I

Rafael POV

Bata pa lamang ay alam ko na iba ang aking sekswalidad. Hindi ko naman ito tinatago dahil kitang-kita naman ito sa aking mga kilos. Ngunit magkaganoon man ay tanggap ako ng aking pamilya.

Simple lamang ang buhay naming pamilya. Si Nanay ay isang tindera ng mga gulay sa palengke habang si Tatay naman ay karpintero. Si Kuya Rodel naman ay second-year na sa kolehiyo samantalang ako ay Grade 12 na sa pasukan.

Tuwing bakasyon ay tumutulong ako sa pagtitinda sa palengke at minsan naman ay sumasamang mamitas ng mga gulay sa bukid na pagmamay-ari ng pamilya nila Nanay.

“Kamusta ang benta ng gulay, Gloria?” Dinig kong sabi ni Tito Boyet, kapatid ni Nanay.

Huminto muna ako sa pagbibilang ng mga barya  at lumingon kila Nanay.

“Oh nandito pala si Rafael, kamusta na pamangkin?” Sabi nito habang nakangiti.

Lumapit naman ako saka nagmano bago sumagot.

“Mabuti naman po, Tito. Bakasyon na po kasi namin kaya nandito uli ako tumutulong kay Nanay” magalang kong sabi.

“Nako, baka umitim ka niyan at wala ng magkagusto sayo” biro nito.

“Si tito, kahit anong sinasabi” simangot kong sabi.

“Tama na nga yan, mamaya tuluyang magtampo sa’yo yan kuya Boyet at hindi ka na kausapin” singit ni Nanay.

“Sabi ko nga. Sorry na pamangkin” sabay pisil sa aking pisngi.

Lalo akong napasimangot dahil inaasar na naman ako nito. Hindi na bago sa akin ang ganitong ugali ni Tito na sa tuwing magkikita kami ay inaasar ako nito.

“Nga pala, pwede nang pitasin ang mga itinamin mo Gloria na mga gulay. Magtext ka na lang sa akin kung balak mo nang mamitas” si Tito.

“Ay hindi ako pwede bukas kuya. Bukas ang balik ni Rodel galing sa siyudad kaya maghahanda ako. Si Rafael na lang ang mamimitas at sanay naman yan sa gawaing bukid” si Nanay.

“Nako huwag na baka umitim ang pamangkin ko, ako na lang at idadala ko na lang sa bahay niyo” pilit ni Tito.

“Ayan ka na naman Tito. Hindi na talaga kita kakausapin” tampo kong sabi.

“Suko na ako, puwede kang sumama bukas basta magsuot ka ng panangga sa araw” si Tito.

“Sumama ka na ngayon anak kay kuya Boyet at nang maaga kayong mamitas ng mga gulay” bilin ni Nanay.

“Sige po, Nay. Punta na po kami ni Tito” sabi ko at sumunod kay Tito papunta sa nakapark nitong tricycle.

Sumaglit muna kami ng bahay at kumuha ng mga gamit pantulog bago kami dumeretso ng bahay nila Tito.

Nang makarating na kami ay nagmano muna ako kay Tita Rosa, asawa ni Tito. Si tito na rin ang nagpaliwanag kay tita kung bakit ako dito tutuloy ngayong gabi.

Maganda naman ang naging reaksyon ni Tita at sinabi pa nitong kahit dumito muna ako ng ilan pang mga araw.

“Kumain ka ng marami, Rafael. Nagluto ako ng adobong manok na paborito mo” sabi ni Tita sabay lagay ng napakadaming karne sa plato ko.

“Tita ang dami po ninyong nilagay, hindi ko po ito maubos” pagpipigil ko dahil balak na naman nitong lagyan ang plato ko.

“Mahal, baka hindi matunawan si Rafael niyan. Magalit pa sa’kin si Gloria” puna ni Tito na halatang inaasar ako.

“Ano ka ba, Mahal. Minsan lang bumisita si Rafael dito sa akin pagbigyan mo na ako. Parang anak na ang tingin ko kay Rafael” si Tita habang nakangiti.

“Tita, tama na po. Hindi ko na po maubos. Kain na din po kayo” sabi ko at sa wakas ay tumigil na din si Tita sa kalalagay ng ulam sa plato ko.

Nang matapos na kaming kumain ay nagpresinta akong maghugas ng pinggan ngunit umayaw si Tita at inutusan si Tito na maghugas. Kitang-kita ang pagkadisgusto ni Tito ngunit wala siyang nagawa kundi ang maghugas ng pinggan.

Tapos na akong magshower at dumeretso sa kwarto ni kuya Brian, ang nag-iisang anak nila Tito. Second year college na din siya gaya ni kuya Rodel at nasa siyudad din ito kaya bakante ito at ako muna ang gagamit ngayong gabi.

Si Kuya Brian pala ay kumukuha ng Education habang si Kuya Rodel naman ay Criminology. Magkaiba sila ng pinapasukang kolehiyo pero nasa iisang syudad lamang ito kaya naman ay magkasama sila sa isang boarding house.

Gaya ng sabi ko kanina ay nag-iisang anak lamang si kuya Brian dahil may diperensya sa matres si Tita kaya hirap itong magbuntis. Kaya naman sa tuwing dumadalaw ako dito sa bahay nila ay sobra ang pag-aalaga ni Tita sa akin dahil ako ang itinuturing bunso niya.

Hindi ko na namalayan ang oras at nagising na lamang ako ay umaaga na kaya nagpasiya akong bumangon at dumeretso ng kusina. Naabutan ko si Tita na nagluluto ng umagahan. Hindi nagtagal ay lumabas na rin si Tito sa kanilang kwarto at saka kami nagsalo-salo.

Nang matapos na kaming kumain ay inilagay ko sa sidecar ang mga bitbit namin na plastic, tali, sako, at ang aking sumbrero saka ako sumakay dito. Maya-maya ay pinaandar na nito Tito ang motor at dumeretso ng bukid.

Mga labinlimang minuto din ang pagpapatakbo ni Tito ng motor bago namin narating ang bukid. Bumaba ako ng sidecar at bumungad sa akin ang malawak na lupain na punong puno ng iba ibang halaman.

Sa bandang kaliwa makikita ang hilera ng mga gulay na may baging gaya ng kalabasa, upo, ampalaya, sitaw at marami pang iba. Sa kanan naman ay hilera ng mga talong, kamatis, siling haba, petchay, at marami pang iba.

Sa gitna naman ay doon matatagpuan ang maliit na bahay na gawa sa semento kung saan kami tumatambay sa tuwing bumisita kami dito sa bukid.

“Magsimula na tayong mamitas, Rafael at nang maaga tayong makauwi. Dito ako sa mga hilera ng mga may baging at diyan ka naman sa kabila” si Tito.

Makalipas ang isang oras ay natapos na kaming mamitas. Naupo muna ako sa ilalim ng puno upang doon magpahinga. Si tito naman ay abalang nagbubuhat ng mga gulay na nakaplastic o kaya nakasako papuntang sidecar.

“Rafael, tapos na akong mag-ayos ng mga gulay sa sidecar. Halika muna rito sa kubo at dito muna ituloy ang pagpapahinga” sigaw ni Tito kaya naman ay dumeretso ako ng bahay.

“Bago tayo bumalik ng bahay ay kumain muna tayo. Magpahinga ka lang muna diyan at ako na ang magluluto” muling sabi ni Tito bago gumawa ng apoy sabay salang ng kaldero.

Hindi ko nalamayan na nakatulog ako sa duyan. Nagising ako dahil sa biglang buhos ng malakas na ulan.

“O sakto gising ka na Rafael, kumain na muna tayo habang nagpapatila ng ulan” si tito.

“Opo tito” sagot ko.

“Ang sarap niyo naman pong magluto tito” sabi ko.

“Huwag mo na akong binobola, Rafael. Hindi ito ang unang beses na natikman mo ang luto ko” sabat ni Tito.

Napatawa na lamang ako saka nagpatuloy na kumain.

Hindi pa rin tumitila ang ulan at mas lalo pang lumakas ito kaya naman ay napagpasiyahan na naming tumawag kila Nanay.

“Hello, Gloria. Mukhang hindi muna kami makakauwi ni Rafael ngayon at malakas ang ulan. Alam mo naman na lubak-lubak ang daan dito at madulas. Oo, ako na ang bahala sa pamangkin ko. Pasensya na talaga. Rafael, kausapin ka raw ng Nanay mo” si Tito.

“Hello, anak. Mag-iingat kayo diyan sa bukid ha. Nakalimutan kong may bagyong  darating ngayong araw. Nacancel din ang uwi ng kuya mo. Uli, mag-iingat kayong dalawa diyan at bantayan niyo ang isa’t-isa” si Nanay.

Tanging “opo nanay” lamang ang sagot ko bago pinutol ang tawag. Sumunod na tinawagan ni tito si Tita Rosa at nagpaalala din itong mag-ingat kami dito sa bukid.

Maaga kaming kumain ng hapunan dahil walang kuryente dito sa bukid. Hindi ko namalayan na madilim na ngunit hindi pa tumitigil ang pag-ulan.

Gising pa ako dahil sa lamig na nagpapanginig sa akin dahil maya’t maya ay umiihip ang malakas na hangin. Tila walang silbi ang makapal na kumot na pinagsaluhan namin ni tito dahil sa lakas ng hangin. Si Tito naman ay mahimbing nang natutulog sa tabi ko. Maya-maya ay nadinig kong nagsalita si Tito.

“Huwag kang malikot Rafael, hindi ako makatulog dahil sayo” si tito.

“Pa-pasensya na tito, nilalamig po kasi ako” sabi ko habang nanginginig sa lamig.

“Ganon ba, halika rito at yumakap ka sa akin” si Tito.

Nahiya naman ako dahil sa sinabi ni Tito kaya naman ay tumagilid na lamang ako ng higa paharap sa pader.

“Hu-huwag na po, Tito. Matutulog na po ako” nahihiyang sabi ko.

“Ang kulit talaga ng pamangkin ko na ito, pag-ikaw nagkasakit ako ang mapapagalitan ng Nanay mo. Kung ayaw mong yumakap sa akin ako ang yayakap sayo” si tito sabay yakap niya sa akin.

Napasinghap ako dahil sa gulat ng niyakap ako ni tito at naestatwa ng madunggol ang butas ng puwet ko ng isang matigas na bagay. Nasa tamang gulang naman na ako kaya alam ko kung ano yung tumama sa likod ko.

Napuyat nga ako kagabi dahil dinig na dinig ko kung paano magsiping sila Tito at Tita iyon din ang dahilan kung bakit ako puyat. Mabilis ding inilayo ni Tito ang pag-aari niya at narinig ko pa itong napamura.

“Pasensya ka na, Rafael ha. Malamig kasi ang panahon kaya hindi maiwasang tumigas. Hindi ko naman sinasadya. Baka ang isipin mo eh manyakis ako” sabi ni tito.

“A-ano kaba, tito. Alam ko naman po iyon. Matulog na po tayo” nahihiyang sabi ko.

Hindi nagtagal ay tulog na uli si Tito ngunit hindi parin ako makatulog dahil sa hindi komportableng posisyon namin. Maya-maya ay biglang umihip ng napakalakas kaya naman ay nanginig ako dahilan upang masagi ng hiwa ko ang matigas na bagay ni Tito at kumiskis pa ito ng ilang ulit.

Napalunok na lamang ako dahil nakaramdam ako ng kuryenteng dumaloy sa aking sistema. Nagsimula na ring tumibok ang puso ko ng napakabilis. Nadinig ko ang munting ungol ni Tito kaya naman ay nag-init ang aking pakiramdam. Tila nawawala na ako sa katinuan kaya naman ay gumiling ako upang ikiskis ang matigas na bagay ni Tito sa aking hiwa. Tumigil ako saglit ng mapagod ng biglang naramdaman kong dinunggol ni Tito ang matigas nitong bagay sa likod ko.

“Bakit ka tumigil Rafael. Ituloy mo lang” sabi ni Tito at muling pinagpatuloy ang pagkiskis ng alaga nito sa hiwa ko.

Follow me on my Inkitt Account to read the full chapter

Inkitt Account:

forbiddenpagesxxx

Thank you!

II

Rafael’s POV

Masakit ang buong katawan ko lalo na ang ibabang parte nang magising ako. Nalinisan na ang ebidensya ng aming pag-iisa ni Tito Boyet at nakabihis na rin ako.

Maya-maya ay lumingon ako sa pinto ng marinig ang boses ni Tito. Lumapit ito sa akin at saka bumulong.

“Nandiyan si Ramil, sinabi kong trinatangkaso ka kaya umakto ka kundi mahuhuli niyang may ginawa tayong kababalaghan” sabi nito habang nakangiti.

Napatango ako at dahan-dahang tumayo habang pinipigilan ang mapaungol sa sakit ng aking puwetan.

“T-tay, nandiyan na pala kayo” nanghihina kong sabi at dahan-dahang naglakad papunta sa kanya nang matumba ako.

Dali-dali akong dinaluhan nila Tito at Tatay at itinayo. Ramdam ko ang malaswang paghawak sa aking kanang bahagi ng puwet. Napalingon ako kay Tito at binigyan ako ng nakakalokong tingin.

Napabalik ako kay Tatay ng tinanong ako nito.

“Ayos ka lang ba bunso?” May pag-aalala sa boses nito.

Napatango ako dahil nanghihina pa ako dahil sa sakit ng katawan. Hindi ko namalayan na nasa ere na ako dahil binuhat ako ni Tatay papuntang tricycle at maingat na nilapag sa loob. Pumunta ulit ito ng kubo at kinausap si Tatay. Maya-maya pa ay lumabas na ito at saka kami umalis.

Nahihiya man ay kumaway ako kay Tito upang hindi mahalata ni Tatay at ganoon din siya saka niya ako kinindatan.

Isang linggo ang nakakalipas simula ng may nangyari sa amin ni Tito Boyet. Isang linggo na rin nagpapabalik-balik ang mainit na tagpo sa aking panaginip.

Ngayong araw ang balik ni kuya Rodel ng siyudad at abala ang mga tao dito sa bahay. Si Nanay ay nasa kusina nagluluto ng tanghalian, si Tatay naman ay nasa likod ng bahay at nag-aayos ng kung ano-ano. Si kuya naman ay nagtitiklop ng mga damit at ibang gamit na dadalhin nito sa siyudad. Habang ako naman ay abala sa paglilinis ng aking silid.

Maya-maya ay nadinig ko si Nanay na nag-aaya ng kumain kaya naman at dumeretso na ako ng kusina. Doon ko naabutan silang tatlo at ako na lamang ang inaantay.

Masaya ang naging tanghalian namin at napuno ito ng pang-aasar sa akin ni kuya Rodel.

“Sigurado ka ba Rafael na ayaw mong sumama sa siyudad?” Tanong ulit ni Nanay sa akin ngunit buo ang pasya kong hindi sumama.

Bukod sa paghatid nila Nanay kay kuya Rodel ay may plano din silang bumisita sa kamag-anak nila Tatay sa siyudad.

“Sa susunod na lang po ako sasama Nay. Magkikita po kasi kami ng kaibigan ko ngayong araw at birthday po ng Papa niya. Doon na rin po ako matutulog sa kanila” sabi ko.

“Ganoon ba, sige na at pupunta na kami. Natawagan ko na rin si kuya Boyet na dumito muna siya ng ilang araw upang bantayan ka” sabi ni Nanay.

Naestatwa ako sa aking narinig ngunit nakabawi din ng muli akong kinausap ni Nanay.

“Tawagan mo kami kung may problema at kung kailangan mo ng pera hingi ka muna kay kuya Boyet, maliwanag ba?” Bilin ni Nanay.

“Opo nay” sagot ko.

Hindi nagtagal ay umalis na sila habang ako naman ay sinundo ng kaibigan kong si Paulo sa umaga, Paulita sa gabi.

“Fren, bilisan mo naman diyan mag-ayos. Halos isang oras ka na diyan” mainiping wika ni Paulo.

“Sino bang may kasalanan kung bakit ako matagal mag-ayos, aber? Hindi mo naman kasi sinabi na sa isang resort pala tayo pupunta eh wala akong dadamitin” naiinis kong sabi sa kanya.

“Huwag ka ng mag-alala Fren. May nabili na akong damit para sa ating dalawa. Halika na at baka inaantay na tayo nila Mommy at Daddy” sabi ni Paulo saka ako hinila paalis ng bahay.

Alas-sais na ng hapon ng makarating kami sa isang resort sa karatig barangay. Maganda ang disensyo ng mga kubo at may mga kwarto din ito kung saan kami mag-oovernight.

Pumasok kami ng Entrance at doon sumalubong sa amin ang magulang ni Paulo na si Tita Daisy at Tito Peter. Kasama nito ang nakakabatang kapatid ni Paulo na si Princess at ibang mga katrabaho ng mag-asawa.

Nagmano ako sa kanila at binati na rin si Tito Peter.

“Happy birthday po tito Peter” masayang bati ko sa kanya.

“Maraming salamat, Rafael. Nasaan ang regalo ko” inabot nito ang kamay nito sa akin kaya naman ay napangiti ako at sinabing babawi ako sa susunod.

“Ikaw lang ang walang regalo sa akin, hindi ba sinabi sa’yo ni Paulo?” Seryosong sabi nito.

Napatingin ako kay Paulo at humingi ng tulong at napatawa na lang silang magpapamilya.

“Binibiro ka lang ni Daddy. Huwag kang maniwala diyan HAHAHA” natatawang sabi ni Paulo.

“Anyways, lahat naman na tayo ay naririto simulan na natin ang kainan” pag-iiba ng usapan ni Tita Daisy.

Nang matapos na ang handaan ay nagkayayaan kaming magswimming ni Paulo. Suot ko ang damit na binili niya na rush guard na hapit na hapit sa aking katawan. Hindi naman sa pagmamalaki ay madaming nakapagsasabi ng maganda ang hugis ng aking katawan.

Matambok din ang aking puwetan, maputi at makinis din ang aking balat kung kaya naman ay pinagkakamalan akong babae ng mga hindi nakakakilala sa akin.

Pasado alas nueve na rin ng tuluyang matapos ang birthday party. Umalis na rin lahat ng bisita nila Tito at Tita at tanging kami na lamang ang naiwan.

Nauna nang umahon ang mag-asawa at si Princess at kaming dalawa na lang ang naiwan ni Paulo. Maya-maya ay napag-isipan na naming umahon at maginaw na rin.

Nagtungo kaming shower room ni Paulo at sa magkahiwalay na cubicle kami nagtungo. Hindi ko na sinara ang lock at agad ng pinasindi ang shower.

Ilang minuto pa lang ang nakakalipas ay narinig kong nagsalita si Paulo.

“Fren, ang lamig ng tubig hindi ko na kaya mauna ako sa room okay?” Nanginginig nitong sabi bago ako nagsalita.

“Sure my fren, mauna ka na at kilala mo naman ako na matagal magshower” sabi ko sabay sindi ulit ng shower.

Maya-maya ang nadinig ko nagsalita muli si Paulo sa di kalayuan ngunit hindi ko na pinansin dahil abala pa rin ako sa pagsasabon ng aking likuran.

Makalipas ang ilang minutong paglilinis ng katawan ay dumeretso na ako ng room kung saan kami matutulog ngayong gabi.

Nasa tapat na ako ng room ng pinihit ko ang door knob at napag-alamang naka-lock ito. Kumatok ako ng pinto ngunit walang sumasagot.

“Anong ginagawa mo diyan, Rafael?” Tanong ni Tito Peter sa akin ng makita akong nakasimangot sa tapat ng pinto.

“Nakalocked po ang pinto tito, hindi po ako makapasok” malungkot kong sabi.

“Ay patawarin, ako ang naglock ng pinto. Nakabukas lang kasi yan kanina habang mahimbing na ang tulog ng anak ko. Hindi ko naman alam na nandiyan ang mga gamit mo at ang pag-aakala ko ay dito ka sa kabilang kwarto matutulog” sabi ni Tito sabay turo ng pinto.

Nangunot ang noo ko dahil sa sinabi nito. Paanong hindi alam eh kay Tito Peter nga mismong nagpaalam si Paulo. Inalis ko na lang ang pagdududa ko dahil lasing na ito kanina ng magpaalam si Paulo.

Pumasok na lamang ako ng kwarto at mabilis nagpunta ng closet na sa kabutihang palad ay may isusuot akong pantulog.

Aabutin ko na sana ang damit ng may magaspang na mga kamay ang pumulupot sa akin.

“Kanina pa kita pinagnanasaan Rafael, pagbibigyan mo naman ako diba?” Nakakaakit na wika ni Tito Peter.

Ikiniskis nito ang matigas nitong ari sa akin dahilan upang mapaungol ako sa gulat.

“Ti-titooo, kaibigan po ako ng anak niyo. Pwede naman po natin itong pag-usapan” kinakabahang wika ko.

Napahigpit ang pagkakayakap nito sa akin dahilan upang mapasinghap ako. Maya-maya ay inilapit nito ang mukha sa aking leeg at nagsimula itong umiyak. Tumulo na din ang luha nito sa aking balikat kaya naman ay naestatwa na lamang ako.

“Pasensya ka na sa ginawa ko sa’yo Rafael, aalis na ako” malungkot na sabi nito saka ako pinakawalan sa pagkakayakap.

Nakakailang hakbang pa lang si Tito Peter ay pinigil ko ito. Hindi ko alam ang dahilan ng pagpipigil ko sa kanya. Kitang-kita ko sa mga mata niya ang lungkot at gusto kong malaman ang dahilan.

“May problema ba Tito?” pasimula kong tanong sa kaniya.

Hindi siya sigurado kung dapat ba siyang magsasalita o hindi kaya naman ay hinawakan ko ang kamay at saka tinitigan ng mabuti.

“Huwag kang mag-alala Tito, hindi ko ipagsasabi kahit kanino. Kahit pa kay Paulo” paninigurado ko.

“Gu-gusto ko lang naman sumaya kahit ngayong gabi” huminga ito ng napakalalim bago muling nagsalita.

“Matagal ko nang alam na hindi na ako mahal ni Daisy. Matagal ko na din alam na may relasyon sila ng katrabaho niya at anak nila si Princess” nagsimula na namang tumulo ang mga luha nito at nagsimulang umiyak.

“Ti-tinatanong ko sa sarili ko, saan ba ako nagkulang. Binigay ko naman lahat ng pangangailan niya. Hindi ako nagkulang sa kanya at sa mga anak namin kahit hindi pa sa akin si Princess” lumakas na ang iyak nito dahilan upang yakapin ko na siya.

“Gu-gusto ko lang naman maging masaya kahit sa araw ng birthday ko. Alam mo ba inaya ko siya kagabi ng alas dose ngunit sabi niya bukas na lang  kahit alam ko namang hindi mangyayari yun dahil ilang beses nadin akong nag-aya sa kanya” mahabang wika nito saka nag-iiyak. Tinapik ko ang likod nito dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin.

Matagal din nag-iiyak si Tito Peter at sa huli ay tumahan na ito.

“Maraming salamat Rafael sa pakikinig mo sa akin. Mauna na ako at alam ko namang inaantok ka na. Pasensya na pala sa ginawa ko sa’yo” nahihiyang sabi nito.

Pogi din pala itong si Tito Peter lalo na kapag nahihiya. May pumasok na kapilyuhan sa isip ko kaya naman ay napangiti na lang ako.

Tumayo ako at humarap sa kanya.

“Anong gagawin mo ito kung ayaw kong tanggapin ang sorry mo” seryosong sabi ko dito dahilan upang tumahimik ito. Kitang-kita ko ang kaba nito sa kanyang mga mata.

“Dahil sa’yo Tito, hindi ko masusuot ang komportable kong damit at dapat ganoon ka din. Tumayo ka diyan, tayo” sigaw ko.

Mabilis itong tumayo at tawang-tawa ako sa isip ko.

Naupo ako sa kama at saka ako tumitig sa mga mata niyang puno ng kaba at takot.

Maya-maya ay tinanggal ko ang natitirang tela na nakalapat sa aking katawan at tumambad sa kanyang mga mata ang hubo’t-hubad kong katawan.

Kitang-kita ko ang gulat na may kasamang pagkamangha sa kanyang mga mata. Kitang-kita ko ang muling pagkabuhay ng tinging makasalanan.

Napangiti ako sa kanya at sabay sabing, “Happy birthday Tito Peter, ako ang regalo mo ngayon”

Naestatwa siya sa sinabi ko. Kitang-kita ko ang mabilis na pagtaas baba ng kanyang adam’s apple at mabilis na paglanghap ng hangin.

Napalingon ako sa wall clock at tinitigan ang oras.

12:01 ang nakalagay na oras. Agad akong nagtaklob ng suot sabay sabing, “12:01 na, hindi mo na birthday Tito Pe-” hindi ko pa natatapos ang sinabi ko ng bigla akong nitong hinalikan.

“Thank you Rafael. I promise na hindi mo ito makakalimutan” sabi ni Tito Peter bago ako hinalikan ng puno ng pag-iingat.

Ilang minuto din kaming naghalikan at nang mawalan kami ng hangin sa katawan ay hinayaang niya muna akong magpahinga habang siya naman ay inihiga ako sa kama at bumaba ang halik nito sa aking leeg papunta sa kanang dibdib ko.

“Ahhhhhh, Tito Peter ganyan ngaaaaa. Ahhhhh sarappppp” ungol ko sa tindi ng sarap na aking nararanasan.

Tila isa siyang bata na todo ang sipsip sa aking mga utong at maya-maya ay pinapaikot nito ang kanyang dila sa aking utong. Paulit ulit ang ginagawa niya at nagbibigay ito ng makamunduhang kiliti sa aking sistema.

“Titoooooo, tang-inaaaa, ang galing mong sumuso ng utongggg. Sakin mo lang gagawin yan dibaaaaa” nanginginig kong sabi sa kanya.

Tumigil ito saglit sa pagsususo at hinalikan ako.

“Gusto mo bang sa’yo ko lang ito gawin?” Pang-aakit na tanong niya kaya naman ay napatango na lang ako.

Hinalikan muna ako nito bago muling nagsalita.

“Hindi ko maipapangakong sa’yo ko lang ito gagawin pero habang ginagawa natin ito ay ipaparanas ko sa’yo kung gaano ako kagaling dito” halik muli nito saka bumalik sa aking dibdib at sa kabila naman ang sinuso nito. Sa galing nito at nasabunutan ko na buhok nito. Lumipas ang ilang mga minuto ay napagod na ito kakasuso kaya naman ay nagpahinga muna kami.

Nang makapagpahinga na ay ako naman ang magroromansa sa kanya. Mahalay kong hinawak ang kanang kamay ko sa mukha nito pababa sa kaniyang leeg, balikat, sa kaniyang tiyan, papunta sa kanyang laman na magdudugtong sa aming maharot na sandali mamaya-maya.

Nagkatitigan kaming dalawa at alam na namin ang ibig sabihin noon. Namula ang kaniyang mga tenga bago ito magsalita.

“Ra-rafael, marunong kabang sumubo? Yung napapanood ko sa mga porn. Pwede bang isubo yung akin? Hindi ko pa kasi nasusubukan yun” nahihiya nitong sabi.

Follow me on my Inkitt Account to read the full chapter

Inkitt Account: forbiddenpagesxxx

Thank you!

Notice

Gumawa ako ng account sa Inkitt with the same username. Don’t worry mag-update pa rin ako dito but just in case na mareport ay doon niyo na lang basahin sa kabilang platform.

Thank you!