WARNING

THIS IS A WORD OF FICTION.

NAMES,CHARACTERS, PLACES AND EVENTS ARE FICTITIOUS UNLESS OTHERWISE STATED.

ANY RESEMBLANCE TO REAL PERSON LIVING OR DEAD OR ACTUAL EVENT IS PURELY COINCIDENTAL.

ALL RIGHT RESERVED.

NO PARTS OF THIS STORY MAY BE REPRODUCED, DISTRIBUTED OR TRANSMITTED IN ANY FORM OR ANY MEANS,  WITHOUT THE PRIOR PERMISSION OF THE AUTHOR.

PLAGIARISM IS A CRIME! SO BACK OFF🖕

©BLACKWOLF 2018 @HeneralsLibraryOfficial             FOLLOW MY FB PAGE GUYS😊

SYNOPSIS

Clyde Ken Buenafe lost his life when the woman he wanted ever since leave him. She’s nowhere to be found for fucking five years. 

Luxurious life, business and girls wasn’t enough to bring his lifeless self. He’s doomed.

And when they cross path again. He lost his mind seeing his girl unrecognizable look as fucking hell. A totally different person as she is before.

What happened to her? Could Clyde bring her back to what she supposed to be? Sa buhay n’ya at sa mga bisig n’ya.

Mapaninindigan ba nito ang galit sa ka’nya o ipagkakanulo ito ng sarili nitong katawan.

“After all, body can’t lie.”

-EXORDIUM-

Maagang nagising si Regan kahit na ang totoo ay halos hindi nga siya nakatulog. Excited siyang sabihin sa binata ang balita.

Hawak ang puting bagay na iyon na kagabi pa yata niya tinititigan. Napangiti na lang siya bago ilagay iyon sa loob ng kanyang bag. Huminga muna siya nang malalim bago tuluyang lumabas. Hindi na siya nagdala ng sariling sasakyan dahil tinatamad siyang magmaneho, mag-tataxi na lang siya ngayon araw.

May kalahating oras din siguro bago siya nakarating sa apartment unit ng nobyo. Ngiting-ngiti s’ya at akmang kakatok nang mapansing bukas iyon.

Kumunot ang noo niya sa pagtataka. Hindi naman kasi ugali ng nobyo n’ya ang iwanang bukas ang pinto ng unit nito. Bumilis bigla ang tahip ng dibdib niya. Bahagya s’yang nag-alala, pero mas inisip niyang baka ang kabang naramdaman n’ya ay dahil sa excitement na dala ng ibabalita niya sa binata.

Marahan niyang itinulak ang pinto at pumasok sa loob. Makalat ang boung bahay, ang bote at can ng beer ay nasa sahig. May mga pagkain pa’ng tira sa maliit na lamesa sa harap ng tv room. Ang mga basurang balat ng chichiriya ay nagkalat sa sahig.

“Hmmm dito yata nag-celebrate ng birthday si Chris.” Bestfriend ng nobyo niya sa isip-isip niya.

“Ken…” Mahinang tawag niya. Uulitin pa sana niya ang pagtawag sa pangalan ng nobyo nang magawi ang tingin niya sa bagay na nasa sahig, malapit sa hagdaan paakyat sa kwarto nito.

Napalunok siya nang damputin ang isang pares ng stilletong kulay pula.

“Anong—,” tanong ng isip niya. May kung ano kasing pumasok doon ngunit pinilit niyang iwaksi iyon. Hindi iyon magagawa ni Ken. Mahal siya nito, alam n’ya ’yon. At imposibleng gawin nito ang bagay na nasa isip niya.

Nag-iinit na ang pisngi niya habang humahakbang paakyat. Nasa tapat na siya ng kwarto nito pero parang ayaw na niyang humakbang pa. Nakabukas iyon at kitang-kita ng dalawang mata niya ang pambabaeng underware na nasa sahig.

“This is unreal!” Sigaw ng isip niya.

Naninigas ang panga niya, parang ayaw na niyang huminga dahil sa lakas ng kabog ng dibdib niya. Ayaw sana niyang itaas ang tingin sa kama nito, pero huli na.

Para siyang pinag bagsakan ng langit at lupa. Parang pinipiga ang puso niya sa nakita, nanigas ang boung katawan niya sa sakit na nararamdam sa nasaksihan.

“Damn, it hurts! It hurts, so much! Why Ken? Why?” Tanong niya pero sa sarili lang.

Hindi na niya kaya pang tingnan ito, hindi na niya kayang tagalan pa. It is breaking her into pieces. Halos takbuhin na niya ang pinto palabas. Nakabanggaan pa niya si Chris na siya namang papasok sa loob.

“Hey Pretty gising na ba si Clyde?” Tanong nito pero hindi na niya iyon pinansin pa, bagkus lalo niyang binilisan ang takbo. Gusto niyang makalayo agad. Malayong malayo! Malayo sa manlulukong lalaking ’yun.

Hindi na halos niya makita ang dinadaanan dahil sa luhang kanina pa nag-uunahang lumabas sa mga mata niya. Nanlalambot na ang tuhod n’ya. Na-upo siya sa gather sa tabi ng kalsada upang kumuha ng lakas. Why she’s hurting like this? Why Ken do this to her? Nang may matanaw na taxi ay pinara niya iyon at sumakay.

“S’an tayo maam?” ani ng driver.

“Hindi ko alam manong, bahala na po kayo,” sisigok- sigok na sagot n’ya na wala pa ring tigil sa kakaiyak.

“Naku ma’am mahirap ho ’yan—,”

“Ito po ang tatlong libo manong,  deretso n’yo lang kung sa’n umabot’ ’yang pera ko bababa ho ako,” saad n’ya sabay abot ng tatlong lilibohing piso sa driver.

Kakamot-kamot ng ulong tinanggap iyon ng driver at nag-umpisang bagtasin ang kahabaan ng South Luzon Express Way. Apat na oras din yata s’yang lulan ng taxing iyon nang magsalita ang driver. Medyo nagulat pa siya nang sabihin nitong kaylngan na niyang bumaba.

“Gan’on po ba, sige po.” Tanging nasabi n’ya na lang bago tuluyang umibis sa loob ng sasakyan.

“Ma’am mag-ingat ho kayo o’ mas mabuti pa kung  bumalik na lang ho tayo at ihahatid ko kayo sa bahay n’yo, “ saad ng driver. Bakas sa muka nito ang pag aalala sa ka’nya pero hindi n’ya na iyon pinakinggan. Tanging salamat na lang ang naging sagot niya rito.

Saan na ba siya nakarating? Tanong n’ya sa sarili. She’s nowhere to go. Ni hindi niya alam kung nasaan na siya. All she knows is she wants to run. Runaway, far, far from the pain. Far from that bastard, far from Ken.

Nakakaramdam na rin siya nang pagkahilo. Good thing, bukod pala sa sakit na unti-unting lumalamon sa kaniya ay nakakaramdam pa rin pala siya  ng iba. Nagpatuloy siya sa paglalakad, palingalinga siya sa paligid. Tirik na tirik na ang araw. Iba na talaga ang pakiramdam niya.

Halo-halo na, bukod kasi sa pagod at hapdi ng balat, may kung anong hapdi rin s’yang naramdaman sa kaibuturan n’ya. Pero wala siyang panahon para intindihin pa iyon dahil mas nananaig ang sakit na nararamdam ng puso n’ya sa pagtataksil ng nobyo. Muli na namang naglandas ang luha sa kanya’ng mugto ng mga mata. Parang mabubuwal siya sa sakit. There’s a flowershop stand na malapit at halos nasa harap na n’ya. Doon ssiya kumapit at nanghiram ng lakas. Her vision is turning blurred.

“Naku ineng abay dinudugo ka!” sambit ng matandang babaeng lumabas mula sa shop.

Ngayon lang n’ya napagtuunan nang pansin ang sakit at hapdi na nararamdaman. Hindi lang pala dibdib n’ya ang kumikirot at mahapdi. It’s her body aching. It’s her abdomen, feeling cramps in pain right now, and a blood dripping from her legs. Dugo na bunga nang labis na pagmamahal n’ya kay Ken.

“NO! Not my baby, not my baby please!.”

A/N: SO THIS IS IT, A FULLY REVISED STORY OF MINE. I KNOW SOMEDAY MAY MALILIGAW RING BUKSAN AT MAGBASA NANG MGA WORKS KO!

-UNO-

Clyde is really get annoyed and tired by looking at the photos in front of him. He need to submit those shits to his editorial staff for Bachellorite’s, isang kilalang magazine who features the hottest and successful females in town. Ilang weeks din ang tinagal bago natapos ang mga photoshoot nila sa kung saan saang lugar dito sa Pilipinas, meron ding ilang out of the country’s. Sobrang pagod na s’ya at kailangan na talaga n’ya ng break. He is totally drained this fast few weeks, and his brain was a mess. Unfortunately. He wants a break, a break!

“Break? O’ may iniiwasan ka nanamang modelo,”

He was like that, bahagya lang s’yang natawa sa isiping may iniiwasan nanaman s’ya. Kasi totoo ’yon, he easily get annoyed by those girls after he tasted them. Ga’non talaga, as long as wala s’yang hinaharrass o pinipilit na babae. Ang kaso ayon lang pagkatapos n’ya ang mga itong paligayahin ay para na itong mga gutom na lion na gusto s’yang silain. Those girls are desperately trying to hold his neck, na s’yang pinakaayaw n’ya sa lahat. Kaya after they shared intimates moments, bye bye na. He doesn’t want commitment at all. Partners in bed but not in life sabi nga n’ya.

Nagmamadali na s’yang umuwi. He really want to have a peaceful sleep for fuck sake, ang sakit sakit na ng batok n’ya kakapili ng photos.

Halos magaalas dyes na nang sapitin n’ya ang SHERATON kung saan nakabili s’ya ng bagong condo unit. Gift n’ya ’yun sa sarili n’ya.

“Atlast!” sambit n’ya. Ibinagsak ang sarili sa kama. Pagod s’ya pero hindi pa s’ya nakakaramdam ng antok. Kaya’t hinagilap n’ya ang remote at nag pipindot doon. Aksidente naman itong napunta sa isang anime channel, sakto pang ’yung character sa anime ay ito ang dialog.

** *

Kailangang  gamitin ko ang isang daang porsyento,ito na lang ang natitirang pag-asa para mapabagsak si Taguro,

---

itinutok nito ang kamay sa kalaban na animo’y isang baril.

---

RAYGUN!

---

“FUCK! Fuck! Fuck!” sunod sunod na mura n’ya.  Ibinato ang hawak na remote sa sobrang inis. Wasak na wasak iyon bago lumapat sa sahig, ngunit tuloy pa’rin ang palabas kaya’t napilitan s’yang tumayo. “FUCK!” marahas n’yang hinaklit ang cable nito, damay lahat ng nakasaksak na nahawakan n’ya. Mabuti na lang at hindi  bumagsak ang flat screen tv na nakadikit sa wall sa paghatak na ginawa n’ya.

Asar n’yang tinungo ang pinto at padaskol na lumabas. Dumeretso sa kusina at kumuha ng isang bucket ng Amsteel at sa sala na lang humilata at uminom.

Ito nanaman ang pakiramdam na ayaw na ayaw n’ya. ’Yung pakiramdam na magisa. Walang laman!

“Aarrrgghh!” sigaw nya. Tumilapon nanaman sa kung saan ang basyo nang katatapos lang inumin na beer.

Mahihinang hikbi ang pinakawalan n’ya. For fuck sake he hates it! He hates being like this, crying like a baby when he’s alone by himself.  He hate himself, and it’s painful.  He was hurting dahil alam n’yang kasalanan n’ya lahat. And now he’s crying his heart out. Who cares by the way? Wala namang nakakakita, wala namang nakakaalam kung ga’no kamiserable ang buhay n’ya. Inspite of being a happy go lucky womanizer fucking dude, ito ang tunay na s’ya, isang miserableng nilalang.

Nagulat pa s’ya nang magvibrate ang phone sa bulsa n’ya. Walang kabuhay buhay na sinagot iyon.

“Hello!” asik n’ya, sabay singhot.

“Hello dude are you at home?, dumaan ako sa studio kanina e’ hindi na kita naabutan,” si Chris isa sa mga bwesit n’yang kaibigan simula’t sapul.

“Oo, bakit ba?” wala sa mood na sagot n’ya.

“Want some club’n, nakakainip e’ alam mo na chics hunting na rin.” dagdag pa nito.

“Ulol, may sarili akong club at bar!,” iritadong sagot n’ya.

“I know! Pero sumama ka, maiba naman, it’s Montreal’s treat by the way. Minsan lang ’yon saniban ng kabaitan kaya tara na.” ani nito.

Ayaw sana n’ya pero tama ito, minsan lang manlibre ang lukong si Montreal kaya dapat nandu’n s’ya. Makakatipid pa s’ya sa paginom. He want to get wasted and drown in alcohol. “Ok! Asan ka ba?,” tanong n’ya.

“Andito sa labas ng building mo!”

That one make him smile a bit, “Anu ka boyfriend na sumusundo sa girlfriend?,” pangaasar n’ya sa kaibigan.

“Sus kunyare kapa! Alam na alam ko na yang pinaggagagawa mo d’yan kapag magisa ka, kaya bilisan mo na.” sagot nito sa pangaasar n’ya. Imbes yatang ito ang maasar s’ya pa itong nahuli.

“Ok sige baba na ’ko” sagot nalang n’ya.

“Convoy ka na lang, hindi ka pwedeng sumakay sa kotse ko maguuwi ako ng chic mamaya e’. Alam mo na bawal ka dun,” pahabol pa nito.

“Yeah fucker!  I could bring  one too.” Iyon lang at magkasunod na nilang tinungo ang club na sinasabi nito. Nawala na ang pagod na kanina ay nararamdaman n’ya.  Thanks to his Psycho friends.

Maraming tao nang dumating sila. Dumeretso sila sa isang parte kung saan naroon ang iba pa n’yang baliw na kaibigan.

“Hey man, are you still alive?”, Alas, one of his Psycho friends looking at him like he was from hell, “ Damn man! Muka kang galing sa hukay, nakipag-away ka ba kay satanas?,“ ani pa nito na tatawa tawa. Beside Alas, there is Olsen laughing hard at the corner.

“Fuck you!”, ani n’ya na inagaw sa kamay nito ang basong hawak.

“Hey it’s mine!,” Kirito Alas stand and try to get that glass from his hand but it’s kinda little late dahil naubos na n’ya iyon.

“Buti naman lumabas ka sa lungga?,” says by  Montreal who handed him another glass of whiskey. 

Agad n’yang tinanggap iyon at naupo. “Pinilit lang ako n’yan,” ani n’ya na inginuso si Chris na abala ang mata sa mga babaeng naroon.  Pagkatapos amoyin ang basong hawak ay agad n’yang tinungga ang laman.

“Jack Daniel nanaman?,” saad ni Chris na hindi man lang nilingon ang mga kasama busy na ang mata nito sa pag inspikyon sa mga babae sa paligid. Daig pa nitong may xray vision sa pagsuyod sa boung lugar. “Gotcha”, saad nitong tila nakapili na ng mabibiktima.

Naiiling nalang s’yang sinundan ito nang tingin. Magandang babae nga naman ang napili nito. Hindi lang basta maganda sobrang sexy pa nito sa sout na micro mini skirt, litaw na litaw na halos ang lahat, nipples na nga lang yata ang natatakpan.

“Ibang klase talaga mga tipo n’yang si Schindler e’ manyak lang ang dating, “ Kirito speak again while drinking Tequilla straight from the bottle.

“Nagsalita ang hindi manyak, di ba ganyan rin naman kasexy ang type mo! Remember Maita and her voluptuous bod—,” natawa s’ya nang tumigil ang bibig ni Olsen sa pagsasalita, and all of them knows why.

Sa dilim ba naman ng mukha ni Kirito, no one dares to get him pissed. Sila lang ang nagtatangka at ang may lakas ng loob.

“Don’t you dare talk about my womans body in front of me Olsen or else I’ll wring your neck!, wag mo pagnasahan ang pag-aari ko!,”

Imbes na matakot ay natawa lang ito sa banta ni Kirito.

“Yeah right! Wag mong pagnasahan ang di mo pag-aari kundi lagot ka talaga kay Celestine man,” ani n’ya rito na tinapik tapik pa ang braso nito. At dahil sa sinabi n’ya para itong batang tumiklop at nanahimik.

Kaya naman napuno ng tawanan ang lugar. Each of them knows how to annoy each other.  Kung pa’no patatahimikin at pasayahin. Being with his Psycho friends kahit paano nawawala sa isip n’ya ang pagiisa.

“Hi handsome,are you alone? tanong ng isang babae sa ka’nya.  Chris wasn’t anywhere, malamang lumabas na ito at may nabitbit ng babae. Olsen also, with just one text from his wife, it disappeared in just one blink.

“Yah…im alone,” sagot n’ya “come and join me.” dugtong pa n’ya. Lumapit ito nang napakalapit sa ka’nya. Halos ipagduldulan na nito ang hinaharap sa ka’nya. 

Suddenly he found himself inside the private room, kissing this hot aggressive chic he just met.

“Naughty,” bulong nito sa punong tainga n’ya sabay hagod ng dila doon. Nagliliyab na sa pagnanasa si Clyde nang mga oras na ’yun.

“You’re the one who’s naughty, and i punish you for that,” sambit n’ya at sinibasib ng halik ang leeg nito at marahas itong pinahiga sa lamesa sa loob ng private room. Malanding ngiti lang ang isinukli nito sa kanya.

“Yes baby punish me,” nangaakit ang boses na saad nito.

Atubiling lumapit s’ya dito at muli itong sinibasib ng halik sa leeg. Napuno na ng pagnanasa ang boung katawan niya. Abalang abala ang kamay n’ya sa pagpapala sa magkabilang dibdib nito nang bigla s’ya nitong hilahin at s’yang sampa nito sa ibabaw n’ya. Iba pala talaga ang trip ng babaeng ito sa isip isip n’ya.

“I want to pleasure you baby just lay down and feel me,” maharot ang tinig nitong nakasakay sa ibabaw n’ya.

“If that’s what you want babe,” tugon n’ya at muling kinabig ang hubad nitong katawan, “You’re so hot,” bulong n’ya dito. humagikgik naman ang babae na animo’y kinikiliti.

Kakaibang sensasyon ang dulot nito nang magumpisa itong imindayong sa ibabaw n’ya. Kasabay ng malakas na ungol nito na lalong nagpainit sa kanya.

Magkasabay na halos ang pagungol nilang dalawa. Sinasalubong ng katawan n’ya ang bawal indayug nito sa ibabaw n’ya. Libog na libog ang  buong sistema n’ya. And he was about to release his lust.

“I love you Ken,”  halos pabulong na ungol nito, ngunit parang napakalakas na bomba niyon sa kanya’ng pandinig.

Daig n’ya pang isinalang sa ice bucket challenge nang marinig ang salitang iyon. Nawala lahat ng init na kanina lang ay halos nagaalab. Pasalya n’yang inalis ang babae sa ibabaw n’ya.

“What did you just call me!? “ asik n’ya rito. Kitang kita n’ya ang pagkalito at pagtataka sa muka nito. Bahagya pang nakaawang ang labi nito sa pagkabigla

“What did you  jst call me!?” pasigaw na iyon. Rumehistro ang takot sa muka nito.

“KEN —,”  nangingilid ang luha nito.

“Who the fuck are you woman!? Wala akong natatandaang sinabi ko sayo ang pangalan ko,” galit na tanong n’ya na naguumpisa nang damputin ang nagkalat na saplot n’ya sa sahig.

“Ken I’m sorr—”

“SHUT UP!, DON’T YOU FUCKING DARE TO CALL ME IN THAT NAME, YOU DON’T HAVE THE RIGHT!”

“Clyde please don’t do this to me,” umiiyak na ito, “Matagal ko nang pinangarap ang araw na to’, ang makasama ka! please Clyde i love you, matagal na kitang minamahal at gusto kong maging akin ka lang,” boung pusong pagtatapat nito. Pero wala s’yang pakialam.

“Damn it!” mura n’ya sabay suntok sa manibela. Inihinto n’ya saglit ang sasakyan dahil talagang tila may pumipitik na kung anu sa sentido n’ya. “Damn that bitch,ang kapal ng mukang tawagin ako sa pangalang ’yon,” nakangising naisatinig n’ya.

Kamag-anak din pala ni Celine ang isang iyon e, walang pinagiba sa babaeng sumira sa buhay n’ya. Isang babaing baliw. “FUCK!  mura n’ya sa twing maaala n’ya iyon. Parang isang masamang panaginip.

“ANONG GINAWA MO CELINE?  Fuck! Are you fucking out of your mind? Baliw ka ba huh!? Baliw ka ba?”  galit na galit s’ya,  kung kaya lang siguro n’yang manakit ng babae ay baka pinilipit na n’ya ang leeg ng baliw na babaeng to’. Pa’no nito nagawang lasingin s’ya at iset-up nang ganito.

“Please Clyde,  i love you! She’s gone, Regan is gone, wala na s’ya.  Ako na lang Clyde, i am better than her, i can do whatever you want! Please!,”  pagmamakaawa nito.

“Listen bitch! Ipagdasal mo na walang mangyaring masama sa babaeng mahal ko, because i swear I’ll put you in hell! Damn it! Get out! Get the fuck out!” 

“Tama na dude! Lets just find her,” awat ni Chris, thanks to him, kung hindi ito dumating ay baka tulog na tulog parin s’ya sa kalasingan.

“Fuck dude, she’s hurting right now!, my ‘mhine’ is hurting now!”

Iniumpog ni Clyde ang ulo sa manibela sa sobrang galit, anu? Ngayon pa naisipan ng utak n’yang magtime travel at alalahanin nanaman ang nakaraan, nakaraang gusto na n’yang kalimutan. Its been a fucking five years since then. Uso naman atang magmove pero bakit hindi n’ya magawa.

A/N: So ayun, pangalawang round na ng revising aketch, andami kong dinagdag at inalis. Major major way. Thanks sa unang taong nagbasa ata nito at nagsabi sakin kung anong kulang @periwinkle

-DOS-

Ang ganda ng view mula sa bintana habang pababa na ang eroplanong sinasakyan n’ya. Ngayon lang ulit n’ya napagmasdan ang ganito kaberdeng tanawin.

Matagal tagal din s’yang nawala. Namiss n’ya talaga ang Pilipinas. Ngiting ngiti pa s’yang nakatingin sa maliit na bintana.

“Are you Korean Kuya?, what is your name?,” tanong ng batang lalaking katabi n’ya, siguro’y mga nasa limang taon sa tantya n’ya. Hila hila pa nito ang laylayan ng jacket na sout n’ya. Kung hindi lang sana nangyari ang insedenteng ’yun five years ago, siguro katabi n’ya ito katulad ngayon.

“Naku ikaw talagang bata ka!” saway nang nasa kabilang side ng bata, na sa tingin nya’y ang ina nito. “ Wag ka ngang mangulit ng ibang tao,“ sabay tingin nito sa kanya. “Pasensya ka na iho ha makulit lang talaga ’tong anak ko e” hinging paumanhin nito.

Ngumiti naman s’ya sa babae. “ Ok lang po, ang cute n’ya nga e, ako si Rei, ikaw anong name mo?“ baling n’ya sa bata na hanggang ngayo’y nakangiti sa kanya.

“Kenneth.” the kid smiling at her na para bang close silang dalawa. Tumingin s’ya sa ina nito at ngumiti. Deep inside her, may kung anong sakit s’yang naramdaman. She envy the woman for having such a nice son.

Gusto pa sana n’yang makipagkulitan dito pero bigla naman nag-anunsyo ang crew na nakababa na ang ereplano. Inayos na n’ya ang sarili at naghanda sa kanya’ng pagbaba.

Nakatayo na s’ya sa labas ng airport habang hinihintay ang sundo n’ya. Si Cenna, isa itong model sa korea at doon sila nagkakilala at naging magkaibigang matalik. Cenna is always been there, nung mga panahong wala na s’yang makapitan. At ngayon nga may photoshoot ito dito sa bansa kaya nandito rin s’ya ngayon, nauna lang ito sa kanya ng isang linggo.

“Babe,” bati nito pagbaba ng black porsche na kotse nito. Cenna always use the endearment for her.

“Hi babe,” bati n’ya sabay yakap dito.

“How’s your flight, are you hungry?”

“It’s good, a little bit tired but it’s ok, i will have some rest when we get to your place,” ani n’ya na hinila at inilagay sa compartment ang mga bagaheng dala n’ya

“Owkie, lets go now and have some rest,” yaya nito.

“How’s the shoot, did i miss a lot?,“tanung n’ya dito nang lulan na sila na sasakyan. Cenna was very professional in her field, not knowing na sikat ito sa bansang pinanggalingan nito. Cenna was very kind to her, madalas napagkakamalan na silang dalawa dahil sa closeness nila at sa mga gestures nito sa ka’nya.

“It’s fun, i like working with the people,” nakangiting sabi nito. “they’re vere approachable and kind, i like it here babe! I’ve been thinking if we could stay for long.”

Matiin n’yang sinalubong ang tingin nito. Nagbibiro ba ito? Staying here is not a good idea for her at all. Wala s’yang balak magtagal dito. She just came for Cenna, dahil ayaw n’yang magisa ito sa bansa kung saan s’ya orihinal na nagmula. “Not a good idea Cenna, you know that i—,”

“Yah, yah i know, but still i like it here babe, just another month after the shoot maybe and we will go.”

Nagpakawala s’ya ng malalim na buntong-hininga. Hindi n’ya napaghandaan na pwede nga palang mangyari ang ganito. What now? Hindi naman s’ya pwedeng umuwi magisa at iwan ito rito. Gusto n’yang magprotesta pero saka na lang, she needs to rest dahil pagod na talaga s’ya. Ihinilig n’ya ang ulo sa bintana ng sasakyan at ipinikit ang singkit na mata. Sana lang hindi magkrus ang landas nila ng taong ’yun habang nandito sila ni Cenna, hindi n’ya alam kung anong mangyayari. Hindi pa s’ya handa. Hindi n’ya pa kayang makita ito.

“Tadah! We’re here.” nagulat pa s’ya nang magsalita si Cenna.

Nasa parking na pala sila ng isang building. Nakatulog pala s’ya nang di n’ya namalayan. “Sheraton.” basa n’ya sa sign na nasa harap ng landscape ng building.

“Yah, its nice and comfortable place babe, you will like it here too. Love the view from the balcony!” Cenna wink at her, nakangiti pa ito sa kanya, “C’mon.” Sumunod lang s’ya rito na nauna nang lumakad.

Pababa na si Clyde para pumasok sa trabaho. Marami pa kasi s’yang kailangang asikasuhin sa studio. Kailangang n’ya pang iconfirm kung saan ang venue ng next shoot nila. Hindi sila dapat mapahiya sa client dahil ito mismo ang pumili ng model na gusto nito para sa new edition ng ilalaunch sa Rogue. Top magazine in Asia, at next month issue nito ay isang Korean top model ang ifefeature. FUCK! Ni hindi nga n’ya alam kung sino ang model na ’yun, pangalan lang nito ang alam n’ya. A certain Cenna Kim, that’s sound sexy to him.

Nakatayo s’ya sa harap ng elevator at naghihintay sa pagbukas niyon.Eksaktong bukas nito ay bumukas din ang katabi nitong elevator galing sa baba. And fuck his sense of smell. Nanoot sa ilong n’ya ang pamilyar na amoy na matagal na n’yang pinanabikan.

“That perfume favorite ni—,”

“MHINE!, Ang bango mo talaga, nakakagigil ka,” his girlfriend scent na palagi n’yang gustong amoy amoyin. Gigil na gigil s’ya habang nakayakap sa bewang nito at hinahalik halikan ang leeg nito.

“Ken, tigil tigilan mo nga ’yan.”

“Ang damot ng mhine ko, pakiss nga,” he kissed Regan’s neck. And fuck the feeling of her butt rubbing his crotch. Nakaupo kasi ito sa kandungan n’ya.

“Ken!” pinandilatan s’ya nito ng mata. He knows Regan feel the hardness growing in between his legs. He loves Regan Park so much,at wala s’yang ibang gustong makasama at iharap sa altar kundi ito lang.

**TING

Nagulat pa s’ya nang tumunog ang elevator. Napabuntong hininga pa s’ya bago tuluyang lumabas doon.

“Time machine” natatawang sambit n’ya.

Daig pa kasi n’yang sumakay ng time machine pagsakay n’ya ng elevator kanina. Nagtatime travel nanaman ang utak n’ya. And he hates it dahil parang nananariwa sa ka’nya ang lahat. ’Yung mga araw na masaya pa sila. God he missed her so damn much. Hanggang ngayon ito pa’rin, ito pa rin ang gusto n’yang makasama. Marami na s’yang babaeng nakasama, nakadate, naikama but they can’t replace Regan Park, for goodness sake. Sa loob ng limang taon puro na lang kalukuhan ang pinaggagawa n’ya sa buhay n’ya. He has to be happy. Pero paano? Si Regan lang ang kaligayahan n’ya. Si Regan lang, but she left him. She left without any fucking traces. God knows how much he wanted to see her, how much he wanted to kissed her edible looking lips, he wanted to hug her tight and wrapped around his arms and keep her. Hanggang ngayon mahal na mahal n’ya pa’rin ito. Pero nasaan na ba ito? Fuck! Sira na naman ang buong araw n’ya.

A/N: PUSH NA PUSH NA ITO😂 REVISED PA MORE!

-TRES-

Maaliwalas ang tanawin dito sa Palawan sa isip isip ni Regan. Dito napili ang venue ng shoot ni Cenna. Kaya naman kahapon aligaga ito sa pagaayos ng mga gamit nito. Cenna almost bring her own closet, na para bang walang wardrobe ang pupuntahan nila. “I’m just being ready, you know me babe.” nage-echo pa ’yon sa pandinig n’ya hanggang ngayon. Cenna loves teasing her and so as she.

Namiss n’ya ang beach lalo na ang klima dito sa bansa. El nido is one of the best places she like. Nakatayo lang s’ya sa dalampasigan habang hinihintay ang pagtama ng alon sa kanya’ng mga paa. Pinagmamasdan ang ganda ng papalubog ng araw.

“Hey, why did you come here alone?” nagulat s’ya nang bigla itong magsalita sa likod n’ya.  Cenna was sleepy when they get arrived, kaya naman hinayaan n’ya itong matulog para makapagpahinga.

“You’re sleeping babe, and I’m just appreciating the view,” Lumapit ito sa kanya at yumakap. Napakalambing talaga nito at napakasarap kasama.

“Lets go inside, its getting cold,” yaya nito. Nagpatianod na lamang s’yang sumunod, infact kanina pa nga s’yang nakatayo doon at pinapanood ang papalubog na araw.

Naglalakad si Clyde papunta sa kwrto n’ya sa hotel nang mapansin n’ya ang dalawang tao malapit sa room number n’ya. Agad naman n’ya itong nakilala, it was  Cenna Kim. He already meet her sa conference in Manila bago sila tumulak papuntang Palawan. And no doubt, talagang maganda ito kaya ito ang napili ng Rogue. Lumapit s’ya rito para bumati.

“Hi Ms. Kim,” bati n’ya rito nang makatapat n’ya ang mga ito. She is with someone,  a cool looking guy with a headphone. A boyfriend maybe.

“Oh hi,” ngumiti ito sa ka’nya. “Mr. Buenafe right?” she’s about to accept his hand for shaking pero hinagip ng kasama nito ang kamay ng dalaga. Tumuon ang paningin n’ya sa kasama nitong lalaki na natatakpan ng bangs ang buhok. He looks familiar, tumuon ang mga mata n’ya sa mga labi nito. Really familiar. “A-ahm I’m sorry Mr. Buenafe we have to go,” umilap ang mga mata nito sa ka’nya at bumaling sa kasama.

“It’s ok Ms. Kim, nice to see again,” ani n’ya at kibit balikat na sinundan nang tingin ang dalawang palayo. The two looks like a couple features in relationships goals photos. A happy couple. No doubt na hindi hayaan ng nobyo nito na mahawakan ng kahit sino ang kamay ng dalaga. He was like that before.  Ayaw na ayaw din n’yang may ibang hahawak sa kamay ng mahal n’ya. He is so possessive in his property. Specially to the woman he love.

“Why did you do that babe!? si Cenna, nagulat ito sa inasal n’ya. “You’re so rude by doing that.”

Kahit naman s’ya nagulat sa ginawa n’ya. Sino ba naman kasing hindi? Sa dinami dami ng taong makikita n’ya ’yun pang taong pinakaayaw n’yang makita. ’Yun pang taong matagal na n’yang pinatay at binaon sa limot. “Shut up Cenna, just stay away from that person!” yeah Cenna should stay away from that person. 

“But Babe i can’t,” napalingon s’ya sa sinabi nito.

“What do you mean you can’t? Do you like him?” Ewan n’ya ba kung bakit ’yon ang lumabas sa bibig n’ya.  Naiinis s’yang isipin that Cenna might like him.

“Ahhh so sweet of you, are you jealous? paglalambing nito.

That was shock her. Pero anu nga ba ang nararamdaman n’ya, selos nga ba!? Selos dahil ayaw n’yang mahawakan ng iba si Cenna o ayaw n’yang mapalapit si Cenna sa lalaking ’yon.

“No!” hindi nya alam kung para saan ’yung sagot n’yang iyon. Kung para sa tanong ni Cenna o para sa tumatakbo sa isip n’ya.

Ayaw n’ya itong makita, and yet nandito pa ito sa lugar na pinuntahan n’ya, of all places.

Akala n’ya ok na s’ya, akala n’ya wala nang epekto sa ka’nya ang lalaking iyon. Pero ito s’ya ngayon. Unti- unti nanamang nabubuhay ang matagal na n’yang pinatay na pakiramdam  sa kaloob-looban n’ya.  Hindi s’ya handa na makita ito. Hindi pa. It was still there,  the pain is still there.

“Babe are you ok! Don’t think too much, you know how much i love you,” bumalik s’ya sa wesyo nang yakapin s’ya nito mula sa likod, “ I have to work with him babe, he’s the photographer,  but that’s it! If you want me to stay away, i will!“ paliwanag nito.

“Ok, i understand.”

Napabuntong-hininga na lang siya. Umalis na ito sa pagkakayakap sa ka’nya at nahiga. Cenna must be tired kaya hinayaan n’ya na ito na matulog ulit. Hindi n’ya alam kung bakit ganito ’yung nararamdaman n’ya. Naiinis s’ya. Photographer? Kelan pa naging photographer ang lalaking iyon? Bakit parang gusto n’yang kaladkarin si Cenna pabalik ng Korea. Bakit parang tinatambol ang puso n’ya sa bilis ng tibok niyon. Gusto n’yang mainis kay Cenna for dragging her,  pero alam n’yang hindi dapat.  Cenna doesn’t know  anything about Clyde. 

Bakit kailangang magkita pa sila ulit!? Teka bakit nga ba? Bakit ba ang dami n’yang tanong, ni hindi nga ito nagulat nang makita s’ya, ni hindi na nga yata s’ya nito naaalala.

Lumabas s’ya sa beranda at doon sinamyo ang malamig na hangin na tumama sa mukha n’ya. She missed this, ang tumayo sa mataas na lugar at salubungin ang hanging tumatama sa ka’nya. Panoorin ang mga ilaw na nagsisilbing palamuti sa gabi. She loves it! Maaliwalas sa pakiramdam, but there is certain things she missed. God! She missed those days. Pero hindi na dapat n’ya maramdaman iyon. Look at her now, ni hindi na n’ya makilala ang sarili n’ya.  Tinitigan n’ya ang sariling reflection sa salaming pinto ng beranda. And facing it give her a fake smile on her face.

Pa’no nga naman s’ya nito makikila. Sa itsura ba naman n’ya.  Who have been thought that she was a she and not he. ’Yung mahaba n’yang buhok na matagal n’yang iningatan at inalagaan ang unang una n’yang napagdiskitahan noon sa sobrang sama ng loob. Gunipit n’ya iyon nang walang kaabog-abog. And she never regret a thing. Ayaw na ayaw n’yang nakikita ang mahabang buhok n’ya noon dahil palagi itong may pinapaalala sa ka’nya.  Masasayang alaala na ayaw na n’yang balikan dahil lahat naman iyon ay hindi totoo. All is just a lie. Lahat nang pinakita nito sa ka’nya, kasinungalingang lahat. Pati ang pagmamahal nito na pinaramdam sa ka’nya nito noon.

She wiped the tears in her cheeks. Naguumpisa nanaman kasi iyon. Damn! Bakit hanggang ngayon, sa t’wing maiisip n’ya iyon. Ganito pa’rin kasakit sa ka’nya ang lahat. That was five years pero ’yung sakit, it feels like it was just happened yesterday.  She need to ease the pain. She need to drink her pain away. Again.

Lumabas s’ya ng unit sout ang leather jacket at bonnet nya, even her headphone na hindi n’ya nakakalimutang dalhin.  Naglakad s’ya palabas na hindi alam kung san talaga ang tungo. She just found herself sitting inside the bar and drinking her heart out. And fuck, it was working! She can’t feel anything anymore. Ni ang katawan nga n’ya hindi na rin n’ya maramdaman sa sobrang kalasingan.

“Aww! I need to go back!” susuray suray s’yang naglakad pabalik, that was only five hundred meters walk from their hotel. She manage to get herself inside the elevator, and froze to death! Seeing that bastard inside alone, shut her whole system.  Damn! What to do?

A/N: SO AYUN, ANO NA, INOM PA!  BALA KAYO D’YAN ENJOY!

Walwalpa

-CUATRO-

Gustohin man niyang lumabas ay huli na para doon. Sumara na ang pinto. At kahit anong pindot niya para bumukas iyon ay ayaw talaga. Pinaglaruan ata siya ng tadhana. Wala na siyang nagawa at nanatiling nakatayo sa harapan nito. Para siyang tuod na hindi gumagalaw. She can’t even breathe  normal. Para siyang nasosuffocate sa kinalalagyan.

“Shekshtin floor…” bigla itong nagsalita at nasagi pa ang likod niya nang pindutin nito ang floor button. “S-shorry,” paghingi nito ng pasensya sa kanya. Sorry ha! Anong mapapala sa sorry mo? Damage has been done. And that damage was unforgivable, damn it! Gusto niyang sabihin iyon pero wala siyang lakas ng loob. Ni hindi niya ito matingnan sa mata. She even  smelled alcohol in his breath. At mas nakakatakot iyon. She knows him when he’s in drunken state.

“You eshmell so nice… i like thaat! That eshemell remind me of someone important,“ani nito. Nakikita niya sa peripheral vission niya na sinasamyo nito ang kung anong amoy ang nasagap ng senses nito sa loob ng elevator na iyon. Nanatili siyang hindi gumagalaw. Ni hindi nga niya alam kung humihinga paba siya dahil sa kabang nararamdaman niya.

“R-re..gan…”

Her world stopped. Her heart fast its beat. Nahigit niya ang hininga at napalingon. Tinawag siya nito. Fuck it! No! Not now! Not now! Not ever!

“You.. you eshmell like a woman bro… You smell like R-egan,” ngumiti ito ng mapait. She saw pain in his blueish eyes. No! Scratch that. Bakit naman ito masasaktan. This man is a liar. Wala itong puso. Hindi dapat siya nagpapaapekto sa lalaking ito.

“Ken…!” sigaw niya at wala sa sariling nilapitan ito nang bumagsak ito sa harap niya. “Holy shit! Ken… wake up.. you idiot! Wake the fuck up!”

Ting…

The elevator opened. And what she’d do is not actually what she wanted to do. C’mon senses, comeback! All of you.. please. Parang tinakasan ata siya ng lahat ng parte ng tamang katinuan kaya naman pinilit niya itong buhatin patayo.

Damn it! This man is still so heavy. Graba ata ang kinakain ng lalaking ito. Ang bigat!

Nakasampay ang braso nito sa balikat niya. At ang pakiramdam niya ngayon. Uk…ukkk…ukkk.. awkward! Parang gusto tuloy niyang ibalibag ang lalaking ito at iwan nalang ito sa tapat ng elevator. O kaya naman ay sa tapat ng unit nito. Pero anong katangahan at hindi niya magawa.

** *

Yeah! Get him inside his pad and leave immediately

*** ani ng isang bahagi ng utak niya.

** *

Iwan mo na yan dito! Walang kwentang manluluko

*** ani ng isa pa.

She just rolled her eyes. Whatever. Hindi na nagisip pa. Inakay niya ito patungo sa tapat ng unit nito. Nang makarating sa tapat ay hinanap niya sa mga bulsa bulsa nito ang keycard nito. At maniwala kayo. Sa pagkapa kapang ginawa niya. Struggle is real talaga. Paano ba naman nakakapa niya ang matigas nitong kalamnan na dati ay hindi naman ganon katigas. Syempre mga teenager pa sila noon. E ngayon, malamang bato-bato na ang pandesal sa katawan nito. Oh, tapos apektado lang… gan’on!

Nakikipagtalo pa siya sa sarili niya nang bumukas ang pinto ng unit.

“Hayyy!” Nakahinga siya ng maluwag. Bakit ba kasi iniisip niya ang bato-bato sa katawan nito. Kinaladkad niya ito papasok sa loob. Unang hinanap ng mata niya ang kama. Kama talaga!?

Yes, kama! Para maitapon na niya ito doon at nang makaalis na siya. Yeah, that’s right! That’s the safest thing to do. 

Nang makita ang kama ay gan’on nga ang ginawa niya. Isinalya niya ito at nakatihaya itong bumagsak sa malambot na mattres.

Tumalikod na siya para umalis. Hindi magandang idea ang magtagal kasama ang lalaking ilang taon niyang iniwasang makita. Hindi tama, panganib lang ang dala nito. Panganib para sa puso niya na sa tingin niya ay muli na niyang nabuo.

“I hate you Mhine… i hate you!” Napatigil siya ilang metro ang layo mula sa kama nito. “I hate you for making me suffer this way. I hate you for leaving me!” Nakapikit ito at may tumakas na luha sa mga mata nito. Nalaglag pa iyon sa sintido nito.

Ang mabilis na pagtibok ng puso niya, ay mas lalong bumilis. Tila dumoble pa iyon. Para na itong sasabog sa hindi maipaliwanag na emosyon. She’s shedding tears also. Fuck! Again! Iiyak nanaman siya. Hindi siya dapat nagpapaapekto. Bakit ito pa ang galit? Ang kapal din naman ng mukha ng lalaking ito to hate her. Diba mas dapat na siya ang mamuhi dahil nabuhay siya sa kalungkutan dahil sa kataksilan nito.

This is insane. Hindi niya inasahan ang susunod na inakto niya. She walk straightly to the bed and step onto it. She face him and slapped his face while shedding her own tears. Ang sakit, ang sakit sakit parin ng pakiramdam niya. Ni wala atang nabawas kahit katiting. Pinagpupokpok niya ang lasing na lalaki na nasa harapan niya. Sa kalasingan nga nito ay hindi nito masalag ng husto ang pagsampal at paghampas niya rito. She has to release this damn feeling.

“Fuck you! You’re a liar…. ikaw ang dapat nagdurusa ng ganito. Hindi ako!” She wanted to shout in pain, but she choose not too. She uttered her pain in silence. Hanggang magsawa ang kamay niya sa paghampas rito. Basang basa ang mukha niya ng luha. Namamanhid na ang pakiramdam niya. Nakakabingi ang katahimikang tanging hikbi lang niya ang maririnig.

Nakaupo lang siya sa ibabaw ng  kama. Sa harap ng lalaking nagparamdam sa kanya ng sobrang kaligayahan at pasakit. She would never forgive this man. Never!

“Mhine…” nagulat siya nang umangat ang braso nito. Huli na para umiwas. Ang luhaan niyang mukha ay sumubsob sa matipuno nitong dibdib ng bigla siyang yakapin nito. She could barely hear this mans heartbeat. Tsk! May puso pala ang lalaking ito. Mapait siyang napangiti sa isiping iyon. “Please comeback….”

Nabingi siya. At mas lalo siyang nawala sa sarili nang itulak siya nito pahiga sa kama at kubabawan. Ilang minuto rin siyang natigilan. Para lang lalong mashock at tuluyan ng mawala sa katinuan nang lumapat ang mainit na labi nito sa mga labi niya.

** *

C’mon senses please… comeback!

---

Piping dasal niya pero walang nangyari. Pinabayaan na ata siya ng mga walang silbing senses niya sa katawan. They’re not functioning right now. Trinaydor siya. Utak lang niya ang natira. At sumisigaw iyon ng saklolo. She wanted to push him. To kick this bastard.

But her heart. Her body, didn’t do the same. They didn’t listen. Her lips parted….

A/N: matatagalan po ang update ni Clyde, priority ko po muna si Kirito for now😂

-CINCO-

“Ano bang pinagsasabi mo Clyde? Marami ka lang bang nainom o may iba ka pang tinira bukod sa alak?” Chris with his deadly glare as he questioned him.

Galing pa siyang Palawan, at wala pa sana siyang balak umuwi. Lalo pa ngayon na may nangyaring hindi niya inaasahan. Nagkataon pang ngayon ang kasal ng kaibigan niyang si Kirito kaya hindi pwedeng hindi siya umuwi at dumalo.

Kaya kahit mukang nakipagtuos siya kay  Satanas at muntik ng malate, still he manage to attend the wedding. It’s better late than never, ika nga.

Tapos ngayon ito si Chris na kung makareact sa sinabi niya akala mo talaga baliw yung nagkwento.

“I’m asking you Buenafe, care to tell me kung gumagamit ka na ng ipinagbabawal na gamot, dahil ako talaga mismo ang magpaparehab sayo impakto ka!”

“Are you fucking kidding me? San mo naman nahagilap yang pinagsasasabi mo. Anong palagay mo sakin nasisiraan ng ulo?” inis na tugon niya.

“Hindi pa ba?” Nakakainsultong tanong nito Kunti na lang malapit na talaga niya itong bigwasan. Pasalamat na lang ito at nasa loob sila ng simbahan.

“I’m dead serious Chris. I saw her, with my own eyes. I hugged and kiss her.” nakatungong saad niya.

Hindi siya pwedeng magkamali. He saw Regan in flesh. He hugged her, damang dama niya ang init nito. Kaya imposibleng panaginip lang ang lahat ng iyon. He even kissed her and she kissed him back.

“ Seryoso? “  may pag-aalinlangan pa rin sa boses ng kaibigan, pero nararamdaman na niyang nakuha na nito ang kaseryosuhan niya.

“Yeah dude! I’m sure of it.”

“Pero Clyde, limang taon na siyang hindi nagpakita. Tapos bigla siyang susulpot at sasabihin mong niyakap mo siya at hinalikan. That’s absurd dude! I’m sorry pero ang imposible lang talaga.”

Tiningnan niya nang matalim si Chris. Pero sa huli siya rin ang nagbaba ng tingin. Tama rin naman kasi ito. It is imposible na bigla na lang susulpot si Regan sa kwarto n’ya after five years. Ano yun magic?  Tapos bigla na lang din itong nawala at hindi na niya makita pa sa lugar.

Pakiramdam niya nababaliw na talaga siya. Miss na miss na niya si Regan but it wasn’t like this na parang naghahallucinate na siya at nakikita ito. Sa loob ng limang taon, why now?

Pinarurusahan parin ba siya nito sa kasalanang hindi naman talaga niya ginawa. Why she didn’t even give a chance? Kung hindi lang ito umalis at nawala. Kung hinayaan lang sana siya nitong magpaliwanag. They could’ve been happy now. Baka kinakasal na rin sila ngayon katulad ng kaibigan niya na hinihintay na ang babaeng mahal nito habang naglalakad palapit.

Arrghhh! He envy his friends for having the woman they love.

“Are you fucking crying?” mahinang tanong ni Chris. Bahagya pa itong dumikit sa kanya para siguraduhin.

“Nope! Of course not. Why would I?”

“Ok lets pretend that I’ve never seen that tears coming from your eyes dude.” ani nito pagkatapos siyang abutan ng panyo.

Chris wouldn’t tell anyone about this. Sa kanilang lahat si Chris ang mas nakakaunawa sa kung anong pinagdadaanan niya. He’s been there. He knows all his pain.

“I’m going back to Palawan after the wedding.” Seryosong saad niya.

“Can you atleast join us on the reception?” Tanong nito sa kanya.

Gusto na niyang bumalik agad sa Palawan para hanapin ang dalaga. Baka kasi pag pinatagal pa niya mawala nanaman ito ng tuluyan.

“Only at the reception dude, after that I’ll have to go.”

Sabihin na nilang nagmamadali, pero iyon ang totoo. He wouldn’t risk the small chance he have to see Regan again.  Isipin na nilang nababaliw siya, alam niya sa sarili niyang si Regan iyon. The smell, the warm of her body, the kiss they shared. The feeling that he is longing to feel again. Lahat yun andun, lahat yun naramdaman niya ng gabing yun.

Natapos ang kasal na parang wala man lang siyang naunawaan sa naganap. Wala ang isip niya sa nangyayari sa paligid. Ni hindi niya napansin at nagpatianod na lang siya sa kung saan siya bitbitin ni Chris.

Wala naman silang pupuntahang iba after the wedding kundi sa reception. Magkakainan lang naman ang mga tao at magsasaya. Habang s’ya, tahimik na lumilipad ang utak sa kung saan.

Mag-gagabi na rin ng mapagpasyahan na talaga niyang magpa alam sa mga ito. Good thing na wala ni isang kumontra. Wala ni isa sa mga ito ang nang asar sa kanya, bagay na ipinagtaka rin niya.

“Sige dude, have a happy honeymoon, best wishes sa inyo ni Maita.” bati niyang muli kay Kirito.

“Thanks dude, mag iingat ka! Don’t forget to call us if you need anyone. Nandito lang kami palagi.” saad ni Kirito sabay tapik pa sa balikat niya.

“What’s with that huh? Para namang may mangyayaring masama sakin. Mga baliw talaga kayo! Babalik lang ako sa Palawan  at may kailangan akong tapusin na trabaho dun ok!” saad niya.

“Oh bakit nagiexplain ka pa? Layas na!” Untag ni Chris.

Bumalik nga siya sa Palawan, pero sa kamalasan wala rin siyang napala. Kahit halos halughugin na niya ang buong resort at ang mga katabi nito. He can’t find anything. No fucking traces. No Regan Park at all.

“ Damn it! “ Mura niya habang tinatanaw ang dagat mula sa beranda ng hotel room na kinalalagyan niya. Nababaliw na ba talaga siya kaya inakala niyang nakita at nayakap niya ang dalaga.

Kung imahinasyon lang niya iyon, why it feels so real? Bakit damang dama niya ang pagtugon nito sa halik niya?

Ipinilig niya ang ulo. Sumasakit na kasi ito sa sobra niyang kakaisip at pagod. It won’t help. Antagal niyang nilibang ang sarili niya sa trabaho at sa kung ano anong bagay just to get rid of her thoughts in his mind. Tapos ngayon bigla bigla makikita niya ito. Well hindi nga siya sigurado sa bagay na iyon. Pero heto at ang laki ng impact sa sistema niya na pilit niyang binubuo.

“Where the hell are you Mhine?” Bulong niya sa hangin. Hoping it could reach her. He missed her so damn much, and it kills him every time.

Papalubog nanaman ang araw, bukas magbabaka sakali siyang makita ito ulit bago siya bumalik sa Manila. Hahanapin niya ang dalaga sa lugar. Alam niya sa sarili niya na totoo at hindi panaginip ang gabing iyon. He hear Regan’s cry, telling him how much she hates him. And he hate himself even more. Kahit lang siya sa alak ng gabing iyon, alam niyang hindi hallucination ang taong yakap niya.

It was Regan Park. His beloved.

Pabalik na sana siya sa higaan nang tumunog ang mobile phone niya. It was Chris whose calling.

[Hey, kamusta? Did you found her?]

Nalungkot ang muka niya sa tanong na iyon. “Not yet, but I still look for her tomorrow.”

[Pinapagod mo lang ang sarili mo dude! Better get rest, lasing ka nanaman ba?]

“Nope, I’m not!” pagtanggi niya. “Just a little bit tipsy but I’m fine.”

[Want me to come over? Hindi naman ako busy dito. Saka medyo boring, wala naman akong makulit. They all busy. Kirito is on his honeymoon. Si Olsen naman busy sa mga anak n’ya. Si Malco naman ayon subsob sa kakahanap dun sa nagnakaw nung invention n’ya.]

“Ano naman gagawin mo rito? Ako lang ang bwebwesitin mo ganun? Wag ka nang pumunta ok!” Saad niya.

[Ouch huh! Sama talaga ng ugali mo.]

Natawa na lang siya sa kaibigan. Alam naman niyang pupunta pa rin ito kahit na sinabi niyang wag. He know Chris at alam niyang nag aalala nanaman ito na baka kung ano nanamang gulo ang sapitin niya. Chris Schneider is the very first person and the only one who seen his breaking point. Para na niya itong kapatid.

[I packed my things already, I’m joining you there. Wait for me buddy!]

ANNOUNCEMENT

.. This Story will be on DREAME, all the Upcoming chapters will there be publish!

Thank you….