WARNING/PROLOGUE:

This story focuses on a male-to-male relationship, commonly referred to as Boy’s Love (BL). If you are uncomfortable with this type of content, feel free to exit now.

Content Warning: This story contains strong language, themes of harassment, and explicit sexual content between male characters. It is not suitable for minors or readers who may find such topics disturbing.

Warning: This content is intended for mature audiences only. It includes explicit language, graphic sexual scenes, and mature themes. Viewer discretion is strongly advised.

Note: Grammatical errors may be present. Please respect the writer’s decisions regarding the story’s flow, ending, and the personalities chosen for the characters.

Allow the characters to express themselves fully—flaws, emotions, and attitudes included.

Image Disclaimer: I do not own any of the photos used in this story. All credits go to their rightful owners.

BAD EDUCATOR BY: ABOUTFICTIONX Date started: April 09, 2024 Date finish: June 11, 2024 (12:18 am)

---

                       PROLOGUE:

“How did you know him?” tanong ko. Hindi ito sumagot at hinawakan niya ako nang maayos.

“I don’t need to answer your questions, asshole,” giit niya. Mariin niya akong hinalikan sa batok, na muli kong ikina-iyak dahil alam kong wala akong magagawa.

Hindi na kayang lumaban ng katawan ko dahil nanghihina na ako. Hinayaan ko siya sa ginagawa niya hanggang sa makapasok siya sa akin.

Agresibo at puno ng galit ang ginagawa niya, kaya inihanda ko ang sarili ko. I can’t feel anything—wala akong maramdaman na kahit ano. This time, talagang nababastos na ako. Hindi ko ito gusto. Hindi dapat nangyayari ito.

Maya-maya, pabilis nang pabilis ang kilos niya hanggang sa narinig ko ang malakas niyang sigaw—senyales na tapos na siya.

“Still a virgin? Dinugo ka. Kung sinuswerte nga naman,” sambit niya, na mas lalo kong ikinainis. Ang boses niya ay sapat nang dahilan para mawalan ako ng lakas.

Nagpahinga siya saglit, at doon ko sinubukang makalaban. Ngunit nang tumayo ako upang sumakal, mabilis siyang nakabangon. Sa pangalawang pagkakataon, ipinadapa niya ako at muling ipinasok ang kahabaan niya.

Umiyak ako habang nararamdaman ang galit sa bawat kilos niya. Iniisip ko, Kung nandito si Rob, siguradong nasira na ang mukha ng hayop na ito.

Bakit may ganitong tao? Hindi ko maintindihan kung bakit ginagawa nila ito sa akin.

Pagkatapos ng lalaki, pumanhik ang dalawang lalaki at sila naman ang umubos ng natitirang lakas ko. Pinagtulungan nila akong babuyin.

Nanghihina ako habang nararamdaman ko ang bawat galaw nila sa likuran ko. Napaiyak na lang ako, tulala habang tumutulo ang mga luha ko.

“Sobrang sakit na ng pakiramdam ko,” mahina kong sabi.

“Rob…” mahina kong tawag sa pangalan niya. Sana hinahanap niya ako ngayon. Sana maisip niyang ipa-view ang CCTV malapit sa venue ng date namin para makita kung paano ako kinuha ng mga hayop na ito.

Alam kong may ginagawa si Rob para hanapin ako. Pero habang iniisip ko iyon, naririnig kong nagtatawanan ang mga demonyo sa paligid ko.

“Rob…” muli kong tawag, umaasang naririnig niya ako kahit nasa malayo. Sana may magawa siya para iligtas ako sa impyernong ito.

“Parang babae ang katawan mo,” sabi ng isa sa mga lalaki habang humahagikhik. Napatingin ako sa kanya nang masama, pero wala rin naman akong magagawa.

Rob, please, hanapin mo ako. Natatakot ako sa pwedeng gawin pa ng mga ito. Natatakot akong hindi lang ito ang maranasan ko sa kanila.

Rob, binaboy nila ako.

Rob, sinaktan nila ako.

Rob, nahihirapan na ako.

“Get out!” sigaw ng lalaking naka-mask, kaya bumaba ang dalawang lalaki. Lumapit siya sa akin, ngayon ay naka-shorts at t-shirt na, ngunit ang mask ay nakatakip pa rin sa mukha niya.

Kilala ko talaga siya. Ang postura, boses, amoy, at kilos niya ay pamilyar, pero hindi ko magawang tukuyin kung sino siya dahil natatakpan ang mukha niya.

“Are you ready to play?” tanong niya, sabay tawa na parang demonyo. Bigla akong nakaramdam ng panginginig.

“Tama na, please. Nagmamakaawa ako. Nag-aaral pa ako, at may pamilyang naghihintay sa akin! Ikaw, may pamilya ka bang hayop ka, ha?” sigaw ko, halos maubusan na ng lakas.

Tumawa lang siya. “May pamilya ako, kaya nga ginagawa ko ito para sa kanila. Sa palagay mo, masaya ako sa ginagawa ko? Sa tingin mo, gusto ko ang ginawa ko?”

“Kung hindi mo pala gusto ang ginagawa mo, bakit hindi mo ako pakawalan?” Subok kong manipulahin siya.

“Siguro tama ka. Dapat nga kitang pakawalan,” sagot niya, saka lumapit at tinulungan akong tumayo.

Akala ko ligtas na ako, pero bigla niya akong itinulak pabalik sa sahig ng yate. Pinulot niya ang sinturon mula sa pantalon niya at malakas akong hinampas nang sunod-sunod.

“Aahhh!” sigaw ko sa bawat hampas. Bumakas ang sakit sa buong katawan ko.

Pagkatapos, huminto siya saglit. Nagulat ako nang bigla niyang itinutok ang upos ng sigarilyo sa balat ko at paulit-ulit na itinusok.

“Tama na, please! Hindi na kaya ng katawan ko! Nakikiusap ako sa’yo!” sigaw ko, nanginginig at umiiyak.

Napangiti lang siya at sumipol. Maya-maya, bumalik ang dalawang lalaki na may dalang matibay na tali.

“Let’s play. Bibigyan kita ng sampung segundo para tumalon habang umaandar ang yate. Kung hindi mo magawa, maghanda ka na.”

Nagbigay sila ng sapat na espasyo. Narinig ko na ang pagbibilang niya.

Hindi ako marunong lumangoy. Takot na takot ako. Masama na ang pakiramdam ko, pero alam kong wala nang ibang paraan.

“Rob, ikaw na ang bahala kay Mama at Tatay. Sana puntahan mo pa rin sila,” bulong ko habang tumutulo ang luha ko. Hinintay ko ang huling bilang.

“It’s time. Itali niyo siya,” utos niya.

Walang hirap nila akong itinali nang mahigpit. Wala akong magawa habang hinagis nila ako sa madilim na dagat.

Narinig ko ang sunod-sunod na putok ng baril. Ramdam kong nalulunod na ako. Ang tubig ay pumapasok sa ilong at bibig ko. Wala akong ibang nararamdaman kundi sakit at lamig.

“Sorry, Ma… Tatay… hanggang dito na lang po ako. Rob, tulungan mo ang pamilya ko,” bulong ko bago tuluyang kainin ng kadiliman.

Chapter 1:

Curt’s POV

Wala ako sa sarili ko ngayon habang naglalakad dito sa ground floor ng campus. Iniisip ko pa rin kasi ang lesson plan na kailangan kong tapusin within this week. Eleven ang subject ko at tatlo sakanila ay nagpapagawa ng detailed lesson plan.

Siguro, halos lahat ng mga future educators reklamo na nila ’yan dahil mahirap mag-isip ng mga motivation na daoat related sa topic tapos yung tatlong objectives. Sa objectives talaga ako nahihirapan kahit na alam ko yung gagawin ko, dyan talaga ako nag-tatagal.

Lakad-lakad ako ngayon dito sa ground ng campus at talagang naka-focus lang ako sa room na pupuntahan ko. May elevator naman kaya ayos na ayos lang kahit 4th floor pa ang room namin.

“ Aray! “ Sigaw ko matapos tumama sa’kin yung bola ng mga naglalaro ng volleyball. Tumama sa pisnge ko.

“ Pasensya na, sorry! “ Giit ng player. Nagpanggap nalang ako na hindi ako nasaktan pero ang sakit talaga. Nagpatuloy na ako sa paglalakad habang hawak ko ang mukha ko sa kanan ko naman ay ang juice na binili ko sa labas.

“ Hoy Franco, anong nangyari sa’yo? “ Tanong sa’kin ni Stella na kaibigan ko ata kaklase simula first year college tsaka niya kinuha ang baso na hawak ko at uminom ito ng juice ko.

“ Natamaan ako ng bola. “ Naiinis pa rin ako at nasasaktan dahil sa lakas ng tama ng bola sa mukha ko.

“ Nagpunta kana sa clinic? Ayos ka lang? “ Tumango nalang ako bilang sagot.

Tumingin ako sa black board at iniisip ko kung ano na naman ang ipapagawa ng subject namin ngayon. This subject is all about gender and society kaya sobrang interesting din.

“ Tara! “ Nagulat ako dahil bigla akong hinila ni Stella habang busy ako sa pag-iisip ng mga bagay-bagay dito. Hindi ko alam kung saan kami patungo pero mukhang dito lang rin kami sa hallway.

“ Do you think I will accept this gay stuff? “ Tsaka binitawan ng gwapong lalaki ang box of cookies na hawak niya.

“ Inihanda ko ’yan para sayo. “ Giit ng lalaki. I mean, gay.

“ I don’t accept anything from anyone especially to gay people. “ Tsaka nagtawanan ang mga kaklase nito. Bakit niya nagagawa ang mga bagay na ’to? Hindi ba dapat nire-report ng nga students ang mga bagay ’to?

“ Curt baka makisali kapa dyan, hayaan mona si Rob dyan. “ Hell, no!

“ Excuse me straight guy, aware ka ba sa ginagawa mo? “ Biglang giit ko kaya napatingin ang mga estudyante saakin.

“ Here comes the other gay. Bakit ang dami niyo? “ Hindi ako sumagot at tinignan lang siya. Lumapit ako sakanya at ganon rin siya. Nagtitigan kami ng matagal pero mas lumapit oa siya kaya parang 3 centimeters na lang ang layo ng mukha niya sa mukha ko.

“ Tigilan mo ang ginagawa mo. This is bullying! Hindi ka ba natatakot na i-report kita sa guidance? “ Tumawa lang siya. Napapansin ko rin na tumitingin ito sa labi ko at sa mga mata ko. Si Rob pala ’to, ang kaklase namin na walang ginawa kung hindi tumawa sa room. Mukhang nakalimutan niya na nag-aaral siya dito para maging mabuting guro sa mga future students niya.

“ You can report me if you want to, but I’m telling you hindi rin sila makikinig sayo. Baka nakakalimutan mo- “ itinaas ko ang palad ko senyales na pinapahinto ko siya sa pag-sasalita. Alam kong pag-aari nila ang campus na ito at ngayon kolang rin naalala na kahit mag-sumbong ako ay hindi rin ako papakinggan.

This time ibinaba kona ang kamay ko. “ You should understand na kahit pag-aari niyo ang campus na ito, you are not allowed to bully someone. Ang homophobic mo. Maangas ka lang pero hindi ako magpapatalo sayo. “ Seryoso kong sabi sakanya kaya pati ang mga ibang estudyante ay nanahimik na kanina ay nagsisigawan.

“ Wala ka pala tol e. “ Tsaka tumawa ang mga kaibigan niya na nasa likuran niya.

“ Shut your freaking mouth! “ Sigaw nito sa mga kaklase niya tsaka niya ako tinignan. Mas lumapit rin ito kumapara kanina.

“ You should understand as well na hindi ako papatalo sa bading na kagaya mo. Sa liit mong ’yan ang tapang mo. “ Ngumiti ako sakanya tsaka ko sinipa ang bagay na nasa pagitan ng dalawang legs niya kaya namilipit ito sa sakit at iniwan. Nag-hiyawan naman ang mga kaklase niya.

“ You gay! Hindi pa tayo tapos! “ Tumalikod na ako at pumasok sa room hindi kona hinanap pa si Stella at mukhang nawawala na naman ang babae na ’yon. Iniwan ba naman ako doon.

Saglit lang, anong oras na ba? Kinuha ko ang phone ko at tinignan ang oras. Halos manlamig ako dito sa hallway nang makita ko ang oras. Twenty minutes na akong late sa class ko. Binilisan kona ang lakad ko at tama nga ako. Late na ako.

“ Kayong dalawa, bakit kayo late? “ Ano? Anong dalawa? Tumingin ako sa likuran ko at nasa likuran ko pala si Rob na nakatingin pa rin saakin.

“ Sorry sir, nagpunta lang ako sa clinic dahil may sumipa ng itlog ko. “ Hindi ko napigilan at pasimple akong tumawa. Nagtawanan rin ang mga kaklase ko kaya tinignan sila ni Professor Salas senyales na sinusuway niya ang mga ito.

“ How about you Mr. Franco? Bakit ka late? Everyone, future teachers po kayo ha? Hindi po tayo male-late. “ Sir naman, talagang ipinag-sigawan pa niya.

“ May nambubulas po kasi sir, kaya ayon nasipa ko ang itlog. Ang homophobic pa po sir. “ Nagtawanan muli ang mga kaklase ko lalo na si Stella.

“ Pumasok na kayo. Make sure na magsasalita kayo sa klase ko today. “ Tumango kami parehas at nagtungo na sa upuan- teka, saan ako uupo? Bakit hindi kami magkatabi ni Stella? Mukhang nag seating arrangement na naman. Every week nagpapa-seating arrangement si Professor Salas para daw makausao namin ang ibang kaklase ko.

“ Bading na naman. Wala nabang ibang upuan? “ Bulong ni Rob sa sarili niya pero dinig na dinig ko naman siya. Mukhang ipinaparinig talaga niya sa’kin.

“ Kung ayaw mo dito, edi maghanap ka ng ibang upuan mo kung may makikita kapa. “ Tumingin siya sa buong room at wala na itong makita kaya umupo nalang ito.

Sobrang tagal konang kaklase ito pero hindi kopa siya nakakausap or nakaka-group man lang sa mga activity. Ewan ko ba, may sariling mundo ang mga college students ngayon. May mga kanya-kanyang circle of friends. Pero si Rob, never ko talagang nakausap. Pero kung ganyan pala ang ugali niya hindi ko nalang siya kakausapin ng buong year. Wala naman mawawala sa’kin.

“ Hey, “

“ Napano ka homophobic? “ tanong ko dito habang busy ako sa pakikinig sa professor.

“ I’m sorry for what happened. “ Napatingin ako dito sa katabi ko kasi gusto kong malaman kung si Rob ba ang nagsalita. Hinayaan kolang syang magsalita. Napa-isip rin ako kung ano yung rason niya bakit niya ginagawa yung mga bagay na ’yon.

“ I’m not comfortable with that gay. Feeling ko binabastos niya ako. She’s stalking me, following me and she’s active reactor to my social media accounts. Yung pagsunod niya saakin ang hindi ko kinakaya, may mga personal na bagay tayo na hindi natin gustong malaman ng ibang tao. “ Paliwanag niya kaya tumango-tango nalang ako.

“ I understand that you’re concern sa privacy mo, pero hindi mo dapat ginawa ’yon. “ Sagot ko kay Rob na ngayon ay mukhang nakatingin saakin. Nag-focus kasi ako sa discussion ng professor dahil lumalakas ang boses niya kapag may nakikita syang nag-uusap.

“ Sorry na nga, e. “

“ Apology accepted. “

“ Where’s your apology? “ Tanong niya kaya natawa ako ng bahagya.

“ Tsaka na ako mag so-sorry sa’yo kapag hindi mona inulit. “

Chapter 2:

Curt’s POV

“ Seryoso ba talaga si Sir? May swimming class tayo? Nakakapagod naman. I mean, future PE teacher ako pero hindi kasi ako marunong lumangoy. “ Atungal ni Stella habang busy kami dito sa library na magpa-aircon at may binabasa naman akong book na related sa pag-gawa ng rubrics kapag nagpapagawa nang activity sa mga students. Bigla kolang naisip ’to dahil naalala ko yung sinabi ni Lola na teacher rin, kailangan daw may rubrics lagi ang mga activity na pinapagawa mapa-essay, role playing, slogan at kung anu-ano pa. Kapag daw walang rubrics, parang walang basehan ang paglalagay mo ng score sa activity.

“ Stella ang dami mong reklamo. Mag-attend ka nalang kahit ako hindi naman ako marunong. “ Giit ko dito tsaka siya huminga ng malalim.

“ Curt! “

“ Ano? “ Matipid na sagot ko dito dahil siya ang ang nagsasalita dito sa library kapag talaga pinalabas kami dito masasakal ko yung babae na ’to.

“ Diba magkatabi kayo ni Rob? Hindi kayo nag-away? Tumitingin ako sa likuran mukhang tahimik lang kayo. “ Babae na ’to pati si Rob itatanong pa, wala naman ako pakielam sa lalaki na ’yon. “ Si Rob no parang may lahi na foreigner, ang tangkad at ang laki ng katawan niya. Ang layo niya sa mga ibang kaklase natin na lalaki. Mukha nga syang professor e kung hindi lang siya naka-uniform. “

“ Hindi ako makapag-focus sa’yo Stella. Hindi kona maintindihan yung binabasa ko. Nagpa-sorry si Rob. Okay? “ Supladong sagot ko dito.

“ He did? Wow, for the first time. Sa dami nyang binully sa school. Nakahanap siya ng katapat niya at ikaw ’yon. Kahit payat at hindi ka katangkaran nagawa mong magpa-sorry si Rob. “ Tsaka siya natawa na parang baliw.

“ Tulungan mo ako Stella, after class magtitinda ako. Alam mo naman na yung kita ko ay mapupunta sa pambayad namin ng ilaw at tubig. Si Mama kasi walang sideline ngayon tapos si Tatay nagta-tricycle medyo mahina daw. “ Tumango naman itong si Stella.

Naging routine kona kasi na after class or basta kapag wala akong ginagawa, nagbebenta ako ng shake tsaka school supplies. Kukuha ako ng order tapos bukas ko dadalhin.

“ Oo naman, kuha ako ng choco kisses yung 30 pesos. “ Giit ni Stella.

“ Noted, thank you Stella! “

“ You’re always welcome, ikamusta mo ako kila Tita at Tito. Ang tagal ko na rin hindi bumibisita sa bahay niyo. “ Ngumiti ako sakanya at tumango. Nakaka-amaze talaga itong si Stella, kahit maliit ang bahay namin at hindi kagandahan nagagawa pa rin nyang pumunta. Hindi ko siya nakitaan ng kahit anong kaartehan sa katawan. Aminin natin na may mga kaklase tayo na parang nagdadalawang isip tayo na papuntahin sila sa bahay. In my perspective, I don’t want to hear anything from them kung sakali na papuntahin ko sila sa bahay.

“ Curt oras na. Tara na! “ Hinila na naman ako ni Stella. Hindi man lang niya ako binigyan ng chance para tignan ang sarili ko sa salamin.

Halos magkatabi lang ang room namin sa library kaya mabilis lang kaming nakapunta. Pagpasok namin nakahanda na ang projector ni sir at nakaupo na rin ang mga kaklase ko. Hindi na naman kami magkatabi ni Stella dahil ayaw niya sa likuran malabo daw ang mata niya. Ako naman gusto ko sa likuran kasi ayokong tumitingin si sir saakin. Ugali na kasi nyang makipag-eye contact kapag nag di-discuss siya.

May vacant seat sa upuan ko kaya inilagay ko ang bag ko sa bakanteng upuan dahil mukhang kumpleto na kami.

Si sir naman ay sinimulan na ang pagtuturo at unang slide palang ay may activity na agad. Sana hindi ako antukin dahil ala-singko na ng hapon at 9:00 ng gabi pa ang labas namin dito.

“ Good afternoon everyone! I’ll be quick as much as I can, may seminar kami kaya kailangan kong mag-iwan ng activity sainyo na kailangan-late ka na naman? “ Ang kaninang energetic na boses ni sir biglang nawala dahil kay Rob na walang pakielam sa professor basta lang siya pumunta dito sa tabi ko. Mabilis ko naman na inalis ang bag ko para makaupo siya. Wala talagamg respeto ’to. Hindi man lang nag-excuse.

“ Let me continue, may activity kayong gagawin where in I’m going to send you a three movies and you have to identify kung teacher-centered or learner-centered ang ipinapakitang approach sa bawat movie and provide me atleast three teaching strategies per movie. You have to submit this activity at 12:00midnight today. “ Nagsimula na mangati ang mga kaklase ko maging ako dahil mobile data lang ang gamit ko talagang mauubos ang load ko nito.

“ Individual po ba ’yan sir? “ Tanong ni Dale na kaibigan ni Rob. Kapag talaga kinuha mo si Stella marami kang matututunan, dahil hindi ko kilala ang mga kaklase ko at kung sino-sino ang mga kaibigan nila pero dahil kay Stella nalalaman ko lahat.

“ No, by partner. Walang gagalaw, walang lilipat ng upuan at walang magrereklamo. Kung sino ang katabi niyo ngayon ay siya na ang kapartner niyo kapag may activity kayo na gagawin katulad nitong movie analysis. “ Wait-what?

“ Don’t complain ako na ang kapartner mo. Huwag kanang mag-inarte. “ Nakakabasa ba na isip si Rob?

“ May magagawa pa ba ako? “ Tska ako huminga ng malalim. Tumingin naman ako kay Stella at mukhang malungkot ang aswang dahil hindi niya ako kapartner. Nasanay kasi kami na mag kapartner kapag may mga activities.

“ Do you have any question class before I leave? “ Tanong niya sir habang inaayos ang mga saksakan na nanggaling sa projector at laptop niya. “ Mukhang wala na kayong tanong dahil nanahimik kayo. Bawal magpalit ng kapartner. Good day everyone! “ Tsaka na umalis si sir.

Nagsimula nanga mabuo ang ingay sa classroom at nag-iisip ang bawat partner kung saan at anong oras nila gagawin.

“ Curt! Mauna na ako sayo gagawin na namin dahil ipapass na ’to mamaya. “ Sigaw ni Stella kaya tumango nalang ako. Mabuti pa si Stella hindi mahihirapan dahil nakakausap niya lahat ang mga kaklase ko. Ako naman itong hirap na hirap sa kapartner ko.

“ Are you going to do something? “ Malamig na tanong ni Rob dahilan para mapatingin ako sakanya. Ang lalaki na ’to parang hindi nalalagyan ng alikabok at hindi man lang nadudungisan. Mukhang hindi rin siya pinapawisan. Bagay na bagay niya ang uniform namin dahil ang linis niya tignan. Ganda rin ng posture niya, lips, at ang kukay ng buhok niya. Tama nga si Stella, mukhang foreigner si Rob.

Ang gwapo niya pala pero homophobic.

“ I’m asking you. “ Napahinto ako sa pag-iisip ng kung ano-anong bagay dahil muling nagsalita si Rob.

“ May gagawin pa ako, mag co-collect lang ako ng order tapos good to go na. “

“ Sige. Just let me know kung tapos kana. Sunduin kita mamaya sa bahay niyo. “ Tsaka niya iniabot ang calling card niya. “ Text me your exact location. See you at exactly 6:30. “ Tsaka na siya nagmadali na lumabas sa room. Grabe, ang formal niya tignan sa uniform namin. Nag-iiba rin ang mood niya, minsan nang-aasar, tumatawa, minsan strict, minsan naman cold hindi kona alam. Basta sasana nalang ako mamaya dahil major subject ito. Kailangan matapos at maipasa ang activity na ’yon on time.

College na kami at hindi na pwedeng pinupukpok pa kami para gawin ang activity namin. Magka-iba ang college sa high school dahil hahayaan ka talaga ng mga professor kung gagawa ka ba or hindi. Hindi sila mag-rereach out sayo.

Nag-ikot na ako sa campus maging sa mga nakaupo sa student center kung saan nagpapahinga ang mga estudyante na kagaya ko, may nga accounting students, tourism, English major, Math major, IT, Special Education students kaya malaki ang chance na marami akong mapapa-order ngayon.

Kinukuha ko ang room number nila at phone number para ma-reach out ko sila kapag ready na ang order nila para bukas.

“ 30 cups, pwede na ’to. “ Bulong ko sa sarili ko. Dahil marami pa akong dapat gawin. Maging sa lesson plan, nasa bandang objectives palang ako dahil sabi ko nga dyan ako nagtatagal.

Nag-desisyon na akong umuwi, naglakad nalang ako dahil sobrang lapit lang naman namin sa campus. Magpapaalam rin ako kay Mama dahil mukhang gagabihin ako. Maaga kami pinaalis ni sir dahil may seminar at may iniwan naman syang activity so may time pa naman.

“ Oo nga pala i-te-text ko si homophobic. “ Kinapa ko ang cellphone ko bulsa ko tsaka ko inilagay ang number ni homophobic. Ti-nype ko rin ang buong address ko tsaka ko sinend sakanya.

“ Copy. “ Reply niya.

Kaya nagnadali na ako pauwi para maka-ligo rin ako tsaka makapag-paalam nang maayos kay Mama.

“ I’m on my way. “ Ang aga naman nito. Ang usapan 6:30 pa, ay nako ewan kona sa lalaki na ’to.

“ Ang aga mo. Mag-iingat ka! “ Reply ko. Tsaka na ako pumasok sa loob at agad na hinanap si Mama.

---

Hi everyone!

I’m so glad kasi hanggang dito ramdam ko kayo. Sa lahat ng story ito ang pinaka-favorite ko dahil parang nakikita ko ang sarili ko sa main character. College student rin ako at PE major din po ako.

What are your comments? Write them below!

-Aboutfictionx

Chapter 3:

Curt’s POV

Nakapag-paalam na ako kay Mama about sa activity na kasama ko si Rob. Sinabi ko rin na gagabihin ako kaya ayos lang daw ’yon ang importante ginagawa ko ang best ko sa pag-aaral.

“ Anak may naghahanap sayo labas kaklase mo daw. Hindi moba boyfriend ’yon ’nak? “ Nang-aasar na tanong ni Mama. “ Biro lang anak, pinag-paalam ka rin sa’kin na gagabihin ka. Nagmano pa nga. “

“ Himala. Mabuti sayo Ma may respeto ’yan sa mga professor namin nakakalimutan niya. Ayan yung nai-kwento ko sayo no’ng isang araw na galit sa mga bading. “ Tumango-tango si Mama.

“ Ang gwapo ng kaklase mo, ang linis ng kutis at mukhang mayaman dahil may sasakyan. Tignan mo yung balat niya parang singkamas. Eh, pinapapasok konga pero ayaw naman niya. “ Totoo naman ang sinasabi ni Mama. Maputi at maganda ang kutis ni Rob. Mas maputi siya saakin. Walang sugat siguro yung redness sa mukha niya kapag tumatawa siya.

“ Ma, anong gagawin ko sa gwapo kung homophobic naman. Sige na, aalis na po kami dahil marami pa ang gagawin namin. “ Tsaka na ako kumaway kay Mama.

“ Why are you? “ Ano daw? Late? Two minutes palang akong late.

“ Two minutes lang, huwag kanang magreklamo dahil marami tayong gagawin. “

“ Sakay “ utos niya kaya wala akong nagawa kung hindi sundan ’yon dahil wala akong balak maglakad ngayon kahit sanay ako.

Pagsakay ko pinagmasdan ko ang buong sasakyan ni Rob John, talagang mayaman nga ito. Tsaka ko rin pinagmasdan ang suot niya ngayon. He’s wearing white shirt and neon-green na beach short tsaka simpleng tsinelas pero parang nag go-glow siya sa suot niya. Mahahalata mo talaga na mayaman dahil ang neat niya tignan.

Sa totoo lang, it doesn’t matter kung makapartner ko man siya sa lahat ng activities na ibinabato sa campus as long as nakiki-cooperate siya. Na-miss ko tuloy si Stella na talagang maraming suggestion at minsan siya pa ang tatapos nang activity basta kaya niya at naiintindihan.

“ May I order to you? “ Nabasag ang katihimik nang magsalita ang homophobic na gwapo. Lumingon ako sakanya at hindi man lang ito tumingin sa’kin dahil siguro nagmamaneho.

Ang tangos naman ng ilong nito.

“ Oo naman. Anong flavor? “ Tanong ko dito.

“ Dalawang rocky road. Ibigay mo ang isa kay Dale. “ Wow, ang bait naman pala niya. Naalala pa niya ang kaibigan niya.

“ 30 each, bale 60 pesos lahat. “

“ I will give it to you tomorrow. “ Hindi na ako nagsalita pa at nanahimik nalang ako sa buong byahe at ganon rin ang ginawa ni Rob.

Naalala ko gusto ko palang malaman kung ilang oras ang mga movies na kailangan panoorin dahil sa movie analysis na ’yon. Gusto ko kasing makauwi nang maaga dahil pagod na pagod ako ngayong araw.

Maya-maya naramdaman ko na huminto kami. Nakapikit kasi ako dahil medyo inantok ako dahil ang lamig sa loob ng sasakyan. Nandito na pala kami. Pagtingin ko sa bintana napanganga ako dahil sa laki at ganda ng bahay nila Rob. Pagdating talaga sa kayamanan hindi nagpapatalo ang mga Owenturner na katulad nila Rob. Teka, so parents ni Rob yung dalawang business owners na ini-interview sa TV?

“ Do you want me to carry you before you go inside? “ Pwede ba? Biro lang. Seryoso itong nakatingin saakin kaya bago niya mataga ang ulo ko sisimulan kona ang paglakad.

“ Ang ganda kasi ng bahay niyo. Heto na papasok na. “ Pumasok ako at pinagmasdan ang bawat sulok ng bahay nila. Pagpasok ko malaking garahe ang bubungad sayo at sa left side naman ay ang malaking swimming pool na ang katapat nito ay garden.

Grabe ang laki ng bahay nila Rob. Kahit sa garahe lang ako titira ayos na ako kumpara naman sa bahay namin na lupa pa rin kaya sa papag kami natutulog. Pero hindi ako nagrereklamo sa bagay na ’yon dahil ayon lang ang kaya ng mga magulang ko at malaki ang pasasalamat ko dahil may natutulugan pa rin ako kahit papaano.

“ Yaya, please prepare the laptop and the projector. “ Utos ni Rob pagpasok namin sa loob ng bahay nila. Grabe white, silver at mga green na halaman lang ang nakikita ko. Ang linis tignan ng bahay. Marami rin ang paintings na nakasabit sa pader. Mukhang mahilig ang pamilya ni Rob sa paintings.

Nakita ko naman ang Yaya na bumaba galing sa taas dala-dala ang laptop at projector.

“ Yaya sorry, i-set up mo nalang ’yan sa kwarto ko. “ Bakit dito sa bahay nila at labas ng campus may respeto siya? Bakit sa mga professor wala? Nakakapag-apology siya dito sa campus hindi.

“ And you, dinner muna tayo bago magsimula. “ Gusto kong humindi dahil busog ako pero mukhang pililitin lang din naman niya ako. Ayokong kinukukit ako lalo na kapag si homophobic ang kaharap ko.

Ang sasarap naman ng mga food na naka-serve, mukhang nag-order pa si Rob sa labas.

“ I ordered food for you, baka hindi mo magustuhan ang pagkain dito sa bahay. “ Humiling ako ng mabilis.

“ Hindi ako maarte sa pagkain Rob. Kahit anong i-serve mo sa’kin kakainin ko naman. “ Paliwanag ko dito.

“ Really? Are you fine with this food? Since you appear particular about food and other things, I’ll give you the opportunity to turn down any offers I make. “

“ Yes, sure ako na good lang ako sa mga pagkain na ’yan. Hindi ako picky sa food and other stuffs, mukha lang pero hindi. “ Paliwanag mo dito tsaka ito umupo sa tapat ko tsaka niya nilagyan ng pagkain ang plato ko. Ginawa pa akong gutom na gutom, ang dami ng nilagay niya. Pwede bang i-take out ’to?

Nagsimula na si Rob sa pagkain maging ako nagsimula na rin sa pagkain. Napagtanto ko naman na nakatingin pala ako kay Rob na seryoso sa pagkain. Nakakalito ang ugali ng lalaki na ’to, iba ang pinapakita niya sa campus at sa labas.

Ang observant niya at pinakikiramdaman niya ang mga bagay-bagay. Hindi ko rin siya nakikitang ngumingiti dito pero sa campus kapag kasama niya yung isang homophobic ay nakakangiti naman siya. Hindi kaya baliw talaga itong si Rob at ang kaibigan niya na si Dale?

Patapos kona ang kinakain ko kaya mas binilisan ko ang pagkain dahil gustong-gusto konang simulan ang activity dahil lalabanan ko ang antok. Parang movie marathon ang datingan nito.

“ Let’s go? “ Pagkatapos kong uminom. Sumama na ako kay homophobic dahil mukhang hindi kami dito sa baba gagawa nang activity.

“ Come in. Dito tayo gagawa nang activity. You may now play the movie. Mag-take note nalang tayo. “ Tumango ako at naghanda. “ You can sit sa bed ko. Be comfortable. “ Umupo na ako sa kama niya habang siya may kinakalikot sa laptop niya. Maya-maya pa nag-play na ang movie hudyat na kailangan kong makinig at magbasa nang sub-title dahil baka hindi ko maintindihan ang ibang salita. Tumabi si Rob sa’kin at mukhang nakikinig rin siya sa pinapanood namin.

Nakakaramdam ako ng antok at hindi ko mapigilan na haplusin ang kama ni Rob dahil ang lambot nito idagdag mopa ang napakalamig na kwarto niya.

“ You can use the blanket. “

“ Thank you, Rob. “

“ Alam mo pala ang pangalan ko pero hindi ko alam ang pangalan mo. “ Hindi ko alam kung matatawa ako o ano.

“ Curt Gino Franco. “ Saad ko kaya tumango nalang ito.

Sa labis na pagod at antok hindi ko napigilan ang sarili ko. Nanghingi ako nang 30 minutes na nap kay Rob at pumayag naman ito. In-offer rin niya na matulog na muna raw ako sa kama niya. Ang bait talaga ng lalaki na ito. Hiniram din niya ang cellphone ko at hindi ko alam ang dahilan. Basta ang alam ko ngayon ay inaantok ako.

“ Promise 30 minutes lang pagkatapos tutulong na ako. “ Kinapalan kona ang mukha ko dahil hindi kona talaga kaya. Naiinis man ako kay Rob madalas dahil homophobic siya, mabait naman siya kung pakikiusapan. I don’t know kung anong meron sakanya, but he’s really kind and considerate kahit hindi maganda ang unang pagkikita namin.

I really appreciate you, Rob!

Chapter 4:

Curt’s POV

Nagising ako dahil sa tunog na nagmumula sa isang device at naramdaman ko rin ang sinag ng araw na tumatama sa mukha ko.

Kinusot ko ang mata ko gamit ang unan na katabi ko. Pero bakit matigas ang unan na ’to? Pagmulat ng mga mata ko. Hindi ko inaasahan ang nakita ko dahil nakahiga ako sa braso ni Rob. Wala itong damit at ang tanging tumatakit sa ibaba niya ay ang kumot.

Gusto kong sumigaw ngayon pero ayokong makita ako ni Rob. Bago ako umalis sa kama, napansin ko ang tattoo sa tagiliran niya na baybayin. Gusto kong malaman kung ano ang ibig sabihin nito pero hindi ako marunong magbasa ng baybayin.

Napatingin ako sa paligid at wala akong nagawa kung hindi takpan ang bibig ko dahil ngayon lang pumasok sa isip ko na dito ako natulog ng buong gabi katabi si Rob!

“ Yung movie analysis. “ Bulong ko sa sarili ko kaya chineck ko ang laptop na nakapatong sa study table ni Rob tsaka ko pinatay ang music na tumutunog kanina kaya nagising ako.

“ Naipasa na rin niya. Wala akong naitulong. “ Nasampal ko ang noo ko dahil sa nangyari. Ngayon lang nangyari ito dahil sa labis na kapaguran.

Inikot ko ang mga mata ko sa paligid at napahinto kay Rob.

“ Grabe pati pagtulog ang gwapo ni homophobic. “ Bagay na bagay sakanya ang magulo ang buhok tsaka kitang-kita ang ilong niya na matangos. Ang ganda rin ng labi niya. Pero bakit ko ba naiisip ang mga bagay na ’to? Hindi dapat ako naga-gwapuhan sa homophic na katulad ni Rob. Kung hindi niya gusto ang mga bading, dapat hindi ko rin siya gusto.

Muli kong iginala ang mata ko at hinanap ng mga mata ko ang banyo ni Rob. Kailangan kong maghilamos bago tumakas dito, bahala na kung hindi ako makauwi agad at kung maligaw man ako.

Because, I don’t want to stay on Rob’s arm.

Pagpasok ko sa banyo, agad kong kinalkal ang drawer ni Rob kung may extra itong toothbrush pero mukhang wala. Hindi ko rin talaga alam kung saan ito nakalagay kaya ang ginawa ko kumuha nalang ako ng mouth wash ni Rob tsaka ako naghilamos gamit ang face wash na for sure kay Rob din ito.

“ Nasaan ang twalya? “ Pabulong na tanong ko sa sarili ko. Gusto kong maging maingat sa galaw ko dahil anytime pwedeng magising si Rob. Nako po, naaalala ko na naman ang mslaking katawan ni Rob. Grabe ang pagkaputi ng lalaki na ’yon. Para syang singkamas.

Huminga ako ng malalim. “ Hindi ko dapat iniisip ’yon dahil kung sakali mahihiya lang talaga ako kay Rob. “ Muli kong nasampal ang noo ko tsaka ko kinuha ang twalya para ipunas sa mukha ko.

Ang bango naman ng twalya ni Rob, pangmayaman ang amoy. Pag-alis ko ng twalya sa mukha ko, doon ko nakita ang buong pangangatawan ni Rob na ngayon ay nakatayo sa pinto ng banyo.

“ Rob tumalikod ka! “ Sigaw ko kaya mabilis niya itong sinunod.

“ Why? Anong nangyari? “ Naguguluhan na tanong nito. Naka-boxer shorts lang kasi siya tsaka tila ba may sundalo na nakatayo doon.

“ Wala kang damit Rob. “ Kapwa kami nakatalikod ngayon. Nakaharap siya sa kwarto niya ako naman sa wall dito sa banyo.

“ And? Bading ka nga talaga and I don’t need to ask you permission before I enter. “ Tuluyan itong pumasok sa banyo. May kinuha siya na kung ano doon sa drawer at ibinigay sa’kin ang isang pouch na puno ng kung anu-ano. Tooth brush, maliit na sabon, conditioner, shampoo, sunscreen, lipblam at kung anu-ano pa.

“ Hindi ka pa rin nagpaalam pumasok. “ Bulong ko dahil hindi ako sanay na may biglang tao na nakatayo sa banyo at ngayon ay kasama kona dito. Hindi ako sanay.

“ Narinig kita. You fell asleep in my arms without even asking permission, and when you hugged me, it seemed like you had your partner. “ Naka-ngisi ito at tila ba nang-aasar kaya mas lalo akong nahiya. Muli kong nasampal ang noo ko.

Muli kong naalala yung position namin ni Rob kaninang pag-gising ko. Paano ko ba nagawa ’yon? Hindi naman ako lasing kagabi.

“ Bahala ka dyan, aalis na’ko. “ Tsaka ko nilisan ang ang banyo. Tuluyan na sana akong makakalabas nang biglang pigilan ako ni Rob tsaka niya isinara ang pinto.

Ano ba ang kailangan ng lalaki na ’to?

“ I’ll take you to your house in a bit, but first, let’s eat. If I abandon you, your mother might reprimand me. Kaya maghintay ka dyan sa labas. “ Ang hilig ng lalaki na ’to na lumapit sa mukha. Hindi ba siya naiilang sa ginagawa niya?

Hindi na ako sumagot pero hinintay ko nalang siya. Oo nga pala siya yung nagpaalam kay Mama saakin kagabi bago kami umalis.

Mawawala pa ba sa isip ko yung position namin kanina? Grabe parang tumatak sa isip ko yung hulma ng katawan ni Rob. Pinipilit kong ibura pero hindi ko magawa.

Narinig kong bumukas ang pinto ng banyo paglabas ni Rob naka-sando na ito ba kulay puti at khaki color na short. Parang bagay lahat ni Rob ang mga isusuot niya.

“ Yaya mag-prepare na kayo, pababa na kami! “ Sigaw ni Rob mula dito sa second floor ng bahay tsaka ito muling tumingin sa’kin. Kanina nang-aasar ang mukha niya ngayon naman ang seryoso.

“ Change your clothes. Aunt might smell you at isipin na nag-lalaki ka. “ Wow ha? Kasalanan ko ba? Tulog ako, wala akong malay.

“ Hug more. “ Muli akong napayuko dahil sa hiya. Nakakahiya talaga ang ginawa ko at kasalanan ko rin dahil yung 30 minutes ko na tulog naging overnight sa kwarto ni Rob. Tapos itong si Rob nang-aasar pa hiyang-hiya nanga ako sa nangyari. Tama si Rob, naamoy ko ang sarili ko kanina at parang tumakit ang pabango ni Rob. Actually, pambabae ang pabango ko kaya kung amoy lalaki ako dahil ’yon sa pabango na galing sa katawan ni Rob dahil sa pag-yakap ko. Ay nako, ayoko nang isipin pa ’yan dahil nakakahiya.

“ Let’s go, kain na tayo para maihatid na kita. Ayokong mapag-sabihan kay Tita. “ Mabuti at nag-tagalog na siya. Hindi naman sa hindi ko naiintindihan pero ang lalim kasi ng ibang words niya.

Sumunod ako sakanya pababa at kitang-kita ko ang mga kasama nila sa bahay na busy sa paghahanda ng pagkain. Ang daming handa para saakin handa na namin ’to sa birthday. Iba talaga kapag mayaman.

Iniabot saakin ni Rob kanin at binigyan naman niya ng ulam at kung ano-ano pa ang plato ko. Parang kung ano meron sa tyan ko dahil sa simple gesture na ginawa ni Rob.

He’s serving me food.

“ Kumain kana Curt, kaya ang slim mo. “ Tulad ng sabi ni Rob na observant, homophobic at hot tuwing morning ay kumain na ako. Bakit ko ba nasasabi ang mga bagay na ’to?

---

“ Tita, I am very sorry po dahil late kopo naihatid si Curt. Marami po kasi kaming ginawa. “ Tango lang ng tango si Mama kay Rob.

“ Ay nako ’nak, ayos lang ’yon. Ikaw naman ang kasama ni Curt at alam kong hindi mo naman papabayaan. Tara pumasok ka muna, dito kana kumain ng lunch. “ Tatanggi pa sana si Rob nang biglang hilahin siya ni Mama papasok.

Mukhang nakalimutan ni Mama na nandito ako at ang daming kinwento kay Rob. Itong si Rob naman hindi na nawala ang ngiti sa mukha niya. Tawa rin ito ng tawa dahil sa mga kwento ni Mama sakanya.

Mamayang hapon pala maghahatid ako ng order ng mga kaklase ko maging ang order ni Stella at Rob. Last day narin naman nang klase mamaya ayos lang.

“ Tita, may I stay here? Sabay napo kaming papasok ni Curt. “ Nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi ni Rob. Baliw ba siya?

“ Sige lang ’nak, tamang-tama dahil maraming bitbit na shake ’yan dahil may nga pa-order daw siya sa school niyo. “

“ Thank you, Tita! “ Si Mama lang ang nakakatanggap ng ganyan na treatment kay Rob pero sa campus kung hindi siya tahimik at seryoso, nambubulas naman siya which is bagay na hindi ko gusto.

“ Mama naman bakit po kayo pumayag na mag-stay dito si Rob? “ Atungal ko kay Mama habang hinuhugasan ang pinagkainan namin.

“ Hayaan mona, mabait naman ’yang si Rob at magalang pa. “ Ang lapad ng ngiti ni Mama. Mukhang sinadya talaga ni Rob ’to dahil may dala itong uniform at blackshoes. Nakakainis ang lalaki na ’to. Nakakahiya kasi manghingi ng tulong, hindi ko hiningi kay Rob na tulungan ako sa pagdala ng mga shake pero hindi kasi ako sanay na may tumutulong sa’kin. Nasanay ako na mag-isa kolang ginagawa ang mga bagay-bagay. Kung si Mama ang tutulong ayos lang pero kung ibang tao as much as I can, ayoko.

“ Curt are you done? “ Tanong ni Rob mula sa pinto na nakasara dahil nag-bibihis ako at tapos ko na rin i-prepare ang shake order. Hindi na nakapag-hintay si Rob at ininom na niya ang order niya.

“ Patapos na. “

“ Alright, ilalagay kona ang mga shake sa kotse. Labas ka nalang at magpapaalam pa ako kay Tita. “

---

Hi everyone!

Hindi ko po alam kung nakakakilig ang chapter na ’to huhu.

What are your comments po?

Happy reading!

Chapter 5:

Curt’s POV

Isang linggo simula noong nangyari yung sleepover na hindi ko intensyon na gawin. One week na rin akong inaasar ni Stella at gusto pa niya talagang descriptive ang pagku-kwento ko.

Isa pa itong si Rob na tahimik lang at panay pa rin ang pang-aasar saakin doon sa pagyakap ko sakanya. Inaasar rin siya ng kaibigan niya na si Dale kaya nababadtrip din siya katulad ko.

Inaasar pa nga si Rob na baka nililigawan na daw niya ako dahilan para pagtawanan siya ng mga kaklase ko maging ang kaibigan niya. Ayan yung nakikita kong reason kung bakit ang mga straight na lalaki ay natatakot na makipag-relasyon sa kapwa nito lalaki dahil sa magiging reaction at sasabihin ng mga ibang tao.

“ Baka gusto mo ulit matulog sa kwarto ko. “ Tsaka siya tumawa nang nakakasar.

“ Ang sabihin mo gusto molang magpayakap. “ Pang-aasar ko dito. Ibinalik kolang sakanya.

“ Hindi ko ginusto ’yon. I would never want to sleep with a gay. “ Hindi ko alam pero bigla akong napatayo dahilan para magtapat kami ni Rob. Kapwa kaming nakatayo ngayon habang ang mga kaklase ko ay tinitignan kami. “ Ang gusto ng mga bading na kagaya mo ay ang something na nasa pagitan ng mga legs ng mga lalaki. Is that correct? “ Awtomatikong dumapo ang palad ko sa mukha niya dahilan para magulat ang mga kaklase ko.

“ That is not correct! Ganyan mo ba talaga pag-isipan ang mga tao Rob? Anong ginawa namin sa’yo para sabihin ang mga bagay na ’yan? “ Sinisikap ko na hindi marinig ng kabilang classroom ang sinasabi ko.

Natahimik ang klase at lahat sila nakatingin lang saamin. Pinapakalma ako ni Stella pero hindi ko siya pinapansin.

“ Homosexuals destroy families. “ Sagot ni Rob, sapat na ’yon para marinig ko pero hindi ko maintindihan bakit nasabi niya ’yon. “ My dad left us because he was gay. He is having an affair with a gay while my mother’s intention is pure. “

“ Homophobics destroy humanity. “ Madiin ko na sagot sakanya at napasinghap ako.

“ Naiintindihan ko Rob pero hindi sapat na rason ’yan para maging ganyan ka sa tulad ko. Nakikiusap ako, ituring mo naman ako bilang isang tao. Kapag magkakasama kayo ng mga kaibigan mo feeling ko kakaiba ako. You know what Rob, future educator tayo dapat mas nauuna tayong maintindihan yung mga bagay na ’yan. Anong sense ng Gender and Society na subject kung hindi mo rin i-aapply. Ganyan ba ang ituturo mo sa mga stude- “ hindi na niya aki pinatapos dahil bigla itong nagsalita.

“ Yes, ituturo ko sa mga future students ko na huwag maging bading at huwag manira ng pamilya. “ Malamig na paliwanag niya. Naka-ngiti ito ng nakakaloko dahilan para talikuran ko siya. Hindi kona kayang makipag-talo pa sakanya.

“ Kung ako magiging estudyante mo magpapalipat ako. Ayoko ng teacher na homophobic. Hindi kona kayang makipag-argue pa sa isang straight na tulad mo. Lawakan mo ang isip mo sa mga bagay-bagay. “ Tsaka na ako tuluyan na pumunta sa banyo ng school. Hindi ko namalayan na nakasunod pala sa’kin si Stella.

“ Hoy bakit ang lala naman ng away niyo ni Rob? Grabe ang intense, kita mo naman nanahimik ang mga kaklase natin. Pero kawawa siya no, iniwan pala ng daddy niya because of third party. “ Hindi ko sinagot ko si Stella, parang naubos ang energy ko kay homophobic.

“ Ang tapang mo kanina. Dahil hindi ko natatakot kay Rob. What I mean, ikaw yung hindi takot na makipag-sagutan sa lalaki na ’yon knowing na pag-aari nila itong school. “ Tinignan ko si Stella.

“ Stella, minsan okay lang na ipag-tanggol ang sarili. We should speak. “ Paliwanag ko dito tsaka nakami nag-ayos para sa swimming class mamaya.

“ Sabagay mali nga naman talaga si Rob sa mga sinasabi niya sayo. Ewan ko ba sa lalaki na ’yon bakit ang init ng ulo, minsan naman ang ayos ng pakikitungo niya sayo. Naguguluhan na rin ako. “ Mahabang paliwanag ni Stella habang ako busy sa pag-aayos ng sarili ko.

Ubos na ang energy ko kay Rob, sumabay pa yung swimming class na sobrang nakakapagod rin. Hindi na ako uuwi sa bahay may dala naman akong damit na pangpalit na nasa locker. May swimming suit na rin ako kaya hihintayin ko nalang ang oras bago ang swimming class namin.

Si Stella naman nagpaalam saakin na uuwi muna daw siya dahil wala itong dalang damit. Sinasama niya ako pero hindi na ako sumama dahil wala na talaga akong energy para gumalaw-galaw pa.

---

“ Mr. Owenturner do the warm-up ’nak. “ Utos ng Professor namin kaya sinunod ni Rob. Lahat kami fitted ang suot at ready sa first swimming session namin.

“ Shit “ bulong ni Rob pero dinig na dinig naman namin. Mukhang ayaw niya ang ginagawa niya.

Nagsimula na syang magbilang at i-demo ang warm exercises. Sinundan naman namin ito para hindi sumakit ang katawan namin.

“ Thank you, Mr. Owenturner! “

“ Now, I’ll let you do whatever you want, swim and enjoy this first swimming session pero I’ll observe you just to asses you’ll kung ano na ang kaya niyo at kailangan i-focus. Go! “ Kumapit kaagad ako kay Stella dahil susundan ko siya, hindi kasi ako magaling mag-swimming pero hindi naman ako yung tipo na malulunod.

“ Tignan mo mga kaklase natin, inuubos na si Rob. “ Giit ni Stella kaya hinanap ko ang itinuturo ng nguso ni Stella at tama nga siya parang maiihi na yung mga kaklase ko dahil hinubad ni Rob ang rush guard niya. Muli kong napansin ang tattoo ni Rob sa tagiliran. Gusto kong malaman ang ibig-sabihin ng baybayin na ’yon pero hindi ko magawang ma-memorize yung nakasulat para sana mai-search ko.

“ Kung makakabuntis ’yang si Rob ang gwapo siguro ng anak tapos maganda at kilala pa ang apelyido. “ Mahagya kong binasa ang mukha ni Stella gamit ang tubig sa pool para magising naman siya sa sinasabi niya.

“ Tama ka pero kahit maging babae ako hindi ko hihilingin na mabuntis sa homophobic na ’yan. “ Tsaka ko inikot ang mata ko nang makita ko si Rob na nakatingin sa direkyon namin ni Stella.

“ Huwag kanang magpapa-stress sa lalaki na ’yan, mag-swimming na tayo Curt. “ Kapwa kaming naghanda na lumusob sa tubig. Basa na ang katawan namin pero ang ulo hindi pa dahil puro kami kwentuhan.

Lumusob na sa tubig si Stella tsaka ko naman ito sinundan. Ang lamig ng tubig at mukhang malinis. Sabagay may mga naglilinis naman dito.

Ngayon ko napagtanto na hindi ko pala kaya itong swimming pool ang buong akala ko ay five feet lang ito, pero hindi mukhang mas malalim pa. Kinabahan ako, sinubukan kong lumangoy pataas pero hindi ko magawa. Naiinom kona ang tubig sa pool. Hindi ko na rin maigalaw ang mga paa ko dahil sa labis na takot na baka malunod talaga ako.

Sinubukan kong gumalaw-galaw dahil nakikita ko ang mga paa ng mga kaklase ko o kung sino man ang nasa pool ngayon. Sinusubukan ko rin sumigaw pero mas lalo kolang nalulunok ang tubig ng pool.

Maya-maya may isang tao na tumalon sa pool pababa hanggang sa makalapit ito sa’kin. Dali-dali niya akong binuhat na para ba kaming ikakasal. Napakapit na rin ako sa batok niya. Mabilis ang naging galaw at pag-langoy ni Rob. Hindi kona alam ang sumunod na nangyari.

---

“ Hey, Curt. Are you okay? “ Dinig ko mula sa pamilyar na boses pagkatapos kong maibuga ang tubig na nanggaling sa bibig ko.

Kinusot-kusot ko ang mata ko at tama nga ako dahil nakapa-ikot ang mga kaklase ko saakin. Kitang-kita ko rin ang pag-aalala sa mata ni Rob at itong si Stella naman umiiyak. Ang OA talaga ng kaibigan ko.

“ I’m asking you, are you now okay Curt? “ Anong meron at mabuti tinawag niya ako sa pangalan ko? Hindi na importante ’yon ang mahalaga iniligtas niya ako. Siya ang nakita ko bago ako mawala sa sarili ko.

“ Oo ayos lang ako Rob, salamat. “ Tsaka niya ako inalalayan sa pag-tayo. Tinanong naman ako ng professor ko kung ayos lang ba ako syempre kahit medyo natatakot pa rin na baka maulit ang nangyari nag-oo nalang ako bilang sagot.

Paglapit ko sa mesa kung nasaana ng mga gamit ko, agad kong hinanap ang twalya ko para makapag-patuyo. Hindi pa rin mawala sa isip ko na iniligtas ako ni Rob. Kahit papaano nawawala ang inis ko sakanya.

“ Hoy Curt salamat lang ba talaga ang ibibigay mo kay Rob? Hindi mo man lang ba siya bibigyan ng token or any snacks ganon. “ Kinikilig na tanong ni Stella saakin habang may hinahanap na kung ano sa bag niya.

“ Para saan? “ Nalilito na tanong ko sakanya.

“ Anong para saan ka dyan? hindi moba alam na si Rob ang nag-mouth to mouth CPR sayo? “

“ Teka- hinalikan ako ni Rob? “ Tumango si Stella. Pag-tango ni Stella agad akong naglakad patungo sa mesa na kung nasaan si Rob at ang kaibigan niya na si Dale na homophobic rin.

“ Curt naman e, dapat hindi kona sinabi sayo! “ Atungal ni Stella.

“ Bakit mo ako hinalikan? “ Tanong ko dito habang nakaupo ito sa stainless na upuan. Nakangiti lang ito at mukhang inaasar pa ako.

“ Kasi nalunod ka. Unless gusto mopa ng isa. “ Wow, salamat Rob kasi ang galing mo mang-asar.

“ Grabe sana hinayaan mo nalang ako. Hindi ako papayag na sa’yo lang mapupunta ang first kiss ko! “ Grabe, nakuha niya ’yon ng ganon kadali tapos ang kumuha pa ang homophobic na ’to. Pwede naman na hindi mouth to mouth CPR bakit-hay nako.

“ Since I took your first kiss, let me take your second kiss too. “ Tumayo ito tsaka niya ako hinila dahilan para dumikit ako sakanya. Hinawakan niya ang waist line ko sa likuran para mas lumapit pa ang katawan ko sakanya.

Hindi ko inaasahan ang susunod na nangyari dahil hinalikan niya ako tsaka ito ngumit ng nakakaloko.

“ Bwesit ka! “ Tsaka kk itinulak si Rob. Iginala ko ang tingin ko, pati ang Professor namin ay nakangiti itong mga kaklase ko naman gulat na gulat.

Dahil sa nakakahiyang ginawa ni Rob agad akong tumakbo papunta sa pinakamalapit na banyo. Agad akong humarap sa salamin para tignan at hawakan ang labi ko. Bakit ganito ang mukha ko? Kinikilig ba ako? Bakit parang kamatis ang mukha ko?

Bukod sa nakuha ang first and second kiss ko, sigurado ako na aasarin ako ni Stella. Hinihintay lang ako makalabas ng babae na ’yon at panigurado naka-ready na ’yon sa mga pang-asar niya sa’kin.

“ Bwesit ka talaga Rob, akala mo hindi kita gagantihan? “

Chapter 6:

Curt’s POV

“ Since I took your first kiss, let me take your second kiss too. “

Hindi ko pa rin makalimutan ang ginawa ni Rob kahapon at talagang sinabi ko kay Mama ang nangyari. Si Mama naman tumawa lang tapos si Tatay walang reaksyon.

“ Iniisip mo paba ang nangyari kahapon? “ Tanong ni Stella. Inikutan ko naman siya ng mata.

“ Sabi na e. “ Tsaka tumawa si Stella. Isa rin ’tong malakas mang-asar. Lagi pa naman ako tinutulak kay Rob.

Itong si Rob naman kung hindi tulog sa klase, tumatawa naman siya kasama ang mokong n’yang kaibigan na si Dale na walang ginawa kung hindi rin tumawa.

“ Sarap naman ng libre mo Curt. Mabuti pala at naisipan mo akong i-treat anong meron? “ Napa-ngiti naman ako sa tanong ni Stella.

“ Bukod sa madami akong pa-order ng milkshake ko, may isang bagay ako na gustong gawin at kailangan ko ng tulong mo. “

“ Eh, ano naman ’yon? “ Hinila ko si Stella papunta sa parking lot dito sa campus. Kahit mainit at nakakapagod tumakbo, hindi ko binitawan si Stella dahil maarte ito at baka kung anong magawa ko sakanya kaoag inartehan pa ako.

“ Here, “ iniabot ko sakanya ang red and black market. “ Tulungan mo akong sulatan ang kotse ni Rob. Hindi ako papayag na kuhanin niya ang first and second kiss ko. Bwesit na homophobic ’yon! “ Naguguluhan man si Stella pero tinulungan niya ’ko. Ano-anong bagay ang sinulat namin doon. Inilagay ko rin na ibalik niya ang first kiss ko at ngayon kolang rin napag-tanto na malalaman niya na ako ang nag-sulat ng mga salita na ’yon. Wrong move Curt.

“ Mas maganda palang gawin drawing book ang kotse no? “ Natatawa na turan ni Stella. Mali man ang ginagawa namin pero hindi talaga ako papayag na hindi ako gumanti. Mababaw man ang dahilan pero hindi dapat basta-basta kinukuha ang first kiss. Perspective ko lang naman ’yan, hindi ko alam kung maraming tulad ko na ang main goal ay ibigay ang first kiss sa taong makakasama mo talaga sa buhay at hindi sa matangkad na homophobic na tulad ni Rob.

“ Is this enough? Lagot tayo nito kapag nalaman niya. “ Tumawa ulit si Stella. Baliw talaga na Stella ’to, talagang tinulungan ako. Mas marami pa syang nai-drawing kumpara sa’kin.

“ Tara na, pasok na tayo sa second subject baka ma-late tayo. “ Tumango naman si Stella kaya tinapon na namin ang mga marker na ginamit namin sa trash bin na malapit sa sasakyan ni homophobic.

Pag-pasok namin agad akong umupo sa seating arrangement na ibinigay ng proffesor namin na nagpa-movie analysis. Syempre, katabi ko na naman ang pinaka-ayaw kong tao ss buong mundo. Actually, hinihintay ko s’yang pumasok at gusto kong makita ang reaction niya sa nangyari sa sasakyan niya.

Pag-pasok ni Rob, hindi ko inaasahan ang reaction niya. Bakit naka-ngiti siya? Hindi pa ba niya nakikita ang sasakyan niya?

“ Nakita ko ang ginawa niyo ni Stella. Kung iisipin mo na magagalit ako, it’s a big no. Marami ako nyan. “ Tsaka siya ngumisi saakin. Bwesit na Rob na ’to, akala ko makakabawi na ako sakanya.

“  Ferrer? “

“ Present sir! “

“ Franco? “ Pag-dinig ko sa last name ko, sasabihin kona sana na “ present “ pero hindi ko ’yon nagawa dahil tinakpan ni Rob ang bibig ko dahilan para magtawanan ang mga kaklase ko maging ang professor ko.

“ Sir present po ako, sorry po. “ Hinampas ko ng malakas si Rob dahilan para mapasigaw siya. Tinignan lang siya ni Sir at mukhang nagpipigil ng tawa ang mga kaklase ko. Baliw talaga ang lalaki na ’to.

“ Okay, last time nagpa-movie analysis ako sainyo at nabasa kona ang mga gawa niyo. Na-amaze ako no, kasi ang gagaling niyo mag-observe. Now, you need to make an Icebreaker. We all know na bago ang discussion, may motivational part. Same partner and no changing of partners. “ Hindi na ako natutuwa dahil hindi kona gusto ang ka-partner ko plus hindi kopa alam ang gagawin. Hindi ako magaling sa computer kaya mukhang hindi ako makakatulong sa activity na ’to.

“ Dala ko ang laptop ko. Gusto mobang gawin sa coffee shop? “ Binasag ni Rob ang katahimikan naming dalawa kaya wala akong nagawa kung hindi nalang tumango. Ano pa ba ang magagawa ko ’di ba?

“ Hindi kanaba talaga pwedeng palitan? “ Iritadong tanong ko sakanya. Bahagya naman itong natawa.

“ Ikaw nanga po itong naki-yakap at kiniss, ikaw pa ’tong maarte. Go ahead, look for your partner basta ang sabi ni professor, zero daw kapag lumipat. “ Seryosong sagot ni Rob. Inikutan ko nalang siya ng mata dahil tama siya. Wala akong score kapag lumipat ako. 

“ Class, you may go now. Gawin niyo ang acitivity na ’yan sinasabi ko sainyo future educator kayo. “ Tsaka na kinuha ni Sir ang gamit niya sa teacher’s table.

Tumayo ako at nilapitan ko si Stella para magpaalam sakanya. “ Stella, alam mona kung sino ang kasama ko. Gagawin na namin ang avtivity. “ Huminga ng malalim si Stella.

“ Sige. Nagseselos na ako Curt, palagi nalang si Rob kasama mo. “ Tsaka um-acting na tila ba nasasaktan at umiiyak siya. Ang arte talaga ng babae na ito.

“ Pasensya na, bawi nalang ako next time. Promise! “

“ Biro lang, naiintindihan ko naman dahil siya ang kapartner mo. May naalala lang ako, “ tinignan ako ni Stella sa mata siya niya tinuro si Rob na naghihintay sa’kin sa labas ng room. Alam kona ang ibig sabihin nito.

“ Alam niya. Nakita niya tayo pero hindi siya nagalit marami daw dyang sasakyan. Nakakainis nga akala ko makakabawi na ako sakanya. Osige na, tsaka na tayo magkwentuhan kapag may free time tayo. “ Tsaka na ako kumaway kay Stella.

Paglabas ko, halatang naiinip na si Homophobic kakahintay saakin. “ Pasensya na sa paghihintay. “ Tumango lang ito.

“ It has just occured to me that the coffee shop is closed to day. Woulf you prefer that we complete it at home? “ Magsasalita na sana ako nang biglang sumali itong kaibigan niya.

“ Ibabahay mo na ba si Curt tol? “ Tsaka ito humagalpak ng tawa. Tinignan lang ng masama ni Rob kaya tumahimik ito.

“ Leave us tol. “ Matipid na giit ni Rob. Kinuha ni Rob ang kamay ko sa kanan at hinila ako paalis sa corridor ng room.

Pagsakay ko sa sasakyan ni Rob, hindi ko mapigilan ang sarili ko sa pagtawa dahil sa itchura ng sasakyan ni Rob ngayon. Mukhang badtrip naman ito habang inaatras ang sasakyan mula sa parking space.

“ Sarado talaga ang coffee shop ngayon? “ Pagbasag ko ng katahimikan dahilan para mabilis na lumingon si Rob saakin kahit nagmamaneho ito.

“ Today is saturday. “ Tumango nalang ako. Sa pagkakaalam ko kasi kahit sabado at linggo bukas naman ang mga coffee shop unless madalas si Rob doon at alam niya ang opening and closing ng coffee shop.

“ Since sa bahay tayo gagawa ng freaking icebreaker, dadaan tayo sainyo. Ipagpapaalam kita kay tita. “ Tumango ako bilang sagot. “ But before that, I would like to buy some treats kay tita. “ Bakit kapag si Rob ang nagsasabi wala akong nagagawa?

“ Okay, saan kaba bibili? Hahanapan ko rin ng regalo si Stella nagtatampo na sa’kin yung kaibigan ko e. “ Ayoko kasing may taong nagtatampo sa’kin. Ang busy kasi ngayon tapos hindi pa kami magka-group or partner ni Stella sa mga activities.

“ Mall, “ matipid na sagot sa’kin ni Rob. Mukhang nag fo-focus siya sa pagda-drive niya.

“ Okay lang ba talaga na sainyo gawin yung activity or kung gusto mo sa bahay nalang namin? “ Tanong ko dito. Matagal bago siya sumagot.

“ You’re talkative. “ Natakpan ko tuloy ang bibig ko. Ayaw niya pala sa maingay or ngayon lang kasi nagmamaneho siya?

Nanahimik nalang ako sa buong byahe namin. Hinayaan ko siya na mag-magmaneho. Sumilip ako sa highway habang mabilis ang pagtakbo ng sasakyan ni Rob. Napatingin ako sa dalawang malalaking billboard na magkatabi.

Si Rob ang isa na walang damit, parang mino-model ang boxer shorts ng isang brand na sikat sa Pilipinas maging sa ibang bansa. Pero mas nagulat ako dahil sa kabilang billboard ay nandoon ang larawan ni Dale at mukhang endorser siya ng men’s perfume.

Talagang magkatabi pa ang billboards nila no? Hindi naman siguro sila magkapatid no? Parehas silang gwapo, si Dale naman ngayon ko lang na-appreciate ang kagwapuhan niya at ganda ng ngiti niya.

“ Ang gwapo pala ni Dale. “ Bigla ko nalang nasabi dito sa loob ng sasakyan dahilan para biglang umatras si  Rob.

“ Shit! “ Sigaw niya  tsaka niya pinag-patuloy ang pagmamaneho. Napano kaya ang lalaki na ’to?

Ilang minuto lang nakarating na rin kami sa mall. Pinark ni Rob ang sasakyan malapit sa entrance ng mall para hindi daw kami maglakad ng malayo isa pa, mukhang badtrip na badtrip pa rin si Rob. Minsan hindi ko na rin  siya maintindihan, minsan mapang-asar, minsan bully, minsan masungit at madalas badtrip. Sinabi ko lang naman na gwapo si Dale e, gwapo rin naman siya lalo na kapag badtrip kagaya ngayon. Teka- naga-gwapuhan ba talaga ako kay Rob? Hindi ko naman maipagkakahila, malaking tao siya, maganda ang katawan, red lips tapos ang ganda ng buhok niya. Ayoko ngang medyo malapit sakanya dahil parang singkamas yung balat niya.

“ Lalabas ka ba dyan o papasukan kita? “ Oo nga pala nasa loob pa ako ng sasakyan.

Chapter 7:

Curt’s POV

“ Lalabas ka ba dyan o papasukan kita? “ Oo nga pala nasa loob pa ako ng sasakyan. Dali-dali naman akong bumaba pero bago kopa magawa ’yon pinag-buksan na ako ng pinto ni Rob tsaka ni Inilahad ang kamay niya saakin.

Bago ako kumapit sa kamay ni Rob, hindi ko alam pero biglang bumilis anh tibok ng puso ko. Hindi ko inaasahan na i-aassist niya ako sa paglabas.

“ Mahal na prinsesa dahan-dahan po at baka madapa kayo. “ Sarkastikong sabi niya saakin tsaka niya ibinagsak ang pagsara ng pinto sa sasakyan niya.

At some point, ang gentleman ni Rob pero may kasamang reklamo. Kinabahan talaga ako sakanya. Siya ang unang lalaki na humawak sa kamay ko bukod sa tatay ko.

Nagsimula nakaming maglakad papasok sa mall. Inaya muna niya akong bumili ng Dairy Queen na icecream tsaka kami bumili ng donuts. Ang eksena namin ngayon naglalakad habang kumakain. Para tuloy akong bata dahil pakiramdam ko may kalat na ang labi ko. Hindi ko naubos lahat ng donuts, kumuha lang ng isa si Rob tsaka na niya ibinigay lahat sa’kin ang lima. Sana bumili nalang siya ng per piece, pero ayos lang ibibigay ko nalang kay Mama at Tatay ’to.

Sinundan ko si Rob papasok sa grocery store. Kahit nalilito ako kung bakit nandito kami, sumama nalang ako sakanya. Huwag nyang sabihin na dito siya bibili ng pasalubong kila Mama?

“ Do you think magugustuhan ni Tita ito? “ Ini-angat niya ang isang microwave oven at tinuro niya ang katabing stand fan. Kailan pa naging pasalubong ang microwave? Kahit nga yung mga nanggagaling sa ibang bansa hindi magpapasalubong nyan, madalas sabon, chocolates at mga lotion.

“ Rob, hindi mo kailangan bilhan sila Mama nyan. Ganyan ba talaga magbigay ng pasalubong ang mayayaman? Kahit ibili molang ng tinapay o turon si Mama matutuwa na ’yon. “ Hindi siya nagsalita pero inilagay niya sa cart yung electric fan at microwave oven. Kumuha rin siya ng rice cooker at dalawang blender. Nababaliw naba ang lalaki na ’to? Para naman kaming nanalo sa eat bulaga nito.

“ Rob, uulitin ko hindi mo kailangan bilhin ang mga bagay na ’yan. “ Tinignan ako ng matagal ni Rob bago ito muling nagsalita.

“ For sure magagamit niyo ang mga appliances na ’to. Actually, this things are not enough dahil sa kabaitan ng Mama mo sa’kin. Naalala mo yung towel na inilagay niya sa likod ko at nilagyan niya ng polbo? “ Oo nga no, halos makalimutan kona ’yon. Yung araw kasi na umuwi ako galing sa sleepover sa bahay nila Rob, napansin ni Mama na basa ang likuran ni Rob kaya nilagyan niya ito ng polbo tsaka nilagyan ng towel. Si Mama napaka-sweet talaga at caring sa mga bisita ko kaya si Stella miss na miss talaga niya ang pag-punta sa bahay. Busy lang talaga sa mga activities. Hinayaan ko nanga yung detailed lesson plan ko e, kung iisipin kopa ’yon panigurado sasakit lang ang ulo ko.

Sa lalim ng iniisip ko, nasa kabilang row na pala si Rob ngayon kumukuha na naman siya ng kung anu-anong grocery items. Condiments, snacks, rice at gamit sa banyo. Ewan koba sa lalaki na ito ang OA naman niya sa pag-papasalamat sa Mama ko. Hindi ba ginawa ng Mama niya sakanya yung mga bagay na ’yon? Sabagay, kahit ako madalas gusto kong magpa-baby sa Mama ko dahil ang sarap sa feeling. Itong si Rob mukhang independent, mukhang siya ang kumikilos sa sarili niya simula bata pa. Ganon ang nakikita ko sakanya.

“ Bading, anong kailangan mo? Kumuha kana ng pampaganda mo. You badly need it. “ Hindi nanga ako nagsasalita dito at talagang inasar pa ako.

“ Wala akong kailangan. Baka ikaw, ayan oh kumuha ka ng dishwashing liquid para malinisan ang pagiging homophobic mo. “ Tsaka ko nilitian ang mata ko. Tumawa lang ito ng bahagya at bumalik na sa pagiging seryoso.

Sumasakit ang ulo ko kay Rob dahil ang OA niya talaga magbigay ng appreciation token sa Mama ko, imagine nakapila ang tatlong cart ng grocery items tapos isang cart ng mga appliances.

“ Good morning sir! “ Pagbati ng cashier. Hinila ba naman ako ni Rob para ako ang humarap sa cashier. Mukhang ayaw nyang maki-halubilo.

“ Bubukod na kayo ng mister mo sir? “ Tanong ng cashier habang kinikilig at kasabay nito ay ang pag-punch niya sa mga pinamili ni Rob. Agad rin akong himiling dahil mali ang naiisip niya.

“ Ay hindi Ate, kaklase kolang ’yan. “

“ Sayang naman sir akala ko mister mo, madami akong customer na may karelasyon sa kapwa nila lalaki kaya akala ko kayo po. Pasensya na. “ Humiling muli ako.

“ Ayos lang Ate, nako huwag mo nalang pansinin ang lalaki na ’yan baka umusok ang ilong. “ Tsaka kami nagtawanan ni ate. Si Ate ang galing chumismis ang haba pa naman ng pila ngayon dahil sabado rin. Araw ng sahod at pamimili.

Pagkatapos i-punch ni ate ang mga pinamili ni homophobic na ngayon ay mukhang wala sa mood. Mukhang ubos na ang pasensiya niya, wala pa naman kaming mabibilhan dito ng pasensiya. Si Ate kasi ang tagal tumawag ng manager nila para i-double check ang mga appliances kung working ba or may sira.

Pagkatapos i-check, ibinigay na ni Rob ang ATM niya sa’kin tsaka ko rin ibinigay agad sa cashier para i-swipe ar mabayaran na ang mga ’to. Nanlaki ang mata ko dahil nasa twenty-six thousand ang lahat ng pinamili ni Rob.

“ Are you sure na hindi kana kukuha ng pampaganda mo? “ Pang-aasar niya muli sa’kin, hindi ko alam kung nang-aasar paba siya o totoo na ang sinasabi niya. Ang hirap basahin ng lalaki na ’to dahil hindi tugma ang sinasabi niya sa reaction niya sa mukha.

“ Hindi nanga, hindi ko kailangan ’yon. Anyway, salamat sa mga bagay na ’to. Malaking tulong sa’min. Hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat kahit na homophobic ka, mabait ka naman pala. “ Nakita ko na ngumiti siya pero binawi niya rin agad ’yon.

Binitbit ng pala-ngiting bagger ang mga pinamili ni Rob tsaka niya kami tinulungan buhatin ’yon papunta sa sasakyan ni Rob. Kaya pala nasa malapit ang kotse namin para hindi kami mapagod sa paglalakad kapag inilagay na ang mga pinamili niya.

Mabilis lang namin nagawa ’yon tsaka rin kami bumalik sa loob ng mall dahil bibili pa ako ng token para kay Stella. Baka kasi magtampo na talaga sa’kin ’yon dahil hindi kami magkasama lagi.

“ Iniwan mona dapat sa sasakyan ’yang dala-dala mo. “ Tinignan ko naman ang dala-dala ko, oo nga pala may donut akong hawak. Nakalimutan ko dahil naka-focus ang isip ko sa ibang bagay.

Nauna ako sa paglalakad dahil alam kona ang bibilhin, ibibili ko nalang siya ng teddy bear na hilig ni Stella sa isang gift shop dito sa mall. Hindi na rin kailangan bumili ng paper bag dahil maganda ang paper bag dito. Dati na rin kasi akong bumili dito.

“ May titignan kapa? “ Pagbasag ng katahimikan ni Rob. Tinignan ko ang hawak-hawak kong cute na teddy bear at sa palagay ko ayos na ito. Hindi pwedeng hindi magustuhan ni Stella ito dahil galing ito sa ipon ko dahil sa pagshe-shake. Ilang araw nanga rin akong hindi nakakakuha ng order dahil busy sa mga activities.

“ Wala na. Okay na ’to. “ Ini-abot ko kay Ate na nasa counter na maliwalas ang ngiti. Ibibigay kona sana ang bayad ng biglang pumatong ang kamay ni Rob sa kamay ko. Hawak-hawak niya ang ATM niya.

Lumingon ako sakanya dahil nasa likuran kolang ito. Pag-tingin ko halos magtama ang labi namin dahil sobrang lapit niya saakin. Pakiramdam ko kulay rosas ang magkabilang cheeks ko dahil sa nangyari. Agad akong umiwas ng tingin sakanya dahil mukhang wala syang balak na bumitaw sa tinginan namin.

“ Hmm Rob, ako na. Kasi ibibigay ko ito kay Stella dapat galing sa bulsa ko. “

“ Are you sure? Baka wala kanang budget bading. “ Bulong niya saakin. Inikutan ko naman ito ng mata. May budget pa naman ako no. “ Ito na ang gamitin mo. “ Humiling ako tsaka ko inilahad sa palad ng cashier ang tag-be-benta kong pera.

Kinuha ko ang binili ko tsaka na ako lumabas sa gift shop. Si Rob naman nakasunod lang siya saakin. Paglabas namin sa mall, parang tinutusok ang puso ko dahil may isang matanda na nanlilimos sa labas. Ang buhok niya ay puti na talaga at kung titignan mo ng mabuti ang mga mata niya para itong naluluha. Nilapitan ko ito agad tsaka ko ibinigay ang natitirang donuts na hindi ko naman ginalaw. Ibinigay ko rin ang juice na binili ni Rob saakin kanina na hindi ko rin ginalaw.

Pagbigay ko ng donuts sakanya, agad niya itong kinain at bahagya pa itong nanginginig. Mukhang gutom na gutom si Lola.

“ Lola dahan-dahan po baka mabulunan po kayo. “ Giit ko. Hindi ko malakasan ang boses ko dahil baka maiyak ako dito. Hindi ko alam pero ang weak ko pag may nakikita akong matanda at mga bata na natutulog minsan sa isang karton tapos nasa tabi ng mga tindahan. Ang sakit sa puso na makakita ng mga taong nahihirapan talaga.

“ Nako apo, salamat sa mga ito ha? Kagabi pa ako hindi kumakain dahil mahina ang benta ko. “ Nakita ko na may dinukot si Lola sa isang plastic at inilabas niya ang ilang piraso ng pot holder.

“ Kunin mo ito apo, gawa ko ang mga ’yan. Salamat ulit sa pagkain. “ Hindi ko napigilan ang sarili ko at tumulo ang luha ko. Mukha kasi talagang hirap na hirap si Lola at mukhang mabigat ang mga dala-dala niya. Naka-bend na ang likod niya at talagang hindi na maayos ang suot niya. Baka lamigin pa siya.

“ Saan po kayo natutulog lola? “ Nakita kong ngumiti si Lola. Napansin ko rin si Rob na tinitignan si Lola.

“ Kung saan ako aantukin apo doon ako, basta ba hindi nila ako papaalisin. “ Mas lalo akong nasaktan dahil sa sinabi ni Lola.

“ Lola hintayin mo ako dito ha? Mabilis lang po ako. “ Hinila ko si Rob papasok ng mall. Hindi ako papayag na hindi ko matulungan si Lola kahit papaano. Agad akong pumunta sa mga nagbebenta ng damit na pambabae at panjama. Kumuha rin ako ng tsinelas at kumot na pwedeng magamit ni Lola. Kumuha rin ako na kaunting pagkain na madaling makain ni Lola.

Inaalok ni Rob ang ATM niya pero hindi ako pumayag. Gusto ko sarili kong pera ang ipang-gagastos ko. Kay Mama ko nakuha ang ganitong ugali na pagtulong dahil madalas kapag sinasama niya ako sa palengke, kapag may nakikita syang matanda, hindi siya nagdadalawang isip na tumulong.

Pagbalik ko, nakita ko si Lola na busy sa pagbebenta ng mga pot holder niya. Napatingin ako sa mga paa niya, tama na bumili ako ng tsinelas dahil pudpod na ang suot niya.

“ Lola! “ Sigaw ko at agad akong lumapit sakanya at iniabot ang mga pinamili ko.

“ Nako, Apo maraming salamat sainyo ng mister mo. “ Kapwa kami nagtinginan ni Rob dahil pangalawang beses na ito. Agad ko rin binawi ang tingin ko tsaka ako mag-focus kay lola. Kinuha ko ang kamay ni Lola tsaka ko siya inabutan ng maliit na halaga para may magastos man lang siya.

“ Apo masyado nang marami ito para tanggapin kopa ’yan. Itabi mo na ’yan. “ Pilit na ibinabalik ni Lola ang pera saakin tsaka bahagyang itong naluha.

“ Lola kunin niyo na po ’yan, kunin niyo rin po ito. “ Kumuha ng cash si Rob sa wallet niya tsaka niya rin ibinigay kay Lola.

“ Kayo ang mag-asawa na nakilala ko na sobrang bait. Pero ang bata niyo pa para maging mag-asawa. “ Nakangiti si Lola ngayon at kahit ako napapangiti na rin dahil napasaya namin si Lola.

“ Lola kaklase kopo siya at hindi ko po siya asawa. Sige na Lola, kailangan napo namin umalis. Sana magkita pa po tayo dito. “ Hindi ko mapigilan ang sarili ko at sinuklian ko ang ginawang pagyakap ni Lola sa’kin maging kay Rob.

Nagpaalam na ako kay Lola tsaka na kami tumungo sa parking lot para pumunta na sa bahay dahil ihahatid pa namin ang pinamili ni Rob tsaka gagawin pa namin ang ice breaker na pinapagawa ng professor namin.

Pagsakay namin sa sasakyan, binuhay na ni Rob ang sasakyan tsaka na siya nagsimula sa pagda-drive. Bigla naman nyang binasag ang katahimik at nagulat ako sa sinabi niya. He’s very observant.

“ Your kindness towards the elderly surprised me. “

---

Whooooo! Ang haba ng chapter na ’to. May katuloy pa ang scenario na ’to.

Oo nga pala, pinalitan kopo ang title from

The Educator is a player

into

Bad Educator.

dahil para sa’kin masyadong mahaba ang title.

Sana nag-enjoy kayoooo.

-aboutfictionx

Chapter 8:

Curt’s POV

“ Your kindness towards the elderly surprised me. “

“ Salamat Rob, ikaw rin napa-bait mo. “ Tsaka ko siya nginitian. Habang nasa byahe kami nanatili kaming tahimik. Hindi pa rin talaga mawala sa isip ko si Lola na nakakaawa. Kung mayaman lang ako, talagang aampunin ko siya.

Nakaramdam ako ng antok kaya hinayaan ko ang sarili ko na kainin ako ng antok habang nasa byahe kami ni Rob. Nagpaalam naman ako sakanya at sinabihan ko siya na gisingin ako kapag malapit na kami.

---

Nakaramdam ako ng bahagyang pag-tapik sa braso ko tsaka ko nakita ang tapat ng bahay namin pag-mulat ng mata ko. Ginigising pala ako ni Rob.

“ Tulog mantika. Ang hirap mo gisingin bading. “ Mukhang badtrip na naman ang homophobic. Kinusot ko ang mata ko tsaka ko isinuot ang tote bag ko.

Pagbaba ko, tinulungan ko si Rob sa pagdala ng mga pinamili niya. Ang tanging nadala kolang ay ang isang plastic bag dahil payat ako kumpara naman sakanya na malaki ang katawan.

Pagpunta namin sa tapat ng pinto namin, kumatok si Rob at agad naman binuksan ’yon ni Tatay mukhang day off niya at si Mama namn busy sa pagluluto na makakain namin mamayang gabi.

Nakita ko naman na nagmano si Rob sa Tatay ko pagkatapos inilipag ang mga pinamili niya. Nilapitan niya rin si Mama para magmano, si Mama naman niyakap pa niya si Rob.

“ Tita binilhan ko po kayo ng regalo, I hope magustuhan niyo po. “ Wow, magalang sa mga magulang ko pero grabe maka-bully sa’kin. Pasalamat siya at hindi ako nagpapadala masyado sa pambubulas niya sa’kin.

“ Anak Rob, bakit ang dami naman nito? Nakakahiya naman sa’yo. “ Tinignan ni Mama si Rob at napansin ni Mama na wala itong tsinelas. Dahil lupa lang ang sahig namin kaya kailangan mag-tsinelas. Pero ang kalahati ng bahay namin gawa sa kawayan maging ang kwarto ko. Yung sa kusina namin lupa talaga ang sahig pero sa tinutulugan namin gawa sa kawayan. Kumbaga may maliit na hagdan bago maka-hakyat sa kwarto.

Binigyan ko naman ng tsinelas si Rob tulad ng utos ni Mama, baliw talaga ang lalaki na ’to hindi siguro niya napansin na lupa ang sahig namin. Nadumihan tuloy ang maputi at malinis nyang paa.

“ Kumain na ba kayo? “ Tanong ni Tatay na humihithit ng sigarilyo na madalas namin pagpatalunan dahil ayokong magkasakit siya dahil sa sigarilyo.

“ Opo Tay, pinakain napo ako ni Rob sa mall. “

“ Teka, manliligaw kaba ng anak ko? “ Pabirong tanong ni Tatay kay Rob. Bahagya naman itong tumawa bago sumagot.

“ Pwede po ba Tito? “ Tsaka muli itong tumawa ng bahagya.

“ Pwedeng-pwede basta ba pumayag ang anak ko diba Curt? “ Humiling ako agad.

“ Nako Tay, kung alam molang ang kabalastugan ng lalaki na ’yan sa school. “ Tsaka ko inikutan ng mata si Rob na halatang nang-aasar ngayon. Parang nilason niya ang mga magulang ko dahil gustong gusto siya ng mga ito.

“ Mabait po ako sa school Tito. Tinutulungan kopa po si Curt sa mga activities namin na hindi niya natatapos dahil busy po siya sa crush niya. “ Gusto kong sigawan si Rob ngayon dahil kuhang-kuha niya ang inis ko. Asar na asar ako sakanya.

“ Totoo ba ’yon anak? “ Humiling ako dahilan para mas tumawa si Rob. Tumawa kalang dyan mamaya badtrip ka na naman lalaking baliw at homophobic.

“ Anyway Tito and Tita, ipagpapaalam ko po sana si Curt, we’re going to do our activity po sa bahay namin. Okay lang po ba? Ihahatid ko naman po si Curt dito. “ Tumango agad si Mama.

“ Basta ingatan mo ang anak namin. “ Na-touch naman ako kay Tatay.

“ Tay, Ma, hindi na po kami magtatagal dahil marami pa po kaming gagawin. Aalis na po kami. “ Nagpaalam na rin si Rob tsaka siya muling niyakap ni Mama.

“ Alis na po kami, ako na po bahala sa napaganda niyo pong anak. “ Tsaka ko siya hinampas ng malakas. Sila Mama naman tawa lang sila ng tawa sa lalaki na ’to.

Pagsakay namin sa sasakyan, nanahimik lang ulit si Rob. Sa parents kolang talaga siya nakikitang makihalubilo ng maayos. Ang bilis magbago ng mood si Rob. Tumatawa lang siya kanina ngayon parang masungit na ewan.

“ Don’t look at me. “ Tsaka ako umiwas agad ng tingin sakanya. Paano niya nalaman na nakatingin ako sakanya?

“ Are you hungry? “ Tanong nito na hindi man lang lumilingon saakin.

“ Busog ako. Thank you for asking. Tapusin nalang natin agad ang icebreaker. “ Sagot ko.

“ Hindi ba pwedeng yes or no nalang ang isasagot mo sa’kin? Ang ingay mo bading. “ Mukhang naiirita ito saakin. May kaunting sakit akong naramdaman dahil parang may side ako na ayokong naririnig ang mga bagay na ’yon mula sakanya.

Maya-maya dahil sa bilis ng pagpapatakbo ng sasakyan ni Rob, nakarating nakami sa napalaking bahay nila.

“ Wala paba si Mommy? “ Tanong ni Rob sa mga kasam-bahay nila.

“ Hindi pa po umuuwi sir, may meeting pa daw po siya. “ Tumango nalang itong si Rob tsaka ma tumuloy sa kwarto niya. Sumunod naman ako sakanya. Inutusan niya rin ang mga kasambahay nila dito na dalhan kami ng maiinom at snacks.

Pagpasok namin sa loob ng kwarto, medyo nakahinga ako ng maayos dahil napakalamig ng kwarto ni Rob mas malamig kumpara sa salas nila.

Napaupo na rin ako sa sopa dito sa kwarto at muli kong naalala yumg eksena na nangyari sa banyo noon. Muli akong tumayo at tinulungan ko si Rob na ayusin ang laptop na gagamitin tsaka ko sinaksak ang charger nito dahil mukhang matagal namin gagamitin ito.

Nag-share kami ng mga ideas namin at nagprisinta siya na siya nalang daw ang gagawa pero manood daw ako para matutunan ko. Willing daw siya mag-palit ng design at concept kung may suggestion raw ako. Mukhang maganda ang naisip na icebreaker ni Rob at talagang gaganahan ang mga students na makinig kung may ganitong palaro bago ang discussion.

Tinignan ko lang si Rob at seryosong-seryoso siya sa pag-eedit ng power point. Nakakaramdam na naman ako ng antok dahil 8:30 na nang gabi. Hindi namin namamalayan oras na pala. Madalas kasi maaga ako natutulog sa gabi basta pinauwi kami ng professor nang maaga. Ngayon kasi pinauwi kami pero may pabaon na activity na kailangan rin ipasa agad.

Ang ginawa namin na icebreaker ay 4 pics 1 word, para tinitignan na rin namin kung may idea na ba ang mga students sa mga pictures na ipapakita namin na related sa Physical education dahil major namin ’yan. Akala nila ng mga students na nasa ibang course madali lang ang course namin, akala nila sayaw-sayaw lang hindi nila alam yung pressure na tatanungin ka ng isang professor kung anong sports na nilalaro mo, paano kung wala at paano kung pinili mo ang course na ito dahil weakness mo ang PE subject? Hindi ko rin maipagkakahila na gay ako, kaya hirap ako sa paglalaro ng basketball dahil pag-aaralan din ’yan maging ang table tennis, volleyball, badminton, swimming at marami pang iba.

“ Bading, double check mo tapos kapag okay na, save it. Hihiga lang ako, ikaw na muna bahala. “ Tumango ako tsaka mabilis akong pumunta sa kaninang pwesto niya.

Tinignan ko bawat slides at wala naman error kapag pine-play ito. Maayos rin ang design at saktong-sakto lang ang font size. Agad ko itong si-nave baka kasi may maigalaw pa ako dito at bumalik kami sa umpisa. Mabuti nga at madali lang itong natapos. Sinend ko ang file sa sarili ko maging kay Rob tsaka sa professor namin bago ang deadline. Sinara ko ang laptop tsaka na ako tumayo.

Naglakad ako papalapit sa kama ni Rob, nakatulog pala siya. Hinawakan ko ang malaking braso niya tsaka ko siya niyugyog ng bahagya para magising pero napahinto ako dahil ang init ng katawan ni Rob. Hinawakan ko ang leeg niya at noo niya, nilalagnat nga ang homophobic.

Muli kong ibinaba ang bag ko, akala ko makakauwi na ako pero mukhang hindi pa. Dahan-dahan akong lumabas sa kwarto at bumaba para kumuha ng tubig at towel para mahilamusan ko Rob. Agad naman ibinigay ng isa sa mga kasama nila sa bahay.

Pumanik agad ako tsaka ako inilagay sa side table ang palanggana na may tubig at towel. Piniga ko ang tubig na galing sa towel tsaka ko dahan-dahan na hinilamusan si Rob. Inaapoy ito sa lagnat. Bababa pa sana ako para magtanong kung nasaan ang mga gamot pero kanina kasing bababa ako patulog na ang mga kasambahay.

Nilalagnat nanga itong si Homophobic naka-sando pa siya. Pagkatapos ko syang hinilamusan, pumunta ako sa mga walk in closet niya para maghanap ng t-shirt at medyas na pwedeng magamit ni Rob. Hindi naman ako nahirapan dahil naka-organize ang mga gamit ni Rob.

Binalikan ko si Rob sa kama tsaka ko siya hinubaran ng damit. Hirap na hirap ako dahil malaking tao ito. Muli ko naman nakita ang tattoo na nasa tagiliran niya. Mas nahirapan ako dahil sa pagpapasuot ng t-shirt sakanya dahil napabigat talaga niya. Yung braso niya parang legs ko palang ’yon. Pagkatapos kong maipa-suot ang t-shirt niya, ipinasuot ko na rin ang medyas sa mga paa nito. Ang lamig ng kwarto pero naglalapot ako sa pawis.

Ginising ko si Rob at kita ko na binuksan niya ang mata niya. Mukhang antok na antok ito at masama ang pakiramdam niya.

“ Rob, aalis na ako. Magpagaling ka ha? “ Hindi ito sumagot. Binuhat ko ang bag ko na nasa paanan ni Rob at muli ko syang tinignan. Tatalikod na sana ako ng bigla kong maramdaman na humawak sa kamay ko. Hinawakan ni Rob ang kamay ko tsaka ako hinila dahilan para mapahiga ako sa dibdib niya.

“ Please stay. I need hug. “ Seductive ang boses niya. Napaka-sexy ng boses niya at mahina lang ito. Sapat lang para marinig ko ang boses niya. May part saakin na gusto kong umalis at may part rin saakin na ayokong umalis.

“ Kailangan kong umuwi Rob hinihinta- “ hindi kona natapos ang sasabihin ko dahil hinigpitan ni Rob ang pagkakayakap niya saakin. Nakatalikod ako sakanya ngayon at nakayakap naman siya sa bewang ko gamit ang isang kamay niya tapos ang kabilang kamay naman niya ang gamit kong unan.

Ramdam na ramdam ko ang mainit na hangin na nanggagaling sa bibig niya na dumadapo sa batok ko. Pinapawisan ako sa position namin ni Rob idagdag mopa ang bagay na nararamdaman ko sa likuran ko. Alam ko kung ano ’yon kaya pilit kong inilalayo ang sarili ko. Alam kong hindi niya ’yon sinasadya dahil may sakit siya, nilalagnat si Rob.

“ Rob lumayo ka ng kaunti. “ Biglang giit ko.

“ For what reason? Hindi mo ba gusto na malapit ako sayo? “ Alam kong habang sinasabi niya ’yan ay nakapikit siya.

Ang seductive ng boses niya dahil siguro may lagnat siya. Ipinikit ko nalang ang mata ko at hinayaan ang ganitong position namin. Bukas nalang ako magpapaliwanag kay Mama at Tatay.

---

CHARACTERS:

Mr. Curt Gino Franco

Mr. Rob John Owenturner

Mr. Dale Roger Salva

---

Ayan po yung mga characters natin oo, you may use them po sa pag-imagine sa character or gamitin niyo po based sa pag-describe ko sakanila.

Credit to the rightful owner of this photos.

What are your comments po? HAHAHA!

-Aboutfictionx

Chapter 9:

Rob John’s POV

“ What the fuck! “ Sigaw ko dito sa kwarto the moment na ma-realize ko ang mga bagay na ginawa ko.

Did I really stopped that gay to leave? I really don’t know what is happening pero ayon ang bagay na naisipan kong gawin kagabi kaya hinila ko siya para hindi umalis. Niyakap ko rin ang bading na hindi kagandahan. Muli akong sumigaw dahil parang bata akong nagpa-alaga sakanya kagabi. Ginigising siya dahil nagugutom ako, gusto ko mag-cr at uminom ng gamot. Tinulungan niya ako without any complain and hesitation.

Muli kong hinilamusan ang mukha ko. One thing for sure, that gay is kind. Alam kong mabuti ang puso niya katulad ng mga magulang niya. Hindi kolang maiwasan na mainis sakanya dahil sa ginawa ng tarantado kong Tatay. Gabi-gabi ang pag-iyak ni Mama, she can’t focus, she can’t eat and she can’t do anything. Hindi ko mapapatawad ang ginawa niya.

Napatingin ako sa side table ko at nakita ko ang mga pinag-gamitan ni Bading kagabi. Napansin kong may naka-ipit na maliit na papel sa ilalim ng picture frame ko. Mabilisan ko itong kinuha at binasa.

Hi Homophobic!

Good morning! For sure gising kana at hindi ka pa

magaling

. Kung hindi mo kayang pumasok today,

magpahinga

ka. Ipapasa

konalang

sayo ang mga lectures ko. Ayos ba ’yon?

Getwell

soon, Homophobic!

I caught myself grinning for no apparent reason. Dahil nasa tapat ako ng body mirror ngayon, I can see my actual smile. A smile for something.

Tumayo ako at agad kong hinanap ang wallet ko, itatabi ko itong small note na ito na galing kay bading na pinagkaitan ng kagandahan. Muli kong inilapag ang wallet ko sa kama tsaka ako tumungo sa banyo para makapag-linis ako ng katawan ko.

Kagabi, alam kong tulog na tulog na si Curt. Sobrang tagal kong nakatitig sa maamo nyang mukha. Nakita ko nalang nga ang palad ko na hinahaplos ang mukha niya pero agad ko rin binawi ’yon. I really don’t know but I like seeing that ugly gay. Nagiging masaya ako kapag kasama ko siya pero hindi ko kayang tiisin ang ingay nito at magiging indirect sumagot. Maging ang mga magulang niya ay napaka-bait sa mga bisita niya. Sana ganon rin si Mommy sa’kin kahit matanda na ako.

I pulled off everything that I was wearing the moment I enter the bathroom. May bagay na nakatayo ngayon underneath me. Lahi siguro talaga namin. Laughing at my own thoughts at the moment and I decided to immediately take a shower in order to avoid thinking about those horny things.

Mabilis akong natapos sa pagligo tsaka ko hinarap ang laptop ko dahil gagawin ko ang mga oending activities ko. Yung detailed lesson plan ang pinaka-crucial kaya kailangan ko munang mag-focus doon. Baka kasi mag-aya na naman si Dale mag-inuman at wala na naman akong matatapos. Nakakahiya kasi na hindi ka nagpapasa ng nga activities lalo na kalag college tapos education course mo. Siguro no’ng highschool okay na okay lang but college is not highschool.

Habang busy ako sa pag-gawa ng objectives ng lesson plan ko, biglang nag-ring ang phone ko tsaka ko naman agad ito sinagot.

“ Hello? “

“ Hi anak, how are you? Hindi naba talaga tauo mag-aayos? “ Matagal bago ako makasagot pero bago pa ako makaisip ng isasagot ko agad ko itong pinatay at inilagay sa filid ang phone ko.

Habang nasa gitna na ako ng lesson plan, muling tumunog ang phone ko dahilan para agad ko itong sagutin.

“ Stop calling me anak, wala kanang anak simula iniwan mo kami. Wala akong tatay na bakla! “ Sigaw ko sa kabilang linya.

“ Tol, si Dale ’to. Para kang gago kung sumigaw dyan. “ Tsaka ito tumawa. Huminga ako ng malalim masyado akong nagpadala sa nangyari sa’min ng tatay ko. “ Hindi kaba papasok tol? Kasama ko sila Curt at Stella ngayon, sumabay na ako sakanila wala ka naman, e. “

“ Bukas nalang ako papasok, I’m not feeling well. Kung pagtitripan mo ’yang dalawa huwag monang ituloy. “

“ Tol, hindi ako ganon na tao alam mo ’yan. Ikaw lang naman itong nambubulas kay Curt, e. Napakabait ng tao na ’to, inilibre niya nga ako lunch. “ Itong si Dale parang si Bading kung mag-salita.

“ Bakit ka niya nilibre? “ Matipid na tanong ko kay Dale sa kabilang linya.

“ Nakalimutan ko ang wallet ko sa bahay tol. Mabuti nga nandito si Curt. “ Nagpaalam na siya at agad na nyang mapatay ang tawag. Inunahan pa talaga ako.

Bakit si Dale inilibre niya tapos ako hindi? Mas lalong sumakit ang ulo ko sa mga bagay na naiisip ko dahilan oara mapaupo ako sa kama. Napunta rin anf paningin ko sa wall sa itaas ng room door ko. It’s the picture frame of our family na ngayon ay sira na and that is because of my freaking gay father.

I will never accept him.

---

Curt’s POV

Pag-pasok ko palang sa room agad hinanap ng mga mata ko si Rob este ang mga nag-order saakin kahapon ng shake. Absent si Rob kahapon kaya hindi ko siya napa-order pero ngayon mukhang wala nang lagnat ang homophobic at handang-handa na naman mang-asar. Inikot ko ang mata ko dahil sa mga naiisip ko.

Inilapag ko sa desk ang mga shakes na pa-order, ipamimigay ko ’to habang wala yung professor namin dahil mapag dumating ’yon hindi kona magagawa pa yung mga dapat kong gawin tsaka baka matunaw.

“ Daming pa-order Curt ha, mukhang yayaman na ang best friend kong napaka-bait. “ Tsaka ako niyakap ni Stella. Ang clingy talaga ng babae na ’to. Hanggang sa makauwi ako hindo niya ako tinantanan sa pagpapasalamat sa teddy bear na ibinigay ko sakanya. Pi-nost pa niya sa social media.

“ Stella, tulungan mo nalang ako dito bago makarating ang professor natin. Tigilan mo ang pag-yakap mo sa’kin. Mainit nanga, dadagdag kapa. “ Nag-pout naman ang kaibigan kong pa iba-iba ng personality. Tinulungan naman niya ako magbigay ng mga pa-order tsaka niya agad ito sinisingil.

Kapag si Stella ang bibilis lumapit kasi maganda at sexy, kung si Stella nalang kaya ang ibenta ko? Panigurado, mayaman na’ko.

“ Curt! “ Malakas na sigaw ng isang lalaki sa pinto dahilan para mapatingin ako pati narin ang mga kaklase ko.

“ Curt, this is for you. “ Bahagya tumawa si Dale pag-abot niya saakin ng chocolates na dala niya. Grabe, ang hahaba at ang dami.

“ Eh, para saan ’to Dale? “ Masungit nna tanong ni Stella. Ako dapat ang magtatanong dyan pero wala, main character ang kaibigan ko.

“ Nilibre niya kasi ako ng lunch ni Curt. Kaya appreciation gift ’to para sakanya. Huwag kang mang-hihingi. “ Paliwanag ni Dale at pang-aasar niya kay Stella.

“ Hindi ko naman kakainin ’yan lalo na galing sayo. “ Umupo na si Stella sa pwesto niya tsaka muling ngumiti si Dale sa’kin.

“ Curt, thank you ulit sa lunch kahapon. I really appreciate it. “ Seryosong giit ni Dale. Sinuklian ko naman ito ng ngiti.

“ Hindi mo naman kailangan magbigay nito. Basta may budget ako, tutulong naman ako. Tsaka kahit naman siguro ako kung makakalimutan ko ang wallet ko, ili-libre mo alo ’di ba? “ Mabilis itong tumango.

“ Actually, gusto sana kita i-invite mag-dinner mamaya kung hindi kalang naman po busy. But, yes ili-libre kita syempre. “ Mukhang nahihiya pa si Dale.

“ Don’t worry, ako bahala sayo. Wala kang gagastusin kahit piso. “ Ngumiti siya ulit dahilan para tumango ako.

“ Sabay na tayo mamaya lumabas dala ko ang motor ko. “

“ Okay sige. “ Sagot ko tsaka kami nakarinig nang malakas na tunog mula sa likuran. Nakita nalang namin na naka-higa na ang armchair sa sahig na malapit kay Rob.

“ Para ’yon lang, e. “ Mahinang giit ni Rob na narinig ko naman hindi kolang alam sa mga kasama ko. Tsaka na ito nag-walk out. Anong nangyayari sa lalaki na ’yon?

“ Hoy Dale na panget! Anong ginawa mo sa kaibigan mong homophobic? “ Malakas na tanong ni Stella.

“ Wala akong ginawa. Hindi ko rin alam bakit nag-walk out siya. “ Sagot ni Dale kay Stella.

Hindi nalang namin pinansin si Rob dahil dumating na ang professor namin ngayon. Kailangan kong makinig dahil baka wala akong mai-sagot kapag nagpa-surprise quiz ’to.

Anong nangyari kaya kay Rob? Magaling na ba siya? Bakit mukha syang gakit kanina? Pag-labas niya hindi na siya bumalik. Ang importante may lakad ako mamaya kasama si Dale kahit papaano mababawasan ang mga bagay na iniisip ko.

Napaka-appreciative pala na tao ni Dale.

Chapter 10:

Curt’s POV

Nakauwi na ako sa bahay at sobrang pawis na pawis ako dahil sa init ng panahon ngayon. Pag-uwi ko agad rin akong naligo dahil hindi kona matiiis ang ganitong panahon. Maya-maya pa ay may narinig ako busina sa labas.

Nandito na ako hinihintay ko.

“ Ma, nandyan na yung kaklase ko, alis napo kami! “

“ Sige ’nak, mag-iingat kayo. “ Tsaka kona isinara ang pinto at dali-dali aking lumabas.

“ Ang gand- I mean, ang cute mo naman sa outfit mo. “ Eh? Anong meron sa outfit ko? Naka-maong jeans lamg naman ako na semi-fitted at naka-white t-shirt ako. “ Kita tuloy ang sexy mong katawan. “ Patuloy niya tsaka kapwa kami nagtawanan.

“ Baliw ka talaga. Oh, akala koba mag-momotor tayo? Bakit naka-kotse ka? “ Tanong ko dito habang tinitignan ang kotse niya na kumikintab. Kulay midnight black ito.

“ It’s hot. The sun might burn our skin. Isa pa, baka mainitan ka lalo na ako ang nag-aya sayo. “ Naka-ngiti ito. Tila ba nagpapa-gwapo siya. May something sakanya na parang nagpapa-good shot.

“ Ayos lang naman din ako sa motor. Pero salamat dahil naisip mo’ko. Mainit nga naman talaga. “ Tumango ito tsaka na ito lumapit ng bahagya sa kotse niya at pinag-buksan ako nito.

“ Salamat Dale. “

“ You’re always welcome! “ Nang maka-upo ako, isinara din niya agad ito.

Pag-pasok niya, agad nyang pina-andar ang sasakyan. Hindi niya pala ito pinatay. Habang nasa byahe kami maraming naku-kwento itong si Dale lalo na kay homophobic na dati hindi naman daw talaga ganoon ’yon at nabanggi niya rin na naging kaibigan niya si Stella pero hindi daw niya alam bakit bigla nalang sila nag-hiwalay o hindi nag-usap.

“ So, saan mo gustong pumunta? “ Hindi ko maiwasan ang pag-ngiti ni Dale dahil sobrang perfect ng mga ngipin niya para pa itong perlas na kumikislas.

“ Hindi ko rin alam pero baka gusto mo i-try yung coffee shop sa mall tapos may photobooth doon. Bibigyan tayo ng soft and hard copies. “ Parang nag-bright ang mata ni Dale dahil sa sinabi ko.

“ Sure sige! Pero bago tayo pumunta sa coffee shop, tulungan mo ako sa ka-meet ko ngayon may ibibigay lang ako. “ Tumango ako bilang sagot.

Maya-maya nakarating nakami sa mall. Nahirapan kami sa pag-hahanap ng parking kaya medyo malayo ang entrance ng mall sa pinag-parking-an namin.

Pinag-buksan ako ng pinto ni Dale tsaka ni ipinatong yung palad niya sa ulo ko para hindi ako mauntog. Ang gwapo naman ng lalaki na ’to, gentleman pa. Pag-sara ng pinto, nagsimula na kaming mag-lakad ni Dale. Grabe ang bilis niya mag-lakad. Parang nasa one yard yung layo namin. Huminto siya at tila ba hinahanap ako.

“ Sorry Curt mabilis talaga ako maglakad. Gusto mo bang kumapit? “ Hindi pa ako nakaka-sagot agad nyang kinuha ang kamay ko at ipinaikot sa braso niya. Hindi sapat ang palad ko para maka-kapit ng maayos sa braso niya. Ang laki ba naman ng braso tapos maputi rin kagaya ni Rob.

“ Aside for walking fast, may hinahabol kasi ako baka mainip at umalis. Kailangan ko syang maabutan. “ Huminto kami malapit sa entrance ng mall at nagsimula si Dale sa pag-hahanap. Malilikot ang mata niya at hindi ito naka-ngiti ngayon. Naka-ngiti man siya o nakasimangot gwapo pa rin naman.

“ Got you! “ Saad nito at napatingin ako sa tinitignan niya. Pero maraming tao sa tapat ng mall kaya hindi ko alam sino ang ka-meet niya, basta nalang ako sumama sakanya.

Pag-lapit namin laking gulat ko dahil si Lola ang hinahanap niya. Yung inabutan namin ni Rob ng kaunting tulong.

“ Sorry Lola medyo na-late po ako. Ito po tanggapin niyo. “ Tsaka may ibinigay si Dale na naka-sobre. Tinanggap ni Lola tsaka niya inilabas ang laman nito. Isa lang ang masasabi ko, hindi maliit na halaga ’yon dahil makapal at malaking halaga ’yon.

“ Salamat apo. “ Sambit ni Lola na hindi nakatingin saamin. Pag-angat ng tingin niya parang lumiwanag ang mukha niya at nakita ko na naman ang teary eyes niya. Mabagal itong lumapit saakin dahil inihinda niya ang sakit sa paa niya at nagulat ako dahil niyakap ako ni Lola na agad ko naman sinuklian.

“ Nagkita ulit tayo apo. “ Hindi ako makapag-salita dahil baka maluha ako. “ Siguro tama na ako ngayon, siya ba ang asawa mo apo at hindi yung kasama mo no’ng mg-kita tayo? “ Naka-ngiti si Lola at ganoon rin ako. Humiling ako dahil mali pa rin si Lola. Hindi ko asawa si Rob at lalo na si Dale.

“ Lola kilala mo si Curt? “ Naguguluhan na tanong ni Dale.

“ Oo apo. Tinulungan nila ako kasama yung lalaki na gwapo rin kagaya mo. “ Tinignan ako ni Dale na tila ba nag-tatanong.

“ Si Rob. “ Sagot ko.

“ Apo tignan mo nandito pa yung kumot na binili mo sa’kin. “ Masaya si Lola at ganoon rin ang puso ko. Sana bahay naman maibigay ko sakanya pero walang-wala pa rin ako hanggang ngayon lalo na nag-aaral pa lang din ako.

Magpapaalam na sana kami ni Dale kay Lola pero naalala ko may pera pala ako sa bulsa ko kaya agad ko itong kinapa at ibinigay kay Lola.

“ Salamat sainyo mga apo ko, mag-iingat kayo. “ Giit ni Lola tsaka na kami kumaway sakanya.

Nagsimula nakami mag-lakad papasok sa mall at itong si Dale kanina pa naka-ngiti.

“ Mabait ka pala. I’m not expecting na gan’on ka. “ Giit ni Dale. “ Kilala mo rin pala si Lola. Nakakaawa siya no? Nagiging routine kona siguro ang makipag-kita sakanya at abutan siya ng tulong. “

“ Ikaw rin, ang bait mo pala Dale. Natutuwa ako dahil hindi lang ako ang tumutulong kay Lola maging ikaw. “

Habang naglalakad kami puro kwento pa rin siya kay Lola at mukhang marami syang alam tungkol sakanya. Habang naglalakad kami pinag-titinginan kami ng mga tao. Tinignan ko ang damit maayos naman. Tinignan ko rin ang mukha ko gamit ang cellphone ko, maayos rin naman. Napag-tanto ko na kaya pala tinitignan kami ng mga tao dahil nakahawak pa rin pala ako sa braso ni Dale. Biruin mo ’yon hindi pa pala ’yon inaalis simula kanina kahit nakatanggap ako ng yakap kay Lola. Kaya siguro nakalimutan kong alisin dahil komportable ako sa kasama ko. Pero bakit nga ba masyado akong komportable kay Dale? Dahil ba hindi siya homophobic na dati akala ko homophobic siya katulad ni Rob? Hindi kona alam basta ang gaan kasama ni Dale, idagdag mo pa na matangkad at maputi siya katulad kay Rob. Pero mas malaki ang katawan ni  Rob. Masasabi ko naman na parehas sila maipag-tatanggol ka sa oras na kailanganin mo sila.

Tumingin ako sa kamay ko na naka-kapit kay Dale at aalisin kona sana nang biglang ipitin ’yon ni Dale.

“ Be comfortable. “ Meaning hindi ko aalisin? Ayos lang sakanya?

“ Ayos lang ba sayo na may naka-kapit na bading sayo? “ Ngumiti ito.

“ Oo naman. Kahit kumapit ka sa’kin hindi mababawasan ang pagiging lalaki ko. Kumbaga, kahit pumatol ako sa gay hindi ibig sabihin ’yon ay bading na ako. Kaya hayaan mo sila. Sa’kin ka makinig. Anong bang gusto mo? “ Naka-ngiti pa rin ito. Speechless ako sa sinabi niya dahil tama siya.

“ Curt, tinatanong kita kung anong gusto mo. “ Tumawa ito ng bahagya.

“ Sige tumawa kapa. Kasalanan mo naman kung bakit ko nakatulala. “ Giit ko tsaka rin ako naka-ngiti.

“ What did I do? Huwag kanang mag-isip ng kung ano-ano dyan tara let’s grab some pastries para sa family mo tapos punta na tayo sa coffee shop. “ Sinagot ko itong ng ngiti at tinungo namin ang pastry shop na nasa kanan namin na malapit sa fast food. Nasa bandang gitna kasi yung coffee shop kaya inuna na namin ito.

Kumuha si Dale ng mga brownies, cookies, sliced bread at pizza bread. Sinusubukan ko syang sabihin na pwede na ’yon lero hindi ko magawa. Iba talaga kapag mayaman, kahit anong dukutin mo at kahit magkano ayos na ayos lang.

“ Do you want to add something? “ Humiling ako kaagad. “ Are you sure? “ Tumango ako.

“ Okay na ’yan. Thank you Dale! “ Paglapit namin sa cashier agad na kinuha ang order namin at may kung ano-anong pinindot yung lalaking cashier sa computer niya. Ang galing nga niya dahil habang ginagawa niya ’yon hindi mawawala ang tingin niya saamin dalawa ni Dale.

Ibinigay ni Dale ang card niya at ini-abot naman ng lalaking cashier ang resibo.

“ Sir, if you don’t mind me asking po. “ Napatingin si Dale sa lalaking cashier at ngumiti ito. “ Sigurado na poba kayo na bakla ang magiging karelasyon niyo? Ire-rape ka lang nyan sir. “ Tsaka nagtawanan ang kasamang mga katrabaho ng cashier. Agad kong binawi ang kamay ko kay Dale. Inalis ko ito mula sa braso niya.

“ Excuse me? Naririnig mo ba ang sinasabi mo? “ Malakas ang boses ni Dale na kahit ako hindi kopa narinig sakanya ’yon. Nakakatakot ang mukha ni Dale at talagang galit ito. “ You know what man, it does n’t matter if I am dating a gay. Hindi dahil may ka-date akong gay ay bading na ako. Tsaka, anong problema mo? Binabastos ka ba niya? You should shut your fucking mouth! “ Tsaka nakatanggap ng malakas na suntok ang lalaking cashier na galing kay Dale. Agad akong lumapit kay Dale at niyakap nalang siya dahil walang sense ang pag-hila ko sa kamay niya dahil malakas ito. Pumagitna ako sa dalawa. Nagawa talagang masuntok ni Dale itong cashier kahit nasa pagitan kami ng counter table.

“ You stupid man! I’m telling you, mabait akong tao pero kung kailangan kong maging masama I will not hesitate to be bad as hell. Next time you do it at may marinig ako sayo hindi lang ’yan ang mangyayari sayo. Walang ginagawa sayo ang tao, kilala mo ba ’yan ha? Mabuting tao ’yan hindi tulad mong gago ka! “ pulang-pula ang mukha ni Dale at inaya ko na syang umalis sa lugar na ’yon dahil madaming tao na ang nakiki-nood.

“ I’m so sorry Curt. Are you okay? “ Pag-aalala niya. Kumalma na ito at patuloy pa rin ako sa pag-haplos sa likod niya para maimasmasan ito.

“ Ayos lang ako. Hindi mona sana ginawa ’yon. Hinayaan mo nalang sana. “ Humiling ito.

“ That is not going to happen again. I will not allow you to suffer harm while I’m with you. Magsasalita palang siya, nasuntok kona. “ Seryoso itong nakatingin sa mata ko. Amoy na amoy ko ang hininga niya. Grabe, anong tubig niya? Pabango ba?

Nakaka-touch ang sinabi ni Dale. It feels like, I’m safe being with him.

“ Kahit si Rob pa? “ Matagal bago ito sumagot sa tanong ko.

“ Yes, kahit si Rob pa. Pagbabawalan ko rin ’yon. “ Ngumiti ako at na-pasalamat dahil ipinag-tanggol niya ako. Sa totoo lang, para akong may asawa na nakipag-away dahil inaway ako. Parang ganon ang eksena kanina.

“ Tara na sa coffee shop. “ Giit ko tsaka ko hinaplos muli ang braso at likuran niya para tuluyan na syang kumalma.

“ Huwag mong gawin ’yan. You might turn me on. “ Pagbibiro niya kaya nagtawanan kami parehas. 

Pag-katapos namin mag-order, iniwan muna namin ang coffee and sliced of 3 kind of cakes sa mesa namin na malapit sa photobooth. Kumuha kami ng iilan na picture ni Dale nang magkasama. Gumamit rin kami ng mga cute na maskara at mga sumbrero na pwedeng gamitin. May single picture rin kami.

Kakaiba dito dahil sa mga coffee shop na nakikita ko sa sociel media, self photo-shoot siya pero sa coffee shop na ito, may photographer na magpipicture sainyo at mag sa-suggest ng mga anggulo. Dahil daw best model at couple kami binigyan kami ng tag-isang tumbler ni Dale na galing mismo sa coffee shop na ’to.

Nagtawanan nalang kami ni Dale dahil akala talaga nila mag ka-relasyon kami.

“ Nag-enjoy ka ba? “

“ Oo naman. Napaka-bait mo, caring, gentleman at pinag-tanggol mo ako. Great job sir Dale! “ Masigla kong giit sakanya at bahagya itong ngumiti.

“ Thank you rin sir Curt dahil pumayag ka sa invitation ko sayo. “

“ Dapat nga ako yung magpasalamat sayo, imagine inilibre lang kita ng lunch tapos ganito yung isusukli mo sa’kin pati sila Mama may pasalubong pa. “ Ngumiti ito.

“ Minsan sumama kasa bahay. May mini-arcade kami tsaka we can watch a movies rin! “ Masayang turan niya habang nagmamaneho.

“ Mukhang masaya ’yan basta ba free time ko. Sasama naman ako sayo dahil napaka-komportable kona sayo. “

“ Mukha nga dahil hindi ko nagawang bitawan ang kamay mo kanina sa braso ko. Ang wife material mo naman. “ Tsaka ito tumawa ng malakas ako naman tinatago ko ang mukha ko dahil nakita ko sa side mirror na para itong kamatis. Nahihiya tuloy ako sa sinabi ni Dale. Napansin rin pala niya ’yon.

“ Teka, ano yung pasa sa kamay mo? You know what, palagi kitang nakikita na may pasa lalo na kapag may-swimming session tayo. “ Tama nga si Dale dahil meron nga. Kahit ako napapansin ko naman na may biglang lumilitaw na pasa idagdag mopa ang pag-lagas ng buhok ko.

Ang daming nangyari ngayon pero isa lang ang alam ko, naka-ngiti lang ako halos sa buong oras na kasama ko si Dale.

Dale was fun, kind, caring, gentleman and sweet.

Maya-maya nag-vibrate ang phone ko at agad ko itong kinuha sa bulsa ko.

“ Where are you? “

Chapter 11:

Curt’s POV

Maya-maya nag-vibrate ang phone ko at agad ko itong kinuha sa bulsa ko.

“ Where are you? “ Rob texted me.

“ Curt sino ’yan? “ Bahagya itong tumawa. “ Para kang nagulat. “ Tuloy niya.

“ Si Homophobic nag-text. Nagtatanong kung nasaan daw ako. “ Mukhang nagtataka naman si Dale kung sinong homophobic ang sinasabi ko.

“ Dale ang kaibigan mo, si Rob. “ Tsaka ako natawa. Para kaming baliw na nagtatawanan dito.

“ Bakit ka naman niya hinahanap? “ Sa totoo lang hindi ko rin alam. Wala naman kaming project o dapat gawin na school related.

“ Wala akong idea. “ Matipid na sagot ko kay Dale. Tahimik kaming nagbyahe papunta sa bahay. Pagbaba niya agad rin itong nagpaalam at bumeso pa. Pa-ulit-ulit rin ang pasasalamat niya.

Papasok na sana ko sa bahay nang mapansin kong may kotse na nasa tapat ng bahay namin. Hindi ito ang ginamit ni Rob noong nag-mall kami.

Pag-pasok ko naka-upo si Rob jabang kausap si Mama. Lumapit ako at nag-mano kay Mama. Tahimik lang si Rob at wala akong emosyon na nakikita sa mukha niya. May kakaiba sa aura ni Rob na hindi ko maipaliwanag.

“ Bumeso pa talaga hays. “ Sapat lang ’yon para marinig ko mula kay Rob.

“ Ano? “ Kunwari hindi ko narinig dahil hindi ko alam kung ano isasagot ko sa sinabi niya.

“ Wala. “ He responded nonchalantly.

“ Ma, anong ginagawa ni Homophobic dito? Pina-kain niyo na po ba ’yan? “  Tumango si Mama.

“ Oo ’nak. Nag-kwento rin siya na ikaw nag-alaga sakanya noong nagka-sakit siya. Pinagnasahan mo pa daw ang katawan niya. “ Tsaka malakas na tumawa si Mama.

“ Mama naman, e. Huwag kayong maniwala kay Rob. Ma, ano nga ang ginagawa ng lalaki na ’yan dito? “ Hindi sa ayaw ko siya na nandito pero wala syang dahilan para magpunta dito. Mabuti siguro na tanungin ko siya. Hindi kona hinintay sumagot si Mama at binalikan si Rob sa mesa namin. Nagagawa talagang tiisin ng lalaki na ’to ang lupa namin na sahig mabuti at hindi niya tinanggal ang sapatos niya.

“ Rob, magaling kana ba? Anong ginawa mo dito? “

“ Makikitulog ako. “

“ Ano? Bakit? “ Sunod-sunod na tanong ko sakanya.

“ May sakit pa din daw siya ’nak kaya dito matutulog. “ Pagkatapos sabihin ni Mama ’yan agad ko hinawakan ang leeg ni Rob at sinakal. Mali, hinawakan ko ang leeg niya at noo para pakiramdaman kung mainit ba ito.

“ Oh, malamig ka naman. Lamig nga ng balat mo, e. Gusto mobang magpa-check up dahil wala ka naman lagnat pero feeling mo meron ka para matignan ka rin ng mga doctor. Magagaling ang mga ’yon. “ Humiling ito na parang bata. May pagka-childish rin pala ang homophobic na ’to. Ang laking tao pero kapag nagkakasakit parang bata naman na kailangan ng nanay sa tabi niya. “ Ayaw moba talaga magpatingin sa doctor? “ Habol na tanong ko.

“ Nope, a nurse like is superior to a doctor. I like the way you care. “ Seryosong sagot niya at talagang binola pa ako.

“ Sige na papayag na ako. Sure ka ba na gusto mong matulog dito? “ Tumango ito. “ Puputulan ng pagkalalaki ang mag-iinarte, ah? “ Pananakot ko dito pero nagbibiro lang naman ako.

“ That’s fine. Hahaba pa naman ’to. “ Inikutan ko siya ng mata dahil sa green joke niya. Baliw talaga ’to.

“ Ma pahiram ako ng mga damit ni Tatay dahil hindi kakasya ang mga damit ko kay Rob. “ Tumango si Mama na busy sa pagluluto ng hapunan.

“ Maliligo ka ba o gusto mo paliguan pa kita? “ Mataray na tanong ko dito. Halata sakanya na wala naman talaga syang sakit. Hindi ko rin maintindihan si Rob na homophobic bakit gustong-gusto niya dito.

“ Much better kung paliliguan mo ako. “ Tsaka niya ako kinindatan. Nakakairita siya makita.

“ Sumama ka sa’kin, mag-poposo tayo. “ Halatang hindi niya alam ’yon. Mga mayayaman nga naman. Kahit nalilito siya, sumama ito saakin tsaka ko pinabuhat ang balde tsaka tabo sakanya. Ako naman dala-dala ko ang shampoo, sabon, at toothbrush. Yung mga gamit na ’yan ay galing rin sakanya at sobra-sobra pa. Ayan yung mga bagay na pinamili niya noong nasa mall kami. Mabuti nalang may toothbrush na hindi pa nagagamit, ito nalang ipapagamit ko sakanya.

Pagdating namin sa poso sa likod ng bahay namin, tinapat ko ang balde sa bibig ng poso tsaka ko sinimulan itong bombahin para lumabas ang tubig. Itong si Rob naman parang bata na nanonood ng experiment.

“ It’s amazing! “ Giit niya.

“ Tama, wala rin bayad ’yan. “ Saad ko sakanya na halatang nagulat rin. Magtatanong pa sana siya pero tinignan ko siya ng masama. Sinimulan na nyang maligo.

“ Kuya Curt saan mo napulot ang afam na ’yan? Ang gwapo naman! “ Giit ng kapit bahay namin na nakasilip sa bintana ng bahay nila.

“ Ay nako tantanan niyo ’yan, hindi siya afam, mukha lang. Kaklase ko ’yan. “ Kinikilig ang mga kapit-bahay ko kahit may bitbit na bata.

“ Dahan-dahan naman sa tubig Rob! Ang hirap ibomba nito, oh. “ Pag-suway ko sakanya.

“ Okay. “

“ Uhm, Curt? Can you scrub my back? “ Mukhang nahihiya pa ito. Hindi na ako nagsalita pa agad akong pumunta sa likuran niya puno na rin naman ang balde.

Dinampot ko ang mini towel at sinabunan ito tsaka ko ipinahid sa likod ni Rob. Nakakahiya naman dumikit kay Rob parang harina ang likuran. Malinis at makinis ang likuran parang mga babae sa commercial na makikita sa TV.

“ Scrub it. “ Tsaka lang ako nakabalik sa realidad. Nakatulala na pala ako. Muli kong ipinahid ang towel sa likod nito.

Sa totoo lang, ang gwapo talaga ni Rob sabihin na natin na homophobic siya pero hindi ko maipagkaka-hila na gwapo siya. Kahit sino maaakit niya, mapa-babae man o gay talagang makukuha niya kung gugustuhin man niya. Siguro kaya naiinis or nagagalit ako sakanya dahil sa ugali niya na pagiging homophobic pero ayon lang naman ’yon. Ang hirap kaya ma-bully parang bumababa yung energy mo to present yourself that’s why I really like Stella kasi binu-boost niya yung energy ko to continue ganoon.

Ibalik natin kay Rob ang usapan, tama ang mga kapit bahay ko dahil mukha itong afam. Pero kapag nagsalita na ito, malalaman nila na hindi ito lumaki sa ibang bansa o kung may lahi ba. Ang hot at sexy rin ng katawan niya. He also have a perfect jawline na talagang maaakit ka.

Nagulat ako sa susunod na nangyari dahil sa lalim ng iniisip ko, bigla akong binuhusan ng tubig ni Rob.

“ Rob naman! “ Sigaw ko dahil ang lamig ng tubig. “ Mamaya pa ako maliligo, e. Marami pa akong gagawin, ikaw talaga. “

“ Join me. Malamig ang tubig. “ Naka-ngiti ito pero yung tamang-tama lang. Hindi kopa nakita ngumiti ito ng buo unlike kay Dale na buong-buo ang ngiti niya. Hindi mo aakalain na may problema siya.

Wala na akong nagawa tsaka kona sinamahan si Rob sa pagligo. Hindi man lang siya naiilang dahil nasa open space kami. Ganito talaga sa bahay namin, makikita ng lahat ang pagligo mo.

Sinimulan kong magbuhos ng tubig sa ulo ko at feel na feel ko ang tubig hbang nakatayo ako.

“ You’re damn sexy! “ Giit ni Rob pero pabulong lang. Dinig na dinig ko ’yon.

“ Anong sexy ka dyan? “

“ Look, yung underwear mo bumabakat sa white short mo. “ Pag-tingin ko tama nga si Rob, nakabakat ang underwear ko sa malusog kong pang-upo.

“ Are you trying to seduce me Curt? If you do, panalo kana. Can I touch it? “

“ Hawakan ang ano? “ Tanong ko.

“ Your damn healthy butt. “ He answered using his manly and sexy voice.

“ Rob? Naririnig mo ba ang sinasabi mo? “ Napalakas ng konti ang boses ko tsaka ako nag-walk-out.

---

“ I’m just kidding a while ago. “

“ Rob, ayos na ’yon. Matutulog na ako kaya matulog kana. Kapag talaga ginawa kang ulam ng mga lamok dito at madumihan ’yang balat mo bahala ka, ha. “ Sagot ko habang naka-pikit.

“ That’s fine. Hindi ako mag-iinarte dahil ayokong maputulan ng pagkalalaki. “

“ Very good. Matulog kana. “

“ Curt, “ tawag niya sa pangalan ko.

Itong lalaki na ’to inaantok na ako pero ang daldal pa rin. Mabuti nalang maluwag ang papag namin dito sa bahay at kasya kami. Naka-kulambo naman kaya malabo na kagatin siya ng lamok depende nalang kung mak makapasok na lamok.

“ Napano ka? “ Naiirita kong sagot.

“ Sorry sa nasabi ko kanina. Kasalanan mo nagpapa-sexy ka. “ Wow, ako pa talaga?

“ Talagang kasalanan ko pa? Mabuti na-sexy-han ka sa’kin ’diba homophobic ka? “ Sarkastiko kong sagot sakanya. Ako lang ba, kapag nagiging sarkastiko ako bigla nalang kumikirot ang puso ko. Siguro dahil masakit ang ginagawa o sinasabi saatin ’no?

“ I’m so sorry. “ Mukhang seryoso siya sa pagkakasabi niya. Alam kong uulitin niya pa rin ang pang-aasar at pang-bubully saakin. Ngayon lang ’to. Nakakalito kasi talaga itong si Rob, minsan napaka-bait, mangungilit kapag nag-sosorry, madalas naman mang-asar at mang-bully.

I know no one is perfect pero kung na-call out kana sa ganoon na ugali o attitude dapat you need to make an action about it.

Kumbaga, kung nambubulas ka tapos may nag-tama sayo sa maling gawain mo, dapat mag-self evaluation kana kasi there is something na kailangan mong ayusin bilang isang tao.

“ I know sinusumpa mo’na ako sa isip mo kaya nanghihingi ako ng tawad. “ Ang smooth ng pagkaka-tagalog niya. Somehow, nararamdaman ko naman na seryoso siya pero bakit pa-ulit-ulit nyang ginagawa? Alam kong hindi lang siya nag-sosorry sa sinabi niya kanina, nag-sosorry din siya sa pambubulas niya sa’kin.

Hindi ako nagsalita at pinagpatuloy kolang ang pag-pikit ko habang pinakikiramdaman si Rob. Nagtataka ako dahil ang tahimik kaya nag-desisyon akong buksan ang mga mata ko.

Rob was seductively looking at me. Tinitignan niya ang labi at mga mata ko. Sobrang lapit niya saakin. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ni Rob ngayon dahil tila ba hinihila ako ng mga maya niya at ang labi niya papalapit sakanya pero pinigilan ko ang sarili ko. Hindi pwede ito.

Tinalikuran ko siya. Maya-maya naramdaman ko nalang ang mga kamay niya na naka-hawak sa bewang ko. Naka-yakap si Rob saakin ngayon habang ramdam ko ang mabangong hinihinga niya sa batok ko.

Bakit mo ginagawa ito Rob? Bakit parang tumatakbo ang puso ko ng sobrang bilis?

“ I don’t know what’s happening to me, but I like doing this gay thing. My heart told me to do it, so I did. “ Tsaka niya ako mas niyakap nang mahigpit.

I’m going to sleep with Rob’s arms again.

Chapter 12:

Curt’s POV

Flashback…

“ RJ sigurado na ba kayo na aalis na? Hindi na kita makakalaro. “ Malungkot na giit ko sa batang kalaro ko dito sa probinsya.

“ Yes Gino, sabi kasi ni Mama ayaw na niya dito dahil malas daw. Lagi sila nag-aaway ni Daddy, eh. “ Sagot ni RJ at halata rin sakanya na malungkot ito.

“ Wala na akong kalaro nyan, ikaw lang kasi ang hindi nagagalit kapag naglalaro ako ng barbie, eh. “ Paiyak na giit ni Gino kay RJ.

“ Don’t be sad little Gino, hindi kita kakalimutan. I saw something on internet. Nagpapa-paint sila sa skin nila. Kapag big na ako ipapalagay ko ang pangalan mo sa katawan ko para hindi kita makalimutan. “ Naka-ngiti na giit ni RJ para tumahan ako.

“ Talaga? Gagawin mo ’yon? “

“ Oo naman. “

“ Promise mo ’yan ha? Oo nga pala may ibibigay ako sayo. “ Tsaka ko ibinigay ang isang tsinelas ko.

“ Bakit tsinelas naman ang ibinigay mo sa’kin? Walang kang gagamitin nyan. “ Saad ni RJ pero humiling lang ako.

“ Hayaan mona. Itago mo ’yan ha? Kapag nagkita tayo kapag matangkad na tayo tulad ng Tatay ko hahanapin ko sayo ’yan. “ Tumango naman si RJ tsaka niya ako nilapitan para yakapin ng mahigpit.

Maya-maya sumakay na si RJ sa kotse nila at kumaway na ito saakin. Hindi ko mapigilan ang sarili ko na umiyak.

End of flashback…

“ Anak, hinihintay kana ng mga kaklase mo sa labas. “ Sigaw ni Mama habang busy ako sa pag-susuot ng uniform ko. Pero teka, “ mga kaklase? “ Si Stella lang ang may alam ng bahay namin bakit naman ako pupuntahan naman mga kaklase ko?

Binilisan ko ang pagkilos ko para masagot ko ang sariling tanong ko. Binitbit ko ang bag ko tsaka sinabihan si Mama na hindi muna ako magtirinda ng shake ngayon sa school dahil busy kami sa campus. Sunod-sunod ang events at kailangan namin mag-attend sa mga ’yon.

Nagpaalam ako kay Mama at paglabas ko laking gulat ko dahil may dalawang kotse sa tapat ng bahay namin at naka-upo ang dalawang may-ari nito sa kani-kanilang sasakyan.

“ Rob? Dale? Anong ginagawa niyo dito? “

“ Curt tara sabay kana. “ Masayang turan ni Dale dahilan para ngitian ko siya.

“ Get inside Curt. “ May diin ang bawat salita ang nanggagaling kay Rob. Tila ba nag-aaway ang dalawa at kung sasakay ako sa isa sakanila ay ayon ang panalo.

“ Naguguluhan ako. Salamat pero ganito nalang, mauna na kayo sa school ako naman ay sasakay ng tricycle. “ Nakita kong hinampas ni Rob amg manubela at halatang badtrip din itong si Dale. Baliw ba ang dalawang ’to? Nag-aaway ba sila? Hindi ko rin kasi talaga alam kung kanino ako sasabay dahil parehas silang nag-effort at ayoko rin ng unfair treatment.

“ Curt mag-iingat ka! “ Giit ni Dale bago ito umalis. Itong si Rob naman umalis nalang bigla kaya nakahinga ako ng maayos.

Naghanap na ako ng tricycle at mabuti nalang may mga tricycle na naka-pila sa kanto baka kasi ma-late pa ako. Nakakahiya kasi mapag nale-late ka tapos future educator ka.

Ngayon palang sinasanay kona ang sarili ko na maging role model sa mga magiging estudyante ko dahil pangarap ko talagang maging isang guro. Naalala ko noon, nag-aaral-aralan kami tapos kunwari ako ang teacher tapos ang mga estudyante ko ay mga pinsan ko at ibang kapit-bahay na hindi kona nakikita ngayon dahil wala na kami sa probinsya. Kamusta na maya ang mga kalaro ko doon? Kilala pa kaya nila ako? Nakaka-miss tuloy maging bata, puro laro lang tapos kahit anong oras pwede kang matulog. Kain, laro, ligo, at tulog dyan lang umiikot yung buong araw ko noong bata pa ako.

Sa lalim ng iniisip ko hindi ko namamalayan na nasa tapat na ako ng campus. Nagbayad ako at nagsimula na rin sa paglakad pero bago pa ako tuluyan makapasok sa loob ng gate may kotse na medyo malayo sa entrance at sigurado ako na tinitignan ako ng tao na nasa loob ng sasakyan. Hindi ko maaninag kung sino ’yon pero parang kamukha ni Rob. Sila ba ’yon? Mabilis silang magpatakbo kaya hindi pwedeng hindi pa siya nakakapasok simula kanina. Pinag-masdan mo pa ito pero noong mapansin niya na nakatingin ako sa tao na parang nag-mamasid ay ibinaba niya ang bintana ng sasakyan tsaka ito umalis.

May kaunting kaba akong naramdaman dahil wala naman akong kasabay na pumapasok maliban nalang kung nakatingin siya sa mga sasakyan ng mga guro na naka-pila papasok sa campus.

That car was mysterious. Hindi ako pwedeng magkamali, binabantayan ako ng tao na nasa loob ng sasakyan. Na-alarma ako sa mga naiisip ko at magdo-doble ingat ako.

Mabilis akong pumasok at naglakad papunta sa room ko ngayon dahil nasa second floor lang naman ’yon at hindi sasakit ang legs ko.

Pag-pasok ko sa classrom nakita kona ang dalawang hinahanap ko kanina. Tinanong ko sila pareho kung kanina pa sila at oo naman ang sagot nila. Sigurado kaya sila sa sagot nila dahil parang si Rob ang nakita ko sa sasakyan kanina.

“ Lalim na naman ng iniisip mo. “ Giit ni Stella na katabi ko ngayon. Mabuti at walang seating arrangement sa subject na ito kaya ayos lang na kahit sino katabi.

“ Hindi kasi ako mapalagay sa tao na nasa sasakyan kanina bago ako makapasok dito. Parang nagmamasid siya. “ Hindi ako mapakali habang sinasabi ko kay Stella ang mga bagay na ’yan.

“ Sure ka ba na hindi mo siya kilala at sure ka ba na ikaw ang tinitignan niya? “ Humiling ako dahil hindi ako sigurado.

“ Ganito, sumakay ka nalang mamaya ng trike pauwi. Huwag kanang maglakad, ako na sa pamasahe mo. “ Muli akong humiling.

“ Hindi na, ako na. Thank you Stella. “ Na-miss ko talaga itong kaibigan ko. Ang dami kasing nangyari sa nakaraan na araw.

“ Oo nga pala Curt, bakit buntok ng buntok ang dalawa sayo? Nililigawan ka ba nila? Malaman ko lang na pinag-lalaruan ka nila ay nako magiging amazona talaga ako. “ Nilakihan ng mata ni Stella ang dalawa na mukhang nakikinig sa usapan namin.

“ Hindi. Dalawang tuwid liligawan ako? Lalo na yung isa dyan na talagang homophobic. Isa pa, napapadalas lang ang pagsama namin ni Rob kasi kapartner ko siya sa mga activities. Baka ikaw ang nililigawan ni Rob? “ Pabiro ko na tanong sakanya at mukhang nagulat pa ito.

“ No way! Gusto kong magka-anak na gay at baka hindi pa niya tanggapin huwag nalang. “ Seryosong giit ni Stella. Naalala ko gusto niya palang magka-anak ng gay para daw may mag-aayos sakanya at parang may personal make-up artist daw siya.

“ Sabi mo, eh. Stella, pinapabigay pala ni Mama. “ Ibinigay ko sakanya ang calamansi drink na binili ni Mama sa palengke tsaka ako nag-dala na rin.

“ Ang sweet talaga ni Tita ’no, hindi niya talaga ako nakakalimutan. Pasabi naman salamat at namimiss kona talaga ang masarap na fried rice ni Tita. “ Tsaka ito nag-pout na parang bata.

---

“ Saan kayo kakain? “ Tanong ni Dale habang palabas kami sa classroom. Natapos na rin kasi ang discussion ni Ma’am at walang activity na iniwan.

“ Sa cafeteria nalang siguro. Sasabay ka? “ Naka-ngiti kong tanong sakanya. Madalas kasi naka-busangot ako pero kapag si Dale kausap ko parang napapa-ngiti ako sa tuwing ngi-ngiti siya.

“ Yes please. My treat. “

“ Hindi na kaya na namin ni Stella. Sumabay ka nalang sa’min. “ Humiling ito at talagang pinag-pilitan kaya wala rin kaming nagawa ni Stella kaya nag-oo nalang sa offer niya. Matitigas talaga ang ulo ng mga lalaki. Ipipilit talaga ang gusto pero hindi lahat.

Nagsimula kaming maglakad at nakita ko na sumakay si Rob sa sasakyan niya parang wala na naman ito sa mood. Hindi ko nalang ito pinansin at nagpatuloy na sa paglalakad.

While walking, naramdaman ko ang kamay ni Dale na nasa likuran ko na parang ginagabayan niya ako sa paglalakad. Gusto kong alisin ang kamay niya dahil nasa loob kami ng campus at baka anong isipin ng mga makakakita. Para kasi kaming mag-karelasyon sa ginagawa ni Dale. Somehow, kinikilig ako sa ginagawa niya but not totally kinikilig.

Pagdating namin sa cafateria nag-order kaagad si Dale at naghanap naman kami ng good spot ni Stella para doon kumain. Tinignan ko si Stella na mukhang inaasar ako sa mga tingin niya. Isa rin itong babae na ito magaling mang-asar.

“ Tignan mo si Dale, oh. Kakaiba siya sa mga nakapila. Kumikintab ang balat niya parang si Rob. “ Giit ni Stella at sinundan ko naman ang tinitignan niya. Tama naman siya, parang teacher siya dahil ang laki ng katawan niya kumpara sa ibang estudyante dito. Si Dale at Rob ay may pagkakaparehas talaga.

“ Laway mo hoy! “ Tsaka tumawa ng malakas si Stella. Baliw talaga ’to.

“ Tumahimik ka d’yan baka biglang dumating si Dal- ayan na po. “ Hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil dumating nanga ang pinag-uusapan namin.

“ Sorry guys for waiting medyo matagal ang service dito sa cafeteria but nothing to worry, nakapag-order na ako. Padating na yung ibang food. I hope you guys will like it. “ Naka-ngiti na naman ito. Hindi ba nakakaranas ng kalungkutan ang lalaki na ito?

Habang tinitignan ko si Dale, napapa-isip ako sa mga tanong ni Stella kanina parang may kakaiba sa ikinikilos ni Dale.

There is something na ayokong i-assume pero nahahalata rin naman ni Stella. Napapansin ko rin ang pag-hawak niya sa wrist ko madalas.

Tama kaya ako?

Chapter 13:

Curt’s POV

Nakauwi na ako sa bahay galing sa campus at nagka-ayahan mga kaklase ko na uminom daw kasama si Rob, Dale at Stella maging ang iba kopang kaklase na ngayon at nakakausap kona kahit may sarili kaming mga mundo sa loob ng classroom. Tinanong ako ni Stella kung sasama ako sabi ko hindi ako sigurado. Kapag daw hindi ako sumama siya susundo sa’kin. May choice paba ako kung hindi sumama?

Mamayang ala-sais pa naman ’yon kaya makakaligo pa ako dahil sobrang init ng panahon. Iinom daw sa bahay nila Dale. Nag o-offer pa nga si Dale na sunduin daw ako but I declined it. Rob offered it as well, but I didn’t say anything. Hindi ko rin alam bakit wala akong sinagot basta susunduin nalang daw niya ako.

Nalilito na ako sa ginagawa ni Rob at ni Dale or baka talagang mabait lang sila saakin.

“ Ma, late ako makakauwi mamaya dahil nag-aaya uminom ang nga kaklase ko dahil sa week na ito na sobrang nakakapagod. “

“ Walang problema ’nak, sige lang. Para namam bumalik ang nga energy niyo. Dahan-dahan nalang ’nak. Kung sakali pahatid ka nalang kay Rob o kay Dale. Ikamusta mo nalang ako sakanya pati kay Stella. Kasama ba siya? “ Tumango ako.

“ Opo Ma, siya po talaga ang pumilit sa’kin. “ Giit ko.

“ Sige na mag-iingat ka mamaya. “ Niyakap ko si Mama. Sobramg gusto ko ang attitude ni Mama ko na naiintindihan niya lahat. Hindi siya nagagalit agad, iniintindi muna niya.

Pumasok na ako sa banyo at nagsimula na akong maligo dahil aalis pa ako ayokong ma-late.

---

“ Good afternoon po tita, si Curt po? “ Narinig kona ang boses ni Rob kaya lumabas na ako sa kwarto namin na gawa sa kawayan.

“ Wala si Mama, ready na ako. “ Giit ko. “ Gusto mong uminom o kumain? “ Nag-offer ako sakanya baka sabihin niya masama akong tao.

“ Water. “ He nonchalantly responses to me.

Pumunta ako sa kusina at kumuha ng baso at nilagyan ng tubig, mabuti nalang may yelo sa water jug namin nakabili si Mama bago siya umalis para mag-grocery.

“ Heto, oh. “ Tsaka niya kinuha. Ininom naman niya ito. Tsaka agad ibinalik saakin.

“ Let’s go? “ Tumango ako. Lumabas nakami at isinara ko ng mabuti ang pinto. Pag-tapat namin sa sasakyan pinag-buksan niya ako ng pinto.

Pagpasok ko sa kotse, ngayon ko lang napansin ang suot  ni Rob. He’s wearing white t-shirt and Khaki pants. Tsaka niya pinart-neran ng relo. Sa simpleng suot ni Rob, hindi ko maipag-kakahila na sobrang lakas ng dating niya. Isabay mopa ang pabango niya na talagang naamoy sa sasakyan.

“ I like your outfit. “ Ako ba kausap niya? Syempre, ako lang naman nandito sa kotse. Nagagandahan siya sa outfit ko? Nag-suot ako ng white shorts and pink crew neck.

“ Salamat, ikaw rin ang ganda ng suot mo. Ang gwapo mo. “ Sinabi ko ba talaga na gwapo siya? Nakita ko naman na napangiti ito ng bahagya.

“ Do I? I appreciate it. “ Totoo naman kasi ang gwapo niya idagdag mopa ang pabango niya na ngayon kolang din naamoy. Panigurado branded ang pabango maging ang suot niya.

“ Iinom ka ba? “ Tanong ko dito, feeling ko kasi nahihiya kami pareho for what happened sa bahay namin. Yung pagyakap niya saakin na hindi ko maintindihan.

“ Yes, para mabawasan ang iniisip ko. “ Tumango-tango ako.

“ Pwede kang mag-share sa’kin, hindi kita i-ja-judge. “ Ngumiti ako para maging komportable siya.

“ As much as I love to tell it to you, I can’t. This is just an argument between my heart and mind. Nag-aaway sila. “ Nag-aaway ang isip at puso niya? Maybe he is deciding something tapos nag-tatalo ang sinasabi ng puso at isip niya.

“ Okay, basta kapag may problem ka just let me know kasi kaibigan na kita. “ Kahit nambubulas itong si Rob deserve naman niya ang sinabi ko na kaibigan ko siya dahil mabait naman talaga siya, nakakaintindi, tapos magalang sa mga magulang ko. Ang akin lang, ayos lang na bastusin ako basta huwag ang magulang ko.

“ Kahit bully ako? “

“ Oo naman, pero asahan mo lagi kitang itatama at aawayin kapag nambulas ka. “ Pabiro kong giit sakanya.

“ Well, I’m happy. Thank you. “ Tumingin ito saakin at ngumiti tsaka ito dahan-dahan na lumapit saakin as in sobrang lapit sa mukha ko.

“ Tara. “ Tsaka niya binuksan ang pinto na malapit saakin. Nandito na pala kami.

Bumaba ako at hinintay syang makababa. Madilim na rin dahil lagpas ala-sais na. Pumasok kami sa loob at tulad nga ng inaasahan ko naka-ready na lahat.

Simple lang ang suot ng lahat maging si Dale na naka-pink din na pang-itaas tapos naka-black short at cap. Si Stella naman naka-crop top at maong sexy shorts. Nandito rin pala si Justin, Aaron, Hazel, Jelly Ann, Cristela, Nervin at si Meshe.

Nag-ngitian kami sa isa’t-isa at itong si Stella naman mukhang nang-aasar na naman ang tingin. Si Rob naman agad na umupo tapos lumapit naman itong si Dale saakin para sabihan ako na pares daw kami ngayon.

Naka-led light ang buong bahay kaya parang bar ito pero masasabi ko na napaka-ganda talaga ng bahay ni Dale. Kapag nakakakita ako ng ganito nakaka-pressure kasi ka-edad ko lang si Rob at Dale pero may malalaki na silang bahay. Si Rob may bahay pero hindi naman niya ginagamit umuuwi pa rin siya sa bahay ng parents niya.

“ I guess nandito na lahat, may I request everyone na mag-shot kahit tag-iisang baso lang tapos mag-sisimula na tayo sa laro habang umiinom. “ Masayang turan ni Stella na sinang-ayunan naman ng lahat.

Uminom kami ng tag-iisang shot katulad ng sinabi ni Stella. Masasabi ko na sobrang tapang ng alak at wala kasing chaser sa unang shot.

Lumipas ang halos isang oras at halos saamin ay namumula na ang mukha. Mabuti nalang hindi ganoon kahalata na tinamaan na ako sa alak na iniinom namin.

“ Let’s play a game! Ang walang katapusan  na truth or dare kaoag inuman! “ Nagtawanan ang lahat sa sinabi ni Stella. “ Adhley, spin the bottle. “ Utos ni Stella kaya sinundan naman nito ni Adhley.

Umikot ang bote at sa hindi namin inaasahan tumapat ito kay Stella na mukhang tipsy na rin ngayon. Siya ang game master pero siya pa ang nauna, kaya nagulat rin siya.

“ Go Stella! “ Cheer ko sakanya at tumayo ito at sumayaw-sayaw sa gitna namin.

“ Stella, truth or dare? “ Tanong ni Adhley.

“ I’ll go for dare! “ Nag-hiyawan ang mga kaklase ko.

“ My dare is- ano kaya? “ Nag-iisip itong si Adhley halata naman na gusto niya ng thrill pag-dating sa ganito. “ I dare you to sit on Rob’s lap hanggang makadating tayo sa third player. “

Dahil tipsy na si Stella walang alinlangan niya itong ginawa pero bago pa makaupo si Stella sa legs ni Rob nakatingin pala si Rob saakin mukhang kanina pa siya nakatingin. Umiwas lang ito noong mapansin ko siya. What’s wrong?

Pag-upo ni Stella, kusa nalang gumalaw ang kamay ko at kinuha ang isang bote ng alak at tinungga ito na parang may water falls at babagsak ito sa bibig ko. Naghiyawan ang mga kaklase ko kaya sinabayan nila ako maliban Kay Stella na nakaupo ngayon kay Rob.

May parte sa dibdib ko na parang masakit habang pinapanood ko si Rob na suportahan ang likod ni Stella. Pati sa nararamdaman ko hindi ko na rin maipaliwanag.

“ Stella, while you are sitting on Rob’s lap spin the bottle for me please. “ Giit ni Jelly Ann at sinunod naman ni Stella ito.

Umikot ang bote na akala ko ay tatapat kay Dale na katabi ko ngayon pero nagkakamali ako dahil saakin huminto ang bote.

“ Jelly Ann, pwede ako nalang magpa-truth or dare kay Curt please? “ Saad ni Cristela.

“ Sure sis! Go ahead! “ Sagot ni Jelly Ann.

“ Okay Curt, truth or dare? “ Tanong ni Cristela saakin, hindi na ako nag-isip ng maayos dahil nahihilo na ako lalo na sa nakikita ko ngayon kumikirot ang dibdib ko.

“ Dare nalang, “ tsaka ako bahagyang tumawa.

“ Can you also sit on Dale’s lap at dapat ang dalawang kamay mo ay nasa batok niya. “ Nakita ko na nag-react ang katawan ni Rob, kung hindi lang nakaupo si Stella kay Rob panigurado tumayo na ito.

Hesitant pa ako na gawin ang utos ni Cristela dahil nakakahiya kay Dale. Okay lang sana kung babae ang uupo sa lap ni Dale kasi hindi ganon kapanget tignan pero kung ako ang uupo doon nakakahiya naman.

“ Hindi ba pwedeng palitan? “ Humiling agad si Cristela.

“ We can’t change it. It is what it is. “ Seryosong giit ni Cristela pero hindi pa rin nawawala ang ngiti sa labi niya.

Nilapitan naman ako ni Dale para bulungan na ayos lang daw sakanya pero hindi pa rin ako kumikilos.

“ If you can’t do it, you can start drinking those seven glasses of margarita. “ Dagdag pa ni Nervin ang basketball player sa classroom na boyfriend ni Jelly Ann.

“ Just do it Curt, uuwi kapa baka malasing ka nang tuluyan. “ Bulong ni Dale saakin. Hindi pa rin ako kumibo at sinimulan na akong i-timer ni Hazel na nasa kanan ko habang si Rob ay seryosong nakatingin saakin.

Maya-maya bago matapos ang pagbibilang ni Hazel, walang kahirap-hirap akong hinila ni Dale paupo sa legs niya at ginabayan niya ang kamay ko papunta sa batok niya. Dale is seriously looking at me now at ang komportable ko sa ginagawa niya. Katulad ng ginagawa ni Rob kay Stella, sinusuportahan din niya ang likod ko. Naghiyawan naman ang mga kaklase ko dahil nasunod ang gusto nila.

“ Ang hihina niyo naman magpa-dare. “ Atungal ni Aaron at nagulat nalang kami dahil umiikot na pala ang bote hanggang sa dahan-dahan itong huminto sa tapat namin ni Dale.

“ Tol, it’s your damn turn! “ Malakas na sigaw ni Aaron na President ng classroom namin at tumawa ito ng nakakaloko.

“ Umayos ka tol. “ Tsaka rin natawa itong si Dale.

“ Bilisan niyo na! “ Sigaw ni Meshe dahil para itong nabibitin at gusto tuloy-tuloy ang panonood niya. Si Meshe ay girlfriend ni Justin simula first year college. Si Meshe rin pinakamatalino sa buong klase pero may ugali.

“ Chill, heto na. Okay, tol truth or dare? “ Nag-isip si Dale ng isasagot niya. Matagal bago siya sumagot hanggang sa sinabi na niya na dare nalang daw.

“ Yung dare ko sayo will be, aha! Halikan mo si Curt sa loob ng sampung segundo. The twist is, I’m gonna cover you with the blanket. Kayo ang mag-de-desisyon kung i-e-extend niyo pa ang 10 seconds or hanggang 10 seconds nalang. Go! “ Dali-daling tumayo si Aaron para takpan kami ng kumot. This is the time para din bumalik na si Stella sa upuan niya. Mukhang inaantok na ang babae na ito dahil halos humiga na siya sa sofa.

“ You may start now. “ Giit ni Aaron tsaka na kami tuluyan natakpan ng kumot.

“ Dale, I can’t do it. “ Humiling si Dale.

“ That’s totally fine. I can do it but if you can’t that fine. Let’s pretend that we’re kissing. “ Tumango ako. Hinawakan ni Dale ang mukha ko at mas kumapit naman ako sa batok niya para may makitang movement sa kumot.

“ That’s enough! “ Sigaw ni Rob at agad nyang inalis ang kumot. Nakita kami ng lahat na magkadikit ang ilong at noo namin ni Dale. Pinag-usapan namin na ganon dapat ang makita nila baka mahalata nila na dinaya namin ito.

“ Let me spin the bottle. “ Pinaikot ni Rob ang bote at hinintay namin kung kanino ito tatapat. Inutusan na rin ako ng mga kaklase ko na  bumalik na ako sa dating pwesto ko kaya nakahinga ako ng maayos.

Maya-Maya pa dahan-dahan na huminto ang bote mula kay Nervin, Hazel at Jelly Ann. Pero sa dulo, huminto ito sa tapat ni Rob.

“ Let me take a shot! “ Sigaw ni Stella at nilagok ang isang baso ng alak. Lasing na talaga ang babae na ito. Lagot ang babae na ito kapag naamoy siya ng magulang niya.

“ Truth or dare? “ Tanong ni Hazel kay Rob.

“ Dare. “ Seryoso itong nakatingin saakin at para itong badtrip na naman.

“ Buhatin mo si Stella and kiss her for 10 seconds as well. “ Nanlaki ang mata ko at sa palagay ko nawala ang lasing ko sa dare ni Hazel kay Rob.

Hindi man lang nag-isip si Rob pero agad niya itong ginawa. Tulad ng utos ni Hazel, binuhat niya si Stella tsaka niya ito mariin na hinalikan dahilan para ibagsak ko ang baso na kanina hawak-hawak ko at lumabas sa bahay ni Dale.

“ Anong nangyayari? “ Tanong ko sa sarili ko.

Bakit ang sakit? Bakit parang tinutusok ako sa dibdib? Pero hindi ito pwede dapat wala akong nararamdaman na sakit dahil wala lang saakin si Rob at kaibigan ko si Stella. May part saakin na gusto kong sigawan si Stella pero hindi ko alam kung saan nanggagaling ang inis ko.

“ Hindi ko kayang panoorin si Rob na hinahalikan ang kaibigan ko.“ Giit ko sa isip ko.

Hindi kaya nagseselos ako dahil sa ginawa ni Rob kay Stella?

Lumabas ako sa bahay ni Dale at kahit madilim pinilit kong maglakad. Bahala sila dahil hindi na ako babalik doon. I will not sit on the table lalo na kung hindi na ako komportable o ayos sa nakikita ko.

“ What the fuck are you doing here? “ Madiin ang bawat salita ni Rob. Nasa likuran ko pala siya.

“ Tapos na ba kayo? “ Matipid kong tanong sakanya. “ Tapos na ba kayo maghalikan ng kaibigan ko? “

“ What do you mean? “

“ What do I mean? Rob, hindi kona maintindihan. “ Humihikbi ako habang sinasabi ang mga salita na ’yan. “ Pinaramdam mo sa’kin na special ako sayo, hatid-sundo mo ako tapos niyayakap mo ako. Hindi ko na maintindihan kung bakit mo ginagawa ang mga bagay na ’yon. ’Di ko narin alam kung bakit nasasaktan ako sa mga bagay na ginagawa mo! “

Hindi nagsalita si Rob at nakinig lang ito saakin.

“ Alam kong mawawala rin itong nararamdaman ko dahil siguro lasing lang ako pero sigurado ako na nasaktan ako sa ginawa mo kanina. “ Giit ko. Hindi pa rin nagsasalita si Rob tinitignan niya lang ako.

“ Kalimutan mo  ang mga sinabi ko sayo. Nakainom lang talaga ako. “ Bahagya akong natawa. Nakita ko na lumapit si Rob saakin.

“ I was hurt, too. “  Narinig ko na sinabi ni Rob bago pa ako tuluyan na mahilo at bumagsak. Alam kong nasalo ako ni Rob dahil naramdaman ko ang mga kamay niya.

I like you Rob because you make me feel special, but why are you causing me pain with your actions?

Chapter 14:

Curt’s POV

“ Curt hindi ba nag-usap na tayo na dapat wala tayong isi-sikreto sa isa’t-isa? “ Tumango ako kay Stella. Dahil kinikulit parin niya ako sa pag-walk out ko sa inuman noong friday.

“ So, anong nangyari bakit nag-walk out ka? Is there something that I should know? “ Mahinang tanong ni Stella habang busy kami sa panonood ng mga naglalaro ng volleyball dito dahil malapit na ang Physical Education day kaya maraming nag-eensayo.

Kinwento ko lahat ng ginagawa mi Rob simula noong makatulog ako sakanila, nilagnat siya at matulog siya saamin.

“ Kaya naguguluhan ako kung ano yung ipinapakita ni Rob. Kaya ako nag-walk out kagabi parang may parte saakin na nasaktan dahil sa pag-halik niya sayo. “ Sinisikap kong mahina ang boses ko dahil ayokong marinig ako ng kung sino man ang dadaan.

“ Did I hurt you? I’m so sorry Curt. Hindi ko alam, kasi ngayon kalang naman nagsasabi sa’kin, eh. “ Seryosong giit ni Stella pero sinuklian kolang ito ng ngiti. As much as possible gusto ko open ako lagi kay Stella, mabuti nalang hindi noya minasama yung naging action ko last friday night.

“ I would like to ask hindi ba nanliligaw si Rob sayo? “ Bigla akong nabulunan sa kinakain namin na cheese stick kaya mabilis akong lumagok ng milkshake ko.

“ Stella kilala mo naman ang lalaki na ’yon, tuwid na tuwid kaya imposibleng manligaw siya sa’kin. Hindi ako magugustuhan ni Rob. It will never be dahil straight siya. “ Natawa naman ng bahagya si Stella at mukhang sumasang-ayon naman siya dahil matagal na nyang kakilala kasi magka-village sila at kaklase niya since elementary.

“ Malay mo magustuhan ka niya. Kasi sa nakikita ko parang may something kay Rob. Napapansin ko kung gaano ka niya titigan, nakita ko rin yung pagtulong niya sayo sa mga milkshake orders mo noong ibinaba niya sa kotse mo at balita ko siya ang nagsundo sayo sa bahay niyo noong nag-inuman tayo. “ Tama naman si Stella, magaling talaga ang kaibigan ko dahil akala ko wala lang sakanya pero ino-obserbahan pala niya ang galaw ni Rob at ang nangyayari.

“ Hindi kona talaga alam Stella. Basta noong friday nasaktan nalang ako bigla sa nangyari. “ Giit ko.

“ Ganyan talaga, isa pa dapat sinabi mo kaagad sa’kin para iniwasan ko. Kung alam ko lang na may parang namamagitan sainyo, umiwas na ako sa pag-halik niya sa’kin. May nasabi na ba sayo si Rob?“ Alam kong nagsasabi ng totoo si Stella at alam kong pure na intention niya na hindi ako masaktan.

Uminom muli ako ng milkshake ko tsaka ko siya sinagot. “ Ang natatandaan ko, ang sabi niya nasaktan rin daw siya kasi ’di ba hinabol niya ako noong nag-walk out ako. “ Tumango-tango si Stella.

“ Ikaw ba, may gusto ka ba kay Rob? “ Huminga ako ng malalim sa itinanong saakin ni Stella dahil hindi ko alam kung ano ang isasagot ko.

“ Hindi ko alam. Basta nasaktan ako. “

“ Alam kong alam mo ang sagot mo dyan, hindi mo lang sinasagot dahil natatakot ka na baka mali ang iniisip natin. “ Tama si Stella. Natumbo niya.

“ Oo nga pala, nag-text nga si Rob ngayon na simula daw ngayon siya ang maghahatid at mag-susundo saakin. Pero kanina hindi ako nagpa-sundo dahil feeling ko kailangan ko ng personal space dahil sa nangyari no’ng friday. “

“ Ayon naman pala, sumabay ka nalang sakanya basta huwag kang mahuhulog.

“ Noted po, Ma’am Stella. “ Tsaka kami nagtawanan.

Maya-maya nag-vibrate ang phone at agad ko naman tinignan kung sino ang nag-text.

“ Tapos ka na? Patapos na ako dito sa gym. “ Nag-text si Rob kasi nagsabi ako sakanya na mag-uusap kami ni Stella bago umuwi at nag-paalam naman ito na mag-gym muna daw habang naghihintay.

“ Nakangiti ka dyan? Ti-next ka niya ’no? “ Nakangiti si Stella.

“ Oo. “ Simpleng sagot ko.

“ Sabi na, eh. So, last na talaga itong pag-bebenta mo ng shake? “ Tanong ni Stella.

“ Oo dahil pinatigil muna ako ni Tatay, siya na muna daw sa bayarin sa bahay dahil may nag-trabaho siya ngayon sa kumpare niya. “

“ Construction? “

“ Oo. “ Sagot ko kay Stella.

“ Tamang-tama naman, magaling si Tito sa ganyan, eh. “ Napa-ngiti ako kay Stella dahil alam niya na magaling si Tatay sa pag-gawa ng bahay. Sabagay kaya pala alam niya dahil nagtrabaho si Tatay kila Stella para mapatayo ang bahay nila.

Nagpaalam nakami sa isa’t-isa dahil may lakas pa daw si Stella. Binuksan ko naman ang phone ko at nireplyan ko si Rob.

Sabi ko hihintayin ko nalang siya dito sa lobby ng campus, maya-maya dumating din agad siya.

“ Kanina ka pa? Sorry natagalan. “ Giit niya habang papalapit saakin. He’s wearing white sando and black shorts kaya kitang-kita ang hulma ng katawan niya ngayon. Medyo basa rin ang buhok niya at leeg dahil sa pawis.

Kinuha ko ang towel ko sa bag inalok ko si Rob na punasan ang pawis niya.

“ Thank you. Kumain kana? Nasaan si Stella? “ Tanong nito habang lumi-linga sa paligid.

“ Hindi pa naman ako gutom. Si Stella umuwi na may lakad daw. “

“ Okay, tara na. “ Tsaka kinuha ni Rob ang bag ko.

Sumunod ako sakanya at naglakad papunta sa parking lot ng school. Mabagal ako maglakad at noong mapansin niya na nauuna siya, pinantayan niya ako.

“ Do you need to do something? “ Marami pero nakita ko nalang ang sarili ko na humiling bilang sagot.

“ Wala naman. I’m free. May lakad ka? I can help you! “ Naka-ngiti kong saad sakanya at bahagya naman syang ngumiti. Natutuws talaga ako kalag nakikita ko syang ngumiti kahit bahagya lang.

“ I do. Papasama sana ako sayo sa factory. I’ll show my personal business and I meed ro sign something. “ Magtataka pa ba ako kung may business siya? Eh, pag-aari nga nila yung school.

“ Sure, okay lang. “ Muli itong ngumiti.

Hindi namin namamalayan na nasa parking lot at tapat na pala kami ng sasakyan niya kaya pinagbuksan niya ako ng pinto at isinara ito.

Pag-pasok niya habang binubuhay niya ang sasakyan, pinag-patuloy namin ang topic namin kanina about sa personal business niya. Curious kasi ako kung anong business niya pero alam kong makikita ko rin ’yon maya-maya.

“ Kailan nag-start ang business mo? “

“ Year 2022, pandemic. “ Tumango-tango ako.

“ Okay naman ang sales? “

“ Yes, nasa ibang bansa na ang mga products ko. “

“ Wow, ang galing mo naman. Sana ganyan lahat no, yung may business na iniisip tapos mayaman ang family. Ofcourse, thankful naman ako sa small business ko. “ Yung milkshake na tinitinda ko sa campus.

“ You are awesome too! Imagine, selling milkshake and studying at the same time that’s really amazing. “ Muli kong nakita syang ngumiti at bahagyang sumilip ang ngipin niya na napaka-puti.

“ Salamat Rob. “ Muling nanahimik ang atmosphere sa loob ng sasakyan kaya minabuti kong kuhanin ang cellphone ko sa bag ko para i-message si Mama na late na naman akong makakauwi dahil pupunta nga kami sa Building ni Rob.

Hinintay kong magreply si Mama pero wala akong natatanggap kaya tinawagan ko nalang si Tatay. Tama nga ako, dahil sumagot agad si Tatay na okay lang daw.

Sinimulan na ni Rob ang pagmamaneho at sinabi niya na malapit lang daw ’yon bibilisan nalang daw niya dahil hindi naman daw masyadong traffic.

Bago pa kami makapunta sa building ng factory ni Rob, iniliko muna niya sa isang fast food at nag-drive thru kami para mag-order. I’m insisting na ako na ang magbabayad dahil may budget pa naman ako pero hindi niya lang ako pinansin.

“ Kumain ka baka isipin mo ginugutom kita or you can also eat me if you want to, “ nakatanggap ng malakas na hampas si Rob mula saakin. Hinampas ko siya sa braso.

“ Baliw ka! Hindi ako mabubusog sayo, ’no. “ Tsaka ako tumawa.

“ Curt, what else do you want? “ Tanong niya. “ Me? I can offer my whole body kung gugustuhin mo. “ May pagka-manyak rin pala ang homophobic na ito.

“ Wait lang, bakit hindi mo na ako tinatawag na bading? Tinatawag mo na ako sa name ko. “

“ Syempre nagpapa-good shot ako. “

“ Ano? “ Tanong ko.

“ Nevermind. “ Tsaka na ito nagsimula sa pagmamaneho habang kumakain ako.

Paano kaya siya makakakain kung nagda-drive siya? Wala naman sigurong masama kung tutulungan ko syang maka-inom hindi ba? Kinuha ko ang drink niya tsaka itinusok ang straw. Bahagya akong lumapit sakanya kahit hinahatak ako ng seatbelt pabalik sa dati kong pwesto. Inilapit ko ang drink ni Rob tsaka niya ako tinignan parang nagtatanong kung anong ginagawa ko.

“ Uminom kana. Nakakahiya naman kung ako lang ang kakain at iinom kaya uminom kana. “

Dahan-dahan na uminom si Rob at mukhang hindi pa rin makapaniwala. Napatingin ako sa adam’s apple niya na nagtatas-baba dahil sa dag-inom nito. Hindi parin niya inaalis ang tingin sa highway.

“ Thank you. “ Giit ni Rob at napansin ko itong namula ang pisnge niya.

“ Ayos ka lang Rob? “

“ Yes, I’m fine Curt. Kumain ka lang. “ Naka-ngiti ito ng malapad ngayon. First time kong makita na naka-ngiti siya ng malapad. Nakangiti man siya o hindi gwapo pa rin siya.

---

“ We’re here Curt. “ Mabilis syang bumaba at pinag-buksan niya ako ng pinto. Ang sarap sa puso na ginagawa ni Rob ang mga bagay na ito saakin.

Pagbaba ko, bumungad kaagad saakin ang malaking building na napaka-kulay.

“ Rob’s Toys. “ Binasa ko sa utak ko ang logo na nasa gitnang parte ng building. Ngayon ko napagtanto na toys factory pala ito at ito abg business ni Rob. It is amazing dahl hindi ko inaasahan na ganito ang magiging business niya. Wala sa itsura ni Rob na papasukin niya ang ganitong business. I mean, he’s manly, hot at homophobic tapos ito ang business niya.

Curious tuloy ako kung bakit ganito ang napili nyang business.

“ Tara pasok na tayo. “ Hinalalayan ako ni Rob para tuloy akong artista.

Pag-pasok namin isa-isang bumabati ang mga staff na dinadaanan namin kay Rob pero wala reaksyon itong si Rob.

“ Good afternoon sir Owenturner, next week may meeting po kayo with Mr. Salcedo from US na planong mag-franchise po ng business niyo. “ Sinabayan ng secretary ni Rob ang paglalakad namin. Nalaman ko na secretary siya dahil nakikita ko sa metal name plate na naka-pin sa formal attire niya.

“ Sure, schedule it by saturday afternoon. “

“ Copy sir. “ Tsaka na umalis ang secretary.

Nag-patuloy kami sa paglalakad at ngayon ko lang naramdaman ang kamay ni Rob na naka-kapit pala sa bewang ko kaya pala sinusundan kami ng tingin ng mga staff nila dito.

Paglabas namin sa elevator, bumungad saakin ang napa-gandang lobby. Tapos may mga colorful doors tapos naka-indicate kung anong klase ng toys ang siguro ginagawa sa loob.

“ Do you want to get inside? “

“ Sige please! “

Nauna si Rob ng bahagya, pumasok kami sa Car Room, pag-pasok namin maraming table at machine na gumagana. May nga staff rin na nag-la-lagay ng gulong ng sasakyang laruan, nag-ku-kulay at nag-lalagay ng batteries tapos susubukan kung umaandar ito. Ang satisfying panoorin dahil busy na busy sila.

“ Let’s proceed to the next room. “

Lumabas kami pero hindi pa rin nawawala ang tingin ko sa mga staff. Ang bibilis ng kamay nila at talagang kabisado na nila ang ginagawa nila. Mukhang hindi rin sila nabibigatan sa ginagawa nila dahil naka-ngiti ang mga ito.

“ This is Dolls room. “ Binuksan ni Rob ang pinto at pumasok kami. “ Ito yung kwarto na gusto kong laging tinitignan. May naaalala akong tao kapag nakikita ko ang kwarto na ’to or basta makakakita ako ng manyika. “ Giit ni Rob. Kaya pala.

Lumapit ako ng bahagya doon sa staff na naglalagay ng manyika sa mga box, parang sobrang saya ng puso ko dahil bata pa lang ako paborito kona talaga ang pag-lalaro ng manyika. Naalala ko rin yung kaisa-isang kaibigan ko na straight na talagang nakikipag-laro saakin kahit manyika ang laruan namin.

Binibihisan, inaayusan at pinapaliguan kopa noon ang manyika ko na napulot ko kasama yung kaibigan ko na never konang nakita simula umalis sila. Na-mi-miss ko tuloy si RJ dahil wala akong naririnig sakanya na kahit ano kahit naglalaro ako ng manyika kumpara sa ibang kalaro namin na inaasar ako at minsan napaiyak pa nila ako.

Kung si Rob lang ang kalaro ko noon siguro isa rin siya sa nagpapa-iyak saakin dahil homophobic siya.

Hindi ko namamalayan dahil tumulo na pala ang luha ko. Naalala ko lang kasi dahil si RJ lang na naiwan saakin noon dahil inayawan ako ng mga kaibigan kong lalaki. Idagdag mopa ang masasakit na sinabi nila saakin na hanggang ngayon nakatatak pa rin saakin.

Kailan kaya magpapakita si RJ saakin?

“ Hey, are you okay? “ Bumalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Rob.

“ Oo, ayos lang ako Rob. “

“ Do you want that? “ Hindi pa ako nakakasagot bigla ito dumukot ng malaking paper bag sa drawer ng mesa at inutusan niya ang isang staff na kunin ang bawat variant ng manyika. Napa-ganda rin ng paper bag dahil makulay ito at may malaking logo sa gitna.

“ Rob, kahit isa lang ayos lang. “

“ No, take them all para kapag nasira ang isa may gagamitin ka pa but nothing to worry, those dolls are good quality. “

“ Salamat Rob. “ Kahit ako mismo nagulat sa susunod kong ginawa dahil niyakap ko si Rob. Noong una hindi ito gumalaw pero maya-maya naramdaman ko rin ang mga palad niya sa likod ko.

“ Hindi mo lang alam Rob, kung gaano mo ako napasaya ngayon. Sobrang mahalaga saakin ang manyika. “ Hindi ko na rin kakayanin pa siguro tumingin sa ibang toys room dahil parang nalungkot ako ng sobra. Maliban sa na-mi-miss ko si Rj, na-mi-miss ko rin yung mga bagay na ginagawa niya at tiniis niya kahit napapagalitan na ito dahil madalas makipag-laro saakin.

“ I know the dolls has an affect on you and I understand that. Don’t worry Curt, you can obtain as many as you want para mapasaya lang kita. “ Rob answered me modestly at mas hinigpitan pa niya ang pag-yakap saakin.

“ I really don’t know why you are emotional but nothing to worry your feelings are valid. “ Dagdag oa ni Rob. Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko na umiyak sa dibdib ni Rob.

---

Here’s the ROB’S TOYS Lobby area.

Hi, Aboutfictionx

readers!

How are you guys? I hope you guys are doing well. Kindly comment your thoughts about this chapter even the previous chapters.

Happy reading po!

Chapter 15:

Curt’s POV

Masaya pa rin ako hanggang ngayon dahil nagiging mabuti ang usapan namin ni Rob at masaya rin ako sa mga manyika na ibinigay niya saakin last week. Inilagay ko talaga yung mga kahon-kahon na manyika and I displayed them.

“ Did you enjoy the breakfast? “ Tanong ni Rob habang nag-lalakad kami dito sa hallway papasok sa classroom.

“ I did, salamat Rob. Ikaw ba? “

“ Yes, because I’m with you. “ Tsaka ito ngumiti, napa-ngiti rin ako.

“ Binola mo pa ako. Tara na! “ Pumasok na kami sa classroom at hindi mawawala ang tinginan ng mga kaklase ko dahil mukhang nagulat sila at magkasama kami ni Rob.

“ Hindi ba mag-kaaway ang dalawa na ’yan? “

“ Rob and the gay?! “

“ I can’t understand. “

Ayan ang iilan na bulungan na naririnig ko pero binalewala ko sila.

“ Saan ka uupo? “ Tanong ni Rob tsaka ko hinanap si Stella kasi kung nasaan siya doon ako. Noong makita ko si Stella she was talking to Dale seriously at mukhang nagtatalo pa sila. Ang napansin ko ay parang sinisikap nila na walang makakarinig sa pinag-uusapan nila.

Never ko pa nakitang kausapin ni Stella si Dale and something is bothering me. Parang lumakas ang tibok ng puso ko. Maging si Rob hindi naman niya kinakausap si Stella, pero si Stella pilit na kinakausap si Rob. Sa katunayan nga, madalas mag-tanong saakin si Stella kung anong meron saamin ni Rob ngayon pero hindi ako makasagot dahil hindi ko alam. Ang alam ko lang masaya ako masama siya.

Minsan rin naitanong ni Stella saakin kung hindi ko ba daw gusto si Dale kahit kaunti, sabi ko hindi dahil nababaitan lang ako dito. Noong sinagot ko siya ng ganoon parang narinig ko siya huminga ng malalim at nakita kong inikutan niya ako ng mata na hindi ko rin maintindihan kung bakit.

May naririnig din akong mga kwento galing sa mga kaklase ko na may hindi magandang ugali si Stella pero never kopa naman na-experience dahil hindi pa kami nag-away ni Stella at hindi pa kami nagkaroon ng misunderstanding.

“ Mukhang may katabi na si Stella, would you like to seat on me? I mean, seat beside me? “

“ Sige tatabi ako sayo, kasi may katabi na si Stella. Batiin natin si Stella, tara! “ Naka-ngiti kong turan kay Rob pero tila ba na-istatwa siya at hesistant pa na samahan ako pero maya-maya sumunod rin saakin.

“ Stella! “ Nakita kong napalitan ng gulat ang kaninang seryosong mukha ni Stella.

“ Curt, what are you doing here? “ Hindi agad ako nakasagot sa tanong niya. Hindi ako sanay na ganito si Stella para syang nagulat at tila ba hindi niya inaasahan ang pagdating ko. “ I’m sorry, stress lang ako sa lesson plan ko kaya nagtatanong ako kay Dale. Saan ka uupo? “

“ Sa tabi nalang ni Rob para mapag-usapan niyo ni Dale ng maayos ’yan. “ Kumaway at ngumiti ako kay Dale at ganoon rin ang ginawa ni Rob kay Stella at pansin kong hindi makatingin ng maayos si Rob kay Stella.

Napaisip ako kung bakit ganito ang galaw ni Rob towards Stella, hindi ba makatingin ng maayos si Rob dahil sa sinasabi niya saakin before? Panigurado galit rin si Stella kay Rob.

“ Rob, yung sinasabi mo noon saakin wala na ’yon saakin and Stella kalimutan mo nalang yung ginawa ni Rob you can friends. “ Hindi sumang-ayon si Stella siya.

“ Friendship? After all the things he does? Hindi pwedeng kalimutan ang mga bagay na ’yon. “ Alam kong kahit anong oras iiyak si Stella.

“ I’m so sorry Stella pero hindi ko matitis ang ugali mo. Mabuti nga’t nagbago kana. “ Seryosong sagot ni Rob.

Kahit anong gawin ko hindi ko maintindihan bakit nagawang sampalin ni Stella si Rob at mas hindi ko naiintindihan kung saan sila nanggagaling sa mga pinag-sasasabi nila.

Sinabihan ko si Rob na iwanan na muna kami at sinundan niya naman ’ yon at bago pa kami magkahiwalay nag-sorry siya.

“ Stella I know it’s hard to accept Rob. Alam kong nagkaka-mabutihan kami at alam mo naman ’yon dahil ovservant kang tao. Pasensya na dahil padalos-dalos ako but I want to take that risk. Aaminin ko na walang improvement saamin but we’re working on it. “

“ Curt kaibigan kita kaya maiintindihan kita. Tama ka mahirap tanggapin na ang bad and homophobic educator na ’yon at ikaw ay nagkakamabutihan dahil may kahati na ako sa oras mo. “ Nag-pout si Stella dahilan para yakapin ko ang kaibigan ko.

“ Ikaw naman, hindi mangyayari ’yon. Tsaka hindi naman tayo magkakahiwalay. Alam kong mahirap pero tanggapin mo na makakasama na natin madalas si Rob. “ Hindi ko rin masasabi kung anong meron kami pero masaya ako ngayon. Muli akong niyakap ni Stella at nasabi niya na masaya daw siya para saakin.

Maya-maya pa dumating na si Sir at nag-discuss siya about love languanges. Sabi pa ni Sir na para mas maintindihan namin kung ano ang kailangan namin sa isang pagmamahal at kung ano ang ibibigay namin. After the discussion, nalaman ko kung anong love languange ko. For me, this is the subject na sobrang gusto ko rin dahil this is about self.

Maya-maya random na tumawag ng pangalan si Sir gamit ang class list niya. Natawag si Rob, Dale at si Stella.

“ I will ask you a random questions regarding love and I want you to elaborate it. “ Kinakabahan ako dahil nakatayo kaming apat ngayon. Tahimik ako sa klase at hindi ako sanay na nakatayo at nakatingin sila saamin.

“ I’ll start with you Stella. Okay, I don’t know if you are in relationship now or if you had one before but yes, your question will be. “ Nakita kong himinga ng malalim si Stella nang mapatingin ako sakanya.

“ Paano mo tinatanggal ang pagmamahal mo sa isang tao? “ Naghiyawan ang mga kaklase ko.

“ I will respond to your question straight sir. Your affection for someone cannot be removed. Perhaps we simply get acclimated to not having them. Accepting that you will always lose love for someone is something that many people find extremely difficult, especially kung yung tao na ’yon ang nang-iwan sayo. Imagine, ikaw na yung iniwan tapos ikaw pa ang mahihirapan na tanggalin ang pagmamahal mo sa isang tao. “ Damang-dama ni Stella ang sagot niya at napaka-seryoso niya.

“ Good answer and you may now take your seat. Let proceed to Rob John. “ Lahat kami ay naghihintay sa tanong para kay Rob. “ My question for you is… “ Naka-tingin si Sir sa notebook niya at mukhang hinanda niya ang mga katanungan niya.

“ What are your personal reasons para makipag-break? “ Tanong ni Sir kay Rob.

“ There are various reasons to end a relationship, but for me, it’s usually because the other person is overly dependent and obsessive. When she behaves badly, I also end relatoonship when my partner misbehaves around other people tapos pagdating sa mga kaibigan ko or family ko good attitude ang pinapakita niya. Last but not least, cheating is the primary reason I gave up to realtionship. “

“ May mga pinang-gagalingan ang mga sagot niyo, ah. Thank you Rob John, let’s proceed with you Curt Gino. “ Huminga ako ng malalim at natawa ang mga kaklase ko noong makita nila ang pag-hinga ko ng malalim. “ This is your question… what is love? “

Nag-isip ako ng maayos dahil ayokong halo-halo ang information na ibinibigay ko.

“ In my perspective po, love should be equal and fair. As part of LGBTQ+ it is hard for us to identify kung love na ba yung pinaparamdam saamin o baka pinag-lalaruan kami o baka mabait lang yung tao. When we say love, dapat ready ka to commit with the person, you can provide time, you should validate feelings and understand the person. “

“ Thank you Curt Gino, I like it. Lastly, Dale your question will be… considering that you’re straight, na-attract kana ba sa gay? “

“ Yes, na-attract na ako sa gay. I had this sudden feeling, and I’m not sure why. Basta kusa mo nalang mararamdaman at magugulat ka nalang talaga sa susunod mong gagawin. I mean, there’s no problem being attracted with gay, basta kapag naramdaman mo na gusto mo na ’yong taong ito, no one can able to change it. “ Kusa akong napahiway kagaya ng mga kaklase ko.

“ I’m proud of you Dale because you’re not homophobic. Thank you everyone! “ Tsaka mabilis na nakapag-ligpit si Sir at umalis. Pag-labas ni Sir tumayo na rin kami para mag-ayos ng sarili at para makauwi na rin kami. Isang subject lang naman ngayon.

“ Curt, let’s go? Ihahatid na kita. “ Turan ni Rob kaya sumama na ako sakanya at nagpaalam na kay Stella at Dale na busy na naman sa pag-uusap.

“ How are you? Are you having a good day? “ Ngumiti si Rob habang naglalabas kami pababa sa hagdan.

“ Okay lang naman ako Rob, ikaw kamusta ka? “ Masaya kong tanong sakanya at mas napangiti ito.

“ I’m fine because you’re here. I mean, you are my motivation kahit tinatamad na ako pumasok. “ Giit niya.

“ Eh, bakit ka tinatamad? Hindi tayo pwedeng tamarin lalo na future educator tayo, remember na we’re good educator and not bad educator. “

“ Copy that, pero may time talaga na I don’t even know how to stand from the bed. Parang grabe yung pagod ko. “

“ Naramdaman ko na rin ’yan kaya naiintindihan kita Rob and please be reminded na nandito ako when you need me, bukas ang bahay namin para sayo, alam mo ’yan. “ Giit ko habang nakangiti sakanya. Nagulat ako dahil bigla niya akong hinila at ini-rolyo niya ang kamay ko sa braso niya.

“ Rob? “

“ Pinag-titinginan tayo, I just want to be proud for havung you. I’m fortunate to have, Curt. Always remember that, “ Parang anytime tutulo ang luha ko, hindi ko inaasahan na sasabihin niya ’yon kasi dati parang galit saakin si Rob lalo na kapag nakikita niya ako.

“ Rob, hindi ko alam paano mo naintindihan, kasi dati hindi ka naman ganyan. Feeling ko lagi kang galit saakin, tapos lagi akong nakakatanggap na verbal abuse from you at parang nandidiri ka saakin. “ Huminto si Rob sa paglalakad kaya ganon rin ang ginawa ko dahil naka-kapit ako sakanya ngayon.

“ I truly apologize for what transpired, Curt. I’m sorry for everything since I made a mistake in judging you before getting to know you. It was wrong of me to bully, verbally abuse, and judge you. “ Diretsyong nakatingin si Rob saakin habang hawak ang kamay ko. Ang sarap marinig ng mga salita na ’yan mula kay Rob dahil hindi ko inaasahan na darating kami sa puntong magiging maayos kami.

Kapwa rin kami walang pakielam sa mga estudyante na dumadaan. Nahuli ko rin si Stella at Dale na nakatingin saamin at bigla nalang silang nag-walk out pareho.

Muli akong tumingin kay Rob.

“ Rob, ang saya ko dahil narinig ko ang mga bagay na ’yan mula sayo. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya ngayon dahil komportable kana saakin. “ Giit ko habang tumutulo ang mainit na likido na galing mula sa mata ko.

“ I used to think that gay people and my father were identical-both impetuous and hurtful to others. Kaya kapag may makikita akong third gender, tingin ko kamukha sila ng magaling kong tatay. “ Alam ko kung saan nanggagaling si Rob at hindi ko mababago ang opinyon ni Rob.

“ Naiintindihan kita Rob but always remember na hindi lahat ng tao ay parehas ng pag-iisip at hindi valid reason ’yan para makasakit ka ng damdamin ng ibang tao. Katulad mo nasasaktan ka ginawa ng tatay mo, syempre ganoon rin ang nararamdaman ng mga tao na pinag-bu-buhusan mo ng galit dahil sa ginawa ng tatay mo. “ Mahabang paliwanag ko sakanya tsaka ko siya niyakap at ganon rin ang ginawa nito.

“ Curt, I am so grateful for your unwavering support and understanding of my actions and never giving up on me. I realize that sometimes it’s difficult to interpret my movements, but even I get confused occasionally because my eyes are constantly searching for you. “ Parang may kung anong kuryente ang dumaloy sa buong katawan ko sa sinabi ko. Hindi kona sinagot pa si Rob at nauna na akong naglakad.

My eyes are constantly searching for you.

Iba rin talaga magpa-kilig ang mga future educators. Grabe, pinawisan ako doon, ah. Gusto kong sumigaw sa kilig pero pinipigilan ko ang sarili ko dahil nasa campus ako. Umakto akong okay lang at hindi kinikilig nang mahabol ako ni Rob.

“ Hey, are you okay? Kinikilig ka ba? “ Mapang-asar na tingin ni Rob kaya nakatanggap ito ng hampas sa braso. Bago niya buksan ang sasakyan niya, hindi ko na natiis ang sarili ko at talagang sumigaw na ako sa sinabi ni Rob.

“ Tara na, iuuwi na kita. “

---

Guys, magiging mabilis ang mga pangyayari sa susunod na chapters. HAHAHAHA.

-Aboutfictionx

Chapter 16:

Curt’s POV

Palaisipan pa rin saakin kung paano inilagay ni Rob ang card na ito sa bag ko nang hindi ko man lang napapansin. Nakita ko nalang ito habang inaayos ko ang mga gamit ko sa bag. Mukhang matagal na ito sa bag ko at ngayon ko lang napansin, hindi kasi ako madalas kumuha ng gamit sa bag kahit nasa school ako dahil pi-ni-picturan ko ang mga mga lectures.

This card is an invitation for a date.

I don’t know what kind of date it is pero paghahandaan ko since wala naman yung subject teacher ko ngayon tapos walang pasok bukas dahil sabado na.

First time kong a-attend sa date kaya kinakabahan ako at hindi ko alam kung anong susuotin ko. Lumapit ako sa maliit kong drawer na lagayan nang napaka-dami kong damit. Nag-hanap ako ng pwede kong suotin at nakita ko nanga ang mint green na polo shirt at khaki pants, i-ta-tuck in ko nalang at white shoes na nabili ko sa ukay-ukay. Tumayo ako at naghanda na sa pag-ligo ko.

Pagkatapos ko maligo, nag-bihis na ako at ti-next ko si Rob na huwag na  ako susunduin dahil ako nalang mismo ang pupunta doon.

Nag-apply ako ng sunscreen sa mukha ko dahil medyo mainit pa rin kahit 5:30 na ng hapon.

“ Mag-iingat kayo ni Rob ’nak, ah. “

“ Oo naman ’ma, kasama ko naman po si Rob kaya huwag po kayong mag-alala ni Tatay. “ Tsaka na ako nag-mano sa mga magulang ko at lumabas na. Nag-offer pa si Tatay na ihatid ako tumanggi ako dahil grabe ang init.

Tumawag ako ng tricycle at agad naman itong lumapit kaya sumakay na ako. Kinakabahan ako dahil parang napaka-formal naman ng date na ’to. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa isip ni Rob pero I’ll take the risk.

Mabuti nalang talaga at hindi traffic at nakarating ako sa tapat ng restaurant nila Rob sa loob ng 30 minutes. Grabe ang laki ng restaurant nila, hindi ko alam na sakanila ito. Matagal kona itong nakikita pero hindi pa ako nakaka-pasok o kain dito alam no may Owenturner’s restaurant din sa mga mall dito.

Nag-bayad ako ng 70 pesos sa driver at nag-pasalamat. Pumasok na ako at hindi na akong nag-abala pa na hanapin ang seat dahil may lumaoit saakin at itinanong ang pangalan ko.

Umupo ako at naging komportable ako sa upuan ko habang hinihintay ko si Rob. Maya-maya may tumunog na music mula sa speaker ng restaurant na mukhang nasa kisame.

Habang palinga-linga ako sa paligid bigla nalang akong kinilig dahil parang tila ba may kuryenteng dumaloy saakin noong makita ko siya na papalapit saakin. Awtomatiko akong napatayo at lumapit siya saakin para bumeso.

Amoy na amoy ko ang pabango na nakakadagdag sa kagwapuhan niya. He’s wearing white long sleeve at naka-tuck in ito sa black pants niya. Semi-formal ang suot niya at pinarisan niya ito ng relo.

“ You look stunning. “ Bulong niya saakin dahilan para mapa-ngiti ako. Naamoy ko rin ang bibig niya na  amoy mouth wash.

“ Salamat Rob, ang gwapo mo rin sa suot mo. “

“ Thank you Curt. Anyway, this is for you, “ ibinigay niya saakin ang bouquet of roses. Combination ng pink and white roses kaya napa-ganda nito. May ibinigay rin syang napakalaking paper bag.

“ Ngayon lang ako nakatanggap nito, Rob. Sino ba ako para bigyan ako nito? Grabe, napakasaya ko ngayon. “ Umalis ako sa pwesto ko at nilapitan si Rob. Niyakap ko at isinandal ko sa dibdib niya ang ulo ko. Hindi ko mapigilan ang sarili koa na hindi maging emosyonal.

“ Tahan na. You deserve that since you are a very decent and caring person. “ Hinaplos niya ang likuran ko. “ You can open the paper bag now before we take out dinner dahil may pupuntahan pa tayo. “

Kumalas ako sa pagkaka-yakap kay Rob at itinaas ko ang paper bag sa mesa dito sa restaurant. Inilibas ko ang kahon na galing sa paper bag at may bahagya itong kabigatan.

Ipinatong ko ito sa mesa at dahan-dahan kong binuksan. Pag-bukas ko, hindi ko inaasahan ang laman nito. Muli akong tumingin kay Rob at muli ko syang niyakap.

“ Alam kong matagal monang pangarap makabili nyan, nalaman ko kay tita and I know you can use it sa school. You really deserve that laptop and printer, Curt. “ Mas lalo akong humagulgol habang yakap ko si Rob. Naalala ko since mag-college ako sa computer shop talaga ako gumagawa ng mga projects ko, lesson plan tsaka mga instructional materials kaya napa-saya ko at ang swerte ko kay Rob dahil sa ibinigay niya.

Maya-maya dumating na ang ordee namin kaya umupo na ako. Pinunasan pa ni Rob ang mukha ko gamit ang panyo niya.

“ How’s the food? “

“ Okay na okay, ngayon lang ako naka-kain dito. Nagustuhan ko itong Cajun seafood tsaka yung Cheezy lasagna. “ Sagot ko. Ang bilis ko nga nabusog kahit gusto kopang kumain hindi na kaya ng tyan ko.

“ Curt, natawagan kona si Tita at Tito napag-paalam na kita. Pupunta tayo sa baguio after natin kumain. “ Ano? Alam kong kitang-kita ni Rob ang paglaki ng mata ko.

“ Malayo ’yon ’di ba? “ Tanong ko dahil hindi pa naman ako nakapunta doon pero base kasi sa kwento ni Stella malayo daw ’yon.

“ 3-4 hours ang byahe mas maganda kung hindi traffic. “ Hindi na ako nakapag-salita pa at speechless ako. Akala ko kakain lang kami dito pero hindi. Aalis pala kami dito sa Pampanga.

Around 7:00 pm, nakapag-pahinga nakami at nag-desisyon na kaming umalis. Pinag-buksan ako ng pinto ni Rob tsaka ako pumasok. Sunod naman syang pumasok at may kung ano syang kinuha sa back seat ng sasakyan. Ibinigay niya saakin ang jacket at mukhang dalawa ang dala niya.

“ Malamig doon kaya dapat may jacket tayo. “ Nagsimula na si Rob na mag-maneho at hindi ko inaasahan na nasa bandang Dau terminal palang kami ay nakatulog na ako.

---

“ Curt, malapit na tayo. “ Muling salita na narinig ko kay Rob bago ko kusutin ang mga mata ko dahil nanlalambo ang mga ito dahil sa pag-tulog.

“ Sorry nakatulog ako. “

“ No worries. “ Giit niya at tumingin ako sa labas. Kahit gabi na kitang-kita ko pa rin ang bangin at parang mga ulap tumatakip sa daan namin. Maraming puno at talagang nakakatakot dahil zigzag ang daan at talagang konting pagkakamali mo lang ay mahuhulog ka talaga sa bangin. Sabi no Rob palabas nakami at sa may Mall sa Baguio nalang kami mag-papark.

Pagbaba namin, isinuot kona agad ang jacket ko dahil mas malamig pala dito kumpara sa lamig ng sasakyan. Kinuha ni Rob ang kamay ko at inirolyo ’yon sa braso niya.

Nag-desisyon si Rob na pumunta muna sa Cathedral dito sa Baguio at kapwa kami naglagay sa gitna ng simbahan. Para tuloy kaming ikinakasal kaya hindi maiwasan ng mga tao na hindi mapatingin saakin.

Nang makarating kami sa medyo harap ng altar, lumuhod si Rob at pinag-masdan ko lang siya. Naka-pikit ito at kitang-kita ang pointed nyang ilong.

Nag-dasal rin ako sa isip ko habang tinitignan ang Krus sa gitna ng altar.

“ Curt, bibili tayo ng pasalubong sa Mama at Tatay mo. “ May magagawa pa ba ako at hinila mo na ako palabas Rob?

“ Rob, bilhan mo rin ang Mama mo. “ Pilit itong ngumiti at nagpatuloy siya sa pag-hila saakin. Hindi ko namamalayan na mag-hawak na pala ang kamay namin.

Pumunta kami sa gilid ng simbahan kung saan may coffee shop doon, milktea shop at mga pasalubong corner. Napakamura ng mga peanut brittle dito na nass maliit na bilog na tupperware, anim na tupperware for only one hundred pesos lang.

Kumuha ako ng basket para makabili ng mga mumurahin lang at kumuha rin ako ng mga key chain na may disenyo ng strawberry at naka-pinta doon ang salitang “ Baguio City “ kaya kumuha ako ng sampu, dahil tag-10 lang din naman ipamimigay ko kay Mama, Tatay at sa mga pinsan ko.

May isang bagay ang pumukaw ng mata ko, parang nasa seven inches na sculpture ito ng isang libro na naka-bukas. Binili ko ’yon at balak kong ibigay kay Rob medyo may kamahalan lang pero ayos lang.

Wala na kaming masyadong mapuntahan dahil gabi na, halos 10:30 na noong makarating kami. Hinanap ng mata ko si Rob at busy pa rin siya sa pag-hahanap ng pasalubong na ipamimigay niya. May dalawang basket na itong napuno pero mukhang wala pa rin syang balak tumigil.

“ Rob, siguro okay na ’yan. May pagbibigyan kapa bang iba? “

“ Wala na, para sa mga magulang mo lahat ’yan. Are those enough? “ Tumango ako.

“ Sobra-sobra na ’yan Rob. “

“ Okay sige, babayaran ko na. “ Lumapit ito sa tindera at binayaran niya ang mga pinamili niya. Nasa seven thousand lahat mabuti nalang nagbigay ng one hundred pesos discount yung tindera at binigyan niya kami ng dalawang freebies na pamaypay at naka-drawing yung simbahan doon.

“ Rob, para sayo. “ Nakita kong kuminang ang mata ni Rob at agad niya itong kinuha. “ Rob, laging mong tandaan na ang librong nakabukas na ’yan ay magsisilbing simbolo na kapag may problema ka, I’m open to listen and our house is open for you. “

“ I appreciate it, Curt. “ Tsaka niya ako niyakap gamit lamang ang isang kamay niya dahil buhat-buhat niya ang mga pinamili namin. Kitang-kita tuloy ang mga hugat ni Rob sa kamay.

“ Anyway Curt, I think kailangan na natin magpahinga. May kaibigan ako dito at pwede tayong umuwi sa bahay niya. “

“ Hindi ba tayo nakakaabala dahil late na? “

“ Hindi naman dahil may katulong lang ang nandoon tsaka wala doon ang kaibigan ko. Nasa Canada. “ Paliwanag ni Rob kaya tumango-tang ako.

---

Lumabas na si Rob mula sa banyo at nakita ko na naman ang tattoo na nasa tagiliran niya. Hindi ko pa rin maintindihan ang baybayin na ’yon, gusto kong itanong sakanya pero nahihiya ako.

“ Mauubos ako. “ Biglang saad ni Rob kaya parang bumalik ako sa realidad at tinakpan ko ang mukha ko sa kumot.

Naramdaman kong gumalaw ang kama senyales na humiga na si Rob at mukhang tapos na siya sa pag-hair dryer niya sa buhok niya.

Inaantok na rin ako dahil sa lamig ng klima dito sa Baguio at hindi nanga kailangan buksan ang aircon pero itong si Rob binuksan pa rin niya dahil hindi raw ’yon sapat. Hindi na ako nakipag-away pa sakanya dahil inaantok na ako.

Yumakap si Rob sa bewang ko habang isinisiksik niya ang mukha niya sa leeg ko.

“ Rob dahan-dahan, may tumutusok. “ Hindi napigilan ni Rob na kumawala sa pag-yakap saakin at malakas itong tumawa. Humawak pa talaga sa tyan niya.

“ Bakit kasi pinakikiramdaman mo? “ Muli itong tumawa at inikutan ko lang siya ng mata.

Pumikit ako at maya-maya naramdaman ko na naman ang kamay niya sa bewang ko pati ang baril na mukhang naka-tapat saakin ngayon.

“ Rob, ramdam na ramdam ko ’yan, oh. “ Umupo ako sa kama at tinuro-turo ko ang bagay na nasa ilalim ni Rob. Wala syang kahit anong pang-itaas ngayon at naka-boxer shorts lang talaga siya.

“ Puputulin ko ang parang tumbler na ’yan. “ Muli itong humagalpak sa tawa at nagkukay kamatis ang buong mukha niya isama mo pa ang leeg niya.

Naglagay ako ng unan sa pagitan namin at ang tanging nagagawa nalang ni Rob ngayon ay ang pag-yakap sa bewang ko.

“ Goodnight, Curt. “

“ Goodnight, Rob na may tumbler. “ Mukhang nagpipigil na naman sa tawa si Rob at noong lingunin ko siya tama nga ako kaya nakatanggap siya ng hampas mula saakin.

“ Sorry na, sige na matulog na tayo. “ Kapwa na kami nanahimik at hinayahan namin ang sarili namin sa ganoon na pwesto.

Yakap-yakap ako ni Rob ngayon habang ramdam ko ang mainit na katawan niya.

Sana laging ganito, sana laging masaya at sana lagi ko syang kasama.

---

Ayan napo at may asaran na sila, HAHAHAHAHAH. Kahit ako mismo natatawa.

Kamusta ang chapter na ’to?

-Aboutfictionx

Chapter 17:

Curt’s POV

“ Congratulation, Curt! We made it! “ Malakas na sigaw ni Stella nang makalabas ang professor namin dahil tapos na ang demonstration namin. Natapos kaming mag-demo ni Stella ngayon kasabay si Rob at Dale.

Natapos na rin ang grupo nila Adhley na sina Jelly Ann at Hazel. Ang ganda rin ng demonstration nila.

“ Thank you Stella, congrats din! Alam ko naman na matatapos tayo ng maayos kaya binili kita nito. “ Kinuha ko mula sa bag ang Tote bag, peanut birttle at key chains na galing sa baguio dahil hindi ko naibigay kasi busy talaga.

“ Ang swerte ko naman sayo. “ Parang maluluha na si Stella kaya niyakap ko siya. “ Naalala ko yung kaibigan ko dati hindi na nila ako kinakausap tapos hindi ako nakatanggap ng kahit ano sakanila. “ Mas hinigpitan ko ang yakap ko kay Stella. Ito talagang kaibigan ko lumalambot ang puso bigyan mo lang ng kahit ano.

One week mula noong nakauwi kami ni Rob from Baguio at talagang nag-enjoy kami pero pagkatapos noon naging busy kami at walang tulog dahil sa biglaan na demonstration. Mabuti at nakagawa pa kami ng instructional materials. Dahil puro reklamo itong si Rob, noong matapos ko ang instructional materials ko, tinulungan kona siya dahil hindi daw niya alam paano niya sisimulan.

Itong si Dale nag-breakdown pa kanina bago siya magsimula kaya nilapitan namin siya para pakalmahin, bale nauna yung ibang kaklase ko na mag-present kahit siya yung una. Kinakabahan siguro.

Hinanap ko si Rob dahil nawala siya sa paningin ko at nahagip ko siya na papasok sa pinto, lumabas pala siya.

“ Kain kana muna and drink a lot of water. “ Ibinigay ni Rob ang dalawang bottled water at isang chicken sandwich na mukhang nabili ni sa canteen.

“ Bakit may abutan dyan? “ Pang-aasar ni Adhley at talaga pumagitna pa saamin.

“ Huwag kayong mag-ligawan dito kung hindi niyo rin ako ibibili ng tubig. “ Mataray na giit ni Hazel at mukha naman itong nagbibiro.

“ Oo nga naman, pahingi ako. “ Tsaka agad na kinuha ni Stella ang sandwich sa kamay ko at talagang kinain niya sa harap namin ni Rob. Mukhang nainis itong si Rob at tumingin sa ibang direksyon. Ngayon lang naman ni Stella ito kaya kahit ako nagtataka.

“ Hoy, Stella gutom rin ’yang si Franco. Gutumin ka talaga! “ Itong si Jelly Ann talaga hindi ako tinatawag sa pangalan ko, halos kami tinatawag niya sa last name.

“ Bakit hindi kaya tayo mag-celebrate mamaya? “ Malakas na tanong ni Dale kaya agad kaming napatingin sakanya. Nagtawanan naman ang mga kaklase ko dahil kanina lang para syang mahihimatay.

“ Good idea! May naitulong ka rin! Sana pati sa group project natin diba? “ Muling nagtawanan ang lahat dahil sa sinabi ni Hazel.

“ Pero tama si Dale, this is the best time to celebrate. Kung gusto niyo sa bahay nalang namin? “ Suggestion ni Jelly Ann.

“ Malayo ang bahay niyo Ann, what if kila Rob tayo? “ Tanong ni Adhley at nagtinginan sila. Hindi pa siguro sila nakapunta sa bahay nila Rob.

“ Sure, sa bahay nalang. “ Dahilan para magsigawan ang mga kaklase ko na parang nanalo sa raffle. Tama nga ako dahil hindi pa daw sila nakakapunta sa bahay nila Rob as per Jelly Ann. Hindi raw kasi ito nakiki-halubilo pero tumutulong daw ito sa mga group activities.

Pagkatapos kulitin ng mga kaklase ko si Rob kung sigurado ba daw siya, nag-alisan narin sila para daw makabili pa sila ng susuotin nila para mamayang gabi. Iba talaga kapag mayayaman, kailangan bago ang outfit. Sabagay kahit ako naman ang may pera panigurado bibili din ako ng damit kapag may lakad ako.

Nagpaalam na si Dale dahil may lakad pa daw siya at susunod nalang daw ito. Muli kong naamoy ang pabango niya noong dumaan siya sa harapan ko. Umalis na rin si Stella dahil kasama niya ang mga kaklase kong babae mamimili daw sila ng swim suit. Oo nga pala may swimming pool sa bahay nila Rob.

“ Curt, tara na? “ Ngumiti ako at tumayo.

“ Tara Rob, binigay naba ni Dale ang listahan ng bibilhin natin? “

“ Oo, hawakan mo ’to. “ Ibinigay ni Rob ang pera na galing sa mga pupunta mamaya, may nagbigay ng 500 at 1000. Nagbibigay din ako pero ayaw tanggapin ni Rob, siya nalang daw bahala. Pinipilit ko siya  pero ayaw nyang tanggapin. Naglabas agad siya ng limang-libo at isinama sa mga pera.

Hindi na nga niya gustong kunin ang ambag ng mga kaklase ko dahil bisita daw sila dapat hindi daw sila gumagastos. Ang gusto ko sa mga kaklase ko, kapag may lakad na ganito nag-aambag sila pati noong nag-inuman sa bahay ni Dale, talagang nag-bigay sila.

“ Rob, daan muna tayo sa bahay bago tayo mamili. “ Giit ko habang papalapit kami sa sasakyan ni Rob.

“ Sure thing. “ Sagot ni Rob at pinag-buksan niya ako ng pinto. Pag-pasok ko, isinuot ko ang seatbelt dahil tumutunog ang sasakyan kapag hindi naka-seatbelt.

“ Tapos na ang demonstration natin, makakapag-pahinga na tayo. I know you are still tired since we came from Baguio. “ Giit ni Rob.

“ Oo nga, eh. Ngayon ko naramdaman ang grabeng antok na ’to. “

“ You can sleep sa bahay kung late tayo matatapos. “ He answered habang busy sa pagtingin sa kalsada.

“ Salamat Rob pero uuwi ako ngayon dahil nami-miss kona sila Mama, hindi kopa nai-kukwento ang pag-pasyal natin sa Baguio. “

“ Okay. Nagustuhan ba nila Mama, I mean, Tita ang pasalubong natin sakanila? “ Bahagya akong natawa pero hindi ko ’yon pinakita kay Rob.

“ Oo nagustuhan nila. Alam mo naman na kapag galing sayo tuwang-tuwa sila Mama at Tatay. Ang lakas mo sakanila, eh. “ Ngumiti ito.

“ Syempre nagpapa-good shot ako. “ Good shot?

“ Ano? “ Humiling ito.

“ Wala. Inumin mo nalang ’yang bottled water kanina mopa hawak ’yan. “ Oo nga pala nakalimutan kona.

---

Nakapag-paalam na kami kay Mama at pumunta na kami sa korean store para mamili ng pang-samgyupsal ayan daw kasi ang gustong kainin ng mga kaklase ko. Gusto rin daw nila ng maraming ice cream at maraming snacks. Naisip rin namin ni Rob na bumili ng cake dahil mukhang cravings ng mga kaklase ko ang matatamis.

“ Hi, good evening sir! “ Giit saakin ng kahera dito sa korean store.

“ Boyfriend niyo po? “ Hindi pa ako sumasagot pero tumango-tango na siya. Mukhang sinagot na siya ni Rob dahil nasa likuran ko si Rob.

“ Ang swerte mo naman sa bf mo sir, ang gwapo. Ang tangos pa ng ilong. Ilang months na kayo sir? “ Talagang itatanong pa talaga ni Ate.

“ Hindi ko siya boyfriend ate. “

“ Sir hindi ka naman pala bf ni sir, eh. Bakit po kayo tumango? “ Natatawang tanong ni Ate kay Rob. Tumingin si Rob sa ibang direksyon.

“ Magkano po lahat? “ Tanong ko para maiba ang usapan. Nang sinabi ng kahera ang total bill namin agad kong ibinigay ang pera at sinimulan niya itong bilangin. Pag-bigay ng sukli agad na kaming lumabas habang buhat-buhat ni Rob ang mga pinamili namin. Nagiging-visible tuloy ang mga ugat sa braso ni Rob.

Muling pina-andar ni Rob ang sasakyan at nagmaneho papunta sakanila. Medyo malapit lang naman daw ito sakanila dahil sa likod lang ng village nila yung korean store.

“ Siguro sobra-sobra na yung pinamili natin ’no? “ Tanong ko kay Rob habang kinukuha ang cellphone ko dahil itetext ko si Mama na kumain na sila at isara ang pinto ng mabuti.

“ Yes, may pagkain naman sa bahay kaya kung magkukulang, we can cook naman. “ Saad ni Rob kaya tumango ako.

“ You look good tonight. “ Binasag ni Rob ang katahimikan.

“ Salamat Rob. Ang gwapo mo rin Rob. “

“ Tapos masarap pa. “ Dagdag ni Rob.

“ Ayan ka na naman. Ang sabi ko gwapo mo, wala akong sinabi na masarap ka. “ Tsaka ako bahagyang tumawa.

“ Totoo naman. Naalala mo ba nokng nasa baguio tayo? Nananaginip ka sabi mo ang sarap ko. “ Muli akong napatingin sakanya.

“ Totoo ba? “ Nakakahiya naman kung sasabihin ko ’yon dahil magkatabi kami noon.

“ Just kidding, hindi naman. Pero alam kong masarap ako. “ Tsaka ako umakto na parang nasasamid.

“ Huwag kalang gaganyan mamaya kapag nandyan na mga kaklase natin panigurado aasarin tayo ng mga ’yon. “

“ Let them, let them think what they want to think. Pananagutan ko naman. “ Hindi ko narinig ang huling sinabi ni Rob pero hinayaan ko nalang. “ Anyway, may gusto kaba bago tayo pumunta sa bahay? “

“ Wala naman Rob, sige deretsyo na tayo sa bahay. Nabili ko narin naman lahat ng kailangan. “

“ Okay, let me know if you need something. Curt, kindly get my phone and check kung nag-message na ang mga kaklase natin. Baka nauna na sila saatin. “ Hindi na ako sumagot at hinanap ko ang phone niya sa bag niya. Pagbukas ko ng bag niya grabe parang babae si Rob, napakalinis at napa-ayos ng mga gamit niya. Binuksan ko ang phone niya at nagtaka ako sa wallpaper niya.

Naka-wallpaper ang mukha ko sa phone ni Rob habang mahimbing ang tulog ko.

“ Nag-message na ba sila? “

“ Rob, nang-aasar ka ba? Bakit naka-wallpaper ang mukha ko sa phone mo? “

Hindi agad sumagot si Rob. Alam kong inaasar ako ni Rob at sinasadya niya ang pag-picture. Mapang-asar talaga itong lalaki na ’to kahit kailan.

“ Hindi ako nang-aasar. The reason behind is- “ Hindi natuloy ni Rob ang sasabihin niya at biglang nag-ring ang cellphone niya.

Tunatawag si Dale. Sinagot ko ito at sinabi na pababa na kami. Actually nakikita kona ang sasakyan niya sa tapat ng bahay nila Rob.

“ Let’s go, Curt. “ Nang huminto ang sasakyan, naunang bumaba si Rob at pinag-buksan ako ng pinto. Nandito na rin pala ang mga kaklase ko at tinulungan nakaming mag-baba sa mga pinamili namin na nasa likuran ng kotse.

---

Itutuloy…

Chapter 18:

Curt’s POV

Pag-pasok namin sa bahay ni Rob na mala-event place, nagsimula na ang lahat sa pag-luluto. Si Meshe at Nervin ay sweet na sweet sa pagluto ng barbeque habang si Hazel at Cristela ay inaayos ang mesa kung saan nandoon ang alak, softdrinks, snacks, cake at Pizza. May iilan din na bumili pa ng cake kaya ang ending may tatlong cake kami dito. Agad hinanap ni Cristela ang ice cream na talagang pinaalala niya saakin kanina nang paulit-ulit.

“ Adhley! Sabi ko sayo hugasan mo yung lettuce, eh. Puro ka mirror shot dyan tapos kapag pi-nost mo sa socmed, iilan lang naman ang dag-re-react. “ Dahilan para ibaba ni Adhley ang phone niya na naka-angle na kanina. Kaya gusto kong maging leader si Jelly Ann dahil nai-po-portion niya ang mga trabaho nang pantay-pantay.

“ Tapos yung isang reactor niya, tita pa niya. “ Dagdag ni Justin kaya nagtawanan ang lahat.

“ Heto nanga po. Init talaga ng ulo mo sa’kin Jelly Ann! “ Tsaka tumawa si Adhley habang papunta sa mesa kung saan naka-lagay ang naka-plastic na lettuce.

“ Curt! “ Narinig ko ang boses ni Stella at nakalubog na pala siya sa swimming pool kasama si Dale at si Hazel. Panigurado nakapag-picture na itong si Stella at Hazel bago pa sila mabasa. Lalo na maraming reactor si Stella dahil nakilala siya sa social media dahil sa vlogging idagdag mopa na kilala din ang parents niya sa larangan ng business gaya nang kay Rob.

Stella is good at Table tennis and Dale is good at playing chess. Rob is good at swimming. Ako naman ay pumasok lang sa Physical Education major kasi weakness ko ito.

Si Nervin, Justin, Cristela, Jelly Ann, Hazel, Meshe ay member sila ng cheerdance. Tapos si Adhley naman na basketball player na napaka-gwapo din.

“ Curt, ang lalim naman ng iniisip mo. Tara na! “ Giit ni Dale na walang damit ngayon kaya kitang-kita ang katawan niya. Itong si Stella at Hazel naka-swimsuit.

“ Mamaya nalang, tutulungan ko muna si Rob sa pagluto ng ulam sa loob. Babalik ako. “ Iniwan kona sila doon at pumasok ako sa kusina. Nag-set lang kasi kami ng mesa dito malapit sa pool at nagtayo lang kami ng griller sa bandang damuhan. Para talagang event venue ito dahil may shower area at comfort rooms sa labas.

“ Patapos kana pala Rob. Ako nalang magliligpit ng mga ginamit mo at mag-huhugas. “

“ No, the maids will do that. Let’s go outside. “ Giit ni Rob kaya bumungong hininga ako.

“ Rob, huwag mona silang gisingin. It’s too late for them to wake up and clean. Ako na ang bahala dito. “ Tsaka ako ngumiti.

“ Wife material. “

“ Ano ’yon Rob? “ Minsan hindi ko alam bigla akong nabibingi.

“ Labas na muna ako, ihahatid ko lang ito. I’ll be back. Sure ka ba talaga na hindi mo kailangan ng tulong ko? “ Tsaka ako tumango at nagsimula na sa pag-lilinis dito sa kusina. Hindi naman gaano madumi ang kusina kaya for sure mabilis ko itong matatapos.

“ Kayang-kaya kona ’to Rob. “

Maya-maya narinig kong may pumasok pero hindi ko ito tinitignan dahil nakatalikod ako sa main door.

“ Nakabalik kana pala Rob. “

“ This is Dale. Ang sipag mo naman, “ tsaka tumawa itong si Dale.

“ Ikaw pala, congrats pala dahil nai-tawid mo ang demonstration. “ Naka-ngiti kong giit sakanya.

“ Well, that’s because of you. Ang galing mo kasi mag-cheer kaya lumakas ang loob ko. “ Naka-ngiti ito. Hindi ko namamalayan na hawak na pala niya yung mga plato na nasabunan kona.

“ Isa kapa, ako nalang. Kaya ko naman Dale. Parang ikaw si Rob, gusto pa niya ako tulungan, eh napaka-konti lang naman ng mga ’to. “ Giit ko.

“ Sige na, para agad matapos. “ Wala na akong nagawa pa at hinayaan ko nalang siya.

“ Kumusta kayo ni Rob? “ Tanong ni Dale kaya napatingin ako sakanya.

“ Anong ibig mong sabihin? “ Napahinto tuloy ako sa ginagawa ko.

“ I mean, napapadalas ang pagsasama niyo, eh. May namamagitan ba sainyo? “ Hindi ko sinagot si Dale dahil biglang may bagay na tumunog sa likuran namin. Nandito na pala si Rob.

“ Did I disturb you two? Sabi niya kaya na niya pero nagpatulong naman sa isa. “ Tsaka tumalikod si Rob, nagtinginan kaming dalawa ni Dale dahil hindi namin maintindihan ang inakto ni Rob.

Pagkatapos namin mag-hugas ni Dale, sumunod na rin kami sa labas dahil nag-uumpisa na daw ang inuman.

Umupo na kami at naka-gitna ako ngayon kay Rob at Dale dahil hindi naman ako makakatabi kay Stella dahil basa ito baka mabasa ako.

“ Drink slowly. “ Bulong ni Rob saakin kaya tumango lang ako. Napaka-daldal ni Dale dahil kwento siya ng kwento, hindi talaga nauubusan ng topic itong si Dale kaya wala tuloy chance itong si Rob na kausapin ko.

Nang makakuha ako ng chance at agad kong nilingon si Rob.

“ Okay ka lang? “ Bulong ko kay Rob at tumango. Tsaka niya ininom ang alak na nasa shot glass.

“ I’m good. Tapos na ba kayo mag-usap ni Dale? “ Muli akong tumingin kay Dale at busy na ito sa pakikipag-usap kay Stella. Mukhang napipilitan pang makinig itong kaibigan ko.

“ Nag-kwento lang naman siya nang kung ano-ano. “ Sagot ko sakanya.

“ Why did you ask him for help? Don’t you need me? “ He asked coldly.

“ Ibig sabihin mo ba yung kaninang pag-hugas ko ng plato? “ Tumango ito bilang sagot. “ Nagpumilit siya pero ayaw niya mag-pa-pigil. “

“ Okay. Enjoy this night with him. “ Tsaka ito tumawa nang nakakaloko.

Hindi ko nalang siya sinagot pa at nag-focus na sa pagkain sa samgyupsal. Umiikot na rin ang baso at iniinom ko ito. Sinasalo minsan ni Rob ang shot ko kaya nakaka-skip ako. Ayoko rin kasing magbabad sa alak dahil ang sakit sa katawan.

“ Alright! Let’s do this! “ Nagulat kami dahil biglang lumitaw itong Hazel at Stella na may bitbit na bowls.

“ This time, each of us will pick a paper in the first bowl which contains kiss, hug, shot, and swim. “ Giit ni Hazel na mukhang magpapa-laro na naman.

“ And, this bowl consists of ours name. For example, I picked shot in the first bowl, tapos ang iinom ay ang taong mabubunot ko sa second bowl. Gets? Future educators tayo, hello. “ Tumango ang lahat at nag-hiyawan.

Sinimulan ni Adhley ang pagbunot at nabunot niya ay hug, kaya niyakap niya si Jelly Ann na nabunot niya sa second bowl.

Sumunod si Rob, nabunot niya si Stella kaya niyakap niya ito tulad ng nabunot niya sa second bowl. May kaunti kirot akong naramdaman dahil parang nag-uusap ang mata ni Rob at Stella pero kaibigan ko si Stella kaya hindi ko dapat nararamdaman ang mga bagay na ’to.

“ Ikaw na ang sunod, Curt. “ Giit ni Nervin na tahimik lang sa tabi ni Meshe.

Kumuha ako ng papel sa unang bowl at nabunot ko si Dale. Nabunot ko naman sa pangalawang bowl ay hug kaya walang hirap ko itong ginawa at nagtawanan kami pagkatapos.

“ That’s sweet! “ Maarteng turan ni Cristela kaya nahampas siya kay Jelly Ann.

“ Ikaw naman, pre. “ Saad ni Nervin kay Dale. Kaya bumunot si Dale at nabunot niya ako. Hindi ko inaasahan na mabubunot niya sa pangalawang bowl ang kiss.

“ This will be fun! “ Muling giit ni Cristela kaya nakatanggap siya nang masamang tingin kay Jelly Ann.

Tumayo si Dale at hinila ako ni Stella patayo. Hinawakan ni Rob ang mukha ko gamit ang dalawang palad niya at lalapit na sana siya saakin nang umurong ako at tumayo si Rob para mag-walk out.

“ Hindi ko magagawa, iinom nalang ako kahit ilang shot pa. “ Turan ko sakanila at sumang-ayon naman naman ang lahat.

Umupo ako at hinayaan si Rob. Maya-maya lang bumalik na ito at halos mapatayo kaming lahat dahil wala itong damit. Kitang-kita tuloy ang kaunting buhok niya sa v-line at wala itong damit ngayon. Naka-shorts din ito na kulay black.

“ You’re freaking hot, Rob John! “ Sigaw ni Hazel at tama naman siya dahil hot si Rob ngayon.

Tumalon ito sa swimming pool at ganoon rin ang ginawa ng mga kaklase ko. Hindi ako nag-swimming at nag-slice nalang ako ng cake at kumuha ng ice cream.

Hindi ko pa rin kasi maintindihan kung bakit nag-walk out si Rob. Uminom ako habang busy sila sa pag-babad sa swimming pool pero nakikita ko pa rin na lumilingon si Rob.

“ Curt Gino Franco mag-swimming kana! Anyway, everyone malapit na ang birthday ko, I’m expecting you to be there! “ Malakas na sigaw ni Stella kaya napatingin ako sa direksyon nila.

“ What did you say? Gino? “ Tanong ni Rob. Hindi ba niya alam ang full name ko? Sabagay hindi ko rin naman alam ang full name niya.

Lumisan si Rob sa tubig at mabilis na pumunta saakin.

“ Curt Gi-no, is that yo-ur name? “ Nauutal na tanong ni Rob.

“ Oo, Rob. Curt Gino Franco. Hindi mo alam ang panga-“ hindi kona natapos ang sinasabi ko dahil bigla niya akong niyakap nang mahigpit.

Hinila ako ni Rob papasok sa loob ng bahay nila at pumunta kami sa isang parte ng bahay nila na hindi kopa nakikita. Pag-lapit namin sa pinto, kumuha ng susi si Rob at nanginginig pa ito kaya hindi niya mai-pasok ang susi sa door knob.

Sa wakas nailagay niya at agad nyang pinihit ang door knob. Pag-bukas ng pinto, nabitawan ko ang dala-dala kong chips at tila ba nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa nakikita ko ngayon.

“ RJ? “ Mahinang tanong ko kay Rob at kitang-kita sa mata ni Rob na tumutulo na rin ang luha nito.

Nandito sa loob ng kwarto na ito ang memories ko sa batang kalaro ko noon. Hindi ko makakalimutan ang ibinigay kong tsinelas at ang manyika ko na nawawala. Nandito rin ang mga pictures namin ng batang kalaro ko. Naka-ngiti kami sa mga larawan. Sa kabilang sulok ng mesa naka-patong doon ang laruan ni RJ.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at kinuha ko ang picture frame na puno ng larawan namin ni RJ at niyakap ito.

“ Paano mo nalaman ang tungkol sa batang kaibigan ko noon? Bakit mo siya kilala? Anong koneksyon mo sakanya? Dalhin mo ako sakanya, Rob! “ May diin ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko dahil namimiss kona ang batang kaibigan ko noon. Panigurado ay mas matangkad pa ito saakin.

“ Gino, my name is Rob John Owenturner ang batang kalaro mo noon. This is RJ. “ Hindi ko napigilan ang sarili ko at lumapit ako kay Rob at niyakap ito ng mahigpit.

“ RJ, sabi mo hahanapin mo ako at magkikita pa tayo? Bakit hindi mo ako hinanap? “

“ I looked for you, I went back to your old house but I couldn’t find you there. No one knows where you moved to. Kaya pala iba ang pakiramdam ko kapag kasama kita dahil ikaw ang batang kalaro ko noon. Gi-no, I think this is the right time for me to show this. “ Lumayo ng bahagya si Rob saakin at ipinakita ang baybayin na naka-tattoo sa katawan niya. “ Pinangako ko sayo na ipapasulat ko ang pangalan mo sa katawan ko, so I did. “ Masayang turan ni Rob kahit na kapwa kami ay lumuluha ngayon.

Hindi ko magawang magsalita at ang tanging ginagawa ko ay humikbi nalang. Muli akong niyakap ni Rob.

“ Dati nalilito ako bakit gustong-gusto kitang kalaro tapos ngayon na hindi na tayo bata nalilito pa rin ako bakit gusto ko kasama kita palagi. “ Huminga ito ng malalim si Rob bago ito magsalita ulit. “ I confirmed, that I like you. I can’t bear to see you in the company of others. “

“ Yes, earlier I had felt jealous. Seeing you with Dale is intolerable to me. This time, I’ll be better for you. Even if they claim that I copied what my father did, I’m ready to take that risk. I will court you, Curt Gino. “ Hindi na ako nakapag-salita pa dahil hinalikan ako ni Rob sa labi.

Noong una hindi ako sumasagot sa halik niya pero kalaunan nagawa ko narin sumasabay sakanya. Inilagay niya ang kamay ko sa batok siya at mariin niya akong hinalikan.

Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko at sumunod nalang sa gusto ni Rob.

Habang hinahalikan niya ako ramdam kong pumapatak ang luha ko siguro dahil namiss ko ang kaibigan ko noon at ngayon ay nag-confess na saakin.

Maya-maya huminto si Rob at ngumiti ako sakanya, muli niya akong hinalikan nang mabilis.

“ Curt Gino, this is my chance to show you how precious and worthy you are, and give you the impression that you are loved by a straight man who just so happened to fall in love with you. This educator fell in love with you. “ Niyakap ko si Rob at tama nga ang iniisip namin ni Stella, hindi kami nag-a-assume.

“ Rob John, I am fortunate to have you. Masaya ako na muli tayong nagkita at magkakilala. I will give you the benefit of the doubt. Let’s just forget what happened before, let’s go back to the starting line. “ Naka-ngiti si Rob ngayon. Na-iimagine ko ang batang Rob noon.

Muli kong niyakap si Rob, hindi na ako makakapag-sinungaling pa sa sarili ko. Gusto kona talaga si Rob. Ilang beses ko rin tinanong ang sarili ko bakit hinahanap ko si Rob, bakit gusto kong kasama ko siya at bakit kapag nakikita ko siya sa ibang tao nasasaktan ako.

Maya-maya humiwalay na si Rob at hinalikan niya ang noo ko.

“ Magpapaalam na ako sa parents mo na liligawan na kita at liligawan ko muna din ang mga magulang mo. “

“ Panigurado, iboboto ka nila Mama at Tatay. “

Dati nababasa ko lang ito sa mga libro, napapanood ngayon ay nangyayari na saakin.

Flashback…

“ RJ sigurado na ba kayo na

aalis

na? Hindi na kita

makakalaro

. “

Malungkot

na giit ko sa batang kalaro ko dito sa

probinsya

.

“ Yes Gino, sabi kasi ni Mama ayaw na niya dito dahil

malas

daw. Lagi sila

nag-aaway

ni Daddy, eh. “ Sagot ni RJ at

halata

rin sakanya na

malungkot

ito.

“ Wala na akong kalaro nyan, ikaw lang kasi ang hindi

nagagalit

kapag

naglalaro

ako ng barbie, eh. “

Paiyak

na giit ni Gino kay RJ.

“ Don’t be sad little Gino, hindi kita

kakalimutan

. I saw something on internet.

Nagpapa-paint

sila sa skin nila. Kapag big na ako

ipapalagay

ko ang

pangalan

mo sa katawan ko para hindi kita

makalimutan

. “ Naka-ngiti na giit ni RJ para

tumahan

ako.

“ Talaga? Gagawin mo ’yon? “

“ Oo naman. “

“ Promise mo ’yan ha? Oo nga pala may

ibibigay

ako sayo. “ Tsaka ko ibinigay ang isang

tsinelas

ko.

“ Bakit

tsinelas

naman ang ibinigay mo sa’kin? Walang kang

gagamitin

nyan. “ Saad ni RJ pero humiling lang ako.

“

Hayaan

mona.

Itago

mo ’yan ha? Kapag

nagkita

tayo kapag matangkad na tayo

tulad

ng Tatay ko

hahanapin

ko sayo ’yan. “ Tumango naman si RJ tsaka niya ako

nilapitan

para

yakapin

ng

mahigpit

.

Maya-maya

sumakay

na si RJ sa kotse nila at

kumaway

na ito saakin. Hindi ko

mapigilan

ang sarili ko na

umiyak

.

End of flashback…

“ This future PE educator fell in love with you, Curt. “ Giit ni Rob at muli niya akong hinalikan.

Chapter 19:

Warning: Not appropriate for young readers or those with delicate minds. For mature readers only; contains explicit language, graphic sex scenes, and mature content.

Curt’s POV

“ Ikaw ang una at pangalawang nagbigay saakin ng bulaklak. I’d like to get flowers just from you. “ Giit ko habang inaamoy ang bouquet na ibinigay ni Rob ngayon. Naka-ngiti ito habang kinukuhanan niya ako ng litrato gamit ang cellphone niya.

“ I’ll spoil you with flowers and gifts. “ Naka-ngiting turan ni Rob. Alam kong alam na ni Rob na receiving gifts at physical touch ang love language ko. While Rob’s love language is physical touch.

“ And, I will spoil you with kisses and hugs. “ Naka-ngiting turan ko kaya hinawakan ni Rob ang kamay ko na naka-patong ngayon sa mesa dito sa restaurant.

This is our second date at pinag-paalam ako ni Rob about dito at kinausap na niya ang parents ko about sa panliligaw niya. Naiyak pa si Mama dahil hindi daw niya inaasahan na may manliligaw saakin dahil raw bihira lang ang taong magkakagusto sa kagaya ko.

Tama naman si Mama, kaya napaka-swerte ko kay Rob.

“ Baby- I mean, Curt. Nagugutom kana ba? Hintayin lang natin ng bahagya yung order. Oh, ayan na pala. “

“ Baby ka dyan, ikaw kapag narinig ka ng parents mo at mga classmates natin ay nako. “ Giit ko at ngumiti lang naman itong si Rob ng pilit.

Dumating ang waiter at inilapag ang order namin sa mesa tsaka na umalis.

“ Oo nga pala, Rob. Nasabi mo saakin yung nangyari sa dad at mama mo? I’m so sorry but I would like to ask kung okay ito sa mama mo? “ Hinihintay kong sumagot si Rob. Hinawakan niya ang kamay ko at tumingin sa mata ko. Nakikita ko sa mata niya na gustong-gusto nyang sabihin sa Mama niya pero mukhang hindi okay.

“ I’ll try my best na sabihin kay Mommy, but I think hindi, you know, magagalit ’yon panigurado. “ Hinawakan ko ang mukha ni Rob at hinaplos ito.

“ We don’t need to rush it, okay lang. Maaga pa naman, nililigawan mo palang ako ’di ba? “ Natawa ako sa sinabi ko dahil masyado akong nag-feeling babae sa part na ’yon.

“ Yes, ofcourse liligawan kita. Anyway, may ibibigay pa pala ako sayo. “ May kung anong dinukot siya sa bulsa niya na maliit na kahon. Binuksan niya ito at inabangan ko kung ano ang laman ng kahon.

It’s sparkling silver bracelet at naka-encrave ang nickname ko na “Gino. “ Ngayon ko lang din napansin na suot na rin pala niya yung bracelet niya na may nickname din niya.

“ Ang ganda Rob. “ Ayan nalang ang nasabi ko habang tinitignan ang bracelet na pinapa-suot saakin ngayon ni Rob. Lalong gumaganda ito kapag tumatama ito sa ilaw mula sa kisame ng restaurant.

“ Do you like it? “

“ I do Rob, basta galing sayo. “ Giit ko. Hindi mawala ang tingin ko sa bracelet na nasa wrist ko. Ang galing pumili ni Rob. He’s good at choosing gifts.

“ Anyway, after our dinner would you like to watch some movies? “

“ Makaka-hindi pa ba ako sayo? “ Kaya napa-ngiti si Rob. Muli kong nakita ang mapuputi nyang ngipin dahil sa malapad na ngiti siya. Kaninang pag-pasok namin sa restaurant pinag-titinginan si Rob ng mga babae pero wala itong pakielam.

Napakasarap ng pagkain dito, malinis din ang buong lugar especially yung mga banyo. Tapos mabilis ang service which makes this restaurant ten over ten for me.

“ Daan tayo sa cake shop Rob, ibibili ko sila mama ng cake. “ Giit ko at tumango naman si Rob habang pinupinasan niya ang bibig niya.

“ Sure. Are you going to buy anything else besides cake? “ Tanong ni Rob habang sina-swipe niya ang card siya sa device ng restaurant para sa payment.

“ Wala naman. Ikaw ba? Gusto moba ng drinks? Ako bibili. “ Nahihiya ako kay Rib dahil siya lagi ang gumagastos.

“ I don’t want to decline your offer. Sure let’s have some drinks. “ Naka-ngiting sagot ni Rob.

“ Okay, dalhin nalang natin sa bahay niyo. Try natin yung detox juice na madadaanan lang din natin . “

Maya-maya inaya na ako ni Rob at sumakay na kami sa sasakyan niya. Bumibilis ang tibok ng puso ko kapag sinusuportahan niya yung likuran ko kapag naglalakad kami.

Dumaan kami sa stall na may nagbebenta ng detox juice tsaka ako bumili ng dalawa para saamin ni Rob.

After like twenty minutes nakarating kami sa bahay nila. Pinag-buksan kami ng mga kasambahay nila ng gate.

Pag-pasok namin sa bahay agad akong nagpatulong sa kasama nila sa bahay at pumasok sa banyo. Naghugas ako ng kamay at nag-alcohol dahil galing kami sa labas.

Hinanap ko si Rob at mukhang naka-hakyat na ito sa kwarto niya sa second floor kaya pumanik na ako.

Pag-pasok ko, kasalukuyan sine-set up ni Rob ang malaking television na connected sa laptop niya.

“ Kailangan mo ba ng tulong ko? “

“ Yes Curt, ikaw na ang mamili ng papanoorin natin maliligo lang ako. “ Tumango ako at pumasok na sa loob ng shower room si Rob.

Sinimulan ko ang paghahanap ng movie pero halos napanood ko na ito maliban nalang sa mga horror movies na hindi ko madalas panoorin dahil napapaginipan ko.

Nag-scroll ako at binabasa ang bawat title na lumalabas. Naghahanap ako nang movie na medyo picky.

Noong makakita ako, agad kong binasa ang sypnosis at mukhang maganda naman. Hindi ko muna sinimulan ang panood dahil hihintayin ko munang lumabas at matapos si Rob.

Lumapit ako sa side table na malapit sa kama ni Rob at dinampot ko doon ang bag ko. Hinanap ko ang cellphone ko sa bag at tinawag ko si Mama.

Nagpaalam ako na hindi ako agad makakauwi dahil nga kasama ko si Rob. Okay lang kay Mama, si Tatay naman tulog na tulog na daw.

Napaka-bait ng mga magulang ko dahil wala silang violent reaction sa ganitong bagay at tanggap na tanggap talaga nila ako. Ang mas nagustuhan ko pa sa mga magulang ko dahil tinuturing nilang anak ang mga bumibisita sa bahay namin. Ibig kong sabihin sila Rob, Stella at Dale.

“ I’m done. “ Napatingin ako kay Rob na kakalabas lang sa banyo. Bakit ang hilig mag-boxer ng lalaking ’to?

Wala itong damit kaya kitang-kita ang buong katawan niya pati ang V line niya. Idagdag mopa ang tattoo na nass katawan niya kaya lalo akong pinawisan sa iniisip ko ngayon.

“ You can play the movie now. “ Tumayo ako at agad kong pinindot ang space sa keyboard para mag-start na ang movie.

Bumalik ako sa kama kung saan ako naka-upo kanina at ganon din ang ginawa ni Rob.

Napaka-bango ni Rob, amoy na amoy ko ang sabon nang dumaan siya sa harap ko. Baliw na Rob ’to hindi ko tuloy maiwasan na hindi tumingin sa katawan niya.

“ Why are you sweating? Do you want me to turn up the air conditioner? “ Tanong ni Rob kaya napalunok ako.

“ No, huwag na. Ayos lang ako. “ Wala sa sarili kong sagot sakanya.

Lumapit si Rob saakin at inaya niya akong mahiga. Pinagaws nyang unan ang braso niya saakin.

Maya-maya hindi namin inaasahan na ang introduction ng horror movie ay bed scene. Tama ba ang napindot ko? Mas lalo akong pinawisan. Tumalikod ako kay Rob dahil baka mahalata niya yung pagpapawis ko.

Hindi ko namamalayan na yumakap na pala si Rob saakin. Ramdam na ramdam ko ang bagay na nasa ibaba niya at alam kong nadadala rin siya sa napaka-tagal na bed scene sa introduction nitong movie.

Alam kong sinasadya ni Rob na maramdaman ko ’yon hanggang sa maramdaman ko si Rob na inaamoy niya ang batok ko. Humarap ako sakanya at pumunta ito sa harapan ko. Dinadaganan niya ako ngayon at naka-tingin lang siya sa mga mata ko.

He started kissing me from the side of my neck to my lips. He kissed me hard and I couldn’t stop myself from answering his kiss.

Ramdam na ramdam ko ang bagay na nasa ibaba ni Rob na tlaagang tumatama saakin. That’s not just a little bird, it’s a huge and aggresive snake.

I know Rob is gifted in everything. He is rich, has a good body and has a big pet.

Patuloy pa rin akong hina-halikan ni Rob, he was aggressively and deeply kissing me. Kumapit ako sa batok niya at walang hirap nyang hinubad ang damit ko kaya wala na rin akong suot ngayon.

Pulang-pula ang katawan ni Rob ngayon habang ang dalawang kamay niya ay minamasahe ang pang-upo ko.

“ I can’t control it, Curt. “ Bulong ni Rob in a sexy voice.

Nagulat ako sa susunod na ginawa ni Rob dahil tinulungan niya akong dumapa. Parang may musika akong naririnig dahilan para sumabay ang katawan ko.

Naramdaman kong tumayo si Rob at tinignan ko ito. He took off his boxer shorts. The size and the hardness of the object concealed in the boxer shorts were plainly visible to me.

It appears like he is carrying nine inches. He is genuinely gifted. Paano niya ’yon naitatago ’yon?

Maya-maya nag-simulang lumapit si Rob saakin and he let   me hold his mad and aggresive snake. Hindi sapat ang isang kamay ko para hawakan ko ang bagay na ’yon.

Tinignan ko ito at pinakiramdaman. Alam kong masasaktan ako sa bagay na ito.

“ Rob, hindi ko kaya. “ Hindi sumagot si Rob at tinulungan niya akong humarap sakanya.

My legs were raised and rested on his shoulders. I was struggling in our posture now rthat my foot was on his shoulder after he wrapped his hand around my back for a bit. His nine-inch snake was massaged across my healthy seat and slipped softly between my legs. Hindi niya directly ipinasok sa pang-upo ko, he was going to improvise or use these legs as a backup.

Nagsimula syang gumalaw kaya kitang-kita kong labas-pasok ang malaki at agresibong bagay sa pagitan ng legs ko.

“ I know you’re not ready yet, but we can use your legs. Kapag ready kana, I’ll make sure you will have trouble walking after. “ Giit ni Rob.

Mabilis ang bawat pag-galaw ni Rob at kitang-kita ko ang pawis na nabubuo sa leeg niya ngayon. Hinahalikan niya ako habang patuloy siya sa pag-galaw.

Hindi ako makatakas sa pwesto namin ngayon dahil tila ba naka-kulong ako sa katawan ni Rob knowing my height and his height. Idagdag mo pa ang malaking katawan niya. Yung hindi na kahit utusan mo syang huminto hindi niya gagawin dahil grabe ang pagta-trabaho niya saakin. Para syang isang makita.

Rob was moving fast and the bed was shaking because of Rob’s quick movements. After a while, I felt his knee stiffen, a sign that Rob was about to explode.

“ Get ready, para sayo ’to. Next time na ready kana, I’ll make sure na hindi ka makakapag-pahinga. “ Turan ni Rob at sunod-sunod ang pag-ungol ni Rob.

Rob’s juice exploded in my stomach and I could clearly see the snake bathing in its own juice.

“ Don’t look at me like that, next time I’ll destroy this bed and your fucking-healthy pillows behind your back. “

Maya-maya sabay kaming naligo at pinag-patuloy ang pinapanood namin. Nagpa-sorry din si Rob sa nangyari pero sabi ko ayos lang. He kissed my forehead and lips.

“ I love you, Curt. “

Chapter 20:

Curt’s POV

“ Hindi niyo ba talaga pwedeng alisin ang piring na nasa mata ko? “ Tanong ko kay Stella at Hazel na katabi ko ngayon sa kotse ni Dale.

“ No, we can’t. Stay ka lang sa pwesto mo and you don’t need to worry. “ Giit ni Hazel.

“ Anong you don’t need to worry ka dyan, eh hindi konga alam saan niyo ako dadalhin, eh. “ Pilit kong tinatanggal ang blind fold sa mata ko.

“ Safe ka naman sa pupuntahan natin, Curt. Kumalma ka lang. “ Hindi na ako nagsalita pa at maya-maya naramdaman kong huminto ang sasakyan.

Inalis na rin ni Stella ang blind fold ko. “ Sa wakas. “ Kinusot ko ang mata ko at napansin kong nass simbahan kami. Nandito kami sa simabahan sa Angeles City, Pampanga. Pamilyar ako dito dahil madalas kaming mag-simba ni Mama dito.

Pagbaba ko sa sasakyan, narinig ko ang ingay ng mga bata at busina ng sasakyan. Isabay mopa ang bell mula sa nagtitinda ng ice cream.

Inikot ko ang mata ko at talagang napa-ganda ng simbahan kahit nasa labas ka palang idagdag mopa ang cultural stall at mga coffee shop.

“ Pwede niyo naman akong papuntahin ng maayos dito kahit hindi ako mag-blind fold, eh. “

“ Huwag kanang magreklamo Curt, pumasok nalang tayo. “ Saad ni Hazel.

Maya-maya bago kami makalapit sa saradong pinto, ibinigay ni Dale saakin ang isang bridal flower. Gusto kong magtanong kung bakit pero bigla nilang binuksan ang pinto ng simbahan.

Dahan-dahan akong tumingin sa bumukas na pinto at nakita ko si Rob na nakatayo sa dulo.

Walang father pero parang dama-dama ko ang paglalakad ko sa aisle, nakita ko naman sila Stella, Dale, Hazel at ang iba kong kaklase na pumunta sa harapan at lahat sila ay naghihintay sa pag-punta ko sa harapan.

While walking in the aisle, biglang tumugtog ang take all the love by Arthur nery kaya damang-dama ko ang lyrics nito.

“ Rob, “ giit ko nang makalapit ako kay Rob na nay malapad na ngiti.

“ We will make it realistic. Magdadasal tayo sa altar. “ Inalok ni Rob ang kamay niya at kumapit ako sakanya. Lumapit kami sa altar at lumuhod. Tinignan ko si Rob at nakita ko syang pumikit at ganon rin ako.

Pagkatapos kong nag-dasal nakatingin na pala si Rob saakin. Maya-maya umubo si Rob at tumayo si Stella.

Pagbalik ni Stella, yakap-yakap niya ang human size teddy bear at ibinigay ito kay Rob.

“ This is for you, Curt. I hope you like it. “ Hindi ko alam paano ko bubuhatin ito kaya ini-upo ko nalang ito.

“ Rob, anong nagawa ko para maranasan ko ang mga bagay na ’to? “ Feeling ko tutulo ang luha ko any time.

“ You are a very kind person and you have a pure heart. You are also very good at understanding people. “ Giit ni Rob kaya napayuko ako at tuluyan nangang tumulo ang luha ko.

“ Salamat Rob kasi nandyan ka, salamat kasi dumating ka. Dati napapanood kolang ang mga ito tapos sa babae lang nangyayari. “ Humikbi na ako at hindi ko na talaga mapipigilan pa. Niyakap ako ni Rob at hinaplos-haplos ang likuran ko.

“ Rob, you may now kiss him! “ Sigaw ni Hazel kaya nag-echo ang boses niya sa buong simbahan kaya nakatanggap ito ng malakas na hampas kay Stella. Nakita ko rin na tumayo si Dale at umalis.

Tulad ng sabi ni Hazel, hinalikan ako ni Rob pero hindi rin ’yon nag-tagal dahil biglang lumapit si Stella at mag-picture daw kami.

“ Let’s have some cake and coffee. “ Anunsyo ni Rob sa lahat. “ My treat. “ Dahilan para magsigawan ang mga kaklase ko. Binawalan naman sila ni Hazel kaya nanahimik naman ang mga ’to.

Lumabas kami sa simbahan dahil nasa tapat lang naman ng simbahan ang coffee shop, tatawid lang para makapunta doon.

Nagsimula kaming tumawid at nasa likod naman namin ang mga kaklase ko. Si Dale biglang nawala.

“ Are you okay? “ Tanong ni Rob kaya napatingin ako sakanya.

“ Oo okay lang ako. Iniisip ko lang kung bakit nag-walk out si Dale. “

“ Gusto ka niya. “

“ Ano? “ Tanong ko sakanya.

“ Gusto ka niya. Look, lalaki ako kaya alam ko ang galawan ng mga lalaki na tulad ko. He’s jealous. “ Speechless ako sa sinabi ni Rob.

Pumasok na kami sa coffee shop at isa-isa kaming nag-order pero si Rob ang nag-bayad. Pag-upo namin sa long table, nag-paalam si Rob na lalabas muna may bibilhin lang daw sa gilid.

Nag-simula kaming kumain at ang bawat isa ang busy sa cellphone nila, itong si Meshe naman mukhang wala sa mood dahil kahit kausapin siya ni Nervin hindi ito nagsasalita.

Napa-tingin ako sa kabilang table, may dalawang babae ang sobrang pamilar saakin. Kilala ko sila, mga kaklase ko noong high school na talagang grabe ang support saakin kapag sumasali ako sa mga school activities. Tumayo ako at inilapag sa mesa ang bag ko. Nagpaalam ako sa mga kasama ko at nilapitan sila.

“ Rochelle? Junelle? “ Tumingin ang dalawa saakin at ang kaninang seryoso nilang mukha ay napalitan ng pagka-gulat.

“ Mareeee! “ Malakas na sigaw ni Rochelle kaya tinakpan ni Junelle ang bibig nito.

“ Wala tayo sa kwarto mo Rochelle, nasa coffee shop tayo. Oo nga pala, kumusta kana Gino? “ Tanong ni Junelle saakin at lumapit pa ito para yakapin ako.

“ Grabe ka naman kumareng Junelle, Gino pa din ang tawag mo saakin. Kumusta kayo? “ Inalok ko silang ma-upo.

“ Heto, nag-trabaho na at huminto muna sa pag-aaral. Pero mag-e-enroll kami next uear and guess what, doon kami sa school mo mag-e-enroll so see you around! “ Kahit anong pag-bawal ni Junelle malakas talaga ang timbre ng boses ni Rochelle. Bagay sakanya ang maging teacher dahil sa boses niya panigurado maririnig siya ng mga esrudyante kahit nasa likuran pa sila.

Itong si Junelle naman na bagay ang pagiging president at bagay rin niya maging teacher dahil may authority ang boses niya at salitang ginagamit niya.

Napatingin kami sa pinto dahil bumukas ang pinto na malapit sa table nila Rochelle at Junella. Pumasok si Rob at may bitbit na bouquet.

“ Curt, “ Ibinigay ni Rob saakin ang bulaklak at agad ko naman itong inamoy.

“ Thank you, Rob! Pangatlong bulaklak na ito. Anyway, Rob this is Rochelle and Rochelle classmates ko sila noong high school. “ Kumaway si Rob sa mga ito at tumingin ako sa dalawang kaklase ko. “ Rochelle and Junelle, si Rob- “ hindi kona natapos ang sasabihin ko dahil nag-salita si Rob.

“ Manliligaw ako ni Curt. “ Muli na naman kaming nakarinig ng malakas na sigaw pero hindi na galing kay Rochelle kung hindi may Junelle na. May pa-takip oa ito ng bibig. Hindi tuloy napigilan ni Rochelle ang sarili niya at sapilitan nyang inilagay ang cake sa bibig ni Junelle. Natawa kaming dalawa ni Rob sa nangyari dahil inubo na si Junelle dahil sa cake.

Bahagya rin akong kinilig sa sinabi ni Rob kaya ganon din si Rochelle na ngayon at tinitignan ako, mukhang gusto nyang mag tanong-tanong pero hindi niya magawa dahil nandyan si Rob.

Binulungan ako ni Rob na o-orderan daw niya ang dalawa pero sabi ko mukhang naka-order na sila. Ibibili nalang daw niya ng box of cookies ang dalawa.

“ Take it. “ Giit ni Rob at ibinigay niya ang box of cookies kay Rochelle at Junelle.

“ Salamat po! “ Pabebe na giit ni Rochelle kaya inikutan siya ng mata ni Junelle. Kapag itong dalawa talaga ang kasama ko para akong mababaliw.

Nag-patuloy ang kwentuhan namin ni Rochelle at Junelle. Tinignan ko naman ang table namin ng mga kaklase ko at ayon masaya silang nag-pi-picture. Hindi pa pala sila tapos sa pag-kuha ng litrato.

“ What are you doing here? Bakit nandito ang bakla kong tatay? “ Malakas na sigaw ni Rob kaya agad kong hinanap kung nasaan si Rob. Napatayo kaming lahat dito at lumabas sa shop.

“ Siya ba? Siya ba ang ipinalit mo kay mommy? “ Pag-labas namin sa shop may isang lalaki na naka-sumbrero ang sumakay sa sasakyan na tinuro ni Rob. Mukhang ito yung lalaki na ka-relasyon ng tatay niya.

“ How did you hell do this to mommy? Napaka-bait ni mommy, maasikaso at lagi ka nyang iniintindi! “ Halos mamula ang ang buong mukha ni Rob dahil sa galit na nararamdaman niya. Lumapit ito sa daddy niya at hinawakan niya ito sa kwelyo. Lalapit na sana ako ng matanggap ng malakas na suntok ang daddy ni Rob.

Lumapit ako maging si Justin, Nervin at Adhley. Hinawakan nila si Rob.

“ Tama na tito. Iwanan niyo na po si Rob. “ Giit ni Stella na hawak-hawak sa braso ang daddy ni Rob. Tito?

“ Pasensya kana hija. “

“ Maiintindihan mo rin ako, Rob! “ Tsaka na umalis ang daddy ni Rob.

Pinakalma ko siya at niyakap para mabawasan ang galit na nararamdaman niya. Gusto kong malaman ni Rob na nandito lang ako at iintindihin siya.

Binalingan ko ng tingin si Rochelle at Junelle na tahimik lang na nakatayo sa gilid. Mukhang nag-aalala rin sila sa nangyari maging sila Meshe, Hazel, Jelly Ann at Cristela.

Nang-hingi ako ng pasensya sakanila at sinabi nila na ayos kang daw basta asikasuhin mo muna daw si Rob.

Habang pinapa-inom ko ng tubig si Rob, napa-isip ako dahil parang kilala ni Stella ang daddy ni Rob. Ibig kong sabihin parang matagal na silang mag-kakilala. Idagdag mo pa ang lalaki na karelasyon ng daddy niya. Parang pamilyar ang height nito pero hindi ko alam kung saan ko siya nakita.

“ Kamukhang-kamukha mo ang daddy mo Rob, hindi na ako magtataka kung bakit siya ang napiling model ng isang brand ng damit dito sa bansa. Idagdag mopa ang pagiging pulis niya. “ Hindi nakinig si Rob sa sinabi ni Meshe.

“ True ka dyan, parang matanda lang nang dalawang taon ang daddy mo. “ Dagdag ni Hazel.

“ Stop it. “ Malamig na giit ni Rob.

“ I don’t want to be like him at makilala ko lang ang lalaki na kasama niya paniguradong hindi nila magugustuhan ang gagawin ko. “

---

Hi everyone!

Kumusta kayo? Sorry ngayon lang nakapag-update dahil sobrang busy sa school. Gumagawa rin po ako ng lesson plan at exam napo namin next week.

Sobrang excited na ako sa mga susunod na chapters so stay tuned!

Chapter 21:

Curt’s POV

“ Did you eat your breakfast, baby? “ Tanong ni Rob habang hinihintay ang professor namin.

“ Baby ka dyan. Oo kumain ako. Ikaw? “ Tumango ito at kinuha ang bag niya.

“ I want you to eat this, parang wala kang energy. “ Tsaka niya inilapag sa arm chair ko ang isang box ng cupcakes at isang fruit drink.

“ Ang dami naman nito, Rob. “ Giit ko tsaka ko siya niyakap kaya biglang nag-hiyawan ang mga kaklase ko dahilan para humiwalay ako kay Rob.

“ Ang aga-aga nyong sweet. Kung binigyan niyo ako ng cupcake matutuwa pa ako. “ Saad ni Justin at hindi pa ako pumapayag kumuha na agad siya.

“ Where is my wallet? “ Halos mapuno ni Stella ang buong room dahil sa lakas ng sigaw niya.

Mukhang nawawala ang wallet niya.

Nakita kong dinukot ni Rob ang phone niya sa bulsa niya at may kinausap doon. Mukhang nag-tatanong kung itutuloy ba daw yung isang bagay na pinag-uusapan nila at sumasagot naman itong si Rob na ituloy daw.

Iniwan ko si Rob doon at pinuntahan ko si Stella.

“ I don’t need the money, basta ibalik ang mga ID ko. Kahit ibato niyo nalang sa seat ko. Just give it back to me! “ Saad ni Stella. Sabagay, napaka-importante ng mga ID lalo na pahirapan ang pag-kuha nito.

Hindi kona kinibo pa si Stella at nag-simula akong pasadahan ng tingin ang bawat sulok ng room, nag-ba-baka-sakali na makikita ko doon.

“ Nakita kong may pinulot si Rob kanina mapa-daan siya dyan but I’m not saying na siya ang kumuha, ’no? “ Giit ni Meshe na busy sa pag-apply ng liptint.

“ Napansin mo rin pala ’yon? Imposible naman kukunin ni Rob ’yon, eh kaya nyang triplihin ang laman non. “ Saad ni Dale habang malalim na nag-iisip.

Huminga ako ng malalim dahil wala sa bag ni Stella.

“ I don’t freaking care kung kunin nila ang cash na nandoon, I want my ID’s! “ Mukhang frustrated na si Stella dahil hindi na niya na-maintain ang happy face niya.

“ Nakapulot lang ako ng basura malapit sa seat ni Stella. I picked it and throw it to the trash bin. “ Walang ganang sagot ni Rob na ngayon ay naka-tingin sa direksyon ni Dale.

Tumingin ako sa ilalim ng mga upuan pero hindi ko makita. Ayaw naman mag-check ng bag  ni Stella dahil personal na bagay daw nila ’yon.

“ Stella, tulungan nalang kita kumuha ng mga ID’s mo. “ Alok ko kay Stella.

“ We can do that, but it’s really hard to get an ID’s here. “ Stress na stress na sabi ni Stella. “ Let’s just forget it. Wala na rin akong magagawa but I’ll make sure na mag-ri-request ako ng CCTV footage. “ Tumango-tango ang mga kaklase ko.

Maya-maya, naramdaman kong nag-vibrate ang cellphone ko sa bulsa ko. Tinignan ko kung sinong tumatawag. Si Mama tumatawag. Ang random naman ni Mama, hindi siya tumatawag kapag alam nyang nasa campus ako.

“ Hello, Ma? “

“ Ano? Nasusunog ang bahay? “ Naririnig ko ang pag-iyak ni Mama sa kabilang linya.

“ Sige ma, papunta na ako dyan. “ Agad kong ibinaba ang cellphone ko  at inilagay sa bulsa ko.

Nilapitan ko si Stella at sinabi na nasusunog ang bahay namin. Mukhang nagulat din siya. Nilapitan ko rin si Rob na nakikipag-biruan sa mga kaklase kong lalaki. Nawala rin ang ngiti sa mukha niya noong sinabi ko na nasusunog ang bahay namin.

“ Let’s go. Punta na tayo sa bahay niyo. “

“ Sasama ako. “ Saad ni Stella na nasa likuran ko.

“ Ako nalang, may klase pa tayo. “

Hindi na ako sinagot ng dalawa at sinama na nila ako palabas. Mabilis kaming nakalabas sa parking lot at sumakay sa sasakyan ni Rob.

“ Kumusta daw sila tita? “ Binasag ni Stella ang katahimikan at itong si Rob naman ay abala sa pag-mamaneho ng sasakyan.

“ No’ng makausap ko si Mama, umiiyak siya. Sinusunukan konga silang tawagan pero hindi sila sumasagot. “ Nanginginig narin ang kamay ko dahil sa iyak ni Mama. Ayokong naririnig o nakikitang umiiyak si Mama.

Mabilis ang pagmamaneho ni Rob kaya nakadating kami nang 10 minutes lang from the campus hanggang sa bahay.

“ Ma! “ Sigaw ko nang makababa ako sa sasakyan. Kita ko na hawak-hawak siya ni Tatay.

“ Anak, wala na tayong bahay! “ Hagulgol ni Mama. Tumingin ako sa bahay na ngayon ay halos itim na. Wala man lang ni isang gamit ang naka-survive.

Yung mga damit namin, yung blender ko para sa milkshake ko at yung mga bigay ni Rob na manyika.

Ayokong ipakita na mahina ako dahil kailangan ni Mama ng makakausap at masasandalan. Nilapitan naman ni Stella si Mama at kinausap.

“ Paano po nangyari ito tito? “ Tanong ni Rob kay Tatay na hindi man lang maka-tingin sa mata si Tatay habang kausap si Rob.

“ Hindi namin alam kung anong nangyari kasi sigurado kami na sarado naman ang gas stove, wala rin nakasaksak na kahit anong appliances dahil wala kami sa bahay. Galing kami sa palengke. “ Paliwanag ni Tatay kay Rob.

Dumating na ang bumbero dahil hindi kaya nang tubig lang sa balde. Masyadong malaki ang amoy. Mabuti nalang at makayo ang kable ng kuryente. Malayo rin ang pagitan ng mga bahay kaya hindi nadamay ang mga kapit bahay.

“ Sir mukhang hindi po galing sa loob ang sunog. Nag-umpisa po ang sunog sa labas. Sa katunayan po may naiwan na posporo at galon. Nang buksan po namin ito, amoy gas po ito. Paniguradong ito po yung ginamit para sunugin ang bahay. “ Mahabang paliwanag ng bumbero sa Tatay ko at kay Rob. Kasama din si Stella sa nakikinig. Malakas ang boses ng bumbero kaya sapat na sapat ito para marinig ko rin.

“ Do we have ways to investigate this thing? “ Tanong ni Rob.

“ Meron sir. Pwede ko po kayong i-refer sa kaibigan ko na pulis. Magaling po ’yon sa ganitong bagay at may kasama pa po itong detective. Si Police officer Mathew Owenturner at si Detective Arnie Harris. Kapag sila po ang nag-trabaho panigurado na walang makakatakas kahit anong ebidensya. “ Saad ng bumbero.

“ That fucking Mathew Owenturner is my dad. Pero, kahit sino pa ’yan basta malaman natin kung anong motibo ng may gawa nito. “

“ Sige sir. Tatawagan ko po sila para makapunta na sila dito. “ Tumango si Rob.

“ Thank you sir. “ Tsaka nakipag-shake hands si Rob sa bumbero.

“ Tito, tita, the police officer and the detective will arrive soon. For now, kung gusto niyo po you can stay muna sa bahay ko. Pwede po kayo doon. “ Alok ni Rob pero agad na humiling si Mama.

“ Anak, Rob, Ayos lang. Hahanap nalang kami ng mapag-re-rentahan ngayon. May kaunting ipon naman kami ng tito mo. “ Paliwanag ni Mama na medyo namamaga pa rin ang mata dahil sa pag-iyak.

“ Sure po kayo? Walang ibang tao po doon dahil umuuwi po ako sa bahay ng Mama ko. “ Tumango si Mama.

“ I’ll help you Curt sa pag-hahanap ng ma-re-rentahan niyo. Stay muna kayo sa bahay kahit ilang araw lang. Kahit hanggang makahanap lang tayo ng house for rent. “ Saad ni Rob kaya pumayag nalang si Mama. Mapilit kasi si Rob at mukhang walang magagawa si Mama dahil sa kakulitan ni Rob.

“ And, please take this tita. It’s hard to start, lalo na walang natirang kahit anong gamit po. “ May ibinigay na isang bundle ng pera. Isang bundle ng five hundrend pesos.

“ Rob, sobrang dami naman nito. Hindi namin matatanggap ang pera na ’yan. “ Pilit na ibinabalik ni Mama ang pera kay Rob pero hindi tinatanggap ni Rob.

“ Kunin niyo na po ’yan tita, maraming pera po ’yan si Rob. “ Bahagyang natawa si Mama sa sinabi ni Stella.

“ Oo nga pala tita, kapag nakalipat na kayo let me know po bibilhan ko po kayo ng appliances. Curt, notify me, okay? “ Giit ni Stella.

“ Stella, ayos lang. Thank you pero okay na. Huwag kanang mag-abala pa. “ Tugon ko kay Stella. Parang nanlalambot ang tuhod ko dahil sa tulong na binibigay ni Stella at Rob. Hindi ko napigilan ang sarili ko niyakap ko sila nang sabay.

“ Rob, Stella, salamat sainyo ’nak. “ Turan ni Tatay kay Rob at ti-nap pa ni Tatay sa likod si Rob.

“ Curt! “ Lumingon kami sa likuran at nakita ko ang mga kaklase ko na kasama ko sa celebration noong minsan.

Nandito ang mga kaklase ko na bumaba sa bawat sasakyan nila may iilan na naki-sakay katulad ni Meshe na naka-sakay sa kotse ni Nervin. Tapos si Justin, Adhley at Dale ay magkakasama. Habang si Hazel, Jelly Ann at Cristela ay nasa kanya-kanyang sasakyan nila.

“ Narinig namin ang nangyari Curt, and it’s sad hearing that news. Heto, “ ibinigay ni Adhley ang plastic ziplock na colored.

Binuksan ko ito at nagulat ako sa laman. Halos tag-iisang libo ang laman nito.

“ Nag-share-share kaming mga kaklase mo. Sana makatulong ’yan. “ Saad ni Nervin habang naka-hakbay ito kay Meshe.

“ Is there anything else that I could help Curt? Please inform me. “ Turan ni Dale pagkatapos mag-mano sa mga magulang ko.

“ Wala na. “ Saad ni Rob without any emotion.

“ I’m not damn talking to you. “ Every words of Dale has an emphasis.

“ You’re too late. “ Rob replied teasingly. Talagang mang-aasar pa itong si Rob.

“ At least nandito ako and ready to help. “ Dale said calmly.

Huminga ako ng malalim dahil nag-sisimula na naman akong ma-stress sa sagutan ng dalawang incredible hunk. I mean, incredible hulk.

“ You will all be unable to help Curt if you don’t stop, I’m telling you. “ Stella spoke with authority. Kaya heto at huminto na rin ang dalawa.

“ Ang haba ng buhok mo Curt. You’re like cake and everyone wants a slice. “ Saad ni Jelly Ann at hindi ko pa rin maintindihan ko ang ibig sabihin niya.

“ Simile? Metaphor? “ Tanong ni Cristela.

“ Ay ewan ko Cristela. Mag-review ka. “ Naningkit tuloy ang mata ni Jelly Ann.

“ Curt, hindi na kami mag-tatagal. We need to go back sa campus dahil may next subject pa. Inform ko nalang ang professor natin. “ Saad ni Dale. Binulungan rin ako nito na tawagan ko siya if I need something.

“ Salamat Dale. Mag-iingat kayo. Napaka-swerte ko naman sainyo. “ Kanina ko pa pinipigilan ang pag-luha ko pero hindi kona nagawang pigilan pa.

Inaya kami ni Rob na sumakay na rin sa sasakyan dahil nandyan na ang mga pulis at detective. Sila na daw ang bahala doon. Pina-upo ni Rob si Tatay sa passenger seat at sa likuran naman kami ni Mama.

Sayang yung mga ibinigay ni Rob saakin na manyika at bouquet na naka-display sa kwarto ko.

Nag-simula na si Rob sa pagmamaneho at wala pa rin ako sa sarili ko. Nakatulog si Mama at Tatay sa sasakyan dahil medyo malayo ang bahay ni Rob sa bahay namin.

Yung bahay ng magulang ni Rob malapit lang pero yung bahay ni Rob malayo.

“ What’s on your mind? “ Tanong ni Rob habang tinitignan ako sa salamin na naka-sabit sa kotse.

“ Nanghihinayang lang ako sa mga bagay ma ibinigay mo saakin. Nasunog din ang mga ’yon. Walang natira kahit isa. “

“ It’s unfortunate that those items burned since I know they have sentimental significance for you. I’ll bring you dolls; I’ll just grab them from the manufacturer, so don’t worry. About naman sa flowers, mabibigyan naman kita ulit. “ Mahabang giit ni Rob kaya tila ba mas bumilis ang tibok ng puso ko.

Gusto kong mag-salita pero hindi ko magawa dahil hindi ko lubos na maisip na sobrang swerte ko kay Rob. Ang dating kaaway ko, ang dating nambubulas saakin at ang dating homophobic ay pinapasaya nang sobra ang puso ko.

What good deed have I done to merit the presence of someone who brightens my day and lifts my spirits when things are at their worst? Anong nagawa ko para bigyan ako ng tao na i-intindihin ako, pasasayahin ako at su-supresahin ako?

“ Napaka-bait mo Rob, napaka-swerte ko sayo. “ Biglang giit ko dahilan para mabilis na mapatingin si Rob saakin.

“ Same here and the fact that your parents saw me as their son makes me fortunate. Curt, you helped me see things differently  when we met, which is another reason I consider myself really lucky. You’re a good educator. “ Tila ba may kuryenteng dumaloy sa katawan ko dahil sa sinabi ni Rob. Bakit kapag si Rob ang mag-i-ingles ang sarap pakinggan?

Gusto kong tumili sa loob ng sasakyan pero hindi ko magawa. Grabe magpa-kilig si Rob.

“ Curt, always remember na nandito lang ako palagi naka-suporta sa’yo. Lagi mong tandaan na gusto kita sa lahat ng pagkaka-taon at kung sino ka man. “

Curt, you helped me see things differently  when we met, which is another reason I consider myself really lucky.

---

Hey, there!

Guys, huwag po kayong mag-skip ng chapter baka may malaktawan kayong importanteng chapter na talagang may detalye sa mga nangyayari sa story unless hindi kayo komportable sa chapter na ’yon since may warning naman.

Thank you guys for your support and please spread my pen name! :>

Chapter 22:

Warning: Not appropriate for young readers or those with delicate minds. For mature readers only; contains explicit language, graphic sex scenes, and mature content.

Curt’s POV

Dalawang araw na kaming namamalagi sa bahay ni Rob at wala kaming problema habang nakatira kami dito.

“ Ano na naman iniisip mo baby? “ Tanong ni Rob habang nagbibihis siya sa harapan ko. Hahanap kasi kami ng regalo para kay Stella at bahay na pwede namin rentahan.

“ Anong baby ka dyan Rob? Kagabi muntikan na tayong magka-baby dahil sa kakulitan mo. “ Natawa si Rob sa sinabi ko habang hawak pa ang tyan niya.

“ Kapag sinagot mo na ako, you can’t say no to me. “ Tsaka ako kinindatan ni Rob at tinignan ko naman ito ng masama pero pabiro lang.

“ I’m just kidding baby. May pangangailangan lang ako bilang lalaki. “ Tsaka siya lumapit saakin at niyakap ako habang busy sa pag-aayos ng gamit ko sa bag.

“ Bilisan mona dyan Rob para makahanap tayo. Yung malapit sana sa campus para walking distance nalang. “ Suhesyon ko.

“ Sure, titingin tayo. “ Sagot ni Rob. Narinig kong nag-ring ang phone ni Rob at sinagot niya ang tawag. Hindi rin nag-tagal ibinaba ni Rob ang phone niya senyales na tapos na ang pag-uusap nila.

“ I received an update about sa bahay niyo na nasunog, hindi daw accident ang pag-liyab ng bahay niyo. Sinadya daw ang pag-sunog. “ Wala akong masabi dahil wala akong kakilala ba may motibo na sunugin ang bahay namin. Wala rin akong kaaway lalo na ang magulang ko. Wala akong nakikitang rason para sunugin ang bahay namin.

Sino ang may gawa nito?

Pagbaba namin nag-aalmusal na sila Mama. Nagpa-deliver nalang ng pagkain si Rob dahil wala daw mauutusan na kasambahay dito sa bahay niya.

“ Okay po ba ang breakfast niyo tita? “ Mabilis na tumango si Mama.

“ Oo naman ’nak. Ngayon lang ako naka-kain nito. “ Giit ni Mama. Hinanap naman ng mga mata ko si Tatay at natagpuan ko syang naka-tingin sa mga picture frame na naka-display sa mesa na naka-dikit sa pader.

Nilapitan ko si Tatay at seryoso syang naka-tingin sa particular na picture sa mesa. Kung saan nandoon si Rob, ang nanay niya at ang daddy niya.

“ Kilala niyo po ang magulang ni Rob? “ Halos mabitawan ni Tatay ang frame nang marinig akong mag-salita. Magugulatin ata si Tatay ngayon?

“ Hindi anak, napatingin lang ako. “ Sagot ni Tatay tsaka na kami bumalik sa mesa para maka-kain na sila.

Hindi na kasi kami mag-a-almusal dahil marami pa kaming dapat gawin. Tinanong pa ako ni Rob kung sigurado ba daw ako na hindi na ako kakain dahil baka daw mag-kasakit ako.

Nag-paalam na kami kay Mama at Tatay dahil kailangan na namin umalis. Pag-labas namin, pinag-buksan ako ng pinto ni Rob at sumakay na ako sa passenger seat. Sumunod naman agad si Rob.

“ Let me put your seat belt. “ Ilalagay kona sana pero mas mabilis kumilos si Rob kaya naunahan niya akong ilagay ’yon.

“ Ang lapit mo, Rob. “ Giit ko pero tila ba walang naririnig si Rob at palapit pa siya nang palapit.

I want to push Rob pero may part saakin na ayoko. Tuluyan nang lumapat ang labi niya sa labi ko at wala akong nagawa kung hindi sumunod sa mga halik niya.

I can’t even control myself as well at tuluyan konang inalis ang pang-itaas ni Rob kaya kitang-kita ang kaunting buhok na malapit sa v line niya. Hinayaan ni Rob na alisin ko ang damit niya.

Kitang kita ko ang hulma ng katawan ni Rob ngayon habang busy siya sa pag-halik saakin hindi ko maiwasan na damdamin ang pangangatawan niya.

Tinulungan ako ni Rob na maka-upo sakanya, ang nangyari ay nasa driver’s seat kaming dalawa. Malikot ang kamay ni Rob. His hands are moving around my waist, back and seat at tila ba mas naiinitan ako sa ginagawa niya.

Niyakap ko ang dalawang kamay ko sa batok ni Rob at walang tigil niya akong hinahalikan sa leeg.

I felt something in my seat. I know this is something that Rob is proud of. The thing between Rob’s legs is alive again. Alam kong kahit sino kakatakutan ito.

Nagpa-tuloy kami sa ganitong posisyon at hindi ko namamalayan na wala na pala akong pang-ibaba at maging si Rob. Natanggal niya ’yon nang walang kahirap-hirap.

Skin to skin and I don’t think I can stop Rob now because he’s too aggressive and I can feel his initial juice.

Rob tried to get me in, but it just slipped out since it was too tight. It feels like something was trying to enter but my body didn’t allow it.

“ Baby, I can’t enter. “ Ang sexy ng boses ni Rob. “ Let’s do the other way. Katulad nang dati. “

Alam ko ang ibig sabihin niyo, he will use my legs as alternative.

Rob started driving my body by slipping in between my legs. Rob moves quickly, and the veins in his arms are visible. Rob and I are perspiring now, even though the car was chilly earlier. Rob’s movements accelerated after a while, and I knew he was going to explode. Like I mentioned, the volcano erupted causing lava to fall on my legs and chest.

Kapwa kaming pagod at nag-hahabol ng hininga. Hinalikan ako ni Rob sa noo.

“ Next time, I’ll make sure na hindi ka makakalakad. “ Giit ni Rob at nakatanggap ito nang malakas na hampas.

Pumasok muli kami sa loob at nag-palit. Nag-tataka pa si Mama bakit daw bumalik kami pero sabi ko nadumihan ang damit namin.

Binuhay ni Rob ang sasakyan at nag-simula ma syang magmaneho papunta sa campus. Doon kasi kami mag-sisimula sa paghahanap ng marerentahan.

Habang nag-mamaneho kami may nakita akong isang bahay na may tarpaulin na nagpapa-renta daw sila ng bahay. Mabuti at medyo mabagal ang takbo kaya nagawa kong picturan ang tarpaulin.

Kinopya ko ang contact number at tinawagan ang numero.

Kung sinu-swerte nga naman may marerentahan daw kami malapit sa campus tapos may tindahan pa.

“ Rob, sa campus tayo. Yung eskinita na malapit doon. May nakita na ako. “

“ Good! Tara na. “ Giit ni Rob kaya binilisan na ni Rob ang pagmamaneho.

Pagkatapos ng sampung minuto nakadating nakami at tama nga ang nakausap ko dahil may tindahan ito. Pwede kaming mamili ng mga paninda dahil dinadahanan ito ng mga tao.

“ Limang libo para sa down payment at tatlong libo per month. May swimming pool sa likuran. May sampayan, may banyo sa labas at loob. Pwede rin kayong mag-tinda dahil nasa harap kayo ng elementary school. “ Nang tignan ko, tama nga si Ate dahil nasa tapat ng school ang bahay at walking distance lang sa campus na pinapasukan ko.

“ Deal! “ Giit ni Rob at ibinigay ang down payment. Binayaran na rin niya ang one year stay namin dito.

“ Rob… “

“ That’s fine. Ako na. “

Hindi na ako nag-salita pa at hinayaan si Rob sa ginagawa niya.

“ Madali pala kayong kausap dahi dyan, pwede niyo na rin gamitin ang mga gym equipments ko. “ Ang daming perks naman dito. Talagang naka-jackpot kami.

“ Salamat po ate, bukas na bukas din po lilipat kami. “

“ Sige. “ Matipid na sagot ni Ate na busy sa pagbibilang ng pera.

“ Pwede ba akong pa-picture hijo? “ Tanong ni Ate kay Rob. “ Nakikita kita sa magazine at ikaw ang may-ari ng toys shops hindi ba? “ Tumango si Rob. Ibinigay ni Ate ang cellphone niya saakin kaya alam kona ang gagawin ko.

Kinuhanan ko sila ng picture at nag-pasalamat si Ate. Nagpaalam nakami at nilisan na ang lugar.

May gate din pala ito kaya safe na safe ang bahay. Hindi na siguro masusunog ito dahil gawa na sa bato. Hindi katulad nang bahay namin dati na puro kahoy.

“ Punta tayo sa mall? Bibili ka ng regalo para kay Stella right? “ Tumango ako bilang sagot.

“ Sige punta tayo lalo na may invitation ma rin tayong natanggap mula sakanya. “ Muli akong pinag-buksan ng pinto mi Rob at inalalayan sa pag-pasok.

Pumasok na rin si Rob at this time ako na ang naglagay sa seat belt ko kaya natawa si Rob sa mabilis kong galaw.

---

“ Magugustuhan kaya ni Stella ito? “

“ Yes, Curt. Lalo na galing naman sayo. “ Sagot ni Rob habang naka-pila kami sa bilihan ng ice cream dito sa mall.

Ibinili ko si Stella nang iilan na make-up at make-up bag. Si Rob naman ibinili niya ng branded na bag.

Panigurado magugustuhan ni Stella ’yon dahil mahilig sa branded na bagay si Stella.

“ Uhm, Curt. Okay lang ba sayo na bumili tayo ng iilan na bagay na magagamit niyo sa pag-lipat niyo? Ako bahala. Don’t worry. “ Hindi kona nagawang sumagot at hinila na niya ako papunta sa grocery na pinuntahan namin noon na nandito lang din sa loob ng mall.

Bumagal ang lakad namin noong malapit na kami sa grocery, sinabihan ako ni Rob na mamaya nalang daw namin kainin yung ice cream hindi naman daw agad matutunaw.

Pina-iwan namin ang mga gamit namin sa luggage area. Kumuha si Rob ng dalawang push cart at mukhang lalagyan niya ’yon ng laman.

Hinawakan ni Rob ang kamay ko na ikinagulat ko. Hindi ako sanay sa ganito pero hinayaan ko nalang si Rob.

“ Alam mo ba kung bakit gusto ko na lagi kitang kasama at laging hawak ang kamay mo? “ Tanong ni Rob saakin habang tinutulak namin ang cart.

“ Because while I’m around you, I always feel like I have someone supporting me in everything. I cannot express how glad I feel every time I touch your hand. Being with you makes me so joyful and I don’t want to be seperated from you. It’s weird to say this, alam mo ’yon, parang hawak ko na yung pangarap ko. I will do everything to be the best man for you. “ Patuloy ni Rob na ngayon ay malapad na naka-ngiti.

“ Rob, ganyan rin ang pakiramdam ko. Kapag hawak ko ang kamay mo at braso mo parang ang safe ko sayo. Tapos kapag kasama kita feeling ko nawawala ang mga problema ko. Hindi ko man naisip noon na magiging malapit tayo sa isa’t-isa. “ Sagot ko kay Rob.

“ You simple have no idea how grateful I am because you helped me so much. You are the reason why I smile without forcing it. I temporarily forget my problems when I’m with you. I will do everything for you. I can be with in good times and bad, as well as in the heavy rain. “ Mahabang lintanya ni Rob kaya kahit nasa grocery store kami niyakap ko siya. Napaka-seryoso ng tingin ni Rob saakin at alam kong seryoso si Rob sa sinasabi niya.

Napaka-bait talaga ng nasa itaas dahi binigyan niya tayo ng taong magpapa-saya at i-intindi saatin.

Hinalikan ako ni Rob sa labi nang mabilis dahilan para kiligin yung ibang umiikot din dito sa grocery. Nahiya naman ako sa ganoon, pero si Rob hinayaan niya lang. Muling hinawakan ni Rob ang kamay ko at nag-simula na kaming mag-hanap ng grocery items.

Bukas na ang birthday ni Stella at pupunta nakami doon pag-katapos ng klase.

Naka-usap ko rin si Mama na sila na daw bahala ni Tatay sa pag-punta sa bagong bahay na rerentahan namin dahil may trycycle naman at wala naman gamit na dadalhin dahil walang natira.

Isa lang ang alam ko ngayon, marami man ang nangyari pero nagagawa ko pa rin ngumiti dahil sa galaw ni Rob at sa mga napaka-tamis nyang salita.

You are the reason why I smile without forcing it.

---

Here’s the invitation po:

Chapter 23:

Curt’s POV

Ka-araw-an ngayon ni Stella at lahat kami ay invited. Maging ang magulang ko ay invited pero hindi na daw sila sasama dahil maraming gamit pa ang dapat ayusin dahil ka-ka-lipat lang namin. Idagdag mopa ang mga appliances na pinadala ni Stella tulad ng ipinangako niya. Nagbigay rin si Dale ng malaking TV na parang kalahati ng black board.

Panigurado inaayos din ni Mama yung mga grocery ni ipinamili ni Rob. Bumili rin ng limang sako ng bigas para daw may gamitin kami at idagdag daw sa sari-sari store namin.

Yung pera naman na galing kay Rob at sa mga kaklase ko, ipinatabi ko kay Mama dahil hindi naman namin magagastos ito dahi halos ibinili na nina Rob, Dale at Stella.

Napaka-laki nang pasasalamat ko sa mga taong tumulong saakin. Hindi ko ’yon inaasahan lalo na sa mga kaklase ko. Alam niyo naman siguro na hindi ko ramdam ang mga kaklase ko noon at hindi ko rin sila masyadong nakakausap.

Ma-laki-laki rin ang na rentahan namin na bahay tapos may pintura ito na sky blue. Napaka-mura nito at talagang komportable kami.

Oo nga pala, nanggaling din si Rochelle at Junelle dito kahapon. Nagulat nga ako dahil may dala-dala silang foam at drawer.

Kahapon halos lumuhod ako sa flooring dahil nanlambot ang mga tuhod ko. Alam mo ’yon, yung mga tao na akala mo tahimik lang pero kapag pala nangailangan ka handa sila na mag-bigay.

“ That’s all for this afternoon class. Please review your lesson dahil may quiz tayo next meeting. “ Anunsyo ng professor ko dahilan para maisampal ko ang palad ko sa noo ko.

“ Are you all right? Parang wala ka sa sarili mo, baby. “ Tinignan ko ng masama si Rob dahil sa callsign na ginagamit niya.

“ Ayos lang ako. Nagulat lang ako dahil tapos na pala ang klase. Ang dami kasing nangyari last week, eh. “

“ Alam mo tama ka baby, because of everything that transpired last week, I know you are exhausted as well. However, today is Stella’s birthday, we ought to enjoy and celebrate! “ Mahabang lintanya ni Rob habang naka-ngiti saakin. Nandito kasi kami ngayon sa comfort room ng campus.

“ Ngumiti kana baby Curt. Hindi bagay sayo ang naka-simangot. You, know what, I can make you smile. Close your eyes real quick. “ Giit ni Rob. Tulad nang utos ni Rob kaagad akong pumikit.

Naramdaman kong may malambot na bagay ang dumikit sa labi ko at nang imulat ko ang bata ko, si Rob hinahalikan ako.

Kaagad akong lumayo nang bahagya at nakatanggap ito ng hampas.

“ Sana sinali niyo ako. “ Saad ni Justin kaya nabatukan ito kay Rob.

“ Aray ko naman! Hindi ko naman aagawin, eh! “ Reklamo ni Justin.

“ Curt is mine. Saakin lang ang baby ko. “ Si Rob parang nagiging cute na bata kapag sa ganitong pagkakataon.

“ Tama na ’yan. Rob panalo kana napa-ngiti mona ako. “

“ Yes! “ Malakas na sigaw ni Rob at nakipag-apir pa kay Justin na kanina lang ay nag-tatalo.

“ Guys, may mga rooms daw sa venue ng birthday celebration ni Stella. Doon nalang daw tayo mag-ayos. “ Anunsyo ni Meshe habang patuloy na naglalakad papasok sa comfort room ng mga lalaki.

“ Hoy Meshe! Baka nakakalimutan mo nasa banyo ka ng mga lalaki. “ Bulyaw ni Adhley.

“ I don’t care. Wala naman akong makikita sainyo dahil mas malaki pa ang daliri ko. “ Maarte at mapang-asar na saad ni Meshe.

“ Are you saying na maliit ang kay Nervin? “ Tanong ni Jelly Ann na kakatapos lang din sa banyo.

“ Stop it! “ Sigaw ni Meshe.

Kung ibang tao lang ang kasama ng mga ito panigurado iisipin nila nag-aayaw sila pero hindi talaga.

Ewan ko ba, napakasaya ko sa mga kaklase ko ngayon. To the point na ayoko nang umalis kahit madalas nababawalan kami.

“ Ride with me Curt. “

“ Sabay kana sa’kin Curt. “

Sabay na giit ni Rob at Dale kaya hindi ko alam sinong titignan ko sakanila.

“ Sorry Dale, sasabay nalang ako kay Rob. Salamat! “ Tumango si Dale.

“ Meshe, Cristela at Jelly Ann sakay na kayo sa kotse ko. “ Sabi ni Nervin habang pinipilit na buhatin nang sabay ang bag niya at ang susuotin niya na naka-hanger. Mukhang bagong bili ’yon. Halos naman sila bumili ng susuotin nila. Ako naman kumuha nalang ako ng semi-formal attire sa mga nagpapa-renta.

“ You Hazel, sabay kana saamin ni Curt. Where are the others? “ Tanong ni Rob sa lahat.

“ Hmm, nauna na sila Rob. May sasakyan naman ang mga ’yon so you don’t have to worry. “

“ Great! Let’s go. “ Tsaka hinawakan ni Rob ang kamay ko at nilisan namin ang banyo. Sumunod na rin ang mga kaklase ko saamin.

Kanya-kanya kaming sumakay sa mga kotse na nakaparada sa campus at nailagay na rin namin ang mga gamit namin sa comparment. Isa-isa nilang binuhay ang sasakyan at lumabas sa campus.

Hindi na pumasok si Stella ngayon dahil marami daw syang gagawin at aasikasuhin. Hihintayin nalang daw niya kami.

Six in the evening na nang makaalis kami sa campus. Siguro by seven o’ clock nandoon na kami. Eight o’ clock pa naman mag-sisimula ang program.

---

Nandito na kami sa venue nang birthday celebration ni Stella. Nilisan na namin ang room kung saan kami nag-ayos at nag-palit ng damit. Nakuha kopang maligo dahil mabilis lang naman ako mag-ayos.

Pag-pasok palang namin kitang-kita na namin ang mga bulaklak na naka-hang sa kisame ng venue. Sa gilid naman nandoon ang food catering. Yung sound system team naman nasa right angle ng room. Tapos sa kabilang side naman makikita mo ang malaking cake na parang nasa five feet ito at maraming giveaways. Idagdag mopa ang chocolate corner na nasa gilid. Ito ang pinaka-favorite ko bukod sa giveaway area.

Nag-hanap ng seat si Rob na mag-ka-kasama kami habang ako naman ay lumapit sa giveaway area kasi gusto kong makita yung laman at kung paano yung pagkaka-present ng mga regalo para sa mga a-attend.

Na-amaze ako dahil parang ikakasal naman itong si Stella dahil yung mga ipamimigay niya ay make-up, hair brush at hand mirror na nakalagay sa box. Tapos naman sa mga lalaki perfume, belt at body spray. Ako yung tipo ng tao na mahilig tumitingin sa mga bagay na ito dahil siguro hilig ko ang pag-de-decorate.

Muli kong tinignan ang paligid at tamang-tama ang combination na white, glossy pink at kaunting gold.

Napaka-ganda rin ng backdrop at may photo-booth pa.

Nag-umpisa na ang program at pumunta na ako sa naka-assign na seat para saamin. Kaya pala hindi na nag-hanap si Rob dahil mayroon naman palang upuan para saamin.

Nag-perform si Stella sa stage, sumayaw ito at kumanta. Pinasalamatan din niya ang mga CEO na dumalo at nag-bigay ng regalo.

Tumingin ako sa kabilang side nandoon ang iba’t-ibang uri ng cake na may larawan ni Stella kasama ang product o brand na pinag-ta-trabahuhan niya.

Napaka-galing talaga ng kaibigan ko. Napaka-daming tao ang dumalo dahil sa magandang personality na mayroon siya.

Siya yung tipo ng influencer na makikita mo kahit saan at walang ka-arte-arte.

Napaka-yaman talaga ng kaibigan ko, sabagay hindi naman siya mag-aaral dito sa school nila Rob kung wala silang pera. Mabuti nalang hindi ako nagbabayad ng tuition kaya hindi kona pino-problema pa yung bagay na ’yon.

Teka, bakit yung mommy lang ni Stella ang present? Nasaan ang Daddy niya?

“ Baby, are you okay? “ Tanong ni Rob kaya binalingan ko siya ng tingin.

“ Oo okay lang ako Rob, thank you for checking on me. “ I said. Gusto ko yung ugali ni Rob na kapag nakikita niya na nananahimik ako mag-tatanong siya kung okay lang ba daw ako. Simple gesture pero malaki ang halaga nito saakin.

Nag-announce ang host na pwede na daw kaming kumain kaya sumandok na kami. Nagpa-kuha din si Rob saakin kasi nahihiya daw siya pumila doon dahil nandoon ang ibang brands na pinag-ta-trabahuhan din niya.

Kumain kami at napag-desisyunan namin na pumunta doon sa chocolate fountain. Kumuha ang mga kaklase ko ng marshmallows, straberries, banana tsaka brownies at itinapat ito sa chocolate fountain.

Naalala ko noong bata ako, kapag may birthday doon sa kapit bahay namin na maganda ang bahay, kapag may birthday hindi man lang kami pinapapasok. Doon lang kami sa gate at nanonood.

Pero noong si Rob ang nag-birthday, mga nasa age of eleven na siya noon, pinapasok lahat ng Mommy niya. Kaya naging kaibigan ko si Rob John.

“ Thank you, Stella! Happy birthday ulit! “ Giit ko nang lumapit si Stella saamin at isa-isa namin syang binati at niyakap. Ibinigay din niya ang giveaway saamin.

“ You’re very much welcome, Curt! Bubuksan ko ang regalo mo mamaya tsaka ko i-ba-vlog. “ Turan ni Stella. Bahagya naman akong nahiya dahil hindi naman ganoon kaganda ang regalo ko.

“ Sige na maiwan ko muna kayo, lalapitan ko lang yung ibang attendees. “ Tumango kami ng mga kaklase ko. Nagpaalam si Rob saakin may kukunin lang daw ulit sa kwarto kung saan kami nag-ayos kanina.

Tumayo din ako at gusto kong gumala sa venue. May nakita rin akong swimming pool kanina at maraming fairy lights sa mga halaman.

“ Curt, saan ka pupunta? “ Tanong ni Dale.

“ Maglalakad-lakad lang, patapos na rin naman ang program. Excuse me, “ tsaka ako tumayo at lumabas.

Pag-dating ko sa swimming pool, may isang grupo ng lalaki doon na nag-tatawanan kaya bahagya akong nahiya.

“ Hey there! How are you? “ Tanong ng isang lalaki habang pilit na pinipisil ang pang-upo ko.

“ Lumayo ka, I’m telling you, “ giit ko pero tila ba wala lang sakanila ’yon. Mukhang naka-inom na ang mga ito.

“ Nakakatakot ka naman. “ Tsaka nagtawanan ang mga kasama nitong lalaki.

Lumapit ang dalawang lalaki saakin at hinawakan ako. Gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa dahil nasa party ako. Ayokong masira ang party ni Stella.

“ Anong gagawin mo? “ Tanong ko sa lalaki na medyo mas matangkad saakin at halos kasing-katawan ni Rob. Lumapit ito saakin at binuhusan ako ng alak na nasa baso niya tsaka miya ibinagsak ang baso sa bermuda grass ng venue.

Lumapit ito saakin at siniil ako nito ng halik. This time sumigaw na ako pero natakpan nila ang bibig ko. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at tumulo na ang luha ko.

Nakakuha ako ng chance para sipain ang pagkalalaki niya kaya namalipit ito sa sakit. Muli itong tumayo at sinuntok ako sa tyan kaya ako naman ang namalipit ngayon. Tuluyan akong bumagsak sa sahig at pinag-sisipa nila ako.

“ Ikaw nanga itong hinahalikan, ikaw pa ang maarte. Tandaan mo bakla ka! Hindi ka dapat nagpapa-kipot! “ Muli nila akong pinag-sisipa ng malakas.

“ Mga gago kayo! “ Pamilyar ang boses na ’yon at alam kong hindi galing kay Rob ’yon. Sunod-sunod akong nakarinig ng malalakas na suntok at sinubukan kong punasan ang mata ko dahil lumabo ito dahil sa luha.

“ Pagsisisihan niyo ngayon ang ginawa niyo sa taong importante saakin. “ Muling pinag-susuntok ni Dale ang mga lalaki at maya-maya dumating si Meshe na naka-gown at tinulungan si Dale. Kakaiba rin pala itomg si Meshe, hindi siya masasaktan nang basta-basta dahil marunong syang mag-karate. Sunod-sunod na lumabas ang mga kaklase ko at tinulungan si Dale na mapa-bagsak ang mga lalaki na nanakit saakin.

Nakita kong pinag-papalo ni Hazel ng hand bag niya ang mga lalaki.

“ Napa-swerte niyo, one hundrend thousand itong bag na ’to tapos gagamitin ko lang sainyo? Kakapal ng mukha niyo! “ Sigaw ni Hazel.

“ Curt, let’s go. Sumama ka saamin ni Cristela. “ Tinulungan akong makatayo ni Jelly Ann at Cristela. Tumungo kami sa kwarto kung saan kami nag-ayos.

Pinihit ko ang door knob at bago ko itong tuluyan buksan, tila ba kinabahan ako. Tuluyan kong binuksan ang pinto pero hindi ko inaasahan ang makikita ko.

Mas masakit pa ito kumpara sa ginawa ng mga lalaki na ’yon saakin. Parang nanlambot ang tuhod ko at alam kong gulat na gulat din si Jelly Ann at Cristela sa nakikita namin ngayon.

Mag-ka-yakap  si Dale at ang kaibigan ko, si Stella.

Mukhang nagulat din si Stella at Rob dahil bigla nalang akong pumasok sa kwarto.

Kahit nahihirapan ako sa pag-lalakad dahil sa bugbog sa katawan ko. Nilisan ko ang lugar na ’yon.

“ Curt, you’re thinking wrong. Curt! “ Saad ni Rob pero hindi ko ’yon pinansin. Naririnig kong paulit-ulit nyang tinatawag ang pangalan ko pero hindi ako nakikinig.

---

“ Curt, are you mad? “ Tanong ni Rob pag-upo niya sa tabi ko. Nakaupo ako sa bench at nag-iisip nang malalim dahil sa nakita ko kanina. Baka mali lang ang iniisip ko.

“ Hindi ako galit Rob, hindi ako magagalit sayo. “ Humihikbi kong sagot. Hindi ko ba alam kung bakit emosyonal ako masyado sa gabi na ’to siguro dahil malamig ang klima ng panahon.

Hindi namin alintana ang lakas ng ulam at malamig na panahon. Yung mha kaklase ko panigurado tulog na ’yon sa room dito sa venue.

“ Yung nakita mo kanina, I’m just comforting Stella because she’ s emotional. You must have noticed that his dad didn’t come. “ Paliwanag ni Rob. Sinasabi kona, mali talaga akong ng iniisip.

“ Rob sorry, “ inilagay ni Rob ang hintururo niya sa labi ko.

“ You don’t need to apologize. Dapat ako ang nanghihingi ng tawad sayo. Alam kong nasaktan kita. Hindi na mauulit ’yon. “ Niyakap ako ni Rob at ganon din ako.

Hindi ko mamamalayan na nasa likuran din pala si Stella na naka-ngiti saamin ngayon.

“ Stella, “ muli akong humikbi dahil feeling ko nasira ko ang birthday ng kaibigan ko. “ Sorry Stella, alam kong mali ang iniisip ko at mali rin na pag-isipan ko kayo ni Rob ng masama. “

“ Curt, I’m really sorry talagang malungkot lang alo dahil hindi nakapunta si Daddy sa birthday ko kaya nang matagpuan ko si Rob sa kwarto hindi kona napigilan ang sarili ko at nag-kwento na ako sakanya. “ Humihikbi ma rin si Stella ngayon.

“ Pasensya na talaga, Stella. “ Niyakap ako ni Stella at ganoon din ako.

“ Basang-basa na tayo, tara na at para makaligo na tayo. “

Pumasok kami ni Stella kasama si Rob at naligo. Tulog na ang mga kaklase ko kaya hindi kami gumagawa ng kahit anong ingay.

Pagka-tapos namin maligo, pumunta na si Stella sa kwarto niya tapos tumabi naman si Rob saakin sa pag-tulog. Binawalan ko siya dahil wala na naman itong damit napaka-lamig na nang panahon.

“ Good night baby, sorry ulit. “

“ Ayos lang, pasensya na rin. Good night! “ Giit ko at ayan na naman si Rob dahil hinalikan ako sa labi at inamoy-amoy ang leeg ko.

“ Matulog na tayo Rob. “ Sabi ko sakanya at muli niya akong hinalikan sa labi at sa noo na ikina-ngiti ko.

Around three-thirty nang madaling araw, nagising ako dahil naiihi ako dahil sa lakas ng aircon at sa lamig nang panahon. Kinusot ko ang mata ko at nilingon ang katabi ko pero wala si Rob.

“ Rob nasaan ka? “ Pabulong na tanong ko sa sarili ko.

Chapter 24:

Warning: Not appropriate for young readers or those with delicate minds. For mature readers only; contains explicit language, graphic sex scenes, and mature content.

Curt Gino’s POV

It’s been five months simula noong birthday ni Stella at sariwa pa rin saakin ang nangyari doon. Tumatak pa rin ang mga mukha ng mga lalaki na bumastos at nanakit saakin.

Idagdag mopa si Rob at Stella na na-tagpuan ko na magka-yakap pero to be honest hindi pa rin ako kumbinsido dahil tila ba nag-tatalo sila.

Sa loob nang five months nagiging regular talaga ang pag-sundo ni Rob saakin sa bahay at regular din ang pag-bisita niya kahit walang pasok. Bumisita rin ang mga kaklase ko kasama si Stella kasi gusto daw nilang siguraduhin na nasa tamang lagay kami. Mukha naman daw safe sa lugar namin dahil sinabi ko naman na may curfew dito at nag-iikot sila hanggang ala-singko nang madaling araw.

Si Stella naman, nagiging pala-absent nitong nakaraan na linggo tapos parang hindi siya nag-aayos ngayon. Kapag kasi pumapasok ’yon hindi niya nakakalimutan mag-make up

Itong si Dale naman, hindi na niya ako ganoon kadalas kausapin. Kapag tinitignan ko siya naaalala ko yung pagtatanggol niya saakin sa party ni Stella pati yung sa mall.

Previous months was challenging, may iilan kaming misunderstanding ni Rob dahil sa random action na ginagawa niya towards Stella. Halos hindi nga mag-usap ang dalawa na ’yan before.

Lahat naman ng misunderstanding namin ni Rob ay napag-uusapan dahil ayaw niyang natutulog na nag-tatalo kami. Talagang pupunta pa siya sa bahay for him to explain and apologize.

Hindi ko alam bakit dinala ako ng mga paa ko sa harap ng bahay ni Rob. Heto ako ngayon at pinipindot ang door bell sa pinto nila Rob.

Napagtanto ko na ito na yung araw na dapat na akong mag-desisyon at kausapin si Rob tungkol sa desisyon na pipiliin ko.

Pinag-buksan ako ng kasambahay ng gate at pina-pasok ako. Kilala na kasi ako ng mga tao dito maliban sa Mama ni Rob. Madalas ko nga syang tanungin kung kailan namin kakausapin ang Mama niya about sa kung anong bagay na mayroon kami pero hindi pa daw niya kaya dahil alam nyang magagalit lang ito dahil sa Daddy ni Rob. Naisip ko lang, kung hindi nag-loko ang daddy ni Rob, maayos siguro namin naipahayag ang sarili namin sa mga magulang niya.

Pala-isipan pa rin saakin kung sino ang karelasyon ng Daddy ni Rob, napa-chismoso ko talaga.

“ Sir puntahan niyo nalang po sa kwarto dahil nag-vivideo po ’yon sa project niyo sa school. “ Pinilit kong ngumiti at tumango nalang bilang sagot.

Nag-lakad ako nang dahan-dahan at pinihit ang pinto ng kwarto ni Rob. Hindi na ako kumatok.

“ Baby, what are you doing here? Napa-pasyal ka? Did you miss me? “ Mabilis na tumakbo si Rob papalapit saakin at pina-ulanan niya ako ng halik at niyakap ako nito. Hindi ko sinagot ang mga halik niya at hindi ko rin siya niyakap pabalik para maramdaman niya na hindi ako intresado sa ginagawa niya.

“ Baby? May problema ba? You can talk to me. “ Hinawakan ni Rob ang magkabilang kamay ko at tumingin ng diretsyo sa mga mata ko.

“ You should stop courting me. Tigilan mona ang pagliligaw. “ Walang emosyon kong saad sakanya.

Para itong napako sa kinatatayuan niya ngayon at nararamdaman kong nanginginig ang kamay niya at nanlamig ang balat nito.

“ Bakit ako hihinto? May nagawa ba ako? Pwede naman natin pag-usapan Curt. “ For the first time nag-tagalog siya ng diretsyo.

“ Wala naman. Napag-isipan ko lang na dapat nang itigil ang panliligaw. “ Muli kong sagot sakanya na ikina-kunot niya ng noo. Mapungay ang mga mata ni Rob at alam kong nasasaktan ito at nalulungkot. Hindi man siya magsalita pero ramdam na ramdam ko ’yon dahil sa pag-pisil niya sa kamay ko at sa mga mata niya na parang kinakausap ako.

“ But why? I was courting you, what did I do para patigilin ako? Curt, I can’t quit loving you so much. I want to show to you that you are valuable, cherished, and despite of my sexual orientation, I am still capable of loving you. “ Hindi ko inaasahan ang pag-patak ng luha ni Rob pero naging malamig pa rin ang pakiki-tungo ko sakanya.

“ Rob, please stop courting and chasing me. “ Muli kong giit. Hinilamusan ni Rob ang mukha niya dahil sa mga nararamdaman niya na emosyon ngayon.

“ I can’t stop courting you. Ayoko! “ Matigas na giit ni Rob.

“ You don’t want to stop courting me? “ Naka-ngiti na ako sa oras na ’to dahil naaawa na ako kay Rob.

“ Yes, ayoko. “ Tumingin si Rob saakin at nginitian ko siya dahilan para maguluhan siya.

“ Ayaw mo ba talagang tumigil sa panliligaw? Sigurado kana? Ayaw mong mag-monsary sa susunod na buwan? “ Seryosong tumingin si Rob saakin ngayon.

“ What do you mean? “

“ Tigilan mona ang panliligaw saakin dahil sinasagot na kita. “ Pagkatapos kong sabihin ’yan agad akong binuhat ni Rob nang walang kahirap-hirap at pinaulanan ng halik.

“ Bakit napaka-lamig ng trato mo saakin kanina? “ Tumawa ako.

“ That’s my plan ang pakabahin ka. Sorry kasi naiyak kapa dahil sa eksena kanina. “ Saad ko kay Rob.

“ I love you, Curt Gino Franco! “ Sigaw ni Rob sa loob ng kwarto.

“ I love you, too, Rob John Owenturner! “ Sabi ko kay Rob.

“ It’s my turn. Ako naman ang magpapa-iyak sayo. “ Bulok ni Rob at itinulak niya ang pinto gamit lamang ang paa niya.

Humarap siya saakin at tinaggal niya lahat ng suot niya. Tinulungan din niya akong nag-alis ng damit. Habang ginagawa ni Rob ’yon nakatingin lang ito saakin na tila ba nag-mamakaawa.

Wala kaminv kahit anong damit ngayon at hinintay ko lang ang utos ni Rob. Binuhat ako nito at hinalikan habang sinusuportahan niya ang pang-upo ko. Nararamdaman ko na rin ang bagay na nagpupumilit na kumatok at gustong-gusto nang pumasok sa pinto.

Nagiging mainit ang buong kwarto at sinasagot ko ang baeat halik ni Rob. Ito yung bagay na mukhang hindi ko mapipigilan si Rob. Hindi kona talaha siya mapipigilan.

Inihiga niya ako sa kama at inilagay ang dalawang paa ko sa Balikat niya. Napalunok naman ako dahil sa bagay na nakikiita ko ngayon na talagang napaka-laki. It’s not just a bird, pero isa itong agresibong ahas.

May bagay siya na kinuha sa side table niya na parang lotion at ipinahid niya ’yon sa pagkalalaki niya maging sa pinto ko.

Maya-maya, walang salita-salita sinubukan ni Rob na pumasok pero hindi niya magawa. Hirap na hirap din ako dahil para akong mapupunitan nang laman dahil sa ginagawa niya. Wala akong magawa kung hindi mapa-hawak nang mahigpit sa bedsheet at sa unan na nasa kanan ko.

“ Finally. “ Giit ni Rob at nag-simula na itong gumalaw hanggang sa pabilis nang pabilis. Yung bagay na kinakatakutan ko ay naka-pasok na. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko dahil parang punong-puno ang loob ko. Para akong tinutuhog na lechon.

“ Rob, alisin mo. Napaka-sakit. “ Giit ko at alam kong may bahagyang luha na rin ang tumulo sa mata ko.

“ Tiisin mo lang. “ Sagot ni Rob habang busy pa din sa pagpapasada saakin. Mabilis ang bawat kilos ni Rob at pumapatak na ang pawis niya saakin. Tila ba sinusuntok ako gamit ang bagay na mayroon si Rob.

Maya-maya hindi na ako nakakaramdam nang sakit ang gusto ko nalang ay bilisan pa ni Rob ang ginagawa niya. Binuhat ako ni Rob at pinadapa rin kaagad. Bumalik din kami sa pwesto namin kanina kung saan naka-lagay ang paa ko sa balikat niya. Mabilis ang galaw niya at walang hinto niya itong ginagawa. Dinig na dinig ko rin ang ingay ng balat namin at idagdag mopa ang kama na nag-iingay rin.

Naramdaman kong nanigas ang tuhod ni Rob senyales na malapit na siya. Hinanda ko ang sarili ko at maya-maya triple ang bilis na ginawa ni Rob hanggang sa mang-hina ito at humiga sa tabi ko.

Para akong tinubigan sa loob dahil kitang-kita ko na dumadaloy ang pinag-paguran ni Rob palabas.

“ I love you, Curt. “ Mahinang tugon ni Rob habang hingal na hingal ito.

“ Mahal din kita. “ Sagot ko naman. Sinubukan kong tumayo pero hindi ko magawa dahil mahampi ang pang-upo ko.

Tumayo si Rob at buong akala ko ay tutulungan niya ako papunta sa comfort room pero nag-kakamali ako. Muli niya akong binuhat at hinalikan nang mas agresibo. Muli rin nyang ipinasok ang bagay na kanina ay napaka-lambot na pero ngayon buhay na buhay ito.

“ Second round. “ Giit ni Rob muli na naman syang gumalaw. This time paulit-ulit konang tinatawag ang pangalan niya at hindi ko na rin mapigilan ang sarili ko na puma-ibabaw sakanya. Umupo ako kay Rob at hinayaan ko syang magpahinga habang ako ay kumikilos.

Hindi rin naka-tiis si Rob at muli itong tumayo nang hindi man lang natatanggal ang bagay na naka-pasok saakin. He’s moving fast and aggresively. Parang anytime feeling ko babagsak ang kama na ito dahil sa bilis nang pag-kilos ni Rob.

Rob couldn’t stop moaning and kept calling my name.

“ This is fucking tight, I can’t stop working on it. “ Giit ni Rob at paulit-ulit itong nag-mumura.

Hindi lang nangyari ito nang pangalawang beses dahil may kasunod pa at kapwa kami bagsak sa kama.

I’m happy because I gave myself to Rob at hindi ko ito pagsisihan dahil mahal ko si Rob. Mahal na mahal ko siya.

---

Hi everyone!

Gusto kong maging detalyado sa ganitong eksena pero may part saakin na nililimitahan ko.

Sana nag-enjoy kayo sa update na ’to. Kung ako sainyo aabangan kona ang susunod na chapters dahil baka makalimutan nyong huminga. HAHAHA.

Chapter 25:

Rob John’s POV

I texted Curt that the venue of our date has change. I was looking for bouquet of flower na talagang magugustuhan niya but I can’t fucking find anywhere dahil ba umuulan kaya walang nag-bebenta?

Noong mabigo ako na hindi makahanap, I decided to buy some chocolates sa chocolate factory dito sa Pampanga. Mabilis lang ako sa doon sa shop dahil kuha lang naman ako nang kuha at hindi na inisip kung magkano ’yon dahil nag-mamadali ako. Thirty minutes from now pupunta na si Curt sa venue na sinabi ko sakanya.

Mabilis kong pinatakbo ang sasakyan dahil may pupuntahan pa ako na bilihan ng projector at mas malaki na laptop for him. Alam kong magagamit niya ’yon in the future.

Habang bitbit ko ang regalo and driving fast heading to the venue, napag-isipan ko na kakaiba pala kumilos ang pag-ibig. It’s weird to hear this pero kakaiba ang naramdaman ko kay Curt. Kapag titignan ko siya para syang babae, ang feminine and amazona at the same time dahil kapag kausap ko minsan para akong nasa debate. Hindi talaga siya magpapatalo.

Habang tinatahak ko ang daan, hinihintay kong mag-message si Curt but I didn’t receive anything. Mukhang busy siya sa preparation.

I am fucking excited to see him.

Pagka-park ko sa sasakyan ko, pumasok ako sa loob dahil malakas ang ulan baka masira ang porma ko. Hihintayin ko nalang si Curt sa loob.

“ Sir o-oorder napoba kayo? “ Tanong ng waiter na lumapit saakin wearing his smile.

“ No, come back to me after 30 minutes. “ Giit ko at lumunok dahil parang nauuhaw ako. Actually, Curt thirty minutes late na si Curt sa time na usapan namin. I badly want to see him dahil one week din kaming hindi nagkita dahil busy kami pareho.

“ Shit one hour and half na akong nag-hi-hintay. “ Bulong ko sa sarili ko.

Sinubukan ko syang tawagan pero mukhang hindi niya hawak ang phone niya.

Lumabas ako kahit malakas ang ulam pero wala akong nakikita na taxi na huminto sa tapat ng restaurant. Dapat pala sinundo kona siya para sabay na kaming nag-punta dito.

Kahit basang-basa na ako sa ulan, I tried to dial her mother number but I didn’t receive any response. Walang sumasagot.

Hindi naman siguro nagbago ang isip niya na sinagot niya ako o wala nama sigurong nangyaring masama sakanya?

As much as I can, ayokong mag-isip nang kahit ano pero hindi ko maiwasan. May mga bagay ako na naiisip na sana hindi naman.

I love him. I love Curt so much.

Naalala mo tuloy noong araw na binigyan ko siya ng dolls from my factory, yung pasasalamat niya hindi na niya tinigilan.

Madalas man kaming hindi nagkaka-intindihan pero regular ang pag-punta ko sakanila at ramdam na ramdam ko pa rin yung warn welcome nang family niya. Napaka-bait ng Mama na, mabait din naman ang Tatay niya pero hindi ko madalas madatnan.

Napaka-swerte ni Curt sa pamilya niya dahil napaka-bait at masisipag pa. Napaka-swerte ko din dahil nakilala ko ang pamilya nila.

Huminga ako nang malalim nang may makita akong kotse na huminto sa tapat ng restaurant. Akala ko si Curt na ’yon but I was wrong. It was Stella ang taong ayokong nakikita.

“ What are you doing here? “ Malamig kong sakanya.

“ Chill, napa-daan lang ako. May hinihintay ka? “ Tanong niya saakin.

“ Yes. Si Curt, baka may nakausap mo siya kanina, may nasabi ba? “ Tanong ko.

Himiling ito.

“ Boyfriend ka niya ’di ba? Dapat alam mo kung nasaan siya. “

“ What the fuck Stella! Kanina lang ako hindi nakatanggap ng update sakanya because we were busy. “ I answered in frustrated way.

“ Well, sana dumating siya. Kasi last time na nakausap ko siya sabi niya may lakad sila ni Dale. Nakalimutan niya siguro ang monthsary niyo. “ Tsaka na siya umalis at muling sumakay sa kotse.

“ She’s lying. Hindi magagawa ni Curt ’yon dahil napag-usapan na namin ang tungkol kay Dale. Shit! Where are you Curt? “ Sigaw ko sa gitna ng daan. 

Curt Gino’s POV

Mayroon pa akong isang oras para maka-punta sa venue na tinext saakin ni Rob. Dinala ko din ang mga regalo ko sakanya tulad ng sapatos at t-shirt na nabili ko sa mall. Nagpa-tulong ako kay Dale dahil hindi ako pamilyar sa size ni Rob.

“ Tay, sa gilid nalang ng restaurant. “ Giit ko kay Tatay at agad na bumaba. Nag-paalam ako at nag-sabi siya na mag-iingat daw ako.

Sumilip-silip at mukhang wala pa si Rob dahil masyado akong napa-aga, natanggap ko nag text niya pero hindi na ako nag-reply pa at balak kong supresahin siya.

May isang kotse ang huminto sa harap ko at akala ko si Rob na ’yon pero nag-ka-ka-mali ako. May dalawang lalaki na naka-facemask at ang buong akala ko ay pupunta sila sa restaurant pero nag-ka-ka-mali ako, sinuntok ako ng isa sa tyan dahilan para mamilipit ako sa sakit. Sinubukan kong sumigaw pero mas ramdam ko ang sakit dahil sa pag-suntok ng lalaki.

“ Saan niyo ako dadalhin? “ Tanong ko sakanila ng ipasok nila ako dito sa kotse nang sapilitan. Dahil maulan ngayon walang masyadong tao kayang nakapansin at nakakarinig sa mumunting sigaw ko.

“ Sumama ka nalang at kung gusto mo gamitin mona ang cellphone mo. Ito yung oras mo para mag-paalam kana sa mga mahal mo sa buhay. “ Halos manlambot ang tuhod ko sa narinig ko. Nalilito akong tumingin sakanila. Ramdam kong uminit ang mga mata ko at alam kong tumutulo na ang luha ko sa mga oras na ito.

Rob hanapin mo ako.

“ Anong ginawa ko para gawin niyo ’to? “

“ Wala kang ginawa pero ang isa sa mahal mo sa buhay ay may ginawa sa boss namin. Bakit ba kita sinasagot? “ Irotadong sagot noong lalaki na nag-mamaneho ng kotse.

“ Sino? “ Tanong ko pero hindi na ako nakatanggap pa ng sagot. Akala ko hahayaan nila akong mag-cellphone pero nang ilabas ko ’yon bigla nilang kinuha ’yon.

“ Itigil niyo na ’to. I’m sure kapag nahuli kayo ni Rob iiyak kayo sa suntok ng lalaki na ’yon. “ Malakas silang tumawa.

Pala-isipan pa rin saakin kung sino at ano ang pakay ng may gawa nito at pinakuha ako. Konektado ba ito sa sinunog na bahay namin?

Malayo ang byahe at nangangalay na ako. Sinusubukan kong alisin ang tali sa kamay ko na inilagay nila pero hindi ko magawa. Tinakpan din nila ang mata ko. Sana pakulo nalang nila Stella ito na kunwari kukunin ako tapos may supresa pala sila saakin.

But no, sinaktan nila ako at hindi hahayaan ni Stella ’yon.

Naramdaman kong huminto ang sasakyan at nag-simula akong sumigaw at nag-wala pero malakas ang hawak nila sa kamay ko.

Mukhang walang ibang tao ang nakakarinig saakin. Inalis nila tapik sa mata ko at laking gulat ko dahil nasa paligid kami ng dagat at may Yate na naka-abang sa gilid.

“ Hintayin mong bumaba ang boss namin. Kakausapin ka niya. “ Napa-lingon kami dahil may isang lalaking matangkad ang bumaba mula sa yate at naka-joker mask ito.

“ Anong kailangan mo? “ Malakas na sigaw ko sakanya.

“ Huwag kang tatahol. Baka mapa-aga ang pagpapahinga mo. “ Muling nangatog ang tuhod ko dahil sa naririnig ko at alam kong hindi na ito biro. Iginala ko ang mata ko sa paligid at may isamg sign board ako na nakakita.

So, nasa Zambales ako? This is three hours from Pampanga. Alam ko ang lugar na ito dahil nanggaling na ako dito noon.

Lumapit saakin ang lalaki at hinawakan ang baba ko. Itinaas niya nang bahagya ang maskara niya pero hindi ’yon sapat para makita ko kung sino siya.

“ Siguraduhin mong papatayin mo ako ngayong gabi dahil kapag ako ang nakatakas dito, mauubos ’yang ngipin mo kay Rob. “ Pananakot ko sakanya pero nakita ko lang itong ngumiti.

Pamilyar ang ngiti nito. Nakita kona ang ngiti na ito.

“ I’ll make sure na papatayin kita ngayong gabi Curt. Mag-dasal kana. “ Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko at talagang humihikbi na ako.

“ Ano bang kailangan nito saakin? Let me go! “

“ Ikaw. Ikaw ang kailangan ko for me to survive. “ Giit nang lalaki. Nakaka-curious talaga ang sinasabi ng lalaki na ’to pero hindi ko pa rin maiwasan na isipin kung paano ako makaka-alis dito.

“ Pamilyar ka saakin. Pamilyar ang mga salita na ginagamit mo at ang amoy mo. “ Parang nabalisa ang lalaki pero hindi niya ’yon pinahalata.

Totoo naman dahil pamilyar siya saakin. Mas makikilala ko ito kapag inalis ko nag maskara na suot niya.

Sinubukan ko syang lapitan pero inutusan niya ang dalawang lalaking mukhang itlog na hawakan ako kaya hindi na ako nakagalaw ngayon.

Muling sinuntok ng isang lalaki ang tyan ko at muli akong dumaing dahil sa sakit na nararamdaman ko. Parang buong katawan ko ang nadamay dahil sa nangyari.

Hinawakan nila ako at sapilitan nila akong pina-hakyat sa yate na naka-parada sa dagat. Gabi na kaya hindi na kami masyadong makikita dito kung sakaling may mapadaan man. Siguro itim na hulma nang tao lang ang makikita.

Nanlambot ako at hinayaan ko ang sarili ko na dalhin ng mga lalaki at ang tanging magagawa ko nalang ay ang sumigaw.

“ Nakikita mo ba ’yan? “ Tanong ng lalaki.

“ Dyan ka itatapon mamaya. “ Mas lalong lumakas ang sigaw at iyak ko dahil sa narinig ko. Mukha akong matapang pero hindi ko maiwasan na matakot dahil alam kong walang kahit  sino ang makakatulong saakin.

Malayo ako kay Rob at malayo ako sa pamilya ko. Walang kahit sino ang tutulong saakin dito.

“ Rob, sorry hindi ako makakapunta sa first monthsary natin at hindi ko alam kung makikita pa kita. “ Nakaramdam ako nang malakas na hampas ng kahoy sa likuran ko dahilan para bumagsak ako sa sahig ng yate.

Nandilim ang paningin ko pero bago ’yon nakita ko ang lalaki na naka-maskara  at pinag-lalaruan ang kahoy na hawak nito.

Itutuloy …

Chapter 26:

Curt’s POV

“ Parang awa mo na, ibaba mona ako. “ Sigaw ko sa lalaki na ngayon na naka-mask nalang ang bibig kaya kita ko ang mga mata nito pero hindi ’yon ganon kalinaw dahil madilim ang yate na sinasakyan namin. Nasa tuktok kami ng yate at dito ako tinatakot ng lalaki na kasama ko ngayon.

“ Kapag ibinaba kita, ako ang mapapa-hamak. “ Seryosong sagot nito at muli niya akong hinampas sa sa tuhod gamit ang kahoy na kanina pa niya hawak kaya napa-sigaw ako dahil sa sakit.

“ Mag-hubad ka. “ Kalmadong sabi niya pero hindi ko siya pinapakinggan. Takot lang at sakit lang ang nararamdaman ko ngayon at hirap na hirap ako pag-kilos. Alam kong walang chance para makatakas ako sa hayop na lalaki na ito.

“ Ang sabi ko, mag-hubad ka! “ Sigaw niya at muli itong pumunta sa direksyon ko at siya mismo ang nag-hubad ng suot ko.

Wala akong kahit anong suot ngayon habang nanghihina ako. Kahit wala akong tali sa kamay hindi ko pa rin magawang tumayo dahil hirap na hirap ako.

Siniil niya ako nang halik at agresibo nyang hinawakan ang pang-upo ko.

“ Tigilan mo’ko! “ Malakas na sigaw ko at buong pwersa ko syang itinulak at pumatong sa itaas niya. Sinikap kong i-untog ang ulo ko sa ulo niya pero parang ako lang ang nahilo.

Hindi ko namamalayan na hawak na pala niya parehas ang kamay ko at walang kahirap-hirap nyang nahubad ang damit niya at ang pantalon na suot niya.

“ Ganyan ang gusto ko, lumalaban. “ Tsaka ito buong pwersa tumayo upang magkapalit kami ng pwesto. Siya naman ngayon ang naka-patong saakin at hindi ko alam kung saan niya galing ang panyo at nagawa nyang itali ang bibig ko.

Kahit wala na itong damit, hindi pa rin nawawala ang mask sa bibig niya. Kilala ko ang mga mata niya pero hindi ko alam kung sino ito. Kilala ko ang amoy at ang kilos niya.

Maya-maya, siniil niya ako nang halik at wala akong nagawa kung hindi umiyak dahil hindi naman ako maka-sigaw dahil naka-takip ang bibig ko.

Alam kong puno na ako ng kissed mark ngayon dahil tila ba isa akong pagkain na talagang inuubos niya. Napaliyad ako dahil nag-tungo ito sa pang-upo ko at walang ano-ano niya itong dinilaan at pinuno ng laway.

Gamit ang paa ko, sinipa ko siya dahilan para mamilipit siya at makatayo ako. Sinubukan kong tumakbo pero nanghihina ako para marating ang hagdan pababa. Nakuha niya ang buhok ko at ini-untog ’yon sa bakal na nagsisilbing hawakan kapag bababa.

Muli akong napahiga.

“ This is challenging! Mukhang mauuna pa ako kay Rob. “

Nambilog ang mata ko sa sinabi niya. Pinapahamak niya lang ang sarili jiya dahil binibigyan niya lang ako ng senyales na kilala ko siya dahil kilala niya si Rob.

“ How did you know him? “ Tanong ko. Hindi ito sumagot at hinawakan niya ako ng maayos.

“ I don’t need to answer your questions asshole. “ Giit niya at mariin niya akong hinalikan sa batok na muli kong ikina-iyak dahil alam kong wala akong magagawa na kahit ano.

Hindi na kayang lumaban ng katawan ko dahil nanghihina na ako. Hinayaan ko siya sa ginagawa niya hanggang sa makapasok siya saakin.

Agresibo at puno nang galit ang ginagawa niya kaya inihinda ko ito. I can’t feel anything, wala akong maramdaman na kahit ano. This time, talagang nababastos na ako. Hindi ko ito gusto. Hindi dapat nangyayari ito.

Maya-maya pabilis ito nang pabilis at nakarinig ako nang malakas na sigaw mula sakanya senyales na tapos na siya.

“ Still virgin? Dinugo ka. Kung sinuswerte nga naman. “ Mas lalo akong nainis sa boses niya. Sapat na pahinga na siguro ito para makalaban na sakanya.

I took the chance na makapag-pahinga habang binabastos niya ang pagkatao ko kahit nasasaktan ako.

Alam kong pagod na siya ngayon kaya tumayo ako at sinakal siya. Nahirapan ito sa pag-hinga pero hindi rin nag-tagal at muli itong naka-bango at sa pangalawang pagkakataon, ipina-dapa niya ako at muling ipinasok ang kahabahan niya.

Umiyak akong muli habang may nagtatrabaho sa likuran ko, hindi ko ito tanggap. Iniisip ko kung nandito sa Rob siguro nasira na ang mukha nito dahil sa kabastusan na ginagawa niya saakin.

Bakit may ganitong tao? Hindi ko rin maintindihan kung bakit ginagawa saakin ang bagay na ’to? Anong nagawa ko?

Pgakatapos ng lalaki, pumanik ang dalawang lalaki na humawak saakin at sila naman ang umubos sa lakas ko. Inangkin ako ng tatlong hayop na ito. Pinag-tulungan nila ako.

Nanghihina ako sa nakikita ko ngayon dahil sa pag-baboy nila sa katawan ko. Nakatulala nalang ako habang tumutulo ang luha ko.

Sobrang sakit na ng pang-upo ko ramdam na ramdam ko ang pag-kilos nila sa likuran ko. Nagsabay pa sila sa pag-baboy saakin kaya mas lalo akong humikbi dahil walang magawa ang munti kong katawan.

“ Rob… “ Tawag ko sa pangalan niya na sana hinahanap niya ako ngayon. Sana maisip niya na ipa-view ang CCTV na malapit sa venue ng date namin para makita ang pag-kuha ng mga hayop na ito saakin.

Alam kong may ginagawa si Rob ngayon dahil hindi ako nagpakita sakanya, alam kong magpapatulong na ’yon sa mga pulis para hanapin ako.

“ Parang babae ang katawan mo. “ Giit ng lalaki na tinignan ko ng masama.

Rob, please hanapin mo ako. Natatakot ako sa pwedeng gawin ng mga ito saakin. Natatakot ako na baka hindi lang ito ang gawin nila saakin.

Rob, binaboy nila ako.

Rob, sinaktan nila ako.

Rob, nahihirapan na ako.

“ Get out! “ Sigaw ng lalaki kaya napatingin ako sakanila. Pina-alis niya ang dalawang lalaki. Nakita kong bumaba ang dalawa at muling lumapit saakin ang lalaki na naka-mask na ngayon ay naka-shorts at t-shirt na.

Kilala ko talaga siya. Kilala ko ang postura niya, ang boses niya, ang amoy at ang kilos niya. Hindi ko lang masabi kung sino dahil naka-takip ang bibig nito.

“ Are you ready to play? “ Tumawa ito na tila ba isang demonyo dahilan para bumilis ang tibok ng puso ko.

“ Tama na please, nagmamakaawa ako. Nag-aaral pa ako at may pamilyang nag-hihintay saakin! Ikaw may pamilya kabang hayop ka, ha? “ Makahulugan kong sigaw kaya tumawa lang ito.

“ May pamilya kaya ako that’s why I’m doing this thing para sakanila. Sa palagay mo masaya ako sa ginagawa ko? Sa palagay mo gusto ko ang ginawa ko? “

“ Hindi mo pala gusto ang ginagawa mo bakit hindi mo ako pakawalan? “ Sinusubukan ko itong manipulahin.

“ Siguro tama ka, dapat pakawalan kita. “ Sagot niya kaya lumapit ito saakin at tinulungan niya akong tumayo.

“ Do you think you can able to manipulate me? “ Tanong niya at itinulak niya ako pabalik sa sahig ng yate habang umaandar ito.

Pinulot niya ang sinturon na galing sa pants na suot niya kanina at malakas na ipinalo saakin ’yon. Malalakas ang bawat hampas niya ng sinturon kaya alam kong bumabakas iyon sa balat ko.

Naramdaman kong huminto ito sa pag-hampas saakin at patuloy pa rin ako sa pag-iyak at nakatulala nalang sa kalawakan dahil kitang-kita ang madilim na kalawakan ngayon.

“ Ahhh! “ Malakas na sigaw ko nang makaramdam ako ng mainit na bagay sa dibdib ko. Pagtingin ko nakita ko ang lalaki na itinusok ang sigarilyo na inapuyan niya kanina. Paulit-ulit nuga itong tinusok sa buong katawan ko at wala akong nagawa kung hindi sumigaw.

“ Tama na please, hindi na kaya ng katawan ko. Nakikiusap ako sayo. “ Pagmamakaawa ko at talagang umiyak nalang dahil sa sakit nang nararamdaman ko.

Narinig kong sumipol siya at dumating muli ang dalawang lalaki na may dalang matibay na tali.

“ Let’s play. Bibigyan kita ng sampung segundo para tumalon habang umaandar ang yate at kung hindi mo magawa mag-handa kana. “

Binigyan ako ng sapat na pwesto ng tatlong lalaki na kasama ko sa yate at nag-simula nang mag-bilang ang lalaking naka-mask.

Hindi ako marunong lumangoy kahit may swimming lesson kami. Hindi ko kayang lumangoy. Masyadong nakakatakot ang dagat dahil malalim na ang gabi. Hindi ko alam kung anong pwedeng mangyari.

Bahala na. Tatalon man o ano, hindi rin ako magtatagal dahil nahihirapan na ako.

“ Rob, ikaw na ang bahala kay Mama at Tatay. Sana puntahan mo pa rin sila. “ Muling tumulo ang luha ko at humikbi nang walang tigil. Hinintay ko nalang na matapos siya sa pag-bibilang.

“ It’s time. Itali niyo siya. “ Utos niya sa dalawang lalaki. Gamit ang tali na dala-dala nila kanina, walang hirap nila akong itinali at sinigurado nila na hindi ako makakatakas.

“ Okay na boss. “ Giit ng isa sa mga lalaki.

“ Do it. “ Giit ng lalaki na naka-mask kaya naramdam ko nalang na hinagis na pala nila ako sa dagat. Narinig din ako ng putok ng baril at hindi lamang isang beses ’yon pero pa-ulit-ulit.

Alam kong nalulunod na ako sa tubig na naiinom ko at hindi ko kayang gumalaw dahil nakatali ako.

Sana bangungot nalang ang lahat ng ito at sana magising na ako dahil hindi kona kaya.

“ Sorry Ma, Tatay, hanggang dito nalang po ako. Rob, tulungan mo ang pamilya ko. “ Tsaka na ako kinain ng kadiliman.

Chapter 27:

Curt’s POV

“ Anak anong nangyari sayo? Bakit ngayon ka lang? “ Sigaw ni Mama at mabilis na lumabas mula sa ni-re-rentahan namin na bahay.

“ Bakit ganyan ang itsura mo? Bakit may band-aid ka? Bakit nanghihina ka? “ Sunod-sunod ang tanong ni Mama at hindi kona napigilan ang sarili ko na yakapin siya at umiyak.

“ Good afternoon po, galing po kami sa Zambales at kapitan po ako sa baranggay namin. Inihatid po namin si Curt dito dahil natagpuan po itong walang malay sa tabi ng dagat. I-kuwento po niya ang lahat at may nga pulis napo ang nagta-trabaho sa nangyari. Pasensya napo dahil ngayon lang namin siya naihatid dahil hinang-hina po siya at hindi magawang tumayo at magsalita. Mabuti nalang at nagising po siya kaninang umaga. “ Paliwanag ng kapitan at umalis na sila. Nagpasalamat ako at pumasok na sa bahay dahil nanghihina pa rin ako dahil sa sinapit ko.

“ Mama, “ Humihikbi ako at hirap na hirap sa pag-sasalita.

“ Ano anak? Anong ginawa sayo bakit nasa tabi ka ng dapat? “ Ini-inspeksyon ni Mama ang buong katawan ko.

“ Binaboy nila ako, Ma. Sinaktan nila ako. Itinapon nila ako sa dapat. “ Tulala pa rin ako habang nakatingin lang sa bukas na tindahan namin.

“ Sino? Paano? “

“ Hindi ko alam kung sino ang gumawa saakin non, Ma. Nandidiri ako sa katawan ko, feeling ko ang dumi ko. “ Muling tumulo ang mainit kong luha sa mukha ko at ganoon rin si Mama.

“ Si Rob, “ agad akong lumingon kay Mama nang marinig ko ang pangalan ng taong hinahanap ko.

“ Araw-araw na nandito dahil hindi mo daw sinipot sa date niyo. Grabe din ang pag-aalala niya dahil one week kang nawawala anak. “ Giit ni Mama na hindi pa rin makapaniwala sa nangyari saakin.

“ Kailangan ko syang puntahan, Ma. Kailangan ko syang kausapin. “

“ Huwag na anak, magpahinga kana muna. Nahihirapan kapa sa paglalakad dahil sa pasa sa mga paa mo. Huwag ka munang aalis. “ Giit ni Mama saakin pero hindi ako nag-salita.

Hindi na ako nagpalit pa ng damit at agad na tumawag ng tricycle. Hirap na hirap akong umupo sa tricycle at inabangan ko itong huminto sa tapat ng campus. Parang wala ako sa sarili ko, wala akong pakielam kung anong ayos ko basta gusto kong makausap si Rob dahil alam kong naalala niya ’yon saakin. Alam kong hinahanap na niya ako.

Mabilis kaming nakarating sa campus at halos makalimutan ko oang magbayad dahil sa pag-mamadali ko.

Alam kong kapag nakita ako ni Rob ay magugulat ’yon dahil hinihintay niya ako. Marami akong dapat isumbong sakanya dahil alam kong hahanapin niya ang mga tao na ’yon at hindi sila makakapag-tago kapag si Rob na ang kumilos.

Hindi ako madalas gumamit ng elevator pero this time, sumakay ako para mapabilis. Kung sinuswerte pa at naka-sabay ko si Dale sa elevator na gulat na gulat rin bakit ngayon lang daw ako.

“ Anong nangyari sayo Curt? Ano ’yang nasa katawan mo? Nagulpi kaba? “ Tanong niya.

“ Binaboy ako Dale. Muntik na akong mamatay dahil sinaktan nila ako at itinapon sa dagat. “ Hindi ko napigilan ang sarili ko at humikbi sa harap ni Dale. Hindi ito nag-hesitate na lapitan ako at yakapin.

“ Putangina! Kilala mo ba sila? Ituro mo saakin. Uubusin ko ang ngipin nila. “ Muli kong nakita ang galit ni Dale nang ipagtanggol niya ako sa birthday party ni Stell at sa Mall doon ss cashier na lalaki.

“ Hindi ko sila kilala. “ Hinaplos-haplos ni Dale ang ulo ko kaya parang gumagaan ang pakiramdam ko. Bakit sa tuwing nasasaktan ako laging si Dale ang nakikita ko?

Bumukas ang elevator at lumabas kami, napansin ni Dale na hirap ako sa pag-lalakad kaya walang ano-ano binuhat niya at napa-yakap ako sa leeg niya.

Deretsyo lang ang tingin nito habang naglalakad. Patuloy pa rin ako sa pag-iyak dahil hindi ko pa rin matanggap ang nangyari saakin. Gusto kong isumbong abg lahat ng iyon kay Rob.

“ Curt? Anong nangyari sayo? “ Nag-aalala tanong ni Jelly Ann saakin at huminto sa tapat namin ni Dale.

“ Jelly Ann, I was raped. “ Masakit kong giit sakanya.

“ I’m so sorry to hear that, kaya pala isang linggo kang nawawala at mukhang may umahas pa sayo. “ Giit ni Jelly Ann.

“ Dale, siguro kailangan natin pumunta sa clinic para humiram ng wheel chair. “ Suhesiyon ni Jelly kaya tumango lang si Dale.

Pumunta kami sa Clinic na makikita bago ang classroom namin ngayong araw.

“ Hindi ka muna sana pumasok, sobrang nanghihina kapa. “ Giit ng nurse habang binabalutan ang mga sugat ko.

“ May kailangan lang po akong kausapin. “ Tsaka ito tumango at nag-sabi na okay na.

Lumabas na kami at sinimulan ni Dale na itulak ang wheel chair.

“ This is not the best time to visit the class, Curt. “ Giit ni Hazel na mukhang gulat na gulat. Bakit pakiramdam ko may itinatago sila saakin? Hindi ko pinansin si Hazel at sinabi ko kay Dale na magpatuloy.

Pag-pasok ko sa pinto ng classroom namin, halos bumalik ang pagod, sakit at hirap na naramdaman ko noong nasa yate ako. Muling bumalik ang sakit na naranasan ko sa yate.

“ Rob naman. “ Humihikbi kong giit habang ang mga kaklase ko nakatingin lang saakin at mukhang naaawa saakin.

“ Ang ganda naman ng ibubungad mo saakin. “ Hirap na hirap akong mag-salita. Sinubukan kong tumayo at kahit hirap na hirap ako sinikap kong mapalapit kay Rob.

Pag-pasok ko, natagpuan ko si Rob na hinahalikan si Stella sa leeg habang masaya silang nag-tatawanan. Kasama ang mga kaklase ko at itinuring kong kaibigan na masaya rin sa nakikita nila. Mukhang wala man lang nag-sabi kay Rob na mayroon syang ako.

“ Rob, sabi mo hindi mo ako sasaktan. Pero ano ’to? Ipaliwanag mo! “ Tumayo si Rob sa harapan ko habang naka-kapit sa braso ni Rob si Stella.

“ Curt- “ Nakatanggap ito nang malakas na sampal nang marinig kong tawagin niya ang pangalan ko.

“ Ikaw, itinuring kitang kapatid. Pero ano ’to Stella? Bakit ikaw pa? “ Tumawa lang si Stella kaya binawalan siya ni Jelly Ann.

“ Rob, tell the truth. “ Kalmadong saad ni Stella.

“ Curt, I’m just playing with you. The things I said before were not true. All that was planned. “ Hindi ko na kinaya ang sinabi niya at napa-upo na ako sa sahig. Talagang nanlambot ang ang tuhod ko.

“ Narinig mo na ang totoo, Curt. You may leave now. “ Giit ni Stella at mas lalo akong umiyak dahil hindi ko inaasahan na sasabihin ’yon ng kaibigan ko. “ Hindi ka naman masasaktan kung hindi ka uto-uto. Sinong mag-mamahal sa tulad mo? “ Tsaka ito tumawa.

“ Putangina mo Rob! “ Malakas na sigaw ni Dale at nakarinig kami ng malalakas na suntok. Tinulungan akong makatayo ni Jelly Ann at Cristela. Ang sabi iwanan nila ako dito sa ground floor. Ayaw nila akong iwanan pero mapilit ako.

Kahit ala-sais na nang gabi, hinayaan ko ang sarili ko na mag-lakad sa daan pauwi. Iniwan ko ang cheer chair sa harap ng campus.

Kahit madilim at malakas ang ulan, hinayaan ko ang sarili ko na maglakad dito. Medyo lumalayo lang ako ng bahagya sa mga kotse dahil baka kung sino na naman ang kumuha saakin.

Akala ko sobrang swerte kona kay Rob pero nagkakamali pala ako, akala ko din napakaswerte ko sa kaibigan pero nag-ka-ka-mali ako.

Akala ko ba hinahanap niya ako? Bakit mukhang hindi naman siya nag-aalala na nawawala ako?

Sana pala hindi na ako nagpagaling, sana nalunod nalang talaga ako.

Ano nalang ang sasabihin ko kay Mama at Tatay kapag hinanap siya saakin?

Lamig na lamig na ako sa daan habang yakap-yakap ang sarili ko. Hindi ko namamalayan dahil sa panghihiba bumagsak ako at may kamay na sumalo saakin.

---

“ Nasaan ako? “ Kinusot ko ang mga mata ko para tignan kung nasaan nga ba ako.

“ Are you feeling better now? Halika, kumain ka. “ It was Dale na kakapasok lang sa pinto at may bitbit na tray.

Tinulungan niya ako maka-sandal sa upuan at nilagyan niya ng unan ang likuran ko.

“ Susubuan kita, dapat magpakalakas ka. Hayaan mo sila. Ako ang kakampi mo. “ Walang ano-ano, biglang tumulo ang luha ko dahil naalala ko na naman ang nangyari saakin sa yate at sa classroom.

Pinunasan ni Dale ang luha sa pisnge ko gamit ang daliri niya at nagaalala itong nakatingin saakin habang humihikbi ako.

“ Umiyak ka lang, alam kong mahirap ang naranasan mo. “ Giit ni Dale.

“ Alam mo ba Dale, mas masakit pa rin ang ginawa ni Rob kumpara sa nangyari sa yate saakin. Naisip ko, sana wala nalang nakakita saakin sa gilid ng dagat. Sana nam- “ hindi kona natapos ang sasabihin ko dahil bigla akong niyakap ni Dale.

“ Iyak ka lang, mawawala din ang sakit kalaunan. Nandito lang ako. Kung gusto mong mag-tago pansamantala sa mga tao, pwede ka dito sa bahay ko. “

“ Salamat Dale. “ Giit ko. Humiwalay na si Rob saakin at tinulungan ako sa pagkain. Pinakain niya ako, siya ang nag-silbing kamay ko dahil nahihirapan pa rin ako sa pag-galaw ng kamay ko.

“ Putangina. “ Galit na giit ni Dale nang tignan ko siya, nakatingin pala ito sa dibdib ko. “ Is that a cigarette burn? “

Tumango ako bilang sagot.

“ Maliban dyan ano pa ang ginawa nila sayo? “ Muli akong naiyak sa mga tanong ni Dale.

“ Maliban sa pag-paso nila ng sigarilyo sa dibdib ko, I was raped by three people. Pinag-pa-palo din nila ako ng kahoy at sinturon at sa huli, itinapon nila ako sa dagat nang nakatali. “ Muli kong naramdaman na nandidiri ako sa buong katawan ko maliban sa sakit na nararamdaman ko.

“ Grabe, napaka-gago nila. Nakikilala mo pa sila? “ Humiling ako bilang sagot.

Muli akong niyakap ni Dale at pina-inom ng tubig. Pinakain din niya ako.

“ Pumunta pala ako sa bahay niyo kanina, sinabihan ko si Tita na nandito ka para hindi sila mag-alala. “

“ Salamat ulit Dale. Mabuti nakausap mo si Mama dahil alam kong nag-aalala ’yon saakin dahil bigla nalang akong umalis kanina pag-hatid saakin ng kapitan. “ Saad ko.

“ Huwag mo munang isipin ang nangyari sayo, dahil para akong nadudurog kapag nakikita kitang umiiyak, Curt. “ Seryosong giit ni Dale.

“ Bukas na bukas pupunta tayo sa mall, ililibre kita ng kahit anong gusto mo. My main objective this time ay ang mapasaya ka. “ Sinubukan kong lapitan si Rob para yakapin siya hanggang sa ma-abot ko siya.

“ Teka Dale, ano nangyari kay Rob? Okay kang ba siya? Bakit mo pa siya sinaktan? “ Sunod-sunod kong tanong.

“ Sa kabila nang ginawa sayo ni Rob at talagang naitanong mo siya kung ayos lang ba siya. Napaka-bait mong tao Curt pero maging ang kaibigan mo sinaktan ka. Bakit ba nila ginagawa ’yon sayo? “

“ Wala rin ako ideya, Dale. Ang bilis ng pangyayari, isang linggo lang ako nawala pero nagulat nalang din ako. “ Tumango-tango si Dale.

“ Actually simula nawala ka, magkasama na sila palagi. “ Turan niya habang hinihintay nyang buksan ko amg bibig ko dahil sa pagkain na pinapa-kain niya. “ Nagiging pala-absent din si Stella, simula mawala ka. I mean, lagi kasi syang dinadala sa clinic dahil laging nahihilo. “ Giit ni Dale.

“ Masyado nang malalim ang gabi para pag-usapan pa natin ang mga taong nanakit sayo. Dumistansya ako sayo Curt dahil binabakuran ka ni Rob, pero kung alam ko lang na gagawin niya sayo yung bagay na ’yan, siguro nakipag-suntukan na ako sakanya makuha lang kita. “ Napa-yuko ako sa sinabi ni Dale at umiwas rin ito ng tingin saakin.

“ Anyway, gusto mo bang maligo Curt? I can help you, no malice. “ Tumango ako bilang sagot. Gusto kong umiyak sa banyo habang naliligo.

Inalalayan ako ni Rob papunta sa banyo pagkatapos kong kumain at tinulangan ako ni Dale na sabunan ang buong katawan ko. Dahan-dahan ito sa pag-sabon saakin dahil alam nyang maraming sugat ang naka-kalat sa buong katawan ko.

But this wounds was minor compared to the ones inflicted by Rob and my friend Stella. People who I thought had good intentions towards me pero sinaktan nila ako.

Chapter 28:

Curt’s POV

“ May balak kabang magsabi kay Rob tungkol sa nangyari sayo sa yate? “ Binasag ni Dale ang katahimikan habang nagba-byahe kami papunta sa mall. Tulad nang ioinangako ni Dale, ipapasyal daw niya ako sa mall.

“ Hindi na muna. Tsaka walang dahilan para sabihin ko sakanya. Sapat na yung narinig ko at nakita ko. “ Parang bahagyang bumasa ang gilid ng mata ko dahil pilit na pumapasok sa isip ko ang nangyari sa yate at sa yate kung saan ako sinaktan at binaboy. Hanggang ngayon wala pa rin makuha na kahit anong impormasyon ang mga pulis na nagta-trabaho da kaso ko.

“ Are you na ayaw mong sabihin sakanya? I mean, nakita ko sa mga mata niya ang pagaalala. Alam kong kahit papaano iniisip niya ang nangyari sayo dahil kalunos-lunos ang itsura mo kahapon nang magpunta ka sa campus. “ Tama naman si Dale pero wala talaga akong balak sabihin kay Dale.

“ Sigurado ako Dale. Naisip ko lang din, kung natuloy ang date namin at hindi ako nadukot. Mangyayari ba yung ganito? Napaka-bilis kasi ng nangyari. Pero tulad nga ng sabi ni Rob, planado ito at utos ’yon ni Stella. Naguguluhan ako kung ano ang nagawa ko para gawin saakin ito ng kaibigan ko. “ Nakikinig lang si Dale at patuloy lang sa pagmamaneho ng sasakyan.

Wala akong nakikitang dahilan para gawin saakin ni Stella ito. Anong nagawa ko? Tila ba biglang nag-flashback ang nangyari noong birthday celebration ni Stella. Naalala ko yung pag-bukas ko ng pinto yakap-yakap ni Rob si Stella habang umiiyak ito. May pakiramdam ako na hindi lanb basta about sa daddy ni Stella ang usapan nila. Para silang may pinagtatalunan.

Noong magising ako nang madaling araw, hinanap ko si Rob pero wala siya sa tabi ko. Sinubukan kong tignan ito sa banyo pero wala siya maging sa kusina pero wala talaga ito.

Nang gabi na ’yon, iba ang pakiramdam ko at grabe ang kabog ng puso ko hanggang sa dalhin ako ng mga paa ko sa room na pinagtutulugan ni Stella. Hindi ko na binuksan pa ang pinto dahil baka mas masaktan ako dahil natagpuan ko ang tsinelas na gamit ni Rob sa labas ng pinto ibig sabihin nandito siya sa loob.

“ Hindi moba talaga naramdaman na may tinatago sayo si Rob? “ Humiling ako dahil wala naman talaga maliban nalang sa birthday ni Stella.

“ You know what, kinausap ko rin si Stella at tinanong kung anong kasalanan ang nagawa mo para gawin niya sayo ’yon pero hindi naman siya sumasagot. Actually, sinugod siya ni Rochelle at Junelle. “ Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Dale. Pumunta pala sina Rochelle at Junelle doon. Akala ko chill lang sila noong nag-kwento ako.

Huminto ang sasakyan sa parking lot ng mall at pinag-buksan ako ng pinto ni Dale. Hinawakan din niya ang ulo ko bilang protection para hindi ako mauntog kapag tatayo ako.

“ Here, “ in-offer niya ang braso. “ Sige na, hirap na hirap kapa sa paglalakad kaya kumapit ka saakin. “ Wala na akong nagawa kung hindi nalang kumapit sakanya.

Pag-pasok namin sa mall, hindi maiwasan mapatingin ng mga tao saakin dahil sa bagal nang lakad ko. Pilitin ko man tumayo nang maayos pero masakit talaga ang mga tuhod ko dahil pinalo ito ng kahoy noong nasa yate ako.

“ Sabihin mo lang kapag kailangan na kitang buhatin. Ayokong nahihirapan ka. “ Giit ni Dale na sinasabayan ako sa paglalakad.

“ Oo nga pala, would you like some icecream? Alam mo ba Curt, kapag marami akong iniisip na bagay-bagay, icecream is my theraphy. parang nawawala yung mga iniisip ko. “ Hindi pa ako nakakasagot pero itinuro na agad ni Dale ang icecream corner sa mall at doon kami patungo ngayon.

Pag-dating namin doon, mabuti nalang walang taong nakapila kaya mabilis lang na nakapag-order si Dale at mabilis lang din itong naibigay saamin.

Ibinigay ni Dale ang Icecream saakin at inaya niya akong umupo sa mga seats na nasa tapatn Icecream corner.

“ Dale… “ Napatingin si Dale saakin nang tawagin ko ang pangalan niya.

“ Si Rob at Stella ba yung nakapila? “ Parang feeling ko biglang lumabo ang paningin ko dahil sa nakikita ko. Alam kong sila ’yon pero gusto kong kumpirmahin kay Dale.

“ Sila nga. Nag-balikan na pala talaga sila. “ Muli akong tumingin kay Dale.

“ Ano? “

“ Ang sabi ko baka nag-balikan sila. Don’t tell me na hindi mo alam na naging sila noon, noong una ayaw ni Rob kay Stella pero look at them now. “ Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Dale saakin.

Walang ano-ano, kahit hirap ako sa paglalakad, nilapitan ko si Rob at Stella na halatang gulat rin dahil nakita nila kami dito. Tinignan ko si Rob pero wala itong kahit ankng emosyon sa mukha kaya tumulo kaagad ang luha ko.

Dati kapag titignan ko ang mga mata niya, puno ’yon ng pagmamahal at talagang makikita mo sa mata niya noon na may pakielam siya sayo at masaya siya. Pero ngayon para itong walang pakiramdam. Sinusubukan kong pigilan pero tumulo ang luha ko sa harapan nila.

“ Rob, hin-di ka-ba tala-ga mag-tatanong kung a-nong nangyari sa’kin? “ Hirap na hirap ako sa pag-sasalita dahil sa pag-hagulgol ko sa harapan nila. “ Hindi mo ba itatanong kung sa-an ako nang-galing da-hil nawala ako nang i-sang linggo? “ Sinusubukan kong obserbahan ang mukha ni Rob pero wala akong nakita na kahit anong pakielam sa mukha niya.

“ I don’t care what happened to you. Forget you ever met me because it was all planned. “ Walang emosyon na giit ni Rob, pakiramdam ko parang hindi niya ako kilala at wala syang pakielam sa nararamdaman ko.

“ Narinig mo na, wala syang pakielam sa nangyari sayo so go away and stop chasing him! “ Madiin ang bawat salita ni Stella na ngayon ay nanlilisik ang mga mata niya.

“ Hindi kita kinakausap Stella. “

“ Rob sabihin mo, dahil ba ito sa hindi ko pag-sipot sa date natin? Galit ka ba dahil doon? Rob, dinukot ako. Hindi mo ba naiintindihan ’yon? “ Lumalakas ang boses ko sa oras na ito. Tumingin si Rob sa klaiwa at kanan, lumapit ito saakin at bigla nyang hinawakan ang bibig ko nang mahigpit.

“ I don’t fucking care kung anong nangyari sayo, uulitin ko wala akong pakielam sa nangyari sayo. Yung nangyari noon ay planado dahil gusto kong balikan si Stella at ’yan ang bagay na gustong ipagawa ni Stella para magbalikan kami. Labas na kami sa nangyari sayo. “ Tsaka doon palang ako binitawan ni Rob. Si Dale naman ay mukhang galit na galit na sa nakikita niya ngayon at anytime baka masuntok niya si Rob.

Napatingin ako sa kamay ni Rob pero nawawala ang bagay na suot niya, yung bracelet na suot niya noong date namin. Ini-angat ko ang kamay ko at hinila ang bracelet sa wrist ko.

Inilagay ko ito sa palad ko at sinampal sa mukha ni Rob. This is my way para maibalik ko sakanya ang bracelet sakanya.

“ Ang kapal ng mukha mo. Paano niyo nagawa saakin ito? Anong ginawa ko para gawin niyo saakin ito? Wala ba kayong puso para hindi maramdaman ang sakit na nararamdaman ko ngayon? “ Wala na akong pakielam kahit dinig ang boses ko ngayon at  kahit dinig na dinig ang pag-iyak ko.

Lumapit si Stella saakin pero bago pa niya magawa ’yon at naitulak kona siya dahilan para bumagsak siya sa flooring ng mall.

“ Isa kapa, hindi ko alam na ganyan ka kasama. Itinuring kang parang anak ng mga magulang ko maging ikaw Rob! Sana malaman ng mga fans mo ang ginawa mo na ang idolo nila ay nananakit ng tao at parang walang pinag-aralan. “ Madiin ang bawat salita na lumalabas sa bibig ko.

“ You guys are manipulators! Ang kakapal ng mga mukha niyo! “ Halos hindi na ako makasigaw dahil hirap na hirap ako sa pag-hinga. Hawak-hawak ako ni Dale ngayon at sinusubukan niya akong inilalayo kay Stella at Rob.

“ Leave! “ Galit na sigaw ni Rob.

Bago kami tuluyan maka-alis, nakita kong itinayo ni Rob si Stella at niyakap ito. Grabe, mas masakit pa ito sa paso mula sa sigarilyo.

“ Curt, calm down. Magpa-galing kana muna. Harapin mo sila kapag malakas kana. “ Dahil hirap na hirap na ako sa paglalakad, binuhat na ako ni Dale at walang kahirap-hirap nyang ginawa ’yon. Patuloy lang ang paglalakad niya pero ako umiiyak pa rin dahil sa nangyari. Ang sakit makita na ang taong mahal mo ay pinag-tatanggol ang kaibigan mo.

Hindi ko alam na may relasyon pala sila noon kaya hindi sila madalas mag-kausap at hindi naman kasi open si Stella sa mga bagay na ’yon saakin noon.

Pagdating namin sa parking lot, pinag-buksan ako ng pinto ni Dale at pina-pasok. Pinauna niya ako dahil may gagawin lang daw siya. Pinanood ko ang ginawa at nang makita ko na papalapit siya sa isang kotse, agad akong lumabas dahil pamilyar saakin ang kotse na ’yon.

Sasakyan ni Stella ’yon.

Kinuha ni Dale ang susi sa bulsa niya at sinimulan nyang sulatan ang kotse.

“ Bad educator. “ Ayan ang mga kataga na isinulat ni Dale sa sasakyan na talagang gasgas na gasgas ito. Pinag-sisipa pa ni Dale ang side mirror ng sasakyan dahilan para mabasag ito.

“ Let’s go. “ Saad ni Dale at muli akong pumasok sa sasakyan. Ramdam ko ang galit ni Dale kaya ginantihan niya si Stella.

“ I can’t swallow that kind of attitude. Napakasama nila. Gagong homophobic ’yon. “ Giit ni Rob habang minamaneho ang sasakyan.

Tumingin ako sa labas ng sasakyan at dinamdam ang mga bagay na ginawa saakin ni Rob saakin. Akala ko siya na, akala ko totoo ang pinapakita niya. Napaka-galing nilang actor dahil napaniwala nila ako sa aksyon at plano nila.

“ Ano ’yon? “ May perfume akong naamoy na pamilyar saakin. Saan nanggagaling ’yon? Sigurado ako na naamoy kona ito. Alam kong pamilyar talaga ako at hindi ako nagkakamali na naamoy kona ito.

“ Dale, nag-spray kaba ng pabango? “

“ Hindi man. Bakit? “ Humiling ako.

“ Baka yung amoy ng kotse ang naamoy mo. “ Giit niro kaya tumango-tango ako.

Hindi ko alam kung pabango ba ’yon o parang liquid detergent pero pamilyar talaga saakin ang amoy nito hindi ko lang maalala kung saan ko ito naamoy.

Parang sumasakit ang ulo ko sa mga nangyayari ngayon at parang mababaliw ako sa mga bagay na iniisip ko.

Nagulat ako dahil biglang nag-vibrate ang phone na ipinahiram saakin ni Mama dahil naiwan ang phone ko sa yate.

“ Let’s talk tomorrow. May bagay kang dapat malaman. “ Text ito mula kay Rob.

Chapter 29:

Curt Gino’s POV

“ Rob buksan mo ang pinto! Rob! Rob! “ Malalakas ang bawat hampas ko sa gate nila Rob. Nandito ako ngayon oara ipakita ang bagay na natanggap ko. Ang kakapal talaga ng mukha nila.

“ What? Mamaya pa tayo magkikita, ah? “ Giit ni Rob na mukhang iritable.

“ Tignan mo ’to. Ito yung gabi na hinahanap kita bakit bigla kang nawala sa kwarto natin sa party ni Stella. “ Puno ng sakit ang bawat salitang sinasabi ko kay Rob. Nalilito man siya pero kinuha niya pa rin ang cellphone na hawak ko.

Pin-lay ni Rob ’yon at doon ako nag-simulang umiyak dahil sa naririnig kong ungol na nanggagaling sakanya at kay Stella. Yung video na ito ay sinend saakin kanina. Napanood kona ito pero hindi ko natapos dahil napaka-sakit. Bawat ungol ni Stella at Rob para akong sinasaksak sa dibdib.

“ Saan mo galing ’to? “ Tanong ni Rob.

“ It doesn’t matter kung saan galing ito, mas napatunayan mo lang na mali ang desisyon ko na patulan ang isang tulad mo. Paano niyo nagawa ito no Stella? Paano niyo nagagawang saktan ang taong walang ibang ginawa kung hindi isipin ikakabuti niyo? Paano niyo nagagawang saktan ang mga taong puro ang intensyon sainyo? “ Makahulugan kong giit habang nasa tapat kami ng gate ng bahay nila.

“ Curt, I was raped with three people tapos habang nahihirapan ako hindi mo man lang pala ako hinahanap. Para din akong na-rape dahil sa sinabi mo na planado itong kunwaring nararamdaman mo saakin. Ibinigay ko ang sarili ko sayo without knowing na hindi pala totoo ang nararamdaman mo. Para na rin ako na-rape dahil wala kang nararamdaman saakin. Pinapatulog pa ba kayo ng konsensiya niyo? “ At this point of time, sobrang hirap na ako sa pagsasalita at hirap na hirap na ako ss paghinga.

“ Curt, I thought I can protect you by following Stella’s order. “ Tinignan ko ang mata ni Rob. Umiiyak din siya pero tahimik lang ’yon. Tinignan niya ako, nakikita ko sa mga mata niya ang pagsisisi.

“ Stella told me na kapag pinag-patuloy ko ang relationship ko sayo, mag-susumbong siya kay Mommy at ayon ang bagay na kinakatakutan ko baka ilayo ako sayo ni Mommy. Sinabi rin saakin na sasaktan ka niya kapag hindi ako lumayo. Yes, Ex ko si Stella pero matagal na ’yon. Dati pa siya humahabol pero wala na akong kahit anong nararamdaman dahil ikaw ang mahal ko. “ Huminga ito nang malalim.

“ Alam mo ba kung gaana ako na-apektuhan nang makita ko kayo ni Dale? Kasalanan ko naman. Nag-sinungaling ako sayo, sumunod ako kay Stella na akala ko susundan niya ang ipinangako niya pero hindi. Noong pumasok ka sa classroom, halos manlambot din ang tuhod ko dahil sa mga sugat mo, sa mga pasa mo at hirap na hirap ka sa pag-lakad. “ Ngayon lang ako nakakita na umiiyak na lalaki sa harapan ko.

“ Si Stella ang may pakana nito? “

“ Yes, dahil gusto nyang makipag-balikan saakin but I have you at wala na akong maramdaman na kahit ano sakanya. Sinubukan kitang hanapin pero ang akala ko nagpakalayo-layo ka lang dahil baka may sinabi na sayo si Stella pero noong malaman ko ang nangyari na pagkatapos ka, gahasahin, saktan at pahirapan, itinapon ka nila sa dagat. Narinig ko lahat ng ’yan sa kausap ni Stella sa phone niya. Halos mapatay kona si Stella noong marinig ko yung mga bagay na ’yon. “

Dahil gusto lang makipag-balikan ni Stella kay Rob nagawa niya akong ipa-bugbog at halos ipa-patay.

“ So please Curt, let me go back to you. Let me hold you for the second time. “

“ Yung sa video? “

“ That’s Stella plan too, pero pagkatapos noon akala ko okay na na ganon nalang ’yon pero sinundan pa niya. Doon niya ako tinakot na sasaktan ka niya at sisiguraduhin daw nyang malalaman ni Mommy ang relasyon natin kaya ginawa ko ang best ko para hindi niya gawin ’yon, to protect you. “ Sumabay ang langit dahil biglang umulan nang malakas, kahit maaga pa, pero madilim na ang langit.

Nilapitan ko si Rob at niyakap ko siya.

“ I’m so sorry Curt, wala akong nagawa noong araw na sinasaktan ka nila. Noong araw na muntik kana nilang mapatay. “ Bulong ni Rob habang umiiyak.

“ Sorry din Rob kasi hindi ko alam. Akala ko ako lang ang nahihirapan pero nahihirapan ka rin pala sa part mo. “ Turan ko sakanya.

“ I’m really sorry Curt, akala ko ayon ang maganda gawin to protect you. Pagsisisihan ni Stella ’to. Hindi na ako natatakot ngayon kahit mag-sumbong pa siya kay Mommy. I will fight for you, Curt. “

Kapwa kaming basa sa lakas ng ulan. Hinayaan namin ang sarili namin sa ganitong posisyon. Alam kong masakit din para kay Rob ito dahil naman ’yon sa makasariling desisyon ni Stella.

“ I’ll introduce you to my mother as soon as I can. Kapag nakauwi siya, kakausapin natin siya. “ Matapang na sagot ni Rob saakin.

“ Curt, hindi ko alam kung magtitiwala kapa saakin dahil sa nangyari pero gagawin ko ang lahat para mai-balik ko ang tiwala mo. “ Tumango ako.

“ Anyway, si Dale? “ Makahulugan na tanong ni Rob.

“ Siya yung naging sandalan ko habang wala ka at kasama mo si Stella. Siya yung naging doctor ko, I owe Dale a lot. “ Sambit ko.

“ Lilinisin ko rin ang pangalan ko kay Rob dahil hindi naman ganoon talaga ang intensyon ko sayo. However, napapa-isip pa rin ako bakit ganoon kalala ang ginawa sayo ni Stella? May pinag-awayan ba kayo noon? “ Tanong ni Rob.

“ Wala naman. Never kaming nag-away ni Stella. Pero grabe pala ang pwedeng gawin niya saakin in the name of love kahit ako na kaibigan niya nagawa niya akong saktan at halos ipapatay. “ Hinakbayan ako ni Rob papasok sa bahay nila at binigyan niya ako ng twalya.

“ Anong balak mo kay Stella? Ipapakulong mo ba siya dahil sa ginawa niya? “ Mabilis akong humiling.

“ Hindi ko magagawa ’yon Rob. Hindi ako tumitingin sa iisang pagkakamali, mas tumitingin pa rin ako sa nagawa nitong mabuti saakin. Pero kung hihingi man siya ng tawad sa ginawa niya, hindi ko ’yon maibibigay agad dahil traumatic ang ginawa niya. Imagine, naka-survive ako sa ginawa niya, paano kung hindi? “ Muli akong naiyak dahil broken-hearted ako sa kaibigan ko. Para kong pinipilit kong magalit sa kaibigan ko pero hindi ko magawa. Yung pag-tulak ko sakanya sa mall, pinag-sisihan ko yung bagay na ’yon. Babae pa rin siya at madaling masaktan kahit simpleng tulak lang ’yon.

“ Anyway, Curt. Heto pala yung gift ko sayo noong monthsary natin. “ Ibinigay ni Rob ang isang box at nang buksan ko ito mayroon itong laman na maraming chocolates at projector.

“ Salamat Rob, yung mga regalo ko sayo na inihanda ko mukhang naiwan sa sasakyan noong dinukot ako. Sayang lang at hindi ko nagawang naibigay sayo ’yon. “

“ Kahit hindi ko natanggap ’yon I still appreciate it kahit nag-abala kapa. Curt, huwag kanang lalayo saakin, ha? Kung pwede lang na dito ka nalang o doon nalang ako sa bahay niyo mas better para mas mabantayan kita. Paniguro hahanapin ako ni Stella at hahanapin ka niya. Hindi ’yon titigil hanggang hindi ka niya nasasaktan. I know her, hindi ’yon sumusuko hanggang hindi niya nakukuha ang gusto niya. She’s freaking crazy! “ Hirap na hirap akong magalit kay Stella pero this time hindi kona hahayaan na masaktan pa ako ni Stella dahil wala naman akong ginawa sakanya.

“ Rob, natatakot ako na baka ipadukot niya ako. Hindi kona kakayanin pa siguro dahil duming-dumi na ako sa sarili ko. “

“ Hindi ko hahayaan na makalapit sayo si Stella. Hindi ko hahayaan na saktan ka niya ulit. Makakalimutan ko sigiurong babae siya kapag lumapit siya sayo. “ Hinalikan ni Rob ang noo ko kaya kahit papaano napa-ngiti ako.

“ I love you, Curt. I will protect kahit kanino pa ’yan. Kahit sa mommy ko pa. “

“ Mahal na mahal din kita Rob, alam kong alam mo ’yan. “

Chapter 30:

Curt Gino’s POV

“ Alam ko naman na hindi mo magagawa ’yon sa anak namin, Rob kaya hindi ako naniniwala sa mga nalaman ko. Napaka-maldita talaga ni Stella. Hindi ko alam na ganoon ang babae na ’yon. “ Ramdam ko ang inis ni Mama pero sabi hayaan nalang siya.

“ I’m so sorry po tita, hindi na po mauulit ang bagay na ’to. “ Giit ni Rob kay Mama at lumapit si Mama kay Rob para yakapin ito. Sinagot naman ni Rob ang yakap ni Mama.

“ Mabuti pa at kumain na kayo. Baka lumamig ang pagkain. “

“ Ma, nasaan po pala si Tatay? Umuwi na ba? “ Nakita kong nagbago ang reaksyon ni Mama.

“ Hindi pa anak, dalawang linggo na syang hindi umuuwi pero nagpapadala naman. “ Paliwanag ni Mama kaya tumango nalang ako. Hindi ko na rin kasi nakakausap si Tatay dahil busy sa trabaho niya.

“ Kahit anong gawin ko naiisip ko pa rin ang ginawa ni Stella sayo. Wala syang puso, halos ipapatay kana. Ang pinag-tataka ko lang kung sino yung lalaki na pamilyar sayo. Paano nila nagagawa yung bagay na ito hindi ba sila natatakot sa itaas? “ Huminga ako nang malalim.

“ Curt, wala kabang nakita na palatandaan like tattoo, birthmark or hair color? “ Humiling ako.

“ Wala Rob, pero sigurado ako na nakita kona yung mga mata niya. Naamoy kona rin yung scent na bumabalot sa katawan niya. Hindi ko alam kung perfume ba ’yon or detergent. “ Mahabang paliwanag ko habang pilit ko na alalahanin lahat.

“ Pwedi natin hindi ipakulong si Stella but we can do something sa tatlong gago na bumaboy sayo, Curt. “ Tumango ako. Pero kahit gusto man natin ipakulong yung tatlong lalaki, hindi namin sila kilala. Wala akong malinaw na description tungkol sakanila.

“ Tao po! “ Tatayo na sana ako pero sabi ni Mama siya nalang daw.

“ Good afternoon po, ano po ang maitutulong ko sainyo? “ Narinig kong tanong ni Mama.

“ May update na po kami tungkol doon sa sunog na nangyari sa bahay niyo. Sinasadya talaga ang sunog. “ Kapwa kami nagka-tinginan ni Rob at sabay na tumayo para pumunta sa sala.

Pag-punta namin doon naka-upo na ang mga pulis maging si Mama.

Nakita kong nag-iba ang mukha ni Rob dahil nandito ang Daddy niya na pulis kasama yung detective. Mukhang hindi talaga sila okay ng tatay niya. Kapwa sila nanatiling professional at nag-focus sa balita.

“ Upon checking po sa buong bahay niyo, there are things na naiwan ng nag-sunog sa bahay niyo. “ Inilapag ng pulis ang wallet na naka-loob sa plastic ziplock.

“ The finger print here and the finger print sa galon na pinaniniwalahan namin na pinag-lagyan ng gas para sunugin ang bahay ay match. Kaya binuksan po namin ang wallet na ’yan at panigurado ang ID na laman nyan ay siya rin ang nag-sunog sa bahay niyo dahil match nga ang finger prints. “ Mahabang linya ng pulis. Sana mali ang iniisip ko. Sana hindi siya.

Mabilis kong inilabas ang wallet sa plastic at kaagad ko itong binuksan. Halos mabitawan ko ang wallet nang makita ko ang pagmumukha ng kaibigan ko sa ID at ang pangalan niya.

Nagsimula ang pagtulo ng luha ko hanggang sa nanginig na ako. Sobrang sakit kasi ng nararamdaman ko dahul hindi ko inaasahan na si Stella din ang nag-sunog ng bahay namin. Ang galing niya sa pag-arte dahil pumunta pa siya saakin at nag-bigay ng mga appliances.

“ Wait, Curt, I just remembered, before your house burned down, Stella’s wallet was missing from the classroom. That damn girl actually left an evidence. “ Muling nag-flashback ang nangyari noon sa classroom.

Flashback…

“ Where is my wallet? “ Halos

mapuno

ni Stella ang buong room dahil sa lakas ng sigaw niya.

Mukhang nawawala ang wallet niya.

Nakita kong dinukot ni Rob ang phone niya sa bulsa niya at may kinausap doon. Mukhang

nag-tatanong

kung

itutuloy

ba daw yung isang bagay na

pinag-uusapan

nila at sumasagot naman itong si Rob na

ituloy

daw.

Iniwan ko si Rob doon at

pinuntahan

ko si Stella.

“ I don’t need the money, basta

ibalik

ang mga ID ko. Kahit

ibato

niyo nalang sa seat ko. Just give it back to me! “ Saad ni Stella. Sabagay,

napaka-importante

ng mga ID lalo na

pahirapan

ang

pag-kuha

nito.

Hindi kona

kinibo

pa si Stella at nag-simula akong

pasadahan

ng tingin ang bawat

sulok

ng room, nag-ba-baka-sakali na makikita ko doon.

“ Nakita kong may

pinulot

si Rob kanina

mapa-daan

siya dyan but I’m not saying na siya ang kumuha, ’no? “ Giit ni Meshe na busy sa

pag-apply

ng

liptint

.

“ Napansin mo rin pala ’yon?

Imposible

naman kukunin ni Rob ’yon, eh kaya nyang

triplihin

ang laman non. “ Saad ni Dale habang malalim na nag-iisip.

Huminga ako ng malalim dahil wala sa bag ni Stella.

“ I don’t freaking care kung kunin nila ang cash na nandoon, I want my ID’s! “ Mukhang frustrated na si Stella dahil hindi na niya na-maintain ang happy face niya.

“

Nakapulot

lang ako ng

basura

malapit sa seat ni Stella. I picked it and throw it to the trash bin. “ Walang

ganang

sagot ni Rob na ngayon ay naka-tingin sa direksyon ni Dale.

Tumingin ako sa

ilalim

ng mga upuan pero hindi ko makita. Ayaw naman mag-check ng bag  ni Stella dahil personal na bagay daw nila ’yon.

“ Stella, tulungan nalang kita kumuha ng mga ID’s mo. “ Alok ko kay Stella.

“ We can do that, but it’s really hard to get an ID’s here. “ Stress na stress na sabi ni Stella. “ Let’s just forget it. Wala na rin akong magagawa but I’ll make sure na

mag-ri-request

ako ng CCTV footage. “ Tumango-tango ang mga kaklase ko.

Maya-maya, naramdaman kong nag-vibrate ang cellphone ko sa bulsa ko. Tinignan ko kung

sinong

tumatawag. Si Mama tumatawag. Ang random naman ni Mama, hindi siya tumatawag kapag alam nyang nasa campus ako.

“ Hello, Ma? “

“ Ano?

Nasusunog

ang bahay? “ Naririnig ko ang pag-iyak ni Mama sa kabilang

linya

.

“ Sige ma, papunta na ako dyan. “ Agad kong ibinaba ang cellphone ko  at inilagay sa bulsa ko.

Nilapitan ko si Stella at sinabi na

nasusunog

ang bahay namin. Mukhang nagulat din siya. Nilapitan ko rin si Rob na

nakikipag-biruan

sa mga kaklase kong lalaki. Nawala rin ang ngiti sa mukha niya noong sinabi ko na

nasusunog

ang bahay namin.

“ Let’s go. Punta na tayo sa bahay niyo. “

“ Sasama ako. “ Saad ni Stella na nasa likuran ko.

End of flashback.

Halos hindi ako makapag-sakit dahil sa sakit na nararamdaman ko ngayon. Hindi pa rin ako makapaniwala na ginawa ’yon ni Stella. Concern na concern pa siya noong araw na nasunugan kami at nagawa niya oang magpadala ng mga appliances para daw sa panimula namin. Alam kaya ng kaibigan ko na nahuhuli kona siya?

“ Sir Franco, magsasampa na poba tayo ng kaso laban kay Miss Bartolome? “ Mabilis akong humiling.

“ Anak naman, sobra-sobra na ang ginawa ng babae na ’yan kahit ako mimso hindi kona nalulunok ang ginagawa niya nang dahil lang kay Rob nagka-ganyan siya. Kaya ’nak, mag-sampa na tayo ng kaso dahil hindi matututo si Stella kung palaging ganyan. “ Alam kong stress na stress na rin si Mama pero wala talaga akong balak magsampa ng kaso kay Stella. Ayokong makulong siya at masira ang buhay niya.

“ Tama si Tita Curt, you should file a case laban kay  Stella. Nababaliw na talaga ang babae na ’yon. “ Giit ni Rob na halatang galit na rin kay Stella.

“ Mr. Franco, you should file a case for Miss Bartolome, tama ang anak ko. “ Nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi ng daddy ni Rob, dahilan para mapatingin din si Rob sa daddy niya.

“ Anak mo si Rob sir? “ Tanong ni Mama at tumango naman si Police officer Owenturner. “

“ Let’s go back to the case. “ Malamig na giit ni Rob at muking tumingin saakin.

Kumapit ako sa braso ni Rob para mapa-kalma ko siya.

“ Rob, hindi ko kayang mag-kaso laban kay Stella. Hindi ko kayang makita syang nahihirapan sa kulungan. “

“ Sigurado ka? Paano kapag inulit niya? Curt sabihin na natin na nandito ako, hindi pa rin natin alam ang tumatakbo sa isip ni Stella kaya dapat makulong siya. Knowing that fucking girl has an access to everyone. “

“ Hindi ko talaga kaya. Hindi ko kayang makita ang kaibigan ko na nahihirapan. “ Saad ko kay Rob.

Nakitang kong napa-hilamos si Rob sa mukha niya. “ Pero si Stella naman ang nagpapahirap sayo. Papahirapan ka niya lalo kapag hindi mo siya pinakulong, Curt. You should decide wisely. “

Natahimik kami ni Rob at nag-paalam na rin ang police officer at ang detective na kasama nito.

Maging si Mama natahimik dahil grabe ang sakit na ginawa ni Stella saamin, para kaming pinag-taksilan.

Mas masakit pa yata ito sa pakikipag-break. Parang kapatid ko na rin si Stella kaya hindi ko kaya. Imagine parang ipapakulong mo lang yung sariling kapatid mo tapos makikita mo syang umiiyak sa loob.

Pero hindi ko maipag-kakahila na galit ako kay Stella na parang tinutusok ng paulit-ulit ang puso ko dahil sa tuwing mababasa ako ng tubig napapasigaw ako dahil akala ko nalulunod ako kahit naliligo lang naman ako, sa tuwing hahalikan ako ni Rob feeling ko ginagahasa niya ako at sa tuwing may kotse huminto sa harap ko para akong baliw na tumatakbo. Grabe ang sakit na nararamdaman ko ngayon dahil sa trauma na nangyari saakin. Idagdag mopa yung kapag nilalapitan ako ng mga kaklase kong lalaki, naitutulak ko sila dahil feeling ko sasaktan nila ako.

Mabuti nalang nandyan palagi si Rob dahil tinutulungan niya ako every saturday para pumunta sa psychiatrist na kakilala niya. Alam kong malaking tulong ito dahil may improvement naman.

Napansin siguro ni Rob na umiiyak at nanginginig na naman ang tuhod ko kaya niyakap niya ako. Isinandal niya ang ulo ko sa dibdib niya kaya mas lalo akong naiyak.

Kahit gaano kapa kabait, you may still experience trauma from the ones you love.

“ Hello, Curt kumusta kayo? Can I invite you outside? We can join Rob. “ Giit ni Dale sa kabilang linya na tumawag saakin.

Hi everyone!

Unfortunately, last 4 chapters nalang po ito. Pero I assure you na marami pang mangyayari sa apat na chapters na ’yan.

Thank you dahil hanggang dito kasama kopa kayo at hindi kayo nag-sasawa sa pag-suporta saakin.

-Aboutfictionx

Chapter 31:

Curt Gino’s POV

“ Anong meron at bigla kang nag-aya kumain sa labas? “ Tanong ko habang sumasandok ng pagkain na naka-handa sa harap namin.

Kasama ko si Dale ngayon at binigyan niya ako ng bouquet of white and pink roses. Naitanong din niya kung okay na ba daw kami ni Rob and I said yes. Okay naman na kami dahil wala naman syang kasalanan. Kasalanan ni Stella ang lahat nang ito simula noong masunong ang bahay namin at madukot ako.

“ I’m glad na okay na kayo ni Rob at masaya rin ako na hindi niya ginusto ang nangyari. Kahit ako nagulat dahil ganoon pala si Stella. War freak talaga ang babae na ’yon dati pa. “ Kilalang-kilala niya pala si Stella.

“ Anyway Dale, nabanggit ni Rob saakin na absent ka rin daw nang dalawang araw noong unang dalawang araw na nawawala ako. Anong nangyari sayo? “ Tanong ko dito, gusto ko rin tanungin si Stella bakit nagiging pala-absent siya pero mukhang alam kona ang sago dahil busy siya sa mga plano niya.

“ I was sick. Hirap ako sa pag-tayo dahil marami akong bugbog. “ Bugbog? Saan niya galing ’yon?

“ Excuse me Curt, banyo lang ako. “ Tumango ako.

Binitawan ni Dale ang hawak nyang spoon and fork at tumayo. Dumaan ito sa gilid ko at nang maamoy ko ang pamilyar na amoy sakanya ay agad akong napalingon.

Kinabahan amo dahil ito ang naamoy ko noong panahon na nasa yate ako. Sigurado ako na ito ’yon. Ayokong mag-assume ng mga bagay-bagay pero bakit kapag si Dale ang kasama ko naaamoy ko palagi ang amoy na ’yon.

Pag-balik ni Dale. Parang nanginginig na ang tuhod ko dahil sa mga bagay na naiisip ko.

“ Dale, may I request something from you? “

“ Sure Curt, go ahead! “ Sagot ni Dale at nag-handa sa pakikinig saakin.

“ May panyo ka? Can try to cover your face? Yung mata mo lang ang makikita. “ Walang ano-ano, ginawa ’yon ni Dale.

Nang makita ko ang mata na ’yon parang muling nag-flash sa isip ko ang paghihirap ko sa yate. Inobserbahan ko si Dale na nagpatuloy sa pagkain. Sa pagkakatanda ko, nagalusan ko yung lalaki na gumahasa saakin sa leeg noong pinipilit kong magpumiglas.

Tinignan ko ang leeg ni Dale at napa-takip ako ng bibig ng makita ko ’yon.

“ Dale, nasaan ka noong nawawala ako? “ Napahinto ito sa pagkain at sobrang tagal bago ito tumingin saakin.

“ Dale…sumagot ka, nasaan ka noong araw na nawawala ako? “ Sa oras na ito tumingin na siya pero malabo ang nakikita ko dahil sa humaharang na luha sa mga mata ko. Pasimple akong nag-text kay Rob na pumunta siya dito.

“ May sakit nga ako. “ Walang emosyon nyang sagot.

“ Sabihin na natin na nagka-sakit ka, saan mo galing ang sariwang galos na nasa leeg mo? Hindi ko ba ginawa ’yan para makatakas sayo? “ Nakita kong pawisan si Dale at napalunok.

Tumingin ito sa labas at maya-maya seryoso na tumingin saakin.

“ You’re blaming me sa bagay na alam mong hindi ko magagawa sayo. “ Mahinahon nyang sagot pero hindi ako naniniwala.

“ Ipaliwanag mo kung saan ka nanggaling noong panahon na nawawala ako at kung bakit may galos ka. Ito ba yung pinag-uusapan niyo ni Stella kapag nakikita ko kayong magka-usap kung saan-saan? “ Tahimik akong umiiyak habang naka-upo ako sa harapan ni Dale. Ayokong gumawa ng kahit anong ingay dahil maraming tao dito.

“ Fine. Oo ako ang kasama mo sa yate pero napag-utusan lang din ako ni Stella. Ang sabi niya papatayin niya ang pamilya ko japag hindi ko ginawa sayo ’yon. “ Pagkasabi ni Dale nyan nakatanggap siya ng malakas na sampal mula saakin.

“ Talaga? Dale naman…itinuring kitang kaibigan pero noong ginahasa mo ako sa yate parang ibang Dale ang kasama ko. Nagawa mo akong saktan at muntik mo nang patayin. Nagmamakaawa ako sayo na pakawalan mo ako pero hindi ka nakikinig saakin. Pinapatulog ka paba ng konsensiya mo lalo na noong itinapon niyo ako sa dagat? “

“ Sorry Curt ayoko lang na mawalan ako ng pamilya. Mahal ko sila. Alam kong kahit ikaw ang nasa posisyon ko magagawa mo yung bagay na ’yon kahit hindi mo gusto. “ Napahawak ako sa noo ko dahil tila ba sumasakit ito.

“ Dale naman, kaibigan mo ako, eh. Hindi ka man lang nag-dalawang isip sa ginawa mo. Alam mo ba yung trauma ko kapag mababasa ako ng tubig? Kapag may makikita akong sasakyan? Kapag hahawakan ako ni Rob? Feeling ko sasaktan niya ako where in fact hindi naman. “ Humihikbi ako nang walang tigil.

Itinaas ko ang suot ko t-shirt ngayon at itinakita ang pasa na hanggang ngayon ay hindi pa nawawala. Idagdag mopa ang mga paso na galing sa sigarilyo.

“ Tignan mo Dale! Tignan mo ang bakas na iniwan na hindi lang naiwan sa katawan ko pero maging sa isip ko! Nandyan pa ba ang sinturon na ipinalo mo saakin nang walang tigil? Nasaan yung baril na paulit-ulit nyong ipinutok kahit nalulunod na ako sa tubig sa dagat? “ Sobrang hirap na hirap ako sa pag-kilos dahil bumabalik na naman ang panlalambot ng tuhod ko. Kaya hirap ako sa pagtayo.

“ Curt, mahal ko ang pamilya ko kaya nagawa ko ’yon. Alam kong masama ako sa mga oras na ’yon, pero masama bang piliin ang magulang ko? “ Muling nakatanggap ng malakas na sampal si Dale saakin. Namumula na rin ang mata niya ngayon at nanggigilid na ang luha sa mata niya.

Napatayo na ako sa oras na ito at kumapit nalang ako sa mesa.

“ Pero sana naisip mong pwede ka naman mag-sabi saakin tungkol sa plano niya at least napigilan natin pero wala lang ginawa Dale! Napakadamot mo! Ang sama mo! Napakasama niyo ni Stella! “ Sunod l-sunod ko na sigaw ko kay Dale at maya-maya dumating si Rob.

“ Curt, what happened? Bakit ka umiiyak? “ Sunod-sunod na tanong ni Rob nang makalapit siya saakin.

“ Nahuli kona ang isa sa mga humayop sa’kin sa yate. “ Tinignan ko nang masama si Dale pero patuloy lang ang luha ko na tumulo maging ang luha niya.

“ Si Dale ay inutusan ni Stella para ipagahasa ako at ipapatay ako. Nakakatawa ’no Rob, ang dalawang kaibigan ko ay kriminal. Sige nga Dale, paano ko mapapagaling ang trauma na dinanas ko sayo? Sumagot ka! “ Pinag-hahampas ko si Rob sa dibdib pero masyado syang malakas kaya niyakap niya ako nang kahirap-hirap.

“ You will undoubtedly identify the real criminal, I’m sure of that. “ Bulong ni Dale saakin pero hindi ko maintindihan ang sinasabi niya dahil sa lakas ng iyak ko.

“ Bitawan mo siya Dale! “ Galit na sigaw ni Rob at nanlilisik na ang mga mata nito dahil sa galit.

“ Wala akong kasalanan! Napag-utusan lang ako ni Stella! “ Pag-depensa ni Dale sa sarili niya.

Lumapit si Rob kay Dale at malakas na sinuntok ni Rob si Dale. Hindi gumaganti si Dale. Wala itong kahit anong emosyon sa mukha basta nakatingin lang siya sa ibaba.

“ Lumaban ka, Dale. Pinili mo ang mali kaya magsisi ka. Curt, tumawag kana ng pulis. “ Aligaga kong kinuha ang cellphone ko at pinindot ang numero ng pulis.

“ Wala akong kasalanan. “ Mahinahon na sagot ni Dale dahilan para mapatingin ako sakanya.

“ Walang kasalanan? Kakasabi mo lang kanina na ikaw ang dumukot saakin papunta sa yate. Naririnig mo ba ang mga sinasabi mo Dale? “ Muling tumulo ang luha ko dahil nalilito na ako.

“ Hindi ako papayag na hindi ka mananagot sa nangyari. Makukulong ka, Dale! Sabihin mo kay Stella mag-tago na rin siya dahil nakapag-desisyon na ako na magsasampa ako ng kaso sakanya. “ Matapang kong giit sakanya. Simula noong mag-kita kami sa classroom ni Stella hindi kona siya muli pang nakita.

“ Sabihin mo sa kakampi mo, galingan  niya sa pag-tago dahil sa oras na mahuli siya ng pulis panigurado sa kulungan kayo ga-graduate. Nakaka-hiya kayo, mga future educators pa naman kayo! I’m not telling na bawal kayong magkamali pero sinadya niya ito. Nasa batas ito. “

“ Curt, nandyan na ang mga pulis. Pumunta kana sa sasakyan. “ Utos ni Rob at sinunod ko naman agad ’yon. Hinawakan ni Rob si Dale para hindi makawala pero bago pa ako maka-alis narinig kong bumubulong pa si Dale kay Rob at halatang galit na galit ito.

Pag-labas ko, may isang sasakyan na huminto sa harapan kaya bahagya akong napa-atras. May isang babae ang bumaba dito at alam kong kilala ko ito.

Nang tignan niya ako sa mata, nakumpirma ko na si Stella nga ito kaya mabilis akong lumapit sakanya at hinawakan nang mahigpit ang kamay niya.

“ Bitawan mo ako! “

Itutuloy…

Chapter 32:

Curt Gino’s POV

“ Bitawan mo’ko! “ Nagpupumiglas si Stella pero hindi ko hinayaan na maka-alis siya.

“ Nakuha mona si Rob ’di ba? So please, let me go! “ Itinulak niya ako ng malakas dahilan para mapa-upo ako sa sahig.

“ Bakit mas galit kapa sa’kin? “ Natatawa kong tanong kay Stella pero inikutan niya lang ako ng mata.

“ Siguro kung hindi lang tanga si Dale, hindi na sana kita problema ngayon. Sana magkasama kami ni Rob, kasi walang kahit sinong tatanggap sa relasyon niyo Curt. “ Napatayo ako sa sinabi niya. Punong-puno ng galit ang puso ko ngayon kaya hindi kona napigilan ang sarili ko na sampalin siya.

“ Ikaw ba ’yan Stella? Ikaw ba yung kaibigan ko ng ilang taon? “

“ Curt huwag kang tanga, ako ito. Kung hindi ka dumating sa buhay ni Rob, sana hindi siya naguguluhan ngayon. Sana may chance pa para magbalikan kami pero masyadong kang naging bida sa nakaka-umay mong kwento. Akala mo ba susuportahan kita? No Curt, lahat ng ’yon ay planado. Kahit nasusuka na ako sainyong dalawa ni Rob tiniis ko. “ Lumapit si Stella saakin at hinawakan ang buhok ko.

“ Sinira mo yung bagay na pinag-hirapan ko nang matagal. Sana kami na ni Rob ngayon, sana hindi naging mas masama ang tingin niya sa’kin. Kasalanan mo ’to, “ gamit ang kabilang kamay niya kung saan niya hawak ang hang bag niya, pinag-sasampal niya saakin ’yon gamit ang bag niya.

“ Stella, kahut noon pa masama na ang ugali mo at nalaman ko ’yon sa kamukha mong kriminal. Kaya nga kayo nag-break ni Rob kasi toxic ang ugali mo hindi ba? “ Pang-aasar ko sakanya at mapaiy akong ngumiti.

“ Sana nalunod ka nalang! Sana namatay ka nalang bakla ka! “ Pinag-kakalmot niya ang mukha ko. “ Sana maintindihan mo Curt na ginawa ko ’yon dahil mahal ko si Rob. Mahal na mahal ko siya. “

“ Ayan ang bagay na hindi ko maiintindihan dahil sa mga ginawa mo. Grabe ang kasamahan ng ugali mo! Ako naman, “ sinampal ko nang malakas si Stella at umupo sa tyan niya para mas masampal ko ang masamang babae na ito.

“ Lumayo ka bakla! “ Ang pinag-tataka ko kung bakit umiiyak si Stella ngayon maging si Dale. Alam niyo yung pakiramdam na hindi mo ginusto yung ginawa mo pero kailangan mong gawin. Ganyan ang nakikita ko sa mga mata nila.

“ Sana maranasan mo yung naranasan ko sa yate! Ginahasa ako ni Dale, sinaktan, pinaso ng sigarilyo tapos itinapon sa dagat. Paano mo nalunok ang lahat ng ’yon Stella? Paano mo nagawa ’yon sa’kin na kaibigan mo? “

“ Curt, mahal ko si Rob ayon lang ’yon. Ayon ang naiisip kong paraan para maibalik ko siya saakin. Anong meron sayo at hindi kapa namamatay? “ Malakas akong sinipa ni Stella sa likuran dahilan para ako naman ang mamilipit sa sakit.

Nang makatayo siya, may taong dumaan na may hawak na flower vase at ibinato niya saakin ’yon mabuti nalang gumulong ako kaya naiwasan ko ’yon.

Lumapit siya saakin at hinila ang buhok ko at ini-untog niya ako sa kotse na nakaparada sa labas ng restaurant.

“ Stella! “ Malakas na sigaw ni Rob kaya napatingin kami sa main door ng restaurant at patakbong papunta si Rob saamin.

“ Stella hindi ka paba tapos? Stop hurting Curt! Hindi pa ba sapat yung mga bagay na ginawa mo sakanya? “ Tumulo ang luha ni Stella sa mga sinabi ni Rob.

“ Ano? Kakampihan mo siya? I will ask you, sino ba ang unang nakilala mo saakin? Sa bakla kapa talaga babagsak? “ Tuloy-tuloy ang pag-luha ni Stella.

“ Why? What’s the problem if Curt is gay? Can’t he be defended and loved anymore? Why should I defend you? Stella, remember we haven’t been together for a long time because of your bad attitude. “ Mahabang linya ni Rob habang pinipigilan niya ang sarili niya na kumalma.

“ Bad attitude? Do you think my behavior would be bad if you didn’t do anything wrong Rob? When we were in a relationship, I was very fine, but you made me overthink so much. Ikaw ang may problema noon kaya naging masama ang ugali ko! “ Masakit na giit ni Stella habang umiiyak siya.

“ I only know one thing, I didn’t do anything wrong when we were together. Wait, don’t let the conversation go away because you will face many cases in court and you will have to go to jail for what you and stupid Dale did. “ Pananakot ni Rob kay Stella pero halatang hindi nasisindak si Stella.

“ Really Rob? Wala ka nabang kahit anong nararamdaman saakin at bakit ang bading pa na ’yan? Bakit siya ang kinakampihan mo? “ Dinuro-duro ako ni Stella habang umiiyak ito.

“ With your words now Stella, no one is on your side because of the evil you have done! Yes, I choose Curt and no one can stop me from loving him, not even the law or my Mom. “ May diin ang bawat salitang sinasabi ni Rob.

“ I do more Rob just give me a chance para mahalin ka! “ Pagmamakaawa ni Stella kay Rob.

“ One chance is too much. You can’t do what Curt does. You can’t be as understanding as Curt is. Think about it, he had second thoughts about sending you to jail because he didn’t want to see you suffer while in jail! “ Muli akong naiyak dahil sa sinabi ni Rob dahil tama naman siya, dahil mahirap din saakin ang nangyari. Ayokong makulong si Stella pero binibigyan niya ako ng rason para gawin ko ’yon.

“ Bakit? Mas magaling ba sa kama si Curt? Mas naibibigay niya ba ang kailangan mo as a man? “ Nagulat ako dahil nakatanggap ng malakas na sampal si Stella mula kay Rob gamit ang likod ng kamay nito.

“ Sige saktan mo’ko. Saktan mo’ko! Dahil hindi lang ako ang sinasaktan mo. “ Napalapit ako kay Stella.

“ Anong ibig sabihin mo? “ Tanong ko na ikina-ngiti niya.

“ I’m two months pregnant at ikaw ang tatay ng dinadala ko Rob. Don’t tell me na hindi mo alam ’to. Remember my birthday party? “ Tumingin ako kay Rob. Mukhang wala din syang idea sa nangyari.

Nakakapanlambot pero kailangan kong isipin kung totoo ba ang sinasabi ni Stella. Hindi kaya ito yung bunga noong gabi na nawawala si Rob sa tabi ko at yung video na natanggap ko.

Hindi ko alam kung sisisihin ko si Rob dahil hindi niya ginusto ’yon pero laman pa din niya ’yon.

“ Oh, ngayon hindi kayo makapag-salita? “ Natatawang tanong ni Stella habang hinahaplos ang tyan niya.

“ I am not his father. The child you are carrying is not mine.“ Mahina ang tugon ni Rob sa sinabi ni Stella.

“ Huwag mong hintayin na bigyan kopa kayo ng DNA test para lang maniwala kayo. Ginusto mo man o hindi Rob, anak mo pa rin ang dala-dala ko. “ Parang anytime babagsak ako kung nasaan kami ngayon dahil sa daming nangyari. Hindi kona alam kung kaya kopang tumayo sa mga nalalaman ko.

Niloko ako ng kaibigan ko. Sinaktan ako ng kaibigan ko.

“ Stella, dinudugo ka. “ Saad ko nang makita ko ang suot nyang palda.

Dahan-dahan itong tumingin sa suot niya at nanginig nalang bigla ang kamay niya nang makita niya ang dugo na nasa palda niya at tumutulo sa legs niya.

“ Kapag may nangyaring masama sa anak ko, sisiguraduhin kong magbabayad kayo! “

---

Lumipas ang dalawang buwan at marami kaming naririnig na balita na nalaglagan daw ng anak si Stella at ngayon ay nakakulong na rin maging si Dale. Kahit napag-aawayan namin ni Rob, dumadalaw pa rin ako doon kahit pinag-tatabuyan ako ni Stella at si Dale naman ay paulit-ulit na nanghihingi ng patawad.

Alam kong nahihirapan na sila kaya habang tinitignan ko sila, para din akong sinasaksak dahil alam kong nahihirapan sila sa loob. Alam kong hindi ganoon ang nakasanayan nila na routine.

Idagdag mo pa ang pumayat na katawan ni Stella at Rob. Bawat pumupunta ako doon, hindi pwedeng hindi tutulo ang luha ko dahil sa kalagayan nila.

Si Dale na nakagawa ng masama ay napilitan dahil gusto nyang proteksyonan ang pamilya niya.

Si Stella na nakagawa ng masama sa sarili nyang kaibigan dahil sa pag-ibig.

Sa huli, si Rob na nag-panggap na wala syang pakielam saakin at sinabi niya na planado ang lahat para lang hindi ako malayo sakanya at proteksyonan niya ako.

Tatlong tao pero iba-iba ang sakit na dinala saakin pero masaya ako na nakilala ko sila.

“ What’s on your mind, baby? “ Tanong ni Rob na galing sa banyo ngayon. Nanatili nakami ni Rob sa bahay niya kasama ang mga magulang ko. Ganoon pa rin si Tatay na stay-in sa trabaho niya.

“ Naisip ko lang yung mga pangyayari na nalagpasan natin. “

“ Baby, huwag monang isipin ’yan dahil tapos na. Alam mo ba kung anong maganda gawin sa oras na ’to? “ Bumulong si Rob saakin.

“ Ikaw, ha. Mauubos nyan ako Rob. “ Tsaka kami nag-tawanan. Muli akong tinignan ni Rob sa mata at tila ba inaakit niya ako. Hinawakan niya ang batok ko at siniil ng halik.

Hinayaan namin ang katawan namin na damdamin ang init na nararamdaman namin.

Muli akong nakuha ni Rob at hindi ko ’yon pinag-sisisihan. Bumagsak kami sa kama dahil sa pagod na nararamdaman namin.

“ I love you, Curt Gino. “ Hinalikan niya ako sa noo at ngumiti ito saakin.

“ I love you too, Rob John! “ Tsaka niya muli akong hinalikan at hinayaan siya sa gusto nyang gawin.

---

Hello po!

Two chapters to go, sana mag-comment naman kayo ng msa thoughts niyo about sa story huhu.

A/N: I-eextend ko po itoooo. So expect papo ng maraming chapter 4-5 po siguro.

• Aboutfictionx

Chapter 33:

Curt Gino’s POV

Makalipas ang dalawang taon, nakapag-tapos nakami ni Rob at nakapag-take na rin ng board exam kaya pwedeng-pwede nakaming mag-turo sa mga public school.

Maraming challenge ang naranasan namin after makulong ni Dale at Stella, ilang beses rin kami nag-away ni Rob pero napag-uusapan namin.

“ Sigurado ka kaya mong pumunta, baby? “ Tanong ni Rob saakin habang tinutulungan niya ako mag-bihis.

“ Kaya ko naman lalo na ngayon ko lang makikita ang mommy mo, puro nalang kami sa videocall nag-uusap. “ Mabagal na giit ko kay Rob.

“ Tulungan na kita sa benda mo sa ulo. “ Itinaas ko ang hand mirror na hawak ko habang inaayos ni Rob ang benda sa ulo ko na nag-sisilbing panakit.

“ Rob, gusto mo pa rin ba ako kahit ganito na ang itsura ko? Tignan mo nalalagas ang buhok ko dahil sa sakit ko. “ Mabilis na naipon ang luha sa gilid ng mata ko nang hawakan ni Rob ang kamay ko.

“ Why are you asking that? Of course I like you. I love you so much, Curt. “ Seryosong turan ni Rob habang pinupunasan niya ang luha sa mata ko gamit ang daliri niya.

“ Kahit tuluyan na akong ma-kalbo? Rob, hindi ka ba napapagod dahil ikaw ang nag-sisilbing kamay at paa ko? Halos isang taon na akong naka-upo sa wheelchair na ’to dahil sa leukemia na ’yan. Rob, gagaling pa ba ako? “ Humihikbi kong tanong kay Rob habang patuloy lang si Rob sa pag-punas ng mga luha ko na nag-uunahan sa pag-tulo.

“ Curt, huwag mong isipin na napapagod ako. Hindi ako mapapagod na tulungan ka, alagahan ka at hindi ako mapapagod na paulit-ulit na i-remind ka mahal kita. Kaya tumahan kana. “ Hinalikan ako ni Rob sa labi.

Bumalik sa likuran ko si Rob at muling inayos ang benda sa ulo ko. Simula noong dumating ang sakit na ito, bumagsak ang katawan ko at pumayat ako. Bumabagal din ang pag-kilos ko at nagiging sakitin.

Mahirap tanggapin na isang taon lang ako nakapag-turo tapos hindi na nasundan dahil sa sakit na ito.

Gabi-gabi akong pinapahirapan ng sakit ko, pero ayokong maabala si Rob dahil nakikita ko sa mga mata niya na pagod na siya.

Kapag pala nagka-sakit ka parang dadami ang mga bagay na maiisip mo, parang feeling mo anytime malalagutan ka ng hininga.

“ Ayos na ba ’yan, Curt? “ Tinignan ko sa salamin ang inayos na benda ni Rob at pilit akong ngumiti sakanya. Hinila ko ang kamay niya kaya hinayaan niya na hilahin ko siya. Niyakap ko si Rob.

“ Rob, alam kong pagod na pagod kana pero huwag kang mapapagod saakin, ah? Palakasin mo ang loob ko dahil natatakot akong tuluyan na hindi maka-kilos at baka hindi na kayanin ng katawan ko. “ Muli akong humagulgol habang yakap ko si Rob.

“ Huwag mong isipin na napapagod ako sayo, I’m your boyfriend kaya it is my responsibility na alagahan ka and to protect you. Huwag mong isipin ang bagay na nakakapag-lungkot sayo, ayokong malunod ka sa mga bagay na naiisip mo. Sayo nalang din ako kumuha ng lakas, pero paano ako kukuha ng lakas sayo kung nakikita ko na mahina ka? “ Namula ang mata ni Rob. Alam kong pinipigilan niya an maluha.

“ Magpagaling ka Curt, dahil gusto kitang makita sa susunod pa na taon hanggang sa tumanda tayo. Puputi ang buhok natin ng sabay. “ Muli akong hinalikan ni Rob at niyakap ko ito ng mahigpit.

“ Are you ready? “ Tanong ni Rob saakin kaya tumango ako. Ngumiti si Rob at sinimulan nyang itulak ang wheel chair kung saan ako naka-upo. Nag-hihintay na rin si Mama sa labas. Hindi na naman nakauwi si Tatay dahil busy na naman siya sa trabaho niya.

“ Anak, maganda ba ang suot ko? “ Masayang tanong ni Mama habang inaayos ang damit niya kahit maayos naman ito.

“ Oo Ma, bagay sayo. “ Ngumiti si Mama at niyakap ako. Kinuha niya ang wheelchair kay Rob dahil ilalabas ni Rob ang sasakyan.

“ Anak handa kanaba na makita ka ng Mama ni Rob? “

“ Oo Ma, handang-handa na po ako. Pero sana noon kopa nakita ang mama ni Rob para sana hindi niya ako nakita sa ganitong sitwasyon. “ Hinawakan ko ang Kamay ni Mama. Nahiligan kong hawakan ang kamay ni Mama at Rob dahil natatakot ako na baka dumating ang araw na hindi kona maramdaman ang kamay nila kahit sila pa mismo ang hahawak sa kamay ko.

“ Nako ’nak, ayos lang sa mama ni Rob. Huwag mong isipin masyado. “ Kumalma naman ako sa sinabi ni Mama. Maya-maya narinig na namin ang busina ni Rob senyales na pinapalabas niya kami.

Itinulak ni Mama ang wheel chair hanggang sa makalabas kami sa malaking gate sa bahay ni Rob.

“ Tita sakay na po kayo, isusunod ko po si Curt. “ Pinag-buksan ni Rob ng pinto si Mama ko at pumanik na ito.

“ Curt, bubuhatin kita at doon ka sa tabi ko. “ Binuhat ako ni Rob na parang ikakasal kami at tinulungan niya ako maka-pasok sa passenger seat.

“ Salamat Rob. “ Mahina kong sabi dahil parang bumilis ang pag-hinga kahit binuhat naman ako ni Rob. Feeling ko pagod na pagod ako.

Sumunod na si Rob at sinimulan ang pag-mamaneho. Mabilis ang pagmamaneho ni Rob dahil hindi naman traffic at medyo malapit lang naman ’yon dito. Parang sa kanto kang naman ng village ’yon.

“ Tita dahan-dahan po. “ Inalalayan ni Rob si Mama habang bumababa ito at pagkatapos pumunta sa compartment si Rob para kunin ang wheel chair ko na foldable. Itinapat niya ’yon malapit sa pinto ng sasakyan at muli niya akong binuhat para i-transfer sa wheel chair.

Sabay-sabay kaming pumasok at mukhang busy pa si Mama ni Rob sa pag-aayos ng kung ano-ano sa paligid dahil may mga inu-utos pa rin si Mama niya sa mga waiter.

Malaki itong venue tapos may long table sa gitna.

“ Nandito na sila. “ Narinig kong turan ng Mama ni Rob. Dahan-dahan itong lumapit saakin na walamg emosyon at yumuko ito para pantayan ako.

“ Curt, tutulungan ka namin ni Rob na magpa-galing, ah. Lumaban ka lang, “ muling tumulo ang luha ko sa sinabi ni Tita. Kinuha ko ang kamay nito at nag-mano. Muli itong tumayo at nilapitan ang Mama ko para bumeso.

“ Sige na kain na tayo. Baka lumamig pa ang mga pagkain. “ Lumapit kami ni Rob sa long table at nag-simula kami sa pagkain maging si Mama ay kumain na rin.

“ Rob, ibibigay ko sainyo ni Curt ang isang branch para ipang-gamot. Lahat ng kikitahin ng branch, sainyo mapupunta. “ Paliwanag ni Tita kay Rob at nakikinig naman ng mabuti si Rob sa mama niya. “ And, you guys need something let me know. Huwag na huwag kayong mahihiya dahil magagalit ako kapag hindi kayo humingi ng tulong saakin. “ Naka-ngiti si Tita. Noong una hindi kami matanggap ni Tita pero kalaunan natanggap din niya kami. Mabuti pa si Mama, ilang beses na niya nakasama si Tita dahil panay ang pag-shopping nila pero ako ngayon ko lang nakita dahil busy kami ni Rob sa consultation sa hospital tapos busy rin siya sa trabaho niya. Class record, lesson plan at kung ano-ano pang papel. Mabuti nalang online class kaya kahit nasa tabi niya lang ako ayos lang.

Sa kalagitnaan ng pag-kain namin at pag-kukwentuhan. May bata sumulpot sa main door ng venue kaya napatayo si Rob.

“ Teacher Curt! “ Sigaw niya at patakbo itong lumapit saakin. Si Stacey, naging estudyante ko siya.

“ Anong ginagawa mo dito? Sinong kasama mo? Kumusta ka? “ Nag-mano ito saakin habang suot ang malapad na ngiti nito.

“ Kasama ko po si Mama. “ Tumingin siya sa main door at ganoon rin kami. This time napatayo si Tita at hindi ko maipipinta ang galit nito sa mukha.

“ What are you doing here, Stella? Nakakulong ka hindi ba? “ Supladang tanong ni Tita kay Stella.

Nakalaya na pala si Stella.

“ Hindi ako pumunta dito para mang-gulo. Gusto ko lang makilala ng anak ko ang tatay niya. Stacey, yung katabi ni Teacher Curt mo, siya ang tatay mo. “ Nakita kong nalungkot ang mga mata ng bata. Dahan-dahan itong  lumapit kay Rob. Si Stacey ba ang pinag-bubuntis ni Stella noon? Pansin kong masaya si Rob at the same time naguguluhan dahil alam namin nalaglagan na si Stella.

“ Huwag kang mag-alala kahit hindi ka mag-bigay ng kahit ano kay Stacey, gusto ko lang na makilala ka niya. Yung parents ko ang tumutulong saamin. Tulad nga ng sabi ko, wala akong balak na masama, matagal konang pinag-sisihan ang mga bagay na nagawa ko noon. “ Mahabang paliwanag ni Stella.

Nang makalapit si Stacey na dati kong estudyante kay Rob, nag-simula itong umiyak.

“ Teacher RJ, matagal na kitang nakikita sa school pero hindi ko alam na ikaw palang ang daddy ko. Bakit mo iniwan si Mama? Bakit wala ka noong birthday ko? Kinalimutan mo na ba ako? “ Mag-sasalita sana si Rob pero agad na lumayo si Stacey kay Rob.

“ Mommy, umalis na tayo dito. I don’t want to see Teacher RJ. He’s not my dad. “ Tsaka kumapit si Stacey kay Stella at nilisan nila ang venue.

Nanahimik kaming lahat.

Kung tatanungin niyo bakit hindi ako nagalit? Simple lang, dahil bata na ang usapan dito. Hindi ko ipapag-dadamot si Rob sa anak niya. Sabihin na natin na hindi nila sinasadya, pero dahil naman ’yon sa plano ni Stella noon.

Lumipas ang isang oras at nagpa-tuloy kami sa kwentuhan. Kumuha din kami ng mga litrato para daw ma-post ni Tita.

“ OMG! “ Napatingin kami kay Tita, maging si Mana napatingin dahil mukhang nagulat sa kung ano man ang tinitignan niya sa cellphone niya.

“ Paalala lamang po na

maselan

ang

mapapanood

niyo, ang

kilalang

social media influencer na si Stella

Bartolome

ay

tumalon

mula sa condo na

tinutuluyan

niya. Ayon sa anak nitong si Stacey, sinubukan nyang

pigilan

ang

nanay

nito pero

nag-pumilit

ito. Sumigaw rin daw ito bago tumalon at sinabi niya na wala syang kasalanan.

Magbabalik

kami sa susunod pa na

impormasyon

, sa ngayon ayan na muna ang

aking

balita. “

Chapter 34:

Curt Gino’s POV

“ Baby? Naka-tulog kana sa wheel chair mo. “ Narinig kong boses ni Rob kaya iminulat ko ang mata ko. Pag-gising ko, napansin ko umiiyak si Rob.

“ Ayos lang ba ang pakiramdam mo Curt? Bakit ang putla at ang dry ng labi mo? Dumadami ang pasa sa katawan mo, Curt. “ Hinawakan ko ang labi ko at tama nga si Rob dahil namamalat ang labi ko. Tinignan ko rin ang pasa sa kamay ko. Ito ay dahil sa sakit ko. Bawal akong magka-sugat o magka-pasa.

“ Anong masakit sayo? “ Ngayon ko lang nakita si Rob na sobra ang iyak. “ It is hard to see you like this, nasaan ang energy mo? “ Muli akong naiyak dahil sa mga tanong ni Rob. Kahit ako mismo nanghihina.

“ Hindi ako magsasawang paliguan ka, pakainin ka at samahan ka sa hospital para lang gumaling ka Curt. “ Si Rob talaga ang nagpapalakas ng loob ko kahit hinang-hina na ako.

“ Eh, paano Rob kung hindi kona kaya ang mga gamot na isinasaksak nila saakin? Alam moba na hirap-hirap ako dahil nanlalambot ako sa tuwing gagalaw ako kahit sarili ko hindi ko magawang linisan at hindi man lang kita maalagahan kapag ikaw yung nay sakit. “ Humiling si Rob.

“ I don’t care kung hindi mo ako maalagahan basta okay ka, okay na ako. Kaya please, Curt I’m begging you, magpa-galing ka. Tulungan mo ang sarili mo. Paano nalang ako kapag iniwan mo ako Curt? Paano ako kililos kung ang lakas ko ay mawawala pa sa’kin? “ Niyakap ko si Rob dahil grabe ang pag-iyak niya maging ako.

“ You know what, I have a plan. Would you like to go to the park? “ Napa-ngiti ako sa plano ni Rob kaya mabilis akong tumango.

Ipinasuot niya saakin ang jacket ko at maging siya ay naka-jacket. Tinulungan din niya akong ayusin ang benda sa ulo ko.

“ Ibibili kita ng gusto mo. Basta magsabi ka. “ Naka-ngiting giit ni Rob at sinimulan ang pag-tulak sa wheel chair ko.

Tulad nang laging ginagawa ni Rob, binuhat niya ako papasok sa sasakyan tapos ilalagay niya sa compartment ang wheel chair ko.

Yung park na sinasabi ni Rob parang 15 minutes na byahe lang lalo na naka-kotse naman kaya mabilis lang.

Nakapag-paalam narin kami kay Mama na lalabas lang kami saglit at sa Mama ni Rob na naka-stay ngayon sa bahay ni Rob pero aalis na rin sa linggo dahil may business trip pa ito sa Canada.

“ What’s on your mind? Huwag kang mag-isip ng masama. Magpaka-saya tayo ngayon. Kakain tayo ng kahit anong gusto mo! “ Masigla na giit ni Rob pero alam kong nanghihina na rin siya minsan dahil nawawalam ako ng pag-asa.

“ Game! Mabuti nalang sabado na bukas kaya kahit hindi ka agad matulog ayos lang kasi wala kang klase na papasukan. “ Saad ko at naka-ngiti lang si Rob.

“ As long as I can make you happy, I will agree to go out kahit may class pa ako at kulang ang tulog ko. Basta ikaw, Curt. “ Giit ni Rob kaya napa-ngiti ako. Napaka-swerte ko talaga kay Rob. “ We’re here, hintayin mo’ko kukunin ko lang ang wheel chair mo at good to go na tayo. “ Tumango ako.

“ Dahan-dahan. “ Binuhat ako ni Rob at ini-upo sa wheel chair. Kinuha niya ang tote bag na dala-dala ko at isinuot niya ’yon. Nandoon ang gamot ko, cellphone ko at ang wallet ko. Si Rob madalas ang mag-lagay ng laman ng wallet ko pero hindi ko naman nagagalaw ’yon dahil nandoon na lahat ng pangangailangan namin ni Rob.

Sabi nga ni Rob saakin na ituring kong bahay ang bahay niya dahil saamin daw ’yon. Minsan may team building sila ng mga co-teachers niya pero hindi siya nakakasama dahil ako daw ang uunahin niya. Ganyan mag-mahal si Rob.

Kapag talaga nahulog ka sa isang tao, kahit ano ipagpapalit mo.

Sinimulan ni Rob ang pag-tulak sa wheel chair hanggang sa makarating kami sa damuhan kung saan may play ground, christmas lights sa halaman at mga magka-relasyon na nag-mo-moment din. Mayroon din mga rides at play booths.

“ Let’s buy some icecream and tickets! “ Bumili si Rob ng cookies and cream na icecream at ibinigay ’yon saakin. Sinubukan kong ubusin pero hindi ko kaya parang hinaharang ang pagkain ko kaya ibinigay ko naoang kay Rob ang natira.

“ Kaya mong sumakay sa ferris wheel? Hindi naman mabilis ang ikot. “ Tinignan ko muna ang ikot ng ferris wheel bago ako nag-oo kay Rob baka kasi mabilis ang ikot at mahilo ako.

Bago namin ibinigay ang ticket at sumakay, muling inayos ni Rob ang benda sa ulo ko dahil parang nalaglag daw ito. Pina-inom din niya ako ng tubig.

Pag-sakay namin sa ferris wheel, isinaldal ni Rob ang ulo ko sa balikat niya at hinawakan niya ang kamay ko.

“ Alam moba Curt, I used to get really annoyed with tou when I saw you because I felt it was strange to see someone who was gay. Hanggang sa ipagtanggol mo yung tao na sinigawan ko. Ever since, it seems like someone disproves my theory that not all LGBT people are nasty. Until one day, I go into room and searching for you every time. I study hard because of you. Binago mo ang buhay ko, Curt. “ Mahabang kwento ni Rob habang patuloy siya sa pag-hagod sa buhok ko.

“ Talaga? Parehas tayo. Kapag nakikita kita noon, naiirita ako at dumating sa point na nagalit ako sayo dahil ikaw yung nag-CPR sa’kin. Galit ako sayo noon dahil kinuha mo ang first kiss ko. Ang saya ng college days natin ’no? “ Bahagya kaming nag-tawanan ni Rob dahil sa kwento ko.

“ Right and we had an amazing time in college, made even better by the fact that I got to know you. “ Sagot ni Rob saakin.

Oo nga pala, kinuha ko ang cellphone ko sa tote bag ko at ibinigay kay Curt. Alam kong hindi siya mahilig mag-picture pero ang sabi ko mag-picture kami para day remembrance. Sa katunayan, marami na rin kaming litrato ni Rob, talagang pinapa-hard copy ko ’yon para mailagay sa mga frame.

“ One, two, three, Smile! “ Anunsyo ni Rob habang nakadikit ang mukha niya sa mukha ko. Parang tumaas ang balahibo ko nang maramdaman ko ang facial hair niya kaya natawa ito.

Pinag-masdan ko ang picture at grabe talaga ang pinayat ko. Mapapansin mo talagang may sakit ako dahil maputla ako at walang kulay ang labi ko. Nangitim din ang paligid ng mata ko kaya muli akong naiyak dahil ang layo na ng mukha ko noon at ngayon.

“ Ro-b, ma-hal mo pa rin ba a-ko, ka-hit ganito ang muk-ha ko? “ Napa-hagulgol ako dahil hindi ko matanggap na binago ng sakit ko ang dating healthy ko na balat. Mabilis ang kamay ni Rob at agad nyang pinunasan ang mukha ko gamit ang daliri niya dahil nag-uunahan na naman sa pag-bagsak ang luha ko.

“ Curt, there is nothing wrong with tour face. Remember that my love for you will last no matter what changes in your appearance. Your positive attitude was the reason, that why I adored you. Maganda ka at presentable ka. “ Seryoso ang tingin ni Rob saakin at alam kong any time maiiyak din siya dahil nag-uumpisa na naman ako sa pag-iisip ng kahit ano.

“ May tanong ako sayo Rob, paano kapag nawala ako, hahanap ka paba ng makakasama mo? “

“ Hindi ako maghahanap dahil wala kang katulad at hindi ka mawawala Curt, gagaling ka, tutulungan tayo ni Mama, mag-dadasal tayo. Magpapagaling tayo sa ibang bansa basta pumayag ka lang. “ Tama nga ako dahil nahulog na ang luha sa mata ni Rob.

“ Gagaling pa ba ako, Rob? Sabi ng Doctor saakin, malabo na daw dahil malala na ang kalagayan ko. Rob, natatakot ako, natatakot ako na kapag nawala ako ay malulungkot si Mama. “ Halos hindi na ako makapag-salita dahil sa iyak ko.

“ Hindi malulungkot si Tita dahil hindi ka naman mawawala Curt. Huwag kang makinig sa Doctor na ’yon dahil hindi niya alam ang ginagawa niya. Listen Curt, gagaling ka dahil uubusin ko ang pera ko, mapagaling lang kita. “ Umiiyak si Rob habang yakap-yakap niya ako.

Rob, pagod na pagod na ako. Napapagod na ang katawan ko, hirap na ako sa paghinga at pag-kilos.

“ Rob, sumilip ka sa labas. Tignan mo ang mga bituin na kumikislap. Kapag nawala ako, lagi kang tumingala sa kalawakan at mag-hanap ka ng bituin, kausapin mo sila, mag-kwento ka sa mga bituin. Papanoorin kita at pakikinggan kita mula sa itaas. “

Chapter 35:

Curt Gino’s POV

Maaga akong nagising ngayon at pinilit ko talagang maka-upo sa wheel chair ko ng mag-isa dahil tulog pa si Rob. Ayokong ma-istorbo siya. Ginulong ko ang wheel chair ko papunta sa garden ng bahay ni Rob at pinanood ko ang madilim na kalawakan at dinamdam ko ang lamig ng panahon.

Feeling ko nga u-ulan anytime dahil sa hangin. Napansin kong gising na rin ang mga kasama namin sa bahay at busy sa pagluluto ng almusal pero hindi nila ako napansin na gising na.

Inagahan ko talaga ngayon dahil feeling ko sayang ang oras kung itutulog ko pa. Ganito ba talaga kapag may sakit at ano-ano ang pumapasok sa isip?

Naalala ko na nag-picture pala kami sa ferris wheel ni Rob kaya kinuha ko ang cellphone sa tote bag ko na palaging naka-sabit sa tulakan ng wheel chair.

“ Napakasaya naman namin dito. Parang wala akong sakit kung maka-ngiti. “ Para akong naiiyak nang mapansin ko ang kamay ni Rob na naka-hawak saakin sa picture. Napa-tapang ni Rob ’no? Hindi ka talaga niya bibitawan.

Naalala ko noong bata kami, gumagapang kami papunta sa mataas na puno para lang abangan ang eroplano kasi ang paniniwala namin nandoon palagi ang Daddy niya.

Tinignan ko ang susunod na picture na nasa cellphone ko at nakita doon ang picture na galing kay Stella noon dahil pina-send ko sakanya. Yung picture namin noong uminom kami ng mga kaklase ko. Ito yung unang beses kong nakasama ang mga kaklase ko. Napaka-saya din namin dito. Kumusta na kaya ang mga taong kasama ko dito sa picture? Siguro, nagtuturo na rin sila gaya ni Rob. May mga nagtuturo na siguro sa private at public schools, baka mayroon na rin sa ibang bansa.

“ Good morning, Baby. “ Niyakap ako mula sa likod ni Rob kaya napa-tingin ako sakanya. Hinalikan din niya ang labi ko.

“ Uminom kanaba ng gamot mo? Bakit ang aga mo? “ Naka-kunot noo na tanong ni Rob habang hawak ang tasa ng kape sa kabilang kamay nito.

“ Hindi pa ako uminom, after nalang natin mag-almusal. Oo maaga ako, kasi feeling ko nauubusan na ako ng oras kaya I’m taking this time para pagmasdan ang paligid. Natatakot ako na baka dumating ang araw na hindi kona ito makikita. “ Umupo si Rob sa harap ko para pantayan ako.

“ Don’t say that, alam kong makikita mo pa rin ’yan. Alam kong gagaling ka, Curt. “ Humiling kaagad ako.

“ Pakiramdam ko hindi na Rob. “ Kinuha ko ang kabilang kamay niya at hinawakan ’yon. “ Alam mo ba kung ano ang kinakatakutan ko? Baka dumating ang araw na hindi kona mahawakan ang kamay mo na nagsisilbing kamay ko ngayon dahil sa pag-tulong mo sa’kin. “

“ Tahan na. Hindi mangyayari ’yang iniisip mo dahil magpapagaling ka. Tutulungan kita at si Mommy, tutulong siya. “ Pinunasan ni Rob ang luha na pumapatak sa mukha ko.

“ Ewan ko ba Rob, pakiramdam ko talaga kulang na ako sa time kaya lahat ng gusto ko ginagawa ko. “ Hindi makasagot si Rob basta napa-tingin lang siya sa malayo.

“ Naalala mo ba noon Rob, kapag gagapang tayo papa-akyat sa puno? Kapag a-abangan natin yung eroplano na lumilipad papunta sa direksyon niya?“ Tumango ito.

“ Rob, just like the airplanes please let me fly. Nahihirapan na ako sa sakit ko. “  

“ No Curt, you may rest at my terminal forever but don’t fly away. “ Tumulo ang luha ni Rob at para itong nagmamakaawa na lakasan ko ang loob ko. “ Imagine, you are the pilot and I’m the airplane. The airplane can’t operate without you. Paano ako Curt kung aalis ka? “

“ Hindi ko alam Rob kung hanggang kailan ko matitiis yung nararamdaman ko at hindi ko alam kung hanggang kailan ko malulunok ang gamot. Nanghihina na ako, bagsak na bagsak na ang katawan ko. Gusto kong mag-stay, pero paano ko gagawin ’yon kung pagod na ang katawan ko? “

“ Curt, maniwala ka lang at gagaling ka. Gagawin natin lahat para gumaling ka. “ Seryosong turan ni Rob saakin kaya niyakap ko ito.

Inaya ako ni Rob sa loob at nag-handa siya ng makakain namin. Pinag-sandok niya ako ng pagkain at nag-lagay sa plato ko at plato niya. Simula noong pinag-sabihan ko si Rob, hindi na niya inuutos ang mga bagay na kaya naman nyang gawin. Sabi ko hindi na niya kailangan hingin pa yung tulong ng mga kasama sa bahay kung kaya naman niya.

Mabuti nag-luto ang mga kasama sa bahay kaya kakain nalang kami.

“ What’s your drink? Orange Juice or milk? “ Hinintay ni Rob ang sagot ko, sa totoo hindi ko alam kung ano iinumin ko.

“ Tubig nalang babe. Mamaya nalang ako iinom ng juice. “

“ What did you just say? “ Lumapit si Rob saakin.

“ Sabi ko, tubig nalang muna mamaya na ako mag-juice. “ Saad ko.

“ Not that one, you said babe? “ Halata sakanya na gusto niya yung sinabi ko dahil bahagyang namula ang cheek niya.

“ Oh, ano naman? Ayaw mo ba? “ Biro ko.

“ Gusto ko, “ tsaka niya ako mabilis na hinalikan sa labi. Naalala ko tuloy yung swimming session namin na siya mismo ang nag-CPR saakin.

Muling lumapit si Rob sa refrigerator at kumuha ng tubig mula doon sa container na lagayan ng tubig. Isinalin niya ’yon sa malinis na baso.

Nag-simula kaming kumain maya-maya may nag-doorbell kaya mabilis na lumabas si Rob. Pagbubuksan na sana ng kasama sa bahay pero si Rob na daw.

Hinintay ko si Rob at nagpa-tuloy ako sa pagkain kahit nahihirapn ako at mabagal ang pag-subo ng pagkain sa bibig ko.

Maya-maya may biglang flower bouquet ang bumungad sa harapan ko at nang tignan ko ’yon nasa likod kona pala si Rob.

“ Aww, napaka-sweet mo talaga. “ Tsaka ko kinuha ang kamay niya at niyakap sa leeg ko. Binigyan niya ako ng purple roses na may picture nanin sa gitna. Mukhang nagpa-deliver siya.

“ Hindi ako mag-sasawa na bigyan ka ng bulaklak. Nagustuhan mo? “ Tumango ako ng may ngiti sa labi ko.

Isang rason kung bakit gusto kong gumaling kasi talagang mamimiss ko yung ganitong act ni Rob, ang hilig niya ako i-surprise kahit wala na itong natatanggap pabalik. Si Rob masaya na basta i-kiss mo lang sa mukha or minsan tinutulungan ko siya sa pag-shave ng facial hair niya.

Minsan kahit nahihirapan ako, sinusubukan ko pa rin na ipag-plantsa siya ng uniform sa school. Nakaka-tuwa nga dahil bagay na bagay niya yung DepEd uniform niya. Ako tamang titig nalang dahil hindi kona kayang magturo pa, tapos Physical education pa major ko, for sure mahihirapan ako sa pag-demonstrate kung naka-upo lang ako sa wheelchair.

Bumalik si Rob sa upuan niya at kumain muli, kinapa ko naman ang cellphone ko at nag-picture. Sinigurado ko rin na makikita ang bulaklak sa picture. Habang tinitignan ko ang picture biglang nag-ring ang phone ko. Si Tatay tumatawag.

“ Hello, Tay? “ Isang salita ko palang tumulo na kaagad ang luha ko.

“ Makakauwi poba kayo sa birthday ko? Tatay, hindi ko napo nagagawa yung mga bagay na dati kong ginagawa. “ Para akong nagsusumbong kay Tatay at para tuloy akong nahirapan sa pag-lunok.

“ Tay, uwi po kayo, ah? Miss na miss napo kita, “ sumagot si Tatay sa kabilang linya na miss na rin daw niya ako.

Si Tatay parang nasa abroad rin dahil hindi nakakauwi, stay in ang work niya. Minsan kaya naman daw nyang umuwi pero sayang ang pamasahe dahil malayo daw, ipapadala nalang daw niya ang pera kay Mama.

“ Sige na Tay, kumain po kayo ng maayos dyan, ah? Huwag ko kayong labas ng labas kung wala din po kayong gagawin dahil sobrang init po. Inom din po kayo palagi ng tubig. “

“ Opo Tay, magpapa-galing po basta uwi po kayo. “ Ibinaba kona ang cellphone at sinimulan kona ang pagkain.

“ Curt, okay lang ba daw si Tito? “ Tumango ako. “ Gusto mobang pakainin kita? Tapos na rin naman ako sa pagkain ko. “ Hindi pa ako nakaka-sagot pero lumapit na ito. Ipinatong niya ang towel sa legs ko at pina-kain niya ako. Mas mabilis kapag si Rob ang magpapa-kain saakin at mas nabubusog ako.

“ I’ll grab your meds after you eat tapos papaliguan kita, baby. “

“ Salamat, Rob napaka-bait mo talaga. Napaka-swerte ko sayo. “ Ngumiti si Rob.

“ I’m more than lucky kasi ikaw ang nakapag-pabago sa’kin at dumating ka sa buhay ko. I love you so much, Curt Gino. “ Tsaka siya lumapit saakin para halikan ang noo ko. That’s sweet!

“ Ang bango mo naman, “ giit ko ng maamoy ko siya noong bahagya syang lumapit saakin.

“ Thank you baby, that’s Desc Scent from Tito Ian, naaalala mo pa ba siya? “ Tumango ako. Ito yung tito ni Rob na may relasyon din sa kapwa nito lalaki tapos business nila yung perfume.

“ Ang bango ng perfume nila ’no babe, nakaka-relax kahit hindi ako maligo basta meron ako nyan hindi mahahalata, eh. “ Natawa naman si Rob sa sinabi ko.

“ I’ll contact him later or I’ll personally go sa branch nila para bilhan kita. Anything else? “

“ Makakadaan ka ba sa bilihan ng donuts? “ Tanong ko dito. Sa totoo lang, ayokong magpabili pero gusto kong iparamdam sakanya na kailangan ko siya. May part kasi sa mga lalaki na gusto nilang nararamdaman yung kailangan sila.

“ Yes, sige bibili ako. Tsaka pupunta ako sa grocery store kasama ang kasambahay. Si Mama nalang muna ang magbabantay sayo pag-gising niya. “ Mama ko ang binabanggit niya.  Sabi kasi ni Mama na ganoon nalang daw itawag niya kaya itong si Rob tuwang-tuwa na parang bata.

“ Okay babe, mag-iingat ka, ah? “ Sumaludo ito tsaka ngumiti.

“ Thank you baby, kunin ko lang yung meds I’ll be back. “

Chapter 36:

Curt Gino’s POV

Sobrang hirap pala kapag may sakit, ’no? Dati nakakapag-turo ako at sobrang excited pumasok araw-araw dahil may mga estidyanteng nag-hihintay sayo. Ngayon, wala akong magawa kung hindi titigan at haplusin ang uniform ko.

“ Anak? “ Napalingon kay Mama na kakapasok lang sa pinto at ngayon ay muli niya itong isinara.

“ Anak mag-bihis ka, may pupuntahan tayo. Tutulungan kita. “ Napakunot ang noo ko dahil biglaan ang pag-alis namin ni Mama.

“ Halatang may lakad nga tayo mama dahil ang ganda ng ayos mo ngayon. Saan ba tayo pupunta? “ Busy si Mama ngayon na naka-luhod sa sahig dahil inaayos niya ang 2 inches heels niya.

“ Basta anak, sumama ka nalang. Teka, sayo ba ’to? “ May kinuha si Mama sa baba ng kama ko. Kulay brown na box ’yon.

“ Hindi saakin ’yan ma, pero baka kay Rob. Buksan natin. “ Ibinibigay ni Mama ang box saakin at agad ko itong binuksan. May nabuong question mark sa isip ko dahil nagtataka ako kung bakit nandito ang family picture namin at ang family picture nila Rob. Nandito rin sa box ang picture ni Dale at Stella na may marka na ekis gamit ang red marker na nasa loob rin ng box.

Tumaas ang balahibo ko dahil hindi ko alam kung para saan ang mga kaya kaya ipinabalik ko agad kay Mama sa ibaba ng kama. Itatanong ko nalang kay Rob kung sakanya ba ang mga pictures na ’yon.

“ Anak, tulungan na kita mag-bihis dahil may pupuntahan tayo. Tara na, “ lumapit si Mama saakin at pina-suot niya ang damit ko at ang pantalon. Inayos din niya ang benda sa ulo ko.

“ Salamat, ma. “ Tsaka ito may kinapa sa bag niya at inilabas niya ang lipstick niya.

“ Maputla masyado ang mukha mo ’nak, lalagyan kita nito para kahit paano hindi ganon kahalata ang sakit mo. “ Sinimulan lagyan ni Mama at ngumiti naman ito.

Pumunta si Mama sa likuran ko at sinimulan niya ang pag-tulak sa wheelchair pero bago pa kami tuluyan na makalabas sa pinto, muling pumunta si Mama sa harapan ko para harapin ako.

“ May gustong kumausap sayo, ’nak. “ Binuksan ni Mama ang pinto at doon ko nakita si Tatay na naka-ngiti saakin.

“ Tay! “ Gusto kong tumayo pero nanghihina ako kaya mabilis na lumapit saakin si Tatay para yakapin ako.

“ Anak pasensya na ngayon lang ako nakauwi, napaka-dami kasing gawain sa trabaho tapos ayaw pa akong ipag-off ng boss ko. Tumakas lang talaga ako ngayon. “ Nakaupo si Tatay ngayon sa harapan ko para mapantayan ako.

“ Naiintindihan ko Tay, pero heto na po ako ngayon tay, may leukemia po. “ Muling tumulo ang luha ko kaya ganoon rin si Tatay.

“ Alam mo ba anak, ganyan na ganyan ang Lolo mo at nasaksihan ko ang paghihirap niya noon. Kung pwede lang na hindi na ako mag-trabaho para dalawa kami ng mama mo na mag-bantay sayo, gagawin ko pero hindi tayo pwedeng umasa lang kay Rob na napa-bait na bata. “

“ Oh, tama na ’yan may lakad pa tayo. “ Wala akong ideya pero nagtulungan ang magulang ko para mailabas ako sa kwarto.

Pag-labas namin, binuhat ako ni Tatay papasok sa kotse na nakaparada sa labas. Mukhang pina-gamit ni Rob ang sasakyan niya kay Tatay pero alam na alam naman ni Tatay gamitin ito.

“ Ma, nasaan pala si Rob? “ Nag-tinginan si Mama at Tatay.

“ May pupuntahan daw. Huwag mo munang isipin si Rob ’nak. “ Hindi na ako naka-sagot pa kay Mama at tumingin nalang sa labas.

“ Kung gusto mong matulog ’nak, matulog kana muna dahil malayo-layo pa ang byahe natin. “ Giit ni Tatay. Tama nga, malayo ang byahe namin ngayon. Hindi kaya uuwi kami sa probinsya namin?

Maya-maya, kahit nasa byahe nakakaramdam ako ng pagod, naisipan ko ipikit ang mata ko at itulog muna habang nasa byahe kami.

---

“ Anak, nandito na tayo. Gumising kana. “ Naramdaman kong niyuyugyog ni Tatay ang kamay ko kaya minulat ko ang mata ko.

Muli akong binuhat ni Tatay papunta sa wheelchair ko.

“ Anak, okay lang ba na lagyan kita ng panyo sa mata? “ Tumango ako at mabilis naman si Mama na lumaoit saakin at itinali ang panyo sa ulo ko.

Nag-simulang gumalaw ang wheelchair at medyo matagal-tagal dahil minsan may one step na hagdan na kailangan buhatin ang wheelchair para maka-daan kami.

Narinig kong may bumukas na pinto at sinimulan ni Mama na alisin ang piring sa mata ko. Dahan-dahan komg binuksan ang mata ko.

“ Happy birthday, Sir Curt! “ Malakas na sigaw ng mga tao sa loob ng venue at doon ko napansin ang mga mukha nila. Sila ang mga kaklase namin ni Rob noong college at talagang teacher na rin sila. Yung iba mukhang galing lang sa trabaho dahil naka-uniporme pa. Hindi ko namamalayan na birthday kona pala sa daming nangyayari.

“ Happy birthday, baby. “ Lumapit saakin si Rob na may dalang flower bouquet kaya nag-hiyawan ang mga kaklase ko. Napansin ko rin na nandito si Dale dahil nakalaya na at matagal na namin syang napatawad sa ginawa niya.

Grabe nandito rin sina Rochelle, Junelle, Nervin, Meshe, Hazel, Cristela, Jelly Ann, Adhley at Justin. Pero ang nakakalungkot, wala na si Stella. Matagal na kaming iiwan pero alam kong anytime pwede kaming mag-sama.

Pagka-tapos akong halikan ni Rob, nag-mano siya sa mga magulang ko at itinulak ang wheelchair ko papunta doon sa mini stage ng venue.

Nasa resort kami ngayon at talagang napaka-laki nito. Mayroon din itong malaking swimming sa labas kaya ang mga anak ng ibang kaklase ko ay busy na agad sa paglalaro at pag-swimming doon.

Napaka-ganda rin ng mga flower arrangement sa bawat table at maraming pagkain ang pwedeng pagpilian ng mga bisita ko.

Isa-isang lumapit ang mga bisita ko saakin at halos lahat sila umiiyak dahil daw sa kalagayan ko ngayon. Isa-isa rin silang nagbibigay ng regalo kaya talaga natutuwa ako.

Lumapit din ang Mama ni Rob saakin at ibinigyan ako ng mas maganda na wheelchair kaya niyakap ko ito dahil mas maganda daw ito at hindi ako masyadong mahihirapan.

Nagpalaro ang host ng party at kung ano-anong activity pa ang pinagawa sa mga bisita. Mayroon din photobooth kung saan magbibigay rin sila ng soft and hard copies.

Iniwan ko muna ng bahagya ang partt dahil feeling ko nanghihina ako at nahihilo.

Mag-isa kong pinagulong ang wheelchair ko papunta doon sa fountain na sa gitna ng malawak na garden.

Pag-dating ko sa fountain, napansin kong maraming barya ang nakababad doon at mukhang maraming nag-wi-wish dito. Maraming tao na nagbabaka-sakali na matupad ang hiling nila sa ganitong paraan.

Dumukot ako ng iilan na barya sa tote bag ko at sinimulan kong mag-wish.

Hinulog ko ang barya habang pinapanood ko itong tuluyan na lamunin ng tubig.

“ Wish ko, sana maging malakas pa ang mga magulang ko pati si Rob. “ Muli akong nag-hulog ng isang barya.

“ Wish ko rin na sana lumakas ang loob ng mga magulang ko at si Rob sa oras na lisanin ko ang magandang buhay ko. “ Tuwing papasok sa isip ko ang mga bagay na ’yan hindi ko maiwasan na maluha.

“ Lastly, wish ko sana- “ hindi kona natapos ang sinasabi ko dahil nakaramdam ako ng kamay na humawak sa balikat ko.

“ Wish ko sana gumaling ka Curt at lumakas ang loob mo. “ Humarap ako kay Rob.

“ Bakit ka lumabas? May masakit ba sayo? “ Tanong ni Rob saakin na ngayon at pinantayan ako.

“ Nanghihina ako at nahihilo kaya lumabas ako. Isa pa, may gusto akong sabihin sayo, Rob. “

“ What is it? “ Seryosong tanong ni Rib saakin na ngayon at pinupunasan ang luha sa mga mata ko.

“ I’m running out of time, Rob. Please ket me go. My condition is giving me a hard time. “ Doon ko nakita ang malungkot na mukha ni Rob. Tumulo rin ang luha nito at ngayon palang naaawa na ako kay Rob kapag iniwan ko.

“ No Curt. You have to be at my side forever. I take strength from you and I assured you that you will recover. If you go, what about me? Paano ako? “ Hirap na hirap si Rob sa pag-bigkas ng mga salita niya dahil sa pag-iyak.

“ Rob, hirap na hirap na kasi ako. Hindi kona kaya. Rob, sa oras na mawala ako, palagi mong tignan ang mga magulang ko para saakin. Rob, alam kong mahirap sayo ’to, pero mas mahirap din saakin. Hindi kona makikita ang mukha mo, hindi na kita mayayakap pa. “ Lumapit si Rob saakin at niyakap ako.

Nanlambot ang kamay ko kaya nawala ang pagkakayakap ko kay Rob, nandidilim ang paningin ko at nahihirapan ako sa pag-hinga. Sinalo ni Rob ang ulo ko at ngayon ay talagang humihikbi na ito at paulit-ulit na binabanggit ang pangalan ko.

“ Rob, salamat kasi nakilala kita. Sasamahan kona si Stella. Yung anak mo kay Stella, panindigan mo. Mahal na mahal kita, ikaw ang iisang lalaki na napaka-tapang. Mahal na mahal kita, RJ. “

“ No, no Curt, no. Curt! “ Bago ako pumikit, narinig kong sumigaw ng malakas si Rob.

Gustuhin ko mang manatili sa tabi mo Rob pero hindi kona kaya, nahihirapan na ako. Napaka-hina na ng katawan ko, gusto kong lumaban pero nahihirapan na ako.

Panonoorin kita mula sa itaas Rob, itatak ko sa puso ko ang mukha mo at ang pinag-samahan natin. Alam ng nasa itaas kung gaano kita kamahal. Hindi na ako mahihirapan at hindi kana rin mahihirapan Rob. Magpapahinga na ako Rob at alam kong sa itaas wala na akong sakit na mararamdaman.

Ma, Tatay, mahal na mahal ko kayo. Masaya ako at napaka-swerte ko dahil naging magulang ko kayo.

EPILOGUE/LAST CHAPTER:

Curt Gino’s POV

After 5 years…

Mula sa bahay na tinutuluyan namin ng mga magulang ko. Nag-drive ako papunta sa bahay ni Rob dahil na-mimiss kona siya. Ilang months na rin kaming hindi nag-kita.

Last meeting namin, noong gumaling ako dahil napaka-galing ng mga doctor at nurses sa ibang bansa. Ngayon, oras na para makita ko siya.

Nakakainis pa yung traffic dahil lunch time na at labasan narin ng mga estudyante. Nakakatuwa lang dahil nakakapag-turo na rin ako ngayon.

Naalala ko noong birthday ko, akala ko matatapos na talaga ang buhay ko pero mabuti nalang magaling si Rob at pinagaling niya ako sa ibang bansa kasama ang mama niya.

Habang busy ako sa pag-mamaneho dahil natuto na rin ako dahil sa tulong ni Rob, may napansin akong bilihan ng bulaklak na talagang magugustuhan ni Rob. Hindi ko madalas bigyan ng bulaklak si Rob dahil dapat daw siya ang nagbibigay pero heto ako ngayon at ibinili ko siya.

Inamoy kopa ang mga ito at talagang napaka-bango ng mga ito. Muli akong sumakay sa sasakyan ko at bahagyang nag-suklay dahil kaunti nalang malapit na ako kay Rob.

Matagal-tagal kaming hindi nag-kita ni Rob dahil kakalaya ko lang din sa kulungan dahil sinisi nila ako sa bagay na hindi ko naman ginawa. Pero maayos na ’yon dahil nakalaya na ako. Ang importante ngayon ay wala na ako sa kulungan at magaling na ako sa sakit ko.

Muli akong nag-maneho at maya-maya lamang nakarating ako. Ipi-nark ko ang sasakyan ko kung saan matatanaw ko ito.

Nag-simula akong naglakad papunta kay Rob at ngayon palang ramdam ko na ang pag-lambot ng mga tuhod ko. Napansin ko rin na humihikbi na pala ako.

Nang lumapit ako sakanya, naka-ngiti ito kaya mas lalo akong naiyak.

“ Kamusta kana, Rob? “ Niyakap ko ang pitire frame niya na nakapatong sa lapida niya na may pangalan.

“ Noon akala ko, ako ang mang-iiwan sayo pero ikaw pala itong nang-iwan saakin. “ Malakas ang hikbi ko at hindi ko talaga ito mapigilan.

Napakasakit dahil ang taong mahal na mahal ko ay nasa ilalim na ng lupa at masaya na sa langit.

“ Alam kong mahal na mahal mo rin ako at nagawa mopang ibigay ang kahat ng pag-aari mo bago ako umalis. Rob, miss na miss na kita. Balik kana. “ Halos mawasak ko ang frame na yakap-yakap ko dahil grabe ang pagsisisi ko wala man lang akong nagawa.

“ Kasalanan ni Dale ang lahat ng ito. Kailangan nyang managot! “ Maya-maya naramdaman ko na feeling ko may tao sa likuran ko kaya napatingin ako.

“ Rob? Kinukuha mo na ba ako? Anong ginawa sayo ni Dale? Bakit ka pinatay ni Dale? “ Tanong ko kay Rob noong makita ko siya na naka-tingin saaki na walang kahit emosyon.

“ Hindi si Dale ang pumatay sa’kin. Its you! “ Malakas na sigaw ni Rob kaya naguluhan ako sa sinasabi niya. Hindi ako ang pumatay sakanya, si Dale!

“ Si Dale ang pumatay sayo, hindi ako! Natagpuan namin ang katawan mo sa ilog. “ Hindi ito agad nag-salita at kinuha ko at inihanda ko ang frame dahil kung sasaktan ako ng kaluluwa ni Rob hindi ako mag-dadalawang isip na patulan siya.

“ Dahil ikaw ang nagtapon sa’kin don. Ikaw rin ang nakapag-turo sakanila kung nasaan ang katawan ko kaya ka nga nakulong hindi ba? I can’t imagine na dahil sa isang sa mga nakita mong picture at narinig mo sa call recording ay papatayin mo ako. “ Umiiyak si Rob ngayon habang tinitignan ang mga mata ko.

“ I can’t even imagine na magkaka-anak ka rin kay Stella. Alam mong hindi lang ’yan ang dahilan kung bakit kita pinatay! Nagmahal lang ako, ayokong niloloko ako! Hindi ako mamamatay tao! Dale was not the rapist at hindi rin si Stella ang nag-utos sa lahat. Ikaw ang gumawa nang lahat ng bagay na ikakadurog ko at ikakasakit ko dahil naghihiganti ka. It’s not my fault kung bakit magka-relasyon ang Daddy mo at ang tatay ko at hindi ko kasalanan kung bakit kayo iniwan ng daddy mo. Ginawa mong bala sina Stella at Dale para hindi mabahiran ng dugo ang pangalan mo.  “ Umiiyak ako ngayon sa harapan ni Dale dahil sa mga bagay na nalaman ko bago ko siya mapatay. Hindi ko alam kung paano ko nagawa ying bagay na ’yon basta galit ang nararamdaman ko noon.

Si Tatay at ang Daddy ni Rob ay magkarelasyon at nag-hihiganti siya saakin dahil narinig ko ang lahat ng ’yon sa call recording. Narinig ko kung paano mag-makaawa sina Dale at Stella sakanya na huwag silang idadamay pero nagawa pa rin niya.

Isina-utak ko na si Dale ang may-gawa ng lahat ng ito kahit walang kinalaman si Dale. Ayokong may mga  bagay akong na naiisip dahil natatakot ako na baka tuluyan na akong mabaliw.

“ Tito Curt? “ Narinig ko ang boses ni Stacey na anak ni Stella at Rob. Paano siya naka-punta dito? Kanina pa ba siya nandito? Mukhang kakadating kang niya dahil bitbit pa niya ang bulaklak na nasa basket.

“ Anong ginagawa mo dito? “

“ Binibisita ko lang si Daddy at Mommy at biruin mo ’yon may malalaman pa ako. “ Mataray na giit ni Stacey na ngayon ay nasa tamang gulang na. Aalis na sana ako nang muli niya akong tinawag.

“ Tito Curt? “ Pag-harap ko, nakita kong may hawak-hawak syang malaki at makapal na bakal at ipinalo niya ’yon sa ulo ko.

“ Namatay si Mommy Stella because of you, hindi ka man lang nag-imbestiga kung si Mommy talaga ang gumawa non tapos malalaman ko ikaw rin pala ang pumatay sa Daddy ko. You’re such a bad educator! You deserve that! “ Muli nyang hinampas ang bakal sa ulo ko dahilan para magdilim ang paningin ko. “ My mom died because of depression. Dahil ayaw mong maniwala sakanya! “ Bulong niya sa’kin. Hindi ko inaakala na magagawa ni Stacey ito.

To the father of Rob, take good care of my father. He’s a good man.

---

“ Curt! “ Kinusot ko ang mata ko dahil napaginipan ko na naman si Rob at ang mga kasalanan na ginawa niya. Patay na siya pero ginugulo pa rin niya ako. Sumali pa ang bwesit na anak nila. Nakulong na ako sa kasalanan ko pero ginugulo pa rin ako hanggang sa pag-tulog ko. Akala ko totoo na hinampas ako ni Stacey, panaginip lang pala ’yon.

Pero isa lang ang alam ko ngayon, oatay na si Rob dahil sinaktan niya ako. Lahat ng ipinakita niya ay hindi totoo, dahil naghihiganti siya. Simula noon na ma-rape ako sa yate ay kasalanan niya. Naging kamay niya sina Dale at Stella para hindi ko malaman ang gagawin niya.

Sana nga hindi nalang nahing successful ang operation kung ganoon lang din ang malalaman ko. Sa tagal namin nagsama, kasinungalingan lang pala ang lahat.

“ Kanina pa kita ginigising, napasarap ang tulog, ah? “ Tanong ni Dale saakin na masayang nakatingin saakin ngayon.

“ Oo, eh. Nasaan sila Mama? “

“ Nasa ibaba nag-aalmusal na. Tara na? “ Bumaba ako habang hawak ang kamay ni Dale.

Pagbaba namin sa hagdan, nandoon ang mga magulang ko at ang mga kaibigan namin ni Dale.

“ Curt, matagal ko nang binabalak ito at ngayon alam kong ready kana. Curt, magpapa-kasal tayo sa ibang bansa. Curt, will you marry me? “

“ Yes Dale! “ Hinalikan ako ni Dale sa labi at ganoon rin ako. Nag-hiyawan ang mga kaklase ko.

“ Wait, mukhang nakalimutan niyo akong i-invite? “ Narinig namin ang boses ng Mama ni Rob kaya nag-simulang lamigin ang buong katawan ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig.

“ Heto ang regalo ko sainyo. “ May kinuha na isang bagay ang Mama ni Rob sa bag niya at mas lalo akong nawindang dahil sa hawak niya ngayon. May dala itong baril at itinapat niya ito saamin.

“ Hindi ako papayag na maging masaya kayo dahil pinatay mo ang anak ko! Happy bloody wedding to both of you! “

• The End

AUTHOR’S NOTE

Helloooo poooo!

So ayon, natapos na ang short story na ito at gusto ko sanang marinig ang feedback niyo dahil gusto kopang mag-improve at para mabigyan kopa kayo ng mas magandang istorya.

Maraming salamat po sainyo dahil hanggang dito sinuportahan niyo ako. Maraming salamat at napaka-sipag nyong mag-hintay ng update.

I’m planning to write another story na medyo nakakatawa ng kaunti, comedy ba pero seryoso akong tao at challenging yung bagay na ’yon para saakin. Heto po siya.

Muli, maraming salamat po sainyong lahat!

-Aboutfictionx please spread my pen name.