Sypnosis

---

“Hoy! Asaan si Xavier?!” Agad kong tanong ng makarating siya sa likod ng building ng university namin.

Ito ang alam kong laging tambayan ng mga bully, basagulero at walang magawa sa buhay na pinapakasakitan lang ang mga magulan na estudyante. Kasama na sila Sven at Xavier don.

Porke ba mayaman sila kailangan naglulustay na sila ng pera?

“O ikaw pala Ace!” Naka-ngising bati sakin ng mukang tukmol na lalaki kasama ang tatlo pang lalaki.

Ang papangit nila. Halatang mga bully at basagulero din.

“Bawal ang cute na batang katulad mo dito!” Tumatawang sabi niya sakin. Tinignan ko lang siya. Mas matatakot pa ako kay Girlie kapag naka-make-up kesa sakanya.

“Hindi na ako bata! 3 year college na ako hambog ka!” Naiinis na sigaw ko pabalik.

Nawala naman ang ngisi ng lalaki ng tinawag ko siyang hambog. Bahala siya sa buhay niya! Totoo nga sinasabi mo. Mga hambog sila.

“Aba!-” Susugudin na sana ako nung pangit na lalaki pero hinawakan ng katropa nito ang balikat ng lalaki at bumulong.

Kita ko pa ang mga ngisi nila habang nakatingin sakin. Sila kaya una kong tanggalan ng bayag?! Nakakainis!

“Daan na po mahal na prinsipe.. Nanduon si Xavier!” Turo nito sa dulo.

“Che! Mga hambog!” Singhal ko sakanila at naglakad papasok. Sayang yung oras ko sakanila.

Narinig ko pa ang bulungan at tawanan nung mga hambog!

“Kung hindi lang cute yung si Ace? Malamang sinapak ko na!”

---

“Hoy Xavier!” Sigaw ko nang makita ko ang malaking katawang tao na nakatalikod. May kinakausap ito.

Isang beses ko lang siya nakita. Pero parang siya yon.

Nakatingin naman sakin yung lahat. Ngayon lang ba sila nakakita ng cute?

“Wala ka talagang bayag na lalaki ka! Pagkatapos mong ilaglag sa ang ate ko sa hagdan?! Hindi mo man lang tinulungan o magsorry?!” Naka-pamewang pa ako sakanya. Nakatalikod lang ito na para bang hindi nakikinig na sobrang kinainis ko.

“Bastos ka talaga e no!” Naiinis na sigaw ko at walang pasabing hinampas nito ang likod ng lalaki.

Napatingin naman ako sa mga taong nakapaligid samin nang makita ko ang gulat sakanila.

Ngayon lang ba sila nakakita ng cute na marunong manghampas?!

Lalo pa akong nainis nang hindi gumalaw ’tong si Xavier. Iniinis talaga ako nito!

Hahampasin ko na ulit sana nang mapigil ang kamay ko sa ere dahil sa narinig.

“O Ace?! Anong ginagawa mo dito?” Agad ako pimihit sa taong nagsalita. Nakita ko si Xavier habang kumakaway sakin.

Kumaway naman ako pabalik. “Hi Xavi–” Hindi ko natuloy ang pagbati ko nang pumasok sa isip ko na hindi si Xavier ang nahampas ko.

“Tanga ko talaga!” Mahinang bulong ko sa sarili bago ulit humarap sa taong hinampas ko.

“S-sven?” Kinakabahang bulong ko nang makilala ang taong hinampas ko mismo.

Nanlaki ang mata ko at nanginig ang tuhod. Si Sven nga! Anong gagawin ko?!

Lalo pa akong natakot at kinabahan nang tignan niya ako ng masama.

“H-hehe” Pagtawa ko ng mahina kahit kinakabahan kasabay ng pagngiti ko ng alanganin.

Nawala naman agad ang ngiti ko nang masama naman niya akong tinignan. Dahan-dahan kong inatras ang mga paa ko.

“Isa lang hakbang mo, babaliin ko yang buto mo.” Napatigil ako sa paghakbang nang marinig ang banta niya.

Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa tapoa bigla siyang ngumisi.

Sana hindi niya naisip na bugbugin ako. Sabi ko bukas nalang e!

Napangiwi ako nang hawakan niya ang baba ko at inangat patingin sa mata niya.

“P-pwede hampasin mo n-nalang din ako? P-para quits na t-tayo?”

---

“Sven! Ibaba mo ako please!” Pagmamakaawa ko.

Buhat-buhat niya lang ako na parang sako ng bigas sa balikat niya.

“Hindi ko naman sinasadya na hampasin ka! Akala ko si Xavier ka!” Sigaw ko pa.

Muntik akong mapasigaw ulit nang hampasin niya ang pwet ko na sinamahan niya pa nang pagpisil. “Bakit mo siya hinahanap?! Anong kailangan mo sakanya?!” Tanong naman agad niya.

Hindi ko alam kung san kami papunta. Pumasok lang kami don sa building. Bubugbugin niya na talaga ako.

“W-wala akong– SVEN!” Hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko nang paluin niya ulit ang pwet ko.

“Stop lying” Rinig kong sabi niya.

“Okay! Nilaglag niya yung ate ko sa hagdan!” Sigaw ko agad.

“Buti nabuhay pa?” Rinig ko namang bulong niya.

“Please! Ibaba mo na ako!” Pagmamakaawa ko. Feeling lahat ng dugo nasa ulo ko na.

Impit naman akong mapasigaw nang ibahin niya ang posisyon ko. Nakaharap na ako ngayong nakabuhat sakanya. Sapo-sapo niya ang dalawang hita ko at naka-kapit naman ako sa leeg niya.

Amoy na amoy ko ang mabango niyang hininga. Hindi na katulad kanina na amoy sigarilyo at alak. Hindi ko ganong maaninag ang mukha niya dahil sa dilim.

“Na-miss kita” Rinig kong bulong niya bago takbuhin paakyat ang hagdan.

Pumasok kami sa isang kwarto. Sobrang dilim din. Iniiupo niya ako sa kung ano bago naramdaman ang mahigpit na yakap niya.

Ilang minuto siyang nakayakap sakin. Narinig ko nalang ang mahinang paghikbi niya at pagkabasa ng balikat ko.

Hala! Bakit siya umiiyak?! Wala naman akong ginawa ah?!

Ilang minuto pa siyang umiiyak. Huminto na din sa wakas ang pag-iyak niya. Nangilabot naman ako nang maramdaman ang basang labi niya sa leeg ko.

“S-sven..” Bulong ko at pilit siyang itinutulak. Napatakip naman ako ng bibig nang maramdaman ang ngipin niya sa balat ko.

Hinawakan niya lang ang dalawang kamay ko at lalo pang mas pinagigihan.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko man lang magawang tumutol habang nagtatagal.

“A-ahh..” Mahinang tunog na gawa ng bibig ko dahil sa sensasyon.

Naramdaman ko nalang na pababa ng pababa ang halik niya. Hindi ko namalayan na wala na akong t-shirt.

“SVEN!” Mahinang pagsigaw ko nang kagatin niya ang utong ko ng paulit-ulit at sipsipin.

Napaarko naman ang balakang ko nang hawakan ng mainit niyang palad ang pagkalalaki ko.

Hindi ko siya kayang pigilan. Hindi ko alam kung bakit. Parang nasasarapan pa ako.

Lalo pa akong napaungol nang hawakan at balutin ng palad niya ang matigas kong pagkalalaki.

Tumigil siya sa paghalik at naramdaman ko nalang ang hininga niyang tumatama sa tenga ko.

“Two years is enough– I mean, it’s too fucking long. I want to taste you right now. Just like the old times”

---

C.V.A

Warning

This is a work of fiction. Names, characters, places and incidents are the product of author imagination or are used fictiously, and any resemblance to actual person, living or dead, business establishment, events or locales is entirely coincidental.

This story contains mentions of

BOY×BOY

material. If its not your tea, then I dont give a shit. -,-

You’ve been warned.

©

Calypzo

Alcazar

‘Plagiarism is the outcome of jealousy.’ - Calypzo

ERRORS AND WRONG GRAMMARS AHEAD.

Chapter 1

“Ate?! Kailan tayo lumipat dito sa probinsya ate?” Tanong ni Ignace kay Ivonne habang pareho silang naka-upo sa kama ni Ignace.

Si Ivonne naman ay nakatutok sa iPad niya at tila kilig na kilig habang nanunuod. Hindi niya pansin si Ignace.

Sa inis ni Ignace ay mabilis niyang hinatak ang earphones nito at sumigaw sa tenga ni Ivonne.

“ATE!!” Malakas na sigaw ni Ignace. Napaiktad naman sa gulat si Ivonne at napa-upo.

“Ano bang problema mo Ace! Ang sakit kaya sa tenga!” Naiinis na reklamo ni Ivonne.

“Tinatanong ko kase ate kung kailan tayo lumipat dito sa probinsya!”

“Ang sabi niyo saakin ni mommy sa Manila daw talaga tayo nakatira. Kailan tayo lumipat dito? Bakit tayo lumipat dito?”

Bigla naman namutla si Ivonne sa itinatanong nito. “2 y-years ago..”

Mahinang bulong na sagot niya. Tumango-tango naman si Ignace. “Wala akong maalalang lumipat tayo dito ate.. Bakit ganon? Tsaka wala akong maalalang ate kita”

Lalong namutla si Ivonne sa sinabi nito. “T-tanga ka talaga! Ibig sabihin ayaw mo akong maging ate?!” Tila pagalit na sigaw nito at pilit iniiba ang usapan.

“Hindi naman sa ganon ate! Wala lang akong maalala na, naglalaro tayo.. yung ganun”

“Wag mo nalang alahanin Ace! Hindi mo nalang gugustuhing maalala pag naalala mo!” Nagdikit naman ang kilay ni Ace sa sinabi nito. Hindi dahil sa lalim ng ibig sabihin non. Kundi hindi niya maintindihan ni isang salita sa sinabi ni Ivonne.

“Hindi ko maalala kase kahit gustuhin kong maalala ayaw hindi ko gugustuhing maalala? Arrgh!” Naiinis na singhal ni Ace.

“Napakagulo mo ate!”

“Hindi ako magulo! Tanga ka lang!”

Ngumuso naman si Ace sakanya. “Wag kang ngumuso Ace! Hindi ka cute!”

“Sabi ng mga kaklase ko cute daw ako! Ikaw lang ang nagsasabi na hindi!”

“Sabi ko na eh! Hindi talaga kita ate!”

“Ewan ko sayo Ace!” Huling singhal ni Ivonne bago tinalikuran si Ace.

“Ate!” Mabilis na sigaw ni Ace habang nakangiti.

Inis naman na hinarapan ulit ni Ivonne ito. “Ano na naman Ace! Nakakaistorbo ka na ha!”

“Birthday ko na sa lunes ate! 20 na ako! Anong regalo mo sakin?!”

Natulala naman si Ivonne sa sinabi ni Ace. Napanganga siya sa gulat. Hindi niya namalayan na tumatanda na ang kapatid. Ito ang pinakatatakutan niyang araw.

‘Pag nag-twenty na siya, matutuloy ang naudlot naming kasal. Magiging epektibo ito sa papel. Babakuran ko ang asawa ko hanggang matapos ito at magpapakasal kami sa France’

‘Ayos ba yon Mr & Mrs Delgado?’

‘Hindi man kailan magiging ayos yon! Nasaktan ang anak namin ng dahil sayo!’

‘Hindi ko kasalanan yon! Bakit hindi si Ivonne ang sisihin niyo! Kung hindi niya iyon ginawa hindi sana nangyari ang lahat ng ito! Sana masaya kami!’

‘Wala kayong magagawa. Pagsabit ni Ace ng bente-anos, asawa ko na siya sa papel. Babakuran ko siya hanggang sa makatapos siya at maalala niya ako. Hahayaan kong umalis kayo ngayon pero hindi niya mailalayo sakin ang Ace ko. I have my own ways to keep an eye on you. Wag kayong magtatangkang ilayo siya kundi, hindi niyo na talaga siya makikita’

‘Mr Alegria! Bakit ganito ang anak mo?!’

‘Masyadong mahal ng anak ko ang anak mo Mr. Delgado. Wag kang mag-alala, hindi naman siya gagawa ng hakbang hanggat hindi niyo inilalayo si Ace.Magkita-kita nalang ulit pagkatapos ng dalawang taon’

‘At isa pa Mr. Delgado, hindi bat ipinagkasundo na natin ang mga anak nating panganay? Pero masyado mo atang mahal yang panganay mo kaya’t iyang bunso mo ang isinangga mo. Hindi ko na kasalanan kung labis na minahal ng anak ko ang anak mo. Basta suportado ko ang anak ko sa kahit anong desisyon niya’

‘Dont worry Mr. Delgado, nasa mabuting kamay ang anak mo. Anak ko yun e!’

“Ate! Hoy!” Sigaw ni Ace habang kinakaway-kaway niya ang kamay sa harap ng mukha ni Ivonne.

Tila nagising naman si Ivonne mula sa malalim na pag-iisip.

“H-ha?” Nauutal na tanong ni na nagpakunot sa noo ni Ace.

“Ewan ko talaga sayo ate! Lagi ka  nalang wala sa sarili! Kasalanan talaga ni Mew at Gulf yan e!”

“Pwede mo naman sabihin na wala kang regalo! Hindi yung hina-ha-ha mo ko! Nakakainis ka!” Inis na sabi ni Ace at tumayo. Isinuot niya ang puti niyang sapatos at kinuha ang susi ng motor.

“Gusto mo ba kape? Bibili ako kahit hindi moko mahal!” Nag-iinarteng sabi ni Ace.

Bigla nalang nawala lahat ng nasa isip ni Ivonne at napangiti. “Mahal na mahal talaga ako ni bunso!”

“Sige bunso pero ayoko muna nang kape ngayon! Gusto ko chocolate shake!”

“Kaya ka nananaba ate e!”

“Hoy! Excuse mo lang naman na bibili mo ako ng kape! Pero bibili ka din naman ng milktea at donut!”

“Wag ako Ace!”

“Oo na ate! Pero wala ka pa ding regalo sakin sa lunes! Naiinis ako sayo!”

Ngumiti naman si Ivonne at mabilis na tumayo at yumukap sa kapatid niya.

“Sino bang nagsabing wala akong regalo sayo! Syempre meron! Tsaka pinapangunahan mo ako ha!”

“Hay nako ate! Nagpalusot ka na naman!” Natatawang singhal ni Ace.

“Sasakyan mo ba si Chichi mo?” Tanong ni Ivonne. Si Chichi ang motor ni Ace.

“Oo ate para mas mabilis”

“Magpalit ka! Wag ka magsho-short!”

Napatingin naman si Ace sa sarili niya. Isang maikling short na hanggang kalahati ng hita niya at malaking jacket at puting sapatos. “Okay naman ang suot ko ate ah!”

“Bahala ka sa buhay mo! Bast binalaan kitang magpalit ng suot ha!”

“Sige na alis na! Gusto ko nang uminom ng shake!” Mabilis naman tumango si Ace bago lumabas ng kwarto.

“Mag-ingat ka sa pag-drive! Hindi ka pusa na may siyam na buhay!” Huling sigaw ni Ivonne na nagpatawa kay Ace.

---

“Good morning sir! What’s your order?” Masayang bati ng nasa counter.

“Choco shake po, pakidagdagan ng chocate chips tsaka po milk tea pakidagdagan ng pearl at add na din po ng nata de coco”

Napakunot naman ang noo ni Ace ng parang hindi nakikinig ang babae sakanya at nakatitig ito sa pintuan.

Tumingin naman siya sa tinitignan ng babae. Nakita niya ang lalaki na naka-shades na parang model na pumasok. Ang lakas ng dating niya at ang gwapo. Malaki din ang katawan na parang batak na batak sa gym.

“A-ano pong name nung sa c-choco shake?” Bulong pa din ng babae habang nakatitig sa lalaki na kapapasok lamang.

“Ivonne”

“Ilang percent ng sugar?” Tanong ulit ng babae at parang naglalaway na sa tingin nito sa lalaki.

“100”

“H-hi sir! W-whats your order?” Nagulat si Ace ng biglang may tumabi sakanya. Hanggang balikat lang siya nito. Mabilis naman siyang iniwan ng babae at inasikaso ang kadadating na customer na pinaglalawayan niya.

“Miss yung akin po hindi niyo tatanungin?”

“No sir. Pwede ba po kayong umupo st maghintay nalang duon sa banda dun!” Parang naiinis pa nitong sabi kay Ace at tinuro ang upuan.

Alanganing naman na napangiti si Acw at tumalikod.

“Porke gwapo hindi na ko uunahin?! Ang unfair! Isusumbong ko talaga siya kay mommy!” Naiinis na bulong ni Ace at nakangusong umupo at masamang tumitig sa lalaking sumabay sakanya kanina.

“What’s your order sir?” Malanding tanong ng babae sa lalaki.

“Unahin mo na ang sakanya”

“His name is Ignace A., 50% sugar and a box of chocolate and vanilla donuts”

Napatulala naman ang babae. “O-okay noted sir! Anong pong sainyo?”

“Black coffee”

“Yun lang po ba sir?”

“Yes”

“Pangalan po?”

“Sven. Sven A.”

“I-charge mo na lahat saakin. Pati yung sakanya” Huling sabi nito bago umupo sa upuan kung saan medyo malayo kay Ace. Si Ace naman ay nakanguso pa din.

Napangiti siya ng makita ito pero agad din nagsalubong ang kilay ng makita anh maikli nitong shirt.

“Fuck! Why the fuck he is wearing that kind of shorts!” Naiinis nitong bulong.

Pero biglang nawala ang inis niya ng makita ang masayang mukha ni Ace habang nakatingin sa Milktea at donuts.

“Hala miss! Wala hong bayad to?”

“Sino ho nagbayad?” Nakita ng lalaki na tinuro siya ng babae kaya mabilis niyang inialis ang tingin at kunwari ay nagpo-phone ito.

Ngumiti naman si Ace dun sa lalaki. Parang nagsisi siya na sinamaan niya ito ng tingin. Gusto niya sanang magpasalamat kaso mukhang walang paki sakanya ang lalaki kaya wag nalang. Baka naawa lang sakanya ang lalaki kaya nilibre siya.

Mabilis niyang ibinaling ang tingin sa babae na parang inis pa din sakanya. Kahit ganon ay ngumiti at nagpasalamat pa din si Ace.

Hindi niya nalalaman na may palihim na nakatitig sakanya at kinukuhanan siya ng litrato.

Tumayo na si Ace at naglakad palabas, sinulyapan niya ang lalaki ganun pa din ang pwesto nito kaya mabilis ng lumabas si Ace.

Nakangiti namang tinitigan ng lalaki si Ace ng tumalikod ito bago tinignan ang litrato ni Ace sa phone niya. “Fuck! He’s adorable!”

“Sir Sven A. Here’s your coffee!”

Chapter 2 (FLASHBACK)

“Dad san tayo pupunta?” Nagtatakang tanong ni Ace habang nakasakay sila sa kotse ng kanyang ama. Kanina pa ito tahimik at parang ayaw siyang kausapin.

“Bakit hindi natin sinama si ate o si mama? Kailangan ba tayong dalawa lang?” Sunod pa na tanong nito.

Tumikhim naman ang ama niya na parang naiinis. “Tumahimik ka nalang” Pagalit nitong sabi.

Nabura naman ang mga ngiti ni Ace at mabilis na tumahik.

Hindi maintindihan ni Ace kung vakit ganito ang ama simula ng maipanganak siya. Alam naman niyang mas mahal nito ang ate kesa sakanya at ayos lang siya duon.

Wala naman siyang magagawa diba? Atleast mahal siya ng ina niya. Pero hindi pa din sapat. Gusto niya ng pagmamahal nilang pareho. Pagmamahal na matagal niya nang gustong maramdaman.

---

“Eto na ba ang panganay mo?” Nagdikit ang dalawang kilay ni Ace sa sinabi ng lalaking sumalubong sakanila.

Hindi siya panganay! Bunso siya!

“Ah hindi p–” Hindi na siya pinatapos ni Ian ang ama niya. Mabilis niya itong sinabatan.

“O-oo! Siya! Yung panganay ko” Kahit nagtataka ay hindi na nagsalita pa si Ace.

“Pumasok na kayo. Naghihintay na ang anak ko” Tumango naman silang pareho. Nauna na itong pumasok. Papasok na sana si Ace ng hatakin siya pabalik ni Ian.

“Wag na wag mong sasabihin na ikaw ang bunso ko! Naiintindihan mo?!” Galit nitong sabi. Kahit labag sa loob ni Ace ay tumango nalang siya.

Nawala ang iniisip niya ng makapasok siya sa loob ng bahay. Ang ganda ng bahay. Mamahalin ang mga gamit. Ang kintab-kintab ng tiles! Ang lalaki ng chandelier.

“Wow! Ang ganda! Parang palasyo!” Parang batang sabi ni Ace habang iniikot ang tingin sa loob at patuloy sa paglakad.

Marami din ibat-ibang painting. Mamahalin at orihinal pa. Hindi alam ni Ace na habang minamasdan niya ang paligid ay may nagmamasid din sakanyang dalawang mata. Pero hindi niya pansin iyon. “Ace!”

Napaiktad si Ace ng marinig niya ang ama niya kaya agad siyang nagbalik sa wisyo.

Duon niya nakita ang mag-amang Sven at Junrick Alegria na nanonood sakanya. Agad naman siyang nilukuban ng hiya.

“M-magandang gabi po!” Masigla niyang sabi kahit nahihiya na. Ngumiti naman si Junrick sakanya.

Tumingin siya sa katabi nito na seryoso ang mukha. Pero gwapo. Magkahawig sila ni Junrick. Pero mas bata ito. Malaki ang katawan niya na parang batak sa gym at ang malinis nitong tan na balat. Matiim lang itong nakatitig kay Ace na parang sinusuri niya ang kabuuan nito.

“H-hello k-kuya..” Bulong ni Ace at ikinaway ang kamay sa lalaki sa harap niya. Wala itong pinakitang ekspresyon kaya hindi na ulit nagsalita si Ace.

“Kumain muna tayo. Bago tayo mag-usap..” Wika ni Junrick. Sumang-ayon naman sila.

Mabilis na sinundan ni Ian si Junrick at naiwan naman si Ace at Sven. Nakatitig lang ito kay Ace. Parang ayaw niya itong maalis sa paningin niya. “Ace!”

Mabilis na napatingin si Ace kay Ian ng sumigaw. Hindi na niya nilingon si Sven at mabilis na sumunod.

Nakangising sumunod naman si Sven kay Ace habang nakatitig pa din sa binata.

Mabilis na umupo si Ace katabi si Ian. Umupo naman si Sven sa harap ni Ace.

Sumenyas na si Junrick kumain na. Hindi naman siya pansin ni Ace dahil nakatingin ito sa napakadaming ulam sa harap niya. “Wow..” Mahinang bulong niya habang takam na takam.

Nakangiti naman si Sven habang minamasdan niya ito.

“Sige na Ace, kumuha ka na” Natatawang sabi ni Junrick. Napakamot naman ng ulo si Ace. Kahit nahihiya at kumuha na si Ace at siya pa ang nauna sa lahat.

“Ace! Mahiya ka! Hindi natin bahay ito!” Mabilis na bulong ni Ian kay Ace ng makitang napakarami nitong kinukuha. Agad naman binitawan ni Ace ang sandok at umupo ng maayos. Alanganin siyang ngumiti.

Si Sven naman ay bumalik sa pagkakaseryoso ang mukha ng makitang tumigil si Ace sa pagkuha ng pagkain.

“Ayaw mo na ba? Ayos na ba yan?” Tanong ni Junrick habang nakangiti.

“A-ayos na po. S-salamat..” Nahihiyang bulong ni Ace. Ngumiti naman si Junrick sakanya.

Mabilis naman na tumayo si Sven at sumandok ng ulam na gusto ni Ace at mabilis iyong inilagay sa plato ni Ace. Gulat naman na tumingin si Ace dito. Pati na din si Junrick at Ian ay gulat na nakatingin kay Sven. Pero parang ito ay wala man lang pakialam at tuloy lang sa paglagay ng pagkain sa plato ni Ace.

“Now eat” Utos nito habang nakaupo.

“S-salamat” Nahihiyang bulong ni Ace.

Nagsimula na siyang kumain. Kahit naiilang ay hindi na niya ito pinansin.

Biglang nawala lahat ng nasa isip niya ng malasahan ang pagkain. “Is it tasty?” Mahinang tanong ni Sven.

Nakangiti naman tumango si Ace habang may laman ang bibig bago siya bumalik sa pagkain. Natawa naman ng mahina si Sven dahil kay Ace.

Nagsimula naman na kumain ang lahat. Si Sven naman ay konti ang kinakain. Nakatitig lang ito habang pinapanood na kumain ng magana si Ace.

Natapos silang lahat kumain. Busog na busog si Ace. Si Sven naman ay hindi man lang inalis ang tingin sakanya.

“How is it Ace? Is it good?” Tanong ni Junrick.

“Masarap po!” Nakangiti ding sagot ni Ace. Tumango lang ito.

Pinanood lang nilang tatlo na linisin ang mesa na pinagkainan nila. Habang si Sven naman ay kay Ace pa din ang tingin.

“So let’s start with the business Mr. Delgado” Sabi ni Junrick. Matiim lang nakikinig si Ace kahit wala siyang maiintindihan sa mga sinasabi nito. 17 years old lang siya. Ano bang alam niya sa business-business na yan?

“Last month, sabi mo Mr. Delgado na babayaran mo ang utang mo sa kumpanya right?” Tanong ni Junrick. Sumang-ayon naman si Ian.

Si Ace naman ay nagtataka at paikot-ikot ang tingin sakanilang tatlo.

Utang? Kailan pa sila nagkautang? Tsaka hindi niya pa kilala ang mga ito? Bakit hindi na muna sila nagpakilala?

“Sadly, wala kang naibigay. Kaya nandito ka para ipambayad ang anak mong panganay”

Agad naman napatingin si Ace sa ama niya.

Pambayad? Pamabayad lang ako?

“My son is looking for his love. But he is looking for a wowan not a man”

“P-pwede naman ang anak ko Mr. Alegria! Kahit l-lalaki siya pwede n-niya naman punan ang p-pangangailangan ng anak mo” Naiiyak namang tumingin si Ace sa ama niya.

“D-dad ano bang sinasabi niy-” Hindi  siya pinatapos ni Ian.

“K-kahit maserbisyo siya sa inyo habang buhay!” Tuluyan nang pumatak ang luha ni Ace.

Nangngitngit naman ang panga ni Sven habang nakatingin kay Ian.

Anong klase siyang ama?! Isasakripisyo niya ang sariling anak para sa ikabubuti niya?! Walang kwenta!

“Let me ask my son first Mr. Delgado…” Hindi na nag-abalang punasan ni Ace ang mga luha niya at tumingin kay Sven.

Parang dinurog naman ang puso ni Sven habang nakatingin sa mga matang puno nang luha ni Ace.

“No. Hindi niya pupunan ang pangangailangan ko..” Bulong na sabi nito.

Nilukob naman ng kaba si Ian. “N-nagmamakaawa ako! K-kunin niyo nalang–” Hindi na pinatapos ni Sven ang sasabihin nito.

“I like him. Hindi ko siya kukunin para punan ang pangangailangan ko”

Napamulat naman si Ace sa sinabi nk Sven. “I will take him to be my husband” Literal na napanganga si Ace at nanlaki ang mata.

“I will take the full responsibility of him”

“Pagkatapos niyang mag-aral, magpapakasal kami. Lilipat din siya ng university kung saan ako nag-aaral”

“Since he is just 17, you need to sign papers that saying, I taking the responsibility of him”

“From now on, wala na kayong karapatan sakanya o kung sino man sa pamilya niyo” Mahabang lintaya nito. Hindi naman makagalaw si Ian at Ignace sa gulat.

“Nagkakaintindihan ba tayo Mr. Delgado?” Tanong nito kay Ian. Nagbalik naman sa ulirat si Ian at ngumiti.

“Y-yes” Hindi inaasahan ni Ace na sasang-ayon ang ama.

Ganon nalang ba siya kagalit saakin? Anong bang ginawa kong mali? Bakit ganito?

“Good. Ipaparanas ko sakanya ang ipinagkait niyo habang nasa puder niyo siya”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Follow my back-up account para ready pag na-report :)

calypzoalcazar2

Chapter 3 (FLASHBACK)

“D-dad? W-wag mo akong iwanan dito p-please..” Pagmamakaawa ni Ace habang umiiyak.

Parang wala naman narinig si Ian at patuloy lang sa paglakad. “Dad… P-please..” Pagmamakaawa pa nito habang parang aso nakasunod at nakahawak sa kamay ng sariling ama.

“Dad! B-bakit naman ganito?! A-ayokl dad please! A-ayoko” Tuluyan ng lumuhod si Ace at niyakap ang paa ng ama. Napahinto naman si Ian sa paglakad.

“D-dad… Wag mo akonh i-iwan dito p-please…. Uwi na tayo…. Sige na..” Parang batang nagnanakaawa pa nitong sabi at patuloy sa paglandas ang mga luha niya.

“G-ganon nalang ba ang g-galit mo sakin? D-dad please! K-kahit magalit ka sakin habang buhay! W-wag mo lang akong iwanan dito!”

“Gusto ko pang makita sila ate! At mama!” Huminga nang malalim si Ian at pilit inaalis ang kapit sakanya ni Ace.

“Nag-usap na tayo Ace!” Sabi nito at pwersahang inalis ang pagkakakapit ni Ace dahilan para sumalampak ito sa sahig.

“Ace!” Nagulat si Ian ng biglang sumulpot si Sven. Mabilis nitong itinayo si Ace at pinunasan ang kamay nito bago sinamaan ng tingin si Ian.

Pinunasan niya rin ang mga mata nito. “Ayos ka lang ba?” Malumanay na tanong ni kay Ace habang pinupunasan ang mga luha nito.

“Ipapadala ko nalang ang mga damit niya dito. Pati mga gamit niya…”

Mabilis naman na hinarap ni Ace ito at hinawakan ang mga kamay nito at lumuhod.

“N-nagmamakaawa ako dad… Isama mo nalang ako… W-wag mo akong iwan dito..” Pagsusumamo ni Ace.

“Tumayo ka dyan Ace! Wag kang lumuhod!” Singhal ni Sven at pilit na pinatayo si Ace. Kahit naman nagpupumiglas si Ace ay hindi pa din niya malabanan ang lakas ni Sven.

Nakayakap na ngayon si Sven sa tyan nito. “D-dad..” Huling bulong pa ni Ace.

“Ipapadala ko nalang Mr. Alegria..” Nakangiti nitong saad kay Sven.

“Hindi na kailangan Mr. Delgago- I mean Delgado. I can buy him new ones” Sagot naman ni Sven dito.

Hindi naman makatingin si Ian kay Ace. Patuloy lang sa pag-iyak si Acw at pilit kumakawala sa pagkakayakap ni Sven sakanya.

“Okay. I gotta go” Huling singhal nito bago tumalikod.

“Dad!!” Malakas naman na sigaw ni Ace at lalong pinilit kumawala kay Sven.

Patuloy lang sa pagsigaw si Ace hanggang makasakay ito sa kotse.

Dahan-dahan umandar ang kotse paalis. Patuloy lang sa pagsigaw si Ace. Sa di inaasahang pangyayari, biglang nakawala si Ace sa mga bisig ni Sven ay mabilis na tumakbo.

Kasalukuyan na tumatakbo ang kotse at malapit na ito lumabas. Walang paki-alam si Ace kahit nakatapak lang siya.

Mabilis naman din tumakbo si Sven at hinabol si Ace. Pero malayo na ang distansya ni Ace sakanya at mabilis din itong tumakbo.

“D-dad!”

“D-dad!” Walang patid niyang sigaw habang tumatakbo sa likod ng tunatakbong kotse.

Si Sven naman ay lalo pang binilisan ang takbo para maabutan ito. Labis ang pag-aalala niya lalo nat dumadami na ang sasakyan.

“Ace! S-stop running!” Sigaw ni Sven.

“D-daddy! Ihinto mo na p-please!” Sigaw ni Ace habang hinihingal na.

Nang nakita makita ni Ian na nakasunod sakanya si Ace ay mas binilisan niya pa ang pagpapatakbo.

Walang nagawa si Ace kundi mapaluhod sa kalsada. Hindi alintana ang sakit ng sugat sa tuhod at gasgas na paa kakatakbo.

Wala siyang nagawa kundi sumigaw at umiyak habang pinapanood ang sariling kotse ng ama na mawala sa paningin niya.

“Dad!” Huling sugaw niya.

“A-ace!” Bumalot sakanya ang malaking bisig ni Sven habang nakaluhod sa harap niya.

“D-daddy!” Bulong niya pa habang umiiyak. Walang nagawa si Sven kundi yakapin lang ito at damayan kahit nasa kalsada sila.

“Stop crying now…” Bulong ni Sven kay Ace at pinunasan ang mga luha nito bago kintalan ng halik si Ace sa noo.

“Everything will be alright. Trust me..” Nakangiti at pagpapagaan ni Sven sa loob ni Ace bago siya nito yakapin muli.

---

“Wag ka na kasing umiyak..” Singhal ni Sven habang katabi si Ace patuloy pa din sa pag-iyak.

“I-iniwan niya ako!” Sigaw nito habang umiiyak. Para ding itong batang nakasalampak sa sahig. Kanina pa silang dalawa na nakaupo sa tabi ng daan. Kanina pa din ito iyak ng iyak.

“Hindi naman kita aalipinin dito sa bahay e! Ano bang kinakatakot mo?”

Natawa ng mahina si Sven ng nagpapadyak ito ns parang bata habang umiiyak. “Hindi ko na makikita sila mama at at-” Tila napatigil si Ace sa pagsasalita at napakunot ang noo ni Sven ng huminto ito.

“H-hindi ko na makikita si mama!” Hindi na pinansin ni Sven ang sinabi nito at tumawa nalang.

“Dadalawin nalang natin si mama”

Tila nanliwanag naman sa tuwa ang mukha ni Ace. “T-talaga?! Gagawin natin yon?!” Parang hindi makapaniwalang sabi ni Ace.

“Syempre naman! Kahit kailan mo gusto!” Nakangiting sagot ni Sven sakanya.

Wala naman siyang pasabing hinatak ni Ace at niyakap. Kahit nagulat si Sven ay mabilis siyang yumakap pabalik dito.

“S-salamat kuya..” Agad naman kumunot ang noo ni Sven ng tawagin siyang kuya.

“Ganun na ba ako katanda para tawagin mo akong kuya?”

“Mas malaki ka kasi sakin! Tsaka 17 palang ako!” Nakangusong sabi sakanya ni Ace. Bigla nalang napangiti si Sven habang nakatitig dito.

“Im Sven (Siben). Also 17”

“17?! Bakit ang tangkad-tangkad mo! Tignan mo ang liit ko tapos 17 na ako!” Natawa si Sven ng magreklamo si Ace habang nakanguso.

“Wag ka na nagreklamo! Cute ka naman e!” Natatawang sabi ni Sven at pinisil ang pisngi ni Ace bago punasan ang mga luha nito sa mata at pisngi.

“Cute ako?! Sabi din yan ng mga kaklase ko! Ako daw pinakacute saming lahat!” Pagmamalaki pa nito. Sumang-ayon lang si Sven sa lahat ng sinasabi niya. Sa lahat ng kinekwento ay nakikinig lang si Sven habang nakaakbay siya kay Ace.

Hindi nila pansin ang mabibilis na sasakyan na nasa harap nila. Patuloy lang sila sa tawanan at kwentuhan na parang sila lang dalawa ang nasa mundo. Di alintana ang usok at ingay ng mga sasakyan. Tanging tinig lang ng mga pusong nagkakaibigan ang pinapakinggan.

“Halika na! Uwi na tayo! Gabi na!” Napansin ni Ace na papungas-pungas na ang mga mata ni Ace. Malalim na din ang gabi. Medyo lumalakas din ang hangin at medyo malamig ang simoy nito.

Mabilis naman na tumayo si Sven at hinawakan ang kamay ni Ace para tulungan tumayo. “Tara n-aray!”

Pero naalarma siya ng mapabitaw si Ace sakanya. Mabilis niya itong hinawakan sa bewang para hindi bumagsak ng tuluyan. “S-sakit” Bulong ni Ace.

Kitang-kita sa mukha nito ang sakit. Mabilis naman ni inangat ni Sven ang short ni Ace na lagpas sa ng konti sa tuhod. Nakita niya ang dumudugong sugat nito sa magkabilang parte.

Hindi nagdalawang isip si Sven na buhatin ito. Sa gulat ni Ace ay napakapit siya agad sa leeg ni Sven. “Stay still. Wag ka nang maglakad. May sugat ka” Singhal sakanya ni Sven.

Ipinatong nalang ni Ace ang ulo niya sa dibdib ni Sven.

Nagsimula naman maglakad si Sven. Kasabay ng ritmo ng hangin na tunatama sa kanila. Nga sasakyang hindi maubos-ubos at tanging matahimik na kapaligiran ang kasama.

Maya-maya pa ay nagulat si Sven ng lumuwag ang hawak ni Ace sa leeg niya. Napatawa siya ng marinig ang maliliit na hilik nito. Ilang minuto na din silang naglalakad at malapit na sila sa bahay pero tulig na tulog ba si Ace dahil sa pagod.

Iiling-iling nalang si Sven at mas maingat pa itong binuhat at hinalikan sa noo.

“I guess, I’ll take care of you from now on…”

“Ti amo, mi amore”

---

A:N:

Enjoy reading! <3

calypzoalcazar2

Chapter 4 (FLASHBACK)

Pagkatating ni Sven sa bahay nila habang kalong si Ace sa mga bisig niya at himbing na himbing ito, mabilis siyang pumasok. Sinalubong sila ng mga katulong pero walang pinansin si Sven kahit isa sa mga don. Mabilis siyang naglakad paakyat habang maingat pa ding buhat ang himbing na himbing Ace.

Tahimik niyang binanbay ang mahabang pasilyo papunta sa sariling kwarto. Mabilis niyang sinuportahan si Ace gamit ang isang kamay at binuksan ang pinto bago ibalik kay Ace ang parehong kamay nito. Tinulak ng mga paa niya ang pinto para masara ito ng dahan-dahan.

Nang makarating siya sa kama, maingat niyang inihiga si Ace. Bigla nalang siyang napangiti ang payapang mukha nito na may konting dumi pa.

Natatawa siyang naglakad papunta sa walk-in-closet niya at kinuha ang pares ng pantulog bago lumabas muli at kumuha ng palangga ng tubig at pamunas.

Dahan-dahan siyang umupo sa tabi ni Ace. Dahan-dahan niyang inilapat ang palad niya sa pisngi nito at hinaplos ito ng banayad habang nakangiti. “Wag mo akong pahirapan sa pag-aalaga sayo” Natatawang bulong nito bago kintalan ng halik sa noo si Ace.

Aminado si Sven, nang masilayan niya si Ace ay biglang pumintig ang puso niya. Ang simpleng mga galaw nito ang nagpapangiti sakanya. Ang mga ngiti nito na biglang nagpabuhay sa natutulog at matigas nitong puso. Ibang-iba si Ace sa mga nakarelasyon niya. Nang makita niya si Ace, tila gusto niyang protektahan ito.

Hindi niya alam kung pagmamahal na ba talaga ang nararamdaman niya o simpleng pag-aalala lang? Hindi niya naman naramdaman ito noon. Marami siyang tropa pero wala siyang naramdaman tulad ng naramdaman niya kay Ace.

Ipinilig nalang ni Sven ang ulo niya at piniga ang pamunas na basa ng tubig bago idampi sa mga pisngi ni Ace at dahan-dahang punasan iyon.

Wala siyang intensyon na gawing asawa si Ace. Hinayaan niya nalang ang puso ang magpasya o magdesisyon. Hindi niya din alam kung bakit at paano niya nasabi iyon. Dahil nga lang ba sa awa?

Ang madungis na mukha ni Ace ay unti-unting luminis. Kitang-kita ang puti at kinis ng balat niya. Hinawi ni Sven ang buhok na nagtatakip sa noo nito bago punasan. Ang huli, pinunasan niya ang mga pula nitong labi.

Biglang namuyo ang lalamunan ni Sven ng makita ang labi ni Ace. Parang iniimbitan siya nitong ilapat ang sariling labi sa labi nito.

Agad iwinaksi ni Sven ang pumapasok sa isip niya. Umayos siya ng upo at dahan-dahan inangat ang damit ni Ace.

Namawis siya ng malamig ng makita ang maputing tiyan nito. Kahit pinapawisan ng malamig, maingat na inangat ni Sven ang katawan ni Ace gamit ang isang kamay at mabilis na inilusot palabas ang damit nito.

Lalong siyang pinagpawisan at nanuyo ng lalamunan ng makita ang katawan ni Ace. Ang makinis nitong balat. Ang mapupula nitong utong na parang iniimbitahan siyang isubo ang mga ito. Wala siyang buhok tanging balahibong maninipis lang at hindi halata. Nag-init naman si Sven sa di malaman na dahilan.

“Fuck! I’m aroused!” Mura niya. Nanginginig niyang piniga ang pamunas at dahan-dahang idinampi sa leeg ni Ace. Gustong-gusto niyang sipsipin ang leeg nito. Ang maputi nitong leeg, gusto niyang papulahin ito ng sobra. Gusto niya itong kagatin ng ilang beses. Gusto niyang punuin ng marka.

“No! No! No! Sven! Not now” Mahinang bulong niya at mabilis ngunit maingat niyang pinagpatuloy ang pagpupunas dito pababa ng flat na tiyan ni Ace.

Hindi naman ito nagigising dahil sa pagod. Nang natapos niyang pinunasan ito, hindi niya alam kung anong pumasok sa isip niya at nakita nalang ang sariling inaamoy ang halimuyak ni Ace sa leeg.

Lalo pang nag-init si Sven ng maamoy ang mabangong Ace. Kahit ilang oras sila sa labas ay mabango pa din ito. Amoy baby. Dahan-dahan dinampian ni Sven ng maliit ng halik ang leeg nito bago ang tiyan ni Ace.

Mabilis na gumalaw ang kamay niya at kinuha ang phone sa mesa sa tabi ng kama. Itinutok iyon kay Ace at pinindot ng ilang beses bago bitawan sa tabi.

Pinagmasdan niya pa ito ng ilang minuto bago maingat na ipasuot sakanya ang damit. Binutones ni Sven ang damit.

Napatingin naman siya sa short ni Ace. “It so hard! Wala pa man nahihirapan na ako!” Pinagpapawisan ba reklamo niya.

Inalis niya ang botones ng short nito bago ibaba ang zipper. Dahan-dahan niya itong hinatak pababa pero napahinto siya nang nasa kalahati na nang hita ni Ace ang short.

“Hindi ko kaya” Bulong niya at mabilis na tumayo palayo kay Ace. Kanina pa siya init na init simula ng makita niya ang katawa ni Ace.

Mabilis din siyang bumalik sa tabi nito para ipagpatuloy kahit ayaw niya. Mawawalan na siya ng laway kakalunok habang nakatitig sa mga binti nito. Wala iyong balahibo at makinis. “Fuck!” Mura niya habang nakatitig sa binti ni Ace.

Naagaw naman ng pansin niya ang mga sugat nito sa magkabilang tuhod. Mabilis niyang hinatak pababa ang mahabang damit ni Ace para matakpan ang pribadong parte nito dahil naka boxer lang si Ace.

Nawala lahat ng init niya ng makita ang sugat nito. Mabilis siyang tumayo at kinuha ang first aid kit. Pinunasan niya ng mabilis ang mga binti nito at dinadahan-dahan naman pagdating sa mga tuhod.

Pinunasan niya din ang talampakan ni Ace na ngayo’y namumula dahil sa tigas ng sementong tinakbuhan kanina. Pagkatapos, binuksan niya ang first aid kit at nilagyan ng alcohol ang bulak. Dahan-dahan niya itong idinampi sa sugat ni Ace.

Nakita naman ni Sven na napaiktad ito sa hapdi kahit tulog ito kaya ang ginawa niya ay hinipan niya ito pagkatapos dampian.

Ganun ang ginawa niya, pagkatapos damian ay hihipan o di kaya naman habang dinadampian niya ito ay sinasabayan niya ng hipan.

Nang matapos siya, kinuha niya ang dalawang band-aid na may strawberries na design at idinikit iyon sa parehas na tuhod ni Ace.

“Cute” Nakangiting bulong niya habang pinagmamasdan iyon. Mabilis niyang kinuha ang panjama at maingat iyong isinuot kay Ace. Inayos ni Sven ang damit nito bago ito kumutan at halikan sa noo.

Mabilis naman siyang nilinis ang mga ginamit niya at itinuloy ang maduming damit ni Ace sa laundry basket niya bago umupo sa study table at idukdok ang ulo don.

“Ang sakit magpigil…”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 5 (FLASHBACK)

Nagising si Ace sa sobrang gutom. Umupo siya mula sa pagkakahiga ng nakapikit ang mga mata. Antok na antok pa din siya. Ayaw naman niyang matulog dahil nagugutom nga siya.

Kinusot-kusot niya ang mata bago imulat. Sumalubong sakanya ang madilim na paligid. Tanging ang liwanag ng buwan na pumapasok sa isang bintanang nakabukas nagsisilbing ilaw sa isang sulok. Inikot din niya ang paningin niya. Wala siyang kasama sa loob.

Inilapat niya ang talampakas sa malamig na sahig. Napangiwi siya ng maramdaman ang hapdi sa tuhod at unting sakit sa talampakan.

Nagulat si Ace ng makitang iba na ang suot niya. Hindi niya din alam kung sinong nagpalit. Dahan-dahan niyang itinaas ang panjama hanggang sa tuhod. Napangiti siya ng makita ang dalawang band-aid sa tuhod na strawberries style. Mabilis niyang hinanap ang cellphone bago dahan-dahan naglakad palabas ng kwarto.

Ginamit ni Ace ang liwanag ng phone sa madilim na pasilyo. Hindi niya kabisado ang bahay nila Sven at sobrang malaki ang bahay. Mahaba ang pasilyo, maraming kwarto.

Patuloy pa din sa paglalakad si Ace. Ramdam niya ang lamig sa talampakan. Madalas din siyang lumilinga sa likod dahil takot siya sa multo.

Nakahinga naman ng maluwag si Ace ng makita ang hagdan pababa. Humawak siya sa haligi nun at dahan-dahan naglakad pababa.

Hindi alam ni Ace na may nagmamasid sakanya habang bumababa ito sa hagdan. Si Sven. Si Sven na nakaupo sa madilim na parte ng sala habang naninigarilyo. Pinapanood niya kung paano kaingat na bumaba si Ace sa hagdan dala-dala ang phone na nagsisilbing ilaw.

Nang makababa ito, tumingin siya sa paligid. Napatawa si Sven. Para siyang magnanakaw sa ginagawa niya. Napansin din ni Sven na nakatapak lang itong bumaba.

Hindi naman ata niya napansin si Sven. Dumiretso ito sa parteng papuntang kusina.

Nakangiting tumayo si Sven, kinuha ang kahon sa ilalim ng mesa at mabilis na inilabas ang kulay pink na tsinelas mula doon bago sinundan si Ace sa kusina.

Dahan-dahan naglakad si Ace. Hindi naman siya nabigo. Napuntahan niya ang gusto niyang puntahan. Ang kusina.

Nagningning ang mata niya ng makita ang 2-door ref. Mabilis siyang naglakad papunta duon at binuksan iyon.

Lalo pang nagningning ang mata niya ng makita ang loob ng ref. “Wow! Ang dami!” Parang bata niyang sabi.

Mabilis niyang tinignan ang freezer nito. Napangiti siya ng makita ang madaming ice cream mula duon.

Pero isa lang ang nakakuha ng pansin niya. “Donut!”

Mabilis siyang yumuko at kinuha ang kahon ng donut. Binuksan niya iyon at nakita ang paborito niyang flavors. “Waah… Ang sarap!” Takam ns takam na sabi ni Ace habang nakatingin sa chocolate at vanilla ba donuts.

Hindi na siya nagsayang ng oras, kinuha niya ang isang chocolate na donut at kinagat iyon bago kuhanin ang fresh milk at isara ang ref.

Pero napahinto sa paggalaw si Ace ng makita si Sven sa tabi nito habang nakasandal. Sa sobrang gulat ni Ace ay napanganga siya dahilan para malaglag ang donut sa bibig.

Mabilis naman iyong sinalo ni Sven mula sa pagkakahulog at kinagatan. “S-sven…” Nahihiyang sabi ni Ace.

Sino ba namang hindi mamahiya? Hawak mo ang box ng donut at gatas na hindi naman sayo tapos nahuli ka pa ng may-ari ng bahay?

Akala kasi ni Ace na tulog na ang lahat. Hindi na din niya mapigilan ang gutom.

Nagising nalang si Ace ng bumukas ang ilaw ng kusina. Nakita niya si Sven na naglalakad papunta sakanya habang nginunguya ang donut na muntik ng malaglag kanina. Hindi naman maitago ni Ace ang hiya.

Nakakahiya ka talaga Ace! Ang takaw-takaw mo!

Nagulat nalang si Ace ng lumuhod si Sven at itinaas ang isa niyang paa at ipasuot sakanya ang slippers. Ganun din ang ginawa niya sa kabila bago tumayo.

Sa sobrang tangkad ni Sven, naka-talanga si Ace sakanya. Kinuha nito ang box ng donut at gatas. Hinatak nito ang mataas na upuan at sinenyasan si Ace na umupo.

Gulat na gulat pa din si Ace kaya hindi makagalaw. Kaya hinatak nalang siya ni Sven at binuhat paupo bago siya talikuran nito. Sinusundan lang ni Ace ito ng tingin. Kumuha siya ng mug, at ibinuhos ang gatas bago ilagay sa microwave oven at pihitin iyon.

“Gutom ka pala? Bakit hindi mo tinawag?” Umupo si Sven sa harap niya. Hindi naman alam ni Ace ang sasabihin niya. Hiyang-hiya talaga siya. Parang umatras ang gutom niya dahil duon.

“H-hindi naman ako ganong g-gutom Sven..” Mahinang sagot ni Ace. Pero nagulat siya ng tumunog ang tiyan niya na nagpatawa kay Sven. Lalo tuloy nagdagdagan ang hiya niya!

Ngumiti nalang siya ng alanganin. Imiling nalang si Sven at kinuha ang donut bago itapat sa bibig ni Ace. “Sige na! Wag ka nang mahiya..” Nakangiting sabi ni Sven.

Dahan-dahan binuka ni Ace ang bibig bago kumagat sa donut. “Masarap ba?” Tanong ni Sven. Si Ace naman ay dahan-dahan ngumunguya. Tumango naman si Ace bilang pagsagot.

Nagulat si Ace ng isubo ni Sven ang donut na kinagatan ni Ace at nginuya. “Not bad” Mahinang sabi ni Sven pagkatapos niyang lunukin iyon. Napahinto naman sa pagnguya si Ace.

“I-ikaw ba nagpalit sakin ng d-damit?” Hindi mapigilang tanong ni Ace.

Tumango naman si Sven. “Hmm”

“Pawis na pawis ka kanina sa suot mo. Medyo madungis ka din. Kaya naisipan kong linisan ka”

Pinapanalangin nalang ni Ace na lamunin siya ng lupa dahil sa hiya.

Nakakahiya ka talaga Ace! Strike 2 kana! Nahuli ka na ngang nangunguha ng pagkain, tapos nagpaalaga ka pa!

Biglang pumasok sa isip ni Ace na kung si Sven ang nagpalit ng damit sakanya, nakita na ni Sven ang buong katawan nito. Lalong nadagdagan ang pula sa mukha ni Ace.

“Ayos ka lang?” Agad naman siyang tumango ng tanungin siya ni Sven. Ayaw na niyang madagdagan pa ang hiya niya. Hiyang-hiya na siya.

“P-pasensya na kung kumuha ako ng pagkain…” Mahinang bulong ni Ace.

Natawa naman si Sven. “Pwedeng-pwede ka naman kumuha kahit alin ang gusto mo”

Nakahinga naman ng maluwag si Ace. Akala niya galit si Sven dahil sa katakawan niya. “T-talaga?!” Kahit nahihiya ay naeexcite pa din siya.

“Yes. Kung gusto anong gusto mo sabihin mo lang”

“Salamat!” Napangiti naman si Sven ng mawala ang kaba ni Ace. Ngumiti na din ito na dahilan din ng pagngiti niya.

Nagulat si Ace ng unti-unting lumapit si Sven at hindi inaalis ang titig sakanya.

Wala sa sariling napaatras si Ace. Maya-maya pa ay unting-unti nalang ang pagitan ng mga mukha nila. Naduduling naman si Ace habang nakatingin sa mukha ni Sven.

Muntik na siyang mapaiktad ng maramdaman niya ang kamay ni Sven sa pisngi niya. Bumaba ito sa sulok ng labi niya na parang pinupunasan iyon.

Napapitlag si Ace ng maamoy ang sigarilyo sa hininga ni Sven. Napakunot din sa pagtataka si Sven. Kaya mabilis siyang lumayo kay Ace.

Sakto namang pagtunog ng microwave kaya mabilis na tumayo si Sven at kinuha ang pinainit na gatas muka duon at ilapag sa harap ni Ace bago ulit umupo sa harap niya.

“Maganda daw ang mainit na gatas bago matulog..” Bulong ni Sven.

Ngumiti naman si Ace sakanya. “Salamat” Nakangiting pinanuod ni Ace kung gaano ka cute si Ace habang humihigop ng mainit na gatas at kumakain ng donut. Para itong batang maliit na gutom na gutom.

“Mabaho ba ang hininga ko para iwasan mo?” Hindi mapigilang tanong ni Sven na nagpahinto naman kay Ace sa pagkain.

Agad itong umiling ng ilang beses. “Hindi naman sa ganun Sven. Amoy ka kasing sigarilyo… Hindi ako sanay”

Napangiti si Sven sa sinabi ni Ace. Akala niya ay iniiwasan siya nito. Ayaw lang pala niya ng amoy sigarilyo.

I should stop smoking from now on. For my baby.

Tumango naman si Sven habang nakangiti.

Pinanood niya lang na kumain si Ace. Hanggang sa matapos ito. “Ubos na!” Nakangiting sabi nito bago ibaba ang mug.

Napatawa naman si Sven ng makita ang bakas ng gatas sa labi nito. Hindi na siya lumapit ng sobra. Pinunasan niya ito gamit ang hinlalaki.

Nagulat si Ace ng isubo ni Sven ang hinlalaki niyang pinanpunas sa labi. “I want some milk too…” Namula naman si Ace sa hiya.

Hindi inalis ni Sven ang titig dito. Nakatitig lang ito.

Nakakuha ng pansin nila pareho ng tumunog ang phone ni Ace. Mabilis niyang kinuha iyon at sinagot.

“H-hello ma?”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Yung slippers ni Ace nasa multimedia! 350 dollars lang naman.

Chapter 6 (FLASHBACK)

Huminga ng malalim si Ian bago pumasok sa sariling bahay.

Agad sumalubong sakanya ang asawang si Ivory. “Oh? Bakit mag-isa ka lang? Si Ignace?” Agad na tanong ni Ivory.

Ngumiti naman si Ian bago umupo sa tabi nito. “Tinawagan ako nung kumpare ko. Gusto na daw makita ng anak niya yung anak natin” Bulong niya.

Agad naman nagsalubong ang kilay ni Ivory. “Yung kumpare mo? Yung pinagkasunduan niyo?” Paninigurado ni Ivory. Tumango naman si Ian.

“Ian! Ilang beses ko bang sinabi sayo na, masyado pang bata si Ace! H-hindi pa siya pwedeng ikasal!” Galit na sigaw ni Ivory.

“Gusto ko siyang isama pauwi. Siya ang may ayaw! N-nagustuhan ata ng anak mo yung mapapangasawa niya! Gusto pa ngang tumira dun!” Naiinis din na singhal ni Ian.

Agad naman umiling si Ivory. “Hindi! Hindi yan totoo! Babawiin ko ang anak ko! M-maaga pa para ikasal siya!” Umiiyak na sabi ni Ivory.

“Sige! Tawagan mo! Tignan nalang natin kung gaano kalandi yang anak mo!”

---

[IGNACE]

Napatingin ako ng tumunog yung cellphone kong nakapatong sa mesa. Agad ko iyong kinuha.

Napangiti naman ako ng makita ang pangalan ni mama. Pero agad akong nabahala ng maaalala ko ang pinagusapan namin kanina.

---

Mabilis akong hinatak ni daddy pagkatapos naming lahat mag-usap sa kusina. Hindi ko pa din napupunasan ang luha ko. Kahit ako nagulat sa sinabi ni Sven.

“Ngayong pumayag na sila, wag na wag mong sasabihing may ate ka! Naiintindihan mo?” Galit na bulong niya sakin.

Bakit na siya nagagalit sakin? Buong buhay ko sinunod ko naman siya. Buong buhay ko minahal ko sila. Pero bakit ganito?

“D-daddy? Wag niyo a-akong iwan dito p-please?” Pagmamakaawa ko sakanya habang umiiyak.

Ayoko talagang maiwan dito. Kahit malaki ang bahay at madaming pagkain, teka? Malaking bahay? Maraming pagkain? Hindi ba sulit yon?!

Pero gusto ko pa ding makita sila mama at ate. Ang layo-layo kaya nito sa bahay namin! Kung sanang malapit lang, edi kanina pa ako pumayag!

“M-magtratrabaho nalang ako dad! T-tutulungan kitang m-magtrabaho para makabayad sa utang natin sakanila. W-wag mo lang akong iwanan dito dad” Pagmamakaawa ko pa sakanya.

“Anong alam mong trabaho? Maging pabigat?! Buti nga dito may silbi ka! Type ka ata nung anak ng gagong yan!”

“Tsaka hindi na ako lugi! Mahigit isang daang milyon yung utang ko. Dito may silbi ka”

Naiiyak naman ako sa sinabi niya. Ganun nalang ba yon? Galit na galit talaga siya sakin. Ano bang ginawa ko?

“Dito ang silbi mo maging puta ng anak niya. Magiging parausan ka. Kapag nagsawa na sayo papakawalan ka din” Parang walang halaga sakanya ang sinasabi niya.

Anong puta? Parausan? Ano yon?!

Hindi ko alam yung ibig sabihin non pero bakit parang ang sakit kapag naririnig ko.

“P-parausan? M-mahirap ba yon?” Mahina kong tanong sakanya.

“Ang hina talaga ng kokote” Singhal niya sakin.

“Palibahasa hindi ko anak” Napakunot naman ako sa binulong niya. Hindi kasi malinaw. Hindi ko ganong narinig.

“Magiging pokpok ka niya kung hindi mo maintindihan. Pampalipas libog” Deretsahan niyang sabi.

Hindi ko na napigilang mapa-iyak. Ganon ba kababa ang tingin niya saakin? Bakit naman ganon? Ang sakit kaya.

“Kaya gawin mo lang ang trabaho mo dito. Tapos kapag nagsawa na sayo, o nalaspag ka, papakawalan ka din niya” Tuloy-tuloy pa din ako sa pag-iyak.

Hindi ko pa din alam kung ano yung pokpok at pampalipas libog na sinasabi niya kaya lalo akong naiiyak.

“Ace?!” Napabitaw ako kay Daddy ng marinig ang boses ni Sven.

“Kung gusto mong, maging maayos ang buhay nga ate mo, gawin mo yung bagay na ’to” Bulong niya sakin habang madiing nakahawak sa braso ko.

Hindi ko na pinansin yung sakit ng paghawak ni daddy. Galit na galit talaga siya. “Sumang-ayon ka lang sa plano ko. Magiging maayos ang lahat” Bulong siya pa sakin bago ako bitawan.

Napahawak naman ako sa braso ko. “Itatak mo sa isip mo, hindi kita kayang mahalin. Bunga ka lang ng pagkakamali. Hindi ka plinano” Yun ang binulong niya sakin na nagpa-iyak sakin ng sobra.

“Ace?! Are you okay?” Hindi ko pinansin si Sven at mabilis na sumunod kay daddy palabas at iniwan si Sven.

---

“Hindi mo ba sasagutin? Mamatay na yung tawag?” Agad naman akong napatingin kay Sven.

Napalalim ata pag-iisip ko. Ngumiti lang ako sakanya bago sagutin ang tawag.

Hindi ko alam kung anong isasagot ko sa mga tatanungin ni mama. Ang alam ko lang, kailangan kong sundin si daddy.

“H-hello ma?” Nanginginig na boses kong sabi.

Mabilis naman kinuha ni Sven yung donut sa kamay ko at pinunasan ng tissue yung kamay ko.

Napanguso naman ako. Kumakain pa ako eh!

“Ace?! Ayos ka lang ba d-dyan?! Hindi ka ba niya sinaktan?” Agad na tanong sakin ni mama.

Agad naman akong napangiti. Hindi man ako mahal ni daddy atleast mahal na mahal ako ni mama.

Agad naman akong napatingin kay Sven na ngayo’y nakatingin din sakin.

“Hindi po ma. Ayos lang ako dito” Sagot ko naman.

Ayos nga ako dito e. Madaming pagkain. Malaking bahay. Malaking kwarto. Pero namimiss ko silang dalawa ng ate.

“Anong sinabi ng daddy mo na gusto mo dyan tumira?! A-ayoko Ace!” Napaiyak naman ako ng marinig siyang umiiyak.

“M-mama! Wag kang u-umiyak! Naiiyak na din ako!” Umiiyak kong reklamo habang sumisinghot.

Tumatawa lang si Sven sakin. “A-anak! Bakit ang bilis?! Ang b-bata-bata mo pa!”

Nakita ko naman kumuha ng tissue si Sven at pinunasan ang mga luha ko. “P-pero gusto ko na dito m-mama” Halos hindi lumabas sa bibig ko.

Hindi sa ayaw ko dito. Gusto ko. Madami kayang pagkain. Pero iba pa rin yung nasa malapit sila. Namimiss ko kasi sila.

“Hindi na ba magbabago ang isip mo?” Singhal niya. Hindi ko na din siya narinig na umiiyak.

“Hindi na po” Ginagawa ko ’to para kay ate para samin. Ayokong mabaon kami sa utang.

“M-masaya ka ba?” Tumingin naman ako sa donut bago kay Sven.

Masaya? Hindi ko alam.

“O-opo” Nauutal kong sabi.

“Basta dalawin mo ako dito ha!” Umiiyak na naman niyang sabi.

Hindi na naman napigilang bumuhos ang luha ko. “Mama! W-wag ka na umiyak please! Dadalawin naman kita dyan!” Umiiyak ko ding sabi.

“Ipakausap mo ako sa mapapangasawa mo! Ibigay mo bilis!”

Kahit nagdadalawang isip inabot ko naman kay Sven ang cellphone ko. “K-kausapin ka daw”

Tumango naman siya at kinuha bago tumayo at lumayo sakin.

Ang daya! Bakit hindi ko pwedeng marinig?! Mama ko yon! Phone ko rin yon!

Hinayaan ko lang silang mag-usap. Patango-tango pa si Sven.

Nang matapos sila mag-usap, nakangiting naglalakad papunta sakin si Sven at inabot ang phone sakin. “Hindi na mag-aalala mama natin” Natatawa niyang sabi. Ngumuso nalang ako.

Ang lungkot pa din. Iisipin ko nalang na ginagawa ko to para sakanila.

“Wag ka na ngang ngumuso!” Singhal niya saakin at mabilis akng inakap.

“Ang harap mong halikan e” Bulong niya na hindi ko naman narinig. Ang hina-hina. Pwede naman lakasan!

Naghikab ako dahil sa antok. Papikit-pikit nako sa balikat ni Sven ng mabilis niya akong tinulak paraharap sakanya. Sa gulat ko napamulat agad ako ng mata.

Kitang-kita ko kung paano siya tumitig sa braso ko. “Paano ka nagkapasa?!” Nagulat naman ako sa sinabi niya.

Napatingin din ako sa braso ko. Itataas na sana ni Sven ang manggas ng damit ko para makita ang kabuuan ng pasa ng mabilis ko siyang pinigilan. “A-ayos lang Sven” Mahinang bulong ko.

“No. It’s not ayos” Singhal niya sakin at inalis ang kamay kong nakaharang.

“Fuck!” Mura niya ng makita ang kabuuan ng pasa. Napanguso naman ako habang nakatingin sa pasa. Bakat na bakat yung hawak sakin ni daddy.

Bakit kasi diniinan niya pa? Yan tuloy! Nagkapasa pa!

“Dyan ka lang!” Bilin niya sakin bago siya tumayo.

Lumabas siya ng kusina at pagkabalik niya may dala na siyang isang container na maliit. Pagkatapos pumunta siya sa ref.

“Please be careful anytime” Bulong niya sakin habang nakapatong ang towel na basa ng malamig na tubig sa braso ko. Ointment pala yung hawak niya kanina.

Napanguso naman ako sa sinabi niya. “H-hindi ko alam kung paano ako nagkapasa” Pagsisinungaling ko.

Tinignan niya naman ako ng matagal. Napaiwas ako sa titig niya. Para kasing sinusuri niya ako. “Wag kang magsinungaling. You’re not good at it” Bulong niya lang sakin.

Napahinga naman ako ng malalim. Paano niya nalaman yon? “Ano pang sinabi niya sayo?” Tanong niya sakin habang dinadampian yung braso ko.

Hindi ko pwedeng sabihin sakanya. Malalagot ako kay Daddy. Masisira yung plano.

“W-wala na” Kinakabahang sabi ko.

Napaiwas na naman ako ng tingin ng titigan niya na naman ako sa mata. “I said don’t lie”

Ano ba yan! Paano niya nalalaman na nagsisinungaling ako?!

“Come on. Spill it” Sabi niya habang banayad na nilalagyan ako ng ointment.

Sasabihin ko ba sakanya?! Napahinga ako ng malalim bago magsalita. “Totoo ba Sven na gagawin mo akong puta at parausan? Mahirap ba yo–Aray!” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng nabigla ata si Sven sa sinabi ko at napadiin ang paglagay niya.

May mali na sa sinabi ko?

“I-im sorry!” Mabilis niyang sabi at hinapan yung pasa ko. “I’m really sorry Ace” Singhal niya sakin.

Nabawasan naman yung sakit. “Ayos na Sven” Nakangiti kong sabi sakanya.

“Ano nga ulit yong tinatanong mo?”

“Gagawin mo ba talaga akong puta at parausan mo? Mahirap ba yon?” Tanong ko ulit sakanya.

Nakatitig naman siya sakin at ilang beses napalunok bago ibaling ang tingin sa iba.

Bakit siya pinagpapawisan?

“Alam mo ba ibig sabihin ng tinatanong mo?” Agad naman akong umiling.

Agad siyang ngumiti sakin bago ako yakapin ng mahigpit. “Sa oras na malaman mo ang ibig sabihin ng mga salitang yan, gusto ko lang sabihin sayo na hinding-hindi ko gagawin sayo yan. Kahit kailan. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko pero susundin ko ang puso ko. Tandaan mo,I will protect you no matter what happen. You’re one of a kind. I will be always your iron man and I love you 3000 times than you think”

---

“Matulog ka na sa kama” Utos sakin ni Sven ng makarating kami sa kwarto. “Dito nalang ako sa couch” Sabi niya sakin.

Napatingin naman ako sa kama. Ang laki kaya ng kama! Kahit ata lima kasya. Pero nahihiya akong tumabi sakanya. “I-ikaw nalang kaya sa kama Sven?” Singhal ko sakanya.

“No. You should sleep comfortably” Sabi niya lang at tinulak na ako pahiga sa kama at kinumutan.

“Goodnight” Huling bulong niya. Napapikit ako ng maramdaman kong dumampi ang labi niya sa noo ko.

Pero agad din akong napamulat ng makitang wala na siya. Tinignan ko ang paligid.

Sana walang multo dito! Nakita ko naman si Sven na nakahiga na sa couch.

Sana wala talagang multo! Agad akong sumiksik sa dulo ng kama. “W-wag ngayon please”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

As usual, everyday update.

Chapter 7 (FLASHBACK)

[SVEN]

Agad kong naimulat ang mata ko ng maramdaman kong may tumabi sakin. Pinanood ko lang si Ace na sumiksik sa tabi ko. Dahan-dahan akong umusog ng kaunti para magkasya siya.

Kahit sa dilim ay kitang-kita ko siya. Nakabukas kasi ang kurtina sa veranda at patuloy lang ang pagpasok ng liwanag ng buwan. “Why are you here?” Patanong kong bulong sakanya.

Bigla naman siyang napaiktad at napaupo sa gulat. “S-sven naman!” Hindi ko naman maiwasang matawa sakanya.

“Pwede bang tabi nalang tayo? L-lalayo nalang ako sayo” Bulong niya sakin.

“Paano kung sabihin kong ayoko?” Sagot ko sakanya.

“K-kasi Sven natatakot ako dun sa kama mo. A-ang laki kasi! Tapos feeling ko pa may tao sa ilalim na hahatakin ako” Hindi ko naman maiwasang mapangiti habang nagkwekwento siya. He’s so lovely.

Tumayo naman ako at mabilis na binuksan ang lamp shade sa tabi ng kama. Ang liwanag nito ay aabot sa couch ko. “Madalas ka bang nanonood ng horror movies?” Tanong ko sakanya bago humiga at tinapik ang tabi ko.

Agad naman siyang sumunod at humiga din sa tabi ko. Agad naman nagsalubong ang kilay ko ng umusog siya at lumayo. “Mahabo ba ako? Hindi na ako amoy sigarilyo” Singhal ko sakanya.

“Sabi mo kasi ayaw mo diba na may katabi?” Bulong niya sakin.

Agad naman akong ngumiti at maharan siyang hinatak sa tabi ko at pinaunan ang braso ko. “Wala pa naman akong sinasabi. Tanong palang yon” Natatawa kong singhal sakanya.

Yumuko naman ako sakanya at siya naman ay nakatilanga sakin. “Sana sinabi mo agad. N-nakakahiya kaya!” Kitang-kita ko kung paano pumula ang buong mukha niya dahil sa liwanag ng lamp shade.

“Bakit ka naman mahihiya?”

“K-kasi… Kasi kumain ako ng hindi nagpapaalam, pinatakbo pa kita kanina tapos papakainin mo pa ako nito tsaka…” Napahinto naman siya kasabay ng lalong pagpula ng mukha niya.

“Tsaka?” Bulong ko habang hinahaplos-haplos ang buhok niya.

“T-tsaka nagpabihis pa ako sayo kanina” Nauutal niyang sabi at sumubsob sa dibdib ko. Tumawa naman ako.

“Anong nakakahiya don? Sinabi ko naman na kainin mo lahat ng gusto mo. Sabihin mo lang, ibibili kita. Kahit habulin pa kita kahit saan basta maprotektahan ka lang” Pabulong na sagot ko sakanya at hinalikan ang ulo niya.

“H-hindi kasi yon ang ikinahihiya ko!” Angil niya.

“Ano pala?”

“K-kase nakita mo na yung buong katawan ko! N-nakakahiya kaya!” Ako naman ang pinulahan ng mukha.

Bumalik sa isip ko ang katawan niyang hubad. “S-so hindi ka nahihiya kahit kumain ka ng madami at pagudin mo ako kakahabol sayo?” Pilit ko iniiba ang usapan. Nag-iinit na kase ako. Hindi ako pwedeng makagawa ng ikalalayo ng loob niya sakin lalo na ngayon na komportable na siya kasama ko.

“M-mababayaran naman yung mga pagkain ng pera. M-magtratrabaho ako. M-mataas ba yung sahod ng puta?” Muntik na akong mabulunan sa sinabi niya gamit ang sarili kong laway.

“Hindi mo kailangan magtrabaho. Hindi kita sinisingil. Tsaka pasukin mo lahat ng trabaho wag lang yan” Seryoso kong saad sakanya. Bakit ba kasi napaka-inosente niya? Nagpapanggap ba siya? Pero hindi siya nagpapanggap. Ayun ang nararamdaman ko.

“Ipangako mo sakin na, hindi mo na ulit ipapasok sa usapan natin yan ok? Ayoko na rin maririnig sayo ang mga salitang yan” Ngumiti naman siya at tumango sakin.

“Sige na matulog ka na” Utos ko sakanya at mas niyakap pa siya ng mahigpit palapit sakin.

“Wag mo akong iiwan ah? Baka kasi kuhanin ako nung mga multo” Bulong niya pa rin na nagpatawa sakin.

“Oo. Hindi kita iiwan. At sakaling makuha ka nila, babawiin kita kahit anong mangyari” Bulong ko at hinalikan ang ulo niya.

Pabiro naman niyang hinampas ang dibdib ko. “Sven naman eh!”

---

[IGNACE]

Binukas ko yung mata ko kasi nagugutom na ako. Anong oras na ba?

Kinusot-kusot ko pa mata ko at tinanggal ang muta. Nandito na pala ako sa kama. Naalala kong tumabi ako kay Sven kasi natatakot talaga ako.

Sabi ni ate kapag malaki ang kama may multo daw sa ilalim non. Ang laki kaya ng kamang ’to! Baka sampu silang nasa ilalim hindi ako makalaban.

Inikot ko ang paningin ko para hanapin si Sven pero wala siya. Sumisikat na din ang araw kitang-kita ko sa labas ng nakabukas na veranda.

Dahan-dahan akong gumapang sa dulo ng kama at tumalon pababa. Baka kasi hatakin nila yung paa ko. Mabilis akong tumakbo ng makababa ako ng kama.

Mabilis kong binuksan yung pinto at tumakbo pero agad akong nakaramdam ng sakit ng tumama ako sa isang pader–este kay Sven.

Mabilis naman niya akong nasala bago ako bumagsak. “A-aray” Naiiyak kong sabi habang hinihimas-himas yung ilong ko.

Paano nalang kung mapango ako?! Hindi na ako magiging cute!

Nakahawak pa din si Sven sa bewang ko at nakatingin sakin. “Bakit ka ba kasi tumatakbo?” Tanong niya sakin at hinawakan ang kamay ko papasok ulit ng kwarto.

Kinabahan ako ng naglalakad kami papunta sa kama. May multo pa dyan! Maaga palang! Agad akong huminto sa paglakad. “S-sven” Bulong ko sakanya.

“Wala ng multo. Tsaka matatakot sila sakin, hindi ka nila makukuha”

Ngumuso naman ako sakanya. Hinatak niya na ako palapit at pinaupo sa kama. Agad ko namang tinaas ang paa ko, mahirap na. Baka hatakin nila ako! Sampu sila, dalawa lang kami ni Sven! Hindi niya ako mahahawakan agad.

“Patingin nga ako” Bulong niya at inilapit ang mukha sakin. Nagkanda-duling-duling naman akong nakatingin sa mata niya. “Sabi ko kasi sayo mag-ingat ka. Tignan mo namumula tuloy yang ilong mo” Sermon niya sakin.

Hindi naman kasi dapat ako tatakbo! Baka kasi talaga kuhanin nila ako kapag hindi ako tumakbo.

Napapikit ako ng hipan niya ang parteng yon sa ilong ko. “Masakit pa ba?” Agad akong ngumiti sakanya at umiling ng ilang beses.

Pinakita niya naman ang magandang ngiti niya.

Ang ganda-ganda talaga ng ngiti ni Sven! Ang gwapo-gwapo niya. Bigla naman siyang ngumisi sakin. “Gwapo ba ako?” Tumango naman ako.

Ang gwapo kaya niya! Ang gwapo niya sa paningin ko. “Oo Sven! Ang gwapo mo!” Sagot ko sakanya. Pero agad din napawi ang ngiti ko ng makita kong nag-iwas siya ng tingin at namula.

“May problema ba Sven?” Ilang beses ito huminga ng malalim bago tumingin sakin.

“Wala naman. Masaya lang ako na gwapo ako sa paningin mo” Sagot niya sakin.

Bakit naman? Wala bang nagsasabing gwapo siya? Siguro madami siyang girlfriends! Hindi pwedeng wala. Sabi ni ate may crush daw siyang gwapo madaming girlfriend. Badboy din daw yung lalaking yon. Sinabi ko talaga! Kapag sinaktan ng lalaking yon ang ate ko, makakatikim talaga sakin!

“Wag ka na mag-isip ng ano-ano. Kumain na tayo. Aalis tayo ngayon”

Agad naman akong sumaya sa sinabi niya. Aalis kami?!

“Talaga?! Aalis tayo? Saan tayo pupunta?” Ngumiti naman sakin si Sven at hinawakan ang buhok ko.

“Pupunta tayo sa university. Ie-enroll kita” Sumimangot naman ako. Mamimiss ko yung mga kaklase ko sa dati kong school. Ang babait kasi nila. Sabi nila mahal na mahal daw nila ako.

“Bakit? May problema ba?” Agad na tanong sakin ni Sven. Umiling naman ako.

“Mamimiss ko kasi yung dati kong school. Ang babait ng mga kaklase ko dun. Lagi nila akong binibigyan ng pera basta ipapapisil ko lang pisngi ko” Nakangiti kong pagkwekwento.

Nagsalubong naman ang kilay ni Sven. “Ginagawa nila yon?” Tumango naman ako.

“Ililipat talaga kita” Mahinang bulong ni Sven na hindi ko naman narinig kay hindi ko na pinansin.

“Mas maganda sa school ko. Mas mapapadali ka pa at hindi mahihirapan”

“Talaga?! Pero nasanay kasi ako sa public school Sven. Public ba yon?”

Simula nung bata ako, sa public school na ako nag-aaral. Medyo malungkot lang kase hindi ko masama si ate. Sa private siya pinasok ni daddy. Ang mahal daw ng tuition don. Kaya si ate lang ang pinasok ni daddy don. Gusto man ni mama ayaw naman ni daddy. Wag na daw magsayang ng pera. Okay naman ako don. Masaya kaya don. Pero hindi lang maiwasan na may manghahablot ng pagkain ko.

“Sa public ka nag-aaral?” Gulat niyang tanong sakin.

Bakit siya nagulat? Nakakagulat ba yon?

Tumango nalang ako. “Ang laki ng kumpanya niyo tapos sa public ka lang pinasok?” Sagot niya pa sakin.

“Kasi Sven, mahal daw ang tuition. Tsaka nakapasok na si at-” Nanlaki ang mata ko at napahinto. Agad akong napatakip ng bibig. Muntik na!

“At?” Agad akong tumingin kay Sven. Umiwas din ako agad ng makitang nakatitig siya sakin. “W-wala Sven. Mahal daw ang tuition yun ang sabi ni daddy” Sabi ko nalang habang hindi nakatingin sakanya.

Ilang segundo segundo siya bago sumagot. “Okay. Basta sa university ko, kita mag-aaral” Sabi niya lang.

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya. Sakanyang university yon?!

“Sayo university yon?!”

Tumawa naman siya sakin. “Secret”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 8 (FLASHBACK)

[IGNACE]

“Wow…” Mahinang bulong ko habang nakatingin sa labas ng bintana ng kotse ni Sven.

Nakikita ko palang sa labas ang ganda na. Paano pa kaya kung sa loob?

Nakatingin lang ako sa labas habang patuloy lang sa pagmamaneho si Sven. Hindi ko alam kung galit siya sakin kasi kanina, sumakay ako sa likod ng kotse tapos sabi niya hindi daw siya driver. Wala naman kasi akong sinabing driver siya! Ang gwapo niya para maging driver. Tsaka siya din naglagay ng seatbelt ko. Wag na wag ko daw kalilimutan yon.

Namilog yung mata ko nang makita yung malaking gate ng school nila. Ang laki naman! Hindi ko kayang itulak yan! Siguro pag nadaganan ako nyan, mamatay ako agad.

Hindi naman siya pinansin nung mga guards. Parang wala lang sakanila yung pagpasok namin. Hay, hindi dapat ganon. Dapat sinisita nila lahat at chinicheck. Paano nalang kung may dala pala kaming bomba o baril? Tapos pinasabog namin tong school? Edi madaming nadamay? Kung ako lang tatanungin, tatanggalin ko sila sa trabaho.

Napangiti naman ako ng makita ang nagkalat na estudyante. Sabagay, nasa kalagitnaan na pala ng taon pero, eto ako magtra-transfer. Sana mabait yung mga kaklase ko. Sana bigyan nila ako ng pera. Ipapapisil ko naman pisngi ko e. Sana walang nanghahablot ng pagkain dito basta-basta. Magpaalam sila, bibigyan ko sila.

Tumigil kami ni Sven sa parking lot sa tabi ng soccer field. Nakakapagtaka dahil yung kotse niya lang yung nandito sa parteng to.

Tumingin naman ako sakanya. Nakita kong inaalis niya yung seatbelt niya.

Napanguso naman ako. Galit talaga siya sakin. Hindi ko naman sinabing driver siya. Nakakainis naman.

Hindi niya ako tinignan at mabilis na lumabas ng kotse. Napapikit pa ako ng mapagsak na sumara yung pinto.

Ano ba yan! Iiwan niya ako dito?! Anong gagawin ko dito?

“What’s wrong?” Agad akong napalingon kay Sven ng magsalita siya. Nabuksan niya na pala ang pintuan sa tabi ko.

Ilang espasyo nalang ang mga mukha namin. Nagkanda-duling-duling naman akong nakatingin sakanya habang nakayuko siya sa harap ko.

Ilang minuto pang tumagal yung titig namin ni Sven. Hindi ko alam kung bakit nakangiti siya tapos biglang ngingisi. “Let’s go” Nagulat nalang ako ng hawakan niya ang kamay ko at hatakin patayo.

“Be careful” Singhal niya sakin habang nakahawak sa uluhan ko.

Muntik na akong maumpog, buti nalang at naiharang niya agad ang kamay niya sa ulo ko para hindi ako masaktan.

Mabilis niyang sinara yung pinto bago humarap sakin.

“May problema ba tayo Ace?” bulong niyang tanong sakin habang sinuotan ako ng sumbrero. Siya lahat pumili ng sinuot ko. Naka t-shirt akong puti na may design na pusa sa gitna tapos pantalon na brown at sapatos. Kasama yung cute na sumbrerong brown din.

“G-galit ka ba sakin Sven?” Hindi ko mapigilang tanong sakanya.

Tumigil naman siya ng makitang maayos na ang pagkakasuot ko ng sombrero at tumingin sa mga mata ko. “Bakit naman?” Nakangiti niyang tanong.

Huminga naman ako ng malalim. Baka magalit siya.

“K-kasi inakala kong driver ka” Nakangusong sabi ko.

“P-pero promise S-sven, hindi ko naman sinabing driver ka! Ang g-gwapo mo kaya para maging d-driver” Nahihiya kong sabi sakanya at tumingin sa malayo.

Kita ko naman ang ilang lalaking nakahubad habang naglalaro ng soccer. “Tsk! Nandito ako pero saan-saan ka nakatingin!” Nagulat nalang ako ng maingat niyang hawakan ang mukha ko at ipaharap sakanya.

Nagkadikit naman ang mga kilay niya. Sabi ko na! Galit talaga siya sakin dahil akala ko driver siya. Hindi ko naman sinabi e!

“Mas gwapo ba sila sakin?!” Mahina at mahinahon pero naiinis niyang tanong.

Sino ba tinatanong niya? Sinong sila?

“Sino?” Nagtataka kong tanong.

“Yung mga maglalaro ng soccer!” Singhal niya ulit.

Tumingin naman ako ulit sa mga soccer player para tignan kung gwapo nga sila pero hindi pa man ako nakakatingin ng pigilan na ni Sven ang pagtingin ko gamit ang dalawang palad niya.

“So gwapo nga sila?!” Parang galit niyang tanong sakin habang nakahawak siya sa dalawang pisngi ko.

Paano ko masasagot tanong niya kung hindi ko makita yung mga mukha nung naglalaro. Ang labo naman ni Sven.

“Hindi ko pa nakita mukha nila Sven. Bitawan mo ako tapos titignan ko para masabi ko sayo” Singhal ko sakanya.

Bigla nalang siyang huminga ng malalim at hinalikan ako sa noo bago niyakap. “Good thing. Ako lang dapat ang gwapo sa paningin mo. Naiintindihan mo?” Tumango naman ako habang nakayakap sakanya.

Totoo naman ang sinabi niya. Siya lang ang gwapo sa paningin ko. Si Sven lang.

---

“S-sven” Mahinang bulong ko kay Sven habang naglalakad kami ngayon dito sa hallway. Nakahawak siya sa kamay ko at medyo nauuna siyang maglakad pero hindi naman ako naiiwan.

Agad naman siyang huminto at hinarap ako. “Hmm?” Nakangiti niyang sabi sakin.

Ngumiti naman ako ng alanganin. Bakit ba kasi nila ako tinititigan? May dumi ba ako sa mukha?

“M-may dumi ba sa mukha ko? Madungis ba ako?” Mahina kong tanong. Bawat dumadaan kasing estudyante ay nakatingin sakin.

“You’re perfectly beautiful. Walang mali” Agad niyang sagot sakin.

Tumingin naman ako sa paligid. Nakatitig pa din naman sila. “B-bakit sila nakatitig?” Tanong ko.

Inikot naman ni Sven ang tingin niya. Bigla nalang silang lahat ng alis ng tingin sakin. “You’re too cute to handle. Hindi ka nila kayang palagpasin sa mata nila”

“Kanina ko pa sila gustong bulagin. Nagtitimpi lang ako” Naiinis na bulong niya sakin.

Bubulagin niya? Kawawa naman sila. Mabubulag sila at bubulagin sila ni Sven. “Wag mo naman silang bulagin Sven. Kawawa naman sila” Bulong ko kay Sven.

Huminga naman siya ng malalim at tumingin sakin. “Don’t mind them. Hold my hands and focus on me, okay?”

Tumango naman ako at hinawakan ang kamay niya. “Okie dokie Sven!”

---

“Hi Sir Alegria!” Bati agad nung lalaki ng makapasok kami dito sa room.

Tapos na akong ienroll ni Sven. Siya na yung kumausap. Hindi niya ako pinapasok sa loob habang nag-uusap sila pero nakikita ko naman siya at nakikita niya ako dahil sa salamin kanina. Hindi naman siya nagtagal, binigay niya lang yung mga papeles ko at nag-usap ng konti at lumabas na si Sven.

Agad niya akong dinala dito sa room na ’to para sukatan sa uniform ko.

“Sino siya? Kapatid mo?” Tanong nung lalaki kay Sven. Parang bakla siya kasi ang landi nung tono niya at kung makatingin kay Sven parang gusto niyang kainin ng buhay.

“Don’t ask to much” Tipid na sagot ni Sven. “Sukatan siya. Bilis” Agad naman tumalima yung kasama nung bakla. Bakla nga. May lalaking lumapit sakin may dalang medida.

“Long sleeves uniform. 7 pairs” Rinig kong sabi ni Sven dun sa bakla bago umupo sa upuan sa harap ko.

Ako naman ay naiwang nakatayo. “Long sleeves? May sakit ba siya sa balat?” Rinig ko pang tanong nung bakla.

“Yes. Masyadong sensitibo ang balat niya. Madali siyang mamula sa init at nangangati agad kapag naaalikabukan”

Paano nalaman ni Sven yon?

“Wag niyo ganong sikipan. Ayokong babakat yung katawan niya” Tumango naman yung bakla.

Nagsimula naman na sukatan ako nung lalaki pero hindi ako makatingin dito kasi nakatitig siya sakin.

Nakangisi pa siya habang sinusukatan ako. Panay dikit din ng kamay niya sa balat ko.

Napatingin naman ako kay Sven ng mabilis niyang inagaw sa lalaki yung medida at tinulak ito paalis. “Ayusin niyo trabaho niyo. Hindi yung pinagnanasaan niyo kung anong akin” Rinig ko pang bulong niya bago humarap sakin.

Tumitig siya sakin ng ilang segundo.“Bakit kasi ang cute mo?” Mahina niyang bulong at umiling.

Siya na ang nagtuloy ng ginagawa ng lalaki. Sinukat niya yung haba ng kamay ko. Dibdib. Yung pulsuhan. Haba ng binti.

Bewang nalang ang hindi nasusukatan. Ngumisi siya sakin bago ipaikot ang dalawang kamay niya sa tyan ko.

Kinilabutan naman ako ng maramdaman ang hininga niya sa tenga ko. “ Eres mio “ Mahinang bulong niya sakin.

Hindi ko naman maiwasang mapaisip sa binulong niya. Nakangisi lang siyang nakatingin sakin.

“Waist, 24” Singhal niya bago binatawan ang medida at hawakan ang kamay ko palabas.

“May pupuntahan pa ba tayo Sven?” Mahina kong tanong sakanya.

Ngumiti lang siya sakin at tumango. “Yes”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 9 (FLASHBACK)

[SVEN]

“Sven?” Tumingin ako kay Ace ng tinawag niya ako.

Nandito kami ngayon sa mall. Nakahawak ang kamay ko sa kamay niya habang naglalakad.

“Bakit?” Nakangiti kong tanong bago huminto sa paglalakad.

“Anong gagawin natin dito?” Parang nahihiya niyang tanong sakin.

Hindi ko naman maiwasang mapatitig sakanya. He is the most precious person I’ve ever met. He’s lovely. Innocent. Beautiful.

“Sven?” Tila napatulala ako kaya kinaway-kaway niya ang kamay sa harap ko.

Agad naman ako ulit ngumiti sakanya. “Uhmm? What is it again?” Natatawang sabi ko sakanya.

Ngumuso naman siya. Ilang beses na siyang ngumunguso. Parang iniimbitahan niya kong halikan siya. Kung paano bumilog ang pisngi niya habang nakanguso. Ang cute. Sobrang cute.

“Hindi ka naman nakikinig sakin eh!” Reklamo niya sakin.

Hindi ko naman maiwasang matawa sakanya. “Nakikinig ako” Sagot ko.

“Ano palang sinabi ko?” Tanong niya habang nakataas ang kilay.

Ngumisi naman ako sakanya. “Ang cute mo” Nakangiti kong sabi.

Lalo lang nagdikit ang kilay niya. “Hindi ka talaga nakikinig! Nakakainis ka!” Singhal niya sakin.

“Okay! Sorry”

Tumitig naman siya sakin. “Anong gagawin natin dito Sven? Kung magpapalibre ka wala akong pera Sven” Nakanguso niyang sabi sakin.

Ngumiti lang ako sakanya at hinawakan ang ulo niya. “Hindi naman ako magpapalibre Ace” Natatawa kong sagot sakanya bago pinisil ang pisngi niya. “Kung may gusto akong ipalibre sayo, pisil nalang sa pisngi tsaka kiss” Pagbibiro ko pa.

Kitang-kita ko naman kung paano mamula ang mukha niya. “K-kiss? Pero pisil lang sa p-pisngi yung binibigay ko” Mahina niyang bulong.

“Sige magbabayad ako” Sabi ko sakanya bago hawakan ang dalawa niyang kamay. “Donuts? Drinks?” Parang nag-isip naman siya sa sinabi ko.

“Donuts, drinks?” Bulong niya. Hindi ko naman maiwasang matawa kung gaano siya ka-cute.

Naiinis na din ako sa sarili ko dahil binigyan ko siya ng damit na ganito. Bagay na bagay sakanya. Pero kaya ko namang makipagbugbugan para sakanya. Kahit bulagin ko pa yung dalawa nilang mata makakaya ko.

“A-ayaw Sven” Nauutal niyang sabi. Pinipigilan ko naman matawa. Parang gusto niya pero pinipigilan niya lang.

“Okay…” Mahinang bulong ko at ngumisi ulit sakanya. “Donuts, Drinks and stuff toy?”

Para naman nagningning ang mata niya sa sinabi ko. “S-stuff toy?” Tumango naman ako agad.

“P-pero nakakahiya” Bulong niya.

“You decide” Panggagatong ko pa.

“Pero sayang” Nanghihinayang niyang bulong.

“Sige Sven! Deal!” Napangiti naman ako sa sinabi niya.

“Basta yung stuff toy ah. Naiwan ko kasi lahat sa bahay yung akin” Singhal niya sakin.

Agad ko naman pinisil ang pisngi niya. “Kahit ilan pa gusto mo”

---

“Anong gusto mong drinks?” Tanong ko sakanya habang nakatingin sa menu sa taas.

Ilang segundo siya bago sumagot kay tinignan ko na. Nakangiti ko naman nakahawak siya sa salamin ng mga donuts at cup cake habang natitig don. Lalo na sa vanilla at chocolate.

Ngumiti nalang ako bago humarap sa staff. “Isang box ng vanilla at isang box din ng chocolate donut” Singhal ko sa babae.

Parang hindi naman siya nakikinig at nakatitig lang sakin. “Miss!” Naiinis kong sabi. Tila natauhan naman siya. “S-sir?”

Nainis naman ako sa inasta niya. Dapat tinanggal na ’to sa trabaho kung ganito. “I said 1 box of chocolate and vanilla donuts!” Naiinis kong sabi.

Nakatakot naman at kaya mabilis niyang sinulat ang order ko. “What e-else Sir?”

“Milk tea, large. Dagdagan mo ng pearls, at nata de coco. And a cup of black coffee” Agad din naman niyang sinulat. Buti naman.

“Name sir?”

“For the milk tea, Ignace Alegria and for the coffee, Sven Alegria” Sagot ko bago ulit harapan si Ace. Nakatingin pa din siya sa mga donuts pero medyo malayo na siya at hindi na nakahawak sa salamin nung estante.

Agad akong naglakad papunta sakanya at hinatak siya papunta sa isang upuan. Pinaupo ko siya sa upuan pero dahil sa liit niya at taas ng upuan ay hindi niya maabot kaya tinulungan ko siyang makaupo bago umupo din sa tabi niya.

Kitang-kita ang mga sasakyan sa harap namin.

“Sabi mo Sven ibibili mo ko ng donuts? Ang daya mo!” Reklamo niya sakin.

Hindi ko naman maiwasang matawa. “Binili na po kita” Tumatawa kong sabi sakanya. Nag ningning naman agad ang mata niya. “T-talaga?!” Tumango naman ako.

“Thank you Sven!” Agad naman akong tumango sakanya at ngumiti. “You’re always welcome”

Huminga ako ng malalim bago ilabas ang pula at maliit na kahon sa bulsa ko.

Nakatingin naman si Ace sakin. Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Kitang-kita ko kung paano kuminang ang singsing sa loob ng kahon.

Agad kong kinuha ang kamay ni Ace at hinawakan ng marahan. Kinuha ang singsing at dahan-dahang ipasuot sa daliri niya. “Take this ring as sign of my love” Mahinang bulong ko at dinampian ng halik ang likod ng palad niya pagkatapos.

“W-wow..” Rinig kong bulong niya. Nakangiti ko lang siyang minamasdan habang nakatitig sa singsing. “Saakin na ’to Sven?” Tumango naman ako sa tanong niya.

Sayo yan. Sayong-sayo mahal ko.

Nabahala naman ako ng mawala ang ngiti niya sa labi. “W-why? Pangit ba? Gusto mo palitan ko?” Agad kong tanong.

“Hindi Sven. Ang ganda kaya ng singsing” Agad naman niyang kontra sakin. “Nag-aaalala lang ako baka kasi nakawin, ang dami pa namang diamonds nito” Natawa nalang ako sa sinabi niya. “Totoo ba ’to Sven?” Tumango naman ako.

“Hala! Edi nanakawin talaga ’to! Sayang naman Sven!”

Hinawakan ko lang ang kamay niya at hinalikan ulit. “Hindi nila magagawa yon. Puputulin ko muna kamay nila. Tsaka pag ninakaw, bibigyan kita ng mas maganda pa dyan” Tumatawa kong sabi pero seryoso talaga ako sa sinabi ko.

“Wag ka ganong nagsasayang ng pera Sven. Sabi ni mama ang hirap daw kumita ng pera” Tumango naman ako. Kahit di ganon kalalim ang pag-iisip niya, marunong pa rin siyang magpahalaga sa mga bagay-bagay. Mabuti ang puso at higit sa lahat madaling mahalin.

“Opo na po” Natatawa kong sabi. Sakto naman dating ng mga order namin.

“Thank you po!” Singhal ni Ace sa mga nagdala ng order bago tumingin sa donut. Napatawa nalang ako.

Maaga kong ikakamatay yung ka-cutan niya. “Ang dami naman nito Sven! Hindi ko kayang ubusin lahat ’to!”

“Uwi nalang natin kapag di mo naubos. Para may kainin ka sa bahay” Sabi ko sakanya at inabot ang milktea at kinuha ko naman ang kape ko.

Agad naman siyang humigop sa milktea. “Ang sarap!” Singhal niya habang ngumunguya.

What if, I dont met this beautiful innocent man? Hindi ba ako magiging masaya? Yes. Siya lang ang kasiyahan ko. Siya lang ang nagpatibok ng puso ko. Siya lang ang nagparamdam sakin ng salitang pagmamahal.

“Ignace Alegria? Hala! Hindi akin ’to!” Singhal niya. Agad naman akong tumawa.

“Sayo yan. Magiging asawa kita kaya idikit na natin apilido ko sayo” Singhal ko.

Hindi naman nakatakas sa mata ko ang pamumula mg mukha niya. Cute. So adorable.

Bumalik lang siya sa pagkain. Ako naman ay palihim na kinuha ang cellphone at pinictura siya ng ilang beses. Capture every moments for future. Baka kailanganin sa hinaharap. May makalimot man, ipapaalala at ipapaalala ng mga litrato.

---

“Ace?!” Mahinang sigaw ko habang iniikot ang paningin.

Kanina lang nasa tabi ko siya tapos ngayon nawala. Sabi ko naman hintayin niya ako. Kumuha lang ako ng lalagyan para sa mga stuff toy niya.

“Sven! Nandito ako” Agad naman akong napatingin sa sumigaw. Nakita ko siyang nakasilip sa isang malaking butas sa estante at nakatingin. Mukha niya lang kita.

Agad naman akong napanatag at napangiti kung gaano siya ka-cute habang nasa posisyon na ganon.

Mabilis akong naglakad papunta sakanya. “Sabi ko hintayin mo ko” Sabi ko sakanya.

“Sorry Sven. Nakita ko kasi ’to oh!” Pinakita niya sakin yung hawak niyang stuff toy. Pusa habang nakaupo sa isang motor. “Cute” Mahinang bulong ko. Hindi yung stuff toy. Kundi yung may hawak.

“Sabi sayo eh!” Singhal niya sakin at inilagay ang ibang stuff toy sa basket at hawak naman niya yung pusa na nakaupo sa motor.

“Ayan ba pinaka gusto mo?” Tanong ko habang naglalakad kami. Tumango naman siya at hinarap ako bago ngumiti. “Sabi ni mama, siyam ang buhay ng pusa. Ako yung pusa tapos gusto kong magkaroon ng motor. Papangalanan kong Chichi”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 10 (FLASHBACK)

[IGNACE]

“Ace?” Agad akong huminto sa ginagawa ko at hinarap si Sven.

Inaayos ko kasi dito sa estante ni Sven yung mga stuff toy na binili niya sakin.

Medyo nahihiya nga ako kasi hindi niya ako pinigilan sa kakakuha. Ayan tuloy! Ang dami!

“Bakit Sven?” Tanong ko sakanya. Nakita ko siyang nakaupo sa kama at nanonood sakin.

Mabilis siyang sumenyas na lumapit ako sakanya kaya ayon ang ginawa ko. Mabilis niyang hinawakan ang bewang ko at hinatak ako paupo bago ako niyakap patalikod. “May problema ba Sven?” Hindi ko mapigilang tanong.

Lagi kasi siyang ganto. Baka ano na ang sakit niya. Nag-aalala ako.

“Wala. I just want to hug you” Bulong siya sakin habang nakabaon ang ulo niya sa leeg ko.

Sabi niya dapat lang daw na niyayakap niya ako at hinahalikan. Kasi daw magiging mag-asawa naman kami.

Ay teka? Nakalimutan ko pala yung deal namin. Binili niya ako ng donut tsaka milk tea. Madaming-madami sing stuff toy pero wala pa akong bayad. Sabi niya kahit kiss lang daw.

Humarap naman ako sakanya at hinawakan ang mukha niya. “Anong iniisip mo?” Tanong niya sakin.

Mabilis kong hinalikan ang labi niya ng paulit-ulit. “Ayan! Bayad na ko ha?”  Sabi ko sakanya pagkatapos kong halikan siya sa labi ng hindi mabilang na beses.

Siguro okay na yon. Madami naman na e. “Sven?” Tawag ko sakanya ng makita kong hindi siya gumagalaw at nakatitig lang sakin.

“Oy!” Sigaw ko pa ng mahina. Ilamg beses pa siyang nagkurap-kurap bago ngumisi.

“Kailangan pala kita laging bilhan ng miltea , donuts at stuff toy para makakuha ng kiss” Bulong niya sakin.

Binayaran ko lang naman siya ah? “Sabi mo kasi kiss nalang ibayad ko. Wala naman akong pera kaya kiss nalang ibiniyad ko” Paliwanag ko pa. Totoo naman. Wala talaga akong pera. Hindi kasi ako binigyan ni daddy last month ng allowance. Sabi niya kailangan daw ng ate. Kaya nagpapisil nalang ako ng pisngi para may pera ako kahit papano. May driver naman kami, hatid sundo ako nung tricycle na binayaran ni mama. Tapos si ate naka-kotse, hinahatid ni daddy. Hindi naman ako nagugutom kase pinagbabaunan ako ni mama lagi ng ginagawa niyang sandwich.

“E paano kung binigyan ka nila? Kiss din ibibigay mo?” Tanong sakin ni Sven.

Hindi ko naman sila kinikiss e. Pinipisil lang nila yung pisngi ko okaya yayakapin ako tapos magpapa-picture.

Umiling naman ako sakanya. “Pinipisil lang nila pisngi ko Sven tsaka niyayakap okaya magpapa-picture” Tumango-tango naman siya bago ulit ako yakapin. Hinayaan ko lang siya na yakapin ako. Madami naman siyang binili na stuff toy e. Napuno nga yung estante niya.

“Bakit pala gusto mong magka-motor?” Oo nga bakit nga ba gusto ko?

“Nakita ko kasi sa TV Sven. Lumilipad yung motor nila. Ang galing kaya! Tapos ang bilis ng patakbo nila! Ang cool!” Pagkwekwento ko.

Totoo naman yung sinabi ko. Yung motor napapatalon nila. Tapos pinapaikot-ikot pa. Paano nila nagagawa yon?

“Hindi ka dapat mag-motor” Napanguso naman ako sa sinabi niya.

“Pero gusto ko talagang magka-motor Sven. Ipapasyal ko si ate at mama” Hindi ko alam kung bakit biglang napahiwalay ng yakap si Sven sakin at tinitigan ako ng matagal.

Tumingin din ako sakanya. “Tapos?” Bulong niya. Ngumiti naman agad ako. “Kasi mas madaling dalhin yung motor. Tsaka pangarap ni mama na makasakay sa motor kasama ko lalo na si ate. Gusto ko silang ipasyal” Parang napanatag naman si Sven sa sinabi ko. Mabilis siyang bumalik sa pagkakayakap sakin. May mali ba akong nasabi sakanya kanina? Parang wala naman.

“Tsaka gagawin kong service yung motor. Madalas kasi akong iniiwan nung service ko”

Pag-umaga niya lang ako sinusundo. Tapos pag hapon madalas wala siya. Madalang niya lang ako sunduin kaya madalas sumasakay ako ng jeep. Hindi namaan ako nagsumbong kay mama kasi sabi ni kuyang service kailangan daw talaga. Emergency daw. Kawawa naman diba?

“Iniiwan ka?!” Parang galit niyang sabi. Tumango naman ako.

“Fuck” Bulong niya sakin. Minumura niya ba ako?

“Ako ba minumura mo Sven?” Mahina kong tanong.

Agad naman siyang umiling ng paulit-ulit. “No! Hindi ikaw! Wag mong isipin yan!” Sabi niya sakin habang nakahawak sa mukha ko.

“Ano pa bang nangyari sayo? Habang nandun ka?” Tanong pa sakin. Hindi naman masamang magsabi diba? Hindi naman siguro ipagkakalat ni Sven.

Huminga muna ako ng malalim. “Lagi nga akong nagseselos kay ate Sven. Kasi siya lagi yung meron ako wala. Tapos kung ano lang meron si mama yun yung ibinibigay sakin. Tsaka wala man lang kaming picture ni daddy ng magkasama. Laging kami lang dalawa ni mama” Malungkot kong kwento sakanya.

Lalo pang sumeryoso yung mukha niya. May mali na naman ba?

“Pero ayos lang yun Sven! Mahal ko naman silang tatlo e!” Sabi ko sakanya habang tumatawa ng mahina.

“That’s all?” Tumango naman ako. Nakita ko siyang napabuntong hininga at niyakap ulit ako. “I’ll protect you at all cost. Kahit buhay ko pa ang kapalit. Hinding-hindi na kita ibabalik sa buhay mo noon. Dito ka nalang sakin. Aalagaan kita” Bulong niya habang nakangiti bago ako halikan sa noo.

Hindi ko naman mapigilang mapapikit at maghikab. Inaantok na ako.  “Are you sleepy?” Tumango naman ako.

Mabilis siyang umusog at ipinahiga ako sa braso niya. Napangiti naman ako habang nakapikit. “Promise mo yan Sven ah?” Bulong ko pa.

Lalo akong mapangiti sa sinagot niya. “I always keep my promise, my love”

---

[SVEN]

Mabilis nakatulog si Ace sa mga braso ko. Dahil na rin siguro sa pagod.

Nakangiti lang akong minamasdan ang payapa niyang mukha habang kinakabisado ng utak ko ang bawat ditalye sa mukha niya. Ayokong makalimutan ang mukhang ’to. Makalimutan na ang lahat wag lang ang mukha niya at pagmamahal ko sakanya.

Pero gumugulo pa din sa isipan ko ang sinabi niya sakin kanina. Ate? Ibig sabihin may kapatid siya? At hindi siya ang panganay?

Naawa din ako sakanya sa mga kwinento niya. Halatang pinagdamutan talaga siya ng sobra. Bakit kaya?

Kailangan kong malaman. Hindi ako matatahimik hanggat hindi ko nalalaman amg dahilan kung bakit. Paano nila nagagawang pagadamutan at pagmalupitan si Ace ng ganon? Hindi ba nila nakikita na mas mahalaga pa si Ace sa kahit anong bagay?

Siya ang tao na totoo lang. Parang wala siyang problema. Laging masaya. Simula nung dumating siya sa buhay ko, sumaya ako. Sobrang saya. Aalagaan ko siya higit pa sa buhay ko. At ipinapangako ko sakanya na hindi ko siya papakawalan kahit anong mangyari. Manghihinayang ako kung makakawala pa siya sakin. Sobrang swerte ko na, na saakin siya. Pinakawalan nila ang pinakamagandang kayamanan. Magsisisi sila.

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 11 (FLASHBACK)

[IGNACE]

“Paano ba ’to?!” Naiinis kong bulong habang nasa harap ng salamin. Sinusuot ko kasi tong necktie. Hindi ko alam kung paano ibubuhol. Hindi pa ako nagsuot ng ganito noon.

Damating yung uniform ko kahapon. Pito lahat. Isang pants na kulay dark blue tapos puting longs sleeves at isang itim na necktie ang suot ko ngayon. May kasama pa siyang vest na hindi ko alam kung anong tawag. Basta para siyang jacket na walang sleeves parang sando lang na may butones. Sabi ni Sven yung necktie daw yung uunahin bago yung vest na yon.

“Ano ba yan! Bakit kasi may paganito pa! Pwede naman t-shirt nalang” Nakanguso kong reklamo at patuloy pa din sa pag-ikot-ikot ng bwisit na necktie na ’to.

Ilang beses ko pang inikot tapos mabilis na hinatak.

Pero mabilis kong ulit itong tinanggal. Sobrang sikip. Nakakasakal. Nawawalan na ako ng hininga pero hindi ko pa natatanggal yung buhol.

“Ace! What the fuck!” Narinig kong sigaw ni Sven.

Nagulat nalang ako ng nasa harap ko na siya habang hawak yung neck tie ko at inaalis yung buhol.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng matanggal na yung buhol sa necktie.

“A-akala ko mamamatay na ko” Natatawa kong sabi habang nakahawak sakanya.

Akala ko talaga mamatay na ko. Bakit kasi may necktie pa.

“What are you thinking?!” Naiinis na singhal sakin ni Sven.

Ngumuso nalang ako sakanya. Hindi ko naman na alam na yung buhol na yon ay sobrang higpit pala.

“Magpapakamatay ka ba?!” Singhal niya pa sakin bago ako yakapin.

Nanlaki naman ang mata ko ng maramdaman ang abs sa tyan niya. Nakatwalya lang pala siya. Dati sa TV ko lang nakakakita ng abs. Meron  pala si Sven!

“Bakit hindi mo ko tinawag?!” Inis niyang sigaw sakin. Gusto kong mahawakan abs niya.

Dahan-dahan kong inilapat yung kamay ko sa tyan niya. Wow! Ang tigas!

“Ace?! Are you listening?!” Agad naman ako napabitaw sakanya.

Hindi ko naman maiwasang mamula sa hiya. Ano ba yung ginawa ko?! Baka isipin ni Sven binabastos ko siya.

“S-sorry Sven. Hindi ko s-sinasadyang hawakawan a-abs mo” Nahihiya kong bulong sakanya.

Napanganga naman siya sa sinabi ko. “Ano bang sinasabi mo?! Gusto mo bang magpakamatay?! Bakit hindi mo ko hinintay?!” Inis niyang sabi sakin.

Alam kong inis siya dahil magkadikit na yung kilay niya.

“Bakit mo binuhol yung necktie ng ganon?!” Napanganga naman ako sa sinabi niya.

Akala ko galit siya dahil hinawakan ko yung abs niya. “A-ahhh..” Mahinang bulong ko.

Pilit kong hindi tinitignan yung abs niya. “K-kasi hindi ko naman alam kung paano Sven” Dahilan ko sakanya habang nakanguso.

“Hintayin mo ko. Ako na magsusuot sayo. Wag mong isusuot!” Singhal niya pa sakin bago tumalikod.

Wow. Ang ganda ng likod ni Sven. Akala ko abs lang meron siya. Ang laki pala ng katawan niya. Parang yung sa mga TV lang.

Ilng minuto lang lumabas na si Sven. Suot din yung uniform katulad ng akin. Nakasuot na din yung necktie niya. Paano niya nasuot yon? Ang hirap kaya.

Ang gwapo-gwapo niya sa uniform.

“Just stare me. I like that” Bulong niya sakin ng makalapit na siya.

Kukurap-kurap naman akong nakatingin sakanya. Ang gwapo talaga ni Sven! Ang swerte naman ng magiging girlfriend niya.

Dahan-dahan niya akong itinayo at pinaharap sakanya. Nakatitig lang ako sa mukha niya habang siya naman namimili ulit ng necktie sa harap namin.

Napakamot naman ako ng ulo. “W-wag nalang kaya akong magganyan Sven?” Mahinang bulong ko.

Tumingin naman siya ng ilang segundo sakin bago kuhanin ang isang necktie na pula. “Hindi pwede. Mas mabuting may necktie ka. Baka bumukas yung mga botones ng polo mo” Bulong niya sakin.

Nakatitig lang ako sa leeg niya ngayon. Pero mabilis niyang hinawakan yung baba ko at inangat ang tingin ko sa mukha niya. “I said stare me” Bulong niya ulit bago bumalik sa pag-aayos ng neck tie ko. Bakit ang gwapo niya kahit saan ko tignan?

“Let me see” Singhal niya pa sakin bago isuot yung vest at sinabit yung id ko sa vest.

Umusog siyang konti at tigninan ako mula ulo hanggang paa. “Fuck! Your pants is too tight! Ang sikip din ng vest” Magkasalubong na kilay niyang sabi.

Tumingin naman ako sa salamin. Ayos lang naman. Hindi naman sobrang higpit. “Ayos naman Sven ah. Sayo nga yung mahigpit. Bumabakat masel mo sa braso”

Totoo naman. Bakat na bakat yung masel niya sa braso. Ang laki nga e. “No! Yours is too tight. Look!” Singhal niya ulit sakin at pinaharap ako sa salamin. “Look at your waist! Kitang-kita na maliit bewang mo! I don’t like this” Inis na inis pa din niyang sabi.

Nagdikit naman kilay ko. Eh ano naman? Lalaki naman ako. Hindi naman ako babae.

“Ayos lang naman Sven. Tsaka cute naman ako diba?” Bulong ko tsaka ngumiti habang nakatingin sakanya.

Ilang segundo niya akong tingnan ng walang reaksyon bago ngumiti at yakapin ako. “Fuck! How can I handle your cuteness?!”

---

“Let’s go!” Aya agad sakin ni Sven ng mabuksan niya na ang pinto ng kotse at maalis ang seatbelt ko. Mabilis ko namang hinawakan yung kamay niya. Inalalayan niya ako sa pagtayo.

Hindi ko pa din mapigilang mapanganga sa ganda ng school. “Here’s your schedule” Inabot sakin ni Sven yung isang papel pero hindi pa din binibitawan yung kamay ko.

Nanlaki yung mata ko nang makita kung saan niya ako inenroll. “Sven?! Paano mo nalaman na gusto ko maging chef?!” Hindi ko mapigilang tanong sakanya. Inenroll niya ako sa culinary arts degree program.

Ang sabi kasi ni daddy sakin, dapat daw kuhanin ko business management para may pakinabang naman daw ako paglaki ko. Pero gusto ko talagang mag chef. Gusto kong magkaroon ng sariling restaurant. O kaya makaimbento ng sarili kong recipe. Si ate naman gusto niyang maging fashion designer. Pinayagan naman siya ni daddy. Pero nung sinabi kong gusto ko mag chef hindi siya pumayag. Kaya hinayaan ko nalang.

Idol ko kasi si mama sa pagluluto. Ang sarap magluto ni mama. Lagi niya akong tinuturuan kapag kaming dalawa lang.

Ngumiti naman si Sven sakin at hinatak ako payakap sakanya. Naramdaman ko nalang yung labi niya sa noo ko. “Just follow your dreams my Ace. Hindi ako titigil na suportahan ka sa lahat ng gusto mo” Agad naman akong napayakap pabalik sakanya. Ang bait-bait sakin ni Sven. Sobrang bait niya.

“Salamat Sven” Bulong ko habang nakayakap sakanya. Naramdaman ko naman na hinahaplos-haplos niya yung likod ko.

“Mag-aral kang mabuti. Tapos pag natapos na tayo, ako mismo ang magpapagawa ng restaurant mo” Agad naman akong napangiti ng malaki sa sinabi niya.

“Talaga?!” Tumango naman siya at kinuha yung bag ko bago ako akbayan at maglakad kami ng sabay.

“Oo naman. Gagawin nating pinakamaganda sa lahat yung resto mo. Tapos ipapangalan natin sayo. Lagi din tayong naduon. Syempre ipagluluto mo ako!”

“Oo naman Sven! Ipagluluto kita kahit anong gusto mo”

Hindi ko ata namalayan na napasarap pala kwentuhan namin. Huminto nalang kami ni Sven sa tapat ng classroom ko sabi niya.

“Susunduin kita dito tuwing break. Hintayin mo ko” Bilin niya pa sakin. Tumango naman ako.

“Tandaan mo Ace, ako lang pagkakatiwalaan mo okay? Pwede kang makipagkaibigan pero wag mo silang pagkakatiwalaan” Kahit hindi ko naintindihan medyo yung sinabi niya tumango ako.

Ngumiti si Sven sakin bago katukin yung pinto. Agad naman bumukas iyon at lumabas yung matandang mukhang masungit.

Pero nabigla ako ng para siyang natakot ng makita kami. Ano bang meron? Nakakatakot ba mukha ko? Sabi ng kaklase ko cute daw ako. Bakit siya natatakot sakin.

“M-mr. Alegria” Nanginginig na bulong nung matanda.

Nagsimula naman akong magtaka. “Hello po maam! Ako po si Ace Delgado!” Masaya kong bati sakanya habang nakangiti.

Tumingin naman siya sakin at ngumiti agad. “H-hello! Transferry right?” Tumango naman ako.

“Pasok ka na” Tumingin naman ako kay Sven. Ngumiti siya sakin at hinalikan ang noo ko bago sumenyas na pumasok na ako.

“Okay class! Meet Ignace Delgado, your new classmate!” Pagpapakilala sakin nung teacher. Ngumiti ako sakanila kahit hindi sila nakangiti sakin.

“H-hello” Mahinang bulong ko sabay ng pagkaway ko sakanila.

Napangiti naman ako ng halos lahat sila ay ngumiti din pabalik sakin.

Agad naman akong tumingin kay maam. Napatingin naman ako sa pinto kase nandun pa pala si Sven.

Ay! Nakalimutan ko yung bag ko. Dahan-dahan akong naglakad papunta sakanya at kinuha yon. “Goodluck my Ace. Don’t keep your phone away” Tumango naman ako sakanya at ngumiti bago tumalikod.

Nasa likod ko na pala si maam. Kakausapin ata si Sven.

May narinig pa akong sinabi ni Sven kay maam bago ako tuluyang nakalayo. “Ayusin mo ang trato sa asawa ko kung ayaw mong matanggalan ng trabaho. Kilala mo ako Mrs. Realidad”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 12 (FLASHBACK)

[IGNACE]

Inilibot ko yung tingin ko sa nuong room namin pagkatapos kong tumalikod kay Sven.

Nakita ko naman silang nakatitig. Hindi ko naman maiwasang mahiya. Pangit ba suot ko?

Yumuko nalang ako at naglakad para maghanap ng mauupuan. Parang puno na kasi lahat.

“Bakla!” Napatingin naman ako sa sumigaw. Nakita ko yung lalaking naka-hair clip. Lalaki siya pero ang haba ng buhok niya tsaka may hairclip siya. May make-up din siya. Ang pula ng pisngi niya. Parang sinampal lang. Hindi niya bagay.

Hindi ko siya pinansin at nagpatuloy lang sa paglakad. Hindi naman bakla ang pangalan ko. Ignace. Ace for short.

“Ay! Snobbera ang gaga!” Nagulat nalang ako ng hatakin niya ako at pinaupo sa tabi niya.

“Hoy bakla!–” Mabilis kong hinarang ang kamay ko sa mukha niya. Napatigil naman siya sa pagsasalita. “Hindi bakla ang pangalan ko, ok? Ace” Sabi ko sakanya at ngumiti bago ilagay sa ilalim ang bag ko.

Narinig ko naman ang mahinang pagtawa niya. “Ang cute-cute mo tapos tanga ka!” Tumatawang sabi niya sakin.

Agad naman akong tumingin sakanya. Grabe siya. Hindi naman ako tanga. Pero kahit na tanga ako, cute naman daw ako.

“Hindi ako tanga. Ang sama ng bunganga mo” Sagot ko sakanya.

Kitang-kita ko naman kung paano bumagsak ang balikat niya. Bakit naman? Nakakapagod ba akong kausap?

“Hay bakla! Ewan ko sayo! Maiistress ata ako sa pagbabantay sayo!” Nagdikit naman ang kilay ko sa sinabi niya.

Bakit niya ako babantayan? Hindi na ako bata. 17 na ako.

“Bakit mo ko babantayan? Bata ba ako?”

“Oo isip bata!” Sabi niya sakin.

Huminga nalang ako ng malalim at tinapik ang balikat niya. “Magpatingin ka na sa doctor. Baka baliw ka na”

Napatingin naman ako ng biglang may pumalakpak sa harap. “Attention please!”

Agad naman akong napaupo ng maayos. Hala! Si madam masungit.

“Bakla! Wag kang kabahan akong bahala sayo! Taob yang matandang yan sa beauty natin!” Tumatawang sabi nitong katabi kong baliw.

“I’m Victoria Realidad, your professor this school year. I hope we get along well” Hindi ko naman maintindihan pagkatapos niyang magsalita, tumingin siya sa dereksyon namin.

Agad naman akong ngumiti ng alanganin at dahan-dahang tumingin sa likod.

Wala naman kaming kasama sa likod. Kami na yung pinakalikod. Baka naman may multo.

Hala! Natatakot ako! May multo din dito?! Paano kapag kinuha nila ako?! Hindi na ako makakauwi kay Sven!

Agad akong napahawak sa braso nitong baliw kong katabi. “Bakla?! Anong nangyayare sayo?!” Mahinang bulong niya sakin.

Agad naman akong tumingin sakanya. “M-may multo ata sa likod natin b-baliw” Natatakot kong bulong.

Nakita ko naman siyang napapikit. “Pahihirapan talaga ako ni Sven!”

---

[SVEN]

Sumalubong sakin ang maingay na classroom. Lahat ang gulo. Akala mo mga walang pinag-aralan.

Mabilis ko lang silang dinaanan. Hindi pinapansin ang pinupukol na tingin sakin ng iba.

Mabilis akong pumunta sa grupo ng pinakamagulo sa lahat. Ang tropa ko. Kitang-kita ko kung paano maghampasan sina Red at Lui habang tumatawa. Si Kelann naman parang may sariling mundo habang nakatingin sa ceelphone.

Mabilis kong nilagpasan ang dalawang magulo at tumabi kay Kelann.

Mabilis naman niyang tinanggal ang earphones sa tenga at tumingin sakin.

“Tol? Bakit ngayon ka lang?” Mahinang tanong niya. “Oo nga?! Bakit ngayon ka lang?!” Malakas na tanong ni Red na akala mo ay nasa kabilang panig ako ng mundo. Si Lui naman ay nakaakbay lang kay Red.

Inismiran ko lang sila at inilabas amg phone ko. Hindi ko naman maiwasang mapangiti ng makita ang home wallpaper ko.

Si Ace lang na topless habang himbing na himbing sa pagtulog. “Oy ano yan?!” Hindi ko namalayan na wala na sakin ang cellphone ko at hawak na iyon ni Red.

“Shit! Sino ’to?!” Naka-simangot naman akong tumayo at sinamaan siya ng tingin bago hablutin ulit sakanya pabalik sakin.

“Wala ka na dun!” Naiinis kong singhal sakanya at ibinalik ulit sa bulsa ang phone ko.

Shit. Wala pa man lang isang oras kaming naghiwalay namimiss ko na siya.

Hindi din ako mapanatag kahit may nagbabantay sakanya sa room na yon. Lalo na sa mga natuklasan ko kagabi. Hindi ako mapalagay.

“Bro? Is he Ignace Alegria?” Agad naman akong tumingin kay Kelann. Paano niya nalaman ang pangalan ng asawa ko?!

“Oh-oh easy!” Natatawang sabi niya sakin habang nakataas ang kamay.

“I know him because, he is my brother’s schoolmate. Nakakatawa lang dahil halos lahat ng sa school nila ay aliw na aliw sakanya. I can’t deny that he is cute”

“Gusto mo bang mamatay?!” Naiinis kong sabi.

“Aysus! Si Mr. Loverboy! Ang possesive naman!” Singhal naman ni Red habang pakunware pa silang kinikilig ni Lui.

“So totoo nga? Kaano-ano mo siya?” Tanong ni Kelann. Umayos lang ako ng upo. “Asawa ko”

---

Nakatayo kaming apat dito sa harap ng classroom ni Ace. Kung gugustuhin ko ay makakapasok ako. Pero ayoko. Hintayin ko nalang siya dito sa labas.

Hindi pa din tumitigil sa kaharutan sila Red at Lui. Si Kelann naman ayon nagse-cellphone pa din.

“Bro? Nagbabanta na naman yung grupo ni Joey” Singhal sakin ni Kelann.

“Talaga? Hindi pa ba sapat na nabasagan na sila ng mukha?” Natatawang sagot ko.

“Hindi daw sila papayag na tayo ang mag-hari dito sa university”

“Sakin naman university ’to. Gagawin ko ang gusto ko”

“Sa tingin mo, hindi ba makakaabala si Ace sayo?”

Agad naman akong napatingin sakanya. “Hindi. Bakit naman? Kaya ko naman siyang protektahan kahit anong oras. Subukan lang nilang dampian kahit anong parte ng katawan ni Ace. Hindi ako magdadalawang isip na patayin sila” Ngumiti naman sakin ni Kelann at tinapik ang balikat ko.

“Easy bro. Wag ka masyadong mainit. Pinapatay mo na ako sa titig mo” Natatawang sabi niya.

Hindi ko naman siya pinansin at tumingin ulit sa pinto ng classroom nila Ace.

Maya-maya pa ay bumukas na iyon kaya agad akong napaalis sa pagkakasandal sa pader.

Lumabas ang kumpulan ng estudyante. Halos lahat ay nakatingin samin. Pero hindi sakanila ang atensyon.

Halos lahat na ay nakalabas pero wala pa din ang asawa ko.

“Baliw? May kasama ka bang kumain?” Napangiti ako ng marinig ang boses niya.

“Hindi nga baliw ang pangalan ko! Naiinis na ako sayo Ace! Girlie! Girlie ang pangalan ko!” Lalo pa akong napangiti ng masilayan siya sa bukana ng pintuan.

Hawak-hawak niya sa isang kamay ang bag niya at nakahawak naman kay Girlie ang isa.

“Sige na nga! Hindi na kita tatawaging baliw! Pero baliw ka pa din sa isip ko!” Hindi ko maiwasang mapatawa sa sinabi niya. Ang kulit talaga.

“Ace!” Tawag ko sakanya. Agad naman siyang napatingin sakin.

Nginitian niya ako ng malaki. “Sven!” Sigaw din niya saakin at mabilis na naglakad.

Mabilis ko siyang kinabig ng yakap ng makarating na sa harap ko. “Ano? Hindi ka ba nahirapan?” Agad naman siyang umiling at ngumiti. He’s the cutest human I saw in my entire life.

“Hindi naman Sven. Ayos lang. Medyo nakakatakot lang si madam Realidad tsaka may baliw akong katabi” Humahagikgik niyang sabi.

Natawa naman ako. Mabilis kong kinuha ang bag niya at inakbayan siya.

“Talaga? May baliw kang katabi?”

Tumango naman siya ng paulit-ulit at tinuro si girlie na katabi na ngayon nila Lui. “Oo ayun oh! Diba? Sabi sayo hindi lang siya baliw! Mukha pa siyang multo!”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 13 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“Sven!” Nakangiting sabi ko habang palabas ng room namin.

Nasanay na akong laging nandyan siya kapag break na namin.

Tatlong linggo na din akong nag-aaral dito. Ayos naman. Hindi naman ako nahihirapan. Pwede na lang sa mga solve-solve na yan. Akala mo naman magagamit ko sa pagluluto yan.

Sabi ni maam Realidad mag-ready daw kami dahil may presentation bago mag  second sem.

“Ano? Hindi ka ba nahirapan?” Tanong ni Sven at kinuha ang bag ko bago isakbit sa balikat niya.

Mabilis ko naman siyang niyakap habang tumatawa. “Lagi mo nalang tinatanong sakin yan Sven” Bulong ko sakanya.

Naramdaman ko naman hinalikan niya ako sa noo at inakbayan. “Syempre naman. Kailangan kitang tanungin araw-araw” Sagot niya sakin bago kami sabay na naglakad.

“Nako naman Ace. Alam mo bang ikaw lang ang bukang-bibig ni Sven kanina pa! Hindi ko nga alam. Paano kung maghiwalay kayo ng matagal?” Napatingin naman ako kay Red. Yung tropa ni Sven na may sira din sa utak katulad ni Girlie.

Nakita ko naman si Girlie na nakahawak sa braso ni Kelann. Gusto kong masuka kapag nakikita ko sila. Hindi sila bagay ni Girlie. Masyadong gwapo si Kelann at ang pangit ni Girlie.

“Ha? Hindi naman kami maghihiwalay ni Sven. Diba Sven?” Sagot ko naman kay Red bago tumingin at ngumiti kay Sven. 

Nakita ko naman siyang napangiti at hinawi ang buhok ko sa noo. “Syempre naman. Walang makakapaghiwalay satin!”

Ngumiti naman ako agad ulit sakanya. “Sabi mo yan ah!”

“Ay sus! Ang landi naman ng mag-asawang ’to!” Singhal naman ni Lui.

Isa pa ’tong masama ang bunganga katulad ni Girlie. Naiinis na nga din ako kay Girlie kasi lagi niya akong sinasabihang tanga tapos ang slow ko daw. Pero hindi naman siya umaalis sa tabi ko. Sabagay tropa daw siya nila Sven.

Bakla kaya si Sven? Bakla si Girlie e. Baka nga bakla si Sven.

Hindi ko naman maiwasang mapatingin sa mukha ni Sven habang naglalakad kami. Ang gwapo namang bakla ni Sven.

“You love to stare me huh?” Bulong niya habang nakangisi.

Umiling naman ako agad. “Bakla ka ba Sven?” Mahina kong tanong sakanya. Agad naman siyang napatingin sakin habang magkadikit ang kilay.

. “Bakit mo naman natanong?” Natatawa niyang sabi sakin.

“Kase bakla si Girlie. Bakla din kayong lahat?” Napatingin naman ako sa umubo sa likod. Halos sabay-sabay silang umubo pwera nalang kay Girlie na ngayo’y hawak-hawak ang buhok niya gamit ang daliri.

“Hay nako Ace! Hindi ko alam ah!” Malakas na sabi ni Girlie. Muntik ko nang takpan ang tenga ko sa lakas ng boses.

“Hindi naman siguro sila bakla” Natatawang sabi pa niya at tumingin sa tatlong katabi niya. “Diba?!” Sabay-sabay naman silang tumango.

Oo nga. Baka hindi nga. Tumingin naman ako kay Sven. Masyado siyang gwapo para maging bakla.

“Ako? Bakla ako para sa isang lalaki lang” Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya.

I-ibig sabihin may gusto na siyang lalaki? “T-talaga?” Bulong ko at nag-iwas ng tingin.

“L-ligawan mo na kaya” Natatawa kong sabi sakanya.

“Magiging asawa ko naman siya. Tsaka araw-araw ko siyang nililigawan” Agad naman akong napatingin sakanya habang naiiyak. Ang daya niya! Akala ko bang ako yung papakasalan niya?

“A-ahh” Mahinang bulong ko. Sabi ko na sinungaling siya.

“Alam mo ba anong tawag don?”

Kahit naiiyak hindi ako umiyak baka sabihin niya gusto ko siya. E diba gusto ko naman siya talaga?

“A-ano?”

Ngumisi naman siy sakin. Hindi ba siya nagsasawang ngumisi. “Acesexual”

Bigla naman akong napahinto sa sinabi niya. Acesexual? Parang wala naman. Bisexual lang alam ko. Ano yon?

“May ganon ba Sven?” Nakita ko naman siyang napapikit kasabay ng pagtawa ng mga kasama namin sa likod.

Huminga siya ng malalim. “Nevermind Ace. Wag mo nalang isipin. Basta tandaan mo, ikaw lang papakasalan ko, okay?” Tumango naman ako agad ng paulit-ulit.

“Stop being cute. Hahalikan talaga kita dito” Natatawang sabi niya. Tumawa nalang din ako. Hindi ko pa din kasi maintindihan yung sinabi niya. Acesexual? Ano yon? Tatanungin ko nga kay Girlie mamaya.

“Sinabi ko naman sayo Sven. Wag kang mag-pick up line sa mga slow” Natatawang sabi ni Girlie.

“Stop calling my Ace slow. Sasapakin kita kahit putok yang blush on mo”

---

“What do you want my Ace?” Agad na tanong ni Sven sakin ng makaupo kami dito sa mesa sa cafeteria.

“Yung dati nalang Sven” Tumango naman siya. Katulad ng dati hinalikan niya muna ako sa noo bago siya umalis at kumuha ng pagkain kasama sila Lui at Kelann.

Hindi ko maintindihan sa mga tao, lagi silang nakatingin sakin ng masama. Hindi ko naman sila inaano.

Sabi ni Girlie wag ko na daw pansinin. Kaya hindi ko na pinapansin.

Mabilis ko siyang tinawag. “Girlie?!” Bulong ko sakanya. Tumingin naman siya agad sakin.

Natatawa pa din ako sa twing tinitignan ko siya. Ang pula-pula ng pisngi niya. Ang panget talaga. “Ano?”

Lumapit pa ako sakanya ng konti. “Ano yung Acesexual?” Mahina kong bulong.

Napaiktad naman ako nang malakas na tumawa si Girlie. Agad naman akong napalayo. Baliw na talaga siya.

Lalo pang nanlaki ang mata ko ng sampalin siya ni Red. Wala akong nagawa kundi mapatakip ng bibig.“Hoy! Gaga ka! Tumigil ka nga!”

Kitang-kita ko naman ang sakit sa mukha ni Girlie. “Siraulo ka ah!” Tumayo na si Girlie at pilit na inaabot si Red.

“Hoy! Tumigil na nga kayo!” Sigaw ko sakanila.

Tumigil naman si Girlie at huminga ng malalim at hinawi ang buhok niya. “Isusumbong kita kay Lui. Tignan ko lang kung makalakad ka bukas” Bigla naman namula si Red. Bakit hindi naman siya makakalakad. Pipilayin siya ni Lui? Hala kawawa naman si Red.

“Ano ulit yon?” Tanong sakin ni Girlie habang naglalagay ng blush-on.

Huminga naman ako ng malalim. “Ano yung Acesexual? May ganun ba?”

Tumawa naman siya at tumango. “Oo naman. Acesexual means, the man who inlove with Ignace Delgado”

Bigla naman akong napaisip sa sinabi niya. Ignace Delgado? Diba ako yon?

“Diba ako yon?”

Tumango naman si Girlie at tinapik yung balikat ko. “Yep. Ibig sabihin inlove si Sven sayo”

Napatakip naman ako ng bibig. A-ano? Inlove sakin si Sven?

“Feeling gulat girl? Akala mo virgin” Hindi ko na siya pinansin pilit ko pa ding iniisip yung sinabi ni Girlie. Kung inlove sakin si Sven tapos inlove din ako sakanya edi pwedeng maging kami?

“Ignace!” Nawala naman ang iniisip ko ng may tumawag sakin. Agad akong napatalikod. Ganun nalang ang panlalaki ng mata ko kung sino yung tumawag saakin.

“A-ate?” Lalo pa akong nanigas sa kinauupuan ko ng makita si Sven sa likod niya habang nakangiting naglalakad papunta sakin.

Hindi pwede. Lagot ako kay daddy.

Lalo akong namutla ng makalapit na si Sven at tumingin kay ate bago tumingin sakin. “Sino siya Ace?”

---

C.V.A

Chapter 14 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“Sino siya Ace?” Agad naman akong napatayo sa kinauupuan ko sa tinanong ni Sven.

“A-ahh..” Mahinang bulong ko. Hindi ko alam ang isasagot ko.

Paano kung malaman niya? Patay ako kay daddy at siguradong magagalit si Sven sakin.

“S-sven? Sven Alegria?” Napatingin naman ako kay ate.

Kilala niya si Sven?! Paano? Lagot na talaga ako nito.

“I’m Ivonne Delgado” Inabot ni ate ang kamay niya kay Sven pero tinignan lang yon ni Sven. Lagot talaga. Galit talaga siya sakin.

“Delgado?” Pag-uulit pa ni Sven. Tumango naman si ate at ngumiti.

“Yes. I’m Ace sister” Agad naman akong nanigas sa kinatatayuan ko.

Patay ka talaga. Lalo pa akong napaiktad ng tumingin sakin si Sven ng masama.

Sven naman! Natatakot na ako sayo! Sigaw ko sa isip ko. Handa kong tanggapin lahat ng sasabihin ni daddy at Sven. Wag lang mapahamak ang ate.

Muntik na akong mapatalon sa gulat ng ibagsak ni Sven ang hawak niya sa mesa.

Nag-alala naman ako dun sa pagkain. Baka nasira yung lalagyan tsaka matapon. Ang mahal pa naman niyan.

Nakita ko siyang dinampot ang bag ko at bag niya bago ako hawakan sa pulsuhan.

Napapikit pa ako at handang tanggapin ang sakit ng paghawak niya. Pero nagulat ako ng hindi ko naramdaman ang sakit sa pagkahawak niya.

“Teka sandali! Saan mo dadalin ang kapatid ko?” Agad siyang hinarangan ni ate dahil hinahatak na ako ni Sven paalis.

Napatingin naman ako sa orasan ko sa kamay. Tanghali palang. Magha-halfday kami?

“Iuuwi ko siya” Singhal ni Sven sakanya.

Agad naman akong sumenyas na tumahimik nalang siya. Ako nang bahalang kumausap kay Sven. Kahit magalit siya sakin basta hindi niya kukunin si ate.

“H-ha?” Nagtatakang tanong ni ate.

Ate naman ih! Napakakulit mo! Mapapahamak tayo pareho!

“I’m Ace soon to be husband. At nasa akin lahat ng karapatan sakanya” Huling singhal lang ni Sven bago ako hatakin paalis.

Tumingin naman ako kay ate habang naglalakad. Kitang-kita ko ang gulat sa mata niya at lungkot.

Ngumiti ako agad sakanya para ipahiwatig lang na okay lang ako at magiging okay. Pero nawala agad ang ngiti ko ng masama niya akong titigan.

Galit na din ba siya sakin? Anong gagawin ko? Pag nalaman ’to ni dad, tyak patay ako. 

Napatigil naman ako sa paglalakad ng tumigil si Sven. Tumingin ako sakanya habang may pagtataka sa mukha.

Magkadikit pa din ang kilay niya at galit na galit pa din siya.

Mabilis niya akong inakbayan at naglakad ng mabilis.

“Hop in” Utos sakin ni Sven ng makarating kami sa kotse at pagbuksan ako ng pinto.

Agad naman akong tumango at sumakay. Hinagis niya sa likod namin ang mga bag namin bago siya yumuko at ikabit ang seatbelt ko.

Napanguso naman ako ng hindi niya man lang ako tinignan. Napapikit pa ako ng pabagsak niyang isinara ang pinto.

“Pwede naman isara ng maayos! Kailangan pang ibagsak!” Naiinis kong bulong.

Agad naman akong napatigil ng pumasok na si Sven. Mahirap na baka magalit siya lalo sakin.

Napaisip naman ako. Kung i-kiss ko nalang kaya siya? Baka hindi na siya magalit sakin pagkatapos.

“S-sven galit ka pa ba?” Pabulong kong tanong.

Pinaandar niya lang ang kotse at hindi sumagot. “Stop talking. Mag-uusap tayo sa bahay” Napanguso naman ako.

Nakakainis naman. Bakit ganon? Hindi ako sanay na ganito sakin si Sven. Hindi siya kailanman nagalit sakin.

“Stop talking nye nye nye” Naiinis kong panggagaya sakanya.

“Stop pouting and whispering. Naririnig kita” Napasimangot na ako ng tuluyan at tumahimik. Baka magalit siya lalo sakin.

---

“Sven?” Bulong ko kay Sven ng makarating kami sa kwarto. Kanina niya pa ako hindi kinikibo. Gusto ko nang umiyak. Galit talaga siya.

Dati naman kapag kinakausap ko siya, lagi siyang nakatingin sakin at nakikinig. Pero ngayon hindi. Galit talaga siya sakin.

Tumalikod lang siya at pumasok dun sa kwarto na puno ng damit naming dalawa. Lumabas din siya agad dala ang isang t-shirt at short.

“Bakit nagsinungaling ka sakin?” Tanong niya at inalis ang ID at itapon kung saan. 

Huminga naman ako ng malalim. Bago nagsalita. Siya naman, sinimulang tanggalin ang pagkakabutones ng vest ko. “A-ayokong masira ang buhay ni ate” Bulong ko at yumuko.

Agad ko naman naramdaman ang kamay niya kamay niya sa baba ko at itaas iyon para makita ang mukha niya.

“Masira?” Nagtataka niya pang tanong. Tumango naman ako bago yumuko ulit.

Natanggal niya na ang vest kaya, sinunod niya ang necktie. “Diba pambayad utang lang ako?” Bulong ko. Naramdaman ko naman ang kamay niya sa baba ko at itinaas ulit yon. “No. You’re not” Singhal niya saakin at itinapon kung saan ang necktie at sinimulang tanggalin ang pagkabutones ng polo ko.

“Ayun kasi ang sinabi sakin ni daddy Sven. Kung si ate daw ang ibibigay niya sainyo, masisira ang buhay niya. Ayaw ko naman masira ang buhay ng ate” Pagtatapat ko at yumuko.

Naramdaman ko naman sa ikatlong pagkakataon ang kamay niya sa baba ko at inangat ulit.

Sumalubong sakin ang magkadikit niyang kilay. “Bakit ka ba laging yumuyuko? Diba sabi ko, gusto kong tinititigan mo ako?!” Naiinis na tanong niya.

Tumango naman ako bago ngumiti sakanya. “Nangangawit kasi ako Sven. Ang tangkad mo kasi” Nakanguso kong sabi.

Amg tangkad kaya niya! Ang sakit na nga ng leeg ko.

Huminga naman siya ng malalim bago tukuyang alisin ang polo ko. Naramdaman kong pinupunasan niya ang basa kong likod dahil sa pawis ng polo ko bago itapon kung saan.

Mabilis siyang umupo sa kama at hinatak ako palapit. Pinasuot niya sakin yung t-shirt. Bago ko pa tuluyang mababa, naramdaman ko ang mainit na labi ni Sven sa tyan ko.

“Yun lang ba ang sinabi niya sayo?” Tanong niya pa. Huminga naman ako ng malalim.

Wala na akong dapat itago pa kay Sven. Wala din naman mangyayari.

Sinabi ko lahat sakanya ang lahat ng sinabi sakin ni daddy. Siya naman inaalis ang pantalon ko.

“Tsaka yung trabaho ko daw dito p-pok–” Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko ng mabilis na tumayo si Sven at siilin ako ng halik.

Ilang segundo pang nagtagal ang halik bago niya pakawalan ang labi ko. “Sinabi ko na sayong ayokong naririnig sa bibig mo yan”

Ngumuso naman ako sakanya at tumango. Sabi niya kasi sabihin ko. Kaya sinabi ko. Tapos siya pa ang galit?

Bumalik siya sa ginagawa niya. Mabilis niyang hinigpitan ang tali ng shorts ko. Bago ako paupuin sa tabi niya.

“Alam mo bang marami akong business? At eskwelahan?” Nanlalaki naman ang mata ko habang nakatingin sakanya.

May ganon siya? Alam ko lang marami siyang pera kasi lagi niya akong binibili ng donuts at milktea.

Tapos sabi niya, bawasan ko daw baka magkasakit ako, kaya binawasan ko. Isang donut ang binawas ko sa limang box.

“Talaga Sven? Marami kang business? Ang galing mo naman! Ang bata mo pa may business ka na! Ako nga stuff toy lang ang meron!” Nakanguso kong reklamo.

Tinitigan niya naman ako ng matagal bago ngumiti at yakapin ako.

“Hindi ako nagkamaling pagkatiwalaan ka. I’m glad, I got you. Not your sister”

---

C.V.A

Chapter 15 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Stop eating now Ace” Utos ko kay Ace. Kanina pa kasi siya kumakain ng donut.

Hindi na kami pumasok ng inuwi ko siya. Kanina pa siya nagrereklamo, sana daw nag-usap nalang kami don sa school at hindi na umuwi pa. Sayang daw ang araw.

Kaya para tumigil siya sa kakareklamo, binigyan ko ng donut. Isa lang dapat ang ibibigay ko pero nakita niya yung box kaya kinuha niya agad. Wala naman akong magawa. Masyado siyang cute para tiisin.

Tumingin naman siya agad sakin habang ngumunguya pa. Natawa naman ako kasi ang kalat niyang kumain pero patuloy lang siya. “Ayaw!” Singhal niya sakin at tumingin ulit sa TV.

Nanunuod kasi ngayon sa YouTube. Siya namili ng panunuorin namin. Gustong-gusto niya yung mga palabas ng disney. Halos lahat ng kanta alam niyang sabayan, hindi nga lang kagandahan ang boses niya pero ang boses niya ang pinaka-maganda sa pandinig ko.

Tumawa naman ako ng mahina bago inabot ang tissue sa bedside table namin at naglakad papunta sakanya.

Humatak ako ng isang upuan at nilagay iyon sa harap niya. Sa TV pa din ang focus niya pero wala akong pakialam.

Umupo ako sa harap niya at kinuha ang box at ilagay iyon sa kung saan. Nakita ko naman siyang napanguso. “Sven… Kumakain pa ako eh” Bulong niya sakin habang nakanguso.

Tumingin naman ako sakanya at bumunot ng mga tissue bago iyon marahan na idampi sa mukha niya. “That’s enough. Ang dami mo nang nakain. Masama sayo yung laging kumakain ng matamis” Sermon ko habang nililinis ang mukha niya. Lalo na yung gilid ng bibig.

“Isa nalang please?” Pagmamakaawa niya pa. Hindi ko siya pinansin at patuloy lang ako sa ginagawa ko. “Sven?” Nakanguso niyang bulong.

Hindi ko na naman siya pinansin at hinayaang mangulit. Mabilis niyang pinalupot ang kamay niya sa bewang ko bago isubsob ang mukha sa tyan ko. “Isa nalang Sven please!” Rinig ko pang bulong niya habang nakasubsob ang mukha sa tyan ko. Hindi ko naman mapigilang matawa.

Inangat ko yung mukha niya. Nakangiti kong hinaplos ang mga pisngi niya. He’s beautiful. Pure and lovely. Ayoko nang makawala pa ang taong ito sakin.

“Gusto mo pa ng donut?” Mabilis naman siyang napatango at napangiti.

Inabot ko sakanya ang box ng donut pero bago niya pa makuha yon mabilis ko ulit iyong inilayo na naging dahilan ng pagsimangot niya. “Sven naman!”

Ngumisi ako sakanya. “I want 20 kisses” Utos ko.

Ngumiti naman agad siya bago isabit ang kamay sa leeg ko. “Sana sinabi mo agad Sven! Ang dali naman ng pinapagawa mo! Wala bang mahirap dyan?!” Pagmamayabang niya pa na nagpatawa sakin.

Napapikit ako ng maramdaman ang labi niya sa noo ko. Hinalikan niya ako sa noo ng dalawang beses, dalawang beses sa mga mata, dalawang beses sa dalawang pisngi at dalawang beses sa ilong.

Napamulat ako ng tumigil siya. “Ilan na yon Sven?” Nakakunot na noong tanong niya.

“Lima pa palang” Singhal ko. Lalo pamg kumunot ang noo niya. “Ha? Diba tigdala-dalawa yon?” Singhal niya pa at nagbilang sa kamay niya.

Mabilis kong hinawakan ang kamay niya at inamoy yon bago halikan. “No. Tig-iisa lang yon. Kiss me in my lips 15 times and I’ll give you donut” Singhal ko pa.

Kung gusto mo nang halik, suhulan mo ng pagkain. “Okay!”

Pumikit ako ng maramdaman ang paulit-ulit na pagsalpok ng labi niya sa labi ko. At sa pinaka-huling bilang, mabilis kong hinawakan ang batok niya at hindi hinayaang maghiwalay ang mga labi namin.

Dahan-dahan kong iginalaw ang labi ko sa labi niya habang paunti-unti kong binubuksan ang bibig. Nang magawa ko, mabilis kong ipinasok ang dila ko sa loob ng bibig at walang sawang ginalugad iyon. Paulit-ulit kong sinipsip ang dila at labi niya bago pakawalan.

Kitang-kita ko naman ang pamumula ng mukha ni Ace sa ginawa ko. Tumawa lang ako. “S-sven! Sabi mo halik lang!” Tumango naman ako.

“Hindi halik ang halik kung walang kasaling dila” Bulong ko pa. Alam ko naman hindi niya iyon maririnig. Hanggat maari, ayokong buksan ang isip ni Ace sa makamundong gawain. Gagawin ko iyon ng paunti-unti.

Ako ang magmumulat sakanya ng mga yon. Hindi ko mamadaliin. Masyado pang inosente si Ace sa lahat. Kailangan kong paunti-unting ipaintindi sakanya ang lahat.

“Wag kang mahiya. Anong kinakahiya mo? Asawa mo na ako” Bulong ko sakanya at inabot ang donut.

Umiling naman siya at kinuha ang donut sa loob. “H-hindi lang ako sanay Sven. Tsaka hindi ko naman alam yang mga yan”

Tumango naman ako. Kaya nga kita sasanayin at ipapaalam ko sayo ang lahat ng paunti-unti. Maaaring gamitin sayo ng masasamang tao yang kahinaan mo. Hindi sa lahat ng oras nasa tabi mo ako. Kaya hanggat maaari, hindi ako aalis sa tabi mo.

“Ayan tuloy! Tapos na!” Reklamo niya.

Diba dapat ako itong magreklamo? Isa nalang pala ang natira sa box at ayun yung kinakain niya. Akala ko makakalamang na ako.

“Edi ilipat nalang natin” Singhal ko at kinuha ang remote.

Aksidente kong napindot ang trending button sa baba. Aalisin ko na sana ng sumigaw si Ace. “Sandali Sven!” Mabilis niyang inagaw saakin yung remote.

Clinick niya yung video na nauuna. “Wow! Ang ganda niya!” Namamangha niyang sabi habang  nakatingin sa tabi. Lalaki iyong sumasayaw. Hindi ko alam kung maiinis ba ako kasi lalaki iyon pero mukha siyang babae.

Maganda siya pero mas maganda ang Ace ko. “Ang galing  niyang sumayaw Sven!” Singhal pa sakin ni Ace.

Magaling nga siyang sumayaw. Nakita ko naman ang pangalan niya. ’ Skyler Davidson ’

Pero napatitig ako sa mukha niya. Parang nakita ko na yan pero hindi ko alam kung saan. Pero sure akong nakita ko yang mukhang yan kung saan.

Maya-maya pa ay biglang nag-black out yung video. Tanging nakalagay nalang ay ’ This video is deleted ’

“Ha?! Deleted?!” Sigaw ni Ace.

Tumawa naman ako. Bago siya lapitan at buhatin. Sa gulat naman siya at muntik na siyang mapasigaw. “Matulog nalang tayo” Ngumuso naman siya bago tumango.

Kinuha ko ang remote at pinatay ang TV. “Alam kong mas magaling kang sumayaw sakanya. Wag ka nang ngumuso” Bulong ko pa bago siya tabihan at yakapin.

“Ayun din ang sabi ni mama. Magaling daw akong sumayaw. Pero minsan lang ako sumayaw. Nakakahiya kasi Sven eh!” Humahagikgik niyang sabi.

Hinayaan ko lang siyang magkwento tungkol sa mga bagay-bagay. Nakangiti siya pero alam kong may iniisip siya.

Maya-maya pa ay bumagsak ang ulo niya sa dibdib ko. Mabilis ko naman iyong hinawakan at hinalikan.

I’m willing to risk my life for you my Ace. Nag-iisa ka lang. Wala kang katulad. Baka hindi ko na kayanin kung mawala ka pa.

Makita lang kitang masaya, masaya na din ako. Ibibigay ko ang lahat ng pinagdamot sayo. Hindi kita hahayaang mag-isa. Mahal kita.

---

C.V.A

Chapter 16 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“Sven naman! Tara na! Male-late tayo!” Pagpupumilit ko kay Sven habang pilit na lumalakad palabas ng kwarto.

Kanina pa siya ganito. Nakayakap lang sakin. Tamad na tamad. Patamg bata kung umasta. “My Ace! Please! Absent nalang tayo.  Ayoko pumasok..” Bulong niya pa habang nakayakap sa likod ko.

Huminga naman ako ng malalim. “Bibigyan kita ng 20 kiss basta papasok tayo” Naramdaman ko naman ang bigla niyang pagbitaw sa yakap at mabilis na pinihit ang katawan ko paharap sakanya.

“S-seryoso?!” Tumango naman ako.

Hindi kami pwedeng umabsent ngayon. Ngayon daw kasi pipili ng mga clubs. Dagdag grade din yon. Sayang.

“Okay!” Hindi pa man ako nakakapagsalita ng mabilis niya akong hinalikan sa labi ng paulit-ulit. Hindi ko na binilang kong ilan yon. Marunong naman magbilang si Sven. “Ilan na?” Tanong ko agad ng pigilin ko siya.

“Lima palang!” Nakangising bulong at hinawakan ulit ang mukha ko bago ilapat ang mga labi niya.

Napapikit ako ng dahan-dahan ipasok ni Sven ang dila niya sa loob ng bibig ko at ilang beses sipsipin ang dila ko.

Tumigil siya ng nawawalan na ako ng hininga. Pagkabukas ng mata ko, sumalubong sakin ang nakangising Sven. “Tara pasok na tayo” Tumango naman ako.

Hindi na bago sakin amg ginagawa ni Sven. Lagi niya yong ginagawa. Kailangan daw siya lang ang gagawa sakin non. Kapag daw may nagtangka, suntukin ko agad o sipain. Hindi naman ako marunong sumipa o sumuntok. Basta wag lang daw ako hihiwalay sakanya.

Naiintindihan ko naman yon. Pero gusto kong makausap si ate. Hindi ko alam kung galit siya o ano. Gusto ko siyang makausap. Gusto kong sabihin sakanya na hindi na masisira ang buhay niya.

Ngumiti naman ako kay Sven bago kami naglakad palabas. Gaya ng dati, siya ang naglagay ng seatbelt ko at nagbukas ng pinto para sakin

Marunong naman na ako pero gusto niya siya ang gagawa nun para sakin. Tulad ng paglalagay ng necktie ko. Minsan binibihisan niya din ako. Pero hindi naman ako nahihiya sakanya. Sabi niya wala daw dapat akong ikahiya. Lahat ng meron ako, nakita na niya at maganda daw.

Hindi naman ako naniniwala. Dapat pogi. Lalaki ako diba?

Mabilis niyang kinuha ang kamay ko at hinawakan yon at hinalikan bago siya nagsimulang magmaneho.

Ngumiti lang ako sakanya. Ayoko munang dumaldal ngayon. Parang galit kasi si ate sakin. Wala naman akong ginagawang masama. Gusto ko siyang makausap. Kakausapin ko siya.

---

“Take care. I love you” Huling bulong sakin ni Ace bago halikan sa noo ng makarating kami sa classroom ko.

Ngumiti naman agad ako sakanya. Pumasok na ako sa loob at umupo sa tabi ni Girlie. Nang makaupo na ako ay siya naman pag-alis niya. Kinaway ko pa ang kamay ko bago siya umalis. “Bakla? Anong meron? Ang sad mo today? Hindi ka ba nadiligan?” Magkadikit naman na kilay kong hinarap si Girlie.

Hindi nga bakla ang pangalan ko! Ace! At hindi ako halaman para diligan! Baliw ka talaga!

Kahit gusto kong sabihin sakanya lahat yon, wala akong lakas. Feeling ko pagod na pagod ako. Kamusta na kaya si ate?

Huminga ako ng malalim at tinignan ang phone ko kung nagreply ba siya sa text ko. Wala naman akong nakita. Tanging text lang ni Sven na ’ Goodluck baby! Don’t be sad. Nararamdaman ko kasi e ’ Napangiti naman ako.

Ang galing naman ni Sven. May superpowers. Paano niya nalaman na malungkot ako? Siguro hindi talaga tao si Sven.

“Ay ang bakla! Ang drama!” Rinig ko pang bulyaw sakin ni Girlie.

Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang reply ni ate. 

’ Meet me at the south part parking lot later after class ’

Hindi ko naman maiwasang mapangiti. Sabi ko na! Hindi niya din ako matitiis. Sa cute ko ba namang ’to.

Pero ang layo kasi ng south part. Ayun yung pinaka-malayong parking lot. Nasa east part lang ang sasakyan ni Sven. Mahaba-habang lakaran ang gagawin ko mamaya.

Pag sinabi ko naman kay Sven, tiyak na hindi niya ako papayagan o kaya sasama siya. Gusto ko kasing makausap si ate ng maayos at makapagpaliwanag. Tsaka ko na kakausapin si daddy. Natatakot ako.

“Bakla tama na emote! Andyan na si Realidad!”

Tumango naman ako kay Girlie tsaka timingin sa harap. Excited na akong makita si ate. Miss na miss ko na siya.

“Ay! Quick change? Nakakaloka ka bakla!”

Hindi ko na pinansin si Girlie. Nababaliw na naman siya. Kung ano-anong sinasabi.

“Okay class! You’re just half day today. Wala na kayong pasok mamayang hapon. Buong period niyo sa umaga ay naghahanap lang kayo ng club na gusto niyo” Mataray niyang sigaw at sa huli tumingin sakin.

Lagi siyang ganyan. Parang may kasalanan ako sakanya. Wala naman. Lagi akong may nakukuhang mataas na grades at scores tapos ganyan siya tumingin. Sabi nga ni Sven sakin, kapag daw may ginawa sakin si maam, sabihin ko daw agad.

Lumabas  na si madam at tumingin pa siya sakin bago lumabas. Gusto ko na talaga siyang isumbong kay Sven. “Bakla! Tara bilis!” Nagulat nalang ako ng hatakin ako ni Girlie palabas.

Buti nalang nakuha ko agad bag ko kundi naiwan. Si Girlie talaga isip bata.

---

Napahinga ako ng malalim habang naglalakad. Napanguso naman ako.

Hinatakhatak niya ako dito tapos iniwan! Nakakita na kasi siya ng gusto niyang club. Yung basta di ko alam yung club na yon!

Habang naglalakad nakahawak ako sa straps ng bag ko. Naghahanap din ako ng gusto kong club pero wala akong magustuhan

Hanggang sa napatitig ako sa malaking letrang nakasulat. ’ Dance Club ’. Pero nahihiya ako. Nasaan ba si Sven?

Nagulat nalang ako ng may malamig na bagay ang dumampi sa pisngi ko at umakbay sakin. Napatingin naman ako kay Sven habang hawak ang milktea at dalawang donuts. “Wala daw silang per box. Naubos na yung chocolate at vanilla. Ayan nalang natira” Singhal niya sakin.

Agad naman akong tumingkayad at hinalikan siya sa pisngi. “Thank you Sven!”

Ngumiti naman agad siya sakin. “You’re always welcome my Ace” Bulong niya sakin bago ako halikan sa noo.

Hinatak niya ako sa upuan sa harap ng dance club. “Eat. Alam kong gutom ka na” Natatawa niyang sabi na kinanguso ko lang. Kanina pa talaga ako gutom. Ang daming tao sa cafeteria. Nakakatakot pa yung tingin ng iba.

Ngumiti lang ako sakanya at nagsimulang kumain. Gutom na kaya ako. Hayaan mo siya dyan.

Habang kumakain ako nakatingin lang ako sa mga taong pumapasok sa dance club. Nakakainggit naman.

Huminga ako ng malalim bago ulit kumagat ng donut. Narinig ko naman ang mahinang pagtawa ni Sven kaya napatingin ako sakanya.

Napakunot ang noo ko ng tunatawa siya sakin. May nakakatawa ba? O may iba siyang kausap? M-multo?

“Ang dumi mo pa ding kumain” Bulong niya at naglabas ng panyo at pinunas iyon sa bibig ko.

“Thank you Sven!” Nakangiti kong sabi. Ngumiti din naman agad siya.

“You’re so cute. Hindi na ako magtataka kung magkaka-fan club ka”

---

Tumalikod muna sandali si Sven para itapon ang pinagkainan ko. Nakatitig lang ako sa dance club.

Nagulat nalang ako ng hatakin ako ni Sven patayo at pinaagsiklop ang kamay namin.

Mabilis akomg tumigil ng makitang papasok kami sa dance club. “S-sandali! Sasali ka ba?” Kinakabahan kong tanong. Ngumiti lang siya bago naglakad.

Tignan mo siya. Napipi na naman.

Nang makarating kami, agad siyang binigyan ng form. Umupo siya at finill-up-an pero hindi niya parin inaalis ang hawak sa kamay ko.

Nakangiti siya ng matapos at inabot iyon sa babae.

“Okay sir Ignace Delgado, here’s your number. Stand by po para sa audition” Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi nung babae.

“H-ha?!” Gulat na gulat kong sabi.

Kinuha lang ni Sven yung stickers at dinikit yon sa damit ko. “T-teka lang Sven!” Pigil ko sakanya.

Hindi ko mapigilang mamula sa hiya. Nahihiya talaga ako. “Diba sabi ni mama, magaling kang sumayaw? Ipakita mo sakanila. Tsaka magaling ka talaga. Nakita kong sumasayaw ka” Nakangiti niyang sabi.

Lalo pang nadagdagan ang hiya ko. Nakita niya pala akong sumasayaw sa harap ng salamin.

Akala ko kasi tulog na siya. Ngumuso naman ako. “S-sven naman!”

“Kaya mo yan!” Singhal niya sakin bago ako hatakin papasok.

Pero nahihiya talaga ako sakanya. Ayokong makita niya akong sumayaw ulit. Kaya mabilis ko siyang pinigilan. “P-pwede bang wag ka nang manood please?” Pakiusap ko.

Tinignan naman niya ako ng matagal bago sumang-ayon. “Fine. Donyour best. Dont be shy. Be confident. Copy my love?” Ngumiti naman ako agad.

“C-copy!” Panggagaya ko sakanya. Agad naman siyang tumawa.

“Go ahead” Tumango ako bago tumalikod. Kaya ko ’to!

---

[SVEN]

“Name?” Tanong ng babaeng naka-mic.

“I-ignace Delgado po” Hindi ko maiwasang mapangiti kung gaano siya ka-cute kapag kinakabahan.

Halata talaga sakanya ang kaba. Lalo na’t nanginginig ang mga kamay niya.

Hindi ko tinupad ang sinabi ko na hindi siya panonoorin. Kailangan nandito ako. I want to boost his confidence. Gusto ko maging proud siya sa lahat ng meron siya. Lalo na’t likas sakanya yon kahit ganoo pa kaliit ang mga bagay na yon.

“Okay show us what you got!” Ngumiti naman siya ng maliit bago tumalikod. Go! My Ace. Go! My sexy and cute husband!

Pagchecheer ko sakanya sa utak ko. Malabong makita niya ako dito sa taas. Alam ko naman hindi niya ako bibiguin. I know him well. He love dancing so much. Pero wala siyang confidence.

May sinenyas lang soya dun sa tao sa at pumyesto na. Ilang beses niya pang pinagpag ang kamay niya sa kaba.

Hindi ko alam ang sasayawin niya pero nakita kong inabot niya ang phone niya dun sa tao na naka-atas sa sound system kanina.

Ilang segundo pa ay nagsimula na ang tutog. Biglang humarap si Ace ng may ngiti sa labi na nagpangiti sakin ng sobra.

Bawat pag-indak niya kasabay ng musika ang lalong nagpapamangha sakin. Hindi niya pinansin ang madaming taong nanunuod. Sayaw lang siya ng sayaw.

Hindi ko maiwasang mabilib sakanya. He’s just lovely and sexy at the same time.

Masigabong palakpakan ang sumalubong sakanya pagkatapos niyang sumayaw. Nakaumang pa ang labi niya habang hinihingal whichI found sexy. Nakita ko naman inikot niya ang paningin niya. Agad akong tumayo at .Masigabong palakpakan ang sumalubong sakanya pagkatapos niyang sumayaw. Nakaumang pa ang labi niya habang hinihingal which I found sexy. Nakita ko naman inikot niya ang paningin niya. Agad akong tumayo at malakas na pumalakpak.

That’s it! He nailed it! That’s my boy, my husband, my love, my everything. Conquered his fear. And I’m proud of him.

---

[IGNACE]

Anong oras na matapos yung audition sa club. Bukas daw irerelease kung sino nakapasa.

Kahit ngayon kinakabahan pa din ako. Buti nalang wala si Sven dun. Baka kasi pagtawanan niya ako. Tsaka nahihiya ako sakanya ng sobra.

Mabilis kong tinignan yung cellphone ko. Nakita ko yung text ni Sven. ’ I’ll be there in 30 mins. I love you! ’ Agad naman akong sumagot ng ’ okay. I love you too’

Pero kailangan kong makausap si ate. Sapat na siguro yung kalahating oras. Nasa kalahati na din kasi ang nilalakad ko.

Nakangiti lang ako habang naglalakad. Gusto ko nang makita ang ate at mama. Miss na miss ko na sila.

Sana wala akong multo na makasalubong, kundi aatras talaga ako.

---

Nang makarating ako sa lugar, iilan lang ang mga kotseng nakaparada. Nilabas ko ang cellphone ko para itext si ate. Pero laking gulat ko ng tumalsik iyon.

Ganun nalang ang panlalaki ng mata ko at takot ng makita kung sino ang kaharap ko.

“D-dad?”

---

C.V.A

Chapter 17 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“D-dad?” Nauutal kong bulong habang nakatingin kay dad na ngayon ay nanlilisik ang tingin sakin.

Hala! Galit na naman sakin si Dad! Kailangan kong mag-sorry agad. Sana pala sinabi ko na nang maaga pa.

“Dad? Sorry. H-hindi ko sinasadyang–” Hindi pa man natatapos ang sasabihin ko ng makaramdam ako ng sakit sa pisngi ko.

Sobrang sakit. Gusto kong umiyak. “Wala ka talagang kwenta! Hindi ka tumupad sa usapan!” Sigaw niya sakin habang hawak-hawak ang mukha ko.

Wala akong nagawa kundi umiyak. Ang higpit ng hawak niya. Ang sakit-sakit pa. Kapag nakita ’to ni Sven, magagalit talaga siya. Galit na nga si daddy sakin tapos galit pa siya?

“D-dad please.. Hindi ko talaga s-sinasadya! Maniwala ka…” Umiiyak ko pang sabi pero parang wala siyang narinig.

Lalo niya lang hinigpitan ang hawak sa mukha ko. Napadako naman anh tingin ko sa cellphone kong basag na ang screen. Nakikita kong umiilaw ito ng paulit-ulit. Tumatawag na ata si Sven.

Patay talaga ako nito.

“A-aray!” Malakas na sigaw ko sabay sa paghawak ng panga ko.

Halos humagulgol naman ako sa sakit ng makitang may dulo ako sa labi sa pamamagitan ng palad ko. “D-dad! Please! A-ayoko na… Maniwala ka!” Sigaw ko ng makitang lumalapit ulit siya sakin.

Mabilis akong gumapang paatras at palayo sakanya. Natatakot ako. Takot na takot. Ayoko ng masaktan. Masakit. Sven! Tulungan mo ko please!

“A-aray! Ayoko na! A-ayoko na! P-please dad!” Umiiyak kong sigaw habang walang sawa akong sinisipa ni dad.

Halos sumuka na ako ng dugo kakasipa niya sa tyan ko pero hindi pa din siya tumitigil. Hindi na ako makalaban dahil sa sakit at wala na akong lakas para lumaban pa.

“Sana hindi ka na nagising nung bata ka pa! Sana namatay ka nalang sa pagkabagok ng ulo mo! Walang kwenta! Sinira mo ang buhay ng ate mo!”

Wala akong nagawa kundi umiyak. S-sven, tulungan mo ’ko please. G-gusto pa kitang makasama.

---

[SVEN]

“I’m here for Ace Delgado? Where is he?” Agad na tanong ko sa club president ng dance club. I told him to wait me here at susunduin ko nalang siya.

Gulat naman tumingin sakin ang babae. “Kanina pa siya lumabas. Mga kalahating oras na” Agad naman akong kinabahan.

Paanong hindi siya nandito? I told him to wait! He always did what I said. Nasaan siya?!

Agad kong inalabas ang cellphone ko para tawagan ang number niya.

“Fuck! Answer your goddamn phone!” Mura ko ng paulit-ulit habang dina-dial ang number niya.

This is not my husband. He always answer my phone calls. Hindi pa aabot ng limang segundo ay nasagot na niya at he always saying ’ Hi! Ace Delgado speaking! ’ na sinasabayan niya pa ng paghagikgik ng mahina.

Something is wrong. I felt it. Hindi na ako mapakali. I opened one of my application through my phone. Personal ko pang pinagawa ang app na ’to, to monitor Ace phone. Through this app, I can see what’s all on his phone.

I fastly check his phone calls. Wala naman akong nakita. Saakin lang mga calls. Number ko lang na may caller ID na ’ Sven Gwapo ’ na siya mismo ang naglagay ay gustong-gusto ko naman.

“T-this is not happening!” Kinakabahan kong bulong habang nakatingin sa isang message na mula sa ate niya.

’ Meet me at the south part parking lot later after class’

Ito na ang sinasabi ko! Kaya ayaw kong umalis sa tabi niya. I know, somethings happening. I need to see him right now. My poor Ace.

Hindi na ako nagsayang ng oras. I immediately run fast as I could papunta sa kotse ko.

Ang layo ng south part. I fucking swear. Kapag may gasgas sa kahit anong parte ng katawan ni Ace, I will kill that bastard. Hindi ako magdadalawang isip na patayin siya.

Wait for me my love. I’m comming. Hold on.

---

[IGNACE]

“S-sven…” Mahinang bulong ko.

Wala pa rin sawa si daddy sa kakasipa saakin. Halos hindi ko na maramdaman ang katawan ko. Papatayin niya talaga ako.

“Fuck you! I will kill you!” Hindi ko na maimulat ang mata ko sa narinig na sumigaw. Hindi ko na rin maramdaman ang mga sipa ni daddy.

Ang sakit ng katawan ko. Kailangan ko ng donut. Sven? Nasaan ka na?

Sinusubukan kong igalaw ang paa ko, lalo lang itong sumasakit sa tuwing ginagalaw ko. “I will kill you! I will fucking kill you!” Rinig kong sigaw ng kung sino ng paulit-ulit.

Rinig ko din ang ilang tunog ng suntok at ungol ng sakit. “S-sven!” Sigaw ko ng mahina. Gusto ko nang ipikit ang mata ko.

Gusto ko nang ipikit. Gusto ko munang makita si Sven. Yung gwapo niyang mukha. “S-sven…” Mahina ko pang bulong.

“A-ace?! My love!” Napamulat ako ng konti marinig ang boses niya.

Sabi ko na. Natatawa kong sabi sa utak ko. Hindi talaga tao si Sven. Dalawang beses ko palang siyang tinawag nandito na agad siya. Ang galing naman ni Sven. Sana ako din.

“S-sven? A-ang bilis mo naman. S-si I-ron Man ka ba?” Natatawa kong bulong.

Naramdaman kong umangat na ako sa ere. Wow! Pupunta na ba ako ng langit? Ang bilis naman! Hindi pa kami kasal ni Sven e!

“W-wag ka munang pumikit okay?” Nawala naman ang ngiti ko ng marinig si Sven. Umiiyak ba siya?

“U-umiiyak ka ba Sven? W-wag ka ngang umiyak! N-nabugbog lang ako! H-hindi pa ako mamatay!” Natatawa kong bulong. Pero gusto ko talagang mapunta sa langit. Sabi ni mama dun daw kasi nakatira ang mga angels. Gusto ko din maging angel.

“A-ano bang sinasabi mo!” Sigaw niya sakin.

“I’m sorry! N-nahuli ako ng dating! I-i’m sorry my love!” Paulit-ulit na sabi ni Sven.

Hindi ko na siya pinakinggan. Gusto ko nang matulog. Pagod na pagod na ako.

“F-fuck!Wag kang matutulog!”

---

[SVEN]

“As of now Mr. Alegria, he is stable. Mabuti na lang at hindi gaanong natamaan ang ulo niya. Pwedeng ma-triggered ang ulo niya pag nagkataon. Dahil nga sa past condition niya, kailangan na mas mag ingat pa. Masyadong sensitive ang ulo niya. Kapag nangyari pa uli ang bagay na yon, pwede siyang mawalan ng memorya kapag nagkataon at hindi natin alam kung magigising pa siya pag nangayari yon. He’s either survive or give up. I’ll excuse myself first” Hindi ko na pinansin ang doctor. Galit na galit ako ngayon sa sarili ko.

Hinayaan kong mangayari sakanya yung ganito. Hindi ko mapigilang maiyak habang nakatingin sakanya. Sa maliit niyang pangangatawan at maputing balat na iniingatan ko, kitang-kita ang mga pasa na ngayo’y nangingitim na. Putok din ang labi niyang gustong-gusto kong hinahalikan. At may malaking pasa siya sa tyan.

Tangina. Ayokong makita siya ng ganito. Hindi ko palalagpasin ’to. Hindi kahit kailan. Maghintay ka. Ibabaon kita sa hukay ng buhay.

Mabilis akong lumapit sakanya ay hinawakan ang kamay niya. Ilang beses kong hinalikan yon at hinawakan ng mahigpit. “M-my Ace? I’m s-so sorry. H-hindi mo dapat naranasan ’to. K-kung hindi mo lang siya kinikilala na t-tatay, ako mismo ang papatay sakanya. H-hindi ko kayang magalit ka sakin! At ayon ang kinakatakot k-ko. Pero hindi ako papayag ng ganito lang. Hinding-hindi”

“I j-just want to tell you, you’re still beautiful. Very beautiful my love. And I love you”

---

C.V.A

Chapter 18 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“I told you to wait for me. Bakit kasi umalis ka agad?! Look what happened?!” Napanguso nalang ako habang pinapagalitan ako ni Sven.

Hindi ko naman alam na si daddy pala ang madadatnan ko don.

“Ang laki ng pag-iingat ko sayo. Ingatan mo din ang sarili mo” Bulong niya at tinaas damit sa paanan ko bago dahan-dahan pahidan ng ointment ang mga pasa ko sa hita.

Ako naman ay dahan-dahang inabot ang kahon ng donut sa gilid at gumagat. “A-aray!” Agad akong napadaing ng maramdaman ang sakit sa labi ko.

“I just told you na mag-ingat!” Singhal niya sakin at huminto sa ginagawa niya bago hinawakan ng maingat ang labi ko. Naluluha naman akong tumingin sakanya ng tumaas ang boses niya.

“S-sinisigawan mo ba ako Sven?” Naluluha kong bulong. Ayoko ng sinisigawan niya ako. Natatakot ako sakanya.

Agad naman bumalik ang salubong niyang kilay mula sa dati. “Ofcourse not! Kailan ba kita sinigawan? Naiinis lang ako sa sarili ko” Bulong niya sakin at patuloy pa ding tinitignan ang labi ko.

Agad naman akong napaisip? Bakit siya maiinis sa sarili niya? Hindi naman siya ang bumugbog sakin?

“Bakit ka naman maiinis sa sarili mo Sven? Naiinis ka pa? Ang gwapo mo nga e!” Sagot ko naman sakanya habang nakangiti. Tumingin siya sakin at ngumiti din.

“Kasi napabayaan kita. Look what happened?” Bulong niya  bago huminga ng malalim at itaas ang damit ko.

Napanguso naman ako. Nagsasawa na ba siya sakin? Napapagod na ba siya?

“N-nagsasawa ka na ba Sven? P-pinapagod na ba kita?” Agad siyang tumingin sakin. “Hinding-hindi ako magsasawa sayo okay? At lalong hinding-hindi ako mapapagod sayo lagi mong tatandaan yan” Bulong niya pa bago ako halikan sa noo.

Baka nga hindi siya nagsasawa sakin. Baka maubusan naman siya ng pera kakabili ng donut.

“Feed me. I want your donut” Tumango naman ako sakanya at umabot ulit ng donut bago isubo yon sakanya. “Your donut is tasty” Sabi niya sakin habang nakatitig.

“Sabi ko naman sayo e! Masarap ang donut ko!” Sabi ko sakanya.

Bigla akong naalarma ng umubo si Sven ng paulit-ulit.

“Hala! Anong nangyari?!” Sabi ko at inabutan siya ng tubig.

Agad naman niyang ininom yon. Napanatag naman ako ng okay na siya.

“Hindi ka naman kasi mauubusan ng donut ko–” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng ilapat niya ang labi niya sa labi ko.

“Stop talking about your donut. It’s make me crazy” Seryoso niyang bulong.

“Lay down” Sumunod naman ako sa utos niya pagkatapos niyang ayusin ang kama. Humiga ako ng dahan-dahan. Masakit pa din kasi yung mga hita ko at tyan.

Nang makahiga na ako umupo siya sa gilid ko at dahan-dahang inalis ang damit ko. Tanging suot ko lang ay malaking t-shirt ata niya ’to tsaka boxer briefs. Hindi na ako nahihiya sakanya tulad ng dati. Sabi niya kasi masanay na daw ako. Minsan nga nakikita ko siyang nakahubad sa harap ko pero nakatalikod. Nakakainis nga kasi hindi ko makita abs niya pero palagi ko naman nahahawakan kapag yinayakap ko siya pagnatutulog kami.

“Tignan mo. Ang laki ng pasa mo. Ni minsan hindi kita sinaktan,tapos siya gagawin ang ganito?” Mahina pero nagagalit niyang sabi bago dahan-dahan dampian ang halik ang tyan ko.

“Voglio ucciderlo ( I want to kill him )” Agad nagsalubong ang kilay ko sa sinabi ni Sven.

Baliw na ba siya? Ano-ano na kasi sinasabi niya. Pinakain ko naman siya ng donut ko. “Ano Sven? Bol-yo-chigjbg ano yon? Ang hirap naman bigkasin? Sumpa ba yon?” Tanong ko sakanya.

Bigla naman siyang tunawa sa sinabi ko. May nakakatawa ba?

“Il tuo carino ( your cute )” Bulong niya ulit sakin gamit ang alien language bago ako halikan sa ilong.

“Sven naman! Kinakabahan na ako sayo. Baka minumura mo na ako hindi ko pa alam” Sabi ko sakanya. Tumawa lang siya sakin.

Mabilis naman niyang pinasuot ulit saakin yung damit bago siya humiga sa likuran ko at yakapin ako.

Naramdaman ko nalang ang hininga niya sa leeg ko. “I’ll never do that. Hindi kita sisigawan o mumurahin. Hindi ko nga kayang magalit sayo” Rinig kong bulong niya.

“Sven? Makakapasok kaya ako sa dance club?” Mahinang tanong ko habang nakahawak naman siya sa kamay ko at nilalaro-laro yon.

“Oo naman. Ang galing-galing mong sumayaw” Napangiti naman ako sa sinabi niya.

“Sven pwede ba kitang maging fan kapag naging dancer na ako?” Nakanguso kong tanong sakanya.

“Alam mo naman na kahit hindi ka maging dancer, ako ang number 1 at die hard fan mo sa kahit anong bagay!” Nakangiti niyang sabi tsaka hinaplos-haplos ang ulo ko. Natuwa naman ako sa sinabi niya. Yehey! Madadagdadagan na ng isa ang fan ko. Una si mama tapos si Sven. Nung sumayaw kasi ako sa harap ni ate tinawanan niya lang ako. Para daw akong kiti-kiti. Tapos nung kumanta naman ako boses daw akong butiki. Hindi ko alam kung sinong paniniwalaan ko sakanila. Sabi ni Sven ang galing ko daw sumayaw at maganda daw ang boses ko. Ang gulo naman.

“Talaga Sven? Pero ayaw ko kasi ng madaming fan Sven. Gusto ko lang yung kilala ko lang. Buti nga dalawa na kayo ni mama!” Singhal ko habang tumatawa ng mahina.

“Gusto mo ba igawa kita ng fan club? Gusto mo bang mag-concert?” Hindi ko maiwasang matawa sa sinabi ni Sven.

“Ang galing mo talagang magbiro Sven”

“Hindi ako nagbibiro. Seryoso ako” Sa gulat ko ay napatingin ako sakanya.

Napangiti naman ako ng alanganin ng makita ang seryoso niyang mukha. Seryoso nga siya.

“Wag mo naman ganong seryosohin Sven” Bulong ko.

Naramdaman ko lang na lalo niyang hinigpitan ang yakap sakin at paulit-ulit na hinalikan ang leeg ko. “Lagi akong seryoso basta sayo”

“Sleep. Uuwi na tayo bukas. Ayokong nandito ka sa ospital lagi”

---

Kinabukasan, gaya ng sinabi ni Sven. Agad din silang umuwi. Sinigurado muna ni Sven na lahat ay ayos. Masakit pa ng konti ang katawan ni Ace kaya pagkauwi nila ay pinahiga lang ito ni Sven.

Hindi na tumutol pa si Ace. Masakit din kasi ang katawan niya.

Buong oras lang na nakahiga si Ace sa dibdib ni Sven habang si Sven naman ay hinaplos ang buhok nito hanggang makatulog.

Nakangiti niyang minasdan si Ace  habang natutulog ito. Dahan-dahan niyang hinalikan ang noo ito bago bumulong. “Sana hindi ka magalit sa gagawin ko kapag nalaman mo. Mahal kita” Bulong niya bago sinulyapan pang isang beses si Ace at lumabas ng kwarto nila.

---

Agad nakarating si Sven sa hide-out nilang magtrotropa sa bilis ng patakbo niya. Hindi mo aakalaing bahay ito sa luma ng harapan. Parang abandunadong building lang.

Hindi siya nagaksaya ng oras at mabilis nang pumasok sa loob.

“Gago! Bitawan niyo ako!” Sumalubong kay Sven ang sigaw ni Ian.

Hawak-hawak siya nila  Lui at Kelann habang sila Red at Girlie naman ay nakatayo lang.

Sumenyas naman si Sven na bitawan. Wala siyang pasabing hinatak ang blindfold nito.

“Gago ka! Anong karapatan mong bugbugin ako?!” Sigaw sakanya ni Ian na ngayo’y putok na putok ang labi at may black eye.

“Tangina ka!” Sigaw ni Ian at mabilis na sinugod si Sven at pinaulanan ng suntol na naging dahilan ng pagputok ng labi niya.

Mabilis na gumanti si Sven ng suntok. Nang makabwelo, mabilis na tumayo si Sven. Hinagis naman ni Girlie ang baseball bat kay Sven. Agad naman iyong nasalo ni Sven at walang pasabing hinampas iyon ng buong pwera sa mga hita ni Ian.

Halos lumabas naman ang litid ni Ian sa malakas na sigaw at daing sa sakit. “Ang gago mo. Gusto kitang patayin!” Galit na galit na sigaw ni Sven at hinampas ulit si Ian sa mga braso nito.

“A-ayoko na!” Natawa naman si Sven ng mahina.

“Hindi ba ayan din ang sinabi ng asawa ko sayo?” Tanong ni Sven habang dinidiinan ang dulo ng baseball bat sa tyan nito bago iyon tusukin.

Sumuka naman ng dugo si Ian. Hindi pa tumigil si Sven at parang nandilim ang paningin niya. Paulit-ulit niyang hinampas si Ian sa hita at mga braso nito at ilang beses na tinusok ang tyan nito.

Tandang-tanda niya ang mga pasa ni Ace sa buong katawan. Gusto niyang maramdaman din ni Ian ang naramdaman ni Ace.

Wala naman pumigil sakanya at tila nag-eenjoy pa ang apat sa panonood. Sigaw lang nang sigaw si Ian. “A-ayoko na…” Tumigil na si Sven at tinapon kung saan ang baseball bat.

“Basura ka!” Sigaw niya. “Subukan mo pa ulit hawakan ang asawa ko, hindi ako magdadalawang isip na durugin yang buto mo at bungo mo”

---

[IGNACE]

Napamulat ako ng makaramdam ako ng gutom.

Hinanap ko agad si Sven sa tabi ko pero wala siya na labis na nakapagpataka sakin. Madalas kasi nakayakap siya sakin kapag gigising ako.

“A-aray…” Bulong ko nang subukan kong ihakbang ang mga paa ko.

Ang sakit pa din. Tinignan ko. Ang laki nung pasa. Hindi pa din gumagaling.

Agad akong napatingin sa pinto ng bumukas iyon. Laking tuwa ko nang makitang si Sven yon pero agad din napawi ng makita ko ang sugat niya sa labi.

“Sven?! Bakit may sugat ka?!”

---

C.V.A

Chapter 19 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Hindi mo talaga sasabihin saakin pano ka nagsugat ng ganyan?!” Inis na singhal saakin ni Ace habang dinadampian ng paunti-unti ang putok kong labi.

Hindi ko naman maiwasang mapangiti dahil sa sobrang pag-aalala niya sakin. Mas lalo ko pa siyang hinapit palapit sakin. Nakaupo kasi siya sa kandungan ko habang ginagamot ang sugat ko na pabor sakin. Aayaw pa ba ako?

“Hindi mo talaga sasabihin?!” Ulit niya pang sabi pero nakatitig lang ako sakanya. “Sven naman! Pinatulog mo ako tapos ganito kita makikita paggising ko? Nakakainis ka!” Naiiyak niyang sabi na kinaalarma ko.

“Okay! Sasabihin ko na!” Mabilis kong singhal. “Amm..” Bulong ko at nag-isip ng idadahilan.

Siya naman ay tumigil sa ginagawa niya at tumitig sakin. “T-tinambangan kami nung kaaway naming grupo. Grupo nila Joey! Tama! Yun nga!” Pagdadahilan ko habang tumatango-tango pa.

Tumitig naman siya sakin. “Tumigil ka na kasi sa pakikipag-away! Tignan mo tuloy! Parehas tayong may sugat sa labi!” Reklamo niya pa habang nagpapatuloy sa ginagawa. Natawa nalang ako sa ka-cutan ng Ace ko. Masyado siyang cute. Hindi ko mapigilang manggigil.

“Hayaan mo na yang labi ko. Importante gumaling ka na. Patingin nga ng mga pasa mo” Utos ko at pilit pinagpapalit ang pwesto namin. “Hindi Sven! Dyan ka lang!” Sigaw niya sakin at mas binigatan pa ang sarili sa harap ko at tinulak ako pahiga. “Hindi pa nga magaling yang sugat mo tapos ako na naman aasikasuhin mo?! Nakakainis ka na! Lagi nalang ako ang inuuna mo!” Parang naiiyak na naman niyang sabi.

Pinulupot ko lang ang kamay ko sa bewang niya habang siya naman ay nakayuko at ginagamot pa din ang sugat ko sa labi. “Syempre. Ikaw dapat lagi ang uunahin ko. Mahal kita e” Nagulat naman ako ng hinampas niya akong mahina sa dibdib.

“Mahal din kita pero hindi laging ako dapat!” Gusto kong matawa sa itsura niya ngayon. Para siyang batang nagsusumbong sa nanay niya.

Pero mas natuwa ako nang marinig ko sakanyang mahal niya ako.

Nagkunwari naman akong nasaktan dahil sa hampas niya. “A-aray! Sakit mahal!” Pag-aarte ko pa nang nasasaktan habang nakahawak sa dibdib ko.

“H-hala! S-saan?! San masakit?!” Agad na singhal sakin ni Ace at marahang hinawakan ang dibdib ko. Humawak naman ako sa hita niya.

“A-ang sakit mahal!” Bulong ko pa sakanya. “Saan?! S-sabihin mo san masakit?!” Ulit niya.

Dahan-dahan kong tinuro ang labi ko at ngumuso. Nakita ko naman siyang napanatag. “S-sven naman! Niloloko mo na naman ako!” Reklamo niya sakin habang nakanguso. “Hindi kita niloloko! M-masakit talaga! Aray!” Singhal ko pa.

“Hala! Anong gusto mong gawin ko?! Alcohol pa ba?” Agad naman niyang sabi. “N-no. I w-want kisses…” Bulong ko habang nakapikit. “Sven naman!” Sigaw niya ulit sakin. Agad naman akong nag-inarteng masakit pa din. “Masakit talaga mahal! K-kiss gusto ko ng kiss! Bilis!” Bulong ko.

“H-ha?! Masakit talaga? Ilan bang kiss?!” Agad niyang tanong na nagpangisi sakin. “T-twenty five!”

“Bakit ang dami naman Sven! Niloloko mo ata talaga ako!” Agad naman akong umiling. “M-mamatay na ako sa sakit! K-kiss! Gusto ko ng kiss!” Sigaw ko pa.

“Hala! S-sige na nga!” Huling singhal niya bago ko naramdaman ang labi niya sa noo ko. Ilang beses na dumampi yon sa noo ko, pisngi, mata at ilong. Ako naman ay dahan-dahan ipinalupot ang kamay sa bewang niya.

Ilang sandali pa ay naramdaman ko na ang labi niya sa labi ko ng paulit-ulit. Agad kong hinuli ang leeg niya at hindi pinakawalan ang labi niya.

Dahan-dahan siyang sumabay sa mga halik ko. Masasabi kong alam niya na ito sa dami ng beses ko itong ginawa sakanya. Noong una ay hindi pa siya marunong pero halos araw-araw ko ’tong ginagawa kaya natuto na siya.

Mabilis kong pinasok ang dila ko at paulit-ulit na sinipsip ang dila niya. Hindi ko mapigilang mag-init dahil sa ginagawa namin kaya agad ko ding pinutol yon.

Hangga’t maari, ayokong umabot agad kami sa bagay na yon. Marami pa dapat matutunan ang Ace ko. Hindi pa ngayon ang oras.

“Wala ng sakit!” Nakangiti ko pang sabi pagkatapos ng halik.

Agad naman nagsalubong ang kilay niya. “Anong wala?! Tignan mo dumudugo na naman! Halik ka kasi ng halik!” Singhal niya sakin at dinampian ng bulak ang labi ko.

Hindi na ako nagreklamo pa. Hinayaan ko nalang ang asawa ko. Ang ganda niyang pagmasdan sa kahit anong anggulo. Mahigpit ko lang na niyakap ang bewang niya at tumitig sakanya. “I love you Ignace Alegria”

---

“Sigurado ka bang wala ng masakit sayo?” Tanong ko kay Ace habang magkahawak kaming kamay na naglalakad papunta sa classroom niya.

Nakangiti at buong sigla na siya ngayon. Hindi katulad noong nakaraang apat na araw. Napag-alaman kong nakapasa si Ace sa dance club kaya pina-move ko ang meeting nila hangga’t hindi pa siya magaling. Apat na araw lang naman.

“Ang kulit mo naman Sven! Sabi ko sayong wala na akong masakit! Tignan mo! Cute na ulit ako diba!” Sabi niya sakin at humarang sa harap ko at ngumiti. Agad naman akong ngumiti pabalik.

“Oo. Ang cute mo. Ang cute-cute ng asawa ko!” Sabi ko naman sakanya at pinisil ang malambot niyang pisngi.

“Sabi sayo e! Kaya wag kang mag-alala! Kayang-kaya sila ng mga masel ko!” Pagmamayabang pa niya at kunwaring hinampas-hampas ang braso niya.

Natawa naman ako sakanya at umakbay. “Talaga? Kaya mo sila?”

Tumango naman siya. “Ako pa ba? Wala kang tiwala sakin!” Tumawa nalang ako at sinakyan lahat ng sinasabi niya. Hinayaan ko siyang magkwento ng kung ano-ano.

Agad siyang huminto nang makita ang bulletin board. “Teka Sven!” Mabilis niya akong hinatak papunta don.

Agad kumuha ng pansin ko ang ’ Dance Club Announcement ’

Nakita ko ding nanlaki ang mata niya nang makita ang pangalan niya duon. “Sven! Nakapasa ako!” Sigaw niya at agad yumakap sakin. Pasimple ko naman siyang hinalikan sa ulo.

You deserve it. You did great my love.

---

Nandito ako ngayon at naka-upo malapit sa bilog nila Ace. Ngayon kasi ang meeting nila at gusto ko siyang samahan.

Napapangiti ako sa tuwing nakikita ko siyang nakikipag-usap sa katabi niya. Make friends my love.

Maya-maya pa pumasok na si Shiena. Ang presidente ng club. Agad siyang tumingin sakin. Tinanguan ko lang siya.

“Okay. Nandito na ba ang lahat?” Nag-alangan pa ang iba na sumagot kasi hindi pa nila kilala ang isat-isa. Si Ace naman ay nakikinig lang at hindi nagsasalita.

Maya-maya pa ang binanggit na ang pangalan nila isa-isa. Isang daan silang lahat.

Nang makarating na kay Ace. “Ignace Delgado?” Nahihiya pa niyang tinaas ang kamay niya. “N-nandito po!” Mahinang bulong nang asawa ko at ngumiti. Agad naman akong napangiti nang ngumiti siya. I swear, siya lang ang may pinakamagandang ngiti sa lahat.

Nakita ko ding napangiti si Shiena. Yeah. I know. My husband is the cutest of the cutest.

“So nandito lahat. Let’s start” Diniscuss lahat ni Shiena ang rules and regulations ng club. Tawa lang ako ng tawa kay Ace dahil tango lang siya ng tango. Minsan nakikita ko pang salubong ang kilay niya.

I’m enjoying staring him. The love of my life. Wala atang galaw na hindi siya cute.

“So normally 50 members lang every school year but now tumanggap kami ng 100 dahil ang kalahati sainyo ay mapupunta sa cheerleading squad at ang kalahati naman ay sa dance troupe”

“Wag kayong mag-alala, pinili lang namin yung qualified talaga para sa cheerleading squad. We have yearly competition for cheerleading at breakdance. Masyado kayong mapapagod kung kayo-kayo lang din. Kaya naisipan naming paghiwalayin nalang para madali”

That’s true. Last year, may naospital sa sobrang pagod. May napilayan din sa kagagawa ng stunts tapos may breakdance pa sila. Sana hindi ganong mapagod si Ace kung ano man ang makuha niya.

Binigyan sila ng kanya-kanya papel at pinayagang umalis na. Nakita ko naman si Ace na hindi binuksan ang sakanya at mabilis na tumakbo papunta sakin.

“Sven! Ano kayang makukuha ko?!” Parang bata niyang sabi habang pinakita sakin ang hawak niyang papel. “Ayoko kasi ng hinahagis ako Sven. Baka hindi nila ako masalo tsaka kapag ako naman ang sasalo, baka mabali buto ko. Kaya sana sa dance troupe nalang” Singhal niya sakin habang ahagikgik at inabot ang papel sakin.

“Ikaw na magbukas Sven! Excited na ako!”

Ngumiti naman agad ako sakanya at dahan-dahang binuksan ang papel. Napangiti naman ako sa laman non. “Ignace Delgado, Alegria University Official Dance Troupe Member”

---

C.V.A

Chapter 20 (FLASHBACK)

---

WARNING: SLIGHT SPG. READ AT YOUR OWN

RISK.

[IGNACE]

“Five! Six! Five, six, seven eight!” Sabi ni Shiena ang president ng dance club. Sabay-sabay naming sinundan ang tinuro niyang steps.

Madali lang naman ang tinuturo niya. Nakakaya ko naman. Ilang kembot, galaw ng kamay tsaka paa.

Hanggang matapos ang tutog ay sumasabay lang kami sakanya habang nakaharap sa salamin. Nang tumigil ang tutog ay mabilis na pumalakpak si Shiena ako naman ay hinihingal pa. “You all did great!” Sigaw niya habang pumapalkpak pa.

Natuwa naman ako at sumabay sa pagpalakpak. Tuwing hapon ang practice namin. Isang oras lang naman. Tinuturo lang yung mga basic moves. “That’s all for today!” Nakangiti pang sabi ni Shiena.

Isa-isa naman silang nagsialisan. Ako naman ay tumingin agad dun sa mga upuan.

Napasimangot ako ng hindi makita si Sven don. Lagi kasi siyang nanduon kapag matatapos na kami. Lagi lang niya akong pinapanood pero ngayon wala siya na pinagtakahan ko. “Ace!” Napatingin naman agad ako kay Shiena ng tinawag niya ako. “Ang galing mong sumayaw! Ikaw ang isasabak ko sa solo performance ah!” Nakangiti niya lang sabi at tinapik ang balikat ko bago siya umalis.

Wala ako sa sariling napaturo sa sarili ko. “B-bakit ako?” Bulong ko.

Mabilis naman akong napatakbo malapit sa bag ko nang makitang umilaw yon. Habang papalapit ako ay nakita kong may tunatawag kaya hindi ko na tinignan kung sino yon at kinuha bago sagutin agad.

“Hello! Ace Delgado speaking!” Nakangiti kong sabi at pilit paring hinahanap si Sven sa mga upuan. Baka na-late lang siya.

“Hi! This si Ace Alegria’s husband!” Agad naman akong napangiti nang marinig ang boses ni Sven.

“Sven!” Mabilis kong singhal. “Nasan ka? Susunduin mo na ba ako?” Tanong ko sakanya.

“I’m so sorry my love. I can’t make it” Nawala naman ang ngiti ko sa sinabi niya.

Bakit naman? Busy na ba siya? “Okay lang yun Sven! Uuwi na lang ako mag-isa!” Nakangiti ko pa ring sabi.

“No! No! My love!” Nagsalubong naman ang kilay ko nang tumutol siya. “Nandito ako sa gymnasium. Gusto ko sabay tayong umuwi. Tsaka hindi ka marunong mag-commute. Walang driver sa bahay” Napatawa naman ako ng mahina. Oo nga pala. Takot akong sumakay ng jeep. Tricycle lang kaya kong sakyan. Kung magtratracycle naman ako pauwi ngayon, mahal ang ibabayad ko. Tsaka wala na akong pera sa wallet. Nakakita kasi ako kanina ng matanda. Nakakaawa siya. Ang dungis niya tsaka gutom ba gutom daw siya. Kaya binigay ko lahat ng pera ko. Sana hindi magalit si Sven.

“Puntahan mo nalang ako dito please? Hindi ko kasi maiwanan tong mga ito!” Parang naiinis niyang sabi sakin.

“Oo sige! Pero pwedeng maligo muna ko dito?” Tanong ko. “Wag ka na dyan maligo! Dito nalang” Singhal niya pa sakin.

Tumingin naman ako sa salamin. Hindi naman ako mukhang mabaho. Sobrang pawis ko lang. “Sige. Sige Sven! Papunta nako!” Sabi ko sakanya.

“Be fast. I love you!”

Agad ko naman pinulot ang mga gamit ko at isa-isa yong nilagay sa bag ko. “I love you too! Bye-bye!” Huling sabi ko bago patayin ang tawag.

Isinara ko ang bag bago patakbong lumabas ng dance room. Nadaanan ko naman ang cheerleading squad. Nginitian nila ako kaya nguniti ako pabalik.

Agad akong napaiwas ng tingin nang biglang hinagis pataas ang babae. Nakakatakot. Paano kung mabitawan nila yung babae? Maputol yung paa? Tapos dumugo?

Iniisip ko palang naiiyak at natatakot na ako. Salamat naman ang napunta ako sa dance troupe. Hindi sa cheerleading. Baka hindi ko talaga kayanin.

Mabilis akong naglakad. Habang naglalakad, umiiwas ako sa mga tao. Baka kasi mabahuan sila sakin. Nakakahiya. Si Sven lang naman ang pilit na inaamoy ang kili-kili ko kahit pawisan ako.

“Hi Ace!” Agad akong napahinto nang may bumati sakin. Agad naman akong kumaway pabalik. “Hello!” Nakangiti kong sabi.

Lima sila. Hindi ko naman kilala. Kinakawayan ko lang baka kasi sabihin nila ang sungit ko. “Joey! Hindi ba yan ang asawa ni Alegria?!” Rinig ko pang bulong ng isa  sakanila. Hindi naman siya gwapo. Mas gwapo pa din si Sven. Hindi ko maintindihan kung bakit ang sama nang tingin nung apat sakin. Yung nasa gitna naman nakangisi lang.

Ngumiti naman ako ng alanganin. “H-hehe, alis na ko! Bye-bye!” Mabilis kong sabi tsaka tumakbo.

Nakakatakot sila. Para nila akong kakainin ng buhay sa tingin nila. Hindi ko naman maalala na may kaaway ako.

Mabilis akong tumakbo papunta sa gymnasium.

Napahawak pa ako dun sa pintuan sa sobrang hingal. Sino bang hindi matatakot sakanila? Mukha silang naghahanap ng away.

Nagpahinga pa ako ng ilang minuto bago buksan ang pinto ng gym. Sumalubong sakin ang ingay ng mga tao.

Ang palang tao! Pasimple kong inamoy yung sarili ko. Baka mabaho na talaga ako.

Dahan-dahan akong naglakad. Nakita ko yung mga estudyanteng sumisigaw habang nanunuod dun sa mga lalaking nagshu-shoot sa ring.

Nakakahiya. Ang dami palang tao. Sana pala naligo muna ako.

“Ace!” Agad ako napatingin sa sumigaw. Nakita ko si Girlie habang may hawak na pom-poms at tumatakbo palapit sakin. “Ace! Buti–” Yayakapin na sana niya ako nang pinigilan ko siya. “Wag kang lalapit! Mabaho ako!” Sabi ko agad. “Yak!” Sigaw niya at mabilis na lumayo sakin. “Maligo ka na agad dun sa locker room nila Kelann! Nandun fafa mo!” Tumango nalang ako at naglakad papunta sa locker room nila Kelann. Ang alam ko lang ay varsity player sila Lui, Kelann, Red at Sven. Pumasok ako dun sa loob ng locker room at ibinaba ang gamit ko sa upuan sa gitna ng table.

Sasalubong sakin yung meeting hall nila. Tapos may isa pang pinto papunta sa shower at locker room.

“I really like you Sven!” Agad naman akong napahinto sa paghahalungkat ng gamit ko nang may marinig akong magsalita.

Napatingin ako sa dalawang taong naguusap patalikod sakin. Hindi ko sila napansin kaninang pagpasok ko. “I’m sorry. Kasal na ako. I’m happy” Rinig ko pang sabi nung lalaki. Agad napakunot ang noo ko ng mabosesan siya.

“Sven?!” Agad na sabi ko. Sabay naman silang humarap sakin. Pero laking gulat ko nang makita si ate. “Ate?”

Ngumiti naman si Sven sakin agad at tinawid ang pagitan namin bago ako yakapin at halikan sa noo. “Sven. Mabaho ako. Wag mo muna akong yakapin” Bulong ko. Pero parang hindi naman siya nakikinig.

“This is my husband. My cute husband” Singhal niya kay ate pagkatapos niya akong yakapin at naka-akbay parin.

“H-hello ate!” Nakangiti kong sabi kay ate Ivonne. “A-ate may problema ba?” Hindi ko mapigilang tanong. Nakatingin kasi siya ng masama.

Kanina pa nila ako tinitignan ng ganyan. Dahil ba mabaho ako?

“I hate you!” Nagulat ako ng sumigaw siya at mabilis na naglakad papunta sakin.

Tatamaan na sana ni ate ang balikat ko nang mabilis akong naiwas ni Sven. Tumitig lang ako sakanya habang paalis siya.

Galit na naman siya sakin? Ano na naman bang ginawa ko?

“Hmm! Ang bango ng asawa ko!” Nagulat nalang ako ng maramdaman ang ilong ni Sven sa leeg ko. Hindi ko naman maiwasang matawa dahil sa kiliti. “T-tama na Sven!” Sigaw ko habang tumatawa at pilit na kumakawala sakanya.

“S-sven! Mabaho nga ako!” Sigaw ko pa. Maya-maya ay tumigil na din siya. “Sino nagsabi? Ang bango mo kaya!”

“Si Girlie” Sagot ko. “Siya yung mabaho. Hindi ko nga alam paano siya natitiis ni Kelann” Natatawang sabi ni Sven habang hinahalungkat ang bag ko.

“Nakalimutan kong maglagay ng t-shirt dito kaninang umaga” Rinig ko pang bulong niya at mabilis na pumunta sa mesa at may kinuha sa ilalim. Nakita ko ang hawak niyang jacket. “Let’s go! Baka ubohin ka. Natuyuan ka na ng pawis” Singhal niya sakin bago ako hawakan sa bewang at hablutin ang twalya mula sa bag ko tsaka maglakad papasok sa shower room.

Nilibot ko ang tingin sa loob ng shower room. Madaming shower pero walang takip.

Naliligo sila dito? Mahihiya siguro ako kung sabay-sabay tapos ganito ang shower.

Narinig ko naman sinara ni Sven ang nag-iisang pinto papunta dito  at ni-lock yon. Kaming dalawa nalang ngayon ang nandito.

Hinubad ko na ang lahat ng damit ko. Nakita ko din siyang naghuhubad ng damit. “Napagod ka ba ng sobra?” Tanong niya sakin tsaka tinapat ang kamay sa bukas na shower. Ako naman ay nakatayo lang at pinapanood siya.

Hindi ko pa din maiwasang mapatitig sa abs niya. Kitang-kita ko din ang pwet niya at yung sakanya. Mas malaki yung sakanya kesa sakin. Ang daya naman.

“Hindi naman. Madali lang naman yung tinuro saamin” Nakangiti kong sabi at naglakad papunta sakanya. “Sorry hindi kita nasundo. May inasikaso kasi ako” Bulong niya habang hinahaplos ang likod kong nakatapat sa shower.

“Hmm! Ayos lang yon” Sabi ko at tumango.

“Nakalimutan kong sabihin sayo. Ako yung team captain ng varsity. Ngayon yung try-out. Isa ako sa judge” Agad naman akong napatingin sakanya at ngumiti.

“Wow! Galing mo naman Sven! Ibig sabihin magaling kang mag-basketball?!” Tuwang-tuwa kong sabi.

“Gusto ko ngang umalis” Bulong niya sakin. “Bakit naman?” Agad na tanong ko.

“Mawawalan ako ng oras sayo. Tapos hindi kita masusundo! Ayoko nun!” Reklamo niya sakin.

Napatawa naman ako. “Edi ako ang ppupunta dito. Diba?” Sagot ko habang tinataas-taas ang kilay ko.

Tinignan niya naman ako ng ilang segundo. “Ayoko pa din!” Reklamo pa din niya. “Wag ka na aalis. Sayang” Singhal ko.

Magaling siya magbasketball kaya siya naging team captain tapos aalis siya? Sayang diba?

“I want kisses” Bulong niya pa.

Ngumiti naman ako at tumingkayad bago isaklit ang kamay ko sa leeg niya at halikan siya.

Yinakap naman siya ako at lalo pang hinigpitan ang halik niya. Gaya ng dati, naramdaman kong sinipsip niya ang dila ko. Ginagaya ko lang ang ginagawa niya.

Biglang uminit ang nararamdaman ko katulad ng lagi kong nararamdaman sa tuwing hinahalikan niya ako. “S-sven!” Mahinang sigaw ko ng maramdaman ang labi niya sa leeg ko.

Para niyang kinakain ang leeg ko. Nararamdaman ko yung mga ngipin niya. Napakapit nalang ako sa leeg niya.

Maya-maya pa ay hindi ko na napigilang maglabas ng tunog gamit ang bibig ko nang hawakan niya ang pag-aari ko. “A-ahh! Sven!” Nakita ko namang tinitigan niya ako. “Trust me. Okay?”

---

C.V.A

Chapter 21 (FLASHBACK)

---

MATURE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

[IGNACE]

“Trust me. Okay?” Bulong sakin ni Sven habang nakatitig. Wala ako sa sariling napatango sa sinabi niya.

Agad naman siyang ngumiti at hinalikan ako. Napapikit ako habang hinahalikan niya ako. Hindi ko alam ang nararamdaman ko. Ngayon ko lang naramdaman yung ganito.

Muntik na akong mapasigaw ng pisilin ni Sven ang utong ko. Wala ako sa sariling napahawak sa braso niya ng mahigpit.

Ang init-init din ng pakiramdam ko kahit patuloy ang daloy ng tubig sa shower.

“A-ahhh…” Hindi ko mapigilang maglabas ng tunog habang walang sawa pa din ang mga daliri ni Sven sa pagpisil sa utong ko. “S-sven!” Sigaw ko sakanya nang kagatin niya ang leeg ko.

Paulit-ulit niyang kinagat yung leeg ko na parang gutom siya. Hindi ko na alam ang nangyayari. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Bago lang sakin ’to. Lalo pa akong napasigaw ng maramdaman ko ang mainit na dila ni Sven sa utong ko.

Napadiin naman ang hawak ko nang paulit-ulit niya iyong kagatin. Lalong umiinit ang pakiramdam ko.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko maigalaw ang mga paa at kamay ko para pigilan siya. Parang nagugustuhan ko pa ang ginagawa niya. “S-sven!” Walang sawa niyang sinisipsip ang utong ko ng paulit-ulit. Palipat-lipat hanggang sa bumaba ang halik niya habang sa tyan ko. “Sven! W-wag mo akong k-kagatin!” Sigaw ko sakanya. Kanina pa siya kagat ng kagat.

Napasigaw naman ako nang paulit-ulit niyang kagatin ang tyan ko at hinalikan pagkatapos.

Nanlaki ang mata ko nang maramdaman ang mainit na palad ni Sven sa pagkalalaki ko. “There you go my Ace. You’re hard!” Rinig kong sabi ni Sven habang tumatawa.

“Sven!” Sigaw ko nang lumuhod siya at mabilis na sinubo ang akin. Mabilis kong hinawakan ang balikat niya pero kinuha niya lang ang dalawang kamay ko at hinawakan sa isang kamay bago ilagay sa likod ko. “A-ahhh! S-sven! I-iluwa mo please…” Pakiusap ko nang humihigpit ang sikip ng bibig niya habang nasa loob ang sakin. 

Hindi siya nakinig sakin. Nakita ko lang na hinawakan niya rin yung sakanya at lalong binilisan ang pagsubo sakin. “Sven! A-ahhh!” Walang hinto kong sigaw habang siya ay patuloy lang sa ginagawa at lalong humihigpit at bumibilis ang galaw niya.

Maya-maya pa ay naramdaman ko nalang na maiihi ako kaya pilit kong inaalis ang hawak ni Sven sakin. “S-sven! Naiihi ako!” Sigaw ko.

Hindi pa rin siya nakikinig at lalo niya lang binilisan ang ginagawa niya. Sigaw naman ako ng sigaw.

Napasigaw ako ng malakas, nang hindi ko na napigilang ilabas pa.

Naramdaman ko ding napatigil si Sven at hinihingal pa.

Hindi ko alam kung bakit pagod na pagod ako. Nanginginig ang paa ko. Nang makawala ako sa hawak ni Sven ay agad akong napakapit sakanya. Siya naman ay nakangisi lang saakin.

Sana hindi siya magalit sakin. Naihian ko siya sa bibig. Bakit sinubo niya kasi? Pero kasalanan ko naman. Bakit hindi ko kasi pinigilan?

---

[SVEN]

Nakangiti akong sinasabon ang buhok ni Ace. Siya naman ay nakatahimik lang. Nakasandal siya sakin dahil alam kong nanginginig pa din siya.

“S-sven sorry…” Nagulat ako ng humarap si Ace sakin at umiiyak. “H-hindi ko sinasadyang ihian ka sa b-bibig” Bulong niya habang umiiyak ako.

Ako naman hindi maiwasang matawa sakanya. My innocent husband need to be educated by me. Mabilis ko siyang niyakap. “Hindi mo naman ako inihian! Ibang ihi yon!” Natatawa kong sabi.

“I-ibang ihi?” Kailangan niyang malaman ’to. Nagawa ko na naman na.

“That’s what you call mouthjob” Bulong ko at bumalik sa pagsasabon ng buhok niya. “M-mouthjob?” Rinig ko namang bulong niya.

“Yep. That’s the way of releasing lust and heat”

“I’m sorry hindi ako nagpaalam sayo. I just want you to experience”

“But, ginagawa lang yon ng mag-asawa. Tulad natin” Feeling ko kumakausap ako ng bata. Parang nahihiya akong sabihin sakanya. He’s so tasty. Very tasty. I want to taste him again and again. Pero kailangan kong pigilan ang sarili ko.

Humarap naman siya sakin. Pulang-pula pa din ang dibdib at pisngi niya at dibdib. May ilang kagat sa leeg na kitang-kita hanggang pababa ng tyan. Your my property. Just mine. “J-just like sex?” Tanong naman niya sakin na nagpatawa sakin ng mahina.

Tumango ako tsaka pinikit ang mata niya bago banlawan ang buhok niya. “Yes it’s like sex but the easiest one” Sagot ko.

“S-so we did sex?“Bulong niya. Umiling naman ako. “Konti lang” Sagot ko habang tumatawa.

“K-kailan tayo magse-sex?” Muntik na akong mabulunan sa sinabi niya. “H-hindi pa ngayon! Pagkatapos nating ikasal” Natatawa kong sabi at binanlawan ang katawan naming dalawa.

Tumango naman siya at tumahimik na. Mabilis kong binalot ang katawan niya sa twalya at dahan-dahang pinunasan ang basa niyang katawan. “Sven?” Rinig kong bulong niya habang pinupunasan ko ang buhok niya. “Hmm?” Sagot ko at inalabas ang ulo niya sa twalya.

Nakatitig lang siya sakin habang namumula ang mukha. Mabilis ko siyang hinalikan sa noo at yinakap. “I-it feels g-good”

---

[IGNACE]

“Ace!” Napatingin ako kay Sven nang tawagin niya ako.

Kanina pa kasi ako naglalaro sa phone ko ng Pou. Ang taba-taba na ng Pou ko. Tapos na akong magbihis. Si Sven ang nagbihis sakin. Pinasuot niya yung jacket na blue sakit tsaka yung dala kong jogging pants.

“Bakit?” Sagot ko naman. Nakasuot naman siya ng kagaya sakin. Blue na jacket at black na jogging pants. Sakin kulay gray.

Ngumiti naman siya sakin bago tumalikod. Nakita ko yung nakasulat sa likod ng jacket. ’ Sven Alegria ’ sa ibaba non. ’ Team Captain ’

Agad akong napangiti nang makita ko yung hawak niya. “Donut!” Sigaw ko at tumakbo palapit sakanya.

Kukuhanin ko na sana nang itaas niya yon. “Kisses?” Nakangiting sabi ko. Tumango naman siya.

Mabilis kong hinalikan ang labi niya nang paulit-ulit. “Ayos na ba?” Tanong ko pagkatapos ko siyang halikan.

Ngumiti naman siya at inabot sakin ang box donut. Naramdaman ko naman hinalikan niya ako sa noo pero hindi ko siya pinansin.

Nakatingin lang ako sa donut. Chocolate! Vanilla! Wow!

---

[SVEN]

Nakatingin ako sa court habang nanunuod sa mga nagta-try out kasama pa ng iba pang magdedesisyon kung sino ang makakapasok sa team.

Pero panaka-naka akong tumitingin kay Ace na nasa tabi ko ngayon.

Nakatutok lang siya sa cellphone niya habang kumakain ng donut. Napangiti ako dahil sa ka-cutan niya.

Pinupunasan ko din ang bibig niya bago ulit tumingin sa mga nagta-try out. Alam kong agaw pansin talaga ang asawa ko. First, he is very cute. Sagad sa buto ang ka-cutan niya. Pangalawa, ang malaking kagat sa leeg niya na ako ang kumagat. Pangatlo, sa suot niya.

I want everyone to know that he’s mine. ’ Ignace Alegria ’ , ’ Team Captain’s Captain ’

Yep. He’s my captain. My only captain.

“Ay! Lobat?” Napatingin naman ako ng bumulong siya.

Nakasimangot siya habang nakatingin sa namatay niyang phone kakalaro.

Natatawa naman akong kinuha ang phone ko sa bulsa at inabot sakanya. “Play mine” Ngumiti naman agad siya sakin bago kinuha ang phone ko.

Umusog siya sakin ng konti. Naramdaman ko naman ang labi niya sa pisngi ko. “Thank you Sven!” Nakangiting sabi niya.

Ngumiti lang ako. Merong laro ang phone ko. Dinownload ko lahat ng gusto niyang laro.

Tinignan ko pa siya ng isang beses bago ulit ibalik ang tingin sa court.

Wala pa man limang minuto ng marinig ko ulit si Ace. “Sven? May nag-message ata” Rinig kong sabi niya.

Ngumiti naman ako at kinuha ang phone sakanya.

Agad nagdikit ang kilay ko ng makitang unknown number yon.

Lalo pang nagdikit ang kilay ko at kumulo ang dugo nang mabasa ko ang nilalaman ng message.

’ Wag mong hahayaang makawala ang alas sa kamay mo. I want that ACE. Kapag nakuha ko ang alas, sinisigurado kong hindi ko na ibabalik pa sayo ’

---

C.V.A

Chapter 22 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

Nilukob ang loob ko ng kaba sa nabasa ko.

What the fuck?! What is this?!

Paulit-ulit kong binasa ang message. Fuck you! Dont you dare!

“Sven wag mo papagudin si Pou! Mamamayat siya!” Agad nawala ang titig ko sa cellphone ng nagsalita si Ace. Agad akong ngumiti sakanya. “Y-yea. Baka mamayat siya” Bulong ko bago mabilis na i-delete ang text message.

“Here you go my love!” Nakangiti kong sabi at inabot ang phone ko. “Thank you Sven!” Bulong naman niya. Tumango lang ako at ngumiti bago kinuha ang phone niya at ibulsa.

Sinulyapan ko pa siya ng isang beses bago ulit tumingin sa court.

Hindi ako makapag-focus. Ang lakas naman ng loob nilang mag-text saakin ng ganon? Hindi nila makukuha sakin ang alas ko. Kahit araw-araw at bente kwatro oras pa ako sa tabi niya ay gagawin ko.

“Fuck! This is frustrating!” Mahina kong mura at bulong. Ngayon, kailangan kong mabantayan ang asawa ko ng maigi.

Finocus ko ang sarili ko sa court. They are all good. Sigaw ng sigaw si Girlie habang may hawak na pompoms sa kamay. Rinig na rinig ko pa ang sinisigaw niya.

“Kelann!” Sinasabayan siya pa ng walang sawang tili habang si Kelann naman ay nakikipaglaban sa mga nagta-try outs. “Kelann babe! I love you!” Etong si Kelann naman ay kumindat pa kay Girlie bago mag-shoot na 3 points naman. Walang sawang tumili si Girlie. Tawa naman ng tawa sila Red at Lui.

Bigla akong napatingin agad kay Ace ng marinig ko kung anong bumagsak. Mabilis akong napatayo ng makitang nakayuko si Ace. Nalibang ata ako sa panonood. “Ace?” Bulong ko habang tinatapik siya. Mabilis naman siyang nag-angat ng tingin at pumupungay pa ang mata.

Napatawa naman ako ng mahina. “Tsk. Sleepy head” Bulong ko. Isang beses niya lang binuka ang mata niya at pinikit muli. Mabuti nalang at nakayakap ako sakanya.

Mabilis kong inakbay ang kamay niya sa balikat ko at ipinatong ang ulo niya. Dinampot ko yung cellphone ko sa ilalim. Ito yung nalaglag kanina. Mabilis ko yung binulsa bago hunawak sa hita ni Ace. Dahan-dahan akong tumayo at sinuportahan ang bigat niya gamit ang isang kamay ko at nakayakap naman ang isang kamay ko sa likod niya.

Sinilip ko pa yung box ng donut kung may laman pa. Alam ko naman hahanapin niya yon e. Sasabihin niya na ’ Hindi dapat tayo nagsasayang ng pagkain Sven! Kaya kainin natin lahat hanggang maubos! ’ na sinasabayan niya pa ng tawa.

Napatawa nalang ako nang makitang wala na iyonh laman. Ang takaw talaga. Hindi naman tumataba. Sana hindi ako mag-hirap. Kundi talaga kakayod ako ng sobra para mabili lang siya ng donut at milktea.

“Alegria! Hindi pa tapos yung game!” Sigaw saakin ni coach. Hindi ko siya hinarap at inismiran lang.

“Tone down your voice old man. Can’t you see? My husband is sleeping” Naiinis kong bulong.

“Kahit sino papasukin mo. I’ll handle the rest” Sunod ko pang sabi bago naglakad paalis.

Hindi ko pinansin ang titig ng mga tao. Gusto kong itape ang bibig nila dahil sa ingay. Lalong-lalo na si Girlie. Malapit na kami sa locker room pero ang lakas pa din ng bibig niya.

Maingat ko nalang isinuot kay Ace ang hood ng jacket habang naglalakad.

Nang makarating ako sa locker room, mabilis kong kinuha ang bag ni Ace na may lamang t-shirt na hindi naman nagamit at isakbit sa balikat ko kasama pa ng bag ko. Dahan-dahan kong inayos ang karga ko sakanya bago siya halikan sa noo.

Naglakad na ako palabas habang karga-karga siya. Ang ingay pa din nila.

“Kelann! Kelann! Go babe! Go! Go! Go!” Tangna Girlie! Tatahiin ko yang bibig mo!

Binilisan ko ang lakad palabas sa gymnasium. Mabuti naman at hindi siya nagising. Tulog mantika talaga ang asawa ko.

---

Mabilis kong binuksan ang pinto ng kotse tsaka tinanggal ang bag sa likod ko at ihagis iyon sa backseat.

Maingat kong ipinaupo si Ace sa upuan at lagyan ng seatbelt. Ibinaba ko ng konti ang upuan para komportable siya.

Ngumiti ako habang nakatitig sa mukha niya. Nasa loob pa ng mahabang sleeves ang lamay niya. Hinalikan ko siya sa noo bago isara ng dahan-dahan ang pinto at umikot sa driver seat.

Habang nagmamaneho ng mabagal, hindi ko mapigilang mapangisi sa twing sumasagi sa isip ko ang nasasarapang mukha ni Ace. I-its beautiful. I’m so lucky. I’m his first at everything.

He is sexy, seductive and also tasty in a cute way. Ang sarap niya. I want to bite his skin everywhere. Lick his pinkish nipple. Gusto ko iyong papulahin ng sobra. Gusto kong punuin ng kiss mark ang leeg niya. I want to suck his dick endless time. Drink his cum. Fill his asshole of my cum. But this is not the right time.

“H-hoo!” Mahina kong sigaw ng bigla akong mainitan. I’m aroused.

Natatawa nalang ako habang umiiling. “My oh my Ace. Hirap magpigil”

---

[IGNACE]

Bigla kong naimulat ang mata ko nang maramdaman ko ang kamay ni Sven sa tyan ko.

Hala!

Nagulat ako nang malaman wala na kami sa gymnasium.

Paano niya nagawa yon? Kanina nasa gymnasium kami. Sinabi ko na! Multo na talaga siya! O kaya bampira! Basta hindi siya tao!

Humarap naman ako kay Sven na ngayon nakasubsob sa leeg ko at nakayakap sa tyan ko.

Mukha siyang pagod na pagod. Kawawa naman ang Sven ko. Biglang namula ang mukha ko nang maalala kung anong nangyari sa shower room.

Nakakahiya talaga kay Sven. Tinakpan ko nalang ang mukha ko gamit ang dalawang kamay. Sabi niya hindi na daw dapat ako mahiya. Mag-asawa kami. Lagi daw naming gagawin yon. Pero nahihiya talaga ako sakanya.

Ang laki-laki nung sakanya tapos sakin liit lang. Mabilis kong pinilig ang ulo ko.

Ano-ano naiiisip mo Ace! Mahiya ka naman kay Sven.

Tinignan ko pa ng isang beses si Sven bago dahan-dahan kunawala sa yakap niya.

Pinunasan ko naman ang pawis ko. Whoo! Ang bigat niya!

Lumuhod ako at pinatong ang baba ko sa kama habang nakatitig sakanya.

Ang gwapo mo talaga Sven. Asawa na ba talaga kita? Ang swerte ko naman. Ang bait-bait ng asawa ko. Ang macho. Ang gwapo. Tsaka lagi akong binibili ng donut.

Dahan-dahan kong inilapit ang ulo ko sa mukha ni Sven at mabilis na dinampian ng halik ang noo niya.

Wala lang. Ganun kasi lagi niyang ginagawa. Gusto ko lang gayahin. Hehe.

Mabilis kong sinuot yung tsinelas kong binigay ni Sven noong araw na iniwan ako ni daddy.

Napansin kong nakamedyas ako at nakasando na. Hindi na yung jacket kanina. Dahan-dahan akong naglakad palabas. Paisa-isa pa ang hakbang ko. Baka magising si Sven.

Humagikgik pa ako ng mahina bago isara ang pinto. First time kong maunang magising kay Sven.

Tumakbo ako pababa ng bahay. Tinignan ko yung malaking wallclock. Alas-kwarto na ng umaga.

Nakangiti akong tumakbo papunta sa kusina. Gusto kong mag-bake ng cupcake para kay Sven.

Mabilis kong hinalungkat yung kabinet. Naghanap ako ng cupcake molder piping tips, mix, bowl lahat ng kailangan kinuha ko. Buti nalang kumpleto.

Sunod akong pumunta sa pantry. Lahat ng kailangan ko kinuha ko. Kailangan masarap para ’to kay Sven. Kahit eto lang ibigay ko sakanya. Sana magustuhan niya.

Gagawa ako ng banana cupcake. Nakikita ko kasi si Sven na laging kumakain ng saging. Siguro paborito niya yung saging?

Ngumiti ako at sinuot ang apron. “Sana masarap ’to…”

---

C.V.A

Chapter 23 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Hmm…” Mahinang ungol at hinigpitan pa ang yakap kay Ace.

Ilang beses ko pa inamoy-amoy ang leeg niya at hinimas-himas ang tyan pero agad napakunot ang noo ko ng biglang mayukot si Ace.

Agad akong napaupo. Napahinga naman ako ng maluwag nang makitang unan ang yakap ko at hindi si Ace. Mabilis kong pinikit ang mata ko at humiga ulit.

Hindi pa man lumipas ang ilang segundo ay napatayo ulit ako.

“Ace?!” Nasaan si Ace? Mabilis akong tumayo at mabilis na binuksan ang kurtina. Napapikit naman ako ng pumasok ang araw sa loob ng kwarto namin.

Naglakad ako papunta sa banyo at binuksan iyon pero walang Ace na bumungad sakin.

Naglakad na ako palabas ng banyo at mabilis na lumabas sa kwarto namin.

Mabilis kong tinahak ang pababa ng bahay. Napatingin ako sa orasan sa taas. Alas-sais na ng umaga.

Hinanap ng mata ko si Ace sa sala. Pero wala talaga siya.

Agad akong napahinto sa paglalakad papunta sa kusina nang malanghap ko ang mabangong amoy. Napapikit pa ako habang nilalasap ang amoy. 

Hindi ko maiwasang mapangiti. Agad kong binilisan ang lakad papunta sa kusina.

Lalong umabot sa tenga ang ngiti ko habang nakatitig kay Ace ko. Nakasuot siya ng kitchen glove habang hawak-hawak ang cupcake molder.

Nanatili ako sa kinatatayuan ko at pinanood siya. Parang bata siyang nakangiti habang nakatingin sa gawa niyang cupcake.

Dahan-dahan niyang tinanggal ang pink na gloves sa kamay. Bagay na bagay sakanya ang pink. He looks so adorable and cute. Lalo na yung tsinelas niya. I’m thinking na palitan na yung tsinelas niya. Matagal na yon. Gusto ko siyang ibili ng bago. Tsaka madami. Gusto ko siyang isama sa bilihan ng damit at ibili sakanya lahat ng gusto niya. Pero magiging busy kami pareho. Siya sa dance club. Ako naman sa basketball team.

I want to quit but my Ace said no. Wala akong magagawa. Siya nagsabi e. Gagawa nalang ako ng paraan para magkasama kami kahit sobrang busy namin pareho.

“Aray!” Agad naman akong napalakad palapit sakanya ng dumaing siya.

Kitang-kita ko kung paano niya hipan ang daliri niya.

Nang makalapit, mabilis kong kinuha ang kamay niya at sinubo ang daliri niyang napaso. “S-sven!” Mahinang bulong niya.

Ngumisi lang ako habang subo-subo pa din ang daliri niya at tumitig lang sa mga mata ni Ace.

Napatawa naman ako ng makita ang ilang bakas ng harina sa pisngi niya. Agad naman siyang ngumiti sakin ng malaki. “G-good morning Sven!”

Dahan-dahan ko naman niluwa ang daliri niya bago iyon punasan sa damit ko at hipan ulit. “Still hurt?” Umiling naman siya. “Ayos na Sven! Hindi na mahapdi! Nabigla kasi e!” Singhal niya habang tumatawa ng mahina.

Ngumiti naman ako at hinapit ang bewang niya at ikulong siya sa yakap ko. “Good morning my love” Bulong ko at hinalikan siya sa noo.

“Good morning ulit!” Narinig kong bulong niya bago siya tumingkayad at halikan ako sa noo na nagpakunot ng noo ko. “What’s that forehead kiss for?” Nagtataka kong tanong sakanya habang nakayakap ako.

Agad naman siyang ngumiti sakin. “Ganon kasi lagi mong ginagawa diba? Kaya ginaya ko” Tinulak ko naman ng mahina ang noo niya kasabay ng pagtawa ko. “You should kiss me here” Bulong ko bago siya siilin ng halik sa labi. Mabilis kong sinipsip ang labi niya ng paulit-ulit. Nakita ko naman pinikit niya ang mga mata niya at sumabay sa halik ko.

Siya na din ang nagkusang magbukas ng bibig niya. Mabilis kong hinigpitan ang yakap sa bewang niya para lalo pa siyang mapalapit sakin.

Ilang segundo pa bago ko pinakawalan ang labi niya. Kitang-kita ko naman ang pagpula ng mga pisngi niya. “My husband is blushing” Natatawa kong pang-aasar sakanya. “S-sven!” Nahihiya niyang sabi tsaka hinampas ng mahina ang dibdib ko. “Okay, okay. I’ll stop teasing you!” Natatawa kong sabi bago siya pakawalan sa yakap ko.

“Anong niluto mo?” Tanong ko sakanya. Agad naman niyang itinuro ang dalawang cupcake molder na puno ng kalulutong cupcake. “Banana cupcake! Mahilig ka sa banana diba?” Muntik na akong matawa sa sinabi niya.

“Yes! I love banana!Specially your banana” Bulong ko pa sa tenga niya.

Nakita ko naman ang nagtatakang tingin niya sakin. “Ha? May saging ba ako?” Takang-taka niyang sabi.

Tumawa naman ako ng mahina at huminga ng malalim. He dont get it! What do I expect? “Nevermind my love” Natatawa kong bulong bago tumingin sa cupcake na gawa niya. “Let me taste your banana…”  Nakangising bulong ko at tumingin sakanya. “cupcake” pagdudugtong ko pa.

Hindi ko pa man nahahawakan yung cupcake ng tapikin niya yung kamay ko. “Hindi pa tapos yan Sven! Meron pa yang toppings!” Sigaw niya sakin at mabilis na kinuha ang tatlong plastic bag na may icing.

Pinanuod ko lang siya kung paano niya gupitin ang mga dulo non at lagyan ng piping tips. “Anong gusto mo Sven? Chocolate? Vanilla? O chocolate vanilla?” Natawa naman ako. Hindi ata obvious na paborito niya yung mga ginawa niya. “Ikaw ba ang gunawa ng lahat ng ’to?” Tanong ko at kinuha ko ang bag ng vanilla at chocolate. “Oo naman Sven!” Proud na proud niyang sabi tsaka nagsimulang maglagay ng icing sa taas ng mga cupcake.

Ngayon ko pang napansin na ang cute-cute niya sa pink na apron na may big text na nakaprint na nagsasabing ‘taste me’. I want to taste you so bad right now. Your tasty and addicting.

“How this thing work?” Mahinang bulong ko.

Nakita ko namang tumigil si Ace sa ginagawa niya at kinuha sakin ang bag. “Ganito kasi yon Sven!” Singhal niya sakin. “Una, itulak mo muna pababa tapos yung lumabas na sobra sa piping tip punasan mo muna tsaka mo pisilin at hayaang lumabas, ilagay mo sa taas ng cupcake” Nabilib ako kung paano siya kagaling sa ginagawa niya.

“Ayan!” Sabi niya pagkatapos punuan ang taas ng cupcake. “Tikman mo bilis!” Excited na sabi ni Ace habang nakatapat sa bibig ko ang cupcake. “Mainit Sven. Dahan-dahan lang” Hinipan niya muna bago ulit itapat sakin.

Mabilis ko naman kinagatan ang cupcake niya. Kitang-kita ko naman na naghihintay siya sa sasabihin ko. Umarte ako na nag-iisip at nilalasap ang cupcake habang ngininguya ko yon. “Ang sarap naman ng cupcake ng asawa ko!” Nakangiti kong sabi pagkatapos kong lunukin ang nasa bibig.

Nakita ko naman napangiti siya agad. “T-talaga?!”

Tumango-tango naman agad ako. “Oo! Sobrang sarap!”

“Sabihin mo nga, professional ka na diba? Niloloko mo ata ako”

Agad naman siyang umiling ng umiling. “Hindi Sven! Kita mo naman nag-aaral pa ako!” Nakanguso niyang reklamo sakin.

Hindi ko naman maiwasang matawa. “Para sakin professional na ang asawa ko!” Sigaw ko pa at pinuno ng halik ang mukha niya.

Hindi naman siya natigil sa kakatawa. “Sven! Tama na!” Paulit-ulit niyang sigaw. “Hindi ko kayang tumigil! Masyadong cute ang asawa ko! Nakakagigil!”

Tumawa naman siya ng tumawa. “Sven naman!” Tumigil na ako. “Tignan mo! Ang dami pa nating dapat lagyan! Tapos ginugulo mo ko!” Inis na sigaw niya. “Okay! Okay! Hindi na! But give me a kiss!” Nakangisi kong utos. “How many?” Tanong niya naman.

Tumingin naman ako sa kusina na parang nag-iisip. “Maximum twenty!” Agad niyang sabi sakin.

Agad naman akong umiling ng dahan-dahan. “thirty!” Siya naman ang umiling ngayon. “twenty Sven! Tama na don! Walang tawad!”

“thirty! Close deal!” Sagot ko naman. Nagpapadyak naman siya. “twenty.nalang Sven!”

Umiling naman ako. “Na ah! Thirty or else…” Nakangising bulong ko.

“Fine!” Alam niyang hindi ko siya titigilan sa kakaliti e. Baka hindi lang kiliti ang gawin ko.

Agad naman akong lumapit sakanya at hinapit ang bewang niya. “Good boy! That’s why I’m falling for you everyday”

---

Mabilis kong dinampot ang cellphone ko sa bedside table namin.

Nakita ko naman ang ilang basag sa screen nito dahil sa pagkalaglag kahapon.

Hindi ko nalang iyon pinansin at mabilis na binuksan yon. Bumungad sakin ang picture ni Ace habang nakangiti suot-suot ang chef attire. Mabilis ko naman sinwipe iyon pataas at sumalubong ulit sakin ang nakahubad na Ace. Kalahating katawan lang.

Oooo. That’s hot and sexy.

Umiling nalang ako. Bibitawan ko na sana ang phone ko nang makita ang text message na kaka-sent lang.

’ 2 months. Start counting. Just 2 months ’

Hindi ko naman maiwasang mainis sa text message na ’to. I dont know what this message means!

I bloked the number immediately and delete the message.

Ayokong pag-aksyahan ng oras ang mga bagay na walang katuturan.

Nakangiti ako ulit bumaba. Agad akong nagtungo sa kusina kung saan si Ace.

Naabutan ko siyang nilalagay sa box ang mga cupcake.

Mabilis kong inalabas ang phone ko at pinindot ang camera bago itutuk yon sakanya.

“Ace my love!” Sigaw ko dahilan para mapatingin siya at agad na pinindot ang shutter.

Napangiti ako nang makuntento sa nakuha ko. He look so cute. With his messy face and clueless reaction. “Sven naman! Lagi ka nalang nagpipicture! Ang dumi-dumi ko kaya!” Reklamo naman niya.

Mabilis kong binuksan ang Instagram ko at pinalitan ang profile picture ko ng picture niya ngayon.

Mabilis ko ding pinost ang picture niya. ‘ Living my happy life with my cute husband ’

Matapos kong gawin yon ay ibinulsa ko na ang phone ko at lumapit sakanya. “Akala ko bang para saakin ’to? Bakit mo binabalot?” Tanong ko.

“Sayo naman yung iba dyan! Gusto ko lang bigyan si Girlie, Kelann  Lui, Red at si Ate Shiena!” Singhal naman niya sakin.

“So hindi nga para sakin?”

“Para sayo nga! Ang kulit mo naman Sven!”

Natawa naman ako. “Ah ganun ah!” Bulong ko at kinuha ang isang bag na may chocolate icing. Mabilis akong kumuha sa daliri ko at pinunas iyon sa mukha niya. “Sven!” Sigaw naman niya habang ako naman ay tawa lang ng tawa.

Pero agad akong nahinto nang lagyan din niya ako. “Aba!” Sigaw ko.

Mabilis naman siyang tumakbo. Ako naman ay hinabol siya. “Bilisan mo ang takbo mahal! Malapit na ako!” Lalo pang lumakas ang tawa niya.

Binilisan ko ang takbo ko at mabilis na hinuli ang bewang niya at kinulong sa mga yakap ko. “Gotcha!” Tumatawa kong sigaw at paulit-ulit na hinalikan ang mukha niya na puno ng icing.

This is the life I want. To be on his side. To be his husband, his love, his partner. Forever. I will protect my Ace no matter what happen. Kahit isugal ko pa ang buhay ko. Hindi ako magsisisi basta naprotektahan ko siya.

“I love you Mr. Ignace Alegria”

---

C.V.A

Chapter 24 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“That’s all for today. See you tomorrow dancers” Mabilis tumakbo paupo at uminom ng tubig.

Nakakapagod! Ang hirap ng mga steps na tinuturo ni ate Shiena ngayon. Parang mababali yung kamay ko at paa ko kakaikot. Tapos ang sakit sa balakang. Hindi ko ata kayang naglakad. Sven! Buhat!

“Ace!” Agad naman akong napaayos ng upo at napapunas sa pawis ko nang tawagin ako ni atw Shiena. “Bakit ate?” Agad na sabi ko.

Ngumiti lang siya sakin at hinawakan ang kamay ko. “Bilis! May sasabihin ako!” Sabi niya at hinatak ako patayo at tumakbo.

Napapangiwi nalang ako habang tumatakbo kami. Ang sakit na mga hita ko.

Nagpadala lang ako sa hatak niya hanggang sa opisina niya. Nagulat ako ng lumabas don ang lalaking mukhang naghahamon ng away. Yung lalaking ngisi nang ngisi sakin.

Gulat din siyang tumingin samin ni ate Shiena pero agad din siyang ngumisi. “Hi Ace!” Ngumiti naman ako ng alanganin. “H-hi?” Bulong ko at kumaway.

“I’m Joey! Little Ace right?” Tumango naman ako. Napatingin ako kay ate Shiena ng humigpit ang hawak niya sa kamay ko.

Nakita ko ding masama ang tingin niya kay Joey. Magka-away ba sila?

“Ate? T-tara na?” Bulong ko. Bigla naman siyang napatingin sakin. Ngumiti naman siya ng maliit. “T-tara!” Bulong nalang niya at naunang naglakad. Nabangga niya pa si Joey.

Agad naman akong humarap kay Joey. “Sorry Joey!” Agad kong sabi bago ulit nagpahatak kay ate.

Mabilis naman kaming pumasok ni ate. Siya umupo agad sa upuan niya ako naman ay umupo sa harap niya.

Napapikit naman ako. Ayoko nang tumayo. Masakit na paa ko! Sven! Sunduin mo ko dito!

Nakita ko namang ilang beses nagbuntong hininga si ate Shiena. “Ayos ka lang ate?” Agad naman siyang tumingin sakin at tumango.

“S-sabihin ko na dapat kong sabihin para makapag-pahinga ka” Natatawa niyang sabi.

Bumulong naman ako ng ’ Salamat naman ’ pagod na talaga ako.

Biglang tumunog ang tyan ko. Uminit ang buong mukha ko sa hiya habang nakatingin kay ate. “Mukhang gutom ka na din. Bibilisan ko na” Natatawa niyang sabi.

Nahihiya naman akong tumango. “So, diba sinabi ko nang isasabak kita sa solo performance?” Tumango naman ako.

Ayokong magsalita. Gutom na gutom na ko. “After two months, gaganapin ang yearly intramurals. Lalaban ang dance club sa category na cheerdance, hip-hop at sa solo performance naman, k-pop” Tumango naman ako kahit wala akong naiintindihan sa sinabi ni ate.

“I want you to be prepared. Ikaw ang isasabak ko. Alam kong hindi mo ako bibiguin” Wala akong nagawa kundi mapatango. Para makaalis na ako. Gutom na talaga ako.

“Wag lang mag-alala. Sa first half routine ka lang kasali dun sa group hip-hop”

Ngumiti naman agad ako. “Salamat ate!”

“You may go” Tumango naman ako at mabilis na tumalikod palabas.

Ngumiti ulit ako kay ate bago tuluyang lumabas. Mabilis akong tumakbo pabalik ng dance room. Nandun pa bag ko.

Nang malapit na ako sa dance room ay sakto namang pagtunog ng cellphone ko sa bulsa. Huminto naman agad ako saglit at mabilis na sinagot ang tawag. “Hi! Ace Alegria speaking!” Hindi na Delgado ang sinabi ko. Sabi ni Sven, lagi ko daw sasabihin kapag may nagtatanong kung ka-ano-ano ko siya ay, asawa. At gamitin ko na daw yung Alegria tutal asawa ko naman siya.

Narinig ko namang tumawa ang sa kabilang linya. “Ang sarap naman sa pandinig non!” Agad akong napangiti nang marinig ang boses ni Sven.

“Sven!” Masayang sigaw ko. “The practice is over. Papunta na ako dyan. I love you!” Singhal niya sakin.

Hindi ko naman maiwasang mapahagikgik. “I love you too!”

“Want a mouthjob?” Biglang tanong ni Sven.

Agad naman pumula ang buong mukha ko. “ S-sven! ” Reklamo ko sakanya.

Narinig ko naman ang pagtawa niya sa kabilang linya. “I’ll take that as yes. Wait for me my love. I love you!” Sabi niya ulit.

“I love you ulit! Bye-bye!” Huling sabi ko bago patayin ang tawag.

Hindi na ako hinahayaang mag-isa ni Sven. Lagi na naman niya akong sinusundo. Tapos maliligo kami nang sabay dun sa locker room nila. Minsan minamouthjob niya ako. Hindi naman ako tumututol. Mag-asawa kami. Tsaka masarap. Pero nakakahiya. Gusto ko nga ding gawin yon kay Sven e. Pero diko alam kung paano. Tsaka masyadong malaki sakanya. Baka di kasya sa bibig ko.

Pinilig ko nalang ang ulo ko at mabilis na pumasok sa dance room. Kaagad kong kinuha ang bag ko na may lamang damit ko at lumabas din. Dito ko nalang siya hihintayin sa labas.

Hinawakan ko na ang pinto at binuksan. “Boo!”

“Ay mouthjob!” Napatalon ako at napasigaw sa gulat ng may sumigaw pagkabukas ko ng pinto. Agad din akong napatakip ng bibig. Patay.

Kitang-kita ko ang pag-kunot ng noo niya. “Mouthjob?” Agad naman akong umiling nang umiling. “H-hindi! G-good job yon! Good job!” Hindi ko naman kilala kung sino siya pero kung makapanggulat wagas.

Ngumisi naman siya sakin at binulsa ang kamay. Ang tangkad at puti niya. Ang gwapo niya din tsaka ang laki ng katawan. Pero mas gwapo at macho si Sven. “E-excuse me” Namumula kong mukhang sabi.

Hinarangan niya naman ang dadaanan ko. “Mouthjob huh?”

“Hindi nga! Good job yon! Ang bingi mo naman!” Inis kong sabi.

Tumawa naman siya. “Okay! You’re cute!”

Ngumiti naman ako agad. “Alam ko. Palagi yang sinasabi ng asawa ko” Nakita ko namang nagdikit ang kilay niya.

“Asawa? May asawa ka?”

Tumango naman ako. “Meron!”

Umupo na ako sa upuan sa harap ng dance room. Nakita ko namang nakasunod pa din siya. “I’m Breil, Breil Salazar. Nice to meet you!” Tinignan ko naman ang inaalok niyang kamay bago ngumiti at tanggapin yon.

“Ace! Ace Alegria!”

“Ikaw ha! Nanggugulat ka pa!” Singhal ko habang tunatawa.

“Akala ko kasi ikaw yung kaibigan ko” Tumatawa niya ding sabi.

“Talaga? Magkamukha ba kami?”

Ngumiti naman siya at pinisil ang pisngi ko. “Magkamukhang-magkamukha ka”

---

[SVEN]

“I love you ulit! Bye-bye!” Napangiti ako nang ibaba niya na ang tawag. Mabilis kong pinasok sa locker ko ang bag namin. Yung bag na may lamang extra damit niya.

Nagulat ako ng pagtalikod ko ay may kasama na ako dito sa loob. “Sven!” Tili niya at mabilis na tumalon payakap sakin.

Agad ko naman siyang naitulak. “What’s wrong with you Casi?!” Inis na bulyaw ko.

Nakita ko namang sumimangot siya. “Hindi mo ba ako namiss?” No. Not even an inch.

“Bumalik ako para sayo! Para pakasalan ka!” Inismiran ko lang siya at mabilis na naglakad sa table ko kung saan nakapatong ang milktea at donut ng asawa ko.

“O-M-G! Is this for me?!” Malakas niyang sigaw at tumakbo palapit sakin para kunin ang milktea. Agad ko naman yong iniiwas.

“Para ’to sa asawa ko. Get lost”

---

C.V.A

Chapter 25 (FLASHBACK)

MATURE CONTENT: READ AT YOUR OWN RISK.

---

[SVEN]

“Talaga? Kaya mong gawin yon?” Rinig kong boses ni Ace habang naglalakad ako sa hallway papunta sa dance room.

“Yes. Archery is my sport” Agad nagdikit ang kilay ko nang may marinig akong boses ng lalaki.

Mabilis akong lumiko at naglakad papunta don. Lalo pang nadagdagan ang inis ko habang nakatingin sa lalaking katabi ni Ace.

Sino ang hayop na ’to?

“Ace” Mahinang sabi ko dahilan para mapatingin agad sakin si Ace.

Agad siyang ngumiti sakin at tumakbo papunta sakin. Agad naman akong ngumiti sakanya at binuksan ang mga kamay ko.

“Sven!” Singhal niya at dinamba ako ng yakap. Wala ako sa sariling napangiti. Hinigpitan ko ang yakap sakanya at hinalikan ang ulo niya. “Bakit ang tagal mo?” Tanong niya sakin.

Inabot ko naman sakanya ang donut at milktea niya. Kita ko naman ang tuwa sa mga mata niya. “May kumausap lang sakin kanina” Sagot ko. Bago tumingin sa lalaking kausap niya kanina.

Siya din ay nakatitig saakin. “Sino siya?” Tanong ko.

“Ahhh! Siya!” Turo niya sa lalaki. Tumango naman ako. “Siya si kuya Breil!” Sagot niya sakin. “Professor siya dito” Napakunot naman ang noo ko.

Ngayon ko lang nakita ang pagmumukha ng lalaking yan sa eskwelahan ko. “You!” Sigaw ko at tinuro siya. “Kailan ka naging proffesor dito?” Walang alinlangan kong tanong.

Nakita ko naman si Ace na parang nagulat sa inasta ko. “H-hala Sven! Wag mong sigawan!” Bulong niya sakin. Hindi ko siya pinakinggan. Mabilis ko lang niyang yinakap patalikod don sa Breil na yon.

Nakita ko naman natawa yung Breil bago tumayo. “I’m just new here, Mr. Alegria” Sagot niya. “Kahapon lang ako dumating”

Inismiran ko naman siya. “What are you teaching?” Tanong ko pa.

“Sven! Wag mo sigawan! Baka sabihin niya sa mga prof mo na ibagsak ka!” Rinig ko naman bulong ng asawa ko.

“Physics sir” Tumango naman ako.

Hindi ko binabawalan makipagkaibigan si Ace. Ang mga kinakaibigan niya ang hindi ko pinagkakatiwalaan. My husband is naive and  he needs true and real friends. Not a fake one.

“You are?” Sunod niya pang bulong.

Umalis naman agad si Ace sa yakap ko. “Siya yung sinasabi kong asawa ko kuya!” Agad na sabi ni Ace. “Sabi sayo gwapo siya e!” Singhal niya pa bago tumawa ng mahina.

Tumawa din ang nagngangalang Breil pero ako ay nakatitig lang sakanya. “Yea. He’s handsome. Bagay kayo” Nakangiti niyang sabi at tumingin sakin. Nakita ko siyang napabuntong hininga. “I’ll get going then? Kasama mo na ang asawa mo” Tumango naman agad si Ace. “Bye-bye kuya!” Bulong ni Ace at kumaway.

Naglakad na si Breil papunta sa gilid namin. Nagtama ang mga balikat namin. “I’m glad he’s safe. Don’t trust anyone. I trust you”

Nagdikit naman ang kilay ko sa binulong niya kaya agad akong napatingin sakanya. Ngumiti lang siya sakin at tinapik ang balikat ko bago siya tumalikod at umalis na.

“Sven!” Napatingin naman agad ako kay Ace nang tawagin niya ako. “Yes my love?” Agad na tanong ko.

Ngumiti siya sakin at tumingkayad. Dinampian niya ng halik ang labi ko. “Thank you Sven!”

---

Many days, week passed. Parehas kaming busy ng asawa ko. Pero pinipilit ko pa ding magsama kami lagi. Lagi ko siyang sinusundo tulad ng nakasanayan pagkatapos niyang sumayaw at sabay maligo.

Pag-uwi namin sa bahay, kakain lang kami at matutulog na dahil sa pagod. Pero hindi nawawala ang bonding namin.

Nitong mga nakaraang araw lang din, lagi akong nakakatanggap ng mga message. Hindi ko alam kung kanina. Hindi ko nalang ito pinapansin dahil wala rin naman yong katuturan. Lagi lang na sinasabing……

‘ Malapit na’

‘Isang buwan nalang’

‘I want to touch him. Lick him. Bite him. But I’m patient. Mapapasakin din naman siya’

I know this shit is referring to my husband. Pero wala akong balak na pakawalan si Ace sa mga kamay ko. Hindi niya makukuha si Ace sakin. Wala siyang makukuhang pagkakataon para kuhanin siya sakin. Isusugal ko lahat. Pati buhay ko. Hindi lang mawala sakin si Ace.

Wala kaming pasok pareho ngayong araw. Pero sa mga susunod na araw, lalong magiging puspusan ang training ko at rehearsal niya. Siya ang isinabak ni Shiena sa solo performance. Wala akong balak pigilan siya. Nakikita ko naman masaya si Ace sa ginagawa niya. At masaya na din ako.

Mas lalo ko pang hinigpitan ang pagkakayakap sakanya bago tumitig sa payapa niyang mukha.

Nakangiti kong pinagmasdan ang mga detalye sa maganda niyang mukha. “Ace?” Bulong ko.

I want to wake him up. Gusto kong ipasyal siya.

Hindi naman siya nagising kaya nilakasan ko ng konti. “Ace?” Hindi pa din siya nagigising.

Napangisi ako habang nakatitig sa mukha niya. Dahan-dahan kong ipinilig akong ulo niya para mabigyang daan ang ulo kong papasok sa pagitan ng leeg niya.

Nang maipasok ko ang ulo ko, ilang beses kong inamoy ang halimuyak niya sa leeg. Ilang beses pa akong napapikit sa bango non.

Nakapikit kong paulit-ulit na dinampian ng maliliit na halik ang leeg ni Ace.

Nang hindi pa din siya magising mabilis kong sinipsip ang balat niya na sinamahan ko pa ng kagat. Naramdaman ko namang napahawak siya sa balikat ko. “S-sven!” Rinig kong bulong niya pero hindi ako nagpa-awat.

Lalo kong igihan ang ginagawa ko. Lalong dumadami ang mga pulang marka na nagagawa ng ngipin ko at labi. Narinig ko naman ang hingal niya.

Tinanggal ko ang makapal na kamang nagtatakip sa mga katawan namin bago tanggalin ang butones ng pantulog niya ng dahan-dahan habang wala pa din akong sawang pinupuno ng halik at ang leeg ng asawa ko.

Nang tuluyan kong maalis. Malaya kong pinagapang ang kamay ko sa hubad niyang katawan hanggang mapunta iyon sa utong niya.

“A-ahh!” Sigaw ni Ace nang pisilin ng daliri ko ang dalawa niyang utong ng sabay. “Ahhh… Sven!” Ungol niya na lalong nagpagana sakin.

Diniinan ko pa ng medyo ang pisil sa mga utong niya na lalong nagpapasigaw sakanya.

Habang wala siyang sawa sa pagsigaw, pababa naman nang pababa ang mga halik ko at nakapunta ito sa kaliwang utong niya.

Wala kong pasabing sinubo yon at pinaikot ang dila sa loob. Palakas naman nang palakas ang sigaw niya.

Bumaon naman ng paulit-ulit ang kuko niya ng paulit-ulit kong kinagat ang utong niya. “Sven!” Sigaw niya pa.

Lalo lang akong ginaganahan sa mga sigaw at ungol niya.

Nang nakuntento ako ay iniwan kong namumula ang utong niya at bumaba ang halik ko sa tyan niya at ang isa ko namang kamay ay nilalandas ang daan papunta sa umbok ng pagkalalaki niya.

Paulit-ulit kong kinagat-kagat ang tyan niya kasabay ng pagdila ko doon at paghimas ng matigas niyang pagkalalaki sa suot niyang boxer brief.

Parang musika sa tenga ko ang ungol at sigaw ni Ace. Parang senyales iyon na magpatuloy pa.

Mabilis kong pinasok ang kamay ko sa panloob niya at mabilis na sinakop ng kamay ko ang buong pagkalalaki niya.

Huminto naman ako sa pagkagat at tumingin sakanya. Kitang-kita ko ang pulang pisngi at dibdib niya habang nakanganga pa. Ngumisi naman ako bago hatakin pababa ang natitirang suot niya at daganan ang mga hita niya ng kamay ko at ang isa ko namang kamay ay kinuha ang dalawang pulsuhan niya at ipinilig iyon sa likuran niya.

“Para wala kang laban” Naka-ngisi kong bulong bago isibo ng buo ang tigas na tigas niyang pagkalalaki.

“Sven! Ahhhhh!” Malakas na ungol ni Ace.

Hindi niya maigalaw ang kamay at paa niya. Wala siyang nagawa kundi umungol lang.

Lalo ko naman binilisan ang ginagawa ko dahilan para lalong mabaliw si Ace sa sarap.

Tanging pagsigaw at pag-ungol lang ang nagawa ng asawa ko.

Naramdaman ko naman ang pagpintig ng pagkalalaki niya sa loob ng bibig ko senyales na lalabasan na siya.

Mas lalo ko pang binilisan. “Sven!”

“AHHHH!” Malakas na sigaw ni Ace kasabay ng pagputok ng katas niya sa loob ng bibig ko at pagbagsak ng katawan niya sa pagod.

Wala akong alinlangan na nilunok ang lahat ng katas niya bago pakawalan ang kamay niya.

Mabilis ko siyang pinatungan at hinalikan sa labi. “Wet morning my love”

---

C.V.A

Chapter 26 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“Ace! What take you so long?!” Rinig kong sigaw ni Sven sa labas.

Humagikgik naman ako ng mahina. “Sandali lang po! Nagbibihis pa!” Sigaw ko pabalik at mabilis na hinalughog ang damitan ko.

“Sabi ko naman kasi sayo ako na ang magbibihis sayo!” Rinig ko pang reklamo ni Sven.

Pero ayoko naman laging magpabihis sakanya. Baka masanay ako tapos pag wala siya, hindi ko na kayang magbihis diba? Edi nakahubad nalang ako habang buhay?

“Sandali nalang Sven! Wag ka na magalit!” Sigaw ko ulit.

Natuwa ako nang makita ko na ang tipo kong damit. Mabilis kong kinuha sa hanger ang puting polo na may brown at stripe design na bow tie at yung short na parang jumper na katulad ng design ng bow tie.

Nang iangat ko yung damit, biglang nahulog yung backet cup na katulad din ng design sa short.

Agad naman akong ngumiti at sinuot yon isa-isa.

Pagkatapos kong isuot, mabilis akong humarap sa salamin at ngumiti. Cute na ba ako? Macu-cutan ba si Sven sakin?

Hanggang taas lang ng tuhod ko yung short. Hindi naman ganong maikli pero ayos lang. Yung long-sleeves naman fit siya medyo sa katawan ko. Dahan-dahan kong nilagay yung bow tie. Buti nalang at di-clip lang siya at hindi na itatali-tali pa tsaka ko isinuot ang bucket hat.

“Cute na ba ako?” Bulong ko sa harap ng salamin.

Sana magustuhan ni Sven tong sinuot ko. Sana ma-cutan siya.

Lumuhod ako at sinuot ang puti kong medyas na medyo mahaba bago isuot ang kulay brown na sapatos. Hindi ko pa ’to nasusuot. Ngayon ko lang siya nabuksan. Nakita ko pa yung price tag na ’ Dr. Martens $1, 352.5 ’.

Magkano yon? Dollars? Tinapon ko nalang yung price tag tsaka sinuot yung sapatos.

Natuwa naman ako ng magmasya yun sakin. Tumayo ako ng tuwid sa salamin. Okay na!

“Ace? Matagal pa ba?” Tumawana naman ako ng mahina bago buksan ang pintuan ng walk-in-closet.

“Sven!” Nakangiti kong tawag sakanya.

Agad naman siyang humarap sakin. Magkasalubong pa ang kilay niya. Pero bigla nalang iyon nawala ng tuluyan na siyang tumitig.

“Ayos lang ba Sven? Gusto mo ba ang suot ko?” Tanong ko pa.

Nagtaka naman ako nang nanlalaki lang ang mata niya habang nakanganga at nakatitig sakin.

“Fuck! You look so cute!” Mabilis na sigaw niya at tumakbo palapit sakin.

Mabilis niya akong niyakap at binuhat. “Lalo kang nagiging cute araw-araw!” Rinig kong bulong niya bago ulit ako titigan.

“You have a good taste in fashion huh? Look at you! So adorable!” Nakangiti pa niyang sabi at hinalikan ang labi ko.

“Parang ayaw ko na tuloy umalis!” Natawa naman ako sa sinabi niya.

“Sabi mo aalis tayo?” Nakanguso kong sabi.

“Parang ayoko na nga. Gusto ko lang na titigan ka” Singhal niya pa bago ulit ako yakapin at titigan mula ulo hanggang paa.

“Sulit pala yung pagbili ko nito!” Natatawa niyang bulong. “Bagay na bagay sayo” Ngumiti lang ako sakanya.

“Cute ba ako? Mas cute?” Agad naman siyang tumango ng paulit-ulit. “I promise! You’re getting cuter everyday!”

Tunawa naman ako bago hawakan ang kamay niya. “Sabi mo yan! Wala nang bawian!” Natatawa kong sabi.

“Hindi ko kailanman babawiin. Never. You are the cutest of the cutest person in this world. Walang makakatalo sa asawa ko!”

Ngumiti naman ako. “I love you Sven!” Bulong ko.

Nakita ko ding napangiti siya bago haplusin ang pisngi ko. “Mahal na mahal din kita”

---

Nakahawak si Sven sa kamay ko habang ang isa naman niyang kamay ay nakahawak sa manibela.

Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin.

Biglang pumasok sa isip ko yung dollars.

“Sven?” Tawag ko sakanya. Agad naman siyang tumingin sakin at ngumiti.

“Hmm? Gutom ka na? Medyo malayo pa mahal” Umiling naman agad ako.

“Magkano yung $1, 352?” Tanong ko.

Tumawa naman siya bago tumingin sa daan ulit. “Around 67,000 pesos. Why?”

Nanlaki ang mata ko sa narinig. Waaa! Ang mahal ng sapatos na ’to! “S-sixty-seven t-thousand?” Bulong ko pa. Tumango naman si Sven.

Tumawa naman ako ng alanganin tsaka dahan-dahan inabot ang sintas ng sapatos. Maingat pa ako baka masira. Wala akong pambayad.

Nakakatakot mag-suot ng ganitong sapatos. Pwede na sakin yung 200 pesos buy one take one na Adidas at my Nike na print. Mas komportable pa yon.

“What are you doing?” Agad akong napaayos ng upo. Buti nalang natanggal ko. Mabilis akong umiling. “W-wala Sven” Bulong ko. Nakita ko naman napatingin siya sa paa ko. “Bakit ka naghubad ng sapatos?” Bulong niya habang magkadikit ang kilay.

M-mabaho ba yung paa ko? Mabilis naman akong yumuko at inamoy ang paa ko. Hindi naman ah!

“Mabaho ba paa ko?” Mahina kong bulong. Narinig ko naman ang tawa niya.

“Hindi. Ang bango kaya ng paa mo! I mean, bakit mo hinubad?” Napatango naman ako sa sinabi niya.

Nag-isip naman ako ng idadahilan. “A-ahh! Kasi mahal–este mainit tsaka masikip Sven!” Agad na sagot ko.

Tumingin pa siya sakin ng ilang segundo bago tumango. Bakit kasi ang mahal ng sapatos na ’to!

“Sleep. Medyo malayo pa” Tumango naman ako at mabilis na hinalikan siya sa pisngi bago ulit isandal ang likod ko sa upuan.

Naramdaman ko naman na biglang bumaba ang upuan. “Thank you Sven!”

---

“Ace” Rinig kong bulong ng kung sino. “My love? Wake up. Nandito na tayo”

Agad kong binuksan ang mata ko nang marinig ang boses ni Sven. Nakita ko siyang nakangiti habang nakatitig sakin.

Papungas-pungas pa akong tumayo. “Still cute” Natatawang bulong ni Sven bago ako alalayan pababa ng kotse.

Nanlaki naman ang mata ko habang nakatingin kung nasan kami ngayon. “Sven! Ang saya dito!” Malakas kong sabi habang nakatingin sa mga taong pumapasok sa loob ng amusement park.

Kitang-kita ko dito yung ferris wheel! Ang ganda! “I’m glad you’re happy” Singhal sakin ni Sven habang nakayakap siya at hinalikan ako sa noo.

Gumanti naman ako ng mahigpit na yakap. “Salamat talaga Sven” Kahit kailan kasi, hindi pa ako nakapunta sa ganito. Ngayon palang. Gustong-gusto kong pumunta dito kapag birthday ko. Kaso si mommy lang nakakaalala ng birthday ko.

“Para sayo mahal ko” Napangiwi naman ako ng makitang suot ko na naman yung sapatos na mahal pa sakin.

“Wag mong huhubarin. Hindi yan mahal. Niloloko ka lang nung tag price” Ngumuso lang ako sakanya. Sana sinabi niya agad.

Agad naman akong kumapit sa leeg niya. “Pasok na tayo Sven please?” Tinitigan naman niya ako at hinalikan sa labi.

“Kain muna tayo. It’s almost twelve” Binuhat ako ni Sven hanggang sa likod ng kotse at pinaupo ako sa hood ng kotse. Buti nalang at malilim dito sa pwesto namin. Umalis siya at kinuha yung pagkain.

Nakita ko yung hawak niyang jollibee at milktea! “It’s your favorite!” Sabi niya at inabot sakin ang milktea.

“Thank you Sven!” Bulong ko habang inilalabas niya yung kanin at chicken joy. “A kiss will do honey” Agad naman akong lumapit sa mukha niya at hinalikan siya.

“That’s sweet” Bulong niya at itinapat ang kutsara sa harap ko. Agad ko naman yong isinubo.

Pero habang ngumunguya, may nakakuha ng pansin ko. Isang lalaking mahaba ang buhok at lalaki ulit. Hawak nila pareho sa kamay ang batang maliit at papasok sila sa loob.

Alam kong lalaki yon. Pero ang ganda niya. Kamukha nila pareho yung bata! Parang anak nila!

Ang galing naman!

Napatingin naman ako kay Sven. Nakita niya akong nakatitig din don. “Gusto mo buntisin kita?”

---

C.V.A

Ace’s outfit. The brown one.

His shoes.

---

ps. may module na si author. baka hindi na regular uds. :((

Chapter 27 (FLASHBACK)

---

WARNING: SPG.

SURPRISE BITCHES!

[SVEN]

“Bilis Sven!” Nakangiting sigaw ni Ace at mabilis akong hinatak papunta sa entrance.

Katatapos lang namin kumain. Sinabi ko naman magpahinga muna pero makulit siya. Sayang daw ang oras.

“Be careful Ace! Hindi naman tayo mauubusan ng ticket!” Sigaw ko habang tumatakbo pa din kami.

Hindi naman siya nagpapigil at nagpatuloy pa din sa pagtakbo.

“Hello po ate!” Singhal agad ni Ace ng kami na ang sumunod sa pila. Ngumiti naman ang babae sakanya.

“Hello din!” Nakangiting sabi ng babae at kumaway.

“Limited or unlimited po?” Tanong ng babae. Tumingin naman si Ace sakin.

Ngumiti lang ako at tumawa ng mahina. “Unlimited miss” Bulong ko.

Kitang-kita ko naman napanganga si Ace sa tuwa.

Inabot ko na ang card ko. Kita ko naman ang saya ng asawa ko sa mata niya nang inilalagay na ang bracelet na magsisilbing ticket sa mga rides.

“Tignan mo Sven! Ang cute!” Singhal niya pa sakin habang winawagayway sa harap ko ang bracelet na kulay blue habang ako naman ay nilalagyan din.

Hinawakan ko siya sa kamay at hinalikan ang likod ng palad niya. “You’re the cutest” Bulong ko.

Namula naman ang buong mukha niya na kinatawa ko.

“Ang cute niyo sir! Mag-jowa kayo?” Tanong ng babae.

“This cute little bean is my fiance” Sagot ko sa babae. Nanlaki naman ang mga mata niya at napatakip ng bibig.

“Akala ko sa series lang meron! Congratulations po!” Tili niya pa. Tumawa lang ako tsaka tumango bago hinatak si Ace papasok sa loob.

“Ang ganda-ganda Sven!” Masayang sabi niya habang naglalakad kami.

Nililibot niya din ang paningin niya sa loob. Ang daming rides. Madami ding tao. “Salamat talaga Sven! First time kong nakapunta dito!” Rinig ko pang bulong niya.

Huminto ako sa lakad at mabilis na kinabig siya ng halik. Ilang segundo pang tumagal ang halik namin bago ko pakawalan ang labi niya.

Wala akong pakialam sa mga nakakakita. I want to kiss my cute husband. Walang makakapigil sakin.

“Kung kailangang dalin kita dito sa oras na gusto mo, gagawin ko. Basta lagi ka lang sa tabi ko. Okay?” Ngumiti naman siya at tumango ng paulit-ulit.

“Copy captain!” Sabi niya pa na nagpatawa sakin.

“Silly!” Bulong ko nalang at inakbayan siya.

“So what do you want to ride fir–” Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng biglang may sumulpot sa harap naming dalawang lalaki na may hawak na camera.

“Hello!” Kumaway naman si Ace. “Pinicturan po namin kayo habang nagki-kiss” Humahagikgik nilang sabi at inabot ang isang picture.

Napangiti nalang ako ng makita ko ang picture. Kuhang-kuha ang paglapat ng labi ko sa labi ni Ace. “Sven patingin ako” Nakangiti ko naman inabot kay Ace ang picture.

Nakita ko ding napangiti siya. “Pwedeng saamin nalang ’to?” Pakiusap ni Ace.

Ngumiti naman ang dalawa. “Wala pong problema! Eto pa yung isa! Para tig-isa kayo!” Sabi ng isang lalaki at inabot sakin ang isa pang picture na kapareho nung hawak ng asawa ko. “Stay strong po! Wag po kayong susuko sa laban! Always remember love wins!” Sabay pa nilang sabi.

“Love wins!” Panggagaya pa ni Ace. “Diba Sven?! Love wins?!” Singhal niya pa.

Ngumiti naman ako. “Yea. Love always win” Bulong ko.

“Maraming salamat po!” Tumango naman kami pareho ni Ace.

“Thank you” Bulong ko bago sila tuluyang makaalis.

Tinignan ko pang isang beses ang picture bago iyon ilagay sa wallet ko.

“Ang ganda naman ng picture na ’to Sven! Ilagay kaya natin sa frame? Pwede ba ’tong lumaki?” Bulong na tanong ni Ace habang nakatitig sa picture.

Hinawakan ko naman ang kamay niya. “Syempre. Ilalagay natin sa malaking-malaking frame! Tapos isasabit natin sa bahay natin!” Singhal ko.

“Talaga?! May bahay tayo?” Si Ace.

Tumango naman ako at hinaplos ang pisngi niya at hinalikan siya sa noo. “Lahat ng gusto mo, ibibigay ko. Kahit gaano pa kahirap yan”

---

Napaupo nalang kaming pareho ni Ace sa pagod. “Ang saya Sven! Ang dami nating nasakyan!”

Ngumiti nalang ako at anakbayan siya. Ang sarap sa feeling na kasama mo ang taong mahal mo sa bawat oraa ng buhay mo.

Kuntento na ako. Wala na akong mahihingi pa.

“Tignan mo Sven!” Inabot niya sakin yung photo card.

Ibat-ibang post ang ginawa namin. May naka-wacky, naka-ngiti, naka-peace. May naka-suot ako ng dog’s ear at kay Ace naman ay pusa.

Napapangiti nalang ako habang tinitignan ang mga picture namin. Meron pang 1, 756 photos at 56 videos sa phone ko na kakakuha lang ngayong araw. Halos lahat kay Ace.

Nawala naman ako sa pag-iisip nang marinig ang tunog ng tyan niya. Tumatawa naman akong tumingin sakanya siya naman ay nakanguso.

“Bakit hindi mo sinabi agad?” Tanong ko at nilagay lahat sa paper bag na dala namin yung mga picture namin tsaka siya hinawakan sa kamay.

“Hanap tayo milktea!” Nanlaki naman ang mata niya. “Tsaka donut Sven!” Tumango naman ako.

Habang naglalakad kami, kwento lang siya ng kwento. Kung ano yung mga napag-aralan niyang moves. Natatawa nalang ako dahil with actions pa.

“Sven? Anong meron?” Turo niya don sa kumpulan ng tao sa harap ng isang food stall.

Maya-maya pa ay lumabas sa mga bilang ng tao ang isang babae na basa ang mukha.

Nakita kong napatakip ng bibig si Ace. “Hala! Nabura yung kilay niya!” Bulong niya. Ako naman ay hindi ko mapigilan ang tawa ko.

Lumabas din kasunod nung babae yung lalaking mahaba ang buhok. “Siya yung nakita ko kanina!” Turo niya sa lalaki.

Pinaharap ko lang siya sakin at inayos ang sombrero niya. “Dont mind them. Let’s go! Let’s enjoy!”

---

[IGNACE]

“Sven? Uwi na tayo?” Tanong ko habang naka-upo.

Kandong-kandong ko si Alas! Yung malaking teddy bear na napanalunan ni Sven kanina. Ang laki niya. Parang bata nga siya.

“Yep. Pero sa bahay natin” Nanlaki naman ang mata ko.

Talaga? May bahay agad kami? Kasasabi niya lang kanina ah!

“Talaga Sven?! May bahay na tayo?” Tumango naman siya.

Habang nagbyabyahe kami ni Sven, kinikwentuhan ko lang siya. Padilim na din kasi ng padilim.

Ilang oras din kaming nagbyahe bago pumasok sa isang subdivision.

Nanlalaki ang mata ko sa mangha. Ang lalaki nung mga bahay! Ang gaganda pa!

“Dito yung bahay natin Sven? Ang ganda naman!” Ngumiti lang siya sakin.

Akala ko liliko siya sa mga isa sa garahe. Pero hindi. Lumiko siya dun sa garahe ng nag-iiisang bahay na pinaka-malaki sa lahat.

Tinitignan ko palang ang ganda na! Pano pag nasa loob na?

Inihinto na ni Sven ang sasakyan at mabilis siyang lumabas para buksan ang pinto ko at alisin ang seatbelt ko.

Pagkababa ko ng kotse, sumalubong sakin yung mga sasakyan niyang nakatakip.

“Tara! Naghihintay na yung bahay natin!” Nakangiti niyang sabi.

Tumango naman ako at mabilis na humawak sa kamay niya.

“Put your finger here!” Turo niya don sa tabi ng mga numbers sa bukasan ng pinto. Sinunod ko naman siya. Nagulat ako ng umilaw yon. “Welcome Mr. Ignace Alegria!” Muntik pa akong mapaiktad ng may narinig akong nagsalita.

Narinig ko naman ang tawa ni Sven. Hinawakan niya yung door knob at tuluyan ng binuksan.

Lalo pa akong napanganga sa laki at ganda ng bahay. Pang mayaman talaga!

Ang laki nung nakasabit sa kisame! Wag lang sana bumagsak! Puro puti at gray lang ang nakikita ko. Sobrang linis! Kita ko na yung sarili ko sa repleksyon sa sahig.

Nakangiting tumingin si Sven sakin at niyakap ako. “Task one, build our home. Completed”

---

Hating gabi nang malingat ako. Ang init ng pakiramdam ko. May gusto ako pero diko masabi.

Dahan-dahan akong umalis sa yakap ni Sven.

“A-ahh” Mahinang bulong ko ng masagi ko ang pagkalalaki ko. Nang tignan ko yon, sobrang tigas.

Mabilis ko namang tinignan si Sven. “Sven? Ang i-init. G-gusto ko ng mouth job” Mahinang bulong ko.

Lagi kong nararamdaman ’to kapag hindi na ako mina-mouth job ni Sven. Busy kasi siya.

Ang init! Parang gusto kong maligo sa init!

Hindi naman nagising si Sven kaya kinalabit ko na siya. “S-sven?” Bulong ko pa pero wala talaga.

Lalong umiinit ang pakiramdam ko. Mabilis akong napatingin sa gitna ni Sven. Sabi niya ginagawa daw ng mag-asawa yon. Asawa ko naman siya. Pwede kong gawin yon?

Masasarapan din kaya siya?

Mabilis akong tumingin kay Alas na nasa tabi ng bed side table. Mabilis ko siyang inabot at ipinaharap sa pader. “S-sorry Alas. Takpan mo nalang ang t-tenga mo okay?” Bulong ko bago buksan ang lamp shade at tumigin ulit tumingin kay Sven.

Kitang-kita ko naman yung gitna niyang may umbok. Dahan-dahan kong inilapat ang palad ko don.

Ang init! Lalo akong naitan. Gagawin ko yung ginagawa sakin ni Sven. Lagi nalang kasi siya yung gumagawa sakin non. Baka napapagod na siya.

Dahan-dahan kong hinamas yung sakanya katulad ng ginagawa niya.

“A-ahhh..” Napatingin ako kay Sven ng bumulong siya. Unti-unting lumaki yung umbok at tumigas.

Pinagpatuloy ko lang ang ginagawa ko.

“Ahhhh” Bulong niya ulit. Nasasarapan siguro siya!

Napangiti naman ako at dahan-dahang hinatak ang boxer niya pababa.

Nanlaki ang mata ko nang makita ang pagkalalaki niyang sobrang laki at nakatayo.

Kaya ko bang isubo ’to? Ang dami ding ugat at may buhok.

Nanginginig kong binalot sa palad ko yung sakanya. Hanggang kalahati lang ang naabot na haba ng kamay ko. Hindi din nagkasya sa palad ko yung taba.

Lalo ko pang hinigpitan ang hawak. “Ahhh” Lalong lumakas ang ungol ni Sven.

Itinaas ko ang kamay ko habang nakahawak don tulad ng ginagawa niya at ibaba din. Naramdaman kong lalong tumitigas ang sakanya.

Palakas din ng palakas ang ungol ni Sven.

Dahan-dahan akong nagpunta sa paanan niya at lumuhod sa pagitan ng mga hita niya katapat ng humihindig niyang pagkalalaki.

Pinagmasdan ko ng malapitan. Ang daya! Bakit hindi ganito kalaki yung akin?! Sobrang laki at taba ng kay Sven.

Dahan-dahan kong binuksan ang bibig ko at isinubo ang pagkalalaki ni Sven.

“Ahhhh!” Malakas na ungol ni Sven.

Sa laki ng sakanya, wala man sa kalahati ang nasubo ko.

Nakakangawit pala! Ang laki naman kasi!

Inulit ko lang ang ginawa ko. Hanggang sa umuungol na si Sven.

Napahinto naman ako ng may pumigil saakin.

Kita ko ang magkadikit na kilay ni Sven habang nakatingin sakin. Mabilis niyang kinuha ang unan at tinakpan yung sakanya.

“W-what did you do Ace?”

---

C.V.A

Chapter 28 (FLASHBACK)

WARNING:SPG (

eto na talag

a). Read at your own risk.

---

3rd, October

“W-WHAT did you do Ace?” Mahinang bulong ni Sven habang pilit na tinatago sa likod ng unan ang matigas at hindig na hindig niyang pagkalalaki.

Sumimangot naman si Ace. “G-gusto ko ng mouthjob Sven” Walang alinlangan niyang sagot.

Mabilis naman na sumang-ayon si Sven. “O-okay. I’ll do it then go to sleep already. Okay?” Singhal niya kay Ace.

Umiling naman si Ace. “G-gusto ko ding gawin sayo yon Sven!” Nanlaki naman ang mata ni Sven sa sinabi ni Ace.

“N-no you cant!” Mabilis na tanggi niya.

Baka hindi niya na mapigilan ang sarili at kung saan umabot ang simpleng mouthjob lang.

Kuntento na muna siya sa kamay niya sa ngayon.

“Bakit naman?! Bakit pag ako hindi pwede tapos pag ikaw pwede?! Ang daya naman!” Inis na inis na maktol ni Ace.

Hindi naman alam ni Sven ang gagawin niya lalo na’t hanggang ngayon ay matigas at handang lumaban ang sandata niya.

“Y-you can’t understand my love!” Pilit na pagpapaliwanag ni Sven. Parang nawala siya sa isip dahil sa ginawa ni Ace.

Sino ba naman ang hindi mawawala sa isip kung magising ka at may sumusubo sa pagkalalaki mo?

“Sven naman! Payagan mo na ako please? G-gusto ko lang naman gawin din sayo yon! L-lagi nalang ikaw!……” Reklamo pa ni Ace. “K-kaya ba hindi mo na ginagawa sakin yon kasi napapagod ka na?” Tanong ni Ace habang namumula ang pisngi niya.

“H-hindi sa ganon…” Bulong ni Sven..

“Edi hayaan mo ako! T-tsaka sinabi mo ginagawa ng mag-asawa yung ganon! Mag-asawa naman tayo diba? Bakit ayaw mo? May iba ka bang a-asawa?” Maluha-luhang bulong ni Ace.

Agad naman na-alarma si Sven. “H-hindi Ace! Ano bang iniisip mo?!” Agad na sabi ni Sven ng makalapit siya kay Ace at mabilis itong niyakap.

Lalo pang napamura si Sven sa isip niya nang marinig ang hagulgol ni Ace. “S-sabi mo papakasalan mo ako?!” Sigaw niya habang umiiyak at hinahampas-hampas ang dibdib ni Sven.

Agad naman siyang inalo ni Sven. “Oo naman! Papakasalan kita! Ikaw lang ang pakakasalanan ko!” Agad na bulong ni Sven habang nakatitig sa mukha ni Ace.

Dahan-dahan at nakangiti niyang pinunasan ang mga luha ni Ace sa pisngi. “Baka h-hindi ko lang mapigilan ang sarili ko…” Bulong niya pa. “baka maangkin kita at m-masaktan” Huling bulong ni Sven bago huminga ng malalim at yakapin ng mahigpit si Ace.

“Fuck. I c-can’t handle this situation” Mahinang bulong ni Sven.

“S-sayo naman ako Sven! Kaya nga asawa moko diba?” Biglang natameme si Sven sa sinabi ni Ace.

“Tsaka bakit mo pipigilan sarili mo?” Sunod pang sabi ni Ace.

“K-kung m-masakit man, k-kaya ko naman tiisin para sayo” Parang  hinaplos naman ang puso ni Sven sa narinig.

“E-eto lang yung kaya kong gawin para s-sayo. P-payagan mo na ako please?” Hindi alam ni Sven kung anong isasagot niya.

Wala siyang nagawa kundi mapatitig sa maamong mukha ni Ace.

“Ang tagal mo namang sumagot!” Inis na sabi ni Ace at mabilis na hinawakan ang pagkalalaki ni Sven at nilapat ang labi niya sa labi nito.

Impit naman ang ungol ni Sven. Pilit niya paring pinipigilan ang sarili.

Lalo pang napa-ungol si Sven sa init ng palad ni Ace na nakabalot sa humihindig nyang pagkalalaki.

Pinilit niyang hindi sagutin ang mga halik ni Ace pero kalaunan, hindi niya rin napigilan.

Binitawan ni Sven ang mga kamay nito at humawak sa bewang ni Ace habang sumasabay sa halik.

Hindi niya alam kung nagkamali ba siyang turuan si Ace o tama lang. Ngayon, si Ace ang nasusunod at natuto si Ace sakanya.

Hindi mapigilang umungol ni Sven habang ang dalawang palad na ni Ace ang gumagalaw sa pagkalalaki niya. Nakakabaliw ang sarap.

“A-ace…” Ungol ni Sven sa pangalan ni Ace nang walang pasabing sinubo ni Ace ang pagkalalaki niya.

Gusto niyang hatakin si Ace. Pero ayaw gumalaw ng mga kamay niya. Para pa itong may sariling buhay na naglalakbay sa loob ng pantulog ni Ace at hinahanap ang mamula-mulang utong nito.

“A-arrgh!” Ungos ni Sven ng dumampi ang ngipin ni Ace. “S-sorry Sven. Ang l-laki kasi” Biglang namula ang buong mukha ni Sven sa narinig mula kay Ace.

Tangna! Pano niya nalaman ang mga ’to? Gusto naman sampalin ni Sven ang sarili niya sa pagkakataong yon.

Siya mismo ang nagturo kay Ace non. Para hindi gamitin ng masasamang tao ang kahinaan ni Ace. 

Pero mukhang siya ang naging biktima.

“Ahhhh…” Mahabang ungol ni Sven ng isubo muli ni Ace ang pagkalalaki niya.

Lalong lumalakas ang ungol niya dahil pabilis nang pabilis ang paggalaw ng ulo ni Ace.

Napamura siya sa isip. Ganitong-ganito ang ginagawa niya kay Ace.

“S-slow down Ace!” Bulong ni Sven. Pero parang walang narinig si Ace. Lalo niya lang binilisan at sinikipan.

Ang mga ungol ni Sven ay parang senyales kay Ace na mas galingan pa. Kase ganun din ang ungol niya sa tuwing ginagawa ni Sven yon sakanya. Ibig sabihin kung nasasarapan siya, nasasarapan din si Sven.

“I’m c-cumming!” Malakas na sigaw ni Sven at pilit inihiwalay ang ulo ni Ace sa pagkalalaki niya pero mapilit si Ace.

“Ahhhhh!” Malakas na sigaw ni Sven at hindi na napigilang ilabas ang mainit na katas sa bibig ni Ace.

Nang mailabas niya lahat, mabilis niyang hinatak si Ace at hinawakan sa bibig. “Iluwa mo Ace!” Utos ni Sven at pumalad sa ilalim ng bibig ni Ace.

Namula pa ang mukha ni Sven ng makita ang ilang talsik ng katas sa pisngi ni Ace.

Umiling naman si Ace. “Iluwa mo! Hindi kinakain yan!” Pananakot pa ni Sven. Pero umiling lang ulit si Ace at napangiwi bago lumunok.

“Ang kulit mo talaga!” Inis na bulyaw ni Sven sakanya.

“E bakit ikaw nilulunok mo?! Tapos ako babawalan mo? Ang daya mo talaga!” Huminga naman ng malalim si Sven.

“Common let me work you” Bulong nalang ni Sven pero nagulat siya nang makitang nakatitig pa din si Ace sa ibaba niya.

Mabilis niya yong tinignan at ganun nalang ang panlalaki ng makitang nakatayo at tigas na tigas pa din ang sakanya at may katas pang natira sa uluhan non.

“A-ace!” Gulat na sabi ni Sven ng biglang hawakan ni Ace yon.

“Ahhh!” Malakas na ungol ni Sven ng isubo ulit ni Ace ang humihindig niyang pagkalalaki.

Hindi na niya pinigilan pa. Hindi niya kinakaya ang sarap at init na hatid ng bibig ni Ace.

Mabilis niyang hinatak si Ace at siniil ng halik. Hindi na niya kayang pigilan pa.

Aangkinin niya na si Ace. Masyadong mapanukso si Ace. Hindi na kinaya ni Sven ang tukso. Magpapatukso na siya.

“H-hindi ko na kayang pigilan pa Ace” Hinihingal na bulong ni Sven.

“E-edi wag mong pigilan!” Sagot naman ni Ace.

Ngumisi naman si Sven at mabilis na sinibsib si Ace ng halik.

Halik na may konting rahas pero banayad.

Habang ang mga labi nila at dila ay naglalaban, gumagapang naman ang kamay ni Sven sa loob ng pantulog ni Ace.

Unti-unting bumaba ang halik ni Sven. Mula sa labi, sa panga, sa leeg. Lalo niya pang diininan ang halik na sinamahan pa niya ng kagat at dila na parang nanggigil.

Sigaw at ungol ni Ace ang namayani sa bawat sulok ng kwarto.

“Ahhhh!” Malakas na sigaw ni Ace ng kinagat ni Sven ang utong niya at walang pasabing ginirat ang damit nito.

Tumirik ang mata ni Ace at halos mabali ang likod sa kaka-arko.

Lalo pang nadagdagan ang sarap na nararamdaman ni Ace ng hawakan ni Sven ang matigas pagkalalaki niya.

“You t-taste heaven my Ace” Paos na bulong ni Sven bago isubo ng walang pasabi ang pagkalalaki ni Ace.

Sigaw lang ng sigaw si Ace. Nainis naman si Sven sa telang humaharang kay Ace kaya mabilis niyang ginirat ang panjama nito.

Patuloy lang siya sa pagsubo hanggang mapatitig siya sa mamula-mulang butas ni Ace. Tumingin siya kay Ace ng ilang segundo. “I c-can’t take it anymore!” Bulong niya bago dilaan ng paulit-ulit ang butas ni Ace.

Halos mabali naman ang buto ni Ace at maputol ang litid sa kakasigaw.

Kinuha ni Ace ang kamay nito at inilagay sa likod.

“Sorry Ace!” Sigaw ni Sven bago ipadapa si Ace at ibukaka ang paa nito.

Mabilis niyang inabot ang drawer at nilabas ang dalawang box ng condom at isang bote ng lubricant.

Kinuha niya ang dalawang kamay ni Ace at inilagay iyon sa likod dahilan para hindi makagalaw si Ace.

Hinubad niya ang lahat ng saplot niya bago daganan si Ace.

Hinalik-halikan niya ang batok ni Ace habang ang kamay naman niya ay binuksan ang lube.

Nang mabuksan na niya iyon, mabilis niyang ibinuhos sa butas ni Ace. “You trust me right?” Pabulong na tanong ni Sven kay Ace.

Tumango naman si Ace. “Let me take you, will you?” Napakunot ang noo ni Sven ng hindi sumagot si Ace.

“A-ayaw mo ba?” Tanong niya pa.

“H-hindi kita marinig Sven. G-gawin mo nalang gusto mo” Gusto sanang matawa ni Sven kaso naunahan siya ng init ng katawan kaya agad niyang pinupog ng halik ang leeg ni Ace habang nakadapa ito.

“Just one finger okay?” Dahan-dahan pinasok ni Sven ang isa niyang daliri sa butas ni Ace.

Napaiktad pa si Ace nang pumasok na yon. “M-masakit Sven” Bulong ni Ace.

Kinabig lang ni Sven ang mukha niya at siniil ng halik.

Hindi namalayan ni Ace na umuungol na siya habang walang sawang naglalabas-masok ang tatlong daliri ni Sven sa butas niya. “S-sven ahhh…” Paulit-ulit na ungol ni Ace na nagpangisi kay Sven.

“I think your ready” Bulong ni Sven bago kinuha ang pakete ng condom at binuksan.

Dahan-dahan niyang isinuot ang condom sa humihindig niyang pagkalalaki bago umupo sa kama.

Pinaliguan niya ng lube ang pagkalalaki niya at mabilis na pinatayo si Ace at niyakap sa likod. “Can I enter you?” Bulong niya habang dinadampian ng halik si Ace sa batok.

Dahan-dahan naman tumango si Ace. Pinasadahan pa ni Sven ng lube ang butas ni Ace bago itututok ang pagkalalaki niya.

“Arrgh!” Ungos ni Ace ng pumapasok na ang pagkalalaki ni Sven.

Ulo palang pero sobrang sakit na. Mabuti nalang at nakayakap si Sven sakanya kundi kanina pa siya bumagsak.

“Shhhhh…” Bulong ni Sven at siniil ng banayad na halik si Ace habang unti-unti niyang ipinapasok ang kahabaan niya.

“Ahhh” Ungol ni Sven ng maipasok na niya iyon ng buo.

Ang init at sikip ang nagdadala kay Sven sa paraiso. “S-sven masakit….” Mahinang bulong ni Ace.

Agad namang tumango si Sven. “O-okay. Aalisin ko na” Singhal niya.

Aalisin na sana niya nang biglang igalaw ni Ace ang balakang niya na nagpabaliw kay Sven. “Ace ahh!” Ungol ni Sven.

Ang mga ungol ni Sven ang nagpipigil kay Ace sa pagtigil. Ayaw niyang putulin ang kaligayahan ni Sven.

Pero habang tumatagal pareho na silang nasasarapan. Tila may kung anong tinatamaan sa loob ni Ace ang nagpapabaliw sakanya.

“S-sven! Bilis! B-bilisan mo please!” Bulong ni Ace. Mabilis na kinuha ni Sven ang dalawang hita ni Ace at pinabukaka iyon paangat at mabilis siyang umulos.

Todo naman ang sigaw ni  Ace. Parehas silang nababaliw sa sarap.

Sinasalubong na ni Ace ang pagsalpok ng katawan ni Sven sakanya. “Sven! A-ang sarap!” Wala sa sariling sabi ni Ace habang umuulos si Sven. Napangisi naman si Sven at lalo pang binilisan ang pag-ulos.

“I’m c-cumming my love!” Sigaw ni Sven at sinagad ang kahuli-hulihang pag-ulos niya.

Napatirik ang mata niya kasabay ng pagsabog ng ikalawang putok niya. Naramdaman niya din ang pagsabog ni Ace.

Parehas silang hinihingal pero hindi pa din inaalis ni Sven sa loob ni Ace ang pagkalalaki niya.

Hinalikan ni Sven si Ace sa leeg habang nakayakap siya patalikod.

“Happy 18th birthday my love” Nakangiting bulong ni Sven dahilan para tignan siya ni Ace.

Pulang-pula pa ang pisngi nito at mapungay na ang mata. “G-gusto ko pa Sven…” Bulong ni Ace na ikinagulat ni Sven.

“M-my love!” Sigaw ni Sven ng gumalaw na naman si Ace.

Wala nang nagawa si Ace kundi pumayag. “We n-need to change condom” Bulong ni Sven.

Mabilis naman umalis si Ace sa pag kakaupo kay Sven na nagpagpa ungol kay Sven.

Nagulat siya nang hatakin ni Ace ang condom na puno ng katas at ihagis yon kung saan.

Hindi niya mapigilang mapaugol  nang nilalagay na ni Ace ang condom sa kabuuan niya.

Mabilis na tumayo si Ace bago sumampa kay Sven paharap. Dahan-dahan nitong itinutok ang pagkalalaki ni Sven sa butas niya at inupuan. “Ahhh” Ungol ni Ace habang pumapasok ng unti-unti yon.

Parehas silang napaungol nang maipasok na yon ng buo. Tumingin naman si Sven kay Ace at hinaplos ang pisngi nito bago halikan.

“Silly fast learner” Bulong ni Sven habang tumatawa.

“I love you”

---

C.V.A

Chapter 29 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Hmmm…” Rinig kong mahinang ungol ni Ace.

Ramdam na ramdam ko pa ang init ng katawan naming magkadikit.

Dahan-dahan kong minulat ang mata ko at sumalubong saakin ang maamo niyang mukha.

Gusto ko nalang matawa sa tuwing maaalala kung gaano siya ka-wild kagabi. Kung hindi pa kami naubusan ng condom ay wala siyang balak tumigil.

Hindi ko naman sinabing ayaw ko. Pabor na pabor sakin yon. Nag-aalala lang ako sakanya. Siguradong sasakit ang buong katawan niya ngayong birthday niya.

Marahan kong hinaplos ang pisngi niya at dinampian ng halik sa leeg.

Saakin na talaga siya. Saakin na. Wala akong balak pakawalan si Ace. Wala.

“Fuck! Istorbo!” Naiinis kong bulong nang marinig ang tunog ng phone ko.

Dahan-dahan kong inabot yon mula sa side table at sinagot. “Who’s this shit?! Ang–”

“Watch your mouth young man” Nanlaki ang mata ko nang marinig ang boses sa kabilang linya.

“D-dad!” Mahinang bulong ko.

Hindi ko naman alam na si dad pala yung tumawag. Hindi niyo ako masisisi.

“Nandito ako sa tapat ng bahay niyo. Bakit hindi marecognize yung finger print ko?!” Napangiwi naman ako sa sinabi ni dad.

Tanging finger print lang naming mag-asawa ang inilagay ko. Bahay naman namin ’to hindi ba?

“S-sorry dad” Bulong ko nalang.

“Bilisan mong bumaba. Kanina pa ako dito sa labas!” Agad ko namang pinatay ang tawag at mabilis na tumingin kay Ace.

Si dad kasi! Gusto ko pang titigan ang asawa ko.

Huminga akong malalim at dahan-dahang inilapag ang ulo niya sa unan. Umalis ako sa ilalim ng kumot ng hubo’t hubad. Inayos ko sandali ang higa niya at hinatak hanggang sa dibdib niya ang kumot bago siya halikan sa noo.

Mabilis kong pinulot ang boxer brief ko sa lapag at sinuot. Kita ko pa ang anim at nagkalat na condom sa lapag.

Mamaya ko nalang lilinisin yan! Sinulyapan ko pang isang beses ang asawa ko bago ngumiti at isara ang pinto ng kwarto namin.

Mabilis akong tumakbo pababa na tanging boxer brief lang ang suot. Dumiretso ako sa pinto at binuksan yon.

“Dad!” Nakangiting sabi ko nang makita ko si dad na nakatalikod. Mabilis akong tumakbo papunta sakanya at yinakap siya sa likod.

Nagulat naman ako nang itulak niya ako at humarap sakin.

Ganun nalang ang panlalaki ng mata niya habang nakatitig sakin. Ngumiti nalang ako ng alanganin at hinarang ang palad ko sa harap ng pagkalalaki ko.

“You look..” Bulong niya habang nakatitig. “..smell..” Bulong niya ulit at pinisil ang ilong niya.

“..shit!” Huling singhal niya. Wala akong nagawa kundi tumawa.

“Tangina kang bata ka! Ginawa mo na ba?!” Tanong niya sakin ng pasigaw.

Agad naman akong napa-atras. “Woah dad! Easy!” Singhal ko at nagtaas ng kamay. “I used protection” Bulong ko at tinataas-taas ang kilay.

Napasapo nalang siya ng noo. “Sinabi ko naman pagkatapos nalang ng kasal!” Reklamo pa ni dad.

Napakibit balikat nalang ako. “Well… bininyagan lang namin ’tong bahay” Sagot ko.

“Sira ulo talaga!” Bulong ni dad habang umiiling-iling.

“Mana sayo dad!” Sagot ko habang tumatawa.

“Aba!”

Agad kong tinaas ang kamay ko. “Easy! Highblood ka agad!”

“Hindi naman kita binabawalan sa asawa mo. Gusto ko lang maging handa kayo pareho” Tumango naman ako.

“Tangna. Buti pala may condom!” Bulong niya pa.

“Ayaw mo bang magka-apo dad?” Bulong ko habang tumatawa.

“Ayoko pang matawag na lolo!” Natatawa niyang sagot sakin.

“Bakit dito tayo nag-uusap? Pasok ka muna dad?” Aya ko.

Umiling naman siya. “Hindi ako magtatagal. Gusto ko lang ibigay sayo ’to” Inabot niya sakin ang kulay silver na box na maliit.

“Hindi ako makakapunta sa birthday ng manugang ko. Kaya yan! Mag-propose ka na! Inuna mo pa honeymoon!” Singhal ni dad.

Tumawa naman ako at binuksan yung box. Kitang-kita ko ang kulay  gintong sing-sing na pinapalibutan ng mga diamonds. “Yan yung paborirong singsing ng mama mo. Sinabi niya sakin na, kung makita mo na ang magpapasaya sayo, ibigay ko sayo yan.” Ngumiti naman ako at niyakap siya ng mahigpit.

Ilang segundo lang ay tinulak niya ako. “Wag mo akong yakapin hayop ka! Baka mangamoy akong tamod. May business meeting pa ako” Gusto ko pang matawa sa itsura niya. Mabilis niyang pinagpagan ang suit niya.

“Arte dad. Parang hindi kayo nangamoy tamod ni mommy” Natatawa kong bulong.

“Sige. Kapag narinig ka ng ina mo bababatukan ka niya” Banta pa ni dad.

Ngumiti siya sakin at tinapik ang balikat ko. “Congratulations anak. I’m happy for you” Mahinang bulong ni dad.

Ngumiti naman agad ako. “No hugging!” Agad niyang banta nang subukan ko siyang yakapin ulit.

“Oo na dad!”

“I’ll get going! Ingatan mo manugang ko!” Sigaw niya pa bago kumaway. “Protection first!” Sigaw niya ulit bago siya pagbuksan ng pinto ng isa sa mga driver.

Tumawa naman ako at kumaway din. “Yed dad! I will!” Sigaw ko pabalik at kumaway.

Pinagmasdan ko lang na umalis ang kotse bago ulit ako pumasok sa bahay namin.

Tinignan ko ang orasan sa taas. Alas-singko na ng umaga.

Mabilis akong tumakbo paakyat sa kwarto namin. Binitawan ko sa drawer ang singsing bago ulit umupo sa tabi ni Ace at tinitigan.

“I’m so happy” Mahinang bulong ko. “I love you!” Huling bulong ko bago halikan si Ace sa labi.

Sinulyapan ko pa siya ng isang beses bago ako tumayo at isa-isang pinulot ang condoms.

Halos lahat ay may napakadaming laman. Pinulot ko ang lube. Sumuot pa ako sa ilalim ng kama para makuha yung takip. Kalahati nalang yung laman.

Parang kailangan kong mag-stock ng condom at lube.

---

[IGNACE]

“A-aray” Mangiyak-ngiyak kong bulong nang sinubukan kong tumayo.

Sobrang sakit ng mga hita ko! Yung balakang ko din! Parang hindi ako makalakad!

“K-kasalanan ni Sven ’to!” Naiiyak kong bulong habang nakanguso.

Humawak na ko sa head board at sinubukan ulit tumayo pero nabitawan ko lang yung kumot na nagtatakip sa katawan ko dahil sa sakit ng mga hita ko.

“A-ang sakit!” Sigaw ko. Nasaan ba si Sven?!

Inikot ko yung paningin ko sa buong kwarto. Malinis na yung kwarto. Nasa tabi ko na din si Alas. “A-alas! Kasalanan to ng papa mo!” Pakikipag-usap ko kay Alas.

Kagabi hindi naman masakit. S-sobrang s-sarap nga. Tapos ngayon ang sakit!

“Sven!” Malakas kong sigaw. Wala pa man sampung segundo, agad bumukas yung pinto at niluwa non si Sven.

Mabilis ko siyang binato ng unan. “Sven! Masakit!” Sigaw ko.

Nakita ko naman siyang napatitig sakin. Tanging boxer brief lang ang suot niya at apron.

“S-sven masakit na nga tapos tititigan mo lang ako!” Naiinis na reklamo ko.

Para naman siyang natauhan. “oh! W-wait! Fuck!”

“Ang sexy mo kasi!” Huling rinig kong sabi niya bago pumasok sa walk in closet.

Paglabas niya, hawak niya yung isang malaking jacket at puting boxer brief.

Mabilis siyang lumapit sakin at lumuhod.

Dahan-dahan niyang pinasuot sakin yung boxer bago ipasuot sakin ang jacket. “Come on!” Nakangiting sabi niya at mabilis akong binuhat.

Naramdaman ko nalang na paulit-ulit dumadampi ang labi niya sa leeg ko. “Ang bango-bango mo! Nakakaadik!” Singhal niya pa.

Mabilis naman akong sumubsob sa dibdib niya. “N-nanonood yung anak mong si Alas!”

“Gusto mo buhayin natin si Alas?” Bulong ni Sven habang hinahalikan ako sa leeg.

Hinampas ko naman siya. “S-sven naman! Puro ka biro!”

“Hindi ako nagbibiro Ace! Kaya kong buhayin si Alas! Gusto mo i-try?”

“Humanap ka nang kausap mo!”

---

“Happy birthday!” Nagulat nalang ako ng biglang sumulpot si mama sa loob ng bahay. Kasama sila ate at dad.

“Happy birthday anak Ace!” Sigaw sakin ni mama at hinalikan ako sa pisngi at niyakap.

“Happy birthday” Maikling bulong ng ate. Hindi man lang ako tinignan na kinalungkot ko.

“Happy birthday” Ganun din si dad.

“Hello ma! Kamusta po?” Biglang sumulpot si Sven sa gilid ko at nagmano kay mama.

Nandito kaming dalawa sa kusina nang dumating sila mama. Nagluluto kasi ngayon si Sven. Ayaw niya ko patulungin. Manood lang daw ako. Masyado daw magaling ang asawa ko. Sus! Yabang.

“Aba Sven! Lalong gumagwapo ah!” Sabi ni mama habang kinikilig-kilig pa.

“Iba ka din trumabaho! Mukhang hindi na talaga makakalakad anak ko!” Bulong ulit ni mama na kinakunot ng noo ko. Si Sven naman namula ang mukha at napakamot ng batok.

Naka-jogging pants na siya ngayon at t-shirt. Ako naman ganun pa din. “Ma naman!” Bulong naman ni Sven.

Nagtaka naman ako parang hindi kinakausap ni Sven si Ate at dad. Si ate iniikot lang ang paningin sa buong bahay. Si dad naman sa iba nakatingin.

“Malapit na po maluto yung mga pagkain”

“Doon nalang po kayo sa sala. Isama niyo na ’tong asawa ko” Natatawang sabi ni Sven.

“Ang ganda ng bahay niyo ha!” Puri pa ni mommy.

“Syempre ma. Dapat best para sa Ace natin” Humahagikgik na sabi nila pareho.

Inismiran ko nalang sila. “Kayo yung mag-ina eh!”

“Hindi kami ni mama!”

---

[SVEN]

“My love? Sabi ko diba don ka muna sa sala?” Singhal ko habang hindi tumitingin.

Nagluluto pa din ako hanggang ngayon. I want the best for my husband’s birthday.

Nagulat nalang ako ng hindi siya sumagot. Naramdaman ko lang ang yakap niya sa likod ko.

Pero ganon nalang ang pagtataka ko nang hindi si Ace ang maramdam ko.

Agad akong humarap at tinulak kung sino man ang nasa likod ko.

“What the fuck are you doing here?!” Inis na inis na sabi ko habang nanlilisik ang tingin kay Ivonne.

Ang kapal ng mukha niyang yakapin ako.

“Sven! Alam mong mahal kita diba? Alam mong mahal kita dati pa!” Tumawa naman ako ng mahina.

“Hindi ko nga alam na nage-exist ka” Sagot ko habang umiiling.

“Pwede mo naman tanggihan Sven diba? Sana ako nalang ang pinili mo. Hindi yung kapatid ko!”

“Hindi ako nagkamaling piliin siya”

“Kung alam ko lang na yon ang plano ni dad!”

Tumingin naman ako at ngumisi. “Buti hindi mo alam”

“Hindi din naman kita tatanggapin”

Huminga ako ng malalim at inilabas ang kahon. Ipinakita ko sakanya ang singsing.

“See? Magpro-propose na ako. Wala nang makakapigil pa. Wala akong balak itigil”

Ngumisi naman siya sakin. “Sobrang kampante ka. Hindi matutuloy yan”

---

C.V.A

Chapter 30 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Sobrang kampante ka. Hindi matutuloy yan” Bulong niya habang nakangisi.

Tumawa naman ako ng mahina. “Talaga?” May pagkasarkastiko kong tanong.

“Kung pwede nga lang bukas ko na siya pakasalan” Nakangiti kong bulong bago haluin ang niluluto ko.

Hindi ako magpapatalo sa babaeng ’to. Hindi. Kung pwede ko lang siyang sapakin, sinapak ko na.

“Maid of honor ka? Gusto mo?” Pang-aasar ko.

“Ano bang nakita mo sakanya?! Babae ako Sven!” Mahina niyang sigaw sakin.

“Lalaki siya” Bulong ko.

Narinig ko naman ang mahinang pagtawa niya. “So? Are you gay?” Tanong niya habang tumatawa.

Humarap naman ako kasabay ng pagtaas-taas ng dalawang kilay ko. “Kung yung lalaking magpapabakla sakin ay si Ace. Well, mas gusto kong maging bakla. You know, mas babae pa si Ace sayo” Natatawa kong sabi na kinausok ng ilong niya.

There you go bitch. “Kahit hindi naman babae ang asawa ko, mahal ko siya. Hindi ko kailangan ng pag-aari mo” Pangdidiin ko pa.

“Nage-enjoy ako sa saging at donut” Mahina kong bulong sa tenga ni Ivonne.

Pulang-pula naman ang buong mukha at nanginginig na sa galit. “Araw-araw akong kumain ng saging. Infact, paborito ko yon. Lalo na yung kay Ace”

“And about the donut…” Huminga ako ng malalim at itinaas ang damit ko.

Nang mapatingin siya at nasiguro kong nakita niya ang napakaraming kagat at karmot ni Ace agad kong ibinaba ang damit ko.

Naglalaway siya e. “Opps! Enough. This is my Ignace’s property” Bulong ko habang nakangisi.

“See? Ang sarap pala nung donut. Parang gusto ko pa. Medyo nabitin ako kagabi”

“How dare you to say that things to me!” Sigaw niya.

Tinignan ko lang siya habang nakasimangot. “Why? Ayaw mo ba? Akala ko interesado ka sakin?”

“There! Sinasabi ko na kung anong gusto ko para hindi ka mahirapan” Bulong ko at pinatay ang kalan.

“I want kisses…” Bulong ko habang isinasalin isa-isa sa mga plato ang pagkain.

“I can give that!” Agad na sabi ni Ivonne. Napangisi naman ako. “… i want hugs…”

“Kaya ko din ibigay yan!”

“..cuddles…”

“.. and pleasure” Huling bulong ko at napangiti habang nakatingin sa maraming pagkain na ako lahat ang nagluto.

“That’s too easy Sven! Kayang-kaya ko ibigay–” Hindi ko pinatapos ang sasabihin niya.

Agad akong nagsalita. “From Ignace” Agad kong sabi.

“And especially, I want Ace’s kisses. Ace’s hugs. Ace’s cuddles and Ace’s pleasure. Just Ace” Sagot ko at huminga ng malalim.

“W-what?!”

“What so special on my brother kisses, hugs, cuddles and p-pleasure?!” Nauutal niyang bulong.

“Love” Simple kong sagot at naglabas ng wine at wine glass. “K-kaya mo naman akong mahalin Sven! Mahal na mahal kita!”

“Maniwala ka! Hindi ka magsisisi! Subukan natin!”

Tinaas ko naman ang kilay ko. “Really? Tatanggapin kita kung si Ace ka”

“I hate you!” Pasigaw niyang sabi.

“We feel the same”

“Wala akong balak na imbitahin kayo ng magaling mong ama. Pasalamat ka nakatungtong ka pa sa bahay namin”

“Kung alam lang asawa ko. Hindi ka makakatungtong dito” Naiinis kong bulong.

“Napaka-desperada mo naman. Nakakahiya ka” Bulong ko pa.

“Sven?” Agad naman akong napatingin sa bungaran ng kusina.

Nakita kong nakatayo si Ace don at nakakapit sa haligi.

“My love!” Nakangiti kong bulong at mabilis na naglakad papunta sakanya.

Nang makarating ako, mabilis ko siyang hinapit sa bewang. “Diba sabi ko sayo don ka muna?”

Ngumiti naman siya sakin. What a lovely smile. “N-naiihi ako Sven” Bulong niya.

Tumawa naman ako ng mahina. “Let’s go” Nakangiting bulong ko bago kami dahan-dahan maglakad papunta sa banyo.

Nakita ko naman nakatitig si Ivonne. Ngumisi lang ako. “Uhmm? Ivonne?!” Huminto ako saglit.

“Can you call mama? Kakain na tayo” Pekeng ngiti lang ang sinukli ko.

“Sasamahan ko lang umihi ang asawa ko. Hindi pa makalakad ng maayos e” Dagdag ko pa na lalong kinagalit niya.

Ngumisi lang ulit ako bago ulit kami maglakad ni Ace papunta sa banyo.

---

“Sven?” Rinig kong bulong ni Ace.

Ako naman ay nakayakap lang sa likod niya habang naghuhugas siya ng kamay. “Uhmmm? What is it my love?”

“Ano pinag-usapan niyo ng ate?”

Umalis naman ako sa yakap at kinuha ang basa niyang kamay. “Wala naman love. Hindi naman kami nag-usap” Pagsisinungaling ko bago itapat sa hand dryer ang kamay niya.

“Eh bakit hdnshsgghcf” Napakunot naman ang noo nang hindi marinig ang sinabi niya. Sa tunog ng hand dryer.

“Ha? May sinabi ka ba?” Tanong ko ulit nang tuluyan nang matuyo ang kamay niya.

Hinawakan ko yon pareho at ilang beses nagdampi nang halik.

“Bakit ang tagal niya sa kusina?”

“Ewan ko. Tumae ata” Sagot ko nalang. Tumango naman siya.

“Let’s go?! I’m excited to celebrate my husband’s eighteenth birthday!” Bulong ko pa at hinalikan siya sa labi.

Yumakap naman ang mga kamay niya at ngumiti nang malaki. “Maraming salamat Sven! Mahal na mahal kita!” Bulong niya sakin.

Ang sarap marinig mula sa bibig niyang mahal niya ako. Ngumiti ako bago siya halikan sa noo. “Mas mahal kita higit pa sa buhay ko”

---

[IGNACE]

“Happy birthday my love! Happy birthday my love! Happy birthday, happy birthday! Happy birthday my love!” Kanta ni mama at Sven.

Si mama naman tuwang-tuwa pa at pumapalakpak. Si Sven naman may hawak na cake. Nakatayo lang magkatabi si ate at dad.

“Happy birthday anak! Akalain mo yon! 18 kana! Ang laki-laki na ng anak ko!” Bulong ni mama sakin habang nakayakap at inaalog-alog pa ako.

Hindi ko maiwasang mapangiwi. Masakit pa katawan ko e. “Ay sorry anak! Hihi” Bulong ni mama agad sakin ng makitang nasasaktan na ako.

“Blow Sve– este the cake anak!” Nakita ko namang napatawa ng mahina si Sven. “Si mama talaga!” Mahinang bulong ni Sven bago lumapit sakin.

Nakangiti siyang lumapit sakin at tinapat ang cake sakin. “Blow me– I mean the cake my love!”

Pinanlakihan ko naman siya ng mata bago hipan ang kandila. Ano-ano sinasabi niya!

“Yehey!” Sigaw ni mama at nagpapapalakpak pa.

“Happy birthday my love!” Bulong sakin ni Sven at siniil ako ng halik.

“Waaaaa!” Napahiwalay nalang kami ni Sven nang sumigaw si mama. “Ay sorry! Kinikilig kasi ako!” Bulong niya pa.

Natawa naman ako ng konti. “Magpicture muna tayo!” Sigaw ni Sven at mabilis na inilabas yung camera at stand.

Nagtulong sila ni mama na iset iyon. “Ayan!” Bulong ni mama nang maayos na.

“Pwesto na po ma” Nakangiting sabi ni Sven bago may pinindot sa camera.

“Sven! Dito ka sa likod ng asawa mo! Dito naman ako sa tabi mo!” Tumango naman si Sven.

“Kayo anak Ivonne, dyan ka sa tabing gilid ni Sven. Honey! Dyan ka sa tabi ni Ivonne!” Nakita ko naman pumwesto na sila.

Tumakbo si Sven palapit nang may pinindot siya. Naramdaman ko nalang ang hawak niya sa balikat ko. Nag-peace sign naman ako.

“Smile!” Sigaw ni Sven bago mag-flash ang camera.

“Isa pa!” Sigaw ulit ni Sven. Mabilis siyang yumakap sa likod ko. Maya-maya pa ay nag-flash ulit.

“Last one!” Sigaw niya ulit.

Nagulat ako nang bigla niya akong binuhat at hinalikan sa labi.

Napapikit nalang ako habang dinadama ang mga halik niya.“That’s a good shot!” Rinig ko pang sabi ni mama na kinamula nang buong mukha ko.

Si Sven naman! Halik ng halik! Kasama kaya namin sila mama!

“Ang galing mo talagang umiscore Sven! Kaya boto ako sayo!” Gusto kong tampalin ang noo ko sa sinabi ni mama.

“Syempre naman ma! Dapat laging shoot!” Sinabayan pa talaga ni Sven ang kalokohan ni mama.

“Can’t you stop?! It’s annoying!” Nagulat nalang ako at napatingin kay ate nang sumigaw siya.

Anong problema ni ate?

Ilang segundong namayani ang katahimikan bago ulit nagsalita si Sven. “Buksan mo nalang regalo ko!” Rinig kong sabi ni Sven.

“Tara ma! Nasa garahe yung regalo ko!” Rinig ko pang sabi niya.

“Talaga?! Ano kayang regalo ni Sven! Mukhang malaki yung kay Sven ah!”

Naglakad na si Sven habang karga-karga ako hanggang makarating kami sa garahe.

Ibinaba niya ako doon. “Bibigyan mo ba ako ng helicopter Sven?” Natatawang bulong ko.

“Gusto mo ba?” Bulong niya din.

“Ay anak! Mahirap dalin yung helicopter kahit saan! Pwera nalang kung laruan!” Banat ni mama.

Pinagmasdan ko lang na lumapit si Sven sa isa sa nakatakip na sasakyan at inalis ang takip.

Ganon nalang ang panlalaki ng mata ko nang makita ang motor!

Motor! At si Alas! Nakasakay si Alas sa motor!

“Motor!” Mabilis na bulong ko.

“Hala! Motor nga! Gumagana ba ’to Sven?” Agad na tanong ko.

“Silly! Syempre!” Sagot naman niya.

“Waaa! Salamat Sven!” Naiiyak kong bulong at mabilis na dinamba si Sven ng yakap.

“You’re always welcome my love” Bulong niya din at hinalikan ako sa ulo.

“May pangalan na ba siya?” Tanong niya. Tumango naman ako. “Chi-chi!”

Ngumiti naman siya agad sakin. “What a cute name just like you!”

“Hindi kaya madisgrasya si Ace sa regalo mo Sven?” Bulong ni mama.

“Don’t worry ma. Madidisgrasya lang siya kapag sakin nakasakay!” Hinampas ko naman si Sven.

Kung ano-ano lumalabas sa bibig.

Napatili naman si mama. “Gusto ko yang disgrasyang yan!”

Napatampal nalang ako sa noo. Mga baliw talaga.

---

C.V.A

A/N:

5-6 flashback chapters to go. Magsisimula na. Sorry late ud. Hope y’ll understand.

Chapter 31 (FLASHBACK)

---

[SVEN]

“Love?!” Paulit-ulit na sigaw ko habang walang sawang iniikot ang tingin.

“Love!” Sigaw ko ulit. Wala akong makita. Tanging dilim lang.

Pinilit kong maglakad, umikot at hanapin amg asawa ko.

“Love! Ace?!” Sigaw ko pa ng paulit-ulit.

Agad akong napaikot nang tingin nang makita ang ilaw kung saan ako nanggaling.

“Love!” Nakangiti kong bulong at humarap sakanya.

Ganon nalang ang paglipas nang tingin ko habang nakatitig sa kabuuan niya. Tanging siya lang ang naka-sentro sa liwanag. Kitang-kita ko ang itsura niya.

“W-what happened my love?” Bulong ko kasabay ng pagtulo ng mga luha ko.

“H-hindi ko alam Sven…” Bulong naman niya habang umiiyak.

Mabilis akong napaiwas ng tingin. Hindi kaya ng puso kong tignan siya ng ganyan. Pero tatatagan ko.

Agad kong pinunasan ang nga luha ko. “C-come here my love…” Mahinang utos ko dahil kahit anong pilit ko, hindi ko maigalaw ang mga paa ko.

Tangna! Anong nangyari sa asawa ko?! Bakit ganito ang itsura niya?!

Dahan-dahan naman siyang ngumiti at naglakad nang palapit.

Pilit kong pinigilan ang mga luha ko habang nakatitig sa taong kaharap ko ngayon. Ang taong mahak ko. Ang taong hindi ko man lang naprotektahan.

Punit-punit ang damit niya. Basag ang labi. Nangingitim ang mata. Naabuso ang asawa ko!

“A-ace…” Bulong ko habang nakangiti.

Huminto naman siya at ngumiti din sakin. “K-kaya mo pa ba akong tanggapin Sven?” Agad nangdikit ang kilay ko sa sinabi niya.

“Ano bang sinasabi mo love!” Biro ko habang tumatawa.

“K-kaya mo pa ba akong tanggapin?” Ulit na tanong niya.

Agad naman akong tumango ng walang pagdadalawang-isip. “S-syempre naman! M-mahal kita! Tatanggapin kita kahit ano ka pa!” Bulong ko habang umiiyak.

“Sabihin m-mo kung anong nangyari please! S-sabihin mo sakin” Humahagulgol ko nang bulong.

“Tangna! B-bakit wala ako sa tabi mo?! Ang t-tanga ko at napaka-walang kwenta! P-pano nangyari ’to?!” Galit na galit kong sigaw.

“W-wala kang kasalanan love…” Bulong niya sakin. Agad naman akong umayos ng tayo at pinunasan ang mga luha ko.

“T-tara? Uwi na t-tayo? G-gusto ko nang paliguan ang asawa ko” Bahagya naman siyang napangiti.

Hindi nakaligtas sa mga mata ko ang pagbagsak ng mga luha niya. “H-hindi na ’ko pwedeng umuwi Sven. Hindi ko na makikita yung anak n-natin. Si A-alas. Si C-chi-chi!” Umiiyak niyang sabi sakin.

Agad naman akong lumakad papunta sakanya pero hindi ako makagalaw.

“Tangna! Ano ’to!” Galit na galit kong bulong. Parang nakapako ang paa ko.

“A-ace?! Ace!” Agad na bulong ko nang makita ang dugong dumadaloy mula sa ulo niya pababa ng pisngi.

“A-ace! U-uwi na tayo please!”Humahagulgol kong sabi.

“H-hindi na pwede Sven”

“Pwede pa! P-pwede! Hindi moko pwedeng iwan! N-nangako ka! N-nangako ka sakin Ace!”

“M-magpapakasal tayo Ace! D-diba?! Ace! Ayoko ng ganto!” Sunod-sunod kong sigaw habang umiiyak.

Umiiyak naman siyang umiling. “M-mahal din kita”

“Tangna!”

“Ace!” Huling sigaw ko bago makita ang lalaking nakatayo sa likod niya at muling hinatak papunta si Ace sa dilim.

“Ace?!” Sigaw ko at inikot mula ang paningin sa loob ng madilim na silid.

“Tulong!”

“Sven!”

“Ayoko! Ayoko! Sven!” Agad kong hinanap ang tunog.

Boses ng asawa ko yon! “Ace!” Sigaw ko.

Pero paulit-ulit ko lang naririnig ang mga daing at paghingi niya ng tulong.

Hinanap ko na siya kahit saan! Pero wala pa din!

Nagsimula na akong umiyak. “A-ace! N-nasan ka?!” Sigaw ko ng paulit-ulit.

“S-sven!” Agad akong napatayo nang marinig ang boses niya.

“Ace?!” Sagot ko.

“Sven!”

“Ace!” Napatakip at napapikit nalang ako ng mata nang may pumasok na napakalakas na liwanag.

“Sven!” Minulat ko ang mata ko at sumalubong sakin si Ace!

“A-ace? L-love?” Bulong ko.

“B-binabangu—” Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya nang mabilis ko siyang dinamba ng yakap.

Fuck! Worst nightmare ever!

“I’m glad you’re here with me” Bulong ko pa at lalo siyang niyakap ng mahigpit.

Ilang beses ko ding hinalikan ang ulo niya. I don’t want to sleep anymore.

“Bitaw ka muna. Pawis na pawis ka!” Bulong niya sakin at pinunasan ang pawis ko sa mukha.

Nakatitig lang ako sa mukha niya habang ginagawa niya yon. “Kuha kita ng tubig!”

Agad ko siyang hinatak at yinakap. “Please. Dito ka lang. I don’t need water. I need you. J-just you…”

---

[IGNACE]

“Sven! Ihinto mo bilis!” Mabilis na utos ko.

Agad naman niyang inihinto. Agad kong tinanggal ang seatbelt ko at tumakbo palabas ng kotse.

“Fuck! Ace! Don’t run!” Rinig kong sigaw sakin ni Sven.

Pero tanging kay Skyler Davidson lang ang mata ko.

Siya yung magaling sumayaw! Sobrang galing niya! Idol ko siya!

“Sir!” Agad kong sabi nang makalapit ako sakanya.

Tandang-tanda ko lahat sakanya. Kaya nakilala ko siya agad.

“H-hello there cutie!” Agad naman niyang bati sakin.

“Ace!” Napatingin naman ako kay Sven.

Ang bagal talaga tumakbo!

“Anong maipaglilingkod ko cutie?!” Bulong niya at pinisil ang pisngi ko.

Ang cute niya talaga! Ang ganda-ganda niya!

Pero hindi siya sexy ngayon! Naka-jacket siya at jogging pants. Mas sexy siya kapag croptop ang suot niya!

“Ahmmm… Idol po kita!” Nahihiya kong bulong.

Agad naman siyang ngumiti sakin. “You’re so adorable!” Natatawa niyang sagot.

“Gusto mo ba ng picture?” Tanong niya.

Napaisip naman ako. “P-pwede po bang videos niyo nalang? W-wala na po akong makitang videos niyo habang sumasayaw!”

“Ang galing niyo po kayang sumayaw! Ang sexy-sexy niyo pa!”

Nakita ko naman namutla siya. May nasabi ba akong mali?

“O-okay lang po kayo?” Bulong ko.

“Oo! O-okay lang” Sagot naman niya.

“Yun lang po gusto ko. Meron po ako performance after 1 month. Gusto ko pong gayahin yung isa sa mga videos mo!”

Sabi ni ate Shiena magaling daw talaga si Sir Skyler! Tsaka napanood ko siya pero agad ding nawala.

“O-okay! Isesend ko nalang sayo yung video” Agad naman akong napangiti.

“Maraming salamat po!” Hindi ko na napigilang yakapin siya.

Yumakap naman siya pabalik. “Eto po number ko!” Inabot ko yung calling card ni Sven.

“Okay! Thank you! Bye!” Kumaway naman ako at minasdan yung kotseng umalis.

Humarap ako kay Sven. Ngumiti naman siya sakin. “Good”

---

[SKYLER]

“What took you so long my Sky?” Agad na bungad sakin ni Dawson.

Karga-karga niya si Dyrian at Syrian sa dalawang braso niya.

“Hubby naman! Madami kasing tao!” Bulong ko.

Gusto niya pa ngang sumama pero sabi ko bantayan niya muna yung pangalawang kambal.

“Akin na si Sy!” Singhal ko at kinuha si Syrian ang pinakabunso sa kanilang dalawa.

Nasa school sila Dwayne at Dawin. Dito naman nagtratrabaho sa bahay si Dawson para matulungan ako sa pagaalaga.

Minsan nga kasama niya pa sa meeting ang kambal. “Ako susundo kila Dawin” Bulong niya habang sinasayaw sayaw si Dyrian.

“Wala ka bang meeting?” Tanong ko naman. “It can be move”

Tumango naman ako. Biglang pumasok sa isip ko yung batang cute na nilapitan ako kanina. Yung batang nanghingi ng videos ko.

Feeling ko mabait siya. Ignace Alegria yung pangalan niya.

“Hubby?” Bulong ko at lumapit sakanya.

Agad niya naman akong hinalikan. “Pwede ko bang hiramin yung flash drive–” Hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko nang kontrahin niya ako.

“No” Bulong niya.

“Sige na”

“No”

“Sige na hubby! Please!” Nagpacute na ako pero waapek pa rin!

Huminga naman ako ng malalim. Para to kay Ignace!

“2 rounds!” Buong lakas kong bulong.

“No” Sagot naman niya.

“5!”

“No”

“7!”

“No” Gusto ko na siyang sampalin sa inis.

“Okay fine!” Naiinis kong sabi.

“Up to you” Labas sa ilong kong sabi.

“The flashdrive is there!” Turo niya dun sa flower vase. “5 videos only my Sky”

“Ang daya mo naman! Bakit lima lang! Tapos ikaw sawa-sawa ka!” Naiinis kong reklamo.

“Why? Pag-aari kita. Lahat ng karapatan na sakin” Nakangisi niyang bulong.

“Oo na pasalamat ka mahal kita!” Nakangiting bulong ko.

“I love you too. But be ready for tonight” Ngisi niyang bulong.

Inismiran ko lang siya. Para sayo ’to Ace!

---

C.V.A

Chapter 32 (FLASHBACK)

---

[IGNACE]

“Be ready for tommorow. Tomorrow is a big day! Okay?!” Sabi ni ate Shiena.

Sabay-sabay naman kaming sumagot ng ‘ Okay! ’.

“Ace! Okay na ba performance mo?” Tanong sakin ni ate Shiena.

Agad naman akong ngumiti sakanya. “Oo ate! Ayos na. Kabisado ko na!” Nakangiti kong bulong.

Halos isang buwan din akong nagprapractice. Dalawa pinapractice ko. Yung sa half routine tsaka don sa solo part.

“Wala na tayong problema ha?” Tumango naman ako at nag-thumbs-up.

Si Sven na din ang kumuha ng sarili kong dance instructor. Sa bahay kami nagprapractice.

Hindi din kami magkasama madalas ni Sven. Ngayon ang semi-finals ng basketball pero ngayon lang natapos ang practice ko.

“S-sorry Ace…” Napatingin naman ako kay ate Shiena nang mag-sorry siya.

Bakit siya nagsosorry? May kasalanan ba siya? “Bakit ate? May kasalanan ka ba sakin?” Natatawa kong bulong.

Bigla naman siyang ngumiti at tinalikuran ako.

May problema ba siya?

Hindi ko nalang pinansin at mabilis kong kinuha ang bag ko bago lumabas.

Pero laking gulat ko na may makita akong multo! — este si Girlie pala!

“Girlie! Bakit nanggugulat!” Sigaw ko habang nakahawak sa dibdib ko.

Inismiran niya naman ako. “Parang ang panget ko naman sa pagkagulat mo?! Sira ulo ka ah!” Singhal niya sakin.

“Medyo lang Girlie!” Pagsasabi ko naman ng totoo.

“Ewan ko sayo! Bilis pasok!” Utos niya tsaka tinulak ako papasok ulit sa dance room.

Nakita ko pang ni-lock niya yung pinto bago halungkatin yung bag niya. “Bilis magpalit ka! Malapit na matapos yung game! Yung fafa mo walang gana! Hindi ko hahayaang matalo sila no! Semi-finals palang!” Binato niya sakin yung damit na kulay blue. Kakulay ng uniform nila Sven.

“Eto pa!” Pinagmasdan ko naman yung binato niya.

Isang maiksing shorts. Siguro hanggang kalahati siya ng hita ko. “Ang iksi naman nito Girlie!” Reklamo ko.

“Wag ng maarte bakla! Kaya naman silang suntukin ni Sven kapag nagkataon!” Singhal niya.

Mabilis kong hinubad ang damit ko at sinuot ang t-shirt na puti. Fitted yung t-shirt.

Hinubad ko din yung jogging pants ko at sinuot yung short na kulay itim. Hindi naman siya masikip. Sakto lang. Tinuck-in ko yung t-shirt. “Ay bakla! Nakakaloka ka!” Napatingin naman ako sakanya nang magsalita siya.

“Bakit?” Tanong ko.

“Kaya pala baliw na baliw si Sven sayo!” Tumatawa niyang sabi.

Hindi ko naman siya maintindihan kaya hindi ko na pinansin. Sabi ni Sven baliw daw si Girlie. Minsan hindi nakakainom ng gamot kaya ganon.

Pinagmasdan ko yung damit na binigay ni Girlie. Para siyang basketball uniform.

May nakalagay sa likod na Alegria number 03. Kaparehas nung nakalagay kay Sven. “Bakla! Isuot mo na!”

Mabilis ko naman sinuot yon. Lumagpas yon sa kalahati ng hita ko. Para tuloy akong walang salawal.

Nagulat ako nang paluin ni Girli ang pwet ko. “Dyan lang tayo nagkakatalo bakla!” Parang baliw na sabi niya sakin saka tumawa.

Nilabas niya sa bag niya yung head band at rolyong banner.

Nakita ko yung headband na may hugis pusong na may spring na nakadikit at yung mukha ni Sven yung nasa loob ng puso.

“Nandito na ang nagma-may-ari kay Captain Alegria!” Sigaw pa ni Girlie.

May kung ano-ano pa siyang nilagay sakin. May ribbon sa leeg at kamay na kulay blue.

“Ayan bakla!” Singhal niya habang nakatitig sakin.

“Ako naman ang magpapalit!” Humahagikgik niyang sabi.

Mabilis siyang nagpalit. Ganun din ang suot niya sa suot ko. Pinagkaiba lang yung numbet at apilido.

“Tada! Tara! Baka matalo sila kapag wala tayo don!”

---

[SVEN]

“What the fuck are you doing Alegria?!” Inis na inis na sigaw ng coach nila Sven na humalo sa sigawan ng tao.

“Gusto mo bang matalo?!” Inismiran siya ni Sven.

Kanina pa si Sven badtrip na badtrip. Masyadong mapang-asar ang kalaban. Pinilayan pa ang isa sakanila. Fourt quarter na. Pero kinse ang lamang ng kalaban.

“Shut the fuck up!” Inis na balik ni Sven na nagpatahimik sa coach.

Sumigaw ang announcer ng time-out. Inis na naglakad pabalik sa upuan si Sven at umupo.

“Sven! Punasan natin yang pawis mo!” Sabi ng babaeng lumapit sakanya.

“Don’t you dare to touch me. I’m telling you!” Inis na balik ni Sven..

“Alegria! Ano bang nangyayare sayo?! Hindi ka ganyan maglaro!” Hindi siya pinansin ni Sven.

“Let him coach. Gagaling yan maya-maya” Sabi naman ni Red.

Si Kelann naman paikot-ikot ang tingin na parang may hinahanap. “Ikaw din Kelann! Parang hindi kayo nagsikain!” Inis na sigaw ng coach.

“Semi-finals palang!”

“Can’t you shut up?!” Sigaw pabalik ni Sven.

Nakadagdag pa sa inis niya ang mga babaeng lapit ng lapit sakanya.

Naiinis din siya dahil mga naka-headband ba sila na may puso at picture niya. “Yuck” Bulong ni Sven habang nakatitig sa mga headband.

May mga banner ding ‘ Alegria lang malakas!’

‘ Sven Alegria’ at may malaking picture niya.

“Where are you Ace?!” Naiinis na bulong niya.

Lalo siyang nainis ng oras na para maglaro ulit pero wala pa si Ace.

Tamad na tamad siyang pumasok sa court.

“Alegria huh?” Nakangising bulong sakanya ng kalaban. Sinamaan lang ito ng tingin ni Sven.

“Akala ko bang matinik ang Alegria?” Panggagatong pa habang tumatawa.

Gustong-gusto na siya sapakin ni Sven pero bigla siyang nagtaka nang tumahimik ang buong lugar.

“Sven!” Agad siyang napatingin sa sumigaw.

Kitang-kita niya si Ace habang hawak-hawak ang malaking banner na nagsasabing ‘Go! Go! Go! Hubby! Todo na ’to!’ na labis na nagpatawa kay Sven.

Nakita niya din ang headband na suot ni Ace. “Hindi naman pala masama” Bulong niya.

Naka-flash pa sa malaking screen si Ace. Mabilis siyang tumalikod at pinakita ang number ng uniform niya at suot.

Doon na nagpalakpakan ang mga tao. Lalo pang nag-ingay ang mga tao nang lumabas si Girlie at rumampa dala-dala ang malaking banner ni Kelann. Parehas ang suot nila. Parehas din silang may mga ribbon sa leeg at kamay.

Ngumisi naman si Sven sa kaharap niya. “Matinik pa sa bangus!” Natatawang bulong niya habang nakangiti.

Agad nagpatuloy ang laro. Mas ginanahan so Sven. Sa tuwing makakashoot siya ay titingin siya sa asawa at kikindat.

Silang dalawa naman ni Girlie ay nagtatatalon na sa tuwa. Tinalo nila ang buong fanclub ni Sven sa ingay. Lalong-lalo na si Girlie.

Halata din ang sigla ni Kelann sa laro.

Natigil sa 93-93 ang score ng laro. At 56 seconds nalang ang natitira. Nagpa-time out ang kabilang grupo.

Patakbong sinalubong ni Sven si Ace at mabilis na niyakap.

“Akala ko hindi ka makakarating!” Tuwang-tuwang sabi niya.

“Papunta na ko. Hinarangan ako ni Girlie kaya nagtagal” Dahilan naman ni Ace habang pinupunasan ang pawis ng asawa.

Mabilis na humalik si Sven kay Ace. “Pampalakas!” Bulong niya. “Feeling ko kaya ko na silang talunin!” Pagmamayabang pa ni Sven bago kuhanin ang jacket niya at ibaloy iyon sa bewang ni Ace. “Mapapatay ko talaga si Girlie” Bulong niya.

“Wag naman Sven. Kawawa siya. Diba nagpapagaling pa siya?” Tumawa naman si Sven at tumango.

“Hayaan mo na. Baka mabaliw lalo” Nakangiting bulong ni Sven at hinawakan ang headband ni Ace. “It’s cute on you” Bulong niya.

Hahalikan na niya sana ulit si Ace ng pumito ang coach nila.

“Alegria! Tama na yan! Mamaya mo na buksan yang human gift mo! Kailangan mo muna silang talunin!”

---

C.V.A

Chapter 33 (FINAL FLASHBACK)

---

Patuloy pa din ang laro. Lahat na sila nagsisigawan at nagwawala. Pati na si Ace at Girlie.

Lalo pang nadagdagan ang kaba nila 20 seconds nalang 96-97 ang score. Lamang ang kabilang grupo.

“Sven! Kaya mo yan!” Paulit-ulit na sigaw ni Ace habang hawak-hawak ang banner.

15 seconds. Habol-habol sila Sven.

10 seconds

9 seconds

8 seconds. Tumalon silang dalawa sa tuwa ng makuha ni Sven ang bola.

“Putangna! I-shoot mo na Sven!” Malakas na sigaw ni Girlie.

6 seconds.

5 seconds. Lahat ay pinigilan ang kanilang mga hininga.

3 seconds. Tumalon si Sven at binatawan ang bola.

1 second. Napasigaw ang lahat ng pumasok ito sa ring.

Napuno ng hiyaw ang buong gym. Lahat sila ay nagtatalon sa tuwa.

Pati si Sven ay napasigaw ng ‘YES!’

“Bakla! Ang galing niyang mag-shoot! Shoot na shoot! 3 points!” Paulit-ulit na sigaw ni Girlie habang niyugyog si Ace.

Mabilis naman na tumingin si Sven kay Ace. Ngumiti naman si Ace at tumakbo palapit kay Sven.

Agad sinalubong ni Sven ito ng yakap at walang pasabing hinalikan ito sa labi habang buhat-buhat pa din.

“We made it my love!” Bulong ni Sven habang nakatitig sa mga mata ni Ace.

“Hoy gaga! Semi-finals palang!” Nawala naman sa labi ni Sven ang ngiti niya nang barahin siya ni Girlie.

“Umalis ka sa harap ko Girlie. Nandidilim paningin ko” Banta ni Sven.

Agad naman nagtago si Girlie sa likod ni Kelann.

“Hala Kelann baby babe honey! Si Sven nang-aano na naman!” Pabebeng sabi nito habang nakakapit sa mga braso ni Kelann.

Nanlaki ang mata ng lahat ng biglang siilin nang halik ni Kelann si Girlie.

“That’s the real yuck” Bulong ni Sven habang nakatakip ang palad sa mata ni Ace.

“Bawal sayo ’tong ganitong eksena love. Kadiri”

---

[IGNACE]

“Sven!” Tawag ko kay Sven.

Mabilis naman niyang minulat ang mata niya. Nandito kami ngayon sa kwarto. Kauuwi lang namin.

Pagod na pagod si Sven. Kaya maaga kami umuwi.

“Uhmm?” Sagot naman siya tsaka umupo sa tabi ko. Mabilis niyang niyakap yung tyan ko.

“Matulog ka na kaya?” Bulong ko.

“Bakit ano pa bang gagawin mo? Bakit ako lang pinapatulog mo?” Magkasalubong niyang kilay na tanong.

Tumawa naman ako. “Wala panonoorin kita” Natatawa kong bulong.

“Baka hindi na ako makapanood bukas” Bulong ko.

“Yea. I understand. Susubukan kong humabol sa first routine niyo. Gusto kong makitang sumayaw ang asawa ko” Bulong naman ni Sven at lalong humigpit ang yakap niya.

“Inaantok ka na ba talaga Sven?” Pag-uulit kong tanong.

Tumingin naman siya sakin. “Isang round lang please?”

---

“Ace! Ayos na ba?” Tanong ni Shiena.

Agad naman tumango si Ace. “Oo ate!”

Kasalukuyan na sila ngayong nagbibihis. Ilang oras nalang magsasayaw na sila.

Kulay blue na short ang suot ni Ace na hanggang taas ng tuhod niya na pinarisan ng puting long sleeves na polo. Mahabang medyas na kulay blue at white at puting sapatos.

Halos silang lahat ay ganyan ang suot na bumagay kay Ace. Hindi naman siya mukhang fierce. Nagmukha lang siyang pusang nakabihis.

Napatingin si Ace sa taong pumasok sa loob ng kwarto nila. “Girlie!” Mabilis niyang sabi tsaka ngumiti.

“Ay putangina bakla!” Salubong agad niya.

“Ano bang damit ang hindi babagay sayo?!” Nakangiting sabi niya.

“G-girlie naman! Kinakabahan na nga ako!” Naiinis na reklamo ni Ace.

“Kaya mo yan bakla! Magaling kang sumayaw!” Sabi ni Girlie na akala mo sumisigaw na sa lakas.

“Sa kama nga ang lakas mong gumiling! Tapos mahihiya ka dito?” Agad naman siyang hinampas ni Ace.

“Napaka mo talaga Girlie! I hate you!”

---

Mabilis na natapos ang half routine. Nairaos naman ni Ace.

Nandun pa din si Girlie na go na go sa pag sigaw.

Sa kahuli-hulihang step bago sa pag-alis ni Ace, nakapwesto siya sa gitna at kasabay ng pagbagsak ng beat ay ang pagngiti at pag-peace sign niya na kinatuwa ng marami.

“Change outfit bilis!” Sigaw ng isa sa mga instructor. Pagkatapos ng group dance, ay solo agad.

Agad na pumasok si Ace sa banyo at isa-isang sinuot ang mga damit bago lumabas.

Napangiwi pa siya dahil kita ang pusod niya.

“Perfect!” Sigaw ng instructor.

Mabilis siyang pinaupo sa harap ng salamin at inayusan.

Ilang minuto lang siyang inayusan. Dinagdagan lang ng konti ang make-up niya at inayos ang buhok.

“Let’s go! Ikaw na Ace!”

“Goodluck!” Yinakap siya ng instructor. Ngumiti naman siya agad at nagpaalam.

Nakasalubong pa nila ang mga kasama niya at bumati pa ang mga ito.

Pumwesto si Ace gitna kasama ng mga back-up dancer niya.

“Galingan natin ok?” Bulong niya pa sa mga kasama.

Sa kabilang banda naman, isang minuto nalang at matatapos na ang game nila Sven.

Sila ang lamang pero hindi pwedeng pabayaan. 

Gusto na nga niyang tapusin agad. Hindi na nga siya nakapanood ng sayaw ni Ace habang kasama ang grupo. Hindi niya pwedeng palampasin ang pagsayaw ni Ace ng solo.

Lakas ng mga sigawan ng tao ang sumulubong. Panalo sila.

Agad tumakbo si Ace palabas at tinakbo kung saan magpeperform si Ace.

Kabadong nakatayo si Ace habang nakaposisyon. Hinihintay nalang nilang tumugtog ang Maria ni Hwasa.

Nang tumugtog na, sumalubong agad ang sigawan ng tao. Lalo pang lumakas ang sigawan ng makita na nila si Ace.

“Putangina bakla! Panalo ka na!” Sigaw ni Girlie.

Pero agad hinanap ni Ace sa paningin niya si Sven.

Laking tuwa niya ng biglang sumulpot si Ace habang hinihingal pa ito at naka-jersey.

Sabi na e! Multo talaga si Sven! Sabi pa ni Ace sa utak niya.

Agad siyang ngumiti kay Sven at sumunod sa galaw ng musika.

Nakangangang nakatingin naman si Sven kay Ace.

“Fuck! Ano yang suot mo?! Damit pa ba yan?!” Inis na bulong niya pero hindi inaalis ang titig kay Ace.

Nagwala na talaga ang tao nang gumiling si Ace. Si Sven naman ay nanlambot ang tuhod at napahawak sa pader. “Oh my love. Binabaliw mo ko” Bulong niya.

Kay Sven lang siya nakatingin habang gumigiling. Ang mga pawis ni Sven ay nadagdagan. Lalo siyang pinawisan. Lalo siyang naitan. “Fuck! Ace! ”

“Not here!” Bulong pa ulit.

Pinilit niyang manood ng matiwasay. At sa kahuli-hulihang beat ay naka pwesto si Ace sa gitna habang seryosong nakatingin kay Sven habang hinihingal.

Mabilis naman pumalakpak si Sven at ngumiti kay Ace. “Nailed it! That’s my husband!”

---

[IGNACE]

Nang mamatay ang ilaw, agad akong tumakbo papunta sa back stage. “Salamat sainyo!” Agad kong sabi sakanila.

“A-ace! Eto tubig!” Abot sakin ng isa sakanila.

Hindi ko alam pangalan nila e. Agad ko naman kinuha yung tubig at uminom. “Salamat!”

Tumango naman sila at iniwan na ako. Sumandal naman ako sa pader para hintayin si Sven.

Akala ko hindi na siya dadating. Pero dumating siya.

Napahawak ako sa ulo ko nang biglang sumakit.

Nanlalabo na din ang paningin ko. Lalo pa akong sumandal sa pader.

Nahihilo ako. Bigla nalang akong napabitaw. Akala ko babagsak na ako.

Ang labo ng paningin ko. Mabuti nalang may nakasalo sakin.

Mabilis niya akong binuhat.

“S-sven? I-ikaw ba yan?”

---

[SVEN]

Mabilis akong tumalikod para puntahan ang asawa ko.

Pero laking gulat ko nang makita si Ivonne sa pagharap ko.

“Sven mag-usap tayo. Huli na ’to. Hindi ko na kayo guguluhin pa” Singhal niya sakin..

Inismiran ko siya. “Pwede bang bukas nalang?! O sa susunod na araw?!” Inis kong tanong.

I need to see my husband right now. “5 minutes Sven!”

Huminga naman ako ng malalim. “Fine!”

Sinundan ko siya pero nagtataka ako dahil ang layo na. “Can we stop here?!”

“Bakit kailangang malayo pa?!” Naiirita kong sagot.

Tumango naman siya at huminga ng malalim.

Nagulat nalang ako ng kabigin niya ako at halikan. Sa bilis ay diko napigilan. Agad ko siyang tinulak.

“I swear mapapatay kita!” Sigaw ko.

Pero agad nawala ang paningin ko sakanya nang tumunog ang phone ko.

Ang message na labis na nagpatakot sakin. Ang labis na nagpagalit sakin at nagpaguho ng mundo ko.

‘ Told ’ya. Just 2 months. I got him! ’

End of flashback

---

C.V.A

Chapter 34

yung outfit ni Ace noong sumayaw siya, masa multimedia.

So basically, eto yung continuation ng chapter 1. baka hindi niyo na maalala kaya balikan niya nalang. hehe

---

[IGNACE]

Mabilis kong pinarada si Chi-chi katabi pa ng isang kotse namin.

Si Chi-chi ang maganda kong motor. Nang maiparada ko ng maayos, mabilis akong bumaba habang hawak-hawak yung binili ko–este nilibre sakin nung kuyang gwapo.

Sabi nila mommy may nagregalo daw kay Chi-chi sakin noong 18th birthday ko. Pero hindi ko naman maalalang nag-eithteen ako.

Yung tipong nineteen ka agad? Tapos twenty. Parang hindi nga ako dumaan sa pagkabata. Hindi ko maalala.

“Ate!” Malakas na tawag ko kay ate habang patakbong umaakyat sa taas.

“Ate! Tignan mo!” Nakangiti kong sigaw pagkabukas ng pinto.

“Ace!” Tawag sakin ni mommy.  Nandito pala siya.

Agad naman akong lumapit at yumakap sakanya. “Hello mommy! Tapos na work mo?” Tanong ko agad pagkatapos ko siyang halikan sa pisngi.

“Maaga natapos ang work ko. Tsaka nami-miss kita lagi!” Singhal pa ni mommy at hinalikan ako sa noo.

“Kung mag-work nalang kaya ako mommy?” Tanong ko.

Si mommy lang kasi ang bumubuhay samin ni ate. Sabi niya namatay na daw ang papa ko bago pa ako pinanganak.

Agad naman umiling si mommy. “Nako wag na. Hindi na kailangan. Kaya ko kayong buhayin ng ate mo” Bulong pa ni mommy at hinaplos ang buhok ko.

Noon palang sweet na si mommy. Lagi siyang protective sakin. Minsan siya na rin ang naghahatid sakin sa school. Minsan hindi kasi magtratrabaho siya.

Pero ayos lang yon. Lagi niyang binibigay ang gusto ko. Kahit ano pa yon.

Iniisip ko nga bakit hindi kami nauubusan ng pera? Milyonaryo kaya si mommy?

“Hmm!” Abot niya sakin ng atm card. “Yan yung allowance mo para sa unang buwan mo sa fourth year! Bilin mo lahat ng gusto mo! Sabihin mo lang agad-agad meron!” Nagdikit naman ang kilay ko sa sinabi niya.

“Hindi ba nagtitipid tayo mom?” Tanong ko.

Agad naman siyang napaiwas ng tingin. “O-oo! Basta i-ikaw sabihin mo lang gusto mo! Ako bahala okay?” Tumango naman ako kahit hindi ko maintindihan sinabi ni mom.

“Oo nga pala mom! Tignan mo ’to!” Itinaas ko yung dala kong donut at milktea.

“Nilibre ako nung mabait na kuya doon sa milktea shop! May binili pa siyang donut mom! Tignan mo!” Mabilis kong inabot sakanya yung kahon ng donut.

Binuksan naman niya yon. “Aba! Nagkataon pang paborito mo ang mga flavors na ’to ah! Ang galing naman!” Sabi ni mommy.

“Ang bait nga nung kuya mom! Tapos ang tangkad niya! Ang cool niya! Para siyang model!” Pagkwekwento ko tsaka umupo sa kama.

“Ate oh! Eto na yung shake mo! May chips na yan!” Nakangiti kong sabi kay ate at inabot yung shake.

Ngumiti naman siya sakin at kinuha. “Hala Ace anak! Patikim nga ng milktea mo! Parang masarap yang flavor na yan!” Hindi naman ako nag-alinlangan na iabot kay mommy yung milktea ko.

Napansin kong may hinanap siya sa parte non. Bigla nalang siyang ngumiti.

Hala! Baliw na ata si mommy! Pati milktea nginingitian!

“Nagbago ang isip ko anak. Ayoko na pala. Ayoko ng flavor na yan. Ubusin mo yan ha!” Singhal ni mommy sakin at inabot uli pabalik ang milktea.

“Ayaw mo talaga mom? Pwede naman tayong maghati dito? Tapos ang dami pang donut o!” Nakangusong turo ko sa donut.

“Hindi na Ace. Diba sayo binagay yan nung kuyang gwapo? Baka crush ka non!” Tumitiling sabi ni mommy.

“Mommy naman!” Reklamo ko.

“Oo nga Ace! Baka hindi ka lang crush non! Baka type ka pa!” Panggagatong pa ni ate Ivonne.

“Hay! Ewan ko sainyo!” Bulong ko nalang at itutusok na sana yung straw ng makita ko ang nakalagay na pangalan sa milktea ko.

“Ignace A?” Bulong ko.

“Ate! Pano nalaman nung ateng tindera yung pangalan ko? Hindi naman siya nagtanong…” Bulong ko kay ate.

Napakibit balikat naman siya. “Baka hinto ’to akin ate. Ignace A yung nakalagay. Dapat ‘D’! ‘D’ as in Delgado diba?” Bulong ko pa.

Ang harot-harot kasi nung tindera.

“Hayaan mo na Ace. Baka hindi talaga siya mali. Baka nagtanong siya kung kanino kung anong pangalan mo”

“Sino naman makakakilala sakin don? Si Alas lang kaibigan ko!” Nakangusong bulong ko at sumipsip ng milktea.

“Hindi mo kaibigan si Alas” Bulong sakin ni ate.

“Kaano-ano ko siya?” Tanong ko naman.

“Anak mo siya” Natatawang bulong niya.

Inismiran ko lang siya. “Hay nako ate. Bahala ka dyan!” Tumayo ako at dinala yung box ng donut.

“Gusto mo ba ng donut?” Umiling naman siya.

“Trust me. It’s for you”

“Ate baliw ka na naman. Ano-ano sinasabi mo!” Inis kong sabi tsaka tuluyan ng lumabas sa kwarto niya.

Dumiretso ako sa kwarto ko. “Hi Alas!” Agad kong sabi nang makita ko si Alas sa ibabaw ng kama ko.

Lagi lang siyang nakaupo dyan. Katabi ko. Pero never ko pa siyang niyakap kapag natutulog ako. Ang laki niya kaya!

Agad kong hinubad yung sapatos ko at sinabit yung susi ni Chi-chi don sa sabitan sa likod ng pinto ko bago isara yon.

Tumakbo ako papunta sa kama at dumapa.

“Sino kaya yung kuyang yon Alas?” Pakikipag-usap ko kay Alas tsaka kumagat ng donut.

“Alam mo Alas, ang gwapo-gwapo niya! Tapos ang tangos ng ilong! Tapos… basta Alas! Sana makita mo siya!” Nakangiting bulong ko.

Huminga ako ng malalim. “Twenty na ako bukas Alas” Bulong ko.

“Pero parang may kulang Alas. Parang kulang yung buhay ko” Bulong ko ulit at nilapat ang likod ko sa kama.

Ipipikit ko na sana ang mata ko nang marinig kong tumunog ang phone ko.

Agad ko yung kinuha. Nagtaka naman ako dahil unknown number. Wala naman kasing tumatawag sakin.

Sabi ni mommy, wag ko daw ibibigay number ko kahit kanino kahit sa pulis pa. Ayan tuloy! Wala akong ka-text.

Kahit nagtataka sinagot ko pa din. “Hello? Ignace Delgado speaking!” Agad na bungad ko.

Napakunot naman ang noo ko nang walang sumagot pero may narinig akong mahinang tawa.

Tinignan ko yung number. Hindi pa naman nakapatay ah!

“Hello? Sino ’to? Wala po akong pera kung manghihingi kayo ng panransom” Sunod ko pa tsaka kumagat ng donut.

Lalong lumakas ang tawa niya. Lalaki siya. “Bakit ka tumatawa? May nakakatawa ba sa sinabi ko?” Tanong ko naman.

“Pinagtritripan mo ata ako!”

“Miss na miss na kita” Nagulat ako nang magsalita siya. Ang lalim ng boses niya.

Hindi ako nakasagot agad. “I love you” Huli niya pang bulong bago mamatay ang tawag. 

“Wrong number ata” Bulong ko nalang tsaka pinatong yung phone ko sa mesa.

“Akala siguro nung kuyang tumawag Alas ako yung girlfriend o asawa niya” Natatawa kong bulong.

“Nag- i love you pa siya”

---

“Alas! Hindi ako makatulog!” Naiinis na sigaw ko at naggulong-gulong sa kama.

Mag-aalas-dose na. Pero gising pa din ako. Kinuha ko yung phone ko.

Hindi ko na binuksan yung ilaw at naglakad ako papunta sa veranda.

Dahan-dahan akong naglakad habang nakatingin sa ulap. Ang daming butuin!

Ang ganda! Paano makapunta dyan? Para kasing ang ganda. Sa langit?

Huminga naman ako ng malalim at tumingin sa daan sa harap ko.

Napaiktad naman ako nang may mainagan akong nakatayo sa tabi ng puno.

“M-multo…” Kinakabahang bulong ko.

Hindi siya gumagalaw! Baka puno na din siya!

Napaatras pa ako ng konti ng umangat ang ulo niya papunta sa dereksyon ko. Hindi ko pa din makita ang mukha niya.

Nakita kong may umilaw doon sa kamay niya. Cellphone ba yon?

May pinindot lang siya ng ilang beses bago iyon ilagay sa tenga niya.

Muntik naman akong mapatalon nang tumunog ang phone ko. “Sira ulo ka! Mapapatay mo ako sa takot!” Naiinis kong baling sa phone ko bago sagutin ang tawag.

“H-hello? Ace Delgado speaking!” Bulong ko habang nakatingin paa din dun sa lalaki.

“Happy birthday my love!” Muntik ko nang mailayo sa tenga ko yung phone nang marinig yung boses ng lalaki.

Natanggal ko sa tenga yung phone ng mamatay na yung tawag.

Napansin ko naman yung lalaking naglakad na paalis.

Napabuga nalang ako ng hangin bago pumasok at isara ng maayos ang veranda. Baka akyat bahay si kuya. Okaya pusher lang na nag-aabang nang pagbebentahan.

Pabagsak naman akong sumandal kay Alas. “Paano niya nalaman na birthday ko?” Bulong ko.

Ipinikit ko yung mata ko at lalong sumandal kay Alas.

“I love you!” Mabilis akong napatayo ng biglang nagsalita si Alas.

“Waaaa! Alas wag kang manakot!” Agad na sigaw ko.

Dahan-dahan akong lumapit kay Alas. Kinapa ko yung dibdib niya.

“I love you!” Rinig ko galing kay Alas.

Pero parang narinig ko na yung boses na yan.

Pinindot ko ulit ng isang beses. “I love you!”

Pabagsak naman akong humiga sa tabi ni Alas.

“Wag kang gagalaw Alas ha. Magsalita ka lang. Kapag gumalaw ka, itatapon talaga kita”

---

C.V.A

Chapter 35

---

[IGNACE]

“Happy birthday Ace!” Agad akong napatayo nang marinig ko ang sigaw at malakas kalabog ng pagbukas ng pinto.

“Happy birthday!” Malakas na sigaw ni mommy habang hawak-hawak ang cake. Si ate naman ay may hawak pang camera at nakasuot ng birthday hat.

“Mommy naman!” Kagigising ko lang.

Ang ganda naman ng gising ko. Nakakagulat.

“Happy 20th birthday anak!” Sunod pang bati ni mommy sakin at hinalikan ako sa pisngi.

“Happy birthday bunso!” Si ate naman at niyakap ako.

“Nakakagulat kayo mom!” Natatawa kong bulong at humikab ulit bago hipan ang kandila sa cake.

“Dalaga na yung anak ko…” Mahinang bulong ni mommy habang kunwaring ng pupunas ng luha.

“Mommy! Lalaki ako! Hindi babae!” Rinig ko naman ang hagikgik ni ate at pag-flash ng camera.

“Ano ka ba Ace?! Sakyan mo nalang ako!” Inis na sabi ni mommy.

“Ate naman! Kagigising ko lang” Reklamo ko.

“Ayos lang yan Ace! Para mukha talagang surprise!” Tumatawa niya pang sabi.

Paano ba ako nagkaroon ng ateng baliw at isip bata?

“Eto yung regalo ko sayo Ace!” Inabot sakin ni mommy yung box na maliit.

“Hindi naman kailangan ng regalo mom e!” Bulong ko naman.

“Ahh! Kaya pala nanghihingi ka sakin?” Singit ni ate.

Inismiran ko lang siya at nginusuan.  “Sayo manghihingi talaga ako! Kay mommy hindi!” Pagdadahilan ko.

“Mommy ano ’to?” Bulong ko habang kinakalog-kalog yung box.

“Buksan mo Ace. Minsan hindi na maganda ang palaging maging tanga. Okay?” Napasimangot naman ako.

Grabe naman si mommy! Hindi naman ako tanga! Konti lang naman.

“Wow…” Mahinang bulong ko nang makita ang laman ng kahon.

Isang singsing na may diamonds-diamonds. “M-mommy? Bakit hindi mo sinabing wala kang regalo? B-bakit kailangan mo pang ipasangla sakin ’to?” Mahina kong bulong.

Napangiwi nalang ako ng makatanggap ako ng mahinang kurot kay mommy. “Kasasabi ko lang na iwasan ang pagiging tanga diba!” Ngumuso naman ako sakanya.

“Syempre sayo na yan! May nagpapabigay!” Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya.

Kung may nagpapabigay, hindi sakanya galing ’to?

“W-wala ka talagang regalo sakin!” Naiiyak kong bulong.

“Syempre meron!” Natatawang bulong niya at nilabas ang tatlong ticket.

Nanlaki ang mata ko habang nakatingin don sa ticket.

“P-pupunta tayo ulit sa amusement park?!” Tumango naman siya.

Mabilis akong tumayo at niyakap sila ni ate.

“Happy birthday anak” Bulong ulit ni mommy at hinalikan ako sa pisngi.

“Isuot mo muna yang singsing”

Umupo naman ulit ako sa kama at pinagmasdan yung singsing. Mukha kasing totoo. Pero ang alam ko Stainless lang ’to tsaka pwet ng baso yung mga diamonds.

“Sino daw nagpapabigay nito mom?” Tanong ko naman bago dahan-dahan kuhanin sa kahon yung singsing at pagmasdan mabuti.

“Sven?” Bulong na basa ko sa pangalan sa loob ng singsing. Ha? Sino yon?

Baka brand lang.

“Basta isuot mo nalang yan tapos wag na wag mong huhubarin” Sagot naman ni mommy at lumapit sakin.

Siya ang nagsuot ng singsing sa palasingsingan ko. “Para naman akong ikakasal nyan!” Natatawang bulong ko habang nakatitig sa kamay ko.

Ang ganda! Parang totoo yung singsing. May presyo ba ’to? Pwede kaya ’tong masangla kapag wala na kami pera?

“Bagay na bagay talaga sayo! Magbihis ka na! Aalis na tayo!” Nakangiting inabot sakin ni ate yung mga damit.

“Ayan ang isuot mo!” Tinignan ko naman. Isang long sleeves na puti at short na kulay brown at stripes. May kasama ding bow tie at sumbrero.

“Medyo mainit don. Kaya ayan! For sure cute ka dyan!” Nakangiting bulong pa ni ate.

Ngumiti naman agad ako. “Salamat ate!”

“Magbihis ka na. Aalis na tayo okay?” Tumango naman ako.

“Happy birthday ulit! We love you!”

---

“Mom! Ate! Bilis!” Sigaw ko habang tumatakbo papasok.

Amg ganda talaga dito! Taon-taon tuwing birthday ko dito kami nagse-celebrate. Dito ako dinadala ni mommy e!

“Wag ka ngang tumakbo Ace!” Reklamo naman ni ate.

Nginusuan ko lang siya. “Sayang yung araw ate! Dapat makasakay tayo ng maraming-marami!”

Nginitian naman nila ako. “Tara na nga! Para makarami kayo!”

---

[SVEN]

Nakangiti ko lang siyang minamasdan mula dito sa malayo.

Bawat ngiti at pagtawa niya ang nagpapasaya sakin.

Ang sakit na hindi niya ako kilala. Sobrang sakit.

“Mommy! Gusto ko non! Kamukha siya ni Alas!” Turo niya don sa malaking teddy bear na kapareho nang kinuha ko dalawang taon ang nakakalipas.

Everything is the same. Yung suot niya. Yung ngiti niya. Yung pagtawa niya. Yung lugar na ’to kung saan namin sinelebrate ang 18th birthday niya. Yung sigla niya. Yung naiba lang, hindi niya ako kilala.

Ang tanga ko kasi. Hindi ko siya naprotektahan.

“Mamaya Ace! Makukuha mo yan!” Paninigurado naman ni mama.

Nakita ko siyang tumingin sa gawi ko at ngumiti. Ngumiti naman ako pabalik.

Naging masama naman ang timpla ko nang tumingin sakin ni Ivonne. I hate that hoe. I fucking hate her. Till death. Pasalamat siya kapatid siya ng asawa ko.

Sana bumalik na sa dati ang lahat. I want to kiss, hug, cuddle him right now.

Gusto ko na siyang malapitan. Mahawakan sa kamay. Pero hindi pwede. Masyadong komplikado. Kailangan ng oras at panahon.

---

[IGNACE]

“Mommy? Ate?” Naiiyak kong bulong. Wala na sila paglabas ko ng banyo!

Naglakad pa ako pero hindi ko sila makita! Ang dami pang tao.

“N-nasaan na kayo?” Bulong ko habang umiiyak.

H-hindi naman nila ako iniwan diba?

“Mom..” Bulong ko pa at umupo sa upuan. Baka balikan nila ako dito.

Hindi pa din ako tumitigil sa pag-iyak.

“Hmm!” Napatingin naman ako don sa kuyang umupo sa tabi ko at nag-abot ng panyo.

Tinitigan ko lang yung kamay niya bago tumingin sakanya.

Nanlaki naman ang mata ko nang makilala ko siya. Siya yung kuyang nagbili sakin ng donut at milktea!

Narinig ko naman ang buntong hininga niya bago siya lumapit kaharap ko at pinunasan ang mga luha ko. “Why are you crying?” Tanong niya.

Kukurap-kurap naman ako habang nakatitig sakanya. Parang narinig ko na yung boses niya.

“D-diba ikaw yung?” Bulong ko naman.

“Yes” Agad niyang sagot bago ulit umayos ng upo pagkatapos punasan yung buong mukha ko.

“S-salamat kuyang pogi…” Mahinang bulong ko. Nakita ko naman ang mahinang pagtawa niya.

“A-akin na yung panyo, lalaban ko nalang tapos i-isasauli ko ulit” Mahina kong bulong.

Tumingin naman siya sakin. Yung mga titig niya. Parang pamilyar yung mata niya.

“That’s fine. Mahal tong panyo. Baka hindi mo na isauli” Nanlaki naman ang  mata ko.

Grabe ’to! Judgmental!

“G-grabe ka naman kuya–” Hindi ko pa natatapos ang sasabihin ko nang tignan niya ako ng masama.

“It’s not kuya! It’s Sven!” Nagulat naman ako.

Galit na siya?

“O-okay kuy–este Sven” Mahinang bulong ko.

“Bakit ka umiiyak?” Tanong niya.

“Hindi ko makita sila mom at ate” Bulong ko.

“Nandyan lang yon” Bulong naman niya. “Gusto mo na muna bang ipasyal kita?” Tanong niyang ikinalaki ng mata ko.

“Talaga?!” Masaya kong tanong.

Mabilis niyang hinawakan yung kamay ko at hinila patayo.

“Let’s go!”

---

Mabagal kaming naglalakad papunta sa labasan. Ang dami naming nagsakyang rides ni Sven!

Kinuha niya din yung malaking teddy bear na kamukha ni Alas na ngayon ay buhat-buhat ko.

Meron din kaming maraming picture mula don sa photo booth. Hindi ko maintindihan. Parang kilala ko siya matagal na.

Hindi ko man lang nagawang magduda. Ang komportable niya kasama.

“Salamat Sven” Bulong ko. Ngumiti naman siya agad sakin at pinunasan ang pawis ko sa noo.

Nahihiya naman akong tumingin sakanya. Siguradong basa na ng pawis yung panyo. Kanina pa siya punas ng punas ng pawis ko. Nakakahiya talaga.

“Hala!” Agad kong bulong. Naalala ko sila mom!

“Sila mom!” Agad kong bulong at inilabas ang phone ko.

Tanging text nalang ni mommy yung nakita ko.

‘ Anak, sumama yung pakiramdam ko kaya umuwi kami agad ng ate. Mag-enjoy ka ha! ’

Naiiyak naman akong tumingin kay Sven. Iniwan nila ako!

“I-iniwan nila ako Sven!” Naiiyak kong bulong..

Hindi ako marunong mag-commute!

Tumawa lang siya sakin at kinuha yung teddy bear bago ako yakapin.

Napatigil ako sa pag-iyak sa gulat. Dahan-dahan akong yumakap pabalik. “That’s good” Rinig kong bulong niya.

“Ihahatid nalang kita gusto mo?” Nagdadalawang isip naman akong tumingin sakanya.

Nakakahiya na. Kakikilala palang namin tapos ang dami ko nang perwisyo.

“Okay ihahatid kita!” Napanganga naman ako sa sinabi niya.

“S-sandali! Nakakahiya na k-kasi…” Bulong ko at napakamot ng batok.

Ngumiti lang siya at inakbayan ako.

“Let’s go home” Kahit nagdadalawang-isip ay sumunod ako.

“Hey!” Napatingin kami pareho sa likod ng may sumigaw.

Nakita ko yung dalawang lalaking magkahawak kamay at may camerang nakasabit sa leeg.

Sabay silang nag-abot samin ng picture.

“We’re happy to see you again here!” Bulong ng isa na kinakunot ng ulo ko.

“Kayo ang inspirasyon namin. Look!” Tinaas pa niya ang kamay nilang magkahawak. “Ang tatag na namin!” Nakangiting sabi nila bago kami talikuran.

Napatingin naman ako sa picture. Yakap-yakap ako ni Sven habang hawak niya naman yung teddy bear.

Narinig ko siyang tumawa. “Great! Madadagdadagan na naman yung picture frame sa bahay”

---

C.V.A

Chapter 36

---

[IGNACE]

“Ace! Happy birthday!”

“Thank you!”

“Happy birthday Ace!”

“Thank you!”

“Happy birthday cutie Ace!”

“Thank you!”

Nakangiti akong naglalakad papunta sa classroom ko. Punong-puno din yung mga kamay ko dahil sa binigay ng mga ka-schoolmates ko. Ang dami ding bumati sakin kahit tapos na yung birthday ko.

“Happy birthday Ace!” Muntik na akong mapatalon sa gulat nang humakbang ako papasok sa loob at marinig ang malakas na sigaw.

Nakita ko ang mga kaklase ko na sabay-sabay pumapalakpak at sumisigaw.

Ngumiti lang ako sakanila. “Salamat!” Halos twenty lang kami dito.

Wala naman kasing gusto sa course namin bukod saming twenty. Dalawang taon na kami magkakasama at nagkapalagayan na talaga ng loob.

Ang babait kaya nila! Lalo na yung bestfriend ko! Si Girlie!

“Oh bakla! Ayan na gift namin sayo!” Nakangiti niyang sabi sakin at isa-isang kinuha ang mga dala ko.

“Ano ’to Girlie?” Nagtataka kong tanong.

“Dahil very good at cute ka, ayan!” Siya na yung nagbukas ng kahon na ikinasimangot ko.

“Ano ba yan Girlie!”

“Yan kasi! Si Girlie kasi!”

“Hindi sayo yan Girlie!”

Napatingin naman ako kay Girlie. Nakita ko siyang sumama ang tingin sa mga kaklase ko.

Hindi ko naman inaakala na maganda pala si Girlie. Noong una kasi kaming nagkita, ang kapal ng make-up niya. Yung blush on niya parang hotdog na pinatong sa kanin tapos tinanggal. Ang panget talaga.

Pero ang ganda niya kapag wala siyang make-up. Hindi niya kamukha si Annabelle.

“Hoy! Baka gusto niyong isumbong ko kayo kay Ace na kaya niyo lang siya binigyan ng regalo kasi pipilitin niyo na naman siyang sumali sa dance competition?!” Balik naman ni Girlie sakanila habang nakapamewang.

Natawa nalang ako sakanya. Ako nga hindi ko alam na marunong pala akonh sumayaw. Noong nakaraang taon ko lang nalaman. Noong pinilit ako ni Girlie na sumayaw.

“W-wag kang maniwala sakanya Ace! Initrimidida yan!” Sigaw naman ng isa kong kaklaseng babae.

“Hoy! Para sabihin ko sayo, mas maganda ako sayo!” Sigaw ni Girlie sabay irap.

“Bitter kasi ang layo ng jowa niya!” Bulong pa nung isa na nagpataka sakin.

May jowa pala siya? Sabagay, ang ganda-ganda naman kasi ni Girlie kahit Carlo ang pangalan niya.

“Hoy! Gabi-gabi kaming magka- SOC!” Bawi ni Girlie na lalong kinakunot ng noo ko.

“Yuck!”

“Kadiri ka Girlie!”

“Iwww!”

Tumingin naman ako kay Girlie. “SOC?” Bulong ko.

Agad naman siyang napatingin sakin at umiling. “Wag feeling virgin bakla! Mas magaling ka pang gumiling sakin!”

Lahat kami nabulabog nang biglang bumakas yung pinto. “Okay class, settle down please” Agad sabi ni maam Joy.

Agad naman kaming nagsi-upo. Si Girlie nasa likuran ko at si Christine ang katabi ko.

“Ace! Eto na ata yung sinasabi nilang transferry!” Bulong sakin ni Christine.

“Transferry?”

Tumango naman siya. “Oo Ace! Galing daw Manila!”

“Ang layo naman. Anong dahilan at lumipat siya dito?”

“Hindi ko din alam pero isa lang ang alam ko!” Bulong niya sakin.

“Basagulero daw!”

“Basagulero?”

“Oo! Madalas daw na napapa-expel dahil kung mamugbog, halos patayin niya na! Nakakaligtas lang dahil siya yung may-ari ng university!” Kwento niya pa.

Tumango-tango naman ako. “Kung sakanya pala university yon, bakit lilipat pa siya?” Naguguluhang tanong ko naman.

“Ayun ang hindi ko alam. Basta alam ko basagulero, laging naghahanap ng away!”

Medyo nakaramdam naman ako ng konting kaba sa mga sinabi ni Christine. Hindi ko talaga lalapitan yung taong yon.

“Ang malala pa, nakikipagkaibigan muna siya sa target niya!” Lalo naman nanlaki ang mata ko.

Grabe naman! Tapos anong gagawin niya? Bubugbugin niya? Putulin yung daliri?

Napapangiwi nalang ako habang iniisip.

Dahan-dahan kong binuksan yung isang lollicop at isinubo agad.

“Kaya umiwas ka Ace hanggat maari!” Balala pa sakin ni Christine.

“Hoy gagang chismosa na mukhang hindi inire!” Nagulat ako nang marinig ang pagalit na sigaw ni Girlie. “Kung ano-ano yang sinasabi mo kay Ace! Pepektusan kita, kita mo!” Banta pa ni Girlie.

Inirapan lang siya ni Christine.

“Stop now” Mabilis naman nagsitahimik ang lahat. “Happy birthday Ace!” Agad naman akong ngumiti kay maam.

“Kilala niyo na ang isat-isa. Kayo-kayo din lang naman ang magkakasama” Natatawang bulong ni maam.

“Pero ngayon, may bago kayong kaklase!”Sumabay nalang ako sa palakpak nila.

“Come in mister!”

Napatingin naman kaming lahat ng biglang bumukas.

Napanganga ako nang makita yung transferry. Bigla nalang akong napabalik sa sarili nang tumili yung mga kaklase ko.

“Introduce yourself mister” Nakangiting sabi ni maam Joy.

Napaiktad naman ako nang tumitig siya sakin at ngumisi.

“Sven. Sven Alegria” Pagkatapos magpakilala ni Sven ay tumili na nang malakas ang mga kaklase ko.

“I’m married” Dugtong niya na kinatahimik ng lahat. Pati ako.

Kasal na pala siya! Hindi halata! Ang bata pa niya! Ang gwapo pa naman niya. Sayang.

“Y-you can take your sit Mr. Alegria” Hindi niya pinansin yung sinabi ni maam.

“Okay! Let’s start!” Sigaw pa ni maam habang si Sven naman ay naglalakad.

Dahan-dahan naman akong tumingin sa likod ko tanging si Girlie lang na sitting pretty at bakanteng upuan sa tabi niya.

Napaiktad naman ako ng humarap ako nang makitang matiim siyang nakatitig sakin.

Hala! Baka ako yung napagtripan niyang bugbugin!

Wala ako sa sariling napanganga habang naglalakad siya papunta sa dereksyon ko.

Nakita ko pa siyang nakangisi. “Hey, mi amor” Bulong niya at walang pasabing hinatak yung subo kong lollipop at mabilis na sinubo.

Sa sobrang bilis hindi ko napigilan.

Narinig naman ang pagtawa ni Girlie. “Iba ka talaga Mr. Alegria!”

---

“Christine? Banyo lang ako saglit!” Tumango naman si Christine.

Tumalikod na ako at mabilis naglakad papunta sa banyo. Break time ngayon. Pero hindi ko pa din maalis sa isip ko yung ginawa ni Sven kanina.

Kinuha niya yung lollipop ko! Isa nalang kasi yon! Puro chocolate nalang yung natira! Nakakainis!

Inis kong sinarado yung pinto ng isang cubicle tsaka naglabas ng ihi.

Mabilis ko ding flinash yon at lumabas bago humarap sa salamin habang naghuhugas ng kamay. Napangiti at napatitig naman ako habang nakatingin don sa singsing na binigay ni mommy na binigay ng kung sino. Ang ganda niya. Parang ayaw ko tuloy isangla kapag wala nako pera.

Huminga ako ng malalim at nagpunas ng kamay.

“Ace!” Muntik nakong mapatalon sa gulat nang may sumigaw.

“Long time no see beautiful” Nanginig ako nang makita kung sino sila.

“D-dickerson!” Mahinang bulong ko.

Siya yung baliw na sunod ng sunod sakin. Yung manyak! Yung palaging gusto akong hawakan!

Buti nalang lagi kong kasama si Girlie. Nagulat nga ako dati nang sinapak niya silang lahat.

Ngayon wala ako kasama! “Yes sweety?” Gusto kong tanggalin itong lababo at ibato sakanya.

Sweety? Yuck! Hindi naman ako candy! Ang manyak niya talaga!

Umatras ako ng umatras, sila naman ay pasulong ng pasulong kasama nung dalawa niyang kutong lupa! Yung yung tawag daw sakanila. Sabi ni Girlie. Kutong Lupa Boys.

Napahinto ako sa pag-atras nang maramdam ko ang pader sa likod ko kasabay ng marahas na pagbukas ng pinto.

Nanlaki ang mata ko nang makita ang galit na galit na Sven. Wala niyang pasabing nilampasan yung tatlo at hinatak ako.

Tinulak niya ako ng marahan papasok sa loob ng cubicle at sinara.

Pilit ko naman binubuksan yung pinto pero ayaw talaga. “Sven?!”

“S-sven!” Sigaw ko.

Napaatras naman ako ng may sumigaw at dumaing sa sakit. Maya-maya pa ay tumahimik na yung paligid.

Lalo akong napasiksik sa sulod ng bumikas yung pinto.

“Let’s go!” Hindi ko alam kung tatanggapin ko ba yung kamay niya.

Mabilis akong lumakad palabas, ganon nalang ang panlalaki ng mata ko habang nakatingin sa mga Kutong Lupa Boys. Wala silang malay. Puro dugo yung mukha.

Dahan-dahan naman akong tumingin kay Sven.

Biglang pumasok sa isip ko yung sinabi ni Christine. Nagsimulang humina ang tuhod ko at manginig.

Ayoko pa mamatay! Mabilis akong tumalikod at tumakbo palabas Narinig ko pa siyang sumisigaw. Pero hindi ko pinansin. Natatakot ako sakanya. Baka bugbugin din niya ako.

Wala pakong muscles at abs para lumaban.

“Love!”

---

C.V.A

Chapter 37

---

[IGNACE]

Dahan-dahan akong naglalakad dito sa locker room. Baka makasalubong ko kasi si Sven.

Ilang linggo ko na siyang iniiwasan. Habang tumatagal, lalong nadadagdagan yung mga band-aid niya sa mukha dahil sa pakikipag-away na ikinatatakot ko sobra.

Totoo yung mga sinabi ni Christine siraulo— este basagulero talaga siya. Tapos kasa-kasama niya si Girlie tsaka si Xavier. Yung lalaking siraulo at basagulero din sa kabilang faculty.

Tapos lagi siyang nakatitig sakin na para akong gustong kausapin. Lagi siyang bumubulong ng ‘ Fuck! Fuck! Fuck! ’ tapos kakamot ng ulo at parang inis na inis.

Kaya alam kong galit siya sakin. Iniiwasan ko na siya. Baka kapag nakita niya ako mag-isa bugbugin niya ako. Hindi talaga ako makakalaban.

Mabilis akong tumakbo papunta din sa locker ko at mabilis na binuksan.

Mabilis kong inilagay yung ilang libro ko. Isasara ko na sana ulit ng may tumawag sakin.

Napakunot naman ang ulo ko nang nakita ang pangalan ni atw Ivonne.

“Hello ate?” Sagot ko.

Narinig ko ang mahinang pag-iyak ni ate na ikinanuot ng noo ko. “Anong nangyare sayo a-ate?! Bakit ka umiiyak?!” Mahinang pagsigaw ko.

Mahirap na baka makita ko ni Sven dito. Mag-isa pa naman ako.

“A-aray ko.. D-dahan-dahan lang po” Rinig ko pang bulong niya sa kabilang linya na ikinabahala ko ng sobra.

“H-hala ate!” Mahinang sigaw kasabay ng pagtakip ko ng bibig ko.

“Puntahan moko dito sa ospital Ace! Ngayon na!” Huling sabi niya kasabay ng pagpatay ng tawag.

Napasimangot naman ako. Bastos si ate. Magsasalita pa ako. Mabilis ko nalang sinara yung locker.

“AYYY GWAPO!” Sigaw ko kasabay ng pagtakip ko ng bibig.

Biglang sumalubong si Sven pagkaharap ko. Agad akong napaatras kaso locker na yung aatrasan ko.

Agad akong napapikit nang umangat yung kamao niya. Inaabangan ko nalang yung pagdapo non sa mukha ko pero muntik na akong mapasigaw sa ingay na dulot ng kalabog sa sa locker.

Agad akong napatingin don sa locker. Nanlaki ang mata ko nang makitang nayupi yon.

Hala! Baka pagbayadin ako ng dean! Ang mahal pa naman siguro nyan!

Napaiktad ako nang maramdaman ang kamay ni Sven sa baba ko at pwersahang hinarap ang mukha ko sakanya.

“Bakit mo ko iniiwasan ha?!” Napapikit naman ako nang maamoy ang pinaghalong sigarilyo at alak sa bibig niya.

Ang baho! Ayoko nang amoy na yon!

Napaatras naman siya ng konti. “Bakit mo ’ko iniiwasan?!” Mahina pero galit niyang tanong.

Napakamot nalang ako ng ulo. “L-lasing ka ba?” Mahinang bulong ko.

Umiling naman siya ng paulit-ulit. “N-no! I’m not!” Sagot niya sakin.

Tumango naman ako kahit kinakabahan. Ngayon na ba niya ako bubugbugin? Nasa ospital ang ate ko! Pwede bang bukas nalang? Pero isang kurot at hampas lang ha?

“Wag mo ibahin ang usapan!” Singhal niya sakin. “Bakit mo ako iniiwasan?!” Tanong niya ulit.

Mabilis naman akong umalis sa harap niya pero hindi pa man ako nakakalayo nang hawakan niya ang pulsuhan ko at isandal ulit sa locker. “S-sven… hindi kita iniiwasan okay?” Bulong ko.

“Anong tawag mo don?!” Pagalit niyang tanong.

“S-social distancing” Pagdadahilan ko.

Nagdikit naman ang kilay niya at pagkalabog ulit ng locker na ikinapikit ng mga mata ko.

Waaaa! Galit na siya! Anong gagawin ko?!

“Niloloko mo ba ako?! Wala akong sakit para iwasan mo!”

Ngumiti naman ako ng alanganin. “S-sven wag nalang ako yung pagtripan mo. Y-yung mga siraulo nalang katulad— este kasama mo!”

“What are you saying?! Hindi kita pinagtritripan!”

Mabilis kong inalis ang harang ng kamay niya at tumakbo.

“Ace! Be careful! Madadapa ka!” Hindi ko pinansin ang sinabi niya at lalong binilisan pa ang takbo.

Mabilis akong pumara ng taxi nang makalabas ng school.

Nakita ko naman na hinahabol pa din ako ni Sven. Mabuti nalang talaga mas mabilis akong tumakbo sakin.

Napasandal naman ako sa sandalan at napahinga ng malalim bago tumingin sa driver.

Nakalimutan ko atang hindi ako marunong mag-commute. Ano bang gagawin dito? Pano magbayad? Sasabihin ko ba kung saan fapat siya pumunta o alam na niya? “Ahh, manong?” Tumingin naman siya sakin gamit ang salamin. Napakamot ako sa batok bago ngumiti.

“Tumatanggap po kayo ng card?”

---

“Ate?!” Wala pa man sa room ng ate ay sumisigaw na ako.

Nag-aalala talaga ako ng sobra sakanya. Baka namatay na yon hindi ko pa alam.

“Ate?! Anong nangyare sayo?!” Agad na tanong ko nang makarating sa kwarto ni ate. Tinext niya sakin kung san room siya pero nagtanong pa din ako. Baka niloloko ako nito e.

“Nag-aalala ako sayo ng sobra ate! Akala ko patay ka na!” Bulong ko habang nakayakap sakanya. Hay, kahit papano napanatag ako. Buti naman hindi malala ang nangyari.

Hinampas naman niya ako at nagpunas ng sipon– este luha.

“G-gaga ka!” Sigaw ni ate sakin pabalik at sini-sinok-sinok pa kakaiyak.

“Ano bang nangyare sayo ate?! Baka joke-joke lang yang benda sa paa mo ah!” Singhal ko at inginuso ang benda niya sa paa. Akala ko talaga mapuputol na yung paa niya. Sayang.

“Ikaw kaya mahulog sa hagdan!” Napa-kamot naman ako sa ulo ng sumigaw siya.

Bakit ka naninigaw?! Malayo ba ako sayo?!

“Masakit ba ate?” Mahinang bulong ko.

“Ikaw kaya mahulog sa hagdan!” Napatakip agad ako ng tenga ng sumigaw siya.

Ayan na naman! Ang ingay-ingay niya!

“Ang ingay mo ate!” Reklamo ko at ngumuso.

“ABA! AKO PA ANG MAINGAY NGAYON?! ANO-ANO KASI ANG TINATANONG MO!” pabalik na sigaw ng ate.

“Bakit ka ba kasi nahulog sa hadgan?! Tanga lang ate?” Singhal ko at umirap sakanya.

Hindi pala siya marunong maghagdan. Diba laging may nakalagay don na ‘ Watch your steps ’? Hindi talaga nagbabasa.

“Hindi ako kasing tanga mo Ace! Wag mo akong itulad sayo!” Napa-tingin naman ako sa sinabi niya.

Hindi kaya ako tanga!

“Kailan naman ako naging tanga ate?!” Naiinis at magkasalubong na kilay na tanong ko.

“Nung binuksan mo yung easy-open can na delata ng can opener!” Napakamot nalang ako ng ulo. Malay-malay ko bang easy-open can yon? Baliktad kasi!

“Hindi ako tanga ate! Hindi ko lang nakita!”

“Hindi ka pa din ba tanga na kalahating oras mo hinintay yung pini-print mo kahit wala namang papel yung printer?!” Tumingin ako ng masama sa ate. First time ko gumamit ng printer non. Okay?!

“Malay-malay ko bang wala na palang papel yon?!?”

“Ahhh kaya pala kinagat mo yung knorr cubes kase akala mo chocolate?!” Namula naman ang buong mukha ko nang maalala yon. Si mommy kasi e! Si mommy dapat yung sisihin don!

“Oo ate ako na yung tanga! Pero mas tanga ka! Nahulog ka sa hagdan oh!” Masamang tingin ang ipinukol sakin ni ate na inirapan ko lang.

Kung tanga ako, mas tanga siya.

“Sa tingin mo sinong magustong mahulog sa hagdan?!” Inis na bulyaw nito.

“Kung sanang hindi lang tumatakbo yung bwisit na lalaking yon Arrgh!” Inis na sabi ni ate at handa na sa suntukan.

“Kapag nakita ko talaga yon, tatanggalan ko ng bayag!!” Nilamukos pa nito ang unan na katabi niya.

“Sino bang kinaiinisan mo ate?” Takang tanong ko naman pagkatapos kong uminom ng tubig. Hirap kaya tumakbo. Nakakapagod.

“Malamang yung naging dahilan ng pagkahulog ko! Tanga ka talaga!” Napa-nguso naman ako sa sinabi niya. Grabe.

“Sino nga ba talaga ate?! Ako magtatanggal ng bayag niyang lalaking yan!” Sigaw naman ko naman sa ate. At itinaas ang sleeves ko.

“Tumigil ka Ace! Wala pa sa kalahati ang katawan mo sa katawan niya!” Singhal ng ate na kinasimangot ko.

“Naku ate! Walang wala yan sa muscles, abs tsaka mga bicep ko!” Humagalapak naman sa tawa si ate Ivonne.

Hindi ba siya naniniwalang may ganon ako?

“Ikaw?! May muscle? Abs? Biceps? Gaga ka ba? ni buhok nga sa kili-kili wala ka!” Tumatawang singhal nito. Napasimangot naman ako sa sinabi niya.

Malay ko ba sa katawan ko. Atleast cute ako.

“Sino nga kase ate! Kakausapin ko lang ng masinsinan!” Naiiniis kong tanong.

“Si Xavier!” Inis na singhal ng ate. Yung walang magawang lalaking yon?!

Lagot talaga siya sakin!

Mabilis kong sinukbit ulit sa balikat ang bag at naglakad papunta sa pinto.

Hindi ko pwedeng palagpasin ’to. Ano siya sineswerte?!

“Hintayin mo nalang si mom. Tatanggalan ko lang ng bayag ang lalaking yon!”

---

C.V.A

Chapter 38

WARNING: SPG

---

[IGNACE]

“Hoy! Asaan si Xavier?!” Agad kong tanong ng makarating siya sa likod ng building ng university namin.

Ito ang alam kong laging tambayan ng mga bully, basagulero at walang magawa sa buhay na pinapakasakitan lang ang mga magulan na estudyante. Kasama na sila Sven at Xavier don.

Porke ba mayaman sila kailangan naglulustay na sila ng pera?

“O ikaw paka Ace!” Naka-ngising bati sakin ng mukang tukmol na lalaki kasama ang tatlo pang lalaki.

Ang papangit nila. Halatang mga bully at basagulero din.

“Bawal ang cute na batang katulad mo dito!” Tumatawang sabi niya sakin. Tinignan ko lang siya. Mas matatakot pa ako kay Girlie kapag naka-make-up kesa sakanya.

“Hindi na ako bata! 3 year college na ako hambog ka!” Naiinis na sigaw ko pabalik.

Nawala naman ang ngisi ng lalaki ng tinawag ko siyang hambog. Bahala siya sa buhay niya! Totoo nga sinasabi mo. Mga hambog sila.

“Aba!-” Susugudin na sana ako nung pangit na lalaki pero hinawakan ng katropa nito ang balikat ng lalaki at bumulong.

Kita ko pa ang mga ngisi nila habang nakatingin sakin. Sila kaya una kong tanggalan ng bayag?! Nakakainis!

“Daan na po mahal na prinsipe.. Nanduon si Xavier!” Turo nito sa dulo.

“Che! Mga hambog!” Singhal ko sakanila at naglakad papasok. Sayang yung oras ko sakanila.

Narinig ko pa ang bulungan at tawanan nung mga hambog!

“Kung hindi lang cute yung si Ace? Malamang sinapak ko na!”

---

“Hoy Xavier!” Sigaw ko nang makita ko ang malaking katawang tao na nakatalikod. May kinakausap ito.

Isang beses ko lang siya nakita. Pero parang siya yon.

Nakatingin naman sakin yung lahat. Ngayon lang ba sila nakakita ng cute?

“Wala ka talagang bayag na lalaki ka! Pagkatapos mong ilaglag sa ang ate ko sa hagdan?! Hindi mo man lang tinulungan o magsorry?!” Naka-pamewang pa ako sakanya. Nakatalikod lang ito na para bang hindi nakikinig na sobrang kinainis ko.

“Bastos ka talaga e no!” Naiinis na sigaw ko at walang pasabing hinampas nito ang likod ng lalaki.

Napatingin naman ako sa mga taong nakapaligid samin nang makita ko ang gulat sakanila.

Ngayon lang ba sila nakakita ng cute na marunong manghampas?!

Lalo pa akong nainis nang hindi gumalaw ’tong si Xavier. Iniinis talaga ako nito!

Hahampasin ko na ulit sana nang mapigil ang kamay ko sa ere dahil sa narinig.

“O Ace?! Anong ginagawa mo dito?” Agad ako pimihit sa taong nagsalita. Nakita ko si Xavier habang kumakaway sakin.

Kumaway naman ako pabalik. “Hi Xavi–” Hindi ko natuloy ang pagbati ko nang pumasok sa isip ko na hindi si Xavier ang nahampas ko.

“Tanga ko talaga!” Mahinang bulong ko sa sarili bago ulit humarap sa taong hinampas ko.

“S-sven?” Kinakabahang bulong ko nang makilala ang taong hinampas ko mismo.

Nanlaki ang mata ko at nanginig ang tuhod. Si Sven nga! Anong gagawin ko?!

Lalo pa akong natakot at kinabahan nang tignan niya ako ng masama.

“H-hehe” Pagtawa ko ng mahina kahit kinakabahan kasabay ng pagngiti ko ng alanganin.

Nawala naman agad ang ngiti ko nang masama naman niya akong tinignan. Dahan-dahan kong inatras ang mga paa ko.

“Isa lang hakbang mo, babaliin ko yang buto mo.” Napatigil ako sa paghakbang nang marinig ang banta niya.

Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa tapoa bigla siyang ngumisi.

Sana hindi niya naisip na bugbugin ako. Sabi ko bukas nalang e!

Napangiwi ako nang hawakan niya ang baba ko at inangat patingin sa mata niya.

“P-pwede hampasin mo n-nalang din ako? P-para quits na t-tayo?”

---

“Sven! Ibaba mo ako please!” Pagmamakaawa ko.

Buhat-buhat niya lang ako na parang sako ng bigas sa balikat niya.

“Hindi ko naman sinasadya na hampasin ka! Akala ko si Xavier ka!” Sigaw ko pa.

Muntik akong mapasigaw ulit nang hampasin niya ang pwet ko na sinamahan niya pa nang pagpisil. “Bakit mo siya hinahanap?! Anong kailangan mo sakanya?!” Tanong naman agad niya.

Hindi ko alam kung san kami papunta. Pumasok lang kami don sa building. Bubugbugin niya na talaga ako.

“W-wala akong– SVEN!” Hindi ko pa man natatapos ang sasabihin ko nang paluin niya ulit ang pwet ko.

“Stop lying” Rinig kong sabi niya.

“Okay! Nilaglag niya yung ate ko sa hagdan!” Sigaw ko agad.

“Buti nabuhay pa?” Rinig ko namang bulong niya.

“Please! Ibaba mo na ako!” Pagmamakaawa ko. Feeling lahat ng dugo nasa ulo ko na.

Impit naman akong mapasigaw nang ibahin niya ang posisyon ko. Nakaharap na ako ngayong nakabuhat sakanya. Sapo-sapo niya ang dalawang hita ko at naka-kapit naman ako sa leeg niya.

Amoy na amoy ko ang mabango niyang hininga. Hindi na katulad kanina na amoy sigarilyo at alak. Hindi ko ganong maaninag ang mukha niya dahil sa dilim.

“Na-miss kita” Rinig kong bulong niya bago takbuhin paakyat ang hagdan.

Pumasok kami sa isang kwarto. Sobrang dilim din. Iniiupo niya ako sa kung ano bago naramdaman ang mahigpit na yakap niya.

Ilang minuto siyang nakayakap sakin. Narinig ko nalang ang mahinang paghikbi niya at pagkabasa ng balikat ko.

Hala! Bakit siya umiiyak?! Wala naman akong ginawa ah?!

Ilang minuto pa siyang umiiyak. Huminto na din sa wakas ang pag-iyak niya. Nangilabot naman ako nang maramdaman ang basang labi niya sa leeg ko.

“S-sven..” Bulong ko at pilit siyang itinutulak. Napatakip naman ako ng bibig nang maramdaman ang ngipin niya sa balat ko.

Hinawakan niya lang ang dalawang kamay ko at lalo pang mas pinagigihan.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko man lang magawang tumutol habang nagtatagal.

“A-ahh..” Mahinang tunog na gawa ng bibig ko dahil sa sensasyon.

Naramdaman ko nalang na pababa ng pababa ang halik niya. Hindi ko namalayan na wala na akong t-shirt.

“SVEN!” Mahinang pagsigaw ko nang kagatin niya ang utong ko ng paulit-ulit at sipsipin.

Napaarko naman ang balakang ko nang hawakan ng mainit niyang palad ang pagkalalaki ko.

Hindi ko siya kayang pigilan. Hindi ko alam kung bakit. Parang nasasarapan pa ako.

Lalo pa akong napaungol nang hawakan at balutin ng palad niya ang matigas kong pagkalalaki.

Tumigil siya sa paghalik at naramdaman ko nalang ang hininga niyang tumatama sa tenga ko.

“Two years is enough– I mean, it’s too fucking long. I want to taste you right now. Just like the old times”

---

C.V.A

Chapter 39

WARNING:

SPG

---

“A-ahhhh…” Mahabang ungol ni Ace habang walang sawa si Sven sa pagtrabaho sa pagkalalaki niya.

Nakabukaka siya ngayon na nakaupo sa isang estante, si Sven naman ay nakaluhod at hawak ng mahigpit ang dalawang pulsuhan ni Ace.

“Sven…” Bulong pa ni Ace sa pangalan ni Sven habang hindi alam kung saan ibabaling ang ulo sa sarap na dala ng ginagawa ni Sven.

Pansamantalang tumigil si Sven sa ginagawa niya at ibinalot ang humihindig na pagkalalaki ni Ace sa mainit niyang palad bago siya tumayo at tapatan ang mukha ni Ace.

“Want this or not?” Paos na bulong ni Sven habang magkadikit ang mga ilong nila.

“A-aya–a-ahhhhh…”  Tatanggi na sana si Ace nang paikutin ni Sven ang daliri sa ulo ng pagkalalaki niya.

“Are you sure my love?” Nakangising tanong ni Sven.

Tanging dilim ang bumabalot sa buong silid pero kutang-kita ni Sven ang magandang mukha ni Ace.

“Uhmmm…” Pigil ni Ace sa ungol niya nang sikipan ni Sven ang hawak at lalong mas dahan-dahanin ang paggalaw nang palad niya na naging dahilan ng ibayong sarap kay Ace.

“Tatanungin ulit–” Hindi na natapos ni Sven ang sasabihin niya nang paulit-ulit tumango si Ace.

“I-ituloy mo please…” Parang batang nagmamakaawa niyang bulong na ikinangisi at ikinatuwa ni Sven.

“Kiss me” Utos ni Sven.

Wala naman pagdadalawang isip na ilapat ni Ace ang labi niya sa labi ni Sven.

Kusa pa nitong binuksan ang bibig niya para magbigay daan sa dila ni Sven.

Habang naglalabanan ang kanilang dila, pabilis naman ng pabilis ang galaw ng kamay ni Sven sa pagkalalaki ni Ace na ikinabaliw niya.

Papusok nang papusok ang halikan nila at pabilis naman ng pabilis ang kamay ni Sven.

“Ahhhh!” Isang malakas na sigaw ni Ace kasabay nang pagsirit ng mainit niyang katas sa mismong dibdib niya.

Napatawa naman ng mahina si Sven bago lumuhod. Dahan-dahan niyang isinubo ang matigas pa ding pagkalalaki ni Ace at sinimot ang tumalsik na katas dito paakyat sa tyan at dibdib ni Ace. Wala siyang tinira.

Ngumiti siya kay Ace bago ulit ito siilin ng halik. Wala sa sariling napaganti nalang si Ace sa halik at napakapit sa leeg ni Sven.

Pagkatapos ng mahabang halikan nila ay ipinatong ni Ace ang ulo sa niya sa balikat ni Sven at ipinikit ang mata.

“I-inaantok ako…” Napangiti nalang si Sven at inamoy ang ulo ni Ace bago ito halikan.

“Ang bango-bango pa din ng asawa ko…” Gigil na gigil na bulong ni Sven habang paulit-ulit inaamoy ang ulo at leeg ni Ace pero napatigil siya nang marinig ang maliliit na hilik nito.

Napatawa nalang siya ng mahina. “Kung sanang pwede ko lang pilitin na kilalanin mo ako agad. Kaso hindi. Masyadong kumplekado” Bulong ni Sven at napabuntong-hininga.

Mabilis niyang pinindot ang switch ng ilaw sa tabi ng pinto. Malaya na niya ngayong nakikita si Ace.

Tinignan niya pa ito ng ilang minuto bago halikan sa noo at maingat na buhatin papunta sa ikalawang palapag ng condo niya.

Sa ikalawang palapag, ang pinaka-kwarto ni Sven. Isang malaking kama, balkonahe, banyo at walk-in closet na halos damit lahat ni Ace ang laman.

Gusto niyang nakikita ang damit ng asawa sa tuwing magbibihis siya. Naiwan din kasi sa mga damit ni Ace ang amoy niya.

Madalas nasa loob lang siya ng closet. Minsan dun pa siya natutulog habang yakap-yakap ang isa sa mga damit ni Ace.

Marahan niyang inihiga si Ace aa kama. Wala pa rin saplot si Ace. Nang maiayos niya ito ng higa, maingat niyang itinakip sa katawan ni Ace ang kumot hanggang sa dibdib nito bago umikot sa kabilang parte ng kama. Hinubad niya ang polo niya at tanging tinira lang ang underwear nito bago ilagay ang sarili sa ilalim ng iisang kumot na gamit nilang dalawang mag-asawa.

Maingat niyang pinaunan ang braso bago niya hapitin ng mahigpit na yakap si Ace.

Naramdaman naman niyang sumiksik din si Ace sakanya na ikinatuwa niya. Hinalikan nito ang ulo ni Ace bago ipikit ang mga mata.

“The bestest night after two years”

---

[IGNACE]

“Hmmm…” Rinig kong ungol ng kung sino.

Nagising ako dahil sa patak ng ulan sa bubong at sa lamig ng paligid. Pero laking gulat ko nang marinig ang boses ng kung sino.

Lalong nanlaki ang mata ko nang makitang nakaunan pa ako sa braso niya.

Dahan-dahan akong humarap sakanya at ganon nalang ang panlalaki ng mata ko kung sino ang katabi ko.

“S-sven…” Mahinang bulong ko kasabay nang pagka-alala ko sa mga ginawa niya kagabi.

Wala ako sa sariling napatakip ng mukha dahil sa kahihiyan at napasubsob sa dibdib niya.

Bakit niya ginawa yon? Ano yon? Bakit ang sarap?

Ilang beses akong umiling. Nagulat nalang ako nang humigpit pa ang yakap ni Sven sakin. Ramdam na ramdam ko ang init ng mga palad niya sa bewang ko.

Bubugbugin na ba niya ako ngayon? Hala! Oo nga pala! May kasalanan ako sakanya. Kailangan kong makaalis dito.

Dahan-dahan kong inalis ang yakap niya sakin. Medyo nahirapan pa ako sa higpit at bigat ng mga kamay niya.

Nang makatayo na ko doon ko lang napagtanto na hubo’t hubad pala ako.

Mabilis kong hinatak ang kumot at binalot sa sarili ko. Pero ganon nalang ang panlalaki ng mata ko habang nakatitig sa nakahubad na Sven na tanging underwear lang ang suot. Ang l-laki.

Mabilis akong tumalikod. Bakit ko tinitigan?! Nakakahiya! Buti nalang tulog siya. Kapag nalaman niya ’to, lagot ako.

Nawala naman ang lahat ng iniisip ko nang makita ang balkonahe. Dahan-dahan akong naglakad papinta don habang nakabalot pa din ang kumot sa katawan ko.

Marahan kong binuksan ang kurtinang nagtatakip don. Napanganga naman ako habang nakatingin sa magandang tanawin. Kitang-kita mo ang syudad. Kitang-kita mo din yung patak ng ulan.

Mukang malakas ang ulan. Wala ako sa sariling napasandal habang nakatitig sa labas.

Agad naman akong napatayo ng maayos nang maalala kong kailangan ko na palang umalis bago magising si Sven.

Gusto ko na din maligo. Nanlalagkit na yung pakiramdam ko. Dahan-dahan kong hinarap si Sven. Ganon pa din ang posisyon niya.

Maingat ang hakbang kong naglakad papunta sa hagdan.

Itatapak ko na sana ang paa ko sa hagdan nang napaiktad ako at nangilabot sa narinig.

“Where the hell are you going?!” Rinig kong sabi niya na ikinapikit ng mata ko.

Patay. Lagot. Paano na ’to?

“Face me!” Rinig ko pang utos niya.

Dahan-dahan naman akong humarap. Kitang-kita ko ang magkasalubong niyang kilay.

Tumawa naman ako ng mahina at ngumiti ng alanganin. “G-good morning!”

---

“Come here!” Utos ulit niya sakin.

Nakanguso ako at naglakad papunta sakanya. Parang nawala bigla ang takot ko kay Sven.

Akala ko bubugbugin niya ako. Papaliguin lang pala. Siguro nabahuan na siya sakin.

“A-anong gagawin mo dyan?” Mahina kong bulong habang nakatingin sa hawak niyang maliit at itim na boxer.

Tumingin naman siya sakin. “Ipapasuot sayo?” Sagot niya.

Bigla naman namula ang buong mukha ko. Mabilis kong hinatak yon sakanya at pumasok sa walk-in-closet.

Namilog naman ang mata ko nang makita ang kabuuan ng closet. Ang daming magagandang damit. Pero kay Sven yan. Pero parang hindi naman niya kasya.

Hindi ko nalang pinansin at sinuot na yung boxer at lumabas na. “Booty-ful” Rinig ko pang bulong niya habang nakangisi.

Inismiran ko lang siya. “Pwede na ba ako umuwi?” Mahina kong bulong.

Napaatras naman ako nang sumeryoso ulit ang mukha niya. “No. You can’t. Hindi mo ba nakikita? Ang lakas ng ulan at may bagyo” Sagot niya sakin at tumayo dala ang jacket.

Pumunta siya sa harap ko at ipinasuot yon sakin. Sa laki ng jacket, lumubog yung kamay ko at hanggang kalahati ng hita ko.

“Hahanapin ako ni mommy. Kung bubugbugin mo ko…” Mahina kong bulong. “…isang hampas at kurot nalang please. Tapos uwi na ko” pagmamakaawa ako habang nakahawak sa kamay niya.

“Sinong nagsabing bubugbugin kita?!”

“H-hindi mo ko bubugbugin?” Bulong ko pa.

Napapikit naman ako nang pitikin niya yung noo ko. “Silly. Syempre hindi”

Hmp! Sinungaling si Christine! Mabait naman pala siya. Medyo lang.

“Sabi kasi ni Christine nambubugbog ka daw”

Hinatak naman niya ako paupo sa kama at umalis sa harapan ko. Bastos. Papaupuin ako tapos aalis.

Nakita ko siyang tumakbo pababa. Maya-maya pa ay umaakyat na ulit siya. Bilis naman. Baka hindi siya tao.

Hindi ko makita kung anong dala niya. Nakatago sa likod niya.

“Milktea and donut for you!” Nakangiting sabi sakin ni Sven at inabot ang milktea na kinalaki ng mata ko.

Wala akong alinlangan na inabot yon. “Waaaa! Salamat Sven” Bulong ko.

“You’re always welcome mi amor” Sagot naman niya sakin na kinakunot ng noo ko.

Mi amor? Ano yon?

Hindi ko nalang siya pinansin at kinain na yung donut. Sayang naman. Bigay nalang nga dapat kainin na agad.

Narinig ko nalang na binuksan niya yung hair blower at tinapat sa basa kong buhok.

Hindi ko maiwasang mapapikit sa tuwing hinahaplos niya ang ulo ko. Ang sarap.

Pagkatapos niyang gawin yon, sinuklayan niya lang ako at umupo sa tabi ko.

“Okay na” Nakangiti niyang sabi na parang tuwang-tuwa.

Anong nakakatuwa sa pagpapatuyo ng buhok? Nakakangawit nga.

“Mukang sa isang araw pa titila ang ulan. Tapos baha sa daan”

Nanlaki naman ang mata ko. “Paa–” Hindi ko pa man natapos ang sasabihin ko nang sabatan niya agad ako.

“Wag ka na magsalita. You will stay here”

“Pe–”

Nanlaki naman ang mata ko sa susunod niyang sinabi.

“Mamili ka, dito ka kasama ko o uuwi ng masakit ang katawan at bali ang buto?”

---

C.V.A

Chapter 40

---

[IGNACE]

“Mamili ka” Utos sakin ni Sven.

Kukurap-kurap naman akong nakatingin sakanya. Napangiwi nalang ako nang makitang seryoso talaga siya.

Balak niya talaga pasakitin yung katawan ko tapos balian ng buto?! Lalong hindi ako makakauwi.

Dahan-dahan akong tumayo at mabilis na tumakbo papunta sa couch at umupo. Pinatong ko yung unan sa mga hita ko. “H-hehe” Pagtawa ko ng mahina habang kinakabahan.

“D-dito na muna pala ako” Sagot ko kasabay ng alanganing pagngiti.

“Good” Bulong naman niya at itinaas ang kamay tsaka sumandal sa headboard ng kama.

Namula naman ang buong mukha ko nang tumitig siya sakin habang nakangiti. Mabilis nalang akong nag-iwas ng tingin at sumubo ng donut. Mabuti nalang may donut at milktea kahit papano.

Mabilis naman akong napatayo nang maalalang hindi ako nakapag-paalam kay mommy.

Hindi ko ba alam sa sarili ko. Kahit nakakatakot si Sven hindi ko magawang matakot. Para kasing kilala niya ako at kilala ko din siya.

“Sven? Yung phone ko?” Agad kong tanong sakanya.

Tinuro naman niya yung bedside table. Ngumiti ako at mabilis na pinuntahan yon.

Nagulat naman ako nang makita yung phone niya sa tabi ng phone ko. Parehas naka-charge yung mga phone namin.

Yung sakin mas bago lang yung unit. Hindi ko alam kay mommy. Bawat labas ng bagong phone binibili niya ako. Magugulat nalang ako iaabot niya sakin. Yung kay Sven naman parang lumang-luma na. May basag pa sa screen.

Napatingin naman ako sakanya. Siya naman nakatitig pa din sakin. Akala ko bang mayaman ’to?

“What? Am I handsome?” Nakangisi niyang tanong. 

Mabilis ko naman siyang inismiran at umupo patalikod sakanya. “What? Am I nye nye nye…” Mahinang bulong ko at idinial ang number ni mommy. Alas-onse na pala ng umaga. Hindi ko napansin. Ang dilim kasi ng kalangitan.

Ilang segundo pa ay sumagot na din naman siya.

“Hello mom?” Agad kong bungad.

“Hello anak?” Nagtaka naman ako dahil bakit parang masaya pa siya. Hindi niya kasi alam na may kasama ang anak niyang isang lalaking basagulero.

“M-mom hindi po ako makakauwi…” Bulong ko at tumingin kay Sven.

Ngumisi naman siya sakin at pinag-krus pa ang mga kamay sa dibdib.

“Ay nako anak! Kahit wag ka na umuwi!” Sagot niya na kinagulat ko.

“Biro lang anak!” Tumatawang sabi niya mula sa kabilang linya.

“Nasa maayos ka bang mga kamay ngayon?” Tanong ni mommy na kinangiwi ko.

Nakita ko naman ang pagdikit ng kilay ni Sven. “Y-yes mommy. Kaklas–” Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang hablutin ni Sven ang phone ko.

“I’m his boyfriend” Rinig kong bulong niya bago tumayo at tumalikod sakin.

Sa gulat ko naman ay hindi ko na naagaw ulit. Hala! Saakin phone yon!

Ilang minuto pa siyang nakipag-usap kay mommy bago ibalik saakin na may ngiti sa labi ang phone.

“Wala daw yung mommy mo. One week. Yung ate mo nasa kaibigan niya”

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya. “H-ha?! Edi ako nalang mag-isa sa bahay?” Mahinang bulong ko.

San ako makikitulog? Natatakot ako sa bahay namin. May multo daw don sabi ni ate. Paano si Alas? Walang mag-aalaga sakanya. Naiwan ko pa si Chi-chi! Ang malas naman!

“Sinong nagsabing uuwi ka?” Magkasalubong na kilay na tanong ni Sven.

Ngumiti naman ako ng alanganin. “Si m-mommy” Mahinang turan ko.

“Really? Pano kung sabihin kong wala silang karapatan sayo?” Bulong niya na nagpagulo sa isip ko. Ang gulo na nga. Lalo pang ginulo.

“Hay nako Sven. Bahala ka sa buhay mo. Ano-ano sinasabi mo. Baka gutom ka lang” Turan ko naman at sumandal din sa headboard.

Binuksan ko ulit yung phone ko. Pero walang signal yung simcard. Dahan-dahan naman pumihit ang tingin ko kay Sven.

“Hehe” Mahinang pagtawa ko. “Walang signal Sven. May wifi ka?” Bulong ko.

Tumawa naman siya nang mahina. “Kahit naman may signal wala ka naman load” Turan niya.

Napakamot nalang ako ng ulo. Hindi naman ako nagloload e. May wifi sa bahay tapos walang nagtetext sakin.

Kinuha naman niya yung phone ko at may sinaksak na kung ano tapos nagtype nang nagtype. Hinugot niya yung sinaksak niya bago isauli sakin.

“Here!” Ngumiti naman ako at kinuha pabalik.

“Thank you Sven” Bulong ko.

Bumalik na uli ako sa paggamit ng phone.

Napansin ko naman na kinumutan niya ang mga hita ko at lalong mas sumiksik sakin. “Ang lamig. I need cuddles” Bulong niya pero diko gano narinig dahil sa speaker ng phone ko.

“Noodles?” Tanong ko naman.

Sinamaan niya lang ako ng tingin at mabilis na kinabig palapit at niyakap.

“Kung ikaw nalang kaya higupin ko?” Bulong niya sakin habang nakayakap.

Inismiran ko naman siya. “Nagugutom na ako Sven” Nakanguso kong bulong.

“What do you want? I’ll cook”

“Talaga?! Marunong ka?” Tumango naman siya.

Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Hinahayaan kong ganituhin ng taong diko kilala.

“Yea. I want too. May special na tao kasi akong naalala sa tuwing nagluluto ako”

“Sino? Kaibigan mo ba?”

“No. A very special person. Pero hindi niya ako kilala” Bulong sakin ni Sven habang humihigpit ang yakap niya sa tyan ko.

“Hala! Ano ba nangyare? Bakit di ka niya maalala?”

“Mahabang kwento”

“Edi ipaalala mo sakanya” Tama naman ako diba?

“Hindi pwede. Hindi ganon kadali. Kapag lalong na-trigger yung utak niya, pwedeng madamage. Dapat dahan-dahan lang. Baka hindi kayanin ng utak niya” Napatango naman ako.

Siguro yung taong tinutukoy niya mahina yung utak. Siguro tanga yon.

“Dalawang beses na kasi siyang muntik nang hindi magising dahil sa pagkabagok. Kapag nangyari pa ulit yon, hindi ko na alam kung magigising pa siya”

Kawawa naman pala.

“Edi bantayan mo siya” Turan ko.

“Kailangan. Medyo may pagkatanga pa naman yon” Hindi ko maiwasang matawa sa sinabi niya.

“Parang ako lang” Tumatawa kong bulong.

Napahinto naman ako nang hindi na siya nagsalita kaya nilingon ko siya.

Muntik naman magdikit ang mga labi namin pagkaharap ko. Kitang-kita ko kung paano niya titigan ang mga mata ko na para bang kinakausap ako.

“Pwede bang samahan mo ako habang binabantayan siya?” Ngumiti naman ako agad. “Walang problema” Nakangiting kong turan.

Pero agad nawala ang pansin ko sakanya nang makitang umilaw ang phone ko dahil sa isang text message.

Napakunot naman ang noo ko nang mabasa ang message mula sa unknown number.

‘ Doing well huh? Let see. ’

Nagulat nalang ako nang hatakin ni Sven ang phone sa kamay ko. Kitang-kita ko kung paano magdikit ang kilay niya at manggalaiti sa galit.

Anong kinakagalit niya? Nangangamusta lang naman siguro yung nagtext.

---

C.V.A

Chapter 41

---

[SVEN]

“Sven gusto ko ng spaghetti” Nakangusong bulong ng asawa ko. Tumawa naman ako at tumango.

Paano ko nga ba matitiis ’tong ganito ka-cute na asawa? Siguro hindi ko kaya. Hindi ko talaga kaya.

“Okay. Spaghetti. What else?” Turan ko.

“Shiken” Bulong niya at tumawa ng mahina.

“Shi-ken?” Tumango naman siya ng paulit-ulit.

“Fried Shiken” Gusto kong humalakhak dahil hindi niya mabanggit ng maayos ang ‘chicken’. Dahil siguro epekto din nong nangyare. Nahihirapan siya sa pagbigkas ng ibang words.

It’s cute though.

Mabilis kong pinisil yung pisngi. “Okay! Fried shiken and spaghetti right?!” Nanggigigil na tanong ko habang walang sawang pinipisil ang pisngi niya.

Sumamangot naman siya. “Mashakit Sheven!” Tinawanan ko lang siya bago bitawan ang mga pisngi niya.

Oh God. I love this little bean more than my life.

“Okay okay. I’ll stop” Tumatawang bulong ko. “So you have to do is…” Tinuro ko yung upuan sa may counter sa gitna.

“… sit there, and just watch me” Utos ko sakanya.

Umiling naman siya. “Tutulong ako sa pagluluto Sven”

“No. Just sit and watch. Mapapagod ka lang” Turan ko naman ulit.

Sumimangot naman siya. “Ako na nga lang yung makikitulog ng ilang araw dito tapos ayaw mo ’ko patulungin? Nakakahiya kaya!” Reklamo naman niya.

“Kung gusto mo dito ka pa tumira” Nakangising sabi ko sakanya bago pumunta sa tapat ng ref at buksan yon.

“Sven naman e! Payagan mo na ako!” Pagpupumilit pa niya.

“No”

“Sige na Sven please? Nakakahiya talaga sayo. Tsaka pagpapasalamat ko na din dahil hindi mo ’ko binalian ng buto” Turan niya na kinaikot ng ulo ko patingin sakanya.

Napangiwi naman siya bago ngumiti. “H-hehe. Hindi ka naman mabiro Sven. Jokie jokie lang!” Sagot niya sakin habang tumatawa ng mahina.

“Ikaw lang mag-isa dito Sven?” Tanong niya sakin.

Huminga naman ako ng malalim ay nilagay sa hawak kong lalagyan ang lahat ng kakailanganin ko sa pagluluto. “Yea” Nakangiting sagot ko.

Hindi sana ako mag-isa ngayon kung mas naprotektahan kita ng maayos.

“Wow… Edi mag-isa ka?” Gusto kong humalakhak sa susunod niyang tinanong.

Buti nalang hindi ako pilosopo at mahal ko siya.

“Tinatawanan mo ba ako Sven?!” Agad ko naman pinigilan ang tawa ko at umiling.

“N-no. Bakit kita tatawanan?” Sagot ko naman.

Tinignan niya lang akong masama at tumango. “So wala ka talaga kasama?”

Muntik na naman akong mapahalakhak. Umiling ako ng ilang beses para pigilan ang pagtawa ko. “Yes”

“Ang ganda dito sa bahay mo. Ang cute-cute”

“Mas cute ka” Bulong ko naman.

Nakita ko naman siyang tumingin sakin habang namumula. Nginisian ko lang siya.

Kung hindi mo man ako maalala, papaibigin nalang ulit kita mahal ko.

---

[IGNACE]

“Mas cute ka” Napatingin ako kay Sven sa binulong niya.

Kita ko din nakatitig siya sakin habang nakangiti. Bakit ba kasi ang gwapo niya.

Hindi. Hindi siya gwapo. Lalo akong nahiya nang ngisian niya ako. Baka akalain niya gwapo siya. Pero gwapo naman talaga siya. Ano ba yan!

“Ano-ano na sinasabi mo” Sagot ko nalang at kinuha yung dala niya.

Baka kasi sabihin niya hindi ako tumutulong. Kain lang ako ng kain. Nakakahiya.

“Wait! Stop there!” Nagulat naman ako ng sumigaw siya. Papunta na kaai ako sa lababo para hugasan ’tong mga carrots, shiken at iba pa.

“Hindi ka ba nilalamig?!” Singhal niya sakin at mabilis na binuhat ako.

Sa gulat ko naman mabilis lang akong napakapit sa leeg niya.

“Stay there!” Wala ako sa sariling napatango nang iupo niya ako sa upuan.

Mabilis siyang tumakbo paakyat sa taas. Ilang minuto lang bumaba din siya dala yung isang tsinelas at medyas.

Wow. Akala ko naman jogging pants yung dadalin niya kasi naka-boxer lang ako.

Mabilis siyang lumuhod at pinasuot sakin yung kulay light pink na medyas na may design na lollipop. Pagkatapos non pinasuot niya din yung kulay pink na tsinelas.

“Ayan! Para hindi ka na lamigin!” Proud niya pang sabi at pinisil yung pisngi ko.

Ngumiti nalang ako. Iba din trip ni Sven. Sinuotan ako medyas tsaka tsinelas pero salawal hindi.

“Wear this!” Akala ko tapos na.

Mabilid niya akong pinatayo at kinuha yung apron na kulay pink din.

Isinuot niya sa leeg ko at pinasok niya yung dalawang kamay niya sa gilid ng bewang ko.

Napahawak ako sa dibdib niya nang hapitin niya ako habang tinatali yung apron sa likod.

Ilang minuto pa natapos din siya sa pagtatali nang biglang maramdaman ko yung labi niya sa noo ko.

“You owned this color. But I owned you” Bulong niya pa.

Wala ako sa sariling napayakap pabalik. Parang sinasabi kasi ng puso ko na yakapin ko din siya.

Ilang linggo ko palang siya kilala tapos ganito na. Ang bilis naman.

“Pano kung sabihin ko sayo na gusto kita?” Napakalas ako ng yakap sa sinabi niya.

Gusto? Ako?

“G-gusto? Ako?” Mahinang bulong ko habang nakaturo sa sarili ko.

“Oo. Gusto kita” Sagot niya pa.

Bigla naman akong nahiya. Gusto niya ako. Gusto ko din ba siya? Hindi ko alam.

“Liligawan kita. Wala kang magagawa. Hindi ka pwedeng humindi” Bulong niya lang ulit at niyakap ulit ako.

Wala naman masama diba? Tsaka kahit basagulero si Sven, feeling ko safe ako sakanya at matagal ko na siyang kilala.

Hinigpitan ko yung yakap ko sakanya.

“Basta may milktea at donut”

---

[SVEN]

“Tada!” Singhal ng asawa ko habang pumapalakpak pa.

“Mukhang masarap Sven! Ang galing natin magluto!” Turan niya pa at niyakap ako.

Medyo nabigla naman pero agad akong yumakap pabalik.

“Masarap talaga yan. Hindi mukha lang. Come on! Let’s eat!” Aya ko bago tanggalin yung apron niya at paupuin siya.

Mabilis kong tinanggal yung apron ko at umupo sa tabi niya. Kinuha yung tinidor na may spaghetti at tinapat sa bibig niya.

“My love come first” Ngumiti naman siya at mabilis na sinubo yung spaghetti.

Nakita ko naman nakangiti siya habang ngumunguya. Busog na ko sa mga ngiti niya.

“Ang sarap Sven! Pwede na nating ibenta!” Tumawa naman ako.

“Bakit natin ibebenta? Para sayo lang yan” Sagot ko naman.

“Dapat Sven nagtitipid ka! Hindi sa lahat ng oras may pera ka!” Sagot naman niya at sinubuan ako ng spaghetti.

“Hindi porke mayaman ka gagastos ka na” Natawa naman ako. Gusto niya lang makaipon para makabili ng milktea at donut.

“That’s fine. I can afford anything. Just like you”

Nagulat naman siya. “Ha? Hindi kayang bilin lahat!” Reklamo niya.

Sinubuan ko nalang siya. “Kaya mo”

Hindi mo lang alam na higit na sa isang daang milyon ang laman ng bank account mo love.

Mabilis ko naman pinunasan yung sauce na lumagpas sa labi niya. “Napaka kalat mo paring kumain” Natatawang bulong ko.

“Shiken Sven” Kinuha ko naman yung manok at tinapat sa bibig niya.

Mabilis naman siyang kumagat. “Ang sarap Sven!” Ngumiti lang ako at pinagmasdan siyang kumain habang sinusubuan siya.

Na-miss kong alagaan siya. Ngayon na ako babawi. Hindi ko na siya aalisin sa tingin ko para lang maprotektahan siya.

“Alam mo bang mas masarap ka?” Bulong ko at kinagatan din yung manok na kinagatan niya.

“Ha? Hindi ako pagkain Sven” Napasimangot naman ako.

“Nevermind. Just eat kundi ikaw talaga kakainin ko” Banta ko sakanya.

Napatigil ako sa pagpapakain sa asawa ko nang may kumatok.

“Tignan ko lang” Nakangiti kong sabi sakanya. Tumango naman siya.

Malapit na ako sa pinto nang marinig ko ang tunog ng phone ng asawa ko. Mabilis ko yung kinuha sa bulsa.

Nag-init naman ang ulo ko nang nakita ang bagong unknown number na may text message.

‘ Lets start the game. Sino kaya ulit ang makakakuha sa napakagandang papremyo? ’

Inis kong binlock ang number at dinelete ang message.

Not again this time. Kung kailangan kong patayin kung sino ka man, gagawin ko nang walang pagdadalawang-isip.

Napatingin ulit sa ako pinto ng may kumatok na naman.

Binulsa ko nalang ulit yung phone ng asawa ko at mabilis na binuksan ang pinto ko.

Nagulat naman ako nang makita si Xavier na basang-basa ay may dalang bag.

“Tol! Makikitulog sana ako. Wala sila mom at dad. Naistranded ako dito. Ikaw lang pinakamalapit na pwede kong puntahan”

---

C.V.A

Chapter 42

---

[IGNACE]

“Pwede ba pumasok muna ako tol? Ang lamig e!” Rinig kong boses ng kung sino sa pinto.

Tumigil naman ako sa pagkain ng shiken tsaka tinignan yon. May bisita yata si Sven.

Nakita ko lang siyang nakatitig don sa taong basa. Parang nabagyuhan. Agad naman ako naglakad palapit kay Sven.

Lakas ng trip ni Sven. Tinitigan niya lang yung tao habang lamig na lamig na.

“Ace?!” Nagulat naman ako ng banggitin nung tao yung pangalan ko. Agad ko naman nakilala kung sino yon. “Xavier!” Turan ko at kumaway.

Nagulat nalang ako nang hatakin ako ni Sven at itago sa likod niya. May problema ba si Sven? Anong meron?

Hindi nalang ako nagsalita at humawak sa bewang niya habang nakasilip pa din ang ulo ko kay Xavier pero yung katawan nakatago sa katawan ni Sven.

“Hello Xavier! Anong ginagawa mo dito?” Agad na tanong ko sakanya. Ayaw kasi magsalita nitong nasa harap ko. Nakatitig lang kay Xavier.

Ngumiti naman agad si Xavier sakin. Pero napangiwi ako nang bumaba ang tingin niya sa mga hita ko. Hindi ako komportable.

Napansin niya atang hindi ako komportable sa titig niya at naramdam ko din yung higpit nang hawak ni Sven sa kamay ko kaya inangat niya uli yung tingin niya sakin.

“Makikitulog muna sana ako ng ilang araw dito kay Sven. Mukhang ilang araw pa ’tong bagyo. Hindi ako makauwi samin” Kumakamot na batok niyang sagot. Tumango nalang ako at dahan-dahan sinubsob ang mukha ko sa likod ni Sven.

Ang weird niya ngayon. O baka dahil minsan ko lang siya makita at makausap? Lalo ko nalang hinigpitan yung yakap ko kay Sven.

“Ano tol? Pede ba? Bakit ganyan ka makatingin? May problema ba?” Rinig ko pang tanong ni Xavier.

Ilang segundo pa bago sumagot si Sven. “Pasok ka” Tipid lang na sagot ni Sven pero parang nagbabanta at nananakot.

Mabilis niya akong tinulak palakad sa harap niya. Parang tinatakpan niya ako sa mga mata ni Xavier.

Mabilis kaming umakyat don sa kwarto. Nakita ko pa si Xavier sa ilalim habang nakangising nakatingin sakin. Ang weird niya talaga.

Hindi ko napansin na hawak na pala ni Sven yung mukha ko at nakatitig na ako sakanya. Ngumiti siya sakin at mabilis akong siniil ng halik.

Nagulat man, mabilis akong napahawak sa leeg niya at sumabay sa halik ni Sven.

Hindi ko alam kung san ko natutunan ’to pero parang kusang gumagalaw yung katawan ko kasabay sa katawan ni Sven.

Napapikit na ako sa sarap ng halik ni Sven. Napahinto naman agad kami nang may kumalabog sa ilalim.

Titingin na sana ako sa ibaba nang ipihit ni Sven ang ulo ko pasubsob sa dibdib niya. Siya na ata yung tumingin.

“S-sorry tol! Nalaglag yung vase!” Rinig kong sigaw ni Xavier mula sa ibaba.

Hindi na nagsalita si Sven at mabilis akong hinatak papasok sa loob ng walk-in-closet.

Pinaupo niya ako sa upuan sa loob non habang siya naman ay namili ng damit. Nang makapamili na siya, pinasuot niya sakin yung jogging pants na kulay puti. Pinatayo niya ako at siya naman yung umupo. Maingat niyang hinigpitan yung tali nung jogging pants at agad akong pinakandong sakanya.

Naramdaman ko nalang yung mahigpit na yakap ni Sven mula sa likod ko.

“Sven? May problema ba?” Tanong ko naman.

Naramdaman ko ang mainit na hininga niya sa batok ko. Hindi naman ako nabigla. Parang sanay na kasi ako kahit ngayon niya lang ginawa sakin ’to.

“Nothing my love…” Mahinang bulong naman ni Sven bago ko naramdaman ang mainit na labi niya sa batok ko.

“Dadagdagan ko lang ’tong mga marka mo” Huling bulong niya pa bago ipasok yung daliri niya sa bibig ko at ilang beses kagat-kagatin, sipsipin at dilaan ang magkabilang parte nang leeg ko habang ako naman ay napakagat lang sa daliri niya. Parang wala lang sakanya yung kagat ko at nagawa pang laruin ang dila ko habang patuloy siya sa ginagawa niya.

Maya-maya pa naramdaman ko nalang na ipinaikot niya ako paharap sakanya. “S-sven…” Mahinang bulong ko.

Ilang minuto pa bago siya tumigil. Dahan-dahan niyang inalis mula sa bibig ko yung daliri niya at mabilis niyang sinubo yon at dinilaan.

“Para kasing kulang pa yung kanina. Hindi ata makita na may nagmamay-ari na sayo” Singhal niya sakin bago ako ulit yakapin ng mahigpit.

“Stay beside me okay? Wag kang aalis sa tabi ko kahit nasa loob lang tayo ng bahay” Tumango naman ako at ipinikit ang mga mata ko habang nakapatong ang ulo sa balikat niya.

Naramdaman ko nalang na hinalikan niya ako sa ulo at leeg. “Good boy. Now sleep. Let me play this game”

---

[SVEN]

Nang marinig ko siyang naghihilik, maingat akong tumayo habang nakasuporta sakanya.

Naglakad muli ako papunta sa closet at hinawi ang mga damit ng asawa ko. Napangisi naman ako nang makita ang vault.

Mabilis kong inilapat ang palad ko at mabilis din iyong bumukas. Lalo akong napangisi habang nakatingin sa iba’t-ibang klase ng baril at ilang kutsilyo sa loob. May kasama bang bakal na baseball bat.

May hindi maganda akong nararamdam kay Xavier. Lahat ng magtatangka sa asawa ko, handa kong tapusin ang buhay. Kahit ilibing ko pa sila ng buhay.

Alam kong may pakay si Xavier dito. Hindi ako tanga para hindi maramdaman yon. Wag lang siyang magkakamali. Hindi din ako magkakamaling iputok itong baril sa bungo niya.

Mabilis kong inipit sa likuran ko ang baril at isinara muli ang vault bago ibalik muli sa dati ang ayos ng mga damit ng asawa ko.

Tinignan ko naman siya. Tulog na naman. Mahina akong napatawa bago dahan-dahan na maglakad palabas sa walk-in-closet.

Pagkalabas ko, mabilis kong kinuha ang remote at ibinaba ang blinds para matakpan ang kwarto namin. Kitang-kita kasi mula sa ibaba anng kwarto namin. Wala man kaming pinto. Hagdan lang at kwarto na namin agad ang bubungad.

Para samin lang kasi talaga bahay na ’to. Saming dalawa. Kaya pinalagyan ko na din ng blinds kung may bisita man dadating.

Unti-unti naman bumaba ang blinds. Marahan kong inihiga ang asawa ko sa kama at inayos ang pwesto niya. Mabilis ko siyang hinalikan sa noo at kinumutan bago siya iwan don.

“Salamat pala tol” Bungad sakin ni Xavier pagkababa ko.

Tumango lang ako at tinitigan siya ng ilang segundo bago dumiretso sa kusina. Kinuha ko ang tirang spaghetti at shiken ng asawa ko.

“Kain ka!” Aya ko sakanya.

Ngumiti naman siya agad at lumapit sakin. “Salamat tol! Gutom na din ako!” Nakangising sabi niya at kukuhanin sana ang platong hawak ko.

“Meron pa don. Kumuha ka nalang. Kakainin ko ’to” Napangisi naman ako.

Gotcha.

Pinanood ko lang siyang kumuha ng pagkain. “San ka galing? Bakit hindi ka agad nakauwi at naistranded ka?” Tanong ko.

“Dun sa kaibigan ko ’tol! Nakipag-inuman ako kagabi. Napasarap kaya hindi ako agad nagising” Tumango naman ako.

“Diba sabi mo wala kang kaibigan bukod samin?” Napahinto naman siya sa pagkain at tumingin sakin. Napangisi naman ako agad.

“M-meron naman! Kakikilala ko lang last week!” Dahan-dahan naman akong tumango.

“Nga pala tol, bakit nandito si Ace?” Inismiran ko naman siya.

“Hindi ba pwedeng magsama ang mag-asawa sa iisang bahay?” Nakangising sago ko.

Napansin kong napahigpit ang pagkahawak niya sa tinidor.

Nakangisi nalang akong tumalikod at nilagay sa lababo ang plato.

“Lagay mo nalang dito mamaya yung plato. Huhugasan ko. Matutulog muna kami ng asawa ko. Ang lamig e! Ang sarap ng may kayakap!” Tumatawang turan ko pa bago siya talikuran at iwanan.

Dahan-dahan akong humiga sa tabi ng asawa ko at inilagay sa ilalim ng unan ko ang baril.

Ipinaunan ko ang braso sakanya at niyakap ng mahigpit bago kumutan ang sarili namin.

Let me play the game you want Xavier. Hindi ka mananalo kahit ilang laro pa ang gawin mo. Hinding-hindi mo ako matatalo. Hindi mo ako matatalo lalo na sa puso ng asawa ko.

Hinalikan ko ang noo ng asawa ko at lalo pang pinahigpit ang yakap.

“I love you Ignace Alegria”

---

C.V.A

Chapter 43

WARNING:

SPG

---

Nagising si Ace sa hindi pagka-komportable. Nararamdaman niyang mayroon nagmamasid sakanya.

Agad bumungad sakanya ang dibdib ni Sven pagkamulat ng mata. Mahigpit na mahigpit din ang yakap sakanya nito at nakabalot siya sa kumot.

Dahan-dahan niyang niyugyog si Sven. “Sven?” Bulong pa ni Ace habang pilit na ginigising si Sven.

Ang hindi alam ni Ace, magdamag lang na gising si Sven. Minamasdan at binabantayan siya. “Sven? May multo ata Sven” Mahina pang bulong ni Ace.

“Wala. Walang multo” Agad na sagot ni Sven. “Matulog ka na. Wag kang mag-alala. Babantayan kita”Paniniguradong turan pa ni Sven.

Umiling naman si Ace. “Hindi ako makatulog. Para kasing may nakatitig sakin” Sagot naman  ni Ace.

Alam ni Sven na hindi nagkakamali ang pakiramdam ni Ace. Alam niyang kanina pa nakatitig sakanila si Xavier muna sa bukana ng hagdan.

Ilalabas na sana ni Ace ang ulo niya mula sa kumot para silipin ang paligid nang pigilan siya ni Sven mula sa isang mainit na halik.

Hindi naman nag-atubili si Ace na agad sumagot sa halik ni Sven. Para kasing may mga magnet ang mga labi nila na kapag nagdikit ay ayaw nang maghiwalay.

Agad gumapang ang isang kamay ni Sven ang loob ng jacket ni Ace habang ang isang kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa baril.

“S-sven… Ahhh…” Ungol ni Ace nang pisilin ni Sven ang isan utong niya habang walang sawa siyang hinahalikan nito.

Agad naman bumaba si Xavier at mabilis na kinuha ang mga gamit niya bago patakbong lumabas ng bahay.

Nang maramdaman ni Sven na wala na si Xavier, mabilis niyang isinuksok sa ilalim ng unan ang baril at walang pasabing idiniin si Ace sa kama habang nasa ibabaw siya nito.

Dahan-dahan niyang hinatak ang pants ni Ace kasama ang underwear. “Sven! S-sandali lang…” Pigil ni Ace pero walang naririnig si Sven. Patuloy lang siya sa paglapat ng labi at mga ngipin niya sa bawat balat ni Ace.

Hindi nila napansing pareho na parehas na silang mga walang saplot.

“Ace…” Paos na bulong ni Sven pagkatapos niyang huminto sa paghalik kay Ace.

“Please… Let me?” Parang nagsusumamong bulong niya.

Tinignan naman siya ni Ace ng ilang segundo bago tumango. Agad naman siyang napangiti at mabilis na hinalikan ulit si Ace habang iniiba ang posisyon nila.

Nakaupo na ngayon si Sven habang nakasandal sa headboard at nasa harap niya naman si Ace.

Inabot niya ang drawer at mabilis na binuksan yon. Agad siyang napamulat nang walang nakapang condom o lube.

Hihinto na sana siya nang si Ace naman ang gumagalaw sakanila. Walang sawa si Ace sa paghalik sakanya.

“A-ace… Stop” Bulong ni Sven. Natatakot siya na hindi niya mapigilan ang sarili at masaktan si Ace. Lalo na’t walang lube o condom. At baka maiputok niya sa loob at mabuntis si Ace ng wala sa oras.

Nawala na siya sa sarili nang balutin ng palad ni Ace ang humihindig niyang pagkalalaki.

Hindi niya alam kung bumalik na ba ang memorya ni Ace kaya alam niya to o dahil baka kabisado lang ng katawan ni Ace ang mga ginagawa nila.

“Wala tayong condom…” Bulong ni Sven.

Nagulat siya nang lawayan ni Ace ang palad niya at ilapat iyon sa pagkalalaki niya na labis na nagpa-ungol kay Sven.

“T-tama ba ginagawa ko Sven?” Tanong pa ni Ace dahil kahit siya hindi niya alam kung san niya natutunan ang mga ginagawa niya. Parang may sariling isip ang katawan niya.

Hindi naman makasagot si Sven sa sarap na nararamdaman sa halip, ay mabilis niya nalang na siniil si Ace ng halik.

Patuloy lang ang halikan nila habang si kamay ni Ace ay nakabalot pa din sa pagkalalaki ni Sven, iginapang naman ni Sven ang kamay niya papunta sa pag-upo ni Ace paulit-ulit na pinag-pipisil yon.

Inihinto niya muna ang halikan at nilawayan ang dalawa niyang daliri bago lapat sa butas ni Ace.

Napangisi naman siya nang biglang napakislot si Ace at napakapit sakanya.

“S-sven… Ahhh..” Patuloy na ungol ni Ace habang walang sawang umiikot ang daliri ni Sven sa bukana niya.

“Yes baby. Moan baby. Moan. Moan loud… Shout my name… Shout hubby’s name… okay?” Dahan-dahan namang tumango si Ace.

Ngumisi si Sven at dahan-dahan ipinasok ang isang daliri niya sa butas ni Ace. “S-sven…” Bulong ni Ace habang nakapikit ng mariin at nakabaon ang kuko sa likod ni Sven.

“Shhh….” Pag-aalo naman ni Sven sakanya habang dinadampian nito ng maliliit na halik ang bawat parte ng mukha ni Ace.

“Isa lang muna…” Bulong pa ni Sven bago dahan-dahan igalaw ang daliri niya sa loob ni Ace.

“Sven… Ahhhhh…” Mahabang ungol ni Ace nang makaramdam ng sarap sa kung anong tinatamaan ni Sven sa kaloob-looban niya.

“That’s right. Moan baby… Moan!” Pabulong pa na sigaw ni Sven at binilisan ang paggalaw ng daliri niya na kinasigaw ni Ace nang paulit-ulit.

Hindi napapansin ni Ace na habang nakakaramdam siya ng ibayong sarap, ay padagdag nang padagdag ang daliri ni Sven sa butas niya. Ang isang daliri ay naging tatlo na ngayon at mabilis na naglalabas-masok sa butas niya.

“You’re ready my love” Bulong ni Sven at nilawayan ang kahabaan niya bago itutok sa butas ni Ace.

“This will be painful. Dalawang taon ko nang hindi napapasok ’to” Hindi na pinansin ni Ace ang binubulong ni Sven.

Agad napakapit si Ace kay Sven nang maramdaman ang sakit at hapdi. Tanging ulo pa lang ng pagkalalaki ni Sven ang nakapasok.

“M-masakit Sven…” Bulong ni Ace kasabay nang pagtulo ng luha niya.

Agad naman tumango si Sven. “Shhh… Let’s do this fast” Bulong niya tsaka hinalikan ang mga mata ni Ace pagkatapos niyang punasan ang mnga luha nito.

Dahan-dahan bumababa ang halik niya papunta sa leeg ni Ace hanggang sa balikat. Ilang beses niya itong nilapatan ng halik.

“AHHHH!” Malakas na sigaw ni Ace kasabaw ng pagtulo ng mga luha niya.

Mabilis na ibinaon ni Sven ang ngipin niya sa balikat ni Ace kasabay nang pagsagad nang pagkalalaki niya sa kaloob-looban ni Ace na nagpa-arko ng sobra sa katawan ni Ace at nagpasigaw sakanya.

“Sabi ko naman sayo. Bibilisan ko e!” Natatawa pang bulong ni Sven habang pinupunasan ang mga luha ni Ace. Nanatili pa sila sa ganong posisyon.

“A-ang sakit Sven! Nakakainis ka!” Reklamo naman ni Ace.

Dahan-dahan namang umulos si Sven. Kitang-kita niya kung paano tumirik ang mga mata ni Ace sa sarap.

“Sven! Ahhhh!” Ungol ni Ace nang pabilis na nang pabilis ang pagbayo ni Sven sakanya.

“Sven… Bilisan mo pa!” Utos pa niya kay Sven. Napangisi naman si Sven at lalong binilisan ang pagbayo.

Bawat pagsagad ay langit sakanila. Kuhang-kuha ni Sven ang gustong paggalaw ni Ace. Kaya’t baliw na baliw si Ace sa sarap.

“Fuck! I’m cumming!” Bulong ni Sven at pansamantalang tumigil.

Agad naman nagdikit ang kilay ni Ace. “Bakit ka tumigil?!” Naiinis na reklamo niya kay Sven.

Hindi alam ni Sven ang isasagot niya. Isang pagkakamali niya lang ay tyak na mabubuntis si Ace. Masyado pang bata si Ace. Magtatapos palang siya.

Samantalang si Sven ay tapos na sa pag-aaral. Tinapos niya agad ang kurso niya para pumasok sa kurso ni Ace.

Napamulat si Sven nang si Ace ang gumalaw mula sa taas niya. “M-my love… I’m cumming! Take it out!” Sigaw ni Sven pero lalo lang binilisan ni Ace ang paggalaw niya.

“Fuck! I can’t help it!” Sigaw pa ni Sven at hinawakan ang bewang ni Ace at binayo nang mabilis.

“AHHHH!” Malakas na sigaw nila pareho kasabay nang pagbagsak ni Ace sa dibdib ni Sven.

Tumalsik ang katas ni Ace sa dibdib ni Sven habang sumabog naman sa loob ni Ace ang sakanya.

Hingal na hingal sila pareho.

Napapikit nalang si Sven at napangiti habang nakasubsob sa leeg ni Ace. Dahan-dahan niyang hinugot palabas ang matigas at humihindig pa rin niyang pagkalalaki.

Naramdaman niya pa ang pagtulo ng katas sa butas ni Ace. Napahinga nalang siya ng malalim kasabay ng pagngiti.

“I’m excited to be a father” Nakangiti pang bulong niya habang hinalikan sa noo si Ace.

Nagulat nalang si Sven nang biglang hinawakan ni Ace ang pagkalalaki niya at walang pasabing ipinasok ulit sa butas niya at kusang magtaas-baba habang nakaupo dito.

“G-gusto ko pa Sven… Gusto ko pa!”

---

C.V.A

Chapter 44

---

[SVEN]

“Girlie?” Bungad ko sa phone nang sinagot ni Girlie ang tawag ko.

“Hilo? Aga-aga ha! Istorbo?!” Naiinis na bungad niya sakin. “Sino yan babe? Halika na dito! Matulog pa tayo” Napakunot ang noo ko nang makarinig ng boses ng lalaki. Si Kelann ba yon?

“Kelann! Sasampalin kita!” Sigaw ni Girlie mula sa phone na kinalayo ko. Kahit kailan talaga ang sakit sa tenga.

Magkasama na naman sila. Kahit kailan talaga. Hindi mapaglalayo ang dakawang yon.

“Hilo? Ano? Ano ba kasi yon Sven! Aga-aga ha”

“I-track niyo si Xavier” Pagkatapos kong sabihin yon, pinatay ko na ang tawag.

Huminga ako ng malalim bago bumalik sa ginagawa ko. Umuulan pa din at sa tingin ko ay lubog na sa baha ang buong lungsod.

Nagluluto ako ngayon ng champorado. Baka magising na ang asawa ko maya-maya.

Ala-una na ng tanghali pero madilim pa din. Naka ilang rounds kami kagabi. Ang kulit niya kasi.

Tiyak na mabubuntis siya nito. Nakalimutan ko palang bumili ng comdom. Hindi naman kasi ako ready. Biglaan lang ang nangyari. Baka isang buwan mula ngayon malaman kong buntis siya.

Hindi ako malungkot. Sobrang saya ko nga. May tatawag na sakin ng ‘ daddy ’ o kaya ‘ papa ’. Ang inaalala ko lang, masyado pang bata ang asawa ko. Pero ano bang magagawa ko. Ang kulit niya kasi!

Kayang-kaya ko naman na silang buhayin kahit maging lima pa ang anak namin.

Ang inaalala ko lang ngayon, kung sino ang kumakalaban sakin. Alam kong hindi si Xavier yon. Kung siya man, dapat gumawa na siya ng hakbang kagabi pa. At pinasabog ko na sana ang ulo niya.

Hindi dapat ako magtiwala sa mga taong nakapaligid sakin. Hindi ko alam kung sino sakanila ang totoo.

Tanging asawa ko lang ang pinagkakatiwalaan ko. Kailangan ko lang doblehin ang pagbabantay sakanya at pag-iingat. Alam kong gagawin nila ang lahat para makuha sakin ang asawa ko.

Hindi sila nagtagumpay noong una. Hindi pa din sila magtatagumpay kahit anong mangyari. Patayin muna nila ako. Uunahin ko pa silang patayin. Kahit mamatay ako babangon ako para maprotektahan ang asawa ko.

“SVEN!” Agad naman akong napatingin sa itaas nang marinig ko siyang sumigaw.

“Shit!” Mura ko at mabilis na pinatay ang kalan bago tumakbo paakyat.

“What happened?!” Agad kong bungad sakanya.

Nakita ko siyang nakahiga pa din at nakasimangot at maiiyak na.

“D-di ako makatayo Sven… Ang sakit ng katawan ko!” Umiiyak na reklamo niya.

Natawa naman ako at tumabi sakanya. “Kasalanan mo naman yan. Sinabi ko na sayong tumigil ka na” Sermon ko sakanya.

Lalong nagdikit ang kilay niya at sinamaan ako ng tingin. “Kasalanan mo ’to! Ang sakit ng hita ko…” Naiiyak na naman niyang bulong.

Tumawa lang ako at naglakad papunta sa closet. Kumuha ako ng panibagong jacket at boxer na isusuot niya.

“A-ang sakit talaga Sven. Hindi naman ganito yung nararamdaman ko kagabi…” Bulong niya pa habang sinusuotan ko siya ng damit.

“Alam mong first time ko ’to tapos di ka nagdahan-dahan” Patuloy pa din ang pagrereklamo niya.

“Yea. It’s your first time after two freaking fucking years” Sagot ko naman.

“Anong after two years?! V-virgin kaya ako Sven!” Napangiti naman ako ng mapait.

Hindi pa din niya ako naaalala. Anong gagawin ko para bumalik ang mga memorya niya? Miss na miss ko na siya.

“Panagutan mo ’ko!” Ngumiti naman agad ako at dinaganan siya.

“Yes my love. Papanagutan po kita” Nakangiting bulong ko at paulit-ulit na hinalikan ang mga labi niya at buong mukha.

“Gusto mo ba agad ng bahay? Lupa? Kotse?” Tanong ko pa. Sinimangutan niya lang ako.

“Diko naman kailangan nun Sven e. Wag mo lang akong iiwan. Natatakot akong maiwanan” Bulong niya sakin.

Agad ko naman siyang nginitian. “Ako yung wag mo na ulit iiwan okay?”

Nagdikit naman ang mga kilay niya. “Kailan kita iniwan?” Takang-taka niyang tanong

Napahinga nalang ako ng at isinubsob ang ulo sa leeg ni Ace. “Nevermind” Bulong ko sa kaniya.

Agad naman akong napatawa nang marinig ang tunog ng tyan ni Ace.

“H-hehe. Nagugutom na kasi ako…” Nakangusong bulong niya sakin.

Agad kong pinisil ang mga pisngi niya. “How can I resist my husband cuteness?!” Nanggigigil kong bulong habang pinipisil-pisil ang pisngi ng asawa

“Nagluto ako ng champorado. Gusto mo yun diba?” Namilog naman ang mga mata niya na kinatawa ko.

“Talaga?! May gatas ba Sven?” Nginisian ko naman siya.

“Oo. Gatas ko” Nakangisi kong bulong.

Agad naman akong nakatanggap ng palo sakanya. “May gatas ka ba?” Akala ko naman kaya niya ako pinalo kasi nakuha niya yung ibig kong sabihin.

“Wag mo nang pansinin love. Tara na. Baba na tayo!” Turan ko nalang tsaka mabilis siyang kinarga.

---

“Here you go!” Nakangiti kong sabi at inilagay sa harap niya ang buong mangkok ng champorado. Nakanganga naman siya at halatang gutom na gutom na. “Nasaan yung gatas mo Sven?” Napa-ubo naman ako ng wala sa oras sa tinanong niya.

“Hala! Ayos ka lang ba?” Agad naman akong tumango.

Ano-ano kasi ang sinasabi ko sakanya. Naglagay nalang ako ng gatas sa champorado niya bago umupo sa tabi niya.

“Nasaan pala si Xavier?” Tanong niya.

“Wala na. Umuwi na. Nalunod daw sa baha yung aso niya kaya umuwi agad” Pagdadahilan ko nalang.

Habang hinihipan ang mainit na champorado sa kutsara. “Kawawa naman yung aso Sven. Sana tinuruan niyang lumangoy” Sagot pa niya sakin.

“Yea. Kawawa talaga” Bulong ko nalang at tinapat sa bibig niya yung kutsara.

“Ahhh” Pinanood ko lang siyang ngumuya. Maya-maya pa ay mabilis siyang ngumiti.

“Ang sarap Sven! Magbenta kaya tayo nito?” Eto na naman po siya.

“Sabi ko naman sayo. Hindi na natin kailangan ng pera. Tsaka para sayo lang ako nagluluto” Turan ko.

Napanguso naman siya. “Sayang. Dagdag income din yon!”

Kailan pa ’to natuto mag-business?

“Kumain ka na nga lang. Kundi kakainin ulit kita” Banta ko.

“Ha? Hindi ako pagkain Sven” Napahilamos nalang ako ng mukha.

“Wag mo nalang ulit pansinin yon. Kain na” Utos ko at isinubo sakanya ang kutsara.

“Ikaw? Di ka kakain?” Ikaw lang ang kakainin ko. Sayo palang busog na ko.

“No. Busog pa ako” Sagot ko nalang. Ngumiti naman siya agad at tumango.

Sinubuan ko lang siya hanggang matapos siyang kumain. Pagkatapos pina-inom ko ng painkiller. Kawawa naman ’tong cute kong asawa diba?

Ngayon naka-upo kami dito sa sala. Siya naman ay nilalaro-laro ang mga daliri ko. Nakamasid lang ako sakanya.

“My love?” Tawag ko sakanya.

Agad naman siyang tumingin sakin. “Kung magkaka-roon ng isang bata na tatawagin kang papa, papayag ka ba?” Tanong ko sakanya.

Nag-isip naman siya. “Oo naman! Parang may anak na ako non diba?” Nakangiti niyang sabi sakin..

“Gusto mo ba magka-anak?” Tanong ko pa.

Tumango naman siya. “Oo Sven. Gusto ko. Yung may aalagaan tayo pareho. Yung tatlo na tayong mamasyal, kakain, maglalaro, manonood ng TV. Yung may kamukha ka na o ako” Sunod-sunod niyang sabi na kinangiti ko.

“So, gusto mong magkaanak tayo?” Tanong ko ulit. Tumango naman siya ulit.

“Kaso hindi pwede yon Sven. Lalaki tayo pareho” Niyakap ko nalang siya.

“Wala nang bawian yan. Basta kapag nabuntis ka, wag kang magrereklamo” Bulong ko sakanya habang nakayakap.

“Ha? Hindi ako mabubuntis Sven” Just wait and see my love.

“Edi subukan ulit natin”

“Sven naman. Ang sakit kaya ng katawan ko. Sa susunod nalang ulit!” Napatawa naman ako sa sinabi niya.

Napahiwalay naman ako sa yakap sakanya nang marinig ang katok ng pintuan. Agad akong tumayo at dinaretso yon.

Agad kong binuksan yung pinto. “Hi Sven!” Agad akong napa-atras sa sigaw ni Girlie.

Nagulat nalang ako ng dambahin niya ako ng yakap. Agad ko siyang itinulak.

“Nakakairita ka!” Sigaw ko. Agad naman siyang yumakap kay Kelann.

“Ouch! Babe! He hurt me…” Maarte niyang sumbong.

Ano ba nakain nito at naka-make up na naman?!

“Ang arte mo Girlie! Sampalin kita dyan” Singhal ko nalang at naglakad na papasok. Nagulat ako ng makita ko si Ace na nasa likuran ko na.

“Omaygeeee! Hi Ace!” Bungad agad ni Girlie nang makita si Ace.

Napangiwi lang si Girlie nang titigan lang siya ng asawa ko. “H-hi? Ako ’to. Si Girlie” Turan pa ni Girlie pero hindi umimik ang asawa ko. Nakatitig lang siya sa mukha ni Girlie.

“Ayos ka lang ba?” Tanong ko kay Ace. Agad naman siyang napatingin sakin.

“O-oo. Para lang kasing nakita ko na yung itsura niya dati” Pagtatapat niya.

Agad naman kaming nagkatinginang tatlo. What’s happening?

“Aray..” Agad akong napatingin sa asawa ko nang dumaing siya.

Agad ko siyang hinawakan sa balikat. “San masakit?” Bulong ko.

“Arrghhh!” Lalo akong nataranta nang humawak siya sa ulo niya at lalong dumaing.

Tangina. Anong gagawin ko?!

“W-where?”

“Arrghhh! S-sakit! Masakit!” Paulit-ulit na bulong ng asawa ko.

“Anong gagawin ko?!” Tanong ko kay Girlie.

“Tanga! Buhatin mo! Pupunta tayo ospital!”

Bubuhatin ko na sana si Ace nang mawalan siya ng malay. Buti nalang ay hawak-hawak ko siya.

Agad ko siyang binuhat at tumakbo palabas. “Shit! Hindi pa naman siya mabubuntis agad-agad diba?”

---

C.V.A

Chapter 45

---

[SVEN]

“Hoy Sven?! Umupo ka nga dito! Ako yung nahihilo sayo!” Sigaw sakin ni Girlie.

Kanina pa ako pabalik-balik ang lakad dito. Hindi ako mapakali. Hinding-hindi.

Natatakot ako sobra. “Ayoko Girlie. Natatakot ako…” Bulong ko bago inis na sinubutan ang aking sarili at pabagsak na sa sahig.

“Walang nakakatakot sa pag-upo Sven. Pwera nalang kung iba…” Agad ko so siyang sinamaan ng tingin. Hindi oras para magbiro.

Hindi ko alam kung anong nangyayari sa asawa ko sa loob nitong emergency room.

“Sorry na. Huminahon ka muna kasi–” Hindi niya natuloy ang sasabihin niya nang biglang bumukas ang pinto ng emergency room.

Agad akong napatayo at sinalubong ang mga tumatakbong nurse tulak-tulak ang stretcher na   kinahihigaan ng asawa ko.

“A-ano nangyayari?!” Tanong ko sa mga doctor habang nakikipagsabayan sa takbo nila habang nakahawak nang mahigpit sa kamay niya.

“Tumitigil ang daloy ng dugo papunta sa utak niya. May namuo ding dugo mula sa gitnang bahagi ng ulo niya” Parang nawalan ng lakas ang mga tuhod ko mula sa narinig.

Dahan-dahan kong nabitawan ang kamay ng asawa ko kasabay ng pagtulo ng mga luha ko.

Putangina! Bakit?!

“Sven?! Anong sabi ng doctor?!”  Halos hindi ko na naririnig si Girlie.

Paulit-ulit tumatakbo sa isip ko ang sinabi ng doctor.

Paano yung asawa ko? Lalaban naman siya diba? Magigising pa siya. Magigising siya.

Agad kong pinunasan ang mga luha ko at tumingin kay Girlie. “L-lalaban yung asawa ko Girlie. H-hindi niya ako iiwan. M-may tiwala ako sakanya” Turan ko sakanila.

Mabilis akong naglakad paalis. Hindi ko na kayang pigilan pa. Tatapusin ko na lahat ng ’to.

Tatapusin ko ’to para sa asawa ko.

---

Nakatayo si Sven sa harap ng pintuan ng isang apartment. Basang-basa siya ng ulan. Suot lamang niya ay kapirasong t-shirt at pantalon at isang sombrero.

Madiin at mahigpit ang pagkahawak niya sa isang bakal na baseball bat sa kamay niya habang nakatitig sa harap ng pintuan.

Mabilis siyang kumatok dito ng tatlong beses.

Ilang minuto lang ay agad na bumukas ang pinto. Walang pasabing hinampas ni Sven ang taong nagbukas ng pinto sa may parte ng hikta nito.

Labis ang daing ng lalaki at sigaw. Agad niya itong sinipa papasok at isinara ang pinto.

“H-hayop ka!” Sigaw sakanya ng lalaki pero parang walang narinig si Sven at hinampas pa ng buong pwersa ang lalaki sa braso nito.

Sa sobrang lakas ng hampas ni Sven, halos mabali na ang buto ng lalaki.

Agad niyang hinubad ang suot niyang sombrero at madiin niyang hinawakan sa parte ng braso ang lalaki kung saan niya ito hinampas at hinatak patayo na labis na nagpasigaw sa lalaki.

Magkabila niya itong hinawakan ng sobrang diin. Sigaw lang ng sigaw ang lalaki. Hindi na din niya maigalaw ang mga hita niya sa sakit ng hampas ni Sven.

Ngumisi naman si Sven sakanya.

“Kumusta Xavier? Pwede ba ako makitulog? Stranded ako” Nang-aasar na bulong pa ni Sven bago bitawan si Xavier na kinasalampak niya.

Dala-dala ang baseball bat, mahigpit ang hawak ni Sven sa buhok ni Xavier habang hinahatak niya ito papunta sa sala. Baliwala sakanya ang sigaw at daing ni Xavier.

Wala na siyang pinapakinggan. Tinulak niya si Xavier papunta sa gitna ng sala.

“Don’t move okay? Hindi naman masakit ’to e” Tumatawa pang bulong ni Sven na kinatakot ni Xavier. Para na siyang baliw. Ibang-iba siya sa Sven na kilala niya.

Binuksan ni Sven ang ilaw at dumiretso sa kusina. Agad niyang nakita ang kaserola. Agad niya yung pinuno ng tubig at isinalang sa kalan.

“A-anong gagawin mo Sven?!” Sigaw pa ni Xavier mula sa sala.

“Wala naman. May tutunawin lang” Sagot naman ni Sven.

Sa takot ni Xavier, agad siyang gumapang papunta sa pinto kahit so sobrang sakit ng mga hita niya.

Nakangisi naman kumuha ng upuan si Sven at dinala iyon sa sala.

Lalo siyang napangisi ng makita si Xavier na gumagapang. Agad niyang inapakan ang ulo ni Xavier.

“Wala naman akong sinabing tutunawin kita. Kakausapin lang kita. Wag ka magalala” Turan pa ni Sven at hinatak ang paa ni Xavier pabalik sa dati niyang pwesto.

Agad niyang ipwenesto ang upuan sa harap ni Xavier at umupo don.

“Sasagutin mo ang mga tanong ko sa ayaw at gusto mo. Naiintindihan mo?” Turan ni Sven habang nakatutok ang baseball bat sa leeg ni Xavier.

Hindi naman makasagot si Xavier sa sobrang takot. Ngayon niya lang nakitang ganito si Sven. Sobrang nakakatakot. Halimaw. Kaya hindi na siya magtataka kung bakit walang gustong kumalaban sakanya.

Agad nainis si Sven nang hindi sumagot si Xavier. Agad niyang inilabas ang baril mula sa likod niya at ikinasa. “Wag mong ubusin ang pasensya ko!” Galit na galit na sigaw niya.

Agad naman nagulat si Xavier. “O-oo Sven! S-sasagutin ko lahat. L-lahat ng nalalaman ko sasabihin ko!”

Nginisian naman siya ni Sven. “Madali ka naman palang kausap” Bulong niya pa.

Nagsimula nang magtanong si Sven. Todo sagot naman si Xavier. Lahat ng alam niya ay sinabi niya na kay Sven. Walang labis walang kulang.

Halos kalahating oras silang nag-usap.

Pagkatapos nilang mag-usap, mabilis na tumayo si Sven at pumunta sa kusina. Kinuha niya ang kanina pa na kumukulong tubig. Tila parang manhid siya. Kahit sobrang init ng kaserola ay wala siyang pakialam.

“S-sven?! Anong gagawin mo?!” Sigaw ni Xavier.

Hindi siya pinansin Sven. May hinalungkat lang siya mula sa isang drawer. Itinali niya ang dalawang hawakan ng kaserola at tumitig sa kisame.

Napangisi siya nang makita ang fan na naka-off. Mabilis siyang pumunta sa kusina dala ang martilyo at pako.

Meron lang siyang pinako sa kisame at isinabit nito ang kasirola.

Nanlilisik ang mga mata niyang tumingin kay Xavier. Walang pasabi niya itong hinampas sa kamay at mga paa niya na labis na nagpasigaw at nagpaiyak kay Xavier bago hatakin sa tapat ng nakasabit na kaserola.

“This is great!” Bulong pa ni Sven bago naglakad papunta sa switch ng fan.

Nakangisi niyang binuksan ang fan.

“Sven?! P-patayin mo!” Sigaw ni Xavier habang nakatingin sa fan na umiikot. Bawat pag-ikot ng tatlong elesy ng fan ay tumatama sa isang tali ng kaserola dahilan para numipis nang numipis ang tali.

Kapag naputol ito, tyak na mabubuhos kay Xavier ang kumulong tubig.

“S-sven… Patayin mo n-na…” Umiiyak pang bulong ni Xavier.

Si Sven naman ay parang walang naririnig. Hinawakan pa nito ang switch.

“Malakas kaya yung hangin ng number two?” Bulong ni Sven at tinaasan ang number ng fan dahilan para bumilis ang pag-ikot nito.

“Hindi ko pa ramdam yung lamig!” Turan pa niya. Hindi pansin ang sumisigaw na Xavier. Nilakasan niya pa uli ng isang beses.

“M-maawa ka sakin Sven!” Patuloy na sigaw ni Xavier.

“Ang init talaga! Labas na ko” Huling turan ni Sven bago lumabas ng kwarto ni Xavier ng may ngisi sa labi.

“One down”

---

“Bwisit! Bakit hindi nag-rereply si Xavier?! Malilintikan tayo nito kay kuya!” Sigaw ng babae habang paulit-ulit na dina-dial ang number sa phone niya.

“Baka naggala lang. Hintayin na natin. Ilang oras lang naman byahe papunta dito” Sabat naman ng isa pang babae.

“Bahala siya sa buhay niya. Malilintikan siya kay kuya at daddy!” Iritadong singhal ng babae.

“Hoy babe!” Sigaw naman ng kapapasok na lalaki at sinalubong ng halik ang isang babaeng kasama nila.

Ang isa naman ay halatang diring-diri.

“Yuck. Nakaka-iww kayo. Can’t you fucking stop?!” Maarte pa niyang sigaw.

Inismiran lang siya nung babae. “Aalis lamng siya kaya kumiss. Arte mo naman. Kung warakin ka nga ni Xavier wagas” Sagot naman nung babae at tumawa.

“Ay warak ka na pala bago pa mapunta kay Xavier” Singhal ulit niya bago tumawa.

Inirapan naman siya ng babae at nagpatuloy sa pagtawag ng number ni Xavier.

“Alis muna ako babe!” Tumango naman yung babae at bumalik ulit sa pagkakahiga.

Ilang minuto lang pagkaalis nung lalaki, may kumatok agad sa pinto. Nagturuan pa sila kung sino ang magbubukas pero nagkasundo din na yung isang babae nalang dahil busy pa sa pagtawag yung isa kay Xavier.

Agad binuksan nong babae yung pinto. At laking gulat niya nang makita ang isang lalaki na basang-basa at may hawak na baseball bat.

“S-sino po kayo?” Hindi sumagot ang lalaki sa halip ay agad siya nitong sinakal.

“Long time no see Shiena” Nakangising bulong nung lalaki.

Pilit naman inaalis ni Shiena ang sakal sakanya nang biglang tinulak siya nito.

“S-sven!” Singhal ni Shiena habang nakahawak sa leeg niya.

Wala niyang pasabing hinampas ang batok nito dahilan para mawalan ito ng malay.

“Got ya man!” Sigaw naman ng isang lalaki din at mabilis na binuhat si Shiena.

“Thanks Briel!” Sigaw ni Sven pabalik.

“Shiena?! Bakit ang tagal mo?! Si Xavier na ba ya–” Hindi na natuloy ng babae ang sasabihin niya nang makita si Sven na nakatayo sa harap ng pinto nila.

“Hi Casi! Don’t you miss me?!” Sa takot ni Casi agad niyang isinara ang pintuan ngunit sinipa lang iyon ni Sven dahilan para matumba siya at mawalan ng malay.

Napailing nalang si Sven. “Wala mahina ka pala e! Akala ko kailangan pa kitang hampasin” Umiiling-iling niyang sabi bago hatakin si Casi palabas.

“Hinding-hindi kita bubuhatin. Manigas ka”

---

C.V.L

Chapter 46

---

“Hello Sven?” Bungad agad ni Girlie mula sa kabilang linya.

Huminga naman ng malalim si Sven at dinurog ang sigarilyo gamit ang paa niya. “Girlie” Sagot niya sa kabilang linya.

“Hindi ka pa ba uuwi? Dalawang araw ka nang hindi umuuwi” Malungkot na turan ni Girlie.

“Kamusta ang asawa ko? Nagising na ba?” Pinilit pa din magtanong ni Sven habang nakangiti.

Huminga naman ng malalim si Girlie. “Nasa ICU pa din. Hindi pa siya nagigising”

“Wala naman daw problema nung ginalaw mo siya. Ang problema daw, hindi niya kinaya yung pagbalik ng mga memorya niya. Malamang sa malamang paggising niya kilala niya tayo. Kaya magigising siya! Hindi pwedeng hindi siya magising ano ka ba!” Napangiti naman si Sven kahit papano.

“Yung namuong dugo naman sa ulo niya, magagawan naman daw ng paraan. Hindi na kailangang operahan pa”

“Masyado ata na-trigger yung utak niya sa make-up ko” Turan pa ni Girlie na sinabayan pa ng mahinang tawa.

“Okay. Balitaan mo agad ako kapag nagising na siya”

“Hindi ka pa ba uuwi?”

“Hindi pa. Hindi pa ako pwedeng umuwi” Bulong ni Sven tsaka tinipa ang kanyang laptop.

“Sabihin mo kung anong pwede naming maitulong ng barkada. Tutulong kami” Turan agad ni Girlie.

“Hindi na kailangan Girlie. Bantayan niyo nalang yung asawa ko please?” Paki-usap ni Sven.

“Sa oras na maging stable siya, dalin niyo siya sa bahay namin sa Bataan. Walang makakakilala sakanya don. Para na rin maging ligtas siya”

“Magpapadala agad ako ng security don. Mag-assign ka nalang din ng doctor at nurse na titingin sakanya. Hindi siya ligtas dyan sa ospital” Bilin pa ni Sven.

“Noted Sven. Ano pa?”

“Isama niyo na rin sila mama at Ivonne” Kahuli-hulihang bilin ni Sven. Bago magpasalamat at patayin ang tawag.

Ilang oras na siyang nakatutok sa harap ng laptop niya. Nakatingin sa lahat ng impormasyon ng matinding kalaban niya.

Wala siya sa sariling napahilamos ng mukha. “Gumising ka na please? Kailangan kita…” Mahinang bulong ni Sven at pagyuko niya, kasabay sa pagtulo ng mga luha niya.

“A-ayoko nang maiwan ulit…” Bulong pa ni Sven habang walang sawa ang mga luha niya sa pagtulo.

Pinunasan niya ang mga luha niya ng mabilisan at inilabas ang kaisa-isang phone niya. Hindi niya talaga pinalitan ang phone niyang nabasag ni Ace noong panahon na nakatulog siya sa loob ng gymnasium.

Agad tinungo ni Sven ang photos sa phone niya at inisa-isang pagmasdan ang mga larawan ng asawa.

Napapangiti nalang siya ng mapait habang pumapatak ang mga luha niya sa twing minamasdan ang nakangiting asawa.

Tila impyerno sakanya na hindi makita ang mga ngiting iyon. Hindi marinig ang tawa ni Ace. Hindi maramdaman ang yakap at mga halik ni Ace na bumubuhay sakanya.

“Ano Sven?! Masarap ba yung ginawa kong banana cupcake?” Tunog mula sa isang video sa phone ni Sven.

Nakatutok kay Sven ang camera habang kumakain ito ng cupcake.

“Masarap na masarap!” Sagot naman agad ni Sven at mabilis na niyakap si Ace at hinalikan. “Pero mukhang mas masarap ka!” Singhal pa ni Sven at hinalik-halikan sa leeg si Ace.

Puro lang tawa nila ang maririnig sa video. Magulo man ang pagkakakuha, puno naman ng pagmamahal.

“Diba! Pwede na siguro ito ibenta. Magkano kaya ’to Sven?”

”

“AHHHHHH!” Malakas na sigaw ni Sven habang patuloy ang pagluha niya.

Gusto niyang isigaw ang sakit na nararamdaman niya. Gustong-gusto niyang akuin lahat ng nararamdaman ni Ace ngayon. Na sana siya nalang ang nasa kalagayan ng asawa para hindi na siya nahihirapan pa. Na sana siya nalang ang nakaratay ngayon sa hospital bed at walang kasiguraduhan kung magigising pa.

“A-ace!” Bulong ni Sven na puno ng hinanakit. “B-balikan mo ’ko please? A-ayoko maiwan! Ayoko!” Paulit-ulit na sigaw ni Sven.

“B-bumalik ka sakin. W-wag ka muna sumama sa mga anghel na k-kagaya mo…”

“A-ayoko pa! A-ayoko…” Sigaw ni Sven ng paulit-ulit.

“Kasalanan mo ang lahat ng ’to!” Malakas pa na sigaw ni Sven at dinuro ang litrato ng taong nasa laptop.

“P-papatayin kita! Papatayin kita! Lahat kayo papatayin ko!”

---

Sa isang maliit na kwarto sa loob ng mental hospital, maririnig ang nakakapulahaw na sigaw ng kung sino.

“Pakawalan niyo ako dito! Hindi ako baliw! Pakawalan niyo ako!” Paulit-ulit na sigaw ni Casi sa loob ng naka-kandadong pinto. Sakto naman pagdating nila Sven kasama si Breil.

“Sven?! Ilabas mo ko dito Sven! Hindi ako baliw!” Sigaw ni Casi nang makita niya si Sven.

Huminto sa tapat ng pintuan ni Casi si Sven at tumitig sa nakaawang na mukha nito gamit ang maliit na butas. Kung saan ipinapasok ang pagkain ng mga taong baliw.

“Dont you miss me, Casi?” Walang buhay na tanong ni Sven.

“Hayop ka! Ilabas mo ako dito! Hindi ako baliw!” Inilabas ni Sven ang susi at mabilis na binuksan ang pinto.

Pagkabukas na pagkabukas ng pinto ay agad na patakbong lumabas si Casi. Itinulak niya pa si Breil pero agad nahawakan ni Sven ang buhok nito at pasalyang itinulak sa loob ng kwarto na sobrang nagpadaing kay Casi.

Pumasok si Breil at Sven at isinara ang pinto. Nilalaro-laro ni Breil ang isang syringe sa kamay niya habang nakangisi kay Casi.

“S-sven, pakawalan m-mo na ako Sven! Hindi ako baliw! H-hindi ako nararapat dito!” Sigaw pa ni Casi at nagmakaawa paluhod kay Sven.

Pero sa halip na kaawaan, walang pasabi lang na sinipa ni Sven si Casi. .

“Ibigay mo lahat ng impormasyon tungkol sa tatay at kuya mo” Turan ni Sven.

“S-sige! Sasabihin ko lahat ng alam ko kay daddy Ian! Pero kay kuya Chandler wala akong alam sakanya ni isa!” Tinitigan naman siya ni Sven ng matagal.

“Okay. Start” Turan ni Sven.

“Totoo kong ama si Ian Delgado! Si mommy ang tunay na asawa ni daddy Ian! Hindi si tita Ivory!”

“Kabit lang si tita Ivory! Hindi alam ni mom na n-nagfile pala si dad ng divorse! Yung mga panahon na yon, bata palang kami ni kuya Chandler! Hindi pa namin alam!”

“Balak niyang pakasalan si tita Ivory”

“Kaya niya pala papakasalan si tita Ivory, dahil nabuntis siya kay Ivonne!”

“Hindi na hinabol ni mommy si daddy. Sinusuportahan naman niya kami. Pero pagkatapos manganak ni tita Ivory, nagsimulang maghabol yung ex niya! Ilang taon naghabol yon at pinagsamantalahan niya si tita Ivory na naging bunga ng kasalana-”

“Fucking stop! Don’t you dare to call my husband sin! Hindi kasalanan ang asawa ko! Naiintindihan mo?!” Malakas na sigaw ni Sven.

Sa takot ni Casi wala siya sa sariling napatango nalang. “Continue” Utos ni Sven.

Agad naman lumunok si Casi bago nagpatuloy.

“Si mom naman ay namamatay na sa cancer. Hindi naman niya kami pinabayaan. Nito lang talagang kailangan ng malaking pera ni dad para sa operasyon ni mom kaya nakautang siya ng malaki”

“Tapos yung pinagbayad niya ng utang yung asawa ko? Tama ba ako?” Tumango naman si Casi.

“B-bumalik yung kumpanya namin sa tulong niyo”

“Hindi tulong yon” Balik ni Sven.

“Kay kuya Chandler niya pinahawak yung kumpanya. Hanggang sa ngayon malakas pa din yung kumpanya namin”

“And?” Sunod pa ni Sven.

Nagdadalawang-isip naman tumingin si Casi kay Sven. “S-sex maniac si kuya Chandler at g-gustong-gusto niya si Ace”

“Trabahuhin mo na yan” Utos ni Sven kay Briel. Agad naman ngumiti si Breil.

“Sven?! Sabi mo papakawalan mo ’ko?! S-sven!” Paulit-ulit na sigaw ni Casi habang pilit kumakawala sa hawak ni Breil.

“Ang ingay mo!” Naiinis na bulong ni Breil bago suntukin sa sikmura si Casi.

“Nagmamakaawa ka ngayon. Kayo ang dahilan kung bakit naghihirap ang bunso kong kapatid. Dapat lang sayo yan!” Galit na galit na turan ni Breil habang nakatitig sa namamalipit na Casi.

Bigla naman siyang napangisi. At inilabas ang syringe. “Effective kaya ’to? Ang sabi dito, unti-unti daw nitong babaliwin yung taong mapagsasaksakan nito!” Huling bulong niya bago itusok sa braso ni Casi ang syringe at ubusin ang laman nito.

Tumawa naman si Breil habang nakatitig sa syringe. “Babalik ako after 7 days. Dapat baliw ka na! Kapag hindi pa, pasensyahan tayo. Syempre di ako titigil hanggat di ka nababaliw!”

---

“Start” Utos ni Sven sa harap ni Shiena.

Nanginginig naman tumango si Shiena.

“A-ako yung naging parausan ni Chandler sa buong buhay niya..”

“Gustong-gusto ko si Chandler pero hindi niya ako gusto kaya pumayag na ako sa alok niya. Hindi siya mabubuhay ng walang sex. Unti-unti siyang mamatay”

“Noong panahon na nakita niya si Ace nang puntahan niya yung ama niya, sa twing nagsesex kami laging si Ace na yung sinisigaw niya”

“Sinabi niya din sakin na si Ace ang gusto niyang ka-sex pero sa mga oras na yon, naibigay na siya ng daddy niya sayo”

“Gumawa siya ng plano. Pinagplanuhan niyang mabuti kung paano niya kukuhanin sayo si Ace”

“At nakuha niya sayo si Ace pero hindi niya naangkin si Ace dahil agad tumutol si Ivonne”

“Hindi niya nakilala si Chandler dahil ang ginawa niya, nang kidnapin nila si Ace sumama si Ivonne sa sasakyan at agad ka niyang tinawagan”

“Agad kang rumesponde kaya hindi niya naangkin si Ace. Pero sa trauma ni Ace, nalaglag siya mula sa taas ng building dahilan para makalimutan ka niya”

Huminga naman ng malalim si Sven. “Goodjob!” Turan ni Sven habang pumapalakpak pa.

“Nasan mga sex tape niyo? Hindi pwedeng wala kayong sextape”

Bigla naman namutla si Shiena habang nakatingin kay Sven. “N-nasa bahay n-namin ko”

Ngumiti naman si Sven at tumayo na. “Sven? Hindi mo ba ako papakawalan dito? Alam mong hindi ako baliw! Nangako ka sakin na kapag sinabi ko ang lahat ng nalalaman ko, papakawalan mo ’ko!” Desperadang sigaw ni Shiena. Nginisian naman siya ni Sven.

“Nangako na nga ako, tutuparin ko pa ba?”

---

C.V.A

Chapter 47 (FINAL FLASHBACK CONTINUATION)

---

“Sven?!” Pakunwaring sigaw pa ni Ivonne ng mabilis na tumakbo si Sven paalis.

Nakangisi lang siya habang tumatawa-tawa pa nang biglang tumawag sakanya. Si Joey.

“Ano?! Nagawa mo na ba?” Tumango naman si Ivonne. “Walang kahirap-hirap!” Proud na proud niya pang sabi.

Tumango naman si Joey. “Tiba-tiba si Chandler nito! Maa-angkin niya na ang pangarap niya!” Bigla naman namutla si Ivonne sa narinig.

“C-chandler?”

“Oo! Pustahan tayo gagalawin agad ni Chandler si Ace!” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Ivonne sa narinig.

Dahil ang alam niya lang, pinapahuli ng dad niya si Ace dahil itatapon ito sa probinsya. Hindi niya alam na ibinugaw niya ang kapatid.

“Ayun na pala yung van!” Turo ni Joey sa isang van na palapit. Pagkababa nito, agad lumabas ang apat na katao.

Agad naman tumakbo si Ivonne papasok sa van. Pumwesto siya sa pinakalikod at nagtago don.

“Isakay niyo ng maayos! Hindi pwedeng masaktan yan! Malilintikan tayo kay Chandler!” Rinig niya pang sigaw ni Joey bago ang pagsara ng pinto ng van.

“S-sven…” Napatakip siya ng bibig para pigilan ang hagulgol nang marinig niya ang boses ng kapatid.

Agad niyang pinatay ang sinilent ang phone niya at paulit-ulit na tawagan ang number ni Sven nagbabasakaling sagutin nito ang tawag.

“Sa rest house ni Chandler! Bilis!” Utos na pa ng isa sakanila.

Hindi man sinasagot ni Sven ang tawag, hindi pa din tumigil si Ivonne. Ginawa niya ang lahat. Nag-iwan din siya ng message.

Patuloy lang ang luha niya sa pagtulo. Bindi ito ang gusto niya. Galit siya kay Ace pero hindi ganito.

Hindi aabot na ibinugaw niya ang sarili niyan kapatid sa taong hindi niya kilala.

---

“Ace?!” Malakas na sigaw ni Sven habang iniikot ang paningin sa back stage pero bigo siyang makita ang asawa niya.

“Ace?!” Patuloy na sigaw niya pa habang hinahanap sa mata ang asawa.

Hindi niya pansin ang phone niyang kanina pa tumutunog.

“Alegria!” Sigaw sakanya ng kung sino. Agad naman siyang napatingin don.

“Breil?!” Sigaw din ni Sven.

“Nasan ang kapatid ko?!” Sigaw ni Breil.

“Tulungan mo ’ko! Nawawala yung asawa ko!” Agad na singhal ni Sven..

“Shit!” Mura naman ni Breil at mabilis na nilabas ang phone niya.

“Hello daddy Uno?! Nakuha nila si Ace!”

Napahilamos naman ng mukha si Sven sa sobrang galit.

Mabilis niyang inilabas ang phone niya at bumungad sakanya ang lahat ng text ni Ivonne.

“Breil!” Pinakita niya kay Briel ang mga sinabi ni Ivonne.

Agad kinuha ni Breil ang phone ni Sven ang idinial ang number ni Ivonne.

Nagulat nalang si Ivonne nang lumitaw ang pangalan ni Sven sa phone niya. Agad niya yung sinagot ng walang alinlangan.

“Hello?!” Pabulong na sabi ni Ivonne.

“Nasaan ang asawa ko Ivonne?!” Sigaw naman ni Sven.

“H-hindi ko alam kung san ’to papunta Sven. Ang alam ko lang papunta daw sa rest house ni Chandler!”

“C-chandler?”

“Buksan mo yung location!” Sigaw ni Breil sa kabilang linya.

Agad naman sinunod ni Ivonne ang sinabi ni Breil.

“Wag kang papahalata! Pasunod na kami! Mag-ingat ka!” Sunod-sunod na sigaw pa ni Briel bago mamatay ang tawag.

Nakahinga naman ng maluwag si Ivonne. At napasiksik sa dulo ng kinauupuan niya.

“Hello dad Uno? We need back up! As many as possible!” Sigaw ni Breil habang kausap si Uno. Ang tunay na ama ni Ace.

“Let’s go Sven!”

---

Nagising si Ivonne ng tumigil ang sasakyan.

“S-sven!” Rinig niya pang sigaw ng kapatid niyang walang kalaban-laban.

Isa-isa silang nagsibaba dala si Ace. Nang makababa na sila agad na kinuha ni Ivonne ang phone niya at idinial ang number ni Sven.

“H-hello Sven? Nasaan na kayo?!” Singhal niya.

Hindi naman mapakali si Sven habang nagdra-drive. Sinusundan niya ang location ni Ivonne. Para ng lumilipad ang kotse sa bilis.

“Malapit na!” Sigaw ni Sven.

Agad napamura si Ivonne ng mamatay ang phone niya.

Agad din naalarma si Sven ng mawala ang location ni Ivonne. Mabuti nalang at nakabisado niya na ang pupuntahan.

Lalo niya pang pinabilis ang takbo. Nasa likod niya sila Breil kasama ang ilang back-up nila.

“Shit!” Bulong naman ni Ivonne nang hindi niya na mabuksan ang phone.

Isa nalang ang kailangan niyang gawin. Ang pigilin ang dapat mangyari.

---

“S-sven…” Mahinang bulong ni Ace habang nakakapit sa bed sheet ng kama.

Ang init ng pakiramdam niya. Hindi siya makatayo.

Maya-maya pa, pumasok ang lalaki na tanging twalya lang ang suot.

“Hi sweetie!” Nakangising sabi niya kay Ace.

“S-sven? A-ang init Sven!” Turan naman ni Ace.

Ngumisi naman ang lalaki at dinaluhan si Ace sa kama. “Mainit? Edi hubarin natin!”

Marahan niyang pinadapa si Ace at isa-isang tinanggal ang tali ng suot niyang damit.

“Fuck! You’re sexy!” Parang lalong tumaas ang libido ni Chandler habang nakatitig sa hubad na likod ni Ace.

“S-sven! Mainit Sven…. Mainit..” Bulong pa ni Ace habang nakapikit.

Dahan-dahan naman hinaplos ni Chandler ang dibdib ni Ace pababa sa tyan nito.

“You’re mine now” Bulong niya bago walang pasabing hinalikan ang leeg ni Ace.

---

Mabilis na bumaba si Ivonne sa van. Agad siyang nagtago sa likod nito para hindi makita ng ilang tauhan ni Chandler.

Dahil konti lang ang tauhan ni Chandler, madaling nakapasok si Ivonne sa loob.

Agad siyang napaatras. Akala niya konti lang, pero sobra pala nilang dami sa loob. Lahat sila ay nagsasaya at umiinom.

Agad siyang tumakbo sa pinaka-likod. Ang tanging nakikita niya nalang paraan para maka-akyat sa itaas, ay ang bubong sa likod ng kusina.

Hindi siya nagdalawang isip na akyatin ang bubong.

“A-ayoko! A-ayoko! H-hindi ikaw si Sven!” Agad siyang naalarma ng marinig ang boses ng kapatid.

Agad siyang humanap ng daan papunta don sa balkonahe.

“A-ang taas!” Nangangatog na tuhod na sabi ni Ivonne.

Pilit naman iniiwas ni Ace ang mukha niya sa halik ni Chandler. Alam niyang hindi si Sven ang kaharap niya.

Napasigaw nalang si Ace sa sobrang sakit ng suntukin siya nito sa tyan.

Nagsimula nang lumuha si Ace.

“A-ayaw please… ayaw…” Umiiling-iling na bulong ni Ace pero nginisian lang siya ni Chandler at binigyan ng isang malutong na sampal.

“Ayaw?! Bakit ayaw mo?! Dahil ba naangkin ka na niya?! Ha!” Sigaw ulit ni Chandler at binigyan ulit ng isang suntok at sampal si Ace.

“S-sven! T-tulungan–” Hindi na natapos ni Ace ang sasabihin niya nang sakalin siya ni Chandler.

“Akin ka! Naiintindihan mo?! Akin ka!” Walang sawa sa pag-iyak si Ace at pilit na nagpupumiglas kahit walang lakas ang buong katawan niya.

Lalong napasigaw si Ace sa sakit ng paulit-ulit kagatin ni Chandler ang leeg niya.

“Shit! Fucking swee–”  Hindi na natuloy ni Chandler ang sasabihin niya nang may bumato sakanya ng paso.

Agad siyang napagulong sa sakit at naiwan si Ace sa kama habang umiiyak.

“Walanghiya ka!” Sigaw ni Ivonne haban hawak-hawak ang isang halaman. Wala niya itong sawang pinaghahampas si Chandler.

Agad siyang napatigil ng mawalan ng ilaw.

“S-sven!” Malakas na sigaw ni Ace habang umiiyak.

“A-ace, nandito ang a-ate” Aalis na sana si Ivonne ng hatakin ni Chandler ang buhok niya pabalik.

“Ace! U-umali–”

“AHHH!” Sabay na sigaw ni Ace at Ivonne nang makarinig ng putok ng baril.

Pero hindi pa din binitawan ni chandler ang buhok niya.

“Hayop ka! Bitawan mo ko!” Sigaw ni Ivonne at pinagsisiko si Chandler.

Dahan-dahan naman tumayo si Ace habang umiiyak at isinisigaw ang pangalan ni Sven.

Kaagad niyang pinuntahan ang liwanag mula sa balkonahe.

Lalong lumalakas angv putukan. “Damn it!” Bulong ni Chandler at itinulak si Ivonne at patakbong lumabas ng kwarto.

---

Pagkahinto na pagkahinto ng sasakyan, agad bumaba si Sven dala-dala ang itim niyang baseball bat.

Agad niyang hinataw sa ulo ang dalawang nagbabantay sa harap ng rest house.

Agad siyang nakapasok sa loob dahil tanging doon lang sa gate may nagbabantay.

Pinauna niya ang mga tauhan nila. Maya-maya pa ay narinig niya na ang putukan ng baril. Kinuha niya ang pagkakataon na yon para akyatin ang bahaging itaas ng rest house.

Bawat humaharang sakanya ay malakas na palo lang ang sinasagot niya.

Wala siyang pakialam kahit ilan pang galos at sugat ang meron siya.

“A-ace! Ang ate ’to…” Rinig ni Sven sa boses ni Ivonne habang paakyat ng hagdan.

Madilim dahil walang kuryente. Medyo nahirapan ang tauhan nila Uno dahil trained din ang tauhan ni Chandler. .

“A-ayaw… Ayaw! S-sven! S-sven?! San ka Sven?!” Sigaw pa ni Ace habang nakatakip ang kamay sa magkabilang tenga at patuloy na umaatras palayo kay Ivonne.

“Ace! Huminto ka please! M-malalaglag ka!” Sigaw ni Ivonne.

“P-please! A-ayoko na! W-wag kang lalapit please!” Nagmamakaawang sigaw ni Ace.

Awang-awa si Ivonne habang nakatingin sa kapatid. Ang hubad nitong katawan na nasisinagan ng linawag ng buwan ay puro pula. May malaki na din siyang pasa sa tyan at putok ang mga labi nito.

Napatakip nalang siya ng bibig kasabay ng pagkahagulgol niya. “S-sorry… H-hindi ko alam..” Bulong ni Ivonne.

“W-wag ka lumapit! Hindi ikaw si ate! H-hindi ikaw!” Sigaw pa ni Ace habang nakaduro kay Ivonne. Nasa dilim kasi si Ivonne at hindi makita ni Ace.

Wala na din sa katinuan si Ace at ang tanging nakikita niya lang ay ang lalaking umubuso sakanya.

“S-sven! Tulong! A-ayoko na dito! A-ayaw…” Umiiyak na sigaw ni Ace at umatras pa.

“Humawak ka sa bakal! M-mahuhulog ka!” Umiiyak ding sigaw ni Ivonne.

May kababaan kasi ang bakal na harang. Kaya may posibilidad na mahulog talaga si Ace.

“S-sven! Sven!” Paulit-ulit niya pang sigaw.

“Ace!” Sigaw ni Sven nang makapasok sa kwarto.

“Hindi ikaw si Sven! H-hindi!” Sigaw naman pabalik ni Ace.

“A-ako ’to love! Ako ’to! Si S-sven mo!” Singhal naman ni Sven sa malambing na boses.

“A-ayoko na dito Sven… U-uwi na tayo… U-uwi na…” Umiiyak na bulong ni Ace.

Agad pinunasan ni Sven ang mga luha niya. At umabante ng kaunti. “H-halika na. B-bilis! Uuwi na tayo…” Pilit na ngiti ni Sven.

Dahan-dahan naman naglakad si Ace palapit. “U-uwi na tayo Sven ha?” Turan pa ni Ace habang naglalakad ng dahan-dahan.

“O-oo. Uuwi na tayo. A-ano bang g-gusto–” Hindi na natuloy ni Sven ang sasabihin niya nang biglang magliwanag.

Kitang-kita niya ang paglaki ng mata ni Ace kasabay ng pagatras nito ng mabilis.

“ACE!” Malakas na sigaw ni Sven kasabay ng putok ng baril.

Wala siyang pakialam. Mabilis siyang tumakbo para kuhanin ang kamay ni Ace pero huli na ang lahat nahulog na si Ace.

Kitang-kita nang mata niya ang dugo sa ulo nito habang bumagsak sa isang katawan ng tao nakahandusay sa baba.

“A-ace?!” Sigaw ni Sven.

Agad siyang tumalikod pero lakin gulat niya nang makita ang nakahandusay ding Ivonne habang may tama sa likod.

“I-iligtas mo si Ace!” Bulong pa ni Ivonne.

Agad na tumakbo palabas si Sven.

“Si Ivonne! Nasa taas!” Sigaw niya sa mga kasama niya at mabilis na pinuntahan ang pinagbagsakan ni Ace.

“Ace!” Sigaw niya habang umiiyak at mabilis na pinuntahan ang walang malay na asawa.

Mabilis at maingat niyang binuhat ito at tumakbo sa kotse. “A-ace! Wag kang b-bibitaw ha? W-wag mo ’ko i-iwanan! Nagmamakaawa ako sayo…”

---

Naka-upo magkakaharap sila Ian, Ivory, Junrick at Sven.

Iyak ng iyak si Ivory dahil hindi niya matanggap ang nangyari kay Ace.

Nakahiga lang ito sa hospital bed at walang malay. Naka benda ang ulo at ang daming aparatong nakakabit sakanya.

“Look what happen?! Kaya ayoko muna ibigay si Ace!” Sigaw ni Ivory.

“I’m so s-sorry honey. H-hindi ko ala–” Hindi na nakapagtimpi si Sven sa kaplastikan ni Ian.

“Fucking shut up Mr. Delgado! Hindi ba ’to ang gusto mo?” Litong-lito naman nakatingin si Ivory sa asawa niya.

Tinapik naman ni Junrick si Sven sa balikat.

“Hindi ito ang unang pagkakataon na nakahilata ang asawa ko sa putanginang kamang yan!” Galit na galit na sigaw ni Sven.

“Hindi mo ba naaalala ang ginawa mo? Hindi ba binugbog mo si mama dahil hindi mo matangap na nabuntis siya dahil ginahasa siya?!” Sigaw ni Sven.

Napayuko naman si Ivory. “Kaya wala sa oras na lumabas ang asawa ko muna sa tyan niya! At putanginang nauna ang ulo deretso sa sahig!” Galit na sigaw ni Sven.

“Kung makapagsalita ka hindi ikaw ang bumuhay dyan!”

Ngumisi naman si Sven. “Alam ba ng asawa mo na ibinenta mo si Ace sakin para mabayaran ang nga utang mo. Utang mo na pinaggamitan ng pera para sa operasyon ng una mong asawa?” Gulat na gulat naman si Ivory habang nakatingin kay Ian.

“Gago ka! Walang hiya ka! Mapapatay kitang gago ka!” Galit na galit na sigaw ni Ivory habang paulit-ulit sinampal-sampal si Ian.

“Simula ngayon, wala na kayong karapatan sa asawa ko. Sa oras na magising siya at hindi niya ako maalala, hahayaan ko siya sa pangangalaga ni mama. Pero kapag nag bente na siya, kukuhanin ko na siya sainyo. Wala kayong magagawa. Wala na sainyo ang anak niyo. Nasa akin na” Gigil na gigil na bulong ni Sven.

“At sa oras na malaman kong may kinalaman ka sa nangyari sakanya, magtago ka na! Ako mismo ang magbabaon sayo sa hukay! Kahit buhay ka pa!” Nakadurong sigaw ni Sven kay Ian.

“Wag na wag niyong susubukan itago ang asawa ko sakin. Kundi magkakalintikan talaga tayo” Banta ni Sven bago siya lumabas ng kwarto.

“Wag ka na magpapakita samin ng mga anak mo hayop ka! Isinusumpa kita!” Sigaw ni Ivory at tinulak si Ian palabas.

Dahan-dahan naman lumabas si Junrick. “I’m out of place. Wala akong asawa”

---

C.V.A

Chapter 48

---

“Hello my love…” Mahinang bulong ni Sven habang nakatitig sa walang malay na asawa.

Nabubuhay nalang ito sa mga aparatong nakakabit sa katawan niya.

Dahan-dahan siyang umupo sa tabi nito at kinuha ang kamay ni Ace. Paulit-ulit niyang dinampian ang likod ng mga palad ng tulog na asawa.

“Ano ng balak mo? Matutulog ka nalang? Ano?” Tumatawang turan ni Sven.

Pilit niyang itinatago sa mahinang mga pagtawa ang sakit at lungkot na nararamdam.

Dahan-dahan niyang hinamlos ang pisngi nito. “Tatlo linggo ka ng nakahiga! Hindi ka ba nagsasawang matulog?! Ang d-daya mo” Bulong ni Sven kasabay nang hindi mapigilang pagtulo ng mga luha niya.

“T-tangina. Ang sakit!” Bulong ni Sven at napahagulgol na.

“K-kung pwede ko lang akuin yan, g-gagawi ko. P-please? G-gumising ka na…” Pagmamakaawa ni Sven.

“N-natatakot na ’ko. Sana h-hinintay ko nalang na m-maalala mo ako. S-sana hindi nalang ako nagpakita. K-kasalanan ko ’to…”

“Please? B-balikan mo ko please? W-wag mo ko iiwan? M-maawa ka sakin Ace. M-mahal na mahal kita…” Walang sawang paghagulgol ang pumuno sa loob ng kwarto.

Hagulgol ni Sven. Hagulgol ni Sven na puno ng sakit.

Ilang minuto pa siyang umiyak bago nahimasmasan. Nakatulala lang siya ngayon sa mukha ng asawa niya habang nakangiti.

“Ang ganda mo pa rin. P-pero mas maganda ka kung wala yan mga aparatong yan sa bibig mo” Natatawang bulong ni Sven.

“Dito ka muna sa ngayon ha? K-kailangan muna kitang iwanan. T-tatapusin ko muna l-lahat ’to” Bulong pa ni Sven habang mahigpit na nakahawak sa mga kamay ng asawa.

“D-dapat pagbalik ko gising ka na! Dahil kapag hindi ka pa talaga gising, s-susunod agad ako sayo…” Bulong ni Sven at pinunasang mabilis ang mga luhang kumawala sa mga mata niya.

Mabilis niyang dinampian ng halik ang labi ng asawa bago ngumiti dito.

“I love you. I will always love you. Hintayin mo ’ko. B-babalik ako para sayo kasi babalik ka din n-naman sakin. Alam ko yan”

---

“Hey dad?! Anong tinititigan mo?” Bungad agad ni Chandler sa ama nang makarating siya sa opisina nito.

Si Ian naman ay nakatitig lang sakanyang telepono ay ngumi-ngiti-ngiti pa.

Agad naman itinago ni Ian ang phone niya pero nasilayan na iyon ni Chandler bago pa niya iyon itago.

“My first love…” Mahinang bulong ni Ian at huminga ng malalim.

“How come na lalaki si mom?” Natatawang tanong ni Chandler na may halong pang-iinis.

“It’s not your mom. He’s my everything” Buong pusong bigkas ni Ian.

“Can you tell me your story? I guess, wala naman akong magagawa. Love is love. Look at me! I’m inlove with your child” Tumatawang bulong ni Chandler.

“It’s not love you idiot! It’s lust! You feel lust all over Ace!” Singhal ni Ian sa anak.

“Okay. Whatever dad! I want him”

“Come on! Tell me your story!” Pagpupumilit pa ni Chandler.

Umayos naman ng upo si Ian at ipinatong ang kamay sa mesa.

“He’s my firstlove. Nauna pa siya sa mommy niyo, at sa mommy ni Ace…”

“He is just the most beautiful man I’ve laid my eyes on! His dreamy eyes, cute little nose and his sweet lips. He is almost perfection!”

“Oh God! I miss him…” Bumubulong na iling ni Ian. Lahat ng ala-ala nila ay bumabalik sakanya.

“Nagtataka nga ako kung bakit kaya kong saktan ang nag-iisang taong kamukhang-kamukha niya…” Bulong niya pa na hindi na pinansin ni Chandler.

“Wait dad! Are you the dominant one?” Tanong ni Chandler.

“Ofcourse! Hindi ako papayag kung hindi ako” Pasigaw na turan ni Ian na kinatawa lang ni Chandler.

“Okay dad. Continue”

“I met him at the school. We’re classmate at that time. We’re dorm mate to be specific”

“Noong una ko siyang nakita, I tried to avoid my feelings. Hindi naman ako bakla. Sakanya lang ako nababakla”

“The day I confess to him, is the scariest day in my life! I can’t afford to lose him! I really can’t! And thanks God. Pareho kami ng nararamdaman!”

Napangiti nalang bigla si Chandler.

“We stayed together for four years! Our entire college life! I can say that, that four years is the best day of my life” Huling turan niya bago huminga ng malalim.

“Pero hindi ko alam na yon din pala ang magiging masakit. We’ve done sex for several times. No. That was love making I’m sorry. Hindi ko na nga mabilang kung ilang beses kaming ng love making. And that was heaven!”

“Kissing him, licking him, pounding him, taste each inch of his skin–” Agad naman siyang napatigil nang patigilin siya ni Chandler.

“Stop right there dad! I knew all of that! Skip it! Ako nahihiya para sayo” Natatawang sabi ni Chandler.

“Oh! Okay” Tumatawang bulong din ni Ian.

“So, bago kami mag-graduate, I promised to marry him. The night before the graduation, I proposed to him. And happily, he said yes. The sweetest yes I heard in my entire life”

“We did sex that night but without rubber. As we usually do. Sabi niya gusto niya daw ako maramdaman. Yung kabuuan ko. Silly him! Halos sumigaw nga siya sa sarap habang inuupuan yung 8 inches ko!” Natatawang turan ni Ian habang si Chandler naman napangiwi nalang.

“Dad, I said enough of that”

“Oh! My bad!” Tumatawang bulong ni Ian.

“That night was the greatest night and the most sweetest night. Well all nights is sweetest with him”

“Pero hindi ko alam na yun na pala yung huli. I wake up and there’s no him beside me. There’s no him hugging me, fitting himself inside my hugs. And there is no morning kisses! That’s a night mare!” Malungkot na bulong ni Ian.

“Hinanap ko siya kahit saan. Hangga’t makakaya ko hinanap ko siya habang nagtratrabaho ako. Pero hindi ko siya nakita”

“My one, just like his name is nowhere to be found. He left me without any reasons”

“Pagkatapos nung dalawang taon, nawalan ako ng pag-asa kaya humanap ako ng ibang pupuno sa puso ko. I found Scarlet! Your mom!”

“Pero wala pa din makahigit sa pagmamahal ko sakanya…”

“After another two years, he came back. But I have you and Scarlet! Pinag-isipan kong mabuti ang desisyon ko. But I found out na hindi ako ang pinunta niya dito”

“Sumabog ako sa galit. I even chose him after you! Siya yung pipiliin ko! I can support you with money. Hindi ko naman kayo pababayaan pero siya yung gusto kong kasama”

“Ang sama mo dad” Natatawang bulong ni Chandler.

“I can do everything for him pero hindi nikya ako pinili” Puno ng pagsisising bulong ni Ian.

“That night, I went to bar. Uminom ako. Lahat ng sakit ininom ko. And boom! I wake up with another girl!” Natatawang bulong ni Ian.

“That was Ivory” Tugon ni Chandler.

“Yea right”

“Wala man lang akong naramdaman na takot. I supported Ivory with her financial needs. Nabuntis ko siya”

“That was Ivonne!” Tumangk ulit si Ian.

“Her mother want us to be married. Kaya ginawan ko ng paraan, nag-file ako ng divorse kay Scarlet. Alam ko na din bago mamatay si Scarlet, alam kong nararamdaman ko nang hindi niya na ako mahal”

“Ninakaw ko lang naman si Scarlet” Tumatawang bulong ni Ian. “Pero kahit ganon, we loved each other. Ang alam ko, naunang namatay yung lalaki niya bagos siya”

“We’re on the same boat when I decided to file a divorse. At first ayaw pa ni Scarlet dahil buntis siya kay Casi but he also love his man”

“Nagkasundo kami na magiging magulang kami kay Casi while doing our business”

“But nauna nagkasakit yung lalaki niya at namatay, sa sobrang lungkot niya hindi nagabayan ng maayos si Casi. Nagkasakit din siya and I tried my best to cure her but nabaon lang tayo sa utang”

“Pero bago pa nangyari yon..”

“After manganak ni Ivory, I stayed on her. Leaving you my son and daughter at your mommy and his man”

“Tito Ralph” Nakangiting bulong ni Chandler.

“I also love Ivory. After two years bumalik si siya”

“Pero hindi pa din nagbabago ang pagmamahal ko sakanya… Alam ko na ding hindi ako mahal ni Ivory. That’s why, noong nangyari kay Ace yon madali niya akong pinagtulakan”

“I know! She loves someone else. And I thankful to that. Malaya kong nagagawa yung gusto ko just like what happened between me and Scarlet”

“Nagulat nalang ako pag-uwi ko sa bahay nila Ivory, I saw my first love and Ivory cuddling on the same bed!” Kitang-kita ang gulat sa mukha ni Chandler.

“Sa sobrang galit ko, I raped Ivory sa harap niya”

“And I knew na hindi niya mahal si Ivory dahil hindi niya ako pinigilan man lang. Kitang-kita ko yung sakit sa mata niya habang ginagawa ko yun kay Ivory. He loves me. He still loves me”

“Ivory forgive me for what happened. Sinabi niay sakin na, that my one has a big problem. My one’s father wants him to marry a girl or date a girl dahil na rin tumatanda na siya pero mahal niya daw ay ako. And Ivory knew that”

“Ano bang laban ko sa tatay ng first love ko. Sobrang yaman nila! Wala pa ko sa hintuturo ng first love ko”

“Ivory added na, simpleng usap lang daw yon na nauwi sa sex. Galit na galit ako kay Ivory. I said, he can fuck any guy but not my guy”

“Yun na yung naging simula ng pagkakalabuan namin ni Ivory. After that, nabuntis siya. Hindi saakin na sobrang kinagalit ko”

“That was Ace” Tumango naman si Ian.

“Everytime I see Ace’s face, I remember him! I want to kill him that time! Pinapaalala niya lang kung paano ako iwan ng taong mahal ko. Wala silang pinagkaiba! Face, ugali. Lahat-lahat! Kaya galit ako lalo na kapag magkasama sila ni Ivory. Bumabalik sa ala-ala ko si Ivory kasama yung taong mahal ko na magkayakap sa kama”

“Kaya ganon nalang yung galit ko kay Ace” Nagpabuga ng malalim na hininga si Ian.

“Don’t worry dad. Hindi ko mahal si Ace. Sakanya lang ako nalilibugan beside Shiena. I promise kapag nagsawa na ako at laspag na siya, ibabalik ko na siya sa asawa niyang bulok”

Hindi naman sumagot si Ian.

“Hindi na siya bumalik pa simula noon. Hindi niya man nalaman na may anak siyang naiwan. I knew, isusumpa niya ako sa galit kapag nalaman niya ang pinaggagawa ko sa anak nila ni Ivory. Kaya ko din yun ginagawa para bumalik siya. Kapag nangyari yon, itatali ko na siya sa bewang ko. Itatali sa kama o ikadena pa kung kinakailangan”

“That’s what I like dad! Possesive!” Tumatawang sabi ni Chandler.

“Be easy on Ace. Baka hindi niya ako mapatawad. And the last time! I told you to go easy on him! Kuhanin ang loob ni Ace at paibigin! Hindi i-rape. I will surely kill you kapag nangyari pa ulit yon” Banta ni Ian.

“You know me dad. Demonyo ako. I can kill anyone kung haharang sa mga plano ko. I can kill anyone including you. Hindi ako naniniwala sa ligaw. You know my story. Baliw ako. Kung anong gusto ko, makukuha ko. Don’t you dare to stop me” Banta din ni Chandler pero hindi nahintakutan ang ama.

“By the way dad, what’s his name?”

Ngumiti naman si Ian at inalis ang tatlong botones ng damit niya at ipinakita ang tattoo sa dibdib.

“Uno. My Uno”

---

C.V.A

Chapter 49

---

“Oo nga pala Chandler. Nasan yung kapatid mo?” Tanong ni Ian pagkatapos magkwento.

Napakibit balikat naman si Chandler. “I dont know dad. Baka kasama ni Shiena”

Tumango naman si Ian. “Okay”

“I’ll get going. Meron akong meeting”

“Dad? May I ask?” Sabi ni Chandler.

“Yes. Sure. Bako ako umalis” Turan naman ni Ian.

“Kailan mo ibibigay sakin ang company? I’m not getting younger na” Natatawang sabi ni Chandler.

“I don’t know. I’m not ready to pass it yet. I’m enjoying. Wala naman akong ibang maeenjoy” Sagot naman ni Ian at sinuot ang suit at iniwan si Chandler sa loob.

“That old man. Inswear kung hindi niya ibigay sakin, papatayin ko nalang siya” Walang halong biro na sabi ni Chandler habang hinihimas-himas pa ang hawak niyang baril.

“But for now, let me play this game with Alegria”

---

“Hello Sven?” Bungad ni Girlie sa phone.

“How’s my husband? All settled na ba dyan sa Bataan?” Agad na tanong ni Sven habang binabalot ang kamay niya ng kung anong tela.

“Yes Sven! All settled na!” Sagot naman nj Girlie.

Ngumisi naman si Sven. “Good!” Pagkatapos niyang balutin ang kamay ay pinaikot-ikot niya ang baseball bat at hinampas-hampas sa hangin.

“Don’t forget the CCTV’s and security. Nagpadala na ako ng more than a hundred dyan” Bilin ni Sven.

“Yes copy master Sven. Ano pa?”

“Thats all”

“Hindi ka pa ba uuwi?” Tanong naman ni Girlie.

“Malapit na siguro ’tong matapos Girlie”

Huminga naman ng malalim si Girlie. “Osige na. Ba-bye na. Kailangan kong tumulong dito sa mansion mo dito”

Hindi na naghintay si Sven. Agad niyang pinatay ang tawag.

“Aba’y bastos na master! Pasalamat siya hindi pa nagigising ang asawa niya! Kundi isusumbong ko talaga!” Inis na singhal naman ni Girlie.

Isa-isang tinignan ni Sven ang mga baril na nasa harap niya. Lahat alam niyang gamitin. Walang labis walang kulang. Pero mas gusto niya gamitin yung baseball bat.

“Ayos na ’tong baseball bat” Bulong ni Sven at humiga habang nakatitig sa litrato ng asawa niya.

“Malapit na matapos Ace, love. Gising na agad ha? Miss na miss na kita. Wag mong sanaying matulog dyan. Hindi maganda yan. I love you!”

---

Pagkalabas na pagkalabas ni Ian sa resto, agad siyang naglakad papunta sa nakaparadang kotse niya.

Dahan-dahan bumabagal ang lakad niya dahil nararamdaman niyang may sumusunod sakanya.

Biglang humarap si Ian at mabilis na sinapo ang suntok na dapat matatanggap niya. Mabilis siyang lumaban sa mga sipa at suntok ng kalaban niya bagos siya hinampas ng baseball bat sa likod na kinawalan ng malay ni Ian.

“Tangina. Lalaban ka pa e” Bulong ni Sven.

“Sige. Ipasok niyo na yan” Utos niya sa kasama niya. Agad naman siyang sinunod ng mga yon at pinasok agad si Ian sa van.

Mabilis silang umalis papunta sa kinatutuluyan ngayon nila Sven.

---

Kampanteng nakaupo si Chandler sa upuan niya. Nang may tumawag sa telepono.

“Hello lord C-chanlder?” Bungad sakanya ng kung sino at nauutal-utal pa.

“What? Importante ba yang itinawag mo?” Tanong niya sa secretary niya.

“O-opo sir. H-hindi po kasi namin m-matawagan si sir Ian…”

“What is it?”

“I-isa-isa na pong nagpu-pull out yung mnga investor natin all over the world. As of now, we have only 50% left” Agad napatayo sa gulat si Chandler.

“What?! How come?!”

“I-its started a month ago sir…”

Sa sobrang galit ni Chandler ay naibato niya lahat ng gamit sa harap mesa.

“Bakit ngayon niyo lang sinabi?! You fucking useless!” Sigaw ni Chandler sa phone.

“What’s the reason?! Tell me!” Sigaw pa ni Chandler.

“Halos lahat po sila nakita yung sex tape niyo. A-ayaw daw po nila madamay sa maduming gawain niyo…” Dahilan naman ng secretary.

Sinipa naman ni Chandler ang mesa sa inis at malakas na sumigaw.

“This can’t be!”

Agad pinatay ni Chandler ang tawag at tinawagan si Ian pero walang sumasagot.

“Fuck you dad! Fuck you!” Mura niya ng paulit-ulit at ibinato ang phone sa pader.

---

Mabilis tinanggal ni Sven ang sumbrero niya at naghubad ng damit.

“Nandun na ba si Breil?” Tumango naman yung kasama nila.

Tumango si Sven at kinuha ang baseball bat niya.

Pinapasayad niya sa lapag yung baseball bat habang naglalakad siya sa kwarto kung nasaan ngayon si Ian na naglilikha ng ingay.

Nadatnan nila si Breil na nakatitig sa nakataling Ian sa upuan. Titig na titig ito kay Ian.

Ngumisi lang si Sven at kinuha ang timba ng tubig at mabilis na ibinuhos kay Ian na kinagulat ni Breil.

Parang may kung ano kay Breil na gusto niyang pigilan si Sven.

“Good morning!” Pang-aasar pa ni Sven habang pinapalo-palo sa palad ang baseball bat.

“Gabi na pala. Sorry dad!” May pagka-sarkastikong sabi ni Sven.

“Ang swerte mo naman! Look at you! Nakakalakad ka, nakakapagsalita, nakakakain. Pero yung asawa ko nakahiga lang!” Puno ng hinanakit na sigaw ni Sven.

“How about, hindi nalang kaya kita palakarin? Hindi pagsalitain? Hindi pakainin? Hindi ba maganda yon?” Singhal ni Sven at hinataw si Ian sa braso na sobrang nagpasigaw sakanya.

Napaiktad naman si Breil sa gulat at gustong pigilan si Sven. May kung anong kumukurot sa puso niya sa twing naririnig ang sigaw ni Ian.

“Sign this!” Kinalas ng ilang tauhan ni Sven ang tali ni Ian.

“N-no!” Agad na tanggi ni Ian. Ang kasulatan na ngsasabi na lahat ng ari-arian ni Ian ay lahat maipapangalan kay Ace.

Sa galit ni Sven agad niyang hinataw ang kabilang braso nito. Agad naman napahawak si Breil sa kamay ni Sven para pigilan..

Agad naman siyang tinignan ni Sven ng masama. “H-hindi siya makakapirma kapag ganyan” Pagdadahilan ni Breil.

Pilit naman pinakalma ni Sven ang sarili niya. “Pirmahan mo!” Sigaw niya pero umiling lang ng umiling si Ian.

Ihahampas na sana ulit ni Sven ang baseball bat ng pigilan siya ni Breil.

“A-ako nang kakausap–” Hindi natuloy ang pag-uusap nila ng marinig ang putukan sa labas.

Agad silang nagkatinginang dalawa. Lumabas naman ang mga kasama nila sa loob at silang tatlo nalang ang natira sa loob.

“What’s happening?” Tanong ni Sven..

Napatingin naman sila nang tumawa si Ian. “A-akala niyo ganon lang kadali yon? H-hin–” Hindi na pinatapos ni Sven si Ian. Mabilis niya itong hinampas na sanhi ng pagkatulog ulit ni Ian.

“Tangna. Daming satsat. Mamatay din naman” Singhal ni Sven.

Nagulat nalang sila pareho nang kumalabog ang pintuan at inilabas non si Chandler.

Ngumisi siya agad. “Surprised?” Tanong niya.

Inismiran naman siya ni Sven. “Do I look surprised?”

Mabilis na sinalubong ni Sven ng hampas si Chandler pero agad nahawakan ni Chandler ang baseball bat kaya mabilis na sumipa si Sven sa tyan nito at sinuntok sa mukha.

Nang makabawi, sinipa ni Chandler si Sven dahilan ng pagkakaatras nito at sinapak.

Hindi nagpatinag si Sven, agad niyang hinataw ang binti ni Chandler na kinabagsak ni Chandler bago sakyan at paulanan ng suntok.

Hinawakan naman ni Chandler si Sven sa balikat at mabilis na sinipa sa tyan.

Agad kinuha ni Sven ang baseball bat para sana ihampas kay Chandler nang sumigaw si Chandler.

“Sige! Ihampas mo nang mapindot ko ’tong hayop na ’to at sumabog yung bahay mo sa Bataan kasama ng asawa mo!” Sigaw njya habang hawak-hawak ang remote.

Agad namutka si Sven at napaatras. “A-akala mo maiisahan mo ’ko?” Natatawang sabi ni Chandler at tumayo ng dahan-dahan.

“Hey dad! What’s up? Doing good? Aww. Tulog pala” Natatawa din bulong niya habang nakatingin kay Ian na katabi ngayon ni Breil.

“Baliw ka na!” Sigaw ni Sven.

Tumawa naman ng malakas si Chandler. “Hindi ba sinabi ni dad?”

Tumingin naman siya kay Breil. Kinuha ni Svne ang pagtataon na yon para sipain ang kamay ni Chandler na dahilan ng plagtilapon ng remote at mabilis na hinampas si Chandler ng buong lakas sa likod.

Ihahampas na sana ulit ni Sven sa ulo ni Chandler ang baseball bat nang sigawan siya ni Ian.

“Sige! Papatayin ko ’tong alaga mo!” Sigaw niya kay Sven habang nakatutok kay Breil ang baril.

Agad napahinto si Sven at hinayaan ang namimilipit na Chandler.

“Anong bang gusto mo Ian?! Binigay ko na sainyo yung gusto niyo!” Sigaw ni Sven.

“Wala! Wala akong gusto! Gusto kong mamatay ang asawa mo!” Sigaw ni Ian pabalik.

“Bakit?!”

“Dahil naaalala ko sakanya ang taong iniwan ako!” Sigaw ni Ian.

Napatawa naman si Sven. “Putanginang rason yan Ian! Walang kwenta!”

“Ang babaw mo!”

Tinutok ni Ian ang baril kay Sven habang mahigpit ang pagkakasakal kay Breil.

“Bakit hindi ikaw ang mauna? Dun din naman papunta ang asawa mo diba?” Nakangising sabi ni Ian.

Naagaw ang atensyon nilang lahat nang sumigaw ang isang lalaki.

“Sige! Iputok mo yang baril lalaki ka! Sinasabi ko sayo hindi mo na ako makikita ulit!” Sigaw ng lalaki habang nakatutok ang baril na hawak niya sa ulo niya.

Para naman nanlambot ang tuhod ni Ian habang nakatingin sa taong yon.

“Wag mong sakalin yang anak mo!” Sigaw pa niya.

Agad naman napabitaw si Ian kay Breil. At agad napatingin sa magandang lalaki galit na galit sakanya.

“U-uno ko…” Bulong niya kasabay ng pagtulo ng luha niya.

Mabilis niyang ibinaba ang baril na hawak njya.

“I-ibaba mo nga yang baril na yan Uno!” Utos ni Ian kay Uno.

“S-sinong nagsabing tutukan mo ng baril sarili mo ha?!” Galit na turan ni Ian.

Gulong-gulo naman nakatingin si Sven sa kanilang dalawa.

“Ano na naman kagaguhan ang pinaggagawa mo?!” Singhal agad ni Uno sakanya.

Agad umiling si Ian at tinawid ang pagitan nila ni Uno at binagsak ang baril.

“W-wala akong ginawa Uno ko…” Agad na sabi ni Ian at hinawakan ang kamay ni Uno at itinapon ang baril na hawak nito kung saan at hinawakang mahigpit ang kamay ni Uno.

“P-patawarin mo ’ko Uno. I-ito lang yung alam kong paraan para bumalik ka s-sakin..” Pagtatapat niya kay Uno.

Napasapo naman si Sven sa noo niya. “This inlove motherfucker. I want to kill him right now”

Hindi nila napansin na nakuha na ni Chandler ang remote at baril.

Sabay niyang pinindot at ipinutok ang baril sa dereksyon ni Ian.

Mabilis na iniharang ni Uno ang sarili para siya ang tamaan ng baril at walang alinlangan hinataw ni Sven ng baseball bat sa ulo si Chandler.

---

C.V.A

Chapter 50

A/N:

ps. This is the last chapter. Epilogue na po bukas. But I promise, and as I usually do, meron pong special chapter. The special chapter consist of 3-4 chapters. Isang bagsakan na para masaya. I just wanna thank sa lahat ng sumuporta sa storya kong ’to. This is not the end. And one more thing, happy 7mons of writing for me! This 7mons is the best day of my life. I made new friends at naishe-share ko yung napaka-korni na gawa ko. Sana hindi kayo magsawa sa pagsuporta.

One fact about me,

I hate sad ending stories

.

---

“Uno!” Malakas ni sigaw ni Ian at mabilis na sinapo ang pabagsak na katawan ni Uno.

“Shit! Fuck you Chandler! Fuck you!” Sigaw din naman ni Sven at mabilis na kinuha ang phone niya at patakbong lumabas.

Halos lahat sila ay nagkakagulo sa loob. Si Breil hindi alam ang maggiging reaksyon. Nakatitig lang siya sa papa at tunay niyang ama.

“U-uno?!” Umiiyak na bulong ni Ian at tinatapik-tapik ang pisngi ni Uno.

“A-arrghhh!” Daing naman ni Chandler habang nakahawak sa dumudugo niyang ulo na hinampas ni Sven.

Sa inis at galit ni Breil sinipa niya pa ito sa sikmura.

“U-uno? M-mahal ko?” Patuloy lang sa pagtapik si Ian kay Uno habang walang sawa sa pagtulo ang mga luha nito.

“D-dad! Bilis! B-buhatin mo si papa. Kaya mo ba?” Tanong ni Breil.

Kahit naman masakit ang mga braso niya at paa niya sa hampas ni Sven, ay walang alinlangang tumango si Ian. Parang wala siyang iniindang sakit habang buhat-buhat si Uno sa mga bisig niya.

Sabay silang tumatakbo palabas ng lugar. Maingat na maingat ang paghawak ni Ian kay Uno habang tumatakbo sila palabas.

Nang makarating sila sa kotse, mabilis na binuksan ni Breil ang pinto at maingat naman pumasok si Ian karga-karga si Uno.

“W-wag ka muna matulog!” Banta pa ni Ian ng makitang nakabukas ng kaunti ang mga mata ni Uno.

“H-hindi naman m-masakit…” Mahinang bulong ni Uno na sinabayan niya pa ng mahinang pagtawa.

“G-galit ako sayo Uno. G-galit na galit!” Umiiyak na sabi ni Ian kay Uno at pinunasan ang pawis nito sa noo.

Si Breil naman ay deretso lang ang tingin sa daan habang nagmamaneho.

“A-ang iyakin m-mo p-parin…” Sagot naman ni Uno at hinawakan ang kamay ni Ian.

Lalo naman naiyak si Ian. “Wag ka na nga magsalita!”

“N-nak? B-bilisan mo pa please?” Pakiusap niya kay Breil.

“A-ano ka ba! H-hindi pa ako mamatay! T-tama lang ng b-baril ’to!”

“M-malayo ’to sa bituka– malapit pala! B-basta–” Hindi na pinatapos ni Ian ang sasabihin ni Uno nang siilin niya si Uno ng mainit na halik.

“Sinabi kong tumahimik ka na! Tignan mo yung sarili mo! B-bakit humarang-harang ka pa kasi! Ang kulit–”

Ngumiti naman si Uno. “M-mahal kita…”

Napatigil naman si Ian. “Mahal din kita! Pero wag kang magsalita ng ganyan! Para kang–”

“I love you…” Bulong ni Uno.

“Uno!”

“I s-said , I love you…” Bulong ulit ni Uno.

“D-don’t leave me again Uno please? I’m b-begging you…” Pagmamakaawa ni Ian.

“D-dad! Let’s go!” Agad naman bumaba sila Uno at Ian.

Mabilis na inihiga ni Ian si Uno sa stretcher at nakisabay sa takbo ng nurse habang hawak ang kamay ni Uno.

“U-uno, I want to be with you until my last breath. P-please…” Ngumiti lang si Uno sakanya bago niya bitawan ang kamay ni Ian at ipasok na si Uno sa operating room.

Napaupo nalang si Ian sa sahig habang umiiyak.

“F-fuck you Ian! Fuck you! This is all your fault!” Sigaw niya sa sarili niya.

Agad naman siyang nilapitan ni Breil at niyakap.

“Papa will be fine dad. Papa is strong. Please. Kahit galit ako sayo, tatay pa din kita”

---

Pagkababa na pagkababa nila Girlie sa sasakyan, kasunod niya si Kelann.

Inikot niya ang paningin sa harap ng malaking mansyon ni Sven.

“Ang ganda naman dito” Bulong ni Kelann pero parang may mali habang nakatingin si Girlie sa kabuuan ng mansyon.

“Wala ka bang napapansin honey?” Tanong ni Girlie.

Napakibit balikat naman si Kelann. Malapit na maggabi nang makarating sila sa mansyon. Medyo mahaba-habang byahe din.

“Teka nga” Singhal ni Girlie at sinilip ang van ni Ace. Kasama ang dalawang doctor sa van nito at tatlong nurse.

Binuksan niya ang pinto at pumasok siya.

“Wala naman pong nangyare habang byumabyahe tayo diba?” Tanong ni Girlie sa mga doctor.

“Wala naman po sir Girlie” Napasimangot naman si Girlie.

Tinuro niya ang mukha niya na may nakapatong na makapal na make-up.

“Sir?” May pagka-sarkastiko niyang sabi.

“Girlie, sir?” Banggit niya sa pangalan niya.

“S-sorry po si–” Napahinga nalang ng malalim si Girlie.

“Sorry po m-maam…”

“Hay nako!” Singhal nalang niya at bumaba na.

“Wala pa ba yung mga pinadala ni Sven? Walo lang yung mga tukmol na body guard na nandito” Turan ni Girlie kay Kelann.

“Hindi ko alam honeybee. Hindi naman ako yung nagpadala ng mga guards” Sagot naman ni Kelann.

Hinampas naman siya ni Girlie. “Tangina mo. Wala kang kwenta kausap” Turan ni Girlie.

“Dyan ka lang! Bantayan mo si Ace. Baka bumangon yan at takbuhin hanggang maynila makita lang ang asawa niya” Biro pa ni Girlie at naglakad na papunta sa entrance ng mansion.

“Wow haytek!” Bulong ni Girlie nang makita ang lapatan ng palad sa pintuan.

Mabilis niyang nilapat ang kamay niya don at umilaw lang iyon ng isang beses.

’ Welcome master Girlie! ’

Muntik nang mapa-atras sa gulat si Girlie nang marinig ang computerized na boses.

“Wag ka na nga magsalita! Maaatake ako sayo sa puso!” Singhal niya sa computer.

’ Okay master! ’ Napatalon na si Girlie nang sumagot ulit yung computer.

“Pota naman!” Sigaw niya at napahawak sa dibdib.

“Honeybee?! May problema ba?!” Sigaw naman ni Kelann sakanya.

Inismiran lang siya ni Girlie. “Honey! Nagsasalita yung pinto nila! Nakakatakot!” Sigaw niya pabalik kay Kelann bago buksan ang pinto.

Bumungad sakanya ang maaliwalas at malinis na mansyon.

Agad nakakuha ng pansin niya ang malaking painting ni Ace na nakasabit.

Napaikling nalang siya at napangiti. “Iba talaga kapag inlove! May pa-painting si master Sven!”

Nilapitan ni Girlie ang painting at tinignan ng maayos. Nanlaki ang mata niya nang makita kung sino ang gumawa non.

“Putangna! Jeorge William bes!” Mura ni Girlie.

“Taena! Pasalamat ka mayaman si Kelann kundi nanakawin talaga kita dyan!” Singhal pa ni Girlie habang nakatingin sa painting ni Ace.

Sa ganda ng painting, lahat naman talaga magkakainteres.

Pagkatapos silipin ni Girlie ang malaking sala, agad niyang inisa-isa ang bawat kwarto. Wala pang katulong silang kasama dahil pinapalitan lahat ni Sven.

Kailangang i-check ni Girlie ang bawat sulok ng bahay. Hindi pwedeng basta-basta nalang niya ipasok si Ace sa bahay na ’to.

Napangiti naman agad si Girlie nang makapasok sa isang kwarto na ang tanging design lang ag makukulay na donuts. Syempre alam na niya kung para kanino ang kwartong yon.

“Shet. Sana hindi siya magka-diabetes” Bulong pa ni Girlie.

Ang pinagtataka niya lang ay kung bakit bawat kwarto ay may donut din na unan. Hindi ba dapat sa kwarto lang ni Ace yon? Medyo malaki din yung unan at matambok.

Mabilis siyang bumaba sa sala ulit at nakakita na naman siya ng parehas na unan. Tinungo niya ang main kitchen. May isang donut na unan ding naka patong sa itaas ng ref. Hindi na maganda ang nararamdaman ni Girlie.

Tinungo niya ang likod na bahagi ng bahay. Kung nasaan ang garden at pool.

Nakakita na naman siya ng pare-parehong unan na nakahelera sa mahabang upuan.

Dahan-dahan nilapitan ni Girlie ang unan, hahawakan na sana niya nang biglang tumunog ang phone niya.

“Hello honeybee? Naligaw ka na ba sa laki ng bahay ni Sven?” Tanong ni Kelann sa phone.

Ipinagsawalang bahala nalang ni Girlie ang iniisip niya. “O-oo. Puro nga donut e!”

---

Paulit-ulit tinawagan ni Sven ang telepono ni Girlie pero ganon nalang ang galit niya nang walang sumasagot. Naghalo na ang nararamdaman niya. Takot at galit.

Takot sa kung anong nangyari sa asawa niya don sa mansyon niya na tinaniman ng maraming bomba.

“Girlie! Sagutin mo! Nagmamakaawa ako..” Bulong ni Sven at minaneho ng mabilis ang kotse gamit ang isa niyang kamay.

Ilang oras din ang byahe pero sa patakbo ni Sven, paunti ng paunti ang oras.

Habang nasa byahe siya, paulit-ulit niyang tinatawagan ang phone ni Girlie at Kelann. Hindi na din ma-contact yung mga tao na pinadala niya.

Sa inis ni Sven ay naibato niya ang phone sa ilalim at pinabilis pa ang takbo.

Walang pakialam sa kasabay niya sa daan.

Ilang oras lang ang byahe. Lukob ng kaba si Sven at takot.

Lalo pa siyang natakot at kinabahan habang nakatingin sa ilang truck ng bumberong tinatalakay ang daan papunta sa mansyon niya.

“N-no… This is not happening!” Bulong ni Sven at nilagpasan lahat ng bumbero.

Halos manlumo siya habang nakatingin siya malaking mansyon niya na binabalot ngayon ng apoy.

“A-ace?” Bulong ni Sven at mas lumapit pa. Hindi alintana ang init dulot ng malakas na apoy.

“Ace?!” Umiiyak na sigaw niya.

Napa-atras siya nang may malakas na pagsabog na naganap.

Hindi niya alintana ang init at mabilis na siyang tumakbo pero mabilis din siyang nahawakan ng mga tao don. “B-bitawan niyo ko!”

“N-nandun yung asawa ko please! P-please! Bitawan niyo ko!” Paulit-ulit na sigaw ni Sven .

Wala siyang pakialam kung magkano ang nasayang sa nasunugang bahay. Ang inaalala niya, ang asawa at mga kaibigan niya sa loob..

Napaluhod nalang si Sven sa kakaiyak dahil wala na din siyang magawa.

“A-ace! B-bakit ang daya-d-daya ng mundo?”

---

C.V.A

Epilogue

---

“O-oo. Puro nga donut e!” Natatawang bulong ni Girlie sa phone.

Agad naman nagsalubong ang kilay ni Kelann. “Puro donut? What do you mean?” Tanong ni Kelann.

“Puro kasi donut sa loob at labas ng bahay. Meron sa kusina, sa bawat kwarto, meron din dito sa pool area. Ganon ba kahilig sa donut si Ace?” Paliwanag ni Girlie.

Bigla naman nanlaki ang mata ni Kelann nang maalala ang sinabi ni Sven sakanya. “W-what?!” Bulaslas ni Kelann.

Agad naman nagtaka si Girlie sa reaksyon ng boyfriend niya. “Bakit parang gulat na gulat ka?”

“Shit! Ang sabi sakin ni Sven, wag na wag daw gagalawin yung nag-iisang kwarto na puno ng donuts. Yung katabi ng master bedroom”

Agad naman nanlaki ang mata ni Girlie. “So you are saying na?”

“May mali dito sa mansyon honeybee! Alam naman nating madamot si Sven pagdating sa mga bagay ng asawa niya!”

Agad lumapit si Girlie sa upuan at kinapa ang unan.

Agad niyang napaatras nang may mahawakang matigas at hugis parisukat.

“Honeybee? Anong nakita mo? Papasok na ako ha!” Turan ni Kelann.

“Dyan ka nalang honey! Bantayan mong maigi si Ace…”

Umupo si Girlie sa upuan at inilabas mula sa strap ng hita niya ang isang matalim na kutsilyo.

Agad niyang winakwak ang tela ng unan. Agad sumalubong ang ilang pampalambot pero ang pinaka nagpagulat kay Girlie ang laman sa gitna ng unan.

“B-bomba!” Mahinang bulaslas niya habang nakatitig sa bomba.

“Bomba?!” Sigaw ni Kelann sa kabilang linya.

“Kelann honey?! Paalisin mo na yung van ni Ace! Sa Pampanga! Dun mo papuntahin kila lola! Hindi pwede dito!” Sigaw ni Girlie at itinapon ang lahat ng unan sa pool.

“Ano ba Girlie! Lumabas ka na dyan!” Sigaw naman ni Kelann.

“S-sayang ’tong mansyon ni Sven!” Sigaw ni Girlie at kinuha ang mga unan sa sala at dinaretso sa pool.

“Tangina naman Girlie! Ikaw ang masasayang kapag hindi ka pa lumabas dyan!” Sigaw ni Kelann.

Mabilis na pumasok si Girlie at ginawa niya ang lahat para makuha ang malaking painting ni Ace.

“Girlie!” Nagulat siya nang makita si Kelann.

“Kelann honey! Sapo!” Ibinato niya kay Kelann ang painting ni Ace. Mabilis at maingat naman nasapo yon ni Kelann.

“Bilis baba!” Utos ni Kelann. Tumango naman si Girlie at mabilis na bumaba.

Muntik pa siyang matumba buti nalang ay nahawakan na agad siya ni Kelann sa bewang.

Sabay silang tumakbo palabas habang dala-dala ang painting ni Ace.

“B-bakit mo pa kinuha ’to?!” Sigaw ni Kelann pagkasakay nila sa sasakyan at pinaandar paalis.

“S-sayang naman Kelann. Ang mahal nyan! Mabebenta yan!” Sagot ni Girlie.

Nauna na ang van ni Ace papunta sa Pampanga kung saan ang lola ni Girlie. Malapit lang ang byahe nila.

Palabas na sila Girlie sa gate nila Sven pero  medyo malayo na iyon sa mansyon nang makaramdam sila ng malakas na pagsabog.

Agad napahawak si Girlie sa kamay ni Kelann at sabay na yumuko.

Nabasag ang salamin ng sasakyan sa lakas ng pagsabog. Mabuti nalang at malayo sa kabayanan ang mansyon ni Sven na ginawa talaga para sa pagtatago.

Pagkatapos nang malaking pagsabog, napasandal nalang si Girlie sa upuan.

“O-ouch honey…” Bulong niya pa.

“Y-yung painting, a-ayos lang ba?”

---

Nakaluhod lang si Sven habang nakatitig sa nagliliyab niyang mansyon.

Hindi pa din matigil ang mata niya sa pag-iyak. Unti-unti nang naapula ang apoy.

“A-ace ko…” Bulong niya pa habang umiiyak.

“Hoy Sven! Anong iniiyak-iyak mo dyan?!” Nagulat nalang siya nang marinig ang boses ni Girlie.

Agad siyang napapunas ng luha at tumingin sa dereksyon kung nasaan ang nagsalitang Girlie.

“G-girlie?!” Sigaw ni Sven at tumayo. Kitang-kita niya si Girlie habang hawak-hawak ang malaking painting ni Ace.

“Y-yung asawa ko? N-nakatakbo ba?” Tanong ni Sven.

Natawa nalang si Girlie ng mahina. “Oo! Pinatakbo ko! Eto oh!” Inabot ni Girlie ang malaking painting ni Ace. Nakangiti namang nakatitig si Sven don.

“Ayan lang ang nakuha ko sa loob Sven. Hindi ko alam na ang dami palang nakatanim na bomba sa loob” Turan ni Girlie.

Ngumiti naman si Sven at mabilis na niyakap si Girlie.

“Maraming salamat Girlie! Utang ko sayo yung kaligtasan ng asawa ko” Bulong ni Sven.

“Hoy ano ka ba! May bayad yon! Anong utang-utang! Kailangan ko ng pera! Balak ko pa nga sanang ibenta yan!” Turo niya sa painting ni Ace. Agad naman napayakap si Sven sa painting.

“Kaya kinuha ko. Pasalamat ka mabait ako!” Tumawa nalang si Sven sakanya.

Sabay silang humarap sa nasusunog sa mansyon. “Magkano ginastos mo dito?” Tanong ni Girlie.

“Half a billion pesos? I guess” Walang panghihinayang na sagot ni Sven.

“Wow… That’s crazy!” Bulaslas ni Girlie.

“Yea right. Pero ang importante, ligtas ang asawa ko. Kikitain pa yang pera. Kaligtasan hindi na”

Tumango-tango naman si Girlie.

“Pwede ka ng maging tatay” Natatawang bulong niya.

“Sa tingin mo din? Gusto ko na ngang maging tatay e!”

“Edi gumawa ka na! Problema ba yon?”

“On the process na” Turan ni Sven at humalakhak.

“So, san ang asawa ko? Puntahan ko na”

“Nakila lola Guring. Dun ko pinatakbo” Tumatawang turan ni Girlie.

Tumawa din si Sven at huminga ng malalim. Akala niya mawawala na ang pinakamahalagang kayaman niya. Ang kayamanan na yon ay walang kapantay na halaga.

“Tara! Hayaan na natin sila dyan!”

---

“W-wala naman pong malala sa asawa ko diba?” Tanong ni Ian sa doctor.

Ngumiti naman yung doctor sakanya. “Wala naman po. Natanggal na yung bala sa tyan niya. Mabuti nalang hindi tinamaan yung mga organs niya” Napahinga naman ng maluwag si Ian bago nagpasalamat sa doctor.

“See dad? I told you. Papa is fine” Singhal ni Breil.

“Ikaw ang hindi e. Tignan mo yang braso mo”

Napangiti naman ng bahagya si Ian. Bago tinitigan si Breil. “M-may anak na pala kami ng papa mo tapos sinekreto niya pa” Bulong ni Ian at pinunasan ang mga luhang tumulo sa mata niya.

“N-nahihiya tuloy ako sayo. Wala akong mukhang maihaharap sayo” Umiiyak na bulong ni Ian.

Mabilis nalang na yinakap ni Breil si Ian. “Kaya pala Breil Ian ang pangalan ko” Tumatawang bulong ni Breil habang nakayakap kay Ian.

Hindi na napigilan ni Ian ang mapayakap ng mahigpit sa anak niya.

“Pasensya na. Ang dami mong k-kapatid…”

---

Nanatili sila Chandler at Casi sa mental. Napagalaman din na parehas silang lulong sa droga.

Si Shiena naman ay nakabalik kay Joey. Hindi tuluyang nalapnos si Xavier dahil bago lumabas si Sven sa kwarto, hininaan niya ang lakas ng fan dahilan nang unti-unting pagputol ng lubid at nakaalis si Xavier kahit paano.

Isang buwan na din ang lumipas. Hindi muna nagdesisyon si Sven hanggat hindi pa nagigising ang asawa niya. Kahit gusto niyang ikulong si Ian, alam niyang magagalit si Ace.

Mahigit isang buwan na din tulog si Ace. Pero hindi na siya nakasuporta sa makina. Maayos na itong nakakahinga at maayos na ang tibok ng puso niya na kinatuwa ni Sven ng sobra-sobra.

Gabi-gabi, araw-araw kinakausap ni Sven si Ace. Bago pumasok sa trabaho, sa kwarto ni Ace si Sven mag-aalmusal. Pagkauwi, si Ace agad ang pupuntahan niya.

Hindi siya nawawalan ng pag-asa lalo na’t nakikita niya ang pagbabago ni Ace habang tulog ito. Mas lalo pang malusog si Ace. Medyo nag-glow din ang balat ni Ace. Lalo iyong pumuti.

“Look Sven! Ang bilis ng tibok ng puso ni Ace!” Turo ni Girlie sa monitor.

Agad naman kinabahan si Sven. Sunod-sunod pumasok ang mga doctor. Minasdan lang ni Sven na suriin ng mga doctor ang asawa.

“What’s happening? Is everything fine?” Nag-aalalang tanong ni Sven.

Nagtanguan naman yung mga doctor. “Yes sir. Everything is fine. Ipi-figure out po muna namin kung bakit biglang bumilis yung tibok ng puso niya. We will do some test right now” Tumango naman si Sven.

“Kinabahan naman ako love” Bulong ni Sven at hinalikan sa noo si Ace.

“I need to work now. Gumising ka na kasi para may naghahanda na sakin ng pagkain ko, susuotin ko. Tsaka gusto ko nang matikman ulit yung kiss mo” Pakikipag-usap ni Sven kay Ace.

“I swear, pagkagising mo papakasalan talaga kita agad. Wala ng pero pero” Bulong ulit ni Sven at hinalikan sa labi ang asawa.

---

“Uno mahal?!” Malakas na sigaw ni Ian nang makauwi sa bahay nila galing sa trabaho.

Agad niyang isinigaw ang pangalan ng asawa.

“Uno?!” Sigaw ni Ian habang paakyat ng ikalawang palapag ng bahay. Agad niyang binuksan ang kwarto nila ni Uno.

Napangiti siya nang makita si Uno na balot na balot ng kumot at mahimbing ang tulog.

Dahan-dahan siyang naglakad papunta kay Uno at pinagmasdan ito.

Mabilis niyang dinampian ang noo ni Uno ng halik.

“Pagod na pagod ang maganda kong asawa…” Bulong pa ni Ian at hinagod-hagod ang buhok ni Uno.

Isinubsob na nito ang ulo niya sa leeg ni Uno at paulit-ulit na hinalikan.

“Hmmm! Ang bango!”

Nagising naman si Uno. “I-ian!” Sigaw ni Uno.

Ngumisi naman si Ian. “Na-miss lang kita! Isang buong araw kitang hindi nakita!”

---

“Shit!” Mura ni Sven nang makita ang nilalabas na strecher mula sa bahay niya. Nakatakip pa iyon ng puting tela.

Kitang-kita niya kung paano umiiyak at maglupasay si Girlie.

“What’s happening?!” Sigaw ni Sven at pilit inaalis ang seatbelt pero lalo lang humihigpit yung seatbelt.

“Damn this car! Papasabugin talaga kitang hayop ka!” Sigaw ni Sven at lalo pang pinilit alisin ang seatbelt pero humihigpit lang n humihigpit.

“Fuck you! D-dont!” Sigaw ni Sven nang makitang pinapasok na ang stretcher sa van.

“F-fuck you! I will kill all of you!” Sigaw pa ni Sven.

“AHHH!” Sigaw ni Sven at pinagsisipa ang kotse niya.

Nagulat nalang siya nang maglaho ang lahat at magising siya na nasa loob siya ng opisina niya.

Hinihingal at pawis na pawis pa siya.

“Fuck! Ang samang panaginip” Bulong ni Sven at minasahe ang noo niya.

Nakakuha nang pansin niya nang marinig ang tunog ng phone niya. Nakita niya ang pangalan ni Girlie na may text message.

‘ Umuwi ka na! Bilisan mo! Please! ’

Agad naalarma si Sven at agad kinuha ang phone at susi ng kotse niya.

Nagdalawang isip pa siya. Naalala niya yung masamang panaginip niya. Baka hindi siya makaalis sa kotse. Pero agad din siyang sumakay dahil nga nagmamadali siya.

Sinubukan niyang tawagan si Girlie pero hindi siya sumasagot.

Naghahalong kaba at takot ang nararamdaman ni Sven. Sa sobrang bilis ng patakbo niya, ay nakarating siya agad.

Agad siyang bumaba sa kotse at tinakbo ang papasok ng bahay.

Patakbo siyang umakyat sa taas at nanlaki ang mata nang buksan ang pinto at makitang wala si Ace sa kama.

“A-ace?!” Sigaw niya at hinanap pa sa loob ng kwarto pero wala.

Agad siyang bumaba sa sala at narinig ang mga ingay na nagmumula sa kusina.

“Ace! Magpahinga ka! Kagigising mo lang kaninang tanghali!” Alam na alam ni Sven ang boses ni Girlie.

Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa kusina.

“Sir Ace! Wag muna po kayo magluto! Baka po mapano kayo”

“Ano ba kayo! Kaya ko yung sarili ko. Tsaka uuwi na yung asawa ko. Wala siyang kakainin kaya magluluto ako!”

Tumulo naman ang mga luha ni Sven nang marinig ang napakatamis na boses ng asawa niya.

“Ako nalang magluluto Ace! Magpahinga ka muna please!” Pakiusap pa ni Girlie.

“Ayaw Girlie. Ayaw. Ayaw. Ayaw” Paulit-ulit na sabi ni Ace at nagpatuloy lang sa ginagawa.

“Sven?! Nasan ka na?! Ang kulit ng asawa mo!” Sigaw pa ni Girlie.

Halos lahat sila ay namromroblema habang nakatingin kay Ace na nakangiti habang nagluluto na parang hindi kagigising mula sa isang mahabang pagtulog.

Agad nang pumasok si Sven sa kusina. Lalo siyang napangiti nang makita ang asawa na nakangiti habang nagluluto.

Hindi na nag-aksaya ng oras si Sven. Agad niyang tinawid ang pagitan ng asawa at siniil agad ng halik.

Bagamat nagulat, ay nagawa pa din humawak ni Ace sa batok ni Sven at gumanti ng halik.

Ilang minuto din nagtagal ang halik nila bago pakawalan ni Sven ang labi ng asawa.

Nakangiti sila ngayon habang nakatitig sa nangungusap na mata ng isat-isa.

“S-salamat at hindi mo ’ko iniwan. M-mahal kita!” Bulong ni Sven bago ulit siniilin ng halik si Ace.

Todo ngiti naman ang mga doctor at si Girlie na sinamahan pa ng pagtili.

Agad naman napahinto si Girlie na may maamoy na di kaaya-aya.

“Hala! Nasusunog na yung kawali!”

---

C.V.A

Special Chapter #1

---

“Hala! Nasusunog na yung kawali!” Malakas na sigaw ni Girlie na nagpahinto sa paghahalikan nila Sven.

Napamura naman ng mahina si Sven. “I hate that frying pan!” Naiinis na bulong ni Sven.

“H-hala! Nasunog na…” Naiiyak na bulong ni Ace habang nakatingin sa sibuyas at bawang na itim na itim sa sunog.

Agad naman siyang hinawakan ni Sven sa kamay. “That’s good. Wag ka muna magluto. Si Girlie na muna–” Hindi pa tapos ang sasabihin ni Sven nang malakas na umiyak si Ace na nagpagulat sa kanilang lahat.

“A-ayaw Sven! A-ayoko!” Sa gulat ni Sven hindi agad siya nakagalaw pati na rin si Girlie.

“G-gusto ko ako yung magluluto!” Sigaw pa ni Ace.

Agad naman naalarma si Sven. Agad niyang inalo at niyakap si Ace.

“Shhhh… Gagawan natin ng p-paraan! Wag ka na umiyak” Bulong niya kay Ace ng paulit-ulit at hinahalikan sa noo.

Tumingin siya sa mga doctor nang humina ang iyak ni Ace.

“W-what’s happening?!” Pasigaw na bulong ni Sven sa mga doctor. Hindi naman siya pinakinggan ng mga doctor at nag-iwas ng tingin.

“Shhhh. Love stop crying. Sige na ikaw na yung m-magluluto…” Pag-aalo pa ni Sven.

Hanggang sa mapansin nalang ni Sven na bumigat si Ace at lumaylay ang kamay niya na nasundan pa ng maliliit na hilik.

“Yan ang sinasabi ko! Gustong magluto tapos tutulugan tayo!” Turan naman ni Girlie. Sinamaan lang siya ng tingin ni Sven.

Dahan-dahan niyang kinarga si Ace ng maayos bago naglakad paakyat sa kwarto nila.

Iisang kwarto lang kung saan siya nakahiga at natutulog si Sven.

Pinagbuksan pa ni Girlie si Sven ng pinto. Maingat ni Sven na inihiga si Ace sa kama bago siya kumutan. Hinalikan pa ni Sven sa noo si Ace bago iwanan mag-isa sa loob.

Pagkababa ni Sven, nakaupo na sa sala ang mga doctor. Agad siyang umupo sa tapat ng mga doctor.

“Can you tell me what’s happening? Bakit ganon yung reaksyon niya kanina? Dahil ba sa gamot yon? May ibang side effects pa ba yung mga gamot? Meron pa bang diperensya sa asawa ko–” Napatigil naman si Sven nang sumabat si Girlie.

“Hopia! Sandali!” Sigaw ni Girlie.

“Pwede ba Sven, isa-isa lang! Tignan mo yung mga doctor natakot sayo! Kaloka!” Sigaw pa ni Girlie at humawak sa noo niya.

“Hoy sis! Ayos lang ba eye shadow ko?” Tanong niya sa doctor na katabi niya.

“Ay bet sis! Hindi siya nagulo kahit stress ka! Pak! Look oh! Diba?! Bagay-bagay sayo!” Napasapo nalang si Sven ng noo nang marinig ang isang doctor na lalaking sumagot kay Girlie.

“Kaya bet kita sis e! Hindi ka nagsisinungaling!” Turan pa ni Girlie at nakipag-apir sa doctor.

“Can you atleast tell me what’s wrong with my husband?!” Inis na turan ni Sven.

Agad naman sumang-ayon yung mnga doctor. “Wala na hong problema sa asawa niyo sir. Yung blood clot siya sa ulo, natunaw na rin. And we are thankful dahil nagising siya after one month. Looking him, you see, ang lusog-lusog at sigla-sigla na nang asawa niyo. But kailangan pa din niyang dumaan sa ilang therapy. Yun lang sir” Nakangiting sabi ng isang doctor.

“Oh! Eh! Ayos naman pala Sven e!” Singhal ni Girlie at kinapalan pa ang lipstick niya.

“W-why? Bakit ganon yung reaksyon niya kanina?!” Tinignan naman siya ni Girlie.

“I know Girlie! Isip-bata yung asawa ko! Pero hindi ganon na iiyak siya dahil hindi lang makapagluto” Dahilan ni Sven.

“Ay sir! May nakalimutan po palang sabibin si doc!” Turan nung doctor na katabi ni Girlie.

“Ano?” Sabay na tanong ni Girlie at Sven.

“Your husband is one month pregnant!” Nanlaki naman ang mata ni Sven at napatakip nalang ng bibig si Girlie.

“Kaya po bumilis yung tibok ng puso niya dahil buntis siya. I think yun din po yung rason kung bakit malusog pa din si Ace kahit naka-higa lang siya in the whole month”

“Next week, pumunta po kayo sa ospital para sa check-up”

Hindi na nakapagsalita si Sven at tumulo nalang ang mga luha niya.

“Tangina mo bakla! Ang galing mong tumira!” Sigaw ni Girlie kay Sven na kunwaring naiiyak pa.

“Bakla sana ol!” Sigaw din nung doctor at nakipagyakapan kay Girlie.

“Expected na magiging mas emosyonal siya at moody. Meron pa nga pong sa sobrang moody ng asawa niya, hinabol niya ng sandok!”

Napatayo nalang si Sven. “F-fuck! This is real right?!” Tumango naman yung doctor. Napatalon nalang si Sven sa sobrang saya at napasigaw pa.

“Tatay na ’ko! Tatay na ’ko!” Paulit-ulit niyang sigaw.

Pumalakpak nalang yung mga doctor at si Girlie.

“Perfect bakla! Happy family na! Kasal nalang ang kulang!”

---

Ilang oras pa nag-usap ang mga doctor at si Sven bago umalis. Pinag-usapan lang nila kung anong dapat gawin, dapat inumin ni Ace at schedule ng check-up ni Ace.

Ngumiti si Sven sa mga doctor at kumaway. Sumakay na ang mga doctor sa sasakyan nila.

“Bakla! Ipapadala ko nalang yung dildo!” Sigaw ni Girlie.

“Sige sis! Samahan mo ng lub!” Sigaw naman pabalik nung isang doctor.

Napasapo nalang sa noo si Sven sa kakulitan ng dalawa.

Pinanood lang nila na umalis ang mga sasakyan ng doctor bago sila pumasok.

“Dito ka nalang matulog Girlie” Suhestyon ni Sven.

Tumanggi naman si Girlie. “Hindi na Sven. Hinahanap na ako ni Kelann–” Naputol ang sasabihin ni Girlie nang maduwal ito at tumakbo papunta sa banyo.

Agad naman siyang sinundan ni Sven. Agad din lumabas si Girlie at putlang-putla.

“Hoy bakla ka!” Nagulat nalang si Girlie sa tinuran ni Sven.

“Buntis ka bang bakla ka ha? Alam naman nating pwede kang mabuntis!” Hindi naman makasagot si Girlie.

“B-bakla… P-patay ako kay daddy…”

---

Dahil nga namumutla si Girlie, tinawagan nalang ni Sven si Kelann at pinasundo ito. Mabuti nalang at mabilis na dumating si Kelann.

Isinara na ni Sven ang lahat ng pinto ng bahay niya bago umakyat papunta sa kwarto nila.

Hinubad niya ang sapatos niya at coat. Hinubad din niya ang polo niya at pants. Naka-medyas nalang siya at boxer.

Dahan-dahan siyang humiga sa tabi ni Ace. Maingat niyang pinaunan ang braso niya kay Ace at niyakap itong mahigpit. Hinalikan niya pa ito sa noo bago ipikit ang mga mata niya.

“Wala nang sasarap kapag kayakap kita. I love you”

---

Nagising nalang si Sven nang hindi na makapa si Ace sa tabi niya.

Agad siyang napaupo at napamulat ng mata. Inikot niya agad ang paningin sa loob ng kwarto.

“Shit!” Mura niya nang makitang wala si Ace sa kwarto.

Agad siyang tumakbo palabas at pababa nang bahay pero napatigil siya sa huling baitang ng hagdan nang maamoy ang mabangong amoy.

Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa kusina at napangiti siya nang makita si Ace habang suot-suot ang kulay pink na apron niya na may pangalan na ‘Alegria Property’.

“My husband is cute. Really really cute!” Bulong ni Sven habang umiiling-iling pa habang nakatitig sa asawa niya na nakangiti habang nagluluto.

Agad siyang naglakad papunta kay Ace at niyakap mula sa likod. “Sabi ko wag ka muna magluto. Ang kulit mo talaga!” Bulong ni Sven at paulit-ulit na dinampian ng halik ang batok ni Ace.

“Sven. Wag mo muna ako halikan please. Hindi pa ’ko naliligo. Isang buwan na. Hehe” Bulong naman ni Ace at tumawa ng mahina.

Natawa naman si Sven. “Eto ba yung hindi naligo ha?” Nanggigigil na bulong ni Sven at paulit-ulit hinalikan ang leeg ni Ace.

Hindi naman matigil si Ace sa pagtawa. “Sven! Tama na!” Sigaw naman ni Ace.

Agad naman tumigil si Sven at hinalikan si Ace sa labi.

“I miss you. Ang tagal mo ’kong pinaghintay. Dalawang taon tapos add mo yung isang buwan. Ilan na yon? Diba ang dami mo ng utang sakin!” Turan ni Sven.

Napanguso naman si Ace. “Wala akong pera Sven e. Pwede hulog-hulugan ko nalang?” Hindi naman mapigilang matawa ni Sven.

Nothing changed. Still my love. My only Ace.

“Okay. Pwede na yung hulugan. A thousand kiss a month! May ten percent interest pa yon!”

“Hala! Ang dami naman!” Turan naman ni Ace.

Tinawanan nalang siya ni Sven. “Gutom na ako love. Anong niluto mo?” Agad naman isinalin ni Ace ang niluto niya sa isang plato.

“Eto Sven! Shiken adobo—” Napatawa naman si Sven ng mahina dahil sa pagbigkas ni Ace na naging dahilan ng paghinto ni Ace.

“Continue my love” Bulong ni Sven.

“Tapos eto, caldereta. Meron ding shicken shalad. Gusto mo ba yan?” Tanong ni Ace.

Agad naman tumango si Sven ng paulit-ulit.

“Oo naman! Basta luto nang maganda at cute kong asawa, masaya na ’ko!” Turan naman ni Sven.

“Halika nga dito!” Hinawakan naman ni Sven ang bewang ni Ace at pinaupo sa hita niya.

Tinignan ni Sven ang mga mata ni Ace. “You choose, magpakasal na tayo o pagkatapos mo nalang manganak?”

---

C.V.A

Author Notes

---

---

Let me filled your cold night with our Ace cuteness.

---

Nakatapos na naman po ako ng isang libro. Sana napasaya ko kayo. Sa mga sumunod mula sa Prologue ng

Badboy’s Property

, nagpapasalamat po ako ng maraming-marami. So this is it.

Sa mga nagtatanong kung ano ang isusunod ko, mga buhay niyo po. Char. Yung

Kaine, The Stripper

. Suportahan po natin ang istorya ni Kaine at Timothy. Key or Tim for short.

Another one, I have on-going story na sinusulat ko sa draft, yung

Heather

with is inspired sa kanta ni Conan Grey and requested ng magandang ate ko. Then yung

His Malevolent Way

na tumatakbo pa din sa utak ko at hindi ko maisulat-sulat. Lastly, yung

Wanjie

. Hindi ko pa po alam yung takbo niyan. Baka pagapangin ko nalang. Char.

That’s it! Keep safe po sa lahat lalo na’t may bagyo at pandemic.

Follow my social media accounts and connect with me!

kalli.alcazar

at FACEBOOK.

calypzoalcazar

at INSTAGRAM.

calypzoalcazar

at TWITTER.

kalli

at DREAME.

---

ps. I don’t own any of this picture.

Special Chapter #2

MATURE CONTENT:

SPG

---

Tutok na tutok si Sven sa harap ng laptop niya habang may ka-meeting.

Hindi na siya nakikipag-meet in person dahil simula nang magising si Ace at mapag-alamang buntis, sa bahay na nagtrabaho si Sven.

“As you can see sir Alegria, you have a lot of benefits by merging our companies–”

“SVEN!” Isang malakas na sigaw ang nagpagising sa diwa ni Sven.

Agad siyang siyang napatayo. Napatawa naman ang ka-meeting niya nang makitang naka-boxer lang si Sven samantalang ang pang-itaas niya ay tuxedo.

“Meeting dismissed!” Agad na turan ni Sven at isinara ang laptop.

Agad niyang tinakbo ang daan papunta sa kwarto nilang mag-asawa.

Pagkabukas niya ng pinto nakita niya agad anbg asawa habang umiiyak at nakatingin sa palad niya.

Tatlong buwan na ding buntis si Ace at medsyo may maliit na siyang umbok sa tyan.

“What happened my love?!” Tanong ni Sven at mabilis na nilapitan si Ace.

Kitang-kita niya ang masaganang luha ng asawa na patuloy pa din sa pagtulo.

Agad naman pinunasan ni Sven ang mga luhang tumulo dito. “Tell me what happened” Bulong ni Sven.

“K-kasi Sven…” Umiiyak na bulong ni Ace at sinisinok-sinok pa.

“H-hindi ko naman sinasadyang a-apakan siya…” Turo ni Ace sa patay na langgam sa palad niya.

Imbis na mainis ay napatawa nalang si Sven. “Poor little red ant” Bulong ni Sven at niyakap ang asawa.

“Hindi mo kasalanan yon. Saan-saan kasi siya gumagala” Turan ni Sven.

Agad naman umiling si Ace. “K-kasalanan ko Sven! N-naghahanap buhay siya para sa reyna nila tapos i-inapakan ko lang!” Sigaw pa ni Ace at lalo pang lumakas ang iyak niya.

“Shhhh… Stop crying now. Wag ka mag-alala. Ibabalik nalang natin siya” Pag-aalo ni Sven sa asawa.

“T-talaga? H-hindi magagalit yung reyna tapos kagatin ako?” Umiling naman si Sven.

“Hindi ka pa niya nakakagat, namatay na siya” Turan ni Sven.

“Wag ka na umiyak. Makakasama yan sa anak natin” Turan ni Sven. Agad naman nagpunas nang luha si Ace.

“Kapag umiiyak ka, iiyak din siya. Gusto mo ba yon?” Umiling naman si Ace.

“Ayaw ko Sven. Ayaw ko siyang u-umiiyak” Sagot ni Ace.

Ilang linggo ding paliwanagan ang nangyari para maintindihan ni Ace kung paano siya nabuntis.

Noong nakaraan buwan din sinabi ni Sven na hindi siya Delgado, kundi Salazar. Kahit litong-lito ay nagawa pa din intindihin ni Ace ang mga sinasabi ni Sven.

Pinagtapat din ni Sven ang tunay na nangyari sakanya. Nakilala ni Ace si Chandler sa picture at takot na takot siya. Kaya minabuti ni Sven na dumaan sa therapy si Ace.

At noong tinanong ni Sven kung anong gustong gawin ni Ace sa ama-amahan niya, ito lang ang sinagot ni Ace.

“Hayaan mo na Sven. Masaya na sila ni Daddy Uno. Diba yun naman dapat? Basta masaya na sila at wala na silang nasasaktan na tao. Katulad natin. Masaya na tayo. Wag na natin isipin yung iba. Tsaka isa pa Sven, wala naman mangyayare kung makulong si Daddy. Malulungkot lang si Daddy Uno. Tsaka matagal ko nang napatawad si daddy. Tsaka mahal ko siya. Kaya ikaw kahit ano pang kasalanan ang magawa mo, mapapatawad kita. Basta wag mo lang ako lo lokohin isusumbong kita kay daddy Uno”

Tuwing naaalala ni Sven ang kabaitan ng puso ng asawa, napapangiti nalang siya. Wala talagang katulad si Ace. Nag-iisa lang.

Kinulang man sa kaalaman, mabuti naman ang puso. Ang kaalaman naaaral naman. Pero ang kabutihan likas na sa tao yan.

Ilang minuto pa narinig nalang ni Sven ang hilik ni Ace. Mabilis na nakakatulog si Ace lalo na kapag yakap si Sven ay karga-karga.

Mas lalo pang nag demand ng atensyon si Ace ngayong buntis siya. Mukhang napaglihian si Sven. Gusto niya lagi niya itong nakikita at nayayakap. Umiiyak talaga siya kapag hindi niya makita ang asawa.

Kaya minabuti nalang talaga ni Sven na sa bahay magtrabaho at wala naman talaga siyang balak iwan ang asawa habang buntis ito.

---

Hating gabi nang magising si Sven. Tigas na tigas ang pag-aari niya. Simula nang magising si Ace at malaman na buntis ito, hindi na siya ginalaw ni Sven.

Lalo pang nakapagpa-init sa nararamdaman ni Sven ang tyan ni Ace na katapat ng matigas niyang pag-aari.

Dahan-dahan inalis ni Sven ang yakap ni Ace sakanya at mabilis na pumasok sa banyo. Pagkapasok na pagkapasok niya, mabilis niyang hinubad ang boxer niya at hinawakan ang matigas niyang pag-aari.

Napapikit siya sa sarap na dulot non. Dahan-dahan niyang iginalaw ang kamay na nakabalot sa pag-aari niya nang pataas-baba.

Lalo pa siyang nasasarapan dahil nakikita niya ang hubad na asawa sa imahinasyon niya.

“A-ace… A-ahhh…” Bulong ni Sven habang pabilis nang pabilis ang galaw ng kamay.

Hindi alam ni Sven na habang nagpapasarap siya sa sarili niya ay nagising na si Ace.

“Sven?” Bulong pa ni Ace at kinusot-kusot pa ang mata niya.

Nang hindi makita ni Ace ang asawa, agad niyang hinanap sa buong kwarto nila. Napansin agad ni Ace ang nakabukas na ilaw sa banyo.

Dahan-dahan siyang naglakad papunta doon pero napahinto siya nang marinig ang mga ungol ni Sven.

“A-ahhhh… Ace! L-love…” Ungol ni Sven.

Hindi na napansin ni Sven na nasa loob na ng banyo si Ace kasama niya.

Hindi na nagulat si Ace nang makita si Sven kung anong ginagawa niya. Sa halip ay napangiti pa si Ace.

Agad naman napamulat ng mata si Sven nang maramdaman na hindi lang siya ang tao sa loob.

Agad siyang nakaramdam ng hiya nang makita ang asawang titig na titig sakanya. Sinubukan niya pang itago ang matigas niyang pagkalalaki sa palad. Pero sa laki nito ay hindi ito nagkasya.

“A-ace!” Bulong ni Sven.

“B-bakit gising ka pa l-love?” Bulong ni Sven.

Sa halip na sumagot si Ace, dineretso niya ang pagitan nila ni Sven at agad lumapat ang labi ni Ace sa labi ni Sven at agad bumalot ang maliit na palad ni Ace sa humihindig na pagkalalaki ni Sven.

“A-ace!” Sinubukan pang pigilan ni Sven si Ace pero nadadala lang siya sa sarap ng halik ng asawa.

“Sven… Wala naman d-daw problema sabi ni Girlie. M-mas maganda pa nga daw kung gagawin natin yun e…” Bulong naman ni Ace habang hawak-hawak ang pagkalalaki ni Sven.

“P-pero l-lo–” Hindi na natuloy ni Sven ang sasabihin niya nang halikan na siya si Ace.

Hindi na din napigilan pa ni Sven. Agad niyang sinunggaban ng halik si Ace. Gumanti naman agad si Ace.

Ang maiinit na halik ni Sven ay pababa nang pababa sa leeg ni Ace. Ang maputing leeg ni Ace ay unti-unti nalalagyan ng pula.

Hinubad na ni Sven ang damit ni Ace. Napangiti siya nang makita ang tyan nitong may umbok.

“Thank you for giving me the life I dream. A happy life. Just you, me and our baby” Bulong ni Sven at hinalikan ulit si Ace sa labi.

Habang ang labi nila ay walang sawa sa pakikipaglaban, ang mga daliri ni Sven ay nilalaro ang sensitibong utong ni Ace na napapaungol kay Ace ng sobra.

Agad nanlambot ang tuhod ni Ace at napahawak kay Sven.

“Ahhh! Sven!” Malakas na sigaw ni Ace nang pisilin ni Sven ng sabay ang mga utong niya.

Ipapatong na sana ni Sven si Ace sa lababo pero pinigilan siya ni Ace.

Agad ngumiti si Ace at lumuhod. Nagulat nalang si Sven nang isubo ni Ace ang humihindig niyang pagkalalaki.

Sa sarap na dulot non, walang nagawa si Sven kundi umungol nalang. Kahit si Sven ay hindi niya alam kung paano nalalaman ni Ace ang mga bagay na ’to pagdating sa love making.

Ilang minuto pa agad hinatak ni Sven patayo si Ace at maingat na ipinatong sa lababo. Agad pinuno nang halik ni Sven ang mukha ni Ace habang nakasandal ito sa salamin.

Sinasamahan pa ni Sven ng kagat ang mga halik niya na nagpapasigaw kay Ace.

Hinatak ni Sven ang natitirang suot ni Ace at nilawayan ang daliri niya at dahan-dahan ipinasok yon sa butas ni Ace.

Napaiktad naman si Ace sa sakit pero kalaunan ay hindi na tumutol sa sarap na nararamdaman.

“A-ahhhh! S-sven!” Ungol ni Ace nang tatlong daliri na ni Sven ang naglalabas-masok sa butas ni Ace.

Nginisian lang siya ni Sven at binuhat. Ibinaba siya ni Sven sa harap nang human size mirror. Kitang-kita nila ngayon ang sarili nila.

Pinaharap ni Sven si Ace sa salamin habang nilalawayan ang pagkalalaki niya. Dahan-dahan niyang pinabukaka si Ace.

“P-papasok na ko. O-okay?” Paos na bulong ni Sven habang hinahalik-halikan ang batok ni Ace.

Tumango naman agad si Ace. Dahan-dahan pinasok ni Sven ang pagkalalaki niya habang mahigpit na nakayakap kay Ace.

Napaluha si Ace sa hapdi pero agad siyang hinalikan ni Sven para maibsan ang sakit.

Napahinga ng malalim si Sven nang maipasok niya ang kabuuan kay Ace.

“G-gumalaw ka na Sven…” Utos ni Ace. Dahan-dahan naman umulos si Sven na nagpasigaw sa sarap kay Ace.

Ang mukha ni Ace habang nasasarapan na nakikita ni Sven mula sa salamin ang lalong nagpapagana sakanya. Ang mga ungol ng asawa ang lalong nagsasabi sakanya na bilisan pa.

Ilang minuto lang ay napuno nang sigaw at ungol nila ang buong banyo. Sinasalubong na ng balakang ni Ace ang pagsalpok ni Sven.

Lalo pang nagpabaliw kay Ace ang paglalaro ni Sven ng pagkalalaki niya at utong nkjya habang hinahalikan ito sa leeg.

Isang mabilis na bayo ang ginawa ni Sven na lalong nagpasigaw kay Ace.

Ilang minuto lang ay sumabog sa loob ni Ace ang mainit na katas ni Sven at ang katas naman ni Ace ay sumabog sa salamin.

Hingal na hingal sila pareho ay nakayakap nalang si Sven sa katawan ni Ace para hindi tuluyang mahulog si Ace.

Napatawa nalang si Sven at binuhat paharap si Ace at hinalikan sa noo. “I love you. Mahal kita. Mahal na mahal” Bulong ni Sven.

“M-mahal na mahal din kita Sven” Bulong din ni Ace.

Naramdaman nalang ni Sven na ipinasok ni Ace ang pagkalalaki niya sa butas nito at gumalaw si Ace habang buhat-buhat niya.

“P-pero gusto ko pa Sven!”

---

C.V.A

Special Chapter #3

---

“Love…” Napamulat naman ng mata si Sven sa narinig mula kay Ace.

“Nagugutom ako love” Bulong pa ni Ace habang nakasubsob sa dibdib ni Sven.

“What did you just called me?” Tanong agad ni Sven sa asawa.

Napatingin naman agad si Ace sakanya. “Love?” Napangiti nalang si Sven hanggang tenga at mabilis na hinalikan si Ace.

“Oh God. I’m so happy!” Turan pa ni Sven habang paulit-ulit na hinahalikan ang buong mukha ni Ace.

Si Ace naman ay hindi maintindihan ang nangyayari. Ginaya niya lang naman ang tawag ni Sven sakanya.

Sa anim na buwang pagbubuntis ni Ace, hindi naman siya naging masungit o mainitin ang ulo. Ang gusto niya lang ay laging katabi si Sven, kayakap si Sven, karga ni Sven. Basta kasama si Sven. Naging mababaw din ang mga luha niya. Hindi niya lang makita ang asawa ay naiiyak na. Kaya kapag kailangan ni Sven na mag-out of town ay kasama si Ace kahit buntis ito. Nauuwi lang sa pasyal ang trabaho ni Sven.

Sa anim na buwan na din yon, mas nahilig si Ace sa love making. Halos walang araw na hindi nila ginawa yon. Pabor na pabor kay Sven yon pero pinipigilan niya din dahil buntis nga ang asawa niya.

“Bakit naman Sven?” Napasimangot nang tuluyan si Sven nang banggitin na ni Ace ang pangalan niya.

“Wag mo na ako tawagin Sven love. Okay na yung love e!” Nakangusong bulong ni Sven.

“Diba mahal mo ’ko? Edi tawagin mo kong love” Sunod pa ni Sven sa sinabi niya.

Bigla naman napaisip si Ace. “Mahal ko din si mommy, si daddy Uno at daddy. Tatawagin ko din ba silang love?” Tanong ni Ace na tuluyang nagpasimangot kay Sven.

“Of course not! Ako lang ang tatawagin mong love kasi ako lang asawa mo. Okay?” Paliwanag ni Sven.

Tumango-tango naman si Ace. “Okay love!” Nakangiting bulong ni Ace.

Agad naman siyang niyakap nang mahigpit ni Sven at hinalikan sa labi habang ang kamay nito ay nasa tyan ni Ace.

---

“Anong gusto mong pangalan ng anak natin love?” Tanong ni Sven habang magkahawak silang kamay na papunta sa kusina.

Agad naman tumingin si Ace sakanya ngumiti ng malaki. “Gusto ko yung pangalan ng anak natin kapag lalaki ay…” Bulong ni Ace at yumakap paharap kay Sven at nakatingala sa mukha niya.

“Sivan (say-ban)” Napangiti naman si Sven sa narinig niya. Agad niyang binuhat ng may buong pag-iingat ang asawa.

“Sivan? Isusunod mo sa pangalan ko?” Tumango naman si Ace.

“Oo love! Gusto ko kasi yung panganay natin lalaki tapos para may magbabantay sa bunso natin”

Napangiti nalang si Sven nang tuluyan bago iupo ang asawa sa upuan.

“Pano kapag babae?” Tanong ulit ni Sven habang sinusuot an apron niya.

“Svril (say-bril)”

“Ang ganda naman ng mga pangalan nila” Singhal ni Sven sa asawa.

“Ikaw love? Anong gusto mong pangalan nila?” Lumapit naman si Sven at umumang sa harap ni Ace. Mabilis siyang ngumiti at hinalikan ng mabilisan ang asawa.

“Basta galing sayo, ayos na ’ko” Tipid na sagot ni Sven bago bumalik sa pagluluto.

Pinanood lang ni Ace na magluto si Sven. Sinasayawan pa ni Sven si Ace na kinakatuwa ni Ace.

“Hindi ka naman marunong sumayaw e!” Sigaw ni Ace habang tumatawa.

“Marunong ako sumayaw! Gusto mo sayawan kita kapag nagpropose na ako sayo?” Bulong ni Sven habang tinataas-taas ang kilay niya.

“Bakit ayaw mo pa kasi akong pakasalan. Edi sana Alegria ka na ngayon!” Reklamo ni Sven.

Napasimangot naman si Ace. “Ayoko kasi makasal na malaki ang tyan love. Tsaka gusto ko, kasama natin yung anak natin kapag kinasal na tayo” Paliwanag ni Ace.

“Hali ka na nga love! Bubuntisin ulit kita! Ang ayos kasi ng takbo ng utak mo kapag buntis ka e!” Tumatawang turan ni Sven.

“Bakit love? Hindi ba maayos takbo ng utak ko?” Tanong naman ni Ace.

Kibit balikat nalang ang sinagot ni Sven sakanya.

Napatingin sila pareho nang tumunog ang doorbell ng bahay. Tatayo na sana si Ace para tignan kung sino pero pinigilan siya ni Sven.

“Dad!” Agad na banggit ni Sven nang makita si Junrick sa harap ng pinto nila.

Yayakapin na sana ni Sven si Junrick nang pigilan niya ito. “Hep! No huggies!” Agad na pigil ni Junrick.

“San ang manugang ko? Gising na ba?” Agad na tanong ni Junrick habang nakangiti.

Sinimangutan lang siya ni Sven.

“Hi dad!” Napatingin nalang sila kay Ace na nasa tabi ng bukana ng kitchen.

“Oh Ace my son!” Agad na sigaw ni Junrick at mabilis na tinawid ang pagitan nila ni Ace at niyakap ng mahigpit.

“Ang laki na ng tyan mo! Hindi ka ba nahihirapan?” Tanong ni Junrick.

Napairap nalang si Sven. “Ang laki na nye nye nye. Bakit kailangang may payakap pa?!” Naiinis na bulong ni Sven.

“Okay naman dad. Hindi naman po ako nahihirapan” Sagot naman ni Ace.

“Ito kasing anak ko masyadong makulit! Pagpasensyahan mo na ha? Kapag ’di mo na matiis, iwan mo na. Suportado ko kayo ng apo ko” Turan pa ni Junrick sabay tawa ng mahina.

Nainis naman si Sven sa sinabi ng ama niya. “Dad! I hate you dad” Naiinis niyang sigaw sa ama.

“Oh diba? Iwan mo na” Panggagatong pa ni Junrick.

“He can’t. Hindi pa siya nakakalakad, naka-kadena na ang mga paa niya. At hindi niya babaliking iwan ako” Mayabang na sagot ni Sven.

“Pasalamat ka wala akong asawa ngayon” Natatawa nalang na bulong ni Junrick at umupo sa couch.

“Sinabi naman ni mom sayo na pwede ka naman mag-asawa uli” Sagot naman ni Sven.

“Wala pa akong napupusuan” Sagot ni Junrick.

“Gusto ko yung yung kasing bait ng asawa mo” Sinamaan naman siya ng tingin ni Sven.

“Not my Ace”

“Gago ka ba? Sinabi ko diba kasing bait. Hindi ko sinabing si Ace” Reklamo naman ni Junrick.

“Hindi ko alam kung paano kita naging anak” Bulong ni Junrick at nagkamot pa noo.

“Bahala ka nga dyan!” Tumayo si Junrick at sumunod kay Ace sa kusina.

“Ace my son, heto na yung donut at milktea mo!”

Tuluyan nalang napakamot ng ulo si Sven.

“Balak pa ata ni dad agawin ang asawa ko”

---

Nakahiga na ngayon sila Ace at Sven sa kama. Dis oras na rin ng gabi pero gising pa din si Ace.

Tulog na si Sven at nayakap lang si Ace sakanya habang natingin sa kisame.

Agad naman napamulat si Sven nang maramdaman gising pa ang asawa. Hindi nga siya nagkakamali. Nakita niyang nakatitig sa kisame si Ace.

Agad niyang hinawakan ang pisngi ni Ace at hinalikan sa labi.

“What are you thinking? Matulog ka na. Bawal sayo ang nagpupuyat” Bulong ni Sven at binaon ang mukha niya sa leeg ni Ace at ipinasok ang kamay sa loob ng t-shirt ni Ace para mahaplos ang tyan nito.

“Matagal na kasing tumatakbo sa isip ko ’to Sven” Bulong naman ni Ace.

“What is it?” Sagot naman ni Sven.

“Ano nga bang nauna love. Manok o yung itlog?” Napa-ismid naman si Sven sa tinanong ni Ace.

“What a dumb question my love” Bulong ni Sven.

“Ofcourse the egg” Sagot naman ni Sven.

“Eh pano nagkaitlog kung walang manok?” Balik naman na tanong ni Ace.

“Alam mo, matulog ka nalang. Ipaghehele kita” Sagot ni Sven.

“Hindi naman ako baby love para ipaghele” Nakangusong bulong ni Ace.

Agad nagdikit ang kilay ni Sven. “Sinong nagsabing hindi ka baby? Baby kaya kita!” Turan ni Sven at paulit-ulit hinalikan ang leeg at pisngi ni Ace.

“Ginagawa mo naman akong bata love” Singhal ni Ace.

“Basta. Baby pa din kita! Ang bango-bango ng baby ko!”

“Totoo ba yung sinabi mo Sven na, ikakadena mo ’ko kapag iniwan kita?” Tanong ulit ni Ace.

Bumalik sa pagkakahiga si Sven sa leeg ni Ace. “Yes. At wala akong pakialam kung magalit ka. Hindi ko lang hahayaan na iwan mo ’ko” Seryosong bulong ni Sven.

“Sino ba kasing nagsabi na iiwan kita? Atsaka pano mo ko makakadena kung naiwan na kkta diba?” Tanong ulit ni Ace.

Inismiran nalang siya ni Sven. “Kung makaalis ka man, hahanapin kita kahit saan. Kahit daddy mo hindi ako mapipigilan. Tapos kapag nakita na kita, ikakadena kita dito sa mismong kama natin. Kaya wag ka magbabalak na iwan ako”

“Wala naman talaga Sven. Kasi ’di pa ko tapos mag-aral. Wala akong pambili ng gatas ng anak ko. Wala akong sariling bahay”

“So you just want be because I have money?” Deretsang tanong ni Sven.

“Syempre hindi! Mahal kaya kita” Buong pusong sagot ni Ace.

Ngumiti naman si Sven at muling hinalikan si Ace. “Happy to hear that. Mahal din kita. Mahal na mahal.”

---

C.V.A

Special Chapter #4

---

“Why so cute baby girl?” Nakangiting bulong ni Sven habang karga-karga ng buong ingat ang panganay nila ni Ace na si Svril.

“I’m your daddy. At yun ang papa mo.” Turo ni Sven kay Ace na ngayo’y tulog pa din.

Nakangiti pa siyang sinayaw-sayaw ng dahan-dahan ang anak. “You just got the best features in the whole world.” Humahagikgik na bulong ni Sven.

“Your papa’s nose, eyes, ears, lips and everything. Kamukhang-kamukha mo ang papa mo. You both look heavenly gorgeous.” Patuloy niya pang pakikipag-usap sa anak.

“S-sven…” Agad naman siyang napatingin sa asawa nang magising at bumulong ito.

“Hi there my love!” Nakangiting turan ni Sven at hinalikan si Ace sa noo.

Nagsimula naman tumulo ang luha ni Ace. “H-hiniwa nila yung t-tyan ko Sven. P-pano kapag nabuksan yon tapos lumabas yung mga organs ko?” Hindi naman napigilan ni Sven na matawa.

“Don’t worry my love. Hindi bubukas yon. Kapag nangyari yon, ako mismo magsasara.” Biro ni Sven.

Lalo naman napasimangot si Ace. “Sven naman e!”

“Heto o! Pagmasdan mo ang babae natin.” Nagningning naman ang mga ni Ace nang makita ang anak.

“Diba kamukhang-kamukha mo.”

“Hala Sven. Pwede ko ba siya hawakan?” Mahinang bulong ni Ace.

Agad naman ngumiti si Sven. “Syempre naman.” Sagot niya at dahan-dahan iniabot si Svril kay Ace.

Kitang-kita naman ang tuwa ni Ace sa mga mata niya. Agad umupo si Sven sa tabi ng asawa at yinakap. “H-hala Sven! Gumagalaw siya!” Gulat na sigaw ni Ace.

Sa halip na pakinggan siya ni Sven, mabilis lang na pinihit ni Sven ang ulo ni Ace at hinalikan. “Thank you my love. I’m complete now. Mahal na mahal ko kayo ng anak natin.”

---

[SVEN]

Kauuwi lang namin galing ospital. Nakakalakad na ng maayos ang asawa ko pero kailangan pa din ng alalay.

Lalo na ngayong ayaw niya humiwalay sakin. Baka daw mabukas yung hiwa niya sa tyan. Natatawa nalang ako sa twing bumabalik sa isip ko yung takot na takot na mukha niya.

Nag-leave na din ako sa kumpanya ng isang buwan. Nag-hire ng ilang katulong. Alam kong mahihirap ang asawa ko sa pag-aalaga ng anak namin. At ngayon ay wala na kami susuotin. Madumi na lahat ng pang-araw araw na damit kaya kailangan kong maglaba.

“Good morning baby Svril! Daddy is here.” Ala-sais palang ng umaga at gising na ako. Alam ko kasi na napuyat ang asawa ko sa kakaiyak ni baby kaya hanggang ngayon tulog pa din.

Maingat kong binuhat ang anak ko. Kahit hindi pa nakamulat ang mga mata niya, alam kong gising na din siya. “Want some milk? Or a kiss?” Tanong ko na parang naiintindihan niya ako.

“Ayaw mo ng gatas? Edi kiss nalang!” Bulong ko pa at dahan-dahan hinalikan ang pisngi niya.

I swear, she’s the cutest baby I’ve ever seen. Her little pointed nose just like my husband nose.

Dahan-dahan kong tinapat sa maliit niyang ilong ang daliri ko. “This cute little nose. O God. I love you Svril!” Huling bulong ko nalang bago marinig ang sunod-sunod at malalakas na katok na sinamahan pa ng doorbell.

Agad naman akong lumabas ng kwarto dala si Svril.

Nainis naman ako dahil hindi pa talaga tumitigil sa pagkatok. “Can’t you fucking wait?!” Sigaw ko habang bumababa ako ng hagdan.

Nang makarating sa pintok agad yon binuksan. “Wha-” Hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang makita si mama Ivory, Ivonne at daddy sa harap ko.

“Awwww…” Sabay-sabay nilang bulong habang nakatingin kay Svril.

“Ang ganda ng apo natin balae!” Kinikilig-kilig pang sigaw ni mama.

“Aba kanina pa ba magmamana ma, sa tita syempre!” Sabat naman ni Ivonne.

“Hoy kayong dalawang mag-ina, sakin nagmana yan!” Turan naman ni dad sakanila.

Napatawa nalang ako. “Pumasok muna nga kayo.” Sabi ko sakanila.

“Ma, dad, ate.” Sabay-sabay naman kaming napatingin sa asawa ko na pababa ng hagdan.

“Ace my son!” Si daddy.

“Ace! Maganda kong anak!” Si mama.

“Bebe ko!” Si Ivonne.

Sabay-sabay nilang sinalubong si Ace ng yakap.

“Naku! Bilisan mong pagpahinga at nang madagdagan!” Humahagikgik na bulong ni mama. “Diba balae? Lalaki naman!” Sunod pa nito.

“Ano ba kayo. Tama na muna. Mag-aaral muna siya.” Sabat ni Ivonne.

Inirapan naman siya ni mama. “Ewan ko sayo Ivonne. Sinabi ko na sayl nuon pa na mag-asawa ka na at bigyan ako ng apo pero ’di mo ginawa. Nauna pa si Ace sayo.”

“Wag na po kayo mag-away-away.” Bulong naman ni Ace.

“Siya nga pala Sven, kunin mo yung mga pinamili namin sa kotse ko! Bilis! Akin na muna ang apo ko.” Excited na sabi ni dad.

Agad naman siyang hinarangan ni mama. “Ako muna ang bubuhat sa apo ko!” Sigaw niya kay dad.

Agad naman tumakbo papunta sakin ni Ivonne at maingat na kinuha si Svril. “Ako ang nanalo!” Sigaw niya habang sinayaw-sayaw si Svril ng mahina.

“Dapat ako ang mauna! Ako ang nanay ni Ace!” Sigaw ni mama.

“No! Ako dapat. Ako ang tatay ng tatay ni Svril!”

Hindi ko nalang si pinansin at dinaretso ang pagitan namin ni Ace. Agad kong hinawakan ang kamay niya at hinalikan sa labi. “Gutom ka na ba love?” Tumango naman siya.

“Okay. Just wait me in the kitchen.” Tumango naman siya.

Ako naman ay mabilis na lumabas para kunin ang mga pinamili nila. Medyo madami-dami din yung pinamili nila.

Isasara ko na sana ang pinto nang makita sila papa Uno sa labas kasama si Ian.

“Good morning papa!” Nakangiti kong sabi at niyakap si papa Uno. Magkahawak pa sila ng kamay ni Ian.

“Good morning din. Gising na ba ang anak ko?” Tumango naman ako.

“Pasok na po kayo.” Bulong ko at mabilis na iniwan sila papunta sa kusina.

Kailangan ko pa magluto ng madami. Nadatnan ko naman ang asawa ko na nagtitimpla ng kape. Binitawan ko ang mga dala ko sa mesa at mabilis na niyakap siya mula sa likod at hinalik-halikan ang batok niya. “Good morning my love.” Agad naman siyang humarap sakin at kinawit ang mga kamay niya sa balikat ko bago ako halikan sa labi.

“Good morning din love.” Napangiti naman ako n sobra nang tawagin niya din ako ng love.

Tumalikod siya ulit at kinuha ang tinimplang kape. “Magkape ka muna.” Nakangiti niyang bulong sakin.

Nanatili lang akong nakayakap sakanya. “Ang ganda nang bungad ng umaga ko.” Bulong ko sakanya.

“Ehem!” Agad naman kaming napatingin sa may bukana ng pinto.

Nakita namin sila Ian at Uno. “Pa, dad!” Nakangiting sabi ni Ace at mabilis na niyakap si Uno.

Ngumiti lang ako hinayaan silang mag-usap-usap.

Inayos ko yung mga pinamili nila. Saktong-sakto nga dahil wala kaming stock sa bahay.

Nakakuha naman ng pansin ko ang isang garapon ng multivitamins.

Binuksan ko iyon at nakita kong iba’t-ibang shape at kulay. Gummies din sila. Kumuha ako ng isa at tinikman.

Lasa siyang kendi at masarap. Kailangan kong itago ’to. Baka papakakin ng asawa ko. Kahit naman na multivitamins ’to alam kong masama kapag napapasobra at nakalagay sa description na apat lang sa isang araw. Ang laki pa naman ng garapon na ’to.

Kumuha lang ako ng dalawa at itinago na sa likod ng mga garapon sa pantry ang multivitamins. Inayos ko na din ang ilan pang stock sa pantry.

“Wow! Ang dami na natin pagkain love!” Rinig ko naman sabi ng asawa ko mula sa likod. Mabilis akong humarap sakanya at ngumiti.

Agad kong isinubo yung dalawang gummies at hinalikan si Ace. He kept his mouth open kaya mabilis ko lang na nailipat yung dalawang gummies.

Pinagmasdan ko naman siyang ngumuya pagkatapos ko siyang halikan.

Kitang-kita ko kung paano nanlaki ang mata niya nang malasahan niya yon. “Ano ’to love?! Ang sarap!” Napatawa nalang ako sa reaksyon niya.

“A candy.” Bulong ko at kinuha ang mga gagamitin ko sa pagluluto.

“Talaga?! Nasan yung iba?!” Tanong niya ulit sakin.

“Wala na. Dalawa nalang ang natira. Bibili nalang tayo ulit.”

Agad naman nagningning ang mga mata niya. “Sige love! Ibili mo ’ko ng madami! Promise mo yan!” Tumango naman ako at hinalikan siya sa noo.

“Promise.” Ibibili ko nalang siya ng candy. Hindi niya pwedeng papakin yon.

---

Naalimpungatan naman ako nang maramdaman wala ang asawa ko sa mga bisig ko. Hindi nga ako nagkamali. Wala siya.

Kaming dalawa lang ni Svril ngayon ang nasa kama. Magkatabi kami ni Ace at silang dalawa naman ni Svril ang magkatabi.

Dahan-dahan akong tumayo at hinalikan sa noo ang anak ko bago lumabas ng kwarto.

Anong oras na at bakit gising pa yon? Mabilis akong bumaba ng hagdan at dumiretso sa kusina.

Halos malaglag ang panga ko habang nakatingin kay Ace. “F-fuck.” Bulong ko at mabilis na inagaw sakanya ang garapon ng multivitamins.

Nagulat naman siya sa pagdating ko. Lalo akong napamura nang makitang halos kalahati nalang ang laman ng garapon. “H-hindi mo sinabing nakakahilo pala yan love!”

---

kalli

Special Chapter #5

Ignace Alegria

“Kamusta ang tulog ng baby kong maganda?” Nakangiti kong bulong kay Syvril sabay ko siyang hinalikan sa pisngi at humagikgik.

Ang ganda-ganda naman ng anak ko. Apat na buwan na si Syvril at ang taba-taba na niya! Parang kailan lang nung ang liit-liit niya pa. Nung panahon na hiniwa yung tyan ko. Mabuti nalang nailabas lang si Syril. Hindi yung mga organs ko.

Sinasayaw-sayaw ko lang siya habang nasa veranda kami. Maaga pa. Ang sabi saakin ni Sven, magpa-araw daw kami kaya eto, nagpapa-araw kami.

Hindi ko mapigilang titigan yung anak namin. Sobrang ganda ni Syvril. Yung brown niya pang mga mata na nakuha niya kay Sven at gustong-gusto ko tinitignan.

Iniisip ko din na kapag ba lumaki na si Syvril, sinong kamukha niya? Ako ba? O si Sven? Baka yung katulong. Kaya kahit kailan hindi ako nagpatulong sakanila sa pag-aalaga kay Syvril kahit nagklaklase ako dito sa bahay. Baka kasi lumaki si Syril na sila ang kamukha. Ayoko non.

Madalas karga-karga ko si Syvril habang nasa klase gamit ang laptop. Hindi naman nagagalit yung prof. Ayoko din magalit siya. Ang panget niya talaga kasing magalit. Baka makita ni Syril at gayahin niya.

“My love.” Napatingin naman ako kay Sven nang tawagin niya ako.

Mabilis akong napangiti nang makita siyang naglalakad papunta saakin. Ang gwapo-gwapo talaga ni Sven. Nakasuot na siya ng polo. Bakat na bakat sa suot ni Sven yung abs niya. Hihi.

Mabilis akong niyakap ni Sven at napapikit nalang ako nang maramdaman yung labi niya sa noo ko bago dumampi sa mismong labi ko. “I love you.” Bulong niya pa saakin habang nakangiti bago tignan si Syvril sa mga kamay ko na nakamulat ang mata.

“Oh man! How can I survive with this two creature cuteness?! Thanks god I’m still alive!” Tumatawa niyang bulong bago halikan si Svril sa noo.

NANATILI pa kami ni Sven sa balkonahe ng kwarto namin. Dito na din niya pinadala yung pagkain namin. Sinusubuan niya ako habang karga-karga ko si Syvril at pinapadede.

Aalis si Sven ngayon. May importante daw pupuntahan. Tatlong beses lang siya umaalis sa bahay. Madalas dito na siya nagtratrabaho. Para daw matulungan ako sa pag-aaalaga sa anak namin. Kasa-kasama niya pa si Svril sa ilang online meeting niya habang pinapadede sa bote at isinasayaw-sayaw. Pero kahit ganon, hindi siya nawawala sa focus. The best talaga yung asawa ko!

“Hmmm love?” Bulong saakin ni Sven pagkatapos isubo saakin yung gummy bear na vitamins.

Hindi ko na alam kung nasaan yung vitamins na yan. Siya nagtago kung garapon at kahit kailan hindi ko na nakita. Hindi ko naman kasi ulit papapapakin- siguro minsan lang. Pero hindi lagi!

“Bakit Sven?” Tanong ko naman sakanya habang nakangiti.

Nilabas niya naman yung isang kahon sa bulsa niya na pinagtaka ko.

“Ano yan?” Bulong ko.

Ngumiti naman siya. “Hulaan mo.” Tumatawa niyang bulong kaya napangiti ako.

“Bahay Sven!” Agad kong turan sakanya.

Kitang-kita ko naman yung pagpigil ng tawa niya sabay iling.

Ay mali ba yung bahay? Akala ko tama. Sandali- nakakita na ako ng ganito sa TV! Alam ko ’to!

“Kotse yan Sven! Sure na ako!” Nakangiti at proud ko pang sabi.

Tumawa naman siya at mabilis nang binuksan yung kahon. Nagulat ako sa laman non. Singsing. Akala ko talaga bahay.

“Please marry me. Gustong-gusto na kita pakasalanan sa simbahan Ace.” Bulong niya pa.

Ngumiti naman ako. “Oo naman Sven! Pakakasalan kita. Pero gusto ko makita ni Svril.” Napanguso naman si Sven sa sinabi ko at dahan-dahan isinuot saakin yung singsing.

“Ang tagal naman love. Pero kahit ganon, hihintayin kita at ang anak natin.” Nakangiti niyang bulong bago ako halikan sa noo.

“Mahal kita.” Bulong niya pa na kinangiti ko.

“Mahal na mahal din kita Sven.”

Sven Alegria

“I want that one.” Turo ko sa baby pink na kulay.

I’m still planning our wedding. Hindi ako titigil na planuhin yung kasal namin kahit matagal pa. I guess, pakakasalan niya ako kapag isang taon na ang anak namin. Si Svril.

Excited ako lagi umuwi sa bahay. Miss na miss ko lagi si Ace at Svril. Kaya mas pinili ko na magtrabaho sa bahay magtrabaho.

Ang hindi ko lang maintindihan kay Ace, kahit napapagod siya, hindi niya magawang ipaalaga yung anak namin. Ayaw na ayaw niya talaga. Hindi ko alam kung bakit. Hindi naman niya ipinagdadamot sa mga katulong, madalas pinapalaro niya pero yung ipaaalaga ng matagal, ayaw niya talaga.

“That’s all sir?” Tanong niya pa saakin.

Ngumiti naman ako. “That’s all for now. You may go.” Ngumiti lang siya at umalis na.

Napasandal nalang ako sa upuan ko dahil sa pagod. Napatingin ako sa picture ni Ace nung kapapanganak niya habang kalong si Svril.

Hindi ko naman iwasang mapangiti. May rason na talaga ako para magtrabaho ng sobra. Simula nung dumating si Ace, mas desidido na akong kumita ng marami. Lalo na kay Ace. Hindi na kay Svril.

Gatas, diapers, vitamins, check ups at marami pa yung kay Svril, sa anak namin. Yung sa asawa ko, candies, donuts, milkteas, check ups, vitamins, damit, lahat-lahat. Nililimitahan ko na din siya sa mga matatamis. Ayoko siya magkasakit. Sumusunod naman. Basta ako yung nagtatago.

Nagpagawa ako ng isa pang pantry sa loob ng pantry. Hindi alam ni Ace yon. Hindi niya kasi napapansin. Doon ko tinatago yung mga pagkain niya. Minsan kasi napapasobra na. Hindi niya napapansin. Hindi ko siya pinagdadamutan, nililimitahan ko. Baka magkasakit siya. Mahirap na. Regular na sin ang check ups namin. May family doctor kami. Nagpapasalamat nalang ako kasi healthy kami lahat.

Napatingin nalang ako sa phone ko nang tumunog. Napangiti ako nang makita ang picture ni Ace habang tumatawag siya.

“Hello my love?” Agad kong bungad nang sagutin yung tawag niya habang nakangiti.

“Hi love, Sven, ubos na diapers ni Svril. Wala din siyang gatas at vitamins. Bumili ka please.” Rinig kong sabi niya na nagpangiti saakin.

“That’s all?” Tumatawang bulong ko.

“Hehe. Gusto ko din ng milktea at donut Sven.” Bulong niya na nagpatawa saakin.

“Last na ’to this week Ace. Dalawang beses ka na nag- milk tea.“Sermon ko pa sakanya.

“Opo love! Last na yan.” Dugtong niya na kinangiti ko.

Mabuti naman last na.

“This week. Hehe.” Dugtong niya na kinatawa ko.

Kahit kailan talaga.

“Hindi ka ba nahirapan sa pag-aalaga kay Svril?” Tanong ko pa.

“Hindi naman love. Natutulog na ang anak natin. Nag-aaral ako ngayon.”

Ang sarap talaga marinig sa bibig niya yung salitang, anak namin. Nakakataba ng puso.

“Oh! Nag-aaral ka pala. Sana nag-text ka nalang.” Turan ko sakanya.

Humagikgik naman siya. “Hindi naman ako nakikita nung prof Sven.” Bulong niya habang tumatawa.

“Okay. Mag-aral ka muna. Hintayin mo ako. I love you.” Huling bulong ko pa.

“I love you Sven.” Ngumiti lang ako bago patayin ang tawag.

O gosh! I miss him already! I miss Svril! I need to go home.

MABILIS akong lumabas ng opisina ko at mabilis na bumaba para umalis na.

Mabilis akong sumakay sa kotse ko at pinaharurot papunta sa botika. Uunahin ko na munang bilhin yung vitamins nilang dalawa. Wala na din vitamins si Ace. Naalala kong pinapak niya pa yon. Grabe talaga yung inis ko sakanya pero hindi naman ako nagalit. Never.

Mabilis akong nakarating sa botika. Agad kong binili yung vitamins nila pareho. Maliit lang yung bote ng kay Svril kaya dalawa na yung binili ko. Mauubos agad kapag isa lang. Yung kay Ace naman, malaki yung garapon. Kaya kailangan kong itago. Nakikinig naman siya saakin. Pero pag tinopak talaga, lagot na.

Plano din namin ni daddy Uno, ipapagawa namin si Ace ng restaurant kapag natapos na siya. Ayon kasi ang pangarap niya na lagi niyang sinasabi saakin.

Sunod kong pinuntahan yung supermarket. Agad akong kumuha ng trolly at mabilis na naglakad papunta kung nasaan yung mga gatas. Agad kong kinuha yung gatas niya. Limang kahon na. Sunod naman yung diapers. Limang kahon na din. Pati yung wipes. Lima na din. Bumili na din ako ng baby powder. Nauubos sakanila pareho.

Si Ace inaalagaan yung anak namin, ako naman ang nag-aalaga sakanya.

Bumili din ako ng ingredients sa milktea at donut. Ako na ang gumagawa ng milktea at donut ni Ace. Para mamonitor ko yung sugar. Minonitor ko talaga lahat ng kinakain niya. Lalo na sa sugar. Ayoko ko talaga magka-diabetes siya okaya kahit anong sakit. Baka mauna pa akong mamatay sa pag-aalala. Wag naman sana.

Bumili din ako ng candies niya. Itatago ko naman ’to. Hindi niya agad mauubos ’to.

Agad din akong umuwi sa bahay namin. Kinuha agad nung isang katulong yung mga dala ko na nginitian ko lang.

Mabilis akong umakyat sa taas at dahan-dahang binuksan yung pintuan namin. Nakita ko siyang nakaupo pa din sa upuan at nag-aaral pero panakang-nakang tumitingin kay Svril sa crib niya. Napangiti nalang ako at isinara na yung pinto.

Mabilis akong bumaba at hinubad yung suot ko. Iniwan ko yung puti kong long sleeves.

Mabilis kong kinuha yung candies niya at pumasok sa loob ng pantry. Sa pinakadulo ng pantry, itutulak mo lang yung pader pero hindi pader yan. Pintuan.

Agad kong inilagay yung candies niya pero kumuha lang ako ng dalawa. Ipapakain ko sakanya mamaya.

Sinimulan ko gawin yung milktea at donut niya. Sa tagal kong ginagawa, nasanay na ako. Kabisadong-kabisado ko na.

Milktea lang yung ginawa ko. May isa pa siyang donut sa ref. Lalagyan ko nalang ng vanilla toppings.

Nang natapos ko, agad kong nilagay sa tray. Nilagyan ko din ng metal straw ni Ace. Tsaka yung dalawang candy niya. Mabilis din akong umakyat at binuksan yung pintuan namin.

Napatingin siya agad saakin nang makita ako.

“Sven!” Agad niyang sabi at mabilis na tumayo para puntahan ako.

Agad niya akong sinalubong ng yakap at halik. Bago mabilis na kunin yung hinanda ko para sakanya.

“Thank you Sven!” Turan niya pa bago ulit ako halikan. Talaga naman.

Tumawa nalang ako bago ko puntahan si Svril sa crib. Ang ganda niya talaga. Sobrang ganda. Kamukhang-kamukha niya si Ace. Parang girl version ni Ace.

Sumilip naman ako kay Ace at nakita kong kumakain siya habang nag-aaral. Nakasarado yung camera niya kaya okay lang yan. May kasabayan siya pero sampu lang ata sila.

Mabilis akong pumasok sa closet namin at nagpalit ng damit. Gray sweatpants at sando lang yung sinuot ko.

Agad akong umupo sa kama pero nakita ko si Svril na nakamulat na yung mata. Yung brown niyang mata na nakuha niya saakin. Ayon lang nakuha niya saakin e! Wala ng iba.

“Gising na pala ang baby naming maganda!” Nakangiti kong turan bago siya kuhanin sa crib at buhatin.

“Kamusta ang tulog?” Bulong ko sabay halik sa dalawang matatabang pisngi ni Svril bago sa noo.

Mabuti naman hindi umiyak. Akala ko iiyak e. Nagulat nalang ako nang may yumakap mula sa likod ko.

“Tapos na love.” Bulong ni Ace mula sa likod ko.

Ngumiti nalang ako sakanya. This is the life I wanted. A happy life with my Ace. Ito yung pangarap kong tinupad ni Ace. I love him. I love her. I love them. Mahal ko sila higit pa sa buhay ko.

Special Chapter #6

Sven Alegria

“Hmmm.” Rinig kong ungol ni bago niya idantay yung paa niya sa hita ko.

Mahina nalang akong napatawa bago siya ibabawan at mabilis siyang punuin ng halik sa mukha kahit himbing na himbing siya.

Napangiti nalang ako nang kumapit siya sa leeg ko at ngumuso pa. Napatawa nalang ako ng mahina bago dampian ng halik yung labi niya ng paulit-ulit.

Dalawa na ang baby ko. Hindi ako makapaghintay na madagdagan pa sila. Pero syempre, ang pinaka-baby sakanilang lahat, ang baby Ace ko.

“Tayo na?” Bulong ko sakanya pero umiling siya sabay bitaw saakin at dumapa.

Ganito lagi ang ginagawa niya kapag antok na antok pa siya. Mabilis ko naman siyang hinawakan sa bewang at inayos yung higa. Bakit kasi kailangan niya pang gumanon? Paano kung hindi siya makahinga. Inayos ko lang yung hiya niya at kinumutan bago halikan sa noo.

“D-da!”

Wala pang dalawang segundo ay agad akong napatingin sa crib ni Svril. Kitang-kita ko yung malaking ngiti niya habang nakatayo na.

“Da!”

Halos mapatalon ako sa tuwa nang bumigkas na siya ng unang salita niya!

Mabilis akong umalis sa higaan at kinarga siya at pinuno ng halik yung pisngi niya.

“Oh gosh! Our Svril’s first word!” Sobrang sayang kong bulong habang paulit-ulit na dinampian ng halik ang noo at pisngi niya. Sinama ko na din yung leeg niya kung saan siya may kiliti.

Napatawa nalang ako nang maramdaman yung maliliit niyang palad na mahinang humahampas sa mukha ko at pilit tinutulak yung mukha ko.

“Ayaw mo ng halik ni daddy pero kay papa mo gustong-gusto mo? Ha?” Bulong ko pa sakanya at pinupog pa siya ng halik.

Mag-iisang taon na ang anak namin. At proud akong sabihin na, kamukhang-kamukha niya si Ace. Ang asawa ko. Ang papa niya. Pati yung buhok ni Ace na itim at natural yung ganda, kuhang-kuha din. I’m so thankful. She’s so beautiful. Isang linggo nalang at isang taon na ang prinsesa namin.

“Say it again baby!” Bulong ko pa habang sinasayaw-sayaw siya.

“Say ‘Daddy’. ‘Da’ - ‘Ddy’.” Pagtuturo ko pa sa anak kong maganda.

Nakita ko namang binibuka niya yung bibig niya habang nakahawak sa pisngi ko yung maliit niyang kamay.

“D-de…” Bulong niya na sobrang kinatuwa ng puso ko.

Sinusubukan niya. Sinusubukan niyang banggitin. Mabilis ko siyang pinuno ng halik sa sobrang tuwa.

“Oh gosh! I’m so happy!” Huling bulong ko pa bago siya halikan sa noo.

Grabe. Sobrang ganda ni Svril. Kuhang-kuha niya lahat kay Ace at hindi ako nagrereklamo.

Napatingin naman ako sa asawang tulog pa din. Ganyan talaga siya tuwing weekends. Sinusulit yung tulog. Kapag week days, alas-singko palang ng umaga gising na siya. Minsan nauuna pa saakin at ipagtitimla ako ng kape.

Magkwekwentuhan pa kami sa veranda habang tulog pa si Svril. Ganon yung routine namin. Hinding-hindi ako magsasawa. Mahal na mahal ko sila pareho. Sobrang kuntento na ako.

Maingat kong kinarga si Svril at kumuha ako ng isang diaper at isang pares ng pamalit niya.

“Papalitan ko ng diaper ang baby namin! Puno na ba? Puno na ba?” Bulong ko pa bago siya ihiga sa kama namin.

Naisipan kong wag na muna siyang i-diaper. Nagkaka-rashes siya pero konti lang. Naalala ko pa noong unang dumating yung rushes ni Svril, iyak siya ng iyak. Pati si Ace umiiyak din. Nasasaktan daw si Svril. Parang nasasaktan din daw siya.

Natanggal ko na yung diaper niya. Nilinisan ko siya bago ko isuot yung cute na underwear. Hindi naman siya kahirap palitan ng diaper o bihisan. Nagwawala lang ’to kapag gutom. Parang si Ace lang. Sinuot ko din sakanya yung maliit niyang dress na wonder wowan. Bago ko siya ikandong saakin.

Ipinalaro ko yung laruan niyang tumutunog habang iniipitan ko siya. Medyo maikli pa lang buhok niya pero pwede na ipitan. Hindi masikip yung pagkaipit. Masakit yon for sure.

Narealize ko na, ang saya palang maging isang magulang. Yung feeling na pagod ka sa buong araw na trabaho pero kapag nakita mo yung ngiti ng anak mo at asawa mo parang bigla nalang maglalaho. Babalik nalang kapag nahiga na kayo.

Sobrang sarap sa pakiramdam. May inspirasyon ako araw-araw. May dahilan ako para tumayo ng maaga at magtrabaho.

Napatingin naman ako sa anak ko nang humagikgik siya. Tatawa na din sana ako nang maramdaman ko yung mainit na likido sa hita ko. Mabilis akong tumayo para hindi mabasa yung kama namin.

Napahinga nalang ako ng malalim habang nakatingin sa anak ko. “Inihian mo na naman ako.” Bulong ko sabay hingang malalim at hubarin yung underwear niya at linisan siya ulit.

Masarap maging magulang. Hindi lagi. Biro lang. Kasama ’to sa pagiging magulang. Ang alagaan ang maganda kong anak. Kahit ilang beses niya pa ako ihian, hindi ako magsasawang linisan at palitan siya ng diaper niya. Kahit ilang beses akong sukahan, ilang beses ko linisan siya ng dumi, at ilang beses kahit habang buhay ko pa gawin ang lahat ng yan, hindi ako mapapagod. Anak ko siya, ama niya ako. Hindi ko gagawin yon dahil ama niya ako, gagawin ko yon dahil mahal ko siya. Kay Ace ko lang natutunan yan. Siya lahat ang naturo saakin. Wala siyang pandidiring linisan ang anak namin, halikan kahit amoy dumi, yakapin kahit maasim ang kili-kili at mahalin kahit pagod na siya. Sakanya ko natutunan yan. Kahit madalas nakakatulog siya sa pagod kakaalaga, gigising at gigising siya sa oras na magising si Svril. Ngingiti at ngingiti siya sa anak namin ng walang alinlangan.

Madaming nagsasabing ano nga ba ang nagustuhan ko sa asawa ko? Isip-bata daw siya, tanga at ano-ano pa yung sinabi nila. Simple lang naman, dahil sobra kung magmahal si Ace. Ibibigay niya ang lahat. Kahit sabihin nilang isip-bata man ang asawa ko, pero daig pa ng matanda ang puso niya. Isip-bata pero pusong matanda. Kung akong tatanungin kung ilan ang kasalanan ni Ace sa 1-10? Isa lang ang kasalanan niya. Ang pagiging selfless niya. Siya nga siguro yung pinakamabait at mapagmahal na tao sa mundo. Kaya wag na wag nilang sasabihin ang mga masasakit na salitang yan kapag naririnig ko. Hindi ako magdadalawang isip na hampasin sila ng baseball bat. Walang mang-aapi sa magandang asawa at anak ko. Wala.

Ignace Alegria

Mabilis akong nagpagulong-gulong sa kama bago tumayo. Napatingin pa ako kay Alas sa tabi ng kuna ni Svril. Siya yung bantay ni Svril. Hindi kasi maalis sa isip ko yunh sinabi ni ate na may halimaw daw sa ilalim ng kama kaya itinabi ko si Alas at yung kapatid niyang si King sa kuna ni Svril.

Bigla naman akong kinilabutan nang maalala yung sinabi ni ate saakin. Pati yung napanood ko sa TV. Kadiri! Naputol yung ulo niya.

Dahan-dahan akong gumapang papunta sa dulo ng kama namin at dahan-dahang sumilip sa ilalim. Pigil pa yung hininga ko baka kasi may halimaw.

Nang wala naman akong makita sa ilalim kasi laging nililinis ni Sven yung ilalim ng kama namin, agad akong tumalon pababa at pinulot yung tsinelas ko at tumakbo palabas. Mahirap na. Baka makuha nila ako. Baka sampu sila at isa lang ako. Wala akong laban. Paano ang anak namin at si Sven ’di ba? Atsaka hindi daw sure si Sven kung may milktea at donut sa mundo ng mga halimaw.

Tumatakbo akong lumabas ng kwarto namin at huminto lang ako sa tapat ng hagdan. Mabilis kong sinuot yung tsinelas ko. Laging sinasabi saakin ni Sven na magtsinelas ako bago lumabas. Medyo madulas yung sahig pero makapit yung tsinelas na binili niya saakin. Tig-100 daw isa. Tinawadan niya pa yung siya pang iba. Pinakyaw daw niya kaya may bawas ng 100. Sampu binili niya e! Edi dapat 1000? Minus 100, edi 900? Mas nakamura siya.

“How many times do I have to tell you, be careful while you are walking! Wag kang tumakbo love!”

Nagulat nalang ako nang marinig ko yung boses ni Sven sa ibaba. Nakapamewang siya habang nakatingin saakin at magkasalubong ang kilay. Si Svril naman nasa walker niya.

“Wag na wag mong huhubarin yang tsinelas mo. Ang dulas-dulas.” Sunod niya pa.

Wala akong nagawa kundi ngumuso. Bakit kasi nila ako iniwan sa itaas? Nakakatakot kaya.

“Come here love.” Utos ni Sven kaya mabilis akong bumaba pero agad akong nabagal dahil sa masamang tingin ni Sven.

Syempre hindi ako tatakbo kapag nakikita niya ako. Mapapagalitan na naman ako.

Sa kahuli-hulihang baitang ng hagdan, agad naka-abang yung kamay ni Sven saakin. Mabilis naman naman kinuha at ipinalupot sa bewang ko. Mabilis niya akong siniil ng halik bago halikan ulit sa noo.

“Good morning love.” Nakangiti kong bulong para mawala yung sungit niya.

Agad naman siyang ngumiti saakin. “Good morning l-”

“Da! D-da!”

Napahinto kami pareho dahil bumangga saamin yung walker ni Svril kasabay ng pagbigkas niya ng maikling salita.

Mabilis akong napangiti at sa sobrang tuwa ko ay mabilis ko siyang binuhat at pinuno ng halik.

“Can I hear what you just said once again baby?” Nakangiti kong bulong sakanya. Nakangiti din si Sven at nag-aabang.

Nakatitig lang saakin yung anak ko at pilit binubuka yung bibig niya.

“D-da.” Una niyang bulong na kinangiti ko ng sobra.

“Go baby! Kaya mo yan! Sabihin mo kay papa mo!” Pagche-cheer din ni Sven. Pati yung mga katulong pinalibutan kami.

“D-dadi…” Bulong niya na kinapalakpak ng lahat.

Hindi ko alam kung saan ko ilalagay yung tuwa ko. Wala naman kasing lalagyan e! Ang saya-saya ko. Naiiyak ako. Pero walang luha.

“Good morning baby namin!” Bulong ko pa sabay halik sa pisngi niya. Naramdaman ko naman yung yakap ni Sven sabay halik sa noo ko.

“A good morning indeed.”

MALAPIT nang magtanghalian. Nagulat kami nang makita namin sila mama at ate dito kanina. Dumalaw sila. Sinenyasan ako ni ateng umakyat sa itaas. Si mama karga-karga si Svril. Pinanggigigilan niya. Nasa kusina naman si Sven. Nagluluto kasama ng mga katulong.

Agad akong tumango kay ate at umakyat sa itaas. Alam kong nakasunod siya saakin. May pag-uusapan kami. Pumasok ako sa kwarto namin ni Sven at sumunod si ate. Sinara niya agad yung pinto bago mabilis na lumapit saakin.

“Ano?! Nasabi mo na ba sa asawa mong pakakasalanan mo na siya sa birthday ng pamangkin ko?” Agad niyang tanong saakin.

Umiling naman ako at itinaas yung paa ko. Baka si ate yung leader ng mga halimaw. Nakakatakot.

Napadaing nalang ako nang pitikin ni ate yung noo ko.

“Aray naman!” Nakanguso kong bulong habang hinihimas-himas yung noo ko.

Pinanlakihan naman niya ako ng mata. “Sana hindi mo iniisip na ako yung leader ng mga halimaw!” Agad niyang sabi na ikinanganga ko.

Grabe! Ang galing ni ate! Nahulaan niya yon!

“Ace naman!” Inis niyang singhal saakin.

“Hindi pa ate. Hindi ko pa nasasabi kay Sven.” Sagot ko sakanya.

Balak kasi naming sopresahin si Sven. Gusto kong sabihin sakanyang magpakasal na kami sa birthday ni Svril. Ang tagal na kasi niyang naghihintay. Para naman makabawi ako, sasayawan ko si Sven sa mismong wedding namin. Performance kumbaga.

“Sige-sige! Basta sabihin mo ha? Ako na bahala sa outfit mo para sa performance!” Nakangiti niyang turan saakin bago mabilis na lumabas sa kwarto namin.

Kinuha ko naman yung phone ko at tinignan yung video at steps. Kabisado ko na lahat pero kailangan kong reviewhin. Ilang linggo ko ding prinactice ’to. Para perfect.

“Ace? Love?”

Nagulat nalang ako sa mabilis na pagpasok ni Sven kaya hindi ko agad napatay yung phone ko.

“Sven! L-love.” Kinakabahan kong bulong kay Sven.

Dahan-dahan naman niyang sinara yung pinto habang nakakunot yung noo niyang nakatingin saakin.

“What’s that? Anong meron ha? Mabuti pang sabihin mo na agad.” Seryoso niyang bulong habang magka-krus yung kamay niya sa dibdib niya.

Napapikit nalang ako sa kaba sabay ng pagtaas ng isang kamay ko.

“Promise love! Hindi ako nagsesekreto sayo at nagplaplanong sorpresahin ka sa kasal natin!” Agad kong sabi habang nakataas yung kamay.

Sana maniwala si Sven. Paulit-ulit kong bulong sa sarili ko.

“O-okay?” Bulong niya na kinatuwa ko.

Grabe yung kaba ko. Akala ko masisira yung sopresa namin ni ate para kay Sven.

Nakita kong nakangiti siya saakin kaya mabilis akong tumayo at pinaupo siya sa kama at agad akong sumampa sakanya.

“Will you marry me Sven?” Bulong ko sakanya.

Kitang-kita ko naman yung matagal na pagtitig saakin ni Sven na para bang nagdadalawang isip siya.

Hindi niya na ba ako mahal? Nagbago na yung isip niya? Iiwan niya na kami ni Svril? Wala akong pambili ng gatas at diaper.

“S-shit! Stop crying love!” Rinig kong bulong niya habang pinupunasan yung luha ko.

“H-hindi mo na ako mahal kaya ayaw mo na akong pakasalan?” Mahina kong bulong sakanya habang nakahawak sa batok niya.

“Mahal kita! Sobrang mahal!” Agad niyang turan habang pinupunasan yung luha ko.

“M-masyado lang akong nagulat kaya hindi ako agad nakasagot. Hindi mo alam k-kung gaano ako kasaya ngayon love.” Bulong niya saakin.

“Hindi ka na pwedeng umatras!” Turan ko pa sakanya na kinangiti niya.

“Bukas na ba?” Nakangisi niya pang bulong.

Umiling naman ako. “Sa birthday ni Svril.” Nakangiti kong bulong. “Okay. All set my love.” Bulong niya bago ako siilin ng mainit na halik.

Sana talaga hindi niya malaman na may surprise ako sakanya. Baka hindi siya ma-surprise.

Special Chapter #7

Ignace Alegria

Automatic na bumukas yung mga mata ko nang maramdaman na wala na akong katabi dito sa kama. Agad kong hinanap si Sven sa kabilang parte ng kama pero wala na siya kaya mabilis kong sinulyapan si Svril sa crib niya. Napangiti nalang ako nang makitang natutulog pa din siya.

Agad akong bumangon at mabilis na lumapit sa crib niya. Nakatayo lang ako habang nakatitig sa payapa niyang mukha habang natutulog.

Ang ganda-ganda ng baby namin. Isang taon na siya sa susunod na araw. Isang taon na ang baby ko. Parang noong hiniwa yung tyan ko, gusto kong umiyak. Pero ngayong natitigan ko siya, parang hindi naman masakit yung paghiwa sa tyan ko. Wala nga lang sanang lumabas na laman sa loob.

Binaba ko ng kaunti yung crib niya at pinilit kong abutin yung noo niya para halikan siya. Mahal na mahal kita anak, Svril. Mahal na mahal ko kaya ni Sven.

Ang sabi saakin ni Sven, kumpleto na daw yung buhay niya. Tapos tinanong ko siya kung may kulang ba dati? O ngayon. Para sana mabigyan ko. Kung parang sa mga role playing games lang. Kapag walang buhay yung isa, pwede ko bigyan. Hindi naman niya ako sinagot. Sinamaan lang ako ng tingin. Minsan talaga hindi ko maintindihan si Sven. Hays.

Maingat kong inayos yung mga hotdog na unan ni Svril sa tabi niya at kinumutan siya. Natatakot kasi akong magkasakit si Svril. Hindi ko alam yung gagawin ko.

Sinulyapan ko pa ng isang beses yung anak ko bago ako naglakad papunta sa veranda namin. Malamang nandoon si Sven pero bakit hindi nakabukas yung mga kurtina.

Dahan-dahan kong binuksan yung kurtina. Madilim pa din at walang Sven na nakaupo sa isa sa mga upuan namin sa veranda. Baka naman nagluluto siya.

Agad akong ngumiti at mabilis na tinulak yung mga kurtina pagilid at binuksan yung pintuan. Kasabay ng pagbukas ng pintuan ay ang pagpasok ng malamig na hangin.

Agad kong kinuha yung remote ng air conditioner at pinatay. Mas maganda ang sariwang hangin. Mas masarap.

Muli akong naglakad pabalik sa crib ni Svril at tinitigan siya ng ilang segundo bago tuluyang lumabas ng kwarto namin.

Agad akong naglakad pababa. Ang ingay na sa kusina kaya mabilis akong pumasok.

“Good morning sir!” Bati ng dalawang kasama namin sa bahay na nginitian ko lang at mabilis na hinanap ng mga mata ko yung asawa ko pero wala siya sa buong kusina.

Nasaan na kaya yon? Hindi naman umaalis yon ng hindi nagpapaalam saamin ni Svril.

“Si Sven po?” Tanong ko sakanila at mabilis na binuksan yung ref at kumuha ng fresh na gatas.

“Ay, hindi po namin alam sir Ace. Maaga po yata umalis.” Sagot nila saakin na tinanguan ko lang bago ako maupo sa mesa at mangalumbaba. Hindi kaya kinuha ng multo si Sven? Nalunod sa bathtub? Hala! Wag naman sana.

“Wag niyo na po isipin sir Ace. Gusto niyo na po bang kumain?” Tanong nila saakin pero agad akong umiling.

“Ayoko pa po. Hintayin ko si Svril magising.” Nakangiti kong sagot sakanila bago uminom ng gatas. Teka– yung phone ko. Baka may text saakin si Sven.

Agad kong dinala yung baso ko na may laman na gatas at mabilis na umakyat sa itaas. Pumasok ulit ako sa kwarto namin ng dahan-dahan para hindi magising si Svril.

Agad kong pinuntahan yung phone ko sa bed side table. Nakita kong chinarge pa ni Sven bago siya umalis. Agad kong tinawagan yung number niya pero hindi naman siya nasagot. Ilang beses kong tinawagan pero walang sumasagot.

Muntik ko nang mabitawan yung phone ko sa gulat nang makita si Svril na nakatayo na sa crib.

“Anak naman eh!” Bulong ko at napapikit nalang.

Narinig ko pang tumawa siya ng mahina. Natakot talaga ako. Nakakagulat si Svril.

Hindi ko na ulit tinawagan si Sven at iniwan nalang yung phone ko sa kama bago tumayo at lapitan ang anak ko.

“Good morning little shunshine!” Mahina kong bulong habang nakaharap sa anak ko at nakaluhod bago siya halikan sa labi.

Agad naman siyang ngumiti at kitang-kita ko yung apat na ngipin niya. Dalawa sa itaas at dalawa sa baba. Agad niyang binuka yung mga kamay niya na nagpapahiwatig na kargahin ko na siya.

Agad ko naman siyang kinarga at pinupog ng halik sa pisngi at leeg. Ang bigat-bigat na ng baby namin! Ang lusog-lusog.

Kinapa ko yung diaper niya para malaman ko kung puno na ba. Hindi pa naman gaanong puno at ihi lang yung laman pero aalisin ko na din.

“Aalisin ko na ang diaper ng baby ko.” Nakangiti ko pang bulong habang karga-karga siyang pumasok sa closet.

“Baby, anong gusto mo suotin?” Tanong ko habang isa-isang nililipat yung mga damit niya.

Tinuro niya naman yung isang dress na kulay sky blue at my design na ulap.

“Gusto mo ’to baby ko?” Natatawa ko pang bulong habang hawak yung damit na may ka-partner na clip sa buhok na ribbon na kulay blue at maliit na medyas na kulay blue din.

Nakangiti lang siya habang nakatingin saakin. Agad kong hinalikan yung pisngi niya at mabilis kaming lumabas ng closet. Maingat ko siyang inihiga sa kama at ibinigay yung laruan niya habang nililinisan ko siya at binibihisan. Hindi naman mahirap linisan si Svril eh! Medyo lang.

Napangiti nalang ako sa itsura niya nang matapos ko siyang bihisan. Ang ganda ng anak ko. Grabe. Hindi ko mapigilang halikan siya ng paulit-ulit. Buti nalang hindi siya nayayamot. Hehe.

Pinakandong ko siya saakin habang nakaupo ako dito sa gitna ng kama. Busy pa din siya sa paglalaro ng laruan niya at dahan-dahang kong sinuklayan yung buhok niya na medyo maikli pa lang.

Maingat kong itinali ng dalawa yung buhok niya bago ilagay yung ribbon sa isa.

“Ang bango-bango ng baby ko!” Natatawang bulong ko habang nakayakap sakanya.

Mabilis kong kinuha yung phone ko at mabilis na tinutok kay Svril yung camera.

“Baby Svril!” Tawag ko sakanya at mabilis na kinuhanan siya ng litrato nang tumingin siya saakin habang nakangiti.

Tinignan ko lang ng isang beses yung picture bago ulit ihagis yung phone ko sa tabi at buhatin si Svril palabas ng kwarto.

Kung ano-anong tunog lang yung ginagawa niya habang naglalakad kami pababa.

“Ang tagal ko naman magsalita anak. Bilisan mo para magkwentuhan tayo.” Natatawa kong bulong bago siya halikan muli sa pisngi at magsimulang humakbang pababa ng hagdan.

NAPANGUSO nalang ako nang hindi sinasagot ni Sven yung mga tawag ko. Kinuha yata talaga siya ng mga aswang. Paano ko siya mababawi? Humingi kaya ako ng tulong kay ate? Siya naman yata yung leader eh!

Napasulyap ako kay Svril na nakatulog dahil sa pagod kakalaro. Nakahiga siya ngayon sa couch dito sa sala habang ako naman ay katabi niya.

“Yung daddy mo Svril, kinuha na ng multo. Ibenta na natin ’tong bahay tapos lumipat na tayo kila daddy Uno.” Bulong ko habang nakatitig sakanya. Magiging tikbalang kaya si Sven? Baka naman kapre? Hindi! Ang pangit naman! Ayoko naman dwende. Maliit lang. Ahh! Siguro magiging puno siya! Yung parang sa mga movie. Yung gumagalaw na puno! Astig!

“Anak, puno na yung daddy mo! Hanapin kaya natin siya sa gubat? Ano sa tingin mo? Saan kayang gubat siya napadpad para manakot?” Bulong ko pa habang nag-iisip.

Teka– paano kami ikakasal sa susunod na araw? Hindi naman pwede yon ’di ba?

“Ano ba yan!” Bulong ko nalang sabay hinga ng malalim at dahan-dahan humiga sa tabi ni Svril at niyakap siya.

Napaisip ako sa sinabi ni Sven saakin kagabi. Gusto niya daw ulit kaming magkaanak pero kailangan ko muna daw grumaduate at matupad yung pangarap ko. Ang gusto niya daw, lalaki naman. Mas okay daw kung kamukha ko ulit. Pero mas gusto ko yung kamukha ni Sven para gwapo din. Hehe.

“Sir Ace–” Rinig kong mahinang tawag saakin ng kasama namin sa bahay pero agad naputol ang sasabihin niya.

“Anaaaak!” Mahaba at malakas na sigaw ang umalingangaw sa buong sala na naging dahilan ng paggising ni Svril at pag-iyak kaya mabilis pa sa alas-kwatro akong napatayo at mabilis siyang kinarga bago isayaw-sayaw ng bahagya.

Nakita ko naman si mama na napangiwi at si ate naman agad sumenyas na i-zipper ang bibig niya.

Ilang minuto lang na pagsayaw ko kay Svril habang hinahaplos-haplos ang ulo niya ay muli siyang nakatulog.

“Anong ginagawa niyo dito ma?” Nakangiti kong tanong kay mama habang sinasayaw-sayaw pa din si Svril.

Nakita ko yung tig-isang maleta nila ni ate na dala nila.

“Lalayas kayo?” Tanong ko sakanila.

Agad naman nila akong sinamaan ng tingin pareho na kinagulat ko.

“Hindi ba birthday ng maganda kong apo sa susunod na araw?” Mahinang tanong ni mama bago kuhanin saakin si Svril na nakangiti at siya mismo ang nagsayaw-sayaw sa anak ko.

“Oo ma. Bakit?” Tanong ko.

“Pupunta tayong Disney Land France!” Masayang bulong ni mama na kinakamot ng ulo ko.

“Eh ma, wala si Sven. Hindi ako makapagpaalam.” Turan ko kay mama.

“Nasaan ba yang asawa mo?” Tanong naman ni ate.

“Yun nga itatanong ko sayo ate eh!” Agad kong sabi sakanya na kinalaki ng mga mata niya habang nakaturo sa sarili.

“Bakit ako?” Bulong niya.

“Kasi ang kutob ko ate, kinuha siya ng mga multo. Kaya tinatanong ko sayo. Kasi ikaw yung leader nila.” Paliwanag ko kay ate pero biglang nagdikit yung kilay niya kasabay ng mahinang pagtawa ni mama.

“Naku Ace, nanggigil na ako sayo! Gusto na kitang sungalngalin!” Inis niyang turan na kinataka ko. May mali ba sa sinabi ko?

“Wag mo na tanungin kung mali ba yung sinabi mo. Baka lalo lang kitang masungangal!” Agad niyang singhal saakin.

“Umakyat ka sa taas Ignace at mag-impake na at baka hindi kita matantya at matadyakan kita!” Utos pa saakin ni ate.

“Paano si Sven?” Turan ko.

“Ako na bahala! Mag-impake ka na bilis! Good for three days!” Utos ni ate na kinatango ko. Sabi na siya talaga yung leader ng mga bakulaw at multo. Hays. Sana ginawa niya nalang ng puno si Sven.

SAKTONG alas-syete kami ng gabi umalis ng bahay. Pero walang Sven na dumating o kahit tumawag man lang. Hindi niya ba kami namimiss ng anak niya? Nakakalungkot naman.

Karga-karga ko pa rin si Svril habang naglalakad kami. Kagigising niya lang kaninang alas-kwarto. Isang cute na jumpsuit na kulay pink yung suot niya na may puting t-shirt sa loob at may stickers na, ‘PAPA’S PRINCESS’. Pink na jumpsuit yung akin. Parehas kami ni Svril. May stickers yung t-shirt ko na, ‘PRINCESS’ PAPA’. Parehas din kaming may shades. Buti nga hindi niya tinatanggal.

Kanina ko pa hinihintay yung tawag ni Sven pero hindi niya sinasagot. Napatingin naman ako kay ate na nakangiti pa habang naglalakad. Paano siya nakakangiti kahit ginawa niyang puno yung asawa ko?

Napahinga nalang ako ng malalim. Ang tagal ng byahe, 18 hours. Mag-stop lang kami ng isang beses. Bakit kasi sa France pa? Ang layo tuloy!

“Ace anak, matulog kayo sa eroplano mamaya ha. Deretso tayo Disney Land pag nakarating tayo.” Bilin saakin ni mama na tinanguan ko lang bago yakapin si Svril na nakayakap din saakin.

SA WAKAS, pagkatapos ng ilang oras na byahe pababa na kami ng eroplano. Tanghali na kami nakarating. Nakakain naman na kami. So bale, deretso na kami sa Disney Land.

Kanina pa tawa nang tawa si Svril habang kalaro si ate. Mukha kasing clown ang ate eh!

“Bebe Bril! Wag kang tutulad na tanga sa papa mo!” Turan niya pa kay Svril habang nilalaro niya. Tawa lang nang tawa si Svril. Huling-huli niya talaga yung kiliti ng anak ko.

“Tara na mga anak! Naghihintay na ang Disney Land!” Turan ni mama at mabilis niya kaming pinasakay sa naka-abang na itim na van. Parang van namin nila Sven ’to ah?

Hindi ko nalang pinansin at sinulyapan ko si Svril na nakikipaglaro pa din kay ate. Tinignan ko naman yung phone ko pero wala naman call si Sven. Ano na kayang nangyari don?

ISANG oras lang yung byahe at nakarating kami agad. Pinadala na sa van yung mga gamit namin kaya kumuha ako ng ilan at nilagay sa maliit na bag. Yung wallet ko, yung bote ng gatas ni Svril at diapers.

Halos magningning yung mata ko nang makapasok na kami sa loob. Ang ganda dito! Ang daming rides! Ang daming tao! Ang saya.

“Look Svril anak, yung palasyo ng Disney oh!” Turo ko kay Svril sa natatanaw namin na palasyo ng Disney. Yung laging nauuna sa mga pelikula nila. Ang ganda pala talaga!

Nagsimula na kaming maglibot. Wala naman akong gustong sakyan. Si ate sumakay saka si mama. Pero hindi nila kami pinasakay ni Svril kahit gusto ko sumakay doon sa maliit na tren kasama ni Svril.

Napaupo nalang kami ni Svril. Ang daya naman! Maya-maya lang may tumatawag na saakin kaya mabilis kong sinagot. Baka si Sven na.

“Hello? Ignace Alegria speaking!” Agad kong sabi habang kumakain ng lollipop si Svril.

“Anak, sorry. Natatae na daw ang ate mo! Umuwi na kami sa hotel! Hintayin mo nalang yung van dyan!” Mabilis na turan ni mama na kinagulat ko.

“Ha? Ma!” Mahina kong sigaw nang agad niyang patayin yung tawag.

Napanguso nalang ako sabay punas sa bibig ng anak ko. Ang lagkit-lagkit niya na.

“Iniwan na tayo ng lola at tita mo.” Bulong ko habang patuloy na pinupunasan siya.

Nagulat nalang ako nang makita yung mascot ni Mickey Mouse sa harap namin.

Nakasuot siya ng tuxedo na puti na parang pangkasal. Nakatayo siya sabay kumaway na kinangiti ko.

“Hi daw anak! Say hi to Mr. Mickey Mouse!” Tumatawang bulong ko habang kinakaway yung kamay ni Svril.

Lumuhod naman si Mickey Mouse sabay hawak sa pisngi ng anak ko. Nagulat naman ako nang hampas-hampasin ni Svril yung mukha ni Mickey.

“D-dadi!” Paulit-ulit niyang sabi.

Agad ko siyang hinawakan sa kamay. “That’s bad baby! Hindi siya si daddy okay? Siya si Mr. Mickey. Say sorry to Mr. Mickey.” Utos ko sakanya.

“Di! Di!” Paulit-ulit niya lang bulong na pinagtaka ko. Kamukha ba ni Sven si Mickey Mouse.

Hinawakan naman ni Mickey yung kamay ko at pinatayo. Sumenyas pa siya na picture daw kami na agad kong tinanguan. Paborito ko kaya si Mickey Mouse! Si Svril naman, Di lang nang Di habang nakatingin kay Mr. Mickey.

“Pwede ba namin kayong kuhanan?” Turan saakin nung lalaki. Laking gulat ko nalang nang mamukaan ko siya. Siya lagi yung nagpipicture saamin ni Sven kapag nagpupunta kami sa amusement park. Kasama niya yung isa pang lalaki.

Tumango naman ako ay nagthumbs up si Mickey Mouse. Inakbayan ako ni Mickey ay ako naman ay nakangiti sa camera habang nakayakap kay Svril.

Isang flash lang tapos unti-unti nang lumabas yung picture.

Nakangiting inabot saakin nung lalaki yung picture habang magkaholding hands sila. “Stay strong para sa anak niyo.” Bulong nung lalaki na pinagtaka ko.

Pinaypay-paypay ko pa habang nakatingin kay Mickey Mouse.

Unti-unting luminaw yung picture. Nanlaki nalang yung mata ko habang nakatingin sa picture. Wala yung ulo ni Mickey Mouse at si Sven yung nasa loob niya.

Mabilis akong napatingin sa katabi kong Mickey Mouse. Pero wala na siya. Agad ko siyang hinanap at laking gulat ko nang pagtalikod ko ay kaharap ko na siya ay may hawak na isang bouquet ng pulang rosas.

Hindi ko naman mapigilang mapangiti sabay kuha sa bouquet kahit ’di pa niya inaabot.

Unti-unti niyang tinanggal yung ulo niya at napatawa nalang ako nang makitang si Sven nga at tumatagaktak yung pawis niya.

“Di! Dadi!” Paulit-ulit na sabi ni Svril nang makita si Sven.

Napatawa nalang si Sven at agad hinalikan yung noo ko ay yung noo ni Svril.

“Na-miss niyo ba ako?” Tanong niya saakin.

“Hindi ka pala ginawang puno ni ate! Ginawa ka niyang si Mickey Mouse!” Natatawa kong sabi sakanya.

“Believe me or not Ace my love, halos mamatay ako sa isang araw na hindi kayo nakita.” Bulong niya sabay yakap saamin ni Svril. “Bakit nakaganyan ka love?” Tanong ko sakanya pagkatapos niya akong halikan sa labi.

“For our wedding photos. I want it to be memorable.” Turan niya habang nakangiti.

“Dito tayo magpo-photo shoot?” Tanong ko sakanya.

Tumango naman siya at kinuha saakin si Svril. “Oo. Gagawin ko lahat para mapasaya ka lang. Dahil mahal ko kayong dalawa ng anak natin.”

Special Chapter #8

Ignace Salazar Alegria

Mabilis kong nilapitan si Svril ma karga ni mama at mabilis na hinalikan sa pisngi. 

“Kay lola ka muna, baby ha?” Bulong ko sakanya.

Bibihisan na kasi ako at aayusan. Si mama na din daw yung mag-aayos kay Svril. Si ate naman, hindi ko alam kung nasaan.

Aalis na sila mama at sakto naman pagdating ni ate na may hawak na isang maletang maliit at mabilis na ngumiti saakin.

“Ayos na bunso! Nakuha ko na yung susuotin mo mamaya.” Agad niyang turan saakin na kinangiti ko.

Nang makita niya naman si Svril, hindi niya maiwasan at halikan at panggigilan. Nayukot tuloy yung mukha ni Svril at sumimangot.

“Tama na ate! Kawawa yung anak ko sayo!” Turan ko sakanya. Agad naman niya akong sinamaan ng tingin.

Agad siyang lumapit saakin at mabilis akong pinaupo sa upuan sa harap ng salamin. Nakita ko naman yung susuotin ko na naka-suot sa manequinn. Isang fitted shorts na white tapos white long sleeves tapos may light pink na ribbon tapos may sapatos din na white at medyas na pink. Meron pang bulaklak na pabilog na nakalagay sa isang glass container.

“Excited na ako mamaya, Ace! Sa wakas, ikakasal ka na din!” Tuwang-tuwa pang sabi ni ate. Ako naman nakatitig lang sa sarili ko sa salamin.

“Yung performance mo ha? H’wag mong kalimutan yung steps. Tapos mag-ingat ka din.” Bilin niya pa na tinanguan ko lang. Dalawa yung nag-aayos saakin. Isa sa buhok at isa sa make up. Pero wala naman ginagawa yung make up artist.

“Parang gusto ko nalang tuloy magpabuntis!” Rinig ko pang turan ni ate at tuwang-tuwa pa.

“Ate?” Tawag ko sakanya. Tumingin naman siya saakin at tinignan ko siya mula sa salamin.

“Ang baby ay blessing pero dapat blessing ka din sa baby.” Turan ko sakanya. “Kapag mag-aanak ka na, dapat siguraduhin mong physically, mentally, emotionally at pinaka importante sa lahat, financially stable ka. H’wag kang mag-aanak kapag hindi mo kayang ibigay yung mga basic needs niya. Yung deserve ng anak mo. Kasi yung bata yung kawawa.” Mahaba kong paliwanag sakanya. Napatingin nalang ako sa dalawang nag-aayos saakin kasi bigla silang napatigil at napatitig saakin.

“Ayaw mo naman lumaki yung anak mo na nagugutom ’di ba?” Bulong ko pa. “Ang point ko dito, magtrabaho ka muna.” Nakangiti ko pang bulong.

Kukurap-kurap naman si ate habang nakatingin saakin. Ako naman ay nag-thumbs up lang.

“Saan mo natutunan yan, Ace?” Tanong niya pa.

“Wala lang, ate. Naisip ko lang yan habang nakatitig kay Svril. Paano kung hindi mayaman si Sven? Paano kami ni Svril? Aasa kami kay mama o kay daddy Uno? Edi binigyan lang namin sila ng responsibilidad. Pero ang sabi naman ni Sven, hindi niya kami hahayaang magutom. Ganon din naman yung gagawin ko. Hindi ko hahayaang magutom si Svril. Gagawin ko lahat para maibigay yung gusto niya.” Mahaba ko pang bulong.

“Kaya mag-asawa ka ng mayaman katulad ko.” Bulong ko sabay ngiti.

Natawa naman si ate bago mabilis na tumayo.

“Alam mo, Ace? Simula nung nagka-anak ka, mas nag-mature ka.” Turan ni ate.

Huminga naman ako ng malalim. “Kasi ate, paulit-ulit ko nalang naririnig na tanga ako, isip bata ako kahit hindi naman talaga. Si Sven na yung nagsabi na hindi naman daw totoo yon. Atsaka iniisip ko lang kung anong makakabuti kay Svril. Bawat desisyon na gagawin ko, dapat makakabuti sakanya. Kaya mas pinag-iisipan ko bawat galaw ko ngayon. Hindi ako pwedeng maging tanga-tanga at isip bata kay Svril.”

Nagulat nalang ako nang bigla akong yakapin ni ate.

“Mahal na mahal kita, bunso. I’m so sorry sa lahat ng nagawa ko. Matagal ko nang napatunayan na ako ang tanga sa ating dalawa. Hindi ikaw.”

NAKASAKAY na ako ngayon sa kotse papunta sa simbahan. Ang sabi ni ate, malapit lang daw yung simbahan kaya mabilis lang.

“Kuya? Gusto mo candy?” Tanong ko kay kuyang driver. Kawawa naman siya. Kumakain ako tapos hindi ko siya binibigyan.

“No sir. Thank you.” Nakangiti niyang turan. Nakita kong ngumiti siya doon sa salamin.

Tumango nalang din ako at muling sumandal sa upuan habang ngumunguya ng candy mula sa plastic ng candy na pinadala ni ate saakin. Napansin ko naman nakakalahati ko na yung laman kaya agad kong tinupi at binulsa bago mabilis na tumingin sa labas ng bintana.

Totoo nga yung sinabi ni Sven. Ang ganda dito sa France.

“Sir? Are you not excited?” Tanong saakin ni manong pero sinuklian ko lang siya ng isang ngiti.

Sa totoo lang, excited ako. Hindi ba halata?

“Excited po.” Tipid ko nalang na sagot.

May iniisip kasi ako. May lumapit kasing babae kahapon saakin doon sa photoshoot namin ni Sven. Tapos tinanong kung bakit nagpo-photo shoot daw. Sabi ko kasi kailangan ng picture. Tapos nagalit siya. Ang pilosopo ko daw eh tama naman yung sinagot ko.

Sinabi ko din na ikakasal kami ni Sven. Kahit nahihirapan akong mag-english, sinikap ko talagang makipag-usap doon sa babae. Ang sabi niya, wala daw sa bibliya na dapat ikasal ang lalaki sa lalaki. Babae lang daw at lalaki.

Simula kahapon, iniisip ko yon. Ibig sabihin, hindi totoo yung kasal namin ni Sven? Ano yon? Jokie jokie lang?

“Ang kulit mo manong. Sasabihin ko na nga!” Naiinis kong bulong.

“Teka, nangulit–” Hindi ko na siya pinatapos. Agad ko siyang pinatahimik para makapagsimula na akong magkwento.

Sinabi ko lahat sakanya. Yung lahat ng sinabi nung babae at sinabi ko. Hindi ko naman siya maintindihan dahil tumatawa lang siya ng tumatawa kaya napanguso nalang ako.

“Yun manong. Yun yung mga sinabi niya saakin. Iniisip ko tuloy, hindi totoo yung kasal namin ni Sven tapos niloloko niya lang ako.” Bulong ko.

“Alam mo sir, masyado kang inosente para magpaapekto sa sinasabi ng mga taong makitid ang utak.” Nakangiti niyang sabi saakin.

“Una sa lahat, dito sa France, legal ang magpakasal ang same sex.” Dugtong niya pa.

“Pangalawa, bonus lang yung kasal sa isang pagmamahalan. Alam mo kung anong main deal? Yung pangako niyo sa isa’t-isa at obligasyon habang buhay. Mahal ka niya, mahal mo siya. Tapos! Kayanin niyong daanan lahat ng pagsubok at hirap nang magkasama.”

“Kasal man o hindi, tama man o mali sa mata ng iba, walang mali sa pagmamahal. Tanging ang Dyos lang ang may karapatang humusga.” Huling turan niya habang nakangiti.

Hindi ko naman maiwasang mapangiti. Legal pala sa France. Hindi sinabi saakin ni Sven yon ha. Hehehe.

“Salamat manong. Pinagaan niyo po yung loob ko. Akala ko pinepeke ako ni Sven. Hehehe.” Nakangiti kong turan sakanya.

Nginitian niya lang ako pabalik bago muling nag-focus sa pagmamaneho.

Medyo nagulat naman ako ng makita yung Disney Land. Maya-maya lang ay pumasok yung kotse namin sa loob kaya napatingin ako kay kuya.

“Hala kuya? Isasama ba natin yung buong Disney? Teka, invited ba sila? Nakalimutan kong itanong kay Sven kuya! Pero sige, isama na natin!” Agad kong tanong sakanya pero mahina lang siyang tumawa at umiling.

Ako naman, binusog yung mata ko sa ganda ng tanawin. Medyo kaunti yung tao. Parang mga trabahador lang yata.

Nakita ko naman na papunta kami doon sa castle ng Disney. Yung malaking-malaki! Huminto yung sasakyan sa tapat ng malaking castle. Agad naman akong napangiti sa tuwa.

“Sandali kuya! Tawagin ko lang sila sa loob! Kasya ba tayong lahat?” Tanong ko pa sakanya. Siya naman ay nakangiti lang.

“Tatawag ako ng iba pang sasakyan para magkasya tayo.” Turan niya naman bago siya bumaba at mabilis na buksan yung pintuan ko.

“Sige, sige kuya! Baka tulog pa sila.” Bulong ko bago mabilis na tumakbo papunta sa tapat ng malaking pintuan. Medyo nalalaglag yung flower crown ko kaya inayos ko muna bago kumatok ng dalawang beses.

Maya-maya lang, umawang ng kaunti yung pinto at sumilip si Snow White! Ang puti niya talaga!

“Hi, Snow White! Sama ka sa kasal–” Hindi ko na natapos yung sasabihin ko nang pagbagsakan ako ng pinto.

“Puyat ba kayo?” Bulong ko bago tumingin kay kuyang manong driver.

“Puyat yata sila manong! May raket ba sila kagabi?” Tanong ko pa sakanya. Siya naman nakasandal lang sa kotse at tumatawa.

Muntik naman akong mapatalon sa gulat at napaatras nang mabilis na bumukas ng sabay yung dalawang malaking pintuan. Nakangiti pa si Ariel at Mulan habang binubuksan yung pintuan. Nagulat nalang ako sa nakita ko. Nasa dulo nitong mahabang carper na pula ni Alladin sila Sven habang karga-karga si Svril. Nakangiti si Sven saakin at si Svril naman, busy sa hawak niyang laruan.

Hindi ko naman mapigilang mag-ikot ng tingin. Halos lahat ng mga character sa Disney nandito. Kumpleto sila! Pero parang may kulang? Nandito din si Red, Lui, Girly at Kelann. Si daddy Uno, daddy Ian, si mama, si ate, si daddy Junrick tapos yung iba pa nilang mga friends.

Pero teka–

“Akala ko bang sa simbahan?”

Third Person POV

Kahit nagtataka, nagsimula nang maglakad si Ace habang hawak ang isang bouquet na iniabot sakanya ni Uno at hinawakan ito sa kamay. Ganon din ang ginawa ng mama ni Ace. Pinaggitnaan nila si Ace. Hindi gawa ng bulaklak ang bouquet, kundi mga candy, donuts at chocolates kasabay ng masayang saliw ng musika. Ang malikot nitong tingin kanina ay napako sa mga mata ni Sven. 

Si Sven naman ay halos hindi maniwala sa kanyang nakikita. Ayaw niyang kumurap kahit na isang segundo habang nakatitig kay Ace na mala anghel ang itsura. Mula sa suot nitong puting fitted shorts at above the knee, na bagay na bagay sakanya, ang white long sleeves na may details pa na mga bulaklak, ang cute pink ribbon nito sa leeg, isang white shoes at ang suot niyang mahabang medyas na may design ng kanyang paboritong donuts. Lalo pang nakadagdag sa pagiging anghel nito ang korona ng pinaghalong, puti at rosas na kulay ng mga bulaklak sa ulo niya. At ang pinakamaganda sa lahat, ang malaking ngiti nito habang nakatingin sa kanyang mag-ama.

Halos lahat ng tao sa loob, mula sa mga cosplayer ng mga character ng Disney na sinikap makompleto ni Sven hanggang sa kanilang mga magulang at kaibigan ay hindi maiwasan mapangiti habang nakatitig sa dahan-dahang naglalakad na Ace papunta sa dulo kung saan naghihintay si Sven at Svril.

Halos puno din ang lugar ng bulaklak na kulay puti at rosas. Ang suot din ng mga bisita at mga characters ng Disney ay puti at rosas din na bumabay sa buong lugar.

Ang tumatakbo naman sa isip ni Ace habang naglalakad at nakatitig kay Sven ay kung gaano ito kagwapo. Mula sa suot nitong white tuxedo na may details ng bulaklak na katulad ng nasa polo niya, ang pink nitong pangloob na long sleeves, necktie nitong white, maayos nitong buhok at ang nakakapasong titig nito sakanya.

Ilang minuto lang ay nakarating din si Ace sa dulo kasama ang mga magulang niya. Buong pusong ibinigay ni Uno ang kamay ni Ace kay Sven at agad naman itong tinanggap ni Sven at hinawakan ng may buong pag-iingat.

“Alagaan mo ang anak ko.” Bulong lang ni Uno. Ang mama naman ni Ace ay kinindatan lang siya.

Si Ace naman, agad na hinalikan sa pisngi ang kanilang anak at mabilis na ilabas sa bulsa ang candy na kinakain niya kanina kung saan nagtira siya para kay Svril. Agad niya itong inabot kay Svril at ngumiti.

Pasamantala naman kinuha ng mama ni Ace si Svril para simulan na ang kasal.

Buong ingat naman hinawakan ni Sven ang dalawang kamay ni Ace habang magkaharap sila sa tapat ng pari.

“You’re such an angel, my Love.” Bulong ni Sven bago halikan ang parehong kamay ni Ace.

“Ang gwapo mo, Love. Mas gwapo ka ngayon pero gwapo ka araw-araw.” Turan ni Ace sabay hagikgik na kinangiti lalo ni Sven.

“So let’s start?” Nakangiting tanong ng pari para matigil si Sven at Ace sa pagkwekwentuhan.

Tatango na sana si Sven pero agad siyang pinigilan ni Ace.

“Teka lang po, wala pa po si Shrek at Fiona. Late ba sila?”

Sven Alegria

“We are gathered here today to celebrate with Mr. Sven Alegria and Ignace Salazar and few minutes to be Ignace Alegria as they proclaim their love and commitment to the world.” Turan ng pari at hindi ko maiwasang mapangiti at kiligin dahil sa sinabi niya.

Sinulyapan ko naman si Ace. Hawak lang nitong mahigpit ang kamay ko at hindi maiwasang mapangiti dahil na din sa binanggit ng pari.

“We are also gathered to be their witnesses of their infinity love and care for each other. We are gathered to rejoice, with and for them, in the new life they now undertake together.” Dugtong pa ng pari.

“The symbolic vows that you are about to make are a way of saying to one another, those things you’ve promised, hope and dreams together.” Huling turan ng hari bago ako humarap kay Ace at hawakan magkapareho ang mga kamay niya at tumingin ng deretso sa kanyang mga magagandang mata.

Huminga lang ako ng malalim bago siya halikan sa kanyang mga magagandang kamay.

“Ace, Ignace, Love, nandito na tayo.” Unang bulong ko pero hindi ko agad napigilan ang pagtulo ng mga luha ko. Nakangiti naman siyang nakatingin saakin at pilit inaalis yung hawak ko sa kamay niya dahil alam kong pupunasan niya yung mga luha ko.

“Sa wakas, umabot din tayo sa araw na pinapangarap ko. Yung araw na, masasabi ko talagang saakin ka na habang buhay. A-ayokong umiyak pero nauunahan ako ng tuwa at galak lalo na ngayong nasa harapan kita, susumpa at mangangakong mamahalin mo din ako habang buhay.” Unang turan ko sakanya habang nakatitig sa mga mata niya.

Kitang-kita ko naman kung paano siya sumimangot at pigilin ang mga iyak niya na kinatawa ko.

“Noong una kitang nakita, pinagdudahan kita. Baka nagpapanggap ka lang na, isang cute at inosente. Pero habang tumatagal at nakakasama kita, nakikilala kita ng lubusan. Hindi ikaw yung tipo ng tao na may pakialam sa kung anong meron ako, sa kung ano ako, sa kung anong estado ko. Dahil may pakialam ka lang kung ilang karton ng donut at large na milktea ang ibibigay ko sayo.” Turan ko nang hindi piniputol ang titig ko sakanya. Hindi naman maitago ang tawa ng mga taong kasama namin dito sa loob.

Hindi naman niya naiwasang mapangiti kasabay ng pagtulo ng mga luha niya.

“L-love naman…” Bulong niya pa habang umiiyak na at sumisinghot-singhot pa.

“Noong una din kitang nakita, yon ang unang pagkakataon na kwinestyon ko ang sarili ko kung bakla nga ba ako dahil bigla nalang tumibok ang puso ko sayo. Pero unti-unti kong napatunayan na, ang puso ko ay hindi titibok sa babae, sa lalaki, sa bakla o kahit pa sa tomboy dahil ako ay isang Acesexual.” Nakangiti at natatawa kong bulong.

“Unang kita ko palang sayo, mula sa inosente mong galaw, mukha at puso, nakuha mo na ang loob ko at mismong ako. Simula noon, nangako akong proprotektahan ka, aalagaan ka, mamahalin ka, ipaparanas ang mga bagay na pinagkait sayo at higit sa lahat, hindi ka titipirin sa donut at milktea.” Tumatawa kong bulong kasabay ng mga taong nasa loob kasama namin.

“Pero ang pangako kong proprotektahan ka, hindi ko natupad. Muntik ka nang kunin saakin ni Sky Daddy.” Bulong ko at napatingin nalang kaming lahat kay Girly nang humalakhak itong malakas. Agad naman itong tumahimik nang makita niyang nakatingin kaming lahat sakanya kaya mabilis ulit akong tumingin kay Ace para ituloy ang mga sasabihin ko.

“Nakalimutan mo ako pero hindi ako sumuko para muli mo akong maalala. P-pero ang kakulitan ko pala ang magdadala muli sayo sa panganib.” Hindi ko maiwasang maiyak habang sinasariwa lahat nang nangyari.

“Mabuti nalang, nakabuo na ako ng isa dahil ako ay isang sharpshooter.” Turan ko pa na sinabayan nilang lahat ng tawa. Pati si daddy ay hindi mapigilang matawa. “May pinagmanahan kasi.” Dugtong ko na lalong kinatawa nila.

“Siya yung nagligtas sayo. Ang munti nating anghel.” Bulong ko sabay tingin kay Svril na hinahampas yung mukha ni Ivonne ng hawak niyang laruan.

“Nagpasalamat ako ng sobra-sobra dahil hindi ka kinuha agad ni Sky Daddy at ibinalik kang muli saakin na may bonus pa.” Turan ko.

“May nagtatanong din saakin kung hindi daw ba ako napapagod sayo? Paano ako mapapagod sayo kung ikaw mismo ang pahinga ko?”

“At ngayon, nandito na tayo sa kung saan, pinapangako kong muling proprotekhan, hindi nalang ikaw kundi kayo ng ating munting anghel, mamahalin kayo, aalagaan kayo at ibibigay sainyo ang lahat mapasaya lamang kayo. Dahil walang makakatumbas ng aking pagmamahal pagdating sainyong dalawa.” Huling bulong ko habang nakangiti.

Hindi naman siya tumigil kakaiyak at sinisinok na kaya mabilis kong pinunasan yung luha niya at niyakap siya.

“Tahan na. Baka hindi ka makapagbigay ng message saakin.” Natatawa kong bulong.

Maya-maya lang ay tumahan siya at mabilis na humiwalay sa yakap ko at tumingin saakin habang pulang-pula ang ilong at mata na kinatawa ko. Inayos ko pa ang korona niya bago muling hawakan ang mga kamay niya.

“A-ang haba ng sinabi mo, Love.” Unang turan niya. “H-hindi ako nakapag-ready.”

Ignace Salazar Alegria

Muling pinunasan ni Sven ang mukha ko habang tumatawa. 

“It’s okay. I still love you kahit wala kang message saakin.” Bulong pa saakin ni Sven.

Umiling naman ako. Dapat may message din ako!

“H-hindi, may sasabihin din ako. Hindi ’to scripted ha?” Bulong ko pa sakanya na kinatawa niya lang.

“S-sven, Sven Gwapo, Love, ginaya ko lang.” Turan ko sabay ngiti. Tumawa naman siya sabay punas ng pawis ko sa noo. Tawang-tawa naman yung mga taong nasa loob. Dapat seryoso ’di ba?

“Noong una kitang makita, ang gwapo mo talaga. Hanggang ngayon, gwapo ka pa din.” Bulong ko ulit.

“I-ikaw lang yung pangalawang tao na nagsabi saakin na hindi ako tatanga-tanga, isip-bata at bobo. Kasi si mama yung una.” Hindi naman maiwasang matawa ni Sven dahil sa sinabi ko.

“Ikaw lang ang sumuporta sa gusto ko, nag-alaga saakin, minahal ako kahit alam mo ng nakakamatay ang ka-cutan ko at nakatiis saakin. Wala akong masabi noong mga panahon na tulog ako kasi nga tulog ako.” Turan ko pa na lalo niyang kinatawa.

“Pero ito lang yung masasabi ko Sven, Love, Sven Gwapo, kahit ilang beses na mabagok ang ulo ko at mabura ang memorya ko, tanging ikaw lang ang mamahalin ng puso ko at makikilala nito. Wala na akong mahahanap na katulad mo kasi wala naman akong ibang crush. Wala din naman kamukha. Hehe.” Turan ko pa. Pinisil nalang ni Sven yung ilong ko sabay tawa.

“Nangangako akong aalagaan kita, mamahalin kita, pero hindi ko kayang protektahan ka kasi wala pa akong masels at abs.”

“Ikaw at ang munting prinsesa natin ang nagsisilbing lakas ko. Kahit ilang beses akong makatulog, makikipaglaban ako kay kamatayan para lang mabalikan kayo.” Huling bulong ko kasabay ng tuloy-tuloy na pagbuhos ng mga luha ko.

Agad niya naman akong niyakap at mabilis na pinunasan ang mga luha ko kasabay ng paulit-ulit niyang paghalik sa ulo ko.

“Oh gosh, I love you so much, Ignace Alegria.”

Third Person POV

Nakatitig lang habang nakangiti si Sven kay Ace bago nito kuhanin ang isa sa pares ng sing-sing na hawak ni Mickey Mouse at muling tumitig kay Ace ng buong puso. 

“I, Sven Alegria, taking Ignace Salazar to be my lawfully wedded husband, to have and to hold, in sickness and in health, in good times and in woe, for richer and poorer, keeping solely unto him for as long as I live. I give you this ring, thay you may wear it, as a symbol of the vows we have made this day. I pledge you my love, and respect, my laughters and my tears. Will all that I am, I honour you.” Mahaba niyang turan bago dahan-dahan isuot sa daliri ni Ace ang singsing na simbolo ng kanilang sinumpaan at pag-ibig.

“Ang haba naman, Love.” Bulong naman ni Ace na kinatawa lang ni Sven. Panay din ang punas nito kay Ace kahit siya ay pawisan na din.

Maingat na kinuha ni Ace ang singsing na para kay Sven at humarap siy kay Sven nang may buong ngiti.

“I, Ignace Salazar, taking Sven Alegria to be my lawfully wedded husband, to have and to hold, in sickness and in health, in good times and in woe, for r-richer and poorer, keeping solely unto him for as long as I live. I g-give you this ring, thay you may wear it, as a symbol of the vows we have made this day. I pledge you my love, and respect, my laughters and my tears. W-will all that I am, I honour you.” Mahabang turan ni Ace at hindi na pinigilan ang luha nito sa pagtulo habang binabanggit ang mga katagang yon. Dahan-dahan isinuot ni Ace ang singsing kay Sven.

Panay ngiti lang si Sven at tawa habang pinupunasan ang mga luha ni Ace.

“Stop crying, Love. Mamamaga ang mata mo.” Natatawang bulong ni Sven.

“Sven Alegria and Ignace Salazar, we heard your promise to share your lives in marriage. We recognize and respect the covenant you have made here this day before God and each of us as witnesses. Therefore, in honesty and sincerity of what you have said and here today and by the power vested in me by this chur– I mean castle, it is my honour and delight to declare you married and partners in life… for life. You may seal your vows with a kiss.” Mahaba at pinakahuling turan ng pari habang nakangiti.

Nakangiti naman hinawakan ni Sven ang pisngi ni Ace at walang alinlangang inilapat ang labi nito sa labi niya. Hindi naman tumutol si Ace at isinabit ang kanyang kamay sa leeg ni Sven kasabay ng pagpikit niya.

Ang ilang segundo ng kanilang halikan at palakpakan ng mga taong nakasaksi ng kanilang pagmamahalan at tuwa ng bawat isa. Pinutol na ni Sven ang halik at tumitig sa mga mata ni Ace na habang lumuluha siya.

“M-mahal na mahal kita, Ignace Alegria. Gagawin ko ang lahat para sayo.” Nakangiti nitong bulong.

Ngumiti naman agad si Ace sakanya at agad hinawakan ang pisngi ni Sven. “Mahal na mahal din kita, Sven Gwapo. Hindi magbabago yon kahit ilang beses pa akong mabagok.”

SA ISANG hotel kung saan ginanap ang reception, nakangiting iniisa-isa ng bagong kasal ang kanilang mga bisita nang magpaalam si Ace kay Sven na iihi lang siya saglit.

Nais pa nga na samahan ni Sven si Ace pero mabilis na tumanggi si Ace. Sa ilang minutong pagkawala ni Ace, hindi namalayan ni Sven may plinaplano sakanya si Ace.

Sabay-sabay na napahinto sa kakadaldal ang lahat nang huminto ang malalaking speakers sa pagtugtog at pagkamatay ng mga ilaw.

Nilukob ng kaba si Sven at nagsimulang hanapin ang kanyang asawa pero ang isang tinig mula sa speakers ang nagpahinto sakanya.

“Focus on me.” Pina-sexy na boses ni Ace mula sa speakers dahilan para manigas si Sven sa tinigisan siya.

Napatingin nalang ang lahat nang tumutok ang spotlight sa maliit na entablado at ganon nalang ang gulat ng lahat nang makita ang isang pole at ang nakatalikod na Ace habang nakahawak sa pole.

Napanganga nalang si Sven sa nakikita niya at lalong nanigas ang kinakatayuan niya.

Dahan-dahan humarap si Ace at ngayon ay malaya na siyang nakikita ng lahat. Ang suot nitong pink leather high boots na hanggang hita niya, tanging maikli at hapit na white shorts na natatakpan ng suot niyang pink oversized polo at ang mapanukso nitong tingin. Hindi sa iba, kundi kay Sven.

“Are you ready, Love?” Boses muli ni Ace mula sa speakers..

Napanganga nalang si Sven at hindi alam kung anong gagawin.

“W-what the f-fucking heck.”

A/N:

Congrats Sven & Ace! So happy for both of you!! Save the date today! June 01. ❤️