ang wika nito.
Maya maya ay isinisik naman ni Tibur si Irano sa aking tabi. “Excuse me, si Irano ang leader! Dahil mas magaling si Irano sa kay Narding! Alam mo ba na si Irano ay may kakayahang sumisid sa pinaka ilalim ng dagat? At manatili doon ng matagal na panahon?” pag yayabang nito.
“Para sumisid lang, hello kaya rin ni Narding na sumisid. Pag naliligo sila sa bath tub ni papa Bart ay sumisisid siya sa ilalim ng mga hita nito! At si Narding ay may kakayahang lumunok ng bato! Kahit kometa pa ay kayang lunukin ng buo ni Narding! Kaya dapat siya ang leader!” Ang hirit ni Cookie.
“Ganon? Ang kasintahan ni Irano ay hari ng Araknia! Gwapo at malaki ang ari! Alam mo ba na kapag nag sesex yung dalawa na iyan ay di ako makatulog sa kwarto ko dahil yumayanig! Ang ibig sabihin ay mataas ang resistensiya ni Irano at Papa Cyan!” ang hirit ni Tibur.
“Hari din naman si Papa Bart! Hari ito ng mga ahas, sawa at anaconda. Im sure mas malaki ang ahas ni papa Bart kaysa sa Cyan na iyan! Saka alam mo ba mas malakas umunggol si Narding pag nag sesex sila dahil nawawasak nila yung kama nila! Kaya dapat si Narding ang Leader!!” ang wika ni Cookie sabay hila sa akin.
“Mas maraming putok ang nagagawa ni Papa Cyan dahil sa sampung “ahhhh” na naririnig ko sa kanya, ibig sabihin ay 10 sumpit ng katas niya ang tumitilamsik!“ pag kontra ni Tibur
“Isang malakas na hiyaw lang ang naririnig ko kay Papa Bart na ang ibig sabihin ay isang dram ang tumilamsik sa kanyaaaa! Deserve na deserve ni Narding ang title!!” pag kontra ni Cookie
“Si Irano ay kumakain ng hilaw na isda kapag siya ay nagugutom sa ilalim ng karagatan!” ang hirit ni Tibur.
“Si Narding ay kumakain ng ahas kapag nagugutom sya sa gabi! Alis kayo diyan! Si Narding leaderrrrr! Mag kamatayan naaaaaa!” ang sigaw ni Cookie.
“Hindi ako papayag! Mas magaling kumain si Irano kaysa kay Narding!!!” ang sigaw ni Tibur
“Mas magaling si Narding dahil ahas ni papa Bart ang kinakain nyaaaaa! Maldita kaaaaa!” ang sagot ni Cookie at nag sabunutan silang dalawa.
“Tama na nga iyan! Say Cheese!” ang wika ni Gun.
Dito ay bigla pumasan sa amin si Ace at si Nai, lumundag naman si Jorel sa aming harapan kaya parang siya ang naging leader. Samantalang sa sahig naman mag kasabutan si Cookie at Tibur. Ito na yata ang pinaka malagulong larawan naming nagawa.
“Click!!”
MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO..
Naging produktibo ang pag pupulong na naganap kina Gun, isang malaking pag asa na rin ang mabuksan namin ang impormasyon para sa natatanging pag asang mag sasalba sa amin mula sa tiyak na katapusan. Nag karoon rin ako ng pag kakataong maka kwentuhan at makausap ang iba pa at dito ay napag alaman ko halos lahat kay kami hindi makatulog ng maayos nitong mga nakakaraang araw dahil na rin sa matinding pangamba.
Aabutin ng apat hanggang anim na buwan ang pag gawa nina Sam at Gun ng teknolohiyang mag bubukas sa portal. At habang ginagawa nila ito ay bumalik muna kami sa aming normal na buhay para makasama ang aming mga pamilya at pag handaan ang misyon sa pamamagitan ng pag sasanay.
Ang bawat isa sa amin ay may kanya kanyang paraan ng pag hahanda. Si Jorel ay umuwi pa sa planetang Roika para mag sanay. Si Nai naman ay kasama ang gabay niyang si Sin upang mas palakasin pa ang kanilang pwersa. Si Irano ay bumalik sa Antartica upang mag handa, si Ace ay katulong nina Sam at Gun sa kanilang pag gawa ng portal. At ako naman ay nag sasanay sa ilalim ng espiritu ni Rashida sa loob ng kanyang portal.
Tungkol sa nabanggit kong portal ni Rashida, ito ay ang paraisong kanyang nilikha para sa kanyang sarili. Para itong ganoon sa paraiso ni Lubai na ama ni Irano. Ang matataas na uri ng nilalang ay katulad nina Rashida at Lubai ay may kakayahang lumikha ng isang paraisong may buhay na walang hanggan. Maaari kang dumalaw sa kanila ngunit hindi sila nakaka labas doon ng matagal dahil ito ang pinaka kabilang buhay para sa kanilang mga yumao na.
“Ang kapangyarihan ni Gamal ay wala na Narding, noong huling mag laban kaya ay para itong bulang nag laho sa liwanag ng ating pinag samang kapangyarihan. Walang nakinabang sa kapangyarihan ni Gamal at mananatilibja lamang itong isang ala-ala.” ang wika ni Rashida habang nakatayo sa aking harapan. Nag liwanag ang kanyang kamao at inihataw iyon sa akin.
Naka iwas ako sa pamamagitan ng pag lundag. Halos magiba ang lupa sa lakas ng kanyang pag atake.
“Narding bakit umiiwas ka sa atake kong iyon? Ang sabi ko ay saluhin mo ito! May mga kapangyarihan ang Diyos na mas malakas ang impact kapag hinayaan mo itong tumama sa lupa at mayroon rin naman silang atake na nababawasan ang lakas kapag ito ay sinasalo. Saka bakit matatakot ka? Malakas ang kalasag ng Adran sa iyong braso. Subukan natin ulit.” ang wika ni Rashida at dito ay muli siyang nag ipon ng lakas..
Nag liwanag ang buo niyang katawan..
“Heto na ko Narding!!” ang sigaw niya sabay agad sa akin ng pinaka malakas na pag atake.
Mabilis ang kanyang kamao pero sinalo ko ito gamit ang aking kalasag sa braso. Nag labas ng malakas na pwersa sa buong paligid, halos nag bitak ang lupa, yumanig sa mga kabundukan at maya maya ay nag liwanag pa ang kanyang kaliwang kamao. “Narding bakit kinalimutan mo ang isa ko pang kamao? Nasaan ang depensa mo?” ang sigaw ni Rashida sabay gawa sa akin ng isang malakas na sapak.
Lumiwanag ang buong paligid at sumabog ito.
Tahimik.
Maya maya ay isang malamig at nag yeyelong tubig ang bumuhos sa aking mukha dahilan para ako ay mag kamalay.
Naubo ako at naduwal dahil naka inom ako ng tubig, pati ang bato ay kusa kong nailuwa sa aking bibig..
“Bangon na Narding. Kanina ka pa walang malay diyan.” ang boses ni Rashida
“A-anong nangyari?” tanong ko.
“Napatumba kita at halos 5 oras ka nang tulog.” sagot niya sabay hawak sa aking braso at agad ako niya akong hinila upang ako makatayo. “Ang isip mo ay magulo at punong puno ito ng agam agam. Kanina ay halos wala ka focus kaya naisahan ka ng aking kamao.” ang dagdag niya at dito ay kapwa kami naupo sa harapan ng luntiang paraiso niya.
“Na decode na namin ang impormasyon tungkol sa ibinigay na susi ng planetang Yurya. Ito ay mapa na nag lalaman ng sagradong kapangyarihan ng mga Diyos. Sa ngayon ay nakuha ang sa iyo, ang binhi ng kamandag ni Cura na nakay Bart at ang diwata ng Karagatan na si Mirai.” ang wika ko.
“Ang tawag sa aking kapangyarihan ay “sagradong kalasag ng liwanag”. Si Baal ang lumikha kay Mirai at kay Leviathan. Kilala si Baal sa pangalang “Neptune” dito sa inyong planeta. Bagamat “Baal talaga ang kanyang pangalan sa malayong kalawakan na tumutukoy sa tubig. Si Baal ay may anak, ang pangalan niya Malik siya ang unang nag mana kay Mirai at makalipas ang ilang siglo ay itinago naman ito ni Malik sa malayong karagatan. Si Malik isang ordinaryong nilalang lamang noon, nakatira siya sa isang kaharian kasama si Caleb ang pinaka maimpluwensiyang nilalang noon. Dahil sa kalupitan ni Caleb ipinatapon si Malik sa karagatan at dito ay isinalba siya ng kapangyarihan ni Baal. Iyon ay ayon sa teksto. Ako at si Baal ay mag kaibigan ngunit sa kasamaang palad ay mas nauna siyang mamatay sa akin sa isang digmaan.” ang wika ni Rashida.
“Malalakas na kayong mga Diyos, bakit kailangan pa ng sagradong sandata? Paano kayo nakalikha ng ganitong mga uri ng nilalang?” tanong ko.
“Kailangan ang sagradong sandata upang MAS maging malakas. Dito namin iniipon ang aming mga enerhiya at kapangyarihan. Kung dumating ang oras ng aming kamatayan ay mananatili pa rin ang aming mga kapangyarihan dito sa kalawakan. Katulad ko, o ni Gamal. Matagal na panahon na noong kami ay pumanaw ngunit ang aming sagradong lakas ay naka preserba lamang upang magamit ito ng nilalang na karapat dapat.
Si Baal ay namatay ngunit ang kapangyarihan ni Mirai at Leviathan ay nanatili pa rin sa karagatan. Si Cura pumanaw ngunit ang kanyang binhi ay nag pasalin salin sa maraming henerasyon hanggang mapunta ito kay Bart. Tungkol sa iba sagradong sandata, wala akong ideya sa kakayahan ng iba. Kung ano man iyon ay dapat natin itong pag handaan. Ang mga natirang Diyos ay mga baliw at sunod sunuran na parang mga aso sa Alpha. Iwasan ninyo si Enki at huwag kayong haharap sa kanya ng mag isa dahil maliit ang tiyansa niyong manalo.“ ang paliwanag ni Rashida
Tahimik..
“Kung haharapin kong mag isa si Enki, gagamitin ko ang pinag sama nating lakas. Gaano kalaki ang tiyansang manalo?” seryoso kong tanong
Sumeryoso rin ang mukha ni Rashida.
Tumingin siya sa akin ng tuwid at nag wika.
“Wala.”
Itutuloy..
LOA Part 20: Sagradong Sandata
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 5, 2019
“Kung haharapin kong mag isa si Enki, gagamitin ko ang pinag sama nating lakas. Gaano kalaki ang tiyansang manalo?” seryoso kong tanong
Sumeryoso rin ang mukha ni Rashida.
Tumingin siya sa akin ng tuwid at nag wika.
“Wala.”
Part 20: Sagradong Sandata
“Ganoon siya kalakas?” pag tataka ko
“Oo, siya ang paboritong anak ni Xeno Alpha kaya asahan natin ang kanyang kalasakan.” sagot ni Rashida.
“Bakit sinasabing nag kakaroon ng sariling isip ang mga sagradong sandata? At paano niyo sila nakamit o nilikha? Baka maaari rin tayong lumikha ng sa atin, kung nagawa nila bakit hindi natin kayang gawin?” ang tanong ko
Natawa si Rashida. “Noong nilikha kami ni Xeno Alpha, lahat kami ay pinag kalooban ng tig iisang medalyong nag liliwanag, ikinabit ito sa aming katawan. Dito namin hinubog ang aming mga kakayahan, talento at talino. Hinayaan kami ni ama na mag lakbay sa iba’t ibang galaxy para umunlad, dito ay nag karoon kami ng pag kakataong lumago at maging malakas. Hanggang sa isang araw ay nadiskubre namin na ang nakatanim na medalyon sa amin mga katawan ay maaaring gawing sandata. Ito ang ginamit namin upang lumikha ng mga nilalang na mayroon lakas na pambihira.
Lumikha ako ng isang gintong anghel at ito ang aking sagradong lakas na hinubog ko gamit ang medalyon. Si Gamal na aking kapatid ay lumikha naman ng ibong itim na simbolo ng kanyang anino. Si Baal ay hinati ang kanyang lakas sa dalawa, isang sirena at isang higanteng halimaw ang kanyang nilikha. Si Cura ay nabaliw sa mga ahas kaya’t dito na niya inilagay ang kanyang lakas.
Sa pag lipas ng panahon ay umunlad ang aming mga sagradong sandata, nag karoon na rin sila ng pag iisip na parang mga sanggol na hinubog namin hanggang sa lumaki at yumabong. Natakot ang ibang Diyos na mahigitan sila ng kanilang mga sandata kay itinago nila ito at inihiwalay sa kanilang katawan. Samantalang, ako, si Baal, si Cura at Gamal ay kusang humiwalay sa amin ang aming sagradong kapangyarihan noong kami ay pumanaw. Iyan ang dahilan kung bakit nakahimlay ang mga sandata iyon sa iba’t ibang demensyon. At nais kong linawin sa iyo na ang mga Pyramid ay mga pintuan lamang, wala dito sa iyong planeta ang eksaktong lugar kung saan ito nakahimlay. Kaya kinakailangan niyo pa ring mag lakbay sa ibang mundo, sa ibang panahon at oras para makarating dito.“ ang paliwanag ni Rashida.
Natahimik ako at napatanaw na lamang sa kalayuan. “Natatakot ka ba?” tanong niya.
Tumingin ako sa kanyang ng tuwid. “Oo, hindi para sa sarili ko kundi para sa mga taong mahal ko, para sa mga kaibigan ko at para sa mundo. Hangga’t maaari ay gusto kong ingatan ang sibilisasyong ginawa mo. Kung galing si Ace sa panahon 100 taon mula ngayon, ang ibig bang sabihin nito ay nag tagumpay kami? Dahil naka abot ng ganoon ka advance ang mundo?” ang tanong ko.
“Kaya bumaba ng Diyos ay para burahin ang lahat kabilang na rito ang Earth, dahil magiging makapangyarihan ito sa loob ng mahabang panahon. Sigurado akong nakita ni ama (Xeno Alpha) ang Earth sa ganoong kaunlad na estado at pati na rin ang ibang planeta kaya habang maaga ay wawasakin na nila ito bago pa sila kalaban o mahigitan. Iyon ang dahilan kaya nag bago ang hinaharap sa taong 2030.” sagot ni Rashida
“Wala rin palang ligtas.” ang bulong ko
“Nakahimlay sa inyo ang pinaka malakas na sandata sa kalawakan Narding, ang kailangan niyo lamang gawin ay tuklasin ito. Magiging maayos rin ang lahat.” naka ngiti niyang tugon sabay gusot sa aking buhok. Maya maya ay tumayo siya mula sa aming kinauupuan. “Ituloy na natin ang ensyo.”
Ngumiti ako at tumango bilang tugon..
Sa mga linggong nag daan ay naging abala kami sa pag sasanay. Si Cookie ay nag ensayo sa ilalim ni Bart. Ang totoo ay ayaw namin idamay si Cookie sa labanan, ang purpose lamang ng kanyang pag sasanay ay ang maipag tanggol ang kanyang sarili laban sa panganib. Taglay niya ang teknolohiya na naiwan nina Gene at Asis, ito ang kanyang gamit upang pang depensa.
“Subukan mo tong asintahin! Boboooo!” ang sigaw ni Bart, lumundag ito at sinapak ng malakas si Cookie.
Dugo ang mukha ni Cookie at nag pagulong gulong ito sa malayo!
“Bart! Ano ba iyan! Bakit sineryoso mo?” ang pag pigil ko habang ibinabangon ang walang malay na si Cookie.
“Dapat ay masanay siyang masaktan ang kanyang katawan! Ito ang tunay na pag eensayo! Bangon bobo! Ano GG kana?” ang tanong ni Bart habang sinisipa sipa na parang bata ang kanyang ni Cookie na noon ay nag dugo ang labi. “Ordinaryong suntok lamang ang ginawa ko sa iyo ah! Bangon na diyan at ituloy ang pag sasanay!” utos niya.
“Teka muna Bart, baka naman bago lumakas si Cookie ay patay na siya! Turuan mo nalang siya ng iba.” utos ko
“Wala naman akong ibang ituturo diyan sa pinsan mo kundi maging malakas at matatag. Kung ayaw mo siyang masaktan ay mag laro nalang kayo ng piko o sungka doon sa loob.” ang sagot ni Bart sabay lakad palayo sa amin.
“Hay, kawawa mo naman Cookie.” ang bulong ko habang pinupunasan ang kanyang may dugong bibig.
“Walang hiya ka papa Bart, wasak na yata ang beauty ko! Paano na ang national treasure ng Pilipinas?” ang umiiyak na wika nito na parang batang inapi ng kalaro.
Pinunasan ko ang dugo sa kanyang labi at ilong. “Galos lang naman.” ang wika ko.
“Panget na ba ko pinsan? Sabihin mo sa akin? Grabe ba yung damage sa face ko?” tanong niya.
“Hindi naman grabe, napingas lang yung labi mo at pumaling yung ilong mo. Pero ang mahalaga ay buhay ka diba?” ang tugon ko dahilan para mas lalo siyang umiyak at maya maya ay biglang hinimatay.
“Biro lang naman, gasgas lang talaga! Cookie gising!” natatawa kong tugon habang tinatapik ang kanyang pisngi.
“Lagyan mo nalang ng betadine yang mukha ng pinsan mo. Pag katapos ay sumunod sa akin sa banyo.” ang utos ni Bart habang nakatayo sa pinto, natapis ng tuwalya sa bewang.
“At bakit naman?” tanong ko.
“Aanakan kita, chuchupain mo ako. Isang linggo mo na akong dinedieta sa kantot alam mo ba yun?” ang wika nito habang naka ngisi.
“Sira, baka marinig ni Cookie yang mga sinasabi mo.”
“Narinig ko naman talaga, sige na sumama kana sa kanya at humarvat pero lagi mong tatandaan ang bilin ni inay bago sya mategi. Huwag haharvat ng gutom dahil nakakasikmura daw iyon.” ang wika ni Cookie na parang nag hihingalo.
“Mamatay kana ba Cookie?” tanong ko.
Hindi na ito sumagot, tumingin sya sa akin at hinawakan ang aking lalamunan. “Deep throat pa more.” ang wika niya at muling hinimatay.
Sa pag daan ng mga araw ay nag tuloy tuloy ang kanya kanya naming pag sasanay. Syempre ay hindi pa rin namin kinakalimutan yung mga obligasyon naming humuli ng mga masasama, mag resolba ng krimen at maki alam sa issue na hindi masolusyunan ng pulisya. Bukod dito ay nag aral din kami ng tungkol sa mga portal, tungkol sa mga bituin at inalam kung ano pa ang dapat naming kaharapin sa mga susunod na labanan.
Kaming lima ay nag palakas ng mga katawan, ng isipan at pinilit na higitan ang aming kakayahan. Ito ang mga pag hahanda na hindi namin nagawa sa hinaharap kaya mabilis kaming nagapi doon. Ngayon ay may pag kataon kaming mabago ang kasaysayan batay sa aming kilos ngayon. At kahit gaano pa kahirap ito ay kailangan mapag tagumpayan, uuwi kami ng ligtas at kompleto. Ito ang mga bagay na isinumpa namin sa aming mga sarili habang nag papahirap palakasin ang aming mga kakayahan.
MAKALIPAS ANG 5 BUWAN…
Bago dumating ang tag ulan ay nakatanggap kami ng tawag kina Gun at Sam, ngayon ay natapos na nila ang teknolohiyang portal na mag bubukas sa lagusan patungo sa mga sagradong sandata ng mga Diyos. Isa itong device na maihahalintulad sa isang malaking tunnel kung saan kami ay papasok upang dalhin sa mga lugar na itinalaga sa amin.
Samantalang humanga kaming lahat sa husay at talino ni Sam at Gun. Tunay na espesyal ang kanilang mga utak dahil nagawa nila ang ganitong kakomplikadong bagay. “May formula naman at isinulat na rin ang paraan kung paano ito gawin. Salamat sa planetang Yurya dahil nag karoon kami ng mawalak na kaalaman.” ang masayang wika ni Gun.
“Teka muna papa Gun, nasaan yung iba? Alangan namang kami lang tatlo nila Narding, Ace at Panget ang pumasok diyan. Wer na others? Wa apir?” ang pag tataka ni Cookie dahil ang tao lang sa lab ay ako, si Bart, Cookie, Ace at si Nai.
“Tamang tama ang tanong mo dahil parating na sila lahat. Nandoon sila sa labas.” ang wika ni Sam kaya naman agad kaming lumabas para salubungin ang iba.
Unang dumating si Jorel, katulad ng dati bumagsak ito mula sa kalangitan. Naka suot ng itim na kalasag at may bag pa sa kanyang likuran.
Mula sa kanyang likuran ay dumating naman sina Irano, kasama niya si Tibur at ang isang lalaking gwapo, mas matangkad kay Bart at malaki ang katawan. “Ummm, sino naman yung papa Bols na malakas ang dating na iyon?” ang tanong ni Cookie.
“Iyan si Haring Cyan ng Araknia, siya ang kapareho ni Irano. Siya ang sinasabi ng mga taga Yurya na ang kapangyarihan ay galing rin sa planetang Adran kung saan nag mula ang kapangyarihan ni Narding.” ang wika ni Gun.
Lumapit sa amin si Irano at ipinakilala si Cyan. Kinamayan namin ito, mabait ito at palangiti bagamat ang awra ay parang si Bart na maloko rin lalo na kapag naka ngisi. “Siya si Haring Liran ng Araknia at siya ang nag papaunggol kay Irano gabi gabi. Nakita mo naman kung gaano katigas ang muscles niya. Alam kong inggit na inggit kana ngayon Cookie monster! Achieve na achieve!” pag yayabang ni Tibur.
“Hello mas mahaba at mas mataba ang ahas ni papa Bart! Walang naiingit! Asa much! At FYI si Narding ay humiyaw kagabi! Unggol na may kasamang hiyaw ng pinag halong sarap at sakit. Mga bagay na imposible mong maranasan dahil panget, swanget at chakaness ka.” ang sagot ni Cookie.
“Mas chaka ka! Bitch!”
“Double bitch! Hindi mo na dapat isinama ang haring iyan dito dahil baka sakupin ng mga Diyos ang planeta nila.” ang hirit ni Cookie.
“Excuse me, hightech ang planetang Iranya, Araknia at Sarangia. May makakapal silang barrier na nakapalibot sa buong paligid. At isa pa ay naka incharge ngayon ang mga gwapo, mga matitipunong katawan at makakatas na heneral nila. Kaya walang dapat ipag ialala maliban sa mukha mong papangit ng papangit!” ang wika niya.
“How dare you!! How dare you again?!!” ang galit na sagot ni Cookie
Mag aabot nanaman sana ang dalawa pero biglang may bumulagang isang malaking sasakyan sa kanilang itaas dahilan para kapwa sila matakot.
Ako naman ay namangha dahil hindi ko akalain darating dito si Kapitan Juho at ang ilang pirata ng kalawakan. Mukhang pati sila ay pinatawag rin ni Gun upang hingian ng tulong. Kung sa bagay hindi biro ang aming kakaharapin kaya’t sa tingin ko ay kakailangan talaga namin ang kanilang lakas.
Lahat kami ay tumayo sa harapan nina Gun at Sam. “Marahil ay alam niyo na ang dahilan kung bakit tayo nag tipon tipon ngayon. Ang lakas ng bawat isa ay mahalaga upang makamtam ang ating mithiin at iyon ay ang maisalba ang mundo at pati na rina ng buong kalawakan. Ngayon ang ating misyon ay kunin, wasakin o itago ang sagradong sandatang ng mga Diyos bago pa nila ito kuhanin pabalik sa kanilang mga katawan.
Ngayon ay wala na ang 4 sa walang sagradong sandata. Kaya’t abat na lamang natitira at ito nakatago sa loob ng mga portal sa mga natitirang pyramid sa bawat panig ng mundo.“ ang wika ni Gun.
“At dahil 4 pa ang ating kukuhanin, mas makakabuting hatiin namin kayo sa apat upang maging balanse ang ating misyon.” ang wika ni Sam at dito ay inilabas niya ang kanyang listahan ng mag kakagrupo para sa misyon.
Narito ang mga pangalan ng mga mag kakasama sa Grupo..
Sa Pyramid ng Cambodia - Narding, Bart, at ikaw Cookie.
Sa Pyramid ng Greece - Irano, Cyan, Tibur
Sa Pryamid ng China - Jorel at Ace.
At sa Pyramid ng Sudan - Kapitan Juho at Nai
“Kung nag tataka kayo kung bakit ganito ang pag aayos ay dahil naka depende ang lakas sa portal. Ang may pinaka malakas na awra ay sa Cambodia paniguradong nandito si Enki. Kinakailangan ng lakas ni Narding at Bart doon. Malakas rin ang nasa Greece kaya inilagay namin sina Irano at Cyan.
Samantalang sapat sa lakas nina Jorel at Ace ang awra sa Pyramid ng China. At gayon rin sa Sudan kung saan mag tutungo sina Juho at Nai.“ ang paliwanag ni Sam
Dito ay luminya kami ayon sa mag kakagrupo. Lalo lamang kumabog ang aking dibdib bagamat mas nangingibabaw ang pag nanais naming maging matagumpay.
Batid kong sa susunod na hakbang na naming gagawin ay mag sisimula na ang tunay na laban.
Itutuloy..
LOA Part 21: Ang Simula ng Misyon
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 7, 2020
Narito ang mga pangalan ng mga mag kakasama sa Grupo..
Sa Pyramid ng Cambodia - Narding, Bart, at ikaw Cookie.
Sa Pyramid ng Greece - Irano, Cyan, Tibur
Sa Pryamid ng China - Jorel at Ace.
At sa Pyramid ng Sudan - Kapitan Juho at Nai
Part 21: Ang Simula ng Misyon
“Narding dito ka nga sa gitna! Ikaw ang star bakit dyan ka sa gilid? Hindi ako papayag na si Tibur na mukhang diablong pusit ng karagatan ang maging leader!” ang wika ni Cookie sabay hila sa akin at dinala nanaman ako sa gitna.
“Si Irano ang leader dahil sya ang pinaka malakas, pinaka gwapo ang boyfriend at pinaka maganda ang side kick!” ang wika ni Tibur
“Malakas din si Narding at performer din siya sa kama katulad ni Irano! Gwapo rin si Papa Bart at beauty queen ang sidekick niya kaya kami ang nasa gitna!” ang pag pupumilit ni Cookie.
“Kung ganyang ang beauty queen mas mainam pang maging 4th runner up nalang ako forever!” ang sagot ni Tibur.
“Sabunutan na yan! Hawakan mo sa tainga Cookie!” pang gagatong ni Nai.
“Sandali, hindi naman mahalaga kung sino ang lider. Lahat kayo dito ay pantay pantay.” ang natatawang pag pigil ni Sam sabay lapit sa amin at inabutan kami ng maliit na bagay na animo ballpen pero mayroon itong buton sa itaas. “Ang bagay na iyan at tinatawag na instant transmission device. Kung napapansin niyo ang bawat isang device ay may kulay na buton. Mag kakakulay ang bawat team at ang kulay na iyan ay mag kakakonekta, pag sasama samahin kayo nito sa portal maka karating kompleto sa lagusan nito. Ano pa ba purpose ng mga device na iyan?
UNA: Iyan ang mag bibigkis sa inyo upang makarating ng buo at sama sama ang team sa inyong mga lagusang pupuntahan.
IKALAWA: Iyan rin ang mag tuturo o mag sisilbing guide kung nasaan ang sagradong sandata.
IKATLO: Kapag nakuha niyo na ito pindutin niyo muli ang buton at otomatiko kayong babalik dito.
IKAAPAT: Iyan ang mag sisilbing komunikasyon sa atin. Maaari namin kayong makausap gamit ang iyan. Ang mga device rin na iyan ang mag sisilbing mapa niyo, kung nasaan kayo at upang madali namin kayong mamonitor gamit ang aming guiding system.
Para sa grupo ni Narding ay kulay pulang buton. Ang grupo ni Irano ay asul, ang kila Jorel ay puti at dilaw naman ang kina Ace.“ ang paliwanag ni Sam.
“Teka may tanong ako. Lilipad pa ba kami patungo sa ibang bansa para marating ang pyramid. Halimbawa ang grupo ko na mag tutungo sa Greece? Kailangan pa ba kaming mag tungo doon?” tanong ni Cyan
“Hindi na po mahal na hari. Ang hawak niyo mismong buton ang mag bubukas ng lagusan sa Pyramid ng Greece, at kapag lumusot kayo sa ating tunnel ay otomatiko na kayong matatransfer doon.” ang magalang na sagot ni Gun
“At ngayon naman ay ibibigay namin sa inyo ang espesyal na kalasag upang hindi mapinsala ang iyong mga katawan sa pag lalakbay sa loob ng portal. Ang bawat isang suit na ito ay dinesenyo pa ng planetang Yurya upang maprotektahan ang katawan sa maaaring maging epekto ng pag lalakbay sa oras at espasyo. Isa itong sensitibong bagay na kailangan pag tutuunan ng pansin. Matibay ang kalasag na iyan gawa sa espesyal na material. Ang kagandahan nito ay ang mga sumusunod.
UNA: Ito ay magiging proteksyon na maaaring idulot ng pag tawid sa oras at espasyo.
IKALAWA: Ang mga suit iyan ay proteksyon sa matinding init o lamig ng paligid. Pananatalihin niyan sa normal na tempetatura ang inyong mga katawan.
IKATLO: Maaaring iba’t iba ang gas sa ibang demensyon o lupain. Ang suit ang mag bibigay sa inyo ng adjustment upang makahinga ng maayos. Icoconvert nito ang inyong mga oxygen sa kahit anong gas na kinakailangan sa inyong pupuntahan.
IKAAPAT: Gawa ang suit sa isang matibay na mineral, hindi ito agad agad mawawasak, magaan rin ito na para wala kayong suot na anumang damit.“ ang paliwanag ni Gun habang isa isang ibinibigay sa amin ang mga kalasag.
“Akin ang pink!” ang hirit ni Tibur.
“Sorry, walang ganoong kulay. Ang lahat ng suit ay mag kakamukha.” paliwanag ni Sam.
“Ah ganoon ba? Sa ganda lang mag kakatalo.” ang sagot ni Tibur sabay suot sa kalasag.
Binigyan kami ng ilan oras para mag handa, dito ay nag karoon ako ng pag kakataon na makausap ang lahat. Matagal tagal rin kaming hindi nag kita ni Juho, matapos ang huling laban namin kay Gamal ay pinag patuloy niya ang pag lalakbay sa kalawakan kasama ng kanyang barko bilang pirata. Hindi pa rin sila komportble ni Bart sa isa’t isa, at masasabi kong isa siya sa talagang pinag seselosan nito (ni Bart) dahil noong mga panahong wala siya ay si Juho ang tumayo sa tabi, dumating pa sa puntong nag abot silang dalawa.
Walang nag bago sa anyo ni Juho dati pa rin ito bagamat mas lumaki pa ang kanyang katawan dahil sa mahabang panahon ng pag sasanay. “Syempre maaari ko bang pabayaan ang mundong ito? Ito ang aking tahanan, dito hinubog ang aking mga magulang at ang lahat ng iyon ay dahil sa iyo Narding. Ikaw ang nag dala sa akin sa panahong ito kung saan ako ay magiging ligtas at mas mabubuhay ng maayos. Ngayon panahon na rin para ako ay bumawi.” ang wika ni Juho habang naka ngiti.
“Tiyak kong magiging masaya ang iyong mga magulang, ganoon rin si Rashida. Alam kong ipinag mamalaki ka nila.” ang naka ngiti kong sagot at habang nasa ganoong pag uusap kami ay lumapit sa amin si Bart, seryoso ang mukha nito.
Napatingin sa kanya si Juho..
Maya maya ay inilahad ni Bart ang kanyang kamay. “Salamat sa pag damay kay Narding noong mga oras na wala ako.” ang wika nito.
Napatingin sa Juho sa kanyang kamay at walang ano ano ay kimayan niya ito. “Kaibigan ko si Narding at gusto kong malaman mo na hanggang doon lang iyon. Huwag mo sana akong ituring na karibal.” ang wika niya.
Natawa si Bart. “Seloso ako pare, pasensiya kana.” ang wika niya habang naka ngiti.
Habang nasa ganoong posisyon ay napansin ko sina Irano na nag aayos ng kanilang suit kaya naman hindi ako nag dalawang isip na lumapit sa kanila. Sa lahat ay si Irano ang hindi ko kaclose dahil walang pag kakataon para kami ay mag sama. Ang unang beses ko siyang makita ng personal ay noong mag kasama sama kami sa itaas ng gusali sa taong 2030 siya ang pinaka huling dumating na nakabalot ng asul na liwanag. Bagamat madalas ko siyang nakikita sa telebisyon dahil isa siyang sikat na atleta ng swimming sa bansa.
“Kamusta?” ang bati ko sa kanila.
Humarap sa akin si Irano at ngumiti. “Ayos naman.” sagot niya sabay kamay sa akin. Kinamayan ko rin si Cyan na naka upo sa kanyang tabi at inaayos ang kanyang kalasag sa braso.
“Ang ating kapangyarihan ay parehong nag mula sa planetang Adran. Ang aking mga ninuo ay doon nag aral at ginamit nila ang apoy upang mapaunlad ang aming tahanan ng Araknia. Ikinagagalak kitang makilala Narding.” ang wika ni Cyan. Ang kanyang mukha ay parang hindi tao, masyadong perpekto, mas matangkad siya sa amin nila Bart. Siya yata ang pinaka matangkad sa aming lahat.
“Sana ay makadalaw ako sa Araknia at sa Iranya. Minsan ay ipasyal niyo ako sa inyong kaharian.” ang naka ngiti kong sagot.
“Oo naman, ipapasyal ka namin doon Narding, at doon na rin kayo mag honey mo ng jowa mong si Bart. Im sure magugunaw ang Iranya kapag sabay sabay kayong apat na ang sex.” ang hirit ni Tibur dahilan para katukan siya ni Irano. “Pag pasensiyahan niyo na itong si Tibur. Maingay talaga ito.”
“Pag pasensiyahan niyo na si Tibur, magulo talaga ang alaga namin.” pag aasar ni Cyan habang hinihimas himas sa ulo Tibur na parang aso.
“Ganyan rin si Cookie, magulo at dinadaan ang lahat sa biro.” naka ngiti kong sagot.
“Pero panget si Cookie at mukha namatanda ang kanyang mukha. Sigurado ba kayo na hindi siya taga ibang planeta?” pang aasar ni Tibur.
(Nabahing si Cookie habang nag susuot ng suit)
Tawanan kami..
Makalipas ang ilang oras ay muli kaming pinatawag ni Gun sa harap ng tunnel at dito ay pinaayos kami ayon sa kulay ng aming mga buton. “Sabay sabay kayong tatawid sa tunnel. Pag sasama samahin nito ang iyong mga kulay. Ang bawat kulay ng buton ay otomatikong patungo sa mga lagusan ng pyramid kung saan kayo naka assign. Ingatan nino ang inyong mga sarili at sana ay kalugdan kayo ng kung sinuman ang mabuti lumikha mula sa itaas.” ang wika Sam. Maya maya ay lumapit siya sa kanyang kapatid na si Ace at saka niya ito niyakap ng mahigpit. “Mag iingat ka at huwag kang pasaway. Huwag mong bigyan ng sakit ng ulo ang kuya Jorel mo.” ang bilin nito.
Natawa si Jorel at ginusot ang buhok ni Ace. Ako ang bahala sa kapatid mo. May kapatid din akong iniwan doon sa aming bahay, alam ko na kung paano makibagay sa mga makukulit na katulad nila.“ naka ngiti wika nito sabay kamay kay Sam.
“Mag ingat kayo. Malakas kayong dalawa kaya alam kong magiging madali ang lahat.” ang sagot ni Sam. “Ikaw na ang bahala sa kapatid ko.”
Tumango si Jorel at ngumiti. “Mabilis lang ito.. mamaya ay nandito na kami.” ang wika niya.
“Ang labang ito ay para sa ating mga kinabukasan, ingatan ninyo ang inyong mga sarili.” ang wika ni Gun.
Dito ay sabay sabay namin pinindot ang mga buton sa aming leeg kaya nag karoon ng suit ang aming ulo na animo helmet. Lahat ng mag kakagrupo ay lumakad sa loob ng tunnel.
Dito ay hinigop kami nito na parang isang malakas na pwersa at nahulog patungo sa isang lagusan o worm hole. Nag paikot ikot ang aming mga katawan hanggang parang yumanig ang aming mga paligid..
Hindi ko alam kung ilang minuto kaming paikot ikot na parang nahuhulog sa isang demensyong hindi malaman..
At ilang sandali pa ay nahulog nag ang aming mga katawan sa lupa..
Subsob ang aking mukha sa batuhan..
“Arekup.” ang bulong ko habang bumabangon.
Noong mawala ang aking hilo ay agad akong tumayo para hanapin sina Bart at Cookie.
“Bart! Cookie!!” ang pag tawag ko at mula sa kabilang batuhan ay nakita ko ang isang lalaking bumabangon rin mula sa pag kakahiga sa lupa.
“Narding? Anong ginagawa mo dito?” tanong niya sabay alis sa kanyang baluti sa ulo.
“Irano? Bakit nandito ka? Nasaan sila?!” ang tanong ko sa kanya.
“Hindi ko alam, nag karoon yata ng problema ang system at ang shuffle ang ating grupo!” sagot niya.
“Kung nandito kay ay nasaan sila? Sino ang mag kakasama?” ang tanong ko.
“Hindi ko alam, pero wala na itong atrasan. Kailangan nating magawa ang misyon.” ang wika niya sabay pinto sa kanyang buton at dito ay mayroong isang mensahe galing kay Gun.
“Naputol ang komunikasyon sa hindi maipaliwanag na pwersa sa loob ng tunnel. Nasira ang system kaya’t nag shuffle ang inyong mga grupo! Sa ngayon ay inaayos namin ang system para maibalik kayo lahat dito. Mag bibigay kami ng notification kapag naayos na ang system sa inyong mga kalasag.
Alam kong ngayon ay nangangamba kayo kung nasaan na ang iyong mga dapat na kasamahan. Sa ngayon ay ang maibibigay ko lang ay ang impormasyon kung sino ang mag kakasama.
Ang shuffle ng groupings ay naganap kanina lamang dahil sa isang enerhiyang hindi malaman kung saan nag mula at nabago ang lahat.
Sa ngayon ang mag kakasama ay sina.
Narding at Irano.
Jorel at Nai.
Cyan, Bart at Ace
Juho, Tibur at Cookie
Alam kong naging komplikado ang lahat pero gagawan namin ito ng paraan. Sa ngayon…dapat… mag…
Naputol ang mensahe dahil nawalan ng signal.
Napatingin ako kay Irano at dito tumingin din siya sa akin. “Nasa lupain tayo ni Enki. Tayong dalawa ang haharap sa paboritong anak ni Xeno Alpha.” ang seryoso kong salita.
Itutuloy..
LOA Part 22: Sayaw ng Panganib
(Team Rexus Juho)
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
(AUTHOR’S NOTE: Nag kahiwa hiwalay sina Narding at ang iba pa. Para maipakita ko ang kaganapan sa bawat grupo ay gagamit ako ng POV. Ito lang ang tanging way para mai execute kong mabuti ang bawat battle scene. So sa isang group may isang character doon na lalagyan ko ng POV dahil wala naman si Narding senaryo kaya’t siya ang gagamitin ko para maging malinaw ang lahat. Simula sa chapter 22 ay ibang POV na ng character ang aking gagamitin.)
Part 22: Sayaw ng Panganib
KAPITAN JUHO POV
“Hindi ko inaasahan kayong dalawa ang makakasama ko dito sa lugar na ito. Ngunit ikinararangal ko pa rin dahil batid kong kayong dalawa ay malakas na mandirigma.” ang bati ko kina Cookie at Tibur. Si Nai ang dapat na kasama ko ngunit talagang nagulo ang lahat dahil sa pag kasira ng system.
Pinilit kong ngumiti bagamat alam ko magiging mahirap ang lahat. Matagal ko nang kilala si Cookie alam ko ang kanyang kakayahan dahil isa lamang syang ordinaryo tao, sadyang malakas lamang ang kanyang loob bilang kaibigan at pinsan ni Narding.
“Ganda lang talaga ang baon ko papa Juho, alam mo naman iyon diba? Saka bakit kasi sa dami ng makakasama ay itong si Tibur pa, pwede naman si Papa Jorel o si Papa Bart eh! Pwede namang puro gwapo ang makasama bakit ikaw pa?!” ang umiiyak na wika ni Cookie sabay akap sa aking braso. “Natatakot ako papa Juho. Kiss mo ko para mawala ang takot ko!”
“Teka pare, hindi tayo pwede mag dikit dahil baka mag cause ng reaction ang ating mga suit.” ang sagot ko dahilan para matawa si Tibur. “Huwag ka daw dumikit sa kanya dahil mukha ka raw lalaking tambay doon sa kanto. Saka bakit kasi ikaw pa ang nakasama namin? Alam ko na, kung may sakaling iaalay para makuha ang sagradong sandata ay ikaw ang ibibigay namin.” ang hirit nito.
“Teka bakit ako? Dahil ba ako lang ang babaihan? Mahina at parang leading lady ang datingan sa scene na ito?” tanong ni Cookie.
“Hindi, dahil PANGET ka, iyon lang ang dahilan.” ang sagot ni Tibur sabay kuha sa kanyang buton at pinindot niya ito para maging mapa. “Ano ba yan bakit parang gabi naman yata dito. Ang dilim ha.”
Hindi ko alam kung saang planeta o dimensyon kami napadpad pero madilim ang paligid. Parang walang araw at malamig dito. Bagamat nakikita namin ang isat isa at gayon rin ang paligid. Sadyang wala lamang direktang araw, sapat na siguro ang deskripyon na makulimlim sa buong lugar. “Paano naman mag kaka araw e napaka kapal ng ulap sa itaas, kasing kapal ng buhok sa binti at kili kili ni Tibur! Kasing itim na rin!” ang hirit ni Cookie sabay yakap sa akin. “Natatakot ako papa Juho.”
“Mas matatakot si Juho sa itsura mo! Lumakad na tayo at hanapin ang mahiwagang sandata, kailangan nating makuha ang mga escudo at iligtas si Prinsesa Emerod!.” wika ni Tibur sabay hila palayo kay Cookie.
“May maliit na pulang marka sa mapa. Baka nandito ang hinahanap natin.” ang wika ko naman at dito ay muli kaming lumakad pasulong.
Hindi ko na mabilang kung ilang planeta na ang aking napunta at ilang kalawakan ang aking narating. Para sa isang piratang katulad ko ay madali lamang ang humanap ng mga bagay sa mga bituin, dito ako lumaki, sa pag nanakaw at pag kuha ng mga sandata sa ibat ibang planeta. Bagamat ang isa rin sa aking layunin ay hanapin ang aking pinag mulan, sadyang napaka hirap sa isang katulad ko na hindi alam ang pinag mulan, noon ay hindi kompleto ang aking pag katao, ngunit dahil kay Narding ay nabuo ako at nalaman ko kung saan nag mula. Ang planetang Earth, ito ang aking tahanan at gagawin ko lahat para maging ligtas ito. Sa palagay ko ay natutunan ko na ring yakapin ang aking tadhana. At sa pag kakataong ito ay nakahanda na ako sa lahat ng maaaring mangyari.
Nag patuloy kaming mag lakad sa makulimlim na lugar na iyon, puro batuhan, matataas na bundok na gawa ng bato ang aking nakikita. Ang lupa ay pantay pantay, hindi patag ang pag kakahulma. Mayroong mataas at mayroong rin sobrang baba na animo isang lamaking lubak. Marahil ay crater ito dulot ng pag tama ng mga kometa sa mula sa labas ng kalawakan.
“Sandali mga beshie, may kumikilos na bagay sa di kalayuan. Ibig sabihin ay hindi lang tayong tatlo ang buhay sa lugar na ito.” ang wika ni Tibur. Agad akong lumapit sa kanya at tiningnan ang mapa. “Mayroon nga, tara!” ang wika ko sabay takbo patungo sa lugar na may pulang marka sa navigator.
“Agad agad?! Hot na hot naman to!” ang reklamo ni Cookie na humahabol sa amin.
“Yung pulang marka kanina at yung gumagalaw na ito ay iisa!” ang wika ni Tibur.
“Ayon kina Gun at Sam, ang sagradong sandata ay may buhay. Tiyak na gagalaw ito! Bilisan niyo mga bakla! I mean si Tibur lang pala ang baklaaaaa!” ang sagot ni Cookie.
“Bilisan mo ang pag takbo! Kung sino makakahabol ka papa Juho ay siyang makaka harvat sa etits nito! Daks yan for sure!” ang kinikilig na wika ni Tibur sabay pindot sa buton sa kanyang hita kaya mas bumilis ang kanyang pag takbo para makahabol sa akin.
Maya maya ay binuksan rin ni Cookie ang kanyang hita at pinindot ang isang buton dito. Pero sa halip na bumilis tumakbo at sumibat ito ng lipad na animo rocket o kwitis!
“Bobaaa hindi ka kasi nag babasa ng manual!!” ang sigaw ni Tibur.
Nag dire-diretso ang katawan ni Cookie at nauna pa ito sa amin, patungo sa pulang bagay na naka flash sa mapa. Noong mga oras na ito ay huminto at hindi pa gumagalaw.
Nakita namin si Cookie na naka subsob sa lupa. At di kalayuan ay mayroong nakatayong isang lalaki. Naka hubad at tanging itim na brief na gawa sa kakaibang materyales lamang ang kanyang saplos. Matipuno ang katawan nito, makinis at napaka puti. “Ay putaa, sino iyan? Napaka gwapo naman!” ang wika ni Tibur.
Maya maya ay tumayo si Cookie at nang hina ang tuhod nito. “Napaka gwapo! Ngayon lang ako naka kita ng ganyan ka borta, ganyan ka kinis at ganyang kaamong mukha ng isang lalaki. Napaka perfect!” ang wika ni Cookie na halos hindi na makatayo dahil sa kanyang nakikita.
“Sino ka?” ang tanong ko naman habang nakatingin sa kanya ng tuwid.
“Marahil iyan ang mahiwagang sandata ng Diyos.” ang wika ni Tibur.
Hindi sumagot ang lalaki at ngumiti lang ito bilang tugon. Nakatayo pa rin siya sa aming harapan. “Ano ba, mag salita ka! May hinahanap kaming sagradong sandata. Baka maaari mo kaming tulungan?” tanong ni Cookie.
Hindi pa rin kumibo ang lalaki, maya maya pumikit at nag hikab na parang inaantok. Dito ay tumaas naman ang kaliwang kamay ni Cookie na aming pinag taka.
Maya maya ay tumaas ulit ang kanya kanang kamay, tumingkayad ang paa, saka umikot ikot na parang balerina.
“Hoy bakla anong drama naman iyan! Baklang toe, hindi bagay sayo maging balerina! Sino ka si Odette??! Itigil mo nga iyan!” ang wika ni Tibur, pero sa halip na tumigil ay mas lalo pang bumilis ang pag sasayaw ni Cookie na animo itong manikang umiikot. “Ano ba kayo! Hindi ako marunong mag ballet! Kusang gumagalaw ang aking katawan! Jusko anong nangyayari sa akin bakit parang ang galing galing ko! The dance of the swan! Ching! So graceful… Ching! Charming!” ang wika nito na umiikot habang naka taas ang hita. “Mga shutaaaa, helppp! Iba na talaga to!” ang sigaw pa niya.
“Tigilan mo nga kami, alam kong nag papa charming ka lang sa harap ni Pogie! Pero para sabihin ko sa iyo! Hindi ka niya type! Si Odette ay maganda, isang butterfly princess! Eh ikaw? Kahit alitangya ay hindi uubra!” ang galit na sigaw ni Tibur.
Mula sa pag sasayaw ay umangat sa lupa ang katawan ni Cookie at dito ay sumayaw nanaman ito. “Wwwooooo! Ibang level na toooo! Air dancing naaa! Bonggaaaa!!” ang siyaw nito na hindi malaman kung nag eenjoy o natatakot.
“Ano nanaman iyan?! Kahit lumipad ka hindi ka mukhang Dyosaaa! Mukha kang manananggal na buo ang katawannn! Itigil mo na iyan at bumaba kana dito! Icatch na natin itong sandatang ito bago pa makatakas!” ang sigaw ni Tibur, samantalang ako naman ay pinag mamasdan ang lalaki nakatayo sa aming harapan.
“Icatch? Ano to pokemon go? Ibaba niyo ko dito! Hindi na ako nag eenjoy, feeling ko ang cheap ko na!” ang sagot ni Cookie at maya maya ay bumagsak ang kanyang katawan sa lupa.
Subsob siya ulit..
Maya maya ay bumangon ang katawan ni Cookie. Pinindot niya ang buton sa kanyang palad at dito ay lumabas ang espadang naka program na sandata sa mga suit.
Lumakad ito patungo kay Tibur at saka iniumang ang sandata sa kanyang harapan at inihampas ito. “Baklaaa ka umiwas kaaaaa!” ang sigaw ni Cookie
Umiwas si Tibur..
“Walangyaaa kaaaa, papatayin mo pa kooo!” ang sigaw ni Tibur.
“Sabi ko naman sa inyo, hindi ko alam ang ginagawa ko. Huwag na kayo mag mapaka tanga na kunwari di kayo nanonood ng ganitong eksena sa mga anime at palasak na pelikula!!. Kino-kontrol niya ako.” ang sigaw nito.
“Ang tanga tanga mo naman, bakit nag papakontrol ka? Labanan mo!!” ang sigaw ni Tibur habang umiiwas.
“Hindi ko nga malabanan!” ang sigaw ni Cookie sabay tusok sa espada. Umiwas si Tibur at pumagitna ang espada sa kanyang hita. “Walangyaaa ka, pati si manoy ay puputulin mo paaaa! Bruhaaa kaaaaa!” ang galit na sigaw ni Tibur sabay suntok kay Cookie.
Hindi umiwas si Cookie na parang sinalo pa ng mukha niya ang atake ni Tibur. “Tanga bakit sinalo mo pa!!” ang tanong nito.
“Hayop kaa bakit mo ko sinuntok!” ang sigaw ni Cookie.
“Hello, malayo yung suntok ko pero gumalaw ka pa sinalo mo pa using your face!” ang sagot ni Tibur.
Tahimik..
Mabilis akong nag tatakbo na parang hangin patungo sa lalaki at tinutukan ko ito ng espada sa leeg. “Itigil mo na ang ginagawa mo. Hindi laruang puppet ang mga kaibigan ko.” ang wika ko habang naka tutok ang tulis ng espada sa kanyang lalamunan.
Napaupo si Cookie sa lupa hudyat na tumigil ang kanyang ginagawa. “Sino ka? At bakit ka nandito?” ang seryoso kong tanong sa kanya.
Tumingin ito sa akin. “Ito ang aking planeta. At ikaw ay nasa aking lupain.” ang sagot niya.
“Sino ka ba? Sabihin mo sa akin!” ang galit kong tanong.
Maya maya ay napatingin siya sa aking espada at kusang gumalaw ito na animo pwersang hinihila palayo mula sa pag kakatutok sa kanya. Kusang bumaliktad ang aking mga kamay sa pag kakataong ito ay nakatapat na sa aking katawan ang talim nito..
Pilit ko itong pinigilan ngunit sayang malakas ang pwersa iyon.
“Ako si Ugigi.. ang isa sa mga Diyos ng kalawakan.” ang pakilala niya at dito ay tumusok ang espada sa aking dibdib..
Itutuloy..
LOA Part 23: Bortang Pang kalawakan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Author’ Note: Bakit daw si Juho ang may POV at hindi si Cookie o si Tibur? Ang totoo pinag isipan ko kasi talaga kung sino sa tatlo ang may POV, kaso mas pipiliin ko ay yung pinaka malakas, yung may strategy sa battle field at yung mas maipapakita ko ang bigat ng scene. Kung sila Cookie ay magiging Joke lang ang lahat, mawawala ang bigat ng eksena. Maraming salamat sa pang unawa.
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 9, 2020
Maya maya ay napatingin siya sa aking espada at kusang gumalaw ito na animo pwersang hinihila palayo mula sa pag kakatutok sa kanya. Kusang bumaliktad ang aking mga kamay sa pag kakataong ito ay nakatapat na sa aking katawan ang talim nito..
Pilit ko itong pinigilan ngunit sayang malakas ang pwersa iyon.
“Ako si Ugigi.. ang isa sa mga Diyos ng kalawakan.” ang pakilala niya at dito ay tumusok ang espada sa aking dibdib..
Part 23: Bortang Pang Kalawakan
KAPITAN JUHO POV
Si Ugigi, ang isa sa makapangyarihang Diyos na anak ni Xeno Alpha. Ngunit anong ginagawa niya dito? Narito rin ba siya upang kunin ang sagradong sandata? Nanatiling nakatarak sa aking dibdib ang espada na ikinabigla ng aking mga kasamahan.
Ngumiti si Ugigi at nag wika. “Lumabas kana sa aking likuran Ginoo. Alam ko naman luwad lamang ang nasa harap ko.”
Natawa ako at itinutok ang aking punyal sa kanyang leeg. “Akala mo ba ay ganoon kadali? Isa akong pirata kaya hindi mo maiisahan.” ang wika ko naman at naging putik ang aking imahe na may naka saksak na espada. “Ang taktikang iyan ay napanood ko lamang sa isang sikat na cartoons sa aming planeta. Masaya diba?”
“Masaya, kakaiba ang amoy mo. Lalaking lalaki.” ang wika niya habang naka ngiti at namumungay ang mata kaya naman umatras ako at dumistansiya sa kanya.
“Yang gwapo, perfect, papabols at yummy na iyan ay isang Diyos? Siya na yata ang pinaka gwapong lalaking nakita ko, yung dibdib, yung abs, yung shape ng katawan, yung tangkad, yung buhok sa kili kili, yung karug, yung puwet. Wala, may nanalo na.” ang pag hanga ni Cookie.
“Gwapo nga pero halatang masama naman iyan! Isa iyan sa kalaban! Isa siya sa wawasak ng ating planeta!” galit na wika ni Tibur.
“Pero gwapo siya!” ang wika ni Cookie.
“Yun lang.” ang sagot ni Tibur at napakamot pa ito ng ulo.
Lumakad patungo sa amin si Ugigi. “Gwapo ba talaga ako? Parang napaka ordinaryo lang naman ng aking anyo kumpara sa aking mga kasamahang Diyos. At para sabihin ko sa inyo, ako ay wala paki alam sa kanilang balak na wakasan ang kalawakan. Sumusunod lamang ako sa agos ng buhay. Ang importante sa akin ay mapanatiling kaaya aya, kaakit akit ang aking anyo.” ang sagot niya.
“Kaakit akit ka naman talaga. Kaya nga type kita. Gusto kita iharvat hanggang sa labasan ka ng tamod!” ang sagot ni Cookie.
Tumingin sa kanya si Ugigi. “Pero hindi kita type. Ayoko ng mga katulad ninyong mga baklang mukhang lalaki. Ang gusto ko ay siya..” ang sagot nito sabay turo sa akin.
“Eh bakla ka pala? Borta ka rin pala na bakla? Pero it doesn’t matter naman. Kahit borta ka at bottom na bakla ay okay lang sa akin dahil gwapo ka at yummy. Ako nalang ang mag ttop sayo!” ang sagot ni Tibur.
“Pasensiya na pero hindi ako nakikipag talik sa mga panget na bakla. Gusto ko ay yung hindi halata, yung maganda rin ang katawan at gwapo kagaya ko.” ang sagot niya
“Katulad ni Kapitan Juho? Bakit siya e hindi naman babaihan iyan! Saka ang selan mo naman sa kapartner. Kami nga kahit kiddie meal o beyoncer ay pinapatulan namin basta pwede! Bakit kayong mga gwapo ay para sa gwapo lang? Bakit kapag kami ay ayaw niyo? May mga puso rin naman kami, marunong rin kaming mag mahal katulad ng iba. Ang unfair ng mundo alam niyo ba yun? Kapag di halata ang bakla ay pinipilahan, kapag halata ay tinatakbuhan.
Pag aattend ako ng mga eyeball, ng meet up ang gusto nila ay astig. Kapag nakita na nila ako ay di na sila sisipot at ililigaw nila ako na parang isang kuting sa mall. Pero kapag kayong mga gwapo nag sama sama ay tiyak na orgy ang bagsak niyo, train fuck, chupaan to the max! Heaven ang nararating niyo! Pero kapag kami ni Tibur ang kasama ay hell ang sinasapit namin! Nasaan ang hustiya? Nasaan?!!“ ang pag hihimutok ni Cookie.
“Gagang to, dinamay mo pa ako! Ikaw lang ang swanget no. Maganda ang katawan ko kaya mabenta ako sa mga afam at foreigner!” ang sagot ni Tibur.
“Walang hustisya sa mundo. Kaya nga gusto ko na lang kayong burahin. At uunahin ko ang planeta ninyo, papatayin lahat ng panget para matapos na ang pag hihirap ninyo!” sagot ni Ugigi.
“Kaya naman pala ganyan ang itsura mo! Beklush ka rin pala. Isang bortang pang kalawakan!” ang wika ni Tibur.
“Bakit hindi niyo na lamang harapin ang katotohanan na kapag panget kayo ay wala kayong puwang sa mundo ninyo. Kapag naman halata ay tiyak na lalayuan lang kayo, gagamitin at peperahan. Ayaw ng mga borta sa halata dahil di nila ito tipo. Ang gusto nila ay yung lalaki rin kumilos, no trace at yung masarap!” ang sagot ni Ugigi sabay taas sa kanyang kamay..
Dito ay tumaas rin ang kamay nina Tibur at Cookie. “Anong nangyayari?” ang tanong nila at maya maya ay nag simula nanamang gumalaw ang kanilang mga katawan at nag sayaw ng sabay.
“Hala! Anong sayaw ba ito? Parang “tala”. O, winner! Ang kembot ko!“ ang wika ni Cookie at kumanta pa ito. “Aabutin natin ang mga tala, tala, tala!”
“Hindi ako makarelate, macarena, 5, 6, 7, 8 at shalala lala lang ang alam ko! Ay alam ko rin pala yung barbie girl!” ang sagot ni Tibur.
“Ay ang 90s naman ang pagiging bakla mo!”
“Gaga! Doon talaga ako galing!” ang sagot ni Tibur.
Maya maya ay parehong nag liwanag ang kanilang mga kamay at lumabas ang espada. Dito ay inatake nila ang isa’t isa. “Ano ka ba, pigilan mo!” ang sigaw ni Cookie
“Hindi ko nga mapigilan!” ang sigaw rin ni Tibur.
Nag espadahan silang dalawa hanggang sa kapwa nila tamaan ang isa’t isa. Samantalang si Ugigi ay nakatayo lang, walang pag kilos na ginagawa sa kanyang katawan.
Isang malakas na hataw ang ginawa ng dalawa at tumama ng sabay sa kanilang mga balikat ang espada dahilan para parehong mahiwa ang kanilang mga suit. Nag spark ang kanilang mga kasuotan at dito ay nag simula naman silang atakihin ang kanilang mga helmet. Sa ulo ang puntirya ang kanilang mga pag atake. Kapag nasira ang helmet ay mawawalan ng oxygen at ito ang gusto niyang gawin!
“Tama na! Tigilan mo na sila!” ang sigaw ko at dito ay nag simula na rin akong atakihin si Ugigi. “Mas gwapo ka kapag galit ginoo.” ang wika nito habang umiiwas sa aking atake.
“Alam mo ba ang ginagawa ko sa aking mga biktima, ginagawa ko silang mga laruan. Pinag tatalik ko sila sa aking harapan o kaya ay pinapanood mag patayan. Gusto mo bang maging biktima ko?” ang wika niya at hinawakan niya ang aking espada gamit ang kanyang kamay. Idinikit niya ang kanyang katawan sa akin at dinilaan ang aking mukha.
Napakagat labi siya at maya maya ay mabilis na dinakot ang aking ari. “Ahhhhh, fuck me.” ang bulong niya.
Pero agad akong kumilos. Itinulak ko ang kanyang katawan kaya dumistansiya ito sa akin. Habang nasa ganoong posisyon ako ay bigla nalang sumulpot ang dalawa (sina Cookie at Tibur) sa aking likuran at nag simula itong umatake.
“Umilag kaaaaa!” ang sigaw ni Cookie sabay hataw sa aking harapan. Pareho na silang may sugat sa braso at balikat. May crack ang mga helmet.
Umiwas ako sa atake ni Tibur at sinangga ko naman ang kay Cookie. Hanggang sa nag tuloy tuloy silang atakihin ako ng walang humpay.
“Tama naaa! Napapagod na ako!!” sigaw ni Cookie pero wala siyang magawa kundi ang tumakbo at umatake.
Natawa si Ugigi habang naka upo sa isang batuhan at pinanonood kami sa pag papatayang aming ginagawa. Naka guhit ang ngiti sa kanyang labi na animo galak na galak kapag may dugong tumitilamsik sa aming katawan. Sa lakas ng pag hataw nina Cookie ay talagang mawawalan sila ng pisikal na lakas at masisira ang aming mga baluti.
Nag patuloy ako sa pag iwas hanggang pasimple akong lumapit sa kanya (kay Ugigi). Kunwari ay tumatakbo ako sa atake nila Cookie pero pasimple na akong nag lalaglag ng mga bombang kasing liliit ng alikabok sa aking bulsa.
Ipinalibot ko ito sa paligid ng kalaban at makalipas ang ilang minuto ay sabay sabay itong sumabog..
Nakita ko ang pag kagulat sa mukha ng kalaban kaya bigla itong lumundag at umalis sa kanyang kinalalagyan. Nahinto sa pag galaw sina Cookie at napasalampak nalang sila sa lupa.
Kita kita rin ng aking dalawang mata ang mga kumikinang na naputol sa katawan ng dalawa kong kasama. May naka kabit na pisi sa kanilang mga ulo, braso, paa at balikat! Ginawa silang laruang puppet ni Ugigi at naputol ang mga ito sa pag sabog..
“Magaling ang ginawa mo kapitan Juho. Pero iyan ay katuwaan lamang. Isang pamanimulang bilang o sabihin na nating isang pag salubong sa inyong pag dating.” ang wika niya.
“Alam mo ba na darating kami?” ang tanong ko.
“Alam ng lahat na kayo pupunta sa aming mga bituin para kunin ang mga sagradong sandata. Pero ikinalulungkot ko dahil ang mga ito ay nasa aming katawan na mismo! Kami at ang mga sagradong sandata ay nag isa na! Wala kayong makakamtam na kahit ano at ang pag kasira ng buong kalawakan ay hindi niyo mapipigilan.
At tiyak na sa mga oras na ito ay dinudurog na ng aking mga kasamahang Diyos ang inyong mga kasamahan dahil una palang ay BIGO na agad ang lakad ninyo! Walang sagradong sandata! Kayo lahat ay makikipag laro lang sa aming mga Diyos at mamatay. Ang hirap sa inyong mga likha lamang ay ayaw ninyong sumunod sa kalooban ng ating kataas taasang ama! Kawawa naman kayong mga mandirigma ng Planetang Earth, nag tungo kayo sa aming mg portal upang wakasan ang inyong mga sarili. Pag papakamatay ang inyong ginawa, sana ay hinintay niyo na lamang na bumaba kami sa kalangitan at panooring gunawin ang inyong mundo.“ ang natatawa niyang wika sabay kumpas sa kanyang kamay.
Dito ay lumabas ang isang kulay berdeng liwanag at lumutang sa kanyang paligid. “Ito ang hinahanap ninyong sagradong sandata. Pero huli na ang lahat dahil pumakat na ito sa aking katawan. At ngayon ay wala kayong ibang magagawa kundi ang lumaban sa akin.
ISA pang punto ng katotohanan. Ang aming mga sagradong sandata ay hindi niyo na magagamit kung kami ay patay. Iyon ay kagustuhan ng aming kataas taasang ama, ayaw na nila na may mag mana ng aming mga lakas. Ewan ko ba naman kina Rashida at Baal na ipinamana pa ang kanilang kakayahan kaya ngayon sila ay malaking talunan! Sa huli ang tanging pamimilian niyo na lamang upang mahinto ang pag kabura ng kalawakan kabilang na ang inyong mundo ay ang patayin kami at wakasan. Iyon ay kung kaya ninyo.“ ang naka ngising wika niya, lumapag ang liwanag sa kanyang palad at walang anu -ano ay kinain niya ito.
Nag simulang yumanig ang paligid..
Lalong kumapal ang maitim na ulap sa kalangitan at kasabay nito ang pag kabitak ng lupa na aming kinatatayuan..
Nag liwanag ang katawan ni Ugigi at nag simulang mag bago ang kanyang anyo.
Itutuloy..
LOA Part 24: Ugigi
Cover Photo by JustinMichaelHaTell
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 9, 2020
Part 24: Ugigi
KAPITAN JUHO POV
Nag liwanag ng husto ang katawan ng kalaban. At dahil madilim ay kitang kita ang kanyang kumikinang na katawan habang nakabalot ng kakaibang awra ang paligid nito dahilan para kami ay mapa atras at masilaw.
“Ano ba iyan! Mag babago lang ng anyo ay shining shimmering splendid pa!” ang reklamo ni Cookie. Naka akap ito sa isang malaking batong naka usli dahil itinutulak ng kung anong malakas na pwersa ang aming katawan palayo.
Mula sa kakaibang liwanag ay naging hugis malaking bulaklak ito naka sara. Kumikinang na mas lalo pang nakaganda sa madilim na paligid. Maya maya ay tinagay na si Tibur kaya naman itinarak ko ang aking espada sa lupa at hinila ito sa braso. “Ang tagal naman ng transformation niya! Jusko 30 mins na siyang nag papalit ng anyo! Ang arte arte!” ang sigaw ni Tibur.
Nanatiling naka tikom ang bulaklak at ang mga kinang nito ay humahalo sa hangin na parang mga glitters na nag liliparan. “Pollen” marahil ang tawag dito bagamat may kakaiba itong enerhiya na nag papabigat at nag papahina sa aming kalamanan hanggang sa maya maya ay kusang bumitaw ang aking kamay at nag pagulong gulong kami sa lupa, tumama ang aming mga katawan at ulo sa mga batuhan dahilan para lalong madamage ang aming mga suit.
“45 minutes na pero nag ttransform pa rin siya! Umuwi nalang tayo at tumakas! Talo na tayo sa flower nyaaa! Parang si Lunox na naging epic skin!” ang sigaw ni Cookie habang bumabangon.
“Walang daan pauwi, inaayos pa nila Gun ang portal. Sa ngayon ay wala tayong magagawa kundi ang lumaban at manatiling buhay!” ang wika ko.
“Eh Diyos iyan. Wala tayong laban. Kumbaga Mythical Glory na iyan! Tayo ay warrior palang!” wika ni Cookie.
“Kayo yung warrior! Ako ay legend na!” ang sagot ko. “Maaaring Diyos nga siya pero libong labanan at digmaan na ang aking naranasan at naipanalo. Siguro ay sapat na iyon para sabihin malakas rin ako.” dagdag ko pa.
“Ako rin, noong nag digmaan ang Araknia at Iranya ay nandoon ako at lumaban! Keribels ko ring makipag bugbugan!” ang hirit ni Tibur. “Eh ikaw Cookie anong laban ang naipanalo mo?”
“Ha? Eh ano, miss Gay Barangay 2016! At noong nanalo ako ay biglang may bumagsak na kometa sa Earth!” ang pag mamalaki nito.
“Senyales iyon na magugunaw na ang mundo dahil nanalo ka. Wala bang maganda sa barangay ninyo? Paano kang mananalo e kahit Binibining Undas at Binibining Alipunga ay hindi ka papasa! Vaklang towweee!!” ang sagot ni Tibur.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay napatingin kami sa malaking bulaklak at dito ay nag simula na itong mamukadkad. Marahang bumukas ang mga petals nito at sa pinaka gitna ay lumabas ang isang babaeng may may puting buhok at naka suot ng puting damit na kumikinang. Ito ay parang isang diwatang lumabas mula sa loob ng bulaklak.
(Ugigi Image model. I do not own this photo. CTTO)
Ang mga makukulay na liwanag ay pumalibot sa kanyang paligid at naging isang espada ito na may bulaklak na desenyo.
Tumaas ang kilay nila Cookie. “Ano naman iyan? Hoy nasaan yung gwapong papa na kalaban namin kanina?! Ilabas mo siya! Isasampal ko sayo tong bato na to!!” ang sigaw ni Cookie.
Tumingin sa amin ang babae at saka inayos ang kanyang magandang buhok. Maganda ito, sexy at malaki ang dibdib. “Hindi naman masyadong maganda!” ang wika ni Tibur na parang may halong inggit.
“Nasaan yung kalaban namin kanina! Ilabas mo siyaaaa!!” galit na sigaw ulit ni Cookie.
“Ako si Ugigi. Ang diyos ng kagandahan!” ang wika nito, na may panlalaking tinig.
“Hala! Ikaw yung lalaki kanina? Babaihan kana ngayon? Akala ko ba ay ayaw mong maging babaihan? Bakit ngayon ay naka long gown ka pa?” tanong ni Tibur
“Ayokong maging isang babaihan kung ganyan ako kapanget sa inyo. Ayoko ng ganyang face! Parang iisnumpa.” sagot niya at umiikot ikot ito sa aming harapan saka pumose ng ubod ng ganda.
“Ang kanina ay ang aking lalaking anyo at ang nakikita niyo naman ngayon na isang Diyosa na may magandang suso, may 22 na bewang at kurbadang balangkang ay ang aking babaihan na anyo. Mamatay kayo sa inggit!” ang sago nito
“Pam-perang ganda!” ang hirit ni Cookie pero halata namang inggit ito.
“Ganito lang iyan. Dahil gwapo ang aking lalaking anyo ay tiyak na maganda ako kapag naging babaihan. Eh kayo? Ang pangit kasi ng inyong mga panlalaking anyo kaya mukha na kayong halimaw kapag naging babaihan.” ang wika nito sabay tarak sa kanyang espada sa lupa.
Mula dito ay umangat ang isang kanyon na may kakaibang anyo. Para itong hugis ng ari ng lalaki. May parang kabute ulo, ang bayag ang nag silbing gulong at mayroon ring butas sa pinaka gitna. “May dalawang uri ng bakla sa kalawakan. UNA: Ang mga “baklang luhaan” sila ang mga baklang ipinanganak na panget, ginagawang katatawanan at tinatawag na salot sa mga barangay at baryo. Napapagkamalang aswang at lamang lupa kapag rumarampa sa dilim. At sila yung mga pineperahan lang ng mga lalaki at iiwanang luhaan. Kahit mag damit sila ng pambabae, mag suot ng contact lens at mag pahaba ng buhok ay mukha pa rin silang drug adik na tambay sa kanto. Sila ang mga baklang hulaan, umiiyak at sinasaktan dahil hindi sila magaganda. Katulad nitong dalawa!“ ang pang aasar pa nito.
Ang IKALAWA : Ang mga “baklang niluluhuran”. Kami lang naman ang mga Diyosa, mga babaihan ang itsura at mga katawan. Makinis, maganda ang hair at umaaoutfit kapag lumalabas. Hindi kami ginagawang katatawanan dahil magaganda kami, hinahangaan at pinapantasya ng mga lalakihan. Minsan nga ay sila pa ang nag bibigay at nag babayad sa amin para patulan namin sila. Kaming magagandang bakla ay nakatalagang rumampa sa isang magandang entablado na parang mga beauty queen, kami rin ay nagiging diyosa kapag naka suot ng damit pambabae. At iniiwasan namin ang mag lakad sa gabi dahil baka bastusin kami at pag nasahan na parang mga tunay babae. Gandang pang kalawakan para sa kalawakan!“ ang dagdag pa niya na proud na proud sa kanyang sarili.
Tumingin si Cookie kay Tibur at dito ay napaluha siya. “Real talk! May point siya doon. Alam mo sa Pilipinas, mga pintasero ang tao, kapag maitim ka ay panget ka, kapag namali ka ng english ay ipopost nila ito sa social media at pag tatampulan kana nila ng pangungutsa. Sa Pilipinas lang rin maaaring maging judge ang mga tao kahit hindi sila nag aral ng law. At sa mga keyboard lang matatapang ang mga pinoy, dun sila nakikipag digmaan at nag bibigay ng kanilang matatalinong opinyon kahit minsan ay wala na itong lugar. Basta mema lang at iyon ang mahalaga. Lalo na ang mga batla na feeling perfect dahil madali silang mahonor sa 90% na grades.”
“Kaya nga, hayaan niyo na akong burahin ang mundo niyo, tutal ay mag panget naman kayo. Kapag ako ay nag tungo sa inyong planeta ay gagawin kong isaw isaw at day old ang mga batla o batang bakla. Ang mga gwamin o gwapong paminta ay ipapasok ko sa banga at lalagyan ko ng suka. Ang mga beyoncer o baklang borta na parang si beyonce kung sumayaw ay gagawin kong mang inasal. Ang mga pakantot na kiddie meal ay tutusukan ko ng kometa sa kanilang mga pwet! At ang mga bakdragon o baklang mga mukhang dragon katulad ninyo ay gagawin kong abo dahil masakit kayo sa mata.” ang wika niya at hinimas himas niya ang kanyon sa kanyang harapan. Katulad ng ari ng lalaki ay lalo itong tumigas at naging mapula.
“Ang mga bakla, panget o maganda ay pantay pantay sa mata ng Diyos! Pare-pareho tayong mga nilikha at para tayong mag kakapatid. Hindi dapat natin dinidiscriminate ang isa’t isa dahil lang sa aming mga pisikal na anyo! Mali iyon at hindi iyon makatarungan!” ang sigaw ni Cookie.
“Hindi kita kapatid! Kadiri kaaaa! Huwag kang mag imbento dahil hindi pantay pantay ang pag kilala sa mga bakla! Kapag panget ka ay pag tatawanan ka at kapag naman maganda ka ay hahangaan ka!” ang sagot ni Ugigi at mas lalo pang bumilis ang pag himas niya sa kanyon kaya mas lalong nagalit ito
“Ano ba iyan? Titi ba iyan o kanyon?” tanong ni Tibur.
“Titing Kanyon! Kaya nga sinasalsal ko diba? Bobang to!” ang wika niya at mas bumilis pa ang kanyang kamay at dito ay lumaki ang ulo nito at saka bumuga ng puti at malapot na katas.
Sumabog iyon sa aming itaas..
Noong makita ko ito agad akong kumilos. Kinuha ko ang katawan ng dalawa at inilayo sa kanilang kinalalagyan. Sumabog ang mga katas at tumama sa lupa. Ang bawat tamaan nito ay nalulusaw! Kahit ang bakal o malalaking bato ay kaya nitong tunawin sa isang bagsak lang. Hindi rin biro ang dami ng ibinuga ng kanyon dahil para itong alon na nilipad sa hangin.
Takbo pa rin kami at umiiwas! Ang paligid ay umuusok at ang lupa ay nag hukay hukay dahil matinding init.
“Akala ko tamod! Asido pala! Sira ulong bakla iyan!!” ang sigaw ni Cookie.
“Ito ang tinatawag na “tamod ni kamatayan”, saluhin ninyo at huwag sayangin!“ ang sigaw niya at muli nanaman bumuga ang kanyon ng katas, mas marami ito kaya naman wala kaming nagawa kundi ang tumakbo at umiwas. May pag kakataon na napatakan ang mga suit, umusok ito at unti unting nabutas.
Pinindot namin ang buton sa aming suit, lumabas sa aming kamay ang mga baril. Dito ang ginamit namin para makipag palitan ng atake sa kalaban.
“Kada ika 50 segundo ay bumubuga ang kanyang kanyon! Siguraduhin ninyong alerto kaya at huwag mag pabaya!” ang sigaw ko.
Noong mapansin ni Ugigi na madali namin naiiwasan ang kanyang kanyon ay muli niyang itinarak ang espada sa lupa at dito ay umangat pa ang isang kanyon. Kulay puti ito at mas doble ang haba, taba at laki sa nauna.
“Hala! Iba na ito! Titi na ng kano ang inilabas niya! Yung kanina ay titing pinoy ang e.” ang wika ni Cookie habang tumatakbo.
Hindi pa nakontento ang kalaban at isa pang kanyon ang kanyang inilabas. Sa pag kakataong ito ay mas malaki pa ito kaysa sa dalawang nauna. Kulay itim, mas doble ang haba at doble ang taba.
“Tang inaaaa! Monster cock na iyan ng negro! Tumakbo na tayooooo!” ang sigaw ni Tibur.
Samantalang ako naman ay nag tatakbo sa paligid at nag tanim ng mga teknolohiyang panangga. “Imposibleng makalapit tayo sa kalaban! Huwag kayong lalayo sa akin!” ang sigaw ko.
Makalipas ang ilang sandali ay sabay sabay lumaki ang ulo ng mga kanyon. At lahat ay nag labas ng katas. Sa pag kakataon ito ay sumabog ito sa ere, mas malaki at mas mainit! Parang isang alon sa karagatan na sasalpok sa amin!
Halos sakupin na nito ang buong lupain!
“Juskooo! Narding!!!!!!!” ang iyak ni Cookie sabay tawag sa pinsan.
“Iyak pa more!! Katapusan niyo naaa! Wala pang nakakaligtas sa tsunami ng tamod galing sa aking mga kanyon!!” ang sigaw ng kalaban.
Sumabog ang katas at bumagsak sa lupa, higante ito at lahat ng magapangan ay nalulusaw..
“Huwag kayong aalis sa tabi ko!” ang sigaw ko sabay tarak ng aking espada sa lupa.
Itutuloy..
LOA Part 25: Ang Lihim ni Rexus
Cover Photo by: JustinMichaelHaTell
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 10, 2020
“Juskooo! Narding!!!!!!!” ang iyak ni Cookie sabay tawag sa pinsan.
“Iyak pa more!! Katapusan niyo naaa! Wala pang nakakaligtas sa tsunami ng tamod galing sa aking mga kanyon!!” ang sigaw ng kalaban.
Sumabog ang katas at bumagsak sa lupa, higante ito at lahat ng magapangan ay nalulusaw..
“Huwag kayong aalis sa tabi ko!” ang sigaw ko sabay tarak ng aking espada sa lupa.
Part 25: Ang Lihim ni Rexus
KAPITAN JUHO POV
Ilang segundo bago tumama sa amin ang isang malaking alon ng asido ay mabilis kong itinarak sa lupa ang aking espada, dito ay nag liwanag ang mga shield devices na itinanim ko kanina at nag labas ito ng kulay asul na barrier na animo salamin. Parang naging maliit na kahon ito na humarang sa aming paligid.
Sumalpok sa amin ang katas na asido, kakaiba ang amoy at kitang kita namin kung paano mag spark at masunog ang buong barrier. Para itong isang maliit na bahay na nilamon ng tsunami bagamat ang aming harang ay gawa sa mataas na teknolohiya, ginagamit ito ng aming barko sa tuwing maraming kometa ang nakakasalubong sa kalawakan o kaya sa tuwing kami ay makikipag laban sa iba pang sasakyang pang kawalakan ng ibang planeta.
Bago matapos ang naturang pag atake ay nalusaw ang ilang bahagi ng barrier, unang pag kakataon na nakita kong nasira ito.
At noong tuluyang matapos ang malaking tsunami ay halos nanlaki ang aming mata dahil ang buong paligid ay nahukay na animo binagsakan at dinaanan ng isang malaking bulalakaw. Umuusok ang buong paligid, ang mga bato ay natunaw. “Ayos lang ba kayo?” ang tanong ko.
Halos na trauma sina Tibur at Cookie sa pang yayaring iyon, kapwa sila naka tulala at napaka nga nga nalang. “Gising! Hindi ito ang oras para matulala!” ang wika ko sabay tapik sa kanilang mga pisngi.
“Aaahhhhhh!” ang sigaw nila at nag katinginan pa ang mga ito kaya mas lalo pa silang natakot sa isa’t isa. “Aahhhh halimawwww!!” ang sigaw ni Tibur habang nakaharap sa mukha ni Cookie.
“Aswang! Pusit! Pogita! Talangkaaa!! Hipon!!” ang pag ganting sigaw rin ni Cookie
“Tama naa! Ligtas na tayo! Tumayo na kayo diyan bago pa siya muling umatake.” ang wika ko sabay turo kay Ugigi na nag susuklay kanyang mahabang buhok at naka upo sa pinaka malaking kanyon ng pabukaka na animo nangangabayo.
“Baklang yan! Humanda siya sa atin!” ang sigaw ni Tibur at habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang umusok ang aming mga helmet sa ulo at nawasak ito.
At dahil nasira ang aming helmet ay pumasok ang nakalalasong hangin sa kanilang mukha dahilan para maubo at matumba sina Cookie at Tibur. Mga tao lamang sila at hindi katulad namin na espesyal ang katawan. Sa akin ay bale wala lamang kung may helmet o wala dahil lumaki ako sa kalawakan at nag aadjust ang aking katawan sa iba’t ibang uri ng gas.
Namalapit ang dalawa sa hirap, kapwa di makahinga kaya naman agad akong nag tatakbo para sila ay isalba. Kinuha ko ang espesyal na tableta sa aking bulsa. Ang tabletang ito ay mag bibigay ng hangin sa kanilang mga baga at katawan na nauugnay sa hangin ng bituing ito. Ngunit ito ay limitado lamang at hindi pang matagalan.
Agad kong binukas ang kanilang bibig at pina lunok ang tableta. “Hingaaaa!” ang utos ko at dito ay kapwa nila binawi ang kanilang naputol na hangin sa katawan at kapwa naubo..
Makalipas ang ilang sandali ay naka hinga sila ng maayos at naging stable ang kanilang kalagayan.
“Salamat.. niligtas mo kami. Akala ko ay patay na ako.” ang wika ni Tibur habang naka salampak sa lupa.
“Wala iyon, tiyak na magagalit sa akin sina Irano at Narding kapag binabayaan ko kayo. Makinig kayong dalawa sa akin..” ang wika ko
Tumayo sila at tumingin sa akin ng seryoso kaya seryosong tingin rin ang aking pinakawalan. “Ang tabletang iyan ay tatagal lamang ng anim na oras. Kailangan natin matapos itong labanang ito dahil lahat tayo ay mamatay.” ang wika ko.
“Kung sakaling matalo natin siya, paano tayo makaka alis dito?” tanong ni Cookie.
“Hindi ko alam. Umasa nalang tayo na magawa agad nina Gun at Sam ang portal. Sa ngayon ang importante ay manalo. Kung maitutumba natin ang isang ito ay mababawasan na ang Diyos na sisira sa ating planeta, may pag asa tayong manalo kung hihina ang pwersa nila.” ang wika ko.
“Bravo! Bravo! Nakaligtas pala kayo sa tamod ng tsunami. Siguro ay kailangan ko pang himasin ng himasin ang mga ito para mas maraming tamod na lumabas! Wawasakin ko ang bituing ito sa pamamagitan ng malawakang pag baha.. ng tamod na asido!!!” ang masayang wika ng kalaban at dito ay hinimas himas nanaman niya ang mga kanyon.
Bumuga nanaman ito ng asido sa ere kaya naman hindi na ako nag aksaya ng oras. Hinubad ko ang aking suit at dito ay isinuot ang aking pilak na bracelet na nag lalaman ng aking kalasag at sandata. Oras na para itumba ang kalaban dahil halos wala na ring oras na naninitira.
Gumapang ang pilak na kalasag sa aking buong katawan, nag karoon ng makapal na armor ang aking balikat at braso bilang pananggalang sa matinding init at lamig. Sa aking kamay ay lumabas ang dalawang mag kaibang armas, isang espada na parang samurai sa aking kanan at isang malaking palakol naman sa aking kaliwa.
Lumipad ako at sinagupa ang asidong katas. Ikinulong ko ito sa isang malaking lalagyan na gawa sa espesyal na rubber. Para itong vacuum na hinigop ang asido sa loob hanggang sa walang matira.
Noong malinaw ko nang nakikita ang kinalalagyan ng kalaban ay hinawakan ko ng mahigpit ang aking palakol, nag liwanag ito at inihataw ko sa kinalalagyan ng kalaban..
Naka iwas si Ugigi .
Ang aking atake ay tumama sa kanyang mga kanyon dahilan para sumabog ang mga ito at mawasak.
Hindi na ako nag akasaya ng pag kakataon, nakipag sagupaan ako sa kalaban. Nag palitan kami ng atake, dalawang sandata ang aking hawak, malakas at agresibo ang aking ginagawang pag hataw sa kanya. Samantalang siya naman ay isang kamay lamang ang gamit at sinasangga lang ang aking malakas at mabilis na pag atake. Ang bawat pag hampas ng aking espada nag lalabas ang malakas na pwersang tumutulak sa mga kalaban palayo, kaibahan kay Ugigi na parang walang nangyayari.
“Bakit masyado kang seryoso? Alam mo na ikaw lang ang may kakayahan sa inyong tatlo. Paano mo maipag tatanggol yung dalawang halimaw at baliw mong kaibigan kung nag iisa ka?” ang tanong niya.
“Hindi ako nag iisa. Sa aming planeta Earth ay maraming mas makapangyarihan at mas malakas kaysa sa akin.” ang tugon ko.
“Alam ko. At huwag kayong umasa na mag wawagi gamit ang inyong mga hiram na lakas.” ang wika niya.
“Pasensiya na pero hindi hiram ang aking lakas.” ang sagot ko.
“Pinapatawa mo naman ako. Isa ka lamang ordinaryong nilalang na ginawa ni Rashida noon, dinala ka ni Narding sa hinaharap upang isalba. Ibinigay ka niya sa mga pirata. Alam mo ba na noong sanggol ka ay namatay kana dahil hindi kaya ng iyong katawan ang kalawakan. Pero pinag eksperimentuhan ka nila, binuhay at ginawang sandata. Ginawang pirata katulad ng iyong ama na pinag eksperimentuhan rin ang kanyang sarili para maging malakas. Sa makatuwid ay hiram mo lamang rin ang iyong lakas.” ang wika niya sabay hataw ng isang malakas na tira gamit ang kanyang espada. Sinalo ko ito ngunit sa sobrang lakas ay bumulusok ang aking katawan sa lupa.
Natawa siya at lumakad palapit sa akin. “Alam mo kapitan, gusto ko sanang buhayin ka at gawing parausan. Sayang naman ang ari mong malaki kung gagasgasin mo lang sa pag sasalsal habang iniisip mo si Narding.” ang wika niya habang naka ngisi.
Kumabog ang aking dibdib at parang napahiya. “Hindi totoo ang sinasabi mo!” ang sigaw ko.
Natawa siya. “Kaya kong hagilapin ang pinaka maliit na detalye sa iyong utak. Kahit ang kaliit liitang lihim ay nakikita ko pa rin. Totoo naman diba? Nag paparaos ka habang nakahiga sa iyong kama at tinatawag ang pangalan ni Narding, hinahayaan mong tumilamsik ang malapot mong tamod sa iyong makapal na bulbol at ikinakalat mo ito sa iyong katawan. Pinag nanasahan mo si Narding at minsan mo nang pinag planuhan na patayin ang kanyang kasintahan dahil gusto mo siyang masolo. May gusto ka sa taong nag ligtas sa iyo! At kahit itanggi mo ito sa iyong sarili ay hindi mo ako maloloko kapitan Rexus Juho.” ang naka ngising wika niya sabay tarak ng espada sa aking balikat, unti unti itong umusok at bumaon sa aking kalasag. Tumagos rin sa aking kalamnan. Naka tawa siya na parang isang demonyo habang kumikilos ang mga kamay.
Natahimik ako at hinawakan ang kanyang espada. “Oo, dumating sa punto ng aking buhay na pinag nasahan ko si Narding dahil mag buhat noong malaman ko na siya ang nag ligtas sa akin ay hindi ko na maalis ang aking mga mata sa kanya. Noong oras na iniwan siya ni Bart ay labis akong nalungkot noong makita ko siyang umiiyak ng palihim dahil nasasaktan siya. Dumating sa punto na gusto kong harapin si Bart at patayin siya upang hindi na niya masaktan pa si Narding.
Totoong pinag nanasahan ko siya, kapag nag paparaos ako ay siya ang aking iniisip. Ngunit tinanggap ko na rin na hanggang doon nalang iyon dahil ayokong gumulo pa ang sitwasyon. Tinanggap ko na kami ay hindi para sa isa’t isa, na siya ay hindi para sa akin. Masaya na ako na nakikitang nakangiti siya, masaya na ako habang pinag mamasdan siyang masaya, hindi nga lang sa akin kundi sa ibang lalaki. Mahal nila ang isa’t isa kaya’t sino ako para humadlang?
Ngayon ay alam ko na ang dahilan kung bakit kaming mga nilalang ng Planetang Earth ay hindi binigyan ng kakayahang basahin ang isipan ng bawat isa. Iyon dahil para maiwasan ang sakitan dahil ang katotohanan ng pinaka masakit na bagay sa buong mundo. Tanggapin mo man o hindi, sa tingin ko ang katotohanan mananatiling katotohanan, nasa iyo nalang kung gusto mong ilihim o ipag sigawan sa buong mundo.
Pinahahalagahan ko si Narding at tinatanaw kong malaking utang na loob sa kanya ang aking buhay. Kaya hindi ako uuwi sa aming planeta ng bigo.“ ang seryoso kong wika sa kanya habang nakatingin tuwid sa kanyang mata.
Tahimik..
Humigpit ang hawak ko sa kanyang espada na naka tarak sa aking balikat hanggang mag dugo ang aking kamay..
“Hindi ako uuwi sa aming planeta na hindi ko dala ang iyong ulo.” ang seryoso kong salita sabay piga sa talim ng espada..
Nabasag ito na parang salamin sa aking mga kamay..
Itutuloy..
LOA Part 26: Kawal
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 10, 2019
Humigpit ang hawak ko sa kanyang espada na naka tarak sa aking balikat hanggang mag dugo ang aking kamay..
“Hindi ako uuwi sa aming planeta na hindi ko dala ang iyong ulo.” ang seryoso kong salita sabay piga sa talim ng espada..
Nabasag ito na parang salamin sa aking mga kamay..
Part 26: Kawal
KAPITAN JUHO POV
“My Gewd! Sinira mo nga yung mga titing kanyon ko, pati ba naman itong espada ko ay winasak mo rin! How dare you!” ang galit na tanong ni Ugigi sabay sampal sa akin. “Yung espada na iyon ay gamit pa ng ex boyfriend ko na pinatay ko dahil nadiskubre ko na mas bakla pa siya sa akin! Kaya minsan mahirap rin mag jowa ng ka uri dahil mas malandi pa ito kaysa sa iyo. Nung nakita kong isinuot niya ang bago kong bra ay hindi na ako nag tubiling pugutan siya ng ulo. Iyon ang dapat sa mga bortang gelatin na katulad niya. Ang sakit sakit talaga dahil lagi nalang akong broken hearted pag dating sa relasyon. Pero ikaw kapitan Juho, lalaking lalaki. Masarap at nakaka akit. Kaya nga kahit masakit sa akin na si Narding na ex pilantod ang gusto mo ay nais pa rin kita buhayin. Ippreserve natin ang kagwapuhan mo at aanakan mo ako ng madami.” ang dagdag pa niya
Habang nasa ganoong posisyon ito ay may tumamang bato sa kanyang mukha. “Hoy bakla, huwag mo isasayad ang kamay mo sa kanya!” ang sigaw ni Cookie.
“Gaga, naka sayad na o. Heto nanaman ang mga kaibigan mong baliw. Gusto mo ba patayin ko na sila para matapos na ang pag hihirap nila sa buhay?”
“Kapag pangit pasakit? Kapag maganda nakaakit ganon? Walang hiya ka sumusobra kana!” ang sigaw ni Tibur sabay taas sa kanyang kamay at dito ay ipinakita niya ang isang kwintas.
“Ano naman iyan bakla? Ano naman akala mo? Hindi naman aswang ang kalaban para mag asta kang si Manilyn Reynes na may hawak na kwintas panlaban sa maligno.” ang puna ni Cookie.
“Tumabi ka nga diyan Cookie monster! Kanya kanyang moment ito kaya mamatay ka sa inggit. Akala niyo ba kayo lang ang may costume? Akala niyo ba kayo lang ang nag handa? Tatapusin na kita ngayon baklang higad.” ang sigaw ni Tibur.
“Alam mo hindi ko alam kung saan ako ma aafraid, sa hawak mo ba o sa mukha mo.” ang sagot ni Ugigi
“Pareho! Ngayon tikman mo ang ganti ng baklang Api!!!!” ang wika niya sabay suot ng kwintas sa kanyang leeg. Tumalikod ito at kumembot kembot pa, itinaas ang kamay at nag liwanag ang buong katawan.
May pwersang bumalot sa kanyang paligid dahilan para tangayin si Cookie, nag pagulong gulong ito sa lupa at nasubsob pa.
Nag karoon ng akalasag sa kanyang braso, at mga hita. Nag karoon rin ang palikpik ang kanyang tainga. Ang kanyang dibdib ay karoon ng bra na gawa sa kabibe at ang kanyang kalasag sa balikat ay gawa naman sa korales. Naka suot ito ng mahabang bota na may kaliskis sa gilid at naka short ng maiksi na parang kaliskis rin ang desenyo. Mula sa kanyang bewang ay lumabas ang kulay asul na tubig na animo nag silbing palda sa kanyang likuran.
Pumose si Tibur at mula sa kanyang kamay ay lumabas ang isang kulay berdeng sibat. “Narito na ang Mermaid Princess!” ang wika niya.
“Gaga, mermaid princess si Odette yun! Laki laki ng katawan mo! Mukha kang shokoy!” ang wika ni Cookie.
“Eto ang kalasag na ginawa sa Planetang Iranya, iniregalo ito sa akin ni Papa Irano bilang kanyang tapat na kaibigan. Ang materyales nito ay gawa sa shining shimmering splendid na mineral sa karagatan, at ang mga beads ay gawa sa makapangyarihan kaliskis ng tubig ahas na matatagpuan sa pinaka ilalim ng mariana trench! Ang aking long trail gown sa likod ay tubig na sumisibolo sa karagatan!” ang paliwanag ni Tibur.
Pumapalakpak si Cookie. “Magaleng magaleng magaleng Miss Sierra Leone. Pasok kana sa top 50 national costume!” ang wika ni Cookie sabay lakad patungo sa kanyang harapan. “Akala niyo ba ay siya lang ang nag punta dito ng may pasabog? Mga bakla kayo? Hanggang dito ba naman ay nakikipag kabugan kayo sa akin! Humanda kayo ngayon!” ang wika nito sabay pakita ng isang korona.
“Ano naman iyan? Yan ba yung crown mo sa Binibining Halimaw 2005?” ang tanong ni Tibur.
“Pwede shut up ka lang? Tapos na ang moment mo kaya doon ka muna sa likod. Ngayon makikita mo ang lakas ko!” ang pag yayabang nito sabay suot ng korona sa kanyang ulo.
Katulad ng ginawa ni Tibur ay tumalikod rin si Cookie itinaas ang kamay at ibinaba. Itinaas ulit saka ibinababa ulit.
Itinaas, ibinaba..
“Ano ba yan paulit ulit naman!” reklamo ni Tibur
“Nangangawit yung kili kili ko. Sandali lang.”
“Gosh, ang itim ng kili kili mo kasi itim ng gilagid mo! Quit smoking dahil its dangerous to your health, at isa pa ay mukha kang drug adik.” hirit ni Tibur.
“Mukha kang suminghot ng rugby!” ang sagot ni Cookie sabay kembot ulit. Umikot ikot ito ng paulit ulit hanggang sa mahilo ay masalampak sa lupa..
Dito ay nag liwanag ang kanyang katawan at nag simulang lumabas ang kalasag dito. Nag karoon ng kakaibang baluti ang kanyang katawan, nag karoon ng sapatos na terno sa disenyo ng kanyang mga braso. Mula sa kanyang kakaibang korona ay nag karoon ito ng desenyo sa ulo na iba’t iba ang kulay. Parang isang tradisyunal na kasuotan ng mga katutubo na hindi ko malaman.
Sa kanyang likuran naman ay lumabas ang isang malaking bilog na animo parol, nag liliwanag at ang mga disenyo nito.
“Copycat! As usual!” ang maarteng wika ni Tibur sa kanyang likuran.
“Ang costume na ito ay tribute ko sa aking paboritong Miss Universe na si Catriona Gray! Ang aking kalasag po ay dinesenyo gamit ang lumang bracelet na napulot ko na pag aari ng planeta Yurya. Ang designer ng national costume ko ay walang iba kundi si Catriona Gray mismo, charot! Seryoso na! Noong una ay bracelet lang ito ngunit nadiskubre namin nila Ace na may nakatagong enerhiya at teknolohiya dito na ginagamit ng planetang Yurya sa pakikipag laban. Ayoko namang mag mukhang si Kimmy ng mobile legends sa battle field kaya inupgrade namin ito batay sa aking personality.
Ang aking costume ay tinatawag na pintados! Shino-showcase nito ang lahat ng cultural strength sa buong bansa! This national costume is called celebrate, fight, enrich because its represented the three major islands of the Philippines. Ang aking boots ay gawa sa mineral ang achuchu galing sa planetang Yurya at ang aking hairdress ay trip ko lang!“ ang wika niya at mula sa kanyang kamay ay lumabas ang isang baril na may pilak na kulay.
“Hindi bagay ang baril!” ang wika ni Tibur.
“Wala kang paki! Tama na ang satsat! Laban na! Ngayon matitikman mo ang bangis ng aking baril na “silver lining!” ang sigaw ni Cookie.
Dito ay kapwa nag liwanag ang kanilang mga hawak na sandata. Nag ipon ng lakas ang sibat ni Tibur at ang baril ni Cookie.
Maya maya ay nag labas ito na napaka lakas na enerhiya na sumabog sa buong paligid. Sumibat ang isang puti at berdeng liwanag patungo sa kalaban dahilan para umatras ito.
Sinubukang saluhin ng kalaban ang kanilang atake ngunit masyadong malakas ito at mabilis kaya hindi niya nakayanan na sanggahin lahat pero nasira nila ang damit nito, nasunog at nag liyab.
Kitang kita ang malaking guhit sa lupa kung saan gumapang ang atake ng dalawa. Samantalang natuwa ako dahil kahit papaano ay may aasahan ako sa kanilang dalawa
“Wasak ang gown ni ateng! Laglag sa top 10!” ang wika ni Cookie sabay apir kay Tibur.
Agad na ang tatakbo sa akin ang dalawa. Inihiga ako at hinugot ni Tibur ang natirang piraso ang espada naka baon sa aking balikat. “Hala bakit hinugot mo? Baka mawalan ng dugo si Papa Juho!” ang wika ni Cookie.
“Ay ganoon ba?” ang wika ni Tibur at muling isunaksak pabalik ang espada sa aking balikat dahil para masigaw ako! Arrrgghhhhh!“
“Ay sorry, aalisin ko nalang!” ang wika niya sabay alis sa piraso ng espada.
“Bakit mo inalis! Mawawalan siya ng dugo.” sigaw ni Cookie
“Ang gulo mo naman!” ang reklamo ni Tibur sabay tarak ulit sa aking balikat ng espada. Parang nahilo na ako sa kanilang ginawa kaya ako na mismo nag alis nito at nilagyan ng paunang lunas ang aking sugat. Sumandal ako sa batuhan at hinayaang mag hilom ito. “Okay ka lang baba papa Juho? Gusto mo salsalin muna kita para marelax ka?” ang tanong ni Tibur sabay kagat sa kanyang labi na parang nang aakit dahilan para mapangiwi ako.
“Akala niyo ba ikinaganda niyo na iyang mga chararat na kasuotan niyo? Mukha kayong mga tanga! Napakasama ninyo! Sinira niyo na ang ang mga titing kanyon ko, sinira niyo rin ang espada ng ex boyfriend ko at ngayon naman pati ba naman gown ko ay sinira niyo pa rin! Mag babayad kayo!! Ang pangeettttt!!” ang galit na sigaw ng kalaban sabay hila sa kanyang suot na puting gown dahilan para maalis ito nilapad sa hangin.
Dito ay tumamba sa aming mata ang katawan ni Ugigi, perpekto ito, may magandang suso, may maliit na bewang at perpektong balakang. Napaka sexy at napak kinis ng kanyang balat. Naka suot lang ito ng bra at panty na kulay puti rin.
“Hindi naman masyadong maganda.” ang hirit ni Tibur na may halong inggit.
“May biyak pa yung panty niya kunwari naka bakat yung pekpek niya! Hindi naman kagandahan.” pag suporta ni Cookie.
Lumakad palapit sa amin si Ugigi suot lang ang kanyang maliit na saplot sa katawan. “Bakit ba kasi ang papanget ninyo, kanina pa masakit ang mata ko. At kung titingnan nyo naman ang ating labanan ay hindi patas dahil isang gwapong pirata at may kasama pang dalawang halimaw ang kalaban ng isang babaeng babasagin ang gandang katulad ko. Bakit hindi natin gawing patas laban?” ang wika niya sabay dukot ng isang maliit na capsule sa kanyang mga dibdib.
“Ano naman iyan?” ang tanong ni Tibur.
“Manood kayo at masindak!” ang sagot niya sabay hagis ng capsule sa ere. Pumutok ito at mula dito ay lumabas ang mga bagay animo lobong naka tali na may iba’t ibang hugis.
“Tang ina! Condom iyan ah! Condom nga! At may tamod pa sa loob!” ang sigaw ni Cookie
“Nakaka diri ka namang bakla ka! Pati ba naman condom ay pinepreserve mo pa!” ang sigaw rin ni Tibur
“Ito ang ala-ala ng lahat ng mga lalaking naka sex ko sa iba’t ibang planeta. Yung 10 remarkable at napa cum sa akin ng paulit ulit ay talagang pinatay ko at prineserve para maging kapanalig. Gusto kong kasama ko pa rin sila kahit tapos na ang mainit na gabi sa pagitan natin. Naalala ko pa kung paano ako nabaliw sa mga lalaking ito, at hanggang ngayon ay hinahanap ko pa rin ang kanilang katawan. Mahalagang ipreserve ko sila dahil ayokong KK lang ang mangyari sa aming relasyon. Ayoko ng kantot kalimot lang. Pag kinantot ka ngayon gabi, bukas ay hindi kana niya kilala. Napaka hirap ng ganoon diba? Kaya bago pa nila ako kalimutan ay pinatay ko na sila at kinuha ko ang kanilang condom na may mga semilya para maalala ko sila kahit saan ako mag punta. Safe sex lagi! Iyan ang adbokasiya ko. Oh, ang mga baby ko!” ang maluha luhang wika nito.
Napangiwi si Tibur. “Walanghiya ka! Shuta ka! Nakakadiri kaaaa! Dugyot much!” ang sigaw nito
Marami ang condom na naka kalat sa lupa, halos nasa sampung piraso ito. Maya maya lumuhod si Ugigi at ikinumpas ang kanyang mga kamay. Gumihit sa lupa ang mga kakaibang salitang simbolo saka lumakad ito sa bawat isang condom sa lupa.
Nag liwanag ang mga condom..
Lumubo ito ng lubo ng sabay sabay..
Palaki ng palaki..
Hanggang sa pumutok..
Naiwan ang mga semilya na naka lutang sa ere..
At maya maya ay nag hugis tao na ito, iba’t iba ng laki, ng anyo at lahat ay armado ng mga sandata..
“Ito ang aking mga kawal! Tikman niyo ang ganti ng magandang baklang api!” ang sigaw niya at mula sa kanyang sampung daliri ay may lumabas na mga enerhiyang tali at tumugon sa likod ng kanyang mga kawal.
Sa isang kumpas niya ay tumayo ang mga ito at lumipad patungo sa amin.
Itutuloy..
LOA Part 27: Sagradong Sinulid
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 10, 2020
At maya maya ay nag hugis tao na ito, iba’t iba ng laki, ng anyo at lahat ay armado ng mga sandata..
“Ito ang aking mga kawal! Tikman niyo ang ganti ng magandang baklang api!” ang sigaw niya at mula sa kanyang sampung daliri ay may lumabas na mga enerhiyang tali at tumugon sa likod ng kanyang mga kawal.
Sa isang kumpas niya ay tumayo ang mga ito at lumipad patungo sa amin.
Part 27: Ang Sagradong Sinulid
KAPITAN JUHO POV
Lumipad patungo sa amin ang sampung kawal ni Ugigi. Iba iba ang anyo ng mga ito. Mayroong mukhang halimaw, mayroong mukhang tao, mayroon ring kaiba ang kulay ng balat. Ang bawat isa ay armado ng mga sandata, espada, palakol, baril, sibat at kung anu ano pa. Agad akong nag tatakbo patungo kila Cookie. “Humanda kayo! Lalaban tayo!” ang sigaw ko sabay labas sa aking espada at palakol. Nag liwanag ang aking likuran at sumibat ako ng pag lipad patungo sa mga kalaban.
Sina Cookie at Tibur naman ay inihanda ang kanilang mga sarili sa ibaba. Dito ay nakipag palitan na sila ng pag atake sa halos 6 na kalabang sumusugod sa kanila.
Lumilipad pa rin ako sa itaas. Apat ang aking kalaban kaya’t kada atake nila ay sinusuklian ko ng pag atake rin. Ang lahat ay mabibilis kumilos, ang kanilang pag hataw ay may pwersa rin at hindi mo iisipin na puppet lang ng kalaban ang kanilang mga katawan.
Maya maya ay dumistansiya ako at nag liwanag ang aking palakol, inihataw ko ito sa isang palapit na kalaban. Sumabog ang aking atake sa ere dahilan para sumabog ito at mag kagutay gutay.
Sa ibaba naman ay naroon sina Cookie patuloy nakikipag laban, takbong walang humpay ang kanilang mga ginagawa. Kaya naman agad akong lumipad patungo sa kanilang tulungan silang bawasan ang kalaban..
Hinabol ako ng tatlo pang natitira sa aking harapan.
Naging magulo ang buong palid, kahit saan ka lumingon ay mayroong puppet na lumilipad at nag papakawala ng mga laser, apoy at mga sibat.
Maya maya ay lumipad ang apat na kalaban sa itaas. Nag patong patong sila at sabay sabay na bumukas ang mga bibig. Nag liwanag ang mga ito at nag ipon ng enerhiya..
Makalipas ang ilang sandali ay bumuga ang liwanag sa kanilang mga bibig, bumulusok ito sa aming kinalalagyan.
Dahil ako ang pinaka mabilis kumilos ay naisipan kong hilahin ang katawan nina Tibur ngunit laking gulat ko ng mag tatakbo si Cookie sa aming harapan. Tumalikod ito at nag liwanag ang bilog na bagay sa kanyang likuran..
Tumama dito ang atake iyon ng kalaban at bumalandra pabalik sa kanila. Para lang itong isang sinag na tumama sa salamin.
Ang bumalik na liwanag ay tumama sa dalawa pang puppet kaya halos pito nalang ang natitira.
“Ang parol sa aking likuran ay isang salamin na kayang ibalik o icounter ang kanilang pag atake. Ang materyales nito ay gawa sa sasakyang pandigma ng planetang Yurya. Akala nyo ba ay purong ganda ang baon ko?” paliwanag nito na may halong pag yayabang.
“Mag babayad kayo! Winasak niyo ang tatlo sa mga precious gem ko! Pero okay lang naman na nasira na sila dahil silang tatlo ang may pinaka maliit na titi sa koleksyon ko. Kukuha ako ng dalawang mandirigma Earth bilang pamalit sa kanila at ikaw Kapitan Juho ang isa doon. Ang isa naman ay yung lalaking ahas na nag mana sa binhi ni Cura at ang isa ay yung hari ng Araknia. Igang bang nyo ko at diligan ng masagana niyong katas!” ang libog na libog wika nito.
“Yuck! Mag pa virgin ka naman ng kaunti mader! Sa dami ng lalaking naka tuhog sayo ay baka kasing luwang na ng kweba ang butas mo! Mag pahinga ka muna!” ang sigaw ni Tibur.
“Eh yung sa inyo? Im sure sarado na iyan dahil walang papatol sa inyo. Tae lang ang lalabas diyan hirap pa! Mamatay na kayo mga panget!!” ang sigaw niya at muli nanamang sumugod ang kanyang mga puppet.
Sa pag kakataong ito ay mas mabibilis ang kilos ng mga ito, depende sa kumpas ng kamay ni Ugigi kaya naman sa halip na sagupain ko ang mga kawal niya ay nag pasya akong iwanan sila Cookie at lumipad ng mas mabilis patungo sa nilalang na nag cocontrol sa kanila.
Hinabol ako ng tatlo sa kanyang kawal at ang apat ay naiwang kalaban nina Tibur at Cookie. Kapwa sila nakikipag buno ang mga ito, gumugulong sa lupa at nakikipag upakan.
Hindi ganoon kadali ang lumapit sa kalaban pero wala naman akong pamimilian kung ang sagupain siya upang matigil na ang kanyang nakakabaliw na pag atake.
“Tama naaaa!” ang sigaw ko sabay hataw sa aking sandata pero hinarang niya sa kanyang katawan ang kanyang mga puppet at ang mga ito ang nakipag laban sa akin.
“Ngayon alam niyo na ang pakiramdam ng pinag tutulungan! Siguro naman ay patas na tayo ngayon!” ang sigaw niya sabay kumpas sa kanyang daliri, nag liwanag ang bibig ng mga puppet at bumuga ito ng enerhiyang tumulak sa akin palayo. Pero sinangga ko ito gamit ang aking palakol at ibinalik sa kanya.
“Desperado ka na bang manalo kapitan?! Gusto mong mapansin ka ni Narding diba? Iyon ang totoo!” ang sigaw nito na parang nunuya.
Nainis ako at isang malakas na bangag ang ginawa ko sa dalawa niyang kawal dahilan para sumabog ito at masira. “Papansinin ako ni Narding dahil pinahalagahan niya ako! Hindi ko kailangang pag mukaing kawawa ang sarili ko dahil lang sa hindi na siya pwedeng mapa sa akin! Masaya na ako na makita siyang masaya! At kontento na ako sa buhay ko dahil higit sa lahat ay isa akong pirata na naka takdang suyurin ang buong kalawakan! Walang makapipigil sa akin at walang makakasira ng paniniwala ko.” ang sigaw ko, inipon ko ang lahat ng aking enerhiya sa aking armas at inihataw ito sa kalaban.
Sumibat ang malakas na pwersa sa kanyang direksyon kaya iniharang niya ang natitirang kawal sa kanyang harapan pero hindi ito sapat. Tinamaan siya at bumulusok ang katawan sa malayo.
Nasa ganoong posisyon ito ng isa isang sumabog ang mga kalaban nila Cookie. Napag tagumpayan rin nila na talunin ang apat pa. “Nagawa natin bakla!” ang wika ni Cookie kay Tibur sabay hawak sa kanyang tiyan. “Nireregla ako, meron ako ngayon.” ang wika nito.
“Gaga, nasaksak ka diba? Hindi ka nireregla.” ang sagot ni Tibur sabay pakita naman ng malaking sugat sa kanyang tagiliran. “Nireregla rin ako dito sa puke ko sa side.”
“Gaga, nabaril ka. Asa much.” ang sagot ni Cookie. Kapwa sila duguan at napasalampak nalang sa lupa. Hinahabol ang hininga at halos panawan ng ulirat.
Halos mahabag ako sa sinapit nilang dalawa. Kaya naman agad akong nag tatakbo upang bigyan sila ng paunang lunas. Nauunawaan ko naman na hindi sila mga mandirigma katulad namin, wala silang training dahil sila ay mga ordinaryong tao lamang. Sadyang malakas lamang ang kanilang loob at buo ang tiwala nila sa kanilang mga sarili at iyon ang nag papalakas sa kanila ng husto.
Habang nasa ganoong pag takbo ako ay napatingin ako sa dalawa na nakahiga sa lupa at dito ay parang may itinuturo sila sa itaas.
Noong tumingala ako ay halos manlaki ang aking mga mata dahil mula sa aking kinatatayuan ay nakita ako ang libo libong mga patalim na nakalutang dito. Ang lahat ay naka tugon sa isang pisi na umiilaw. Hindi ko napapansin na may ganito na pala sa aming itaas. Hindi ko ito mabilang, masyadong madami na halos lalong mangitim ang kalangitan.
“Imposible na ito!” ang wika ni Cookie na hindi malaman kung iiyak o tatawa.
“Mamatay na tayo. Paano natin tatakasan iyan?” ang tanong ni Tibur.
Pati ako ay kinabahan na rin at habang tumakbo ay nag iisip ako ng paraang upang makaligtas. Pero sa libo libong nakalutang patalim sa itaas ay imposibleng mabuhay kami kapag bumagsak ito.
Mula dito sa aking kinatatayuan ay nakita kong bumabangon si Ugigi. Gasgas ang kanyang magandang mukha at ang kanyang suso ay nakalabas na ang kalahati dahil wasak na rin ang kanyang puting bra. Nag liliwanag ang kanyang katawan at mayroong mga gintong pisi na naka tusok sa kanyang mga balat. Libo maninipis na pisi na naka tugon sa mga patalim sa itaas.
“Ito ang aking sagradong pisi. Ito ang uri ang sandatang mayroon ako. At ito rin ang kaparehong taktika na ginamit ko upang wasakin at patayin ang libo libong nilalang sa mga bituin. Ngayon ay matitikman ninyo ang galit ng isang Diyos!” ang wika niya at nag labas ng mas malakas na pwersa ang kanyang katawan.
Nag simulang mag vibrate ang mga sandata at patalim sa itaas..
At kasabay ng pag ihip ng malakas na hangin sa kalangitan ay ang sabay sabay na pag bagsak ng mga patalim sa buong paligid.
Mabilis akong lumipad sa kinalalagyan ng aking mga kasamahan at dito ay inihagis ko ang capsule sa lupa, nag labas ito ang maliit na harang at itinarak ko rin ang aking espada upang mapatibay ang naturang barrier. Nakita ko rin na itinarak ni Tibur ang kanyang sibat at nag labas ito ang harang na tubig na pumalibot sa aming itaas.
Nag kulong kaming talo sa isang maliit na barrier na nag mula sa aking capsule. At ang mga pader na tubig sa aming paligid ay naka tutulong rin sa pag pigil ng ilang maliliit na sandata katulad ng kunai, shuriken at mga samurai. Pero ang malalaking armas ay tumatagos dito at sumasabog sa aming paligid.
Malalakas ang bugso ng patalim, walang tigil, halos lahat ay tumatama sa aming direksyon. Ang mga tumamang patalim sa lupa ay muling lilipad upang umatake ulit. Paulit ulit dahil sa mga pising naka tugon dito.
Aminado ako na sa buong buhay ko ay ngayon lamang ako natakot sa kalaban. Ngayon lamang ako naka kita ng libong patalim na paulit ulit na bumagsak sa kalangitan na parang mabibilis na kidlat.
Halos na pino na ang mga bato sa paligid, yumayanig at napaka ingay ng pag tatama ng mga baka na sandata sa isa’t isa..
Ilang minuto na ang pag ulan hanggang sa sumabog ang sibat ni Tibur at nawala ang tubig na harang sa aming paligid. Ngayon ang natitira nalang ay ang ginawa kong barrier na halos puro crack na rin at malapit nang masawak.
Maya maya tumahimik..
Napansin namin na naubos na ang mga sandatang nakalutang mula sa itaas. Ang lahat ay bumagsak na sa lupa.
Nakahinga na kami, mabuti nalang at hindi nasira ng tuluyang barrier..
Tatayo na sana kami noong biglang gumalaw ang mga sandata at lumipad sa kalangitan. Muli nanamang bumalik ang libong patalim sa itaas namin.
At sa isang kumpas ng kamay ni Ugigi ay muli itong bumagsak ng sabay sabay. Walang tigil..
Walang patid..
Hanggang sa mga crack at mabasag ang aming harang..
Itutuloy..
LOA Part 28: Luha sa likod ng Ngiti
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
AiTenshi
Jan 11, 2020
Nakahinga na kami, mabuti nalang at hindi nasira ng tuluyang barrier..
Tatayo na sana kami noong biglang gumalaw ang mga sandata at lumipad sa kalangitan. Muli nanamang bumalik ang libong patalim sa itaas namin.
At sa isang kumpas ng kamay ni Ugigi ay muli itong bumagsak ng sabay sabay. Walang tigil..
Walang patid..
Hanggang sa mga crack at mabasag ang aming harang..
Part 28: Luha sa likod ng Ngiti
KAPITAN JUHO POV
“10% nalang ang power ng barrier. Mawawasak na ito. Lalabas ako at sasaluhin ang mga patalim. Tumakas kayong dalawa. Narito ang capsule na nag lalaman ng isang maliit na sasakyan. Ilalabas kayo nito sa planetang ito at dadalhin direkta sa Earth. Kailangan ninyong mabuhay para kina Narding at Irano. Maliwanag ba?” ang wika ko sabay abot sa kanila ng capsule. Hinawakan ko ang aking espada at palakol at hinintay ang tuluyang pag kasira ang barrier..
Lahat kami ay duguan na..
Nasa ganoong posisyon kami ng hawakan ni Cookie ang aming mga kamay at nag wika. “Uuwi tayo ng buhay. Kung nandito si Narding o si Irano ay iyon rin ang sasabihin nila. Ang bawat laban napag tagumpayan nila dahil naniwala sila sa kanilang mga sarili. Ngayon ito na ang pag kakataon para maniwala naman tayo sa atin. Natutunan ko na ang buhay ay hindi puro lang pag papatawa o pag ngiti. Minsan ay kailangan rin nating maging matapang para maipakita sa ating mga sarili na karapat dapat tayo sa buhay na ating tinatamasa. Lumaban pa tayo.. kahit isang beses pa.” ang wika niya habang nakatingin sa amin ng tuwid.
Ito ang unang pag kakataon na nakita ko si Cookie na umiiyak at nag sasalita ng seryoso..
“Masisira na ang barrier! Kailangan niyo nang umalis!” ang wika ko pero hindi natinag ang dalawa. Ang susunod na ginawa ni Cookie ay aming kinagulat..
Pinindot niya ang buton sa kanyang ulo at dito at lumabas ang malaking parol sa kanyang likuran. “Ano nalang ang mukha kong ihaharap kay Narding kung talunan akong uuwi?” ang tanong niya
Noong tuluyang masira ang barrier ay mabilis ito yumakap sa aming dalawa at kapwa kami idinapa, siya ang aming nakataas at naka harang sa mga patalim.
Tumama ang mga ito sa kanyang mala parol na likuran, bumabanda ang bawat pag atake ni Ugigi. Ang kanyang mga patalim ay sumasabog sa tuwing dumidikit sa harang ni Cookie.
Halos narinig ko ang pag iyak ni Tibur, pinag halong pag aalala at awa kay Cookie ang aming naramdaman noong mga sandaling iyon.
Nag patuloy ang pag bulusok ng mga sandata sa paligid at ang lahat ay tumama sa likuran niya. (Cookie). Hanggang sa mag kasira sira ang mga sandata at halos kaunti ang bilang nito.
Nawasak rin ang harang ni Cookie..
Tumahimik ang paligid..
Noong idilat namin ang aming mata ay nakita namin na halos wasak na rin ang mga patalim ng kalaban, nag kalat ang lahat ng ito sa lupa. Mula sa aming likuran ay bumulagta si Cookie duguan ang kanyang katawan, walang lakas at walang malay.
“Akala niyo ba ay tapos na?!” ang sigaw ni Ugigi at dito ay umangat ang limang sandata sa lupa at sumibat sa amin.
Agad ako tumayo at humarang sa katawan nina Cookie at Tibur. Sinalo ko ang mga patalim na sibat gamit ang aking likuran at tumagos ito sa aking tiyan.
Tumulo ang dugo sa aking bibig at nakaramdam ako ng pag kahilo.
Samantalang hinawakan ni Tibur ang piraso ng kanyang sibat at nag tatakbo ito sa kalaban. Galit ang namayani sa kanyang pag katao noong mga oras na iyon. Nag tatakbo rin si Ugigi at sinagupa siya. Isang malakas na suntok ang iginawad sa kanyang mukha. Pinaikutan niya ng pisi ang kamay na Tibur..
At walang ano ano’y gumalaw ang kanyang kamay at sinasak ang kanyang sarili. Sumuka siya ng dugo at napa salampak sa lupa.
Lahat kami ay bulagta at matinding pinsala ang tinamo.
“Sabi ko naman sa inyo, imposibleng matalo niyo ako sa antas ng inyong kakayahan. Kundangan ba namang ang kakapal ng mga fez niyong mag punta dito sa bituin ko.” ang wika ni Ugigi habang lumalakad patungo sa amin.
Pinulot niya ang isang punyal sa lupa. “Pero ganyon pa man ay binabati ko kayong tatlo dahil sa lahat ng nakaranas ng pag ulan ng mga patalim ay kayo lamang ang nakaligtas. At bilang pabuya sa inyong ipinakitang tapang at abilidad ay bubuhayin ko si Kapitan Juho at gagawin kong parausan. Mag papakasaya tayo buong mag damag, ikaw at ako lang. At ang dalawang panget na baklang halimaw na ito ay papatayin ko at isasabit ang kanilang mga ulo sa pinaka mataas na bundok doon sa silangan.” ang wika pa niya sabay lapit sa halos wala nang buhay na si Cookie.
Hinablot niya ito sa buhok at tinapakan ang ulo, tinadyakan hanggang sa mag dugo ang mukha. “Ikaw panget na bakla sana ay nanatili ka nalang sa bahay niyo at chumupa ng tambay doon sa kanto. Sana ay buhay ka pa ngayon. Paki alamera ka rin e, feeling bayani ka at feeling mo naman ay kakayanin ng kalasag mo ang kapangyarihan ko. Iyan ang nararapat sa isang katulad mo, talunan ka nga noong ipinanganak tapos ay talunan ka pa ring mamatay. Ikaw na yata ang pinaka nakaka awang nilalang na nakilala ko.” ang wika pa niya sabay hila sa buhok ni Cookie.
Basag na ang mukha nito at halos puro dugo na ang mukha. Lumangayngay ang katawan at wala nang lakas.
“Pwe! Hindi ko matagalang makita ang mukha mo dahil masyado itong masakit sa mata! Lalo ka pang pumangit noong mabasag ang mukha mo!” pang iinsulto niya sabay dura kay Cookie. Iniangat niya ito sa ere habang sakal sakal sa leeg..
Tumingala siya sa kalangitan at nag wika “Ama, inihahandog sa iyo ang mga kaluluwa ng iyong mga taksil na nilikha, kuhanin mo ang kanilang mga katawan at gawin pang kain ng iyong gutom na kalamnan. Ang lahat na ito ay iniaalay ko sa matamis mong pangalan. Amen!” ang naka pikit niyang wika habang nag darasal.
Habang nasa ganoong posisyon ito ay mabilis na gumalaw ang kamay ni Cookie. Nag liwanag ito at lumabas ang kanyang pilak na baril.
Bago pa dumilat ang kalabang naka off guard ay itinutok niya ang kanyang baril sa mukha nito ni Ugigi!
BANG!!!!!
Tumagos enerhiya sa kanyang ulo at bigla itong bumugta sa lupa…
Tumilapon rin ang katawan ni Cookie pero tumayo ito. “Iyon ang pinaka maganda sa pagiging talunan, wala nang mawawala sa akin dahil parati akong talo.” ang wika niya.
Naisahan ni Cookie ang kalaban..
Tahimik..
Nanatiling naka bulagta sa lupa at maya maya bigla itong bumangon. Wasak na ang mukha, may butas itong malaki pero buhay pa siya..
Nag liwanag ang kanyang katawan at mula dito umangat muli ang lahat ng patalim sa lupa..
“Hindi pa tapossss!!!” ang sigaw nito at noong babagsak na ang mga patalim sa aming kinalalagyan ay isang malakas na liwanag ang sumabog sa kalangitan. Bumulusok ito sa direksyon ng kalaban at sumabog! Dahilan para mawala siya sa balanse at bumagsak ang mga patalim sa paligid.
Napatingala kami at mula sa kalangitan ay lumabas ang barko..
Bumaba sa aming harapan ang aking mga piratang kasama. “Kapitan Juho, nadetect namin ang transmitter device sa inyong katawan kaya gumamit kami ng portal upang masundan ka. Patawad po kung kami ay nahuli.” ang wika nito.
Bumangon ako at isa isang inalis ang nakatarak ng sibat sa aking katawan. “Iligtas niyo sila paki usap.” ang wika ko sabay turo kina Cookie at Tibur.
Maya maya ay bumangon ang kalaban na ikinagulat ng lahat. Wasak ang katawan nito at putol na ang braso. “Walang aalis! Lahat tayo ay mamatay!!” ang sigaw niya at dito ay unti unting nalusaw ang kanyang katawan..
Ang tanging naiwan sa ere ay isang bilog na bagay na nag liliwanag!
“BOMBAAAA!” ang sigaw ng mga pirata.
“Sasabog ang bomba sa loob ng 59 segundo! Umalis na tayo dito!” ang sigaw nila. Bumaba ang barko at inalalayan kami papasok dito.
Nag simulang yumanig ang buong paligid at ang lupa ay biglang bumuka, ang mga bulkan ay sumabog!
“Nagugunaw na ang planeta!” ang sigaw ng aking mga kasama at dito ay dali daling lumipad ang aming barko..
Halos parang liwanag nalang sa bilis ang aming sasakyan na sumibat patungo sa labas ng kalawakan at noong makalabas kami dito ay nag liwanag ang planeta..
At sumabog..
Halos yumanig sa buong paligid at tumama sa aming sasakyan ang mga tipak ng nakalutang na bato.Pero gayon pa man agad kaming nakalayo.
Habang pinag mamasdan ko ang pag kawala ng buong planeta ay nakataktak sa aking isipan ang isang bangungot na makaharap namin ang isa sa mga Diyos. Tunay ngang sila ay makapangyarihan at ito ang unang pag kakataon na halos panawan ako ng ulirat sa pakikipag laban.
“Nag tagumpay ba tayo?” ang tanong ni Cookie sa akin. Samantalang si Tibur ay wala pa ring malay..
Ngumiti ako sa kanya at nag wika. “Natalo mo ang isa sa mga Diyos. Mahusay ang iyong ginawa. Nag tagumpay tayo..”
“Kailangan nating makauwi ng buhay. Kung nasaan man sila Narding at ang iba pa, sana ay maayos sila.” ang sagot niya sabay harap kalayuan.
(Tumingin si Cookie sa isang nag liliwanag na bituin sa malayong direksyon. At sa bituin na iyon ay ipinakitang nag lalakad sina Jorel at Nai sa isang madilim na lugar na walang makikita kundi puro mga puntod ng patay.)
End Of Season 1
S2 NOTE:
Ang Tadana ni Narding 3 League Of Angels S2 Cover
AUTHOR’S NOTE:
Maraming salamat sa mga sumuporta sa SEASON 1 ng ATNN3 LOA. Ang s1 kasi ay introduction lang, kumbaga ito yung explanation kung paano iikot yung story. Ngayon nandito na tayo sa bagong season at ito yung part na pinaka mahirap gawin sa lahat. Halos dalawang fantasy book yata ang katumbas nitong season 2, ganoon siya kabusising gawin at literal talaga na sumakit ang ulo ko. Pero sabi ko nga sa inyo ay napasubo na ako kaya dapat ay tapusin ko.
Originally, ang plan ko lang talaga dito ay nasa 50 plus na chapters lang, kaso sa daming characters, sa dami ng scenes ngayon ay umabot na siya sa 104 parts at hindi pa rin ako tapos. So far itong LOA ang matatawag kong record breaker dahil ito ang pinaka mahabang nagawa ko sa history ng pag susulat ko at ito rin ang pinaka mahirap sa lahat.
Ang regular o ordinaryong kwentong BXB ay naisusulat ko at natatapos ng one month lang. Pero itong LOA sinumulan ko noong Dec 10, 2019 at hanggang ngayong Feb 17, 2020 ay hindi pa rin tapos sa akin. Ganoon siya kahirap gawin, gayon pa man nag papasalamat ako sa Gift of talent and intelligence sa ibinigay sa akin. Ang dami kong stress dito, talagang dumating sa punto na drain ako at wala na akong maisulat kaya nag stop ako ng ilang araw para marefresh ang ideas ko.
Ano ba ang dapat abangan dito sa Season 2?
Dito ay makilala niyo na ang iba pang God na anak ni Alpha, at syempre nonstop action pack and excitement ang handog ng season na ito. Pero sana kung anuman ang mabasa ninyo ay huwag niyo masyadong dinidibdib lalo na yung mga bashers ko na sinasabing satanista nga raw ako at sinisira ko ang mga nakalagay ng Bibliya. Ito lang talaga ang hinihingi ng story line at dito talaga na nakilala ang LOA.
Salamat sa suporta!
Godbless..
Ai Tenshi
LOA S2 Part 29: Ang Agnas na Mundo
Nick Kunatip as Nai, Tao Sattaphong as Jorel
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
SEASON 2
AiTenshi
Author’s note: Ang labanan sa pagitan ng mga karakter sa kwento ay naganap ng sabay sabay. Noong season 1 ay nasaksihan natin ang laban sa pagitan ng grupo ni Kapitan Rexus Juho at ang Diyos na si Ugigi. Ang season 2 ay ang pag papatuloy ng mga inaabangang kaganapan.
At sa susunod na laban ay ang POV ni Jorel ang aking gagamitin. Bakit siya? Una ay dahil di ko pa nagamit ang POV niya kahit doon sa book niya na “My Super Kuya” ay mapapansin na si POV ni Jonas ang aking ginamit. Si Jorel rin ang may pinaka kaunting appearance katulad sa book 2 ng “Ang Tadhana ni Narding” na halos siya lang hindi nasama sa mga bayani. Ngayon gusto kong bigyan ng pag kakataon ang karakter ni Jorel para umangat sa book na ito.
Maraming salamat sa pang unawa.
Part 29: Ang Agnas na Mundo
JOREL POV
“Naputol ang komunikasyon sa hindi maipaliwanag na pwersa sa loob ng tunnel. Nasira ang system kaya’t nag shuffle ang inyong mga grupo! Sa ngayon ay inaayos namin ang system para maibalik kayo lahat dito. Mag bibigay kami ng notification kapag naayos na ang system sa inyong mga kalasag.
Alam kong ngayon ay nangangamba kayo kung nasaan na ang iyong mga dapat na kasamahan. Sa ngayon ay ang maibibigay ko lang ay ang impormasyon kung sino ang mag kakasama.
Ang shuffle ng groupings ay naganap kanina lamang dahil sa isang enerhiyang hindi malaman kung saan nag mula at nabago ang lahat.
Sa ngayon ang mag kakasama ay sina.
Narding at Irano.
Jorel at Nai.
Cyan, Bart at Ace
Juho, Tibur at Cookie
Alam kong naging komplikado ang lahat pero gagawan namin ito ng paraan. Sa ngayon…dapat… mag…
Naputol ang tawag ni Gun..
“Nag loko ang system kaya nasira rin ang groupings, sana ay ayos lang sila doon. Nasaan ba tayo?” tanong ko kay Nai na noon ay naka talungko lang sa isang sulok. “Ayos ka lang ba? Tumayo kana dyan.”
“Ang sabi ni Sin ay nandito tayo sa Planetang Wakgol, naka locate ito sa ika anim na Heon System.” ang sagot niya.
“O, iyon naman pala. Malapit na ito sa Roika, dalawang solar system nalang ang pagitan ng ikalawa kong planeta. Pag katapos ng misyon nating ito ay ililibot kayong tatlo ni Jonas at Ace doon. Ayos ba?” ang tanong ko sa kanya pero hindi pa rin ito tumatayo. “Bakit baka ganyan ka? Natatae ka ba?”
“Hindi kuya, ang sabi ni Sin ay matagal na raw naagnas ang planetang ito.” ang sagot niya at maya maya ay may lumabas na lalaki sa kanyang tabi, nag liliwanag ito at naka suot ng kakaibang damit. Marahil ay ito si Sin ang pinag mulan ng kapangyarihan ni Nai. “Ayoko nang mag salita tungkol dito, ikaw nalang mag paliwanag kay kuya Jorel ng lahat.” pag mamaktol nito
Natawa si Sin “Ayaw maniwala ni Nai na ang planetang Wakgol na ito ay hango sa salitang Wak na sa planetang ito ang ibig sabihin bangkay at Gol na ang ibig sabihin ay lupain. Sa makatuwid ang “Wakgol” ay lupain ng libo libong bangkay! Ayon sa aking kaalaman maganda ang planetang ito dati ngunit naging gahaman ang mga tao naging uhaw sila sa dugo. At mamaya kapag sumapit ang pinaka malaking buwan sa kalangitan ay babangon sila at mag hahanap ng bibiktimahin.“
“Ah parang mga bampira o aswang sa planetang Earth?” tanong ko.
“Tama. At iyon ang ayaw ni Nai kaya para siyang isang tutang naka siksik sa puno.” ang wika ni Sin sabay katok sa ulo ni Nai.
“May Necrophobia ako kuya. Ayokong nakaka kita ng mga bangkay, bumabaligtad ang sikmura ko. Ang sabi sa akin ni Kuya Rui ay kakainin daw ako ng mga bangkay dahil masama ang ugali ko.” ang sagot niya.
“Ngayon lang ako naka kita ng super hero na takot sa bangkay. Halika na lumakad na tayo dahil palubog na ang araw.” pag yaya ko.
“Tahakin niyo ang daan na iyan sa ilog at huwag maniniwala sa nakikita ng inyong mga mata. Ang mga bangkay na halimaw ay nag papanggap lang na gwapo at magagandang nilalang pag naakit kana sa kanila ay doon ka nila papatayin.” ang wika ni Sin, maya maya ay naging liwanag ito at pumasok sa dibdib ni Nai.
Pinilit kong itayo si Nai at sumunod naman ito sa akin. Iyon nga lang ay naka kapit ito na parang isang batang paslit sa aking braso. “Kuya nanatakot ako, baka bumangon yung mga nasa puntod sa paligid.” ang wika niya.
“Oh edi lumipad tayo at patayin sila.” ang sagot ko.
“Hindi ko yata kaya. Parang nanghihina ang tuhod ko. Para akong nasusuka kapag nakaka kita ng puntod.” ang sagot niya na parang naduduwal.
Nag patuloy kami sa pag lalakad, habang dumidilim ay palamig ng pamalig ang hangin. Pakiwari ko ay nasa loob ako ng isang perpektong horror movie na gawa ng hollywood. Ang mga puno, ang kulay ng kalangitan at ang tunog ng mga kuliglig ay perpekto at talagang nakaka kilabot. Idagdag mo pa ang halos daan na puntod na naka kalat sa aming mga dinaraanan. Halos hindi ko mawari kung paano nauwi sa pag kamatay ang mga naninirahan dito.
Tahimik..
Maya maya ay umalulong ang isang ligaw na aso sa taas ng bundok na lalong kinatakot ni Nai kaya naman nag tatakbo ito palayo sa akin. “Hoy! Nai saan ka pupunta? Bumalik ka dito!” ang sigaw ko pero mabilis itong tumakbo kaya naman wala akong nagawa kundi ang sundan siya hanggang sa kapwa kami makalabas sa kakahuyan.
Pag labas ko dito ay nakita ko si Nai naka hinto rin naka tingin sa isang malawak na lugar na punong puno ng puntod.
“Wala bang katapusan ito?” ang tanong niya habang nakatanaw dito.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay laking gulat namin noong may humawak na kamay sa aming balikat. Halos mawala sa balanse si Nai at sisigaw nito na parang isang batang natatakot.
Pag lingon ko sa aking likuran ay may nakita akong isang matandang lalaki naka suot ng balabal na may hood, parang isang prayle noong panahon ng kastila. Tinanglawan kami ng gasera ng kanyang mga kasamahan at tinutukan ng sibat na matulis. “Magaganda ang anyo ng mga batang ito! Baka isa silang halimaw!” ang wika nila
“Teka ho, hindi kami mga halimaw. Naliligaw lang kami ng kasama ko.” ang wika ko habang nakataas ang kamay.
Lumapit sa amin ang matanda at tinapatan ng liwanag ang aming mukha, sinipat niya ang aming mata na para bang sinusuri.
“Bitiwan niyo ko! Kuyaaaaaa!” ang sigaw ni Nai na pagulong gulong sa damuhan habang sinusuri ang kanilang mga katawan.
“Normal ang mga batang ito, hindi sila halimaw at malinis ang kanilang dugo.” ang wika ng matanda.
“Malinis rin ang isang ito master!” ang wika nila at dito ay agad nila kaming binitiwan. “Saan ba kayo galing?! Sumakay na kayo sa kariton bilisan ninyo dahil sisikat na ang buwan!” ang pag aapura niya.
Agad kong pinasan si Nai at mabilis na sumampa sa kariton. “Anong ang mayroon kapag sumikat ang buwan?” tanong ko
“Babangon ang mga bangkay at mag hahanap ng mailalaman sa kanilang mga sikmura. Sila ay mga gutom at uhaw na uhaw.” ang sagot ng matanda sabay hampas sa kakaibang hayop na humihila sa aming kariton. Halos tumaob na ito sa sobrang bilis, lalo’t ang dinadaanan ay matarik na kalsada.
Mula dito sa aming kinalalagyan ay nasisilayan nanamin ang unti unting pag liliwanag ng kalangitan dulot ng pag labas ng buwan. Kaya mas lalo pang bumilis ang takbo ng kariton. Gusto ko na nga itong buhatin upang mapabilis ngunit nag aalagan lamang ako dahil baka magimbal sila kapag naka kita ng lalaking lumilipad. Si Nai naman ay naka suklob ang ulo sa kanyang sweater takot na takot ito habang naka pikit. Mabuti nalang at inalis namin ang aming mga suit, sa tingin ko ay hindi naman ito kailangan dahil madaling nakaka adjust aming mga katawan sa hangin. Ako bilang nilalang ng Roika at si Nai naman ay protektado ng kapangyarihan ni Sin. Iyon nga lang ay bata pa rin si Nai at mahirap para sa katulad niya ang labanan phobia.
Makalipas ang ilang minuto ay nakarating kami sa isang lumang sa tarangkahan ng isang lumang simbahan na yari sa bato. Ang totoo noon ay hindi ko alam kung simbahan ng ba ito pero parang ganoon ang disenyo. O sabihin na nating isang sagradong panuluyan para sa kanila. Sa paligid nito ay isang lumang tarangkahan na lagpas tao. Noong makitang parating na ang kariton ay mabilis itong binuksan at kami ay pumasok dito. Kasabay nito ang pag liwanag ng kalangitan.
Nag aapura ang lahat, halos wala nang panahon para mag tanong..
Dito ay napansin namin na hindi ordinaryo laki ng buwan dito. Halos nasa 10 beses mas malaki ito sa buwan sa aming planetang Earth. Bilog na bilog at naka tanglaw sa buong kalangitan. Ang nakaka pag taka ay ibayong lamig ang dulot nito at hindi init.
“May mga bata kaming nakita sa kakahuyuan, kakaiba ang kanilang kasuotan ngunit hindi sila apekatado ng virus.” ang wika ng matanda.
Bago pumasok sa loob ng lumang gusali ay sinuri muna kami. Iminulagat ang aming mga mata, tiningnang mabuti ang aming mga bibig. “Humarap kayo sa buwan at ngumanga!” ang utos ng mga kalalakihan habang may naka tutok na sibat na gawa sa pilak sa aming mga leeg.
Wala kaming nagawa ni Nai kundi ang sumunod. Humarap kami sa buwan at ibinukas ang aming bibig.
Sinuri nila ito..
“Walang pangil! Malinis ang dalawang ito!” ang wika nila at maya maya ay biglang lumukot ang mukha ni Nai.
“Hoy! Bata! Bakit ganyan ang mukha mo?!” Sagot!!!“ ang sigaw nila.
“Accchhuuuuuu!” ang pag bahing nito dahilan para magulat sila. “Masyadong maliwanag ang buwan, nasisilaw ako ng sobra.” ang wika niya at suminga pa.
“Itigil mo iyan! Iyan ang paraan ng pag tatawag ng mga Apruid.” ang wika nila.
“Apruid? Ano naman iyon?” ang tanong ko at habang nasa ganoong posisyon kami ay nag simula na kaming marinig ng mga ingay. Mga daing, unggol na parang nag mumula sa ilalim ng lupa. “Kuyaaaa!” ang natatakot na wika ni Nai sabay siksik sa aking jacket.
“Sila na iyon! Pumasok na tayo sa loob at ikandado ang lahat ng pintuan! Mabilis kayo!” ang sigaw ng matandang naka pulot sa amin.
Gusto ko pa sanang mag tanong ngunit hinila na kami papasok sa loob ng lumang gusali. Dito ay napag alaman ko na para nga itong isang simbahan at sa bawat sulok nito ay mayroong mga tao. Hindi naiiba ang anyo nila sa amin kaya marahil ay hindi na rin halata na kami ay galing sa ibang planeta. “Ang mga nandito ay ang mga nakaligtas sa pag laganap ng Apruid na sumira sa daigdig. Hindi ko alam kung mayroon pang mga katulad ninyo na nabubuhay sa ibang lugar. Ngunit sa ngayon masasabi ko na kami na lamang ang natitira dito sa mundo. Ito ang naging ligtas na tahanan sa aming mga pamilya. Sa ngayon ay bumaba na ang aming bilang sa 89 kumpara sa bilang na 154 dahil ang iba ay kinain na ng mga Apruid. Nakakalungkot isipin na kami na lamang ang tanging nabubuhay sa planetang ito, pero gayon pa man ay umaasa kami na mayroong isang nilalang na bababa sa kalangitan at mag bibigay ng liwanag sa aming lahat katulad ng nasa kasulatan sa mga tabletang batong naka ukit sa bawat gilid ng gusaling ito.” ang wika ng matanda na nag pakilalang si Uhel.
Dito ay ipinakita niya sa amin ang mga larawan na naka ukit sa pader. Imahe ng isang nilalang na may dalang isang malaking krus na itinarak sa katawan ng isang nilalang na may pakpak. “Iginuhit ito ng may ari ng gusaling ito bago siya mamatay. Batid ko ito ay propesiya kung paano mawawakasan ang kadiliman na nag simula halos maraming taon na ang naka lilipas. Saksi ako noon, mataas ang sikat ng araw sa kalangitan habang kami ay nag sasaya sa aming masagang ani. Ang lahat ay nakangiti habang ninamnam ang biyaya ng aming lumikha.
Habang nasa ganoong kaligayahan kami ay biglang nag dilim ang kalangitan, nilamon ng ang mataas na sikat ng araw at dito lumabas ang isang sasakyang hindi mawari.
Lahat kami ay nakatingala at napa tulala nalang habang pinag mamasdan ang susunod na magaganap..
Maya maya ay may lumabas na isang lalaking matangkad sa lupa. Kakaiba ang kanyang itsura, maputi, kaaya aya ang anyo. Kumikinang ang kanyang kasuotan na ang lahat sa bukid napatingin sa kanya.
Tahimik kaming lahat..
Gumalaw ang kanyang kamay at nag labas ng isang gintong laruan. Ngumiti ito at inaabot sa isang batang nakatayo malapit sa kanya. Ang laruan na iyon ay nakaka akit kaya naman lumakad ang bata at kinuha ito.
Noong abutin niya ang bagay na hawak ng lalaki ay bigla nalang nihablot ang kanyang katawan at kinagat niya ito sa leeg. Umaagos ang dugo, wari’y ginigilitang manok ang batang iyon. Maya maya ay itinapon niya ang walang buhay na katawan ng bata sa damuhan at saka siya muling lumipad pabalik sa kanyang sasakyan.
Lumapit kami sa bata at dito ay laking gulat namin noong mag kikisay ang katawan nito. Biglang dumilat ang kanyang mata at nag karoon ng pangil. Kinagat niya ang mga naka tayo sa kanyang paligid hanggang sa unti unting kumalat ang lason. Ang lahat ay naging agresibo.
At mag buhat noon ay hindi na sumikat ang araw at purong kadiliman nalang ang nasa buong paligid. Ito ang simula ng pag kaangas ng aming lupain.
PERO ang buwan, ay nanatiling sumisikat gabi gabi.. at dito ay nabubuhay ang mga apruid na nag papahinga sa ilalim ng kanilang mga puntod.“ ang salaysay ni Tandang Uhel habang naka tanaw sa labas bintana kung saan ang buwan ay parang nag liliyab at nag lalabas ng kakaibang enerhiya.
Itutuloy..
LOA S2 Part 30: Mahunaya
Cover by Accel Villalobos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Part 30: Mahunaya
JOREL POV
“Kung ganoon ay nag bago ang lahat sa isang iglap?” ang tanong ko habang nakatanaw rin sa labas ng isang siwang sa bintana at dito ay nakita ko ang halos daang apruid na nakatayo labas ng tarangkahan at matiyagang nag hihintay. Lahat ay mga may dugo sa bibig, putla at talagang mga bangkay na buhay. Ang iba naman ay bumabangon palang mula sa ilalim ng lupa at naririnig ko pa ang kanilang mga ingay mula dito.
“Kuyaaa, matagal ba ang umaga?” ang tanong ni Nai habang naka siksik sa aking tabi, sumilip ito sa bintana at halos manlaki ang kanyang mata noong makita ang mga kinatatakutang bangkay na nabuhay. “Iyan yung ideal na nakakatakot, yung bangkay na nabuhay tapos kakain ng tao. Iyan ang ayokong ayoko!” ang wika niya.
“Bakit hindi nila magawang pumasok sa tarangkahan? Luma na ito at tiyak na mabubuwag sa isang sipa lang.” ang pag tataka ko.
“Ang tarangkahan na iyan ay may basbas ng liwanag, nag lalabas ito ng kakaibang simbolo kapag may lumalapit na apruid na sumusunog sa kanilang mga katawan. Mga hijo, mabuti pa ay mag pahinga na kayo. Hindi sumisikat ang araw dito, lulubog lamang ang buwan at muling babalik sa hukay ang mga apruid. Bukas ay mangunguha tayo ng mga kahoy at bakal para maging inyong sibat.” ang wika ng matanda.
“Hindi rin naman kami makakatulog sa matinding ingay sa paligid. Tama ba Nai?” ang tanong ko.
Tumingin ito sa akin at tumango bagamat ang ulo ay nakasuklob sa kanyang sweater..
Tahimik uli..
Hanggang kailan matatapos ito?“ tanong ko sa matanda.
Tumingin siya sa akin “Hindi na ito matatapos. Pwera nalang kung mapatay ang Diyos na nakatira sa kastilyong iyon. Baka sakaling makalaya ang planeta mula sa pag ka agnas.”
“Diyos? Sino?” ang tanong ko.
“Si Senbon. Ang sugo ng dilim. Siya ang lalaking bumaba sa isang sasakyan at ginulo ang lahat. Ang sabi niya ay parte ito ng kanyang pag huhukom. Hindi kami naniniwala sa mga sumpa o kalamasan kaya ang paniniwala namin ay nag kalat siya ng lason sa dugo ng mga taga rito upang lahat kami ay maging isang halimaw na hayok at uhaw sa dugo. Ngayon ay naamoy nila ang ating mga katawan mula rito kaya’t gabi gabi ay nakatayo lang sila sa labas ng tarangkahan at nag hihintay. Ang mga ganitong senaryo ay makakasanayan nyo rin pag lipas ng panahon. Matanda na ako at napapagod na rin akong lumaban at mag hintay sa pag sibol ng bagong liwanag.“ang wika niya
“Ang sabi ni Sin ay agnas ang planetang ito, wala nang mineral kaya wala na rin tiyansa na tumagal kayo dito. Malalason lamang ang inyong mga katawan dahil napapaligiran kayo ng mga bangkay.” ang wika ni Nai.
“Kusang inilibing ng mga bangkay ang kanilang katawan, bago lumubog ang buwan ay mapapansin ninyong humuhukay na sila pabalik sa kanilang mga puntod. Bagamat hindi naman sumisikat ang araw at nanatili pa ring gabi.” ang sagot ng isang lalaki sa aming tabi.
“Sa palagay ko ay hihintayin na lamang naming mamatay kami at matapos ang lahat ng ito para sa amin.” ang wika ng matanda sabay lakad palayo sa amin. “Kung makalilipat lamang kami sa isang lupaing tahimik at payapa, yung walang gulo ay magiging masaya kaming makita ang aming mga batang anak na nag lalaro at naka ngiti.”
“Sa ngayon ay masasabi namin na biyaya ni Mahunaya ang pag tatayo niya ng sagradong gusaling ito bago siya mamatay.” ang tugon ng isang lalaki sa aking tabi
“Sino si Mahunaya?” tanong ko.
“Si Mahunaya ang nag tayo ng sagradong lugar na ito. Isa siyang manlalakbay sa kalawakan at noong makabalik siya dito ay sinabi niya na babalutin ng dilim at mamatay kaming lahat. Nakita raw niya ang hinaharap at malagim ito. Pero walang naniwala kay Mahunaya, ang sabi nila ay babaliw raw ito. Pinag tatawanan siya ng lahat habang gumagawa ng desenyo sa isang sagradong gusali na mag liligtas raw sa amin sa tiyak na kapahamakan. At sa huli ay nangyari nga ang mang yayari.” ang wika niya lalaki habang naka tingin sa labas. “Hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang boses niya, na nag susumamong paniwalaan siya.”
“Paki usap! Maniwala kayo sa akin! Nag pakita sa akin ang Diyos! Ang sinabi niya ay magiging mahirap ang mga susunod na taon dahil babalutin tayo ng dilim! Sinabi niya sa akin na gumawa ako ng isang bagay na mag sasalba sa atin. At pag handaan ito habang hindi pa nagaganap. Mag kaisa tayo at mag tulungan! Dito tayo titira hanggang hindi pa siya dumarating para isalba tayo!”
“Isa kang baliw Mahunaya! Siguro ay naalog na ang utak ko dahil sa kakalakbay mo sa kalawakan! Ilayo niyo ang ating mga anak dahil baka mahawa sila ng kabaliwan sa lalaking iyan!” ang sagot ng mga taong bayan..
Tawanan sila..
Walang naniwala sa kanya hanggang sa nag katotoo ang kanyang propesiya. Namatay si Mahunaya sa pag liligtas sa amin, binuksan niya ang tarangkahan ng kanyang ginawang gusali at ipinain niya ang kanyang sarili para kami ay makapasok ng ligtas. Kinain ng mga Apruid ang kanyang buong katawan at walang natira dito.“ ang salaysay niya. “Tawagin mo ko sa pangalang Berhel.”
Habang nasa ganoong pag uusap kami siya namang pag takbo ng mga ilang lalaki sa aming kinatatayuan. Lahat sila ay nag papanic at nag aapura. “Master! Malaking problema..”
“Shhhh, huwag kayong maingay dahil baka matakot ang ating mga kasamahan. Doon natin pag usapan ito sa likod.” ang wika ng matanda at lahat sila ay nag tungo doon. Pero hindi naman kami pumayag na maiwanan kaya pati kami ni Nai ay nakilakad na rin.
“Ano ang problema?” tanong ng matanda.
“Master, ang bakod sa likod ng gusali ay halos masisira na. Kapag nagiba ito ay makakapasok na ang mga apruid at lahat tayo ay kakainin nila.” ang wika nila at dito ay nakita namin na halos naka tumba ang ilang parte ng bakod.
“Dahil may mga apruid na may utak at nag hahawak ng malalaking bato para balibagin ito at sirain. Gabi gabi nila itong ginagawa hanggang sa tuluyang masira.”
“Bakit hindi ninyo itinatayo?” ang tanong ko.
“Ginoo, ang bakod ay napaka bigat. Ni hindi namin ito kayang itaas. Ang mga apruid ay malalakas ang katawan kaya ang inihahataw nilang mga bato dito ay malalaki at mabibigat.” ang sagot nila.
“Sa palagay ko ay ilang gabi nalang ang itatagal ng ating bakod. Sa ngayon kumuha kayo ng mga sibat at mag bantay dito sa likuran. Kung sakaling masira ang bakod ay ipag tanggol natin ang mga bata sa loob ng gusali sa abot ng ating makakaya. Ayos lang ba sa inyo na tumayo rito at mag bantay?” tanong ng matanda sa amin.
“Ayos lang po. Kaso ay ayokong makita ang mga bangkay sa labas.” ang wika ni Nai sabay hawak sa sibat.
Kumuha rin ako ng sibat at naupo sa tabi ng pintuan. Tumabi sa akin si Nai at dito ay ginusot ko ang kanyang buhok. “Siguro ako na pag tatawanan ka nina Ace at ng iba pa kapag nalaman nila na ganyan ka pala kaduwag sa mga patay.” biro ko
“Patay, patay na nabuhay at kumakain ng tao. Ito yung pinaka ayokong pelikula mo e. Yung last ng movie mo yung Living Corpse Hunter? Naka suklob ako ng jacket sa ulo ay ayoko pa ring makita yung mga patay na nag lalakad.” ang wika niya habang nakahawak sa sibat.
“Kung matatakot ka ay paano natin matatalo ang mga kalaban? Sabihin mo sa akin, ilang laban na ang pinag daanan mo?”
“Marami na, puro alien at mga baliw na taga planeta ang nakaka harap ko. Walang patay o bangkay na nabuhay.”
“Isipin mo nalang na ikaw ay nasa loob ng isang mobile games. Kailangan mong maging malakas upang ikaw ay mag tagumpay. Minsan kailangan nating iisang tabi ang ating takot, dahil wala itong maidudulot na maganda sa ating isipan.” ang naka ngiti kong sagot.
Kapwa kami nakaupo at nag bantay sa likod ng gusali kasama sina Berhel at ilang kalalakihan hanggang sa makalipas ang ilang oras ay unti unting nawala ang buwan at kapansin pansin na ang mga bangkay ay nag takbuhan sa loob ng kakahuyan. Lahat sila ay nag suot sa kanya kanyang mga hukay at maging normal ulit ang paligid.
Tama nga sina tandang Uhel, hindi na sisikat ang araw kaya kahit batid ko sumapit na ang umaga ay madilim pa rin ang paligid. Iyon nga lang ay nakikita naman ito na parang dapit hapon lamang ang nagaganap..
Nag bigay sila ng mga tinapay at inumin bilang almusal. “Pag katapos kumain ay mag hanap tayo ng kahoy na mamalaki at mag tulong tulong tayong iangat ang bakod. Tiyak kong kapag nasira ito ay papasukin na tayo ng mga apruid.” ang wika ni Berhel lumabas ito at tiningnan kung paano madidiskartehang itaas ang bakod..
Sumunod kami ni Nai sa kanya, gayon rin ang mga kalalakihan sa buong gusali..
“Hawakan mo to.” wika ko kay Nai sabay bigay ng aking sibat.
Kinuha niya ito at agad akong lumakad patungo sa bakod. Ang lahat ay nakatingin lang sa akin.
“Ginoo, marami nang sumubok sa amin na iangat ang bakod, pero ni isa ay walang may kakayahang igalaw ito.” ang wika nila
Tumingin sa ako sa kanila at ngumiti. Hinawakan ako ang bakod na may malalaking bakal at marahan ko ito itinaas.
Halos napanganga nalang sila noong makitang umangat ang bakod at agad ko ito itinayo gamit ang aking isang kamay. Ang ibang naka paling ay ini ayos ko rin. “Nai, masyadong maraming naka tagilid na bakod doon sa kabila. Maaari ba?” tanong ko.
Tumango ni Nai..
Nag tatakbo ito sa iba pang parte ng bakod na halos naka tumba na. Nag liwanag ang kanyang kamay at isa isang itinuwid ang mga ito. “Master, anong klaseng mga nilalang iyan? Bakit nagagawa nila ang ganyang bagay?” tanong ni Berhel
“Huwag kayong matakot, sila ang mga sugo ng kalangitan.” ang wika ng matanda sabay tingala. “Batid kong sisikat rin ang araw at lahat tayo ay makaka alis sa lugar na ito.”
Itutuloy..
LOA S2 Part 31: Sugo ng Dilim
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Nag tatakbo ito sa iba pang parte ng bakod na halos naka tumba na. Nag liwanag ang kanyang kamay at isa isang itinuwid ang mga ito. “Master, anong klaseng mga nilalang iyan? Bakit nagagawa nila ang ganyang bagay?” tanong ni Berhel
“Huwag kayong matakot, sila ang mga sugo ng kalangitan.” ang wika ng matanda sabay tingala. “Batid kong sisikat rin ang araw at lahat tayo ay makaka alis sa lugar na ito.”
Part 31: Sugo ng Dilim
JOREL POV
“Mga ginoo, hindi man namin alam kung saan kayo nag mula, pero maraming salamat sa pag buo ng aming harang.” ang wika ni Uhel.
“Wala iyon, maaari bang mag tanong? Paano kami makakarating sa bundok kung saan naroroon ang sinasabi niyong Diyos?” tanong ko.
“Nag iisip ba kayo na labanan siya?” ang tanong ng matanda.
“Nag iisip kami na tulungan kayo. May paraan ba?” tanong ko naman sabay tingin kay Nai. “May pamimilian ba ako kuya? Titiisin ko nalang itong takot ko.” ang pag mamaktol niya. “Kung bakit naman kasi sa daming portal ay dito pa tayo napunta. Mas bagay si Ace dito e.” dagdag pa niya dahilan para matawa ako.
“May rason kung ikaw ang nakasama ko. Saka may tiwala ako sa kakayahan mo.” wika ko naman.
“Kung buo na ang inyong loob ay sumunod kayo sa akin. Mayroon akong nais ipakita sa inyo.” ang wika ng matanda at dito ay lumakad siya patungo sa likod ng gusali.
Mayroon siyang iniangat na isang pintuan sa sahig at dito ay tumambad sa amin ang isang daan patungo sa underground. Bumaba dito ang matanda kaya bumaba rin kami na ang tanging tanglaw ay isang gaserang gawa sa salamin.
“Walang elektrisidad sa buong planeta kaya pasensiya na kung madilim dito sa ilalim. “Ano bang mayroon dito?” ang tanong ni Nai.
“Mga lumang tala at kasulatan na iniwan ni Mahunaya. Dito siya nag lagi noong mga panahong wala ni isa nag naniwala sa kanyang propesiya.” ang sagot niya at dito ay ipinakita niya ang isang silid na punong puno ng hindi natapos na eksperimento ni Mahunaya
Nag tingin tingin kami sa loob nito. Mayroong mga plano na kung ano ano hindi namin maunawaan. Mga larawan ng sasakyang pang kalawakan, sandata at mga simbolo na naka ukit sa mga pader. “Sa tingin ko ay hindi niyo na kailangan pang mag hintay maraming taon para maka alis sa lugar na ito.” ang wika ni Nai habang may binubuklat na isang lumang aklat.
“Anong ibig mong sabihin Nai?” tanong ko.
“Tingnan mo kuya, isa itong plano, naka drawing ang simbahan at kung paano nabuo ang mga ito.” ang wika ni Nai sabay kadkad sa isang lumang papel na nag lalaman ng isang kakaibang plano.
“Si Mahunaya ay isang henyo. Paano niya nabuo ang ganito?” tanong ko habang tinitingnan ang papel.
Tahimik..
Habang nasa ganoong pag susuri kami ay bigla nalang nanginig ang katawan ni Nai at nanakit ang kanyang ulo. “Ayos ka lang ba? Anong..” hindi na ako nakapag salita dahil pati ako ay may naramdamang kakaibang pwersa mula sa itaas ng kalangitan.
Kumabog ng mabilis ang aking dibdib. At napakapit sa akin si Nai. “Malakas ito kuya.” ang wika niya.
“Alam ko. Maaari bang humingi ng pabor?” tanong ko sa matanda.
“Ano iyon hijo?” ang tanong niya.
“Maaari bang tipunin mo ang lahat ng tao sa lugar na ito? O kahit saan basta sila ay ligtas.” ang wika ko. “Bilisan natin! Wala nang oras!” ang sigaw ko at dito ay nag simula na kaming tumakbo paakyat.
“MASTER! LUMABAS ANG BUWAN! LUMABAS ITO AGAD!!” ang malakas na sigaw ni Berhel sa itaas.
“Dalhin niyo lahat dito sa ilalim ang mga bata! Bilisan ninyo!” ang wika ng matanda.
Kami naman ay agad na lumabas sa gusali at dito sa tarangkahan ay nag simula nang bumangon sa hukay ang mga apruid. Nag kagulo ang mga tao sa loob ng gusali lahat sila ay bumaba at nag tago sa ligtas na lugar.
Naramdaman kong kumapit sa aking braso si Nai. “Natatakot ako kuyaa!” ang wika nito.
“Ito na ang pag kakataon para harapin ang takot mo. Kanino ka ba natatakot? Sa kanila (sabay turo sa mga bumabangon na apruid) o sa isang iyon?” sabay turo sa isang imahe nang lalaki na bumababa mula sa gitna ng maliwanag na buwan.
“Sa kanila.” ang tugon niya sabay turo sa mga apruid dahilan para matawa ako. “Alam mo kung paano sila mawawala? Kailangan nating itumba ang isang iyon.” ang wika ko.
“Mga hijo, sigurado ba kayo? Si Senbon ay isang Diyos. Ito ay hayok sa dugo, isang kriminal sa kalawakan at nag tala ng pinaka maraming nilalang na pinatay gamit ang kanyang kamay. Huwag kayong mag tatangkang lumapit sa kanya dahil maaari niyang bawasan ang inyong mga kalamnan ng hindi nyo namamalayan.” ang wika ng matanda.
“Kriminal ng kalawakan si Senbon, narinig ko na ang kanyang pangalan sa Roika. At alam kong hindi biro ang lumaban sa isang Diyos.” ang tugon ko.
“Kuya, ang sagradong sandata ay kailangan nating makuha.” ang wika ni Nai.
“Kailangan nating malaman kung nasaan ito, walang kahit anong naka flash sa mapa, nasira yata ito. Kung hindi maaaring iuwi ang sagradong sandatang iyon, dapat ay wasakin natin ito.” ang sagot ko.
“Lolo bakit ayaw mo pang pumasok sa loob? Mag tago kana sa ligtas na lugar.” ang wika ni Nai sa matanda.
“Hindi, kung lalaban kayo ay tutulong din kami.” ang wika nito at dito lumabas rin sina Berhel at ang iba pang mga kalalakihan.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay simula nang lumusob ang mga bangkay sa labas ng tarangkahan at sa pag kakataong ito ay mas agresibo sila, umiilaw ang mga mata at mas malakas. “Naging agresibo sila dahil nariyan ang kanilang Diyos.” ang wika ko sabay turo sa isang lalaking naka lutang sa ere.
Nag kumpulan, nag wala ang mga kalaban sa labas hanggang sa hindi na kinaya ng bakod. Dito ay pumasok ang lahat ng bangkay patungo sa akin. “Aaaahhhh! Wag kayo lalapit!!” ang sigaw ni Nai, nag liwanag ang katawan nito at nag palit ng anyo bilang si Super Panget na ikinagulat ng lahat. “Bakit kayo naka tingin sa akin? Gusto niyo pasabugin ko ulo niyo?” ang wika niya sa mga binatang lalaking may hawak na sibat.
Samantalang nag liwanag na rin ang aking katawan. At hinubad ang aking jacket para lumabas ang aking itim na kasalag. Ito ay gawa sa aming planetang Roika kaya hindi agad ito nasisira. Walang paraang para makagat ako ng mga bangkay dahil gawa ito sa bakal.
“Kainis! Ayoko talaga ang bangkaaay!” ang sigaw ni Nai at dito ay isa isa niyang binaril ang mga ito. Sa bala ng kanyang baril ay iisa lamang ngunit kapag tumatama ito sa mga kalaban ay dumarami ito at nag babanda banda na parang isang paputok sa kalangitan.
“Dito lang kayo sa pinto at huwag hahayaang may makapasok. Gagawin ko ang lahat upang pigilan sila.” ang wika ko at dito ay nag simulang lumutang ang aking mga paa sa lupa.
“Master! Anong klaseng mga nilalang ba sila?” ang tanong ni Berhel na halos mapanganga nalang sa mga nangyayari.
“Sila ang mga bayaning mag tatanggol sa atin.” ang sagot ng matanda.
Lumipad ako sa itaas ng gusali. Dito ay nag simulang mag init ang aking mata hanggang sa bumuga ng isang pulang laser. Tumama ito sa lupa kung saan mas maraming bangkay ang tumatakbo patungo sa bakuran ng gusali.
Halos walang nag tatagumpay na lumapas sa guhit ng bakod dahil sa amin ni Nai. Siya harap ng gusali at ako naman ay lumilipad sa paligid nito hanggang likuran parang pasabugin ang mga nag tatangkang lumapit.
Tuloy ang laban..
Hindi pa rin humuhupa ang mga bangkay at tila wala itong katapusan kaya naman mas dinoble ko pa ang init ng aking laser dahil para mas kumapal ito, mas naging kulay pula at lumikha ng apoy sa kakahuyan. Samantalang sumasabog pa rin ang baril ni Nai sa ibaba kung saan siya ay abala sa pag pigil.
Nag karoon ng apoy sa paligid ng gusali dahilan para di agad makapasok ang mga bangkay. Habang nasa ganoong posisyon ako ay may isang itim na liwanag palapit sa akin kaya naman umiwas ako at tumama ang bagay na iyon sa ituktok ng gusali at tumusok sa pader nito.
“Isang sibat na itim!” ang wika ko sa aking sarili sabay harap sa direksyon ng lalaking nakatayo sa harap ng buwan.
Hinugot ko ang sibat naka tarak sa pader at mabilis ko itong ibinalibag sa kanya. Mas mabilis ang pag sibat na parang isang kidlat na gumuhit sa ere..
Nakita kong sinalo ng lalaki ang kanyang sibat gamit ang kanyang kamay. Hindi ko akalaing mahuhuli niya ito kahit halos liwanag nalang ang pag lipad nito patungo sa kanya.
Maya maya ay kumaway ang lalaki at muli ibinalibag ang sibat patungo sa akin. Halos napaka layo ang aming pagitan sa isa’t isa, nag kataon lamang na maaari kong izoom in ang aking mata upang mas makita ang kalaban sa malayo. Kung naka lagay sa zoom in ang aking mata at halos hindi ko siya makita ng maayos, ang ibig sabihin ay napaka layo niya sa akin.
Sumibat muli ang itim na sibat sa aking harapan at noong sasaluhin ko ito ay biglang naging hugis tao at dito ay laking gulat ko noong sumulpot na siya sa aking harapan. “Booo!” ang pang gugulat niya dahilan para mapa atras ako at mawala sa balanse.
Ang mukha ng lalaki ay masyadong putla parang walang dugo sa katawan. Matulis ang kanyang tainga, matangkad at may kapayatan. Naka suot ng pinag halong pula at pilak na kalasag. At may pakpak na parang kapa dahilan ng kanyang pag lutang sa ere na walang pwersa sa katawan.
(Senbon image. I do not own this photo. CTTO)
“May bisita pala ako? Isang nilalang na galing sa planetang Roika at isang nilalang na mula sa Earth ngunit may isa pang nilalang sa kanyang loob na nag mula naman sa planetang Super Planet. Nakaka tuwa dahil simula noong maagnas ang mundong ito ay wala nang nag lakas loob na mag tungo dito. Nakakawa tuloy ang aking mga alaga, wala silang makain na sariwang laman at dugo.” ang wika ko niya.
“Huwag mo nang itanong kung bakit nandito kami, isipin mo na lamang na kailangan na naming wakasan ang sumpang idinulot mo sa planetang ito.” sagot ko.
Natawa siya. “Ganito naman talaga ang gagawin ko sa lahat ng planetang gusto kong gunawin. Mag kakalat ako ng naka mamatay at nakalalasong virus sa kanilang mga katawan hanggang sila ay maging mga halimaw. Hindi ba’t nakakatuwang pag masdan na sila mismo ang nag kakainan?” ang wika niya at habang nasa ganoong pag sasalita siya at bigla nalang nanlaki ang kanyang mata at tumulo ang dugo sa kanyang bibig.
Dito ay nakita ko si Nai sa kanyang likuran na may hawak na espada, nakatarak ang talim nito sa kanyang katawan, mula sa likod ay tagos ito sa kanyang harapan. “Mas nakakatuwang pag masdan kung mamamatay ka nalang.” ang wika niya sabay pihit sa espada..
Itutuloy..
LOA S2 Part 32: Sugo ng Dilim 2
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Natawa siya. “Ganito naman talaga ang gagawin ko sa lahat ng planetang gusto kong gunawin. Mag kakalat ako ng naka mamatay at nakalalasong virus sa kanilang mga katawan hanggang sila ay maging mga halimaw. Hindi ba’t nakakatuwang pag masdan na sila mismo ang nag kakainan?” ang wika niya at habang nasa ganoong pag sasalita siya at bigla nalang nanlaki ang kanyang mata at tumulo ang dugo sa kanyang bibig.
Dito ay nakita ko si Nai sa kanyang likuran na may hawak na espada, nakatarak ang talim nito sa kanyang katawan, mula sa likod ay tagos ito sa kanyang harapan. “Mas nakakatuwang pag masdan kung mamamatay ka nalang.” ang wika niya sabay pihit sa espada..
Part 32: Sugo ng Dilim 2
JOREL POV
Gulat na gulat ang kalaban, bakas na bakas sa kanyang mukha ang pag kabigla dahil sa ginawang pag saksak ni Nai.
Maya maya ay nag bago ang ekspresyon ng kanyang mukha at ngumiti ito saka naging mga paniki ang katawan. “Akala niyo ba ay ganoon kadali? Kung papatayin niyo ako ay dito sa aking “puso” ang asinta at hindi sa dibdib.“ ang wika niya at muling nabuo ang katawan at nakita nalang namin na naka upo ito sa ituktok ng gusali.
Nanatili kaming lumilipad ni Nai at kapag may lalapit na bangkay sa guhit ng taranghan ay pinapasabugan namin ang mga ito. “Maganda hindi ba?” tanong niya.
“Ang mga bangkay na nabuhay at naging mga halimaw?” tanong ni Nai
“Oo, ako ay isang Diyos, nilikha ako ni Ama upang gampanan ang tungkulin ng pag patay at pag wasak sa mga planetang wala nang silbi. Alam ninyo na ang isa sa pinaka dramatikong paraan ng pag wasak sa isang daigdig ay ang lasunin ito, ang lahat ay mag papatayan, iiyak, sisigaw, matatakot at babawian ng buhay. Mas masarap panoorin ang isang nilalang na dumaraan sa emosyon ng matinding takot at pag hihirap bago sila mamatay. Sa oras na nag bagsak ka ng isang mikrobyong lason sa lupa at gagapang ito at magiging epedemiya. At ito ang nais kong gawin sa planetang Earth at Roika. Gagawa ako ng mga nilalang na patay pero lumalakad at kumakain ng tao. Sa aking talino ay madali lamang lumikha ng mikroboyo.
Naalala ko pa noon, ang planetang ito ng Wakgol ay matiwasay, tahimik at masaya ang mga nilalang. Pero wala silang pag ulad, walang nangyayari sa kanilang pamumuhay, basta nag tanim lang sila ng pag kain at sapat nang may mailaman sila sa kanilang sikmura. Sa huli, ang planetang ito ay walang pag asenso. Kaya naman nag pasya akong wasakin ito at gawing himlayan ng mga patay na nabuhay. Ito ang produkto ng aking pag sasaliksik, isang perpektong mundo ang mga halimaw.“ ang masayang wika niya sabay tayo at saka lumipad patungo sa aming harapan.
“Masarap ang raw ang dugo ng mga taga Roika lalo’t kaunti nalang ang inyong lahi dahil sa pag salakay ng mga Atrox. Isang espesyal na putahe ang mga katulad ninyo. Iyon nga lang ay masyadong mahigpit ang depensa ng inyong planeta para mapasok ito ng basta basta. At isa pa ay hindi ako ang Diyos na nakatalaga para gumunaw doon. Si Enki na ang bahala sa inyong lupain..” ang wika niya at maya maya ay gumalaw ang kanyang kamay kaya umiwas ako at dumistansiya sa kanya.
Noong mga distansiya ay nakaramdam ako ng kaunting kirot sa aking tiyan at dito ay nakita kong may kalmot na ito. Gawa sa matibay na mineral ang aking suit ngunit nasira niya ito ng ganoon kadali. Pati ang aking katawan hindi basta basta nasusugatan ay nagawa niyang galusan. Tama nga ang aking naririnig, na ang Diyos na si Senbon ay may kamay ng kriminal.
Nangiti siya at hinawakan ang napunit na tela sa aking suit saka dinilaan ang kaunting dugo dito.
Maya maya ay napasinghap siya sa hangin at ninamnam ang lasa nito. “Ama, ito ang dugong pinapangarap ko. Ang pangako ko sa iyo ay hindi na ako iinom ng dugo at kakain laman, ngunit ngayon ay hindi ko mapigilan. Patawarin mo ako Ama! Nawawala ako sa aking sarili!!” ang parang nababaliw na sa salita nito at mas lalong namula ang kanyang mata, ang kanyang bibig ay nag lalaway at ang kuko ay mas lalo pang humaba.
“Akin kaaaaa Roikan!!” ang sigaw niya at mabilis na lumipad patungo sa akin.
Inihanda ko ang aking sarili!
Noong makalapit siya sa akin ay pilit niyang kinakalmot ang aking balat ngunit alerto na ako kayang nagagawa kong sanggahin ang kanyang atake. Halos sabay kami ng bilis kaya’t nagagawa kong umiwas at gumanti sa kanyang atake..
Nag buno kami sa ere! Ngayon lang ako naka kita ng kalaban na ang intensiyon ay kainin ako..
Agresibo..
Habang nasa ganoong pag bubuno kami ay nakita kong sumibat si Nai sa aming direksyon. “Kuyaaaa!” ang pag tawag niya, na ang ibig sabihin ay bumibitiw ako.
Agad kong siya sinipa palayo sa akin dahilan para makabitiw ang kanyang mga kuko na naka baon sa aking braso.
“BANG!!”
Sumibat ang laser sa baril ni Nai at tinamaan ang kalaban dahilan para mawala ang balanse nito. “Paki alamero!” ang sigaw nito saka biglang nawala sa aming paningin.
Sumulpot ito sa harap ni Nai kaya naman agad siyang umilag para maka iwas sa kamay nito. Lumipad siya patungo sa aking tabi. “Ayos ka lang ba?” tanong ko.
Maya maya ay napatingin rin ako sa kalaban. Dito ay ngumisi ito at ipinakita ang kanyang kuko na may dugo.
Tumingin ako kay Nai at dito ay bumulwak ang dugo sa kanyang bibig. Nakita ko ang isang malalim na butas sa kanyang sikmura. Ganoon kabilis kumilos ang kanyang kamay. Hindi na namin nararamdaman ang kanyang ginagawa, basta magugulat nalang kami na mayroon na kaming sugat.
“Ayos lang ako kuya. Kung hindi agad ako naka iwas ay baka nawasak itong tiyan ko.” ang wika niya sabay punit sa kanyang maliit na kapa sa likuran at itinali ito sa kanyang tiyan.
“Mag ingat tayong dalawa. Delikado ang isang ito.” ang wika ko sabay tingin sa lupa kung saan naroroon pa ang mga bangkay na hindi makapasok sa lakas ng apoy sa paligid. Kaya naman nilaser ko ang kanilang kinalalagyan hanggang sa maging abo ang mga ito.
“Kuya, parating na siya!” ang wika ni Nai sabay bali sa kanyang baril at naging espada ito.
Nawala ang kalaban sa aming paningin..
Maya maya ay sumulpot ito sa harapan ni Nai na kayang ikinagulat. Gumalaw nanaman ang kanyang kamay. Pero sa pag kakataong ito ay alerto na si Super Panget. Nag liwanag ang kanyang katawan at isang malakas na suntok ang ginagawad nito sa kanyang mukha dahilan para mapa atras siya ng kaunti. Kasabay nito ang pag liliwanag ng aking katawan, umakyat ang liwanag sa aking mukha patungo sa mata at bumuga ito ng mas malakas na laser, kulay asul kaya’t mas mainit ito kaysa sa nauna.
Sumibat ang liwanag sa kanyang direksyon, ang susunod niyang ginawa ay sinangga ito gamit ang kanyang sibat na ang liwanag rin at gumawa ng barrier sa kanyang paligid.
Tuloy pa rin ang pag guhit ng laser sa aking mata, maya maya ay nag liwanag rin ang baril ni Nai at bumuga rin ito ng laser sa kanyang barrier. Ngayon ay dalawa na kaming umatake sa kanya.
Tumama sa harang ang aming pag atake pero sa sobrang lakas nito ay nag crack ang harang at tumagos sa kanya.
Bumulusok sa lupa ang kanyang katawan. Sumadsad sa kanyang mga alagad..
Nanatiling naka bagsak sa lupa ang kanyang katawan at maya maya ay tumawa ito na wari’y galak na galak. “Masaya lamang ako dahil sa libo libong mandirigma na aking nakalaban ay kayo lamang ang nakapag patumba sa akin. Tama nga si Ama, darating ang panahon na may sisilbol na mga nilalang na mas malalakas at mas matatalino kaysa sa mga naunang lahi. At ito ang mag dadala ng panganib sa buong kalawakan.” ang wika niya.
“Pasensiya na ngunit ni minsan ay hindi namin itinuring na panganib ang aming mga sarili. Kayo mapanganib at walang awang pumapatay ng mga inosenteng nilalang sa kalawakan!” sagot ko.
“Oo nga, kayo yun! Lalo ikaw na kriminal!” ang sigaw ni Nai.
Natawa siya at bigla nalang humaba ang kanyang itim na kuko. Sumibat ito ng mabilis sa direksyon ni Nai kaya sinangga niya ito gamit ang kanyang espada pero humaba pa rin ang ilang natirang kuko niya sa daliri at tumama ito sa kanyang balikat, braso at binti. Tagos ang atakeng iyon kaya pati ako ay nagulat.
Nahugot ang kuko sa kanyang katawan at tumilapon sa ibaba ang kanyang katawan. “Masyado kang maingay e ang pangit pangit mo naman!” ang wika ng kalaban sabay dila sa kanyang kuko na may dugo ni Nai.
Ninamnam niya ito.
“Pwede na. Pero mas masarap ang sa iyo Roikaaaa!” ang wika niya at muli nanaman ng liwanag ang kanyang katawan saka parang usok sa bilis na lumipad sa akin.
Tinira ko ng laser ang usok na palapit sa akin pero bale wala ito. Matagumpay pa rin siyang sumulpot sa aking harapan at malakas na inihataw sa aking harapan ang kanyang sibat na pangalawit, bilang depensa ay inipon ko ang enerhiya sa aking kamao at sinutok ito.
Napigilan ako ng kanyang sandata na kanyang ikinagulat. Napangiti siya at isa pang malakas na hataw ang kanyang ginawa pero sinangga ko lang rin ito gamit ang aking kamao.
Ilan beses pa niya itinira sa akin ang kanyang sandata at sa pinaka malakas na hagupit niya ay isang malakas na suntok rin ang aking pinakawalan dahilan para mabasag ang talim nito at mag kapira piraso.
Umatras siya ng kaunti at napangisi. “Magaling, hindi ko inaasahan na malakas ka para pigilan ang aking atake Roika.” ang wika niya at muling nag liwanag ang kanyang kamay. Mula dito ay lumabas ang mas malaki, mas makapal na pangalawit, halos kasing tangkad ko na ang kalawit nito. “Ito ba? Kaya mo pa?” ang tanong niya.
Umilaw ang kanyang sibat at buong lakas na inihataw sa aking kinalalagyan. Bilang pag tugon ay inipon ko ang aking lakas sa kamao at isang malakas na suntok rin ang aking pinakawalan.
Ang kanyang higanteng sibat laban sa aking kamao..
Nag abot sa gitna ang aming pag atake. Nag labas pa ng malakas na impact sa ere ang aming pag sasagupaan dahilan para tangayin ang mga matataas na puno, magiba ang mga bundok dahil sa pinag halong lakas.
Napaatras siya..
Tumilapon ang aking katawan sa lupa at bumaon ako dito na parang isang mabigat na bagay..
“Paano ba iyan? Hindi mo kinaya..” ang wika niya sa aking itaas.
Natawa rin ako.. “Iyon ang akala mo.” ang sagot ko at dito ay laking gulat niya ng biglang mag crack ang kanyang higanteng pangalawit at nabasag ito na parang salamin.
Itutuloy..
LOA S2 Part 33: Lakas sa Lakas
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Tumilapon ang aking katawan sa lupa at bumaon ako dito na parang isang mabigat na bagay..
“Paano ba iyan? Hindi mo kinaya..” ang wika niya sa aking itaas.
Natawa rin ako.. “Iyon ang akala mo.” ang sagot ko at dito ay laking gulat niya ng biglang mag crack ang kanyang higanteng pangalawit at nabasag ito na parang salamin.
Part 33: Lakas sa Lakas
JOREL POV
“Malakas ang kamao mo. Alam kong malalakas ang mga taga Roika dahil mas mabigat ang hangin doon. Espesyal talaga ang inyong lahi kaya’t gusto gusto ito ng mga Atrox.” ang wika niya habang nakatayo sa aking itaas.
“Maraming taon na mag buhat noong mabura ang mga Atrox. Bukod sa kanila ay marami nang mga mananakop ang pinatumba ng aming planeta. Minsan na itong nawasak at noong sumibol muli ay mas pinalakas pa nila ang kanilang pwersa. Hindi na mauulit ang pag bagsak ng Roika dahil nandito na ako.” ang tugon ko.
“Kung sa tingin mo ay malakas ka, bakit hindi natin subukan?” ang wika niya habang naka ngisi. Dumistansiya siya sa akin at lumipad patungo sa harap ng buwan.
Nag liwanag ang kanyang katawan ng pinag halong itim at pula. Nag labas ito ng malakas na awra na bumalot sa paligid.
Lumipad si Nai at sinubukan asintahin ang kalaban gamit ang kanyang baril pero walang nangyari.
Ilang sandali rin sa posisyon ang kalaban bago namin mapansin ang kakaibang ingay na nag mumula sa lupa. Dito ay nakita namin na lumalakad lahat ng bangkay patungo sa iisang direksyon, pati ang mga nasa bakuran ng gusali ay umalis rin na parang tinatawag ng kung ano.
“Nakaka kilabot!” ang wika ni Nai na parang maduduwal. Hinawakan niya ang kanyang baril at isa isang pinasabog ang mga ito. Pero sa kabila ang mga pag papasabog sa kanila ay hindi naman rin natignag ang kanilang pag lalakad hanggang sa hindi na namin ito mabilang.
“Tinatawag niya ang hukbo ng mga bangkay patungo sa kaniyang direksyon.” ang wika ko habang naka masid.
“Masama ito.” ang bulong ni Nai.
Nag patuloy ang ginagawang pag tawag sa mga hukbo hanggang mag tipon tipon ang mga ito. Nag liwanag kanilang mga katawan at hinigop ang isa’t isa.
Nag patong patong..
Nag sanib sanib hanggang sa maging isang malaking bilog. Lumaki ito ng lumaki hanggang sa maging higante.
“Pinag sama sama niya ang mga bangkay para makagawa ng isang malakas na sandata.” ang wika ko habang pinag mamasdan ito.
“Sandata ng mga bangkay? Na kakaiba ang amoy. Arrgghhh, bumabaligtad yata ang sikmura ko kuya.” ang wika ni Nai.
Mula sa pagiging bilog ay humubog ito at naging tao. Ang mga paniki ay pumalibot sa kanya, nag labas ito ng nakaka kilabot na sigaw na animo nang nagagaling sa pinaka kailaliman ng lupa at sumama sa hangin na ang bibigay sa amin ng ibayong kilabot. Kitang kita namin kung paano ito mabuo dahil mas lalong lumiwanag ang buwan kaya malinaw ang buong paligid.
“Pwe! Ang baho! Awrk!” ang suskang reklamo ni Nai noong umabot sa amin ang hangin mula sa sigaw ng higante.
“Alerto ka Nai, huwag kang mawawala sa focus. Mabilis si Senbon at ang hayok ito sa dugo sa pag sira ng katawan gamit ang kanyang kuko, doon ka tumingin sa kanya at huwag sa halimaw.” ang sagot ko habang pinag mamasdan sila.
Makalipas ang ilang minuto ay tuluyang nabuo ang higante. Nag liwanag ang bibig nito at may lumabas na isang malakas na enerhiyang sumibat sa aming kinalalagyan. Ngunit sa halip na iwasan ay sinangga namin ito dahil tiyak na tatama ito sa gusali kung mag kataon.
“Maganda hindi ba? Nabuo ang aking kakampi dahil sa pinag halo halong katawan ng mga patay. Ito ang tinatawag na kapangyarihang manipulahin ang nabubuhay at namamatay na nilalang.” ang wika niya na hindi maitago ang pag kagalak.
Maya maya ay lumapit siya dito at pinag masdang mabuti ang kanyang likha. “Sa palagay ko ay hindi pa sapat ito. Mas kinakailangan pa niya ng malakas na kapangyarihan.” ang dagdag niya at saka biglang naging itim na usok ang kanyang katawan. Pumasok ito sa bunganga ng higante.
Mula sa pagiging simpleng higanteng bangkay ay nag karoon ng porma ang katawan nito. Nag karoon ng kalasag, nag karoon ng dalawang mahabang sungay at nag liliwanag dibdib. Mas lalo pa itong lumaki na halos abot na sa langit ang taas! Kapansin pansin rin ang kanyang mga kamay na may mahabang braso at pulang mga kuko.
Tumingin ako kay Nai at naunawaan niya ang nais kong iparating. Kapwa kami lumipad sa ibang direksyon palayo sa gusali kung saan kita kita namin ang pag kabigla ng mga tao noong makita ang dambuhalang halimaw na nilikha ni Senbon. Tila isang perpektong bangungot sa tuwing sisigaw ito at mag lalabas ng kakaibang tinig na kilabot ang siyang hatid.
Lumayo kami sa gusali kung saan makaka kilos kami ng mabuti at hindi naman kami nabigo dahil sumunod sa aming direksyon ang higante. Napaka liit namin pag natabi dito, halos isang dangkal lang kung tutuusin. “Nandito kayo para sa aking sagradong sandata tama? Kukunin niyo ang aming mga kapangyarihan upang mahadlangan ang pag gunaw namin sa kalawakan. Ngunit umaasa lang kayo sa wala dahil sa mga oras na ito ay taglay na namin ang mga sandatang sinadya niyo pang dayuhin sa aming mga demensiyon.” ang wika niya.
“Ang totoo ay iyon ang orihinal na plano. Ngunit maaari itong baguhin at gamitin ang susunod na plano? Tama ba?” tanong ni Nai.
“Kung hindi namin makukuha ang sagradong sandata ay wawasakin nalang namin ito. Kasama ka!” ang sagot ko naman dahilan para matawa siya.
“Baliw! Mga baliw kayo! Sa tingin niyo ay mapapatay niyo ako ng ganoon kadali? Imposible ang mga sinasabi ninyo dahil ang planetang ito ay ang aking demensiyon, sa makatuwid ay hawak ko na kayo una palang!” ang sigaw niya at dito ay nag simula nang umatake ang higante. Humahaba ang kanyang kamay at mas mabilis ito sa aming inaasahan.
Ang kanang kamay ay sumagupa kay Nai, ang kaliwa naman ay sa akin. Sa bawat kamay na iyon ay may matatalim na kuko na parang mga espadang lumilipad at bumabaril ng paulit ulit. Malalaki ang mga ito na kapag tumatama sa lupa ay nagigiba ang mga nakatayong malalaking bato at bundok dito. “Ngayon Roika kaninong kamao ang mas malakas??!!” tanong niya at nag liwanag liwanag ang kamao ng higante at mabilis na sumibat sa aking kinalalagyan.
Hindi naman ako nag pasindak, may tiwala ako sa aking lakas kaya sinagupa ako ito. Hinataw ko ang pinaka malakas na suntok.
Sumabog ang mag kaibang pwersa sa paligid..
Para akong isang lamok na bumangga sa isang tao. Ngunit napigilan ko ang kamao ng higante! Iyon nga lang ay masyado itong malaki para itulak kaya ang katapusan ng aming palakasan ng kamao ay ang pag katalo ko at pag bagsak ng mabilis sa lupa.
Sumibat ang aking katawan sa mga malalaking batuhan at kada pag tama nito ay nagigiba ang mga ito at nadudurog.
Habang nasa ganoong pag bagsak ako ay nakita ko rin si Nai na bumubulusok pababa kasama ng isang mahabang kuko na parang patalim. Tumilapon kami sa mag kaibang direksyon dahilan para matuwa ang kalaban at mas lalo pa itong mag wala sa pananabik.
Hindi pa ako nakakabawi ay nakita ko nanaman na bumubulusok ang kanyang kamao patungo sa akin at dito ay isang suntok nanaman ang aking tinamo. Paulit ulit niya akong dinikdik sa lupa hanggang sa bumaon ako ng husto dito. Kitang kita ang malaking hukay na ginawa ng kamay ga bahay na kamao habang paulit ulit na tumatama sa akin. Halos mabugbog ang aking katawan at nag dugo na rin ang aking bibig. Lalong nawasak ang aking suit kaya halos hubad na ang aking katawan.
Nanatili akong nakabagsak sa lupa..
Maya maya ay umangat ang kamao at ihahataw muli ito sa akin. Kaya naman umakyat ang enerhiya sa aking mata at isang malakas na laser ang pumigil dito.
Lumaban ang kanyang kamao sa aking enerhiya kaya mas lalo ko pang nilakas ito kahit na mag dugo ang aking mata.
“Arrrghhhhhhhhhh!” ang sigaw ko at dito ay sumabog ang kanyang kamao at naputol na ikinagulat ni Senbon.
Humapa ang liwanag sa paligid, umuusok ang aking buong katawan partikular sa aking mata na dumugo at tumulo sa aking pisngi. Pilit ako umahon sa hukay at dito ay nag uubo nalang ako sa dami ng buhangin at lupang pumasok sa aking bibig dulot ng halos paulit ulit na pag dikdik sa akin.
Hingal..
Habang nasa ganoong posisyon ako ay isang malakas na pag sabog rin ang ang mula sa direksyon ni Nai dahilan para maputol rin ang isang kamay nito at mag liparan ang mga kuko na tumama sa buong paligid..
Lumipad si Nai patungo sa akin at inalalayan ako sa pag tayo. Halos duguan na rin ito katulad ko. “Ayos ka lang ba kuya? Higante nga siya ngunit mabilis at matalim ang kanyang kamay. Kahit ang espada ni Sin ay nawasak na dahil ginamit ko ang lahat ng pwersa nito.” ang wika ni Nai na halos na napaupo nalang sa aking tabi. Kitang kita ko rin ang malalaking saksak sa kanyang katawan dulot ng pag kahiwa. Halos madurog na ang ikalawang bahagdan ng kanyang lakas na Ad molibiria.
“Nag bubunyi ba kayo dahil nasawak ninyo ang kamay ng aking alaga? Hindi pa tapos ang laban, ngayon palang ako nag sisimula!!” ang sigaw niya at dito ay tumubo muli ang dalawang kamay ng higante at mas lalo pang humaba ang kanyang kuko..
Ang akala namin ay dito nag tatapos ang kanyang pasabog ngunit mali pala dahil mula sa likuran ng higante ay tumubo pa ang dalawa pang kamay na puro patalim.
“Tang ina, yung isang braso at kamay nga lang ay mamatay na ako. Naging apat pa ito. Diyos talaga ang kalaban natin kuya.” ang wika ni Nai.
“Nakakatamad panoorin kung tig iisa lang kayo ng kalaro. Mas marami ay mas masaya diba?” ang tanong niya at dito ay sabay sabay na gumalaw ang mga ito patungo sa amin. Ang bawat kuko ay malalaki, ang braso at balat ay parang bakal sa tigas kaya’t pati ako ay hirap na pigilan ito.
Nag liwanag ang aking mata at ibinuga ko sa ere ang enerhiya mula dito pero halos nasagad na ito kaya nawala rin agad, ni hindi tinamaan ang higanteng bagay na parating.
Nasa ganoong posisyon ako ng agad akong hinala ni Nai at dito ay mabilis kaming lumipad palayo para maka iwas. Lumikha ng pinaka malakas na pag sabog ang mga ito noong tumama sa lupa dahilan para mabiyak ang paligid at masira ang lahat ng dito.
Itutuloy..
LOA S2 Part 34: Senbon
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Nag liwanag ang aking mata at ibinuga ko sa ere ang enerhiya mula dito pero halos nasagad na ito kaya nawala rin agad, ni hindi tinamaan ang higanteng bagay na parating.
Nasa ganoong posisyon ako ng agad akong hinala ni Nai at dito ay mabilis kaming lumipad palayo para maka iwas. Lumikha ng pinaka malakas na pag sabog ang mga ito noong tumama sa lupa dahilan para mabiyak ang paligid at masira ang lahat ng dito
Part 34: Senbon
JOREL POV
Dumagundong ang malalakas na pag sabog sa buong kakahuyan noong bumagsak ang apat na malalaking kamay ng kalaban. Ang lahat ito ay humaba pa at hinabol kaming dalawa ni Nai.
Mabilis ang aming pag lipad ngunit kinakailangan paring umiwas dahil umuulan ng patalim sa paligid at sa itaas dahil may kakayahan ang mga dambulahang kamay ng hingante na mag labas ng mga sandata sa kanyang mga balat na parang mga insektong lumalabas at lumilipad patungo sa amin. Kapag nag dikit dikit ang mga palatim ay sumasabog ito na nagigiba ang kahit na anong madaanan.
Magulo ang paligid, wala kaming magawa kundi ang umiwas at sanggahin ang mga ito. Paminsan minsan ay ginagamit ko ang laser sa aking mata bagamat hindi na ganoon kalakas ito.
Noong makaramdam ng pagod sa pag lipad ay kapwa kami nag tago ni Nai sa likod ng isang malaking bato. Pareho kaming hapo at hinahabol ang pag hinga. “Kuya, nakita mo yung nag liliwanag na bahagi sa dibdib ng higante? Maaaring nandoon si Sebon. Sa palagay ko ay walang pag asang matalo natin ang mga braso ng higanteng ito dahil para silang bakal sa tigas.” ang wika niya.
Tumingin ako sa kanya “kanina ko pa tinatangkang lapitan ang bahaging dibdib ng halimaw pero imposible dahil sa rami ng harang dito.” ang sagot ko.
Kumilos ang kanyang duguang kamay at may dinukot sa kanyang punit na kalasag. Isang bilog na bagay na kakaiba ang anyo.
Maya maya ay pinindot niya ito at dito ay may lumabas na isang malaking baril na parang kanyon. Isinampay niya ito sa kanyang balikat. “Ang hirap maging marksman kuya.” ang wika niya sabay ngisi. Nakita ko nanaman tuloy yung di kaaya ayang ngipin niya na pang pangil na hindi pantay pantay. “Ikaw ang pinaka magaling umasinta, kaya marahil ay iyan ang taglay mong kakayahan.” tugon ko habang naka ngiti.
Tumingin siya sa akin ng seryoso at nag wika. “Bigyan mo ako ng oras kuya. Matagal mag karga ng enerhiya ang kanyon ko. Kailangan kong mag tago dito upang mag ipon ng sapat na lakas.” ang wika nito.
Natawa ako at dumura ng dugo. “Iyon lang pala. Huwag mo lang tagalan dahil baka hindi mo na ako abutan ng buhay.” biro ko at dito ay ang liwanag ang aking buong katawan at pinag hilom ko ang pinaka malalalim na sugat na aking natamo, umuusok ang aking katawan hanggang sa kusa itong mag sara. “Kayo talagang mga marksman laging kailangan ng tanke.” ang dagdag ko pa dahilan para matawa siya.
Natawa siya at tumayo. Nag simulang mag liwanag ang kanyang mata at gayon rin ang kanyang katawan. Samantalang ako naman ay lumabas at nag tatakbo sa harap ng apat na malalaking kamay na noon ay hinahanap ang aming kinalalagyan.
Mabilis akong lumipad at noong makita nila ako ay muli nanaman silang sumugod sa akin. Sa pag kakataong ito ay mas pinatigas ko pa ang aking katawan at isang malakas na suntok ang sinagupa ko sa mga ito.
Tumama ang aking suntok, ngunit hindi sapat para sa apat na higanteng bagay bagamat alam kong malakas ang suntok na ito dahil napa atras ang halimaw. Pakiwari ko bakal rin ang aking sinusuntok dahil nakakaramdam ako ng sakit kapag tumatama ng malakas ang aking kamao.
Nag patuloy ako sa papa habol, kunwari ay nag pupumilit akong lumapit sa kanyang katawan dahil ang kanyang ulo ang lagi kong puntirya kapag nag bubuga ng laser ang aking mata.
Maya maya ay muli nanaman ako inulan ng mga kuko na animo patalim. Ang iba ay sinangga ko, ang iba ay tumarak sa aking katawan partikular sa aking balikat, dibdib at mga hita dahilan para lumagapak nanaman ako sa lupa.
Bulagta ang katawan at habang nasa pag kakahiga ako ay walang ano ano’y umatake muli ang mga kamay kaya agad akong bumangon at sinalo ang lahat ng ito.
Ginamit ko lahat ng aking lakas para mapigilan ang pag kilos ng apat na kamay na iyon. Kumapit ang aking enehiya at ginapos ito ang mga ito upang mapahinto sa pag atake. Iyon nga lang ay humaba ang mga kuko nito na sumaksak sa aking katawan.
“NAAAAAIIII!!!” ang sigaw ko..
“NGAYON NAAAAAAA!!”
Lumabas si Nai mula sa pag kaka kubli. Nagulat nalang ako dahil naging higante na rin ang buhat niyang kanyon. “Energy power 100%” ang sigaw niya sabay pindot sa buton!
Nag liwanag ang dambulahang bunganga ng kanyon at nag labas ito ng napaka lakas na pwersa na sumibat sa ere patungo katawan ng higante.
Habang naka pigil ako ay kumawala ang dalawang kamay sa aking enerhiya. Sinangga nito ang malakas na pwersa iyon pero hindi kinaya dahil natunaw lang ang kanyang braso kaya nag patuloy ang atake na direktang tumama sa nito dahilan para mabutas ang kanyang dibdib at sumabog ang kanyang katawan!
Halos naputol rin ang mga brasong hawak ko at nabura ang mga ito sa ere..
“ANONG GINAWA MO SA ALAGA KOOOO! PAKI ALAMERO KAAAAAA!” ang galit na sigaw ni Senbon at maya maya biglang humaba ang ulo ng higante at sumibat kay Nai.
Lumipad si Nai ngunit sadyang mabilis ang ulo ng kalaban at noong abutan siya nito ay walang anu ano’y kinain siya ng buo.
“Nai!!” ang sigaw ko at halos nanlaki ang aking mga mata noong makitang naputol pa ang kamay ni Nai sa ngipin ng halimaw na lumunok sa kanya.
Natahimik ako at natulala.
Tahimik..
Tila nakaramdam ako ng pinag halong galit at kirot sa aking nasaksihan. Ano nalang ang sasabihin ni Rui sa akin? Na pinabayaan ko ang kanyang nakababatang kapatid? Paano kung kay Jonas mangyari iyon? “Nai.. NAAAAAIIIII!!!!!” ang sigaw ko sabay siklab ng awra sa aking katawan at para akong kometa na lumipad patungo sa kalaban..
Muling ngumanga ang higante at lumabas ang dila nito na matulis at matalim ang mga gilid. Sumibat iyon pasalubong sa akin pero hindi ako nasindak sinagupa ko ito ng buong lakas hanggang sa makarating ako sa kanyang mukha.
Isang malakas na suntok ang ginawad ko sa mukha nito dahilan para mayupi ang bungo sa kanyang pisngi. “Ibalik mo si Nai!! Demonyo kaaaa!!” ang galit ko sigaw at pinag susuntok ko ng malalakas ang higante hanggang sa tuluyang maalis ang ulo nito.
Habang nasa ganoong suntok ako ay bigla nanamang tumutubo ang kanyang mga braso, at nag hihilom ang mga malalaking sugat na tinamo nito. “Roika, imortal ang alaga ko! Mapapagod ka lamang! Kahit ilang beses mo alisan ng ulo, kamay at mga braso ay tutubo lamang ito ng paulit ulit. Bakit hindi mo nalang tanggapin ang kinahinatnan ng kabaliwan niyo? Susugod kayo sa himalayan naming mga Diyos na ang baon lang ay kaunting lakas? Insulto ito para sa aming nakatataas!” ang wika ni Senbon at dito muling tumubo ang ulo ng halimaw na inalis ko dahil sa pag suntok.
“Kahit mawalan ako ng lakas at dudurugin kita ng paulit ulit! Demonyo kaaaa!” ang galit kong sagot sabay sugod ulit patungo sa kanya ngunit tumubo na ang dalawang kamay nito dahilan para mahirpan nanaman akong lumapit.
Sinangga lang nito ang aking katawan na parang nag paalis ng insekto sa ere at dito ay tumilapon nanaman ako sa lupa.
Habang nasa ganoong pag bagsak ako ay nakita kong sumiklab nag kulay dilaw na liwanag sa dibdib ng higante na ang ibig sabihin ay bumalik na ulit ang lakas nito.
Lumakas ng lumakas ang liwanag sa kanyang dibdib hanggang sa maya maya ay mag iba ang kulay nito..
Mula sa pagiging dilaw ay sumiklab rin ang maliit na liwanag na asul.
Nag laban ang dalawang liwanag sa kanyang dibdib hanggang sa lumakas ang asul na liwanag at dito ay bigla nalang may tumubong pakpak ng paru paro sa likod ng higante.
Unti unting nalusaw ang mga braso, binti at mga lamang loob nito dahil sa lakas ng liwanag na nag mumula sa kanyang dibdib.
“HIINDE!! ANONG GINAGAWA MO?! UMALIS KA DIYAN!!!” ang malakas na sigaw ni Senbon. Naririnig ang kanyang pag sigaw na parang may kalaban doon.
“UMALIS KAAAAA! PAPATAYIN KITAAAAA!!” ang sigaw pa niya.
Makalipas ang ilang sandali ay sumigaw siya at dito ay SUMABOG ang higante, nag kapira piraso. Nilamon ng asul na liwanag ang paligid at noong humupa ito ay nakita ko ang dalawang nilalang nakatayo sa ere.
Ang isa ay si Senbon na sugatan, dugo ang buong katawan at putol ang kaliwang braso. Ang isa naman ay si Nai! Nag liliwanag ang kanyang katawan ng kulay asul, may pakpak ng paru paro at napansin ko rin ang unti unting pag tubo ng kanyang braso! Ngayon ay nasa ikatlong bahagdan na siya ng kanyang kapangyarihan.
Lumipad ako patungo sa kanya. Dito ay itinago ko ang aking emosyon ng pag aalala pero batid kong alam niya na ako ay natakot sa kanyang pag kawala.
“Walang hiya kaaaa! Ano ang ginawa mo sa alaga ko!??! Mag babayad kaaaa!” ang sigaw ni Senbon, mabilis ito lumipad hawak ang kanyang sibat.
Inihataw niya ito kay Nai..
Tumingin ito sa kanya at pinigilan niya ang sibat na pangalawit gamit ang kanyang isang daliri. “Kailangan kong linisin ang iyong mabahong kaluluwa.” ang wika niya.
Dito ay umulan ng asul na alikabok galing sa kanyang pakpak at unti unting nadurog ang katawan ng kalaban.
Itutuloy..
LOA S2 Part 35: Sagradong Sandata ni Senbon
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 16, 2020
Inihataw niya ito kay Nai..
Tumingin ito sa kanya at pinigilan niya ang sibat na pangalawit gamit ang kanyang isang daliri. “Kailangan kong linisin ang iyong mabahong kaluluwa.” ang wika niya.
Dito ay umulan ng asul na alikabok galing sa kanyang pakpak at unti unting nadurog ang katawan ng kalaban.
Part 35: Sagradong Sandata ni Senbon
NAI POV
“Nai, gising! Gumising ka.” isang boses ang aking narinig habang naka talungko na parang fetus sa kadiliman.
“Sin?” ang tanong ko sa aking sarili.
“Ako nga ito, gumising ka at labanan ang iyong takot.” ang wika niya.
“Ayoko, natatakot ako. Ayoko ng ganito.” ang sagot ko.
“Nai, naririnig mo ba ang boses ni Jorel? Tinatawag ka niya, ngayon ay pilit niyang nilalabanang mag isa ang halimaw dahil kinain ka nito at nais ka niyang ibalik. Ayaw mo bang umuwi? Ayaw mo bang makita ang kuya Rui mo?” ang tanong niya.
“Gusto, pero paano? Paano ako makaka wala dito?” tanong ko.
“Iwasaksi mo ang iyong takot, nakita mo ba? Hinahadlang nito ang kapangyarihan natin. Nasaan na si Nai na matapang, mayabang at walang takot? Ngayon ay para kang isang sanggol na nakabaluktot sa iyong kuna.” ang wika niya.
“Paano ko gagawin iyon? Paano ako makakawala sa pagkakagapos sa akin?” ang tanong ko pa.
“Isipin mo ang kuya mo, ang mga taong mahal mo. Kapag nabigo ka dito ay kabiguan rin nila. Nais kong malaman mo na malaki ang pananalig ko sa iyo kaya’t nag pasya akong manatili sa iyo at pag kalooban ka ng mahabang buhay. Tumayo ka at ituloy ang laban. Paki usap.” ang wika niya at habang nasa ganoong posisyon ako ay naramdaman kong may nakatayo sa aking harapan.
Noong imulat ko ang aking mata ay nakita ko si Senbon na naka ngisi habang hawak ang kanyang tungkod. “Bakit tatayo ka pa? Kinain kana ng alaga ko, ilang minuto na lamang at malulusaw na ang iyong katawan sa kanyang tiyan.”
Nanatili akong nakatingin sa kanya. “Bakit kailangan mong wasakin ang lahat? Hindi ka ba masaya na makitang may masayang naninirahan sa inyong mga nilikha?” tanong ko
“Hindi. Lahat kayo ay makasalanan, masyadong ambisyoso at nag hahangad ng sobrang kapangyarihan, pansinin mo sa iyong planeta, ang mga taong may kapangyarihan katulad ng kayamanan, politika o kahit ang iyong pamilya ay makapangyarihan at tinitingala. Nakalimutan nila na sila ay mga kutong lupa lamang at kung umasta ay para nang isang Diyos. Iyon ang pag kakamali nila na dapat nilang pag bayaran.” ang sagot niya.
“Ngunit hindi naman ay ganoon. Kami? Tumutulong kami sa mga tao at ipinag tatanggol sila sa kabila ng mga pang huhusga at papanakit nila sa aming damdamin.”
“Dahil tanga kayo at nag papaka bayani.” tugon niya.
Tumayo ako sa harapan niya. “Mali, ginagawa namin iyon dahil nag mamahal kami. Dahil marunong kaming mag pahalaga sa aming kapwa. Ayokong maging mag isa dahil natatakot ako, ayokong mawala dahil ayoko silang iwanan. Ayoko rin silang iwanan kaya ayaw kong mawala. Batid kong malulungkot sila kapag nawala ako.” ang sagot ko at dito ay napatingin ako sa labas kung saan binubugbog si Kuya Jorel. Nag pupumilit itong iligtas ako mula sa pag kaka kain ng halimaw sa akin.
“Sayo? Mayroon bang iiyak o malulungkot kapag nawala ka? Sa palagay mo ba ay maalala ka nila?” ang tanong ko.
“Maalala ako ng aking kataas taasang ama dahil siya ang lumikha sa akin!” ang sagot niya.
“Siya lang ang lumikha sa iyo, ngunit hindi ka niya pinahahalagahan. Alam mo kung bakit? Dahil kung may pag papahalaga siya sa kanyang mga anak ay hindi niya kayo hahayaang masaktan o masugatan katulad ng isang nag mamahal na magulang. Kapag namatay ka dito, ang pangalang Sebon ay mabubura nalang at walang makaka alala.” ang sagot ko.
“Tama na! Tumahimik kaaaa!” ang sigaw niya sabay balibag sa akin ng kanyang sibat. Pero tinabig ko lang ito at hindi tumama sa akin. “Totoo ang sinasabi ko, ang kaibahan nating dalawa ay malaki. Ako ay nabubuhay sa liwanag, nabubuhay sa pag mamahal ng mga tao sa paligid ko. At nabubuhay ako para maging masaya. Kaya kahit nasasaktan ako, o na bubugbog pa ay ayos lang dahil sapat na sa akin ang makita silang naka ngiti. Iyon lang ay masaya na ako.” ang wika ko at dito ay sumiklab ang asul na liwanag sa aking katawan at unti unting tumubo ang aking asul na pakpak.
“Hindi ako maaaring mamatay dito dahil nangako ako kay kuya Rui na ako ay babalik. Nangako ako kay Kuya Jorel, kuya Narding, kay Astro at kay Kuya Irano na mabubuhay ako at mag sasama sama kami para isalba ang mundo. Hindi ikaw ang makakatalo sa apoy ng pag asa na aming hawak.” ang wika ko at nag simula na akong humakbang patungo sa kanya. Lumakas ng lumakas ang aking liwanag.
Nag liwanag rin ng dilaw ang kanyang katawan at nag laban ang aming mga lakas.
Asul laban sa dilaw..
Noong una ay patas lang ngunit dahil sa pag nanais kong makabalik ay mas sumiklab pa ang aking pwersa at kinain ang kanyang liwanag. “Anong ginagawa mo? Hindeeeee! Hindeee!” ang sigaw niya habang pilit na lumalaban pero sa sobrang lakas ng aking liwanag ay lumaki ang aking pakpak at winasak nito ang buong paligid..
“Umalis ka sa aking harapan! UMALIS KAAA! PAPATAYIN KITAAAAA!” galit na sigaw niya at dito ay sumabog ang katawan ng higante at ako ay nakawala.
Nanatili kaming nakatayo sa ere, at nag simula na ring tumubong muli ang aking naputol na braso. Dito ay nakita ko si Kuya Jorel na lumilipad patungo sa akin. Bakas sa kanyang mukha ang pag aalala, kahit itago niya ito ay nakikita ko pa rin lalo alam ko na halos ikamatay niya ang pag tatanggol niya sa akin. Isa nga siyang tunay na Super Kuya ng lahat.
“Walang hiyaaaa kaaaa! Anong ginawa mo sa alaga ko?? Mag babayad kaaaaa!!” ang sigaw ni Senbon sabay lipad hawak ang kanyang sibat.
Hinatawa niya ito sa akin pero pinigil ko lang ito gamit ang aking daliri. “Kailangan kong linisin ang iyong mabahong kaluluwa.” ang wika ko at katulad ng isang paru parong nag bibigay ng pollen sa mga bulaklak ay nag labas ng kulay asul na alikabok ang aking pakpak.
Ito ay maliliit na bombang nadudurog sa kanyang katawan hanggang siya ay humina!
“Ano ang ginagawa mo sa katawan ko?!!” ang tanong niya sabay buga ng enerhiya sa akin pero hinigop ko lang ito at binalik sa kanya dahilan para mawala siya sa balanse.
Tumingin ako kay Kuya Jorel. “Ngayon na kuyaaaa!” ang sigaw ko. “SA PUSO!!”
Mabilis na nag ipon ng lakas si Kuya Jorel at parang kidlat itong sumibat sa bumubulusok pabagsak na katawan ni Senbon. Nag liwanag ang kanyang kamao! “Para sa planetang payapa na winasak mooo!” ang sigaw nito at isang malakas suntok sa kanyang dibdib ang kanyang inihataw, sa mismong tapat ng kanyang puso.
Tumagos ang kamay ni kuya sa katawan ng kalaban at nabutas ang kanyang dibdib. Kapwa sila bumagsak sa lupa.
Ako naman ay nakaramdam ng pang hihina kaya nawala ang aking ikatlong bahagdan at bumalik ako sa pagiging si SP na panget at hindi kaaya aya ang anyo. Nawala rin ako sa balanse at kusang bumagsak sa lupa. “Bakit nawala?” tanong ko.
“Dahil kinain ng body regenaration process ang iyong lakas. Ang mga nasirang muscles at tissue ay ibalik upang mabuo ang iyong braso. Ang pangit naman kung mapuputol ang bahagi ng katawan mo diba?” tanong ni Sin.
Natawa ako. “Loko ka talaga. Salamat.”
“Walang anuman Nai.” sagot niya.
Pareho kaming duguan ni Kuya Jorel. Iika ika akong lumapit sa kanya habang siya naman ay nakatayo sa harap ng katawan ni Senbon na noon ay nakahandusay sa lupa.
Naka ngiti akong lumapit sa kanya. “Kuyaa, nagawa natin! Natalo natin ang Diyos!” ang wika ko.
Nakatahimik si kuya Jorel. Tumutulo ang dugo sa kanyang kamao.
Tahimik..
Maya maya ay humarap siya sa akin, puro sugat at pasa ang kanyang mukha. Halos di na siya mukhang artista sa kanyang anyo. Naka pikit ang isang mata dahil sa sugat. “Nai, hindi pa tapos.” ang seryoso niyang wika.
“Bakit kuya? Naansinta mo siya sa puso diba? Iyon ang kahinaan niya.” tanong ko habang lumalapit sa kanya.
“Oo naasinta ko siya doon. Pero iyon ang akala natin. Nai, wala siyamg puso. Walang kahit ano sa kanyang katawan.” ang wika niya na aking kinabigla.
Lumapit ako sa naka handusay na si Senbon, butas na ang buong katawan nito ngunit walang lamang loob, walang puso. Niloko kami..
Maya maya ay tumawa ito habang nakahiga. Saka muli idinilat ang mata kaya naman dumistansiya kami ni Kuya sa kanya. “Nakalimutan kong sabihin, wala nga pala akong puso dahil imortal ako.” ang wika niya at dito bumangon ang kanyang katawan, kahit butas na ito ay may lakas pa rin. “Hindi ako mamatay kahit pag pira pirasuhin niyo ako ay mabubuhay lang ako ng paulit ulit!” ang wika niya at dito ay lumabas muli sa kanyang kamay ang kulay pulang sibat.
Maya maya ay ngumisi ito at nawala sa aming paningin..
Tahimik..
Laking gulat ko noong sumulpot siya sakin harapan. “Kuyy..” ang tanging nasabi ko dahil biglang may tumarak na sibat sa aking tiyan. Tumagos ito sa aking likuran.
“Nai! Nandyan na ko!” ang sigaw ni kuya Jorel.
Tumingin ako sa kanya at bumulwak ang dugo sa aking bibig. “Ikaw ang pinaka makulit na nakalaban ko alam mo ba iyon? Bakit hindi ka muna mag palamig doon sa kalawakan?” ang wika niya at dito ay nag liwanag ang kanyang sibat at walang anu ano ay bigla akong tinangay nito sa pinaka taas. Para akong isang rocket na sumibat at tinulak ng sibat na nakatarak sa aking tiyan sa kalangitan palabas sa kalawakan.
Itutuloy..
LOA S2 Part 36: Ang Imortal na Diyos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 17, 2020
Laking gulat ko noong sumulpot siya sakin harapan. “Kuyy..” ang tanging nasabi ko dahil biglang may tumarak na sibat sa aking tiyan. Tumagos ito sa aking likuran.
“Nai! Nandyan na ko!” ang sigaw ni kuya Jorel.
Tumingin ako sa kanya at bumulwak ang dugo sa aking bibig. “Ikaw ang pinaka makulit na nakalaban ko alam mo ba iyon? Bakit hindi ka muna mag palamig doon sa kalawakan?” ang wika niya at dito ay nag liwanag ang kanyang sibat at walang anu ano ay bigla akong tinangay nito sa pinaka taas. Para akong isang rocket na sumibat at tinulak ng sibat na nakatarak sa aking tiyan sa kalangitan palabas sa kalawakan.
Part 36: Ang Imortal na Diyos
NAI POV
Sinubukan akong habulin ni kuya Jorel sa ere ngunit hinila lang siya pabalik ni Senbon sa lupa. Batid kong malaki ang pag nanais niyang kainin ito dahil na rin sa espesyal ang dugo ng lahing Roikan.
Nag tuloy tuloy akong lumipad sa kalawakan hanggang sa makita ko ang ganda nito.
Umikot ikot dito at pinag masdang maiigi ang kaawa awang planeta ng mga agnas. “Sin? Nandyan ka ba?” tanong ko.
“Oo Nai.” ang sagot niya.
“May napapansin ka ba? Parang may mali” ang pag tataka ko habang paikot ikot dito.
“Ang akala ko ay ako lang ang nakapansin.” ang wika niya.
Natawa ako at dito ay agad kong inalis ang sibat sa aking tiyan. Dahil sa lamig ay nag hilom at tumigil ang pag durugo ng aking sugat.
Agad akong lumipad pabalik sa kinalalagyan nila kuya Jorel. Para akong isang kometa na sumibat pabagsak sa kalangitan. Nag apoy ang aking katawan dahil sa matinding init sa atmospera ng planeta.
Noong makarating ako sa himpapawid ay agad kong hinahanap ng dalawang pwersa nag lalaban, sa itaas palang ay nakikita ko ang isang puting liwanag at isang itim na parang sumasayaw na kulay na hindi ko malaman. Mabilis ang kilos, nag hahabulan o nag iiwasan na hindi ko malaman.
Maya maya ay nakitang dumikit ang itim na liwanag sa puting liwanag. Unti unting kinain nito ang puting liwanag hanggang sa tuluyan itong mawala. “May nang yari kay kuya Jorel!” ang sigaw ko sa aking sarili at dito ay mabilis pa sa kidlat na sumibat ako sa kanilang direksyon.
Noong makababa ay nakita kong sakal sakal ni Senbon si Kuya Jorel at nakataas sila sa ere. Agad kong kinuha ang maliit na baril sa aking binti at inasinta ko.
Tinamaan ko ito sa mukha at sa kamay dahilan para mabitiwan niya si kuya. Napatingin siya sa akin at muling sumugod sa aking kinalalagyan. “Paki alamero ka talagaaaa!” ang sigaw niya, hindi ako natinag. Hinawakan ko ang aking baril at pinutok ito ng pinutok sa kanyang direksyon.
Napahinto siya sa pag sugod sa akin! Isang putok pa ang aking ginawa at sumabog ang kanyang mukha. Sumulpot naman si Kuya Jorel sa kanyang likuran, ang liliwanag ang mata nito at nag labas ng asul na laser na tumupok sa kanyang katawan.
Lagapak ito sa ere..
Lumipad kami para sundan siya ngunit katulad ng sinabi niya sa amin na siya ay isang imortal. Dito ay nabuo nanaman ang kanyang mukha at mga bahagi ng katawan.
Dumura si kuya ng durog. “Pwe, wala katapusan. Nauubos na ang aking lakas. Baka ikabulag ko na ang sobrang pag lalabas ng enehirya sa aking mata.” ang wika niya habang nakatanaw sa kalaban noon ay lumipad.
Bumuka ang kanyang pakpak at mula sa kanyang bibig ay lumabas ang isang itim enehirya. “Oras na para tapusin ang labang ito. Wala naman kayong magagawa dahil imposibleng mapatay niyo ako! Kahit durugin niyo ang aking katawan ay babalik lamang ako ng paulit ulit. Ngayon tikman niyo ang lakas ng aking bolang enerhiya! Wawasakin ko ang planetang ito at ito na rin ang inyong magiging libingan! Mga hangal! Isang malaking pag kakamali na bumangga kayo sa isang Diyos na katulad kooo!” ang sigaw niya habang nag iipon ng enerhiya sa kanyang katawan.
“Kuya, hindi na ako ganoon kalakas. Pero kaya ko pang lumaban.” ang wika ko sabay pakita ng pinaka huling capsule sa aking kamay. Pinindot ko ito at dito ay lumabas ang isang espadang na hugis itak. “Ito nalang ang pinaka huling sandata ko. Hindi na rin ako makakabalik sa ikatlong antas ng aking kapangyarihan dahil nagamit ko na ang enerhiya ko sa pag buo ng aking nasirang braso.” ang dagdag ko pa.
Tumingin siya sa akin at ginusot ang aking buhok. “Salamat Nai, isa kang mahusay na bayani. Lalaban tayong dalawa, hanggang huli.” ang wika niya
Tumango ako. “Kuya, maaari mo ba akong tulungang makalapit ng mas mabilis sa kanya?” ang tanong ko.
Tumango rin siya na parang alam na ang nais kong iparating. “Pero, mapanganib ang gagawin mo.” ang tugon niya.
Ngumiti ako sa kanyang harapan. “Kaya naasar sa akin si Astro at kuya Narding dahil ako ang pinaka padalos dalos sa grupo. Pag bigyan mo na ako ngayon.” ang wika ko.
Tumayo si kuya Jorel. Muli sumiklab ang liwanag sa kanyang katawan. Sumiklab rin ang asul na pwersa sa aking paligid. Dito ay nag karga ng enerhiya ang aking espada..
“Ilang segundo ay makakarating ka agad sa kanya. Kung hindi mo kayang sagupain ang kanyang enerhiya ay bumitiw ka agad at huwag hayaang mapahamak..” ang bilin niya
“Oo kuya, handa na ako.” tugon ko.
“Ito ang pinaka huling lakas ko. May tiwala ako sa kakayahan mo Nai.” ang wika ni kuya Jorel sabay hawak sa aking braso.
Umikot ito ng dalawang beses at dito ay buong lakas akong ibinalibag sa direksyon ng kalaban.
Nag liliwanag ang aking espada. Napakabilis ng aking pag sibat! Mabilis pa sa aking pinaka mabilis na pag lipad!
Tila nagulat si Senbon kaya nung makaipon ng enerhiya ay agad niyang pinakawalan ito..
Mistulang slow motion, noong mag abot ang enerhiya at ang aking katawan sa gitna ay umiwas ako na kanilang ikinagulat!
Hindi ko pinuntirya ang enerhiya at hindi rin ako lumipad sa kinaroroonan ng kalaban. Gulat na gulat ito noong lumagpas ako sa kanilang kinalalagyan at sumibat pa ako paitaas patungo sa buwan..
Nag liwanag ng husto ang aking katawan at gayon rin ang aking hawak na espada! “Hindi mo na ako maloloko Senbon!!!” ang sigaw ko at noong makalapit ako sa buwan sa kalangitan at hinataw ko ito ng malakas dahilan para mag crack ito at mabasag. “Tama ang hinala ko! Ang buwan ay artipisyal! Ito ang sagradong sandata ni Senbon!!!” ang sigaw ko pa sa aking sarili at liwanag pa ang aking buong katawan at ako mismo ang sumibat para pasabugin ito..
Tumagos ako sa loob nito na puro makina at mga energy core ang laman..
Nag crack ang buwan at dito ay nakita kong nag crack rin ang mukha ng kalaban.
“Paano?!” ang sigaw niya na parang nanghina ng husto.
“Kanina noong ako ay sumibat sa kalawakan ay napansin kong walang buwan sa paligid ng inyong planeta. Hindi katulad sa Earth na ang buwan ay katabi lamang ng aming mundo. Malaki at kakaiba ang buwan dito na nakikita mula sa ibaba, ngunit ang naka pagtataka ay kung bakit wala ito sa labas ng inyong planeta. Inaasahan na makikita ko kung gaano ito kaganda at kalaki sa labas ng kalawakan ngunit wala ni isang batong nag liliwanag na nakalutang doon. Dito nabuo ang aking teorya na ang buwan ay isang artipisyal na makina lamang na iyong nilikha at hindi ako nag kamali. Ang buwan ang iyong sagradong sandata.” ang wika ko at tinutok ko ang espada sa tapat ng buwan at saka ko ito pinasabog.
“Hindeee!! Bakit?!!!!! Hindi ako matatalo! Amaaaaa!!! Tulungan mo akooooo!” ang sigaw ni Senbon.
“Ang mga makina at kakaibang core sa buwan ang paulit ulit na bumubuo sa iyong katawan kaya kahit anong mangyari ay mabubuhay ka ng paulit ulit. Ngayon ay tapos na ang lahat!” ang wika ko.
“Tampasalan! Mag babayad kaaaaa!” ang sigaw niya at mabilis na lumipad patungo sa akin.
Pero isang malakas na laser na pula ang tumama sa kanya at dumurog sa katawan hanggang sa sumabog ito at mag kapira piraso. Ito ay nag mula kay kuya Jorel na nakatayo sa aking likuran. “At ang buwan rin ang bumubuhay sa mga patay. Tama?” tanong niya.
Humarap ako sa kanya. “Oo kuya. Sorry kung ngayon ko lang nahuli ang kanyang panlilinlang.” ang wika ko.
Natawa siya. “Nanalo tayo. At hindi na kailangan ng krus para saksakin siya.”
Tumango ako at tumingin sa isang core naka lutang sa kalangitan. “Iyon ang dahilan ng lahat. Kailangan ko itong sirain!” ang wika ko at muling nag liwanag ang aking espada.
Lumipad ako patungo sa core at isang malakas na hataw ang ginawa dito. Nag crack at sumabog.
Mula sa pag sabog na iyon ay may napansin akong isang kulay pulang worm hole na animo portal. Siguro ay isa itong chain reaction dahil sa pag sabog ng core. iwasan ko sana ang lagusang iyon pero bigla nito akong hinala patungo kung saan. “Kuyaaaaa!” ang sigaw ko pero huli na ang lahat.
Binalot ng liwanag ang aking katawan at nalaglag ako sa portal..
Ilang minuto rin akong paikot ikot sa espasyo ng oras hanggang sa marating ko ang pinaka dulo ito.
Natagpuan ko ang aking sarili na nahuhulog mula sa kalangitan, nag liliwanag ang aking katawan at bumagsak ako sa isang taniman ng gulay. “Arekupp!” ang wika ko.
“Anong nangyari? Nasaan ako?” tanong ko.
“Pumasok ka sa espasyo ng oras at ngayon ay nag time travel ka sa ibang demensyon.” ang sagot ni Sin.
“Arekup, napurohan yata ang ulo ko.” ang wika ko.
“Huwag kang mag alala, ang wormhole ay bumubukas rin makalipas ang ilang minuto. Kapag bumukas ito ay tumalon ka ulit at ibabalik ka niya sa orihinal mong oras at demensiyon.” sagot niya at habang nasa ganoong posisyon ako ay may nag tutok ng pala sa aking leeg. “Huwag kang gagalaw! Napapaligiran ka namin!” ang wika ng lalaking payat sa aking harapan.
“Namin? Mag isa ka lang.”
Napakamot siya ng ulo. “Oo nga pala. Pasensiya na. Nakita kita bumagsak sa kalangitan, isa ka bang Diyos? Bakit duguan ka?” tanong niya.
“Mahabang kwento, maaari bang makahingi ng tubig? Nauuhaw na ako.” ang wika ko.
“Oo naman, sandali.” ang wika niya sabay takbo, kumuha ito ng tubig. Nadapa pa ito pero tumayo rin. “Lampa at weird ang isang ito. Siya yung mga loser na binubully sa campus e.” ang wika ko.
“Ssshhh, Nai, ano kaba. Mabuting tao ang isang iyan.” ang wika ni Sin
Maya maya ay bumalik ang lalaki hawak ang tubig. “Siguro ay isa kang Diyos? Ikaw ay galing sa kalangitan.”
“Hindi ako Diyos, galing lang ako sa planetang Wakgol na inagnas na.” sagot ko.
“Inagnas? Iyon ang planeta ko. Parang kaka alis ko lang doon noong nakalinggo. Nandito ako sa isang maliit na bituin na tineterraform ko para maging angkop sa pamumuhay ng mga nilalang na katulad ko. Tatawagin ko ang bituin na ito na “Hunaya.” Ipinangalan ko sa akin ang bituin. Hehe.“ ang nahihiyang sagot niya.
“Ano bang pangalan mo?” tanong ko habang nakatingin sa kanya
“Mahunaya. Isang abnormal na scientist na itinatakwil ng aking planeta dahil isa raw akong baliw.” ang wika nito.
“Pwes, makinig kang mabuti sa akin Mahunaya. Darating ang panahon sa hinaharap na babalutin ng dilim ang iyong planetang wakgul. Walang makikinabang ng lahat doon kaya’t ang nais ko ay gamitin mo ang iyong talino at gumawa ka ng isang ligtas na lugar gamit ang planong ito. Ito ang mag sasalba sa kanila. Naunawaan mo ba ako? Sasabihin nila na isa kang baliw, pag tatawanan ka ng lahat pero huwag kang sumuko. Balang araw mayroong titira sa bituing ito at hindi masasayang ang lahat ng pinag harapan mo. Bumalik kana sa inyong planeta at gawin ang planong ito.” ang utos ko sabay abot ng planong nakuha ko mismo sa kanyang gusali.
“Isa kang Diyos, alam mo ang magaganap sa hinaharap?” tanong niya.
“Oo.” ang sagot ko at habang nasa ganoong posisyon kami ay nag liwanag aking kinalalagyan at dito ay lumabas ang portal na humigop sa akin pabalik sa aking orihinal na oras.
“Tama ka Nai, ikaw ang Diyos na tinutukoy ni Mahunaya na nag pakita at nag sabi sa kanya ng malagim na hinaharap ng planetang Wakgol at Ikaw rin ang dahilan kung bakit nagawa niya ang gusali. Umikot lamang ang oras at ang lahat ay naka takdang maganap ilang taon mula sa mga oras na iyon.” ang wika ni Sin.
Natawa ako at hinayaang higupin ng portal aking katawan. Noong bumukas ito ay natagpuan ko ang aking sarili na nahuhulog sa ere.
Dito ay sinalo ako ni Kuya Jorel at marahang ibinaba sa lupa. “Tapos na ba kuya?” tanong ko.
“Tapos na Nai, nanalo tayo.” ang sagot niya habang naka ngiti.
Nag tagumpay sina Nai at Jorel sa kanilang laban sa Diyos na si Senbon. Matapos ang labanang iyon ay tinulungan sila ng mga tao sa gusali na gamutin ang kanilang mga sugat. Ilang araw makalipas ang labanan ay nadiskubre na hindi maaaring tirhan ang planetang Wakgol dahil malayo na ito sa araw at iyon ang isang dahilan kaya madilim na rito parati. Dito rin ibinunyag ni Nai na ang tanging pag asa para mabuhay ang mga tao ay ang lumisan sa Wakgol at mag tungo sa ibang bituin para ipag patuloy ang kanilang buhay. Ipinaliwanag rin nila na ang gusali ay hindi basta gusali lang dahil isa itong sasakyang pang kalawakan nilikha ni Mahunaya noong araw na mag balik siya sa kanyang planeta matapos makita ang Diyos.
Namangha ang lahat dahil ilalim ng gusali ay naka himlay ang isang malaking space ship na hugis kahon, ito ang ginamit nila para maka alis sa planetang unti unting naagnas. Sa tulong ni Nai ay tinunton nila ang bituin na ginawa ni Mahunaya at dito ay sila mag sisimula ng kanilang bagong buhay na malayo sa kadiliman.
Matapos ang pag lilipat ng mga tao doon ay ginamit nila Nai at Jorel ang spaceship ni Mahunaya upang makabalik sa Earth at ireport ang kanilang karanasan sa kamay ng isang Diyos ng mga patay na si Senbon.
Habang sila ay nasa loob ng sasakyan iyon ay sumagi sa isipan nila ang ibang pang kasamahan na ngayon patuloy nakikipag laban para sa kanilang mga buhay.
Mula sa spaceship na sinasakyan nila ay lumipad ang senaryo sa isang malayong bituin kung saan ipinakitang nakagapos sina Ace, Bart at Cyan.
Itutuloy..
LOA S2 Part 37: Doktor
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 17, 2020
Part 37: Doktor
ACE POV
Ibayong sakit ng ulo ang aking naramdaman noong mga sandaling imulat ko ang aking mga mata. Hindi ko alam kung ilang oras akong nawalan ng malay pero pakiwari ko ay hindi pa tuluyang bumabalik ang aking lakas. Sinubukan ko sscan ang aking program, maayos naman ito at walang kahit anong pinsala.
Dito ay napansin kong nakatali na ako ng kakaibang pisi na gawa sa kung anong materyales. Wala na ang aking suit at ang tanging damit ko ay isang kulay puting hospital gown. Sa aking tabi ay sina Kuya Bart at Haring Cyan naka wala pa ring malay. Nakatali rin ang kanilang katawan at halos pare pareho kami ng suot na damit.
Dito ay nag balik sa aking isipan ang pangyayari kanina noong kami ay dumating lugar na ito.
FLASH BACK
“Nasira daw ang system kaya’t tayong tatlo ang mag kakasama.” ang wika ni kuya Bart noong matanggap ang mensahe ni kuya Gun.
“Ayos lang, tapusin natin ang misyong ito.” ang wika ni Haring Cyan. Halos naka tingala ako sa kanilang dalawa dahil sobrang tatangkad nila.
“Nasaan ba tayo?” tanong ni Kuya Bart.
“Nandito tayo sa planetang Apasha. Nasa ika siyam na system sa kalawakan. Ilang libong milya ang layo mula sa Araknia.” ang wika ni Haring Cyan, nalaman niya agad ito sa pamamagitan ng pag hawak sa lupa ng naturang lugar.
“Tama ba ang sinasabi ng haring ito?” tanong ni Kuya Bart sabay pindot sa buton ng helmet. “Ang init ng suit na ito, ang sikip sa katawan.”
“Tama kuya, nandito tayo sa Planetang Apasha. Ang gas sa planetang ito ay kontamindo ng hydrogen at helium. Pero dahil si Kuya Cyan ay taga Araknia ay mas madaling nakaka adjust ang kanyang katawan. Si kuya Bart naman ay protektado ng binhi ni Cura kaya iniaadjust nito ang hangin at composition ng kanyang baga.” ang wika ko habang naka ngiti.
“Eh ikaw? Ayos ka lang ba?” tanong ni kuya Bart.
“Opo. Ang katawan ko ay may naka imbak na 99 gases na maaari kong iadjust sa iba’t ibang pag kakataon. Para lang akong nasa Earth!” ang masaya kong salita sabay pindot sa aking braso. Dito ay lumabas ang isang mapa na yari sa isang high tech na hologram. “Ipinapakita dito na mayroon ilang malalaking gusali sa gawi roon.”
“Ano naman yung mga pulang maliliit na iyan na naka kalat sa paligid?” tanong ng hari.
“Sila po ang mga unidentified na nilalang naka palibot sa atin.” ang wika ko at habang nasa ganoong posisyon kami ay laking gulat namin na may bumalibag na kakaibang gas aming kinalalagayan, kumalat ito sa hangin kaya naman agad naming isinara ang aming mga helmet ngunit huli na ang lahat dahil masyadong matapang ang gas na iyon at wala ang composition nito sa Earth.
Nakita ko nalang na bumagsak si Kuya Bart sa lupa.. “Pare! Gising!” ang sigaw ng hari (Cyan) habang inuuga ang katawan nito. Nakita kong pilit niyang nilalaban ang pag kahilo pero maya maya ay napaluhod rin ang kanyang tuhod at bumulagta sa lupa.
Ibayong pag kahilo rin ang aking naramdaman, pero bago ako mawalan ng malay na nag shutdown ako ng system upang hindi ito mahack o makita ng kung sinuman ang gumawa nito sa amin.
End Of Flashback
Tahimik.
“Kuya Bart! Kuya Cyan! Gising na.” ang mahina kong bulong habang kinakalabit sila gamit ang aking paa.
“Kuyaaaaa.” ang pag tawag ko pa.
Maya maya ay kapwa sila naalimpungatan at nag kamalay. “Arrghhh, tang ina sakit ng ulo ko.” ang wika ni Kuya Bart. Dito ay kapwa sila nagulat noong makita ang kanilang itsura. Pare pareho kaming nakatali na suot ng kakaibang damit.
“Tang ina, nasa ospital ba tayo?! Bakit ganito ang itsura natin?!” ang maingay na salita ni Bart.
“Sshhh, pare huwag kang maingay, maririnig nila tayo. Easy lang. Relax lang. Makakawala tayo dito.” ang wika ng hari at maya maya nagalit ang muscles niya sa braso. Nabinat ang tali at walang ano ano’y napigtas ito at nasunog.
Nakawala siya..
“Nakawala na ako. Subukan niyo naman.” ang wika niya.
Natawa ako at dito at may lumabas na maliit na cutter sa aking braso. Isa itong artipisyal na robot na maaaring putulin ang kahit anong tali kahit bakal pa. “Okay na ko!” ang wika ko.
“Nakawala na si Ace. Ikaw na pare.” ang pang hahamon ni Haring Cyan kay kuya Bart.
“Huwag niyo kong hamunin.” ang sagot niya at maya maya ay naging maliliit na ahas nag kanyang katawan.
“Shit! Shit! Shit!! Ahas! Dami!!” ang wika ng hari habang nag lulundag ito, iniiwasan ang mga ahas sa gumagapang sa sahig. Muling nabuo ang mga ito at naging si Kuya Bart. “Kahit saan niyo ako ikulong ay lalabas at lalabas ako.”
“Ayon sa aking system ay nandito sa sentro ng isang siyudad na kung tawagin ay Gutud. Ang bayang ito ay dating sentro ng medikal sa bituing Apasha.” ang wika ko.
“Ah kaya pala naka suot tayo ng ganitong damit, pang ospital. Tangina asan na kaya yung sando ko? Kabibili ko lang nun kahapon! Mga gago brief lang ang itinira sa akin!” ang reklamo ni Kuya Bart habang isa isang binuksan ang pinto ng silid ngunit ang mga ito ay parang disenyo lamang o panlinlang.
“Hindi makabubuti na gumawa ng ingay. Gumalaw tayo ng tahimik dahil hindi natin alam kung sino ang kalaban dito.” ang bulong ni Haring Cyan habang sinusuri ang makakapal na pader.
“Ang baho dito! Masakit na ang ilong ko sa amoy ng mga gamot. Walang daanan ng hangin ang silid kaya siguradong suffocate tayo dito.” tugon ni kuya Bart.
“Ang pintuan ay nandito sa sahig, sa ilalim ng kama. Hinack ko lang ang code nito na parang isang volt ng kayamanan. Nandito tayo sa pinaka mataas na parte ng gusali.” ang wika ko at dito ay tahimik kaming bumaba sa hagdan patungo sa iba pang bahagi ng gusali.
“Bakit walang taga bantay? Hindi ba dapat ay may mga kawal dito upang makasiguradong walang makakatakas na bihag?” tanong ni kuya Bart
“Hindi kailangan ng kawal o taga bantay kuya, dahil masyadong mataas ang teknolohiyang gamit nila bilang security at sa tingin ko ay imposible itong mabuksan ng ordinaryong nilalang lang na nag tataglay ng kaalaman.” paliwanag ko.
“Paano mo nagawa iyon? Paano mo nabuksan?” tanong ni Haring Cyan.
“Dahil ang aking teknolohiya ay isang daang taong advance. Sa mga oras na iyon ay ang Earth ang pinaka maunlad na planeta sa buong kalawakan, sila ang sumasakop at nag tatagala ng digmaan sa ibang planeta. Iyon nga lang ay nawasak ang mundo dahil sa sobrang talino ng mga tao. Ako ay binigyan lamang ng pag kakataon ng aking tunay na kapatid at ama na ibalik sa lumang oras dito ay dala ko ang lahat ng teknolohiya ng advance na panahon. Naka lagay ito sa isang maliit na micro chip. At iyon ang nag bibigay ng angkop teknolohiya ayon sa aking pangangailangan. Ngayon ay hinack ko ang system ng gusali at makikita sa kanilang program na tayo ay nasa loob pa rin ng silid kung saan tayo kinulong. Nag iwan ako ng decoy doon, iyon ang pumalit sa atin.” ang paliwanag ko.
Ginusot ni Kuya Bart ang aking buhok. “Sabi sayo pare matalino tong si Ace.” ang natutuwang papuri niya.
“Kung may pag kakataon ay maaari ba akong mag patulong sa pag upgrade ng sandata at security system ng Araknia? Siguro ay pag katapos ng misyon na ito ay dadalhin ko kayong lahat sa aking kaharian upang makapag bakasyon.” wika ng hari
“Ayos! Gusto ko yan!” ang sagot ko na hindi maitago ang sayo. “Kaso ay ipag paalam niyo ako kay kuya Sam. Masungit iyon e.”
Natawa silang dalawa. “Kami ang bahala sa kuya mo.” sagot nila.
Ipinag patuloy namin ang pag lalakad sa iba’t ibang palapag ng gusali at dito nga ay napag alaman namin na ito nga ay isang malaking pagamutan. Ngunit abandunado na ito at ginawang kulungan ng iba’t ibang nilalang sa kalawakan. Mula dito sa hallway na aming nilalakaran ay makikita ang mga salamin na malalaki at nasa loob nito ang mga bihag naka gapos. Iba’t ibang species ang nasa loob nito, may mga halimaw, may mga humanoid, mga hayop na maraming mata at kung ano ano pa.
“Bakit nila ginagawa ito? Ang daming mga alien na naka kulong sa gusali.” ang bulong ni Kuya Bart.
“Hindi natin alam, ipag patuloy natin ang pag lalakad hanggang sa makalabas sa gusaling ito. Masama ang kutob ko sa lugar na ito.” sagot ng Hari.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay napadpad kami sa isang malawak na silid. Masangsang ang amoy dito, pinag halong gamot at kung anong malansang bagay. Halos masuka si kuya Bart sa amoy, naduwal ito ngunit pinili niyang takpan ang kanyang bibig.
Ang silid na ito ay maraming higaan na pang pasyente at mula dito sa aming pinag kukublihan ay makikita ang mga naka kalat na balat, bituka at iba pang lamang loob ng mga nilalang na inooperahan ng mga nakaputing humanoid. Hinihiwa nila ang mga katawan nito at pinag hahalo halo.
“Ito ay isang disecting area, kung saan hinihiwa at kinukuha ang lamang loob ng mga nilalang sa iba’t ibang planeta. At ang main purpose ng kanilang ginagawa ay ang pag sasama samahin ang mga ito upang makabuo ng bagong species na may abilidad at kakayahan katulad ng mga katangian ng mga biktimang kinuhanan ng parte ng katawan. Ginagawa ito sa ating planetang Earth ngunit ang gamit lang doon ay DNA at tissues ng mga hayop. Iba ang proseso sa planetang ito, mas hightech at mas mapangahas.” ang bulong ko habang pinag mamasdan ang mga hinahakot na lamang loob at inilalagay sa mga container. Ang mga bangkay ay tinatapon nalang sa mga basurahan.
“Ang mga biktima ay ang mga naliligaw o dinudukot sa iba’t ibang planeta.” ang wika ni Kuya Bart.
“Oo at nandito tayo hindi para ikulong o gawing bihag. Nandito tayo para idisect, hahatiin ang ating mga katawan at kukunin ang ating mga kakayahan. Naalala ko na, ang planetang Apasha ay isa tahanan ng pinaka mahusay na mag opera. Umalis na tayo dito. Bilisan ninyo.” ang wika ni haring Cyan sabay hila sa amin ni kuya Bart.
“Teka kuya, hindi tayo maaaring umalis dahil nandito ang Diyos at ang sagradong sandata. Ang misyon natin ay mahalaga.” ang wika ko.
“Oo nga pre, nandito na tayo. Naduduwag ka ba?” tanong ni kuya Bart.
“Hindi ako naduduwag. Ang sa akin lang ay kailangan nating dumistansiya. Hindi biro ang kalaban natin dito. Nandito sa lugar na ito ang tinaguriang “Prince Disector” ang kalawakan. Siya ang Diyos na si Yukzi. Isang baliw at pinaka mataas na kriminal, mas mataas ang patong ng kanyang ulo kaysa sa kapatid niyang si Senbon.“ ang paliwanag niya dahilan para kami ay mabigla.
Itutuloy..
LOA S2 Part 38: Kriminal ng Kalawakan
Henry Yao as Bart
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 18, 2019
“Hindi ako naduduwag. Ang sa akin lang ay kailangan nating dumistansiya. Hindi biro ang kalaban natin dito. Nandito sa lugar na ito ang tinaguriang “Prince Disector” ang kalawakan. Siya ang Diyos na si Yukzi. Isang baliw at pinaka mataas na kriminal, mas mataas ang patong ng kanyang ulo kaysa sa kapatid niyang si Senbon.“ ang paliwanag niya dahilan para kami ay mabigla .
Part 38: Kriminal ng Kalawakan
ACE POV
“Si Yukzi ay isang baliw na scientist, doktor at manlilikha o kahit ano pa ang itawag sa kanya. Bata pa ako noong marinig ko ang pangalan ng dalawang diyos na kriminal na pagala gala sa kalawakan at walang ibang ginawa kundi ang manira at pumatay ng mga nilalang sa bawat planeta. Ang unang diyos ay ang tinaguring “prince of the undead” na si Senbon. Isang mitlohiyang maituturing na buhayin niya ang isang patay at gawing halimaw sa pamamagitan ng kanyang dugo. Si Senbon ay may makapangyarihang kamay at matalim na kuko, nagagawa niyang pumiraso ng laman o gilitan ka ng buhay ng hindi mo nalalaman. Malaki ang patong sa kanyang ulo ayon sa mga alagad ng batas ng kalawakan. NGUNIT mas malaki ang patong sa ulo ng kanyang kapatid na si Yukzi. Pumapatay ito at kinukuha ang mga cells, tissue at lamang loob ng kanyang biktima. Basta ang natatandaan ko lang ay sumalakay siya sa Araknia upang kunahin ang aming kakayahan sa pag gamit ng apoy bilang teknolohiya, itinaas ng aming planeta ang seguridad ngunit malakas siya at halos nasira ang aming lupain.
Hindi ko na maalala ang kanyang mukha pero kitang kita ko kung paano lumabas ang lamang loob ng aking ama sa kanyang tiyan matapos niya itong hiwain. Sa pag aakalang nasa aking ama pa ang kapangyarihan ngunit nag kamali siya dahil isinalin na ito sa akin noong ako ay ipinanganak. Sa makatuwid ay wala siyang napala sa aking ama at wala siyang nagawa kundi ang lumisan. Sumikat sa buong kalawakan ang pangalang Senbon at Yukzi bilang mga propesyonal na taga patay at taga gunaw. Mag buhat rin noon ay itinaas ko na ang harang sa aming planeta at walang sinuman mula sa kalawakan ang maaaring pumasok. Kung bakit sa dami ng kalaban ay dito pa tayo natapat sa isang baliw.“ ang paliwanag ni Haring Cyan.
“Ipinapakita lang nito na hindi mo maaaring takasan ang bagay na kinatatakutan mo. Pag katataon na rin para iganti ang iyong ama.” ang sagot ni kuya Bart.
Nasa ganoong pag uusap kami noong may madetect ang aking system. “May palapit dito. Mag tago tayo!”, ang wika ni Ace at lahat kami ay nag kubli sa isang malaking pader.
Dito ay may nakita kaming isang lalaking matangkad na naka suot ng kakaibang suit, may bahid pa ng dugo sa kanyang braso habang hawak ang kanyang mga patalim. “Bakit nag tatago ang aking mga bisita? Bakit lumabas kayo ng walang paalam sa inyong mga silid?” ang wika nito habang naka ngisi.
(Yukzi model. I do not own this photo. CTTO)
“Ang lalaking iyan ay ang kriminal na si Yukzi. Isang baliw na doktor na ang tanging ginagawa ay mangulekta ng iba’t ibang parte ng katawan ng mga nilalang sa buong kalawakan. Iyan rin ang pumatay sa aking ama.” ang wika ni Haring Cyan.
“Yang payat na iyan? Mukha nga siyang isang baliw.” ang sagot ni Kuya Bart.
“Bakit ayaw ninyong lumabas? Hindi ba kayo masayang makita ako? Huwag kayong mag alala dahil hindi ako masamang nilalang. Dapat nga ay matuwa pa kayo dahil magiging parte kayo ng aking eksperimento.” ang wika niya habang lumalakad palapit sa pader na haligi kung saan kami naka kubli.
Hindi kami umimik..
“Mas maka bubuting huwag lumapit sa kanya dahil delikado.” ang bulong ng hari habang naka silip.
Maya maya ay lumanghap sa ere ang baliw na doktor. “Hmmmmmm! Ang pamilyar ang amoy na iyon. Bakit nalalanghap ko ang enerhiya ni Cura? Napaka sarap ilong, nakakabaliw ang kakaibang abilidad na taglay ng isang shifter. Pangarap kong mag karoon ng isang katulad niya.” ang wika nito habang patuloy na lumalanghap patungo sa amin.
Lalabas na sana si Kuya Bart pero pinigil ko siya. “Sandali kuya, lalabas tayo dito ng tahimik. Guguluhin ko ang kanilang system para doon mapunta ang atensiyon niya.” ang bulong ko.
“Bata palang kami ay pinag nanasahan ko ang kapangyarihan ni Cura, ilang beses ko nang pinag tangkaang lasunin at laslasin ang kanyang katawan para lang makuha ang itim na binhi ngunit hindi ako nag tagumpay. Hanggang umalis ito at nabuhay ng mapayapa sa isang malayong daigdig. Mag buhat noon ay hindi ko na nalanghap ang lakas ni Cura, ang akala ko ay wala nang pag asa pero ngayon ay naamoy ko siya at hindi ako maaaring mag kamali.” ang wika niya sabay silid sa pader kung saan kami nakatago.
Pero wala nang tao dito dahil marahan kami lumipat sa ibang pader para mag tago..
“Walang tao.. hmmm. Teka.. may isa pang enerhiyang nag bibigay ng kasabikan sa akin. Isang mainit na enehiya mula sa planetang Araknia. Naalala ko pa noon halos winasak ko ang kanilang payapang lupain para lang mapatay ang kanilang hari, ngunit wala rin akong napala. Gusto ko rin ang nag liliyab na kapangyarihan ng Araknia, ito ay makakadagdag ng lakas sa aking natatanging eksperimento. Nakakatuwa naman at hindi ko na kailangan pang suyurin ang kalawakan para humanap ng masarap na putahe. Hindi ko akalaing kayo ang kusang lalapit sa akin. Kaya ngayon ay hindi ako papayag na mawala kayo!” ang wika niya sabay bulaga sa aming harapan
Naka ngisi ito at naka dila pa na animo asong nauulol..
Dahil sa pag kabigla ay agad na pinindot ni Ace ang buton sa kanyang braso at dito nag alarm ang emergency system ng buong gusali. Umilaw ng pula ang mga ito at dito nagulat ang doktor. Panandaliang nawala ang atensiyon niya sa amin. “Panginoon! Nag bukas ang system ng lahat ng kulungan sa itaas! Otomatiko ring nawala ang mga gapos sa kanilang katawan. May nanghack ng ating system kaya nasira ang mga kulungan!” ang wika ng kanyang kasamahan.
“Bakit hinayaan mo?” ang galit na wika ng doktor.
“Panginoon, hindi ko alam kung paano nahack ang ating system! Ginawa ko ang lahat para lagyan ito ng multiple proteksyon. Siguro ay mas mataas ang teknolohiya ng pumasok sa ating program!” ang katwarin nito.
“Wala kang silbi.” ang wika ng doktor at lumakad ito palayo sa kanya.
Maya maya ay laking gulat namin noong bigla nalang nahiwa ang katawan ng kanyang kasamahan at mula sa kanyang tiyan ay tumapon ang mga bituka nito sa sahig. Hindi man lang gumalaw ang kanyang kamay.
Lalong lumakas ang alarm at mula sa itaas ay dumagsa na ang mga nilalang na may iba’t ibang anyo, hugis at laki. Lahat ay nag aapurang makatakas kaya’t kahit pinigilan sila ng mga humanoid na batay na nanlaban ang mga ito!
Kasabay ng pag kakagulo sa lobby dahil sa labanan ng mga humanoid at mga bihag ay nag tatakbo na kami para makalabas sa mabaho at nakaka sulasok na gusali. Naki sabay kami sa mga tumakas na bihag at ang mga humaharang sa amin ay inuupakan nila kuya Bart.
Takbong walang mulat ang aming ginawa hanggang sa makarating kami sa labas. Dito ay napansin namin na isa itong abandunadong bayan, walang nakatira at matagal nang nasira.
Matagumpay kami nakalabas sa gusali at gayon rin ang ibang nilalang pero ang mga ito ay nahuli lang rin sa pamamagitan ng pag sasabog ng gas, kapareho ng ginawa sa amin noong kami ay bihagin. Kaya naman para makasiguradong hindi matotoxic ang aming katawan ay nag labas ako ng tatlong capsule na nag lalaman ng tatlong espesyal na suit.
Iniabot ko ito kila kuya Bart. Pinindot nito ito at kapwa sila nag hubad. Tumambad ang kanilang magandang katawan na tanging brief lang ang suot. Ikinabit namin ang buton sa aming dibdib at dito ay naging suit ito na gumapang sa aming mga katawan. “Ang suit na ito ay magaan at mas matibay. Hindi na nito kailangan helmet dahil iaadjust nito ang ating katawan upang ma immune tayo sa hangin. Iffilter nito ang lason o kahit anong mapanganib na kemikal na maaaring mag pahamak sa ating katawan.” ang paliwanag ko at habang nasa ganoong pag uusap kami ay binalibagan rin kami ng usok..
Lumabo ang buong paligid, para kaming mga lamok na pinausukan upang mamatay..
At makalipas ang ilang minuto ay nagulat ang lahat dahil nanatili kaming nakatayo, walang epekto ang lasong usok sa aming mga katawan.
“Tapos na ba kayo?” ang tanong kuya Bart sabay dura sa kanilang harapan. Naging ahas ang laway niya at dumami iyon. Mula sa lupa ay lumundag ang mga ito at lumipad.
Habang nasa ere ang mga ahas ay bumukas ang mga bibig nila at nag labas ng mga laser na tumama sa paligid, inasinta ang mga humanoid na bantay. Umulan ng ahas sa paligid at ang lahat ay bumubuga ng malalakas na laser na sumisira at bumubutas sa bawat bagay na tamaan nito.
Mula sa gusali ay mas marami pang kalaban ang lumabas, sa pag kakataong ito ay armado na sila ng mga baril. Kaya naman lumakad ako sa kanilang harapan at tumayo. Tumingin ako kila kuya Bart. “Kuya, hintayin niyo nalang ako doon sa labas ng tarangkahan” ang wika ko.
“Sira, ikaw ang haharap sa lahat ito? Bata ka pa at huwag matigas ang ulo. Naappreciate ko ang talino at husay mo pero ang laban ay ipaubaya mo na sa aming nakatatanda, sa aming dalawa ng kuya Bart mo.” ang wika ng Hari pero agad siyang nilapitan ni Bart at niyaya agad ito sa tarangkahan. “Pare tara na.”
“Gago, iiwan mo itong bata dito?” tanong ng hari.
“Ano kaba pare, si Ace yan. Anghel ng teknolohiya yan. Halika na.” ang wika ni Kuya Bart sabay hila dito.
Natawa ako at pinanood silang tumakbo patungo sa tarangkahan. Samantalang ako naman ay lang sa harap ng mga lumalabas na humanoid.
Tahimik..
Dito ay nag scan na ang aking mata. Mayroong 1,210 na humanoid sa buong paligid. Kabilang na ang mga nakatago sa loob ng mga gusali. Lumabas sa aking program ang bilang at mga code ng mga humanoid na iyon. Lahat ay sinelect ko.
At pinindot ang katangang “Execute” na ang ibig sabihin papatayin lahat ng 1,210 na kalaban kabilang na ang mga nakatago sa kaloob loobang gusali, kahit nasa under ground pa ito.
Nag simulang bumaril ang mga hukbo ng kalaban..
Noong maconfirmed ko ang execution process ay bukas ang aking likuran at dito ay lumabas ang maliit na bullet na halos 100 taon ang advance mula sa modernong kalawakan.
“Selecting target” pinamili ako ng system kung saan tatama ang lahat ng bullet. Ang lahat ay inasinta ko sa kanilang ulo ng sabay sabay.
Maya maya ay nag liwanag ang aking katawan at mula dito ay lumipad ang mga bullet sa ere na parang mga kidlat. Ang lahat ay tumama sa direksyon ng eksaktong target na aking napili.
Butas ang ulo ng mga humanoid na kalaban. Tuloy tuloy ang pag lipad ng bala at pumasok pa ito sa gusali at dito ay naririnig ko ang pag sabog sa pinakaloob nito.
Umuusok sa buong paligid, maalikabok..
Nakikita ko sa aking system ang bilang ng mga kalabang pinapatay. Na parang ang dedelete ng mensahe sa mobile phone dahil loading ito at nakaflash ang numerong 893/1,210. Tumaas ang bilang habang tumatagal..
Tuloy pa rin ang ingay sa buong paligid..
999/1,210
1,130/1,210
Marahil ay hinahanap pa ng aking bala ang kanilang target. Hindi ako umaalis sa aking pwesto, basta ang maririnig lang ay ang putok ng tumamang bala sa katawan ng mga humanoid. Total execution ang aking ginawa ayon na rin sa command ng aking system. Isa pa ay naawa rin ako sa mga nilalang na kanilang walang awang hinihiwa at pinapatay. Lalo lamang lumakas ang paniniwala ko ang mga tao sa Earth na ina-abduct ng mga humanoid like figure ay dito dinala upang operahan at kuhanin ang mga lamang loob.
Ngayon ay dumating na ang oras ng panininggil sa mga krimen na kanilang ginawa at wala akong pag sisising nararamdaman sa aking naging aksyon.
Makalipas ang ilang segundo ay nag flash sa akin system ang kabuuang bilang na 1,210/1,210
“Execution Completed”
Itutuloy.
LOA S2 Part 39: Prince Disector
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 18, 2019
Marahil ay hinahanap pa ng aking bala ang kanilang target. Hindi ako umaalis sa aking pwesto, basta ang maririnig lang ay ang putok ng tumamang bala sa katawan ng mga humanoid. Total execution ang aking ginawa ayon na rin sa command ng aking system. Isa pa ay naawa rin ako sa mga nilalang na kanilang walang awang hinihiwa at pinapatay. Lalo lamang lumakas ang paniniwala ko ang mga tao sa Earth na ina-abduct ng mga humanoid like figure ay dito dinala upang operahan at kuhanin ang mga lamang loob.
Ngayon ay dumating na ang oras ng panininggil sa mga krimen na kanilang ginawa at wala akong pag sisising nararamdaman sa aking naging aksyon.
Makalipas ang ilang segundo ay nag flash sa akin system ang kabuuang bilang na 1,210/1,210
“Execution Completed”
Part 39: Prince Disector
ACE POV
Total extermination, iyan ang termino sa aking ginawang pag patay sa halos mahigit sa isang libong humanoid. Ayon sa data ang mga nilalang na ito ay makakayahang pag hilumin at ibalik ang mga nasirang selula at tissue sa kanilang katawan, ngunit mayroon isang sensitibong parte sa kanilang ulo na kapag na tamaan ay mawawala sila ng kakayahang mag regenerate at maaaring maging sanhi ito ng kanilang pag kamatay. Ang parteng iyon sa kanilang noo ang aking tinarget upang tuluyan silang maitumba.
Lumalakad ako pabalik sa tarangkahan kung saan naroon sina kuya Bart na kapwa naka nganga at naka tingin lang sa akin. Ngumiti ako “Tapos na kuya. Medyo natagalan ako dahil yung ibang humanoid ay nasa pinaka undergroud pa.” ang wika ko.
“Tang ina, halimaw ka palang bata ka. Nakatayo ka lang doon tapos ay naubos mo kalaban ng ganoon kadali?” ang namamanghang wika ni Cyan.
“Walang imposible sa teknolohiya kuya. Ilan ang ugat ng walang katapusang kapangyarihan ng mga nilalang sa kalawakan.” ang wika ko habang naka ngiti. Agad kong sinuntok ang tarangkahan dahilan para magiba ito. “Gaano ka nakakasigurado na clear na ang lahat? Nasaan yung mga bihag na alien sa loob ng gusali?” tanong ni Kuya Bart.
“Yung mga alien na bihag nila? Wala na.” ang simple kong tugon.
“Paano wala na?” tanong ng Hari.
“Wala nang natira. Pinatay na sila gamit yung nakakalasong Gas. Iniscan ko kung mayroong buhay doon sa gusali pero walang nadetect. Tumakas yung baliw na doktor.” ang sagot ko habang nakatingalang nakikipag usap sa kanila. Masyado kasi silang matatangkad. Samantalang sila naman nakatingin sa akin at ginugusot ang aking buhok.
“Teka kuya, may nakalimutan ako.” ang wika ko sabay hinto sa pag hakbang.
“Ano iyon?” tanong nila.
May lumabas na isang maliit missile sa aking likuran, mabilis itong sumibat sa gusali at saka ito sumabog na parang binagsakan ng atomic bomb. Na ikinagulat nila kuya Bart, kapwa nanlaki ang kanilang mata at napatingin sa akin. “0% life na doon sa gusali. Lalo lang babaho ang hangin dahil sa mga bangkay.” ang wika ko sabay lakad ulit patungo sa lumang bayan. Hawak ko ang aking mapa at itinuturo nito ang kinaroroonan ni Yukzi.
“Tapusin na natin ang misyong ito. Kunahin ang sagradong sandata at kung maaari ay wasakin ito. Ito ang gagamitin nila para wasakin ang kalawakan.” ang wika ni Kuya Bart habang nag lalakad kami sa isang abandunadong bayan.
Ilang minuto rin kaming nag lalakad sa ilalim ng sikat ng araw bago namin marating eksaktong kinaroroonan ng kalaban. Isang maliit laboratoryo ang tumambad sa aming harapan at dito ay naka upo ang doktor habang umiinom ng tsaa sa tasa.
“Magandang araw, kanina ko pa kayo hinihintay lalo kayo Bart ang taga pag mana ni Cura at sa iyo Haring Liran ng Araknia. At kung sino ka mang bata ka nag tataglay ng mas advance na teknolohiya para sirain ang aking gusali, papaluin kita at papatayin mamaya lamang.” ang wika nito.
“Paano mo nalaman ang aming pangalan?” tanong ni Kuya Bart.
“Isa akong Diyos, madali sa aking sscan ang mga cells sa inyong mga ulo. Kahit ang inyong mga memorya at nababasa ko rin at nakikita.” ang wika niya habang naka ngisi. Humarap siya kay haring Cyan. “Ikaw Liran, kamusta kana? Kamukhang kamukha mo ang iyong ama. Tandang tanda ko pa kung paano malaglag ang kanyang mga bituka sa sahig ng inyong palasyo. Nasaan ka ba noon? Ah siguro ay nag tatago ka at takot na takot. Hinayaan mong mamatay ang iyong ama, pinanood mo lang ito at wala kang ginawa. Iyon ang katotohanan na hanggang ngayon pinag sisisihan mo pa rin.” ang wika niya.
“Namatay na matapang ang aking ama. At bago mo siya atakihin at sumensyas siya sa akin na huwag akong lalabas kahit anong mangyari dahil makukuha mo ang gusto mo. Ang dating hari ng Araknia ay matatapang at may sariling paninidigan katulad ng aking ama.” ang sagot ng hari.
“Kung sa bagay, nakatagpo ka naman ng ama amahan sa planetang Earth. At ngayon ay abala siya sa pag aalaga ng inyong anak anakan, isang batang clone mula sa dating hari ng Iranya na si Kiran.” ang wika niya habang naka ngisi.
“Sa tingin ko ay hindi mo kailangang pang himasukan ang mga personal na bagay sa aking buhay.” ang tugon ng hari.
“Kung sa bagay, ang mahalaga sa ngayon ay nag kita kita tayong muli. At ang mga kakayahang kulang sa aking koleksyon ay mapapasaakin na. Ilang daang taon ko rin pinangarap ang kakayahan ni Cura, ang pag gamit ng mga nilalang para maging malakas. Ngayon palang ay nasasabik na ako.” ang wika niya sabay lapit sa aming kinalalagyan kaya naman nag handa kami sa kanyang unang pag atake.
Hayok na hayok ito..
“Subukan natin ang lakas ninyo! At mag sisimula ako sa iyooo!” ang parang nababaliw na sigaw niya sabay lipad patungo sa amin. Umiwas kaming tatlo sa pamamagitan ng pag talon ng malakas, nag hiwa hiwalay kami at inihanda ang aming mga sarili.
Maya maya ay kay Kuya Bart na siya umatake at pinabayaan kaming dalawa ng Hari. Masyadong mabilis ang pag kilos niya at halos hindi makasabay si Kuya Bart.
Bumulaga nalang ito sa kanyang harapan, hinawakan ng kanyang buhok at walang ano ano’y pinutol ang kanyang ulo gamit ang matalim na kutsilyong pang opera o surgical tool.
Halos man laki ang mata ni Kuya Cyan noong makitang lumagapak ang katawan ni kuya Bart. Hawak ni Yukzi ang kanyang pugot na ulo. Sumusumpit pa ang dugo sa naputol na leeg nito.
“Masyadong madali. Ngayon ay pag sisisihan ninyo ang pag punta niyo rito. Ang kakapal ng mga mukha ninyong mag punta sa teritoryo ng isang Diyos na kagaya ko para lamang kuhanin ang aking sagradong sandata.” ang wika niya sabay saksak ng kanyang kutsilyo sa putol na ulo ni Kuya Bart, binuksan niya ang bungo nito upang silipin ang utak. “Maliit pala talaga ang mga taga Earth, hindi nakapag tataka na wala kayong pag asenso!” ang pang iinsulto pa niya.
At habang nasa ganoong pag susuri siya ay biglang may lumundag na ahas mula sa utak ni Kuya Bart, bumuga ito ng bomba dahilan para sumabog ang kanyang harapan. Maya maya ay kumibot kibot ang putol na katawan niya (Bart) at mula dito ay lumabas ang kanyang kamay.
Gulat na gulat ang hari ng Araknia at halos naka dilat nalang mata nito sa nasasaksihang pag labas ni kuya Bart sa kanyang sariling katawan at ang kanyang lumang balat ay natunaw na parang nag hunos.
Agad na inabot ng hari ang kanyang kamay at tinulungan tumayo. “Tang ina mo Bart, tinakot mo ko.” ang wika nito.
Lalong kinilig ang kalaban, at mas lalo rin itong naulol. “Iyan!! Iyan ang gusto koo! Iyan ang kapangyarihang taglay ng shifter na si Cura! At iyan ang kukunin ko sayoo!!” ang nababaliw na wika niya at muli nanamang umatake kay Kuya Bart.
Ngunit sa pag kakataong ito ay sinagupa na siya ng hari ng Araknia, nag liyab ang kamao nito at isang malakas na suntok ang kanyang iginawad. Naka iwas ang kalaban at tumama sa lupa ang kanyang kamao dahilan para sumabog ito at nag liyab rin ang mga lumang bahay sa paligid. Nabiyak ang lupa kung saan tumama ang kanyang malakas na suntok.
“Wew!!” ang wika nito sa taas sabay tawa ng malakas na parang galak na galak. “Ayan pa ang isaaaa! Napaka gandaaaaa!”
“Baliw kaaaaa!” ang sigaw ko sabay pakawala ng maraming bomba sa kanyang kinalalagyan. Isa isa niya itong iniwasan at ang iba ay ginamitan niya ng matatalim na kutsilyo para pasabugin at hindi na siya dikitan.
Patuloy siyang umiwas sa aking mga lumilipad ng bomba noong bigla nalang siyang dagitin ng isang dambuhalang ahas at lunukin itong buhay.
Ikinagulat namin iyon ni Kuya Cyan, ngunit ikanamangha rin dahil higanteng ahas ang lumabas sa aming harapan at nilamon nito ng buo ang kalaban.
“Ayos lang ba kayo?” tanong ni Kuya Bart sa amin.
“Oo, hanggang maaari ay huwag kayong lalapit sa kanya dahil masyadong mabilis ang kanyang kamay.” ang wika ng hari sabay pakita sa kanyang dibdib na may malaking hiwa. “Ang surgical knife na hawak niya ay maliit lamang ngunit nakaka pine-penetrate nito ang mga kalasag sa katawan at humihiwa ng balat.” ang wika niya at dito ay pinag hilom niya ang kanyang na tamong pinsala sa dibdib.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag kakawag ang ahas at maya maya ay sumabog ang ulo nito, nabiyak ang katawan at dito ay nakawala ang baliw na doktor. Naka ngisi ito at galak na galak sa kanyang ginawang pag ligtas sa kanyang sarili. “Hindi na masama para sa isang baguhang nag taglay ng lakas ni Cura.” ang wika niya sabay dila sa kanyang kutsilyong may dugo pa ng ahas.
Maya maya ay winasiwas niya ang kanyang kamay na parang may hinahati sa hangin at dito ay laging gulat namin noong mahiwa ang aming mga katawan, ang aming mga suit ay nawakwak. Ang laman sa aking braso ay nalaslas rin.
Naputol ang kamay ni Kuya Bart at ang dibdib ni kuya Cyan ay nabutas. “Umiwas kayo! Dina-disect niya tayo gamit ang hangin!” ang sigaw ko sabay lipad palayo at ganoon rin ang ginawa nila. Nag liwanag ang aking katawan at isang malakas na enerhiya ang pinakawalan sa aking kamao.
Siya ang target ng aking pag atake na ang layunin ay maitigil ang kanyang ginagawang pag hiwa sa aming mga laman.
Sumabog sa kanyang paligid ang enerhiyang ang mula sa akin pero nakaiwas ito bagamat natamaan ko ang kanyang balikat.
Nasa ere ako noong mapansin kong nag tago si Kuya Bart sa likod ng isang gusali, muling tumubo ang kanyang braso. Si kuya Cyan naman ay nag kubli sa likod ng isang mataas na pader at pinag hilom ang malaking hiwa sa kanyang dibdib pababa sa kanyang tiyan.
Mukha tama si Kuya Cyan, ang kalaban namin ay baliw. Mabuti nalamang dahil espesyal rin ang kakayahan ng natapat sa kanya. Kahit ilang beses na niyang nahiwa si Kuya Bart ay bumabalik pa rin ang katawan. Samantalang ang hari naman ng Araknia ay may kakayahang mag regenerate ng mabilis.
At ako ay nag tataglay ng bakal na buto na may mataas na teknolohiya, hindi agad ito mapuputol..
Ngunit sa palagay ko ay hindi pa rin magiging madali ang lahat lalo’t ang aming kalaban ay isang kriminal na pinaka wanted sa buong kalawakan.
Itutuloy..
LOA S2 Part 40: Medikal at Teknolohiya
Chiba Yudai as Ace
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 18, 2019
Mukha tama si Kuya Cyan, ang kalaban namin ay baliw. Mabuti nalamang dahil espesyal rin ang kakayahan ng natapat sa kanya. Kahit ilang beses na niyang nahiwa si Kuya Bart ay bumabalik pa rin ang katawan. Samantalang ang hari naman ng Araknia ay may kakayahang mag regenerate ng mabilis.
At ako ay nag tataglay ng bakal na buto na may mataas na teknolohiya, hindi agad ito mapuputol..
Ngunit sa palagay ko ay hindi pa rin magiging madali ang lahat lalo’t ang aming kalaban ay isang kriminal na pinaka wanted sa buong kalawakan.
Part 40: Medikal at Teknolohiya
ACE POV
“Nakakatuwa at marami kang baon bata.” ang wika niya habang naka harap sa akin.
“Maliit na bagay. Bakit kailangan ninyong wasakin ang mga planeta sa kalawakan? Bakit hindi niyo nalang kami hayaang mabuhay ng payapa?” tanong ko.
“Dahil iyon ang nais ng aming kataas taasang ama. Ang mga planetang walang kwenta katulad ng bituing ito ng Apasha ay nakatakdang mabura. Naalala ko pa noon, mapayapa ang pamumuhay ng mga nilalang dito bilang pangunahing nag susupply ng halamang gamot sa mga manlalakbay. Ngunit sa kabila ng katahimikan at kaligayahan iyon ay parami ang kanilang populasyon. Tila yata naligayahan rin silang mag parami ng husto kaya’t naubos ang kanilang supply, nag hirap ang buong planeta. Naawa sa kanilang ang kataas taasang ama kaya nag desisyon siya na ipadala ako sa lugar ito sampu ng aking mga hukbo upang patayin ang lahat. Lalo na ang mga bata at sanggol na tiyak mag hihirap lang sa kanilang pag laki.
Parang isang magandang pelikula ang pang yayaring iyon. Isang gabi habang payapang natutulog ang lahat ay pinawalan ko ang nakalalasong gas na sumira at pumatay sa kanilang mga katawan. Halos hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang kanilang mga sigawan dahil sa takot. Isang magandang musika iyon sa aking pandinig. Biruin mo, kung dati ay isa o dalawang nilalang lamang ang pinapatay ko, ngayon ay isang buong planeta na. At ayon dito sa aking listahan ay ang planetang Earth ang susunod naming wawasakin.“ ang wika niya sabay tawa ng malakas.
“Kaya nga sa halip kunin namin ang sagradong sandata sa iyo ay nag pasya kaming patayin ka nalang namin. Siguro ay mas mainam iyon upang hindi na magdagdagan pa ang mga nilalang na papatayin mo.” ang diretso kong salita dahilan para matawa siya.
“Huwag kang mag biro ng ganyan. At para sabihin ko sa iyo wala akong sagradong sandata, tanging matalinong utak lamang ang mayroon ako at iyon ang pinaka malakas na sandata sa lahat. Alam niyo ba na kung ako ang nag engineer sa inyong mga taga Earth ay baka mas matatalino kayo, mas malalakas at mas malalaki ang utak. Ewan ko ba naman kay Rashida kung bakit ginawang maliit at mang mang ang inyong mga utak. Ang likhain kayo ayon sa wangis niya ay malaking bagay na ngunit pati ba naman utak niya ay ginawa rin niyang basehan? Tingnan niyo ang kinahitnan ang inyong planeta, nahuli na ito at salat sa teknolohiya.” sagot niya.
“50 taon mula ngayon ay sisibol ang talino ng tao sa aming planeta at iyon ang simula ng pag hahari nito sa kalawakan. Maaaring maliit nga aming utak ngunit batid kong hindi pa lamang nabubuksan ang tunay na abilidad nito. Ang aming utak ay hindi palang pang emosyon, pang galaw o para sa memorya, marami pang kakayahan ang naka himlay sa bawat ugat nito na hindi pa nabubuksan ng tao. Sa oras na mabuksan ang mga abilidad na iyon ay mag sisimula na ang pagiging halimaw ng aming planeta. Matalino ang Diyos na gumawa sa Earth dahil binalanse niya ang utak at pag iisip ng mga nilalang upang hindi mag ugat sa pag kasira.” ang sagot ko rin.
“May isang sikretong parte sa utak ng mga nilalang na kung tawagin ay outer core, iyon ang pinag mumulan ng lakas at kakayahan ng mga nilalang sa iba’t ibang planeta. Sa inyong lumang kasulatan, ang nag simula ang talino ng tao sa isang paraisong hardin na kung tawagin ay “Garden Of Eden”. Isang magandang paraiso na may mga hayop, puno at kung ano ano pa, iyon ang pinapakita sa mga larawan sa iba’t ibang sagradong pahina ng inyong aklat. Dito namulat ang sinaunang nilalang at nag karoon ng kaalaman. Pero alam mo ba ang katotohanan sa likod ng hardin na iyon? Ang katotohanan na hindi talaga ito isang paraiso o hardin kundi isang laboratoryo kung saan ginagawa ang mga nilalang para ilagay sa mundo.
Sa makatuwid ay hindi totoo ang paraiso, hindi totoo ang mansanas ito ay mga simbolismo lamang na ginamit upang itago ang katotohanan tungkol sa inyong pinag mulan. Ang kaalaman na itinurok sa inyong maliliit na utak ay ang simbolismo mansanas na sinasabing katalinuhan. Kayo ang produkto ng mga genetical experiment naming mga Diyos, kayo ang aming mga kakatwang likha. At ngayon, nalulungkot ako dahil kayong aming mga ginawa lamang ang siyang kumakalaban sa amin.“ ang wika niya.
“Dahil iyon sa aming maliit na utak. Nag karoon kami ng kaalaman upang tukuyin ang panganib, upang iwasan ang delikado, upang pag yamanin ang mabuti at upang wakasan ang kasamaan. Ang isanasabi mong maliit na utak ay mas malaki pa sa inyong inaasahan LOLO!” ang sagot ko sabay hagis ng bomba sa aking paligid. “Akala mo ba ay hindi ko nakikita ang mga imbisibol na karayom sa aking paligid. Ay bawat karayom ay nag lalaman ng propofol, etomidate, isoflurane, benzodiazepines, midazolam at lorazepam na ginagamit sa anesthesia at kapag sumobra ito ay maaaring mag dulot ng tuluyang pag kaparilisa sa katawan. Sabihin mong maliit ang aking utak?”
Dito ay isa isang sumabog ang kanyang mga patibong habang nag uusap kami. Maya maya ay nag liwanag ang aking katawan dito ay isa isa ring sumabog ang mga invisible na bombang kasing laki lang ng micro organism na naka palibot sa kanyang katawan.
Sinabugan siya dahilan para mawala ito sa balanseng pag lutang sa ere gamit nag levitation. “Dayaan lamang ang nang yari ginoo, nadetect ng aking system na ikaw ay nag kakalat ng mga karayom sa aking paligid habang tayo ay nag uusap kayang bilang pang counter ay nag kalat rin ako ng mga bombang mikrobyo sa iyong paligid at maaari ring sa iyong katawan.” ang wika ko sabay “BANG!”
Napahinto ang doktor at dito ay sumabog ang kanyang mga kalamanan, braso, hita at dibdib..
Napaluhod siya at napasuka ng dugo. “Magaling, teknolohiya laban sa aking medikal na kaalaman. Ngunit nakalimutan mo ba ako ay isang doktor?” ang wika niya at dito ay nakita ko nalang na may tumutulong dugo sa aking braso.
Dito ay napansin kong maraming karayom ang nakatarak sa akin. At kanina pa pala niya dina-disect ang aking braso! Agad ko itong pinsabog at inalis sa aking balat. Wakwak ang aking balat braso na parang tinuklap.
Tumayo ang doktor at nag labas ang isang karayom na may pisi at dito ay walang anu ano’y tinahi niya ang kanyang mga nabiyak na laman dulot ng pag sabog sa loob ng kanyang katawan. “Isa kang Android, ang iyong mga buto ay makina at ang iyong mga lamang loob ay artipisyal. Hindi ko akalaing may ganitong teknolohiya sa inyong planeta.” ang wika niya habang abala sa pag tatahi sa kanyang braso. Samantalang tinalian ko naman aking sugat at pansamantalang pinatigil ang pag tagas ng dugo dito.
Makalipas ang ilang saglit ay natapos niya ang pag tatahi sa orihinal na structure ng kanyang cells. Muli siyang tumingin sa akin at inilabas ang kanyang maliit na kutsilyo. Hinagis niya ito sa ere at biglang dumami ito. Ang lahat sumibat ng lipad patungo sa akin. “Hayaan mong pag eksperimentuhan kita. Hindi mo ito mararamdaman hijo!” ang sigaw niya.
Habang mabilis na lumilipad ang mga patalim sa aking harapan ay biglang sumulpot dito sa kuya Cyan. Nag liliyab ang kanyang buong katawan. Huminga ito ng malalim at bumuga ng lava dahilan para matunaw ang mga patalim.
Lumundag rin si Kuya Bart sa likuran ng kalaban at dito ay gumapang ang daan daang ahas. Ang bawat isang ahas ay nag bubuga ng mga maliliit ng patalim na umasinta sa doktor na baliw.
Naging magulo ang buong paligid. Nag lalawa ng kumukulong lupa at putik, mayroon ring nag liliparan na patalim. At mga ahas na paulit ulit na sumisibat sa ere. Walang malamang gawin ang kalaban sa pag iwas.
Maya maya ay nag liwanag ang mga ahas, ang sama sama ito at naging isang higanteng sawa. Bumukas ang bibig nito at mula sa bibig ay lumabas ang mas malalaking patalim na sumagupa sa doktor. Lumundag ang hari sa ulo ng sawa at dito muli itong bumuga lava dahilan para yumanig at mas lalong mawasak ang buong paligid.
Sinagupa ng kalaban ng atakeng iyon na parang baliw. “Iyan ang gusto Cura! Iyan ang nais kong makamtan!!” sigaw niya.
Natupok ang katawan ng doktor. Pero maya maya ay nahati rin ang sawa sa dalawa at natigil ang pag atake. Dito ay nakita kong natuklap muli ang balat at laman ni Kuya Cyan noong makalapit sa kanya ang kalaban pero bago pa tuluyang mapurohan ay naka iwas at bumagsak sa aking tabi.
Mayroon siyang malaking hiwa sa balikat pababa sa kanyang braso. Pinahilom nito ngunit bahagya lang sumara dahil talaga malaki at malalim ng pag kakatarak ng patalim.
“Hindi tapos!” ang sigaw niya sabay takbo patungo sa amin. Dito ay mabilis rin na nag tatakbo si Kuya Bart sa aming kinalalagyan. Humaba ang kanyang kamay at naging ahas, pumalibot ito sa katawan ng doktor. Lumigkis ito at walang ano ano’y sinakmal ang ulo ng kalaban.
Pero maya maya ay naputol ang braso ni Kuya Bart. Dahilan para makawala ang kalaban mula sa kanyang pag kakagapos..
“Masyadong mabilis ang kanyang kamay. Hindi ko namamalayang nahihiwa ang aking mga kalamnan.” ang wika nito
“Hindi direktang dumidikit ang kanyang kutsilyo sa ating katawan. Ginagamit niya ang pwersa ng hangin para maging cutter na tumatama sa ating balat.” ang sagot ng hari sabay pakita ng kanyang mga hiwa na hindi pa nag hihilom. “Tama lang siguro na tayo ang nakaharap niya. Ang isang nilalang na walang regenaration skills ay maagang mamatay sa kanyang kamay.”
Tumubo ang braso ni Kuya Bart bumalik ito sa normal. “Tinatahi nanaman nya ang kanyang sarili.”
“Iyon ang paraan ng kanyang pag hihilom.” sagot ko habang naka tanaw sa kalaban.
Halos lahat kami ay sugatan na, puro laslas ang aming mga balat at hindi lang ito ordinaryong hiwa dahil nabibiyak ang aming laman at babawasan ito na parang tinatapyas na karneng baboy.
“Tatlo pa kayo niyan, huwag niyo sabihing hirap kayo? Bakit di kayo makalapit sa akin?” ang tanong niya habang naka ngisi.
Lumakad si Kuya Bart patungo sa kanya. “Ang taga pag mana ni Cura, sabihin mo sa akin Bart, nalimutan mo na ba ang ginawa mong pag tataksil kay Narding? Kung sa bagay masarap makipag talik lalo na kung sa katulad ni Serapin na mahusay at todo bigay.” ang wika niya na may halong pang iinsulto.
“Matagal ko nang kinalimutan ang mga bagay na iyan.” sagot ni kuya Bart at dito ay nag liwanag ang kanyang katawan. Mula sa lupa ay lumabas ang isang higante at kulay puting sawa na mayroong kaliskis na parang mga patalim. Kakaiba ang anyo nito dahil dalawa ang ulo ng ahas at parehong armado ng kakaibang armas.
Maya maya ay nag liwanag rin ang katawan ng Haring si Cyan. Naliyab ang suit kaya’t naalis nang tuluyan ang kanyang pang itaas na saplot. Ang kanyang kinatatayaun ay nag babaga sa sobrang init. At habang lumalakad ito patungo sa kalaban ay lumabas sa kanyang kamay sa isang malaking palakol, isinampay niya ito sa kanyang batok. Sa kada hakbang na kaniyang ginagawa ay nasusunog ng husto ang lupa.
“Ace, ipahinga mo ang katawan mo. Kami muna ang bahala sa baliw na ito.” wika ni Kuya Bart at talaga seryoso na silang itumba ang kalaban.
Sa kumpas ng kamay ni kuya Bart ay nag simulang kumilos ang dambuhalang sawa na dalawa ang ulo. Ang isang ulo ay bumubuga ng malakas na enehiyang sumisira sa paligid. At ang isa naman ay may parang armalite sa bibig at walang humpay itong nag papa ulan ng bala sa kalaban.
Mabilis kumilos ang doktor, halos umuulan ng patalim, mga karayom at matatalim na bagay na pang opera sa buong paligid. Sinagupa nito ang mga balang lumilipad sa kanyang direksyon.
Nag pakita rin ang matinding lakas ang hari ng Araknia, kitang kita ko ang pang sindak sa mata ng doktor noon ihampas nito ang kanyang nag aapoy na palakol sa kalaban. Halos mawasak ang mga bundok at mga punong natuyo sa paligid, humukay rin sa lupa at nag iwan ng malaking butas ang pag tama nito.
Naging magulo ang buong paligid, halos naging abo na ang buong bayan dahil sa kalabanan nilang tatlo. Kahit pinag tulungan nila kuya Bart ang kalaban ay nakikita pa rin na hirap sila lalo’t kulang nalang ay maputol ang kanilang mga braso sa tuwing aatake ang kalaban at makakalapit sa kanilang kinalalagyan.
Tuloy ang pag sabog, tuloy ang pag yanig. Halos dumadagundong ang pag hampas ng sawa sa paligid. Masyado rin ang sira na ibibinibigay nito sa tuwing aatake sa tusong kalaban.
Makalipas ang matagal na pag iwas ay nag labas ng kakaibang awra ang kalaban at mula sa kanyang kamay ay lumabas ang isang higanteng hirringilya o syringe.
Hinila niya ang pinaka plunger nito at dito ay sinisipsip ang lahat ng awra sa paligid, kabilang ang ibinubugang laser ng higanteng sawa. Hinigop rin niya ang apoy sa espaya ni Kuya Cyan.
Noong mapuno ang barrel ng naturang syringe ay mabilis niya itong itinarak sa lupa. At dito itinulak niya ang plunger nito na parang tinurukan niya ang lupa.
Sinisip ng lupa ang enerhiya at walang ano ay sumiklab ito at sumabog ng malakas na malakas. Parang isang atomic bomb na sumabog sa lupa at tumaas ang impact hanggang sa itaas. Malaki ang sakop nito kaya naman pati ako ay tinanggay na rin. Lahat ng nakatayo sa paligid ay binura ng pag sabog. Tumilapon ang katawan nina kuya Bart at Cyan sa malayo. Ang higanteng sawa ni kuya Bart ay sumabog rin at nawalang parang bula.
Ilang minuto ring nag liliwanag ang buong paligid bago tuluyang humupa ang pag sabog. Dito ay tumambad sa aming mga mata isang higanteng hukay dulo ng pag atakeng iyon. Parang naging disyerto ang paligid at wala na rin kahit anong nakatayo dito maliban sa baka ng pag malalakas na pag yanig.
Agad na bumangon sina kuya Bart at kuya Cyan mula sa pag kakasadsad sa lupa. Dito ay may napansin kong isang kakaibang pisi at karayom na nakatarak sa kanilang mga sintido. “Kuyaaaa huwag kayong gagalaw! May naka kabit sa inyo mga ulo!!” ang sigaw ko.
Dito ay nakita nilang mayroon nang kung anong nakatarak sa kanilang mga ulo, sinubukan nila itong alisin ngunit matindi ang pag kakapakat. “Ano to?!” ang sigaw ni Kuya Bart.
Mula sa makapal na usok ay lumabas ang doktor. “Isang espeyal na brain scanner, gusto kong idisect ang inyong utak, ang inyong mga memorya. Alam niyo ba na mas interesado sa pag iisip ng isang nilalang kaysa kanyang lamang loob? Ngayon ay malalaman natin kung ano ang labis na kinatatakutan ninyong dalawa.” ang wika ng doktor at dito ay ipinakita niya ang isang buton kung saan nakatugon ang dalawang wire na parang pisi na naka kabit sa karayom na nakatarak sa kanilang mga sintido.
Naka ngisi ang doktor at maya maya pinindot niya ang buton.
Gumapang ang kakaibang enerhiya sa pisi at noong marating ito sa karayom na nakatarak sa kanilang ay bigla na lamang silang nangisay at bumulagta sa lupa.
Nag “shutdown” ang katawan ng dalawa at kapwa namawalan ng malay. Pareho nakadilat pero walang buhay ang mata. Puti lang ang natira dito at walang kahit na anong senyales ng pag galaw1
Agad akong nag tatakbo para tulungan sila ngunit kahit anong gawin ko ay nananatili silang walang malay na parang isang laruang nawalan ng baterya.
“Anong ginawa mo sa kanila?” ang sigaw ko.
Natawa ang doktor. “Kaunting pag silip lang sa kanilang memorya ang aking gagawin. Huwag kang mag alala, magiging masaya ang ating laro pag katapos nito.” sagot niya habang naka tawang demonyo.
Itutuloy..
LOA S2 Part 41: Makasalanang Halik
Henry Yao as Bart
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 18, 2020
Author’s note:
Sa nakaraang episode ay kinabitan ni Doktor Yukzi ng kable ang mga utak nina Bart at Cyan na ang layon ay idisect ang kanilang mga memorya. Ngayon ay malalaman natin ang kanilang POV.
Part 41: Makasalanang Halik
BART POV
“Congratulations Bart, sabi ng producer ay isa ka sa pinaka magaling na modelo kanina. Halos muntik mo na akong matalo.” ang wika ng isang lalaking pumasok habang nag aayos ako ng gamit sa silid ng aking nilipatang apartment.
“Ikaw pala Serapin, salamat sa pag titiwala ninyo sa akin. Sana ay napanood ako ni Narding tiyak na matutuwa siyang makita akong lumalakad sa catwalk.” ang naka ngiti kong sagot.
“Ano kaba, tiyak na proud si Narding sa iyo, kung nasaan man siya ngayon. O heto ang talent fee mo ngayong gabi. 38 thousand pesos, sorry ha medyo maliit pa iyan. Hayaan mo kung kulang ay dagdagan ko na lamang.” ang tugon niya.
“Naku huwag na. Para sa akin na lumaki sa mahirap na lugar ay malaking halaga na ito.” ang sagot ko.
“So, anong plan mo? Gusto mo mag shop? O kumain sa labas?” tanong niya habang naka ngiti.
“Hindi na, itatabi ko ang perang ito. Mag iipon ako.” ang sagot ko habang naka ngiti. Inilagay ko sa sobre ang pera at inipit sa aking drawer.
“Ano naman ang pinag iipunan mo? Sasakyan ba? O magandang cellphone? Gadget?” tanong niya sabay tabi sa akin. “Alam mo tol, huwag kana mag ipon dahil ako na ang bibili ng mga gusto mo.”
“Hindi, salamat nalang pero hindi ako mahilig sa mga gadget. Iipunin ko ito para maipagamot si Narding, gusto ko siyang makalakad ng maayos. Simula bukas ay pag iigihan ko pa sa mag momodelo para makaipon.”
(Author’s Note: Ang mga kaganapang ito ay noong sumama si Bart kay Serapin upang maging isang modelo. Mababasa ito sa Ang Tadhana ni Narding Book 1, kung saan nag karoon sila ng pag tataksil. Ito ang mga naganap kay Bart na hindi nasabi sa unang libro.)
“Bart, mag ipon ka para sarili mo. Ano ka ba, okay naman si Narding. Unahin mo sarili mo.”
“Siya ang inspirasyon ko, siya ang nag bigay ng dahilan para mag sumikap ako.” ang tugon ko sabay lagay ng pangalan sa sobre. “Narding” ang ibig sabihin ay para sa kanyang ang aking pag ttrabaho. Gusto kong maging karapat dapat sa kanya at maging mabuti sa paningin ni Super Nardo. Ayoko nang maging si Bart lang na tambay sa kanto at nag aabang ng away.
Simula noong araw na iyon ay nag sumikap na ako para kay Narding, bumibili rin ako ng mga magaganda damit at mga gamit para sa kanya. Pag uwi ko sa probinsya ay ipapasalubong ko lahat sa kanya ito at ipapakita na si Bart ay nag bago na. Kaunting halaga pa ay makokompleto ko na ang pera para maipa opera ang pilay niya sa tuhod, makakalakad na rin siya ng maayos. Tapos ay ililibot ko siya dito sa siyudad, kakain kami ng masasarap, ipapasyal ko siya at dadalhin sa magaganda lugar na hindi pa niya nararating.
“Huwag mo sabihing kay Narding nanaman iyang kita mo? Ikaw talaga napaka dedicated mong boyfriend. Sana lahat ay ganyan sayo.” ang wika ni Serapin habang tinutulungan akong mag ayos ng gamit sa aking silid. “Bakit? Nasaan ba yung boyfriend? Yung kasama mong lalaki kagabi.” ang tanong niya.
Bumakas ang lungkot sa kanyang mukha. “Iniwan ako ni Griffin. Kinuhanan lang ako ng pera at umalis na palipad sa Canada. Kaya minsan ay ayokong mag tiwala sa mga lalaking puti e. Lahat sila ay manloloko.” ang malungkot na wika nito
“Gago iyon ha. Saan ba naka tira iyan? Gusto mo ba puntahan ko?” ang tanong ko.
“Hindi na, baka mapa away ka pa. Im sure na umalis na siya at nag tungo sa ibang bansa. Kaya heto malungkot ako, nasaktan at nabigo nanaman.” ang sagot niya at maya maya ay nag punas pa ng luha.
Inakbayan ko siya. “Ayos lang iyan, makakahanap ka rin ng para sa iyo.” ang tugon ko at dito ay inangat niya ang kanyang ulo at napa titig sa akin.
Walang salita..
Maya maya ay nagulat nalang ako ng bigla niya akong halikan sa labi. Dahilan para tumayo ako sa kama at saka umiwas sa kanya. “Bart, i like you! Gusto kita noon pa.”
“Serapin, mali iyan. Kaibigan ka ni Narding at kaibigan lang rin ang turing ko sa iyo.”
“Pero wala naman si Narding, alam kong nalulungkot ka rin katulad ko.” sagot niya at muli akong niyakap saka sinunggaban ng halik sa labi.
Itinulak ko siya..
“Im sorry, pero hindi ko kayang saktan si Narding. Nag ttrabaho para sa kanya dahil may pangarap ako para sa aming dalawa. Mahal ko si Narding at siya ang gusto kong makasama.” sagot.
“Pero ikaw ang gusto ko, gusto kitang punlaan, gusto kitang maging kaisa. Akin ka Bart. Please!”
“Ano bang sinasabi mo? Lasing ka lang yata pre. Ang mainam pa ay umalis kana at kakalimutan ko nalang ang nangyari ngayong gabi.”
“Teka, ano bang mayroon kay Narding na wala ako Bart? Mas gwapo ako sa kanya, mas mayaman, mas may kaya. Si Narding ay mahirap pa sa daga, maitim at isang pilantod.”
“Gago ka! Huwag mong pag salitaan ng ganyan si Narding. Mahal ko siya dahil napaka buti niya sa akin at sa aking ama. Ako yung klase ng lalaki na hindi tumitingin sa panlabas na anyo ng isang tao.”
“Kung gayon bakit ayaw mo sa akin?”
“Ewan, hindi lang kita tipo Serapin, talagang kaibigan at kapatid lang ang turing ko sayo.” ang wika ko.
Natahimik siya at nang gilid ang luha. “Sorry sa mga sinabi ko sa iyo. Ang mabuti pa ay aalis nalang ako at lilipat ng ibang apartment. Sorry kung naabala pa kita.” ang tugon ko, ayoko naman dito pa ako tumira sa lugar na pag aari niya. Ayokong saktang si Narding at ayokong mag taksil. Kaunting halaga nalang naman ay sapat na para maipagamot siya, makakalakad na rin siya ng maayos.
Noong mga sandaling iyon ay kinuha ko lahat ng aking gamit at mabilis na isinilid sa aking bag. “Sorry, mas mabuting umalis na ako.”
“No! Please! Huwag kang aalis Bart.” ang pag mamaka awa niya.
“Ayokong dumating sa punto na mag kasakitan tayo o masira ang pag kakaibigan ninyo ni Narding.” ang tugon ko sabay pihit sa door knob.
Maya maya ay natahimik si Serapin at nag salita ito na may kakaibang boses. “Hindi ka aalis Bart. Dito ka lang at sasamahan mo ako.” ang wika niya
Pag harap ko sa kanya ay nakita kong iba na ang kulay at anyo ng kanyang mata. Parang isang ahas! Natakot ako at napa atras pero biglang nanigas ang aking katawan. “Hindi ka aalis Bart. “Akin ka.” ang wika niya at dito ay laking gulat ko noong maging isang malaking ahas siya ay lumingkis sa akin. Ibinukas niya ang kanyang bibig at kinagat ang aking balikat. Nag liwanag ito at naging blangko ang aking isipan..
Wala na akong natandaan pa..
Pag mulat ng aking mata ay nakita ko si Serapin na naka tayo sa aking harapan naka hubot hubad. Tirik na tirik ang kanyang ari na ahit ang bulbol. Napaka kinis niya at mamula mula pa ang mga utong. “Baka magalit si Narding ha.” wika niya.
“Narding? Sino siya?” ang tugon ko, hindi ko alam kung anong pinag sasasabi niya basta ang alam ko lang ay nag uumapaw ang libog ko kay Serapin. Agad ko siyang sinunggaban ng halik, halos malunod ako sa sarap habang sinisibasib ko ang kanyang mabangong katawan.
Makalipas ang ilang minuto ay kapwa kami hubot hubad. Kitang kita ako ang pag kamangha sa kanyang mata habang nakatingin sa aking burat na naninigas. Naka kurba ito paitaas, para saging, malaki ang ulo at nag pprecum.
Ulol na ulol si Serapin noong mga oras na iyon. Sinunggaban niya ang aking ari. Ipinakita pa niyang diniliaan niya ang aking makapal na bulbol. “Ummmm, masarap ba?” tanong ko.
“Oohh, oo shit ka Bart! Ang taba, ang laki ng burat mo. Ang bango ng bulbol mo.” ang wika niya na hayok na hayok sa pag suso.
Hinayaan ko lang siyang susuhin ang aking ari, halos nababalot ng init at laway ito dahil sa husay niyang mag laro gamit ang kanyang bibig. Maya maya ay hinila ko ang kanyang pwetan ihinarap ito sa akin. Naka 69 position kami, siya sa itaas.
Ibinuka ko ang kanyang pwet at tumambad sa akin ang mala rosas niyang butas. Lalo akong nalibugan kaya dinilaan ko ito, mabangon ay napaka lambot. Napasigaw siya noong maramdaman ang pinatigas kong dila sa kanyang lagusan.
Noong mamasa masa na ang kanyang butas ay ipinasok ko na ang aking daliri. Kinalikot ko ito hanggang sa mapasigaw na siya ng tuluyan. Tila sinaniban ako ng kung anong demonyo noong mga sandaling iyon kaya binarurot ko ng husto ang kanyang butas, mabilis at walang patawad.
Warat na warat ang butas ni Serapin sa aking daliri na gustong gusto naman niya. Noong di na ako makatiis ay hinugot ko ang ari ko sa kanyang bibig at pinatuwad siya. Inumang ko ang ulo nito at walang ano ay swabeng pumasok.
“Ohhh shit ang laki! Bart! Ang sarap!” ang sigaw niya.
Napasinghap ako noong makapasok sa lagusan ni Serapin. Iniipit ng kanyang laman ang aking ari. Ang sikip, ang dulas, hinihigop ng husto.
Ilang mararahas na ulos pa ay sumigaw muli si Serapin. “Shit! Ang G spot ko Bart!! Tinatamaan! Ang tigas mo! Ang sarap ng burat mooo!” ang nababaliw na wika niya.
“Gusto mo to diba? Gusto mo to!” tanong ko sabay baon pa sa aking burat.
Plok plok plok..
Maya maya ay lalong sumikip ang lagusan ni Serapin at dito ay naramdaman kong lumalabas ang kanyang semilya..
Ilang ulos pa ay nilabasan ako sa kanyang butas. Ngunit kakaiba ang pakiramdam ng pag labas na iyon. Kapag nag paparaos ako gamit ang aking kamay ay walang ibang pakiramdam. Ngunit noong nilabasan ako sa kanyang kaloob looban ay parang may kung anong malamig na bagay na parang yelo ang pumasok sa ulo ng aking ari at nag tuloy tuloy ito sa aking pantog.
Humupa ang pag tapon ng katas sa aking ari at hinugot ko ito sa kanyang lagusan saka nahiga..
Itutuloy..
LOA S2 Part 42: Kamandag ng Nakalipas
Henry Yao as Bart
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 18, 2020
Ilang ulos pa ay nilabasan ako sa kanyang butas. Ngunit kakaiba ang pakiramdam ng pag labas na iyon. Kapag nag paparaos ako gamit ang aking kamay ay walang ibang pakiramdam. Ngunit noong nilabasan ako sa kanyang kaloob looban ay parang may kung anong malamig na bagay na parang yelo ang pumasok sa ulo ng aking ari at nag tuloy tuloy ito sa aking pantog.
Humupa ang pag tapon ng katas sa aking ari at hinugot ko ito sa kanyang lagusan saka nahiga..
Part 42: Kamandag ng Nakalipas
BART POV
Nag bago ang takbo ng aking buhay, hindi ko maunawaan ngunit pakiramdam ko ay naka kulong ako sa isang panaginip, nabubuhay ako sa isang marangyang kapaligiran sa piling ni Serapin ngunit sa tuwing titingin ako sa salamin ay hindi ko alam kung sino ako. Ang lalaking naka tayo sa repleksyon iyon ay hindi ko na kilala. At habang tumatagal ay parang palabo na ito ng palabo.
Nag patuloy pa rin ang makamundong gawain namin ni Serapin, gamit na gamit ko ang kanyang butas at halos hindi pa rin siya nag sasawa sa pag subo sa aking pag kalalaki. May mga umagang magigising nalang ako na kinakain niya ang aking ari o kaya uupuan niya saka gigiling sa aking ibabaw. Nakaka adik kapag ako nilalabasan dahil sa tuwing susumpit ang aking malapot na tamod sa kanyang kaloob looban ay parang may kung anong lamig ang umaakyat sa aking katawan na nag bibigay sa akin ng ibayong sarap na hindi ko maipaliwanag.
Malakas ang buhos ng tubig sa valve ng shower kung saan ako nakatapat. Nakaharap ako sa whole body mirror habang sinasabong ang aking buong katawan. Habang nasa ganoong posisyon ako ay may naramdaman akong tumulo sa butas ng aking ari, isang likidong malamig na parang yelo ang dating na hindi ko maipaliwanag, kasabay nito ay napatingin ako sa itaas ng aking bulbol sa gawing pusod, parang may uod na kumikibot na hindi ko malaman. Mabilis lamang iyon at noong suriin ko ay wala nang kahit ano dito, normal naman ang lahat. Agad akong nag punas ng katawan at nag tungo sa aking silid para mag bihis.
Nasa ganoong pag bibihis ako noong may matabig akong alarm clock at sa ilalim nito ay may nakita akong sobre na nag lalaman ng maraming pera. Ang sobreng iyon ay galing sa aking pag momodelo at may naka sulat dito na pangalan “NARDING”, nag taka ako at pilit na iniisip kung sino si Narding at kung bakit mayroon akong lalaking napapanaginipan na lumilipad at nag aapoy ang katawan. May panaginip pa ako na nakakausap ko ang lalaking iyon at tuwang tuwa ako na hindi ko maintindihan, galak na galak ang aking puso kapag siya ang aking napapanaginipan, ngunit ang problema ay nawawala ang lahat kapag ay gumigising na at wala na akong maalalang kahit ano.
Kinuha ko ang pera sa sobre at inilagay ko ito sa aking bag. Umalis ako at namili ng aking mga gamit, bagong damit, cellphone, gadget. Ngunit ang pera sa sobre na nakabukod sa isang lalagyan ay hindi ko magasta, para bang mayroon akong pinag lalaanang mahalagang bagay kaya iniipon ko ito. “Sir, okay lang po ba kayo? Namumula po ang mata ninyo at dumudugo ang inyong ilong” ang wika ang sales lady sa isang store.
Agad akong nag tungo sa CR upang punasan ito, dumudugo ang aking ilong at napansin kong basa na rin ang aking brief, nag pprecum ako ng husto, hindi matigas ang aking ari pero patuloy ang pag labas ng malabnaw na katas ko dito. Dito ay nag desisyon na akong mag pa check up at ipasuri ang aking lagay.
“Hijo, wala namang kakaiba sa iyong kalusugan, wala kang tulo at wala kasing hiv. Siguro natural lamang sa isang lalaking katulad mo ang mag precum ng marami lalo na kapag ikaw ay nasa estado ng kapusukan. At ang pag dugo ng iyong ilong ay sanhi lamang ng init ng panahon at gayon rin ang iyong mata na naiirita lamang dahil sa klima. Wala kang dapat ipag alala, normal ka at walang kahit anong sakit.” ang wika ng doktor.
Hindi ako naka kibo, alam kong may mali sa aking sarili, may kakaiba akong nararamdaman na hindi ko maipaliwanag. Lalo lamang akong nataranta noong makita ang aking balat na parang nag huhunos na hindi ko maunawaan. Kaya naman sa takot ay agad akong bumaba sa bahay ni Serapin upang manghingi ng tulong sa kanya, halos na tataranta na ako at hindi ko na alam ang nangyayari sa aking sarili.
Bukas ang gate sa bahay nila, malaki ito ngunit iilan lamang silang tao. Sa pintuan palang ay sinalubong na ako ng kanyang kasambahay. “Nasa taas po si Sir Serapin, akyat na po kayo.” ang wika niya kaya naman nag pasalamat ako at agad na umakyat sa kanyang silid.
Tahimik akong nag lakad sa malaking hallway ng ikalawang palapag at dito ay nakita ko ang silid ni Serapin, agad kong pinihit ang doorknob nito at papasok na sana ako noong makita ko itong naka hubo’t hubad, naka tuwad at sa kanyang harapan ay subo subo niya ang isang ari ng lalaki at sa kanyang likuran ay mayroong kumakabayo sa kanyang butas. May kasex si Serapin at pinag sasabay niya ang dalawang lalaking ka modelo namin.
Noong mapansin ako nito naka tayo sa harap ng kanyang pinto ay niluwa niya ang aring kanyang subo at nahugot ang nakatarak sa kanyang pwet, bitin na bitin ang dalawang lalaking katalik niya at halatang nadismaya. “Bart nandyan ka pala.” ang bati niya na parang wala lang, parang hindi ko siya nakitang nag lalaro ng apoy.
“Ah wala, aalis na ko.” ang wika ko.
“Shhh, are you mad? Galit ka ba dahil nakita mo akong nakikipag sex sa dalawang guys?” ang tanong niya habang hinahabol ako pababa sa hagdan.
“Hindi, gawin mo ng gawin ang nais mo. Medyo masama ang pakiramdam ko at kailangan kong mag pahinga.” ang tugon.
“Sandali, ipapahatid na kita.” ang wika niya sabay tawag sa kanyang driver.
Sagad sa buto ang kapusukan ni Serapin, ang pakikipag talik ay isang maliit na bagay lamang para sa kanya. Gayon pa man ay hindi ko na ito pinansin dahil habang tumatagal ay alam kong may mali sa aking pakiramdam, hindi ako normal at madalas ay parang nakalutang ako sa ere, parang lasing at walang direksyon ang pag iisip.
Isang hapon noong makauwi ako galing sa pictorial ay may narinig akong umuungol sa loob ng aking cr, impit na unggol, parang nahihirapan o nasasaktan. At pag bukas ko ng banyo ay bumulaga sa akin si Serapin, naka suot ito ng body fit na damit ngunit walang pambabang saplot, naka bukaka ito sa aking harapan at sa kanyang pwet ay may nakapasak na dildo o gomang titi na kulay dilaw. Mahaba ito at nilalabas masok niya sa kanyang lagusan habang naka tingin sa akin.
“shit, ano ang ginagawa mo dito?” ang tanong ko.
Unggol ang kanyang isinagot.. tuloy ang pag labas masok ng goma sa kanyang pwet. Inaakit niya ako at nag lalaway ang kanyang ari na mapulang mapula. Maya maya ay pumikit ito at madiing ipinasak ang dildo sa kanyang kaloob loob napasigaw siya “ahhh BAAAARRRTTTT!” ang malanding pag tawag sa aking pangalan kaya naman muli akong nakaramdam ng di maipaliwanag na kasabikan at init sa katawan. Ibinaba ko ang aking pantalon, inilabas ko ang aking matigas na pag kalalaki at sinalsal ito habang nakatingin kay Serapin na noon ay nag dedeliryo sa sarap.
Makalipas ang ilang saglit ay huminto siya at hinawakan ang aking kamay at inilagay sa laruang goma. “nasasarapan ka dito ha putang ina mo.” ang wika ko sabay pakita sa aking titi na naninigas at nag lalaway. “Ahh akin na yan!” ang daing niya pero inilayo ko ang aking ari “hindi mo to matitikman, iyan ang parusa mo dahil nag papakantot ka sa ibang lalaki!” ang sermon ko sabay hawak sa gomang titi at binabururot ko ang kanyang butas dahilan para tumirik ang kanyang mata at mapasigaw. Halos mawasak ang goma habang marahas kong inilalabas masok sa kanyang mapulang butas.
“Ahhh ang sarap ng burat mo Bart! Ang taba, parang kabute ang ulo! Akin na iyan! Please!!” nag dedeliryong pag mamaka awa niya.
Maya maya ay inabot ni Serapin ang aking ari siya mismo ang nag pasak nito sa kanyang butas. Muli nanamang binalot ng init mula sa kanyang lagusan ang aking pag kalalaki kaya naman walang awa ko siyang binarurot ng kantot, wala akong paki alam kahit na masubsob sya o mauntog sa pader.
Makalipas ang ilang minuto pag bago at tumuwad siya at kapwa kami naka harap sa salamin, itinaas niya ang kanyang hita upang makita ko ang pabaon ng aking ari sa kanyang butas, mas naging swabe ang aking pag bayo sa ganoong posisyon.
Maya maya naramdaman kong lalabasan na ako kaya isang madiing ulos ang aking ginawa at sumabog ang aking katas sa kanyang loob. Muli kong naramdaman ang kakaibang sensasyon sa kanyang butas na hindi maunaawan pero nakaka adik. Kahit sumabog na ang aking katas ay matigas pa rin at hindi humuhupa ang aking ari kaya nabigla si Serapin dahil muli akong umulos, halos tumapon ang katas ko sa kanyang butas, nag lalawa ito sa sahig at tumutulo sa aking bayag.
Noong mangawit kami ay hinila ko sya sa aking kama, hindi nahugot ang aking ari sa kanyang pwet, nag hubot hubad ako at saka kumabayo ng todo sa kanya. Baon na baon at malaiim ang aking ginawang pag ulos. Naka nga nga nalang si Serapin habang ninamnam ang pag araro ng aking burat sa kanyang lagusan. “Masarap ba ha? Hindi ka pa ba nag sasayaw kahit gagabi gabi natin itong ginagawa?” ang wika ni Bart sabay tapik sa kanyang pwet!
“Hi-hindi.. more! More babyy! Harder!” ang sigaw niya..
Iginiling ko ng todo aking bewang nag lalawa ang kanyang butas dahil sa tamod na ibinuga ko kanina at ngayon ay naramdaman kong sasabog nanaman ako!
Habang nasa ganoong posisyon ay laking gulat ko noong makitang may nakatayong lalaki sa aming harapan. Dito ay parang naalog ang aking ulo at namukhaan ko agad ang lalaking iyon, nagulat rin si Serapin kaya nahugot ang aking ari sa kanyang butas at sumabog ang akiing katas sa aking bulbol sa dibdibd. Tila slow motion ang pang yayaring iyon, hindi maunawaan ngunit lumabas sa aking bibig ang pangalang “Narding?!”
Nahuli niya kami kaya naman agad akong nag suot ng short! Naalala ko na si Narding! Kilala ko siya!! Ito ang sigaw ko sa aking sarili habang hinahabol ito bumaba sa hagdan. “Sandali! Narding! Sandali! Hindi ko alam ang nangyayari sa akin! Tulungan mo ako please!” ang sigaw ko at dito ay hinabol ko siya pero wala na. Wala akong naabutan.
Habang nasa ganoong pag takbo ako ay nadilim ang aking paligid at dito ay nakita akong isang lalaki, para siyang doktor at may hawak na maliit na kutsilyong pang ospital. “Tsk tsk tsk, isa ka pa lang taksil Bartolome. Sana ay hindi ko na dinisect ang iyong utak, sana ay hindi ko na nahulungkat ang kababuyan mo. Nanakit ka at dahil ikaw ay isang hayok at mahinang nilalang.” ang wika ng lalaki
“Sino ka ba? Sino kaaaa!” ang sigaw ko.
“Ako si Yukzi ang iyong bangungot!” ang sagot niya sabay tawa ng malakas. “Ididesect ko ang iyong utak at iibahin natin ang senaryo sa paraang ikaw ang masasaktan.” ang wika niya at dito biglang bumagsak ang aking katawan at kusang pumikit ang aking mata.
Pag dilat ko ay natagpuan ko ang aking sarili sa labas ng aking apartment. Gulong gulong ako at halos pakiwari ko ay mabubuang na ako sa dami ng hindi maipaliwanag na nang yayari sa aking sarili. Huminga ako ng malalim at umakyat sa hagdan.
Tahimik sa buong hallway, tila wala nang tao sa paligid, wala akong marinig na ingay maliban sa tunog ng aking saklay ay paa na kumakaluskos. At makalipas nga ang ilang sandaling pag lalakad ay nakarating ako sa pinto ng aking silid, bahagyang naka awang ang pinto ngunit batid kong madilim sa loob nito.
Marahan kong binuksan ang pinto at pumasok ako sa loob. Pilit kong inobserbahan ang paligid, maliwanag naman sa loob dahil dim ang ilaw dito. Maayos naman ang mga gamit mula sa sofa, lamesa at kasangkapan.
Tahimik sa loob..
Iniikot ko pa ang aking paningin hanggang sa mapadako ako sa cabinet kung saan naroon ang aking higaan at dito ay nakita kong nakahubad ang dalawang tao. Ang isa ay si Serapin, at ang isa ay si Narding. Malinaw at tumama sa ilaw ang kanilang mga katawan kaya kitang kita ko ang kanilang ginagawa.
Naka tuwad si Serapin naka nga nga ito habang ang kanyang kamay ay naka hawak sa tirik na pag kalalaki. Habang si Narding naman ay nakasampa sa kanyang likuran na parang isang hinete. Kitang kita ng aking dalawang mata ang pag labas masok na mala saging na ari ni Narding sa butas ni Serapin. At sa bawat baon nito ay napapaunggol silang dalawa.
Maya maya nag iba ang ritmo ng pag bayo ni Narding, gumigiling ito na animo nag sasayaw habang si Serapin naman ay nahiyaw sa sarap. Madiin ang pag giling ni Narding, maya maya ay hinugot nito ang kanyang pag kalalaki na tirik na tirik pakurba at muling ibalik pabaon sa kaloob looban ng katalik.
Giling ulit na walang humpay..
“Masarap ba ha? Hindi ka pa ba nag sasayaw kahit gagabi gabi natin itong ginagawa?” ang wika ni Narding habang bumabayo ng malakas.
“Hi-hindi.. more! More babyy! Harder!” ang sigaw ni Serapin kaya naman mas lalo pang ibinaon ni Narding ang kanyang sandata.
“NARDING! Tama naaaa! Mga baboy kayoooo! Putang inaaa niyoooo!” ang galit kong sigaw na halos sumabog ang aking dibdib, nag wala ako at pinag susuntok ang pader, sinira ko ang cabinet at winasak ang mga kasangkapan.
Habang nasa ganoong pag wawala ako ay may narinig akong isang boses. “Ano Bart, masakit ba? Ngayon ay alam mo na ang pakiramdam ni Narding noong mahuli ka niya sa kababuyan mong ginagawa. At hindi pa dito nag tatapos ang lahat dahil ang inaakalang mong kaibigan at kakampi ay baka nag tataksil rin sa iyo. Kilala mo ang tinutukoy ko Bart! Sigurado akong may ginagawang kataksilan ang mga kaibigan mo katulad ng ginagawa mo kapag sila ay wala.” ang boses ng isang lalaki sa aking ulo kaya tumigil ako sa pag wawala at pag tingin ko sa kamay ay nakita ko si Narding na naka tuwad, naka nganga at hayok na hayok, habang nasa kanyang likuran si Cyan ang hari ng Araknia, gumigiling at kapwa sarap na sarap sa kanilang ginagawa.“Ano mas masarap ang burat ko ay Bart diba? Sagot!! Baboy kaaaa!” ang wika ni Cyan kay Narding.
“Oo! Mas masarap! Mas mataba!” ang nauulol na sigaw ni Narding!
Lalo namuo ang galit sa aking dibdib, nag liwanag ang aking mata at naging ahas na malaki ang aking katawan! “Hayop ka Cyan! Traydor kaaa! Papatayin kitaaaaaa!” ang sigaw ko sabay sugod sa kanilang dalawa.
Nasa ganoong posisyon ako ng pag aamok noong may marinig naman akong tinig ng isang batang lalaki. “Kuya Bart! Kuyaaaa Bart gumising kaaaa! Labanan mo! Dinidisect ng doktor ang inyong mga memorya at pinalala niya ang mga bagay na nais niyong kalimutan. Wawasakin niya ang inyong pag iisip! Kuyaaaaaa!!!” ang sigaw nito.
“Tumigil ka batang robot!! Papatayin kitaaaa!” ang sigaw ng isa pang lalaki na aking narinig, hindi ko alam kung saan ang mumula ang tinig na iyon.
“Kuya Bart sorry sa gagawin ko! Medyo masakit ito!” ang wika ng bata at dito ay parang may kuryenteng tumama sa aking katawan at biglang nag shut down ang aking utak.
Itutuloy..
LOA S2 Part 43: Trono
N.Na Takuathung as Cyan, Liran
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 19, 2020
Part 43: Trono
CYAN POV
“Ako ang hari ng Araknia, halos matagal tagal rin akong nawala sa aking lupain. Nag balik na ako kaya maaari ko nang paunlarin ang aming tahanan.” ang wika habang nag bibihis ng espesyal na kasuotan ng isang hari.
“Mahal na hari, natutuwa kami sa iyong pag babalik. Nais naming malaman mo na kahit kailan ay hindi sumuko ang planetang Araknia para ikaw ay hanapin at ibalik sa ating planeta. Hindi lamang kami makapaniwala na napadpad ka sa piling ng mga kalaban. Ang lalaking nag mana ng sagradong kapangyarihan ni Mirai ay ang mismong lalaking bumihag at kumalaban sa amin. Ang pangalan niya ay Irano.” ang wika ni Heneral Galfia. “Mahal na hari, ngayong nandito kana, gusto mo bang bumalik kami sa planetang Earth at wasakin ang lalaking iyon?” tanong pa niya.
“Heneral Galfia, sandali lamang. Oo nga’t bumalik ang aking ala-ala ngunit ang ala-ala ko kasama si Irano ay hindi naman nabura ng tuluyan. Ngayon ay ipinag babawal ko na ang pag sakalay niyo sa planetang Earth dahil ito ang aking ikalawang tahanan. Maliwanag ba?” tanong ko.
“Ngunit mahal na Hari, paano yung lalaking nag mana ng kapangyarihan ni Mirai, delikado siya at isang malaking banta sa ating siguridad.” tanong ng heneral.
“Babalik ako sa planetang Earth at ako na mismo ang mag papaliwanag sa kaniya ng lahat. Batid kong hanggang ngayon ay nalulungkot pa rin siya sa aking pag lisan.” ang sagot ko at dito ay nag balik sa aking ala-ala ang mga eksenang umakyat ako sa aking sasakyang pandigma at iniwan ko si Irano na naka handusay sa lupa. Ngunit kailangan kong siyang iwanan upang itama ang paniniwala ng aking kaharian tungkol sa pag aakalang ang planetang Earth at Iranya ang bumihag sa akin.
(Author’s note: Ang scene na ito ay ang kaganapan noon mga sandaling bumalik ang ala-ala ni Cyan bilang hari ng Araknia, umalis siya at iniwan si Irano. Mababasa ito sa 1st season ng APNI. Ito ang mga naganap kay Cyan noong mga sandaling iyon.)
“Kung iyan ang nais mo mahal na hari.” tugon ni Galfia at habang nasa ganoong posisyon kami ay tumunog trumpeta at dito ay pumasok ang mga kawal ng Sarangia. “Mag bigay pugay sa pag dating ni Haring Braun.” ang wika nila.
Humarap ako sa bulwagan at dito nakita ko si Braun na naka ngiting lumakad patungo sa akin. “Sa wakas! Nag balik na ang hari ng Araknia! Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na ikaw ay nandito na.” ang wika niya sabay yakap sa akin.
“Mahabang kwento, at marami rin akong dapat itama.” ang tugon ko.
“Kung gayon ay pag usapan natin iyan. Sa wakas maaari na ring matuloy ang pag sasanib ng ating pwersa para itumba ang Iranya. Tama ba?”
“Haring Braun, easy lang. Masyado ka yatang nag aapura. Hindi ka ba masaya na makita akong buhay?” tanong ko.
“Ano ka ba, syempre ay masaya ako. Parang wala tayong pinag samahang espesyal noon.” ang wika niya sabay haplos sa akin mukha. Akmang hahalikan niya ako sa labi, pero umiwas ako. “Pasensiya kana mahal na haring Braun, ngunit ang espesyal na samahang iyon ay tapos na. Ako ngayon ay umiibig sa isang taga planetang Earth at siya ang nag tataglay ng kapangyarihan ng Iranya. Kaya nag pasya ako na makipag sanib pwersa na rin sa Iranya upang mas maging maunlad ang Araknia.” ang wika ko habang naka ngiti.
Natawa si Braun. “Liran, dala ba iyan ng pagod mo? Sa palagay ko ay kailangan mong mag pahinga upang manumbalik ang pagiging wasto ng iyong pag iisip. Alam naman natin na ang Iranya ang numero unong kalaban ng ating mga tahanan.”
“Hindi na ngayon Braun, sa tingin ko ay maaari nating isara ang hidwaang nabuo sa tatlong tahanan matagal na panahon na ang nakalilipas. Hindi ba’t mas masaya kung mabubuhay ang lahat ng walang galit sa kanilang mga puso?” tanong ko.
“Hindi ko alam kung naririnig mo ba ang sinasabi mo. Kung anuman ang trip mo ay itigil mo na ito. Maaari na nating ituloy ang ating pag iisang dibdib para maging isa na rin ang ating planeta.”
“Pasensiya na Braun ngunit nasabi ko na kanina na may iba akong mahal. Mahal ko si Irano at bukas ay babalik ako sa kanya upang makausap siya.” ang naka ngiti kong salita dahilan para balutin ito ng pag kainis.
“Umiibig ka sa isang kawal ng Iranya? Nababaliw kana ba talaga Liran? Paano ang pangako natin sa isa’t isa?”
“Sa palagay ko ay kalimutan na natin ang pangakong iyon, mas malaki ang pangarap ko ngayon Braun. Panahon na upang mag kaisa muli ang ating mga tahanan.”
“Baliw!” ang sigaw ni Braun.
Natawa ako. “Ang lahat ay nag babago Braun, gusto kong protektahan ang mundo Earth at ang ating mga tahanan laban sa mananakop.” ang wika ko sabay kuha sa aking espada at lumakad ako patungo sa aking kalasag. “Babalik ako sa Earth at makikipag kasundo kay Irano, batid kong nag aalala na siya dahil umalis ako ng walang salita.”
Tumayo rin si Braun at yumakap sa akin. “Hindi ka aalis, dito ka lang sa akin. Ayaw mo bang mag hari sa mga planeta? Ang ating plano noon pa ay maaari na natin isakatuparan ngayon.”
“Nag bago na ang aking desisyon Braun. Iyon ang aking finale na disisyon. Maaari bang bitiwan mo ako?” tanong ko.
Bumitiw siya sa akin. “Walang magaganap na pag kakaisa Liran, hindi ka babalik sa kawal na si Irano! Walang aalis!!” ang wika nito habang naka tayo sa aking harapan.
“Braun, suportahan mo nalang ang aking desisyon, para ito sa ikabubuti ng lahat. Kung minsan ay hindi dahas ang sagot para maresolba ang isang bagay.”
“Tumigil ka! Nababaliw ka Liran! Hindi ka aalis!” ang sigaw nito at maya maya ay nanigas ang aking katawan. Nag liwanag ng itim ang kanyang kamay at mula dito ay lumabas ang isang nag liliwanag na kristal.
“Ano iyan? Huwag mo sabihing nahanap mo ang sagradong sandata na ating tinutuklas noon pa man?”
“Oo Liran! Nasa akin na ang mahiwagang sandatang iyon at ngayon wala kang magagawa kundi ang sumunod sa akin! Ako ang magiging hari ng lahat at ikaw ay luluhod lang sa akin!”
Hinugot ko ang aking espada at pinilit kong sirain ang pwersang pumipigil sa aking katawan. “Braun itigil mo iyan! Lalabanan kita at ayokong saktan ka!” ang salita ko at sumiklab ang apoy sa aking katawan.
Natawa siya. “Noon ay takot ako sa iyo dahil wala akong lakas. Pero iba na ngayon Liran. Mas malakas ako sa iyo at mas matalino. Huwag mong hayaang saktan kita.” ang sagot niya at nag liwanag ang kristal na itim na nakalutang sa kanyang palad at maya maya ay unti unting nawala ang aking enerhiya.
Lumutang siya at lumapit sa akin, kinagat niya ang kristal na itim at hinawakan ang aking panga. Sapilitan niyang ipinasok ang kristal na iyon sa aking bibig hanggang sa halikan niya ako at nag wika. “Ikaw ngayon ay alipin ko. At susunod sa aking nais.”
Hindi ko alam kung ano ang nangyayari basta unti unting nanging blanko ang aking utak at nawalan ako ng lakas. Batid kong ang kristal ay isang espesyal na teknolohiya na wawasak sa aking pag iisip at maging sa aking katawan.
Wala na akong naalala pa..
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili naka higa sa kama, hubo’t hubad at sa aking tabi ay si Braun, naka yakap sa akin at naka unan sa aking dibdib. Nag taka ako, hindi ko maalalang nag niig kaming dalawa. Kasabay noon ang pananakit ng aking ulo na kada galaw ko ay parang may boltaheng kuryente na umaakyat sa aking utak. “Arrghh.”
“Ayos ka lang ba? Sabi ko naman sa iyo huwag muna tayo mag talik pero mapilit ka. Ayan tuloy sumakit ang ulo mo.” ang wika ni Braun sabay halik sa aking dibdib.
Bumangon ako at tumahimik. “Sandali, parang may nakalimutan ako. Mayroon akong mahalagang gagawin na hindi ko maalala. Parang may gumugulo sa aking isipan.”
“Ano ka ba Liran, ngayon palang bumalik ang ala-ala mo bilang isang hari ng Araknia. Sigurado akong trauma ang dinanas mo matapos kang gawing alipin ng mga taga Iranya at napaka sama nila para alisin ang memorya mo. Ang mga taga Iranya ay nananatiling kalaban sa ating planeta.” ang wika niya sabay yakap sa akin.
“Ang Iranya, mayroon akong nais gawin doon. Mayroon akong mahalagang misyon na dapat isakatuparan.”
“Iyon ay ang makipag isa sa akin, magiging hari ka rin ng Sarangia at mag sasanib pwersa ang ating mga tahanan upang pabagsakin ang Iranya at ang Planetang Earth na naging kulungan mo.”
“Iyon ba talaga ang nais ko?”
“Oo Liran. Papatayin natin si Haring Kiran at ang kawal niya na nag ngangalang Irano.”
Tila kumabog ang aking dibdib noong marinig ko ang pangalang Irano. “Irano, kapanalig siya tama ba?”
“Mali, si Irano ang nag alis ng ala-ala mo. Ginamit ka niya at ginawang parausan. Inagaw ka niya sa akin.” ang malungkot na wika ni Braun. “Ngayon ay nag banta si Irano na papatayin ang mga kabataan ng Sarangia at Araknia. Kailan natin siyang pigilan Liran.”
“Pigilan? Ngunit paano?” tanong ko.
Tumayo siya at nag suot ng bath robe. Hinila niya rin ako patayo at dito nilagyan ng takip na tuwalya ang aking bewang.
Binuksan niya ang pintuhan ang balkunahe sa kanyang silid at mula dito ay pumasok ang liwanag na nag mumula sa labas.
Hinila niya ako dito at bumulaga sa akin ang napakaraming mamamayan sa ibaba ng palasyo. Lahat sila ay pumalakpak noong makita akong nakatayo bagamat hindi akma na humarap ang isang haring katulad ko na naka tapis lang tuwalya ang katawan.
Yumakap sa akin si Braun. “Masaya sila na muli kang masilayan.” ang wika niya habang kumakaway sa kanyang nasasakupan..
Maya maya ay nag salita siya..
“Tinitiyak kong magiging mas maunlad pa ang Sarangia at Araknia dahil ngayong araw na ito ay magaganap ang aming pag iisa ni Haring Liran! Mag handa para sa isang malaking pag diriwang!!” ang wika niya
Nag sigawan at nag bunyi ang mga mamamayan sa ibaba, lahat ay nag palakpakan at nag saya. Tumunog ang mga trumpeta hudyat ng pag sisimula ng kasiyahan.
“Mabuhay ang Araknia!”
“Mabuhay ang Sarangia!!”
“Mabuhay si Haring Liran at Haring Braun!!”
Itutuloy.
LOA S2 Part 44: Itinalagang Pag kakamali
Na Takuathung as Cyan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
“Tinitiyak kong magiging mas maunlad pa ang Sarangia at Araknia dahil ngayong araw na ito ay magaganap ang aming pag iisa ni Haring Liran! Mag handa para sa isang malaking pag diriwang!!” ang wika niya
Nag sigawan at nag bunyi ang mga mamamayan sa ibaba, lahat ay nag palakpakan at nag saya. Tumunog ang mga trumpeta hudyat ng pag sisimula ng kasiyahan.
“Mabuhay ang Araknia!”
“Mabuhay ang Sarangia!!”
“Mabuhay si Haring Liran at Haring Braun!!”
Part 44: Itinalagang Pag kakamali
CYAN POV
“Mag kaisa na tayo ngayon, tiyak na ang kaunlaran ng Araknia at Sarangia.” ang malambing na wika ni Braun habang naka tingin ito sa akin, hawak ang aking matigas na ari at dinidilaan ito na parang isang icecream. Ganito ang madalas niyang gawin tuwing gabi bago kami matulog, walang kapagurang isinusubo ang aking hari hanggang sa siya ay mabilaukan sa taba at haba nito.
“Masarap ba?” tanong ko sabay hawak sa kanyang ulo at pinag kakadyot ko ng marahas ang kanyang bibig. Baon na baon sa kanyang mainit na lalamunan ang aking kahabaan at halos mabahing na siya dahil naka dikit sa kanyang labi at ilong ang aking bulbol.
Paulit ulit kong kinadyot ang kanyang bibig hanggang sa mag lawa ang kanyang laway dito. Noong madulas na madulas na ang aking alaga ay muli niya itong inumang sa kanyang makipot na butas. Pinag masdan kong mabuti kung paano lamunin ng kanyang maliit na lagusan ang aking nag babagang titi. Noong pumasok ang ulo ay napasinghap ako sa pinag halong init at dulas.
Maya maya ay napatirik ang kanyang mata noong pumasok ng buo ang aking ari. Ramdam na ramdam ko ang sikip ng kanyang kalamanan na iniipit ang aking matigas na pag kalalaki. Sa tuwing siya ay taas at baba sa aking ibabaw ay napapasinghap rin ako dahil sa pag higop ng kung anong pwersa sa aking pag kalalaki.
Simula noong nag kita kami ni Braun ay maraming beses na kami nag talik, ilang beses ko na ring kinabayo ang kanyang butas pero masikip pa rin ito at hindi lumuluwag. Ang pinaka paborito niyang posisyon ay ang patayo dahil mas bumabaon ang aking ari sa ganoong posisyon.
Kapwa kami nag deliryo at habang nasa ganoong sarap kami ay biglang bumukas ang pinto ng aming silid at dito ay pumasok ang kanyang heneral na si Rastus.
Huhugutin ko sana ang aking ari ngunit lalo niya itong isinalpak at sinabing “Ayos lang, pinapunta ko siya dito para mas lalo tayong maligayahan.” ang wika niya.
Nakatingin lang sa akin ang heneral at napansin niyang baon na baon ang aking ari sa pwet ni Braun na kanyang ikinamangha. Maya maya ay nag alis siya ng damit at tumambad sa harap ni Braun ang kanyang magandang katawan. Tigas na tigas rin ang kanyang ari na malaki at mahaba rin. Makapal ang buhok na nakapalibot dito at saka siya sumampa sa kama at itinapat sa bibig ni Braun ang hari.
Lalong naulol si Braun, habang gumigiling siya sa aking pagkalalaki ay nabibilaukan naman siya sa ari ng kanyang heneral. Ipinapakita pa niya sa akin kung gaano siya kagaling sa pag dila at pag silindro ng mapulang ulo nito. Ang heneral naman ay unggol lang ng uggol habang nilalaro ang kanyang mag kabilang utong.
Maya maya ay hinugot ni Braun ang aking ari mula sa pag kakabaon sa kanyang lagusan. Napansin kong tumuwad siya at pumwesto ang heneral sa kanyang likuran. Kakantutin siya nito ng patuwad, lumapit sa akin ang hari at sinuso ang aking pag kalalaki habang binabayo ng heneral ang kanyang likuran.
Kaya naman lumuhod ako sa kanyang harapan at inararo ko rin ng kadyot ang kanyang bibig katulad ng ginagawang pag kadyot ng heneral sa kanyang pwet. Dahilan para mabaliw siya at mapahiyaw nalang ng husto.
Makalipas ang ilang minuto ay muli niya akong pinahiga sa kapwa. Itinutok niya ang aking nag lalawang ari sa kanyang basang butas at swabe itong umulos. Niromansa niya ang aking leeg at sinupsup ang aking utong habang gumigiling sa aking pag kalalaki.
Maya maya ay napansin ko pumwesto rin ang heneral sa kanyang likuran at walang ano ano ay naramdaman kong pumasok ang matabang ari nito sa butas ni Braun. Ramdam na ramdam ko ang katigasan niya na dikit sa aking nag babagang pag kalalaki. Hindi rin ako makapaniwala na dalawang malaking titi ang nakapasak sa makipot na butas ni Braun. Para ngayon siyang isang palaman sa tinapay na naiipit sa aming mga katawan.
Nag simula kami kumadyot ng sabay ng heneral, nag kikiskisan ang aming pag kalalaki sa loob ng kanyang pwet kaya mas lalo pang sumikip at uminit. Si Braun ngayon ay naka nga nga, walang ulirat at tumutulo ang laway sa sarap. Lasing na lasing at high na high sa matinding kalibugan.
Naging marahan ang pag kadyot namin ni Heneral, nag patalbugan ang aming ari sa loob ng kanyang butas, warat na warat ang lagusan ni Braun noong mga sandaling iyon pero wala kaming paki alam dahil sa sarap na aming nararamdaman sa pag kikiskisan ng aming ari.
Makalipas ang ilang minuto ay sumabog ang katas ng heneral sa loob at nabasa ang aking pag kalalaki, ramdam na ramdam ko ang pag sumpit ang kanyang mainit na dagtas na bumalot sa aking ari. “Ahhhh ang init!!” ang unggol ko at dito ay sumabog rin ang aking katas, napa unggol rin ang heneral noong nag halo ang aming katas sa loob ng isang makipot na butas.
Lumabas rin ang katas ni Braun sa aking tiyan at nag wala ito sa kobre kama. Noong makaraos ay agad hinugot ng heneral ang kanyang lupaypay na ari at saka mabilis nag bihis para umalis. Ako naman ay tumayo para mag tungo sa palikuran. Naiwan si Braun na hingal na hingal, naka bukaka at tila lasing pa rin sa sarap habang umaagos ang katas sa kanyang lagusan.
Simula noong mga oras na iyon ay naging laruan kami ni Braun, gabi gabi ang aming pag tatalik, wala kasawa sawa, walang kapagutan.
Malakipas ang ilang buwan ay sinalakay namin at pinabagsak ang Iranya. Natalo namin si Kiran at tumakas ito. Batid kong nag tungo ito sa planetang Earth upang mag tago. Ngayon ang Iranya ay nasa aking kamay na kasama ang mga bihag nito.
Makalipas pa ulit ang ilang buwan ay sumalakay ang Iranya kasama ang pinaka malakas na sandatang si Irano. Naging madugo ang aming labanan at pilit niyang pinapa alala sa akin ang dating ako na hindi ko na maalala pa. Kahit siya ay hindi ko na rin matandaan bagamat paminsan minsan ay nag aalinlangan akong saktan siya dahil ayaw kumilos ang aking katawan.
(Author’s Note: mababasa ang labanan sinasabi ni Cyan sa libro ng APNI kung saan iniligtas nila ang mga bihag ng Iranya. At ibinalik sila ni Irano sa Earth gamit ang cedan. Naiwan si Irano at ginawang bihag ng Sarangia.)
“Nabihag na ang sandata ng Iranya. Nandito na siya sa palasyo. Ano ang balak mo?” tanong ko kay Braun.
Natawa ito. “Kukunin ko ang sagradong sandata sa kanyang katawan, wala akong paki alam kung pag pira pirasuhin ko ang kanyang kalamnan.”
“Bahala ka sa gusto mo, basta huwag akong guluhin, nag papahinga ako.” ang sagot ko.
“Pero may gusto pa akong gawin.” wika niya.
“Ano yun?”
“Gusto kong iyutin mo ko sa harap ni Irano.” ang wika niya.
“Gago ka ba? Tama na ang pang gagamit mo sa katawan ko. Kumuha ka nalang ng kawal at iyon ang utusan mo.” ang sagot ko dahilan para sampalin niya.
“Gusto kong saktan si Irano! Gusto kong gumanti sa kanya!!” ang sagot nito.
“Edi mag laban kayo! Mag patayan kayong dalawa!” sagot ko rin sabay talikod sa kanya. “Liran, gagawin mo ang lahat ng gusto ko. Laruan kita at ang tungkulin mo ay paligayahin ako!” ang wika niya at maya maya ay nag liwanag ang kanyang mata at pumasok ang itim na enerhiya sa aking katawan.
Maya maya ay nakalma ang aking utak at parang wala nanaman itong laman. Parang akong naka high, at hindi alam nag aking ginagawa. Malabo na rin ang aking paningin at wala akong makita sa aking paligid kundi liwanag.
Maya maya ay narinig ako katok, dito ay pumasok ang bihag at nag karoon sila ng komprontasyon ni Braun tungkol sa akin. Totoo nga pala na ako ay dati niyang kasintahan ngunit bakit hindi ko na ito matandaan? Sino ba talaga si Irano? Anong ang parte niya buhay ko? Ito ang mga bagay na gumugulo sa aking isapan.
Maya maya bigla nag liwanag ang aking paningin ,bumalik sa normal ang lahat at dito natagpuan ko ang aking sarili na naka kubabaw kay Braun, kinakadyot ko ang kanyang butas habang nakaharap kami kay Irano na noon ay parang lantang gulay. Umiiyak ito at halata sa kanyang mukha ang nasasaktan.
(Author’s Note: mababasa ang parteng ito sa libro ng APNI)
Habang nasa ganoong posisyon kami ay pumasok si Heneral Rastus at kinuha si Irano. “Tama na ang kababuyan ninyo!” ang sigaw nito.
Hinugot ko ang aking ari at napaupo nalang ako sa isang sulok. Si Braun naman ay tawa ng tawa at galak na galak sa kanyang ginawa.
“Tama na!” ang sigaw ko, pinunasan ko ang aking ari at mabilis na nag tungo sa palikuran. Tumayo ako sa salamin at pinag masdan ko ang aking sarili. Tila ba naguguluhan na ako at kompirmadong wala akong sa katinuan. “Umayos kaaaa! Bumalik kanaaaa!” ang sigaw ko sabay suntok sa aking sarili.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay nag dilim ang paligid at dito natagpuan ko ang aking sarili sa isang lugar na tanging ako lang ang nakatayo. Luminga linga ako at nag lakad lakad pero walang katao tao.
Tahimik..
Nasa ganoong pag tayo ako noong may marinig akong tumatawa sa aking tabi. “Sino kaa?” sigaw ko.
Isang lalaking nakasuot ng pandoktor ang aking nakita. “Ako si Yukzi, ako ang doktor na nag disect sa iyong memorya. Malibog at madumi ang iyong ala-ala, walang pinag kaiba kay Bart na isang lalaking pokpok. Pareho nga kayong dalawa. Ang dapat sa inyo ay saktan rin para kayo mag tanda. Ngayon ay subukan nating iedit at idisect ang piraso ng iyong ala-ala para mas maging maganda ang palabas. “Wika niya habang naka ngisi, dito ay ipikita niya ang kanyang gunti na nag liliwanag saka tumawa ng malakas.
Nawala siya at bumalik sa normal ang lahat..
Hindi ko alam kung anong nangyari, nag patay malisya ako na kunwari ay dala lang ng pag kalito ang lahat. Nag tungo ako sa labas ng banyo at pag tapak ko sa aking silid ay may narinig akong dalawang taong umuungol sa ibabaw ng kama. Dito ay nakita ko si Irano na nakatuwad at sa kanyang likuran ay si Bart. Baon na baon ang ari nito sa lagusan ng kanyang katalik.
Noong mga sandali ay bumalik ang aking memorya! Si Irano ang aking kasintahan at nakikipag talik ito sa ahas na si Bart!! Ibayong sakit ang aking naramdaman. Lalo’t nakikita kong naka ngisi si Bart habang ipinapakita pa kung paano niya araruhin ang lagusan ng aking asawa! “Putang ina mooo! Layuan mo si Iranooo! Gago kaaaa!” ang sigaw ko.
Nag liyab ang aking katawan at sumugod sa kanila..
Maya maya ay isang boses ang aking narinig. “Iyan ang hirap sa inyo, kapag kayo ang nag tataksil ay ayos lang, ngunit kapag kayong mga lalaking brusko ang iniputan sa ulo ay galit na galit kayo. Umiikot ang mundo ay kayo rin ay masasaktan. Ngayon haring Liran, tingnan mo ang taksil na si Bart! Siya ang kalaban mo dahil literal na ahas ang isang iyan! Patayin mo siya at turuan ng leksyon!” ang wika niya sabay tawa ng malakas.
At noong matapos siyang mag salita ay isang boses naman ng batang lalaki ang aking narinig. “Kuyaaa Cyan! Gising! Winawasak niya ang memorya mo at pinapalitan ng iba! Gumising ka at labanan moo!” ang sigaw nito.
“Tumigil kaaa batang robot! Huwag mong paki alaman ang plano koo!” ang sigaw ng isa.
“Hindeee! Huwag mong wasakin ang memorya nilaaaa!” ang sigaw ng bata.
“Kuya Cyan, kailangan kong ishutdown ang utak mo. Masakit ito ha. Sorry!” ang dagdag pa niya at maya maya ay isang malakas na boltahe ng kuryente ang tumama sa aking kinatatayuan at ako ay bumagsak nalang na parang isang laruang nawalan ng baterya.
Ang lahat ay huminto…
Itutuloy.
LOA S2 Part 45: Utak
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 20, 2020
Part 45: Utak
ACE POV
Hindi ordinaryo ang mga kable na ipinakat sa ulo nila kuya Bart, ayon sa aking program ay isang device na ginagamit sa pag disect ng memorya ng isang nilalang. Hahagilapin nito ang isang ala-ala na ayaw mo nang balikan at saka ipaparanas sa iyo hanggang sa ikaw ay mawala sa control. Ang mga ala-alang pilit nating nililimot at ayaw nang balikan ang ibabalik ng teknolohiyang iyon at ang mas malala ay mamanipulahin nito ang senaryo hanggang sa maging malala at mas nakaka takot. Ang utak ang pinaka makapangyarihang parte ng katawan ng tao, ito ang sanhi ng ating pag kilos at pagiging normal. Alam na alam ni Yukzi kung saan aatakihin ang kanyang kalaban.
Ngayon ay nananatiling naka bulagta sina kuya Bart at kuya Cyan sa lupa, hindi ko alam kung saan parte ng kanilang memorya na focus ang senaryo sa kanilang utak. Gayon pa man ay nabuo ang aking desisyon at plano na wasakin ang device na hawak ng doktor bago pa niya sirain ang utak ng dalawa.
Mula sa aking kinatatayuan ay kinalkula ko ang eksaktong distansiya ng kalaban, kabilang na rito ang bilis ng aking pag kilos at posibilidad na maisagawa ko ang plano sa loob ng naka laang segundo. Ang lahat ay maingat ko kinalkula pati ang posibilidad ng kilos ng kalaban at ang kanyang gagawing counter attack sa aking atake. Ngayon, ang kailangan ko lang gawin ay makalapit sa doktor na baliw at mahawakan ang device na kanyang gamit. Isang hipo lang ang kailangan ko upang makuha ko ang system nito at maihack.
“Ano bata natatakot ka na ba? Huwag kang mag alala dahil pag katapos kong wasakin ang utak ng dalawang kuya mong malilibog ay ikaw ang isusunod ko.” ang sigaw niya.
Tumingin ako sa kanya at sumagot. “Okay!” tugon ko at dito ay isinagawa ko ang aking pag kilos, nawala ako sa kanyang paningin na kanyang ikinagulat. Noong makita niya akong tumatakbo patungo sa kanya ay dumistansiya ito at pinaulanan ako ng mga patalim na sumasabog kapag tumatama sa lupa.
Hindi naman ako natinag, sinasangga ko ang mga ito at dahil nakataas ang aking armor ay walang bisa kung sabugan man ako ng patalim sa katawan o sa mga braso. “Makulit ka ha! Ano ba ang gusto mong patunayan? Sana ay marunong ka sumunod sa utos ng nakatatanda sa iyo!!” ang sigaw ng doktor at dito ay sumagupa na siya sa akin, hawak niya ang kanyang gunting at kutsilyo. Close combat ang kanyang ginawa, mabilis at walang tigil na pag atake upang hatiin ang aking kalamnan.
Maya maya ay nasapol ang aking dibdib at braso dahilan para mapa atras ako, tumagas ang aking dugo at pumatak sa lupa. Ipinakita pa niya ang kanyang gunti na may dugo at may nakasabit pang balat ko na winakwak at sapilitang pinunit. “Ano? Natakot ka ba? Sa susunod na pag atake ko ay balat naman sa mukha mong maganda ang kukunin ko.” ang wika niya sabay tawa ng malakas at maya maya ay inalis niya ang kanyang gloves na suot. Dito ay tumambad sa aking harapan ang kanyang kamay at mula dito ay may lumabas na mahahaba at matatalim na kuko. “Ito ang ginagamit ko kapag nais kong maging mabilis ang aking pag bibiyak sa kalamanan ng isang nilalang. Huwag kang mag alala dahil wala kang mararamdaman sa aking atake, makirot lang ito at parang kinagat lang ng langgam.” ang wika niya sabay takbo ulit patungo sa akin.
Nag handa ako..
Inipon ko ang lakas sa aking kamao at inihataw ito sa kanya ngunit laking gulat ko noong mas lalo pa siyang bumilis. Namalayan ko nalang nakatayo na siya sa aking likuran at umatake sa posisyon iyon.
Umiwas ako at iniharang ko ang aking braso sa kanyang atake, mabilis ang pang yayari at hindi ko na halos nakita ang kanyang kamay na kumikilos. Basta ang alam ko lang ay kusang lumundag paatras ang aking paa upang dumistansiya sa kanya.
Maya maya ay natawa siya at ipinakita sa akin ang kanyang kuko na puro dugo, halos di ko naramdaman ang kanyang ginawa sa aking braso. At noong mapatingin ako dito ay laking gulat noong makitang wala na itong laman, tumatagas ang dugo at tanging bakal na buto ko na lamang ang nakalabas. Nag error ang aking system at nag spark ang aking katawan.
“Robot! Sabi ko na nga ba, masyadong malakas ang iyong kamao para isang bata. Paano nakagawa ng ganyan ka espesyal na teknolohiya ang inyong planeta? Ang ganyang uri ng robot ay hindi pa nalilikha kahit sa mga mundo may matataas na uri ng teknolohiya. Napaka misteryoso kung saan ka nag mula bata. Pero sa tingin ko ay hindi na ito mahalaga. SIsiguraduhin kong pag gising ng dalawang kuya mong manyakis ay bangkay kana nilang maabutan! Lagot ka sa akin bataaaaa! Akin ang utak moooo!” ang nanabaliw sa kasabikang sigaw niya sabay lundag sa aking harapan.
Pero sa halip na umatake ako at sugurin siya ay tumalikod ako sa kanya .
Dito ay inabangan ko ang pag sulpot niya sa aking harapan at hindi nga ako nabigo dahil inulit nanaman niya ang kanyang kilos, tama nga ako dahil bigla siyang mawawala sa aking harap at susulpot sa aking likod para umatake ng biglaan kaya naman dito na ako humarap upang icounter ang kanyang gagawing kilos.
Nag liwanag ng husto ang aking wasak na braso, tumatagas ang dugo dito. At isang malakas na suntok ang aking iginawad sa kanyang mukha, sapul ito at kitang kita ko kung paano tumbingi at nabali ang kanyang buto sa leeg, halos nawala sa porma ang kanyang ulo..
Hindi pa ako nakontento, tumakbo ako habang siya bumubulusok pababa at isang malakas na suntok pa ang aking ginawa hanggang sa madurog na ang kanyang bungo at mag kalagas lagas ang kanyang buto sa katawan, tadyang at mga hita.
Sumadsad siya sa malayo..
Samantalang tagumpay ko naman nakuha ang system ng kanyang device at noong sandali ring iyon ay nag tatakbo ako palapit kila kuya Bart, hindi ko na isipin ang aking kalagayan, halos nag sspark ang bakal na buto na nakalabas sa aking braso, literal na dinisect niya ang aking laman dahil naalis ito na isang hayop sa laboratoryo.
Pilit kong hinack ang system na naka tugon sa ulo nila kuya Bart, pinipilit kong iayos ang kanilang utak at ibalik ang kanilang ulirat.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay laking gulat ko noong bumangon ang kalaban, wasak wasak ang katawan nito at naka bali ang ulo, pero siya ay buhay pa at malakas. Tinahi niya ang kanyang naputol na braso, inayos rin niya ang kanyang leeg bagamat ang ulo niya ay hindi na maibalik sa dati. “Hindi ganoon kadali bata! Buhay pa ako at ngayon ay mag babayad kaaa!” ang sigaw nito sabay labas ng patalim at inihagis niya ito sa ere, dumami ito at sumibat lahat sa aming kinalalagyan.
Nag labas ako ng barrier upang maprotektahan kami, sa ngayon ay hindi pa ako maaaring lumaban dahil abala pa ako sa pag hack ng system, ang palaban at pag sagupa sa kanya ay hindi makakatulong! Kailangan ko ng oras!
Tumama ang mga patalim sa harang paulit ulit, at sumasabog ang mga ito. yumayanig sa buong paligid dulot ng mas malalakas na bombang dala ng mga mas maliliit pang patalim. Pero hindi ko ito pinansin at dito ay hinintay kong makompleto ang aking program.
Ilang minuto pang sumabog at tumama ang mga atake niya sa aking harang! Hanggang sa nabasag ito na parang mga salamin. At dahil marami pang parating na sandata sa paligid ay hinarang ko ang aking sariili upang hindi matamaan sila kuya Bart.
Tumama ang halos nasa 11 patalim sa aking katawan, tumusok ito sa aking dibdib, braso, hita at tiyan..
“Huli ka!” ang wika ng doktor sabay snap!
Umilaw ang mga kutsilyong nakatarak sa aking katawan at sabay sabay itong sumabog. Napasigaw nalang ako at halos nawasak ang aking katawan. Naligo ako sa aking dugo, tumilapon ako at sumadsad sa lupa. “ERROR!! ERROR!” ang paulit ulit na lumalabas sa aking program.
Grabe ang pinsalang aking tinamo sa mga pag sabog na iyon, tuluyang nasira ang aking suit at tumatagas ang dugo sa aking mga kalamanan. Ang aking mukha at bibig ay puro gasgas pa at grabe rin ang pinsala sa aking ulo.
Pinilit kong bumangon at lumapit kina kuya Bart. “Ano ka ngayon kutong lupa?!!” ang tanong niya sabay pakita ng device na naka tugon sa utak nila. “Ngayon ay wawasakin ko ang kanilang memorya! Manood ka kung paano ko iedit ang kanilang ala-ala at mas mapapalain ko ito hanggang sila ay mabaliw sa sakit at sa takot!” wika niya sabay pindot sa buton pero walang nangyari dito.
Nag liwanag ang aking mata ay nag spark ang mga cable, umusok rin ang hawak niya device! “Ano ang ginagawa mo?!!!”
“Hinack ko ang iyong system! Hindi ko hahayaang sirain mo ang utak nila! Maaaring bata nga ako pero hindi mo alam ang kaya kong gawin!” ang sigaw ko pa
“Hayop ka!! Papatayin kitaaaaa kutong lupaaaa!!!” sigaw niya pero hindi ko siya pinansin lumapit ako kina kuya Bart at sumigaw ng malakas!
“Kuya Bart!! Kuya Cyan!! Gumising kayo! Naririnig niyo ba ako???!!” sigaw ko
Habang nasa ganoong posisyon ako ay nag tatakbo ang doktor patungo sa akin, muling lumabas ang matatalim niyang kuko. “Tatapusin na kita ngayon! Paki alamero kaaaa!”
Tumingin ako sa kanya at dito ay bumukas ang aking likuran, mula dito ay umangat ang dalawang malaking bomba. Sumibat ito at sumagupa sa kanya. Buong tapang niya itong sinalo “hindi ako maitutumba ng laruan moooo!” ang sigaw niya.
Sinalo niya ang aking bomba na parang bola..
“Hindi sumabog?! Ganoon lang kadali? Baka palyado na ang system mo dahil wasak na ang buong katawan mo. Mamaya ay ilalabas ko ang bungo ng mukha mo dahil aalisin ko ang balat at laman nito!!” ang wika niya.
Tumingin sa kanya at ipinakita ko ang buton. “Hindi pa tapos!” ang wika ko sabay pindot nito.
Sumabog ang dalawang bolang kanyang hawak! Lumikha ng malakas na pag yanig ang aking ginawang pag atake. Ang bawat bolang iyon ay katumbas ng 10 nuclear weapon ng bansang Japan. Kaya halos mabura ang buong paligid sa lakas nito. May kakayahan ito pasabugin ang isang buong bayan kung pupwesto ng maayos.
Halos magunaw ang buong paligid sa lakas ng pag sabog na iyon. Agad kong hinila sila kuya Cyan sa isang maayos na lugar at dito sinumulan kong ireset ang kanilang memorya. Tinawag ko sila ng paulit ulit, batid kong naririnig ako ng kanilang diwa.
“Kuya Bart! Naririnig mo ba ako? Sorry sa gagawin ko! Medyo masakit ito!!” ang wika ko at gayon rin ang sinabi ko kay Kuya Cyan..
“Kuya Cyan sorry! Alam kong masasaktan kayo dito! Paki usap bumalik kayoo!” ang sigaw ko sabay hawak sa kable at nag paraan akong isang boltaheng kuryente dito.
Nanginig ang katawan nilang dalawa at umusok ang kanilang mga tainga..
Makalipas ang ilang sandali ay nag simulang gumalaw ang kanilang mga kamay. Senyales na bumalik na ang kanilang malay.
Itutuloy..
LOA S2 Part 46: Kakamping Baliw
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 20, 2020
Halos magunaw ang buong paligid sa lakas ng pag sabog na iyon. Agad kong hinila sila kuya Cyan sa isang maayos na lugar at dito sinumulan kong ireset ang kanilang memorya. Tinawag ko sila ng paulit ulit, batid kong naririnig ako ng kanilang diwa.
“Kuya Bart! Naririnig mo ba ako? Sorry sa gagawin ko! Medyo masakit ito!!” ang wika ko at gayon rin ang sinabi ko kay Kuya Cyan..
“Kuya Cyan sorry! Alam kong masasaktan kayo dito! Paki usap bumalik kayoo!” ang sigaw ko sabay hawak sa kable at nag paraan akong isang boltaheng kuryente dito.
Nanginig ang katawan nilang dalawa at umusok ang kanilang mga tainga..
Makalipas ang ilang sandali ay nag simulang gumalaw ang kanilang mga kamay. Senyales na bumalik na ang kanilang malay.
Part 46: Kakamping Baliw
ACE POV
Bumalik ang malay nina Kuya Cyan at Kuya Bart. Kapwa sila bumangon at batid kong matindi ang pananakit ng kanilang mga ulo. Pareho silang namalipit sa matinding kirot, alam kong masakit ito na parang inoperahan ang kaloob looban ng kanilang ulo.
Gumihit ang ngiti sa aking labi, pinakita kong okay ako kahit wasak na ang aking katawan at halos maligo na ako sa aking sarili dugo. Ayokong mag alala sila sa aking kalagayan kaya’t sana ay gumana ang aking pag ngisi na kunwari ay walang nangyari.
Nanatili sila sa ganoong posisyon at noong mahimasmas ay napatingin sila sa isa’t isa.
Tahimik..
Ang akala ko ay kukumustahin nila ang bawat isa pero biglang tumayo si kuya Bart at lumundag ito sa hari ng Araknia. Nag babag silang dalawa, nag away at nag buno sa lupa. “Putang ina mo Cyan!! Taksil kaaa! Traydor kaaaaa!”
“Ikaw ang traydor! Kitang kita ko kung paano mo tinira ang asawa kooo! Putang ina kaaaaa!” ang galit na sigaw ng hari sabay dakot sa ulo ni Bart at saka pinag hahampas ito. Naging ahas ang braso ni Bart at lumingis sa leeg ng haring kanyang kaaway. “Binaboy mo si Narding! Nakikipag talik ka sa kanya! Pati ako ay tinalo mooo!” ang galit na sigaw nito.
Muli silang nag buno, dumakot ng malaking bato si Kuya Cyan at inihampas sa mukha ni Kuya Bart. Durog ang bato..
Kumuha naman ang malaking bakal si Kuya Bart at pinag hahampas sa mukha ang kaaway. Halos nayupi ang makapal na bakal.
Hindi ko alam kung anong nangyayari, batid kong may ipinasok na pekeng memorya ang doktor sa utak nilang dalawa at iyon ang natandaan nila. Pinag away sila ni Yukzi at iyon talaga ang plano niya kaya ginawa niyang idisect ang utak ng mga ito. Pinaki alaman niya ang memorya nila at nilagyan ng mas masamang ala ala na hindi totoo!
“Tama kuyaa! Tamaaa naaaaa!” ang sigaw sabay yakap kay kuya Bart. “Please! Gumising kayo!!” ang sigaw ko pero tinabig lang niya ang aking katawan dahilan para matumba ako.
Maya maya ay bumuwelo silang dalawa. Nag liyab ang katawan ni Kuya Cyan at lumabas nag enerhiya ni kuya Bart.
Kapwa sila nag ipon ng malakas na pwersa at dito lumundag sila sa ere para sagupain ang isa’t isa.
Yumanig sa buong paligid, umangat ang mga bato. Papatayin nila ang isa’t isa kapag nag abot ang kanilang mga atake!
Tumakbo rin ako sa patungo sa kanilang dalawa ako ang nasa gitna..
Mistulang slow motion ang pang yayaring iyong..
Bago tuluyang mag abot ang dalawang nanabaliw na kakampi ay pinawalan ko ang isang bomba, lumipad ito sa kanilang pagitan at saka sumabog dahilan para kapwa sila mawala sa balanse at matumba sa lupa.
Lumabas ang dalawang kable sa aking balikat at mabilis ito kumapit sa kanilang dalawa. “Sorry ulit! Sorry talaga pero kailangan kong gawin ito!” ang sigaw ko.
Nag karga ng boltaheng kuryente ang mga wire naka kabit sa aking balikat at mabilis itong gumapang patungo sa kanilang katawan dahilan para sila ay mangisay at muling mag shut down ang kanilang utak.
Bulagta silang pareho..
Hindi na ako nag aksaya ng oras, muli kong iniscan ang kanilang mga ulo at dito ay nakita kong naka tugon ang karayom sa kanilang utak. Ang karayom ay nag lalaman ng virus at pekeng memorya na pinaniniwalaan nila.
Hindi na ako nag aksaya ng sandali, agad ko itong inalis sa kanilang mga ulo gamit ang aking espesyal na laser. Sinigurado ko rin na maayos at normal na ang takbo ng kanilang isipan pag sila ay nagising na.
Inihiga ko sila loob ng isang lumang gusali. Ako naman ay nahilo, naupo lang ako at hinubad ang aking wasak na suit. Butas ang aking katawan, ang aking laman ay wasak na rin kaya nakalabas na ang aking bakal na buto sa aking braso at kanang hita. 73% na ang damage sa aking buong katawan at kapag umabot ito ng 95% ay tuluyang mawawasak ang aking system at mauulit nanaman ang pang yayari noong nawasak ako sa planetang Asteruis.
Pinikit ko ang aking mga mata at inalala ang pang yayaring iyon..
FLASH BACK.
Patuloy na gumuguhit ang luha sa aking mata, at kasabay noon ang mahigpit kong pag yakap sa laruang naging karamay ko sa aking misyon. Alam kong mula ngayon ay magiging maayos rin ang lahat. Ang bagong umaga, pag asa at tahanan ay nag hihintay para sa mga taong mahal ko..
Wala na akong mahihiling pa..
5… 4… 3.. 2.. 1..
Tahimik..
“KAAAABBBOOOMMMM…”
binalot ng malakas na liwanag ang buong paligid at kasabay noon ang pag wasak ng lahat..
“Hindi ko alam kung anong nag hihintay sa akin pag katapos nito. Minsan ay ayoko na rin isipin pa dahil wala rin namang mag babago. Marahil ay ito ang itinakda para sa akin at hindi ko na iyon matatakasan pa. Sa kabila nito alam kong hindi ako nag iisa dahil nandito ka..” Ito ang mga katagang nabubuo sa aking isipan habang patuloy sa pag lubog sa pinaka madalim na parte ng kawalan.
Patuloy pa rin sa pag liliwanag ang aking dibdib..
Hanggang sa maya maya ay kusang huminto ito..
End of Flashback (Scene from the book Ace)
Iminulat ko ang aking mata at nag hanap ako ng tubig sa paligid. Hinang hina ang aking katawan. Sa kada galaw ko ay tumatagas ang aking dugo.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay nakita kong bumalik ang malay nina Kuya Bart. Sa palagay ko ay bumalik na rin sa katinuan ang kanilang pag iisip.
Napatingin sila sa akin habang hawak ko ang isang garapong maduming tubig. Halos kitang kita ko ang pag kagulat sa kanilang mata noong makitang wasak na ako. Gayon pa man ay ngumiti ako at bagamat napaubo ako ng dugo.
“Ace!!” ang sigaw nila at agad silang lumapit sa akin.
“Okay na ba kayo? Huwag na kayong mag aaway!” ang wika ko.
Halos naiyak si Kuya Bart noong makita ang aking kalagayan. “Anong nangyari sa iyo? Halos wala akong matandaan sa mga nangyari sa akin, basta ang alam ko lang ay nakatulog ako at nanaginip.” ang wika niya.
“Huwag kang gagalaw, susubukan kong pag hilumin ang mga sugat mo.” ang wika ni Kuya Cyan at nag liwanag ang kanyang kamay at itinapat sa malalaking butas sa aking dibdib.
Hihinga hinga lang ako.
“Ang mahalaga ay okay na kayo.” ang wika ko.
“Sorry kung nag dulot kami ng kapahamakan sa iyo.” ang sagot ni Kuya Bart. Mula sa kanyang kamay ay may lumabas na kulay berdeng ahas. Gumapang ito sa aking tiyan at saka kinagat ang aking balat.
Maya maya ay nag simulang matuyo ang aking sugat. Bagamat malaki pa rin ito. Napatigil lamang ang tuloy tuloy na pag dugo. “Huwag kang gagalaw, hayaan mo lang na matuyo ang mga sugat mo. Sa ngayon ay iyan lang ang kaya kong gawin.” tugon ni Kuya Bart.
“Sorry, kami itong mas nakakatanda ngunit kami itong pumapalpak.” wika ng hari.
Ngumiti ako at ipinikit ng bahagya ang aking mga mata.
Tahimik..
Nasa ganoong posisyon kami noong maramdaman namin ang panaka nakang pag yanig ng lupa. Kasabay nito ang isang kakaibang pwersa na nag mumula sa labas ng lumang gusali kung saan kami naroroon.
Dumilat ako at bumangon. “Teka, hayaan mo munang mag hilom ang mga sugat mo.”
“Buhay pa ang doktor.” ang wika ko sabay turo sa isang lalaking nakaputi sa labas. Nag lalakad ito kahit wala nang ulo, puro tahi ang kanyang katawan at halos durog na rin ang mga kalamnan. Hindi ko akalain makakaligtas pa siya malakas na pag sabog na iyon.
Tatayo sana ako upang sagupain ulit ang kalaban pero agad akong pinasan ni kuya Bart at inilagay sa isang sulok sa gusali. “Mag pahinga ka, kami na ang bahalang humarap sa kalaban.”
“Pero kuya, tuso ang doktor at hindi pa natin na ffigure out kung ano ang weak point niya.”
“Malalaman rin natin iyon. Wala nang ulo ang gago pero buhay pa rin. Hawak niya ang utak niya nakalagay sa isang cylindrical glass tube na may fluid na kulay green sa loob.” ang wika ng Hari.
“Malaki ang kasalanan sa amin ng gagong iyan.” tugon ni Kuya Bart at tuluyan niyang pinunit ang nawasak na suit sa kanyang katawan kaya nakahubad nalang ito. Gayon rin ang hari na hindi nag papatalo sa laki ng kanyang katawan.
Mula sa aming kinalalagyan ay nakita kong nag labas ng kakaibang awra ang doktor, yumanig malakas ang paligid at nag bitak ang lupa. Nag simulang dumilim ang maliwanag at mainit na kalangitan na parang may delubyong parating.
“Dito ka lang, kami ang bahala sa isang ito.” wika ng Hari at dito ay kapwa sila lumabas ni Kuya Bart at buong tapang na humarap sa kalaban.
Nag patuloy ang pag yanig..
Halos ang mga kidlat na tumatama sa lupa ay nag dudulot ng pag sabog. Hindi ko alam kung ano ang susunod na gagawin ng baliw na doktor na si Yukzi ngunit sa kanyang taglay na abilidad at lakas ay karapat dapat nga siyang tawaging isang Diyos, ang husay niya sa pag biyak ng katawan ng hindi nararamdaman o napapansin ng kalaban ay isang nakakalibot na kakayahan. Iyon ang nag lagay sa kanya sa pinaka tanyag na kriminal sa buong kalawakan. Brutal ang isang ito at habang nag durugo ang kanyang kalaban ay mas lalo siya naliligayahan. Hindi nakapag tataka na ang isang mandirigmang walang kakayahang mag regenerate ng tissue sa katawan katulad nina kuya Bart at kuya Cyan ay tiyak na magagapi lamang.
Sa kabilang banda ay batid kong nahirapan rin siya sa pakikipag laban sa amin. Nakahanap siya ng katapat dahil lahat halos kami ay may kakayahang mag repair ng tissue sa mabilis na panahon.
Lumakad ang dalawa sa harap ng doktor na noon ay nag liliwanag ang katawan. Sumiklab rin ang malakas na pwersa mula sa kanilang paligid hudyat na ang laban ay hindi pa nag tatapos.
Itutuloy..
LOA S2 Part 47: Taga Pag mana
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 21, 2020
Part 47: Taga Pag mana
BART POV
Sumabog ang mga pwersa aming katawan, batid kong malaki ang kasalanan ng isang ito sa pambaboy sa aking pag kakamali. Pinag laruan niya aking memorya at pilit na hinalungkat ang mga ala-alang kinalimutan ko na. Sa ngayon ay kailangan naming maipanalo ang labang ito lalo’t batid kong malala ang lagay ni Ace. Masyado akong nahabag sa nangyari sa kanyang katawan. Ang isang batang may maamong mukha ay nawasak ang katawan at ito ang unang pag kakataon makita kong nakalabas ang kanyang mga bakal na buto na parang isang nasirang robot sa pelikulang terminator. Ano nalang sasabihin ni Sam kapag nakita niya ang kaawa awang nangyari sa kanyang kapatid.
Nag patuloy nag pasiklaban ng pwersa aming mga katawan. Nag lalaban ang tatlong mag kakaibang kulay sa ere. Ang akin ay dilaw, pula ang kay Cyan at kulay lila ang sa doktor.
“Wala ka nang ulo pero buhay pa rin? Anong klaseng nilalang ka?” ang tanong ko.
“Paano makakasagot iyan e wala nang ulo, wala rin bibig.” ang tugon ni Cyan.
Maya maya ay natawa siya. Tumalikod ito sa amin at may ipinakitang isang kakaibang speaker na naka kabit sa kanyang likuran nakatugon ito sa kanyang utak. “Teknolohiya ang sagot para gawin posible ang imposible. Malayo layo na rin ang aking narating sa larangan ng medikal. Ngayon ay durugin niyo ang aking ulo ay patuloy pa rin akong mabubuhay dahil sa mga ito.” ang pag mamalaki niya sabay pakita ng mga capsule sa kanyang laboratory gown. “Ang bawat capsule na ito ay nag lalaman ang aking artipisyal na utak, paulit ulit lamang tatakbo ang aking buhay na walang hanggan. Pag katapos ng labanang ito ay kukuha lamang ako ng isang nilalang na sasalinan ko ng aking utak at siya ang aking magiging bagong katawan.” dagdag pa niya.
“Sisiguraduhin kong wala nang susunod dito.” ang tugon ko.
“Huwaw! Nag salita ang isang lalaking mahina sa tukso. Halos pareho pala kayo ng hari ng Araknia, parehong taksil, parehong mapusok at nananakit ng kapwa. Mga lalaking mababa ang lipad.” ang pang iinsulto niya.
“Ang mga ala-alang hinagilap mo sa aming utak ay ang nga memoryang kinalimutan na namin matagal na panahon na ang nakalilipas. Napatawad na namin ang aming sarili sa bangungot ng kahapon.” sagot ko.
“Makakalimutan ng ating mga isipan mga pag kakamaling nagawa, makakalimutan rin ito ang mga masasakit na salitang sinabi ng ating mga bibig. PERO hindi nakakalimot ang utak sa kanyang naramdaman. Tanggapin niyo na lamang na tuwing maalala ng iyong mga kapareha ang iyong kataksilan ay masasaktan sila at muling mabibigo.” ang naka ngising tugon niya.
“Iyan naman talaga ang panunuya ng buhay. Mamahalin ka nila sa libo libong kabutihang ipinakita mo sa kanila PERO kamumuhian ka nila sa isang pag kakamali.” ang sagot ng hari.
“Pero ang pag kakamaling ginawa niyo ay paulit ulit, mabigat at nakakasira ng puso. Sa tingin ko ay tama lang na kamuhian kayo. Lagi niyo lamang tatandaan na hindi espesyal ang mga tamod ninyo para sambahin ng iba. Masyado matataas ang kompiyansa ninyo sa inyong mga sarili.” tugon niya.
“Ang ginawa mong pang hihimasok at pakiki alam sa aming mga memorya ay hindi ko mapapatawad.” wika ni Cyan.
“Isa akong Diyos, may karapatan ako gawin ang bagay na iyon. Hindi ba’t dapat ay mag pasalamat pa kayo dahil ipinaalala ko sa inyo ang sarap ng pakikipag talik sa ibang tao? Ngayon ninyo sabihin na hindi kayo nasarapan matapos kong makitang baliw na baliw kayo, hayok na hayok sa laman.” ang pang iinsulto niya.
“Itigil mo na ang satsat mo, dudurugin kita.” ang seryosong salita ni Cyan habang naka tingin ng tuwid sa kalaban.
“Sige simulan na natin ang palabas!” ang sagot niya sabay kuha ng isang hiringgila sa kanyang bulsa. Inaksak niya ito sa kanyang dibdib. Kumuha siya ng kanyang sariling dugo.
Nakangisi siya at maya maya ipinatak ang kanyang dugo sa nag liliwanag lupa. “Halika na Helena.” ang wika niya at dito ay nag simulang bumukas ang lupa at umahon mula dito ang isang higanteng babaeng naka suot ng pang nurse. Hindi ko malaman kung isang humanoid ito o isang halimaw na perpekto sa mga pelikulang horror. Mayroong malaking hiringgila sa kanyang mga braso at sa kanyang likuran naman may isang cylindrical na parang tube na nag lalaman ng pulang fluid.
“Ito ang aking sagradong sandata, siya si Helena ang Diyos ng mga mang gagamot. Kilala siya bilang taga paslang at halos ilang planeta na rin ang aming napabagsak. Ako at si Helena ay magiging isa, ang labanang ito ay hindi mag tatagal, kayong dalawa ay ibabaon ko dito sa lupain ng Apasha at walang makaka alala sa inyo ni isa.” ang wika niya at naging purong liwanag ang kanyang katawan saka umakyat sa dibdib ng higante. Nag karoon ng pakpak si Helena at nag simulang umilaw ang mga mata nito hudyat ng mag pakakaroon ng malakas na kapangyarihan.
Lumipad ang higanteng nurse, sa kada pagaspas ng kanyang pakpak ay nililpad ang buong paligid pero hindi kami natinag at naka tanaw lang kami sa kalaban..
Maya maya habang nasa ganoong posisyon kami ay mas lalo pang tumindi ang pag liliyab ng katawan ni Cyan, namuo ang lava sa kanyang kinatatayuan at mula dito ay nag biyak ang lupa, umangat ang mga baga sa ere.
Walang kibo si Cyan noong sandaling iyon, halatang gigil ito at galit na galit habang nakatanaw sa lumilipad na higante sa aming itaas.
Patuloy na nag bitak ang lupa at mula dito ay umangat ang kamay ng isang higanteng lalaki, nag liliyab ang buong katawan nito kabilang na ang korona, kalasag sa katawan at sa braso. Parang isang haring higante na may hawak na espadang apoy.
Natawa si Yukzi. “Iyan ang gusto ko! Sa wakas nag pakita na rin ang makasaysayan kawal ng Araknia na si Hator! Matagal kong pinangarap na makita ito at mapag eksperimentuhan, bakit kailangan pang isakripisyo ang buhay ng iyong ama kung nasa iyo lang pala ito!” ang sigaw nito.
“Kamakailan ko lamang na diskubre ang tungkol kay Hator, kaya’t pinalaya ko siya mula sa pag kaka kulong sa pinaka ilalim ng kalupaan ng Araknia kung saan naka himlay nag isang malaking bulkan kung saan siya naninirahan.” ang sagot ko at mula sa umangat na higante ay tumalon si Cyan sa balikat nito.
Habang nasa ganoong pag kamangha ako ay tila may kung anong kuryente ang tumama ang aking ulo at dito ay may narinig akong tinig. “Ano pang tinatanga mo? Tawagin mo ang aking sagradong sandata! Gusto mo bang maging kulelat sa labanang ito?” ang wika ng isang nakaka kilabot na tinig
Napaluhod ako sa lupa at napasigaw. “Sino kaaa?!”
“Ako si Cura, ang nag mamay ari sa binhing naka tanim sa iyong katawan. Pinilit kong abutin ka dahil nais kong ipabatid sa iyo na si Helena ay isang makapangyarihang sandata. Hindi sapat ang inyong lakas para siya ay gapiin! Baka nakakalimutan ninyong si Yukzi ay isa sa paboritong anak ng kataas taasang ama. Walang makakapantay sa kaniya kundi ako lamang rin na isang Diyos!”
“Pero paano? Hindi ko alam ang gagawin ko!!” sigaw ko.
“Hayaan mong turuan kita kung paano ang tamang pag gamit ng aking sagradong kapangyarihan!.” ang sagot niya at mula dito ay kusang gumalaw ang aking kamay at dinukot ang aking bibig.
Umabot ang aking kamay sa aking lalamunan at mula dito ay may kinuha akong isang nag liliwanag na bagay. Parag isang perlas na itim na nag lalabas ng malakas na enerhiya.
Patuloy na gumalaw ang aking kamay at maya maya ay inihulog ko sa lupa ang naturang kristal dahilan para mabasag ito at mag labas ng makapal na usok.
Namuo ang makapal na usok na iyon sa buong paligid at mula dito ay may narinig akong isang nakaka kilabot na tunog kasabay nito ang pag labas ng ulo ng higanteng dragon sa makapal na usok.
Maya maya ay nag simulang umilaw ang kaliskis nito paakyat sa kanyang dambuhalang ulo. Namuo sa bibig ang pwersa at ibinuga nito kinalalagyan ng aming kalaban.
Dahil sa pag buga nito ng malakas na pwersa ay nahawi ang naturang makapal na usok at dito ay tumambad sa aming harapan ang isang higanteng dragon na animo isang malaking sawa. Umiilaw ang kanyang mga kaliskis at pati ang kakaibang palikpik sa kanyang likudan at tagiliran.
“Ang sagradong sandata ng Diyos na si Cura. Hindi ko akalaing makikita kong muli si Antaboga ang makasaysayang halimaw na pumuksa sa libo libong mandirigma ng kalawakan. Mukhang alam ni Cura na delikado ang inyong kalagayan kaya’t ipinag kaloob niya kay Bart ang kanyang espesyal na lakas. Sa tingin ko magiging maganda ang labang ito. Tatlong makasaysayang halimaw na gumawa ng tala sa kanya kanyang lagim.” ang wika nito.
Tahimik..
Namuo ang isang malakas na kidlat sa kalangitan at noong bumagsak ito sa lupa ay ito na rin ang naging hudyat ng aming sagupaan.
Lumipad ang dragon na si Antaboga at agad akong sumakay sa ulo nito. Sa kabilang area naman ay nag tatakbo si Hator ang sagradong kawal ng planetang Araknia.
“Iyan ang gusto kooo!! Halika naaa Helenaaa!!” ang sigaw ng doktor. Lalong bumukas ang pakpak ng kanyang higanteng halimaw saka ito sumagupa sa amin. Humaba ang karayom sa kanyang dambulahang hiringgilya at bumulusok iyon sa aking direksyon.
Umiwas ang dragon. Ikinumpas ko ang aking kamay ay dito ay ibinuga ko ang libo libong ahas sa ere. Lumipad ito patungo sa higante at kada isang ahas ay ngumanga at nag labas ng mga mahahabang patalim sa kanilang bibig. Nag liparan ang ito patungo sa kalaban dahilan para mapaatras siya at ginawang panggalang ang kanyang pakpak.
Tumama ang mga libong patalim sa kanyang pakpak pero wala itong nagawa gasgas. Para itong mga karayom na pinaalis lang at lumipad kung saan saang direksyon.
Ngumisi ang higanteng si Helena, itinutok sa amin ang kanyang hawak na injection at saka bumuga ng kulay pulang likido.
Naiwasan namin ito at tumama sa lupa kung saan kitang kita namin na nahukay ito na parang natunaw. “Ang laman ng kanyang hiringgila ay isang espesyal na asido. Bumubutas ito ng kahit anong bagay sa paligid. Pag masdan mo ang lupang tinamaan ng isang beses na pag tira niya, wala kang ideya kung gaano kalalim ang nagawang butas ng kanyang kemikal.” ang boses ni Cura.
“Hindi pa rin ako sanay na naririnig ang boses mo. Sana ay pag katapos ng labang ito ay tantanan mo na ako!” ang sigaw ko naman at dito ay muling lumipad ng mabilis ang dragon. Nag liwanag ang bibig nito at nag labas ng isang malakas na enerhiyang laser na sumibat sa kalaban.
Samantalang sa ibaba naman ay nakita kong umangat rin sa ere ang higanteng kawal kung saan naka sakay si Cyan. Hawak nito ang kanyang nag liliyab na espada at buong lakas na nag pakawala ng isang pang enerhiyang apoy.
Nag abot ang aming atake sa ere at nag sanib ito patungo sa direksyon ng kalaban. Pero sa pag aakalang aatras ito ay hindi siya natinag. Itinutok niya ang hawak na hiringgilya sa direksyon kung saan sumisibat ang aming pinag samang pwersa at maya maya ay hinigop lang ito na parang isang vaccuum.
Naipon ang aming pinag halong lakas sa loob ng kanyang injection at muli itong itinutok pabalik sa amin..
Sa pag kakataong ito ay batid kong mas malakas ang kanyang ibinuga kaya naman mabilis kaming umiwas. Samantalang si Hator ay nag tatakbo sa harap ng gusali kung saan naroroon si Ace at hinarangan niya ito upang hindi madamay sa lakas ng impact ng pag sabog na yumanig sa lupa.
Parang binagsakan ng isang buong kometa ang parte ng lupa kung saan tumama ang aming pinag samang pwersa. Tuluyang nabura ang buong bayan at ang tanging naiwang nakatayo ay ang gusaling prinotektahan ni Hator upang hindi tuluyang masira at bumigay. Dito ay napag desisyunan namin na ilayo ang kalaban sa lugar kung saan naroon si Ace.
Itutuloy..
LOA S2 Part 48: Walang Hanggang Talino
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 21, 2020
Part 48: Walang Hanggang Talino
CYAN POV
Halos na bura ang buong paligid dahil sa lakas ng pag atake ng higanteng hilimaw na nilikha ng doktor. Tiyak na pareho lamang rin ang susunod niyang gagawin kapag nag pakawala kami ng pag atake ay hihigupin lang ng kanyang sandata at saka ibabalik sa amin na mas doble pa ang lakas.
Nag patuloy pa rin ang aming sagupaan. Halos wasak na ang buong kalupaan dahil sa mapanira ang ginagawang pag atake ng dragon kung saan naka sakay si Bart. Tatlo ang kulay ng kanyang kaliskis at nag babago bago ito depende sa pwersang ibubuga ng kanyang bibig. Ang kulay berdeng kaliskis ay nag lalabas ng mga patalim, malalaking sibat at mga bomba. Ang kulay asul na kaliskis naman ay nag lalabas ng malamig na enerhiya na ginagawang yelo ang natatamaan. At ang kulay dilaw ay nag lalabas ng kidlat at boltaheng kuryente. Sa bawat sandali ay makikitang naiiba iba ang kulay ng dragon depende sa sitwasyon.
Samantalang si Hator kung saan ako nakasakay ay hindi nag papahuli ng lakas, purong pisikal ang kanyang pinamamalas at ang espadang nag aapoy sa kanyang kamay ay hindi nag lalaho na namamatay, mas lumalakas pa ito kapag nakakaramdam ng panganib o yung malakas na pag atake ng kalaban.
Tatlo kaming lumipad sa itaas, batid kong hindi matatawaran ang lakas ni Helena dahil hirap kaming lumapit dito, kapag kami ay mag tatanggka ay sasabog ang asido sa kanyang paligid, o kaya ay hahaba ang mga karayom na naka paparilisa sa kanyang mga pakpak. “Walang katapusang pag iwas! Walang katapusang pag lipad palayo. Anong nangyari sa inyo? Huwag niyo akong biguin at gamitin ninyo ng mahusay ang mga bagay na ipinahiram sa inyo.” ang wika ng Doktor. Pero hindi kami kumibo, kapwa kami nag isip ni Bart ng pwedeng hakbang upang makalapit ng ligtas sa kanyang harapan.
“Ayaw ninyong lumapit? Pwes ako nalang ang lalapit sa inyo!” ang wika niya at mula sa kamay ni Helena ay lumabas ang napag kahabang kuko na katulad sa doktor. “Subukan natin idisect ang mga tulong na ipinag kaloob sa inyooo!” ang sigaw pa niya at dito ay lumipad ng mabilis patungo sa amin ang kanyang higanteng kapanalig.
Nag liyab ng husto ang sandata ni Hator at hawak ko rin ang aking palakol. Kapwa kami nag handa sa pag atake nito. Hinawakan kong mabuti ang aking sandata at habang nasa ganoong pag hahanda ay humarang si Bart sa aking harapan at bumuga ito ng katakot takot na ahas, halos napuno ang buong kalangitan. Ang bawat ahas ay nag lalabas ng laser sa bibig at pinasabugan ang kalaban na mabilis na lumilipad patungo sa amin.
“Tang inaaaa makapal masyado ang balat ng isang iyan! Ayaw tablan ng aking atake!” ang sigaw ni Bart at dito ay kapwa sila umiwas sa kalaban. Sinalo ni Hator ang atakeng iyon, tumama ang kanyang nag liliyab na espada sa higanteng kuko ni Helena. Agad rin akong lumundag mula sa balikat ng aking kapanalig na higante at isang malakas na hataw ng aking palakol ang iginawad ko sa ulo ng kalaban.
Habang nasa ganoong posisyon kami ng pag atake ay nakita kong lumingkis ang dragon sa katawan ni Helena at pinigil ang pag kilos nito. Panadaliang natigil ang kalaban mula sa pag galaw kaya naman dito ay umatake na kami ni Bart. Mula sa ulo ay nag iba ang aking target na punta sa kanyang braso. Nais kong wasakin ang malaking injection na nag papahirap sa aming para umatake. Kapag nagawa ko ito ay magiging madali ang lahat. Samantalang si Bart naman ay lumipad at pinuntirya ang dibdib ng kalaban kung saan naroon ang liwanag ni Yukzi.
Mistulang slow motion ang pang yayaring iyon..
Ang akala namin ay magiging madali ang aming pag atake ngunit mali pala dahil bago kami dumikit sa parte na aming tinarget ay biglang gumalaw ang kalaban at nakawala, dito ay nagulat kami dahil na dissect na niya ang katawan ng dragon ni Bart, at walang anu ano ay naputol ang kamay ni Hator! “Ang sabi ko naman sa inyo, si Helena ay may kakayahang mag dissect nang hindi ginagamit ang kanyang kamay! Kaya’t kahit nag plano kayo na pigili ang kanyang mga braso ay hindi pa rin kayo mag tatagumpay!” ang sigaw ng doktor.
Nawala sa balanse ng pag lipad ang higanteng dragon ni Bart at si Hator naman ay bumagsak sa lupa dahil naalis ang isa niyang braso. Kami ni Bart ay bumulusok sa ere at sumadsad sa mga batuhan.
Hindi pa kami nakaka recover ay nakita naming na mabilis lumipad si Helena patungo kay Hator. Ginamit niya ang kanyang kuko at pinag hihiwa ang katawan nito. Nag buno ang dalawang higante. Nag liliyab ang katawan ng aking kapanalig at pinipilit na lumaban para sa kanyang buhay. Si Helena tuwang tuwa habang winawakwak ang mga kalamanan ni Hator.
Nag tatakbo ako para tumulong..
Maya maya ay gumapang si Antaboga, ang dragon ni Bart sa kinalalagyan ng dalawang higanteng nag lalaban. Kitang kita ang pagiging lamang ni Helena dahil halos wasak na mga kalamnan ni Hator. Nag bago ang kulay ng kaliskis ng dragon at naging asul ito. Mabilis itong lumingkis sa kay Helena upang pigilan ang higante sa pag patay kay Hator.
Pinag tulungan nila ang kalaban..
Noong makabawi ay bumangon si Hator, nag liyab ang kanyang natitirang braso at mula dito ay lumabas ang kanyang espadang nag aapoy. Buong lakas niya itong itinarak kay Helena na noon ay pigil pa rin ni Antaboga. Mula sa bibig ng dragon ay nag labas ito ng malamig na hiniga dahilan para kapwa sila mag yelo. Gumapang ang yelo sa katawan ni Helena patungo sa kay Antaboga, nanawid ang lamig sa espadang apoy ni Hator ay gumapang rin ang yelo sa kanyang katawan..
Nanigas ang talo at parang estatwang yelo..
Nag sakripisyon ang dalawa para itumba ang kalaban..
Nag mistulang isang perpektong rebulto ng yelo ang posisyon ng tatlong sagradong nilalang na iyon. Nakatarak espada sa dibdib ni Helena habang naka lingkis ang dragon sa kanyang katawan. Sinakripisyo nila ang kanilang mga sarili para mapahinto ang kalaban.
Tahimik.
Halos napa nga nga nalang kami ni Bart sa aming nasaksihan..
“Tapos na ba?” tanong ko kay Bart noong iika ika itong lumapit sa akin.
“Hindi ko alam. Ang mabuti pa puntahan natin si Ace doon sa gusali.” sagot niya at noong paalis na kami ay biglang nag crack ang yelo. Nag liwanag ito at sumabog.
Laking gulat namin noong makawala si Helena pero sina Hator at Antaboga ay nanatili nanigas at nag kapira piraso ang kanilang mga katawan. Gumulong pa ang ulo ni Hator sa aming harapan dahilan para manlaki ang aming mga mata.
Buhay pa si Helena!!
“Katulad ng sinabi ko sa inyo, walang makakatalo kay Helena! Ang kanyang katawan ay malakas at hindi basta basta mawawasak ng init o lamig pa! Ngayon ay ituloy natin ang labanang ito!” ang sigaw ng Doktor at dito ay lumipad ito at humaba ang karayon sa kanyang hiringgilya. Sumibat ito patungo sa amin.
Dahil masyado itong mabilis ay isalo ko ang karayom na tatama sa amin. Nag liliyab ang aking buong katawan bilang kalasag.
Habang pigil kong higanteng karayon sa aking mag braso ay sumampa dito sa Bart at nag tatakbo palapit sa higante. Sa mismo karayom siya tumakbo, ikumpas ang kanyang kamay ay dito ay lumabas ang tatlong malalaking sawa. Lumingkis ito sa braso at sa hita ng Helena..
Napahinto sa pag galaw ang kalaban. Agad rin akong umatake, sumampa ako sa karayom ay sumunod kay Bart. Hawak ko ang aking palakol at inipon ko ang aking enerhiya dito.
Mula sa pag takbo ay lumundag kami ni Bart para igawad ang aming atake. Inihataw ko ang aking palakol sa katawan ni Helena, nag liwanag ang kamao ni Bart at pinatama namam niya sa dibdib.
Nawasak ang katawan ni Helena..
Pero hindi ito natumba kaya naman umatras kami..
Nasa ganoong posisyon kami noong bigla nalang nag kahati hati ang katawan ng tatlong sawang pumalupot sa kalaban at noong bumagsak ang aming paa sa lupa at biglang nahiwa ang aming katawan.
Tumagas ang aming dugo ni Bart, malaking hiwa ang aming tinamo. Parang ibuka ang aming laman sa tiyan at kaunti nalang ay lalabas na ang aming bituka.
Kapwa kami naluhod at napasuka ng dugo. Halos kumalat ito sa lupa..
“Katulad ng sinabi ko, kahit anong pag pigil ang inyong gawin sa braso ni Helena ay magagawa pa rin niyang hinawain ang inyong mga katawan. Ang kanyang balat ay mayroon imbisibol na patalim na hindi makikita NGUNIT ito ay inyong mararamdaman na parang hanging dumampi sa inyong balat. Pero gayon pa man ay nais ko kayong purihin dahil kayo lamang ang nakasugat sa kanyang katawan.” ang wika ng Doktor at maya maya ay kusang tinahi ni Helena ang kanyang hiwa sa tiyan at wakwak na laman sa dibdb dahil sa aming atake.
Lumakad siya patungo sa amin. “Mahina talaga si Cura, kung sa bagay ay hindi na ganoon kalakas ang kanyang kapangyarihan dahil nag pasalin salin na ito sa maraming henerasyon. Kaya masasabi ko na hindi na siya balakid sa aming mga Diyos.” wika niya sabay tapak sa ulo ni Hator. “Malakas rin ang mga taga Araknia, ngunit kayo ay isa lamang sa mahihinang nilalang sa kalawakan, umaasa ba kayo na mananalo?” tanong niya at maya maya ay nahiwa nanaman ang mga katawan, hita at braso.
“Naniniwala na ba kayo? Walang sinuman sa kalawakan ang makakatalo kay Helena! Ngayon ay tatapusin ko na ang labang ito sa isang dramatikong paraan.” ang wika niya at dito ay lumipad siya.
Nag liwanag ang katawan ng higante at naipon ang enerhiya sa kanyang bibig..
Noong sapat na ang lakas nito ay bumulusok ang enerhiya patungo sa aming kinalalagyan. Ito ang pag kakataon na halos wala na akong lakas, malaki ang pinsalang ginawa sa aking kalamnan. Ang bawat hiwa ng kalaban ay malalim at hindi agad agad nag hihilom. Bulagta na rin si Bart, pinilit niyang lumabas at mag hunos upang maging bago ang kanyang katawan ngunit wala na itong lakas para balatan ang kanyang sarili.
Tumingin sa akin si Bart at itinukod ang kanyang kamao sa lupa. “Lalaban pa ako! Anong mukha ang ihaharap ko kila Narding kung mabibigo ako?” ang wika niya.
Tumango ako at sumang ayon sa kanya. Nag liyab ang aking katawan ngunit namatay rin ito. Pero tumayo ako upang sagupain ang enerhiyang parating!
Noong malapit na sa amin ang pwersa ng kalaban ay bigla nalang may isang bagay na sumagupa dito.
Isang lalaking hindi ko lubos na makilala..
Sumibat ang kanyang katawan sa ginta ng enerhiya at nag dire-diretso sa dibdib ng higante. Walang ano ano ay sinuntok niya ang dibdib nito at siya ay tumagos hanggang sa likuran.
Nabutas ang katawan ni Helena..
Malaki butas sa dibdib..
Gulat na gulat kami..
Bumagsak ang lalaki sa lupa at nakatayo ito..
Nakatalikod sa amin. Mahaba ang kanyang buhok na hinahangin. Maganda ang katawan at mas matandang pa.
Sa kanyang kamay ay hawak niya ang durog na katawan ni Yukzi..
Maya maya ay gumalaw si Helena at itinutok ang hiringgila sa kinatatayuan ng lalaking iyon.
Pero biglang nawala ang lalaki at maya maya sumulpot ito sa harapan ng mukha ng higante at walang ano ano’y isang malakas na suntok ang iginawad niya dito.
Naputol ang ulo ni Helena sa lakas ng pag suntok ng lalaki.
Gulat na gulat kami sa nasaksihan..
Sumabog ang katawan ng higante at nanatiling nakatayo ang lalaking iyon sa aming harapan hawak ang cylindrical tube na nag lalaman ng utak at speaker ng doktor.
Mahangin…
Humarap sa amin ang lalaking tumapos sa kalaban ng isang iglap..
Ito ay walang iba kundi si ACE!
Nag iba ang kanyang anyo, halos naging kasing tangkad ko na siya. Gumanda ang katawan at humaba ang buhok. “Ace? Paano?” tanong ko.
“Paano? Paano mong nasira ang lahat?” ang tanong ng doktor.
“Ako ang patunay ng walang hanggang talino ng aming lahi. Ako ang buhay na pruweba na ang planetang Earth ay uunlad at magiging isang ultra planet 100 taon mula ngayon.” ang wika nito.
“Maaaring nagapi niyo ako, ngunit hindi kayo mapapatawad ni Ama! Sa huli ay mabubura pa rin ang inyong lahi at wala ni isa sa inyo ang mabubuhay.” ang wika nito.
“Mananalo kami sa digmaang ito. Iyan ang huling salitang bibitiwan ko sa iyo.” ang sagot ni Ace sabay piga sa utak ni Yukzi. Natunaw ito sa kanyang kamay at sumama sa hangin ang kumikinang na alikabok..
Tumingala si Ace at pinag masdan ito.
Kami naman ni Bart ay nag alangang lumapit sa kanya. “Ace? Paano kang lumaki ng ganyan?” tanong ko.
Humarap siya sa amin at ngumiti. “Hyper mode kuya.” ang wika niya at maya maya ay umusok ang kanyang katawan at bumalik ito sa pagiging bata.
“Mas gusto ko pa rin ang bata mong bersyon.” ang biro ni Bart.
Natawa si Ace at maya maya iniabot niya ang isang capsule sa akin. “Sasakyan iyan kuya, naka program na ito sa ating planeta. Dadaan ito sa worm hole at makakarating tayo doon sa loob lamang ng 5 araw. Pwede na ba akong matulog?” tanong niya.
Ngumiti ako at tumalikod sa kanya..
“Halika na.. umuwi na tayo..” ang wika ko at dito ay pinasan ko siya.
Ginusot ni Bart ang buhok niya. “Lowbat kana ba Astro?”
Natawa si Ace at saka humilig sa aking balikat. Ipinikit niya ang kanyang mata at dito ay nag handa na kami sa pag alis.
“Nanalo tayo..” ang wika ni Bart habang naka upo sa sasakyang pang kalawakan ni Ace.
Pinindot ko ang buton nito at otomatiko itong lumipad palabas sa planetang Apasha.
Nag tagumpay sina Ace, Bart at Cyan na talunin ang pinaka makapangyarihang kriminal sa kalawakan na si Yukzi. Mabilis na lumipad ang kanilang sasakyan patungo sa isang wormhole na mag dadala sa kanilang pabalik sa Earth.
Habang nasa ganoong pag lalakbay sila ay napatingin si Bart sa isang planetang kulay asul na nag liliwanag. “Ito ang unang beses na nakarating ako sa kalawakan. Maganda.” ang wika nito habang nakatingin sa naturang planeta.
Mula sa sasakyan nila Bart ay ipinakita ang asul na planetang iyon. Dito naroon sina Narding at Irano na patuloy nag lalakad upang tuparin ang kanilang misyon.
Itutuloy..
LOA S2 Part 49: Paraiso ng Tuakatung
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 22, 2020
Author’s Note: Ang bawat senaryo o labanan ay nag take place sa pare parehong pag kakataon. Halimbawa, habang alaba sila Narding at Irano sa pag lalakad ay maaaring ang ibang members ay abala naman sa pakikipag laban sa ibang bituin kung saan sila napunta. Kanya kanya sila ng misyon at ipinakita ko lang ang bawat kaganapan sa pag gamit ng mga POV ng tauhan.
Ngayon naman ay masasaksihan natin ang scene nina Irano at Narding sa kanilang misyon.
Part 49: Paraiso ng Tuakatung
NARDING POV
“Naputol ang komunikasyon sa hindi maipaliwanag na pwersa sa loob ng tunnel. Nasira ang system kaya’t nag shuffle ang inyong mga grupo! Sa ngayon ay inaayos namin ang system para maibalik kayo lahat dito. Mag bibigay kami ng notification kapag naayos na ang system sa inyong mga kalasag.
Alam kong ngayon ay nangangamba kayo kung nasaan na ang iyong mga dapat na kasamahan. Sa ngayon ay ang maibibigay ko lang ay ang impormasyon kung sino ang mag kakasama.
Ang shuffle ng groupings ay naganap kanina lamang dahil sa isang enerhiyang hindi malaman kung saan nag mula at nabago ang lahat.
Sa ngayon ang mag kakasama ay sina.
Narding at Irano.
Jorel at Nai.
Cyan, Bart at Ace
Juho, Tibur at Cookie
Alam kong naging komplikado ang lahat pero gagawan namin ito ng paraan. Sa ngayon…dapat… mag…
Naputol ang mensahe dahil nawalan ng signal.
Napatingin ako kay Irano at dito tumingin din siya sa akin. “Nasa lupain tayo ni Enki. Tayong dalawa ang haharap sa paboritong anak ni Xeno Alpha.” ang seryoso kong salita.
“Kung ganoon ay wala tayong magagawa kundi ang ipag patuloy ang misyon.” wika ni Irano habang sinusuri ang mga bato sa paligid.
“Hindi ko lang maiwasang mag aalala sa iba. Sina Cookie, si Bart, sina Tibur at Cyan. Sana ay maayos lang sila.” ang wika ko habang nakatanaw sa kulay asul na kalangitan. Literal na asul ito dulot ng gas.
“Mas nag aalala ako kina Cookie at Tibur lalo’t wala silang pormal na pag sasanay para sa ganitong misyon. Hindi ako gaanong naalala kina Cyan at Bart, pareho silang malakas at kaya nila ang kanilang mga sarili.” sagot niya sabay bukas sa kanyang helmet. Lumanghap siya ng hangin. “Maayos naman ang hangin, ang gas ay sinasala ng aking katawan para maging angkop ito. Hindi ko na kailangan ng suit.” ang dagdag pa niya.
Gayon rin ang aking ginawa, inalis ko ang aking suit upang mas maginhawahan. Katulad ni Irano ay madaling nag aadjust ang aking katawan dahil sa kapangyarihan ni Rashida na nasa aking katawan.
“Ang sabi sa akin ni Mirai ay nandito tayo ngayon sa planetang Sigrid. Ito ang ika labing dalawang planeta sa Horka System, malayo na ito sa ating pinang galingan. Kulay asul ang planeta dahil ito sa kulay ng gas sa ibabaw ng atmospera.” ng wika ni Irano habang nakatingala sa kalangitan.
Ang panahon ay maaliwalas ngunit hindi ito mainit, walang araw na bilog sa kalangitan hindi katulad sa planetang Earth na makikita mo ito sa bawat sulok ng mundo.
“Maganda..” ang bulong ko.
“Maganda at hindi lahatang dito naka himlay ang sagradong sandata ng pinaka malakas na anak ni Xeno Alpha.” tugon ni Irano. Ngumiti ito sa akin at saka nag simula na kaming mag lakad at iexplore ang buong lugar.
Binaybay namin ang mga bundok at ang mga tuyong kakayuhan. Literal yatang tag araw sa planetang ito dahil halos nag bibitak na ang lupa dahil sa matinding pag katuyo. Pati ang mga puno ay wala na ring dahon at halatang walang sustansiya ang mga sanga.
Patuloy kami sa pag lalakad ni Irano hanggang makarating kami sa isang maliit na nayon sa ibaba ang kabundukan. Kulay berde ang nayon na iyon at talagang mula rito sa itaas ay mabibighani ka sa ganda. Para itong buhay na painting na parati kong nakikitang naka display sa mga exhibit.
Ilang minuto rin kami sa ganoong pag tanaw sa maliit na nayong iyon bago kami mag pasyang bumaba dito. “Ang sabi ni Mirai, lahat ng mga nakatira dito ay halos kawangis rin natin. Mas matatangkad lang sila ng kaunti at mas malalaki ang mga ulo ang mata dahil sa gas at sa klima.” ang wika ni Irano.
“Maganda at payapa ang buong nayon, iyon nga lang ay kulay dilaw na ang ibang halaman dahil tuyo ang lupa.” ang wika ko sabay kuha ng kahoy ay ako mismo ang nag bungkal nito.
“Ginoo, kahit ilang beses mo pang tusukin at bungkalin ang lupa ay wala kang makukuhang tubig dito. Sa mga panahong ito ay nag ttyaga lamang kami sa maliit na irigasyong iyon na halos tuyo na rin. Ang aming mga pananim na gulay ay hindi masustansiya dahil sa lupa.” ang wika ng isang lalaking matangkad na lumapit sa amin, naka sumbrero at naka suot ng pang bukid na damit.
Tama nga si Irano, kawangis namin ang mga taga rito, hindi rin naman halatang malaki ang kanilang ulo at halos wala ring pag kakaiba maliban sa bilugan ang kanilang mata at mag kaiba ang mga kulay nito.
Napatingin kami ni Irano sa kanya..
“Sandali, huwag kayong matakot. Ako rin Enoch, ang pinuno ng nayong ito na tawagin ay Tuakatung. Saan kontinente kayo nag mula? Kakaiba ang iyong kasuotan.” ang wika niya.
“Ah e, ano. Naliligaw nga kami. Galing kami sa isang malayong lugar. Pero hindi kami masamang nilalang.” ang wika ko naman.
Natawa si Enoch. “Alam ko, halata naman sa inyong maamong mukha ang pagiging mabuti. Saan ang inyong tungo mga ginoo?” tanong niya
Nagkatinginan kami ni Irano. “H-hindi rin namin alam. Naliligaw kami.” ang sagot ko.
“Iyan ang mahirap kapag ikaw ay isang dayuhan. Kung hindi niyo mamasamain ay dumito muna kayo sa aming nayon.” ang alok niya.
Ngumiti kami ni Irano at tumango bilang pag sang ayon. Niyaya niya kami sa isang maliit na dampa na nakaharap sa kanyang mga pananim na gulay. Maya maya ay lumusong siya sa bukid at pinuntahan ang isang maliit na irigasyon na halos putik nalang ang naka lagay. “Madalang ang pag ulan sa lugar na ito. Karaniwan ay talagang umaabot ng halos tatlong sirkulo ng taon na hindi nadidiligan ang lupa. Kaya wala kaming makuhanan ng tubig. Pati ang mga balon ay patuyo na rin kaya’t baka dumating nanaman ang krisis ng tag uhaw sa aming nayon.”
“Ikinalulungkot kong marinig ang bagay na iyan ginoo. Ngunit saan nakatugon ang Irigasyon iyan?” tanong ni Irano.
Doon sa kaharian ng Flariz, nasa likod ng palasyo ang isang masaganang ilog. Gawain na ng palasyo ang kunin ang 60% ng aming ani bilang singil sa kanilang patubig na nag mumula sa ilog na iyon. Ngunit nitong nakakaraang mga buwan ay nahirapan kaming mag bayad dahil sinira ng mga insekto ang aming pananim kaya’t galit ang kanilang palasyo sa kaunting ani na aming ibinayad. Hinarangan nila ang patubig para kaunti lamang ang daloy na mapunta sa amin at kung minsan ay wala pa ito.“ ang salaysay niya sabay lusong sa putik at hinalo halo ang lupa para makawala ang mainit na tubig na dadaloy sa kanilang bukid.
Ang ibang mag sasaka ay lumusong na rin sa patubig at pati sila ay naki bungkal na rin ng lupa. Napatingin kami ni Irano sa mga batang naka upo lang sa mga pananim at inaalis ang mga natuyong dahon mula dito. Mayroon ring mga batang mas maliliit pa na umiiyak dahil sa pag kauhaw.
“Pasensiya na ginoo, masyadong maingay ang aking anak. Kanina pa kasi nanunuyo ang kanyang lalamunan.” ang wika niya.
Napatingin sa bata si Irano at ginusot niya ang buhok nito. “Ganito na rin kalaki ang anak ko. At mas malakas umiyak iyon kaya sanay na rin ako.” ang wika niya sabay ngiti.
Maya maya ay lumapit siya (Irano) sa irigasyon at naki usap siya na umahon muna ang mga nakalusong dito. Hindi naman siya binigo dahil sumunod sa kanya ang mga ito. “Umahon raw sabi ng dayuhan!” ang wika nila at saka binawal ang mga batang nag lalaro dito.
“Maaari tayong maka kuna ng tubig. Dapat lang nating gawin ay pakiramdaman ang lupa kung saan naka imbak ito.” ang wika niya sabay kuha sa kahoy.
“Maniwala ka Ginoo, nagawa na namin ang lahat. Talagang gahaman lamang ang kastilyo de Flariz dahil ayaw nilang mag bigay ng tubig sa Irigasyon.” ang wika ni Enoch.
“Subukan natin ulit.” ang wika ni Irano sabay tingin sa akin. Natawa ako, alam ko ang kanyang gagawin kunwari lang ay bubungkalin niya ang putik ngunit kukuha siya ng tubig sa pinaka ilalim ng lupa upang malagyan ang irigasyon.
Binungkal ni Irano ang putik.
Tahimik..
Maya maya ay laking gulat ng lahat noong may sumirit na tubig dito..
Isang malakas na bungkal pa ang kanyang ginawa at nakaramdam na kami ng pag yanig sa lupa na kinatakot ng lahat. Kitang kita kong nag liwanag ang kamay ni Irano at mula dito ay bumulwak ang tubig na parang isang fountain sa ere.
Nabasa kami lahat, ngunit sa halip na mabigla ay napa sigaw sila sa tuwa at napa palakpak sa kaligayahan.
Lalo lang lumakas ang pag bulwak ng tubig hanggang sa dumaloy na ang tubig sa irigasyon at gumapang ito sa bawat daanan ng tubig sa mga gulay na kanilang pananim. Umapaw ang tubig at naging malinis ito.
Ngumiti si Irano. “Nabungkal niyo na pala ng husto ang lupa. Kaunting dikdik na lamang at makukuha niyo na ang tubig. Huwag kayong mag alala dahil hindi ito naka tugon sa ilog doon sa kaharian, umaagos ito mula sa ibaba.” ang wika niya sabay kaway sa mga bata at nag talunan ang mga ito para maligo.
Malinis ang tubig at malinaw, nag karoon rin ng supply ang mga balon kaya halos mag diwang ang buong nayon sa milagrong naganap noong araw na iyon. “Teka, paano ba ako mag papasalamat sa iyo mga ginoo?” tanong ni Enoch.
“Wala iyon, para sa mga bata ang aming ginawa. Hindi matatawarang ang kaligayahan nila. Ang mga ngiti sa kanilang labi ay talagang hindi mapapantayan ng kahit anong bagay.” tugon ni Irano.
“Alam ko na, dumito na muna kayo sa aming nayon hangga’t nais ninyo. Mamayang gabi mag hahanda kami ng isang masaganang piging bilang pasasalamat sa inyong pag tulong sa amin. Ayos ba iyon mga kanayon?” tanong niya.
Nag palakpakan ang mga ito ay sumang ayon sa nais ng kanilang pinuno.
Hindi naman kami nakatanggi, wala rin naman kaming pupunta ni Irano, siguro ay mag tatanong tanong kami pasimple tungkol sa mga paniniwala nila o tungkol kaya sa mga Diyos na kanilang sinasamba. Ewan, basta hindi pa rin nawawala sa aming isipan ang misyon kung bakit kami nandito. Maaaring ang Diyos ay nasa kastilyong iyon, o maaaring nasa ibang lugar pa.
Noong gabing iyon ay nag karoon ng maliit na pag diriwang sa nayon bilang pasasalamat. Kaunti lamang sila dito. Siguro ay nasa 20 pamilya lamang o mas kaunti pa. Nag sindi rin sila ng malakas na apoy bilang pasasalamat raw sa kanilang Diyos na si Lua. Nag sayaw sila sa paligid nito at nag alay pa ng pag kain upang sila ay kalugdan.
“Si Lua ay espiritu na lamang. Batid namin na siya nakagabay pa rin sa amin mula sa itaas. Ayon sa kasaysayan, si Lua ay diyos ng kapaligiran, ginawa niyang aakit akit ang Planetang Sigrid upang dayuhin ito ng mga mangangalakal mula sa ibang planeta. Ngunit isang araw ay may bumagsak na bulalakaw lupaing ito at mula sa bulalakaw na iyon lumabas ang isa pang Diyos na ang pangalan ay Enki at nag laban silang dalawa. Mag buhat noong araw na iyon ay hindi na natagpuan si Lua. Ang sabi sa mga kasulatan ay pinatay siya ni Enki. At darating takdang panahon na muling babalik dito ang diyos na iyon ay wawasakin ang planetang ito katulad ng pag gunaw niya sa ibang planeta.” ang salaysay ni Enoch.
“Nakatala ba sa mga kasulatan kung gaano kalakas si Enki? Ano ang kakayahan niya?” tanong ni Irano.
“Ayon sa mga teksto, si Enki ang diyos na nag huhulma sa mga planeta. Bago maging isang planeta ang isang butuin ay malaking bilog muna ito ng lupa at saka lalagyan ng gas. Ang ibig sabihin ay saklaw niya ang kapangyarihan ng lupa. Pero iyon nakatala lamang dito, wala pang nakaka kita kay Enki. Basta para sa amin isa siyang masamang nilalang at isang malupit na taga gunaw.” ang paliwanag ni Enoch sabay sinop sa mga lumang akyat na kanyang hawak.
Itutuloy..
LOA S2 Part 50: Pag lalakbay
Photocover by Accel Villalobos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Seaon 2
AiTenshi
Jan 22, 2020
“Nakatala ba sa mga kasulatan kung gaano kalakas si Enki? Ano ang kakayahan niya?” tanong ni Irano.
“Ayon sa mga teksto, si Enki ang diyos na nag huhulma sa mga planeta. Bago maging isang planeta ang isang butuin ay malaking bilog muna ito ng lupa at saka lalagyan ng gas. Ang ibig sabihin ay saklaw niya ang kapangyarihan ng lupa. Pero iyon nakatala lamang dito, wala pang nakaka kita kay Enki. Basta para sa amin isa siyang masamang nilalang at isang malupit na taga gunaw.” ang paliwanag ni Enoch sabay sinop sa mga lumang akyat na kanyang hawak.
Part 50: Pag Lalakbay
NARDING POV
“Magandang umaga Narding, Irano. Gising na pala kayong dalawa. Kamusta ang tulog ninyo?” ang bungad ni Enoch noong makita kaming naka lumabas sa kanyang dampa. Ang totoo nun ay hindi kami nakatulog dahil masyadong malamig ang gabi at puno ng pangamba ang aming isip. Kapwa kami nag aalala ni Irano sa aming mga kasamahan na nasa ibang portal.
“Maayos naman Enoch. Masyado ka yatang nalasing kagabi?” ang biro ko dahilan para matawa siya. “Ewan ko ba, tuwing mag piging dito sa nayon ay napapasobra ang aking pag inom. Marahil ay ganito ko nalang ipinag diriwang buhay.” ang sagot niya sabay abot sa amin ng tinapay at isang mainit na inuming kakaiba ang lasa. “Alam niyo, simple lang naman ang pangarap ko sa nayon ng Tuakatung, yung mabuhay kami ng malaya, yung walang nangangamkam ng aming mga ani. Ngunit imposible iyon dahil naroon ang Kastilyo ni Vista. Siya ang pinaka mapangyarihang tao dito sa kontinente.”
“May sarili na kayong patubig, sa tingin ko ay wala na ring rason para kayo ay mag bigay 60 porsientong ani sa kanila.” ang tugon ni Irano.
“Takot ang aming nayon sa kapangyarihan ni Haring Vista, marami siyang kawal at wala kaming lakas para labanan iyon. Kaya’t nagagawa nila ang kanilang nais para mapasunod kami sa kanilang mga kagustuhan.” tugon niya habang naka tanaw sa bukirin.
Tahimik..
“Narding, ang tanging nais ko lang ngayon ay makitang masaya ang aking mga ka nayon. Sila ang aking pamilya at sila lamang ang mayroon ako. Buong buhay ko ay inilaan ko sa pag tulong at pag tayo bilang pinuno nila. Ngayon nakita kong maayos ang kanilang kalagayan ay wala na akong mahihiling pa.” ang pag basag ni Enoch sa katahimikan.
“Tunay na dalisay ang pag mamahal mo sa iyong nayon Enoch. Nakikita ko sa iyong mga salita ang isang malapit na kaibigan.” ang wika ni Irano batid kong ang tinutukoy niya ay ang dating hari ng Iranya na si Kiran.
“Noong mga araw na wala akong masilungan at hindi ko alam kung saan ako mag tutungo ay kinukop ako ng mga taga nayon, binihisan nila ako, pinakain at itinuring na kapamilya. Mag buhat noon ay nangako ako na gagawin ko ang lahat para sa kanila, para aking mga kababayan at para sa aking tahanan.” tugon niya habang naka tingin sa malayo. “Nga pala Narding, mayroon akong bagay na ipapakita sa inyo. Naisip ko na magugustuhan niyo ito dahil intersado kayo sa usapin ng mga diyos sa kalangitan.” dagdag niya at dito ay niyaya niya kami sa paanan ng isang malaking bundok. Tinunton namin ang irigasyon na siyang pinaka mabilis na daan upang makarating dito.
Mahangin..
Malamig ito at talagang nakakapag dulot ng pag bahing sa amin..
“Mula dito sa ating kinalalagyan ay matatanaw ninyo ang kaharian ng de Flariz. Iyan ang pinaka makapangyarihang kaharian dito sa kontinente. Sa likod ng kanilang palasyo matatagpuan ang ilog Sigrid, pinaniniwalaang pinag mulan ng unang sibilisasyon noong sinaunang panahon.” ang wika ni Enoch habang lumalakad kami.
“Ano naman yung mga malalaking batong iyon? Mga pabilog, pahaba at may kakaibang desenyo?” pang uusisa ko noong makita ang isang kakaibang structure ng bato na napa bilog, para itong mga sinaunang templo sa aming daigdig.
“Ang mga batong iyon ay tintawag na Tungkatungga Baaraka. Isang kakaibang porma ng bato na ibinaon sa lupa. Diyan kami nag darasal para sa aming mga kaligtasan. Ayon sa sinaunang kasulatan ay mahalagang mag tayo kami ng ganyang pormasyon ng mga bato dahil diyan mismo babalik at baba ang aming diyos na si Lua.” ang paliwanag niya habang nilalapitan ang mga ito. Kada bato ay may simbolo na at labis na iniingatan ng husto.
Lumakad pa kami sa gawing paanan ng bundok hanggang sa marating namin lugar na maraming talahib at mga baging na naka lawit sa paligid. “Ano ito?” tanong ko habang pinag mamasdan ang masukal na lugar.
Lumakad si Enoch doon at hinawi ang mga damo at baging. “Isa itong mahalagang tuklas na tanging ako lamang ang nakaka alam. Batid kong mauunawaan niyo ako dahil kayo lamang tanging taga rito na nag pakita ng interes sa kalawakan.” ang nanabik niyang salita habang hinahawi ang mga sukal.
Natawa si Irano. “Ikaw Enoch, masyado kang mabait at nag titiwala sa mga tao sa paligid mo. Kahapon mo palang kami nakilala ay mag bubulgar kana agad ng sikreto?” biro nito.
Natawa ang binata. “Ayos lang, hindi pa ba sapat na kabutihan ang pag tulong niyo sa buong nayon? Alam niyo ba na tinatanaw ko itong isang malaking utang na loob? Kung hindi kayo dumating ay baka maraming bata ang namatay sa uhaw.” ang sagot niya at noong nahawi niya ang mga sukal ay tumambad sa amin ang isang pintuan na gawa sa bakal.
Hinimas himas niya ito at saka bumukas..
“Matagal na panahon na noong matuklasan ko ito. Habang abala ako sa pamumulot ng kahoy sa paanan ng bundok ay may nakita akong isang lagusan dito sa ilalim. Dala ng pag tataka at kuryosidad ay pumasok ako sa loob nito at simula noon ay nakita ko na ang mga bituin!” ang wika niya sabay pasok sa loob.
Nag katinginan kami ni Irano, wala naman kaming nagawa kundi ang sumunod sa kanya..
Isa itong malaking kweba sa paanan ng bundok at noong lapitan namin ang pintuan ay isa itong high tech na materyales na may sensor na security.
Tuloy tuloy kaming pumasok sa loob, madilim ang paligid kaya nilapitan kami ni Enoch dala ang isang malaking gasera ng apoy. “Ano ang ibig mong sabihin na ipinapakita sa iyo ng kwebang ito ang mga bituin?” tanong ni Irano.
“Hindi ko rin alam Irano, sa tuwing pumapasok ako dito ay kung ano anong pangitain ang aking nakikita. Nag simula ito noong unang araw na matagpuan ko iyon!” ang wika niya sabay turo sa isang malaking bagay naka tambak dito sa loob.
“Isang sasakyang pandigma!” ang wika ko na may halong pag kagulat. Hugis ibon ito, kulay itim at may mga simbolo sa paligid. Halatang matagal na ang sasakyan dahil kupas na ang kulay nito, puro putik at nabulok na ang ilang parte.
“Isa itong space ship. Anong ginagawa nito dito?” ang tanong ni Irano.
“Hindi ko alam. Noong una, ang akala ko ay pag aari ito ng palasyo de Flariz, akala ko ay isa ito sa kagamitang pandigma ni Haring Vista. Pero wala naman ni isang kawal ang nag tutungo dito. Para bang nabulok nalang ito rito sa loob.” sagot niya sabay tanglaw sa mga pader ng kweba at dito ay tumambad sa aming mata ang maraming imaheng naka ukit dito.
“Ang lahat ng imaheng naka guhit sa pader ay ako ang may gawa. Mahirap ipaliwanag ngunit noong pumasok ako sa kwebang ito at hinawakan ko ang sasakyang pang kalawakan na iyan ay nag simula na ang kakaiba sa akin.”
“Anong kakaiba ang ibig mong sabihin?” tanong ko.
“Noong hawakan ko ang bagay na iyan nakita ko ang buong kalawakan. Para bang nag lakbay ang aking isipan sa malayong bituin at ipinapakita niya sa akin ang mga kaganapan sa iba’t ibang parte ng kalawakan. Ang bawat ipakita sa akin ay inuukit ko o isinusulat sa pader upang hindi ko ito makalimutan. Ang problema kasi ay kapag lumabas ako dito sa kwebang ito ay hindi ko na naalala ang aking mga nakikita. Kaya’t naisip ko na ang pinaka mabisang paraan upang matandaan ang mga pangitaing iyon ay ang iukit ito.” ang paliwanag niya habang isa isang tinatanglawan ang katakot takot na imaheng naka guhit at naka ukit sa mga bato.
“Nakaka mangha. Ikaw lahat ang gumawa nito?” tanong ni Irano.
“Oo, ilang taon ko rin itong ginawa. Bawat imahe o pangitaing ipinapakita sa akin ng kweba o nang sasakyan ito ay itinatala ko. Katulad na lamang nito.” ang wika niya sabay pakita sa isang imahe.
Ang larawan ng mga solar system at parang planeta na wasak at wala na balanse. Hindi ko maunawaan ngunit iyon ang interpretasyon ko.
“Ang larawan ito ay isang system sa malayong kalawakan at unti unting sinisira. Sa bawat pag pikit ko ay nakikita ako kung paano mawasak ang kalupaan, paano ito ilubog sa tubig at kung paano mamatay ang mga nilalang na naninirahan dito na parang ako mismo ang nandoon. Naririnig ko ang pag sabog, nararamdaman ko ang init at ang pag hihirap ng lahat ay nasasaksihan ko rin.
Ang ikalawang larawan naman na nakalata ay imahe ng 9 na trono. Makikita niyo rito ang isang lalaking nakatayo sa harapan ng 8 nilalang. Ang tawag sa kanya ay “AMA” o kataas taasan Diyos. Siya ang itinuturing na haligi ng walang 8 nilalang na iyon. Sa aking pangitan ay parang nagaganap ang isang mahalagang pag pupulong sa pagitan nilang lahat habang nakaharap sa isang mahabang lamesa nag hahapunan. Sinabi ng ama sa kanyang mga anak “gawin ninyong masigla ang buong kalawakan, lumikha kayo ng inyong mga paraiso at pag yamanin ito. Tataglayin niyo ang iba’t ibang medalyon ng kapangyarihan upang mag silbing sagradong lakas ng iyong katawan. Mga anak, humayo kayo at mag pakarami!” ang wika ng Ama at isa isa niyang pinag kaloob ng gintong medalyon ang kanyang mga tinatawag na anak.
Sa ikatlong larawan naman ay isang imahe ng lalaking tinatawag na AMA, ngunit apat na lamang sa kanyang mga anak ang balik. Kitang kita ko ang pag tangis ng kanila ama, tila ba hindi niya nagustuhan ang pag kalagas ng kanyang mga anak. Noon ay 8 ang umalis ngunit 4 nalamang ang bumalik. Kitang kita ko ang pag kamuhi ng Ama kaya nag wika siya. “Wasakin ang inyong mga nilikha. Hindi sila karapat dapat na tanggapin sa sagradong kalawang ito.” Dito ay muling umalis ang apat at ito ang simula ng pag kawasak ng mga planeta sa kalawakan.“ ang paliwanag niya habang pinapakita ang sunod sunod na pag sira ng mga bituin sa ibang ibang system.
Tahimik.
Kapwa lang kami naka titig ni Irano sa mga nakaguhit na imahe sa paligid.
“Enoch, sa imaheng ito. Larawan ng dalawang lalaking nag lalaban. Nakita mo ba kung sino sila?” ang tanong ni Irano.
“Sila ang dalawang Diyos na si Enki at Lua. Pinag tangkaang wasakin ni Enki ang lupaing ito na pag aari ni Lua kaya’t ipinag tanggol niya ang planetang ito kahit ang kapalit pa ay ang kanyang sariling buhay. Si Lua ay wala sa listahan ng Diyos ngunit dahil siya ang nag protekta sa buong bituin ng Sigrid ay itinuring na rin siyang Diyos.
Nawala si Enki, ngunit nangako siya mag babalik at tatapusin ang kanyang mga nasimulan. At iyon ay ang pag sunod sa kanyang ama na wakasan ang lahat ng nilalang sa kalawakan.“ ang paliwanag ni Enoch sabay pakita ng imahe ng isang lalaking hawak sa kanyang kamay ang mga planeta.
Itutuloy..
LOA S2 Part 51: Guhit
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 23, 2020
Part 51: Guhit
NARDING POV
“Ang mga pangitain sa aking isipan ay parang totoo. Parang ako ang nandoon, lahat ay nararamdaman ko. Nakakarating ako sa malayong Galaxy, nakaka pasyal sa magagandang bituin. Ngunit habang tumatagal ay palala ng palala ang aking nakikita hanggang sa lipas ng panahon ay ipinapasulyap na rin sa akin ang hinaharap kung saang masisira ang buong kalawakan.” ang wika niya sabay tanglaw sa mga iginuhit na imahe sa taas kuweba.
Sa larawan ay ipinakita ang pag baba ang isang lalaki na nakaupo sa isang bulaklak. May hawak itong sibat o espadang hugis bilog ang pinaka dulo sa kanyang kamay. At dito ay isa isa niyang tinutusok ang mga bilog na bagay na animo mga planeta. “Ito ay simbolismo ng pag baba sa kalangitan na tinatawag na kataas taasang ama. At wawasakin niya ang mga planeta sa kalawakan. Walang makapipigil sa kanya kundi ang isang anghel.” ang wika ni Enoch sabay pakita ng isang nilalang na may pakpak..
“Anghel? Literal na anghel iyan.” ang wika ko naman.
“Oo, nakita ko sa aking pangitain ang kanyang kulay puting pakpak at kumikinang ang mga balahibo. Niyakap ng anghel na iyon ang kadiliman at winakasan ang digmaan.” ang wika niya.
“Saan natin makikita ang anghel na iyon?” tanong ko naman.
“Nakatago iyon sa isang malayong lugar na mahirap marating ng tao. Kinakailangan ito ng matibay na pananalig at pag titiwala sa sarili.” tugon ni Enoch.
“Teka, ano naman ang isang ito? Parang isang uri ng bulaklak?” tanong ko ni Irano.
“Iyan ang gamit ng kataas taasang ama. Nakita ko kung paano niya wasakin ang planeta gamit ang bulaklak na iyan. May lumabas na isang usok at mula dito ay sumabog ang lahat. Nag karoon ng malawakang pag hihirap ang mga nilalang sa lupa. Nag patayan sila, nag digmaan hanggang mauwi sa pag kagutom, pag kauhaw, at mag tapos ang lahat sa isang malalang pag kawasak.”
Tahimik..
“Enoch, ano sa palagay mo ang dahilan kung bakit nakikita mo ang mga bagay na ito?” tanong ko.
“Hindi ko alam Narding, ang alam ko lang ay isa akong mensahero, isang nilalang na napili upang tumanggap ng katalinuhan mula sa kalangitan.” sagot niya.
“Sadyang may mga nilalang napipili upang bigyan ng lakas at talino ng mga nilalang sa kalawakan. Parang ako, ikaw at sila Nai.” ang wika ni Irano.
Humarap sa amin si Enoch at seryosong nag wika. “Narding, Irano, alam kong hindi kayo taga rito sa aming planeta. Kayo ay galing sa isang malayong bituin.” ang wika niya.
“Paano mo nalaman ang tungkol dito Enoch?” tanong ko.
“Ipinakita sa akin ngayon. Iyon ang imahe na nakita ko noong pumasok ako dito.” sagot niya.
“Tama ka doon, kami ni Narding ay nag lakbay mula sa malayong galaxy upang tuparin ang isang misyon.” ang sagot ni Irano.
“Anong misyon iyon?” tanong niya.
“Ang pag salba sa kalawakan.” sagot ko.
“At isa sa inyong dalawa ang mag bubuwis ng buhay. Maaaring ikaw iyon Narding, maaaring si Irano. Hindi ko alam.” ang wika niya.
“Inihanda ko ang aking sarili. Iyan rin ang nakalagay sa propesiya ng aking ama. At iyan rin ang sinabi ni Braun sa akin bago siya mamatay.” ang sagot ni Irano.
FLASH BACK
Nanatiling nakalutang si Braun habang hinahabol ang kanyang hininga, butas ang kanyang dibdib at nakatarak pa ang sibat dito. “Ang pinaka mahalagang sangkap ng ating dugo ay tubig, iyon ang nakalimutan mo. Ito ang tubig ng buhay, isang maliit na ilog na umaagos sa ating katawan at nag bibigay buhay. Malakas kang mandirigma at tiyak kong isa kang mahusay na hari. Sayang lamang dahil masyado kang nilamon ng iyong ambisyon. Masyado kang naging gahaman sa kapangyarihan, ngayon ang lahat ay nawala sa iyong kamay.” ang wika ko.
“Huwag kang mag salita ng ganyan na parang naaawa ka sa akin. Katulad ko, ang hinaharap mo rin ay madilim. Nakikita ko ito sa mga bituin Irano.” ang sagot niya.
“Handa akong harapin ang pinaka madilim na daan Braun. Matagal ko nang niyakap ang aking tadhana. Tulad ng aking pangako, ibabangon ko ang Iranya, Araknia at ang Sarangia. Panahon na upang mag hilom ang sugat dulot ng alitan at panlilinlang na ginawa mo.” ang wika ko naman.
End Of Flashback (Scene from APNI)
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay tila naupo si Enoch at napaluhod sa lupa. Napahawak ito sa kanyang ulo na wari’y nananakit. “Enoch, ayos ka lang ba?” tanong ko sabay alalay sa kanya.
“Kapag nag tatagal ako sa kwebang ito sumasakit ang aking bungo, parang sasabog na hindi ko maunawaan. Arrgghhhhh!!!” ang sigaw niya at saka namalipit ito sa sakit. Kasabay noon ay nakita naming nag liliwanag ang simbolo sa lumang sasakyang pandigma.
Agad naming binuhat si Enoch at inilabas sa kweba. Pag tapak namin sa damuhan ay kusang sumara ang pintuan nito. Napahiga nalang ang pobreng binata sa lupa at pilit na inayos ang kanyang sarili. “Kaya kapag pumapasok ako sa kweba ay ilang minuto lamang ang aking itinatagal dahil parating sumasakit ang aking ulo na parang sasabog. Pero kapag nakalabas na ako sa kweba ay nag babalik naman sa normal ang lahat. Ayos na ako. Maraming salamat sa inyo.” ang wika niya.
“Siguro mas makabubuti kung bumalik na tayo sa nayon. Kailangan mong mag pahinga.” tugon ko at dito ay muli namin siyang inalalayan sa pag lalakad.
Noong makalayo kami sa bundok ay may nakita kaming isang lalaking taga nayon na nag kakandarapa sa pag takbo. “Pinunong Enochh! Saklolo!!” ang sigaw niya
“Bakit? Anong nangyari?!”
“Pinunong Enoch! Sinalakay ng mga kawal ng de Flariz ang buong nayon! Inakusahan nila tayo ng pag nanakaw ng tubig sa kanilang ilog! Ngayon ay naroon si Haring Vista at isa isa niyang pinapatay ang mga kababayan natin! Tulong pinun..” ang wika ng lalaki at maya maya ay sumabog ang ulo nito dahil sa bombang nakadikit sa kanyang damit.
Tumilamsik ang dugo aming katawan at lahat kami ay gulat na gulat. Dito ay nakita naming nasusunog ang buong nayon!
“Ang nayon!!” ang sigaw ni Enoch sabay takbo patungo dito.
“Enoch! Sandali!” ang sigaw ko at sumunod kami sa kanya.
Malayo layo palang ay naririnig na namin ang pag sabog. Mula dito sa aming kinalalagyan ay nakita namin ang libo libong kawal na bumabaril at pinaliliparan ng boba ang nayon para mawasak ang mga ito.
“Narding ,dito ka lang kayo!” ang wika niya sabay takbo sa kinaroroonan ng isang hari na nakaupo sa kanyang magarbong trono.
“Tama na po mahal na haring Vista! Walang ginagawang masama ang aking mga ka nayon!” ang sigaw niya.
Lumapit sa kanya ang mga kawal at tinutukan siya ng mga sibat. “Walang ginagawang masama? Kayo ay mag nanakaw! Ang tubig sa inyong irigasyon ay ninakaw niyo sa aming ilog! Hindi na kayong nag babayad ng buwis ay nag nang uumit pa kayo!!” ang sigaw ng matabang hari sabay sampal sa mukha ni Enoch.
“Wala kaming inuumit! Maniwala kayo!! Ako na lamang ang saktan ninyo! Huwag niyong idamay ang aking mga ka nayon! Paki usap!!” ang pag mamaka awa niya.
Maya maya ay biglang sumabog ang irigasyon at nilagyan nila ng mga gamot na lason ang tubig dito upang hindi mapakinabangan. Gumapang ang tubig sa pananim at dito ay nabulok ang malulusog na dahon at bunga ng mga ito. “Walang makikinabang sa inyong bukirin!” ang sigaw ng hari.
“Mahal na Hari, huwag mong sirain ang aming panananim! Paano ang aming mga pamilya! Magugutom sila!”
“Huwag kang mag alala dahil wala nang magugutom sa mga sandaling ito.” ang wika ng hari sabay taas sa kanyang espada.
Maya maya bigla nalang sumabog ang buong nayon at nag liparan sa ere ang bangkay ng mga tiga rito. Walang itinira, pati mga bata ay namatay rin.
Gulat na gulat kami ni Irano sa nangyari..
Hinawakan ko ang aking bato..
Nakita ko ring nag liliwanag ang dibdib ni Irano..
“ANG MGA KA NAYONN KOOO! ANG PAMILYAA KOOO!!” ang iyak ni Enoch galit na galit itong sumugod sa hari.
“Wala nang magugutom o mauuhaw dahil ang lahat ay PATAY na! Kaya dapat ay mamatay kana rin Enoch! Isa kang mabahong hayop na nakatayo sa aking harapan! Baka nakakalimutan mong dito sa lupaing ito ay ako ang Diyos! Kung hindi kayo marunong sumunod sa aking kagustuhan ay mainam pang mamatay na kayo!” ang wika niya sabay hampas ng espada kay Enoch.
Tinamaan ang kanyang balikat at leeg. Dito ay nag suguran na ang mga kawal. Gamit ang kanilang sibat at sabay sabay nilang sinaksak si Enoch sa tiyan at saka itinaas sa ere!
Sa pag kakataong ito ay nag liwanag ang mata ni Irano at tumaas ang tubig sa iragasyon. Naging hugis tao ang tubig at lumakad ito patungo sa mga kawal..
Ako naman ay nag tatakbo patungo kay Enoch ngunit hinarang ako ng maraming kawal at tinutukan ng sibat.
Lahat sila ay sumugod sa akin ng sabay sabay..
Tumakbo rin ako pasugod sa kanila, hinawakan ko ang aking bato at inilagay ito sa aking bibig.
Nag liyab ang aking katawan..
“NARDO!!” ang pag tawag ko sa pangalan ng anghel na nag kaloob sa akin ng kapangyarihan..
Nag liwanag ang aking katawan at nag labas ng malakas na pwersa sa paligid dahilan para itulak palayo ang mga kawal. Lahat sila ay nag liparan sa ere sa malayo direksyon.
Itutuloy..
LOA S2 Part 52: Pag papala
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
Jan 23, 2020
Tumakbo rin ako pasugod sa kanila, hinawakan ko ang aking bato at inilagay ito sa aking bibig.
Nag liyab ang aking katawan..
“NARDO!!” ang pag tawag ko sa pangalan ng anghel na nag kaloob sa akin ng kapangyarihan..
Nag liwanag ang aking katawan at nag labas ng malakas na pwersa sa paligid dahilan para itulak palayo ang mga kawal. Lahat sila ay nag liparan sa ere sa malayo direksyon.
Part 52: Pag papala
NARDING POV
Nag liparan ang mga kawal sa iba’t ibang direksyon, samantalang ako naman ay agad na lumipad sa kinaroroonan ni Enoch na noon ay nakatuhog at naka sabit sa ere gamit ang mga sibat.
Agad ko siyang inalis. Sumulpot si Irano sa aming kinalalagyan at kumuha ng tubig upang itapal sa malaking sugat sa kanyang tiyan. “Wala na ang aking nayon, wala na rin ang mga pamilya.” ang wika niya habang hinahabol ang hininga.
Maya maya ay napahawak siya sa kanyang dibdib. “Narding, umalis na kayo.” ang wika niya.
“Anong bang sinasabi mo? Kaya ka naming gamutin. Relax ka lang.” ang wika ni Irano.
“Narding, Irano. Paki usap umalis na kayong dalawa! Lisanin ninyo ang planetang ito. Ngayon naaaa!” ang wika niya na hindi namin maunawaan.
“Anong bang sinasabi mo?!” ang tanong ko.
“Mamatay na ang katawang ito. Hindi na kayang hawakan ang kanyang lakas. Umalis na kayo! Mawawasak ang planetang itooo!” ang sigaw niya habang nag hihirap, pawisan at halos sumuka ng dugo.
Napatitig ako sa kanyang mukha at dito ay parang nakita ko si Estong sa kanyang imahe. Ganitong ganito ang pang yayari kay Estong noong kainin ang kadiliman ang kanyang katawan at buong pag katao.
FLASH BACK
“Minsan kasi ay itinatanong ko sa aking sarili kung saan ba ako nag mula. Wala akong matandaan sa aking nakaraan, kung sino ang magulang ko, sino ba ako, saan nakatira, ano ang apeliyido ko. Ni hindi ko rin alam ang tunay na pangalan ko, yung mag iitik na may ari lang ng dampa ang nag bigay ng pangalang Estong sa akin. Blanko ang pahina ng aking nakalipas tol, wala akong maalala ni isang kaganapan dito. Basta nagising lang ako at ganito na ako, parang galing ako sa isang matagal na pag kakahimlay at noong ako ay mag kamalay ay nagaganap ang lahat ng ito.
Basta’t madalas kong napapanaginipan na ako ay bumabagsak sa kalangitan at pag tama ko sa lupa ay nagigising na lamang ako na masakit ang ulo at wala sa sarili. Kung minsan naman ay nanaginip ako na nakatayo sa ere habang sa aking ibaba ay may isang nilalang na nakatayo sa bundok ng mga bangkay na tao. Magulo ang mga eksenang iyon ngunit malinaw pa rin itong nabubuhay sa aking isipan.
Madalas ko ring nakikita ang imahe ng isang lalaking naka sunod sa akin, parang isang anino, nanunubok at nag mamasid sa lahat ng aking ginagawa. Pakiwari ko tol ay nawalan lamang ako ng ala-ala. Pakiramdam ko ay masama akong tao sa nakaraan, isang kriminal o kaya kay isang taong parating may bahid ng dugo ang kamay. Sana ay maunawaan mo ako Narding. Wala akong ibang masabihan nito kundi ikaw lamang.“ salaysay ni Estong habang naka tingin sa kawalan.
End Of Flashback (Scene from ATNN Book 1)
“Umalis na kayo! Iligtas ninyo ang inyong sarili!! NGAYON NAAAAAAAA!!” ang sigaw niya at dito ay kapwa kami itulak ng kung anong pwersa palayo. Tumilapon ang aming katawan at sumadsad sa lupa.
Bumangon ako at lumipad patungo sa kanya na noon ay nag liliwanag ang dibdib. Pero bigo akong makalapit dahil mayroong malaking barrier na nag kulong sa kanya kasama ang mga kawal at ang hari na noon ay pinapalibutan ng kanyang mga alagad para ipag tanggol.
Maya maya ay bumukas ang pader ng palasyo at mula dito nakita naming nag mamarcha ang halos libo pang kawal patungo sa amin.
Sinuntok ko ang barrier! “Enoch! Buksan mo to!!!” ang sigaw ko. Lumabas ang sibat sa kamay ni Irano at itinarak niya ito sa harap pero wala ring nangyari!
Tumingin sa amin si Enoch. “Alis na Narding! Irano! Paki usap!! ALIS NAAAAAAA!” ang sigaw niya at dito ay nag simulang mamula ang kalangitan, mula sa asul na kulay ay parang may kumalat na dugo dito. Kumikidlat ng malakas at ang mag kulog ay dumadagundong.
Maya maya ay yumanig na at sumabog ang bundok kung saan kami galing kanina..
Umangat sa lupang katawan ni Enoch habang naka higa. Nag sisigaw ito sa sakit at hirap. Habang nasa ganoong kalagayahan siya pinaliparan pa siya ng mga sibat ng kawal na kasamang niyang naka kulong sa loob ng barrier.
Umulan ng sibat sa kanyang kinalalagyan, tumama ito at tumusok sa kanyang katawan, sa mukha, sa hita, braso, dibdib, leeg. Brutal ang ginawa sa kanya ngunit nanatili pa rin siyang nakahiga at naka lutang sa ere. Kasabay nito ang isang malakas na pwersa nag padapa sa amin ni Irano. Parang nangatog ang aming tuhod.
“Ayokong isipin! Ayooookkooo!!” ang sigaw ko.
“Anong ibig mong sabihin Narding?!” tanong ni Irano.
“Nangyari na ito sa akin! Tama naaaaa!” ang sigaw ko sabay lipad. Nag liyab ang aking katawan at isang malakas na suntok ang iginawad ko sa barrier, nag crack ito pero itinulak pa rin ako palayo at napatumba sa harap ni Irano. “Ganito rin ang nangyari kay Estong noon. Isang pangyayari sa buhay ko na hanggang ngayon ay pinag sisisihan ko pa rin!”
“Narding, hindi normal ang enerhiyang lumalabas kay Enoch. Ito ang.. ito ang enerhiya ng Diyos na si Enki!” ang wika ni Irano at nag liwanag ang katawan ni Enoch.
Umangat ang liwanag sa ere..
Maya maya ay naging hugis tao ito.
Kasabay nito ang pag dating maraming kawal mula sa palasyo. Kaya naman lumipad ako sa itaas ng ere at si Irano ay naging tubig ang katawan.
Tahimik..
Unti unting nabasag ang barrier na parang sinadyang papasukin ang mga bagong dating na kawal.
Kumumpas ang hari na ang ibig sabihin ay bumuo sila ng formation at humanda sa pag atake. Kaya ang takbuhan ang mga kawal sa kani kanilang posisyon. Itinutok ang mga sanda sa kinaroroonan ng nag liliwanag na katawan ni Enoch.
Sa hudyat hari ay nag pasabog ang lahat..
Umulan ng daan daang sibat, palaso at mga bomba sa kinaroronan ni Enoch. At bago ito tumama sa kanya ay huminto sa ere ang lahat ng mga sibat at bumaligtad paharap sa kanila.
Nagulat ang mga kawal at nag sipag atrasan..
Nag takbuhan sila palayo. Ang hari ay prinotektahan nila sa pamamagitan ng pag sakay sa magarbong karwahe nito. Lahat ay umatras at nag tangkang bumalik sa palasyo pero huli na ang lahat dahil bumalik kanila ang mga atakeng nagawa. Umangat sa ere ang mga kawal na nag takbuhan at saka isa isang nawakwak ang mga katawan. Nag hihiwalay ang mga ito sa dalawa. Ang mga ulo ay parang pinuputol, ang mga bewang ay kusang hahati sa dalawa.
Nag kagulo ang buong paligid..
Maya maya ay nag liwanag ang kamay ni Enoch at itinutok niya ito sa lupain ni Haring Vista.
Sa isang kisap mata ay sumabog ang buong palasyo na animo binagsakan ng malaking bomba. Walang naging bakas ang mga ito kundi ang nahukay na lupa.
Maya maya ay huminto ang karwahe ng hari mula dito ay lumipad ang hari sa ere kasama ang kanyang mga kawal. “Enoch! Bitiwan mo akooo!!” ang utos ng hari na takot na takot.
Nanatiling naka lutang sa ere ang at ang kanyang mga kawal. Walang natira sa lupa..
Sa isang kumpas ng kamay ni Enoch ay umangat ang tubig sa ilog na pag aari ng kahariang de Flariz, ang tubig na iyon ay naging isang malaking bilog at saka dito niya itinulak ang lahat ng kawal para malunod..
Ang mga nayon rin na sakop ng kaharian ay inulog sa tubig at binagsakan ng malalakas na pwersa sumira sa mga ito.
Lumipad si Enoch sa harap ng hari na noon ay takot na takot..
“Isa ka lamang mikrobyo na ang aambisyon maging isang Diyos. Pero maraming salamat sa iyo dahil nakawala ako sa isang sumpa.” ang wika niya at maya maya ay pinutol niya ang paa ng hari..
Binagsak niya ito sa lupa.
Nag iiyak sa takot ang kawawang matanda, umatras gamit ang kanyang likuran. Ngunit halos wala rin ito pag asa. Kitang kita niya ang libong kawal na wala nang buhay dahil naluhod ang mga ito sa ilog na inaangkin ng kanyang kaharian.
Maya maya ay ikunumpas ni Enoch ang kanyang kamay at mula sa lupa ay umagat muli ang daan daang sibat..
Sumibat ang mga ito patungo sa gumagapang na hari. Ang lahat ay tumusok sa kanyang katawan hanggang sa mag kalagas lagas ang mga laman nito. Inangat pa sa ere ang kanyang bangkay kagaya ng ginawa sa kanya (kay Enoch) kanina.
Pag katapos noon ay nag dilim sa kalangitan at mula dito ay bumagsak ang maraming kometa na sumira sa iba pang nayon sa mga kontinente.
Malupit..
“ Walang awa ang isang ito..“ ang bulong ko kay Irano.
Yumayanig ang paligid..
Mula sa pagiging humanoid na figure ay unti unti itong nag karoon ng anyo. Nag liliwanag ng itim ang kanyang katawan at kada enerhiya sa paligid nito ay nag sspark na animo kuryenteng nag tatama.
Unang lumabas ang kanyang damit na gawa sa telang puti na may burdang ginto. Ito ang kanyang pinaka kalagas. Pag katapos ay humaba ang kanyang buhok at nag karoon ng sungay na parang sa usa sa kanyang noo. Ang kanyang mukha ay maamo katulad ni Enoch, ngunit ang kanyang pwersa ay mas malakas pa sa aming inaasahan.
Patuloy na nag dilim ang kalangitan, humangin ng malakas at tanging kaming tatlo lang naka lutang sa kulay pulang kalangitan..
Makalipas ang ilang minuto ay nakompleto ang kanyang anyo. Ngayon ay nakatayo sa di kalayuan ang isang diyos kung tawagin. Kumikinang ang kanyang buong katawan at napaka sagrado ang kanyang anyo.
Ito ang ikalawang beses na nangyari sa akin na ang isang kaibigan ay naging kaaway. Tila yata sinusubok ng pag kakataong ang aking katatagan..
“Ito ang simula ng ating misyon Narding.” ang bulong ni Irano. Nag liwanag ang kanyang katawan at lumabas ang kulay asul na kalasag na may kapang tubig sa likuran. Hawak niya ang kanyang sibat na nag lalabas ng kakaibang enerhiya.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay tumingin sa amin si Enoch..
Kumikidlat sa aming paligid..
Mayroon ring kidlat na tumama sa aming pagitan..
Ngumiti siya at nag wika. “Ngayon na ang simula ng katapusan. Tama ba Nardo? Irano?”
Itutuloy..
LOA S2 Part 53: Si Lua, Enoch at Enki
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding.3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 23, 2020
“Ito ang simula ng ating misyon Narding.” ang bulong ni Irano. Nag liwanag ang kanyang katawan at lumabas ang kulay asul na kalasag na may kapang tubig sa likuran. Hawak niya ang kanyang sibat na nag lalabas ng kakaibang enerhiya.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay tumingin sa amin si Enoch..
Kumikidlat sa aming paligid..
Mayroon ring kidlat na tumama sa aming pagitan..
Ngumiti siya at nag wika. “Ngayon na ang simula ng katapusan. Tama ba Nardo? Irano?”
Part 53: Si Lua, Enoch at Enki
NARDING POV
“Enoch, bakit?” ang tanong ko sa kanya.
Tumingin siya sa akin ng tuwid. “Si Enoch.. siya patay na. Alam makiki alam kayo kanina para isalba siya kaya naman pilit kong pinigilan ang iyong mga enerhiyang lumabas sa inyong katawan.” ang sagot niya kaya naman pala kanina ay parang nablanko kami ni Irano noong nag kakamatayan ang mga tao sa nayon, para bang ayaw gumalaw ng aming katawang lupa. Basta noong bumalik ang aming ulirat ay wasak na lahat.
“At ikaw si Enki, tama ba?” tanong ni Irano.
“Oo. Ako ang Diyos na si Enki. Ang panganay na anak ng kataas taasan Diyos.” tugon niya, walang emosyon ang mukha, walang galit o pag lito.
“Kanina ay si Enoch ka, kung ganoon ay paano?!” tanong ulit ni Irano.
“Hayaan niyong himay-himayin natin ang mga pang yayari mula sa umpisa. Matagal na panahon ang nakakalipas mula noong mag tungo ako sa planetang ito ng Sigrid upang wasakin. Ako ang itinalaga ni Ama na sirain ang mag kakatabing system sa kalawakan kabilang na ang planetang ito.
Dumating ako dito sakay ng aking sasakyang pandigma. Simple lamang ang aking mga plano sa planetang ito. Sisirain ko ito gamit ang lindol, mag putok ng bulkan, pag bagsak ng komenta mula sa kalangitan. Ang lahat ay nais kong maganap sa loob ng isang gabi.
Ngunit bago ko maisagawa ang aking plano ay hinadlangan ako ng isang mandirigma na ang palangan ay Lua. Siya ang itinuturing na taga pangalaga ng lupaing ito. Hindi isang Diyos si Lua, isa lamang siyang ordinaryong mandirigma na lumakas dahil sa pag lalakbay sa iba’t ibang planeta. Dito siya tumuklas ng mga kakayahang nag payabong sa kanyang pagiging mahusay na mandirigma.
Bata palang ay may kakayahan ng makita ni Lua ang hinaharap gamit ang mga bituin. At iyon ang dahilan kung bakit ako natalo sa aming labanan. Pinag handaan niya ang aking pag dating sa loob ng halos 70 taon. Sa mga taong iyon ay paulit ulit niyang ineensayo ang kanyang mga hakbang hanggang sa kami ay mag harap.
Imposibleng matapatan ni Lua ang aking lakas. Kitang kita ang malayong agwat ng aming kapangyarihan. Para siyang isang lamok na bumangga sa isang dambuhalang ibon. Naging madugo para sa kanya ang pag sagupa sa akin ngunit hindi ko inaasahan ang kanyang plano.
Ang kanyang pag laban at pag harap sa akin ay hindi nag aasam na ako ay wakasan. Hindi niya intensiyon na ako ay patayin. Dahil ang tanging nais niya ay ikulong ako sa isang demensiyon na malayo at walang hanggan.
Noong mga oras na iyon ay isinakripisyo ni Lua ang kanyang sarili, gamit ang kanyang espesyal na kakayahang pinag sanayan ng mahabang panahon ay matagumpay niyang naigapos ang aking katawan. Niyakap niya ako hanggang sa maging bigkis o tali ang kanyang katauhan.
Pumaikot ito sa aking katawan at tinunaw nito ang aking kalamnan. Nawala ang aking natural na anyo at porma, tila ba nilamon ito ng kung anong pwersa hanggang sa kaming dalawa ay naging isang enerhiyang bilog na mag kadikit na lamang. Pumasok kami sa isang portal patungo sa katawan ng isang batang nasa loob pa lamang ng sinapupunan ng kanyang ina. At ang batang isinilang na iyon ay walang iba kundi si Enoch.
Walang kamalay malay ang batang si Enoch na kami ni Lua ay nakahimlay sa kanyang katawan. Kaya naman paminsan minsan ay nag papakita ako sa kanyang panaginip upang ipabatid ang katotohanan.
Makalipas ang ilang taon ay nag binata si Enoch, noong mga sandaling iyon ay nararamdaman kong lumalakas na rin ang aking kapangyarihan kaya’t nagawa ko siyang akitin patungo sa kweba kung saan naroon ang aking sasakyang pandigma.
Dito ay pilit kong ipinapakita sa kanya ang aking alala. Ang dahilan kung bakit nakikita ni Enoch ang mga bagay na iyon ay dahil nakahimlay ako sa kanyang katawan. Malaunan ang kanyang memorya ay kinakain ko na kaya’t kung ano ang nakikita ng aking mata ay nakikita rin niya. Katulad na lamang ng mga sinasabi niya pag pupulong kasama ang kataas taasang ama. Pakiwari raw niya ay nandoon rin siya, dahil iyon mag konekta na ang aming isipan, katauhan at maging ang aming nakikita.
Walang kamalay malay si Lua na unti unti na akong kumakawala sa kanyang pag kakagapos sa pamamagitan ng pag kain sa memorya at pagkatao ni Enoch sa tuwing mag tutungo siya sa kweba.
Ngunit nais kong linawin na ang mga nakikita ni Enoch sa hinaharap ay gawa ng memorya ni Lua, ipinapakita nito ang paraan ng pag gapi sa kadiliman, kung paano bababa si ama at kung paano siya magagapi. At upang tumagal ang katawan ni Enoch at hindi ko tuluyang masakop ito ay pilit binubura ni Lua ang kanyang mga nakita kapag lumalabas siya sa kweba. Dito ay babalik muli sa normal ang kanyang pag iisip.
NGUNIT ikinalulungkot kong namatay si Enoch dahil sa karahasan ng nilalang sa kanyang paligid. Kaya’t nag karoon ako ng pag kakataon na sakuping tuluyan ang kanyang pag katao. Naka kalas ako sa humihinang kapangyarihan ni Lua hanggang sa ako ay tuluyang naka laya! Ngayon ay tuloy ang aking misyong wasakin ang lahat ng planeta sa kalawakan ayon sa kalooban ng kataas taasang ama.“ ang salaysay niya habang nakatingin sa amin ng seryoso
Natahimik ako at nawalan ng kibo..
“Oh Narding, bakit natahimik ka? Naalala mo ba ang kaibigan mong si Estong na kapareho ng sinapit ni Enoch?” tanong nito sa akin
“Wala silang kasalanan.. lahat sila ay inosente at namumuhay ng mapayapa. Bakit kailangang sapitin nila ang kalupitang ito?” tanong ko.
“Dahil iyan ang sirkulo ng buhay Narding, may mga kailangan mamatay para mayroong mabuhay. Alam mo ang ibig kong sabihin. Tama ba Irano?” tanong niya at maya maya ay natawa ito. “O bakit hindi kayo makasagot? Dahil ba hanggang ngayon ay naguguilty pa rin kayo sa pag kawala ng mahahalagang nilalang sa inyong mga buhay ng dahil sa inyo?” tanong pa niya.
Hindi pa rin kami nag salita, nanatili lang kaming naka tingin sa kanya ng tuwid.
“Nakakatuwa lamang isipin na kayong dalawa talaga ang napunta rito para humarap sa akin. Kung sa bagay kayong dalawa ay malaki ang pag kakatulad sa isa’t isa.
Una: Pareho kayong niloko ng mga kasintahan ninyo. Pareho silang nakipag talik at nag pakasaya sa piling ng ibang tao. Ikalawa: Pareho mayroong nag sakripisyo at namatay para lang kayo ay mabuhay. Ikatlo: Pareho kayong nag tataglay ng sagradong sandata ng mga kapatid kong Diyos. At ang Ikaapat: ay pareho kayong ililibing ng buhay sa planetang ito.“ ang wika niya sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay umangat ang mga lupa sa palagid, lahat ay nag hugis sibat at mabilis na lumipad sa aming kinalalagyan.
Noong malapit na sa amin ang mga ito ay umangat ang tubig sa irigasyon at naging pader na naka harang sa aming harapan. Sinalo nito ang mga lupa hanggang sa maging putik at matunaw.
“Hindi na masama Irano. Mukhang malaki laki na rin ang pinag bago mo. Ngayon ay hindi kana nag kukumpas ng sibat para lang kontrolin ang tubig. Nagagawa mo na ito sa isang sulyap lang. Tiyak na matutuwa si Baal kapag nalaman niyang ang nag mana sa kanyang sagradong kapangyarihan ay umuunlad.” ang wika ng kalaban at maya maya ay nag bago ang hugis ng mga sibat at naging hugis bala ng baril.
Lahat ng ito ay sumibat patungo sa amin. Dahil sa bilis nito at tumago ito sa tubig na pader kaya naman lumipad ako sinangga ang lahat ng iyon gamit ang aking kalasag sa braso. Halos para rin itong mga bakal at totoong bala dahil sa tunog nito kapag tumatama sa aking kalasag.
Umulan ng balang lupa sa aking harapan pero ang lahat ng ito ay sinangga ko ng hindi natitinag. Noong maubos ang mga ito at kinuha ko ang kalasag na hugis ibon sa aking ulo at mabilis ko itong pinalipad sa kanyang harapan na parang boomerang.
Umikot ang kalasag at nag apoy patungo sa kanya..
Pero pinigil niya ito gamit ang kanyang kamay. Sumabog ang apoy na enerhiya sa kanyang palad na parang bale wala lamang sa kanya.
Makalipas ang ilang sandaling pag liliyab ng kalasag na ibon ay nawalan nito ng apoy kaya itinapon nalang niya pabalik sa akin. Sinalo ko ito, umuusok at nag babaga pa. “Ang laruan ng Adran. Narding, nakaka lungkot ang sinapit ni Nardo. Hindi mo ba siya hinahanap hanap?” tanong nito.
“Hinahanap ko siya, ngunit alam kong nandito pa rin siya sa akin. Kapag ginagamit ko ang kapangyarihan na kanyang ipinag kaloob ay nararamdaman ko ang kanyang presensiya sa aking pag katao.” sagot ko.
“Pero hinayaan mo siyang mamatay, nag kalasog lasog ang kanyang katawan at wala kang ginawa. Nanood ka lang. Diba?” tanong niya.
“Narding, huwag kang makikinig, sinisira lang niya ang iyong konsentrasyon.” ang bulong ni Irano. Maya maya ay umangat ang tubig at naging hugis pating ito na dumaib kay Enki..
Pinigil muli ng kalaban ang atakeng iyon ni Irano at piniga ito gamit ang kanyang kamay. “Sinisira? Ang totoo noon ay tinutulungan ko lang si Narding na maalala ang kanyang pag kakamali. Katulad ng pag kakamali mo Irano, hindi bat nag pakamatay si Kiran para lang ibalik ang memorya ng taong pinaka mamahal mo? Makasarili ka kasi at masyadong nahulog sa isang taong manloloko lang naman.” ang pang aasar niya.
“Paano mo nalalaman ang lahat ng ito?” tanong ko.
Lumipad siya patungo sa akin. “Simple lang Narding, dahil isa akong Diyos. At ikaw ay isang simpleng nilalang lamang ng isang talunang si Rashida.” ang wika niya sabay hawak sa aking dibdib at dito ay parang itinulak ako ng malakas na pwersa dahilan para tumilapon ako sa ibaba.
Pero bago ako tumama sa lupa ay bumalot ng tubig sa aking katawan at muli akong inihagis pataas. Sumulpot ako sa harap ni Enki at dito nag liwanag ang aking kamay. Itinapat ko rin ito sa kanyang dibdib at saka itinulak sa palayo.
Nawala siya sa balanse at mabilis na sumadsad sa ere pa bagsak..
Bago tumama sa lupa ay agad rin siyang naka bawi. “Hindi na masama Narding.. nakakatuwa dahil pamilyar ang inyong amoy sa akin. Pakiwari ko ay kasama ko pa rin ang aking mga paboritong kapatid na si Rashida at si Baal.” ang wika niya habang lumilipad pabalik sa aming harapan.
Itutuloy..
LOA S2 Part 54: Kapatid, Pangako, Pag kabigo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 23, 2020
Nawala siya sa balanse at mabilis na sumadsad sa ere pa bagsak..
Bago tumama sa lupa ay agad rin siyang naka bawi. “Hindi na masama Narding.. nakakatuwa dahil pamilyar ang inyong amoy sa akin. Pakiwari ko ay kasama ko pa rin ang aking mga paboritong kapatid na si Rashida at si Baal.” ang wika niya habang lumilipad pabalik sa aming harapan.
Part 54: Kapatid, Pangako, Pag kabigo
NARDING POV
“Si Rashida at si Baal.. Sila ang pinaka paborito kong kapatid sa lahat. Naalala ko pa noong mga bata kami, halos sila lamang dalawa ang lagi kong kasama. Iyon ay dahil mag kakawangis ang aming anyo at hindi naiiba sa inyo. Ang sabi ni Ama ay nilikha niya sina Rashida at Baal ayon sa aking wangis kaya halos sila ang itinuring kong pinaka espesyal sa lahat. Iyon nga lang ay may dalawa akong sungay, si Rashida ay kawangis ng normal na tao. At si Baal na may mukha ng isang tao ngunit may taingang palikpik.
Ako ang kanilang nakakatandang kapatid. Sama sama kaming umunlad at lumikha ng sagradong sandata ayon sa aming kakayahan. Ang aming mga kapangyarihan ay mag kakaugnay at tinuturing na esensyal sa buong kalawakan. Si Rashida ay may kakayahang mag dala ng liwanag, si Baal ay tubig at ako naman ay lupa. Tatlong mahalagang sangkap sa pag likha ng isang masagnang mundo.
Tandang tanda ko pa noong unang beses na lumikha kami ng isang maliit na bituin. Humakot ako ng lupa at hinubog ito upang maging isang malaking bilog, si Baal naman ay nilagyan ito ng tubig na maaaring pag mulan ng mga mikrobyo na esensyal sa pag gawa ng buhay at para lumago ang mga ito ay nilagyan ni Rashida ng liwanag. Ito ang unang beses na gumawa kami ng isang maganda bituin at ito ang aming alaala.
Napansin ni Ama na malakas ang kapangyarihang taglay ni Rashida kaya palihim siyang gumawa kakambal nito at iyon ay si Gamal na kabaligtaran ang kakayahan sa kanya at iyon ay ang dilim. Mabuti si Gamal, ngunit madali itong mainggit kaya’t ang naging kasundo niya ay sina Senbon at Yukzi na parehong nag nanais ng dominasyon sa kalawakan. Samantalang walang problema kay Cura, masaya na itong makipag laro sa kanyang mga alagang sawa. Si Ugigi ay masunurin lamang kay Ama, bagamat sinasabing isang depekto ang pag likha sa kanya.
Makalipas ang ilang siglo ay lumaki kami at nag karoon kanya kanyang desisyon. Inutusan kami ni Ama na humayo at mag pakarami, gumawa ng mga planeta at nilalang ayon sa aming wangis. Pinag kalooban kami ng mga medalyon kung saan maaari naming ilagay ang aming mga kakayahan at hubugin ito upang mas maging malakas pa. Nag paalam kami nila Rashida at Baal sa isa’t isa dala ang pangako na susundin ang tagubilin ni Ama na magiging mas maunlad pa.
Nag pakalayo layo ang lahat samantalang ako ay nanatili sa tabi ni Ama. Naging makinang ang buong kalawakan, naging maunlad ang mga bituin ngunit ang problema ay nag karoon ng mga digmaan, pag aagawan at pag tatalo talo ang bawat isa. Pinadalan namin ng mensahe ang bawat isang Diyos na wasakin ang kanilang nilikha dahil nag dudulot ng karahasan sa lahat. Ngunit sumawa’y sila sa gusto ni Ama.
Nakiusap ako kina Rashida at Baal na sundin ang utos ng aming ama ngunit tumanggi sila. Tinalikuran ako ng mga kapatid at muli silang umalis at ako ay kanilang nilisan. Labis akong nag tampo sa kanilang dalawa at sinabing “Kung lilisan kayo ay kalimutan niyo na ako.” ang wika ko.
Ngunit hindi sila natinag, tumingin lamang sila sa akin bilang huling sulyap at saka umalis palayo sa akin. Taon ang lumipas at nabalitaan kong nag patayan si Rashida at Gamal. Si Baal naman ay namatay dahil sa kakaibang karamdam sa kanyang mga lamang loob. Ang mga hangal kong kapatid ay pumanaw dahil sa kanilang mga piniling landas. At iyon ang katotohanan tungkol sa aming natatanging samahan.“ ang pag babalik tanaw ni Enki habang nakatingin sa kalangitan.
“Napamahal si Rashida sa mga nilikha niya kaya ipinag tanggol niya ito hanggang kamatayan. At hindi siya talunan. Dahil ginawa niya ang bagay na mag papaligaya sa kanya.” ang sagot ko naman.
“Narding, kung minsan ang bagay na mag papaligaya sa atin ay siya ring nag papahamak sa atin. Tingnan mo ang kanilang mga nilikha, nag papatayan, nadidigmaan, nag kakaroon ng mga kasamaan. Ang lahat ng ito ay pawang pag kakamali. At katulad ng tagubilin ni Ama, wawasakin ang lahat ng mga planetang kanilang nilikha kabilang na ang Earth.” ang sagot niya.
“Subukan mo.” ang seryoso kong sagot at dito ay nag liyab ng malakas ang aking katawan. Sa tabi ko ay si Irano na seryoso na rin ang mukha.
Natawa si Enki. “Nakakatuwang isipin na ang mga kapangyarihan natin ay mag kakaugnay. Sa tingin ko ay hindi magugustuhan nina Rashida at Baal na ako ay inyong labanan gamit ang kanilang sagradong kapangyarihan.” ang sagot niya at mula sa kanyang likuran at umangat ang lupa at naging isang malaking kamay na sumagupa sa aming kinalalagyan.
Ikinumpas ni Irano ang kanyang sibat, umangat ang tubig sa paligid at naging isang kamay rin ito na sumagupa sa nilikha ni Enki. Nag bunong braso ang dalawang kamao saka sumabog sa paligid ang pinag halong lupa at tubig.
Maya maya ay gumalaw ulit ang kanyang kamay at dalawang malaking kamao na ang lumabas sa lupa. Mas mabilis ito at mas malaki kaysa sa una. Nag hiwalay kami ni Irano ng lipad at hinabol kami ng mga ito. Inapon ko ang aking lakas sa kamao at ako na mismo ang nakipag banggaan dito gamit ang aking kamaong nag liliyab.
Sumabog ang aking suntok at nag bitak ang kamaong lupa. Sa kabilang gilid naman ay naroon si Irano ay nilusaw lang ang lupa gamit ang kanyang tingin.
Nangiti si Enki “Seryoso na ba kayong dalawa? Ang akala ko ay nag lalaro lang tayo?”
Umangat ang mga piraso ng bato na parte ng kamaong aming dinurog at isa isa itong nag liyab. Sa isang kumpas ng aking kamay ay sumibat ito sa kanyang kinalalagyan na parang mga maliliit na kometa. Mabilis at sumasabog..
Pero ang lahat ng iyon ay huminto sa kanyang harapan na parang nakalutang lang. Nagawa niyang pigilin ang aking atake. “Nakalimutan mo na ba na saklaw ko ang lupa?” tanong niya at habang nasa ganoong posisyon siya ay may sumibat na matitigas na patak ng tubig na animo mga bala sa kanyang likuran. Kaya naman nag karoon ako ng pag kakataong itulak muli ang mga bato pasibat sa kanya.
Naipit siya sa gitna ng dalawang pag ulan. Mga batong nag liliyab at mga tubig na animo bala na sumasayaw sa paligid.
Sa unang pag kakataon ay nawala sa nawala ang ngiti Enki sa kanyang labi. Umiwas ito at pinag sasangga ang aming magkasabay na pag atake.
Maya maya ay nag sama ang mga nag liliyab na bato at butil ng tubig kaya naging parang bola ito ng lava, ang lahat ay sumibat sa kinalalagyan ng kalaban kaya napasadsad ito sa ibaba at dito agad niyang pinataas ang mga lupa upang maging pader na haharang sa mga bumabagsak sa kanya.
Ilang minuto ring umulan, sumabog at yumanig sa paligid bago ito tuluyang humupa. Dito malinaw naming nakita ang higanteng pader na kanyang ginawa upang maprotektahan ang kanyang sarili. “Alam niyo kung bakit nakalutang lang ako sa itaas mag buhat kanina? Iyon ay dahil ayokong tumatapak sa lupa. Ayokong isayad ang aking mga paa sa aking teritoryo dahil gusto ko pang makipag laro sa inyo ng mas matagal. Pero ngayon ay pinilit niyong pasayarin ang aking paa dito.” ang wika niya habang tumatayo.
“Narding, naririnig mo ba ako? Kailangan kong manahimik upang hindi maramdaman ni Enki ang aking prisensiya ngunit mas magiging malala ang sitwasyon kung hindi kita gagabayan. Ngayon ang nais ko ay lumayo kayo at dumistansiya kay Enki. Iba ang sitwasyon sa oras na siya ay tumapak sa lupa. Mababaliw ito at mawawalan ng awa. Sa kasaysayan, kapag nakikipag laban si Enki ay pinipilit niya manatili sa itaas ng ere. Dahil sa oras na siya bumaba lupa ay magiging mahirap na ang lahat.” ang wika nito.
Maya maya ay umatras rin si Irano batid kong alam na rin niya ang babala kaya iyon na rin ang aking ginawa..
“Bakit kayo umaatras Narding?” ang tanong niya habang nakatingin sa amin ni Irano. Maya maya nag liwanag ang kanyang katawan at saka tinadyakan ang lupa.
Parang may kung anong pwersang gumapang sa ilalim nito..
Tumahimik ang paligid..
Nag liparan ang mga ibon sa mga kabundukan dulot ng panganib..
Isa pang tadyak ang ginawa ni Enki at dito ay bitak na ang lupa, sumabog ito sa isang malawak na direksyon. Umangat ang mga matutulis na parte at sumibat sa aming kinalalagyan. Nag lalakihan rin ang mga bato na gumugulong sa itaas. Wala kaming liliparan o tatakbuhan ni Irano, dito ay mano mano namin itong sinagupa. Ang iba ay sinangga ko, ang iba naman ay sinuntok lalo na ang mga higanteng bato na lumilipad sa aming direksyon. Samantalang sinasangga naman ni Irano ang mga ito gamit ang tubig na umiikot sa kanyang katawan.
Hindi pa natatapos ang pag ulan ng mga dambuhalang bato sa aming paligid at muli nanaman tumadyak si Enki. Bumuka ang lupa at bumuga ito ng mga nag babagang bato. Halos hindi na kami maka ugaga ni Irano, hindi namin alam kung paano matatapos ang mga ito.
Patuloy ang pag yanig..
Walang humpay ang pag bulusok at pag sibat ng mga bato sa aming paligid..
“Narding, sa pag kakataong ito ay nasira na ni Enki ang isang buong kontinente. Dalawang tadyak lamang ang kanyang ginawa at halos wala na ang 1/4 na bahagi ng bituin. Ang lahat ng parte ng lupa ay kanyang saklaw kaya malakas ang kanyang kapangyarihan.” ang wika ni Rashida.
Tumingin ako kay Irano..
Dito ay tumayo kami sa tabi ng isa’t isa..
Inipon ko ang enerhiya sa aking medalyon sa dibdib. Inipon rin ni Irano ang enerhiya sa kanyang sibat..
Kapwa nag liwanag ang aming buong katawan. Sumiklab ang pula at berde na awra sa buong paligid..
Tumingin sa amin si Enki at nangisi ito..
Maya maya ay muli niyang itinaas ang kanyang paa at buong lakas na tinadyakan ang lupa..
Nag labas ito ang kulay itim na pwersang sumibat sa aming kinalalagyan.
“NGAYON NAAAAAA!” ang sigaw ko.
Kumawala ang mga inipon naming enerhiya at sumibat sa ere. Nag halo ang pula at berdeng elemento, ang bawat daanan nitong batong lumipad sa paligid ay natutunaw at nababasag.
Bumulusok pa baba ang aming pinag halong lakas at sumalubong ito sa enerhiyang pinakawalan ni Enki..
Nag tama ang tatlong enerhiyang mag kakaiba ang kulay at lumikha ito ng malakas na pag sabog. Lalo nawasak ang paligid at sa lakas ng impact ay parehong tinangay ni Irano sa mag kaibang direksyon..
Napa pikit ako sa tindi ng alikabok noong makita kong bumulusok pababa ang katawan ni Irano na parang inihagis at nawala sa balanse. “Narding, huwag mong ipikit ang iyong mga mata! Nandiyan si Enki!” ang sigaw ni Rashida at bago ko pa idilat ang aking mata ay may dumakot na sa aking mukha at ibinangag ito sa malaking bato. “Alam kong nasa loob mo si Rashida at paki sabi sa kanya na huwag siyang makiki alam dahil sya ay espiritu na lamang!” ang sigaw niya.
Halos apat na beses niyang inumpog ang aking ulo sa batuhan at sa kada umpog niya pumapakat ang aking mukha nito.
Matapos niya akong ihampas ng ilang beses ay naging matigas na bato ang kanyang kamao at noong isasapak niya ito sa aking mukha ay sumulpot si Irano sa kanyang likuran at isang malakas na hataw ng sibat ang kanyang pinakawalan dahilan para mabitiwan ako ng kalaban at muli siyang mawala sa balanse.
Itutuloy..
LOA S2 Part 55: Sagradong Buhay
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 24, 2020
Halos apat na beses niyang inumpog ang aking ulo sa batuhan at sa kada umpog niya pumapakat ang aking mukha nito.
Matapos niya akong ihampas ng ilang beses ay naging matigas na bato ang kanyang kamao at noong isasapak niya ito sa aking mukha ay sumulpot si Irano sa kanyang likuran at isang malakas na hataw ng sibat ang kanyang pinakawalan dahilan para mabitiwan ako ng kalaban at muli siyang mawala sa balanse.
Part 55: Sagradong Buhay
Noong ako ay makabawi ay agad rin akong lumipad patungo sa bumubulusok na katawan ni Enki. Nag liwanag ang aking kamao at pinag susuntok ko siya sa mukha. Nag buno kaming dalawa sa ere at parehong tumama sa lupa ang aming mga katawan.
Mabilis siyang dumistansiya sa akin at itinulak niya ako gamit ang lupang umangat sa ere. Tumilapon ang aking katawan ngunit agad rin akong nasalo ni Irano. Dugo ang aking labi at sintido. “Ayos ka lang ba?” tanong niya sa akin sabay hataw sa lumilipad na malaking bloke ng bato gamit ang kanyang sibat.
“Oo ayos lang ako. Kahit papaano ay nakalapit ako sa kanya at nasuntok ang kanyang mukha.” ang wika ko sabay dura ng dugo.
“At mukhang hindi niya nagustuhan ang ginawa mo.” ang wika ni Irano sabay hila sa akin palayo.
Dito ay nakita naming tumatakbo ng mabilis si Enki at sa kanyang kamay ay namuo ang isang sandatang hugis pana na gawa sa luwad at sa isang hila ng pisi nito ay bumulusok patungo sa amin ang libo libong palaso.
Mabilis akong lumipad at binuhat ang isang malaking tipak ng palasyo. Ang dambuhalang tuktok nito na halos kasing laki ng isang buong bahay. Inihagis ko ito sa aming harapan kung sana tatama ang mga palasong pasibat sa amin.
Noong tumama ang mga ito ay biglang sumabog at nawasak ang aming harang. “Ang bawat palaso ay bomba! Mag dudulot ito ng pinasala sa ating katawan kapag tinamaan tayo!” ang wika ni Irano sabay kuha ng tubig sa ilog. Humarang ito sa aming harapan na parang pader at nanigas na parang yelo. Dito tumusok ang daan daang palaso at saka sumabog.
Nabasag ang pader na parang isang higanteng bloke ng yelo kaya naman muli kaming umatras at umiwas sa pag tama ng mga ito. Ang ilang palaso ay sinasangga ko kaya’t nasasabugan ang aking katawan. Hanggang sa makipas ang ilang minuto ay huminto ang pag ulan nito.
Hingal na hingal ako, napatukod ang aking kamay sa lupa at habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang umukit ang mukha ni Enki sa luwad na aking kinalalagyan kaya naman lumundag ako at umiwas sa kanya. Lumabas ang kanyang mahabang kamay sa luwad at hinabol ako. Nag tatakbo si Irano sa aking harapan at hinati niya ang kamay gamit ang sibat.
“Narding, kawalan ng pag galang at respeto sa isang Diyos ang suntukin mo siya. Ang dapat sa iyo pinarurusahan dahil isa kang suwail na anak!!” ang sigaw niya at maya maya ay mabilis na umangat ang aking paa sa ere at hinala niya ako palapit sa kanya.
Mabilis ang kanyang pag hila, sinubukan kong labanan ang pwersa iyon pero wala akong magawa. Tuloy tuloy ang pang sibat ko patungo sa kanyang harapan at noong makadikit ako sa kanyang mukha ay napatingin ako sa kanyang mata.
Face to face kami at naka tingin rin siya sa akin. “Narding, hindi mo dapat sinusuway ang iyong ama. Dahil tiyak na ikalulungkot niya. Naunawaan mo ba?” ang malambing niya tanong.
Hindi na ako nakasagot.
Nakatitig lang ako sa kanyang mukha, nanlaki ang aking mata at bumulwak ang dugo sa aking bibig.
Napatingin ako sa kanyang kamay na naging matulis na bato at naka tarak sa aking tiyan tagos sa aking likuran. “Bakit gusto mo pang kalabanin ang iyong ama kaysa sa kalugdan siya? Nalulungkot ako sa iyong naging desisyon.” ang wika niya sabay hugot sa kanyang braso na nakatarak sa aking katawan.
Napaluhod ako at dito ay matinding tagas ang dugo ang dumaloy sa lupa..
Maya maya ay nakita kong tumatakbo patungo sa amin si Irano. Ikinumpas ni Enki ang kanyang kamay at dito ay umagat ang mga pader na gawa lupa at pumalibot ito sa kanya (Irano). Ikinulong siya nito na parang isang ibon na nakalagay sa kahon. “Mamaya na ako makikipag usap sa pasaway na taga pag mana ni Baal. Ikaw ang gusto kong maka usap Narding.” ang wika niya sabay himas sa aking mukha na animo nag lalambing.
“Walang may gustong makipag usap sa iyo.” ang sagot ko.
“Galit ka ba sa akin Narding? Huwag kang mag tanim ng sama ng loob sa akin dahil mali iyon. Isipin mo na lamang na ito ay isang paraan ng pag dedesiplina ng ama sa kanyang anak.” ang wika niya sabay tapak sa aking ulo dahilan para madikit ang aking mukha sa lupa.
“Bakit Narding! Bakit kailangan niyo akong kalabanin?!!!” ang galit niyang tanong sabay tadyak sa aking ulo dahil para pumakat ito lupa. “Bakit??!! Hindi magugustuhan ng kataas taasang ama ang ginagawa moooo! Mag sisi ka sa iyong pag kakasala Narding!! Mag sisi ka upang kalugdan ka niyaaaaa!!!” ang galit na bulyaw niya at paulit ulit na tinadyakan ng malalakas ang aking ulo hanggang sa mag dugo ito.
Tahimik..
Nag lalawa aking dugo sa lupa..
Hinawakan ko ang kanyang paa dahilan para matigil ang kanyang pag tadyak sa akin.
Mahigpit ang aking pag hawak..
“Dahil ang ikaw at ang inyong kataas taasang ama ay mga kriminal. Hindi ako mang hihingi ng kapatarawan sa isang nilalang na marami nang pinaslang! Mas mainam pang mamatay nalang ako kaysa sumunod sa inyo.” ang sagot ko at dito ay sumiklab ang malakas na apoy sa aking kamay. Tinupok siya nito at nilamon ang kanyang kasuotang punong puno ng burda na kanyang ikinagulat.
Nasa ganoong pag liliyab siya noon tumayo ako at isang malakas na sapak ang iginawad ko sa kanyang mukha gamit ang aking nag aapoy na kamao. Marahil ay hindi na ito nakaporma sa bilis ng pangyayari natumba siya pero agad na bumangon at pinatay ang apoy na tumutupok sa kanya katawan.
Babawi siya ng pag atake sa akin pero napahinto siya noong makitang basa ang kanyang lupang tinatapakan at maya maya ay may sumasak na sibat sa kanyang likuran at tumagos sa kanyang tiyan..
Nanlaki nag kanyang mata at napasuka siya ng dugo..
Sumulpot si Irano sa kanyang likuran at saka itinarak pa ang kanyang sibat para mas bumaon ito. “Talaga palang balak niyo akong patayin una palang. Nag hahanap lamang kayo ng tiyempo para isagawa ito.” ang wika niya.
“Kailangan naming wakasan ang kaguluhan sa kalawakan. At pigilan ang pag kasira ng aming mga tahanan.” ang wika ni Irano.
“Kaya gagawin namin ang lahat para mag tagumpay.” ang dagdag ko.
Umubo siya ng dugo..
“Pero.. hindi kayo nag tagumpay..” ang sagot niya sabay ngiti..
Dito ay unti unting naging putik ang kanyang katawan at sumabog sa lupa. Mula sa kalayuan ay lumabas si Enki.
Nakahubad na ito at may gagas sa bibig at s mukha..
“Hindi ganoon kadali.. umaasa ba kayo na matatalo ako?” tanong niya.
“Oo, umaasa kami dahil iyon ang dapat mangyari.” sagot ko.
“Narding, sagrado ang buhay ko. Hindi ako basta basta mamatay dahil kinalulugdan ako ng kataas taasang ama! Isang malaking kahangalan ang mag tungo kayo dito para ako ay tapusin.” ang wika niya sabay punit sa natirang damit sa kanyang katawan. “Pero katulad ng kanilang sinasabi na “ang Diyos ay nag papatawad. Hindi ako mag tatanim ng galit at poot sa inyong dalawa na aking mga anak. Ang aking ginagawa ngayon ay isang paraan lamang ng pag didisiplina.”
Tumayo ako at unti unting pinag hilom ang aking butas sa tiyan. Pinatigil ang pag duguro nito at pinilit na irepair ang aking mga bitukang nabutas bagamat hindi talaga sasara ito ng tuluyan. “Wala sa lugar ang mga sinasabi mo. Minamahal mo ang iyong mga anak ngunit inaalis nyo sila ng planetang tahanan! Mali iyon! Kayo ng kataas taasan mong Ama ay mga baliw!” ang sigaw ko.
“Shhhhh. Huwag kang mag salita ng ganyan Narding, tiyak kong nakatunghay sa ating ngayon si Ama at pinag mamasdan kung gaano kayo naging makasalanan. Tiyak na nalulungkot siya ngayon dahil sa inyong kilos loob.” ang wika niya sabay tingala at inilahad ang kanyang kamay sa ere. “Ama patawarin mo ang iyong mga anak sa kanilang kapangahasan. Nawa ay burahin mo ang kamang-mangan sa kanilang mga isipan.”
“Baliw!” ang sigaw ko sabay balibag ng aking kalasag na ibon sa ulo.
Tumama ito sa kanyang katawan ngunit tinabig lang niya na parang insekto. Maya maya ay binalibag ni Irano ang kanyang sandata sa kinalalagyan nito pero sinalo niya ang sibat sa kanyang kamay at nalusaw ito na parang tubig.
Tumingin sa amin si Enki at nag wika ito. “Nagagalit si Ama. Ikaw raw Narding ay masyadong makitid ang utak, ikaw naman Irano ay masyadong mahina. Ang inyong mga kilos loob raw ay hindi naangkop sa kanyang kaharian. Kaya’t ipinapataw niya sa inyo ang parusang kamatayan.” ang wika ni Enki sabay luhod.
Nag liwanag ang kanyang mata at idinikit ang kanyang kamay sa lupa..
Para siyang nag darasal ng kakaibang orasyon..
At makalipas ang ilang sandali ay umangat ang dalawang kalansay lupa. Nabuo ito at nag karoon ng katawang putik..
Tumayo siya at nag wika “hayaan ninyong tapusin natin ang labanang ito sa isang makabagbag damdaming pag tatagpo.” ang wika niya at dito ay unti unting humubog ang lupa sa katawan ng mga kalansay hanggang sa masilayan namin ang kanilang mga anyo.
Napa atras kami ni Irano noong lumabas ang dalawang imahe sa aming harapan.
Dito ay nakatayo ang anghel na si Nardo at ang dating hari ng Iranya na si Kiran..
Maya maya ay dalawa pang kalansay ang umangat sa lupa at nag karoon ng katawang tao.
At sa ikalawang pag kakataon ay lumabas mula sa dawalang nahuling kalansay sina Serapin at Braun.
Nasa ganoong pag kabigla kami noong mag liwanag ang aming kinatatayuan at mula sa lupa ay may mga kamay na humila sa amin sa ibaba para ilubog dito.
Kapwa kami nilamon ni Irano sa isang uri ng portal sa ilalim ng lupa, patungo sa lugar na hindi namin malaman kung saan. Batid kong pinag hiwalay kami upang hindi makapag tulungan sa mga kalabang umahon mula sa kanilang sagradong pag kakahimlay.
Itutuloy..
LOA S2 Part 56: Pag kakamali ng Nakaraan
Cover by Accel Villalobos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTeshi
Jan 25, 2020
Nasa ganoong pag kabigla kami noong mag liwanag ang aming kinatatayuan at mula sa lupa ay may mga kamay na humila sa amin sa ibaba para ilubog dito.
Kapwa kami nilamon ni Irano sa isang uri ng portal sa ilalim ng lupa, patungo sa lugar na hindi namin malaman kung saan. Batid kong pinag hiwalay kami upang hindi makapag tulungan sa mga kalabang umahon mula sa kanilang sagradong pag kakahimlay.
Part 56: Pag kakamali ng Nakaraan
IRANO POV
Nahulog ako sa kakaibang portal sa lupa at noong bumulusok ang aking katawan dito ay natagpuan ko ang aking sarili sa isang malawak na kagaratan. Tahimik at malamig ang buong kapaligiran. “Dinala tayo ng portal pabalik sa isang makasaysayang lugar dito sa Iranya. Tama ka Irvin, ang lugar na ito ay ang eksaktong lugar kung saan kayo nag laban ni Braun.” ang wika ni Mirai.
Nilinga linga ko ang aking paningin sa paligid hanggang sa maramdaman kong mayroong isang lalaking nakatayo sa aking likuran.
Tahimik..
Pinakiramdaman ko ang kanyang susunod na gagawin. Nag tatakbo ito patungo sa akin at mabilis na hinataw ang kanyang espada sa aking likuran kaya naman humarap ako sa kanya at itinulak siya gamit ang tubig sa paligid. Ang lalaking umatake ay si Kiran.
“Irvin, mayroon ulit parating sa iyong ibaba!” ang wika ni Mirai kaya namang pinataas ko ang tubig sa ere at dito ako sumakay. Mula sa ilalim ng tubig ay nakita ko si Braun hawak ang kanyang sibat na gawa sa kristal na itim.
Dalawa ang aking kalaban. Sina Kiran at Braun na binuhay o ginawa ni Enki. “Hindi ko naramdaman na si Enki ay nasa katawan ni Enoch. Sadyang mahusay ang pag kakabigkis sa kanya kaya’t kahit ang katiting na awra nito ay hindi ko nasagap. Ang diyos na si Enki saklaw ang kalupaan, sa makatuwid ay saklaw rin ng kanyang kapangyarihan ang humubog sa luwad at ibalik ang mga nawala.”
“Ano ang pag kakaiba nila sa orihinal?” ang tanong ko.
“Hindi ko alam Irvin, pero batid kong kapareho lamang rin sila ng dati.” ang sagot ni Mirai.
“Si Kiran, isa siyang kapanalig diba? Bakit inaatake niya ako?” tanong ko ulit.
“Maaaring binura na ni Enki ang kanyang ala-ala at pinalitan ito ng hindi maganda sa paraan na ikaw ay kanyang kamumuhian. At tungkol kay Braun, huwag kang mag alala dahil wala na ang sagradong itim na kapangyarihan sa kanyang katawan. Sa palagay ko ay hindi na siya ganoon kalakas katulad ng dati.” ang wika niya at habang nasa ganoong pag uusap kami ay umangat ang mga itim na kristal ni Braun sa ere at lumipad patungo sa akin.
Ginamit ko ang tubig sa paligid upang harangan ang kanyang pag atake. Samantalang nanigas naman ang aking ginawang pader na harang dahil sa hininga ni Kiran. Tila nakalimutan ko na yelo ang kanyang abilidad kaya’t magiging mahirap sa akin ang lahat.
Tumakbo sila patungo sa akin kaya muli umalon ng malakas at itinulak ko silang dalawa. “Tama naaaaa! Bakit kailangan niyo itong gawin?!” ang sigaw ko.
“Dahil hindi pa tapos ang laban natin Irano, maaaring naisahan mo ako noon pero hindi na ito mauulit ngayon!” ang galit na sigaw ni Braun habang umaatake sa aking harapan. Maya maya lumundag si Kiran sa aking itaas. “Dahil makasarili kaaaa! Hinayaan mo akong mamatay para lang sa lalaking gusto mo na pinag sawaan na ang ibang tao!” ang wika nito at maya maya ay nanigas ang aking mga paa, nag yelo ito.
Hinawakan ko ang mahigpit ang aking sibat at sinangga ko ang espada ni Kiran. Ang aking tubig na kapa naman ay pumalibot sa aking paligid at itinaboy si Braun na parang isang latigong humahampas sa kanyang katawan. “Hindi ikaw si Kiran, hindi ganyan ang kanyang pag iisip!” ang sagot ko sabay umpog ng aking ulo sa kanyang ulo.
“May nangyari na sa atin Irano, nakalimutan mo na ba na hanggang nalulungkot ka ay nasarapan ka pa rin sa aking katawan? Huwag mong kalilimutan na minsan kang nag pagamit sa akin!” ang sigaw ni Kiran dahilan para mainis ako. Nag liwanag ang aking sibat at humaba ito na tumusok sa kanyang katawan. “Itigil mo na ang bibig mo!”
Maya maya ay natawa si Braun. “Tingnan mo nga naman Irano, hindi lang pala ako ang pokpok. Pati pala ikaw ay tumitikim rin ng ibang titi kapag wala tumitira sa iyo.” ang pang aasar nito sabay paulan ng mga itim na kristal sa aking kinalalagyan. At dahil nga nag yelo ang aking paa at binti ay nahirapan akong maka alis sa aking pwesto. Kaya ang ginawa ko ay nag harang ako ng tubig na pader sa aking harapan. Pero lumusot lang ang mga kristal ni Braun at tumusok sa aking katawan. “Mas pinalakas ang mga kristal ko Irano. Kahit makapal na pader pa ang gawin mo ay tatagos lang ito at tatama sa iyo. Tapos ay BOOM!! SABOG ang iyong katawan!” ang wika niya at nag liwanag ang mga kristal na naka tarak sa aking dibdib, braso, balikat at hita saka sumabog ito.
Nawasak ang aking kalasag at nag si tilamsikan ang aking dugo sa ere. Naalis ang yelo sa aking binti at tumilapon ako palubog sa ilalim ng tubig.
Nasa ganoong pag lubog ako noong mag liwanag ang aking dibdib at muli akong iangat ng mga isda at lamang dagat sa ibabaw ng karagatan kung saan naroon sina Kiran at Braun na nag hahalikan. “Tingnan mo Irano, manood ka kung gaano kasarap ang aming ginagawa!” ang wika ni Braun.
“Mga baboy!” ang sigaw ko sabay takbo patungo sa kanilang kinalalagyan. Tumaas ang tubig at pareho silang nilamon nito.
Natawa silang dalawa na parang mga baliw. “Bakit Irano? Siguro ay naiinggit ka sa akin dahil ang lahat ng lalaki sa buhay mo ay natikman ko na! Aminin mo! Naiinggit kaaa!” ang sigaw niya.
“Walang naiinggit sayo Braun!”
“Meron! Ikaw!!”
“Naalala mo ba kung paano ko pinag sawaan si Liran sa harap mo? Gaano ka nakakasigurado na magiging tapat pa siya sa iyo kung harapan ka niyang niloloko!” ang sigaw niya sabay hataw ng sibat sa akin. Sinangga ko ito at hinataw rin siya ng aking sibat. “Si Liran ngayon ay nakawala na sa anino mo. Isa siyang mahusay na hari ng Araknia at Sarangia! Ngayon ay nakamit ng tatlong tahanan ang kaunlaran at payapaaan. Alam mo kung bakit? DAHIL WALA KANAAAA! Ikaw ang dahilan ng pag lubog at pag bagsak nito.” ang tuloy tuloy kong pag atake sa kanya.
Maya maya ay sumugod sa akin si Kiran, ngayon ay sabay na silang umaatake sa akin, kaya naging lagitong tubig ang aking sibat at ito ang ginamit kong pang hampas sa kanilang mga katawan.
Lumundag si Kiran sa aking itaas kaya pinaangat ko ang tubig at itinapon siya sa malayo. Nilatigo ko naman ng paulit ulit si Braun hanggang sa matumba ito.
Parehong bagsak ang kalaban..
Masyado nang mahaba ang kabaliwang ito. Nag hihintay sa akin ang tunay na kalaban at hindi kayo iyon!!!“ ang sigaw ko, iginapos ko silang dalawa ni Kiran gamit ang tubig at saka inilubog sa karagatan.
Pinindot ko ang buton sa aking kalasag at naging buntot ang aking mga paa. Mula sa ere ay lumundag ako padaib sa ilalim ng tubig hawak ang aking sibat.
Nag liwanag ang aking buong katawan ganoon ring aking buntot, umikot ikot sa tubig, mabagal hanggang sa bumilis ng bumilis.
Gumawa ako ng isang malakas na ipo-ipo sa ilalim ng karagatan kung saan sila parehong tinangay at nawala sa balanse.
Patuloy silang umikot ng umikot hanggang sa maya maya ay nakaramdam ako ng kakaibang lamig sa tubig. Dito ay bumagal ang pag ikot ng ipo-ipo na para unti unting nanigas. Hanggang sa maya maya ay napansin kong nag yelo na ang buong karagatan. Alam kong si Kiran ang may gawa nito, batid kong alam rin niya ang aking kahinaan.
Mabilis akong lumangoy mula sa itaas pero naramdaman kong naninigas na ang aking buntot at noong maka angat ako ay nag simula na ring gumapang ang yelo sa aking katawan at sa aking leeg.
Ang lahat ay naging yelo. At maya maya ay umahon si Kiran at Braun dito. Kapwa naka ngisi na parang demonyo..
Nag liwanag ang katawan ni Braun at mula sa kulay puting yelo ay binalutan niya ng itim na kristal ang paligid kabilang na ang aking katawan para makatiyak na hindi ako makakalaban at maka siguradong hindi masisira ang paninigas ng buong paligid.
“Naalala mo ba ito Irano? Ganitong ganito ang senaryo noong huling beses na mag harap tayo. Ang kaibahan nga lang ay naninigas ang katawan mo ngayon. Paano kung gawin ko ito?” tanong niya sabay hataw ng espada sa aking nag yelong braso dahilan para maputol ito kasama ang aking sibat.
Lumapit sa akin si Kiran. “Ngayon Irano, pag babayaran mo ang pang gagamit mo sa akin!” ang wika niya sabay saksak ng espada sa aking dibdib. Paulit ulit niya itong ginawa hanggang sa mag crack na ang yelo.
“Ikinalulungkot ko Irano, sa pag kakataong ito ay nanalo ako.” ang wika ni Braun. “Huwag kang mag alala dahil muli kong ibabalik si Liran sa akin piling at kaming dalawa ay mag papakasarap ulit. Alam mo ba na sabik na sabik na ako sa burat niyang makatas? Paulit ulit kong ninamnam ang lasa nito sa aking alala.”
Tumingin ako sa kanya ng masama at dumura. Nanigas ang aking dura at tumama ito sa kanyang mukha na parang bato.
Nagalit siya sa akin at sinampal ako ng malakas. Paulit ulit niya akong pinag sasapak hanggang sa mag dugo ang aking labi at ngipin.
Maya maya ay hinila niya si Kiran saka niya ito hinubuan. Hinawakan niya ang matigas na ari nito saka isinubo. Si Kiran naman ay napatingala sa matinding sarap na nararamdaman. Tirik na tirik ang kanyang ari habang marahang sinasabayan ng bayo ang ginagawa sa kanya ni Braun.
“Panoorin mo Irano, kung paano ko angkinin ang mga lalaki mo!” ang wika niya at ipinakita pa sa akin na ginagawa niyang lolipop ang mapulang ari ni Kiran hanggang sa nilabasan nito sa kanyang bibig. Sinalo niya ang mainit na katas nito at pinag laruan sa kanyang dila.
Maya maya ay lumapit siya sa akin at ipinakita pa ang kanyang bibig na may katas saka ito idinura sa aking mukha. “Ano masarap ba Irano? Huwag kang mag alala dahil pag patay kana ay ako ang papalit sayo bilang haligi ng Iranya. Itutuloy ko ang aking nasimulan at tatapusin ito.”
Lumapit sa akin si Kiran at hinawakan ang aking mukha saka ito pinag yelo.
Gumapang ang lamig sa aking buong mukha hanggang sa mag dilim na ang aking paningin at wala na akong naramdaman pa.
Itutuloy..
LOA S2 Part 57: Ang Hari ng Karagatan
Tongtong Kitsakorn as Irano
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 25, 2020
Maya maya ay lumapit siya sa akin at ipinakita pa ang kanyang bibig na may katas saka ito idinura sa aking mukha. “Ano masarap ba Irano? Huwag kang mag alala dahil pag patay kana ay ako ang papalit sayo bilang haligi ng Iranya. Itutuloy ko ang aking nasimulan at tatapusin ito.”
Lumapit sa akin si Kiran at hinawakan ang aking mukha saka ito pinag yelo.
Gumapang ang lamig sa aking buong mukha hanggang sa mag dilim na ang aking paningin at wala na akong naramdaman pa.
Part 57: Ang Hari ng Karagatan
IRANO POV
“Irvin, gumising ka.” ang pag tawag ng isang tinig. Dito ay naramdaman ko ang pag salpok ng malamig na tubig dagat sa aking mukha. Noong imulat ko ang aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili na higa sa dalampasigan at sa aking tabi ay si Haring Kiran na noon ay naka suot ng puting damit at pajama na may burda ng ginto. Naka ngiti ito at naka tingin sa akin. “Kanina ka pa naka higa diyan, maaari bang bumangon kana?” tanong nito kaya naman agad ko itinukod ang aking kamay sa buhangin at sa saka marahang bumangon.
“Anong nangyari?” tanong ko.
“Nandito ka sa aking munting paraiso. At nais kong malaman mo na medyo nagapi ka doon sa itaas.” ang natatawang wika niya.
Natahimik ako at napatingin sa kanya. “Ikaw ba yun? Yung baliw na Kiran doon?” tanong ko.
“Hindi, ang mga kalaban mo doon ay pawang mga gawa lamang sa luwad. Ang mga nakatataas na nilalang sa kalawakan katulad ng mga Diyos ay may kakayahang mag manipula ng pag iisip ng isang tao. Para itong isang signal sa utak na maaaring mag bigay ng utos para gawin ang isang bagay. Taglay rin ng Diyos ang kakayahan kumulekta ng memorya o ala-ala sa bawat nilalang na gumagalaw sa mga bituin. Iyon ang dahilan kaya’t ang mga ala-ala ng iyong kalaban kanina ay eksakto maliban sa ilang maling bagay na sinasabi nila upang wasakin ang iyong kaloob. Sa makatuwid, ang ginawa ni Enki ay isang high tech na paraan ng tinatawag na cloning gamit ang lupa at natirang DNA ng kanya subject.” ang wika niya.
“Kaya naman pala kakaiba ka doon.” ang wika ko habang napapailing.
“Napapansin kong puno ng pag aalingan at takot ang iyong sarili Irvin. Ano ang gumugulo sa iyo?” tanong nito.
“Nag aalala ako, kina Cyan, Tibur at sa iba pa. Sana ay maayos sila.” ang wika ko habang naka tanaw sa malayong karagatan.
“Huwag kang mag alala dahil maayos ang grupo ni Cyan. Dalawang malakas na nilalang ang kanyang kasama kaya’t bakit ka mag aalala?” ang tanong niya.
“Natural lamang iyon diba?”
Ginusot niya ang aking buhok. “Natural lamang iyon, ngunit minsan ay kailangan mong isipin rin ang iyong sarili. Lalo’t ikaw ang napapahamak. Sa ngayon ay kinuha ko ang iyong diwa upang ikaw ay panatilihing buhay. Binibigyan rin ni Mirai ng lakas at enerhiya ang iyong nag yelong katawan upang hindi ito tuluyang bumigay.”
“May lakas pa ba ako?” tanong ko.
“Iyan rin ang tanong mo sa akin noon at kapareho lang rin ang aking isasagot. Oo Irvin, malakas ka pa. At huwag mong kalilimutan na ikaw ang taga pag mana ni Prinsipe Malik, ikaw ang kinatawan ni Baal na nag mana ng lakas ni Mirai. Huwag mo silang biguin dahil lahat sila ay umaasa sa iyong kakayahan. Ang tiwala namin sa iyo ay hinding hindi mawawala.” ang wika niya habang naka ngiti.
Humarap ako sa kanya. “Patawad sa aking kahinaan.”
Umiling siya. “Lahat ay nang hihina, kahit ang pinaka malakas na mandirigma. Bumalik kana sa itaas at turuan ng leksyon ang kiran na sumisira sa aking imahe.” ang wika niya.
“Mag kikita ba tayo ulit?” tanong ko.
“Parati lang ako naka subaybay sa iyo.” sagot niya sabay hagis ng kabibe sa tubig. Bumukas ito at gumawa ng isang lagusan. Bumalik kana Irvin, at isabog ang tubig ng buhay sa buong kalawakan.“ tugon niya.
Huminga ako ng malalim at tumayo. Humarap ako sa kanya at kumaway bago ako pumasok sa lagusan na magbabalik sa akin sa labanan..
Tahimik..
Pag dilat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sariling naka kulong sa yelo. Dito ay nakita kong nakabantay lang sina Kiran at Braun sa aking harapan.
Nag liwanag ang aking dibdib at unti unting nalusaw ang yelo at kristal na nakabalot sa akin. Unti unti ring gumalaw ang karagatan at kasabay noon ang pag balik sa normal ng aking naputol na braso.
Gulat na gulat ang dalawa sa aking pag laya mula sa kanilang ginawang pag gapos sa akin. Hindi sila makapaniwala na bumalik sa normal ang karagatan.
Puro sugat ang aking katawan, ngunit may sapat pa rin akong lakas para lumaban..
Muling itinarak ng impostor na si Kiran ang kanyang sandatan sa tubig dahilan para mag simulang gumapang ang yelo nito sa buong karagatan.
Mabilis ito nanulay patungo sa akin pero noong makarating sa aking kinatatayuan ay bigla itong huminto at nanatiling tubig ang aking kinlalagyan. Nag laban ang tubig at yelo sa paligid hanggang sa nanaig ang aking pwersa. Habang nasa ganoong pag tayo ako ay nag tatakbo si Braun sa akin hawak ang kanyang sibat. “Buhay ka pa rin!! May sa demonyo ka talaga Iranooo!!” ang sigaw niya kaya naman nag tatakbo ako pasalubong sa kanya. Hawak ko rin ang aking sibat at dito ay nag tuos kami.
Hampasan, damang dama ko ang matinding galit ni Braun sa kanyang pag hataw. Sa kada pag tatama ang aming sandata ay umaalon ng malakas..
Maya maya ay nakisali na rin si Kiran sa aming sagupaan, pinag tulungan nila ako. Kaya paminsan minsan ay kinukumpas ko ang aking kamay at ginagamit ang tubig bilang pang harang sa kanilang atake.
Noong makaramdam ng pagod ay dumistansiya ako sa kanila. Huminga ako ng malalim at mula sa aking bibig ay bumuga ang malakas na tubig na tumulak sa kanila palayo.
“Bakit hindi ka pa namamatay!!” ang sigaw ni Braun.
“Bakit? Dahil hindi kayo ang kalaban koo! Hindi ako mamamatay dito dahil marami pa akong tungkulin na dapat gampanan.” ang sagot ko nag liwanag nag aking sibat at itinarak ko ito sa tubig.
Umangat ang tubig at naging hugis dragon. Mabilis itong lumipad sa dalawa at kinain sila pababa sa ilalim ng karagatan. Nag wala ang dragon sa ilalim ng tubig at maya maya ay umangat ito sa ibabaw at naging kristal na itim.
“Katulad ng sinabi ko sa iyo Irano, ito ang aking pangalawang pag kakataon para tapusin ka. Ang labanang ito ay dinedeklara kong sa akin!.” ang wika ni Braun sabay tingin kay Kiran.
“Baka nakakalimutan mong hari pa rin ako ng Iranya at si Braun ay hari ng Sarangia. Malakas pa rin kami kaya’t tinitiyak kong magiging mahirap ang labanang ito sa pagitan nating tatlo.” ang wika ni Kiran.
Natawa ako. “Si Kiran ang dating hari ng Iranya at si Braun ang dating hari ng Sarangia.” ang pag uulit ko dahilan para mainis sila. “Ano ang nakakatawa Iranoo?!!” sigaw ni Braun.
“Wala naman. Naisip ko lang na ang dalawang haring katulad ninyo ay NAKATAPAK SA KAHARIAN KO.” ang wika ko sabay taas sa aking sibat at nag liwanag ang buong karagatan. Dito ay nag simulang lumutang ang lahat ng uri ng nilalang sa karagatan, mga halimaw, isda, sirena, kappa at kung ano ano. “Ang kahit na anong tubig sa kalawakan ay tahanan ko. Ito ang aking palasyo.” dagdag ko pa sabay lakad patungo sa kanilang dalawa.
Nag liliwanag aking sibat..
Nainis si Braun at inihagis sa akin ang kanyang kristal na sibat ngunit sinalo ko lang ito at tinunaw sa aking isang kamay. “Nandito kayong dalawa sa aking kaharian. Bakit hindi kayo mag bigay ng pag galang sa aking harapan?” tanong ko.
Dumura si Braun..
“Hindi kailanman!!” ang sigaw niya.
“LUHOD!” ang utos ko..
“Hindi pa kami nababaliw para gawin iyon!” ang wika ni Braun. Maya maya ay nawala si Kiran at sumulpot sa aking lukuran.
Mabilis niya itinusok ang espada sa aking balikat. “Walang susunod sa nais mo Irano. Nababaliw ka na.” ang wika nito.
Hinugot ko at inalis ang espadang naka baon sa aking balikat.
“LUHOD!” ang utos ko pa..
Natawa si Kiran at muling umatake sa akin. “Hindi kami luluhod at mag bibigay ng galang sa iyo! Isa ka lang hamak na lalaking kinantot ko!” ang sigaw nito sabay lundag sa aking harapan.
Tumingin sa kanya at dito ay pinigil ko ang kanyang pag bagsak sa ere. Nanatili siyang nakalutang sa aking harapan. “Isa kang impostor at hindi ko papayagan na pati si Kiran ay babuyin mo sa paraang nais mo! Mag babayad ka sa akin ng mahal!” ang sigaw ko sabay kumpas sa aking kamay at dito lumabas lahat ng dugo niya katawan. Umangat ito sa ere, lumabas sa kanyang ilong, tainga at bibig. Nag sisigaw siya..
“May tubig ang dugo. Tama ba Braun?” ang tanong ko at dito ay naging sibat ang dugo ng pekeng si Kiran at isinaksak ko sa katawan ni Braun. Tumagos ito hanggang sa kanyang ulo.
Nag liwanag ang aking sibat at inihagis ko kay Kiran. Tumusok ito sa kanyang katawan at unti unting nalusaw ang katawan nito, naging lupa at bumalik sa pagiging kalansay.
“Mag babalik pa rin ako Irano! Kahit nasaan ka paaaa! Hindi kita titigilan!!” ang sigaw Braun habang unti unting nagiging lupa ang kanyang katawan.
Ngumiti ako sa kanyang harapan. “Mag hihintay ako Braun.” ang tugon ko.
Dito ay unti unti silang nawala at tanging kalansay lamang ang natida na lumubog sa karagatan..
Napaupo nalang ako sa matinding pagod..
Maya maya ay lumabas ang portal sa karagatan kaya naman pinindot ko ang aking isa pang kalasag at naging isang buntot ito. Lumundag ako dito at bumalik sa dimensiyon ng Sigrid kung saan naroon ang tunay na kalaban at nag aabang sa aking pag dating.
Tahimik..
Noong lumabas ako sa portal ay nangiti siya…
“Kamusta ang iyong pag lalakbay Irano? Mukhang nag tagumpay ka?” tanong ni Enki.
“OO, tagumpay akong itumba ang mga impostor mo na nilikha. At ngayon ay ikaw naman ang itutumba ko.” ang sigaw ko at dito ay nag liwanag anga king dibdib, muling lumabas ang aking kalasag..
Wala pa si Narding, batid kong naroon pa siya sa portal na nakikipag laban kina Serapin at Nardo. Kung gayon ay ako muna ang haharap sa isang ito!
Hinawakan ko ng mahigpit ang aking sibat at nag tatakbo patungo sa kalaban na noon ay naka upo sa kanyang gintong trono sa itaas ng mataas na lupa.
Itutuloy..
LOA S2 Part 58: Masalimuot na Pag tatagpo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 26, 2020
Part 58: Masalimuot na Pag tatagpo
NARDING POV
“Arekupp.” ang daing ko noong sandaling imulat ko ang aking mga mata. Bukod sa aking ulo ay ibayong kirot rin ang aking nararamdaman sa aking tiyan dahil sa pinsalang ginawa ng kalaban kanina, hindi pa ito tuluyang nag hihilom.
“Ayos ka lang ba Narding?” ang tanong ni Rashida.
“Oo, anong lugar ba ito?” tanong ko sa kanya habang naka tanaw sa isang lupain na kulay pula nag lupa at halos matataas ang batong naka tirik sa lupa.
“Nandito tayo sa planetang Adran, bago pa ito mawasak ng digmaan.”
“Bakit tayo nandito?”
“Dinala ka ng portal ni Enki sa lugar na ito. At nais kong malaman mo na hindi tayo nag iisa ngayon. Mayroong kalaban sa gawing kanan at mayroon rin sa gawing kaliwa.” ang sagot niya kaya naman agad kong binuo ang aking sarili at inihanda ang aking loob sa mga maaaring mangyari.
Tahimik..
“Hindi ikaw si Nardo. Huwag mong gamitin ang isang mabuting nilalang laban sa akin.” ang wika ko noong makita ko ang anghel na nakatayo sa aking kaliwa.
“Kamusta kana Narding? Long time no see.” ang bati si Serapin sa aking kanan.
Hindi ako humarap sa kanya. “Wala akong paki alam sa iyo.” ang sagot ko sa kanya.
“Oh, attitude. Lumaki na agad ang ulo mo matapos mong masolo si Bart?” ang tanong niya habang naka ngiti.
“Oo at masaya kami ni Bart, mga bagay na bangungot para sa iyo.” ang sagot ko.
“Award..” ang wika nito
Maya maya ay nawala si Serapin at naramdaman kong may lumingkis na dambuhalang ahas sa aking katawan. Umikot ang sawa at ginamit niya ang kanyang muscles para ipitin ako ng husto. “Baka ako nag pabangungot sa inyo Narding. Sa tuwing makikita mo si Bart ay maalala mo ako dahil pinag sasaluhan namin ang isang kapangyarihan. Ang akin ay kanya at ang kanya ay akin rin.” ang wika niya habang dinidilaan ang aking mukha.
Ako naman ay naka tayo lang at hinahayaan siya sa kanyang kadaldalan. “Ilang beses na nga kitang natalo?” tanong ko
“Natalo? Hindi mo ako natalo Narding. Kahit pinutol ang ulo ko ay naiwan ko pa rin kay Bart ang binhi. At kahit kinain ni Bart ang aking kapangyarihan ay buhay na buhay pa rin ako sa kanyang katawan.” sagot niya at mas lumingkis pa sa aking leeg.
Maya maya ay ibinuka niya ang kanyang dambulahang bibig at noong aktong sasakmalin ako ay humiwalay ang kalasag na ibon sa aking ulo at umikot ito sa ere na parang elesi at inatake ang ulo ng sawa.
Bigla itong naputol at lumuwag ang pag kaka lingkis niya sa akin. Nalaglag sa lupa na parang lantang gulay ang kanyang katawan kaya nakawala ako agad.
Humarap ako sa anghel na si Nardo, “hindi ko alam kung anong galit ang isusumbat mo sa akin ngunit ikaw ay aking gabay at mananatili kang mahalaga sa aking puso kahit kailan. Hanggang ngayon ay tandang tanda ko pa rin ang araw na iyon kung saan isinakripisyo mo ang iyong buhay para lang isalba ako at kung maaari ko lang ibalik ang sandaling iyon, sana ay hindi kita iniwan, sana ay hindi ko binitiwan ang iyong kamay. Sana ay nandito ka pa rin sa akin.” ang wika ko sa kanyang harapan at hindi ko mapigilan ang maging emosyonal.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang sumulpot si Serapin sa aking likuran hawak ang isang espadang itim. Mabilis niya itong inihataw sa aking kinalalagyan, iiwas sana ako ngunit tila huli na ang lahat dahil nag baba ako ng depensa. “Mamatay ka Narding!!!!” ang wika niya sabay hataw sa aking leeg.
Laking gulat ko noong biglang sumulpot ang anghel sa aking harapan at sinalo niya ang espada ni Serapin. Tumama ito sa kanyang balikat pahiwa sa kanyang dibdib..
Natahimik ako at napatingin sa anghel..
“Bakit..” ang tanong ko..
Humarap siya akin habang naka baon ang espada sa kanyang katawan. “Dahil ikaw si Narding at tungkulin kong protektahan ka.” ang sagot niya at dito nag liwanag ang kanyang katawan sa siya unti unting naging luwad..
Napalayo ako at napalunok, pilit kong ikinalma ang aking sarili. “Kahit baligtarin ang mundo ay gabay mo pa rin ang anghel na si Nardo at walang kahit anong mahika o pang lilinlang ang makapag papa bago nito.” ang wika ni Rashida
Natahimik ako lalo na noong lumipad sa aking palad ang piraso ng puting pakpak ni Nardo..
Nangisi si Serapin at itinutok sa akin ang hawak niyang espada. “Ikaw ang susunod Narding pilantod.” wika niya at dito ay naging ahas ang kanyang paa hanggang bewang at mabilis siyang gumapang patungo sa akin.
Kinuha ko ang kalasag na ibon sa akin ulo. Lumaki ito sa aking kamay at naging patalim ang pakpak. Parang ganoon kay Hanabi sa larong mobile legends. Nag liyab ang talim nito at mabilis rin akong tumakbo pasulong, patungo sa kanya.
Nag abot kami ni Serapin sa isang mataas na anyong lupa kung saan may bumabagsak na mga kidlat.
Muling binalot ng galit ang aking dibdib kaya kada hataw ng aking patalim ay nag liliyab ng husto, bagamat hindi ako maka kilos ng maayos dahil sa mga pinsala sa aking katawan ay nagawa ko pa ring sumabay sa mabilis niyang pag gapang. “Ayokong sayangin ang pag kakataong ito para tapusin ka Narding! Gumising ka sa katotohanan na kahit kailan ay hindi ka nanalo sa akin!!” ang sigaw ni Serapin sabay bukas sa kanyang bibig at dito ay lumabas ang katakot takot na ahas. Nag liparan ito patungo sa akin. Pareho rin sila ni Bart ng taktika kaya alam kong may lalabas na patalim sa bibig ng mga ito kaya naman dumistansiya ako. Huminga ng malalim, at bumuga ng lava sa paligid. Ang lava ay naging hugis ibon at sumalpok sa mga ahas dahilan para matunaw ito.
Ako naman ang tumakbo sa kanyang harapan, hinawakan ko ang kanyang buntot at saka ko siya pinag susuntok ng malalakas sa mukha. Pag katapos noong ay lumipad ang aking hawak na patalim at hinati ko ang kanyang katawan.
Bumagsak ito sa lupa..
Pero maya maya ay gumalaw ang kanyang naputol na katawan at muling siyang lumabas dito. “Kaya ka lang naman pinatulan ni Bart ay dahil nalaman niyang ikaw si Super Nardo. Ang sabi niya sa akin dati ay hindi niya maatim na patulan ang isang pilantod na katulad mo. Pilay at hamak na taga tinda lang ng sampaguita sa kalye!”
Hindi ako kumibo..
Pinalipad ko muli ang aking ibong patalim at biglang napugot ang kanyang ulo..
Pero makalipas ang ilang sandali ay tumubo nanaman ito at saka tumawa ng malakas. “Ayaw mong marinig ang katotohanan? Ayaw mong malaman na hindi ka talaga gusto ni Bart!”
“Hindi na mahalaga ang nakalipas Serapin. Ikaw ay parte na lamang noon. Ngayon ay isa ka nalang luwad na ginawa sa lupa at tinitiyak ko sa iyo na doon ka rin babalik!” sagot ko.
“Kahit wala na sa akin ang binhi ay malakas pa rin ako! Huwag mo akong subukan!!” ang sigaw niya.
“Ganoon ba? Halika lumapit ka sa akin!” ang sagot ko at dito ay nag liyab ang aking buong katawan, naging lava nag lupang aking tinatapakan, ang mga bato sa paligid ay nag simulang mag baga.
“Hindi ako natatakot sa iyo Narding! Isa ka lamang hamak na pilantod na umaasa sa isang puting bato!” ang sigaw niya at dito ay naging isang malaking sawa ang kanyang katawan. Gumapang ito at pilit akong nilingkis ngunit dahil sa init ay agad siyang bumitiw.
Sinubukan niya sunggaban ang aking katawan gamit ang kanyang malaking bibig ngunit wala rin itong epekto. Hindi na ganoon kalakas si Serapin katulad dati, ngayon ay limitado na lamang ang kanyang abilidad. Sadyang malaki lamang ang galit niya sa akin.
Maya maya ay dumistansiya ang sawa, nag liwanag ang bibig nito at nag labas ng isang malakas na enerhiyang laser na sumibat sa aking kinalalagyan.
Sinangga ko lang ito gamit ang aking kalasag sa braso. “Maaaring hindi kita natalo noong mga nakaraang labanan natin, ngunit ngayon ay tinitiyak ko mababago na ang resulta nito, at sa huli ikaw ang uuwing luhaan.” ang wika ko sabay sangga ng kanyang atake at tumama ito sa kanyang katawan.
Ilang beses pang umatake si Serapin pero wala na siyang nagawa sa aking lakas. Ni hindi na akong tinatablan ng kanyang atake. Kaya ang higanteng sawa ay tumakas at mabilis na gumapang palayo sa akin.
Hinayaan ko lang siyang makalayo, hanggang sa lumipad ako. Dito ay naging isang higanteng ibon na nag aapoy ang aking buong katawan at sinundan ko siya..
Para akong isang Aguila na nag hahanap ng makakain..
Noong makita ko ang dambuhalang ahas na si Serapin na gumagapang sa mga bato ay mabilis akong dumaib sa ere. Ang nag liliyab na kuko ang ibon na aking enerhiya ay kinuha siya at dinagit…
Mula sa ere ay mas lumakas pa ang aking enerhiya hanggang sa natupok si Serapin, unti unting naging abo ang katawan nito na sumabog at sumama sa ere. “Nanalo ako Serapin! Sa susunod na mag tuos tayo ay hindi mo na maaaring sabihin sa akin na hindi kita nagapi.” ang bulong ko sa aking sarili.
Naka anyong ibon pa rin ako..
Lumipad ako patungo sa labas kalawakan, binuksan ni Rashida ang portal pabalik kay Enki at agad akong dumaan dito.
Nag tuloy tuloy akong lumipad sa loob ng portal hanggang sa marating ko ang hangganan nito. Lumusot ako sa madilim na ulap na nag aapoy..
Mula sa itaas ay nakita ko si Irano na naka bulagta sa lupa. Halos wasak na ang kalasag nito, mas lalong nawasak ang paligid. Puro tubig ito. Kapansin pansin na rin na nag iba ang itsura ni Enki, para itong isang sagradong nilalang na balot ng ginto ang katawan. Parang isang diyos sa ancient egypt na may ulo ng isang aso at katawan ng isang tao. Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa labanan nila ni Irano ngunit batid kong nag seryoso na ito.
“Enkiiii!!!!” ang sigaw ko at mas mabilis akong bumulusok ng lipad patungo sa kanya. Halos nagigiba ang lahat ng bato sa aking paligid..
Dire-diretso akong lumipad sa kanya. Sinubukan niya akong pigilan gamit ang kanyang mga bato ngunit nasunog lang ito!
Nakalapit ako sa kanyang harapan at isang malakas na sapak nag ginawad ko sa kanyang mukha..
Itutuloy..
LOA S2 Part 59: Agwat ng Lakas
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 26, 2020
Part 59: Agwat ng Lakas
IRANO POV
“Kamusta ang iyong pag lalakbay Irano? Mukhang nag tagumpay ka?” tanong ni Enki.
“OO, tagumpay akong itumba ang mga impostor na nilikha mo. At ngayon ay ikaw naman ang itutumba ko.” ang sigaw ko at dito ay nag liwanag anga king dibdib, muling lumabas ang aking kalasag..
Wala pa si Narding, batid kong naroon pa siya sa portal na nakikipag laban kina Serapin at Nardo. Kung gayon ay ako muna ang haharap sa isang ito!
Hinawakan ko ng mahigpit ang aking sibat at nag tatakbo patungo sa kalaban na noon ay naka upo sa kanyang gintong trono sa itaas ng mataas na lupa.
(Author’s Note: Eto ang part na labanan ni Irano at Enki, sa mga oras na ito si Narding ay naroon pa sa ibang demensyon kalaban si Serapin)
“Halika anak, mag laro tayong dalawa habang wala pa ang iyong kapatid na si Narding. Sa palagay ko ay nasisiraan na siya ng bait ngayon lalo’t ang kanyang kaharap ay ang anghel na namatay dahil sa kanyang katigasan.” ang wika nito.
“Hindi ganoong uri ng taktika ang makapag papa bagsak sa katauhan ni Narding. Huwag mo siyang maliitin!” ang sigaw ko.
Tumayo siya sa kanyang trono at lumakad palapit sa akin. “Alam mo Irano, ang pag hihiwalay ng inyong planeta sa tatlo ay kagagawan ko? Ang totoong kasaysayan ay pinag tangkaan kong wasakin ang nilikha ni Baal, ipinag tanggol niya ito gamit ang kanyang lakas kaya’t sa halip na mawasak ito ay nag bitak lamang sa tatlong piraso. Samantalang si Baal na noon ay may sakit na walang makaka galing ay ibinukod ang kanyang sagradong kapangyarihan at inalis ito sa kanyang katawan. Itinago niya ito sa pinaka kailalim ng karagatan na walang sinuman ang makaka tagpo. Ngunit nais kong linisin ang aking kamay, hindi ako ang pumatay kay Baal, sadyang mahina na lamang siya kaya ito namatay.” ang wika niya habang naka ngisi.
Natahimik ako..
“Salamat sa malagim na katotohanang sinabi mo, ngayon ay nag karoon ako ng sapat na dahilan para patayin ka.” ang wika ko
“May lakas ka pa ba? Kitang kita ko ang pag giging mababa ang lebel ng iyong enerhiya Irano. Mukhang bugbog kana.” ang wika niya at maya maya ay naramdaman kong gumagapang ang luwad sa aking mga paa kaya naman itinarak ko ang aking sibat sa lupa at dito ay nag simulang lumabas ang tubig sa buong paligid. Gumapang ang tubig sa lupa at ilang saglit pa ay mistulang naging lawa ang buong lugar.
Kapwa kami nakatayo ni Enki sa taas ng tubig..
“Mukhang nagagamit mo ng husto ang kapangyarihan ni Mirai.” ang wika niya habang naka ngisi.
“Siya ay malahagang bahagi ng aking pag katao.” sagot ko at dito ay nag simula akong paikutin ang aking sibat. Sumunod ang tubig sa aking ginawang galaw, umangat ang mga ito sa ere hanggang sa naging isang malaking bola ng tubig.
Ibinagsak ko ito kay Enki dahilan parang makulong siya sa loob. Lumangoy rin ako sa loob nito, ngayon ay pareho kaming naka kulong sa isang higanteng bola ng tubig. Isang kumpas pa ang aking ginawa at mula sa aking paligid ay lumabas ang limang malalaking enerhiya na hugis pating. Sa galaw ng aking sibat ay lumangoy ang mga ito at ang lahat ay sumunggab sa kinalalagyan ng kalaban. Nakipag buno siya sa mga enerhiyang pating, pagulong gulong sila sa tubig at halos ginagawa siyang pag kain ng mga ito.
Agad akong lumabas sa bola ng tubig. Ito na ang hinihintay kong pag kakataon upang ikulong si Enki sa aking sagradong bola. Ito lang ang nakita kong pag kakataon para siya tuluyang mawala katulad ng ginawa ni Lua noong sila ay mag laban.
“Irvin, kung ikukulong mo si Enki ay kailangan mong isakripisyo ang iyong sibat, ito ay magiging kadenang babalot sa bola ng tubig at iseselyo ang kalaban sa loob.” ang wika ni Mirai.
“Kapag nawala ang aking sibat? May kakayahan pa ba akong controlin ang tubig?” ang tanong ko.
“Mayroon, ngunit gamit na lamang ang iyong kamay.” sagot niya.
“Ayos!” ang wika ko sabay hagis sa aking sibat. Ikinumpas ko ang aking kamay at ito ay tumusok sa pinaka ituktok ng bolang tubig. Mula dito ay sumabog ang daan daang kadeng kulay berde na pumalibot dito. Paulit ulit na iginapos ng kadena ang paligid ng bolang tubig kung saan naroon si Enkii na patuloy nilalapa ang mga pating.
Noong mabalot ng kadena ang bola ay unti unting lumabas ang mga selyo nito na may kakaibang simbolo. Nag simulang mag liwanag ang bola hudyat nang pag gapang ng selyo.
Makalipas ang ilang sandali ay nawala ang liwanag ng bolang tubig at bumagsak ito sa ere na parang naging bolang kristal na kulay luntiang damo.
“Nag tagumpay ba tayo?” tanong ko at dito napaluhod ako sa matinding pagod..
“Sa palagay ko Irvin.” ang wika ni Mirai. “Buksan mo na ang portal ay dalhin ang kanyang kristal sa pinaka kailaliman ng karagatan. Sa himlayan ni Leviathan at ng iba pang mapanganib na nilalang.” ang wika nito kaya naman hindi na ako nag aksaya ng panahon.
Mula sa tubig ay binuksan ko ang portal at dito ay pinaangat ko sa ere ang berdeng kristal kung naka kulong si Enki.
Noong ibabagsak ko na ang kristal sa portal ay biglang tumigil ang pag galaw nito. Nag crack na parang balat ng itlong ang paligid dahilan para mapa atras ako.
Ang aking sibat na nakatarak dito ay nabasag at naging pulbos. Kasabay noon ang pag sabog ng selyo sa paligid.
“Paanong!!” ang gulat na tanong ko sa aking sarili at dito ay tuluyang kumawala si Enki. Sa lakas ng pag sabog ay tumilapon ako at sumadsad sa tubig aking ginawa.
Ilang sandali ring nag liliwanag ang paligid at noong lumabas si Enki mula dito ay nag bago na ang kanyang anyo. “Iyan ang pormang Diyos ni Enki kaisa ang kanyang sagradong sandata.” ang wika ni Mirai habang nakatingin ako sa isang nilalang na mas malaki sa akin. Parang isang diyos sa sinaunang ehipto na may ulo ng aso at may kalasag na ginto. Apat ang kanyang kamay, di ko maunawaan ngunit parang nadagdagan lamang ang kanyang taas. Ang kanyang kalasag ay gawa sa matibay na mineral at mas lalo pa siyang naging mukhang sagrado sa kanyang anyo.
“Kinakailangan kong gamitin ang aking malakas na kapangyarihan upang makawala sa pag kaka kulong. Hindi ko akalaing ganoon kalakas ng sibat ng karagatan para ako ay pigilan. Ngunit hindi ka nag tagumpay Irano. Halos ganito rin ang ginawa sa akin ni Baal noon, pero katulad mo ay nabigo rin siya.” ang wika nito sabay taas sa kanyang daliri at umangat ako sa ere na parang sinakal ng kung ano. Nanigas at natigilan sa pag kilos ang aking katawan sa ako hinila pa tungo sa kanya.
“Bakas na bakas sa iyong mga mata ang takot Irano. Bakit natatakot ka sa inyo amang Diyos? Dahil ba napag tanto mo na malayo ang agwat ng ating lakas? O dahil pinag sisisihan mo na ang pag laban mo sa akin?” tanong nito sabay hawak sa kabibeng naka sentro sa aking dibdib at saka ito binasag gamit ang kanyang dalawang daliri.
Nabasa ang aking kalasag at nawala ang enerhiyang bumabalot sa aking paligid. “Nag sisisi kana ba Irano? Sabi ko naman sa iyo, ang isang Diyos na katulad ko ay mapag patawad. Papatawarin kita dahil anak kita, ngunit kailangan kitang turuan ng leksyon upang hindi kana sumuway muli sa iyong ama!” ang sigaw niya sabay sapak sa aking mukha. Pinag susuntok niya ako ng paulit ulit hanggang sa sumabog ang aking mukha. Maya maya ay nag liwanag ang kanyang kamay ay nag labas ito ng mga sibat na yari sa luwad at mabilis na lumipad sa akin.
Agad kong kinuha ang tubig sa paligid at hinarang ito sa aking katawan. Pinilit ko itong pigilan bagamat ang iba ay tumama pa rin sa aking balikat at braso.
Lagapak ako sa ibaba, duguan at halos hindi na makatayo ng maayos. Hapo na rin ang aking buong katawan dahil sa tagal ng labanan.
“Kung sa bagay, ano nga naman ba ang aasahan mo sa kapangyarihan ni Baal? Ni hindi nga niya narating ang bahagdan ng mataas na Diyos. Kaya’t ano rin ba ang mararating mo? Sa huli ay magagaya ka lang rin sa ama mong si Lubai na naging instrumento para mamatay.” ang wika nito.
“Oo nga’t naging instrumento ang aking ama, ngunit ginawa niya ang lahat para sa Iranya! Para umunlad ito at para maipag patuloy ang sinimulan ni Baal. Hindi mo maaaring pilitin ang lahat ng mga nilalang na sumamba sa iyo dahil mayroon kaming iisang Diyos na pinaniniwalaan. At iyon ang hinding hindi mo mababago!” ang sigaw ko sa harap niya sabay kuha ng tubig sa aking paligid at lahat ng ito ay ginawa kong enerhiya at pinasabog sa kanyang kinalalagyan.
Natawa ito at pinitik niya ang aking katawan, kahit mag kalayo kami ay umabot sa akin ang kanyang pwersa, tumama ang pitik na iyon sa aking noo dahil para pumutok ito at mag dugo.
Tumba ako sa lupa..
Maya maya lumapit siya sa akin at mula sa kanyang kamay ay hinawakan niya ang isang tungkod na ginto. Itinutok niya iyon sa aking kinalalagyan..
“Mag paalam kana sa mundo Irano. Huwag kang mag alala dahil dadalhin ko sa Iranya ang iyong ulo.” ang wika niya at habang nasa ganoong posiyon kami ay kapansin pansin na nag liyab ang kalangitan..
Kumikidlat dito at nag liliwanag ng husto..
Kapwa kami napatingin ni Enki sa ulap na iyon at mula dito ay lumabas ang isang nag aapoy na ibon. Mabilis itong bumulusok pababa sa aming kinalalagyan..
“Narding!!” ang sigaw ko sa aking isipan..
Kitang kita ang malaking ibon sa kadiliman at lahat ng madaanan ng pakpak nito ay nag liliyab at nasusunog..
“Enkiiii!!!!!” ang galit na sigaw nito sabay lipad palapit sa kanya.
Hinakot ni Enki ang lupa at ginawang harang ngunit sadyang umabot sa sukdulan ang galit ni Narding kaya’t sinagupa niya ito hanggang sa makarating siya sa harap ng kalaban..
Isang nag lalaglab na suntok ang iginawad niya sa mukha ni Enki dahilan para tumilapon ito sa kalayuan..
Itutuloy..
LOA S2 Part 60: Adhikain ng Diyos
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
“Enkiiii!!!!” ang sigaw ko at mas mabilis akong bumulusok ng lipad patungo sa kanya. Halos nagigiba ang lahat ng bato sa aking paligid..
Dire-diretso akong lumipad sa kanya. Sinubukan niya akong pigilan gamit ang kanyang mga bato ngunit nasunog lang ito!
Nakalapit ako sa kanyang harapan at isang malakas na sapak nag ginawad ko sa kanyang mukha..
Part 60: Ang Adhikain ng Diyos
NARDING POV
“Irano, ayos ka lang ba?” tanong ko sa kanya noong makita ko ito naka bulagta sa lupa, duguan ang mukha at halos ang natitirang kalasag sa kanyang katawan ay ang nasa kanyang braso at ulo na sira na rin.
Bumangon siya at saka umubo ng dugo. “Ayos lang ako. Mas malakas si Enki higit pa sa ating inaasahan.” ang wika niya at dito ay inalalayan ko siyang tumayo.
“Iyon ay dahil ang kanyang kakayahan niya at ang sa atin ay mag kakatugon. Esensyal sa isang pag likha ng isang buhay ang tubig, apoy at lupa. Ang mga ito ay dapat nag kakaisa at hindi ang lalabanan. Pero tanggapin na natin na ito ang ating tadhana at kailangan nating umuwi ng buhay. Dahil kapag nabigo tayo dito ay masisira ang ating mga planeta.” ang wika ko sa kanya at inilahad ko ang aking kamay para tulungan siyang tumayo.
Inabot niya ang aking kamay..
Maya maya ay nag liwanag ang lugar kung saan bumagsak si Enki mula sa aking pag kakasuntok. Muli siyang lumakad sa aming harapan. Kapansin pansin ang kanyan katawan na mas lalo pang lumalakas ang awra, ang kanyang kinatatayuan ay nahuhukay at nalulusaw dahil sa pwersang nag bibigay ng kakaibang kilabot sa aming katawan.
“Galit na ang Diyos, at ngayon ay batid kong seryoso na siya. Wala na ito sa estado ng pagiging kalmado kagaya kanina.” ang wika ni Irano at maya maya ay lumutang ang kanyang katawan sa ere, naka upo na parang si Buddha. Gumalaw ang kanyang palad at itinapat sa amin.
Isang malakas na pwersa ang nag mula sa kanyang palad na tumulak sa amin ni Irano palayo. Parang isang malakas na delubyo ang naganap. Ang mga lupa ay nawasak, lumakas ang hangin, at halos winasak ang lahat. Sa tagal na panahon na ako ay humarap sa maraming kalaban ay ngayon lang ako naka encounter ng ganitong kalakas. Literal na delubyo at walang makapigil dito.
Maya maya nakita kong nag liwanag ang mga kalasag ni Enki at ang susunod na eksena sa kalangitan ay gumimbal sa aking mga mata.
“Ano iyan?!” ang tanong ko habang naka tingala. Dito ay may ilang malalaking bato sa ulap na bumabagsak mula sa kalawakan.
“Dahil saklaw ng kapangyarihan ni Enki ang kalupaan ay mayroon siyang kakayahang hilahin ang malalaking kometa sa labas ng kalawakan at ibagsak sa buong planeta hanggang sa mawasak ito ng tuluyan.” wika ni Rashida at dito ay ang bumulusok pababa ang isang malaking tipak ng bato mula sa kalangitan at noon tumama ito sa lupa ay parang isang malakas na nuclear bomb ang sumabog.
Yumanig matindi..
Halos nag liparan ang mga nag babagang bato..
Upang maprotektahan ang aming sarili ay umangat ang tubig at sinalo ni Irano ang mga bumabagsak sa aming kinalalagyan.
Ilang kometa ang bumagsak sa buong paligid hanggang wala nang matira sa planetang Sigrid kundi patay na lupang walang sustansiya. “Sa ngayon ang planetang ito ay wala nang buhay. Isa na lamang ito normal na bato naka lutang sa kalawakan. Nasira ito ni Enki sa isang iglap lang. Mas malaki ang planetang ito kaysa sa Earth. Ano nalang ang Earth kung sakaling si Enki ang makarating doon.” ang wika ni Rashida
Napaluhod si Irano sa aking likuran. Nakatukod sa lupa ang kanyang mga kamay.
“Kaya ko pa Narding..” ang wika niya at maya maya ay umilaw ang kanyang dibdib at binalot ng malakas na berdeng liwanag ang kanyang katawan. “Ito ang ikalawang beses na gagamitin ko ang aking katawan at kaluluwa para sa isang sagradong lakas. Ang unang beses na ginamit ko ito ay noong nakipag laban ako kay Braun.” ang wika nito.
Mula sa kanyang katawan ay lumabas ang isang pinag halong kulay asul at berdeng kalasag. Mas lumaki pa ang katawan ni Irano at sa kanyang likuran ay isang malaking sandata hugis crescent moon. At sa kabilang kamay ay isang malaking sibat na pangalawit ang anyo. Nag karoon rin siya ng pakpak na tubig para mas makalipad siya ng maayos.
(Irano amor model, i do not own this photo)
Tumingin ako sa kanya. “Tama ka, mukhang wala rin tayong pamimilian kundi ang isugal ang ating buhay at talunin ang kalaban.” ang wika ko at dito ay hinawakan ko rin ang aking dibdib. Nag liwanag ito at unti unting nag bago ang aking kalasag. Ngayon ang gamit ko ay ang kalasag ng liwanag mula sa kapangyarihang taglay ni Rashida. Ang pakpak na ibon sa aking ulo ay nag hiwalay at napunta sa aking tainga, nag aapoy ito at gayon rin ang aking pakpak. Kulay ginto ang aking awra, hinawi nito ang madilim na paligid.
(Nardo armor model, i do not own this photo)
Wasak na ang buong planeta at sa kadiliman ng mundong iyon ay gumuhit ang dalawang nag liliwanag na kulay sa kalangitan. Isang kulay green na parang tubig sa karagatan at isang gintong liwanag na parang sa sinag ng araw.
Lumipad kami ni Irano sa patungo sa kalaban na noon ay naka lutang pa rin sa ere at nag darasal habang sarap na sarap na wasakin ang buong planeta.
Maya maya ay dumilat ang kanyang mata at isang malakas na pwersang itim ang ibinalibag sa aming kinalalagyan, ngunit sinangga lang namin ito. “Tama na..” ang sigaw ko.
“Maganda ang mga kalasag ninyo. Ang mga sagradong kalasag nina Rashida at Baal. Kami mismo ang nag desenyo niyan. Bagay na bagay sa inyong dalawa.” ang wika niya.
“Bakit mo ito ginagawa? Bakit hindi mo malabag ang kagustuhan ng iyong ama? Wala bang pag papahalaga sa iyong mga nilikha?” tanong ko
“Ang mga nilikha ko ay matagal nang nawala dahil sa kaliwa’t kanang pakikidigma. Ang adhikain namin mga diyos ay makabuo ng isang paraiso sa kalawakan kung saan lahat ay kakalugdan at pahahalagahan ngunit dahil sa sobrang talino ng aming nilikha, sila mismo ang tumatayong diyos sa kanilang mga sarili. At iyon ang kinalungkot ng kataas taasang ama. Gusto niyang matapos ang karahasan sa kalawakan kaya’t sinumalan naming pabagsakin ang mga planetang mauunlad na, susunod ang mga planetang nasa gitna ng kaunlaran at kahirapan.” ang sagot niya.
“At hindi kami papayag na wasakin ninyo ang aming tirahan. Marami pang paraan para baguhin ang mga bagay na ayaw ninyo, ang pag gunaw sa mg planeta at idamay ang mga inosenteng nilalang ay hindi kasagutan. May batas, sana ay dito kayo nag tuon at hindi sa direktahang pag sira.” ang sagot ni Irano.
“Walang batas Irano ngunit may kaparusahan. At ako ang mag papataw noon!” ang sagot niya at dito muling tumapak ang paa niya sa lupa at muling hinawakan ang kanyang tungkod. “Ako ang hukom at ako rin ang mag papataw ng kaparusahan sa makasalanang planetang kanilang mga nilikha. At ang lahat ay mag sisimula dito!” ang sigaw niya sabay tarak kanyang tungkod sa lupa.
Nag liwanag ang lupa at maya maya ay nag simulang matuyo ang buong paligid..
“Narding, lumayo kayo! Ang tungkod ni Enki ay may kakayahang gawing bato ang lahat ng bagay. Gagapang ito sa lupa hanggang umabot sa buong planeta. Ang lahat ay mawawalan ng buhay at sa huli ay magiging ordinaryong bato na lamang ito na naka lutang sa kalawakan, ito ang sumpa ni Enki.” ang wika ni Rashida.
“Irano!!!” ang sigaw ko sabay lundag palipad. Kitang kita ko na ang mga nalagas bagay sa paligid ay nag sisimulang maging bato. Noong una ay mabagal ang pag gapang nito nito ngunit habang tumatagal ay mas bumibilis. Ang mga natirnag maliliit na buhay sa paligid ay nag kakabagsakan at nagiging bato.
Mabilis kaming lumipad ni Irano palayo..
“Wala tayong tatakbuhan! Paikot ang pag gapang ng sumpa ni Enki!” ang sigaw ni Irano sabay baba sa lupa.
Nag karoon ng tubig ang lupa at naging malaking alon ito na gumapang rin sa ibaba. Makikita mula rito sa itaas kung paano nag lalaban ang dalawang elemento at nag tutulukan sa mag kaibang direksyon. Pilit na itinutulak ng tubig ang sumpang ginawa ni Enki.
Nanaig ang pag gapang ng bato kaya itinarak rin ni Irano ang kanyang sandatang hugis buwan sa lupa at lumikha ito ng mas malawak na tubig na nag tulak sa sumpa..
Tuloy pa rin sa tulukan ang dalawang pwersa hanggang sa maya maya ay mapaluhod si Irano at dito ay gumapang ang sumpa sa tubig dahilan para maging bato rin ito. Mas lumakas pa ang pwersa ni Enki at nilamon nito ang enerhiya ni Irano.
Kaya naman mabilis akong lumipad sa ibaba. Bago abutan ng sumpa si Irano ay kinuha ko ang kanyang nakaluhod na katawan at inangat sa ere.
Sinubukan ko labanan ang pwersa gumapang gamit ang aking liwanag. Gumuhit ito sa aming paligid ngunit bale wala lang rin at sa palagay ko ay wala kaming takas. Ang lahat ay magiging bato. Napansin kong sa mag kabilang direksyon ay palapit na ito at tila naipit na kami sa gitna. Ang ibig sabihin ay naka ikot na ang sumpa sa buong planeta.
Noong malapit na sa amin ang gumagapang na sumpang liwanag ay ikinumpas ni Irano ang kanyang kamay at dito ay nag kulong kami sa isang bula. Kusa ring nag labas ng liwanag na ginto ang aking dibdib na sumabog sa loob nito.
Gumapang sumpa sa bula at unti unting naging bato na parang nag yeyelong tubig.
Tahimik..
Iminulat ko ang aking mata at dito ay natagpuan ko ang aking sarili sa loob ng naging batong bula na nilikha ni Irano. Mukha sa huling sandali ay naka isip pa rin siya ng paraan upang kami ay maisalba. At ang liwanag na ginto na lumabas sa akin dibdib ay galing kay Rashida upang magkaroon ng hangin sa loob at hindi kami maging bato.
Nag liwanag ang aking kamao at isang malakas na suntok ang iginawad ko sa naging batong bula. Nag crack ito at tuluyang nabasag..
“Ayos ka lang ba?” tanong ko kay Irano.
Naka higa ito sa lupa at humihinga ng malalim. “Oo. Ikaw?”
“Ayos lang rin. Salamat.” ang wika ko.
“Wala iyon.” tugon niya habang nakatingin sa kalangitan.
“Naging maaliwalas na ito.” ang bulong ko.
“Iyon ay dahil wala nang tubig sa paligid. Ayon kay Mirai ay 0% na ang lebel ng tubig sa buong planeta dahil naging bato na ang lahat. Kung mapapansin mo ay maaliwalas na at ang lahat ay naging bato na lamang. Ang elementong hindi nalang nagagawa ay ang hangin. Isa ito sa pinaka mabilis na paraan ni Enki upang wasakin ang isang planeta sa isang iglap.” ang wika ni Irano.
“Kung gaano ay wala ang planetang ito? At isa na lamang ordinaryong bato na naka lutang sa kalawakan.” ang tugon ko habang inaalala ang magandang paligid nito noon kami ay dumating. Ang lahat ay namatay at wala ni isang buhay ang natira.
Maya maya ay nakita kong lumakad palapit sa amin si Enki. “Natutuwa akong makitang naka ligtas kayong dalawa mga anak ko.” ang wika niya sabay tingin kay Irano. “Tama ang iyong sinabi kanina, sa ngayon 0% na ang tubig sa paligid kaya’t wala ka nang pag kukunan ng lakas. At ang elementong naiiwan nalamang dito ay ang hangin na ngayon ay aalisin ko na rin.” ang wika niya sabay pakita ng tarak muli sa kanyang tungkod sa lupa.
Nag simula itong mag labas ng usok na enerhiya at umangat sa kalangitan.
“Kilos na Narding! Sa loob ng ilang oras ay mawawalan ng hangin ang planeta, mahihirapan na ang inyong katawan para huminga!” ang wika ni Rashida kaya naman sumiklab ang gintong liwanag sa akin katawan at mabilis akong lumipad patungo sa kalaban.
Itutuloy..
LOA S2 Part 61: Ang Tungkod ni Enki
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTenshi
Jan 28, 2020
Maya maya ay nakita kong lumakad palapit sa amin si Enki. “Natutuwa akong makitang naka ligtas kayong dalawa mga anak ko.” ang wika niya sabay tingin kay Irano. “Tama ang iyong sinabi kanina, sa ngayon 0% na ang tubig sa paligid kaya’t wala ka nang pag kukunan ng lakas. At ang elementong naiiwan nalamang dito ay ang hangin na ngayon ay aalisin ko na rin.” ang wika niya sabay pakita ng tarak muli sa kanyang tungkod sa lupa.
Nag simula itong mag labas ng usok na enerhiya at umangat sa kalangitan.
“Kilos na Narding! Sa loob ng ilang oras ay mawawalan ng hangin ang planeta, mahihirapan na ang inyong katawan para huminga!” ang wika ni Rashida kaya naman sumiklab ang gintong liwanag sa akin katawan at mabilis akong lumipad patungo sa kalaban.
Part 61: Ang Tungkod ni Enki
NARDING POV
“Patay na planeta mo Enoch!!! Pakinggan mo ang tinig kooo!” ang sigaw ko at dito ay sinagupa ko si Enki. Nag karoon ng liwanag na espada ang aking kamay at ito ang ginagamit kong sandata laban sa kanya.
“Si Enoch ay wala na! Anong akala mo sa akin Narding? Akala mo ba ay mag paparang si Estong ako na nilabanan ang kadiliman ng kanyang pag katao para mapatay mo siya? Walang ganoon Narding! Huwag kang umasa sa isang swerteng pag kapanalo!” ang sigaw niya sabay kuha ang malaking tipak na bato at binanggag ang lahat sa akin pero sinangga ko ito at saka hinawa. At mula naman sa kanyang likuran ay lumabas si Irano hawak ang kanyang pangalawit, ito ang ginamit niyang pag atake sa kalaban. Sabay kaming sumugod sa kanya pero kahit mag isa siya ay apat naman ang kanyang kamay kaya’t nasasangga niya ang aming pag atake.
Maya maya ay tinulak niya kami ng malakas na pwersa sa kanyang palad at saka humubog ng mga sibat na yari sa bato at iyon ang ginamit niya pang atake sa amin. “Alam niyo ba na ang aking tungkod ang sagradong sandata? Maraming gumawa sa bersyon nito mula sa iba’t ibang planeta dahil naniniwala sila na ang tungkod ng isang diyos ay makapangyarihan. Sa inyong lumang kasulutan ay ipinag kaloob ang replika ng aking tungkod sa isang nilalang na ang pangalan ay Moses, ito ang ginamit niya upang isalba ang kanyang mga kababayan mula sa pag mamalupit ng isang kaharian. Ang tungkod ay nagiging ahas, nag papakawala ng sakit o kamatayan, humahati ng karagatan. Ngunit iyon ay maliit na bagay lamang. Wala siyang kamalay malay na ang tungkod niya ay may kakayahang wasakin ang mundo sa isang iglap. Sadyang maliit lamang ang utak ng ninyong mga tao, lahat kayo ay gahaman sa kapangyarihan, sa salapi at maging sa yaman! Ngunit wala silang kamalay malay na nalalapit na ang kanilang katapusan.” ang wika niya at dito ay nag liwanag ang kanyang apat na kamay at nag labas ito ang apat rin gintong sibat..
Nag patuloy kami sa sagupaan.. Pinag tulungan namin ni Irano ang kanyang mga pag atake. Sa kada hampas ng aming mga sandata ay nag lalabas ito ng malakas na pwersang sumasabog sa paligid. Mabilis ang aming pag kilos, halos kasing bilis na ito ng hangin.
Maya maya dumistansiya ako at nag liwanag ang aking dibdib at bumuga ito ng gintong liwanag na tumulak kay Enki palayo. Bumagsak rin si Irano sa akin tabi at huminga ito ng malalim. Bumuga ito ng usok na animo hamog na bumalot sa buong paligid. Dito ay sumugod kami at inatake namin ang kalaban sa mag kaibang direksyon.
Balot ng hamog ang paligid batid kong nabawasan ang bilis ni Enki kaya ginawa namin itong tiyansa para maka atake ng maayos. Kinalawit ni Irano ang kanyang katawan at hinataw ko naman ang kanyang isang braso dahilan para maputol ito!
Bumalanse ang kalaban at nagalit ito. Sumigaw siya ng malakas! At sumabog ang itim na matutulis na bagay sa paligid, mga bato na parang mga patalim! Umiwas kami at sinangga namin ang mga ito ngunit dahil bilis ay mayroong tumusok sa aming mga katawan. Binutas nito ang aming kalasag at tumagos sa aming mga katawan. Nakita kong bumulagta si Irano sa di kalayuan. Ako naman ay sumasad sa batuhan ngunit pinilit kong itukod ang aking braso upang hindi matumba.
Bumangon rin si Irano sa kabilang direksyon. Pareho duguan ang aming katawan. Ang mga patalim na batong lumabas sa kanyang katawan ay parang mga enerhiyang bumutas sa aming kalasag kaya’t tumagos ito sa aming kalamnan.
Lumakad si Enki sa aming harapan, putol ang kanyang isang kamay. “Ilang oras pa at iikot na sa buong planeta ang lason, aalisin nito ang hangin wala nang paraan para kayo ay mabuhay pa.” ang wika niya sabay takbo patungo sa akin. “Isa kang masakalanang anak Narding! Ang sabi ng kataas taasang ama ay papatawan ka ng parusang kamatayan!!” ang sigaw nito sabay hataw ng isang nag liliwanag na espada sa aking harapan!
Sinangga ko ito gamit ang aking kalasag sa braso..
Ngunit mas nag liwanag ang kanyang sandata at mas lalong tumalim ito dahilan para mag crack at mabasag ang aking kalasag dito. Tumama ang kanyang patalim sa aking balat at mabilis itong nanuot sa akin buto hanggang sa maputol ang aking braso at ako ay mapa atras.
Tumilapon ang kalahati nito sa lupa..
Nangiti si Enki. “Hindi pa tapos Narding! Ang iyong ulo ang aking isusunod!!” ang sigaw niya sabay lundag sa aking kinalalagyan. Sa sobrang pag kabigla ay nagawa kong umiwas ngunit naabutan pa rin niya ako. Ang pag putol ang aking kanang braso ay nag alis ng balanse sa aking pag lipad.
Lumundag si Enki sa aking kinalalagyan at itinaas niya kanyang espada. Nasa ganoong posisyon ito noong may lumipad na pulang sibat sa kanyang kinalalagyan at tumusok ito sa kanyang tiyan..
Napahinto si Enki at napatingin sa parteng kung saan siya tinamaan..
“Dugo..” ang wika niya.
Ang sibat ay gawa sa dugo..
Noong mapatingin kami kay Irano ay nakatayo ito at nakita kong pinutol niya ang kanyang kaliwang kamay para mag karoon ng sapat na likido. Wala nang tubig sa paligid kaya ang dugo na lamang ang kanyang gamit.
Umangat sa ere ang dugo mula sa aking naputol sa braso at ang kanyang dugo. Nag halo nito at naging isang malalim na mga kristal na lumipad sa kalaban.
Hinawakan ko ang aking espada gamit ang aking kaliwa at mabilis kong pinutol ang isa pa niyang braso na may hawak na gintong patalim. Nalaglag ito sa lupa at tumagas rin ang dugo sa kanyang katawan.
Kinuha ni Irano ang kanyang kakaibang kulay na dugo at hinalo sa aming dugo na nasa ere. Ito ang ginagamit niyang sandata upang maka atake sa kalaban.
Maya maya ay kapwa kami itinulak ni Enki gamit ang malakas na pwersa. Sumabog ang kalasag sa aming mga dibdib at ulo..
Dumistansiya siya sa aming kinalalagyan, halos nagawa naming lagyan ng pinsala ang kaniyang katawan..
Nag tatakbo ako patungo kay Irano..
“Patawad..” ang wika ko.
“Wala kang kasalanan. Ilang minuto na lamang at mawawalan na ng hangin. Tapusin na natin ito!” ang wika niya
Tahimik..
“Kung mapapansin mo ay mahina na rin ang kanyang kapangyarihan. Hindi na ito kasing lakas ng kanina.” ang dagdag pa niya.
Maya maya pumuwesto si Enki sa itaas ng batuhan at dito ay nag liwanag ng malakas ang kanyang katawan. Humubad niya ang kanyang gintong kalasag at nag bago ang anyo nito. (nag bago ang anyo ng kanyang kalasag)
Naging isa itong malaking kanyon na ang bunganga ay nakatutok sa kalangitan!
“Ang aking kalasag ay isang malakas na sandatang pandigma. Ngayon ay papasabugin ko ang planetang Earth!” ang sigaw niya at dito ay nag liwanag ang bibig ng kanyon.
Nasa ganoong posisyon siya noon bigla itong matigilan at mapatingin sa amin. Nag wika siya “Wala na sina Senbon at Yukzi. Ang dalawa sa paboritong anak ni Ama. Pinatay sila ng inyong lahi!! Mga lapastangan kayooooo!!!” ang sigaw niya at mas lalo pang lumakas ang kanyang enerhiya.
Sa halip sa kalangitan naka tutok ang kanyang kanyon ay tumapat ito sa aming direksyon. “Kayo ang uunahin kong burahin!!!!” ang galit niyang sigaw..
Tumingin ako kay Irano. “Nag tagumpay sila..” ang wika ko.
Ngumiti si Irano. “Kaya dapat ay mag tagumpay rin tayo.” ang wika niya.
Tumayo kami ay humawak sa aming mga dibdib. Kinuha namin ang lahat ng enerhiya sa aming mga katawan at binuo ito sa aming mga palad.
“Narding sigurado ka ba? Maaari kayong mamatay sa inyong gagawin!” ang wika ni Rashida.
“Sigurado ako.” ang sagot ko at dito ay nag liwanag ang aming mga katawan..
Isang ginto at isang berde na nag niningning..
Tahimik..
SUMABOG ang kanyon nag pakawala ito ng isanga malaking pwersa na kulay pula..
“Ngayon na!!!” sigaw ko..
Lumipad kami ni Irano at sinagupa namin ang pwersa iyon.
Mistulang suspended animation!
Lumaban ang malakas na pwersa sa aming paligid at tumagos kami sa bola ng enerhiya mula sa kanyon ni Enki..
Sumibat kami sa kanyang harapan..
Hawak ko ang bola ang aking enerhiyang ginto sa aking kaliwang kamay.
Hawak naman ni irano ang enerhiyang berde sa kanyang kanang kamay..
Nag dikit ang mga enerhiya at pinag halo namin ito gamit ang pag dadaupang kamay! Bumuo ito ng isang enerhiyang kulay yellow green na sumisimbolo sa buhay at liwanag.
Lumipad si Enki at nag liwanag ang kanyang katawan para sagupain kami..
Nag halo ang aming enerhiya ni Irano at sumibat kami sa kalaban..
Noong malapit na sa amin si Enki ay biglang natigilan ito at mula sa kanyang likuran ay lumabas ang puting imahe. Niyakap siya nito at pinigilan ang kanyang pag galaw. Nakita namin ni Irano ang imahe ni Enoch na parang sinasabing tapusin na namin ang laban..
Gumuhit ang luha sa aming mga mata kasabay noon ang malakas naming pag sigaw!!
Hinataw namin ang aming mga kamay na may pinag halong enerhiya sa dibdib ni Enki at tumagos ito sa kanyang likuran..
Binalot ng malakas na liwanag ang paligid sa saka sumabog..
Tumilapon ang aming katawan sa lupa..
Lumakas pa ang liwanag na lumukob sa buong kalangitan at kasabay nito ang tuluyang pagkawala ang aming mga kalasag..
Itutuloy..
LOA S2 Part 62: Ang Kataas taasang Ama
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 2
AiTeshi
Jan 28, 2020
Hinataw namin ang aming mga kamay na may pinag halong enerhiya sa dibdib ni Enki at tumagos ito sa kanyang likuran..
Binalot ng malakas na liwanag ang paligid sa saka sumabog..
Tumilapon ang aming katawan sa lupa..
Lumakas pa ang liwanag na lumukob sa buong kalangitan at kasabay nito ang tuluyang pagkawala ang aming mga kalasag..
Part 62: Ang Kataas taasang Ama
Tumilapon kami ni Irano sa batuhan, kapwa duguan at halos ubos na ang lakas. Ang pag sabog sa itaas ay gumuhit sa buong kalangitan at lumikha ito ng berdeng kulay na kumikinang kapag bumabagsak na parang mga butil na ulan. Bahagyang nakadilat ang aking mata, samantalang si Irano ay naka subsob nalang sa lupa.
Ilang sandali ring nag liliwanag sa buong paligid bago ito tuluyang mawala.
Mula sa malayong direksyon ay nakita kong tumatayo si Enki. Butas na ang kanyang buong katawan at ang kanyang sagradong anyo ay nawala na. Sumabog rin ang kanyang tungkod na nakatarak sa lupa.
Ang buong akala ko ay nagapi na namin ng tuluyan si Enki ngunit ngayon ay nakatayo pa ito bagamat tumutulo na ang dugo sa kanyang bibig. Mula sa kanyang kamay ay lumabas ang isang espadang luwad at nag tatakbo ito patungo sa amin ni Irano. “Hindi pa tapos Narding! Kukuhanin ko ang ulo ninyo ni Irano at iaalay ko sa kataas taasang ama!” ang wika niya.
Nakita ko siyang palapit sa amin kaya naman pilit kong iginalaw ang aking paralisadong paa at natitirang braso pero wala na ako halos enerhiya. Ni ang makapag salita ay hindi ko na rin nagawa.
Tumayo si Enki sa aking harapan at iniumang niya ang kanyang sandata saka ito pinakawalan sa ere paasinta sa ang aking leeg.
Nasa ganoong posisyon siya noong mag liwanag ang katawan namin ni Irano at dito ay lumabas nag espiritu ng dalawang lalaki. Sinalo nila ang espadang hawak ni Enki na sana ay babagsak sa akin.
Kung ilalarawan ang dalawang espiritung iyon, ang isa ay walang dudang si Rashida na balot ng gintong liwanag at ang isa naman ay isang lalaking halos kasing katawan rin Rashida, kasing tangkad, mahaba na asul ang buhok at may taingang palikpik. Nag liliwanag ng asul ang kanyang katawan at may mga bula pa sa paligid. Batid kong ang lalaking iyon ay si Baal. Ngayon ay nag harap harap na ang tatlong malalapit na mag kakapatid.
“Tama na Enki.” ang wika ni Baal.
“Mga taksil. Itinakwil ninyo ang kalooban ng ating ama. Anong klase kayong mga anak.” ang wika nito.
“Hindi namin itinakwil Enki, nag kataon lang na napamahal kami sa aming mga nilikha kaya’t mas pinili namin na ipag tanggol ito. Noong mga bata tayo, parati mong sinasabi sa amin ni Baal na lumikha kami ng mga nilalang na naayon sa ating wangis dahil nais mong dumadami ang ating mga lahi. Habang nililikha ko ang mga planetang iyon ay parati kong inaalala ang mga bagay na itinuro at ipinag kaloob mo sa akin bilang nakakatanda kong kapatid. At maniwala ka man o sa hindi ay ikaw ang inspirasyon namin ni Baal para mahalin rin ang aming mga nilikha na katulad ng pag mamahal na ipinapakita mo sa amin noong tayo ay mga bata pa.
Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin malilimot ang araw na namili si Ama kung sino sa ating walo ang gagawing taga paslang at taga hukom ng kalawakan. Ang nais ni ama ay kami ay Baal ang maging taga paslang ngunit sinuway mo ito at hindi ka pumayag sa kanyang nais dahil ayaw mong madungisan ng dugo ang aming kamay. Kaya’t sa halip na kami ang maging kriminal ay ikaw ang gumawa noon para sa amin. At sa halip na ipasa mo sa amin ang iyong abilidad sa pag patay ay ibinigay mo ito kina Senbon at Yukzi.“ ang wika ni Rashida
“Enki, huwag mong isipin na kalaban kami. Ikaw pa rin ang aming kapatid at kahit ano ang mangyari ay hinding hindi mag babago iyon. Kami ni Rashida, tayong tatlo ay mag kasama samang muli sa iisang paraiso. Pangako.” ang wika ni Baal at dito marahan niyang inalalagyan ang kamay ni Enki para ibaba ang espada nito.
“Sinusunod ang kagustuhan ni ama. Ang kanyang utos ang mahalaga sa lahat. Kaya’t galit ako sa inyong dalawa dahil hindi niyo sinunod ang aking kalooban.” ang galit niyang sagot.
“Dahil ginusto naming maging masaya at maging malaya. Iyon ang mga bagay na pinangarap namin na kasama ka ngunit si Ama, masyado niyang binulag ang iyong isipan kaya hindi mo na nakita at naramdaman na ikaw ay nabuhay ng masaya.” tugon ni Rashida.
“Hindi totoo ang mga sinasabi ninyo! Nilalason niyo ang aking isipan!” sigaw ni Enki.
“Hindi namin magagawa iyon! Enki, kailangan ka huling ngumiti? Kailan ka huling beses na naging masaya?!” tanong ni Baal.
Hindi naka sagot si Enki..
Maya maya ay nag wika siya “noong gumawa tayo ng maliit na bituin, noong sama sama tayong nag kulay ng kalangitan. Iyon lang ang natatandaan ko. Ngunit ang kaligayahan na iyon ay nawala dahil tumalikod kayo sa kalooban ni Ama!” ang sagot niya.
“Tumalikod kami hindi para iwan ka o kalabanin. Tumalikod kami sa kanyang kalooban dahil gusto naming mabuhay ng malaya.” ang tugon ni Baal.
“At ngayon lahat tayo ay nabigo! Sina Senbon, Yukzi at Ugigi ay wala na rin! Tayo ay ang mga anak ng kataas taasang ama na bumigo sa kanya!” ang galit na sigaw nito.
“Hindi ko masasabing pag kabigo ang aking ginawang pag lisan o ang aking pag kamatay dahil ginawa ko ito para sa aking sariling kagustuhan. Masasabi lamang na bigo ang isang bagay kung hindi mo nakamtam ang kaligayahan na nais mo.” wika ni Rashida.
“Hindi kami nabigo Enki, dahil hanggang ngayon ay nandito pa rin ang Earth at ang Sumerya (Dating pangalan ng Iranya, Araknia at Sarangia noon isang lupain palang ito at hindi pa nahahati sa tatlo). At ang papasalamat kami naging instrumento ang dalawang lalaking ito na ngayon ay nag aagaw buhay para lamang mapanatiling maayos ang aming nilikhang lupain.” ang wika ni Baal.
“Oo nga’t nakakalungkot na patay na sila Senbon at iba pa. Pero ang lahat ng ito ay parte lamang ng plano ni ama.” ang tugon ni Rashida.
“Parte ng plano? Anong ibig mong sabihin?” pag tataka ni Enki.
“Lahat ng kanyang mga anak ay isinabak niya sa labanan. Oo nga’t malakas tayo ngunit kung ang kalaban ay dalawa o tatlong nilalang na may katumbas na kalahati ng ating lakas ay tiyak na matatalo pa rin tayo. Parang sa isang pirasong kahoy, madali itong baliin kapag nag iisa, ngunit kapag nag kasama sama ay mahirap itong tibagin. Sa ating kalagayan ay isinabak tayo ni Ama sa labanan na nag iisa. Ito ay maituturing na pag papakamatay. Paano kung ang nakalaban nila Senbon ay nilalang na halos katumbas ng isang Diyos? O nilalang na may malakas ring kapangyarihan? Tiyak na ikasasawi niya iyon.” ang wika ni Rashida.
“Tanggapin na natin na maraming nilikhang binhi si Ama, at ngayon ay hindi na niya tayo kailangan. Kaya ipinadala tayo sa misyon ng mag kakahiwalay.” ang dagdag ni Baal.
Natahimik muli si Enki. “Ang sabi sa akin ni ama ay mayroon siyang nililikhang papalit sa aking mga kapatid.”
“Mali, ang mga nilikha niya ay ang papalit sa atin.” ang wika ni Baal.
“Kung ganoon, ang lahat ng ito ay misyon ng kamatayan. Ang ating kamatayan.” ang bulong ni Enki at habang nasa ganoong posisyon sila ay bigla nalang ay isang maliwanag ba bagay ang sumibat sa kalangitan.
Bago pa nila mapansin, ang bagay na iyon ay isang mahabang mahabang sibat nakatugon sa kalangitan at ang talim ay sumaksak kay Enki.
Sumuka ng dugo si Enki..
At mula sa mahabang sibat na nakatugon sa kalangitan ay bumaba ang isang nilalang na may kakaibang kasuotan. Ang kanyang mukha ay may takip ngunit ang mata ay napaka amo at malamlam. Nag liliwanag ang kanyang katawan habang bumaba ang hagdan na lumabas mula sa itaas.
Buong lakas ini alis ni Enki ang sibat na nakatarak sa kanyang katawan at sumama pa ang kanyang lamang loob. Agad itong lumapit sa kataas taasang ama na bumaba mula sa kanyang harian gamit ang sagradong hagdan.
“Ama, bakit? Bakit mo ako pinarurusahan?” ang tanong ni Enki habang nakaluhod.
Hinawakan nito ang kanya mukha at nag wika. “Dahil tapos na ang inyong tungkulin.”
Natahimik si Enki. “Ama, buong buhay ay nag lingkod ako ng tapat sa iyo. Kahit ang aking kaligayahan ay inisang tabi ko para pag lingkuran ka. Kung alam ko lang na gagamitin mo ako, sana ay lumisan nalang ako kasama ang aking mga kapatid.” ang wika niya.
“Patawad kung inilihim ko sa iyo ang katotohanan tungkol sa iyong kapatid. Pero bago ka pumanaw ay kailangan mong malaman ang katotohanan na ako ang gumawa kay Gamal upang patayin si Rashida at ako rin ang nag lagay ng walang lunas na sakit kay Baal. Ang dalawang iyon ay hindi ko kailangan at nakakasagabal lamang sila sa aking plano.” ang wika niya
Napa dakot sa batohan si Enki. Lumuha ito. “Amaaa! Bakit mo ito ginawaaa!!! Bakit?!!!!!” ang sigaw niya at dito ay umangat ang lupa sa paligid at inatake niya ang kataas taasang Diyos.
“Dahil hindi na kita kailangan. Nangangamba ako na baka dumating ang oras na pati ako ay kalabanin niyo katulad ng iyong ginagawa ngayon.” ang sagot nito.
“Buong buhay ko ay inalay ko sa iyo! Nag sisisi ako amaaaa! Nag sisisi ako!!!” ang sigaw niya dito ay nag simula nang mabiyak ang lupa. Tumaas ang mga luwad at iginapos niya ang kataas taasang diyos.
Maya maya tumingin siya kina Rashida. “Umalis na kayo!” ang sigaw niya sabay kumpas ng kamay at lumabas ang isang portal. Binuhat ako ni Rashida at si Irano ay binuhat ni Baal.
“Sumama kana sa amin Enki! Paki usap!” ang sigaw ni Rashida..
“Hindi! Kailangan kong pigilan si Ama.” ang wika niya sabay ngiti at binigkas ang isang katagang “patawad.”
Ngumiti siya at itinulak ang mga kapatid sa portal..
Maya maya ay may bumagsak na lalaking nakaputi sa harapan ni Enki. Ang lalaki ay mula rin sa itaas.
Napatingin siya dito..
“Oras na para ikaw ay mag hapunan Pylo” ang wika ng ama.
Inalis ng lalaki ang kanyang hood at dito ay bumulaga sa kanya ang isang halimaw na may isang mata at malaki ang bibig. Sa isang iglap ay dinakot nito ang katawan ni Enki at kinain ito ng buo. Kitang kita ko kung paano sumabog ang dugo at lamang loob nito sa lupa habang nilulunok siya ng halimaw na iyon.
Sumara ang portal..
At dito ay hinigop kami nila Irano palayo sa bangungot ng labanan sa pagitan ng mga diyos. Niyakap ni Rashida ang aking duguang katawan at binigyan ako ng init.
Samantalang si Irano ay wala pa rin malay bagamat buhay ito, marahil ay naubusan lamang siya ng lakas..
“Tapos na ba?” ang tanong ko kay Rashida.
“Hindi pa Narding.. ang tunay na laban ay mag sisimula pa lamang.” ang sagot niya habang kami ay tumatawid sa liwanag pabalik sa aming planeta.
End of Season 2
S3 NOTE:
S3 BOOK COVER BY: JOZA MAE SAUT
Experience:
Yung experience ko sa pag susulat ng LOA ay roller coaster. Planado lahat yung scenes. Bago ako mag start gawin ito bumuo muna ako ng magiging concept. Tapos kumuha ako ng papel inilista ko ang magiging flow ng story sa unang dalawang season. Sabi ko sa sarili ko that time, hindi muna ako mag aannounce ng tungkol sa LOA hangga’t hindi ko nasesecure yung dalawang season kasi baka mapahiya ako at bigla akong madrain.
Habang ginagawa ko itong LOA nag karoon ako ng dipresyon dahil nga nag end ang relationship ko after 6 years. Yung right eye ko ay lumiit at nawala sa porma. I stop writing at nag pa medical treatment ako hanggang after a weeks nawala na yung pamamaga at bumalik sa normal yung kanang mata ko. Noong huminto ako sa pag susulat nakalimutan ko na naman yung mga scenes na gusto ko kaya nag delay ako ng ilang days bago ibalik ang regular writing time ko.
At after 2 months, nacomplete ko ang LOA na mayroong 120 chapters. Ang orginal estimation nito ay 123 to 124 kaso yung ibang scenes di pwedeng mabitin kaya isiniksik ko na siya sa mga dulong chapters na talagang mahahaba para hindi bumaba ang excitement. At noong matapos ko siya, naiyak ako kasi nagawa ko itong fantasy na ito at so far ang LOA ang may hawak na record ng pinaka mahabang story na nagawa ko sa entire na pag susulat ko. Dati MGXMBS ang may hawak ng trono, so ngayon ay napalitan na sila. At ayoko na gumawa ng 100 chaps nakaka drain. Joke lang.
Ano ba ang aasahan sa season 3?
Ito yung season na inadjust ko ng todo para lang maibigay ang hilig niyo though di naman kailangan sa story pero nilagay ko pa rin para masatisfied yung mga fans ng heroes. Bawat isang hero nag lagay ako ng POV para mas exciting. Ngayon wala na ang mga Gods at natalo na sila ay anong mangyayari kila Narding. Iyon ang dapat abangan at tiyak na siksik ito sa action, comedy, drama at horror.
Happy Reading and Enjoy Life!
AiTenshi
LOA S2 Part 63: Sa Piling ng Minamahal
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 28, 2020
“Narding..” ang isang malamig na tinig na tumawag sa akin dahilan para idilat ko ang aking mga mata. Dito ay natagpuan ko ang aking sarili na nakatayo sa itaas ng isang malaking gusali at sa aking harapan ay mayroon isang lalaking nakatayo.
“Sino ka?!” ang tanong ko sa kanya..
“Narding, nilikha ako para sa iyo. Ako ay ikaw at ikaw ay ako. Tayong dalawa ay iisa, tayong dalawa ay mag kakonekta.” ang wika niya sabay lipad patungo sa akin.
Dito ay nag liwanag ang aking katawan at kusang lumabas ang aking kalasag. “Kilala ba kita? Mag kakilala ba tayo?” tanong ko sa kanya.
“Oo Narding, mag kilala tayo. Ako ay sa iyo at ikaw naman ay sa akin lang. Wala ni isang nilalang ang maaaring umangkin sa iyo kundi ako lang.” ang wika niya sabay hawak sa akin balikat.
Malamig at madilim ang paligid. Tanging liwanag lamang ng buwan ang aking nasisilayan.
Pilit kong inaaninag ang kanyang mukha ngunit wala akong makitang kahit ano, maliban lamang sa alam kong kami ay mag kasing tangkad, mag kahubog ang katawan at pareho ng kalasag. “Halika Narding, ipakikita ko sa iyo ang aking mga koleksyon.” ang wika niya at dito kusang lumutang ang aking katawan sa ere. Hawak niya ako sa kamay at kapwa kami lumipad.
Bumaba kami isang patag na lugar at dito may nakita akong mga taong naka sabit sa isang malaking puno, lasag lasag ang katawan at ang mga ulo ay naka tuhog sa mga sanga nito na parang ginawang palamuti ang mga bangkay. “Tingnan mo Narding, ito ang aking koleksyon, ang mga bangkay ng kaibigan mo.” ang masaya niyang salita sabay lingkis ng kamay sa aking bewang at gumapang ito sa aking tiyan. Niyakap niya ako mula sa likuran at naramdaman kong humihigpit ito na wari’y ayaw niya akong pakawalan.
Tahimik..
Nanlaki ang aking mga mata at dito ay una kong nakita ang ulo ni Bart na nakasabit sa pinaka gitna. “Iyan ba Narding? Galit ako sa lalaking iyan dahil inaagaw ka niya sa akin. Kaya pinatay ko siya at pinag lasog lasog ang kanyang katawan.” ang wika niya sabay dikit ng kanyang malamig na mukha sa aking mukha.
“Tama na! Sino ka ba?!” ang sigaw ko sabay tulak sa kanya. At dito ay nakita ko pa ang lahat ng ulong nakasabit sa punto na parang ginawang Christmas tree na ang desenyo ay mga ulo at katawan nina Irano, Ace, Jorel, Nai, Cookie at Tibur. Naroon rin sina Bart, Cyan at ang iba pa.
Humarap ako sa lalaking iyon. “Anong kalasanan ko sa iyo? Ano ka ba?!!” ang nalilito kong salita.
Maya maya ay lumipad siya patungo sa akin. Nag liwanag ang kanyang kalasag sa ulo at naging isang malaking patalim ito. Ang estilong iyon ay halos kapareho ng sa akin. “Mahal kita Narding, at dahil sa mahal kita ay kailangan kitang patayin!” ang sigaw niya sabay hataw ng patalim sa aking ulo dahilan para matumba ako, unti unti nahati ang aking leeg.
“Hindeeee!! Huwaaaggggg!!” ang malakas kong sigaw sabay balikwas ng bangon sa aking higaan. Dito ay natagpuan ko ang aking sarili na nakahiga sa isang laboratoryo at mayroong katakot takot na kableng naka konekta sa aking naputol na braso. Kasabay nito ang ibayong kirot ng aking ulo dahilan para mapasigaw ako ng malakas at umalingawngaw ito sa buong silid.
Part 63: Sa Piling ng Minamahal
“Narding, ayos ka na ba? Mabuti naman at nag kamalay kana. Halos 2 weeks ka nang nakaratay sa higaan.” ang wika ni Bart noong pumasok ito sa silid kasunod rin niya si Cookie.
Niyakap nila ako at pilit na pinakalma. “Shh, ayos lang. Okay na, huwag kana matakot.” ang wika ni Bart habang naka kulong ako sa kanyang braso.
Natahimik ako at napatingin sa kanilang dalawa. Si Bart ay may mga bundahe pa sa braso at tiyan. Si Cookie naman ay ganoon rin at halos naka saklay pa ito.
“Anong nangyari sa inyo? Ang akala ko ay napahamak na kayong dalawa.” ang wika ko habang nakatingin sa kanilang dalawa.
“Katulad mo ay pinilit rin naming manalo sa labanang iyon. Hindi rin naging madali ngunit milagro nalang talaga ang nangyari. May mga gabing hindi pa rin ako makatulog dahil naalala ko iyon.” ang sagot ni Bart.
“Truewwww! Same ang experiences ko kay papa Bart. Bakit ba naman kasi ang unfair ng match making. Buti nalang ay baliw baliwang diyos lang ang nakalaban namin. Alive tayo Narding! At ayoko na bumalik doon. Pass na ko sa mga portal portal na iyan.” ang sagot ni Cookie sabay yakap kay Bart. “Natatakot ako Narding..”
“Ano ka ba, wag nga ako yung yakapin mo. Doon ka sa kabila.” ang wika ni Bart.
Napatingin ako sa aking braso. Buo na ito ngunit makirot pa rin. “Anong nangyari? Nasaan tayo?” tanong ko at maya maya ay may pumasok na isang maliit na tao sa aming silid. Mukha siyang elf na may mahabang tainga. “Nandito kayo sa sibilisasyon ng Antartica kung saan kayo dinala ng portal. Halos tatlong linggo ang itinagal bago tuluyang mabuo ang inyong mga braso gamit ang orihinal na tissue at selula sa inyong katawan. Sa makatuwid ay galing rin ito sa inyong mga katawan kaya’t hindi ito masasabing clone. Kumbaga sa isang puno ay nakahanap tayo ng paraan upang patubuin muli ang sanga nito. Iyan ang pinaka bagong teknolohiya dito sa Antartica.” ang wika ng doktor habang sinusuri ang aking braso.
“Salamat, kamusta si Irano? Nasaan siya?” tanong ko.
“Nandoon si Irano sa kabilang silid kasama si Haring Liran at ang kanilang anak. Maayos na rin si Irano at nauna siyang mag kamalay sa iyo ng mga ilang oras. Huwag kang mag alala dahil ang Antartica o ang lugar na ito ay tahanan nila Irano at Haring Liran.” ang wika ng doktor.
“Bigtime pala talaga si Irano, ang daming place to hang out!” ang wika ni Cookie.
“Mas nauna kaming dumating dito nina Cyan at Ace. Marahil sa pag kakaiba iba ng oras at espasyo sa kalawakan kaya’t hindi mag kakatulad ang ating pag dating. Nauna kami ng isang buwan sa inyo. Noong mga oras na nag tagumpay kami sa labanan ay sumakay kami sa isang maliit na pad ni Ace na mag didirekta sa amin sa Earth. Mabuti na lamang dahil nagawa nila Sam at Gun ang portal kaya’t mas maaga kaming nakarating doon, mas maaga kaysa sa estimation time na 48 days. Bumagsak ang aming sasakyan sa laboratoryo ng kuya ni Ace at doon na kami ginamot.
Pinilit naming abutin kayo ngunit wala ni isang signal ang masagap kaya’t umasa nalang kami sa panalangin na kayo ay ligtas at maayos. Hanggang makalipas ang isang buwan at nakatanggap kami ng tawag mula kay Cyan na kayo ay nag balik na sa Earth at nandoon kayo sa Antartica kaya naman agad kaming nag tungo doon gamit ang portal na ibinigay nila sa amin. Pinag halong emosyon na makita namin kayong buhay ngunit nasa ganoong kalagayan. Hindi namin maisip kung anong klaseng labanan ang inyong pinag danaan doon sa kamay ng pinaka malakas na diyos.“ ang salaysay ni Bart.
“Isang bangungot. Ayoko na itong maalala, ngunit ang laban ay hindi pa tapos. Marami pang mang yayari.” ang sagot ko habang nakatingin sa apartong naka kabit sa aking dibdib katawan.
Dalawang araw ang lumipas mag buhat noong ako ay mag kamalay, ngayon ay nakaka kilos na ako ng mabuti. Maayos na rin ang aking braso at parang walang nangyaring pag kaputol dito. Iyon nga lang ay nang hihina pa ako kaya’t ini-iikot lang ako nina Bart at Cookie sa magagandang lugar sa gusali sa pamamagitan ng wheel chair. Malamig dito kaya’t ang aming mga katawan ay balot na balot ng makakapal na kasuotan.
Habang naka tanaw kami sa itaas ng gusali ay nakita namin sina Irano at Cyan sa ibaba na hawak ang kanilang anak. Isang masayang pamilya ang kanilang larawan. Kaya naman nauunawaan ko kung bakit paminsan minsan ay natatahimik si Irano at nawawala sa focus dahil sa pag aalala sa kanyang mga mahal sa buhay.
Humarap sa amin si Irano at saka ito kumaway mula sa ibaba. Maya maya ay naging tubig ang kanilang katawan at umakyat ito sa aming kinalalagyan. Halos na gulat si Cookie noong sumulpot ang mag anak sa aming harapan. “Salamat sa pag aayos sa katawan ko.” ang bungad ko habang naka ngiti.
“Parating bukas ang sibilisasyon Antartica para sa ating lahat. Masaya akong makitang maayos tayong naka uwi. Buhay tayong lahat ay walang napahamak.” ang sagot ni Irano, si Cyan naman ay naka ngiti habang hawak ang batang nasa kulang dalawang taong gulang.
Lumapit si Cookie sa kanyang at hinawakan ang maliit na kamay nito. “Siya si Kiran ang magiging hari ng Iranya. Ngayon ay masaya kaming makasama muli ang aming anak.” ang wika ni Cyan. Tuwang tuwa naman ang bata sa mukha ni Cookie, hinahaplos pa ito saka tatawa ng malakas.
“Akala niya ay isa kang payaso.” ang wika ni Cyan.
“Grabe ka naman papa Cyan. Payaso agad?” pag mamaktol nito.
“Mabuti nalang at wala si Tibur kundi ay mag aaway nanaman kayong dalawa.” biro ni Irano.
“Hay, ang totoo noon ay mag besfriend na kami matapos naming itumba yung Diyos na si Ugigi. At nangibabaw ang ganda ko non, buhat na buhat! MVP ang beauty ko.” ang pag yayabang nito.
“Wow. Kaya kay pareng Cookie ako. Astig makipag laban.” biro ni Cyan sabay tapik sa balikat nito dahilan para mapadapa ito sa lakas.
“Arekupp! Nakaka inis kana talaga papa Cyan. Pwede bang anakan mo rin ako para happy family tayo? Willing ako maging part time wife!” ang hirit nito.
Tawanan..
Kinagabihan ay nag karoon kami ng isang masaganang pag sasalo salo sa loob ng bulwagan kasama ang mga naninirahan sa sibilisasyong ito ng Antartica. Ang lahat ay magiliw kaming tinanggap, ang nakakatuwa ay kilala nila ako, hindi ko akalain na hanggang dito ay umabot ang aking nag aapoy na pakpak. Hindi literal ang ibig kong sabihin, bagamat masaya ako sa bagong buhay na ipinag kaloob sa akin. May mga oras pa rin na natatahimik ako dahil sumasagi sa aking isipan yung kaganapan sa aming nakalipas na labanan sa planetang Sigrid. At kapag ipinipikit ko ang aking mata ay nakikita ko ang kataas taasang Diyos na nag bibigay ng kilabot sa akin.
Sa kalagitnaan ng gabi at tumayo si Irano sa entablado at nag alay ito ng isang awitin para sa lahat. Ang nakapag tataka ay nag dudulot ng kakaibang enerhiya ang kanyang tinig. Umaapaw ang mga tubig sa baso, sa fountain area at umuulan sa labas, ngunit ang patak nito ay kulay asul na animo kristal na nalulusaw sa kamay. Halos mapa nga nga nalang kami sa pag kamangha.
Ang sabi nila ay biyaya ng karagatan ang tinig ni Irano at ang patak ng ulan ay nag aalis ng kakaibang sakit sa damdamin, pag aalala o agam agam.
Hands to Heaven
As I watch you move, across the moonlit room There’s so much tenderness in your loving Tomorrow I must leave, the dawn knows no reprieve God give me strength when I am leaving…
So raise your hands to heaven and pray That we’ll be back together someday
Tonight, I need your sweet caress Hold me in the darkness Tonight, you calm my restlessness You relieve my sadness
As we move to embrace, tears run down your face I whisper words of love, so softly I can’t believe this pain, it’s driving me insane Without your touch, life will be lonely
So raise your hands to heaven and pray That we’ll be back together someday
Tonight, I need your sweet caress Hold me in the darkness Tonight, you calm my restlessness You relieve my sadness
Morning has come, another day I must pack my bags and say goodbye.
Itutuloy..
LOA S3 Part 64: Ang Karanasan ni Nai
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Part 64: Ang Karanasan ni Nai
NAI POV
“Huwaagggg! Lumayo kaaa sakin!!!!!” ang sigaw ko sabay balikwas ng bangon sa aking higaan. Halos paulit ulit na nag babalik sa aking isipan ang masaklap na pang yayari doon sa daigdig ng Wakgol. Ang akala ko ay na overcome ko na ang takot sa mga bangkay pero noong makabalik ako dito ay mas lalo pa itong tumindi dahil sa tuwing ipipikit ko ang aking mata ay nakikita ko ang mga mukha nila, ang mga dugo, ang masangsang na amoy na parang nabubulok na karne ng baka, ang kilabot ay hindi pa rin humuhupa. Mabilis namang nakarecover ang aking katawan mula sa matinding pinsala sa tulong ni Sin na noon ay halos naubos rin ang lakas sa pag suporta sa akin.
Masaya ako dahil maayos ang kalagayan naming lahat, iyon ang balita ko mula kay kuya Gun. Tiyak na isang malaking reunion ang magaganap sa aming pag kikita. Kanya kanyang baong kwento ang mga kasama ko at excited na akong marinig ito. Alam kong ngayon ay nag papagaling na sila at hahanda para sa huling pag huhukom.
Medyo maayos na ako bagamat hindi pa rin ako tuluyang nakakalimot, hindi pa magaling ang ibang parte ng aking katawan at kung minsan ay kumikirot pa rin ito.
“Master Nai..” ang pag tawag ni Kohei sabay bukas sa pinto. “Master okay lang po ba kayo?”
“Nanaginip lang ako. Nasaan si Kuya?”
“Nandoon po sa baba, kumakain ng almusal. Hindi kana niya ginising upang makapag pahinga ka.”
Bumangon ako at bumaba sa kama, inalalayan ako ni Kohei pero bumalik na rin ang aking lakas kaya maayos na rin akong nakaka kilos. Agad akong lumabas ng kwarto at bumaba sa dine in area, doon ay nakita ko si Kuya Rui na kumakain mag isa habang ang mga kasambahay ay naka bantay sa kanya. Noong makita niya ako ay agad siyang tumayo at inalalayan ako para makaupo sa kanyang tabi. “Kuya kaya ko naman. Wala ka yatang pasok?” tanong ko.
“Nag leave ako ng 1 week. Nandoon naman sila Mond sila na ang bahala sa mga naiwan ko.”
“Bakit ka nag leave? Akala ko ba ay ang kompanya ang top priority mo?”
“Kaya ako ang take ng vacation para makasama ka. Saka ikaw talaga ang top priority ko. Kahit na panget ka at kulay bayag ay mahal kita.”
“Muntik na akong mamatay doon sa demensiyon ni Senbon tapos pag uwi ko dito ay aasarin mo na naman ako.” ang pag mamaktol ko dahilan para matawa siya at ginusot ang aking buhok.
“Alam mo ba na hindi ko magawang makatulog at kumain ng maayos noong wala ka? Sobrang pag aalala ko sa iyo. Kaya noong naka uwi ka ay kain talaga ako ng kain para makabawi.”
“Kaya pala parang nanaba ka kuya.” ang hirit ko.
“Hindi ah, regular pa rin ako sa gym. Saka namamayat na nga ako dahil nahirapan ako humanap ng modelong papalit kay Jorel habang kayo ay nasa misyon. Walang mukha na suitable para sa produkto. Mabuti nalang at naka uwi na kayo, sa susunod na linggo ay babalik na rin siya sa trabaho.”
Ngayon ko lang narealize na bumalik na pala sa normal ang aking buhay bagamat alam kong ito ay panandalian lamang dahil ang tunay na labanan ay magaganap palang sa mga susunod na panahon. Hindi ko alam kung hanggang saan ko kakayanin, ang akala ko noon ay katapusan ko kay Senbon, maging si Kuya Jorel ay aminadong natakot at kinabahan sa resulta. Pero sa huli ay maayos namin itong naitawid kahit na pumalo sa 80% ang damage sa aming mga katawan.
Mas lalong naging malambing si Kuys Rui, parati niya akong inaasar at pinipintasan pero sanay na rin ako dahil iyon naman talaga ang gawain niya bilang mapang asar na kuya. Noong mag hapong iyon ay mag katabi kami sa sofa, nanonood ng pelikula habang kumakain ng chichirya. Naka lingkis ang kanyang kamay sa aking likuran habang ako naman ay naka sandal sa kanyang matipunong katawan.
“Natutuwa akong malaman na naging mas maingat ka na ngayon pag dating sa pakikipag laban. Ang sabi sa akin ni Jorel ay nilabanan mo ang takot sa mga patay na labis kong ikinatuwa.” ang wika ni kuya.
Nag simula ang takot ko sa mga patay noong bata palang ako, naging saksi ako sa isang patayan doon sa bayan. Isang barilan sa loob ng bangko at noong bumulagta ang isang pulis sa aking harapan ay patay na ito at kitang kita ko ang tama sa kanyang ulo na aking kinatakot. Pero makalipas ang limang minuto ay bigla itong dumilat at hinablot ang aking paa dahilan para mag wala ako at mag sisigaw sa matinding takot. Nakatingin sa akin ang pulis at saka nag kikisay habang mariin ang kapit sa aking binti. Ang sabi ng doktor ay nag kakaroon talaga ng ganoong pangyayari sa mga bangkay dulot ng pag kamatay ng mga organs katawan. Pero sa tuwing pumipikit ako ay naalala ko ang pang yayaring iyon. At iyon rin ang ginawang panakot sa akin nina Kuya Rui noong mga bata kami kapag ayaw kong sumunod sa kanay. Kaya lumaki akong may phobia at trauma sa mga patay.
Alas 7 ng gabi noong pumasok ako sa banyo at maligo, hindi ko pa rin maiwasang mag isip habang naka lubog sa bath tub. May pag kakataong napapatulala pa rin ako kapag naalala ko ang mga esksena doon sa Wakgol. Mga bagay na kahit iwaksi ko ay paulit ulit pa ring bumabalik sa aking isipan.
Tahimik..
Habang nasa ganoong posisyon ako ay bumukas ang pinto at pumasok si Kuya Rui, hinubad niya ang kanyang tuwalya sa bewang kaya lumantad ang kanyang magandang katawan at pati ang kanyang pag kalalaki na medyo matigas na dahil sa lamig. Lumapit siya sa harap ng salamin at nag sipilyo. “Bakit ginamit mo sa bulbol mo tong pang ahit ko?” ang puna niya.
“Hindi ako nag aahit kuya. Ginamit mo yan sayo.” ang depensa ko at napatingin siya sa kanyang ari na may manipis na buhok. “Oo nga pala.” naka ngisi niyang sagot sabay bukas ng shower para mag alis sa pawis sa katawan.
Makalipas ang ilang minutong pag kukuskos ay lumusong siya sa bath tub paharap sa akin. Dito ay walang sabi sabing niyakap niya ako at hinalikan sa labi. At dahil namiss ko rin ng sobra si Kuya Rui ay hindi ako tumutol, lumaban ako ng halikan hanggang sa naging mapusok ito. Ramdam na ramdam ko ang matigas na ari niya na kumakaskas sa aking ari dahilan para mas lalo akong masarapan.
Ilang minuto rin kami sa ganoong halikan bago niya ako hinila patayo. Dito ay lumuhod siya at pinatalikod ako. Dinilaan niya ang pisngi ng aking pwet, kinagat kagat niya ang kabilang pisngi nito dahilan para masinghap ako sa pinag halong sarap at kiliti. Sabik na sabik si kuya Rui lalo na noong maramdaman kong ibinuka niya ang pisngi nito at saka dinilaan ang aking butas kaya mas lalo akong bumukaka para maging malaya ang kanyang ginagawa.
Mula sa pag dila sa aking butas ay pinaharap niya ako at walang ano ano ay isinubo niya ang aking ari. Halos panawan ako ng ulirat sa init ng kanyang bibig. Nag lalaro ang kanyang dila sa ulo ng aking ari dahilan para tumirik ang aking mata. Paminsan minsan ay dumidikit ang kanyang bibig sa aking bulbol lalo na kapag bumabaon ito sa kanyang lalamunan.
Iniluwa ni kuya ang ari saka muli niya akong hinalikan sa labi. Dila sa dila at laway sa laway ang aming ginawa.
Makalipas ang ilang minuto ay ako naman ang bumaba sa kanyang ari. Agad ko itong isinubo. Punong puno ang aking bibig sa mataba at mahabang titi ni kuya. Sa ulo palang nito ay puno ang aking bibig lalo kapag nag simulang gumiling ang kanyang bewang at salubungin ang aking bibig. Sarap na sarap siya habang nakatayo sa bath tub naka taas ang kamay sa batok at pilit na hinahain sa akin ang kanyang matigas na alaga.
Matagal tagal ko rin itong isinusubo hanggang sa kapwa kami bumaba sa bathtub, naupo siya sa gilid nito at hinila ako pakandong sa kanya. Itinutok niya ang kanyang titi sa aking butas at dahil sa dulas ay pumasok ito. Posisyong paupo ang aming panimula at dito ay punong puno ang aking lagusan. Tirik na tirik ang aking alaga habang nakapasak ang kanyang batuta sa aking kaloob looban.
Lalo akong napahiyaw noong gumigiling siya, pakiramdam ko ay sasabog ang aking katas dahil sa pag tama ng ulo ng burat niya sa aking G Spot. “Kuyaaaaa! Ang sarappppp!” ang unggol ko habang pilit na gumigiling sa posisyon kung saan nahahagip ang aking sensitibong parte.
Hinawakan ni Kuya ang aking bewang at saka nag simulang bumayo ng malakas. Rinig na rinig ang “plok plok” na tunog sa buong banyo. Sa lakas ng bayo niya ay lalo ako napasigaw. Tirik na tirik ang aking titi hanggang sa hindi ko na kinaya at sumasabog ang aking katas ng hindi ko sinasalsal ang aking pag kalalaki. “Ahhhhhhh!” ang unggol ni kuya dahil naipit ang kanyang titi sa aking pwet dahil sumabog ang aking katas.
Maya maya ay itinayo niya ako at inilagay ang aking paa sa bathtub, naka bukaka ako habang nakataas ang isang paa. Mas lalong naging swabe ang kantot ni kuya Rui, ramdam na ramdam ko ang pag barena ng kanyang burat sa ganoong posisyon. Madiin, malalim at talagang pinag iigihan niya ang bayo. Tumutulo ang aking katas sa aking katawan at bumabagsak ito sa sahig.
Maya maya hinila ako ni kuya Rui at inihiga sa sink, binukaka niya ako paharap sa kanya at muling itinarak ang kanyang ari. Baon na baon ang kanyang pag kalalaki habang kami ay nag hahalikan.
Makalipas ang ilang minuto ay hinugot ni kuya ang kanyang ari at saka sinalsal ito..
Ilang bayo lang ng kanyang kamay ay sumabog ang kanyang malapot na katas sa aking katawan, umabot ito sa aking dibdib at sa aking mukha. Siya naman ay sarap na sarap at inanamnam ang pinaka huling patak at sumpit ng tamod sa kanyang ari.
Matapos ang mainit na tagpong iyon ay naligo kami ng sabay sa shower at bago matulog ay muli nanaman akong kinabayo ni Kuya. Kitang kita ko nanaman ang kanyang ari na nakapasak sa aking butas habang para akong asong nakatuwad sa kama at siya naman ay walang habas sa pag giling at pag bayo.
Noong gabi iyon ay pinag saluhan namin ang mainit na gabi ng mag kasama at tiyak na mauulit pa ito dahil mahaba haba rin ang kanyang bakasyon.
Alam ko sa mga oras na ito ay masaya si Kuya Rui dahil ligtas akong nakauwi. At siyempre ay wala ring papantay sa aking kaligayahan at paunti unti, ang aking takot ay nawawala kapag siya ang aking kasama.
Itutuloy..
LOA S3 Part 65: Kable
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League of Angels
Season 3
AiTenshi
Part 65: Kable
ACE POV
“Ace, iwasan mo ang pag takbo takbo, hindi pa maayos ang katawan mo.” ang wika ni Kuya Sam noong makita akong tumatakbo sa aming silid.
“Kuya, mag papa alam ako, next month ay pupunta kami nila Nai sa probinsiya nila. Marami daw aswang doon at gusto kong mameet si White Beki.” ang wika ko sabay lundag sa kama dahilan para mag patalbog talbog siya dito.
Itinigil niya ang pag babasa ng magasin at nag wikang “hindi ka aalis.”
“Kuyaaa! Bakit?!!” ang sigaw ko at maya maya ay nag spark ang aking katawan at bigla akong nabuwal.
“Iyan ang dahilan, hindi ka pa ayos at magaling. Isa pang lundag mo ay babali na yang kable mo.” ang wika niya sabay buhat sa akin at saka ako inihiga sa kanyang tabi. “Wala kang idea kung gaano ako nag alala sa iyo. Hindi tayo nag time travel sa panahong ito para lang sumabak ka sa labanan. Kung alam ko lang ay nag stay nalang tayo sa taong 2025 at doon namuhay.”
“At pag sapit ng taong 2030 ay patay tayong lahat.” ang sagot ko dahilan para kutusan niya ako. “Biruin mo kuya wala tayong malay noon na mayroong kataas taasang ama.”
“Wala na akong paki alam sa ganoong bagay basta noong mabuo kita dati ay isinumpa ko na ititigil ko na ang pag reresearch tungkol sa teknolohiya at mabubuhay tayo ng normal. Iyan naman talaga ang usapan kaya bumalik tayo dito sa oras na nasayang dahil nasira ka ng ilang taon. At ayoko na ulit mangyari iyon.”
“Eh ngayon kuya, bumalik naman ako ng buo ah. Buti nalang dahil malakas si Kuya Bart at Kuya Cyan nagawa nilang mag buy ng time para maipon ko ang lakas ko sa hyper mode at iyon ang ginamit ko bilang huling pag atake.” ang wika ko.
“Mabuti nga at sa matitinong tao ka nasama. Paano kung ang naka grupo mo ay yung pasaway na kapatid ni Rui? Edi pareho kayong patay ngayon?”
“Malakas naman si Nai kuya. Saka nanalo rin naman naman sila.”
“Malakas kung malakas pero pasaway yung taong iyon.” ang sagot niya sabay hubad sa kanyang pang itaas na damit.
“Pero kapag gumaling ako ay papayagan mo akong lumibot?” tanong ko.
“Pag iisipan ko. Yung mga lamang loob mo ay ayos na. Sadyang kinakailangan mo lang makaipon ng sapat na enerhiya para ikaw ay maging malakas ulit.” wika niya
“Pero natakot rin ako, yung kalaban namin ay isang kriminal. Hindi ko akalain na literal siyang doktor na may kakayahang humati ng katawan ng isang nilalang ng hindi nararamdaman nito.”
“Ang kanyang kakayahan ay mataas na uri ng teknolohiya, marahil ay invisible ang kanyang mga surgical tools, katulad doon sa taong 2025 kung saan ang mga gamit sa ospital ay makabago na.” ang sagot niya.
Tahimik..
“Labis akong nag alala sayo alam mo ba iyon? Kaya noong mabalik kayo dito ay labis ang saya ko. Bagamat matindi ang pinsala sa inyong mga katawan, maswerte pa rin kayong nakaligtas.” dagdag pa niya saka pinaunan ako sa kanyang braso. Sumubsob ako sa kanyang kili kili at inamoy amoy ito. Amoy pabango, masarap sa ilong at nakaka pag init ng pakiramdam.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay napatingin ako kay kuya, lalo syang napangisi at maya maya ay biglang hinubo ang kanyang short. Tumambad sa aking paningin ang kanyang mala saging na pag kalalaki na napapaligiran ng makapal na buhok. “Eto muna ang laruan mo. Miss na miss kana ni Kuya.” ang wika niya kaya naman umunan ako sa kanyang tiyan at hinawakan ang kanyang pag kalalaki na parang bakal sa tigas. Mapula ang ulo at napaka kinis nito. Kada hagod ko ay napapasinghap siya, ramdam ko iyon dahil umaalon ang kanyang tiyan sa lalim ng pag hinga.
“Okay ka lang kuya?” tanong ko.
Ngumiti siya at tumango. “Oo, isubo mo na please. Libog na libog na ako.” wika niya kaya naman bumangon ako at pumuwesto sa gitna ng kanyang naka bukakang hita at saka ko ito sinumulang dilaan ang isubo. Pinanonood lang niya ako, inilagay niya ang kamay sa kanyang batok kaya mas lalo pa siyang sumexy.
Ang bango ng titi ni Kuya Sam, kahit maraming beses ko na itong naisubo ay hindi pa rin nakakasawa dahil sa kakaibang sensasyon sa aking bibig. Lalo pa akong nadadala kapag siya ay napapasinghap dahil sa matinding sarap.
Maya maya ay hinawakan niya ang aking ulo at kinadyot kadyot niya ang aking bibig. Marahang pag baon sa aking lalamunan ang kanyang ginagawa. Ingat na ingat siya bagamat sarap na sarap.
Makalipas ang ilang minutong pag suso ay hinubad na niya ang aking saplot at saka siya pumatong sa akin. Niromansa ako ni Kuya Sam na parang isang asawa habang ang kanyang kamay ay pinag lalaruan ang matigas at mahaba kong titi.
Sarap na sarap ako sa kanyang ginagawa, nakaka kiliti at nakaka pag init kaya ang aking ari ay nag lalabas ng matinding precum.
Nag patuloy siya sa pag halik sa aking labi hanggang sa maramdaman ko ang kanyang daliri na kinakalikot ang aking butas. Dinuraan niya ito kaya dumulas at pumasok sa aking kaloob looban dahilan para mapasinghap ako sa matinding sarap.
Napaunggol ako dahil sa kanyang ginagawang pag lalaro sa aking butas, hindi malaman kung saan ko ipapaling aking ulo.
Makalipas ang ilang minutong pag lalaro sa aking lagusan ay kumuha siya ng lube at inilagyan ang aking pwet at kanyang nag babagang ari. Pumatong sya sa akin, isinampay ang aking paa sa kanyang balikat at ini-umang ang ulo ng titi sa aking lagusan.
Isang marahas na baon ay pumasok ito dahilan para mapasigaw ako dahil parang may muling napunit sa aming lagusan. Napa kamot ako sa kanyang balikat at para mawala ang sakit at hinalikan niya ako at hinayaang naka tarak ang kanyang titi sa aking butas.
“Kuyaaa ohhhh! Ang sakit pooo!” ang unggol ko.
“Shhhh. Mahal ka ni kuya..” ang sagot niya at marahang gumiling sa aking lagusan. Halos bulbol nalang niya ang naka labas dahil baon baon ito.
Humigpit ang pag kapit ko sa kanyang balikat pero hinayaan lang niya ako..
Ilang minuto ring nakababad ang kanyang ari sa aking butas bago ito gumalaw at umulos. Marahan muna ang kanyang ginagawa at kada hagod nito ay napapa unggol ako ng husto. Nakakabaliw ang ari ni kuya Sam, gustong gusto ko rin ang kanyang lambing at pag aalaga sa akin. Habang umuulos siya ay hinahalikan niya ako o kaya ay sinusupsop ang aking mag kabilang bilang utong. Kahit malakas ang aircon sa kwarto ay pawis ang kanyang dibdib na lalo pang nag pagwapo sa kanyang mukha.
Maya maya ay hinugot niya ang kanyang burat at saka pumuwesto siya sa aking tagiliran, itinaas ang aking paa at saka itinarak muli ang kanyang ari. Hagos na hagos ang kanyang pag ulos sa patagilid na posisyon. Lalong napaunggol si kuya at napayakap sa akin. Hingal at unggol ang lumalabas sa kanyang bibig habang hinahalikan ako at ang kanyang kamay ay nilalaro ang ulo ang aking pag kalalaki.
Nawala ang sakit at naenjoy ko na ang pag bayo ni kuya Sam. Ang kada baon ng kanyang mala bakal na batuta ay parang airgun na bumabaon sa aking kaloob looban dahilan para ako ay mapasigaw sa sarap.
Makalipas ang ilang minuto ay gumalaw ako dahilan para mahugot ang ari niya na kanyang ipinag taka. “Bakit? Masakit ba?” tanong niya.
Ngiti lang ang aking sinagot. Pinatihaya ko siya, hinawakan ko ang kanyang matigas at mala kabuteng ari saka ko ito inupuan na kanyang ikinagulat. Halos napa unggol siya noong lumusong ang kanyang katigasan sa aking mainit na lagusan.
Noong bumaon ang kanyang ari ay hinayaan ko muna ang aking sarili sa ganoong posisyon, hinalikan ko siya at yumakap ako sa kanya.
Noong maka adjust ang aking butas ay nag simula na akong gumili sa kanyang ibabaw mas lalong lumakas ang ungol ni kuya lalo na noong bumilis ang aking pag taas baba. Siya naman ay nakatirik ang mata.
Walang humpay na unggol, namumuti ang kanyang mata sa sarap lalo na noong gumiling na ako ng mabilis at inipit ang kanyang matigas na ari.
“Baby brooooo! I love you!! ahhh ang sarap! Sige pa sakyan mo si kuyaaaaa!” ang wika niya.
“Kuyaaa ang sarapp pooo!” ang sagot ko at mas lalo ko pang iginiling taas baba, pakanan pakaliwa ang aking pwet.
Tigas na tigas ang ari ni kuya..
At ilang malalakas na ulos ang aking ginawa ay bigla nalang siyang napahiyaw. Sumabog ang kanyang malapot at mainit na katas sa aking kaloob looban pero tuloy pa rin ako sa pag giling hanggang sa jinakol ko ang aking ari at lumabas ang aking semilya na tumilamsik sa kanyang mukha.
Hingal na hingal kami ni kuya Sam, noong tanggalin ko ang kanyang ari sa aking pwet ay tumapon ang kanyang katas mula sa aking butas.
Makalipas ang ilang minuto ay bumangon kami at sabay naligo. Doon ay muli niya akong pinasok ng patuwad at patayo hanggang tuluyan kaming mapagod..
Kinagabihan naman ay nag handa ng espesyal na hapunan sa laboratoryo, dito inimbitahan ni kuya ang lahat ng kanyang empleyado doon. Bilang pasasalamat sa aking ligtas na pag babalik.
Natapos ang isang matinding laban na aming kinaharap ngunit batid kong nag sisimula palang ang lahat sa oras mabuksan ang sikreto tungkol sa kataas taasang ama.
Itutuloy..
LOA S3 Part 66: Ang Dalawang Ama
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Part 66: Ang Dalawang Ama
IRANO POV
“Maligayang pag babalik po sa Kaharian ng Iranya Haring Liran at Master Irano.” ang bati ni Montu noong pumasok kami sa tarangkahan ng kaharian.
“Kamusta dito Montu?” tanong ni Liran habang tuloy tuloy na pumapasok sa loob ng palasyo.
“Mabuti po mahal na hari. Ang mga ani ay mas maunlad ngayon kaysa noong nakalipas na anihan. At mas pinag tinabay po ng mga kawal ng Araknia ang seguridad sa mga karagatan.” ang sagot niya
Lumakad ako buhat si Kiran. “Bakit ba kanina pa yata mainit ang ulo mo? Hindi ka ba masaya na nakauwi tayo ng buhay?” tanong niya.
“Bakit kasi umalis pa tayo doon sa Antartica? Ayaw ni Kiran (baby) na nag lalakbay sa portal. Nahihilo ito.” ang sagot ko.
“Dapat hanggang bata siya ay makasanayan na niya ang tumawid sa portal. At isa pa ay bakit ang aalburuto ka? Hindi natin tahanan ang Antartica, umuwi na sila Narding kaya dapat umuwi na rin tayo. Ito ang tahanan natin, dito papalakihin si Kiran upang makasanayan niya ang gawain ng isang hari.” ang tugon niya.
Ang totoo noon ay ayoko talagang umuwi dito sa Iranya dahil mas gusto kong umuwi doon sa Isla ng Doyama kung saan naroon ang aking mga kapatid at ang aming tatay na si Kapitan. Sana ay sumama nalang ako kay Tibur pabalik doon. Masyadong boring dito sa palasyo at hindi ako makapag isip ng mabuti dahil walang ginawa ang abnormal na si Cyan kundi ang mag utos sa kanyang mga kawal at kung minsan ay lumalabas pa ito sa bukid para imanage ang agrikultura doon, mga bagay na hindi naman niya dapat gawin.
Lumapit sa akin si Cyan at saka kinuha si Kiran na noon ay natutulog. “Ang bait bait ng anak ko. Kamukhang kamukha ko.” ang wika niya sabay halik dito.
Ako naman ay nag tungo sa silid at inayos ang aming mga gamit. Inayos ko rin ang kuna ng bata at pinalitan ito ng mas komportableng sapin. Inilagay ko rin ang mga bote ng gatas sa cabinet at saka inayos ito.
Umiyak si Kiran habang buhat ito ni Cyan..
“Alam mo kaya umiiyak itong anak natin dahil nasasagap niya yung negative energy. Init kasi ng ulo mo.” ang wika niya
Lumapit ako sa kanya at kinuha ng bata. “Kaya umiiyak ito dahil naamoy niya yung baho ng katawan mo. Kagabi ka pa di naliligo at naamoy ko na rin yung kili kili mong amoy pawis.” ang sagot sabay batok ng bath robe at tuwalya sa kanyang ulo.
Nag tungo ako sa kama at pinadede ko ang bata sa kanyang feeding bottle. Kahit mainit ang ulo ko ay napapangiti nalang ako kapag napapatingin sa kanyang mukha. Nalulusaw ang aking puso at nawawala ang aking galit. Ibang klase ang positibong enerhiya na kanyang ibinigay sa aking dibdib. Napaka init nito at ang lahat ay nagiging maayos. Halos siya na rin ang nag papatibay sa samahan namin ni Cyan, siya aming bigkis at siya ang simbolo ng aming pag mamahalan. Halos pareho kaming dalawa ng iniisip noon, kailangan naming mabuhay ay makauwi sa aming anak. Kaya’t ginawa namin ang lahat para makaligtas sa labanan kahit imposible ito. Pero nangyari..
Habang pinadede ko ang bata ay sinabayan ko ito ng pag himig. Kaya naman ang kalangitan ay kumulimlim at mula dito ay bumagsak ang piraso ng mga niyebeng kumikinang na ikinamangha ng lahat. Lumamig lalo ang paligid at naging mas payapa nito.
Ang totoo noon ay hindi pa rin ako maayos, sadyang naging mabilis lang ang pag sasara ng aking mga sugat, at naibalik ng Antartica ang aking naputol na braso gamit ang tissue sa aking katawan. Tuwing ipinipikit ko ang aking mata ay naalala ko ang mga pag sabog, mga pag yanig sa paligid. Ang akala ko ay katapusan na namin iyon ni Narding. Mabuti na lamang at siya ang aking nakasama. Tunay na humanga ako sa kanyang di matatawarang lakas at abilidad.
Makalipas ang ilang minuto ay nakatulog ng tuluyan si Kiran. Marahan ko siyang ibinaba sa kanyang kuna ay iniladlad ang mainis na kulambo sa taas nito. Kasabay noon ang pag pasok ni Cyan. “Nandyan ba yung brief ko?” tanong niya.
“Sshhhhh! Natutulog.” ang bulong ko.
“Nandiyan yung brief mo sa bag. Huwag kang maingay.” ang bulong ko. Lumapit siya sa akin at pinag masdan ang bata. “Napaka cute, sana ay lumaki siyang malusog.” bulong ni Cyan.
“Oo naman, at balang araw ay magiging responsable siyang hari katulad niyo ni Kiran.” ang wika ko habang naka ngiti.
Ngumiti rin siya sa akin at hinalikan ako sa labi..
“At siyempre ay katulad mo rin na mapag mahal, maalaga at mabuting asawa. Mabuting misis, kahit maitin ang ulo mo na parang babae ay the best ka pa rin sa akin.” ang wika niya.
Umupo siya sa kama..
Bumukaka at hinayaang naka buyangyang ang kanyang magandang katawan. Ang bathrobe ay naka suot pa rin sa kanya. Para siyang pornstar sa kanyang posisyon. Tirik na tirik ang ari at naka tingin sa akin ng malagkit na parang nang aakit.
Lumapit ako sa kanya. “At bakit?” tanong pabulong kong tanong.
Hinawakan niya ang kanyang matigas na titi at saka ipinakita sa akin ang mapulang ulo nito, pinakita rin niya kung gaano ito katigas habang naka kurba paitaas na parang saging.
Nakatigtig siya sa akin at maya maya ay hinila ako palapit sa kanya, hinalikan niya ako sa labi at saka niyakap ang aking katawan pahiga. Ngayon ang nasa kanyang ibabaw habang siya naman ay naka hubot hubad na nakabuyayang ang katawan sa aking harapan.
Mainit ang aming palitan ng halik hanggang sa maging mapusok ito at sinamahan na namin ng dila. Habang nasa ganoong posisyon ay pinihit niya ang aking katawan at ngayon ay siya na ang naka ibabaw sa akin. Inalis niya ang aking saplot sa katawan hanggang sa maging pareho na kaming hubo’t hubad. Sa pag patong niya sa akin ay naging mag kadikit ang aming nag wawalang kargada.
Makalipas ang ilang minuto ay tumigil siya sa pag halik sa aking labi at dito ay bumaba na siya sa aking leeg, dinilaan niya ito papunta sa aking utong at dito ay para siyang isang sanggol na sumisip, gutom na gutom na may malakas na pag sungkal dahilan para ako ay maunggol ng impit.
Matapos noon ay tumayo siya, hinila niya ako at pinaupo sa kama. Itinapat niya ang kanyang mainit na titi sa aking bibig at walang anu ano’y isinubo ko ito.
Napaunggol siya dahil sa init ng aking bibig, halos sinabayan niya ito ng marahang ritmo ng pag ulos para mas lalo pang bumaon ang kanyang kahabaan sa aking lalamunan. Amoy na amoy ko ang mabangong bulbol niya sa aking ilong kapag bumabaon ng husto ang kanyang katigasan sa aking bibig.
Ilang minuto rin ako sa ganoong pag suso sa kanyang ari bago ako pinatigil. Dito muli siyang nahiga at hinila ako papatong sa kanya. Sumampa ako at umupo sa kanyang tiyan, dito muli kaming nag romansahan, mas mapusok at mas sabik na sabik sa isa’t isa..
Habang nasa ganoong pag hahalikan kami ay naramdaman kong itinutok niya ang kanyang ari sa aking butas pero dahil tuyo ito ay hindi rin niya nagawang maipasok kaya kumuha sya ng lotion sa bag at inilagyan ang kanyang matigas na pag kalalaki.
Muli akong sumampa sa kanya at itinutok ang kanyang ari sa aking butas. Marahan at kontrolado ko itong ipinasok at dahil sa dulas ay naging swabe ito at hindi ganoon kasakit. Napa nga nga nalang si Cyan habang lumulusong sa aking mainit na butas ang kanyang mala bakal na sandata.
At lalo pa siya napa unggol noong pumasok ito at bumaon ng buo..
Hindi muna ako gumalaw at hinayaang maka adjust ang aking butas. Noong maayos na ang aking pakiramdam ay nag simula na akong gumiling at mag taas baba sa kanyang pag kalalaki.
Sarap na sarap si Cyan, namumuti ang kanyang mata sa tuwing umuulos ng malalim ang aking katawan. Ramdam na ramdam ko ang pag kapuno nito dahil sa tuwing mag tatalik kaming dalawa ay parang baka sa tigas ang kanyang ari.
Ilang giling ang aking ginawa bago manginig ang hita niya at dito ay umungol ito ng malakas. “Aaahhh ayan naaa!” ang wika niya at dito ay naramdaman kong tumapon ang mainit at marami niyang katas sa aking kaloob looban. Maraming pintig ang kanyang ginawa at kasabay nito pag iyak ng aming anak dahil unggol niya ng malakas.
Agad akong tumayo dahilan para mahugot ang matigas niyang ari sa aking lagusan. Pumunta ako sa aming anak at saka tinapik tapik ito. Humihimig pa ako upang malaman niyang nandito lang ako sa kanyang tabi.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay lumapit si Cyan sa aking likuran at naigik ako dahil bigla niyang ipinasok ang kanyang ari may katas pa niya. Nagulat ako at napa suntok ako sa kanyang matipunong dibdib. “Ahhh, gago!” ang bulong ko na walang boses.
Hinalikan niya ako niyakap, humarap siya sa kanyang tulog na anak at sinabing. “Huwag kana umiyak baby, nilalaro ko lang si Papa Irvin ha.” pilyong wika niya sabay kadyot ng mabilis sa aking likuran. Inararo niya ako ng kantot hanggang muli nanaman siyang nilabasan.
Pero sadyang malakas ang resistensiya ni Cyan, sa pag kakataong ito ay pinatuwad niya ako sa sofa doon niya ako muling tinira. Sarap na sarap ako at hindi ko namamalayan na dalawang beses na rin akong nilalabasan dahil sa galing niyang humagod sa aking kaloob looban.
Noong pangatlong labas niya ay hinugot niya ang kanyang ari at jinakol na ito hanggang sa tumapon ang marami pa ring katas sa kanyang bubol at sa kanyang dibdib. Hingal na hingal siya habang naka ngiti sa akin. Tumabi ako sa kanya at hinalikan siya sa labi. Niyakap naman niya ako at saka bumulong. “Isa pa, matigas pa oh.”
Siniko ko na siya. “Tama na.” sagot ko sabay hawak sa kanyang matigas bang pag kalalaki at piniga ang ulo nito dahilan para mas lumabas pa ang katas sa pinaka butas. “Ahhh tama na.. joke lang. Sensitive naa!” ang wika niya
“Sshhh huwag kang maingay baka magising ang anak mo.” bulong ko.
“Anak, tulungan mo ko ginagahasa ako ng papa Irvin mo. Ang libog libog niya.” ang wika nito.
Natawa ako at sinabunutan siya. “Gago, ikaw kaya yang malibog diyan. Huwag mo ngang baligtarin.” ang sagot ko.
Noong mga oras na iyon ay nag pasya akong manatili muna dito Iranya para makapag pahinga. Batid ko kailangan ko na ring mag handa para sa nalalapit na pag tatapos, hindi ko alam kung kailan iyon, basta ang alam ko lang ay may malalagas na anghel at katulad ng propesiya ay maaaring ako iyon.
Itutuloy..
LOA S3 Part 67: Masayang Araw
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 29, 2020
Part 67: Masayang Araw
Isang buwan pa ang lumipas at lahat kami ay naka recover na mula sa labanan. Bumalik sa normal ang aming mga buhay. At dahil sa misyon ay tuluyan kaming na alis ni Cookie sa aming trabaho sa hotel. Kaya naman nag tinda na lamang kami sa harap ng aming bahay ng mga pritong manok at inihaw na isda. Si Bart naman ay nakahanap ng trabaho bilang part time na modelo sa isang agency. Normal ang aming buhay, katulad ng dati ay walang karangyaan, simple lamang ngunit masaya.
May mga gabing nakakatulog ako ng mahimbing at may mga gabing kung ano ano ang napapanaginipan ko kaya’t bumabalikwas ako ng bangon sa higaan at binabalot ng matinding kaba o pag kabalisa. Bagamat unti unti kong nararamdaman na bumabalik na ang aking lakas at may kinang na ulit ang aking mahiwagang bato.
“Bili na kayo! Yung mga gwapo ay may libre halik sa akin! Lips to lips! Torrid kissing! Dila sa dila!!” ang maingay na sigaw ni Cookie na talagang tumatawag ng atensiyon. Ako naman ay abala sa pag pprito ng manok.
“Matatakot sila bumili kapag ganyan ang isisigaw mo.” ang wika ko.
“Naboboring na akong maging tindera ng isaw isaw Narding. Bumalik na tayo sa hotel, tutal nag text naman na yung manager na may gusto sayo. Nag sisisi na raw siya na inalis niya tayo. Nag aamoy usok na yung beauty ko dito. Gusto ko na ulit maging isang Aluguryon sa otel.” ang maarteng wika nito.
“O mayroon bagong bukas na bar doon sa kabilang kanto. Kung gusto mo ay doon ka nalang mag Aluguryon.” ang tugon ko.
“Ayoko nga no, dumaan ako kagabi doon. Puro pokpok na babaeng may mga lawlaw na suso nag sasayaw doon. Di naman magaganda, halatang mga laspag na. Mag eexplore ka naman kasi Narding, wag puro ahas ni papa Bart ang ineexplore mo!” ang wika nito sabay salin ng suka sa plastic. “Jusko, ang dami pang tinda, kailan pa mauubos ito?”
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may humintong magandang sasakyan sa aming harapan. Mula dito ay bumaba si Jorel, naka suot ng simpleng tshirt, short at naka salamin sa mata. Sa likod naman ng sasakyan ay sumilip si Ace na noon naka ngisi. “Hello kuya Cookie!!” ang bati nito.
Agad akong na punas ng kamay. At lumapit sa kanila. Niyakap ako ni Ace at gayon rin si Jorel na tinapik ang aking balikat. “Long time no see! At buhay tayong lahat!” ang wika ni Jorel, ngayon ko lamang ulit sila nakita pag katapos ng misyon bagamat alam ko naman na ligtas sila at maayos.
“Wow, sarap!” ang wika ni Ace sabay abot ng pera kay Cookie, puro barya pa ito at naka lagay sa kanyang coin purse. Isa isa pa itong binilang hanggang sa makabili ng apat na pirasong manok.
“Alam mo ang cute cute mo pero ang kuripot mo. Ang yaman yaman niyo tapos puro baryang piso ang pera mo?” hirit ni Cookie.
“May kanin kayo? Eh ayaw ni kuya Sam na humahawak ako ng pera dahil madumi daw iyon.” ang sagot nito.
“Madumi ang pera pero masarap ito lalo na kapag marami. Kung nadudumihan kayo sa pera ay itapon niyo sa akin para maging isang Aluguryon na ako.” ang hirit ni Cookie. “Teka ikukuha kita ng kanin.”
Napansin ng mga tao sa paligid ang pag dating ni Jorel kaya lahat sila ay nag panic at pinag kaguluhan na ito. At dahil dito ay siya na rin ang nag benta sa aming mga tinda. Ang lahat ay may hawak na camera at nag papakuha ng larawan sa kanya. Halos kanina ay puno pa ang aming mga lalagyan, pero makalipas ang 2 oras ay ubos na ito at may humahabol pa na mga estudyante.
“Ubos na! Ayos. Maaari ko na bang sabihin ang aking pakay?” tanong ni Jorel.
“Pakay? Nais mo akong yayaing makipag date sa iyo? Hindi maaari baka magalit si Hideo.” ang wika ni Cookie
“Hideo? Sino naman iyon?” tanong ko.
“Edi yung karibal ko sa pagiging Aluguryon.” sagot ni Cookie.
“Hindi ka yayayain ni kuya Jorel makipag date. Pinapasundo kayo nina kuya Sam.” ang wika ni Ace habang nag titinga.
“Ano to? Misyon nanaman? May portal? Groupings nanaman? Match making? Ayaw na namin niyan. Pass muna, may pilay si Narding at na virgin ulit siya kagabi ni papa Bart. Hindi siya makakapag lakad ng maayos!” ang hirit ni Cookie.
Natawa si Jorel. “Ayaw ko na rin ng ganoon. Nakaka trauma diba? Pero masaya! Nag handa ng isang salo salo sina Gun upang ipag diwang ang tagumpay ng ating misyon at lahat tayo ay naka uwi ng ligtas. Saka may meeting tayo, diba member ka ng liga?” ang naka ngiting tanong ni Jorel.
“Hindi na ako member kasi nga Aluguryon na ako.” ang pag tanggi ni Cookie.
“Okay sige maiwanan kana. Siguro si Tibur nalang ang magiging star doon dahil wala kana.” ang hirit ni Ace dahilan para mag bago ang hangin. “Narding, gumayak kana, bakit ba kasi nag iinarte ka pa? Lets go!!” ang wika nito kaya napailing nalang kami.
At iyon nga ang set up, agad kaming sumama ni Cookie kina Jorel at Ace. Dinaanan na rin namin si Bart sa kanyang trabaho at pati ang kapatid ni Jorel na si Jonas na noon ay nag retreat sa kabilang bayan. Tumulak kami sa paliparan
kung saan naroon ang helicopter nila Nai kasama ang kanyang kapatid na si Rui bilang aming piloto, ito ang sasakyan upang makarating sa lab nila Gun.
Habang kami ay tahimik na nakamasid sa bintana ay wala namang kasing ingay sina Ace, Nai at Jonas sa likod. Lahat ay nakatutok sa cellphone at nag lalaro.
“Mag kaka kilala ba kayong tatlo?” tanong ni Cookie sa mga ito.
“Oo naman kuya. Nag kakila-kilala kami sa meeting ng Natchakal company. Si kuya Jorel ay endoser at ang kuya naman ni Ace ang supplier ng produkto.” ang naka ngiting sagot ni Jonas.
“Eh bakit ikaw lang yung walang powers sa inyong tatlo? Sana powerpuff kayo diba?” tanong ni Cookie habang naka ngisi.
“Super naman si Kuya Jorel kaya okay lang. Saka bakit ikaw lang yung panget?” ang pang aasar ni Jonas.
“Aba e hindi ko alam.” ang tugon ni Cookie.
“Edi hindi ko rin alam yung sagot.” ang hirit ni Jonas.
“Saka excuse me hindi lang naman ako yung panget no, mas panget kaya si Tibur!” ang hirit nito.
(Nasamid si Tibur habang umiinom ng soda kaharap sina Gun)
Tawanan sila..
“Putang ina attack!!!!! Mga bobo tang inaaaa!” ang sigaw ni Nai.
“Sshhhhh, Nai ano ba iyang bibig mo? Kukunin ko na iyang cellphone sa iyo. Hindi ka dapat nag lalaro niyan dahil puro mura ang lumalabas bibig mo.” ang suway ni Rui.
“Sorry kuya, na carried away lang ako. Saka eto talo na nga kami.” ang sagot nito maya maya ay biglang sumigaw ang announcer ng VICTORY!
“Ay tang ina! Nanalo pa! Ayos!!” wika ni Nai.
“Syempre hinack ni Astro yung system at network ng mga kalaban kaya na afk sila lahat.” ang wika ni Jonas samantalang si Ace ay naka ngisi lang at kumakain pa rin, walang tigil.
“Hoy Astro, kanina ka pa kain ng kain. Dipres ka ba hijo?” tanong ni Cookie
“Kailangan niyang kumain dahil ang foods ang fuel niya. Saka ngayon palang nag rerecover ang tissue niya.” sagot ni Jonas.
“Bakit puro ikaw ang sumasagot? Interpreter ka ba ng dalawang to?” ang hirit ni Cookie.
Tawanan sila..
Alas 4 ng hapon noong makarating kami sa Isla ni Gun, dumiretso agad kami sa isang malaking silid para sa gaganaping assessment para sa aming misyon. Mistulang naging isang reunion ito para sa amin. Ang lahat ay nandito maliban lamang sa kapitan ng mga Pirata na si Juho na noon ay may mahalagang misyon sakay ng kanilang barkong pang kalawakan. Katulad dati ay naupo kami silya paharap sa isang malaking monitor kung saan lumabas si Gun Duran.
“Una sa lahat ay binabati ko kayo sa isang matagumpay na misyon. Alam kong nag karoon ng katakot takot na aberya ang ating teknolohiya at nalagay kayo sa panganib pero nais kong malaman ninyo na hinahangaan ko ang inyong mga tapang at katatagan para mapag tagumpayan ang bawat laban. Alam kong hindi naging madali ang inyong pinag daanan dahil ang bawat kalaban ay hindi ordinaryo. Sadyang nag kataon lamang na ang parang inayos ang line up ng grupo at itinapat ang kalaban sa mga miyembro ng liga na may kakayahang icounter ang kanilang abilidad. At para mas maunawaan ninyo ang lahat ay kinuhanan ko ng report ang bawat isang kasapi ng grupo, upang maibahagi nila ang kanilang karanasan doon sa dimensyon na kanilang pinuntahan.
Ang UNA ay ang grupo nina kapitan Rexus Juho, Cookie at Tibur na lumaban sa Diyos na si Ugigi. Ang diyos na ito ay may kakayahang gumamit ng sagradong sinulid at gawing puppet ang katawan ng kanyang biktima. Mayroon din siyang dalawang katauhan at may kakayahang mag paulan ng libong patalim gamit ang kanyang sandata. Sa huli ay matagumpay na natalo nina Rexus juho ang kalaban sa pamamagitan ng pag baril ni Cookie sa ulo nito. Ang labanan ay naganap sa planeta at dimensyon ni Ugigi.
Ang IKALAWA ay ang grupo ay sina Jorel at Nai na napadpad sa planetang Wakgol. Ito ay planeta ng mga patay na tinatawag na “Apruid” sila ay ang mga bampira at zombie sa ating planeta. Ang virus na ito ay nilikha ng Diyos ng kadiliman na si Senbon. Para sa inyong kaalaman, si Senbon ay ang ikalawang pinaka tanyag na kriminal sa buong kalawakan. May kakayahan siyang wasakin ang isang planeta sa pinaka madilim na paraan hanggang sa ang lahat ay mabura na lamang. Sa huli ay nagapi nina Nai at Jorel ang kriminal na Diyos.
Ang IKATLO ay ang grupo naman nina Haring Cyan, Bart at Ace. Ang labanan ay naganap sa planetang Apasha kung saan nakaharap nila ang isang baliw, isang agresibong kalaban na si Yukzi. Para sa inyong kaalaman, si Yukzi ay ang pinaka wanted na kriminal sa buong kalawakan. Pinaka malaki ang patong sa kanyang ulo kumpara kay Senbon. Si Yukzi ay isang doktor at tinaguriang “Prince Disector” iyon ay dahil na rin may kakayahan ito hatiin at biyakin ang mga katawan ng kaniyang mga katunggali nang hindi nila nalalaman. Nag tagumpay sina Ace na talunin ito at sila ay nakawala sa isang malagim na bangungot ng sagradong karayom nito.
Ang IKAAPAT na grupo ay sina Irano at Narding na napadpad sa planetang Sigrid . Ito ay ang planeta kung saan nakahimlay ang pinaka malakas na diyos na si Enki. Ang kanyang kapangyarihan ay ang lupa. Kaya halos mag kakaungnay sila ng kakayahanan nina Narding na gumagamit ng apoy at Iranon na gumagamit ng tubig. Ang sagradong anyo ni Enki ay maihahambing sa isang makasaysayang Diyos sa ehipto at nagawa ninyang wasakin ang isang buong planeta sa loob lamang ng halos ilang oras. Gamit niya ang makasaysayang tungkod ng kalawan na ginagamit niya sa pag paslang ng kanyangbmga mga kalaban. Mabuti na lamang at naging sapat ang lakas nina Irano upang magabi pa ang kalaban.
Ngayon ay nakita niyo ba ang ibig kong sabihin? Ang pag kaka shuffle o pag rarambol ng grupo ay inayos sa layuning pag tapos sa mga Diyos. Katulad na lamang ng diyos na si Yukzi o Prince Disector, sinadyang itapat ito kina Bart na madaling nag papalit ng katawan kapag nasusugatan. Kay Cyan na may matigas na kalamnan at kay Ace na mayroong bakal na buto. Ang tatlong ito may kakayang icounter ang isang dissector ng laman.
Ikalawang pang yayari ay ang pag lalagay kina Irano at Nardo sa isang malakas na kalaban na si Enki. Taglay nina Nardo ang dalawang sagradong lakas ng Diyos kaya’t kahit na nag uumapaw ang kalakasan ni Enki ay nahirap pa rin siyang gapiin ang dalawa miyembro ng liga.
Sa makatuwid, ang lahat ay set up at inayos..
Itutuloy..
LOA S3 Part 68: Buod
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 29, 2020
Ikalawang pang yayari ay ang pag lalagay kina Irano at Nardo sa isang malakas na kalaban na si Enki. Taglay nina Nardo ang dalawang sagradong lakas ng Diyos kaya’t kahit na nag uumapaw ang kalakasan ni Enki ay nahirap pa rin siyang gapiin ang dalawa miyembro ng liga.
Sa makatuwid, ang lahat ay set up at inayos..
Part 68: Buod
“Mainam nga at inayos no, imagine kung sa amin natapat iyang si Senbon o yung dissector na si Yukzi ay baka patay na kami ngayon.” ang hirit ni Cookie.
“Edi sana kinarneng panget na si Cookie ngayon.” ang pang aasar ni Tibur.
“Shut up girl. Silver medal ka lang sa result ng battle. Mababa ang average mo.” ang hirit ni Cookie.
“At ang hinala ko ay mayroong gumulo sa ating system para ishuffle ang groupings at dahil sa mga kalabang counter sa kanila. Maaaring yung liwanag na bumagsak portal ang sumira sa ating system.” ang paliwanag ni Sam habang ini-scan ang mga footage ng nasirang makina.
“Isang linggo matapos kayong umalis, ang grupong unang naka uwi ay sina Rexus Juho sakay ng barkong pang kalawakan. Sila na rin ang gumamot sa pinsalang tinamo nina Cookie at Tibur.
Makalipas naman ang tatlong linggo ay bumagsak sa kalangitan ang sinasakyan nila Ace, Cyan at Bart. Sila ang ikalawang grupong nakauwi.
Isang linggo ulit ang lumipas at bumagsak sa kalangitan sina Jorel at Nai, ayon sa report ay nasira ang kanilang sasakyan pag labas sa wormhole sa tapat ng planetang Saturn kaya mula doon hanggang sa Earth ay nilipad na lamang nila.
At makalipas ang isang buwan ay dumating sina Narding at Irano sa Antartica. Sila Narding ang pinaka huling grupo na nakauwi mula sa misyon.
Oo nga’t mag kakasabay kayong dumating sa bawat portal o demensyon ngunit ang oras ay nakadepende pa rin sa layo nito. Maaring dalawa o isang araw lamang kayo sa mga planetang iyon pero ang katumbas na noon dito ay maaaring isang linggo o ilang araw pa.
Ngunit isang malaking pag hanga ang aking ipinaabot sa inyong lahat dahil lahat kayo ay matagumpay.“ ang paliwang ni Gun.
“Maaaring malaki ang naging epekto ng pag kawala ng mga Diyos sa pag kasira ng ating planeta sa hinaharap. Sa ngayon ay masasabi kong pansalamantalang nakamit ng kalawakan ng katahimikan dahil natigil ang kanilang pag gunaw sa mga ito. May posibilidad rin na malaki ang tiyansa nating manalo sa hinaharap dahil nabawasan ang ating malalakas na kalaban..
Ayon kay Gun sa hinaharap ay nawasak ang Earth at ang buong kalawakan dahil sa kanilang mga sagradong sandata. Ngayon wala na ang mga ito ay mas magiging madali ang ating laban sa hinaharap.“ paliwanag ni Gun.
“Nakita namin ang kataas taasan diyos at sinabi niya na “hindi na niya kailangan ang kanyang mga anak”. Ang tinutukoy niya sa salitang “anak” ay ang mga Diyos. Sinadya niyang ipahamak ang mga ito at batid kong siya rin ang gumulo sa ating system para maishuffle nag groupings at mapunta kami ni Irano kay Enki.“ ang wika ko.
“Pero bakit naman ieexecute ng kataas taasang Diyos ang kanyang mga anak?” tanong ni Jorel.
“Dahil hindi na niya ito kailangan. Ang ibig sabihin ay naka buo na siya ng kawal o panibagong kalaban na mas malakas kaysa sa mga diyos na iyon. O maaari ring natatakot siya na mag alyansa ang mga Diyos at mag tulong tulong ang mga ito para mapabagsak ang kataas taasang Diyos Ama. Lalo’t alam niya na si Baal, Rashida at Cura ay ginagamit ang lakas laban sa kanya.” ang wika ko.
“Kung gaanon ay magiging mas mahirap ang lahat mula ngayon.” ang tugon ni Jorel.
“Kaya kailangan nating mag handa. Kung tayo ay sama sama ay walang sinuman ang makaka gapi sa league of angels.” ang wika ni Gun.
“Sa ngayon ay iisang tabi na natin ang topic na ito. Nag handa kami ng isang magarbong salo salo para sa lahat. Pero bago iyon mayroon ba kayong nais sabihin dito sa harap?” tanong ni Sam.
Hindi kami kumibo..
Maya maya ay nag taas ng kamay si Tibur. Lumakad siya sa harap at dito ay tumayo. “Ehem, hindi naging madali ang buhay para sa ating lahat. Alam ko na nag sisimula palang ang tunay na pag subok sa atin. Malalakas tayo, ang bawat miyembro ng ligang ito ay unique, talented at mahuhusay. Ngunit hanggang kailan natin ito kakayanin? Hanggang kailangan tayo susuong sa panganib? Dapat ba ay mag handa na tayo ngayon? Mag ensayo kaya? O hikayatin natin ang buong mundo na lumaban sa gera upang maipag tanggol ang ating bayan. Kaya nga napag isip isip ko na sa ganitong pag kakataon ay kailangan natin ng isang lider. At ang lider ng League of Angels ay walang iba kundi si Irano. Deserve na deserve na ito dahil sa daming ng saksak at stab wounds na tinamo niya. 124 na saksak mula ulo hanggang paa. Tapos may mga pasa pa siya, sabog ulo, sabog tiyan, pero heto pa rin siya, matatag na lumalaban sa hamon ng buhay. Narito ang patunay ng pinsalang tinamo niya.” ang umiiyak na wika ni Tibur sabay pakita ng xray ng isang bungo na may malaking butas sa gawing utak na halatang kinuha lang sa internet.
Tumayo si Cookie. “Objection Tanggo by Shakira! Eh kung ganyan ang butas ulo ni Irano ay baka patay na iyan ngayon. Labas utak niyan oh. Tigilan mo nga kaming bakla ka! Si Narding ang dapat maging lider dahil 130 stab wounds ang tinamo niya at pinaka malaki ang nasa tiyan. Nabutas ang large at small intestine niya alam mo ba yon?!”
“Pwes naputol ang kamay ni Irano para lang mag karoong ng tubig! At iyon ang bayani!” sigaw ni Tibur
“Kamay lang ang naputol kay Irano, pero si Narding? Buong braso ang naputol, malapit sa kanyang kili kili. Mas mataas iyon ay mas mabigat ang kilo alam mo ba yun? Noong tinimbang ang mga naputol sa kanila ay mas mataas ang kanya Narding!” sigaw ni Cookie.
“Paano ni Irano jajakulin si Papa Cyan kung wala na siyang kamay? Paano niya mapapaligaya ang hari ng Araknia?” tanong ni Tibur.
“Excuse me! Nawalan ng braso si Narding pero hindi iyon magiging hadlang para mapaligaya niya si Papa Bart, alam mo kung bakit? Dahil may bibig pa siyaaaaa!! Si Narding ang leader!!!” ang galit na wika ni Cookie sabay sabunot kay Tibur.
Napakamot ng ulo si Gun, lumapit ito sa amin at sinabing “kain na tayo doon, hayaan mo yang dalawa na iyan.” wika niya kaya naman tumayo kami at nag punta sa kainan.
Nag patuloy sina Cookie at Tibur.
“Mas makatas si Papa Cyan dahil kakapuno siyang mangkok sa katas niya!!!” ang sigaw ni Tibur. “Arrgghhhhhh! Bakla kaaaaa!”
“Isang mangkok lang? Si papa Bart ay napupuno ang bath tub ng katas niya at iyon ang milk bath ni Nardingggg!!” ang sigaw ni Cookie bago sila awatin at pag hiwalayin nina Ace at Nai.
“Teka akala ko ba mag best friend kayo? Bakit lagi kayong nag aaway?” ang tanong ni Jonas.
“Dahil inggitera yang si Cookie. Naiinggit siya dahil mas maganda ako. F.O na kami!” ang wika ni Tibur
“F.O? Front Officer?” tanong ni Cookie
“Gaga, Friendship Over! Boba!”
“Ah okay! Noted!” ang sagot ni Cookie.
Nag simula ang salo salo sa bulwagan. Nakakatuwang pag masdan na masaya ang lahat. Dito ay naka buo kami ng isang pamilya at batid kong titibay pa ito sa pag lipas ng panahon. Nakakatuwa ring pag masdan sina Cyan at Bart na nag uusap kasama sina Sam, Gun at Rui, para silang mga lasinggero na nag tatagyan sa maliit na lamesa. Kasama ko naman si Irano, Cookie at Tibur na kumakain sa isang lamesa. Sina Ace, Nai at Jonas ay makukulit pa rin at walang ginawa kundi ang mag laro ng mobile games.
Napuno ng saya ang buong bulwagan. Masaya rin ang musika..
“Sa susunod na buwan kapag nilabas ko ang bagong produkto ng high tech na gas stove, burner, at mga kalan ay kukunin kong modelo si Narding. Ayos lang ba sa iyo Narding? Sana ay pag bigyan mo ako. At kapag naman inilabas ko ang mga produkto kong mga hightech na inuminan ng tubig ay si Irano ang kukunin kong modelo. Ayusin natin ang kontrata niyo kapag hindi na masyadong abala ang lahat.” ang wika ni Rui habang tumungga ng alak.
Ngiti at tawa lang ang isinagot namin ni Irano habang pinag mamasdan sila.
“Sa palagay ko ay hindi agad agad makaka OO yung dalawa na iyan. Mukhang mahigpit si Bart at Cyan.” ang sagot ni Jorel sabay taas ng baso. “Cheers”
Natawa si Cyan. “Hindi ko pinag hihigpitan si Irvin, basta dapat ay sumusunod siya sa akin. Under sa akin iyan e. Takot sa akin.” pag yayabang nito.
Tawanan sila. “Balita ko binugbog ka ni Irano sa Antartica noong nag laban kayo.” pang aasar ni Jorel.
“Ayos lang, binubugbog ko naman siya sa kama sa gabi.” pag yayabang nito
Tawanan sila..
“Ikaw naman Bart, buti at hindi natatakot si Narding sa mga sawa mo?” tanong ni Sam.
Natawa si Bart at tumungga ng alak. “Gustong gusto nga niya ang sawa ko.” sagot nito.
Tawanan nanaman sila..
“At kayo ang pinag ttripan nila.” ang wika ni Tibur.
“Mga lasing na kasi iyan kaya ganyan na mag salita. Si Bart? May amats na iyan!” ang wika ko.
“At may amats na rin si Papa Cyan. Dahil may mga amats ang jowa niyo. Bakbakan na iyan mamaya!” ang excited na wika ni Tibur.
“Sira, kumain na nga tayo. Sayang tong mga pag kain.” sagot ko.
“Hoy mga twinks wala ba kayong balak kumain? Sobrang kaadikan na iyang ginagawa ninyo.” pag suway ni Cookie.
Tumingin sa kanya si Ace, punong puno ang bibig nito dahilan para mapakamot siya ng ulo. “Kanina pa kumakain si Ace, wala bang kabusugan iyang kapatid mo Doctor Sam? May dipresyon ba ito at apura ang kain?” hirit na tanong ni Cookie.
“Kakain iyan ng madami dahil nag iimbak siya fuel sa katawan.” sagot ni Sam.
“Eh mananaba si Ace, baka maging si Baymax nalang siya in the near future!” tugon ni Cookie.
“Hindi tataba si Ace dahil lahat ng pag kain niya mabilis na natutunaw at coconvert sa literal na energy.” sagot ng doktor.
“Iyan yung mga batang masasarap na twink sa twitter. Mga spoiled brat ang mga iyan.” bulong ni Tibur.
“Syempre mayayaman silang tatalo. Yung nasa gitna (Jonas) kapatid ng artistang si Jorel. Yung nasa kanan (Ace) kapatid naman ni doktor Samuel. At yung nasa kaliwa (Nai) ang pinaka mayaman pero hindi halata dahil hindi siya kutis mayaman. Kapatid naman iyan ni Rui na may ari ng Natchakal corp.” sagot ni Cookie.
Tawanan silang dalawa pero impit lang..
Sinulit namin ang masasayang sandali na kami ay mag kakasama. Noong gabing iyon ay nag katuwaan pa at nga duet ng kanta sina Irano at Jorel na talaga namang hinangaan namin ng husto. Nag talent portion din si Cookie at Tibur na noon ay walang katapusang nag aaway.
Kung maaari ko lang hawakan ang kamay ng oras, nais kong pigilin ito at panatilihin ang matamis na ngiti sa labi ng bawat isa. Isang bagay na nagbibigay ng positibong enerhiya sa akin.
Itutuloy..
LOA S3 Part 69: Pangamba
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 29, 2020
Part 69: Pangamba
Isang mainit na halik ang iginawad ni Bart sa aking labi habang nakatarak ang kanyang mataba at matigas na pag kakalaki sa aking lagusan. Naka sampay ang aking hita sa kanyang balikat habang siya ay sarap na sarap sa pag lusong ng kanyang matigas na kargada. Ramdam na ramdam ko ang makapal niya bulbol na dumidikit sa aking butas.
Mula sa paharap na posisyon ay pinatagilid niya ako at muling ipinasok ang kanyang ari, isinampay niya ang aking hita kanyang bewang para mas lalong bumaon ang kanyang pag kalalaki. Lalo akong naulol dahil sa kada ulos niya ay kinagat kagat niya at sinusupsop ang aking utong.
“Ahhh, malapit na.” ang unggol niya at ilag ulos ay nilabasan ito sa aking kaloob looban. Sinabayan ko rin ng pag lalaro sa aking ari ang kanyang pag papalabas kaya mas lalo pa siyang napaunggol noong sumabog ang aking katas dahil mas naipit ang kanyang ari. Muli niya akong hinalikan sa labi at niyaya sa banyo para mag linis ng katawan.
Alas 11 ng gabi noong kami ay matulog. Umunan ako sa kanyang braso at sumubsob sa kanyang dibdib. Dito ay ipinikit ko ang aking mga mata. Naging malalim ang aking pag tulog at hindi ko na namalayan ang pag daloy ng oras.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay naalimpungatan ako dahil naramdaman kong nag liliwanag ang bato sa loob ng aking drawer. Maya maya ay kusang bumukas ito at umangat sa ere.
Marahan akong bumangon upang tingnan kung ano ang nangyayari. Hinawakan ko ang bato at ikunulong ito sa aking palad. Habang nasa ganoong pag tataka ako ay may napansin akong kakaibang uri ng bulalakaw na bumabagsak sa kalangitan. Kulay itim ito na parang isang walis na gumuhit sa kalangitan.
Namalayan ko nalang na binuksan ko ang salamin na pinto sa balkunahe ng aming apartment at lumabas ko.
Noong madampian ng hangin ang aking mukha ay kusang gumalaw ang aking kamay ay nilunok ko ang bato. “NARDO” ang bulong ko at dito sumibat paitaas ang aking katawan patungo sa bumabagsak na bulalakaw.
Malayo layo palang ako ay nakita ko nang bumagsak ito sa isang kabundukan kaya naman agad rin akong lumipad para tingnan kung ano ang mayroon sa kakaibang bagay na iyon.
Noong makalapit ako sa pinag bagsakan ng bulalakaw ay kapansin pansin ang pag liliyab ng mga puno sa parte kung saan ito tumama. Dito ay may isang malaking hukay na pinag bakasan ng naturang itim na kometa.
Lumapit ako para usisain ang naturang kanaganapan iyon pero walang kahit ano dito maliban sa isang itim na batong lumutang sa ere.
Maya maya bumaba ako sa pag lipad at pinag masdan ang bato. Mula sa aking kinatatayuan ay nakita kong humaba ang aking sariling anino. Humiwalay ito sa aking katawan at dito ay nag karoon ito sariling hubog, katawan, at buhay.
Mula sa pagiging anino ay lumutang ang itim na bato at isinahod niya ito sa kanyang kamay.
Tahimik..
Ang mga sumunod na pangyayari ay labis kong ikinagulat. Hinawakan niya ang bato at nilunok niya ito..
Nag liyab ng itim ang kanyang katawan at saka lumipad patungo sa akin. Niyakap niya ako dahilan para mapa atras ako. “Nandito na ako Narding, akin ka lang ha. Ngayong dumating na ako ay pwede na tayong mag laro. Papatayin kita Narding. Dudurugin kita at hindi kita hahayaany mabuhay.” ang wika niya.
Sa pag kabigla ay itinulak ko siya at agad akong dumistansiya. “Lumayo ka sa akin! Sino ka at saan ka galing?” sigaw ko.
“Narding, sayo ako galing. Nilikha ako para sa iyo.” ang wika niya at maya maya nag tatakbo siya patungo sa akin. Nag liwanag ang kanyang kamay at sinakal ako ng todo. “Tamaaa naaaa! Lumayo kaaaaa!!” ang sigaw ko at sabay balikwas ng bangon..
Pati si Bart ay nagising..
Alas 7 na pala ng umaga. “Ano bang nangyari? Nanaginip ka ba? Shit! Late na pala ako!” ang wika niya tumayo ito sa aking harapan, naka hubot hubad at matigas ang ari. “Narding, ayos ka lang ba? Bakit ba balisa ka? Anong napanaginipan mo?” tanong niya.
Natahimik ako at umiling. “W-wala. Siguro ay nastress lang ako.” ang sagot ko. Hinalikan niya ako sa labi at saka kinuha nag tuwalya sa pinto. “Darating naman sina Irano dito mamaya. Diba ay may lakad kayo? Mag enjoy ka at mag saya.” ang wika niya.
“Huwag na kayong tumuloy? Dito nalang ako.” ang sagot ko.
“Naka OO na sa kanila. Saka sino naman ang kasama mo dito? May pictorial ko doon sa kabilang siyudad. Dalawang araw kami doon sa site kasama ang ibang modelo. Alam mo kaya ka nananginip ng kung anu ano ay stress ka at masyado kang naka focus sa mga nangyari noong misyon. Tapos na iyon ay nag tagumpay tayo.” wika niya habang nag tatapis ng tuwalya sa bewang.
“Bart, kailangan ba talaga ay umalis? Huwag kana kaya tumuloy doon?” tanong ko.
Natawa siya. “Sayang naman yung pera, saka malaki laki rin iyon. Pag nakuha ko iyon huwag na kayo mag tinda ni Cookie. Sawa yung mga tao sa pritong manok at ihinaw na hito.” ang wika niya sabay pasok sa banyo. Ako naman lumabas ng silid, dito ay naabutan ko si Cookie na inihahanda ang aming mga gamit.
Noong nag karoon nag pag sasalo salo ang mga miyembro ng liga ay nag kayayaan na mag libot ang grupo sa malayong isla. Parang pinaka bonding na rin namin iyon, na akin namang tinanguan.
Nag tungo ako sa kusina at nag prito ng itlog at tocino. Tuwing umaga kasi nakasanayan kong ipinag luluto si Bart bago ito umalis. “Narding, pumili ka nga kung anong gown ang dadalhin, etong phoenix gown o lava gown?” ang tanong ni Cookie.
“Beach yung pupuntahan, bakit ka naman mag ggown?” tanong ko
“Para bonggabels ako. Pero sige na nga eto nalang swimsuit ni Catriona ang dadalhin ko.” ang excited na wika niya sabay silid ng mga gamit sa bag.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay lumabas si Bart. Naka bihis na ito at may sukbit na bag sa likod. “Kumain ka muna.”
Lumapit ito sa akin at humalik sa labi. “Late na ako. May tinapay ako dito sa bag, mag ingat kayo ha. Mag enjoy ka. Tatawag ako agad sa iyo pag dating namin sa site.”
Tumingin ako sa kanya at tumango bilang tugon. ’“Mag ingat ka. Tumawag ka agad.” wika ko sabay halik ulit sa kanyang labi.
“Ano ba iyan, mga aabroad ba? Hello dyan lang sa kabilang bayan mag tutungo si Papa Bart. Ang OA mo Narding ha.” ang pag basag ni Cookie.
“Ikandado niyo itong bahay, baka maya maya ay may pumasok na drug adik at looban tayo.” bilin niya sabay para sa taxi at agad itong sumakay.
Alas 11 ng umaga noong dumaan sina Irano, Tibur, Nai at Ace. Nakasakay sila sa van na pag aari ng Natchakal. Agad naming isinakay ang aming gamit sa loob ng sasakyan. “Teka nasaan si Papa Jorel? At parang kulang ang powerpuff?” tanong ni Cookie.
“Waley ang mag kuya. Alam mo naman si Pogi (Jorel) hectic ang sked, kaliwa’t kanan ang achuchu sa showbiz. Isinama niya si Jonas doon sa lakad niya. Si papa Cyan naman ay nag aalaga ng anak niya at nandoon sila ngayon sa Araknia.” ang paliwanag ni Tibur nasa front seat ito, naka suot ng sumbrero at salaming kulay pink. Sa ikalawang hanay ay naroon si Nai at Irano na natutulog pa. Sa likod naman ay mag katabi kami ni Cookie.
“Hoy Astro, may lisensiya ka ba? Ang bata bata mo pa para mag drive! Jusko.” ang hirit ni Cookie.
“Hindi naman ako nag ddrive kuya, hightech itong van. Bagong product ito ng Natchakal. Pinuslit lang namin ito ni Nai sa stock area ng kompanya. Automatic ito kaya kahit matulog ako o kumain kay kusa itong aandar.” ang sagot ni Ace habang yakap ang isang malaking popcorn at kumakain ito. Nakataas pa ang paa sa manibela.
“Ang ibig sabihin ay pinuslit niyo itong sasakyan nf di nag papa alam kay Rui?” tanong ni Cookie.
“Oo. Sige Astro! Start mo na!!” ang wika ni Nai at pinindot ni Ace ang buton saka ito kusang umandar sa mabilis na takbo. Tuloy lang sa pag kain si Ace, paminsan minsan ay humaharap pa ito sa amin para mag alok.
“Pupunta tayo sa probinsya ng lola ko sa Balrik ang tahanan ni White Beki. May magandang beach doon kung saan ang mga kababalaghan ay nagaganap! Matulog muna kayo dahil 8 oras pa ang byahe patungo doon.” sagot ni Nai.
“Saka wag kayo maingay dahil natutulog si Irano, pagod siya dahil nag wild sex sila ni papa Cyan kagabi.” sagot ni Tibur sabay lagay ng foundation sa mukha. Naka spaghetti strap pa ito at putok na putok sa laki ang kanyang braso dahilan para mapa duwal si Cookie.
“Nakita ko iyon, duduwal duwal pa to e ang chaka mo naman.” ang sagot ni Tibur, sasagot pa sana si Cookie pero binusalan ko nalang ang kanyang bibig para hindi na humaba ang pag tatalo.
Tatlong oras ang nakalipas..
Ang lahat ay nagising.. Nag inat pa si Ace sa front seat at icheneck ang aming destination. “Malayo pa, saka dadaan pa tayo matatarik na bangin.” ang wika nito habang umaalog alog ang sasakyan.
“Bakit ba naman kasi hindi nalang tayo lumipad? May mga powers naman kayo diba?” ang tanong ni Cookie
“Syempre pa ordinaryong tao, pa anik anik na mingle mingle sa ordinary people. Ganun talaga ang mga superheroes, low profile, low life at low quality sila.” ang wika ni Tibur dahilan para mapakunot ang noo ni Nai. “Parang na yata yung low life at low quality?”
“Huwag mo na pansinin, mema lang iyang si vakla.” tugon ni Cookie.
Dumaan kami sa katakot takot na bundok, mga mataaas na bangin, hilong hilo ako, nais ko nalang bumaba at liparin ang bayan ng Balrik kung saan man iyon.
Oras ng hapunan ay bumaba kami sa isang fastfood at kumain. Syempre ay napalaki ang bill namin kay Ace dahil malakas itong kumain at lahat ay inorder. Mabuti nalang at kinupit rin ni Nai ang pitaka ng kuya niya kaya nalibre kami sa gastos.
Alas 2 ng umaga noong kami ay makarating sa tahanan ng lola ni Nai. Ito ang katahimikan na miss ko sa buhay probinsya. Kahit na madaling araw na ay masaya pa rin kaming sinalubong ng mga kasambay.
Sa balkuhane palang ng tahanan ay kapansin pansin na ang mga baso ng tubig naka hilera sa pintuan. May mga kandila pa, asin at bawang.
“Lola ano to? May aswang ba?” tanong ni Nai.
“Naku bilisan ninyong pumasok at delikado dito sa labas. Ang mga iyan ay pangontra sa mga banutok. Huwag kayong maingay dahil maririnig nila kayo. Pasok na, mabilis kayo.” ang wika ng matanda at agad nitong sinara ng pinto.
Tumingin sa amin si Nai at ngumisi. “Sabi sa inyo, masaya dito.”
Itutuloy..
LOA S3 Part 70: Fans Day
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Part 70: Fans Day
JONAS POV
“Bakit ang traffic sa gate manong Fred?” tanong ko noong huminto ito sa tarangkahan ng bahay.
“Wait lang sir Jonas, inaalis pa ng mga katulong yung mga bulaklak at regalo sa gate.” sagot ng driver.
Sumilip ako sa bintana at dito nga ay nakita ang katakot takot na bulaklak, stuffed toy, chocolate at mga poster sa gate. “Ang lahat po ng iyan ay galing sa mga fans ni Sir Jorel, lalo kahapon na binalita itong naaksidente sa probinsya. Ano po ba talaga nangyari kay sir? Bakit isang linggo siyang nasa espesyal na clinic ni Doctor Duran?” pang uusisa ng driver.
“Naaksidente si kuya doon sa taping niya sa province. Doon kasi sa clinic ni Duran ay mayroong espesyal na equipment na ginagamit para sa fast recovery ng pasyente. Syempre kailangan ni Kuya ng mabilisang pag galing dahil masisira ang schedule niya.” paliwanag ko bagamat kaya nag tagal si kuya sa clinic ay halos napinsala ng husto ang kanyang katawan.
Tandang tanda ko pa noong makita ko ang kalagayan nila ni Nai. Durog ang kanilang mga katawan at halos naliligo sa sarili nilang dugo. Parehong walang malay at halos wala na ring buhay. Iyon ang unang beses na natakot ako sa kalagayan ni Kuya Jorel, hindi ako nakakatulog ng maayos o nakaka kaing mabuti hanggang hindi stable ang kanyang kondisyon. Mga bagay na ayoko nang balikan pa dahil natatakot ako kapag sumasagi ito sa aking isipan.
Pag pasok ko loob ng bahay ay naabutan ko si kuya na nakagayak. “O kuya, aalis kana ba? Okay kana ba?” ang tanong ko sabay yakap dito
“Oo naman, alam mo naman na mas ultra regen ang aking katawan hindi nga lang ito ganoon nakabilis katulad ng kay Bart o kay Cyan. Pero maayos na ako.” ang wika niya sabay pakita ng kanyang abs at muscles sa braso. “Teka, bakit hindi ka pa naka gayak?”
“May lakad ba tayo?” tanong ko.
“Oo naman, alam mo ba may lakad dapat sina Narding, Ace at iba pa ngayon doon sa probinsiya ng Balrik nila Nai pero hindi ako sumama.” ang wika niya
“O, sayang naman iyon kuya. Sana sumama ka at dapat isinama mo ako para makapag laro kami ni Ace ag Nai.”
“Hindi ako sumama, nag cancel ako dahil gusto kitang masolo. Miss na miss kita alam mo ba iyon? Baka sabihin mo ay wala akong kwentang kuya dahil puro misyon at trabaho ang inaatupag ko.” ang wika niya sabay sukbit sa aming bag. Agad niya akong hinila sa kanyang sasakyan at pinasakay doon.
“Saan naman tayo pupunta?” tanong ko
“Doon sa private resort na kaibigan ko. Doon sa walang tao, walang istorbo, doon sa masosolo kita.” sagot niya sabay start sa kanyang sasakyan.
“Baka tayo hanapin nila mama. Alam mo ba na galit na galit sila sa akin noong malaman nila umalis ka para doon sa misyon. Nag iiyak si mama at si papa ay nahigh blood. Sinugod nila si kuya Gun doon sa lab.”
Natawa si Kuya. “Talaga ginawa nila iyon?”
“Si mama pa ba?” tanong sagot ko sabay pindot sa buton ng sasakyan para makinig ng music. “Oh, kanta mo pa to kuya.”
MUSIC PLAYING
You and Me
Lifehouse
What day is it? And in what month? This clock never seemed so alive I can’t keep up and I can’t back down I’ve been losing so much time
’Cause it’s you and me and all of the people with nothing to do, nothing to lose And it’s you and me and all of the people And I don’t know why I can’t keep my eyes off of you
All of the things that I want to say just aren’t coming out right I’m tripping on words You got my head spinning I don’t know where to go from here
’Cause it’s you and me and all of the people with nothing to do, nothing to prove And it’s you and me and all of the people And I don’t know why I can’t keep my eyes off of you
“Hindi talaga ako komportable na naririnig ang boses ko sa radyo.” sagot niya sabay lipat dito.
“Wag mo ilipat kuya. Ganda kaya.” tugon ko sabay ngiti. Ngumiti rin siya sa akin at ginusot ang aking buhok.
Makalipas ang ilang oras ay narating namin ang private resort ng kaibigan ni Kuya Jorel. Iyon nga lang pag baba palang namin sa gate ay may nakakita na agad sa kanya, pinag kaguluhan na siya ng mga tao sa paligid at pati na rina ng mga empleyado ng resort. Natawa nalang si kuya at ngiti ang sinalubong niya mga ito. Ako naman ay naiwan sa isang sulok hawak ang aming mga gamit. Naupo ako doon at pinag masdan ang kanilang masayang moment kasama si kuya Jorel. Mistulang fans day at meet and greet moment niya ang aming bakasyon.
Makalipas ang halos kalahating oras ng pag hihintay naramdaman ko nalang na kinalabit ako ni Kuya. Di ko namalayan na nakatulog na pala ako sa sofa habang yakap ang aming bag. “Baby bro, bakit dyan ka natulog?” ang wika niya habang naka ngiti.
Luminga linga ako. “Nasaan yung mga fans mo kuya?”
“Umalis na. Hindi ko naman alam na marami palang naka abang sa atin doon sa pasukan. Pasok na tayo sa kwarto.” ang pag yaya niya kinuha niya ang aming bag at tumalikod. Pumasan ako sa kanya at dito umakyat kami sa aming pribadong silid.
Hindi namin inaksaya ang pag kakataon, nag bihis kami ng pampaligo at agad nag tungo sa magandang beach sa tabi ng hotel. Ang dagat ay nakatugon sa pinaka dulo ng siyudad kaya perfect spot ito para sa ganitong uri ng lugar. Walang masyadong tao dito kaya naman malayang naka galaw si Kuya, walang media, walang fans at walang nakaka kilala sa kanya maliban sa mga bangkero na nag papakita ng pag hanga. Pinicturan ko pa siya habang naka tayo sa isang bangka, suot ang polo naka bukas at short..
Hapon na noong tumigil kami sa pamamasyal at paliligo, agad niya akong hinila sa banyo ng aming silid para mag banlaw. Kapwa kami hubot hubad ni kuya. Nakatingin ako sa kanyang makinis na katawan, wala akong makitang maitim sa kanya, basta napaka flawless ng kanyang balat parang hindi nga raw ito kung iyong pag mamasdan. Si kuya na hinahangaan ng lahat heto ngayon sa aking harapan hubo’t hubad naka buyayang ang matigas na ari at naka ngiti. “Napagod ka ba?” tanong niya.
“Hmm, hindi naman kuya.” ang wika ko habang naka ngiti nakaupo ako sa bowl habang pinag mamasdan siyang mag kuskos ng katawan. Maya maya ay nag sabon siya ng hita at mga paa kaya para tumuwad siya. Tila naakit ako sa kanyang mala rosas na butas kaya hindi ko na kontrol ang aking sarili, agad akong lumapit sa kanya at dinilaan ang kanyang pwet na kanyang ikinagulat. “Ahhhh shit! Anong ginagawa mo?” tanong niya pero hinayaan lang niya akong kainin ko ang kanyang butas. Kung minsan ay ginagamit ko ang aking dila at pinapatigas ito para pumasok dito na kanya namang ikina-ulol.
Ilang minuto ko pang hinimud himod ang kanyang butas bago siya humarap sa akin at pinasubo ang kanyang makinis matabang ari. Punong puno ang aking bibig at humahagod ang kanyang mala bakal na pag kalalaki sa aking lalamunan kaya’t naduduwal ako ng husto.
Noong mangawit ay pinatayo ako ni kuya at laking gulat ko ng dinilaan niya ang aking bayag, mabilisan rin niyang sinubo ang aking ari bagamat hindi siya sanay. Gusto lamang niyang tapatan ang sarap na ibinigay ko sa kanya. Pinupod rin niya ng halik ang aking leeg at labi hanggang sa maging mapusok ang aming palitan ng matinding pag nanasa.
Matapos maligo ay nanatili kaming nakahubad ni kuya, nag hahalikan kami sa kama habang mag kadikit ang aming mga hubad na katawan. Muli kong isinubo ang kanyang pag kalalaki, pinag laruan ko ito gamit ang aking dila. Sarap na sarap siya sa aking ginagawa samantalang ako naman ay gigil na gigil sa kanyang katigasan.
Pinatuwad niya ako at dito ay kinain niya ang aking butas, ibayong sarap at kiliti ang lumukob sa aking pakiramdam dahil sa init ng kanyang dila, lalo akong napahiyaw dahil naramdaman kong pumapasok ito sa aking butas na parang maliit na titi na kumakantot sa aking lagusan.
Noong makita niya na halos lulong na ako sa matinding sarap ay nakita ko sa salamin na iniumang niya ang kanyang matabang titi sa aking butas at dito ay umulos siya. Napasigaw ako sa sakit na parang may napunit sa akin loob. Hindi ko lang maunawaan dahil sa tuwing pinapasok ako ni kuya ay nasasaktan ako dahil sa matinding tigas ng kanyang titi.
Inabot niya ang aking labi at nag halikan kami ng dila sa dila hanggang sa maramdaman kong nakabaon na ang lahat ng kanyang ari at hindi lang siya gumagalaw para ako ay marelax.
Napakapit ako sa bed sheet noong maramdaman kong umulos na siya. Punong puno ang aking butas at ang aking laman ay sobrang binat na binat. Sa tuwing uungol ako ay may lalo pang iginigiling ni Kuya ang kanyag bewang kaya mas bumabaon pa ng husto ang kanyang mala bakal na alagad.
Bumilis ang kanyang pag bayo..
Hinila rin niya pataas ang aking bewang kaya naka subsob ako sa kama habang naka angat ang aking pwet sa ere. Si kuya Jorel ay naka squat at naka kabayo sa akin, gigil na gigil at sarap na sarap..
“Kuyaaa ang sarapppp!” ang sigaw ko
Lalo pang pinag buti ni kuya ang pag bayo, inabot ng kanyang kamay ang aking ari at jinakol niya ito ng mabilis. Ilang taas baba palang ng kanyang kamay ay tumalsik na ang aking tamod sa kobre kama.
“Eto na ko! Saluhin mo tamod ko baby bro!! Ahhhh” ang ungol niya sabay hawak sa aking bewang para mas lalo pang bumaon padiin ang kanyang ari.
Ilang malalakas na pintig ang kanyang pinakawalan bago tuluyang mahugot ang kanyang ari.
Kapwa kami napagod ni kuya Jorel, niyakap namin ang isa’t isa saka kami ay nakatulog ng nakahubot hubad. Naka subsob ako sa kanyang dibdib at siya naman ay naka yakap sa akin.
Bandang alas 4 ng umaga noong gisingin ako ni Kuya Jorel. “Jonas, gising!” ang wika niya.
Agad akong bumalikwas ng bangon at dito narinig ko ang malalakas na pag sabog sa siyudad. “Ano iyon kuya?” ang tanong ko.
“May kaguluhan sa siyudad, may nararamdaman akong pamilyar na awra.” ang wika niya at dito ay agad kaming damit.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang sumabog ang salamin ang aming bintana at kasama dito ang isang kulay itim na enerhiyang tumama ang aming dalawa ni kuya.
Niyakap ako ni kuya Jorel para protektahan pero tumama sa akin ang mga salamin at napurohan rin ang aking ulo. “Kuya ano bang nangyayari?” tanong ko
“Hindi ko alam, umalis na tayo dito.” ang wika niya at noong tatayo kami ay isa pang enerhiya ang tumama sa aming silid dahilan para tangayin ako nito at tumama ang aking katawan sa pader, nawasak ang hotel na nakaramdam akong pakaparalisa ng aking katawan.
“JONAS!!!” ang sigaw ni kuya..
Noong mawala ang usok at pag sabog sa aming lugar ay nakita ko ang isang lalaking naka suot ng kulay itim na kalasag. Parang ganoon kay kuya Narding. Nakalutang ito sa ere at pinapasabog ang buong siyudad.
Agad na nag tatakbo si Kuya sa aking kinalalagyan. “Jonas! Huwag kang pipikit! Dadalhin kita sa ospital” ang sigaw niya at noong mapalingon siya sa labas ay nakita rin niya ang lalaking nag pasabog ang aming silid.
Sumiklab ang galit kay Kuya Jorel ngunit mas pinili niyang lumabas sa silid at isalba ako..
Lumipad siya sa pinaka malapit na ospital at dito ay naramdaman ko nalang na tumama ang kulay puting liwanag sa aking paningin.
Kasabay noon ang pag bigat ng aking mga mata..
Wala na akong natandaan pa.
Itutuloy..
LOA S3 Part 71: Mahiwagang Mundo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 29, 2020
Part 71: Mahiwagang Mundo
“Kamusta ang tulog ninyo? Ang sabi sa akin ni Nai ay marami kayong mag babakasyon dito, ngunit bakit kakaunti yata? Nasaan na yung artistang si Jorel? Hinihintay pa naman siya ng mga kapitbahay. At iyang kuya mong si Rui, kahit kailan ay kakaiba ang ugali. Walang inatupag kundi ang negosyo niya.” ang wika ng lola ni Nai.
“La, pinapasabi ni kuya na dadalaw nalang daw siya sa susunod na araw. Marami kasi siyang inaayos doon sa siyudad.” ang sagot ni Nai
“O, siya mag almusal na kayo. Marami akong pinahanda para mabusog kayo ng husto. O sino naman itong dalawang nag gagandahang babaeng ito?” tanong niya sabay turo kina Tibur at Cookie.
“Ah e, sina Cookie at Tibur po lola.” ang sagot ni Nai. “Saka hindi po sila babae at hindi rin po sila magaganda.” dagdag pa nito.
“Alam ko, nag bibiro lamang ako sa salitang maganda.” ang wika ng matanda sabay tawa ng malakas dahilan para mawala ang ngiti sa labi ng dalawa.
“Alam, okay din tong lola mo. Gusto ko na siya itumba ngayon.” ang naka ngiting bulong ni Tibur para di mahalata.
Tawanan kami..
“Pag katapos ng almusal ay ipapahatid ko kayo doon sa dagat. Maaari kayong maligo doon, mag surfing, mag snorkel. Marunong ba kayong lumangoy?” ang tanong matanda.
“Lola si Kuya Irano ang champion ng swimming sa international competetion.” ang wika ni Nai sabay turo kay Irano na noon ay kumakain. Humarap sa kanya si Irano at ngumiti.
“Kagandang lalaki mo naman hijo. May asawa’t anak ka na ba?” tanong ng matanda.
“Mayroon na po.” naka ngiting sagot ni Irano.
“Eh ikaw?” tanong naman nya sa akin.
“Ah e, wala pa po lola. Pero mayroon po akong kinakasama ngayon.” sagot ko habang naka ngiti.
“Mainam naman. Im sure itong dalawang ito ay wala.” ang wika ng matanda.
“Paano mo naman nasabi lola, judgemental ka ha.” ang sagot ni Cookie.
“Feel ko lang.” ang sagot ng matanda.
“Wala nga po, single and available kami lola. 50% virgin po.” ang hirit ni Tibur
“Sad life..” sagot ng matanda sabay salin ng kanin sa plato ni Ace. “Ang gana gana kumain ng batang ito. May lahi ka bang hapon o intsik, ang gwapong bata nito. Ano bang apeliyido mo hijo?” pang uusisa nito.
“Consunji po.” ang sagot ni Ace.
“Ah kaya naman pala, foreigner ka. Para kang cartoons sa telebisyon. Sige kumain ka pa at mukha nagutom ka sa layo ng byahe.”
“Iyan ang batang di nabubusog lola. Bahala ka baka pati ikaw ay kainin niyan.” papanakot ni Cookie.
Tawanan kami..
“Ipapahatid ko kayo doon sa dagat. Mayroon kaming kubo doon na cottage. Doon kayo mag lagay ng gamit. PERO bawal ang mag pagabi ha. Uuwi kayo bago mag alas 8 ng gabi.” wika ng matanda.
“Eh bakit naman lola? Dun palang sa mga oras na iyon ako gaganda.” ang wika ni Tibur.
“Dahil delikado. Sa panahong ito ay laganap ang mga banutok. Ang mga banutok ay ang mga malalaking taong nababalot ng itim na grasa ang katawan. Matataas sila kumpara sa ating mga ordinaryong tao. Mayroon silang mahahabang tainga, makakapal na buhok at mahahabang kuko. Lahat sila ay kumakatok sa gabi hawak ang kanilang itak. At kapag nag kamali kang buksan ang pintuan ay tiyak na papatayin ka nila, pupugutan ka nila ng ulo at kukunin ang iyong bituka. Kaya gabi palang ay nakasara na ang bawat pintuan ng mga bahay dito sa Balrik.” ang wika ng matanda.
“Baka naman anez anez lang yan granma. O baka mentally retarded na taong grasa lang yung kumakatok at pina OA lang ng madlang people.” ang wika ni Cookie.
“Marami nang naka kita sa banutok, marami na itong nabiktima. At halos karamihan ng nakakatay nito ay mga batang lalaki, mga binatilyo at kakasibol pa lamang. Alam niyo ba na masyadong mahiwaga ang kakahuyan? May mga ibat ibang elemento ang naninirahan doon, katulad ng hesujin, manlikmot, alikdao, aswang, kapre, tiyanak at kung ano ano pa. Ibayong pag iingat ang kailangan. Kaya kayo ha, sundin niyo ang utos ko at huwag maging pasaway.” ang wika ng matanda.
“At may videoke din tayo doon sa cottage. Gustong gusto ng mga tao doon ang maganda ang boses.” ang wika ng lolo ni Nai.
“At may singer din kami dito. Si Kuya Irano, maganda rin ang boses niya.” pag mamalaki ni Nai.
“Naku, wag naaa! Tabing dagat iyon at mahirap na. Maniwala kayo sa akin, the last time na kumanta itong si papa Irano ay lumubog ang isla Doyama. Baka sa halip na banutok ang katakutan ay baka maging tsunami ito at ilubog ang bayan ng Balrik.” ang bulong ni Tibur na parang maloloka.
Tawanan kami..
Matapos ang almusal ay agad kaming tumulak sa dagat, sakay ng kariton. Nakakatuwa ang mga taong nakiki usisa sa paligid noong lumabas kami sa bahay. Para kaming mga artistang pinag kaguluhan lahat sila humahanga sa aming pisikal na anyo. Sina Cookie at Tibur naman ay walang katapusang pag papa cute sa mga lalaki ang ginagawa.
Maganda ang beach ng Balrik. Puti rin ang buhangin at asul na asul ang karagatan. Maraming puno ng buko sa paligid at kapansin pansin na kaunti pa lang ang tao sa lugar na ito, ang ibig kong sabihin ay hindi ganoon karami na halos hindi na mahulugang karayom ang buong lugar. Kumbaga ay hindi pa over used ang spot at iilan palang ang nakaka tuklas nito.
Agad naming binuhat ang aming mga gamit sa cottage na kubo at nag palit ng damit pampaligo.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag kagulo ang mga tao sa paligid at dito ay nakita namin si Liza Mae at ang kanyang cameraman na nag seset up.
“Kailang makuhanan yung magandang background sa likod ha. Pero dapat standout pa rin ang outfit ko. Saka yung mga nag dadaang bata huwag niyo hahayaang lapitan ako. Naka autofilter na iyang camera?” tanong ni Liza
“Opo mam Liza.”
“Camera! Rolling….. And.. action!”
“Bughaw ang kalangitan at isang paraiso ang tanawin sa probinsya ng Balrik. Sinasabing ito raw ang tunay na perlas ng silanganan. Ang buhangin, ang karagatan at ang kultura ay talagang nag niningning sa yaman. NGUNIT bakit sa tuwing lumulubog ang araw sa kalangitan ay nag babago rin ang naturang imahe ng naturang probinsya ng Balrik? Dahil ito ay pugad ng kababalaghan at mga pang yayaring hindi maipaliwanag ng agham. Kamakailan lamang ay sumabog ang balita sa social media na mayroong mga kakatwang nilalang ang kumakatok sa mga pintuan ng tahanan ng mga residente Magalang Palamura Street sa bayan ng Balikong Kahoy sa lalawigan ng Balrik.
(Nag iba ang anggulo ng camera at humarap si Liza Mae dito) Ayon sa mga residente ang nilalang na ito ay tinatawag nilang banutok, mga kakaibang nilalang na mataas, maiitim at balot ng grasa ang katawan. Mayroon mahabang tainga, matutulis na kuko, ngipin at armado matalim na itak. Kakatok ng maraming beses ang banutok at kapag binuksan mo ang pintuan ay isasagawa nito sa iyo ang hindi kainis nais na bagay. Kaya naman nag babala ang mga otoridad na mag ingat, siguraduhing naka kandado ang mga pintuan ng inyong tahanan at iwasan ang pag ronda at pag rampa sa gabi.
Samantala, balita Pa STAR naman tayo. Bagong set up sa Miss Universe Philippines ikinasa na! Ayon sa national director ng pinakabagong MUP ay pressure na silang makuha ang korona kaya’t nag hain sila ng bagong facing para mga kandidata. Tinatayang mag kakaroon ng entrance examination para sa mga applicant ng naturang contest. Ang passing grade ay 85% ang bababa dito ay hindi makakapasa sa face ng audition kung saan mag kakaroon ng 3 set ng question and answer portion at general interview.
Para sa mga makakapasok bilang official na candidate ng MUP ay mag kakaroon ng 10 set ng interview, q and a at mga word and picture analysis sa pre pageant. At para sa pinaka aabangang finals night ay mag kakaroon ng tagisan sa speech ang mga kandidatang makakapasok sa top 15 at pag katapos noon ay muli silang sasalang sa question and answer portion kung saan pipili sila ng topic sa mga political, spiritual at social issue sa local at maging international settings. Para sa makakapasok sra top 10 ay panibagong speech at Q and A ulit ang nag hihintay sa mga kandidata. Isa raw itong bagong era sa larangan ng pangeantry kung saan SMART is the NEW sexy!
At para naman sa mananalong MUP ay sasailalim siya sa araw araw na speech at Q and A training sa ilalim ng mga sikat na sociologist, political analyst, antropologist, botanist at archaeologist at chemist ng bansa.
Ako po si Liza Mae Lawit at ito ang Super hot news! Balitang walang kasing hot!! Ahhhhhh!!
“And.. cut! Good take!
End of Report.
Noong matapos ay pinag kaguluhan na ng mga fans ang beteranang reporter lahat sila ay nag picture dito at nag mistulang fans day niya ang buong beach.
Kami naman ay nag labas ng ihawan at inihanda ang mga gagamitin para sa pag luluto ng pag kain. Bagamat masaya ang araw na iyon ay may gumugulo pa rin sa aking isipan, mga agam agam na hindi basta basta nabubura ng aking ngiti.
Itutuloy..
LOA S3 Part 72: White Beki sa Karagatan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 30, 2020
(Author’s Note: Kung walang nakalagay na POV automatic ay kay Narding iyon dahil book niya ito. Para maiwasan ang pag kalito.)
Part 72: White Beki sa Karagatan
“Oy mga bata huwag kayong pupunta sa malalim dahil baka malunod kayo. Dito nalang kayo sa pampang at mag laro ng sand! Jusko ang hirap ng single mother.” ang sigaw ni Cookie habang nag iihaw ito ng pusit at bangus. Samantalang sina Ace, Nai at Tibur naman ay nag kakarera sa dagat ng pag langoy.
“Sawa kana sa dagat kaya ayaw mong maligo?” biro ko kay Irano sabay abot sa kanya ng barbeque.
Ngumiti siya at kinuha ito. “Langoy ako ng langoy, walang katapusan at ilang beses na rin akong nalunod dito.” ang natatawa niyang sagot.
“Maganda ba sa ilalim nito?” tanong ko.
“Malawak ang karagatan, walang hangganan. Para itong isang mahabang linya na tuloy tuloy. Katulad ng kalawakan ay mahirap rin suyurin ang ilalim ng kagaratan. Bagamat para sa akin ay mas masarap mag lakbay sa ilalim nito dahil makikita mo ang kayamanan na hindi nakikita sa kalangitan. Mas delikado nga lang sa pinaka kailaliman nito dahil maraming mga nilalang ang naninirahan na walang tao sa babaw ng lupa ang nakaka alam. “ ang sagot niya.
“Sana ay pwede ko ring makita ang nakikita mo. Nga pala, naalala ko ang sinabi sa atin ni Enki, na pareho tayong niloko ng mga taong minamahal natin. Kung ganoon ay nasaktan ka rin pala ni Cyan.”
“Oo, maraming beses. Nag patayan pa kami ng gagong iyon. Kayo ni Bart?”
“Katulad niyo marami ring problema ang dumating sa aming dalawa. Minsan na rin kaming nag laban at nagkasakitan. Kaya pala sinasabi ni Enki marami tayong pag kakatulad na dalawa.”
“Masaya ako na malamang hindi lang ako ang nag iisa sa mundo. At salamat sa pag tanggap sa akin bilang kapamilya niyo. Naka kita ako ng tunay nakaibigan sa liga.” ang tugon ni Irano habang naka ngiti, nakatanaw siya sa karagatan kung saan nag lalangoy sina Ace at Nai.
“Maganda dito, parang paraiso. Iyon nga lang ay mahina ang alon, ayaw umabot sa paa natin.” ang biro.
Natawa si Irano at hinawakan ang tubig. Dito ay simula itong umalon ng malakas na ikinagulat ng lahat. Pero natuwa sila at kumuha ng mga salbabida upang mag tampisaw.
Badang alas 5 ng hapon noong mapagod kami at nag pahinga sa pampang. Halatang takot ang mga tao pag kagat ng dilim dahil sa mga banutok kaya wala ng tao sa dalampasigan. Sinabihan na rin kami ng taga linis nito na huwag kami papa gabi dahil delikado.
Nahiga si Ace sa buhanginan habang nakatanaw sa kalangitan. Si Cookie naman ay inililibing ni Tibur ng buhay, ang ibig kong sabihin ay ibinabaon siya buhanginan. Kami ni Irano ay nag aayos ng gamit sa cottage.
Nasa ganoong posisyon kami noong mapadako ang aming paningin sa malayo layong parte ng dalampasingan kung saan may isang babaeng naka puti ang nag papahangin. Mahaba at napaka ganda ng kanyang buhok. Ang kanyang damit ay kumikinang na nag bibigay ng kakaibang glow sa kanyang katawan.
“Si White Beki!” ang wika ni Nai sabay takbo para puntahan ito. Agad naman akong nag paalam kay Irano para sundan ito. At noong makita kami ni Cookie at Tibur na tumatakbo ay agad rin silang tumayo para habulin ako. “Hoy Narding, bakit hinahabol mo si Nai? I can’t believe na pumapatol kana sa twink!” ang pag habol ni Cookie.
“Ang dirty ang isip mo Cookie! Hinahabol ko si Nai dahil pupuntahan niya yung babaeng kumikinang na iyon!” ang wika ko sabay turo dito.
“Hay nako Narding, kasalanan mo to. Kung alam ko lang na may pa gown dito si Mayor edi ay nag gown din ako. Diba pinamili pa kita kahapon!” ang pang iinarte nito.
“Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin. Yung babaeng iyon ay hindi normal.” ang wika ko at dito ay nakita namin si Nai na lumapit dito at saka nakipag usap.
“Iba rin pala trip ni Nai no? Mahilig pala siya sa older woman. Parang MILF lang ang datingan.” ang wika ni Tibur.
Lumapit kami kay Nai..
Humarap sila sa amin.
“Ay! Bakit parang hindi naman kagandahan si Te, parang baklush! Uy-Ay! Uy maganda! Ay hindi pala!” ang wika ni Cookie.
“Guys, wag kayo matakot. Ito ang kaibigan kong si White beki.” ang wika niya.
“White Beki? Eh bakit parang black hole?” ang hirit ni Tibur.
“Excuse me, Nai bakit nag sama ka ng mga alaga niyong hayop sa bahay? Diba prohibitted ang mag dala ng pets dito sa beach? No pets allowed oh.” ang wika niya sabay turo sa karatula. “Hmm, pero ang isang iyon? Gwapo ha, mukhang yummy.” ang wika niya sabay turo sa akin.
“Aba! Nag hahamon si Ateng! Bring it On!” ang hirit ni Tibur pero pinigil ko na sila.
“Pero teka, White bei bakit nandito ka? Bakit wala kana doon sa hanging bridge at sa ilog Balrik?” tanong ko.
“Dahil sinira na nila yung tulay at pati yung ilog ay wala na rin. Madumi na ito at naging tapunan ng mga basura. Siyempre naman pang garbage ang ganda ko. Kaya lumipat ako dito.” sagot niya
“Siguro ikaw yung kumukuha sa mga twinks hano? Ikaw yung sugo ng mga banutok!” ang hirit ni Cookie.
“Ilabas mo yung mga twinks na yummy at daks! Ilabas mo! Ihahampas ko sayo tong shell na to!” ang G na G na pag babanta ni Tibur.
“Aba, wala akong kinalaman dyan. Pero may naalala ko.” ang wika niya sabay harap sa palubog na araw sa kalangitan.
“Naalala? Ano naman iyan?” ang tanong ni Cookie.
Maya maya ay tumuro si White Beki sa araw. “Doon ang flashback.” ang wika niya, kaya naman sabay sabay kaming tumingin sa direksyon na iyon at dito nag salaysay ito.
FLASHBACK
“Noong malaman kong bakla si Itay ay parati na kaming masaya. Araw araw niya akong inaayusan at kinukulot yung may volume. Pero ang pinaka gusto ni Itay ay yung straight hair lang ako na parang papel kapag hinahangin. Noong maka kitaan ako ni Itay ng potensiyal ay isinabak na niya ako sa mga contest ng barangay. Kapag dumarating ako ay talbog lahat sila sa akin. Nag wawalk at umaatras ang mga kalaban dahil sa takot at kaba.
Dito ay naakit ng husto sa akin si Sergio at nabaliw siya dahil sa ganda ko. Ang sabi niya sa akin ay mag kita kami sa isang kweba at doon ay papaligayahin niya ako. Kaya hindi naman hindi ako tumanggi, nag tungo ako sa kweba kasama siya at dito ay niyakap niya ako ng mahigpit at ipinasok ang kamay niya sa aking bulsa saka niya kinuha ang 200 pesos kong napanalunan sa best in swimsuit. Pag katapos noon ay umalis siya at nag paalam na bibili ng yosi. Pero hindi na siya bumalik, noong makita ko siya ay tumatagay na kasama ng kanyang barkada. Okay lang naman sa akin na umalis siya dahil ang bilin sa akin ni Itay ay huwag akong haharvat kapag nakamake up dahil masama daw madikit ng bulbol ni Sergio ang aking face dahil posibleng maallergy ito.
Iyon ang mga pangyayari bago dumating ang nakaka kilabot na trahedya sa buhay ko. Sana ay nakinig ako sa payo ni Itay, sana ay nag pa virgin ako that time. Hanggang ngayon ay nasasaktan pa rin ako kapag naiisip ko ito.“ ang salaysay niya at nag pahid pa ito ng luha.
End Of Flashback
“Yun na yon? Nasaan yung tungkol sa mga nawawala? Yung tungkol sa mga banutok?” tanong ni Nai.
“Ha? Wala naman akong sinasabing tungkol sa kanila ang flash back ko.” ang sagot ni Beki sabay hawi sa buhok niya.
“Ay wala kang kwenta. Baklang to. Kapag nalaman kong may kinalaman ka sa pag kawala ng mga yummy twinks ay idodouble dead kita!” ang wika ni Cookie.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay nakarinig kami ng kakaibang alulong, yung parag ganoon sa mga pinoy classic horror movie. At mula sa kalangitan ay tuluyang lumubog ang araw. “Jusko! Ayan nanaman sila! Mang gugulo na ang mga banutok!!” ang nalolokang wika ni White Beki at bigla itong nawala sa aming paningin.
“Kuyaaaaa! Nandito na sila Lola! Umuwi na daw tayo!!” ang pag tawag ni Ace habang buhat ang mga gamit.
“Ang titigas ng ulo ninyong mga bata kayo! Hindi ba’t ang sabi ko ay huwag kayong mag papagabi dahil delikado?!” ang wika ng matanda.
Umalulong ulit ang aso..
“Hala! Sige sumakay na kayo sa kariton, para makauwi na tayo agad! Pamamahamak tayo dito!” ang wika ng matanda kaya naman agad kaming sumakay.
Kapansin pansin na lahat ng kabahayan ay nakasarado na. Kahit ang maliliit na dampa ay naka patay na rin ang mga ilaw. Wala ni isang tao ang makikitang nag lalakad sa daan..
“At bakit ganyan ang itsura ninyo? Nai? Bakit naka ngiti ka pa? Ang lahat dito sa bayan ay takot na. Hindi biro ang nagaganap sa paligid.” ang wika ni lola kaya naman tinakpan ni Nai ang kanyang bibig.
Alas 7 ng gabi noong makarating kami sa bahay, ang lahat ay isinarado, bintana, pintuan at walang ilaw na binuksan. Wala ring nag iingay..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may kumatok sa aming pintuan. Maraming beses at sa bintana naman ay may lumalakad na mga lalaking may mahabang buhok at tainga. Kitang kita rin sa anino may hawak silang mga itak at matutulis na sandata.
“Ayan na yung mga banutok! Kailangan na nating tumawag ng pulis. Napapaligiran nila tayo.” ang wika ng matanda habang nag rorosaryo.
Si Nai at Ace naman ay sinusundan sa bintana ang anino ng banutok na parang natutuwa pa sa nangyayari.
“Gusto niyo ba labasin ko na?” tanong ni Irano.
“Anong lalabas? Walang lalabas sa atin! Dito lang tayo lahat. Hoy, kayong dalawa umupo lang kayo dito at huwag kayong gagawa ng ingay.” ang bulong ng matanda sabay hila kila Ace
Tahimik..
Maya maya ay biglang nabasag ang salamin sa kusina ng bahay at dito nag bagsakan ang mga kaldero at kaserola dito. Hudyat na may nakapasok na sa loob ng aming tinituluyan.
Itutuloy.
LOA S3 Part 73: Nag iisang Minamahal
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 30, 2020
Part 73: Nag iisang Minamahal
BART POV
REPORT: Ayon sa mga residente ang nilalang na ito ay tinatawag nilang banutok, mga kakaibang nilalang na mataas, maiitim at balot ng grasa ang katawan. Mayroon mahabang tainga, matutulis na kuko, ngipin at armado matalim na itak. Kakatok ng maraming beses ang banutok at kapag binuksan mo ang pintuan ay isasagawa nito sa iyo ang hindi kainis nais na bagay. Kaya naman nag babala ang mga otoridad na mag ingat, siguraduhing naka kandado ang mga pintuan ng inyong tahanan at iwasan ang pag ronda at pag rampa sa gabi.
End of Report.
“Tang ina naniniwala ba kayo sa balita ni Liza Mae? Talagang sa beach pa nag report ang loko.” ang wika ng mga kasamahan kong modelo habang pinapanood ang tungkol sa balita.
“Hindi mga pare, totoo nga raw ang banutok. Ang sabi ng pamilya ko doon sa probinsya ng Balrik ay gabi gabing may kumakatok sa kanila. Isang lalaking may mahabang ngipi, may mga mahahabang kuko at may hawak pang itak. Sumasalakay ang mga ito sa oras ng alas 8 at alas 9 ng gabi.” ang wika ng isa kaya naman ang lahat ay napatingin sa orasan. Eksatong 8:30 ng gabi.
“Tang ina, isara niyo na yung pinto baka maya maya ay may pumasok pang banutok dito sa bahay e matuluyan pa tayo!” ang natatakot na hirit ng isa sabay sara at kinandado pa ang pintuan.
“Ngayon nga raw ay sinasalakay ng mga banutok ang bayan.” ang wika pa niya.
Habang naka higa ako sa itaas ng double deck ay naisipan kong tawagan ni Narding. Sa pag kakarinig ko noong gabi ng selebrasyon ng liga ay doon sila mag tutungo sa bayan ng Balrik.
Nag ring ang kabilang linya..
Agad na sumagot si Narding. “Hello Bart?” ang pabulong na boses nito, medyo choppy pa ang signal na nawala wala.
“Nasa Balrik ba kayo? Nakita ko ang report ni Liza Mae kanina tungko sa banutok. Sinasalakay ba kayo?” ang tanong ko.
“Oo, mayroon sa labas. At sa ngayon ay may nakapasok na nga dito sa kusina ang bahay. Pero huwag kang mga alala, wala lang naman ito.” ang sagot niya.
“Syempre hindi ko pa rin maiwasang mag alala lalo’t wala ako diyan.”
“Wala iyon, mag iingat ka dyan at huwag kang mag liliwaliw Bartolome. Sandali lang ha, mayroong tatlong nakapasok sa kusina.” ang wika niya at narinig ko nga na nag kakalabugan na yung kasangkapan.
“Upakan niyo lahat iyan. I love you.” pahabol ko.
“I love you, too.” ang tugon niya sabay patay sa kabilang linya.
Ang totoo noon ay wala naman akong worry sa kanilang lahat dahil alam ko naman ang abilidad ng mga nandoon. Kung bakit ang loko lokong batang si Nai ay doon pa dinala ang kanyang mga kaibigan sa probinsya nilang puro engkanto. Makukutusan ko talaga yung bata na iyon kapag nag kita kami.
“Oy mga pards, mag ahit na kayo ng mga bulbol niyo, pictorial sa brief bukas para sa katalogo. Bawal may lumabas na bulbol sa picture!” ang wika ng kasamahan ko sabay kuha sa maraming pang ahit at ibinigay niya ito sa aming walo sa silid.
Tawanan sila..
Kinabukasan, pag mulat ng aking mata ay sinubukan ko pang tawagan sila Narding pero batid kongb tulog pa sila dahil halos mag aalas 6 pala. “Good morning, okay ba kayo? 2nd day ng pictorial. I love you.” ang text na iniwan ko habang umiinom ng kape.
Naganap ang 2nd day ng pictorial. Kahapon ay mga pantalon at tshirt ang aming suot, ngayon ay brief nalang. Hind pa naman ako sanay ng nag sshave ng bulbol, nangangati tuloy ako at pakiramdam ay ko mas lalong lumaki ang alaga ko.
Nakaka silaw ang flash ng camera at maraming nanonood sa paligid. Sa walong modelo ay ako yata ang may pinaka magandang katawan, hindi naman sa pag mamayabang pero mag buhat noong mag karoon ako ng binhi ay hindi na ako pumayat o tumaba, naka fix ang build ng aking katawan kahit kumain ako ng marami. Basta once a month kailangan kong kumain ng hilaw na karne ng hayop bilang isang ahas. Kaya’t pasikreto akong nag hhunt sa kagubatan para kumain ng baboy ramo, kabayo o baka. Kung minsan naman ay nag hahunt ako ng mga kriminal at sila ang aking tinatarget. Ang pag kain ng hilaw na karne isang beses sa isang buwan ay nag papa refresh ng aking kapangyarihan, kinakailangan malagyan ng sariwang dugo ang binhi upang mas maging aktibo ito. Iyon ang sabi ni Cura sa akin noong nasalin ito sa akin. Noong una ay tumatanggi ako sa pag hhunt ng pagkain pero kahit anong pag tutol ko ay kusang nag babago ang aking katawan at hindi ko mapigil ang sakit aking tiyan. Hanggang sa nakasanayan ko na ito.
Matapos ang pictorial ay isa isa kami pinapila sa manager at dito ay ibinigay ang aming talent fee. 40k pesos ang bayad sa aming trabaho. Agad ko itong hinati para ibigay kay Narding, pang gatos sa bahay.
Alas 2 ng hapon, dumaan muna ako sa mall para bumili ng gamit, mga sabon, pabango. Bumili rin ako ng condom at lube para sa mga gabing pag tatalik namin ni Narding. Kung minsan ay nabubuang siya, ayaw mag pakantot ng walang condom. Hindi pa naman ako sanay ng matutulog ng walang sex o hindi nag papa labas ng katas.
Habang palabas ako sa mall ay may kakaiba akong naramdaman na enerhiyang nag mumula kung saan. Noong nilinga linga ko ang aking sarili ay nakita ko si Narding na nag lalakad gitna ng maraming tao. O, namalik mata lamang ako?
Inuuga uga ko ang aking ulo, baka nanlalabo lamang ang aking mata, pero si Narding nga ito. Humarap sa akin at ngumiti. Kumaway pa at saka nag lakad ng mabilis na parang nag papa habol. “Narding! Bakit nandito ka?! Sandali!” ang sigaw ko sabay takbo patungo sa kanya.
Hinabol ko ito. Pero sya naman ay tumatakbo pa rin at paminsan minsan ay ngingiti na parang nang aakit na hindi mo malaman saka tatakbo ulit hanggang sa makarating ako sa isang malaking kanto sa tapat ng mga luma at sirang gusali. Pumasok dito si Narding at saka nag tatakbo ulit.
“Narding! Ano ba? Hindi ako nakikipag laro sayo! Itigil mo na nga ito. Umuwi na tayo!” ang sigaw ko at dito ay lumabas si Narding mula sa itaas. Nagulat ako dahil hubo’t hubad na ito. Umupo siya sa isang lumang dram at saka ipinakita ang kanyang butas, nilaro laro niya ito ng kanyang kamay saka umunggol. “Ahhh Bart! Fuck me please!!” ang wika nito.
Napatingin ako sa kanya at ang kanyang awra ay kakaiba. “Hindi ikaw si Narding. Sino ka?!” ang tanong ko.
Natawa siya at itinigil ang ginagawang pag papalibog sa kanyang sarili. Tumayo ito at nag wika. “Bart, mahal ka ba talaga ni Narding?” ang tanong niya.
“Sino ka ba? Bakit ginagaya mo siya? Mahal ako ni Narding at kahit ilang beses akong nag kamali paulit ulit niya akong pinatawad.”
“Mahal mo ba si Narding?” tanong ulit niya.
“Mahal na mahal. Siya lang ang mayroon ako.” ang sagot ko.
Maya maya ay ngumisi siya na parang isang demonyo sa lupa. “Naparito ako para patayin ka Bart. Papatayin ko ang lahat ng nag mamahal kay Narding. At ikaw ang gusto kong unahin.” ang wika niya at dito ay nag liwanag ang kanyang kamay. May lumabas na kulay itim na bato rito at nilunok niya ito.
Nag liyab ang kanyang katawan, itim ang kanyang apoy. Ang kanyang kalasag ay itim rin pero kamukhang kamukha ito ng kay Narding. May kalasag ng ibon sa ulo, may itim na medalyon sa dibdib, may bandana sa bewang. Halos mag kamukha silang dalawa. Kung hindi nag aapoy ang kanyang katawan ay halos walang pag kakaiba sa aming paningin.
“Ano ka? Bakit kamukha mo si Nardo?” ang tanong ko.
“Dahil kami ay iisa Bart, at kinamumuhian ko ang lahat ng mahal niya!!” ang sigaw nito, hinawakan niya ang kanyang ibon sa ulo, lumaki ito at naging patalim saka umatake sa akin. Umiwas ako at pinaluputan siya ng maraming ahas sa katawan. Pero pinag hahati lang niya ito gamit ang kanyang blade.
Dumistansiya ako, huminga ng malalim at saka bumuga ng isang malakas na itim na enerhiya sa sumibat sa kanya. Tumama ito sa gusali at sumabog ng malakas, pero hindi siya natinag.
Gulong gulo ang aking isipan noong mga sandaling iyon. Hindi ko alam kung saan nag mula ang isang ito pero batid kong nais niya akong patayin dahil isa ako sa nag papahalaga kay Narding. Maya maya ay lumipad siya patungo sa akin at dinagit na parang ibon ang aking katawan! Itinaas niya ako sa ere at dito ay kapwa kami nag buno.
Nag liliyab ng husto ang kanyang katawan at ang kanyang suntok ay malalakas na tumatama ng husto sa aking kalamnan. “Anong iniisip mo Bart? Naguguluhan ka ba?” ang tanong niya sabay gawad ng isang malakas na sapak sa aking mukha dahilan para bumagsak ako sa mga gusali.
Nag kagulo ang mga tao sa buong paligid noong tumama ang aking katawan sa kanilang opisina. Hindi pa ako nakakabangon ay sumagupa na agad ang kalaban. Nag liliyab ng itim ang kanyang kamao at dinagit ako sa sahig saka muling itinulak sa mga pader ng gusali dahilan para masira ang mga ito.
Nasa ganoong pag bubuno kami noon mabilis kong ikinumpas ang aking kamay at dito ay lumabas ang isang higanteng sawa na tumulong sa akin para makawala sa kanya.
Hinati niya ang sawa gamit ang kanyang kamay pero nahati lang rin ito sa dalawa at muling nabuhay. Ngayon ay dalawa na ang kanyang kalaban. Pareho itong umatake sa kanya.
Nag tatakbo ako at sumakay sa isang higanteng sawa, mula sa aking bibig ay lumabas ang libo libong ahas, lumipad ang mga ito sa ere at bumuga ng mga bala..
Naging magulo ang buong paligid at halos mawasak na ang mga gusali dahil sa aming labanan..
“Papatayin kita Bart! Ireregalo ko kay Narding ang iyong ulo. Tiyak na masasaktan siya at iiyak sa pag kawala mo. Mahal ko si Narding kaya gusto siyang nakikitang nahihirapan at nadudurog.” ang wika niya at maya maya ay naging isang malaking ibon ang kanyang katawan, kulay itim na nag aapoy saka ito sumugod sa aking kinalalagyan. Sumasabog ang lahat ng mahagip ng kanyang pakpak. Sumabog ang aking mga ahas at nag pira piraso ang mga ito.
Dinagit niya ako, pinilit ko itong labanan ngunit bumaon lang ang kuko sa aking dibdib. Bumaon ito sa aking kalamnan saka ako tinupok ng buhay. Para makatakas ay naging maliliit na ahas ang aking katawan at nag tago ako sa likod ng isang gusali para makadistansiya sa kanya.
Hingal.. butas ang aking dibdib at sunog ang aking braso. Hindi pa ako maaaring mag palit ng balat unless mahahati ang aking katawan para magawa ko ito. Sa ngayon ay kailangan kong pang lumaban.
“Bakit nandito ka Bart? Akala mo ba ay makakapag palit ka pa ng balat? Wala naman akong balak na hatiin ang katawan mo.” ang wika niya sumulpot sa aking harapan. Hinalikan niya ako sa labi at ipinasok ang kanyang dalawang kamay sa butas sa aking dibdib kung saan pumakat ang kuko ng kanyang ibon na bersyon kanina.
“Hindi ka naman kadapat dapat kay Narding dahil manloloko ka. Pokpok at isang callboy ni Serapin. Dapat sayo ay inaalisan ng lamang loob!” ang wika niya sabay barena sa aking kalamnan dahilan para bumulwak ang dugo sa aking bibig.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may isang pulang liwanag ang sumabog sa itaas at dito ay lumabas ang tunay na Nardo, nag aapoy na pula ang buong katawan at isang malakas na sapak ang iginawad niya sa kalaban.
Dinagit niya ito at nag paikot ikot sila sa ere hanggang maging dalawang malaking ibon na nag aapoy ngunit mag kaiba ang kulay..
Itutuloy..
LOA S3 Part 74: Katok
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Happy Birthday:
Jasper Vergara
Cindy Bernardo
Lee Cunanan
Mike Joel Cruz
Happy Reading!
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 31, 2020
Anong lalabas? Walang lalabas sa atin! Dito lang tayo lahat. Hoy, kayong dalawa umupo lang kayo dito at huwag kayong gagawa ng ingay.“ ang bulong ng matanda sabay hila kila Ace
Tahimik..
Maya maya ay biglang nabasag ang salamin sa kusina ng bahay at dito nag bagsakan ang mga kaldero at kaserola dito. Hudyat na may nakapasok na sa loob ng aming tinituluyan.
Part 74: Katok
“Kumatok lang naman ng kaunti tapos ay pumasok na.” ang wika ni Cookie habang hinahanap ang aming cellphone. “Jusko tumatawag si Papa Bart! Bakit naman ngayon pa!” ang wika nito agad niyang inabot sa akin ang cellphone.
“Hello, Bart?” pabulong kong sagot, medyo malabo ang kanyang dating dahil sa signal.
“Nasa Balrik ba kayo? Nakita ko ang report ni Liza Mae kanina tungko sa banutok. Sinasalakay ba kayo?” ang tanong niya
“Oo, mayroon sa labas. At sa ngayon ay may nakapasok na nga dito sa kusina ang bahay. Pero huwag kang mga alala, wala lang naman ito.” ang sagot ko naman.
“Syempre hindi ko pa rin maiwasang mag alala lalo’t wala ako diyan.”
“Wala iyon, mag iingat ka dyan at huwag kang mag liliwaliw Bartolome. Sandali lang ha, mayroong tatlong nakapasok sa kusina.” ang wika ko at dito ay narinig kong natitili ang lola ni Nai saka hinimatay noong makita ang maitim na lalaking pumasok sa kusina.
“Upakan niyo lahat iyan. I love you.” pahabol ni Bart
“I love you, too.” ang tugon ko at dito ay mabilis kong pinuntahan ang kusina. Dito ay pumasok ang apat na lalaking kakaiba ang anyo at eksakto sa diskripsyon na maitim ang katawan, may bakat ng grasa sa kanilang tinatakapan, may magulong buhok, mapulang mata, matulis na ngipin at kuko. May hawak rin silang mga itak, piko, pala at kung ano ano pa.
“Ayyy!! Monsters!!” ang sigaw ni Cookie.
Nag amok at nag wala ang mga banutok sa loob ng bahay. Dito ay maririnig rin na ang lahat ng mga kapit bahay ay nag iiyak sa takot.
Maya maya ay lumakad si Irano sa kanilang harapan. “Anong kailangan ninyo?” ang tanong nito.
“What do you want niggah?” ang hirit ni Tibur. “Baka kasi di sila nakaka intindi ng tagalog kasi para silang mga black american!”
Maya maya ay itinuro nila sina Nai at Ace. Mukhang tama nga ang hinala namin dahil kumukuha sila ang mga batang teen ager. “Kami? Okay!” ang wika ni Ace sabay lapit sa kanila.
Nihablot nila ang katawan ng dalawa. Pero alam kong may plano silang dalawa. Gusto nilang mapunta sa kuta ng mga ito at doon sila gagawa ng aksyon. Kaya hindi na rin kami lumaban.
“Hala, bakit sila? Eh oo nga’t twinks sila pero hindi sila daks! Hindi rin sila yung payat na payat na nasa twitter! Mga walangya kayo! Nasaan ang mga twinks!!! Ilabas niyo sila!” ang galit na sigaw ni Cookie na G na G basta twinks ang usapan. Nagawa pa niyang sumugod sa mga ito pero inambaan siya ng itak kaya umatras ito.
Humarap siya sa amin. “Wala na, kinuha na yung mga kiddie meal!” ang dagdag pa niya.
“Kaya nga susundan natin sila.” ang wika ko.
“Ayaw niyong gumamit ng powers?” ang tanong niya.
“Hindi naman kailangan gumamit.” ang sagot ni Irano. At pinulot niya ang isang maliit na detector na inihulog ni Ace. Ito ang mag tuturo kung saan sila dadalhin ng mga banutok.
Pag labas namin ng bahay ay nag iiyakan ang mga tao. Yung mga anak nilang binatilyo ay kinuha ng mga banutok. Ang ibig sabihin ay hindi lang ito apat kundi maraming marami pa.
“Oh ano, bilisan na natin!” ang wika ni Tibur.
“Huwag nga kayong mag alala kina Nai at Ace.” ang tugon ni Irano.
“Hinid kami nag aalala kina Nai at Ace dahil parehong little monster yung dalawa na iyon. Mas nag woworry kami sa ibang twinks na walang kamalay malay sa mundo. Ang mga twinks na walang ginawa kundi ang mag aral mabuti, mag post ng certificate at achievement sa social media. Mga twinks na always nag eenglish sa status nila kahit mali mali ang grammar nila. Ang twinks na pakantot at pachupa sa twitter. Yung mga twinks na laging mga bottom ng daddy borta at mga twinks na nakababad sa tiktok mag hapon. Nakakasad, mawawalan ng kulay ang social media kung walang twinks na pa famous! Save the twinks! Save the planet Earth! No one should be ever left behind. And I…. Thank You!!” ang wika ni Cookie habang naka pose na pang beauty queen.
“At katulad ng mga kasabihang “Ang twinks ang pag asa ng bayan” at “Cleanliness is next to Twinkliness” Kailangan natin sila isalba at any cause! Lets go! Save our future!!“ ang wika ni Tibur at sabay silang tumakbo ni Cookie para sundan ang mga banutok.
“Malala na sila.” tugon ni Irano at dito ay sumunod na rin kami sa kanila.
Sinundan namin ang tracker detector na iniwan ni Ace dito ay natagpuan namin sila sa isang underground na tunnel sa loob ng isang kweba sa kabundukan. “Narding, tingnan mo. Marami timba ang grasa sa paligid. May mga saplot rin ng tao. Na ang ibig sabihin ay hindi talagang mga halimaw ang mga banutok kundi mga tao rin. Isa silang uri ng malaking sindikato na kumukuha ng mga binatilyo.” ang wika ni Irano habang pumapasok kami sa loob.
Dito ay nakita namin ang halos nasa 30 banutok na nakatayo sa buong lugar at sa gilid naman ay ang mga binatilyo na nakatali. Maya maya ay hiniga nilang binatilyo sa lumang hospital bed at may lumapit sa kanyang doktor. Sinaksakan sila ng pampamanhid at hinawa ang kanilang tagiliran saka nilagyan ng maraming gramo ang mataas na uri ng drugs. Tinahi ang hiwa at saka inilagay ang binatilyo sa isang sasakyan na mag dadala sa kanila sa siyudad kasama ang ilan pang mga naoperahan na.
“Human trafficking, ilegal na gawain. Talagang ginamit nila ang takot ng mga tao para maisagawa ang kanilang nais.” ang wika ko
Maya maya ay kinuha na si Ace at inihiga sa kama. Lumapit sa kanya ang doktor at noong tuturan ka na siya ng pampamanhid ay naputol ang karayom. Nag taka ang doktor kaya kumuha ulit ng bago pero naputol ulit. “Aba’t makapal ang balat ng batang ito.” ang wika ng doktor.
“Kasing kapal po ng mukha mo dok.” ang wika ni Ace sabay kuha sa injection at itinusok sa ulo ng doktor.
“Sugod!!” ang sigaw ni Cookie at Tibur..
Dito ay wala kaming nagawa kundi ang makigulo na. Sumugod sa amin ang lalaking naka suot ng damit na may grasa!. “Ang kakapal ang facesung niyo! Pwede namang mga dalagita ang kunin niyo e, hindi kami papalag! Pero bakit lalaking twinks pa? Wala kayong pag papahalaga sa kasabihan na “Aanhin pa ang bortang top kung walang bottom na twinks!!” ang sigaw ni Cookie sabay suntok sa mga ito.
Ako naman ay pinakawalan ang mga bagets na nakatali. Si Irano isa isang isinakay sa truck ang mga naoperahang bata. Sumakay si Ace sa truck upang idrive ito dalhin sa ospital ang mga nabiktima na.
“Tumatakas ang mga bata!!” sigaw ng isang lalaki at dito ay kinuha niya ang mga baril ay lahat sila ay pinaputukan sina Irano at Ace na noon ay nasa loob ng truck.
Lumabas ang kalasag sa aking braso at isa isa kong sinalo ang mga bala sa ere pag katapos ay itinapon ko ito pabalik sa kanila.
Si Nai naman ay kumuha ang mga tali at isa isang ibinitin sa puno ang mga lalaking naka costume ng banutok. Dito ay tinawag niya ang mga taong bayan at ipinakita ang mga ito na naka sabit sa mga puno. “Wala po halimaw mga kababayan. Nakatanggap kami ng report galing mga bata na ang mga banutok ay mga sindikato na nag kakalakal ng ipinag babawal ng gamot gamit ang mga banatilyo. Bakit mga binatilyo ang target? Una, dahil sila ay mas masigla, mas malakas ang loob kaysa sa mga daligata. Sila ay nasa alanganing bata at matanda kaya mga takot pa itong lumaban. Sa ngayon ay umasa kayo na magiging maayos na ang ating mga gabi.” ang wika ng otoridad habang isa issng bilalagyan ng posas ang kamay ng mga sindikato. Samantalang ang mga biktima ay nasa ospital at inalis ang mga gramo ng droga sa kanilang mga katawan.
KINABUKASAN..
Dahil sa puyat ay halos alas 11 na kaming nagising. May text si Bart. “Good moring. Okay ba kayo? 2nd day pictorial. I love you.”
Agad akong bumangon para tawagan siya ngunit nakapatay ang kanyang cellphone. Dito ay nag aayos na sina Irano, Tibur at Nai ng gamit dahil uuwi na rin kami mamayang hapon. Si Ace naman at Cookie ay nanonood sa cellphone.
“Ano naman iyan?” pang uusisa ko.
“Eto na Narding, tingnan mo. Ang ganda ni Marian Rivera as Darna. Tapos ayan dumating si Katrina Halili as Black Darna. Kabog much! Nag laban nanaman silang dalawa! Grabe ang mga super hero ngayon no? May mga counterpart na sarili nila. Tingnan mo itong si Spiderman may black version din. At saka doon sa anime na Magic Ray Earth diba yung version ni Hikaru Shido na si Nova. Ang mga baliw baliwan na kalaban galing sa self nila.” ang wika nito.
Natahimik ako at dito at napatingin ako sa labas ng puno kung sana may isang maliit na ahas na gumagapang sa puno at maya maya ay dinagit ito ng isang malaking itim na ibon.
Tila kumabog ang aking dibdib..
Pero hindi ko ito pinansin at ipinag patuloy ko lang ang aking ginagawang pag aayos ng gamit. Bagamat may sandali na hindi ako mapakali.
Bandang hapon noong mag pasya kami mag paalam sa lola at lolo ni Nai. Kailangan na naming bumalik sa siyudad. Isa isa kaming nag bigay galang sa kanila at maayos na nag paalam. Samantalang nakahinga na rin ang bayan ng Balrik dahil nawala ang takot sa kanilang maayos na pamumuhay. Ngayon ay wala nang kakatok sa kanilang mga pintuan kapag sumapit ang dilim.
Habang buhat ko ang aming gamit ay tila huminto ang aking mundo at nag flash sa aking isipan ang duguang katawan ni Bart. Kasabay nito ang isang tinig. “Nandito na ako Narding. Sa wakas ay mag kakasama na tayo.” ang wika niya sabay pakita ng kanyang itim na kalasag na kamukha ng sa akin.
Bumagsak ang mga gamit sa aking kamay at panandaliang natulala. “Narding, ayos ka lang ba? Nabalisa ka yata?” tanong ni Irano.
“Kuya Narding, namumulta ka. Gusto mo ba ng maiinom?” tanong ni Nai.
“May nangyayari kay Bart. Nasa panganib siya! Sigurado ako! Kailangan ko siyang puntahan.” sagot ko, sabay kuha sa aking nag liliwanag na bato.
“Teka Relax ka lang. Sigurado ka ba sa sinasabi mo?” tanong ni Irano.
“Oo, alam kong mayroong nangyayari kay Bart. Alam kong nasa panganib siya. Kailangan ko siyang puntahan.”
“Kung ganoon ay puntahan mo na siya. Bubuksan ko ang portal, ang kailangan lang gawin ay ilocate ni Ace ang eksaktong kinalalagyan ni Bart.” ang wika ni Irano.
“Wait lang..” ang wika ni Ace at nag scan ang kaniyang mga mata. “Gamit ang sarili kong satellite sa itaas ay hahanapin natin si kuya Bart.” ang wika nito.
Makalipas ang ilang sandali ay nalocate niya ang kinaroroonan ni Bart at ibinigay ang data sa amin ni Irano. “Ayos!” ang wika niya (Irano) sabay labas sa kanyang sibat.
Bumukas ang pulang portal. “Diretso na ito kay Bart. Mag ingat ka.” ang wika ni Irano. At bago pumasok ay nilunok ko ang bato at mabilis akong lumipad sa loob nito.
Habang nasa loob ng portal ay hindi ko maiwasang mag alala. Kumakabog ang aking dibdib sa hindi maipaliwanag na takot..
Mabilis pa sa kidlat ay bumukas ang portal at dito ay agad kong nakita si Bart na sumusuka ng dugo habang hinahalukay ng lalaking naka itim na kalasag ang kanyang dibdib. “Bart!!!” ang sigaw ko sa aking sarili at sumiklab ang apoy sa aking buong katawan. Mabilis akong lumipad sa kinaroonan ng kalaban at isang malakas na sapak ang iginawad ko sa kanyang mukha.
Dinagit ko siya at nag buno kaming dalawa sa ere..
Paikot ikot hanggang sa maging ibon ang mga apoy namin sa katawan. Lumabas sa kalangitan ang dalawang higanteng phoenix. Ang isa ay kulay pula at isa ay kulay itim.
Itutuloy..
LOA S3 Part 75: Itim na Narding
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
HAPPY READING!
Nick Lester Galor
Dada Grande
Ace Imperial
Nor-ain Pangcatan
Kenneth Villanobos
Franson Steven
Adriansolinap
Mark Jayson Zapanta
Marlon Monces
Jewel Fritz Buendia
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Jan 31, 2020
Mabilis pa sa kidlat ay bumukas ang portal at dito ay agad kong nakita si Bart na sumusuka ng dugo habang hinahalukay ng lalaking naka itim na kalasag ang kanyang dibdib. “Bart!!!” ang sigaw ko sa aking sarili at sumiklab ang apoy sa aking buong katawan. Mabilis akong lumipad sa kinaroonan ng kalaban at isang malakas na sapak ang iginawad ko sa kanyang mukha.
Dinagit ko siya at nag buno kaming dalawa sa ere..
Paikot ikot hanggang sa maging ibon ang mga apoy namin sa katawan. Lumabas sa kalangitan ang dalawang higanteng phoenix. Ang isa ay kulay pula at isa ay kulay itim.
Part 75: Itim na Narding
Nag paikot ikot sa ere ang dalawang mag kaibang kulay na ibon hanggang sa kapwa kami tumaas at makarating sa labas ng daigdig. Nag bitiw kami at dito ay nakita ko agad ang kanyang itsura. Mag kaiba ang aming mukha ngunit may mga anggulong kapag tinititigan ay kamukha ko na rin siya. Ang kalasag niya at kasalag ko ay parehong pareho. Ang mga pulang parte sa aking kalasag ay kulay itim sa kanyang bersyon. Ang mga gintong kalasag sa braso ay ginto pa rin ngunit itim ang mga batong nakalagay dito.
Ngumiti siya. “Narding.. natutuwa ako dahil mag kasama na tayo. Pwede na kitang patayin ngayon.” ang wika niya na hindi maitago ang saya.
“Ang akala ko noong una ay panaginip lang kita. Ang lahat ay kathang isip lamang at nilikha ng aking malikot na imahinasyon. Hindi ko akalain na totoo ka nga.”
“Syempre ay totoo ako Narding. Ako ay ikaw at ikaw ay ako. Masaya hindi ba? Mag kasama na tayong dalawa. Huwag kang mag alala dahil akin ka lang, walang sinuman ang maaaring mag mahal sa iyo. At iyan si Bart na kasintahan mo? Hindi ako titigil hanggang hindi ko siya napapatay Narding. Lahat sila ay papatayin ko para maging maligaya tayong dalawa. Hindi ba’t maganda iyon?” ang tanong niya sabay lipad patungo sa akin. Itinapat niya ang kanyang kamay sa aking dibdib at sumabog ito. Natumba ako at tumama ang aking katawan sa isang lumulutang bato sa paligid ng Earth.
Maya maya ay muli naman siyang sumugod sa akin kaya naman sinalo ko ang kanyang kamay at pinasabog rin siya katulad ng ginawa niya sa akin. “Saan ka nang galing? Bakit ginugulo mo ako?!” tanong kong pasigaw sabay lipad patungo sa kanya at muli nanaman ako nakipag buno.
“Nag mula ako sa iyo Narding! At hindi matatapos ang mga sandaling ito na hindi kita napapatay!” ang sigaw niya sabay kuha ng kanyang kalasag sa ulo at ibinalibag iyon sa akin. Gayon rin ang aking ginawa para kontrahin ang kanyang atake. Muli sumibat ang dalawang ibon sa kadiliman ng kalawakan, mag kaiba apoy sa kanilang mga katawan.
Maya maya muli siyang sumugod sa akin. Hindi naman ako natakot kaya sinagupa ko rin siya. Palitan kami ng suntok, tadyakan, basagan ng mukha..
Dumistansiya siya at nag ipon ng itim na pwersa sa kanyang dibdib at ibinuga iyon sa akin. Isang purong itim na enerhiyang gumuhit sa kalawakan. Ngunit hindi ako natinag, nag liwanag ng aking katawan at nag bago ang aking kalasag na kanyang ikinagulat.
lsang malakas na suntok ang itinawad ko sa kanyang enerhiya hanggang sa mahati ito at bumalik sa kanyang direksyon. Tinamaan siya at umumpog ang kanyang katawan sa batuhan.
Susugod pa sana ako ngunit tumayo siya at biglang nawala sa kadiliman. Duguan ang kanyang katawan at nawasak ang kanyang kalasag. “Mag kikita pa tayo Narding, masaya akong makalaban ka.” ang wika niya.
Bumalik sa normal ang lahat at naiwan akong nakalutang sa kalawakan.
Agad akong bumalik sa baba kung saan naroon si Bart na sugatan ngunit unti unti nang nag hihilom ang kanyang dibdib. Agad ko siyang inalalayan upang makatayo. “Sino iyon? Bakit kamukhang kamukha ka niya.” ang tanong nito na may tonong litong lito.
“Hindi ko alam Bart, basta ang alam ko lang ay kalaban siya. May balak siyang masama sa mga taong malalapit sa akin.” ang wika ko naman.
“Gagong iyon, alam niya na hindi kailangan putulin ang aking katawan para ako ay manghina. Hindi ko tuloy magawang mag palit ng balat. Mabuti na lamang at mabilis mag hilom ang aking mga sugat.”
“Nag kagulo doon sa siyudad kaya’t dito nalang kita sa ospital na ito dadalhin. Magiging maaayos rin ang lahat. At kung ano man iyon ay malilinawan rin natin ito.” ang wika ko habang inalaalayan siyang pumasok sa emergency room.
Minabuti kong ikuha ng silid si Bart para makapag pahinga ito. Malaki pa rin ang sugat sa kanyang dibdib pero hindi na ganoon ka lala katulad ng kanina na halos butas ang kanyang likuran sa lalim nito. Bali rin ang kanyang tadyang at maraming saksak sa tiyan. Tinawagan ko na rin si Cookie upang dito na tumuloy kapag sila ay nakauwi na galing sa Balrik.
Alas 2 ng madaling araw, dumating sina Cookie, Ace at Nai, may dala silang mga pag kain para sa amin ni Bart. “Kuya, gusto mo ilipat natin siya kay Kuya Sam?” ang tanong ni Ace.
“Hindi naman malala ang nangyari kay Bart. Namaga lang ang kanyang katawan dahil nabugbog ito.”
“Eh bakit hindi siya mag hunos katulad ng ginagawa niya dati?” tanong ni Cookie.
“Ang pag papalit ng balat ay may patakaran. Hindi siya maaaring mag palit ng balat hangga’t hindi nahahati ang kanyang katawan sa dalawa. Nasugatan siya at may ibang paraan ng pag hihilom ang kanyang katawan sa simpleng sugat lang.”
“Ah, kung sa bagay lahat ng eksenang pag papalit ng balat ni papa Bart ay parating napuputol ang ulo niya, katawan at kung ano ano pa.Eh kung hatiin kaya natin ngayon ang katawan ni papa Bart?” tanong ni Cookie
“Sira, nag papahinga na yung tao!” sagot ko
“Kung sa bagay mag pasalamat nalang tayo at buhay pa siya. Teka isa nanaman ba sa mga Diyos iyang kalaban?” tanong ni Cookie
“Hindi, mahirap ipaliwanag. Pero kakaiba ang isnag ito.” ang wika ko habang nakatingin kay Bart na natutulog.
“Kuya Narding, panoorin mo ito. Paanong nangyari ito?” ang wika ni Nai sabay pakita sa akin ng video sa cellphone kung saan pinasabog ng itim na Narding ang siyudad nila Jorel. Pinatay rin ni Narding ang daan daang mga pulis at sundalo sa iba’t ibang siyudad. Ang video clips ay may iba’t ibang caption depende sa nag share. “The Evil Unleased”, “Super Nardo gone Crazy”, “The Real Dark Phoenix”, “Hero into Villain”.
Marami rin ang mga comments at ang lahat ay sinasabing isa akong demonyo, pekeng bayani at walang awa..
“Kuya Narding, bakit ginawa mo to?” ang tanong ni Nai.
“Ano ka ba, paanong magagawa ni Kuya Narding iyan e kasama natin siya ngayon. Baka may impostor o clone na gumagaya sa kanya.” ang wika ni Ace at habang nasa ganoong pag uusap kami ay naramdaman namin ang kakaibang pwersa kaya naman umakyat kami nila Ace sa roof top upang tingnan kung ano ang nangyayari.
Dito ay pinag masdan namin ang tahimik na siyudad, halos alas 3 na rin ng umaga at pasikat na rin ang araw..
Habang nasa ganoong posisyon ako ay bigla nalang may asul na enerhiyang tumama sa aking katawan, tubig ito na parang latigong humampas sa akin kaya nawala ako sa balanse at tumurik sa itaas..
Sa bilis ng pangyayari ay nagulat nalang ako noong makitang nalaglag ang aking sarili sa mataas na gusali.
Agad kong dinukot ang bato sa aking bulsa at nilunok ito.. Bago ko pa isigaw ang pangalan ng anghel ay bigla akong dinagit ni Jorel, galit na galit ito at isang suntok ang aking tinamo.
“NARDO!” ang sigaw ko noong makawala sa kanya at dito sinangga ko ang kanyang pag atake. Umistansiya pa siya sa akin at bumuga ng pulang laser ang kanyang mata pero sinangga ko rin ito gamit ang aking kalasag. Habang nasa ganoong posisyon ako ay may tubig na pumalupot sa aking katawan at ginapos ako. Dito ay lumabas si Irano at saka bumuga tubig na may kuryente sa aking harapan.
Sumiklab ang apoy sa akin katawan at kumawala ako sa pag kakagapos. Bilang tugon sa kanyang atake ay bumuga ako ng lava na sumalpok sa kanyang tubig at saka dumistansiya sa kanilang dalawa. “Baliw ka Narding! Bakit mo inatake ang siyudad namin!!! Napahamak si Jonas ng dahil sa kabaliwan mo!!” ang sigaw ni Jorel at muli itong lumipad para atakihin ako.
Malakas ang kanyang suntok na kahit sinasangga ko ito ay napapa atras pa rin ako na parang tumatagos sa aking laman at nag iiwan ng kuryente. Maya maya si Irano naman ang lumipad at inatake rin ako gamit ang kanyang sibat na sa kada hampas ay lalabas ng tubig. “Narding! Akala ko ay kaibigan kita! Bakit inatake mo ang Antartika! Ang aking anak ay nandoon! Anong klaseng kaibigan kaaaa! Nababaliw kana! Pati buong siyudad ay sinira mo! Dungis ito sa pangalan ng Liga!!”
Umiwas ako at dumistansiya sa kanila. “Hindi ako! Maniwala kayo sa akin! Hindi ako ang nang gugulo doon!!” ang sagot ko sa kanila
“Imposible dahil ikaw mismo ang nakita ko. Nag laban pa tayo doon! Mukha mo ang nasilayan kooo! Sinunggaling kaaaa!” ang sigaw ni Jorel.
“Ikaw iyon Narding, mataas ang seguridad ng Antartica, binuksan nila ito sa iyo dahil nag tugma ang lock code ng iyong katawan kaya binuksan nila ito para sa iyo. Pag katapos ay aatakihin mo lang silaaaa!” ang sigaw ni Irano ikinumpas niya ang kanyang kamay at nag karoon ng matitigas na patalim na tubig sa kanyang paligid, itinulak niya ito palipad sa akin. Si Jorel naman ay nag liwanag kamao at hinataw ito sa aking direksyon. Nag labas ito ng puting enerhiya na sumira sa mga katabing gusali.
Nag halo ang kanilang atake, kaya naman inipon ko ang enerhiya sa aking medalyon at binuga ko ito para icounter ang kanilang ginawa..
Naging magulo ang paligid..
Maya maya nawala si Jorel at isang malakas na suntok ang iginawad sa aking mukha dahilan para sumadsad ako sa roof top kung saan naroon sila Nai na litong lito sa mga nangyayari.
Bumaba rin sina Irano at Jorel sa rooftop. “Pag babayaran mo ang ginawa mo Narding!” ang wika nila.
“Mali ang nakikita ninyo. Hind ako iyon! Pati si Bart ay inatake rin niya. Maniwala kayo sa akin!!” ang sigaw ko. “Ibang nilalang iyon at nilalason niya ang inyong mga paningin!”
“Nai! Ace! Lumayo kayo kay Narding dahil nababaliw ang isang iyan!” ang utos ni Jorel sa kanila.
Pero sa halip na lumayo sa akin ay lumakad sila sa aking harapan at humarang. “Tama na kuya Jorel. Hindi si Kuya Narding iyon. Ang nakikita ng mga mata ng ibang tao ay si Nardo iyon eksaktong eksakto. Ngunit sa paningin ni kuya Narding ay ibang tao ito. Sa makatuwid ay nilalason niya ang ating mga mata. Iyon ang aking kalkulasyon. Maniwala kayo sa akin. Nangyari na rin ito sa akin kung saan ginaya ako ng isang likidong metal.” ang wika ni Ace.
“Nababaliw ka na rin Ace. Hindi mo kami mauunawaan dahil hindi nalagay sa panganib ang pamilya mo.” ang sagot ni Irano.
“Ace! Tumabi ka diyan. Nai! Tabi!!” ang galit na utos ni Jorel.
“Hindi pwede kuya Jorel, sorry kuya Irano. Pero kung patuloy niyong pag tutulungan si Kuya Narding at paparatangan sa mga bagay na hindi siya ang gumawa ay ituring niyo na ring kaming kalaban.” ang wika ni Nai at dito ay nag bago ang kanyang anyo. Nag liwanag rin ang katawan ni Ace at nag combat position ito.
“Sa ating paningin ay eksaktong si kuya Narding ang nakikita natin kaya inaakala natin na siya iyon.” ang wika ni Nai.
“At nakita ko ang kanyang mukha, mag kaibang tao kami. Kung tunay niyo akong kaibigan ay maniniwala kayo sa akin!” ang wika ko naman.
(Author’s Note: Sa paningin ng lahat si Black Nardo ay eksaktong si Nardo at halos walang pag kakaiba kaya naman paniwalang paniwala sila na ang gumagawa ng gusot ay mismong ang tunay na Nardo nga. Kasi ay nakuha niya ang lahat ng features ni Nardo pati ang bakas o print nito kaya nakapasok rin siya sa Antartica.)
Habang nasa ganoong pag uusap kami bigla nalang may bumagsak na itim na kidlat sa aming harapan, mismo sa aming gitna dahilan para tumilapon sina Nai at Ace..
At mula dito ay nagulat ang lahat dahil bumagsak ang nilalang na aming pinag uusapan. Bumagsak ang itim na Nardo at kitang kita nila Jorel at Irano ang kanyang anyo. Pareho silang natulala at natahimik sa pag kabigla.
Tumayo ang itim na Nardo at saka humarap sa akin. “Kamusta ka Narding? Natutuwa akong makita ang mga kaibigan mo. Lalo dumami ang papatayin ko. Pero hindi naman ako nag punta dito para labanan kayo. Hinahabol kasi nila ako.” ang wika niya at dito ay narinig namin ang tunog ng maraming eroplano, helicopter na naka sunod sa kanyang direksyon.
“Ang sandatahang lakas ng bansa! Narito sila para hulihin ka Narding. Naging isa kang masamang bayani at masamang ehemplo sa mata ng lahat ng tao, dinala ko sila rito para makita ka naman nila.” ang wika nito habang naka ngisi.
At maya maya ay bigla naging itim na usok ang kanyang katawan at saka nawala.
Makalipas ang ilang sandali ay napalibutan na kami ng maraming sasakyang pang himpapawid ng bansa. Marami na ring pulis at sundalo sa kalsada. Pati mga tanke ay nag labasan na rin at pumaikot sa amin.
“Nardo, arestado ka! Mabigat ang krimen na ginawa mo.” ang wika ng sundalo na naka sakay sa helicopter habang ang ilaw nito na parang spot light ay naka sentro sa akin.
Itutuloy..
LOA S3 Part 76: Wanted
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
HAPPY READING!
Eichan Estillana
Junel Ontua
Cire Gnasalgam Zenemig
Roxanne Bandalan
Gilbert Pangilinan Cabanlit
Alj28MahalKita
Accel Villalobos
AH YS
Vina Garcia
Jessie Tabsing Tabud
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 1, 2020
Makalipas ang ilang sandali ay napalibutan na kami ng maraming sasakyang pang himpapawid ng bansa. Marami na ring pulis at sundalo sa kalsada. Pati mga tanke ay nag labasan na rin at pumaikot sa amin.
“Nardo, arestado ka! Mabigat ang krimen na ginawa mo.” ang wika ng sundalo na naka sakay sa helicopter habang ang ilaw nito na parang spot light ay naka sentro sa akin.
Part 76: Wanted
“Sumuko kana Nardo! Napapaligiran kana namin. Hindi makatarungan ang ginawa mong pag patay sa daang sibilyan at mga sundalo sa siyudad ng Tiera 2. At may mga report pa na ginulo mo rin ang ibang siyudad at lahat ay winasak mo.” ang wika ng mga pulis sa ibaba.
Maingay sa paligid, puro wang wang ang aming naririnig..
Maya maya ay lumipad si Jorel sa kanilang kinalalagyan. “Hindi si Nardo ang gumawa noon, ibang nilalang iyon na ginagaya lamang siya.” ang wika nito.
“Malakas ang ebedensiya mula sa kanya at kami mismo ang nakasaksi sa kanyang krimen! Huwag mo na siyang ipag tanggol Jorel!” ang sagot nila sabay paputok kinaroroon ni Jorel. Tumatalsik ang bala sa kanyang katawan.
“Bakit pati ako ay binabaril ninyo? Hindi makatarungan iyon!” ang wika nito sabay pitik sa isang helicopter dahilan para mawala ito sa balanse.
Nag akyatan na rin ang mga pulis sa itaas ng roof top at ang lahat ay nakatutok sa amin ang baril..
Itinaas ko ang aking kamay bilang senyales na hindi ako lalaban ngunit maya maya ay may isang tumira at binaril ako. Hindi naman ako kumilos pero sila ay pinaulanan ako ng bala.
Dito ay nag tatakbo si Ace at Nai, sinuntok nila at itinumba ang mga pulis sa rooftop.
Noong makitang nag kagulo ang paligid ay nag paputok na rin ang mga helicopter at eroplano sa taas. “Lumalaban ang target!!” ang sigaw mga ito at dito ay pinaulanan na kami ng bala mula sa itaas.
Ikinumpas ni Irano ang kanyang sibat at sumabog ang tubig na parang tsunami sa roof top at tinangay ang mga nasa paligid..
“Hindi kami nag simula ng gulo Chief! Pasensiya na ngunit walang disiplina ang iyong mga kapulisan.” ang wika ni Jorel sabay suntok sa kanilang mga sinasakyan. Maya maya ay lumipad si Nai at Ace sa kalsada at dito ay pinaputukan rin sila ng mga tangke at mga pulis na naka ayos roon. Pero dinaanan lang sila nila Ace at Super Panget, ang lahat ay tumaob at nawala sa porma. “Sorry po! Sorry talaga!” ang wika ni Ace habang lumulukso sa mga gusali.
Makalipas ang ilang minuto kaguluhan ay umakyat si Cookie. “Jusko Narding! Wanted kayong lahat. Laman kayo ng balita!” ang wika nito. Dito nga ay lumabas na sa buong bansa o sa buong mundo ang aming mga larawan na kami ay wanted. Ang aming mga larawan na pag tatanggol sa aming mga sarili ay binigyan ng masamang caption at kahulugan ng mga tao sa social media.
“Ang magandang gawin ay mag tago! Operation tago!!” ang wika ni Nai sabay lipad palayo.
Lumapit sa akin si Irano at Jorel. “Im sorry. Masyado lang akong nadala ng sitwasyon lalo’t nasa kritikal na lagay si Jonas matapos sumabog ang aming unit.” ang wika ni Jorel.
“Ganoon rin ako, nasugatan ang aking anak at nangitim ito dahil natabunan ng mga buhangin at yelo sa gusali. Masyado akong nagalit at nadala ng aking emosyon.” ang wika ni Irano.
Umiling ako at tinapik ang mga balikat nila. “Kung ako ang nasa sitwasyon ninyo ay ganoon rin ang galit na mararamdaman ko. Wala kayong dapat ihingi ng tawad dahil pare pareho tayong biktima dito.”
“At ngayon ay wanted pa kayo dahil sa pag laban ninyo sa sandatahang lakas ng Pilipinas!” ang wika ni Cookie.
“Ngayon ay alam na natin ang kalaban. Dapat ay mag handa tayo sa mga bagay na maaaring mangyari.” ang wika ni Jorel.
Maya maya ay bumalik si Nai. “At ngayong wanted na tayo dapat iwasan natin ang mag palit ng anyo. Maging ordinaryong tao lang tayo at huwag maki join sa mga ganyan kaguluhan.” ang wika nito.
Humarap kaming lahat sa sirang siyudad. “Mamahalin ka ng mga tao dahil sa libo libong kadakilaan na ginawa mo para sa kanila. Pero kamumuhian ka nila sa isang pag kakamali. Iyan ang pinaka masakit na panunuya ng buhay.” ang wika ko habang nakatanaw sa sumisikat na araw sa kalangitan.
“Siguro panahon na rin para tayo ay manahimik at ipaubaya sa sandatahang lakas ng bansa ang pag tatanggol sa mga siyudad.” ang wika ni Irano at dito ay humarap siya sa amin. “Babalik na muna kami sa Iranya. Maaari kayong mag bakasyon doon.” ang naka ngiting wika niya.
“Pag gumaling si Jonas ay uuwi muna kami sa Amerika.” ang sagot ni Jorel.
“Ako? Mag tatago at mag didisguise sa public para di nila ako makilala.” ang sagot ni Ace.
“Ako? Wala, di naman nila alam na ako si Super Panget. Bahala sila sa buhay nila, mayayabang na pulis!” ang galit na wika ni Nai.
Ngumiti kami sa isa’t isa. Lahat kami ay humarap sa malamlam na araw sa kalangitan at noong mga sandaling iyon ay nag pasya kaming mag hiwa hiwalay ng panandalian. Iniwan namin ang mundo at nag tuon sa aming ordinaryong buhay na malayo sa gulo at malayo sa labanan. Hindi ko nabigyan ng hustisya ang ginawa sa akin ng itim na Nardo ngunit sa tingin ko ay sapat na sa akin na naniniwala sa akin ang aking mga kaibigan, napatunayan ko kina Jorel at Irano na ako ay inosente at walang ginagawang kasalanan. Samantalang malaki ang pasasalamat ko kila Nai at Ace dahil hindi sila nag duda at tumalikod sa akin. Kahit na kamuhian ako ng buong mundo ay ayos na sa akin na pinaniniwalaan ako ng mga kaibigan ko. Iyon lang ay sapat na.
ISANG BUWAN ANG NAKA LIPAS.
REPORTER: Samantala, mas pinag igting pa ng gobyerno ang operasyon ng pag huli sa mga bayaning minsang nag tanggol sa ating mundo. Ngayon ay dinamihan pa nila ang pag papaskil ng mga larawan ng mga di umano’y kriminal na bayani na kinabibilangan nina Super Nardo, Jorel, Irano, Super Panget at Ace. (Ipinakita ang aming mga larawan na naka paskil sa mga social media, sa mga pader ng gusali, naka lagay ang katagang wanted)
Marami ang nagalit kay Super Nardo dahil sa ginawa niyang krimen ng pag patay at pag wasak sa mga siyudad. Samantalang lumabag rin sa batas sina Jorel at ang iba dahil sa pag tatanggol sa kriminal na si Super Nardo. At para naman sa kaalaman ng marami ay mag bibigay ng milyong pabuya ang gobyerno sa makapag tuturo kung saan nag tatago ang mga kriminal. Ako po si Gina Culang mula sa AGH KBN news files! Back to you Liza Mae!“
“Bakit tahimik ka yata Liza Mae?” ang tanong ni Kaka.
“Alam nyo mga kababayan, may pag kakamali rin dito ang sandatahang lakas dahil nag kulang sila sa imbestigasyon. At saka kitang kita footage ng CCTV na nag taas ng kamay si Nardo na ang ibig sabihin ay hindi siya lalaban ngunit nag paputok pa rin ang mga pulis. Kundangan ba namang walang modo at hindi marunong sumunod ang mga kapulisan ngayon sa ordinansa. Ngayon, paano kung may sumalakay na alien? O masamang nilalang mula sa kalawakan? Sino ang mag tatanggol sa atin? Kayo? Nek nek nyo! Mayayabang talaga…
Na off air ang programa..
At pinatay ni Cookie ang TV.
“Naging hot na hot si Liza kakatanggol sa inyo. Mukha siya lang ang reporter na kampi sa inyo. Kahit sa mga status niya sa social media ay pinag tatanggol niya kayo.” ang wika ni Cookie.
“Talaga palang galit kay Nardo ang lahat. Hindi na siya makakabangon pa.” ang wika ko habang kumakain.
“Alam mo nagulat rin ako sa inasal ni Irano at Jorel noong awayin ka nila. Pero natural lang iyon dahil binalot sila ng galit at dalawang mahalagang tao sa kanilang buhay ay nasaktan. Batid ko naman na iyon ang kanilang pinaka kayamanan. Pero isipin mo, si Nai at Ace lang naniwala sa iyo noong mga sandaling iyon.” pag tataka ni Cookie
“Dahil sina Nai at Ace ay matagal ko nang kasama. Halos karamihan sa laban ko ay silang dalawang tumutulong sa akin. Sina Irano at Jorel ay madalang kong makasalamuha, marahil ay nangangapa pa sila at hindi nila ako ganoon kakilala. Si Irano ay halos wala pang isang taon kong kilala, si Jorel naman ay madalang kong makasama. Pero hindi ibig sabihin noon ay wala silang tiwala sa akin, batid nasa estado palang kami ng pag papakilala ng aming mga sarili sa isa’t isa. Kaibigan ko pa rin sila at heto nga kapwa pa sila nag padala ng mga tsokolate at kakanin bilang peace offering.” ang tugon ko sabay lagay ng isang malaking kahon na galing kay Irano at Jorel. Puno ito ng mga pag kain, tsokolate, tsaa, mga damit at kung ano ano pa.
“Siguro ay nahihiya yang dalawa na iyan sa ginawa nila. Chuchupain ko pa sila e.” tugon ni Cookie sabay dakot sa tsokolate at isinumpak ito sa kanyang bibig.
Maya maya ay dumating naman si Bart galing sa trabaho. Bitbit niya ang mga poster ng aking mga larawan na pinunit mula sa mga gusali doon sa sentro ng siyudad. “Nakakapikon ang mga tao sa paligid, parang kung sinong magagaling at matatapang. Kung makapag salita laban sa inyo parang may naiambag sila sa mundo.” ang galit na bungad ni Bart.
“Iyan ang nature ng mga pinoy, kung makapag salita ay parang kaya nilang gawin ang lahat. Mga feeling perfect, feeling strong pero puro dakdak lang naman sa social media ang alam. Wala na ngang mga ambag puro paninira pa sa kapwa ang ikinakalat.” ang tugon ni Cookie.
“Ang batas ang ating pangunahing kalaban. Mag buhat daw kasi noong dumating ang mga bayani ay nawalan na sila ng silbi. Ang ating pag kawala ay isang paraan na rin siguro para gampanan nila ng maayos ang kanilang tungkulin.” ang wika ko.
“At pati mga senador at lider ng mga lalawigan ay nag hain na rin suporta para madakip kayo. Nag pahayag na rin ng tulong ang ibang bansa bilang pag tugon sa pambasang sandatahang lakas. Mukha mula dito ay magiging mahirap na ang lahat.” ang sagot ni Bart.
“Nag desisyon kaming tumalikod at mamuhay ng normal. Ibigay na lamang natin sa batas ang pag kakataon para.. pag kakataon para…” ang sagot pero napahinto ako dahil may naramdaman akong kakaiba sa labas ng kalawakan.
Maya maya ay lumabas rin si Bart at napatingala..
“Hala, ano ba kayong dalawa. Ano bang tinitingala niyo?!” ang tanong ni Cookie.
“Isang sasakyang pandigma mula sa kalawakan.” ang wika ko.
“Asan?!” ang tanong ni Cookie.
“Nasa labas ito ng daigdig at hindi pa pumapasok sa ating atmospera.” ang tugon ko.
Kukunin ko sana ang bato sa aking drawer ngunit hinawakan ni Bart ang aking braso saka umiling at nag wika. “Minsan ay kinakailangan mong mawala para ikaw naman ang hanapin.”
Itutuloy..
LOA S3 Part 77: Para sa Kapayapaan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
HAPPY READING!
A RI EL
Figuira
Ed Juniors Mercado Morfe
Joza Mae Saut
Jeriker
DwaneyDane_Blythelag
Admorous_Downfall
lonelyKJ
kylejeric
JeovaneCaranzo
User65422867
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 1, 2020
Part 77: Para sa Kapayapaan
Reporter: Kahapon ay namataan sa labas ng atmospera ng daigdig ang isang kakaibang sasakyang pang kalawakan ng ibang planeta. Tinayang papasok ngayong tanghali ang naturang mga bisita galing sa malayong bituin.
Samantalang nag bigay naman ng pahayag ang commander in chief ng sandatahang lakas ng bansa na hindi hihingi ng tulong mga bayaning kriminal at ihahandle nila ng maayos ang mga dayuhan sa kanilang sariling pamamaraan.
At sa mga oras na ito ay mas tinaasan pa ang pabuya sa kung sino man ang makapag tuturo sa mga kriminal na bayani na kinabibilangan nina Nardo, Ace, Super Panget at Jorel.
Ngayon naman ay live na live nating nasasaksihan ang pag welcome umano ng sandatahang lakas ng bansa sa mga dayuhan. Naniniwala si Commander Baonbarurot na ang lahat ay maaayos sa mabuting pakikipag usap at pakikisama. Ito kaya ay taktika ng sandatahang lakas dahil ayaw nila ng gulo o digmaa? O baka naman ginawa lang nila ito dahil alam nilang wala silang laban? Ako po si Gina Culang, nag uulat.
End of Report
Dito ay ipinakita ang isang malaking area ng bakanteng lote kung saan naka hilera ang mga sandatahang lakas ng bansa. Naroon rin ang commander na nakatayo. Mayroon rin mga taong bayan na may hawak ng mga banner na may nakalagay na “welcome visitors”. May pa fireworks pa at may dalang street dancer na may makukulay na costume ang nag peperform sa di kalayuan na animo grand festival.
Makalipas ang ilang saglit ay bumaba ang sasakyang pang kalawakan na iyon at bumukas ito sa harap ng sandatahang lakas..
Naka ngiti ang commander at ang lahat nag pakita ng positibong mukhang noong bumakas nag naturang sasakyan at dito ay lumabas ang tatlong babaeng kakaiba nag anyo. Ang dalawa ay nakasuot ng puting damit na may gintong burda at ang isa naman ay nakasuot ng itim na damit at may itim na belo pa animo nag luluksa.
“Ano namang kabaliwan iyan? Im sure may sira nanaman ang mga bisitang iyan.” ang wika ni Cookie habang nakatutok kami sa telebisyon.
“Tingin ko ay malabong makipag kasundo ang mga dayuhan sa ating lahi. Malaking pag kakamali ang binabalak nila.” tugon ni Bart
Ipinag patuloy namin ang panonood..
Lumakad ang babaeng isa at ang dalawa ay naiwan sa bungad ng sasakyan..
Sinalubong siya ng commander habang naka ngiti ito. Tapos ay sigawan ang mga tao sa paligod at winawagayway ang kanilang mga banner na pang welcome.
“Kami dito sa planetang Earth ay masaya sa inyong pag bisita. Maligayang pag dating saming planeta.” ang magalang na wika nito.
Humarap sa kanya ang babae na parang may stiffneck. “Mag bigay galang sa aming Reyna na si Hungry Danaya mula sa Hungry planet!” ang wika nito.
Kaya naman lumuhod ang lahat pati si Commander..
Reporter: Mga kaibigan, ngayon ay live nating nasasaksihan ang pakikipag usap ng ating matapang na commander sa mga bisita mula sa ibang planeta. “Everything is under control, hindi kailangan makipag labanan at ang lahat ay maaaring daanin sa mabuting usapan”. Iyan ang pahayag mga senador at kanilang pinuri ang kagalingan ni Commander Baonbarurot sa pag handle ng sitwasyon. Samantalang puro papuri rin ang tinanggap niya sa mga netizens at sinabing sila ay mag hahain ng petisyon upang gawing makabagong bayani ang commander. Ngayon ay masasabi nating HINDI na natin kinakailangan ang mga kriminal na bayani dahil nandito na ang ating sandatahang lakas na handang makipag areglo sa mabuting usapan. (Boses ni Gina Culang habang nasa live coverage)
“Napaka Bias ng walangyang Gina na yan! Sana masabugan siya.” wika ni Cookie.
(Samantala ipinakita sa scene abala rin sa panonood si Ace na kumakain ng pop corn. Si Nai naman ay naka ngiwi at binabato ng unan ang tv. Si Irano ay katabi si Cyan at ang kanilang anak habang dumedede ito. At sina Jorel at Jonas nakahiga silid habang mag katabi)
Patuloy pa ring naka luhod ang lahat..
Maya maya ay tumayo ang commander. “Kami sa planetang Earth ay binabati kayo ng maligayang pag dating. Napaka ganda ng inyong reyna.” pambobola nito.
“Ngayon ay malungkot at nag hihinagpis ang aming reyna. Siya ay nag luluksa sa pag kamatay ng kanyang mga kapatid na sina Hungry Pirena, Hungry Alena at Hungry Amihan. At lalo pa siyang nalungkot dahil sumabog na ang Hungry planet at wala na siyang kaharian.” ang sagot ng babaeng alien.
Napaluhod ang reyna na parang nang hihina..
“Teka ayos lang ba ang inyong reyna?” tanong ng commander.
“Hindi, ngayon ay nagugutom na siya at kailangan na niya ng makakain. Kaawa awa ang sinapit ni Hunry Danaya.” wika ng alalay ng reyna.
Tumayo ng tuwid ang commander at buong yabang na lumakad patungo sa reyna.. “Maligayang pag dating mahal na reynang Hungry Danaya. Hayaan mo at nag pakuha na ako ng masarap na putahe upang ay mabusog.” ang wika nito sabay hawak sa kamay ng reyna na noon ay nag luluksa. Hinalikan niya ang kamay nila at ipinakita kung gaano siya ka gentle man.
Samantalang nag p-pop up ang mga comment ng netizens sa screen ng tv at lahat ay hanga sa kagilasan ng commander. “True hero! Nakaka proud talaga. #GalingNgPinoy!
Napatingin sa kanya ang reyna at itinataas nito ang belo niya sa mukha. Kitang kita ng commander ang luha nito at maging ang mata ng kalungkutan na tumatagos sa kanyang puso.
Napahinto ang commander at panandaliang naistun..
Tahimik..
Maya maya ay biglang may lumabas na malaking uod sa bibig ng reyna, may malaki itong bibig at walang ano ano ay sinakmal ng buo ang commader. Kinain niya ito dahilan para mapatulala ang lahat at ipinakita pa ng live kung paano nilunok ng buo ang sundalo.
Noong maubos ito ay ang bahagyang lumaki ang reyna, humaba ang mga kamay nito at isa isang sinakmal ang mga sundalo sa paligid. Parang mga pop corn lang niyang inuhuhulog sa bibig ang mga ito. Pati ang mga taong may hawak na banner ay kinain rin nila.
Reporter: Mga kaibigan, biglang nag bago ang sitwasyon at ngayon ang lahat ay nag kakagulo na. Hindi epektibo ang makipag kaibigan sa mga taga ibang planeta dahil kakaiba sila. At ngayon ay..
Sinakmal siya ng reyna..
Hindi na ito nakatapos ng pag rereport. Namatay ang reporter na si Gina Culang sa mismong lugar ng pinangyarihan..
Naputol ang live coverage..
“Ayan ang sinasabi ko sa inyo, mga baliw yang mga commander na iyan! Maayos sa mabuting usapan? Gago ba sila? Ang mga ganyang bisita ay hindi maaaring ituring na mabuti.” ang wika ni Cookie.
“Mabuti nga sa kanila! Iyan ang nababagay sa mga katulad nilang aso ng gobyerno. Ayaw pa kasi nilang aminin na wala naman talaga silang laban kaya kunwari ay dadaanin nila ito sa magandang usapan. Mga duwag!” ang gigil na wika ni Bart.
“Hoy, ikaw Narding ha, hindi ka pwedeng umawra para isalba sila lalo’t wanted ka sa buong mundo. Ipaubaya mo nalang sa sandatahan ang pag supil dyan sa Hungry Danaya na iyan.” ang wika ni Cookie.
Inilipat namin sa ibang chanel at dito ay ipinakita si hungry Danaya na malaking malaki na ito, silang liretal na dambuhalang nilalang na patuloy pa ring kumakain, wala itong kabusugan at sa ngayon ay palapit na ito sa ibang siyudad. Ipinakita dito na nag handa ang sandatahang lakas upang pigilan nag pag pasok ng halimaw sa kanilang teritoryo ngunit masyado na itong malaki at malakas hanggang hindi na ito tinatalaban ng mga bala ng baril at tangke na kanilang ginagamit.
“At literal na “hungry” ang pangalan niya dahil hindi ito nabubusog at habang dumarami ang kanyang kinakain ay mas lalo pa siyang palaki ng palaki.“ ang wika ni Cooki.
Nag simula ang lagim ng halimaw noong makatungtong ito sa siyudad. Mas marami siyang kinain, mas maraming sundalo at pulis ang namatay, maraming nasira at napahamak. Nag liparan ang mga eroplano, nag datingan at mas malalaking sasakyang pandigma mula sa iba’t ibang bansa. Nakipag laban ang sandatahang lakas ng buong lupain, ngayon ay kailangan nilang patunayan na hindi nila kailangan ang aming tulong.
Samantalang ang mga humahangang netizens at matatapang na keyboard warriors ng bansa ay muling binalot ng takot pangamba dahil ang inaakalang bayani na si Commander Baonbarurot ay nilunok lang buo ng kalaban..
Nag tuloy tuloy ang labanan sa pagitan ng mga sundalo at ng reynang alien. Ang mga tao sa kanilang siyudad ay lumikas na dahil sa matinding takot. Ang tanging natira na lamang doon ay ang mga militar na bansa na kahit pag bali baligtarin ng tingin ay taligid pa rin. Hindi tumatama ang bala nila sa balat ng kalaban, patuloy lang rin silang kakainin nito na parang walang pag asang mabusog.
Makalipas ang ilang sandali ay huminto ang dambuhalang reyna. At maya maya yumanig sa kanyang kinalalagyan. Dito ay napasigaw ang lahat noong may umagos na kulay brown na animo ilog sa pwetan nito. Natangay ang mga buto at buhok ng taong kanyang kinain.
Umalingasaw rin ang bamaho, masangsang at nakaka sukang amoy sa buong siyudad..
“Tang inaaaa! Tumae si Hungry Danaya! Napaka salahula naman ng reyna na iyan!!” ang sigaw ni Cookie habang nasusukang pinag mamasdan ang dumi na parang tumpok ng bundok at may kasama pang ihi na parang ilog na umagos.
Pag katapos dumumi ay nahiga ang reyna at saka natulog..
Dito ay nag karoon ng pag kakataon ang mga sundalo kaya pinaulanan nila ng atake ito pero bale wala ang daan daang balang tumatama sa kanyang katawan. Para silang bumabaril sa isang goma na bumabanda lang ang bala at hindi nasusugatan o ngagalusan ang target.
Itutuloy..
LOA S3 Part 78: Mga bagong bayani
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 1, 2020
“Tang inaaaa! Tumae si Hungry Danaya! Napaka salahula naman ng reyna na iyan!!” ang sigaw ni Cookie habang nasusukang pinag mamasdan ang dumi na parang tumpok ng bundok at may kasama pang ihi na parang ilog na umagos.
Pag katapos dumumi ay nahiga ang reyna at saka natulog..
Dito ay nag karoon ng pag kakataon ang mga sundalo kaya pinaulanan nila ng atake ito pero bale wala ang daan daang balang tumatama sa kanyang katawan. Para silang bumabaril sa isang goma na bumabanda lang ang bala at hindi nasusugatan o ngagalusan ang target.
Part 78: Mga bagong bayani
“Jusko, hanggang dito sa siyudad natin ay umaabot yung napaka bahong hangin dulot ng tae ng hungry Danaya! Hindi ko na kaya! Takpan mo yang mga tinda natin dahil baka mabulok iyan sa amoy!!!” ang wika ni Cookie habang kami ay nag kakabit ng face mask.
“Syempre mabaho talaga iyon dahil puro karne ng tao ang kinain niya. At ngayon ay nag papahinga siya. Nag hihilik na parang isang dinosaur doon sa kabilang siyudad.” ang sagot ko.
“Masyadong makapal ang mga fats niyang si Hungry Danaya dahil kahit kanyunin ito at pasabugan ay tulog pa rin at hindi natitinag. Mukha nabusog siya ng husto.” ang puna ni Cookie.
“Ang mga nilalang sa hungry planet ay mga matatakaw at walang kabusugan. Palaki sila ng palaki hanggang kainin na nila ang buong planeta. Ang species nila naubos na dahil ito ang unang winasak ng mga diyos.” ang paliwanag ko habang naka tanaw sa kabilang siyudad.
“Saan naman galing iyan?” tanong ni Cookie.
“Galing kay Rashida.” sagot ko naman sabay bukas ng tv para mapanood ang latest mula sa pang yayari sa kabilang lugar. Halos lahat yata ng channel sa telebisyon at sa mga social media ay makikita ang dambuhalang katawan ni Hungry Danaya na natutulog at sa kada hilik nito ay yumayanig at tumataas ang karagatan sa pagitan ng mga siyudad. Maging hanggang dito ay maririnig ang kanyang ingay.
REPORTER: Ang buong station ng hot news 2020 ay nag luluksa dahil sa pag kawala ng isa sa pinaka mahusay at pinaka matapang na reporter na si Gina Culang. Hanggang sa huli ng kanyang buhay ay nag pakita siya ng dedikasyon at pag mamalasakit sa kanyang trabaho. Kaya kung nasaan ka man Gina, sana ay masaya kana. Tama nga ang sinabi mo sa akin dati na “hindi maaaring mag karoon ng dalawang divang reporter”.
Samantala ay naging isang bangungot ang pag dating ng Alien na si Hungry Danaya. Tila isang malaking kamalian ang ginawang hakbang sa mga militar na daanin sa mabuting usapan ang lahat. Ngayon ay umabot na 985 ang bilang ng sundalo at pulis na namatay at tinatayang papalo pa ito sa maraming bilang sa oras na magising ang masibang dayuhan.
Nasaan na kaya ang mga bayaning minsang nag tanggol sa ating planeta? Sadyang malupit nga ba ang ating gobyerno para sila ay gawing wanted? Hanggang saan kakayanin ng sandatahang lakas ng bansa ang mag panggap na kaya nilang tapatan ang mga nilalang mula sa kalawakan? Sa ganitong mga pag kakataon ay hindi bayaning naka suot ng unipormeng sundalo ang ating kailangan, tanggapin na lamang natin na ang tanging makakatapat lamang sa mga nilalang na ito ay mga bayaning itinakwil ng publiko.
Samantala, kukunin naman natin ang reaksyon saloobin ng mga taong bayan..
“Sandali, sandali. Anong masasabi mo sa sitwasyon ng buong mundo lalo’t nalagay nanaman tayo sa alanganin. Pabor ka ba na ibalik ang mga bayaning itinakwil ng taong bayan?” tanong ni Liza Mae.
“Live ba ito? Hi guys! Gusto ko lang iplug yung social media account ko. Chat chat tayo mga pare! Saka ifollow niyo na rin ako. No picture no reply. Saka iflex ko lang yung bagong venue ng bakbakan natin mga pare. Doon tayo sa resort ng tita ko. Mag sama pa kayo para marami tayo. At iadd niyo na rin ako sa IG! Ctc? (Care to chat) at Ctf (Care to fuck) mga bro!” ang sagot ng lalaki.
“Ano ka ba naman bakla, magugunaw na ang mundo puro kalandian at pagiging fame whore pa rin ang iniisip mo.”
“Ay hindi po ako bakla ate.” ang wika nito.
“Naku, paminta ka, niloloko mo ang sarili mo. Doon ka nga at ayusin mo yang foundation mong putik putik na! baklang to!” ang wika ni Liza sabay agaw sa kanya ng mic.
So ayun nga mga kaibigan, wala tayong nakuhang sagot mula kay kuya beki. Pero okay lang naman dahil di naman siya maganda. At iyan po ang nag babagang balita sa mga oras na ito. Ako po si Liza Mae Lawit na nag iiwan ng mga katagang BOOM NGA NGA!!
End of report..
“Pero okay rin iyang si Liza talagang naniniwala siya sa inyo. Saka tama rin naman yung sinabi niya na walang ibang makakatalo dyan kay Hungry Danaya kundi kayong may kakayahan lang.” ang wika ni Cookie.
“Ibinibigay natin ang lahat ng pag kakataon sa kanilang pamamahala. Tayo bilang ordinaryong sibilyan at dapat makinig sa kanila. Tiyak na mag dudulot nanaman ng panibagong kaguluhan ang pag labas ni Nardo sa publiko.” sagot ko.
Inabot ng halos apat na araw ang pag tulog ng dambulahang halimaw bago ito muling gumising at sa ikalawang pag kakataon ay kumain nanaman siya ng tao. Lahat ng madaanan niya sa siyudad na iyon ay nilulunok niya ng buhay kabilang ang mga sundalo na walang magawa upang sila ay itumba. Wala na rin halos tao sa buong siyudad na iyon kung saan ito nanggulo kaya makalipas pa ang isang buong araw ay nag pasyang tumawid ng dagat ang halimaw at lumipad sa katabing siyudad namin.
Dito ay muli siyang kumain ng tao, pati ang mga tangke, sasakyan at eroplano ay kinakain na rin niya. Walang kapaguran, walang kabusugan. Dahil dito ay binalot na ng takot ang buong lugar pati na rin ang aming siyudad na halos kaunting distansiya na lamang ang layo mula dito.
May ilang mga grupo ng protestante ang nakatambay sa labas ng base militar ng bansa kung saan isinisigaw at inilalaban nila na pabalikin at ipawalang bisa ang pag papataw ng krimen sa amin. “Kaya nga dapat ay ipawalang sala sila Super Nardo dahil kung ipapaubaya natin sa militar ang pag laban sa halimaw ay mamatay tayong lahat! Bakit hindi pa nila tanggapin na wala tayong sapat na lakas para lumaban sa mga alien na iyan! Ang makakatapat sa kanila ay may kapangyarihan ng alien rin at hindi basta baril at bala lang!” ang sigaw ng protestante.
“Tayo rin ang may kagagawan nito! Nawalan tayo ng tiwala sa kanila, dahil nakisakay tayo sa mga nababasa natin sa mga social media! Kaya ngayon ay wala na sila at lahat tayo ay mamatay naaaa!” ang sigaw pa ng isa tapos ay ng iyakan sila.
“KAHIT kailan ay hindi babawiin ng batas ang parusang ipinataw sa kanila! Sila ay mga kriminal na nag papanggap na mga anghel na bumaba sa kalangitan. Pero walang ganoon! Wala tayong ibang aasahan kundi ang ating mga kalahi lamang, huwag natin ipaubaya sa kamay ng mga alien ang ating kapalaran! Hindi hihingi ng tulong ang gobyerno sa mga taksil na mga iyan! Hindi dapat mina maliit ang kapangyarihan ng gobyerno, ngayon ay ilalabas namin ang aming mga sikretong sandata, ang mga bayaning itinago at pinalakas ng maraming panahon.” ito naman ang pahayag ng base militar sa mga protesta ng tao.
At katulad ng kanilang mga sinabi ay inilabas ng pamahalaan ang kanilang “sikretong” sandata. Sa isang ingrandeng presentasyon ay inilabas sa press. Dito ay ipinakita nila ang limang mandirigmang nakasuot ng mga kalasag. At tinawag nila itong “PH Warriors”.
“Ang PH warriors ay ang mga piling sundalo na sumailalim sa puspusan at matagal na training. 10 taon silang nag sanay sa bansang Amerika upang mas lumakas at gumaling sa pakikipag laban. Sila ay may espesyal na abilidad ng aspetong mental at pisikal. Ang kanilang mga kalasag ay nag mula sa mga espesyal na materyales ng mga dayuhang alien na sumalakay sa atin noong mga nakakaraang taon. Kinuha namin ang kanilang mga teknolohiya at dito ay nabuo namin ang mga mandirigmang sina:
Red One- ang pulang mandirigma ng apoy. Ang kanyang mga sandata ay nag liliyab at nakalulusaw ng mga matitigas na bakal.
Green two- ang berdeng mandirigma ng tubig. Ang elemento ng tubig ang kanyang expertise. At siya ay nakakasisid sa karagatan sa malalim na milya. At walang sinuman sa kalawakan ang makakapantay sa bilis niyang lumangoy.
Blue Three: ang asul na mandirigma ng teknolohiya. Siya ang susi sa pag detect ng kahinaan ng mga kalaban. Siya rin ay may mga espesyal na armas na naka kabit sa kanyang katawan katulad ng laser gun at deadly bomb.
Yellow Four- ang dilaw na mandirigma ng kagubatan, saklaw niya ang bilis ng mga tigre, leon. Ang kanyang kalasag ay may espesyal na kuko na nakakahiwa ng mga kalaban.
Pink Five- siya ang nag iisang babaeng mandirigma. Ngunit taglay ng kanyang kalasag ang kapangyarihan ng hangin, siya nakakalipad na parang isang ibon at ginagamit niya espesyal na pana sa kanyang pag atake.
Sa makatuwid ay sila ang bagong bayaning mag tatanggol sa ating lahat. Sila ay hinubog upang maging malakas at mag bigay ng liwanag sa oras ng kadiliman. Mula ngayon ay sisibol na ang mga bayaning sariling atin! Mga bayaning inyong maasahan sa oras ng kagipitan! Kaya’t ngayong gabing ito ay ikinagagalak kong ipabatid sa inyong lahat na hindi na natin kailangan ang mga kriminal na sina Nardo, dahil nandito na ang PH WARRIORS! MGA ALAGAD NG KABUTIHAN!!
Sumabog ang limang kulay na usok sa likuran ng mga inilunsad na bayani, at nag paputok rin ng mga fireworks ang buong base. Kasabay ng pag lakad ng limang bayani sa entablado ay tumugtog ang isang awitin na kanilang themesong.
Music Playing.
“Superheroes”
The Script
All her life she has seen All the meanest side of me They took away the prophet’s dream for a profit on the street
Now she’s stronger than you know A heart of steel starts to grow
All his life he’s been told He’ll be nothing when he’s old All the kicks and all the blows He won’t ever let it show
’Cause he’s stronger than you know A heart of steel starts to grow
When you’ve been fighting for it all your life You’ve been struggling to make things right That’s how a superhero learns to fly
Every day, every hour Turn the pain into power
When you’ve been fighting for it all your life You’ve been working every day and night That’s how a superhero learns to fly
Every day, every hour Turn the pain into power
All the hurt, all the lies All the tears that they cry When the moment is just right You see fire in their eyes
’Cause he’s stronger than you know A heart of steel starts to grow
When you’ve been fighting for it all your life You’ve been struggling to make things right That’s how a superhero learns to fly
Every day, every hour Turn the pain into power
When you’ve been fighting for it all your life You’ve been working every day and night That’s how a superhero learns to fly
Every day, every hour Turn the pain into power
Power, power, power, power, power Power, power, power, power
Every day, every hour Turn the pain into power
Power, power, power, power Power, power, power, power
“Available na sa musicfy ang themesong ng PH warriors at maidodownload rin ito sa aming official page sa halagang 50 pesos. Available na rin ang mga tshirt, sapatos at mga bags na may desenyong PH warriors, mabibili ito sa mababang halaga kaya Order na!” ang wika ng host.
At dito ay buong kisig na lumakad ang mga bagong mandirigma at sabay sabay hinubad ang kanilang mga kasalag sa ulo at sumaludo sa watawat ng bansa..
Itutuloy..
LOA S3 Part 79: PH Warriors
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
HAPPY READING!
TomatoPaste8
Jay-r Espera
Marlon Bustarga Campo
Ahriez Jhon Jerick Eyangam II
Anthony Martinez Catabay II
Richard Millena
Christian Emmanuel Calipayan
Yukichi Meako
Romel Vasquez Ramos
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 2, 2020
Part 79: PH Warriors
“Eh bakit nag aalala ka pa? Huwag kana nga mag isip dahil ang pamahalaan na mismo ang nag sabi na HINDI kayo kailangan. Matapos kayong mag buwis ng buhay ng maraming maraming beses ay waley na ang mga beauty nyo. May PH warriors na at sila ang pinaka bagong iniidolo ng madlang people. PH warriors ang bahalang mag care sa PH. Kaya nabuo ang PH care!” ang wika ni Cookie habang namimili kami ng gulay sa palengke, halos wala ring supply dahil wasak na ang mga siyudad. Nag kakataon lang na tulog si Hungry Danaya kaya nagiging payapa ang buong lugar ng ilang araw.
Isang linggo matapos ilabas sa publiko ang sinasabing sikretong sandata ng pamahalaan na tinawag na PH Warriors ay naging trending na sila sa social media. Halos nabura na ang tungkol sa aming mga “wanted” na kriminal bagamat tuloy tuloy pa rin ang operasyon kami ay hanapin. Parang isang bombang sumabog ang popularidad ng mga bagong bayani halos sila na ang laman ng kaliwa’t kanang mga balita. May mga memes pa at jokes na binubugbog kami ng mga ito.
Halimbawa na lamang ang larawan ni Red One na nakatapak sa ulo ni Super Nardo. Ang larwan ni Green Two ay sinasabuyan ng tubig si Irano habang naka handusay ito sa lupa.
Tunay na sumikat ng husto ang PH warriors na siya namang inabuso ng mga pamahalaan at mga negosyante. Ngayon ay lumabas ang mga kagamitan na may mga desenyo ng mga bagong bayani. May mga tsinelas, mga bags, tasa, baso, plato, laruan at mga posters. Sumikat rin at ibenenta ang themesong nila sa mga social media.
At dahil sa kasikatan nila ay dumami ang guesting ng naturang mga bayani. Mayroon pa silang ginaganap na mini concert kung saan sila ay kinabaliwan at tinilian ng mga fans habang sila ay sumasayaw sa kanilang pinapasikat na dance steps.
REPORTER: Phenomenal Super Heroes of the year! Iyan ang perfect description sa mga makabagong bayani na kung tawagin ay PH warriors na kinababaliwan ngayon ng mga pinoy. Tunay ngang sila ay sumikat na at isang patunay dito ang pag pagawa ng pamahalaan ng isang exhibit kung saan sila makikitang nag eensayo para sa pag laban sa mga masasamang loob na nag babanta sa ating planeta. Makikita dito sa exhibit kung paano mag apoy ang katawan ni Red One habang pinapasabog ang mga batong tumitilapon sa kaniyang harapan. Makikita rin sina Pink Five, Yellow Four at Blue Three habang nakikipag laban sa mga malalakas na militar.
Halos hindi mahulugang karayom ang exhibit at talaga namang sulit na sulit ang entrance fee na 350 pesos! Oo nga naman, sa kabila ng kaliwa’t kanang takot at pangamba dulot ng halimaw na si Hungry Danaya na hanggang ngayon ay sleeping pa rin. Nakatagpo tayo ng PAG ASA at kaligayahan dahil sa mga bagong bayani na PH Warriors.
Ayon sa mga eksperto ay di hamak na mas malalakas ang PH Warriors kaysa sa mga kriminal na bayani na puro mahika at pandaraya lamang ang alam sa pakikipag laban. Ang naturang bayani ng Pilipinas ay puro lakas at talino ang kakayahan upang ipag tanggol ang mundo.
Samantala balitang Pa Star naman tayo. Batikang reporter na si Liza Mae Lawit, inalis na sa istasyon at inaresto dahil sa paninirang puri ng pamahalaan. Nakikita sa ilang blog ni Liza ang di umano ay paninira sa mga desisyon ng pamahalaan na gawing wanted na kriminal sina super Nardo at iba pa. Dinakip si Liza Mae kanina at ikinulong sa piitan ng mga taong nakahanay sa bitayan.
Buti nga sayo Liza Mae, boba ka kasi at traydor sa sarili mong bayan! Isang malaking kamalian ang kumampi ka sa mga kriminal! Kaya ako? Mabuhay PH warriors! Mabuhay ang militar ng Pilipinas! Ako po Betty Betsilog at ito ang Super News Flash 25 7!
End of Report..
“Eh yun naman pala, hindi na kayo kailangan ng taong bayan. In short ay laos na kayo at isinusuka nila. Ganyan naman talaga ang mga pinoy now a days, di mahalaga kung may talent o wala, basta sikat ka pwede kang maging kahit na sinong gusto mo. Katulad ng mga artistang hindi singer pero hanep kung bumenta ang album kasi nga sikat sila at maraming fans. Ngayon ay nasa pedestal ang PH warriors kaya baliw na baliw sa kanila ang lahat. Biruin mo nakakatuwa ang mga tao dito, kayo na ilang beses nag buwis ng buhay ay hindi naappreciate ng mga tao, pero yung mga fake na super hero na halatang peke lang rin naman ang mga sandata e kinababaliwan nila. Katulad ni Red One na umabot na 65M ang followers sa loob ng isang linggo, halata namang ang gamit lang niya ay mini version ng fire truck at si Green Two at mini version lang ng bomberong hose ang dala sa likod.” ang wika ni Cookie.
“Hoy beklush huwag mo ngang siraan ang mga PH warriors! Kapanget panget mo na nga e pintasero ka pa. Ang PH warriors ang kaisa isang pag asa ng mundo! Hindi sila peke katulad nila Super Nardo na puro mahika ng pandaraya ang alam.” ang wika ng isang beki sabay hampas ng talong kay Cookie.
“Narding, hinampas ako ng talong. Isa lang ha.” ang wika nito sabay suntok ng malakas sa mukha ng beking bata dahilan para tumumba ito sa tindahan ng ulam.
Natawa si Cookie at agad akong hinitak para tumakas. “Gago ka talaga, kawawa naman yung bata.”
“Batla ang tawag sa kanila, mga pastar na baklang jejemon na umiinom ng milktea at naka short ng maiksi habang naka contact lens!” ang sagot ni Cookie habang tumatawa.
Isang linggo pa ang lumipas, tuloy tuloy ang pang gugulo ni Hungry Danaya kasama ang kanyang dalawang alipores, ngayon ay nakaka dalawang siyudad na itong kinakain at halos hindi masukat ang kanyang laki. Napaka baho na rin dahil kapag dumumi ito ay talagang sasabog ang mala ilog at bundok na tae na ikinamamatay ng mga hayop at isda sa karagatan.
Ang nakakatuwa lamang ay patuloy na nakikipag laban ang mga militar, lalabas lamang ang kaunti ang mga PH warriors at saka kakaway sa mga fans at maya maya ay mawawala na sila at ang kakainin ng halimaw ay ang mga sundalong ipinadala ng ibang bansa. Gayon pa man ay bulag na ang fans sa ganitong pang yayari, kahit walang kwenta at pinapabayaang mamatay ang mga naka front na sundalo ay ayos lang, ang mahalaga ay mataas ang sale at rating ng pamahalaan dahil sa ginagawa nilang hakbang sa pag tatanggol sa mga siyudad gamit ang kinababaliwang PH warrior na walang ginawa kundi ang lumabas ng kaunti at mag pakita sa mga fans sa battle field.
Bawal ring siraan nag PH Warriors, ang lahat ng mga reporter o anchor na nag bibigay ng kanilang opinyon sa di umano ay pagiging useless ng mga bagong bayani ay dinadakip at inaalis sa trabaho at isa na rito si Kaka ang isang beteranong haligi ng industriya pag dating sa pag uulat.
KAKA: Para sa akin lang naman, parang walang kwenta ang PH warriors. Bakit ayaw gumising ng pamahalaan na hindi nila kaya si Hungry Danaya! Ano to? Dalawang buwan na rito yung halimaw na parang nag babakasyon, kain at tulog ang ginagawa ng paulit ulit. Alam niyo mga kababayan kapag nag tagal pa rito ang halimaw na iyan ay mamatay tayong lahat. Tumigil na nga ang amerika sa pag papadala ng sundalo sa atin, pati ang ibang bansa ay ayaw na rin tumulong dahil lahat ng pinapadala nila ay natitigok lang at ipinapakain sa halimaw. Noong nakaraang pag atake ng halimaw, nasaan ang PH Warrior? Wala diba? Lumabas sandali at kumaway sa mga fans habang ang mga sundalo ng ibang bansa ay minimindal ni Hungry Danaya!
Isipin niyo, kung nandito sina Super Nardo, Jorel, Ace, SP at Irano hindi tatagal ng isang gabi ang halimaw na iyan dito. Eh anong ginawa ng pamahalaan? Pinatawan ng criminal case si Super Nardo dahil sa paninira ng sa ilang siyudad na hindi natin alam kung siya nga ba talaga iyon diba? Walang nakaka alam sa nangyayari pero hinusgahan natin sila. Naunang mag paputok ang militar at mga pulis, hindi lumalaban ang mga anghel. Alam niyo kaya ginagawa ito ng pamahalaan ay dahil hindi nila mahawakan ang mga bayaning iyon, hindi nila ma control sila Super Nardo, hindi nila ito mapag kakitaan katulad ng mga ginagawa nila sa mga fake na PH Warriors.
Kaya kayo ha, mga fans ng pekeng warrior na iyan! Gumising kayo dahil bukas e kayo na ang kainin ng halimaw na iyan. At kayo..
BANG!!!!
BANG!!!
BANG!!!
BRATATATATATATTTT!!!
Binaril si Kaka sa nation television at ang lahat ng sa studio ay binaril din. Kitang kita na nalaglag si kaka sa entablado at pati ang mga nanonood ay mga namatay rin. Dumalak ang dugo ng karahasan sa buong estasyon. Minasaker ang maraming suporta ni Kaka na naniwala sa kanyang mga sinasabi.
Dahil sa pag kamatay ni Kaka at ng mga tao sa buong studio ay nagising ang ilang mamamayan at nag protesta sila para hilingin na patunayan ng PH Warriors ang kanilang lakas at kagalingan. Samantalang sumang ayon naman ang pamahalaan sa hamon ng mga mamamayan upang mapanatili na rin ang kanilang kredibilidad sa buong bansa..
At sa muling gising ni Hungry Danaya na noon ay kasing laki na ng pinaka mataas na tore sa buong siyudad ay nag handa ang pamahalaan.
Noong mga sandaling iyon ay wala nang makain ang halimaw sa ikalawang siyudad na kaniyang nilipatan kaya naman muli itong tumawid sa dagat patungo sa aming siyudad kung saan nag hihintay ang naka assemble na pwersa ng mga militar.
Sa daungan palang ay 300 kanyon na at mga libo libong pampasabog ang inihanda upang itaboy ang mga kalaban. Sa likod ng mga kanyon at tangke naman ay mga sundalong takot na takot at pawis na pawis na dahil alam nilang sila ay pang front lamang.
Ngunit sa halip na lumikas ang mga tao ay nag mistulang fans day ang buong siyudad. Libo ang tao sa paligid at ang lahat ay may hawak na banner na pang suporta sa kanilang pinaka paboritong super hero. Walang takot sa mga mata ng mga tao, confident sila na maipapag tatanggol ng PH warriors ang mga mamamayan gamit ang kanilang lakas.
Dumadagundong na sigawan, cheering at pag hanga ang ibinigay ng mga tao noong bumaba ang PH Warriors sa engrandeng entrance na inihanda para sa kanila. Hanggang sa labanan ay pinag kakitaan ang mga ito dahil nag lagay sila ng mga front seat na nag kakahalaga ng 10, 000 kada bangko sa mga manonood ng live sa laban ng mga bayani. Nag lagay rin ng subasta at pustahan ang matataas na senador kung sino sa lima ang makakatalo kay Hungry Danaya.
Itutuloy..
LOA S3 Part 80: PH Warriors 2
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 2, 2020
Dumadagundong na sigawan, cheering at pag hanga ang ibinigay ng mga tao noong bumaba ang PH Warriors sa engrandeng entrance na inihanda para sa kanila. Hanggang sa labanan ay pinag kakitaan ang mga ito dahil nag lagay sila ng mga front seat na nag kakahalaga ng 10, 000 kada bangko sa mga manonood ng live sa laban ng mga bayani. Nag lagay rin ng subasta at pustahan ang matataas na senador kung sino sa lima ang makakatalo kay Hungry Danaya.
Part 80: PH Warriors 2
“Mabuhay PH Warriors! Save us!!!” ang sigaw ng mga taong bayan noong bumaba ang mga bagong bayani sa sentro ng siyudad. Noong bumaba sila ay mayroon pang limang kulay ng mga paputok, red, blue, green, yellow at pink na sumisimbolo sa kanilang kulay. Umulan rin ng mga confetti sa buong siyudad na simbolo naman ang pag pupugay at pag pupunyagi para sa napipintong tagumpay.
Sigawan..
Nag bunyi at nag palakpakan ang mga tao..
Maya maya ay lumabas ang pinaka mataas na commander ng militar kasama sa kanyang likuran ang ilang opisyal. Hinawakan ng naturang chief ang mikropono at nag bigay ng mensahe.
“Huwag na kayong matakot, ang tunay na mga bayani ay naririto na. Sila ang mga sikretong sandata ng ating republika, mga mandirigmang nag mula mismo sa ating mga dugo. Sila ang PH warrior na natatangging pag asa ng ating bayan. At ngayong nandito na sila ay hindi na natin kailangan ng mga pekeng mandirigma, mga kriminal at bayaning nanloloko ng tao gamit ang kanilang mga salamangka at ilusyon. Yang putang inang Nardo na iyan (hiyawan ng mga tao at palakpakan), yang putang inang Jorel at Super Panget na iyan (hiyawan naman ang mga tao at nag tawanan) at yang Putang inang Ace at Irano na iyan LAHAT SILA AY PANIS! Walang binatbat sa ating mga PH Warriors! Ngayon araw na ito ay wala na tayong aalalahanin pa! Tayo ay malaya na mula sa pananakop ng ibang planeta! Mabuhay ang PH Warriors!!” ang malakas sigaw ni Chief
Itinaas ng PH Warriors ang kanilang mga sandata dahilan para lalong mag bunyi ang mga tao. Umulan ng confetti at tumugtog ang themesong ng kanilang grupo.
“Oy bakla bakit naman humahagulgol ka? Anong drama iyan?” tanong ni Cookie sa aming katabi na umiiyak.
“Nattouch lang ako mader! Sobrang galing ng PH warriors!” ang wika nito habang umiiyak.
Maya maya ay natahimik ang lahat dahil namataan na nila si Hungry Danaya sa tubig. At sa kanyang paligid ay lumipad ang dalawa niyang alipores na parang langaw na nakasunod sa kanyang mabahong katawan. “Kasi nga isang malaking tae iyang si Hungry kaya may dalawang langaw na lumilipad sa paligid niya.” wika ni Cookie.
“Lumakas ang pwersa ng halimaw. Mas triple ang lakas nito buhat noong araw na nakita natin siya sa telebisyon.” bulong ni Bart.
“Dahil naka kain na ito ng sapat na enerhiya at ngayon para itong bulkan na sasabog kapag hindi napigilan.” ang sagot ko.
“Kayang kaya iyan ng PH Warriors!” ang naka ngising bulong ni Bart.
Makalipas ang ilang minuto ay sumabog ang unang kanyon hudyat na pumasok na si Hungry Danaya sa boundary ng aming siyudad. Dito ay nag simula na itong mag labas ng mga galamay na may malalaking bibig na siyang humihigop na parang vaccuum sa mga tao.
Fire!!
Sumabog ang mga kanyon sa paligid, sabay sabay kaya naman napapa atras ang higante. Sinabayan pa ito ng mga tangke kaya mas lalo pang umingay sa paligid.
Maya maya ay nag simula nang umatake ang kanyang dalawang alipores na parang anyong langaw na may hawak na laser na baril. Kaya nakipag barilan na rin ang mga sundalo.
Napapasigaw ang mga nanonood na parang nanood sila ng live action ng isang maaksyong pelikula. Malalakas ang pag sabog at yumayanig pa. Samantalang ang chief katabi ang kanyang mga PH Warriors ay nakatanaw lang at hindi natitinag.
Nag simulang umangat sa daungan ang halimaw at mula sa kanyang mga galamay nag labas ng mga laser na sumira sa mga kanyon at tangke sa paligid kaya naman matagumpay siyang nakalapag sa siyudad. Ang kanyang ibang galamay ay nag simula nang humigop at lumunok ng mga sundalo katulad ng dati niyang ginagawa.
Noong makalapag ang higante sa sentro ay nag sigawan na ang mga tao. Lahat ay inihihiyaw ang pangalan ng PH Warriors!
“PH!”
“PH!!!” ang malakas nilang pag ccheer. Dumadagundong ang hiyawan..
Tumayo ng combat stand ang mga bayani at sa pag sigaw ni Chief ng “Sugod PH WARRIORS!!!”
Tumugtog ang themesong ng mga bayani..
Lumipad ang lahat. Nag aapoy ang buong katawan ni Red One! Hinawakan niya ang baril na nag aapoy at sinubukang sunugin ang mga galamay ng kalaban dahilan para lalong mag wala ang mga manonood..
Maya maya ay nag tatakbo si Green Two ay may hawak na baril at buong gilas na binombet at binasa ang galamay dahilan para mapa atras ito..
Mula sa kanyang likuran ay nag tatakabo si Blue Three na may hawak na dalawang baril na may laser at sa kanyang likuran ay lumabas ang dalawang rocket na bomba at lumipad sa kalaban. Napa “WOW” ang mga taong nanonood.
Sa di kalayuan ay makikita naman na tumatakbong parang isang tigre si Yellow Four taglay niya ang kukong bakal na matalim. Nilundag niya ang isang galamay at pinag kakalmot ito.
Ang pinaka huli ay si Pink Five na napaka bilis lumipad at siya ay hinahabol ng mga alipores ni Hungry Danaya. Pinapana niya ang mga ito at sumasabog ang kanyang palaso.
Kitang kita sa mukha ng bawat manonood ang pag hanga lalo na noong umikot ikot si Red One habang nag aapoy na parang si Xborg ng Mobile Legends. Sa ginawa niyang iyon ay napa atras si Hungry Danaya at nawala sa balanse. Natumba ito sa lupa at dito sumugod na ang mga PH warriors. Nag liwanag ang kanilang mga baril at pinag babaril ang kalaban..
Nag palakpakan at nag bunyi ang mga taong nanonood. Para itong isang digmaan na kanilang napag tagumpayan! Samantalang proud na proud si Chief at muli siyang pumalakpak. Ang mga matataas na opisyal ay masayang masayang lumapit sa kanya at saka siya kinamayan.
Nag simulang sumabog ang kalaban at kasabay nito ang pag ulan ng confetti sa kalangitan. Maya maya ay hinila kami ni Bart. “Narding, Cookie lumayo kayo. Hindi natunawan si Hungry Danaya kaya humina ito, ngayon ay natunaw na ang kanyang kinain at magiging agresibo na ang kanyang galamay.”
“Hala masama ito! Atras na kayo! Mapapahamak tayo! Atrassss!!!” ang sigaw ni Cookie dahilan para magalit ang mga tao.
“Bakit kami aatras? Nanalo na ang PH warriors! Bulag ka ba? Talo na yung kalaban! Mas magaling pa sila kaysa sa mga kriminal na bayani!” ang sigaw ng isa.
“Ikaw ang umalis! Panget na baklaaaa!” sigaw nila kay Cookie.
“O edi bahala kayo! Mamatay kayo dito!!” ang sigaw niya at kami nalang ang lumayo at dumistansiya.
Pinakitang naka bulagta si Hungry Danaya at dito ay buong yabang na tumayo sina Red One at iba pa. Itinaas nila ang kanilang mga sandata na hudyat ng tagumpay.
Hiyawan ng mga tao!
“PH!!”
“PH!!!!!” ang sigaw nila.
Kinuha rin ni Chief ang mikropono at umiyak ito sa matinding galak. “Nanalo tayo! Nanalo ang PH WARRIORRRSSSSS!!! NGAYON! ANG SUSUNOD NAMING ITUTUMBA AY SILA NARDO AT ANG MGA KRIMINAL NIYANG KASAMAHAN!!” ang sigaw nito at habang nasa ganoong posisyon sila ay mabilis na gumalaw ang galamay ng kalaban at sinunggaban si Red One. Nilunok ito na parang ahas, marahan at bumulwak ang dugo sa lupa.
Umatras sina Green Two at muling umatake pero mabilis ang galamay ng kalaban at napugot ang ulo nila ni Blue Three..
Sa sobrang takot ay nag tatakbo si Yellow Four sa mga audience pero hinila ang katawan nito at saka nilunok ng mabilis.
Lumipad sa ere si Pink Five pero hinabol siya ng mga langaw na alipores ng Reyna at dito ay bumagsak sila sa gitna ng mga tao. Sa harap mismo ni chief.
Lagapak ang katawan ni Pink Five sa lupa at dito ay pinag kakalmot ng mga alipores kanyang katawan hanggang mawakwak ito at may lumabas na parang straw sa kanilang bibig at pinag saluhang sipsipin ang dugo at laman ng kawawang bayani.
Gulat na gulat ang mga tao..
Si Chief na natahimik..
Natakot ang mga opisyal at napasigaw. “Walang maka tatalo sa halimaw na iyannn! Tanggapin na natin na wala tayong lakas!” ang sigaw ng isa.
Maya maya nag anyong tao ang isang alipores at kinuha ang mikropono. “PH Warrior? Nag papatawa ba kayo? Hindi kayo maisasalba ang mga laruang sandata nila? Nasaan na ang mga bayaning tumalo sa mga Diyos sa kalawakan? Nasaan ang Prinsipe ng Roika na si Jorel? Nasaan na Hari ng Karagatan na si Irano? O kaya ay ang Super Mecha na si Ace? Ang Super Shooter na si Super Panget? At ang Fire Angel na si Nardo? Sila ang tunay na malakas at sila ang dahilan kung bakit kami nandito dahil gusto silang kainin ni Reyna Danaya!!” ang wika nito sabay tawa ng malakas.
“Tama siya, walang makapag sasalba sa atin kundi sila Nardo! Mamatay tayong lahattt!” ang sigaw ng mga tao at mula sa kinalalagyan ni Hungry Danaya ay mas lalo pang dumami ang kanyang galamay at saka pinag kakain ang mga daan daang sundalo sa paligid, pati ang mga opisyal at mga negosyante na nabiktima rin.
Ang mga tao ay nag takbuhan at naiwang naka luhod sa kabiguan ang mayabang na si Chief. Lumapit sa kanya ang isang alipores at nag wika ito “Ph warrior? Nag papatawa ka ba? Kahit ang pinaka mahinang mandirigma sa kalawakan ay hindi mapapatay ng mga bayani mo. Yung mga bayaning kriminal na naka paskil sa bawat siyudad, sila ang mag liligtas sa inyo, pero nasaan na sila? Itinakwil niyo kaya ngayon ay mamatay kayong lahat!!!” ang sigaw nito sa mikropono.
Nag bago ang kanyang anyo kaya naman ang duwag na commander na ihi at nag tatakbo palayo kasama ng mga taong manonood..
Tila marami nang nakain si Hungry Danaya kaya huminto ito sa pag galaw. Dumapa ito sa lupa at ibinukas ang kanyang bibig. Iyon ang sinasabi ni Bart na mag kakaraga ito ng malakas na enerhiyang parang bulkang sasabog sa buong siyudad..
“Handa na ba kayong mabura ang inyong siyudad? Lahat kayo ay mamatay!!” ang sigaw ng alipores sa entblado dahilan para matakot at mag panic ang lahat.
Tumingin ako kay Bart at Cookie..
“Kailangan na ako.” ang wika ko.
Napabuntong hininga sila..
“May magagawa ba kami? Laban lang!” ang wika ni Cookie.
Dito ay ngumiti ako at tumakbo.. kasabay nito ang pag babago ng kanta sa paligid..
Music Playing
Crazy Inlove Epic Version
Nag liwanag ng malakas ang bibig halimaw at nag labas ito ng malakas na enerhiya dahilan para mapahinto ako sa pag takbo..
Ipinikit ko ang aking mata..
At dito ay nag liwanag ang bato sa aking kamay..
Tuloy pa rin ang malakas na musika sa paligid..
Kasabay ng pag bukas ang aking mata ay marahan kong inilagay ang bato sa aking bibig..
Muli akong tumakbo pasulong at sumigaw..
“NARDO!!”
Sumabog ang pulang liwanag na pumukaw sa atensyon ng marami. Ang lahat ay napatingala sa isang nag liliyab na ibon sa itaas at sinagupa ang enerhiya binubuga ng kalaban..
Sa aking pag sagupa sa malakas na puwersa ng reyna ay sumabog ang aking lakas sa buong kalangitan at nag liwanag ito ng husto..
Nawala ang pwersang sisira sa siyudad at mula sa gitna ng maraming tao at mga militar ay bumaba ako. Buong tikas akong tumayo sa harap nila lahat na kanilang ikinagulat..
“Sa wakas ay nag pakita ka rin Super Nardo. Pero paano mo kami matatalo kung nag iisa ka lang? Ibayong saya ang nararamdaman ng aming reyna dahil sa wakas ay makakain kana niya!” ang wika ng alipores sa mikropono.
Natawa ako..
“At sino ang sabing nag iisa ako?” ang tanong ko at mula sa aking tabi ay bumagsak sina Jorel, Ace, Irano at Super Panget.
“Ngayon ay sumilan na ang laban!!” ang sigaw niya at naging insektong langaw ulit silang dalawa pero hindi pa sila tapos mag palit ay kumilos na si Nai, hinawakan ang kanyang baril at sumabog ang kanilang mga ulo..
Itutuloy..
LOA S3 Part 81: Kalaban sa Ulap
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
“Sa wakas ay nag pakita ka rin Super Nardo. Pero paano mo kami matatalo kung nag iisa ka lang? Ibayong saya ang nararamdaman ng aming reyna dahil sa wakas ay makakain kana niya!” ang wika ng alipores sa mikropono.
Natawa ako..
“At sino ang sabing nag iisa ako?” ang tanong ko at mula sa aking tabi ay bumagsak sina Jorel, Ace, Irano at Super Panget.
“Ngayon ay sumilan na ang laban!!” ang sigaw niya at naging insektong langaw ulit silang dalawa pero hindi pa sila tapos mag palit ay kumilos na si Nai, hinawakan ang kanyang baril at sumabog ang kanilang mga ulo..
Part 81: Kalaban sa Ulap
Gulat na gulat ang lahat noong bumaba kami sa kanilang harapan. Halos napa nganga nalang sila noong sumabog ang ulo ng mga alipores ni hungry Danaya. Kasabay nito ang pag labas ni Cookie sa tabi ng speaker at hawak na niya ang mic.
“Ano kayo ngayon mga bakla? Nga nga? Nariyan sa harap ninyo ang TUNAY na nga bayani, ilang beses na nilang pinatunayan na sila ay kapanalig, ilang beses silang nag buwis ng buhay para ating lahat. Nasaan yung mga Putang inang PH Warriors na nilikha ng pamahalaan? WALEY! Kinain lang ni Hungry Damulag! Iyan ang hirap sa ating mga tao, kung sino ang mabango sa ating paningin doon tayo nakiki amoy! Ang mga kalaban sa kalawakan ay malalakas at tanggapin nalang natin na wala tayong lakas para sila ay harapin. At para sayo commander in chief, isa lang ang masasabi ko sayo. “BOOM NGA NGA!!!”
Maya maya ay tumayo ang commander hawak ang kanyang baril. “Mga kriminal! Dakpin sila!!” ang utos nito at nag takbuhan ang ilang mga sundalo sa aming paligid, pinalibutan nila kami.
“Ang kapal kapal ang face mo commander! Inilagay mo sa kapahamakan ang buhay namin! Anong klase kaaaa! Nag tiwala kami sa iyo!! Binigo mo kami!!!” ang sigaw ng matatanda sa likod
“Commander, nabigo kana at napahiya. Ipaubaya mo na lamang kina Nardo ang pag gapi sa kalaban.” ang wika ng mga tao sa paligid.
Dito ay lumapit na ako commander at hinawakan ko ang kanyang baril at binali ko pataas ang dulo nito. “Commander, hindi kami ang kalaban. At hindi rin ako ang Nardo na nakita niyong naninira sa ilang siyudad. Mayroong isang impostor na gumagaya sa akin.” ang wika ko.
At maya maya ay lumapit si Nai sa amin. Tinutukan niya ng baril sa ulo ang commander. “Gusto mo pasabugin ko na yang ulo mo? Isa kang bulag at mapag panggap!”
“Commander, imulat mo ang iyong mata. Hindi kami ang tunay na kalaban. Dahil ang tunay na kalaban ay parating palang.” ang wika ko.
Maya maya ay lumapit sa amin si Jorel. “Nardo, nandito na siya.” ang wika niya.
At nasa ganoong posisyon ang lahat noong biglang dumilim ang kalangitan at dito ay biglang bumagsak ang puting liwanag sa karagatan. Naramdaman na namin ang dumadagundong na pwersang nag pataas sa aming mga balahibo.
Napahulod si Bart at sina Irano. “Malakas ang isang ito Nardo. Hindi ito ordinaryong nilalang sa kalawakan.
“Oo, dahil iyan ang bagong alagad ni Xeno Alpha, ang ika siyam na Diyos na kanyang nilikha.” ang wika ko at habang naka tingin sa bumagsak na lalaking may puting kalasag at sa kanyang tabi at isang halimaw na animo lobo, itong halimaw na ito ang kumain kay Enki noong mga oras na bumaba ang kataas taasang diyos sa lugar ng aming labanan.
Samantala noong maramdam ni Hungry Danaya ang malakas na kapangyarihan ng bagong dating na kalaban ay nag iba ito ng direksyon. Muli siyang lumusong sa karagatan at sumugod sa nilalang na ang tataglay ng mas malakas na pwersa.
Para itong isang barko na lumusob sa tubig, hayok na hayok at gutom na gutom. Noong makalapit ito ay para siyang isang balyenang lumundag sinakmal ang kalaban.
Pero bago pa sa kanyang malapit ito ay biglang naputol ang katawan ng reyna, nag kapira piraso ito na parang kinarne ng maraming beses. Walang ingay ang pag atakeng iyon, basta nakatayo lang ang kalaban at nakatingin sa kanya. Ang mga natirang laman sa reyna ay sumabog at napulbos ng ganoon kabilis, wala pang isang minuto.
“Commander, maaari bang tipunin mo mga tao sa siyudad at ilikas sila sa ligtas na lugar? Isang malaking tulong kung pag bibigyan mo ang aking kahilingan.” ang wika ko.
Papalag pa sana ang pinuno ng militar ngunit wala siyang nagawa kundi ang sumunod. “Lahat kayo, sundin niyo si Nardo! Tipunin ang mga tao at ilikas siya sa siyudad na ito!” ang sigaw niya at dito ay kumilos na ang mga sundalo para sila ay ilikas. Nag datingan na rin ang mga sasakyan na maaaring sakyan sa pag alis.
Tahimik..
Maya maya ay nawala ang kalaban sa kagatan at bigla itong sumulpot sa aming harapan. Hindi naman natinag o nagulat dahil ang kanyang ginawa ay teleportation sa mataas na uri ng teknolohiya. “Ako si Isayas at ito ang aking alaga na si Pylo. Ako ang pinaka bunsong anak ng Diyos Ama. Naparito sa utos niya na gunawin ang inyong planeta dahil wala na itong silbi.” ang wika nito.
At parang slow motion ang pang yayari na lumabas sa kanyang kamay ang isang malaking pangalawit at hinataw niya ito paikot sa amin dahilan para itulak kaming lahat ng malakas na pwersa naging dahilan ng aming pag tilapon.
Sumadsad ang aming katawan sa lupa, pati si Cookie ay nakita namin na lumilipad sa ere at pagulong gulong ito. Nag labas ng malakas na enerhiyang pantulak ang kanyang sandata at hindi iyon basta nakikita ng mata.
Tumilapon ang katawan nina Irano at Nai sa gawing kaliwa at ay nag tatakbo ang kalaban na si Isayas hawak ang kanyang sandata. Sa gawing kanan kung saan tumilapon sina Ace at Jorel ay nag tatakbo si Pylo ang alagang lobo ni Isayas. Samantalang ako naman tumilapon sa gitna ay nag tatakbo sa gilid kung saan malapit ang kalaban at iyon ay sa panig nila Irano.
Isang malakas na hataw sa pangalawit ang iginawad nito at sinalo ni Irano ang pag atakeng iyon gamit ang kanyang bagong gawang sibat. Itinulak ni Irano ang kalaban gamit ang tubig upang makawala siya at dito ay nag tatakbo si Super Panget, binali niya ang kanyang baril at naging espada ito, tumuntong siya sa dulo ng sibat ni Irano at lumundag sa kalaban.
Pareho silang nag buno at nag laban ng pwersa, hampasan ng sandata at sa kada pag didikit nito ay nag dudulot ng malakas na pag sabog sa paligid. Gayon pa man ay halatang hirap si Nai dahil ilang hampas ng kalaban ay naputol ang espada nito kaya naman kinuha ko ang kalasag sa aking ulo at mabilis itong inihagis sa kinaroroonan ng kalaban. Nag apoy ang aking kalasag na ibon umikot ito sa kanyang katawan na lumikha ng malakas na pag sabog.
Sa kabilang banda ay makikitang si Ace ay hawak ang matalim na pangil ng lobo habang si Jorel ay binuhat ang isang malaking tangke at buong lakae na hinataw sa kalaban.
“Hindi nagustuhan ni Ama ang pag patay niyo sa mga Diyos na kanyang pinaka mamahal. Nakakalungkot dahil inilagay niyo sa inyong kamay ang batas. Kaya ngayon ay nandito ako para kayo ay hatulan ng kamatayan.” ang wika niya at muli nanaman sumugod sa aming kinalalagyan. Hinihilahod niya sa lupa ang kanyang malaking sandatang pangalawit.
Itinaas niya ito at hinihataw sa amin, tumama ito sa lupa at lumikha ang malakas na pag sabog. Lumipad kami ngunit biglang may kadenang kumapit sa aming paa na siyang humila sa amin pabalik sa lalaban.
Noong makalapit kami ay muli niya hinataw ang kanyang sandata at sa pag kakataong ito ay biglang nagapos ang aming mga katawan at napako nalang sa aming kinalalagyan.
Sa muli pag hataw niya ng kanyang malaking pangalawit ay naging tubig ang katawan ni Irano at lumabas siya sa harap ng kalaban hawak ang kanyang sibat at ito ang pinang sangga niya.
Nag crack ang sibat at halos muntik nang mawasak, kasabay nito ang aking pag kakawala sa kadena at isang malakas na suntok ang aking iginawad sa kanyang katawan. Nasalo niya ito gamit ang kanyang braso at napaatras siya ng kaunti pero hindi natinag at natumba..
Sa kabilang parte naman ay agresibong sumasakay si Pylo na kahit sa pag lipad nila Jorel ay nakakalundag ito ng mataas sa mga gusali. Gumuguho at nawawasak ang mga gusali sa isang kalmot lang nito gamit ang kanyang makapal na kuko. Maya maya nakita niyang tumatakbo si Ace hawak ang isang malaking tangke kaya nilundag niya ito. Habang nasa ere ay humaba kanyang pangil at mga kuko.
Noong malapit na ito sa harapan ni Ace ay bigla nalang itong sinunggaban ng isang dambuhalang sawa, lumingkis ang sawa katawan nito at dito ay lumundag si Ace at hinataw ang tangke sa ulo ng kalaban.
Nag buno sa lupa ang higanteng sawa at lobo, kitang kita ang pag lingkis nito sa katawan ng halimaw na katunggali.
Sa aming sitwasyon, nakabawi ng balanse si Isayas at nag labas naman ito ng isang malaking sandata, baril na may malaking bunganga..
Nag ipon iyon ng enerhiya at pinasabog sa aming harapan. Sinangga ni Irano ang pag atakeng iyon upang maprotektahan ang mga taong hindi pa naililikas ng mga sundalo. Dumistansiya si Nai at inasinta nito ang kalaban sa mukha saka ito na nag paputok ng maraming beses. Pero kahit sapol ang kalaban sa kanyang tira ay hindi ito natitinag. Habang nasa ganoong posisyon ang dalawa ay inipon ko ang lakas sa aking medalyon at bumuga rin ako ng laser kasabay ng pag atake ni Nai. Sumibat rin sa kanyang kinalalagyan ang berdeng enerhiya ni Irano. Sa makatuwid ay tatlong pinag halo halong pwersa ang tumama sa kanyang katawan..
Napa atras lang siya at pilit na nilaban ang aming enerhiya!!
“ARRRGHHHHH! AAAAAHHHHH!” ang malakas at galit na sigaw niya, dito ay sumabog ang aming enerhiya at sumama ito sa hangin na parang isang malakas na nuclear weapon.
Tumilapon kaming tatlo..
Binalot ng liwanag ang buong paligid at noong humupa ito ay nanatiling nakatayo si Isayas hawak pa rin ang kanyang pangalawit.
“Ayos lang ba kayo?” tanong ko kina Nai at Irano.
Tumango sila..
Muling nag liyab ang aking katawan at dito ay nag pasya akong sumugod sa kinalalagyan ng kalaban.
Tumakbo ako patungo sa kanya..
Habang nasa ganoong posisyon ay narinig kong may tumawag sa aking pangalan at kusang huminto ang aking paa. “Oras na Narding.. halika at makipag laro ka sa akin.” ang wika nito
At noong mapatingala ako sa kalangitan ay bumagsak ang isang malaking ibong itim dahilan para lalong mag panic ang mga taong lumilikas sakay ng barko dahil mismong sa itaas nila ito bumagsak.
Mula sa pagiging ibon ay lumabas ang itim na Nardo. Nag liwanag ang medalyon niya sa dibdib at inatake ang mga tumatakas na sibilyan.
“Tama naaaaaa!!! Huwag mo silang idamay!” ang sigaw ko at dito ay mabilis akong lumipad patungo sa kanya.
Halos naging magulo ang buong paligid dahil nag kasabay sabay na ang mga kalaban. Noong mga sandaling iyon ay wala akong ibang naisip kundi wakasan na ang pag papanggap ng itim na kalaban na nag mula kung saan.
Itutuloy..
LOA S3 Part 82: Ang Dalawang Nardo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Halos naging magulo ang buong paligid dahil nag kasabay sabay na ang mga kalaban. Noong mga sandaling iyon ay wala akong ibang naisip kundi wakasan na ang pag papanggap ng itim na kalaban na nag mula kung saan.
Part 82: Ang Dalawang Nardo
NARDING POV
“Tama naaaaaa! Huwag mo silang idadamay!!!” ang sigaw ko at dito ay sinangga ko ang itim na enerhiyang tatama sa barko. Halos mag sigawan ang mga tao dito at lahat sila ay nabigla noong makita ang dalawang Nardo sa kanilang harapan. Isang pula at isang Itim. Pati si commander in chief ay hindi makapaniwala na dalawang nag liliyab na tao ang kanyang nasasaksihan mula sa itaas.
“Masaya akong makita kang muli, hindi ko sinasadya na guluhin ang pakikipag laban mo pero sa tuwing nararamdaman ko ang enerhiya mo ay natutuwa ako. Halika Nardo! Mag laro tayooo!!’” ang wika niya sabay tapat ng kanyang kamay sa barko at pinag tangkaan niya itong pasabugin pero humarang ako at sinangga kanyang sunod sunod na pag atake.
Bumaba ako sa barko at sinigawan ang kapitan. “Ilalayo ko ang itim na Nardo! Umalis na kayo! Bilisan ninyo!” ang utos ko sabay lipad patungo kay sa itim na kalaban. Dito ay nag liyab ang aking katawan at dinagit ko siya dahilan para pareho kaming lumubog sa dito. Dito kami nag buno at nag palitan ng malalakas na suntok.
Halos pareho lang kami ng bilis at lakas. Ang taglay niyang apoy ay kulay itim pero halos pareho lang rin ang aming kapangyarihan, sa kulay lang nag kaiba.
Inilayo ko ng nilayo ang itim na Nardo hanggang sa tuluyan kaming bumagsak sa ibang bahagi ng siyudad, malayo sa sentro at malayo kina Bart at sa iba pa.
Abandunado na rin ang parte ng siyudad na ito, ang mga gusali at mga sasakyan ay mga naka kalat lamang sa kalsada. May ilang sundalo pa rin na tumatakbo at tumutulong sa pag likas. Dito ay bumagsak kami ng aking kalaban at sabay na sumadsad sa mga gusali. Hindi pa kami nakakabangon ay muli nanaman naming inatake ang isa’t isa, suntok dito, takdyak, basagan ng mukha. Dinakot ko ang ulo niya at pinag uumpog sa pader ng mga gusali, maya maya ay babaligtad ang sitwasyon ako naman ang ipag hahampasan niya dahilan para mag kasira ang buong paligid.
Bumaba siya sa kalsada at pinag bubuhat ang lahat ng sasakyan dito, kotse, truck at mga bus, lahat ng ito na binabalibag nya sa akin parang mga laruan. Ako naman ay umiiwas lang at kung minsan ay sinasalo ko ang sasakyan at ibabalik sa kanya.
Makalipas ang ilang minuto ay tumigil siya at ako naman ang kumilos, binuhat ko ang isang flammable na sasakyang may tangke sa likod at ibinalibag ko ito sa kanya. Kasabay nito ang aking pag lipad sa ere at ibugahan ko ng apoy ang sasakyan dahilan para sumabog ito ng napaka lakas sa harap ng kalaban.
Maya maya ay bumaba ako sa kalsada at dito ay umangat ang nasunog at sumabog na sasakyan sa ere. Lumabas ang itim na Nardo na may kaunting gasgas at paso sa katawan.
Nasa ganoong posisyon ako noong may makitang dalawang tao sa likod ng mga puno. Ang isa ay may hawak na camera at nag isa ay Liza Mae Lawit na nakasuot pa ng uniporme ng preso. “Ngayon mga kaibigan ay nasasaksihan ng ating mga mata ang hindi kapanipaniwalang kaganapan dito sa Siyudad kung saan makikita ang dalawang Super Nardo na nag lalaban. Isang itim at isang kulay pulang Nardo na parehong malakas at mabilis kumilos. Para silang photocopy mga kaibigan. Sa mga oras na ito ay nabubuo na ang haka haka na hindi talaga si Nardo ang nang gulo sa siyudad kundi ang pekeng Nardo na kayang kalaban ngayon.
Samantala balitang Pa Star naman tayo! Liza Mae Lawit nakalaya na! Yes that’s me! At dahil nandito na akong muli mag kakaroon na tayo ng sapat na pag kakaisa upang isulong ang katotohanan!
Habang nasa ganoong posisyon si Liza Mae ay nakita kong nag liwanag ang kamay ng kalaban at itinapat niya iyon sa puno kung nasaan ang dalawa. Sa isang kalabit ng daliri ay sumabog ito kaya naman agad akong lumipad at hinila sina Liza Mae palayo. At kasabay nito ang pag sabog ng buong parke kung saan sila nakatago.
“Bakit nandito ka pa Liza Mae? Delikado ang ginagawa mo.” ang wika ko at agad ko silang dinala sa truck ng mga sundalo paalis na rin kasama ang ibang evacuees.
“Super Nardo ang ginagawa ko ay isang serbisyong totoo para sa bayan.” sagot niya.
“Serbisyo? O perwisyo? Lumayo na kayo sa lugar na ito, bilisan niyo!” ang utos ko at dito ay bumagsak ang itim na Nardo sa aming harapan kaya naman agad ko itunulak ang truck upang mabilis itong makalayo.
Habang nasa ganoon akong pag takbo tulak ang sasakyan at dinagit ako ng itim na Nardo at dito ay muli nanaman kaming nag laban sa ere.
Nag hiwalay kami..
At parehong ang liyab ang aming kamao at sabay namin itong inihataw sa isa’t isa. Tumba kami pareho sa lupa at tumama ang aming mga katawan sa gusali mga gusaling nasira.
Kapwa rin bumangon..
Wasak ang aming kalasag sa dibdib..
“Isang lang ang tanong ko sa iyo. “Bakit ako pa!? Bakit?!!!” ang sigaw ko.
“Katulad ng sinabi ko sa iyo Narding, tayong dalawa ay iisa, nag mula ako sa iyong katauhan, sa iyong kaluluwa at sa iyong sariling katawan. Ako ang produkto ng iyong mga sakit, kabiguan at takot. Nabuhay ako dahil sa iyong mga negatibong emosyon at enerhiya. Nabuo ako dahil sa iyong inggit noong ikaw ay bata pa lamang dahil lumaki kang isang pilantod. Lumakas ang aking enerhiya noong mabigo ka at mapatay mo ang kaibigan mong si Estong. Nabigo ka rin at nasaktan ng labis noong lokohin ka ni Bart na nakipag talik ng maraming beses kay Serapin kahit pinigilan mo ang iyong emosyon ay unti unti pa rin akong lumalakas.
Ang akala ko ay tapos na doon ang itim na enerhiya sa iyo ngunit mas lumakas pa ito noong namatay ang anghel na si Nardo, halos sumabog ka sa galit at kalungkutan. Ang pag kamatay rin ni Rashida sa iyong harapan ang labis na hapdi ng iyong puso. Doon ako nag simulang kumawala.
Umangat ako sa kalangitan at dito ay nasagap ako ng isang mataas na Diyos, pinag kalooban niya ako ng katawan hanggang sa tayong dalawa ay mag tagpo.“ ang wika niya.
“Ang Diyos na nag kaloob sa iyo. Sino siya?” tanong ko bagamat may idea na ako.
“Siya ang kataas taasang ama na si Xena Alpha. Ako ay itunuring niyang espesyal na anak at isang mahalagang tuklas. Ako ay ikaw at ikaw ay ako. Tayong dalawa ay iisa. Ang aking misyon ay patayin ka at burahin sa kalawakan Narding. Si Xeno Alpha siya ang dahilan kung bakit ako buhay ngayon.”
“At siya rina ang dahilan kung bakit nasisira ang buong kalawakan! At kung bakit nag kakaroon ng digmaan at walang katapusang laban!” sagot ko.
Lumipad siya sa aking harapan. “Narding, wala akong paki alam sa kalawakan, o inyong planeta. Dahil ikaw ang mahalaga sa akin. Ikaw lang ang mag papasaya sa akin. Ang makita kitang natatakot, nabibigo at nag hihirap, iyon ang pinaka masarap na pakiramdam sa lahat.” ang wika niya sabay hataw ng nag aapoy na espada sa aking kalasag dahilan para tumilapon ako palayo sa kanya.
Tumakbo siya sa aking nakasadsad na katawan at pinag hahataw ang aking katawan pero agad akong kumuha ng piraso ng pintuan ng sasakyan at ito ang ginamit kong pang sangga sa kanya.
“Wala akong paki alam sa lahat Narding! Sayo lang ako may paki alam! Mag kamatay na silang lahat basta ang mahalaga ay mamatay ka sa aking kamay! Mahirapan ka at dumalak ang iyong dugo sa aking palad!”
“Pag katapos ng digmaang ito ay papatayin rin kayo ni Xeno Alpha katulad ng ginawa niya kila Enki at sa iba pa! Walang matitira sa kalawakan kundi ang kuta ni Xeno na tahanan niya!!” ang sagot ko sabay tadyak sa kanya.
Muling sumiklab ang apoy sa aming katawan at dito ay umatake kami sa isa’t isa. Hawak ko ang kalasag na ibon sa aking ulo na naging patalim at siya naman ay hawak ang espadang gawa sa itim na apoy!
Gumuguhit sa ere ang dalawang apoy na mag kaiba ang kulay, parang sumasayaw sa kalangitan, nag babangga at sumasabog na parang bulalakaw sa alapaap.
Maya maya ay mas lalo pang sumiklab ang apoy sa kanyang katawan at naging malaking ibong itim ito na nag liliyab kaya naman sumabog rin ang aking enerhiya at naging malaking ibon rin ako na may pulang apoy sa pakpak.
Nag buno ang dalawang higanteng phoenix sa kalangitan. At maging sa lupa na parang nag sasabong na manok sa lupa. Lahat ng tamaan ng aming pakpak ay nagiging abo at nasusunog hanggang sa masira na ng tuluyan ang buong lugar.
Mula sa pag sasabong na parang manok ay dumistansiya kami sa isa’t isa at dito ay kapwa kami bumuga ng mag kaibang enerhiya na sumabog sa buong kalangitan dahilan para mapatingala ang lahat na wari’y nanonood ng hollywood film tungkol sa dalawang nag lalabang phoenix sa kalangitan.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag liparan ang daan daang eroplanong pandigma ng pamahalaan at dito ay pinasabugan nila ang aking kalaban. “Tulungan si Super Nardo! Ang itim na ibon ang kalaban! Inuulit ko ang itim na ibon ang kalaban!!” ang wika ni commander at sumaludo pa ito sa akin.
Nag liparan ang mga eroplano na parang mga insekto at tinira ng laser nila ang itim ibon. Dahilan para mawala ito sa focus at kami ako naman ay lumipad para atakihin ito. Nag abot ng aking mga kuko at mga apoy sa katawan.
Tuloy pa rin ang pag tira ng mga eroplano sa kanilang target..
Maya maya ay bumitiw ako at dumistansiya sa kaniya. Namuo ang malakas na enerhiya sa aking bibig at gayon rin sa aking dalawang pakpak..
Noong makita niya ito ay nag ipon rin siyang enerhiya at ibinuga niya ito sa akin. Ito ang hudyat, ibinuga ko rin sa kanyang aking enerhiya at sa aking likuran ay nag pasabog rin ang mga eroplano bilang pag suporta.
Nag abot sa gitna ang aming nag tamang enerhiya!
Nag liwanag ng husto ang buong kalangitan..
At walang ano ano ay sumabog ito!
May lumabas na malakas na impact na ang tulak sa aming palayo at ang mga eroplano ay mga sumabog at umusok kaya agad silang umalis at nag parachute.
Tumilapon ang aking katawan sa tubig dagat at ang itim na Nardo naman ay bumagsak sa lupa..
Itutuloy..
LOA S3 Part 83: Ang Tanging Kabutihan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Nag abot sa gitna ang aming nag tamang enerhiya!
Nag liwanag ng husto ang buong kalangitan..
At walang ano ano ay sumabog ito!
May lumabas na malakas na impact na ang tulak sa aming palayo at ang mga eroplano ay mga sumabog at umusok kaya agad silang umalis at nag parachute.
Tumilapon ang aking katawan sa tubig dagat at ang itim na Nardo naman ay bumagsak sa lupa..
Part 83: Tanging Kabutihan
NARDING POV
“Ito ang tadhana mo Narding! Tanggapin mo na na ikaw ay habang buhay magiging malungkot at miserable.” ang wika ng Itim na Nardong habang bumabangon ito, duguan ang katawan at wasak ang kalasag.
“Ang aking tadhana ay wakasan ang mga katulad mong ugat ng kasamaan. Ang mga katulad mong walang ginawa kundi guluhin at pasakitan ang buhay ng ibang tao!”
“Dahil kayong lahat ay miserable! At mawawala ito kung mamatay ka Narding! Iyan lang ang paraan para makatakas ka sa malupit na mundong ito!” ang wika niya sabay takbo patungo sa akin. Hinawakan niya ang kalasag sa kanyang ulo at nag hiwalay ang pakpak nito sa kanyang dalawang kamay at naging patalim na may itim na apoy. Mabilis ang kanyang pag kilos, walang pag aalinlangan na ako ay atakihin, agresibo ito at hayok na hayok na ako mapatay.Ginamit ko rin ang kalasag sa aking ulo upang labanan ang kanyang mga pag atake.
Maya maya ay dumistansiya sa akin at saka nag apoy ang kanyang buong katawan at umikot ng umikot hanggang sa maging isang malaking buhawing nag aapoy. Lahat ng kanyang maikutan ay nililipad at nasusunog. Kitang kita ang mga sasakyan pa paligid na umangat sa ere at saka nasunog. Lalong uminit ang paligid kaya naman agad akong lumipad palayo sa kanya. Ang taktikang ito ay hindi ko ginagamit dahil mapanira at mahirap pigilan ang pag daloy ng enerhiya sa katawan.
Patuloy ako sa pag lipad..
Hanggang sa makarating ako sa daungan sa karagatan. Dito ay pinatay ko ang apoy sa aking katawan at umikot rin ako ng umikot sa tubig hanggang sa umangat ito at maging isang buhawing gawa sa karagatan.
Gumapang ang aking buhawi sa seawall patungo sa buhawing nag aapoy na nilikha ng Itim na Nardo. Nag laban ang dalawang makaibang buhawi isang gawa sa tubig at isang gawa sa itim na apoy. Nag ikutan ang dalawa, umuusok ang paligid, yumayanig at binubura ang malaking parte ng siyudad.
Noong una ay parang turumpo lang ang dalawang buhawi na nag babanggaan at nag iikutan hanggang sa kusa na silang mag sama at maging isang malaking buhawi ng tubig at apoy. Dito ay nakita kami ng kalaban sa gitna ang buhawi. Kitang kita ko sa kanyang mukha ang pagka gigil kaya lumipad siya at muli akong inatake.
Dinakot namin ang mukha ng isa’t isa at walang katapusang sapakan ang naganap. Sumiklab ang mga liwanag sa aming katawan at sumabog ito sa paligid dahilan para matunaw sa ere ang buhawi.
Kapwa kami bumagsak sa lupa na nag bababag, kitang kita ko ang pagiging desperado sa kanyang kilos kaya naman dumistansiya ako at binuhat ang isang malaking poste ng kuryente at ito ang ibinangag ko sa kanyang katawan.
Maya maya ay bumuhat siya ng isang truck at binangag rin sa aking kinalalagyan. “Sige Narding! Balutan ka pa ng takot at negatibong emosyon! Iyon ang gustong gusto ko!” ang sigaw niya na parang baliw na umaatake sa akin. Halos hindi pa ako nakakabawi sa kanyang nahuling atake ay heto nanaman siya, walang kapaguran at lumapad sa ere hawak ang piraso ng toreng nasira at iyon ang ginamit niyang pang hampas sa aking kinalalagyan.
“Pag natapos ang labanang ito ay mabibigo kana naman Narding! Kahit matalo mo ako ay babalik at babalik ako para sa iyo! Sa mga susunod na araw ay mag tataksil si Bart sa iyo at muli mo siyang mahuhuling may katalik na ibang lalaki! Hindi ba’t hanggang ngayon ay naaalala mo pa rin ang eksaktong eksena noong sila ay nahuli mong nag tatalik ni Serapin? Masarap diba? Alalahanin mo kung gaano kalibog ang dalawang iyon habang naka tuwad at naka nga nga sa harap mo. At para sabihin ko sa iyo Narding, maraming beses nila iyon ginagawa, walang kasawaan at kapaguran. Sige Narding! Magalit kaaaaa! Magalit kaaaaaaaa!” ang sigaw niya sabay suntok sa aking mukha gamit ang nag liliyab niyang kamao.
Tumilapon ako..
Habang nasa ere ay lumipad siya at isa pang suntok ang iginawad sa aking katawan, lumabas ang espadang apoy sa kanyang kamay at itinarak iyon sa aking tiyan ng paulit ulit hanggang sa bumaon ito at tumagos sa aking likuran. Sinipa niya ako ng malakas kaya bumaon ang aking katawan sa lupa at lumikha ito ang malalim na hukay.
Maya maya ay lumakad siya sa aking harap hawak ang kanyang espada. “Narding, bakit ayaw mong tanggapin sa sarili mo na ikaw mismo ang dahilan kung bakit namatay ang iyong ina? Ikaw rin ang dahilan kung bakit pinilay mo ang sarili mo. Naalala mo ba ang mga katangahang ginawa mo? Ikaw ang may kasalanan ng lahat ng ito! At ikaw rin ang may kasalanan kaya magugunaw ang mundong ito!!” ang sigaw niya sabay tarak ng espada sa aking tadyang.
Natahimik ako at napatingin sa kanya..
Hinawakan ko ang nag liliyab niyang sandata at pilit itong binunot sa aking katawan pero hawak niya ito at pilit naman niyang tinatarak sa aking kalamanan.
Tahimik..
Napatingin ako sa kanyang mukha at saka ngumiti. “Nardo, itigil mo na ang pag kain sa kahinaan ko. Alam ko naman na pilit mo lang ibinabalik ang mga pag kakamaling nagawa ko para sisihin ko ang sarili ko at nang ikaw ay maging malakas dahil sa mga negatibong enerhiya na lumalabas sa akin. Tama diba?” tanong ko
“Pero bakit ka naka ngiti?!” ang sigaw niya sabay sapak sa aking mukha! “Itigil mo iyan!!” ang sigaw pa niya.
Patuloy niya akong pinag sasapak hanggang sa mag dugo ang aking mukha. “Tumigil kaaaa! Huwag mo akong tingnan ang ganyannnn!”
Pero hindi ako natinag..
“Alam mo kung bakit ako nakangiti? Iyon ay dahil pinaalala mo sa akin kung sino at ano ako. Namatay ang aking ina dahil sa akin, dahil nag sakripisyo siya at niyakap niya ako noong mga oras na gumuho ang pamilihang bayan. Iniharang niya ang kanyang katawan para isalba ako at mabuhay. Si Estong? Oo tama ka, pinatay ko siya ayon sa kanyang kahilingan dahil nais niyang isalba ang mundo laban sa itim na kapangyarihang nasa loob niya. Sa huli? Kapakanan pa rin ng nakararami ang kanyang inaalala. Oo, tama ka dahil namatay si Nardo, pinag pira piraso siya ng kalaban, isinugal niya ang kanyang buhay para makatiyak sa kinabukasan ng mundo na nakasalaylay sa aking mga kamay. Dahil naniniwala siya na kaya kong isalba ang sang katauhan. Nakita mo? Namatay silang lahat dahil sa paniniwalang kaya kong manalo, na kaya kong iligtas ang mundo. At ikaw?! Isa ka lamang parte ang aking pag katao na pilit kong binubura noon!” ang sigaw ko at dito ay nag liwanag ang aking kalasag, kusang nabunot ang patalim sa aking kalamanan.
Mula sa pulang liwanag ay naging ginto ito at nag bago ang aking kalasag sa sagradong kalasag ni Rashida.
Sumabog ang gintong liwanag sa aking katawan na tumulak sa kanya palayo sa akin dahilan para sumadsad siya sa lupa.
“Nakita mo? Dati ay isa ka lamang sa mga ala-alang ayokong balikan, mga pangyayaring nag papahina sa akin. Noon ay pilit kitang inaalis sa aking katawan dahil sa pag aakalang manghihina ako. PERO lahat ng iyon ay mali, dapat ay hindi kita kinatakutan..”
“Tumigil kaaaaa! Dapat ay matakot ka sa akin dahil ako ang negatibo! Ako ang dilim! Ako ang kakain sa iyong lakas!!” ang sigaw niya.
Lumakad ako sa kanya..
At siya naman umatras na parang bata..
“Mali ka, hindi dapat kita kinatakutan. Bakit ngayon ko lamang napag tanto na dapat kitang pahalagahan dahil ang lahat ng mga ala-alang negatibo sa aking buhay ay ang dahilan kung bakit ako naging malakas ngayon, ang mga ala-alang iyon ang nag silbing aral at inspirasyon para maging matatag. Kung minsan ay nakakalimutan natin ang pinaka matatag na kasalag sa mundo ay hindi ang bakal o ang mineral. Dahil ang pinaka matatag at matibay na kalasag ay ang ating pag kakamali dahil patitibayin nito ang aking pag katao at sa susunod ay hindi muling masasaktan pa.” ang sagot ko.
“Tama naaaa!! Puro kasinungalingan ang sinasabi mo!!! Papatayin kita! Papatayin ko ang lahat ng mahal mo sa buhay!!” ang sigaw niya.
Inipon niya ang kanyang natitirang enerhiya at saka nag liwanag ang kanyang katawan. Nag labas siya ng pinaka malaking sandata sa kanyang kamay at lumipad patungo sa akin.
Hindi ako umalis sa aking kinatatayuan.
Noong makalapit siya sa akin ay inihataw niya ang kanyang nag liliyab na sibat pero sinalo ko ito gamit ang aking kamay..
Tumingin ako sa kanya ng tuwid..
Nag liwanag aking kamay at inilagay ito sa kanyang dibdib. Bumaon ito sa parteng iyon ng kanyang katawan na malapit sa kanyang puso at dito ay kinuha ko ang itim na bato..
Agad siyang bumitiw sa akin ngunit sa pag kakataong ito ay kitang kita sa kanyang mukha ang matinding takot. Umatras siya na parang isang kuting na binasa at nilunod sa sapa.
“Tama na Narding..” ang wika ko habang lumalapit sa kanya..
“Lumayo ka sa akin!! Huwag mo akong lapitan!!!” ang sigaw niya
Pero sa halip na lumayo ay lumuhod ako sa kanyang harapan at niyakap siya..
“Patawarin ko sa mga oras na itinakwil kita at inialis sa buhay ko. Pangako na magiging malakas ako at gagawin kong positibo ang lahat ng negatibo sa aking sarili. Hayaan mong yakapin kita at sana ay patawarin mo ako kung sinaktan kita. Ang buhay ng tao ay balanse, mayroong liwanag at mayroong dilim kaya masasabi kong mahalagang parte ka rin ng aking pag katao. Hindi kailangan bumukod dahil magiging mahina ako kapag wala ka.” ang bulong ko sa kanya.
Natahimik lang siya..
Naramdaman kong gumalaw ang kanyang kamay at yumakap sa akin. Kasabay noon ang pag kabasag ng itim na bato sa aking mga kamay..
Habang yakap ko ang itim na Nardo ay unti unting nabura ang kanyang itim na kasalag at ang kanyang buong katawan ay naging kumikinang na gintong abo at sumama sa hangin..
Nanatili ako sa ganoong posisyon ng pag kakaluhod hanggang sa wala nang matira sa kanyang katawan..
Tahimik..
Marahan akong tumayo at isinahod ng aking kamay ng mga abong ginto sa paligid at kasabay nito ang siklab ng gintong kalasag sa aking katawan at dito ay mabilis akong lumipad sa kinaroronan nila Bart at ng iba habang kalaban ang huling Diyos na si Isayas.
Itutuloy..
LOA S3 Part 84: Pylo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 4, 2020
Part 84: Pylo
JOREL POV
“Nasaan si Nardo?” ang tanong ni Bart noong makita ko itong tumatakbo sa gilid ng nasisirang mga gusali.
“Nakikipag tuos kay Black Nardo, nag abot sila doon sa karagatan at bigla nalang nawala. Marahil ay inilayo ni Narding ang kalaban upang hindi mapahamak ang mga taong naka sakay sa barko.” ang sagot ko sabay lipad at isang malakas na suntok ang iginawad ko sa kalabang lobo na noon ay hinahabol si Ace sa loob ng mga gumuhong gusali.
Ang aming kalaban ay hindi ordinaryong lobo (werewolf) lamang dahil balot ng kalasag ang kanyang katawan at mayroong matinong pag iisip. Kulay orange ang mga mata at may bakal na sungay sa kanyang ulo. Asul ang kanyang balahibo at may mga kuko na gawa sa bakal.
Maya maya ay nakita kong tumatakbo si Ace sa kalaban at mula sa kanyang likuran ay lumabas ang daan daang bomba na tumama sa katawan nito. Hindi na ako nag dalawang isip, lumipad ako sa kanilang kinalalagyan at gumuhit ang malakas na laser sa aking mga mata dahilan para mas lalong sumabog ang paligid.
Lumaban ang lobong si Pylo sa aming atake, ipinakita niyang kaya niyang indahin ang anumang pag atake gamit ang kanyang malakas na katawan kaya ang mga bomba at laser sa aking mata ay bale wala lang rin at hindi siya napurohan ng husto.
Mabilis na tumakbo sa amin ang halimaw at bago pa ito makalapit ay humarang si Bart sa aming harapan. Muli ito nag summon ng dalawang higanteng sawa na may bakal na kaliskis at ito ang sumagupa sa nag aamok na kalaban.
Nag bago ng direksyon si Pylo ngunit mabilis rin ang dalawang sawa, sa kanilang mga bibig ay lumalabas ang dalawang mag kaibang kulay ng laser. Ang isa ay pula na nag lalava ang bawat tamaan at ang isa naman ay asul na nagiging yelo ang nahahagip. Hindi ako makapaniwala na ganito palang kabangis ang kakayahan ni Bart na nakuha niya sa Diyos na si Cura, bagamat noong mapunta sa kanya ay hindi na ito ganoon kalakas dahil sa maraming salin lahi ang nakinabang. Ano pa kaya kung nakuha niya ito ng bago at walang kahati, baka ito ay talagang makapangyarihan.
Nag buno ang lobo at dalawang malaking sawa sa paligid. At dahil puro bakal ang katawan ng mga sawa ay hindi agad ito na gagapi ng kalaban. Nilingkis nila ito at saka pilit na nilunok ngunit napigil ni Pylo ang pangil ng isang bumubuga ng yelo, hinila niya ang dila nito at saka hinati ang ulo. Sumunggab rin ang pulang sawa, nag liwanag ang bibig nito at bumuga ang mga bolang apoy na nag lalava sa kalaban.
Umiwas si Pylo sa atakeng iyon at maya maya ay huminga ito ng malalim. Lumaki ang kanyang dibdib at lumiit ang kanyang tiyan.
“Atras kuyaaaaa!” ang sigaw ni Ace kay Bart sabay hila dito na parang isang batang tumatakbo.
Maya maya ay bumuga ang lobo ng malakas na enerhiya na may kasamang malakas na hangin na paraang ganoon sa kwentong Three Little Pigs kung sa malakas ang pag ihip niya para masira ang mga bahay nang bidang tauhan. Kaibahan sa reyalidad na delubyo ang dinulot ng kanyang atake dahilan para sumabog at malusaw ang dambuhalang sawa ni Bart. Dito ay muling huminga ang lobo at nag akma itong mag ipon ng enerhiya kaya naman mabilis akong lumipad sa lupa at dito ay binuhat ko sina Bart at Ace palayo. Kasabay nito ang muling pag buga ng lobo ng katulad na pwersang malakas kaya mas lalong yumanig ang paligid..
Sa lawak ng narating ng kanyang pag atake ay inabot kami at dito ay tumilapon kaming tatlo sa iba’t ibang direksyon. Kitang kita rin ang lawak ng nawasak sa atakeng iyon.
Bumangon ako mula sa pag kakasubsob sa lupa, samantalang umangat naman ang isang malaking piraso ng pader ng nasirang gusali at dito ay lumabas si Bart. Si Ace bumagsak sa isang swimming pool ng nasirang hotel kaya basang basa ito noong umahon. Dito ay napansin kong malayo na kami kina Irano at Nai na noon ay kalaban si Isayas.
Noong maka tayo ay nakita kong tumatakbo na ulit si Pylo, mabilis ang kanyang pag kilos patungo kay Ace kaya naman agad akong lumipad para pigilan ito.
Bumagsak ako sa harap ng halimaw at pinigil ko ang kanyang braso pero hindi ito nag patinag. Nag tulakan kaming dalawa sa lupa hanggang sa nag tatakbo si Bart sa aming kinalalagyan, sumampa ito sa likod ng lobo at sinakal niya ito gamit ang kanyang braso.
Ngunit masyadong malakas ang lobong kalaban, dahilan para maitumba ako nito kahit pigil ko na ang kanyang braso. Dinakot niya ang aking mukha at pinag hahampas ako sa lupa, samantalang natumba siya dahil sa pag sakal ni Bart kaya nabitawan niya ako.
Nag pumiglas siya, nag wala hanggang hablutin niya si Bart sa kanyang likuran at inihagis niya ito sa ere at saka laking gulat ko noong sasaksakin niya ito gamit ang kanyang kuko. Tumagos ang kanyang braso sa katawan ni Bart at walang ano ano ay kinagat niya ang ulo nito at itinapon ng mag kahiwalay.
“Kuyaaaa!! Tabiii!!!” ang sigaw ni Ace, may hawak itong malaking shut gun mula sa kanyang braso at pinag aasinta niya ang kalaban hanggang sa matumba ito sa malalakas na pag sabog. Lumipad ako at dito ay pinag susuntok ko ng malalakas ang kalaban samantalang si Ace naman ay tumatakbo hawak ang kanyang sandata at walang habas na binabaril ito.
Dumistansiya ako sa kalaban at nag liwanag aking kamao. Sinuntok ko ito ng ubod ng lakas ang kalaban kaya sumadsad ito sa lupa.
Lumipad ako agad para lapitan ang bangkay ni Bart at noong makalapit ako dito ay biglang kumibot ang kanyang katawan at mula dito ay lumabas ang kanyang ulo, kamay na parang ahas na nag hunos.
“Gulat ka no? Mahirap mamatay iyang si Kuya Bart. Mag huhunos lang ng mag huhunos iyan.” ang wika ni Ace sabay tulong kay Bart na tumayo ito. Samantalang ako naman ay gulat na gulat dahil ito ang unang pag kakataon na makita siyang aktwal na lumalabas sa kanyang sariling katawan.
Noong makalabas si Bart ay nag inat pa siya ng braso at leeg na parang kagigising palang. “Bakit?” ang tanong niya sa amin.
“Na amaze lang si kuya Jorel.” ang sagot ni Ace
“Mamaya na kana amaze tol, ayan na siya!” ang sagot ni Bart at dito nga ay nakita namin ang kalaban na tumatakbong parang aso patungo sa aming kinalalagyan. Kaya naman agad kaming nag handa.
Nag tatakbo kami sa mag kakaibang direksyon, si Bart ay nag labas ng maraming ahas na gumapang sa lupa at lahat ng ito ay nag labas ng mga patalim na bibig, pinaulanan ang kalaban dahilan para mapahinto ito sa takbo patungo sa kanya at nabaling siya kay Ace na noon ay nakatago sa batuhan at inaasinta siya.
Sumabog ang kanyang shot gun pero hindi ito tinamaan. Sinubukan pa niya pero sablay ang kanyang asinta. “Hoy Astro! Alis diyan!!!” ang sigaw ni Bart.
“Arrrgghhh ang hirap maging marksman!! Bakit kay Nai laging asintado?!” ang pag mamaktol nito sabay labas sa batuhan at sinalo ang kagat ng kalaban.
Sinungaban siya ng lobo kaya dumakot siya ng malaking bato at ipinasak niya sa bibig nito pag katapos ay pinaulanan niya ito ng malalakas na suntok. Maya maya ay tumakbo si Bart at pumalupot ang maraming ahas sa katawan nito kaya’t mas lalo siyang napahinto sa pag kilos.
Nag kumawala ang kalaban at mas lalo pang lumaki ang kanyang katawan kaya sumabog ang mga ahas ni Bart. Huminga ito ng malalim, katulad kanina ay lumiit ang kanyang tiyan at lumaki ang kanyang dibdib..
Nag liwanag ang kanyang bibig na may nakapasak na bato at isang malakas na pwersa ang ibinuga niya sa harap nina Ace at Bart kaya dito ay agad ako bumagsak sa kanyang harapan at buong lakas kong isalo ang pwersa iyon gamit ang aking katawan!
Tumama ang pwersang iyon sa aking buong katawan pero nanatili akong nakatayo at nilabanan ito, pero dahil sa sobrang lakas ay naitulak ako palayo at sumadsad ang aking katawan sa mga nawasak na gusali. Halos ilang pader din ang aking nilusutan na tuloy tuloy.
Noong maka buwelo ay nilabanan ko ang aking pag bulusok at muli ako lumipad patungo sa kanya. Dito ay nakita kong nakikipag buno si Ace at Bart. “Tabi!!!!” ang sigaw ko sa dalawa at dito ay nag liwanag asul ang aking mata, pinaka mainit na laser at itinira ko ito sa kanyang katawan.
Tinamaan ito sa kalasag at napaatras pero hindi sapat kaya tumabi sa akin si Ace at nag labas ng kakaibang baril sa kanyang likuran. Kinuha niya ito saka inasinta ang kalaban. Nag labas ito ng dilaw na enerhiya na tumama sa direksyon na aking inaasinta. Nag tatakbo si Bart patungo sa amin sa isang kumpas ng kamay ay naging malaking sawa siya at binukas ang kanyang bibig at may lumabas rin na enerhiya mula dito.
Sumabog ang kalasag ni Pylo..
Pati ang sungay niya ay naputol..
Pero tuloy pa rin ito salo niya sa aming atake hanggang sa muli siyang huminga ng malalim at gumanti sa amin.
Sa pag kakataong ito ay mas malakas ang kanyang ibinugang pwersa halos bakbak na ang lupa sa parteng iyon ng siyudad. Nag taasan ang mga bato, ang mga malalaking piraso ng nasirang gusali, nag karoon rin ng pag taas ng alon sa karagatan at malakas na pag yanig dahilan para mawala kami sa balanse at matangay ng kanyang malakas na sigaw..
Makalipas ang ilang saglit ay pumayapa ang buong paligid. Dito ay nakita ko si Ace na buhat ang isang malaking excavator na truck at walang habas na pinag hahampas ang kalaban. Halos mas malaki pa sa kanya ang kanyang hawak pero parang napaka gaan lang kung pag mamasdan.
Nag tatakbo rin ako sa kanilang kinalalagyan, inipon ko ang lakas sa aking kamao at noong maka kita ng pag kakataon ay hinataw ko ito sa nguso ng kalaban. Lumundag si Bart sa likod niya at pinigil ang braso nito gamit ang kanyang lakas.
“Ayoko nang mag alaga ng asoooo!!” ang sigaw ni Ace at nag bago ang anyo ng kanyang kamay at naging malaking espada. Itinarak niya ito sa dibdib ng kalaban, kumuha naman ako ng isang malaking bakal at itinarak ko ito sa bibig nito pabaon sa lalamunan..
Nasa ganoong posisyon kami ng mag liwanag ang kanyang mga balahibo at sa isang sigaw (growl) ay naging matigas ito na parang mga patalim at kumawala sa kanyang katawan. Bumaon ito sa aking katawan, sapol rin ace at si Bart ay bumulagta dahil humaba ang mala bakal na balahibo ito na parang isang porcupine. Butas ang katawan ni Bart at nanatili itong naka bulagta sa lupa.
Kumilos ang kamay ng lobo at inalis ang nakatarak na bakal sa kanyang bibig at lumundag ito sa itaas saka umikot ng maraming beses kung saan humiwalay ang kanyang balahibong bakal sa kanyang katawan at bumagsak sa lupa na parang umuulan ng mga sibat at patalim.
Agad kong kinuha ang katawan ni Bart at lumipad ng mabilis para makaiwas. Samantalang si Ace ay naging rocket ang paa at otomatikong lumayo sa pag ulan ng patalim.
Noong maka distansiya kami ay hinugot ko mga patalim na nakatarak sa aking katawan. Halos nasa kulang sampu rin ito. Si Bart ay walang malay at marahang nag hihilom ang kanyang mga sugat sa hubad na katawan. “Kailangan ko ng tubig kuya. Grounded yung system ko. Nag over heat yata.” ang wika ni Ace na noon ay parang lowbat naka subsob sa lupa. Umuusok ang kanyang katawan.
Mabuti na lamang at ang gusaling aming pinasukan ay isang sirang hotel. Agad ko siyang binuhat, mainit ang kanyang katawan na parang isang nasusunog na makina. Binuksan ko ang sirang banyo at binali ang tubo ng shower at dito ay tinapat ko si Ace. “Okay ka lang dito?” tanong niya.
“Oo kuya, kailangan ko ng 15 minutos para bumaba sa normal ang temperatura.” ang tugon habang tumutulo ang malamig na tubig sa kanyang ulo, umuusok ang kanyang katawan na parang nag ssteam. Hinila ko pa ang tubo sa pader at itinapat sa kanya para mas maraming tubig ang kanya makuha.
“Babalik ako agad.” ang wika ko.
Hinila ko rin si Bart at dinala sa mas safe na lugar bago ako lumabas at humarap sa kalabang nag aamok.
Lumakad ako patungo sa kanya..
Tumakbo ito patungo sa akin at umikot sa lupa na parang gulong, ang kanyang balahibo ay nag bubuga ng mga patalim. Sa kada ikot niya sa lupa ay sumasabog ang kanyang matigas na balahibong tumatama sa paligid.
Kumuha ako apat na pinto ng makapal na tangke at pinag patong patong ko ito para maging isang makapal na pananggalan. Nilaser ko ang bawat gilid para ito ay mag dikitdikit.
Inilagay ko ito sa aking braso at nag tatakbo patungo sa kalaban. Lumipad ang kanyang mga patalim at tumama sa aking panggalang na hawak. Tumatagos ang iba rito mabuti nalang at makapal ang aking ginawa. Bumangga sya sa akin pero pinilit ko ito pahintuin gamit ang aking pananggalang.
Noong huminto ang kanyang pag ikot at bumalik ito sa pagiging lobo kaya hinawakan ko ng mabuti ang kalasag at inihampas ito sa kanyang mukha ng paulit ulit hanggang sa mapa atras at matumba.
Maya maya ay huminga siya ng malalim alam kong bubuga nanaman ito ng mapanirang enerhiya kaya nilukot ko na parang papel ang aking pananggalang..
Noong bubuga na ito ay lumipad ako sa kanya at pinasak ang makapal na nilukot na bakal sa kanyang bibig..
Nag liwanag ito at sumabog sa kanyang sarili. Umusok ang kanyang tainga at bibig. Tumilapon ang kanyang malaking katawan habang umiimpis ito.
Nawala ang kanyang porma at namayat ng todo..
Maya maya ay nag liwanag ang kanyang katawan at kumapal ng husto ang kanyang balahibo.
Ang susunod na kaganapan ay nakaka gimbal dahil ang kanyang balahibo sa katawan ay nag liparan sa buong paligid at sumibat kung saan saang lugar. Libo libo ang mga balahibong iyon na bumulusok sa iba’t ibang direksyon ng siyudad. At noong tumama ito sa lupa ay nagkaroon ng katawan, naging iba ang anyo..
Mula sa isang hibla ng balahibo ay naging isa itong malaking aso na may maraming pangil..
Ngayon ay kumalat ito sa iba’t ibang parte ng siyudad na parang mga halimaw na hukbo ni Pylo.
Itutuloy..
LOA S3 Part 85: Bahaghari
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 4, 2020
Part 85: Bahaghari
Cookie POV
“Hoy mga bakla bakit naman tili lang kayo ng tili diyan? Umalis na tayo dito! Hindi naman kayo masyadong magaganda para umarteng takot na takot no.” ang wika ko sabay hila sa mga ito. Sila yung tinatawag na batla o batang bakla na parang inabanduna ng pamilya.
“Huwag poooo! Huwaaaaggg poooo!!” ang takot na sigaw nila noong makita ako.
“Hoy gusto niyo barilin ko nalang kayo? Bakit parang natatakot kayo sa akin? Mukha ba akong halimaw ha? Ha?” galit kong tanong at maya maya ay yumanig na sa paligid dulot ng sagupaan nila papa Bart laban doon sa werewolf na may armor at sina Papa Irano naman laban doon sa Isayas na anak raw ng Diyos.
Yumanig..
“Dito na tayo! Aalis tayo sa lugar na ito mga bakla!!” ang sigaw ko sabay takbo patungo sa isang malaking truck ng sundalo. Agad kong itunulungan ang mga beking bata na umakyat dito. “Sino marunong mag Drive?!” ang tanong ko
“Akiz mwader! Keribels ko na mag drive!” ang sagot ng isang nasa middle age na beklush.
“Okay! Tayo na! Iikot tayo sa siyudad para ipick up at isalba ang beking pag asa ng bayan! Go go go!! Fight fight fight! No one should be ever left behind!” ang wika ko at dito nag start ang truck.
At dahil nga sa beki ang mga naka sakay sa sasakyan ay tinalian nila ito ng iba’t ibang kulay, may rainbow flag pa. Umikot kami sa buong siyudad para isalba ang mga beking basang basa sa ulan, walang masisilungan, walang malalapitan.
Tuloy pa rin ang pag yanig ng lupa. Sa kada pag lindol ay nag titilian sila, palakasan, pagandahan..
Huminto kami sa gawing dulo ng siyudad kung saan may isang sirang motel, dito ay may nakita kaming mga bortang lalaki na may mga maskara ng baboy, aso at kung ano ano pa. “Mader hintuan mo sila! Sila ang mga bortabels ng twitter!” ang wika ng isang bagets na beki. Kaya naman bumaba ako para puntahan ang mga ito. “Oy mga borta umalis na tayo dito! Mamaya maya lang ay masisira na itong siyudad dahil sa labanan! Sakay na kayo!” ang sigaw ko.
Kumilos ang mga ito, ang iba ay nag lagay pa ng foundation sa mukha saka nag suot ng maskara bago sumakay. Ang iba naman ay nag vivideo ng sirang paligid at pilit isinu-zoom in ang labanan sa di kalayuan kung saan tumilapon si Jorel at Bart sa malayo. “Ay shit, gusto kong mag pa fuck kay Bart! Shit talaga!” ang malanding wika ng isang lalaking may pinaka malaking katawan.
“Jusko, ikaw ang may pinaka malaking katawan pero ikaw ang pinaka jelly sa lahat. Sumakay kana nga ron! May naiwan pa ba sa loob? Barbieng toew!” ang tanong ko.
“Meron pa sis! Nandon sila sa isang room!” ang sagot nito sabay sampa sa truck. Samantalang ako naman ay nag tatakbo sa loob ng motel at noong tumapat ako sa isang pintuan ay sinipa ko ito ng sobrang lakas. Dito ay bumulaga sa akin ang tatlong lalaking nag sesex, naka train fuck sila ng patayo.
“Shitt! Pare ang sarap ng boyfriend mo!” ang sigaw ng lalaking nasa gitna. “Sige pare, wasakin mo pwet ng boyfriend ko!” ang sigaw ng nasa dulo, wala silang paki alam sa akin.
“Hoy, mga baklush nagugunaw na ang siyudad lumilikas na lahat! Ang lilibog niyo naman!” ang sigaw ko.
“Doon ka nga! Panget mo!!” ang wika ng pinaka bottom sa dulo.
“Harder pare, kantot mo ko ng hard!” ang sagot ng nasa gitna at hindi na nila ako pinansin.
Maya maya ay nag liwanag sa bintana at bilang sumabog ang kalahati ng motel, tumilapon ang tatlo at nadaganan ng bato. Mag kakapatong silang nabaon ng buhay sa gumuhong gusali. “Ayan, sa heaven nalang kayo mag sex!” ang wika ko sabay takbo pabalik sa truck!
“O, mader, nasaan yung bf ko?” ang tanong ng pinaka bortang jelly
“Sino doon sa tatlo yung bf mo?” tanong ko
“Yung long hair, yung nasa gitna!” ang sagot niya.
“Wala na! Yatap na sila! Nasabugan at naguhuan ng pader!” ang sagot ko habang sumasampa. “Bakit pinapayagan mong makipag sex yung bf mo sa dalawang mag jowang baklush na yon?”
“Gusto daw niya kasi maranasan yung masandwich while sexing. Patay na siya.. sayang ang 2 months ng luxurious and lustiness ang relationship namin! Sayang ipapatikim ko sana sa kanya yung best friend ko.” ang umiiyak na wika nito at humagulgol pa na parang sakit na sakit.
Maya maya ay lumapit sa kanya ang isang lalaking paminta na medyo chinito. Ahit ang kilay at naka foundation pa ng face.. “Huwag kana umiyak pare.” ang wika nito sabay himas sa balikat ni Borta.
Tumingin sa kanya si Borta at nag pahid ng luha. “Thank you.”
“Huwag kana umiyak pare. Gusto mo tayo nalang? Para makalimutan mo yung bf mong namatay?” tanong ng chinito.
Tumango si Borta “hindi pa ako naka move on, pero sure. Sige tayo na.”
“O, pano bf na kita. Versa ka ba? Top kasi ako.” ang tanong ni Chinito.
“Bottom ako.” sagot ni Borta
“Ayos, i love you babe!” ang masayang wika ng chinito at dito ay nag halikan na sila. Ako naman ay napangiwi nalang. “Parang noodles ha, instant! Usap! Deal!” ang sagot ko sabay suklob ng rainbow flag sa kanilang dalawa.
Nag patuloy ang aming pag sasalba sa mga naiwanang beki sa siyudad hanggang sa mapuno namin ang truck at dito ay tumulak kami sa lugar na malayo sa labanan. Sa base ng militar kung saan naroroon ang ibang mga lumikas. Isa itong abandunadong subdivision na ginawa para maging panuluyan ng mga evacuees. Pag pasok palang namin ay nakatingin na ang lahat dahil sa mga makukulay na telang naka sabit sa aming truck.
Maya maya ay nag babaan ang lahat. Ngunit ang nakapag tataka ay nakatingin sila sa amin. Parang bang nagulantang sila noong maka kita ng assorted na beki. May bata, may matanda, may mga tomboy rin kaming isinakay, may beking long hair, may payat, may borta. Basta ay iba iba..
Sa muling pag yanig ng paligid ay mas lalong natakot ang mga ito at nag tilian dahilan para bawalin kami ng mga sundalong naka bantay. “Hoy mga bakla, doon kayo sa gym! Bawal kayo dito!”
“Aba’t bakit? Para sa lahat ng subdivision na ito. May karapatan kami para kumuha ng bahay na pwede naming tulungan at pag pahingahan.” sagot ko.
“Lahat ng mga bakanteng bahay ay okupado na ng mga normal na tao at normal na pamilya! Doon na kayo sa gym!” ang pag mamatigas nito.
“Bakit? Ang tingin mo ba sa amin ay hindi normal?!” ang tanong ng isang beki.
“Huwag na kayo mag tanong! Lakad na roon sa gym! Huwag kayong humarang dito sa daan namin!” ang sagot niya sabay paputok ng baril sa aming harapan.
“Hanggang dito ba naman may descrimination pa rin? Napaka wawalang hiya niyo!!” ang galit kong sigaw pero tinutukan kami ng baril ng kanyang mga kasama at wala kaming nagawa kundi ang lumakad patungo sa gym na maalikabok at may maliit na silong.
“Thats life mga mother, kahit magunaw pa ang Earth ay hindi tayo tatanggapin ng mga tao sa paligid natin! Dahil lahat sila ay judgemental at walang ibang alam kundi ang idescriminate tayong mga bakla at tomboy!” ang wika ng pinaka matandang beki.
“Ayos lang, sa ngayon ay maka bubuti kung gamutin muna natin ang ating mga sugat.” ang wika ko at dito umakyat ako sa truck isa isang kinuha ang mga first aid kit. Pinag pasa pasahan namin ito at tinulungan gamutin ang sugat ng isa’t isa na parang mga tunay na mag kakaibigan at mag kakapatid.
Noong mga sandaling iyon ay hindi ko maiwasang mag alala kay Narding. Sumugod siya kanina doon sa black Nardo at hindi ko na alam kung sila napunta. Kung nandito si Narding ay baka nakatikim yung mayayabang na sundalo doon sa gate! Ayoko naman kasing maging pabigat ako sa labanan doon kaya mas pinili ko nalang na tumulong sa mga katulad kong laging talunan sa lahat ng bagay. Atleast diba? Kung sakaling lumaban ako sa Miss Gay World ay mayroon akong ipapakitang beauty with a purpose.
Nag patuloy kami sa pag tulong sa isa’t isa. Medyo nagigimbal pa kami sa lakas ng mga pag sabog. Mula dito ay napatingala kaming lahat noong may makita kaming dalawang malaking ibon sa kalayuan. Parehong nag liliyab ang katawan. Ang isa ay itim at ang isa ay pula. Marami rin eroplano ang nakapalibot sa pulang ibon na parang tinutulungan siya ng mga ito.
“Si Super Nardo yung kulay pulang ibon at si Black Nardo yung itim! Go Nardoo!!!” ang wika ng mga beki sa likod at napapasigaw sila sa tuwing umaatake ang dalawang ibon sa isa’t isa. Kapag lumagapak si Narding ay nag ccheer sila para dito.
Maya maya ay parehong bumagsak ang dalawang ibon at kapwa nawala sa ere..
Tuloy pa rin ang pag yanig, halos sa iba’t ibang parte yata ng siyudad ay may nag tutuos.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay napatingila kami dami parang may mga itim na bagay ang lumilipad sa kalangitan. Parang mga matutulis na bagay o patalim na nag kalat sa ere..
(Author’s note: ang nakita nila ay ang balahibo ni Pylo)
Ang bawat matalim at matigas na bagay na iyon ay tumusok sa lupa at nag liwanag..
Hindi namin mabilang kung gaano karami ang mga nag liliwanag na bagay na iyon, basta ang alam namin ay marami ito sa labas ng espesyal na barrier ng subdivision.
Maka lipas ang ilang segundong pag liliwanag ay nag iba hugis ng mga ito ay naging malalaking asong may sungay. Lahat ng ito ay umalulong sa aming harapan na ang bigay samin ng grabeng kilabot.
Itutuloy..
LOA S3 Part 86: Bahaghari 2
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Seaon 3
AiTenshi
Feb 4, 2020
Hindi namin mabilang kung gaano karami ang mga nag liliwanag na bagay na iyon, basta ang alam namin ay marami ito sa labas ng espesyal na barrier ng subdivision.
Maka lipas ang ilang segundong pag liliwanag ay nag iba hugis ng mga ito ay naging malalaking asong may sungay. Lahat ng ito ay umalulong sa aming harapan na ang bigay samin ng grabeng kilabot.
Part 86: Bahaghari 2
Cookie POV
Nagulantang ang buong subdivision dahil sa labas ng makapal na bakal at na bakod nito ay nag kalat ng mga asong may sungay, lahat ay nag lalaway at lahat ay agresibong kumikilos kapag nakaka kita ng tao.
Hindi ko maunawaan ngunit simpleng balahibo lang ito kanina ngunit naging hukbo na ng mga asong parang small version ni Pylo. “Ang dami nila mader! We are all gonna die here! Aahhhhhhhhh!” ang tili ng mga borta mas matapang pa sa kanila ang mga babaihang long hair. “Ewan ko sa inyo, ang hilig niyo sa doggy style pero takot kayo sa aso!” ang hirit ko.
“Namiss ko tuloy yung bestfriend at boyfriend ko habang nag threesome kami ng pag doggy. Sad life talaga.” ang mangiyak ngiyak na wika ng bortang gelatin.
“Huwag mag alala, after this war idodoggy kita babe. Isali natin yung pinsan ko at yung classmate niya.” ang pang aamo ng new bf niya habang niyayakap ito.
“Ay! Sagad sa buto ang landi. Umayos nga kayo. Iisang tabi ang kalandian at sama sama tayong haharap sa mga asong na iyan!” ang sigaw ko.
“Eh ikaw nalang ang humarap mader, okay lang kami dito. Taga cheer mo nalang kami.” ang sagot nila.
“Oo nga po mader, ikaw nalang ang humarap, masyado pa kaming bata para mategi. Hindi pa ako nakaka tikim ng nota at virgin pa ang behind ko.” ang hirit ni Bagets, isang batang beki na sumisibol palang.
“Hay, kawawa naman itong baby beki na to. Ang maipapayo ko lang sa iyo at kumuha ka ng nota according sa kaya mo, huwag ka munang mag hanap ng daks kasi siguradong masasaktan ka.” sagot ko.
“Pero ang sabi ni inay ay huwag haharvat kapag puyat dahil nakakapangit daw iyon. Huwag mag nenektar kapag walang laman ang tiyan dahil nakaka sikmura ito.” ang wika niya.
“Iyan rin ang sabi ni Inay sa akin. Hindi kaya ikaw yung nawawala kong kapatid?” tanong ko
“Ay! Wit made wit! Chakaness ka po.” ang sagot niya kaya binitiwan ko siya at saka tinulak. “Doon ka na nga, akala mo ba maniniwala akong virgin ka? Im sure hinaharvat mo yung ninong mo.” pag basag ko.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag alarm ang security ng buong lugar. Dito ay nakita namin ja mas dumami pa ang mga halimaw na aso sa paligid. Lahat sila ay kinakagat ang mga bakod na bakal at sinusubukan ng makapasok sa loob kung saan maraming mabibiktima.
Natakot ang lahat sa gym. Kapansin pansin na mas nag tititili pa ang mga beking may malaking katawan..
“Lahat ng mga kalalakihan ay inaasahang sumama sa mga militar upang itaboy ang mga kalaban sa bakuran. Kapag nasira ang bakod ay mawawala ang barrier natin kaya’t kailangan natin silang paalisin sa paligid nito.” ang narinig naminga anunsyo mula sa sasakyang ng miltar na lumalakad.
Natahimik ako at napatingin sa kanila..
“Tutulong tayo! Ito na ang pag kakataon upang mag shine! Ito na ang pag kakataon para buwagin ang pangit na pag tingin sa atin ng mga tao sa paligid. Makiki isa tayo! Makiki baka at haharap ng buong tapang sa hamon ng buhay! Itaas ang kamay ng gustong lumaban!!!!” ang sigaw ko sabay sipa sa isang kahon na naiwan ng militar sa gilid na gym at dito lumabas ang mga sandata katulad ng mga baril, batuta, tubo at kung ano ano pa.
“Lalaban tayo! Para sa mundo!!!!” ang sigaw ko pa..
Walang kumibo at lahat ay nakatingin lang sa akin. “Bakit para sa mundo? Yung boyfriend ko nga e, hindi ako nagawang ipag laban. Sumama siya sa isang alter sa twitter para maparami ang followers niya.” ang iyak ng isang borta.
“Ganoon ba? O sige para sa bayan nalang! Lalaban tayo para sa bayan!!!!” sigaw ko ulit.
“Pagod na akong makipag laban para sa mga bagay na hindi sa akin. Ipinag laban ko yung boyfriend ko sa malanding bagets na umaagaw sa kanya pero in the end iniwan pa rin ako at sinaktan. Sumama siya sa mas fresh!” Iyak nung isang middle age na beki.
“Ako naman, nag away kami ng bf ko dahil ang sabi niya sa akin ay babalikan raw niya yung matandang jowa niya dahil wala na siyang budget. Iiwan niya ako ng ganun ganun nalang pag katapos ko siyang agawin at landiin ng maraming buwan.” ang umiiyak na sagot ng bagets na beki.
Nag katingin ang dalawa..
Saka maya maya ay nag sabunutan pero agad rin silang inawat..
Kumuha ako ng isang baril at ipinasa sa aking katabing beki. “Lalaban tayo at papatunayan natin na hindi lang tayo pang pamilya kundi pang sports pa! Papatunayan natin na hindi lang tayo purong ganda! Na hindi lang tayo pang rampahan! Ito ang oras para bumangon ang mga bakla mula sa kanilang pag luhod!! LALABAN TAYOOOO!!! I stand here today because someone believed in me and we owe it to our children to believe in them.” “ang sigaw ko
“Tama! Lalaban tayo at papatunayan natin na ang ganda ay may kalakip na responsibilidad! Lalaban tayo!! I stand here not as one, but as 104 million FIlipinos!” ang sigaw ng isa sabay pindot sa kanyang cellphone at dito ay tumugtog ang isang kanta dahilan para mabuhay ang loob ng lahat..
MUSIC PLAYING
Raise Your Flag
Kz and Kritiko
What do you wanna be? Will you believe me if I tell you You can be anything you want? Where do you wanna go? Will you believe me if I tell you That you’ll see the silver lining with your dreams?
’Cause when they say we can’t, we have to be braver Together we’ll reach for the impossible Even when you think that it’s crazy The longest journey begins with a single step from you and me
Raise your flag For the ones who think they can’t get somewhere Raise your flag For the ones who think no one believes in them Raise your flag For the ones who already feel like giving up I stand here, not as one For we’re all in this together Reach high and raise your flag Raise your flag Raise your flag, oh oh Raise your flag
Don’t ever let them put you down You’re a fighter Never saying never And learn to lift each other up We’ll be stronger If we get together, we’ll be soaring even higher
Raise your flag For the ones who think they can’t get somewhere Raise your flag For the ones who think no one believes in them Raise your flag For the ones who already feel like giving up I stand here, not as one For we’re all in this together Be proud and raise your flag
Sa bawat hakbang ng paa Pangarap ko lagi ang aking dala Bitbit ang layunin na dapat limutin Ang takot sa puso at mga kaba Kahit madapa man ng ilang ulet Babangon parin lalaban ang isip Sa mga mata iyong masisilip Ang mga pagsubok na pilit umupit At kahit na anong manyare Umasa kang lagi mong nasa tabi Sabay nating libutin ang buong daigdig Hindi tayo mag papa gapi Ang mga imposible gagawing posible Ang lahat ng nais makukuha Makikitat maahahanap ang lahat ng mga pangarap Wag sumuko itaas mo ang bandila
Tumayo ang mga beki at rumampa na parang nag pproduction number, at pag katapos ay kumuha sila ng mga armas at sandata para pag pasa pasa at mabigyan ang lahat.
Kinuha rin nila ang mga pintura sa likod ng gym at nag lagay sila sa mukha ng rainbow na kulay na sumisimbolo sa pag laban..
Winasak rin nila ang kanilang mga damit at saka nilagyan ng style. Ang mga damit ay naging bra na naka labas ang pusod, ang mga pantalo ay sinira hanggang maging stylist ito. Ang iba ay nag kapa ng rainbow na color at saka nag ayos ng pang matapang na itsura..
Habang nasa ganoong pag hahanda kami ay dumating ang ilan pang sundalo at sinabing sila ay mga tagong bakla, noong mga oras na iyon ay hinubad nila ang kanilang uniporme at nag pahid ng pintura sa katawan. Nakibaka sila sa amin at walang takot na nag ladlad para sa iisang hangarin.
Pinindot ko ang buton sa aking bracelet at dito ay lumabas ang aking kalasag na kakarepair palang nila Ace. Ang Catriona Gray national costume inspired kong armor.
Sa aking pangunguna ay lumabas ang lahat ng member ng LGBT hawak ang mga baril, naging makulay na parang parada ang pag lalakad namin sa kalsada. Ang lahat ay matapang at buo ang loob.
Habang nasa ganoong pag lalakad kami ay bumagsak si Tibur mula sa itaas suot ang kanyang magarbong kasalag na parang gown ang nasa pwitan. May hawak pa itong sibat na kulay pink.
Raise your flag For the ones who think they can’t get somewhere Raise your flag For the ones who think no one believes in them Raise your flag For the ones who already feel like giving up I stand here, not as one For we’re all in this together Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag
Tumingin ako sa kanya, at tumingin din siya sa akin. “Bakla ka ang ganda ng entrance mo. Nakaka inis!” ang wika ko.
“Syempre! LGBT empowerment!” ang wika niya at dito ay lumakad kami sa lupon ng mga sibilyan at militar sa trangkahan.
Dito ay sinalubong kami ng commander ng pulutong at sumaludo sa amin. Inabot niya sa amin ang isang baril na tanda ng pag kilala sa pag kapantay pantay ng kasarian o gender equality..
Binuksan ang gate..
At sa hudyat ng isang flare ay nag tatakbo kami at buong tapang na sinagupa ang mga halimaw sa paligid..
Nag kaisa kami upang itaboy at patayin ang mga ito. Umuulan ng bata, ang mga beki ay naging lalaki at naging matitigas ang asta. Kami naman ni Tibur ay lumaban gamit ang aming mga sandata. Lumalabas ang laser sa kanyang sibat at sa akin naman sa aking likuran..
Raise your flag For the ones who think they can’t get somewhere Raise your flag For the ones who think no one believes in them Raise your flag For the ones who already feel like giving up I stand here, not as one For we’re all in this together Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag Be proud and raise your flag
Naging magulo ang mga oras na iyon, ang mga halimaw ay unti unting nabawasan, may mga ilang beki na nasugatan at sila ay tinulungan ng mga militar at sibilyan.
Iisang hangarin ang aming nais makamit at sa mga oras na ito ay kinalimutan ang deskriminasyon at maling pag tingin sa mga miyembro ng LGBT. Pinatuyan namin na kami ay lugar sa mundo at walang kapag papa bago sa aming mga pag katao..
Ito ang aming paninindigan..
Hindi hindi ito mabubuwag..
Umihip ang malakas na hangin at kasabay noon ay nilipad ang kapang mag kulay na bahaghari..
Naubos ang kalaban sa paligid…
Kami ay nag tagumpay..
Itutuloy..
LOA S3 Part 87: Hyper Mode
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 6, 2020
Part 87: Hyper Mode
ACE POV
“SYSTEM COOLING DOWN”
“AUTOMATIC REPAIRING”
Halos 30 minutos rin ako nakababad sa tubig upang malamigan ang aking mga braso at katawan. Simula noong masira ang aking orihinal na program doon sa laban kila Yukzi ay napapadala na ang pag oover heat ng aking system. Kung minsan ay nag eerror ito at nakakaramdam akong ibayong sakit ng ulo.
Halos mag lawa na sa buong paligid dahil tuloy pa rin ang pag buhos ng tubig galing sa tubo. Sinigurado talaga ni kuya Jorel na malakas ang tagas ng tubig dahil binutas niya ang mga bakal na daluyan nito.
“SYSTEM REPAIRING COMPLETED”
Muling nag liwanag ng berde ang aking system kumpara kanina na may warning at pulang pula.
Noong makaramdam ng ginhawa ay agad akong tumayo at lumabas sirang gusali kung naroroon si Kuya Bart na bumabangon. Halos puro sugat pa ito pero napapansin kong unti unti na ring nag hihilom kaya naman lumapit ako sa kanya at inalalayan rin siyang makatayo.
“Kuya Bart ayos ka lang ba?” tanong ko.
“Oo, napurohan lang ako. Kapag hindi nahati aking katawan ay hindi ito mapapalitan. Kapag ganito mga saksak lamang ay napapag hilom ko na ito. Medyo mabagal nga lang.” ang sagot niya at dito ay pareho kaming lumakad sa kinalalagyan ni Kuya Jorel at Pylo na noon ay nag bubuno pa rin, parehong mabilis ang kanilang kilos at halos sumasabog ang paligid.
Habang nasa ganoong pag lalakad kami ay nagulat kami noong makita ang maraming kakaibang anyong asong may sungay ang tumatakbo pasagupa sa amin. “Mga maliliit na version ni Pylo.” ang wika ko kay kuya Bart sabay bali sa aking mga daliri at naging baril ito.
Sinuntok naman ni kuya Bart ang lupa at dito ay umangat ang isang malaking sawa, hinila niya ako sa tutok nito para sumakay dahil masyadong maraming asong halimaw ang nasa ibaba. Binabaril ko ito at pinabasabog. Samantalang ang higanteng ahas ni Kuya Bart ay bumubuga ng enerhiya na nag tataboy sa mga ito. “Kalat ito sa iba’t ibang parte sa siyudad.” ang wika ni Kuya Bart.
Hinabol kami ng halimaw na aso, halos puro kagat at kalmot na ang katawan higanteng sawa ni Kuya Bart pero lumalaban pa rin ito at gumagapang ng mabilis patungo kina kuya Jorel.
Noong makalapit kami ay naabutan namin si Kuya Jorel na binubugbog ang kalaban gamit ang kanyang kamao. Ngunit may lakas pa ang kalaban para bumuga ang enerhiya kaya’t tumilapon si Kuya Jorel sa ere. Nung makita ito ni kuya Bart ay naging mahabang ahas ang kanyang mga daliri at hinila si Kuya Jorel pabalik sa aming kinalalagyan.
“Ayos ka lang ba tol?” tanong ni Kuya Bart sa kanya sabay hila sa braso nito para makatayo.
“Ayos lang ako, salamat.” ang sagot niya.
Makalipas ang ilang minuto ay naging usok ang ahas ni kuya Bart at bigla itong nag laho na parang papel na nasunog. “Napurohan ang ahas at napatay ito ng mga asong halimaw. Ngayon ang tanging magagawa natin ay patayin ang lahat ng makukulit na ito.” ang wika niya (Bart) sabay takbo pasugod sa mga halimaw at bumuga ito ng maraming ahas na may mga bomba sa bibig.
Ako naman ay nag tungo sa ibang direksyon at lumabas ang mga bomba sa aking likuran, lumipad ang mga ito sa halos daang target sa aking system. Si Kuya Jorel naman ay nag lalabas ng asul na enehiya sa kanyang mata habang nakalutang sa ere.
Samantalang naging magulo ang buong paligid. Dito ay nakita naming lumakad patungo sa amin ang duguang si Pylo. Wala na itong kalasag at medyo pumayat na ang kanyang katawan.
Ang akala namin ay tapos na at matatalo ang kalaban ngunit muling nag liwanag ang kanyang katawan at dito ay napansin namin na lumaki ng lumaki ang hugis nito. Unti unting naging isang higanteng taong lobo si Pylo. Ang kanyang pangil ay humaba, ang kanyang kuko ay naging mas matalim, halos nakatingala na kami sa kanya ngayon.
Nag simula na siyang umatake..
Pareho ang kanyang bilis. Gumalaw ang kanyang kamay pasugod sa amin, humaba ang kanyang kuko kaya naman tumakbo kami at umiwas. Bukod dito ay lumilipad rin sa paligid ang mga malalaking bakal na buhok na galing sa kanyang likuran kaya’t sinusuntok ito upang makaiwas.
Maya maya ay luming dumagit ang kanyang dambuhalang kamay, pinigil ito ni kuya Jorel..
Nag tatakbo si Kuya Bart at nag labas ang isang kulay asul na ahas. Ang ahas na iyon ay nag buga ng isang malaking palakol, kinuha niya ito at buong lakas na inihataw sa braso ng kalaban..
Bumaon ang palakol sa braso ng higante pero hindi nito na putol ang kanyang braso. Nasaktan lang ito ay muling nag amok. Dinakot niya na parang laruan ang katawan nina kuya Bart at Jorel at saka piniga ito hanggang sa mag silagutukan ang kanilang mga buto. Ako naman ay tumakbo at pinindot ang hyper mode sa aking dibdib..
“HYPER MODE ACTIVATED”
Nag liwanag ang aking katawan at mas dumoble ang bilis ng aking pag kilos dahil gumaan ito ng husto. Umiilaw ang aking mata at ang natanging naka flash lamang sa aking screen at ang salitang “instant kill”.
Gumalaw ang kanyang isang kamay at humaba ang kanyang kuko. Umatake iyon sa akin, pero hindi ako nag iba ng direksyon, kahit ang pag iwas ay hindi ko ginawa. Sinagupa ko ang kanyang pag atake hanggang sa mabasag ang kanyang kuko at sumabog ang kanyang kaliwanag kamay. Isang malakas na suntok rin ang iginawad ko sa kanyang mukha ng paulit ulit dahilan para matumba siya at mabitawan sina kuya Bart.
Mabilis rin siyang bumangon at gumanti ng atake sa akin. Pero masyado na akong mabilis sa kanyang paningin kaya halos parang liwanag nalang ako na umiikot at umaatake sa kanyang kinalalagyan.
Maya maya ay dumistansiya ako sa kanya..
Inipon ko ang lakas sa aking kamao at mabilis na umatake sa kanyang kaharapan. Lumipad ako at tuloy tuloy na inatake ang kanyang katawan, tinarget ko ang weak part kung sana mang hihina ito ng husto.
Bumulusok ako sa kanyang katawan at parang liwanag na tumagos sa kanyang dibdib dahilan para mapahinto siya sa pag kilos..
Noong makalusot ako ay saktong naubos ang aking hyper mode at muling umusok ang aking katawan, bumukas ang bakal sa aking braso, batok at ulo, umusok ito at nag steam.
Dito ay hindi ko na nakontrol ang aking katawan at kusa itong nag failed. Bumulusok pababa sa ere na parang isang laruang nawalan ng baterya. Naramdaman ko nalang na lumipad si Kuya Jorel at sinalo ako para hindi tumama ang aking katawan sa lupa..
Bumagsak ang higanteng lobo…
Batid kong nanghina na ito..
“Ayos ba kuya?” tanong ko kay Kuya Jorel habang naka ngisi.
“Loko ka talagang bata ka. Isusumbong kita sa kuya Sam mo pag uwi natin doon sa siyudad.” ang sagot niya sabay gusot sa aking buhok.
“Tapos na ba?” tanong ni kuya Bart na bumanbangon at halos nabali ang kanyang braso niya.
“Bulagta na iyan kuya. Hindi na babangon iyang si Lycan.” sagot ko
Habang nasa ganoong pag tayo si kuya Bart ay dumilat ang higante, humaba ang kanyang dila at mabilis na pinaluputan si Kuya Bart saka dire diretsong kinain.
Napasigaw si Kuya Bart ngunit huli na ang lahat!
Pati ako ay natahimik at nabigla. “Kuyyaaaaaaa!” ang malakas kong sigaw.
“Tang ina! Buhay paaa!” sigaw ni Kuya Jorel at nag liwanag ang kanyang mata saka binugahan ng laser ang katawan nito. Sinubukan rin niyang lumipad at pilit na ibinuka ang bibig ang lobo, ngunit hinid na niya ito magawa!
Kinain si Kuya Bart!!
Maya maya ay bumangon ang higante ay muli nanamang umatake sa amin. Pero dahil sa galit ay sinuntok ni Kuya Jorel ang kanyang kanang mata dahilan para sumabog ito at mapisak.
Naluhod ang higante sa lupa..
Tahimik.
Umubo ito at saka sumuka ng ahas..
Maraming maraming ahas..
May lumabas na ahas sa butas ng kanyang tainga, ilong, mata o kahit sa mga sugat sa kanyang katawan..
Napuno ng ahas ang kanyang katawan hanggang biglang nahati ang kanyang tiyan at dito ay lumabas ang isang dambuhalang ahas at isinuka nito si Kuya Bart sa loob. Dito namin napag tanto na ibinalot siya ang kanyang sarili sa loob ng isang malaking sawa upang hindi siya mapahamak at matusta sa loob ng katawan nito.
Dumami ng dumami ang ahas sa nabutas na katawan ni Pylo at unti unti itong napara lisa. “Ang ahas na iyan ay kumakain ng sariwang karne. Para itong mga buwitre sa desyerto at hindi sila titigil hanggang hindi nauubos ang iyong mga laban.” ang wika ni Kuya Bart habang tumatayo. Inalalayan siya ni Kuya Jorel at isinandal sa isang gumuhong pader.
Unti unting kinain ng mga ahas si Pylo na parang isang bangkay na inuuod sa kanyang hukay. At makalipas ang ilang minuto ay naging butot na lamang ito. At kasabay noon ay nag kamatay na rin ang mga asong halimaw na kayang ginawa.
Tahimik.
Lahat kami ay hihinga hinga sa pagod..
Nasa ganoong posisyon kami noong may marinig na sunod sunod na pag sabog sa karagatan. Batid namin na nakikipag laban pa rin sina Nai at Irano. At habang tumatagal ay palakas ng palakas ang pwersa ni Isayas.
“Dumito nalang muna kayo. Pupunta lang ako kina Irano.” ang wika ni Kuya Jorel.
“Pupunta rin ako.” ang tugon ko.
Maya maya ay tumayo rin si Kuya Bart. “Pupunta tayong lahat. Hindi biro ang lakas ng isang iyan. Sina Irano at Nai ay tiyak na hirap ngayon.” ang tugon rin niya.
At lahat kami ay tumingin sa parte ng karagatan kung saan naroon sina Nai at hanggang ngayon ay nakikipag laban sa bunsong anak ng kataas taasang ama.
Itutuloy..
LOA S3 Part 88: Ang Tanging Anak
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 6, 2020
Part 88: Ang Tanging Anak
IRANO POV
“Dalawa lamang kayo, paano kayo nakatitiyak na matatalo ako? Isang nilalang mula sa Super Planet at isang taga pag mana ng sagradong kapangyarihan ni Baal. Nakakatuwang pag masdan na sa ganitong pag kakataon ay mag kakaroon ng matinong katunggali. Sana ay huwag niyo akong bibiguin.” ang wika ni Isayas sabay takbo patungon sa amin.
Habang nasa ganoong posisyon ay napansin kong wala na sina Ace at Jorel sa paligid, batid kong lumayo sila habang kalaban ang lobong si Pylo. Si Narding naman ay umalis para labanan si Black Nardo.
“Umiwas ka Irvin!” ang sigaw ni Mirai at noong matauhan ako ay nasa harapan ko na si Isayas hawak ang kanyang pangalawit. Hinihataw niya ito sa aking balikat dahilan para mapahinto ako at maya maya ay agad naging tubig ang aking katawan na gumapang palayo sa kanya.
“Irvin, hindi ka dapat nag iisip ng kung anu ano, ituon mo ang atensiyon mo sa kalaban at sa kanyang sandata!” ang boses ni Mirai
“Pasensiya na, hindi ko lang maiwasang mag isip lalo’t wala na ang sibat ko.” ang sagot ko naman.
Maya maya ay sumulpot si Nai sa aking harapan at ikinasa ang kanyang dalawang malaking baril. Pinaulanan niya ang kalaban at lahat ng kanyang atake ay asintado. Pero ang nakakapag taka ay hindi ito inatalaban ng bala sa katawan. Nag tatakbo ito palapit sa amin kaya ako naman ang kumilos. Huminga ako ng malalim at bumuga ng tubig na pumigil sa kalaban para makalapit. Agad kong hinila si Super Panget para maka distansiya.
Habang nasa ganoong posisyon ay nakita kong naging dalawa ang sandata ng kalaban. Naalis ang tungkod ng mga ito at tanging pangalawit na talim lang lang ang natira. Hinubog niya sa kanyang kamay ang dalawang talim nito kaya nag iba ang anyo at naging malaking bilog na animo malaking singsing na gawa sa patalim.
Pinakawalan niya ang dalawang sandatang iyon na lumipad sa ere. Kaya naman nag hiwalay kami ng direksyon ni Nai at dito ay pareho kaming hinabol ng mga ito.
Umiikot ng todo at mabilis ang patalim, mabilis rin itong sumunod sa amin at ang lahat ng kanyang madaanan ay nahahati ng mabilis. Sa kabilang banda ay binuhat ni Nai ang isang malaking truck at ibinalibag ito sa sandatang nakasunod sa kanya pero nahati lang ito at tumuloy tuloy pa rin sa kanya. Ako naman ay bumuhat ng isang malaking tank na may makapal na bakal at ito ang pinang harang ko sa aking katawan. Kumaskas ang patalim dito ngunit makalipas ang ilang saglit ay bumigay rin ang bakal ng tangke at muli nanaman akong hinabol.
Lipad nanaman kami, wala itong humpay dahil kahit sa alapaap ay nakarating ito ay hinahati ang ulap. Wala akong nagawa kundi ang bumaba muli sa lupa at dito ay nakasalubong ko si Nai na noon ay tumatakbo pa rin. “Pagod na pagod na koo!” ang sigaw nito pero sige pa rin ang patalim sa pag tugis sa amin.
Maya maya ay huminto ako at ginamit ko ang aking tubig sa paligid para pigilin ito. Kumapit ang tubig patalim na nasa ere at pilit nitong pinahinto ang pag ikot nito. Samantalang si Nai naman ay nag liwanag ang kamay at sinalo ang talim nito hanggang mahiwa at dumugo ang kanyang kamay.
Nakawala ang patalim sa tubig na aking ginawa at nag dire-diretso ito sa aking katawan, pinigil ko ito gamit ang aking kalasag sa braso pero tumilapon ako at nahiwa ang aking dibdib..
Kapwa kami tumumba ni Nai..
Mabilis kaming bumangon pero sumulpot si Isayas sa aming harapan, hinawakan niya ang dalawang malaking sandatang bilog at pinag isa niya ito dahilan para mas lalo itong kumapal at mas naging malaki pa.
“Hindi ka naman masyadong gigil sa amin niyan ha.” ang hirit ni Nai habang bumangon ito, dugo rin ang kanyang braso..
Ngumisi ang Diyos at sumiklab ang malakas na apoy sa paligid ng malaking sandata. Isa isang kumpas ng kamay ay lumutang ito sa kanyang itaas at umikot ng mabilis..
Sumibat ito patungo sa amin kaya mabilis kong itinumpas ang aking kamay at lumikha ako ng isang malaking pader na gawa sa tubig, nag yelo ito at tumigas..
Pero ilang segundo lang ay nag crack ang pader at sumabog ito. Agad na binali ni Nai ang kanyang dalawang baril at naging espada ito. Nag liwanag ang espadang iyon at isang malakas na enerhiya ang hinataw niya sa umiikot na sandata patungo sa amin. Sumabog ito pero hindi huminto..
Tuloy tuloy ang pag ikot at pag liliyab..
“Kuya ayan naaaaa!!” ang sigaw ni Nai
At dahil nga wala akong sibat na maaaring gamitin dahil nag crack ito at pumapalya ay nag desisyon akong saluhin ang sandata ng kalaban gamit ang aking kamay. Nag liwanag ng berde ang aking katawan at gayon ang aking mata saka inihanda ko ang aking sarili.
Noong malapit na sa amin ang mapanirang armas ay laking gulat ko noong biglang bumagsak si Cyan sa aming harapan at buong lakas niyang sinalo ang nag aapoy na sandata ng kalaban kamay ang kanyang nag aapoy na kamay. Halos na sira ang kanyang pang itaas na damit habang pigil pigil ito..
Noong napatingala ako ay nakita ko ang isang portal sa itaas kung saan siya tumawid..
Kitang kita ko kung paano mapa atras ang paa si Cyan sa lupa habang pinipigilan ito. At makalipas ang ilang sandali ay huminto ito sa pag ikot at matagumpay niyang nahawakan ang armas ng kalaban.
Napatingin si Cyan kay Isayas. Dumura ito at buong lakas na ibinalibag pabalik sa kanya ang kanyang armas. “Huwag kang mag kakamaling saktan si Irano sa harap ko dahil papatayin kita.” ang sigaw nito.
Sinalo ng kalaban ang sandata ng walang kahirap hirap. Ngumiti ito at nag bigay ng pag bati. “Ikinagagalak kitang makilala hari ng Araknia. Matagal tagal na panahon na rin mag buhat noong makaharap ko ang iyong mga ninuno at masasabi kong lahat sila ay malalakas.” ang wika nito.
“Ang aking mga ninuno ay nananatili nalang na nakaukit sa aming kasaysayan. Kung anu man ang nagawa nilang kadakilaan sa aming lahi ay pinag mamalaki ko iyon.” ang sagot ni Cyan sabay harap sa akin, agad niya akong itinayon. “Ayos ka lang ba?” ang tanong niya sabay pahid ng kamay sa aking may dugong dibdib at braso. “Ipinabibigay ng Antartica, batid ko mahihirapan kang makipag laban ng wala kang sibat na hawak.” dagdag pa niya sabay abot sa akin ng isang kabibe at sa loob nito ay may isang maliit na trident na kulay berde.
Lumutang ito sa akin harapan at saka lumaki ng eksakto sa aking kamay..
“Teka, nasaan si Tibur?” ang tanong ko.
“Nag punta naman siya kina Cookie, gamit ang portal ay doon siya bababa upang tumulong sa mga ito.” sagot ni Cyan.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay kinalabit ni Nai si Cyan sa likuran, nagulat pa siya (Cyan) noong makita ang mukha ni Super Panget. “Ay! Nai? Ikaw ba iyan?” tanong nito. “Sorry ngayon lang kita nakita ng malapitan.”
“Ako nga ito kuya. Pwede mamaya na kayo mag usap kasi aatake nanaman si Isayas.” ang wika nito at noong mapatingin kami dito ay may hawak ay nag liliwanag na ang kanyang katawan at nag iipon ng pwersa. Ang bilog na sandata sa kanyang kamay ay muling bumalik sa pagiging sibat na pangalawit ang talim at noong makaipon ng sapat na lakas ay mabilis siyag umatake sa aming kinalalagyan.
Hindi namin halos nahuli ang kanyang pag galaw, nakita ko nalang na hinawakan ni Nai ng mahigpit ang kanyang espada at sumulpot ang kalaban sa kanyang harapan. Sinangga niya ang malakas na atake nito dahilan para bumaon ang kanyang paa sa lupa.
Nag liyab ang kamay ni Cyan at lumabas ang kanyang malaking palakol, ito ay inihataw niya sa kalaban pero naka iwas ito.
Lumipad si Isayas at sa isang kumpas ng kanyang sandata ay nag labas ito ng malakas na enerhiyang hugis crescent na sumibat sa aming kinatatayuan. Agad akong tumakbo sa harap nila Nai at itinarak ang aking sibat sa lupa. Umangat ang malakas na tubig sa aming paligid na parang isang tsunami na sumalpok sa pinakawalang pag atake ng kalaban.
“Hindi na masama Irano.” ang wika niya sabay tingin sa akin. Nawala ang kanyang katawan at bigla itong sumulpot sa aking harapan, mabilis niyang dinakot ang aking mukha at pinag uumpog ako sa nga pader ng nasirang gusali. Dahil sa bilis ng pang yayari ay hindi na halos naka kilos sila Cyan, namalayan nalang nila na tinanggay na ako ng kalaban palayo.
“Kuyaaa!” ang sigaw ni Nai, mabilis itong lumipad patungo sa akin at dito ay pinag susuntok rin niya ang kalaban. Pumasan siya sa likod nito at pilit na inumpog ang ulo sa mga gusali. Lumabas sa aking kamay ang sibat at isang malakas na hataw ang aking ginawa dahilan para tumilapon ito sa ere. Habang nasa ganoong posisyon ay nakita kong lumundag si Cyan sa kaniyang harapan at bumuga ito ng lava..
Nasapol ang kalaban ngunit nakawala rin ito at saka dumistansiya sa amin..
“Sa tingin ko ay hindi magugustuhan ng kataas taasang ama ang inyong pinag gagagawa. Ito labag sa kanyang kalooban. Kayo ay makasalanan kaya inihahain niya sa inyong harapan ang malagim na katapusan.” ang wika niya.
“Matahimik ang buhay ng lahat, pero dumating kayo upang sirain ito. Ilang planeta ang winasak ninyo, at ilang buhay ang nasawi. Kung ito ang kalooban ng sinasabi mong kataas taasang ama ay maituturing siyang isang baliw!” ang sagot ni Cyan sabay angat ng kanyang malaking palakol sa lupa at inilagay ito sa likod ng kanyang batok.
“Ang pag wasak sa mga planeta ay kanyang kagustuhan, nangangamba si Ama na lumala ang karahasan sa kalawakan kaya gumawa siya ng isang konkretong paraan para mapag tibay ang kapayapaan. Hindi ba’t magandang ideya na wasakin ang mga planetang hindi nararapat na mabuhay pa?” tanong niya.
“Ang lahat ay may karapatang mabuhay at malasap ang tamis at pait nito. Hindi niyo ito kailangan kuhanin sa amin.” ang sagot ni Nai at habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang may kung anong mga bakal ang bumagsak mula sa kalangitan at tumusok ito sa lupa.
“Ano iyan?” tanong ni Nai sabay lapit sa isang bakal na animo balahibo. Maya maya ay nag liwanag ito at mula sa simpleng pahaba ay nag karoon ng hugis.
“Mukhang nag eenjoy ng husto si Pylo sa kanyang mga kalaban. Ang mga parang bakal na iyan ay ang kanyang mga balahibo. Ngayon ay gumawa siya ng kanyang mga hukbo.” ang wika ni Isayas
Patuloy nag bago ang mga balahibong bakal at naging mga asong hindi ordinaryo ang laki, may mga sungay at namumula ang mga mata. Ang mga ngipin ay talagang mahahaba at ang sama ay naka kalat sila sa aming paligid..
Nanatili kaming nakatayo sa aming kinalalagyan..
Hanggang sa maya maya ay nag simula na silang umatake sa amin. Halos nasa mahigit itong isang daan ngunit dumarami pa dahil marami pang bumabagsak na balahibo sa paligid.
Sa isang iglap ay umatake sila patungo sa amin kaya naman nag tatakbo kami ay sinagupa rin ang mga ito. Hawak ni Nai ang kanyang dalawang baril at walang humpay sa pag asinta. Ginagamit naman ni Cyan ang kanyang palakol, pinapaikot ito para walang makalapit sa kanya. Ang liliwanag naman ang aking sibat at bumubuga ng laser ang tatlong tulis nito.
Pan samantala kaming naging abala sa pakikipag laban sa maraming hukbo ni Pylo, madali lamang itumba ang mag ito, ngunita ang problema ay masyadong marami at hindi nauubos..
Naging magulo na rin ang paligid..
Marami rami na rin kaming naitumbang kalaban hanggang sa makalipas ang halos 30 minuto ay bigla nalang nabuwal ang mga asong halimaw sa lupa at saka nalusaw ang mga laman na parang natunaw ng kung ano, ang tanging naiwan lang ay ang kanilang mga buto.
Nagulat si Isayas at napasigaw ito!
“Pylo!!! Wala na si Pylo!!! Pinatay nila ang alaga koooo!!” ang sigaw nito habang nakahawak sa kanyang ulo.
“PINATAY NIYO SIYAAAA!!!” ang sigaw pa niya.
Sumiklab ang kakaibang liwanag sa kanyang katawan at dito ay kusang umangat ang aming mga katawan sa ere at saka niya kami itinapon sa malayong direksyon.
Para kaming itinulak ng isang napaka lakas na pwersa at parang isang papel na tumilapon sa karagatan.
Noong bumagsak kami ay nanatili pa ring nakalutang si Isayas at mula sa kanyang likuran ay lumabas ang kulay gintong liwanag na mayroong maliliit na butas na animo portal. At mula sa mga butas na iyon ay lumabas ang mga ibat ibang uri ang espada at sibat..
“Umatras ka Irvin!” ang sigaw ni Mirai
“Bakit?!” ang tanong ko.
“Iyan ang makasaysayang tarangkahan ni Gilgamesh!” ang wika niya at dito ay sumibat sa amin ang mga sandatang nasa portal.
Itutuloy..
LOA S3 Part 89: The Gate Of Babylon
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 7, 2020
Part 89: The Gate Of Babylon
NAI POV
“Atras!!” ang malakas na sigaw ni Irano noong makita ang kung anong mga bagay na portal na nag liliwanag sa likuran ng kalaban.
Mula dito ay lumabas ang maraming sandata, sibat, espada, palakol at kung ano ano pa. Nag liliwanag ang mga ito at mabilis na sumibat sa aming kinalalagyan. Sinangga namin ang mga ito, ang iba ay tumama sa karagatan at sumabog. Halos umulan ng mga sandata na nag mula sa portal na iyon at ang pag tama nito ay hindi ordinaryo dahil malakas ang hataw at impact na parang mayroong gumagamit ng mga ito bagamat lumulutang lang sa ere at lumilipad patungo sa amin.
Nag sunod sunod ang pag tama mga ito sa karagatan kaya lumikha ito ng malalakas na pag yanig at pag sabog. Umangat ang tubig at parang nag mistulang tsunami na sumalpok sa daungan. Mabuti na lamang at hinila ito ni Irano pabalik upang hindi na tumawid pa sa siyudad.
“Ang gate of babylon ay isang mitolohiya, ginamit ito sa iba’t ibang pelikula at mga anime sa inyong mundo. Ito ay tarangkahan sa walang katapusang sandata na pag aari ni Haring Gilgamesh. Kaya kung mag kakaroon ng kakayahang bukas ang gate of Babylon ay makaka aaccess ka sa mga sandata sa loob nito. At iyon ang ginagamit ngayon ng kalaban na si Isayas.” ang wika ni Sin.
“Eh sino naman si Gilgamesh?” ang tanong ko.
Nangumiti ang kalaban at kumuha ang isang espada sa kanyang likuran. “Maraming bersyon ang kwento ni Gilgamesh sa ibat ibang kalawakan. Ngunit ito tumutukoy lamang sa iisang mandirigma. Sa iyong mundo naka sulat sa epiko ni Gilgamesh na siya ay isang hari na anak ng isang mortal at isang Diyos. Ngunit mas matimbang pa ring ang pagiging mortal sa kanyang katawan. Ayon sa mga kasulatan, si Gilgamesh ay nag lakbay sa iba’t ibang mundo at tinalo ang iba’t ibang halimaw na nag tataglay ng malakas na kapangyarihan, kinuha niya ang mga sandata nito inipon ng inipon hanggang sa maging kasing taas na ito ng isang bundok. Ngunit sa ibang teksto, sinasabing ang kapangyarihan ni Gilgamesh ay walang hanggang sandata, hindi nauubos at hindi nasisira.
Sinasabing ang lumikha kay Gilgamesh ay ang kauna unahang lahi ng Alpha Planet kung saan matatagpuan ang kataas taasang ama. Maaaring mga ninuno niya ito o maaaring sila rin mismo. Noong maipon ng lahat ng sandatang iyon ay itinago ito ni Gilgamesh sa isang portal at ang tanging makaka gamit lamang nito ay ang makapag bubukas ng kanyang natatanging tarangkahan na kung tawagin ay “Babylon”. At ito ang aking sagradong sandata, ginawa kong maka totohanan ang metolohiyang iyon. Sa pamamagitan ng tarangkahang ito sa aking likuran ay magiging lakas ako at hinding magagapi ninuman!“ ang paliwanag ni Isayas at muli nanamang lumabas ang mga sandata sa portal kaya nag sipag handa na kami.
“Tatakbo ba kayo?” tanong ni Isayas sa amin. “Bakit kayo tatakbo? Kung gayon saan kayo mag tungo ay masasaktan pa rin kayo.” ang wika niya sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay may lumabas na parang tattoo sa aming katawan. Ang sa akin lumabas sa balikat, ang kay kuya Irano naman ay sa braso at ang kay Cyan ay sa hita..
“Subukan natin.” ang wika ng kalaban at dito ay nag liwanag ang aming mga marka.
“Target mark!!” ang sigaw ni Irano at dito nga ay mabilis na lumipad ang mga sandata sa kanyang likuran, nag hiwalay ito sa tatlong direksyon, ang ilan nag tungo kay Cyan, ang ilan ay kay Irano at ang iba ay sa akin.
Lumipad ang mga ito patungo sa amin, sinubukan naming itong pigilan ngunit malakas ang impact. Halos mawasak ang aking espada sa pag sangga ng mga ito.
Tumaas ang tubig sa paligid at naging pader, sinubukang pigilan ni Kuya Irano ang mga sandatang iyon pero lumusot lang ito at tumagos..
Tuloy ang sunod sunod na pag sabog sa karagatan at noong mamali kami sa pag takbo at pag sangga ay otomatikong tumusok sa akin ang mga espada. Sa eksaktong target mark na kanyang inilagay sa aming katawan. Binubunot ko ang bumaon na espada sa aking balikat pero may nag liwanag nanamang target sa aking binti at may tumusok nanaman dito, pati sa aking braso mayroon na rin dahilan para mawala ako sa balanse at bumulusok pababa sa karagatan.
Si kuya Cyan naman ay may saksak na rin sa kanyang balikat, tiyan at sa likuran. Sa Irano ay ganoon rin, at mas marami pa ang marka sa kanyang katawan na tinamaan.
Duguan kaming lahat, kahit sinubukan naming labanan at sanggahin ang mga sandatang iyon ay wala pa rin kaming kawala sa marka.
Umahon ako sa karagatan at inabot ni Kuya Cyan ang aking kamay. “Ayos ka lang ba?” tanong niya.
“Oo kuya, napurohan yata ako sa tiyan.” ang wika ko sabay suka ng dugo, sumama ito sa karagatan..
“Bale wala ang pag iwas.. kung may marka tayo ay tatamaan at tatamaan niya tayo.” ang sagot ni Kuya Irano na noon ay duguan na rin.
Habang nasa ganoong pag iwas kami ay mayroon nanamang mga markang lumabas sa aming katawan. Nag kalat ito sa aking hita, braso at tiyan. Ganoon rin ang kila kuya Cyan. Mukhang inuunti unti kami ng kalaban hanggang sa mag kagutay gutay ang aming katawan.
Muling nag liwanag ang tarangkahan at mula dito ay lumabas nanaman ang mga patalim na may iba’t ibang porma at anyo.
Sumibat ito sa aming kinalalagyan..
Nag liwanag ang katawan ni Irano at itinarak ang kanyang sibat sa tubig ng karagatan. Mula dito ay umangat ang mga alon sa paligid at nilamon ang mga sandatang pasibat sa amin. Umangat rin ang tubig sa aming likuran at naging parang portal rin ito na may butas. Katulad rin ito ng gate of babylon ng kalaban ngunit ang kay Irano ay kulay asul na gawa sa tubig.
Nangiti si Isayas. “Nakalimutan kong mayroon ring tarangkahan si Baal na ginamit niya upang ipag tanggol ang kanyang lupain noon. Nakatutuwa at natutunan mo na rin itong gamitin sa pag kakataong ito.” ang wika niya.
Nanatiling nakaluhod si Irano hawak ang kanyang sibat. At habang nasa ganoong posisyon kami ay binalot kami ng bulang harang, upang maprotektahan ang aming katawan..
Ngayon ay bumukas ang dalawang tarangakahan, ang isa ay nasa itaas na nag liliwanag ng ginto at ang isa naman ay nag liliwanag ng asul.
Mula sa gate of babylon at lumabas ang mga sandatang espada, sibat at mga patatalim na punyal. At mula naman sa gate of baal na nasa likod ni Irano ay lumabas ang mga sibat na may tatlong tulis. Iba’t ibang kulay na sibat, trident na pang karagatan..
Tahimik..
Isang hampas ng alon sa karagatan..
At sa ikalawang hampas nito ay sumibat ang kanilang mga sandata. Ang kay Isayas ay balot ng gintong liwanag, ang kay Irano naman ay blue green. Nag abot ang daan daang sandata sa kanilang gitna at mula dito maririnig mo ang kalatok ng mga bakal na ang uumbog at nag lalaban.
Sumasabog ang paligid at halos di ako makapaniwala na ganito pala katindi ang sagradong sandata ng mga Diyos na kanilang taglay. Umuulan ng mga sibat sa paligid, mula sa daan daan ay naging libo na ito na parang mga ulan nag sumisibat sa mga portal.
Ang iba ay tumatagos sa kanilang direksyon pero hindi nila ito alintana..
Patuloy ang pag sibat ng mga sandata, ang iba ay tumama kay Irano at halos sumasabog ang kanyang kalasag pero hindi siya bumibitaw. Ganoon rin si Isayas na determinadong manalo sa kanilang labanan.
Maya maya ay may isang malaking portal sa gate of Babylon ang bukas na parang isang malaking tarangkahan at dito ay lumabas ang isang higanteng mandirigmang may malakas na enerhiya. May hawak na malaking espada at nag liliwanag ang buong katawan.
Ikinumpas ni Irano ang kanyang sibat at bumukas rin ang malaking portal sa gate of baal at dito lumabas ang isang mandirigmang tubig na may buntot ng sirena at hawak ang malaking trident. Kulay asul ang liwanag ng kanyang katawan at kumikinang ang mga kaliskis nito na parang mga brilyante.
Kakaibang kilabot at ingay ang aming narinig..
Ang bangis ng dalawang ito! napa nga nga na lamang ako!
Nag sagupaan ang dalawang higante at sumabog!!
Tumilapon ang katawan ni Irano sa tubig at kasabay nito ang pag tusok ng mga sandata sa kanyang katawan. Sumabog rin ang aming harang..
Agad na lumangoy si Kuya Cyan para kuhanin ang katawan ni Kuya Irano na noon ay lumulubog sa tubig. Halos puro tarak ng espada nag kanyang katawan..
Samantalang nawasak naman ang damit ng kalaban at isang sibat ang nakatarak sa kanyang balikat. Agad niya nito hinugot at saka itinapon sa tubig. Kitang kita na si Isayas at ang kanyang gate of babylon ang nag tagumpay pero masasabi ko na iyon ay isang epikong pangyayari at bihira kong masaksihan.
“Hindi na masama Irano.” ang wika ng kalaban sabay punit sa kanyang nawasak na damit.
Iniahon ni kuya Cyan si Irano mula sa tubig, halos wala na itong malay at tadtad na rin ng saksak sa katawan. Kitang kita namin kung paano tumusok ang nasa sampung espada sa kanyang katawan dahilan para mawala ang kanyang tarangkahan..
Nag pumilit tumayo sa tubig si Irano pero nang hihina na ito kaya naman inalalayan ko siya..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may lumabas nanaman marka sa aming katawan. Ang sa akin ay mismong sa dibdib, sa tapat ng aking puso. Ang kay Cyan ay sa ulo, at ang kay Irano ay sa kanyang mukha. “Mukhang tapos na rin ang labang ito.” ang wika ng kalaban sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay sumibat patungo sa amin ang mga sandata.
Tumayo si Cyan at nag apoy ang kanyang katawan, hinawakan niya ang kanyang palakol at humarang sa aming harapan.
Noong malapit na sa kanya ang mga ito ay bigla nalang gumalaw ang tubig at mula dito ay sinunggaban kami ng isang dambuhalang ahas, kasyang kasya kaming talo sa malaking bibig nito..
At bago pa kami ilubog sa tubig at nakita kong lumipad ang gintong liwanag sa harapan ni Isayas at dito ay sumulpot si Nardo. Dinakot niya ang mukha ng kalaban at kapwa sila bumulusok sa tubig..
Itutuloy..
LOA S3 Part 90: Para sa Ama
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 7, 2020
Part 90: Para sa Ama
NARDING POV
Habang lumilipad ay napansin ko na agad ang kakaibang abilidad ng kalaban. “Iyang gate of babylon”. Isang mitolohiya na kapag nabuksan mo ang tarangkahang ito ay mag kakaroon ka ng pag kakataong taglayin at gamitin ang natatanging kayamanan ni Gilgamesh. Tumutukoy ito sa kanyang koleksyon ng mga sandata na nakatago sa isang portal.“ ang wika ni Rashida
“Kung ganoon ay hindi biro ang kalaban nila Irano. Ano ang lagay nila?” tanong ko.
“Sugatan sila, si Irano ay malala ang tama at ganoon rin sila Nai. Bilisan mo dahil igagawad na niya ang panapos na tira!” ang sagot ni Rashida kaya naman mas binilisan ko ang pag lipad na parang gintong liwanag na lamang ang aking katawan.
Noong makarating ako sa karagatan ay nakita ko rin na tumatakbo si Bart. Batid kong isasalba niya sina Nai mula sa pag atakeng iyon. Kaya naman para mapigilan ito ay lumipad ako sa kinaroroonan ng kalaban. Nagulat ito noong sumulpot ako sa kanyang harapan. Nag liwanag ang aking kamay at dinakot ko ang kanyang mukha. Kapwa kaming bumagsak sa karagatan at dito ay nag buno.
Lumubog kami sa tubig na nagpapalitan ng suntok..
Habang nasa ganoong posisyon ay nag liwanag ang kanyang likuran at mula dito ay lumabas nanaman ang tarangkahan. Kaya naman bumitiw ako at dumistansiya sa kanya.
Nag liparan ulit ang mga sandata sa aking harapan kaya naman inipon ko rin ang aking enerhiya sa aking kamao at inihataw ito sa kanyang atake. Dahil sa pwersa ay itinulak ako nito pataas sa ibabaw ng tubig kasama ng iba’t ibang uri ng sandata mula sa gate.
Noong maka ahon ay agad akong lumipad sa malaking ahas sa sea wall kung saan binuga nito sina Irano at iba. Matindi ang pinasala ng tatlo at halos walang mapag lagyang sugat ang kanilang mga katawan. Ang pinaka malala ay si Irano na matindi ang tama sa dibdib, tiyan at likuran. Wasak ang kalasag nito at tanging hubad na katawan nalang ang nakabuyayang.
Maya maya ay umangat sa tubig ang kalaban at dito ay nakita kong mabilis na lumipad si Jorel para labanan ito. Sa kanyang likuran ay si Ace na naka suporta. “Narding tulungan mo na sila. Ako na ang bahala sa tatlo na to.” ang wika ni Bart sabay buga ng tatlong puting ahas na kasing laki ng daliri. “Kaunting suporta nalang ang kanyang ibigay nito dahil pagod na rin ang katawan ko. Pero mapapag hilom nito ang malalalim na pinsala sa kanilang katawan.”
Gumapang ang mga ahas sa leeg nina Irano at kinagat nito ang kanilang mga balikat. Nag liwanag ang mga ahas na parang luminous at nag simula itong gamutin ang sugat nina Irano.
Ako naman ay mabilis na lumipad sa kinaroroonan nila Jorel at Ace na noon ay nakikipag sabayan sa kabalan. Ngayon ay wala na sila sa karagatan kaya’t malakas ang dagundong at pag yanig sa lupa dulot ng mga pag kalagas ng gusali.
Hawak ni Isayas ang isang malaking sibat na pangalawit at ito ang ginagamit niya pang atake sa dalawang kalaban. Kung sa bilis at lakas lang ay kaya siyang tapatan ni Jorel iyon nga lang ay may hawak ito armas kaya’t hirap ang dalawa na makalapit.
Nag tatakbo si Ace, lumabas sa kanyang kamay ang isang kakaibang uri ng baril. Ikinasa niya ito at pinindot. Dito ay lumabas na tubig na parang ihi lang. Dahilan para mapahinto si Jorel. “Kuya ayaw yata gumana ang water gun ko.” ang wika nito habang inaalog alog ang baril.
“Ano ka ba Ace hindi ngayon ang oras para mag laro. Ayan na siya!” ang sigaw ni Jorel noong lumundag sa kanilang kinalalagyan ang kalaban kaya naman lumipad ako at dinaib ito. Pareho kaming tumumba sa mga sirang gusali. Pero agad rin ako dumistansiya dahil ang liwanag ang kanyang sibat at ibinuga iyon sa akin.
Sumabog ang paligid at tumilapon ako sa kinalalagyan nila Jorel.
“Narding, alam mo ba kung sino ang tunay na lumikha sa planetang Adran?” ang tanong nito sabay sugod s aking kinlalagyan. Sinalo ko ang kanyang sibat gamit ang aking gintong kalasag! “Ako ang lumikha sa planetang Adran at ako rin ang sumira nito!” ang dagdag pa niya.
Sinuntok ko ang kanyang sandata at kinuha ang kalasag na ibon sa aking ulo at ito ang ginamit kong sandata. “Dahil baliw ka! Kayong dalawa ang iyong ama ay mga baliw!” ang sigaw ko at inihataw ko ito sa kanya.
Maya maya ay lumipad si Jorel sa aming kinalalagyan at pinag susuntok niya ang kalaban. “Narinig mo iyon? Baliw kaaaaa!” ang sigaw ni Jorel.
Dalawa kaming nakipag buno sa kanya..
Pinigil ko ang kanyang sibat at si Jorel naman ay nag buga ng laser sa kanyang mata na tumulak dito palayo.
Maya maya sumigaw si Ace. “Ayos! kuyaaaaaa! Tabi!!!!”
Agad kaming umalis..
Hinakawan ni Ace ang kanyang parang laruan baril at saka bumuga ito ng isang tubig na malakas na parang sa bombero. Umikot ang baril at naging manipis ang tubig na parang isang guhit na lamang na nakakahiwa na ng mga bagay sa paligid. Pinigil ito ng kalaban ngunit sa sobrang talim ay nasira ang kanyang sibat at nabutas ang kanyang balikat dahilan para siya ay tumilapon sa malayo.
Nag liwanag pa ang baril ni Ace at nag labas ito ng isang malakas na sinag na animo laser. “Time to shine!!” ang sigaw nito..
Sumabog lalo ang buong paligid at nabura ang mga nakatayong bagay dito. Parang nag mistulang disyerto ang parteng iyon ng siyudad.
Maya maya pumutok ang baril. Dahilan para mag taka ito. “Anong nangyari?” ang tanong niya at muling itinaktak ang baril.
Sumabog ito at tumilapon siya sa malayo..
“Ace! Loka kaaaaa!” ang sigaw ni Jorel sabay buhat sa umuusok na katawan nito.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay bumangon ang kalaban, duguan ito. “Ang ipinag tataka ko lang ay kung bakit kailangan ninyong kalabanin ang kalooban ng ating lumikha. Bakit ayaw niyong sundin ang kanyang nais.” tanong nito habang lumulutang sa aming harapan.
“Maki isa? At sang ayunan ang aming kamatayan? Na wala kaming gagawin at hintayin lamang na kami ay unti unting mabaon sa hukay habang nasisira ang aming planeta? May buhay rin kami! At hindi kami papayag na sa ganito nalang mag tatapos ang lahat!” ang sigaw ko.
“At pag katapos namin sa iyo, papatayin namin ang diyos mo!” ang sagot ni Ace sabay takip sa kanyang bibig. “Ang kataas taasang diyos! Tama siyang yung igagank namin! Kill!”
“KUNG.. makakaligtas kayo sa akin.” ang wika niya sabay taas sa kanyang kamay..
Dito ay muling lumabas ang tarangkahan sa kanyang likuran at sa pag kakataon ito ay may malalaking sandata na ang lumabas dito. Hindi ordinaryo ang sukat ng mga sibat at espada..
Walang pag hahanda..
Sa loob ng isang kisap mata ay bumagsak ang lahat ng ito. Mabilis at halos mabiyak ang lupa. Wala kaming nagawa kundi ang umiwas, lumipad at sagupain ang ilang dito. Malalaki ang mga sandata mas madali tamaan ngunit mas mabigat. Ang iba ay sinuntok ni Jorel, ang iba iba ay pinapasabog ko, walang hingaanhan. Tumatakbo rin si Ace sa ibaba at lumalabas ang mga rocket na bomba sa kanyang katawan upang pasabugin ang mga ito.
(I do not own this photo. Ganito yung gate of Babylon, ginamit na to sa maraming anime at movie, dapat alam niyo na ito.)
Tuloy ang pag bagsak..
Tuloy rin ang pag kasira..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may isang liwanag na sumibat kay Isayas. Hugis paru paro ito. Nakipag sagupaan ito kay Isayas habang ang kanyang pakpak ay nag lalabas ng mga alikabok na asul na sumasabog kapag may dumidikit dito.
“Si Nai!” ang sigaw ko at dito ay lumipad ako para tulungan ito. Nakita ko rin na nag tatakbo si Bart sa aming ibaba at labas ito ng maraming ahas na may dalang mga bomba. Lumipad ang mga ahas sa kilalagyan ng katunggali at sumabog ito dahilan para makabitiw ang kalaban mula sa katawan ng paruparo. Agad akong sumagupa sa kalaban. Isang malakas na suntok sa mukha ang iginawad ko sa kanya kaya tumilapon ito.
Umikot ikot siya sa ere at huminto para makabuwelo nang isang berdeng sibat ang tumama sa kanyang dibdib na kanyang ikinagulat.
Sa ibaba ay nakita namin na nag liliwanag ang katawan ni Irano, pero agad rin ito nasubsob sa lupa matapos atakihin ang kalaban..
Habang naka tusok ang sibat at lumabas si Cyan sa kanyang harapan. Hinawakan ang sibat at mas lalo pa itong ibinaon sa kalaban saka sila bumulusok pa ibaba!
Pansamantalang nahinto ang kalaban at sumara ang tarangkahan ni Babylon.
Nahiga nalang sina Ace at Jorel halos pagod na pagod sila sa pag sagupa sa mga higanteng sandata.
“Ang titigas ng ulo ng mga kaibigan mo. Hindi pa humihilom ang mga sugat nila ay kumilos na agad at lumaban.” ang wika ni Bart sabay dampot sa walang malay na katawan ni Nai, bumalik na ito sa pagiging ordinaryong katawan.
Si Irano naman ay nag durugo ang katawan dahil sa pinsala..
“Nagugutom na ko kuyaaa!” ang wika ni Ace kaya naman dumukot si Jorel sa kanyang jacket. “Wala e, kendi nalang ang meron ako.” ang wika nito.
Maya maya tumilapon sa amin ang katawan si Cyan na duguan na rin at mula sa kanilang binagsakan ay umangat ang duguan si Isayas.
Dumipa ito sa ere..
Nag liwanag ang kanyang katawan at nag dasal sa itaas.. “ama ang lahat ng ito ay inaalay ko sa iyo.” ang wika niya at dito unti unting lumabas ang malaking tarangkahan sa kalangitan, halos nasakop na nito ang buong himpapawid.
Bumukas ang malalaking butas at mula dito ay lumabas ang malalaking kometa na mula kalawakan..
Batid naming mawawakasan na niya ang mundo sa isang iglap.
Itutuloy…
LOA S3 Part 91: Dasal ni Isayas
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 7, 2020
Dumipa ito sa ere..
Nag liwanag ang kanyang katawan at nag dasal sa itaas.. “ama ang lahat ng ito ay inaalay ko sa iyo.” ang wika niya at dito unti unting lumabas ang malaking tarangkahan sa kalangitan, halos nasakop na nito ang buong himpapawid.
Bumukas ang malalaking butas at mula dito ay lumabas ang malalaking kometa na mula kalawakan..
Batid naming mawawakasan na niya ang mundo sa isang iglap.
Part 91: Dasal ni Isayas
NARDING POV
“Ama, inaalay ko sa iyo ang mga makasalanang nilalang na pilit lumalabag sa iyong kalooban. Ngayon ay haharap sila sa iyo at ikaw na ang bahalang humukom sa kanilang mga kasalanan.” ang wika ni Isayas habang nag liliwanag ang kanyang buong katawan.
Nakaka kilabot na pangyayari ito, mamula ang kalangitan at ang malalaking kometa ay naka sungaw na sa bawat butas ng portal. “Madalas sabihin sa atin sa mga banal na kasulatan na darating ang araw na tatayo tayo sa harapan ng Diyos at hahatulan. Kailangan nating maunawaan kung paano nagaganap ang paghatol upang mas makapaghanda tayo para sa mahalagang pangyayaring ito. Itinuturo ng mga banal na kasulatan na lahat tayo ay hahatulan ayon sa ating mga gawa: “At nakita ko ang mga patay, malalaki at maliliit, na nangakatayo sa harapan ng Diyos at bubuksan ng Ama ang aklat na kanyang hawak at ang mga patay ay hinatulan ayon sa mga bagay na nasusulat sa mga aklat, ayon sa kanilang mga gawa” ang dagdag pa niya.
Ang lahat ay naka tingala ngayon sa kalangitan, sinasaksihan ang delubyong parating mula sa tarangkahan ng babylon. Ang isang kometa kapag bumagsak sa kalangitan ay mag dudulot ng malawak na pag kasira. Paano pa kung marami ito? Tiyak na sasabog ang mundo at ang lahat ay mamatay.
“Kailangan protektahan ang lupa at huwag hahayaang bumagsak ang kometa dito.” ang wika ni Irano. Lumabas sa kanyang kamay ang kanyang sibat at itinarak ito sa lupa.
Nag liwanag ang lupa at gumapang ito sa karagatan. Lumakas ang alon nito at mula dito ay umahon ang maraming higanteng mga humanoid figure na gawa sa tubig. Lahat sila ay lumakad patungo sa pampang na parang mga kawal.
(I do not own this photo. CTTO)
Maya maya ay sinuntok si Bart ang lupa at mula dito ay lumabas ang malalaking ahas sa pangunguna ng alaga ni Cura na si Antaboga. Ang ahas ni Cura ay isang espiritu kaya’t kahit nasalanta ito sa labanan doon sa Apasha ay babalik at babalik pa rin hanggang may binhi. Lahat ng ahas na iyon ay pumalibot sa paligid upang protektahan ang mga tao maaaring masalanta.
Tumingin sa amin si Isayas at napatingin siya sa mga higante naka kalat sa paligid..
“Hindi sapat ang inihanda ninyo upang pigilan ang aking atake. Lahat kayo ay mamatay ngayon, dito mismo sa lupaing ito.
“Hindi ba sapat?” ang tanong ko at dito ay nag liwanag ng ginto ang aking katawan at mula sa di kalayuan ay lumabas ang isang gintong pintuan, malaking malaking ito.
Mula sa sagradong pintuan ay lumabas ang mga hukbo ni Rashida, ang mga higante mandirigmang gawa sa bato na kung tawagin ay Moai. Ngayon ay mayroon silang mga sandata, espada, sibat at baril. Daan daang Moai ang lumabas sa pintuan at lahat ay tumingala, nag handa sa gagawing atake ng kalaban.
“Katulad ng sinasabi ni Ama, lahat kayo ay papatayin sa masalimuot na paraan, ngayon palang ay naririnig ko na ang iyak ng takot at panaghoy ng mga nilalang dito sa inyong planeta. Isang magandang musika ng kamatayan sa aking pandinig.” ang wika ni Isayas at dito ay dumipa ito na parang ipinakita ang simbolo ng kanyang pagiging sagrado.
Ikinumpas niya ang kanyang kamay at dito ay nag simulang yumanig sa paligid. Nag simulang gumalaw ang mga kometa at lumabas sa portal patungo sa iba’t ibang direksyon ng lupa sa planeta.
“NGAYON NAAAAAA!!” ang sigaw ko at ang lahat ay kumilos.
Tumakbo ang mga taong tubig na ginawa ni Irano at humaba ang mga kamay nito upang pigilin at sirain ang mga kometa. Nag mga malalaking sawa sa pamumuno ni Antabog ay lumipad at bumuga ng mga laser.
Nag simula na ring gumalaw ang mga Moai, mistulang mga ninja at buhay na mandirigma ito na lumundag sa mga kometang pabagsak at hinahati o sinisira nila ito habang nasa ere.
Lumipad kami nina Nai at Jorel para tumulong sa kanila. Si Ace naka sakay isang Moai hawak ang kanyang mga bomba habang si Irano ay kinokontrol ang kanyang mga taong tubig.
Maya maya ay tatakbo si Cyan at mula dito ay umahon ang isang nag aapoy na higanteng mandirigma at lumipad rin ito para tumulong..
Mistulang isang epikong senaryo ito sa isang pelikula, nag kakagulo, sumasabog ang buong paligid..
May mga kometang nakaka wala at tumatama sa lupa na lumilikha ang matinding pag yanig dahilan para halos mabura na ang ibang mga siyudad. Tumaas rin ang tubig sa karagatan at naging tsunami dahil sa lakas ng pag bagsak.
Tuloy pa rin ang pag ulan ng kometa mula sa tarangkahan ang ilan dito ay sinasalo namin, sinuntok ni Jorel, at binabaril ni Nai..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may lumabas pang mga mas maliliit na butas sa kalangitan at dito ay umulan naman ng mga sandata na ikinagimbal ng lahat. Tinamaan kami, sa dami ng mga ito ay imposibleng hindi ka masapol. Unang bumagsak si Nai at sinundan ito ni Ace na noon ay tinamaan ng sibat sa dibdib kaya nawala sa balanse at nag spark.
Tuloy pa rin ang pag bagsak ng kometa kaya naging abala ang mga higante para saluhin ito.
Puro pag sabog ang makikita at maririnig sa buong paligid, ang kalangitan ay mistulang pugad ng giyera dahil sa mga liwanag na gumuguhit dito kapag sumasabog ang mga kometa sa ere.
Halos kalahati sa mga Moai ay nawasak na. Ang mga ahas ni Bart ay tinamaan ng pag ulan ng sandata at ang mga taong tubig ni Irano ay inanod ng tsunami..
Makalipas ang ilang minuto ay huminto ang pag bagsak ng kometa kasabay nito ang pag liliwanag ng buong paligid..
Saka ito sumabog..
Tumilapon kami lahat..
Purong puting liwanag ang tumama sa aming mata at wala na kaming nakita pa..
Tumahimik..
Isang patak ng tubig ang gumising sa aking diwa dahilan para imulat ko ang aking mata. Dito ay natagpuan ko ang aking sarili sa ilalim ng mga gumuhong gusali. Agad ko itong inialis sa aking katawan at marahang bumangon..
Humupa ang liwanag sa paligid..
At dito ay tumambad sa aking harapan ang halos disyerto nang siyudad, puro hukay at halos burado ang lahat.
Mula sa lupa ay umahon ang isang ahas at ibinuga nito sina Bart at Ace. Sa tubig naman ay lumutang sina Irano at Cyan sakay ng isang alon. Si Nai at Jorel ay natakluban ng mga nawasak na Moai.
“Cookie!!!” ang sigaw ko at dito ay bumukas ang isang pulang portal at lumusot sina Cookie at Tibur na wasak wasak ang mga kalasag.
Mag kayakap ang mga ito at takot na takot. Agad akong lumapit sa kanilang dalawa at niyakap sila. “Jusko Nardeeengg!! Akala ko ay deasung na ako. Hindi pa ako ready na maging zombeki!!” ang umiiyak na wika ni Cookie.
Lahat sila uubo ubo, mga tuliro at halos wala nang lakas. Kaya naman pala pinatay ni Xeno Alpha sina Enki ay nakatagpo na ito ng mas malakas na anak at iyon ay si Isayas..
Muli akong tumingala at dito nakita ko si Isayas na lumutang pa rin sa kalangitan. “Magaling! Ang akala niyo ba dito na nag tatapos ang lahat? Mali kayo dahil ngayon palang tayo nag sisimula!” ang sigaw niya.
Muling sumiklab ang liwanag sa kanyang katawan at dito ay lumabas sa itaas ang tarangkahan. Malawak pa rin ito ngunit ang nakapag tataka ay isang malaking butas nalang ito.
“Ito ang kagustuhan ng kataas taasang ama! Ito na ang inyong kamatayan! Sa wakas natupad ko rin ang kanyang kalooban!” ang sigaw nito at mula sa butas ng gate ay nanlaki ang aming mata..
Napanganga nalang kami..
At napaluhod..
Mula sa butas ng gate of babylon ay lumabas ang isang planetang kulay pula. Nag aapoy ito at lumikha ng kakaibang tunog..
“Tapos na tayo! Finish naaaa!” ang sigaw ni Cookie
“Kung yung kometa ay madaling pigilan, paano pa ang isang buong planeta?” ang tanong ni Bart na halos napahiga nalang..
Nag simulang lumabas sa portal ang malaking bituin na iyon..
Nakatingin lang ako dito at nag iisip ng paraan kung paano maisasalba ang mundo.
Tahimik ulit..
Habang nasa ganoong pag iisip ako ay nakita ko si Rashida sa aking harapan. Nakatingin ito sa akin ng tuwid..
“Rashida.. tulong..“ang bungad ko.
“Huminahon ka Narding, magiging maayos ang lahat.” sagot niya habang pareho kaming nakatingin sa bumabagsak na kometa. Ang lahat ng tao sa paligid ay nawala, batid kong nag uusap lamang kami sa aking diwa.
“Narding, nais mo bang isalba ang mundo?” tanong niya.
“Oo, dahil ito ang mundong nilikha mo, nais kong maprotektahan ang lahat ng bagay dito. Ayokong masayang ang lahat ng pinag paguran at pinag hirapan mo.” sagot ko.
“Kung gayon ay gamitin mo ang kapangyarihan ko upang isalba ang mundo.” ang sagot niya, inilahad niya ang kanyang kamay at itinulungan akong tumayo mula sa pag kakaluhod..
“Ngunit ang lahat ng bagay ay may kapalit. Handa ka bang gawin ito?” tanong pa niya
Napatingin ako sa kanya at nag tanong. “Ano ang ibig mong sabihin?”
“Narding, katulad ng isang dahon sa puno, ang lahat ay nalalagas sa dating ng takdang araw. Ang lahat ay mag tatapos at ang lahat ay matutuldukan. Iyan ang sirkulo ng ating mapag larong buhay.” ang sagot niya sabay hawak sa aking ulo.
Itutuloy..
LOA S3 Part 92: Ang Gintong Liwanag
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 7, 2020
Napatingin ako sa kanya at nag tanong. “Ano ang ibig mong sabihin?”
“Narding, katulad ng isang dahon sa puno, ang lahat ay nalalagas sa dating ng takdang araw. Ang lahat ay mag tatapos at ang lahat ay matutuldukan. Iyan ang sirkulo ng ating mapag larong buhay.” ang sagot niya sabay hawak sa aking ulo.
Part 92: Ang Gintong Liwanag
“Katulad mo ay mahalaga rin sa akin ang planetang ito, kaya ibinuwis ko ang aking buhay para ito ay ipag tanggol. Masaya ako dahil nagagamit mo pa rin ang sagradong lakas para ipag patuloy ang aking nasimulan. Ngunit dumarating sa oras na kinakailangan nating harapin ang pag babago at ito ay darating sa oras na hindi mo inaasahan.” ang wika niya.
“Wala bang ibang paraan? Kailangan ba talaga ay bitawan ko ang bagay na ito? Hindi naman ako nagiging gahaman sa kapangyarihan, ang sa akin lang ay natatakot ako na baka hindi na kita makita at makausap pa. Sabihin mo sa akin Rashida, kung gagamitin ko ang iyong lakas, ano ang magiging kapalit nito?”
“Ang pag kawala ng aking enerhiya ay ang tuluyang pag kabura ng aking lakas. Mawawala ako bilang gabay sa iyong katawan. Kaya tayo nakakapag usap ay dahil gamit mo ang aking sagradong kapangyarihan. At kapag nawala na ito ay tuluyan na rin akong mawawala. Ang aking espiritu ay mananatili na lamang sa malayong paraiso na nilikha ng aking isipan.” sagot niya dahilan para makaramdam ako ng kalungkutan.
“Kung mawawala ka, ay sino ang gagabay sa akin? Sino ang mag sasabing kaya ko? Sino ang magiging lakas ko?” ang tanong ko.
Nangiti siya at inilagay ang kamay sa kaing balikat. “Kapag nawala ang aking sagradong kapangyarihan ay nariyan pa naman ang bato ng Adran, maaari ka pang maging si Nardo. Saka bakit mo iniisip na mahina ka? Ikaw ang pinaka malakas na taong nakilala ko.”
“Nawala na ang anghel na si Nardo, pati ikaw ay mawawala rin. Paano na ako?”
“Malakas ka, kahit wala si Nardo o wala ako ay mananatili sa iyo ang apoy ng pag asa. Ang kailangan mo lang gawin ay isabog ito at ang lahat ay magiging maayos rin.”
Hindi ako naka kibo..
Nanatili akong nakatingin sa kanya..
“Maraming salamat sa pag aalaga sa aking lupain. Ibinibigay ko sa iyo ang walang hanggang basbas. At bilang gantimpala sa iyong kabutihan ay pinag kakalooban kita ng isang regalo. Simpleng bagay lamang iyan mula akin, sana ay tanggapin mo.” ang wika niya at nag liwanag ang kanyang kamay idinikit sa aking dibdib. Nakaramdam ako ng ibayong init at maginhawa ito sa aking pakiramdam.
Tahimik ulit..
“Mag kikita pa ba tayo?” tanong ko.
“Hindi naman ako mawawala Narding, maaaring hindi mo ako marinig, o hindi mo ako makita. Ngunit ako ay mananatili dito, sa iyong puso.” ang sagot niya sabay lapag ng kanyang aking ulo.
MUSIC PLAYING
Everday life
Coldplay
What in the world are we going to do? Look at what everybody’s going through What kind of world do you want it to be? Am I the future or the history?
Got to keep dancing when the lights go out
How in the world am I going to see You as my brother, not my enemy?
Dito ay napaluha ako at nag balik sa aking isipan ang mga ala-alang aming pinag samahan, mula noong araw na makita ko siyang naka upo sa kanyang gintong trono naka ngiti at nakatingin sa akin. Sa unang sulyap ay hindi siya nag alinlangan na ako ay tanggapin sa kanyang kaharian.
Marami rin kaming labanan na pinag samahan isa na rin ang laban sa kanyang kapatid na si Gamal. Bagamat nasawi siya dito ay hindi ako nakaramdam ng pangungulila dahil ibinigay niya sa akin ang kanyang espiritu. Kahit na masakit ang pag kawala ng anghel na si Nardo sa aking kaibuturan ay hindi pa rin ako nag iisa dahil nandito siya at gumagabay sa akin, binibigyan ako ng lakas at walang kapantay sa suporta.
Si Rashida, ang Diyos na lumikha ng planetang Earth at luminang sa katalinuhan ng mga naninirahan dito sa paraan na ginawa niyang maliit ang utak ng mga nilalang upang maging salat sa kaalaman at unti unting tuklasin ang talino gamit ang mga bituin sa pag lipas ng panahon. Ilang planeta rin ang kanyang nilinang, ang lahat ay malalaki ang utak at matatalino katulad ng planetang Yurya. Kaibahan sa planetang Earth na ginawang salat at payak ang kaalaman upang maiwasan ang mabilisang pag kasira. Ngayon ay nauunawaan ko na ang lahat kung bakit ganito na lamang niyang ibigay ang lahat kahit na ang kanyang sarili. At sa pag kakataong ito ay muli niya itong gagawin..
“Paano ako mag papa alam sa iyo Rashida?” tanong ko habang naka tanaw sa kanyang mata.
“Hindi natin kailangang mag paalam sa isa’t isa. Nandito lang ako sa puso mo. Kapag nalulungkot ka o naalala mo ako ay tumingin ka lang sa kalangitan, nandoon lang ako at pinag mamasdan kita. Maging matapang ka sa pag papaalam dahil sa huli ang kalakip nito ay panibagong simula. Maraming salamat sa lahat ng ala-ala Narding.” ang wika niya sabay tingala sa kalangitan.
Lalong namula ang himpapawid, ang mga piraso ang mga bato mula sa planeta ay bumabagsak mula dito. Makikita agad ang pinaka malagim na katapusan na kahit sa panaginip ay hindi masisilayan. “Wala na tayong oras Narding.” ang wika niya at dito ay naging isang enerhiya siya at pumasok sa aking dibdib.
Muling lumabas ang gintong kalasag sa aking katawan na simbolo ng kanyang kapangyarihan. At kasabay nito ang pag babalik sa normal ng paligid..
Natagpuan ko ang aking sarili na lumuhula habang nakatayo sa harapan nila Bart at Cookie na noon ay nag hahanda sa pag bagsak ng delubyo.
Tumingala ako at dito ay binalot ng gintong liwanag ang aking buong katawan. Umangat ang aking paa sa lupa at sumibat paitaas..
“Narding!!! Bumalik kaaaaaa!!” ang sigaw ni Bart
“Jusko! Narding! Anong bang iniisip mo!!!!” ang natatarantang sigaw rin ni Cookie.
Lumipad si Jorel at Ace para ako ay habulin pero itinulak sila ng gintong liwanag sa paligid dahilan para bumagsak sila palayo.
“Narding, handa ka na ba?” tanong ni Rashida.
“Handa na..” ang sagot ko naman.
Mula dito sa itaas ay nakita ko si Isaya na nakangisi hawak ang kanyang sibat na pangalawit. Noong makita niyang lumilipad ako patungo sa kanya ay bumukas ang maliliit na butas sa tarangkahan at lumabas ang mga patalim dito.
Nag karoon ng gintong harang sa aking paligid na ginawa ni Rashida, ang mga espada at sibat na tumatama dito ay nagiging abong kulay ginto. Kitang kita ko ang pag kagalit sa mukha ni Isayas. Hinawakan niya ng mahigpit ang kanyang sibat at sumigaw. “Rashidaaaa! Paki alamero kaaaaaaa!!”
Lumipad patungo amin si Isayas, halos mamulagat ang kanyang mata sa pag kagalit. “Rashida, hindi nakapag tataka kung bakit ka pinatay ni Ama, dahil una palang ay balakid kana sa kanyang kalooban! Wala kang utang na loob! Siya ang lumikha sa iyo pero ikaw ay tumiwalag sa kanyang nais! Anong klase kang anak!! Ikaw ang humalik sa kanya sa huling hapunan! At ikaw ang nag taksil!!” ang sigaw nito sabay hataw sa amin ng kanyang sibat.
Maya maya ay humiwalay si Rashida sa aking katawan at hinawakan ang sibat ni Isayas dahilan para matunaw ito at maging gintong alikabok. “Hindi ako tumiwalag sa nais ni ama. Nag kataon lamang na sinunod ko ang aking kaligayahan. At para sabihin ko sa iyo ay ginugol ko ang aking buhay sa makabuluhang paraan, ginugol ko ito sa pag mamahal at sa walang katapusang pag papahalaga sa aking nilikha. Ngayon, kahit kamuhian ako ni Ama ay wala akong pinag sisisihan dahil minsan sa buhay ko ay ngumiti ako at nakaramdam ng kakaibang kaligayahan dahil sa tinatawag na pag mamahal. Ngayon Isayas, sabihin mo sa akin ano ang natutunan mo sa puder ni Ama? Oo nga’t pinalakas ka niya ngunit hindi ka naging masaya. Bale wala rin ang buhay mo dahil katulad nina Baal, Enki, Cura at iba pa ay mamatay ka rin at walang makaka alala sa iyo ni isa.” ang wika niya.
Nagalit si Isayas at sumuntok siya pero tumagos ito sa katawan ni Rashida. “Sinungaling ka! Minahal ako ni ama! Higit pa sa pag mamahal niya sa inyo!”
“Ikaw ay isang bulag Isayas. Kung ang pag mamahal ni ama ay kapahamakan at iyong kamatayan, sa tingin mo ba ay magiging masaya ka? Pinadala ka dito ni Ama upang mamatay. Hindi naman anak ang turing niya sa atin, alam mo ba kung bakit? Dahil tayo ay hindi nilalang para maging supling o maging kaisa niya dahil tayo ay nilalang para maging sandata niya. At iyon ang katotohanan.” ang sagot nito.
“Sinungaling kaaaaa! Kahit kailan ay hindi ako maniniwala sa isang taksil at talunang katulad mo! Hindi kailanman Rashidaaa! Hindi kailanman!!!” galit niyang sigaw at muling lumabas sa kanyang kamay ang isang malaking sandata. Nag liwanag ito at mas bumilis pa ang pag bagsak ng bituin sa atmospera ng mundo. Halos dikit na ito na parang bolang naka dungaw sa mukha ng Earth dahilan para lalong matakot ang lahat.
Tumingin sa akin si Rashida at tumango. “Oras na Narding.” ang wika niya at muli siyang pumasok sa aking katawan.
Lumipad si Isayas patungo sa akin at hinataw niya ako ng kanyang sandata.
“Tama naaaaa!!” ang sigaw ko sabay hawak sa kanyang sibat at pinutol ko ito na kanyang ikinagulat..
Muli siyang dumistansiya, nag liwanag kanyang katawan partikular ang kanyang kamao at mabilis nanamang lumipad sa akin. “Papatayin kitaaaa Rashidaaaaaa!!!” ang sigaw nito.
Sinugupa ko siya..
Nag abot kami sa gitna..
Nag liwanag rin ang aking kamao at dito ay buong lakas ko itong itinarak sa kanyang katawan..
Lumiwanag at sumabog sa paligid..
Panandalian binulag ng liwanag na iyon ang aming mga mata..
Maya maya ay tumahimik at dito ay natagpuan ko ang aking sarili na naka suntok sa katawan ni Isayas, tagos ito sa kanyang dibdib..
Napahinto siya at napatingin sa akin habang ang bibig ay sumusuka ng dugo. “Mawawasak rin ang planetang ito. Bababa si Ama para kayo ay tuluyang burahin.” ang salita niya sabay tawa habang nag lalawa ng dugo ang bibig.
“Naka handa ako sa pag baba ng inyong Ama.” ang sagot ko at nag liwanag aking kamaong naka tagos sa kanyang katawan at unti unti itong nabura na parang abo na humalo sa hangin..
Panandalian akong natahimik..
“Narding.. Oras na para tayo ay mag hiwalay.” ang wika ni Rashida..
“Alam ko.” ang sagot ko at muli akong nakaramdam ng lungkot..
Natahimik at napayuko..
“Narding..” ang pag tawag niya..
“Hmm, bakit?” tanong ko.
“Maraming salamat sa magaganda ala-ala.” tugon niya dahilan para tumulo ang aking luha.
“Salamat rin sa lahat. Sana ay naramdaman mo kung gaano ako nasasaktan ngayon.” ang tugon ko
“Batid ko iyon Narding, magiging maayos rin ang lahat.” ang tugon niya.
Tumango ako at napayuko..
Got to keep dancing when the lights go out Gonna keep dancing when the lights go out Hold tight for everyday life Hold tight for everyday life
Dito ay kusang lumipad ang aking katawan at sinalubong ko ang bumabagsak ng bituin sa kalangitan. Patuloy sa pag patak ang aking luha noong mga oras na iyon.
Inilagay ko ang aking kamay sa aking dibdib at dito ay lumabas ang pinaka matingkad na gintong liwanag ni Rashida. Ang aking kalasag ay bumalik sa pagiging si Nardo. Itinaas ko ang aking kamay at dito ay humiwalay ang liwanag sa aking kamay at umakyat patungo sa portal..
Sumabog ang gintong liwanag at hinawi nito ang kadiliman ng alapaap. Itinulak ang bituin na bumabagsak at unti unting sumara ang portal..
At isa pang pag sabog ang naganap sa kalangitan at mula naman dito ay umulan ng mga gintong abo na kumikinang at sumasama sa hangin.
Marahan akong bumaba sa lupa..
Isinahod ko ang aking kamay habang nakatingala..
Malakas ang hangin..
“Maraming salamat sa iyo Rashida.. hanggang sa muli..” ang bulong ko habang naka tanaw sa pinaka magandang kalangitan na aking nasilayan.
At first light, throw my arms out, open wide Hallelujah, hallelujah Hallelu-halle-hallelujah Hallelujah, hallelujah Hallelu-halle-hallelujah
END OF SEASON 3
S4 NOTE:
Thank You Junoel LyCaster for the season finale book cover!
WELCOME TO LOA SEASON FINALE!
Una sa lahat, maraming salamat sa mga bumasa sa Season 1, 2 and 3. After kong macomplete ang LOA noong Feb 26, 2020 ay hindi pa ako nag susulat ng new story, nag decide ako na mag rest muna. Pero kung may gagawin ako for sure Romcom na ito at li-lo muna tayo sa pag gawa ng fantasy dahil ayoko na dumating sa punto na ma d-drain ulit ang utak ko LOL. Pero kung may papasok na fresh ideas ay gagawin ko kahit anong genre. Pwede rin akong mag cover ng story basta maganda. Suggest kayo dito insert comment here
So yung tanong nila ay sasagutin ko na, since last season na ito. Eto yung mga tanong LOA fans na hindi ko pa nasasagot dahil gusto ko dito siya icompile.
Bakit ikinu-kumpas ng mga bida ang kamay pag umaatake?
Isa ito uri ng galaw na maaaring nag aactivate sa kanilang kapangyarihan. Maaaring ang pag kumpas ng kamay ay password para sa unlimited access ng lakas at maaari rin itong isang uring nakatagong simbolo sa na kailangan isulat o igalaw sa ere upang maging malakas ang pag atake. Maaari ring ang pag kumpas ng kamay ay isang uri ng pag lalabas ng enerhiya at dadala ng pwersa ang kanilang mga kamay.
Sino sa mga anghel ang paborito ko?
Ang favorite ko ay si Narding. Kasi siya yung pinaka madalas kong napapanaginipan. May part ng pag katao namin ang similar kaya maaaring nag rereflect ako sa kanyang character. Pero gusto ko silang lahat at alam ko naman na kada angel ay mayroong fans club.
Sino sa mga character ang pinaka mahirap gawin?
Hindi ko itatanggi na ang pinaka mahirap gawin ay si Ace. Plus nakakatakot pa yung mga fans niya kasi karamihan yata ay siya ang bet.
Sino ang mga character ang pinaka madali at nakaka enjoy gawin?
Ang sagot ko ay si Irano dahil sa kanya water bending na powers. Masarap ring gawin sina Tibur at Cookie sobrang good vibes.
Bakit parang kaunti ang exposure ni Black Nardo?
Ito ay dahil wala talaga siya sa listahan ng naiprepare kong villain. Originally lahat ng kalaban ay anak lang ni Anum aka Alpha. Then marami akong narecieve na suggestions na kung maaari ay mayroong black Nardo katulad ng Darna ni Marian Rivera kung saan dumating si Katrina Halili bilang black Darna. Dahil gusto kong ibigay ang wish ng mga fans ng ATNN talagang gumawa ako ng paraan para maisingit sa story si Black Nardo. Nag karoon ako ng total editing at total make over sa buong season 3 para maisingit lang siya. Kung mapapansin niyo buo ang story line at plot kahit wala si Black Nardo iyon dahil hindi naman talaga dapat siya kasali. Hindi ko na siya nabigyan ng bonggang exposure kasi part lang naman siya ng pag katao ni Narding bilang fear, sadness, anger, grief, anxiety at kung anu-ano pa.
Diba 2030 pa magaganap ang war?
Dapat talaga sa 2030 magaganap ang war, kaso ay na-unlock nila Sam ang mga akashic records ng kinaroroonan ng mga Gods, so maaga nilang natalo ang mga ito. Dahil doon nabago ang lahat pati ang future. Dahil naunang gumawa ng “MOVE” sila Narding ay para na rin silang nag declare ng early war sa pagitan nila at ni Alpha kaya naging maaga ang labanan. Sa Future 2030 kasi hindi nakahanda sila Nardo, biglang BOOOOOM! Lahat sila ay namatay. Kaibahan ngayong kasalukuyan na sila ang nag first move para maiwasan yung trahedya sa 2030 kaya ang lumalabas ay parang sila ang nag declare ng maagang digmaan.
Sino ang may pinaka astig na powers?
Si Bart at Serapin, ilang video ni Orochimaru ang pinanood ko para magawa siya. Yung ganoon talaga sa kanila ang pinaka ideal na kalaban ni Darna, hoping ako na may budget ang movie nila para makagawa ng mala Serapin na villain.
Kung magiging member si AiTenshi ng Liga ng Anghel anong powers ang gusto niya?
No need, kasi founder. Creator na ko LOL
Gaano katagal ginawa ang LOA?
Kulang 2 months, sagad na iyon. Ito ang pinaka matagal sa history ng pag susulat ko. Ito rin ang nag pasakit ng ulo ko ng maraming beses.
Gumagamit ba ako ng mga filler chapters?
Yes, mapapansin niyo naman mayroon tayong mga parts na sobrang nakaka tawa lang at walang kinalaman sa takbo ng story. Ginagawa ko ang mge filler parts para pang timpla o pang balance sa emosyon ng reader. At syempre pampahaba rin ito ng story para maabot yung target na max chapters. Katulad ng LOA, ilang fillers ang ginamit ko para lang maabot ang 100 plus na bahagi.
Ano ba ang aasahang maganap sa season 4?
Ito na ang final battle, ito na ang pinaka kabuuan ng misyon. Ito rin yung pinaka masakit sa puso at sa ulo. Dito sa last season marami tayong moral lessons na mapupulot at dito rin marerealize kung gaano kahirap gawin ang LOA. To be honest naiyak talaga ako noong isulat ko ang salitang “wakas”. Para bang nagawa kong challenge ko sa sarili ko na gumawa ng isang mahabang fantasy na involve ang mga characters na pinag paguran ko ng maraming taon. Siguro hindi niyo mauunawaan kung gaano ako naging masaya noong matapos ko ito, vocal naman ako na talagang mahirap siyang gawin. 5 super hero na may iba’t ibang trademark tulad ng powers, personality, idagdag mo pa yung mga partners at supporting character, kahit ako di ko rin maipaliwanag kung paano ko nagawa yung plot at twist. Basta nagulat nalang ako na tapos na siya.
Muli po, maraming salamat sa walang sawang pag subaybay sa aking mga kwento. Kayo ang inspirasyon ko para mag patuloy sa pag susulat. At sana ay suportahan niyo pa rin ang iba ko pang story na parating na tiyak kapupulutan niyo ng aral, inspirasyon at pag mamahal.
Thank you Ai Tenshi for sharing your stories!!
LOA Cast:
Top: Irano, Narding, Jorel, Nai, Ace
Mid: Cyan, Bart, Jonas, Rui, Sam
Bot: Rashida, Juho, Gun, Cookie, Tibur
ANG TADHANA NI NARDING BOOK 3: LEAGUE OF ANGELS BXB 2020
LOA S4 Part 93: Ang Bagong Mundo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 8, 2020
Part 93: Ang Bagong Mundo
Humupa ang kaguluhan sa daigdig. Pansamantalang katahimikan ang aming nakamtam bagamat hindi na makakabangon pa ang mga siyudad na nawasak dahil sa labanan. Halos marami rin ang nasawi sa sagupaang iyon, kahit saan ka tumingin ay makikita ang marka ng bangungot na dulot ng walang katapusang kaguluhan.
Sa ngayon ay tinatayang 65% ng mundo ang nawasak dulot ng ginawa ni Isayas ngunit hindi pa ito tuluyang nawasak kaya nag kaisa ang malalaking kompanya na mag bigay tulong sa mga taong nawalan ng tirahan. Sa ngayon ay binuksan ng Natchakal Corp ang 6 na isla na kanilang pag aari at dito ay nag pagawa sila ng simpleng tirahan para sa mga mamayan. Ang bawat islang iyon ay may Barrier upang sa susunod na kaguluhan ay mapoprotektahan ang mga tao.
Tumulong rin ang Ace Corporation sa pag papa ayos ng mga siyudad na maaari pang gamitin. Naki sama rin ang pamahalaan upang mag bigay ng mga simpleng pabahay. Mayroon ng mga parte ng siyudad na maaari pang ibangon kaya ito ang pinag tuunan nila ng pansin.
Samantala nag labas naman ang Duran Corporation ng mga device na mag lalagay ng barrier sa paligid ng mga siyudad upang hindi ito basta basta mawasak. Ginawa nila ang lahat para maibalik ang signal ng komunikasyon at supply ng kuryente sa mga lugar na maaari pang ibaon.
Isang linggo noong matapos ang labanan ay hindi na naging maayos pa ang atmospera ng mundo. Nagiging madalas na ang pag yanig, pag kulog at pag kidlat na para bang unti unting winawasak ang lahat dulot ng kalamidad.
Ayon naman sa mga ekspero ay nakapag tatakang binalot ng gintong barrier ang planeta at ito ay nag sisilbing proteksyon para sa lahat. Ang gintong barrier ay ginawa ni Rashida. Bago siya mawala ay sumabog ang kanyang enerhiya sa paligid ng mundo at ito ang nag silbing proteksyon para sa nalalapit na huling pag tatapat.
“Hoy Narding, isang oras ka nang nakatitig sa batong iyan. Ano bang balak mo? Hindi ba tayo mag eexplore sa bago nating society?” tanong ni Cookie.
“Wala akong gana.” ang sagot ko.
“Walang gana? Dapat nga ay ituring nating blessings yung ginawa ni Rashida. Biruin mo yung pag ulan ng golden dust ay auto healing! Healing prayers for everyone!! Kinabog niya sila Estes at Rafael sa tinding healing niya. Eto, nagamot tayo at naka recover ng mabilis. May kaunting mga sugat pa pero keri na to.” ang wika niya.
Natahimik ako at idinukdok ang aking ulo sa lamesa. Hindi na ako sumagot pa kaya walang nagawa si Cookie kundi ang lumabas.
Sa ngayon ay lumipat kami sa isang maliit siyudad na may loteng bakante. Dito ay pinag kalooban kami ng mga pansalamantalang tirahan. Napag isipan ko na umuwi nalang sa probinsya at maki siksik sa aking madrasta pero ayoko naman silang madamay kaguluhan. Ngayon ay siksikan rin sila sa simbahan at sa mga gusaling hindi nasalanta ng labanan.
Tunay na biyaya nga ni Rashida ang pag gamot sa amin, sa ngayon ay maayos na ang lahat. Sina Irano at Cyan ay umuwi sa Antartica, pinag isipan na rin nilang buksan ang Iranya bilang base sa nalalapit na labanan. Sina Jorel naman ay nakatira sa isla kasama si Jonas at ang kanilang magulang. Sa ngayon ay protekdo ang isla na iyon ng barrier na galing sa Roika. Si Nai naman ay kasama si Rui na tumutulong sa mga nasalanta. Sina Ace at Sam ay nasa laboratoryo at sinusubukan palawagin ang signal para sa komunikasyon sa buong lupain.
Habang nasa ganoong posisyon ako ay tumabi sa akin si Bart at nag lagay ng tasang may mainit na kape sa aking harapan. “Para mainitan ang sikmura mo. Nangangamba ka ba? Na wala na ang kapangyarihan ni Rashida sa iyo? At humina ang tiyansa nating manalo?” tanong niya.
Tumango ako at sumubsob sa kanyang dibdib. “Ayoko nang may mamatay. Natatakot na ako sa maaaring mangyari.”
“Pero ang mga kasamahan natin ay sa iyo lang kumukuha ng lakas. Saksi ako sa abilidad ng lahat, malalakas sila at hindi basta basta nag papatalo. Hindi mo kailangan matakot dahil nandito kami, nandito ako.” ang sagot niya sabay kulong sa akin sa kanyang bilugang braso.
Humarap ako sa kanya at hinawakan ang kanyang pisngi. “Sorry kung nag aalala ka.”
Ngumiti siya at hinalikan ang aking labi. “Mahal kita kaya nag aalala ako. Basta pag katapos ng digmaang ito ay iikutin ang buong mundo. Mag babakasyon dalawa at mabubuhay ng masaya. Kakalimutan natin ang masasakit na ala-alang ito. Ayos ba iyon?” tanong niya.
Ngumiti ako at tumango. “Ayos na ayos. Mag tatagumpay tayo diba?”
“Tinatanong pa ba iyan? Syempre ay OO ang sagot.” tugon niya at muli akong niyakap ng mahigpit. Kasabay nito ang pag sindi ng maliit na bumbilya sa itaas ng bahay. “O, may kuryente na. Ayos!” ang dagdag niya sabay kuha ng mga kahon.
“Ano iyan?” tanong ko
“Nag loot ako ng gamit. Namulot ako. Ayos din pala e. Hindi na kailangan bumili. Galing ako doon sa dating siyudad ng Tiera 2. Kumuha ako ng mga gamit, pag kain. Tingnan mo gumagana pa itong electricfan at initan nila ng tubig. Ayos di na ko mag ttyagang mag labas ng ahas na bumubuga ng apoy para maka pag kape!” ang wika nito habang naka ngisi.
Dito ay binuksan ni Bart ang apat na malalaking kahon. Kaya pala umalis ito kanina para mamulot ng mga gamit na mapapakinabangan pa. Sa unang kahon ay maraming de lata na mga pitpit, mga cup noodles, chichirya, mga bote ng tubig. Sa isang kahon naman ay mga damit, sako ng bigas at mga maduduming kasangkapan na pwedeng hugasan. Mayroon ring mga sabon, shampoo at mga toothpaste.
Ang isang kahon ng pag kain ay ipamimigay naman niya sa mga ibang bahay upang mayroon silang makain lalo’t ngayon palang bumabangon ang bagong mundo.
“Inayos ko yun palikuran natin. Bago yung bowl nun saka nilagyan ko na rin ng gripo. Tugon doon sa nasirang hotel sa tapat.”
“Ayos ah, padre de familia ang labas natin ah.” biro ko.
“Oo naman, ewan ko ba naman di tayo mag kaanak. Saka ngayon ay parang nasa panahon tayo ng bato, hindi kailangan ng pera. Bigayan lang at diskarte ay buhay ka.” ang wika niya habang kinakabit ang wire sa TV.
Maya maya ay kinatok na niya at nagkaroon ng taon. Dito ay bumulaga sa amin si Liza Mae Lawit na nag rereport. Nilipat ito ni Bart pero puro siya lang ang laman ng lahat ng channel.
“Tang ina, puro si Liza! Buhay pa pala siya!” ang wika nito.
REPORT: Patuloy ang buhay! Iyan ang tanging bagay na nasa isip ng lahat ngayon. Ngayon ay napapanood tayo sa live na live! Salamat sa Ace Telecom na nagbibigay ng signal sa ating mga communication devices! At salamat sa Duran’s power supply para sa ating mga kuryente. Ito ang diwa ng pag tutulungan at pag kakaisa sa oras ng kagipitan at matinding kahirapan.
Ngayon ay pansamantalang natatamasa ang katahimikan ngunit ang tanong ay hanggang kailan? Hanggang kailan kaya kayang ipag tanggol ng Liga ng mga Anghel ang ating planeta? May lakas pa ba sila? Ngayon ay narito na tayo sa era ng katapusan. At kahit ano pang mangyari ay huwag nating bibitiwan ang apoy ng pag asa!
Ako po si Liza Mae Lawit! Ang sole survivor na reporter ng bansa. At ito ang.. ay wala na nga palang studio. At ito ang LIZA MAE show!
End of report.
“Tang ina puro si Liza nalang ang nakikita sa social media.” ang wika pa ni Bart habang iniiscan ang cellphone na napulot niya.
Maya maya ay natawa ito at may nakitang larawan ng dalawang amerikanong lalaki na nag sesex. Naka tuwad ang isa at ang isa naman ay naka kubabaw pero naka pabaligtad sa ibang direksyon, reverse fuck yata ang tawag dito. “Tara gawin natin to. Mukhang masarap.” ang wika nito sabay pakita ng aring matigas.
“Sira, maligo ka na nga. Amoy pawis kana.” sagot ko sabay lagay ng tuwalya sa kanyang ulo.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay nag titili si Cookie sa labas kaya naman tumayo kami para puntahan ito. “Bakit?!” tanong ko.
“This is it Narding, nag kaisa na rin sa wakas ang mga bortang Alter sa twitter, lahat sila ay nag tipon tipon para sa iisang adhikaing ibangon ang mundo. At ang kanilang grupo ay tinatawag na Blessed Gender sa pamumuno ng gwapong bortang ito na si George!” ang wika nito habang nanonood ng live sa kanyang social media. Mga grupo ng mga nakaputing lalaki na sumasamba sa isang imahe.
“Mga baliw na iyan! Mga sira ulong borta na hinangin ang utak dahil sa kalamidad.” ang wika ni Bart sabay pasok sa loob.
“Ewan ko sayo papa Bart, ang kill joy mo.”
“Cookie sa susunod huwag kana nga sumisigaw ng todo, ang akala ko ay kung ano na ang nangyari sa iyo. Mag eend of the world na kasi kaya kanya kanya na silang tayo ng kulto para maligtas.” sagot ko at pumasok na rin ako sa loob.
“Ewan ko sa inyo, wala kayong idea na makitang masaya ang mga alter na ito dahil malaya na sila mula sa pag kaka kulong sa kanilang mga aparador. Di kasi kayo updated sa mga ganito lalo kana Narding dahil everynight ay sa ahas ka lang ni papa Bart naka subsob.” ang hirit pa nito
“Pumasok kana dito. Tulungan mo ako mag linis ng mga plato, baso at kalderong lutuan. Buti nalang maraming na loot si Bart na gamit kanina, hindi natin problema ang pag kain.” ang wika ko sabay buhat sa mga kahon na may mga kasangkapan.
“Wow, madiskarte talaga ang asawa mo Narding, daig pa niya ang nag abroad sa dami ng package ng de lata.”
“Nakuha lang niya iyan sa isang nawasak na gusali sa kabilang siyudad.” tugon ko habang nag huhugas ng pinggan na kainan. Inilagay ko rin ito sa kaserola para pakuluan.
Noong mga oras na iyon ay halos hindi na umayos ang buong paligid, ang kalangitan ay madalas na ang didilim, madalas kumukulog at kumikidlat na para bang anu mang oras ay mawawasak ito sa hindi inaasahang pag kakataon.
Itutuloy..
LOA S4 Part 94: Kulto
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 8, 2020
Part 94: Kulto
“Ano ba iyan, bagong taon ba?! Talagang may pa fireworks ang mga bakla sa kabilang bayan!” ang wika ni Cookie noong mapatingin kami sa kalangitan sa dis oras gabi.
“Tang ina napaka ingay naman!” ang galit na salita ni Bart noong lumabas ito sa bahay, gusot pa ang buhok at naka tapis lang ng twalya ang bewang.
“May celebration yata yung mga bakla doon sa kabilang bayan. Ang saya saya nila.” ang wika ni Cookie na may inggit sabay bukas sa kanyang cellphone dito ay bumulaga ang fb live report ni Liza Mae.
Report: Live na live tayo ngayon sa grand celebration ng kultong “blessed gender” o ang pinag palang kasarian kung saan makikita natin na ang lahat ay nag diriwang sa pag labas ng kanilang natatanging propeta na si Brus George, isang gwapong half Italian at half pinoy na modelo at sikat na international gay pornstar! Nandito siya sa ating bansa upang hikayatin ang kapwa niya mga pinoy alters na sumanib sa kaniyang grupo sa paniniwala na ang kanilang kasarian ay ililigtas mula sa tiyak na pag kagunaw ng mundo.
At ngayon ay nasasaksihan natin ang live orgy sa stage kung saan ang 10 alter ay nag tatalik ng sabay sabay bilang pag pupugay sa kanilang propeta.“ ang wika ni Liza sabay harang sa isang machong lalaking dumaan.
“Hoy, akleng halika rito. Interviewhin kita.” ang wika nito kaya lumapit sa kanya ang machong babae.
“Ano bang akleng ang sinasabi mo? Hindi ako bakal ah.” ang tugon niya sabay pakita ng muscles at abs.
“Huwag mo nga akong etchusin, ang lambot lambot mo tapos ganda pa ng kilay mo. Ano bang mayroon sa Blessed Gender na ito? Saka diba mga lalaki rin naman kayo? So meaning lahat ng kalalakihan ay maliligtas tama ba?” tanong ulit ni Liza
“Ay, no! Wit mader! Wititit ang sabi ng pipit. Ang blessed gender ay mga alter lamang ang kasali. No straight men, no lesbians, no women, no transgender. Bawal ang mga baklang halata at bawal rin ang baklang barbie, lalo na yung mga baklang chaka lang. Yung mga taga bukid.” ang wika nito sabay turo sa isang atraksyon sa stage kung saan naka tali ang mga baklang halata at may mahabang buhok. “Ang mga baklang iyan ay ang alay namin sa propeta. Ayaw niya kasi ng mga halata. Alam mo naman ang katotohanan na kapag borta ay pinipilahan at kapag naman halata ay tinatakbuhan.” sagot ng lalaki.
“Eh parang discrimination naman yata iyan. Paano kapag yung baklang halata ay nag paka maton? Yung matigas?” tanong ng reporter.
“Malalaman iyan dahil bago ka maka sali dito ay susukatin ng tinatawag na “lalakihan guider counter” ang katigasan mo. Kapag ikaw ay nag range sa 100% to 50% ikaw pasok sa blessed gender. Pero kapag ikaw ay nag ka range ng 49% to 0% ikaw ay malambot na balikta labandera kaya wiz ka kasali. Ako ng e 51% lang pero pasok pa rin ako. Basta wala nang tanong tanong bawal ang baklang bakla!“ sagot niya.
“Ay ang sasama niyo naman pala mga bakla. LGBT nga diba? Bakit kailangan silang ibukod?”
“Correction, LGBTQA na po. Lesbians, Gays, Bisexuals, Transgender, Queers and Alters! At dahil malapit na ang end of the world ay ibinubukod na namin ang aming sarili sa kanila. Superior kami! Blessed Gender! Viva George!!” ang sagot nito at maya maya ay may lumapit sa kanyang dalawa pang borta at nag halikan ang tatlo sa harap ni Liza. Hinubuan siya at isunubo ang kanyang ari. “Oh shet!!! Sige mga pare! Suck me!!”
Napangiwi si Liza at saka umalis. “Nakita niyo iyon? Ito na ba ang simula ng pag angat ng bagong gender identification sa mundo? Totoo bang maliligtas ng kultong Blessed Gender ang kanilang kasarian. Ako po si Liza Mae Lawit at ito ang The Liza Mae show, walang tulugan 24 7.
“May spy!” ang sigaw ng isang borta sabay sabunot kay Liza..
“Help!!!” ang sigaw ng reporter pero huli na ang lahat dahil pinag guluhan na siya at ikinulong sa isang hawla na parang ibon. Tapos ay binugbog ang lalaking may hawak ng camera.
Nauga ang live telecast at biglang naputol.
“Kaya ikaw Cookie, mag ingat ka sa pag labas labas dahil biyolente pala yung kulto na yon! Baka maya maya ay sunugin ka rin nila ng buhay.” ang wika ni Bart.
“Baka sila ang ilibing ko ng buhay. Wag nila kong subukan.” ang wika ni Cookie sabay pasok sa loob.
KINABUKASAN..
Habang nakahiga pa kami ay bigla nalang may pumasok na mga lalaki sa aming munting tirahan. At dahil nga gawa lang sa flywood ang aming pintuan ay agad na nasira ito. Dito ay ginising kami ng mga bortang ka puti. Naka hubad pa kami ni Bart at tanging pajama lang ang suot. Hinila nila ang aming mga paa, pero bago ako mailabas ay kinuha ko na agad ang bato at inilagay sa aking bulsa.
Nag kagulo sa buong paligid..
Dito namin nalaman na lahat ng mga kabahayan ay sinalakay nila at kinuha ang mga lalaki saka itinali. Mukha ang lahat ng borta ay lulong sa drugs kaya malalakas sila at talagang walang takot..
Hinilahod kami palabas..
“Ano ba to! Mga baklaaaa bitiwan niyo nga ako!” ang sigaw ni Cookie na noon ay naka nighties pa..
Marami ring mga lalaking ang nakuha ng mga ito, may mga bata, mga matatanda at kung sino sino pa. Sa mismong harap ng aming tirahan ay luminya ang mga borang naka puti at pumalibot sa amin. “Ano to? Commercial ng sabong panlaba? Paputian kayo ng costume?!” ang sigaw ni Cookie.
Maya maya ay nilapitan siya ng isa saka siya sinabunutan. “Huwag kana kasi maingay tol!” ang wika nito.
“Walang hiya ka babyboytwinky, pati ikaw cubaotopers! Lahat kayo ay mga bad influence sa sang kabaklaan! Parurusahan kayo ng fairy baks mother!” ang wika ni Cookie.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay dumating ang isang lalaking naka kapa ng puti, nakahubad ito at napaka ganda ng katawan. Ang lahat ay lumuhod sa kanyang pag dating na para ba siyang santo sinasamba ng lahat. “Mag bigay galang sa pag dating ni Panginoong Brus George!”
Yumuko ang lahat..
Pati kami ay tinadyakan para makaluhod..
“Isa pang sipa sa atin ng gagong ito ay lulumpuhin ko to.” bulong ni Bart.
“Huwag tayong gagawa ng kahit anong bagay na makakasakit sa kanila. Hayaan muna natin kung ano ang balak nila.” ang sagot ko naman.
“Magandang araw sa inyo mga minamahal kong Alter. Ngayon na ang araw na tayo ay mag paparami ng lahi. Ngayon ang takdang araw nang ating pag bangon! Ito ang ating ganti sa pang aabuso sa atin ng ating mga followers! Ang lahat ng ating pag hihirap para sumikat ay kanilang inabuso. Ang mga videos natin ay ikinakalat nila at inaangkin. Kung minsan ay pino poser nila tayo at ginagawan ng mga memes. Hindi rin katanggap tanggap na ihanay tayo sa malalambot at pangit na mga bakla dahil ginagawa natin ang lahat para maging gwapo, nag ggym tayo, nag sshopping ng magagandang damit at kumakain ng masasarap. Hindi nararapat na tayo ay bastusin at pag katuwaan.
Simula sa araw na ito, ang mga Alter ay magiging elite! Kami lang ang tanging maliligtas sa katapusan ng mundo at lahat kayo ay mamatay. Sa susunod na henerasyon ay papalitan namin ang kasaysayan at ilalagay ang mga alter sa aklat ng bibliya at kasaysayan. Ang planetang Earth ay papalitan ng pangalan at gagawing “Ealter”.
Pero dahil sa aking kabaitan ay naisipan namin mag recruit ng mga bagong member. Gamit ang aming “lalakihan guider counter” may masusukat namin kung ilang percent ang katigas ninyo. Ang matitigas ay pasok sa banga. Ang malalambot ay susunugin ng buhay. Dahil naniniwala kami sa kasabihan “Ang borta ay pinipilahan at ang mga halata ay tinatakbuhan. Ngayon ay susukatin namin kung gaano kayo katigas.” ang wika ni George.
“Mga baliw!! Eh paano kung ang matapatan niyo ay tunay na lalaki?” ang sigaw ni Cookie pero tinakpan ni Babyboy ang kanyang bibig at pinasakan ito ng talong.
“Irerecruit pa rin namin siya, ipapasok sa baitbus at saka iiyut siya ng masikip na pwet ng twink hanggang siya ay maging isang Alter na rin!” ang wika ng isa
“Mga baboy! Napaka sasama niyo!” ang sigaw ni Cookie
“Wag ka maingay!”
Maya maya ay lumakad ang isang borta sa aming harapan at binuksan ang isang sobre. “Heto na ang criteria for judging..
100% to 50% ang passing.. ang ibig sabihin ikaw ay matigas pa rin at hindi lambuting bakla. Qualified ka para maging elite alter.
PERO..
Kung ikaw ay naka kuha ng 49% to 0% ikaw ay hindi nakapasa. Malambot ka pa sa jelly. Ikaw ay otomatikong susunugin.“ paliwanag nito.
Lumakad si Cubao alter sa harap ng isang bagets. Itinapat niya ang guider at nag simula na itong umilaw.
“61% Pasok ka sa banga!” ang wika nito at nag lundagan ang mga borta na parang nanalo sa miss universe. Niyakap nila ang bagets at pinag suot ng white dress.
Muling lumakad si Cubao sa tapat ng isang bagets ulit. Itinapat niya rito ang counter..
“25% malambot pa sa jelly!” ang wika niya sabay buhos ng gasolina sa katawan ng bagets at saka sinunog..
Itutuloy..
LOA S4 Part 95: King Borta
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 10, 2020
“61% Pasok ka sa banga!” ang wika nito at nag lundagan ang mga borta na parang nanalo sa miss universe. Niyakap nila ang bagets at pinag suot ng white dress.
Muling lumakad si Cubao sa tapat ng isang bagets ulit. Itinapat niya rito ang counter..
“25% malambot pa sa jelly!” ang wika niya sabay buhos ng gasolina sa katawan ng bagets at saka sinunog..
Part 95: King Borta
“Ayan ang bagay sa kanya, naging beyonce ang beauty niya!” ang wika ng isang Borta. “SUNOG MUCH!”
Maya maya lumapit sa amin si Cubao at saka tingnan si Bart sa mukha, saka ito pumaling sa akin. “Tang ina ang sasarap niyo mga pare.” ang wika niya nito sabay himas sa aking dibdib dahilan para hawakan ni Bart ang kanyang kamay. “Isang hawak mo pa sa kanya papatayin kita.”
“Wow, over protective ang boyfriend. Gago! Hindi na uso yan. Sa panahon ngayon boyfriend mo share mo! Alam mo ba kung anong powers ko? May kakayahan akong tikman ang jowa mo nang hindi mo nalalaman.” ang wika nito sabay kindat sa akin.
“Tama na iyan pareng Cubao. Sukatin mo na sila. Baka maya maya ay jelatin yan nag papanggap lang.” wika ni babyboy.
Itinapat kay Bart ang counter at pumalo ang metro nito dahilan para mag ningning ang mata ng mga borta. “99% lalakihan powers! Tang ina lalaking lalaki, nakakalibog. No trace, sisikat sa alter world pare. Sarap mo. Ako unang papaiyot sayo ha.” ang wika ni Cubao.
“Hanep, naka iyot lang ng pwet yan kaya nawala ang 1% na lalakihan powers niyan.” ang wika ni babyboy sabay hawak sa bukol ni Bart, lumabas ang buhok niya dito. “Wow pare sarap ng burat mo. Sarap rin ng bulbol mo.” ang wika niya kaya naman gumalaw ang paa ni Bart at sinipa siya paitaas.
Tumilapon na parang rocket ang katawan ni babyboy sa itaas. Para itong lumipad sa langit at nahulog sa karagatan dahilan para mapatingin ang lahat.
Pero sa halip na matakot ay natuwa pa sila. “Wow pare lakas mo. Sarap mo siguro umiyot. Hard fuck mo ko mamaya ha.” ang wika ni Cubao sabay tapat sa akin ng counter.
Umilaw ito..
“97%, aba lalakihan rin ang isang ito. Siguro naiyot ka lang sa pwet kaya nawala ang 3% ng pagiging straight mo. Sarap mo rin e.” ang wika ni borta sabay haplos sa aking dibdib.
Maya maya at tumapat siya kay Cookie. “Hindi na kailangan sukatin ang isang ito. Automatic na to! Sunugin!!” ang sigaw nila sabay kuha ng gasolina.
“Mga walangya kayo! Follower niyo ko sa twitter! Ako yung taga retweet ng mga sex video niyo. Lalo kana hotwetbottom! Kahit mag kakamukhang naka tuwad ang video mo ay sine share ko pa rin ito.” ang sigaw ni Cookie.
“Wala akong paki sayo! Panget! Sunugin iyan!” ang wika niya nila sabay tapon ng gasolina sa paa ni Cookie.
“Ah ganon?! Gusto niyo ba talaga ng labanan? Sige! Ibibigay ko sa inyo ang hinahanap niyo!!!” ang galit na wika ni Cookie sabay pindot sa kanyang bracelet at dito ay sumabog ang kanyang lakas, lumabas ang kanyang kalasag at tumilapon ang mga borta sa paligid. Hinawakan niya ang kanyang baril at pinag babaril ang mga ito. “Mamatay kayo mga bortang famewhoreeeee!!!” ang wika nito.
BRATATATATATATATTTTT!!!
Nag tilian ang mga ito na parang mga babae saka nag takbuhan takot. Ang natira lang sa entablado ay si George na kanilang pinuno..
Lumakad si Cookie sa kanyang harapan. “Ikaw ang susunod. Mag babayad ka!”
“Akala mo ba ay matatakot ako? Ako si King Borta at marami na akong bottom na naitumba. Ano lang ba naman ang isang panget na katulad mo.” ang sagot nito.
“Panget ka rin naman, di pa pantay yung foundation mo sa mukha. Akala mo kinaganda mo yang kapa mong mantel sa commercial ng detergent? Ngayon mag babayad ka sa ginawa mo sa bakla. Nakalimutan mo yata na kami ang star ng lipunan, kung wala kami ay walang mag aayos sa mga beauty queen, walang mag aahit ng kilay ninyong mga bortang gelatin, at walang mag pepenggay sa mga facelak ninyo. How dare you! Mga famewhore! Mga pokpok ng taon!” ang sigaw ni Cookie
Maya maya ay sumenyas si George at mula dito ay nag labasan ang mga bortang may baril, may mga itak at mga armas. Lumakad silang lahat sa paligid ni Cookie.
“Patayin ang panget na baklang iyan!!” sigaw ng pinuno.
Pumalibot sa kanya ang lahat kaya naman kinuha ko ang bato para tulungan si Cookie pero bigla akong pinigilan ni Bart. “Huwag, hayaan mo si Cookie. Laban niya ito. Tingnan mo, kitang kita sa mukha niya ang pag nanais na maitumba ang kalaban.”
Lumakad si Cookie at di nag pasindak. “Ah ganon? Itatayo ko pa rin ang korona namin mga halata, papatunayan ko na kami ay hindi lang pang pamilya kundi pang sports pa. At sinisigurado ko na hindi matatapos ang araw na ito at iisang uri lang ng bakla ang matitira at iyon ay ang mga naunang bakla sa mundo ito, ang mga tradisyunal na baklang simpleng namumuhay, mga baklang hindi famewhore at mga baklang parang isang babae kung kumilos. Ewan ko ba naman kung bakit nauso kayong mga bortang bakla, buburahin ko na kayo ngayon!!”
“Ows talaga? Baka kayong mga shoklang panget ang mabura. Ang batang makulit ay kinukurot sa singit, ang mga baklang pangit ay binabazooka sa puwit!” ang wika ng lider.
“Aanhin pa ang borta kung pang marshmallow ang ganda?!” ang sagot ni Cookie sabay tutok ng kanyang baril sa itaas at sumabog ito. “Sige lapit mga baklang jafake!!”
“Puro ka naman salita! Gawin mo!” ang wika ng pinuno sabay kuha sa isang shut gun na hawak ng kanyang katabi at binaril niya ng binaril si Cookie.
Pero nagulat sila dahil tumalikod si Cookie at kinain lang ng kanyang parol na panggalang sa likod ang mga bala..
Pero hindi siya tinigilan, pinaulanan siya ng lahat ng bala. Para siyang isang target ng daang borta..
BRATATATATATATATTT!!!!
Pero hindi natinag si Cookie..
Naging magulo ang paligid..
Noong maubusan ng bala ang mga ito at humarap sa kanila si Cookie. “Tapos na ba? Ako naman ngayon!!!” ang sigaw niya sabay pindot sa kanyang baril at nag labas ito ng malakas na enerhiyang sumabog sa paligid. Di niya direktang pinatamaan ang mga inosenteng borta na halatang lulong lang sa bawal na gamot. Sa lupa niya pinatama ang mga atake niya kaya naman nag liparan at tumilapon ang mga ito sa iba’t ibang direksyon.
Ang iba ay natakot at nag titili nalang habang tumatakbo palayo.
“Ang kakapal ng mukha ninyo, kung kailan mag eend of the world na saka kayo umawra ng ganyan! Mag tatayo lang kayo ng kulto ay baka duwag na gelatin pa! Ngayon bakla ka, papasabugin ko ang bungo mo!” ang galit na sigaw ni Cookie.
Maya maya ay gumalaw ang kalaban at nag tapon ng mga tear gas mula sa kahon ng kanyang mga kasamahan. Saka ito nag tatakbo palayo.
“Bumalik ka dito bakkllllaaaaa kaaaaa!” sigaw ni Cookie
Hahabulin niya sana ito pero agad na nag tatakbo ang mga taong bayan pati ang mga pamilya ng kanilang sinunog. Kinuyog siya ng mga ito at pinag bubugbog kasama na ang ibang alter na nahuli at na corner ng mga nag aamok na mga tao. Bugbog sarado sila hanggang sa mag kabasag basag ang mukha. Ang lider na si Brus ay lulong at sabog pala sa drugs kaya nagalit sa kanya ang tao at ginulpi nila ito ng todo.
Nilapitan namin ni Cookie at tinapik ang kanyang balikat. “Ang husay mo.” ang wika ko.
“Ako pa ba? Wag nila ko kakalabanin! Mga gago sila.” ang sagot nito sabay kuha sa counter na nasa kamay ng nasabugang si Cubao.
Pinindot niya ito at itinapat sa kanya..
50%
“Tang ina, lalaki ka pa rin pala. Ibig sabihin pasok ka pa sa kulto nila.” pang aasar ni Bart.
“May sira ito, kasi gumamit ako ng babaihan counter at 78% na ang powers ko doon.” reklamo ni Cookie sabay taktak sa device at muli itong nag scan.
55%
“Tang ina tumaas paaaa!” ang sigaw niya..
Itutuloy..
(P.S Filler Episode lang ito)
LOA S4 Part 96: Madilim na Mundo
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 11, 2020
Part 96: Madilim na Paraiso
Sa mga nakaraang buwan ay pansamantalang katahimikan ang tinamasa ng mundo. Bagamat ang pag babagong kinakaharap nito ay patindi na ng patindi. Bagamat may harang ang paligid ng Earth dahil sa enerhiya ni Rashida ay hindi pa rin nababago nito ang kondisyon ng panahon, ngayon ay mas tumindi ang pag kulog, at ang mga kidlat ay kulay berde na, halos katulad na rin ito ng panahong nasaksihan namin sa taong 2030 bagamat pito hanggang walang taon pa dapat ito maganap. Ang kalangitan ay namumula na at mas tumatagal ang gabi kumpara sa araw na napaka bilis.
Tuloy pa rin ang buhay ng mga tao, tulungan at ang iba ay nabubuhay sa pamumulot ng mga gamit, mayroon pa rin namang mga pamilihan ngunit madalas ay nag kakaubusan dahil sa kakulangan ng supply.
“Tadaaaaa!!!” ang bungad ni Cookie noong nag hahanda ako ng pag kain, sa lamesa ay Bart at abala sa pag pupunas ng pinggan.
“Ano naman iyan?” ang tanong ko
“Edi pasalubong.” ang sagot niya.
“Galing sa akin!” ang wika ng lalaki sa kanyang likuran sabay silip sa pintuan.
“Nai, bakit napadalaw ka? Pasok ka, nag luto ako ng corned beef.” wika ko sabay alis ng apron sa aking katawan.
Napatingin si Nai sa aming tirahan, isang maliit na silid na may dingding ng flywood at yerong luma. “Kuya bakit ganito bahay ninyo? Mainam pa doon nalang kayo tumira sa rest house namin.” ang wika nito sabay upo sa lumang silya.
“Pabahay lang ito ng gobyerno. Mas okay na ito kaysa naman doon kami sa tent tumira.” ang wika ni Bart
“Pag tinamaan ng plasma thunder itong bahay niyo ay delikado kuya. Nga pala may dala akong mga pag kain. Nag punta ko dito para sunduin kayo, pinapatawag tayo ni Gun Duran.” ang wika niya.
“Ayan nanaman e, kumakabog na ang dibdib kapag naririnig ang pangalan ni Gun Duran.” ang wika ni Cookie.
“Ako nga e, ayoko nang lumaban gusto ko nalang mabuhay ng payapa pero hindi naman maaari dahil lalong hihina ng pwersa natin kapag nag kulang tayo ng isa.” sagot ni Nai sabay kuha sa kanyang cellphone.
“Tungkol saan raw ito?” tanong ko.
“Ang sabi sa akin ni Ace ay nag landing daw sa isla nila yung barkong pang kalawakan ng mga pirata. At natuklasan na raw ni Kapitan Rexus Juho ang kinaroroonan ni Xeno Alpha.” ang tugon niya.
“Naku final battle na talaga to Narding! Na f-feel ko na ang pressure.” hirit ni Cookie.
“At may malaking problema pa, sa ngayon ay mayroon daw hukbo na parating sa ating solar system. Iyon lang yung mga narinig ko sa report ni Kapitan Juho.” ang dagdag pa nito.
“Kailan tayo pupunta?” tanong ko.
“Nandyan na ang sasakyan. Kailangan na tayo doon.” sagot niya.
“Kumain na muna tayo. Nagugutom na ako. Ayokong mastress ng todo sa meeting na iyan.” wika ni Bart sabay lagay ng kanin at ulam sa plato.
“Kumain muna, kailangan natin ng energy para sa bakbakan na to! Baka hindi nanaman ma disect ng utak ko yung pag uusapan ng meeting. Buti nalang shungaloo rin si Tibur no.”
(Naubo si Tibur habang umiinom ng kape at naibuga ito sa katabi.)
Bandang alas 2 ng hapon noong sumakay kami sa helicopter nila Nai upang mag tungo sa Isla ni Duran. Habang nasa byahe ay natingin lang ako sa ibaba kung saan makikita ang payak na pamumuhay ng mga tao sa paligid. Mababa lamang ang aming lipad, delikado kung taas pa dahil napapadalas ang matatalim na pag kidlat. Halos hindi na rin ordinaryo ang karagatan, parang may mga delubyong parating na hindi ko maunawaan.
Nadadaanan rin namin ang mga islang may mga evacuees. Ang mga pamilya nag tayo nalang ng mga kubo at tent panlaban sa ulan at sikat ng araw. Nasa 30 pamilya ang naka tira sa mga isla at protekdo ito ng barrier upang makaiwas sila sa sakuna. “Sampung isla na iyan ay may mga shield, kung maka detect ito ng panganib katulad ng bagyo, tsunami o kahit ang pag salakay mula kalangitan ay kusang mag aactivate ito. Ang barrier ay katulad rin sa mga sasakyang pandigma ng mga dayuhan sa kalawakan. Lahat ay kinuha nila Gun Duran at inaral para magamit natin.” ang paliwanag ni Nai habang pinag mamasdan ang ibaba.
“Parang ang saya saya dyan, feel ko pa namang maging si Moana ngayon.” ang hirit ni Cookie sa likod.
“Nga pala, kuya Narding. Anong pag babago ang naganap sa iyong katawan noong mawala si Rashida?” tanong ni Nai
Tumingin ako sa bintana. “Wala naman. Nasa akin pa rin ang bato ni Nardo, pero wala ang gintong kalasag. Wala na rin ang tinig ni Rashida, wala na akong gabay ngayon. Ang lahat ay naka depende na sa akin.” ang sagot ko.
“Lalong bumaba ang tiyansa nating manalo sa Alpha.” sagot ni Nai.
“At bakit bababa? Malalakas kayo, basta ang laban ng isa ay laban ng lahat. Mananalo tayo. Last na to!” ang hirit ni Cookie.
Makalipas ang dalawang oras ay narating namin ang Isla ni Duran, dito ay agad naming nakita ang Barko ni Juho na nakaparada sa likod ng lab. Pag baba namin ay agad na sumalubong sina Jorel at Ace.
“Bakit ngayon lang kayo?” tanong ni Jorel.
“Buti nga nag punta pa kami, like na nga namin ng peaceful life e. Pero pag naiisip kong namimiss ko ang kagwapuhan mo e ginaganahan ako.” hirit ni Cookie.
“Talaga ba? Salamat pare ha.”
“Pare talaga? Ikaw talaga papa Jorel.” malanding tugon niya.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay lumabas naman sina Irano at kapitan Juho, nakipag kamay ito sa amin. Niyakap rin ako ni Juho at ginusot ang aking buhok. “Nabalitaan ko ang nangyari sa sagradong sandata ni Rashida. Huwag kang mag alala dahil gagabayan ka pa rin niya kahit anong mangyari.” ang wika nito.
“Nandito naman ako, ako ang bahalang mag protekta kay Narding.” ang sagot ni Bart sabay akbay sa akin.
Natawa ang kapitan at nakipag kamay siya kay Bart.
“Tayo na sa loob, mag sisimula na ang meeting. Nag dala pala ako ng mga seafoods, nandoon na kusinero, niluluto.” naka ngiting bungad naman ni Irano.
Pag pasok namin sa loob ay agad nag kita sina Tibur at Cookie. Nag beso beso pa silang dalawa pero hindi naman nag dikit ang mga mukha pag katapos ay kapwa umirap sa isa’t isa. “Kapaplastic naman nito. Ke papangit eh.” ang bulong ni Nai tapos ay tumawa sila ni Ace ng palihim.
Naupo ulit kami sa harap ng monitor at dito ay lumabas sina Doc Sam at Gun Duran. “Patawad at inistorbo namin ang inyong pag papahinga. Alam kong hindi pa kayo nakakabawi ng lakas mula sa huling labanan ngunit ang mga bagay na ito ay hind na makapag hihintay pa.” ang wika ni Gun at maya maya ay tumayo naman si kapitan Juho at kinuha ang mga data na nakasave sa kanyang suit.
“Una sa lahat nais ko ring manghingi ng tawad kung wala ako sa labanan doon sa Diyos na si Isayas. Ako kasi ang ipinadala ni Gun Duran at Doktor Sam upang mag patrolya at umikot sa kalawakan upang hanapin ang kinaroroonan ng Alpha.
Gamit ang advance na teknolohiya ng Planetang Murama, isa ito sa mga planetang tinirhan ko noon bago ito sumabog at gunawin ng Diyos na si Yukzi ay kinuha ko ang kanilang mga advance na sandata at kalasag na pandigma. Dito ay nadiskubre nina Doc Sam na may kakayahan ang teknolohiyang iyon na makagawa ng accurate ng guider counter o tracker upang makita ang kinalalagyan ng pinaka malakas na pwersa sa kalawakan. At ito ang ginamit ko upang matukoy ang kinalalagyan ng Diyos na Alpha. Halos malayo rin ang aking nilakbay upang makatuklas ng impormasyon at ang nakakatuwa ay hindi naman ako nabigo.“ ang wika niya.
“Kung ganoon ay gaano kalayo ang kinalalagyan ng Alpha?” ni Irano.
“Hindi malayo. Dahil nandito lamang siya sa ating paligid at naka masid!” ang seryosong sagot ng kapitan.
Maya maya ay tumayo si Cookie at sumeryoso ang mukha. “Sinasabi ko na nga! Isa sa atin si Xeno Alpha! At iyon ay IKAW!!” ang sigaw nito sabay turo kay Tibur. “Akala mo maloloko mo kami Sinon? Alam kong ikaw si Alpha at nag tatago ka lang sa anyo ng isang bortang bakla! Akala mo ba ay hindi ko nahahalata na sa tuwing labanan ay lagi kang nawawala! Katulad noong lumaban tayo sa mga asong halimaw, nawala ka sa aming paningin at pinabayaan kami! Sinasabi ko na nga ba! May spy tayo dito! Saan mang gubat ay may ahassssssshhh!!”
“Hala! Bakit ako? Kaya ako nawala noong huling labanan sa mga asong halimaw kasama ang sang kabaklaan ay dahil nag hanap ako ng tubig! Dry na dry ang costume ko at walang ka kisap kisap. Bakit hindi natin natungin si Kapitan Juho dahil SIYA si Xeno Alpha! Akala mo ba ay hindi ko napapansin na lagi kang wala sa mga fight scenes? At ikaw ang naka hanap kay Xeno Alpha dahil siya ay walang iba kundi IKAW!!” ang wika ni Tibur.
Pumalakpak sina Ace at Nai sa likod. “Galeng galeng!” ang natatawang hirit nila.
“Ofcourse, hindi niyo ba alam na ako ang tinaguriang Little Miss Detective noong elementary dahil nasolve ko ang case ng nawawalang panty ng teacher namin.” pag mamalaki ni Tibur.
“Nawala ang panty ng teacher niyo dahil suot mo ito! Bakla ka, sige hulihin na si Tibur at Kapitan Juho, alin sa kanilang dalawa ay si Xeno Alpha!” ang sagot ni Cookie.
“Teka ano bang sinasabi ninyo? Siyempre ay hindi ako si Alpha. Hindi niyo ba alam na halos ilang system rin sa kalawakan ang aking nilakbay upang matagpuan siya. At dito ay napag alaman ko na siya ay malapit lamang atin. Ano mang oras ay maaari niyang pasabugin ang buong mundo. Dahil si Xeno Alpha ay nandito lang sa ating itaas. At nandito lang siya palagi, sa buong buhay natin ay naka tunghay siya, sa tuwing tayo ay matutulog ay naroon din siya! Sa tuwing tayo ay gumigising ay nakatanaw pa rin siya sa atin.
Dahil si Xeno Alpha na naroon sa buwan.“ ang wika ni kapitan Juho habang gumagapang ang kilabot sa kanyang balat.
Itutuloy..
LOA S4 Part 97: Tanglaw
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 12, 2020
“Teka ano bang sinasabi ninyo? Siyempre ay hindi ako si Alpha. Hindi niyo ba alam na halos ilang system rin sa kalawakan ang aking nilakbay upang matagpuan siya. At dito ay napag alaman ko na siya ay malapit lamang atin. Ano mang oras ay maaari niyang pasabugin ang buong mundo. Dahil si Xeno Alpha ay nandito lang sa ating itaas. At nandito lang siya palagi, sa buong buhay natin ay naka tunghay siya, sa tuwing tayo ay matutulog ay naroon din siya! Sa tuwing tayo ay gumigising ay nakatanaw pa rin siya sa atin.
Dahil si Xeno Alpha na naroon sa buwan.“ ang wika ni kapitan Juho habang gumagapang ang kilabot sa kanyang balat.
Part 97: Tanglaw
“Matagal na panahon na mag buhat noong sumibol ang isang liwanag sa kalangitan na nakikita natin sa gabi. Simula pa noon ay kasama na natin ito sa ating mga buhay. Ngunit ang tanong ay sino ang gumawa ng buwan? Walang makapag sabi, walang makasagot dahil ito ay nananatili pa ring misteryo hanggang ngayon. Ang idea na makapunta sa buwan ay matagal nang pangarap ng lahat noon, bago pa maimbento ang mga rocket o spaceship. At noong makatapak ang unang tao sa buwan ay nakita niya na maraming mga structures dito na katulad na katulad ng mga nasa Obelisk, mga pyramid at mga mukha ng hindi maunawaang nilalang. Malaki ang pakinabang ng buwan, kinokontrol nito ang mga tides, at pinananatili nito ang Earth sa kanyang orbit. Hinaharang din nito ang matitinding sinag o rays ng araw. Kung wala ang buwan ay tiyak na mag kakagulo sa planeta, tataas ng alon sa karagatan at mawawala sa balanse ang lahat. Iyon nga lang ay hindi ito maaaring tirhan dahil walang oxygen dito ay ang temperature at pumapalo sa 253 degrees Fahrenheit kapag naka harap sa araw at negative 243 degrees kapag hindi.
Ang pinaka huling pag iimbestiga sa buwan ay noong ipinadala ang Apollo 11 1969 at Apollo 17 noong 1972 dito, ngunit pag tapos noon ay hindi na nag padala pa ang NASA ng mga susunod na pag aaral. Matapos ang Apollo mission ay itinigil nila ang pag bisita sa buwan. Bakit? Dahil mayroong nakatira doon sa buwan, isang organisasyon, maaaring alien, o mga matataas na nilalang sa kalawakan at sinabing “hindi na sila maaaring bumalik doon dahil sa maraming rason.” Ito ang ebidensiya na ang buwan ay hindi sumulpot lang sa planetang Earth, ang buwan ay dinesenyo ng kung sinong nilalang.
Ang pinaka tanyag na teorya ng pag kakabuo ng buwan ay isang phantasmagorically catastrophic collision ng dalawang bagay, alam niyo iyon, mga pira pirasong bahagi raw ito ng bato sa kalawakan at nabuo bilang isang malaki bilog na umikot sa orbit ng Earth, pero ang sukat nito ay binibigyan tayo ng perpketong solar eclipse kapag tumatakip ito sa araw. Ito ay sukat na sukat.
Ang diameter ng SUN o araw ay 400 times na malaki kaysa sa buwan at 400 times din itong mas malayo. At ito ang rason kung bakit ang buwan at araw ay nakikita sa kalangitan na mag pareho ng laki ng sukat. At kapag naka experience tayo ng eclipse ay makikita mong sukat na sukat ito sa araw kung gayong sobrang layo nito. At ito ang patunay na ang buwan ay isang perpektong naka orbit sa ating planeta at hindi ito aksidente. Ito ay sinadya ilagay dito.. Para maka achieve ng perpektong solar eclipse ay ang buwan ay kinakailangan mayroong distansiya na 2,160 miles. Hindi 2,161 at hindi rin 2,159, dapat ito ay sakto at ang buwan natin ay mayroong eksaktong sukat na kahit malayo ang araw ay perpekto itong tumatakip dito.“ ang paliwanag ni Gun Duran habang ipinapakita ang larawan ng buwan.
Totoong nilagyan ni Rashida ng bituin ang ating planeta para mag silbing buwan ngunit noong digmaan ay nawala ito at nasira. Hindi rin ito tumagal dahil sa init ng araw. Hanggang sa may sumulpot na isang bilog na bagay na perpekto ang pag kaka gawa. Ang akala natin noon ay tanglaw lang ito sa gabi, pero mali dahil ang buwan ay hollow, isa itong space ship! Ito ay isang space station at nasa loob nito si Alpha! Hindi lang ito basta gawa sa mga bato o mineral, ito ay malaking palaisipan sa mga tao at siyentista pero ang lahat ay nasagot na ngayon. Nakita ko mismo ito noong tumapak ako sa buwan ilang linggo ang nakakaraan.
Kung paano napunta doon ay isang aksidente lamang. Habang pabalik kami dito sa planetang Earth dala ang kabiguang balita na hindi ko natuklasan kung saan si Alpha. Dumaan kami sa likod ng buwan at dito ay pansamantalang tumigil dahil pinag masdan namin ang ganda ng enerhiyang ginto na nakapaligid dito mula sa kay Rashida. Nasa ganoong posisyon ako noong may madetect na maliit na maliit na enerhiya mula sa sa buwan. Sa sobrang liit nito ay halos hindi mo na papansinin dahil katumbas lamang ito ng enerhiya ng mga insekto. Iyon marahil ang dahil kung bakit hindi nadedectect ng kahit na sino ang enerhiyang ito, kahit si Rashida, o ang taga planetang Yurya pa dahil sobrang liit lamang nito at mas malakas pa ang enehiya ng ordinaryong tao.
Ang totoo ay hindi ko naman talagang pakay na sundan ang enerhiyang iyon, baka kako isa lamang itong organismo na naligaw sa buwan ngunit ang nakapukaw sa akin ng pansin ay ang isang maliit na butas at noong silipin ko ito ay may kakaibang liwanag sa loob.
Iyon ang dahilan kaya’t tumagal ako sa buwan para mag manman, umalis ang aking barko upang walang makapansin sa paligid nito. Basta nag camouflage ako sa bato upang maging kakulay ako nito at nag hintay ng ilang oras sa mga mang yayari.
Makalipas ang halos ilang sandali ay bumakas ang maliit na lagusan at dito ay may umangat na mga nilalang, mga kawal na nakasuot ng ginto at pilak na kalasag.
Namangha ako sa aking nakita kaya mabilis akong sumabit sa kanilang sasakyan para makapasok sa loob. Dito ay laki gulat ko noong makita na ang loob ng buwan ay isang malaking makina at maihahalintulad ito sa isang malaking space station na kakaiba ang anyo.
Sa sobrang pag kamangha ay inirecord ko ang aking nakita, at pati ang mga simbolo sa mga pader ay kinuko rin para nadecode ang mga hieroglyphs. Nabuo ang aking konklusyon na si Alpha ay nandoon noong makita ko ang isang gintong trono sa gitna nito habang naka tapat sa monitor kung saan nakikita ang Earth at ang buong kalawakan.
Kaya ang nangyaring pag kaparalisa kay Narding noon ay sinadya at hindi basta panaginip lamang dahil noon pa may ay nakabantay na si Xeno Alpha sa atin dahil alam niya na ang Earth ay mayroon ibubuga sa hinaharap at magiging ultra planet ito pag dating ng araw. Ngunit naniwala rin ako na ang buwan ay maaaring isa lang sa base ni Alpha. Alam kong marami siyang base sa kalawakan.“ ang salaysay ni Kapitan Juho habang ipinapakita ang mga footage at larawan sa loob ng buwan na aming ikinagimbal.
“Kaya naman pala noong nag usap kami ni Rashida ay nakarinig namin ang boses ni Alpha at pinaralisa niya ang aking katawan dahil nakabantay lang siya sa amin at nakikinig.” wika ko.
FLASH BACK
napakapit ito sa akin dahil unti unting nang hihina ang kanyang katawan.
Maya maya ay isang tinig aming narinig. “Mga anak ko, bakit kayo nag pplano na tapusin ako?” ang tanong nito at maya maya ay bigla na lamang sumabog si Rashida at naging gintong buhangin lang ito. Pero bago mawala ang kanyang enehiya ay itinulak niya ako pabalik sa mundo. “Bumalik kana Narding! Bilisan mo!” ang wika niya.
At habang nasa ganoong pag lipad ako pabalik ay bigla sumabog ang aking kalasag. Hanggang sa tuluyan akong malaglag sa ere bilang taong si Narding!
Nag tuloy tuloy sa pag bulusok ang aking katawan at noong malapit na ako sa lupa ay bigla nalang bumalik sa normal ang lahat. Bumalikwas ako ng bangon sa hingal dahilan para magulat si Bart. Hingal na hingal ako, putlang putla at uhaw na uhaw.
End Of Flashback (Scene from season 1 Part 11: Liwanag)
“At noong nag punta naman tayo sa taong 2030 ay nadetect ko ang mga enerhiya ng Diyos na nakatago sa iba’t ibang bituin. At ang pinaka malakas ay nasa malapit lang. Noon pala ay nasa buwan lamang ito. At kaya nadetect ko ang kanilang awra sa taong 2030 ay dahil digmaan na iyon at hindi na kailangan mag tago ng mga kalaban sa atin. Kaibahan ngayon na wala pa sa lebel digmaan ang pangyayari kaya ang kanilang mga enerhiya ay nakatago pa rin.” ang wika ni Ace
FLASHBACK
Ang pinakamalakas na enehiya ay nag mumula sa Sirius, ang pinaka maliwanag na bituin sa kalangitan na may distansiyang 8.611 light years. Mayroon ring dalawang pwersang nag mumula sa mga bituing Canopus na may 309.8 light years at Arcturus na may 36.66 light years. Ang dalawa pwersa ay malabo, hindi ko mahanap ngunit batid kong nasa paligid lang ito.“ ang wika ni Ace habang nag liliwanag ang kanyang salamin sa mata na may mga lumalabas na data.
End of Flashback
“Eh bakit di nadetect ni Alpha na nandoon si Kapitan Juho sa kanyang place? Kahit nga yung mga alter sa twitter pag may detect na alter din sa building ay nag memeet sila at nag babakbakan! Real talk!” ang wika ni Cookie
“Dahil bakante ang trono, naniwala akong wala doon si Xeno Alpha. Wala rin ang mga kawal doon, iilan lamang ang aking nakita. Batid kong may pinag hahandaan sila.” ang sagot ni Juho.
“Kaya wala si Xeno Alpha doon kasi nga ay nandito siya at nag sspy! At iyon ay ikaw Doktor Gun Duran!” ang wika ni Tibur sabay turo na may halong pag mamalaki.
“Hala! Bakit ako?” ang tanong ng binata.
“Dahil matagal kanang nag aaral ng tungkol sa mga bituin, kalawakan at kung anik anik pa. Pati tatay mo ay na adik din dito. Pero hindi mo nadetect na ang buwan ay mayroong space station sa loob. At kaya hindi mo ito nadetect ay dahil itinatago mo ito! Dahil ikaw si Xeno Alpha! Aminin mo na! Chuchupain kita diyan e!” ang sagot ni Tibur.
“Imposible iyon, nag aral nga ako ngunit walang pumapansin sa buwan dahil wala itong kahit anong kakaiba maliban sa alam kong dati itong sibilisasyon dahil sa mga infrastructure dito pero bukod doon ay hindi ko na pinansin ang teorya na ang about sa hollow moon. Lalo’t ang atensiyon ko ay nasa pag buo ng liga at kung paano sila pag sasama samahin.” katwiran ni Gun
“At imposible iyon dahil hindi madedetect ng kahit na ano ang enehirya sa buwan. Batid kong sinigurado ni Alpha na walang sinuman ang makaka alam ng tungkol dito.” pag suporta ni Juho.
“Kung sa bagay. Pero dito ay sure na ko. Si Xeno Alpha ay ikaw Doktor Sam! Dahil masyado kang matalino at alam ko na si Ace magiging susi sa pag unlad ng Earth para maging ultra planet! Huli kana ngayon! Huli ka balbon!” ang wika pa Tibur.
“Pero hindi naman balbon si Doktor Sam, hello nakita ko nga yung hubad niyang katawan sa magasin, ang kinis kinis ang yummy yummy!” ang hirit ni Cookie.
“Nasa pamilya kami ng Scientist kaya matalino ang aming angkan. At tama ka doon, sa palagay ko nga ay si Ace at ang kanyang teknolohiya ang susi upang ang Earth ay maging isang ultra planet sa mga susunod na taon.” sagot ni Sam.
“Kung ganoon ay wala sa atin si Xeno Alpha?” tanong ni Tibur.
“Wala siyempre, kakapanood mo yan ng mga thai movie, yung mga nag tuturo turuan kung sino ang killer at multo eme!” ang sagot ni Cookie.
Tawanan sila..
Maya maya ay nag taas ng kamay si Cookie.
“Yes Cookie?” tanong ni Gun Duran
“Tutal tapos naman na yung anik anik na misteryo ng buwan at malinaw pa sa maitim na kili kili ni Tibur na si Xeno Alpha ang nakatira doon at hindi si Sailormoon, baka naman pwedeng mag break muna? Sumasakit na yung ulo ko e. Pwede ba?” ang hirit nito.
“Tamang tama luto na yung mga seafoods doon sa kusina.” ang wika ni Irano.
“Ayos! Tara na!” ang hirit ni Bart.
“Tara na at kainin na natin ang kinarneng puting balyena na nabingwit ko kanina sa dead sea!” maaarteng sagot ni Tibur.
“Sa tingin ko nga ay mabuting mag break muna tayo.” naka ngiting wika ni Sam sabay sara sa kanyang devices.
Ngumiti naman ako kay Juho at tinapik ang kanyang balikat “Good job.”
Ngumiti rin siya “salamat.”
Noong mga sandaling iyon ay nag tungo muna kami sa dine in area ng lab kung saan naka hain ang maraming uri ng seafoods galing kay Irano. Nag lalakihan ang mga sugpo, alimango, pusit at yung iba ay hindi ko na kilala. Gayon pa man ay masaya ang lahat at pansamantala naming kinalimutan ang problema.
Itutuloy..
LOA S4 Part 98: Decode
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 13, 2020
Part 98: Decode
Matapos ang ilang oras na break ay muli kaming bumalik sa silid ng pag pupulong upang pag usap ang mga na decode na kasulatan sa mga larawan na nakita sa loob ng buwan. Ang mga ito ay may mataas na uri ng hieroglyphs na isinalin nina Gun at Sam upang mas madaling maunawaan, kaparehong proseso ng kanilang ginawa upang buksan ang sikretong mapa at data na iniwan ng planetang Yurya bago kami pumasok sa konsepto ng pag kuha ng mga sandata laban sa mga Diyos na naka portal sa mga pyramid.
“Ngayon ay kakaiba, dahil ang mga naka tala sa hieroglyphs ay hindi portal, hindi rin ito mapa na nag lalaman ng mga lokasyon. Ito ay tungkol sa kataas ama na si Alpha at sa kanyang mga anak na nilikha kabilang na sina Rashida, Gamal, Enki, Baal, Senbon at iba pa. Ayon sa teksto ay nanirahan ang mga Diyos kasama ang kanilang ama sa isang payapang mundo o paraiso kung tawagin.
Si Xeno Alpha ay nag mula sa isang payak na planeta na kung tawagin ay Xeno Planet. Ang planetang ito ay nabuo sa pinag halo halong gas at hindi nag laon ay nag karoon ng organismo at nag simula ang buhay. Mula sa organismo ay nag karoon ng pag babago hanggang sa maging hayop ang mga ito at malaunan ay nabuo ang mga nilalang na nakatayo gamit ang kanilang dalawang paa. Dito nag mula ang kauna unahang buhay na sinasabing pag sibol ng unang talino ng isang nilalang.
Sa pag lipas ng panahon ay simibol ang unang sibilisasyon na may payak na pamumuhay. Dito ipinanganak si Alpha na nag tataglay ng extra ordinaryong pag iisip, may kakayahan siyang tumuklas ng mga bagay bagay gamit ang simpleng materyales tulad ng bato, bakal at mga dahon at punong kahoy. Siya rin ang naging ugat ng kauna unahang talino ng mga nilalang. Dahil sa katalinuhan ay nagawa niya ang mga bagay na imposible at ito ang naging daan upang mas lalong yumabong ang talino ng payak na planeta.
Sa pag lipas ng taon at sa mga sumunod pa ay halos sumibol na rin ang bagong henerasyon ng Xeno planet ang lahat ay maunlad na at napaka dali para sa lahat na lumabas at mag siyasat sa kalawakan.
Ngunit sa kabila ng kaunlaran ay nakalalungkot isipin na ang Xeno planet ay nag iisa lamang sa buong kalawakan. Kaya naman lumikha si Alpha ng mga nilalang na may iba’t ibang anyo. Ang lahat ng iyon ay binatay niya sa kanyang sarili upang kanyang maging kawangis. Ang walong nilalang na iyon ay tinawag niyang mga “anak”. At sila ay tumutukoy kina Enki, Rashida, Baal, Gamal, Cura, Senbon, Yukzi at Ugigi. Si Isayas ay hindi kabilang dahil bago lamang siyang nilikha.
Gumawa ang kataas taasang ama ang isang artipisyal na lupain sa paligid ng orbit ng Xeno Planet at ito ay nag mistulang buwan na nakikita sa gabi. Dito niya itinira ang kanyang mga anak upang mas yumabong ang mga ito. Biniyayaan niya ng “medalyon” ng kapangyarihan at inutusan niya ang mga ito na “humayo at mga pakarami.”
(Inilipat ni Gun ang pahina)
Inilarawan rin sa teksto ang mga sandata at ang maaaring kapangyarihan ni Alpha. Ang sabi rito ay umulan ng mga bulaklak sa kalangitan at nagkamatay ang mga nilalang sa planetang Xeno Planet. Ang hindi ko lang maunawaan kung bakit pati ang planeta ni Alpha ay wawasakin niya. Nakatala rin dito ang iba’t ibang sandata na ginamit upang kilalanin siyang sanlibutan bilang kataas taasang ama. At ang mga sandatang iyon ay mga sibat na gawa sa tubig, espadang gawa sa kidlat, mga bulaklak na nag lalabas ng kakaibang halimuyak at mga baril na sumisibat na parang liwanag. Iyon lang ang laman ng teksto.“ pag sasalaysay ni Gun sabay patay sa kanyang monitor.
Maya maya ay tumayo si Sam. “Talagang parte na ng pamumuhay ng tao ang mga ito noon pa man. Ang tungkol sa mga sandata ng Diyos ay naka tala na sa ating matatandang kasulatan katulad nalang ng isang mahalagang epiko sa India na nakatala sa kanilang sagradong aklat ng Sanskrit, ito ay tinatawag na “Mahabharata”.
Dalawa ang parte ng sagradong kasulatan ng Sanskrit. Ito ay ang Mahabharata at Ramayana na tumatalakay sa tinatawag na “goals of life”. Kabilang na rito ang pilosopia ng Dharma na ang ibig sabihin ay “right action”, Artha ay “purpose”, Kama ay “pleasure” at Moshka na ang ibig sabihin ay “liberation.” Ang lahat ito ay tumutukoy sa pananaw at ugali ng isang sagradong nilalang na nabuhay sa mundo daangg libong taon na ang nakalilipas.
Ipinakita rin sa Mahabharata na ang kauna una unahang mga Diyos ay nag tataglay ng mga sandata katulad ng nag aapoy na sibat, espadang kidlat at mga bulak balak na bumabagsak sa lupa na ang ibig sabihin simbolo ng mga nuclear weapon na animo bulaklak sa kalangitan.
Ipinakita rin dito ang labanan ng mga Diyos gamit ang kanilang mga sandata habang nakasakay sa lumipad na karwahe, mga nag aapoy na kariton at nag liliwanag na sapatos. Ang lahat ng ito ay malinaw na tumutukoy sa mga UFO at space ship. Sa makatuwid noon pa man ay mayroon nang tala ng labanan ng mga Diyos sa kalawakan at ngayon ay tiyak na mauulit lamang ito. At panibagong kasulatan na ulit ang sisibol.“ ang paliwanag ni Sam habang ipinapakita ang lumang teksto ng pahina ng mahabharata.
“At maaring ang sinasabing “medalyon” na ibinigayn ni Alpha sa kanyang mga naka ay hindi basta medalyon lang kundi isang mataas na uri ng teknolohiya na inilagay sa isang bilog upang lumikha ng isang malakas na enerhiya. Ang hindi lang malinaw sa akin ay kung bakit winasak ni Alpha ang kanyang sariling planeta.“ wika ni Jorel.
“At ngayong malapit na siya sa atin ay tiyak tayo na ang susunod! Nanatakot ako papa Bart!!” ang wika ni Tibur sabay yakap sa braso ni Bart. “Hmmm, ang bango parang kaamoy rin ni Papa Cyan yung kili kili mo, no wonder kaya baliw na baliw si Nardeng sayo. Di naman siya maganda.” ang dagdag pa nito dahilan para matawa ako.
“Natatakot rin ako papa Jorel. Hug me tight please!” ang wika ni Cookie na ayaw mag patalo. “Pero naalala ko lang kahit naman dito sa mga pelikulang pilipino ay may alien rin ah, tulad ni Kokey at ng mga kalaban ni Darna at Super B! At yung gwapong Alien sa Korean, si My love from the stars!” ang hirit pa nito.
“Dahil noon pa man ay naniniwala na ang mga tao sa alien at ang konotasyon na darating sila dito upang sakupin ang mundo ay nag kakatotoo na. Teka nga, alis ka nga diyan, ang init init e.” ang reklamo ni Bart.
“At ngayon ay isang laban nalang ang dapat nating mag handaan, at iyon ang pag baba ng kataas taasang Diyos kasama ang kanyang mga kawal.” ang sagot ni Juho.
“Kung sakaling masira ang Eartn ay naka handang buksan ni Haring Liran ng Araknia ang kanyang kaharian para mga nilalang ng planetang ito. Bubuksan ko rin ang Iranya para mayroong matuluyan ang mga tao.” tugon ni Irano.
Napabuntong hininga si Duran. “Maraming salamat sa inyo. Alam kong maliit ang tiyansang manalo ngunit kung tayo ay mag tutulong tulungan ay magiging maaayos ang lahat.”
“At hindi sapat ang ganda lang para manalo. Lalo ngayon wala na ang God powers Rashida kay Narding. Ang tanging mayroon tayo si Irano at Bart. Pero ang kay papa Bart ay hindi na ganoon kalakas dahil na overused na ng mga ninuno ni Serapin ang mga ahas, kabilang na ang ahas ni papa Bart.” ang hirit ni Cookie.
Natawa si Sam “Kahit na wala ang liwanag ni Rashida ay nandito pa naman si Nardo. Mayroon pa tayong Jorel, Super Panget at Super Mecha. Mananalo tayo sa labang ito.”
“At nandyan pa si Papa Cyan! Mataas ang resistensiya niya at nakaka ilang putok siya.. ng kanyang kapangyarihan.” hirit ni Tibur.
“Mas mataas ang resistensiya ni Papa Bart dahil mas malaki ang ahas niya at mas maraming inilalabas.. na bomba, espada at laser.” sagot ni Cookie.
Maya maya ay gumitna na sa kanila si Nai at Ace. “Mahirap na baka mag clash nanaman silang dalawa. Siguradong mag kakagulo nanaman dito sa loob ng silid.”
Tawanan sila..
“So What’s next? What’s on your mind? Tweet!!” ang hirit ni Cookie.
“Mag handa at lakasan ang depensa para sa labanan. Iyan ang nasa isip namin ngayon.” sagot ni Gun at habang nasa ganoong pag uusap kami ay pumasok naman ang isa sa mga assistant ni Duran sa kanyang lab. “Doc, sorry sa istorbo ngunit kailangan ninyong makita ito.” ang nag aapurang wika niya kaya naman agad kaming tumayo para sumunod.
Noong makarating kami sa lab ay nag kakagulo ang mga tao sa loob nito. Napansin rin namin ang abnormal na pag ikot ng mga infrared telescope sa labas kung saan nakakasagap sila ng kung ano mula sa kalawakan. “Doc, tingnan niyo ito. Ang ang nakuhanan ng mga stallite mula sa malayong direksyon ng solar system.” ang wika nila at nag flash sa monitor ang radar ng kalawakan kung saan sa labas ng solar system ay maraming maliliit na tuldok pula na marahang gumagalaw.
“Ano iyan? Ang dami naming red dots.” ang tanong ni Tibur.
“Digmaan na ito.” ang bulong ni Nai habang naka titig sa monitor.
Marami ang tuldok, hindi mo ito mabibilang sa iyong kamay at paningin. Sa dulo ng mga tuldok ay mayroong tatlong mas malaki pang tuldok na nag liliwanag ng husto.
“Ang maliliit na tuldok na iyan ay mga sasakyang pandigma ng mga kawal. At ang tatlong malaki sa likod ay isang pang kalahatang saskyang pandigma na nag lalaman ng mas maraming pwersa. Mukhang nakarating na rin sa Alpha na nagapi si Isayas na kanyang pinaka huling anak. Kaya lalo siyang nagalit at nag deklara ng digmaan!” ang wika ni Sam.
“Masama ito, maraming masyado ang kalaban. Pindutin ang alarm sa isla! At ilagay sa kulay pulang antas ang mga barrier!” ang utos ni Gun na parang natataranta.
Noong pinindot ang buton ay nag labas na itong signal at warning bilang emergency..
Humarap sa amin si Gun at nag wika “Ito na ang simula ng katapusan.. lalaban tayo..”
Itutuloy..
LOA S4 Part 99: Ang Simula ng Wakas
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 13, 2020
“Ang maliliit na tuldok na iyan ay mga sasakyang pandigma ng mga kawal. At ang tatlong malaki sa likod ay isang pang kalahatang saskyang pandigma na nag lalaman ng mas maraming pwersa. Mukhang nakarating na rin sa Alpha na nagapi si Isayas na kanyang pinaka huling anak. Kaya lalo siyang nagalit at nag deklara ng digmaan!” ang wika ni Sam.
“Masama ito, maraming masyado ang kalaban. Pindutin ang alarm sa isla! At ilagay sa kulay pulang antas ang mga barrier!” ang utos ni Gun na parang natataranta.
Noong pinindot ang buton ay nag labas na itong signal at warning bilang emergency..
Humarap sa amin si Gun at nag wika “Ito na ang simula ng katapusan.. lalaban tayo..”
Part 99: Ang Simula ng Wakas
Noong mga oras na iyon ay gimbal ang buong planeta noong ilabas nila Gun ang larawan at footage ng mga kalaban papasok sa solar system. Mukhang dito na balak wakasan ni Alpha ang digmaan sa pagitan ng buong kalawakan at ito na rin nag pinangambahang pag kasira ng mundo. Ngayon ay mas maaga ito kaysa taong 2030 na halos ang lahat ay burado na. Sa aming ginawa ay mas pinaaga namin ang aming kamatayan ngunit sa kabilang banda ay mas naging kaunti ang kalaban dahil sa pag bagsak ng mga Diyos na aming nakalaban sa mga portal. Iyon lang ay isang malaking balakid na naalis sa aming daan. Bagamat batid namin na pahirap ito ng pahirap habang tumatagal.
At dahil sa pag kagimbal ay nag labas na agad ng sandatahang lakas ang bawat bansa. Ang magaganap na pag atake ay malawakan kaya’t ang pag kakaisa ang kailangan. Ang mundo ay halos 35% na ang sira at sa sapit ng digmaan ay tinatayang tuluyan na itong mawawasak.
“Kailan darating ang mga kalaban?” tanong ko.
“Bilis ng usad nila ay aabutin ng kulang isang buwan bago sila makarating dito. Maaaring tatlo o dalawang linggo ay magaganap na ang labanan. Ang lahat ng mga datus ay ikinalat na namin sa iba’t ibang panig ng mundo at ngayon lahat sila ay nag hahanda para lumaban.” ang wika ni Gun.
“Kahit na mag sama sama ang buong pwersa ng militar ng mundo ay kulang ay kulang pa at tiyak na kaunti ang probabilidad nating manalo.” ang sagot ni Sam
Natahimik kami..
At habang nasa ganoong posisyon ay muli nanamang umikot ang mga infrared telescope at dito ay laking gulat namin noong lumabas ang isa pang liwanag na parang araw rin. At ito ay ang buwan na kahit maliwanag ang kalangitan ay nakikita rin. Ito ang unang pag kakataon sa kasaysayan ng mundo na naging dalawang tanglaw sa kalangitan at halos mag kasing tingkad ang kanilang mga liwanag.
Lalong nagimbal ang buong mundo. Ang lahat ay nakatingala sa iba’t ibang panig nito..
Maya maya nagulat ang lahat noong bumuga ng malakas na enerhiya ang buwan at ito ay sumabog sa kalangitan. “Ang buwan ay nag labas ng malakas na pwersa at direkta itong tumama sa mukha ng mundo, ngunit hindi ito tumalab dahil sa gintong barrier na nakapalibot dito.” ang wika ng isang naka monitor sa computer.
Maya maya muling bumuga ito ng mas malakas pang enerhiya pero hinarang lang at sinangga ng barrier ni Rashida. “Sinisira nila ang barrier upang makapasok ang kalaban dito. Matibay ang pananggalang mula sa sagradong liwanag. Ngunit ang tanong ay hanggang kailan ito tatagal?” tanong ni Cookie.
“Walang nakaka alam pero hangga’t nandito ang barrier ni Rashida ay kailangan nating mag handa.” sagot ni Gun.
“Bakit naman kasi hindi nadetect ni Rashida na nasa buwan lang si Alpha. Juskoooo!” ang nalolokang sigaw ni Tibur habang naka tingala.
“Dahil walang simuman sa mundo o sa kalawakan ang makakadetect sa kinaroroonan ni Alpha. Walang makakagawa noon. Marahil ay natutunan niyang itago ang kanyang enerhiya sa paraang hindi na ito magagawang makita o madama ng iba.” ang sagot ni Juho.
“Ang tanging paraan lang para makapantay sa kanila ay mag handa. Buuin ang sarili at lumaban.” tugon ni Jorel.
“Pero bukod doon sa mga hukbong palapit at naroon si Alpha. Doon tayo pupunta para siya ay tapusin.” ang wika ni Ace habang nakatingin sa buwan.
“Iyan ang pplanuhan natin.” ang wika ni Sam.
At noong mga oras na iyon ay sinimulan namin ang pag hahanda. Ang bawat mamayan ay dinala ng pamahalaan sa mga secret bases at tunnel sa ilalim ng lupa na hindi basta basta maapektuhan ng digmaan. Ang bawat bansa ay nag taas ng pulang watawat na sumisimbolo sa pag laban at katapangan bagamat alam namin na halos kulang na rin ang aming pwersa.
Ang mga tao ay nag dasal, kanya kanya silang pag titipon upang palakasin ang loob ng bawat isa. At sa pag lipas ng mga araw ay halos wala nang ordinaryong sibilyan ang makikitang nasa ibabaw ng lupa. Ang nanatili nalang dito ay ang mga sundalo at mga nag boluntaryo na lalaban para sa mundo.
“Bakit nag iisa ka yata dito?” tanong ko kay Irano noong makita ko siyang nakatayo sa seawall ng karagatan sa likod ng isla.
“Nag iisip lang ako Narding. Alam mo ba na naka tala na sa propesiya na ako ay mamatay sa labanang ito? Sinabi na iyon sa akin ng aking ama at sinabi rin sa akin ni Braun bago siya mamatay.” ang sagot ni Irano habang nakatanaw sa karagatan.
FLASH BACK
Nanatiling nakalutang si Braun habang hinahabol ang kanyang hininga, butas ang kanyang dibdib at nakatarak pa ang sibat dito. “Ang pinaka mahalagang sangkap ng ating dugo ay tubig, iyon ang nakalimutan mo. Ito ang tubig ng buhay, isang maliit na ilog na umaagos sa ating katawan at nag bibigay buhay. Malakas kang mandirigma at tiyak kong isa kang mahusay na hari. Sayang lamang dahil masyado kang nilamon ng iyong ambisyon. Masyado kang naging gahaman sa kapangyarihan, ngayon ang lahat ay nawala sa iyong kamay.” ang wika ko.
“Huwag kang mag salita ng ganyan na parang naaawa ka sa akin. Katulad ko, ang hinaharap mo rin ay madilim. Nakikita ko ito sa mga bituin Irano.” ang sagot niya.
“Handa akong harapin ang pinaka madilim na daan Braun. Matagal ko nang niyakap ang aking tadhana. Tulad ng aking pangako, ibabangon ko ang Iranya, Araknia at ang Sarangia. Panahon na upang mag hilom ang sugat dulot ng alitan at panlilinlang na ginawa mo.” ang wika ko naman.
End Of Flashback (Scene from APNI)
Tinapik ko ang kanyang balikat. “Kung minsan ay nababago ang hiniharap. At ngayong gumawa tayo ng hakbang upang baguhin ito ay tiyak na nag bago na rin ang naka tala sa teksto. Alam mo kung minsan ay natatakot tayo sa mga bagay na maaaring mangyari sa atin, pero ang totoo ay hindi naman talaga iyon ang nakakatakot. Maniwala ka, hindi nakakatakot ang mamatay, natatakot lang tayo sa kalungkutang idudulot nito sa mga taong maiiwanan natin.” ang tugon ko sabay ngiti.
“Tama ka doon. Pero kung sakaling mamatay nga ako ay ikaw na ang bahala sa Iranya.” ang sagot niya.
Natawa ako. “Sira, walang mamatay sa atin. Uuwi tayo ng ligtas at buhay. Pag katapos nito ay magiging payapa na ang lahat. Babalik tayo sa kanya kanya nating buhay, yung masaya, yung walang iniisip na problema dahil literal na ngayon na pasan natin ang mundo.”
Tumingin siya sa akin at inilahad ang kanyang kamay. “Maraming salamat Narding. Karangalan ko na makasama ka sa labanang ito.” ang wika niya
Ngumiti ako at kinamayan siya. “Gayon rin ako Irano.”
“Sa susunod nating pag kikita ay magaganap na ang digmaan. Sa ngayon ay kailangan ko munang bumalik sa Iranya para sa aking anak.” ang tugon niya.
Tumango ako. “Mag ingat ka.”
Tumango rin siya bilang tugon. Maya maya lumundag siya ng mataas sa ere at ang kanyang paa ay naging asul na buntot ng sirena, kumikinang ito at nag liliwanag. Dumaib siya sa tubig at dito ay bumukas ang portal na mag dadala sa kanya sa Iranya.
Ako naman ay naupo lang sa seawall at pinag masdan ang kalangitan na halos wala na sa kondisyon.
Tahimik..
Mahangin..
Habang nasa ganoong posisyon ako ay tumabi sa akin si Bart. Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Hindi ka ba giniginaw? Bakit naka sando ka lang?” ang puna ko.
“Hindi, ang init nga e. Mas gusto ko ang klimang malamig. Simula noong mapunta sa akin ang binhi ay mas gusto ko na ang malalamig na lugar.”
“Dahil cold blooded ang mga reptile katulad ng ahas kaya gusto mo ng malamig.”
“Pero kapag kinakantot kita ang init sa pakiramdam ng burat ko. Tangina na didiet na ko sayo.” ang wika niya kaya siniko ko siya. Lumapit ako sa kanya at humiga sa kanyang braso. Niyakap naman niya ako at ikinulong sa kanyang bilugang muscles. “Nag aalala ka ba?”
“Oo naman, halos araw araw na akong nag aalala. Nga pala Bart. Kung sakaling masawi ako sa labanan gusto kong ituloy mo ang buhay at maging masaya ka.” ang wika ko.
Humigpit ang pag yakap niya sa akin. “Sira ka talaga. Hindi mang yayari iyon. Pero kung sakaling ako ang mamatay ay huwag ka agad lalandi sa ibang lalaki kahit kay Juho pa. Ramdam kong malaki ang pag nanasa sayo ng gagong iyon e.” ang wika ni Bart.
“Si Juho at ako ay mag kapatid lang. Hindi ka dapat mag selos.” ang wika ko naman habang naka ngiti.
“ Basta huwag kang didikit ng didikit sa kanya.“ ang sagot niya kaya naman hinalikan ko siya sa labi. “I love you.” ang naka ngiti kong salita.
“I love you, too. Nandito lang ako, huwag kang bibitiw dahil mananalo tayo. Pangako iyan.” ang sagot niya.
Noong mga sandaling iyon nanatili kami ni Bart na nakaupo sa seawall, naka kulong ako kanyang mga braso habang kapwa nakatanaw sa walang katapusang karagatan. Bati namin na mag babago na ang lahat simula ngayon at ang kailangan lamang ay ihanda namin ang aming mga sarili sa mga bagay na iyon.
KINABUKASAN..
Pinatawag kami ni Gun Duran para sa pag pupulong. Lahat kami ay muling naupo ng paikot at nag usap usap tungo sa plano na aming gagawin. Maliban kay Irano na ipapadala na lamang sa kanya ang resulta ng pag pupulong..
“Sa palagay ko ay hindi bababa si Alpha dito. Dahil mismong buwan ang ating kalaban. Pinaka magandang Ideya mag tungo kami sa buwan at doon lumaban. Kung masira ang buwan ay ayos lang atleast ay hindi mawawasak ang mundo.” ang wika ni Jorel.
“Iyan rin ang naisip ko. Oo nga’t magiging abnormal ang tidal waves pero madali itong masusulusyunan dahil meron tayong Irano. Ano? Pupunta tayo sa buwan upang harapin si Alpha at tapusin siya!” ang wika ni Nai.
“San ayon ako.” sagot ni Ace. “Ikaw kuya Narding?”
“Kung saan kayo ay doon kami ni Bart.” sagot ko habang nakatingin kay Bart at pinisil ko pa ang kanyang kamay.
Tumingin sa siya akin at tumango. “Sang ayon rin ako.” seryoso niyang sagot.
Itutuloy..
LOA S4 Part 100: Natatanging Alyansa
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 13, 2020
“Iyan rin ang naisip ko. Oo nga’t magiging abnormal ang tidal waves pero madali itong masusulusyunan dahil meron tayong Irano. Ano? Pupunta tayo sa buwan upang harapin si Alpha at tapusin siya!” ang wika ni Nai.
“San ayon ako.” sagot ni Ace. “Ikaw kuya Narding?”
“Kung saan kayo ay doon kami ni Bart.” sagot ko habang nakatingin kay Bart at pinisil ko pa ang kanyang kamay.
Tumingin sa siya akin at tumango. “Sang ayon rin ako.” seryoso niyang sagot.
Part 100: Natatanging Alyansa
“Pasensiya na, nais ko munang sabihin na hindi ako tumututol sa inyong plano, ngunit ang pag punta niyong lahat sa buwan ay hindi makabubuti sa ating planeta. Bakit? UNA, dahil mawawalan ng lakas ang Earth. Sino ang tutulong sa amin sa digmaan? IKALAWA, kailangan namin ng dalawa o tatlong tao na malakas para sugpuin ang batalyon. Ang layunin natin ay mapanatiling buo ang Earth at may posibilidad na masira ito kung lahat kayong may kakayahan ay aakyat sa buwan. Ang aking suhestiyon ay maaaring umakyat sa Buwan sina Narding, Irano, Ace, Nai at Jorel, kayo ang humarap kay Xeno Alpha. Sina Bart, Cyan, Juho at iba pa ay mabuting maiwan upang ipag tanggol ang ating lupain.” ang wika ni Gun Duran.
“Eh bakit maiiwan si Kuya Bart? Nasa kanyang ang binhi ng isang Diyos. Malaking tulong siya para mabagsak si Alpha.” ang wika ni Nai.
“Paano kung sa isang daang libong hukbo na parating dito ay mayroong dalawa o tatlong nilalang ka lebel nina Enki, Isayas o ni Gamal? Sino ang haharap sa kanila? Ito ay aking suhestiyon lamang. Ang sa akin lang ay mas kailangan si Bart dito.” sagot ni Gun
“Iyon rin ang naisip ko.” ang pag suporta ni Sam.
Natahimik kami..
“Tama sila, sa libong kalaban na parating ay hindi natin alam kung may nag tataglay doon ng malakas na sagradong sandata. Mas makabubuting maiwan ako at siguraduhing mayroon kayong tahanang mauuwian.” ang sagot ni Bart at mas lalong humigpit ang pag hawak niya sa aking kamay.
“Kung iyan ang plano ay sang ayon ako.” ang sagot ko.
At iyon ang set up, kaming lima nina Ace, Nai, Jorel at Irano ang lilipad sa base ni Alpha at sina Bart ay maiiwan dito kasama ng mga hukbong sandatahan ng planeta. Ang totoo ay gusto kong makasama si Bart dahil alam kong malaking tulong siya ngunit kinakailangan ay balanse ang lahat dahil alin man sa labanang ito ay dapat maipanalo namin.
Sa pag lipas ng mga araw ay panaka nakang inaatake ng buwang ang barrier ni Rashida hanggang sa mag kamalat ito bagamat hindi pa rin natitibag. Makikita parati sa kalangitan ang isang lalaki at malakas na liwanag na fflash na animo camera o kidlat at kasabay nito ang malakas na pag yanig. Iyon ang hudyat na inaatake ang aming planeta.
Tuloy pa rin ang aming mga pag hahanda hanggang sa dumating na nga ang takdang araw na pumasok ang daang libong hukbo ni Alpha sa aming solar system. Mula dito sa lupa ay makikita amo ang kakaibang mga liwanag na nakapalibot sa kalangitan bagamat malayo pa ang mga ito ay nakikita na kung gaano karami.
Bago pa sumibol ang bagong araw ay ang lumabas na ang lahat ng depensa ng mundo. Noong mismong araw na iyon ay ibinigay nina Gun Duran at Sam ang bagong sandata ng mga militar, mga baril na extraordinaryo, mga sumasabog na enerhiya at laser. Ang kanilang mga kasuotan at inupgrade at mas lalong pinag tibay.
Nakalinya nasa 12 libong sundalo sa isang malaking lupain. Lahat ay naka handa upang sumabak sa labanan..
Habang nasa ganoong pag hahanda ang mga militar ng Earth ay bumukas ang isang portal mula sa lupa at dito ay lumabas ang dambuhalang sasakyang pandigma. Mula sa sasakyang iyon ay lumabas ang mga kawal na lumilipad at hawak nila ang simbolo ng planetang ROIKA. “Ang planetang Roika ay makiki isa sa digmaang ito, para kay Prinsipe Jorel at sa kanyang mga magulang.” ang wika ng heneral. Luminya ang mga kawal ng Roika sa tabi ng mga kawal ng planetang Earth.
Maya maya ay umangat naman ang tubig sa karagatan at bumukas ang isang portal. Mula rito ay lumabas ang libong mga kawal na may kalasag at palikpik ng mga isda, may mga hawak na sibat baril. Sa pangunguna ni Haring Liran o Cyan. Sa kanyang likuran ay nakasunod ang Heneral na si Montu ng Iranya at Heneral Galfia at Araknia. Walang heneral ang Sarangia ngunit marami pa rin ang kanilang pwersa.“Ang tatlong tahanan ng Sumeria ay nakiki isa sa hangarin ng planetang Earth na wakasan ang kaguluhan sa kalawakan!” ang wika ng Hari..
Lahat sila ay umassemble katabi ng kawal ng Roika..
Akala namin ay tapos na ngunit maya maya ay bumaba mula sa kalangitan ang mga barko ng pirata sa kalawakan. Sa pangunguna ni Kapitan Juho kasama ang kanyang mga kapanalig. Maingay ang kanilang mga sasakyan, kanya kanyang musika na rock ang tunog. Cool na cool ang datingan at noong bumaba ang mag pirata ay iba iba ang kanilang mga anyo, kulay at mga kasuotan.
Lumakad si Cyan sa pinaka harapan nila bilang command. Sa kanyang likuran ay lumakad sina heneral Montu, Galfia at Kapitan Juho bilang command ng Iranya, Araknia at mga Pirata.
“Oh huwag kang umiyak. Ano kaba babalik ako agad. Pag katapos nito babalik na tayo sa Amerika at mamumuhay tayo ng payapa.” ang wika ni Jorel habang naka yakap sa kanya si Jonas. “Kuya, mag iingat ka. Bumalik ka agad.” ang wika nito. Ginusot ni Jorel ang kanyang buhok at niyakap siya ng mahigpit. “Mag iingat kayo dito. Ibinilin kita kina Kuya Sam at Kuya Gun mo. Huwag kang maging pasaway maliwanag ba?” tanong nito sabay halik sa kanyang labi..
Maya maya ay lumapit naman si Sam kay Ace at kinabit ang kanya buton sa dibdib. “Mag iingat ka at huwag kang mag padalos dalos sa mga aksyon mo. Huwag mong masayadong wasakina ng buwan at umiwas ka sa Hyper Mode, baka maya maya ay doon ka pa masira. Mahirap mangulekta ng body parts sa kalawakan alam mo ba iyon?” ang wika nito habang natatawa bagamat nangigilid ang kanyang luha. “Babalik ako kuya, pangako. Tapos ay ipag luluto mo ako ng masarap ng pag kain, kukulitin kita ulit na bumili ng isang galong ice cream.” ang wika ni Ace dahilan para matawa si Sam at yumakap ito ng mahigpit sa kapatid.
“Ikaw Nai, ang mga report sa akin ng mga kasama mo ay masyado kang mayabang at kaskasero sa labanan. Minsan ay matuto kang mag isip at huwag maging pasaway. Alam kong gagabayan ka ni Sin at sana ay huwag mo siyang bigyan ng sakit ng ulo. Maliwanag ba?” wika ni Rui.
“Huwag kang mag alala sa akin kuya, babalik ako agad, easy lang ito. Mag ingat kayo dito at huwag pabayaan ang inyong mga sarili.” ang wika niya sabay yakap kay Rui. Hinagkan pa niya ito sa labi at saka sa pisngi.
Si Irano naman ay lumapit kay Cyan. Niyakap niya ito ng mahigpit at isang makabuluhang halik ang iginawad nila sa isa’t isa. Ngumiti rin siya at niyakap ni Tibur na noon ay nakatayo sa likod ng mga kawal katabi Cookie.
Matapos mag pa alam sa kanilang mga minamahal ay lumipad sina Irano, Ace, Jorel at Nai sa taas ng gusali..
“Mukhang nakahanda na ang lahat..” ang wika ni Bart.
“Oo nga, masaya ako dahil mayroong alyansa ang ating planeta. Ngayon ay nakikita kong may laban tayo. Mag iingat kayo dito, ikaw na ang bahala kay Cookie.” ang wika ko habang nakatingin ng seryoso sa kanyang mukha.
“Marami kami dito, tapos lima lang kayo doon kaya kayo ang mag iingat. Tatapusin namin agad ang labanan dito at susunod kami sa inyo para itumba ang bigboss.” ang tugon niya sabay yakap sa akin. “Bumalik ka agad.”
Yumakap rin ako sa kanya ng mahigpit at hinalikan siya sa labi. “Babalik ako agad. Pangako.” ang wika ko.
Maya maya ay tumunog ang emergency system. “NAKAPASOK NA ANG MGA DAYUHAN SA SOLAR SYSTEM AT NGAYON AY NANDITO NA SILA ANG PALIGID NG EARTH!” ang sigaw ni Gun Duran.
Bumitiw sa akin si Bart sa pag kakayakap. “Pupunta na ako doon.” ang wika niya.
Humarap ako sa kanya at inayos ang kanyang kalasag sa balikat. “Mag ingat ka. Mahal kita..”
“Mahal rin kita. Palagi..” sagot niya sabay lakad patungo sa mga hukbo. Lumakad siya sa tabi ni Cyan bilang command ng sandatahan lakas ng Earth..
Samantalang ako naman lumipad patungo sa gusali kung saan naroon ang aking mga kasamahan..
Sa ikalawang pag kakataon ay natagpuan namin ang aming mga sarili na naka tayo sa kaparehong gusali katulad noong nasa taong 2030 ngunit ang kaibahan ngayon ay nakahanda na kami..
Ang kalangitan ay namumula, malalakas ang kulog at kidlat, malakas rin ang hangin na tumatama sa aming katawan. Sa pinaka dulo ng gusali ay nakatayo sina Irano na nag liliwanag ng berde ang katawan habang hinahangin ang kapang tubig sa kanyang likuran. Sa kanyang tabi ay si Jorel na may puting liwanag at si Super Panget na may hawak na dalawang malaking baril. Si Ace naman ay nakatayo at kinakalkula ang aming magiging aksyon.
Tuloy ang pag kidlat..
Nag liwanag ng pula ang aking katawan at lumakad ako patungo sa kanilang gitna habang hinahangin ang aking bandana sa bewang..
“Mukha hinihintay na tayo si Alpha sa buwan. Nandito na siya at naka upo sa kanyang trono.” ang wika ni Ace.
“Tapusin na natin ito!” ang wika ni Nai at lumabas ang kanyang pakpak..
Tumingin ako kina Jorel at Irano.
Tango ang kanilang isinagot na ang ibig sabihin ay pag sang ayon..
Tahimik..
Pag bagsak ng isang malakas na kidlat ay sabay sabay kaming tumingala at lumipad ng sabay sabay..
Gumuhit ang limang mga kakaibang kulay sa kalangitan at nakita pa namin na itinaas ng lahat ng kawal sa baba ang kanilang mga sandata bilang pag bibigay ng suporta sa amin..
(Illustrated by Accel Villalobos)
Nakaguhit na sa ating mga palad na tayo ay paulit ulit na daraan sa mga pag pasubok. At kahit ano pang ibato sa atin ng kapalaran ay may laban tayo..
Tayo ang huhubog sa ating mga tadhana..
Itutuloy..
LOA S4 Part 101: Ang Paraiso sa Buwan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb14, 2020
Pag bagsak ng isang malakas na kidlat ay sabay sabay kaming tumingala at lumipad ng sabay sabay..
Gumuhit ang limang mga kakaibang kulay sa kalangitan at nakita pa namin na itinaas ng lahat ng kawal sa baba ang kanilang mga sandata bilang pag bibigay ng suporta sa amin..
Nakaguhit na sa ating mga palad na tayo ay paulit ulit na daraan sa mga pag pasubok. At kahit ano pang ibato sa atin ng kapalaran ay may laban tayo..
Tayo ang huhubog sa ating mga tadhana..
Part 101: Ang Paraiso sa Buwan
Nag tuloy tuloy kami sa pag lipad hanggang sa makalabas kami sa atmospera ng mundo at dito makikitang sumibat ang limang liwanag patungo sa buwan. Gumuhit ang aming mga enerhiya sa kalawakan na parang isang bahagharing sumulpot sa kadiliman.
Habang nasa ganoong pag lipad kami ay nag liwanag ang buwan at maya maya bumukas ang portal nito na para bang inaanyayahan kaming pumasok sa loob. Ang nakapag tataka ay walang balakid, walang pumigil sa amin kahit na ang mga hukbong naka kalat sa orbit ng planeta. Para kaming espesyal na bisitang o panauhing tinanggap nito.
Pumasok kami sa portal ng buwan, para itong tunnel na gawa sa bakal at noong makalusot kami dito ay natagpuan namin ang aming mga sarili sa isang dambuhalang palasyo. Ang mga haligi ay nag lalakihan at talagang matatayog. Pamilyar ang disenyo nito, hawig na hawig sa mga haligi ng templo sa ehipto. Marami ring mga obelisk na may nakasulat na mga hieroglyphics characters at iba’t ibang simbolo. Nakakalula rin ang mga sukat nito na parang higante ang naka tira.
“Parehong pareho ang disenyo sa ehipto. Hindi nakapag tataka na ang sibilisasyong ito ay ang humubog sa mga sinaunang tao. Nakakamangha, gaano kaya katagal kaya ginawa ang mga ito?” ang wika ni Nai habang hinahawakan ang mga simbolo sa paligid.
“Libong taon, o baka mas matagal pa.” ang wika ng isang tinig sa di kalayuan kaya napatingin kami sa direksyon na iyon.
Dito ay may nakita kaming isang malaki at magarbong trono na gawa sa ginto. Umikot ito at humarap sa amin..
Naka upo dito ang isang lalaking aming kawangis, naka suot ng damit na pang Ehipto, mayroong mahabang ulo na may nakaputong na pinag halong asul at gintong korona. Mahaba rin ang kanyang leeg at matikas ang katawan. Sa tingin palang ay mas mataas na siya sa amin. Ang normal na tao sa Earth ay nasa kulang 6ft. Ang isang ito ay nasa 10 o 11 talampakan ang taas. Ang kanyang kalasag ay gawa sa ginto at may kakaibang desenyo.
“Maligayang pag dating sa aking kaharian.” ang wika niya habang naka upo pa rin, naka pade-quatro at naka lagay ang isang kamay sa ilalalim ng baba. “Ako si Anum o mas kilala sa tawag na Alpha.”
“Ikaw, ang kataas-taasang ama.” ang wika ko habang naka tingin ng tuwid sa kanya.
“Bakit ganyan kang makatingin sa iyong ama Nardo? Hindi ba’t dapat ay nag bibigay galang kayo sa inyong lumikha?” tanong niya, gumalaw ang kanyang kamay at sumenyas na kami ay lumuhod. Maya maya ay biglang may kung malakas na pwersa ang dumagan sa aming likod. Hinila kami ng pwersang iyon at sabay sabay kaming dumapa sa sahig.
Natawa ito..
“Sobrang pag galang naman yata iyan mga anak. Maaari na kayong tumayo.” ang dagdag niya sabay kumpas ng kamay pataas kaya umangat kami sa pinaka ituktok ng kaharian at saka pumakat dito.
Maya maya muli kaming bumagsak sa lupa at dito ay nawala na ang pwersang naka dagan sa aming katawan.
Binali bali ni Ace at Nai ang kanilang mga buto buto sa leeg sa braso. “Arekup, napilay yata ako.” ang wika ng mga ito.
Tumayo si Alpha o Anum kung tawagin at lumakad sa aming harapan. “Hindi ko maunawaan kung bakit kayong mga nilalang sa kalawakan ay pinag lalaban pa ang mga bagay na alam nilang naka takdang mag wakas. Naka sulat naman sa inyong mga lumang teksto na balang araw ay bababa at wawakasan ang tahanang lupain. Sana ay ginugol ninyo ang inyong mga buhay sa walang katapusang kaligayahan at hindi sa mga bagay na kaka sakit ng inyong kapwa.” ang wika niya.
“Nilikha kami gamit ang pag aaruga at pag mamalasakit. Bakit kami hahatulan ng katapusan? Bakit kailangan mo itong gawin?” tanong ni Jorel.
“At bakit kailangan ay wasakin mo lahat?! Kung mahal mo ang iyong mga anak ay bakit mo sila hinayaang mamatay? Sina Enki, si Isayas at iba pa?” dagdag na tanong ni Irano
Tumingin ang ama sa isang malaking obelisk na nakatirik sa gilid ng kaharian. “Dahil kayo ay makasalanan. Iyon ang dahilan kung bakit kailangan kayong wakasan. Noong una ay nakakalungkot na walang ibang planeta sa kalawakan kaya’t lumikha ako ng 10 nilalang na may iba’t ibang anyo na batay rin sa akin. Gamit ang aking sarili genes ay nakagawa ako ng panibagong buhay. Ngunit ang dalawa sa 10 iyon ay hindi naging matagumpay kaya’t walo na lamang ang natira. At sila ang itinuring kong mga “anak.” Sila rin ang aking naging kapanalig sa isang adhikaing lagyan ng kulay ang madilim at malamig na kalawakan. Kaya’t noong sila ay mag karoon ng sapat na talino ay pinahayo ko sila at ibinilin ang salitang “mag pakarami.”
Makalipas ang ilang taon ay unti unting sumibol ang magagandang bituin sa kalawakan, batid kong mahusay at maganda ang ginawa ng aking mga anak. Hanggang sa pag daan ng mga siglo ay sumibol ang iba’t ibang lahi sa buong kalakawan batay sa wangis at abilidad ng aking mga anak.
Ngunit katulad ng kasabihan na “ang lahat ng sobrang ay nasasayang” at “ang lahat ng marami ay nakaka sama”, iyon rin ang naganap sa amin. Sa pag sibol ng mga bagong buhay tila naging mapangahas ang mga ito, nag karoon ng iba’t ibang digmaan, alitan na nag uugat sa pag kasira. Sila mismo ang nag papatayan, nag aagawan sa kapangyarihan at nagiging gahaman sa kayaman. Kaliwa’t kanan ang dahas at krimen sa iba’t ibang planeta. At ang masama pa rito ay namamali ng pag iisip ang mga mababang uri ng nilikha na inaakalang sila ay mga Diyos dahil sa tinatamasang rangya.
Mayroon akong 3 dahilan kung bakit ko ito ginagawa.
UNA: Upang linisin ang kalawakan, nais ko itong ibalik sa dati na walang dahas, walang digmaan at walang kakulangan sa pangangailangan. Nauubos na ang yaman ng kalawakan dahil sa dami ng kumunsumo nito. Pati ang mga enerhiya ay kinukuha na rin para sa kanilang pansariling adhikain.
IKALAWA: Ang mga mababang nilalang ay nag hahangad ng sobrang kapangyarihan at kaalaman. Ayokong dumating ang takdang oras na pati kaming nasa itaas na lumalang sa kanila ay mapatayan nila.
IKATLO: Dahil sa talino at kaalaman na itinuro ng aking mga anak sa inyong mga nilikha nila ay nakarating kayo sa antas ng kakayahan na lumelebel sa hindi ordinaryong nilalang. At isang halimbawa nito ay kayong lima sa aking harapan. Dumarami ang mga katulad ninyo sa kalawakan na may kakaibang gilas at lakas. At dahil dito ay nagiging madali para sa inyo na pag harian ang kahit na anong inyong naisin.
Tama ka Irano, mahal ko ang aking mga anak ngunit sila ay dumating na lebel na maaaring pantayan ang aking kahusayan kaya’t bago pa mangyari iyon gumawa na ako ng paraan para sila ay magapi. Nakatunghay ako sa inyong mga kilos, ako mismo ang nag dala sa inyo sa mga portal kung saan sila naroon at inayos ko ang pag kakasama sama ng inyong grupo batay sa kanilang mga lakas. Marahil ay naisip niyo rin na kung si Jorel o Irano ang haharap kay Yukzi na isang disector ay tiyak na hindi kakayanin dahil wala silang kakayahang mag regenerate ng katawan ng paulit ulit. Ang wastong pag kaka ayos at pag kakasunod sunod ay batay mismo sa akin. Ginawa ko iyon upang burahin sila sa paraang hindi nila ako kinakalaban o kinamumuhian. Nangako ako sa aking sarili na kapag natapos na ang lahat ng ito ay muli ko silang bubuhayin at sa pag kakataong ito ay gagawin ko silang mga mangmang at salat sa kaalaman.“ ang sagot niya sabay labas ng isang tali na may 9 na bola o beads. Para itong isang tipikal na rosaryo ngunit ilan lamang ang bilog. “Irano, taglay mo pa rin ang sagradong sandata ni Baal ngunit iyan ay sandata lamang. Dahil ang kapangyarihan ni Baal ay nasa akin mismo.” ang dagdag niya.
“Si Nardo, Irano at si Bart ay may kapangyarihan ng mga Diyos. Sila ang taga mana ng iyong mga anak.” ang wika ni Jorel.
“Si Nardo lamang pinag kalooban ng buong kapangyarihan dahil nanahan ang espiritu ni Rashida sa kanyang katawan at kaluluwa. Siya ang naririnig at sumusuporta kay Nardo sa mga labanan. Samantalang ang nasa loob nina Irano at Bart ay pawang mga sandata lamang, sa mga makatuwid ay hindi maituturing na mataas na uri ng kapangyarihan, bagamat paminsan minsan ay naririnig niya ang boses ni Cura ay wala na rin ang kanyang espiritu sa binhi at marahil ay nasa ibang demensiyon na ito. Gayon rin sa ang espiritu ni Baal.
Para lang silang binigyan ng isang espadang buhay at may taglay na lakas. Kung mananahan ang isang espiritu ng Diyos sa iyong pag katao, iyon ang oras na masasabing kayo ay nasa mataas na lebel. At nalulungkot ako para sa iyo Nardo, wala kanang lakas para tumapat sa akin.“ ang wika niya at dito ay lumutang ang malaking rosaryo sa kanya itaas.
“Ito ang aking sandata, ang bawat isang bilog sa taling ito ay nag lalaman ng enerhiya, kapangyarihan at lakas ng aking walong anak. Ang mga lakas na kanilang hiniram sa akin at buong puso kong ipinag kaloob sa kanila. Ang aking lakas ay pinag parte parte ko sa kanilang lahat habang kami ay naka upo sa isang hapunan. Inihain ko ang aking katawan at dugo para sa kanilang lahat.” ang wika niya habang parang tingin pa rin sa larawan na naka ukit sa pader. Imahe ng mga nakaupo sa isang hapag kainan at siya ang nasa pinaka gitna.
“The Last Supper.” ang bulong ni Nai sa aming likuran at maya maya ay nag liwanag ang mga bilog sa kwintas at umiikot ito sa kanyang itaas.
Lumakas ang pwersa nito at itinulak kami palayo sa aming pwesto..
Tumindi ang liwanag ng mga beads hanggang sa maging isang kulay pink itong likido, kumikinang at nakaka akit pag masdan. Ang likidong ito ay pumalibot sa katawan ng ama at maya maya ay gumapang sa kanyang mga kamay at namuo sa kanyang mga palad.
Mula sa pamumuo ng likidong kumikinang sa kanyang palad ay tinatapon niya ito sa lupa. Kinain ng lupang kinatatayuan ang likido..
Tahimik..
“Pinag sama sama ko ang kapangyarihan ng aking mga anak upang makabuo ng isang malakas na sandatang gugunaw sa inyong lahat.” ang wika niya. Nag liwanag ang sahig na aming kinatatayuan at dito ay nagulat kami noong maging tubig ito. Kulay puti at nag liliwanag ng husto.
Mula sa payapang tubig ay nag simula itong gumalaw..
Hanggang sa makalipas ang ilang sandali ay tumaas mula sa naturang tubig ang isang malaking bulaklak..
Kulay pink ito at pamilyar ang uri..
Ito ay isang Lotus. Ang sagradong bulaklak ng mga Hindu..
Itutuloy..
LOA S4 Part 102: Umakaku
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 3
AiTenshi
Feb 15, 2020
“Pinag sama sama ko ang kapangyarihan ng aking mga anak upang makabuo ng isang malakas na sandatang gugunaw sa inyong lahat.” ang wika niya. Nag liwanag ang sahig na aming kinatatayuan at dito ay nagulat kami noong maging tubig ito. Kulay puti at nag liliwanag ng husto.
Mula sa payapang tubig ay nag simula itong gumalaw..
Hanggang sa makalipas ang ilang sandali ay tumaas mula sa naturang tubig ang isang malaking bulaklak..
Kulay pink ito at pamilyar ang uri..
Ito ay isang Lotus. Ang sagradong bulaklak ng mga Hindu..
Part 102: Umakaku
“Tama ito ang pinaka magandang bulaklak sa aming Planeta noon. Ang tawag dito ay Umakaku o mas kilala sa inyong mundo bilang Lotus. Ang Umakaku ay sumisimbolo sa pagiging banal, sa kagandahan at sa kalinisan ng adhikain ng isang nilalang. Ito rin ay ginagamit bilang simbolo ng mga banal na kasulatan sa iba’t ibang panig ng kalawakan. Maaaring hindi gaanong pinapansin ang mga bulaklak ng Umakaku sa inyong planeta ngunit ito ay ang pinaka banal na bulaklak sa lahat. Ngayon ay alam niyo na.” ang wika ng ama sabay tapak sa tubig, ni hindi siya nabasa at nanataling naka lutang dito. Kitang kita rin ang kanyang taas na halos mapatingala na lamang kami.
“Nardo, hindi ba nasabi sa iyo ni Rashida na ang pinaka paborito kong bulaklak ay ang mga Umakaku?” ang tanong niya.
“Hindi, ni minsan ay hindi niya binanggit sa akin ang tungkol sa kataas taasan Diyos, maliban nalang noong nag simula na akong mag tanong.” sagot ko.
“Marahil, kaya ayaw niyang banggitin ang kahit na anong tungkol sa akin ay dahil ayaw niyang may kilalanin kayong Diyos maliban sa kanya. Kung sa bagay si Rashida ang aking alibughang anak. Matapos kong ibigay ang kanyang kapangyarihan at talino ay umalis na ito sa aking piling at saka namuhay sa kanyang sarili. Hinihintay ko na siya ay mag balik loob sa akin ngunit hindi niya iyon ginawa kaya’t kamatayan ang naging kapalit ng kanyang pagiging alibugha.” wika nito.
“Hindi ganoon si Rashida. Sadyang inialay lamang niya ang kanyang buhay at pag mamahal sa aming planeta! At hanggang ngayon ay ginawa niya ang kanyang makakaya para lamang maging ligtas ang kanyang mga nilikha. Mabuti si Rashida at mali ang iyong mga tinuran!” sagot ko.
Natahimik siya at napatingin sa amin. “Nardo, ang iyong sinasabi ay pag salungat sa aking kalooban. Ngayon ay parurusahan kita gamit ang aking pandisiplina.” ang wika niya at maya maya ay nag liwanag ang Lotus, namukadkad ito at lumabas ang dalawang sandata na lumutang sa ere. Isang tungkod na naka baluktot pabilog ang dulo na kung tawagin ay crook at isang animo maikling latigo na maikli ang dulo na kung tawagin naman ay flail.
Ang crook ay tinatawag ring heka at ang flail o flabellum nekhakha.
Noong mga sandaling hawakan niya ang kanyang sandata ay tila may kung anong bigat ang naramdaman namin sa aming mga tuhod. Wala kaming pag uusap pero dama namin ang kakaibang bigat..
Nasa ganoong posisyon kami noong may umangat pang mga lotus sa tubig lumutang ang mga ito at pumalibot sa kanyang paligid. Nag liwanag ang mga ito at nag ipon ng enerhiya.
“Iwas!!” ang sigaw ko at dito ay bumuga ng isang diretsong laser ang mga bulaklak at kada tamaan nito ay nahahati at nabibiyak. Kulay dilaw ang enerhiyang iyon at madaling nakikita ng mata.
4 na lotus ang naka lutang sa kanyang paligid lahat ng iyon ay walang habas na bumubuga ng malakas na enerhiya. Wala kaming nagawa kundi ang lumipad at iwasan ang mga ito. Bumubutas at humihiwa ang mga laser na iyon kaya’t delikado kung kami ay tatamaan.
Natakayo lang ang ama sa kanyang kinalalagyan at pinanonood kung paano kami tumakbo at mag tago sa kanyang pag atake.
“Kahit ang mag tago sa likod ng mga pader at obelisk ay imposible!” ang sigaw ni Irano dito ay lumabas ang tubig sa kanyang sibat at hiniharang niya ito sa aming paligid na parang pader pero nahati lang ito ng ganoon kadali.
Maya maya ay nag iba ang kulay ng Lotus at naging kulay pula ito. Muling nag ipon ng enerhiya at sumabog ang kulay pulang nag lalavang apoy. Manipis pa rin ito at malakas ang pag buga, matalim at ang kadaanan ay nalulusaw.
Nag tatakbo si Irano sa aming harapan at ginamit niya ang tubig para pigilin ito. Nag laban ang tubig ang nag babagang enerhiya dahilan para umusok at uminit sa loob ng templo. Noong natatalo na at nag eevaporate ang tubig at ang tatakbo si Ace sa aming harapan, may lumabas na malaking shield na gawa ng bakal sa kanyang kamay at siya naman ang humarang dito.
Malakas ang laser mula sa lotus, kitang kita kung paano malusaw ng paunti unti ang bakal na shield ni Ace pero nilalaban pa rin niya ito kahit sobrang init na ng pakiramdam.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang kumilos si Jorel at Nai, binuhat ni Jorel ang pinaka malaking natibag na haligid. Halos malaki pa ito sa kanyang kung tutuusin at iyon ang ibinalibag niya sa kinaroroonan ang Ama.
Habang nasa ere ang batong malaki ay kumapit doon si Nai at kinasa ang kanyang baril. Dito ay inasinta niya kalaban at paulit ulit na niya ito pinasabugan.
Bago tumama ang haligi ng bato sa kanyang (ama) kinalalagyan ay huminto ito at umikot paharap sa amin. Sa isang kisap mata ay bumalik sa amin higanteng piraso ng pader kaya naman lumundag ako para suntikin ito at masira kasabay noon ang pag sabog ng shield ni Ace, tumilapon at sumadsad sa sahig. Umuusok ang braso at mga kamay.
Lilipad sana ako upang puntahan si Ace pero muling ang liwanag ang mga bulaklak ng lotus at mula sa pagiging pula ay naging asul ito. Pansamantalang tumigil ang pag buga ng laser na yari sa apoy at maya maya ay bumuga naman ito ng matalim na tubig..
Muli nanaman kaming nagulantang..
Tumama ang atake iyon sa aming kinalalagyan at tumagos sa mga pader na parang bumabarena ng mga butas.
At dahil tubig ito ay nag karoon ng pag kakataon si Irano na sahulin ito gamit ang kanyang sibat, ngunit masyadong malakas at matalim ang tubig mula sa lotus na parang laser na rin kaya tinangay siya, tumama ang kanyang mga katawan sa malalaking haligi ng templo at tumagos sa kabila ng paulit ulit hanggang sa bumangag ang kanyang katawan sa isang makapal na pader at dito ay binarena siya ng husto ng enerhiyang tubig na iyon.
Ngunit hindi naman nag tagal si Irano ganoong posisyon dahil nagulat nalang kami na tumigil sa pag galaw ang tubig at naging yelo na lamang ito. Gumapang ang yelo patungo sa mga lotus at panandalian itong nai seal.
Lagapak si Irano sa sahig..
Nangiti ang ama. “Hindi na masama Irano. Sayang gamay mo na pala ang pag gamit ng elementong sandata ni Baal, hindi nakapag tataka na magagapi niyo si Enki ng ganoon kadali.” ang wika nito.
“Madali? Nag papa tawa ka ba?” ang tanong Irano sabay tukod ng sibat sa lupa para ay makabangon.
Ang totoo noon ay hindi naging madali ang labanan si Enki. Masyadong siyang malakas at kahit nag sanib pwersa pa kami ni Irano ay halos “kalahating patay” na rin kami sa aming huling atake.
“Si Enki ay humina na matapos ang pag wasak niya sa maraming planeta sa kalawakan. Ang kanyang abilidad ay kumukupas lalo’t nawala siya ng mahabang panahon. Ang akala ko inabanduna na rin niya ako, wala akong kamalay malay na siya nakalimot at nawalan ng ala-ala sa isang labanan. Ang akala ko ay wala na si Enki noon at hindi na siya babalik pa, ngunit ang nakapag tataka ay nararamdaman pa rin ang kanyang prisensiya.
Marahil ay naguguluhan kayo kung bakit nararamdaman ang enerhiya ni Enki sa portal ng Pyramid kung gayong noong tumawid kayo sa doon ay hindi niyo na siya maramdaman pa at wala kayong kamalay malay na ang nilalang na nag ngangalang Enoch ay si Enki.
Ang nararamdaman enerhiya sa portal ng pyramid ay totoong kay Enki ngunit iyon ay labi na lamang ng kanyang naiwang ala-ala, kapag pumapasok si Enoch sa kweba at nakaka alala siya, doon bumabalik ang kanyang enerhiya at iyon ang nararamdamang enerhiya niya sa portal ng pyramid. At hindi iyon mararamdaman ng kahit na sino maliban sa akin at sa mga nilalang ng Yurya na bihasa sa pag dama ng malakas na awra. Ngunit hindi pa sapat ang kakayahan ng mga taga planetang Yurya dahil hindi nila naramdaman na ako ay nasa paligid lamang. Marahil rin natutunan kong itago ang aking lakas na sa paraang walang sino mang organismo sa kalawakan ang makakadama nito.
Noong mawala si Enki akala ko ay hindi na siya babalik kaya nilikha ko si Isayas at ibinigay sa kanya ang aking paboritong laruang tarangkahan. At walang makakapigil nito kundi ang liwanag ni Rashida. Alam tiyak kong alam niya ang bagay na iyon.“ ang salaysay ni Ama.
“Kung ganoon ay alam mong gagamitin ni Rashida ang kanyang kapangyarihan para iselyo ang tarangkahan. At ginawa mo ito para hindi magamit ni Nardo ang kanyang lakas laban sa iyo!” ang wika ni Irano
“Oo, tama ang lahat ng iyon. Dumating si Isayas doon upang alisin ang kapangyarihan ni Rashida sa katawan ni Nardo. Naalala ko pa noong nag sasanay kami ni Rashida, halos siya lamang ang nakakagawa ng paraan para pigilin ang tarangkahan. At noong mga oras na nag laban kayo ni Isayas ay alam kong iyon ang gagawin ni Rashida. At ngayong wala na siya at tiyak kong walang pipigil sa aking gagawin.” ang wika ng ama at maya maya ay nabasag ang yelo sa mga lotus..
Nag liwanag ang mga ito at dumami..
Ang lahat ng bulaklak ay lumipad sa kanyang likuran na parang style ng tarangkahan ng babylon na ginagamit ni Isayas. Ang kaibahan lang ay mga lotus nasa likuran niya..
Maya maya nag liwanag ang mga ito at bumuga ng mga gintong pollens..
Kumikinang at nanatili ang mga ito sa pag kakalutang..
“Maganda ba?” tanong niya..
“Maganda sana kung wala itong Plutonium at Uranium. Ang dalawang pangunahing elemento sa pag gawa ng isang nuclear bomb. Ang Plutonium ay isang actinide metal na may kulay na silver gray. Ito ay natural na sumasabog kapag dumikit sa isang bagay. Ang Uranium naman ay isang radioactive element na ang bibigay suporta o enerhiya sa mga nuclear reactors. Maliit ang itsura ng isang pirasong pollen mula sa lotus ngunit nag tataglay ito ng mga bomba katulad sa mga nuclear weapon ng mga bansa Iraq, Iran, Amerika at Japan. Simple science concept lamang iyan.” ang wika ni Ace dahilan para mapa atras kami. Sumenyas pa siya sa amin gamit ang kanyang kamay na lumayo na dahil may posibilidad na gumuho templo.
“Mahusay Ace. Nakalimutan na mayroon kayong isang matalinong robot na kasama. Alam mo ba na kaya gusto kong mawasak ang kalawakan at kasama na ang inyong planeta ay dahil mag hahari kayo 100 taon mula ngayon? At kaming mga Diyos na lumikha ay mababalewala na lamang! Wala kayong pag tanaw ng utang na loob sa inyong kataas taasang ama. Ngayon ay ang oras na kayo hahatulan at ako mismo ang gagawa noon!” ang sagot niya sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay mas bumaga pa ang lotus ng mga pollen na animo alikabok na ginto at lahat ng iyon ay lumipad patungo sa amin.
Itutuloy..
LOA S4 Part 103: Anum
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 15, 2020
“Maganda sana kung wala itong Plutonium at Uranium. Ang dalawang pangunahing elemento sa pag gawa ng isang nuclear bomb. Ang Plutonium ay isang actinide metal na may kulay na silver gray. Ito ay natural na sumasabog kapag dumikit sa isang bagay. Ang Uranium naman ay isang radioactive element na ang bibigay suporta o enerhiya sa mga nuclear reactors. Maliit ang itsura ng isang pirasong pollen mula sa lotus ngunit nag tataglay ito ng mga bomba katulad sa mga nuclear weapon ng mga bansa Iraq, Iran, Amerika at Japan. Simple science concept lamang iyan.” ang wika ni Ace dahilan para mapa atras kami. Sumenyas pa siya sa amin gamit ang kanyang kamay na lumayo na dahil may posibilidad na gumuho templo.
Part 103: Anum
Lumipad sa amin na parang mga kumpol ng bubuyog ang mga pollen ang iba ay pumasok sa iba’t ibang direksyon at nag simula na itong sumabog. Wala kaming nagawa kundi ang lumipad at mag tungo sa ibang direksyon. Ngunit kung gaano ka bilis ang aming pag layo ay ganoon rin kabilis ang kanilang mag sunod at noong madikitan ang aking likuran ng isang alikabok ay sumabog ito nawala ako sa balanse, tumilapon ako palayo pero agad rin akong bumangon at binuhat ko ang isang malaking parte ng haligi na halos sampung beses na mas malaki sa ordinaryong haligi at ito ay binabalibag ko sa mga bomba. Bumuhat rin si Ace ng isang malaking parte ng pader upang ipang harang pero ang mga ibinalibag namin ay sumabog lang bago pa madikitan ang mga ito.
Tuloy ang kanilang pag habol sa amin at tila wala yatang paraan tumigil nag mga ito. Kahit ang tubig na pader ni Irano o ang apoy na harang na aking ginawa ay wala rin. Sumasabog lang ang mga ito at nawawala sa ere. Maya maya ay bubuga pa rin pollen ang mga lotus at panibagong mga bomba nanaman ang hahabol ss amin.
Halos mawasak na ang templo bagamat nakatayo pa rin ito dahil malalaki ang kanilang mga haligi..
“Heto nanaman!!” ang sigaw ni Nai sabay buhat sa isang nasirang pader at ito ibinalibag niya..
Lumikha ng pag sabog, halos sunod sunod na ang pag yanig. Sadyang mahirap labanan ang katunggali na hindi malapitan, walang makalapit sa amin dahil punong puno ng bomba ang hangin..
At makalipas ang ilang minutong pag lipad ay napahinto nalang kami dahil wala na kaming lugar na tatakbuhan, ang buong paligid ay punong puno ng bomba.
“Tila yata wala na kayong tatakbuhan?” ang tanong ni Alpha habang nakatayo hawak ang kanyang mga sandata nag liliwanag pa rin ang tarangkahang lotus sa kanyang likuran at patuloy na nag bubuga ng bombang pollen hanggang sa halos mapuno ang buong templo. Nakalutang lang ito sa aming paligid, magandang pag masdan ngunit sadyang naka mamatay. “Isang kilos lang at sasabog ang mga iyan. Siguradong sa dami ng bombang ito, kahit gawa pa sa pinaka matibay na mineral ang inyong kalasag ay tiyak na mawawasak ito at matutunaw.” ang dagdag pa niya
Tumingin ako ng tuwid sa kanya. “Bakit ganyan ka makatingin sa akin Nardo? Napag isip isip mo na ba ang agwat ng ating mga kakayahan? Ito ay bating panimula pa lamang, hindi pa tayo nakakarating sa kasukludan.” ang salita pa niya sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay gumalaw ang mga pollen sumama sa hangin palapit sa amin.
Bago ito dumikit sa aming katawan ay nag liwanag ang katawan ni Ace, bumukas ang kanyang likuran at nag labas ito ng apat na bagay na bilog at otomatikong naging harang sa aming paligid pero hindi pa niya ito nakokompleto ay dumikit na ang bomba kanyang katawan at sumabog ang mga ito. Pinilit niyang isara ang harang parang maprotektahan ang aming mga sarili, gumawa pa rin ng pader si Irano bilang pang suporta sa hindi mabilang na pollen, hanggang nawasak ang sahig, gumuho ang mga haligi, mag kalaglag ang mga mabibigat na bagay sa pinaka tuktok mg templo na siyang naging dahilan ng pag kasira ng paligid.
Hindi nag laon ay nag dikit dikit ang mga pollen, nag liwanag ito ng husto at saka sumabog ng malakas.
(Nakita ng mga nasa Earth ang malakas na pag sabog na iyon sa buwan dahilan para pamahinto ang lahat sa pag kilos.)
Nagiba ang templo, nabiyak ang sahig at kasabay noon ay tumilapon na parang mga laruan ang aming katawan sa malalayo at iba’t ibang direksyon. Habang nasa ere ay dumikit sa aming mga balat ang mga bomba na nakasama sa hangin at dito ay mas lalo kaming nasapol sa pag sabog. Basag ang aking kalasag sa braso dahil ginamit ko itong panangga. Hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa iba.
Sadsad ang aming mga katawan sa lupa, mas matigas ang mga bato na ito kaysa Earth, parang bakal ang lupa na hindi ko maisalarawang mabuti. Basta ang alam ko ay nawasak ang higanteng templo at itinulak kami ng pag sabog sa labas nito.
Sa di kalayuan ay bumangon si Jorel na wakwak ang suit, gayon rin si Nai na nabutas ang kalasag sa balikat, si Irano ay duguan ang katawan at si Ace naka labas ang kable sa braso, nag sspark ito dahil sa kanya nasapol ang unang pag sabog sa loob.
“Kahanga hanga, nakaligtas pa kayo sa mga pag sabog. Tunay ngang hindi kayo mga ordinaryong mandirigma. Kung kayo ay ordinaryo lamang, marahil ay kanina pa kayo patay sa unang pag sabog pa lamang. Tama ba ako Ace? Espesyal ang bomba diba? Sana ay napahanga ko ang isip ng isang nilalang na nag mula sa Ultra planet sa hinaharap.” ang wika ng ama, nakalutang ito ere sa aming itaas.
“Ang mga bombang iyon isang mataas uri ng teknolohiya. Sa hinaharap 60 taon mula ngayon ay humahalo na sa hangin ang mga sandatang pandigma at hindi na ito nakikita ng ordinaryong mata. Kaya sa taong iyon ay naka suot na ng espesya at high tech na head gear ang mga militar upang makita ang pinaka maliit na particles na naka halo sa hangin.” ang wika ni Ace. Binuksan niya ang kanyang braso at pinag dikit ang naputol na kable dito.
“At ang mga bombang ito ay halimbawa noon. Tama ba ako Ace?” ang tanong ng ama
Humarap sa amin si Ace. “Tama siya.” ang wika nito. “Ang isang ordinaryong mandirigma o kalaban ay hindi nakikita ang mga pollen. At dahil tayo ay above average na mandirigma na may espesyal na lakas ay nakikita natin ito bilang gintong buhangin o alikabok na ibinubuga ng lotus. Ang isang ordinaryong kalaban ay bigla na lamang sasabog ng hindi niya namamalayan.”
Lumipad sa aming harapan ang kalaban at muling nag liwanag ang lotus sa kanyang likuran. Pero bago pa ito bumuga ng bomba ay biglang sumulpot si Jorel sa kanyang harapan at isang malakas na suntok ang pinag kaloob nito. Pero sinalo ng ama ang kanyang kamao at kasabay noon ang pag kamatay ng enerhiyang puti sa kanyang katawan.
Nagulat si Jorel dahil ang pinaka malakas na suntok niya na nag papatumba ng mga kalaban ay pinigilan lamang nito gamit isang kamay. “Ang prinsipe ng Roika. Alam mo ba na ako ang mismo ang lumikha at nag desenyo ng Roika? Ang mga nilalang doon ay malalakas, may kakayahang lumipad at maging isang malakas na sandatang pandigma. Nakakatuwang isipin na ikaw Jorel ay aking orihinal na anak. Sa kabilang banda ay nalulungkot ako dahil natuto kang sumuway at lumaban sa akin!” ang wika niya sabay dakot ng mukha ni Jorel at inihagis ang kanyang katawan sa malayo.
Literal na malayo ang inilipad ng katawan ni Jorel, tumama ito sa mga batong nakalutang sa kalawakan hanggang bumulusok ito sa isang malaking bato na parating. Sa isang simpleng pag bato lamang ay ganoon kalayo ang itinilapon niya na parang isang papel na inihagis sa ere.
Hindi na kami nag aksaya ng pag kakataon, mula sa aming hiwa hiwalay na kinalalagyan ay sabay sabay kaming umatake. Lumipad kami ni Nai at sina Irano at Ace ay mabilis na tumatakbo..
Habang nasa ere nag liyab ang aking katawan, inipon ko ito sa aking braso at noong makalapit ako ay inihataw ko ito sa kanya. Sinalo niya ang aking suntok pero dahil sa pwersa ay nag liyab ang aming paligid.
Dito pumasok si Irano, tumalon siya sa likod ng kalaban at nag liwanag ang kanyang sibat, namuo ang bilog na enerhiya dito at sumabog pero hindi natinag ang ama. Kahit ang kumilos ay hindi niya ginawa. Dito ay muling sumiklab ang apoy sa aking kamay, dumistansiya ako at kinuha ang aking kalasag sa ulo, naging isang malaking patalim ito at muli ko itong inihataw sa kanya pero sinalo lang ito.
Kitang kita ko kung paano niya hawakan ang talim nito at saka binasag na parang salamin. Nawasak ang aking kalasag sa ulo! At ngayon lamang ito nangyari!
“Nardo, bakit binabastos mo ang iyong ama? Isa kang tampalasang anak!” ang wika niya, dinakot niya aking mukha at isang malakas na suntok sa sikmura ang aking inabot. Sa sobrang lakas noon ay parang nawasak na ang aking mga lamang loob, napasuka ako ng pinag halong laway at dugo bago niya dakutin ang aking ulo at itapon.
Sinubukan ni Irano na pigilan si ama gamit ang tubig sa kanyang mga kamay na naging tali pero kumawala lang ito at isang malakas na suntok ang iginawad sa kanya dahilan para tumilapon ang katawan niya sa malayo.
Inihagis niya ang aking katawan sa ere na parang lantang gulay..
Dito na pumasok si Ace na isang malakas na suntok ang iginawad niya sa ama, hindi ito natinag pero isang hataw pa ang kanyang ginawa at napaatras ito sa kanyang kinalalagyan. Maya maya sumulpot si Nai sa kanyang likuran at nag karga ng malakas na enerhiya sa kanyang baril.
“Aceee!!” ang sigaw nito.
Tumalon si Ace sa likuran ng kalaban at pinigil niya ang braso nito upang hindi makaiwas. Sumibat ang dambuhalang enerhiya mula sa baril ni Nai patungo sa ama.
Sapol ang kalaban pero sadyang matigas ang kanyang katawan kaya bumalandra lang ang enerhiya pabalik kay Nai at sumabog ito sa kanya. Hinablot rin niya ang katawan ni Ace na nakapigil sa kanyang katawan at dinakot ang kanyang braso dahilan para maputol ito at saka siya sinipa paitaas.
Bumagsak si Jorel sa kanyang harap at muli siyang sinuntok. Sa pag kakataong ito ay tumilapon ang ama sa batuhan. Sa unang pag kakataon ay nagawa ng kanyang pinaka malakas na suntok na mapaatras ito ng kaunti..
Bumangon agad ang ama at pinagpag niya ang kanyang kasuotan. “Kung kayo ay lalaban sa akin ng hand to hand combat ay tiyak na mawawasak lamang ang iyong mga katawan. Hindi pa sapat ang inyong lakas para ako ay magapi ng ganoon kadali.” ang wika niya at habang nasa ganoong pag sasalita siya ay isang dragong tubig ang bumagsak sa kanyang itaas at kinagat nito ang kanyang katawan.
Maya maya ay nag tatakbo si Irano at isa pang dragon na gawa sa tubig ang kanyang inilabas upang pag tulungan ang kalaban..
Sumadsad sa mga batuhan ang mga dragon habang ang ama ay nakapigil sa mga bibig ng higante..
Ilang beses ring sumasad ang kanyang katawan sa lupa dahil sa lakas ng dalawang dragon pero maya maya lang ay napigilan niya ito at saka hinati gamit ang kanyang hawak na armas.
Nag liwanag ang kanyang katawan at isang malakas na sigaw ang kanyang pinakawalan dahilan para sumabog ang kanyang enerhiya sa paligid. Naipon ang mga batong lumulutang mula sa labas ng buwan at lahat ng ito bumagsak sa aming kinalalagyan na parang mga ulan..
Kahit hirap akong tumayo ay nagawa ko pa ring umiwas sa mga pag atakeng iyon bagamat naging magulo ang paligid at nag simula na rin itong mawasak.
Isang malakas na sigaw pa ang pinakawalan ng kataas taasang ama at lahat kami ay umangat sa ere patungo sa kanya..
Kaming lima ay parang mga magnet na hinila palapit sa kanya at noong makalapit kami sa kanyang katawan ay may lumabas na limang sibat sa kanyang bibig at isa isa itong tumusok sa aming mga katawan tagos sa aming likuran..
Gulat na gulat kami..
Bumulwak ang dugo sa aming mga bibig at sa isang kumpas ay sumabog ang mga sibat na nakatarak sa aming katawan dahilan para mawasak at mapurohan ang aming mga kalamnan..
Itutuloy.
LOA S4 Part 104: Lakas ng Pag kakaisa
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 16, 2020
Part 104: Lakas ng Pag kakaisa
BART POV
Lumakad ako patungo sa harapan kung saan nag hihintay ang aking mga kapanalig. Ibayong pag aalala ang nararamdaman ko para kay Narding lalo’t sasabak siya sa isang labanan na wala ako. Gayon pa man ay hindi nawawala ang tiwala ko sa kanyang kakayahan, alam kong makakauwi sila ng ligtas at kompleto mula sa panganib na kanilang kakaharapin.
Kasabay ng pag bagsak ng malakas na kidlat ay ang pag lipad ng limang matingkad na liwanag sa kalangitan. Mula sa gusali kung saan sila nakatayo ay gumuhit ang liwanag ng pag asa na nag bigay ng lakas ng loob sa lahat. Itinaas namin ni Cyan ang aming sandatang hawak at ang lahat sumunod na rin bilang pag papakita ng suporta at pag titiwala sa kanilang mga kakayahan.
Makalipas ang ilang minuto, ang limang anghel ay nawala sa aming paningin..
“Mahal na hari, nasa paligid na po ng Earth ang mga kawal ng Alpha.” ang wika ni Galfia.
“Ilang porsiento pa ang natitirang tibay ng barrier ni Rashida?” tanong ni Cyan.
“30% at bumaba ito kada minuto. Ngayon ay may 29% nalang” ang sagot ng heneral.
Itinaas ni Montu ang kanyang espada hudyat ng pag hahanda..
“20 porsiento..” ang wika ng heneral..
“Handa ka na ba? Bart?” tanong ni Cyan.
Tumingin ako sa kanya at tumango. “Wala namang ibang pamimilian diba?” sagot ko sabay pindot sa aking suit.
Natawa siya. “Tapusin natin agad ito, pag katapos susunod tayo kina Irano doon sa buwan.” ang wika niya habang naka tingin sa kalangitan na noon ay sumasabog pa rin ang liwanag dulot ng pag sira ng mga dayuhan..
“9 na porsiento” ang wika ng heneral.
Isinuot ni Juho ang kanyang bracelet at saka gumapang ang itim na kalasag sa kanyang katawan.
“5 porsiento..”
Nag crack ang kalangitan na parang salaming mababasag palang..
3..
2..
1..
Tuluyang nawasak ang barrier at dito ay nag dilim ng husto ng kalangitan at mula dito ay bumaba ang maraming sasakyang pandigma ng mga kalaban na parang mga langaw na nag liparan mula sa itaas. At hindi na sila halos mabilang sa dami ng mga ito. Bumagsak rin sa lupa ang maraming mga capsule, mga higanteng tableta na ang laman ay mga higanteng nilalang at mga halimaw na kakaiba ang anyo.
Lahat ng iyon ay bumagsak sa di kalayuan at bumakas..
Itinaas ni Cyan ang kanyang sandata at sumigaw. “PARA SA EARTH!!!”
“PARA SA KALAWAKAN!”
At PARA SA ATING MGA TAHANAN!!!“ ang sigaw niya.
Sumigaw ang lahat at kasabay ng unang pag sabog sa paligid ay ang pag takbo namin mula sa libo libong kalaban na bumaba mula sa kalangitan. Mayroon mga naka suot ng kalasag, mayroong mga halimaw na iba’t iba ang anyo..
Habang tumaktabo ay ikinumpas ko ang aking kamay at mula sa lupa ay lumabas ang tatlong higanteng sawa na mayroong mga baril sa ulo. Nag liwanag ang aking mata at ang lahat ng papasok na kalaban sa paligid ay naging bato. Ang taktikang ito ay limitado lamang at maaari kong ikabulag!
Nag liyab naman ang katawan n Cyan at mas lumaki pa ang palakol niyang hawak..
Nag sagupaan ang dalawang panig. Kami ang nasa lupa at kasama sina Kapitan Juho at ang mga heneral na si Montu at Galfia. Sa di kalayuan ay nakita ko naman sina Cookie at Tibur na nakikiapag laban rin gamit ang kani- kanilang mga armas.
Pag tingala mo naman sa ere may makikita mo ang mga piratang kasamahan ni Juho na nakasakay sa mga lumipad na motor. Naroon rin ang mga taga Roika na nakikipag laban sa mga halimaw na may pakpak, sila na rin ang humarap sa mga sasakyang pang kalawakan katulong ang mga eroplano ng aming planeta.
Mistulang isang epikong digmaan sa pelikulang ang eksenang iyon, halos walang pahinga, kahit saan ka lumingon ay hindi ito natatapos dahil ang mga kalaban ay hindi rin nauubos.
Bumuga ng mga bala at bomba ang aking mga sawa kalaban ang mga higanteng galing sa capsule. Sina Kapitan Juho naman at ang ilan ay kaharap ang ibang kalaban na armado ng malalaking armas.
Samantalang mabilis ring kumilos ang mga heneral ni Cyan at hindi nag papahuli ng kakayahan, lalo na si Montu na dinadaanan lang mga kawal sa kanyang paligid dahil sa bilis nitong kumilos.
Malaki ang sakop ng digmaan, ang mga kawal ng Iranya,Araknia at Sarangia ay nasa karagatan kung saan naroon ang mga sasakyang pandagat ng mga kalaban. At ang kasama namin dito ay ang sandatahang lakas ng Earth na lumalaban ng harapan sa mga dayuhan.
Maya maya ay may lumipad na armas sa aking likuran kaya tumalon si Cyan dito at sinalo ito. Huminga siya ng malalim bumuga ng lava na tumupok sa paligid.
Ako naman ay nakatayo sa kanyang tabi, huminga rin ako ng malalim at mula sa aking bibig ay lumabas ang maraming ahas na may mga espada sa bibig..
“Oh say mo! Bugahan ang labanan! Magaling talagang bumaga ang dalawang iyan!” ang wika ni Tibur habang pagulong gulong ito sa lupa pero wala namang kalaban.
Si Cookie naman ay hawak ang kanyang parol sa likod at sinasangga ang mga laser sa paligid saka ibabalik ito sa kanila bilang counter. “Jusko, hindi sila nauubos! Feeling ko laspag ang beauty ko.” ang reklamo nito sabay kapit kay Juho. “Natatakot ako papa Juho, im afraid, very very afraid.” ang wika nito pero agad na inalis ng kapitan ang kanyang pag kakalingkis. “Sandali pare maraming kalaban. O sanggahin mo yung isa na iyon!” ang tugon ng kapitan.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay may bumagsak nanamang mga capsule sa kalangitan at dito ay pumasok na rin ang mas malalaking sasakyang pandigma na nag lalaban ng mga kawal na mas marami. Bumagsak ang mga ito sa lupa ang ilan naman ay lumipad sa kalangitan kalaban ang mga taga Roika.
Bumukas ang mga capsule mula sa aming paligid at dito ay lumabas ang mga higanteng may hawak na malalaking armas na animo kanyon kaya naman nag tatakbo kami nila Cyan at ng kanyang heneral para pigilan ng mga ito.
Bumuga ng malakas na enerhiya ang isang sandata na hawak ng mga ito kaya naman agad kong kinuha si Cookie at iniharang dito gamit ang kanyang likuran. “Walangya ka papa Bart! Papatayin mo talaga ko! Isusumbong kita kay Narding pag balik niya!” ang iyak nito noong tumama sa kanyang likuran ang enerhiya pero bumalik rin agad ito sa mga kalaban at saka sumabog. “Salamat Cookie, isa kang bayani.” ang wika ni Juho.
“Talaga? So pano tayo na ba?” ang sagot nito.
“Gusto mo ako naman ang mag harang sayo? Ang kire kire mo. Filam na to. Filingerang Ampota!” ang wika ni Tibur sabay wasiwas sa kanyang sibat at saka lumabas ang isang malaking dragon na gawa sa tubig. “Water Dragon!!!” ang sigaw nito.
“Water Dragon? Sinu ka Umi ng magic knight? Tigilan mo nga ako!” ang sigaw ni Cookie at habang nasa ganoong posisyon kami ay bigla nalang nag liwanag ang kalangitan..
At mayroong malakas na pwersang sumabog sa buwan dahilan para lahat kami ay mapahinto at mapatingala.
“Jusko, ang lakas non, okay lang kaya doon sila Narding?” tanong ni Cookie.
“Hindi ko alam! Tapusin natin agad ang labanang ito para matulungan natin sila!” ang sigaw ni Cyan. Samantalang ako naman ay naka tanaw lang sa buwan at nag aalala.
“Parang imposible naman yatang matapos ito papa Cyan. Ang dami pa e, parang hindi nababawasan!” ang wika ni Tibur at dito ay bumagsak pa ang ilang capsule na may lamang daan daang kawal. At mga halimaw na parang mga predator na galing sa malayong kalawakan.
Mula dito sa aming kinatatayuan ay makikita ang karagatan na lumakas ang alon, may mga ipo ipo dulot ng mga pwersa sa iba’t ibang atake ng mga taga Iranya..
Magulong magulong ang paligid..
Halos hindi na namin natulungan ang ibang mga kawal na bumabagsak at nasusugatan sa gitna ng labanan. Basta tuloy tuloy lang ang aming pag atake at pag depensa.
Patuloy kami sa pakikipag labanan.
Makalipas ang ilang sandali ay bumakas ang kalangitan at dito ay lumabas ang isang malaking sasakyan na armado ng malalaking sandata sa paligid.
Nag liwanag ang mga sandatang iyon kaya naman nag panic kaming mga nasa ibaba. “Iwasssss!! Umalis kayooooo!” ang sigaw ko
At bago pa kami kumilos ay bumuga ng mga laser ang sandata sa paligid ng sasakyang iyon kaya naman sumabog ang buong paligid. Kami ay nag tatakbo upang makaiwas ngunit sa lakas ng pwersa ng pag sabog ay tumitilapon kami sa malayong direksyon.
Marami ang tinamaan sa pag ulan ng malalaking enerhiyang iyon, karamihan ay ang mga sandatahang lakas ng Earth na naka handusay ang mga bangkay sa lupa, mayroong mga nakalungtang na bangkay sa karagatan mula sa Iranya at Araknia. At marami rin ang mga napinsala sa kanilang hukbo na parang sinakripisyo nalang at pinatay nalang.
Nawasak ang buong paligid sa pag atakeng iyon. Ito rin ang bumura sa halos 30% ng buhay mula sa aming panig at pati na rin sa kanila.
Maya maya ay muli namang nag liwanag ang mga sandata ng mga ito at bumuga ng laser, mula sa aming itaas ay lumipad ang mga Roika at labas sila ng mga bilog na lumatang sa ere at naging barrier na humarang dito. Nakita ko ring nag tatakbo sina kapitan Juho at sumakay sa kanyang barko kasama si Heneral Montu. Mabilis silang lumipad patungo sa higanteng sasakyang iyon na noon ay bumubuga pa rin ng pag atake sa aming direksyon.
Lumipad ang barko ng mga pirata kasama nila sa kanilang paligid ang mga lumilipad na kawal ng Roika at ilang mga pirata. Lahat sila ay nag tulong tulong upang ibagsak ang mapaminsalang sasakyang iyon.
“Ayos lang ba kayo?” tanong ni Cyan sa kanyang mga kasamahan.
“Opo mahal na Hari, ngunit ang mga kawal natin sa karagatan ay kaunti na lamang ang bilang.” ang wika ng kawal.
“Mag padala ka pa ng kawal mula sa Sarangia!” ang utos nito.
“Masusunod po mahal na Hari!” ang sagot nila sabay pindot ng buton sa kanilang mga suit.
“Ayos lang ba kayo?” tanong rin niya sa amin.
“Oo.” ang sagot ko at maya maya ay nahinto ako sa pag sasalita dahil may naramdaman akong malakas na pwersa parating sa aming direksyon. Humarap ako kay Cyan at sinabing “may malaking parating.”
“Oo, naramdaman ko rin.” ang sagot niya at habang nasa ganoong posisyon kami ay bumagsak ang isang lalaki sa aming harapan, nakasuot ng berdeng kalasag at may hawak na dalawang espada na aming kinagulat.
“Anak ng..” ang lumabas sa aking bibig at dito ay mabilis na gumalaw ang lalaki at mabilis na inihataw ang espada sa harap namin.
Gumalaw si Cyan at pigilan ang kanyang atake gamit ang palakol nito pero isang malakas na tadyak ang lumanding sa kanyang tiyan. At sa lakas ng pwersa ng kalaban ay tumilapon si Cyan sa malayong direksyon na sumadsad sa mga higanteng capsule na walang laman.
Kinuha ko ang espada at ako naman ang umatake sa kanya pero binali lang niya ang espadang hawak ko at isang malakas na suntok ang iginawad sa aking sikmura dahilan para masuka ako ng dugo at mapaluhod.
Tinapakan niya ang aking ulo at nag wika. “Ako si Rajal, ang heneral ni Xeno Alpha.”
Itutuloy.
LOA S4 Part 105: Parusa ng Ama
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 18, 2020
Part 105: Parusa ng Ama
ACE POV
SYSTEM ERROR!
WARNING!!
Ito ang mga salitang nag flash sa aking mata kasabay ng pag bulwak ng dugo sa aking bibig. Hinila kami ni Alpha palapit sa kanya at sabay sabay kaming sinaksak ng mga kakaibang sibat na lumabas sa kanyang katawan. Shock na shock kami sa nangyari.
Nasa ganoong posisyon kami noong gumalaw ang kamay ni Nardo at nag liwanag ito. Sumabog ang enerhiya sa harap ni Alpha at dahil sa lakas ng pwersa ay tumilapon ang aming katawan at nahugot ito mula sa pag kakatarak. Pero bago ako tuluyang tumilapon ay nag iwan ako ng bomba sa hita ng kalaban at noong tinangay na ako ay pinasabog ko dito dahilan para mawala siya sa balanse at mapaluhod.
Bulagta ang aming mga katawan sa lupa. Duguan kami lahat at ngayon ay parang lantang gulay na nilipad sa iba’t ibang direksyon.
Tumayo ang kalaban at lumutang ang paa niya sa lupa..
“Bilang inyong ama ay bibigyan ko kayo ng pag kakataong umuwi at tumakas. Ang kailangan niyo lang gawin ay lumipad pabalik sa inyong planeta at hayaan akong burahin ang lahat.” ang wika niya habang lumulutang sa aming harapan.
“Hindi pa kami nababaliw para gawin iyon. Bago kami mag tungo dito ay binuo at itinalaga namin sa aming mga sarili na mag tatagumpay kahit ano ang maging kapalit nito.” ang wika ni Nardo habang bumabangon mula sa pag kakabulagta.
“Hindi nga kayo mag tatagumpay, at kahit na anong gawin niyo ay imposibleng matalo ninyo ang isang nilalang na katulad ko. Inaaksaya niyo lamang ang nalalabing mga oras sa inyong buhay.” ang wika niya. Maya maya ay umangat ang duguan katawan ni Nardo sa ere at para itong hinila ng isang malakas na pwersa palapit sa kanyang harapan. “Nardo, ngayon mo tanggapin na hindi kana gaanoon kalakas, hindi ba’t umaasa ka lamang sa kapangyarihang ipinag kaloob ni Rashida? At ngayong nawala na iyon ay takot na takot ka na at pakiramdam mo sa iyong sarili ay mahinang mahina ka.” dagdag pa niya.
“Hindi, mali ka doon.” gumalaw ang kamay ni Nardo at hinawakan ang kamay ni Alpha na naka sakal sa kanyang leeg. “Kung alam mo ang lahat, dapat ay alam mo rin na.. na.. na hindi ako basta basta sumusuko.” at biglang bumuga ng malakas enerhiya ang kanyang medalyon sa dibdib tumulak sa kalaban paayo. Hindi ito inaasahan ng kanyang katunggali.
Ito na ang hudyat, noong maka kita ako ng pag kakataon ay mabilis akong nag tatakbo sa kanyang likuran (Alpha). Bumukas ang aking kalasag sa likuran at dito ay labas ako ng mga espesyal na bombang nakakapag pasabog ng pinaka matitigas na mineral sa kalawakan. Sumibat ang mga ito patungo sa kalaban at sumabog sa kanyang paligid dahil para dito matuon ang kanyang atensiyon sa pag sangga. Samantalang mabilis na sumulpot si Jorel sa kanyang harapan at walang habas na pinag susuntok ito.
Habang abala ang kalaban sa pag sangga ng atake ni Jorel ay nag tatakbo ako sa kanyang likuran (Alpha) at pumasan ako dito. Ikinulong ko ang kanyang leeg sa aking natitirang braso.
“Nai!!” ang sigaw ko.
Dito ay mabilis na umalis si Jorel sa harapan ng Alpha at mabilis na itinigl ang kanyang pag suntok. Nag bigay daan siya kay Nai na noon ay naka luhod sa lupa, duguan rin, pasan pasan niya ang isang malaking bazooka sa kanyang balikat..
Nag ipon ito ng enehiya..
Nag wala at pumiglas naman si Alpha dahilan para mawala ako sa balanse pero hindi pa rin ako bimibitiw mula sa pag kakasakal sa kanyang leeg. Upang pigilin siyang gumalaw.
“Astro!!” ang sigaw ni Nai, hudyat para umalis na ako sa ng alapha.
Maya maya ay bumuga ng malakas na enerhiya ang kanyang sandata na sumibat sa ere patung kay Alpha. Nakita ko ring nag tatakbo sina Jorel at Nardo. Nag labas ng kulay asul na laser sa mata si Jorel at pulang enerhiya naman mula sa medalyon ni Nardo.
Susubukan umiwas ng kalaban mula sa atakeng iyon kaya nag tatakbo si Irano sa kanya gilid at ikinumpas nito ang kanyang sibat. Dito ay mag bumagsak na apat na pader na tubig at may lumabas rin na berdeng mga kadena dito. Pumaikot ang kadena sa kanyang buong katawan iginapos siya nito ng mahigpit.
Kumakawala pa ito sa pag kaka tali ni Irano kaya nag tatakbo naman ako sa kanyang likuran, binali ko ang aking braso at lumabas ito ang isang matibay na pisi na pumigil naman sa kanyang leeg..
Sumibat ang mga enerhiya sa harapan at kitang kita namin kung paano masapol ito sa atakeng iyon na lumikha ng malakas na pag yanig sa buwan. Binalot ng malakas na liwanag ang paligid na bumulag sa amin ng ilang sandali.
Ilang minuto ring sumasabog ang lupa bago itong humupa..
Tahimik.
Dito ay nakita namin si Alpha nakatayo pa rin, may galos sa kanyang mukha, may dugo sa kanyang braso at nawasak ang kasalag sa dibdib pero hindi ito natinag na ang ibig sabihin ay hindi sapat ang aming ginawang pag atake.
Umuusok ang kanyang katawan..
Hawak niya sa kanyang kamay ang kanyang tungkod..
Alam namin hindi pa siya nakakabawi sa kanyang lakas kaya muli kaming nag kaisa sa pag atake. Lahat kami ay sabay sabay na lumipar sa iba’t ibang direksyon kung saan kami naroroon. Sina Jorel at Nardo sa kanyang harapan, sina Irano at Nai sa kanyang mag kabilang gilid at ako naman sa likod..
Noong malapit na kami sa kanyang kinalalagyan ay nag liwanag ang tungkod ng kalaban at sa isang “tuktok” nito sa lupa ay lumabas ang isang malakas na pwersa tumulak sa amin palayo. Para kaming mga papel na hinipan sa ere at tumama sa mga batong nakalutang sa labas.
Agad rin kaming naka recover mula sa pag tilapon bagamat bugbog na ang aming mga katawan at matinding sugat na aming mga tinamo. Lumipad kami pabalik sa kanyang harapan ngunit dumistansiya kami upang makasiguradong makaka iwas sa susunod niyang atake.
“Ayos lang ba kayo?” tanong ni Jorel habang hawak ang kanyang tiyan na may dugo. “Masyadong malalim ang sugat ko, maraming lakas ang mauubos sa regeneration process.”
“Oo. Kinakailangan ko lang ng kaunting oras para mag hilom ang sugat ko sa tiyan.” sagot ni Nardo habang umuusok ang kanyang pinsala dito. Lahat naman kami halos ay may butas na saksak sa tiyan, nag kataon lang na ang sa akin ay hindi ganoon ka grabe. Ang kay Nai at Irano ay nag hihilom paunti unti.
“Tama iyan, kailangan ninyo ng kaunting pahinga upang mag sara ang inyong mga sugat.” ang wika ng Alpha na matikas na matikas pa rin ang pag tayo. Halos wala pa yata sa 20% ang pinsalang tinamo niya mula sa aming lima. Samantalang ang pinsala at sugat na tinamo namin mula sa kanya mga atake ay pumapalo na sa 68%.
Dumura ng dugo si Jorel. “Matigas ang isang ito.”
“Dahil siya ang pinaka malakas.” sagot ni Nardo.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay muling lumutang ang paa ni Alpha sa lupa. Nag liliwanag ang kanyang tungkod at nag labas ito ng isang malakas na enerhiyang namuo sa itaas at nanatili itong naka lutang. “Kayong mga nilalang na nilikha lamang namin ay hindi marunong makontento at maging masaya sa mga bagay na mayroon kayo. Tiyak na kapag nakamit ninyo ang talino ang pag unlad ay mag hahangad pa kayo ng mas mataas pa. Kayo ang simbolismo sa tinatawag na tore ni Babel. Ang simbolismo ng hari na ang patayo ng mataas na mataas na gusali upang maabot ang kinalalagyan ng Diyos at hamunin ito. Mataas na siya kumpara sa kanyang mga alipin ngunit nag hangad pa siya ng mas mataas sa paraang nais na niyang marating ang kinalalagyan ng makapangyarihan nilalang na lumikha sa kanya. Sa huli ay winasak ng Diyos ang kanyang tore at sinira nito kanilang lupain. Katulad ninyong mga nilalang sa iba’t ibang planeta, noong makatikim kayo ng kaunting kapangyarihan ay nag hahangad pa kayo ng mas mataas pa at iyon ang dahilan kaya nag desisyon ako na alisin kayong lahat.” ang wika niya habang naka tingin sa amin.
“Ngunit hindi lahat ay ganoon. Ginawa ni Rashida na maliit ang aming mga utak upang sapat na talino lamang ang aming makuha mula sa mga bituin. Narito kami upang ipag tanggol ang aming tahanan dahil mahal namin ang mga nakatira dito, higit sa lahat ng bagay!” ang sagot ni Nardo.
“Karamihan sa mga nilalang sa planetang Earth ay mapag hangad ng kapangyarihan. Gustong mag karoon ng maraming taga sunod, gustong maging tanyag at nag nanais na sila ay sambahin ng lahat. Mga nag papanggap nag papa kalat ng maling kasulatan at salita tungkol sa mga lumikha bagamat hindi naman nila alam kung saan sila nag mula. Kayo kayo ay nag papatayan para sa kapangyarihang pamahalaan ang isang komunidad. Tama ka nga, ginagawang maliit ni Rashida ang inyong mga utak kaya kayo ngayon ay mga salat sa kaalaman at ang tanging laman ng maliit ninyong ulo ay ang pag papaunlad sa inyong mga sarili.” ang wika niya at mas lalo pang lumaki ang namumuong liwanag sa kanyang itaas.
Noong makaipon ito ng sapat na enerhiya bumagsak ito sa lupa at hinigop ito sa pinaka ilalim nito at doon namuo. Nag liwanag ang lupa, namula na parang nag lalava..
“Mas makabubuti kung umatras tayo. Masama ang nararamdaman ko sa isang iyan.” ang wika ni Jorel kaya naman dumistansiya kami ng kaunti mula kay Alpha.
“Bakit kinakailangan ninyong lumayo sa inyong ama? Ang gusto ko lang naman ay maging patas ang kaunti ang ating labanan. Hindi ba kayo na kokonsensiya dahil lima kayo at iisa lamang ako? Hayaan ninyong ako naman ang tumawag ng aking kapanalig!” ang wika niya sabay tarak ng kanyang tungkod sa ibaba.
Nalusaw ang lupa kung saan naka tirik ang tungkod ng Alpha, unti unting lumambot ito at naging lava..
Mula sa pag lambot ng lupa ay nag simula na ring yumanig ng malakas na halos nawala na sa balanse ang mga batong naka lutang sa paligid, ang lahat ng ito ay nag apoy at tumama sa aming kinalalagyan.
Nag liwanag rin ang buong katawan ni Alpha pati na ang kanyang mata at nag wika. “Halika na aking anak! Bumangon ka Jenov!” ang sigaw nito.
At mula sa kanyang ibaba ay umangat ang isang higanteng mayroong gintong balat at naka suot ng isang sagradong damit.
Patuloy siyang umangat sa lupa dahilan para mas lalo pang yumanig nag simulang mawala sa pwesto ang buwan.
Noong maka ahon ang kalahati ng kanyang katawan ay mabilis na kumilos ang kamay nito at sumulpot iyon sa aming harapan na aming ikinagulat. Naka iwas kami pero ang nahablot niya ay ang katawan ni Nai. “Nai!!!” ang sigaw sabay lundag sa dambulang kamay at pinag susuntok ko ito. Nakita ko rin na lumipad sina Nardo patungo sa amin pero agad rin akong dinakot nito at ngayon dalawa na kami ni Nai na naka kulong kanyang palad..
Noong makuha kami ay biglang lumubog sa loob sa pinaka loob ng buwan ang higante dala ang aming katawan. At sina Nardo at ang ama ay naiwan sa itaas nito.
Itutuloy..
LOA S4 Part 106: Jenov
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 19, 2020
Part 106: Jenov
NAI POV
Tinangay kami ng higante patulong sa loob ng buwan. Dahil ito ay isang hollow ay may sapat na espasyo sa loob nito. Samantalang sina Irano at iba pa ay naiwan sa itaas.
Pilit kaming kumawala ni Ace sa kanya ng higante at noong itinapon kami nito ay kapwa sumadsad ang aming mga katawan sa lupa. Kitang kita naman na sinadyang ihiwalay kami upang hindi mapag tulungan ang Alpha doon sa itaas. “Ayos lang kaya sila doon sa taas?” tanong ko kay Ace
“Ang tanong ay “ayos lang kaya tayo dito?” ang laki ng kalaban natin at mukhang matigas ito.“ ang sagot ni Ace.
“Oo nga no? Tapos putol pa ang isang kamay mo.” ang sagot dahilan para matawa siya at dito ay dinukot niya ang isang maliit na bilog na sa kanyang suit. Piniga niya ito na parang isang holen at dito ay lumabas ang extrang braso niya.
Kinuha niya ito at idinikit sa kanyang naputol na braso. Otomatikong kumabit ang mga kable nito, nag spark at nag scan para magamit ito ng maayos.
Noong mag sugpong ito ay ibinuka buka ni Ace ang kanyang mga kamay para subukan kung maayos ang pag kaka kabit. “Nag dala rin ako ng extrang baterya kung sakaling maubusan ako. Meron rin akong extrang paa at daliri.” ang naka ngising wika niya sabay harap sa akin. “GAME!”
Ngumisi rin ako..
“GAME!” ang sagot ko at dito ay lumabas ang aking dalawang dalawang malaking baril..
Nag simulang gumalaw ang higante na tinawag sa pangalang Jenov na ang ibig sabihin perfectionism, dependability at biyaya ng diyos. Walang ekspresyon ang kanyang mukha, para itong isang malaking humanoid na robot na gawa sa ginto. Nag tatakbo ito at sa kada yapak na kanyang ginagawa ay talagang yumayanig. Habang palapit siya sa amin ay may namuong kulay gintong kalasag sa kanyang kamay at ito ang hinataw niya pasuntok sa aming kinalalagyan.
Umiwas kami at tumama ang kanyang bakal na kamao sa lupa dahilan para lumikha ito ng malaking hukay na animo binagsakan ng malaking kometa. “Wow!!” ang wika ni Ace na namamangha sa kanyang ginawa.
Mula sa pag kakasuntok ay humarap sa amin ang higante at bumuga ito ng malakas na enerhiyang kulay pula at itim. Wala kaming nagawa kundi ang umiwas. Umangat ang mga bato sa paligid at lahat ng ito ay parang magnet na sumibat patungo sa amin. Ang ibang malalaking bato ay sinusuntok ni Ace at iniwasan, ang iba naman binabaril ko at sumasabog.
Maya maya ay nawala ang higante sa aming paningin at sa isang kurap ay sumulpot ito sa aming kinalalagyan at isang malakas na suntok ang kanyang inihataw. Sa pag kabigla ay bumagsak ako sa lupa at si Ace naman ay nag kakandarapa sa pag takbo.
Ang lahat ng mga higanteng nakalaban namin noon ay mababagal lamang kumilos, malalakas lamang kung umatake. NGUNIT ang isang ito ay kakaiba dahil malakas na siyang umatake ay napakabilis pa nitong kumilos na halos nakakasabay siya sa bilis namin ni Ace.
Muli akong lumipad at pinag babaril ko ang higante na noon ay hinahabol si Ace, tumatakbo ito at pilit na tinatapakan ang kanyang target at sa kada tama ng kanyang mga paa at nawawasak ang buong paligid, nagigiba ang lupa at umaangat ang mga bago sa ere. Patuloy na umiiwas si Ace sa kanyang atake at noong wala na itong matakbuhan ay huminto siya..
Gumalaw muli ang paa ni Jenov at noong saktong ibabagsak ito sa kinalalagyan n Ace ay laking gulat ko noong saluhin niya ang higanteng talampakan nito. Dahil sa bigat ay nag crack ang upang tinatapakan ni Ace at lumubog ang kanyang katawan.
Sumigaw ito at ibinuhos ang kanyang natatanging lakas sa pag pigil sa paa ng kalaban at makalipas ang ilang sandali ay isang malakas na suntok ang ginawad niya dito dahil para mawala ito sa balanse at matumba. Halos ilang pulgada lang si Ace kumapara sa kanyang laki pero nagawa siyang itumba nito.
Noong makita kong walang depensa ang kalaban ay agad akong lumipad sa kanyang harapan. Pinag patong ko ang aking baril at naging isang malaking kanyon ito. Hindi na ako nag aksaya ng pag kakataon, kinalabit ko ang gatilyo ng aking baril at sumibat ang isang malakas na pwersa sa kanyang direksyon at tumama ito sa kanyang ulo.
Sumabog ito at nabutas..
Bumulagta si Jenov sa lupa na durog ang ulo..
Lumapit sa akin si Ace at nakipag apir. “Nagawa natin!” ang wika ko.
“Ayos! Ngayon ay bumalik na tayo sa itaas at durugin si Alpha.” ang sagot ni Ace.
“Nai, huwag kayong mag sasaya dahil hindi pa tapos ang laban. Ang sinira ninyo ay isang sasakyang pandigma lamang. Ang tunay na Jenov ay palabas palang.” ang wika ni Sin.
“Anong ibig mong sabihin na hindi pa tapos? Ang ibig sabihin ay may isa pang kalaban?” tanong ko kay Sin.
“Ha? Anong isa pa?!” tanong ni Ace sa akin at nasa ganoong posisyon kami noong gumalaw ang naputol na ulo ng higante at mula dito ay lumabas ang isang lalaki..
Mistulang isang robot ang higante, noong nawasak ito ay lumabas ang piloto.
Bata rin ito, o parang kasing edad namin, kasing tangkad at kapareho rin ng built ng aming katawan. “Iyan ang tunay na Jenov. Dalawa ang heneral ni Xeno Alpha, ang isa ay Rajal na ngayon ay nasa planetang Earth at ang isa ay nandito sa ating harapan.” ang wika ni Sin.
Lumakad sa amin ang lalaking lumabas mula sa ulo ng higante at ngumiti. Parang ordinaryong tao lamang ito na nakasuot damit at pantalong maong na kupas.
Nakatayo lang rin kami..
“Kamusta?” bati ko habang naka ngiti.
Pero hindi ito sumagot..
“Mukhang seryoso ang isang ito tol.” ang bulong ko sabay hila kay Ace palayo.
Si Ace ay iniiscan ang kanyang katawan. “Sandali sinusuri ko ang kanyang kakayahan.” ang wika nito at maya maya ay biglang umusok ang kanyang tainga at bibig. Napahulod ito at napaubo. “Ace! Ayos ka lang? Bakit?!” tanong ko.
“Ang isang iyan ay katulad ko rin. Isang super mecha.” ang wika niya at dito ay lumakad sa amin ang lalaki, naka ngiti pa rin ito na parang nanloloko..
“Isang robot rin? Isang android na parang si Ace?” bulong ko sa aking sarili.
“Ako si Jenov, ang isa sa heneral ni Panginoong Xeno Alpha. Ace, pasensiya na ngunit hindi nasscan ang aking katawan dahil mayroon protective microchip na ang rereject ng auto scan mula sa makalumang devices na kagaya mo. Kung ikaw ay 100 advance sa inyong planeta, ako naman ay 200 taong beses mas advance kaysa sa iyo. Ako ay nag mula mismo kay Xeno Alpha, ako ang patunay ng walang hanggang kaisapan ng lahat ng nilalang sa buong galaxy.” ang wika niya at maya maya ay tumakbo siya patungo sa amin, ang kanyang kamay ang bago at naging dalawang patalim. “Isang mataas na uri ng liquid metal! Umiwas kaaaa!” ang sigaw ni Ace sabay sangga sa kalaban. Halos parehas sila ng bilis at lakas.
Binali ko rin ang aking baril at naging espada, dito ay nakisali ako sa kanilang labanan. Ang kilos ng kalaban ay mabilis, ang kanyang kamay ay matulis at nag babago ng anyo kada kilos.
Hinataw niya si Ace pero naka iwas ito at dito ay ako naman ang humataw sa kanya ng aking espada pero sinalo lang niya ito at saka ako sinipa. Para akong himapas ng isang malaking bakal sa tiyan dahilan para tumilapon ako sa batuhan.
Tumakbo ito para puntahan ako pero bumangon si Ace mula sa pag kaka saldak sa lupa, binuhat ang isang malaking bato at ibinalibag ito sa kalaban.
Sinutok ito ng kalaban kaya nag pira piraso ang bato at maya maya mabilis itong kumilos patungo sa kanya. Nag buno sina Ace at Jenov. Napaka bilis ng kanilang pag kilos, basagan ng mukha, hilahan ng braso, hampasan sa lupa at malalakas na suntok ang pinapakawalan nila sa isa’t isa.
Maya maya ay nag liwanag ang katawan ni Jenov at nag labas ito ng malakas na enerhiyang sumabog kay Ace. Tumilapon ang kanyang katawan sa malayo. “Ilang beses kong sasabihin sa iyo na ako ay advance kaysa sa iyo Ace!” ang wika niya at dito ay nag iipon nanaman siya ng pwersa sa kanyang kamao at noong aktong ihahataw ito sa naka handusay kong kaibigan ay naging baril ang espada ko at walang patid ko siyang inasinta sa mukha.
Humarap ito sa akin at hindi tuminag, kitang kita ko kung paano nababakbak ang kanyang mukha sa aking bala, parang nakikita ko ang bakal na bungo sa kanyang ulo pero bumabalik rin agad ito sa normal.
Nag tatakbo siya at ako naman ang kanyang sinagupa. Naging espada ang kanyang kamay at saka inatake ako. Sinangga ko ito gamit ang aking espada. Dito ay nag palitan kami ng malalakas na atake hanggang sa gamitin ko ang aking ad molibiria sa ika lawang bahagdan, lumaki ang aking katawan at mas bumilis ang aking pag kilos..
Nakipag sabayan ako sa kanyang pag atake. Pero mas malakas pa rin siyang sumuntok dahil tumatagos ito sa aking mga buto..
Habang nasa ganoong posisyon kami ay bumulaga si Ace sa aming itaas. Nag liliwanag ang kamao nito at isang malakas na suntok ang iginawad niya ang mukha nito dahilan para mabasag ang bungo nito at siya ay tumilapon ng malayo.
Hingal kami pareho..
Dito ay nakita kong grabe na ang pinsala ni Ace. Durog na ang kanyang dibdib at naka labas na ang circuit nito. “Sinira niya ang aking autorepairing system. Ngayon ay nahihirapan na akong mag repair ng aking nawasak na parte. Inalis ko ang auto battle sa aking system dahil tiyak kong ito ang susunod niyang pupuntiryahin. Ngayon ay naka manual lamang ako. Ang isang iyan ay mas advance kaysa sa akin. Wala itong emosyon, walang kahit ano. Basta ginawa lamang siya upang maging isang sandata.” paliwanag ni Ace.
“Iyan ang advance system ni Xeno Alpha tama ba?” ang tanong ko.
“Oo. Parating na siya ulit.” ang sagot niya at dito ay bumangon ang kalaban at saka nabuo nanaman ang kanyang ulo.
Ang kamay nito ay naging barena, umikot at naging mas matalim. Sumugod ito sa amin kaya naman ginamit ko ang aking espada para pigilan siya pero naputol ito dahilan para ako ay mapa atras.
Nag tatakbo si Ace buhat ang isang malaking tipak ng bato at ito ginamit niyang panggalang upang pigilin ang pag ikot ng sandata ng kalaban. Pero nag crack lang ang bato at saka sumabog.
Umiwas si Ace at dumistansiya sa kanya pero hinahuli niya ang paa nito at sa binarena ang kanyang tiyan dahilan para sumabog ang dugo sa kanyang tiyan.
Nag tatakbo ako para iligtas siya. “Aceeee!” ang sigaw ko. Inipon ko ang lakas sa aking kamao, at nag liwanag ang aking katawan. Humaba ang aking mga kuko at naging bakal ito. Mabilis akong lumipad patungo sa kanya at dinagit ito para makalayo kay Ace. Dinakot ko ang kanyang mukha gamit ang aking bakal na kuko ang pinag kakalmot ang kanyang katawan hanggang sa mag kawasak wasak ito. “Mamatay kanaaaaa!” ang sigaw ko at dinakot ko ang kanyang ulo at hinala ko ng hinala ang mga kable dito.
Nasa ganoong posisyon ako noong bigla nalang may tumusok na bakal sa aking likuran at tumagos ito sa aking tiyan dahilan para mabigla ako at mapa hinto..
Dito ay nakita kong nag iba ang anyo ng kanyang paa at naging isang malaking pangalawit ito na tumagos sa akin. Maya maya ay nag liwanag ang kanyang dibdib at isang malakas na pwersa ang tumira sa akin dahilan para itulak ako nito palipad sa kalangitan. Ganoon kalakas ang kanyang enerhiya kaya nagawa akong itulak ng malayo..
Namuo ang enerhiya sa ere at sumabog ito sa akin dahilan para mawasak ang aking buong kalasag..
Itutuloy..
LOA S4 Part 107: Natatanging Teknolohiya
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 21, 2020
Part 107: Natatanging Teknolohiya
ACE POV
REBOOTING..
SYSTEM FAILED!
ALERT!
SYSTEM FAILED!
Pilit kong idinilat ang aking mga mata habang naka subsob sa lupa. Nasa ganoong posisyon ako noong maramdaman kong may tumapak sa aking ulo. “Isa kang depektibong robot Ace. Sa mga susunod na taon ang mga katulad mo ay nasa tambakan nalang ng mga metal. Doon sa tambakan ng basura, sa mga talunang mecha na nawasak dulot ng pag babago ng panahon.” ang wika niya at mas lalo pang idiniin ang kanyang paa sa aking ulo.
Maya maya tinadyakan na niya ito ng tinadyakan. “Pag katapos kita durugin ay isusunod ang mga kaibigan mo. Iyon ay kung makakaligtas siya sa kamay ng panginoon Alpha. O kaya naman bakit hindi ang kuya mo ang isunod ko?” ang wika niya habang mas idiniin ang aking ulo sa ulo.
Hinayaan ko lang siya sa kanyang ginawa..
Nasa ganoong posisyon kami noong marahang bumukas ang kable sa aking mga braso at gumapang ito sa likod ng kalaban, pumasok ito na parang isang imbisibol na sinulid. Ang konseptong ito ay para sa lamok na kumakagat ng hindi mo mararamdaman. Nag kamali ako kanina dahil nag simula akong mag scan sa kanyang ulo, karaniwan sa mga robot at ibang nilalang ay doon iniscan ito ay basic. Pero ang isang ito ay mag tinatawag na UHC system o yung system na hindi maaaring sscan dahil mag ccause ito ng failure sa iyong system. Hindi ko dapat ginawa iyon kanina, hindi ko alam na siya ay isang mecha rin katulad ko at mas mataas ang system sa akin. Ngayon, ang conclusion ay MAS mataas ang security niya sa kanyang upper part na binubuo ng utak, mata, bibig hanggang leeg. Mahina ang security niya sa likuran kaya’t dito ko pinadaan ang aking kable.
Pumasok ang kable sa kanyang likuran at tumusok ito sa kanyang battery core..
ENERGY TRANSFER..
QUANTUM SUPREMACY..
GREETINGS!
01001000 01100101 01101100 01101100 01101111 00100001
Nag nakaw ako ng enerhiya mula sa kanyang power supply. Nag simula akong kumuha ng 10% at ngayon ay nasa 17% na ito. Nararamdam kong bumabalik ng kaunti ang aking lakas..
Kaunti pa..
Dumiin pa ang kanyang pag tapak at sumuka na ako ng dugo, nag crack na ang aking mukha..
Noong pumalo ito sa 25% ay nag kulay green ang aking system..
REPAIRING COMPLETED!
ACTIVATING HYPER MODE.
Tahimik..
Nag simulang mag liwanag ang aking katawan at dito ay hinawakan ko ang paa ng kalaban at hinablot ito dahilan para matumba siya. Agad akong bumangon. Ang liwanag ang aking buong katawan at isang malakas na suntok ang ginawa ko sa kanyang dibdib dahilan para sumabog ang mga bakal niya dito. Isang suntok pa itaas pa ang aking ginawa at tumilapon siya paitaas!
Habang nasa ere ay nag bago ang aking katawan, humaba ang aking buhok, nag karoon ako ng malaking braso at magandang katawan, tumangkad akong muli at naging mature ang aking mukha.
Lumundag ako paitaas kung saan siya bumbagsak at isang malakas na suntok ang iginawad ko sa kanyang tiyan. Hinila ko ang kable dito hanggang sa mabutas ang kanyang tiyan at bumulwak ang dugo dito.
Nag buno kami sa ere..
Nag bago ang porma ang kanyang kamay at naging patalim ito na sumasak sa aking dibdib pero hindi ako bumitiw! Dinakot ko ang kanyang isang braso at binaklas ito sa kanyang katawan sa itinapon sa malayo.
Bumulusok kami pabagsak sa lupa na lumikha ng malakas na pag sabog.
Nag pagulong gulong ang aking katawan pasadsad sa lupa at binalot ng malakal na usok ang paligid dulot ng malakas na pag sabog..
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik sa normal ang paligid at dito ay bumangon ako pero ang aking katawan ay bumalik na sa pagiging normal. Tapos na ang hyper mode.
Tagas rin ang aking dugo sa balikat at dibdib, tumutulo ito sa lupa at sa kada galaw na aking ginagawa ay tumutulo ito.
Kasabay ng aking pag bagon ay ang pag bagon rin ng kalaban. Durog at butas ang kanyang tiyan at putol ang kanyang braso.
Hingal..
Lumakad ito patungo sa akin at dito ay muling tumubo ang kanyang nawasak na braso gamit ang mataas na uri ng liquid metal. Mga bagay na wala ako, kaya’t hirap na akong kumilos pa. Isa pa ay masyado akong nabugbog sa pakikipag laban kay Alpha.
Nag bago ang anyo ng kanyang kamay at naging malaking palakol ito nag karoon rin ng gamalay na bakal ang kanyang likuran na parang gagamba at mabilis itong humaba saka tumusok sa aking katawan. Hinila niya ako sa ipataas at pinag hahampas ang aking katawan sa lupa.
EMERGENCY!
SYSTEM FAILURE!
WARNING!
Ito ang lumabas sa aking system at maya maya ay nagulat ako noong biglang may tumusok na espada sa aking core dahilan para sumabog ang aking dibdib at mapasuka ako ng dugo..
Napasigaw ako ng malakas!!
Itinaas niya ako gamit ang kanyang galamay..
Nanatili akong naka taas nakatanaw sa kalangitan..
“Sabi ko naman sa iyo, mas malakas ako at mas high tech. Ang teknolohiya ko laban sa teknolohiya mo. Malinaw ang resulta Ace. Nanalo ako.” ang wika niya.
Nanatili akong nakatingin sa ulap..
Madilim ito at kumikidlat..
Mula sa madalim na kalangitang iyon ay may nag liwanag na kulay asul..
Kumukulog..
At isa pang pag flash ng kulay asul na liwanag sa madilim na kalangitan ay bumulusok dito ang isang kulay asul na paro paro at mabilis na lumipad sa aming kinalalagyan.
Nag liliwanag ang kanyang pakpak at noong makalapit ito sa akin ay bumuga ito ng isang malagkit na likido dahilan para madikit ang kalaban sa lupa at hindi na makagalaw.
Lumipad ulit si Nai pabalik sa kalaban at naging metal na matutulis ang pakpak nito. Humaba ito at tumusok sa katawan ng kalaban.
Pero kumawala si Jenov at nag labas ng maraming bomba dahilan para mawala sa balanse si Nai at hinila niya ito saka nag buno silang dalawa sa lupa. Parang eksena ang isang gagamba habang nakikipag laban sa isang kulisap..
Maya maya ay nag liwanag ang katawan ng paru paro at nag labas ito ng mga asul na alikabok na sumabog sa buong paligid dahilan para mawala sa balanse si Jenov.
Noong makabawi ako ng lakas ay nag tatakbo ako sa kalaban, ang liwanag ang aking kamay at dinakot ko ang mukha nito!
Gumalaw ang kanyang mga galamay ngunit dinuran ito ni Nai para mapakat sa lupa. Pero may nakalusot na isa sa wala at direktang tumusok sa aking core dahilan para sumabog ang aking katawan.
Nagalit ako ng husto!!
Dito ay naisip ko na kailangan kong bumalik! Kailangan kong manalo!!
Kahit may nakatuhog sa aking dibdib at ay nag tatakbo ako palapit sa kanya ay dinakot ko ang kanyang mukha!
Buong lakas ko itong piniga! Halos mapahiyaw ako sa galit!!
Napisak ang mukha nito at dinukot ko ang kanyang mga mata!
“Ito ang iyong core! Magaling ang pag kakagawa sa iyo dahil ang iyong puso at iyong mata ay iisa! Paano ko nalaman? Maaaring mataas nga teknolohiya mo PERO mas matalino pa rin ako bilang isang TAO!” sigaw ko sabay kuha sa kanyang dalawang mata..
“Ipinapaalala ko lang sayo na kaya naging maunlad ang Earth sa susunod na daang taon ay dahil sa kanilang talino at iyon ang mayroon ako. Hindi lang akong purong bakal na katulad mo!” ang sigaw ko sabay piga sa kanyang mata dahilan kaya sumabog ito.
Maya maya ay tumayo ang kanyang katawan, kahit wala na itong ulo at hahatawin ako ng espada pero hinarang ito ni Nai at pinasabog ng paulit ulit hanggang sa mawasak!
Nag labas ito ng malakas na pwersang tumama sa aming katawan dahilan para tumilapon kami sa malayong direksyon.
Ilang minuto ring sumabog ang paligid..
Noong mawala ito ay naramdaman kong lumapit sa akin si Nai, duguan ito pero ngisi pa rin. “Tapos na! Nanalo tayo!” ang wika niya.
Ngumiti ako pero sumabog aking dibdib at kumisap kisap ang core dito.
SHUTTING DOWN..
Agad kong kinuha ang dalawang capsule sa aking suit. “Ikabit mo sa akin ito.” ang wika ko, ang dalawang capsule ay nag lalaman ng extrang core at battery.
Natawa si Nai. “Pikit ka muna, mayroon pa tayong kalaban doon sa itaas. Kami na ni Sin ang bahala sa iyo.” ang wika nito.
Ngumiti ako at tumango. “Salamat..”
Ang lahat ay naging blangko na..
Itutuloy..
LOA S4 Part 108: Flail
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 21, 2020
Part 108: Flail
The crook was known as the heka in Egyptian. It originated from the staff (known as an awet ) that shepherds used to protect their sheep. The crook represented the pharaoh’s role as a shepherd in caring for the people of Egypt.
The flail was known as the nekhakha in Egyptian. It was a rod with three strands of beads attached to the top. Although historians cannot agree exactly what this was used for, there are two primary interpretations of its origin.
(Full credits to the owner of info)
JOREL POV
Sobrang bilis ng pang yayari, basta kinuha nalang ng higanteng si Jenov ang katawan nina Nai at Ace. Sinubukan ko silang habulin sa butas na kanilang nilusutan ngunit hininarangan ni Alpha. “Bakit kailangan mong hadlangan ang kaligayahan ni Jenov? Natipuhan niya sina Ace at Nai at ito ang gusto niyang makalaban. Tiyak na mag sasaya silang tatlo doon sa ilalim. Ako naman ang nandito sa itaas kaya’t sa makatuwid ay ako mismo ang kalaban ninyo.” ang wika niya sabay labas ng isa pang sandata sa kanyang kaliwang kamay. Ang sandatang ito ay tinatawag na “Flail” isang uri ng gintong stick Ehipto na pag aari ng mga hari. Ito ay simbolismo ng kapangyarihan at hindi mapapantayang lakas bilang isang sagradong nilalang. Ang akala ko noong una ay sa mga aklat ko lamang ito makikita pero ngayon ay hawak pa rin ito ng kataas taasang ama.
Sa kaliwang kamay ay hawak niya ang kanyang Flail, at sa kanang kamay naman niya ay ang Crook na isang tungkod na naka pabilog ang itaas.
“Bakit natahimik kayo? Nag aalala ba kayo sa inyong kasamahan na sina Ace at Nai, huwag kayong mag alala dahil sa mga sanding ito ay tiyak na masaya silang nakikipag laro sa aking heneral na si Jenov.
“Bakit kami mag aalala? Sa mga sandaling ito ay tiyak na pinakain na ng alikabok nina Ace at Nai ang heneral mong si Jenov.” sagot ko
Natawa siya. “Si Jenov ay mas advance kay Ace kaya’t sa tingin ko ang iyong konklusyon ang pinaka delikado sa lahat.” sagot niya sabay lipad patungo sa akin.
Inihanda ko ang aking sarili. “Nakikita ko sa mga mata mo ang takot. Marahil alam mo na ang pinag kaiba ng ating lakas Jorel. Alam mo ba na kaya kong pasabugin ang planetang Roika sa isang iglap?” ang wika niya at habang nasa ganoong pag sasalita siya at ibinalibag ni Irano ang kanyang sibat sa aming harapan dahilan para mahinto siya sa pag lipad.
Hinawakan niya sibat ni Irano ngunit naging tubig ito sa kanyang kamay dahilan para mangiti siya. Nawala ito sa akin harapan at sa isang kisap mata ay sumulpot siya sa harapan nina Irano at Nardo. Nag labas ng isang malakas na enerhiya ang kanyang kamao at hinitaw iyon sa dalawa. Sinalo ni Nardo ang kanyang kamao gamit ang kamao nito at hinataw naman siya ni Irano ng sibat. Agad rin akong lumipad, nag liwanag ang aking mata ang bumaga ito ng laser na tumama sa kanyang direksyon..
Hinawakan niya ang kanyang Flail ng mahigpit at inabsorb nito ang aking laser saka maya maya ay nag liwanag rin ang kanyang mata at ibinuga rin ito sa akin. Halos pareho rin kami ng kapangyarihan na palabasin ang atake gamit ang mata.
Nag liwanag pa ang kanyang mata itinira ito kina Nardo at Irano. Sumibat ang laser sa kanilang direkyon kaya umiwas ang dalawa.
Ikinumpas ni Irano ang kanya sibat at nag labas ito ng isang malaking dragon na gawa sa tubig. Pero nag liwanag ulit ang Flail na hawak niya at sa isang kumpas nito ay nag labas rin siya ng kaparehong dragon katulad ng kapangyarihan ni Irano.
Maya maya nakita kong nag liwanang ang katawan ni Nardo. Hinawakan niya ang kanyang kalasag sa braso at ibinalibag ito kay Alpha. Habang nasa ere ang kalasag ay nag liyab ito at naging isang nag aapoy na ibon!
Sa ikatlong pag kakataon at nag liwanag ulit ang Flail at nag labas ito ng kaparehong ibon na ganoon sa ibinalibag ni Narding!
Ang lahat halos ng aming atake ay ginagaya niya!
“Ang aking sandatang Flail ay may kakayahang gayahin ang eksaktong antas ng kapangyarihan ng aking kalaban. Ilalagay nito ang kaparehong abilidad sa aking katawan upang magamit ko laban sa sinumang mag tangkang gumamit ng enerhiya sa akin. Maganda hindi ba?” ang wika niya at itinaas niya ang kanyang sandata at dito ay sumiklab ang apoy sa kanyang katawan. Lumipad ito ng mabilis patungo sa amin. “Nagulat ka ba Nardo? Taglay ko na rin ngayon ang lakas ng Adran!” ang wika niya at isang nag liliyab na suntok ang iginawad niya sa aming harapan.
Sumabog ito..
Nagawang sanggahin ni Nardo ang atakeng iyon, ngunit tumama rin ang katawan niya sa mga batuhan. Nag liliyab ang buong paligid, nag ipon ng enerhiya si Alpha sa kanyang medalyon sa dibdib, ganito rin ang ginagawa halos ni Nardo kapag mag lalabas siya ng malakas na pwersa.
Tumayo si Nardo at nag ipon rin ng pwersa..
Noong sumibat ang enerhiya ng kalaban ay sumibat rin ang kay Nardo. Nag tulakan ang dalawang pulang enerhiya, nag salpukan ang mga liwanag hanggang sa unti unting matalo si Nardo dahil mahina na ang katawan nito. Kaya naman nag labas ako ng laser sa aking mata at tinutulungan ang enerhiya ni Nardo na lumaban pasulong..
Mas lumalakas ang pag atake ni Alpha, dito ay nag nag liwanag ang sibat ni Irano at nag labas rin ito ng pwersang tumulong sa amin upang itulak ang kalaban..
Ngunit kahit natulong tulong kami ay sadya pa ring napaka lakas nito kaya nilamon niya ang aming enerhiya at sumabog ito sa aming harapan dahilan para mas lalo kaming mag pagulong gulong sa lupa.
Mula sa pag aapoy ng katawan ay nag bago ang kulay ng flail at mula sa apoy na katawan ni Alpha ay naging kulay berde ito, nag karoon rin sya ng kapang yarihan sa tubig..
Bumuga ang tubig sa ere..
Nag hiwa hiwalay ang tubig at humugis ng sibat..
Sa isang kumpas ang lahat ng iyon ay bumagsak sa aming mga harapan. Ang iba ay pinigilan ni Irano gamit ang kanyang trident. Ang iba ay nilusaw niya at binalik sa kalaban.
Nag tuloy tuloy ang pag papalit niya ng enerhiya, mula sa apoy, tubig na taglay nila Nardo at Irano. Kung ano ang atake ng dalawa ay ginagawa rin niya at ibinabalik ito sa kanila. Paminsan minsan ay nag liliwanag rin ang kanyang mata at nag lalabas ng laser na tumutunaw sa buong paligid. Iyan ang kapangyarihang taglay ng Flail, isang sandatang may kakayahang kopyahin ang lahat ng estilo ng kalaban.
Bumagsak kaming tatlo sa batuhan, pagod, kinakapos ng pag hinga. Bukod sa duguan na ang aming mga katawan ay halos natutupok pa kami ng sarili naming kapangyarihan at ang malala pa ay wala ni isa sa amin ang makalapit kay Xeno Alpha, ni isang salat ay hindi namin nagawa dito dahil masyado siyang malakas at mabilis kumilos. Sa lahat ng kalabang nag daan sa amin ay siya lang ang bukod tanging hindi tinatalaban ng aking suntok, kahit gaano pa kalakas ito.
“Kung ano ang atakeng nasasagap ng flail na kanyang hawak ay iyon rin ang atakeng ginagaya nito.” ang wika ko.
“Kaya’t mas makabubuting huwag na gumamit ng enerhiya at lumaban ng mano mano? Tama ba?” tanong ni Nardo.
“Iyon rin ang naisip kong paraan. Kahit anong pag atakeng mula sa aking enerhiya ay tiyak na gagayahin lang ng sandatang kanyang hawak at ang masama ay mas doble pa ang lakas ng kanyang binibigay dahil malakas ang kanyang katawan. Katulad na lamang ng ibon na nag mula kay Narding, mas malakas ang kopyang ginawa ni Alpha dahil mahina na ang kanyang katawan. At walang pinag kaiba iyon sa dragon na aking nilikha, nawasak lang agad ito dahil sa kalawalan ko ng lakas.” ang sagot ni Irano.
“Kaya nga, iwasan na lamang ang pag gamit ng enerhiya. Subukan natin!” ang wika ko at dito ay nag desisyon akong lumipad ng mabilis patungo sa kalaban. Noong makita niya ako ay ikinumpas niya ang kanyang kamay at sumabog buong paligid gamit ang mga energy ball na mula sa kanyang kamay.
Naka iwas ako at sinubukang makalapit sa kanya.
At dahil walang makuhang enerhiya ang kanyang flail para gayahin ay walang nagawa ang kalaban kundi sumugod rin sa akin at dito ay nag abot kami sa gitna. Isang malakas na suntok ang aking iginawad sa kanya at bilang counter ay sumuntok rin ito. Nag tama ang aking kamao at nag dulot ng malakas na impact sa buong paligid.
Ngumiti siya na parang nagalak..
Maya maya ay nag simula kaming mag hiwalay at muling umatake sa isa’t isa. Sanggahan ng suntok, palitan ng atake. Paulit ulit at sa bilis ng aming mga kamay ay para na itong hangin na hindi makikita ng ordinaryong mata.
Habang sa nasa ganoong posisyon kami ng pag lalaban ay sumulpot na sina Nardo at Irano sa aking tabi at dito ay nakipag palitan na rin sila ng atake gamit ang kanilang kamao..
Hand to hand combat ang aming ginawa at hindi naman iyon inurungan ng kalaban, pinatunayan niya ang kanyang lakas sa pamamagitan ng pag laban sa aming tatlo ng sabay sabay.
Lumipad si Nardo at sinuntok niya ito pero sinalo niya ang kamao nito. Isang malakas na suntok rin ang iginawad ni Irano pero tinadyakan niya ito dahilan para tumilapon ito sa malayo. Hawak pa rin niya ang kamao ni Nardo at inihampas ang katawan nito sa batuhan..
Inipon ko ang aking lakas sa kamao..
Mabilis akong lumipad sa kanilang kinalalagyan at noong makalapit ay isang malakas na sapak sa mukha ang iginawad ko sa mukha ng Alpha. Sapul ito sa unang pag kakataon, natumba ito at sumadsad sa lupa.
Hindi na ako nag dalawang isip, hindi pa ito nakakabangon ay muli ko siyang inatake ng paulit ulit hanggang sa mag dugo ang kanyang bibig. Lumipad rin si Nardo sa aming itaas nag liwanag ang kanyang medalyon sa dibdib..
Nag liwanag rin ang sibat ni Irano..
At wala pang segundo ay sumabog ang kanilang enerhiya patungo sa kalaban. Nag halo ang berde at pulang enerhiya na tumulak kay Alpha, nahukay ang lupa at nadikdik ang kanyang katawan sa pinaka ilalim nito. Dahil sa bilis ng pang yayari ay hindi na niya nagawang kopyahin ang aming atake lalo’t pigil ko ang kanyang kamay kanina bago ako bumitiw at ipaubaya kina Nardo at Irano ang pag pag atake.
Tahimik..
Malaki ang hukay na ginawa ng pinag halong enerhiya ni Nardo at Irano. Halos napaka lalim nito kung saan naroon si Alpha naka bulagta sa lupa.
Sa unang pag kakataon ay napatumba namin siya ng ganito katagal..
Noong mawala ang makapal na usok sa paligid ay lumutang si Alpha sa ere. Nawasak ang hawak niyang Flail sa lakas ng atakeng ginawa ng kanyang kalaban. Ang kanyang kalasag sa ulo ay nabasag. Ang kanyang mga palamuti sa katawan ay nag kasira. Nag pahid siya ng dugo sa ilong at sa bibig saka ngumiti. “Hindi na masama, tunay ngang malakas kayong mandirigma, hindi napag katataka na natalo ninyo sina Enki, Senbon at Isayas.” ang wika nito.
“Oo, at ikaw ang isusunod ko!” ang sigaw ko dahil wala na ang flail ay mabilis akong sumugod sa kanya. Nag liwanag ang aking katawan at inipon ko ang pinaka malakas na enerhiya sa aking kamao. Ibubuhok sa atakeng ito ang lahat ng aking enerhiya, sila Irano at Nardo na ang bahala sa huling pag atake.
Tumingin ako kina Nardo at Irano. “Tapusin na natin ito.” ang wika ko.
Sumiklab ang aking malakas na enerhiya at mabilis akong lumipad patungo kay Alpha.
Halos parang hangin nalang ang aking pag kilos at ang tangin makikita lang ay ang puting liwanag na sumibat patungo sa kalaban.
Noong makalapit ako sa ama ay walang pag aalinlangan kong pinakawalan ang pinaka malakas na pag atake gamit ang aking kamao!
Sumabog ang liwanag na puti sa aking katawan at lahat ng iyon ay naipon sa aking braso!
“Tapusin na natin to!!!” ang sigaw ko sabay hawak sa aking kamao..
Ang unang suntok ay tumama sa kanyang pisngi dahil dahilan para mawasak ang kanyang kalasag sa kanyang ulo!
Isang malakas na suntok pa ang aking pinakawalan sa ikalawang pag kakataon. Karaniwan ang pinaka huling suntok ang panapos dahil puro ang enerhiya dito.
Sumibat ang aking huling atake sa kalaban..
Sumigaw ako bilang emosyon ng galit!
Ibinuhos ko dito ang lahat!
Noong sumibat ang aking kamao ay walang ano anong sinali niya ito gamit ang kanyang palad at ang pwersa ay sumabog sa kanyang kamay.
“Hindi na masama Jorel. Tunay kang malakas ngunit sa tungin ko ay hindi ito sapat.” ang wika niya sabay piga sa aking bakal na kamao dahilan para mawasak ito!
Pinaikot niya ang aking kanang braso kaya nawasaka ng aking suit at nabakbak ito sa aking katawan..
Napasigaw ako sa matinding sakit lalo na noong mag crack ang buto sa aking siko at lumabas ang aking buto sa aking balat. Binali niya ang aking braso!!!
Maya maya ay inipon rin niya ang lakas sa kanyang kamao at inihataw ito sa aking mukha! Dahilan para tumilapon ako sa lupa, nag dilim ang aking paningin at panandaliang naging blangko ang lahat.
Itutuloy..
LOA S4 Part 109: Sagradong Katawan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 22, 2020
Part 109: Sagradong Katawan
IRANO POV
“Ngayon ay kayong dalawa nalang ang natitira. Malakas ang taga Roika nasa lebel ng kanyang kakayahan ang maging isang Diyos kung tutuusin. Nag kataon lamang na ako ang kanyang kalaban kaya’t hindi ito umubra. Gayon pa man ay nais ko kayong batiin dahil sa inyong mga lakas na hindi matatawaran.” ang wika ni Alpha habang bumababa ito sa lupa. May pinsala na rin ang kanyang katawan at hindi na ito ganoon kaperpekto.
Samantalang agad kong pinuntahan si Jorel na noon ay naka sadsad sa lupa. Matindi ang pinsala sa kanyang braso at halos naka labas na ang buto nito. Sinadya ring wasakin ni Alpha ang kanyang kamao upang mabawasan ang kanyang lakas. “Jorel.” ang pag tawag ko sa kanyang walang malay na katawan. Pinagapang ko ang tubig sa kanyang braso upang patigil ang dugo nito at pag hilumin ang kanyang pinsala bagamat imposible ito dahil hindi saklaw ng aking kakayahan ang bumuo ng tissue sa cells ng isang nilalang.
Noong maramdaman ni Jorel na gumapang ang malamig na likidong tubig na pang hilom sa kanyang napinsalang braso ay nag sisigaw ito sa sakit. “Shhh, relax lang. Paunang lunas lang ito.” ang wika ko.
“Hindi saklaw ang regeneration ability ko ang pag kawasak ng mga buto. Arrghhhhh!” ang wika niya habang namamalipit sa sakin.
“Pag uwi natin sa Earth ay dadalhin kita sa Antartica sila ang mag babalik ng iyong kamay na napinsala.” ang sagot ko habang inaalalayan siyang bumangon.
Habang nasa ganoong posisyon ay tuloy pa rin sa pag sabog ang paligid. Dito ay nakita ko si Nardo na kalaban si Alpha. Nag papalitan sila ng malalakas na suntok sa mukha hanggang sa kapwa sila matumba at tumilapon sa mag kaibang direksyon. Yumanig sa paligid at umangat ang mga bato dahil sa kanilang mga pwersa.
Agad kong isinandal si Jorel sa batuhan at nilagyan ito ng harang na tubig. “Ibalik mo ang iyong lakas dahil kailangan namin ang isang katulad mo. Okay ba?” naka ngiting ko wika
Ngumiti siya at tumango bilang pag sang ayon.
Agad akong lumipad para tulungan si Nardo. Ito ang ikalawang pag kakataon na mag kasama kaming dalawa na muling sasagupa sa isang malakas na kalaban. Ang huli ay kay Enki na halos nag agaw buhay kaming dalawa.
Tinulungan kong bumangon si Nardo at ngumiti. “Sa tingin ko ay tayong dalawa talaga mag ang partner.” ang biro ko.
Natawa ito at inabot ang aking kamay. “Pero baka magalit sina Bart at Cyan.” biro niya bagamat halata ko sa mukha ni Nardo na wala na itong lakas. “Loko di ganoon ang ibig kong sabihin. Ano ka pa ba?” tanong ko.
“Oo naman, wala naman tayong choice kundi ang kayanin.” ang wika niya at dito ay nag liyab ang kanyang katawan.
Tumango ako at nag liwanag rin ng berde ang aking katawan at umagos ang aking kapang tubig sa likuran. “Paubos na rin ang baon kong tubig. Kapag nag 0% ito ay kailangan ko pang kumuha doon sa Earth.” wika ko habang natatawa.
“Sa tingin ko ay sapat na iyan para tapusin ito!” ang sagot ni Nardo at dito pareho kaming tumakbo pasugod sa kalaban. Ang kanyang katawan ay naging isang malaking ibon na nag liliyab, sumagupa ito kay Alpha. Nag aapoy ang buong paligid, ang mga bato ay nag babaga..
Itinarak ko naman ang aking sibat sa lupa at dito ay umangat mula sa lupa ang tubig mula sa loob ng buwan, at dahil hollow ito ay tiyak na may makukuha ako.
Namuo ang mga tubig at naging mga matatalim yelong animo basag na salamin. Umangat ito sa lupa at sumayaw patungo sa kalaban.
Lumipad si Nardo sa itaas at isang malakas na kampay o pagaspas ng pakpak ng ibon ay bumulusok ang mga nag liliyab na balahibo nito na parang bola ng enerhiyang nag aapoy.
Sumagupa kay Alpha ang dalawang mag kaibang elemento. Ang isa ay nag liliyab na apoy at ang isa naman ay nag yeyelong mga icicles.
Hindi mag kamayaw sa pag iwas ang kalaban, halos madurog namin ni Nardo ang buwan. At dahil nawasak ni Jorel ang Flail niya na kumokopya ng atake ay hindi niya magawang ibalik sa amin ang kaparehong enerhiya na aming pinakawalan.
Makalipas ang ilang minutong pag iwas ay nag liwanag ang kanyang katawan at nag pakawala ito ng malakas na pwersa tumulak sa aming pag atake. Sumabog ang paligid at hinila niya si Nardo sa taas at isang malakas na suntok ang iginawad niya sa katawan nito. Agad kong hinugot ang aking sibat sa lupa at ibinilabag ko ito sa kanyang direksyon. Tumusok dito sa kanyang braso dahilan para makabitiw siya kay Nardo at maka kuha ito ng pag kakataon. Nag liyab ang kanyang kamao at sinuntok rin sa mukha si Alpha. Nadurog ang kalasag nito sa ulo at lumabas ang kanyang mahabang bungo. Elongated ito at nag lalaman ng malaking utak! Hindi nakapag tataka na siya ang pinaka makapangyarihang nilalang sa kalawakan dahil sa kanyang walang katapusang kaalaman.
Tumilapon si Alpha sa malayo at nasa ganoong pag sadsad siya noong umangat mula sa butas sina Ace at Nai. Galit na galit ang mga ito, hawak ang pugot pisak na ulo ng isang robot. Lumipad silang dalawa at sinapak sa mukha ni Alpha ang kanyang heneral. “Ayan nag heneral mo! Gung gong kaaaa!” sigaw ni Nai.
Ang katawan ni Ace ay halos balak nalang, wala na itong balat. Si Nai naman ay pisak na ang mata at bungal pa. Matindi na rin ang pinsala sa kanilang mga katawan na halatang pinag hilom lang pero hindi pa rin kinaya.
Bumangon si Alpha sa lupa at mabilis na sinakal ang leeg na dalawa. Dito na sumulpot si Jorel sa kanilang harapan. Gamit ang kaliwang kamay nito ay sinuntok niya ang Diyos kaya nabitiwan nito ang dalawa naming kasamahan.
Namuo ang sibat na tubig sa aking kamay at mabilis kong inihataw sa kanyang kinalalagyan. Nag liwanag ito habang nasa ere. Sinalo ito ni Alpha ngunit nasaksak lang ang kanyang braso at tumagos sa kanyang dibdib.
Dumistansiya kami sa kanya..
Duguan si Alpha..
Tumayo pa rin ito ng tuwid at sa kanyang mga kamay ay lumabas ang “crook”, ang isa pa niyang sandata.
(I do not own this photo of Crook Image. CTTO)
“Hangga’t maaari ay ayokong gamitin ito dahil tiyak na hindi ko makokontrol ang aking lakas. Pero kayo namismo ang humamon sa akin. Oras na para tapusin ang labanang ito at ilugar kayo sa dapat ninyong kalagyan. Ang iniisip niyo ba ay matatalo niyo ako? Imposible iyon dahil AKO ang kataas taasang Diyos! Kung wala ako ay wala ang lahat ng nilalang dito sa kalawakan!! Ako si Anum, taglay ko ang PINAKA MALAKAS na sagradong katawan at sandata sa buong kalawakan.” ang sigaw niya habang bumubulwak ang dugo sa kanyang bibig.
Itinaas niya ang kanyang sandata ay nag liwanag ito ng kulay rosas at naging alikabok.
Ang mga kumikinang na alikabok ay sumama sa lupa at dito ay nag liwanag ito..
Mula sa lupa ay may umangat na mga gamalay ng halaman ay pinaluputan nito si Alpha na parang isang mummy. Noong makompleto ang pag babalot sa kanyang katawan ay bumukas ang lupa at kinain ang katawan nito.
Yumanig sa paligid…
Pero maya maya ay tumahimik rin..
Napaupo nalang sina Ace at Nai sa lupa. “Walang katapusan ito kuya Narding.” ang wika ni Nai.
“Ang lahat ng bagay ay may katapusan. Walang permanente dito sa kalawakan. Ito na ang huling laban natin. May lakas pa ako, magagawa ko pa.” ang sagot ni Nardo.
Tumayo ako sa kanilang harapan. “Natalo niyo ang isa sa pinaka malakas na heneral ni Alpha. At kayong dalawa lang ang gumawa noon. Sa tingin ko ay mananalo tayo dito.” ang wika ko naman bagamat nakakaramdam ako ng kakaibang kaba sa aking dibdib. Pakiwari ko ba ay eto na ang naka sulat sa propesiya na sinasabi ng aking ama na si Lubai.
FLASH BACK
“Kung ganoon ay nakita mo na ang hinaharap? Ang mga nakatala sa batong iyan tungkol sa mga bayani ng Earth na haharap sa sinasabing lumikha ng kalawakan. Sabihin mo sa akin, ano ang mangyayari sa kanila?” ang tanong ko.
“Marami akong nakitang magaganap, mga malagim na pang yayari. Kabilang na ang katapusan ng lahat.”
“Mag tatagumpay ba ang mga bayaning iyon?” ang tanong ko.
“Iyon ay nakadepende sa kanilang lakas at katatagan. Malalagas ang pakpak ng anghel at lulubog ito sa karagatan. Ang malagim na hinaharap ay nakatala at nakaukit sa kasaysayan. Sa ngayon ay walang pag babago ito. Ang lahat ay nakadepende sa kilos o galaw ng bawat nilalang sa mundo o sa buong kalawakan.” ang wika niya habang nakatingin sa mga pader na bato na may ukit ng mga simbolong hindi ko maunawaan.
Kung minsan ang ating mga kilos o desisyon ay nag papabago ng ating kapalaran, isang mali galaw ay makaka apekto sa ating hinaharap. Kaya dapat ay maging maingat tayo sa ating mga galaw. Ang lahat ay mag tatapos sa hindi natin inaasahang pag kakataon. Magugulat ka nalang at “BOOOMMM!!” ang lahat ay nag laho na.“ ang dagdag pa niya
End of Flashback (Scene from Ang Paraiso Ni Irano Book)
“Kaya ko pa rin.” ang wika ni Jorel. “Iyon nga lang ay hindi ko na magagamit pa ang aking kanang braso dahil bali na ito. Ang kaliwa ay hindi ganoong kalakas ngunit kaya pa rin nitong sumuporta.”
“Ang aking system ay nasira na dahil sa virus na lumaganap dala ng modelo ni Jenov. Ngayon ang ay manual mode na lamang ang aking ginagamit ngunit mayroon pa rin akong enerhiyang natitira. Kaya ko pa rin lumaban.” ang wika ni Ace habang naka ngiti bagamat ramdam na namin ang pinaka malaking panganib.
“Kahit naka ngiti ako ay nanginginig ang aking katawan. Malakas ang enerhiyang nasa ilalim ng lupa kuya.” wika ni Nai.
“Dinadaan ko lamang rin sa pag ngiti ngunit ramdam ko rin ito. Hindi nga ako makatayo.” ang sagot ni Jorel.
“Shhhh! Parating na siya.” ang wika ko.
At mula sa lupa ay umangat ang isang malaking bulaklak ng lotus. Nakatikom ito at gumapang rin ang mga galamay nito sa paligid ng buwan. Dambuhala ang Lotus, halos malaki pa ito sa aming inaasahan!
Yumayanig sa buong paligid..
Nag liliwanag ang mga petals nito hanggang sa maya maya ay bumukas at nag sabog ng malakas na liwanag na sumabog sa buong paligid.
Mula sa pinaka ubod ng lotus ay lumabas ang isang nilalang na may sagradong anyo..
Ito ang sagradong katawan ni Xeno Alpha, ang kataas taasang ama.
Itutuloy..
LOA S4 Part 110: Huling Hapunan
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 22, 2020
Part 110: Huling Hapunan
NARDING POV
Nag iba ang kulay ng kalawakan, namula ito lalo na noong lumabas ang katawan ni Alpha na halos iba ang anyo. Sagrado ang kanyang katawan, naka suot ng puti at gintong kalasag. Kapansin pansin rin ang malaking pag babago sa kanyang mukha na halos mukha na itong makina na mayroong isang liwanag sa gitna. Ang kanyang katawan ay hugis tao pa rin at nag mumula dito ang pinaka malakas na pwersang nag papahina sa aming mga tuhod. Batid namin na hindi na magiging patas ang laban at mahihirapan kami sa pag kakataong ito.
Kahit naka distansiya kami sa kanya ay ramdam pa rin namin na delikado ang sitwasyon. Lalo na noong lumapag ito sa aming harapan sa ilang dipang distansiya. Sa kanyang likuran ay ang dambuhalang lotus na nag bubuga ng kakaibang alikabok na kaaya ayang pag masdan ngunit ang nadidikitan ng mga alikabok na iyon ay nadudurog at nagiging abo katulad ng mga bato sa paligid.
“Ito ang aking sagradong anyo. Ngayon ay taglay ng aking katawan ang pinaka malakas na sagradong sandata sa buong kalawakan at walang kahit na anong sandata ang maaaring makatalo sa aking taglay na lakas. Minsan lamang bumaba ang Diyos sa kalawakan at sa pag kakataong ito ay masasabi kong espesyal kayong lima dahil tatapusin ko kayo gamit ang aking banal na porma.” ang wika niya sabay kumpas sa kanyang kamay at mula dito ay umangat ang maliit na lotus sa ere, nag liliwanag ang mga ito at nag lalabas ng malakas na pwersa.
“Iyan ang nakatala sa kasulatan na natagpuan ni Kapitan Juho sa loob buwan. Ang mga bulaklak na iyan ang ginamit niya upang wasakin ang kanilang planetang Xeno planeta. Ayon sa kasulatan ay umulan ng bulaklak sa planeta at sinira nito ang lahat.” ang wika ni Jorel.
“Tama ka doon Jorel, ang pag ulan ng bulaklak ang naging dahilan ng pag kasira ng aming planetang Xeno Planet, libong taon na ang nakakalipas.” ang sagot ng Alpha.
“Pero bakit mo sinira ang inyong planeta?! Paano yung pamilya mo? Yung mga mahal mo sa buhay?” tanong ko.
“Eh baliw yang si Alpha, yung planeta nga niya ay winasak niya, ano nalang ba naman yung ibang planeta? Kaya naman pala masyado nang halang ang bituka ng isang iyan!” ang sigaw ni Ace.
Humarap siya sa amin at dito ay lumabas ang hologram ng isang planeta sa kanyang kamay. Ito ang planetang Xeno Planet. “Totoo ang sinabi ninyo, ako ang sumira sa Xeno Planet dahil ang mga nilalang doon ay nag iba at naging gahaman. At wala akong pinag sisisihan na winasak ko ito. Matagal na panahon na ang nakalilipas noong sumibol ang kauna unahang buhay sa Xeno Planeta na nag mula sa pinag sama samang organismo at gas sa kalawakan. Dito ako nabuo at nag karoon ng sapat na talino. Makalipas ang ilang taon ay nakabuo ako ng isang maliit na lupain, isang maliit na paraiso na mayroong magandang kalikasan. Ngunit hindi ito sa sapat hanggang sa maisipan kong mag lagay ng isang nilalang na wangis sa aking anyo. Ito ay isang lalaki na tinawag kong Adum.
Namuhay si Adum sa paraisong iyon ngunit batid kong nalulungkot siya dahil wala siyang makasama kaya muli akong lumalang ng isang nilalang na mag papasaya sa kanya, isang kasalungat na kasarian o isang babae. Tinawag ko itong Evum. Bago ko sila iwanan sa paraisong iyon ay kinausap ko sila at sinabing “ariin niyo ang lahat ng bagay dito sa aking paraiso maliban sa pwestong iyon kung saan nakatirik ang isang hugis puno na laboratoryo kung saan ko ginagawa ang mga nilalang na aking maisip. Ang hugis punong laboratoryo na iyon may doorknob na hugis mansanas.
Muli akong umangat sa itaas ng kalangitan kung saan nakahimlay ang aking sasakyan na ginawa kong tirahan at dito ay pinag masdan ko ang kilos nina Adum at Evum. Maayos naman ang mga ito, masaya at talagang inaari nila ang lahat ng nasa aking paraiso. Natuwa ako at sinabi sa aking sarili na tagumpay ang aking experimento.
Maayos ang lahat maliban lamang sa kakaibang antas ng wave sa kanilang utak na pabago bago ng emosyon at desisyon. Dito ko naisip na subukan kung gaano katatag ang kanilang mga pag iisip kaya nag padala ako ng isang nilalang na mahaba na parang ahas at ito ang ginamit ko para bulungan sila. Nais kong malaman ang kakayahan nilang kontrolin ang kanilang damdamin, ang kanilang temptasyon sa mga bagay bagay na hindi dapat ginagawa.
Makalipas ang ilang araw ay nagulat nalang ako dahil napasunod ng ahas si Evum at kinayag niya si Adum na hawakan ang doorknob ng ipinag babawal na lugar. Binuksan nila ito at dito ay tumambad sa kanilang mga mata ang hubad na katotohanan, kung paano sila ginawa gamit ang iba’t ibang organismo. Bukod sa kanila ay may mga hayop rin doon at ibang ibang uri ng mga nilalang.
At dahil alam na nila ang katotohanan tungkol sa kanilang pinag mulan ay muli akong bumaba sa paraisong iyon at hindi totoong pinalayas ko sila, ang totoo noon ay inihanda ko sila sa isang misyon ng pag paparami gamit ang kanilang katawan. Ipinaubaya ko sa dalawang iyon ang buong bituin hanggang sa pag lipas ng panahon sila ay dumami at umunlad gamit na rin ang aking mga talinong itinuro sa kanila.
Gumawa sila ng mga Pyramid bilang babaan ng aking sasakyan sa aking pag babalik. Ang mga Pyramid ring iyon ang nag silbing power supply sa mga lupain gamit ang mga tubig at enerhiya ng init.
Ang Xeno Planet ay nag iisa sa kalawakan kaya naman nag desisyon akong lumikha ng mga nilalang na aking kawangis. Sila ay bibigyan ko ng kakaibang lakas at talino upang makagawa rin ng kanilang sariling bituin kung saan sila mamumuno at yayabong. Gamit ang aking genetic dna ay lumikha ako ng walong inalalang na tinawag kong mga sariling “anak.” Iba’t iba ang kanilang mga anyo at bawat isa ay binigyan ko ng kakayahang maging matalino at malakas. Itinira ko sila sa bituin na nag silbing buwan sa planetang Xeno at dito ay pinalaki ko sila ayon sa aking turo, salita at talino. Sina Enki, Senbon, Yukzi, Gamal, Rashida, Ugigi, Baal at Cura, sila ay binusog ko sa talino at hinayaan ko silang tumuklas ng kapangyarihan kakayahan ayon sa kanilang mga nais.
Habang umuunlad ang Xeno Planet at dumarami ang mga nilalang dito ay abala naman ako sa pag sasanay sa aking mga anak upang maging Diyos sila katulad ko. Iba iba ang kanilang mga ugali ngunit ang mag kakasunod na parang mga tunay na mag kakapatid ay sina Enki, Rashida at Baal. Sila talaga ang pinaka paborito ko sa lahat. Ang iba ay sabihin na natin madalas sumuway katulad nina Senbon at Yukzi na alam kong magiging kriminal balang araw. Sina Cura at Ugigi ay walang paki alam sa mundo, sila ay nasa gitna at walang kasundo ni Isa.
Makalipas ang ilang taong pag sasanay ay narating nila ang hustong kaalaman at laki ay nag pasya akong pakawalan sila. Pero bago iyon ay isinama ko sila sa aking tirahan ay dito ay nag karoon kami ng isang hapunan. Ang pinaka huling hapunan na kami ay mag kakasama.
Naka upo kami sa harap ng isang mahabang lamesa at dito ay pinag sasalu saluhan ang masaganang hapunan. Mga masasarap na alak at mga prutas na masustansiya sa katawan.
Matapos ang hapunan ay kinuha ko ang boteng nag lalaman ang aking dugo na may talino at lakas na mag bubukas sa kanilang kaisip. Hinawakan ko ito at itinaas at nag wika. “Ito ang aking alay, tanggapin ninyong lahat ito at inumin, ito ang kalis ng aking dugo ng bago at walang hanggang tipan, ang aking dugo na ibubuhos para sa inyo at para sa lahat sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan. Gawin ninyo ito sa pag-alala sa akin.”
Matapos inumin ang aking dugo at inilabas ko ang aking medalyon at hinati ito sa walong piraso. “ Tanggapin ninyo ito at angkinin, ito ang aking katawan na ihahandog para sa inyo. Pag yamanin niyo ito at maging matagumpay sa inyong mga hangarin.“
Kinuha nila ang mga medalyo at nag wika “Panginoon, hindi kami karapat dapat na mag patuloy sa iyo, ngunit sa isang salita mo lamang ay gagaling na ako.”
“Gamitin niyo ang inyong lakas upang pag harian ang sanlibutan. Humayo kayo at mag pakarami.” ang wika ko at iyon ang aming huling hapunan na mag kakasama.
Noong umalis ang aking mga anak ay nag simula na sila sa kanya kanya nilang misyon na lagyan ng kulay ang kalawakan. At makalipas ang mahabang panahon ay unti unting sumibol ang buhay dito. Kuminang ang mga bituin at nag karoon ng mga planeta. Kasabay ng pag unlad ng kalawakan ay ang pag unlad rin ng planetang Xeno. Kumikinang ito, naging maunlad na aking ikinatuwa. Dumami ng dumami ang mga Xenian at ang planeta ay naabot ang pinaka maunlad na antas. Nakaka pag lakbay sila sa mga bituin, naging mas mapangahas at naging mas matatalino.
Sa pag lipas pa ang mga siglo ay mas naging matatapang ang mga Xenian, wala na silang inisip kundi ang kanilang mga sarili, halos nag papatayan na sila, nag kakaroon ng digmaan. Dito ko nalaman na mayroon na rin silang mga Diyos na sinasamba, mga ginto, mga kayamanan, salapi at kung anu ano pa.
Noong mga sandaling iyon ay itinanong ko sa aking sarili kung saan ako nag kamali. At dito ay napag tanto ko na ang pinaka malaking pag kakamali ay ang bigyan sila ng katalinuhan.
Nag karoon sila ng isang mataas na hari na ang pangalan ay Babel at ang susunod niya ginawa ay nag patayo siya ng isang mataas na tore upang ako ay abutin. Hinamon rin niya ako at sinabing “siya ang dapat maging Diyos at hindi ako na hindi nakikita ng kanyang mga mata!”
Dumami ang kanyang mga taga sunod at ang lahat ay sumasamba sa kanya. Ang katalinunang ipinag kaloob ko kina Adum at Evum ay isang malaking pag kakamali.
Makalipas ang ilang taon ay mas lumala pa ang kanilang mga gawa. Hanggang lumabas na sila sa kanilang planeta at sinubukang hanapin ang aking bituin upang sakupin ito wasakin.
Dito na ako nag desisyon na wasakin ang Xeno Planeta. Lumipad ang mga lotus sa kanilang atmospera at bumagsak ito sa kanilang lupain at sumabog. Bumaba ako doon na ikinabigla ng lahat at noong mga oras na iyon ay natala ang pag ulan ng bulaklak na sumira sa buong planeta. Trahedya, gutom, at pasakit ang aking hatid. Iyon ang dahilan kaya’t kailangan wakasan ang kalawakan dahil lahat kayo naging malabis. At iyon ang gagawin ko sa inyong planeta.“ ang salaysay niya at dito ay lumipad ang mga lotus sa mga kalapit na planeta ng Earth katulad ng Venus, Mercury at sumabog ang mga ito, naging abo at walang naging bakas.
Sa iglap ay winasak niya lahat!
Dumadagundong at talagang nilapad kami sa iba’t ibang direksyon!
“Ngayon ay sabihin ninyong mali ako?! Sabihin niyo sa akin na kayo ay naging makasalanan at kailangan ko kayong wasakin isa isa!” ang sigaw niya sabay lipad patungo sa amin at dito ay pinasabog niya ang aming mga katawan.
Itutuloy..
LOA S2 Part 111: Propesiya
Cover by Joza Mae Saut
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 23, 2020
Part 111: Propesiya
IRANO POV
Tumilapon ang aming mga katawan sa malayong direksyon noong pasabugin ni Alpha ang aming kinalalagyan. Halos wala na kaming lakas at minsan ay sumasagi sa akin isip na baka ito ang katapusan ng aming pag lalakbay bilang isang bayani at isang mandirigma. Sadyang mayroon talagang isang makapangyarihang nilalang ang naka himlay sa malayong demensiyon at bababa upang wakasan ang lahat. Minsan kahit gaano kalakas ang mandirigma ay tiyak na may sisibol at sisibol pa rin na mas malakas sa iyo at wala kang magagawa kundi ang tanggapin ang iyong unti unting pagkatalo.
“Irvin, sa ngayon ay masyado nang mabilis kumilos si Alpha. Wala na ni isa sa inyo ang may kakayahang sumabay sa kanya. Palakas siya ng palakas at ngayon ay nasa antas na siya ng walang makapapantay.” ang wika ni Mirai.
“Ang ibig ba nito ay dapat na umatras na kami at mag tago?” tanong ko habang lumulutang ang aking katawan kasama ang mga nasirang bato paligid.
“Hindi, ang sa akin lang ay mag iingat kayo at mas maging mapag matiyag sa kanyang mga kilos. Ibibigay ko pa rin sayo ang aking kahuli hulihang lakas Irvin.” ang wika niya at dito ay nag liwanag ang aking dibdib at nag simulang umangat ang butil ng tubig sa paligid. Lahat ng ito ay namuo sa aming mga kinalalagyan at nag liwanag na animo bola ng inipong enerhiya. Sa isang kumpas ng aking kamay ay lumipad lahat ng bola sa kinalalagyan ni Alpha, sumabog ang lahat ng iyon sa kanyang paligid.
Yumanig..
Naging magulo ang lahat..
Pero walang nangyari, ni hindi ito gumalaw sa kanyang kinalalagyan. Maya maya ay umatake na sila Ace at Nai. Mabilis silang nag tatakbo sa kalaban ngunit sa isang kumpas ng kanyang kamay tumilapon ang mga katawan nito.
Nawala siya sa aming paningin at maya maya ay isang malakas na sapak ang lumanding sa aking mukha halos na basag ang aking panga. Naramdaman kong sinalo ako ni Narding at siya ang sumangga sa susunod na atake ni Alpha. Hinawakan ni Jorel kanyang braso gamit ang isang kamay nito pero pareho lang silang tinadyakan at bumulusok pababa sa lupa.
Bago ako bumulusok sa lupa ay ibinalibag ko ang aking sibat sa kanyang kinalalagyan at naging tubig ito na panandaliang gumapos sa kanyang katawan. Maya maya ay bumangon si Narding, nag liwanag ang kanyang kamao at isang malakas na suntok ang iginawad niya sa mukha nito ng paulit ulit.
Isang malakas na suntok..
Pero wala..
Halos hindi gumagalaw ang mukha nito..
Walang epekto!
Maya maya ay lumundag si Ace at siya ang tumadyak dito pero wala pa rin!
Kahit binaril ito ni Nai at nilaser ng paulit ulit ni Jorel ay hindi ito natinag..
Natawa nalang ang Alpha at nag wika “Ngayon ay alam niyo na ang kaibahan ng ating lakas. Ang aking katawan ay isang sagrado at wala ni isang sagradong sandata ang makakapantay dito. Taglay ko ang pinaka malakas na sandata sa lahat at iyon ay ang aking katawan.” ang wika niya at isang pitik lang ay sumabog ang aking tubig na pang gapos. Hinawakan niya ang aking sibat at saka binasag na parang salamin. Napulbos ito at sumama sa hangin ang berdeng alikabok.
“Tapos na ba kayo? Ngayon ang inyong mga kapangyarihan ay wala nang epekto sa akin. Ngunit natutuwa ako na nakitang yumabong ng husto ang aking mga anak, katulad nina Baal, Rashida, Cura, Enki at iba pa. Ibinigay ko sa kanila ang medalyon at hindi ako na ako naki alam pa sa kanilang mga nais, ang medalyon ng lakas ang huhubog sa kapangyarihan na kanilang naisin. Ang lahat ay nakadepende sa kanila kagustuhan. Hindi ko saklaw na bawiin o icontrol ang kanilang kapangyarihan dahil ito ay sarili likha nila. Oo ako ang nag bigay ng talino at kagamitan pero sila ang humubog nito.
Kapag nakikita ko kayong ginagamit ang kanilang mga kakayahan ay ibayong saya ang nararamdaman ko dahil ipinaalala nito sa akin ang kanilang pag yabong. Kaya’t bakit natatakot kayong ibigay ang lahat sa labanang ito? Natatakot ba kayo na icontrol o bawiin ang iyong mga sagradong kapangyarihan? Huwag kayong mag alala dahil ang iyong mga lakas ay galing sa aking mga anak at sila lang may kakayahang bumawi nito. Bakit hindi niyo isagad ang iyong lahat? Iyon na ba iyon?“ tanong niya at dito ay nag liwanag ang nag iisang kristal sa gitna ng kanyang mukha at bumuga ito ng matalim na liwanag na parang sibat sumira sa aming mga kalasag.
Nawala siya sa aming paningin..
Tahimik..
Sumulpot siya sa aming harapan itinapat sa aming mukha ang kanyang palad at saka ito sumabog..
Sinalo si Ace ang ibang enerhiya at ang iba ay sinalo ni Narding. Lumaki naman ang pakpak ng paru paro sa likod ni Nai at kinulihan kami nito hanggang sa masira na ito at sumabog..
“Sa ganitong estado ng katawan natin ay wala tayong tiyansang manalo.” ang wika ni Ace.
“Masyadong malakas ang Alpha, kahit mag tulong tulong tayong lima ay wala rin.” ang wika ni Nai.
Bumaba ang kalaban sa aming harapan at nag liwanag ang kanyang katawan. Gumalaw ang higanteng bulaklak ng lotus at nag liwanag ang ubod nito. “Nais kong saksihan niyo ang aking kapangyarihan bilang kataas taasang Diyos.” ang wika niya at sa isang kumpas ng kamay at gumalaw ang lotus at nag ipon ng enerhiya ang kanyang ubod!
Yumanig..
Makalipas ang ilang sandali ay bumuga ito ang isang malakas at higanteng laser na kulay itim, gumapang ang matalim na enehiya sa lupa paikot hanggang sa ilalim..
Nag taka kami kung bakit hindi pinatamaan at iba ang kanyang inasinta!
Nasa ganoong posisyon kami noong bigla sumabog ang gitna ng buwan at nawala kami sa balanse, nag bitak ito at unti unting humilaway ang kalahati nito.
“Sa ngayon ay hinati ni Alpha ang buwan sa gitna gamit ang isang matalim na enerhiya sa lotus” ang wika ni Mirai.
Nahati sa dalawa ang buwan ngunit hindi pa rin ito tuluyang humiwalay sa isa’t isa dahil naka gapang dito ang ugat at galamay ng mga lotus. Sa isang iglap ay nawasak ito sa ganoong kasimpleng pag atake.
Natawa ang kataas taasang Diyos. “Sa susunod na pag atake ay sino kaya ang wawasakin ko? Kayo kaya? O ang isang iyon?” ang wika niya at dito ay bumaling lotus sa Earth. “Tiyak kong sa isang tirahan ay sasabog ang inyong planeta. Napaka dali diba? O maaari rin namang KAYO ang isunod ko.” ang dagdag niya at bumaling sa amin ang lotus saka namuo nag laser dito.
“Sa palagay ko ay tapos na tayo.” ang bulong ni Nai habang nakatanaw sa laser. Noong mga sandaling iyon ay pinag masdan namin ang aming mga anyo. Wasak na aming mga katawan, bugbog sarado, duguan at halos wala nang lakas.
“Kinalkula ko ang tiyansa nating makaligtas sa pag atake ng lotus.” wika ni Ace.
“Ano? Ilang porsiento? Kung bubuga ito ng laser. Makakaligtas ba tayo?” tanong ni Narding.
Humarap sa amin si Ace at nag wika. “Hindi. Mamatay tayong lahat.” ang wika niya sabay pakita ng 0% sa kanyang hologram.
“Mayroon pa kayong isang minuto para tumakas at lumipad palayo. Iyon ay kung hindi kayo aabutan ng aking lotus.” ang wika ni Alpha.
Nag karga ang ubod ng bulaklak at sa pag kakataong ito ay mas marami ito, mas malaki at mas malakas..
Tumingin ako sa kanila at tumango. “Akin ang isang ito. Kaya kong pigilan ang pag atakeng ito gamit si Mirai at ang kanyang lakas.” ang wika ko sabay hawak sa aking dibdib at nag liwanag ito.
“Ikapapahamak mo ang iyong binabalak Irano. Mamatay tayong dalawa sa iyong gagawin. Ngunit kung ito ang iyong nais ay lalaban tayo hanggang sa ating huling hininga.” ang wika ni Mirai.
“Salamat Mirai.” ang wika ko at ngumiti ako sa aking mga kasamahan. “Narding, Jorel, Ace at Nai. Kayo ang pinaka the best kaibigan. Lalo na sa iyo Narding, kaunting panahon lang ating pinag samahan pero sa tingin ko ay marami tayong nabuong masayang ala-ala. Huwag kayong mag alala dahil naka ukit na sa aking tadhana na ako ay mamamatay. Ito ang nakalagay sa propesiya, ang sabi dito ay “malalagas ang pakpak ng anghel”. Sinabi na rin ng aking amang si Lubai at ng aking dating kalaban na si Braun ang tungkol dito kaya’t sa palagay ko ay ito ang panahon para tayo ay mag hiwa hiwalay.“ ang wika ko habang naka ngiti.
“Bakit ikaw? Kung pwede namang ako?” tanong ni Jorel.
“Pwede rin ako kuya.!” ang wika ni Nai
“Hindi maaari, dahil ang enerhiya ni Mirai ay may kakayahang igapos ang enerhiya at pigilin ito. Kung kayo ang gagawa nito ay tatagos lang ang enerhiya at lahat tayo ay mabubura. Ibalato niyo na ito sa akin.” ang wika ko sabay kumpas ng aking kamay at dito ay nag karoon ng harang na bula sa kanilang paligid.
“Irano! Sama sama tayo! Paki usap!” ang wika ni Jorel.
“Kuyaaa! Huwag! Please!! Ayoko ng ganitooo!” ang sigaw ni Nai at umiyak na ito.
“Ayos lang.” ang wika ko sabay talikod sa kanila.
“Mirai, maraming salamat.” ang bulong ko.
“Walang anuman man MASTER.” ang wika nito at nag liwanag ang aking dibdib at dito hinawakan ko ang enerhiya niya.
Kasabay ito ang pag liliwanag ng lotus at sa isang kumpas ng kamay ni Alpha ay nag simula nang sumabog ang enerhiya nito.
Inihanda ko ang aking sarili. Noong saktong itaas ko ang aking kamay ay nabasag ang bulang harang at hinablot ni Narding aking katawan. “Ano ang sabi ko sayo dati? Ang propesiya ay nababago kaya hindi mo kailangang mangamba. Kailangan mong mabuhay para sa anak mo at sa lupain ng Iranya. Mas marami kang tungkuling maiiwan kaya hindi mo kailangan mamatay.” ang wika niya sabay tulak sa akin at dito sumiklab ang harang na apoy na may pulang barrier sa aming paligid. Mas matibay ito kaysa aking bula.
“Gago ka ba? Narding! Anong ginagawa mo!!” ang galit kong sigaw..
Humarap sa amin si Narding at ngumiti. “Okay lang.. huwag kayong susuko.”
“Narding! Huwag! Ibalato mo na ito sa akin!” ang wika ko at dito nakaramdam ako ng kirot sa aking dibdib.
Ngumiti siya sa aming harapan, ang pinaka matamis na ngiti na aking nasilayan. “Kailangan ninyong mabuhay. Hindi pa ito ang oras para sa inyo. Marami pang magandang bagay ang nag hihintay pag katapos ng kadiliman ito.” ang wika nito at nag simulang umakyat ang apoy sa kanyang buong katawan, nag liwanag kanyang medalyon at naging malaking ibon ito nag aapoy..
Sumibat ang pinaka malakas na enerhiya sa lotus at sinalo niya ito! Yumanig sa buong paligid at ang lahat ng bato ay umangat sa labas ng kalawakan!
Buong lakas na nilabanan ni Narding ang atakeng iyon hanggang sa masira ang kanyang kalasag sa katawan at maputol ang kanyang isang braso..
Patuloy pa rin sa pag buga ang lotus hanggang sa nag liyab ito, lumabas ang bato sa kanyang bibig at sumibat ito sa lotus saka sumabog..
Nag liwanag ang buong paligid..
Natigil ang pag buga nito ng malakas na enerhiya!
Noong mawala ang aming pag kasilaw ay nakita naming nakatayo sa Narding, putol ang dalawang braso at sunog ang buong katawan..
Lumapit sa kanya si Alpha at nag wika. “Magaling ang ginawa mo anak. Oras na para ikaw ay mag pahinga.” ang wika nito sabay hawak sa dibdib ni Narding.
Humarap sa amin si Narding at tumango na parang sinasabing “okay lang, kaya natin ito.”
Mula sa kanyang dibdib ay unti unting naging abo na pula ang kanyang katawan.
Kumikinang..
At sumama ito sa hangin..
Itutuloy..
LOA S4 Part 112: Rajal
Poster by Junoel LyCaster
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 23, 2020
Part 112: Rajal
BART POV
PLANET EARTH WAR
Tumama ang aking katawan sa mga batuhan at sa mga sirang gusali, malakas ang atake ng isang iyon at batid kong hindi siya ordinaryong mandirigma lamang. Noong maka bawi ay agad akong bumangon at sa di kalayuan ay nakita ko si Cyan na tumitilapon rin at sumasadsad sa lupa ang katawan. Dito ay nakita ko ang kalaban na naka ngisi at isa isang pinapatay ang mga kawal na kanyang madaanan. Wala siyang awang pinuputol ang leeg ng mga ito at siyang siya sa kanyang ginagawa.
Tumakbo ako palapit sa kanya at noong makita niya ako ay agad rin siyang nag tatakbo para umatake. Lumabas ang aking sandata na ibinuga ng ahas sa aking kamay at pilit kong sinangga ang kanyang pag sugod. Mabilis ang kanyang kamay at alam niya kung saan papadaanin ang kanyang espada na noon ay nag bago ang anyo at naging mas manipis kaysa sa unang beses ko itong nakita.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay lumundag si Cyan sa kanyang likuran at isang malakas na suntok ang ginawad nito, umiwas ang kalaban pero hinabol siya nito, huminga ng malalim ang hari ng Araknia at bumuga ng lava na sumabog sa buong paligid.
Nag laban silang dalawa, ikinumpas ko naman ang aking kamay at lumabas ang mga ahas sa paligid at lahat ay lumipad saka bumuga ng mga bullet. Umiwas ang kalaban, parang sumasayaw ito habang lumilihis sa mga balang sumasabog sa kanyang kinalalagyan. Maya maya ay tumalon siya patungo sa mga ahas at mabilis niyang winasiwas ang kanyang espada na halos hindi na namin ito makita pero ang mga katawan ng aking mga ahas ay naging pulbos at nag kahati hati ang katawan.
Tuloy pa rin ang gulo sa paligid, sa himpapawid ay ang liliparin ang mga kalaban at ang sumasagupa sa kanila ay ang mga pirata at ang ilang piling mandirigma ng Roika. Ang mga pag sabog sa karagatan ay wala ring patid dahil nag sisimulang bumukas ang portal doon kung saan dumaraan ang ibang mga kalaban na hinaharangan ng aming mga kawal sa Iranya, Araknia at Sarangia.
“Kamusta na kayong dalawa?” ang tanong sa amin ng kalaban habang nakatapak ito sa isang mataas na bato.
“Maayos naman. Ikaw kamusta ka matapos kang maging aso ni Alpha?” tanong ko.
“Ako si Rajal, ako ang isa sa dalawang heneral ni Ama kaya’t asahan ninyo na hindi magiging madali ang labanang ito sa pagitan nating lahat.” ang sagot niya sabay ngisi. “Kayo kamusta na? Mga makasalanan at taksil na kasintahan? Mga lalaking baboy at mababa ang lipad? Ikaw Bart, talaga bang nakalimutan mo na si Serapin? Sa pag kaka alam ko ay harapan mong niloloko si Narding. Naalala mo ba yung eksena noong mag tungo kayo sa kainan at mag paalam kang sasama sa kanya? Bakit di mo aminin na noong mga oras na iyon ay nag papasasa na kayo sa katawan ng isa’t isa. Nahihimay ko ang iyong nakaraan Bart, huwag kang mag taka kung bakit ko alam dahil ako ay isang superyor na nilalang,” ang wika niya habang naka ngisi.
“Bart huwag kang makinig sa kanya, sinisira lang niya ang konsentrasyon mo.” ang wika ni Cyan.
Natahimik ako at pilit bumalik sa aking ala-ala ang eksenang iyon kung saan nag paalam ako kay Narding na sasama kay Serapin habang kumakain kami sa restaurant.
FLASH BACK
Kapwa sila naka suot ng body fit na polo at talaga namang nakaka demonyong kagwapuhan ang tumambad sa aking paningin. Lalo naging presentable ang itsura ni Bart at para na talaga itong artista. Ang kanyang pabango ay naiiwan na rin ang amoy sa kanyang pag lalakad at ang suot na sapatos ay halatang mamahalin at branded. Ibang iba ang kanyang dating, parang nahihiya na akong tabihan sila ni Serapin dahil tiyak na mag mumukha akong pulubi. Iyon lang aking nararamdaman na hindi ko maiwasksi sa aking isipan.
“Tol, nandito ako para ayain ka sa dinner. Tara, tingnan mo oh, may sasakyan na akong sarili!” ang masayang wika ni Bart habang ipinapakita sa akin ang kulay itim na kotse sa aming bakuran.
“Hi! Eto kasi Bart ayaw pa pigil sa akin. Nais daw niyang isakay ka dito sa bagong sasakyan niya. Kaya heto kami nang iistorbo.” ang natatawang wika ni Serapin sabay akay sa akin patungo sa sasakyan
Ngumiti lang naman at hindi na naka tanggi. Bagamat nahihiya ako dahil hindi man lang ako nakapag ayos. Suot ko pa rin ang lumang tshirt at pantalon na kanina ko pa gamit sa pag lalako ng sampaguita sa kalsada. At pati na rin ang aking tsinelas na may tahi pa dahil sira na ito. Hindi ko alam kung maawa ba ako sa sarili ko habang pinag mamasdan silang dalawa na nag tatawanan at kukwentuhan sa mga bagay tungkol sa pag momodelo, mga bagay na hindi ako makarelate.
Makalipas ang ilang minutong pag ddrive, huminto kami sa isang pribadong kainan. Bumaba kami dito at pumasok sa loob. Nakakatuwa lamang isipin na parang hindi akma ang aking anyo sa lugar na aming pinasukan. Hindi ko tuloy maiwasang umupo sa sulok at mag kubli nalang abala sila sa pag order ng mga pag kain hindi ko naman alam kung paano kainin. “Nga pala Narding, may shoot kami ni Bart sa Cotabato sa susunod na ako. Nais ko sanang ipag paalam siya sa iyo kung ayos lang.” ang wika ni Serapin habang naka ngiti.
Si Bart naman ay tumingin sa akin at inilingis ang kanyang kamay sa akingb likuran na parang nag lalambing. “Payagan mo na ako, please..” bulong nito.
Hindi ako nakasagot..
Tila nabato balani lang ako sa kanyang maamong titig.
“Huwag kang mag alala Narding, akong bahala dyan kay Bart. Pag nag loko iyan ay uupakan ko! Sanggang dikit tayo diba?!” ang wika naman ni Serapin habang nakangiti.
End Of Flashback (Scene from ATNN Book 1)
“Tama ka, sumama ako kay Serapin dahil gusto kong tumulong kay Narding, gusto kong maging proud siya sa akin. Para sabihin ko sa iyo ay WALA pang nagaganap noon, hindi pa ako nalalagyan ni Serapin ng sumpa! Ang mga damit kong bago, ang mga sapatos ang sasakyan at ipinahiram lamang sa akin ni Serapin upang maranasan ko ang ganoong buhay sa kabila ng pagiging isang tambay sa kanto. Noong mga sandaling ay malinis ang aking hangaring mag tagumpay at maipag malaki. Hindi totoo ang mga paratang ni Serapin sa akin na doon palang ay may namamagitan na sa amin dahil ang lahat ng iyon ay isang kasinungalingan.
Sumama ako kay Serapin sa lugar ng shoot at maayos naman ang lahat. Ginawa ko ang aking trabaho. Pag balik namin sa siyudad ay iniabot niya ang aking kinita, inilagay ko iyon sa sobre upang pag ipunan ang operasyon para makalakad ng maayos si Narding. At wala na akong naalala pa. Ang lahat ay pawang blangko na lamang. Hindi ko intensiyon na mag taksil at manakit. Hindi ako masamang tao..“ ang sagot ko na may halong matinding lungkot.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang yumanig ang paligid at dito ay napansin namin na ang sumasabog ang buwan, maya maya ay may lumabas dito na isang malaking bulaklak ng lotus. Ang lahat ay napatingala at pinag mamasdan ang ganda nito. Hanggang sa maya maya ay laking gulat namin noong mahati ang buwan sa gitna at mag hiwalay ito.
Nangiti si Rajal “mukhang seryoso na ang Panginoong Alpha.” ang wika nito at dito ay lumabas ang kanyang espada sa dalawa niyang kamay at maya maya ay nag liwanag ang kanyang katawan. “Tapusin narin natin ang digmaan ito!!” ang sigaw ng kalaban at dito ay nag bago ang kanyang anyo. Humaba ang kanyang buhok, naging asul na pintado ang katawan at mula sa kanyang tagiliran at likuran ay tumubo ang mga kamay. Apat sa kanan at apat sa kaliwa. Ang bawat kamay ay may hawak na espada na siyang gumulantang sa amin.
Sumiklab ang apoy sa katawan ni Cyan at lumabas ang kanyang higanteng palakol inilagay niya ito sa likod ng kanyang batok at nag handa. Nag liwanag ang aking mata at naging mata ito ng ahas. Gumapang ang kaliskis sa aking braso at lumabas sa aking kamay ang isang espadang manipis.
Nag tatakbo sa amin ang kalaban, mabilis ang kanyang pag kilos. Sa isang hampas ng kanyang espada ay susundan itong ng anim pa niyang kamay kaya ihinarang ni Cyan ang kanyang pakol at ako ang umatake dito. “Hindi mo na kailangang halukayin ang buhay ko dahil wala kang mapapala! Pinatawad ko na ang aking sarili kaya nasa inyo nalang iyon kung gusto niyong mabuhay sa paninisi sa pag kakamali ng iba!” ang sigaw ko at dito ay nakipag sabayan kami ni Cyan ng hampas ng espada sa kanyang walong kamay! Galit ang namayani sa akin noong mga sandaling iyon at alam kong ramdam niya ito. Bale wala ang kanyang mga pag hiwa sa aming balat dahil nag hihilom lang aming mga sugat.
Mabilis ang aming pag kilos.
Habang nasa ganoon posisyon kami ng pag lalaban ay ilang malalakas na putok at pag sabog ang tumama sa katawan ng kalaban. May lumipad rin bola ng enerhiya na animo tubig na sumabog sa mukha ng heneral. Dito ay nakita namin sina Cookie at Tibur na tumakbo at sumusugod patungo sa aming kinalalagyan.
“Kapangyarihan ng Araw!, Taglay ay liwanag, Kambal na lakas, kami ang Super Twins!” ang sigaw ni Cookie.
“Gaga! Hindi kita twin noh, tsakang to!” ang wika ni Tibur.
Habang nasa ganoong posisyon ang dalawa ay bigla may lumipad na sibat sa kanyang kinalalagyan, tumagos ang sibat sa tiyan ni Cookie at tumusok rin ito kay Tibur na aming ikinabigla. Tuhog ang dalawa na parang barbe Q sa isang stick.
“Aww! Mare may regla nanaman ako.” ang wika ni Cookie.
“Gaga, natuhog tayo.” ang wika ni Tibur at pareho silang natumba sa lupa. Agad naman sila nilapitan ng mga kawal ng Roika at inilayo sa aming laban. “Help, ayoko pang mamatay! Kahit ako nalang ang isalba niyo, kahit pabayaan niyo na si Tibur.” ang wika ni Cookie.
“Kung may isang mabubuhay siguraduhin niyong ako iyon. May anak ako at asawang nag hihintay sa akin. Hindi na baleng mamatay si Cookie tutal panget naman siya.” ang iyak ni Tibur.
Natawa ang kawal ng Roika. “Huwag kayo mag alala, mabubuhay kayo pareho.” ang wika nito bago sila dahil sa sasakyan kung saan naroon ang ibang nasungatan.
Maya maya lumakad sa aming harapan ang heneral, muli sayang umatake sa amin. Kaya naman nag liwanag ang aking espada, naging ahas ang kalahati ng katawan mula bewang hanggang paa upang maging mas mabilis ako at makasabay sa kanyang pag kilos.
Dito ay nag abot kaming dalawa, pinaluputan ko ang kanyang katawan at itinarak ang aking espada sa kanyang likuran. Maya maya ay tumakbo siya Cyan, lumundag ito sa kalaban kaya naman mas humigpit pa ang aking pag lingkit sa kanyang katawan.
Nasa ganoong posisyon ako noong makawala ang kamay ni Rajal at isang malakas hataw sa aking katawan ang kanyang ginawa. Kasabay noon ay bumagsak si Cyan at ang kanyang nag aapoy na katawan sa kalaban dahilan para yumanig sa buong paligid.
Tumilapon ako at dito ay biglang nahati ang aking katawan sa dalawa..
Tahimik..
Kahit na hati nag aking katawan sa dalawa ay naririnig ko pa rin at nakikita ang nagaganap sa paligid. Tumilapon ang katawan ng heneral dahil sa lakas ng pag sabog pero agad itong nakabangon at lumapit sa aking ulo at saka itong pinag sasaksak. “Napaka dali, hindi ko inaasahan na ganito kalagim ang magiging katapusan ng iyong kaibigan. Ikaw ang isusunod ko, mag handa ka.” ang wika nito dahilan para matawa si Cyan. “Sigurado ka? Tsimoso ka, alam mo ang issue namin ni Bart pero hindi mo alam kung sino ano siya?” tanong ni Cyan at dito ay nag simula na akong lumabas sa kanyang likuran. Hinawakan ko ng mahigpit ang aking espada at hinataw ito sa kanya. Gulat na gulat siya sa akin pag sulpot likod kaya naka iwas siya at dalawa lamang sa kanyang walong kamay.
“Imortal ako heneral. Mukhang hindi sapat ang lakas mo para patayin ako.” ang wika ko sabay lakad sa kanyang harapan.
Tumatagas ang dugo sa kanyang brasong naputol..
Maya maya ay natawa ang heneral at bilang tumubo ang kanyang kamay. “Hindi lang ikaw ang may kakayahan! Hindi lang ikaw!!” ang sigaw niya at dito ay humaba ang kanyang brasong may espada at sumagupa ito lahat sa aming kinalalagyan.
Umiwas kami ni Cyan at ang ibang atake ay sinangga namin. Halos hinabol kami ng mga ito mabilis at kahit saan kami pag tungo ay umaatake.
Nasa ganoong pag takbo kami noong biglang mahati ang mga kamay na mahaba sa kanyang braso na kanyang ikinagulat. Nahati rin ang apat pa sa kanyang kaliwa.
Dito ay bumagsak aming harapan sina Heneral Galfia, Heneral Montu at ang pinaka huli si Kapitan Juho ng mga pirata.
“Siguro nga ay masyado nang mahaba ang digmaang ito. Oras na para tapusin.” ang wika ni Juho.
Dito ay lumakad silang tatlo sa aming tabi. Humilera kami ng at nag handa sa kaniyang pag atake. Sa unang pag kakataon ay makakasama ko ang tatlong malalakas na mandirigma sa planeta. “Kaya dapat ay hindi ako mag pahuli.” ang wika ko sa akin sarili.
“Shuuttaaa wait!!! Eto na ang tinatawag na men empowerment! Ang pag kakaisa ng mga gwapong papa!!!” ang wika ni Cookie habang binubuhat sila ng mga taga Roika.
Lumabas muli nag walong kamay ng heneral at nag labas ito ng mas malalaking sandata saka nag tatakbo patungo sa amin.
Kaming lima ay nag tatakbo rin pasugod sa kaniya. Bumuga ng maraming bolang enerhiya ang kalaban, nag labas rin ito ng maraming mga sibat sa katawan pero ang lahat ng iyon ay sinangga lang nina heneral Montu at Galfia, sila ang nag silbing harang para makalapit kami sa kalaban.
Nag tatakbo si Kapitan Juho sa kalaban at hinati nito ang kanyang mga braso. Dito na ako lumundag, naging malaking sawa ang aking katawan at mabilis akong lumingkis sa kalaban para hindi ito makagalaw.
Dito na kumilos si Cyan, nag apoy ang kanyang kamao at isang malakas na suntok ang iginawad sa katawan nito dahilan para mawasak ang kanyang braso at balikat. Humigpit pa ang aking pag lingkis hanggang sa maipon ko ang enerhiya sa aking bibig at ibinuga ko ito sa kanyang mukha.
Tumilapon sa ere ang kanyang latang gulay na katawan. Buti ang braso at duguan..
Lumapit kaming lima sa kanyang bulagtang katawan. “Hindi ka mahina, nag kataon lang na lima kami at isa ka lang.” ang wika ni Juho.
Natawa ang heneral at dito ay napatingin siya sa kalangitan kung saan may lumabas pang ilang sasakyan pandigma ng kalawakan. “Marami ang aming hukbo! Hindi ito mauubos at sa huli ay magagapi lamang kayo.” ang wika niya sabay suka ng dugo at bumalik sa normal ang kanyang katawan.
Nag kagulo muli ang aming kawal at lahat sila ay nag tatakbo sa amin. “Kapitan! Kapitan Juho!” ang pag tawag ng pirata. “Bakit?” tanong nito.
“Maya namataang mga hukbo sa ilalim ng kagatan at mayroon rin sa kalangitan. Mas marami ito at kulang na ang bilang natin!” ang wika ng pirata.
Dito ay lumabas na kalangitan ang isang malaking sasakyang nag lalaman pa ang mas maraming kawal na kalaban..
“Humanda kayo! Lalaban tayo!” ang sigaw ni Cyan kaya tumayo ang mga sundalong sugatan sa paligid at kinuha ang kanilang mga sandata. Halos mabibilang nalang aming hukbo dahil ang iba ay sugatan na at mga nangamatay..
“Sinasabi ko naman sa inyo ay papatayin kayo lahat ni Ama. Walang makakaligtas.” ang wika ng heneral na kalaban.
“Tumigil ka!!” ang sigaw ni Juho sabay tarak ng espada sa kanyang ulo. “Tapos na ang parte mo duwag na heneral.”
Noong mga sandaling iyon, lahat kami ay napatingala dahil sa dami ng kawal na bumabagsak sa kalangitan. Pagod na aming mga katawan ngunit ang lahat ay nakahanda pa ring lumaban.
Habang nasa ganoong posisyon kami ay biglang may dumating na mga kakaibang sasakyan mula sa isang bumukas na portal at dito ay lumabas ang dambuhalang spaceship na kulay asul at nag labas ito ng malakas na laser. Naka taktak sa logo ng space ship ang salitang “Antartica”.
Nag sigawan at nag bunyi ang mga kawal sa paligid dahil sa tulong na parating..
Ang lahat ay nag saya..
Samantalang kumabog ang aking dibdib at kumirot ito. Sa hindi ko malamang dahilan ay biglang tumulo ang aking luha..
“Bart..” ang boses ni Narding.
Narinig ko itong bumulong sa aking tainga, parang nasa malapit lang siya..
At nasa ganoong pag luha ako noong mapansin kong may mga pulang kumikinang na abo na bumagsak sa aking harapan.
Itinaas ko ang aking kamay at isinahod ito gamit ang aking palad.
Mainit..
Naramdaman kong hinawakan ni Juho ang aking balikat. Malungkot ang kanyang mukha. “Naramdaman kong may nangyari..”
“Alam ko na.. lumaban siya diba? Sabihin mo sa akin na lumaban siya hanggang dulo.” ang sigaw ko.
Tumango ang kapitan. “Oo, lumaban siya hanggang dulo. Hanggang sa huli.” ang sigaw niya.
Napaluhod ako at napahawak sa lupa..
“Wala na si Narding.. wala na siya..”
Itutuloy..
LOA S4 Part 113: Ang Kapayapaan ng Puso
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 23, 2020
Part 113: Ang Kapayapaan ng Puso
NARDING POV
“Narding..” ang boses na aking narinig na gumising sa aking pag kakatulog.
Noong imulat ko ang aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili sa isang madilim na lugar at ang tanging liwanag lamang na aking nakikita ay ang gintong liwanag na nakabalot sa aking hubad na katawan. Nakalutang ako at yakap ko ang aking sariling tuhod na parang isang fetus. Pinag halong lamig at init ang aking nararamdaman noong mga oras na iyon. Hindi ko maunaawan basta ang alam ko lang ay huminto na para sa akin ang lahat.
Habang nasa ganoong pag iisip ako ay may narinig akong isang yapak na palapit. “Narding, oras na para ikaw ay mag tungo sa liwanag.” ang wika ng isang pamilyar na boses at dito nga ay nakita ko si Rashida na naka suot ng pinag halong puti at gintong damit, nag liliwanag ang kanyang katawan at nakaka silaw itong pag masdan.
Hinawi niya ang kadiliman at dito ay lumabas ang liwanag. Ang madilim na paligid ay naging luntian. Lumapit siya sa akin, ngunit ako ay nanatiling naka talungko at ibayong takot ang nararamdaman. Inabot niya ang aking kamay ngunit umiwas ako. “Narding, huwag kang matakot. Ligtas ka dito.” ang wika niya habang naka ngiti.
Marahan kong inabot ang kanyang kamay at dito ay nag karoon ako ng saplot sa katawan. Isang puting pajama na may burda ng ginto at gayon rin ang aking suot na kamiseta. “P-patay na ako diba? Nabigo ko ang lahat.” ang wika ko.
Tumabi siya sa akin at ginusot ang aking buhok. “Totoo ngang patay kana at ngayon ay nandito ka sa aking paraiso. Pero alam kong ginawa mo ang lahat para mag tagumpay at kung minsan ay hindi talaga nagiging sapat kung ano ang ibinibigay natin. Iyon ang nagiging dahilan kaya’t kinakailangan subukan natin ulit ang isang bagay para mapag tagumpayan natin ito.” ang sagot niya.
Natahimik ako ng sandali at napatingin sa kalayuan..
“Busilak ang iyong puso para isakripisyo mo ang iyong sarili para sa kapakanan ng iba. Ang totoo noon ay si Irano talaga ang naka takdang mag sakripisyo ngunit ikaw ang tumayo sa kanyang lugar.”
“Dahil maraming dapat gampanan si Irano, maraming umaasa sa kanya. Sino ba naman ang makaka alala kay Narding?” ang natatawa kong salita sabay kuha ng bulaklak sa lupa at saka ko ito pinalipad sa hangin.
Tahimik..
“Ngayong patay na ako. Ano ang susunod para sa akin?” tanong ko.
“Ang pag masdan ang magandang tanawin, ang mabuhay ng mapayapa at panoorin ang nagaganap mula sa kalawakan mula dito sa ating kinalalagyan. Dito ay walang gutom, walang problema, walang kang iisiping iba. Sa makatuwid ay nandito ang kapayapaan ng iyong puso. Kaya para sa akin ay masasabi kong mas maganda sa paraisong ito. Iyon ay kung gusto mong manatili dito.” ang wika niya
Humarap ako sa kanya..
Malamig ang hangin..
“Ano ang ibig mong sabihin? Kung mag salita ka ay parang may iba pa akong pupuntahan.” natatawa kong tugon.
“Mayroon. Maaari kang manatili dito o tayo ay gumawa ng paraan upang ikaw makabalik. Naalala mo ba noong isakripisyo ko ang aking kapangyarihan para matalo si Isayas at maisara ang tarangkahan ng babylon? Bago ako mag paalam sa iyo ay bingyan kita ng isang munting regalo.
FLASHBACK
“Maraming salamat sa pag aalaga sa aking lupain. Ibinibigay ko sa iyo ang walang hanggang basbas. At bilang gantimpala sa iyong kabutihan ay pinag kakalooban kita ng isang regalo. Simpleng bagay lamang iyan mula akin, sana ay tanggapin mo.” ang wika niya at nag liwanag ang kanyang kamay idinikit sa aking dibdib. Nakaramdam ako ng ibayong init at maginhawa ito sa aking pakiramdam.
Tahimik ulit..
“Mag kikita pa ba tayo?” tanong ko.
“Hindi naman ako mawawala Narding, maaaring hindi mo ako marinig, o hindi mo ako makita. Ngunit ako ay mananatili dito, sa iyong puso.” ang sagot niya sabay lapag ng kanyang aking ulo.
End of Flashback
“Ang akala ko, ang enerhiyang iyon ay ang pag hihilom ng aming mga sugat matapos ang labanan.” wika ko.
“Mali, ang regalong iyon ay ipinag kaloob ko sa iyo upang magamit mo ito sa oras na katulad nito. Ang bola ng enerhiyang iyon ay sagrado at ang layon nito ay protektahan ang iyong kaluluwa at espiritu sa tiyak na pag kasira. Layon rin nito na huwag alisin ang iyong memorya upang maalala mo pa rin ang lahat lahat.
Ang isang normal na taong namamatay ay nakakalimot sa kanyang alala. At kapag sila ay nabuhay ulit sa katauhan ng ibang nilalang ay wala na silang alam sa dati nilang buhay. Ang kanilang espiritu ay nawawalan ng bigat, hugis o timbang kaya’t maaari itong mawasak at ikaw ay mapunta sa katawan ng isang hayop, o isang tao na may ibang kasarian o kaya isang nilalang mula sa kalawakan.“ paliwanag niya.
“Iyan ang tinatawag na reincarnation tama diba? Ang ibig mong sabihin ay maaari akong mag reincarnate sa ibang katawan?” tanong ko.
“Ay proseso ng reincarnation ay naka depende mismo sa nilalang na namatay sa kapangyarihan ng kanilang pag iisip. Ang isang nilalang na pumanaw at nag tataglay ng matalas na pag iisip ukol sa kanyang nakaraang buhay ay mahihirapan humanap ng bagong katawan dahil hindi pa niya tuluyang nabibitiwan ang kanyang lumang memorya. Ang isang nilalang naman na blangko ang ala-ala ay kusa na lamang sumasanib katawan ng ibang nilalang para sila ay muling mabuhay ayon sa kapangyarihan ng kanilang pag iisip at konsentrasyon. Ang lahat ay naka depende sa ating pag nanais mabuhay na muli.
At sa iyong sitwasyon, sa tingin ko mahihirapan kang humanap ng bagong katawan dahil prinotektahan ko ang iyong memorya at espiritu.“ wika niya.
“Eh yun naman pala, edi wala nang pag asa.” tugon ko.
“Ang bawat tanong ay may ng ay kasagutan, kung ang isang tanong ay wala kasaguutan at hindi ito matuturing na isang makabuluhang tanong. Kaya ang aking tanong sa iyo ngayon ay “Nais mo pa bang bumalik tapusin ang iyong nasimulan?”
“Syempre ay gusto ko, ngunit paano.” tanong ko.
“Sa tulong ng aking enerhiya ay naprotektahan nito ang iyong espiritu at memorya. Ngayon ang kailangan nating gawin ay lumikha ng iyong katawang lupa sa tulong na isang espesyal na nilalang. Halika tumayo at puntahan natin siya.” ang wika ni Rashida habang naka ngiti.
Tumayo ako sa sumunod kay Rashida, dito ay ipinakita niya sa akin ang ganda ng kanyang natatanging paraiso. Napaka gaan sa pakiramdam, ang hangin ay masarap langhapin at napaka tahimik pa na halos hindi kana mag aalala o mag iisip pa sa iba’t ibang bagay.
“Narding, bilisan mo ang pag lalakad. Ang bawat segundo ay mahalaga.” ang wika niya at patuloy kaming lumakad patungo sa isang isla na malapit sa karagatan.
“Saan ba tayo pupunta?” tanong ko.
“Malalaman mo rin, basta’t humakbang ka lamang at sumunod sa aking yapak.” sagot niya habang naka ngiti.
Makalipas ang ilang minuto ay narating namin ang isang maliit na islang karugtong ng kanyang paraiso. Dito ay may nakita kaming lalaking nakaupo sa ilalim ng puno, may hawak na libro at nag babasa. Halos mag kamukha sila ni Rashida ng suot na damit at habang naaninag ko ang mukha ng lalaking iyon ay para bang ayoko nang lumapit pa.
Maya maya huminto siya sa pag babasa at tumayo para salubungin kami. “Narding bakit ayaw mong lumapit?” tanong ni Rashida.
“Ayokong lumapit sa kanya dahil kalaban ang isang iyan. Iyan si Enki ang panganay na anak ni Anum.” ang wika ko.
“Ayos lang, noong mga oras na iyon, bago siya mamatay ay isinalba namin ni Baal ang kanyang espiritu dahil wawasakin ito ni Ama katulad ang ginawa niya sa ibang anak niya, kina Ugigi, Senbon, Yukzi at Gamal. Ang tanging espiritu na lamang na naiiwan ay ang kay Baal na nakay Irano, kay Cura na nasa malayong dimensyon at kaming dalawa ni Enki na nandito sa paraisong ito. Halika lumapit ka sa kanya at huwag kang matakot.” ang wika ni Rashida
“Tama si Rashida, huwag kang matakot sa akin. Ang aking espiritu ay malaya na mula sa pag hawak ni Ama. Ngayon ay wala na akong ibang susundin kundi ang aking sarili lamang. At iyon ang mahalagang aral na natutunan ko sa aking dalawang kapatid na sina Baal at Rashida. Sa ngayon ay nag desisyon na ako na dito lamang ako sa kanilang paraiso manatili upang kami ay sama sama at hindi mag kahiwa-hiwalay pa.” ang wika ni Enki.
“At ang dahilan kung bakit kami nandito ay upang tanungin kung kaya mong kuhanin ang kanyang katawan lupa. Prinotektahan ko ang kanyang memorya at espiritu upang mabigyan siya ng pag kakataong makabalik sa labanan at mabuhay ng mapayapa kasama ang kanyang pamilya.” ang wika ni Rashida.
Pumikit si Enki at hinawakan ang lupa..
Maya maya ay dumilat ito..
“Ikinalulungkot ko ngunit ang katawan ni Narding ay napulbos na kasama ang kanyang mga buto. Ngayon ay hindi ganoon kalakas ang aking kapangyarihan dahil winasak ito ni ama bago ako tuluyang mamatay. Kaya ang tanging magagawa ko lang ngayon ay maupo dito at ipunin ang aking lakas bilang isang ordinaryong espiritu.” ang sagot nito.
“May paraan pa ba upang mag karoon katawang lupa si Narding?” tanong ni Rashida.
“Maaari natin siyang ilagay sa katawan ng isang hayop o isang nilalang sa kalawakan.” ang sagot nito sabay upo sa ilalim ng puno at muling nag basa.
“Kuya Enki, tulungan mo ako. Tulungan mo ang planetang nilikha ko. Paki usap.” ang pag susumamo ni Rashida sabay luhod sa harapan ng kapatid.
Napabuntong hininga si Enki at ibibaba ang kanyang aklat. “Hindi mo na kailangang gawin iyan. Tutulong naman talaga ko ngunit ang paraang ito ay minsan ko lang nagawa.”
“Ano iyon?” tanong ni Rashida
“Gagawa ng bagong katawan ayon sa wangis ni Narding gamit ang lupa at tubig bilang pinaka mahalagang sangkap. Ang tao ay nag mula sa lupa at babalik ito ng kusa kapag siya ay namatay. Alabok mula sa alabok at ang lahat ay dito mahihimlay.” ang wika niya sabay kumpas sa kanyang kamay at dito ay bumukas ang isang tarangkahan sa ilalim ng lupa.
Hinila niya ang aking espiritu at saka kapwa kami lumundag dito. “Maiwan ka muna dito Rashida, ako na ang bahala ay Narding.”
Itutuloy..
LOA S4 Part 114: Mahalagang Paraiso
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 23, 2020
Part 114: Mahalagang Piraso
Lumubog kami ni Enki sa ilalim ng lupa kung saan nandito ang kanyang maliit na laboratoryo. Isang maliit na silid lamang ito na punong puno ng mga halaman at mga organismo. “Alam mo ang balak ko talaga dito ay gumawa ng mga hayop para mayroon naman kaming makasama sa itaas. Lalagyan ko ng makukulay na paru paro at insekto ang aking paraiso para mas maging masaya.” ang wika niya at dito niya napansin na naka distansiya ako sa kanya.
“Bakit nakalayo ka sa akin Narding? Natatakot ka ba?” tanong niya.
“Oo, bakit parang nag bago ka bigla? Bakit nag bago ang takbo ang puso mo?” tanong ko.
“Sinabi ko naman sa iyo, ako ay hindi kalaban noon, at hindi rin ako kakampi. Ang aking ginawang pakikipag sagupaan sa inyo ni Irano ay ayon sa kalooban ni Ama, ako ay sumusunod lamang. Ngayong wala na ako sa puder ni Ama ay malaya na akong gawin ang aking nais. Katulad ng kanyang sinabi noon na hindi na niya kami kailangan dahil mayroon na siyang hukbo, isang bagong anak na si Isayas at dalawang magitint na heneral. Alam ni ama na kaming mga anak niya ay may kakayahang pantayan siya kaya’t natakot ito at kami ay hinayaang mapaslang. Iyan ang katotohanan na aking tinanggap.
Alam mo Narding, ngayon palang ako naging masaya dahil kasama ako ang aking kapatid na si Rashida at si Baal dito. Paminsan minsan ay nag kikita kita kami at nag kkwentuhan, mga bagay na hindi ko nagawa noon.“ ang wika niya.
“Bakit mo ako tinutulungan?” tanong ko.
“Tatlong punto Narding. Una, dahil anak ka ni Rashida at ikaw ang kanyang taga pag mana, Ikalawa, dahil nais kong ibalik mo ang kalawakan sa ayos. At Ikatlo, wasakin mo si Ama, gawin mo ito upang maging mapayapa ang buong kalawakan.” ang seryoso niyang sagot sabay pindot ng isang kakaibang aparato at dito ay humulma ang lupa na animo luwad, kusa itong gumalaw at naging katawan ng tao. Nag liliwanag ito ng husto ang aparado na nakaka silaw pag masdan. “Ganito lamang ang proseso ng pag gawa ng nilalang gamit ang aparatong makaluma. Ngayon ko lamang ito nasubukan dahil mas sanay akong lumikha ng nilalang gamit ang aking mga kamay. Iyon ay noong ako ay malakas pa at makapangyarihan.” ang wika niya.
Nag patuloy siya sa kanyang ginagawa at maya maya ay inutusan niya akong alisin ang aking saplot at pinapasok ako sa isang malaking capsule sa tabi ng luwad.
Pag pasok ko rito ay binalot ako ng init at lamig, nawalan ako na paningin at binalot ng liwanag aking buong katawan. Para akong hinigop ng kung anong pwersa patungo kung saan at wala na akong naalala pa.
Tahimik..
Dito ay natagpuan ko ang aking sarili na nakatayo sa isang malawak na damuhan at sa aking harapan ay ang dating Narding na payat, maitim at naka saklay. Nakatingin sa siya akin at naka ngiti.
Tumingin rin ako sa kanya at nag wika. “Kamusta kana?” ang naka ngiti kong pag bati pero may kung anong lungkot at kirot akong nararamdaman sa aking kaibuturan.
Ngumiti rin siya at lumakad pa palayo sa akin, iika ika at naka saklay..
Lalong kumirot ang aking dibdib, parang may kung anong matulis na bagay ang tumusok dito. “Sandali..” ang wika ko sabay takbo palapit sa kanya
Muli siyang huminto at ngumiti..
Dito ay kusang gumalaw ang aking katawan at niyakap ko siya ng mahigpit. “Patawarin mo ako kung nag dulot ako ng katakot takot na sakit at kalungkutan sa iyo. Huwag kang mag alala dahil kahit kailan ay hindi kita nilimot, kahit kailan ay hindi ka maaalis sa aking puso. Ikaw ang patunay ng aking kalakasan na kahit sa kabila ng ating katayuan sa buhay ay nagagawa pa rin nating ngumiti ng paulit ulit kahit na kumikirot ang ating mga dibdib sa kabiguan. Maraming salamat dahil pina alala mo sa akin ang dating ako, ang dating ako na malakas, matatag at hindi sumusuko.” ang bulong ko habang naka yakap sa kanya ng mahigpit.
Humarap siya sa akin at pinunasan ang aking luha. “Narding, yakapin mo ang iyong tadhana, gumising ka at tapusin ang ating nasimulan. Hawak natin ang liwanag at dilim ng ating mga puso, nandito lang ako lagi sa tabi mo.” ang wika ng aking sarili.
“Samahan mo akong yakapin ang ating Tadhana..” ang sagot at nag dikit ang aming palad at nag liwanag ang paligid.
Kasabay nito ang pag mula ng aking mga mata. Natagpuan ko ang aking sarili na naka higa sa dalampasigan habang sumasalpok ang tubig sa aking mukha dahilan para ako ay bumangon.
Ang papakita sa akin ng dati kong sarili ay sumisimbolo sa pag buo ko sa aking pag katao. Ito nag mahalagang piraso na bumubuo sa akin. Siya rin ang patunay kung gaano na kalayo ang aking narating kaya’t walang dahilan para sumuko. Ngayon ay napag tanto ko na ang lahat..
Tahimik..
Napatingin ako sa aking palad..
Normal na ulit ang aking katawan..
“Maligayang pag babalik sa iyo Narding. Tagumpay ang aking pag linang.” ang wika ni Enki
Lumapit sa akin si Rashida at inabutan ako ng tubig. “Kailangan ito ng iyong katawan para maging maayos ang pag daloy ng iyong dugo.”
“Wala akong binago sa iyong katawan, ultimo ang isang hibla ng buhok sa iyong ari ay hindi ko pinalitan. Ikaw pa rin ang dating si Narding.” ang tugon ni Enki.
“Buhay kana Narding.” naka ngiting wika ni Rashida
Tahimik pa rin ako at maya maya ay pumatak ang luha sa akin mata saka ako nag simulang umiyak. Dahil sa hindi maipaliwanag na saya at ligayang nararamdaman.
“Oh, huwag kang masyadong umiyak dahil baka lumuwa ang mata mo.” ang wika ni Enki. Tinapik ni Rashida kanyang balikat at nag wika. “Maraming salamat kuya.”
“Walang anuman, kahit noong mga bata tayo parati ko nang sinusunod ang inyong mga luho. Kayo ni Baal may masyadong pasaway.” ang sagot niya habang naka ngiti.
Ang kilos loob ni Enki ngayon ay iba na, marahil ay nag bago na talaga siya at ibang daan na rin ang kanyang tinahak. Noong natutunan niyang talikuran ang kataas taasang ama ay nag simula na rin siyang maging masaya, ngumiti at mabuhay ng mapayapa sa piling ng kanyang mga kapatid. Batid kong ngayon pa lamang niya nalalasap ang buhay na walang hanggang tuwa at pag mamahal.
Tahimik..
“Nagawa niyong ibalik ako sa normal, bakit hindi niyo buhayin ang iyong sarili?” tanong ko
Natawa sila “Narding, ang pag buhay sa aming sarili ay hindi saklaw ng aming kapangyarihan. Sa ngayon ay masaya kami dito sa paraisong ito, malaya at walang iniisip na kahit ano.” ang sagot ni Rashida
“Pero Narding, buhay lang ang iyong katawang lupa ngunit wala kang kapangyarihan.” ang wika ni Enki
“Paano ang labanan? Ang bato ay humiwalay sa aking katawan at winasak nito ang lotus ni Anum.” ang wika ko.
“Kung si Ama ay lumabas sa kanyang sagradong anyo ay mahirap na pigilan siya. Hindi ko alam ang kanyang kahinaan. Kaya’t ang mga mandirigmang katulad ninyo ay walang laban sa kanya.” wika ni Enki.
“Wala na rin ang aking sagradong kapangyarihan dahil nawasak na ito sa tarangkahan ng babylon.” ang tugon ni Rashida
Lahat kami ay natahimik at napatingin sa kalayuan.
Malamig ang hangin..
“Mayroon pang isang paraan.” wika ni Enki.
Tumingin kami sa kanya..
“Ano iyon?” tanong ni Rashida
“Ito ay isang paraan na tanging si Narding lang ang makakagawa at makaka tuklas sa kanyang sarili.” sagot ni Enki
“Hindi ko maunawaan pero handa akong gawin ang lahat para makabalik sa labanan at isalba ang aking mga kaibigan.” ang sagot ko.
“Walang ibang makakagawa nito kundi ikaw lang, ang maitutulong lang namin sayo ay gabayan nga ngunit ang lahat ay naka salalay na sayo.” tugon niya.
“Delikado ba ito? Paano kung di ko magawa?” tanong ko ulit
“Wala kang ibang pamimilian kundi ang gawin ito. Kung naka handa kana ay maaari mong ipikit ang iyong mata.” ang sagot ni Enki.
Tumango ako at pumikit.
Huminga ako ng malalim. “Handa na ako”
“Mabuti kung ganoon.” ang sagot ni Enki at dito ay inilagay niya ang kamay sa aking ulo..
Ilang sandali ay naramdaman kong bumigat ang aking katawan at nawalan ako ng lakas. Bumagsak ang aking katawan sa lupa at nakatulog..
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili sa kakaibang lugar, wala na ako sa paraiso ni Rashida, tinawag ko sila ngunit wala akong sagot na makuha. Iba ang lugar na ito, mamula mula ang lupa, ang hangin ay medyo malamig at ang buwan ay malaki na parang napaka lapit nito.
Babangon na sana ako mula sa pag kakahiga sa lupa ay biglang may nag tutok ng sibat sa aking mukha. “Sino ka? At saan ka nag mula?” tanong ng isang lalaki na naka suot ng kalasag na pula na animo kawal.
Hindi ako naka sagot. “Hindi ko alam, basta pag gising ko ay nandito na ako.” ang sagot ko.
“Ikulong ang isang ito! Isa itong espiya mula sa karatig na planeta!” ang sigaw niya at dito ay agad nila akong dinala sa loob ng isang gusali ay dito ay kinulong kasama ng isang pamilyar na mukha na aking ikinabigla.
Itutuloy..
LOA S4 Part 115: Lupain ng Anghel 1
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 25, 2020
Babangon na sana ako mula sa pag kakahiga sa lupa ay biglang may nag tutok ng sibat sa aking mukha. “Sino ka? At saan ka nag mula?” tanong ng isang lalaki na naka suot ng kalasag na pula na animo kawal.
Hindi ako naka sagot. “Hindi ko alam, basta pag gising ko ay nandito na ako.” ang sagot ko.
“Ikulong ang isang ito! Isa itong espiya mula sa karatig na planeta!” ang sigaw niya at dito ay agad nila akong dinala sa loob ng isang gusali ay dito ay kinulong kasama ng isang pamilyar na mukha na aking ikinabigla.
Part 115: Lupain ng Anghel 1
NARDING POV
“Narding, ang iyong misyon ay kuhanin ang likido na nag lalaman ng iyong kapangyarihan. Bumalik ka rito agad kapag nagawa mo ito. Mahalaga ang oras, kailangan mong mag madali.” ang boses ni Enki at kasabay nito ang pag mulat ng aking mata. Hindi ko namalayan na ako ay nakatulog dahil sa matinding hilo at pang hihina ng katawan.
“Inumin mo ito para hindi ka mahilo.” ang wika ng lalaking naka suot ng lumang damit na parang basahan. Madungis ang kanyang mukha at halata sa kanyang mata ang matinding lungkot. Kinuha ko ang tubig at ininom ito.
“Hindi ka natakot na baka may lason ang tubig? O baka may inilagay ako dito?” tanong niya.
“Hindi.. kilala kita kaya hindi ako natatakot.” ang sagot ko.
“Kilala? Hindi kita maunawaan ginoo, wala akong pamilya at wala rin akong kinagisnang kaibigan. Lagi lang ako ang iisa at naka kulong sa kweba kasama ang aking munting imbensiyon.” ang sagot niya at maya maya ay tumahimik siya at tumalungko sa isang sulok dahil dumating ang kawal. “Anong ingay iyan! Tumahimik kayo!” ang wika nito saka muling umalis sa aming selda.
“Napag kamalan nila akong espiya ng kalabang planeta kaya heto kinulong ako. Ikaw? Bakit ka nandito?” tanong ko
“Dahil isa raw akong baliw at palaboy laboy sa kalye. Delikado raw ako at wala sa tamang pag iisip.” ang wika niya.
“Pero hindi ka naman mukhang baliw.”
“Hindi naman talaga ako baliw, epekto lang iyon ng maling pag tingin sa akin ng mga tao sa paligid dahil wala akong pamilya at wala akong kahit ano.” ang sagot niya at maya maya ay sumilip ito sa selda saka sinilip ang nag babantay na kawal. Noong makitang tulog ito ay natawa siya. “Wala naman akong krimeng ginawa, kaya wala akong kasalanan.” ang dagdag niya sabay tulak sa isang bato sa sahig at dito ay lumabas ang isang butas na lagusan.
“Anong gagawin mo?” tanong ko.
“Tatakas. Syempre dalawang araw na ako dito. Ayokong abutin ng isang linggo. Tara na, mga engot talaga ang kawal ng palasyong ito dahil di nila alam na may butas ang kanilang kulungan kaya maraming nakakatakas.” ang wika niya sabay lundag sa butas.
Wala naman akong pamimilian kaya lumundag na rin ako at sumunod sa kanya.
Pumasok kaming dalawa sa lagusan at dumaan sa ilalim ng palasyo kung saan dumadaloy ang kanal. “Ang labas nito ay sa kabilang bayan na. Malapit na roon ang aking tirahan, kung wala kang matitirhan ay maaari kang sumama sa akin.” ang wika niyang habang gumagapang kami sa mga butas.
“Bakit madali kang mag tiwala?” tanong ko.
“Dahil kilala mo ako, pero hindi kita kilala.” ang wika niya kaya napakamot nalang ako ng ulo.
Pag lusot namin sa lagusan ay natapuan namin ang aming sarili sa ilog, dito ay nag hugas kami at inayos ang aming mga sarili saka muling tumakbo palayo.
“Bakit parang alam mo na kung saan pupunta? Pati lagusan ay kabisadong kabisado mo.” puna ko
“Dahil parati akong hinuhuli para ikulong doon. Paulit ulit lang rin naman akong tumatakas.” sagot niya sabay tawa at saka parehong tumakbo na parang batang paslit sa gawing kabundukan.
Makalipas ang ilang oras ng pag lalakad ay nakarating kami sa isang maliit na bayan kung saan nangangalakal ang mga tao.
Noong pumasok kami dito ay agad na may bumato sa aking kasama. “Ayan yung malas! Sira ulo!!” ang wika ng mga bata.
Sinangga koo ang iba bato at itinaboy ang mga bata palayo. “Naku nakatakas nanaman pala sa kulungan ang baliw na iyan! Sabihin niyo sa mga kawal ng palasyo na nakawala ito!” ang wika ng isang matanda.
“Teka ho, ano bang ginawa niya sa inyo? Bakit ganito niyo siya kung ituring?” tanong ko sa kanila.
“Dahil baliw ang lalaking iyan, walang pamilya iyan at palaboy laboy lang. Naka tira iyan doon sa kweba at apura ang butingting ng kung anu anong bagay. Natatakot kami na baka pati mga anak namin ay saktan niya!” sagot nito.
“Oo nga, ni walang gabay ang isang iyan. Wala rin iyang pangalan kaya “baliw” ang ibinansag sa kanya!“ ang sagot pa ng isa at dito ay muli kaming pinag babato ng mga tao palayo.
Maya maya ay inalis niya ang kanyang maduming hood at saka sumigaw na parang nanakot dahilan para mapa atras ang lahat. “ARRRGGHHHHH!! ARRRRGHHHHHHH!!” ang galit na singhal niya na parang hayop sabay kuha ng tinapay at mga pag kain sa isang tindahan saka hinila ako patakbo.
Muli kaming pinag babato ng mga natatakot na tao at noong malayo layo na kami sa bayan ay natawa ito at dito ay kapwa kami naupo sa ilalim ng puno. “Bakit ginawa mo iyon? Bakit ka nag sisigaw doon?”
“Para maka kuha ng pag kain.” ang wika niya sabay hati sa tinapay at ibinagay sa akin ang iba. May prutas pa at ilang pirasong inihaw na karne. “Matatakutin ang tao doon sa bayan, kung hindi ko iyon gagawin ay mamatay tayo sa gutom.” wika niya habang naka ngiti. Halos hindi pa rin nag babago ang kanyang mukha, mas bata lamang siya at uhugin pa kumpara noong unang beses ko siyang makita. Batid kong bumalik ako sa nakalipas kung saan normal pa ang planetang ito.
Tahimik.
Kapwa kami kumain..
“Ako nga pala si Narding. Ikaw anong pangalan mo?” tanong ko sa kanya bagamat kilala ko naman siya.
Tumingin ito sa akin at muling humarap sa malayo. “Wala, ewan. Basta walaa kong pangalan, di ko nasilayan ang aking magulang at hindi ko alam kung saan ako nag mula. Basta ang alam ko lang ay sugo ako ni Panginoong Enki ang lumikha ng planetang ito.” ang sagot niya at maya maya ay ngumiti. “Alam ko na, tawagin mo nalang akong “Baliw”, tutal ay iyan naman ang tawag sa akin ng lahat.“ ang wika niya habang naka ngiti dito ay inalis ang kanyang maduming hood. Tumambad sa akin ang kanyang payat na katawan na puro pasa, galos at sugat. Ang kanyang buhok ay mukhang pinag tripang gupitin ng kung sino.
“Napano yang mga sugat mo?” tanong ko
“Yung ibang tao ay binubugbog ako, yung iba ay nakakatuwaan lang nila na saktan ako. Katulad nalang noong isang araw, ginupit nila ang buhok ko at ginulpi. Tinanong ko sila kung bakit nila ginawa iyon, ang sabi nila ay dahil doon sila masaya. Masaya sila kapag nakikipag nasasaktan ako.” ang wika niya habang naka ngiti na parang wala lang ang mga sugat sa kanyang katawan.
Natahimik ako at nakaramdam ng kakaibang awa habang naka tingin sa kanyang maamong mukha. Napatingin din siya sa akin at saka ngumiti. “Isa kang mabuting nilalang Narding. Alam mo ba na ikaw lang ang bukod tanging nilalang dito sa mundo na nakausap ko, na hindi ako sinaktan at hindi natakot sa akin.”
“Dahil kaibigan kita.. at ang lahat ay utang ko sa iyo.” ang sagot ko habang nakatitig sa kanyang mukha.
“Utang? Hindi ko maunawaan. Bakit parang kung mag salita ka at tumingin sa akin ay parang marami tayong pinag samahan?” tanong niya.
“Marami naman talaga, ang ibig ko sabihin ay mag kasama tayo doon sa kulungan, tumakas at tumakbo mula dito.” natatawa kong sagot.
Natawa rin siya at tumayo..
“Halika, may ipapakita ako sa iyong mahalagang bagay.” ang wika niya sabay hila sa akin papasok sa isang kweba sa ilalim ng bundok.
Habang lumakad kami sa loob nito ay kapansin pansin na ordinaryong bato lamang ang paligid, ngunit noong tumagal ay nag mistulan na itong isang hightech na laboratoryo, mas hightech pa ito sa lab nina Sam at Gun sa aming kasalukuyang panahon. “Ano ito? Bakit may ganito?” tanong ko.
“Natuklasan ko lang ito noong bata ako. May isang bumagsak na bulalakaw dito sa kabundukan at noong makita ko ito ay mag nasirang parte ng sasakyan mula sa ibang planeta. Mag buhat noon ay inipon ko ang mga bumabagsak na sasakyan at dinadala sa kwebang ito. Hindi ko alam kung saan ako nag mula pero pakiwari ko ay nauunawaan ko ang lahat ng bagay sa kalawakan, kaya nakagawa ako ng mga imbensyon na hindi kayang gawin ng normal na nilalang.
Ang sabi nila ay baliw raw ako dahil tuwing may bumabagsak na sasakyang pandigma ng ibang planeta ay agad ko itong pinupuntahan at sinusuri. Ang aking wirdong kilos at kaisipan ay talagang imposibleng sakyang ng lahat.
Basta para sa akin ay isang talento na maunawaan ang bagay na higit pa sa nakikita ng aking mata. Ang sabi ko sa akin sarili ay baka biyaya ng panginoong lumikha ang aking talino para magamit ko ito sa kabutihan.
Nag karoon ako ng talinong walang makakapantay at nagawa kong kuhanin ang enerhiya ng planetang ito at ipunin sa isang capsule at maging isang malakas na sandata Narding.“ ang wika niya sabay bukas sa isang na taguan.
Dito ay sumabog ang pulang liwanag na likido na nasa dalawang bote ng capsule. “Narding, pag masdan mo, kumikinang ang enerhiya, napaka ganda diba? Ang enerhiyang ito ay ang magiging pinaka malakas na sandata ng planeta ito..
Ito ang enerhiya ng Planetang ADRAN.“ ang wika niya sabay hawak sa naturang nag liliwanag na capsule.
Itutuloy..
LOA S4 Part 116: Lupain ng Anghel 2
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 25, 2020
Part 116: Lupain ng Anghel 2
NARDING POV
Habang hawak niya ang naturang enerhiya ay biglang umapaw ito na parang kumulo noong lumapit sa akin. Dito ay tumaas ang energy level ng kanyang mga aparato na kanyang ikinagulat. Nataranta siya at muling ibinalik ang enerhiya sa lalagyan. “Bakit ganoon? Noong ilapit ko sayo ang enerhiya at parang nag karoon ito ng buhay.” pag tataka niya.
“Baka naman nag kataon lang.” ang sagot ko habang naka tingin sa enerhiya. “Ito ang kailangan ko.” ang bulong ko.
“Ha? Bakit kailangan mo iyan? Hindi pa ito nadedevelop, lalakas lamang ito kung mailalagay sa isang sandata. Sinubukan ko sa isang espada, baril o kahit saan. Hindi ito umuubra, nasisira lamang ang mga metal.” ang wika niya habang nakatanaw sa enerhiya.
“Sa tingin ko ay kailangan ng mas matibay na mineral upang mailagay mo ang enerhiya doon at magamit.” ang wika ko.
Napakamot ito ng ulo. “Mineral? Katulad ng ano?” tanong niya
“Katulad ng isang puting bato? Isang bato na kapag nilunok ay mag bibigay ng isang kalasag sa taong gagamit nito.” ang wika ko.
Napaisip siya. “Tama ka Narding! Matibay ang bato ng planetang Adran. Maaari ko itong gawing sandata. Teka paano mo naisip ang ganyang bagay?” tanong niya na may pang uusisa.
“Hindi ko alam, basta pumasok lang ito sa isip ko.”
Natawa siya. “Kung sa bagay, kung minsan ang pinaka simpleng ideya na naiisip natin ay ang pinaka maganda sa lahat. May mga bagay na hindi kailangan gawing komplikado, tama ba?” tanong niya.
“Oo naman. Tama ka doon.” sagot ko naman habang naka ngiti.
Bandang hapon ay nag ihaw kami ng karne sa labas ng kweba at dito ay sabay kaming kumain ng hapunan. Mag katabi habang nakaharap sa apoy na parang sumasayaw. Ang karne ay mainit kaya nakatusok ito sa isang stick na kahoy upang hindi kami mapaso.
“Ano ang ang balak mo sa mga gamit na nandoon sa loob ng laboratoryo mo?” tanong ko
“Gagamitin ko para mag salba ng buhay. Nakaka tawang isipan pero madalas kong napapanaginipan ang pag bagsak ng bulalakaw dito sa aming planeta. Mga bulalakaw na may iba’t ibang kulay, may itim, dilaw, asul. Ang lahat ng iyon ay masasamang nilalang na sisira sa buong Adran. Kung magagawa ko ng maaga ang mahiwagang sandata gamit ang enerhiya ng planetang ito ay maipag tatanggol ko ang Adran sa kahit na anong pag kakataon.” sagot niya habang naka tingala sa kalangitan.
Ang mga bulalakaw naman na tinutukoy niya ay ang mga bulalakaw na nakalaban ko noong unang beses akong maging si Nardo. Mula kay Kadakid, Shiva, sa Diyos ng kamatayan. Lahat ng iyon bumaba sa amimg planeta upang wakasan ang aming tahanan. Halos naalala ko pa rin ang lahat, pero nagapi sila ay hindi rin nag tagal. “Tiyak kong magiging matagumpay ang iyong adhikain.” ang wika ko habang naka ngiti.
“May ginagawa rin akong kalasag. Isang gintong kasalag para sa aking sarili at isang kalasag na may gintong ibong sa ulo bilang simbolo ng planetang Adran. Alam mo ay malakas ang enerhiya ng planetang ito at lumalakas pa ito depende sa paniniwala ng mga tao. Tiyak kong ang mag mamay ari ng sandatang aking ginagawa ay mag kakaroon ng walang hanggang lakas hangga’t siya ay naniniwala.” ang wika niya habang naka ngiti.
“Naniniwala ako sa iyong sinasabi.” ang sagot ko naman.
“Kung ganoon ay maraming salamat sa iyo Narding.” ang tugon niya at inabutan pa ako ng tubig.
Tahimik..
“Hindi ka taga rito sa planetang ito. Tama ba?” tanong niya sa akin.
“Tama. Narito para sa isang misyon.”
“Misyon ng?” tanong niya.
“Pag salba sa kalawakan. Mahabang istorya at sa tingin ko ay napaka bata mo pa para ganitong usapin.” ang sagot ko.
“Bata? Parang di naman tayo nag kakalayo ng edad. Alam mo kung ako ang masusunod ay gusto kong nandito ka nalang para mayroon akong kaibigang makaka usap.” ang wika niya sabay tayo. “May kukunin lamang ako sa loob Narding, hintayin mo ako dito” ang pag papa alam pa niya.
Makalipas ang ilang minuto ay bumalik siya sa labas hawak ang isang capsule na nag lalaman ng likido ng Adran. “Para sa iyo ito. Alam kong ito ang kailangan mo.” ang wika niya.
“Pero bakit mo agad ito sa akin ibibigay?” tanong ko.
Ngumiti siya. “Dahil, dahil mag kaibigan tayo.Saka marami pa naman doon sa loob. At iyan ay simbolo ng pasasalamat ko dahil minsan sa buhay ko ay nag karoon ako ng isang tunay na kaibigan. Alam kong bukas pag gising ko ay wala kana, babalik ka sa iyong oras maaaring hinaharap o maaaring sa nakalipas. Pero gayon pa man ay nais kong mag pasalamat sa iyo dahil naging masaya ako kahit sandaling oras lang.” ang wika niya habang naka ngiti at inabot sa akin ang capsule.
Hindi ako nag salita, niyakap ko siya ng mahigpit at sinabing “mag kikita tayo at marami tayong pag sasamahan. Patawarin mo ako kung naging pabaya ako at ay dumating ang oras na makasama kita muli. Bilang isang regalo, maaari ba kita bigyan ng pangalan?” ang tanong ko
“Narding oras na para ikaw ay bumalik.” ang boses ni Enki at dito ay nag liwanag ang aking kinatatayuan.
“Talaga? Bibigyan mo ako ng pangalan?” tanong niya sa akin na tila hindi makapaniwala.
Tumango ako at hinawakan ang kanyang kamay. Dito ay tinitigan ko ang kanyang napaka among mukha. “Balang araw ay magiging isa kang sagradong nilalang, ikaw ay lilipad sa kalangitan suot ang iyong gintong kalasag at gintong pakpak. Ikaw ay magiging bahagi ng pag katao ko at ako naman ay magiging bahagi rin ng pag katao mo. Ang pangalan mo ay “NARDO”, sana ay magustuhan mo.“ ang wika ko habang umiyak.
Tumulo ang luha sa kanyang mga mata. “NARDO, ako si Nardo! Gustong gusto ko Narding! Gustong gusto ko. Maraming salamat.”
Nag liwanag ang aking kinatatayuan at unti unting nag laho ang aking katawan. Hinawakan niya ako at nag wika. “Balang araw ay hahanapin kita. Pupuntahan kita at ipag kakaloob ko sayo ang enerhiya ng Adran, alam ko ikaw ang mag mamay ari nito. Salamat Narding..”
“Kung dumating ka oras na hindi kita kilala ay huwag mo akong biglain paki usap.” ang biro ko.
“Salamat sa lahat.. Nardo..” at nag laho ang aking katawan..
Pag mulat ng aking mata ay natagpuan ko nag aking sarili na nakahiga pa rin sa lupa kung saan ako bumagsak. “Magandang araw, bangon na.” ang wika ni Rashida.
Nakahiga ako at nasa kamay ko naman ang capsule ng enerhiya ng Adran. Kinuha ito ni Enki. “Ano ang pakiramdam na makasama mong muli ang Anghel na iyong gabay? Iyon nga lang ay hindi pa siya ganoon kaunlad noon, aabutin pa ng halos ilang taon bago niya ito mapag tagumpayan. Siya ay maaaring pinag tatawanan ngayon pero lumakas ang kanyang loob noon mabigyan mo siya ng pangalan. Alam mo, nilikha ko ang Adran at napasobra ang enerhiya nito hindi ko akalain isisilang na matalino ang anghel na iyon. At hindi ako ang nag bigay ng talino sa kanya, ito ay natural na lumabas sa kanyang nuerons dulot ng kanyang dipresyon at sa pag nanais niyang maging makabuluhan ang kanyang buhay. Sayang lamang at maagang nawasak ang Adran dahil sa kanilang kasalanan, naging gahaman ang mga tao kaya’t nawasak ito agad, nang dahil lang rin sa mga tao doon. At sana ay huwag kang magalit sa akin dahil hindi ako ang sumira ng Adran.” Ang wika ni Enki.
“Marami salamat sa inyo ni Rashida, masaya ako na nakita ko siya muli. Nabura ang aking sama ng loob at pag suklam sa akin sarili dahil hindi ko siya nagawang iligtas noon. Batid kong magkikita pa rin kami pag dating ng takdang araw.” ang wika ko.
“Tama iyon Narding. Mag kikita pa rin kayo.” ang wika ni Rashida at inalalayan ako nitong bumangon.
“Narding kailangan na nating kumilos. Naalala mo pa ba ang unang beses na ikaw ay mag palit anyo bilang si Nardo?” tanong ni Enki.
“Medyo. Hindi na ganoon kalinaw sa aking isipan.” ang wika ko.
“Mahalagang maalala mo ito dahil ang unang sigaw mo bilang si Nardo ang mag aactivate ng bato. Halika sumama ka sa akin at ipapaalala ko sa iyo ang lahat.” ang wika niya sabay hawak sa aking braso at dito napunta kami sa kalawakan sa tapat ng Earth.
Nandito tayo ngayon sa inyong mundo sa taong 2016 kung saan ka unang nag palit anyo bilang si Nardo. Ito mismo ang unang beses na ikaw ay magiging isang mandirigma.
“Pero paano natin malalaman na mag papalit na ako ng anyo?” ang tanong ko.
Madali lamang iyan. Nakita mo ba ang kometang iyon? Ang totoo noon ay hindi naman talaga ito babagsak sa inyong planeta. Ngunit kinakailangan ko lang gawin ito para magising ka sa inyong pagiging mandirigma.“ ang wika niya at dito ay ikinumpas niya ang kanyang kamay at biglang nag bago ng direksyon ang kometa at lumiko sa aming mundo. “Mahalaga ang unang sigaw Narding. Alalahanin mo ito!” ang wika niya.
“Kung ganoon, tayo ang dahilan kaya bumagsak ang kometa noon? Ayokong isipin na noong mga sandaling iyon ay patay na ako sa hinaharap!” ang wika ko.
“Iyon ang katotohanan. Babagsak ang kometa at isasalba mo ang mundo. Ipikit mo ang iyong mata dahil mahalaga ang UNANG sigaw mo bilang si Nardo.” ang wika niya.
Dito ay pumikit ako at hinintay ang kanyang pag sigaw. Sumagi sa aking ala-ala ang unang sandali ng aking pagiging super hero at iyon magaganap mismo sa gabing ito.
FLASH BACK
“Ang kometang pinangalanan “The Miracle Comet” na ating nakikita ngayon sa kalangitan mga kaibigan ay nahati na dalawa at ang isang pinangangambahang tatama sa lupa sa loob ng ilang oras. Halos ilang linggo na rin natin itong nakikita sa kalangitan at ngayon lamang ito muling kumilos. Ang kometang ito ay may kakayahang burahin ang ating bansa kung direkta itong tatama sa lupa. Ang lahat ay pinapayuhan na sumunod sa ordinansa ng mga otoridad kung sakali man na mag deklara ang mga ito ng pag likas.“ ang wika sa radyo na siyang kinatakutan ng lahat.
Lalong nag panic ang mga tao sa paligid..
“Mamamatay na tayo! Katapusan na natin!” ang iyak ng mga tao sa paligid habang ang ilan ay nag darasal para sa milagrong kaligtasan.
“Ano ba iyan, kung kailan naman nanalo na ako ng korona saka pa ako mamatay!” ang wika ni Cookie.
“Ano ka ba, huwag kang mag salita ng ganyan. Walang mamamatay sa atin. Wala..” ang sagot ko naman bagamat balot na rin ako ng matinding takot at pangamba.
“May pag asa pa Narding. Naalala mo ba ang mga katagang sinabi ko sayo noong nag kaharap tayo? Ang sinabi ko ay ikaw ang magiging tagapag ligtas ng buong sanlibutan. Lalabanan mo ang lahat ng masasama, susupilin mo ang kadiliman at ibabalik ang liwanag sa buong kalawakan. Ikaw ay hindi makikilala bilang ikaw, dahil mag babago ang iyong katauhan. Ang iyong busilak na puso, pag sasakrispisyo para sa ibang tao at ang pag mamahal mo ng walang pag iimbot. Wala kang bahid ng kasalanan at ikaw ang kumakatawan sa kabutihan. Ikaw ay tatayo para iba at mag aalay ng iyong sarili para sa lahat.
Tumayo ka Narding.. Tatagan mo ang iyong loob dahil ang tunay na laban ay mag sisimula pa lamang. Matagal nang nasa iyo ang kapangyarihan ko, naalala mo noong may liwanag na tumama sa iyo sa parke, iyon ang aking lakas na tinanggap ng iyong katawan.
Tataglayin mo ang bilis ng hangin, ang lakas ng daang libong mandirigma at ang iyong katawan ay magiging kasing tigas ng bakal. Ikaw ay kakatawan sa kabutihan at susupilin mo ang binhi ng kadiliman. Humayo ka Narding at iwakasi ang apoy ng bagong pag asa.
Kapain mo ang iyong bulsa at doon ay makikita mo ang isang bagay na mag liliwanag sa gitna ng kadiliman. Isubo mo ito at lunukin, tawagin mo ang aking pangalan..
“NARDO”
Tahimik..
Unti unting nawala ang tinig kasabay nito ang pag liliwanag ng aking bulsa. Katulad ng sinabi ng anghel. Kunin ko ito at tataglayin ko ang kanyang lakas.
Ang nag liliwanag na bato ay kasing laki ng holen. At noong hawakan ko ito ay unti unting nawala ang sakit sa aking katawan. Nawala ang aking pilay sa paa at maharan akong nakatayo ng tuwid.
Nanatili ang bato na naka kulong sa aking palad at kasabay nito ang pag takbo ko sa gitna ng maraming tao. Ang lahat ay papunta sa iisang direksyon ako lamang ang nakasalungat. Para akong lumulutang sa akin, punong puno ng lakas ang aking katawan, binura nito ang takot sa aking dibdib at napuno ang ng pag asa.
Unti unting nag aapoy ang aking damit na parang nasusunog na papel. At ang mga abo nito ay sumasabay sa aking pag takbo.
Naka ukit na sa ating mga palad na tayo ay palaging makakaranas ng takot at pag subok sa ating buhay.Ito ay gawa ng mapag larong tadhana at kahit anong gawin natin ay hindi natin matatakasan. Sa huli ay wala tayong magagawa kundi ang maging matatag na parang isang bato na habang tumatagal ay lalong tumitibay. Yakapin natin ang mga hamong ito hanggang sa mapagod ang tadhana at tayo maging malaya mula sa mga pag subok niya.
Tayo ay ipinanganak at itinalagang gumawa ng makabuluhang bagay para sa ating kapwa. Tayo ay madadapa at masusugatan ng maraming beses ngunit tayo ay matatag, matapang na parang isang matalas na patalim. Tayo ay lalaban at hinding hindi susuko.
Ngayon ay hindi na tayo mag iisa dahil tinitiyak kong may sisibol na liwanag ng pag asa..
Patuloy ako sa pag takbo..
Unti unting gumalaw ang aking kaway at inilagay sa aking bibig ang nag liliwanag na bato. Kasabay nito ang pag sigaw ko..
End of Flashback (Scene from ATNN BOOK 1 Part 7: Kometa)
Maya maya ay sumigaw si Narding..
Huminga ako ng malalim at sumigaw rin.
Sabay kami halos sumigaw!
(NARDO!! Ang sigaw noong dating Narding)
“NARRRRRDO!!” ang sigaw ko kasabay niya!
Umangat ang capsule na hawak ni Enki at naging bato ito na lumutang sa aking harapan. “Nagawa mo Narding.” ang wika niya.
Lumipad ang bato at pumasok ito sa aking dibdib.
Dito ay nag bago ang aking damit at lumabas ang aking kalasag na mas makinang at mas makulay kaysa sa dati..
“Bumalik kana roon Narding. Gawin mo ang makakaya mo para manalo. Lagi mong tatandaan ang sinabi ng Anghel na si Nardo. “Walang katapusan ang kapangyarihan ng Adran, ang kailangan mo lamang gawin ay maniwala sa iyong kapangyarihan.” ang wika niya.
At mula sa aking tabi ay lumabas si Rashida. Naka ngiti ito at ginusot ang aking buhok. “Humayo kana Narding. At isabog mo ang apoy ng pag asa!” ang wika niya at dito ay binuksan niya ang portal pabalik sa aking orihinal na oras..
Itutuloy..
LOA S4 Part 117: Ang Huling Mandirigma
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 25, 2020
Nag liwanag ang buong paligid..
Natigil ang pag buga nito ng malakas na enerhiya!
Noong mawala ang aming pag kasilaw ay nakita naming nakatayo sa Narding, putol ang dalawang braso at sunog ang buong katawan..
Lumapit sa kanya si Alpha at nag wika. “Magaling ang ginawa mo anak. Oras na para ikaw ay mag pahinga.” ang wika nito sabay hawak sa dibdib ni Narding.
Humarap sa amin si Narding at tumango na parang sinasabing “okay lang, kaya natin ito.”
Mula sa kanyang dibdib ay unti unting naging abo na pula ang kanyang katawan.
Kumikinang..
At sumama ito sa hangin..
Part 117: Ang Huling Mandirigma
IRANO POV
Humiwalay ang bato sa katawan ni Narding at lumipad ito sa higanteng lotus na sandata ni Alpha dahilan para sumabog ito at mawasak. Ito ang huling beses na ginawa ni Narding para sa lahat, para sa amin. Noong mga sandaling iyon, halos lahat kami ay napa tulala nalang dahil sa masaklap na pang yayari. Ang pulang abo na nag mula sa apoy ng katawan niya ay hinahangin pa pabagsak sa aming harapan. Kahit malakas ang aking loob ay parang may kung anong kirot at ibayong sakit ang dumurog sa aking pag katao sa kanyang pag kawala.
Napaluhod nalang ako at napaluha..
Dito ay umiyak rin sina Ace at Nai bagamat di nila ito pinapahalata..
Sunod sunod na pag sabog ang nangyari noong mawasak ang higanteng halaman ng kalaban, ngunit ang ugat nito ay nanatiling naka kapit sa buwan kaya hindi pa ito nag hihiwalay ng lubos.“Tanggapin na lamang natin na ang lahat ay mauuwi sa kamatayan. Una una lang iyan ika nga nila, nauna lang si Nardo ng kaunti at maya maya lamang ay susunod na rin kayong apat.” ang wika ni Alpha noong bumababa ito sa aming harapan. Isinahod pa niya sa kanyang kamay ang kumikinang na abo ni Narding. “Masyadong malakas ang enerhiya ang aking lotus, sapat upang wasakin ang isang buong planeta. Kaya’t heto, halos walang natira sa bangkay ni Narding kundi ang kanyang abo lamang.”
Lumakad ako sa kanyang harapan ng mayroong emosyon at matinding pag ka galit. “Hindi namatay si Narding na mahiha, namatay siyang lumalaban at hindi sumusuko. Iyan rin ang gagawin namin ngayon. Kung mamatay kami ay sisiguraduhin kong sasama ka amin, isasama kita sa hukay ko.” ang sagot ko sabay tawag sa pangalan ni Mirai.
Dito nag bago ang aking kalasag ayon na rin sa pag aalay ng aking kaluluwa sa aking sagradong sandata. Ito ay ginamit kay Braun at Enki noon. Ito ang pangatlong beses na gagamitin ko ito.
Lumakad rin sa akin likuran sina Ace, Nai at Jorel. Lahat sila ay seryoso ang mukha, may galit at nag dadalamhati.
Habang nasa posisyon kami ay isang tinig ang aking narinig, hindi ito kay Mirai, kundi sa Diyos na si Baal. “Sadyang matigas ang ulo mo Irvin. Manang mana ka sa iyong ama na si Lubai. Tutulungan kita ngayon ngunit ito ay hindi para sa iyo, ito ay para sa Iranya, Sarangia at Araknia. Wala na rin akong lakas dahil nakonsumo na ito ni Mirai. Ito nalang ang kaya kong ibigay sa iyo.” ang wika niya at nag liwanag ang aking kamay, dito ay lumabas ang isang sibat na trident, kulay berde at nag liliwanag ng husto. Nag bago rin ang porma ng aking tainga at naging palikpik ito na katulad ng kay Baal.
“Ang sibat na iyan ay ang unang regalo ko sa aking anak na si Baal. Natutuwa ako at iniingatan niya ito ng buong puso. Ngunit sa kabilang banda ay nakakalungkot lamang na isiping gagamitin ito laban sa akin.” ang wika niya.
“At natatakot ka dahil ayaw mong may isang nilalang na mapantayan ka at maging mas malakas sa iyo. Dahil ang gusto mo ay ikaw lang ang superyor! Ang lahat ng nilalang sa kalawakan ay makasalanan, iyon ay parte na ng aming mga buhay. Ang aming pag kakamali ang sinasabi mong dahilan kung bakit winawasak mo ang kalawakan. Pero ang totoo noon ay natatakot ka sa aming mga talino, husay at galing. Takot na takot ka na may makapantay sa iyo kaya’t hangga’t maaga ay ginugunaw mo ang kalawakan para hadlangan ang aming pag yabong.” ang wika ko.
Natawa siya. “Hindi ko maaaring itanggi iyan Irano. Habang tumatagal ay nagiging mapangahas kayong mga nilalang sa kalawakan. Habang tumatagal ay lumalakas kayo, tumatalino at nagiging makapangyarihan. Ayokong dumating sa puno na hindi niyo na ako kikilalaning Ama. Ayokong dumating sa punto na lahat ng nilalang sa kalawakan tatawaging Diyos ang kanilang mga sarili dahil naabot na nila ang talino at lakas na hindi mapapantayan! Walang isa sa inyo ang maaaring pumalit at gumapi sa akin! Lahat kayo ay mamatay! Lahat ay wawasakin ko!” ang sigaw niya at nawala ito sa aming paningin.
Bigla itong sumulpot sa aming harapan at itinulak kami gamit ang lakas sa kanyang palad pero itinarak ko sa lupa ang aking sibat at nag karoon ng tubig ang buong paligid. Umangat ang katubigan at Earth at lumipad ito sa aming kinalalagyan. Ito ang aking ginamit upang mag karoon ng lakas. Itinulak ko rin si Alpha gamit ang malaking alon dahilan para mapa atras siya. Dito na pumasok sina Jorel, nag liwanag ang kanyang mata at bumuga ng laser. Baril naman ang hawak nina Nai at Ace bilang pag suporta.
Panandaliang napa atras ang kalaban pero sa isang kumpas ng kamay ay nakabawi ito, inipon ang aming pag atake sa kanyang kamay at ibinalik sa amin ang malakas na enerhiyang bilog..
Hinarangan ko ito gamit ang aking tubig. Gumawa ako ng isang malaking pader at mula dito ay lumabas ang mga sibat na nag yeyelo na umatake sa kalaban.
Bumagsak sina Jorel sa aking likuran. “Walang kahinaan ang isang iyan.” ang wika nito.
“Wala akong madetect na weak point niya. O baka naman palyado na talaga ang program ko.” ang wika ni Ace.
Habang nasa ganoong pag uusap kami ay sumabog ang harang at parang hanging lumipad si Alpha patungo sa amin. Hindi na ako nag karoon ng pag kakataong ikumpas ang aking kamay para harangan siya.
Nag liwanag ang kamay ng kalaban at lumabas ang kanyang espadang kakaiba ang anyo. Sinugupa ako nito at isang malakas na hataw ang kantang ginawa pero ihinarang ko ang aking sibat sa kanyang atake. Lumubog ang aking paa sa tubig at umangat ito sa buong paligid. “Nais kong malaman mo na hindi ka mananalo sa antas ng iyong lakas Irano! Hindi sapat ang lakas ni Baal para talunin ako, una palang ay alam na niya iyan!” ang wika nito at nag sunod sunod ang pag atake sa akin dahilan para mapa atras ako. “Maaaring hindi sapat ang aking lakas para talunin ka, pero nais kong malaman mo na hindi ako nag iisa!” ang sagot ko at dito ay sumagupa na rin sina Jorel at ang iba pa.
Lumipad si Jorel sa aming at lumaban ito gamit ang kanyang natitirang kamay. Kahit isang braso nag gamit niya ay malakas pa rin ito kung sumuntok. Maya maya ay ang tatakbo si Ace sa kanyang likuran at lumundag sa ulo nito. Lumabas ang kable sa kanyang mga braso at gumapang sa ulo ng kalaban. Sinubukan niyang ishutdown ang kalaban sa pamamagitan ng pag konekta sa core nito na nasa kanyang mukha.
Si Nai at nasa aking tabi at tinulangan akong saluhin ang espada ni Alpha. Gamit niya ang kanyang espada at gamit ko ang aking sibat.
Natawa ito. “Kahit mag tulong tulong pa kayo ay wala rin kayong magagawa, lahat kayo ay nakatakdang sumunod kay Narding.” ang wika niya at kumawala ang kanyang braso mula sa aming pag kakapigil, dinakot niya ang mukha ni Ace at inihampas ito na parang laruan kay Jorel. Ang isang braso niya ay nag liwanag at sumabog ang kanyang espada dahilan para makabitiw kami ni Nai.
Hinawakan niya ang aking leeg at pinag susuntok ang aking mukha hanggang sa bumaon ang aking katawan sa lupa. Lumundag si Nai sa kanyang likuran at pinag susuntok ito, lumundag rin si Ace at nag tulong silang dalawa. Samantalang mabilis na hinila ni Jorel ang aking katawan para makalayo kay Alpha.
Hinila ni Alpha ang katawan ni Ace at pinutol ang kaliwang braso nito, ang kalahati ng bakal niyang kamay ay isinaksak sa tiyan ni Nai. Kapwa natumba ang dalawa. Sinipa pa niya ito ng malakas kaya sumadsad sa lupa ang katawan.
Lumipad siya patungo sa amin ni Jorel, naging espada ang kanyang kamay at nakipag palitan siya ng atake sa akin. Nakipag sabayan ako sa kanyang bilis hanggang maya maya ay sumabog ang isang malakas na laser sa kanyang (Alpha) mukha kaya tumilapon si Jorel at tumagos ang atake sa kanyang balikat.
Hinawakan ko ng mahigpit ang aking sibat at isang malakas na banggag ang aking ginawa mula sa itaas pa bagsak sa kanyang kinalalagyan, sinalo niya ito gamit ang kanyang espada. Ikinumpas ko ang aking kamay at pumalibot sa kanya ang tubig sa paligid saka binigkis ang kanyang katawan.
Panandalian siyang hindi naka kilos..
Ito ang pag kakataon, nag liwanag aking sibat at itinarak ko ito sa kanyang dibdib! Bumaon ito at mas idiniin ko pa..
Habang nasa ganoong posisyon ay nag liwanag ang paligid ng kanyang katawan at nag laho ang lahat ng tubig sa paligid, gayon rin ang naka bigkis sa kanyang katawan. Hinablot niya ang kalasag sa aking dibdib at winasak ito gamit ang kanyang kamay!
Nasugatan ko siya!
Iyon ang mahalaga bagamat lahat kami ay bumulagta at nawalan ng kakayahang bumangon..
“Saan kayo kumukuha ng lakas?! Bakit hindi niyo na lamang isuko ang inyong mga buhay sa akin?” ang wika niya.
“Hindi namin gagawin iyooon!! Hindi pa kami nababaliw!!” ang sigaw ni Ace tumakbo ito patungo sa kalaban, kahit isa na lamang ang kanyang braso ay may lakas pa rin ito para sumugod.
Nawala si Alpha at sumulpot sa kanyang kinalalagyan. Hinawakan nito ang kanyang ulo at saka kinuryente ang buong katawan.
Sumabog si Ace at nag lasog lasog ang binti, balikat at dibdib. Halos bakal nalang ang naka labas sa kanya. Muli sumagod si Nai at Jorel pero sinusuntok nalang sila ng kalaban at sinisipa na parang isang laruan palayo.
“Sa palagay ko ay oras na para tapusin ang labanang ito. Ikinalulungkot kong sabihin na wala ni isa sa kalawakan ang makakatapat sa akin. Ang aking sagradong sandata ay malakas at imposibleng masira. Iyon ay ang aking katawan, ito ang pinaka malakas na sandata sa lahat.” ang wika niya at lumutang siya sa aming itaas.
Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay at mula dito ay lumabas ang isang maliit na bola ng itim na enerhiyang nag sspark.
Una ay kasing laki ito ng bola ng golf, hanggang maging kasing laki na ng lobo, gulong ng isang truck at malaunan ay naging dambuhalang enerhiya na ito na sumakop sa buong buwan. Ito ang aking lakas, oras na para pasabugin ang lugar na ito kasama kayo. Huwag kayong mag alala dahil malapit niyo nang makasama si Narding, iyon ay kung hahayaan kong mabuhay ang inyong mga espiritu. Matapos ang pag sabog na ito ay wala ni isa ang makakaalala sa inyong kabayanihan dahil wawasakin ko na rin ang inyong mga planeta at wala akong ititira ni isa. Mga hangal kayo para umasang mananalo kayo sa isang Diyos na katulad ko.“ ang wika niya sabay bagsak sa amin ng enerhiyang iyon.
Yumanig sa buong paligid..
Dito ay talagang wala na akong pamimilian. Marahil ay kailangan ko ring gawin ang sakripisyo ni Narding. Hinawakan ko ang aking dibdib at dito ay lumabas ang bola ng enerhiya ni Mirai.
Itinarak ko ang aking sibat sa lupa at inilagay ko ang enerhiya dito..
Lalong lumakas ang pag yanig, umagat ang mga bato at unti unting nadurog ang buwan..
Noong aktong babagsak na ang itim na enerhiya ng kalaban ay nag liwanag ang aking sibat at mula dito ay lumabas ang isang malakas na berdeng enerhiya ng tubig, nakita ko si Mirai na lumabas sa enerhiya at sinagupa ang bolang itim. Lumaban ang lakas nito, nag tulakan ang dalawang enerhiya hanggang sa mabura si Mirai at sumabog sa ere. Nabasag na rin ang aking sibat, gayon rin ang aking kalasag. Dito ay lumabas ang aking mortal na katawan.
Isang malakas na pag sabog..
Napulbos ang buwan at tuluyan na itong nawasak. Gumuhit rin ang isang nakakasilaw na liwanag sa buong kalawakan dulot ng pag tatama ng dalawang enerhiya. Sa lakas ng impact ay tumilapon ang aming katawan at panandaliang nawalan ng malay.
Parang na blangko ang lahat..
“Irvin, gising.” ang boses ni Baal dahilan para imulat ko ang aking mga mata.
“Baal? Akala ko ay patay na ko.” ang wika ko
“Ang aking enerhiya ang nag bibigay sa iyo ng lahat kaya’t nakaka hinga ka pa rin dito sa kalawakan. Ngayon ay masasabi kong nagapi kayo ni Alpha.” ang wika niya at noong lumingon sa paligid at wala nang malay ang lahat.
Naka lagay nalang kami sa isang lumulutang na bato.. Wala na ang buwan, halos wala na ito sa orbit ng mundo..
Ang Earth ay sinabugan rin at ang ilang parte nito ay parang binagsakan na rin ng kometa. “Ganito kalakas si Alpha.” ang wika ko habang naka tanaw sa kalaban na nag liliwanag ang sagradong katawan..
Lumipad ito sa aming harapan..
“Maaaring naka ligtas kayo ngayon. Ngunit sa gagawin ko ay imposible na.” ang wika niya sabay tutok ng kanyang palad na may awra sa aming harapan.
Gumalaw sina Jorel at lumapit sa akin. “Sama sama pa rin kami! Hanggang sa huli!” ang wika nito.
Natawa si Alpha..
Bibilang ako ng tatlo, dapat ay mag handa na kayo sa inyong katapusan..
Isa..
Dalawa..
Tatlo..
Lumakas ang liwanag sa kanyang palad at noong aktong bubuga na ito ng enerhiya ay kapwa kami napahinto.
Sa aming harapan ay umangat ang isang piraso abong kulay pula. Maliit na maliit lamang ito..
Maya maya ay naging dalawang piraso na, tatlo hanggang sa umulan na abong kulay pula sa paligid. Umikot ito sa aming harapan na parang nag sasayaw. Nakakabighani ang ganda nito at hindi namin namamalayan ang pag tulo ng luha sa aming mga mata..
Ang mga abo ay bumuo ng isang imaheng ibon..
“Ang sabi sa mitolohiya, ang ibang pheonix ay mamatay ngunit muli itong babangon mula sa kanyang abo at pag kakataong iyon ay mas malakas at makapangyarihan ito..” ang wika ni Ace.
Sumiklab malakas na apoy sa paligid batid kong naka tingala ngayon ay buong mundo dahil napakagandang tanawin ng ibong nag liliyab sa gitna ng kadiliman.
Lumaki pa ng lumaki ang sakop ng enehiya at dito ay unti unting lumabas ang apoy ng pag asa..
At siya ay si Nardo..
Itutuloy..
LOA S4 Part 118: Ang Pinaka Malakas na Sandata
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 26, 2020
Part 118: Ang Pinaka Malakas na Sandata
NARDING POV
Patuloy akong nakapikit habang unti unting bumabalik ang aking katawan sa orihinal nitong porma. Halos nakapalibot sa akin ang aking liwanag na parang isang ibong pheonix na umangat mula sa kanyang sarili niyang abo. Ngayon ay mas nararamdaman ko ang lakas sa aking katawan nag uumapaw ito at nag bibigay sa akin ng pag asa. Alam kong wasak na buwan, sira na ang lahat. Nakita ko kung paano lumaban ang aking mga kasamahan kahit wala na silang natitirang lakas..
Noong sandaling imulat ko ang aking mga mata ay sumibat ang malakas na enerhiya sa palad ng kalaban. Pero hindi ako natinag, itinaas ko ang aking palad at sinalo ito saka muling ibinalik sa kanya. Tumama ang kanyang enerhiya sa kanyang sarili at sumadsad ang kanyang katawan sa mga batong nawasak galing sa buwan.
Humarap ako sa aking mga kasamahan. “Sorry kung natagalan ako. Ipaubaya niyo na sa akin ang labang ito.” ang wika ko sabay tayo.
“Narding..” ang pag tawag ni Irano
Humarap ako sa kanya. “Bakit?”
“Maraming salamat sa pag salba mo sa akin, utang ko sa iyo ang buhay ko.” ang wika niya.
Ngumiti ako at sumagot. “Mag kakaibigan tayo at parang mag kakapatid. Hindi natin maaaring pabayaan ang isa’t isa. Maraming salamat rin sa inyong apat, lalo na inyong dalawa, Irano at Jorel.” ang sagot ko at dito ay bumalik sa aking isipan ang sinabi ng mga taga planetang Yurya sa akin.
FLASH BACK
“Bakit ba nag aapura kayo?” tanong ni Cookie.
“Dahil unti unti nang nawawasak ang aming planeta. Doon nakatugon ang aming mga buhay. Kapag tuluyan ito sumabog ay mawawala na rin kami! Narding gawin mo ang lahat upang manalo. Huwag kang mag alala dahil dalawa sa iyong kasama ay malakas at nasa lebel rin ng Diyos ang kapangyarihan. Sina Jorel at Irano ng karagatan ay maasahan mo! Huwag kang aalis sa kanilang tabi dahil sila ang mag pprotekta sa iyo.” ang wika ni Gene kinuha niya ang kamay ko at inilagay ang susi dito.
“Narding, maraming salamat. Hanggang sa muli, ang aming misyon ay matagumpay..” ang wika ni Asis at humarap ito sa kanyang kasama. “Kapatid, maraming salamat sa iyo.” ang dagdag niya habang naka ngiti.
End Of Flashback
“Paano Narding! Paano kang nakabalik?!!!” ang sigaw ni Alpha habang lumilipad ng mabilis patungo sa akin.
“Gusto kong malaman mo na hindi lang ikaw ang Diyos sa kalawakan. May nakahimlay pa doon na mas mahusay at mas magaling kaysa sa iyo.” ang pang aasar ko at sinalo ko ang kanyang espada at binali ito.
“Sino! Sino ang tinutukoy mo?!!” ang tanong niya sabay suntok sa aking mukha pero hindi ko ito ininda. Sinuntok ko rin ang kanyang mukha at nag buno kaming dalawa, tumama ang aming katawan sa mga batong nakalutang na labi ng buwan.
“Ang iyong dalawa anak, sina Enki at Rashida. Alam mo ba na masaya na sila ngayon? At hindi na nila kailangan pang sumunod sa iyo. Sa huli ay nag iisa ka pa rin at walang makaka alala sa iyo!!” ang sigaw ko, nag liyab ang aking kamao at sinapak ko ang kanyang ulo!
Gumanti siya. Itinulak niya ang aking katawan at pinaulanan ako ng katakot takot na bolang enerhiya na tumama sa aking katawan dahilan para mas lalo akong sumadsad sa mga batuhan. Hindi pa rin nag babago ang kanyang bilis, sumulpot siya sa aking harapan at ang aking ulo saa ako pinag uumpog sa mga labi ng buwan. “Sana ay nanatili ka na lamang sa kabilang buhay! Sana ay nanahimik ka na lamang at hindi kana bumalik paaa!” ang galit na galit niyang sigaw at ipinag patuloy ang pag gulpi sa akin. “Hindi mapapantayan nina Enki, Rashida o kahit na sino pa sa kalawakan ang aking sagradong lakas! Isa kang baliw para maniwala sa kanilaaaa” saad pa niya.
“Kung gaano ka nila pinaniwalaan ay ganoon rin ang pananalig ko sa kanila.” ang sigaw ko hinawakan ko ang kanyang kamay at inalis ito sa aking leeg. Nag liyab ang aking katawan at sinapak ko siya ng paulit ulit. “Ikaw ang baliw! Baliw ka para paniwalain ang sarili mo na walang makakapantay sa iyo!” ang sigaw ko at nag liwanag ang aking buong katawan at sumabog ito dahilan para tumilapon siya palayo at tumama ang katawan sa lupa pero agad siyang bumangon ay nag labas ng isang sibat na itim, inihagis niya ito sa akin pero sinalo ko ito at binasag sa aking kamay.
Isa pang sibat ang kanyang ibinalibag sa aking harapan at muli ko itong sinalo at ibinalik sa kanyang kinalalagyan dahilan para ito ay sumabog.
Bumangon siya at umatake sa akin. Nag liwanag ang kanyang mukha at nag labas ng malakas na enerhiya, sinagupa ko ito gamit ang aking katawan at noong makalapit ako sa kanya ay nag liwanag ang aking medalyon at bumuga ito ng pulang liwanag na tumulak sa kanyang palayo.
“Maaaring ikaw ang kataas taasang ama, ngunit hindi ikaw ang lumikha sa amin kundi ang iyong mga anak. Maaaring ikaw ang lumikha sa kanila ngunit hindi ikaw ang humubog ng pag mamahal at ngiti sa kanilang labi. Ang lahat ng bagay sa kalawakan ay may katapusan, kahit ang pag hahari mo ay matatapos rin.” ang wika ko.
Galit na galit si Alpha noong mga oras na iyon. “Hindi ako papayag na kayo lang ang makakagapi sa akin! Isa akong Diyos! Ako ang pinaka mataas sa lahaaaaat!” ang sigaw niya at nag liwanag ang ang kanyang katawan, mula sa kanyang itaas ay lumabas ang isang malaking bulaklak ng lotus nilamon siya nito.
Kitang kita ko kung paano kainin ng mga galamay nito ang kanyang katawan hanggang sa mag liwanag nanaman ang lotus na nakalutang sa kalawakan.
Makalipas ang ilang minuto ay unti unti itong bumuka at dito ay lumabas ang isang higanteng nilalang na may kakaibang anyo.
Isang malaking mukha na mayroong dragon sa katawan. May pakpak ng paniki at may mga galamay na nag lalabas ng malakas na kapangyarihan. Sa sobrang kalaki nito ay napaatras ako at nakaramdam ng pag kasindak. Mukhang ibinigay na ni Alpha ang kanyang kahuli hulihang lakas para mabuo ang nakaka kilabot na pormang ito.
Mula sa bibig ng dragon niyang katawan ay lumabas ang isang malakas na pwersang sumibat sa Earth, kaya naman mabilis akong lumipad para sa saluhin ito at iwasan ang pag tama. Sa sobrang lakas ng pwersa ay nawasak ang aking kasalag sa ulo at sa braso pero nagawa ko itong pigilan.
“Sinagad niyo ang aking pasensiya! Ngayon ay manood kayo kung paano ko wawasakin ang buong kalawakan kabilang na ang lahat ng natitirang buhay dito ng sabay sabay!” ang wika niya at dito ay lumabas ang isang malaking lotus na maraming nga galamay at sumabog ang enerhiya nito sa buong paligid. Ang mga bato ay nabura, ang mga bituin ay nawasak at ang lahat ay parang nag laho.
Bumaba ako sa isang bato kung saan naroon sila Irano at iba pa..
Tumayo sila..
Lahat kami ay sugatan, durog ang katawan at halos pisak ang mukha dahil sa matagal na pakikipag laban.
Humarap ako sa kanila at nag wika. “Ito ang pinaka hangganan ng ating pag lalakbay bilang isang anghel. Masaya ako dahil nag karoon ako ng pamilya, kaibigan at tunay na kapatid sa inyong apat. Kayo ang pinaka magandang ala-alang dadalhin ko kahit saan ako mag tungo. Hinding hindi kayo mawawala sa puso ko.” ang wika ko habang naka ngiti.
Ngumiti si Irano. “Naging masaya ang pag lalakbay ko dahil sa inyong lahat. Kahit nahuli ako sa grupo ay hindi pa rin matatawaran ang ating mga pinag samahan. Ang inyong pag mamahal ay parang isang alon sa karagatan, nakaka lunod pero masarap sa pakiramdam. Maraming salamat dahil naka tagpo ako ng tunay na pamilya sa inyong lahat.”
Umiyak si Ace. “Wala na akong braso, pero okay lang dahil mayroon naman akong mga kuya at kaibigan sa inyo lahat. Kaya ngayon, kahit mawalan ako ng paa, o ng kahit na anong bahagi ng aking katawan ay ayos lang basta alam kong nandito kayo at hindi ako nag iisa. Wala naman akong ibang hihilingin kundi ang makitang masaya tayo at mapayapang nabubuhay. Galing ako sa malagim na hinaharap at hindi na ulit ako papaya na mawasak ang mundo dito.”
“Ayokong umiyak pero hindi ko mapigil. Ako yung pinaka panget dito at ako rin ang pinaka pasaway pero masaya diba? Tumawa naman kayo sa aking kakulitan at iyon ang gusto kong ulit ulitin kahit sa susunod na buhay pa.” ang wika ni Nai at inakabayan siya ni Jorel. “Hindi ako magiging malakas kung wala kayong apat. Kayo ang pamilya ko at lahat ay gagawin ko para sa inyo. Maraming salamat dahil pinadama niyo sa akin na hindi ako nag iisa at kahit kailan ay batid kong hindi mang yayari iyon. Ang akala ko dati ang entablado at ang musika ko ang pinaka makinang na bagay sa mundo. Pero mali pala iyon, dahil ang pinaka makinang na bagay sa lahat ay ang paniniwala at pag mamahal sa isa’t isa.” ang wika niya habang naka ngiti.
Tuloy pa rin ang pag kawasak ng paligid..
Tumingin kami sa isa’t isa at dito ay nag liwanag ang aming mga dibdib. Lahat kami ay naka ngiti at nag bigay ito ng magaang pakiramdam sa kabila ng kawalan ng pag asa..
Kinuha ko ang liwanag sa aking dibdib at inilagay ito sa aking kamay. Kinuha rin nila ang mga liwanag at inilagay sa kanilang palad.
Pula ang sa akin, berde ang kay Irano, Asul ang kay Nai, Puti ang kay Jorel at Dilaw ang kay Ace..
Itinaas namin ang aming mga kamay sa gitna ng kadiliman, sa gitna ng pag kagunaw ng buong kalawakan..
“Hanggang sa huli?” ang tanong ko habang naka ngiti..
“Hanggang sa huli..” ang sagot nila at dito ay naging liwanag ang aming mga katawan at sumibat ito sa itaas..
MUSIC PLAYING
Stand by Rascal Flats
You feel like a candle in a hurricane Just like a picture with a broken frame Alone and helpless, like you’ve lost your fight But you’ll be all right, you’ll be all right
Cause when push comes to shove You taste what you’re made of You might bend till you break ’Cause it’s all you can take On your knees, you look up Decide you’ve had enough You get mad, you get strong Wipe your hands, shake it off Then you stand, then you stand
Life’s like a novel with the end ripped out The edge of a canyon with only one way down Take what you’re given before it’s gone And start holdin’ on, keep holdin’ on
’Cause when push comes to shove You taste what you’re made of You might bend till you break ’Cause it’s all you can take On your knees, you look up Decide you’ve had enough…
Nag halo halo ang aming mga katawan, ang aming pwersa na sumabog sa buong kadiliman. Tanging ito lang ang pinaka makulay na liwanag na makikita sa buong kalangitan at tiyak kong namamangha ang lahat sa pag sibol ng bagong pag asa, sa pag bangon ng bagong Diyos..
Ang aming pinag sama samang liwanag ay bumuo ng isang sagradong liwanag na animo araw at mula dito ay sumibol ang isang nilalang na mayroong pakpak at nababalot ng sagradong kalasag.
Bumuga ng malakas na enerhiya ang kalaban patungo sa amin pero sinagupa lang namin ito. Bumukas ang aming gintong pakpak at lumipad kami na parang liwanag patungo kay Alpha.
Nag liwanag ang pinaka malaking lotus sa kanyang itaas at sumabog sa amin ang enerhiyang iyon, hinarang namin ang aming espada upang sanggahin ito..
Lalong nagimbal ang kalaban kaya kumilos ang kanyang mga galamay para pigilan kami sa pag atake pero bigo pa rin siya. Nag kaputol putol ang mga ito hanggang sa pinaka huling pirasong naka kabit sa kaniyang katawan.
Noong malapit na kami sa kanyang higanteng mukha ay nag liwanag ang malaking bilog niya sa noo at nag ipon ng pinaka malakas na pag atake.
Nag liwanag rin ang aming mga katawan at nag ipon ng malakas na depensa..
“Kahit ano pang sagradong nilalang ang iharap niyo sa akin ay hindi pa rin kayo mag tatagumpay!” ang sigaw nito at dito bumuga ang kanyang pinakamalakas na pag atake.
Ngunit sa halip na umiwas ay sinagupa namin ito ng buong lakas at buong tapang! Lumipad kami sa gitna ng kanyang malakas na pwersa at hinati ito sa gitna hanggang sa mag tuloy tuloy kami sa kanyang mukha..
Naipon ang malakas na enerhiya sa aming espada at buong lakas namin ito ihinataw sa kanya. Sumabog ang kanyang mukha at nabasag ito.
Lumipad kami padistansiya..
Sumiklab ang iba’t ibang kulay sa katawan ng anghel at naipon ito sa kanyang pakpak..
Muli kaming lumipad pasibat sa kanyang kinalalagyan.
Nag labas ng enerhiya ang kanyang katawang dragon pero bale wala nalang ang atakeng ito. Naipon ang malakas na pwersa aming espada at mula dito ay sumabog ang kulay berdeng tubig mula kay Irano, maya maya lumipad na mga asul na paru paruo sa paligid nito na mula kay Nai. Nag liwanag pa ang aming espada at dito ay lumabas ang bola ng puti at dilaw na enerhiya mula ay Jorel at Ace. At ang pinaka huli ay sumiklab ang isang nag liliyab na ibon mula sa akin at nag halo halo ang limang elementong mag kakaiba ng kulay saka bumuo ang pinaka malakas na enerhiya!
Mabilis kaming sumagupa sa kalaban..
Ang enerhiya ay naipon sa talim ng aming espada..
Isang malakas na hataw ng pag atake ang aming iginawad na bumutas sa kanyang katawan at kami ay dire-diretsong lumusot sa kanyang likuran. Tagos ang aming atake na nag pahinto sa kanyang pag galaw.
Maya maya ay nabasag ang kanyang higanteng anyo at bumalik sa pagiging si Alpha na may malaki at mahabang ulo. Duguan ito at butas ang kanyang katawan.
Humarap ito sa amin at nag salita. “Bakit? Paano niyo natalo ang aking sagradong katawan? Iyon ang pinaka malakas na sandata sa lahat.” tanong niya habang nag durugo ang bibig.
“Ang iyong sagradong katawan ay malakas. Ngunit hindi iyan ang pinaka malakas na sandata sa buong kalawakan. Dahil ang pinaka malakas na kapangyarihan ay taglay namin. Iyon ang aming pag kakaibigan, ang pag mamahal sa amin sa isa’t isa at ang paniniwala sa aming mga sarili. Ito ang pinaka malakas na sandata sa lahat. Oo nga’t ikaw ang lumikha sa aming lahat ngunit hindi ibig sabihin noon ay ikaw rin ang nag payabong at humubog sa amin.
Ang bawat tuwa, pag kabigo, sakit o tagumpay ang siyang humuhubog sa amin para maging malakas, tumayo at ituloy ang laban. Walang malakas na sandata ang makatatalo sa isang dalisay na pusong naniniwala sa kanyang sariling kakayahan. At iyon ang aming pinang hahawakan. Sa palagay ko ay hindi na kailangan ng kataasan taasang ama sa kalawakang ito, dahil ang mga nilikha mo ay may kakayahan ng tumayo sa sarili nilang mga paa.
Gayon pa man ay maraming salamat sa iyong likhang buhay. Ito ay tatanawin naming malaking utang na loob at araw araw kaming mag pupuri sa iyong kaitaasan at kadakilaan. Katulad ng nakalagay sa aming sagradong aklat, ang kataas taasang ama ay hihimlay sa isang malayong paraiso at gagabayan niya ang kanyang mga nilikha gamit ang kanyang mga dasal. Sana ay gabayan mo pa rin kami.“ wika namin.
Humarap sa amin ang kataas taasang ama at liwanag ang kanyang kamay at lumabas ang espada. “Hindi ako papayag na magapi! Kayo ay nilikha ko lamang mula sa lupa at organismo! Papatayin ko kayooo lahaaaattt!” galit niyang pag aamok sabay lipad patungo sa amin.
Sinalo namin ang kanyang kamay at itinarak ang aming espada sa kanyang katawan..
Napatingin siya sa amin. “Isa kang tampalasan.” ang wika nito habang inaabot ang aming mukha.
“Ikaw pa rin ang kataas taasang ama na lumikha ng sanlibutan, ngunit ang lahat ay may katapusan. Kailangan mo na ring mag pahinga at ipaubaya ang lahat sa inyong mga likha.” ang wika naming.
Niyakap namin siya at dito ay unti unting naging abo ang kanyang katawan na nilipad sa kalawakan. Hinangin ito at saka sumabog!
Ang kanyang kumikinang na abo ay marahang tumaas, umikot kasama ng mga batong nakalutang at saka unti unting nag laho sa aming paningin..
Itutuloy..
LOA S4 Part 119: Pakpak
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 26, 2020
Part 119: Pakpak
Isinahod namin ang aming kamay sa ere kung saan bumabagsak ang mga natirang abo ni Alpha. Ngayon batid namin na ang kalawakan ay pansamantalang makaka tikim ng katahimikan, bagamat kaunti na lamang ang natitirang buhay dito.
Napatingin kami sa aming kamay at espada..
Tama nga naka sulat sa pader ng kweba ni Enoch noon na isang anghel rin ang makakatalo sa ama at iyon ay nasa propesiya. Sinasabi niya ang makakatalo dito ay isang sandata na hindi basta basta matatagpuan at iyon ay nakahimlay mismo sa aming pag kakaisa.
FLASHBACK
Sa larawan ay ipinakita ang pag baba ang isang lalaki na nakaupo sa isang bulaklak. May hawak itong sibat o espadang hugis bilog ang pinaka dulo sa kanyang kamay. At dito ay isa isa niyang tinutusok ang mga bilog na bagay na animo mga planeta. “Ito ay simbolismo ng pag baba sa kalangitan na tinatawag na kataas taasang ama. At wawasakin niya ang mga planeta sa kalawakan. Walang makapipigil sa kanya kundi ang isang anghel.” ang wika ni Enoch sabay pakita ng isang nilalang na may pakpak..
“Anghel? Literal na anghel iyan.” ang wika ko naman.
“Oo, nakita ko sa aking pangitain ang kanyang kulay puting pakpak at kumikinang ang mga balahibo. Niyakap ng anghel na iyon ang kadiliman at winakasan ang digmaan.” ang wika niya.
“Saan natin makikita ang anghel na iyon?” tanong ko naman.
“Nakatago iyon sa isang malayong lugar na mahirap marating ng tao. Kinakailangan ito ng matibay na pananalig at pag titiwala sa sarili.” tugon ni Enoch.
“Teka, ano naman ang isang ito? Parang isang uri ng bulaklak?” tanong ko ni Irano.
“Iyan ang gamit ng kataas taasang ama. Nakita ko kung paano niya wasakin ang planeta gamit ang bulaklak na iyan. May lumabas na isang usok at mula dito ay sumabog ang lahat. Nag karoon ng malawakang pag hihirap ang mga nilalang sa lupa. Nag patayan sila, nag digmaan hanggang mauwi sa pag kagutom, pag kauhaw, at mag tapos ang lahat sa isang malalang pag kawasak.”
End of Flashback (Scene from ATNN3 LOA Part 51: Guhit)
Nanatili kami sa ganoong posisyon habang nakatanaw sa Earth na noon ay sumabog na rin ang mga kalaban sa digmaan. At habang nasa ganoong posisyon kami ay bumukas ang portal at dito ay lumabas si Rashida. Lumakad ito paharap sa amin. “Hindi ko akalaing mabubuo ang isang sagradong nilalang na anghel sa inyong mga katauhan, tunay ngang makapangyarihang ang iyong paniniwala sa inyong mga sarili. Natalo ninyo si Ama at ngayon wala na rin ang kanyang espiritu.” ang wika nito.
“Patawad sa aming ginawang pag paslang sa kanya.”
“Panahon na rin para si Ama ay mag pahinga kasama ng aming kapatid. Ang mga nilalang na namamatay ay may espiritu o ang kanyang diwa na malayang nakaka galaw sa kalawakan at iyan ang mayroon sa amin nina Baal, Cura at Enki kaya’t nakikita niyo kami at nakaka usap. Samantalang ang isang nilalang na namatay at nawasak ang espiritu ay parang bula na lamang na nawala sa hangin katulad ni Ama, nina Ugigi, Senbon, Yukzi, Gamal at ng iba pa. Ang espiritu ni Narding ay prinotektahan ko upang hindi ito masira bilang isang regalo sa kanyang kabutihan. Ngayon masasabi kayong mga anghel ay nag tagumpay sa inyong misyon.” ang wika niya.
“Paano ang Earh? Ang buwan? Ang mga taong namatay?” tanong ko.
Napatingin si Rashida sa paligid. “Buhay pa ang Earth, ang dapat niyo nalang gawin ay ayusin ito at sa tingin ko ay may magagawa tayo diyan.” ang sagot niya.
“Paano?” tanong namin.
“Ang inyong pinag sama samang kapangyarihan ay bumuo ng inyong sariling sagradong sandata at iyan ang mga enerhiya sa inyong dibdib. Kailangan ko lamang itong kuhanin at ibalik ang mga nawasak sa abot ng aking makakaya.” ang wika niya.
“Magagawa mo ba ito? Paki usap. Kailangan ng buhay ng ating planeta. Butas na ito at naging abnormal ang atmospera. Gawin natin ang lahat upang isalba ito.” ang wika namin at dito ay nag liwanag dibdib ng sagradong anghel.
Ang bilog na enerhiya dito ay kinuha namin at ibinigay kay Rashida. “Ako na ang bahala dito, ngayon ang nais ko ay umuwi na kayo at damhin ang sarap ng buhay.” ang wika niya, lumipad siya sa aming harapan at inilagay nag kamay sa aming dibdib.
Tumibok ng malakas ang aming puso at kasabay nito ang pag liliwanag ng katawan ng anghel at kami ay nag hiwa-hiwalay..
Limang liwanag ang bumagsak sa planetang Earth at gumuhit sa madilim na kalangitan. Dito ay naramdaman kong bumubulusok pababa ang aking katawan, kasabay nito ang pag bigat ng talukap ng aking mata..
Tahimik..
“Narding.. maraming salamat sa inyong kabutihan. Ang buong kalawakan ay taos pusong nag papasalamat sa inyong pag tayo bilang kanilang taga pag tanggol. Ang inyong pag mamahal, tapang at pag titiwala sa inyong mga sarili ay hinding hindi mapapantayan ng kahit na sinuman, ito ang pinaka malakas na sandata sa buong kalawakan. Gamit ang inyong enerhiya ay pinilit kong ibalik ang mga nasira sa inyong planeta ngunit hindi ito sapat para ayusin ang lahat. Ngayon ang tanging magagawa niyo na lamang ay paunlarin ang inyong natatanging tahanan iyon ay ang inyong planetang Earth. Bilang regalo sa inyo ay pinilit namin buuin ni Enki at Baal buwan at gawin itong ordinryong bituin na magiging tanglaw niyo sa kadiliman, pinilit rin naming ibalik ang mga labi ng planetang Mercury at Venus upang maging pananggalang ito sa init at sikat ng araw.
Uunlad ang inyong planeta dahil sa inyong talino at talento. Ngayon ang nais ko lang ay mabuhay ka ng payapa at lasapin ang sarap ng buhay sa susunod ng daang taon. Nandito lang ako Narding, ikaw pa rin ang aking bayani.“ ang boses ni Rashida at kasabay noon ang isang malakas na liwanag na bumalot sa aking katawan.
Naging kulay puti na ang lahat.
Noong imulat ko ang aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili na naka higa sa kama at sa aking tabi ay si Bart naka hubad, naka subsob ako sa kanyang mabuhok na kili kili habang naka yakap ito ng mahigpit sa akin. Noong maramdaman niya ang aking pag galaw ay nagising rin siya at isang matamis na ngiti ang isinalubong sa akin. “Gising kana pala.” ang wika niya na bakas na bakas sa kanyang mukha ang ibayong saya. “Welcome back, akala ko ay nawala ka na sa akin.” dagdag pa niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.
“A-anong nangyari? Bakit parang normal ang lahat?” tanong ko.
“Marahil ay gumawa ng paraan sina Rashida na ayusin ang planeta natin. Basta ang alam ko lang ay nasaktan ako noong maramdaman kong may nangyari sa iyong masama. At makalipas ang ilang oras ay sumiklab muli ang iyong liwanag kaya’t natuwa ako at dito ay lalong lumakas ang loob kong makipag sagupaan sa digmaan. Hanggang sa dumating ang hukbo ng Antartica at ilan pang pwersa ng mga taga Araknia kaya nag wagi sa digmaan. Noong matapos ang labanan ay biglang binalot ng malakas na liwanag ang buong kapaligaran, lahat kami ay nasilaw at noong imulat namin ang aming mga mata ay normal na ang paligid. Maayos ang mga gusali, normal ang kalangitan, bagamat may ilang parte pa rin ng siyudad ang nawasak at ang nakaka tuwa ay mayroong nakaka alala at mayroon din namang walang alam o nakalimot sa nangyari. Nag tagumpay tayo, at ngayon ay masaya akong makasama ka habang buhay.” ang wika niya sabay halik sa aking labi.
Maya maya ay bumukas ang pinto ng aming silid at dito ay pumasok si Cookie, umiiyak ito at humagulgol. “Narding, akala ko ay namatay kana. Noong sumabog ang chismax na nategi kana ay nag iiyak ako, halos nawalan na ako ng ganang mabuhay at nag desisyon pa nga ako na mag pakamatay, mabuti nalang at si Tibur ang nasaksak ko at hindi ang aking sarili. Ayokong mawala ka Narding, ayokong maiwang nag iisa!” ang iyak niya sabay yakap ay Bart at sumubsob pa ito sa kanyang kili kili. “Teka doon ka nga, bakit ba sa akin naka kayap di naman ako si Narding.” ang wika ni Bart sabay paalis ka kanyang mukha. “Mabuti nalang talaga ay buhay ka Narding, kung mawala kay tiyak na malulungkot si Papa Bart at ang ahas niya.” ang dagdag pa nito.
“Sadyang nag milagro lang kaya muli akong nakabalik ng buhay. Ang akala ko ay doon mag tatapos ang lahat. Pero ngayon ay maayos tama?” tanong ko.
“Oo naman, back to normal na ang lahat. Pero tiyak kong nakatala sa kasayasayan ang digmaang ito.” ang wika ni Cookie sabay bukas sa telebisyon.
Dito ay bumalaga sa amin si Liza Mae Lawit na nag rereport nanaman sa nation television.
REPORT: Good day sa inyong lahat mga ka Lawit! Ngayon ay nasasaksihan natin ang magandang kalangitan na punong puno ng bagong pag asa. Tiyak na marami sa atin ang naguguluhan kung ano ba ang nangyari itong mga nakakaraang araw. Ang lahat raw ay nag karoon ng mag kakamukhang panaginip katulad ng digmaan sa pagitang ng Planet Earth at mga aliens sa outerspace. Mayroon rin nag sabi na sila ay nakapanaginip na hanati at sumabog ang buwan sa kalangitan. Sadyang punong puno ng kababalaghan ang ating kapaligiran ngunit kahit ano pang daan ang dapat nating lakaran, dapat ay lagi tayong handa at parating mag pasalamat sa ating lumikha.
Samantala balitang pa Star naman tayo. Mommy Devine hinadlangan ang kasal ni Sarah at Mateo kagabi! Kitang kita umano sa video footage kung paano mag wala si Mommy Devine sa harap ng pari habang nag kikiss ang dalawang bagong kasal. At dahil dito ay kumalat ang mga memes at jokes tungkol sa ina ni Sarah na isa itong boxingero. Mommy Dee Pacman ang ibinansag sa kanya umano ng mga netizens.
At iyan po ang nag babagang balita sa mga oras na ito. Ako po si Liza Mae Lawit na nag iiwan ng mga katagang “HINDI AKO NAKALIMOT! I KNOW EVERYTHING!” Ito po ang Liza Mae Show! Iputok mo!!
End of Report
“Buhay na buhay ang berat! Alam mo may sa pusa rin niyang si Liza Mae, siya nalang ang natitirang reporter dito sa bansa dahil ang iba ay nag migrate na sa America. Mukhang dapat ay bigyan na yan ng medalya dahil sa kanyang dedikasyon”. wika ni Cookie.
“Nga pala, ano ang nangyari sa mga kawal? Malala ba ang pinsalang idinulot ng dimaan?” tanong ko.
“Malala, maraming nasira at maraming napinsala. Halos wipeout ang kalahati ng ating hukbo dito sa Earth. Sa huli ang nakipag laban nalang ay kami nila Cyan at ng kanyang dalawang heneral. Sina Juho at mga pirata, ang piling mandirigma ng Roika at ang kawal ng Iranya, Sarangia at Araknia. Ang akala namin ay hindi sapat ang amimg pwersa dahil sa dami ng kalaban. Mabuto na lamang at dumating ang tulong sa Antartica at sila ang bumago sa sitwasyon, nanalo kami at nag tagumpay na wasakin ang mga kalaban. Gayon pa man ay labis akong nalala noong makita namin na sumabog ang buwan at magkapir piraso sa maliliit na bahagi. Mistulang isang bangungot iyon na naka tatak sa aming mga isipan.” sagot ni Bart.
“Teka paano niyo ako natagpuan?” tanong ko pa.
“Nadetect ni Gun Duran na may 5 kulay na enerhiyang bumagsak mula sa iba’t ibang sulok ng daigdig. Ikaw ay doon pa namin nakuha sa kagaratan malapit sa hilaga. Basta ang alam ko ay hiwa hiwalay kayo, at ang nakapag tataka ay pati mga katawan ninyo ay maayos. Halos parang natutulog ka at walang kahit anong gasgas. Ganoon rin sina Jorel, Ace at iba pa. Parang pinag kalooban kayo ng isang biyaya ng pag papagaling kaya heto, halos normal ang lahat.” ang paliwanag niya.
“Iyon ay dahil sa biyayang ipinag kaloob sa amin ni Rashida at Enki.” ang bulong ko sa aking sarili at muli kong ipinikit ang aking mata habang naka yakap kay Bart.
Walang laman ang aking tiyan ngunit maluwag ang aking puso, walang pag aalala. “Matulog ka lang, nandito lang ako. Kapag naging maayos na ang lahat ay mag iipon tayo at mag lilibot sa magaganda lugar. Pwede na rin tayong mag pakasal kung gusto mo.” ang wika ni Bart
Ngumiti ako habang naka pikit at inihilig ang aking mukha sa kanyang dibdib. “Basta kasama kita. Kahit saan ay ayos lang.” sagot ko.
Halos mag hapon akong natutulog, sa ganitong paraan ay nanunumbalik ang aking lakas..
Kinagabihan ay lumabas ang lahat ng tao sa buong siyudad. At dito ay pinag masdan nila ang napaka gandang buwan. Mas makinang ito kaysa dati at mas nag dudulot ng kakaibang lamig sa gabi. Pamisan misan ay kumikinang ito at nag lalabas ng gintong abo na simbolo ng aming kabayanihan.
“Ang ganda..” ang wika ni Cookie habang nakatingala kami.
“Ito ang simula ang bagong mundo, bagong buhay at bagong pakikipag sapalaran.” ang sagot ko habang naka tanaw dito.
Itutuloy..
LOA S4 Part 120: Anghel (WAKAS)
PAUNAWA:
“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”
Ang Tadhana ni Narding 3
League Of Angels
Season 4
AiTenshi
Feb 26, 2020
Author’s Note: Maraming salamat sa pag tangkilik ng LOA, wala kayong Ideya kung paano ako nag hirap para matapos ito. LOL. Sana may mag review after nito. See you sa susunod na story. Kung mayroon pa LOL
Thank you Ai Tenshi for sharing your stories! Di ka lang gwapo, isa ka pang henyo! Choz!
Part 120: Anghel
Ang pag sibol ng bagong araw ay nangangahulugang bagong pag asa. Matapos naming isabog ang liwanag nito sa buong kalawakan ay umusbong ang bagong bukas na may dalang saya at walang katapusang pag mamahal. Iyan marahil ang aming layunin bilang mga anghel.
Sa pag daan ng mga araw ay bumalik sa normal ang aming buhay. Kaming lima ay panandaliang nag hiwa hiwalay ng landas at ginampanan ang aming tungkulin bilang tao, kasintahan at bilang isang super hero. Nakatala sa kasaysayang ang malagim na pangyayari sa aming planeta, maraming nag babalik tanaw rito at sa tuwing tumitingin sila sa kalangitan ay gumuguhit ang matamis na ngiti sa labi ng bawat isang tao kalakip nito ang pasasalamat sa bagong buhay, bagong bukas at bagong mundo na ipinag kaloob sa kanila ng kung sinumang pinaniniwalaan nilang lumikha.
REPORT: Ngayong mga kaibigan ay nasasaksihan natin ang pag titipon ng mga celebrity sa bansa upang ipag diwang ang kahalagahan ng buhay. Nag bigay tribute rin sila sa mga namatay na sundalo, sibilyan at nilalang sa gera ng planeta. Bagamat malabo sa isipan ng isa’t isa ang bawat detalye ng pang yayari ay nag papasalamat pa rin ang lahat sa bagong buhay, bagong pag asa at bagong araw na ipinag kaloob sa kanila.
Samahan niyo po ulit ako guluhin ang ibang kwentong parating sa mga susunod na buwan! Hindi po rito nag tatapos ang pangalang Liza Mae Lawit bagkus ito ay nag sisimula palang. Dahil si Liza Mae ay parang titi, minsan nahihiya, minsan ay nagagalit, minsan ay lumuha at kung minsan ay namamatay PERO huwag ka dahil ako ay babangon at magiging kasing tigas ng bakal.
Sa ngalan ni Kaka na nasa heaven na! Ako po si Liza Mae Lawit ang inyong super reporter! At ito ang LAWIT report! Iputok mo ahhhhh!
End of Report
“Nardeng! Eto na start naaaa! Bilis!” ang sigaw ni Cookie noong buksan ang tv. Nag karoon ng concert si Jorel at ngayon ay ginaganap nito ng libre sa isang maliit na arena bilang pag diriwang sa panibagong buhay na ipinag kaloob sa amin.
Tuloy ang aming buhay bilang normal na tao. Makikita mo pa rin si Jorel sa telebisyon, hindi pa rin kumukupas ang kanyang ningning at ang lahat ay humahanga sa kanyang talento. Ngayon ay bumalik sila ni Jonas sa isang tahimik na pamumuhay at walang oras na hindi sila naging masaya. Malaki rin ang pasasalamat ng Earth sa planetang Roika na ngayon ay tumutulong para maibalik ang sigla ng ibang mga siyudad na nawasak dulot ng digmaan. Dahil kay Jorel at sa kanyang abilidad ay nag kaisa ang dalawang planeta at nag sumpaan na mag tutulungan sa lahat ng pag kakataon. Si Jorel ay mananatiling si Super Kuya, kahit saan pa siya dahil ng kanyang kapalaran.
Sa kabilang banda naman ay binuksan ang pinaka bagong kompanya kung saan nag sosyo sina Sam at Rui. At kompanyang ito ay ang mag susupply ng mga pang depensa sa planeta bilang pag hahanda sa mga bagay na posibleng maganap sa hinaharap. Sa ngayon ay nasa bakasyon sina Rui at Nai, mas pinili nilang solohin ang isa’t isa bilang pag diriwang sa kanilang ikalawang buhay. Mahal na mahal nila ang isa’t isa bagamat si Nai talaga ay may pag kapasaway at matigas ang ulo. Pero siya naman ang pinaka masaya at nakaka tuwa sa grupo. Pangit man sa panginin ng lahat ang kanyang anyo bilang isang super hero ay pinaka maganda naman ang dulot niya sa mundo.
Ang aming founder na si Gun ay patuloy na nag aaral para mas mapalawak ang kaalaman ukol sa kalawakan bagamat lahat ng karunungan at impormasyon ay taglay na niya. Sa pag lipas na panahon ay masasabi kong naabot na niya ang kanyang mga pangarap.
Si Ace naman ay kasama pa rin ng kanyang kapatid na si Sam. Ngayon ay marami pang inaayos sa kanyang katawan dahil batid nilang dalawa na si Ace nga ang susi sa magiging pag unlad ng planetang Earth patungo sa pagiging Ultra planet. Pero sa ngayon ay walang hanggang kaligayahan ang kanilang nadarama ng mag kasama habang naka tanaw sa bughaw na kalangitan at kapwa nangangako na hindi mag hihiway kahit na kailan. Hindi hadlang ang oras, espasyo o distansiya sa kanilang pag sasama. Sa ngayon ay napag alaman ko rin ang sikreto si Sam na halos kalahati sa kanyang organ ay makina na, upang mapahaba ang kanyang buhay at makasama si Ace ng mas matagal pa.
Simbolo pa rin ng karagatan si Irano o Irvin kung tawagin siya sa kanyang tunay na pangalan. Ngayon ay nasa Iranya siya kasama ang kanilang anak. Kamakailan lamang ay ginanap ang kanilang engrandeng pag iisang dibdib ni Cyan o Haring Liran sa Araknia at dito ay masaya silang namuhay ng mag kasama. Nangako sila sa isa’t isa na hindi mag hihiwalay at mag sasama habang buhay. Ngayon mag kaisa na ang kanilang mga puso at kaluluwa ay mas magiging maunlad ang kanilang mga kaharian. Nag paplano na rin silang hilahin ang bawat tahanan at gawin itong isang buong planeta na nag kakaisa at nag tutulungan. Ang tatlong tahanan ay magiging isa at tatawagin muli ito sa pangalang Sumerya. Kung minsan ay binabalot ng lungkot si Irano dahil sa pag kawala ni Mirai ngunit ngayon ay taglay naman niya ang enerhiya ni Baal na labis na humanga sa kanyang ipinamalas na tapang at pag mamahal sa kapwa.
Si Tibur naman ay nakahanap ng tunay na kaibigan kay Cookie. Mag “best friend” daw sila pero parati namang nag aaway at nag papatalbugan sa lahat ng bagay. Hanggang ngayon ay isang malaking issue pa rin sa kanila ang kagandahan, katalinuhan at kung sino ang dapat maging leader ng liga. Pero gayon pa man sila pa rin ang mag kakampi at parating gumagawa ng eksena kapag mag kasama.
Kung susulyap ka sa buwan ay makikita mo ang basbas nila Rashida, Enki at Baal. Sa ngayon sila ay nasa walang hanggang paraiso at naka tunghay sa lahat ng gumagalaw sa kalawakan. Nawala ang kanilang kataas taasang ama ngunit sila naman ang pumalit na gabay upang bantayan ang nga natira sa kanilang nilikha. Madalas akong dinadalaw ni Rashida at kamakailan lamang ibinalita nila sa akin na nahanap nila ang labi ng espiritu na si Nardo sa templo ng Alantica kung saan ito namatay at maaari nila itong ibalik ngunit iyon ay aabutin pa ng ilang taon, gayon man ay mag hihintay ako lalo’t sa aking puso at isipan ay hindi maalis si Nardo, ang aking ikalawang sarili. Sa tuwing hinahawakan ko ang bato ay nararamdaman ko pa rin siya dito sa aking puso at kahit na kailan ay hinding hindi ito mawawala.
At sa kalawakan mo rin makikitang nakaparada ang barkong pang kalawakan ni Kapitan Juho. Ngayon siya itinalaga ng aming planeta upang maging bantay na taga siyasat sa ano mang bisita na papasok sa orbit. Sa tingin ko ay nakamit niya ang hangganan ng kanyang pagiging pirata bagamat ang kanyang puso talagang nakalaan sa kalawakan. Espesyal sa akin si Juho, siya ang aking kapatid at siya rin ang nag papa alala sa akin ng isang sibilisasyon na unang namalagi dito sa mundo. Siya ang natatanging patunay ng kasaysayang hindi naitala sa anumang kasulatan.
Tungkol naman sa amin ni Bart, ngayon ay nag propose na siya sa akin, tila nainggit yata ito kay Cyan na noon ay ikinasal na kaya sa susunod na buwan ay ikakasal na rin kami, simpleng pag diriwang lamang ang aming nais ngunit batid kong hindi rin ito masusunod dahil ngayon palang ay pinag tatalunan na nina Tibur at Cookie ang aming isusuot.
“Alam mo, macho at maganda ang katawan ni papa Bart kaya dapat ay naka brief lang siya, lalagyan lang ng barong ang kanyang katawan. Isang barong na see through para kita pa rin ang ganda ang kanyang katawan. Pag katapos na kasal ay hindi na mahihirapan si Narding dahil huhubuin nalang niya ang brief na saplot nito.” ang hirit ni Tibur habang nag ddrawing.
“Mas maganda kung dahon lang ang suot ni papa Bart, parang tarzan ang dating. Since pare pareho kaming walang trabaho at walang ipon mag aalala jungle nalang ang tema.” ang hirit ni Cookie.
Tawanan sila..
“Nag sama nanaman yung dalawang baliw na iyon.” wika ni Bart habang nakalingkis ang kamay sa aking tiyan, yakap niya ako mula sa likuran.
“Excited lang sila na ikasal tayong dalawa. At ako rin ay hindi na makapag hintay.” tugon ko.
“Katulad ng plano ay lilibutin natin ang mga buong mundo bilang normal na tao. Walang bato, walang binhi. Tayong dalawa lang, at nangangako ako na magiging isang mabuting asawa sa iyo. Ngayon, bukas at mag pakailanman.” tugon niya sabay halik sa aking labi at dito ay kapwa namin pinag masdan ang buwan mula sa balkunahe ng aming tirahan.
“Teka, kung aalis tayo paano si Cookie?” tanong ko
“Edi ilagak natin sa zoo, o kaya doon muna siya kay Tibur.” ang sagot ni Bart habang natatawa.
“Sira, kawawa naman yung tao.” Tugon ko sabay suntok sa kanyang braso. Pero muli niya akong niyakap ng mahigpit.
Tungkol kay Bart, dati pa rin ang kanyang buhay, nasa kanya pa rin ang binhi ni Cura pero madalang na niya itong ginagamit. Oo nga’t nag kamali siya noon, pero si Bart pa rin ang tanging tao na mananatili sa akin habang buhay at walang makapag hihiwalay sa amin kahit ang kamatayan pa. Naka tagpo ako ng tinatawag na “forever” sa kanya sa kabilang marami maraming pag subok na dumaan sa aming dalawa.
Ang lahat ay may kanya kanyang kwento, at hindi sa huling pahina ng kani kanilang libro natatapos ang lahat. Bagkus ito ay simula palang ng bagong pag subok at bagong misyon na aming haharapin. Katulad ng aking sinasabi, ang buhay ay walang katapusang pakikipag laban. Huminto ka, mapagod ka o sumuko pa ay mag tutuloy tuloy ito at mauubos ang iyong oras. Kaya gawin mo ang lahat para hubugin ang iyong kapalaran, dahil sa huli ng iyong pag lalakbay ay mapag tatanto mo na ikaw ay higit pa sa inaasahan mo.
Ang bawat isa sa atin ay mga bayani, sa ating mga sariling pamamaraan. Hindi mo kailangan lumipad o sumisid sa malalim na karagatan para mapatunayan ito sa iyong sarili. Dahil ang isang pusong busilak, tapat at walang pagod na nag mamahal, iyan ang tunay ang tunay na kapangyarihan. Kaya’t hubugin itong mabuti dahil ito ang iyong magiging tadhana.
Natagpuan ko ang aking sarili na sa itaas ng gusali kung saan nakatayo ang apat na lalaki sa bawat sulok nito. Naroon si Jorel, si Ace, Nai at Irano. Lahat sila ay naka tanaw sa maganda at payapang kapaligiran.
Lumakad ako sa kanilang gitna at dito ay isang matamis na ngiti ang kanilang isinalubong sa akin..
Sabay sabay nag liwanag ang aming dibdib..
MUSIC PLAYING
Like a Warrior
Matisyahu
Feel like the world don’t love you They only want to push you away Some days people don’t see you You feel like you’re in the way Today you feel, as if everyone hates Pointing their fingers, looking at your mistakes You do good, they want great No matter what you give they still want to take Give your love and they throw it back You give your heart they go on attack When there’s nothing left for you, Only thing that you can do, say
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Fight like a warrior,
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Live like a warrior
Tumingala kami sa bughaw na kalangitan at mula dito ay sumibat ang aming katawan paitaas. Gumuhit ang limang mag kakaibang kulay ng liwanag na ikinamangha ng lahat.
Kami ay lumipad patungo sa walang hanggang paraiso na aming tinitirhan. At ang mahalin ito ay ang aming tungkulin..
Ako si Narding..
At ito ang aking tadhana..
WAKAS.
CREDITS:
Cast:
August Aachiravit Paisarnkulwong as Narding/Nardo
Henry Lao as Bart
Elsa Droga as Cookie
Tao Sattaphong as Jorel
Boom Krittapak as Jonas
Nick Kunatip as Nai/Super Panget
Jirakit Thawornwong as Rui
Yudai Chiba as Ace
Ken Phuphoom Pongpanu as Sam
Tong Kitsakorn Konoktorn as Irvin/Irano
Nino Tuakathung as Cyan
Sino Loresca as Tibur
Chanon Santinatornkul as Gun
Hideo Muraoka as Rashida
Thanasarn Mengbua as Juho
Your heart is too heavy from things you carry a long time, You been up you been down, tired and you don’t know why, But you’re never gonna go back, you only live one life Let go, let go, let go Let go, let go, let go
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Fight like a warrior,
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Live like a warrior
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Fight like a warrior,
Today, today, live like you wanna, Let yesterday burn and throw it in a fire, in a fire, in a fire, Live like a warrior
Ending Credits.
GUN POV
“Eh kuya Gun, nasaan na po yung mga super hero natin? Saka paano nila nailigtas ang mundo?” tanong ng isang bata habang kami ay naka upo sa malawak na damuhan.
“Sandali ituloy natin ang kwento. Nag sama sama ang limang anghel at bumuo sila ng isang malakas na sandata. Sinasabing ang sandatang iyon ay isang makapangyarihang nilalang na nag tataglay ng higit pa lakas sa isang Diyos. Maraming naka kita sa nilalang na iyon, nakatayo ito sa sinag nag araw. Habang nag liliwanag ang katawan.” pag kkwento ko.
“Ano naman po klaseng nilalang iyon?” tanong ng isang batang lalaki na hindi maitago ang pag kamahangha.
“Hmmm, isa itong anghel, isang higante at malakas na anghel.” ang sagot ko sabay pakita ng larawang nakuhanan ko matapos ang labanan..
“Wow, ang husay! Ang ganda!” pag hanga nito.
“Eh kuya Gun? Nasaan na sila? Kelan sila babalik?” tanong ng mga bata.
Ngumiti ako at nag wika. “Sila ngayon ay masaya na sa kanya kanya nilang buhay. Pero sa oras na sumibol muli ang kadiliman, sila ay babalik at muli tayong ipag tatanggol.” ang naka ngiti kong sagot at lahat kami ay napatingala..
Dito ay gumuhit ang limang mag kakaibang kulay sa kalangitan. Gumuhit ang ngiti sa aking labi dahil batid kong sila iyon.
Huminga ako ng malalim at nag wika. “Sila ay nandito lamang. Naka bantay at handa tayong ipag tanggol anumang oras. Dahil sila ang ating apoy ng pag asa, ang tubig ng buhay, ang patunay ng walang hanggang talino at pag babago tungo sa isang magandang tahanan..
Sila ang LEAGUE OF ANGELS..
Ending of Credits
