Ang Tatay ng Best Friend Ko

Best Friend’s Father (Top)

x

Son’s Best Friend (Bottom)

Proceed with Caution:

This story features explicit sexual scenes and adult themes. Intended for audiences 18+ who crave raw intensity and forbidden pleasure. Reader discretion is strongly advised.

𝓢𝔂𝓷𝓸𝓹𝓼𝓲𝓼…

Ako si Gab. Maputi, innocent tignan, at laging inaalagaan na parang porselana. Pero sa likod ng malinis kong imahe, may isang madilim na gutom na ako lang ang nakakaalam. At ang tanging makakapagbusog doon? Ang tatay ng mismong best friend ko.

Si Tito Mateo-isang lalakeng barako, moreno, at amoy grasa ng garahe. Bawat ugat sa braso niya, bawat kalyo sa palad niya, at ang bawat titig niyang puno ng pagpipigil ay parang apoy na tumutupok sa akin. Alam kong mali. Alam kong may asawa siya at anak niya si Lucas. Pero mas masarap ang bawal, ’di ba?

Sinubukan niyang lumaban. Sinabi niyang tapat siya kay Tita Anna. Pero hindi ko siya tinigilan hanggang sa ang “hindi dapat” ay naging “pakiusap.” Ngayon, sa bawat nakaw na sandali sa madilim na garahe, sa ilalim ng lamesa habang naghahapunan ang pamilya niya, at sa bawat ungol na kailangang itago sa likod ng mga pader-akin siya.

Magingat ka, Lucas. Magingat ka, Tita Anna. Dahil sa loob ng bahay na ito, may isang lihim na nagbabaga… at ang “haligi ng tahanan” n’yo? Sa akin lang siya sumusuko.

Copyright © 2026 by bl bookshelf

1: Ang Garahe sa Kabilang Bakod

Ako si Gab. Eighteen, freshman sa isang sikat na unibersidad, at madalas nilang sabihing mukhang porcelain doll—maputi, payat, at parang madaling mabasag. Sa totoo lang, nakakasawa na ang ganung tingin. Lahat ng tao sa paligid ko, lalo na ang mga magulang ko, parang laging takot na baka magasgasan ako ng mundo. Pero sa loob-loob ko, may bahagi sa akin na pagod na sa pagiging malinis. May bahagi sa akin na gustong makatikim ng kahit anong gasgas, basta galing sa tamang mga kamay.

Ang buhay ko ay umiikot lang sa pagitan ng pag-aaral at sa bahay nina Lucas. Si Lucas ang best friend ko simula noong elementary. Normal lang ang lahat—tambay sa kwarto niya, laro ng video games, at reklamo tungkol sa mga terror na prof. Pero nitong huling mga buwan, naging mas madalas ang pagpunta ko rito. Hindi dahil sa bago naming nilalaro, kundi dahil sa taong laging nasa garahe pagdating ko.

Ang tatay niya. Si Tito Mateo.

Nakatayo ako ngayon sa tapat ng gate nila, hawak ang strap ng backpack ko. Mainit ang sikat ng araw sa hapon na ito, at dama ko ang paglalagkit ng polo ko sa likod. Pero pagpasok ko pa lang sa bakuran, narinig ko na ang tunog ng bakal na tumatama sa bakal. Doon, sa ilalim ng lilim ng garahe, nakita ko siya.

Nakasubsob si Tito Mateo sa ilalim ng hood ng luma nilang pickup truck. Ang suot niyang puting sando ay tila naging gray na dahil sa dumi at grasa. Basang-basa ito ng pawis, bumabakat sa malalapad niyang balikat at sa matitigas na muscle ng likod niya. Si Tito ay kasing-kulay ng lupa—isang tunay na moreno na lalong tumitingkad kapag nasisikatan ng araw.

Diyos ko, bakit ba pati ang amoy ng grasa at pagod, ang bango sa kanya?

Huminto ako sa malayo, pinagmamasdan ang bawat galaw niya. Ang laki ng mga kamay niya. Ang bawat ugat sa braso niya ay tila may sariling buhay habang naghihigpit siya ng kung anong turnilyo. Inabot niya ang isang basahan sa tabi at pinunasan ang noo niya, pero lalo lang kumalat ang itim na mantsa sa mukha niya.

“Oh, Gab. Kanina ka pa d’yan?” biglang tanong niya nang hindi man lang tumitingin sa akin. Paano niya nalamang nandito ako?

Tumibok nang mabilis ang puso ko. “O-opo, Tito. Kadarating ko lang po. Si Lucas po?”

Dahan-dahan siyang lumabas mula sa ilalim ng hood. Tumayo siya nang tuwid, at sa tangkad niyang six feet, tila biglang naging maliit ang mundo sa paligid ko. Tumulo ang pawis mula sa sentido niya, bumagtas sa panga niyang balot ng manipis na balbas, hanggang sa pumatak ito sa collarbone niya.

“Nasa loob, naliligo yata. Tuloy ka na,” sagot niya habang tinititigan ako. Ang mga mata niya ay madilim pero tapat. Walang halong malisya, pero bakit ako ang parang natutunaw?

Huwag kang titingin sa dibdib niya, Gab. Huwag kang titingin sa kung paano humihigpit ang sando niya sa bawat hininga niya.

“Sige po, Tito. Salamat,” mahinang sabi ko. Akmang lalakad na ako papasok nang tawagin niya ulit ako.

“Gab.”

Huminto ako, tila na-freeze sa kinatatayuan ko. “Po?”

Inabot niya ang isang pitsel ng tubig sa ibabaw ng workbench niya, pero mukhang nahihirapan siyang buksan ang takip dahil madulas ang kamay niya sa grasa. “Paabot naman ng bimpo d’yan sa tabi mo. Nakalimutan kong kumuha.”

Lumapit ako. Sa bawat hakbang ko, lalong tumatapang ang amoy niya—pinaghalong sabon, pawis, at bakal. Iyon ang amoy ng isang taong hindi natatakot sa maduming trabaho. Isang tunay na lalaki. Kumpara sa akin na amoy baby powder at mamahaling cologne, pakiramdam ko ay isang hamak na bata lang ako sa harap niya.

Kinuha ko ang puting bimpo at iniabot sa kanya. Imbes na kunin agad, nanatili ang kamay niya sa ere, malapit sa akin. “Salamat.”

Nagtama ang mga daliri namin nang bahagya. Ang init ng balat niya ay parang kuryenteng gumapang sa braso ko. Ang gaspang ng palad niya—ang mga kalyo na bunga ng ilang taon na pagtatrabaho—ay naramdaman ko sa aking makinis na balat. Napalunok ako.

Bakit parang ayaw kong bitawan? Bakit gusto kong hawakan pa lalo ang mga kalyong ’yan?

Mabilis kong binawi ang kamay ko. “Wala po ’yun, Tito.”

Ngumiti siya nang tipid, isang ngiting hindi mo malaman kung nang-aasar o sadyang mabait lang. “Pasok na. Baka kanina pa naghihintay ang mokong na ’yun sa ’yo. Sabihan mo si Anna, ’yung Tita mo, na susunod na ako pagkatapos nito.”

“Opo, Tito Mateo,” sabi ko, bagaman ang pangalan niya sa labi ko ay parang isang panalangin na hindi ko dapat binibigkas.

Pumasok ako sa loob ng bahay nila, pero bago ko tuluyang isara ang pinto, lumingon ako sa huling pagkakataon. Nakita ko siyang uminom ng tubig, ang lalamunan niya ay gumagalaw sa bawat lunok, at ang ilang patak ng tubig ay dumadaloy sa kanyang leeg patungo sa loob ng kanyang sando.

Sa loob ng sala, narinig ko ang boses ni Tita Anna mula sa kusina, masayang kumakanta habang nagluluto. Naroon din ang mga litrato nila sa pader—isang masaya at buong pamilya. Si Lucas, si Tita Anna, at si Tito Mateo.

Umupo ako sa sofa at napatingin sa sarili kong mga kamay. Nanginginig pa rin ang mga ito. Alam kong mali. Alam kong kaibigan ko si Lucas at parang pangalawang magulang ko na sila. Pero habang nararamdaman ko ang init ng hapon sa loob ng bahay, isa lang ang tumatakbo sa isip ko.

Gusto ko ulit maramdaman ang gaspang ng kamay niya. Kahit sa isang sandali lang.

Binuksan ko ang bag ko at inilabas ang cellphone ko, pero hindi ko ito magawang buksan. Pinikit ko ang mga mata ko at ang nakikita ko lang ay ang madilim na kulay ng balat ni Tito Mateo na kumikinang sa ilalim ng araw.

Ito ang simula. Isang tahimik na pagkahumaling na alam kong wawasak sa akin, pero hindi ko kayang pigilan. Sa bawat hininga ko, tila dala pa rin ng hangin ang amoy ng garahe—ang amoy ni Tito.

Tito…

“Gab! Kanina ka pa d’yan? Tara na sa taas!” sigaw ni Lucas mula sa hagdan, basang-basa pa ang buhok at may tuwalya sa balikat.

Napatalon ako sa gulat. “A-ah, oo. Tara.”

Tumayo ako at sumunod sa kanya, pero sa bawat hakbang ko paakyat, ang isip ko ay naiwan sa garahe. Naiwan sa taong hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maalis sa sistema ko.

Hindi ito pwedeng mangyari. Pero bakit parang ito na lang ang tanging gusto kong mangyari?

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

2: Ang Amoy ng Grasa at Ulan

Ang kwarto ni Lucas ay amoy cologne ng teenager at bagong labang bedsheets—isang mundong pamilyar, ligtas, at nakakaantok. Habang nakaupo ako sa tapat ng computer niya at nagpapanggap na nakatuon ang pansin sa nilalaro naming first-person shooter , ang pandinig ko ay nakatali sa labas. Sa bawat kalabog ng bakal o tunog ng makina mula sa garahe, tila may kung anong humahaplos sa batok ko.

“Hoy, Gab! Ano ba, tutulog-tulog ka d’yan? Kanina ka pa naitutumba, oh,” reklamo ni Lucas habang mabilis na pinipindot ang kanyang mouse.

Napabalik ako sa realidad. Ang screen ay puno ng pulang flashes—senyales na talo na naman ako. “S-sorry, Cas. Medyo sumasakit lang ang ulo ko. Siguro dahil sa init sa labas.”

Hindi init ang dahilan, Lucas. Kundi ang tatay mo.

“Masyado ka kasing maputi, parang hindi ka nasisikatan ng araw. Konting init lang, tumba ka na,” biro ni Lucas sabay tawa. Inabot niya ang isang can ng soda at uminom. “Sige na, break muna tayo. Parang uulan yata, ang dilim na sa labas.”

Sumilip ako sa bintana. Kanina lang ay sikat na sikat ang araw, pero ngayon ay mabilis na namumuo ang mga dambuhalang ulap na kulay uling. Ang hangin ay biglang lumamig, bitbit ang amoy ng basang lupa at semento—ang timpla ng paparating na bagyo.

“Gab, pwedeng paki-check si Papa sa baba? Baka kailangan niya ng tulong magligpit ng gamit bago bumuhos ’to. Tatapusin ko lang ’tong dina-download ko,” utos ni Lucas nang hindi tumitingin.

Tumibok nang malakas ang puso ko. Ito na naman. Ang pagkakataong mapalapit sa kanya nang walang nanonood. “S-sige. Baba lang ako.”

Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan. Ang bahay ay tahimik; si Tita Anna ay narinig kong nasa likod, abala sa pagliligpit ng mga sinampay. Pagdating ko sa pinto ng garahe, sinalubong ako ng malakas na ihip ng hangin na may kasamang amoy ng ulan.

Naroon pa rin si Tito Mateo. Nagmamadali siyang magpasok ng mga tools sa loob ng shed. Ang puting sando niya ay halos transparent na ngayon dahil sa pawis, bumabakat ang matitigas niyang nipples at ang kurba ng kanyang abs sa manipis na tela.

“Tito, tulungan ko na po kayo,” alok ko habang lumalapit.

Lumingon siya, ang buhok niya ay magulo at basa na rin ng pawis. “Gab, pumasok ka na sa loob. Mababasa ka rito, baka sipunin ka pa.”

“Ayos lang po ako, Tito. Hindi naman ako gawa sa asukal,” sagot ko, pilit na nagpapakatapang kahit ang totoo ay nangangatog ang tuhod ko sa lapit niya.

Kinuha ko ang isang mabigat na toolbox sa sahig. Sa bigat nito, bahagya akong napaungol. Agad na lumapit si Tito Mateo sa likuran ko para alalayan ang bigat. Naramdaman ko ang init ng dibdib niya na dumampi sa likod ko. Ang braso niyang puno ng ugat ay dumaan sa gilid ko para hawakan ang kabilang dulo ng box.

“Sabi ko sa ’yo, mabigat ’yan. Akin na,” bulong niya. Ang boses niya ay malalim, parang dagundong ng kulog na papalapit.

Nanatili kaming ganoon sa loob ng ilang segundo—ako na nakakulong sa pagitan ng kanyang mga braso at ng toolbox. Naamoy ko siya nang malapitan. Hindi na lang ito grasa; amoy ito ng balat na uminit sa araw, amoy ng musk, at amoy ng isang lalaking pagod pero nananatiling matatag.

Huwag kang lilingon, Gab. Kapag lumingon ka, makikita niya kung gaano ka kapula.

Eksaktong bumuhos ang ulan. Hindi ito ambon; isa itong biglang buhos na parang itinapon mula sa langit. Dahil sa lakas ng hangin, ang tubig ay tumatalsik sa loob ng garahe.

“Pasok!” sigaw ni Tito Mateo habang hinahatak ako patungo sa loob ng masikip na shed sa dulo ng garahe.

Napasandal ako sa mga istante ng gamit habang siya naman ay mabilis na isinara ang pinto para hindi kami pasukin ng tubig. Ang shed ay maliit, madilim, at puno ng amoy ng langis, kahoy, at ulan. Dahil sa kakulangan ng espasyo, halos magkadikit na ang aming mga katawan.

Ang tanging liwanag ay galing sa maliit na bintana sa itaas. Nakita ko ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib. Hinihingal siya. Ang mga patak ng ulan sa kanyang mukha ay dahan-dahang gumugulong pababa sa kanyang leeg.

“Basa ka na,” mahinang sabi niya. Inabot niya ang bimpo na nakasabit sa leeg niya at, nang hindi nag-iisip, ay idinampi ito sa buhok ko.

Napapikit ako sa dampi ng tela at sa bigat ng kamay niya sa ulo ko. Marahan ang bawat haplos niya, parang takot na mabasag ako.

“Ang puti mo masyado, Gab. Parang hindi ka bagay sa ganitong lugar,” dugtong niya, ang boses ay naging mas malambot, mas… mapanganib.

Gusto ko rito, Tito. Gusto ko sa tabi mo.

Iminulat ko ang aking mga mata at tumingala sa kanya. Sa dilim, ang mga mata ni Tito Mateo ay kumikinang. Hindi niya inalis ang kamay niya sa buhok ko. Sa halip, ang kanyang hinlalaki ay dahan-dahang dumausdos pababa, humahaplos sa gilid ng aking tenga hanggang sa panga.

Naramdaman ko ang gaspang ng kanyang balat laban sa akin. Isang matinding boltahe ng kuryente ang dumaan sa buong katawan ko. Gusto kong umiwas pero mas gusto kong manatili. Ang hininga niya ay mainit sa aking noo, amoy mint na chewing gum at sigarilyo.

“Tito…” ang tanging nawika ko, ang boses ko ay halos pabulong na lang.

Huminto ang kamay niya. Tila bigla siyang nagising sa isang panaginip. Ang kanyang mukha na kanina ay malambot ay biglang tumigas. Umiwas siya ng tingin at kinuha ang kanyang kamay.

“Malamig na. Baka magkasakit ka,” sabi niya, ang tono ay bumalik sa pagiging strikto at distant. “Hintayin nating humina ang ulan, tapos pumasok ka na sa loob. Huwag mong sabihin sa Tita mo na nabasa ka, mapapagalitan ako ’nun.”

Tumango lang ako, hindi makapagsalita. Ang bahagi ng mukha ko na hinawakan niya ay tila nagbabaga pa rin. Sa loob ng masikip na shed, habang naririnig namin ang kalabog ng ulan sa bubong na yero, bawat segundo ay parang isang oras.

Nararamdaman mo ba, Tito? Ang bilis ng tibok ng puso ko? O baka naman… tibok ’yan ng puso mo na naririnig ko?

Hindi siya kumikibo, nakatingin lang sa labas ng maliit na bintana, pero napansin ko ang paghigpit ng hawak niya sa toolbox sa gilid niya. Ang kanyang mga knuckles ay naging maputi sa higpit.

Alam ko na noon pa man. Alam kong may mali sa nararamdaman ko. Pero sa gitna ng dilim at amoy ng ulan, narealize ko na hindi na ako makakabalik sa dati. Ang inosenteng Gab na kilala nila ay unti-unti nang nilalamon ng init ng lalaking nasa harap ko.

“Tito Mateo,” tawag ko ulit, sinusubukan ang limitasyon niya.

Lumingon siya, bahagyang nakakunot ang noo. “Bakit?”

“May dumi po kayo sa pisngi,” pagsisinungaling ko. Itinaas ko ang kamay ko, ang aking nanginginig na mga daliri ay dahan-dahang lumapit sa kanyang mukha.

Hindi siya gumalaw. Hinintay niya ang pagdampi ng kamay ko. Noong naramdaman niya ang dulo ng mga daliri ko sa kanyang balat, narinig ko ang isang malalim at pigil na buntong-hininga mula sa kanya.

Hindi mo na rin kaya, ’di ba?

Bago ko pa man maituloy ang gagawin ko, biglang bumukas ang pinto ng shed mula sa labas.

“Pa! Gab! And’yan ba kayo?” sigaw ni Lucas, bitbit ang isang malaking payong.

Agad kaming lumayo sa isa’t isa. Ang distansyang binuo namin sa loob ng ilang minuto ay biglang naging milya-milya. Si Tito Mateo ay mabilis na lumabas, ang mukha ay blangko na parang walang nangyari.

“Oo, andito kami. Nagpatila lang ng ulan,” sagot ni Tito sa anak niya, ang boses ay matatag at walang bahid ng kaba.

Tumingin sa akin si Lucas, may halong pag-aalala. “Gab, okay ka lang? Ang putla mo, ah.”

“Okay lang ako. Nilalamig lang,” sagot ko habang lumalabas ng shed.

Lumingon ako kay Tito Mateo na abala na sa pag-aayos ng payong kasama si Lucas. Hindi niya ako tiningnan. Pero bago ako tuluyang pumasok sa bahay, nakita ko ang pag-angat ng kamay niya sa kanyang pisngi—doon sa bahaging hinawakan ko.

Ang ulan ay patuloy sa pagbuhos, pero ang apoy sa loob ko ay lalong nag-aalab. Alam ko ang tingin na iyon. Alam ko ang panginginig ng mga kamay na iyon. Hindi pa ito tapos. Ito pa lang ang simula ng pagkaka-trap ko sa mundong amoy grasa at ulan.

Hindi mo ako matatakasan, Tito. Dahil alam ko na ngayon… na nararamdaman mo rin.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

3: Ang Masikip na Distansya

Isang linggo na ang lumipas mula noong hapon sa shed, pero ang pakiramdam ng magaspang na balat ni Tito Mateo sa aking panga ay tila nakatatak pa rin sa akin. Tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, bumabalik ang amoy ng ulan at ang bigat ng presensya niya sa maliit na espasyong iyon.

Sabado ng umaga. Maaga akong nagising, hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa hindi maipaliwanag na pananabik. Nagsuot ako ng isang manipis na puting t-shirt at maong na shorts—simple, pero alam kong bumabagay sa kaputian ko. Pagdating ko sa bahay nina Lucas, hindi muna ako pumasok sa main door. Dumiretso ako sa garahe.

Nandoon siya. Gaya ng inaasahan.

Sa pagkakataong ito, hindi truck ang inaatupag niya. May kinakalikot siyang lumang mountain bike sa gitna ng garahe. Nakatalikod siya sa akin, ang malalapad niyang balikat ay gumagalaw sa bawat pagpihit niya ng wrench. Ang sikat ng araw sa umaga ay tumatama sa kanyang morenong balat, pinapakita ang bawat hibla ng muscle sa kanyang likod.

“Ang aga mo yata, Gab,” wika niya nang hindi lumilingon.

Napangiti ako. Bakit ba parang laging alam niya kung kailan ako dumarating?

“Hindi po ako makatulog, Tito. Si Lucas po, gising na?”

“Tulog pa ang tamad na ’yun. Napuyat yata sa laro n’yo kagabi,” sagot ni Tito Mateo habang dahan-dahang humaharap sa akin. Pinunasan niya ang kanyang mga kamay sa isang basahang puno ng itim na langis. “O, bakit ganyan ang suot mo? Mapuputikan ka lang dito.”

“Ayos lang po, Tito. Gusto ko lang pong manood… o tumulong, kung pwede,” lakas-loob kong sabi habang lumalapit sa kanya.

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. May kung anong dumaan sa mga mata niya—isang mabilis na pagkilatis na nagpatayo ng balahibo ko. “Marunong ka ba nito? Baka lalo lang masira ’tong preno.”

“Turuan n’yo po ako,” hamon ko. Tinitigan ko siya nang direkta sa mata. “Mabilis naman po akong matuto.”

Sandali siyang natigilan. Ang katahimikan sa pagitan namin ay binalot ng tunog ng mga ibon sa labas at ang malayo pang ingay ng mga sasakyan. Pagkatapos ay tumango siya nang bahagya at itinuro ang espasyo sa tabi niya.

“Sige. Halika rito. Hawakan mo ’tong kadena habang hinihigpitan ko ’tong turnilyo.”

Umupo ako sa sahig, sa tabi mismo ng kanyang mga binti. Dahil sa liit ng espasyo, ang tuhod ko ay halos dumidikit na sa kanyang maong na pantalon. Ang amoy niya sa umaga ay mas malinis—amoy sabon na panlalaki na may halong kaunting tabako.

“Dito po?” tanong ko, hinawakan ko ang madulas at maduming kadena. Hindi ko inalintana ang grasa na kumapit sa aking mga daliri.

“Oo, d’yan lang. Huwag mong bibitawan,” utos niya.

Yumuko siya para maabot ang ibabang bahagi ng bike. Sa posisyong ito, ang mukha niya ay ilang pulgada na lang ang layo sa braso ko. Naramdaman ko ang init na nanggagaling sa kanya. Ang bawat hininga niya ay tumatama sa aking balat, nagbibigay ng kakaibang kiliti na gumagapang hanggang sa aking puso.

Sobrang lapit mo, Tito. Konting galaw ko lang, tatama na ang balikat ko sa dibdib mo.

Nagpatuloy siya sa paggawa, pero napansin kong medyo bumagal ang kanyang pagkilos. Ang kanyang malalaking kamay, na karaniwang matatag at mabilis, ay tila naging maingat. Sa isang pagkakataon, nang kailangan niyang abutin ang isang tool, ang kanyang braso ay tuluyang sumagi sa aking hita.

Hindi siya agad lumayo. Nanatili ang kanyang balat sa balat ko sa loob ng tatlong segundo—tatlong segundong tila tumigil ang mundo. Ang gaspang ng kanyang braso laban sa kinis ng aking binti ay isang sensasyong hindi ko kayang ipaliwanag.

“Gab,” mahina niyang tawag. Ang boses niya ay gumaralgal nang kaunti.

“Po?” halos pabulong kong sagot.

“Ang dumi na ng kamay mo,” wika niya, pero hindi siya nakatingin sa kamay ko. Nakatingin siya sa akin, at sa pagkakataong ito, wala na ang pader na itinayo niya noong nakaraang ulan. Ang mga mata niya ay puno ng pagtataka, pagnanasa, at takot.

“Wala lang po ito, Tito,” sabi ko habang dahan-dahang inilalapit ang mukha ko sa kanya. “Basta kasama kayo.”

Kitang-kita ko ang paglunok niya. Ang kanyang panga ay humigpit. Sa loob ng garaheng iyon, na tila naging isang vacuum na walang hangin, ang tanging naririnig ko na lang ay ang malakas na tibok ng sarili kong puso. O baka puso niya na rin iyon.

Biglang nakarinig kami ng yabag ng paa mula sa loob ng bahay.

“Pa! Nasaan ’yung charger ko—oh, Gab! And’yan ka na pala?” sigaw ni Lucas habang lumalabas ng pinto, kinukuskos pa ang kanyang mga mata.

Agad kaming naglayo ni Tito Mateo. Mabilis siyang tumayo at nagkunwaring may hinahanap na kung ano sa workbench. Ako naman ay nanatiling nakaupo sa sahig, pilit na itinatago ang nanginginig kong mga kamay.

“O-oo, kanina pa. Tinutulungan ko lang si Tito sa bike,” sagot ko, pilit na pinatitibay ang aking boses.

Lumapit si Lucas sa amin, tila walang napapansin. “Ang aga n’yo namang mag-bonding. Pa, sabi ni Mama mag-almusal na daw tayo. Gab, kain ka na rin dito, nagluto si Mama ng longganisa.”

“Mauna na kayo,” sabi ni Tito Mateo nang hindi humaharap sa amin. Ang boses niya ay malamig na naman. “Maghuhugas lang ako ng kamay.”

Sumunod ako kay Lucas papasok sa loob, pero bago ako makapasok, narinig ko ang malalim na buntong-hininga ni Tito Mateo. Alam ko ang ibig sabihin niyon. Pagod siya. Hindi dahil sa trabaho, kundi dahil sa laban na unti-unti na siyang natatalo.

Sa hapag-kainan, habang masayang nagkukuwento si Lucas at si Tita Anna tungkol sa mga plano nila sa weekend, hindi ko magawang kumain nang maayos. Ang bawat subo ko ay tila may kasamang panunumbat ng konsensya, pero mas matimbang ang tamis ng panganib.

Nang pumasok si Tito Mateo sa kusina, sariwa pa ang amoy ng sabon sa kanya. Umupo siya sa tapat ko. Sa buong oras ng almusal, hindi siya tumingin sa akin, pero naramdaman ko ang kanyang mga binti sa ilalim ng lamesa. Sa isang pagkakataon, nang hindi sinasadya (o baka sinasadya), ang kanyang paa ay sumagi sa paa ko.

Hindi niya binawi. Nanatili itong nandoon, isang lihim na koneksyon sa gitna ng ingay ng pamilya.

Ito na ’yun, Tito. Kahit anong layo mo, kahit anong iwas mo… hindi mo na maitatago sa akin ang totoo.

Pagkatapos kumain, nagpaalam si Tita Anna na mamamalengke muna. Si Lucas naman ay pumasok sa kwarto para maligo. Naiwan kaming dalawa ni Tito Mateo sa kusina.

“Gab, ’yung mga gamit sa garahe… paki-ligpit na lang bago ka pumasok sa taas,” sabi niya, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kanyang kape.

“Opo, Tito,” sagot ko.

Tumayo ako at naglakad pabalik sa garahe. Pagdating ko doon, naramdaman ko ang presensya niya sa likuran ko. Hindi siya nagtagal, sumunod siya. Sinara niya ang pinto ng garahe mula sa loob—isang bagay na hindi niya karaniwang ginagawa tuwing umaga.

Sa gitna ng garahe, sa harap ng bike na hindi pa rin ayos, huminto ako at humarap sa kanya.

“Tito Mateo…”

Hindi siya nagsalita. Sa halip, lumapit siya sa akin hanggang sa wala nang natitirang espasyo sa pagitan namin. Ang kanyang malaking kamay ay dahan-dahang humawak sa aking baywang, ang mga daliri niya ay bumaon sa manipis na tela ng aking t-shirt.

“Maling-mali ito, Gab,” bulong niya, ang kanyang hininga ay mainit sa aking labi.

“Alam ko po,” sagot ko habang hawak ko ang naglalakihan niyang mga braso. “Pero ayoko nang itama ito.”

Bago pa man siya makasagot, narinig namin ang pagbukas ng pinto mula sa itaas.

“Gab! Nasaan ka na? Laro na tayo!” tawag ni Lucas.

Mabilis kaming naghiwalay, ang tensyon ay tila isang tali na biglang napatid. Pero sa mga mata ni Tito Mateo, nakita ko ang isang bagay na hindi ko pa nakikita dati: ang pagsuko.

Malapit na, Tito. Konting-konti na lang.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

4: Hapunan sa Gitna ng Lihim

Ang gabi sa bahay nina Lucas ay laging maingay—tunog ng telebisyon, kalansing ng mga kubyertos, at ang walang tigil na kwentuhan nina Tita Anna at Lucas. Pero para sa akin, ang katahimikan sa pagitan namin ni Tito Mateo ang pinakamalakas na tunog sa loob ng silid na ito.

Naka-set na ang mesa. Amoy sinigang na baboy at bagong saing na kanin ang buong kusina. Nakaupo ako sa dati kong pwesto, katabi ni Lucas at katapat ni Tita Anna. Sa dulo ng mesa, sa kabisera, nakaupo ang poste ng tahanang ito. Si Tito Mateo.

Nakaligo na siya. Amoy sabon na siya ngayon, malinis ang suot na dark blue na t-shirt na hapit sa kanyang malapad na dibdib. Ang kanyang buhok ay basa pa nang kaunti, maayos na nasuklay paitaas. Pero kahit gaano pa siya kalinis tingnan, ang nakita ko sa garahe kaninang umaga—ang pawis, ang grasa, at ang pagnanasa sa kanyang mga mata—ay hindi ko makalimutan.

“Gab, kumain ka nang marami. Para ka talagang hihimatayin sa katawan, ang putla mo,” puna ni Tita Anna habang nilalagyan ng sabaw ang mangkok ko. Ngumiti siya sa akin, iyong ngiting punong-puno ng pag-aaruga.

Kumirot ang dibdib ko. Kung alam mo lang, Tita. Kung alam mo lang kung anong iniisip ko sa asawa mo.

“Salamat po, Tita. Ang sarap niyo po talagang magluto,” sagot ko, pilit na ibinabalik ang ngiti.

“Sus, nambola pa ’tong batang ’to. O, Mateo, uminom ka na ng tubig. Parang malayo ang iniisip mo,” baling ni Tita Anna kay Tito.

Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Tito Mateo mula sa kanyang plato. Saglit na dumaan ang paningin niya sa akin bago siya tumingin sa asawa niya. “Pagod lang sa trabaho, Anna. Maraming ginawa sa garahe kanina.”

“Kaya nga sabi ko sa ’yo, mag-break ka rin. Buti na lang and’yan si Gab para samahan ka, ’di ba?” sabi ni Lucas habang punong-puno ang bibig ng kanin.

Napatigil ako sa pag-nguya. Ramdam ko ang pag-init ng aking mga pisngi. Diyos ko, Lucas, kung alam mo lang kung anong klaseng “samahan” ang nangyari.

“Oo. Ang laking tulong ni Gab,” maikling sagot ni Tito. Ang boses niya ay walang emosyon, pero naramdaman ko ang bigat ng titig niya.

Ibinaba ko ang aking kamay sa ilalim ng lamesa. Ang hangin sa kusina ay tila naging malapot. Sinubukan kong ituon ang pansin sa pagkain, pero ang aking mga paa ay tila may sariling isip. Dahan-dahan, inusog ko ang aking kanang paa patungo sa direksyon ni Tito Mateo.

Gusto kong malaman kung lalayo ka.

Naramdaman ng dulo ng paa ko ang kanyang suot na tsinelas. Huminto ako. Naghintay. Sa halip na iwasan ako, naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ng kanyang binti para mas lalong lumapit sa akin. Ngayon, ang gilid ng aking tuhod ay nakasandal na sa kanyang matigas na hita sa ilalim ng mesa.

Nabitawan ko nang bahagya ang aking kutsara, lumikha ito ng maliit na kalansing sa plato.

“Gab? Okay ka lang?” tanong ni Lucas, nakakunot ang noo.

“A-ah, oo. Nadulas lang ’yung kutsara,” mabilis kong sagot. Uminom ako ng tubig nang sunod-sunod para itago ang aking kaba.

Sa ilalim ng mesa, naramdaman ko ang pagdiin ni Tito Mateo. Hindi ito aksidente. Ramdam ko ang init ng kanyang balat sa manipis na tela ng aking pantalon. Ang bawat haplos ng kanyang binti sa akin ay parang isang sikretong mensahe na kaming dalawa lang ang nakakaalam.

Nandito ako. Nararamdaman kita.

Tumingin ako kay Tito Mateo habang sumusubo siya ng kanin. Ang kanyang mukha ay seryoso pa rin, nakikinig sa kwento ni Tita Anna tungkol sa kanilang kapitbahay. Pero ang kanyang mga mata… paminsan-minsan ay sumusulyap siya sa akin, at doon ko nakikita ang dilim. Isang uri ng dilim na nangangako ng panganib at ligaya.

“Mateo, naalala mo ba ’yung sinasabi ni Aling Nena? ’Yung tungkol sa bubong nila?” tanong ni Tita Anna habang nagliligpit ng ilang plato.

“Oo, pupuntahan ko bukas,” sagot ni Tito Mateo. Ang kanyang kamay sa ibabaw ng mesa ay nanginginig nang kaunti habang hawak ang baso.

Pinanood ko ang kanyang kamay. Ang malalaki at magagaspang na daliri na kaninang umaga lang ay nakahawak sa baywang ko. Iniisip ko kung paano kaya kung sa ilalim ng mesa, ang kamay na iyon ay dahan-dahang gumagapang pataas sa hita ko?

Huwag dito, Gab. Huwag ngayon.

Pero ang thrill ng pagiging malapit sa kanya habang nasa tabi lang namin ang kanyang pamilya ay isang uri ng droga. Mas lalo kong idiniin ang paa ko sa kanya. Naramdaman ko ang pagbuntong-hininga niya—isang malalim at pigil na hininga na tila isang ungol na hindi makalabas.

“Busog na ako,” biglang sabi ni Tito Mateo. Tumayo siya, dahilan para maputol ang aming pisikal na koneksyon sa ilalim ng mesa. “Magpapahinga na ako sa labas. Anna, Lucas… Gab.”

Tumango siya sa amin at naglakad palabas patungo sa veranda. Naiwan akong tulala sa kanyang bakanteng upuan.

“Ang aga namang mapagod ni Papa ngayon,” puna ni Lucas. “Gab, laro na tayo sa taas? May bagong update ’yung nilalaro natin.”

“S-sige, susunod ako. Maghuhugas lang ako ng kamay,” sabi ko.

Tumakbo na si Lucas pataas. Tinulungan ko muna si Tita Anna na iligpit ang pinagkainan. Habang naghuhugas ako ng kamay sa lababo, nakita ko sa repleksyon ng bintana si Tito Mateo sa labas. Nakatayo siya sa dilim, nakatalikod sa bahay, naninigarilyo. Ang dulo ng kanyang sigarilyo ay kumikinang na parang maliit na bituin sa gabi.

Alam kong hinihintay niya ako.

Nagpunas ako ng kamay at dahan-dahang lumabas sa veranda. Ang hangin sa labas ay malamig, pero ang katawan ko ay nagbabaga. Huminto ako sa likuran niya. Ang amoy ng sigarilyo ay humahalo sa amoy ng kanyang pabango.

“Bakit ka lumabas?” tanong niya nang hindi lumingon. Ang boses niya ay mababa, halos pabulong, para hindi marinig sa loob.

“Gusto ko lang pong magpahangin,” sagot ko, lumapit ako hanggang sa maging magkatabi kami sa riles ng veranda.

Tumingin siya sa akin, ang usok mula sa kanyang bibig ay dahan-dahang lumipad patungo sa akin. “Gab, mapanganib ang ginagawa mo sa ilalim ng lamesa kanina. Pwedeng makita ni Anna. Pwedeng makita ni Lucas.”

“Pero hindi nila nakita,” hamon ko. Itinapat ko ang aking mukha sa kanya, ang aming mga mata ay nagtagpo sa dilim. “At hindi mo naman ako itinulak palayo, Tito.”

Ibinagsak niya ang kanyang sigarilyo at tinapakan ito. Bigla, hinawakan niya ang aking panga, hindi masyadong mahigpit pero sapat na para maramdaman ko ang kanyang lakas.

“Anong gusto mong patunayan, bata?” bulong niya. Ang kanyang mukha ay ilang pulgada na lang mula sa akin. Naamoy ko ang mapait na lasa ng tabako sa kanyang hininga.

“Na hindi ka kasing-tigas ng pinapakita mo,” sagot ko, ang aking puso ay tila gustong lumabas sa aking dibdib. “Na gusto mo rin ako, gaya ng pagkagusto ko sa ’yo.”

Sandali siyang natigilan. Ang kanyang hinlalaki ay dahan-dahang humaplos sa aking ibabang labi. Ang tensyon sa pagitan namin ay halos mahawakan na. Sa loob ng bahay, narinig namin ang sigaw ni Lucas na tinatawag ang pangalan ko.

“Gab! Nasaan ka na ba?”

Mabilis na bumitaw si Tito Mateo. Humakbang siya paatras sa dilim, ang kanyang mukha ay muling naging blangko.

“Pumasok ka na sa loob,” utos niya. “Bago ko magawa ang isang bagay na pagsisihan nating dalawa.”

Ngumiti ako nang maliit—isang mapanuksong ngiti. “Sana nga po, Tito. Sana nga magawa n’yo na.”

Tumalikod ako at pumasok sa loob, iniwan siyang mag-isa sa dilim. Alam ko, sa bawat hibla ng aking pagkatao, na ang gabing ito ay hindi matatapos nang ganito lang. Ang pintuan ay nakabukas na, at wala nang makakapagsara nito.

Konting-konti na lang, Tito. Bibigay ka rin.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

5: Ang Hangganan ng Pagtitiis

Mainit ang hapon, pero mas matindi ang sunog sa loob ng dibdib ko. Isang linggo na ang lumipas simula noong hapunan sa veranda, at bawat araw na dumaan ay parang isang laro ng habulan na ako lang ang tumatakbo. Si Tito Mateo ay naging mailap. Kapag dumarating ako, bigla siyang may bibilhin sa hardware o kaya ay papasok agad sa loob ng bahay para matulog.

Pero alam ko ang laro niya. Umiiwas siya dahil natatakot siya. Natatakot siya sa nararamdaman niya tuwing magtatama ang aming mga mata.

“Gab, paki-abot naman nung basahan sa shed. Naiwan ko yata doon nung naglinis ako kanina,” utos ni Lucas habang nakahiga sa sofa, tutok na tutok sa nilalaro niya sa phone.

Tumayo ako nang mabilis. Itong pagkakataong ito ang hinihintay ko. Alam kong pumasok si Tito Mateo sa shed kanina para mag-imbentaryo ng mga pintura. “Sige, Cas. Ako na ang kukuha.”

Naglakad ako palabas, binagtas ang mainit na semento ng garahe. Pagdating ko sa pinto ng shed, huminto muna ako. Huminga ako nang malalim, inayos ang suot kong manipis na sando na halos bumabakat na ang hubog ng katawan ko dahil sa pawis. Dahan-dahan kong itinulak ang pinto.

Ang loob ng shed ay madilim, tanging ang sinag ng araw mula sa siwang ng yero ang nagbibigay ng liwanag. Amoy na amoy ang pinaghalong pintura, thinner, at ang pamilyar na amoy ng lalaking nakatalikod sa akin.

Nakaluhod si Tito Mateo sa sahig, inaayos ang mga lata ng pintura. Ang kanyang likod ay tila isang mapa ng hirap at lakas—ang mga muscle niya ay gumagalaw sa ilalim ng kanyang basang sando. Hindi siya lumingon, pero naramdaman ko ang paghinto ng kanyang paghinga.

“Sabi ko Lucas, huwag na kayong papasok dito. Mainit at madumi,” baritono niyang sabi. Ang boses niya ay malamig, pero may panginginig na hindi niya maitago.

“Hindi naman po si Lucas ang nandito, Tito,” mahina kong sagot. Isinara ko ang pinto sa likuran ko. Ang tunog ng pagsara ng lock ay tila isang hatol sa aming dalawa.

Dahan-dahan siyang tumayo. Humarap siya sa akin, ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng babala. Ang pawis ay dumadaloy sa kanyang leeg, bumabagtas sa kanyang dibdib na punong-puno ng masculinity.

“Gab, lumabas ka na. Hindi magandang nandito tayo, na dalawa lang,” utos niya, pero hindi siya gumagalaw. Nanatili siyang nakatayo roon, tila isang rebultong gawa sa tanso.

“Bakit po? Natatakot ba kayo sa akin?” Lumapit ako nang isang hakbang. Ang distansya namin ay lumiit. Naamoy ko na ang anghang ng thinner at ang tamis ng kanyang pawis. “O natatakot kayo sa gagawin n’yo sa akin?”

“Bata ka pa, Gab. Hindi mo alam ang sinasabi mo,” giit niya, ang kanyang panga ay humigpit sa galit o pagnanasa—hindi ko na matukoy.

“Eighteen na ako, Tito. Hindi na ako bata,” hamon ko. Itinaas ko ang aking kamay at dahan-dahang idinampi ang aking mga daliri sa kanyang braso. Ang balat niya ay mainit, halos nakakapaso. “At alam ko kung anong gusto ko. Alam ko kung sino ang gusto ko.”

Hinawakan niya ang pulso ko, ang kanyang kamay ay dambuhala kumpara sa akin. “Umalis ka na habang nakakapagpigil pa ako. May asawa ako, Gab. Best friend mo ang anak ko.”

“Pero alam kong hindi mo na sila naiisip tuwing tinitingnan mo ako,” bulong ko. Inilapit ko ang mukha ko sa kanya, sapat na para maramdaman niya ang init ng hininga ko. “Aminin mo, Tito… gusto mo rin ’to.”

Isang malalim na ungol ang kumawala sa kanyang lalamunan. Parang isang dam na biglang nagiba, ang kanyang pagtitimpi ay tuluyang naglaho. Sa isang mabilis na galaw, hinila niya ako palapit at isinandal sa malamig na pader ng shed. Ang bigat ng kanyang katawan ay dumagan sa akin, isang marahas at direktang deklarasyon ng kanyang lakas.

“Masyado kang mapilit,” bulong niya sa mismong tenga ko. Ang boses niya ay parang kalasgas ng semento. “Hindi mo ba alam kung anong pwedeng mangyari sa ’yo kapag hindi ako nakapagpigil?”

“Gawin mo,” sagot ko, ang aking mga mata ay nakapikit na sa sarap ng pakiramdam ng kanyang katawan sa akin. “Gawin mo ang gusto mong gawin, Tito.”

Naramdaman ko ang kanyang hininga sa aking leeg, ang kanyang balbas ay sumasagi sa aking sensitibong balat. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang bumaba sa aking baywang, humihigpit sa bawat sandali. Ang bawat haplos niya ay puno ng gutom na itinago niya sa loob ng mahabang panahon.

Ito na ’yun. Ang hangganan. Ang punto kung saan wala nang balikan.

Sa labas, narinig namin ang boses ni Tita Anna. “Lucas! Nakita mo ba ang Papa mo? Maghahain na ako ng meryenda!”

Napatigil si Tito Mateo. Ang kanyang noo ay sumandal sa balikat ko, ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa pagsusumikap na huminto. Ang katahimikan sa loob ng shed ay naging suffocating.

“Gab…” tawag niya, ang boses ay puno ng pait at pagsisisi.

Dahan-dahan siyang lumayo, iniwan ang isang malamig na espasyo sa pagitan namin na kanina lang ay nagbabaga. Inayos niya ang kanyang sando, pilit na ibinabalik ang maskara ng pagiging isang maayos na ama at asawa.

“Lumabas ka na muna. Mauna ka na,” sabi niya nang hindi tumitingin sa akin. Ang kanyang mga kamay ay nakakuyom sa gilid niya.

Inayos ko rin ang sarili ko, ang aking puso ay tumitibok pa rin nang mabilis. Lumingon ako sa kanya bago hawakan ang hawakan ng pinto. “Hindi pa tayo tapos, Tito. Alam mo ’yan.”

Hindi siya sumagot. Nanatili siyang nakatayo sa dilim ng shed, isang anino ng lalaking kailanman ay hindi na magiging payapa.

Lumabas ako ng shed, ang sikat ng araw ay tila sumasampal sa akin, pero may ngiti sa aking mga labi. Pagpasok ko sa loob ng bahay, nakita ko si Tita Anna na naglalagay ng turon sa lamesa.

“O, Gab, and’yan ka na pala. Nasaan si Mateo?” tanong niya nang may ngiti.

“Nasa shed lang po, Tita. May tinatapos lang po,” sagot ko nang may buong katapatan sa boses, habang sa loob-loob ko ay sumisigaw ang tagumpay.

Umupo ako sa tabi ni Lucas, na abala pa rin sa kanyang laro. Kinagat ko ang turon, pero ang tanging lasa na nararamdaman ko ay ang pait ng tabako at ang tamis ng panganib na iniwan ni Tito sa aking balat.

Malapit na, Tito. Sa susunod, wala nang  makakapigil sa atin.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

6: Ang Unang Paglapastangan 🔴

Ang ulan sa labas ay hindi lang basta patak; ito ay isang nagngangalit na buhos na tila gustong lunurin ang buong subdivision. Dahil sa lakas ng hangin at ulan, nawalan ng kuryente. Ang buong bahay nina Lucas ay binalot ng pusikit na kadiliman, tanging ang manaka-nakang kidlat ang nagbibigay ng asul na liwanag sa mga pasilyo at sa mga sulok ng garahe.

“Gab, dito ka na muna matulog. Delikado mag-drive sa baha,” sigaw ni Tita Anna mula sa kusina habang nagsisindi ng mga kandila. “Lucas, ihanda mo ’yung extra mattress sa kwarto mo.”

Pero si Lucas, dahil sa pagod sa kakalaro at sa bigat ng hapon, ay nakatulog na sa sofa sa sala. Si Tita Anna naman ay umakyat na sa taas para tingnan ang mga bintanang baka tumatagas. Naiwan ako sa dilim, bitbit ang isang baso ng tubig, nang marinig ko ang pagbukas ng pinto sa likod—ang pinto patungo sa garahe.

Sinundan ko ang tunog. Doon, sa tapat ng pickup truck na nakaparada sa loob ng masikip na garahe, nakita ko si Tito Mateo. Nakatalikod siya, hawak ang isang flashlight na nakatutok sa makina ng sasakyan. Ang sando niya ay basa na naman, bumabakat ang pawis at ulan sa kanyang morenong balat na puno ng mga ugat at kalamnan mula sa matagal na trabaho bilang construction worker.

Ito na ’yun, Gab. Wala nang takasan. Matagal mo nang hinintay ’to.

Dahan-dahan akong lumapit. Ang tanging tunog ay ang haging ng ulan sa bubong na yero at ang mabigat niyang paghinga. “Tito… hindi n’yo pa po ba ititigil ’yan?”

Napalingon siya nang mabilis. Ang liwanag ng flashlight ay tumama sa mukha ko, nakakasilaw. “Gab? Bakit gising ka pa? Matulog ka na sa taas.”

“Hindi po ako makatulog,” sabi ko habang humahakbang palapit hanggang sa maabot ko ang gilid ng truck. “Malamig sa taas. Gusto ko po rito… kasama ka.”

Ibinaba niya ang flashlight sa ibabaw ng makina. Ang liwanag nito ay tumalbog sa kisame, lumilikha ng mga aninong tila sumasayaw sa amin dalawa. “Gab, huwag ngayon. Pagod ako. At mali ’to. May asawa ako.”

“Pagod o takot?” bulong ko, ang boses ko ay puno na ng pagnanasa. Inabot ko ang kamay niya—ang kamay na punong-puno ng itim na langis, grasa, at mga kalyo mula sa buong araw na pagtatrabaho. Hindi ako nandidiri. Dinampian ko ng halik ang kanyang mga knuckles, ninanamnam ang lasa ng bakal, alat, at pawis. “Gusto mo rin ’to, Tito. Alam ko. Matagal mo na akong tinitingnan nang iba—nang ganito.”

Narinig ko ang isang malalim na ungol mula sa kanyang dibdib. Sa isang iglap, binitawan niya ang hawak niyang basahan at hinila ako patungo sa likod ng truck, doon sa kama ng sasakyan na natatakpan ng makapal na trapal. Isinandal niya ako sa matigas na bakal ng truck bed.

“Masyado kang matapang, bata,” bulong niya, ang boses ay puno ng panggigil at galit sa sarili. “Gusto mo talagang malaman kung paano gumalaw ang isang lalaking gaya ko? Isang brusko na lalaki na may asawa at anak?”

“Ipakita mo sa akin, Tito,” hamon ko, ang hininga ko ay bumibilis na. “Ipakita mo sa akin ang dumi na matagal mo nang gustong itapon sa akin. Gamitin mo ako. Lapastanganin mo ako.”

Hindi na siya nag-atubili. Sinakop ng kanyang bibig ang sa akin—hindi ito malambot na halik. Ito ay isang mabangis na pagsalakay. Lasang tabako, kape, at purong pagnanasa. Ang kanyang balbas ay kumakasgas sa aking sensitibong balat sa pisngi at leeg, nag-iiwan ng hapdi na tila isang marka ng pagmamay-ari. Ang kanyang malalaking kamay ay dahan-dahang gumapang sa ilalim ng aking t-shirt, ang mga kalyado niyang daliri ay direktang dumidikit sa aking makinis at puting tiyan, pataas hanggang sa aking dibdib.

“Ang puti mo… ang bango mo… parang babae,” ungol niya sa pagitan ng mga halik habang ang kanyang bibig ay bumaba sa aking leeg, sumisipsip at nag-iiwan ng mga pulang marka. “Maling-mali ’to, Gab. Papatayin ako ng konsensya ko kapag nalaman ’to ni Anna.”

“Huwag mo munang isipin yan, Tito… gamitin mo lang ako ngayon,” sagot ko habang ipinupulupot ko ang aking mga binti sa kanyang baywang, dinadama ang kanyang tumitigas na pagkalalaki na nakadikit na sa aking tiyan. “Gusto ko maramdaman kung gaano ka kalakas.”

Binuhat niya ako nang parang walang bigat at isinampa sa loob ng likuran ng truck. Doon, sa ibabaw ng mga sako ng semento, gamit sa paggawa, at amoy ng langis at metal, ang init namin ay tila nagpasingaw sa lamig ng ulan. Hinubad niya ang kanyang sando sa isang mabilis na galaw, inilalantad ang kanyang matigas at morenong katawan na kumikinang sa pawis at mahinang liwanag ng flashlight—mga dibdib na malapad, tiyan na may six-pack mula sa manual labor, at mga braso na puno ng ugat.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang aking short at brief, inilalantad ang aking maliit at manipis na katawan. Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin, tila binabasa ang bawat takot at pananabik sa mukha ko. “Sigurado ka ba rito, Gab? Kapag sinimulan ko ’to, wala nang balikan. Akin ka na.”

“Dalian mo na, Tito. Parang awa mo na… gusto ko na po,” pagsusumamo ko, ang boses ko ay nanginginig sa libog.

Nang maramdaman ko ang kanyang matigas na pagkalalaki laban sa aking tiyan, tila tumigil ang mundo. Pero hindi pa tapos doon. Hinila niya ako palapit at muling sinakop ang aking bibig sa isang mas malalim na halik. Ang dila niya ay sumasayaw sa loob ng aking bibig, sinisipsip ang aking dila, at nagpapalitan ng laway na mainit at malagkit. “Ang sarap ng bibig mo, bata,” bulong niya sa pagitan ng mga halik.

Pagkatapos ay bumaba ang kanyang bibig sa aking dibdib. Sinipsip niya ang isa kong utong,  parang sanggol na uhaw na uhaw—malakas, basa, at may tunog na “slurp… slurp…” habang ang kanyang dila ay umiikot-ikot sa sensitibong utong ko. Ang isa niyang kamay ay hinimas ang kabila kong dibdib, pinipisil ang utong gamit ang kanyang malalaki at magagaspang na daliri. “Ang liit at ang sarap… parang utong ng dalaga. Gusto mo ’yan, ha? Sige, ungol ka pa.”

“Ahhh… Tito… sige pa po… sipsipin mo pa,” daing ko, ang aking mga kamay ay nakabaon sa kanyang buhok, hinahatak siya palapit.

Ang sensasyon ay nakakabaliw—parang kuryente na dumadaloy mula sa aking dibdib pababa sa aking ari.

Hindi ko na napigilan. Tumayo ako at dahan-dahang lumuhod sa harap niya. Ang mga kamay ko ay nanginginig habang binubuksan ang kanyang shorts at brief. Nang mailabas ko ang kanyang pagkalalaki, napahinga ako nang malalim sa gulat at libog. Napakaganda at nakakatakot ito. Mahaba ito—at sobrang mataba, kasing taba ng isang de lata na sardinas! Walang wala sa aking  maliit pa lamang na titi. Hindi ko inakala na ganito kalaki ang burat ng isang lalaking tulad niya. Hinawakan ko ito gamit ang dalawang kamay ko dahil kahit isa lang ay hindi ko kayang balutin nang buo ang kapal nito.

“Putangina… ang laki nito, Tito… ang taba… hindi ko akalain na may ganito ka kalaki na tinatago sa short mo,” bulong ko, ang boses ko ay puno ng paghanga at mas lalong paglibog. Ang ulo nito ay malaki, mapula, at may precum na tumutulo.

“Ang dumi mo talaga, Gab,” ungol niya habang tinitingnan ako mula sa itaas, ang kanyang kamay ay hinahaplos ang aking pisngi. “Sipsipin mo, bata. Subukan mo kung kaya mo ang titi ng tatay ng best friend mo.”

Dahil first time ko, dahan-dahang kong inilapit ang bibig ko. Una, sinipsip ko lang ang tip—ang malaking ulo na puno ng lasa ng precum na maalat at mainit. Pagkatapos ay sinubukan kong isubo pa nang kaunti, hanggang isa o dalawang pulgada lang ang nakapasok sa aking bibig dahil sa sobrang kapal. Ang natitira ay hinimas ko gamit ang dalawang kamay ko, pataas-baba sa mahaba at matabang tangkay habang ang bibig ko ay busy sa ulo nito. “Mmmph… ang sarap… ang laki talaga,” ungol ko sa palibot ng kanyang ari, ang laway ko ay tumutulo pababa sa kanyang baywang.

“Ang galing mo… kahit first time mo, ang libog mo pa,” daing niya, ang kanyang mga kamay ay nakabaon sa aking buhok, dahan-dahang itinutulak ang ulo ko palapit pero hindi masyado para hindi ako masamid. “Sipsipin mo pa… basain mo ang titi ko bago ko ipasok sa butas mo.”

Matapos ang ilang minuto ng aking pagtitiyaga sa pagbibigay-pleasure sa kanyang malaking ari, hinila niya ako pataas. Iniharap niya ako sa gilid ng truck, ang aking mga kamay ay nakakapit sa malamig na bakal habang siya ay nasa likuran ko. Sinubukan niyang ipasok ang kanyang matigas na pagkalalaki sa aking butas habang nakatayo kami. Pero dahil first time ko at sobrang laki niya, hindi ito makapasok. “Ang sikip mo… virgin talaga,” ungol niya na may frustration at libog.

Kaya lumuhod si Mateo sa likuran ko. Hinawi niya ang aking pwet at inilapit ang kanyang bibig. Naramdaman ko ang mainit niyang dila na dumidila sa aking butas—ni-rim ako nang malalim at basa. “Ahhh! Tito… ano ’yan… ang sarap po!” sigaw ko nang mahina, ang aking mga tuhod ay nanginginig.

“Ang sikip ng puwit mo… lalabasan ako sa pag tingin ko lang,” ungol niya. “Ungol ka pa, bata. Sabihin mo kung gaano mo gusto ang daliri ng tito mo.”

“Ahh… sige pa po… dalawang daliri mo pa… tatlo pa! Fuck… ang sarap!” daing ko, ang aking titi ay tumutulo na ng precum sa sahig ng truck bed.

Nanginginig ako sa sobrang sarap at kakaibang sensasyon.

Nang sa tingin niya ay sapat na ang pagbukas ng aking butas, tumayo ulit si Tito. Muli niyang ipinasok ang ulo ng kanyang malaking titi sa aking butas habang nakatayo pa rin kami. Dahan-dahan siyang pumasok—inch by inch—hanggang sa halos kalahati na ang nakapasok. Nanatili siya roon nang ilang segundo, hindi gumagalaw, habang ang kanyang bibig ay humahalik sa aking likod, leeg, at hinila niya ang aking mukha para halikan ako nang malalim. “Ang init mo sa loob… ang sikip… parang langit,” bulong niya sa aking tainga. “Huwag kang aalis. Akin ka na, bata.”

Pagkatapos ay nagsimulang gumalaw siya—mabagal muna, mahaba ang bawat bayo. “Ahhh… ang sakit… pero ang sarap, Tito…” iyak ko, ang luha ay tumutulo sa aking pisngi dahil sa halo ng sakit at ecstasy. Unti-unti, naging mabilis ang ritmo niya. Ang bawat malakas na pagbayo ay nagpapadala ng alon ng sarap sa buong katawan ko.

“Ang sarap ng puwit mo, puta… ang sikip sikip… kinakain ang titi ko,” ungol niya habang ang isang kamay niya ay hinahawakan ang aking titi at hinahimas ito, ang isa naman ay nakabaon sa aking bewang, hinahatak ako palapit sa bawat galaw niya. “Sabihin mo… sino ang asawa mo ngayon? Sino ang nagpapasaya sa’yo?”

“Ikaw… ikaw, Tito! Fuck me harder… punuin niyo po ako!” sigaw ko nang mahina, nawawala na sa sarili sa sobrang sarap.

Sa gitna ng aming mabilis na pagtatalik, biglang bumukas ang ilaw sa kusina—bumalik na ang kuryente. Narinig namin ang yabag ni Tita Anna na bumababa ng hagdan.

“Mateo? And’yan ka pa ba sa garahe? Matulog na kayo ni Gab!” tawag niya.

Napatigil kami. Nanatili si Tito nang malalim sa loob ko, ang kanyang malaking titi ay nakapasak sa aking murang butas, ang kanyang katawan ay nanginginig sa pagpipigil. Ang tanging nakaharang sa amin at kay Tita Anna ay ang makapal na trapal ng truck. Pigil ang hininga ko, ang aking mukha ay nakasubsob sa sako ng semento para hindi makagawa ng tunog.

Ang pakiramdam na puno ako ng kanyang malaking ari habang naririnig namin ang boses ng asawa niya ay nakakabaliw sa libog.

“O-oo, Anna! Inaayos ko lang ’tong tagas sa bubong ng garahe! Susunod na ako!” sigaw ni Mateo, ang boses ay pilit na pinapatatag kahit hinihingal siya at ang pawis ay tumutulo sa kanyang dibdib.

Narinig namin ang paglayo ng mga yabag ni Tita Anna. Noong masiguro naming wala na siya, mas lalong naging agresibo si Tito. Ang panganib na mahuli ay lalong nagpadagdag sa init ng aming engkwentro. Mabilis at malalim ang bawat pagbayo niya ngayon, parang hayop na inaangkin ako.

Nang dumating ang sukdulan, tila nawalan ako ng malay sa sobrang sarap. Naramdaman ko ang kanyang malaking titi na sumasabog sa loob ko—mainit, malapot, at maraming tamod na bumubuhos sa kailaliman ng aking butas, puno-puno ako hanggang sa tumulo na sa aking hita. “Ahhh… punong puno ako Tito… ang init… ahhh…” daing ko.

Dahil sa sensasyon na iyon—at ang paulit-ulit na pagtama sa aking kalooban—ay nilabasan ako nang hands-free. Ang aking maliit na titi ay tumalsik ng tamod sa sahig ng truck bed nang hindi hinahawakan, habang ang aking butas ay kumakapit nang mahigpit sa kanyang ari.

Napasandal ako sa kanyang dibdib, hinihingal at nanginginig, habang ang ulan sa labas ay dahan-dahang tumitila.

Inayos niya ang suot ko nang may halong pag-iingat at pagmamahal, pagkatapos ay hinalikan niya ako sa noo—isang halik na puno ng komplikadong emosyon: guilt, pagnanasa, at pag-angkin.

“Bumalik ka na sa taas,” bulong niya, hindi tumitingin sa mga mata ko. “Huwag kang magpahalata. At… huwag mong sabihin ’to kahit kanino.”

Bumaba ako sa truck, ang aking mga binti ay nanginginig pa rin at may tumutulo pang mainit na tamod mula sa aking butas pababa sa aking hita. Lumingon ako sa kanya. Nakatayo siya doon, muling isinusuot ang kanyang sando, ang anino niya ay tila isang dambuhala sa dilim ng garahe.

Hindi na tayo pwedeng bumalik sa dati, Tito.

Umakyat ako sa taas, bawat hakbang ay may kasamang hapdi at tamis. Pagdaan ko sa sala, nakita ko si Lucas na mahimbing pa ring natutulog, walang kamalay-malay na ang kanyang best friend ay kagagaling lang sa bisig—at binuntis—ng kanyang ama.

Pumunta ako sa banyo, hinugasan ang dumi at tamod sa aking balat, pero ang amoy ni Tito—ang amoy ng grasa, ulan, pawis, at kasalanan—ay alam kong mananatili sa akin habambuhay.

At gusto ko pa umulit. Gusto ko pa…

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

7: Mga Anino sa Sala 🔴

Mabigat ang hangin sa loob ng bahay nina Lucas kinabukasan. Hindi dahil sa sama ng panahon—dahil sa katunayan, sumisikat na ang araw—kundi dahil sa bigat ng sikretong dala-dala ko sa bawat hakbang ko. Masakit pa rin ang aking katawan, isang matamis na paalala ng nangyari sa likod ng pickup truck kagabi. Tuwing uupo ako o lalakad, nararamdaman ko ang hapdi na tila isang pasabog ng kuryente patungo sa utak ko.

Parang buhay na buhay pa rin ang pakiramdam ng malaking ari ni Mateo sa loob ko.

“Gab, ayos ka lang? Parang nahihirapan ka sa paglalakad mo, ah,” pansin ni Lucas habang kumakain kami ng tanghalian.

Napatigil ako, ang kutsara ay naging kasing-bigat ng tingga. “A-ah, ano… nabigla yata ang binti ko sa pag-akyat-panaog sa hagdan kagabi nung nawalan ng kuryente.”

Sa dulo ng mesa, narinig ko ang mahinang kalansing ng baso ni Tito Mateo. Hindi siya tumitingin sa akin. Nakatitig lang siya sa kanyang plato, ang panga ay mahigpit na naka-lock. Ang kanyang mga kamay—ang mga kamay na pumatay sa aking inosensya kagabi—ay nanginginig nang bahagya habang hawak ang tinidor.

“Uminom ka ng gamot, Gab. Baka mapilayan ka pa,” sabi ni Tita Anna nang may pag-aalala. “Mateo, tulungan mo si Gab mamaya kung kailangan niya ng masahe o hot compress. Marunong ka naman n’yan, ’di ba?”

Halos mabilaukan ako sa tubig na iniinom ko. Masahe? Kung alam mo lang, Tita, kung anong klaseng masahe ang ginawa niya sa akin kagabi… at kung gaano kalalim ang pinasok niya.

“S-sige,” maikling sagot ni Tito Mateo. Ang boses niya ay malalim, parang galing sa hukay.

Lumipas ang hapon. Umalis si Tita Anna para pumunta sa simbahan kasama ang mga kumare niya. Si Lucas naman, dahil sa bagong release na laro, ay nagkulong sa kwarto niya sa itaas, suot ang kanyang noise-cancelling headphones. Ang bahay ay naging isang malaking vacuum ng katahimikan.

Nakatayo ako sa kusina, naghuhugas ng baso, nang marimdaman ko ang paglapit ng isang dambuhalang anino sa likuran ko. Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino ito. Ang init na nanggagaling sa kanya ay sapat na para magpasingaw sa lamig ng tubig sa gripo.

“Gab,” bulong niya. Ang kanyang kamay ay dahan-dahang lumapat sa aking baywang, humihigpit sa bawat sandali.

“Tito… baka marinig tayo ni Lucas,” pabulong kong sagot, pero imbes na lumayo, mas lalo kong isinandal ang aking likod sa kanyang matigas na dibdib.

“Naka-headphones ’yun. Hindi tayo maririnig,” sagot ni Mateo. Ang kanyang hininga ay mainit sa aking leeg, amoy kape at panganib. “Hindi ako nakatulog kagabi. Hindi ko maalis sa isip ko ang lasa mo… ang sikip ng butas mo.”

Hinarap niya ako sa kanya. Ang kanyang mga mata ay punong-puno ng gutom—isang gutom na mas matindi pa kaysa kagabi. Binuhat niya ako at isinampa sa ibabaw ng kitchen counter. Ang malamig na marmol ay tumama sa aking mainit na balat, isang matinding contrast na nagpaungol sa akin nang mahina.

“Tito… dito? Sa kusina?” tanong ko, ang aking puso ay tila gustong lumabas sa aking lalamunan.

“Dito. Kung saan pwedeng bumaba ang anak ko anomang oras,” sagot niya, ang kanyang boses ay mababa at mapanganib. “Gusto kong malaman mo kung gaano ako kadesperado sa ’yo, bata. Pangalawang beses mo na ’to… at gusto kong mas lalo kang masanay sa titi ko.”

Mabilis niyang hinila pababa ang aking shorts at underwear sa isang malakas na galaw, habang ang aking t-shirt ay nanatili pa rin sa katawan ko. Ang aking maliit na ari ay tumambad agad, at ang aking pwet ay nakadikit na sa malamig na counter. Hindi siya nag-aksaya ng oras. Dinilaan niya ang kanyang mga daliri, binasa ito nang mabuti gamit ang kanyang laway, pagkatapos ay ipinasok agad ang isa sa aking butas.

“Ahhh… Tito…” daing ko, ang aking mga kamay ay nakakapit sa gilid ng counter.

“Ang sikip mo pa rin, bata…” bulong niya habang dahan-dahang iniikot ang daliri niya sa loob ko.

Pagkatapos ay idinagdag niya ang pangalawa, at mabilis na fininger-fuck ako—pataas-baba, mabilis at basa ang tunog dahil sa laway niya. “Sige, ungol ka pa. Sanayin mo ang butas mo sa daliri ng tito mo. Masikip pa rin… pero lalambot din ’yan sa burat ko.”

Dalawang daliri niya ang mabilis na gumagalaw sa loob ko, minsan ay iniikot, minsan ay tinutukan ang aking prostate na nagpapadala ng kuryente sa buong katawan ko. “Ahh… sige pa po… ang sarap ng daliri mo,” ungol ko, ang aking ulo ay nakasandal sa kabinet sa likuran ko.

Hindi na siya naghintay nang matagal. Bahagya niyang binaba ang kanyang boxer shorts—hindi siya nagsuot ng brief—sa gilid lang ng isang hita, at lumabas agad ang kanyang malaking, mataba, at matigas na pagkalalaki. Makapal na may ugat na bumubukol sa buong haba. “Ibuka mo ang bibig mo,” utos niya.

Lumuhod ako nang bahagya sa counter habang siya ay nakatayo. Agad niyang ipinasok ang malaking ulo ng kanyang burat sa aking bibig. Minouth-fuck niya ako nang malalim—pataas-baba ang kanyang balakang, ang tunog ng slurping at gagging ay puno na ng kusina. “Slurp… slurp… gluck… gluck…” Ang laway ko ay tumutulo pababa sa kanyang kahabaan at sa sahig. “Ang galing mong sumubo, bata. Kahit maliit ang bibig mo, gusto mo pa rin kainin ang titi ng tatay ng best friend mo. Sipsipin mo pa… basain mo ’yan.”

Mahigpit niyang hinawakan ang aking ulo at itinulak nang bahagya, hanggang sa maramdaman ko ang ulo ng kanyang ari na tumatama sa lalamunan ko. “Mmmph… ang laki po… ang sarap,” ungol ko sa palibot ng kanyang malaking burat habang patuloy siyang gumagalaw.

Pagkatapos ng ilang minuto ng mainit at basa na mouth-fuck, hinila niya ako pataas. Umupo siya sa stool sa harap ng counter, ang kanyang malaking burat ay nakatayo nang tuwid, basa ng laway ko. “Sakay ka sa akin, bata. Ipakit mo sa akin kung gaano mo gusto ang burat ko.”

Dahan-dahan akong umupo sa kanyang kandungan, ang aking mga binti ay nakabuka sa magkabilang gilid niya. Hawak ko ang kanyang malaking burat at inilagay sa aking butas. Unti-unti kong ibinaba ang sarili ko. “Ahhhh… ang lalim… Tito… napuno mo ’ko,” daing ko nang maramdaman ko siyang pumapasok nang malalim—mas malalim pa kaysa kagabi dahil sa posisyon namin. Inch by inch, hanggang sa halos lahat ng haba at kapal niya ay nakabaon na sa loob ko.

Nagsimula akong gumalaw—mabagal na up-and-down, dinadama ang bawat ugat ng kanyang malaking burat na kumakamot sa loob ng aking butas. “Ang sarap… ang lalim mo po sa loob ko,” ungol ko habang ang aking mga kamay ay nakapatong sa kanyang malapad na dibdib.

Pero hindi na nakatiis si Tito. “Ang bagal mo… hindi ko na kaya,” ungol niya. Bigla niyang hinawakan ang aking bewang gamit ang kanyang malalaking kamay at nagsimulang bumayo pataas nang mabilis at malalim habang ako ay nakaupo pa rin sa kanya.

“Ahh! Ahh! Tito… super bilis po… ang lalim!” sigaw ko nang mahina, ang aking t-shirt ay basa na ng pawis. Ang aking maliit na titi ay tumatalbog sa kanyang tiyan sa bawat bayo niya. “Fuck me… sige pa po… bayuhin mo ang butas ko!”

“Ang sikip mo pa rin, bata… kinakain mo nang maayos ang titi ko,” ungol niya habang patuloy ang mabilis na pagbayo niya pataas. “Gusto mo ba ’yan? Gusto mo ba na bayuhin ka habang nasa taas ang best friend mo? Sabihin mo… sino ang nagpapasaya sa butas mo?”

“Ikaw po! Ikaw lang, Tito! Harder… please… lalabasan na ako!” daing ko, ang aking katawan ay nanginginig na.

Mas lalo niyang binilisan ang pagbayo, malalim at mabilis, ang kanyang bayag ay tumatama sa aking pwet sa bawat galaw. Ang sensasyon ay sobrang intense—ang lalim, ang kapal, ang init—na hindi ko na napigilan.

Nilabasan ako habang nakaupo pa rin sa kanya. Ang aking maliit na titi ay tumalsik ng mainit na tamod sa kanyang tiyan at dibdib, habang ang aking butas ay kumakapit nang mahigpit sa kanyang malaking ari.

“Ahhhh… nilabasan na ko… Tito,” iyak ko sa sobrang ecstasy.

Hindi nagtagal, naramdaman ko ang kanyang malaking burat na sumasabog sa loob ko. Mainit, malapot, at maraming tamod ang bumuhos sa kailaliman ng aking butas, punong puno ako hanggang sa maramdaman ko ang init na kumakalat sa loob ko. “Fuck… Gab… pupunuin kita… akin ka lang,” ungol niya habang patuloy na naglalabas sa loob ko, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking bewang.

Napasandal ako sa kanya, ang aking hininga ay unti-unting kumakalma, ang aking katawan ay nanginginig pa rin mula sa orgasm. Hinawakan niya ang aking mukha at hinalikan ako nang malalim—ang dila niya ay sumasayaw sa loob ng aking bibig, puno ng gutom at pagmamay-ari.

“Maglinis ka na,” mahina niyang sabi habang inaayos ang kanyang boxer shorts. “Paparating na si Anna.”

Inayos ko ang aking sarili nang mabilis, ang aking mga binti ay nanginginig pa rin habang bumababa ako sa counter. May tumutulo pang mainit na tamod mula sa aking butas pababa sa aking hita. Tumingin ako sa kanya sa huling pagkakataon bago ako umakyat sa kwarto ni Lucas. Nakatayo siya sa harap ng sink, hinuhugasan ang kanyang mga kamay, ang kanyang anino ay mahaba at madilim sa sahig.

Hindi na tayo makakalabas sa aninong ito, Tito. At ayos lang sa akin.

Pumasok ako sa kwarto ni Lucas at nakita ko siyang nakaupo pa rin sa harap ng computer, walang kamalay-malay.

“Gab, nasaan ka galing? Kanina pa kita tinatawag,” tanong niya nang hindi tumitingin.

“Nag-CR lang, Cas,” sagot ko habang humihiga sa extra mattress. Ipinikit ko ang aking mga mata, ninanamnam ang amoy ng tabako at pawis na naiwan sa balat ko.

Ang amoy ng aking lihim. Ang amoy ni Tito.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

8: Ang Awa ng Moreno 🔴

May kakaibang katahimikan na namumuo sa pagitan namin ni Tito Mateo pagkatapos ng nangyari sa kusina. Hindi na ito ang mailap na iwasan o ang marahas na paghalot; ito ay naging isang uri ng… malambot na pagsuko. Isang hapon, habang si Tita Anna ay nasa kabilang barangay para sa isang prayer meeting at si Lucas naman ay umalis para sa isang group project, naiwan kaming dalawa sa bahay.

Nasa garahe ako, nakaupo sa isang lumang silya, habang pinapanood ko siyang maglinis ng attic sa itaas ng garahe. Ang attic na ito ay puno ng mga alikabok, lumang gamit, at mga alaala ng pamilyang unti-unti kong ginugulo.

“Gab, umakyat ka rito. Tulungan mo akong magbuhat nitong mga lumang album,” tawag niya. Ang boses niya ay hindi na gumaralgal; ito ay kalmado, halos mapagkalinga.

Umakyat ako sa makitid at mabuway na hagdan. Ang attic ay mainit, amoy lumang papel at kahoy, pero dahil sa malaking bintana sa gilid, maliwanag ang buong paligid. Nakita ko siyang nakaupo sa sahig, may hawak na isang kupas na litrato.

“Tito?” lumapit ako at naupo sa tabi niya. Ang balat ko ay halos magningning sa puti laban sa madilim at maalikabok na sahig.

Ipinakita niya sa akin ang litrato. Larawan ito ng kasal nila ni Tita Anna. Mas bata siya rito, mas payat, pero ang mga mata niya ay punong-puno ng pag-asa. “Dito nagsimula ang lahat, Gab. Dito ko ipinangako na magiging mabuti akong tao.”

Tiningnan ko siya. Ang kanyang morenong balat ay tila nagliliyab sa tama ng hapon. “Nagsisisi ba kayo, Mateo?”

Dahan-dahan niyang ibinaba ang litrato at hinarap ako. Ang kanyang malaking kamay, na puno ng peklat at kalyo, ay dahan-dahang humaplos sa aking pisngi. Ang haplos niya ngayon ay hindi marahas. Ito ay puno ng… awa. Awa para sa akin, at awa para sa sarili niya.

“Hindi ko na alam kung anong nararamdaman ko, Gab. Ang alam ko lang, tuwing malayo ka, parang hindi ako makahinga nang maayos,” bulong niya.

Hinila niya ako palapit, pero sa pagkakataong ito, hindi niya ako isinalya. Dahan-dahan niya akong inihiga sa ibabaw ng mga lumang kumot na nakatambak sa isang sulok. Ang init ng attic ay lalong tumindi, pero wala kaming pakialam.

“Gusto kitang alagaan ngayon,” bulong niya habang dahan-dahang hinuhubad ang aking t-shirt. “Gusto kong makita kung gaano ka kaperpekto.”

Ang kanyang mga labi ay dumampi sa aking balat nang may kakaibang pag-iingat. Ang bawat halik niya ay parang isang pagsamba. Sa ilalim ng liwanag ng papalubog na araw, ang aming mga katawan ay nagtagpo sa isang mabagal at madamdaming sayaw. Ang kaibahan ng aming kulay—ang maputi kong kutis laban sa kanyang morenong pagkalalaki—ay tila isang tula ng pagtataksil na isinusulat sa bawat haplos.

Pero bigla siyang nagbago. Parang may kung anong apoy na muling sumiklab sa kanyang mga mata. Hinila niya ako pataas at pinatayo sa harap niya. Walang salita, walang babala. Sinubukan niyang ipasok ang kanyang malaking ari sa aking butas nang walang paghahanda.

“Wait… Tito… hindi ko pa kaya—” daing ko, pero huli na.

Dumura siya sa kanyang kamay, mabilis na hinimas ang kanyang malaking, mataba na pagkalalaki—hanggang sa basa na ito ng kanyang laway. “Relax ka lang, bata… pangatlong beses mo na ’to. Sanay na yang butas mo sa burat ko,” bulong niya habang itinutok ang malaking ulo sa aking butas.

May resistance pa rin. Masakit pa rin nang kaunti nang unti-unting pumasok ang ulo niya. Pero dahil sa laway at sa dalawang beses na nauna, parang mas madali na itong nakapasok. Inch by inch, hanggang sa halos kalahati na ang nakabaon. “Tangina… dumulas na,” ungol niya na may pagmamalaki. “Tingnan mo ’yan, bata. Sanay na ang butas mo sa laki ko. Parang ginawa na para sa burat ng tito mo.”

“Ahhh… Tito… ang lalim po… ang taba ng burat mo,” daing ko, ang aking mga kamay ay nakakapit sa kanyang braso.

Hindi na siya naghintay. Pinatayo niya ako sa harap niya, ang aking likod ay nakadikit sa pader ng attic. Mula sa likuran, niyakap niya ako nang mahigpit, ang kanyang malaking katawan ay nakadikit sa aking maliit na katawan. Ang kanyang malaking burat ay nanatiling nakabaon nang malalim sa loob ko habang nakatayo kami. Dahan-dahan siyang gumalaw—mabagal na bayo, mahaba at malalim.

Ang kanyang mga braso ay nakayakap sa akin mula sa likod, ang isang kamay ay gumapang pataas at hinimas ang aking dibdib. “Ang liit ng dibdib mo… ang puti… dalagang dalaga pa,” bulong niya sa aking tainga habang ang kanyang malalaking kamay ay minamasahe ang aking dibdib. Pinisil niya nang mahina ang isa kong utong, pagkatapos ay pinisil nang mas malakas, hinila-hila ito gamit ang kanyang daliri at hinlalaki. “Gusto mo ’yan, ha? Sige, ungol ka pa para sa akin.”

“Ahh… sige pa po… pisilin mo pa ang utong ko, Tito,” ungol ko, ang aking ulo ay nakasandal sa kanyang balikat.

Ang bawat galaw niya ay mabagal pero malalim—inihugot niya nang halos lahat, pagkatapos ay ibinayo ulit nang buong haba. Ang kanyang dibdib ay nakadikit sa aking likod, ang pawis niya ay tumutulo sa aking balat. Ang sarap… ang init niya sa loob ko… ang lalim ng bawat bayo niya.

Mas lalo niyang binilisan ang galaw, pero nanatili siyang nakayakap sa akin mula sa likuran. Ang isang kamay niya ay patuloy na naglalaro sa aking dibdib—minamasahe, pinipisil, at pini-pinch ang utong ko nang paulit-ulit. “Ang sensitive mo rito… tumitigas agad ang utong mo kapag hinahawakan ko. Parang gustong-gusto mong laruin to ng tito mo.”

Ilang minuto pa ang lumipas sa posisyon na iyon—nakatayo, nakadikit sa pader, ang kanyang malaking ari ay paulit-ulit na bumubomba sa loob ko habang ang kanyang kamay ay abala sa pagmamasahe at pagpisil sa aking dibdib. Ang bawat bayo ay nagpapadala ng alon ng sarap at hapdi na halo-halong sensasyon.

Pagkatapos, hinila niya ako at hinarap sa kaniya. “Yakapin mo ako,” utos niya. Binuhat niya ako nang walang kahirap-hirap gamit ang kanyang malalaking braso. Ang aking mga binti ay nakapulupot sa kanyang baywang, ang aking likod ay nakasandal sa pader para sa suporta. Muli niyang ipinasok ang kanyang malaking burat sa aking butas habang buhat-buhat ako. “Ahhhh… sagad na sagad Tito… Ahhh… ang lalim po,” daing ko.

Sa posisyon na iyon—ako ay buhat-buhat niya, ang kanyang malaking burat ay nakabaon nang buo sa loob ko—nagsimula niya akong halikan nang malalim. Ang dila niya ay sumasayaw sa loob ng aking bibig, sinisipsip ang aking dila, at nagpapalitan ng mainit na laway. Habang naghahalikan kami, bumaba ang kanyang bibig sa aking dibdib. Sinipsip niya ang isa kong utong nang malakas— slurp… slurp… ang tunog ay basa at malakas habang ang dila niya ay umiikot sa sensitibong utong ko.

“Ahh! Tito… sipsipin mo pa po… ang sarap!” sigaw ko nang mahina. Ang aking mga kamay ay nakabaon sa kanyang buhok, hinahatak at ginugulo ito dahil sa sobrang sarap. Ang kanyang malakas na bayo habang buhat-buhat niya ako ay nagpapadala ng kuryente sa buong katawan ko. Ang bawat galaw ay malalim, ang kanyang malaking ulo ay paulit-ulit na tumatama sa aking prostate.

“Ang sikip mo pa rin… kahit buhat-buhat kita, kinakain mo nang maayos ang titi ko,” ungol niya sa pagitan ng pagsipsip sa aking dibdib. “Gusto mo ba na ganito, bata? Gusto mo ba na binubuhat ka habang tinutusok ang butas mo?”

“Opo… sige pa po… harder, Tito… lalabasan na po ako!” daing ko, ang aking katawan ay nanginginig na sa kanyang mga bisig.

Hindi nagtagal, dahil sa mabilis at malalim na pagbayo niya habang buhat-buhat ako, nilabasan ako. Ang aking maliit na titi ay tumalsik ng mainit na tamod—na tumama sa ibaba ng mukha niya, sa kanyang panga at leeg. “Ahhhh… lalabasan na ko… Tito… ang sarap!” iyak ko sa sobrang pleasure, ang aking butas ay pumipintig sa kanyang ari.

“Putangina, bata… ang init ng tamod mo sa mukha ko,” ungol niya. Ilang segundo pa, at naramdaman ko ang kanyang malaking burat na sumasabog sa loob ko. Mainit at maraming tamod ang bumuhos sa kailaliman ng aking butas, punong puno ako hanggang sa maramdaman ko ang init na kumakalat sa loob. “Fuck… bata… pupunuin kita ulit… Kung mabuntis ka, sasagutin kita. Ako na ang bahala sa’yo at sa anak natin,” sabi niya na may biro pero puno ng libog, habang patuloy na naglalabas masok sa loob ko.

Napasakay ako nang malalim sa kanyang mga bisig, ang aking katawan ay nanginginig pa rin mula sa pagpapalabas. Hinawakan niya ang aking mukha at hinalikan ako nang malambing, ang lasa ng pawis at tamod ay halo-halong sa aming mga labi.

Sa gitna ng aming pagtatalik, narinig namin ang pagbukas ng gate sa ibaba. Si Lucas. Ang kanyang pagsisipol ay malinaw na maririnig sa katahimikan ng hapon.

“Pa! Gab! Nasaan kayo?” sigaw ni Lucas mula sa garahe.

Napatigil kami, ang aming mga hininga ay naghahalo sa mainit na hangin ng attic. Nanatiling nakayakap si Mateo sa akin, ang kanyang pawis ay tumutulo sa aking dibdib. Ang tanging nakaharang sa amin at kay Lucas ay ang manipis na sahig na kahoy. Naririnig namin ang bawat hakbang niya sa ibaba.

“Huwag kang gagawa ng ingay,” pabulong na babala ni Mateo. Ang kanyang katawan ay nananatiling nakabaon sa akin, ang tensyon ay abot hanggang sa aming mga buto.

Narinig namin ang pag-akyat ni Lucas sa hagdan ng bahay, patungo sa kanyang kwarto. Noong masiguro naming wala na siya sa garahe, muling gumalaw si Mateo. Pero sa pagkakataong ito, may kasamang luha sa gilid ng kanyang mga mata. Isang emosyonal na pagputok ang nangyari sa aming dalawa—isang pagsabog ng pagnanasa na hinaluan ng matinding lungkot.

Nang matapos kami, nanatili siyang nakayakap sa akin, sa gitna ng mga alikabok at lumang alaala. Inayos niya ang buhok ko, ang kanyang mga kamay ay nanginginig pa rin.

“Hindi na ako ang lalaking nasa litratong ito, Gab,” sabi niya habang nakatingin sa wedding photo na nasa sahig. “Binago mo ako. Sinira mo ako.”

“Pero masaya ka naman, ’di ba?” tanong ko.

Hindi siya sumagot. Tumayo siya at inayos ang kanyang suot, muling isinuot ang maskara ng isang responsableng ama. Pero alam ko, sa tuwing titingin siya sa litrato ng kasal nila ni Tita Anna, ang makikita niya na lang ay ang puti ng balat ko at ang dilim ng aming ginawa sa attic.

Bumaba ako sa attic nang may ngiti sa aking mga labi. Pagpasok ko sa bahay, nakita ko si Lucas sa sala, abala sa pag-aayos ng kanyang gamit.

“O, Gab, saan ka galing? Akala ko umuwi ka na,” tanong niya.

“Tumulong lang kay Tito sa attic, Cas. Ang dami kasing alikabok,” sagot ko nang may kasamang simpleng tawa.

Tumango lang siya, walang kamalay-malay na ang amoy ng kanyang ama ay nakakapit pa rin sa aking leeg. Ang amoy ng kasalanan na kailanman ay hindi ko pagsisihan.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

9: Panganib sa Gitna ng Ulan 🔴

Ang hapon ay lulod sa kulay ng abo. Hindi tumitigil ang ambon, isang walang katapusang pag-iyak ng langit na nagpapabigat sa bawat hininga ko. Nasa loob ako ng bahay nina Lucas, nakaupo sa hapag-kainan habang pinapanood si Tita Anna na masayang nagbe-bake sa kusina. Ang amoy ng mainit na tinapay at banilya ay dapat sanang nakakapagpagaan ng loob, pero para sa akin, ito ay amoy ng isang bitag.

“Gab, paki-tikman mo nga itong ginawa kong cookies. Sabi ni Lucas, masyado raw matamis,” nakangiting sabi ni Tita Anna. Inabutan niya ako ng isang piraso, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa pagiging isang huwarang asawa at ina.

Kinuha ko ito, ang aking mga daliri ay nanginginig nang bahagya. “Salamat po, Tita. Masarap po, sakto lang ang tamis.”

Kung alam mo lang ang pait na itinatago ko sa likod ng ngiting ito.

Sa labas, narinig ko ang kalabog ng pinto ng laundry room—isang maliit na extension sa gilid ng bahay, malapit sa garahe. Alam kong nandoon si Tito. Sinabi niya kanina na titingnan niya ang fuse box dahil nagloloko ang kuryente sa labas dahil sa ulan.

“Ay, oo nga pala! Mateo!” tawag ni Tita Anna, pero hindi sumagot ang asawa niya dahil sa ingay ng ulan sa bubong. “Gab, anak, pwedeng paki-dala itong basket ng basang labada sa laundry room? Ilalagay ko lang sana sa dryer pero nakalimutan ko. Sabihin mo rin kay Tito mo na mag-meryenda na.”

Tumayo ako, ang aking puso ay nagsimulang tumambol sa aking dibdib. “Sige po, Tita. Ako na po ang magdadala.”

Binuhat ko ang mabigat na basket. Bawat hakbang ko patungo sa laundry room ay tila isang hakbang palapit sa impiyerno—isang impiyerno na sabik na sabik kong pasukin. Paglabas ko ng pinto sa likod, sinalubong ako ng malamig na hangin at wisik ng ulan. Binuksan ko ang pinto ng laundry room.

Madilim sa loob, tanging ang maliit na bintana sa itaas ang nagbibigay ng malamlam na liwanag. Amoy sabon, chlorine, at ang matapang na amoy ng lalaking nakatayo sa harap ng electrical panel.

“Tito…” bulong ko habang ibinababa ang basket sa sahig.

Lumingon si Tito Mateo. Ang kanyang t-shirt ay basang-basa, bumabakat sa kanyang dibdib. Ang kanyang buhok ay magulo, at ang kanyang mga mata ay tila nagbabaga sa gitna ng dilim. Hindi siya nagsalita, pero ang paraan ng paghinga niya ay sapat na para malaman ko ang iniisip niya.

“Sabi po ni Tita, mag-meryenda na raw po kayo,” sabi ko, dahan-dahan lumalapit sa kanya. Ang distansya namin ay lumiit hanggang sa maramdaman ko ang init na nanggagaling sa kanyang katawan sa gitna ng malamig na hapon.

“Hindi pagkain ang gusto ko ngayon, Gab,” baritono niyang sagot. Hinawakan niya ang aking braso, ang kanyang mga kalyadong daliri ay bumaon sa aking maputing balat. “Bakit ka ba laging sumusulpot kung nasaan ako? Bakit hindi mo ako hayaang manahimik?”

“Dahil alam kong hindi mo rin gusto ang katahimikan, Daddy,” hamon ko. Ipinulupot ko ang aking mga braso sa kanyang leeg, dinidikit ang aking katawan sa kanyang basang t-shirt. “Gusto mo ang panganib. Gusto mo ang bawal. Gusto mo ’ko.”

Isang marahas na halik ang isinagot niya. Isinandal niya ako sa maingay na washing machine, ang bawat pag-ugong nito ay humahalo sa aming mga ungol. Sa labas, naririnig namin ang kalansing ng mga plato ni Tita Anna sa kusina—iilang metro lang ang layo, isang manipis na pader lang ang nakaharang.

“Mababaliw ako sa ’yo, baby,” bulong niya sa gitna ng paghalik sa aking leeg. “Kung mahuli tayo, wala na… tapos na ang lahat.”

“Kaya dalian mo na, Daddy. Gusto ko na,” udyok ko habang ang aking hininga ay bumibilis.

Bigla niyang hinila pababa ang aking short at underwear sa isang mabilis na galaw, halos mapunit ang tela dahil sa pagmamadali. Nanatili ang aking t-shirt sa katawan ko, bahagya na lang nakataas sa likod. Iniharap niya ako sa washing machine, ang aking mga kamay ay nakakapit nang mahigpit sa nanginginig na bakal. Bahagya lang niyang ibinaba ang kanyang sariling short at underwear—sapat lang para lumabas ang kanyang malaking, mataba, at matigas na pagkalalaki.

“Wag kang aalis diyan, baby. Daddy will fuck you hard,” ungol niya habang inilalagay ang malaking ulo ng kanyang ari sa aking butas. Walang masyadong paghahanda. Laway lang niya sa kanyang kamay, mabilis na hinimas ang kanyang burat, at saka ipinasok.

“Ahhh! Fuck… Daddy… ang laki mo pooo,” daing ko nang maramdaman ang pressure ng kanyang malaking ulo na pumasok.

“Ang sikip mo pa rin, baby. Kahit ilang beses ko nang tinira ’yang butas mo, parang virgin pa rin,” ungol niya habang dahan-dahang iniikot ang kanyang balakang para makapasok nang buo. “Tangina… ang init at sikip. Kinakain mo nang maayos ang burat ni Daddy.”

Nagsimula niya akong bayuhin habang naka dog-style position—mabagal muna, mahaba ang bawat bayo, pagkatapos ay unti-unting bumilis. Plak! Plak! Plak! Ang tunog ng aming mga katawan na nagtatama ay humahalo sa ingay ng washing machine.

“Sige, baby… ilabas mo ang ungol mo. Sabihin mo kung gaano mo gusto ang malaking burat ni Daddy sa loob ng butas mo.”

“Ang sarap po, Daddy… bayuhin mo pa… pamagain mo po ang butas ko… ahh! Fuck me harder!” daing ko, ang aking mga daliri ay nakabaon sa bakal ng washing machine. Ang bawat malakas na bayo niya ay nagpapadala ng kuryente mula sa aking butas pataas sa buong katawan ko. Ang kanyang malalaking kamay ay nakahawak sa aking bewang, hinahatak ako palapit sa bawat indayog.

“Ang dumi mo talaga, baby. Habang nagbe-bake ang asawa ko sa kusina, tinitira kita dito sa laundry room. Gusto mo ba ’yan? Gusto mo ba na tirahin ka ni Daddy habang malapit lang ang Mommy mo?” bulong niya, ang boses ay puno ng libog at panggigil. “Sabihin mo… sino ang may-ari sa butas na ’to?”

“Ikaw, Daddy! Ikaw lang po! Fuck… ang sarap ng burat mo… sige pa… deeper!” sigaw ko nang mahina, ang aking titi ay tumutulo na ng precum sa sahig.

Matagal na panahon ang lumipas—mabilis ang galaw niya, malalim ang bawat bayo, ang kanyang bayag ay tumatama sa aking pwet sa bawat paggalaw niya. Ang pawis niya ay tumutulo sa aking likod dahil sa init ng laundry room at sa lakas ng kanyang pagbayo.

Pagkatapos, yumakap siya sa akin mula sa likuran habang patuloy na tinitira ako. Ang kanyang malaking katawan ay nakadikit na nang buo sa aking likod, ang kanyang dibdib ay nakasandal sa aking likod, ang kanyang mga braso ay nakayakap nang mahigpit sa aking katawan. Parang dalawang hayop na nagkakantutan—halos lahat ng bigat niya ay nasa akin, ang kanyang hininga ay mainit sa aking leeg.

“Feel that, baby? Daddy’s weight is all over you… parang aso at puta na nagmamate,” ungol niya habang patuloy ang mabilis na pagbayo. “Ang sikip ng butas mo… iniipit mo nang mahigpit ang burat ni Daddy. Tangina, baby… gusto kong sirain ’yang butas mo.”

“Ahh… Daddy… ang bigat mo po… pero ang sarap… bayuhin mo pa ako… fuck me like a bitch!” daing ko, ang aking mukha ay nakasubsob sa ibabaw ng washing machine. Ang kanyang mga kamay ay gumapang sa ilalim ng aking t-shirt, hinimas ang aking dibdib habang patuloy na nagbabayo. “Sige pa, Daddy… punuin mo po ako… gusto ko po ng tamod niyo.”

“Ang libog mo, baby… Sabihin mo… ‘Daddy, fuck your baby harder!’”

“Daddy… fuck your baby harder! Pleaseee… lalabasan na ako!” iyak ko sa sobrang sarap.

Pagkatapos ay hinila niya ako pababa. Ipinahiga niya ako sa sahig ng laundry room, ang aking dibdib at pisngi ay nakadikit sa malamig na semento. Siya ay nasa likuran ko, buong katawan niya ay nakadikit sa akin. Muli niyang ipinasok ang kanyang malaking burat at nagsimulang bumayo nang malalim at mabilis.

“Ang sarap ng posisyon na ’to, baby… buong bigat ni Daddy sa likod mo… dinidiin kita sa sahig habang tinitira ko ’yang namamaga mong butas,” ungol niya habang yakap na yakap ako mula sa likuran, ang kanyang mga braso ay nakabalot sa aking katawan. “Tangina… ang init mo… ang sikip… puta ka lang ni Daddy, ah.”

Ang bawat thrust ay malalim at malakas, ang kanyang bayag ay tumatama sa aking pwet, ang kanyang dibdib ay nakadikit sa aking likod. “Ahh! Daddy… super sagad na po… fuck me… sirain mo ako!” daing ko, ang aking mga kamay ay nakakapit sa sahig.

“Sige, baby… iyak ka pa. Para marinig tayo ni Mommy mo sa kusina, at makita kang tinitira ni Daddy sa sahig. Gusto mo ba ’yan? Gusto mo ba na maging puta ni Daddy?” bulong niya sa aking tainga, ang galaw niya ay hindi tumitigil. “Daddy’s gonna fill you up… punuin ko ’yang butas mo hanggang sa tumulo ang tamod ko sa sahig.”

Mas lalo niyang binilisan, ang kanyang yakap ay mas humigpit, parang ayaw niya akong pakawalan. Ang sensasyon ng kanyang buong bigat sa akin, ang init ng kanyang katawan, at ang malalim na pagbayo ay sobrang overwhelming.

Sa gitna ng aming desperadong pagtatalik, narinig namin ang pagbukas ng pinto sa likod ng bahay. Ang yabag ni Tita Anna sa semento ay papalapit.

“Mateo? Gab? Ba’t ang tagal n’yo d’yan? May kailangan lang akong kunin sa dryer!” sigaw ni Tita Anna. Ang kanyang boses ay malapit na, marahil ay nasa labas na mismo ng pinto.

Napatigil kami. Nanatiling nakabaon si Mateo sa loob ko, ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa pagpipigil. Ang pintuan ng laundry room ay walang lock, dahil sira na ito noon pa. Nakita ko ang pag-ikot ng doorknob.

Diyos ko, mahuhuli kami.

Mabilis na itinulak ni Mateo ang basket ng labada gamit ang kanyang paa para harangan ang pinto, sapat na para hindi ito bumukas nang tuluyan. “Anna! Huwag ka munang pumasok! May… may tinatapon akong kemikal dito para sa baradong sink! Masangsang ang amoy, baka mahilo ka!”

Huminto ang pag-ikot ng doorknob. “Ay, ganoon ba? O sige, bilisan n’yo d’yan. Gab, anak, pumasok ka na agad pagkatapos, baka sipunin ka.”

“O-opo, Tita! Susunod na po!” sigaw ko, ang boses ko ay nanginginig dahil sa adrenaline at sa nararamdaman kong pagpintig ni Mateo sa loob ko.

Narinig namin ang paglayo ng mga yabag ni Tita Anna. Noong masiguro naming wala na siya, muling gumalaw si Tito—mas mabilis, mas desperado, tila ang bawat segundong lumilipas ay isang hiram na buhay. Ang sukdulang sarap na naramdaman ko ay hinaluan ng takot, isang nakakalunod na timpla na nagpadala sa akin sa langit.

Nang dumating ang climax, naramdaman ko ang init niya na bumubuhos sa akin, kasabay ng aking sariling pagputok sa ibabaw ng washing machine. Napasandal ako sa kanya, hinihingal, habang ang tunog ng dryer sa paligid namin ay tila huni ng isang nagwakas na labanan.

Inayos namin ang aming mga suot nang may panginginig. Hinalikan niya ako sa noo—isang halik na may halong pait at pag-angkin.

“Lagi tayong nasa gilid ng bangin, Gab,” mahina niyang sabi habang inaayos ang basket ng labada.

“Pero hindi pa naman po tayo nahuhulog, ’di ba?” sagot ko, pilit na binabalik ang aking lakas.

Lumabas ako ng laundry room, bitbit ang basket na walang lamang tuyong labada. Pagpasok ko sa kusina, sinalubong ako ni Tita Anna ng isang baso ng mainit na gatas.

“O, uminom ka muna. Namumula ang pisngi mo, baka nilalagnat ka na,” sabi niya, hinawakan ang noo ko.

“Mainit lang po sa loob ng laundry room, Tita,” pagsisinungaling ko nang may ngiti.

Uminom ako ng gatas habang nakatingin sa labas. Nakita ko si Tito na lumabas ng laundry room. Nagtagpo ang aming mga mata sa bintana, at doon ko nakita ang katotohanan: kahit anong mangyari, wala nang makakapaghiwalay sa amin. Kahit ang asawa niya. Kahit ang anak niya.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf

10: Ang Lihim na Walang Hanggan 🔴

Ito na ang huling gabi bago ang pag-alis ko para sa kolehiyo sa Maynila. Ang maleta ko ay nakaimpake na sa kwarto ni Lucas, puno ng mga gamit na kailangan ko para sa bagong simula. Pero habang nakaupo ako sa gilid ng kama, ang pakiramdam ko ay hindi excitement—kundi isang mabigat at malapot na pangungulila.

Ang buong bahay ay tahimik. Nagluto si Tita Anna ng engrandeng hapunan kanina bilang despedida para sa akin. Nagtawanan kami, nagkwento si Lucas tungkol sa mga plano niyang bisitahin ako sa dorm, at si Tito Mateo… nanatili siyang tahimik, ang kanyang mga mata ay laging nakaiwas sa akin pero ang kanyang presensya ay tila isang bagyong nagbabadyang sumabog.

“Gab, tulog na ako. Maaga pa tayo bukas, ihahatid ka namin ni Papa sa terminal,” hikab ni Lucas habang humihiga sa kanyang kama. “Good luck sa Manila, bro. Mamimiss kita rito.”

“Salamat, Cas. Mamimiss din kita,” sagot ko, pilit na pinapatatag ang boses ko.

Hinintay kong lumalim ang gabi. Hinintay ko ang ritmo ng malalim na paghinga ni Lucas bago ako dahan-dahan tumayo. Alam ko kung nasaan siya. Hindi siya natutulog sa master’s bedroom ngayon; narinig ko si Tita Anna kanina na masama ang pakiramdam at gustong mapag-isa, kaya si Tito Mateo ay nagboluntaryong matulog sa sofa sa baba ng bahay.

Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan, bawat baitang ay tila bumubulong ng babala. Pagdating ko sa sala, ang tanging liwanag ay galing sa buwan na sumisilip sa bintana. Nakita ko ang anino niya—isang dambuhalang pigura na nakaupo sa sofa, nakatitig sa kawalan.

“Tito,” bulong ko.

Hindi siya nagulat. Tila kanina pa niya ako hinihintay. “Bakit ka bumaba, Gab? Dapat nagpapahinga ka na.”

“Hindi ako makakaalis nang hindi ka nararamdaman sa huling pagkakataon,” sabi ko habang lumalapit sa kanya. Lumuhod ako sa pagitan ng kanyang mga binti, ang aking mga kamay ay dahan-dahang lumapat sa kanyang matitigas na hita. “Paano ako mabubuhay sa Maynila kung wala ang amoy mo?”

Hinawakan niya ang mukha ko, ang kanyang mga daliri ay nanginginig. “Mababaliw ako rito, Gab. Bawat sulok ng bahay na ito, nakikita kita. Sa garahe, sa kusina, sa attic, sa lahat… puro ikaw.”

Hinalikan niya ako nang may matinding desperation. Hindi na ito laro. Ito ay isang paalam na ayaw naming mangyari.

Dahan-dahan kong binaba ang kanyang sweatpants — sapat lang para lumabas ang kanyang malaking pagkalalaki. Wala siyang underwear, kaya agad na tumambad ang mahaba at matabang ari niya, ugat-ugat at puno na ng precum sa ulo. “Sobrang laki mo talaga, Daddy…” bulong ko bago ibuka ang bibig ko at isubo ang malaking ulo nito.

“Shit… baby… ang init ng bibig mo,” ungol ni Tito habang ang kanyang kamay ay dahan-dahang lumapat sa aking ulo, softly cupping it. Sinubukan kong isubo nang mas malalim — mas malalim na ngayon kumpara sa mga nakaraang beses. Halos kalahati na ang nakapasok sa aking lalamunan, pero hindi pa rin kaya ng buo. Nagtiyaga ako, pataas-baba ang ulo ko sa kanyang malaking titi, ang tunog ng paglabas masok nito at basa na laway ay ang pumuno sa tahimik na sala.

“Ganyan, baby… suck Daddy’s cock… deeper… fuck, ang galing mo na,” bulong niya habang dahan-dahang itinutulak ang ulo ko pababa, pinapa bounce sa kanyang burat. Ang kanyang malalaking daliri ay nakabaon sa aking buhok, hindi masyadong malakas pero sapat para maramdaman ko ang kontrol niya. “Kahit malayo ka na sa Maynila, tandaan mo ’tong burat ni Daddy na laging gustong-gusto ang bibig mo.”

Ilang minuto ko siyang sinipsip nang masigasig — dila ko ay umiikot sa ilalim ng kanyang malaking ulo, hinimas ko ang natitirang bahagi gamit ang dalawang kamay ko dahil hindi ko kayang balutin nang buo. “Mmmph… ang sarap, Daddy… ang taba talaga,” ungol ko sa palibot ng kanyang ari, ang laway ko ay tumutulo pababa sa kanyang bayag.

Maya-maya pa, hinila niya ako pataas. “Come here, baby. Sakay ka kay Daddy.” Umupo siya nang maayos sa sofa. Bahagya kong ibinaba ang aking manipis na short shorts — sapat lang para ma-access ang aking butas. Wala rin akong underwear, kaya agad na nakita niya ito.

“Walang underwear, ha? Ang libog mo talaga, baby,” ungol niya na may pagtataka at libog habang hinawakan ang kanyang malaking burat at itinutok sa aking butas.

Dahan-dahan akong umupo sa kanyang kandungan, ang aking likod ay nakaharap sa kanya. Inch by inch, pumasok ang kanyang malaking titi sa loob ko hanggang sa halos buo na itong nakabaon. “Ahhhh… Daddy… I feel so full… ang lalim po,” daing ko, ang aking mga kamay ay nakakapit sa kanyang mga hita.

Nagsimula siyang bumayo pataas habang nakaupo ako sa kanyang lap — mabagal muna, sensual, dinadama ang bawat galaw. Ang kanyang mga kamay ay nakayakap sa aking bewang, tinutulungan akong gumalaw pataas-baba sa kanyang malaking ari.

Biglang narinig namin ang yabag mula sa hagdan. Si Tita Anna.

Bumaba siya sa sala, suot ang kanyang robe, hawak ang baso ng tubig. “O, Gab? Bakit gising ka pa? At ikaw, Mateo… hindi ka pa rin natutulog?”

Nakita niya kami sa sofa — mukhang nanonood lang ng TV sa dilim, ang aking katawan ay nakasandal kay Tito, ang kumot ay bahagyang nakabalot sa amin. Hindi niya nakita na ang aking shorts ay bahagyang ibinaba sa likod at ang malaking ari ni Mateo ay nakabaon sa loob ko.

“Close na close talaga kayo, ah,” nakangiting sabi ni Tita Anna habang inaayos ang mga unan sa kabilang sofa. “Parang mag-ama talaga. Buti naman, Mateo, inalagaan mo ’tong si Gab habang nandito siya.”

Habang nagsasalita si Tita Anna at abala sa pag-aayos ng mga gamit sa sala, biglang binilisan ni Tito ang kanyang pagbayo — mabilis at malalim na pataas, ang kanyang malaking burat ay paulit-ulit na tumatama sa aking prostate.

“Ahh…” napakagat ako sa aking labi, ang aking katawan ay nanginginig at sumasabog sa sarap. Niyakap ko ang sarili ko, nagkukulot dahil sa sobrang sensasyon. “O-opo, Tita… close po talaga kami ni Tito,” pilit kong sagot, ang boses ko ay nanginginig.

“Matulog na kayo pareho. Bukas maaga pa ang alis mo,” sabi ni Tita Anna habang patuloy na naglalagay ng mga bagay-bagay sa mesa, ilang metro lang ang layo.

Habang abala siya at hindi nakatingin, patuloy na mabilis at malalim ang pagbayo ni Mateo sa loob ko. “Fuck… baby… sobrang sikip mo pa rin kahit ilang beses na kitang natira,” bulong niya sa aking tainga, halos walang tunog. “Kinakain mo nang maayos ang burat ni Daddy habang kausap ang Mommy mo.”

Ilang minuto pa ang lumipas bago umakyat ulit si Tita Anna sa itaas. “Goodnight, hon. Goodnight din Gab,” sabi niya bago tuluyang nawala.

“Shit… Daddy… nakakakaba yun…” daing ko nang mahina.

Hindi na naghintay si Tito. Inihiga niya ako sa sofa, ang aking tagiliran ay nakadikit sa upuan. Kinuha niya ang kumot at tinakpan ang aming mga katawan. Mula sa likuran, yumakap siya sa akin at muling ipinasok ang kanyang malaking burat sa aking butas — fucking me sideways, at mahigpit ang yakap sa’kin.

“Ang sarap, baby… Daddy’s fucking habang nasa taas ang Mommy mo,” bulong niya sa aking tainga, ang kanyang boses ay mababa at puno ng libog. “Tangina… ang init ng puwit mo… habang natutulog si Anna, tinitira ko ang baby ko sa sofa.”

“Ahh… Daddy… slower… baka marinig niya,” daing ko, pero ang aking katawan ay sumusunod sa bawat galaw niya.

“Slower? Hindi ko kaya, baby. Gusto kong punuin ka bago ka umalis,” ungol niya habang patuloy ang malalim na pagbayo. Ang kanyang isang kamay ay nakayakap sa aking dibdib sa ilalim ng kumot, ang isa naman ay hinahawakan ang aking bewang. “Feel that? Papaluwagin ka ni Daddy… para kang ginawa para sa burat ko. Sa Maynila, isipin mo lang ’to tuwing mag-isa ka, at ’wag ka dun magpapatira.”

Mas lalo niyang hinigpitan ang yakap, ang kanyang dibdib ay nakadikit sa aking likod. Ang bawat galaw ay sensual at malalim — mahabang bayo, pagkatapos ay mabilis na sunod-sunod. “Fuck, baby… ang sarap mo… sobrang sikip mo… punuin yan ni Daddy na butas mo hanggang tumulo sa shorts mo.”

“Daddy… lalabasan na rin ako…” ungol ko, ang aking katawan ay nanginginig.

Nang dumating ang sukdulan, naramdaman ko ang kanyang malaking ari na pumipintig sa loob ko. Mainit, malapot, at maraming tamod ang bumuhos sa kailaliman ng aking butas — ang init ay kumakalat sa buong tiyan ko. “Ahh… Daddy… ang init po ng tamod niyo…”

Kasabay nito, nilabasan ako sa aking shorts. Dahil bahagya lang itong ibinaba sa likod, ang aking tamod ay tumalsik sa loob ng shorts ko, basa at malagkit. 

Nanatili kaming magkayakap sa ilalim ng kumot, hinihingal at puno ng pawis. Inayos namin ang aming mga suot nang may mabigat na puso. Nanatili kaming magkayakap sa sofa sa loob ng ilang minuto, ninanamnam ang huling sandali ng katahimikan.

“Magingat ka doon,” bulong niya, hinalikan niya ang aking leeg, doon sa bahaging alam niyang mag-iiwan ng marka. “Hihintayin kita.”

“Babalik ako, Tito. Lagi akong babalik para sa ’yo,” sagot ko.

Kinabukasan, sa terminal ng bus, maayos ang lahat. Nakangiti si Tita Anna habang nagbibigay ng huling payo. Si Lucas naman ay tinatapik ang balikat ko, masaya para sa akin. Walang sinuman sa kanila ang nakapansin sa paraan ng pagtingin ni Tito Mateo sa akin habang isinasakay niya ang maleta ko sa compartment ng bus.

Walang sinuman ang nakapansin sa bahagyang panginginig ng kamay niya nang mag-shake hands kami bilang “paalam.”

“Mag-aral kang mabuti, Gab,” sabi ni Tito Mateo, ang kanyang boses ay matatag para sa pandinig ng iba, pero para sa akin, ito ay punong-puno ng lihim na pagnanasa.

“Opo, Tito. Salamat po sa lahat,” sagot ko nang may makahulugang ngiti.

Sumakay na ako sa bus at umupo sa tabi ng bintana. Habang dahan-dahang umaalis ang bus, nakita ko silang tatlo na kumakaway. Si Tita Anna, si Lucas… at si Mateo. Sa labas, sila ay isang perpektong pamilya. Isang masayang tahanan na walang bahid ng dumi.

Pero habang nakatingin ako kay Tito, alam ko ang totoo. Alam ko ang lasa ng kanyang pawis, ang gaspang ng kanyang mga kamay, at ang dilim ng kanyang mga lihim. Ang aming relasyon ay mananatiling isang anino sa garahe, isang bulong sa attic, at isang init sa laundry room.

Walang nakakaalam. Walang makakaalam. 

Ang bus ay tuluyan nang lumayo, pero ang ngiti sa aking mga labi ay nanatili. Tapos na ang kabanatang ito, pero ang aming kwento? Ito ay isang lihim na walang hanggan.

ITUTULOY.

Copyright

©

2026 by bl bookshelf