Ate Stella (PtR)

Kulipkip · 7 chapters · 2,785 words

KULIPKIP DIRTY NOTES

Ang kuwentong ito ay mula sa malikot at maduming imahinasyon ng may-akda. Ito ay bunga lamang ng libog sa katawan at ipinagbabawal sa mga minor de edad na mambabasa sapagkat may mga salita, tagpo, at gawain na hindi naaangkop para sa kanila.

Ang mga pangalan ng mga tauhan, lugar, pangyayari at iba pa ay hindi naiuugnay sa totoong buhay at kung mayroon man, ito’y nagkataon lamang.

KULIPKIP

Ate Stella Teaser

Maganda

, may

balingkinitang

katawan

matalino

, at

tanyag

eskwelahan

. ’Yan ang aking ate Stella. Sa

kasikatan

nito,

nag-aagawan

pila

ang mga

kalalakihan

Binubusuhan

jinajakulan

ng mga

tambay

, at pati ako,

humanga

sa kanya dahil sa

taglay

nitong

perpektong

hulma

. Sa

edad

na dose, alam ko na kung

paano

magbatil

. Isang araw, ako’y

nahuli

nito, na akala ko’y

magagalit

ngunit

tinulungan

makapagparaos

nang

husto

. Ang isang

beses

iyon

nasundan

ng isa pa hanggang sa

magkantutan

na kaming

dalawa

Mula sa

orihinal

na katha ni

Kulipkip

A family stroke series…

ATE STELLA

The activity of this series is prohibited to minors, ages 17 and below. The content and context of sexual intercourses among; brother and sister, father and daughter, father and son, and family strokes are pure products of the author’s filthy hands and wild imaginations.

Nasa Ika-apat na Baitang ako ng elementarya nang una kong maranasan ang ibayong sarap ng malabasan. Isang kakaibang pakiramdam na kahit gutom ay kaya nitong ibsan.

Kung inyong tatanungin, sa edad na dose, saka ko lang napagpasyahan na magpatuli. At iyon ay dahil sa panunukso ng aking mga kaedaran pati na ang mga nakakatanda.

supot

Dose ka na

tapos

hindi ka pa

tuli

Duwag

! Ah

duwag

Hoy

supot

Patuli

ka na!

Ito ang iilan na mga kutya at panunukso nila sa’kin. Minsan, hindi nila ako pinapasali sa mga nilalaro nila.

Mahirap lang kami, tanging may kaya sa buhay lamang ang may kakayahan na magpatuli sa doktor. Sabi nila, hindi raw masakit ang paraan ng kanilang pagtuli - tuturukan ka ng pampamanhid at gamit ang gunting, parang papel lang na gugupitin ang balat ng iyong ari.

Nakakamangha, ngunit mahal nga lang. Tanda ko pa, limang daan ang bayad nito. Kaya mas pinipili ng mga magulang na sa matandang pamamaraan ipatuli ang kanilang mga anak.

Natakot din kasi ako nun. Nakita mismo ng mga mata ko kung paano ipinasok ang dulo ng itak sa ari at biglaang papaluin gamit ang isang kahoy. Ang iba, isang paluan lang. At ang iba, dalawa hanggang tatlo.

Nasaksihan ko kung paano namutla at hinimatay ang pinsan ko nung siya’y tuliin. Kagaya nito, ay nagbibinata na rin nang ako’y magpatuli. Kaya nung matuli na ako, hindi na ako tinutukso at natuto ako kung paano magbatil.

Taong

2004

( AN : This chapter is dedicated to Kuya Ritchie, ang unang lalaking nagpagising ng aking pagnanasa)

“Ano na namang nangyari sayo at nag-iiyak ka na naman?.”

Humihikbi ako habang nakatingin sa mga kaedaran kong naglalaro. “Hindi ka nila pinasali? Tara pagalitan natin”, hinawakan ko ang pulso ni Ate Sally.

“Hindi ho, nadapa lamang ako”, alam nitong ako’y nagsisinungaling.

“Ikaw ba’y tinukso na naman?”, napayuko ako, nahiya.

“Bakit ba kasi hindi ka magpatuli? Para naman hindi ka na nila tuksuhin”, niyakap ako ni ate.

“Hindi po ba talaga masakit magpatuli ate?”, napangiti ito.

“Ou naman, kayang-kaya mo ’yun”, mahina akong pinalo sa balikat.

“Gusto mo ba samahan kita?”, tumango ako at napayakap na sa kanya.

Kinabukasan, sinamahan ako ni itay at ate para magpatuli. Nagdala na rin ako ng lawlaw na damit upang masuot ko kapag ako’y natapos ng tuliin.

“Huwag kang magpigil ng lakas, kalma ka lang”, nasa likuran ko si ate, nakahawak sa mga balikat ko.

“Huwag kang matakot, parang kagat lang ng langgam ’to”, sabi ni Mang Emit.

Hinila nito ang aking ari. “Aba’y minana ni Totoy ang ala-Cobra mong oten pare ko!”, nagtawanan silang lahat.

Pilit kong pinapakalma ang aking sarili. Ipinasok na nito ang dulo ng itak sa aking dulo ng balat ng ari. Naramdaman ko ang matulis na parti nito na nasa aking looban na.

“Hinga lang, kalma. Bibilang ako hanggang lima bago ko paluin”, nakangiting wika nito.

Para akong matatae na ewan. Ang lakas ng mga kalabog ng aking puso. Daig ko pa ang umaakyat ng bundok.

“Magbibilang na tayo”, paalam nito.

“Pesting Yawa!”, mura ko sa kanya.

Pagkabigkas kasi nito ng isang bilang, agad siyang pumalo. Paaran ata niya ito upang maluko ang mga bata. Tang-ina, gulat na gulat ako eh!

Hindi sila natawa sa kaduwagan ko kundi sa aking pagmura. Pati ako natawa rin. Hindi pala masakit, hindi rin ito nagdugo.

Maya-maya ay nakaramdam na ako ng hapdi kaya’t nilagyan na niya ng kinuskos na balat ng halamang gamot daw upang kumalma ang pagdurugo nito. Napatitig ako sa aking titi na hiwa na, at nagdurugo nga ito!

“Toy, ano na, tara laban na tayo?”, kinukulit ako ni Kuya Ritchie na makipaglaban sa kanya.

Hinawi nito ang t-shirt niya at nakita ko ang nakasinturon niyang lastiko.

“Toy, pumasok ka rito! Sige ka, mamaga ’yang titi mo!”, sigaw ni itay.

Napangiti si Kuya Ritchie sa narinig. “Aba, tuli ka na pala? Naks naman, ’di na kita maipagtatanggol kay Atan niyan”, tinapik ako nito sa balikat.

Tatlong araw na akong nagkukulong sa bahay kaya ang mga kaibigan ko nalang ang nagpupunta sa akin upang makipaglaban ng dampa.

“Opo, para tumangkad na ako”, ipinakita ko sa kanya ang titi ko.

“Bakit nagshorts ka na? Baka maipit ’yan at mamaga, papangit hitsura niyan Toy”, kinabahan ako sa kanyang sinabi.

“Talaga po? Sa inyo po ba hindi pumangit ang hitsura?”, napangiti ito sa aking katanungan.

“Ou, ay nga pala, kada-umaga maglaga ka ng mga dahon ng bayabas. Ipunin at palamigin mo ang sabaw. ’Pag kaya na ang init, ibabad at hugasan mo nang dahan-dahan ang iyong titi upang gumaling na agad ang sugat”, turo nito.

Kaya pala abala si itay sa pagkuha ng mga dahon ng bayabas dahil ito pala ay gamot. Dahil sa sinabi ni Kuya Ritchie, naging kuryuso ako sa itsura ng kanyang titi.

“Pwede po bang tumingin sa titi mo Kuya Ritchie?”, namula ang mga pisngi niya sa narinig.

“Baka pagalitan ako ng itay mo, bawal Toy”, naguluhan ako sa sinabi nito.

“Ang ibig kong sabihin, iba na kasi itsura ng akin, kasi binata na ako”, dagdag pa nito na mas lalo kong ikinapagtaka.

Para itong nahiya pero pumayag din naman. “Sige, pero dun tayo sa likod, baka may makakita sa’tin”, sumunod ako sa kanya.

Inalis na muna nito ang nakasinturon niyang lastiko. Kinabahan pa siya bago ibaba ang kanyang shorts pati na ang brief nito.

“Grabe, ang laki naman ng titi mo Kuya Ritchie!”, manghang-mangha ako sa nakita.

Nang hawakan ko na, inalis agad nito ang palad ko at nagtaas na ng damit. “Sira ka, ’di ko sinabing hawakan mo”, pati ako natawa.

Medyo sunog ang balat ni Kuya Ritchie pero ang kulay ng balat ng titi niya ay malinis tignan at pantay lang ang kulay. Maputi ako, kaya ’pag binata na ako, siguro maputi rin titi ko, ’di tulad ng kanya na medyo maitim.

“Oh ano, laban na tayo?”, pag-aaya ulit nito.

Hindi dampa ang nilaro namin, Pares-hagis. Sa tuwing nananalo ako, siya ang pumupulot para daw hindi na ako masyadong magkikilos. Mabait talaga itong si Kuya Ritchie at siya madalas nagtatanggol sa’kin kapag inaasar ako ni Kuya Atan sa pagiging supot ko.

“Tinalo mo na naman ako”, ginulo nito ang aking buhok.

Umupo siya sa may bibigan ng pintuan namin. “Toy, bakas tayo?”, nakangiti itong naglahad ng mga lastiko niya.

“Baka maubos ko lang mga ’yan, at matagal-tagal pa bago ako makapaglaro nang maayos”, ibinigay pa rin nito ang kanyang mga lastiko.

“Ayos lang ’yan, may nagpupunta naman dito. Ikaw na maghawak ng mga lastiko natin para hindi ko maubos katatalo”, napakamot ito sa ulo niya.

“Sigurado po kayo? Sige po, akong bahala!.”

Nagdala siya ng sapat na panlaban lang at nagpaalam na. Naiwan akong naiinggit sa kanya na nakakagala.

“Tay, mga ilang araw po gagaling ’tong tuli ko?”, lumapit ako kay itay na kasalukuyang nagbibitak ng kahoy, para panggatong namin.

“Sa’kin dati, mahigit isang linggo”, binilang ko sa aking isip ang natitirang araw bago magsara ngayong linggong ’to.

“Pero nakadepende ’yan sayo, kaya ’wag kang magkikilos at magbibilad sa araw. Umiwas ka rin na makaapak sa dumi ng mga manok para hindi mamaga titi mo.”

“Bale apat na araw nalang gagaling na ’to?”, natawa si tatay sa aking sinabi.

“Patingin nga ng titi mo”, nilapit ko ang sarili ko sa kanya.

“Aba, medyo tuyo na ’to ah. Bukas lalagaan na naman kita ng dahon ng bayabas”, pinasilong na ako ni itay dahil masakit na sa balat ang sikat ng araw.

Nasa kwarto ako ngayon, nakaupo sa katre malapit sa bintana. Dumungaw ako at nakita ang mga batang nagkukumpulan. Masayang-masaya na naghahabulan, naglalaro ng dampa, tumbang-preso, taguan, at iba pang madalas nilalaro namin.

Nakita ako ni Kuya Ritchie at kinawayan ako nito. Nanunuod siya sa laban ng dampa nina Ryan at Toffe.

“Sally, akala ko ba uuwi si Stella?”, boses ni tatay mula sa kusina.

Uuwi si Ate Stella?

Agad akong nagtungo sa kwarto ko upang kumuha ng limang piso mula sa kita ko sa lastiko. Kumuha kasi ako ng limang piso sa sikretong lagayan nito noong nakaraang linggo at nakalimutan kong magbalik. Mahigpit pa naman ’yun, tiyak luhod aabutin ko ’pag binilang nito ang ipon niya at nagkulang.

“Baka pauwi na ho.”

Nasa sala si Ate Sally, abala sa pagbabasa ng pocket book nito. Bumalik nalang ako sa aking kwarto para matulog.

“Sa’n ka na naman maggagala Nestor?”, napahinto ako bago humakbang palabas ng pintuan.

“Kila Norwell lang po ate”, humarap ako sa kanya.

“Balik sa kwarto”, diin nitong sabi.

Lalabas

ka na naman?

Nangitim

ka na

kakabilad

mo sa araw.

Kung mag-aral ka kaya hindi ’yung

sinasayang

mo ang

bakasyon

kasama ng mga bubu mong

kaibigan

Balik

Pasok

Ang

tanda-tanda

mo na

naglalaro

ka pa rin? Halos

tubuan

ka na ng mga

buhok

bayag

mo.

Magbasa

ka.

Matulog

ka.

Nestor!

Halos kasing-puti na ako ng bond paper simula nung umuwi si Ate Stella at walang araw na hindi ako binabantayan - upang hindi makagala o makapaglaro sa mga kaibigan ko.

Magbasa ka ng mga libro.

Matulog ka.

Maligo ka.

Paulit-ulit niyang litanya kada - araw. Kulang nalang itali ako nito. Wala ng pumupunta sa bahay dahil alam nilang hindi ako palalabasin ni Ate Stella at takot din sila rito.

Kaya ano pa nga bang magagawa ko? Baka sampalin ako nito ’pag sinagot ko siya. O malala, paluluhurin na naman ako sa asin o kaya’y ng buhangin.

Naiinggit ako sa mga kaedaran ko na nilasap ang mga araw ng bakasyon. Samantalang ako, nasa loob ng bahay lang.

Dahil sa pagkukulong ko ng bahay, nagkalaman ako. Pakiramdam ko rin tumangkad ako nang kaunti at kumisig. Sabi ni itay, binata na raw ang aking tindig.

Araw ng Lunes, nagpaalam si Ate Stella na dun muna ito sa dorm niya ng tatlong araw dahil may gagawin sila sa thesis nila.

Halos magtatalon ako sa tuwa nang marinig ko siya mula sa kusina, nagpapaalam kay itay.

“May pera pa po ako ’tay, ibigay niyo nalang po ’yan kay Sally, luma na kasi ang bag niya. At bilhan niyo na rin si Nestor ng calculator at dictionary, ’yung English at Filipino.”

Kaya idol ko itong si Ate Stella dahil hindi lang maganda at matalino, mabait pa. Halos lahat ng binata sa amin ay nahuhumaling sa kanyang perpektong kagandahang taglay. Niligawan pero basted agad. Pihikan kung tawagin kaya ang mga tambay, hanggang pantasya na lang sa kanya.

Ngunit mahigpit itong ate ko pagdating sa pag-aaral at pananaw sa buhay. Hindi nito gustong sinasayang ang oras at panahon sa mga walang kabuluhang bagay gaya ng paglalaro.

Madalas ako nitong sitahin at barahin kapag nagpapabili ako kay itay ng laruan. At sa aming magkakapatid, ito lang ang tumatawag sa aking pangalan.

Nestor,

pakiabot

pamaypay

Nestor,

pasuyo

tubig

Nestor,

pakikuha

tuwalya

Nestor!

Nagmumukha akong makalumang tao sa kanya.

Kinaumagahan, sabik akong gumising nang maaga na agad naman nitong binara.

“Aga-aga magising ah, sabik sa gala?”, naibuga ni Ate Sally ang iniinum na kape.

Pati si itay, nakita kong palihim na tumawa. “Baka naman hindi mo tapusing basahin ang mga binigay ko sayong assignment?”, napataas ang kanang kilay nito.

“Tatlong araw lang akong mawawala. Pagkabalik ko, bibigyan kita ng mga exam sa mga binasa mo.”

Nagpipigil ng tawa si Ate Sally. Si papa naman, pumasok na sa kusina, dun ata pinakawalan ang tawa nito.

Ito ang aking Ate Stella. Ang pinaka-pinaka-pinaka-perfect sa lahat ng anggulo!

“Ikaw ba ’yan Toy?”, bati sa’kin ni Kuya Ritchie.

“Halos hindi ka na namin makilala ah! Tumangkad ka, nagkalaman, at halos kuminang ka na sa kaputian!.”

Naglabas ako ng mga lastiko ko. “Grabe ka naman Kuya Ritchie, baka mausog ako sayo”, natawa ito sa aking tinuran.

“Tang-ina, binatang-binata na rin boses mo!”, nasapo nito ang bibig dahil sa pagmura.

“Tama na satsat, tara Barget Game?”, titig na titig pa rin si Kuya Ritchie sa’kin, hindi makapaniwala na nakawala ako sa hawla.

“Pambihira! Ang galing mo pa rin Toy, kahit hindi ka na nakakalaro nito”, dismayadong wika ni Jason.

Natalo ko silang lahat.

“Oh Kuya Ritchie, hati tayo”, nagtaka ito dahil sa pag-abot ko ng mga lastiko sa kanya.

“Akala ko ba bakas tayo?”, nang maalala nito ang aming kasunduan, dito na siya nagngingiti.

“Uuwi ka na?”, sumunod ito sa’kin.

Napalingon ako pero humahakbang pa rin. “Ou eh, may assignment pa ako”, nagulat siya sa sinabi ko.

“Pambihirang Stella, talagang may exam ka pa?”, tawang-tawa ito nang ikuwento ko sa kanya ang mga naging ganap ko sa loob ng bahay.

“Nestor, focus, solve the equation”

“

Ano

ba!

Kasimple-simple

ng formula hindi mo

makuha

agad?“

“

Nestorrr

!“

Hawak-hawak na ni Kuya Ritchie ang tiyan niya habang nakikinig sa panggagaya ko ng boses ni Ate Stella.

Umupo na ako sa tabi nito. “Tang-ina eh, daig pa si Teacher Rory!”, bumuhakhak na naman ito.

“Grabe, tama na, maiihi na ako”, tumayo ito at tumalikod sa’kin.

Dahil naiihi rin ako, tinabihan ko siya. “Grabe ’yan Toy ah! Halos kasingtaba na ’yan ng burat ko!”, hinawakan niya ang titi ko.

Napangisi ako dahil halos kasing-taba at haba na nga ng burat niya ang burat ko.

“Lagi kang nagbabatil no?”, napakunot ang noo ko sa sinabi niya.

“Hindi ka pa nakakapagbatil? Jakol ba!”, paliwanag nito.

Mas nanlaki ang mata niya nang malamang hindi ko alam ang kahulugan ng batil o jakol.

“Upo ka, dali, ituturo ko sayo pa’no”, sabay kaming umupo sa damuhan at pinasandal niya ako sa katawan ng puno.

Tatayo na sana ako dahil sa gulat nang para akong nahirapang huminga sa sobrang tigas ng aking titi. Akala ko mamamatay na ako.

“Si-sigurado ka? Baka mapaano titi ko”, kabado kong wika.

Sinabi niyang natural lang na panigasan ang titi at ang magjakol. Sinabi rin nito na may lalabas kapag nagpatuloy siya sa pagtataas-baba ng aking titi.

Napapapikit ako sa kaba at napapakapit na rin sa kanya. Para akong lalagnatin at nanginginig pa ang aking buong katawan. Sobrang kati pa sa loob ng aking titi at naiihi na ako!